turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sosyal medya bağımlılığının romantik ilişkilerdeki güven duygusu ve ilişki doyumu açısından incelenmesi

Bu araştırmada romantik ilişki yaşayan bireylerde sosyal medya bağımlılığı düzeyi ile romantik ilişkide güven duygusu ve doyum arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Araştırmayı 18 yaşın üzerinde olan ve en az 6 aydır aynı kişi ile romantik ilişki yaşayan evli veya bekar bireyler oluşturmaktadır. Sosyal medya bağımlılığı, romantik ilişkilerde güven ve ilişki doyumu arasındaki ilişkiyi ölçmek için bu araştırmada dört adet ölçek kullanılmıştır. Bu ölçekler; Sosyodemografik Bilgi Formu, Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği-YF, İkili İlişkiler Güven Ölçeği, İlişki Doyum Ölçeği'dir. Araştırma değişkenleri arasındaki korelasyonlar Pearson korelasyon analizi ile test edilmiştir. Elde edilen bulgular incelendiğinde sosyal medya bağımlılığı ile romantik ilişkilerde güven arasında anlamlı ve negatif korelasyon bulunmuştur. Buna göre sosyal medya bağımlılığı arttıkça, ilişkideki güvenin azaldığı görülmektedir. Bunun yanı sıra romantik ilişkilerde güven ile doyum arasında anlamlı ve pozitif korelasyon bulunmuştur. İlişkide güven arttıkça doyumun da arttığı söylenebilir. Yapılan hiyerarşik regresyon analizi sonuçlarına göre sosyal medya bağımlılığının güveni anlamlı ve negatif yönde yordadığı, romantik ilişkide sosyal medya bağımlılığı arttıkça güvenin azaldığı görülmüştür. Demografik değişkenlerden sadece yaşın doyumu anlamlı ve negatif yönde yordadığı ve yaş arttıkça doyumun azaldığı tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra romantik ilişkideki güvenin doyumu anlamlı ve pozitif yönde yordadığı ve ilişkide güven arttıkça doyumun da arttığı görülmektedir. Elde edilen bu bulgular diğer araştırmaların bulguları ile karşılaştırılmış ve tartışılmıştır.
Anaokuluna devam eden 60-72 aylık çocukların değer düzeyleri ile anne ve babalarının empati eğilim düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Topluma yön veren, insanların tutum ve davranışlarını oluşturan değerlerin erken çocukluk döneminde öğretilmesi daha yaşanılabilir toplumlar için bir gereksinimdir. Çocuklarda değer kazanımını arttıracak her unsur önemlidir. Özellikle çocukların değer kazanımlarında ailelerinin etkisi incelenmeye değer görülmüştür. Bu araştırmada 60-72 Ay okul öncesi çocuklarının değer düzeyleri ile anne ve babaların empati eğilimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubu Malatya İli merkez Yeşilyurt İlçesine bağlı anaokullarına devam eden 60-72 ay arasındaki 85'i kız 85'i erkek olmak üzere toplam 170 çocuk ve bu çocukların anne ve babalarından oluşmaktadır. Araştırmada çocukların değer düzeylerini belirlemek amacıyla Neslitürk ve Çeliköz tarafından 2015 yılında geliştirilen Okul Öncesi Değerler Ölçeği Öğrenci Formu; anne ve babaların empati eğilimlerini ölçmek için Dökmen tarafından 1988 yılında geliştirilen Empati Eğilimi Ölçeği ve araştırmacı tarafından geliştirilen bilgi formu kullanılmıştır. Veriler SPSS 15.0 programında analiz edilmiştir. Araştırmada çocukların değer düzeyi ile anne-baba empati eğilim düzeyleri arasındaki ilişkinin saptanması için Pearson korelasyon analizi ve Regresyon analizinden faydalanılmıştır. Analizlerde anlamlılık düzeyi 0,05 (p<0,05) olarak belirlenmiştir. Çalışmanın verileri çocuk değer düzeyi ile anne ve baba empati eğilim düzeyi arasında pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişkiyi ortaya koymuştur. Annelerin ve babaların empatik eğilimleri ve sempatik eğilimleri arttıkça çocukların saygı, dürüstlük, sorumluluk, işbirliği, arkadaşlık ve paylaşım puanları artış göstermiştir. Annenin ve babanın ben merkezli eğilimi arttıkça çocukların saygı, dürüstlük, sorumluluk, işbirliği, arkadaşlık ve paylaşım puanları azalmıştır. Çalışmada, çocukların değer ölçeğinden aldıkları en yüksek puan ortalamasına sahip değerler paylaşım, saygı ve dürüstlük olarak saptanmıştır. Çalışmada, çocuk değer düzeyinin cinsiyete, kardeş sayısına, anne ve babaların yaşlarına ve evlilik sürelerine göre anlamlı bir farklılaşma olmadığı ancak çocuğun okul öncesi eğitimi alma süresine, kaçıncı çocuk olduğuna, annenin ve babanın öğrenim düzeyine, annenin çalışma durumu, babanın mesleği ile ailenin aylık gelirine göre anlamlı farklılaşma olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmanın sonucunda, empati eğilimleri yüksek olan ebeveyne sahip çocukların değer düzeylerinin, empati eğilimleri düşük olan ebeveyne sahip çocukların değer düzeylerinden yüksek olduğu saptanmıştır. Yapılan çalışmada annelerin ve babaların empatik eğilimlerinin çocuk değer düzeyine olumlu etki ettiği görülmüştür.
Ufuk Üniversitesi lisans öğrencilerinin sosyal ilgilerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin sosyal ilgilerini bazı değişkenler açısından incelemektir. Adler'e göre, insanın toplumla ve canlı cansız tüm doğayla kurduğu ilişkilerin niteliğini belirleyen sosyal ilgi düzeyi, onun ruh sağlığının da göstergesidir. Bu bağlamda, katılımcıların sosyal ilgi düzeyi, bazı sosyo-demografik değişkenlerin yanı sıra, sosyal ilgiyle ilişkili olduğu düşünülerek araştırmacı tarafından tanımlanan başka değişkenlere göre de incelenmiştir. Bunlardan bazıları, kendini tanıma, toplum içindeki yeri ve maneviyat düzeyine ilişkin algılar; yeni bilgi-iletişim teknolojileri ve sosyal ağları kullanım sıklığı, medya ve iletişim tercihleridir. Araştırma grubunu, Ufuk Üniversitesi'nin farklı bölümlerinde öğrenim gören her sınıf düzeyinden, 581'i kadın, 245'i erkek ve 1'i diğer olmak üzere, toplam 827 öğrenci oluşturmuştur. Sosyal ilgi düzeyinin saptanması için Toplumsal İlgi Ölçeği kullanılmış, bağımsız değişkenlere ilişkin veriler, araştırmacının hazırladığı Kişisel Bilgi Formu ile toplanmıştır. Verilerin analizinde non-parametrik testler kullanılmıştır. Bu araştırma kapsamında, testin tekrarı yöntemiyle, Toplumsal İlgi Ölçeği'nin güvenirlik çalışması yapılmıştır; Cronbach Alpha katsayısı 0 .89, test-tekrar test güvenirlik katsayısı 0 .90'dır. Analizlerde, cinsiyet, bölüm, ebeveynle ilişki, kişinin kendini nasıl bir çocuk olarak algıladığı, başkalarının yanında kendini güvenli, özgür ve özerk hissedip hissetmediği ve kendini toplumun eşit, özgür ve özerk bir üyesi olarak kabulü ile sosyal ilgi arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Çevreye ayrılan zaman, kendini tanıma, kendini tanıma etkinliklerine katılım ve algılanan maneviyat düzeyi ile sosyal ilgi arasındaki farklılaşma da anlamlıdır. Bütün insanların ve diğer canlıların varlığını, hak ve özgürlüklerini eşit kabul eden, ayrıca hayvanların ve doğanın ihtiyaçlarını fark eden, 'Yüzyüze' iletişimi ve medya türlerinden 'Yazılı Medya'yı tercih edenlerin puanları diğerlerine göre anlamlı düzeyde yüksektir. Diğer değişkenlerle sosyal ilgi arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Sonuçlar önceki araştırmalarla birlikte tartışılarak, bulgular doğrultusunda önerilerde bulunulmuştur.
20-24 yaş arası üniversite öğrencilerinin ve nevrotik öğrencilerin değerler açısından karşılaştırılması

Bu çalısmada 20 ? 24 yas arası üniversite ögrencilerinin nevrotisizm düzeyleri ile önem verdikleri degerler karsılastırılmıstır. Arastırmanın örneklemini, İstanbul'da devlet ve vakıf üniversitelerinde okuyan 20 ? 24 yas arası 121 kız, 83 erkek; 204 üniversite ögrencisi olusturmaktadır. Demografik Bilgiler Formu, Eysenck Kisilik Envanteri ve Degerler Envanteriuygulanmıstır. Verilerin analizinde Çeyrek Sapma, Bagımsız Örneklemli t-Testi, Korelasyon, Tek Yönlü Varyans Analizi, ANOVA kullanılmıs; ki Yönlü t- Testine göre p < 0.05 anlamlılık düzeyinde degerlendirilmistir. Frekans Dagılımı, Yüzde, Aritmetik Ortalama, Standart Sapmaları da hesaplanmıstır. Arastırma sonucunda 20 ? 24 yas arası üniversite ögrencilerinin nevrotisizmpuanlarına göre degerlerinin degistigi bulunmuştur. 20 ? 24 yas arası üniversite ögrencilerinin nevrotisizm düzeyi ile dini degeri arasında nevrotisizm düzeyi yüksek olanın lehine anlamlı fark vardır. Nevrotisizm düzeyi düsük kızlarda estetik, erkeklerde de politik degere verilen önem yüksektir. Nevrotisizm düzeyi yüksek olan kız ve erkeklerin degerleri arasında anlamlı bir fark bulunmamıstır. 20 ? 24 yas arası erkek ögrencilerde ekonomik, kızlarda estetik deger ilk sırada gelmektedir. Mimarlık, Hukuk, ktisadi ve dari Bilimler Fakültelerinde estetik deger yüksektir, en düsük estetik deger Mühendislik Fakültesindedir. Sosyal deger Fen-Edebiyat, Hukuk Fakültelerinde yüksek; Mühendislik, ktisadi ve dari Bilimler Fakültelerindedüsüktür. 20 ? 24 yas arası kız üniversite ögrencilerinin nevrotisizm düzeyleri ile degerleri arasında bir iliski var iken, erkek üniversite ögrencilerinin nevrotisizm düzeyleri iledegerleri arasında anlamlı bir iliski bulunmamıstır.
Beş faktör kişilik özelliklerinin belirsizliğe tahammülsüzlüğü yordamasında psikolojik sağlamlığın aracı rolü

Bu araştırmanın genel amacı emniyet hizmet sınıfındaki personellerin kişilik özelliklerinin belirsizliğe karşı toleranslarını yordamada, psikolojik sağlamlığın aracı rolünün test edilmesidir. Araştırmanın deseni ise nicel araştırma modellerinden biri olan ilişkisel taramadır. Verilerin toplanmasında Beş Faktör Kişilik Envanteri, Belirsizliğe Tahammülsüzlük Ölçeği ve Psikolojik Sağlamlık Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Orta Karadeniz Bölgesinde yer alan orta ölçekli bir ilde görev yapan 19-55 yaş aralığında 62 kadın, 540 erkek toplam 602 emniyet hizmetleri sınıfında görev yapan personellerden oluşmaktadır. Bu çalışma grubunun seçiminde uygun örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Örneklemden elde edilen verilerin işlenmesi ve yorumlanması için IBM SPSS 22 ile AMOS 24 programlarından yararlanılmıştır. Beş faktör kişilik özellikleri, belirsizliğe karşı tahammülsüzlük ve psikolojik sağlamlık arasındaki yordayıcılıkları analiz edebilmek için yapısall eşitlik modeli kullanılmıştır. Değişkenler açısından medeni duruma göre anlamlı bir fark olup olmadığını ortaya koyabilmek içinde bağımsız gruplar t testi uygulanmıştır. Analizler sonucunda beş faktör kişilik özelliklerinden dışa dönüklük, gelişime açıklık, sorumluluk ve uyumluluk alt boyutları psikolojik sağlamlığı pozitif yönde anlamlı, nevrotiklik alt boyutu ise negatif yönde anlamlı yordadığı tespit edilmiştir. Bununla birlikte psikolojik sağlamlık belirsizliğe tahammülsüzlüğü negatif yönde anlamlı düzeyde yordadığı değerlendirilmiştir. Araştırma kapsamında elde edilen aracılık testi sonuçlarına göre beş faktör kişilik özelliklerinden dışa dönüklük, uyumluluk alt boyutları ile belirsizliğe tahammülsüzlük arasında psikolojik sağlamlık tam aracı rol; nevrotiklik ve sorumluluk alt boyutları ile belirsizliğe tahammülsüzlük arasında psikolojik sağlamlık kısmi aracı rol üstlendiği bulunmuştur. Polis memurlarının medeni durumlarına göre belirsizliğe tahammülsüzlük düzeyleri incelendiğinde anlamlı bir farklılık olmadığı tespit edilmiş, psikolojik sağlamlık düzeylerinin ise bekarlar lehine olduğu değerlendirilmiştir. Sonuç olarak beş faktör kişilik özelliklerinin belirsizliğe tolerans ve psikolojik sağlamlığı yordama gücünün incelendiği bu çalışmanın bulguları, ilgili alanyazın ışığında tartışılmış, uygulayıcılara ve araştırmacılara öneriler sunularak, ileriki çalışmalara katkı sağlayacağı düşünülmüştür.
Bağımlı hastalarda çocukluk çağı travmalarının alkol ve madde kullanımına etkisinin incelenmesi

Psikoloji literatürüne bakıldığında, son dönemde klinik psikoloji alanında çocukluk travmalarının bireyler üzerindeki etkilerini ve kişilerin psikolojik gidişatlarında yol açtığı sonuçları incelediğini görmekteyiz. Çocukluk dönemlerinde maruz kalınan travmatik durumlar, bireylerin yetişkinlik dönemlerinde, yetersiz hissetmesi, sosyal çevreleri tarafından dışlanmaları, sosyal ilişkilerde çekinme içe kapanma yaşamaları ve birçok psikolojik bozukluğa yakalanmalarına ortam hazırlamaktadırlar. Bu değerlendirme üzerinden bakıldığında, çocukluk döneminde maruz kalınan travmatik olaylar, bireylerin yetişkinlik dönemlerinde hem sosyal hem de iç dünya yaşamalarına yıkıcı ve zarar verici bir etkisinin olduğu görülmektedir. Klinik psikoloji alanı üzerinden çocukluk dönemlerinde yaşanan travmalara bakıldığında ise, bu durumun yetişkinlikteki belli başlı patolojik durumlara ortam ve zemin hazırladığı düşünülmektedir. Çocukluk döneminde travmatik bir olaya maruz kalan bir bireyde, kaygı, duygudurum ya da madde kullanımı tabanlı patolojik bir rahatsızlığın gelişebildiği düşünülmektedir. Bu varsayımın ölçümlenmesi ve değerlendirilmesi için ise, bu çalışma çerçevesinde madde bağımlılığı tanısı almış yatan hastaların, çocukluk dönemi travmaları açısından değerlendirilmesi gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmanın temel amacı, bağımlı olan hastalardaki çocukluk çağı travmalarının alkol ve madde kullanımına etkilerinin incelenmesi ve değerlendirilmesidir. Araştırmaya 50 sağlıklı, 60 alkol ve/veya madde bağımlılığı tanısı almış olan toplamda 110 kişi katılım göstermiştir. Katılımcılar, Madde Kullanımı Tarama, Çocukluk Çağı Travmaları ve Michigan Alkol Tarama ölçeklerini cevaplamış, elde edilen bulgular ise Mann Whitney U, Spearman Korelasyonu, Kruskal-Wallis H analizleri üzerinden ölçümlenmiş ve çalışmanın amacına sadık kalınarak belirtilmiştir. Çalışmanın sonuçlarına göre, sağlıklı olan ve madde bağımlılığı tanısı almış bireylerin çocukluk çağı ruhsal travma ölçeğinden alınan puanlara göre travma şiddetinde anlamlı bir fark görülmemiş olup, madde bağımlılığı tanısı alan bireylerin bağımlılık şiddetleri azaldıkça travma şiddetlerinin arttığı, aralarında negatif yönde zayıf bir korelasyon olduğu tespit edilmiştir. Son olarak, eğitim düzeyi, çocukluğun geçirildiği yer, ailenin çocukluktaki yapısı ve yetiştirilme biçiminin yaşama katkısı ve psikiyatrik tanılı bir rahatsızlığa sahip olmak gibi sosyo-demografik değişkenlerin Çocukluk Çağı Travma Ölçeği üzerinden gruplar arasında anlamlı bir farka yol açtığı saptanmıştır.
Akademik personellerde evlilikte bağlanma ve eş tükenmişliğinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı evli bireylerin eş tükenmiliği ile bağlanma özellikleri arasındaki ilişkileri ortaya koymanın yanı sıra eş tükenmişliği ve bağlanma boyutlarından aldıkları puanları kişisel, aile ve evlilik ile ilgili değişkenler açısından incelemektir. Araştırmanın örneklemini 2014- 2015 akademik yılında Süleyman Demirel Üniversitesinde görev yapan 103 kadın 211 erkek toplam 314 öğretim elemanı oluşturmaktadır. Örneklemde yer alan her bir birey gönüllülük ilkesine bağlı kalınarak seçkisiz atama yolu ile belirlenmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak Evli bireylerin temel güvensiz bağlanma boyutları puanlarını belirlemek amacıyla Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri II evli bireylerden oluşan bir örneklem üzerinde güvenirliği ve geçerliği test edilerek kullanılmıştır. Evli bireylerin evlilik ilşkisinde tükenme düzeylerini belirlemek için Eş Tükenmişlik Ölçeği ve aileleri, evlilikleri ve kişisel bilgileri ile ilgili veri toplamak için Demografik bilgi formu kullanılmıştır. Veri toplama araçları yolu ile elde edilen verilerin istatistiksel analizleri için SPSS paket programının 18. versiyonu kullanılmıştır. Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri'nin eş tükenmişliğini yordama derecesi regresyon analiziyle, eş tükenmişliğinin çeşitli demografik özelliklere göre farklılık gösterip göstermediği ise iki örneklem t testi ve tek yönlü varyans analizi ile incelenmiştir. Araştırma bulgularına göre; YİYE-II'nin kaygı ve kaçınma alt boyutlarına ilişkin puanların, eş tükenmişliği ölçeğinden alınan puanları anlamlı düzeyde yordamaktadır. Katılımcıların kaçınma puanları, öğrenim durumu ve akademik ünvanlarına göre anlamlı düzeyde farklılaşmaktayken yaş, cinsiyet, çocuk sayısı, evlilik süresi ve evlenme usulüne göre anlamlı fark gözlenmemiştir. Kaygı boyutu puaları ise öğrenim durumuna göre anlamlı düzeyde farklılaşırken; yaş, cinsiyet, akademik unvan, çocuk sayısı, evlilik süresi ve evlenme usulüne göre anlamlı farklılık gözlenmemiştir. Katılımcıların eş tükenmişliği puanlarının yaş, cinsiyet, akademik unvan, çocuk sayısı, evlilik süresi ve evlenme usulüne göre anlamlı düzeyde farklılaşmadığı gözlenmemiştir.
Parçalanmış ve parçalanmamış aileye sahip ergenlerin akademik başarı, öznel iyi oluş ve yalnızlık durumlarının karşılaştırlması

Bu çalışmada parçalanmış ve parçalanmamış aileye sahip ergenlerin akademik başarı, öznel iyi oluş ve yalnızlık düzeylerinin karşılaştırılmalı olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırma, nedensel karşılaştırma modelinde betimsel bir çalışmadır. Bu araştırmanın çalışma gurubunu kolayda örneklem yoluyla seçilen 162 erkek ve 145 kız olmak üzere toplamda 307 öğrenci oluşturmaktadır. Bu çalışmada veri toplama araçları olarak; Tuzgöl- Dost (2004) tarafından geliştirilen Öznel İyi Oluş Ölçeği, aslı DiTommaso, Brannen ve Best (2004) tarafından geliştirilen ve daha sonra Çeçen (2007) tarafından Türkçe'ye uyarlanan SELSA ve kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Verilerin analizi için 'İlişkisiz Örneklemler İçin t testi' ve 'Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon' analizleri kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda; araştırmaya katılan öğrencilerin akademik başarı düzeyleri ile toplam yalnızlık düzeyleri arasında ve öznel iyi oluş düzeyleri ile toplam yalnızlık düzeyleri arasında negatif yönde anlamlı ilişki bir olduğu tespit edilmiştir. Diğer yandan Parçalanmış ve parçalanmamış aileye sahip ergenlerin öznel iyi oluş düzeyleri arasında, akademik başarıları düzeyleri arasında, ve toplam yalnızlık puanları arasında anlamlı bir farklılık olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Ancak cinsiyete göre araştırmaya katılan ergenlerin akademik başarı düzeyleri arasında, öznel iyi oluş düzeyleri arasında ve yalnızlık düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Öznel iyi oluş düzeyini ölçmede Tuzgöl- Dost (2004) tarafından geliştirilmiş öznel iyi oluş ölçeği kullanılmıştır. Öznel iyi oluşun alt boyutları olan yaşam doyumu, olumlu, olumsuz duygulanım gibi boyutlar da ele alınıp ölçeklerle test edilebilir. Bu araştırma lise öğrencileri üzerinde gerçekleşmiştir. Araştırma farklı örneklem gruplarına da uygulanabilir. Bu sayede uygulama alanı genişletilebilir. Elde edilen bulgular rehberlik araştırma merkezleri tarafından kullanılabilir. Ortaöğretim kurumlarına yönelik yapılan faaliyetlere ilişkin yol gösterici olabilir. Aile içi ilişkilerin, aile yapısının öznel iyi oluş, yalnızlık ve akademik başarı düzeylerini etkilediğinden ailelere yönelik eğitim programları yapılabilir. Bu kavramlar hakkında aileler bilgilendirilebilir. Aile içi iletişim seminerleri verilebilir.
Erken dönem uyumsuz şemaların ve duygu düzenleme güçlüğünün borderline kişilik bozukluğu ve bipolar bozukluk üzerindeki yordayıcı etkisi

Bu çalışmada, erken dönem uyumsuz şemaların ve duygu düzenleme güçlüğünün borderline kişilik bozukluğu ve bipolar bozukluk üzerindeki yordayıcı etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Buna ek olarak borderline kişilik bozukluğunun ve bipolar bozukluğunun örtüşen ve ayrışan yordayıcılarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemi 344 kişiden oluşmaktadır. Veriler, Young Şema Ölçeği - Kısa Form 3 (YŞÖ-KF3), Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği, Borderline Kişilik Envanteri ve Duygudurum Bozuklukları Ölçeği ile toplanmıştır. Veriler üzerinde yapılan korelasyon ve regresyon analizleri ile değişkenler arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Buna göre, şema alanlarından zedelenmiş sınırların ve duygu düzenleme güçlüğünün alt boyutlarından dürtünün hem borderline kişilik bozukluğunu hem bipolar bozukluğu yordadığı, ek olarak şema alanlarından kopukluk ve duygu düzenleme güçlüğünin alt boyutlarından açıklığın borderline kişilik bozukluğunu yordadığı görülmüştür. Bu sonuçlar doğrultusunda borderline kişilik bozukluğu ile bipolar bozukluğun ortak olarak şema alanlarından ve duygu düzenleme güçlüğü alt boyutlarından birer tane yordayıcılarının olduğu görülmüş, ayrı olarak borderline kişilik bozukluğunun, şema alanlarından ve duygu düzenleme güçlüğü alt boyutlarından birer tane yordayıcıcısının olduğu görülmüştür. Bu sonuçlar, tanı konulmasında birbirinden ayrıştırılması zaman zaman güç olabilen borderline kişilik bozukluğu ile bipolar bozukluk arasında örtüşen ve ayrışan özelliklerinin neler olabilceğine dair bilgi vermektedir. Çalışmanın bulguları ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
Evli kadınların eşleriyle ilişkilerindeki doyum düzeyleri ile depresyon ve anksiyete arasındaki ilişki

Bu çalışmanın amacı, evli kadınların eşleriyle ilişkilerindeki doyum düzeylerinin depresyon ve anksiyete düzeyleriyle olan ilişkisini saptamaktır. Bunun yanı sıra sosyo-demografik değişkenlere göre ilişki değerlendirme ölçeğinde saptanan ilişki doyum düzeylerinin farklılık gösterip göstermediği ve eş destek düzeyi, evlilik hayatına ilişkin gelecek öngörüsü ölçekleri puanlarının ilişki değerlendirme ölçeği puanlarıyla bağıntısına bakılmıştır. Araştırmanın örneklemi, yaşları 18 ile 60 arasında değişen 234 evli kadından oluşmaktadır. Çalışmada Demografik Bilgi Formu, İlişki Değerlendirme Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği ve Durumluk ve Sürekli Kaygı Ölçeği kullanılmış, elde edilen veriler Kruskal Wallis-H testi, Mann Whitney-U testi, Bağımsız Grup t testi, Tek yönlü varyans analizi, Post hoc LSD testi, Pearson çarpım moment korelasyon analizi tekniği ile incelenmiştir. Elde edilen verilerin istatistiksel analizleri sonucunda İlişki Değerlendirme Ölçeği puanları düştükçe depresyon, durumluk anksiyete ve sürekli anksiyete puanlarının anlamlı şekilde yükseldiği görülmüştür. 45 yaş ve üzeri, 21 yıl ve üstü evli olan kadınların İlişki Değerlendirme Ölçeği puanlarının anlamlı şekilde düşük olduğu görülmüştür. Eğitim düzeyi, eş eğitim düzeyi, çalışıyor olma durumu, çocuk sayısı, gelir durumu, evlilik öncesi tanışıklık süresi, evlilik biçimi İlişki Değerlendirme Ölçeği puanları ile karşılaştırıldığında farklılık bulunmamıştır. Eş destek düzeyi ve evlilik hayatına ilişkin öngörü ile İlişki Değerlendirme Ölçeği puanları arasında pozitif yönde anlamlı ilişki olduğu saptanmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlar literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
Bazı değişkenlere göre üniversite öğrencilerinin cep telefonu kullanımı ve kendini sabotaj düzeyi

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinde cep telefonu kullanım düzeyi ile kendini sabotaj düzeyi arasındaki ilişkinin ortaya konulmasıdır. Ek olarak, araştırmada öğrencilerin cinsiyeti, algılanan gelir durumu, algılanan ebeveyn tutumunun cep telefonu kullanım düzeyi ve kendini sabotaj düzeyi üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Araştırmaya Samsun ilinde üniversite öğrenimine devam eden 484 öğrenci alınmıştır. Veri toplama araçları olarak Akıllı Telefon Kullanım Düzeyi Ölçeği ve Kendini Sabotaj Ölçeği kullanılmıştır. Aynı zamanda öğrencilerin sosyo-demografik özelliklerini belirlemek amacıyla araştırmacı tarafından Kişisel Bilgi Formu düzenlenmiştir. Araştırmada sosyo-demografik özelliklere göre bakıldığında; Cep telefonu kullanım düzeyinin de kendini sabotaj düzeyinin de cinsiyet, algılanan gelir düzeyi ve algılanan ebeveyn tutumu açısından anlamlı bir farkın olmadığı sonucuna varılmıştır. Araştırmada ayrıca cep telefonu kullanım düzeyi ile kendini sabotaj düzeyi arasında anlamlı düzeyde ilişki olmadığı sonucu da elde edilmiştir.