turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Oryantiring sporcularının zihinsel dayanıklılık düzeyleri ve başarı hedefleri arasındaki ilişki

Bu çalışmanın amacı oryantiring sporcularının zihinsel dayanıklılık düzeyleri ve başarı hedefleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın örneklem grubu; 2018- 2019 sezonunda lisansı olan, ulusal ve/veya uluslararası oryantiring yarışlarında yarışmış, 18-65 yaşları arasında değişen 140'ı kadın 244'ü erkek toplamda 384 gönüllü oryantiring sporcusundan oluşmaktadır. Katılımcılara Sporda Zihinsel Dayanıklılık Envanteri ve Sporda 2x2 Başarı Hedefleri Envanteri tamamlatılmıştır. Veriler analiz edilirken IBM SPSS 25 paket programında girdiler işlenmiş ve elde edilen veriler için ilişki durumunda ki-kare testi, farklılıkların tespitinde ise iki değişkenli olması durumunda 't testi', 2'den fazla değişken olması durumundaysa 'ANOVA testi' uygulanmıştır. ANOVA testi uygulanırken grupların homojen olması durumunda Tukey HSD ve LSD testi yapılmıştır. Sonuçlar incelendiğinde; cinsiyet, milli sporcu olma, spora başlama yaşı, kaç yıldır spor yapıldığı ve haftada kaç kez egzersiz yapıldığı değişkenlerinin sporcuların zihinsel dayanıklılıkları ve başarı hedeflerini anlam yaratacak büyüklükte bir değişkenliğe uğratmadığı gözlemlenmiştir (p>0.05). Bunun yanı sıra sporcuların zihinsel dayanıklılık düzeyleri yaş değişkeni açısından incelenmesi neticesinde anlamlı bir şekilde değişmezken, başarı hedeflerinde yaş değişkenine göre anlam oluşturacak seviyede farkın olduğu bulunmuştur (p<0.05). Regresyon analizi yapılması neticesinde, sporcuların zihinsel dayanıklılıklarının başarı hedefleri üzerinde etkisi olduğu görülmüştür. Bu çalışmada diğer boyutlara göre kontrol boyutu ile performans kaçınma boyutu arasındaki ilişkinin daha yüksek olduğu görülmektedir (p<0.05).
Türk ve Ermeni gençlerde gruba aidiyet, gruplararası ilişkiler, algılanan ayrımcılık ve değerlerin ilişkisi

Çalışmamızda amaç Türkiye'de yaşayan Türk ve Ermeni gençlerin aralarındaki ilişkileri ne ölçüde meşru ve istikrarlı gördüklerini, kendi gruplarına yönelik hissettikleri aidiyetlerini ve kendi gruplarına karşı ayrımcılık algılayıp algılamadıklarını, ötekilerle ilişkinin derecesini ve niteliğini sosyal kimlik kuramı, temas ve değer kuramları açısından incelemektir. Grup norm ve değerlerinin içselleştirilmesi için önemli bir dönemde olan, yaş ortalaması 16.66 olarak bulunan ergenlik dönemindeki gençler, bu araştırmanın katılımcılarını oluşturmaktadır. 105'i Türk lisesinde, 63'ü ise Ermeni lisesinde eğitim gören öğrenciler olmak üzere toplam katılımcı sayısı 168'dir. İlk olarak katılımcılara sınıf ortamında ve toplu olarak araştırmanın amacı ve gönüllük esasının olduğu onam formu okunduktan sonra bir ders saati süresince cevaplamaları için Demografik Veri Formu, Sosyal Kimlik Ölçeği, Algılanan Ayrımcılık Ölçeği, Sosyal İlişki Ölçeği, Portre Değerler Ölçeği verilmiştir. Elde edilen veriler SPSS programı yardımıyla analiz edilmiştir. Normal dağılım için Kolmogorov-Simirnov testi; iki grubun karşılaştırılması için Mann Whitney U testi ve t-testi; iki grubun ölçekleri arasında ilişki ise; Pearson Korelasyon Testi; korelasyon sonucunda anlamlı çıkan değişkenler için ise Lineer Regresyon Testi kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda Türk gençlerin Ermeni gençlere göre sosyal kimliğin alt ölçekleri olan kimliğin önemi ve kamusal kimlikte istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde daha yüksek puana sahip oldukları bulunmuştur. Çalışmamızda diğer bulgulara bakıldığında algılanan ayrımcılık, sosyal ilişki özellikleri ve değerlerde istatistiksel olarak Türkler ve Ermeniler arasında farklılıklar bulunmuştur.
Evlilikte problem çözme becerisi ve evlilik doyumunun bilim sanat merkezinde çocuğu olan ve olmayan ebeveynler açısından karşılaştırılması

Bu çalışmada, bilim ve sanat merkezinde çocuğu olan ve olmayan ebeveynlerin evlilik doyumları ve problem çözme becerileri karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Bununla birlikte evli ve çocuk sahibi bireylerin evlilikte problem çözme becerileri ve evlilik doyumlarının cinsiyete, çocuk sayısına, eğitim durumuna, eşin eğitim durumuna, çalışma durumuna ve gelir durumuna göre farklılaşıp farklılaşmadığı araştırılmıştır. Ayrıca evlilikte problem çözme becerisi ve evlilik doyumu arasındaki ilişkiye de bakılmıştır. Çalışmanın katılımcı grubunu, 300 kadın 300 erkek olmak üzere 600 ebeveyn oluşturmaktadır. Katılımcıların evlilik doyumunu ölçmek üzere Evlilik Doyum Ölçeği (Canel,2007), problem çözme becerilerini ölçmek üzere Evlilikte Problem Çözme Becerileri Ölçeği (Hünler,2002) ve demografik bilgilerini öğrenmek üzere araştırmacı tarafından oluşturulan Kişisel Bilgi Soru Listesi uygulanmıştır. Bu araştırmada verilerin analizi için SPSS 21.0 programı uygulanmıştır. Niceliksel verileri karşılaştırmada, iki grup arasındaki farkları belirlemek amacıyla t-testi; ikiden fazla grupların karşılaştırılmasında parametrik olanlarda Tek Yönlü Varyans testi, farklılığın hangi gruplar arasında olduğunu belirlemek içinde Scheffe testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda BİLSEM'DE çocuğu olan ebeveynlerin evlilikte problem çözme becerileri ve evlilik doyumları çocuğu BİLSEM'DE olmayan ebeveynlere göre yüksek bulunmuştur. Demografik değişkenlere göre bakıldığında evlilik doyumunun cinsiyet, çocuk sayısı, eğitim durumu, eşin eğitim durumu, çalışma durumu ve gelir durumuna göre farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır. Evlilikte problem çözme becerilerinin ise çocuk sayısı, eğitim durumu, eşin eğitim durumu, çalışma durumu ve gelir durumuna göre farklılaştığı bulunmuştur. Evlilikte Problem Çözme ve evlilik doyumları arasındaki ilişkiye bakıldığında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Araştırma sırasında elde edilmiş olan bulgular literatürde yer alan araştırmalar eşliğinde tartışılmıştır. Çalışma sonunda araştırmacılara ve uygulayıcılara yönelik öneriler de bulunulmuştur.
Yurt dışı yaşantısı geçiren ve geçirmeyen Anadolu lisesi öğrencilerinin sosyal beceri düzeyleri

Bu araştırmada, önce yurt dışı yaşantısı geçiren ve geçirmeyen öğrencilerin sosyal beceri düzeyleri her iki gruba özgü bazı değişkenlere göre karşılaştırılmış, sonra sadece yurt dışı yaşantısı geçiren öğrencilerin sosyal beceri düzeyleri göç yaşantısı ile ilgili bazı değişkenler açısından incelenmiştir. Araştırmanın örneldemini, 1997- 1998 öğretim yılında Ankara ili merkezindeki Anadolu Liselerine devam eden 215 yurt dışı yaşantısı geçiren öğrenci ile yurt dışı yaşantısı geçirmemiş 240 olmak üzere toplam 455 Öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada, öğrencilerin sosyal beceri düzeyleri Riggio (1986, 1989) tarafından geliştirilen ve Yüksel (1997) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 'Sosyal Beceri Envanteri' ile, öğrencilerin özelliklerine ilişkin bilgiler ise 'Öğrenci Kişisel Bilgi Formu' ile elde edilmiştir. Toplanan verilerin değerlendirilmesinde t-testi, iki yönlü varyans analizi, tek yönlü varyans analizi ve Scheffe testi teknikleri kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlar şöyle özetlenebilir: 1. Yurt dışı yaşantısı geçiren ve geçirmeyen Öğrencilerin sosyal beceri düzeyleri, bazı ortak değişkenlere göre karşılaştırıldığında: a) Yurt dışı yaşantısı geçiren öğrencilerin sosyal beceri düzeylerinin bu yaşantıyı geçirmeyen öğrencilerin sosyal beceri düzeylerinden daha yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. Yurt dışı yaşantısı geçiren öğrencilerin sosyal beceri düzeylerinin sosyal becerinin alt alanlarından duyuşsal anlatımcılık, sosyal duyarlık, sosyal kontrol düzeyleri bakımından yurt dışı yaşantısı geçirmeyenlere göre daha yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. Buna 111 fKGt; wmummm merkezi karşın, yurt dışı yaşantısı geçiren ve geçirmeyen öğrencilerin duyuşsal duyarlık, duyuşsal kontrol ve sosyal anlatımcılık bakımından ise sosyal beceri düzeyleri arasında önemli fark bulunmamıştır. b) Yurt dışı yaşantısı geçiren öğrencilerin sınıf düzeyine, algıladıkları akademik basan düzeyine ve ailenin gelir düzeyine göre yurt dışı yaşantısı geçirmeyenlere göre sosyal beceri düzeylerinin daha yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. c) Yurt dışı yaşantısı geçiren ve geçirmeyen öğrencilerin sosyal beceri düzeyleri arasında cinsiyet, ailesi ile ilişki düzeyi, anne ve babanın eğitim düzeyine göre ise anlamlı fark bulunmamıştır. 2. Yurt dışı yaşantısı geçiren öğrencilerin sosyal beceri düzeyleri, yurt dışı göç sürecine ilişkin bazı değişkenlere göre incelendiğinde: a) Yurt dışı yaşantısı geçiren öğrencilerin, yurt dışına gidiş yaşı, Türkiye'ye dönüş yılı, Türkiye'de okula devam ediş süresi ve Türkçe'yi kullanma becerisine göre sosyal beceri düzeyleri arasında farkın anlamlı olduğu ortaya çıkmıştır. b) Yurt dışı yaşantısı geçiren öğrencilerin, yurt dışında kalış süresi, yurt dışındayken anaokuluna gidip gitmeme, Türklerin daha yoğun olduğu sınıflarda okuyup okumama ya da bir çevrede yaşayıp yaşamama, daha çok Türklerle arkadaşlık edip etmeme, dönüş yaşı, Türkiye'ye kendi isteği ile dönüp dönmeme ve Türkiye'de yaşamaktan memnun olup olmama gibi değişkenlere göre ise sosyal beceri düzeyleri arasında farkın anlamlı olmadığı bulunmuştur.
Design activities and decisions in conventional and computer aided architectural design processes

Bu tez çalışmasının amacı, bilgisayar destekli ve geleneksel mimari tasarım süreçlerindeki benzerlikler ve farklılıkları analiz ederek, tasarım araç ve ortamlarının öğrencilerin tasarım davranışı üzerindeki etkisini araştırmaktır. Araştırma sorularına cevap aramak amacıyla iki deneysel kuruluş içeren kontrollü bir deney yürütülmesi kararlaştırılmıştır: birinci deneysel durumda (C01), denekler yalnızca tercih ettikleri yazılımıyla tasarım yaparken, ikinci deneysel durumda (C02) deneklerin yalnızca kalem, kağıt, cetvel gibi geleneksel tasarım araçları ile tasarım yapmasına izin verilmiştir. Bu tasarım göz önüne alınarak 16 mimari tasarım öğrencisi üzerinde her biri 120 dakika süren bir deney çalışması gerçekleştirilmiştir ve toplam 1890 dakikalık protokol kaydı elde edilmiştir. Bu bağlamda bu deneysel çalışma, indekslenmiş yayınlar göz önüne alındığında şimdiye kadar gerçekleştirilmiş en kapsamlı tasarım deneyi olarak nitelendirilebilir. Deneylerin istatistiksel analizi sonucunda temsiller, konseptler ve strüktür ilgili kararlar ve metinsel temsilerin ortalamaları arasında anlamlı farklar bulunmuştur. Ayrıca bilgisayar ortamında tasarım yapan deneklerin kararlarının zaman içindeki düzenlerinde gözle görülebilir farklılıklar bulunmaktadır. Bu deneklerin tamamına yakını üç boyutlu temsil üretme aşamasında tasarım sürecine ilişkin sayısız karar vermelerine rağmen çok az sayıda kavramsal karar vermişlerdir. Söz konusu denekler mevcut tasarım mekanının ayrıntılı üç boyutlu temsillerini üretmeye odaklanmışlardır. Öte yandan geleneksel yöntemlerle tasarım yapan denekler çok daha basit temsiller kullanarak tasarım yapmış ve kavramsal karar verme süreçleri kesintiye uğramamıştır.
Sözel bellek süreçleri testi'nin 6,7,8,9 yaş grubu çocuklarda normatif verilerin toplanması

Bu araştırmanın temel amacı, 15 yaş üstü standizardasyonu var olan Sözel Bellek Süreçleri Testi'nin 6-9 yaş arası çocuklarda normatif verilerinin toplanmasıdır. Araştırma konusu ve amacının altında yatan temel neden ise, bugüne kadar literatürde çocuklarda bellek performansları ve kapasitelerinin normatif veriler dahilinde ölçülmemesi ve sözel bellek becerilerine bakılmamasıdır. Bu sayede hem literatüre data anlamında önemli bir katkı yapılmış olacak hem de testte daha az başarı gösteren çocuklarda yapılacak yeni uygulamaların gelişmesine ışık tutacaktır. Araştırma özel bir okulda 6, 7, 8 ve 9 yaş grubundaki çocuklara Öktem Sözel Bellek Süreçleri Testi uygulanarak yapılmıştır. 53 erkek, 48 kız olmak üzere 101 öğrenciye uygulanmıştır. Öğrencilerin Kısa Süreli Bellek, Uzun Süreli Bellek ve Tanıma aşamalarına bakılmış ve verileri toplanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre; bu yaş grubu çocukların sözel bellek düzeylerinin sınıflara göre ortalamaları incelendiğinde; 8 yaş grubu olanların anlık bellek, toplam öğrenme ve kendiliğinden hatırlama puanları diğer tüm yaş grubu öğrencilerin anlık bellek, toplam öğrenme ve kendiliğinden hatırlama puanlarından yüksek bulunmuştur.
Öğrenilmiş iyimserlik eğitim programının 9. ve 10. sınıf öğrencilerinin iyimserlik düzeylerine etkisi

Bu araştırmada, öğrenilmiş iyimserlik eğitim programının 9. ve 10. Sınıf öğrencilerinin iyimserlik düzeylerine etkisi incelenmiştir. Araştırma 2008- 2009 eğitim-öğretim yılında İstanbul ili Küçükçekmece ilçesindeki Gazi Anadolu Lisesi 9. ve 10. sınıfta öğrenim gören toplam 43 öğrenci ile yürütülmüştür. Araştırmada Yükleme Biçimi Envanteri ile Yaşam Yönelimi Envanteri kullanılmış ve araştırmacı tarafından hazırlanan öğrenilmiş iyimserlik eğitim programı uygulanmıştır. Araştırmada, programın etkililiğini test etmek amacıyla Tek Faktör Üzerinde Tekrarlanmış Ölçümler için İki Faktörlü Varyans Analizi yapılmıştır. Araştırmanın bağımsız değişkeni öğrenilmiş iyimserlik eğitim programı, bağımlı değişkeni ise öğrencilerin iyimserlik düzeyleridir. Toplam 217 öğrenci içerisinden Seligman Yükleme Biçimi Envanteri Olumsuz Bileşik Puan alt boyutuna göre deney ve kontrol gruplarına öğrenciler tespit edilmiştir. Deney grubundaki öğrencilere haftada 2 oturum 45 dak olmak üzere 8 oturumluk araştırmacı tarafından geliştirilen öğrenilmiş iyimserlik eğitim programı uygulanmış, kontrol grubuna araştırma süresince hiçbir işlem yapılmamıştır. Eğitim programının öğrencilerin geleceğe yönelik iyimserlik düzeylerine ve yükleme biçimi olarak iyimserlik düzeylerine etkisini incelemek amacıyla öğrencilerin ölçeklerden aldığı öntest-sontest puanları karşılaştırılmıştır. Ayrıca öğrencilerin geleceğe yönelik iyimserlik düzeyleri ile yükleme biçimi olarak iyimserlik düzeyleri ilişkisi araştırmanın diğer bir denencesidir. Araştırma sonucunda, deney grubundaki öğrencilerin geleceğe yönelik iyimserlik düzeylerinde anlamlı bir artış gözlenmezken, olumsuz yükleme puanlarında anlamlı düzeyde bir azalmanın, diğer bir ifadeyle yükleme biçimi olarak iyimserlik düzeylerinde anlamlı düzeyde bir artış olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca yapılan analizler sonucunda olumsuz yükleme yapan öğrencilerin geleceğe yönelik iyimserlik puanları arasında anlamlı düzeyde ve negatif yönde bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.
The development of episodic cognition and mental time travel in Turkish preschoolers: what, where, and when

Bu çalışmanın amacı, okul öncesi Türk çocuklarında (yaş aralığı: 3-5) olaysal biliş ve zihinsel zaman yolculuğunun gelişimini ve bunların işler bellek, dil yeteneği ve karşıolgusal düşünme ile ilgisini incelemektir. Bu kavramları inceleyebilmek için iki ana deney ((1) geçmişşe ait olaysal zamanı test edebilmek için bir neneredene zaman deneyi, (2) olaysal gelecek düşüncesini ölçmek için bir geleceği tahmin etme deneyi) ve olası öngörücüler olarak beş ek deney ((3) gelecek zaman kullanımının gelişimini ölçen bir hikaye anlatma deneyi, (4) Gündüz-Gece Stroop Testi, (5) Corsi Blok Tıklama Testi, (6) bir karşıolgusal düşünme deneyi ve (7) test seansı ile ilgili olaylar hakkında tesadüfi olaysal zihin soruları içeren bir anket) geliştirilmiştir. Sonuçlar, ana ve ek deneylerin yaşla beraber anlamlı bir şekilde geliştiğini göstermiştir. Regresyon sonuçları küçük çocuklar için neneredene zaman deneyinin daha çok işler belleğe ve olaysal bilişe dayandığını, fakat yaşça büyük çocuklar için bu etkinin kaybolduğunu göstermiştir. Geleceği tahmin etme deneyinde ise, 3 yaşındaki çocukların performansı işler belleğe ve görsel-mekansal becerilere dayanıyor gibi gözükürken, ek deneylerin hiçbiri 4 yaşındaki çocuklar için öngörücü değildir ki bu, bu yaş grubunda bir reorganizasyon süreci olabileceğini gösterebilir. 5 yaşındaki çocuklarda ise, dilsel beceriler daha çok öngörücü hale gelir, bu da olaysal gelecek düşüncesinin daha sonraları dilsel kaynaklara daha fazla dayanabileceğini gösterebilir.
Üniversite öğrencilerinin düşünme ihtiyaçlarının temel psikolojik ihtiyaçlarının doyumuna göre incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin düşünme ihtiyaçlarının ve temel psikolojik ihtiyaçlarının doyumunun cinsiyet, anne-baba eğitim durumu, algılanan sosyo-ekonomik durum ve devam edilen lisans bölümüne göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğinin incelenmesidir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2013- 2014 eğitim öğretim yılında Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nin farklı bölümlerinde öğrenimlerine devam eden 336 kadın, 91 erkek olmak üzere 427 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada ''İhtiyaç Doyumu Ölçeği'', ''Düşünme İhtiyacı Ölçeği'' ve öğrencilerin cinsiyet, anne-baba eğitim durumu, sosyo-ekonomik durum ve devam ettiği lisans bölümü hakkında bilgi toplamak amacıyla ''Kişisel Bilgi Formu'' kullanılmıştır. Veriler Manova, Tek Yönlü Anova ve t testi yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırmanın sonucunda, katılımcıların anne-baba eğitim durumu ve devam edilen lisans bölümüne göre düşünme ihtiyacı düzeyleri ve temel psikolojik ihtiyaçlarının doyumu ortak etkisi açısından anlamlı bir farklılık bulunmazken, sosyo-ekonomik durumlarına göre düşünme ihtiyacı düzeyleri ve temel psikolojik ihtiyaçlarının doyumu ortak etkisi açısından anlamlı bir fark bulunmuştur. Öğrencilerin cinsiyetlerine göre, ihtiyaç doyumu toplam puanları farklılık göstermiş, kız öğrencilerin erkek öğrencilere göre ihtiyaç doyumu puanları yüksek çıkmıştır. Cinsiyetlerine göre düşünme ihtiyaçlarının farklılaşmadığı bulunmuştur. Öğrencilerin sosyo-ekonomik durumlarına göre özerklik, yeterlik ve ilişkili olma alt ölçeklerinden aldıkları puanların anlamlı bir fark gösterdiği tespit edilmiştir. Cinsiyetlerine göre yeterlik, özerklik alt ölçek puanları anlamlı bir farklılık göstermezken, ilişkili olma alt ölçek puanları kız öğrencilerin yüksek olmak üzere anlamlı bir farklılık göstermiştir. Öğrencilerin öğrenim gördükleri bölümlerine göre özerklik ve yeterlik alt ölçeklerinden aldıklar puanlar farklılık göstermemiştir. Öğrencilerin öğrenim gördükleri bölümlerine göre ilişkili olma alt ölçeğinden aldıkları puanların anlamlı bir farklılık gösterdiği bulunmuştur. Anne-baba eğitim durumlarına göre özerklik, yeterlik ve ilişkili olma alt ölçek puanlarının farklılık göstermediği tespit edilmiştir.
Son çocukluk döneminde (9-10 yaş) sorun çözme becerilerinin akran zorbalığına etkisinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı; son çocukluk döneminde (9-10 yaş) sorun çözme becerilerinin akran zorbalığına etkisini incelemektir. Ayrıca çalışmada, çocukların akran zorbalığı algıları ile sorun çözme becerileri arasındaki ilişki üzerinde cinsiyetin, okul türünün, yaşın/sınıfın, anne-baba birlikteliğinin, anne-baba eğitim durumunun rolü de incelenmiştir. Araştırma için gerekli olan veriler 2017- 2018 öğretim yılı birinci döneminde toplanmıştır. Araştırmanın amacına uygun olarak oluşturulmuş kişisel bilgileri içeren bir kişisel bilgi formu, veli onay yazısı, Serin, Serin ve Saygılı (2010) tarafından geliştirilen sorun çözme becerileri envanteri ilkokul formu ve Pişkin (2002) tarafından geliştirilen akran zorbalığı çocuk formu ölçeği İstanbul Anadolu Yakası'nın Kadıköy, Maltepe ve Üsküdar ilçelerinde bulunan 298 devlet okulunda 77 özel okullarda okuyan toplam 375 çocukta uygulanmıştır. Araştırmaya katılan ilkokulların %47, 7 (179) 3. ve %52,3'ü (196) 4. sınıflarında eğitim gören öğrencilerden elde edilen bütün veriler SPSS ilişkisel tarama modeli esas alınarak analize tabi tutulmuştur. Yapılan istatiksel değerlendirme ve analizler sonucunda, akran zorbalığının cinsiyet, okul türü ve sınıf düzeyi bakımından farklılaşıp farklılaşmadığını ve problem çözme becerilerinin; öğrencilerde cinsiyetin, okul türünün, sınıf düzeyinin akran zorbalığı düzeyleri üzerindeki etkisinin olup olmadığı belirtilmiştir.
Yaratıcı drama temelli etkinliklerin okul öncesi çocukların problem çözme ve sosyal beceri düzeylerine etkisi

Bu araştırma Yaratıcı Drama Temelli Etkinliklerin okul öncesi eğitime devam eden çocukların Problem Çözme Becerisi ve Sosyal Beceri düzeylerine olan etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu araştırmada 'Ön Test-Son Test- Kontrol Gruplu Yarı Deneysel Desen' kullanılmıştır. Araştırmaya Mersin ili, Tarsus ilçesi, Yenice Mahallesi'nde bulunan,4- 6 yaş grubu okul öncesi sınıfı bulunan iki okul dahil edilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu 18'indeney 18'inde kontrol olmak üzere 36 sabah grubu çocuk oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak 5-7 Yaş Problem Çözme Beceri Ölçeği ve Okul Öncesi Sosyal Beceri Ölçeği kullanılmıştır. Çalışma sürecinde deney grubundaki 18 çocuğa araştırmacı tarafından hazırlanan Yaratıcı Drama temelli Etkinlikler 5 hafta boyunca haftada 3 gün toplamda 15 atölye 30 ders saati uygulama yapılmıştır. Kontrol grubundaki çocuklara MEB okul öncesi eğitim programı uygulanmıştır. Kontrol grubunda yer alan çocuklara MEB programı dışında herhangi bir yaratıcı drama etkinliği uygulanmamıştır. 5-7 Yaş Problem Çözme Beceri Ölçeği resimli bir ölçek olup, her çocuğa bireysel olarak araştırmacı tarafından, ön test ve son test olarak uygulanmıştır. Çocukların sosyal beceri düzeylerini ölçmek için Okul Öncesi Sosyal Beceri Ölçeği kullanılmıştır. Ölçek formları okul öncesi öğretmenleri tarafından her bir çocuk için ayrı ayrı doldurulmuştur. Araştırmada değişkenler arası farklılıkları analiz etmek için gruplar arası karşılaştırmalarda Mann Whitney U testi, gruplar içi karşılaştırmalarda Wilcoxon testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda; Yaratıcı drama temelli etkinliklerin, deney grubunda yer alan çocukların problem çözme becerileri toplam puanlarının artmasında anlamlı düzeyde etkiye sahip olduğu görülmüştür. Kontrol grubunda yer alan çocukların problem çözme becerileri açısından ön ve son test puanları arasında anlamlı farklılık çıkmamıştır. Bununla birlikte Yaratıcı drama temelli etkinliklerin çocukların sosyal beceri puanları üzerinde anlamlı bir etkiye sahip olmadığı görülmüştür. Bu değişken açısından deney ve kontrol grubunda yer alan çocuklar arasında anlamlı farklılık çıkmamıştır.
Changes in fMRI resting state networks due to audiovisual association induced effects on visual motion perception

Çağrışım yoluyla öğrenme, yani iki uyaran veya bir uyaran ile bir davranışın bir-birini çağrıştırması, bugün sinirbilimin çokça araştırılan konularından birisidir. Araştırmalar çoklu-duyumlu çağrışımların, algıya etki ederek yetişkin beynindeönemli miktarda algısal plastikliğe yol açtığını göstermektedir. Bu çalışmadagörsel-işitsel çağrışımsal öğrenme paradigması kullanarak hareket algısını ve hemodinamik aktivasyon değişimlerini ölçtük. On bir katılımcı (3 erkek) görsel-işitsel çağrışımsal öğrenme ve dinlenim işlevsel MR görüntülemedeneylerine katıldı. Çağrışımsal öğrenme fazından önce ve sonra katılımcılararastgele-nokta hareketleri ve statik sesler sunulmuştur. Katılımcılar rastgele-nokta hareketlerinin yönünü klavye tuşlarına basarak be-lirtmişlerdir. Çağrışımsal öğrenme fazında 100% uyumlulukla yukarı veya aşağıhareket eden noktalar yüksek veya alçak frekanslı statik seslerle eşleştirilmiştir. Davranışsal veri analizleri düşük uyumlulukla hareket eden noktaların hangi yöne gittiği algısının görsel-işitsel çağrışımsal öğrenme fazından önemli ölçüde etk-ilendiğini göstermiştir. Dinlenim iMRG veri analizleri çağrışımsal öğrenmenin, hareket algısını işleyen erken görsel alanlarda yarıküreler arası bir uyumlulukartışına veya kabul görmüş işlevsel ağlarda herhangi bir aktivasyon farkına yol açmadığını göstermiştir. Ancak işitsel ve görsel işlevsel ağlar arasındaki bağlantı gücünün kaydadeğer bir şekilde arttığı gözlemlenmiştir. Bu bulgular, kısa çağrışımsal öğrenmeperiyotlarının dahi erken algı alanları arasındaki bağlantıya etki edebileceğiniönermektedir.