turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Stereotyping among football fans in Turkey: A terror management perspective

Bu çalışmanın amacı Türkiye'deki futbol taraftarlarının çoğu kez şiddete de dönüşen birbirlerine karşı basmakalıp yargıların kökeninin Dehşet Yönetimi Kuramı ile anlaşılmaya çalışılmasıdır. Şiddet ve basmakalıp yargılar taraftarlar arasında çok yaygın ve topluma, bireylere ve mülke yıllardır zarar veriyor. Kendi ölümünü hatırlayan katılımcıların diş ağrısı gibi olumsuz bir durumu hatırlayan katılımcılara oranla karşı takım taraftarlarına daha fazla olumsuz ve daha az olumlu, destekledikleri takım taraftarlarına ise daha az olumsuz ve daha fazla olumlu basmakalıp yargı gösterecekleri beklenmektedir. Ayrıca, erkeklerin takımlara daha fazla aidiyet hissedecekleri düşünüldüğü için kadınlara oranla karşı takım taraftarlarına daha fazla basmakalıp yargı kullanacakları beklenmektedir. Erkekler ve kadınlar arasında beklendiği gibi önemli bir takım aidiyeti farklılığı bulundu. Fakat beklenmedik şekilde erkek katılımcıların karşı takım taraftarlarına karşı ölüm belirginliği koşulunda diş ağrısı koşuluna oranla daha fazla olumlu basmakalıp yargı yaptıkları bulundu. Ayrıca, ÖB'nin beklenenin tam tersi şekilde erkekleri değil sadece kadınları etkilediği ve karşı takım taraftarlarına olumlu basmakalıp yargıya neden olduğu bulundu. ÖB etkisi her ne kadar birçok iç-grup değerlendirmesinde ÖB ve DA arasında önemli bir fark bulunamasa da, FB'yi destekleyen katılımcılar FB taraftarlarına karşı ÖB koşulunda DA koşuluna göre daha fazla olumlu basmakalıp yargıda bulunmuşlardır. Dış-grup değerlendirmesinde sadece marjinal bir ÖB ve DA farkı GS'yi destekleyen katılımcıların FB taraftarlarına karşı olumlu basmakalıp yargıda bulunmasıyla gerçekleşmiştir. Sonuçlar genel olarak ölüm belirginliğinin taraftarlar arasında basmakalıp yargıyı arttırabileceği ancak bu etkinin hem her takım taraftarları için hem de her tür basmakalıp yargı için geçerli olamayabileceğini göstermiştir.
Mersin Üniversitesi birinci sınıf öğrencilerinin akademik, sosyal, kişisel ve kurumsal uyumlarını olumsuz etkileyen faktörlerin incelenmesi

Bu nitel çalışmanın amacı, Mersin Üniversitesi'nde öğrenim gören birinci sınıf öğrencilerinin kendi bakış açılarından üniversiteye uyumlarını olumsuz etkileyen faktörleri incelemek ve öğrencilerin üniversiteye uyum sağlama sürecinde yaşadıkları zorluklarla baş etme yollarını belirlemektir. Araştırmanın örneklemi, Mersin Üniversitesi'nin çeşitli fakültelerinde öğrenim gören 25 birinci sınıf öğrencisinden oluşmaktadır. Araştırmanın verileri, yüz yüze görüşme tekniği ile araştırmacı tarafından geliştirilen ve 24 sorudan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak toplanmıştır. Toplanan veriler, başlıca örüntüleri belirleme, kodlama ve kategorilere ayırma işlemlerini kapsayan içerik analizi tekniği ile analiz edilmiştir. Araştırma bulguları, üniversite birinci sınıf öğrencilerinin akademik, sosyal, kişisel-duygusal ve kurumsal uyumlarını olumsuz etkileyen çeşitli faktörlerin olduğunu ortaya koymuştur. Akademik uyum açısından, öğretim elemanlarıyla ilişkiler, öğretim elemanlarının mesleki nitelikleri, öğretim süreci ve kişisel faktörler öğrenciler tarafından sıklıkla belirtilmektedir. Sosyal uyum açısından ise arkadaş ilişkileri, sosyal, kültürel ve sportif etkinliklere katılamama ve boş zaman etkinlikleri üniversiteye uyumu olumsuz etkileyen faktörler olarak ortaya konulmuştur. Bununla birlikte, çekingenlik, hata yapma ve eleştirilme kaygısı, yalnızlık, dış kontrol odaklılık ve ev özlemi gibi kişisel faktörler ile üniversiteye yönelik beklentiler ve tercih nedenleri, öğrencilerin kişisel-duygusal uyumlarını olumsuz etkileyen faktörler olarak tanımlanırken, kurumsal aidiyet ve kurumsal kimlik geliştirememenin ise öğrencilerin kurumsal uyumlarını olumsuz yönde etkilediği belirlenmiştir. Ayrıca, öğrencilerin yaşadıkları uyum sorunları karşısında daha çok aktif olmayan ya da kaçınmaya yönelik baş etme stratejileri kullandıkları bulgusuna ulaşılmıştır.
Ergenlerin ebeveynlerine bağlanma düzeyi ile mental iyi oluş, benlik saygısı ve akran ilişkilerinin incelenmesi

Bu tez çalışmasının temel amacı ergen bireylerin ebeveynlerine güvenli bağlanması İle mental iyi oluş, benlik saygısı ve akran ilişkilerinin incelenmesidir. Araştırmanın örneklemi 16-18 yaş arası İstanbul'da lise eğitimine devam eden 399 (206 kadın, 193 erkek) ergen bireyden oluşmaktadır. Katılımcılara ''Kişisel Bilgiler Formu'', ''Kerns Güvenli Bağlanma Ölçeği '', ''Warwick-Edinburgh Mental İyi Oluş Ölçeği'', ''İki Boyutlu Benlik Saygısı Ölçeği'' ve ''Akran İlişkileri Ölçeği'' uygulanmıştır. Verilerin yorumlanması için Bağımsız Örneklem, t Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi, Regresyon analizi ve Pearson Momentler Çarpımı korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Ebeveyne güvenli bağlanmanın demografik sonuçlarına göre; anne ve babaya güvenli bağlanma düzeyiyle ergenin cinsiyetinin, annesinin ve babasının eğitim düzeyinin, kardeş sayısı ve doğum sırasının ve annesinin çalışma durumunun anlamlı ilişki içinde olmadığı ancak babaya güvenli bağlanması ile babasının çalışma durumunun istatistiksel olarak pozitif anlamlı ilişki içerisinde olduğu görülmüştür. Yapılan çalışmada anneye güvenli bağlanma ile babaya bağlanma düzeyi, mental iyi oluş ve benlik saygısı alt boyutları arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Bunun yanında anneye güvenli bağlanma ve akran ilişkileri testinin çatışma alt boyunun negatif ilişkide olduğu bulunmuştur. Ergenlerin babalarına güvenli bağlanma düzeyleri ile mental iyi oluş ve benlik saygısı düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı ilişki gözlemlenmiştir. Anneye güvenli bağlanma düzeyinde olduğu gibi babaya güvenli bağlanma düzeyinde de akran ilişkilerinin çatışma boyutu ve babaya bağlanma düzeyi arasında negatif ilişki bulgulanmıştır. Bununla beraber yapılan regresyon analizi sonucunda anneye ve babaya güvenli bağlanmanın benlik saygısının alt boyutu olan 'kendini sevme' ve akran ilişkilerinin alt boyutu olan 'çatışma'yı yordadığı sonucuna ulaşılmıştır. Bulgular doğrultusunda sonuçlar yorumlanmış, mental iyi oluş, benlik saygısı ve akran ilişkilerinin ebeveyne güvenli bağlanma ile ilişkiselliği konusunda yapılacak olan çalışmalar için öneriler sunulmuştur.
Ruminatif düşünme ve bilinçli farkındalığın depresif duygudurum ile ilişkisi

Bu araştırma ruminatif düşünme ve bilinçli farkındalığın depresif duygudurum ile bir ilişkisi ve ruminatif düşünme ile bilinçli farkındalık arasında bir ilişki olup olmadığını, var ise; nasıl bir ilişki olduğunu ele almaktadır. Depresif duygudurumun, bilinçli farkındalığın ve ruminasyonun bireylerde görülme düzeyleri karşılaştırılarak depresyonun tedavisi ve nüksetmesini önlemek için gelecekte yapılacak olan çalışmalara fayda sağlamayı amaçlamaktadır. Katılımcıların onamları alınmış, daha sonra sırasıyla Sosyo-Demografik Bilgi Formu, Beck Depresyon Envanteri, Ruminatif Tepkiler Ölçeği ve Bilinçli Farkındalık Ölçeği uygulanmıştır. Değişkenler arasında ilişkiyi inceleyebilmek ve yordayabilmek için korelasyon ve regresyon analizi yapılmıştır. Depresif duygu durum, ruminatif düşünme ve bilinçli farkındalık ile katılımcıların demografik özelliklerinin karşılaştırılabilmesi için iki veya daha az grup var ise; bağımsız örneklemler için T-Test, ikiden fazla grup var ise; tek yönlü varyans analizi uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda ruminatif düşünme; depresif duygu durumu, bilinçli farkındalık ise; depresif duygu durumu ve ruminatif düşünmeyi anlamlı biçimde yordamaktadır.
Algılanan ebeveyn tutumu, algılanan sosyal destek ve benlik saygısının ergenlerin akran zorba davranış eğilimi ile ilişkisi

Bu araştırmanın amacı, ergenlerin akran zorba davranış/eğilimi ile algılanan ebeveyn tutumu, algılanan sosyal destek ve benlik saygısı arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırma örneklemini 14-19 yaşları arasında 206 ergenden oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan gönüllü bireylere Demografik bilgi formu, Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Anne Baba Tutumları Ölçeği, Zorbalık Davranış Eğilimi Ölçeği ve Benlik Saygısı Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen verilere uygulanan istatistiksel analizler sonucu kız ergenlerin anne ve babasından algıladıkları kontrol/denetleme düzeylerinin erkek ergenlerden daha yüksek olduğu, eğlence amaçlı zorbalık ve duygu zorbalığı eğilim düzeylerinin erkek ergenlerde kız ergenlere oranla daha yüksek olduğu bulunmuştur. Anne babası boşanmış veya ayrı olan ergenlerin anne ve babasından algıladıkları psikolojik özerklik düzeylerinin anne babası evli olan ergenlerden daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Babasının eğitim durumu ilkokul olan ergenlerin fiziksel ve sözel zorbalık eğilimi düzeylerinin babasının eğitim durumu lise olan ergenlerden anlamlı düzeyde yüksek olduğu saptanmıştır. Değişkenler arası ilişki incelendiğinde algılanan aile desteği düzeyi yüksek olan ergenlerin zorbalık eğilimi düzeylerinin düşük olduğu bulunmuştur. Anne baba tutumları ölçeği alt boyutlarından kontrol/denetleme düzeyi yüksek olduğunda sözel zorbalık, eğlence amaçlı zorbalık ve duygu zorbalığı eğilim düzeylerinin düşük olduğu, kabul/ilgi düzeyi yüksek olan ergenlerde ise duygu zorbalığı eğilim düzeyinin düşük olduğu tespit edilmiştir. Benlik saygısı düzeyi yüksek olan ergenlerde zorbalık davranış/eğilim düzeylerinin düşük olduğu sonucuna varılmıştır.
8-14 yaş grubu klinik örneklemde ebeveyn kabul red algısının incelenmesi

Bu çalışmada, Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu tanısı almış ve herhangi bir psikiyatrik tanı almamış çocukların ebeveyn kabul, red ve kontrol algısı, çocuğun psikolojik uyumu ve annenin kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda DEHB tanısı almış ilköğretim ( 4 ile 8. arasındaki sınıflarda bulunan) öğrencilerindeki ebeveyn kabul, red ve kontrol algısının çocukların psikolojik uyum ve annelerin kişilik özellikleri ile ilişkisi hiçbir psikiyatrik tanı almamış bir grupla karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Araştırmada veri toplamak amacıyla, demografik bilgi formu, Ebeveyn Kabul ve Red Ölçeği- Çocuk Formu, Çocuk/Ergen Kişilik Değerlendirme Ölçeği, Conners Anababa Derecelendirme Ölçeği- Yenilenmiş/Uzun, Temel Kişilik Özellikleri Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, DEHB tanısı almış ve herhangi bir tanı almamış tüm çocukların annelerinden ve babalarından algıladıkları kabul red toplam puanları ve alt testlerinden aldıkları puanların cinsiyet açısından fark bulunmamıştır. Anne kişilik özelliklerinin, çocuğun anneden algıladığı kabul red düzeyindeki varyansa yaptığı katkı istatistiksel olarak anlamlı olduğu bulunmuştur. Çocukların annelerinin dışadönüklük, sorumluluk, geçimlilik, gelişime açıklık kişilik özellikleri arttıkça, çocukların annelerinden algıladıkları reddetme düzeyi azalmaktadır. Ayrıca çocuğun psikolojik uyumu üzerinde annenin kişilik özelliklerinin etkili olduğu görülmüştür. DEHB tanısı almış çocukların annelerinden ve babalarından algıladıkları red düzeyi psikiyatrik tanı almamış çocukların anne babalarından algıladıkları red düzeyinden daha yüksek bulunmuştur. Sonuç olarak DEHB tedavi sürecinde anne baba eğitimlerinin oldukça önemli olduğu düşünülmüştür.
Üniversite öğrencilerinin erken dönem uyum bozucu şemalarının kişilerarası ilişki boyutları ile ilişkisinin incelenmesi

Günlük yaşantıda sürekli kişilerarası ilişki halinde yaşanmaktadır. Hayatımızda da erken dönem uyum bozucu şemaların etkileri gözlemlenirken, kurduğumuz kişilerarası ilişkilerde de bunun yansıması olmaktadır. Çalışmamızda ise, erken dönem uyum bozucu şemaların, kişilerarası ilişki boyutları ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemi İstanbul ve İzmir ilindeki çeşitli üniversitelerin çeşitli bölümlerinde okuyan öğrencilerden oluşmaktadır. Çalışmaya 171 kişi katılmış olup, 121'i kadın, 50'si erkektir. Çalışmada Demografik Bilgi Formu, Kişilerarası İlişki Boyutları ölçeği ve Young Şema Ölçeği Kısa Form- 3 kullanılmıştır. Araştırma sonucuna göre başkalarına güven alt boyutu ve duygusal yoksunluk şeması arasında anlamlı pozitif yönde ilişki olduğu tespit edilmiştir. Onay bağımlılık alt boyutu ile sosyal izolasyon şeması arasında anlamlı negatif yönde bir ilişki vardır. Bununla birlikte onay bağımlılık alt boyutu ile başarısızlık şeması arasında anlamlı negatif yönde ilişki olduğu saptanmıştır. Son olarak da duygu farkındalığı alt boyutu ve sosyal izolasyon şeması arasında anlamlı pozitif yönde ilişki saptanmıştır. Araştırma hipotezlerinin literatürle paralellik göstermediği görülmüştür. Bu çalışmada cinsiyetin homojen dağılmaması ve ölçek soru sayılarının fazla olması sebebi ile örneklemin soruları baştan savma cevaplamış olabilmeleri çalışmanın sınırlılıklarındandır.
Üniversite öğrencilerinin cinsiyet ve kültürel farklara dayalı atılganlıkları üzerinde bir atılganlık eğitimi denemesi

Bu araştırmada atılganlık eğitiminin, öğrencilerin atılganlık puanlarını etkileyip etkilemediği incelenmiştir. Bunun yanında atılganlığın sınıf, cinsiyet ve alt sosyo-kültürel kökenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Araştırmanın evrenini Niğde Üniversitesi Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği Bölümü I. ve III. sınıfa giden öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırma örneklemi tesadüfi küme örneklemi yöntemiyle 5 birinci sınıf şubesinden 3, 6 üçüncü sınıf şubesinden 3 şube olmak üzere toplam 6 şubenin öğrencilerinden oluşmaktadır. Örnekleme alınan öğrenci sayısı 280'dir. Öğrencilerin atılganlığı Rathus Atılganlık Envanteri ile ölçülmüştür. Özlük nitelikleriyle ilgili bilgiler Kimlik Bilgileri Anketi ile belirlenmiştir. Elde edilen puanlar değişkenlere göre F ve t testi ile test edilmiştir. Araştırmanın bulguları aşağıda özetlenmiştir: 1. a- Sınıf değişkeni öğrencilerin atılganlığı üzerinde etkilidir. b- Cinsiyet atılganlık üzerinde etkilidir. Erkekler kızlardan daha atılgandır. 2. a- Şehir alt kültüründen gelen öğrenciler kasaba ve köy alt kültüründen gelen öğrencilerden daha atılgandır. b- Köy ve kasaba alt kültüründen gelen öğrencilerin atılganlık puan ortalamaları arasında anlamlı bir farklılaşma görülmemiştir. 3. a- Atılganlık eğitimi öğrencilerin atılganlık puanlarını önemli düzeyde etkilemektedir. b- Kontrol grubunun öntest-sontest atılganlık puan ortalamaları arasında önemli bir farklılaşma yoktur. c- Deneme grubu son test atılganlık puan ortalaması, öntest atılganlık puan ortalamasından yüksektir. III
Çocukluk çağı travmaları ile bilişsel esneklik arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada psikiyatrik tanı almış bireylerin çocukluk çağı travmaları ve bilişsel esneklik düzeyleri arasındaki ilişki ile cinsiyet, yaş, eğitim seviyesi gibi demografik özellikler ve psikiyatrik tanılar incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini özel bir psikiyatri polikliniğine gelen ve tanı alan, 18-65 yaş aralığındaki 47 katılımcı oluşturmaktadır. Katılımcılara Sosyodemografik Bilgi Formu, Bilişsel Esneklik Envanteri ve Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği uygulanmıştır. Verilerin analizinde, Pearson Korelasyon analizi, bağımsız gruplarda t Testi ve Kruskal Wallis testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda katılımcıların bilişsel esneklikleri ile çocukluk çağı travmalarından 'duygusal istismar' arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bununla beraber Bilişsel Esneklik Envanteri 'kontrol' alt ölçek puanları ile Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği 'duygusal istismar' alt ölçek puanları arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği 'Cinsel istismar' alt ölçek puanları kadınlarda; 'Fiziksel İhmal' alt ölçek puanları ise ilkokul mezunu olanlarda daha yüksek bulunmuştur. Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği toplam puanları boşanmış bireylerde; 'fiziksel ihmal' alt ölçek puanı çocuk sahibi olanlarda anlamlı derecede daha yüksektir. Bilişsel Esneklik Envanteri 'alternatif' alt ölçek puanları dissosiyatif bozukluk tanısı alanlarda anlamlı düzeyde düşükken; Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği 'Fiziksel ihmal' alt ölçek puanları obsesif kompulsif bozukluk tanısı alanlarda anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur.
Do culture and values predict students' perceived classroom goal structures?

Bu çalışmanın temel amacı üniversite öğrencilerinin bireyselcilik ya da toplumsalcılık algılarının, içsel değerler ve dışsal değerlerinin, öğrencinin sınıf amaç yapılarıyla ilgili olup olmadığını araştırmaktır. Bu çalışmada kesitsel araştırma yöntemi takip edilmiş ve anket yöntemi ile veri toplanmıştır. Çalışmaya sosyal bilimler ve mühendislik ve fen bilimleri öğrencilerinden toplam 177 üniversite öğrencisi katılmıştır. Anket, öğrencilerin kültürel algılarını, değerlerini, sınıf amaç yapıları algılarını ve hayat memnuniyetini ölçmüştür. Çoklu varyans analizine göre fen bilimleri öğrencileri sosyal bilimler öğrencilerine göre daha çok performans amaç yapısını, yatay bireyselciliği ve dikey toplumsalcılığı algılamaktadır. Hiyerarşik regresyon analizlerine göre bir öğrenci içsel değerlere daha çok sahipse, sınıfta öğrenmeye yaklaşma amaç yapısını, bunun yanında performansa yaklaşma amaç yapısı hayat memnuniyetini negatif yönde tahmin etmektedir. Bu çalışmanın sonuçları eğitimdeki uygulamaları yönünden tartışılmıştır. Öğrencilerin içsel değerlerini beslemek ve öğretimde performans odaklılıktan kaçınmak, öğrencilerin hayat memnuniyetini ve mutluluğunu artırabilmektedir.
İşyerinde psikolojik taciz ile ilişkili değişkenlerin incelenmesi

Gittikçe büyüyen ekonomisiyle, Türkiye'de çalışma hayatına giren bireylerin sayısı hızla artmaktadır. Yeni iş alanları açılmakta, bazıları yok olmakta ve bazıları da yeniden yapılanmaktadır. Bu yerlerin ortak noktaları, insanların yapılacak iş için istihdam edilirken örgütün/iş yerinin amaçları doğrultusunda işbirliği içinde çalışabilmelerinin gerektiğidir. Ancak, tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'de iş yerlerinde çok uzun zamandır görmezden gelinen veya gizlenen bir psikolojik taciz olgusu gittikçe daha çok açığa çıkmakta ve bu da verimsiz örgütler, mutsuz bireyler yaratmaktadır. Psikolojik tacizin pek çok nedeni vardır. Bu çalışma ile çalışanların işyerlerindeki psikolojik tacize ilişkin algı düzeyleri ile çeşitli değişkenler arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, 2014 yılında, İstanbul Beykoz Belediyesinde çalışan ve rastgele yöntemle seçilen 150 kişi ile yürütülmüştür. Araştırmanın sonucuna göre, çalışanların genel psikolojik taciz algı düzeyleri düşüktür. Yaş, cinsiyet, medeni durum, çocukların varlığı, çocuk sayısı, eğitim durumu, ekonomik durum, çalışılan sektör, kurumdan memnuniyet duyma, çalışma şekli, haftalık çalışma saati, iş yerindeki konum, çalışma hayatında şiddete maruz kalma durumu değişkenleri çalışanların psikolojik tacize ilişkin algı düzeylerinde anlamlı farklılaşmalara neden olmaktadır. Ayrıca, çalışanların psikolojik tacize ilişkin algı düzeyleri ile kısa semptom envanterinin neredeyse tüm alt boyutları arasında anlamlı ilişki varken, çalışanların psikolojik tacize ilişkin algıları ile öğrenilmiş güçlülük düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki çıkmamıştır.
Travma yaşantısı olan bireylerde travma sonrası bilişlerin, travmaya bağlı suçluluğun ve kontrol odağının obsesif-kompulsif bozukluk belirtileri üzerindeki yordayıcı etkisi

Bu çalışmada, travmatik yaşantısı olan bireylerde travma sonrası gelişen benlik ve dünya hakkındaki bilişlerin, travmaya bağlı suçluluğun ve kontrol odağı algısının obsesif-kompulsif bozukluk belirtileri üzerindeki yordayıcı etkisinin sınanması amaçlanmıştır. Araştırmanın katılımcıları son 5 yıl içerisinde travmatik yaşantısı olan, 23-65 yaş arası (Ort= 33 .16, ss= 11 .25), çeşitli eğitim seviyesine sahip 384 bireyden oluşmaktadır. Katılımcıların 206'sı kadın (%53,6), 178'i ise erkektir (%46,4). Mevcut çalışmada Demografik Bilgi Formu, Travma Sonrası Stres Tanı Ölçeği (1. ve 2. Bölüm), Travma Sonrası Bilişler Envanteri, Travmaya Bağlı Suçluluk Ölçeği, Kontrol Odağı Ölçeği ve Padua Envanteri-Washington Eyalet Üniversitesi Gözden Geçirilmiş Formu veri toplamak amacıyla katılımcılara uygulanmıştır. Verilerin değerlendirilmesi kapsamında, araştırmadaki değişkenlerin birbirleri ile olan ilişkilerinin incelenmesi amacıyla korelasyon analizi, travmatik yaşantı sonrası geçen sürenin travma sonrası bilişler ile travmaya bağlı suçluluk düzeyi üzerindeki etkisini görmek amacıyla Kruskal-Wallis analizi, obsesif-kompulsif bozukluk toplam belirti düzeyi ile alt boyutlarındaki belirti düzeylerinin cinsiyete göre değişimini incelemek amacıyla bağımsız gruplar için t testi analizleri ve araştırmadaki değişkenlerin obsesif-kompulsif bozukluk belirti düzeyi ile alt boyutlarındaki belirti düzeylerini yordayan değişkenlerin incelenmesi için çoklu hiyerarşik regresyon analizleri yürütülmüştür. Yürütülen analiz sonuçlarına göre, çalışmadaki değişkenler ve alt boyutlarının farklı anlamlılık düzeylerinde ilişkilendiği görülmüştür. Travmatik yaşantıları sonrası geçen süre, 1-3 ay arasında olan katılımcıların daha yüksek düzeyde benlik ve dünya hakkında olumsuz bilişlere sahip olduğu sonucuna ulaşılırken, travmatik yaşantı sonrası geçen sürenin travmaya bağlı suçluluk düzeyi üzerindeki etkisi anlamlı bulunmamıştır. Cinsiyetler arası farkın değerlendirildiği aşamada, kadınların erkeklere oranla daha yüksek düzeyde obsesif-kompulsif bozukluk belirtileri sergiledikleri ve bu farkın özellikle bulaşma/kirlenme obsesyonları ve temizlik kompulsiyonları düzeyinde öne çıktığı sonucuna ulaşılmıştır. Obsesif-kompulsif bozukluk belirti toplam belirti düzeyi ile alt boyutlarındaki belirti düzeylerini yordayan değişkenlerin belirlenmesi amacıyla yapılan analiz sonuçlarına göre, travma sonrası bilişler ile travmaya bağlı suçluluk değişkenlerinin büyük çoğunlukla anlamlı yordayıcı bir etkisi görülmüştür. Kontrol odağı alt boyutları, farklı obsesif-kompulsif bozukluk belirti düzeylerini yordarken, özellikle kadercilik inancının kontrol odağı alt boyutları arasında en yüksek oranda yordayıcı etkisi olan değişken olduğu sonucuna uluşaılmıştır. Araştırmanın ulaştığı bulgular alanyazındaki çalışmalar dikkate alınarak tartışılmıştır.