turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Anayasayı değiştirme sorunu: Türkiye ve Irak mukayesesi

Bu tezin konusunu, Türk ve Irak hukukunda tali kurucu iktidarın anayasayı değiştirme yetkisi ve sınırları ile anayasa değişikliklerinin yargısal denetimi oluşturmaktadır. Bilindiği üzere kurucu iktidar, asli ve tali kurucu iktidar olmak üzere ikiye ayrılır. Yeni bir anayasa yapma iktidarı olan asli kurucu iktidar, tezin inceleme alanı dışındadır. Ancak tali kurucu iktidar kavramının daha iyi kavranabilmesi için kısaca asli kurucu iktidar kavramı da ele alınmıştır. Tezde, asli ve tali kurucu iktidar kavramları açıklandıktan sonra, karşılaştırmalı hukukta anayasayı değiştirme yetkisi ve sınırları konusu incelenmiştir. Daha sonra 1982 Türk Anayasası ve 2005 IrakAnayasasına göre anayasayı değiştirme yetkisi ve sınırları ele alınmıştır. Tezin son bölümünde ise, Türk ve Irak hukukunda anayasa değişikliklerinin yargısal denetimisorununa değinilmiştir. Tezin amacı, Türk ve Irak Anayasalarında anayasanın değiştirilmesi usulünün nasıl düzenlendiğini, anayasayı değiştirme yetkisinin hangi organlara ait olduğunu, anayasayı değiştirme yetkisine getirilen sınırlamaları ve anayasa değişikliklerinin yargısal denetimini karşılaştırmalı şekilde incelemektir. Tezin kapsamına giren konular incelenirken hukuki yaklaşım benimsenmiştir. Açıklamalar ve değerlendirmeler, pozitif hukuk kurallarına dayanılarak yapılmıştır. Ayrıca karşılaştırmalı hukuk yönteminden de yararlanılmıştır. Tezin en önemli bulgusu, anayasayı değiştirme yetkisi ve sınırları ile anayasa değişikliklerinin yargısal denetimi konusunda Türk ve Irak Anayasalarının birbirinden farklı hükümler içermesidir. Örneğin, 1982 Anayasası değişiklik teklifinde bulunmayetkisini sadece yasama organına vermiş iken, Irak Anayasası bu yetkiyi yürütme organına da tanımıştır. 1982 Anayasası, Anayasanın ilk üç maddesinin değiştirilmesiniyasaklamasına karşılık Irak Anayasasında değiştirilemez hükümler yoktur. Bununla birlikte Irak Anayasası, temel ilkeler ile hak ve özgürlüklerin değiştirilmesini daha özel ve daha güçleştirici yöntemlere bağlamıştır. Keza 1982 Anayasası, anayasa değişikliklerinin yargısal denetimini şekil denetimiyle sınırlı olmak üzere kabul etmişiken, Irak Anayasası, anayasa değişikliklerinin yargısal denetimi konusunda hiçbir hüküm içermemektedir.
Yerel yönetimlerin kadınların toplumsal cinsiyet gereksinimlerine duyarlılığı -Ankara araştırması-

Bu çalışma, kentsel yaşam ve yerel yönetimler İle toplumsal cinsiyet örüntüleri arasındaki ilişkileri araştırmayı, kadınların toplumsal cinsiyet kaynaklı gereksinimleriyle yerel yönetim uygulamaları ve politikalarının bütünleştirilmesi olasılıklarını sorgulamayı amaçlamaktadır. Temel varsayım, yerel yönetimlerin örgütlenmesi ve politika yönelimlerinde kadınların gereksinimlerini ve gerçekliklerini yok sayan ya da kıyısallaştıran, erkek egemen değerlerle yüklü bir niteliğin egemen olduğudur. Amaç, bu toplumsal cinsiyet yanlılığın nasıl ortaya çıkıp sürdüğünü ortaya koymanın yanı sıra, toplumsal cinsiyet gereksinimlerine duyarlı bir değişimin olanaklarını araştırmaktır. Bu doğrultuda, ilk olarak, Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırlan içinde yaşayan 18 yaş ve üzeri kadınların demografik özellikleri, hanehalkı bilgileri, kentsel yaşam içindeki çalışma deneyimleri, kent içi hareketlilikleriyle toplumsal ilişki ağlarının özellikleri, kentsel sorunları, hizmet öncelikleri, toplumsal cinsiyet gereksinimleri, yerel kurumsal politikayı nasıl algıladıkları ve yerel yönetimlerle ilişkileri, nicel ve nitel araştırma teknikleri kullanılarak araştırılmıştır. Bu araştırmanın sunduğu veri ve bulgular ışığında, ikinci olarak, Ankara Büyükşehir Belediyesi'yle S ilçe belediyenin kadınların özgül gereksinimleriyle sorunlarına karşı ne ölçüde ve nitelikte bir farkındalık ve / ya da duyarlılık geliştirmiş olduğu, derinlemesine görüşme ile belge taraması teknikleri kullanılarak, sorgulanmıştır. Bu araştırmada, kamusal-özel alan karşıtlığıyla türevi bölünmeler merkezi bir yer tutmuştur. Söz konusu karşıtlıkların cinsiyetçi kodlanmasıyla kentsel toplumsal-mekanın yanı sıra yerel politikaların da cinsiyetçi yapılanması arasında karşılıklı bir ilişki olduğu önermesi temel bir düğüm noktası olmuştur.
Türk kamu personelinin performans değerlendirmesi

Performans, belirlenen koşullara göre bir işin yerine getirilme düzeyi veya çalışanın davranış biçimi olarak tanımlanmaktadır. Başka bir ifadeyle bir çalışanın belirli bir zaman kesiti içerisinde kendisine verilen görevi yerine getirmek suretiyle elde ettiği sonuçlardır. Performans değerlendirmesi, çalışanın yeteneklerini, gizil gücünü, iş alışkanlıklarını, davranışlarını ve benzeri niteliklerini diğerleriyle karşılaştırarak yapılan sistematik bir ölçmedir Performans değerlendirme sistemleri çalışanların belirli bir dönemdeki fiili başarı durumlarını ve geleceğe ilişkin gelişme potansiyellerini belirlemeye yönelik çalışmalardır. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde performans kavramı, performans yönetimi ve değerlendirmesi üzerinde durulmuş, literatürde yer alan performans değerlendirme yöntemlerine yer verilmiştir. İkinci bölümde kamu yönetiminde performans ölçümünü gerektiren sebeplerden ve uygulamalardan ve uygulamalardan bahsedilmiştir. Son bölümde ise; Türk kamu personel yönetiminde performans değerlemesi kapsamında mevzuattan yararlanılmıştır. Kamu çalışanının performanslarının hangi usullere göre belirlendiği ve sicillerin amirler tarafından nasıl oluşturulduğu hakkında bilgi verilmiştir.
Kamu İhale Kurumu

Bu çalışmamızda Kamu İhale Kurumu'nun karşılaştırmalı hukuktaki tarihsel gelişimini, kurulma aşamalarını, organlarını, işlevi olarak düzenleme, denetleme, yaptırım uygulama görev ve yetkilerini ayrıca idari, mali ve yargısal denetimi konuları inceleme konusunu oluşturmuştur.
Demokratik özerklik ve idari vesayet bağlamında Bursa Büyükşehir belediyesi mekansal planlama uygulamalarına bakış

Ülkemizde, Özerklik ve İdari vesayet kavramları uzun zamandır tartışılmaktadır. Temsili demokrasi ile yönetilen ülkemizde; katılımcı demokrasinin hayata geçirilmesini, şeffaflığı, hesap verilebilirliği, yaşamına ve yaşadığı çevreye duyarlı ve sorumluluk üstlenen yurttaşlığı, ulusal politikalarla yönlendirilen yerelin, aynı zamanda kendi özgün potansiyellerini ortaya koymasında kolaylaştırıcılığı ve atılımcı gücünün desteklenmesi asıl amaç olarak görülmesine karşın bu yolda doğru politikalar üretilememiştir. Bu nedenle Yerel Yönetimler tarafından sürdürülebilir, yaşanabilir ve halkçılık ilkelerini sağlayacak yaşam çevreleri yaratmaya dönük mekansal politikalara sürekli müdahale çabası içerisinde olunmuştur. Ulusal ve bölgesel ölçekte katılımcı bir süreçle birlikte oluşturulan planlama politikaları, yerel planlama süreçlerinde yönlendirici olurken, yerel kendi özgün değerleri ve dinamikleriyle ve aynı kapsam ve içerikteki planlama süreçleriyle kendi gelecek vizyonunu oluşturabilecek ve yerel gelişimini sağlayabilecektir. Bu kapsamda yürütülen bir planlama yaklaşımı, odağına yalnızca kentleri almayacak; kırsal yerleşimleri, kır-kent bütünlüğü içinde ve kırsal kalkınmayı da hedefleyerek ve bunun araçlarını ve ortaklıklarını sağlayacak bir boyutu da içerecektir. Oluşturulan yönetim ve planlama anlayışı ışığında, Çıkar guruplarına kapalı, ülke ölçeğinden başlayarak, bölge, kentsel bölge, il, ilçe ve kırsal alanlar kademelenmesinde ve bütünlüğünde bir yaklaşım gerçekleştirile bilinecektir. Bu çalışma ile Bursa Büyükşehir Belediyesinin mekansal politikaları, idari vesayet ve Demokratik özerklik perspektifinden ele alınmış; ülkemizin planlamaya ilişkin mevcut kurumsal yapının ve bu yapıda işleyen mevcut planlama pratiği ve sürecinin gözlenen sorunlarından hareketle, sorun alanları tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışmada mevcut yasal düzenlemeler irdelenmiş ve uygulamada karşılaşılan aksaklıklar ve bunların Bursa Büyükşehir Belediyesinin mekansal uygulama politikalarına nasıl sirayet ettiği, idari ve siyasi süreç olarak ele alınarak araştırılmıştır.
Kamu hizmetinin görülme usullerinden ruhsat usulü ve elektrik piyasası örneği

İKamu Hizmetinin Görülme Usullerinden Ruhsat Usulü ve Elektrik Piyasası Örneği? isimli bu çalışmada, elektriğin kamu hizmeti niteliğinde olup olmadığını saptamak ve piyasada faaliyet gösterebilmek için alınması zorunlu olan lisansın hukuki niteliğine ilişkin olarak belirleme yapmak suretiyle, söz konusu piyasada faaliyetlerin hangi usulle yürütüldüğü konusunun açıklığa kavuşturulması amaçlanmıştır. Çalışmamızda öncelikle kamu hizmeti kavramı irdelenerek tanımı yapılmaya çalışılmış ve söz konusu kavramın unsurları ve özellikleri üzerinde durulmuştur. Daha sonra kamu hizmetlerinin görülme usulleri ele alınmıştır. Son olarak da elektrik piyasasının hukuki çerçevesi irdelenerek elektriğin kamu hizmeti niteliğinde olup olmadığı hususu değerlendirilmiştir. Bu bağlamda elektrik faaliyetinin yürütülmesinde alınması zorunlu olan lisansın hukuki niteliği üzerinde durularak, elektrik piyasasında kamu hizmetinin görülmesi usullerinden hangisinin geçerli olduğu hususuna netlik kazandırılmaya çalışılmıştır.
Türk siyasal yaşamında tepeden inmecilik

Seçkincılık ile tepeden jnmeci 11 k'in ortak yönlerinin çok olmasına karsın her ikisinin de birbirinden söz konusu edilmeye değer farklılıkları vardır- Batılılaşma ekseninde ele alınan tepeden inmecilik sadece Türkiye'ye özgü olmayıp modernleşme çabası içindeki hemen bütün geri kalmış, az gelişmiş <sanayilesmemis) ülkelerin de bir gerçeğidir- Modernleşme/Batılılaşma girişimlerin düşünsel kaynağı ilerleme fikridir- j lerlemi 5 modern toplumlar vardır; bunlar qer ı kalmış toplumlar için birer model oluştururlar. Geri kalmışlıktan kurtulmanın yolu o modellere benzemektir. Yapılacak olan, toplumu o yönde degistıı- mek, oluşturmaktır- Dolayısıyla modernleşme girişimlerine önayak olan kesim kendini toplum mühendisliği misyonu ile yüklü görür- Sanayileşme uğrası içinde olan geri kalmış toplumların ortak özelliklerinden biri olan tepeden inmecilik 'tercih'ten öte bir 'zorunluluk'tur - Sistem yaklaşımı ışığında ele alınan tepeden inmecilik ve batılılaşma ile liberal demokrasi arasında yakın ilişkiler bulunmaktadır; nihayet demokrasi de 'model' modern toplumların en önemli özelliklerinden biridir- Türkiye'deki demokrasi uygulamaları ise bu açıdan pek başarılı sayılmaz; bu, büyük ölçüde, bir yandan siyasal katılmanın etkin olmamasının, öte yandan liberal demokrasinin vazgeçilmezlerinden olan temel insan hak ve özgürlükleri konusunda yeterli mesafe alınmamasının bir sonucudur-
Bireylerin çevre ve kalkınmaya yönelik tercihleri üzerine etki eden faktörler

Bu çalışma, ekonomik gelişme performans farklılıkları nedeniyle ülkelerin değişen çevresel ve sosyoekonomik koşullarının bireylerin çevre koruma tercihleri kapsamında etkilerinin belirlenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çevresel sorunların yoğunlaşarak çevresel kaynakların kıtlaştığı günümüzde, uzun vadede toplum ile çevre sistemi arasında dengenin sağlanması adına, farklı ekonomik gelişme süreçlerinde, bireylerin ülke bazında ekonomik gelişme yerine çevre koruma tercihlerine etki eden sosyoekonomik ve çevresel faktörlerin araştırılması önem arz etmektedir. Bu bağlamda, farklı ekonomik gelişme süreçlerinde, ülke bazında çevre koruma tercihlerine etki eden faktörlerin değişkenliklerinin farklı olacağından hareketle, bu çalışmaya dahil olan 47 ülke 10 senelik ekonomik gelişme performanslarına göre üç gruba ayrılmıştır. Üç ülke grubunda, tercihlerin rasyonel olduğu varsayımı altında bireylerin, ülke bazında ekonomik gelişme yerine çevre koruma tercihine etki eden ortak çevresel ve sosyoekonomik faktörler ile üç adet çok boyutlu binary regresyon analizi gerçekleştirilmiştir. Böylelikle, üç ülke grubunda; her bir ekonomik gelişme evresinde çevre koruma tercihlerine etki eden çevresel ve sosyoekonomik faktörler ortaya çıkarılmış ve ülke grupları arasında ekonomik gelişme performansındaki farklılıklar nedeni ile değişen etken faktör deseni ortaya konulmuştur. Yapılan analizler sonucu, bireylerin çevre koruma tercihlerinde; düşük ekonomik gelişme performansı ülke grubunda çevresel kirleticilerin toplum sağlığı üzerine etkilerini belirten çevresel sağlık ve gelir faktörleri, orta ekonomik gelişme performansı ülke grubunda post-materyalizm endeksi, cinsiyet ve eğitim düzeyi, yüksek ekonomik gelişme performansı ülke grubunda ise, ülkelerin çevresel kaynak stokunu belirten ekosistem direnci, postmateryalizm endeksi, cinsiyet, eğitim, yaş ve meslek faktörlerinin etkin olduğu tespit edilmiştir. Nihayetinde ekonomik gelişme performansına bağlı olarak bireylerin çevre koruma tercihlerinde etken faktör deseni değişim geçirmektedir. Ayrıca, düşük ekonomik gelişme performansı ülke grubunda bireylerin çevre koruma tercihinde en etkin faktörün çevresel sağlık değişkenliği iken yüksek ekonomik gelişme performansı ülke grubunda ise çevresel direnç değişkenliği olduğu ortaya konularak, artan ekonomik gelişme ile çevre koruma tercihlerinde etken çevresel faktörün değiştiği tespit edilmiştir.
Küreselleşme sürecinde yükseköğretim politikaları ve ERASMUS projesi

Yükseköğretim kurumları kuruldukları dönemden itibaren, gerekfonksiyonları gerekse etkileri çerçevesinde sürekli tartışılmış ve ön planda olmuştur. Toplumları etkileyen ve biçimlendiren bu kurumlar dünyada yaşanan gelişmelerle birlikte, özellikle 1980'li yıllardan itibaren büyük bir değişime uğramıştır. Küreselleşme süreci yükseköğretim kurumlarının yeniden biçimlenmesine neden olan dönüşümü ifade etmektedir. Bu dönüşüm çerçevesinde yükseköğretim kurumlarının amacının, gençlere bir dünya görüşüvermek ya da meslek kazandırmak olup olmadığı tartışılmaktadır. Bu çalışmada Yüksek Öğretim kurumlarının amaçlarının, yapılarınındeğişmesine yol açan küresel yükseköğretim politikaları ve bu politikaları yaşama geçirmek için tasarlanan projeler incelenmektedir. Amaçlanan bu politikaların yükseköğretim kurumları üzerindeki etkisini analiz etmektir. Bundan hareketle ilk bölümde öncelikle eğitim kavramı açıklanarak eğitimin önemine değinilmiş ve küreselleşme süreci analiz edilmiştir. Yapılan analiz ile birlikte ikinci bölümde yükseköğretimin kurumlarının oluşumu ve tarihsel gelişimi, Türkiye'deki gelişmeler de dikkate alınarak aktarılmış ve küreselleşme sürecinin bu kurumlar üzerindeki etkisi incelenmiştir. Üçüncü bölümde yükseköğretimde oluşan küresel rekabette yerini almaya çalışanAB'nin bu amaçla yaptığı programlar, çalışmalar aktarılmış ve son bölümdeErasmus projesi açıklanarak bu projenin yükseköğretim kurumları üzerindeki etkisi, Türkiye'deki üniversiteler örnek alınarak incelenmiştir.
Bologna süreci ve yükseköğretim kurumlarındaki yansımaları

20. yüzyılın son çeyreğinde küreselleşmenin etkisini daha ağır hissettirdiği Avrupa yükseköğretim kurumları, yükseköğretim kurumlarının maruz kaldığı sıkıntıları bertaraf etmek adına tek bir eylem planı belirlemişlerdir. 1999'da 29 ülkenin katılımı ile resmi olarak başlayan Bologna Süreci, 2010 yılına gelindiğinde 47 ülkenin sürece dahil olmasıyla birlikte coğrafi anlamda Avrupa'da yaygın bir alanda etkin hale gelmiştir. Avrupa ülkeleri süreç ile derecelerin, öğrenim sürelerinin, yeterliliklerin ve diplomaların karşılıklı tanındığı, öğrenci ve akademisyen hareketliliğinde sınırların kaldırıldığı, işbirliği çerçevesinde birbirinden güç bularak kalitenin geliştirildiği Avrupa Yükseköğretim Alanı olarak adlandırılan alanı oluşturmak üzere yükseköğretim sistemlerini yeniden yapılandırmayı taahhüt etmişlerdir. Yükseköğretimin yeniden yapılanması Avrupa yükseköğretim kurumlarının uluslararası arenada rekabet edebilirliğini ve kalitesini arttırmayı amaçlamasının yanı sıra, gelecekte Avrupa'yı daha müreffeh kılacak Avrupa Bilgi Toplumu'nun oluşturulmasını öngörmektedir. Bu çalışmada 1999 yılından bu yana Avrupa Yükseköğretim Kurumları'nın değişim çerçevesini belirleyen Bologna Süreci, yükseköğretim sistemlerini sürece iten sebepler, sürecin ilkeleri, ilkeleri uygulama yöntemleri, hedefleri, ulusal ve kurumsal düzeyde işlevselliği irdelenmiştir. 1999'dan 2010'a uzanan bu süreç içerisinde sürecin getirisi olan reformların uygulanmasının ulusal ve kurumsal düzeyde ne derece gerçekleştirildiği, uygulamaların uluslar ve yükseköğretim kurumlarında ortaya çıkardığı ve çıkaracağı muhtemel pozitif ve negatif sonuçlar, sürecin sunduğu fırsatlar ve tehditler genel çerçevede değerlendirilmiştir.
Postmodernizmin yeni toplumsal hareketler bağlamında ulus - devlet sürecine etkisi

Postmodernizmin temel özellikleri olarak tanımladığımız, totalitarizme baş kaldırma, çoğulculuk, yerellik, kültürel görecelik, gibi başlıklar incelenmiş ve yeni toplumsal hareketler ve kimlik mücadelesi konuları tartışılmıştır. Postmodern yaklaşımlar bağlamında ulus devlet anlayışı ve ulus devlete postmodernizim getirdiği yeni tanım incelenmiştir. Moderniteyle birlikte bireysel kimlik talepleri akıl, eşitlik, kardeşlik değerlerinin içinde eritilerek, kişisel özerklik tahrip edilmiş olarak gözükmektedir. Birey, her türlü bireysel farklılıklarını özelinde saklayarak, eşit hukuksal statüdeki ve kamusal alanda vatandaş kimliğine sahip olan bireydi. Bu dönemde birey, hak ve özgürlük taleplerini ancak sınıfsal bir zemine yaslanarak yine belirli bir bütünün ve rasyonelliğin çıkar çatışmaları ve siyasi beklentileri doğrultusunda dile getirmektedir. Ancak 1960 lı yıllara gelindiğinde ise kimlik siyasetinde modernite'nin ötesinde postmodern diye adlandırılabilecek bir siyaset biçimi belirmiştir. Radikal Demokrasi kuramcılarının da dikkat çektiği üzere artık bütüncül anonim özneler yerine tekil öznelerin varlığı savunulmalıdır. Batının modern ve gelişmiş demokrasilerinin içine girdiği bunalım, mevcut sistemden duyulan hoşnutsuzluk seslerin giderek yükselerek toplumsal eylemlere dönüştüğü, başta öğrenciler olmak üzere bugüne kadar alışılmamış benzerine rastlanmamış taleplerle, çoğu kez örgütsüz ve kendiliğinden gelişen ve birçoğu ulusal sınırları aşmış Yeni Sosyal Hareketler siyasetin alanına girmiştir. Bu Yeni sosyal hareketler, gerek siyasi sistemden talepleri, gerek örgütlenme şekilleri, gerekse de hareketlerin içinde barındırdığı bireylerin sınıf ve statüleri itibariyle öncekilerden oldukça farklıdır. Bu hareketler içinde barındırdığı kimlik, özerklik, farklılık gibi değerler itibariyle modernizmin değerleri bütününden farklılaşmıştır. Yeni Toplumsal Hereketleri sivil toplum alanını genişletici, demokratikleşmeyi, sağlayıcı hareketler olarak ele alıp değerlendirmek mümkündür.
Türkiye'de 1980'den sonra kent planlaması hizmetlerinin özel kesime gördürülmesi eğilimleri: Yapı denetim kuruluşları örneği

sonraki gelişmelere bakılacak olursa, özelleştirme liberal uygulamaların kaçınılmaz bir durağı olarak saptanmıştır. Son dönemdeki yasal düzenlemeler incelendiğinde, genellikle yapı denetim sürecinin örgütlenme açısından ele alındığı, yerleşik düzen içerisindeki yapı denetim sistemi başarısızlığın gerekçesi olarak gösterilerek denetim süreci içinde kamu yönetiminin etkisinin azaltılmayaçalışıldığı görülmektedir. Yapı denetiminin geldiği bugünkü aşama, büyük ölçüde kamu yönetimindeki değişimlerin etkisi altında biçimlenmiştir. Ancak yoğun olarak kamusal güvenliği ilgilendiren yapı denetimi alanının, özel hukukun serbest piyasa koşullarına sokulmaya çokta elverişli bir nitelik taşımadığı görülmektedir. Dört bölümden oluşan bu çalışmada, öncelikle yapı denetiminin bugünkü yapısının meydana gelmesinde etkili olan kamudaki değişim olgusu ve sonuçları ele alınmıştır. kinci bölümde kent planlaması, üçüncü bölümde ise yapı denetimi üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölüm, yapı denetim hizmetinin özel kesimegördürülmesine ilişkin deneyimler, anayasa mahkemesi kararlarının etkisi ve yapı denetim kuruluşlarının anlatıldığı bölüm olmuştur. Son bölümde, bu kuruluşların ortaya çıkış gerekçelerini karşılayan bir uygulama içinde bulunup bulunmadıkları, kurumsal ve işlevsel olarak değerlendirilerek sorunların saptanması ve çözüm önerilerinde bulunulmuştur.
Public administration and ethics: Perennal question

Kamu yönetimi için neyin ahlaki olduğunu tanımlamaya çalışan etik yaklaşımlar birbirine rakip iki kuramsal çerçevenin etrafında kümelenmektedirler: bürokratik etos ve demokratik etos. Bu etik çerçeveler kamu yöneticileri için uygun ahlaki davranışı ortaya çıkarmaya yardımcı olacak nihai temelleri kurmaya çalıştıkları için temel arayıcı kuramlardır. Bu anlamda bürokratik ve demokratik paradigmalar modern temel arayıcı ahlaki yarılmanın kamu yönetimine yansımasıdır. Oysa bu tez, temel arayıcı moral konumları bütünüyle reddeden temel arayıcı karşıtı postmodern bir yaklaşımın bulunabileceğini ve ancak böyle bir bakış açısının yönetsel ahlak üzerine yürütülen tartışmayı olması gerektiği yere taşıyabileceğini iddia etmektedir. Temel arayıcı karşıtı yaklaşım daha fazla 'evrensel' ahlaki standartlar, ilkeler ve kurallar sunmak yerine bizi çok daha anlamlı köklü soruları sormaya iter ve bizi kamu yöneticilerinin 'Öteki için olmak' şeklindeki ahlaki sorumluluklarına gönderme yapan bir çerçeve içerisinde kamu yönetiminin örgüt, yapı ve süreçlerini yeniden düşünmeye zorlar. Aynı zamanda bu tez yanlızca temel arayıcı karşıtı bakış açısının 'yasa şeklindeki ahlak' anlayışına gerçek bir çözüm sunabileceğini iddia etmektedir.
E-devlete geçiş sürecinde emniyet teşkilatı ve POLNET

Günümüzde teknoloji, özellikle bilişim teknolojisinin geldiği nokta, insanoğlunu hayrette bırakan bir hal almıştır. Kullanım alam artan bilişim teknolojileri, günlük hayattın vazgeçilmez bir parçası olmuştur. Bilişim teknolojisinin en önemli ürünlerinden olan internetin doğuşu ve hızla tüm dünya üzerinde yayılması, birçok kavramın yeniden tartışılması ihtiyacım doğurmuştur. Bu kavramlardan birisi de, birçok bürokratik işlemin elektronik ortamda yapıldığı 'elektronik devlet' kavramıdır. E-devlet, hükümetlerin vatandaşlarına daha iyi hizmet götürebilmesi, vergi mükelleflerinin bürokratik işlemler nedeniyle oluşan şikayetlerinin azaltılması, devlet ve vatandaş arasında sağlıklı, hızlı bir iletişim kurularak halkla ilişkilerin geliştirilmesi ve demokratik katılımın artırılması amaçlarıyla kabul gören uygulamalardır. E-devlet ile ilgili planlar yapmak, stratejiler belirlemek her ülkenin en önemli hedeflerinden olmalıdır. Mevcut durum da böyledir. Başta Avrupa ülkeleri olmak üzere, birçok ülke bu hususta planlarım yaparak, gerekli çalışmaları başlatmışlardır. E-devlete geçiş sürecinde en önemli husus doğru stratejiyi belirleyebilmektir. Her ülke kendisine en uygun metodu seçmek durumundadır. Ülkemiz için en uygun yol, kurumsal projelerden hareketle e-devleti gerçekleştirmektir.. Bu bağlamda, polis bilgi sistemi POLNET, ait olduğu kuruma, henüz tam anlamıyla hazır olmasa da, çok önemli getiriler sağlamaktadır. Hedef, bu ve benzeri projelerin sayışım arttırarak, iyi bir eşgüdüm ile kısa vadede e-devlete ulaşmak olmalıdır. Bu fırsatın kaçması, devletler arasında, telafisi mümkün olmayan farklar yaratacaktır. Umulur ki; Türkiye bu önemli fırsatı kaçırmasın.