turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de baskı grubu olarak işveren örgütleri

İlk bölümde baskı grupları genel olarak ele alınmıştır. Baskı grupları amaçları doğrultusunda çeşitli çalışmalar yaparlar. Gruplar amaçları doğrultusunda yasama, yürütme yanında bürokrasi ve kamuoyu üzerinde de etkili olmaya çalışırlar. Bu şekilde kendi aleyhlerine olan uygulamaları önlemeye veya geciktirmeye çalışırlar. Bütün bunlar baskı gruplarının güçlerini ve etkinliğini ifade etmektedir. Kurumları etkilemek için ikna, tehdit, gibi metotlar yanında daha şiddetli ve yasal olmayan araçları da kullanırlar. Çalışmanın ikinci bölümünde grupların Türkiye'deki durumu değerlendirilmiştir. Türkiye'de baskı gruplarının gelişimi ve görünümü ekseni işçi ve işveren örgütleri çerçevesinde çizilmeye çalışılmıştır. Türkiye'ye baktığımız zaman uzun yıllardan itibaren merkezin son derece güçlü olduğunu görüyoruz. Bu güçlü merkeziyetçi yapı, merkez karşısında merkezin alacağı kararları etkileyecek sivil grupların gelişmesini engellemiştir. Ayrıca baskı grubu olarak adlandırılabilecek oluşumların büyük bir bölümünün devlet eliyle yapılandırıldığı görülmektedir. Çalışmanın son bölümünde ise baskı grubu olarak Türkiye'deki işveren örgütleri üzerinde durulmuş bunların baskı grubu niteliği ortaya konmaya çalışılmıştır. işveren örgütlerinin baskı grubu niteliği gün geçtikçe artmaktadır. 1980'lerden itibaren girilen ekonomik liberalleşme sürecinde devlet kontrol alanlarını tamamen kaybetmek istemezken işveren kendisine açılan fırsat alanlarında genişlemeyi ve kamu yönetimi üzerinde söz sahibi olmak istiyor görünmektedir. Özellikle globalleşme ve Avrupa Birliği bu gelişmeleri körüklemiştir. Bu yönüyle işveren örgütlerinin Türkiye'deki kamu politikalarını ve uygulamalarını kendi görüşleri ve menfaatleri doğrultusunda etkilediklerini ve yönlendirdiklerini, ayrıca diğer baskı gruplarına göre, özellikle işçi örgütlerine göre daha etkin olduklarını söylemek yanlış olmaz.
Avrupa Birliği'nin uluslararası güvenlik yaklaşımında Kosova'daki Eulex Misyonu

Soğuk Savaş sonrası döneme kadar varlığını sürdüren iki kutuplu dünyada, Avrupa Birliği'nin güvenliği konusunda NATO tek unsur olarak yer almaktadır. 1990'larla birlikte oluşan yeni dönemde gerek dünyada gerekse Avrupa Birliği'nde güvenlik algısı değişmiş ve Avrupa Birliği de kendi Güvenlik ve Savunma Politikasını geliştirme gereği duymuştur. Yeni güvenlik algısı, geleneksel tanımı korumakla birlikte ilgi alanlarını çevre, ekonomik istikrar, refah seviyesi ve temel insan hak ve özgürlükleri olarak genişletmiştir. Avrupa Kıtası'nda konvansiyonel bir savaş tehdidi ortadan kalkmakla birlikte, bölgesel ölçekte etnik çatışmalar, nükleer silahların yayılması, göç ve uluslararası suçlar gibi tehditler yeni güvenlik kaygıları olmuştur. AGSP sürecinin hızlı gelişimi Kosova krizi sonrasına rastlamaktadır. 2003 yılına gelindiğinde ise bu oluşum, Avrupa Kıtası dışındaki kriz bölgelerine müdahale edebilen etkili bir askeri ve sivil güç olmuştur. Ortak Güvenlik ve Savunma Politikası altında kurulmuş ve faaliyet gösteren en büyük sivil misyon olma özelliğine sahip olan, AB Kosova Hukukun Üstünlüğü Misyonu bu kapsamda incelenmesi gereken dikkate değer bir örnektir.
Cebel-i Lübnan nizamnamesinin Osmanlı Dönemi Lübnan idari yapısı üzerinde etkisi

Tanzimat Dönemi, özellikle merkezileşmeyi sağlayabilmek adına birçok reformun ilk kez uygulandığı bir dönem olması sebebiyle Osmanlı Devleti için siyasal anlamda bir değişim dönemidir. Tanzimat reformlarının merkezi devlet dışında uygulanma şekilleri genellikle ihmal edilmiştir. Tanzimat, Osmanlı Devleti açısından Fransız İhtilali'nin getirdiği modernleşme hareketinin bir sonucudur. Fransız İhtilali mali, idari, siyasi ve sosyal alanlarda etkilerini göstermiştir. Bu etki sadece merkezde değil taşra eyaletlerinde de görülmüştür. Bununla birlikte Tanzimat reformlarının eyaletlerdeki uygulanma şekli genellikle ihmal edilmiştir. Benzer bir şekilde 19. Yüzyılda İmparatorluğun Lübnan bölgesindeki vilayetlerde yaşanan iç çatışma süreci de çokça tartışılmış ancak birçok çalışmada olayların karmaşık bir sosyo-ekonomik ve politik bir ilişkiler ağını yansıtmaktan ziyade Maruniler ve Dürziler arasındaki dinsel bir çatışma olarak incelenmiştir. Bu bağlamda Tanzimat reformlarının oynadığı rol de genelde ihmal edilmiştir. Lübnan bölgesindeki çatışmaların sadece dini, sosyal ve ekonomik nedenlerle açıklanması yeterli değildir. Lübnan'daki gruplaşmalar ve çatışmalar dış devletlerin müdahaleleriyle artmıştır. Bir tarafta Fransa'nın desteğini alan Maruniler, öteki tarafta Osmanlı İmparatorluğu'nda önemli ayrıcalıklar alan ve İngiltere desteği de gören Dürziler vardır. Avrupa devletleri din faktörünü kullanarak bölgedeki etkinliğini arttırmak istemiştir. Özellikle Fransa, bölgede misyonerlik faaliyetlerine girmiş sonrasında da sosyal kurumlarda nüfuz politikası uygulamıştır. Bölge güvenliğinin sağlanabilmesi için Osmanlı yönetimine Avrupa Devletleri tarafından sunulan öneriler, Osmanlı Devletine dış devletlerin müdahalesinin bir kanıtı olarak görülmektedir. Bu öneriler dış devletlerin çıkarları doğrultusunda ve Osmanlı Devleti'nin merkezi gücünü zayıflatan özellikler taşımaktadır. Çıkar politikaları iç dengeleri bozmuş ve çözüm olarak Lübnan'ın özerk bir biçimde yönetilmesi kararı alınmıştır. 1861 Vilayet Nizamnamesi imzalanarak, Osmanlı Devleti tarafından atanan Hristiyan bir mutasarrıf aracılığıyla bölgenin yönetilmesi kararı alınmıştır. Bu kararla olaylar çözümlenmiştir. Bu çalışma aynı anda birkaç soruna birden cevap vermektedir. İlk olarak reformların nasıl uygulandığına, uygulamada yaşanan kısıtlara ve sonuçlarına dikkat çekilmektedir. İkinci olarak, Lübnan'daki iç çatışma süreci karmaşık bir yönetim yapısı ve toplumsal yapı ilişkileri açısından incelenmektedir. Çalışmanın temel amacı, Cebel-i Lübnan Nizamnamesinin nasıl ortaya çıktığını ve bölgenin mutasarrıflık dönemine kadar olan tarihi sürecinin bu durum üzerindeki etkisini incelemektir. Çalışmada, devlet analizin merkezine koyulmakta ve reformların uygulanma şeklinin iç çatışmaya giden süreci ve çatışmaların Cebel-i Lübnan Vilayet Nizamnamesinin oluşmasını etkilediği görülmüştür.
Yeni Türk bürokrasisi kültürü

Bu çalışmanın amacı Yeni Türk Bürokrasisi Kültürü'nün güncel özelliklerini ortaya koymak ve 1990'lı yıllar Türk Bürokratik Kültürü ile günümüz bürokrasisi kültürünü kıyaslamaktır. Çalışmada bürokrat ifadesinden Türk kamu yönetiminin yürütme tarafında görev alan, atanmış, üst düzey kamu yöneticileri kastedilmektedir. Dolayısıyla çalışmanın konusunu bu bürokratların birlikte oluşturdukları kültür ve bu kültürdeki değişim oluşturmaktadır. Bürokratik kültürü oluşturan faktörler ve bu kültürde yaşanan değişimin nedenleri çalışmanın kapsamı dışındadır. Yeni Türk Bürokrasisi Kültürü'nü tespit etmek ve geçmişşle kıyaslamasını yapmak için Şükrü Özen'in 1996 yılında yayınlanan 'Bürokratik Kültür 1- Yönetsel Değerlerin Toplumsal Temelleri' adlı çalışmasındaki anket sorularından yararlandık. Buna göre günümüz bürokratları orta düzeyin biraz altında yetkeci, orta düzeyde benmerkezci, orta düzeyde pragmatist ve yüksek düzeyde adanmacı eğilimlere sahip çıkmıştır. 1990'ların bürokratlarıyla kıyaslandığında ise günümüz bürokratlarının yetkeci ve benmerkezci eğilimlerinde artış olmuş, pragmatist ve adanmacı eğilimlerinde ise kayda değer bir değişim yaşanmamıştır.
E-devlet ve e-maliye kapsamında Gelir İdaresi Başkanlığı projeleri

Kamu yönetiminde bilgi iletişim teknolojilerinin kullanımının yaygınlaşması ile devlet, vatandaş ve özel ve kamu sektörleri arasında yeni bir bağ kurulmuş ve e-devlet kavramı ortaya çıkmıştır. Gelişen süreçte oluşan beklentilere cevap vermek adına yönetim sürecine bilişim teknolojileri de eklenerek, geleneksel devlet anlayışı e-devlet anlayışı ile harmanlanmıştır. Yaşanan bu değişim ve dönüşüm süreci; ülkemizin yönetim yapısının çağın gereklerine uygun bir şekle dönüşmesine ve geleneksel yapıya oranla daha şeffaf ve etkili bir yönetim yapısı ile uyum sağlamasına katkıda bulunmuştur. Çalışmamızda temel olarak, Türkiye'deki e-devlet çalışmaları kapsamında e-maliye ile Gelir idaresi Başkanlığı projeleri açıklanmıştır. Araştırmanın ilk bölümünde, devlet ve e-devlet kavramları genel bir çerçeve çizilerek anlatılmış ve elektronik devlet anlayışının geleneksel devlet anlayışına nasıl entegre edildiği açıklanmaya çalışılmıştır. E-devletin amaçları ve yararlarına değinildikten sonra e-devletin temel bileşenleri ve dünyada öncü ülkelerdeki e-devlet anlayışı ele alınmıştır. Sonraki bölümde ise devlet yönetimi içerisinde köklü bir değişimin simgesi olan e-devlet uygulamalarının ülkemizde kaydettiği aşama ve neticeleri incelenmiş ve Türkiye'de en çok kullanılan e-devlet uygulamaları ışığında örneklendirmeler yapılmıştır. Son bölümde ise yenilenme bakımından ülkemizde öncü bir konuma sahip olan Maliye Bakanlığı'nın e-devlet yolunda attığı adımlar neticesinde, Gelir İdaresi Başkanlığı'na ait projeler incelenmiş ve Maliye Bakanlığı odaklı bir bakış açısıyla uygulamalar değerlendirilerek dönüşümün hangi aşamada olduğu belirlenmeye çalışılmıştır.
Gazali'nin devlet ve yönetim anlayışının günümüz yönetim süreçlerine yansımaları

Türk-İslam düşünce dünyasının önde gelen düşünürlerinden olan Gazali'nin devlet ve yönetim üzerine düşünceleri günümüz kamu yönetim süreçleri açısından büyük önem taşımaktadır. Özellikle çeşitli eserlerinde yöneticilere vermiş olduğu tavsiyeleri günümüzde hala güncelliğini korumakta, kamu yönetim süreçlerinde yaşanan sorunların çözümü aşamasında bizlere önemli argümanlar sunmaktadır. Gazali, eserlerinde 'devlet ve yönetim' konularına geniş yer vermiş, toplumda düzenin sağlanabilmesi için devletin ve yöneticinin varlığının zorunlu olduğunu belirtmiştir. Döneminde yaşanan sorunları ve başarılı bir yönetim ortaya koyan sultanların uygulamalarını değerlendirerek, yönetici ile yönetilenler arasındaki ilişkilerin nasıl olduğu ve nasıl olması gerektiği, yaşanan sorunların nasıl çözüleceği hususlarında değerlendirmelerde bulunmuştur. Bu tez çalışmasında Gazali'nin devlet ve yönetim anlayışı incelenerek yöneticilere bulunmuş olduğu tavsiyeler kapsamında günümüz kamu yönetim süreçlerinde karşımıza çıkan sorunların çözümü üzerinde durulmuş ve Gazali'nin yönetim bilimine katkısı ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Uyuşturucu kaçakçılığının uluslararası ilişkilere etkisi üzerine bir çalışma

Bu tez çalışmasında;yasadışı uyuşturucu üretimi, transferi, tüketimi ve bunun son noktası olan uyuşturucu kullanımının uluslararası ilişkiler ekseninde yeri ele alınmış, konunun uluslarası bir sorun olduğu, ülkelerin ekonomik, siyasal, sosyal ve kültürel yapılarını ele alarak irdelenmiştir. Ulusal ve uluslararası alanda bu sorunu çözmeye yönelik çabalar ve sonuçlar, istatistiksel verilerle ortaya konulmaya çalışılmıştır. Sorunun boyutları yasadışı üretimekim ekim alanlarından tüketim noktalarına kadar yolculuk yapılarak irdelenmiştir. Haşhaş ekimi ve türevlerinin Burma-Laos-Tayland-Afganistan nokktasından, AB'de ülkelerini aşarak İngiltere'ye, oradan ABD'ye ulaşması, bunun ters istikametinde ise Güney Amerika'da üretilen 'Koka' ve türevlerinin AB ülkelerine seyri ortaya konulmuştur. Buna göre konunun uluslararası bir sorun haline dönüştüğü, bir yandan yasadışı haşahaş üretim alanlarının yani üretimin azaltılması gerektiği, diğer yandan da bu çabaklara katkı sağlayacak tüketim oranlarının azaltılması gerektiği, buna katkı sağlayacak yasadışı uyuşturucu ticareti geçiş güzergahlarındaki önleyici çabalarla sonuca ulaşılabileceği vurgulanmıştır. Bu hipotezden yola çıkarak yasadışı uyuşturucu eken ve imal eden ülkelerdeki ekonomik, siyasal, sosyal ve kültürel durumlar, politikalar gözden geçirilmiş, transit ülkeler ve tüketici ülkelerdeki durumlarla karşılaştırılmıştır. Ortaya çıkan tabloda uluslararası kuruluşların katkıları da belirtilerek sorunun uslararası boyutu ortaya konulmuş, ulusal ve uluslararası çözüm arayışları ile sonuca varılmaya çalışılmıştır.
Zorunlu göçe maruz kalan Suriyelilerin Türkiye'de yaşadıkları barınma sorunları: Kilis örneği

Göç insanlık tarihi kadar eski toplumsal bir olgudur. Tarihin hemen her evresinde farklı sebeplerden dolayı meydana gelen göçler, daha iyi bir yaşantı sürme temel amacına odaklanmıştır. 2011 yılında Suriye'de başlayan rejim karşıtı gösteriler kısa sürede iç savaşa dönüşmüştür. Yaklaşık 14 milyon Suriyeli yardıma muhtaç hale gelmiş ve başta Türkiye olmak üzere komşu ülkelere göç etmişlerdir. Türkiye'de bulunan yaklaşık 3,5 milyon Suriyeli Türkiye'nin 81 iline dağılmış olup bu illerden biri de Kilis'tir. Kilis, 7 yıl gibi bir sürede kendi nüfusundan daha fazla Suriyeli göçüne maruz kalmıştır. Kısa sürede nüfusu iki katına çıkan Kilis, başta barınma alanları olmak üzere bu durumu kaldırmakta zorlanmıştır. Bu araştırmanın amacı 2011 yılı sonrası Kilis'te yaşayan Suriyelilerin barınmaya dair problemlerini vurgulamaktır. Çalışmaya 3'ü konteyner kente 12'si Kilis merkezde yaşayan 15 Suriyeli katılmıştır. Yüz yüze derinlemesine mülakat tekniği ve literatür taraması sonucu elde edilen veriler içerik analizi tekniği kullanılarak Kilis'te yaşayan Suriyelilerin barınmaya dair yaşadığı problemler ortaya konulmuştur. Çalışma sonucunda Kilis'e göç eden Suriyelilerin, genel olarak yoksul kesimden kişiler olduğu ve bu nedenle Kilis'te kira tutarlarının daha düşük, evleri dar ve bakımsız olan, fiziksel şartları kötü durumdaki evlerin olduğu mahallelerde kümelendikleri saptanmıştır. Suriyelilerin bu mekanlarda bile daha ekonomik olması nedeniyle sayıları 6-20 kişi arasında değişen gruplar halinde barındıkları ortaya çıkarılmıştır. Bu mekanların fiziksel açıdan kötü durumda olması, bu mekanlarda kapasitesinin çok üzerinde kişilerin bir arada yaşamaya çalışması ve ekonomik sıkıntılardan ötürü Suriyelilerin barınma konusunda pek çok sıkıntıya maruz kaldıkları saptanmıştır.
Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü yöneticilerinin mesleki benlik saygısı düzeylerine göre zihinsel engelli bireylerin sportif etkinliklerine yönelik tutumlarının incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, gençlik ve spor il müdürlüğü yöneticilerinin mesleki benlik saygısı düzeylerine göre zihinsel engelli bireylerin sportif etkinliklerine yönelik tutumlarının incelenmesidir. Araştırmaya, gençlik spor bakanlığına bağlı il müdürlüklerinde spor yöneticisi olarak çalışan, 14 kadın, 108 erkek olmak üzere toplam 122 spor yöneticisi gönüllü olarak katılmıştır. Katılımcılara araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu yanında mesleki benlik saygısını belirlemek için Arıcak (1999) tarafından geliştirilen 'Mesleki Benlik Saygısı Ölçeği', zihinsel engelli bireylerin sportif etkinliklerine yönelik tutumlarını belirlemek için İlhan, Esentürk ve Yarımkaya (2016) tarafından geliştirilen 'Zihinsel Engelli Bireylerin Sportif Etkinliklerine Yönelik Tutum Ölçeği ' kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, Crombach Alfa analizi, Shapiro-Wilk testi, Mann-Whitney U ve Kruskal Wallis Testi, pearson korelasyon ve regresyon analizi kullanılmıştır. Sonuç olarak, katılımcıların mesleki benlik saygısı ve alt boyutları ile cinsiyet, engellilere yönelik eğitim alma, görevleri, mezun oldukları bölüm değişkenleri arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Erkek yöneticilerin, kadın yöneticilere göre mesleğin işlevselliğine olan inancı daha yüksektir. Engellilere yönelik eğitim alan spor yöneticilerinin mesleğin işlevselliğine olan inancı, eğitim almayan spor yöneticilerine göre daha yüksektir. Spor Bilimleri dışında farklı bölümlerden mezun spor yöneticilerinin mesleğin işlevselliğine olan inancı düşüktür. Mesleki benlik saygısı ve alt boyutlarının yaş, eğitim durumu, medeni durum, çalışma süresi ve ailede engelli birey bulunma değişkenlerine göre anlamlı farklılık göstermediği bulunmuştur. Zihinsel engelli bireylerin sportif etkinliklere katılımına yönelik tutum ve alt boyutlarının yaş, cinsiyet, medeni durum değişkenlerine göre farklılaşmadığı bulunmuştur. Spor yöneticilerinin çalışma yılı, ailede engelli birey olma durumu, engellilere yönelik spor eğitimi alma, mezun olduğu okul, görev değişkenleri ile zihinsel engelli bireylerin sportif etkinliklerine yönelik genel tutumları arasında anlamlı farklılık bulunmuştur. Ailede engelli birey olan spor yöneticileri, zihinsel engelli bireylerin sportif etkinliklerine katılımına olumlu tutum sergilemektedir. Engellilere yönelik spor eğitimi alan spor yöneticilerinin, zihinsel engelli bireylerin sportif etkinliklerine katılımına olumlu yönde tutum göstermektedir. Spor bilimleri alanından mezun olan spor yöneticilerinin zihinsel engelli bireylerin sportif etkinliklere katılımına yönelik genel tutumlarının olumlu yönde yüksek olduğu belirlenmiştir.
Siyasi partilerde yandaşların liderlik beklentilerini etkileyen sosyoekonomik faktörler

Bu tezin amacı, siyasi partilerle çeşitli şekillerde ilişki kuran yandaşların, ne tür liderlik beklentilerine sahip olduklarını ve bu beklentilerin hangi faktörlerden, ne ölçüde etkilendiklerini açıklamaktır. Siyasi liderlik, bir siyasi hareketin ya da partinin ulaşmaya çalıştığı amaçlar için yandaş kazanmak ve kazanılan yandaşları hedefe ulaşmak için organize ve motive ederek yönetme ve yöneltme eylemidir. Siyasi lider de, örgütünü ve yandaşlarını ya önceden belirlenmiş hedeflere ya da bizzat kendi ürettiği hedeflere ulaşmak için yönlendiren ve peşinden sürükleyen kişidir. Siyaset bilimi alanında yapılan çalışmaların birçoğunun merkezinde siyasi liderlik bulunmaktadır. Siyasi liderlik üzerine yapılan çalışmalar, siyasette gücün kaynağına bağlı olarak, siyasi liderliğin ne tür özelliklere sahip olması üzerine yoğunlaşmışlardır. Son yıllarda giderek artan biçimde, insanların siyasi tercihlerini yaparken ideolojiden, program ve tüzüklerden ziyade somut siyasi ürünler olarak görünen lider, vaadler, adaylar gibi unsurlara baktıkları görülmektedir. Bunların içerisinde özellikle de siyasi lider, insanların tercihlerini, eğilimlerini, tutumlarını etkileyen unsurların arasında daha çok öne çıkmaktadır. Bu tez temel olarak, siyasi liderlik sürecini ve liderlik tiplerini açıklayarak, yandaşların sosyal, kültürel, ekonomik ve siyasi faktörlerinin bu liderlik tipleriyle ilgili beklentilerine nasıl, ne yönde ve hangi ölçüde etki ettiğini belirlemeyi amaçlamaktadır. Türkiye örneğinde, yandaşların sosyal, kültürel, ekonomik ve siyasi özelliklerinin, siyasi liderlik beklentileri üzerinde etki eden faktörler oldukları tespit edilmiş, liderliğin sadece lider odaklı bir süreç olmadığı, izleyici ve şartların da önemli ölçüde etki sahibi olduğu görülmüştür.
Olası İstanbul depreminin Marmara Bölgesinde sanayi sektörüne etkisi

Nüfusunun %98'i deprem bölgelerinde yaşayan ülkemizde 1999 yılında, İzmit ve Adapazarı civarında meydana gelen iki büyük deprem, bölgede çok büyük can ve mal kaybına yol açmıştır. Deprem öncesi yeterli hazırlık yapılmadığı takdirde büyük zararlar ile karşı karşıya kalınacağını, yaşadığımız kötü deneyimler açıkça göstermektedir. Türkiye sanayisinin, tarımsal alanlarının büyük bir kısmı; barajlar, sanayi tesisleri, kara ve demiryolları, enerji, dağıtım, haberleşme tesisleri, içme suyu ve kanalizasyon tesisleri, konutlar aktif deprem kuşağı içerisindedir. Uzun vadeli, sağlıklı ve planlı kentleşme ve yapılanma yaşanabilecek olası büyük bir depremin yaratacağı ekonomik, psikolojik, sosyal ve ekolojik yıkımları minimize edecektir. Depremin sanayi açıdan verdiği zararlar, tesislerin binalarında, makine-teçhizat ve elektronik cihazlarında, hammaddelerde, üretimi tamamlanmış çıktılarda ağır hasarlar, üretimin durması, stok ve üretim kayıpları, işsizlik, yangınlar, boru hatlarını kırılması ve çatlaması ile birlikte tehlikeli maddelerin yanması, çevreye yayılması, nükleer santrallare ait yapıların çatlaması, kimyasal atıkların sızıntısı, arıtma tesislerinin hasar görmesi, vb. hasarlar olarak ifade edilebilir. Deprem sonucunda kamu kuruluşları, turistik tesisler, hizmet alanlarında olduğu gibi özellikle sanayi işletmelerinde gerçekleşen hasarın giderilmesi, tesisleri depremden önceki haline getirilmesi neredeyse mümkün olmadığı gibi katlanılan maliyet yüksektir ve hedeflenen ekonomik büyümenin gerçekleşme ihtimali de söz konusu olamamaktadır. 1999 yılında Türkiye'de ve yoğunlukla Marmara Bölgesi'nde yaşanan iki büyük depremin ve İstanbul'u tehdit eden potansiyel deprem tehlikesinin etkileri dikkate alınarak riski azaltmaya yönelik 2000 yılında Kanun Hükmünde Kararname'yle başlayan zorunlu deprem sigortası 'na yeni düzenleme getiren Afet Sigortası Kanunu'nun Ağustos 2012'de yasalaşmasıyla uygulama ve denetlemeye ilişkin maddeler getirilmiştir. Tapu, elektirik, su, kredi, vergi işlemlerinde zorunlu deprem sigortasının yapılmış olması şartı getirilmiştir. Uzun vadeli istikrarlı denetleme deprem sigortasının benimsenmesine katkı sağlayacaktır.
Emniyet çalışanlarının iş tatmin düzeylerinin örgütsel özdeşleşmelerine etkisi: Aksaray örneği

Toplumun güvenlik ihtiyacını karşılamak gibi yaşamsal önemdeki bir kamu hizmetini sunmakla görevli kılınan emniyet çalışanlarının iş tatmini ve örgütsel özdeşleşme düzeylerini belirlemek ve bu değişkenler arasındaki ilişkileri ortaya koymak amacıyla yapılan bu araştırma, Aksaray İl Emniyet Müdürlüğü'nde çalışan 395 kişilik bir örneklem ile yapılmıştır. Araştırmada kolayda örnekleme yöntemi ve anket tekniği kullanılmıştır. Elde edilen veriler, SPSS 21.0 paket program aracılığıyla analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre; demografik özellikler açısından emniyet çalışanlarının örgütsel özdeşleşme düzeylerinde anlamlı bir farkın olmadığı, bekar, en genç, lisansüstü eğitimli, hizmet süresi en az ve komiser grubundaki emniyet çalışanlarının iş tatmin düzeylerinin daha yüksek olduğu, yaş ile dışsal iş tatmin düzeyi arasında negatif yönlü, eğitim düzeyi ile içsel iş tatmini ve genel iş tatmini ve örgütsel özdeşleşme düzeyleri arasında pozitif yönlü, hizmet süresi ile içsel, dışsal ve genel iş tatmin düzeyleri arasında negatif yönlü, içsel, dışsal ve genel iş tatmin düzeyleri ile örgütsel özdeşleşme düzeyi arasında pozitif yönlü ve güçlü bir ilişkinin olduğu belirlenmiştir. Ayrıca regresyon analizi sonucunda bağımsız değişken iş tatmininin bağımlı değişken örgütsel özdeşleşmeyi pozitif yönde ve ( =0,535) düzeyinde güçlü şekilde etkilediği, emniyet çalışanlarının örgütsel özdeşleşme düzeylerinin %28,7'sinin iş tatmini tarafından açıklandığı bulgusu da elde edilmiştir.
Kamu yönetiminde performans değerlendirme

Son yıllarda Yönetim Biliminde önemli gelişmeler yaşanmaktadır. Yönetimin asıl elemanı olan insan unsuru, her geçen gün önemini artırmaktadır. Personel yönetiminde, personelin değerlendirilmesi çalışmaları da Yönetim Bilimindeki gelişmelere paralel bir şekilde değişmektedir. Personelin değerlendirilmesi personel yönetiminin en önemli konularından birisi haline gelmiştir. Bugün personel değerlendirilmesi ile ilgili pek çok yöntem geliştirilmiştir. Bu yöntemlerin önemli bir kısmı geçerliliğini yitirmiştir. Bundan dolayı çağın gereklerine uygun yeni yöntemler geliştirilmektedir. Yönetim sistemimizde uygulanan personel değerlendirme yöntemi ise birçok açıdan eleştirilmekte ve bir reform çalışmasına ihtiyaç hissedilmektedir. Çalışmada genel olarak personel yönetiminin temel konulan, personelin değerlendirilmesi çalışmaları ve çeşitli personel değerleme yöntemleri ele alınmıştır. Yeni yöntemler geniş bir biçimde incelenmiştir. Son olarak ülkemizde uygulanan personel değerlendirme sistemimizle ilgili, Bitlis Valiliği bünyesinde, çeşitli konumlardaki sicil amirleri üzerinde bir alan araştırması yapılmış, sonuçlar istatistiki yöntemlerle incelenmiş ve yorumlanmıştır. Sonuç olarak; personel değerlendirme sistemimizde dünyadaki gelişmelere ayak uydurabilmek için çağdaş bir yeniden yapılanmaya ihtiyaç duyulduğu belirlenmiştir. VIII