turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Belediye birlikleri ve Türk Dünyası Belediyeler Birliği

Ülkemizdeki yerel yönetim birlikleri, ürettikleri hizmetler bakımından yerel yönetim birimleri tarafından destek kuruluşlar olarak görülmüşlerdir. Bir başka ifadeyle yerel yönetim birlikleri, yerel gereksinimleri karşılamada başvurulan 'ikincil' nitelikteki kuruluşlardır. Yerel yönetim birlikleri konusunda yapılan sınırlı sayıdaki çalışmalar birlik sayısının 1960'lı yıllardan itibaren artmaya başladığını göstermektedir. Birlikler her ne kadar 'ikincil' nitelikteki kuruluşlar olarak görülseler de bir kısmının oldukça aktif ve etkin rollere sahip oldukları göz önünde tutulmalıdır. Birlikler kamu tüzel kişiliği olmakla beraber birçoğu kişisel çaba ve gayretler ile varlıklarını sürdürmeye çalışmaktadır. Birliklerin kurulma sebepleri arasında; yasal dayanaklarının dağınıklığı ve yetersizliği ile yerel yönetimlerin yeterli ve düzenli gelir kaynaklarına sahip olmamaları ile teknik personel eksikliği gösterilebilir. Ancak birlikler, son yıllarda gerçekleşen reform çalışmaları kapsamında 5355 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenerek 2005 yılında daha güçlü bir yapıya kavuşturulmuş, gerek mevcut gerekse yeni kurulacak olan birlikler açık ve sağlam bir yasal zemine taşınmıştır. Ayrıca bu Kanun uluslararası ölçekte faaliyet gösteren Türk Dünyası Belediyeler Birliğinin statüsünü de diğer birliklerden ayırmıştır.
Asya örneklerinden hareketle Türkiye için bir kalkınma modeli değerlendirmesi

Bu çalışmanın amacı Türkiye'nin kalkınma yönetiminde başarılı olabilmesi ve gelişmiş ülkeler arasında kendine yer bulabilmesi için model alması gereken Asya ülkeleri kalkınma politikalarının neler olduğunun araştırılmasıdır. Bu kapsamda; araştırmanın ilk bölümünde kalkınma ve kalkınma yönetiminde tarihsel süreç içinde meydana gelen değişimler ele alınmıştır. İkinci bölümde, Asya ülkelerinin 2. Dünya Savaşı'nın bitiminden itibaren bugüne dek izledikleri ve kendilerini başarıya ulaştıran kalkınma politikalarının neler olduğuna, seçilmiş 10 Asya ülkesi kapsamlı olarak incelenmek suretiyle değinilmiştir. Üçüncü bölümde, Türkiye'de cumhuriyetin ilanından günümüze kadar uygulanan kalkınma politikaları dönemsel ve kurumsal bazda incelenmiştir. Son bölümde ise, konu ile ilgili olarak, Japonya, Tayvan ve Singapur'un oluşturduğu üç Asya ülkesinin Ankara'da görev yapan üst düzey yöneticileri ile yapılan görüşmeleri içeren alan araştırmasına yer verilmiş ve Türkiye için bir model önerisi sunulmuştur. Seçilmiş Asya ülkelerinin kalkınma politikaları incelendiğinde, bir takım temel unsurların mevcut olduğu görülür. Bu unsurlar, söz konusu ülkelerin rekabet edebilirliklerini artıran ve onları kalkınma sürecinde başarıya ulaştıran unsurlardır. Bu tez çalışmasında, Türkiye'nin başarıya ulaşmak için izlemesi gereken kalkınma politikalarının neler olduğunun ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Tezin sonucunda kalkınmanın sağlanmasında başarının anahtarı olarak şu faktörler ön plana çıkmıştır; toplumun tüm kesimlerinin üzerinde hemfikir olduğu ve devlet tarafından yönlendirilen bir kalkınma politikası, teknolojiye önem verilmesi, ihracata dayalı sanayileşme modeli uygulanması, kalkınmanın motoru olabilecek sektörlerin devlet tarafından desteklenmesi, nitelikli ve yeterli bir altyapının varlığı ve eğitimin kalitesinin artırılması.
Muhtarların e-devlet uygulamalarındaki rolü: Antalya ili Konyaaltı ilçesi örneği

Kamu yönetiminde yaşanan dönüşüm, yeni kamu işletmeciliği ve yönetişim anlayışları ile birlikte kamu hizmetlerinde etkinlik, verimlilik, katılımcılık gibi ilke ve değerler savunulmuştur. E-Devlet uygulamaları, bu ilke ve değerlerin hayata geçirilmesinde önemli bir araç olarak görülmektedir. Bu bağlamda, kırsal ve kentsel alanda en küçük yerleşmeler olan köyler ve mahallelerde müşterek ihtiyaçların etkin, verimli bir biçimde karşılanması da önem taşımaktadır. Bu amaçla, 2014 ve 2015 yıllarında bir e-Devlet uygulaması olarak Muhtarlık Bilgi Merkezi ve Muhtar Bilgi Sistemi uygulamaları geliştirilmiştir. Köy ve mahalle muhtarları, kendilerine tanımlanmış bu uygulamalar sayesinde, sırasıyla, yerel yönetim ve merkezi yönetim birimlerine elektronik ortamda ulaşabilmektedir. Bu tez ile amaçlanan, muhtarların genel olarak e-Devlet uygulamaları hakkında düşüncelerini; özel olarak da Muhtarlık Bilgi Merkezi ve Muhtar Bilgi Sistemi hakkında düşüncelerini tespit ederek değerlendirmektir. Tez, bu amaç doğrultusunda üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde e-Devlete geçiş süreci ve kamu yönetiminde yaşanan dönüşüme, e-Devlet kavramına, Türkiye'de e-Devlet uygulamalarına ilişkin bilgilere yer verilmiştir. İkinci bölümde, muhtarlık yönetiminin tarihsel süreçte ortaya çıkışı ve gelişimine yer verilerek Türkiye'de köy ve mahalle muhtarlığı üzerinde durulmuştur. Bir e-Devlet uygulaması olan Muhtarlık Bilgi Merkezi ve Muhtar Bilgi Sistemi, ikinci bölümde incelenmiştir. Tezin üçüncü ve son bölümü, alan araştırmasını içermektedir. Konyaaltı ilçesinde muhtarlarla yapılan anket sonucunda elde edilen bulgular ve bunlara yönelik değerlendirmeler, bu bölüm kapsamındadır.
Türkiye'de bürokrasi - siyaset ilişkisi ve yerel seçilmişler: Şanlıurfa örneği

Bürokrasi ve siyaset ilişkisi topluma hizmet gibi aynı amaç doğrultusunda, aynı değer ve araçlarla, uyumlu çalışma esasına göre şekillenmiştir. Siyasi iktidar ülke yönetimine ilişkin kararları siyasi bir süreçte alır ve alınan bu kararları ilgilibürokrasi tarafından uygulamaya koyar. Bu çalışmanın konusu, bürokrasi ve siyaset kavramlarının genel gelişimi ile Tanzimat döneminden başlayarak Cumhuriyet'in ilanından günümüze kadar geçen süre içerisinde kamu yönetimi disiplini açısından Türk kamu yönetiminde bürokrasi ve siyaset arasında nasıl bir ilişki olduğu, birbirlerini nasıl etkiledikleri, uyumlu çalışma ve çatışma süreçlerini detaylarıylaincelemektir. Ayrıca yerel siyasetin aktörleri olan yerel seçilmişlerin, bürokrasi ve siyaset arasındaki bu ilişkiyi nasıl değerlendirdiklerini öğrenmektir. Yerel seçilmişlerin, bürokrasi ve siyaset arasındaki ilişkiyi nasıl değerlendirdiklerini öğrenebilmek için, Şanlıurfa merkezdeki yerel seçilmişler ile anket çalışması yapılmıştır. Bu çalışma sonucunda, bürokrasi ve siyaset arasındaki ilişkinin uzlaşmaya dayalı olduğu ve başarılı bir yönetim için uyum içinde çalışmanın önemli olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca, siyasetin bürokrasiye gereğinden fazla müdahalesininbürokraside siyasallaşmaya yol açtığı ve bürokratların kendilerini siyasilere yakıntutmaya çalıştıkları görülmüştür.
PKK terör örgütünün siyasallaşma süreci ve KCK

Terör ve terörizm sözcüklerinin anlamlarının bilinmesi ve açıklanması, bu kavramların ilerleyen zamanlarda geçirmiş olduğu aşamaları ve günümüzde bu kavramların hangi somut olgulara büründüğünü görmemize imkan sağlamasında önem teşkil etmektedir. Bu kavramların bilinmesi ülkemizde etkinliğini sürdüren terör örgütlerinin ve başta Pkk terör örgütünün ne amaçla hareket ettiğinin, ideolojisinin, ülkemiz aleyhine hangi faaliyetlerde bulunacağının önceden tahmin edilmesinde ve örgütle etkin mücadelede önemli bir yer tutmaktadır. Pkk terör örgütü günümüzde yabancı devletlerinin de desteği ile ülkemizde ve uluslararası siyasi arenada söz sahibi olabilmek için faaliyetlerinde yeni strateji belirleyerek siyasallaşma çabası içerisine girmişlerdir. Tüm bu çabaları doğrultusunda örgütün kurulduğu tarihten günümüze kadar gerçekleştirmiş oldukları faaliyetler ve siyasallaşma yolunda attıkları adımlar yapılan bu çalışmanın özünü meydana getirmektedir. Ülkemizin geçmişşten günümüze kadar sorunu olan terör örgütünün kuruluşu, ideolojisi, stratejisi ve siyasallaşma yolunda atmış oldukları adımlar ayrıntılı bir şekilde çalışmada yer almıştır. Örgütün siyasallaşma faaliyetleri doğrultusunda yapmış oldukları kongreler, konferanslar ve kurmaya çalıştıkları siyasi partilerin ayrıntılı bir şekilde çalışmada yer alması yapılan çalışmanın değerini arttırmıştır.'Pkk Terör Örgütünün Siyasallaşma Süreci Ve KCK' isimli bu çalışmada örgütün kuruluşundan bugüne kadar geçen sürede sadece kırsal alan faaliyetlerinde bulunmadığı, özellikle günümüzde demokrasi ve halk sözcüklerini kullanarak siyasete ağırlık vererek kendilerine ait bir alternatif devlet kurma hayali peşinde oldukları konusu farklı yönleriyle ele alınarak sunulması amaçlanmıştır.
Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu( TCK m.188 )

Uyuşturucu veya uyarıcı maddelere karşı, tüm dünya ülkelerinde olduğu gibi bizim ülkemizde de bir mücadele yürütülmeye çalışılmaktadır. İç hukukumuz bakımından bu mücadelede birçok yasal ve idari nitelikte düzenleme bulunmakla birlikte, önemli üç temel düzenlemenin; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun ve 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanun olduğu söylenebilir. Bu düzenlemelerin şekillenmesinde ülkemizin taraf olduğu uluslararası sözleşmelerin bu konuda çizdiği çerçevenin de dikkate alındığı özellikle vurgulanmalıdır. Çalışma konumuz olan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu Türk Ceza Kanunu'nun 188. maddesinde düzenlenmiştir. Bu Kanun hükmü ile uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak imal, ithal ve ihraç etmek; ayrıca satmak, satın almak, satışa arz etmek, nakletmek, depolamak, bulundurmak veya başkalarına vermek yaptırım altına alınmıştır. Uyuşturma veya uyarma etkisi bulunmamakla beraber uyuşturucu ve uyarıcı madde imalinde kullanılan maddelerin imal ve ticareti de bu çerçevede yaptırım altına alınmıştır. Bu çalışmamızı hazırlarken, birçok kitap, dergi, tez, makale, rapor, Yargıtay kararı ve web sayfasından istifade edilmiştir.
1990-2000 yılları arasında Türk siyasal yaşantısındaki depolitizasyon sürecinin siyaset sosyolojisi bağlamında değerlendirilmesi

Çalışma, 1990- 2000 yılları arasında Türkiye'de yaşanan depolitizasyon sürecini ana hatlarıyla incelemeyi hedeflemektedir. Bu amaç doğrultusunda, 1990- 2000 yılları üzerinde etkisi bulunan geçmişş olay ve süreçlere de kaçınılmaz olarak yer verilmiştir. Bunun yapılmasının bir diğer nedeni de okuyucunun söz konusu süreci bir bütün şeklinde idrak edebilmesini sağlamaktır. Birinci bölümde, siyaset, politikleşme, depolitizasyon ve gençlik kavramları, anlamları bağlamında tartışılmıştır. Çalışmanın kavramsal çerçevesi niteliğindeki bu bölümün amacı, okuyucuya söz konusu kavramlar hakkında aşinalık kazandırmaktır. Çalışmanın ilerleyen bölümlerinden de anlaşılabileceği üzere, konu bu kavramlar çerçevesinde şekillenmektedir. İkinci bölümde, Türkiye'de çok partili sisteme geçişten 2000'li yıllara kadar olan süreç, depolitizasyona etkileri bağlamında ele alınmıştır. Bunun yapılmasının amacı 80'li yıllarda başlayan ve 90'lı yılların sonlarına kadar yoğun şekilde devam eden depolitizasyon sürecinin temellendirilmesidir. Buna ek olarak bu bölümde, depolitizasyon sürecinin yaşanması için gereken dış müdahaleyi göstermek adına askeri darbeler de incelenmiş ve sonuçları üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde, depolitizasyon çerçevesinde ilgili yıllardaki gençlik hareketleri incelenmiştir. Bunun nedeni, politikleşme ve depolitizasyon süreçleri içerisinde mevcut gençlik hareketlerinin eylemsellik bağlamında aktifliğidir. Depolitizasyon ve gençlik hareketleri arasındaki ilişkinin daha net bir şekilde tartışılabilmesi adına çalışma 90'lı yıllar öncesi ve sonrası arasında bir karşılaştırmayı da bu bölüm içerisinde barındırmaktadır. Dördüncü ve son bölümde, 1950- 2000 yılları arasındaki siyasal yaşamın analizi ve buna bağlı olarak 1990- 2000 yıllarının yoğun depolitizasyon süreci yorumlanmıştır.
The impacts of the economic and social structure of Rio de janeiro on drug trafficking and solutions

Brezilya'da şehirleşme yapısı, 1822 yılında ülkede bağımsızlığın ilanından günümüze kadar ekonomik ve sosyal yönden önemli değişikliklere uğramıştır. Aynı dönemde nüfus artışı, işsizlik oranının yükselmesi, 1888 tarihine kadar köle ticaretinin yapılması, hızlı şehirleşme, dengesiz gelir dağılımı ve ortaya çıkan yoksulluk gibi nedenlerle suç unsuru olan yasa dışı uyuşturucu kullanımı ve uyuşturucu trafiğinin ön plana çıktığı görülmektedir. Brezilya'da, Rio de Janeiro gibi, başta büyük şehirlerde olmak üzere ekonomik ve sosyal yönden istikrarsızlık yaşandığı, istatistiki verilerden anlaşılmaktadır. Brezilya'da tarihsel gelişim içerisinde yaşanan sosyal ve ekonomik yapı incelendiğinde görülüyor ki; Brezilya'da uyuşturucu trafiğinin azaltılması veya ortadan kaldırılması konusunda ülke genelinde yapılan çalışmalardan olumlu bir sonuç alınamamıştır. Aslında Brezilya dikkate değer bir ekonomik kalkınma gerçekleştirmiş olsa da uyuşturucu kullananların ve uyuşturucuya bağlı nedenlerle tutuklu bulunanların sayısı artış göstermektedir. Bu, büyük oranda ekonomik ve sosyal eşitsizlik, aynı zamanda da Brezilya'nın en büyük şehirlerinde görülen kötü şöhretli yoksul kenar mahallelerdeki alt kültür ile ilgili bir durumdur. Bu sorunun azaltılması veya yok edilmesi ülkenin ekonomik ve sosyal istikrarı açısından büyük önem taşımaktadır. Bu istikrarın sağlanabilmesi için bugüne kadar ülkenin uyguladığı yasaklama önlemlerinin etkin olamaması, meselenin, ancak temel kuralların tekrar ortaya konarak çözüm yollarının araştırılması ile sorunun tekrar değerlendirilmesi ihtiyacını doğurmaktadır ki bu çözümlerden biri de serbestleştirme alternatifinin dikkate alınmasıdır.
Yerel yönetimlerin yaşlılara ve engellilere yönelik uyguladıkları sosyal politikalar: İstanbul- Stockholm örneği

Sosyal belediyecilik hizmetlerinde yaşlılara ve engellilere yapılan hizmetler önemli bir yer tutar. Engellilere ve yaşlılara yönelik hizmetler belediyelerin bütçelerinde de yüksek oranda yer almaktadırlar. Dünya üzerinde kültürel anlamda gelişmiş ve ekonomik olarak güçlü olan kentlerde sosyal belediyecilik uygulamaları yapmak ve bunu ihtiyaç sahibi yaşlılara ve engellilere ulaştırmak çok daha kolaydır. Bu çalışmayı yapmaktaki amacımız ihtiyaçlar doğru tespit edilip uygulamalar ve tercihler doğru kullanılırsa zorlu ekonomik ve sosyokültürel şartlara sahip şehirlerde de engellilere ve yaşlılara yönelik soyal politika uygulamalarının yapılabileceğini ispatlamaktır. Çalışmamızda avantajlı kent olarak Stockholm Belediye'si, dezavantajlı kent olarak ise İstanbul Belediyesi örneklendirilmiştir.
Muğla ilindeki kamu görevlilerinin kamu yönetimi reformları hakkındaki değerlendirmelerine ilişkin bir alan araştırması

Yeniden yapılanma çoğunlukla aksayan ve hataya sebebiyet veren oluşumları bertaraf etme, iyileştirme veya yeni bir şekil verme anlamında kullanılmaktadır. İdari alanda yeniden yapılanma ise idarenin sahip olduğu bütün imkan ve kaynakların idarenin gerçekleştirmeyi istediği hedefler doğrultusunda akılcı bir şekilde kullanabilme metotlarını inceleyerek çağdaş ve modern fikirler doğrultusunda yeni bir anlayış getirme mücadelelerinin bütünüdür. İdarede reform aslında başarılması güç bir konudur. Çünkü idare genellikle mevcut durumu, düzeni korumak ister. Bu yönden idarede reform, idarenin tutuculuğuna karşıt olarak bir davranıştır. Bu çalışmada Türkiye'nin idari reform yapmada izlediği süreç ve aldığı yol üzerinde durulmaktadır. Cumhuriyetin ilanından planlı döneme kadar olan dönem planlı dönem öncesi reform çalışmaları olarak ele alınmış, 1960 sonrası planlı döneme geçilmesi ile birlikte söz konusu dönem planlı dönem olarak incelenmiştir ve de bu dönemde ortaya konulan MEHTAP, KAYA gibi kapsamlı çalışmalara yer verilmiş ve bunun yanında gerçekleştirilen diğer başlıca çalışmalar üzerinde de durulmuştur.2000'li yıllara gelindiğinde reformların çehresi değiştiğinden VIII. ve IX. Kalkınma Planları'nın üzerinde ayrıca durulmuş son dönemlerde yapılan yasal düzenlemeler hakkında bilgiler verilmiştir. Yurtdışı örneklerinin de yer aldığı çalışmada; İngiltere, Fransa ve Yeni Zelanda ele alınmıştır. Daha sonra ise Muğla ilinde bulunan kaymakamlara, il müdürlerine, ilçe müdürlerine, müdürlere, şeflere, memurlara ve diğer kamu personeline yöneltilen sorulardan oluşan ve anket çalışması olarak varlık kazanan alan araştırması sonuçları tablolar ile ortaya koyulmuş ve elde edilen rakamsal sonuçlar yorumlanmıştır. En sonda ise genel değerlendirme yapılarak olanlar ile olmayanlar ifade edilmiştir.
Türkiye ve Azerbaycan açısından kamu tüzel kişiliği kavramının incelenmesi

Gerçek kişiler denildiğinde insanlar anlaşılır. Beşer tarihinin türlü dönemlerinde fertler arasında tartışmalar, mübarize ve hatta müharibeler olmuştur. İnsanlar arasında ayırımların mevcut olması, bir kesim şahıslara hak ehliyetinin tanınmaması o kabilden olan insanların kendi hakları uğrunda savaşa kalkışına v. s neden olmuştur. Sonuç olarak artık günümüzde yukarıda ifade ettiğimiz ayrımlar ortadan kalkmıştır. Kadim Romada ve diğer kadim devr ve orta asır devletlerinde mevcut olan kölelik ve bu takımdan olan insanlık dışı kavramlar uluslararası sözleşmelerle yasaklanmıştır. Hem Azerbaycan hem de Türk Hukuk düzeni söz ettiğimiz uluslararası antlaşmalara taraf olarak onların hükümlerini geçerli kılmaktadırlar. Tüzel kişiler ise belli bir amacın gerçekleştirilmesi için bir araya gelen şahıs veya bir amaç için tahsis edilen malvarlığı topluluklarıdır. Onların bünylerinden, oluşum ve işleyiş esaslarından, amaçlarından kaynaklanan türleri bulunmaktadır. Tezimizde de önemle üzerinde duracağımız gibi tüzel kişiler oluşum, işleyiş esaslarına ve tabi oldukları hukuk kurallarına göre Kamu ve Özel Hukuk tüzel kişilerine ayrılmaktadır. Özel Hukuk tüzel kişileri gerçek veya tüzel kişilerin serbest iradesi ile, Kamu Hukuku tüzel kişileri ise kanunla veya kanunun açıkca verdiği yetkiye dayanılarak bir idari işlemle kurulmaktadır. Azerbaycan idari mevzuatında devletin ve belediyelerin tüzel kişiliği konusu açık tutulmuş ve yeni kabul edilen Kamu Tüzel Kişileri Hakkında Kanunu'nda kamu tüzel kişilerinin tanımı belirlenirken devlet ve belediye devre dışında kalmıştır. İsmi geçen kanun ancak kamu kurumlarını kamu tüzel kişileri olarak görmektedir. Buna karşılık Türk Anayasası'nın türlü maddelerinde 'devlet ve diğer kamu tüzel kişilerinden' bahsedilmekle devletin ve diğer kamu tüzel kişilerinin dairesi genellikle belirlenmiştir.
Cumhuriyet Türkiyesi'nde yönetim düşüncesi ve kamu yönetimine etkileri

Türk yönetim düşüncesi tarihsel süreçte yüzeysel olarak ifade edilebilecek değişiklikler geçirse de temelleri açısından süreklilik arz ettiği görülmektedir. Bu sürekliliğin İslamiyet öncesi ve sonrası Osmanlı Dönemi ve Cumhuriyet Dönemi gibi aşamaları olsa da devletçilik, merkeziyetçilik ve korporatizm gibi niteliklerinin hep baskın olarak tezahür ettiği söylenebilir. Bu çalışmada öncelikle yönetim-siyaset arasında kesin ayrımlar yapılamayacağı düşüncesinden hareketle Türk yönetim düşüncesindeki aşamalar devlet merkezli olarak ele alınmıştır. Devlet algılamasındaki değişmeler devletin yürütücü mekanizması olan kamu yönetimine de yansımaktadır. Buna bağlı olarak Cumhuriyet Türkiye'sinde yönetim düşüncesindeki süreklilik devlet algılaması çerçevesinde incelenmiştir.
Sivil toplum kuruluşlarının belediye yönetimine etkileri: Şanlıurfa örneği

Sivil toplum kuruluşlarının ve belediyelerin temel özellikleri toplum odaklı çalışan kuruluşlar olmasıdır. Her iki kuruluşun birbirine yakın işlevler yerine getirmesi ve aynı amaca hizmet etmeleri bu iki kuruluşun birbirine yakın ilişki içinde bulunmalarını zorunlu haline getirmiştir. Sivil toplum kuruluşları, toplumun arz ve taleplerini dikkate alarak kamuoyu oluşturup ve yönlendirerek bu istekleri yetkili mercilere ulaştırıp, çözüm bulmaya çalışmaktadır. Belediyeler ise sivil toplum kuruluşlara aracı konumda olup toplumdan gelen talepleri gerçekleştirmeye çalışan kuruluşlardır. Bu çalışma; birbiriyle yakın ilişki içinde olan iki kuruluşun birbirileri ile olan ilişkilerini incelemek ve toplumun mozaiği olan, toplumu temsil eden sivil toplum kuruluşlarının, seçimle iş başa gelen belediyelerle olan koordinasyon, katılım ve yardım gibi konularda etkileşimlerini ölçmek için yapılmıştır. Sivil toplum kuruluşlarının, belediye yönetimlerine olan etkisini nasıl değerlendirdiklerini öğrenmek için, Şanlıurfa merkezdeki sivil toplum kuruluşları ile anket çalışması yapılmıştır. Bu çalışma sonucunda sivil toplum kuruluşlarının belediyelerle uyum içerisinde, koordinasyon halinde bulundukları, belediye yönetiminin karar alma süreçlerinde, faaliyetlerinde birlikte hareket ettiği sonucuna varılmıştır. Fakat sivil toplum kuruluşlarının belediye yönetimi tarafından alınan kararlara katılımı sadece danışma görevi olarak değil, resmi yetkili olarak bulunmak istedikleri anlaşılmaktadır
Yerel kamu hizmetlerinin finansman yöntemleri: Bir yerel kamu mali olarak suyun finansmanı ve Afyon Belediyesi uygulaması.

KAMU HIZMETLERININ FINANSMAN YÖNTEMLERI: BIR YEREL KAMUMALI OLARAK SUYUN FINANSMANI VE AFYON BELEDIYESI UYGULAMASIMurat AYDIN Maliye Anabilim DalıAfyonkarahisar Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Nisan 2006 Danışman: Yrd. Doç. Dr. Abdülkerim ÇALIŞKANBu çalışmada, yerel bir kamu malı olarak kentsel içme suyunun finansmanı incelenmiştir. İçme suyunun finansmanı, ekonomik bir mal olması ve talebinin giderek artmasından dolayı önemli bir konu haline gelmiştir. Bu çalışmada kentsel içme suyu talebi vearzının, ekonomik ve mali boyutu ele alınmıştır. Özellikle talebin fiyat yoluyla düzenlenmesi ve kontrolü konusu teorik, uygulama ve uluslararası boyutları açısından analiz edilmiştir. Bu çalışmanın teori kısmında, yerel kamu hizmetlerinin finansman yöntemleri incelenmiştir. Yerel hizmetlerden olan kentsel içme suyu hizmetinin finansman ve fiyatlandırma politikalarına yer verilerek, bu alandaki kurumsal ve finansal yapı ortaya konulmuştur. Uygulama kısmında Afyonkarahisar ilinde kentsel içme suyu hizmeti sunumu ele alınmıştır. Afyonkarahisar Belediyesinin içme suyu projeleri ve inşaatları, temini, dağıtımı, fiyatlandırması gibi çok önemli konuları araştırılarak, belediyenin içme suyu hizmeti, ulusal ve uluslararası tecrübeler ışığında irdelenmiştir.
Türkiye'de adem-i merkeziyet tartışmaları

Türkiye'de adem-i merkeziyet tartışmaları üzerine hazırlanan bu çalışmaya, adem-i merkeziyeti daha anlaşılır kılmak amacıyla kavramsal bir çerçeve ile başlanmıştır. Birinci bölümü oluşturan kavramsal çerçevede, üniter devlet, yerellik ilkesi ve küreselleşmenin yanı sıra özellikle federalizm konusu detaylı bir biçimde ele alınmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde, adem-i merkeziyetin ya da daha güncel kullanımıyla yerel özerkliğin tarihsel gelişimine ve yerel özerklik tartışmalarına yer verilmiştir. Tarihsel gelişim kısmında, Türk anayasaları adem-i merkeziyet ile ilgili maddeler çerçevesinde incelenmiştir. Ayrıca Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı ve Türkiye'nin tutumu bu bölümde ele alınmıştır. Yerel özerklik ile ilgili tartışmalar kısmında ise siyasi partiler ile liderlerin ve sivil toplum kuruluşlarının yerel özerklik algıları incelenmiştir. Üç bölümden oluşan çalışmanın son bölümünde ise anayasal düzeyde adem-i merkezi veya federal olan bazı ülkelerin yönetim sistemleri genel hatlarıyla incelenmiş ve bu sistemlerin Türkiye'de uygulanabilirliği analiz edilmiştir.