Psikolojik danışma ve rehberlik öğrencilerinin problem alanları ve depresyon seviyelerinin incelenmesi

ve ÖNERİLER Bu araştırmada, Psikolojik Danışma ve Rehberlik eğitimi almakta olan öğrencilerin problem alanları ve depresyon seviyeleri incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi Marmara ve İstanbul üniversitesi, Rehberlik ve Psikolojik Danışma bölümü öğrencilerinden seçkisiz örneklem yoluyla saptadığımız toplam 230 öğrenciden oluşmuştur. Bu araştırmanın temel problemi, PDR öğrencilerinin problem alanları ve depresyon duygu-durumlarının özelliklerinin incelenmesidir. Öğrencilerin problem alanları, Problem Tarama Listesi'nin üniversite formu ve depresyon duygu-durumları, Beck Depresyon Ölçeği ile tespit edilmiştir. PDR öğrencilerinin en yüksek ortalamaya sahip problem alanı 'öğrenim programı ve metod' 'tur. Depresyon puanları ortalaması 9.95 olarak bulunmuştur. Araştırmanın birinci denencesi, 'problem puanları itibariyle birinci çeyrek ve altında olan öğrencilerin depresyon puanları, üçüncü çeyrek (Ç3) ve üstünde olan öğrencilerin depresyon puanlarına göre düşük olacaktır' şeklinde düzenlenmiştir. Birinci çeyrek ve altındaki ile üçüncü çeyrek ve üstündeki öğrencilerin depresyon puanları arasında yapılan t-testi sonucunda istatistiksel olarak manidar bir sonuç bulunmuştur. Bu sonuç araştırmanın birinci denencesini desteklemektedir. Elde ettiğimiz bu veriye dayanarak, problem puanı yüksek olan öğrencilerin, depresyon puanının da yüksek olduğunu söyleyebiliriz. Araştırmanın ikinci denencesi, 'PDR öğrencilerinin problem puanları erkeklere nazaran kız öğrencilerde daha yüksektir' şeklinde düzenlenmiştir. Bu denence erkek ve kız öğrencilerin genel problem puanları arasında testi yapılarak test edilmiştir. Manidar bir fark bulunmamıştır. Elde ettiğimiz bu veriye dayanarak problemli olup-olmamanın cinsiyete göre bir farklılık göstermediğini söyleyebiliriz. Araştırmanın üçüncü denencesi, 'PDR öğrencilerinin Beck Depresyon ölçeği puanları erkeklere nazaran kız öğrencilerde daha yüksektir' şeklinde düzenlenmiştir. Bu denencenin test edilmesi için, erkek ve kız öğrencilerin depresyon puanları arasında yapılan t-testi sonucunda manidar bir sonuç bulunmamıştır. Sonuç olarak, depresyon duygu-durumunu yaşamanın cinsiyete göre bir farklılık göstermediğini söyleyebiliriz. Araştırmanın dördüncü denencesi 'PDR öğrencilerinde, annelerinin eğitim seviyesi yüksek olan öğrencilerin problem puanları, annelerinin eğitim seviyesi düşük olanlara nisbeten daha düşük olacaktır' şeklinde düzenlenmiştir. PDR öğrencilerinin annelerinin eğitim seviyeleri üç gruba ayrılmıştır. Daha sonra bu gruplardaki öğrencilerin genel problem puanları t-testi ile karşılaştırılmıştır. Manidar bir sonuç elde edilememiştir. Bu veriye dayanarak annelerin eğitim seviyelerinin PDR öğrencilerinin problemli olup-olmamalarını etkilemediğini söyleyebiliriz. Araştırmanın beşinci denencesi, 'PDR öğrencilerinde, babalarının eğitim seviyesi yüksek olan öğrencilerin problem puanları, babalarının eğitim seviyesi düşük olanlara nisbeten daha düşük olacaktır' şeklinde düzenlenmiştir. PDR öğrencilerinin babalarının eğitim seviyeleri üç gruba ayrılmıştır. Bu gruplardaki öğrencilerin genel problem puanları t-testi ile karşılaştırılmıştır. Denencemiz doğrulanmamıştır. Elde ettiğimiz bu veriye dayanarak, PDR öğrencilerinin babalarının eğitim seviyelerinin, öğrencilerin problem durumlarını etkilemediğini söyleyebiliriz. Altıncı denence, 'birinci sınıf PDR öğrencileri ile dördüncü sınıf PDR öğrencilerinin problem alanları ve puanları arasında farklılık vardır' şeklinde yapılandırılmıştır. Birinci ve dördüncü sınıf öğrencilerinin genel problem puanları arasında t-testi yapılmıştır. Manidar bir sonuç elde edilememiştir. Ayrıca birinci ve dördüncü sınıf öğrencilerinin 11 problem alanından aldıkları puanlar arasında da t-testi yapılmıştır. Bu analiz sonucunda da manidar bir sonuç bulunmamıştır. Elde edilen bu sonuçlara dayanarak, birinci ve dördüncü sınıf öğrencilerinin, genel problem puanları ve problem alanlarının değişiklik göstermediğini söyleyebiliriz. Araştırmanın yedinci denencesi, 'PDR öğrencilerinin problem puanları ile depresyon puanları arasında olumlu bir ilişki vardır' şeklindedir. Bu denencenin test edilmesi için genel problem puanları ile depresyon puanları arasındaki ilişkiye bakılmıştır. Yapılan korelasyon hesaplaması sonucunda genel problem puanı ile depresyon puanı arasında orta derecede bir ilişki bulunmuştur. Daha sonra ilişki miktarının manidarlık derecesi t-testi ile test edilmiştir. Oldukça yüksek bir manidarlık seviyesi bulunmuştur. Elde ettiğimiz bu veriye dayanarak problemli olma ile depresyon duygu-durumu arasında yüksek bir ilişki olduğunu söyleyebiliriz. ÖNERİLER PDR öğrencilerinin birinci sırada yer alan problemi 'öğretim programı ve metodu' olması nedeniyle, PDR eğitimi programının revüzyonu söz konusu olduğunda öğrencilerin önerileri alınabilir. Geleceğin psikolojik danışmanlarının öğrenim yıllarındaki depresyon duygu-durumları göz önüne alınarak bu öğrencilerin psikolojik problemleri ile daha yakın ilgilenilmesi yararlı olabilir. Yapılacak bir diğer araştırmada üniversite öğrencilerinin genel problem puanlarını etkilemesi düşünülen aile ile ilgili diğer değişkenlerde ele alınabilir. Psikolojik Danışma ve Rehberlik öğrencilerinin çeşitli açılardan kişilik özellikleri incelenebilir. İkinci sırada yer alan 'boş zamanı değerlendirme' ile ilgili problem alanı üzerinde durulup, öğrencilerin zamanı kullanma becerilerinin gelişmesi üzerinde çalışmalar yapılabilir. üniversite giriş sınavı sistemine göre bu bölümü seçmiş ve bu bölümde okumaya hak kazanmış olan öğrencilerin, geleceğin psikolojik danışmanlarının, uzmanlarca yeniden ruh sağlığı açısından değerlendirilmeleri yararlı olabilir.