turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Osmanlı İmparatorluğu'nda Tanzimat Dönemi reform çabaları ve Osmanlı kamu yönetimi teşkilatı

3 Kasım 1839'da ilan edilen Gülhane Hatt-ı Hümayunu ile resmen başlayan Tanzimat dönemi, Osmanlı modernleşme çabalarının önemli bir aşamasını oluşturur. XVI. yüzyılın ikinci yarısından itibaren Avrupa karşısındaki üstünlüğünü yitirmeye başlayan Osmanlı İmparatorluğu, tekrar eski gücüne kavuşabilmek için bir dizi reform çalışmasına girişmiştir. Bu doğrultuda özellikle III. Selim ve II. Mahmut dönemlerinde önemli adımlar atılmıştır. Ancak İmparatorluğun varlığını devam ettirebilmesi için ihtiyaç duyulan geniş kapsamlı ve köklü reformlar Tanzimat döneminde gerçekleştirilmiştir. İç ve dış faktörlerin etkisiyle ortaya çıkan Tanzimat dönemi, Türk siyasi ve idari kurumlarıyla, toplumun düşünce yapısının Batı medeniyetinin tesirlerine açıldığı bir dönemdir. İlan edilen Gülhane Hatt-ı Hümayunu ve Islahat Fermanı ile devletin sosyal, hukuki ve siyasi bünyesi Batı normlarına uygun olarak ıslah edilmeye çalışılmıştır. Tanzimat'la birlikte fark gözetilmeksizin tüm tebaaya tanınan haklar, Osmanlı vatandaşlığı kavramını ortaya çıkarmıştır. Tanzimat döneminde, bozulan kamu yönetimine yeniden işlerlik kazandırmak amacıyla Osmanlı kamu yönetimi teşkilatında önemli ıslahatlar yapılmıştır. Adli, mali ve mülki konuları kapsayan bu düzenlemelerle yasama, yürütme ve yargı erklerinin ayrı organlar tarafından yerine getirilmesi için yeni kurumlar oluşturulmuştur. Bu uygulamalarla parlamenter sisteme geçişin temelleri atılmıştır. Bakanlık organizasyonunun geliştirilmesi, vilayet sistemine geçilmesi, belediye teşkilatının oluşturulması, hukuk ve insan hakları alanında yapılan düzenlemeler ve halkın siyasal karar alma sürecine iştirak etmesini sağlayacak meclislerin oluşturulması Osmanlı devlet düzenindeki köklü değişimlerin göstergeleridir. Ancak Tanzimat'la birlikte artan aşırı merkeziyetçilik, kamu hizmetlerinin aksamasına sebep olmuştur. Tanzimat döneminde devletin idari, sosyal, hukuki ve siyasi bünyesinde gerçekleştirilmeye çalışılan reformlar net sonuçlar doğuramamıştır. Fakat Tanzimat'ın getirdiği kurum ve fikirler, Meşrutiyet dönemi ve Cumhuriyet döneminin temellerini atması bakımından oldukça önemlidir.
Türkiye'de başkanlık siteminin uygulanabilirliği

Türkiye'de değişik dönemlerde başkanlık sistemine geçilmesi konusunda tartışmalar yaşanmıştır. Son yıllarda bu konudaki tartışmalar, önceki dönemlere göre daha yoğun yaşanmaktadır. Bu tez ile Türkiye'de başkanlık sisteminin uygulanabilirliği temel sorun olarak ele alınmaktadır. Bu temel soruna, 'bir ülkede parti parçalanması ve etkin parti sayısı ne kadar çok olursa, o ülkenin demokrasisine de başkanlık sistemi o kadar çok istikrarsızlık getirir, ya da bir ülkede parti parçalanması ve etkin parti sayısı ne kadar az olursa, o ülkenin demokrasisine başkanlık sistemi o kadar çok istikrar getirir veya başkanlık sisteminin hayatta kalma olasılığı o kadar artar' şeklindeki hipotez ile yanıt alınmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda literatür taraması, istatistiksel veriler ve ampirik çalışmalar ile başkanlık sisteminin ülkesel uygulamaları analiz edilerek, hipotez test edilmiştir. Dünyadaki başkanlık sistemini uygulayan tüm ülkeler arasında, kesintisiz ve istikrarlı demokrasi sağlayan ülkelerin tamamının düşük parti parçalanmasına ve mecliste üçün altında etkin partiye sahip oldukları tespit edilmiştir. Sonrasında Türkiye'nin son yapılan seçimlerdeki veriler göz önüne alınarak; Laakso/Taagepera'nin Etkin Parti İndeksi ve Rae'nin Parti Parçalanma İndeksi doğrultusunda, Türkiye'nin yüksek parti parçalanmasına ve üçün üzerinde etkin parti sayısına sahip olduğu tespit edilmiştir. Türkiye'deki gibi yüksek parti parçalanması ve etkin sayısına sahip olup da kesintisiz demokrasi sağlayabilmiş dünya üzerinde başkanlık sistemini uygulayan bir örnek ülke bile olmadığı göz önüne alınarak, bu sistemin uygulanmasının Türkiye'nin demokrasinde mevcut sorunları daha büyüteceği öne sürülmüştür. Bu sav, ayrıca Türkiye ile başkanlık sistemini uygulayan ülkelerin tarihsel gelişimi, sivil toplum yapısı ve siyasal kültürleri de karşılaştırılarak geniş kapsamlı analizlerle desteklenmiştir.
Meydanların sosyo- politik dönüşümü üzerine bir analiz: Taksim meydanı örneği

Türkiye'de kamusal mekanların yaratılması sürecinde Taksim Meydanı'nın Osmanlı Dönemi'nde başlayıp günümüze uzanan, değişen ideolojiler ile ilişkili olarak yeniden tasarlanması durumu temsili bir önem taşımaktadır. Cumhuriyet döneminde planlanan Taksim Meydanı'nın inşası ve dönüşümü; hem siyasal iktidarın işleyişini temsil eden bir alandır, hem de yurttaşı şekillendirmek için çağdaş yaşamın bu meydanda vurgulanması söz konusudur. Osmanlı döneminde başlayan kamusal mekanlarının inşasının Cumhuriyet dönemde geliştirildiği görülür. Taksim Meydanı'nın ilk inşasının devlet otoritesiyle olması ve devlet otoritesinin bir takım süreçlerle birleşerek meydanın ilk inşasına farklı anlamlar yüklenilmesine ve kamusallık kazanmasına neden olan birçok süreç tez çalışmamızda irdelenmektedir. Bu çalışma sonunda Taksim Meydanı'nın bireyler tarafından algısı ve önemi tanımlamaktan öte tartışması yapılacaktır.
Kültür ve tabiat kaynaklarını korumada yerel yönetimlerin yeri ve önemi

Kültür ve tabiat varlıklarının korunması ve geleceğe yaşatılarak aktarılması son yıllarda gerek Türkiye de, gerekse dünyada önem verilen ve bunun için bir dizi çalışmalar yapılan bir konudur. Biz tezimizde bu varlıkların nasıl korunduğu, nasıl korunabileceği üzerinde durarak, bunun en güzel örneğini oluşturan Safranbolu da korumacılık ve bunun getirileri üzerinde açıklamalarda bulunduk. Kültür ve tabiat varlıklarının korunması her şeyden önce insanın bu yöndeki bilinçlenmesini ve daha sonra ise maddi boyutu gerektiren bir husustu. Korunmanın gerçekleşebilmesi için öncelikle yasal düzenlemelerin ana temasında koruma bilinci olmalıdır. Nitekim bütün imar planlarının koruma imar planlan haline getirilmesi esastır. Bu zemin oluşturulduktan sonra gerek turizm, gerekse olağan yaşamda kullanılarak bu varlıklardan insanların gelir elde etmesi gerçekleştirelebilirse ki, Safranboluda gerçekleştirilmiştir. İnsanlar kültür ve tabiat varlıklarına sahiplenmiş olurlar. Ancak korumanın temelinde yatan restorasyon çalışmalarında bu varlıkların sahiplerine devlet tarafından ya düşük faizli krediler sağlanmalı ya da kamulaştırılmalıdır. Hem sosyal boyut, hem de mali boyut sorunu çözüldükten sonra bu varlıkların tahribatı sona erecek mevcut kaynaklarımızın sürekliliği sağlanacak ve binlerce yıl gelecek kuşaklara daha dokunulmamış ve yaşanabilir bir çevre bırakılacaktır. Tezimizde de belirttiğimiz üzere bu yönde kamu, özel birlikteliği sağlanmalı ve koruma bir bütün olarak sürdürülmelidir.
Türkiye'de idarenin yargısal denetiminin etkinliği

İdarenin denetlenmesine yönelik kuşkusuz çeşitli yollar vardır. İdarenin denetlenmesinde farklı mekanizmalar işletilebilmekle birlikte, bu çalışmada idarenin yargısal denetimi konu edinilmiş, yargısal denetim de etkinlik kavramı üzerinde durularak, kavram açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmanın konusunu oluşturan idarenin yargısal denetimi; idari makamların her türlü eylem ve işlemlerinin denetiminin yargısal makam olan mahkemeler tarafından yapılmasıdır. Günümüzde idarenin sosyal hayat içinde çok fazla yer alamsı, iletişim olanaklarının hızla artması ile birlikte şeffaf yönetim ve yönetişim kavramlarının hayatımıza girmesi, bireylerin kendileri ya da çevreleri hakkında yönetim tarafından alınacak kararlar ile yapılacak eylem ve işlemlerin karar alama sürecine daha fazla katılma isteğinde bulunmaları, eleştirel bir kültürün toplumsal yaşama hakim olmaya başlaması gibi birçok nedenle idari makamların aldıkları kararlar yönetilenler tarafından daha fazla sorgulanır hale gelmiştir. Bunun sonucu olarak da yönetilenler tarafından haklarını ihlal ettiği düşünülen idari karar ya da eylem ve işlemler objektif ve tarafsız denetim yaptığına inanılan yargısal makamlar önüne taşınmaktadır. Yönetilenlerin bu denetim mekanizmasına başvurmalarında sistemin tarafsız ve objektif bir denetim niteliği taşıması önem arz etmektedir. Bu çalışmada idarenin yargısal denetimi konu edinilerek, tarihsel süreç içerisindeki seyri, kurumsal gelişmeler ve günümüz hukuk sistemindeki yerine değinildikten sonra idarenin yargısal denetiminin etkinliğini azaltan unsurlar üzerinde durulmaya çalışıldı. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümünde, kavramsal boyut ele alındıktan sonra, ikinci bölümde, hukuk sistemimizde hukuk devleti kavramı ve bu kavramın doğal sonucu olarak kabul edilen idarenin yargısal denetiminin Osmanlı hukuk sisteminde doğuşundan günümüze tarihsel süreç işlenmeye çalışıldı. Üçüncü bölümde ise idarenin yargısal denetiminin etkinliği kavramı üzerinde durulmaktadır. Sonuç bölümünde ise; günümüzde uygulamada olan mevcut idari yargı sisteminin aksayan ve eleştirilen yönlerine değinilerek, çözüm önerilerinde bulunulmuştur.
Avrupa'da yeşil hareket ve hareketin Avrupa Birliği çevre politikalarına etkisi

Avrupa Birliği 'Çevre Politikaları' diğer AB politikaları gibi 1957 Roma Antlaşması içinde yer almamıştır. Bunun nedeni o tarihlerde bugünkü anlamda bir 'Çevre Koruma' düşüncesinin pek de yaygın olmayışı ve AB'ni 'Çevre Politikası' oluşturmaya yönlendirecek bir unsurun olmamasıdır. 1960'lı yılların sonunda Batının kapitalist toplumlarında yeni bir çelişki alanı ve bu çelişki alamndan kaynaklanan yeni toplumsal muhalefet potansiyelleri kendini ortaya koymaya başlamış ve çekirdek kadrosunu ünlü '68 kuşağının oluşturduğu 'Yeşil Hareket' ortaya çıkmıştır. 'Ekolojik Alan' diye tanımladıkları bu yeni çelişki alanını politikalarının temeli olarak alan 'Yeşiller', bu anlamda etkili muhalefet yapmaya başlamışlardır. Önceleri illegal olarak yaptıkları Yeşil Muhalefeti, legalleşip Avrupa'daki ulusal parlamentolara ve sonra da Avrupa Parlamentosu'na taşımışlardır. Yeşil Hareket ve onun uzantısı olan Yeşil Politika, ve her ikisinin politik arenadaki temsilcileri olan Avrupa Yeşiller Partileri, Avrupa ulusal parlamentolarında da kendilerini sayısal olarak kabul ettirmişler ve AB bir 'Çevre Politikası' oluşturma yolundaki ilk adımı 1972 yılında AB hükümet veya devletr başkanlarının Paris'de yaptıkları toplantıda atmıştır. Bu toplantıda 'AB Çevre Politikası' ortaya çıkmıştır. AB'nin şu ana kadar pratiğe geçirmiş olduğu 5 Çevre Eylem Planı'nın içeriklerine bakıldığında, bu içeriklerin Avrupa Yeşiller Partilerinin parti programlarından ve politik söylemlerinden fazlasıyla etkilenmiş oldukları görülecektir. Son birkaç yıldır Avrupa Yeşiller Partilerinin inkar edilemeyecek bir yükselen grafikleri vardır. Avrupa Yeşiller Partilerinin en büyüğü olan Alman Birlik 90 /Yeşiller Partisi'nin 27 Eylül 1998'de yapılan Almanya seçimlerindeki başarısı ve SPD ile koalisyon hükümetini kurması bu yükselen grafiğin açık bir kanıtı olmuştur. Avrupa Yeşiller Partileri artık sadece 'AB Çevre Politikalan'nı etkilemekle kalmıyorlar, bunun da ötesinde hükümetlere de girerek AB'nin tüm politikalarına yönelik inisiyatiflerini kullanmaya başlamışlardır. Dolayısıyla, Avrupa Yeşiller Partilerinin bu başarılarının 2000'li yıllarda da sürmesi, ve AB Çevre Politikalarını etkileme sürecinin 21. Yüzyılda da devam etmesi beklenmektedir
Canlı hakları: Çevrebilim açısından

İnsanın doğaya egemen olması sürecinde insan-çevre ilişkilerindeki bozulmayı ifade eden çevre sorunları ortaya çıkmıştır. Bozulan insan-çevre ilişkilerinin düzenlenmesi için insanmerkezci, canlımerkezci ve çevre merkezci etik yaklaşımlar yetersiz kalmaktadır. Doğada her şeyin insan için var olduğu iddiasındaki insanmerkezcilik, çevre sorunlarının ortaya çıkışındaki temel nedenlerin kaynağını oluşturur. Bütün canlı varlıkları eşitlemeye çalışan canlımerkezci yaklaşımlar ile cansız doğayı da ekolojik bütünlüğün parçası olarak etik değerlerin, hukukun ve hakkın öznesi konumuna getiren çevre merkezci yaklaşımlar, insan-çevre ilişkilerinin düzenlenmesi konusunda gerçekçi ve yeterli yaklaşımlar değildir. Mevcut etik yaklaşımların insan-çevre ilişkilerini düzenlemekte yetersiz kalması nedeniyle yeni bir etik yaklaşım gündeme gelmiştir. Bu çerçevede, insanın diğer canlı varlıklardan üstün konumunu reddetmeyen ve insan dışındaki canlıları etik değerlerin öznesi durumuna getiren bakış açısıyla canlı varlıklara haklar tanıyan yeni etik yaklaşım olarak Ortak Yaşam yaklaşımı geliştirilmiştir. Hukuk ve hak kavramları, öznel niteliklerine karşın, insanlar arasında adalete dayanan bir düzen oluşturulması amacıyla kullanılmaktadır. Hukukun ve hakların kaynağını etik değerler oluşturmaktadır. Yeni etik yaklaşım olan Ortak Yaşam yaklaşımı temelinde hukuk ve hak kavramlarının insan ve çevre ilişkilerinin düzenlenmesi açısından kullanılması gerekli ve yararlıdır. Bu çerçevede, 'hak' kavramını kabul eden görüşler arasında bulunan 'çıkar' teorisi ile de canlı varlıklara haklar tanınması olanaklıdır. Canlı haklan, insanlara görev ve sorumluluklar yüklenerek canlı varlıklara haklar tanınmasını ifade etmektedir. Canlı varlıklar olan hayvanların haklan, canlı haklan felsefesinin en önemli parçasıdır. Bu çerçevede, hayvan haklarının pozitif hukuk düzenlemelerine konu olmaya başlaması, canlı haklan felsefesinin pozitif hukuka yansıması olarak değerlendirilmelidir. 157
Avrupa Birliğine uyum sürecinde Türk polis teşkilatında yapısal ve zihinsel dönüşüm

Bugün için Türkiye'nin en önemli önceliği Avrupa Birliği'ne tam üye olmak ve üyelik sürecinde değisimler gerçeklestirmektir. Bu değisimler ise sadece teorik anlamda ve kağıt üzerinde kalmamalıdır. Bu değisim ve değisikliklerin bizzat hayata geçirilmesi ise her seyden daha önemlidir. Tam üyelik sürecinde değisiklikleri hayata geçirmesi gereken en önemli kurumların basında Emniyet Teskilatı gelmektedir.Avrupa Birliği'ne Uyum Sürecinde Türk Polis Teskilatında Yapısal ve ZihinselDönüsüm? adı altında kaynak ve literatür taraması ve Veri Toplama YöntemlerindenMülakat metodu kullanarak hazırlanan bu doktora tezinin temel amacı, EmniyetTeskilatının uyum sürecinde yapısall olarak düzenlemeleri ve değisimlerigerçeklestirdiğini fakat zihinsel dönüsümü tam olarak sağlayamadığını ortaya koymaktır. Bu süreç incelenirken arastıracağımız temel konu; Türkiye'de Polis teskilatıyapısall olarak değisiyor fakat zihinsel olarak neden değismekte zorlanmaktadır, sorusumülakatta sorulacaktır. Uyum sürecinde yapılan düzenlemelerin çok boyutlu ve çok hızlı yapılması, uygulama zorluğunu da beraberinde getirmektedir. Ortaya çıkacak her yeni durum, uygulamada görevli personelin kafasını biraz daha karıstıracaktır. Bu süreçte Türk polisinin bu değisimleri çok iyi kavraması ve zihinsel olarak da bu değisimleri kabul etmesi gerekmektedir. Emniyet Teskilatı zihinsel olarak da Avrupa Birliği'ne kendini hazırlamalıdır. Bu hazırlık sürecinde Avrupa Birliği değerlerinin önemi çok büyük olacaktır. Değisimkonusundaki amaç öğrenildikten sonra ise, uygulamada çalısan personelin bu amaçlarıkendisine nasıl mal etmesi, zihinsel olarak bu değisimlere kendisini nasıl hazırlamasıgerektiği ve nasıl kavusabileceğini incelemek tezin son bölümünde ele alınmıstır.
Çevre hakkı

İnsan haklarının geçmişşi iki binli yıllara kadar uzanırken Çevre Hakkının literatüre geçmesi 20-30 yıllık bir geçmişşe sahiptir. Çevre sorunlanmn dünya ölçeğinde insan yaşamının devamım tehdit eder bir noktaya varmasıyla, çevrenin Hukuk aracılığıyla korunması fikrinin ortaya çıktığı görülmektedir. Çevre, tüm yaşam küresinde birey ya da grubun doğrudan fiziki ortamda uzanan öğelerini kapsamına alır. Çevre Hakkının özneleri her insan ve toplu olarak herkestir. Konusu ise insan varlığı ile yeryüzünün canlı organizmalanmn yaşamlarım sürdürdüğü bölümdür. Hakkın muhatabı ise klasik haklardan farklı olarak hem devlet hem de bireylerdir. Çevre sorunlarının yaşama olan tehdidi sınırlı bir biçimde de olsa ülkemizde de 1980'li yıllarda kamuoyunu harekete geçirirken aynı tarihlerde hukuksallaşma sürecinin de başladığı görülmektedir. 1982 Anayasasının 56. Maddesinde 'herkes sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir çevreyi geliştirmek, çevre sağlığım korumak ve çevre kirlenmesini önlemek devletin ve vatandaşın ödevidir.' Hükmü yer alırken bu ilkeye dayanarak çevre ile ilgili birçok yasal düzenlemeler yapılmıştır. Bu hukuksal düzenlemeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesi, Danıştay ve Yargıtay'ın Çevre Hakkım tanıyan birçok kararlan mevcuttur: i
TÜSİAD'ın ekonomi ve demokrasi söylemleri: 2011-2016 dönemi incelemesi

İnsan sosyal bir varlıktır. Doğar, büyür, yaşar ve ölür. Yaşamı boyunca türlü zorluklara, acılara, hastalıklara, sıkıntılara göğüs gerer. İnsan doğası gereği, yaşamı boyunca sevincini ve üzüntüsünü paylaşacak diğer bireylere her zaman ihtiyaç duyar. Yaşantısını devam ettirebilmek için diğer insanlara ihtiyaç duyan kişi, bireyden başlayıp aileye, daha sonra topluma, millete, devlete ve dünyaya yayılan açılımı ile devam eden topluluklar kurar. Şu an karşılaştığınız ilk kişiye nasıl bir toplum veya devlette yaşamak istersiniz? diye soru yönelttiğiniz zaman alınacak cevaplar üç aşağı beş yukarı benzer nitelikte olduğu görülecektir. Cevap olarak, hakların eşit pay edildiği, daha müreffeh ve adil bir yönetim anlayışını benimsemiş bir toplumda yaşamak isterim vb. cevapların alınacağı görülebilmektedir. Bunun için de çağlar boyunca mücadele edilmiş ve uygun sistem arayışları içerisinde olunduğu görülmüştür. Bu sebepten dolayı bu çalışmada halk yönetimi manasına gelen demokrasiyi ve bu yönetim tarzının pekişmesinde sivil toplum kuruluşlarının öneminin ne derece etkili olduğunu ortaya çıkarmak adına TÜSİAD örneği ele alınmıştır. Türkiye Cumhuriyeti devletinin en önemli sivil toplum kuruluşlarından olan TÜSİAD incelenecek ve Türkiye ölçeğinde 2011- 2016 yılları arasında yaptığı demokrasi ve ekonomi söylemleri ile katkısını ortaya koyacak ve demokrasinin pekişmesindeki etkinliği ölçülmeye çalışılacaktır.
The geopolitical position of Northern Iraqi region and its impact on the relations with Turkey

Bu tez, Kuzey Irak'ın Türkiye ile olan ilişkilerine coğrafi, siyasi ve ekonomik zorluklar gibi alanlardaki jeopolitik olanaklar açısından genel bir bakışa odaklanır. Türkiye ve Kuzey Irak arasındaki ilişkilerin asıl temelini resmeder ve inceler. Türkiye ve Kuzey Irak arasındaki ekonomik ilişkilerin iki ülkeyi nasıl etkilediği sorusuna cevap bulmaya çalışır. Daha çok Türkiye ve Kuzey Irak arasındaki ilişkileri geliştiren siyasi, ekonomik ve coğrafi yönleri inceler. Türkiye ve Kuzey Irak arasındaki ilişkileri inşa eden ana enstrüman olarak aynı derecede enerji yönünügösterir. Kuzey Irak Yönetimi tüm komşularıyla ilişkilerini sağlamlaştırmayabaşlamaktadır. Kuzey Irak'ın coğrafi konumundan dolayı, özellikle turistler için, birçok insan Kuzey Irak'a ilgi duyar ve komşu ülkelerden özellikle Türkiye'den çok sayıda iş adamı İbrahim Halil Gümrük kapısına gelir. Kuzey Irak petrol, gaz ve birçok mineraller gibi doğal kaynaklar açısından zengindir; bu durum da Türkiye ve Kuzey Irak arasında iyi ilişkilere yol açmaktadır. Kuzey Irak'taki İŞİD mücadelesiErbil ile Bağdat arasındaki ilişkileri engellemektedir ve bölgede ekonomik çöküşe yol açmaktadır; ancak bu durum Kuzey Irak'tan Türkiye'ye ve diğer ülkelere petrol ihracatı ve yakın gelecekteki gaz ihracatı gelişirken Türkiye ve Kuzey Irak ilişkileri üzerinde etkisi olmaktadır. Bu tez başlıca dört bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm tezin giriş bölümü olarak temel araştırma sorusu, alt sorular ile tezin niteliği ve araştırma yöntemine odaklanır. İkinci bölüm coğrafyanın Türkiye ile Kuzey Irak arasındaki ilişkiler üzerindeki etkisini ele alır. Üçüncü bölüm Kuzey Irak'ın siyasi konumunu ve bu konumun Türkiye ile ilişkiler üzerindeki etkisi hakkında bilgi verir. Dördüncü bölümde Kuzey Irak'ın enerji rezervi ve enerjinin Türkiye ile ilişkileri nasıl etkilediği analiz edilecektir. Sonuç bölümünde de Türkiye-Kuzey Irak ilişkilerinin farklı yönleri ortaya koyulmaktadır.
Çevre sorunlarının uluslararasılaşması karşısında Dünya Bankası'nın değişen çevre politikaları

Kurumsal değişim ile çevre konusunda önemli bir aktör haline gelen Dünya Bankası, özellikle az gelişmiş ülkelerin çevre koruma ve kalkınma politikalarını finanse etmek için ulusal düzeyde kamu yönetimini esas alan reformları desteklemektedir. Bu doğrultuda Banka, politika oluşturma sürecinde çevresel kaygıları göz önünde bulundurmaya başlamıştır. Fakat Dünya Bankası, çevre politikalarını güncellerken temel kuruluş felsefesinden esas itibariyle uzaklaşmamaktadır. Bu durum Dünya Bankası'nın çevre politikalarını araçsal ve piyasa yönelimli hale getirmektedir. Bu araştırmada küresel ölçekli mali bir kuruluş olan Dünya Bankası'nın çevre politikalarının analizi yapılmaktadır. Bu gelişmelerden hareketle bu tezin amacı Dünya Bankası'nın çevre sorunlarına çözüm mü ürettiği, yoksa çevre sorunlarının çözümünü de piyasalaştırarak kendisini ortaya çıkartan Bretton Woods'a uygun olarak ülkeleri bir dünya pazarıyla bütünleştirip küresel iktisadi büyümeyi mümkün kılacak şekilde pazar mı yarattığı sorunsalının tespit edilmesidir. Tezin temel problemi, Dünya Bankası'nın çevre sorunlarına çözüm bulma yönündeki çabalarının analizinin yapılmasıdır. Dünya Bankası'nın kuruluş amacından uzaklaşmadan kendini çevre üzerinden şekillendirirken esasında neyi amaçladığı tezin birincil sorusunu oluşturmaktadır. Çevre sorunlarının uluslararasılaşması bağlamında Dünya Bankası'nın değişen çevre politikalarının amacı, çevreyi korumak mı, yoksa kalkınma politikalarını gerçekleştirmek için çevreyi araçsallaştırıp araçsallaştırmamak mı sorununun tespiti bu tezin ikincil sorusunu oluşturmaktadır. Tez bulgularına göre Dünya Bankası'nı çevre sorunları ile ilgilenmeye iten başlıca iki neden bulunmaktadır. Bunlardan birincisi, Banka'nın çevresel bozulma ile yoksulluk arasında güçlü bir ilişki bulunduğunun farkına varmasıdır. Diğer neden ise Banka'nın bugüne değin yürüttüğü, enerji, sanayi, altyapı, tarım projelerinin çevreye verdiği zararların giderek onarımı zor hale gelmesi ve bu duruma karşı gelişen güçlü muhalefettir.
Security in the Third World

Bu tez, Soğuk Savaş döneminden günümüze Üçüncü Dünya'da güvenlik düşüncesinin gelişimini ele almaktadır. Bu amaçla, Üçüncü Dünya güvenliği konusunun çalışılmasında üç ana yaklaşımı incelemektedir. Tez, siyasal realizm üzerine kurulu olan ve Üçüncü Dünya güvenlik sorunlarını süper güç mücadelesinin yalnızca bir uzantısı olarak gören geleneksel güvenlik yaklaşımlarına eleştirel bir genel bakışla başlamakta ve bu yaklaşımların Üçüncü Dünya devletlerinin ve insanlarının güvenlik sorunlarım nasıl marjinalize ettiğini göstermektedir. Ardından, geleneksel yaklaşrmlann indirgemeci anlayışını, Batı-merkezci yapısını ve askeri-odaklı karakterini sorgulayan Üçüncü Dünya güvenlik yaklaşımlarının katkılarım incelemektedir. Tez, üçüncü olarak, güvenliği eleştirel bir bakış açısıyla ele alan akademisyenler tarafından Üçüncü Dünya güvenlik yaklaşımlarına yöneltilen eleştirileri incelemektedir. Eleştirel güvenlik akademisyenlerinin çalışmalarına dayanarak tez, güvenlik olgusunun, devleti yalmzca bir araç olarak algılayarak bireylerin ve sosyal grupların güvenlik gereksinimlerine öncelik veren bir anlayışla kavramsallaştmlması gerektiğini ileri sürmektedir. Tez, duruma özgü tarihsel, sosyal ve siyasal koşullara duyarlı olan, ancak bunun yanı sıra küresel bir perspektif benimseyen yaklaşımların Üçüncü Dünya'da güvenlik sorunun akademik olarak çalışılmasmdaki öneminin altım çizerek sonuçlanmaktadır. iv
Türkiye'de terörizm ve sosyo-ekonomik boyutları

Bu çalışmada amaç, yıllardan beri Türkiye'nin en önemli meselesi olan terörizme farklı bir bakış açısı ile bakmak ve çözüme yönelik bulgular elde etmektir. Çalışmamızın olgunlaştırılması aşamasında, Türkiye'nin ekonomik yapısının yetersiz olması, otorite boşluğu, siyasi istikrarsızlık, işsizlik, gelir dengesizliği, eğitim politikasının istikrarsızlığından kaynaklanan ve bundan dolayı bazı kesimlerin bunu fırsat bilerek, kendi emelleri doğrultusunda ülkeyi yıpratma ve anarşi ortamı oluşturma azmi içerisinde oldukları tespit edilmiştir. Sonuç olarak terörizm olgusuna yönelik çözüm aşamasında ise istikrarlı yöneticilerin belirleyeceği tutarlı politikalar, ekonomik düzenin sağlanması, devlet olarak bilinen kamu personelinin halkla bütünleşmesi sosyal politikaların üretilmesi zarureti belirmiştir. Ayrıca dış odaklatın Türkiye üzerindeki emelleri ve politikaları bilinmeli, askeri harekat, siyasi baskı, kamuoyu oluşturma alternatifleri değerlendirilmelidir.