turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ev kadınlarının stresle başa çıkma tarzlarının incelenmesi

Batı ülkelerinde yaşayan ve çalışan kadınlar çalışmayan kadınlara göre daha fazla stres yaşamaktadır. Bunun sebebi olarak çalışan kadınların daha fazla sorumluluk almaları, evliliğe uyum sağlamakta ve ev ile ilgili sorumlulukları yerine getirmekte bir takım güçlükler yaşamaları örnek verilebilir. Ancak doğu ülkelerinde bu durumun tam tersinin olduğu görülmüştür. Doğu ülkelerinde böyle bir durumun yaşanmasına daha fazla ataerkil bir yapının olması örnek verilse bile aslında çalışmayan insanların erkeklere bağlı kaldıkları, kendi benliklerini yaşayamadıkları ve çalışmadıklarında kendilerini erkeklere karşı güçsüz hissine kapıldıkları için çalışan kadınlara göre daha fazla strese girmektedirler. Bu araştırmada ev kadınlarının stresle başa çıkma tarzlarının sosyal karşılaştırma benlik saygısı ve bazı değişkenler açısındanincelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada özellikle çalışan ve çalışmayan kadınların stresle baş etme becerileri üzerine literatür taraması yapılmış ve anket ile stresle baş etme tarzlarında nelere dikkat ettikleri açıklanmıştır. Araştırma kapsamında İstanbul ili sınırları içerisinde ikamet eden 200 ev kadını ile 2019 yılı haziran ayında görüşülmüştür. Araştırma kapsamında kullanılan ölçekler Rosenberg Öz Saygı Ölçeği, Sosyal Karşılaştırma Ölçeği ve Stresle Başa çıkma tarzları ölçeğidir. Bu amaç doğrultusunda, araştırma kapsamında görüşülen kadınların öz saygılarının ve yapmış oldukları sosyal karşılaştırmaların stresle başa çıkma tarzlarını yordayıp yordayamadığı regresyon analizi kullanılarak tespit edilmeye çalışılmıştır. Stresle başa çıkma tarzları, benlik saygısı ve sosyal karşılaştırma puanlarının kişisel ve aileye ait özelliklere göre farkı için parametrik verilerde T-Testi ve ANOVA, nonparametrik verilerde ise Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testleri kullanılmıştır. Fark analizi sonuçlarına göre benlik algısı, stresle mücadele yöntemleri ve sosyal karşılaştırma ev kadınlarının demografik özelliklerine göre anlamlı farklılıklar göstermiştir (p<0.05). Korelasyon analizi sonuçlarına göre benlik saygısı ile stresle mücadele yöntemlerinin kendine güvenli yaklaşım, çaresiz yaklaşım, boyun eğici yaklaşım, sosyal desteğe uyma arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif yönde bir ilişki bulunmuştur. Regresyon analizi sonuçlarına göre sosyal karşılaştırma üzerinde en fazla yordayıcı etkisi olan stresle mücadele yöntemi çaresiz yaklaşım olup bunu iyimser yaklaşım ve benlik saygısı izlemektedir. Çalışmanın kısıtı olarak erken yaşlarda evlenen ev hanımlarının neden boyun eğici yaklaşımı benimsemek zorunda kaldıklarının incelenmesi için nitel araştırmalar gerçekleştirilerek bu grup ile yarı yapılandırılmış görüşmelerin gerçekleştirilmesinin yararlı olacağı ve bu bağlamda, elde edilen bulgular literatür eşliğinde tartışılarak yeni çalışmalara ışık olacağı düşünülmektedir.
Doğal karar verme yetisinin belirleyicileri

Doğal Karar Verme mekanizmalarının zaman kısıtlamalarının ve stresin oldukça yoğun ve dinamik ortamlarda tutarlı karar veren kişilerin ortak özelliği olduğu ve deneyimle geliştiği ilgili literatüde bildirilmiştir. Ancak son 20 yıla kadar karar verme davranışını inceleyen çoğu araştırma rasyonel karar verme mekanizmaları üzerinde yoğunlaşmıştır. Bu doktora tezinin temel hipotezi deneyimli alan profesyonellerinin karar alırken deneyimsiz alan profesyonellerine göre sıklıkla Doğal Karar Verme mekanizmalarını kullanacağı yönündedir. Ek olarak kişilik özelliklerinin düşünme stilleri üzerinde etkisi olacağı öngörülmektedir. Bu amaçla 2018 yılında Türkiye'de yaşayan ve çocuklarla çalışan, üniversitelerin Psikoloji, Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik, Sosyoloji, Eğitim Bilimleri, Felsefe ve Sosyal Hizmet Uzmanlığı bölümünden mezun; Adalet, Sağlık, İçişleri ve Milli Eğitim Bakanlığında görev yapan 188 alan profesyonelinden veriler toplanmıştır. Verilerin toplanması için Kişisel Bilgi Formu, Durumluluk Anksiyete Değerlendirme Ölçeği, Algılanan Stres Ölçeği, Temel Empati Ölçeği, Rasyonel-Yaşantısal Düşünme Stilleri Ölçeği, Çocukluk Çağı Ruhsal Travma Ölçeği ve üç adet Senaryo Metni kullanılmıştır. Ayrıca kontrol grubu olarak seçilmiş 36 alan dışı katılımcıya da aynı senaryolar verilmiş ve karşılaştırılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 24 programı kullanılmıştır. Normallik testleri sonrası, katılımcıların karar verme mekanizmaları ile isabetli yanıtları arasındaki ilişkinin belirlenmesi için Spearman Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Karşılaştırma yöntemleri kategorik değişkenler için çapraz tablolar kullanılmış, aralarındaki ilişkinin saptanması için Ki-Kare testi uygulanmıştır. İki seviyeli demografik özelliklerin düşünme stilleri ile olan ilişkisini belirlemek için Mann-Whitney U testi, ikiden fazla seviyeye sahip kategorik değişkenlerle düşünme stillerinin ilişkisinin belirlenmesi için ise Kruskal-Wallis testi uygulanmıştır. Karar verme mekanizmaları ve bireysel faktörler arasındaki ilişkiyi ortaya koymak amacıyla Spearman Korelasyon Analizi uygulanmıştır. Araştırma sonuçları, kontrol ve araştırma grubundaki katılımcıların isabetli yanıtları arasında anlamlı bir fark olduğunu ortaya çıkarmıştır. Sezgisel düşünme stilinin yaştan ve mesleki deneyimden etkilendiğini ortaya çıkarmıştır. Kişilerin isabetli yanıtlarının yine yaştan ve mesleki deneyimden etkilendiği görülmüş ancak düşünme stilleri ile isabetli yanıtlar arasında herhangi bir korelasyon bulunanmamıştır. Ek olarak, rasyonel ve sezgisel düşünme stillerinin empati seviyesinden, rasyonel düşünme seviyesinin ayrıca stresten etkilendiği de belirlenmiştir.
Genç erişkin kadın bireylerde aile içi uyum düzeyinin problemli yeme davranışı üzerindeki etkisi

Çalışmanın amacı genç erişkin kadınlarda aile içi uyum düzeyinin problemli yeme davranışı üzerindeki etkisini incelemektir. Belirlenen sonuçlara göre literatüre katkıda bulunulmasını kapsamaktadır. Belirlenen demografik değişkenlerin aile içi uyum düzeyinin problemli yeme davranışı üzerinde farklılık yaratıp yaratmadığını belirlemekte bir diğer amacı oluşturmaktadır. Araştırmanın evreni İstanbul ili Üsküdar ilçesindeki genç erişkin kadın bireyler oluştururken örneklemi ise aynı ilçedeki yaşamını sürdüren 100 kadın birey oluşturmaktadır. Katılımcılardan çalışmaya katılmaya gönüllü olanlara Sosyodemografik Form, Aile Değerlendirme Ölçeği, Duygusal Yeme Ölçeği ve Yeme Arzusu Ölçeği uygulanmıştır. Verilerin analizi için IBM SPSS 21 Windows paket programı kullanılmıştır. Oluşan verilerin normal dağılıp dağılmadığının tespit edilmesi için 'Normallik Testi' gerçekleştirilmiş olup, verilerin normal dağılmadığı belirlenmiştir. 'Non-Parametrik' testlerde kullanılan 'Mann-Withney U' ve 'Kruskal-Wallis' testi kullanılmıştır. Örneklemi oluşturan bireylerin Sosyo-Demografik özelliklerinin belirlenmesi için 'Frekans' analizi yapılmıştır. Ölçek puanları arasındaki ilişki Pearson Korelasyon analizi ile değerlendirilmiştir. Medeni durum, yaş ve eğitim durumuna göre aile içi uyum, duygusal yeme ve yeme arzusu düzeylerinde farklılık tespit edilmemiştir. Beden kitle indeksine göre aile içi uyum, duygusal yeme ve yeme arzusu düzeylerinde farklılık belirlenmiştir. Örneklemin Aile Değerlendirme Ölçeği'nden aldıkları puanlara göre 40 kişinin sağlıksız işlevse sahip olduğu, 60 kişinin ise sağlıklı işleve sahip olduğu tespit edilmiştir. Sağlıksız düzeyde aile içi uyuma sahip olan katılımcıların duygusal yeme ve yeme arzusu düzeylerinin, sağlıklı düzeyde aile içi uyuma sahip olanlara göre anlamlı düzeyde yüksek olduğu tespit edilmiştir. Aile içi uyum ile duygusal yeme ve yeme arzusu arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki belirlenmiştir.
Farklı cinsiyet rollerine sahip üniversite öğrencilerinin benlik tasarımı düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmada, önce farklı cinsiyet rollerine sahip öğrencilerin benlik tasarımı düzeyleri genel olarak karşılaştırılmış; daha sonra da farklı cinsiyet rollerine sahip öğrencilerin benlik tasarımı düzeyleri cinsiyet, sınıf düzeyi, öğrencisi olunan bölüm, basan durumu, anne-baba eğitim düzeyi, ana-baba tutumu, yaşamlarının çoğunu geçirdikleri yerleşim yeri ve gelir durumu gibi değişkenler açısından etkisi incelenmiştir. Araştırma, 1996- 1997 öğretim yılında Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi'nde öğrenim gören öğrencilerden random yoluyla seçilen 747 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Araştırmada öğrencilerin, benlik tasarımı düzeyleri, 'Benlik Tasarımı Envanteri' ile, cinsiyet rolleri, 'Bern Cinsiyet Rolü Envanteri' ile, kişisel niteliklerine ilişkin bilgiler ise 'Kişisel Bilgi Formu' ile elde edilmiştir. Araştırmada elde edilen verilerin istatiksel analizlerinde tek yönlü varyans analizi, çift yönlü varyans analizi ve Scheffe-testi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular şöyle özetlenebilir: 1. Androjen cinsiyet rolüne sahip öğrencilerin benlik tasarımı düzeyleri; erkeksi, kadınsı ve belirsiz cinsiyet rolüne sahip öğrencilerin benlik tasarımı düzeylerinden daha yüksek bulunmuştur. 2. Erkeksi cinsiyet rolüne sahip kız öğrencilerin benlik tasarı mı düzeylerinin erkeksi cinsiyet rolüne sahip erkek öğrencilerin benlik tasarımı düzeylerinden daha yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. 3. Farklı cinsiyet rollerine sahip Sanat Bölümü öğrencilerinin benlik tasannu düzeylerinin, diğer bölümlerde okuyan öğrencilerin benlik tasarımı düzeylerinden daha yüksek olduğu bulunmuştur. 4. Farklı cinsiyet rollerine sahip öğrencilerin benlik tasannu düzeylerinin; sınıf düzeyi, basan durumu, anne-babanın eğitim düzeyi, ana-baba tutumu, yaşamlannın çoğunu geçirdikleri yerleşim yeri ve gelir durumu gibi değişkenlerden etkilenmediği ortaya çıkmıştır. ii
Beyaz yakalı çalışanların sahip oldukları denetim odağı ile algıladıkları stres ve iş doyumu düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı 'Beyaz yakalı çalışanların sahip oldukları denetim odakları ile algıladıkları stres ve iş doyumu düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir.' Araştırmada ayrıca, katılımcıların görüşleri yaş, cinsiyet, medeni durum, eğitim düzeyi ve meslek grupları değişkenlerine göre karşılaştırılmıştır. Araştırmanın örneklemi özel sektörde görev alan 150 beyaz yakalı çalışandan oluşmaktadır. Araştırmanın verileri 'Kişisel Bilgi Formu', 'Algılanan İş Stresi Ölçeği' ,'Denetim Odağı Ölçeği' ve 'Minnesota İş Doyumu Ölçeği' ile toplanmıştır. Verilerin analizinde Pearson Korelasyon Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi, İlişkisiz T Testi analizi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, denetim odağı ile algıladıkları stres arasında düşük düzeyde negatif ilişki bulunmuştur. Denetim odakları ile iş doyum ve iç doyum puanları arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunurken, denetim odağı ile dış doyum arasında ilişki bulunamamıştır. İç denetimli beyaz yakalı çalışanların iş doyum düzeyi artmakta ve algıladıkları stres düzeyi azalmaktadır.
Çocuğa yönelik cinsel saldırıda bulunanların sosyo-demografik ve kişilik özellikleri

Cinsel istismar en önemli şiddet suçlarından biridir. Cinsel saldırganların kişilik özellikleri ve sosyodemografik özelliklerinin belirlenmesi hem istismarın önlenmesinde hem de istismarcıların tedavisi ve rehabilitasyonu için önem teşkil etmektedir. Bu nedenle bu alandaki çalışmaların literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Araştırma ve karşılaştırma grubuna araştırmacı ve danışmanı tarafından hazırlanan bilgi formu ve Rorschach Diagnostik Test araştırmacı tarafından uygulanmıştır. Çalışmanın araştırma grubunu çocuk cinsel istismarı nedeni ile Ümraniye, Balıkesir, Çanakkale, Tekirdağ, Kırklareli, Bursa, Edirne Kapalı Ceza İnfaz Kurumlarında bulunan toplam 65 hükümlü oluşturmuştur. Değerlendirme sonucunda çocuğa yönelik cinsel saldırıda bulunan grubun 18-56 yaş aralığında olduğu, çoğunluğunun ilkokul mezunu ve doğum yerleri ilçe ve köy olduğu yarısına yakınının bekar kişilerden oluştuğu ve işçi olarak çalıştıkları görülmüştür. Ailelerine ve arkadaş çevrelerine bakıldığında suç geçmişşleri olduğu ve ailelerinde ve arkadaş çevrelerinde alkol-madde kullanımının karşılaştırma grubuna göre daha fazla olduğu görülmüştür. Çocuk istismarcıları babalarının kendilerine fiziksel şiddet uyguladığını belirtmişlerdir. Saldırıların tanıdık biri tarafından genellikle saldırganın evinde gerçekleştiği ve saldırıda genellikle fiziksel şiddet uygulandığı görülmüştür. Mağdurların çoğunlukla 12-15 yaş aralığında ve ikinci sırada ise 4-11 yaş aralığında olduğu ve çoğunluğunu kadın mağdurların oluşturduğu görülmektedir. Kişilik özelliklerine bakıldığında çocuğa yönelik cinsel saldırıda bulunan grubun affektif yönden immatür, enfantil ve empulsif oldukları saptanmıştır.
Psikolojik danışmanların temel psikolojik danışma becerilerine ilişkin yeterlik düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi

Bu araştırma, psikolojik danışmanların, temel psikolojik danışma becerilerine ilişkin yeterlik düzeylerinin, cinsiyet, mezun olunan lisans programı, psikolojik danışman olarak çalışma süresi, üniversite öğrenimi dışında temel psikolojik danışma becerileri ile ilgili herhangi bir eğitim programına katılıp katılmama durumu ve halen çalışılan kurum değişkenlerine göre anlamlı fark gösterip göstermediğini ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, psikolojik danışmanların, temel psikolojik danışma becerilerine ilişkin yeterlik düzeylerini belirlemek amacıyla, Psikolojik Danışma Beceri Ayırt Etme Ölçeği, İngilizce orijinali Microcounseling Skill Discrimination Scale' den Türkçe'ye uyarlanmış ve araştırmada kullanılmıştır. Psikolojik danışmanların kişisel bilgilerini edinmek amacıyla ise araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Ölçeğin uyarlanması ve araştırmanın alt problemleri ile ilgili analizler, devlet ilköğretim okulları, liseler, Rehberlik ve Araştırma Merkezlerinde çalışan 220 psikolojik danışmanın sağladığı verilerle gerçekleştirilmiştir. 130 Psikolojik danışmanların temel psikolojik danışma becerilerine ilişkin yeterlik düzeylerinin araştırmada ele alınan değişkenlere göre anlamlı fark gösterip göstermediğini istatistiksel olarak ortaya koymak için tek yönlü varyans analizi ve t testi, varyansların homojenliği ise Levene testi ile incelenmiştir. Tek yönlü varyans analizi sonucunda gruplar arasında anlamlı fark bulunduğunda, farkın kaynağını belirlemek için Scheffe testi kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları, psikolojik danışmanların temel psikolojik danışma becerilerine ilişkin yeterlik düzeylerinin cinsiyet, mezun olunan lisans programı, üniversite öğrenimi dışında temel psikolojik danışma becerileri ile ilgili herhangi bir eğitim programına katılıp katılmama durumu ve halen çalışılan kurum değişkenlerine göre anlamlı fark gösterdiğini; psikolojik danışman olarak çalışma süresi değişkenine göre ise anlamlı bir fark göstermediğini ortaya çıkarmıştır.
Meme kanseri hastalarında çevresel bireysel ve olaya dair faktörlerin travma sonrası gelişim ile ilişkisi

Bu araştırmanın amacı meme kanseri hastalarında çevresel, bireysel ve olaya dair faktörlerin travma sonrası gelişim ile olan ilişkisini incelemektir. Katılımcılar Mersin, Adana, İzmir, Bursa ve Gaziantep illerindeki hastanelerde tedavi gören evli ve en az 2 aydır meme kanseri tanısı olan hastalardan oluşmaktadır. Çalışma kapsamında 'Yenilenmiş Çift Uyum Ölçeği', 'Olay Etkisi Ölçeği Gözden Geçirilmiş Formu', Travma Sonrası Gelişim Ölçeği', 'Başa Çıkma Yolları Envanteri', Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği', 'Genel Özyeterlilik Ölçeği' ve 'Demografik Bilgi Formu' kullanılmıştır. Ölçekler araştırmacı tarafından her bir hasta ile özel olarak görüşülerek uygulanmıştır. Çalışma kapsamında 4 tane t-testi ve 24 tane aracılık testi analizi yapılmıştır. Analiz sonuçlarına göre tanı almanın üzerinden geçen zaman arttıkça aileden algılanan sosyal desteğin arttığı görülmüştür. Meme kanseri tanısı almadan önce travma deneyimi olan katılımcılar daha çok çaresiz başa çıkma stili kullanırken, tanı öncesinde travma yaşamamış olanlar daha çok problem odaklı başa çıkma stili kullanmaktadırlar. Ayrıca tanı öncesinde herhangi bir travma deneyimi olmayanlar daha çok TSG göstermişlerdir. Yapılan aracılık testlerinde başa çıkma yollarının çevresel, bireysel ve olaya dair faktörler ve TSG ilişkisindeki aracılık etkisine bakılmıştır. Buna göre problem odaklı başa çıkma stili çift uyumu- TSG; aileden algılanan sosyal destek- TSG, genel özyeterlilik-TSG ilişkilerinde tam aracılık etmektedir. Çalışma meme kanseri hastalarında travma sonrası gelişim olgusu ile evlilik uyumu ve evlilik doyumu arasındaki ilişkinin Türkiye'de çok az çalışılan bir konu olmasından dolayı önemlidir.
Parçalanmış aile üyesi olan 9-12 yaş aralığındaki çocukların amksiyete ve depresyon düzeylerinin incelenmesi

Aile, kişinin kişilik gelişiminde, bireyin dünyayı algılamasını, değerlendirmesini ve bu değerlendirme doğrultusunda tepki vermesini etkileyen şemalarının ve bilişsel inançlarının gelişmesinde etki eden ilk ve belki de en önemli faktördür. Ailenin dağılmasının ya da parçalanmasının kişi için ciddi bir stresör olduğu bilindiğinden bu konuyla ilgili çeşitli araştırmalar yapılarak, böylesi bir stresin, bireyin ruhsal durumunu nasıl ve ne ölçüde etkilediği tespit edilmeye çalışılmaktadır. Ruhsal problemlerin genel olarak ilk belirtilerini ergenlik döneminde gösterdiği, psikolojik problemlerin ağırlıklı olarak ergenlik döneminde başladığı ya da çeşitli semptomlarla kendini gösterdiği bilindiğinden, bu araştırma da 9-12 yaş aralığındaki çocuklarla yapılmıştır. Anne-babadan birinin hayatını kaybetmesi, ya da ebeveynlerden birinin evi terk etmesi, ya da anne babasın boşanması nedenlerinden birine bağlı olarak aile bütünlüğünün bozulması durumunun 9-12 yaş aralığındaki kız ve erkek çocuklarının anksiyete ve depresyon düzeylerinin İncelenmesi amacıyla, söz konusu çalışma yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi İstanbul ilinın Esnyurt ilçesinde bulunana Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na bağlı Esenyurt Sosyal Hizmet Merkezı'ne 01.01.2019-01.05. 2019 tarihleri arasında Sosyal ve Ekonomik Destek talebiyle başvuran ailelerin, 9-12 yaş aralığındaki çocuklarının seçkisiz yöntemle belirlenmesiyle oluşturulmuştur. Katılımcılar, Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği, Çocuklar için Süreklilik Anksiyete Ölçeği ve Demografik Bilgi Formu İle değerlendirilmişlerdir. Yapılan değerlendirme sonunda yaş ile anksiyete düzeyi arasında anlamlı bir ilişki bulunurken, yaş ile depresyon düzeyi arasında anlamlı bir ilişki bulunamadığı, katılımcıların anne ve babalarının hayatta olma durumunun, anksiyete düzeyleri üzerinde anlamlı bir etksinin olduğu, anne-baba ölüm yılının, anksiyete ve depresyon düzeylerinde de anlamlı bir etkisinin olduğu, ebeveynlerin ayrılık yılı ile katılımcıların anksiyete düzeyleri arasında anlamlı bir İlişkinin olduğu, ebeveynlerin ayrılık nedenini bilme durumu ile depresyon ve anksiyete düzeyleri arasında anlamlı bir ilişkinin olduğu, tespit edilmiştir.
Anne baba ile iletişimin, yakınlığın ve rol bilincinin ergenlerdeki benlik algısı ile birliktelik derecesi

Ergenlik dönemi kendisine has fiziksel, mental ve duygusal değişimlerin yaşandığı bir dönemdir. Bu dönemden geçen birey değişimleri ilk defa yaşamaktadır ve fiziksel ve psikolojik olarak birçok değişimden geçer. Benlik konsepti ergenlik dönemindeki en önemli konulardan biridir. Ergen kendi değerini ve benlik algısını benlik konsepti sayesinde geliştirir. Benlik algısı pozitif veya negatif olabilir ve ailenin ergenin hayatındaki önemi sayesinde aile tarafından etkilenebilir. Bu çalışmada, ebeveynler ile iletişimin, aile içindeki rollerin belirginliğinin ve ebeveynlerle duygusal yakınlığın ergendeki benlik algısına nasıl bir etkide bulunduğu incelenmiştir. Ayrıca demografik arka plan bilgileri de araştırmaya dahil edilmiştir. Hatay, Türkiye'deki Özel Pusula Akademi Lisesi'nden 136 öğrenci araştırmaya dahil olmuştur. Katılımcıların yaş ortalaması 17 .02'dir. McMaster Family Assessment Device ve Rosenberg Self-Esteem Inventory katılımcılara uygulanmıştır. Toplanan veri hiyerarşik çoklu regresyon, independent sample t test ve tek yönlü anova istatistik yöntemleri ile analiz edilmiştir. Yapılan analiz ve yorumlama sonucunda annesi ve babası ile iyi derecede iletişim kurabilen ergenlerin benlik algısı da pozitif yönde ilerlemektedir. Ayrıca, anne ve babası ile duygusal olarak yakın olan ergenlerin benlik algısı daha pozitif bulunmuştur. Son olarak, aile içindeki rollerin uygun yerine getirildiği ortamlarda yaşayan ergenlerin benlik algısının pozitif yönde ilerlediği bulunmuştur. Araştırma ile ilgili uygulamalar ve limitasyonlar ayrıca tartışılmıştır.
Grup rehberliği programının lise I. sınıflarda sınıf tekrarı yapan öğrencilerin kaygı düzeylerinin azaltılmasındaki etkisi

Bu araştırmanın amacı; lise I. sınıflarda sınıf tekrarı yapmakta olan öğrencilerin durumluk ve sürekli kaygı düzeyini azaltmak için eğitsel ve psikolojik yardım tekniklerini içeren grup rehberliği programını, lise I. sınıflarda sınıf tekrarı yapan öğrenciler üzerinde denemek ve sonuçta; kullanılabilir nitelikte, pratik bir grup rehberliği programı oluşturmaktır. Araştırma; grup rehberliğinin sınıf tekrarı yapmış öğrencilerin kaygı düzeyini azaltmada etkili olup olmadığım incelediği için deneysel bir çalışmadır. Araştırma; 2003- 2004 eğitim-öğretim yılında öğrenimlerine davam eden, Malatya Yeşiltepe Lisesi dokuzuncu sınıf öğrencileri arasından seçilen, biri deney (15 erkek, 7 kız ) diğeri kontrol ( 11 erkek, 11 kız ) olmak üzere iki grup üzerinde gerçekleştirilmiştir. Deney grubu öğrencilerine, eğitsel ve psikolojik destek içerikli 10 oturumluk grup rehberliği programı uygulanmıştır. Oturumlara başlanmadan önce deney ve kontrol grubunu oluşturan öğrencilere, Öner ve Le Compte ( 1974- 1977 tarafından Türkçe'ye uyarlanan Durumluk ve Sürekli Kaygı Envanteri ön-test olarak verilmiş, deney grubu üzerinde, deneysel işlem gerçekleştirilmiştir, kontrol grubu üzerinde ise hiçbir işlem yapılmamıştır. Daha sonra gruplara, aynı ölçek son-test olarak tekrar uygulanmıştır. Araştırmanın üzerine kurulduğu denencelerin test edilebilmesi için; uygulamalardan elde edilen veriler, verilerin niteliğine göre, uygun ' t ' istatistiği tekniğiyle çözümlenmiştir. Yapılan istatistik çözümlere göre elde edilen bulgular ve ulaşılan sonuçlar şu şekilde özetlenebilir: 1. Eğitsel ve psikolojik yardım tekniklerini içeren grup rehberliği programı; lise I. sınıflarda sınıf tekrarı yapmakta olan öğrencilerin hem durumluk hem de sürekli kaygı düzeylerini azaltmada etkili olmuştur. 2. Grup rehberliği çalışmaları; lise I. sınıflarda sınıf tekrarı yapmakta olan akademik başarılan yüksek ve düşük öğrencilerin durumluk ve sürekli kaygı düzeylerini azaltmada aynı etkiye neden olmuştur 9 .-:Araştırmanın amacı ve çalışmalardan sonra varılan bu sonuçlar dikkate alınarak, eğitsel ve psikolojik yardım tekniklerini içeren grup rehberliği programının, ortaöğretimde görev yapan psikolojik danışmanlar tarafından uygulanabilir nitelikte bir grup çalışması olduğu, özellikle sınıf tekrarı yapmış olmaktan dolayı eğitim ve öğretimin ilk aylarında uyumsuzluk çeken öğrencilerin, tekrar okula uyum sağlamalarını kolaylaştırabilir nitelikte olduğu bu sayede öğrencilerin okuldan ayrılmalarını önleyebilecek içerikte bir çalışma olduğu düşünülmektedir. Bunun yanında hazırlanan ve uygulanan grup rehberliği programına, ergenlik döneminde görülen psikolojik ve fizyolojik değişikliklerin birey üzerindeki etkisi konulu bir etkinliğin eklenmesi, öğrencilerin grup rehberliği çalışmalarından daha hoşnut bir şekilde ayrılmalarım sağlayacaktır.