turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Acil yardım afet yönetimi programı ve travma sonrası stres bozukluğu arasındaki ilişkisi

Araştırmanın amacı ileride yardım ve kurtarma çalışmasında görev almak için eğitim gören Acil Yardım ve Afet Yönetimi programı öğrencilerinin iş hayatlarında maruz kalabilecekleri Travma Sonrası Stres Bozukluğu konusunda bilgi sahibi olmalarıdır. Araştırma üç ayrı kısımdan oluşmaktadır. Birinci kısımda Türkiye'de afet yönetim sürecinden ve Afet Yönetimi programlarının gerekliliğinden bahsedilmektedir. İkinci kısımda Travma Sonrası Stres Bozukluğunun ne olduğu, tarihi süreci, hangi meslek dallarında daha sık görüldüğü ve belirtilerinden bahsedilmektedir. Üçüncü kısımda ise öğrencilere uyguladığımız ''Yetişkinler için Psikolojik Dayanıklılık'' ölçeğinin değerlendirmesi yapılmaktadır. Araştırma Acil Yardım Afet Yönetimi lisans programı, Acil Durum Afet Yönetimi ve Sivil Savunma İtfaiyecilik ön lisans programlarında okuyan gönüllü 199 öğrenci üzerine uygulanmıştır. Uygulanan ölçekte istatistiksel anlamlılık düzeyi (p<0,05) olarak kabul edilmiş ve analizler %95 güven düzeyinde tamamlanmıştır. Araştırmaya göre bayan ve erkek öğrencilerin psikolojik dayanaklıkları açısından anlamlı bir fark bulunmamaktadır (p>0,05), ancak lisans öğrencileri ile ön lisans öğrencilerini karşılaştırıldığında anlamlı bir farklılık bulunmaktadır (p<0,05). Sonuç itibariyle kurtarma ve yardım çalışması yapan kişiler travma yaşama bakımından duyarlı grubu oluşturmaktadır. Meslek hayatları süresince birçok trajik vaka ile karşılaşma ihtimali olan öğrencilere travma sonrası stres bozukluğu konusunda alanında uzman kişiler tarafından geniş kapsamlı bir eğitim verilmeli ve travmatik durumların etkilerinden nasıl kurtulabilecekleri noktasında mutlaka psikolojik destek sağlanmalıdır.
Türkiye'de kamu personelinin hizmetiçi eğitiminde bilişim teknolojilerinin rolü

Yeni kamu yönetimi anlayışı çerçevesinde ön plana çıkan kamu kesimine yönelik ekonomik, toplumsal ve teknik içerikli yeni görevler, kamu yönetiminin çok iyi işlemesini, etkin ve rasyonel bir yönetim olmasını zorunlu kılmıştır. İçerik ve alanı gittikçe genişleyen kamu yönetimi için nitelikli eleman yetiştirilmesi önem kazanmıştır. Toplumsal değişim ve endüstrileşme süreci içinde kamu görevlilerini değişen koşullara uyumlu kılmak, yani onları etkili bir hizmet yapacak konuma getirmek kamu yönetiminin temel işlevlerinden biridir. Bu işlevi yerine getirecek bir araç olan hizmet içi eğitim, hem kamu görevlilerinde, hem de kamu kuruluşlarında örgütsel etkinliği sağlamada en etkili araç olarak görülmektedir. Bilgi teknolojilerindeki hızlı gelişmeler, hizmet içi eğitimde bilişim teknolojilerine yönelik yeni tekniklerin uygulanmasını beraberinde getirmiştir. Bilişim teknolojilerinin eğitim ve öğretimde kullanılması süreci günümüze doğru uzaktan öğrenme, elektronik öğrenme, bilgisayar destekli öğrenme ve mobil öğrenme şeklinde gelişmiştir. Bu bilişim teknolojilerine dayalı yeni eğitim tekniklerinden hizmet içi eğitiminde de yararlanması kaçınılmazdır. e-hizmet içi öğrenme katılımcılara gerçek yaşam ortamı sağlayarak, onlara problemlerini çözmede yardım ederek, kaynaklara ve uzmanlık bilgilerine ulaşmada probleme dayalı öğrenme yaklaşımına katkıda bulunur. Ayrıca e-hizmet içi eğitim iş kaybını en aza indirmekte ve hizmet içi eğitim maliyetlerini düşürmektedir. Bu proje kapsamında bilişim teknolojilerinin hizmet içi eğitim üzerindeki rolü üzerine bir değerlendirme yapılmaya çalışılmıştır.
Michel Foucault'nun iktidar çözümlemesinin maddeci bağlamda tartışılması

Foucault'nun çalışmaları bir anlamıyla, modern toplum ve modern bireyin öznellik deneyiminin eleştirisidir. Aynı zamanda Foucault'nun çalışmaları, geleneksel düşünme biçimlerinin ve yöntemlerinin eleştirisi olarak da görülebilir. Foucault'nun çalışmalarındaki odak nokta ise iktidardır. Ancak iktidar odağı, öznenin söylemler ve bilgi aracılığıyla kurulmasındaki işleyişi, açıklamanın bir biçimidir. Dolayısıyla Foucault'da iktidar ve iktidarın açıklanma biçimi, klasik düşünme ve yöntemlerinden radikal olarak farklılaşır. Foucault'ya göre iktidar, tüm toplumsalı kuşatarak ve tüm ilişki biçimlerine yerleşerek incelikli bir biçimde işler. İktidarın olmadığı bir toplumsal düzeyde, bu anlamda mümkün görülmez. Foucault'ya göre iktidar mikro düzeyde işler. İktidarın mikro düzeydeki işleyişi, tarihsel olarak süreksizliklerin, kırılmaların, eşiklerin ve kopuşların eklemlenmesinin tezahürüdür. Dolayısıyla iktidar egemen bir sınıfa ya da kurumsal bir yapıya indirgenmez, yani iktidar şebekesini çalıştırabilecek bir öznede yoktur. İktidar her yerdedir ve pozitif bir nitelikte iktidar şebekesinin tüm noktalarında üretilebilir. Tarihsel ve söylemsel olarak bir ağ biçiminde işleyen iktidar ilişkilerinin, iktidar teknolojisi haline gelmesi ise insanın bilgi nesnesi olarak ele alınmasıyla mümkün hale gelmiştir. Delilik, hapishane ve cinsellik deneylerinde bilgi nesnesine dönüşen insanın durumunu, bir doğum ve ölüm anı olarak gören Foucault, radikal bir şekilde insanın ölümünü ilan ederek, öznenin söylemler ve bilgi aracılığıyla kuruluşuna dikkat çeker. Maddeci iktidar yaklaşımında ise iktidar, toplumsalı temellendiren iktisadi ilişkilerin bir yansıması ve aracı olarak görülür. Toplumsalın bütüncül bir açıklamasını sunan bu yaklaşımda, iktidarın doğrudan nitelendirilmesi söz konusu değildir. Ancak tanımlanan toplumsal formasyonun işleyişini, muhafazasını ve yeniden üretimini sağlayan araçlar temel olarak iktidar araçları olarak görülür. Belirli bir yapısall niteliğe ve örgütlülüğe sahip bu araçlar, egemen sınıfın iktidar araçlarıdır. Foucault'nun bütüncül ve indirgemeci olarak gördüğü ve reddettiği maddeci iktidar yaklaşımında, iktidar makro işleyişi bağlamında negatif nosyonlarla ele alınır. Tarihin sürekliliği ve gelişimi içinde sonlu olarak görülen iktidar, toplumsal mücadelenin ve çatışmanın sona ermesiyle ve toplumsal insanın, tarih dışı öznenin oluşmasıyla ortadan kalkacak baskı ve zor aracıdır. Foucault'nun çözümlemesindeki mikro iktidarın işleyişi ile maddeci iktidarın makro işleyişi, sorunlaştırma biçimlerine ve kullanılan yöntemlere bağlı olarak farklılaşır. Mikro düzeyde işleyen iktidarın, sonsuz niteliği ve süreksizlik içindeki olumsallığı; failsiz, ancak stratejik ve rastlantısal bir iktidarı tanımlaması açısından sorunlu görülebilir. Karşıt olarak ekonomik ilişkilere indirgenen ve bütüncül açıklamaya bağlı olarak tanımlanan makro iktidar; toplumsal işleyişi detaylı açıklayamadığı için yetersiz görülebilir. Bu anlamda iktidarın her iki düzeyde ele alınması, iktidar kavramının anlaşılabilmesi açısından faydalı olabilir.
Türk basınının laiklik konusundaki tutumu: 1950 Seçimleri öncesi ve sonrası

Laiklik, Hıristiyan dünyasında din ve mezhep çatışmaları, Orta Çağ'da meydana gelen, teknik ve coğrafi keşifler, Reform, Rönesans ve Aydınlanma Hareketleri, ulus devletlerin ortaya çıkışı ve diğer toplumsal değişimler gibi bir dizi gelişimin sonucunda ortaya çıkmıştır. Bilim ve teknik alanlarında önemli gelişmeler kaydeden Avrupa ülkeleri karşısında geri kalmaya başlayan Osmanlı İmparatorluğunda Tanzimat ve Meşrutiyet dönemlerinde Batıyı örnek alan bir takım ıslahatlar gerçekleştirilmiştir. Yapılan yeniliklere dinsel temeller bulunmaya çalışılmışsa da Şer' i Hukuk'a dayalı olmayan bir takım değişimler de yapılmıştır. Cumhuriyet'in ilk yıllarında, 'Tek Parti Döneminde', laiklik bir modernleşme projesi olarak devletin temel nitelikleri arasına konularak, bir mihenk taşı haline getirilmiş; siyasal sistemin, hukukun, kültür ve eğitimin laikleştirilmesinde radikal değişimler çok hızlı bir şekilde yapılmıştır. Bu dönemde halktan inkılapları benimsemesi istenmiş muhalefetin ortaya çıkmasına izin verilmemiştir. Basına da devrimleri ve rejimi savunma, yayma ve halka benimsetme rolü verilmiş, devletin uygulamalarını eleştirmesi hoş karşılanmamıştır. 'Demokrasiye Geçiş Dönemi' olarak adlandırılan 1945- 1950 yıllarında, yaklaşan 1950 seçimlerinin etkisiyle, iktidarda olan Cumhuriyet Halk Partisi, laiklik uygulamalarında bir takım değişiklikler gerçekleştirmiştir. Demokrat Parti, Millet Partisi ve yeni kurulan diğer partilerin, dinsel alanda özgürlük vaatleri yapmaları nedeniyle, laiklik konusunda toplumda ve basında önemli tartışmalar yapılmaya başlanmıştır. Bu tartışmalarda, laikliğin tanımı konusu anlaşmazlıkların temelini oluşturmuştur. Kemalist ilkeleri benimseyen laik yazarlar laikliği tanımını, toplum hayatının bütün alanlarında dinin etkisinin ortadan kaldırılması olarak yapmışlar; İslamcı ve Muhafazakar-yazarlar ise laikliğin din ve vicdan özgürlüğü ve devletin dini alana karışmaması demek olduğunu savunmuşlardır. Bu çalışmada, çok partili hayata geçilmesi nedeniyle oluşan ve daha önceki döneme göre daha özgür bir ortamda gerçekleşen laiklik tartışmalarında basının tutumu incelenerek; Siyaset ve toplum yaşamımızda çok önemli bir yer tutan laiklik tartışmalarının öncesi araştırılmış, günümüzde de olanca sıcaklığı ile devam eden bu tartışmalara ışık tutmak amaçlanmıştır.
Yerel yönetimlerde altyapı yatırımlarının finansmanı: Kamu özel sektör ortaklığı modeli

Kamu özel ortaklığı, kamu yatırımlarında son yıllarda popülerlik kazanmaya başlamıştır. Türkiye ekonomisinin hızlı yükselişiyle birlikte altyapı gelişmelerine olan yoğun talep kamu yetkililerini sürdürülebilir bir gelişme yapmaya zorlamıştır. Bugün altyapı yatırımları sadece devlet tarafından finanse edilememektedir. Bu nedenle devlet; planlama, tasarım, düzenleme ve denetleme yaparken özel sektörle beraber hareket etmelidir. Bu çalışma Kamu-Özel Sektör Ortaklığı Projeleri'nin kritik noktalarını keşfetmeyi ve bu yönde başarılı Kamu-Özel Sektör Ortaklık Birimleri kurmayı amaçlamaktadır. Bu çalışma Kamu-Özel Sektör İşbirliği' nden ve sürecinden sorumlu bürokratlarla yapılan yüz yüze görüşmelere dayanmaktadır. Kısaca bu çalışma, Kamu-Özel Sektör İşbirliği Projeleri'nin yönetim trendlerine odaklanmış ve finansman yapıları, gelir yapıları ve risk yapılarına değinilmiş, sektörel iyi ve kötü örnekler incelenmiş ve son olarak Türkiye'deki uygulamalara ilişkin yönetim modeli önerisi sunularak, bir yerel yönetim uygulaması olarak İstanbul Büyükşehir Belediyesi örneği incelenmiştir.
Bir kamu yönetimi sorunsalı olarak kriz yönetimi: Türkiye-ABD karşılaştırması

Hızla değişen dünya gündemi ile sıklığı ve çeşitliliği sürekli artan krizler sadece özel sektörü değil kamu sektörü ve hükümetleri de etkili ve gerçekçi kriz yönetimi sistemleri geliştirmeye mecbur etmektedir. Özellikle vatandaşın devletten ve kamu kurumlarından beklentilerinin son derece artmış olması, hizmetlerin aksamaması ve vatandaşın gözünde hükümetin imajının korunması açısından krizlerin iyi yönetilmesini gerektirmektedir. Bu bağlamda insan faktörü hem kamu hizmetlerinin üreticisi kamu personeli hem de vatandaş anlamında kriz yönetiminin en önemli bileşeni olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada, kamu sektörü için etkili ve iyi işleyen kriz yönetimi sistemlerine sahip olmanın gerekliliğinin altı çizilirken bu sistem içerisinde insan faktörünün önemi gözden geçirilmiştir. Yaşanmış pek çok kriz vakası hükümetlerin ve ilgili kamu kurumlarının bu krizlerin yönetiminde gösterdikleri performansın vatandaşın devlete duyduğu güveni etkilediğini ortaya koymuştur. Öte yandan özellikle büyük çaplı felaketlerden kaynaklanan krizlerde devletin her bir vatandaşın beklentilerini karşılayacak şekilde kriz müdahalesi ve telafisini gerçekleştirmesi mümkün olamamaktadır. Bu yüzden sade vatandaşın gerek kriz öncesi gerekse kriz sonrası dönemde ulusal kriz yönetimi sisteminin bir parçası olması ve kendi kendine yetebilmeyi öğrenmesi faydalı bir çözüm yolu olacaktır.
Küreselleşmenin devlet yönetimi üzerindeki etkileri

Küreselleşme olgusu son yarım yüzyılın en önemli kavramlarından biri olarak ortaya çıkmıştır. Teknolojinin gelişmesi ile birlikte tüm dünyayı etkisi altına almayı başaranküreselleşme hareketi ile birlikte toplumlar, birbirine yaklaşma fırsatı bulmuşlar ve toplumsal yaşam algıları üzerinde önemli değişiklikler ortaya çıkmıştır. Sosyal, kültürel, ekonomik ve siyasal alanda ortaya çıkan değişimler, her geçen gün hızlanarak devam etmiştir. Bu değişimden tüm etkenler gibi devletler ve kamu yönetim sistemleri deetkilenmek durumunda kalmışlardır. Özellikle sınırların gücünün azalması, dünyanıntamamına yönelik olarak kullanılan global köy tanımlamasını anlamlı hale getirmiştir. Böylelikle devletler ayrı birer yapı olmaktan bir bütünün parçası olma sürecine evrilmeyebaşlamışlardır. Dahası; diğer devletlerden etkilenme süreçleri hız kazanmış ve karşılıklı etkileşim en üst düzeye çıkmıştır. Bu çalışmada küreselleşmenin devletler ve kamu yönetim sistemleri üzerindeki etkileri ve bu değerler üzerinde yol açtığı değişim süreci incelenmiştir. Küreselleşmenin devlet yapılanmasına ilişkin değişimleri ortaya konmuş ve özellikle sınırsız egemenlik olarak değerlendirilen devlet mekanizmasını baskılayacak yeni güçlerin ortaya çıktığı görülmüştür. Günümüzde devletlerin kendi sınırları içerisinde dahi olsa sınırsız bir güçle hareket etmesinin mümkün olmadığı ve her davranışında pek çok değişkeni aynı anda göz önünde bulundurması gerekliliği ortaya çıkmıştır. Ayrıca devletlerden beklenenhizmetlerin değişmesi, minimalist devlet anlayışını ortaya çıkarmış ve sonuçta daha küçük ve etkin devlet yapılanmasının gerekli olduğu anlaşılmıştır.
Türk siyasal partilerinde örgütlenme ve liderler oligarşisi

Siyasal sitemde yaşanan sorunlar ile parti yapıları ve lider davranışları arasında yakın ilişki bulunmaktadır. Liderin parti içi iktidar dağılımında etkin duruma gelmesi parti içi demokrasiyi sınırlamakta bu da sistemdeki demokratik gelişmeyi olumsuz yönde etkilemektedir. Bu çalışmada Türkiye'de ilk siyasal partilerin kuruluşundan günümüze kadar olan dönemde toplumsal yaşamda etkin olan partilerin örgüt yapıları, parti içi iktidar dağılımı ve liderlik konulan incelenmeye çalışılmıştır. Siyasal partilerle ilgili yasalar ve tüzüklerle, daha önce yapılmış araştırmalardan ve gazetelerden yararlanılarak Türkiye'nin yakın tarihinin sorunları ile siyasal parti geleneği arasındaki bağlantılar incelenmiştir. VI
Kendi kaderini tayin hakkı, ülkesel bütünlük ve Kürt etnik kökenli Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları

Kendi kaderini tayin hakkı uluslararası hukukun en köklü ama aynı zamanda içerik ve kapsamı en tartışmalı kavramlarından biridir. Bugün halk olarak tanımlanabilen her grup dış boyutuyla olmasa bile en azından iç boyutuyla makul bir kendi kaderini tayin hakkı düzenlemesinden yararlanabilecektir. Kendi kaderini tayin hakkı gereğince Kürt etnik kökenli Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının meşru bir ayrılık hakkının mevcudiyetinden bahsedilemese de, iç kendi kaderini tayin hakkı Kürtlere ekonomik, sosyal ve kültürel gelişimlerini sürdürebilecekleri bir statü talebinde bulunma fırsatı sunabilecektir.
Kentsel dönüşümün mevzuat çerçevesinde Türkiye'deki gelişimi

Türkiye'de 1950'li yıllarda kırsal alanlardan kentlere başlayan yoğun göç süreci, beraberinde ciddi bir yasadışı yapılaşmayı getirmiştir. İlerleyen dönemlerde gecekondulaşma olarak ele alınacak bu olgu, kentlerdeki yapılaşmayı en fazla etkileyen unsurlardan bir tanesi olmuştur. Aynı zamanda sorun alanı olarak da ele alınan gecekondu bölgeleri, kentsel dönüşüm uygulamalarının hayata geçirilmesinde önemli bir gerekçe haline gelmiştir. Bu noktada 1966 yılında çıkarılan 775 sayılı Gecekondu Kanunu, ilk defa gecekondu kavramını kullanarak yasadışı yapılanmaya yönelik düzenlenmiştir. Fakat hazırlanan bütün bu kanunlar, yasadışı yapılaşmayı engellemeyi başaramamıştır. 1980'li yıllarda ise Toplu Konut İdaresi'nin yetkileri genişletilmiş ve gecekondu alanlarının iyileştirilrmesine yönelik proje üretmesinin, uygulama yapabilmesinin ve finansman sağlamasının önü açılmıştır. 2000'lere kadar neo-liberal paradigma çerçevesinde kente yönelik müdahaleler, kanunlarla desteklenerek devam etmiştir. Kentsel dönüşüme ilişkin yasal ve yönetsel çerçevede yapılan esas müdahale 2000'li yıllarla birlikte kendini göstermiştir. Bu bağlamda çıkarılan çok sayıda kanun, kentsel dönüşüme ilişkin unsurları düzenlemiştir. Farklı afet riskleri taşıyan ülkemizde yaşanan 2011 Van depremi, kentsel alanda yaşanan sorunlarla birlikte ele alınarak çıkarılacak kanun için gerekçe olarak sunulmuştur. Böylelikle, Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun 2013 yılında yürülüğe konmuştur. Kanunla birlikte, afet riski altındaki alanlar ile riskli yapıların, kanun kapsamında dönüşüme tabi tutulmasının önü açılmıştır. Çalışmada öncelikle, kentsel dönüşüm kavramının farklı tanımlarına ve geçmişşten günümüze yaşadığı sürece yer verilmiştir. Ardından kentsel dönüşüm kavramının dönemin hakim paradigmaları doğrultusunda yaşadığı değişim değerlendirilmiştir. Daha sonra bu eksende kentsel dönüşüm mevzuatı ve yaşanan yasal dönüşüm incelenmiştir. Son olarak, kentsel dönüşüm mevzuatını düzenleyen önemli durak noktalarından olan 6306 sayılı kanun kapsamlı bir şekilde ele alınmıştır.
Büyükşehir alan genişlemesinin turizm belediyeleri üzerine etkisi: Muğla örneği

2012 yılının Aralık ayında yayımlanan 6360 sayılı Yasa ile Türkiye'de büyükşehirlerinyönetimine ilişkin yeni bir düzenleme ortaya konmuştur. Bu düzenleme ile birlikte, İstanbul ve Kocaeli illerinde uygulanan il mülki sınırında büyükşehir modeli, radikal bir şekilde genişletilmiş ve yeni büyükşehir sistemi 30 ilde 2014 Yerel Seçimlerinden sonra uygulanmaya başlamıştır. Yeni kurulan büyük şehirlerden biri de Muğla'dır. Bu çalışmada, büyükşehir alan genişlemesinin, turizm özelliği ile öne çıkan Muğla'da ne gibi sonuçları olacağı incelenmiştir. Mülakat tekniğinin kullanıldığı alan çalışması ile yerel yönetim temsilcilerinin görüşlerine başvurulmuştur. Yapılan değerlendirmeler sonucunda, sahip olduğu turizm potansiyeli, coğrafi ve kentsel yapısından dolayı Muğla ilinin büyükşehir statüsüne uymadığı saptanmıştır. Bu yüzden, Muğla gibi illerin farklı bir yerel yönetim modeli ile yönetilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Azerbaycan'da siyasal partilerin demokratikleşme sürecine etkileri

Siyasal partiler ortaya çıktıkları ilk andan itibaren toplumun en vazgeçilmez ve en değerli unsurlarından biri gibi kendi önemlerini hiç kaybetmemenin yanı sıra demokrasi ve insan hakları yaygınlaştıkça daha da anlam ve değer kazanmışlardır. Partiler faaliyetlerini esas olarak siyasal iktidarı ele geçirmek amacıyla gerçekleştirmektedir ve bu amaçla da toplumun daha büyük ve nüfuzlu kesimlerini kendi saflarına çekmek için çeşitli işlevleri üstlenmişler. Siyasal partilerin sahip olduğu önem ve faaliyet ve oluşturdukları sistemler bu tezin ana hatlarını oluşturmaktadır. Araştırmada önce siyasal partilerin ortaya çıkışı ve demokratik sistemlerdeki faaliyetleri ele alınmış ve demokratik bir ortamda partilerin fonksiyonları ve oluşturdukları sistemlere değinilmiştir. Ama tezin ana konusu olan Azerbaycan'daki siyasal partiler, demokratik siyasal düşüncenin oluşması ve yaygınlaşması ve Azerbaycan'da çok partili siyasal sistemin ortaya çıkması bu bağlamda ele alınarak incelenmiştir. Bu amaçla Azerbaycan'da siyasal partilerinin oluşumuna zemin hazırlayan siyasal dünya görüşün ve milli bağımsızlık hareketlerinin yaygınlaşması ve bunun sonucunda da partilerin ortaya çıkışı gösterilmiştir. Daha sonra Azerbaycan'da kurulan siyasal partilerin bağımsızlık hareketlerine olan tutumları ve bu yöndeki faaliyetleri açık gösterilmeye çalışılmıştır. İlerleyen kısımlarda Sovyet döneminden miras kalan tek parti düşüncesi ve demokratik dünya görüşünün aşağı düzeyde olması Azerbaycan'daki çok partili siyasal sisteminin en büyük sorunlarından biri olarak görülmüştür. Bu yönde Azerbaycan'da iktidar ve muhalefet partileri arasındaki ilişkilerin de önemi dikkate alınmış ve iktidar-muhalefet mücadelesinde başvurulan yöntemlerin gösterilmesine çalışılmıştır.
Türkiye ve Kazakistan kamu personel rejiminde asli istihdam biçimleri bakımından genel bir karşılaştırma: Memurlar ve kızmetkerler

Kamu personel rejimleri devletlerin kamu kurum ya da kuruluşlarında çalışan kamu personellerinin yerine getirdikleri kamu hizmetlerini, işe alınmalarını, görevlerini ve gerekli yasal düzenlemeleri içeren sistemlerdir. Her ülkenin kendine özgü bir kamu personel rejimi ve kamu personeli bulunmaktadır. Türkiye ve Kazakistan'ın da kendine özgü kamu personel rejimleri vardır. Türkiye ve Kazakistan'ın kamu personel rejimlerinde farklı düzenlemeler bulunmakla birlikte bunlar bazı yönlerden birbirine benzer düzenlemeler de içermektedir. Bu çalışmada Türkiye ve Kazakistan kamu personel rejimlerinin benzer ve farklı yönlerini ortaya koymak için Türk kamu personel rejimi, Kazakistan kamu personel rejimi incelenerek her iki ülkenin personel sistemleri memurlar ve kızmetkerler üzerinden karşılaştırılmıştır. İki ülkenin kamu personel rejimleri incelendiğinde bazı benzerliklerin ve farklılıkların olduğu görülmüştür.
Türkiye'de siyasi partilerin yerelleşme politikaları

Siyasi partiler iktidara geldiklerinde nasıl bir politika izleyeceklerini parti programları ile açıklamaktadırlar. Tezimizde siyasi partilerin yerelleşme politikalarının neler olduğu parti programındaki beyanları dikkate alınarak incelenmiştir. Bu inceleme parti programdaki ifadelerle sınırlı kalmayıp, sahada izledikleri politikaların parti programlarındaki beyanlarıyla uyumlu olup olmadıkları da karşılaştırılmıştır. 2002 ile 2015 yıllarında Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde temsil imkanı bulan partilerin programları incelenmiştir. Yerelleşme politikaları yerel yönetimlerin gelişimi ile yakından ilgilidir. Bu nedenle tezin ilk bölümünde yerel yönetimler ile ilgili kavramlara değinildikten sonra Osmanlı'da başlayan yerel yönetim çalışmaları ve Cumhuriyet dönemi yerel yönetim yapısı hakkında bilgi verilmiştir. 1984 yılındaki yerel seçimlerden zaferle çıkan aynı zamanda iktidarda olan Anavatan Partisi'nin yerelleşmeyi destekleyen politikaları ile yükselişe geçen yerel yönetimler, Refah Partisi adayı olan Recep Tayyip Erdoğan'ın İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanı olmasıyla zirve dönemini yaşamıştır. Erdoğan'ın hem projeci belediyecilik hem de sosyal belediyeciliği ahenk ile yürütmesi neticesinde belediye hizmetleri halkta büyük bir teveccüh bulmuştur. Bu teveccüh 2002 yılında Recep Tayyip Erdoğan'ın kurduğu Adalet ve Kalkınma Partisinin tek başına iktidar olmasını sağlamıştır. Ak Parti'nin kesintisiz iktidar olduğu 2002 ile 2014 yıllarında yerel yönetimler ile ilgili önemli kanuni düzenlemeler yapılmıştır. Bu düzenlemeler esnasında iktidar partisi olan Adalet ve Kalkınma Partisi ile muhalefette olan Cumhuriyet Halk Partisi, Milliyetçi Hareket Partisi ve Halkların Demokratik Partisi'nin takındıkları tavrın siyasi parti programlarında beyan ettikleri yerelleşme politikaları ile uyumlu olup olmadıkları incelenerek sonuç ve değerlendirmeye yapılmıştır.