turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Belirsiz kayıp: Aile bireyleri üzerindeki etkileri ve belirsiz kayıpla başa çıkmada etkili değişkenler

Bu araştırmada belirsiz kaybın aile bireylerinde yol açtığı psikososyal etkilerin belirlenmesi ve bazı bireysel değişkenlerin belirsiz kaybın olumsuz etkileri ile ilişkilerinin saptanması amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemi 41'i fiziksel kayıp ve 73'ü psikolojik kayıp olmak üzere toplam 114 belirsiz kayıp yakınından oluşmaktadır. Veri toplama araçları olarak araştırmacı tarafından hazırlanan Demografik Bilgi Formu, Aile Yapısı ve Kaybın Etkileri İle İlgili Soru Formu; bu araştırma kapsamında Türkçe uyarlaması yapılan Sınır Belirsizliği Ölçeği; Belirsizliğe Tahammülsüzlük Ölçeği Kısa Formu (BTÖ-12); Bilişsel Esneklik Envanteri ; Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği ; Connor-Davidson Psikolojik Sağlamlık Ölçeği ve Diyalektik Düşünme Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma verileri Haziran 2017 ile Aralık 2017 tarihleri arasında yüz yüze ve dijital ortamda gerçekleştirilen uygulama ile toplanmış, SPSS 21.0 paket programı ile analiz edilmiştir. Türkçe uyarlaması gerçekleştirilen sınır belirsizliği ölçeklerinin, yüksek düzeyde güvenilir olduğu ve fiziksel kayıp yakınları ile Alzheimer hasta yakınlarında sınır belirsizliğinin değerlendirilmesinde ölçüm aracı olarak kullanılabileceği saptanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular, belirsiz kayıp yakınlarının sınır belirsizliği ile fiziksel, duygusal ve bilişsel sorunlar yaşadığını, kayıp öncesinde gerçekleştirdikleri aile adetlerinin azaldığını ve aile, iş ve sosyal hayatlarının olumsuz yönde etkilendiğini göstermiştir. Bununla birlikte, fiziksel kayıp yakınlarında aile adetlerinde azalma ile aile ve iş hayatında olumsuz etkilenme daha fazla iken, psikolojik kayıp yakınlarında sınır belirsizliği, duygusal ve bilişsel sorunlar ile sosyal hayatta olumsuz etkilenmenin daha fazla olduğu belirlenmiştir. Bireysel değişkenlere yönelik bulgular ise belirsizliğe tahammülsüzlük ve diyalektik düşünme artıkça sınır belirsizliğinin ve kaybın birey üzerindeki etkilerinin arttığını göstermiştir. Benzer şekilde, stresle pasif başa çıkma tarzlarının da sınır belirsizliği ile duygusal ve bilişsel sorunları artırdığı belirlenmiştir. Bilişsel esneklik, stresle aktif başa çıkma tarzları ve psikolojik dayanıklılık ile sınır belirsizliği arasında anlamlı bir doğrusal ilişki saptanmamıştır. Buna karşın, aktif stratejilerin duygusal sorunları; bilişsel esneklik ve psikolojik dayanıklılığın ise fiziksel, duygusal ve bilişsel sorunları azalttığı belirlenmiştir. Ayrıca, belirsizliğe tahammülsüzlük düzeyi arttıkça bilişsel esneklik de azalmaktadır. Yapılan bu araştırmada ulaşılan bulgular, belirsiz kaybın birey ve aile üzerindeki etkilerinin gelecek çalışmalarda sınanmaya devam edilmesi gerektiğini; ayrıca sosyal ve klinik uygulama alanlarında belirsiz kayıp yakınlarına yönelik iyileştirici müdahaleler geliştirilmesinin önemini ortaya koymaktadır.
Ölüm kaygısı ve bağlanma stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı 18-65 yaş arasındaki bireylerin ölüm kaygısı ile bağlanma stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Ek olarak, araştırmada bireylerin cinsiyeti, yaşı, medeni durumu, eğitim düzeyi, kronik bir hastalığı olup olmadığı gibi değişkenlerin ölüm kaygısı ve bağlanma stilleri düzeyleri üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Araştırmanın evrenini Samsun ili İlkadım semtinde yaşayan 18-64 yaş aralığındaki bireyler oluşturmaktadır. Bireylerin demografik özelliklerini öğrenmek için Kişisel Bilgi Formu, değişkenleri ölçmek için Ölüm Kaygısı Ölçeği ve Erişkin Bağlanma Biçimi Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde Mann Whitney U, Kruskal Wallis H ve Spearman Testleri kullanılmıştır. Araştırmada sosyo-demografik özelliklere göre bakıldığında; erkeklerin kaçıngan bağlanma ölçeğinden aldıkları puanların kadınlara göre daha yüksek olduğu, lise mezunu olan bireylerin kaçıngan bağlanma ve kaygılı bağlanma düzeylerinin üniversite ve üzerinde mezuniyet derecesi bulunan bireylere göre anlamlı şekilde daha yüksek olduğu gibi sonuçlara ulaşılmıştır. Araştırmada yer alan bireylerin yaşı, çocuk sahibi olma durumları, yaşadıkları kişi gibi sosyo-demografik özelliklere göre anlamlı sonuçlar elde edilmemiştir. Ayrıca; bir yakınını kaybetmiş bireylerin kaygılı bağlanma ölçeğinden aldıkları puanların kayıp yaşamamış olanlara göre kaygılı bağlanma ölçeğinden aldıkları puanların daha yüksek olduğu görülmüştür. Araştırmanın sonunda yer alan tartışma bölümünde bulgulara dayalı olarak araştırmacılara ve alanda çalışan psikolojik danışmanlara yönelik önerilerde bulunulmuştur.
The Neuropsychological and emotional sequelae of stroke: Right hemisphere vs. left hemisphere

Yirmi üç ve altmış beş yaşları arası 20 sağ hemisfer ve 19 sol hemisfer inme hastasında inmenin nöropsikolojik ve duygusal etkileri araştırılmıştır. Bu çalışmanın amaçlan şunlardır: 1) Türk hastalardan oluşan bir örneklemde sağ hemisfer ile sol hemisfer hastalarını birbirinden ayırd edecek bir nöropsikolojik test bataryası geliştirmek, 2) lezyonun beynin hangi tarafında olduğuna bağlı olarak ortaya çıkan değişik duygusal tepkileri belirlemek için ortaya çıkan farklı duygusal durumları incelemek, 3) inme hastalanırın tedavileri ve rahbilitasyonları için inmenin sonuçlarıyla ilgili bilgi sağlamak. İncelenen nörokognitif alanlar şunlardır: dikkat, dil, hafıza, görsel-mekansal beceriler ve karmaşık problem çözme becerileri. İncelenen duygusal alanlar şunlardır: depresyon ve anksiyete. Bulgular lezyonun beynin bir tarafında olmasıyla nöropsikolojik ya da duygusal tepkiler arasında hiçbir ilişki olmadığını göstermiştir. Sonuçlar, ayrıca, gruplar beyindeki lezyon yerine bağlı olarak ayrıldığında: kortikal ya da subkouikal, anterior, posterior ya da anteriör/posteriör, gruplar arası anlamlı bir farklılık göstermemiştir. Bu sonuçlar kullanılmış olan test bataryasının Türk hastalardan oluşan bu örneklemde beyin-davranış ilişkilerini ayırd etmekte uygun olmayabileceğini ve sosyo-ekonomik düzeyin performans üzerindeki etkisinin araştırılması gerektiğini ortaya koymaktadır.
The mediating role of emotion regulation in relation to perceived parental psychological control and adult separation anxiety

Bu araştırmada, algılanan ebeveyn psikolojik kontrolü, çocukların yetişkinliklerinde deneyimledikleri duygu düzenleme güçlükleri ve yetişkin ayrılma kaygısı semptomları arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmaya 245 kişi (Ortyaş = 23 .88, SS = 3 .40; 184 kadın, 61 erkek) katılmıştır. Araştırma sonuçları, algılanan ebeveyn psikolojik kontrolü, duygu düzenleme güçlükleri, ve yetişkin ayrılma kaygısı arasında anlamlı bir korelasyon olduğunu ortaya koymuştur. Bununla beraber, duygu düzenleme güçlüklerinin anlamlı bir aracı etken olduğu da bulunmuştur. Ancak, duygu düzenleme annelerin psikolojik kontrolünün etkisini kısmi olarak belirlemiş, fakat babaların psikolojik kontrlünün etkisini tam olarak belirlemiştir.
Ergenlerin psikolojik dayanıklılık düzeylerini etkileyen bireye özgü çeşitli değişkenlerin incelenmesi

Bu araştırmada, riskli yaşam olayı deneyimleyen ergenlerde; bilinçli farkındalık, benlik saygısı, yaşam doyumu ve yeterlik algısının psikolojik dayanıklılıkla ilişkili olup olmadığının belirlenmesi ve bu değişkenlerin psikolojik dayanıklılığı açıklamada rolünün olup olmadığının test edilmesi amaçlanmıştır. İlişkisel tarama modelindeki araştırmanın, çalışma grubu ölçüt örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Bu kapsamda araştırmaya Ankara ili, Çankaya ve Yeni Mahalle ilçelerinde ortaöğretim kurumlarına devam eden ölçüt olarak yaşamlarının belirli bir döneminde en az bir risk faktörü yaşadığını bildiren 14-18 yaş aralığındaki 416 ergen dahil edilmiştir. Veri toplama aracı olarak, 'Kişisel Bilgi Formu', 'Riskli Yaşam Olayları Formu', 'Ergenler İçin Bilinçli Dikkat ve Farkındalık Ölçeği', 'Ergen Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği', 'Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği', 'Ergenler İçin Yeterlik Algısı Ölçeği' ve 'Yaşam Doyumu Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, bilinçli farkındalık, benlik saygısı, yaşam doyumu, akademik ve sosyal yeterlik değişkenleri ile psikolojik dayanıklılık arasında pozitif yönde anlamlı düzeyde ilişki bulunmuştur. Ayrıca, riskli yaşam olayı deneyimleyen ergenlerde psikolojik dayanıklılık düzeyindeki değişimin %48,7'si benlik saygısı, sosyal yeterlik, yaşam doyumu, akademik yeterlik ve bilinçli farkındalık üzerinden açıklanabileceği tespit edilmiş olup söz konusu değişkenlerin etkisinin pozitif yönde olduğu belirlenmiştir. Aynı zamanda araştırmada, ergenlerin psikolojik dayanıklılık, bilinçli farkındalık, benlik saygısı, yaşam doyumu, akademik ve sosyal yeterlik düzeylerinin cinsiyete, okul türü, sınıf düzeyi, kardeş sayısı, doğuş sırası, ebeveyn birliktelik durumu, aile yapısı, anne-baba öğrenim düzeyi, anne baba çalışma durumu ve algılanan gelire farklılaşıp farklılaşmadığı belirlenmiş olup elde edilen sonuçlar alanyazın ışığında tartışılmış ve yorumlanmıştır.
Yakın partner şiddetine maruz bırakılan kadınlarda travma sonrası büyüme ve psikolojik iyi oluşun incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, yakın partner şiddetine maruz bırakılan kadınlarda başa çıkma tarzları, algılanan sosyal destek ve travma sonrası büyümenin psikolojik iyi oluştaki rolünü araştırmaktır. Ayrıca psikolojik iyi oluş ve demografik değişkenler arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir. Veriler şiddetin herhangi bir türüne maruz bırakıldığını belirten 225 kadın bireyden toplanmıştır. Bu çalışmada ölçüm aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Şiddete Maruz Bırakılma Bilgi Formu, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği ve Travma Sonrası Büyüme Ölçeği kullanılmıştır. Başa çıkma tarzları, algılanan sosyal destek ve travma sonrası büyümenin psikolojik iyi oluş üzerindeki yordayıcı etkilerini analiz etmek amacıyla çoklu hiyerarşik adımsal regresyon analizi yürütülmüştür. Bulgular bu dört yordayıcı değişkenin, katılımcıların psikolojik iyi oluş puanlarında gözlenen toplam varyansın % 48'ini açıkladığını göstermektedir. Aracılık analizi sonuçları, travma sonrası büyümenin aracı, algılanan sosyal desteğin ise düzenleyici değişken olduğunu savunan modeli desteklemiştir. Araştırma sonuçları, alan yazın bulguları, araştırmanın sınırlılıkları, gelecek çalışmalara yönelik öneriler ve pratik doğurguları ile birlikte tartışılmıştır.
Özel gereksinimli çocuğa sahip olan ve olmayan annelerin ilgili değişkenler açısından sosyal beceri düzeylerinin karşılaştırılması

Bu araştırmanın amacı, özel gereksinimli çocuğa sahip olan ve olmayan annelerin ilgili değişkenler açısından sosyal beceri düzeylerinin karşılaştırılarak incelenmesidir. Bu araştırmanın katılımcılarını, İstanbul ili sınırları içerisinde yaşayan, en az bir tane 3 yaş ve üzeri çocuğu bulunan, özel gereksinimli çocuğa sahip olan ve olmayan 240 anne oluşturmaktadır. Araştırmada katılımcıların sosyal beceri düzeylerini belirlemek amacıyla A Sosyal Beceri Ölçeği, algılanan stres düzeylerini belirlemek amacıyla Algılanan Stres Ölçeği, kişisel iyi oluşlarını belirlemek amacıyla Kişisel İyi Oluş İndeksi-Yetişkin Formu, benlik saygısı düzeylerini belirlemek amacıyla Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, tükenmişlik düzeylerini belirlemek amacıyla Tükenmişlik Ölçeği, depresyon ve anksiyete düzeylerini belirlemek amacıyla ise Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma sonucunda özel gereksinimli çocuğa sahip olmayan annelerin sosyal beceri, kişisel iyi oluş toplam puan ortalamaları, özel gereksinimli çocuğa sahip olan annelerinkinden yüksek bulunmuştur. Özel gereksinimli çocuğa sahip olan annelerin ise algılanan stres, benlik saygısı, tükenmişlik, anksiyete, depresyon toplam puan ortalamaları, özel gereksinimli çocuğa sahip olmayan annelerinkinden yüksek bulunmuştur. Özel gereksinimli çocuğa sahip olan annelerin sosyal beceri düzeylerini benlik saygısı ve depresyon faktörlerinin yordadığı görülmüştür.
Maternal regulation of toddlers: Emotions in delay of gratification task

Nuray Mustafaoğlu Haz Erteleme Durumunda Çocuğun Duygu Düzenlemesinde Anne Stratejilerinin RolüBu çalışmada, Türk annelerinin kullandığı duygu düzenleme yöntemlerinin, 2 yaş çocuklarının arzu odaklı davranışların ertelenmesi sırasındaki davranış ve duygularıyla arasındaki ilişki araştırılmıştır. Altmış iki anne ve çocuk (31 erkek, 31 kız; 19 ? 34 ay yaş aralığında) çalışmamız kapsamında laboratuar gözlemimize katılmıştır. Çocukların davranışları ve annelerin düzenleyici stratejileri, bağımsız araştırmacılar tarafından 5 -saniye aralıklarla kodlanmıştır. Anne stratejileri ve çocukların tepkileri arasındaki ilişki verileri, korelasyon analizleriyle değerlendirilmiştir. Bizim tahminimizle uyumlu olarak, Türk anneleri çoğunlukla çocuklarının etkinlikteki bekleme başarısını sağlamak için en etkin olan dikkat dağıtma yöntemlerini kullandılar. Çocukların arzu etkin davranışlar sergileme eğilimi, annenin sözlü açıklamaları, destekleyici olmayan stratejileri ve izin verici tavrı ile ilişkili bulunmuştur. Ayrıca, annelerin sözlü stratejileri, fiziksel engelleme ve fiziksel rahatlatma stratejileri çocukların olumsuz duygularını göstermesi ile ilişkili bulunmuştur. Şaşırtıcı bir şekilde, bekleme sürecinde anneleri tarafından görmezden gelinen çocukların, beklenen nesneye ulaşma eğilimi ve olumsuz duygulanımları daha az gözlenmiştir. Buna ek olarak, çalışmanın sonuçları anneler ve çocuklarının duygusal reaksiyonlarının birbirlerini etkilediğini doğrulamıştır. Araştırmanın bulguları literatür ışığında tartışılmıştır.
Problemli cep telefonu kullanımı, sosyal ortamlarda gelişmeleri kaçırma korkusu, yaşam doyumu ve bağlanma stilleri arasındaki ilişkinin demografik değişkenler açısından incelenmesi

Yeni iletişim teknolojilerinde yaşanan gelişmelerin bir sonucu olarak cep telefonu ve sosyal medya kullanımı günümüzün ayrılmaz bir olgusu haline gelmiştir. Bu araştırmanın temel amacı, demografik değişkenler açısından problemli cep telefonu kullanımı, gelişmeleri kaçırma korkusu, yaşam doyumu ve bağlanma stilleri arasında anlamlı fark ve ilişkinin bulunup bulunmadığını tespit etmektir. Ayrıca, problemli cep telefonu kullanımı ve gelişmeleri kaçırma korkusunun, sahip olduğumuz bağlanma stilleriyle bir ilişki içinde olup olmadığı araştırmanın diğer bir amacıdır. Araştırmanın örneklemini, 68'i kadın (%78,2) ve 19'u erkek (%21,8) olmak üzere toplam 87 yüksek lisans öğrencisi oluşturmuştur. Örneklem grubunun yaş ortalaması 27 ,60 6,72'dir. Veri toplama envanterleri, Kişisel Bilgi Formu, Üniversite Öğrencileri İçin Problemli Cep Telefonu Kullanım Ölçeği, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Ölçeği, Sosyal Ortamlarda Gelişmeleri Kaçırma Korkusu Ölçeği, Yaşam Doyum Ölçeği'dir. Demografik değişkenlerin yordanması için yapılan t testi ve ANOVA testi ile elde edilen bulgulara göre, demografik değişkenlerin çalışmaya dahil edilen ölçek ve ölçeklerin alt boyutlarının hiç biriyle anlamlı bir farklılık göstermediği tespit edilmiştir. Korelasyon analizi sonuçlarına göre, problemli cep telefonu kullanımı yüksek olan bireyler kaygılı bağlanma stiline sahiptir, gelişmeleri kaçırma korkusunun yüksek, yaşam doyum düzeyleri düşüktür. Problemli cep telefonu kullanımı alt boyutlarına göre; a) yoksunluk şeklinde olan bireylerde kaygılı bağlanma stili ve gelişmeleri kaçırma korkusunun yüksek; b) olumsuz sonuçlar şeklinde olan bireylerde kaçınmacı, kaygılı bağlanma stili ve gelişmeleri kaçırma korkusunun yüksek, yaşam doyumunun düşük; c) kontrol problemi şeklinde olan bireylerde kaygılı bağlanma stili ve gelişmeleri kaçırma korkusunun yüksek, yaşam doyumunun düşük; d) etkileşimden kaçınma şeklinde olan bireylerde kaçınmacı, kaygılı bağlanma stili ve gelişmeleri kaçırma korkusunun yüksek, yaşam doyumunun düşük olduğu görülmüştür. Kaygılı bağlanma stili yüksek olan bireylerde gelişmeleri kaçırma korkusu yüksek, yaşam doyumu düşüktür. Gelişmeleri kaçırma korkusu ve kaçınmacı bağlanma stili yüksek olan bireylerde yaşam doyumu düzeyleri düşüktür.
Ergenlik döneminde narsisizm, dindarlık ve sosyal medya tutumları ilişkisi

Bu çalışmanın amacı ergenlik döneminde narsisizm, dindarlık ve sosyal medya tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu kapsamda nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma evrenini 2018- 2019 eğitim öğretim yılında Ankara merkez ilçelerinde öğrenim gören lise öğrencileri oluşturmaktadır. Örneklem grubunu ise Ankara'ya bağlı merkez ilçelerden 2'si temel lise, 2 meslek lisesi ve 2 Anadolu imam hatip lisesi olmak üzere 4'ü devlet okulu toplam 6 lise ve bu liselerde öğrenim gören 260'ı kız 245'i erkek toplam 505 öğrenci oluşturmaktadır. Allport ve Ross'un geliştirdiği 'Dini Yönelim Ölçeği'nin Karaca tarafından Türkçeye uyarlanan versiyonu ile Otrar ve Argın tarafından 2015 yılında geliştirilen 'Sosyal Medya Tutumları Ölçeği' ve Kızıltan tarafından geliştirilen 'Narsistik Kişilik Envanteri' kullanılarak yapılan çalışma sonucunda ergenlerin dindarlık düzeyleri ile narsisizm düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Cinsiyet ile dindarlık, narsisizm ve sosyal medya kullanımı arasında da anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Narisizm düzeyleri ile sosyal medya kullanım tutumları arasındaki ilişkiye bakıldığında ise, pozitif yönde düşük düzeyde ve anlamlı ilişki bulunmaktadır. Lise öğrencilerinin dindarlık düzeyleri, narsisizm düzeyleri ve sosyal medyaya yönelik olumlu tutum puanları cinsiyete göre anlamlı bir farklılaşma göstermemiştir. Ancak okul türlerine göre dindarlık düzeyleri anlamlı bir şekilde farklılaşmaktadır. Buna göre meslek lisesi öğrencilerinin diğer öğrencilere göre dindarlık düzeylerinin daha yüksek olduğu bulgusuna ulaşılmaktadır. Sosyal medyaya yönelik olumlu tutum toplam puanları değerlendirildiğinde puanların okul türlerine göre anlamlı bir şekilde farklılaşarak meslek lisesi öğrencilerinin, diğer lise öğrencilerine göre sosyal medyaya yönelik olumlu tutumlar toplam puanlarının daha yüksek olduğu anlaşılmaktadır. Öğrencilerin dindarlık düzeyleri dini eğitim alma durumuna göre anlamlı bir şekilde farklılaşmaktadır. Dini eğitim aldığını belirten öğrencilerin, diğer öğrencilere göre dindarlık düzeyleri yüksek bulunmuştur. Narsisizm ve dindarlık düzeyleri arasında anlamlı bulgulara rastlanmazken; narsisizm düzeyleri sosyal medyada tanınmayan kişilerin takip isteklerini kabul etme tarzlarına göre anlamlı bir şekilde farklılaşmaktadır. Tanımadığı kişilerin takip isteklerini hemen kabul edenlerin, diğerlerine göre narsisizm düzeylerinin daha yüksek olduğu anlaşılmaktadır. Araştırmamızda elde edilen veriler literatür çerçevesinde değerlendirilmiş ve daha sonra yapılabilecek çalışmalar için öneriler belirtilmiştir.
Kurum bakımı hizmeti veren bakıcı annelerin ebeveyn rolüne ilişkin kendilik algısı, psikolojik dayanıklılık ve depresyon düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma, kurum bakımındaki çocuklara bakım hizmeti veren bakıcı annelerin ebeveyn rolüne ilişkin kendilik algısı, psikolojik dayanıklılığı ve depresyon düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacı ile yapılmıştır. Araştırmanın evreni İstanbul Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğüne bağlı 0-6 yaş çocuklara hizmet veren kuruluşlarda çalışmakta olan bakıcı anneler olup, örneklem olarak yalnızca 0-6 yaşa hizmet veren kuruluşlarda çalışan bakıcı anneler alınmıştır. İstanbul'da yalnızca 0-6 yaşa hizmet veren iki kuruluş olması nedeni ile bu kuruluşlarda çalışan 115 bakıcı anne ile görüşme yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak, Demografik Bilgi Formu, Ebeveyn Rolüne İlişkin Kendilik Algısı Ölçeği, Yetişkinler İçin Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği ve Beck Depresyon Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 23 paket programı kullanılarak, t testi, tek yönlüvaryans analizi, pearson korelasyon analizi, sperman rho analizi ve doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda; kurum bakımında çalışan ve 0-6 yaş çocuklara bakım hizmeti veren bakıcı annelerin ERKA'nın 'yatırım' alt boyutu ile depresyon arasında pozitif yönlü, YPDÖ'nün 'gelecek algısı', 'aile uyumu', 'kendilik algısı', 'sosyal yetkinlik' ve 'sosyal kaynaklar' alt boyutları ile negatif yönlü ilişki olduğu ve ebeveyn rolüne ilişkin kendilik algısının psikolojik dayanıklılık ve depresyon üzerinde etkisi olmadığı tespit edilmiştir. Eğitim düzeyi arttıkça ERKA'nın 'rol dengeleme' alt boyut puanlarının düştüğü, depresyonun ise arttığı tespit edilmiştir.
Ergenlerde aileden algılanan duygusal istismar ile risk alma davranışı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı ergenlerin ailelerinden algıladıkları duygusal istismar düzeyi ile risk alma davranışının arasındaki ilişkinin ve sosyodemografik değişkenlere göre ergenlerin risk alma davranışının incelenmesidir. Yöntem: Bu çalışma ilişkisel tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışma grubunu Erzurum ili Oltu ilçesinde 2018- 2019 eğitim öğretim yılında öğrenim gören 707 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Çalışmada yaş, cinsiyet, öğrenim gördüğü sınıf düzeyi gibi demografik bilgileri belirlemek amacıyla '' Kişisel Bilgi Formu'' kullanılmıştır. Öğrencilerin ailelerinden algıladıkları duygusal istismar düzeyini belirlemek için '' Psikolojik İstismar Ölçeği '' ve risk alma davranışı düzeylerini belirlemek için '' Riskli Davranışlar Ölçeği '' kullanılmıştır. SPSS 25 programı aracılığıyla betimsel analizler, Mplus 7 programı aracılığıyla yapısall eşitlik modellemesi uygulanmıştır. Bulgular: Çalışmada aileden algılanan duygusal istismar düzeyi ile risk alma davranışı arasında pozitif yönlü bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca risk alma davranışının cinsiyet ve yaş faktörüne bağlı olarak değiştiği sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç: Çalışma sonucunda ergenlerde aileden algılanan duygusal istismar düzeyi arttıkça risk alma davranışının da arttığı yönünde bir ilişki bulunmuştur.
Suriyeli mülteci öğrencilerde kendini toparlama gücünün incelenmesi

Bu çalışmanın amacı Suriyeli mülteci öğrencilerde kendini toparlama gücü ile ilişkili risk faktörleri ve koruyucu faktörleri incelemektir. Bu kapsamda ülkelerindeki iç savaştan dolayı Türkiye'ye göç eden yaşları 10 ile 17 arasında değişen 43 kız ve 18 erkek olmak üzere ortaokul ve lisede öğrenim gören 61 öğrenci ile yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden fenomenolojik bakış açısı kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu ve katılımcıların demografik bilgilerini öğrenebilmek amacıyla kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Görüşmelerden elde edilen verilerin içerik analizi sonuçlarına göre katılımcıların en çok çevresel risk faktörleriyle karşılaştıkları buna karşılık olarak en çok bireysel koruyucu faktörleri kullandıkları görülmüştür. Katılımcıların Türkiye'de sırasıyla en çok karşılaştıkları risk faktörleri şu şekildedir: Dil bilmemek, maddi durumun bozulması, akran ilişkilerinde bozulma, fiziksel ortamla ilgili değişiklikler, dil faktörünün etkisiyle akademik başarının düşmesi, okulla ilgili risk faktörleri, kültürel uyumun gerçekleşmemesi, barınma, iş problemi ve ailenin toplum tarafından dışlanması. Katılımcıların sahip oldukları koruyucu faktörler ise şu şekildedir: Kendine güven, sabretme, güçlü olma, sosyal yeterlik, bilişsel yeterlik, problem çözme, inançlı olma, azim, cesaret, kararlılık, sosyal ilgi, umut, yeni öğrenmelere açık olma, uyumlu olma, sağlıklı kişilerarası ilişkiler kurma, aile desteği, arkadaş desteği, öğretmen desteği, akraba/komşu desteği, devlet desteği, sosyal ilişkiler, sosyal kültürel etkinlikler ve dini etkinlikler. Katılımcıların olumsuz yaşam olaylarıyla başa çıkabildikleri, kendini toparlama gücünün yaşadıkları olumsuz yaşam olaylarına rağmen geliştirilebilir seviyede olduğu, Türkiye'ye uyumlarının sağlanabilmesi için çevresel koruyucu faktörlerin etkisinin artırılması gerektiği belirlenmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlar ilgili alanyazın bağlamında tartışılmış ve sonraki çalışmalar için hem araştırmacılara hem de uygulama alanında çalışanlara öneriler sunulmuştur.