turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de sanayi sektöründe yaşanan dönüşümlerin İstanbul kentinde farklı ortaya çıkış biçimleri

Bu çalışma sanayi kentlerinin sektörel yapısında ortaya çıkan sanayisizleşme sürecini ele almaktadır. Bu sürecin altında yatan temel neden, sermayenin daha fazla kar etme hedefiyle mekandaki hareketliliğidir. Sanayisizleşmenin gözlendiği kentlerde sanayi sektörü üretim birimlerini kent dışına çıkartmaktadır. Bu durum farklı örneklerde kimi zaman kent ekonomisinin çöküşünü ve sosyal sorunları beraberinde getirmiş, kimi zaman da eski sanayi alanlarında yaratılan rant nedeniyle kentlerin karakterini değiştiren bir etkiye sahip olmuştur. Sanayisizleşme sürecinin nedenleri teknolojik gelişmeler, küreselleşme ve sanayi yer seçimi teorileriyle açıklanmakla birlikte, rant ve çevrimler arasındaki sermaye aktarımlarıyla da ilişkilendirilmektedir. Bu çalışmada, İstanbul kentinin 1950'li yıllardan beri önemli sanayi bölgelerinden birisi olan Kağıthane yerleşmesinin sanayisizleşme süreci ele alınmıştır. 1980'li yıllardan itibaren İstanbul'un sanayisizleştirilmesi merkezi ve yerel yönetimlerin kentsel politikalarından birisi olmuştur. Fakat kentte sanayi sektörünün ağırlığı beklenen ölçüde azalmamıştır. 2000'li yılların sonunda merkezi ve yerel yönetimlerin de yön vermesi ile bazı bölgelerde sanayi tesislerinin kapandığı ve kentin dışına çıkmaya başladığı görülür. Kağıthane yerleşmesinde de gözlenen bu süreç, farklı aktörlerin içerisinde bulunduğu bir mekansal koalisyon örneğini oluşturmaktadır. Bu çalışmanın ana ekseni mekan üzerinden kurulan bu koalisyonları incelemektir. Çalışmada dönemsel bir değerlendirme yapılarak Kağıthane'nin sanayileşmeye başladığı 1950'li yıllardan günümüze kadar değişen mekansal, sosyal, ekonomik ve politik özellikleri ele alınmıştır. Bu dönemsel yaklaşım, ortaya çıkmış olan dönüşüm sürecinin temelinde yatan dinamikleri açılamamızda yardımcı olmaktadır. Ele alınan her dönemin siyasal yapısı ve koalisyona katılan aktörleri farklılaşsa da mekansal koalisyonların toprak mülkiyeti ve rant üzerinden kurulduğu görülmektedir. Bu doğrultuda yerleşmenin kentleşmesi sürecinde sanayi yapısı yanı sıra gecekondu ve konut gelişimi konuları da önemli birer araştırma konusu olmuştur.
1964-1980 arası TRT radyo yayın politikaları

Çalışmada, 1964'te TRT'nin kuruluşundan sonra radyoların kurumsal gelişimi ve yayın politikaları incelenmektedir. Radyo, 1927'de kuruluşundan başlayarak, Türkiye'de televizyonun yaygınlaştığı 1970'lerin ortalarına kadar en etkili kitle iletişim aracı olmuştur denilebilir. Kuruluş dönemleri ve sonrasında Cumhuriyetin ideolojisini kitlelereyaygınlaştırma ve benimsetmede önemli bir araç olarak kabul edilmiş, çağdaşlaşma, batılılaşma, modernleşme ve kalkınma sürecinde temel bir işlev yüklenmiştir. 1961 Anayasası ve 359 sayılı kuruluş yasası ile TRT Kurumu oluşturulduktan sonra, özerklik-tarafsızlık-kamutüzel kişiliği-devlet tekeli gibi kavramlar çerçevesinde, radyoların yönetim ve işletme yöntemleri, istihdam politikaları, görev tanımları ve teknik olanakları farklılaşmıştır. Öte yandan TRT, kuruluşundan başlayarak siyasal mücadelenin üzerinde yürütüldüğü alanlardan biri olmuş, Tanzimat'tan bu yana süregelen Batıcı-Geleneksel ya da Yerli-Yabancı gibi kavramlarla tanımlanabilecek gruplar arasındaki iktidar mücadelesinin ayrılmaz parçası haline gelmiştir. Anayasanın ve TRT Yasası'nın zaman içinde geçirdiği değişikliklerle birlikte, TRTile siyasal iktidarlar arasındaki mesafede de farklılıklar ortaya çıkmış, kamu/devletyayıncılığı, zaman zaman Hükümet yayıncılığı olarak değerlendirilmiş, devlete bağlı olan bir yayın kurumunun, siyasal iktidarın çizgisinde olması gerektiği görüşü, kamu yayıncılığıyapmak üzere kurulan TRT'yi, amacından ve işlevinden saptırmıştır. Çalışma, konuyla ilgili araştırmalar, yazılı kaynaklar yanında, uzun yıllar TRT'deyönetici ya da yayıncı olarak görev yapmış kişilere yapılan görüşmelere dayanılarak oluşturulmuştur.
Türkiye'de parlamenter sistem eleştirileri ve başkanlık sistemi

Bu çalışmasının amacı, Türkiye'de parlamenter sistem'e yapılan eleştiriler ışığında, Türkiye demokrasi tarihinde Başkanlık Sistemi'nin yönetim istikrarı açısından incelenmesidir. Çalışmanın yöntemi derleme olup, bu konuda bilimsel kitap, makale, dergi v. b. materyaller kullanılmıştır. Çalışma beş bölümden oluşmaktadır: Birinci bölümde; siyasal rejimler hakkında genel eğilimler, siyasal rejimlerin bugünkü durumu ile Türkiye'de siyasal rejim sorunu, ikinci bölümde; Başkanlık Sistemi'nin ortaya çıkışı, sert kuvvetler ayrılığı, yürütme organının hegemonyası ile Latin Amerika Devletlerinde Başkanlık Hükümeti Sistemi, üçüncü bölümde; Başkanlık Sisteminin organları hakkında bilgi ve aralarındaki ilişki, dördüncü bölümde; Başkanlık Sistemindeki güçlükler, çözümler ve öneriler, son bölümde ise Türkiye için Başkanlık Sistemi'nin faydaları, sakıncaları ve analizi yapılmıştır. Demokratik sistemlerde sistem tıkanıklığı seçim yoluyla giderilmektedir. Aksi takdirde politik, sosyolojik, iktisadi ve kültürel çatışmalar beraberinde askeri darbelerle sonuçlanabilir, Türkiye'de demokratik sistem, askeri darbe ve muhtıralar ile sekteye uğrayabilmektedir. Bu tür sorunlar beraberinde devlet erklerinin etkinliğini sorgular hale getirmektedir. Çalışmamızda parlamenter ve başkanlık sisteminin uygulandığı ülkeler baz alınarak Türkiye için getireceği çözümler ele alınmaya çalışılmış, ayrıca konuyu daha iyi kavrayabilmek açısından Osmanlı İmparatorluğunun son dönemlerine rastlayan Birinci Meşrutiyetten 1982 anayasasına kadar geçen dönemler de değerlendirilmiştir.
Türkiye'de planlı dönem öncesi kırdan kente göç olgusu ve kentleşme

Tarihsel süreçte uzunca bir dönem insanlığın temel yaşam alanlarını oluşturan kırsal alanlar, geleneksel toplumdan sanayi toplumuna geçişle birlikte kentlerin sahip olmaya başladığı avantajlı konumlarının bir getirisi olarak kentlere göç vermeye başlamışlardır. Dünyada kır ve kent dengesinin değişmeye başladığı bu gelişmeyle birlikte sanayinin filizlenmeye başladığı kentler, her geçen gün kırlardan daha fazla işgücü talep etmeye başlamış ve böylece kırsal dünyadan kentsel dünyaya giden yolun kapıları aralanmıştır. Bununla birlikte, göçün kırlardan kentlere doğru olan şekilsel yapısı tüm ülkelerde benzer olarak gerçekleşmişse de içerik bakımından gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde kentleşmenin farklılaştığı kabul edilmiştir. Bu iki kategoride ortaya çıkan farklılaşma ise kırdan kente göç sürecine tarımsal üretim ilişkilerinde yaşanan dönüşümün mü, yoksa sanayinin gelişiminin mi yön verdiğinin belirlenmesiyle açığa kavuşmaktadır. Türkiye bağlamında bu soruya cevap aramak için yola çıkan çalışma, planlı dönem öncesinde kırdan kente göç hareketlerinin ve kentleşme olgusunun ortaya çıkmasında rolü olan temel dinamiklerin neler olduğunu ortaya koymaya çalışmaktadır. Bu yapılırken, Osmanlı'dan Cumhuriyet'in ilanına ve oradan da 1950'lere kadar olan süreçte ağırlıklı olarak kırda yaşayan nüfusun, hangi gelişmelerle birlikte kente göç etmeye başladığının anlaşılmasına odaklanılmıştır. Bu amaçla tarihsel süreklilik içerisinde dönemsel olarak kentsel gelişme dinamikleri ele alınmış, özellikle 1950 öncesi son on yılda yaşanan gelişmelerin kırsal alanlarda göçü hazırlayıcı yönleri ortaya koyulmaya çalışılmış ve hızlı kentleşmenin başladığı 1950'li yıllarda tarımsal yapı, ulaşım ve sanayi politikalarının kentleşme sürecine olan etkileri analiz edilmeye çalışılmıştır.
Genetik yapısı değiştirilmiş organizma ve ürünlerden doğan hukuki sorumluluk

Islah çalışmalarının çok uzun zaman alması, maliyetli olması ve tam olarak hedeflenen düzeyde başarı elde edilememesi, genetik bilimini sürekli yeni arayışlara sürüklemiş, özellikle genetik mühendisliği ve gen teknolojisindeki yeni gelişmeler ıslah çalışmalarının daha kısa sürede ve daha ekonomik olarak gerçekleştirilmesine imkan sağlamış, son yıllarda geliştirilen genetik mühendisliği uygulamaları sayesinde de organizmaların genetik yapılarında değişimler başarılı bir şekilde sonuçlandırılmıştır. Genetik yapısı değiştirilmiş organizma, modern biyoteknolojik yöntemler kullanılmak suretiyle gen aktarılarak elde edilmiş, insan dışındaki canlı organizmayı ifade etmektedir. Üremesi insan eliyle kontrol edilemeyen, sağlık ve çevre üzerine çok zararlı etkileri olabileceği yönünde öngörüler bulunan GDO'ların insanlar için ciddi potansiyel tehlikelerinin olduğu belirtilmektedir. Potansiyel tehlikelerinin yanı sıra modern biyoteknolojinin yeterli güvenlik tedbirleri ile birlikte geliştirilmesi ve kullanılması halinde insanlığın refahı için büyük potansiyele sahip olduğu kabul edilmektedir. Bu nedenle, modern biyoteknoloji konusunda bilinçli biyogüvenlik önlemlerinin alınması, gerekli yasal düzenlemelerin hayata geçirilmesi ve bu yasal düzenlemelerin takibi için gerekli kontrol sistemlerinin oluşturulması gerekmektedir. Bu tezde, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu'nun 14. maddesinde düzenlenmiş olan GDO ve ürünlerinden doğan hukuki sorumluluk incelenmiş, tartışmalı noktalara ilişkin yaptığımız açıklamalarla bu konuda ileride yapılacak olan çalışmalara ve uygulamaya katkıda bulunmak amaçlanmıştır.
Konut sorunu ve toplu konut üretiminde belediyelerin rolü

Sanayi Devrimi'nin ardından kırsal kesimden sanayi bölgelerine doğru başlayan göç akımıyla birlikte konut sorunu en önemli sorun haline gelmiştir. Yaşanan bu göç hareketi, hem konut sorununu ortaya çıkarmış hem de çarpık kentleşmeye neden olmuştur. Ülkemizde de İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, konut sorunu kendini göstermeye başlamıştır. 1950'den sonra başlayan hızlı kentleşme, beraberinde gecekondulaşmayı da getirmiştir. Cumhuriyetten günümüze değin konut sorununun çözümü için merkezi hükümetler çok sayıda yasal düzenlemeler hazırlamış, fakat bunda başarılı olamamışlardır. Hazırlanan bu yasal düzenlemelerde, yerel yönetimlere gerektiği kadar görev ve yetki verilmemiştir. Aslında konut sorununun çözümünde, yerel yönetimlerin birinci derecede yetkili olmaları gerekmektedir. Bu nedenle de son yıllarda, yerel yönetimlere biraz daha fazla görev ve yetki verilmeye başlanmıştır.
Kamu mali yönetiminde iç denetimin önemi ve farklı ülkelerde uygulanan iç denetim modellerinin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı; önceleri özel sektörde uygulanmaya başlanan ve şu anda Avrupa ile beraber dünyanın pek çok ülkesinde etkin bir şekilde uygulanan iç denetim modelinin kamu mali yönetim sistemimiz üzerinde ne gibi bir etki oluşturduğunun analiz edilmesi ve farklı ülkelerde uygulanmakta olan iç denetim modellerinin ayrıntılı olarak açıklanmasıdır. Çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm giriş kısmı olup, araştırmanın amacı ve öneminden bahsedilmektedir. İkinci bölümde kamu mali yönetimine yön veren düzenlemeler ele alınmış olup, 5018 sayılı Kamu Mali yönetimi ve Kontrol Kanununun amacı ve kapsamı ile temel ilkeleri, iç kontrol ve iç kontrolün unsurları ile ülkemizde uygulanan iç kontrol sisteminin yapısı açıklanmıştır. Üçüncü bölümde denetim kavramı ile birlikte iç denetimin amacı, kapsamı, unsurları, faaliyet ve süreci, türleri ile iç denetimin yakın ilişki içerisinde olduğu iç kontrol, dış denetim ve teftiş arasındaki durum irdelenmiş, kamu iç denetim standartlarına, meslek ahlak standartlarına ve raporlama standartlarına değinilmiştir. Dördüncü bölümde Avrupa Birliğinde uygulanan iç denetim modelleri ile dünya da uygulanan iç denetim uygulamaları incelenmiştir. Çalışmanın sonuç ve öneriler kısmında ise kamu mali yönetimi ve iç denetimle ilgili genel bir değerlendirme yapılarak bir kısım önerilerinde bulunulmuştur.
Örgütsel bağlılığın sağlanılmasında bir araç olarak personel güçlendirme

İnsan kaynakları yönetim bilimi konusunda yapılan çalışmalar, insan öğesine odaklanmış ve bu çalışmalarda işgören sıfatıyla insanın kalitesinin, gücünün ve verimliliğin hangi ölçütlerde olması gerektiği sorgulanmıştır. Personel güçlendirme bu gayretlerin sonucu olarak ortaya çıkmış ve işletmelerin gözden kaçıramayacakları bir kavram olmuştur. Güçlendirme çalışanlarla gücün paylaşılması sürecidir, böylece onların işlerini yapmadaki yetenekleri ve inançları üzerindeki özgüvenleri geliştirilerek, örgütün amaçlarına ulaşmada etkili katılımcıların olması sağlanacaktır. İşgörenin örgüte karşı olan sadakat hali ve çalıştığı örgütün başarılı olabilmesi için gösterdiği çaba olarak tanımlanan örgütsel bağlılık, işgörenin çalıştığı örgüte karşı hissettiği bağın gücünü ifade etmektedir. Bir örgütteki işgörenlerin ortak hedeflere yöneltilerek, yardımlaşma, paylaşma, yetiştirme, eğitme, çalışma ortamında esneklik sağlama ve takım çalışması yolu ile karar verme yetkilerini artırarak, personel güçlendirme çabaları anlam bulacak ve işgörenlerin örgütsel bağlılıklarınının yükselmesi sağlanacaktır. Bu çalışmanın amacı işgörenlerin örgütsel bağlılıklarının sağlanılmasında personel güçlendirmenin önemi vurgulanmaktadır. Bu doğrultuda, personel güçlendirme ile örgütsel bağlılık kavramları hakkında bilgilendirme yapılarak bu iki kavram arasındaki ilişki ele alınacaktır. Çalışmada, personel güçlendirmenin, örgütsel bağlılık üzerindeki etkisi Karaman Defterdarlığı personeli üzerinde bir uygulama yapılarak, ortaya konulmuştur. Araştırma sonucunda, personel güçlendirmenin, örgütsel bağlılık üzerinde etkisi olduğu, güçlendirme çabalarının, örgütsel bağlılığı artırma çabalarına katkısının yüksek olduğu belirlenmiştir.
Charity programmes: Representations of poverty in Turkish television

Bu tez, Deniz Feneri, Yolcu, Kimse Yok mu, ve Yarınlar Umut Olsun adlı Türk televizyonlarında yayımlanan yardım programlarında yoksulluğun temsil edilişini incelemektedir. Yoksulların temsil sürecindeki süreklilikler, kopuşlar ve kırılmalar, Türk sineması, Türk romanı ve medyası bağlanımda incelenmektedir. Yardım programlarının söylem analizi, yoksulluğun toplumsal, ekonomik ve siyasal bağlanımdan söz edilmeksizin meşrulaştırıldığına ve doğallaştırıldığına işaret etmektedir. Yoksulların, 'yardımseverlerin' yaptığı yardımın nesnesi olarak inşa edilişleri incelenmekte ve yoksulların 'yardımseverlerin' kurtuluşunun, kendilerini gerçekleştirmelerinin ve doyumlarının aracı olduğu iddia edilmektedir. Programlarda İslam ve milliyetçi-muhafazakar söylemin yoksulluğun içselleştirilmesinde ve yatıştınlmasmda hizmet ettiği ileri sürülmektedir. Bu çalışma, programlarda yoksulların görsel ve işitsel olarak temsil edilişini de incelemektedir. Yardım programlarında, yoksulluğun dramatikleştirilmesinde en temel araçlar olan ağır çekim, siyah beyaz fotoğraflar, yalan çekim ve sınırlı hareket, görüntülere eşlik edenmüzikle birlikte 'yardımseverlerin' 'vicdanına' seslenir. Ayrıca, üst ses ve altyazının yoksulların sesini kıstığı iddia edilmektedir.
İdari yargı kararlarının uygulanmaması nedeniyle idarenin ve kamu görevlisinin sorumluluğu

Anayasa madde 138 ve İYUK madde 28 gereğince, idari yargı kararlarının uygulanması zorunludur. Bu zorunluluğa rağmen idare kimi zaman çeşitli sebepler ileri sürerek yargı kararlarını hiç ya da gereği gibi yerine getirmemekte, Anayasa ve kanun hükümlerini ihlal etmektedir. Bu durumda ilgili yargı kararının yerine getirilmesi için idareye başvuruda bulunabilir. İdareye yapılan bu başvurunun reddinin, iptal davasına konu olabilecek idari işlem niteliğinde olduğu kabul edilmektedir. Başvurunun reddedilmesi halinde, bu işleme karşı iptal davası açılabilecektir. İdari yargı kararlarının kasten yerine getirilmemesi halinde İYUK madde 28 fıkra 4 ile zarar göre ne seçimlik hak sunulmuş; zararın tazmini için zarar gören isterse idareye isterse kararı kasten yerine getirmeyen kamu görevlisine başvurabilecektir. İdarenin sorumluluğu idari yargıda hizmet kusuru kapsamında değerlendirilecek; İYUK madde 28 fıkra 3'e göre açılacak tam yargı davası ile talep edilecek tazminat, maddi ve manevi tazminat olabilecektir. İlgilinin kamu görevlisine karşı adli yargıda açtığı dava ise, şahsi kusur nitelendirmesiyle haksız fiil esaslarına göre görülecektir. İdare, yargı kararının uygulanmaması sonucu ilgiliye ödediği tazminat için kamu görevlisine kusuru oranında rücu edebilecektir. Kamu görevlisine rücu, Anayasal bir zorunluluktur. Kamu görevlisinin rücu sorumluluğu Borçlar Kanunu madde 41'de düzenlenen haksız fiil sorumluluğudur ve bu davalar adli yargıda görülür. Hukuk devletine ve hukukun üstünlüğüne olan inancın korunması amacıyla yargı kararlarının uygulanma zorunluluğu, gerek Anayasa'da gerekse İYUK'taki hükümler ile güvence altına alınmıştır. İdare Hukukunda, özel hukuktaki düzenlemelerin aksine; iptal ve yürütmenin durdurulması kararlarının uygulanmasında icra teşkilatı ya da adli yargıdaki savcılık kurumundan yararlanılmasının mümkün olmayışı karşısında, idarenin bu konudaki tutumu hukuk devleti anlayışını belirlemektedir.
Yerel düzeyde yeni kamu yönetimin uygulanması: Arnavutluk'un yerel yönetim reformu

Bu tez, Arnavut yerel yönetimleri içerisinde gerçekleştirilen Yeni Kamu Yönetim reformlarının etkisini kapsamaya çalışmıştır. Tezin temel amacı, Arnavutluk yerel yönetim reformlarının YKY modeline ait olup olmadığını tespit etmektir. Tez, cevabın alınabilmesi için, politika belge içeriklerinin ve uygulama sürecinin ayrıntılı bir incelemesine başlar. Çalışma, kamu idaresinin geleneksel modelden YKY'ye dönüşümünü gözden geçirerek başlıyor. Ardından, bu dönüşümün, geçiş dönemindeki ülkelerin yerel kamu idarelerini nasıl etkilediği sorusu ile devam ediyor. YKY modelinin, bir süredir halihazırda işlevsiz ve bürokratik bir yönetim mirasına en iyi çözüm olduğu düşünülüyor; Geleneksel yönetim modeline kadar uzanabilen bir miras. Bununla birlikte, YKY'nin geçiş dönemindeki ülkelere uygunluğu hakkında ortak bir görüş yoktur. Bu tez tamamen Arnavutluk yerel yönetim reformu üzerinde yoğunlaşır. Tez, ilk adım olarak kamu ve yerel yönetim reformları ve bunların YKY reformlarının başlatılmasından önceki statülerinin bir tarihçesiyle başlar. Sonra, bu reformun uygulanmasının ardındaki nedenler, uygulanan standartlar ve uygulanmasına yönelik üstlenilen süreç ile devam eder. Kalan bölüm Arnavutluk'taki bir belediyenin vaka incelemesinden oluşuyor. Toplanan bilgilerin çoğu, reformun uygulanmasından sorumlu olan belediyeden yetkililerle yapılan yarı yapılandırılmış görüşmelerden elde edildi. Vaka incelemesi reformun yalnızca tek boyutuna odaklanmaktadır; Kavaje Belediyesi tarafından üstlenilen reform girişimleriyle ilgili olanı. Bu tezin sonuçlarının bir karışım olduğu ortaya çıkıyor: Üretim kontrolüne ağırlık verilmesi gibi bazı YKY girişimleri yürürlüğe konmuşken rekabet veya ayrıştırma gibi muhtelif diğerlerinin uygulanmamış olduğu görülüyor. Tez, YKY reformlarının Arnavutluk yerel yönetiminde ancak kısmen hayata geçirildiğine karar vermiştir.
Türkiye'de planlı dönemden itibaren kamu yönetimi reformunun kurumsal yapı ve mekanizması

Kamu yönetimi reformu meselesi Türk siyasal ve yönetsel gündeminin bazen üst sıralarında, bazen gerilerinde de yer alsa her daim hakkında fikir beyan edilen bir alan olmuştur. Buna karşın reforma süreklilik kazandıracak kurumsal yapı ve mekanizmaların pek gündem konusu yapılmadığı görülmüştür. Bu tez çalışmasında nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Bu çerçevede ağırlıklı olarak 'belge analizi' tekniği uygulanmış, betimsel bir yaklaşımla reformun yapı ve mekanizmasına dair ilgili resmi belge ve raporlar ile mevzuat incelenmiştir. Türkiye'de kurumsal anlamda kamu yönetimi reformunun parçalarını teşkil eden bir yapı ve mekanizma zaman içerisinde oluşmuştur. Fakat pek çok farklı kurumun reformun bir yönüyle yetki ve görev sahibi olduğu bu yapı ve mekanizma dağınık bir nitelik arz etmektedir. Bütüncül bir reform politikasının yokluğunun da etkisiyle söz konusu kurumlar arasında sürekli bir eşgüdüm mekanizması bulunmamaktadır. Başarılı bir kamu yönetimi reform düzeneğinin ülkede kalıcılaşıp kurumsallaşamamasında çeşitli faktörlerin rol oynadığı görülmektedir. Bu faktörleri, parçalı yapı ve kurumsal liderlikten yoksunluk, siyasi irade ve liderlik eksikliği ile bütüncül perspektifli reform politikası eksikliği başlıkları altında toparlamanın mümkün olduğu düşünülmektedir. Reform ile ilgili kurumların yapıları incelemeye tabi tutulup söz konusu faktörler göz önünde bulundurulduğunda başarılı bir kamu yönetimi reform düzeneğinin Türkiye'de kurulabileceği düşünülmektedir. Buna göre gücünü Cumhurbaşkanı ve yardımcısından alan Cumhurbaşkanlığının kurumsal liderliğinde inşa edilecek kamu yönetimi reformu yapı ve mekanizması, ülkede reformu kalıcılaştırıp sürekli kılacak bir potansiyel taşımaktadır.
Afetlere yönelik sosyal yardım ve sosyal hizmetler

Afetler tarihten günümüze insanoğlunun karşılaştığı en büyük sorunlar arasındadır. Gerek doğal gerekse insan kaynaklı olsun fiziki, ekonomik ve sosyal kayıplara neden olabilmektedirler. Bu çalışmada genel olarak afetlerin yol açtığı ortak sonuçlar ve bu sonuçlara yönelik Türkiye'de ve dünyada gerçekleştirilen sosyal yardım ve hizmet müdahaleleri, özel olarak ise ülkemizde en fazla zarara yol açan afet türü olan depremler sonrası gerçekleştirilen müdahaleler üzerinde durulacaktır. Bu bağlamda Türkiye'de ve dünyadaki yasal mevzuat ve kurumsal yapı incelenerek, Türkiye'nin afetlere yönelik müdahale anlayışındaki değişim ve sonuçları 17 Ağustos 1999 Marmara Depremi ile 23 Ekim 2011 Van Depremi sonrası gerçekleştirilen sosyal yardım ve hizmet uygulamaları bağlamında karşılaştırmalı olarak ele alınacaktır.
Amerika Birleşik Devletleri başkanlık sistemi ve Latin Amerika başkanlık sistemi uygulamaları: Meksika, Venezuela, Bolivya

Hükümet sistemleri, ülkenin siyasi istikrarının belirlenmesinde önemli bir role sahiptir. Yasama, yürütme ve yargı organları arasındaki işbirliği ve ayrışma sonucunda oluşan kuvvetler ayrılığı veya kuvvetler birliği hükümet sisteminin içeriğini belirlemektedir. Kuvvetler birliği tek bir egemen gücün iktidarına dayanırken, kuvvetler ayrılığı parlamentoyu ve demokrasiyi ön plana alan hükümet sistemlerini ifade eder. Kuvvetler ayrılığının en işlevsel olarak kullanıldığı hükümet sistemi başkanlık sistemidir. Başkanlık sisteminin en başarılı uygulandığı ülke ise ABD'dir. ABD'nin başkanlık sistemini başarılı bir şekilde uygulaması başkanlık sisteminin diğer ülkeler tarafından da benimsenmesine sebep olmuştur. ABD'ye olan coğrafi yakınlıktan dolayı Latin Amerika ülkeleri de başkanlık sistemini hükümet sistemi olarak benimsemişlerdir. Latin Amerika ülkelerinde başkanlık sistemi; yürütme organına verilen egemen gücün doğru bir şekilde kullanılamaması, kuvvetler arasındaki ayrımın kontrol ve denge sistemi ile yönetilememesi sebebi ile başkanlık sistemi otoriter ve askeri yönetimlerin iktidarına sahne olmuştur. Bu tez çalışmasında, başkanlık sisteminin ABD ve Latin Amerika ülkeleri üzerindeki etkisi karşılaştırılmıştır. Başkanlık sisteminin Latin Amerika ülkeleri üzerindeki etkisini karşılaştırmak için üç ülke kriter alınmıştır. Bu ülkeler Meksika, Venezüella ve Bolivya'dır. Başkanlık sisteminin uygulanmasında Meksika, Venezüella, Bolivya ve ABD arasındaki benzerlikler ve farklılıklar ele alınmıştır. Meksika, Venezüella ve Bolivya'nın ABD başkanlık sisteminin bazı özelliklerini kendi siyasi, sosyal, kültürel ve ekonomik yapılarına göre değiştirmişlerdir. Bu durumda başkanlık sisteminin işleyişinde kriter alınan üç Latin Amerika ülkesinde başkanlık sisteminin başarısızlıkla sonuçlanmasına sebep olmuştur. Başkanlık sisteminin üç ülkede siyasi, ekonomik ve kültürel etkisinin araştırılmasında literatür taramasının içinde bilimsel kitap, dergi, makaleler kullanılmıştır.