turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tanzimat'tan günümüze belediye ve belediye başkanlığı uygulamaları

Türkiye'de belediyelerin tarihi yüz elli yıllık bir geçmişşe dayanır. Osmanlı devletinde Tanzimat'tan önce yerel hizmetleri yerine getiren geleneksel kurumlar bulunmasına rağmen bu kurumlar birer yerel yönetim geleneği oluşturamamıştır. Tanzimattan sonra ise modern anlamda yerel yönetimler ve bunun içinde belediyeler kurulmuştur. Ancak belediyeler halkın katılımını sağlamak, demokratikleşme ve özerk bir yerel yönetim oluşturmak amacıyla kurulmamıştır. Aksine devletin amacı merkezi güçlendirmek, merkezi yönetimin ülkenin tamamına hakim olmasını sağlamak ve merkeze yardımcı örgütler kurmak olmuştur. Bu durum gelenekselleşerek cumhuriyet dönemi belediyeciliğini de etkilemiştir. Belediye başkanları ilk belediye teşkilatından 1963'e kadar atama yoluyla göreve gelmiştir. Bu tarihten sonra belediye başkanlarının doğrudan halk tarafından seçilmesine olanak sağlanmışsa da günümüze kadar hem belediyeler hem de belediye başkanları üzerinde idari vesayet denetimi uygulanmış ve bazı durumlarda bu vesayet belediye başkanlarının görevlerinden uzaklaştırılmalarına da yol açmıştır. Ayrıca Türkiye'de belediyelerde alınan kararların daha hızlı ve etkin bir şekilde uygulanması için de güçlü belediye başkanlığı uygulaması günümüze kadar devam etmektedir. Bu durum da belediyelerin organları arasında yarı idari vesayet diyebileceğimiz bir duruma yol açmaktadır.
Çok uluslu şirketlerin uluslararası karar alma süreçlerine etkileri - Avrupa Sanayiciler Birliği-

Ekonomideki gelişmeler kamu politikalarının şekillenmesinde etkili olmaktadır. Çokuluslu şirketler, ekonomik güçlerini politika karar aktörlerini ve kamu politikalarını yönlendirmek için kullanmaktadır. Çokuluslu şirketlerin mensup oldukları ulusötesi kapitalist sınıf, neoliberal politikaların da yardımıyla dünya üzerinde neredeyse her alanda kamu politikalarını yönlendirmektedir. Avrupa sanayiinin çok uluslu şirketleri, Avrupa Birliği politikalarını kendi sınıf çıkarları doğrultusunda yönlendirmektedir. Bu lobi gruplarının en güçlü örneği Avrupa Sanayiciler Birliği'dir. Bu çalışmada; kapitalizmden kolektif emperyalizme dünya ekonomisinde yaşanan gelişmeler ışığında Avrupa Sanayiciler Birliği'nin AB politikalarını yönlendiriş biçimi ortaya konmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde; Avrupa Sanayiciler Birliği'nin homojen yapısı, mali sermaye, istihdam, kişisel erişim ve yayın sağlama gücü ile sistematik yapılanması ortaya konmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde; Avrupa Sanayiciler Birliği'nin politikaları üç ana başlık altında ele alınmaktadır: 1) Yatırım alanının iyileştirilmesi 2) Avrupa'nın Rekabet gücünün artırılması ve 3) Avrupa Sanayiinin desteklenmesi politikaları. Yatırım alanının iyileştirilmesi başlığında; Tek Pazar ve Ekonomik ve Parasal Birlik, Avrupa'nın Rekabet Gücünün Artırılması başlığı altında; Lizbon Stratejisi, Dünya Ticaret Örgütü ile ilişkiler ve uluslararası muhasebe standartları ve Avrupa Sanayiinin Desteklenmesi başlığı altında ise Trans Avrupa Ağları, çevre ve istihdam politikaları incelenmektedir. Çalışmanın son bölümünde; Avrupa Sanayiciler Birliği'nin, Avrupa Birliği genişleme süreci çerçevesinde şubeleşme faaliyetleri ve Türkiye politikaları incelenmektedir. Bu inceleme ile Avrupa Birliği ve Avrupa Sanayiciler Birliği'nin Türkiye politikalarındaki amaç birlikteliği ortaya konmaktadır. Bu amaç birlikteliği neoliberalizmden çok Avrupa Sanayiciler Birliği'nin AB politikalarını yönlendirme başarısından kaynaklanmaktadır. Çokuluslu şirketler kamu politikalarını kendi çıkarları doğrultusunda yönlendirmekte hatta oluşturmaktadır. Avrupa Birliği çatısı altında bu politika yönlendirmesinin en iyi örneği Avrupa Sanayiciler Birliği'dir.
Geçmişten günümüze insan çevre nüfus ilişkileri

Kronolojik bir bakış açısıyla 'insan, çevre ve nüfus ilişkilerinin' ele alındığı bu çalışmada, giriş bölümünde, konuyla ilgili kavramsal bir yaklaşım sergilenmiş, varsayımlar belirlenmiş ve bu varsayımlara uyan olarak bu çalışmada yanıt verilecek sorular belirlenmiştir. İlk bölümde nüfusla ilgili kuramsal çalışmalar incelenmiştir. Bilindiği gibi, nüfusla ilgili çalışmalar milattan önceki devirlere; Konfiçyus'tan, Platon'a kadar inmektedir. Nüfus konusu, özellikle 18. yüzyıl düşünürleri tarafından ele alınmıştır. Nüfusun doğal kaynaklarla, ekonomik refahla, üretim tekniğindeki değişimlerle ve toplumların değişimi ile ilgili bağlantısını kurmuş olan düşünürlerin birçoğu, nüfusun çevre ile olan ilişkisini doğrudan olmasa da, dolaylı olarak ele almıştır. Nüfus değişkenleri ve çevre ilişkisi ikinci bölümde ele alındıktan sonra, çalışmanın üçüncü bölümünde ise evrimsel süreçte insan, çevre ve nüfus ilişkileri Paleolitik dönem, Neolitik dönem, sanayi devrimi ve sonrasında olmak üzere irdelenmiştir. Dünya nüfus artışının, evrimsel süreç içerisinde nüfus değişkenlerindeki değişimlere göre farklılaştığı ve doğal çevre ile kültürel çevrenin de, bu değişkenlerden etkilendiği bu bölümde ele alınmıştır. Sonuçta ise elde edilen bulgular değerlendirilmiştir. Buna göre; tarihsel süreç içerisinde yaşanan sosyo-ekonomik, teknolojik ve toplumsal gelişmeler paralel olarak değişen nüfus değişkenleri, Sanayi devrimine gelindiğinde; düşük ölüm, yüksek doğum oranlan ile nüfus patlamasına neden olmuştur. Geçmişten beri süregelen nüfus artışı, günümüzde global ölçekli sorunların ortaya çıkışında önemli bir etken oluşturarak, dünyamn taşıma kapasitesini zorlamıştır. Bugün gelişmekte olan ülkelerde gözlenen 163 nüfus artışı, sanayileşme ve kentleşme olguları ile ivme kazanarak, çevresel değerleri ve doğal kaynaklan tehdit etmektedir. Gelişmiş olan ülkelerde ise nüfus artış oranı iyice düşmeye başlamış, fakat teknolojik gelişme ve sanayileşme ile kapitalist sistemin doğurduğu aşın tüketim olgusu, çevresel değerlere zarar vermiş ve özellikle de doğal kaynakların aşın tüketilmesine neden olmuştur. İnsan, çevre, nüfus, ilişkileri insanın ilk ortaya çıkışından günümüze dek değişim göstermiş ve bu değişimler sosyo-ekonomik ve sosyo-kültürel evrimlerle biçimlenmiştir. Evrimsel süreçte, bu üç olgu arasındaki ilişkiler incelendiğinde, bu ilişkilerin en fazla zedelenmiş olduğu dönemde yaşamakta olduğumuz görülmektedir.
Çin: Bürokratik sosyalizmden devlet kapitalizmine metamorfoz ve yönetsel yapıya yansımaları

Hangi açıdan bakılırsa bakılsın, Çin, ekonomik ve yönetsel sistemiyle ve yaşadığı dönüşümlerle, sosyal bilimler açısından ilgi çekici bir araştırma konusudur. Bu çalışma, Çin'in 1978 sonrasında belirginleşen başkalaşım dinamikleri ve bunun yönetsel alandaki yansımaları üzerine odaklanmaktadır. Çin'de, 1949 Devriminden sonra kurulan sistemin işçi-köylü ittifakına dayandığı ve eşitlikçi politikaların esas alındığı, bununla birlikte orta-sınıfın siyasal ve yönetsel yaşamda giderek ağırlığını arttırdığı görülmektedir. Orta-sınıfın olgunlaşmasının yoğun etkisi altında bulunan yönetim sistemini ise 'bürokratizm' kavramıyla özetlemek mümkündür. 'Bürokratik sosyalizm', dayandığını iddia ettiği işçi sınıfı ve yoksul köylülüğün siyasal-örgütsel katılım ve denetimini engelleyerek, burjuva sınıfsallaşmasına kapıları açma gibi bir paradoksa da sahiptir. Bu paradoks, burjuvalaşma eğilimiyle belirgin bir orta-sınıf algılaması temelinde açıklık kazanmaktadır. 1978 sonrası Çin'in yeni burjuvazisinin, ağırlıklı olarak, bürokratik sosyalizmin getirdiği koşullara kendisini uyarlamış ve bu yapı içinde olgunlaşmasını sağlamış orta-sınıf unsurlarından oluştuğu söylenebilir. Parti-devlet bünyesinde burjuvalaşan orta-sınıfların, Deng Xiaoping liderliğinde vücuda getirdiği sistem ise bir tür devlet kapitalizmidir. Bürokratik sosyalizmden devlet kapitalizmine doğru başkalaşım, bu olguyu ortaya çıkaran aktör kadar, bu aktörün yönetsel yapıyla etkileşimleri üzerine düşünmeyi de gerekli kılmaktadır. Bu bağlamda, ekonomik ve mali desantralizasyon ile ilgili olarak Mao döneminde yaşanan parti içi çatışma dikkat çekicidir. Bununla birlikte, Çin'in reel sosyalist ülkeler arasında ademimerkeziyet ilkesinin en ileri uygulandığı ülke olması gerçeği, iki açıdan önem arz etmektedir: Ademimerkeziyet, bir yandan, orta-sınıfın güçlenmesini sağlayarak bürokratik sosyalizmden devlet kapitalizmine doğru başkalaşımı beslemiş, diğer yandan, geçiş sürecinin siyasal alt-üst oluşlar yaşanmaksızın gerçekleşmesine olanak vermiştir. Söz konusu başkalaşımın dinamikleri, bürokratik sosyalizm olarak tanımladığımız yapıda nüve halinde bulunduğundan ötürü, 'metamorfoz' kavramı, devlet kapitalizmine doğru dönüşümün nedenlerini ve beslenme kaynaklarını kapsayan bir açıklama modeli olarak geliştirilmeye çalışılmıştır. Bu açıklama modeli, bahsedilen dönüşüm ile yönetim sistemi arasındaki içsel bağıntıları ve dönüşümün sınıfsal kaynağını daha anlaşılır kılacağı iddiasını taşımaktadır; aynı zamanda, 'yönetici elitler' eksenli açıklama modeline, Mao ve Deng dönemlerini dar bir bakış açısıyla birleştiren açıklamalara ve başkalaşımın dinamiğini serbest pazarı geliştirme adına atılan ilk adımların zincirleme etkilerinde gören yaklaşımlara eleştirel bir tutumu içermektedir.
An investigation of occupational English language needs of Turkish police officers

yapılmasından dolayı, iş hayatında karşılaşacakları mesleki İngilizce ihtiyaçlarına göre hazırlanmamaktadırlar. Bu yüzden, bu çalışma, polis amirlerinin almış olduğu İngilizce eğiliminin tam anlamıyla, gerçekte ne kadar yeterli olduğunu, ve aynı zamanda Türk Polis Teşkilatının çeşitli birimlarinde beklenen spesifik dil cereilerini ve dilin kullanılış şekillerini araştırmak için ortaya koyulmuştur. Bu çalışmadaki bilgiler 25 polis amiri ile yapılan bir anket, ve Türk Polis Teşkilatı'nın çeşitli birimlerinden 6 polis amiriyle yapılan altı röportaj çalışması sayesinde elde edilmiştir. Bu altı birim, anket yoluyla, personelinden maksimum İngilizce becerisi bekleyen birimlerin tespit edilmesiyle belirlenmiştir. Bu çalışma, polis amirlerinin, özellikle Türk polis amirlerine yönelik mesleki bir İngilizce kursu düzenlenmesi gerektiğini düşündüklerini ortaya çıkarmıştır. Bu tür bir kurs, direkt olarak, her birimin farklı beklentileri olduğu belirlendiğinden, polis amirlerinin çalıştıkları birimleri göz önünde bulundurularak. İngilizce ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik olmalıdır.
Kentsel dönüşümün insan hakları boyutu

Küreselleşme ile birlikte ulus devlet modelinin desantralizasyonu ve belediyelerin politik süreçlerde artan rolleri sebebiyle İnsan Haklarının korunması ve saygı duyulması konuları yalnızca devlerin sorumluluğu değil aynı zamanda yerel yönetimlerin de sorumluluk alanına girmektedir. Dolayısıyla son senelerde Kent Hakkı alanında ulusal, uluslararası ve bölgesel olarak birçok şart yayınlanmıştır. Bunlar yerel yönetimlerin insan hakları hakkında görev ve sorumluluklarını tayin etmektedir. Bu çalışmada kentsel dönüşüm insan hakları çerçevesinde incelenecektir.
Temel hak ve özgürlüklerin sınırlandırılmasında kolluğun yeri

Bu çalışmada, Temel Hak ve Özgürlüklerin sınırlanması ve bu sınırlamada kolluğun yeri ele alınmıştır. Öncelikle hak ve özgürlüklerin gelişimi üzerinde ağırlık noktası Türkiye olacak biçimde durulmuş, akabinde kolluk kavramına yer verilmiştir. Hak ve Özgürlüklerin sınırlanması konusuna kavram olarak ve mevcut sistem ele alınarak yer verildikten sonra, son bölümde ise bu sınırlamanın yapılmasında kolluğun yasal dayanakları, işlemleri ve özellikleri, sınırlamayı yapan kolluğun da sınırları ortaya konmaya çalışılmıştır.
How to live together: Examining the role of culture and the arts in the case of Syrian refugees in bursa

2011 Nisan'ında Suriye'de başlayan iç savaş milyonlarca mültecinin dünyanın dört bir yanına zorunlu göçüne neden oldu. Bu muazzam ve kitlesel göç akınından en çok etkilenen ülkelerden biri, muhtemelen en çok etkileneni, Türkiye oldu. Uyguladığı açık kapı politikası, Suriye'ye olan coğrafi yakınlığı ile kolaylaştırıcı idari ve yasal düzenlemelerin de etkisiyle Türkiye en fazla sayıda Suriyeli mülteciye ev sahipliği yapan ülke haline gelmiştir. Suriyeli mültecilerin kalışları geçici olmaktan çıkıp temelli hale gelmeye başladıkça ve mültecilerin kalış süreleri uzadıkça hem Suriyelilerin entegrasyonu hem de yerel halkla olan yaşanan gerilim konusunda problemler ve bunların çözümüne yönelik bir ihtiyaç ortaya çıkmaya başlamıştır. Bu çalışma temel olarak hem başarılı entegrasyon pratiklerinin geliştirilmesinde hem de yerel halkla göçmenler arasında ortaya çıkan gerilimin düşürülmesinde kültür sanatın nasıl bir rolü olabileceğini inceleyecektir. Bununla birlikte, daha geniş perspektiften bakarak barış içinde bir arada yaşama amacı doğrultusunda kültürel çeşitlilik konusunda politik yaklaşımların ve bu politikaların arkasındaki politik felsefenin nasıl olması gerektiği ele alınacaktır. Bunun yanında Türkiye'de yaşanan Suriye Mülteci Krizinin kronolojisi ve boyutlarıyla, hükümet ve halk nezdindeki yaklaşımlar araştırmanın arka planı olarak sunulacaktır. Tüm bunları incelemek için seçilen odak noktası ise Türkiye'de en fazla Suriyeli nüfusu barındıran şehirlerden biri olan Bursa olacaktır. Bursa'daki kültür sanat paydaşlarının Suriyeli mültecilerinin entegrasyonuna ve barış için bir arada yaşama pratiklerini geliştirmeye yönelik bir çalışma yürütüp yürütmediklerini, yürütmüyorlarsa bunun sebeplerini inceleyecek olan çalışmanın son bölümünde ise bu paydaşlara politika önerileri sunulacaktır.
Türkiye'de metropoliten planlama ve planlamanın yönetimi (1969-1984 dönemi Ankara deneyimi)

1960'ü yıllardan sonra hızlı kentleşme sürecine paralel olarak Türkiye gündemine giren metropol olgusu ve metropolitenleşme süreci birçok sorunu da beraberinde getirmiştir. Bu sorunları çözmek için girişilen çabaların çoğu ise planlama ve imar etkinlikleri üzerinde yoğunlaşmıştır. Tezin amacı; Bu 1965- 1984 yılları arasında Türkiye'de uygulanan metropoliten planlama yaklaşımları ve uygulamalarının yeterlilik, etkinlik ve performansının, 1969- 84 yıllan arasında, Ankara Metropoliten Alan Nazım Plan Bürosu tarafindan gerçekleştirilen '1990 Ankara Nazım Planı' örneği çerçevesinde değerlendirerek, metropoliten planlamanın başarısı için, günümüze kadar uzanan, güncel değerlere erişebilen kriterlerin saptanması olarak belirlenmiştir. Tezin birinci bölümünde; 'inetropol', 'inetropoliten alan' kavramları üzerinde durularak, metropoliten planlama ve metropoliten planlamanın ulaşmaya çalıştığı amaçlar ve kararlan denetmekte kullandığı araçlar genel kapsamda tartışmaya açılmıştır. Metropoliten planlama 19. yüzyılın sonu ve 20 yüzyılın başında teknolojik gelişmelere paralel olarak ortaya çıkmıştır, ölçek ve nitelik olarak bu zamana kadar görülen kentlerden çok farklı özelliklere sahip olan 'inetropoliten' yerleşimlerin planlanmasında ve yönetiminde mevcut kent planlama yöntemleri ve yönetsel yapılar yetersiz kalmış ve ülkeler kendi tarihsel, sosyo-ekonomik gelişmelerine bağlı olarak 182 yeni planlama yaklaşımları ve kurumlan oluşturmuşlardır. Bu kapsamda, metropoliten planlama ve yönetim modellerinin dünyadaki bazı örnekleri incelenmiş, başarıyla veya başarısızlıkla sonuçlanan metropoliten planlama çalışmalarının nedenleri ve ortak yönleri saptanmaya çalışılmıştır. İkinci Bölüm'de, Türkiye'de metropoliten planlama ve yönetiminin yasal dayanağı incelenerek, bu kapsamda hükümet programlan ve kalkınma planlarında metropoliten planlama ve yönetimine ilişkin yaklaşımlar ve çıkmazlar saptanmaya çalışılmış, metropoliten planlama deneyimleri ve bunlardan elde edilen sonuçlar genel kapsamda ele alınmıştır. Üçüncü Bölüm'de, 1969- 1984 yıllan arasında Ankara'da gerçekleştirilmeye çalışılan metropoliten planlama ve uygulamasının yeterlilik, etkinlik ve performansı somut verilerle değerlendirmeye sokulmuştur. Sonuç ve Değerlendirme Bölümü'nde ise, konunun genel bir değerlendirmesi yapılarak, Giriş Bölümü'nde öne sürülen varsayımların doğrulanıp doğrulanmadığı tartışılarak genellemelere varılmaya çalışılmıştır.
Turizm yönetimi ve yeniden yapılanması

Turizm yönetimi, dünya genelinde bakanlık tipi örgütlerden esnek örgütlere doğru bir değişim yaşamaktadır. Türk turizm sektöründe de bu yönde çeşitli gelişmeler bulunmaktadır. Ancak yeni bir yapılanmayı önerebilmek ya da oluşturabilmek için öncelikle turizmin ne ifade ettiği anlaşılmalı, ardından bu alanda söz sahibi olan aktörler ile bunların rolleri incelenmeli ve bu kapsamda mevcut turizm yönetiminin bir analizi yapılmalıdır. Bu amaçla çalışmanın ilk bölümünde turizmle ilgili kavramların açıklanmış, dünya ve Türkiye turizm sektörünün mevcut durum analizi yapılmış ve turizmin bir kamu hizmeti olup olmadığı irdelenmiştir. İkinci bölümde ise, öncelikle turizm politikaları ile bunların istikrarı incelenmiştir. Ardından turizm yönetiminde yer alan aktörler olan devlet, hükümet dışı kuruluşlar ve özel sektörün rolleri ile etkinlik alanları belirlenmeye çalışılmıştır. Bu bilgiler ışığında turizm yönetiminin gelişimi ve niteliği ele alınmış, İngiltere ve Fransa turizm yönetimi sistemleri ile karşılaştırmalar yapılmıştır. Üçüncü bölümde ise, Türk turizm yönetiminin yeniden yapılandırılmasına yönelik çalışmalara değinildikten sonra, bu alandaki modeller olan kamu-özel sektör ortaklığı ve yerel yönetim birlikleri kavramlarının açıklanması ile çalışma tamamlanmıştır.
Kentleşme sürecinde Tokat'ta kentlilik bilinci

Ülkemizde 1950'li yıllardan itibaren Marshall Planı çerçevesinde ivme kazanan kentleşme hareketi, günümüze kadar sürekli artarak devam etmiş ve kentlerin nüfuslarının kontrol edilemeyecek şekilde artmasına neden olmuştur. Bu süreçte ortaya çıkan kentleşme, sanayileşmenin sonucunda gerçekleşmiş düzenli bir kentleşme olmayıp, plansız ve sağlıklı olmayan bir kentleşmedir. Bu durum kentlerimizde geçmişşten günümüze kadar devam eden birçok soruna yol açmıştır. Bu sorunlar kentin hem fiziksel yapısında hem de toplumsal yapısında kendini göstermiştir. Kentteki sorunların çözümünde ihtiyaç duyulan olgulardan biri de kentlilik bilincidir. Bireylerin kenti algılamaları, kendilerini kente ait hissetmeleri, kenti sahiplenmeleri, kente karşı sorumluluklarının farkında olmaları sorunların çözümünde önem kazanmıştır. Bu çalışma, Tokat'ta ikamet eden bireylerin kentlilik bilincini etkileyen demografik ve sosyo-ekonomik değişkenleri ve bireylerin kentlilik bilinci düzeylerini incelemektedir. Çalışmada nicel araştırma tekniği uygulanmıştır. Veriler 574 katılımcıdan anket yöntemi kullanılarak elde edilmiştir. Anket çalışması sonrası elde edilen veriler SPSS ile değerlendirilmiştir. Uygulamadan elde edilen sonuca göre cevaplayıcılarda tam anlamıyla kentlilik bilincinin oluştuğu söylenememektedir. Kentlilik bilinci üzerinde demografik ve sosyo-ekonomik değişkenlerin etkili olduğu görülmüştür.
Sosyal strateji geliştirme sürecinde sosyal inovasyon uygulamalarının rolü: Yerel yönetimler üzerine bir model önerisi

Bu çalışmada sosyal strateji geliştirme sürecinde sosyal inovasyon uygulamalarının rolü yerel yönetimler üzerinden önerilen bir model aracılığıyla ele alınmıştır. Çalışmanın evreni, Türkiye'deki yerel yönetimler, örneklemi ise bu evrendenamaca yönelik örnekleme yöntemiyle seçilen Bağcılar, Esenler ve Beşiktaş belediyeleri olarak belirlenmiştir. Nitel araştırma tekniklerinin benimsendiği bu çalışmada veri toplama aşamasında literatürden, gözlemlerden ve de yarı yapılandırılmış görüşmemetodundan faydalanılmıştır. Araştırmacı tarafından geliştirilen görüşme formu doğrultusunda belirlenen belediyelerden görevlilerle yapılan görüşmelerin analizinde betimsel yöntem kullanılmıştır. Bulguların analizinden sonra Türkiye'de yerel yönetimlerin uygulayabileceği sosyal strateji, sosyal inovasyon ve stratejik halkla ilişkiler öğelerini içeren işlevsel bir model olarak dört birim ve yirmi beş alt boyuttan oluşan Yerel Çözüm Merkezi önerilmiştir.
A Critical approach to gecekondu studies in Turkey with a reference to the modernization thory

Bu çalışma, Türkiye'deki gecekondu literatürünü eleştirel bir yaklaşımla ve tarih içinde inceler. Çalışmalar, kavramsal ve yöntembilimsel yaklaşımları bazında gözden geçirilir. Araştırmaların, gecekondunun zaman içinde ve kent ortamında geçirdiği değişimi anlamadaki potensiyelleri, eleştirel bir yaklaşım içinde irdelenir. Sonuç olarak, gecekondu olgusunu anlamak için gelecek çalışmalara katkıda bulunacak yeni bir kavramsal ve yöntembilimsel yaklaşım önerilir.
Türkiye'de mahalli idarelerin etkinliğinin sağlanmasında finansman sorunu

Dünyada ve ülkemizde yaşanan hızlı kentleşme, demokratikleşme, toplumsal ve teknolojik alandaki kesintisiz değişim, insan haklan konusundaki gelişmeler, globalleşme ve onun sonuçlan olarak ortaya çıkan yerelleşme, sağlanan hizmetlerde daha fazla halka dönüklük ve etkinlik gibi hususları göz önüne aldığımızda, mahalli idare anlayışımızın ve mahalli idarelerimizin gerçekçi ve akılcı bir anlayışla yeniden ele alınması artık kaçınılmaz bir gerçek olmuştur. Ülkemizde gözlemlenen ve daha çok belediye sınırlan içinde yoğunlaşan nüfus artışı, hem miktar hem de çeşitlilik bakımından hizmetlere olan talebi arttırmıştır. Bu durum, belediyeleri mali açıdan darboğaza sokmuştur. Üstelik, bu sorunlar günden güne artmaktadır. Bu bağlamda, tezimizde mahalli idarelerin, nasıl etkin birer kuruluş haline getirilebileceği ve bunun nasıl bir finansman yapısıyla çözülebileceği sorusunun cevabını aramaktayız. Öncelikle tez' de, Türkiye'deki mahalli idarelerin mevcut çerçevesi ayrıntılı olarak ortaya konmuş, hizmet ve gelir paylaşımı, gelirlerinde meydana gelen gelişmeler ve gelirlerin etkinlik ve verimlilik yönünden analizi yapılmıştır. Son bölümde ise mahalli idarelerin finansman sorunları, finansmanın etkinlik ve verimlilik yönünden analizi yapıldıktan sonra sorunun çözümüne yönelik öneriler sunulmuştur. Artık tüm dünya yerelleşmeye giderken, mahalli idarelere, artan hizmetlerine paralel olarak artabilen esnek gelir imkanları sağlama gerçeğini kabul etmiş ve mahalli idareleri mali balomdan özerk birer kuruluş haline gelebilmeleri için yeniden yapılanma sürecine sokmuşlardır. IV
Üniversite eğitimi gören kız öğrencilerin kent kimliği ve kent kültürü bağlamında Konya algısı

Bireyin toplulukla yaşama ihtiyacı kentlerin var olma nedenlerindendir. Avcılık ve toplayıcılıktan yerleşik hayata geçilmesi kentlerin öneminin artarak devam etmesini sağlamıştır. Şehirler, başlangıçta insan ihtiyaçlarını karşılayan mekanlar topluluğu olarak düşünülmüştür. Zaman içerisinde yerleşim yerlerindeki yaşama alışkanlıkları kent kültürünün oluşmasını sağlamıştır. Kentin kültürü de binalarda, cadde ve sokaklarda can bulmuştur. Bütün bunlar kentlerin tanıtımında büyük rol oynayan, kentin var olduğu farklı zaman dilimlerinden izler taşıyan kimlik elemanlarının oluşmasının sebebidir. Kimlik unsurları, kentlerin en büyük reklam ve turizm araçlarındandır. Kent kimliği kavramı her zaman üzerinde çalışılması ve güncel tutulması gereken bir konudur. Bu çalışmanın amacı, Üniversite eğitimi gören kız öğrencilerin Konya'nın kent kimliği ve kültürü hakkındaki düşüncelerini incelemektir. Konya'nın özellikle dışarıdan gelen öğrencilerin perspektifinden kent kimliği ve kültürüne etki eden doğal ve yapay çevre faktörlerine olan bakış açılarını belirlemeye çalışmaktır. Önce kuramsal bir çalışma yapılmıştır. Ardından 522 katılımcıyla anket çalışması yapılarak veriler elde edilmiştir. Anket yöntemi ile ulaşılan sonuçlar SPSS programı ile değerlendirilmiştir.