turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Özel lise öğrencilerinin sosyal medya tutumları ile içedönüklük-dışadönüklük kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Araştırmada özel lise öğrencilerinin sosyal medya tutumları ile içedönük-dışadönük kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya 2015- 2016 Eğitim-Öğretim yılında Doğa Koleji'nin kampüslerinde öğrenim gören 118'ikadın, 182'si erkek 300 öğrenci katılmıştır. Bu araştırmada lise öğrencilerinin sosyal medya tutumlarını değerlendirmek için 'Sosyal Medya Tutum Ölçeği', içedönük-dışadönük kişilik özelliklerini belirlemek için 'Eysenck Kişilik Envanteri' kullanılmıştır. Lise öğrencilerinin demografik özelliklerinin ve sosyal medya kullanımına ilişkin verilerin elde edilmesinde 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştırKatılımcıların demografik özelliklerine, ailelerine, sosyal medya kullanım süre ve alışkanlıklarına ilişkin mevcut durumu ortaya koymak amacıyla tanımlayıcı istatistiklerden frekans ve yüzde değerleri hesaplanmıştır. Veri setinin güvenilirliğini tespit edebilmek için Cronbach alfa katsayısı hesaplanmıştır. Değişkenlerin normal dağılım sınanması Kolmogorov-Smirnov testi aracılığı ile yapılmış ve değişkenlerimiznormal dağılım sergilemediği için iki gurup karşılaştırmalarında Mann Whitney U testi, ikiden fazla gurup karşılaştırmalarında Kruskall Wallis H testi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgularda içe dönük dışadönük kişilik özellikleri ile öğrencilerin, paylaşım ihtiyacı tutumları ile zayıf düzeyde pozitif yönlü bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Cinsiyete göre içedönük-dışadönük kişilik özellikleri arasındaki ilişkiye bakıldığında erkek öğrencilerin kız öğrencilere göre daha dışa dönük olduğu tespit edilmiştir. Cinsiyete göre sosyal yetkinlik, paylaşım ihtiyacı alt boyutunda ise anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilmiştir. Kadınların erkeklere göre paylaşım ihtiyacı alt boyutunda daha yüksek düzeyde oldukları saptanmıştır. Sosyal yetkinlik tutum düzeyi yüksek olanların en fazla Whatsapp'ı, paylaşım ihtiyacı tutum düzeyi yüksek olanların ve öğretmenlerle iletişim tutumu yüksek olanların en fazla Instagram'ı, kullandıkları tespit edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre sosyal yetkinlik, paylaşım ihtiyacı ve sosyal izolasyon tutumları ile sosyal medyada günlük geçirilen süre arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Yapılan analizler sonucunda sosyal yetkinlik, paylaşım ihtiyacı ve öğretmenler ile iletişim alt boyutlarında sosyal medyayı ihtiyacı olduğunda bir destek aracı olarak kullananların düzeylerinin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Sosyal izolasyon alt boyutunda ise sosyal medyayı destek amaçlı kullanmayanlarındüzeyinin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.
Olaysal bellek görevi altında ölçülen bilme hissinin olay-ilişkili beyin potansiyelleri üzerindeki etkisi

Bilme hissi, o anda doğru olarak hatırlanamayan bir durumun ileride hatırlanıp hatırlanamayacağına yönelik bir değerlendirmeye dayanan üst-biliş kararlarından biridir. Çalışmada olaysal bellek görevi altında izleme ve denetleme süreçleri sırasında elde edilen olay-ilişkili potansiyellerin hem genlik hem latans değerleri arasındaki ilişkinin gözlenmesi hedeflenmiştir. Bilme hissi performansı olaysal bellek altında ölçülmüş ve bu yanıtların OİP'leri nasıl etkilediği incelenmiştir. Çalışmaya 40 sağlıklı üniversite öğrencisi (29 kadın, 11 erkek) katılmıştır. Katılımcıların yaş ortalaması 21 ,45'tir. Dört aşamadan oluşan OB görevinde 44 kelime çifti uyaran olarak kullanılmıştır. Deneysel görev sırasıyla öğrenme, hatırlama, yanlış hatırlanan uyarıcılara ilişkin bilme hissi değerlendirmesi ve tanıma aşamalarından oluşmuştur. Uyarım, kayıt, depolama ve analiz işlemleri EEG-EP sistemi olan NeuroScan 4.5 kullanılarak gerçekleştirilmiştir. EEG aktivitesi uluslararası 10-20 sistemine göre yerleştirilen 30 elektrot alanından kaydedilmiştir. OİP analizleri düşük ve yüksek bilme hissi değerlendirmeleri ile doğru ve yanlış tanıma performansları için ayrı ayrı hesaplanmıştır. Elde edilen bulgular, bilme hissi değerlendirmesi ile tanıma performansı sırasında oluşan OİP dalga formlarının P200, P300 ve N400 bileşenlerinde farklılık olduğunu göstermiştir. Yüksek bilme hissi kararı için düşük olana kıyasla Fz elektrot yerleşiminde P200 ve P300 genlik değerlerinin farklı olduğu görülmüştür. Bu durum frontal dikkat mekanizması ve bellek kodlama farklılıklarına işaret etmektedir. Bilme hissi kararı aşamasında ölçülen N400, tanıma aşamasında erken ve geç bileşenler olarak ortaya çıkmıştır. Bu farklılığın uyaranın anlamsal bağlamı ile ilişkili olabileceği düşünülmektedir.
Tüketici davranışlarını ve satın-alma eğilimlerini etkileyen faktörler

Günümüzde tüketiciler herhangi bir ürün veya hizmet için satın alma yapacakları zaman karşılarına birçok alternatif çıkmakta ve üretici veya hizmet sağlayıcılar tüketicilerin kendi ürün veya hizmetlerini seçmeleri için birçok pazarlama faaliyeti sunmaktadır. Tüketiciler farkında olarak ya da olmayarak gün içinde binlerce reklama maruz kalmakta, firmalar tüketicilerin bilincinde belli bir yer edilebilmek adına büyük paralar harcamaktadır. Firmalar tüketicilerin satın alma eğilimlerini anlayabilmek adına yaptığı araştırmaların yanında, tüketicinin taleplerine hitap edebilmek adına her gün yeri ürün veya hizmet geliştirmekte, bunlar için uzun mesailer harcamaktadır. Bu tezde tüketici satın alma davranışlarını etkileyen faktörler ve iktisat biliminde insanların rasyonel davranış sergilediği yaklamı üzerine durulmuştur. Tüketici istek ve arzularını yerine getirebilmek için sadece rasyonel kararlar almamakta, birçok faktör satın alma eğilimini değiştirmektedir. Satın almanın gerçekleştirdiği duygu durumu, bulunduğu sosyal çevre, gelir düzeyi gibi birçok etmen davranışlarını etkilemekte ve tüketici çoğu durumda bunun farkında olmamaktadır. Bu tezde, detaylı olarak tüketici davranışlarını etkileyen faktörler incelenmiş ve davranışşal iktisatın doğuşuna neden olan sebepler değerlendirilmiştir.
Baba katılımı ve annelik bekçiliği davranışının algılanan baba kabul-reddi ile ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışma, baba katılımı ve annelik bekçiliği davranışının lise öğrencilerinin algıladığı baba kabul ve reddi arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamıştır. Araştırmada 264 baba ve lise öğrencisi çifti ile anket çalışması yürütülmüştür. Katılımcılara 'Demografik Bilgi Formu, Annelik Bekçiliği Ölçeği, Baba Katılımı Ölçeği ve Ebeveyn Kabul-Red/Kontrol Kısa Formu: Baba' uygulanmıştır. Araştırmada veri analizleri, ilişkisel tarama modeli benimsenerek yapılmıştır. Bulgulara göre, cinsiyet, sınıf, çocuk yaşı ve çocuk sayısı değişkenleri bakımından algılanan baba kabul ve reddi alt boyutlarının anlamlı düzeyde farklılaştığı saptanmıştır. Ayrıca, ebeveyn eğitim düzeyi bakımından annelik bekçiliği puanlarının anlamlı düzeyde farklılık gösterdiği bulunmuştur. Korelasyon ve regresyon bulguları doğrultusunda, annelik bekçiliği ve baba katılımı arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. Ergenlerin algıladığı baba kabul-red/kontrol boyutları ile baba katılımı arasında negatif yönlü ve anlamlı ilişki bulunmuş olup; baba katılımının düşük oluşunun ergenlerin algıladığı baba reddini kontrol alt boyutu dışında tüm alt boyutlarıyla anlamlı düzeyde yordadığı bulunmuştur. Araştırmada elde edilen bulguların, kritik bir gelişim evresi olan ergenlik döneminde aile işlevlerinin ebeveyn ile ilişkiler bağlamında ele alınmasıyla olası problemler hakkında etkin müdahalelerin yapılandırılması bakımından katkı sağlayabileceği düşünülmektedir.
Çözüm odaklı kısa süreli yaklaşıma dayalı bir müdahale programınn ergenlerde risk alma davranışına etkisi

Bu çalışmada, 'Çözüm Odaklı Kısa Süreli Yaklaşıma Dayalı Bir Müdahale Programı'nın, ergenlerin risk alma davranışına etkisi incelenmiştir. Bu araştırmada, ergenlerin olumsuz riskli davranışlar sergilemelerini azaltmaya yönelik bir müdahale programı hazırlanarak, bu programın etkiliğini belirlemeyi amaçlayan, deney-kontrol gruplu, ön-test, son-test ve izleme ölçümlü deneysel bir desen kullanılmıştır. Araştırmaya katılacak denekleri belirlemek amacıyla, 2012- 2013 eğitim-öğretim yılı ikinci döneminde İstanbul'da özel bir dershaneye devam eden toplam 551 sekizinci sınıf öğrencisine Ergenlerde Risk Alma Ölçeği (Kıran, 2002) uygulanmıştır. Ergen Risk Alma ölçeği ön-test ölçümlerinden elde edilen puanlar yüksekten düşüğe doğru sıralanmış ve yüksek puan alan 70 öğrenci arasından uygun örnekleme yöntemiyle seçilen denekler deney ve kontrol gruplarından birine yine seçkisiz olarak atanmıştır. Hem deney hem de kontrol grubunda 5'i kız, 6'sı erkek olmak üzere 11'er öğrenci yer almıştır. Deney grubunda yer alan öğrencilere araştırmacı tarafından hazırlanan 6 oturumluk çözüm odaklı kısa süreli yaklaşıma dayalı bir müdahale programı uygulanmıştır. Kontrol grubunda bulunan öğrencilere ise herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Ergenlerde Risk Alma Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmanın bağımlı değişkenini, katılımcıların Ergenlerde Risk Alma Ölçeği'nden elde ettikleri puanlar, bağımsız değişkenini ise Çözüm Odaklı Kısa Süreli Yaklaşıma Dayalı Müdahale Programı oluşturmaktadır. Araştırmada kullanılan ölçme aracı oturumların başlamasından 2 hafta önce ön-test ölçümü olarak; oturumlardan iki hafta sonra son-test ölçümü olarak; son-test ölçümlerinden 2 ay sonra ise deneysel işlemin kalıcılığını belirlemek amacıyla izleme ölçümü olarak, deney ve kontrol gruplarındaki deneklere tekrar uygulanmıştır. Bu ölçümlerden elde edilen verilerin analizinde, ölçüm ve gruplar arasında anlamlı bir farkın olup olmadığını belirlemek için; Tek Faktör Üzerinde Tekrarlı Ölçümler İçin İki Faktörlü Varyans Analizi Tekniği kullanılmıştır. Veriler SPSS 17.0 paket programıyla analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular, Çözüm Odaklı Kısa Süreli Yaklaşıma Dayalı Bir Müdahale Programı'nın deney grubundaki katılımcıların risk alma düzeylerini düşürdüğünü ve bu durumun izleme ölçümlerinde de devam ettiğini ortaya koymuştur. Kontrol grubunda bulunan katılımcıların risk alma ön-test, son-test ve izleme testi ölçümlerinden elde ettikleri puanlar arasında ise anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür.
Madde kullanım bozukluğu tedavisi alan hastalarda dürtüsellik ve duygu düzenleme güçlüğü arasındaki ilişki

Bu çalışmada madde kullanım bozukluğu tedavisi alan hastalarda dürtüsellik ve duygu düzenleme güçlüğü arasındaki ilişkinin incelenmesi ve değerlendirilmesi amaçlanmıştır. İlişkilere dair değerlendirme, yatarak tedavi gören madde kullanım bozukluğu olan bireyler ile psikolojik olarak sağlıklı kontrol grubu karşılaştırılarak yapılmıştır. Araştırmanın örneklem evreni, İstanbul Balıklı Rum Hastanesinde yatarak tedavi gören 62 madde kullanım bozukluğu tanısı alan gönüllü katılımcı ile cinsiyet, yaş ve eğitim açısından eşleştirilmiş 62 sağlıklı gönüllü katılımcı ile oluşturulmuştur. Araştırmada elde edilen veriler öz bildirim ölçekleri olan Barratt Dürtüsellik Ölçeği- 11 ve Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin değerlendirilmesinde; tanımlayıcı istatistiksel metotların yanı sıra nicel verilerin karşılaştırılmasında normal dağılım gösteren değişkenlerin iki grup karşılaştırmalarında Student's t-test, normal dağılım göstermeyen değişkenlerin iki grup karşılaştırmalarında Mann Whitney U test kullanıldı. Nitel verilerin karşılaştırılmasında Pearson ki-kare test, Fisher Freeman Halton test değişkenler arası ilişkilerin değerlendirilmesinde Spearman korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda madde kullanım bozukluğu ile dürtüsellik ile ilişki tespit edilmiştir. Duygu düzenleme güçlüğü olan bireylerin madde kullanım bozukluğu gösterme eğilimleri saptanmıştır. Dürtüsellik ve duygu düzenleme güçlüğü arasında da pozitif yönlü korelasyon tespit edilmiştir.
Aile sosyal örüntülerinin ergenin okuldaki popülerlik düzeyine etkisi

Ergenin sosyal gelişimi üzerinde etkisi olan faktörlerin başında aile gelmektedir. Bu çalışmanın amacı ergenin sosyal gelişimi ve okuldaki popülerliği ile aile sosyal örüntülerinin arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Bu amaçla 12-15 yaş arası 178 ergen ve ailelerine envanterler uygulanmıştır. Ergenlerin okuldaki popülerliğini ölçmek amacıyla sosyometrinin sayısallaştırılmış hali kullanılmıştır. Bu test sonucunda ergenlerin okuldaki popülerliği belirlenmiş ve her öğrenci için bir puan ortaya çıkmıştır. Ailelerin sosyal örüntülerini belirlemek amacıyla 'Aile Değerlendirme Ölçeği' kullanılmıştır. Uygulanan testlerin sonuçları istatistiksel olarak incelendiğinde popülerlik düzeyi ile Aile Değerlendirme Ölçeği'nin alt ölçekleri olan roller, duygusal tepki verebilme, gereken ilgiyi gösterme ile popülerlik arasında pozitif yönde; aile değerlendirme ölçeği toplam puanı ile ile popülerlik arasında negatif yönde bir korelasyon bulunmuştur. Yapılan T-testi sonucunda da Aile Değerlendirme Ölçeği alt boyutlarından gereken ilgiyi gösterme ve davranış kontrolü ile cinsiyet arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Çalışmada ortaya çıkan bulgular yararlılıkları ve sınırlılıkları göz önünde bulundurularak tartışılmıştır.
Bazı psikosomatik hasta gruplarının aleksitimi açısından araştırılması

Sifneos tarafından 1972 yılında ortaya atılan aleksitimi terimi duyguları tanıma ve tanımlamadaki zorluk, düşlem yaşamında kısırlık, somut ve stereotipik algılama, işevuruk düşünce tarzı gibi özellikleri açıklamaktadır. Bu özelliklerin psikosomatik hastalıkların tanımlanmasında ve tedavisinde önemli sorunlardan biri olduğu belirtilmektedir. Bu çalışmada normaller ile bazı psikosomatik hasta gruplarında Rorschach Testi ve TAS, SSPS-R, Irvine MMPI-AS özbildirim ölçekleri kullanılarak aleksitimik özelliklerin incelenmesi, yaş, cinsiyet, eğitim ve medeni durum gibi faktörlerin bu özellikler üzerine etkisinin araştırılması ve kullanılan Rorschach Testi ile diğer özbildirim ölçeklerine deneklerce verilen yanıtların testlere göre karşılaştırılması amaçlanmıştır. Bu amaca yönelik olarak 1990- 1992 yılları arasında Romotoid artrit, sırt ağrısı, peptik ülser ve ülseratif kolit, hipertansiyon, nörodermatit ve psoriasis hastaları ile normallerden oluşan 284 denekle bu çalışma yürütülmüştür. Denek grupları Rorschach Testinin 7 aleksitimi değişkeni ve 3 özbildirim testi skorları eğitim, yaş ve cinsiyet değişkenlerinden etkileşimsiz covariant olarak kabul edilerek covariance testi ile test edilmişlerdir. L Grup varyanslarımn homojenliği Bsrttlet ile test edilmiştir. Eğitim, yaş ve cinsiyet faktörlerinin covariate etkisinin önemli olup olmadığına bakılmış, buna göre de denek grupları arasındaki farkın önemi araştırılmıştır. Sonra yapılan Newman Keuls Çoklu Karşılaştırma Testi ile farklılık gösteren gruplar bulunmuştur. İlgili literatür çalışmaları ve bulgular karşılaştırılarak tartışılmıştır. Sonuçta Rorschach Testi klinik uygulamada hasta gruplarının ayırdedilmesinde aleksitimik özelliklerin incelenmesine olanak sağlayan testlerden birisi olarak önerilebilir. TAS ölçeği aleksitimik özelliklerdeki farklılıkları ayırdedebilmektedir. SSPS-R denek gruplarında aleksitimik özelliklerin belirlenmesi konusunda bir katkı sağlamamaktadır. Irvine MMPI-AS Testi aleksitimik özelliklerin belirlenmesi açısından katkı sağlamamakta, ayrıca eğitim faktöründen etkilenmektedir.
Ergenlerde pozitif psikoloji eğitiminin yaşam doyumu ve kimlik gelişimi üzerine etkileri

Bu çalışma Kişisel Gelişim adıyla bilinen Pozitif Psikoloji'ye dayalı eğitimlerin ergenlerin yaşam doyumuna ve kimlik gelişimine olan katkısını görmektir. 3 aylık çalışma öncesinde ve sonrasında öğrencilere ve eğitimi almamış arkadaşlarına verilerek karşılaştırma sağlanmıştır. Çalışmaya katılacak 25 öğrencinin bir kısmı bazı sebeplerden dolayı eğitimlerine devam edememişlerdir. Veriler araştırmacı tarafından üretilmiş olan sosyodemografik verin formu ile, Huebner'in geliştirdiği Yaşam Doyumu Ölçeği ile Luckyx'in geliştirdiği Kimlik Gelişiminin Boyutları Ölçekleri verilmiştir. Öğrencilerin yaşları 16-17 arasında değişmektedir. Çalışmada karşılaştırmalar için pair-t testi uygulanmıştır. Sonuçlara göre anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Ancak Kimlik Gelişimi'nin boyutları ölçeğinin bazı alt kategorilerinde çalışma öncesine göre eğitim almış grupta artış gözlemlenmiştir. Bir sonraki araştırmada örneklemin daha fazla sayıda tutulması ve eğitimin daha uzun tutulması anlamlı bir sonuç çıkabilme ihtimalini arttırmasından dolayı önerilir.
Psikolojik sağkalım: Yoğun duygu yüklü yaşam olaylarına tanıklık etme ve maruz kalma ile poliste gelişen travmatizasyon

Bu araştırmanın temel amacı, polisin mesleği gereği tanıklık ettiği, maruz kaldığı ve agresör olarak rol aldığı yoğun duygu yüklü yaşam olaylarının yarattığı travmatik etki ve bunlarla başa çıkma yollarının araştırılmasıdır. Bu amaçla, polislere, polislerin deneyimleyebileceği travmatik olayların bir listesi verilmiş, deneyimledikleri ve kendilerini en çok rahatsız eden olayları belirlemeleri ardından da Travma Sonrası Stres Bozukluğu Ölçeği ile Başa Çıkma Tarzları Ölçeğini doldurmaları istenmiştir. Elde edilen bulgular ile korelasyon, kısmi korelasyon ve varyans analizleri yapılmış ve sonucunda da polislerin deneyimledikleri travmatik olaylarda travma sonrası stres belirtileri puanlarının artış gösterdiği ve bu olayların yarattığı travmatizasyonla daha çok kaderci tarzda başa çıktıkları anlaşılmıştır.. Diğer yandan polislerde problem odaklı başa çıkma ile kaçınarak/uzaklaşarak başa çıkma arasında oldukça yüksek korelasyon olduğu gözlenmiştir.
Yaşlı bireylerde kişilik özellikleri başarılı yaşlanma ve ego bütünlüğünün psikolojik uyum üzerindeki etkisi

Bu yapılan araştırmada yaşlılarda kişilik özellikleri, başarılı yaşlanma ve ego bütünlüğünün psikolojik uyum ile aralarındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada ilişkisel tarama modeli kullanılmış olup ölçeklerin uygulandığı araştırma grubu 50-95 yaş aralığında Osmaniye ilinde yaşayan bireylerden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırma grubuna Kişisel Bilgi Formu, Hızlı Büyük Beşli Kişilik Testi, Başarılı Yaşlanma Ölçeği, Ego Bütünlüğü ve Umutsuzluk Ölçeği, psikolojik uyumu ölçmek amacıyla Yaşam Doyumu Ölçeği ve Depresyon Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen verilerin analiz edilmesi sırasında AMOS 22 ve SPSS 23 paket programı kullanılmıştır. Verilerin analizi noktasında değişkenler arasındaki ilişkiyi test etmek amacıyla Pearson Momentler Çarpım korelasyon Katsayısı, bağımsız değişkenlerin bağımlı değişken üzerindeki yordayıcı etkilerini belirlemek amacıyla hiyerarşik regresyon analizinden faydalanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre yaşam doyumu ve depresyonun bağımsız değişkenler ile aralarındaki ilişkinin anlamlı olduğu görülmüştür. Hiyerarşik regresyon analizi sonucunda cinsiyet değişkeninin yaşam doyumunu anlamlı bir şekilde yordamadığı ancak depresyonu anlamlı bir şekilde yordadığı görülmüştür. Ayrıca başarılı yaşlanma duygusal denge, deneyime açıklık ve ego bütünlüğünün yaşam doyumunu; sağlıklı yaşlanma, dışa dönüklük, duygusal denge, deneyime açıklık ve ego bütünlüğünün depresyonu anlamlı bir şekilde yordadığı bulguları elde edilmiştir.
Bilinç bozukluğu hastalarında transcranial direct current stimulation nın etkisi

Kronik bilinç bozuklukları hasta bakımının aile ve sağlık sistemine getirdiği yük ve toplum sağlığı açısından ciddi etkileri olan bir durumdur. Son yıllarda transcranial direct current stimulation tekniği bu alanda önerilmiş ve umut verici az sayıda çalışma bildirilmiştir. Ancak nörofizyolojik ve nörogörüntüleme yöntemleri ile desteklenen çalışma sayısı kısıtlıdır. Bu durum hemdüzelmeyi objektif kriterler çerçevesinde gösterebilmek hem de altta yatanfizyopatolojik mekanizmaların anlaşılması bakımından güçlük oluşturmaktadır. Bu çalışmada tDCS'nin kronik bilinç bozukluğuna etkisininin klinik, QEEG ve fMRGile değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya Medipol Mega Hastaneleri Yoğun Bakım Ünitesinde yatmakta olan hipoksik ensefelopati tanılı 9 hasta dahiledilmiştir. 10 seans sol anodal dorsolateral prefrontal korteks üzerine 20 dakika, 2 mA tDCS uygulaması öncesi ve sonrası spontan EEG çekilmiş olup, dinlenim durumu fMRG uygulanmıştır. Analizde ise güç spektrumlarına bakılmış, klinik durumu JFK koma iyileşme skalası- revize edilmiş ile değerlendirilmiştir. Güç spektrumunda; Delta (1-3. 5 Hz), teta (4-8 Hz), alfa (8-13Hz), beta (15- 30 Hz), frekans aralıklarına bakılmıştır. Sonuçta tDCS uygulama sonrası genel olarak ölçülen tüm frekanslarda alfa ve beta yoğunluklu genel bir artış bulunurken, delta ve teta aktivitesi ile jfk koma skalası görsel ve işitsel alt skalalardafrontal başta olmak üzere tüm lokasyonlarda anlamlı korelasyon bulunmuştur. fMRGdeğerlerinde ise anlamlı bir fark bulunamamıştır.
Higher order factor structure of emotion regulation and adaptation of affective style questionnaire

Duygu düzenleme alanyazında önemli olan ve yaygın olarak incelenen bir kavramdır. Duygu düzenlemeyi değerlendirmek için çeşitli yöntemler geliştirilmiştir. Duygu düzenleme ölçme teknikleri arasında sıklıkla kullanılan yöntemlerden biri öz-bildirim ölçeklerdir. Bu çalışmada, altta yatan bir üst faktör yapısının olup olmadığını test etmek için Duygu Düzenleme Ölçeği, Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği ve Duygusal İşleyiş Biçimi Ölçeği birlikte kullanılmıştır. Ayrıca, bu çalışmanın bir diğer amacı Duygusal İşleyiş Biçimi Ölçeği'ni Türk kültürüne uyarlamaktır. Yaşları 18 ile 65 arasında değişen toplam 622 birey (M=28.46, SD=9.36) çalışmaya katılmıştır. Duygusal İşleyiş Biçimi Ölçeği için yapılan Doğrulayıcı Faktör Analizi sonuçlarına göre önerilen üç-faktörlü model verilerle kabul edilebilir bir uyum göstermiştir. Geçerlik ve güvenirlik analiz sonuçları da Hofmann ve Kashdan'ın (2010) orijinal çalışmalarındaki bulguları desteklemektedir. Duygu düzenlemenin üst faktör yapısını keşfetmek içinse Açıklayıcı Doğrulayıcı Faktör Analizi kullanılmış ve üç faktörlü bir yapı elde etmek hedeflenmiştir. Sonuçlar en iyi çözüme beş faktörlü bir yapıyla ulaşıldığını göstermiştir. Duygu düzenlemenin üst faktör yapısını oluşturan beş boyut şu şekilde isimlendirilmiştir: Duyguları Gizleme, Öz-Odaklı, Bakış Açısını Değiştirme, Esneklik, Başkaları-Odaklı. İlgili alanyazın ışığında bütün bulgular tartışılmıştır.
Okul öncesi dönemdeki çocuklarda ebeveynlik davranışları, duygu sosyalleştirme, hazzı geciktirme, sosyal yeterlilik ve yaratıcılık arasındaki ilişkiler

Bu araştırmada okul öncesi dönemdeki çocuklarda ebeveynlik davranışları, duygu sosyalleştirme, hazzı geciktirme, sosyal yeterlilik ve yaratıcılığın arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Duygu sosyalleştirme, çocuklar kaygı, korku, üzüntü gibi olumsuz duygular deneyimlediklerinde ebeveynlerin bu duygulara verdikleri tepkiler ve çocuklarıyla kurdukları iletişim olarak tanımlanmaktadır. Ebeveynin duygu sosyalleştirmesinin çocuğun duygu düzenlemesi ve sosyal yetkinliği üzerinde etkileri olduğu görülmektedir. Benzer şekilde ebeveyn çocuk arasındaki etkileşim çocuğun yaratıcılığı üzerinde de bazı etkileri bulunmaktadır. Bu nedenle, bu araştırmada ebeveynlik davranışlarının yaratıcılık üzerindeki etkisi incelenmiştir. Ülkemizde ebeveynin duygu sosyalleştirmesinin çocuklar üzerindeki etkileri oldukça yeni bir araştırma alanıdır. Öte yandan, ebeveynlik ve yaratıcılık arasındaki ilişki ülkemizde çalışılmamıştır. Araştırmanın örneklemini 4-5 yaşlarında okul öncesi dönemdeki 170 çocuktan, bu çocukların annelerinden ve öğretmenlerinden oluşturulacaktır. Çocukların duygu düzenleme becerileri hazzı geciktirme görevi ile, yaratıcılıkları ise belirli bir nesne için farklı kullanımlar bulma görevi ile ölçülmüştür. Duygu sosyalleştirme, ebeveynlik davranışları annelere ulaştırılan ölçekler yoluyla, sosyal yeterlilik ise öğretmenlere verilen ölçekle değerlendirilmiştir. Araştırma bulguları yaratıcılık ile duygu sosyalleştirme, ebeveynlik davranışları ve sosyal yeterliliğin bazı alt boyutları arasında ilişki olduğuna işaret etmektedir. Öte yandan, hazzı geciktirme ve yaratıcılık ilişkili bulunmuştur. Hazzı geciktirme ve yaratıcılık arasında esnekliğin aracı değişken olduğu görülmüştür. Bu inceleme ile ortaya çıkan bulguların, ebeveyn-çocuk ilişkisinin niteliğinin önemine vurgu yaparak ebeveynlere yönelik eğitimlere ve çocuk gelişimine yönelik müdahale programlarına öncülük etmesi hedeflenmektedir.