turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ekolojik tekinsizlik: Sosyo-kültürel bağlamda çöp ve katı atık sorunu

Günümüzde çöp ve evsel katı atıklarımız bilinçsiz ve aşırı tüketimin de katkısıyla önemli bir çevre sorunu haline gelmiştir. Modern dünyada çöplerimizi her ne kadar görünmez kılmaya çalışsak da gün geçtikçe daha da büyüyen çöpler bizleri tehdit etmeye devam etmektedir. Çöplerimiz hem bu yönüyle bir yıkımı işaret ederken hem de bir yeniden doğuşu da göstermektedir. Kapitalist ekonomik sistem ve neo-liberal yaşam tarzı bir taraftan zengin kesimlerin çöpten olabildiğince uzaklaşmasına neden olurken, bir taraftan da geri dönüşüm sektörü tarafından da bir zenginleşme kaynağı haline gelmiştir. Bunun yanı sıra, yoksullar hem yaşam alanları olarak çöpe yakın yerlerde ikamet etmek, hem de çöpü satarak ya da doğrudan çöpten beslenerek geçinmek durumunda bırakılmışlardır. Çöpün kendine özgü karışıklığı onu tekinsiz bir hale getirmektedir. Bu bakımdan onu 'ekolojik tekinsizlik' olarak nitelemek doğru bir yaklaşım olacaktır. Tez çalışması kapsamında Ankara Üniversitesi ve Bilkent Üniversitesi öğrencilerinin çöp ve atıklarla olan ilişkilerinin nasıl bir süreç izlediği yüz yüze görüşme tekniği kullanılarak anlaşılmaya çalışılmıştır. Farklı soyo-kültürel çevrelerden gelen ve farklı gelir düzeylerine sahip rastgele bölümlerden seçilmiş her bir üniversiteden 25'er, toplam olarak 50 öğrenci ile görüşülüp bir sonuca ulaşılmıştır.
Türkiye'den beyin göçü

öz Bu çalışmanın konusu yurt dışına göç hareketlerinin önemli bir kısmını oluşturan beyin göçüdür. Araştırmamızda beyin göçünün tarihçesi, tanımlar, teorik, yaklaşım, az gelişmiş, gelişmekte olan ve gelişmiş ülkeler açısından önemi incelenmiştir. Beyin göçünün; sosyal, kültürel ve ekonomik açıdan toplumlar üzerinde doğurduğu pozitif ve negatif etkiler de araştırmanın üzerinde durduğu konular arasında gelmektedir. Türkiye'nin beyin göçünden nasıl etkilendiği ve ortaya çıkan olumsuz sonuçlar ise araştırmanın üçüncü bölümünde yer almaktadır. Türkiye'nin beyin göçünden olumsuz etkilenen bir ülke konumunda olduğu ve bu durumun tersine çevrilebileceği; ancak beyin göçüne karşı yerleşmiş düşünce ve önlemlerin dışına çıkılarak radikal değişiklerle Kamu Yönetimsel önlemlerin alınması gerektiği düşüncesi bu çalışmanın tezini oluşturmaktadır.
The Impact of the European Union on the modern nation-state

Bu çalışma, Avrupa'daki modern ulus devlette, Avrupa birleşme süreci sonucunda meydana gelen değişimleri incelemiştir. Avrupa tarihinde bir dönüm noktası modern ulus devletin temelini oluşturan Vestfalya Antlaşması ise, bir diğer dönüm noktası da Avrupa birleşme surecinin gerçekleştirilmesidir. Bu çalışma, ulus devlet üzerindeki değişimleri incelerken, egemenlik kavramını esas alacaktır. Avrupa Birliği'nin modern ulus devlet üzerindeki etkisi, hem birleşme süreci, hem de bölgesel farklılıkları giderme yolundaki çabalar çerçevesinde incelenmiştir. Bir diğer amaç ise, bu değişimleri küreselleşme platformunda ele almaya çalışmak olmuştur.
Siyasal gerçekliği anlamada analiz aracı olarak sınıf: Tarihsel maddeci bir değerlendirme

Bu tezin konusunu Marx'ın diyalektik materyalizm ile ortaya koyduğu genel toplum çözümlemesinin değerini açıklamak, toplumumuzun gerçekte nasıl işlediğini ve onun tamamen başka bir şeye dönüşme potansiyelini, gösteren bir araç olarak Marksizmin analizi oluşturmaktadır. Toplumsal yaşamın her alanının özellikle sınıf, siyaset, devlet, ideoloji gibi birçok merkezi temanın ve bu temaların arkasında sürüklediği kavramsal yükün incelenmesinde katkıları olan güçlü bir kuramsal yaklaşım sunan Marx'ın öncüsü olduğu tarihsel materyalizmin analizi bu çalışmada önemli bir rol oynamaktadır. Bunlardan neredeyse merkezi bir öneme sahip sınıf, toplumda var olan toplumsal ilişkiler sistemini anlatan dolayısıyla toplum ile ilgili analizler yapılabilmesine olanak sağlayan bir kavram olarak ele alınmakta, sınıf kavramının tüm uğrakları izlenerek toplumsal hayattaki yerinin vazgeçilmezliği vurgulanmaktadır. Marx'ın 'artık değer', 'yabancılaşma', 'özgürlük', 'emek gücü' gibi diğer anahtar kavramları tıpkı 'sınıf' kavramında olduğu gibi toplumsal gerçekliğin bir görünümünü ifade eden kavramlar olduğu bu çalışmada ortaya konulan bir diğer olmakla birlikte Marx'ın bu kavramlara yüklediği anlamların tam olarak ne olduğu, Marx'ın temel düşüncesini nasıl yansıttığı Marx'ın eserlerinde bunları nasıl kullandığı bu tezde açımlanan bir diğer konudur. Sınıf, sınıfsal çıkarlar, sınıf mücadelesi gibi Marx'ın insanların toplumdaki rolünü soruştururken istifade ettiği temel kategorilerin yalnızca bir dizi tarihsel bir durum ve gelişmenin değil aynı zamanda tarihsel süreç içerinde ortaya çıkan toplumsal, iktisadi, siyasi fikirlerin açıklanması açısından ve toplumsal değişim sürecini aydınlatması açısından önemli bir rol oynadığı vurgulanmaktadır. Bu tezin bir diğer amacı siyasalı tanımlamanın bir aracı olarak sınıf kavramını, Marx'ın kendi sistemi içerisindeki temel öğeler ile birlikte, eksenini siyasetin oluşturduğu tutarlı bir bütünlüğe oturtmaktır. Bu tutarlı bütünlük içerisinde sınıf çatışması, sınıf çelişkisi ve siyasal örgütlenmenin merkezi iktidarı olan 'devlet'i tüm etkinlikleri ile anlamlı bir biçimde ilişkilendirmektir. Bu bağlamda sınıfın reddi çerçevesinde temellenmiş olan ve sınıfın modası geçmişş ve işlevsiz bir kavram olduğunu savunan post-Marksizm gibi yaklaşımların aksine sınıfın toplumsal yapıyı analiz ederken ne denli vazgeçilmez bir kavram olduğu üzerinde durulmaktadır.
Uluslararası karayolu esya taşımacılığında filo yönetimi ve bır uygulama

Uluslararasi Karayolu Esya Tasimaciliginda Filo Yönetimi ve Bir Uygulama baslikli çalismanin amaci, lojistik sektörü içerisinde yer alan bir isletmeörnegi üzerinde filo operasyonlarinin incelenmesi ile profesyonellik ve hizmet kalitesi hakkinda incelemeler yapmaktir. Tezin baslangiç niteligi tasiyan birinci bölümünde lojistigin tanimi yapilarak, bir lojistik isletmesinin organizasyon yapisi ve temel faaliyet alanlari üzerinde durulmustur. Çalismanin daha sonraki asamasinda, filo bölümünün isletme içerisindeki yerikapsaminda operasyon, dispozisyon ve araç takip alt birimleri incelenmistir. Ayrica, filo bölümünün diger isletme bölümleri ile ilişkileri ele alinmistir. Filo bölümününoperasyon süreci ve sefer planlamasi, sefer öncesi-sefer-sefer sonrasi asamalari ile birlikte analiz edilmistir. Güvenli bir tasima planlamasinin yapilmasi, sürücülerin görev ve sorumluluklari çerçevesinde olasi risk, kaza ve zararlarin önlenmesinin önemi belirtilmistir. Karayolu esya tasimaciliginda gerekli olan belgeler deçalismaya dahil edilmis ve tasima sözlesmesi örnekleri verilmistir. Filo maliyetleriincelenmis ve araç filolarinin yenilenmesinde dikkat edilen noktalar hakkinda bilgi verilmistir. Çalismanin uygulama bölümünde ise, uluslararasi karayolu esya tasimaciligiile ilgili olarak örnek bir lojistik isletmesi organizasyon yapisi ve filo bölümüfaaliyetleri arastirilmis, tezin teorik kismi ile uygulama kismi arasinda bir bütünlükolusturulmasi amaçlanmistir. Isletme filo yönetimi uygulamalari ve tasimalarindakullandigi uluslararasi güzergahlar ve maliyetleri örnekler üzerinde analiz edilerek bir değerlendirme yapilmistir. Ayrica kamu yönetimi tarafindan getirilen düzenlemelerin uluslararasi karayolu esya tasimaciligi ve filo yönetimine olasietkileri çalisma kapsaminda ele alinmistir.
AB sürecinde yerel yönetimler reformu ve mülki idare - yerel yönetim ilişkileri

Türkiye, Kophenag Siyasi Kriterleri'ni yerine getirdiği ve diğer aday ülkelerden farksız olarak AB adayı kabul edildiği 1999 yılındaki Helsinki Zirvesi'nden sonra hızlı bir reform sürecine girmiştir. Yıllarca konuşulan ve üzerinde hazırlık yapılan yerel yönetimler reformu da AB sürecinin cesareti ve şevkiyle çıkarılmıştır. Bu değişim ve reform süreci yerel yönetimlere önemli özerklik ve yetkiler vermiştir. Ancak reformun kısa uygulaması sonucunda, reformun gerekli olduğuna inananlar dahi reformun eksikliklerine eleştirilerini yöneltmekten kendilerini alamamışlardır. Çünkü mahalli idareler yeterli ve kalifiye işgücüne sahip değildir. Bu nedenle mahalli idarelere verilecek özerklik ile idari vesayet arasında ince bir denge kurulması, yerel otoritelerin iş ve işlemlerinin etkili bir şekilde denetlenmesi gerekmektedir. Eksiklikleri ve boşlukları olmasına rağmen yerel yönetimler reformuyla önemli bir adım atılmış ve mahalli idare sistemi tekrar sorgulanmıştır. Yerel yönetimler ile mülki idare arasındaki ilişkiler idari vesayet ve yerel özerklik şartları bağlamında önemli şekilde değiştirilmiştir. Mahalli idareler reformu sayesinde, AB'ye üyelik sürecinde, uyum ve intibakın en kolay olacağı alanlardan biri olması yönünde önemli bir gayret sarf edilmiştir. Reform süreci, merkeziyetçilik ve yerellik ilkeleri ile idari vesayet ve özerk yerel yönetim ilkelerini farklı açılardan değerlendirilme ihtiyacını ortaya çıkartmıştır.
Türkiye'de devlet ve birey ilişkilerinin dönüşümünde kamu denetçiliği kurumunun rolü

Milli kamu hizmetlerinin yerine getirilmesi görevini üstlenen en güçlü ve yegane yapı olan devlet, başta teknoloji olmak üzere küresel ölçekte yaşanan diğer gelişmelere bağlı olarak gittikçe karmaşıklaşmış, büyümüş ve kamusal hayatın hassas alanlarına daha fazla müdahale eder hale gelmiştir. Bu aşırı büyüme ve karmaşık yapı, devletin, yurttaşların istek ve eğilimlerine karşı duyarlı bir mekanizma olma özelliğini yitirmesine neden olmuştur. Bu durum devlet ve yurttaş ilişkilerinde birçok farklı sorunların meydana gelmesine sebebiyet vererek mevcut sorunların çözülmesi ve devlet gücünün bireyler karşısında sınırlandırılması için yurttaşları farklı arayışlara itmiştir. Bu arayışlar, dikkatleri varlık nedeni yurttaşların temel hak ve özgürlüklerini devlete karşı korumak olan ombudsmanlık sistemine yöneltmiştir. Devlet ve birey ilişkilerinde yeni bir evreyi simgeleyen bu kurum, bu özelliği sayesinde dünyanın birçok ülkesinde hızla yayılmaya başlamıştır. Ombudsmanlık sisteminin Türkiye'deki tarihsel gelişimi 1970'li yıllara kadar uzanmaktadır. Bu kurumun Türkiye'de kurulabilmesi için Anayasal değişiklik öngörülmüş ve 2010 yılında yapılan Anayasa değişikliği ve 2012 yılında çıkarılan Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu ile yürürlüğe girmiştir. Bu çalışmada ombudsmanlık kurumunun tarihsel gelişimi ve dünyada uygulanan farklı modelleri tartışıldıktan sonra bu kurumun kurulmasıyla beraber devlet ve birey ilişkilerinin gelişimine yönelik yaptığı katkılara değinilmiştir.
Örgütlenme ilkeleri ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin örgüt yapısı ve sorumlulukları

Örgüt ve örgütlenme kavramları, toplumsal ve bireysel ihtiyaçların zaman içindeki değişimi ve gelişiminin de etkisiyle geçmişşten bu yana artan bir önem kazanmıştır. Sanayi devrimi ve toplumlarda endüstrileşme sürecinin hız kazanması örgüt ve organizasyon sorunlarım da beraberinde getirmiştir. İşletme hayatında ve sosyal yapıda oluşan değişimler yönetimi doğrudan etkilediğinden yeni dönemler daha karmaşık yapılan ve bunun sonucunda da örgütlenmede yem arayışları doğurmuştur. Çalışmanın amacı, insan hayatında önemli bir rolü olan örgüt kavramının ve örgütlenme ilkelerinin tanımlanması ve İstanbul Büyukşehir Belediyesi'nin örgüt yapısının bu çerçevede incelenerek sorunlarının tespit edilmesidir. Bu çalışmada, ilişkiler sisteminden oluşan kent yönetimleri de birer işletme olarak ele alınmış ve örgüt yapılan incelenmiştir. Farklı ülkelerdeki örgütlenme yapılan da göz önünde bulundurularak İstanbul Büyukşehir Belediyesi'nin mevcut yapılanması ortaya koyulmuş ve örgüt sorunlarına değinilmiştir. İstanbul Büyukşehir Belediyesi'nin mevcut örgüt yapısı, örgütlenme ilkeleri açısından değerlendirildiğinde, bu ilkelerin bir kısmının kurum için geçerli olduğu bir lasmının sadece teoride geçerliğini koruduğu; pratikte ise uygulanmadığı görülmektedir. İstanbul gibi dünya ölçeğindeki bir metropolün yönetilmesinden sorumlu olan İstanbul Büyukşehir Belediyesi için; günün koşullan, kentin sosyo-ekonomik yapısı ve taşıdığı önem ve bunlar gibi birçok etken göz önünde bulundurularak uzman kadrolarca örgütlenme şemalarının oluşturulup, bunlar içerisinden optimum faydayı sağlayacak olan seçilmelidir. Seçilen şemanın, hayalın dinamik koşullarına bağlı olarak geüşmeye ve değişmeye açık bir yapısının olması da şarttır. vı
Yönetimde yeniden yapılanma ve bağımsız idari otoriteler

İnsanlık tarihinin belli bir döneminde ortaya çıkan devlet kuramı yine beli koşullara bağlı olarak değişime uğramıştır. Devletin rolü ve işlevi konusunda yaşanan son değişim bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Özellikle 1970'lerde yaşanan gelişmeler bu değişim ipuçlarını vermektedir. Son çeyrek yüzyıllık zaman içerisinde gelişen teknolojik, küreselleşme olgusu, yeni sağ siyasaların iktidara egemen olan görüşleri, uluslararası alanda sermayenin hareketlilik kazanması, ulus-üstü örgütlerin etkinliklerini artırmaları gibi gelişmeler devletin rolü, işlevi ve egemenliği üzerinde önemli etkileri olmuştur. Devletin işlevi ve egemenliği üzerinde gerçekleşen bir değişimin kamu yönetimi disiplinini etkilemesi kaçınılmaz bir sonuç olarak görülmektedir. Kamu yönetimi alanında yaşanan köklü ve kapsamlı değişiminler, yönetimi yeniden yapılandırma çabası olarak ifade edilmektedir. Son dönem yeniden yapılandırma çalışmaları ile öngörülen değişiminler bir yandan ulus devletin tasfiyesine yönelik hedefleri içinde barındırırken, öten yandan devletin küçültülmesi, bürokrasinin azaltılması, özelleştirme ve serbestleştirme politikalarına hız verilmiş olması yönü ile refah devletini hedef aldığı görülmektedir. Yeni süreçte özel kesim ve sivil toplum kuruluşları önem kazanmakta, karar alma sorumluluğu çok aktörlü bir yapı içersinde yerine getirilmektedir. Bu gelişmeler devletin piyasalarda; üretici, dağıtıcı, müdahaleci yönünü zayıflatırken, düzenleyici rolünü ön plana çıkarmaktadır. Artık devletin piyasalarda hem aktör hem hakemlik görevini aynı anda yerine getirmesi yerine ona biçilen rol ve işlev, piyasaların işleyişinin düzenlenmesi noktasında hakemlik biçiminde olmuştur. Bu durum bir paradigma değişimini ifade etmektedir. Artık devletin düzenleyici rolü ön plana geçmişştir. Bunun kamu yönetimine yansıması düzenleyici devletin yapı taşları olarak kabul edilen Bağımsız İdari Otoritelerin idari yapılar içersinde oluşturulması ve faaliyet alanı itibariyle gittikçe yaygınlaşması geniş yetkiler delege edilmesi şeklinde olmuştur. Bu kurumlar doğal tekel niteliğinde alanların özelleştirmeler ile rekabete açılması sonrasında hareketin boş bıraktığı alanların sağlıklı, dengeli işleyişini sağlamak ve birey hak ve özgürlüklerini güvence altına alınması misyonu ile oluşturuldukları ileri sürülebilmektedir. Klasik idari yapılardan bağımsızlık ve özerklik özniteliği ile ayrılan bu kurumlar temel olarak faaliyette bulundukları sektörler üzerinde; düzenleme yetkisi, gözetim ve denetim yetkisi, uyuşmazlık çözme işlevi gibi yetki ve işlevleri bulunmaktadır. Bu kurumların sahip oldukları yapısall ve işlevsel özellikleri onlara özgün bir konum ve form kazandırmaktadır. Öte yandan bağımsızlık öz niteliği onlara politik iktidar ve her türlü baskı gruplarına karşısında güvence sağlamaktadır. Ancak Bağımsızlık özniteliği bu kurumlar üzerlerinde bir denetim mekanizması kurulmasına engel de de değildir. İdari vesayet ve hiyerarşi denetimine tabi olmayan bu kurumlar, çeşitli kapsam ve düzeyde yargısal denetime, faaliyet denetimine, mali denetimlere konu olabilmektedirler.
Din-devlet ilişkisi açısından Menzil Cemaati örneği

Osmanlı Devleti'nden günümüz Türkiye'sine kadar hemen hemen her dönemde siyasi iktidarlar ile dini gruplar arasında karşılıklı çıkarlar doğrultusunda bir etkileşim süregelmiştir. Bazı dönemlerde dini gruplar siyasi otoriteyi etkilerken bazı dönemlerde de siyasi iktidarlar dini grupları kendi menfaatleri doğrultusunda etkilemiştir. Çok partili hayata geçiş ile birlikte Türkiye'deki dini gruplar sosyal alandaki varlığını artırarak özellikle bürokrasi alanında yoğunluk kazanmaya başlamıştır. Günümüz Türkiye'sine bakıldığında ise bazı dini grupların siyasi iktidarı etkilemeye çalıştığı görülmektedir. Bu çalışmanın odak noktası ise Nakşibendi tarikatının Türkiye'deki dini gruplarından biri olan Menzil Cemaati'nin din-devlet ilişkisi açısından günümüze olan etkilerini incelemektir.
Behçet Uz ve belediye başkanlığı faaliyetleri (1931-1941)

Dr. Behçet Uz, 16 Ocak 1893 tarihinde, Denizli'nin Buldan ilçesinde dünyaya gelmiştir. İlk ve orta öğrenimini Buldan'da tamamlayan Dr. Behçet Uz, İzmir'de lise eğitimini tamamlamış akabinde İstanbul Tıp Fakültesi'ne yerleşmiş ve iyi bir derece ile buradan mezun olmuştur. Mezun olduktan sonra, Şişli Etfal Hastanesi başta olmak üzere İstanbul Tıp Fakültesi'nde de hekimlik görevlerinde bulunmuş, görevi sırasında veremle mücadele konusunda yapılan çalışmaların da öncüsü olmuştur. Pek çok hastanenin başhekim görevliğini yürüten Dr. Behçet Uz; sıtma, cüzam ve tifo gibi bulaşıcı hastalıkların yok edilmesi noktasında da pek çok önemli faaliyette bulunmuştur. Şubat 1923 yılında İzmir'de toplanan Türkiye İktisat Kongresi'ne delege olarak katılan Dr. Behçet Uz, Atatürk'ün de dikkatini çekmiştir. 1930 Belediye Kanunu'nun yürürlüğe girmesi ile belediye meclis üyesi olarak seçilen Dr. Behçet Uz, 1931- 1941 yılları arasında İzmir Belediye Başkanlığı görevinde bulunmuş ve denilebilir ki, bu 10 yıllık süre içerisinde şehri yeniden inşa etmiştir. Yerel hizmetlerdeki başarısı onu meclise taşımış ve Dr. Behçet Uz, 1941 yılında önce CHP'den sonra DP'den İzmir Milletvekili seçilmiştir. 1942 yılında Ticaret Vekili olan Dr. Behçet Uz, 7 Ağustos 1946 - 10 Haziran 1948 ve 18 Mayıs 1954 - 9 Aralık 1955 tarihleri arasında da iki dönem Sağlık Bakanlığı yapmıştır. 27 Mayıs 1960 İhtilali ile siyasetten ayrılma kararı alan Dr. Behçet Uz, tekrar İzmir'e yerleşmiş ve burada gönüllü olarak birçok faaliyette bulunmuştur. Dürüstlüğü, sabrı ve çalışkanlığı ile örnek bir belediye başkanı profili çizen Dr. Behçet Uz, 19 Mayıs 1986 yılında İzmir'de vefat etmiştir.
Çevre konusunda halk katılımı: Çevre duyarlılığı grubu Radikal Demokratik Birlik Partisi ve Yeşiller Partisi

Ülkemizde çevre duyarlılığının ve çevre hareketinin incelendiği çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, ilkin çevre sorunlarının güncellik kazanmasıyla birlikte bu konuda atılan adımlar, yapılan konferanslar ve alınan kararlar tarihsel bir süreçte incelenmiştir. İkinci bölümde, Türkiye'de çevre duyarlılığının oluşumu, çevreci kıpırdanışlar, çevreci örgütlerin oluşumu, çevreci örgütlerin yapısı, üyelerin toplumsal konumlan ve ideolojileri, istek ve hedefleri incelenmiştir. Elde edilen bulgulara göre. Türkiye'de oluşmaya çalışan ve çok güçlü olmayan çevreci akımlar arasında bir takım görüş ayrılıkları bulunmaktadır. Bir bölümü salt çevreci bir grup olarak adlandırılabilecekleri halde, ikinciler çevrebilim sorunlarının yanı sıra, değişik toplum sorunlarının çözümüyle de ilgilenen çevreci akımlardır. Türkiye'deki çevreci akımlar, siyasal partilerin yakın zamanlara değin, bu konulara ilgi göstermemiş olmalarından yararlanmışlardır. Oysa Türkiye dışında çevreci akımlar, daha çok siyasal partileri bu konulara eğilmeye yöneltmişlerdir. 100
Demokratlıktan muhafazakar demokratlığa: Demokrat Parti ile Adalet Kalkınma Partisi'nin karşılaştırmalı bir analizi

Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde başlayan farklı ideolojiler arasındaki çatışma ve mücadele, Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasının ardından laik- Kemalistlerle muhafazakarlar arsında yaşanır. Batılı bir toplum meydana getirmeyi hedefleyen Kemalist devrim toplumsal bir tepki ile karşılaşır. 14 Mayıs 1950 seçimlerinde Kemalist devrime ve ekonomik sıkıntılara bir tepki olarak Demokrat Parti %53 oy ile tek basma iktidara taşınır. Yaklaşık yaran yüzyıl sonra, 3 Kasım 2002 tarihinde yapılan seçimlerde Adalet ve Kalkınma Partisi'nde benzer sebeplerle iktidar olur. Hem DP hem de Ak Parti döneminde çevrede bulunanlar muhafazakarlardır. DP'yi muhafazakar demokrasinin yükselişinde önemli kılan, onun tek parti döneminin ardından muhafazakarların palazlanmasını sağlayan ortamı oluşturmasıdır. Muhafazakarların son partisi olan Ak Parti'de kuruluşunda tam bir muhafazakar ve çevre partisidir. Kurucuları ve kadrolarının önemli bir kısmı muhafazakar yönü ile ünlü Milli Görüş hareketi içinden gelir. DP ve AKP'nin politikaları çok benzerdir. Türkiye'nin devletçi politikalardan ve otoriter yönetim anlayışından sıyrılarak liberal ve demokratik bir yapıya kavuşturulma süreci DP ile başlar Ak Parti ile devam eder. Türkiye'nin ekonomik ve siyasal alanda dünya ile entegrasyonu DP döneminde başlar. Batı eksenli dış politika çizgisi Ak Parti döneminde devam ettirilir. Sol ve diğer sağ partilerin ekonomik ve ideolojik nedenlerle halk desteğini kaybetmeleri muhafazakar partileri iktidara taşır. Ayrıca muhafazakarların yerel yönetimlerde ve merkezi iktidarda görev alarak kendilerini tanıtmaları kamu üzerinde etkili olur. Tek parti döneminde baskı altında tutulan muhafazakarların palazlanması DP iktidarı ile başlar ve Ak Parti döneminde zirveye ulaşır. DP'nin başlatmış olduğu demokratikleşme, liberalleşme süreci Ak Parti döneminde hedefine daha çok yaklaşır. Bu süreç, muhafazakar demokrasinin ve Türkiye'nin gelişiminin resmidir.
Ceza Muhakemeleri Usulu Kanununda tutuklama ve teminatla salıverme

Çalışmamızın birinci bölümünde, tutuklamayı da içine alan ve bir üst başlık niteliği taşıyan koruma tedbiri kavramının ne anlama geldiğini, tutuklama ile ortak özelliklerinin neler olduğunu inceledik. ikinci bölümde, tutuklamanın maddi ve şekli şartlarını, CMUK'un 104. maddesinin dışında ayrı olarak düzenlenmiş özel tutuklama halleri ile diğer özel yasalardaki tutuklama hallerine ilişkin çok kısa bir inceleme yaptık. Tutuklama karan verecek makam ve bu karan verirken uyacağı usullerin neler olduğu, tutuklanan şahsın hakim önüne çıkarılmasında gözetilecek süre, bu sürelerin denetimi ve tutuklulukta geçen sürelere ilişkin bir üst sınırlamanın varlığını inceledik. Üçüncü bölümde, tutuklama koruma tedbiri ile ulaşılmak istenen amaca sanığın özgürlüğünü kısıtlamadan ulaşılabilecek bir imkan olan teminatla salıvermeyi inceledik. Teminatla salıverme kararına hangi hallerde başvurulabileceğini, bu imkanla aynı amaca hizmet edecek başka kurumlara da ihtiyaç duyulup duyulmayacağını, teminatla salıvermenin Anayasa'ya aykırı olup olmadığını inceledik.
Uluslararası ilişkilerde istihbarat örgütlerinin rolü açısından Türkiye

İstihbarat, her devletin en önemli güç unsurudur. İstihbarat ile devletler uluslararası ilişkilerde etkin casus kullanımı ile birlikte örtülü operasyonlar yaparak dış politikada müthiş derecede kolaylıklar elde ederler. Bir devletin gücü istihbaratının gücü oranındadır. Uluslararası ilişkilerde istihbarat en önemli strateji kaynağıdır. Yani üretilecek politikanın alt yapısıdır, temelidir, çekirdeğidir. İnsanoğlunun varlığı ile var olan istihbarat, tarih boyunca hemen hemen bütün devletler tarafından kullanılmıştır. Soğuk savaş ile birlikte hayatın içerisinde muhtelif tehditler ortaya çıkmış ve devletler bu tehditleri ortadan kaldırabilmek için istihbaratta teknolojik adımlar atmışlardır. Bununla birlikte güç oranına göre istihbarat teşkilatları şekillenmiştir. Süper güç olan devletlerin ya da gücünü arttırarak süper güç olma yolunda ilerleyen devletler istihbarat alanını özellikle dış politikada etkili kullanmaya başlamıştır. Uluslararası istihbarat örgütlerini Ortadoğu üzerinde her daim emelleri olmuştur. Bu emellerini ortaya koyarken Türkiye onlar için hep tehdit ya da kısa süreli menfaat temin edilen ülke konumunda olmuştur. Uluslararası ilişkilerde ilişki içinde olduğumuz devletlerin istihbarat örgütlerinin Türkiye'de rolünün etkin olduğunu, buna karşılık bizim ise espiyonaj ve kontrespiyonaj alanında sıfırlarda olduğumuz açık ve nettir. Bu sorunu gidermek için istihbaratın etkili bir biçimde iç ve dış istihbarat olarak ayrılması kaçınılmazdır. Büyük Ortadoğu Projesi, Büyük Santranç Tahtası, Suriye, Irak meselesi gibi jeopolitik rollerden etkilenecek olan ülkemizin bu durumlar karşısında istihbaratını güçlü tutarak stratejisini belirlemelidir. Dış politikada yabancı devletlerin en önemli strateji aracı istihbarat olduğu unutulmamalıdır.