turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ortaokul öğrencilerinin bağlanma stilleri ile karar verme stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada ortaokul öğrencilerinin bağlanma stilleri ile karar verme stilleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırma 2014- 2015 eğitim öğretim yılında İstanbul ilinin Sultanbeyli ilçesinde Aydos Ortaokulu ve Ümraniye ilçesinde Nihat Sami Banarlı Ortaokulunda öğrenime devam etmekte olan ve araştırmaya katılmaya gönüllü olan öğrenciler üzerinde yapılmıştır. Araştırmaya söz konusu okullardan toplam 328 adet gönüllü öğrenci katılmıştır. Araştırmada karar verme ve bağlanma stillerinin bazı değişkenlerden etkilenip etkilenmediği de sorgulanmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular aşağıda özetlenmiştir. Ortaokul öğrencilerinin bağlanma stilleri genel olarak değerlendirildiğinde 8. Sınıf öğrencilerinin güvenli bağlanma puanları, 7. Sınıf öğrencilerinin korkulu bağlanma ve kayıtsız bağlanma puanları, 5 sınıf öğrencilerinde ise saplantılı bağlanma puanlarının yüksek olduğu bulunmuştur. Ortaokul öğrencilerinin karar verme stilleri ile ilgili bulgulara bakıldığında 5. Sınıf öğrencilerinde mantıklı karar verme ve kararsız kalma puanlarının, 6. Sınıflarda ise erteleyici ve boyun eğici karar verme puanlarının yüksek olduğu bulunmuştur. Saplantılı bağlanma karar verme stilinin alt boyutları karşılaştırıldığında saplantılı bağlanma ile mantıklı karar verme ve boyun eğici karar verme arasında anlamlılık bulunmuştur. Saplantılı bağlanma düzeyi arttıkça mantıklı karar vermenin ve boyun eğici karar vermenin arttığı bulunmuştur. Korkulu bağlanma düzeyi arttıkça boyun eğici karar vermenin de arttığı, kayıtsız bağlanma arttıkça mantıklı karar vermenin de arttığı, kayıtsız bağlanma arttıkça erteleyici karar vermenin azaldığı, kayıtsız bağlanma arttıkça mantıklı karar verme de arttığı, kayıtsız bağlanma arttıkça erteleyici karar verme ise azaldığı bulgularına rastlanmıştır.
6 ve 8 yaş çocuklarında anlam kafesi kurmanın kavram gelişimine etkileri

Bu çalışmada; diyalojik ve yüksek düzeyde zihinsel pratikler olan konuşma ve anlamlandırmanın, nesnel kavramların oluşum süreçleri üzerindeki semiyotik aracılık etkilerini açıklamak üzere yeni bir semantik ağ modeli geliştirilmiştir. Bu modeli sınamak üzere, bir sosyal-zihinsel konuşma tarzının belirli bir içerikle kullanılmasından oluşan AKK işleminin, 6 (5+) ve 8 (7+) yaş çocuklarının nesnel kavram oluşumu süreçlerini nasıl etkilediği incelenmiştir. Araştırmaya, yaşları 61-72 ay (n=45) ve 84-96 ay (n=45) arasında olan toplam 90 çocuk katılmıştır. Her yaş grubu içinde, katılımcılar; deney (n=15), kontrol-A (n=15) ve kontrol-B (n=15) gruplarına seçkisiz olarak atanmıştır. Katılımcıların kavram oluşum uzamları ; biri ilk oturumda, diğeri ise ikinci oturumda kullanılmak üzere, iki ayrı kavram-blok seti ile ölçülmüştür. Manipülasyon oturumları sırasında, deney grubuna AKK işlemi uygulanmıştır. Kontrol-A grubuyla, geri bildirimler dışında başka bir etkileşime girilmemiştir. Kontrol-B grubunda ise, geribildirimlerin yanı sıra, oturumun hemen başında sınıflama ipuçları birer örnek blok üzerinden açıkça tanımlanmıştır. Aktarılan etkileri görmek için, ilk oturumlardan en az üç gün sonra test oturumları gerçekleştirilmiştir. Bu oturumlarda tüm gruplara sadece geribildirim verilmiştir. Bu çalışmanın sonuçları, sosyal-zihinsel konuşmaların kavram oluşumu ve gelişimi üzerinde destekleyici ve aktarılabilir etkilerinin olduğunu göstermiştir. Bu sonuçlar, sosyal-zihinsel konuşmalarla desteklenen kavram oluşum süreçlerinin üsttemsilsel boyutu görmezden gelinerek açıklanamaz görünmektedir. Ancak bu noktada, 5+ yaş ve 7+ yaş deney gruplarının denemeleri arasında anlamlandırma pratiklerinin sorgulanmasının etkileri açısından mikrogenetik farklılıklar olduğu da anlaşılmıştır: AKK işleminin, 5+ yaşta temsil anlayışını, 7+ yaşta ise kavramsal farkındalık düzeyini olumlu etkilediği düşünülmektedir.
Understanding convergence and divergence in dentity and gender: Insights from the work of Carol Gilligan and a Turkish sample

IV ÖZ CAROL GILLIGAN'IN YAKLAŞIMINDAN HAREKETLE BİR TÜRK ÖRNEKLEMDE KİMLİK VE TOPLUMSAL CİNSİYETİN AYRIŞMASI VE BÜTÜNLEŞMESİNİN ANLAŞILMASI Lyons, Bayard E. M. S., Kadın Çalışmaları Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Olcay İmamoğlu Haziran 1996, 146 sayfa Bu tezde toplumsal cinsiyet kimliği oluşumu incelenmektedir. Bu çerçevede, daha önce genellikle tek başına incelenen konular arasında bağlantı kurulmaktadır: psikoanaliz ve gelişim psikolojisi, nitel ve nicel araştırmalar, Türk ve Amerikan toplumları, erkeklik ve kadınlık anlayışları gibi. Jacques Lacan, Luce Irigaray, Robert Connell, Sandra Bern, Nel Noddings ve Carol Gilligan'ın teorileri başta olmak üzere, toplumsal cinsiyet kimliği oluşumuyla ilgili psikoanaliz ve gelişim psikolojisi teorilerinden yararlanılarak bir sentez yapmak amaçlanmıştır. Bu teorilerin tam anlamıyla batılı olmayan bir toplumdaki geçerliliğini ölçmek için Türkiye'de sembolik toplumsal cinsiyet kimliği oluşumu incelenmekte ve Türk üniversite öğrencileriyle yapılan küçük bir araştırmanın sonuçları sunulmaktadır. Bu çalışmada, Türk kadın ve erkek öğrencilerin ahlaki çatışmalarının çözümlerinde, kendi kendilerini tanımlamalarında, özerklik/bağımsızlık ve bağımlılık kavramlarıyla ilgili görüşlerinde farklar olup olmadığı Carol Gilligan'ın aynı konulu araştırmasından yararlanılarak incelenmektedir.
Sosyal yardım alan bireylerde sistemi meşrulaştırma, yetkecilik ve ahlaki temeller

Araştırmanın amacı sosyal yardım alan bireylerin sistemi meşrulaştırma durumlarını ortaya koymak ve söz konusu meşrulaştırma davranışı üzerinde yetkeci kişilik özelliklerinin ve ahlaki temellerin etkisini belirlemektir. İstanbul Bağcılar İlçesi Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı tarafından 2016 yılı Ekim-Aralık döneminde yardımulaştırılan 102 kişi araştırmanın örneklemi olarak belirlenmiştir. Araştırma verilerinin toplanmasında Sistemi Meşrulaştırma Ölçeği, Sağ Kanat Yetkecilik Ölçeği ve Ahlaki TemellerÖlçeği kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, yüksek sağ kanat yetkecilik düzeyi, sistemi meşrulaştırma düzeyini artırırken, düşük sağ kanat yetkecilik düzeyi, sistemi meşrulaştırmadüzeyini etkilememektedir. Bununla birlikte, bireyselleştirici temeller ve bağlanım temelleri, sistemi meşrulaştırma düzeyini arttırmaktadır. Yapılan varyans analizlerine göre kadınların sistemi meşrulaştırma düzeylerinin erkeklerden daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Oluşturulan yaş grupları arasında, düşük sağ kanat yetkecilik, bireyselleştirici temeller ve bağlanım temelleri düzeyleri bakımından farklılıklar bulunmuştur. Katılımcıların eğitim düzeyleri dikkate alındığında, sahip olunan seviyesinin yüksek sağ kanat yetkecilik, bireyselleştirici temeller, bağlanım temelleri ve sistemi meşrulaştırma değişkenleri düzeylerinin anlamlı düzeyde farklı olduğu tespit edilmiştir. Hanehalkı sayısı fazla olanların sistemi meşrulaştırma düzeylerinin az olanlardan daha yüksekbelirlenmiştir. Diğer taraftan, en uzun yaşanılan yerleşim birimi sosyal yardım alma süresine göre de bağımlı değişken düzeyleri farklılaşmaktadır.
Suriyeli sığınmacıların maruz kaldıkları stresli yaşam olayları ve algıladıkları sosyal desteğin psikolojik yardım almaya yönelik tutumlarına etkisi

Bu çalışmanın amacı, Suriyeli sığınmacı bireylerin maruz kaldıkları stresli yaşam olayları ve algıladıkları sosyal desteğin psikolojik yardım almaya yönelik tutumlarına etkisini incelemektir. Gerçekleştirilen araştırma savaş nedeniyle ülkelerinden göç etmek zorunda kalmış 491 Suriyeli sığınmacının katılımı ile gerçekleştirilen nicel bir çalışmayı kapsamaktadır. Çalışmaya katılan katılımcıların deneyimledikleri stresli yaşam olayları, sosyal destek algıları ve psikolojik yardım almaya yönelik tutumlarını içeren geçerliliği ve güvenirliliği kanıtlanmış ve Arapça uyarlaması gerçekleştirilmiş ölçekler ile ölçülmüştür. Çalışmaya katılan katılımcılar Samsun yoğunlukta olmak üzere, çevre illerde bulunan Suriyeli sığınmacı bireylerden oluşmaktadır. Aynı zamanda bu çalışma stresli yaşam olayları, algılanan sosyal destek ve psikolojik yardım almaya ilişkin tutum kavramları ve bu alanda yer alan temel kavramların tanımlarını içermekte ve literatür ile ilgili bilgileri barındırmaktadır.
Duygusal özerklik kazanımında benlik saygısı ve karar verme stillerinin etkilerinin belirlenmesi

Bu tez çalışmasının amacı, karar vermede benlik saygısı ve karar verme stillerinin duygusal özerklik alt boyutları ile olan ilişki ve etkisini incelemektir. Ayrıca duygusal özerklik alt boyutları ve karar verme stillerinin çeşitli sosyo-demografik değişkenler ile olan ilişkisi de araştırma kapsamındadır. Çalışmaya 16-24 yaş arasında toplam 366 lise ve üniversite öğrencisi katılmıştır. Katılımcıların %55,2'si kız (n = 202), %44,8'i (n = 164) erkek ve yaş ortalaması 19 ,07 2,49'dur. Bunların %42,9'u lise öğrencisi (n = 157), %12,6'sı ön lisans öğrencisi (n = 46) ve %44,5'i lisans (n = 163) öğrencisidir. Araştırmada 'Duygusal Özerklik Ölçeği' ve 'Melbourne Karar Verme Ölçeği-I-II' kullanılmıştır. Verilerin analizinde tek yönlü varyans analizi, Pearson korelasyon ve çoklu doğrusal regresyon analizleri kullanılmıştır. Analizler, duygusal özerkliğin cinsiyet, yaş, kardeş sayısı, yaşanılan yer ve aile durumu değişkenlerine göre farklılaştığını ortaya koymaktadır. Araştırma sonuçlarına göre, karar vermede benlik saygısı, dikkatli ve panik karar verme stillerinin duygusal özerkliğin alt boyutlarını yordadığı görülmüştür. Elde edilen bulgular, karar verme stillerinin duygusal özerkliğin alt boyutları üzerindeki etkisinin ergenliğin orta ve geç dönemlerinde değişim gösterdiğini kanıtlamaktadır.
Çocuk yetiştirme tarzının bağlanma stillerine etkileri ve bunun da kişilerin romantik ilişkilerinde yaşadıkları kaygı ve yaşam doyumlarıyla ilişkisi

Bu araştırmada, çocuk yetiştirme tarzının bağlanma stillerine etkileri ve bunun kişilerin romantik ilişkilerinde yaşadıkları kaygı ve yaşam doyumlarıyla ilişkisini incelemeyi amaçlamıştır. Çalışma kapsamında en az üç aydır romantik ilişki içerisinde olan 192 lisans ve yüksek lisans öğrencisinin verilerinin analiz edilmesiyle araştırma değişkenlerinin aralarındaki ilişki ve farklılaşma düzeyleri değerlendirilmiştir. İlk olarak, kişilerin araştırmaya katılım onaylarını almak için 'Onam Formu' verilmiştir. Daha sonra katılımcıların cinsiyeti, yaşı, çocukluklarını geçirdikleri yer, çocukken bakım verenin kim olduğu, kardeş sayıları, ilişki süreleri gibi değişkenleri hakkında veri toplamak için araştırmacı tarafından oluşturulan 'Sosyodemografik Bilgi Formu' sorularına cevap verilmesi istenmiştir. Ardından öğrencilerin anne ve baba tutumlarını değerlendirmek için Yıldız Kuzgun tarafından geliştirilmiş olan 'Anne Baba Tutum Envanteri', katılımcıların bağlanma stillerini değerlendirmek için Sümer ve Güngör (1999) tarafından Türkçe'ye uyarlanması yapılan 'İlişki Ölçekleri Anketi', romantik ilişkilerini değerlendirmek için Selçuk ve arkadaşları (2005) tarafından geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılan 'Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri II, sürekli kaygılarını ölçmek için Öner ve Le Compte tarafından 1985 yılında Türkçe'ye uyarlanması yapılan 'Durumluk ve Sürekli Kaygı Envanteri'nin sürekli kaygı maddeleri ve kişilerin yaşamdan aldıkları doyumu ölçmek için ise 'Yaşam Doyumu Ölçeği ' kullanılmıştır. Araştırmanın istatistiksel analizi SPSS 23 programında yürütülmüştür. Araştırmadan elde edilen verilerin istatistiksel analizi sonucunda romantik ilişkilerde kaygı ve yaşam doyumu ile sosyodemografik değişkenler arasında anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Bağlanma stillerinin aracı rolünü değerlendirmek için Paralel Çoklu Değişken Analizi yürütülmüştür. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda anne baba tutumları ile romantik ilişkide yaşanan kaygı arasında aracı rolü bulunmasıyla birlikte yaşam doyumu ile aracı rolü bulunmamıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular, ilgili literatür çerçevesinde tartışılmıştır, sınırlılıklar ve gelecek çalışmalara yönelik önerilerde bulunulmuştur.
The effect of cinematherapy on perfectionism and related schemas

Bu çalısmanın amacı sinematerapinin mükemmeliyetçilik ve mükemmeliyetçilikle ilgili olan erken dönem uyumsuz semalar üzerindeki etkisini incelemek ve aynı zamanda katılıcımların film ile özdeslesmelerinin ve filmi hatırlama derecelerinin bu sürece olan etkisini değerlendirmektir. Bu çalısmaya Orta Dogu Teknik Üniversitesi Psikoloji Bölümünden 34 ögrenci katılmıstır. Her katılımcı demografik bilgi formunu, Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçegini, Young Sema Ölçeginden üç alanda erken dönem uyumsuz semaları ölçen soruları, Film Özdeslesme Ölçegini ve Film Hatırlama Testini seçilen filmi izlemeden önce, izlediktenhemen sonra ve on gün sonra olmak üzere doldurmustur. Bu çalısmada iki grup bulunmaktadır. ilk grup sadece seçilen filmi izlemis ve ölçekleri doldurmustur. kincigrubaysa seçilen filmi izledikten sonra mükemmeliyetçilikle ilgili bilgilendirmeyapılmıstır. Sinematerapinin mükemmeliyetçilik ve mükemmeliyetçilikle ilgili olan erken dönem uyumsuz semalar üzerindeki etkisini değerlendirmek amacıyla varyans analizleri uygulanmıstır. Sonuçlara göre seçilen filmi izlemenin katılımcıların mükemmeliyetçilik degerlerini anlamlı olarak etkiledigi ortaya çıkmıstır. Ayrıcasinematerapinin mükemmeliyetçilikle ilgili olan erken dönem uyumsuz semalarüzerinde anlamlı olarak bir etkisinin olmadıgı görülmüstür. Fakat semalar tek baslarına degerlendirildiklerinde seçilen filmi izlemenin Asırı Sorumluluk-DuygularıBastırma seması üzerinde geçici bir etkisi olduğu gözlenmistir. Regresyon analiziyle de filmle özdeslesim kurmanın ve filmi hatırlamanın mükemmeliyetçiligi ne kadaryordadıgı arastırılmıstır. Sonuçlara göre filmle özdeslesme ve filmi hatırlamanınmükemmeliyetçilikle eslesmedigi görülmüstür. Tüm sonuçlar ilgili literatür ısıgındatartısılmıs, arastırma ve uygulama baglamında ileride yapılabilecek çalısmalarönerilmistir.
Sakatlık sırasında ve tedavi sonrasında sporculardaki psikolojik değişiklikler

Bu araştırmanın amacı, sporcuların sakatlık sırası ve tedavi sonrasındaki benlik saygıları, depresif duygulanımları, öz yeterlikleri, sportif özgüvenleri, durumluk ve sürekli kaygı düzeylerinde bir farklılaşma olup olmadığını karşılaştırmaktır. Çalışmaya farklı branşlardan 53 erkek, 16 kadın toplam 69 sporcu gönüllü olarak katılmıştır. Sporcularda meydana gelen psikolojik değişiklikleri belirlemek amacıyla, sakatlık sırasında ve tedavi sonrasında Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Öz Yeterlik İnancı Ölçeği, Sporsal Güven Envanteri, Durumluk ve Sürekli Kaygı Ölçeği kullanılmıştır. Sporcuların yaş, branş ve cinsiyet gibi demografik bilgileri kişisel bilgi formu ile toplanmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiksel teknikleri ve Tek Yönlü Varyans Analiz Tekniği kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizleri sonucunda, çalışmaya katılan sporcuların sakatlık sırasında ve tedavi sonrasındaki psikolojik değişkenleri karşılaştırıldığında; benlik saygıları arasında, depresif duygulanımları arasında, durumluk kaygı puanları arasında, sürekli kaygı puanları arasında, sportif sürekli özgüvenleri arasında, sportif durumluk özgüvenleri arasında anlamlı bir fark olduğu bulunmuştur. Sporcuların sakatlık sırası ve tedavi sonrasındaki benlik saygıları arasında (r= 0 .746;p<0.05), depresif duygulanımları arasında (r=0.737;p<0.05), durumluk kaygı düzeyleri arasında (r=0.501;p<0.05), sürekli kaygı düzeyleri arasında (r=0.819;p<0.05), sportif sürekli özgüvenleri arasında (r=0.486;p<0.05), sportif durumluk özgüvenleri arasında (r=0.572;p<0.05) ve öz yeterlikleri arasında (r=0.535;p<0.05) pozitif ilişki olduğu bulunmuştur. Sonuç olarak, tedavi sonrasında sporcuların sahaya dönerlerken kaygı düzeyleri ve depresif duygulanımlarının yüksek olduğu, öz yeterliklerinin ise düşük olduğu söylenebilir. Sporcuların özgüvenleri ve benlik saygılarında tedavi sonrasında yükselme olduğu söylenebilir.
A case study of problem solving in eye-tracking

Bilişsel süreçler hakkındaki geleneksel teoriler, somutlaşan biliş süreçlerini, özellikle de duyu-motor becerilerin yüksek bilişsel süreçler olan akıl yürütme ve problem çözme üzerindeki etkisini göz ardı ettiği için eleştirilmektedir. Somutlaşan biliş teorileri daha alt seviye bilişsel süreçlerin ve duyu-motor yeteneklerin zihinsel süreçleri önemli ölçüde etkilediğine dair bulgular sunmaktadır. Bu tez, problem çözme gibi yüksek seviye bilişsel süreçlerle, göz hareketleri gibi duyu-motor süreçler arasındaki ilişkiyi deneysel olarak incelemeyi amaçlamaktadır. Tezde, katılımcıların göz hareketlerini göz izleme cihazı vasıtasıyla incelemek için üç adet benzer zorluktaki problem seçilmiştir. Katılımcılara bu üç problem, üç farklı koşulda verilmiş ve katılımcılardan bu problemleri ekrana bakarlarken çözmeleri istenmiştir. Bu problemler, nehir problemi, Hanoi Kulesi problemi ve Sürahi problemidir. Üç koşulda farklı problemler ardı ardına katılımcıya verilmiştir; (1) resimli görsel yardım, (2) boş ekran, (3) göz sabitleme. Her katılımcıya karışık olarak sorular verilirken, soruları çözecekleri koşullar ise aynı sırada verilmiştir. Katılımcılardan her bir sorunun çözümü için gerekli asgari hamle sayısını bulmaları istenmiştir. Göz izleme ve performans verileri Tobii Studio yazılımı ile toplanmış ve analiz edilmiştir. Deney sonuçları, iyi yapılandırılmış bulmacalar içeren görevler sırasında problem çözme performansının görsel ipucunun ya da göz hareketlerinin kısıtlanması sonucunda önemli bir ölçüde azalmadığını göstermektedir. Bu durum, duyular ve göz hareketleri gibi vücut uzantıları ile iyi tanımlanmış görsel akıl yürütme gerektiren görevleri idame ettiren yüksek bilişsel süreçler arasındaki ilişkinin, somutlaşan biliş teorilerinin öngördüğü kadar belirleyici olmadığını göstermektedir. Ancak, özellikle resim ve boş ekran koşullarında kaydedilen göz hareketlerindeki benzerlikler, göz hareketlerinin problem çözme sürecinde dikkat kaynaklarının yönetimi için önemli bir yardım mekanizması olduğuna işaret etmektedir.
Comparison of privacy between German and Turkish adolescents and its outcome on parent-child-relationship and depressive symptoms

Bu çalışmanın amacı, mahremiyetin Almanya'da ve Türkiye'de ergenlik çağında bulunan nüfusun ebeveyn-çocuk ilişkileri ve depresif belirtileri üzerinde bir etkisi olup olmadığını bulmaktır. Ergenlik çağında bulunan 14-18 yaş arası N=100 Alman ve N=90 Türk ergen, Stattin & Kerr (2000)'in Ebeveyn Kontrol alt ölçeği ve İfade Edilen Duygu Seviyesi'nin Algılanan Müdahale alt ölçeğini (LEE; Cole & Kazarian, 1988) temel alan bir Mahremiyet ölçeğini çevrimiçi olarak cevaplandırdı. Hem Almancaya hem de Türkçeye çevrilen, Otonomi-İlişkili Ölçek (Kağıtçıbaşı, 2005) ile birlikte Çocukların Ebeveynlerine İlişkin Algıları Ölçeği (POPS; Grolnick, Ryan & Deci, 1991) ile Kandel ve Davies (1982) tarafından geliştirilen Depresif Ruh Hali Ölçeğinin güvenilirliği yüksektir. Grup farklılığı analizi her iki grubun da SES seviyesinde karşılaştırılabilir olduğunu ve gruplar arasında baba-çocuk ilişkilerinde bir farklılık olmadığını göstermiştir. Anne Katılımı, Anne Yakınlığı ve Depresyon'dan birini yordayan bir Regresyon analizi Mahremiyet ve Kendi Odasına Sahip Olma değişkenleri ile birlikte yapılmıştır. Regresyon analizi, hipotezi destekleyen bir şekilde, Alman ergen nüfusu için anlamlı bir sonuç verirken Türk ergenler için anlamlı sonuç bulunamamıştır.
The effect of motivation on dark triad, job motivation and depression, stress, anxiety

Klinik altı Psikopati, klinik altı Narsisizm ve Makyavelizimden oluşan Karanlık Üçlü kavramı son yıllarda literature girmiş olup kişilik özelliklerinin yapısı, bileşenleri ve kişiler üzerindeki etkisinin incelenmesi için daha fazla araştımaya ihtiyaç duyulan bir konudur. Buna bağlı olarak yapılan bu araştırmanın amacı Türk örneklemde motivasyonun Karanlık Üçlü kişilik özelliği ve iş tatmini arasındaki ilişkiye etkisi ve bu etkinin psikolojik iyi oluş ile ilişkisine bakılmıştır. Araştırma, toplam 277 kişinin katılımıyla gerçekleşmiş olup katılımcıların yaşları 21 ile 60 arasında değişkenlik göstermektedir. Katılımcılar Demografik Bilgi Formdan sonra Karanlık Üçlü Ölçeği, Minnesota İş Tatmini Ölçeği, İş Motivasyonu Ölçeği ve Depresyon, Anksiyete ve Stres Ölçeği'ni doldurmuşlardır. Yapılan analizlerin sonucunda Narsisizmin iş tatmini ve stres ile pozitif yönde ilişkilendiği Psikopati ve Makyavelizmin iş tatmini, psikolojik iyi oluş ve iş motivasyonuyla anlamlı bir ilişkşi olmadığı bulunmuştur. Araştırma sonuçları literatürdeki bilgiler ile tartışılmış, araştırmanın literatüre katkıları, zayıf kalan yönleri ve ileri araştırmalar için öneriler sunulmuştur.
Preventing preschoolers' social skill deficits through a child training program

Okul öncesi dönemde kazanılan sosyal becerilerin ileriki yıllarda akran ilişkileri, okul başarısı, ruh sağlığı gibi önemli alanlara etki ettiği bilinmektedir. Türkiye'deki okul öncesi sosyal beceri eğitim programı çalışmaları, katılımcı sayısı ve değerlendirme araçları açılarından sınırlıdır. Bu çalışmanın amacı, literatürdeki boşluğu gözeterek okul öncesi çocuklarına yönelik bir çocuk eğitim programı geliştirmek ve programın sosyal yetkinlik, sosyal beceriler, duygu anlama becerileri, sosyal problem çözme ve oyun davranışları alanlarındaki etkisini araştırmaktır. Öntest-sontest deseni kullanılan bu çalışmada, Bakırköy belediyesine bağlı anaokulları rastgele biçimde kontrol ve müdahale grubu olarak seçilmiştir. Müdahale grubuna Şubat ve Mayıs 2017 tarihleri arasında 12 haftalık program, haftada 1 defa 40 dakikalık oturumlar halinde araştırmacı tarafından sınıf ortamında uygulanmıştır. Araştırmaya, yaşları 46 ile 74 ay arasında değişen 181 çocuk (61'i kontrol grubu, 120'si müdahale grubu) ile çocukların anne ve öğretmenleri katılmıştır. Programın öncesi ve sonrasında, sosyal ve duygusal yetkinliği ölçmek amacıyla anne ve öğretmenlere davranış değerlendirme ölçekleri, çocuklara ise bireysel testler uygulanmıştır. Ayrıca müdahale grubunun oyun davranışları gözlemlenmiştir. Sonuçlara göre, müdahale grubunun öğretmenlerine göre sosyal yetkinliği ve akran kışkırtmasına karşısında olumlu sosyal tepkileri öntest ve son test arasında kontrol grubuna göre belirgin biçimde artmıştır. Saldırgan problem çözme davranışlarında ise bir azalma eğilimi göze çarpmıştır. Beklenmeyen bir biçimde, müdahale grubu öntest ve son test arasında kontrol grubuna göre daha yüksek kızgın-saldırgan puanları almıştır. Bulgular, eğitim programının içeriği, kullandığı öğretim yöntemi, değerlendirme araçlarıyla ve çalışmanın sınırlılıklarıyla tartışılmıştır.
The Role of personality variables in predicting the reported physical symptoms of male and female college students

oz KİŞİLİK ÖZELLİKLERİNİN KIZ VE ERKEK ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİN BEDENSEL RAHATSIZLIK BELİRTİLERİNİ YORDAMADAKİ ROLÜ Üstündağ, A. Meltem Budak Yüksek lisans, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Gül Aydın Eylül 1999, 113 sayfa Bu çalışmanın amacı iyimserlik, sağlıkla ilgili denetim odağı, özyeterlİk algısı ve tıbbi yardım alma değişkenlerinin kız ve erkek üniversite öğrencilerinin rapor ettikleri bedensel rahatsızlık belirtilerini yordamadaki rolünü araştırmaktır. Araştırmaya 207'si kız, 138'i erkek olmak üzere toplam 345 Orta Doğu Teknik Üniversitesi öğrencisi katılmıştır. Bu öğrencilere Yaşam Yönelimi Testi Ölçeği, Çok Boyutlu Sağlık Denetim Odağı Ölçeği. Sağlık Özyeterlik Algısı Ölçeği ve Bedensel Rahatsızlık Tarama Ölçeği uygulanmıştır. Kız, erkek ve tüm grup öğrencilerden elde edilen verilere ayrı ayrı aşamalı çoklu regresyon analizleri uygulanmıştır. Bulgular, iyimserlik, tıbbi yardım alma, şans denetim odağı ve içsel denetim odağı değişkenlerinin tüm gruptaki öğrencilerin bedensel sağlık belirtilerini yordadığını göstermiştir. Erkek öğrencilerin bedensel rahatsızlık belirtilerini yordayan değişkenler ise iyimserlik ve içsel denetim odağıdır. Bulgular, kız öğrencilerin bedensel rahatsızlık belirtilerini yordayan değişkenlerin iyimserlik ve şans denetim odağı olduğunu göstermiştir.