turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Aile ve çocuk arasındaki güvensiz bağlanmanın ortaokul son sınıf öğrencilerinde benlik algısı, sosyal anksiyete, depresif belirtiler arasındaki ilişkinin incelenmesi

Kişi, hayatının başından beri yaşamını idame etmek için öncelikle yakın bir sosyal çevreye ihtiyaç duyar. Yakın ilişkiler erken çocukluk döneminde önemli olduğu gibi yaşamın her döneminde önemini devam ettirmektedir. Yaşamı süresince sağlıklı bir gelişim göstermeyi, sosyal çevresi ve kendisiyle oluşturduğu ilişkilerle elde edebilmektedir. Sosyal bir varlık olan insan diğer bireylerle aynı ortamda yaşama arzusu taşır. Diğer canlılara göre insan fıtratı gereği anne babanın yardımına daha fazla ve daha uzun bir zamanda ihtiyaç duyar. Yaşam boyunca önemli olan bağlanma; kişinin bakım vereniyle olan ilişkiler örüntüsünü ifade eder. Ortaokul son sınıf öğrencilerindeki bağlanma yaşantıları çocuğun gelişimsel sürecinin bir sonucu olarak diğer çocukluk ve yetişkinlik dönemlerine göre bazı farklılıklar göstermektedir. Bu çalışmanın amacı aile ve çocuk arasındaki güvensiz bağlanmanın, ortaokul son sınıf öğrencilerinde benlik algısı, sosyal anksiyete, depresif belirtiler arasında bir ilişki olup olmadığını saptamaya çalışmaktır. Bu araştırmanın örneklemi İstanbul iline bağlı Bakırköy, Beyoğlu, Başakşehir ilçelerindeki 8. Sınıfa giden öğrenci bireylerdir. Araştırmada Kişisel Bilgi Formu, Aile İçi Yakın İlişkilerde Deneyimler Ölçeği, Çocuklar İçin Benlik Algısı Profili, Çocuklar İçin Sosyal Anksiyete Ölçeği, Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği kullanılmıştır. Veri toplama ölçekleri ile elde edilen veriler bilgisayar ortamına sayısal ifade olarak girilmiş ve bu veriler sosyal bilimler için istatistik paket programı (spss 18) kullanılarak istatistiksel sonuçlara dönüştürülmüştür. Bağlanma Kaygısı ile Sosyal Anksiyete puanı arasındaki ilişkiyi ölçmek amacıyla spearman korelasyon sonucunda pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Bağlanma Kaygısı artarken Sosyal Anksiyete artmaktadır. Bağlanma kaygısı ile depresyon değerleri arasındaki ilişkiyi ölçmek amacıyla yapılan spearman korelasyon sonucunda pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Bağlanma kaygısı artarken depresyon artmaktadır. Bağlanma kaygısı ile benlik algısı alt düzeyleri arasında ilişkiyi ölçmek amacıyla yapılan spearman korelasyon sonucunda zayıf ters orantılı ilişki bulunmuştur. Bağlanma kaygısı artarken eğitsel yeterlilik, sosyal kabul, fiziksel görünüm, davranışsal yönetim azalmaktadır.
Autobiographical memory processes rely on scripts: How do scripts develop and affect autobiographical retrieval?

Bu doktora tezinin amacı tipik yaşam olaylarının otobiyografik anıların ve yaşam akışlarının dağılımı üzerindeki, özellikle anı tümseği üzerindeki, etkisini ve tekrarlanan olaylara dair bellek süreçlerini incelemektir. Bu amaçla üç farklı araştırma yapılmıştır. Birinci çalışma daha önce uygulanmamış bir manipülasyon uygulanarak tipik yaşam olaylarının engellenmesinin anı tümseği üzerindeki olası etkisini hem otobiyografik anılar hem de yaşam akışları için incelenmiştir. Bu manipülasyon sonucunda iki olay tipi için de anı tümseğinin kaybolduğu gözlemlenmiştir. Buna dayanarak, tipik yaşam olaylarının kendi bir takım biyolojik ve sosyal özellikleri sonucu belirli hayat periyotlarında yaşanmaya daha eğilimli olduğu, bunun da anı tümseğinin oluşmasında etkili olabileceği öne sürülmüştür. İkinci çalışmada ise ilk araştırmadaki sonuçların ket vurma veya engelleme süreçlerinin bir sonucu olup olmadığı araştırılmıştır. Birinci çalışmada uygulanan manipülasyonun anı tümseği dönemine denk gelen olaylara genel olarakanket vurmuş olma ihtimali incelenmiştir. İlk çalışmadan farklı olarak ikinci araştırmada veri toplama sırasında hiçbir manipülasyon uygulanmamış, aynı tipik yaşam olayları veri toplandıktan sonra veri tabanından çıkarılarak analiz edilmiştir. Sonuçlar bu tipik yaşam olayları çıkarılınca hem yaşam akışı hem de otobiyografik anıların dağılımlarında anı tümseğinin bir kez daha kaybolduğunu göstermiştir. Böylece birinci araştırmanın sonuçlarının ket vurma süreçlerinden kaynaklanmadığı gösterilmiştir. Son olarak, üçüncü araştırmada özel bir örneklem grubu ve farklı tekrarlanma oranlarında iki olay tipi kullanılarak tekrar eden olaylara dair bellek süreçleri incelenmiştir. Bu amaçla, dansçılar üç yarışma, üç gösteri ve bir adet sinema anısı belirtmiş ve her anıyı bir takım olay özellikleri açısından değerlendirmişlerdir. Sonuçlar yarışma ve gösteri anılarının dansçılar için zaman içerisinde tekrar edildikçe sinemada film izlemek kadar sıradan hale geldiğini göstermiştir çünkü hatırlanma sırasında bu üç olay tipi birbirinden hiçbir özellikte farklılık göstermemiştir. Ayrıca, ilk hatırlanan olaylar üçüncü sırada hatırlanan olaylara göre hemen hemen bütün olay özelliklerinde daha yüksek değerlendirilmiştir. Benzer şekilde olay özellikleri anının yaşandığı zaman ile araştırma sırasında hatırlandığı an arasında düşüş göstermiştir. Sonuçlar tekrar eden olayların hatırlanmasına dair farklı kuramlar çerçevesinde tartışılmıştır. Bütünüyle bakıldığında, bu doktora tezi tipik yaşam olaylarının kendi özelliklerinin anı tümseğinin ortaya çıkmasındaki olası rolünü göstererek ve daha önce yetişkinlerde yeterince araştırılmamış olan tekrar tekrar yaşanan olaylara dair bellek süreçlerini inceleyerek otobiyografik bellek araştırmalarına katkıda bulunmuştur.
Lise öğrencilerinde okul tükenmişliği ile psikolojik iyi olma arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırma lise öğrencilerinde okul tükenmişliği ve psikolojik iyi olma arasındaki ilişkinin cinsiyet, algılanan gelir düzeyi ve algılanan akademik başarı değişkenleri açısından incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemi; 2013- 2014 öğretim yılında Bilecik İli Gölpazarı İlçesinde çeşitli Ortaöğretim Kurumlarında öğrenim gören 309 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada öğrencilerin; cinsiyeti, algılanan gelir düzeyi, algılanan akademik başarı, algılanan ebeveyn tutumları hakkında bilgi toplamak amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen Bilgi Toplama Formu kullanılmıştır. Öğrencilerin okul tükenmişlik düzeylerini belirlemek amacıyla, Aypay (2011) tarafından geliştirilen Ortaöğretim Öğrencileri için Okul Tükenmişliği Ölçeği kullanılmıştır. Öğrencilerin psikolojik iyi olma düzeylerini belirlemek amacıyla, Ryff (1989a) tarafından geliştirilen ve Akın, Demirci, Yıldız, Gediksiz ve Eroğlu (2012) tarafından Türkçeye uyarlanan Psikolojik İyi Olma Ölçekleri'nin 42 maddelik formu kullanılmıştır. Veriler; Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu, t testi ve ANOVA ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, öğrencilerin okul tükenmişliği ile psikolojik iyi olma düzeyleri arasında anlamlı düzeyde ilişkiler olduğu tespit edilmiştir. Okul tükenmişliği düzeyinin; toplam psikolojik iyi olma ve ölçeğin alt boyutları özerklik, çevresel hakimiyet, bireysel gelişim, diğerleri ile olumlu ilişkiler, yaşam amaçları ve öz kabul ile negatif yönde anlamlı ilişkili olduğu görülmüştür. Ortaöğretim öğrencilerinin okul tükenmişlik düzeylerinin cinsiyet ve algılanan akademik başarı düzeyi açısından anlamlı farklılıklar göstermediği, gelir düzeyleri açısından ise anlamlı farklılıklar gösterdiği bulunmuştur. Ortaöğretim öğrencilerinin psikolojik iyi olma düzeylerinin ise cinsiyet, algılanan gelir düzeyi ve algılanan akademik başarı açısından anlamlı farklılıklar gösterdiği bulunmuştur. Araştırmadan elde edilen bulgular ışığında araştırmadan sonuçlar tartışılmış ve gelecek araştırmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Ortaokul öğrencilerinde akran zorbalığı ile siber zorbalık arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı ortaokul öğrencilerinde akran zorbalığı eğilimi ile siber zorbalık eğilimi ve akran zorbalığına maruz kalma durumları ile siber zorbalığa maruz kalma durumları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma, 2012- 2013 eğitim-öğretim yılında İstanbul ilindeki ortaokullara devam eden 551 kız ve 529 erkek olmak üzere toplam 1080 öğrenci ile yürütülmüştür. Araştırmaya katılan öğrencilere Kişisel Bilgi Formu, Akran Zorbalığı Eğilimi Ölçeği, Akran Zorbalığı Mağdurlarını Belirleme Ölçeği, Siber Zorbalık Eğilimi Ölçeği, Siber Mağduriyet Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma sonucu elde edilen veriler Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu, ilişkisiz örneklem t-testi ve tek yönlü varyans analizi teknikleriyle çözümlenmiştir. Araştırmanın sonucunda öğrencilerin akran zorbalığı eğilimi ile siber zorbalık eğilimi arasında anlamlı düzeyde ilişki bulunmuştur. Ayrıca öğrencilerin akran zorbalığına maruz kalma durumları ile siber zorbalığa maruz kalma durumları arasında da ilişkiye rastlanmıştır. Araştırmanın bunlarla bağlantılı olarak belirlenen diğer iki sonucu ise; öğrencilerin akran zorbalığı eğilimi ile siber zorbalığa maruz kalma durumları arasında anlamlı düzeyde bir ilişkinin ve yine öğrencilerin akran zorbalığına maruz kalma durumları ile siber zorbalık eğilimi arasında anlamlı bir ilişkinin olduğudur. Erkek öğrenciler kız öğrencilere göre daha çok akran zorbalığı eğilimi göstermekte ve akran zorbalığına maruz kalmaktadır. Yine aynı şekilde erkek öğrencilerin kız öğrencilere göre daha çok siber zorbalık eğilimi gösterdiği ve siber zorbalığa maruz kaldığı sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerin bulundukları sınıf düzeyine göre akran zorbalığı eğilimi ve akran zorbalığına maruz kalma durumları ile siber zorbalık eğilimi ve siber zorbalığa maruz kalma durumları incelenmiş ve altıncı sınıf öğrencilerinde her iki zorbalık ve mağduriyetin daha sık gerçekleştiği görülmüştür. Evlerinde internete bağlı bilgisayar sahibi olan, cep telefonu ve tablet bilgisayarla internete bağlanan, günde dört saatin üstünde internette kalan, kişisel cep telefonuna sahip olan, kişisel e-posta hesabına sahip olan öğrenciler daha çok siber zorbalık eğilimi göstermekte ve daha çok siber zorbalığa maruz kalmaktadır. Ayrıca bilgisayar ve internet kullanma yetkinliğini çok iyi düzeyde tanımlayan öğrencilerin, diğerlerine göre yine daha çok siber zorbalık eğilimi gösterdiği ve siber zorbalığa maruz kaldığı sonucuna ulaşılmıştır.
Üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeyleri ile tek başına olmayı tercih etme düzeyleri arasındaki ilişki

Yalnızlığın olumsuz sonuçlarına rağmen, tek başına olma tercihinin sonuçlarının olumlu olacağı literatürde ifade edilmektedir. Bu çalışmada bu iki kavram ele alınarak, aralarındaki ilişki incelenmiştir. Buradan yola çıkarak bu araştırmada üniversite öğrencilerinde yalnızlık ile tek başına olmayı tercih etme ilişkisi ve bu iki değişkenin düzeylerinin, cinsiyet, yaş, sınıf düzeyi ve barınma yeri düzeylerine göre değişip değişmediğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini Çukurova Üniversitesi, örneklemini Çukurova Üniversitesinde öğrenim gören 157 erkek 271 kadın olmak üzere toplam 428 öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak UCLA Yalnızlık Ölçeği, Tek Başına Olmayı Tercih Etme Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre tek başına olmayı tercih etme ile yalnızlık arasında orta düzeyde pozitif yönde (r = 0 ,325) istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Regresyon analizi sonucuna göre tek başına olmayı tercih etme düzeyi yalnızlık düzeyindeki değişimin %10'unu açıklamaktadır. Yalnızlık düzeyinin yaş düzeyine bağlı olarak farklılaştığı bulgulanmıştır ve yaş ilerledikçe yalnızlık düzeyi azalmaktadır. Tek başına olmayı tercih etme düzeyinin yaşa göre farklılaşmadığı sonucu bulunmuştur. Yalnızlık ve tek başına olmayı tercih etme düzeyinin cinsiyet, sınıf düzeyi ve barınma yerine göre bir farklılık göstermediği sonucu elde edilmiştir. Sonuç olarak tek başına olma tercihi düzeyi arttıkça yalnızlık düzeyi de artmaktadır.
Doğal ve cerrahi yolla menopoza girmiş kadınların depresyon düzeylerinin cinsel doyum üzerindeki etkisi

Bu çalışma, doğal ve cerrahi yolla menopoza girmiş, doğal menopoz için en az 1 yıldır adet kanaması olmayan ve hormon tedavisi almayan; cerrahi menopoz için en az 3 ay önce bilateral ooferektomi yapılmış kadınların depresyon düzeylerinin cinsel doyum üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada, her iki grupta da menopoz sürecinde depresif belirtiler olabileceği ve bu belirtilerin sonucunda cinsel doyumun olumsuz yönde etkileneceği düşünülmüştür. Özellikle cerrrahi menopoz olgularında depresyonun cinsel doyum üzerindeki etkisinin, doğal menopoz olgularına oranla daha şiddetli ve olumsuz olacağı beklenmektedir. Bu çalışmaya 45-65 yaş arasında 40 doğal, 40 cerrahi yolla menopoza giren toplam 80 gönüllü kadın katılımcı dahil edilmiştir. Değerlendirmede; 'Sosyo-demografik Bilgi Formu', 'Menopoz Semptomlarını Değerlendirme Ölçeği', 'Belirti Tarama Ölçeği', 'Zung Depresyon Ölçeği', 'Golombock Rust Cinsel Doyum Ölçeği' kullanılmış sonrasında katılımcılara 'Rorschach Testi' uygulanmıştır. Yapılan projektif testin sonuçları Fransız Okulu'na özgü içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen veriler SPSS Windows 21.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında istatistiksel olarak 0,05 anlamlılık düzeyinde yorumlanmıştır. Sonuçlar incelendiğinde, her iki grupta da cinsel problematiklerin öne çıktığı görülmekle birlikte cerrahi yolla menopoza girmiş kadınlarda kadının bedeni, cinsellik algısı dramatik bir şekilde etkilenmekte ve kadınsılık kavramına atfedilen anlam, kadınsılığın azalması hissi ve cinsel işlevin olumsuz yönde etkileneceği düşüncesi ile beraber işlev yitimi cerrahi yolla menopoza girmiş kadınları depresif açıdan daha çok etkilemiştir. Sağlıklı bir organın çıkarılması düşüncesi olumsuz bakış açısıyla beraber hem menopoz hem de kayıp sürecini daha şiddetli yaşamalarına sebep olmaktadır. Menstürasyon kanına dair söylemlerin, kadınsılık kaybının, depresif duygulanımın, pasif yönelimli cevapların cerrahi menopoz grubunda daha fazla olduğu görülmüştür. Doğal menopoz grubunda da aynı kayıp olmasına rağmen içsel yaşantılarının çok faal olduğu ve düşünce sistemine fazla yatırım yapılmasıyla depresif duygulanımın cerrahi menopoza göre daha az olduğu ve cinsel doyumun depresif durumdan etkilendiği yönünde anlamlı bulgular elde edilmiştir.
The effect of context luminance on contrast perception

Bu çalışmada psikofizik ve işlevsel manyetik rezonans görüntüleme yöntemlerini kullanarak gerçekleştirilen deneylerden oluşmaktadır. Çalışmanın amacı, luminansın aşağıdan yukarı işlenmesinin ya da yukarıdan aşağı işlenmesinin kontrast algısı üzerindeki etkisini araştırmaktır. Literatürdeki mevcut bulgular görsel yanılsamaların bağlamın etkisiyle yukarıdan aşağı işlenme yoluyla oluştuğu görüşünü desteklemektedir. Bu nedenle, bu çalışmada parlaklık yanılsaması kullanılarak bağllamdaki parlaklığın kontrast algısına etkisinin araştırılması hedeflenmiştir. Bir başka deyişle, bu çalışma kontrast algısını luminansın fiziksel özelliklerinin mi yoksa algılanan özelliklerinin mi şekillendirdiği sorusunu cevaplamayı amaçlamaktadır. Deneylerde bu çalışma için özel olarak tasarlanmış, görsel yanılsama içeren bir uyaran kullanılmıştır. Bu çalışma için iki psikofizik, bir iMRG deney serisi uygulanmıştır. İlk deney serisinde yanılsamanın hangi koşullarda, ne kadar güçlü olduğunu görmek için farklı yöntemler ve tasarımlar kullanılarak yanılsamalı uyaranın parlaklık değeri ölçülmüştür. İkinci deney serisinde farklı yöntemler ve tasarımlarla kontrast algısı ölçümü yapılmıştır. iMRG deney serisi, elde edilen davranışsal sonuçların nöronal korelasyonlarını tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Deneylerden elde edilen veriler, luminansın algılanan özelliklerinin kontrast algısını şekillendirdiğine işaret etmektedir. iMRG deneyi sonuçlarına göre kontrast algısı deneydeki koşullara bağlı olarak luminansın fiziksel özellikleriyle ya da algılanan özellikleriyle korelasyon göstermiştir.
Bilgi işlemede duygusal ve semantik önceliğin incelenmesi

Duygusal ve bilişsel önceliğin doğrudan karşılaştırıldığı çalışmalarda genellikle semantik bilginin görsel nesnenin duygusal değerlendirmesinin hazırlayıcısı olduğu ve semantik işlemenin duygusal analizden önce geldiği önerilmektedir. Bu çalışmalarda genellikle duygusal ve semantik sınıflandırma görevleri kullanılmaktadır. Bu görevlerin teşhis bilgisi miktarının ve kolaylık - zorluk gibi özelliklerinin farklı olmasının, sonuçlar üzerinde etkili olduğu düşünülmektedir. Bu temelde tez çalışmasının birinci amacı, semantik bilgi işlemenin duygusal bilgi ile kıyaslandığında öncelikli olup olmadığının aynı - farklı karar verme görevi kullanılarak incelenmesidir. İkinci amacı ise bir bilgi türünün öncelikli işlenmesi durumunda, içinde bulunulan bağlamın öncelikli işleme üzerinde herhangi bir etkisinin bulunup bulunmadığının belirlenmesidir. Bu amaçlar doğrultusunda yürütülen deneylerde AFK görevinin iki farklı türü kullanılmıştır: Semantik görevde katılımcılardan cinsiyete bağlı olarak aynı - farklı değerlendirmelerini yapmaları istenmiştir. Duygusal görevde aynı - farklı kararları verilirken dikkate alınması istenen özellik ise uyarıcının yansıttığı duygudur. Uyarıcı olarak mutlu ve korku yansıtan kadın ve erkek yüz fotoğrafları Karolinska Duygusal Yüz Fotoğraflarından ön çalışma sonuçlarına göre seçilmiştir. Ön çalışmada yüz fotoğrafları katılımcılara tek başına sunulmuş ve katılımcılardan sunulan yüz fotoğraflarına ilişkin semantik sınıflandırma ve duygusal değerlendirme görevlerini yapmaları istenmiştir. Böylece hem cinsiyet hem de duygu açısından doğru bir şekilde tanınan ve işleme süreleri açısından birbirine benzer uyarıcılar AFK görevinde kullanılmak üzere seçilmiştir. Hedef uyarıcı sunum süresi açısından farklılaşan ilk iki deneyde duygusal ve semantik bilgi işleme önceliği karşılaştırılmıştır. Bilgi işleme önceliğinde bağlamın rolü ise üç ayrı deneyde incelenmiştir. Duygusal ve semantik bağlamın manipüle edilmesi için sınıflandırma görevlerinden yararlanılmıştır. Sonuçlara göre görsel uyarıcının işlenmesi için yeterli süre olması durumunda duygusal ve semantik görevler arasında herhangi bir fark gözlenmemiştir. Tersine katılımcıların sunulan uyarıcılara ilişkin kısıtlı süreleri olduğunda duygusal karşılaştırma görevinde doğruluk oranı açısından performans daha yüksektir. Benzer şekilde farklı bağlamlarda duygusal karşılaştırma semantik karşılaştırmadan daha doğru yapılmıştır. Sonuçlar duygusal bilginin semantik bilgi ile kıyaslandığında daha öncelikli işlendiğine işaret etmektedir.
Beyaz yakalı işçilerde iş stresinin iş ve yaşam doyumuna etkisi

Bu araştırmada beyaz yakalı işçilerde iş stresinin iş ve yaşam doyumuna etkisi incelenmiştir. Günlük yaşam içerisinde bireyler kendilerinde stres yaratacak birçok durumla karşı karşıya kalırlar. Bunların en önemlilerinden biri de iş stresidir. İş yerinde yaşanan stres, işin zorluğundan, iş örgütünün yapısından veya iş yerindeki uygulamalardan kaynaklanabilir. Bu stres kaynakları her çalışanı farklı şekillerde etkileyebilir ve iş stresinin işgörenlerde farklı etkileri ve sonuçları ortaya çıkabilir. Çalışanın iş yerinde yaşamış olduğu stres iş yaşamından aldığı zevk yani iş doyumu ve yaşam doğumu üzerinde etkiler doğuracaktır. İş yerinde yaşanacak stres ve buna bağlı iş doyumunda ve yaşam doyumunda olarak ortaya çıkabilecek düşüşler bireyin iş performansında olumsuz etkilerin olması sebebini doğuracaktır. İş stresinin iş ve yaşam doyumuna etkilerinin araştırıldığı bu çalışmada, cinsiyet, medeni hal, çocuk sahibi olma, çalışma süresi ve çalışanların yaşları değişkenlerinin çalışanların iş ve yaşam doyumu seviyelerini belirlemek amaçlanmıştır. Araştırma sonucunda iş stresi ile iş doyumu arasında anlamlı bir farkın olmadığı, yaşam doyumu ile çalışanların yaşları arasında anlamlı bir ilişki olduğu ve iş yaşamındaki streslerin iş doyumuna olan etkisinde çalışanların yaşları ile iş doyumları ve çalışma süreleri arasında anlamlı bir ilişkinin olduğu sonucuna varılmıştır.
Temel benlik değerlendirmelerinin iş doyumu ve örgütsel bağlılık ile ilişkisi

Bu çalışmanın amacı, tam zamanlı bir işte çalışmakta olan bireylerin temel benlik değerlendirmeleri ile iş doyumları ve örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişkinin Türkiye'de farklı sektörleri içeren geniş bir örneklemde incelenmesidir. Araştırmanın amaçları doğrultusunda tam zamanlı bir işte çalışan katılımcıların temel benlik değerlendirmelerinin iş doyumu ve örgütsel bağlılıkları arasındaki doğrudan ilişkileri ve çalışanların iş doyumlarının temel benlik değerlendirmeleri ve örgütsel bağlılık alt boyutları arasındaki ilişkinin açıklanmasındaki aracılık rolü yol analizi aracılığıyla incelenmiştir. Ayrıca hem bireysel hem de çalışma yaşamı farklılıkları ile temel benlik değerlendirmeleri, iş doyumu ve örgütsel bağlılık arasındaki korelasyonel ilişkiler keşfedici şekilde incelenmiştir. Bu çalışmanın örneklemi kamu ve özel sektörün farklı alanlarında faaliyet gösteren kurumlarda tam zamanlı olarak çalışan 252'si kadın, 199'u erkek 444 kişiden oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak, Kişisel Bilgi Formu, Temel Benlik Değerlendirmeleri Ölçeği, İş Tanımlama Ölçeği ve Örgütsel Bağlılık Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın denenceleri elde edilen bulgularla büyük oranda desteklenmiştir. Buna göre çalışmanın hipotezleriyle tutarlı olarak temel benlik değerlendirmeleri ile iş doyumu arasında, iş doyumu ile duygusal ve normatif bağlılık arasında anlamlı ve pozitif ilişkiler mevcuttur. Temel benlik değerlendirmeleri ile duygusal ve normatif bağlılık arasındaki ilişkide iş doyumu tam aracılık etkisine sahiptir. Çalışmanın hipotezlerinden temel benlik değerlendirmelerinin örgütsel bağlılık üzerindeki doğrudan etkisi bulgular tarafından desteklenmemiştir. Araştırmanın sonuçları, sınırlılıkları ve gelecek araştırmalar için öneriler literatür doğrultusunda tartışılmıştır.
Sağlık çalışanlarında algılanan stres düzeyinin incelenmesi

Stres kişinin hem iş yaşamını hem de sosyal yaşamını etkileyen faktörlerden biridir. Stresin ortadan kaldırılması ya da en aza indirilmesi; kişinin verim ve performansını etkileyen en önemli faktörlerden biridir. Çalışmada stresin kavramsal içeriği, bireysel ve örgütsel stresin niteliği stresle gerek bireysel gerek örgütsel anlamda baş etme yollarını analiz edebilmek amacıyla 384 sağlık çalışanlarına Cohen, Kamarck ve Mermelstein (1983) tarafından geliştirilen 'Algılanan Stres Ölçeği' anketi uygulanmış ve çalışma sonucunda kadın sağlık çalışanlarının erkek sağlık çalışanlarına göre, özel hastanelerde görev yapan sağlık çalışanlarının tıp fakültesi hastanesi ile devlet hastanesinde çalışanlara göre ve hemşire olarak görev yapan sağlık çalışanlarının doktor ve teknisyenlere göre stres algısı düzeyleri yüksek düzeyde görülmüştür. Ayrıca sağlık çalışanlarının stres düzeylerinin yaşlarına, eğitim durumlarına, mesleki kıdem yıllarına ve çalıştıkları birimlere göre farklılaşmadığı görülmüştür.
Çocukluk çağı travmaları ve romantik ilişki doyumu arasındaki ilişkide; Otomatik düşüncelerin aracılık rolü

Bu araştırmada, 18-22 yaş aralığındaki bireylerin çocukluk çağı travmaları ile ilişki doyumları arasındaki ilişkide; otomatik düşüncelerin aracılık rolü incelenmek istenmiştir. Araştırma, online anketler düzenlenerek Türkiye genelindeki devlet ve vakıf üniversitelerinde öğrenim gören 18-22 yaş arasındaki 354 ön lisans ve lisans öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada öğrencilerin ÇÇT ve İD arasındaki ilişkide OD'in aracılık rolünü ölçmek amacıyla; 'Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği' (Şar, Öztürk ve İkikardes,2012), 'İlişki Doyumu Ölçeği' (Curun, 2001 ),'Otomatik Düşünceler Ölçeği'(Aydın G. & Aydın O., 1990), kullanılmıştır. Öğrencilerin demografik bilgileri ise araştırmacı tarafından oluşturulan 'Demografik Bilgi Formu' ile toplanmıştır. Araştırmanın sonucunda ÇÇT'nın İD'u ve OD'i, OD'in İD'u ve İD'nun OD'i istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde yordadığı, ÇÇT ile İD arasındaki ilişkide OD'in aracılık etkisinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır.