turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ideal-actual mate mismatch and relational outcomes in romantic couples

Bu tez, ideal-gerçek partner uyuşmazlığı ile ilişki değerlendirmeleri arasındaki bağlantıya dair incelemeleri genişletmeyi hedeflemektedir. Bu bağlamda, tezin başlıca iki amacı, ideal standartlar ile romantik partner özellikleri arasındaki uyuşmazlığın, romantik çiftlerde önemli ilişki değişkenleriyle nasıl ilişkili olduğunu tespit etmek ve bu uyuşmazlık ile ilişki niteliği arasındaki nedensel ilişkiyi araştırmaktır. Bu amaçla, iki çalışma tasarlanmıştır. Birinci çalışmanın temel tahmini, ideal-gerçek partner uyuşmazlığının, ilişki niteliği, partnere yönelik anlık değerlendirmeler, ilişkide temel ihtiyaçların karşılanması, algılanan partner duyarlılığı ve olumlu ilişki inançlarını içeren ilişkisel değerlendirmelerle olumsuz yönde ilişkili bulunacağı şeklindedir. Çalışmaya çiftler (N = 154) katılmıştır. Aktör Partner Karşılıklı-Bağımlılık Modeli analizlerinin sonuçları, hem aktörlerdeki hem de partnerlerdeki uyuşmazlığın algılanan partner duyarlılığı, ilişkide temel ihtiyaçların karşılanması ve ilişki niteliğiyle olumsuz yönde ilişkili olduğunu ortaya koymuştur. Beklentilerin aksine, uyuşmazlık ile anlık partner değerlendirmeleri ve ilişki inançları arasında zayıf ilişkiler gözlenmiştir. İkinci çalışma, ideal-gerçek partner uyuşmazlığının daha düşük ilişki kalitesine neden olup olmadığını test etmek için tasarlanmıştır. Bireyler (N = 127), ideal partnerlerinin mevcut partnerleriyle eşleştiklerini veya eşleşmediklerini hissettiren bir değişimlemeye maruz bırakılmıştır. Değişimlemenin ardından ilişki değerlendirmeleri incelenmiştir. Sonuçlar, değişimlemenin işe yaramadığını ve iki koşul arasında anlamlı bir fark olmadığını göstermiştir. Bulgular önceki çalışmalar ışığında tartışılmıştır.
Eğitilebilir zihinsel engelli çocuğa sahip olan babaların sosyo-demografik değişkenlere göre stres düzeyleri ve stresle başa çıkma tarzlarının incelenmesi

Bu çalışmada eğitilebilir zihinsel engelli çocuğa sahip babaların sosyo-demografik değişkenlere göre stres düzeyleri ve stresle başa çıkma tarzlarının farklılaşıp farklılaşmadığı incelenecektir. Demografik değişkenlerin yanı sıra psikososyal değişkenler de ele alınmıştır. Babaya ilişkin demografik bilgileri toplamak bunun yanı sıra aile yapısı, aile ilişkileri, eşler arası ilişkiler, ailenin çocuğa yaklaşımını belirlemeyi hedeflenmiştir.
Örtük sınıf analizlerinde ölçme eşdeğerliğinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı örtük sınıf analiziyle ölçme eşdeğerliğinin farklı koşullarda incelenmesidir. Örtük sınıf analizi gözlenen ve örtük değişkenlerin süreksiz yapıda olduğu ya da sürekli ölçekleme düzeyinde olup normal dağılım, homojenlik, tek boyutluluk gibi varsayımların ihlal edildiği koşullarda kullanmaya uygun güçlü bir alternatiftir. Çalışma kapsamında örneklem büyüklüğü (100 ve 500), madde sayısı( 5 ve 10), yanlılığın olduğu parametre, eşdeğer olmayan madde sayıları değişimlenerek (0,1,3, 5 ya da 10) 28 farklı koşul oluşturulmuştur. BIC, CAIC, AIC ve AIC3 kullanılarak yapılan model seçimlerinde hem koşulların hem de kullanılan bilgi kriterinin etkileri araştırılmıştır. Ölçek ve madde düzeyinde yapılan analizler sonucunda doğru, yanlış pozitif ve yanlış negatif kararlar incelenmiştir. Örneklem büyüklüğünün etkisi incelendiğinde genel olarak tüm bilgi kriterlerinin büyüklük arttığında doğru karar oranlarının arttığı gözlemlenmiştir. Bu oran BIC ve CAIC kullanıldığında oldukça yüksektir ve söz konusu bilgi kriterlerinin küçük örneklemlerde kullanılmasının uygun olmadığı düşünülmektedir. Madde sayısı doğru karar oranında bir değişikliğe neden olmamıştır. Eşdeğer olmayan madde sayısı arttığında ise ölçek düzeyindeki analizlerde doğru karar oranının da arttığı söylenebilir. Yanlılığın olduğu parametrelerin hem eğim hem sabit olduğu koşullarda, sadece sabit olduğu koşullara oranla daha çok doğru karar alınmıştır. Genel olarak değerlendirildiğinde BIC ve CAIC'nin yanlış negatif, AIC'nin yanlış pozitif karar eğilimi olduğu, AIC3'ün ise daha tutarlı sonuçlar verdiği söylenebilir.
Sosyal medyanın yoğun kullanımının ileri ergenlikte yalnızlık ve depresyona etkisi

Bu çalışma ile sosyal medyanın yoğun kullanımının ileri ergenlikte yalnızlık ve depresyona etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini farklı üniversitelerde okuyan 18-24 yaş arası 280 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada öğrencilerin sosyal medya kullanımlarına yönelik araştırmacı tarafından hazırlanmış olan anket, depresyon ve yalnızlık düzeylerini belirlemek için türkçeye uyarlaması Tegin (1980) tarafından yapılan Beck Depresyon Ölçeği ve uyarlaması Demir (1989) tarafından yapılan Ucla Yalnızlık Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda sosyal medyayı yoğun kullanan öğrencilerin depresyon ve yalnızlık seviyelerinde anlamlı derecede farklılıklar bulunmuştur.
Liderin Makyavelist davranışlarının algılanan lider etkililiği üzerindeki etkisinde çalışan karanlık kişilik özelliklerinin düzenleyici etkisi

Liderlik, uzun yıllardır birçok bilim dalı tarafından incelenen ve çeşitli kuramlar ile açıklanmaya çalışılan kavramlardan bir tanesidir. Farklı kuramsal yaklaşımlarla liderler nasıl seçilir, hangi liderler etkili algılanır ve bu etkiyi yaratan özellikler liderlik araştırmacıları tarafından yıllardır çalışılmaktadır. Bazı kuramlar liderliği kişilik özellikleriyle, bazı kuramlar ise davranışlarla açıklamaya çalışmaktadır. Bu kuramların hemen hepsinin ortak noktası 'olumlu' özellik ve davranışlara odaklanmalarıdır. Fakat gerçek hayatta, siyasette, iş dünyasında, sporda aslında 'olumsuz' ya da 'karanlık' kişilik özelliklerine sahip kişilerin de liderlik elde ettiği ve kitlelerce etkili liderler olarak algılandığı görülmektedir. Karanlık kişilik özellikleri arasında sınıflandırılan Makyavelizm kavramı bu tez araştırmasının temel değişkenlerinden biridir. Mevcut araştırmanın temel amacı, liderin Makyavelist davranışlarının düzeyinin algılanan liderlik etkililiğinde rolünü incelemek ve ilişkide çalışan Makyavelizm düzeyinin düzenleyici etkisini araştırmaktır. Bu doğrultuda biri ölçek geliştirme çalışması olmak üzere iki ayrı araştırma yürütülmüştür. Birinci çalışmada, 36 katılımcı ile kritik vaka toplama tekniği kullanılarak birebir görüşmeler yapılmıştır. Bu görüşmelerden elde edilen vakalardan oluşan Makyavelist Liderlik Davranış Listesi adı verilen ölçüm aracı geliştirilmiştir. İkinci çalışmada ise liderin Makyavelizm düzeyine göre algılanan liderlik etkililiği ve çalışan karanlık kişilik özellikleri ölçülmüştür. Araştırma bulgularına göre liderin Makyavelist davranışları ile algılanan liderlik etkililiği arasında negatif yönde, doğrusal bir ilişki olduğu görülmüştür. Ek olarak, karar ağacı yöntemiyle yapılan analizler sonucunda katılımcıların Makyavelizm düzeyi yüksek olduğunda, katılımcının yüksek Makyavelist lideri düşük Makyavelist lidere göre daha etkili bulduğu görülmüştür. Benzer şekilde, katılımcının Makyavelizm düzeyi düşük olduğunda, düşük Makyavelist lideri yüksek Makyavelist lidere göre daha etkili bulmaktadır. Araştırma bulguları ilgili alanyazın temelinde tartışılmıştır.
Çocukluk çağı travmasının bireylerin psikolojik dayanıklılık ve mutluluk düzeyleri açısından incelenmesi

Bu araştırmanın amacı çocukluk çağı travmasının bireylerin psikolojik dayanıklılık ve mutluluk düzeyleri açısından incelenmesidir. Bunun yanı sıra ölçekler arasında anlamlılık ve bazı demografik değişkenler açısından dayanıklılık ilişkisine bakılmıştır. Araştırmanın örneklemi İstanbul ilinde yaşayan ve tesadüfi bir biçimde seçilmiş kişilerden ve Üsküdar Üniversitesi Öğrencilerinden oluşmaktadır. Araştırmaya 41'i kadın ve 36'sı erkek olmak üzere toplamda 77 kişi gönüllü olarak katılmıştır. Çalışmada yaş grupları 20 -29, 30-45 olarak belirlenmiştir. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 21.00 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde Kruskal Wallis, Sperman Korelasyon Analizi, İlişkisiz grup T testleri kullanılmıştır. Araştırmada katılımcılara Sosyodemografik Bilgi Formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, Yetişkinler İçin Dayanıklılık Ölçeği ve Oxford Mutluluk Ölçeği Kısa Formu uygulanmıştır. Araştırmanın bulgularına göre dayanıklılık alt boyutları ve çocukluk çağı travma alt boyutları arasında anlamlılık açısından; aile uyumu ile duygusal istismar ve fiziksel istismar arasında negatif yönde orta düzeyde bir ilişki, gelecek algısı ile fiziksel istismar arasında negatif yönde düşük düzeyde ilişki, aile uyumu ile duygusal ihmal arasında pozitif yönde yüksek düzeyde bir ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca dayanıklılık alt boyutu sosyal yeterlilik puanı arttıkça travma toplam puanının azaldığı görülmüştürDayanıklılık ölçeği alt puanları ile Oxford Mutluluk puanları ve Çocukluk Çağı Travma puanları arasında anlamlı bir ilişki görülmemiştir. Sosyodemografik değişkenlerden cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim durumu, ekonomik durum ile dayanıklılık alt boyutları arasında anlamlı bir ilişki görülmediği, dayanıklılık alt boyutu olan aile uyumu ile aile tutumları arasında anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilmiştir.
Okul terkinin önlenmesinde bağlanma temelli terapötik müdahale

Araştırmanın amacı, okul terki riski bulunan gençler ve annelerinin bağlanma örüntülerinin çocukluk yaşantılarını göz önünde bulundurarak keşfedilmesidir. Buna ek olarak, bu araştırma ile gelişimsel travmaya bağlanma odaklı yaklaşım çerçevesinden bakarak okul başarısının ve motivasyonun nasıl etkilendiği kavranmaya çalışılmıştır. Gelişimsel travma ve ebeveyn çocuk arasındaki bağlanmanın saptanması ve anlaşılmasında ölçekler ile yapılacak değerlendirmelerin gerçek sonuçları yansıtma olasılığının düşük olacağının düşünülmesi nedeniyle araştırma yöntemi olarak nitel araştırma kullanılmıştır. Bu amaç doğrultusunda 16 ve 18 yaşında iki lise öğrencisi ve başka bir iki lise öğrencisinin annesi ile nitel bir araştırma yürütülmüştür. Kişisel bilgi formu, görüşme içerik raporları, gözlem raporları ve süpervizyon raporlarıyla elde edilen verilere tematik analiz uygulanmıştır. İçerik analizi sırasında nitel analiz programı MOXQDA'den faydalanılmıştır. Travmatik bağlanma ve güvensiz bağlanma örüntüsüne sahip katılımcıların gelişimsel travma mağduru oldukları bulunmuştur. Gelişimsel travma mağduru katılımcıların literatürle uyumlu olarak duygu düzenleme güçlüğü yaşadığı görülmüştür. Bununla birlikte, gelişimsel travmanın katılımcıların düşük motivasyon ve okul başarısı üzerinde etkili olduğu belirlenmiştir. Görüşmeler süresince uygulanan bağlanma odaklı terapötik müdahalenin iyileşme üzerindeki etkisi tartışılmıştır.
Lise öğrencilerinin kendini açma davranışlarının kaygı düzeyleri ile cinsiyetleri açısından incelenmesi

Bu araştırmada lise öğrencilerinin kendini açma davranışları, sürekli kaygı düzeyleri ile cinsiyetleri açısından incelenmiştir. Araştırmanın bağımlı değişkeni kendini açma, bağımsız değişkenleri ise sürekli kaygı düzeyi ve cinsiyettir. Kendini açma davranışını ölçmek için Selçuk (1988) tarafından geliştirilen Kendini Açma Envanteri kullanılmıştır. Sürekli kaygı düzeyini ölçmek için ise Spielberger ve arkadaşları (1970) tarafından geliştirilen ve Le Compte ve Öner (1977) tarafından Türkçeye çevrilen Kendini Değerlendirme Envanteri (STAI FORM TX-2) kullanılmıştır. Araştırma'nın örneklemi, Ankara ili belediye sınırları içindeki Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı liselerin 1., 2. ve 3. sınıflarında okumakta olan 291' i kız ve 192'si erkek olmak üzere toplam 483 öğrenciden oluşmuştur. Kendini Açma Envanteri'nden elde edilen toplam ve alt puanların, sürekli kaygı düzeyi ve cinsiyetle ilişkisini bulmak için t-testi kullanılmıştır. Manidarlık düzeyi. 05 olarak alınmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular şöyle özetlenebilir: 1. Sürekli kaygı düzeyi düşük öğrenciler kendilerini, sürekli kaygı düzeyi yüksek öğrencilerden daha fazla açmaktadır. Ill 2. Sürekli kaygı düzeyi düşük öğrenciler düşünce ve görüşler, okul, aile, cinsellik, kişilik, zevk ve ilgiler konularında kendilerini kaygı düzeyi yüksek öğrencilerden daha fazla açmaktadır. 3. Sürekli kaygı düzeyi düşük öğrenciler anneye, babaya, karşıt cins yakın arkadaşa ve öğretmene, kaygı düzeyi yüksek öğrencilerden daha fazla açılmaktadır. Aynı cins yakın arkadaş ve danışmana açılma düzeyleri açısından düşük ve yüksek kaygılı öğrenciler arasında fark bulunamamıştır. 4. Kız öğrenciler kendilerini, erkek öğrencilerden daha fazla açmaktadır. 5. Kız öğrenciler düşünce ve görüşler, okul, aile, cinsellik, kişilik, zevk ve ilgiler konularında kendilerini, erkek öğrencilerden daha fazla açmaktadır. 6. Kız öğrenciler anneye, aynı cins yakın arkadaşa ve danışmana, erkek öğrencilerden daha fazla açılmaktadır. Babaya, karşıt cins yakın arkadaşa ve öğretmene açılma düzeyleri açısından kız ve erkek öğrenciler arasında fark bulunamamıştır.
Zihin kuramı çerçevesinde dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu olan çocukların duygu tanıma ve diğer kişilerin zihinsel durumlarını temsil performansları

AMAÇ: Otistik spektrum bozukluğu ve şizofreni hastalarında diğer insanların zihinsel durumlarını atfetme yeteneği olarak bilinen 'Zihin Kuramı' ile ilgili problemler olduğu çalışılmalarda gösterilmiştir. Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanısı alanlarda da zihin kuramı ile ilgili sorunlar olabileceği bildirilmektedir, ancak bu konuda çalışma sayısı kısıtlıdır. Bu çalışmanın amacı DEHB'li çocuk ve ergenlerin duygu tanımada kendi ve diğer kişilerin zihinsel durumlarını temsil edebilme becerilerini incelemektir. YÖNTEM: Bu çalışma için Balıklı Rum Hastanesi'nde dikkat eksikliği bozukluğuyla takip edilen yaşları 7-15 arası değişen 30 çocuk ve ergen alınmıştır. Kontrol grubu olarak yaşları ve cinsiyetleri hasta grubuyla eşleştirilmiş 7-15 yaş arası dikkat eksikliği bulunmayan 30 çocuk ve ergen çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmaya katılanlara GAOT ve Dokuz Eylül Zihin Teorisi değerlendirme ölçeği verilmiştir. GAOT ölçeği zihinselleştirme becerilerini ölçen bir bilişsel empati testidir. Dokuz Eylül Zihin Teori Ölçeğinde kişilerin empati, ironi ve metafor anlama yeteneklerini değerlendiren bir testtir. BULGULAR: Yapılan GAOT sonucunda DEHB olan çocukların gözden akıl okuma performanslarının kontroller gruba göre anlamlı derecede düşük olduğu saptanmıştır (t=-12368, df=58, p<0,000). Deney ve kontrol grubu zihin teorileri yeteneğini açışından karşılaştırıldığında, DEZTÖ sonuçlarından DEHB'li çocukların performanslarının istatistiksel olarak daha düşük olduğu saptanmıştır (t=-9,957, df=58, p<0,000) . SONUÇ: Çalışmada elde edilen istatiksel bulgular DEHB olan çocuk ve ergenlerin kendilerinin ve karşılarındaki kişilerin zihinsel durumlarını temsil edebilme becerilerinin sağlıklı çocuklara göre anlamlı derecede daha zayıf olduğunu göstermiştir. Bu performansların DEHB'li çocukların dikkat eksikliği olmayan çocuklara göre anlamlı olarak daha düşük olması zihin kuramının sadece otizm ve şizofrenide değil de DEHB'da da çalışabilineceğini göstermiştir.
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğunun eştanı sıklığı ve Dopamin D4, Dopamin D3 ve Dopamin taşıyıcı reseptör gen polimorfizmleri ile ilişkisi.

Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu çocukluk döneminde başlayan ve temel belirtileri dikkatsizlik, aşırı hareketlilik ve dürtüsellik olan bir bozukluktur. DEHB, etiyolojisinde çevresel ve genetik risk faktörlerinin bulunduğu multifaktöryel nöropsiyatrik bir hastalık olup genetik aktarımın şekli tam olarak ortaya konulamamıştır. Dopamin reseptör genlerinin bu hastalık için aday genler olabileceği üzerinde durulmuş ancak bu konuda yapılmış olan çalışmalar çelişkili sonuçlar vermiştir. DEHB erişkin dönemde yüksek psikiyatrik eştanı, sosyal ve eğitim/meslek alanlarında sorunlarla kendini gösterebilmektedir. DEHB'de eştanının yüksek oluşu bozukluğun önemini artırmakta ve DEHB tanısının gözden kaçmasına neden olabilmektedir. Analitik olgu-kontrol tipinde düzenlenen bu çalışmada, DEHB ile sosyodemografik ve klinik özellikler, psikiyatrik eş tanılar ve dopamin genlerindeki polimorfizm arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaçla, PAÜTF Psikiyatri Polikliniğinde izlenen DEHB tanısı almış olan 16-60 yaş arası 80 olgu ve DEHB olmayan 80 sağlık personeli çalışmaya alınmıştır. Çalışmada DEHB'li bireylerin eğitim ve sosyal alanlarda sıkıntı yaşadıkları ve yüksek oranda psikiyatrik eştanıya sahip olduğu saptanmıştır. Genetik açıdan ise, DEHB hastaları ile kontroller arasında DRD3, DRD4, DAT polimorfizmi yönünden anlamlı bir farklılık saptamamıştır. Sonuç olarak, DEHB'ye eşlik ettiğini gördüğümüz belirti ve tanıların DEHB için prognoz göstergesi olabileceğini; gelecekte bu konuda yapılacak çalışmaların DEHB'nin erişkin dönemdeki seyrini öğrenmemize yardımcı olacağını; DEHB'nin genetik temelinin anlaşılması ve bu genlerdeki polimorfik yapının buna etkisinin ortaya çıkarılması için de yeni araştırmalara gereksinim bulunduğunu düşünmekteyiz.
Çalışan kadınların ve ev hanımlarının sürekli kaygı ve kişisel kararsızlık düzeylerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı; çalışan kadınların ve ev hanımlarının sürekli kaygılarının kişisel kararsızlıkları üzerindeki ilişkisini incelemektir. Araştırma nicel yöntemle tasarlanmış, 100 çalışan kadın ve 100 ev hanımı ile görüşülmüştür. Araştırmanın katılımcılarını İstanbul ilinde yaşayan çalışan kadınlar ve ev hanımları oluşturmaktadır. Verilerin toplanması için anket fotmları ve ölçekler kullanılmıştır. Başta demografik form olmak üzere, kişisel kararsızlık ölçeği ve sürekli kaygı ölçeği kullanılmıştır. Gruplar arası karşılaştırmalarda bağımsız örneklem t testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılırken, ölçeklerden alınan puanlar arasındaki ilişkiler Pearson koralasyon analizi ile yürütülmüştür. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre, çalışan kadınların ve ev hanımlarının; yaşı, çalışma durumu, eğitim seviyesi, gelir düzeyi değişkenlerinin hem kişisel kararsızlık hem de sürekli kaygı sonuçlarında anlamlı bir etkinlik bulunmuştur. Çalışan ve çalışmayan kadınların sürekli kaygı düzeyleri arttıkça araştırıcı kararsızlık düzeylerinin de arttığı görülüp, ayrıca medeni durum, eğitim seviyesi, çocuk sahibi olma gibi faktörlerin kaygı ve kararsızlığı artırdığı bulunmuştur. Çalışan kadınların ve ev hanımlarının sürekli kaygı ve karar verme süreçlerinin birbirleri üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Sonuçlar ilgili alanyazına göre tartışılmış ve konu ile ilgili gelecekte yapılabilecek çalışmalar önerilmiştir.
Elit sporcularda optimal performans duygu durumunun belirlenmesinde beş faktörlü kişilik özelliklerinin ve mükemmeliyetçiliğin rolü

AmaçElit sporcuların kişilik özelliklerinin ve mükemmeliyetçilik düzeylerin optimal performans duygu durumunu belirlemedeki rolünü araştırmaktır. Çalışmanın ikincil amacı ise bu psikolojik faktörlerin cinsiyet ve spor deneyimine göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemektir. Gereç ve YöntemÇalışmaya İstanbul ilinde 1. ve 2. liglerinde yer alan 119 kadın (Xyaş=22. 15 4.92) ve 144 erkek (Xyaş =23. 94 4.85) toplam 264 (Xyaş =23. 13 4.95) sporcu katılmıştır. Sporculara 'Kişisel Bilgi Formu', 'Sürekli Optimal Performans Duygu Durum- 2 Ölçeği', 'Beş Faktörlü Kişilik Özellikleri Ölçeği' ve 'Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği' uygulanmıştır. Bulgular ve SonuçlarYapılan çoklu adımsal regresyon analiz sonuçları, kadın sporcuların gelişime açıklık ve öz denetim kişilik özelliklerinin optimal performans duygu durumunu yordadığını, erkek sporcularda ise bu iki kişilik özelliğinin yansıra dışa dönüklük kişilik özelliğinin de optimal performans duygu durumu belirlemede istatistiksel olarak anlamlı rol oynadığını göstermiştir (p<0.05). Analiz sonuçları, kadın ve erkek sporcuların kendine yönelik mükemmeliyetçilik düzeylerinin optimal performans duygu durumunu anlamlı olarak yordadığını göstermektedir. Kadın sporcuların erkek sporculardan farklı olarak başkalarına yönelik mükemmeliyetçilik düzeyinin optimal performans duygu durumu ile ilişkili olduğu bulunmuştur (p<0.05). Sporcuların kişilik özelliklerinde, mükemmeliyetçilik düzeylerinde ve optimal performans duygu durumlarında cinsiyete göre anlamlı fark yoktur (p>0.05). Öte yandan, sporcuların mükemmeliyetçilik düzeylerinde ve optimal performans duygu durumlarında spor deneyimine göre anlamlı farklılık bulunurken (p<0.05); kişilik özelliklerinde anlamlı fark bulunmamıştır (p>0.05). Sonuç olarak; sporcuların kişilik özelliklerinin ve mükemmeliyetçilik düzeylerinin, optimal performans duygu durumunu belirlemede rol oynadığı görülmektedir.
İdyopatik jeneralize ve mezyal temporal lob epilepsili olgularda sağlıklı kontrol grupla karşılaştırmalı olarak depresyon, algılanan sosyal destek ve benlik saygısı düzeylerinin karşılaştırılması

Bu tez çalışmasında, idyopatik jeneralize ve mezyal temporal lob epilepsi tanısı almış bireylerin 'sağlıklı' kontrol grubu ile karşılaştırmalı bir şekilde depresyon, benlik saygısı düzeyleri, algıladıkları çok boyutlu sosyal destek ve yaşam kalitesi seviyeleri incelenmiştir. İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Nöroloji Bölümü'nde ayakta tedavi gören 18-50 yaşları arasında toplam 51 idyopatik jeneralize, 34 mezyal temporal lob olmak üzere toplam 85 epilepsi hastası ve 44 sağlıklı gönüllü birey çalışmada yer almıştır. Çalışmanın verileri Sosyo-demografik Bilgi Formu, Yaşam Kalitesi Ölçeği-SF36, Algılanan Çok Boyutlu Sosyal Destek Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Beck Depresyon Envanteri ve Epilepsiye İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. Yapılan analiz sonuçlarına göre, Yaşam Kalitesi-SF 36 alt boyutlarından ağrı, emosyonel rol ve fiziksel rol ile Benlik Saygısı ve Epilepsiye Özgü Yaşam Kalitesi puanlarında anlamlı fark bulunmuştur. Ağrı ve emosyonel rol alt boyutları ve Benlik Saygısı alanlarında her iki klinik örneklem grubu kontrol grubundan anlamlı fark gösterirken; fiziksel rol alanında yalnızca mezyal temporal lob epilepsili grup kontrol grubundan anlamlı bir fark göstermiştir. Epilepsiye Özgü Yaşam Kalitesi açısından ise iki klinik grup anlamlı bir fark göstermiş, idyopatik jenerelize grubunun yaşam kalitesi mezyal temporal lob epilepsi grubundan anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur. Literatürle genel olarak uyumluluk sergileyen bu bulgular, uygulama alanına katkılar sağlayacak şekilde literatür bağlamında değerlendirilmiştir.
Obez kadınlarda benlik saygısı ve beden imgesinin cinsel doyuma etkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, normal ve obez kadınlardaki benlik saygısı ve beden imgesi düzeyinin, cinsel doyuma nasıl etki ettiğini belirlemektir. Ayrıca bazı demografik özelliklerin cinsel doyum ile ilişkisi, bu çalışma kapsamında incelenmiştir. Bu amaçlarla çalışma, uygun ve kartopu örnekleme yöntemi ile İstanbul ilinde yaşayan, yaşları 22 ile 66 arasında değişen, yaş ortalaması 38.27 8. 55 olan, toplam 240 evli kadınla yürütülmüştür. Katılımcılara Demografik Bilgi Formu, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Çok Boyutlu Bedenini Değerlendirme Ölçeği, Golombok-Rust Cinsel Doyum Ölçeği ve Psikolojik Belirti Tarama Testi (SCL-90-R) uygulanmıştır. Regresyon analizi sonucunda, cinsel doyumu en fazla yordayan değişkenin benlik saygısı olduğu; bu sırayı beden imgesi ve beden kitle indeksi düzeyi değişkenlerinin izlediği belirlenmiştir. Genel olarak, cinsel doyum puanı arttıkça, benlik saygısı puanının ve BKİ düzeyinin de arttığı, bedeni imgesi puanının ise azaldığı görülmüştür. Buna ek olarak, normal ve obez grupları arasında benlik saygısı açısından anlamlı bir fark çıkmazken; BKİ düzeyi ile benlik saygısı arasında da anlamlı bir ilişkinin olmadığı görülmüştür. Araştırmanın bulguları literatür doğrultusunda tartışılmıştır.