turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yaratıcı drama ile bütünleştirilmiş grupla psikolojik danışmanın üniversite öğrencilerinin utangaçlık düzeylerine etkisi

Bu arastırmada, yaratıcı drama ile bütünlestirilmis grupla psikolojikdanısmanın üniversite ögrencilerinin utangaçlık düzeylerine etkisi incelenmistir. Arastırma, 2003- 2004 ögretim yılında Ankara Üniversitesi Egitim Bilimleri Fakültesinin farklı bölümlerine devam eden, utangaçlık düzeyi yüksek ögrenciler üzerinde gerçeklestirilmistir. Arastırmada öntest-sontest kontrol gruplu desenkullanılmıstır. Arastırmada deney grubunun (17 denek) yanında, Hawthorne etkisini kontrol etmek için plasebo kontrol grubu (17 denek) kullanılmıstır. Arastırmacı tarafından gelistirilen yaratıcı drama ile bütünlestirilmisutangaçlık programı, agırlıklı olarak bilissel-davranıscı yaklasımı temel alarak, rol oynama, canlandırma, dogaçlama gibi yaratıcı drama tekniklerine dayalı olarak hazırlanmıstır. Arastırmanın amacı dramayla bütünlestirilmis grup programının utangaçlıkdüzeyini azaltmadaki etkisini ortaya koymaktır. Arastırmanın bagımsız değişkenideney grubunda uygulanan programdır. Bagımlı değişkeni ise ögrencilerinutangaçlık düzeyidir. Program haftada bir kez olmak üzere toplam on haftauygulanmıstır. Oturumlar ortalama olarak 2.5 saat sürmüstür. Deney grubuna uygulanan yaratıcı drama ile bütünlestirilmis grup programı uygulaması öncesinde ve sonrasında, her iki gruba Güngör (2001) tarafından Türkçe'ye uyarlanan utangaçlık ölçegi uygulanmıstır. Uygulamadan 4 ay sonra deney ve kontrol gruplarına izleme testi yapılmıstır. Grupların utangaçlık düzeyleri arasında anlamlı fark olup olmadıgını test etmek amacıyla split-plot analiz teknigikullanılmıstır. Analizler sonucunda deney grubunda yer alan ögrencilerin kontrol grubundaki ögrencilere kıyasla utangaçlık düzeylerinin anlamlı düzeyde azaldıgıgörülmüstür. Arastırma bulguları, deney grubundaki deneklerin utangaçlıkdezeylerinde, denemelere bağlı olarak. 01 düzeyinde farklılık olduğu ve deney grubundaki ögrencilerin utangaçlık düzeylerinde gözlenen azalma yönündeki önemli farklılıgın uygulanan programdan kaynaklandıgını göstermistir. Grup programının utangaçlıgı azaltıcı etkisinin uzun süreli olup olmadıgınısınamak için deney grubunun son test puanları ile, 4 ay sonra deney ve kontrol gruplarına yapılan izleme testi puanları arasındaki farklar incelendiginde, grup programının olumlu etkisinin artarak devam ettigi görülmüstür. Arastırma sonuçları, yaratıcı drama ile bütünlestirilmis grupla psikolojikdanısmanın etkiligine iliskin yeterli kanıtlar olarak dikkate alınmıs ve tartısılmıstır.
The Relationship of self-aficacy and decisional balance to smoking behavior in a Turkish sample: An analysis within the transtheoretical model

öz ÖZ YETERLİLİK VE KARAR VERME DENGESİNİN SİGARA İÇME DAVRANIŞI İLE İLİŞKİLERİ: KURAMLAR ÜSTÜ MODEL ÇERÇEVESİNDE BİR DEĞERLENDİRME Yalçmkaya, Özden Yüksek Lisans, Psikoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Nuray Karancı Eylül 2001, 85 sayfa Bu çalışmada farklı değişim aşamalarındaki Türk sigara içen örnekleminde, karar verme dengesi ve öz yeterlilik değişkenleri Kuramlar Üstü Model çerçevesinde araştırıldı. Çalışmaya 398 denek alındı ve deneklerin yüzde 56.3 'ünün (İV =224) düşünme öncesi aşamasında, yüzde 16 .3'ünün (İV = 65) düşünme aşamasında, yüzde 20 .4'ünün (İV =81) hazırlanma aşamasında ve yüzde 3 .8'ünün (N = 15) harekete geçme aşamasında olduğu tespit edildi. Sigara içme davranışını etkileme olasılığı olan demografik ve sigarayla ilgili değişkenler de araştırmaya dahil edildi. Araştırmanın üç temel hipotezini test etmek için varyans ve regresyon analizi kullanıldı. DÖ, D, H ve HG aşamasında olan denekler arasında yaş, eğitim yılı, sigara içme yılı, ve sigarayı bırakma deneme sayısı bakımından anlamlı düzeyde farklılık bulundu. Çalışmanın temel amacı çerçevesinde ilk olarak, sigaranın algılanan zararlarının, HG aşamasında, DÖ, D ve H aşamalarına göre daha yüksek olduğu bulundu. İkinci olarak, sigaranin algılanan yararlarının DÖ aşamasinda en yüksek olduğu ve D ve H aşamalarında anlamlı derecede düştüğü ancak literatürden farklı olarak HG aşamasında yeniden yükseldiği bulundu. Son olarak da H ve HG aşamasındaki deneklerin öz yeterlilik puanlarının DÖ ve D aşamasındaki deneklerin skorlarına göre anlamlı derecede yüksek olduğu bulundu. Araştırmanın sonuçları, sınırlılıkları ve göstergeleri yönünden tartışıldıktan sonra gelecekteki çalışmalar için önerilere yer verildi.
The relationship between alexithymia and the importance given to material values in children

Bu araştırmanın amacı; çocuklarda maddi değerlere verilen önem ile aleksitimi arasında ne tür bir ilişkinin olduğunu ortaya koymaktır. Ayrıca ilk ve ortaokul öğrencilerinin, aleksitimi ve maddi değerlere verdikleri önem düzeylerinin, çeşitli sosyo-demografik değişkenler açısından incelenmesi de amaçlanmıştır. Araştırmanın kapsamına, Kocaeli ili Derince ilçesinde iki farklı ilk ve ortaokulda öğrenim gören 394 öğrenci dahil edilmiştir. Araştırma kapsamına dahil edilen öğrenciler uygun örnekleme yoluyla seçilmiştir. Araştırmanın veri toplama araçları olarak, araştırmacı tarafından çalışmaya katılanla-rın demografik özellikleri ile ilgili verileri toplamak amacıyla hazırlanan kişisel bilgi formu, çalışmaya katılanların aleksitimi düzeylerini tespit etmek amacıyla Taylor ve diğerleri (1985) tarafından geliştirilen ve Türkçeye uyarlaması Dereboy (1990) tara-fından yapılan, Toronto Aleksitimi Ölçeği, maddi değerlere verdikleri önem düzeyle-rini ölçek amacıyla Opree, Buijzen, Reijmersdal ve Valkenburg (2011) tarafından ge-liştirilen ve Türkçeye uyarlaması Akın, Gülşen, Kara ve Yıldız (2013) tarafından yapılan Çocuklar için Maddi Değerler Ölçeği kullanılmıştır. Demografik değişkenler ile maddi değerlere verilen önem ve aleksitimi arasında anlamlı bir farklılık olup olmadığını belirlemek amacıyla 't? testi ve ANOVA kullanılmıştır. Ayrıca maddi değerlere verilen önem ile aleksitimi arasında ne yönde bir ilişki olduğunu belirlemek amacıyla Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon kat-sayısına bakılmıştır. Veriler SPSS 11.5 paket programı ile analiz edilmiştir. Araştırma sonunda yapılan veri analizlerinden elde edilen bulgulara göre, maddi değerlere verilen önem ile aleksitimi arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişkiye ulaşılmıştır. Demografik değişkenlerden elde edilen verilerde sınıf, yaş, algılanan akademik başarı, algılanan anne baba tutumuna göre hem aleksitimi hem de maddi değerlere verilen önem arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Sıklıkla kullanılan ele ilişkin, yalnızca aleksitimi düzeyinde anlamlı bir farklılığa ulaşılmıştır. Algılanan sosyo-ekonomik durum, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu ve cinsiyet açısından ise hem aleksitimi düzeyi hem de maddi değerlere verilen önem düzeyine ilişkin anlamlı bir farklılık olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmanın sonunda elde edilen bulgulara tartışma-yorum ve sonuç- öneriler kısmında yer verilmiştir.
Nesne ilişkilerinin ergenlerde evden kaçma davranışına etkileri üzerine projektif bir değerlendirme

Bu çalışma, evden kaçan kız ergenlerin ilk nesneleriyle ilişkileri ve ruhsallıklarındaki ortaklıkların açığa çıkarılmasını hedeflemiştir. Evden kaçma davranışının altında yatan temel problematiklerin anlaşılması amacıyla araştırma kapsamında en az bir kere evden kaçma davranışı göstermiş 13-18 yaş arası 15 kız ergen ile psikanalitik yönelimli klinik ön görüşme yapılmış, Rorschach ve Tematik Algı Testi uygulanmıştır. Ergenlere uygulanılan Rorschach Testi ile elde edilen veriler, 'Rorschach Türk Ergen Normları' ile karşılaştırılmış ve farklılıklar değerlendirilmiştir. Ayrıca evden kaçan ergenlere uygulanılan Rorschach Testi ve TAT'den elde edilen veriler Fransız Okulu'na bağlı kalınarak içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Yapılan istatistiksel değerlendirmeler ve içerik analizi sonucunda, 15 hastanın protokollerinden elde edilen bilgiler, ilk nesneleriyle ilişkilerinin kalitesinin bu ergenlerin evden kaçma davranışına etki ettiği yönündedir. Bulgular, bu ergenlerin ilk nesnelerinin kapsayıcı olamayan ya da endişe veren nesneler olduğunu ve katılımcıların bu ilk nesnelerden ayrışmakta zorlandıklarını ortaya koymuştur. Ergenlikle birlikte artan dürtüsellik ile baş etmeye çalışan bu ergenlerin, savunma mekanizmalarının yeterli olamadığı dolayısıyla bu ergenlerin içsel/dışsal bir dayanağa yoğun bir ihtiyaç duydukları görülmüştür.
6 yaş çocuklarının sosyal anksiyete düzeylerinin, annelerinin ebeveyn tutumları ve evlilik uyumu arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı annenin ebeveyn tutumu, ebeveyn olarak annenin evlilik uyumu ile çocukta sosyal anksiyete arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu amaç doğrultusunda, araştırmaya Özel Marmara Anaokulundan ve FMV Özel Erenköy Işık Anaokulu'ndan 6 yaş grubundan 80 öğrenci ve ebeveyn olarak 80 anne dahil olmuştur. Katılımcılardan 6 yaş çocuklarından oluşan bölümüne Çocukta Sosyal Anskiyete ölçeği uygulanırken, annelerine ise Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutum ölçeği ve Evlilik Uyum ölçeği uygulanmıştır. Verilerin analizi için ilk olarak değişkenler arasındaki ilişkileri incelemek amacıyla korelasyon analizi yapılmıştır. Ardından evlilik uyumu ve ebeveyn tutumu değişkenlerinin çocuklardaki sosyal anksiyeteyi yordama gücünü incelemek amacıyla aşamalı regresyon analizleri yapılmıştır. Çalışmanın bulguları söz edilen değişkenlerin birbirleri ile anlamlı ilişkili olduğunu ve evlilik uyumu ve ebeveyn tutumu değişkenlerinin çeşitli alt boyutlarının çocuklardaki sosyal anksiyetenin anlamlı yordayıcıları olduğunu ortaya koymuştur. Sonuçlar ilgili yurt içi ve yurt dışı literatür temelinde tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinde kişilerarası bağımlılık, kimlik yönelimleri ve depresyon

Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinde kişiler arası bağımlılık, kimlik yönelimleri ve depresyon arasındaki ilişkiler ve bu değişken düzeylerinin sosyo-demografik özelliklere göre değişip değişmediğini incelemek amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini, 2016- 2017 akademik yılında İstanbul'daki devlet üniversitelerinden tesadüfi olarak seçilen 139 kadın ve 169 erkek olmak üzere toplam 308 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada kişisel bilgi formu, Kişiler Arası Bağımlılık Ölçeği, Kimlik Ölçeği ve Beck Depresyon Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde, güvenilirlik analizi için Cronbach Alfa katsayısı, bireylerin kişiler arası ilişkilerinde, yaşadıkları sorunlar da ve kendileri hakkındaki düşüncelerde etkili olan etmenlerin demografik özelliklere göre farklılaşıp farklılaşmadığının incelenmesi için Bağımsız Örneklem t testi ve ANOVA, değişkenlerde gruplar arası farklılığın tespiti için Bonferroni ve Dunnett T3, kişiler arası bağımlılık ve kimlik alt düzeylerinin Beck depresyon puanı üzerindeki yordayıcılık etkisinin tespiti için Çoklu Regresyon analizi kullanılmıştır. Analizler sonucunda, üniversite öğrencilerinin sahip olduğu kimlik yönelimleri, kişiler arası bağımlılık ve depresyon düzeyleri arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Bununla birlikte demografik özellikler ile depresyon düzeyi arasında; anne baba tutumu ve gelecek beklentisi ile kimlik yönelimi arasında anlamlı ilişki bulunmaktadır.
Pedagogical documentation practices and young children's self-regulation & metacognition

Bu çalışma, pedagojik dokümantasyon uygulamalarının erken çocukluk döneminde öz-düzenleme ve üstbilişsel becerileri üzerindeki rolünü araştırmıştır. Davranışsal, sosyal ve entelektüel gelişim için ilk yıllarda öz-düzenleme ve üstbilişsel yeteneklerin geliştirilmesi önemlidir. Pedagojik dokümantasyon yaklaşımı ile önerilen öğrenme ortamı, çocukların öz düzenleme ve üst bilişini desteklemek için gerekli koşulları sağlar. Bu nedenle, bu çalışma, birbirine yakından ilişkili iki kavramı bir araya getirmeyi ve pedagojik dokümantasyon sürecinde gözlemlenen öz düzenleme ve üstbilişsel becerileri araştırmayı amaçlamıştır. Çalışmada veri toplamak için katılımcı gözlem ve mülakatlar kullanılmıştır. Çalışma 11 çocuk ile gerçekleştirilmiştir. Dokümantasyon paneli ile gerçekleştirilen paylaşım saatleri ile dokümantasyon paneli ve çocuk portfolyoları ile gerçekleştirilen yansıtıcı diyaloglar çalışmanın verisini oluşturmaktadır. Veriler, Cambridge Bağımsız Öğrenme çerçevesi kullanılarak kodlanmış ve analiz edilmiştir. Dokümantasyonun uygulamaları sırasında sergilenen öz-düzenleme ve üstbilişsel beceriler nitel araştırma tasarımı kullanarak detaylı ve zengin bir şekilde sunulmuştur.
Geliştirilen duygusal zeka eğitimi programının ortaöğretim dokuzuncu sınıf öğrencilerinin duygusal zeka düzeylerine etkisi

Bu çalışmanın amacı, geliştirilen duygusal zeka eğitimi programının ortaöğretim dokuzuncu sınıf öğrencilerinin duygusal zeka düzeylerine etkisi incelemektir. Araştırmanın bağımsız değişkeni olan duygusal zeka eğitimi verilmeden önce Duygusal Zeka Yeterlilik Ölçeği öntest olarak uygulanmıştır. Ön test sonucunda duygusal zeka puanları düşük olan öğrenciler tesadüfi olarak deney, kontrol ve plasebo olmak üzere üç gruba ayrılmışlardır. Bu çalışma her grupta 15 olmak üzere toplam 45 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Deney grubuna 10 oturumluk Duygusal Zeka Eğitimi Programı, plasebo grubuna öğrencilerin sevdiği etkinliklere yönelik 7 oturumluk bir program uygulanmıştır. Kontrol grubuna ise hiçbir program uygulanmamıştır. Deney grubuna uygulanan toplam 10 oturumluk Duygusal Zeka Eğitimi Programı bir psiko-eğitim programıdır. Goleman'ın bahsettiği özfarkındalık, özyönetim, sosyal farkındalık ve ilişki yönetimi yeterlilik alanları dikkate alınarak oluşturulmuştur. Duygusal Zeka Eğitimi Programının her bir oturumu haftada bir defa gerçekleştirilmiştir. Birinci oturum öğrencilerle tanışma ve program hakkında bilgi verme, ikinci oturum duyguların farkına varma, üçüncü oturum duyguları ifade etme, dördüncü oturum duyguları yönetebilme, beşinci oturum duyguları kontrol etme, altıncı oturum iyimserlik, yedinci oturum motivasyon, sekizinci oturum empati, dokuzuncu oturum etkili iletişim ve onuncu oturum programı sonlandırma olarak belirlenmiştir. Deney grubuna ve plasebo grubuna uygulanan programlardan sonra üç gruba da son test uygulanmıştır. Deney, plasebo ve kontrol grubunun son test ortalama puanlarını karşılaştırmak için ilişkisiz örneklemler için tek faktörlü ANOVA; her bir grubun öntest-sontest ortalama puanlarının karşılaştırılmasında ise ilişkili örneklemler için t-testi kullanılmıştır. Araştırma verileri analiz edildiğinde, deney, kontrol ve plesebo gruplarının son test ortalama puanları karşılaştırıldığında, deney grubu ve plasebo grubu öğrencilerinin son test ortalama puanları arasında anlamlı bir fark gözlenmediği, ancak deney grubu öğrencilerinin puanının kontrol grubu öğrencilerinin puanlarından anlamlı bir biçimde daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Bulgular ayrıca, kontrol ve plasebo gruplarının öntest ve son test ortalama puanları arasında bir fark gözlenmemesine karşın deney grubunun son test ortalama puanının öntest ortalama puanından anlamlı bir biçimde daha yüksek olduğunu göstermektedir. Bu sonuç, geliştirilen Duygusal Zeka Eğitimi Programı'nın, dokuzuncu sınıf öğrencilerinin duygusal zeka düzeyleri üzerinde belirli oranda etkili olduğunu göstermektedir.
Magazin haberciliğinde muhabir-haber kaynağı ilişkisi

Magazin merak konusu olan ve geniş kitlelerce takip edilen bir habercilik türü olmuştur. Diğer yandan magazin haberciliğine yönelik birçok olumsuz eleştiri söz konusudur. Magazin ötekileştirilen ve küçümsenen, niteliksiz görülen bir alana dönüşmüştür. Popüler kültür, etik, nitelik gibi başlıklarda yapılan eleştiriler yıllar içerisinde artarken, muhabir ve haber kaynakları özelinde bir araştırma yapılmamıştır. Meslek olarak itibarsızlaşan magazin haberciliğinde yaşanan sorunların arkasındaki sebepleri tanımlamak ve güncel çerçevesini ortaya koymak amaçlanmıştır. Dolayısıyla bu çalışmada, medyadaki etki alanını gittikçe genişleten magazin haberciliğindeki sorunlara muhabir ve haber kaynakları arasında ilişki üzerinden bakılmıştır. Bu amaçla, öncelikle araştırma döneminde magazin haberciliğinin güncel durumunu ortaya koymak için bir hafta boyunca 8 farklı günlük ulusal gazete ile hafta içi ve hafta sonu en çok takip edilen TV magazin programları üzerinde içerik ve söylem analizi yapılmıştır. Ardından Türkiye'de sahada yapılan haberciliğin önemli bir örneğini oluşturan magazin muhabirleri ve haber kaynağı olarak son yıllarda gittikçe öne çıkan basın/PR danışmanları ile bir araştırma yapılmıştır. Yarı yapılandırılmış görüşme yöntemiyle yapılan saha çalışmasında 12 kişi yer almıştır. Ulusal bir gündem oluşturma gücünün yanı sıra geniş kitlelerce takip edilen, bireyler üzerindeki etkisi de yoğun olan magazin haberciliğinin güncel durumu ortaya koyulurken kavram, haber yapısı, etik, çalışma şartları, popüler kültür, basın danışmanları, ünlüler, sosyal medya ve psikoloji başlıkları özelinde incelenmiştir. Araştırma sonucunda, magazin muhabirlerinin zorlu çalışma koşullarının, ünlülerin yapısında ve ünlü olma süreçlerindeki değişimin, sosyal medyanın yaygınlaşmasının ve basın danışmanları ile dengeli bir ilişki kurulamamasının magazin haberciliğinde derin problemlere yol açtığı saptanmıştır.
Sosyal medya bağımlılığı ve psikolojik dayanıklılık

Bu araştırmada Sosyal Medya Bağımlılığı ile Psikolojik Dayanıklılık arasındaki ilişki değerlendirilmiştir. Araştırmada ölçekler 18-24 yaş aralığında bulunan ve sosyal medya kullanan 264 (211 kadın, 53 erkek) kişiye uygulanmıştır. Araştırmada katılımcıların cinsiyet ve gelir düzeyine ilişkin sorulan olduğu sosyo-demografik bilgi formu, Şahin ve Yağcı (2017) tarafından geliştirilip güvenlik ve geçerlik çalışmaları yapılan 'Sosyal Medya Bağımlılık Ölçeği' ve Smith ve arkadaşları (2008) tarafından geliştirilen ve Doğan (2015) tarafından Türkçe adaptasyonu yapılan 'Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin analizi için SPSS 15.0 programı kullanılmıştır. Araştırma verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metotların yanı sıra ölçek puanlarının normallik sınamasında Çarpıklık katsayısı, t testi, gelir düzeyi değişkenine göre karşılaştırmada ANOVA testi ve LSD post hoc testi uygulanmıştır. Araştırmanın sonucuna göre psikolojik dayanıklılığın sosyal medya bağımlılığı üzerinde negatif yönlü ve anlamlı (p<0.01) bir etkisi olduğu saptanmıştır.
Psikolojik danışmanlık ve rehberlik eğitimi alan öğrencilerin empatik eğilimlerinde gözlenen değişmeler

Psikolojik danışma ve rehberlik mesleğini; psikolojik sağlığı onarma ve güçlendirmeyi amaçlayarak, bireylerin kendilerini ve kişiliklerini daha iyi anlamaları, karşılaştıkları duygusal, sosyal problemlerin çözümünde; ireylerin ilgi yetenekleri doğrultusunda potansiyellerine en uygun çözümü getirmeleri için uzman kişilerce bireye ya da bireylere yapılan psikolojik yardım olarak tanımlayabiliriz. Tüm bunları danışman bir takım danışma tekniklerini kullanarak başarılı bir şekilde gerçekleştirebilir. Bu tekniklerden bir tanesi de danışmanın danışma sürecinde empati kurabilme başarısıdır Empati bir kişinin kendisini karşısındaki kişinin yerine koyarak olaylara onun bakış açısıyla bakması, o kişinin duygularını ve düşüncelerini doğru olarak anlaması, hissetmesi ve bu durumu ona iletmesi sürecidir. tşte bu derece önemli olan empatiyi psikolojik danışma yönünden, özellikle de psikolojik danışman yetiştiren bir yükseköğretim kurumunda incelenmesi araştırmanın temel konusunu oluşturmaktadır. Bu araştırma için S. Ü. Eğitim Fakültesi PDR bölümü 1. 2. 3. ve 4. sınıflara Üstün Dökmen'in geliştirdiği Empaiik Eğilim Ölçeği uygulanarak öğrencilerin empatik eğilimleri tespit edilmiştir. Çeşitli değişkenler açısından incelendiğinde ortaya çıkan sonuçlardan bazıları şöyle özetlenebilir: 1. PDR anabilim dalında okuyan öğrencilerin yaklaşık yansı genel lise, dörtte biri ise imam hatip lisesi mezunlarıdır. 2. Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesi PDR Anabilim dalı öğrencilerinin büyük çoğunluğu gördükleri öğrenimden memnundurlar. 55 3. Genel lise çıkışlı öğrenciler arasında 'başka bir bölümde öğrenim görmeyi' isteyenlerin oranı, diğer ortaöğrenim kurumu kaynaklı öğrencilerden daha yüksektir. 4. Bütün sınıflarda öğrenim gören öğrenciler arasında kız öğrencilerin empatik eğilim düzeyleri, erkek öğrencilere kıyasla önemli ölçüde yüksektir. 5. Öğrencilerin mezun olduğu ortaöğretim kurumu açısından empatik eğilim düzeyleri incelendiğinde, genel lise mezunu öğrencilerin diğer gruplardan daha olumlu düzeyde bulundukları söylenebilir. 6. Bölümünü benimseyememiş ve bölüm değiştirmeyi çok isteyen öğrencilerin empatik eğilim düzeyleri diğer gruplardan belirgin düzeyde düşüktür. 7. PDR anabilim dalı öğrencilerinin bu bölümde öğrenim görmeye başladıkları ilk yıl içinde empatik eğilim düzeyleri en düşük seviyede gözlenmiştir. Buna karşılık aynı öğrencilerin söz konusu özelliği her geçen yıl daha olumlu bir noktaya doğru ilerleme göstermektedir.
Lise öğrencilerinde akademik güdülenmeyi yordayan değişkenlerin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı; lise öğrencilerinde akademik güdülenmeyi yordayan değişkenlerin incelenmesidir. Okul iklimi, aileden algılanan sosyal destek, yeterlik, özerklik ve ilişkisellik boyutlarındaki ihtiyaç doyumu düzeyi, cinsiyet ve not ortalamasının akademik güdülenmeyi yordayıp yordamadığının incelenmesi araştırmanın alt amaçlarıdır. Akademik güdülenme düzeyinin sınıf düzeyi, aile aylık geliri, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu, ders dışı sosyal aktivitelere katılıp katılmama durumu ve internet kullanım sıklığına göre farklılık gösterip göstermediğinin incelenmesi araştırmanın diğer alt amaçlarıdır. Araştırma; 2017- 2018 eğitim öğretim yılı II. Döneminde Mardin ili Merkez ilçesindeki liselerde öğrenim gören 1021 öğrencinin (%54 kız, %46 erkek) katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Veriler; Kişisel Bilgi Formu, Akademik Güdülenme Ölçeği, Okul İklimi Ölçeği-Lise Formu, Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Psikolojik İhtiyaç Doyumunda Denge Ölçeği ile toplanmıştır. Öğrencilerin okul iklimi algıları, aileden algılanan sosyal destek, yeterlik doyum, yeterlik doyumsuzluk, özerklik doyum, özerklik doyumsuzluk, ilişkisellik doyum, ilişkisellik doyumsuzluk, cinsiyet ve not ortalamasının akademik güdülenme düzeyini yordayıp yordamadığı çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Akademik güdülenme düzeyinin sınıf düzeyi, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu, aile aylık geliri, internet kullanım sıklığına göre farklılık gösterip göstermediği tek yönlü varyans analizi ile incelenmiştir. Akademik güdülenme düzeyinin ders dışı sosyal aktivitelere katılıp katılmama durumuna göre farklılık gösterip göstermediği ilişkisiz örneklemler için t-testi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, lise öğrencilerinin akademik güdülenme düzeylerinin yeterlik doyum, okul iklimi, özerklik doyum ve not ortalaması tarafından anlamlı bir şekilde yordandığı; aileden algılanan sosyal destek, cinsiyet, ilişkisellik doyum, ilişkisellik, yeterlik ve özerklik doyumsuzluk tarafından ise yordanmadığı bulunmuştur. Öğrencilerin akademik güdülenme düzeylerinin internet kullanım sıklığına göre anlamlı bir farklılık gösterdiği; sınıf düzeyi, aile aylık geliri, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu ve ders dışı sosyal aktivitelere katılıp katılmama durumuna göre ise anlamlı bir farklılık göstermediği sonucuna ulaşılmıştır.