turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yedisu ilçe merkezinin coğrafyası

'Yedisu İlçe Merkezi'nin Coğrafyası' olarak hazırlanan bu yüksek lisans tez çalışmasının amacı; Yedisu'nun fiziki, beşeri ve ekonomik coğrafya özelliklerini, coğrafya ilminin temel ilkeleri doğrultusunda analiz ederek, mevcut durumunu ortaya koyarak ve sahada yaşanan sorunlar ile bunların çözümüne yönelik öneriler geliştirmektir. Araştırma sahasını oluşturan Yedisu İlçe Merkezi Doğu Anadolu Bölgesi'nin, Yukarı Fırat Bölümün de yer alıp, idari bakımında Bingöl iline bağlıdır. Coğrafi yönden ilçe merkezi, Bingöl ilinin kuzeyinde Erzurum, Erzincan ve Tunceli illerinin kesiştiği noktada yer almaktadır. İlçe yüzölçümü 426 km olup, bunun 42,2 km 'si ilçe merkezini oluşturmaktadır. İlçe merkezinin deniz seviyesinden yüksekliği 1500 m'dir. Araştırma sahası yeryüzü şekilleri bakımından sarp, dağlık bir yapıya sahip olup, kuzeyinde Koşan Dağları, güneyinde Şeytan Dağı, doğuda Çavuşlu Dağı, batı da Bağır Dağı ile çevrilidir. İlçe merkezi çevresinde yer alan dağ sıraları üzerinde yoğun olarak meşe birlikleri yayılış göstermektedir. Yedisu İlçe Merkezi'nde karasal iklim koşulları hakimdir. İlçenin en önemli akarsuyu Peri Suyudur. İdari açıdan 1990 yılına kadar Kiğı ilçesine bağlı nahiye olan Yedisu, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3644 sayılı kanunla Kiğı ilçesinden ayrılarak Bingöl iline ilçe olarak bağlanmıştır. İdari bakımdan ilçede 1 belediye teşkilatı, 5 mahalle ve 13 köy bulunmaktadır. 2018 yılı itibariyle 2.877 kişiden oluşan ilçe nüfusunun 1 .395'i ilçe merkezinde, 1 .482'si de köylerde yaşamaktadır. İlçe merkezi 1990 yılından sonra yoğun şekilde dışarıya göç vermiş ve nüfusu günümüze kadar azalma göstermiştir. İlçe merkezinin yoğun göç vermesinde; arazinin dağlık ve engebeli olması, iş olanaklarının yetersiz olması gibi faktörler etkili olmuştur. İlçe merkezinin temel geçim kaynağı hayvancılıktır.
Ortaöğretim öğrencilerinin harita okuryazarlık düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi

Öğrenci merkezli eğitimle beraber öğrencilerin olaylara çok yönlü bakabilmesinisağlamak temel amaç haline gelmiştir. Bu çalışma bireye düşünceleri, eylemleri, grafik ve sembolleri anlama ve yorumlama imkanı vermesi, onların ufuklarının gelişmesine katkıda bulunması bakımından önemli bir yere sahiptir. Bu açıdan düşünüldüğündearaştırma, bireylerin sahip oldukları coğrafya eğitiminde, harita okuma yazma becerilerinin öğrenci algılarını ne kadar etkilemekte olduğunu gözlemleyebilmek ve çeşitli bağımsız değişkenlere bağlı olarak nasıl farklılaştığını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Böylece bu çalışma ile alanyazındaki eksikliğin giderilebileceğine inanılmakta ve çalışmanın bu alanda yapılacak olan diğer çalışmalara veri kaynağı olacağı düşünülmektedir. Araştırmanın örneklemini 2015 2016 eğitim-öğretim yılında Sivas merkezindeki ortaöğretim okullarındaki öğrencilerden random yöntemiyle seçilen ve kolay ulaşılabilir katılımcılar olan öğrenciler oluşturmaktadır. Çeşitli değişkenlere göre yapılan bu araştırmada daha önce hazırlanmış olan harita okuryazarlığı ölçeği kullanılmıştır (Koç ve Demir: 2014). Bu ölçek betimsel anket veri tarama yöntemiyle öğrencilere uygulanıp veri analizleri gerçekleştirilmiş ve elde edilen verilerden hareketle 'Bulgular ve Yorumlar' ile 'Sonuç ve Öneriler' oluşturulmuştur. Araştırmada yer alan bulgular doğrultusunda; öğrencilerin cinsiyet türü, anne baba eğitim düzeyleri ve kullandıkları harita türüne göre anlamlı bir harita okuryazarlıkfarkı bulunamamıştır. Bunun yanında öğrencilerin okul türüne göre, harita kullanım sıklıklarına göre, harita kullanım amaçlarına göre ve derse olan ilgilerine göre harita okuryazarlık düzeylerinde anlamlı farklar olduğu tespit edilmiştir.
Dedeli, Gülaçar ve Kocadal köylerinde mevsimlik nüfus hareketleri

Bu çalışma kapsamında Gümüşhane'nin Torul İlçesine bağlı üç köyünde mevsimlik işgücü kaynaklı nüfus hareketleri, sosyal, kültürel ve ekonomik açıdan ele alınmış, köylere ve köylülere nasıl bir etkisinin olduğu sebep sonuç ilişkileri ile ortaya konmuştur. Yerleşim tarihi boyunca önemli iç ve dış göç olaylarının yaşandığı bölgede iç göç halen tüm hızıyla varlığını sürdürmektedir. Yöredeki köylerde görülen en önemli nüfus hareketlerinden biri de yürüttükleri tarım, hayvancılık ve ormancılığa dayalı ekonomik faaliyetlerin kendilerini geçindirmeye yeterli gelmediğine kanaat getiren birçok aile bireyinin katıldığı gurbetçilik adı da verilen mevsimlik işgücü göçüdür. İl genelinde de gözlenen bu gurbetçi göçünün yanı sıra emekli ve yaşlıların kışın şehre yazın köye göçü, yaylacı göçü, turizm/yazlıkçı göçü ve öğrenci göçü köylerde karşılaşılan diğer belli başlı mevsimlik göç çeşitleridir. Geçim sıkıntısı, ek gelir ihtiyacı, eğitim, sağlık ve iş alanların yetersizliği gibi itici faktörlerin, araştırma sahasındaki köylerde göçe zemin hazırlayan ve göçü hızlandıran ana sebepler olduğu görülmektedir. Bununla birlikte özellikle yakın il ve ilçe merkezlerinde yerleşmiş bulunan köy nüfusuna kayıtlı insanların köyleriyle bağlantısı aktif bir şekilde devam etmektedir. Zira her ne kadar miras yoluyla bölünmüş kısıtlı tarım arazilerinde de olsa başta bahçe ziraatı olmak üzere yaptıkları tarımsal faaliyetler, bölge insanına şehir hayatını kolaylaştıran ekonomik girdi sağlamaktadır. İl genelinde geçerli olan bu durum yöre insanının kırsal kesimle olan bağlantısının halen çok güçlü olduğunu ve kır ile kent arasındaki ekonomik ilişkinin devam ettiğini göstermektedir. Köylerde daimi olarak kalan nüfusun ise mevcut yapıya uygun bir şekilde geçimini zorunlu olarak tarım ve hayvancılığa dayandırdığı görülmektedir. Arıcılık ve su ürünleri yetiştiriciliği, yörede rakım ve flora yapısının uygun olması ve akarsu kaynaklarının zenginliğinin yanı sıra, devletin bu alanlarda yürüttüğü destekleyici politikalar ve sağladığı teşvikler sebebiyle ekonomik anlamda getirisi en yüksek zirai faaliyetlerdendir. Yöre başta Artabel Gölleri Tabiat Parkı olmak üzere doğal, kültürel ve rekreasyonel birçok turizm kaynağına sahiptir. Köylerde turizm gibi tarım dışı sektör istihdamının sağlanması ve dezavantajlı alanlarda tarım dışı gelir getirici faaliyetlerin yaygınlaştırılması, kırdan kente göçün istikrara kavuşturulması ve de önlenmesi noktasında önem taşımaktadır.
Lefke-Gemikonağı'ndaki bakır madeni tesislerinin yarattığı çevresel etkiler

lS. yy'daki sanayileşmeyle birlikte sömürgecilik faaliyetleri hız kazanmış ve insanoğlunun doğal çevre üzerindeki baskısı hem bu durum hem de hızlı nüfus artışının bir sonucu olarak önemli oranda artmıştır. Sürdürülebilir bir çevre konusunda bilinçli olmayan ve doğaya herhangi bir yerinden vurulacak bir darbenin global bir özellik kazanacağını göz önüne almayan ya da bunu çıkarları doğrultusunda görmezlikten gelen insanoğlu doğal çevrede geri kazanılması çok zor kayıplara neden olmuştur. Çalışma alam olarak seçilen Lefke-Gemikonağı'nda, CMC maden şirketinin 1916 yılından 1974 yılına kadar yürütmüş olduğu madencilik faaliyetleri sonucu bölgede yaşanan ve halen daha da yaşanmakta olan çevresel etkiler ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmalar boyunca, arşiv çalışmaları, arazi çalışmaları, çeşitli şekil, tablo ve haritalardan elde edilen veriler kullanılmış, çevresel etkiler belirlenerek bu doğrultuda öneriler ortaya konulması hedeflenmiştir.
Şehir coğrafyası açısından bir araştırma: Geçmişten günümüze Tokat

Bu çalışma, Tokat ilinin yönetim merkezi olan Tokat şehrinin kuruluşu ve gelişimi üzerinde etkili olan doğal ve beşeri coğrafi etmenler ile şehrin geçmişşten günümüze nüfus, yerleşme, fonksiyon ve fonksiyon alanlarını incelemek üzere yapılmıştır. Şehir araştırmaları ve şehircilik faaliyetlerinin günümüz dünyasında önemli bir yere sahip olması ve Tokat şehrinin coğrafi bakımdan araştırmakta geç kalınmış önemli şehirlerden biri olması böyle bir çalışmanın yapılması gerekliliğini doğurmuştur. Bu amaç doğrultusunda öncelikli olarak şehrin kurulduğu ilk nüve belirlenmiş ve arşiv belgelerindeki nüfus ve yerleşme kayıtları yardımıyla şehrin gelişim yönleri saptanmıştır. Daha sonra ise gelişim yönü üzerinde etkili olan coğrafi faktörler irdelenmiştir. Gelişim süreci içerisinde Osmanlı dönemi, şehir için ayrı bir önem arz ettiğinden bu bölüme nispeten daha fazla yer ayrılmış, XVI. ve XVIII. yüzyılda şehri ziyaret eden seyyahların görüşlerinden de sıkça faydalanılmıştır. Bir şehir coğrafyasında yerleşim alanındaki nüfus ve yerleşmenin nitelikleri, çalışmadaki en mühim bilgileri ihtiva ettiğinden özellikle Osmanlı dönemi ve Cumhuriyet döneminde bahsi geçen noktalar titizlikle incelenmiştir. Şehirdeki ekonomik faaliyet türleri ve bu kollarda çalışan kişi sayısı da şehir çalışmalarında dikkat çeken bir diğer unsurdur. Bu konuda da Osmanlı dönemindeki ticari hayat yine aynı başlık altında alt başlıklara ayrılarak detaylı bir biçimde ele alınmış, günümüzde şehirde görülen ekonomik faaliyet türleri ve özelliklerine ise üçüncü bölümde ayrı bir yer verilmiştir. Coğrafyanın mekanla ilişkili bir bilim dalı olması, elbette bu bilimi diğer dallardan ayıran en önemli özelliktir. Bu sebepten üçüncü bölümde şehir fonksiyonları, fonksiyon alanlarıyla örtüştürülerek verilen bilgilerin mekanla ilişkisi üzerinde durulmuştur. Yapılan bu çalışma sonucunda yaklaşık 1600 yıldır varlığını devam ettiren bu şehrin yıllar içinde zaman zaman abad olup şahlanırken zaman zaman yok olmanın eşiğine geldiği görülmektedir. Böyle bir döngü içinde Anadolu'nun önemli yerleşim yerlerinden biri olan Tokat'ın şu an için yıldızı sönmüş gibi görünse de barındırdığı tarihi birikim, özgün kimlik ve doğal coğrafi faktörler nedeniyle kısa bir süre içerisinde tekrar mamur olması ve dünyadaki önemli turizm ve ticaret noktalarından biri olması beklenmektedir.
Eşitsiz gelişme ve mekansal ayrışma üzerine karşılaştırmalı bir analiz: İzmir örneği

Mekansal eşitsizlik sonucunda ortaya çıkan ayrışma, sosyal kutuplaşma ve sosyal dışlanma günümüzün kentsel tartışmalarında merkezi kavramlar arasındadır. Bu çalışmanın amacı, İzmir kentinde yaşayan nüfusun sosyo-ekonomiközelliklerinin mekanı nasıl şekillendirdiği ve bunun kentsel mekanda nasıl bir ayrışmayarattığının incelenmesidir. Çalışmada genel olarak metropol kentlerde eşitsiz gelişmeyleoluşan mekansal ayrışma faktörü üzerine tartışmalar mahalle ölçeğinde karşılaştırmalı olarak ele alınmış ve bu genel araştırma hedefine ulaşmak amacıyla eleştirel teori bir çerçeve olarak seçilmiştir. Bu genel çerçeve içinde mekanı toplumsal ilişkileri üreten ve tüketen bir unsur olarak odağa alan modern Marksist yaklaşım ve özellikle insan-yerilişiklerine dikkat çekerek, yer duygusuna vurgu yapan hümanist yaklaşım temele alınmıştır. Ayrıca Henri Lefebvre, David Harvey, Edward Soja'nın modern Marksizm ve eleştirel toplumsal teoride mekanı yeniden ileri sürülme çalışmalarına yer verilmiştir. Sosyo-ekonomik eşitsizliğin olumsuz etkileri özellikle 1970 sonrasında kapitalist ekonominin yeniden yapılanması ile birlikte Türkiye'de kaygı verici bir şekilde artmaya başlamıştır. Bu durum sosyal bütünlüğü ve istikrarı tehdit edici bir unsur olarak görülmektedir. Şaşırtıcı bir şekilde, yükselen sosyo-ekonomik eşitsizliğin neden olduğu sonuçların mekansal boyutları hakkında nispeten az şey bilinmektedir. Çalışma alanı olarak belirlenen Karşıyaka İlçesi, bir tarafı orta-üst ve üst sınıf tarafından talep edilen kapalı yerleşimler ile yenilenmeye başlayan dokusuyla, diğer tarafı göçün de etkisiyle yoğunlaşan alt ve orta gelir grubunun köhnemiş tarihi binaları ile eşitsizliklerin ve çelişkilerin birlikte aynı zamanda gözlenebileceği bir mekan olarak dikkat çekmektedir. Mekansal eşitsizliğin çok boyutlu olarak irdelenmeye çalışıldığı çalışmada karma araştırma yöntemi kullanılmış, her iki örneklem alanından toplam 220 kişiye çeşitli yapılardan oluşan anket uygulanmış ve veriler SPSS programı ile analiz edilmiştir. Bunun yanı sıra çalışma bulgularını desteklemek amacıyla 13 kişi ile yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler yapılmış, bulgular MAXQDA programı ile desteklenen içeriz analiz ile ortaya konulmuştur. Araştırma bulguları, çalışma alanında sosyo-ekonomik kaynakların mekanadağılımındaki eşitsizliklerin mekansal ayrışmayı artırdığını göstermiş ve toplumsal sınıflar arasındaki mesafenin kentlerin sürdürülebilirliği ve sosyal refahı açısından önemli bir problem olduğunu ortaya koymuştur.
Akşehir şehir coğrafyası

ÖZET Bu çalışmanın amacı, Akşehir'de çevreyle insan arasındaki ilişkileri incelemek, mekanların nasıl kullandığını saptamak ve şehrin gelecekteki durumu hakkında bazı öngörülerde bulunmaktır. Çalışma konusu olarak Akşehir'in seçilmesinde şehrin zengin tarihi geçmişşi ve hinterlandındaki gelişmeler önemli olmuştur. Araştırmada nitel ve nicel veri toplama araçları kullanılmıştır. Bunlara ilaveten coğrafya çalışmalarında vazgeçilmez araçlar olan harita çizimleri yapılmıştır. Araştırmanın nitel boyutunda gözlem, görüşme ve doküman incelemesi yapılmıştır. Araştırmanın nicel kısmında Akşehir'de yaşayanların şehre yönelik algılarını tespit etmek amacıyla bir anket geliştirilmiştir. Anket dört bölümden oluşmakta olup likert tipinde düzenlenmiştir. Anket Akşehir'de yaşayan 310 kişiye uygulanmıştır. Anketin çözümlenmesinde belirleyici istatistikler ve t testi uygulanmıştır. Akşehir, Sultan Dağları'nın kuzeydoğu eteklerinde, Tekke Deresi'nin oluşturduğu birikinti konisi üzerinde yer almaktadır. Akşehir, zamanla ovaya doğru büyümüştür. Akşehir ovası, Sultan Dağları ile Emir Dağları arasında uzanır. Bu ova, aynı zamanda önemli yolların geçtiği doğal bir güzergah niteliği taşımaktadır. Akşehir'e yerleşilirken ovanın ve Sultan Dağları'nın olumlu etkileri dikkate alınmıştır. Bol su kaynakları, dağ ile ovanın temas alanında ortaya çıkan farklı faaliyet ortamları elverişli güvenlik koşulları, bu alanda yerleşilmesinde önemli faktörler arasındadır. Akşehir çevresindeki ilk yerleşmeler İlk Tunç Çağına aittir. Burası tarihi yolların buradan geçmesiyle farklı dönemlerde ticari faaliyetlerin önemli olduğu bir yer olmuştur. 1896 yılında demiryolunun buraya ulaşması, ticari önemini bir kez daha artırmıştır. 1904VI yılında Osmanlı Bankası şubesinin açılması buna ilave olarak 1909 yılında bir yerel bankanın açılması Akşehir'in ticari potansiyelini hem göstermiş hem de arttırmıştır. Kurtuluş Savaşı'nda sekiz ay boyunca komutanlık merkezi olması ise stratejik ve idari açıdan önemini göstermektedir. Akşehir 1950'li yıllara kadar bir kasaba özelliği taşımaktadır. Araştırmanın nicel verilerine göre, ankete katılanlar özel sektör ve kamu kurumları tarafından Akşehir'e sunulan hizmetleri orta derecede yeterli görmektedir. Şehir içi dolmuş ve minibüs güzergahları yeterli görülürken, sinema ve tiyatro etkinlikleri ise yetersiz görülmüştür. Akşehir'in sahip olduğu özellikler bölümünde Akşehir'in yollar açısından ve genel fiziki özelliklerini çok önemli görmelerine rağmen göç nedeniyle gecekondu alanlarını az önemli gördükleri sonucuna ulaşılmıştır.
Rusya-Türkiye göç sistemi: İstanbul'da karma evlilikler ve ulusaşırı pratikler

Dünya genelinde karma evliliklerde ve evlilik göçlerinde büyük bir artış vardır. Bu eğilim Türkiye'de de görülmektedir. Türkiye'ye evlilik göçüyle gelenler içinde Rus kadınlar ilk sıralardadır. Bununla birlikte Rus-Türk karma evliliklerinin ve buna bağlı göçlerin nasıl gerçekleştiği ve evlilik göçmenlerinin Rusya-Türkiye göç sistemine nasıl katkı sağladıkları bilinmemektedir. Bu çalışma, ilgili konudaki eksikliği gidermeye katkı sağlamak amacıyla, Rus göçmenlerin Türkiye'deki ilk varış yeri olan İstanbul'da yapılmıştır. Çalışmada feminist yaklaşım, ulusaşırılaşma ve göç sistemleri yaklaşımları kullanılmıştır. Göçmen kadınlarla ve onların yakın çevresindeki kişilerle görüşmeler gerçekleştirilmiş ve onların sıklıkla kullandıkları mekanlarda periyodik gözlemler yapılmıştır. Bu çalışma, ilk olarak karma evliliklerin kimler tarafından ve nasıl gerçekleştiğine odaklanmakta ve evlilik göçü sürecinin temel dinamiklerini ortaya koymaktadır. İkinci olarak ise ulusaşırı ağlar, pratikler ve kurumlar yoluyla Rus kadınların iki ülke arasındaki göç sistemine katkılarını tartışmaktadır. Bunu yaparken de bir örnek olay olarak Rusya-Türkiye arasında 2015 yılında meydana gelen uçak düşürme krizini ele almaktadır. Çalışma kapsamında Rus kadınların iki ülke arasındaki göç sisteminin asli unsurları oldukları, zamanla kendi alt sistemlerini yarattıkları, bu sayede göçü ve ilişkilerin devamını sağladıkları görülmüştür. Ayrıca bu hareketin yeni bir evlilik ve göç kültürü yaratmasından dolayı, evliliklerin ve bunların sonuçlarının uzun sürede toplumları dönüştürmeye devam edeceği de anlaşılmıştır.
Dokuzuncu sınıf coğrafya dersi eski ve yeni müfredat programlarının eğitim-öğretime uygunluğu bakımından karşılaştırılması

Bu araştırmada, dokuzuncu sınıf coğrafya dersi eski ve yeni müfredat programlarıeğitim-öğretime uygunluğu bakımından karşılaştırılmaktadır. Bu araştırma, eski ve yeni müfredat programlarını yöntem, öznellik ve nesnellik, kavram ve ilkeler, dil ve değerler açısından karşılaştırmayı; İstanbul'daki ortaöğretim kurumlarında görev yapan coğrafya öğretmenlerinin ve dokuzuncu sınıf öğrencilerinin yeni ve eski programa ilişkin görüşlerini alarak, programların uygulanması sonucunda ortaya çıkan sorunları saptamayı ve çözüm önerileri geliştirmeyi amaçlamaktadır. Uygulamaya başlanan yeni coğrafya öğretim programı, önceki programa göre öğrenci merkezli öğretim özelliği ile bazı üstünlükler içermesine karşın coğrafya öğretiminde yaşanan sorunları bütünüyle çözecek gibi görünmemektedir. Eski dokuzuncu sınıf coğrafya müfredatı için söylenen süre yetersizliği, fiziki altyapı eksikliği, kitap hataları vb. sorunlar tam manasıyla çözüme kavuşmamıştır. Problemleri tespit etmek amacıyla İstanbul'un Pendik, Kadıköy, Maltepe, Ümraniye ilçelerinde yer alan çeşitli liselerde 40 öğretmen ile 600 öğrenciye anket uygulanmış, elde edilen sonuçlar ile eski ve yeni coğrafya müfredatları karşılaştırılmıştır. Bu doğrultuda yapılmış olan kapsamlı araştırmanın sonuçları bölümler halinde kategorize edilmiştir.
Osmanlı döneminde coğrafyanın müfredatta yer alması ve hazırlanan ilk ders kitapları

ÖZOsmanlılar eğitim kurumlarının müfredatında yer almaya başlamadan çok önceleri coğrafyayı araştırmaya başlamışlardı. Özellikle denizcilik alanında coğrafi bilgilere ihtiyaç duyulduğundan bu alanla ilgili çalışmalar yapılıyordu. Coğrafya ile ilgilenen aydınlar arasında Seydi Ali Reis, Piri Reis ve Katip Çelebi'nin diğerlerine öncülük ettiğini söyleyebiliriz. Bu bilimin ayrı bir bilim dalı olarak algılanıp müfredatta yer bulması ise 19. yüzyıldadır. Bu yüzyılda Osmanlı aydınları bu bilimle sistematik olarak ilgilenmeye başladılar. Osmanlı Devleti siyasi ve askeri zorunluluklardan dolayı coğrafya ile ilgilenmeye başladığından bu bilim öncelikle askeri okulların müfredatında yer almıştır. Bu kurumlarda öğrencilere harita bilgisi ve coğrafya veriliyordu. Okullarda bu bilimi öğretirken kullanılacak kitaplara ihtiyaç duyuldu, bunun üzerine yabancı dillerden tercüme yapılarak ve yeni eserlerin telifi yoluyla ders kitaplarındaki eksiklik kapatılmaya çalışıldı. Ders kitabı yazarlarına çeşitli hediyeler verilerek teşvik edildi. Bu ders için yurt dışından çeşitli aletler getirtildi. Bu tez çalışmasında coğrafyanın eğitim sistemi içerisindeki gelişimi ele alınarak hazırlanan ilk ders kitapları üzerinde durulacaktır. Bunlar sayı, içerik ve tür olarak değerlendirilecektir. Ders kitabı olarak hazırlanan coğrafya eserlerinin kendi içerisindeki gelişimi üzerinde durulacaktır. Klasik ve modern dönem coğrafyası üzerine yeterli araştırmalar bulunmaktadır. Fakat iki dönemin arasında bütünlük sağlayan yani geçiş dönemini anlatan bir çalışma yapılmamıştır. Tez iki dönem arasında bütünlük sağlayacaktır. Bu Tez Bilimsel Araştırma Projeleri Tarafından Desteklenmiş 4031 Numaralı Projedir.
Ünye'de sürdürülebilir kentsel arazi kullanımı

Ünye şehri, Karadeniz Bölgesi'nin Orta Karadeniz Bölümü'nde, Ordu ili sınırları içerisinde ve ilin kuzeybatı kesiminde ilçe merkezi konumunda olan kentsel yerleşme alanıdır. Çalışmanın amacı Karadeniz sahil yolu üzerinde bulunan, Ordu'nun önemli limanlarından birinin yer aldığı Ünye şehir merkezinin kentsel arazi kullanımını sürdürülebilirlik bağlamında değerlendirmektir. Ayrıca, Ünye'nin şehir içi arazi kullanımını ele almak ve mevcut yerleşim sorunlarını ortaya koymak, onlara yönelik çözüm önerileri geliştirmek ve böylece şehrin sağlıklı bir şekilde gelişmesine katkı yapmaktır. Araştırmanın odak noktasını, 'Arazi kullanımı açısından şehirsel fonksiyonlar şehrin ihtiyaçlarını karşılayabiliyor mu? Şehirsel fonksiyonlar şehrin ihtiyaçlarını karşılayabilecek şekilde sürdürülebilir kullanım için nasıl planlanmalıdır? soruları oluşturmaktadır. Araştırma literatür taraması, saha araştırması, nicel veri analiz yöntemi ve Coğrafi Bilgi Sistemi yardımı ile oluşturulmuştur. Çalışma sahası, 18 mahalleden oluşan kentsel alan sınırı dahilinde 30,30 km2'lik alandan oluşmaktadır. Belediye hizmet alan sınırı, 18 mahalleden oluşan kentsel mahalle sınırlarını aşmakla birlikte doğu ve batı yönünde Karadeniz kıyı şeridi boyunca uzanıp yaklaşık 26 km2'lik sahadan oluşmaktadır. kentsel mahalleden oluşan Ünye şehri, 59 köy yerleşmesine, Büyük Şehir Kanununa göre ise 85 mahalleye idari merkezlik yapmaktadır. Ayrıca komşu ilçeler ve bunlara bağlı yerleşmeler için de yönetim fonksiyonu açısından merkezi bir görev üstlenmektedir. Ünye şehri ve çevresinde genel arazi kullanılışı doğu-batı doğrultuludur. Şehir kuzeyden Karadeniz güneyden ise kıyıya paralel uzanan dağlar ve bunların uzantıları olan sırtlar tarafından sınırlandırılmıştır. Ünye şehrinin çok eski ve köklü bir yerleşme tarihi bulunmaktadır. Kültürel fonksiyonlar içerisinde yer alan eğitim fonksiyonu bakımından Ünye şehri, çevre yerleşmeler için merkezi bir konumda olup tercih edilen bir şehirdir. Ünye'de 81 okul bulunmakta ve bu okullarda 24.880 öğrenciye 1.709 öğretmen eğitim vermektedir. Sağlık fonksiyonu açısından da Ünye şehri; biri özel iki devlet hastanesi ve 10 aile sağlığı merkezi ile kırsal alanlar için etki sahası bakımından geniş bir hinterlanda sahiptir. Ünye'nin ticaret fonksiyonunun %51'ini perakende ticaret oluşturmaktadır. Karayolu, denizyolu ve havayolu ulaşım fonksiyonu yönünden önemli bir lokasyondadır. Ünye şehrinde yerleşmenin yönü batıya doğrudur. Fakat sürdürülebilir bir kullanım için şehrin batısında yer alan Atatürk, Gölevi, Göbü ve Sahilköy mahalleri hem jeolojik hem de jeomorfolojik unsurlara bağlı olarak konut alanları açısından sınırlı bir alanı bulunmaktadır. Ünye şehrinin doğusunda Yüceler, Güzelyalı, Eskikızılcakese ve Keş mahalleleri sürdürülebilir bir kullanım için yerleşme alanı açısından daha uygun ortam koşulları sunmaktadır. Bu mahallerin konut gelişme alanları doğal ve beşeri şartlar açısından da elverişlidir.
Ankara örneklemi üzerinde iklim değişikliğinin su kaynakları yönetimine etkisi

Su bilinen tüm yaşam formları için hayati öneme sahiptir. İhtiyaç duyulan anda ihtiyaç duyulan miktar ve kalitede tatlı suya erişim bütün canlıların ortak hakkıdır. Yerküre üzerinde yer alan su kaynakları dünya yüzey alanın üçte ikisinden fazlasını kaplamaktadır. Buna karşın su kaynaklarının dağılımı hidrolojik ve demografik özelliklere göre farklılık göstermektedir. Küresel ısınma ve iklim değişikliği kavramı, sanayi devrimden bu yana dünyanın en önemli sorunlarından biri haline gelmiştir. Bu kapsamda yapılan araştırmalar, atmosferik sera gaz konsantrasyonlarının özellikle de CO2 konsantrasyonun 1850 yılından bu yana % 30, ortalama sıcaklık değerinin ise 1906 yılından bu yana 0,74 C artmış olduğunu göstermektedir. İklim sistemine yapılan antropojenik müdahaleler sonucu su kaynakları miktar ve dağılımının ne şekilde değişeceği içinde bulunduğumuz dönemin en büyük sorunları arasındadır. Bu kapsamda çalışmada Ankara örneklemi gelecek dönem sıcaklık ve yağış parametreleri açısından havza bazlı bir değerlendirmede ele alınmıştır. Çalışmanın ana hedefi Ankara ili ana su kaynaklarının iklim değişikliği çerçevesinde ne ölçüde değişim göstereceğinin ortaya çıkartılması ve buna bağlı olarak etkin su kaynakları yönetim modelinin hangi öğeleri içermesi gerektiğinin belirlenmesidir. Bu kapsamda, tez çalışmasında iklim değişikliğinin Ankara ili su kaynakları ve yönetsel modeline etkisinin ne olduğu sorusuna yanıt aranmıştır.