turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sosyo-ekonomik bir olgu olarak kentsel suç; Bakırköy ve Küçükçekmece örnekleri

Günümüzde kentler suçların yaşam alanı bulduğu alanlar olarak ön plana çıkmaktadır. Kentlerin sosyal, kültürel, ekonomik ve mekansal özellikleri ile değişkenlik arz eden kentsel suç kavramı, kentlerde yaşayan bireylerin huzur ve mutlulukları açısından tehdit unsuru olarak görülmektedir. Bu tehdit unsurunun ortadan kaldırılması amacıyla bu unsurun bileşenlerinden olan kentlerde yürütülecek kentleşme politikaları önem arz etmektedir. Kentlerde planlı ve programlı yürütülemeyen kentleşme politikalarının, köyden kente gelen bireylerde ortaya çıkan uyum sorunu ile bütünleşmesi sonucu, kentsel suçların tetikleyici faktörü olan psikolojik bunalımlar baş göstermeye başlamaktadır. Bu sorun zamanla bireyleri suça meyilli hale getirerek kentlerde yaşanan güvenlik sorununun temel etkenlerinden birisini oluşturmaktadır. Kentsel suçların temelinde yatan nedenlerin geniş çaplı araştırmalarla ortaya konması gerekmektedir. Bu çalışmada İstanbul'un fiziki anlamda birbirine çok yakın, sosyo-ekonomik durum açısından birbirine bir o kadar uzak olan iki bölgesi olan Bakırköy ve Küçükçekmece ilçelerinde ortaya çıkan suç türleri Emniyet Genel Müdürlüğü verilerinden yararlanılarak mahalle bazlı ortaya konmuş, mahallelerin fiziki kimlikleri ile suç arasındaki illiyet bağı sorgulanmaya çalışılmıştır.
Çevre sorunu olarak katı atıklar ve yönetimi: Balıkesir Büyükşehir Belediyesi örneği

Sanayi Devrimi, kentleşme, nüfus artışı, üretim, tüketimdeki çeşitlenme ve artış gibi sebepler dünya çapında çevre sorunlarına neden olmaktadır. Katı atıklar ve yönetimi konusu da bu çerçevede idari ve toplumsal özellikleriyle akademik ilgiyi çekmektedir. Türkiye'de katı atıkların yönetimi konusu ve bu alanda iş ve işlemlerin gerçekleştirilmesi genel anlamda belediyelerin sorumluluğundadır. Balıkesir Büyükşehir Belediyesi de yasal yetki ve sorumlulukları çerçevesinde katı atıkların düzenli depolanması ve yok edilmesi amacıyla çalışmalar yürütmekte ve il düzeyinde katı atıkların en uygun usullerle yönetme çabası içindedir. Bu çalışmada; çevre sorunlarının gelişim süreci ve çevre sorunları, dünya ve ülkemizde katı atık yönetimi sürecinin gelişimi ve örnekleri ile Balıkesir Büyükşehir Belediyesi Örneği'nde katı atık yönetimi uygulamaları incelenmiş ve değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda Balıkesir Büyükşehir Belediyesi Örneği'ndeki katı atık yönetimi uygulamaları bağlamında bazı önerilere yer verilmiştir. Yöntem olarak çalışmada ikincil veriler kullanılarak açıklayıcı yöntem kullanılmıştır. Balıkesir ve ilçelerindeki katı atık yönetimi çalışmaları ilgili birimlere tek tek ziyaretler yapılarak incelenmiş ve yerinde gözlemler yapılarak genel değerlendirmeler yapılarak bazı önerilerle çalışma sonuçlandırılmıştır.
Merkezi yönetimle yerel yönetimler arasındaki görev ve kaynak bölüşümü

Merkezi ve yerel yönetimler arasındaki ilişkileri yeniden gözden geçirmeye karar vermesi gereken Türkiye, hiç şüphesiz pek çok seçeneği göz önüne almalıdır. Bunlar, idareler arasında iyi tanımlanmamış ve oldukça muğlak bir görüntü veren rol ve ilişkilerde muhtemelen bir değişikliğe ihtiyaç gösterecektir. 1982 Anayasası'nın Mahalli İdareler başlıklı, bu idarelerle ilgili anayasal esasları belirleyen 127. maddesinin incelenmesinden çıkan sonuçlan şöyle özetleyebiliriz: - Türkiye'de mahalli idare teriminin kapsamına giren kuruluşlar, il özel idareleri, belediyeler ve köylerdir. - Mahalli idareler, merkezi idare ile olan bağ ve ilişkilerinde-idari vesayetin getirdiği sınırlamalar dışmda - esas itibariyle idari ve mali özerklikten yararlanacaklardır. - Mahalli idarelerin asli görevi, kendi sınırlan içindeki halkın müşterek mahalli ihtiyaçlarını karşılamaktır. Bunun içinde, Anayasa'da bu kuruluşların özel gelir kaynaklarına, dolayısıyla ayn bir bütçeye ve hizmetleri yürütecek kendi personeline ve örgüte sahip olmalan öngörülmektedir. - Mahalli idarelere, görevleri ile orantılı gelir kaynaklan sağlamak da bir anayasal zorunluluktur. Yeni örgütlenmede ne yerel yönetimlere, nitelikleri gereği yapamayacaklan görevler verilmeli, ne de yerel yönetimler bu tür görevleri üstlenmeye kalkmalıdır. Yapılması gereken şey, sorunu paryatiflerle çözmek yerine, radikal önlemler üzerinde durmaktır. Bunun için önce yerel yönetim birimlerinin türlerini ve faaliyet alanlarını günün koşullarına uygun bir biçimde yemden saptamak gerekir. İkinci aşamada, bu idarelerin görevlerim belirlemek hususu yer alır. Üçüncü ve son aşamada ise, bu görevlerin gerçekleştirilebilmesine yetecek gelir kaynaklarının sağlanması sorunu ile karşılaşılır. Bu aşamalardan ilki, kamu yönetimi disiplini; son ikisi ise kamu maliyesi bilimi içinde yer alır. Sonuçta ortaya çıkacak alternatif çözümler arasında seçim yapmak ve bunların gerçekleştirilmesine ilişkin yöntemleri belirlemek ise bir siyasal tercih sorunudur. oo
Türkiye'de petrol politikasının değişiminin incelenmesi

Bu çalışma Türkiye'nin petrol politikasının kamu politikasında değişim olgusu açısından bir incelemesini konu edinmektedir. Bu doğrultuda, devleti analiz birimi olarak merkeze alan, arka planda gelişen iktisadi, siyasi ve toplumsal gelişmeleri de tartışmaya katan bir yaklaşım benimsenmiştir. Cumhuriyetin ilanından günümüze Türkiye'nin petrol politikasının değişim açısından genel itibariyle artırımcı bir karaktere sahip olduğu temel tezi çerçevesinde bir analiz yapılmıştır. Kamu politikası disiplininin değişim algısı tartışılmıştır. Disiplinde değişim olgusunun artırımcılık üzerine kurulduğu, ancak literatürde artırımcılığa mesafeli olarak Kesintili Denge ve Savunuculuk Koalisyonu Çerçevesi gibi teorilerin geliştirildiği anlaşılmış ve bu kuramların değişim bakımından geliştirdikleri yaklaşımlar üzerinde durulmuştur. Kamu politikası değişimi bağlamında Türkiye'nin petrol politikası incelenirken temel tez çerçevesinde artırımcı ruhun araştırılması amaç edinilirken, artırımcı yaklaşımın dışına çıkıldığı tespit edilen dönemlerin Kesintili Denge ve Savunuculuk Koalisyonu Teorileri çerçevesinde değerlendirmesi yapılmıştır. Genel itibariyle üç değişim dönemi olduğu anlaşılmıştır. Devletçilik ve yabancı sermaye karşıtlığı üstüne gerçekleşen politika inşası döneminin ardından, ilk değişim dönemi politikada 1954 yılında yeni kurumların kurulması ve ekonomik liberalizm ile yabancı sermaye yandaşlığı ile yaşanan kesintili dengede tanımlanmıştır. İkinci değişim süreci ise Milli Petrol Davası savunuculuk koalisyonunun yoğun etkisinde gerçekleşen 1973 Reform Kanunu dönemi ile petrol politikasında 'yeniden devletçilik' anlayışı, yabancı sermaye karşıtlığı ve kamu yararı üzerine yükselen bir politika benimsenmesidir. Üçüncü değişimin ise neoliberalizm etkisinde gelişen, petrol politikasında özelleştirmelerle somutlaşan ve kısmen Kesintili Denge Teorisi çerçevesinde değerlendirilebilecek ancak sonuçları artırımcı olan bir kırılma döneminin 2000- 2008 yıllarında yaşandığı anlaşılmıştır. Tüm bu tarihsel anlatıda devletçilik, yabancı sermaye karşıtlığı, kamu yararı düşünceleri üzerine kurucu dönemde oluşan birinci düşünce hattı ile iktisadi liberalizm ve yabancı sermaye taraftarlığı düşünceleri üzerine Kesinti Döneminde yükselen ikinci düşünce hattı arasında sürekli olarak bir tercih yapıldığı görülmüş; dolayısıyla politika değişiminin artırımcı karakterinin Türkiye'nin petrol politikasında izlenebildiği sonucuna varılmıştır.
UMKE çalışanlarının afet durumunda etik yaklaşımlarının incelenmesi: Güney Marmara örneği

Bu araştırmanın amacı UMKE çalışanlarının afet durumundaki etik yaklaşımlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi, afet durumunda etik yaklaşımlarının ortaya konmasıdır. Araştırma betimsel tarama modelindedir. Araştırmanın evrenini Güney Marmara Bölgesinde çalışan UMKE personelleri oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Sevimli ve Orhan tarafından oluşturulan anket formu kullanılmıştır. Araştırmaya 201 UMKE personeli katılmıştır. Verilerin analizi için SPSS- 22 paket programı kullanılmıştır. Araştırma hipotezlerinin testinde ise iki kategorik değişkenin bağımsızlığı karşılaştırıldığından Ki-Kare Bağımsızlık analizi uygulanmıştır. Araştırma bulgularına göre, UMKE çalışanlarının cinsiyetlerine ve hizmet süreleri ile etik eğitim alma durumu, çalıştıkları kurum ile etik problemin çözümü için yardıma ihtiyaç duyma düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki yoktur. UMKE çalışanları karşılaştıkları etik problemlerin çözümü için zaman zaman yardıma ihtiyaç duymaktadır. Hizmet süreleri arttıkça etik problemlerin çözümü için yardıma ihtiyaç duymaları azalmaktadır. Hizmet süreleri arttıkça afetzedelere uyguladıkları triaj süresi azalmaktadır. Etik ile ilgili daha fazla eğitime ihtiyaç duymalarını etkileyen bir faktör bulunmamaktadır. Etik çelişkilerin verimliliklerini etkilemesi çalıştığı kurum, statü, öğrenim durumu, yaş, cinsiyet ve hizmet sürelerinden bağımsızdır.
Kentlerde güvenliğinin sağlanmasında polisin yetkileri ve polisin kullandığı yöntemler üzerine bir inceleme

Kentleşme, çağdaş yaşamın kaçınılmaz sonuçlarındandır. Ekonomik ve sosyal nedenlerle kentleşmenin giderek artması bir takım sorunları da beraberinde getirmiştir. Güvenlik konusu da kentleşmeyle artan sorunların başında gelmektedir. Kent güvenliğini sağlayan en önemli ve büyük kolluk kuvveti olarak Polis Teşkilatı gelmektedir. Kentleşme olgusu, polisin iş yükünü arttırmış ve polislik faaliyetlerinin ne kadar önemli olduğunu ortaya koymuştur. Kent güvenliğini sağlama konusunda görevini yerine getirirken polis, güvenlik sorunlarını ortaya çıkaran toplum fertleriyle mücadele etmekte ve kimi zaman bu görevi dolayısıyla aşırı güç kullanımı, işkence ve kötü muamele suçlamalarıyla karşı karşıya kalmaktadır. Oysaki güvenlik konusunda polisin sorumluluğunun yanında topluma da sorumluluk yükleyen, çağın gereklerine uygun olarak ve teknolojik imkanlardan yararlanmak suretiyle uygulamaya konulan suçla mücadele yöntemleri, artan güvenlik sorunlarıyla mücadele eden polise yetki kullanımında aşırılığa gitmeden daha etkili bir şekilde güvenlik hizmeti verme konusunda büyük yarar sağlamaktadır. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde kent, kentleşme, kolluk ve polis kavramları ele alınarak geçmişşten günümüze kadar olan süreçte dönemler halinde Polis Teşkilatındaki değişimden bahsedilmiştir. İkinci bölümde polisin adli ve önleyici yetkileriyle ilgili bilgi verilmiş ve mevzuat hükümleri çerçevesinde polisin kent güvenliğini sağlarken suçları önleme amacıyla ve gerçekleşen suçların faillerini yakalayarak adli mercilere teslim edinceye kadar kullandığı adli amaçlı yetkiler üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde tanınan bazı hakların polis tarafından yetki kullanımında aşırılığa gidilmesi sonucu ihlal edildiği iddiasıyla Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine açılan davalar incelenmiştir. Dördüncü bölümde polisin son zamanlarda kent güvenliğini sağlamak için kullandığı dikkat çeken yöntemlerden Toplum Destekli Polislik ve Kent Güvenlik Yönetim Sistemleri ele alınmıştır.
Almanya'da Türklerin siyasal katılımı: Köln örneği

Bu çalışmanın amacı, Almanya'da yaşayan Türklerin siyasal katılımını incelemektir. Siyasal katılım olgusu, Alman siyasetine katılım şeklinde mi, yoksa Türkiye siyasetine katılım şeklinde mi gerçekleşmektedir. Ya da her ikisine birden katılım veya hiçbirinekatılmama biçiminde mi ortaya çıkmaktadır. Almanya'da bu durumu test eden bir de alan çalışması yapılmıştır. İkinci Dünya Savaşı sonrasında değişik sebeplerle göç alan Batı Avrupa ülkelerinin sosyal yapıları da değişmeye başlamıştır. Karşılıklı anlaşmalarla bu ülkelere gelenişgücüne insani veya daha değişik sebeplerle haklar verilmek istenmektedir. Ancak bu haklar yerli bir Alman'a verilen haklarla hiçbir zaman eşit değildir. Göçmenlere verilen siyasal katılım hakkı, yerli bir Alman vatandaşına verilen haktan çok daha sınırlıdır. Vatandaşlık değiştirmeden siyasal katılım alanları ve imkanları ise oldukça dardır. Bu nedenle pek çok Türk-Alman vatandaşlığına geçmişştir. Bu çalışmada, Almayanda Türklerin kalıcı olduğunu, yerleşmeye yöneldiğini, Alman vatandaşlığına geçtiğini ve gelecekleri için Alman siyasetini etkilemeye yöneldiğini ileri sürmektedir. Ayrıca Alman vatandaşı Türklerin siyasal tercihlerinin Alman vatandaşı olmayan türklerin siyasal tercihlerinden daha çeşitli, uyum meclislerinin gerekli fakat yetersiz olduğu, birinci kuşağın siyasal alanda aktif olmadığı, ikinci kuşağın birinci kuşağın tersine aktif ve üçüncü kuşağın ise siyasal katılımda her iki kuşaktan da daha bilinçli olduğu iddia etmektedir.
Toplumsal değişme ve kentleşme sürecinde alevilik 'Reşadiye-İkitelli örneği'

TQHHJMSAL DEĞİŞME VE KENTLEŞME SÜRECİNE ALEVİLİK Aleviler, dinsel, siyasal ve toplumsal nedenlerden dolayı yüzyıllar boyunca kapalı toplum özelliği göstermiş, Sünni kesimler ve Sünni kesimlerin hakim olduğu merkezi iktidarlara karşı muhalif bir yapı geliştirmişlerdir. Dolayısıyla merkez-çevre ilişkisinde sürekli çevrede kalmışlardır. Ancak Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulması ile birlikte dini, kültürel ve toplumsal hayatın geleneksel formlarının değiştirilmek istenmesi doğrultusunda atılan adımlar, bu kesimlerin devlete karşı muhalif tutumlarını terk etmesine ya da en azından nötr bir tutum takınmalarına neden olmuştur. Böylece Alevi kesimler, çevreden merkeze doğru yönelmeye başlamışlardır. 50'li yıllarda artarak devam eden kentleşme hareketleri ise, merkeze yönelişi hızlandırmıştır. Geleneksel yapı kentsel ifade biçimleriyle yüzleşerek değişmiştir. Dini inanç ve pratikler erozyona uğramış, Alevilik, sektiler bir kimlik kazanmıştır. 80'lere gelindiğinde, Aleviliğin kamusal alandaki görünürlüğü çok azalmıştır. Ancak 90'ların başından itibaren dünyada ve Türkiye'deki gelişmelere paralel olarak kimliklerini tekrardan keşfeden Aleviler, kentleşme ile birlikte geleneksel formlarından oldukça farklı özellikler kazanan Aleviliği yeniden inşa etmeye ve yeni Alevilik tasarımları geliştirmeye başlamışlardır. Geçen süre içerisinde geleneksel olarak, Sünnilerin elinde bulunan ekonomik, kültürel, siyasal vb. alanlarda söz sahibi olmayı başaran bu kesimler, bundan da faydalanarak, kendi aralarında farklı Alevilik anlayışları geliştirmiş olsalar da, hak ve talepler noktasında ortak bir söylem arayışı içerisine girmişlerdir.
İşverenin hizmet akdini fesih hakkının toplu iş sözleşmesi ile sınırlandırılması

Hizmet akdinin feshi çalışma yaşamında daima güncel bir konudur. İşçinin işten çıkarılması halinde çok çeşitli olumsuz sonuçlar doğmaktadır. Bu olumsuz sonuçların giderilmesi öncelikle hizmet akdinin sürekliliğinin sağlanması ile mümkündür. Fesih hakkının sınırlandırılması bunun en yaygın yollarından birisidir. İşverenin fesih hakkı çeşitli biçimlerde sınırlanabilir. Bu sınırlamaların en etkilisi yasa ile sınırlama olmakla birlikte ülkemizde halen yasa düzeyinde yeterli düzeyde feshe karşı korunma bulunmamaktadır. Bu durum fesih hakkını sınırlandıran sözleşme hükümlerinin değerini artırmaktadır. Sözleşmelerle sınırlandırma gerek bireysel hizmet akitleri gerekse toplu iş sözleşmeleri ile gerçekleştirilebilir. Anayasa ile işçi ve işverenlere toplu iş sözleşmesi yapma hakkı tanımıştır. Taraflar toplu iş sözleşmesi özerkliği temelinde hizmet akdinin sona ermesine ilişkin düzenlemeler getirebilirler. Uygulamada da toplu iş sözleşmeleri ile düzenlenen sınırlamalar daha yaygın ve etkilidir. Bunun nedeni işçi sendikasının işçiye oranla daha iyi müzakere edebilmesi ve sahip olduğu grev hakkıdır. Bu çalışmada öncelikle iş güvencesi ve feshe karşı korunma kavramları, Türk iş mevzuatında yer alan yasal düzenlemeler ve bunların yeterlilikleri, toplu iş sözleşmesinin bu konudaki önem ve etkisi incelenmiştir. Çalışmanın temel amacı ise toplu iş sözleşmesi ile fesih hakkının hangi biçimlerde sınırlandırılabileceğini ve bunun sonuçlarını tespit etmektir. Bu amaçla birçok toplu iş sözleşmesi incelenmiş ve bu sözleşmelerde düzenlenen çeşitli sınırlamalara çalışmada yer verilmiştir. Sınırlamalar iş hukukunun genel prensipleri ve çok sayıdaki mahkeme kararından da yararlanılarak açıklanmış; sınırlamalara uyulmaksızın hizmet akdinin feshinin yasal sonuçları yanında toplu iş sözleşmeleri ile getirilen ek düzenlemeler de özellikleriyle birlikte ortaya konulmuştur.
Futbolda şiddet: Adana örneği

Spor temelinde rekabete dayalı bir etkinlik olmakla birlikte evrensel ilke ve kurallarla sınırları çizilmiş bir eğlence aracı olarak karşımıza çıkmakta ve insanları sevgi, barış ve yarışa teşvik etmektedir. Ancak spor içinde rekabet ve hırs barındırması nedeniyle bazı durumlarda istenmeyen çeşitli şiddet olaylarına da neden olabilmektedir. Bu şiddet olayları basit hakaretten, kasten yaralamaya hatta ölümle sonuçlanabilecek düzeyde ciddi seviyelere ulaşabilmektedir. Şiddetin olaylarının yaygın görüldüğü spor dallarından biri de şüphesiz futbol'dur. Futbolda şiddet tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'de de oldukça yaygın şekilde gözlenmektedir. Bu nedenle tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'de de sporda yaşanan şiddet olaylarının önlenebilmesi adına bir takım tedbirler alınması gerekliliği ortaya çıkmıştır. Alınan bu tedbirler eğitim, medya, elektronik bilet uygulaması, taraftarların arasına tel örgü çekilmesi, hukuksal düzenlemeler vb. pek çok farklı boyutu barındırmaktadır. Ancak gerek hukuksal açıdan gerekse diğer açılardan alınan bu tedbirler sporda şiddet olaylarının her zaman önüne geçememektedir. Bu çalışmada da, Adana ilindeki sporda şiddet olaylarını niteliksel ve niceliksel açıdan inceleyerek meydana gelen şiddet olaylarının kaynağının saptanması ve bu olayların önlenmesi adına fırsat oluşturulması amaçlanmıştır. Çalışma, 2016 yılında Adana Adliyesinde haklarında sporda şiddet gerekçesiyle dosya açılan bireyler üzerinden, dosyaları incelenmek suretiyle yürütülmüştür. Çalışma kapmasında toplam 463 dava dosyası incelenmiştir. Elde edilen bulgular Adana ilinde meydana gelen şiddet olaylarının ağırlıklı olarak 6222 Sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanunun; 'Seyirden yasaklı kişinin kanunda belirtilen şekilde kolluk kuvvetine müracaat etmemesi' ve 'Bileti olmaksızın spor müsabakalarını izlemek amacıyla spor alanlarına girmek' maddelerinin ihlal edilmek suretiyle gerçekleştiği gözlenmiştir. Çalışma kapsamında incelenen maddelere ilişkin Mahkemeye sevk işlemleri de yine bu maddelere dayalı olarak verilmiştir. Çalışma kapsamında incelenen 'Bulundurulması esasen suç oluşturan silahları spor alanlarına sokmak (13/1)', 'Spor alanlarına müsabaka sırasında uyuşturucu veya uyarıcı madde ya da alkollü içecek sokmak (13/6)', 'Yasaklı olduğu halde bileti olmaksızın spor müsabakalarını izlemek amacıyla spor alanlarına girmek (15/1. f.2. c)' maddelerine ilişkin olarak ise 2016 yılında Adana ilinde hiç işlem yapılmadığı gözlenmiştir.
Türk İdare Hukukunda istimvalin hukuki rejimi

Bu çalışmada, istimval müessesesinin Türk Hukukunda ne anlam ifade ettiği anlatıldıktan sonra, benzer müesseselerle arasındaki farklılıklar konusunda değerlendirmeler yapılmış ve istimvale ilişkin temel ilkeler ortaya koyulmuştur. Bununla birlikte, istimval müessesesi, idari işlem kuramı bakımından ele alınmıştır. Bu kapsamda, Türk Hukukunda, istimvale ilişkin hükümler ihtiva eden kanuni düzenlemeler, ayrıntılı olarak irdelenmiştir. Son olarak, istimval müessesenin kullanılması sonucunda ortaya çıkabilecek bir takım sorunlara çözün aranmıştır.
Türkiye'de kamu hizmetlerinin sunumu ve e-devlet uygulamalar: Isparta ili örneği

Yeni dünya düzeninde her şeyin değiştiği gibi devlet yapılarının değişimi ile birlikte kamusal hizmetlerin sunumu da değişmektedir. Devletin vatandaşlarına en iyi hizmeti verimli bir şekilde sunması için çağın gereklerine uygun bir yönetim yapısına sahip olması gerekmektedir. Bu nedenle bilgisayarlaşma hızının dünyayı etkisi altına aldığı, bilişim teknolojilerinin yaşamın her ayrıntısında var olduğu bir ortamda devletlerin de bu değişimi kendi yapılarına entegre etmeleri gerekmektedir. Elektronik devlet uygulamalarının kamu yönetiminde, yeni devlet anlayışında benimsenmiş olması kamu hizmetlerinin vatandaşa sunumunda verimliliğin sağlanması için gereklidir. Bu çalışma da elektronik devlet uygulamaları tanımlanacak, Türkiye'deki gelişim süreci hakkında bilgi verilecek ve Isparta ilinde ikamet eden vergi mükelleflerinin e-devlet konusundaki bilgi düzeylerinin ölçülmesi ile e-devlet uygulamalarının kullanım oranları tespit edilecektir. Sonuç olarak ankete katılanlar arasında e-devlet uygulamalarını en çok kullanan meslek grupları ile en fazla kullanılan projeler tespit edilmeye çalışılacaktır. Ayrıca e-devlet uygulamalarının kullanımlarına ilişkin katılımcıların demografik özellikleri ve tutumları ile ilgili değişimler ortaya çıkarılacaktır.
Yerel yönetişim göstergeleri açısından adana'da kurumsal uygulamalar: Adana Büyükşehir Belediyesi kent konseyi

Yerel yönetimler toplumun ihtiyaçlarını karşılayan birimlerdir. Fakat kent nüfusunun artması ve yönetimde yaşanılan hızlı değişimler nedeniyle yerel birimler bu hizmetleri yerine getiremez olmuştur. Bu olumsuzlukları düzeltmek adına yönetimde yeniden yapılanmaya gidilmiş ve mevcut sorunlarının tamamının devlet eliyle değil toplum ve diğer paydaşlar aracılığıyla çözülmesi gerektiği fikri yer almıştır. Yönetimde özellikle katılımcılığı ön planda tutarak yeni bir bakış açısı getiren yönetişim kavramı, yerel birimlerde aktif vatandaşlığı ön plana çıkararak hesap verebilir, şeffaf, eşit, kapsayıcı, etkili ve hukukun üstünlüğüne dayalı bir yönetim anlayışını benimsemiştir. Bu sürece katkı sağlayan Gündem 21 ve Yerel Gündem 21 eylem planları faaliyetlerini yerel birimlerde gerçekleştirmek adına Kent Konseylerinin oluşumunu desteklemiş ve belediyenin 5393 sayılı kanunu gereğince Kent Konseylerinin kurulması zorunlu hale gelmiştir. Bu çalışmanın amacı; Adana'da yerel yönetişim göstergesi olarak kurulan Adana Kent Konseyi'nin yerel yönetişimin bir aracı olup olmadığını, faaliyetlerini yönetişimin ilkelerine uygun olarak gerçekleştirip gerçekleştirmediğini ortaya koymaktır. Bu tez çalışması iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde ilk olarak yönetişim teriminin kavramsal çerçevesi, ilkeleri ve yönetişimin aktörleri açıklanmaya çalışılmıştır. Daha sonra yerel yönetişimin kuramsal kaynakları olan Gündem 21 ve Yerel Gündem 21 açıklanarak Türkiye'deki yerel yönetişim uygulama araçları üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde Adana Kent Konseyi'nin yapısı incelenmiş ve konseyin yapmış olduğu faaliyetlere yer verilerek yerel yönetişim göstergesi özelinde incelenmiştir.
Cumhuriyetin 50. yıl kuruluş yıldönümü kutlamaları

Toplumlar eski çağlardan bu yana ayin, tören, festival, karnaval, kutlama, şenlik ve bayram adı altında bir takım etkinlikler yapmaktadırlar. Milli bayramlar ise 1789 Fransız İhtilali'nden sonra oluşturulmaya başlanmıştır. Zira geçmişşteki ilk milli bayram kutlamaları 1790 yılında Fransa'da kutlanılan, Fransız İhtilali'nin birinci yıldönümü kutlamalarıdır. Osmanlı Devleti'nde ise milli bayram kutlamalarının II. Meşrutiyet'in ilanından sonra başladığı görülmektedir. Osmanlı Devleti'nde kutlanılan ilk milli bayram 10/23 Temmuz Hürriyet Bayramı iken Milli Mücadeleyi yürüten ve daha sonra Cumhuriyeti ilan edecek olan kadronun ilan ettiği ilk milli bayram ise Ulusal Egemenlik Bayramı olmuştur. Cumhuriyet ilan edildikten sonra da bu bayrama Cumhuriyet Bayramı, Zafer Bayramı ve Gençlik ve Spor Bayramı da eklenmiştir. Çalışmamızın ana çerçevesi bu bayramlardan Cumhuriyet Bayramı iken özelde 1973 yılında kutlanan Cumhuriyetin 50. Yıl kuruluş yıldönümü kutlamalarıdır. Çalışmanın giriş bölümünde; ayin, tören, festival, karnaval, kutlama, şenlik ve bayram kavramları ve bu kavramların birbirleriyle olan ilişkiler açıklanmış ve Türklerdeki uygulamalarından örnekler verilmiştir. Birinci bölümde; Osmanlı Devleti'nde ve Cumhuriyet döneminde kutlanılan Cumhuriyet Bayramı dışındaki bayramların oluşumu ve kutlamaları incelenmiştir. İkinci bölümde; 1925, 1933 ve 1938 yıllarındaki Cumhuriyetin ilanının ikinci, Onuncu ve On beşinci yıldönümü kutlamaları incelenmiş, Cumhuriyetin Ellinci Yıl kuruluş yıldönümü kutlamalarının hazırlıkları kapsamında yasal çerçeve, kutlama programları ve kutlama için yapılan hazırlıklara yer verilmiştir. Üçüncü bölümde; Cumhuriyetin Ellinci Yıl kuruluş yıldönümünde yapılan törenler ve kutlamalar hakkında bilgi verilmiş, yapılan etkinlikler açıklanmıştır. Ayrıca kutlamaları bitiren etkinlik olan İstanbul Boğaziçi Köprüsü'nün açılışı ile ilgili bilgiler verilmiştir.