turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yeme bozukluklarında psikolojik faktörlerin yaygınlığının araştırılması için bir arşiv taraması

Bu araştırma, yeme bozukluklarıyla çoğu kez aynı zamanda görülen depresyon, anksiyete ve obsesif kompulsif bozukluğun yaygınlığını kanıtlamayı amaçlamaktadır. Bu amaçla NP Hastanesi'nde yeme bozukluğu tanısı alan, ayaktan ve/veya yatan 30 hasta dosyası izin ile incelenmiş ve bir arşiv çalışması yapılmıştır. Arşiv çalışmasında, hastalara uygulanan Beck Depresyon, Beck Anksiyete, Yeme Tutumu Testi, Barratt Dürtüsellik Ölçeği, Maudsley Obsesif Kompulsif Belirtiler Ölçeği, Duygu Durum Bozuklukları Ölçeği, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, Psikolojik Bozukluk Değerlendirme Ölçeği ve Çocuk Depresyon Ölçeğinin sonuçları taranmıştır. Yeme bozukluğu hastalarının ölçeklerden aldıkları puanlar gruplar arası karşılaştırma için istatistiksel analize tabi tutulmuştur. Sonuç olarak yetişkin yeme bozukluğu hastalarının obesesif belirtilerinin ve duygu durum belirtilerinin çocuk yeme bozukluğu hastalarından anlamlı şekilde yüksek olduğu, diğer ölçeklerden alınan ortalama puanların çocuk ya da yetişkin olmaya göre değişmediği bulunmuştur. Bulumia tanısı almış hastalarda çocukluk çağı travmalarının anoreksiya tanısı almış hastalardan anlamlı şekilde yüksek olduğu bulunmuştur. Yeme bozukluğu hastalarının ölçeklerden aldıkları puanlar arasındaki korelasyonlar incelendiğinde, anksiyete ile depresyon arasında pozitif yönde, yeme tutumu ile duygu durum arasında negatif yönde, yeme tutumu ile çocuk depresyonu arasında pozitif yönde, dürtüsellik ile duygu durum arasında negatif yönde, psikolojik bozukluk ile çocuk depresyonu arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Diğer yandan hastanenin arşiv taramasında hasta dosyalarında bilgilerin işlenmesi ile ilgili problemlerin olduğu gözlenmiştir
Rüyaların sosyal temsilleri

Rüya konusu uyku ile ilgili kısmıyla nörofizyolojik, içeriği ve etkileri itibariyle psikolojik, toplum önünde konuşulması ve yorumlanması sebebiyle sosyal, ayrıca bütün kutsal metinlerde yer alması yönüyle dini bir olgudur. Sosyal değişimleri anlamanın bir yolu da toplum için önemli konuları, günlük dildeki konuşmalar vasıtasıyla incelemek ve bu konuşmaların metin aralarındaki gizli bilgi evrenlerini, kavramları irdeleyerek topluma etki eden yapıları araştırmaktan geçmektedir. Bu sebeple bu çalışmada rüyanın sosyal temsillerine ulaşarak, rüyaya dair hangi anlam örüntülerinin kullanıldığını ve hangi bilgi evreninin sosyal hayattaki etkinliğinin daha güçlü olduğunu tespit etmek amaçlanmıştır. Bu çalışmanın katılımcılarını, 50 uzman olmayan birey, 13 psikolog, 13 psikiyatrist ve 13 ilahiyatçı oluşturmuştur. Aynı soru içerisinde hem psikoloji hem de dini içerikli yanıtların birbiriyle çatışmadan birlikte kullanıldığı dikkati çekmektedir. Türk toplumu günlük yaşamını etkileyen farklı dini ve bilimsel bilgi evrenlerini birlikte sorunsuzca kullanabilmektedir. Katılımcılardan psikologlar, ilahiyatçılar ve uzman olmayanların rüya ile ilgili açıklamalarında en çok dini ve psikolojik karma cevapları kullandığını, sadece psikiyatristler için ise psikolojik temalı cevapların ağırlıkta olduğunu görmekteyiz. En sık kullanılan dini temsiller; rüyanın kutsallık taşıyan bir mahiyetinin olduğu ve bu kutsallıktan hareketle de bilgi iletme fonksiyonunun olduğudur. En yoğun kullanılan psikolojik temsiller düşünce, duygu, bilinçdışı ve günlük hayatın etkisi olarak rüyaların görüldüğü açıklama biçimleridir. En sık kullanılan nöropsikolojik temsiller olarak ise, rüyaların beynin bir fonksiyonu olarak ortaya çıktığı ve rüyanın uyku sırasında oluşan bir süreç olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak; rüyaların neden oluştuğu, nasıl oluştuğu ve ne anlama geldiği sorularının cevapları incelendiğinde gündelik yaşamda hem dini bilgi hem de bilimsel bilginin karıştığı yeni bir açıklama biçiminin kullanıldığı görülmüştür.
Bağlanma stilleri ve zihinsel modellerin kuşaklararası aktarımında anababalık stillerinin rolü

Bu araştırmanın amacı bağlanma ve anababahk stilleri kavramları çerçevesinde bağlanma zihinsel modellerinin kuşaklar arası aktarımında anababahk davranışlarının rolünü incelemektir. Araştırmanın temel örneklemini 657 hse öğrencisi ve bu öğrencilerin 246 'sının annesiyle 137'sinin babası oluşturmuştur (129 çift). Ebeveynlerde gözlenen kaçınmacı bağlanmanın ailede uygulanan kabul / ilgi düzeyi yoluyla çocuklarda kaçınmacı bağlanmayı, anababalarm gözlenen kaygılı bağlanmanın ise sıkı denetim içeren anababahk davranışları yoluyla çocuklarının kaygı düzeyini yordaması beklenmiştir. Araştırmanın bu temel denencesi nedensel modeller yardımıyla sulanmıştır. Sonuçlar, ana baba ile ergenlerin bağlanma zihinsel modelleri arasında beklenenden daha zayıf ilişkiler olduğunu ancak, anababalarm bağlanmada kaçınma düzeylerinin, beklendiği gibi, kabul / ilgi anababahk boyutuyla, kaygı düzeylerinin de sıkı denetim anababahk boyutuyla güçlü ilişkiler gösterdiği saptanmıştır. Annelerin kaçınma düzeylerinin kabul/ilgi içeren anababahk boyutuyla, kaygı düzeylerinin de sıkı denetim boyutuyla ergende kaçınmacı bağlanmayı, babaların ise kaçınma ve kaygı düzeylerinin etkileşiminin ergenlerin bağlanma kaygısını yordadığı bulunmuştur. Ayrıca, geleneksel baba rollerine uygun olarak, babaların çocuk yetiştirmede aşın düzeyde denetime başvurmalarının ergenlerin hem bağlanma kaygısını hem de kaçınma davranışlarını arttırdığı gözlenmiştir. Anababa ve ergenlerin aile içinde uygulanan anababalık davranışlarını algılamaları açısından benzerlik gösterdikleri, ancak ana baba ile ergenler arasındaErgenlikte Bağlanma 176 diğer değişkenler açısından ilişkilerin beklenenden daha düşük düzeyde olduğu bulunmuştur. Kaçınma ve kaygı düzeyleri temelinde yapılan bağlanma sınıflandırmasına dayalı analizler güvenli bağlanan ergenlerin güvensiz bağlananlara oranla, benlik değerlendirmeleri, psikolojik belirtiler, problem davranışlar ve akademik basan açısından en avantajlı grubu oluşturduklarını göstermiştir. Sonuçlar, ergenlik dönemine özgü gelişimsel özellikler, bağlanma ve anababalık davranışlarının kültürel boyutu ve bağlanmanın ölçümünde genel sorunlar çerçevesinde tartışılmıştır.
Otantiklik ve dindarlığın özgecilik üzerindeki rolünün incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı otantiklik ve dindarlığın özgecilik, üzerindeki etkisinin incelenmesi ve aralarındaki ilişkinin ortaya koyulmasıdır. Bununla birlikte bu çalışmada gönüllülük gerektiren bir davranışta bulunulurken, özgecilik düzeyinin etkisinin olup olmadığını belirlemek de amaçlanmıştır.2015- 2016 eğitim-öğretim yılında Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Psikoloji Bölümü ve Eğitim Fakültesi Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık, Programları'nda öğrenim gören toplam 324 gönüllü katılımcıdan tesadüfi örnekleme yöntemi ile veri toplanmış, eksik veya hatalı ölçek formları elenerek, verilerin 288'i ile istatistiksel analizler yapılmıştır. Araştırma iki aşamadan oluşmuştur. Araştırmanın ilk aşamasında katılımcılara, Otantiklik Ölçeği (İlhan ve Özdemir, 2012), İçsel Dini Motivasyon Ölçeği (Karaca, 2002), Özgecilik Ölçeği (Doğan ve Sapmaz,2012) ve araştırmacı tarafından hazırlanmış olan kişisel bilgi formu uygulanmıştır. Araştırmanın ikinci aşamasında ise araştırmacı tarafından hazırlanan görme engelli kütüphanesi için gönüllülük formu uygulanmış ve ilk uygulamadaki formlarla öğrencilerin okul numaralarına göre eşleştirilerek veriler SPSS 20 İstatistik Paket Programında analiz edilmiştir. Araştırmanın sonuçları, otantiklik ve dindarlığın özgecilik ile anlamlı düzeyde ilişkili olduğunu göstermektedir. Otantikliğin'otantik yaşam boyutu' ile özgecilik arasında pozitif yönde anlamlı (r=.39, p<.01); otantikliğin 'kendine yabancılaşma boyutu' ile özgecilik arasında ise negatif yönde anlamlı (r=-.19, p<.01) bir ilişki olduğu bulunmuştur. Otantikliğin'dış etkiyi kabullenme boyutu' ile özgecilik arasında anlamlı bir ilişki olmadığı (r=-.07, p>.01) sonucuna ulaşılmıştır. Aynı zamanda, dindarlık ile özgecilik arasında da pozitif yönde anlamlı (r=.32, p<.01) bir ilişki olduğu saptanmıştır. Dindarlık, kendine yabancılaşma, dış etkiyi kabullenme ve otantik yaşamın özgeciliği ne derece yordadığını incelemek amacıyla yapılan regresyon analizi sonucunda, özgeciliğin %23'ünün açıklandığı görülmüştür. Araştırmanın ikinci aşamasında, özgecilik ile gönüllü davranışta bulunma arasında anlamlı bir ilişki olduğu (U = 3183 .50, p <.05) sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, cinsiyet (U = 6467, p > .05), sınıf (p > .05) ve bölüm (U = 9747, p > .05) değişkenlerine göre, katılımcıların özgecilik düzeylerinin farklılaşmadığı görülmüştür. Herhangi bir yardım kuruluşunda gönüllü olarak faaliyette bulunma ile özgecilik arasında anlamlı bir ilişkili olduğu saptanmıştır (U=9747, p<.05). İlgili alanyazın kapsamında, bulgular tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.
Yönetici ve çalışanların psikolojik iyi olma ve stres düzeyleri açısından karşılaştırılması

Sosyal bilimlerdeki araştırmacılar insanoğlunu daha iyi tanıyıp anladıkça, psikolojinin pozitif yönünün göz ardı edildiği ve hatta yanlış anlaşıldığı görülmüştür. Bu boşluğu doldurmak ve bireyin işlevselliğinin pozitif yönlerini incelemek için psikolojik iyi olma operasyonel olarak tanımlanmıştır. Psikolojik iyi olma; özerklik, çevresel hakimiyet, bireysel gelişim, diğerleriyle olumlu ilişkiler, yaşam amaçları ve öz-kabul altı temel boyut içermektedir şeklinde altı alt boyut içermektedir. Araştırmanın amacı yönetici ve çalışanların psikolojik iyi olma ve stres düzeyleri arasında ilişkileri çeşitli değişkenler açısından incelemektir. Araştırmanın amacı doğrultusunda, yönetici ve çalışanlara anketlerin tamamı İstanbul'da bulunan özel bir şirkette uygulanmıştır. Araştırma kapsamında ortalama, standart sapma vb. tanımlayıcı istatistiklerden, bunun yanı sıra bağımsız T testi, ANOVA ile korelasyon analizinden yararlanılmıştır. Yapılan çalışma sonucunda yönetici ve çalışanların psikolojik iyi olma ve stres düzeyleri arasında ilişkiler olduğu görülmüştür. Bulgular yönetici ve çalışanların psikolojik iyi olma ve stres düzeyleri negatif ve anlamlı ilişkiler olduğu görülmektedir. Ayrıca yönetici ve çalışanların demografik özelliklerinin psikolojik iyi olma ve stres düzeyleri üzerinde etkisi olup olmadığı incelenmiştir. Analizler sonucunda elde edilen bulgulara bakıldığında; yönetici ve çalışanların psikolojik iyi olma ile stres düzeyleri arasında negatif ilişkiler olduğu görülmüştür. Ayrıca cinsiyet, medeni durum ve yaş açısından yönetici ve çalışanların psikolojik iyi olma ve stres düzeyleri arasında göre anlamlı farklılıklar olmadığı görülmüştür. Ancak çalışanların bireysel gelişim, yaşam amaçları, öz-kabul ve toplam psikolojik iyi olma puanları açısından medeni durumlarına göre anlamlı bir farklılık sergiledikleri görülmüştür.
Psikolojik danışmanlık ve rehberlik eğitiminin kendini-kabul düzeyine etkisi

Bu- çalışmada, psikolojik danışmanlık ve rehberlik eğitiminin kendini -kabul düzeyine etkisi araştırılmıştır. Araştırmacının örnek 1 emi; 1993- 1994 öğretim yılı Gazi Eğitim Fakültesi; Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik, Matematik, Biyoloji, Coğrafya ve Tarih öğretmenliği I ve IV. sınıf toplam 411 öğrenciden oluşturulmuştur. öğrencilerin kendini-kabul düzeyini saptamak için Kendini-Kabul Envanteri kullanılmıştır. Sınıfların, bölümlerin (Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik, Fen- Sosyal Bölüm Dalları; ve cinsiyetin kendini-kabul düzeyine etkisini öğrenebilmek için, grupların ortalamaları arasındaki farkların önemli olup olmadığı 't' testi ile kontrol edilmiştir. Araştırmada hata payı 0,05 olarak kabul edilmiştir. Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik eğitimi alan ve almayan öğrencilerin kendini-kabul düzeyi arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Bilim Dallarında öğrenim gören farklı cinsiyetlerdeki öğrencilerin I. sınıfta kendini-kabul düzeyi arasındaki kız öğrenciler lehine olan fark, IV. sınıfta anlamlı bulunamamıştır.
Grup rehberliği ile uygulanan ergenlerde cinsel sağlık eğitiminin öğrencilerin bilgi ve tutumları üzerindeki etkisi

Bu çalışmada, grup rehberliği ile uygulanan ergenlerde cinsel sağlık eğitiminin öğrencilerin bilgi ve tutumları üzerinde etkili olup olmadığı incelenmiştir. Araştırma Bolu ili Atatürk İlköğretim Okulu ve Alıçören İlköğretim Okulunda öğrenim gören öğrencilere yapılmıştır. Araştırma verilerinin toplanmasında araştırmacı tarafından hazırlanan Ergenlik Dönemi ve Cinsellik Bilgi Formu, Tutum Formu ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmanın probleminin ve alt problemlerin test edilmesinde ön test - son test kontrol gruplu deney deseni kullanılmıştır. Bu amaçla başlangıçta evreni oluşturan her iki okuldan 176 altıncı sınıf öğrencisine formlar uygulanmıştır. Daha sonra bu grup içinden hem bilgi hem de tutum puanı en düşük olan 52 öğrenci belirlenmiştir. Bu öğrenciler random yöntemi ile deney ve kontrol grubu olarak iki gruba ayrılmıştır. Bu grupların bilgi ve tutum puanlan t-testi ile karşılaştırılarakVI gruplar arası anlamlı fark olmadığı, grupların bilgi ve tutum yönünden benzer oldukları belirlenmiştir. Deney grubunu oluşturan 22 kişilik gruba, 4 hafta, haftada bir saat grup rehberliği etkinliği yapılmıştır. Kontrol grubunu oluşturan 24 öğrenciye herhangi bir işlem uygulanmamıştır. Araştırma sonucunda grup rehberliği etkinliği yapılan deney grubunun Ergenlik Dönemi ve Cinsellik ile ilgili bilgi ve tutumlarında anlamlı düzeyde artış olduğu gözlenmiştir. Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında ise bilgilenme düzeyinde anlamlı fark gözlenirken, tutum puanlarında anlamlı fark gözlenmemiştir.
Ergenlik dönemindeki öğrencilerin asilik davranışları ile siber zorba ve siber mağdur olma düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma ergenlik dönemindeki öğrencilerin asilik davranışları ile siber zorba ve siber mağdur olma düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya yönelik gerekli verilerin elde edilmesi amacıyla 2014- 2015 eğitim öğretim yılında İstanbul İli Küçükçekmece İlçesi'nde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı iki Anadolu Lisesi, iki Anadolu İmam Hatip Lisesi ve iki Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi olmak üzere toplam altı okulun lise 9'uncu sınıfına devam eden 515 öğrenciye Siber Zorbalık Ölçeği, Siber Mağduriyet Ölçeği, Ergen Asiliği ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Veriler SPSS 22 paket programı ile analiz edilmiş ve verilerin analizinde değişkenlere bağlı olarak bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi, ANOVA sonuçları anlamlı çıktığında, varyanslar homojen bulunduğundan Tamhane çoklu karşılaştırma tekniği ile ölçek sonuçlarını karşılaştırma üzere pearson Korelasyon tekniği kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre; siber zorbalık düzeyi, siber mağduriyet düzeyi ve ergen asiliği davranışları ile aralarında istatistiksel açıdan anlamlı farklar bulunan sosyo-demografik değişkenler şunlardır: Öğrencilerin okul türü, anne ve babaların eğitim düzeyleri, ailelerin öğrenciler tarafından algılanan sosyo-ekonomik durumları, öğrencilerin akıllı cep telefonuna sahip olmaları. Ayrıca cinsiyet ile siber zorbalık düzeyi ve okula yönelik asilik davranışları arasında; kişisel bilgisayara sahip olmakla siber mağduriyet düzeyi arasında; sahip olunan e-postada gerçek ismin olmamasıyla siber zorbalık arasında anlamlı farklar bulunmuştur. Araştırma sonuçlarına göre siber mağduriyet arttıkça, aileye yönelik asilik, okula yönelik asilik, akrana yönelik asilik ve siber zorbalık davranışları azalmaktadır. Aileye yönelik asilik davranışı arttıkça ise okula yönelik asilik, akrana yönelik asilik ve siber zorbalık davranışları artmaktadır. Diğer taraftan Okula yönelik asilik davranışı arttıkça, akrana yönelik asilik ve siber zorbalık davranışının arttığı görülmektedir. Sonuç olarak, saldırgan özellikler içeren asilik davranışlarıyla zorbalık davranışları arasında, ve asilik davranışının da her üç türü arasında ilişkilerin çıkması birbirleriyle tutarlı görülmektedir.
Genç erişkinlerde internet bağımlılığı düzeyleri ile sosyal görünüş kaygısı ve yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı genç erişkinlerde internet bağımlılığı düzeyleri ile sosyal görünüş kaygısı ve yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Ek olarak, araştırmada bireylerin cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim düzeyi gibi değişkenlerine göre internet bağımlılığı, sosyal görünüş kaygısı ile yalnız düzeyleri arasında bir farklılık olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırmanın evreni İstanbul İlinde bulunan Kadıköy ve Üsküdar ilçelerinde yaşayan bireyler oluşmaktadır. Elde edilen verilerin analizinde Bağımsız Örneklem T, Anova ve Pearson Koreslasyon Testleri kullanılmıştır. Araştırmada sosyo-demografik özelliklere göre bakıldığında; bireylerin yaşları arttıkça internet bağımlılığı ölçeğinden aldıkları puanların düşmekte olduğu görülmüştür. Bekar olan bireylerin internet bağımlılığı ölçeğinden aldıkları puanların evli olan bireylerin internet bağımlılığı ölçeğinden aldıkları puanlara oranla daha yüksek olduğu, üniversite mezunu ve altı olan bireylerin internet bağımlılığı ölçeğinden aldığı puanların yüksek lisans mezunu olan bireylerin internet bağımlılığı ölçeğinden aldığı puanlara göre daha yüksek olduğu gibi sonuçlara ulaşılmıştır. Bireylerin sosyal görünüş kaygısı ölçeğinden aldıkları puanlar arttıkça, bireylerin internet bağımlılığı ve yalnızlık ölçeklerinden aldıkları puanların da artmakta olduğu görülmüştür. Ayrıca; bireylerin internet bağımlılığı ölçeğinden aldıkları puanlar arttıkça bireylerin yalnızlık ölçeğinden aldıkları puanların da artmakta olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Procrastination: Testing a self-determination theory-based model

Bu çalışmanın amacı, depresyon, benlik saygısı ve öz-kontrolün dolaylı etkisi yoluyla temel psikolojik ihtiyaçların karşılanmasının ertelemeyi ne ölçüde yordadığını araştıran bir modeli test etmektir. Kurulan model, ertelemeyi karşılanmayan ihtiyaçları telafi edici bir yönelim olarak ele alan öz-belirleme kuramına dayalı olarak oluşturulmuştur. Araştırmanın katılımcılarını, Ankara'daki bir özel üniversiteden 721 lisans öğrencisi (466 kadın, 252 erkek ve 3 kişi cinsiyet belirtmemiştir) oluşturmuştur. Çalışmada veri toplama araçları olarak Temel Psikolojik İhtiyaçlar Ölçeği, Depresyon Kaygı ve Stres Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Öz-Kontrol Envanteri, Demografik Bilgi Formu ve Tuckman Erteleme Ölçeği kullanılmıştır. Verinin modelle uyum gösterip göstermediğini test etmek için yol analizi kullanılmıştır. Sonuçlar, verinin modelle uyumlu olduğunu göstermiştir. Yeterlilik ihtiyacının karşılanması ve öz-kontrol ertelemeyi olumsuz, depresyon ve ilişkililik ihtiyacının karşılanması ise olumlu yönde yordamıştır. Öz-kontrolü, depresyon olumsuz, yeterlik ihtiyacının karşılanması ve benlik saygısı olumlu yönde yordamıştır; benlik saygısını ise özerklik ve yeterlik ihtiyacının karşılanması olumlu yönde yordamıştır. Depresyonu yeterlik ihtiyacının karşılanması olumlu, benlik saygısı ise olumsuz yordamıştır. Bulgular benlik saygısı ve öz-kontrolün, özerklik ihtiyacının karşılanması ve erteleme arasında tam, yeterlilik ihtiyacının karşılanması ve erteleme arasında kısmi aracı değişken olduğunu göstermektedir. Ayrıca, depresyonun ve öz-kontrol de yeterlilik ihtiyacının karşılanması ve erteleme arasında kısmi aracı değişken olduğu bulunmuştur. Bulgular, ihtiyaç temelli öz-belirleme kuramı çerçevesinde erteleme alan yazınına alternatif bir bakış açısıyla ışık tutularak, tartışılmıştır.
Sodyum valproatın sıçanlarda uyku deprivasyonu sonrası sensorimotor kapılama üzerine etkisi

Psikotik bozukluklar, şizofreninin de dahil olduğu önemli psikiyatrik bozukluklar olup düşünce, davranış, duygulanım, konuşma gibi önemli alanlarda bozulmalarla seyreder. Şizofreni tedavisine yönelik çalışmalarda hayvan modelleri önemli yer tutmakla birlikte şizofreni ve diğer psikotik bozuklukları tüm yönleriyle yansıtan ideal bir hayvan modeli bulunmamaktadır. Uyku deprivasyonu ise oluşturduğu davranışsal, nörofizyolojik ve biyokimyasal özellikler nedeniyle şizofreniye çok benzeyen bir tabloya neden olmaktadır. Özellikle görece sabit bir nörofizyolojik değişken olan ön uyaran aracılı inhibisyonu bozması, uyku deprivasyonunun iyi bir psikoz modeli olduğuna işaret etmektedir. Bu nedenle bu tez çalışmasında şizofreni benzeri bir tablo oluşturmak için uyku deprivasyonu modeli kullanılmıştır. Bir duygudurum düzenleyici ilaç olan sodyum valproat, özellikle agresyon ve afektif belirtileri iyileştirmeye yönelik olarak psikotik bozuklukların tedavisinde yardımcı ilaç olarak kullanılmaktadır. Sodyum valproatın, uyku deprivasyonu ile tetiklenen sensorimotor kapılama bozukluğu üzerine olan etkisi daha önce incelenmemiştir. Bu tez çalışmasının amacı sıçanlarda uyku deprivasyonu ile tetiklenen sensorimotor kapılama bozukluğu üzerine sodyum valproatın etkisini değerlendirmektir. Bu amaçla 62 Wistar Albino sıçan 8 gruba randomize olarak dağıtılmıştır. Sodyum valproat 50-100- 200 mg/kg dozlarda 5 gün boyunca uyku deprivasyonu yapılan ve yapılmayan gruplara intraperitoneal olarak uygulanarak sensorimotor kapılama üzerine olan etkisi ön uyaran aracılı inhibisyon testi ve lokomotor aktivite testi kullanılarak araştırılmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre sodyum valproat uygulanan dozlarda uyku deprivasyonu yapılmayan sıçan grubunda ön uyaran aracılı inhibisyonu ve lokomotor aktiviteyi değiştirmemektedir. Modifiye multipl platform tekniği kullanılarak yapılan 72 saatlik uyku deprivasyonu, sıçanlarda ön uyaran aracılı inhibisyonu bozmakta ve lokomotor aktiviteyi artırmaktadır. Bu gruplarda sodyum valproatın belirtilen dozlardaki kullanımı ise bozulan ön uyaran aracılı inhibisyonu geri çevirmemekte ve artan lokomotor aktivite üzerine anlamlı bir etki yapmamaktadır.
Lise öğrencilerinde çocukluk çağı travmalarının depresyon ve anksiyete belirtileri ile ilişkisi

Bu çalışmada Sakarya da lisede okuyan öğrencilerin çocukluk çağı travmaları ile depresyon ve anksiyete düzeyleri arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmaya Sakarya nın Hendek ilçesindeki beş liseden 145 öğrenci katılmıştır. Bu öğrencilerin 79 tanesi kız 66 sı ise erkektir. Öğrencilerin depresyon düzeyini ölçmek için 'Beck Depresyon Envanteri' uygulanmıştır. Bu öğrencilerin anksiyete düzeylerini ölçmek için ise 'Beck Anksiyete Envanteri' uygulanmıştır. Aynı zamanda çocukluk çağı travmalarını ölçmek için uygulanan ölçek 'Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği' dir. Verilerin analizinde SPSS 16.00 programı kullanılmıştır. Araştırma sonucunda öğrencilerin 86 sında depresyon belirtilerine rastlanmaktadır. Ayrıca depresyon ile anksiyete belirtileri arasında anlamlı bir ilişki vardır. Fakat ergenlik dönemindeki bireylerde, çocukluk çağı travmaları ile depresyon ve anksiyete belirtileri arasında anlamlı bir ilişki yoktur. Bunun yanı sıra araştırmacılar bu çalışma benzerinde çalışmalar yaptıklarında kişi sayısını fazla tutarsa ve tanı koyulmuş, tanı koyulmamış iki grup ile çalışırsa daha iyi sonuçlar elde edebilir.