turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Evlilik uyumunun kişilik özellikleri, ilişkiye dair inançlar ve çatışma çözüm stilleri bağlamında yordanması

Araştırmada öncelikle evlilik uyumu ile kişilik özellikleri, ilişkiye dair inançlar ve çatışma çözüm stilleri arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı sorusuna yanıt aranmıştır. İkinci olarak, cinsiyet, çocuk sayısı, eğitim düzeyi, gelir düzeyi, evlenme biçimi gibi demografik değişkenler arasında evlilik uyumu açısından anlamlı düzeyde bir fark olup olmadığı araştırılmıştır. Son olarak, evlilik uyumunun, kişilik özellikleri, ilişkiye dair inançlar ve çatışma çözüm stilleri bağlamında yordanması amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubu Diyarbakır il merkezinde yaşayan ve evliliklerinde en az bir yıl geçirmiş olan evli bireylerden oluşmaktadır. Araştırma 292 kadın ve 364 erkek olmak üzere 656 evli birey ile yürütülmüştür. Araştırmaya katılan evli bireylere Çift Uyum Ölçeği, Beş Faktör Kişilik Ölçeği, İlişki İnanç Envanteri, Çatışma Çözüm Stilleri Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizi için, Pearson korelasyon katsayısı, tek yönlü ANOVA ve adımsal regresyon analizi yöntemleri uygulanmıştır. BFKÖ, İİE ve ÇÇSÖ puanları arasında yapılan ilişki analizine göre, ÇUÖ'den elde edilen çift uyumu toplam puanları ile olumlu çatışma, dışadönüklük, uyumluluk, özdisiplin ve gelişime açıklık boyutları arasında olumlu yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. ÇUÖ'den elde edilen çift uyumu toplam puanları ile olumsuz çatışma, nörotiklik, anlaşmazlık zarar verir, cinsiyetler farklıdır ve eşler değişmez boyutları arasında ise, olumsuz yönde anlamlı ilişki belirlenmiştir. Evli bireylerin evlilik uyumlarının, cinsiyet, yaş, çocuk sayısı ve evlenme biçimi değişkenlerine göre farklılaştığı; eğitim düzeyi, eşler arasındaki yaş farkı, eşler arası akrabalık bağı ve gelir düzeyi değişkenlerine göre ise farklılaşmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Evlilik uyumunu yordayan en güçlü değişkenlerin kişilik özelliklerinden nörotiklik, çatışma çözüm stillerinden olumlu çatışma, olumsuz çatışma ve geri çekilme, ilişkiye dair inançlardan ise, eşler değişmez ve anlaşmazlık zarar verir olduğu bulunmuştur.
Bireylerin obsesif kompulsif bozukluk semptom düzeylerine göre belirsizliğe tahammülsüzlükleri ve yaşam kaliteleri arasındaki ilişki

Bu çalışmanın amacı, bireylerin obsesif kompulsif bozukluk semptom düzeylerine göre belirsizliğe tahammülsüzlükleri ve yaşam kaliteleri arasındaki ilişkisinin araştırılmasıdır. Araştırmanın örneklemini tesadüfi örnekleme yoluyla ulaşılan, çalışmaya katılmaya gönüllü 18 yaş üzeri 224 genç yetişkin birey oluşturmaktadır. Çalışmada kişisel bilgiler için 'Kişisel Bilgi Formu', obsesif kompulsif semptom düzeyini belirlemek için 'Maudsley Obsesif Kompulsif Soru Listesi', belirsizliğe karşı tahammülsüzlük düzeyini belirlemek için 'Belirsizliğe Karşı Tahammülsüzlük Ölçeği' ve bireyin yaşam kalitesi düzeyini belirlemek için 'WHOQOL-BREF ' uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde bağımsız iki örneklem t testi, ANOVA, Pearson korelasyonu, MANCOVA ve ANCOVA tekniklerinden yararlanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre, katılımcıların obsesif kompulsif semptomları çok düşük düzeyde, belirsizliğe tahammülsüzlükleri orta düzeyde, yaşam kalitesi orta-yüksek düzeydedir. Belirsizliğe karşı tahammülsüzlük, obsesif kompulsif bozukluk ve yaşam kalitesi arasında anlamlı ilişki vardır. OKB semptomları yüksek olan bireylerde belirsizliğe karşı tahammülsüzlüğün yaşam kalitesi üzerinde daha fazla etkiye sahip olduğu; bu bulgunun psikolojik rahatsızlığı olan bireylerde belirsizliğe tahammülsüzlüğün yaşam kalitesi üzerindeki olumsuz etkisinin daha fazla olduğu bulgusuyla pekiştiği tespit edilmiştir.
Üniversite öğrencilerinin medya araçlarını kullanma durumlarına göre güvengenlik özelliklerinin incelenmesi

Bu araştırmada Atatürk üniversitesi öğrencilerinde medya araçlarını kullanma biçimleri, amaçları, süreleri, anne baba eğitim düzeyi ve cinsiyetleri gibi değişkenlere göre alarak bunların güvengenlik özellikleri üzerindeki etkileri sınanmıştır. Araştırmanın evrenini Erzurum Atatürk Üniversitesi'nde öğrenim gören öğrenciler oluştururken, örneklemini Atatürk üniversitesinin çeşitli bölümlerinde öğrenim gören; 258 kadın, 318 erkek olmak üzere toplam 576 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada kişisel bilgi formu ve 'Kendini Belirleme Envanteri ' (Voltan-Acar ve Öğretmen, 2007) kullanılmıştır. Elde edilen bilgiler SPSS paket programıyla incelenmiştir. Üniversite öğrencilerinin anne eğitim durumlarına göre, baba eğitim durumlarına göre, internete girme amacına göre, güvengenlik puan ortalamaları arasında, televizyon izleme sıklığına göre, anlamlı farklılaşma olduğu görülmüştür. Üniversite öğrencilerinin cinsiyetlerine göre güvengenlik puan ortalamaları arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır. Üniversite öğrencilerinin ailelerinin birlikte ya da ayrı olmasına göre, algılanan ekonomik durumlarına göre, internete girme sıklıklarına göre, internette kalma süresine göre, radyo dinleme sıklığına göre, televizyon izleme amacına göre, gazete okuma sıklığına göre, gazete okuma amacına göre güvengenlik puan ortalamaları arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır.
Developing verbal and nonverbal referential communication skills in young children's naturalistic and experimental interactions with adults

Bu tez çalışması, bebeklik ve erken çocukluk dönemindeki çocukların, nesnelerle ilgili olarak yetişkinlerle kurdukları iletişimlerinde, sözlü ve sözsüz iletişimsel ipuçlarını anlama ve kullanma becerilerini incelemektedir. Kullanılan veriler iki farklı çalışmaya dayanmaktadır. İlk çalışmada, 12. ve 21. aylar arasında, çocukların fiziksel çevrelerinde bulunan nesnelere yönelik düzenli bakıcılarıyla olan gün içindeki iletişimleri ve kendiliğinden gelişen konuşmaları boylamsal olarak incelenmiştir. İkinci çalışmada ise, 2 ile 4 yaşları arasındaki çocukların, iletişim kurdukları bir yetişkinin istediği nesneye yönelik sözlü ve sözsüz ipuçları çeliştiğinde nasıl davrandıkları iki farklı deney aracılığıyla incelenmiştir. İlk çalışmanın sonuçlarına göre; 21. ayda çocukların yetişkinlerle olan iletişimlerindeki sözlü ipuçlarını doğru bir şekilde kullanmaya başladıkları görülmüştür. Fakat, çocukların bu yetisi ancak konuşmalarını destekleyen, kendilerine ait sözsüz iletişimsel ipuçları göz önünde bulundurulduğunda ortaya çıkmıştır. İkinci çalışmanın sonuçlarına göre; çocuklar yetişkinlerle, çevrelerindeki nesnelere yönelik olarak, kurdukları iletişimlerinde karmaşık bir durum ortaya çıktığında bu durumu birden fazla aşamada çözmüştür. Yetişkinin kullandığı sözlü ve sözsüz iletişimsel ipuçlarının bu durumu çözme sürecindeki etkisi aşamadan aşamaya farklılık göstermiştir. Ayrıca, bu süreçte çocukların bireysel bilişsel özellikleri hangi ipucu tipine öncelik verdiklerini etkilemiştir. Her iki çalışmaya dayanarak bu tez, çok erken bir yaştan itibaren, çocukların nesnelere yönelik olan iletişimdeki sözlü ve sözsüz ipuçlarını kullanmada oldukça yetkin bireyler olduklarını göstermektedir. Ayrıca, bu becerilerin kazanılmasında yetişkinlerle kurulan iletişimin önemli bir rol oynadığı görülmektedir.
The role of affect-related smoking outcome expectancies in relations between emotion dysregulation/negative urgency and smoking dependence

Bu araştırmanın amacı duygu düzenleme güçlüğü/olumsuz sıkışıklık ile sigara bağımlılık düzeyi arasındaki ilişkiyi incelemek ve bireylerin sigara içme davranışından duygu ile ilişkili beklentilerin bu ilişkilerdeki rolünü belirlemektir. Bu amaç doğrultusunda, öncelikle, Sigaradan Beklentiler Ölçeği-Yetişkin Formu'nun kısa versiyonu (BSCQ-A; Rash & Copeland, 2008) sigara içme davranışından beklentileri belirleyebilmek amacıyla, Türkçe'ye çevrilerek, psikometrik özellikleri belirlenmiştir. Sonrasında ise; sigara içme davranışından duygu ile ilişkili beklentilerin, duygu düzenleme güçlüğü, olumsuz sıkışıklık ile sigara bağımlılık düzeyi arasındaki ilişkideki rolünü belirleyebilmek amacıyla iki çoklu aracı değişken modeli test edilmiştir (Hayes, 2013). Sigaradan olumsuz duyguyu azaltmasını ve can sıkıntısını azaltmasını beklemenin, hem duygu düzenleme güçlüğü ve sigara bağımlılığı ilişkisine, hem de olumsuz sıkışıklık ve sigara bağımlılığı ilişkisine aracılık ettiği raporlanmıştır. Çalışmanın sonuçları, güçlü yönleri ve çıkarımlar, aynı zamanda kısıtlılıklar ve gelecek çalışmalar için öneriler literatür ışığında tartışılmıştır.
Eşcinsel, biseksüel ve heteroseksüel bireylerin ebeveyn tutumu algılarının karşılaştırılması

lışmada eşcinsel, biseksüel ve heteroseksüel bireylerin ebeveyn tutumlarının karşılaştırılması amaçlanmıştır. Kartopu örnekleme yöntemi kullanılarak 30, eşcinsel, 30 biseksüel ve 30 heteroseksüel bireye ulaşılmıştır. Bu araştırmada Young Ebeveyn Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, kendisini eşcinsel olarak ifade eden katılımcıların Küçümseyici/Kusur Bulucu, Aşırı İzin Verici/Sınırsız ve Cezalandırıcı Baba Tutumu puan ortalamaları, kendisini heteroseksüel olarak ifade eden katılımcıların puan ortalamalarından yüksek bulunmuştur. Kendisini eşcinsel ve biseksüel olarak ifade eden katılımcıların Duygusal Bakımdan Yoksun Bırakıcı Baba Tutumu puan ortalamaları, kendisini heteroseksüel olarak ifade eden katılımcıların puan ortalamalarından yüksek bulunmuştur. Aynı zamanda eşcinsel ve biseksüel bireyler, heteroseksüel bireylere oranla daha fazla ruhsal rahatsızlık bildirmişlerdir. 'Eşcinsellik nedir? sorusuna heteroseksüel bireylerin %40'ı ' tercihtir', eşcinsel bireylerin %96.7'si ve biseksüel bireylerin %93.3'ü 'doğal bir yönelimdir' cevabını vermişlerdir. İntihar girişimi ve travmatik yaşantı sıklığı açısından cinsel yönelim grupları arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır.
İlaç tedavisi ve alternatif yöntemlerin dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanısı almış çocuklarda anksiyete ve yaşam kalitesine etkilerinin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı, dikkat eksikliği hiperaktivite tanısı almış çocuklarda yaşam kalitesinin yüksek, kaygı düzeyinin düşük olmasına etken olan tedavilerin neler olduğunu saptamaktır. Rastgele yöntemle seçilmiş 9-12 yaş arası 101 çocuğun katıldığı bu araştırmada, yapılan online anketlerden elde edilen veriler SPSS programıyla analiz edilmiştir. Kısmi korelasyon ve bağımsız t-test analizleriyle ilaç tedavisi, psikoterapi, vitamin takviyesi ve bazı uygulamaların yaşam kalitesi ve sürekli kaygıya olan etkileri karşılaştırılmıştır. Çalışmanın sonucunda, DEHB şiddeti kontrol edildiğinde, balık yağı kullanan DEHB tanısı almış çocuklarda sürekli kaygı düzeyinin anlamlı ölçüde düşük çıktığı görülmüştür. İlaç tedavisi ve balık yağı kombinesi de düşük sürekli kaygı ile ilişkili çıkmıştır. Diğer tedavi yöntemlerinin ise sürekli kaygı ve yaşam kalitesi üzerinde anlamlı bir etkisi bulunmamıştır.
Özel okullar ile devlet okullarında okul sporlarına katılan ortaöğretim öğrencilerinin sürekli kaygı ve kişisel kararsızlık düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı; özel okullar ile devlet okullarında okul sporlarına katılan ortaöğretim öğrencilerinin sürekli kaygı ve kişisel kararsızlık düzeylerini, cinsiyet, sınıf, okul türü, yapılan spor kategorisi, anne-baba eğitim seviyesi, ailenin gelir seviyesi, okul öncesi ikamet edilen yer, okurken barınılan yer, boş zaman faaliyetleri ve ailedeki birey sayısı gibi demografik özelliklere göre değişiklik gösterip göstermediğini incelemektir. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmış olup, araştırmanın katılımcılarını 8 özel ve 10 devlet okulunda eğitim öğrenim gören ve okul sporlarına katılan toplam 750 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma verilerinin toplanmasında öğrencilerin sürekli kaygı düzeylerini belirlemek amacıyla Spielberger ve diğerleri tarafından 1970 yılında geliştirilen 'Sürekli Kaygı' envanteri, Bacanlı (2005) tarafından geliştirilen 'Kişisel Kararsızlık Ölçeği' ve öğrenciler hakkında bilgi toplamak için 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin analizinde istatistik programından yararlanılmıştır. Bağımsız değişkenlerde cinsiyet, okul türü, yapılan spor kategorisi, okul öncesi ikamet yeri ve okurken barınılan yere yönelik olarak bağımsız örneklem t - testi; sınıf, aile üye sayısı, baba eğitim durumuna, anne eğitim durumuna, aile gelir durumu ve boş zamanları değerlendirmeye yönelik olarak tek yönlü ANOVA testi uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre; öğrencilerin sürekli kaygı ve kişisel kararsızlıkları arasında yüksek düzeyde ve olumlu yönlü anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Benzer şekilde öğrencilerin araştırıcı kararsızlık ve aceleci kararsızlık düzeyleri arasında da yüksek düzeyde ve olumlu yönde anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Buna göre yüksek kaygı düzeyine sahip öğrencilerin yüksek düzeyde araştırıcı kararsızlık ve aceleci kararsızlık yaşadıkları ve yüksek araştırıcı kararsızlığa sahip öğrencilerin yüksek aceleci kararsızlığa sahip oldukları söylenebilir.
Çalışan bireylerde yaşam doyumu, mesleki tükenmişlik ve dini başa çıkma arasındaki ilişkinin incelenmesi

Çalışan bireylerde stres, yıpranma ve mesleki tükenmişlik günümüz modern çağında bireyselleşme ve azalan sosyalleşme ile beraber gittikçe artmakta, bu durum bireylerin yaşam doyumunu etkilemektedir. Yaşanan bu stres ve tükenmişlik ile bireyler çeşitli şekillerde başa çıkmaya çalışmaktadır. Din ve inanç birçok birey için önemli bir olgu olması nedeni ile bireyler başa çıkma yolu olarak dini tutum ve düşüncelerini kullanabilmektedir. Bu araştırmanın amacı; çalışan bireylerin mesleki tükenmişlik düzeyleri, yaşam doyumu düzeyleri ve dini başa çıkma türleri arasındaki ilişkiyi incelemek, ayrıca demografik değişkenlere göre tükenmişlik düzeylerinin, yaşam doyumu düzeylerinin ve dini başa çıkma türlerinin farklılaşıp farklılaşmadığını incelemektir. Araştırma 2019 yılında farklı illerde yaşamakta olan, farklı yaş, meslek, eğitim durumu ve gelir düzeyine sahip bireylerin katılımıyla gerçekleşmiştir. Araştırma grubunun belirlenmesinde basit tesadüfi örnekleme yöntemi kullanılmış, online ve yüz yüze anket yöntemi ile 286 kişiye ulaşılmıştır. Araştırmada, Maslach ve Jackson tarafından hazırlanan ve Türkçe uyarlaması Ergin (1992) tarafından oluşturulan 'Mesleki Tükenmişlik Ölçeği', Diener, Emmons, Larsen ve Griffin (1985) tarafından hazırlanan, Dağlı ve Baysal (2016) tarafından Türkçe uyarlaması yapılan 'Yaşam Doyumu Ölçeği' ve Ekşi ve Sayın (2016) tarafından geliştirilen 'Dini Başa Çıkma Ölçeği' kullanılmıştır. Yapılan çalışma sonucunda yaşam doyumu ile olumlu dini başa çıkma arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif bir ilişki bulunmuştur. Yaşam doyumu düzeyi, mesleki tükenmişlik düzeyi ve dini başa çıkma stilleri demografik değişkenlere göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermektedir. Ulaşılan sonuçlar bulgular kısmında ayrıntılı olarak verilmiştir.
13-18 yaşları arasındaki suç işlemiş ergenlerdeki psikopatolojik belirtilerin araştırılması

Araştırmada psikopatolojik belirtiler yönünden alt sosyo-ekonomik kesimden gelen suç islememiş, ergenler ile ıslahevlerinde bir yıl kalan ve suçu sabit görülen ergenler arasında manidar farklılıklar olup olmadığı çalışılmıştır. Suç işlememiş ergen grubunu, 13-18 yaş arasındaki alt sosyo-ekonomik düzeyden gelen gençlerin okuduğu Abidinpaşa Lisesi, ve ortaokulu ile Gülveren Lisesi, ve 60 Yıl ilköğretim okulundaki gençler oluşturmuştur, suç işlemiş ergen grubunu ise 13-18 yaş arasındaki Ankara ve izmir Islahevlerinde bir yıl veya daha fazla süredir kalan ile Ankara ve izmir Çocuk Mahkemelerine gelen gençler oluşturmuştur. Ayrıca Ankara'da suçu sabit görülen ve Anafartalar Polis Karakolu 'na getirilen gençler de araştırmaya dahil edilmişlerdir. Araştırmaya, Islahevlerinden N=İ54 Çocuk Mahkemelerine ve Anafartalar Polis Karakolu 'na gelen N; 100, alt sosyo-ekonomik düzeyden gelen H: 402, toplam N: 656 denek katılmıştır. Uygulanan SOL-9Q-R ölçeği sonucunda, yapılan varyans analizinde araştırmaya dahil edilen grupların G5I puanlarının ortalamaları arasında. 05 düzeyinde manidar farklılıklar bulunduğu anlaşılmıştır. Scheffe testiyle bu farklılığın hangi gruplardan kaynaklandığı araştırılmıştır. Analiz sonucunda alt sosyo-ekonomik düzeyden gelen okullara devam eden gençlerle, ıslahevlerindeki gençler arasında; alt sosyo-ekonomik düzeyden gelen okullara devam eden gençlerle, Çocuk Mahkemeleri ve Anafartalar Polis Karakolu 'na gelen gençler arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Bir başka deyişle, alt sosyo-ekonomik düzeyden gelen okullara devam eden gençlerin, ıslahevinde bir yıl veya daha fazla süredir kalan ve hüküm giymemiş suç işlemiş gençlere göre daha az psikopatolojik belirtiler gösterdikleri bulunmuştur. Islahevinde bir yıl veya daha fazla kalan ile suçlu gençler arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Bu bulguların ışığında ıslahevlerinde kalan çocuklar ve ıslahevlerinin etkileri üzerinde psikopatolojik belirtiler yönünden başka ve kapsamlı araştırmalara ihtiyaç olduğu sonucuna varılmıştır. 82
48-72 aylık çocuklardaki saldırganlık davranışlarına müdahale yöntemi olarak ebeveyn eğitim programı geliştirilmesi ve etkililiğinin incelenmesi

Sayın, U. 48-72 Aylık Çocuklardaki Saldırganlık Davranışlarına Müdahale Yöntemi Olarak Ebeveyn Eğitim Programı Geliştirilmesi ve Etkililiğinin İncelenmesi, Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Programı, Doktora Tezi, Ankara, 2014. Bu araştırma saldırgan davranışlar gösteren çocukların ailelerinin ihtiyaçlarından yola çıkılarak hazırlanan, Çocuklarda Saldırgan Davranışları Önleme Ebeveyn Eğitim Programı'nın çocukların davranışları, güçlükleri, güçleri, ailelerin işlevleri ve evlilik uyumuna etkilerini ortaya koymak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada öncelikle, saldırgan davranışlar sergileyen çocuğa sahip annelerle odak grup görüşmeleri ve devamında ihtiyaç analizi çalışması gerçekleştirilmiştir. Böylece, ortaya çıkan konu başlıkları, literatür verileri ve uzman görüşlerinden faydalanılarak SADEP oluşturulmuştur. Program Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Gelişim Polikliniği'ne başvuran, çocukları saldırgan davranışlar gösteren ve programa gönüllü olarak katılmak isteyen 20 anneye 13 hafta süreyle uygulanmıştır. Programın etkililiğini değerlendirmek amacıyla aynı sayıda annenin olduğu kontrol grubu oluşturulmuştur. Programın sonuçlarını değerlendirebilmek için her iki gruptaki annelere, eğitim öncesi ve sonrası Aile Değerlendirme Ölçeği, Evlilik Uyumu Ölçeği, Güç ve Güçlükler Anketi ile Anaokulu ve Anasınıfı Davranış Ölçekleri uygulanmıştır. Aynı ölçme araçları eğitim tamamlandıktan iki ay sonra izlem çalışması olarak sadece deney grubuna uygulanmıştır. Verilerin analizinde Bonferroni Düzeltmeli Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis H testi, Karışık Ölçümler İçin İki Faktörlü Anova Testi, İlişkili Örneklemler için Tek Faktörlü Anova Testi, Pearson Korelasyon Katsayısı ve etki büyüklüğü analizleri kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda, SADEP uygulamasının, çocukların dışşallaştırılmış ve içselleştirilmiş davranışlarının yanı sıra, sosyal becerileri, güçleri ve güçlükleri üzerine anlamlı düzeyde etkileri olduğu görülmüştür. Program ailenin işlevleri ve eşlerin evlilik uyumları üzerine de istatistiki düzeyde anlamlı etkileri göstermiştir. SADEP'in olumlu etkileri izlem sürecinde de azalma göstermeden devam etmiştir. Programın etki büyüklüğü, geniş etki büyüklüğü olarak belirlenmiştir. Sonuçta, SADEP uygulaması saldırgan davranışlar sergileyen çocuklara müdahale yöntemi olarak uygulanabilir bir program olarak değerlendirilmiştir.
Önsezinin elektrofizyolojik kanıtları var mıdır?

Son zamanlarda, birçok çalışmada insan otonom sinir sisteminin emosyon uyandırıcı uyaranlardan 3-6 saniye önce bir takım fizyolojik tepkiler oluşturduğu ileri sürülmüştür. Duygu uyandırıcı uyaranlardan önce vücutta bilinçsiz olarak meydana gelen ve kendilerini otonom sinir sisteminde gösteren bu tepkilere önsezi / Tahmini Beklentisel Tepki adı verilir. Önsezi araştırmaları multidisipliner yönü özellikle bilinç üzerine psikoloji ve fizik alanlarında çalışma yapan araştırmacıların dikkatini çekmektedir. Ancak yine de daha önceden bu konuda yapılmış araştırmaların sayısı 30-40 kadardır ve sınırlıdır. Bu çalışmalar, duygu uyandırıcı görsel veya işitsel uyaranların nötr uyaranlara kıyasla daha anlamlı önsezi etkisi uyandırdığını göstermektedir. Bu sayıya ve ilgiye rağmen, bilgimiz dahilinde hiç kimse Türkiye'de bu olguyu bilimsel yöntemler kullanarak incelememiştir. Çalışmanın amacı, emosyonel uyaranlardan önce bilinçdışında gerçekleşen, elektrofizyolojik aktivite ile kanıtlanabilen bir önsezi etkisi olup olmadığını araştırmak ve çalışmayı gelişmiş, ileri teknoloji ile geniş bir örneklem üzerinde yürüterek, tahmini beklentisel tepki ve önbiliş araştırmalarına bir katkı sağlamaktır. Bu çalışmada 103 katılımcı (Erkek: M = 25, SD = 6.8; Kadın: M = 29.6, SD = 9.8) 15 dakika boyunca üç farklı kategoride görsel uyarana maruz kalmıştır. Bilinçdışı fizyolojik tepkileri deri iletkenliği ve yüz ifadelerindeki değişiklikler gözlemlenerek analiz edilmiştir. Üç farklı uyaran grubu arasında önsezi tepkisi bakımından istatistiksel olarak anlamlı bir fark olup olmadığı araştırılmıştır. Çalışmamızda kullanılan paradigma, Radin tarafından oluşturulan paradigmaya sadık kalınarak hazırlanmış, yalnızca küçük değişiklikler uygulanmıştır. Ortalama deri yanıtı ve standart sapma bulguları erotik fotoğraflar için (M=3.90, SD=3.85), korku uyandıran fotoğraflar için (M=3.97, SD=3.88) ve nötr fotoğraflar için (M=3.96, SD=3.88)'dir. Sonuçlar korku uyandırıcı fotoğraflardan önce daha yüksek ortalama GSR değerlerine işaret etmektedir. Yüz kodlama sonuçları ise; Öfke, üzüntü, iğrenme, mutluluk ve gülümseme için gruplar arası p<.05 seviyesinde anlamlı fark olduğunu göstermektedir.
Emeklilerde başa çıkma ve dindarlık ilişkisi

Emeklilerin, emekliliğin getirdiği sorunlar ve ruhsal problemlerle başa çıkma süreci, psikolojide gelişim psikolojisi ve sağlık psikolojisi açısından çalışılmıştır. Din psikolojisi alanında ise dinin başa çıkma sürecindeki rolü ele alınmıştır. Bu tezde de emekliliğin getirdiği sorunlarla başa çıkmada dinin rolü, Türk-Müslüman örneklem üzerinde gerçekleştirilen araştırma çerçevesinde ele alınmıştır. Emeklilerde, cinsiyet, yaş, eğitim, sağlık, mali durum ve sosyal çevre gibi sosyo-demografik değişkenlerin dindarlık, dini başa çıkma ve hayat memnuniyeti ile olan ilişkisi de ayrıca ele alınmıştır. Araştırmanın örneklemi, genellikle İstanbul'da yaşayan emeklilerden oluşmaktadır. Bu çerçevede 200 kişiye anket uygulanmıştır. Katılımcıların 164'ü erkek 36'sı kadındır. En genci 41 yaşındayken en yaşlısı 89 yaşındadır. Yaş ortalamaları ise 62'dir. Söz konusu değişkenler arasında ilişkinin tespiti için dini başa çıkma ölçeği, hayat memnuniyeti anketi ve dindarlık ölçeğinden oluşan anket forumu kullanılmıştır. Çalışmamızda değişkenler arasındaki ilişkilerin durumu ve bu ilişkilerin sonuçları ele alınmıştır. Bu bulgular kullanılarak emeklilerde, dini başa çıkma, dindarlık ve hayat memnuniyeti arasında ilişki olup olmadığı tahlil edilmiştir. Bulgulara göre emeklilerin olumlu dini başa çıkma tutumları, dindarlık ve hayat memnuniyetleri arasında anlamlı pozitif bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.