turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The evaluation of visual attention on hospital personnel by 'eye tracking' method

Bu çalışmanın amacı hastane çalışanları üzerinde görsel dikkatin göz izleme yöntemiyle incelenmesidir. Çalışmaya on doktor, on yedi hemşire ve on beş personel katılmıştır. Çalışmada on sekiz satır ve on sütundan oluşan iki ayrı metinde imla olarak yanlış yazılan kelimenin bulunması istendi. Ekran görüntü kayıtlarının aracılığıyla görev sayısı, görev tamamlama süreleri ve zorluk çekilen zamanlar hakkında bilgi edinilmiştir. İlgili literatürde, göz izleme metoduyla gerçekleştirilen görsel dikkat çalışmaları Türkiye'de son derece kısıtlıdır. Çalışma hastane çalışanları üzerinde görsel dikkati incelemede ilk çalışma olarak değerlendirilebilir.
12-14 yaş arası ergenlerde internet bağımlılığı ve öz bilinçlilik duygulanımları ilişkisi

Bu araştırmanın amacı 12-14 yaş arasındaki ergen çocuklarda internet bağımlılığı ve özbilinçlilik duygulanımları arasındaki ilişkinin tespit edilmesidir. Araştırmada 12-14 yaş arasındaki ergen çocuklarda internet bağımlılığı ve özbilinçlilik duygulanımları arasındaki ilişkinin tespit edilmesine yönelik olarak açıklayıcı olarak planlanmıştır. Araştırma 2018- 2019 eğitim öğretim döneminde İstanbul İli Esenler ilçesi Ortaokullarında öğrenim gören 12-14 yaşındaki ergenler oluşturmaktadır. Araştırma İstanbul İli Esenler ilçesinde bulunan 19 ortaokul üzerinden yürütülmüştür. Araştırmaya toplamda 894 öğrenci katılım göstermiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak anket formu kullanılmıştır. Anket formları üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde ergenlerin okul türü, sınıf düzeyi ve cinsiyet durumlarını içeren sorular yer almıştır. İkinci bölümde Ergenler için Özbilinçlilik Duygulanımları Testi ve üçüncü bölümde İnternet Bağımlılığı Ölçeği yer almıştır. Araştırma sonucunda özbilinçlilik duygulanımları ve internet bağımlılığı arasındaki ilişki incelendiğinde, suçluluk ve utanç duyguları ile internet bağımlılığı arasında istatistiksel olarak anlamlı ve negatif yönlü bir ilişki olduğu tespit edilmişken, dışsallaştırma, ayrılma ve dışsallaştırma utanç algıları ile internet bağımlılığı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilememiştir.
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanısı almış ilköğretim öğrencilerinde saldırganlığın ailesel ve bilişsel faktörlerle modellenmesi

Bu araştırma ile DEHB tanısı almış ilköğretim öğrencilerinin ailesel risk faktörleri, bilişsel faktörler ve çocuğun annesiyle ilişkisindeki algıladığı kabul-red düzeyinin ; çocukların evde ve okulda gösterdikleri saldırganlığı ne derecede etkilediği yapısall eşitlik modeli kullanılarak belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmanın örneklemini, Ege Üniversitesi Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi Yıkıcı Davranış Bozuklukları Polikliniğine başvuran, DEHB tanısı almış ve saldırgan davranışlar gösteren 7-15 yaş grubu; 254'ü erkek ve 55'i kız olmak üzere toplam 309 ilköğretim öğrencisi ile bu çocukların ebeveyn ve öğretmenleri oluşturmuştur. Araştırmada; ailesel risk faktörlerinin, DEHB olan çocukların evde ve okuldaki saldırgan davranışlarını belirlediği hipotez edilmiştir. Bulgular; anne ve babası saldırgan davranışları gösteren ya da anne ve babasının geçmişşinde saldırganlık bulunan çocukların hem ev hem de okulda daha fazla saldırganlık gösterme eğiliminde olduğunu doğrulamaktadır. Sonuçlar; DEHB olan çocukların anneleri ile ilişkilerinde algıladıkları red arttıkça evdeki saldırganlıklarının da bununla ilişkili olarak arttığını göstermektedir. Araştırmada bunlara ek olarak, bilişsel faktörlerin DEHB olan çocukların ev ve okuldaki saldırganlığını belirlediği iddia edilmiş ve bu hipotez doğrulanmıştır. Bulgular, çocukların akademik başarı ortalamaları, öğrenme düzeyleri ve IQ puanları azaldıkça bununla ilişkili olarak evde ve okulda gösterdikleri saldırganlıklarının yoğunlaştığını göstermektedir. Sonuç olarak, ileride aileye yönelik psikolojik müdahale çalışmalarının yapılmasının çocukların hem ev hem de okulda gösterdikleri saldırgan davranışların sıklığını azaltmada etkili olacağı düşünülmektedir.
Welcoming the first baby: Changes in self, couple dyad and involvement of grandmother

çiftin hayatında karşılaştığı en zorlu zamanlardan biri yeni bir bebeği hayatlarına dahil etme kararıdır. Bebek sahibi olduktan sonra çiftin bir çift olmaktan bir aile olmaya doğru evrildiği ebeveynliğe geçiş süreci başlar. Birçok ebeveyn bu dönemde sadece bebeğe değil, aynı zamanda bebek bakımına dahil olan büyükannelere de yer açma ihtiyacı duyarlar. Bu tez iki temel bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, ebeveynliğe geçiş sürecini ele alan literatüre değinilmiştir. Ebeveynliğe geçiş süreci deneyimi üç ana zeminde tartışılmıştır: bireysel deneyim, çift ilişkisi açısından deneyim ve aile açısından deneyim. Tezin ikinci bölümü ilk çocuklarına sahip olmuş altı çiftin katılımı ile yürütülen kalitatif çalışmaya dayanmaktadır. Yorumlayıcı Fenomenolojik Analiz 5 ana temayı ortaya çıkarmıştır: çiftlerden ebeveynlere evrilme, farklı bir benlik deneyimi, babaların desteği, büyükanne evde ve değişim ve zorlukları kabul ve normalleştirme. Sonuçlar mevcut literatüre bağlı kalınarak tartışılmıştır. Çalışmanın sınırlılıkları, gelecek çalışmalar için öneriler ve klinisyenler için öneriler de tartışılmıştır.
Madde bağımlılığı nedeniyle hastanede yatarak tedavi gören bireylerde benlik saygısı ve aleksitimi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı madde kullanım bozukluğu yüzünden hastanede yatarak tedavi gören bireylerde benlik saygısı ve aleksitimi arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmaya İstanbul'da bulunan özel bir vakıf hastanesinin Amatem kliniklerinde yatarak tedavi gören, gönüllülük esasıyla rastlantısal olarak seçilen 100 hasta alınmıştır. Kesitsel olarak yapılan bu araştırmada veri toplama araçları olarak araştırmacı tarafından hazırlanan bir sosyodemografik veri formunun yanı sıra aleksitimiyi değerlendirmek için Toronto Aleksitimi Ölçeği ve benlik saygısını değerlendirmek için Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda madde kullanım bozukluğu olan hastalarda benlik saygısı ile aleksitimi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Buna göre benlik saygısı puanı arttıkça aleksitimi puanı da artmaktadır. Buna ek olarak benlik saygısı puanı arttıkça ile duyguları tanımada ve duyguları söze dökmede güçlük puanları da artmaktadır. Benzer şekilde aleksitimi ile duyguları tanıma ve duyguları söze dökme arasında da pozitif yönlü ilişki bulunmuştur. Ayrıca duyguları tanımada güçlük puanı arttıkça duyguları söze dökmede güçlük puanı artmakta, duyguları söze dökmede güçlük puanı arttıkça ise dışa dönük düşünce puanı artmaktadır. Araştırma sonuçları alan yazındaki benzeri çalışmalar ışığında tartışılmıştır.
Problemli akıllı telefon kullanımı ve kendini sabotaj ilişkisinde öz düzenlemenin aracı rolünün incelenmesi

Bu araştırmada öz düzenlemenin problemli akıllı telefon kullanımı ve kendini sabotaj arasındaki ilişkide aracı rolünün olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırma 2017- 2018 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde Hasan Kalyoncu Üniversitesi'nde öğrenim görmekte olan 379 lisans öğrencisine Öz Düzenleme, Akıllı Telefon Bağımlılığı ve Kendini Sabotaj ölçeklerinin uygulanması ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre öz düzenlemenin problemli akıllı telefon kullanımı ve kendini sabotaj arasındaki ilişkide aracılık rolü bulunmaktadır. Öz düzenleme ile kendini sabotaj ve problemli akıllı telefon kullanımı arasında negatif, kendini sabotaj ile problemli akıllı telefon kullanımı arasında ise pozitif yönlü anlamlı ilişki bulunmaktadır. Araştırmada ayrıca akıllı telefon bağımlılığı ölçeği alt boyutlarından alınan puanların cinsiyete ve akıllı telefonun birincil kullanım amacına göre anlamlı ölçüde farklılaştığı; bunun yanı sıra cinsiyete göre akıllı telefonların birincil kullanım amaçlarının da farklılaştığı bulunmuştur. Sosyal medyanın, akıllı telefonların birincil kullanım amaçları arasında problemli akıllı telefon kullanımı ile en çok ilişkili bulunan kullanım amacı olduğu görülmektedir. Araştırmada akıllı telefonlarda hangi uygulamaların en sık kullanıldığına dair bilgiler de elde edilmiştir.
Akran baskısıyla başa çıkma konusunda hazırlanan psikoeğitim programının lise öğrencilerinin akran baskısı düzeylerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, akran baskısıyla başa çıkma konusunda hazırlanan psikoeğitim programının lise öğrencilerinin akran baskısı düzeylerine etkisinin incelenmesidir. Bu amaçla öğrencilerin akran zorbalığı ve akran baskısı hakkında bilinçlendirilmesi, bu kavramlarla ilgili farkındalık kazandırılması ve uygun çözüm yolları geliştirmesine yardımcı olmak amacı ile hazırlanan psikoeğitim programının geçerliğini araştırmaktadır. Araştırma 2015- 2016 Eğitim Öğretim yılında Burdur/Yeşilova ilçesinde bulunan Yeşilova Çok Programlı Anadolu Lisesinde 9, 10, 11, 12. sınıfta eğitim-öğretim gören seçkisiz olarak alınan öğrenciler üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileri, tüm sınıf seviyelerinden toplam 11 sınıf olmak üzere 169 öğrenciden toplanmıştır. Araştırmada deney ve kontrol gruplarını oluşturmak için öğrenci seçiminde Kıran (2003) tarafından geliştirilen ''Akran Baskısı Ölçeği'' kullanılmıştır. Araştırmanın bağımsız değişkenleri için araştırmacı tarafından oluşturulan 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırmada ön-test, son-test kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Çalışma grubu Yeşilova Çok Programlı Anadolu Lisesi öğrencilerinden, seçkisiz olarak belirlenen çalışma grubundan düşük, orta, yüksek puan alan, 24 kişilik kontrol ve 24 kişilik deney gurubu oluşturulmuştur. Gruplara üye ataması tesadüfi yöntem kullanılarak yapılmıştır. Gruplar belirlendikten sonra deney grubuna psikoeğitim programı haftada bir kez olmak üzere 10 hafta uygulanmıştır. Kontrol grubu ile herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Veriler; 'Akran Baskısı Ölçeği' ile deney ve kontrol gruplarına ön-test, son-test uygulanarak elde edilmiştir. Verilerin analizinde bağımsız gruplar t testi ve bağımlı gruplar t testi kullanılmıştır. Araştırma sonunda deneklerde uygulanmış olan psikoeğitim programının olumsuz akran baskısı düzeylerinde olumlu yönde etkisi olduğu saptanmıştır. Deney grubundaki öğrencilerin akran baskısı düzeylerinde düşüş gözlemlenmiştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda öneriler geliştirilmiştir.
Çocuklarda olumlu sosyal davranışın yordayıcıları olarak ahlaki muhakeme, ahlaki duygu ve ebeveyn davranışları

Bu araştırmanın temel amacı, ilk ve orta çocukluk dönemindeki çocukların ahlaki muhakeme becerileri, ahlaki duygu yükleme becerileri ve ebeveynlerinin davranışlarının çocukların olumlu sosyal davranış eğilimleri ile olan ilişkilerini incelemekti. Bu araştırmanın bir diğer amacı ise, çocukların reaktif ve proaktif saldırganlık eğilimleri üzerinde ebeveyn davranışlarının yordayıcı rolünü test etmekti. Araştırmanın örneklemi Mersin ilinde ikamet eden ve bu ildeki anaokulu ve ilkokullarda eğitim gören 4-9 yaş aralığındaki 206 çocuk (91 erkek, 115 kız) ile bu çocukların anneleri ve öğretmenlerinden oluşmuştur. Çocukların paylaşma davranışı diktatör oyununda diğer çocuklara verdikleri çıkartma sayısı ile ölçülmüştür. Çocukların ahlaki muhakeme ve ahlaki duygu yükleme becerileri ise ahlaki kural ihlalleri içeren dört ayrı öykünün okunmasının ardından sorulan sorularla değerlendirilmiştir. Annelerin düşmanca ve duyarlı davranışlarına ilişkin çocukların algıları Çocuk-Kukla Görüşmesi ile değerlendirilmiştir. Çalışmada, anneler ebeveyn düşmanlığı ve ebeveyn duyarlığını değerlendiren Ebeveyn Davranışları Ölçeğini ve çocukların olumlu sosyal davranış eğilimini değerlendiren Güçler ve Güçlükler Ölçeğini doldururken, öğretmenler çocukların reaktif ve proaktif saldırganlık eğilimlerini değerlendiren Öğretmen Kontrol Listesini ve çocukların olumlu sosyal davranış eğilimini değerlendiren Güçler ve Güçlükler Ölçeğini doldurmuştur. Yürütülen analizler sonucunda yaşla birlikte çocukların paylaşma davranışlarının arttığı bulunmuştur. Ayrıca erkek çocukların kız çocuklardan daha çok çıkartma paylaştığı gözlenmiştir. Aracılık testi için yürütülen yapısall eşitlik modellemesi analizleri, çocukların yaşı ve paylaşma davranışları arasında çocukların ahlaki muhakeme becerilerinin kısmi aracılık rolü olduğunu göstermiştir. Ayrıca, çocukların ahlaki muhakeme becerilerinin algılanan anne düşmanlığı ve çocukların paylaşma davranışları arasındaki ilişkiye tam aracılık ettiği bulunmuştur. Yaş, cinsiyet, anne ve çocuk bildirimine dayalı olarak ölçülen ebeveyn düşmanlığı ve ebeveyn duyarlığı değişkenlerinin reaktif ve proaktif saldırganlığı ne derece yordadığını test etmek amacı ile verilere iki ayrı hiyerarşik regresyon analizi uygulanmıştır. Hiyerarşik regresyon analizlerinin sonuçlarına göre, cinsiyetin ve anne bildirimine dayalı ebeveyn düşmanlığının reaktif saldırganlığı anlamlı düzeyde yordadığı bulunmuştur. Buna göre, erkek çocukların reaktif saldırganlık eğilimleri kız çocuklarına kıyasla daha yüksektir. Bulgular, annelerin çocuklarına karşı düşmanca davranışları arttıkça, çocukların da reaktif saldırganlık eğilimlerinin arttığını göstermiştir. Çocukların proaktif saldırganlık eğilimleri ile yaş, cinsiyet, ebeveyn düşmanlığı ve ebeveyn duyarlığı arasında bir ilişki bulunmamıştır. Bulgular literatür ışığında tartışılmıştır.
İstanbul'daki yeme bağımlılığı bulunan bireylerin pozitif ve negatif duygu durumlarının incelenmesi

Bu çalışma, TURBAHAR araştırması kapsamında yer alan, İstanbul'da erişkin bireylerde yeme bağımlılığı ve pozitifnegatif duygu durum arasındaki ilişkiyi incelemektedir. 1995 kişinin katıldığı araştırmada, anket çalışmasının içerisinde yer alan ve yeme bağımlılığı, demografik değişkenler ile pozitifnegatif duygu durum değişkenlerinin incelendiği Demografik Bilgi Formu, Davranış Etkileme Yükü Formu ve Pozitif-Negatif Duygu Durum Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma, betimsel, karşılaştırmalı ve korelasyonel analiz yöntemlerini içermektedir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre, İstanbul'da yaşayan erişkin bireylerin yaşa göre negatif duygu durum düzeyi puan farklılaşması istatistiksel olarak anlamlıdır. Sonuçlara göre, 18-23 yaş arası katılımcıların negatif duygu durum puanları daha yüksektir. Ayrıca, cinsiyet bakımından katılımların pozitifnegatif duygu durum puanları anlamlı düzeyde farklılaşmamaktadır. Demografik değişkenler ve pozitifnegatif duygu durum düzeylerinin yeme bağımlılığı düzeylerini yordayıcı regresyon analizi bulgularına göre, düşük eğitim seviyesinde olanlar, genç yaştakiler, pozitif ve negatif duygu durum puanları yüksek olan katılımcıların yeme bağımlılığı düzeyleri daha yüksek bulunmuştur. Cinsiyet, çocuk sayısı ve medeni durum bakımından yeme bağımlılığı düzeylerinin yordanmadığı saptanmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular, Türkiye'deki farklı şehirlerde gelen insanların bulunduğu metropol olan İstanbul'da erişkin bireylerde yeme bağımlılığı ve ilişkili psikolojik ve demografik faktörleri ele alması bakımından önem arz etmektedir. İlerleyen dönemlerde yapılacak çalışmalarla bulguların tekrar edilebileceği; uygulama alanında ise duygu durumun yeme bağımlılığı gidişatında önemli bir değişken olduğu göz önünde bulundurulmasının tedavi başarısını sağlayabileceği düşünülmektedir.
Biases in probability judgments: Hot hand versus gambler's fallacy

Bu çalışma, insanların bir olay serisini yaratan süreçler hakkındaki nedensel inanışlarının o serideki bir sonraki olayın sonucu üzerine yaptıkları olasılık tahminlerini nasıl etkiledikleri konusuna odaklanmaktadır. Bu inanışlar insanları iki farklı önyargıdan bir tanesine eğilimli yapmaktadır: Sıcak El ve Kumarbaz Yanılgısı. Yürütülmüş olan iki deney ile, insan performansı içeren süreçlerin insanların tahminlerine, olasılık yargılarına, ve rastgelelik yargılarına olan etkisi incelendi. İnsan performansı içeren bir sürecin ne kadar rastgele olarak algılandığını etkileyen şeyin, süreçteki olayların öznesi olan insanın olaylar üzerindeki kontrol seviyesi olduğu sonucuna varıldı. Fakat kontrol seviyesinin yaptığı bu etki katılımcıların olay serisindeki bir sonraki sonuç hakkındaki tahminlerini etkilemedi. Eğer olay dizisi rastgele bir mekanizma içeren bir sürecin sonucunda oluşuyorsa, o zaman katılımcılar kumarbaz yanılgısı doğrultusunda olasılık tahminlerinde bulundular. Fakat olay serisinin yapısının insanların tahminlerine yaptığı etki, rastgele bir mekanizma ile işleyen bir sürecin yaptığı etkiden kimi yerlerde daha üstün geldi. Bu çalışmaları takiben yapılabilecek araştırmalar konusunda tavsiyelerde bulunuldu.
Engellilik bağlamında ebeveyn kabulü/reddi ve sosyal destek: Ebeveyn ve çocuk algıları

Birey, doğum öncesinde veya doğum sonrası hayatının belli bir döneminde günlük hayatın gerektirdiği işlevleri yerine getirme konusunda geçici veya kalıcı engellerle karşılaşabilir; sonuç olarak bir engel ile tanılanabilmektedir. Bu süreçte engel ile tanılanmış birey ve bu birey kadar bireyin etrafındaki sistem unsurları da doğrudan veya dolaylı olarak engelden etkilenebilmektedir. Çocuğun engel yaşaması sonucunda yaşanılan zorluklar ailenin çocuğun engelini ve çocuğu kabul etme düzeyini etkileyebilmektedir. Ebeveynin bu süreçte yaşadığı zorlukları aşmasında algıladığı sosyal desteğin önemli olduğu düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı, engellilik bağlamında ebeveynlerin bir engel ile tanılanmış çocuğunu kabul/red durumları ile algıladıkları sosyal destek düzeyi arasındaki ilişkiyi ve engeli olan çocuğun gözünden ebeveyninin kendisini kabul/red durumlarını bazı demografik değişkenler açısından incelemektir. Çalışmada katılımcı olarak yer alan örneklem grubu amaçsal örneklem yöntemi ile seçilmiştir. Çocuklar ve ebeveynleri Mardin ile Diyarbakır'da yaşayıp özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde eğitim almaktadır. Örneklem, engeli olan çocuklardan adresi tespit edilip evlerine gidilebilenlerden oluşan 101 engelli çocuğu olan ebeveyn ve 101 engelli çocuktan oluşmuştur. Çalışmada Demografik Bilgi Formu, Ebeveyn Kabul-Red Ölçeği/Kontrol (Rohner, 2005), Çocuk EKRÖ/Kontrol: Anne (Rohner, 2005), Çocuk EKRÖ/Kontrol: Baba (Rohner, 2005) ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği veri toplama araçları kullanılmıştır. Verilerin analizinde; betimsel analiz, bağımlı grup t-testi ve bağımsız grup t-testi, post hoc tekniklerinden LSD tekniği, tek yönlü varyans analizi, Pearson Korelasyon Analizi, bunun yanı sıra ebeveynin çocuğunu kabulü/reddi ile algıladığı sosyal destek düzeyi arasındaki ilişkide çocuğun algıladığı ebeveyn kabul/reddinin aracılık etkisi olup olmadığını tespit etmek için regresyon analizi uygulanmıştır. Ayrıca, ebeveynlerin algıladığı sosyal destek düzeyi ile çocukların gözünden ebeveynlerinin kendilerini kabul/red durumları arasındaki ilişki üzerinde ebeveynlerin çocuklarını kabul/red durumlarının aracı etkisi olup olmadığını tespit etmek amaçlı regresyon analizi uygulanmıştır. Uygulanan analizler sonucunda, annenin çocuğunu kabul düzeyi babanın çocuğunu kabul düzeyinden yüksek bulunmuş, çocuğun algıladığı baba kabul düzeyi ise anne kabul düzeyinden yüksek bulunmuştur. Annelerin algıladığı sosyal destek düzeyi babaların algıladığı sosyal destek düzeyinden yüksek bulunmuş olup, ebeveynin eğitim düzeyi yükseldikçe algıladığı sosyal destek düzeyinin de yükseldiği tespit edilmiştir. Bir engel ile tanılanmış çocukların gözünden ebeveynlerinin kendilerini kabul/red durumu ile ebeveynlerin algıladığı sosyal destek düzeyinin ebeveynlerin çocuklarını kabul/red durumunun üzerinde anlamlı bir aracılık olduğu görülmüştür. Ayrıca, ebeveynlerin algıladığı sosyal destek düzeyi ile çocukların gözünden ebeveynlerinin kendilerini kabul/red durumlarının ebeveynlerin çocuklarını kabul/red durumları üzerinde anlamlı bir aracılık etkisi olduğu görülmüştür.
Alkol ve madde kullanım bozukluğu nedeniyle ayaktan tedavi gören hastaların çocukluk çağı travmaları, bağlanma stilleri ve mizaç özellikleri açısından karşılaştırılması

Bu çalışmada; Alkol ve Madde kullanım bozukluğu nedeniyle ayaktan tedavi gören hastaların çocukluk çağı travmaları, bağlanma stilleri ve mizaç özellikleri açısından karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini, Yeşilay Danışmanlık Merkezinde ayaktan tedavi alan halihazırda 542 bağımlı birey oluşturmaktadır. Araştırmada uygun/kazara örnekleme kullanılmış, bağımlı tanısı almış bireylerden, kolay ulaşılabilir ve uygulama yapılabilir kişilerden seçilmiştir. Araştırmaya katılan katılımcılar toplamda 116 kişi olup, 103'ü erkek, 13'ü ise kadındır. Katılımcıların 39'ualkol bağımlısı iken 77'si herhangi bir madde kullanmaktadır. Araştırmanın, Veri toplama araçları olarak Michigan Alkol ve Madde Tarama Testi, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, Memphis, Pisa, Paris ve San Diego Mizaç Değerlendirme Anketi'nin Türkçe Formu, İlişki Ölçekleri Anketi ve araştırmacı tarafından hazırlanmış olan Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Yapılan araştırmada istatistiki değerlendirmeler için 'SPSS 21.0' versiyonukullanılmış ve yorumlanmıştır. Çıkan verilerin aralarındaki sonuçları karşılaştırmada ve yorumlamadaMann Whitney-U testi, Kruskal Wallis - H testi, Bağımsız grup t testi, Pearson Çarpım Moment Korelasyon Analizi, Spearman testi kullanılmıştır. Sonuçların alt tip puanlarını yordamak için çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Yapılan araştırmanın anlamlılık düzeyi p<0. 05 düzeyinde kabul edilmiştir. Sonuç olarak yapılan araştırmada ayaktan tedavi desteği gören alkol ve madde kullanan bireylerde çocukluk çağı travmaları, mizaç özellikleri ve bağlanma stilleri ile bağımlılık düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır.
Yetişkinlerde affedicilik, iyimserlik ve öznel zindelik arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı yetişkinlerin affedicilik, iyimserlik ve öznel zindelik puanlarının cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim düzeyi ve olumsuz yaşantı yaşayıp yaşamama durumlarına göre farklılaşıp farklılaşmadığının incelenmesidir. Ayrıca yetişkinlerin affedicilik, iyimserlik ve öznel zindelik düzeyleri arasındaki ilişkiye bakılması araştırmanın bir diğer amacıdır. Araştırmanın bağımsız değişkenleri cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim düzeyi ve olumsuz yaşantı yaşayıp yaşamamadır. Bağımlı değişkenler ise affedicilik, iyimserlik ve öznel zindeliktir. Araştırmanın örneklemini kolayda örnekleme yöntemi ile seçilmiş 766 yetişkin oluşturmaktadır. Araştırmaya katılanların demografik bilgileri belirlemek için Kişisel Bilgi Formu, affedicilik düzeylerini belirlemek için Heartland Affetme Ölçeği, iyimserlik düzeylerini belirlemek için Yaşam Yönelimi Testi ve öznel zindelik düzeylerinin belirlemek için Öznel Zindelik Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmaya katılan yetişkinlerin affedicilik, iyimserlik ve öznel zindelik puanlarının cinsiyet, medeni durum, olumsuz yaşantı yaşayıp yaşamama durumlarına göre farklılaşıp farklılaşmadığı Independent-Sample T-Testi kullanılarak analiz edilmiştir. Katılımcıların affedicilik, iyimserlik ve öznel zindelik puanlarının yaş grupları ve eğitim düzeylerine göre farklılaşıp farklılaşmadığı One-Way Anova kullanılarak analiz edilmiştir. Çıkan farklılığın kaynağına ilişkin Tukey testi uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlar. 05 anlamlılık düzeyine göre değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda; araştırmaya katılanların affedicilik, iyimserlik ve öznel zindelik puanları cinsiyete, eğitim düzeyine ve medeni duruma göre anlamlı derecede farklılaşmaktadır. İyimserlik ve öznel zindelik puanları yaşa göre anlamlı derecede farklılaşmaktadır. Affediciliğin alt boyutları incelendiğinde katılımcıların kendini affetme düzeylerinin medeni durum ve eğitim düzeylerine göre, başkalarını affetme düzeylerinin eğitim düzeyine göre ve durumu affetme düzeylerinin cinsiyet ve medeni duruma göre anlamlı derecede farklılaştığı bulunmuştur. Ayrıca olumsuz yaşantı yaşamış yetişkinlerin affedicilik puanları olumsuz yaşantı yaşamamış yetişkinlerden yüksek çıkmıştır. Sonuçlar iyimserlik ve öznel zindelik puanları açısından anlamlı çıkmamıştır. Affedicilik, iyimserlik ve öznel zindelik arasındaki korelasyon ilişkisine bakılmış ve affedicilik ile öznel zindelik arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığı görülmüştür. Bununla birlikte affedicilik ile iyimserlik arasında yüksek düzeyde pozitif yönde ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca, iyimserlik ile öznel zindelik arasında orta düzeyde pozitif yönde ve anlamlı bir ilişki olduğu bulgusu elde edilmiştir.