turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Şuhut Ovası ve yakın çevresinin jeomorfolojisi

ŞUHUT OVASI VE YAKIN ÇEVRESİNİN JEOMORFOLOJİSİ Barış TAŞ Coğrafya Eğitimi Bilim Dalı Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mayıs 1999 Danışman: Doç Dr. Lütfü ÖZAV Şuhut, İç Anadolu ile Ege Bölgelerinin birleştiği alanda, Afyon iline bağlı bir ilçedir. Afyon'un yaklaşık 25 km. güneyinde yer alan Şuhut Ovası, Orta Anadolu'nun batısındaki Akarçay Kapalı Havzasının güney bölümündedir. Şuhut Ovası ve yakın çevresinin oluşumunda, tektonik hareketler birinci derecede etkili olmuştur. Ova ve çevresinde Üst Kretase - Paleosen arasında meydana gelen tektonik hareketler, ovanın oluşumunda büyük bir paya sahiptir. Neojen'de başlayan tektonik hareketler sonucunda da ova şekillenmeye başlamıştır. Bu tektonik hareketlilik, yörede volakanizmaya da sebep olmuş ve Şuhut Ovası'nın batısı Afyon Volkanitleri adı verilen volkanik örtü ile kaplanmıştır. Alpin tektonik hareketlerinden de etkilenen yörede, çökme - yükselme hareketleri meydana gelmiş ve ova ana hatları ile ortaya çıkmıştır. Bu hareketlerden sonra erozyon olayları başlamış ve yüksek alanlardan taşınan malzemeler çöken alanlarda birikmiştir. Daha sonra yörede drenaj ağının gelişmesiyle birlikte, ovada alüvyon kalınlığı artmıştır. Şuhut Ovası' run batısı engebeli ve dağlık bir görünüme sahipken, doğusu az eğimli ve sade bir görünüme sahiptir. Bu farklılığın temel sebebi, batıdaki KumalarDağı'nın volkanizma sonucunda oluşmasıdır. Batıda litolojik olarak volkanik malzemeler çoğunlukta iken, doğuda kalkerler hakimdir. Ovanın batısında bulunan volkanitler derelerin epijenik boğazlar açmalarına neden olmuştur. Doğuda ise daha çok aşınım düzlükleri hakimdir ve az engebeli bir görünüm vardır. Güneydoğuda bulunan Kah Çayı eski mecrasına gömülerek bir boğaz oluşturmuştur. Ovanın kuzeyinde tüfler ve kalkerler aratabakalı olarak bulundukları için burada yer alan dereler, vadilerini kolayca derinleştirmişler ve kuestalann oluşumuna neden olmuşlardır. Bu dereler ovaya karıştıkları yerlerde birikinti koni ve yelpazeleri oluşturmuşlardır. Güneyde tektonik hareketler sonucunda Kayrakdağ ve Kocaçal Tepe adında iki antiklinal oluşmuştur. Yörenin iklim özellikleri incelendiğinde ise yağışların yetersiz olduğu ve kurak geçen yaz aylarında yağışların çok az düştüğü görülür. Yağışların büyük bir kısmı kış aylarında düşmektedir. Yıllık ve günlük sıcaklık farkları fazladır. Yörede kurak Mim koşullarının uzun sürmesi ve tahrip nedeniyle doğal bitki örtüsü çok seyrektir. Genelde antropojen stepler hakimdir. Ancak yüksek kesimlerde dar ve sınırlı olarak ormanlık alanlar mevcuttur. İklim nedeniyle ovadaki mevcut akarsular yaz aylarında kurumakta, akımları oldukça azalmaktadır.
Drenaj havzalarının aster GDEM ve SRTM verileri temelinde karşılaştırmalı jeomorfometrik analizi

Bu çalışmada şekilsel, bitki örtüsü, iklim özellikleri ve hidrolojik özellikleri bakımından farklı özellikler gösteren Çağlayan, Kabisre, Musabeyli ve Koyunluyusufözü drenaj havzalarının akım gözlem istasyonu gerisinde kalan alanlarının morfometrik analizleri yapılmıştır. Coğrafi Bilgi Sistemleri kullanılarak yapılan bu analizlerde altlık veri olarak üretilme açısından farklı temellere dayanan stereo görüntülerden üretilen 30 metre çözünürlüklü ASTER GDEM, radar tekniğiyle üretilen 30 metre çözünürlüklü SRTM ve 1/25000 ölçekli topografya haritalarından üretilen 30 metre ve 10 metre çözünürlüklü Sayısal Yükseklik Modelleri kullanılmıştır. Havzalara ait temel morfometri birimlerinin üretilmiş ve morfometrik analizlerden Çatallanma Oranı, Uzunluk Oranı, Yüzeysel Akış Uzunluğu, Drenaj Yoğunluğu, Havza Şekli, Uzunluk Oranı, Havza Reliefi, Engebelilik Değeri, Akım Toplanma Zamanı ve Hipsometrik İntegral uygulanmıştır. Her bir çalışma alanı için toplamda 10 parametre 4 farklı SYM üzerinde uygulanmıştır. Elde edilen analiz sonuçları incelenmiş, yorumlanmış ve çalışma alanlarına yapılan arazi çalışmalarıyla kontrol edilmiştir. Çalışmada ASTER GDEM ve SRTM verilerinin 30 metre ve 10 metre çözünürlüklü topografya haritaları temelli SYM'ler karşısında yüzey özelliklerini yansıtmaları bakımından potansiyelleri incelenmiştir. Bu bakımdan topoğrafik verileri olmayan havzalarda ASTER ve SRTM SYM'lerinin kullanılabilirliği de sınanmıştır. SRTM 30 metre verisinin USGS tarafından özellikle Türkiye'yi içine alan kısmının 2015 yılında kullanıma sunulmasından dolayı hem bu yeni verinin kullanımı hem de diğer Sayısal Yükseklik Modeli verilerinin havza morfometri çalışmalarındaki kullanımlarının değerlendirilmesi bakımından önemlidir. Analiz sonuçlarına göre ASTER ve SRTM sonuçlarının birbirleriyle yakın değerler göstermesi ve özellikle SRTM sonuçlarının TOPO SYM sonuçlarıyla uyumlu olması sözü edilen veri kaynaklarının havza morfometrisi çalışmalarında kullanılabileceğini göstermiştir.
Dünya ekonomisinde bütünleşme ve çok uluslu şirketler ilişkisinin ekonomik coğrafya açısından değerlendirilmesi

1980 sonrasında yaşanan bütünleşme sürecine rağmen, dünya genelinde iktisadi faaliyetlerin giderek daha fazla belirli merkezlerde toplandığı görülmektedir. Dünya ekonomisi merkez ve çevre biçiminde bir yapı sergilemekte ve iktisadi faaliyetler dünya çapında eşit dağılmamaktadır. İktisadi faaliyetlerin belirli bölgelerde yığılması olgusu iktisadi araştırmalarda ekonomik coğrafyayı göz önüne almayı gerekli kılmaktadır. Ekonomik coğrafya temel olarak iktisadi faaliyetin mekansal dağılımının ne olduğu sorusuyla ilgilenmektedir. Son yıllarda mekansal konulara artan ilginin temel kaynağı ise Yeni Ekonomik Coğrafya olarak adlandırılan araştırma programıdır. Yeni Ekonomik Coğrafya yaklaşımıyla birlikte mekansal konular üzerinde kapsamlı çalışmalar yürütülmektedir. Bunun yanında, ana akım dışında kalan heteredoks coğrafya yaklaşımları da mevcuttur. Bu çalışmanın temel amacı dünya ekonomisinde yaşanan bütünleşme sürecinin mekansal yansımalarını, süreç içerisinde çok uluslu şirketlerin rolünü ve şirketlerin yerleşim yeri tercihlerini etkileyen faktörleri ekonomik coğrafya yaklaşımlarıyla araştırmaktır. Çalışmamız iki ana bölümden meydana gelmiştir. Dünya ekonomisinde yaşanan bütünleşme süreçlerinin mekansal yansımalarını ve çok uluslu şirketlerin son dönemlerde artan rolü ilk bölümün konusunu oluşturmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünde, iktisadi faaliyetlerin eşitsiz coğrafi dağılımının nedenleri ve çok uluslu şirketlerin yerleşim yeri tercihlerindeki rolü hem teorik hem de deneysel olarak incelenmiştir. Deneysel analizden elde edilen sonuçlar genel olarak Yeni Ekonomik Coğrafya modelinin çıkarsamalarıyla uyumluluk göstermiştir. Ancak, deneysel tahminlerin farklı bir teorik perspektiften de sorgulanmıştır. Sonuç olarak, bu çalışmada kapitalist dünya ekonomisinin her döneminde neyin nasıl üretileceğinin kararının sermayenin birikmek ve yeniden birikmek için gerekli kar arayışları doğrultusunda gerçekleştiği, 1970 sonrası dönemde ise sermayenin çok uluslu şirketler olarak somutlaştığı ve küreselleşen dünya pazarında üretim kararlarının çok uluslu şirketlerin kar maksimizasyonu hesapları ve buna yönelik stratejileri çerçevesinde belirlenmekte olduğu görülmüştür.
Korkuteli Çayı'nda sediman taşınım süreçleri

Dünya'da tarım arazilerinin yıllık ortalama 24 milyar tonu toprak erozyonu sebebi ile yok olurken, günümüzde erozyon sebebiyle birçok ülke çölleşme tehlikesi ile karşı karşıyadır. Erozyon, toprağın aşınmasını önleyen bitki örtüsünün yok edilmesi sonucu, koruyucu örtüden yoksun kalan toprağın su, rüzgar veya yerçekimi etkisiyle aşınması ve taşınması olayıdır. Akarsu havzada meydana gelen erozyonla bağlı olarak taşınan her türde sedimanların, barajlarda birikerek barajların su tutma kapasiteleri ve dolayısı ile ömürlerini azaltabildiği gibi özellikle, başta tarım olmak üzere sanayi ve diğer birçok alanlarda süspanse halinde erozyon materyali kirliliğe neden olmaktadır. Bu çalışma kapsamında, Antalya ili sınırları içerisinde yer alan Korkuteli Çayı Havzası'nda süspanse ve eriyik olarak taşınan erozyon materyalinin oran ve miktarları belirlenmeye çalışılmıştır. Bu amaçla bir yıl süre ile akarsu üzerinde su seviye değişimleri ve debi ölçümleri yapılmış, alınan su numuneleri içerindeki süspanse ve eriyik madde miktarları belirlenmiş, belirlenen bu miktarlar havzada meydana gelen yağış ve akarsu akımı ile ilişkilendirilmiştir. Ölçüm yapılan dönem içerisinde akarsudaki akım değerlerinin 0-19, 05 m3s- 1 arasında değiştiğini, toplam sediman konsantrasyonunun ise 0-149449, 7 mg. l-1 olduğunu ortaya koymuştur. Bu değerler içerisinde süspanse sediman konsantrasyonu 0 ile 144026, 9 mg. l-1 arasında değişirken, eriyik sediman konsantrasyonu ise 0 ila 5084, 4 mg. l-1 arasında olmuştur. Debi miktarlarının genelde artış gösterdiği kış dönemlerinde süspanse sediman miktarları ile akarsu debisi arasında doğru bir ilişki görülürken, taşınan eriyik madde miktarı ile debi arasında benzer bir ilişki tespit edilememiştir. Genellikle akım değerlerinin düşük olduğu dönemlerde akarsuda taşınan eriyik madde miktarlarının süspanse madde miktarlarına göre daha fazla olduğu tespit edilmiştir. Genel olarak Korkuteli Çayı'ndan Korkuteli Barajı'na ölçüm yapılan yaklaşık bir yıllık süre içerisinde ortalama 144. 8 ton/gün süspanse sediman taşınırken, ortalama 15.6 ton/gün eriyik sediman taşındığı tespit edilmiştir.
Demirkapı Dağında buzul jeomorfolojisi araştırmaları

Kuvaterner boyunca yaşanan iklim salınımları küresel ve bölgesel çapta soğuk ortam şartlarının yaşanmasına neden olmuştur. Bu durum yüksek enlemlerde kalın buz örtülerini meydana getirmiştir. Alçak enlemlerde bu durumu enlem etkisi sınırlandırmış; buzullaşma nemli-yüksek sahalarda sirk, vadi ve takke buzulu olarak kendini göstermiştir. Bu çalışmada Doğu Karadeniz Dağları içerisinde yer alan Soğanlı silsilesinin batı uzantısı niteliğindeki Demirkapı Dağı ele alınmıştır. Demirkapı Dağı 3300 metrelere varan zirveleri ile Geç Pleistosen'de buzullaşmaya uğrayan alanlardan biridir. Buzullaşma topografya üzerinde buzul vadileri, piramidal zirveler, cilalı ve çizikli yüzeyler, moren depoları gibi kendine has morfolojik unsurların oluşumuna neden olmuştur. Çalışmada beş vadinin buzul jeomorfolojisi incelenmiştir. Bu vadiler doğudan batıya sırasıyla Küçükyayla, Büyükyayla, Demirkapı, Multat, Karakaya buzul vadileridir. Bunun yanında güncel olarak devam eden periglasiyal süreçler hakkında kanıtlar toplanmış ve yorumlanmıştır. Bu bağlamda çalışma sahası içerisinde iki adet kaya buzulu tespit edilmiştir. Arazide elde edilen bulgular ofis çalışmalarında coğrafi bilgi sistemleri kullanılarak sentezlenmiştir. Araziye yapılan solar analizlerle bakı faktörünün buzullaşma ve buzul jeomorfolojisi üzerindeki etkileri ortaya konmuştur. Son olarak coğrafi bilgi sistemleri ve uzaktan algılama teknolojilerinden yer alanılarak paleobuzulların hacmi hesaplanmıştır.
Salihli: Kentsel coğrafya açısından bir araştırma

Salihli, 1950 sonrasında kentleşmiş ilçe merkezlerimizden birisidir. Bugün (1985 Genel Nüfus Sayımı) 63.759 kişilik bir nüfusa sahiptir. Bir köy olarak kuruluşunu 16. yüzyıla indirdiğimiz Salihli, uzun yıllar köy olmaktan kurtulamamış, ancak 19. yüzyılın ikici yarısında (1867 ya da 1880) kaza merkezi olmuştur. Aynı zamanda nüfusu artarak, yakın çevresinde 'pazar'ı ile tanınarak, bir tarım kasabası haline gelmiştir. 1950'lere kadar bu özelliğini koruyan Salihli'yi, kasaba düzeyine yükselten başlıca etkenler, demiryolunun gelmesi (1875), tarımsal faaliyetlerin çoğalması ve pazarın önem kazanması, kaza merkezi yapılması, çok kullanılan bir yol kenarında olması vb. sayılabilir. 1950'lerden sonra hızlı bir nüfus artışına ve bunun beraberinde hızlı bir kentleşmeye: sahne olan bu ilçemizi kentleştiren etkenleri İse şöyle sıralayabiliriz: tarımın, ticari, tarım şeklinde çok daha gelimesi, bugünkü niteliği/Izmir-Ankara karayolunun açılması, Demirköprü barajının hizmete girmesi, nüfusuna yakın çevreden ve yurt dışından katılanlarla hızlı, bir artış kaydetmesi, kuruluş yeri olarak, yakın çevresindeki birçok köy ve ilçeye merkezlik yapabilecek bir konumda yer alması ve bazı hizmet kuruluşlarının burada bulunması başta gelmektedir. Böylece, kentin doğal altyapısı, nüfuslanmasına bir yandan olanak sağlamış, öte yandan Salihli'ye getirilen hizmetler ile, Salihli'nin yakın çevresine götürdüğü hizmetler sayesinde, ilçe, Ege Bölgesi'nin çok nüfuslu 4 ilçe merkezinden biri, gelişme düzeyi yüksek bir kenti olmuştur. Gelecekte Salihli'nin daha da büyüyeceğini, tarım ve sanayi etkinlikleri yanında şimdiye kadar gelişmemiş bir işlev olan 'kültür ve turizm işlevi' nin değer kazanacağını ileri sürebiliriz. uM YÜKSEKÖĞRETİM KÜ ULU
Gülüç Çayı havzası'nın uygulamalı jeomorfoloji özellikleri

Bu çalışmada, Karadeniz Bölgesi'nin batı bölümünde yer alan 'Gülüç Çayı Havzası'nın uygulamalı jeomorfolojik özelliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada, uygulamalı jeomorfoloji özelliklerine etki eden jeoloji, iklim, zemin örtüsü özellikleri, toprak tekstürü, hidrografya ve insan gibi başlıca faktörler, Coğrafi Bilgi Sistemleri ve Uzaktan Algılama teknikleri kullanılarak araştırılmıştır. Çalışma alanı 'çerçeve' ve 'havza tabam' olmak üzere iki jeomorfolojik üniteye ayrılmıştır. Tüm saha akarsular tarafından iyice parçalanmış ve derin bir şekilde yarılmıştır. Aslında bölgeye arızalı bir görünüş veren başlıca faktör, akarsu ağının her tarafa iyice etki etmiş olmasıdır. Bu akarsu ağını, Gülüç Çayı ile onun kolları teşkil etmektedir. Çalışma alanının başlıca uygulamalı jeomorfoloji konularını, toprak erozyonu, taşkınlar, kütle hareketleri, depremler ve yer seçimi oluşturmaktadır. Bu konuların nedenleri ve etkileri, tarihi süreci de gözden geçirilerek geniş bir perspektif ile araştırılmıştır. Çalışma sonuçlan tablolar, fotoğraflar, grafikler ve haritalar ile ortaya konulmuştur.
Savaş alanları turizmi üzerine coğrafi bir değerlendirme: Antep savunması örneği

Çalışma konusunun temel dayanağını oluşturan Antep Savunması, 3 Şubat 1920 ile 8 Şubat 1921 tarihleri arasındaki dönemde meydana gelen çok sayıdaki savaş ve olayı kapsamaktadır. Cumhuriyetin kuruluşuyla birlikte başlayan süreçte Gaziantep ili savaş alanları turizm potansiyelini taşımakla birlikte, Antep Savunması içerisinde geçen çatışmaların meydana geldiği topografya haricindeki turizm çekicilikleri 1990'lı yıllardan itibaren oluşturulmaya başlanmıştır. Şehitlik, anıtlar, Antep Savunması temalı müzelerin açılış tarihleri, ilde savaş alanları turizminin son on yılda gelişmeye başladığını göstermektedir. Gelişimi yakın döneme rastlasa da, Gaziantep Savaş Müzesi'nin yılda 200 bini bulan ziyaretçi sayılarına ulaşması, savaş alanları turizmine olan talebin önemli bir göstergesidir. Konu turizm çekicilikleri açısından incelendiğinde ise; tarihi mahalleler, hanlar, dini mekanlar, Amerikan müesseseleri, müzeler, şehitlik, şehitlerin anıt ve mezarları, kurtuluş yıldönümü etkinlikleri, şehir içinde ve dışında savaşın cereyan ettiği sahalar ve bu sahalarda yer alan kültürel mirasıyla Gaziantep, büyük turizm potansiyeline sahiptir. İlde hüküm süren iklim şartları, savaş alanları turizminin tamamlayıcı bir kaynağıdır. Turizm İklim İndeksine göre Gaziantep, kış haricindeki mevsimlerde yüksek turizm konfor şartlarına sahiptir. Kış mevsiminde, düşük CID, CIA ve güneşlenme süresi nedeniyle turizm konforu sınır değerdedir. Sonbahar ise, turizm konforunun en yüksek olduğu mevsim konumundadır. Ziyaretçilerin memnuniyet derecesinin en yüksek seviyelere ulaşması beklenen bu dönem, aynı zamanda savaş alanları turizminin geliştirilebileceği en ideal mevsim olarak ön plana çıkmaktadır. Savaş alanları turizm potansiyelinin yüksekliği, sonbahar ve ilkbaharın elverişli iklim şartlarına, gelişmiş hava ve karayolu ulaşım ağına rağmen ilin önemli turizm sorunları da bulunmaktadır. Eylül 2011 ile Eylül 2012 tarihleri arasında, 3.740 turist ve günübirlikçiye, uygulanan anketlerden elde edilen verilere göre gelen ziyaretçilerin % 12 .4'ü Gaziantep'teki seyahatleri süresince en az bir sorunla karşılaştığını belirtmişlerdir. Ulaşım ve park yeri sorunu, bilgilendirme ve yer-yön tanıtaclarının eksikliği, halkın bazı rahatsız edici davranışları, içkili mekan ve eğlence mekanlarının yetersizliği, en sık karşılaşılan sorunlar arasındadır. Doktora tezi olarak hazırlanan bu çalışmayla; ilin savaş alanları turizm potansiyelinin ve genel turizm talebinin belirlenerek turizm alanındaki özgün ve üstün yönlerinin ön plana çıkarılması, turizm sorunlarının ortaya konulması, bu sorunlara yönelik çözüm önerilerinin getirilmesi ve bu yolla ilde turizmin gelişimine ve sürdürülebilirliğine katkı sağlanması amaçlanmıştır. Bu amaçlar doğrultusunda üç bölümden oluşan çalışmanın ilk kısmında resmi kurumlara ait bulgular coğrafyanın bağlantı, dağılış ve nedensellik ilkeleri çerçevesinde ele alınmış, ikinci kısımda ilin savaş alanları turizm potansiyeli belirlenmeye çalışılmış ve üçüncü kısımda ise ilin turizm talebi ile Gaziantep halkının turizme ve turiste bakışı analiz edilmiştir.
Türkiye'nin rüzgar enerji potansiyelinin belirlenmesi

Fosil yakıtların hızla tükeniyor olması, küresel ısınma ve çevre kirliliği nedeniyle rüzgar enerjisinin önemi hızla artmaktadır. Belirli bir alanın rüzgar enerji potansiyelini doğru değerlendirmek önemlidir. Bu Tez çalışması, tüm Türkiye'de rüzgar enerjisi potansiyeline ilişkin bir araştırma sunmaktadır. Mevcut metotların çoğu, rüzgar gücü potansiyelini analiz etmek için istatistiksel çalışmalar yaparlar. Dolaysıyla, bu Tez çalışmasında da rüzgar istatistiksel özelliklerini analiz etmek için Weibull dağılım fonksiyonu uygulandı. Yıllık, mevsimlik ve aylık rüzgar hızı değişimleri incelendi. Sonuç olarak, rüzgar hızı olasılık dağılımı belirlenerek, rüzgar potansiyel enerjisi yoğunluğu haritaları, ArcGIS 10.2 yazılımı yardımı ile oluşturuldu. Ayrıca, uygun rüzgar türbinleri için potansiyel yerler tartışıldı. Türkiye'nin Batı bölgelerinin rüzgar türbini yerleşmeleri için uygun olan uygun rüzgar enerjisi potansiyeline sahip olduğu sonucu elde edilmiştir.
Berit Dağının vejetasyon coğrafyası

Yeryüzündeki bitki örtüsü ve bu örtünün çevre ile olan ilişkisini inceleyen 'vejetasyon coğrafyası' bakımından Türkiye; Dünya'nın en önemli vejetasyon bölgelerinden birini oluşturmaktadır. Konum itibariyle orta kuşağın güney kısmında; Avrupa-Sibirya, Akdeniz ve İran-Turan vejetasyon coğrafyası bölgelerinin geçiş zonunda bulunan Türkiye'de bugüne kadar yapılan araştırmalarda 12000'den fazla bitki taksonunun bulunduğu saptanmıştır. Floristik bölge anlamında Türkiye'de özel bir konumda bulunan Berit Dağı vejetasyon formasyonlarının dağılışına dair herhangi bir çalışmanın yapılmadığı tespit edilmiştir. Kahramanmaraş ili sınırları içerisinde yer alan Berit Dağı; Ahır Dağı'nın kuzeyinde, Göksun-Afşin Ovalarının güneyinde ve Engizek dağı batısında yer alır. Çalışma alanı bitki çalışmaları açısından özel bir konumda yer almaktadır ve vejetasyon formasyonları dağılış alanları tespit edilerek; formasyonların florastik özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Kahramanmaraş'ın en yüksek rakımlı noktası olan Barit Dağı'nın yükseltisi 600 -3027m arasında değişmektedir. Yükselti farkının kısa mesafelerde değişmesi nedeniyle, ortaya çıkan sıcaklık ve yağış koşulları; yörede biyo-klimatik şartlar bakımından zengin bitki çeşitliliğine ve farklı vejetasyon topluluklarının yetişmesine olanak sağlamaktadır. Sonuç olarak; Berit Dağı'nda vejetasyon topluluklarının üç ana formasyon şeklinde dağıldığı gözlenmiştir. Berit Dağı'nın kuzeyinde Elbistan-Afşin ovalarına bakan yamaçlarda; İran-Turan fitocoğrafya bölgesine ait kuru ormanlar karakterize olup, artan kuraklık nedeniyle tür bakımından fakir ve seyrek bir dağılış gösterir. Berit Dağı güneyinde ise, Ceyhan nehri vadisi boyunca çalı türleri ile beraber kızılçam ve meşe toplulukları hakimdir. Güney kısımdaki vejetasyon toplulukları yükselti etkisiyle kuşaklar halinde sıralandığı görülmektedir. 900 -1400m arasında karaçam toplulukları görülürken; 1500 -2100m arasında sedir ormanları dağılış göstermektedir. Berit Dağı'nda 2100 m'den sonra başlayan Alpin kuşak boyunca dikenli yastık oluşturan bitkiler görülmektedir.
Aksu Çayı havsasının jeomorfolojisi

BİRİCİK 2000, Sayfa: 252 Jüri : Prof Dr. Ali SELÇUK BİRİCİK Batı Toroslar da gelişmiş en büyük akaçlama havzası Aksu Çayı ve kollarının oluşturduğu drenaj şebekesidir. Harita üzerinden yapılan hesaplamalar göre 3863 km2'lik bir sahayı içerisine alan havza doğudan Köprü Çayı Havzası, batıdan Çeltikçi, Bucak, Kestel Polye gruplarının doğusundaki yükseltilerle sınırlanmıştır. Araştırma alanının en kuzeyinde Eğirdir Gölü yer almaktadır. Aksu çayı ve tabilerinin teşkil ettiği vadi tabanlarında Akdeniz İklimi özellikleri gözlenir. Doğal bitki örtüsü de buna bağlı olarak genellikle maki elemanlarıdır. Havzanın yüksek kesimlerinde artan yükseltiye bağlı olarak iklim karasallaşma eğilimi göstermektedir. Bunun doğal sonucu olarak bitki örtüsünde de iğne yapraklılar lehine bir değişme gözlenir. Kuzey kesimlerde yer yer subalpin çayırlara geçilmektedir. Aksu Çayı havzasında yer eden jeolojik formasyonlar genellikle allokton birimlerdir. Doğu kesimde Beyşehir, Hoyran ve Antalya nap birlikleri bulunur. Batıda yer eden formasyonlar genellikle Likya naplanna ait oluşuklardır. Bu formasyonlar daha çok Mesozoik yaşlı temelde ofiolitik melanj, üste doğru kaim konglomera ve kalker tabakaları ile temsil edilirler. Tersier'e ait konglomera kumtaşı ve flişler adı geçen formasyonlar tarafından uyumsuz olarak örtülmüşlerdir. Bu durum allokton kökenli nap yerleşimleri ile sağlanmıştır. Neojen çökeller inceleme alanına komşu olan Burdur, Eğirdir, Beyşehir Gölü gibi çöküntü sahalarında gözlenir. Bu çökeller büyük ihtimalle Aksu Çayı Havzasmda gelişen erozyonal faaliyetlere bağlı olarak süpürülmüşlerdir. VI Aksu Çayı Havzasında jeomorfolojik gelişim iki önemli morfo-dinamik süreçle sağlanmıştır. Bunlar Flüviyatik etkenler ve karstlaşmadır. Neo-tektonik gelişmeler de bu süreçlere önemli katkı sağladığı izlenmektedir. İnceleme alanı bütün Anadolu'da olduğu gibi en azından üst-Pliosen de bir peneplenleşmeye uğramış olmalıdır. Peneplenin üst-Pliosen sonrası deformasyonu tektonik hareketlerle sağlanmıştır. Bu hareketler günümüze kadar aralıklarla devam etmişlerdir. Özellikle üst-Pliosen akarsu şebekesinin bir taraftan tektonik diğer bir taraftan karstik süreçlerle tahrip olduğu asılı vadilerin varlığından anlaşılmaktadır. Yer yer yükselen kütlelere sürempoze veya antesedant biçimde gömülen akarsular yörede 'Kapız' denilen bir takım dar ve derin boğazlar oluşturmuşlardır. Aksu çayı vadisi vadi tabanından itibaren doğu ve batı kesimlerinde kademeler halinde yükselmektedir. Gerek üst pliosen sonrası gerek Kuaterner içinde gelişen karstlaşma ile inceleme alanı yoğun karstlaşmanm izlendiği bir görünüm almıştır. Gelişen polyeler Kuaterner' in yağışlı devrelerinde göl oluşumları meydana getirmişlerdir. Aksu Çayı akaçlama havzası aşağı çığırında daralmaya uğrar geliştirdiği dolgu düzlükleri üzerinde menderi hareketler yaparak Antalya doğusunda Akdeniz'e ulaşır.
İzmir'de şehirleşmenin sıcaklık ve yağış üzerine etkisi

İzmir'de şehirleşmenin sıcaklık ve yağış üzerine etkisi konulu bu tez çalışmamızda zmir'de şehirleşmenin iklim elemanlarından sıcaklık ve yağış üzerine olası etkileri araştırılmıştır. Şehirleşmeyle farklılaşan şehir yüzeyleri insan etkinliklerinin bir sonucu olarak şehir ısı adası oluşmaktadır. zmir'de şehir adası etkisinin söz konusu olup olmadığını anlayabilmek için zmir'de benzer coğrafi özelliklere sahip olan yakın bir kırsal yerleşme olan Kuşadası seçilmiş ve verileri kullanılmıştır. zmir ve Kuşadası'na ait günlük saat 7 .00, 14 .00, 21.00 minimum ve maksimum sıcaklıklar ve günlük ortalama yağış verileri Devlet Meteorolojisi Genel Müdürlüğünden alınmıştır. zmir ve Kuşadası sıcaklık ve yağış verileri 1970- 2004 yılları arası uygulanmıştır, grafikleri çizilmiştir. zmir ve Kuşadası 7.00,14. 00 ve 21 .00, ortalama minimum sıcaklık farklarında azalma mevcuttur. Maksimum sıcaklık farklarında ise artma görülmektedir. zmir ile Kuşadasıarasındaki farkın azalması Kuşadası'nın da şehirleşmeye başladığını gösterir. Yağış verileri değerlendirilirken, yağışlı gün sınıflarına ayrılmıştır. Yağışları sınıflandırarak yaptığımız değerlendirmede şiddetli yağışlı gün sayılarında belirli bir artış mevcuttur. Diğer yağış gruplarında da Kuşadası'naoranla genel bir artış bulunmaktadır. Bu da zmir'de yağışa şehirleşmeetkisinin arttığını göstermektedir.