turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ergenlerde kimlik statülerinin başarı amaç yönelimlerini yordamadaki rolü

Bu çalışmanın amacı ergenlerde kimlik statülerinin başarı amaç yönelimlerini yordamadaki rolünü incelemektir. Araştırma örneklemi, 2010- 2011 eğitim-öğretim yılında Denizli il merkezindeki resmi liselere devam eden 467 öğrenciden (281 kız, 186 erkek) oluşmaktadır. Araştırma kapsamında ergenlerin kimlik statülerini ölçmek için Genişletilmiş Objektif Ego Kimlik Statüsü Ölçeği, başarı amaç yönelimlerini ölçmek için Başarı Amaç Yönelimleri Ölçeği kullanılmıştır. Verilerinin analizinde verilerin türüne göre, korelasyon, t testi, tek yönlü varyans analizi yapılmış; F değerlerinin anlamlı olması durumunda farkın hangi gruplardan kaynaklandığını bulmak için Scheffe testi uygulanmıştır. Bunun yanı sıra, kimlik statülerinin, başarı amaç yönelimi üzerindeki yordama gücünü öğrenmek için regresyon analizi kullanılmıştır. Analizler SPSS 16.0 paket programı aracılığıyla. 05 anlamlılık düzeyinde test edilmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, ergenlerin kimlik statüleri ve başarı amaç yönelimlerinin, cinsiyete, sınıf düzeyine ve okul türüne göre anlamlı şekilde farklılaştığı görülmektedir. Sonuçlar ayrıca, ergenlerin kimlik statülerinin başarı amaç yönelimlerini anlamlı olarak yordadığını göstermektedir.
Conscientious objection in Turkey: A study of social representations

Çalışmanın temel amacı Türkiye'de vicdani ret olgusuna ve vicdani retçilere yönelik baskın temsillerin ortaya çıkarılmasıdır. Bu amaca yönelik olarak bir medya çalışması ve bir mülakat çalışması gerçekleştirilmiştir. Medya çalışması kapsamında farklı politik duruşları temsil eden beş ulusal gazete üç aylık bir süre zarfında nitel analiz yöntemi ile incelenmiştir. Araştırma sonuçları gazetelerde vicdani ret ve vicdani retçiler ile ilgili baskın temsillerin var olduğunu ve bu temsillerin askerlik hizmeti, savaş, vatan ve din olgularının temsilleri ile ilişki içerisinde olduğunu göstermiştir. Bunların yanı sıra, gazetelerin konuyu ele alış biçimlerinde ve derecelerinde incelenen gazetelerin politik duruşlarıyla bağlantılı bir farklılık gözlemlenmiştir. İkinci çalışma kapsamında 51 yetişkin ile yarı-yapılandırılmış mülakatlar gerçekleştirilmiş ve mülakatların içeriği nitel analiz yöntemiyle incelenmiştir. Bu çalışmada vicdani reddin medya temsilleri ile konu hakkında görüşmeler aracılığı ile elde edilen sosyal temsiller arasında bir paralellik olduğu görülmüştür. Dahası, vicdani reddin gerek mülakatlar gerekse de medya materyallerinin nitel analizi yoluyla elde edilen sosyal temsillerinin militarizm, milliyetçilik, vatanseverlik ve erkeklik ideolojileri ile bağlantılı olduğu görülmüştür.
İki dilli katılımcılarda dil ve bozucu etki kontrolünün birleştirilmiş stroop ve dil değiştirme görevi yoluyla incelenmesi

Şimdiye kadar yapılan çalışmalar, tek dilli kişilere kıyasla iki dilli kişilerin yönetici işlev görevlerinde daha başarılı bir performans sergilediğini göstermiştir. Farklı çalışmalar, iki dilli kişilerde sadece bir dilin kullanılması gereken durumlarda bile, her iki dilin sürekli olarak eş zamanlı etkinleştiğini göstermiştir. Bu durum, tek dillilerden farklı olarak iki dilli kişilerde otomatik olarak ortaya çıkan hedef olmayan dilin kontrol edilmesi için bir takım kontrol süreçlerinin kullanılması gerektiğine işaret etmektedir. Hedef olmayan dilin kontrolünün, esasında genel yönetici kontrol işlevleri aracılığıyla gerçekleştiği, dil kontrolüne ilişkin tecrübe ve pratiğin de iki dilli kişilerde genel yönetici kontrol işlevlerinin daha başarılı kullanımına yol açtığı ileri sürülmüştür. Bu çalışmada, dil kontrolü ve yönetici kontrolün alanyazında ileri sürüldüğü gibi aynı kontrol mekanizmalarıyla gerçekleşip gerçekleşmediğini incelemek amacıyla, hem dil kontrolü hem bozucu etki kontrolüne ilişkin eş zamanlı ölçüm alınan, özgün bir Birleştirilmiş Stroop ve Dil Değiştirme görevi oluşturulmuş ve bu görev farklı dil değiştirme bağlamlarında uygulanmıştır. Görevde iki dilden uyumlu ve uyumsuz uyarıcılar sunulmuş, katılımcılardan uyarıcılar hangi dilde sunulduysa mürekkep rengini o dilde adlandırmaları ve mürekkep rengini tercih ettikleri dilde adlandırmaları istenmiştir. Tasarlanan Birleştirilmiş Stroop ve Dil Değiştirme görevinin ilk olarak geçerliği incelenmiş ve sonuçlar görevin geçerli bir ölçüm aracı olarak kullanılabileceğini göstermiştir. Ardından, görevden elde edilen dil geçişi maliyeti ve Stroop etkisi puanları incelenmiş ve sonuçlar dil kontrolü talebi düşük olan dil değiştirme bağlamına kıyasla yüksek olan bağlamda, dil geçişi maliyetinin yanı sıra Stroop etkisi performansının da daha başarısız olduğunu göstermiştir. Dahası, dil geçişi maliyeti performansının, uyumlu uyarıcılara kıyasla uyumsuz uyarıcılarda daha başarısız ve benzer şekilde Stroop etkisi performansının da dil tekrarlarına kıyasla dil geçişlerinde daha başarısız olduğu görülmüştür. Bozucu etki ve dil kontrolünün aynı kontrol mekanizmalarıyla gerçekleştiği, her iki işlevi gerektiren bir görevde aynı bilişsel kaynak paylaşıldığı için her iki işleve ilişkin performansın düştüğü sonucuna varılmıştır. Sonuçlar, Ketleyici Kontrol Modeli (Green, 1998), Uyuma Dayalı Kontrol Hipotezi (Green ve Abutalebi, 2013) ve Çelişki İzleme Kuramı (Botvinick ve ark., 1999) çerçevesinde açıklanmıştır.
7 - 19 yaş aile eğitim programının aile tutumlarına etkisi

Bu araştırmada, 7-19 Yaş Aile Eğitiminin Aile tutumlarına nasıl biri etkisi olduğuyla ilgili bir çalışmadır. Bu çalışma da İzmir Aliağa ilçesinde bulunan Namık Kemal İlkokulunda 2015- 2016 eğitim öğretim yılı içerisinde yapılmıştır. Araştırmada deney ve kontrol grubuna uygulanan ön-test-son-test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma kapsamında deney grubunda yer alan gönüllü öğrenci velilerine 8 hafta, haftada 3 saat süresince 7-19 Yaş Aile Eğitim Programı uygulanmıştır. Kontrol grubuna ise eğitim verilmemiştir. Bu araştırmanın amacı, 7-19 yaş aile eğitim programı gelişim dönemleri, iletişim kurmak, birlikte büyümek, aile tutumları, riski yönetmek, olumlu davranış kazandırma, uzlaşabilmek ve geleceği planlamak oturumlarının yer aldığı sekiş oturumdan oluşan bir programdır. Araştırma da programın hem aile tutumlarına etkisi hem de programın etkililiği ölçülmeye çalışılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Bulut (1990) tarafından Türkçe uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmış olan 'Aile Değerlendirme Ölçeği', Le Comple, Özer ve Küçük (1978), Türkçe uyarlaması ve geçerlilik ve güvenirlik çalışmaları yapılmış olan 'Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutumu Ölçeği', araştırmacı tarafından hazırlanıp, 10 uzman görüşü alınarak yeniden düzenlenen 'Soru Listesi' ve bazı değişkenler hakkında bilgi toplanması amacıyla yine araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Deneme ve kontrol grubunun ön test ve son testleri arasında anlamlı fark olup olmadığı Wilcoxon işaretli Sıralar Testi ile deneme ve kontrol grubu puanları arasındaki farkın anlamlılığı için Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda 7-19 Yaş Aile Eğitim Programının deney grubunda yer alan deneklerin eğitim sonunda Aşırı koruyucu annelikte, ev kadınlığı rolünü reddetme, geçimsizlik, artık boyut ya da sıkı disiplin, problem çözme, iletişim, roller, gereken ilgiyi gösterme, davranış kontrolü, genel işlevler anlamlı bir fark olduğu ortaya çıkmaktadır. Deney grubu ön test son test puanlar karşılaştırmasında demokratik tutum ve eşitlik tanıma, duygusal tepki alt ölçeklerinde anlamlı bir fark olmadığı belirlenmiştir. Kontrol grubunda yer alan deneklerin Aşırı koruyucu annelikte, ev kadınlığı rolünü reddetme, geçimsizlik, demokratik tutum ve eşitlik tanıma, artık boyut ya da sıkı disiplin, problem çözme, roller, gereken ilgiyi gösterme, davranış kontrolü, anlamlı ön test son test puan karşılaştırmasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Ancak iletişim ve genel işlevler alt ölçeklerinde anlamlı bir fark bulunmuştur.
Lepra hastalarının sosyal, psikolojik ve ekonomik sorunlarının sosyal hizmet açısından değerlendirilmesi

tarihinde, mülakat formu ve Coopersmith Benlik Saygısı Envanteri uygulanarak gerçekleştirilmiştir. Lepra hastalarının 26'sı evlidir. Geri kalan hastaların ise büyük bir bölümünü hiç evlenmemiş hastalar oluşturmaktadır. Hastaların, yaş ortalaması 50.6 dır. Tamamına yakını köy doğumlu ve çoğunluğu okuma-yazma bilmeyen hastalardır. Araştırma bulguları, hastaların büyük bir bölümünün yoksul ve sosyal güvenceden yoksun olduklarım ortaya koymuştur. Tedavi süreci içerisinde hastaların büyük bir bölümünün birinci derece yakınlarını kendilerine yakın hissettikleri saptanmıştır. 76 hastanın 26'sı aile- akrabaları, komşuları ve arkadaşlarının biri veya birkaçı tarafındanIll reddedilerek stigma almışlardır. Stigma alan bu hastaların sosyal çevreleri ile ilişkilerinin genellikle kötü olduğu ve benlik saygılarının düşük olduğu belirlenmiştir. Hastaların sosyal çevresi ile ilişkilerinin iyi ya da kötü olması açısından benlik saygılarına bakılmış ve ilişkileri kötü olan grubun benlik saygılarının da daha düşük olduğu tespit edilmiştir. Sonuçlar, lepra hastalarının psiko-sosyal ve ekonomik yönlerden desteğe ihtiyaçları olduğunu ortaya koymuştur. Böylece lepra tedavi kurumlarında hastaların sorunlarının çözümüne yönelik çalışmalar yapabilecek sosyal hizmet uzmanlarının istihdam edilmesinin gerekliliği ve önemi bu çalışmada vurgulanmıştır.
Testis kanserli hastalar ve eşlerinde tutum, duygu ve davranış açısından etkileşim olgularına bakış

Bu çalışma İ. Ü. Tıp Fakültesi Onkoloji Enstitüsü Polikiliğinde son bir yıldır tedavi gören, testis kanseri tanısı almış kişiler ve eşleriyle yürütülmüştür. Bu çalışmada üzerinde durulan konu, testis kanserli hastanm eş olarak kendini, eşinin karşısındaki algılayış biçimi ve yine aynı şekilde hastanm eşinin kendisini ve kocasını algılayış şeklini dört kategoride incelenmesidir. Bu çalışma, şimdiye değin yapılan bilimsel çalışmalardan farklı olarak, nicelik değil nitelik ağırlıklı yürütülmüştür. Çalışmada elde edilen sonuçları temelde genel olarak değil, kişilere göre tek tek elde edilen veriler açısmdan önem taşımaktadır. Bu çalışmanın anlatılan şekilde yürütülmesi bilimsel açıdan olgusallık prensiplerine dayandırılmıştır. Aile psikiyatrisini ilgilendiren bir çalışma olduğu için bireysel psikiyatrinin kullandığı, ölçek ve değerlendirmeler bu çalışmada kullanılmamıştır. Araştırma verilerini elde etmek için aile ilişkileri belirleyicisi kullanılmıştır. F. R. I., Türkiye'de ilk kez kullanılmıştır. Aile psikiyatrisi açısmdan aileyi tek bir bireymiş gibi ele alan bakışla, yukarıda sözü geçen etkileşim şekillerine olgular düzeyinde bu yöntemle yaklaşılmaya çalışılmıştır. Araştırmacının tarafsızlığı x2 istatistik analiziyle sınanmış ve p:0. 05 anlamlılık düzeyinde bulunmuştur. 56
Üyelerin kişilik özelliklerine göre takımdan duyulan memnuniyetin ve takım performansının incelenmesi

Bu araştırmanın amacı takım üyelerinin kişilik özelliklerinin takımın performansına etkisini ve takım üyelerinin takımdan ve takımın performansından duydukları memnuniyet düzeyleri ile ilişkisini ortaya koymaktır. Bu amaçla 164 gönüllü üniversite öğrencisine Eysenck Kişilik Envanteri'nin dışadönüklük ve nevrotiklik alt soru formları doldurtulmuştur. Soru formunu dolduran öğrenciler arasından önceden belirlenmiş kriterlere uygun 60 kişi seçilerek ikişer kişilik 30 takım kurulmuştur. Bu takımların 10'u her iki üyesi de dışadönüklüğü yüksek, 10'u her iki üyesi de dışadönüklüğü düşük, kalan 10'u ise biri dışadönüklüğü yüksek diğeri dışadönüklüğü düşük bireylerden oluşmuştur. Her bir takıma verilen iki farklı görev sonucunda performansları belirlenmiştir. Ayrıca tamamladıkları her görevin ardından katılımcılara Takımdan Duyulan Memnuniyet ve Performanstan Duyulan Memnuniyet Soru Formları verilerek takımdan memnuniyet düzeyleri ile takım performansından memnuniyet düzeyleri belirlenmiştir. Araştırmanın bulguları, içedönük/dışadönük ve nevrotik kişilik özellikleri bakımından, takım kompozisyonunun homojenliğinin/heterojenliğinin takım performansını veya takım performansından ve takımdan duyulan memnuniyeti. 05 anlamlılık düzeyinde etkilemediğini göstermiştir. Üyelerinin biri nevrotik diğeri nevrotik olmayan takımlarda performans her ikisi de yüksek veya düşük nevrotikliğe sahip takımlardan daha düşük bulunmuştur. Sadece ilk görev için üyelerin nevrotiklik düzeyi takım performansından duydukları memnuniyeti olumsuz yönde yordamaktadır.
Spinoserebellar ataksili hastalarda örtük bellek süreçleri ile yapısal ve fonskiyonel konnektivite korelasyonları

Spinoserebellar ataksi, serebellum ve bağlantılarını etkileyen ilerleyici, nörodejeneratif bir hastalıktır. Geleneksel olarak motor işlevlerle ilişkilendirilen serebellumun motor olmayan örtük öğrenmedeki rolü iyi bilinmemektedir. Bu çalışmada, serebellumun örtük asosiyatif ve bağlamsal öğrenme süreçlerine katkısını araştırmak amaçlanmıştır. 20 SCA hastası ile yaş, cinsiyet ve eğitim düzeyi açısından eşleştirilmiş 20 sağlıklı kontrol katılımcı da dikkat, yürütücü işlevler, sosyal kognisyon, dil becerileri, görsel mekansal işlevler, sözel ve görsel belleği değerlendiren geniş kapsamlı nöropsikolojik testler ile fonksiyonel ve yapısall manyetik rezonans görüntüleme ölçümleri gerçekleştirildi. Örtük belleği incelemek üzere eş zamanlı ayrıştırma ve transfer görevi ile örtük bağlamsal öğrenme testleri kullanıldı. Hasta grubunda ılımlı yürütücü işlev bozukluğu, vizuospasyal çalışma belleği ve episodik bellek bozukluğu saptandı. Örtük bellekle ilintili olarak, korunan yetenek öğrenmeye karşı örtük bağlamsal öğrenmede ve asosiyatif öğrenmede bozulma tespit edildi. Anteriyor ve posteriyor serebellumda, sırasıyla asosiyatif öğrenme ve sözel öğrenme ile korelasyon gösteren fonksiyonel konnektivite artışı saptandı. Bilateral serebellar pedünküller, kortikospinal traktus, sol süperiyor longitudinal fasikül ve inferiyor longitudinal fasikül/inferiyor frontooksipital fasikülde yapısall konnektivite değişiklikleri bulundu. Sonuç olarak, SCA'da saptanan fonksiyonel ve yapısall konnektivite değişiklikleri serebro-serebellar diskonneksiyon görüşünü desteklemektedir. Anteriyor ve posteriyor serebellumda bulunan fonksiyonel hiperkonnektivite, serebellumun giriş ve çıkış yollarındaki ak madde değişikliklerine karşı gelişmiş kompansatuar bir artış olabilir. Sırasıyla örtük ve episodik bellek performansı ile korele olan bu fonksiyonel konnektivite değişiklikleri serebellum ve öğrenme için çifte disasosiyasyon göstermektedir. Öte yandan, sol inferiyor longitudinal fasikül/inferiyor frontooksipital fasikülde saptanan yapısall konnektivite değişikliklerinin SCA'da zarar gören örtük bağlamsal öğrenmede rolü olabilir.
Kokpit personelinde stresle başa çıkma tarzları ve tükenmişlik arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı kokpit personelinde stresle başa çıkma tarzları ile tükenmişlik arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmada; kokpit personelinde stresle başa çıkma tarzları ile toplam tü-kenmişlik düzeyleri ve alt ölçek düzeylerinin anlamlı bir ilişkisi olup olmadığı incelenmiştir. Stresle başa çıkma tarzları ve tükenmişlik düzeyinin yaş, cinsiyet, uçak tipine göre uçuş mesafesi, medeni durum, çocuk sayısı, uçuştaki hiyerarşik konumu, daha önce TSK geçmişşi olup olmaması değiş-kenlerine göre anlamlı farklılık gösterip göstermediği detaylandırılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, Türkiye'deki sivil havayolu işletmelerinde çalışan 120 kaptan pilot, 256 yardımcı pilot olmak üzere toplam 376 kişiden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu, Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği ve Maslach Tükenmişlik Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada veri analiz tekniği olarak ANOVA, Pearson Korelasyon katsayısı, t testi kullanılmıştır. Veriler SPSS 23 programı ile analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; Türkiye'deki Sivil havacılık işletmeleri pilotlarında yapılan çalışmaya göre stresle başa çıkma tarzları ile tükenmişlik arasında anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Stresle başa çıkma tarzları alt ölçeklerinden olan iyimser yaklaşım, sosyal desteğe başvurma ve kendine güvenli yaklaşım tarzlarını yüksek düzeyde uygulayan kokpit personelinin tükenmişlik düzeylerinin düşük olduğu görülmüştür. Kokpit personelinde stresle başa çıkma tarzları alt ölçeklerinden olan boyun eğici yaklaşım arttıkça toplam tükenmişlik düzeyinin de arttığı görülmüş, çaresiz yaklaşım ile toplam tükenmişlik düzeyi arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Kokpit personelinin tükenmişlik ve stres düzeylerinin düzenli olarak ele alınması şüphesiz ki psikolojik danışma süreci ile mümkün olacaktır. Ülkemiz sivil havayolları işletmelerinde, uçuş emniyetinin en önemli alanı olan 'insan faktörleri' çerçevesi içerisindeki psikolojik konuları derinlemesine irdeleyen bir bilgilendirme programı hiçbir kuruluş tarafından yapılmamaktadır. Havacılık şirketlerindeki psikolog, doktor ve yöneticilerin konu üzerinde yeterli bilgiye sahip oldukları varsayılmakta ve sistematik bir eğitimden geçmedikleri bilinmektedir. Bu kapsamda ülkemizde havacılık psikolojisi konusunda eğitim ve sertifikasyon sağlayacak köklü bir kurum bulunmaması önemli bir zaafiyet olarak değerlendirilmektedir.
Grupla psikolojik danışmanın yetiştirme yurdu öğrencilerinin kendini gerçekleştirme ve kaygı düzeylerine etkisi

Bu araştırma, Grupla Psikolojik Danışmanın Yenimahalle 50. Yıl Yetiştirme Yurdu öğrencilerinin Kendini Gerçekleştirme ve Kaygı düzeylerine olan etkisini incelemek amacıyla planlanmıştır. Bu amaçla, konuyla ilgili problem ve alt problemler belirlenmiş bunlara uygun denenceler oluşturulmuş, araştırmanın temel kavramlarına ilişkin tanımlar ve kuramsal temellendirmeler geliştirilmiştir. Uygulama için deney ve kontrol gruplu öntest son test deney modeli kullanılmıştır. Her iki grubu oluşturan deneklerin 15-18 yaş grubunda, aynı sosyo-ekonomik kökenli, anne babası ölü, ya da bilinmeyen ya da terk edilmiş olma özellikleri aranmıştır. Bu özellikleri taşıyan gönüllü bireyler içinden deney ve kontrol grupları ' oluşturulmuştur. Uygulama sürecinde, hem deney hem kontrol grubuna grupla psikolojik danışma öncesi Türkiye koşullarına Kuzgun (1972; 73) tarafından uı lyarlanan Everett Shostorom'un Kişisel Yönelim Envanteri ile, Türkiye Koşullarına Le Compte ve Öner (1976) tarafından uyarlanan, Spielberger'in Kaygı Envanteri uygulanmıştır. Deney grubuna 15 hafta süreyle yaklaşık 1,5 saatlik grupla psikolojik danışma yapılmıştır. Danışma sonunda aynı Envanterler Deney ve Kontrol gruplarına yeniden uygulanmış, gruplar ölçeklerden elde edilen puan ortalamasına göre birbirleriyle karşılaştırılmış, aradaki farklar t testiyle kontrol edilmiştir. Elde edilen bulgular sunulmuş, sonuçlar yorumlanmış, tartışılmış ve bazı öneriler geliştirilmiştir. Sonuç olarak, Deney ve Kontrol grupları karşılaştırıldığında uygulanan psikolojik danışma sonunda Deney grubu lehinde manidar farklar bulunmuştur. Özellikle Kişisel Yönelim Envanterinin ana ölçeklerinde, deney grubu yönünde ve Kaygı Envanterinin toplam ölçek puanlarının ortalamalarında gene deney grubu lehinde manidar fark elde edilirken, Sürekli Kaygı ölçeğinde manidar fark elde edilmemiş, buna karşılık Durumluk Kaygı düzeyinde deney grubu lehinde manidar bir fark bulunmuştur. Deney grubu deneklerinde grupla psikolojik danışma uygulandıktan sonra, son test yönünde, önemli farklar ortaya çıkmıştır. ölçeğinde son test yönünde manidar fark bulunmuş, ve ölçeklerinde ters yönlü sonuç çıkmış, öntest lehinde yüksek ve manidar fark elde edilmiştir. Kişisel Yönelim Envanterinin öteki ölçeklerinde son test yönünde manidar fark çıkmamıştır. Kaygı Envanterinin toplam ölçek puanları ortalamalarında ve Sürekli Kaygı ölçeğinde son test lehinde manidar farklar bulunmuştur. Bu sonuçlar ışığında araştırmacı söz konusu kurumlarda Psikolojik Danışma etkinliklerinin önemini ısrarla savunmak gereğini duymuştur. - VI
Ergenlik problemleri ve baş etme yöntemleri ile internet bağımlılığı arasındaki ilişki

İnternet, insanların yaşamlarını kolaylaştırmasına rağmen, 'internet bağımlılığı' gibi bazı olumsuz etkileri de vardır. Günümüzde, ergenlerin internet bağımlılığı riski ebeveynlerine kıyasla daha fazladır çünkü onlar internetin tehlikelerine karşı daha savunmasızdırlar. Bu tez çalışması ergenlik problemleri ve başa çıkma yöntemlerinin internet bağımlılığıyla ilişkisini incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Ayrıca demografik veriler ve internet kullanım profilleri de incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini 518 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Çalışmanın sonuçlarına göre; öğrencilerin %20,1'i muhtemel bağımlı, %3,3'ü bağımlıdır. Cinsiyet, yaş ve sınıf düzeyi değişkenleri ile internet bağımlılık durumları arasında anlamlı ilişki bulunmazken, internet kullanım sıklığı arttıkça internet bağımlılık riskinin de arttığı görülmüştür. Başat internet kullanım amaçları 'internet korsanlığı' olan öğrencilerin en yüksek risk grubu olduğu, oyun oynama amacının onu izlediği görülmüştür. Ergenlik problemleri ve başa çıkma yöntemleri ile internet bağımlılık düzeyleri arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Sorunları aile ile çözme davranışı, olumsuz duyguları dışa vurma davranışı, internet kullanım amacı ve internet kullanım sıklığının birlikte internet bağımlılığının yordayıcıları olduğu bulunmuştur.
Annelerin bağlanma stilleri ve çocukların algıladıkları kabul ve reddin çocuk ruh sağlığı ile ilişkileri

Bu çalışmada, annelerin bağlanma stilleri ve çocukların algıladıkları kabul ve reddin çocuk ruh sağlığı ile ilişkileri incelenmiştir. Araştırmamızın örneklemi, Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi Kliniğine başvuran çocuklar (n=96) ve anneleri (n=90) ile okullardan seçilen çocuklar (n=108) ve annelerinden (n=108) oluşturulmuştur. 'Sorunlu Grup' olarak adlandırılan psikiyatri kliniğine başvuran çocuklar ve 'Kontrol Grubu' olarak adlandırılan okullardan seçilen çocuklara, Rohner (1990) tarafından geliştirilen Ebeveyn Kabul-Red/Kontrol Ölçeği Çocuk Formu ve Kişilik Değerlendirme Ölçeği Çocuk Formu; annelere de, İlişki Ölçekleri Anketi, Ebeveyn Kabul-Red/Kontrol Ölçeği Yetişkin Formu, Kişilik Değerlendirme Ölçeği Yetişkin Formu ve Bilgi Formu verilmiştir. Annelerin bağlanma stillerini ölçmek için kullanılan 'İlişki Ölçekleri Anketi'nin çalışmamıza katılan annelerin bağlanma stillerini geçerli bir şekilde değerlendiremediği belirlenmiştir. Bu nedenle annelerinin bağlanma stilleri saptanamamıştır. Sorunlu grup ve Kontrol grubu çocukları, hem ebeveyn kabul-red açısından hem de psikolojik uyum açısından farklılaşmışlardır. Sorunlu grup çocukların daha fazla anne reddi algıladığı ve psikolojik uyumlarının da daha kötü olduğu belirlenmiştir. Artan anne red algısı ile birlikte çocukların uyumsuzluk puanlarının da arttığı saptanmıştır. Sorunlu grup annelerinin de Kontrol grubu annelerine göre, kendi annelerinden daha fazla reddedilme algıladıkları ve öz saygılarının daha düşük olduğu belirlenmiştir. Böylece, Ebeveyn Kabul/Red Kuramına paralel sonuçlar elde edilmiştir. Hem çocuk grupları arasında hem de anne grupları arasında, algılanan ebeveyn kontrolü ve bağımlılık açısından fark bulunmaması kültürel özellikler çerçevesinde açıklanmıştır. Sorunlu ve Kontrol gruplarının, uygulanan ceza yöntemleri, çocukların arkadaş ilişkileri, çocukların okul başarısı, annelerin çocuğun bebekliği sırasında yaşadığı fiziksel ya da ruhsal rahatsızlıklar ve yaşam olayları açısından da farklılaştığı bulunmuştur. 135