turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
New administrative understanding and its effects on Turkey

Yönetim, insanlara ilişkin ve insanlarla var olan bir olgudur. Değişen sosyal ve ekonomik şartlarla beraber, yönetim de değişik evrelerden geçmişştir. Yönetim, en kompleks ve çok yönlü yanlarıyla 'devlet yönetiminde' ortaya çıkar; buna genel olarak kamu yönetimi diyoruz. Devletin yönetimi, o toplumda yaşayan herkesi ilgilendirmekte ve etkilemektedir Kamu yönetimi ve bunun modern uygulamalarının ayrılmaz bir parçası olan bürokrasi, devlet denilen aygıtın en önemli yapı taşıdır. 20. Yüzyıl en hızlı sosyolojik, kültürel, siyasal, ekonomik ve teknolojik-bilimsel gelişmelerin yaşandığı bir dönem olmuştur. Özellikle 2. Dünya Savaşından sonra her alanda ve kayda değer bir şekilde 'yönetim' anlayış ve uygulamalarında değişim ve dönüşümler yaşanmıştır., Türkiye birçok bakımdan potansiyeli büyük olan bir ülkedir. Ne var ki, ekonomik, sosyal ve siyasal şartlan ve gelişmişlik seviyesi, potansiyelinin gerektirdiği durumu yansıtmamaktadır. Mutlaka birçok doğrudan ve dolaylı nedenler gösterilebilir; ancak en önemli sebep, yönetim anlayışından kaynaklanan yönetim sorunudur. Bundan dolayıdır ki, 1950'lerden beri sürekli yönetimin ıslahından ve yönetim reformlarından bahsedilmektedir. Yapılmasında zorunluluk olan şey, ülkenin sosyal ve kültürel şartlarını da hesaba katarak, dünyanın gidişine ters düşmeyen ve global standartları sağlayan, yeni bir yönetim anlayışının oluşturulmasıdır. Evrensel insan haklarının asgari şart kabul edildiği, demokrasinin kurumlaştığı, bütün bireylerinin mutluluğunun hedeflendiği yeni bir yönetim anlayışı, en temel ihtiyaçtır. Yeni yönetim anlayışında, Toplam Kalite Yönetimi ve diğer işletme prensipleri, sosyal devlet ilkesi zedelenmeden kullanılmalıdır. Devletin hayata müdahalesi asgariye indirilmeli, devlet güçlü, ama tarafsız bir hakem olmalı, adaleti sağlamalıdır. Bütün toplum kesimlerini aynı potada kaynaştırmalı, ama farklılıkları da korumalıdır. Türkiye, yeni bir dönemin eşiğinde bulunmaktadır. Ertelenemeyecek bir zihniyet değişimine acil ihtiyaç vardır. Ülkenin potansiyellerini harekete geçirebilecek, ortaya çıkacak her türlü zenginliğin, toplumun bütün kesimlerince adil olarak paylaşılmasına zemin hazırlayacak yeni bir yönetim anlayışı benimsenmelidir.
Avrupa güvenlik ve savunma politikası ve Türkiye

Bu çalışmanın konusu Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikası ve Türkiye'dir. Çalışmada Türkiye'nin onayı olmadan AGSP'nin hayata geçirilmesinin ve Avrupa Ordusu'nun işlevsel hale gelmesinin mümkün olamayacağı temel sav olarak incelenmektedir. AGSP temel olarak Avrupa'nın kendi güvenlik sorumluluğunu kendisinin yüklenerek, savunma alanında inisiyatif alması olarak tanımlanmıştır. Avrupa Devletleri'nin kendi savunmalarım kolektif güvenlik mekanizmaları kurarak sağlamak yönündeki çabalan E. Dünya Savaşı sürerken başlamıştır. Ancak, savunma alanında entegrasyondan önce Avrupa, siyasi ve ekonomik ' işbirliği konusunda ilerleme kaydetmiştir. Avrupa entegrasyonunun tamamlanabilmesi için savunma alanında bütünleşmenin bir şart olarak ele alınmasından sonra bu alandaki çabalar artmış ve gerçekleştirilen her Avrupa Birliği Zirvesi'nde Ortak Savunma Politikası oluşturulma yönünde adım adım ilerleme sağlanmıştır. Ortak bir savunma politikası oluşturmanın, diğer Avrupa Birliği politikalarından daha zor bir oluşum süreci geçirdiği görülmektedir. Mevcut tıkanıklık NATO'nun Avrupa Güvenlik ve Savunma Kimliği'nin geliştirilmesine yeşil ışık yakması ile çözümlenmiştir. Bu şekilde hem Avrupa içindeki Atlantikçi devletler hem de Avrupa'nın daha bağımsız hareket etmesi gerektiğini düşünen devletler aynı noktada buluşmuştur. ABD'nin bu oluşumu desteklemesinin temel sebebi ise Soğuk Savaşm bitmesinin ardından tehlike oluşturabilecek bir düşmanın kalmaması sebebiyle Avrupa için harcadığı savunma giderlerinden kurtulma düşüncesidir. Bu durum savunma politikasının Avrupa içinde geliştirilmesine doğru yol açmış ve Maastricht Zirvesi'ni takip eden bütün Avrupa Birliği Zirveleri'nde adım adım geliştirilmiştir. Türkiye'nin konuya birebir dahil olması Avrupa'nın gerçekleştireceği operasyonlar için NATO imkanlarına otomatik olarak ulaşabilme talebinden kaynaklanmıştır. NATO üyesi olan ancak, Avrupa Birliği üyesi olmayan Türkiye gerçekleştirilmesi muhtemel operasyonların kendi çevresinde olma ihtimalinin yüksek olması sebebiyle karar mekanizmasında yer almak istemiştir. Ancak Avrupam Birliği üyesi olmadığı için katılımı sınırlı tutulmuştur. Bu durum karşısında Avrupa'nın ulaşmak istediği NATO varlıklarının kullanılmasını veto eden Türkiye'nin itirazları kendisine genişletilmiş bir danışma mekanizmasının sunulmasıyla aşılabilmiştir. Türkiye'nin vetosunun kaldırılmasıyla işlerlik kazanan Avrupa Güvenlik ve Savunma Politika' sı hayata geçirilebilmiştir.
Teoride ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında kitle iletişim özgürlüğü

L SANS TEZTEOR DE VE AVRUPA NSAN HAKLARI MAHKEMES KARARLARINDAK TLE LET Ş M ÖZGÜRLÜĞÜKemal GÜNLERTez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Ayhan CEYLAN2006- VIII+ 130 Sayfa Jüri: Yrd. Doç. Dr. Ayhan CEYLANDoç Dr. Nihat BULUTDoç. Dr. Cem BAYGINYaklaşık yarım asırlık bir geçmişşe sahip olan Avrupa nsan Hakları Mahkemesi, son yıllarda, özellikle Türkiye hakkında verdiği kararlar dolayısıyla ülkemizde sıkçagündem konusu olmuştur. 1990'lardan itibaren sadece Türkiye'de değil Avrupa kıtasıgenelinde önemini artıran A HM'nin kararları, ülkelerin özellikle içişleri politikalarında, yönetim ve yargı düzenlerinde önemli değişme ve gelişmelere yol açmıştır. Bu çalışmada öncelikle modern bir kavram olan kitle iletişim özgürlüğünün kuramsal altyapısı konu edinilmiş, ardından insan haklarının uluslararası düzeyde korunması ve Avrupa insan hakları yargısı hakkında genel bilgi verildikten sonra A HM'nin içtihatlarında kitle iletişim özgürlüğünün ve kurum olarak medyanın nasıl ele alındığı hususu incelenmeye çalışılmıştır. A HM'nin, özellikle ifade özgürlüğü ile ilgili kararlarında, mahkemenin ifade özgürlüğünün kitle iletişim araçları vasıtası ile kullanımını nasıl yorumladığı ve mahkemeyegöre demokratik bir toplumda medyanın yerinin ne olduğu, içtihatlardan bazı ortak prensipler ve çıkarımlar elde edilerek belirlenmeye gayret edilmiştir.
Avrupa Birliği bölgsel kalkınma politikaları ve Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde Güneydoğu Anadolu Projesi

AB'ın 21. Yüzyıldaki politikalarının çerçevesini çizen Gündem 2000'de, AB'ın öngördüğü genişleme ile kalkınma düzeyleri birbirinden farklı ülkelerin yeni üyeler olarak AB içinde yer alacak olmasının, ekonomik ve toplumsal uyum ve dayanışma hedeflerini her zamankinden daha önemli hale getirdiği vurgulanmaktadır. İstihdamın artırılması, sürdürülebilir kalkınmanın ve rekabete dayalı gelişmenin sağlanması Gündem 2000'de uyum politikasının ana eksenleri olarak belirlenmiştir. Buna bağlı olarak, gerek geri kalmış, gerekse yeniden yapılanma sürecindeki bölgelerde insan kaynaklarının geliştirilmesi için sürekli mali destek gerekliliği üzerinde durulmaktadır. Uygulanma süreçleri bir hayli karışık olan Yapısal Fonlar ve Uyum Fonundan Birliğin gelecekteki genişlemesi ile AB'a katılacak tüm yeni üye devletlerin yararlandırılması öngörülmektedir. Bu politika gereği, Fonların etkin kullanımını sağlayabilmek için, aday ülkelerin tam üyelik öncesinde kapasitelerinin güçlendirilmesi ve bu ülkelerin bazı asgari koşullan yerine getirmeleri gerekmektedir. Özellikle idari mekanizmanın modernizasyonu çerçevesinde ele alınabilecek bu gelişmeler, ülkemiz açısından sadece AB üyeliği perspektifiyle değil fakat çağa uyum sağlayacak bir Türkiye yaratmak için de dikkatle izlenmeyi hak etmektedir. Önceleri Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nin zengin su kaynaklarının sulama ve enerji üretimi amacıyla değerlendirilmesini öngören bir proje olan Güneydoğu Anadolu Projesi, süreç içinde sürdürülebilir insani kalkınma projesi olarak gelişimini sürdürmüştür. Ülkemizin bu önemli projesinin Master Planının yenilenme çalışmaları içinde olduğumuz bugünlerde, Avrupa Birliği bölgesel kalkınma yaklaşımı ve adaylık 220 süreci çerçevesinde konuyu irdelemek ayrı bir önem arz etmektedir, GAP'ın finansman sorunlarının yanı sıra, koordinasyon ve GAP İdaresi'nin yeniden yapılanma sorunlarının da varlığı bilinmektedir. Finansman sorunlarının aşılması kadar önemli olan koordinasyon ve yeniden yapılanma sorunu ele alınırken, aday olduğumuz AB üye devlet ve diğer aday ülke deneyimlerinden yararlanmak yararlı olacaktır. Türkiye'de bölgesel farklılıkları giderici politikalar ulusal politikalar olmakla birlikte, AB Yapısal Fonlarından ve diğer bölge kalkınma araçlarından yararlanma perspektifi vizyonumuzun belirlenmesinde rol oynamalıdır. 223
Güvenlik, otorite ve bölüşüm üçgeninde kentin tarihsel evrimi

Kentle ilgili çalışmaların genellikle belirli bir disiplin içerisinde ele alınması nedeniyle kente dair çok sayıda kuram ve tanımlamalarla karşılaşmaktayız. Söz konusu çeşitliliğe rağmen genel kabul görmekte olan bir gerçeklik vardır. Kenti kavrayışımız uygarlık ve devleti kavrayışımızla yakın ilişkilidir ve tarihsel bir perspektif göze çarpmaktadır. Farklılıklara rağmen, kentlerde birçok ortak nokta, benzer yapı ve oluşumların olması, kentlerin ne şekilde ve neden oluştuklarına, nasıl değişim ve dönüşüm gösterdiklerine dair ipuçları sunmaktadır. Disiplinler arası niteliğe sahip olduğunu iddia edebileceğimiz bu çalışmada kentlerin uygarlık ve devlet ile olan ilişkisi incelenmekte; kentlerin, güvenlik otorite ve bölüşüm kavramları çerçevesinde ortaya çıktığını, dolayısıyla tarihsel evrimlerinin de bu kavramlar çerçevesinde gerçekleştiğini ortaya koymaktayız.
Kentsel dönüşüm projelerinde kamu politikalarına yönelik finansmana dayalı dinamik karar verme modeli

Bu çalışmada, Türkiye'de konut sektörünün dönemlerdeki değişimleri ve konut sunum biçimi olarak 2000 öncesi ve 2000 sonrası dönemde yaşanan gelişmeler, ihtiyaç, ihtiyacın talebe dönüşmesi ve arz tarafı incelenerek, konut sunum süreçleri çıkartılmış, konut sektörünün, kentsel dönüşüm projelerine yönelmesinin sebepleri ve sonuçları üzerinde durulmuştur. Dünya'da ve Türkiye'de dönüşüm olguları yasal, yönetsel ve kavramsal açıdan incelenmiştir. Gelişmekte olan ülkelerde kentsel dönüşüm projelerinin tamamıyla kamu kaynakları ile finanse edilmesi mümkün değildir. Kamu kaynaklarının etkin kullanılması, konut sektörü dinamiklerinden etkin bir şekilde faydalanılması için, kentsel dönüşüm planlama alanlarında finansal yapılabilirliğin makroekonomik politikalarla yönetilmesi kritiktir. Önerilen model, dönüşüm planlarında, ilgili yasa ve yönetmelikler gereği ayrılması gereken donatı, altyapı hesapları ve mevcut konuttan yeni konuta geçerken ki küçülme katsayısı ve yeni planlardaki emsal artış katsayısı kararlarının kentsel dönüşüm projelerinin finansmanı üzerindeki etkilerinin hesaplanması ve planlama sürecine girdi oluşturulması hedeflenerek, bütüncül kamu politikalarının oluşturulabilmesi için finansmana dayalı dinamik bir karar verme modeli önerilmiştir. Model, sadece kamunun sağlayacağı idari sınırlamalar/yönlendirmeler/kolaylıklar ve finansal teşviklerle sınırlı kalmamakta, konut sektörünün enerjisinin adil ve etkin dönüşüm için en verimli şekilde kullanılabilmesi amacıyla algoritmik bir finansal yaklaşıma da dayanmaktadır. Önerilen algoritmik modelde, emsal değeri, mevcut dairenin küçülme oranı, satış fiyatının arsa harici maliyete oranı gibi plan kararları ve yapılaşma ile ilgili enstrümanların değişken olarak kabul edilmesi, değişkenlerin optimize edilerek sonucunda etkin bir dönüşüm planının ve modelinin oluşturulması hedeflenmiştir. Önerilen model ile aynı zamanda, finansal açıdan dönüşüm potansiyeline sahip alanlar ile dönüşüm potansiyeli olmayan alanlar dengelenmiş çapraz finansman modeli ile kombine edilerek dönüşümün finansmanını etkin ve adil bir şekilde sağlamak ve gerçekleştirmek mümkündür.
Yerel yönetimlerde politika oluşturma süreci, İstanbul çevre politikası

Giderek artan dünya nüfusunun, çarpık kentleşmesi, hızla sanayileşmesi ve doğanın kaynaklarını bilinçsizce tüketmesi çevre alanında sorunların ortaya çıkmasına sebep olmaktadır. Çevre sorunlarının insanlar üzerindeki olumsuz etkilerinin azaltılmasına yönelik ulusal ve uluslararası politikalar geliştirilmeye başlanmıştır. Tezde İstanbul çevre politikasının yerel yönetimlerde nasıl ele alındığı ve uygulandığı incelenmiştir. Bu süreçte yerel yönetimlerle birlikte politika sürecine katılan kurum ve kuruluşlar tespit edilerek, yüz yüze görüşmeler yapılmıştır. Son olarak yapılan görüşmeler sonucu, İstanbul çevre politikasının yerel yönetimler ve diğer aktörlerle birlikte geliştirilmesine yönelik bazı düzenlemeler önerilmiştir.
Kapsayıcı ve dışlayıcı kurumsallık yönünden Türkiye'de Kamu Denetçiliği Kurumu

Ülkeleri varsıllaştıran ve yoksullaştıran özellikleri yönünden zıt iki kurumsal model söz konusudur. Bu yapılardan ilki ''Kapsayıcı kurumsal yaklaşım'' ikincisi ise ''Dışlayıcı kurumsal yaklaşım''. Kapsayıcı kurumsal yapılar, iktidarın ve paydaşlarının el değiştirebildiği, ya da tarihsel anlamda doğası gereği el değiştirmek zorunda kaldığı kurumsal yapılardır. Dışlayıcı kurumsal yapılar ise halkın siyasi etkisinin ya çok az olduğu ya da etkisinin hiç olmadığı kurumsal yapılara sahip yerlerdir. Anlayış olarak birbirinden çok farklı durumları ifade eden kurumsal modeller ülkelerin iktisadi ve politik yapılarını belirlemektedir. Kapsayıcı model ile hareket eden ülkeler giderek zenginleşmekte, dışlayıcı modelle hareket eden ülkeler ise zamanla fakirleşmektedir. Kurumsal yapılar ülkelerdeki katılımcı demokrasi ve yönetişim ile refah düzeyine etki etmektedir. Siyasi kurumlar politik güçlerinden yararlanmak suretiyle ekonomiyle ilgili kuruluşların kararlarında kritik rol oynamaktadır. Daren Acemoğlu, ülkelerin büyüme ve kalkınma seviyelerinin stratejik konum, iklim veya diğer faktörler değil, kapsayıcı modele sahip kuruluşlar marifetiyle ilerlediğini savunmaktadır. Kapsayıcı modeller, vatandaşların kabiliyetini en iyi biçimde ortaya çıkarabileceği imkanları sağlamak amacıyla bireylere eşit şartlar sağlayan kurumlardır. Ekonomik ve siyasal kurumsallaşma ülkelerin ekonomik olarak büyümesinde etkin rol oynar. İnsanların içindeki müteşebbis potansiyel bu şekilde ortaya çıkar. Kapsayıcı kurumsal yapıların olduğu ülkelerde insanlar becerileri, yetenekleri, çalışmaları doğrultusunda terfi ederler. Tanıdıkları, destekçileri, yaşadıkları şehirler ya da maddi güçleri insanların ilerlemesinde belirleyici olmaz. Bugün ekonomik olarak büyüyen ülkeleri incelediğimizde kapsayıcı modelin artılarını net biçimde gözlemlemekteyiz. Kuzey Kore ile Güney Kore'yi kıyasladığımızda savaş ertesinde her ikisi de eşit seviyelerde başlamış ancak Güney Kore, Kuzey Kore'ye kıyasla kat kat fazla gelişmiştir. Ombudsman, tarihsel uzantısı Osmanlı'ya dek dayanan ve ilk defa 1809 yılında İsveç'te anayasa ile oluşturulan bir kontrol mekanizmasıdır. Türkiye'de ombudsman mekanizması, 'Kamu Denetçiliği Kurumu' ismiyle 2012 senesinden itibaren faaliyete başlamıştır. Kamu Denetçiliği Kurumu, bugün de önem taşıyan katılımcılık, etkinlik, verimlilik, şeffaflık, çoğulculuk ilkelerini temel alan modern kamu yönetimi anlayışıyla ve katılımcı demokrasiyle bağdaşır bir kontrol mekanizması olarak ön plana çıkmaktadır. Arabulucu özelliğiyle birey ile idare arasındaki problemleri, tüm paydaşları mutlu edecek biçimde çözmekte ve idari yargının iş yükünü azaltmaktadır. Kapsayıcı bir kurumsal yapıya sahip olması için kurumun faaliyetleri ve tavsiyelerinin idarece icra edilmesi için duyarlı ve etkin toplum desteği sağlanmalıdır.
Yerel yönetim hizmetlerinin sağlanmasında iller bankasının önemi

Türkiye'de yerel yönetim birimlerinin kentsel ihtiyaçları karşılayabilmelerinde İller Bankasının yeri ve önemi büyüktür. Yerel yönetim birimlerinin ihtiyaç duyduğu hizmet ve yatırımın altında imzası bulunan İller Bankası, kurulduğu tarihten itibaren yaşam kalitesini artırabilmek amacıyla çağdaş kent alanlarının oluşturulmasına ve geliştirilmesine öncülük eden uzman kurum olmuştur. İller Bankası, yerel yönetim birimlerine kentsel ihtiyaçları karşılayabilmeleri için proje üreterek, kredi temininde bulunarak, teknik ve danışmanlık hizmeti vererek sürdürülebilir ve yaşanılabilir şehirleşmeye katkıda bulunmaktadır. Yerel yönetim birimlerine yerel hizmetlerin sağlanmasında yardımcı olan İller Bankası, 1933 yılında belediyelerin imar faaliyetlerine mali destek olabilmek amacıyla Belediye Bankası adıyla kurulmuştur. 1944 yılında belediyelerin yanında il özel idareleri ve köy birimlerini de hizmet alanına dahil ederek hizmet ağını genişleten Bankanın yerel yönetim birimlerine kentsel ihtiyaçları karşılayabilmelerine yönelik mali ve teknik destek sağlaması amacıyla bir kanun tasarısı hazırlanmış ve Türkiye Büyük Millet Meclisine sunulmuştur. 1945 yılında bu kanun tasarısı Bütçe Komisyonunda görüşülmüş ve Bankanın adı İller Bankası olarak değiştirilmiştir. Bir yatırım ve kalkınma bankası olan İller Bankası 2011 yılında yerel yönetim birimlerine ihtiyaç duyduğu alanlarda kredi temininde bulunmak, mali, teknik ve danışmanlık desteğinde bulunmak ve hizmetlerin daha etkin ve verimli bir şekilde yürütülebilmesi için 6107 sayılı İller Bankası A. Ş. Hakkında Kanun ile yeniden yapılandırma yoluna gidilmiştir.
Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne entegrasyon sürecinde oluşturulan insan hakları il ve ilçe kurullarının önemi

İnsan Hak ve özgürlükleri tarih boyunca birey ve devlet arasında devam eden bir mücadeledir. Özellikle İkinci Dünya Savaşında yaşanan büyük insanlık ayıbı devletleri yeni arayışlara itmiştir. İnsan hak ve özgürlüklerini korumak için Birleşmiş Milletler ve bölgesel teşkilat olan Avrupa Konseyi gibi teşkilatlar kuruldu. Bu çalışmada insan hak ve özgürlüklerinin dünyada ve Türkiye de yaşadığı gelişme süreci ayrıntılı olarak anlatılmaya çalışılmıştır. Türkiye Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin zorunlu yargı yetkisini ve bireysel başvuru şartını tanımıştır. Türkiye bu şartlan kabul ettikten sonra Türkiye Aleyhine birçok başvuru oldu. Bu başvuruların büyük bir bölümü Türkiye aleyhine sonuçlandı. Türkiye aleyhine sonuçlanan bu davalardan dersler çıkarılarak gerekli yasal ve idari düzenlemeleri yaptı. Gerekli düzenlemelerden sonra aleyhte yapılan başvurularında düşüş olduğu belirtilmiştir. Çalışmanın son bölümünde Türkiye'de kurulan insan hak ve özgürlükleri ile ilgili insan haklar kurulları anlatıldı. Bu kurulların çalışma şekli, kuruluşu, üye yapısı ve yeteri kadar tanınıp tanınmadığı anlatılmaya çalışıldı. Kurulan kurulların insan hakları ile ilgili yakınmaları azaltmada başarılı olup olmayacağı tespit edilip, bu tespitlerin yapılmasında insan hakları kurulu üyelerine yönelik yapılan anket çalışması etkili olmuştur.
Adliyede çalışan personelin iş stresi, tükenmişlik ve depresyon düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu çalışmada adliyede çalışan personelin iş stresi, tükenmişlik ve depresyon düzeyleri arasındaki ilişkiler ve bu değişkenlerin sosyo-demografik özelliklerle olan ilişkilerinin anlamlı bir farklılık gösterip göstermediği araştırılmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu Gaziantep Adliyesi'nde çalışan 270 personel oluşturmuştur. Araştırma verileri Sosyo-Demografik Form, İş Stresi Ölçeği, Beck Depresyon Envanteri ve Maslach Tükenmişlik Ölçeği Türkçe uyarlamaları kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde Pearson Çarpım Moment Korelasyon Analizi, bağımsız gruplar t testi, Mann-Whitney U testi, Kruskal Wallis ve Anova testleri kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre depresyon ile tükenmişlik puanları ve iş stresi ile tükenmişlik düzeyleri arasında orta düzeyde pozitif ve anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Bu değişkenlerin sosyo-demeografik verilerle olan ilişkilerine bakıldığında depresyon ve adliyede çalışan meslek grupları arasında, tükenmişlik ve cinsiyet arasında, tükenmişlik ve adliyede çalışılan birim arasında ve son olarak iş stresi ve adliyede görev yapılan birim arasında istatistiksel olarak anlamlı farklar tespit edilmiştir.
Osmanlı Devletinde Şeyhülislamlığın idareye etkisi

Çalışma kapsamında, Osmanlı Devletinin kurulduğu ilk günden beri varlığını koruyan Şeyhülislamların verdikleri fetvalar bazında kurumun Osmanlı devlet idaresine etkisi incelenmiştir. İslam devletlerinde din ve siyasetin etkinliği ve sıkı bir ilişki içerisinde oluşu, Hz. Peygamber ile başlamakta ve Osmanlı Devletinde de devam etmektedir. İslam devletleri büyüdükçe karar alıp uygulama veya alınan kararların dine uygun olup olmadığının sorgulanması bir ihtiyaç haline gelmeye başlamıştır. Bu nedenle İslam devletlerinde ilk dönemlerinden itibaren farklı isimler veriliş olsa da Şeyhülislamlık Kurumu'nun ortaya çıktığı anlaşılmaktadır. Bu çerçevede çalışmada, Şeyhülislamlık Kurumu'nun ortaya çıkışı, tarihsel süreç içerisindeki gelişimi ve Osmanlı Devletinden önceki Şeyhülislamlık kurumu ve benzerleri incelenmiştir. Sonrasında Osmanlı Devlet yönetimindeki Şeyhülislamlık Kurumu'nun kırılma noktaları ile tarihsel süreç anlatılarak Şeyhülislamlık Kurumu'nun devlet teşkilatındaki yeri ve Şeyhülislamlar tarafından verilen fetvaların, din ve devlet ilişkisi birlikte ortaya konulmuştur. Osmanlı Devletinden önceki İslam devletlerinde de varlığından çokça söz ettiren kurum olan bu yapının, Osmanlı Devleti zamanında statüsü en üst seviyeye ulaşmıştır. Osmanlı Devletinin çok uzun yıllar varlığını devam ettirebilmesinin en önemli nedenlerinden biri de teokratik bir yönetim anlayışını benimseyen devlet idarecilerinin aldığı kararları Şeyhülislamlık Kurumu vasıtasıyla halk ve din nezdinde meşrulaştırmasıdır. Çalışma kapsamında cihat, arazi ve tımar, vergi ve beytülmal, hal ve katl ile yargı alanlarında Şeyhülislamların verdikleri seçilmiş fetvalar incelenmiştir. İncelenen fetvalar kapsamında dini kuralların etkinliği önemli biçimde hissedilen Osmanlı Devletinde dini kurum olan Şeyhülislamlık Kurumu'nun aslında yönetim için önemli bir karar mekanizması haline dönüştüğüne ve yönetimin kararlarını dini açıdan meşruiyet kazandırdığı sonucuna ulaşılmıştır.
Benedictus de Spinoza öncülüğünde siyasetin aşkınlıktan içkinliğe yeniden tanımlanması

Bu çalışma, ekonomik, siyasal ve sosyal hayatın değişimi ve dönüşümü sonucu ortaya çıkan değişikliklerin bir bilim olan siyasete etkilerini incelemek ve siyasetin tanımını felsefeden hareket ederek metodolojik olarak yeni bir bakış açısı ile ele almaya yöneliktir. Bu konuda da düşünceleri ile gerek felsefe alanında gerekse siyaset alanında önemli iz bırakmış olan Benedicdus de Spinoza'nın düşüncelerinden ve kavramlarından faydalanılacaktır. Bu anlamda Spinoza'nın felsefesinde kullandığı kavramlardan hareketle onun siyasete dair yaptığı açıklamalar göz önünde bulundurularak hem metodolojik hem de kavramsal anlamda bir siyaset okuması yapılacaktır. Buradan hareketle de Spinoza'nın kullandığı içkinci yaklaşım ile geleneksel yöntemin siyaset literatürüne taşıdığı aşkıncı yaklaşımın yanılsamaları aşılmaya çalışılacaktır. Yine aşkıncı yaklaşımın yanılsamalarını aşmak için içkinlik düzleminden hareketle doğunun kapitalistleşememe sorunu Spinoza'nın düşünceleri çerçevesinde yeniden değerlendirilecektir. Bunun için de doğunun kapitalistleşememe sorununu ele alan düşünürlerden olan Weber'in, Ülgener'in ve Marx'ın düşünceleri ile kullandıkları metotlar aşkınlık ve içkinlik düzleminde değerlendirilecektir. Böylece düşünürlerin doğunun kapitalistleşememe olgusuna yönelik yaptıkları açıklamalar ve kapitalistleşememe olgusu Spinoza'nın içkinlik yaklaşımı çerçevesinde yeniden değerlendirilecektir.
6360 sayılı kanun'un mülki idare mesleği üzerindeki etkisi, Ordu ili örneği

Türkiye'de mülki idare sistemi köklü bir geçmişşe sahiptir. Değişen dünya koşullarına göre mülki idare sistemimiz de değişim yaşamıştır. Son yıllarda devlette yerelleşme yönünde bir eğilim olduğu ortadadır. Bu yerelleşme eğilimi neticesinde Türkiye'de uygulamaya konulan 6360 sayılı Kanun, mülki idare amirliği mesleği üzerinde önemli etkiler yaratmıştır. Yaklaşık 150 yıldır uygulanan mülki idare amirliği mesleği artık bazı görev alanlarını terk etmiştir. Bu durum halkın gözünde mülki idare amiri algısını da değiştirmiştir. Bu bağlamda tez, 6360 sayılı Kanun sonrasında mülki idare amirliği mesleği üzerinde yaşanan algı değişimi, mesleğin geleceği, sunulan hizmetlerden memnuniyeti Ordu ili özelinde bir anket ile hem vatandaşlar hem de mülki idare amirleri gözünden incelemek amacıyla hazırlanmıştır.