turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hibrit savaşlar ve Suriye örneği

Savaş, insanoğlunun en eski etkileşim araçlarından bir tanesidir. Kısacası savaş, siyasal toplulukların bir davranış biçimdir. Bu davranış biçimi tarihsel süreç içerisinde değişim ve dönüşüm geçirmiştir. Tarih boyunca savaş meydanında kullanılan teknoloji ve teçhizatlar, savaşları birbirinden ayırmış ve araştırmacılar da daha iyi araştırma yapabilmek için savaşları sınıflandırmışlardır. Lind ve arkadaşları; savaşları, savaş meydanında kullanılan teknoloji ve teçhizata göre sınıflandırmış ve savaşları dört kuşağa ayırmışlardır; birinci kuşak savaşlar, 15. ve 16. yüzyıllarda meydana gelen savaşlardır. Özellikle de Napolyon Savaşları bu savaş kuşağının simgesi haline gelmiştir. İkinci kuşak savaşlar ise daha çok hızlı manevra kabiliyetinin gösterildiği savaşlardır. Üçüncü kuşak savaşlar ise manevra kabiliyetinin yanında bilginin de ön plana çıktığı savaşlardır. Dördüncü ve son kuşak savaşlar ise artık bilginin yanında siber uzayın da işin içine girdiği her zaman her yerde herkese karşı olunan savaşlardır. Zaman ve mekanın bu kadar iç içe geçtiği modern çağda, savaş ontolojik ve epistemolojik anlamda değişim ve dönüşüm geçirerek yeni bir forma bürünmüştür. Bu yeni formun adı; hibrit savaşlardır. Bu yeni savaş konsepti hem yapısı hem de aktörleri bakımından klasik savaşlardan çok daha farklı ve karmaşıktır. Bu çalışmada; savaşın ne olduğu ve tarihsel süreç içerisinde nasıl bir değişim süreci izlediği dört ayrı kuşak, başlıklar altında incelenecek. Daha sonra yeni bir savaş konsepti olan hibrit savaş anlayışı, özellikleri, araçları ve yöntemleri, aktörleri üzerinde derinlemesine bir inceleme yapıldıktan sonra hibrit savaş konseptinin Suriye iç savaşında nasıl vuku bulduğu ve devamında nasıl bir seyir izlediğinin üzerinde durulacaktır.
Uydu kentin mekansal üretimi: Başakşehir 4. ve 5. Etaplar

İstanbul yüzyıllarca birçok grubun yaşamlarına eşlik etmesine rağmen artık mekansal ve kültürel ayrışmanın sembolü olmaya başladı. Bu ayrılığın en belirgin sembolü olarak uydu kentler genelde mekansal ayrışma kapsamında ele alınıyor. Uydu kentler mekansal ayrışma olgusu dışında ele alınması gereken birçok dinamiğe sahipler. KİPTAŞ tarafından 1998'de başlayan ve 2012 yılında yapımı tamamlanan Başakşehir 4. ve 5. etaplar bu çalışmanın örneği konumundadır. Bu tez, Başakşehir uydu kent yaşamının küreselleşme, modernleşme, neoliberal dönüşüm politikaları ve mekansal ayrışma gibi makro teorilerle açıklanmasına karşı çıkmaktadır. Mekansal ayrışmanın sonuçlarını Başakşehir 4. ve 5. etaplarda mekanın üretimi kavramını kullanarak bir taraftan burayı şekillendiren iktidar öğeleri diğer taraftan ise insanların bu iktidar olgusu karşısındaki taktiksel becerilerini ve üretimlerini ele alarak yeni bir bakış açısı sunmayı amaçlamaktadır. Başakşehir uydu kent olgusunun tüm dinamikleriyle ortaya çıkarılması aşina olunan bilgilerin yeniden harmanlanmasıyla sağlanabilir.
Özyönetim düşüncesi, uygulamaları ve Türkiye denemesinin kritiği

İnsanlık tarihi, uygarlığın doğuşu ile birlikte demokrasi, devlet, ekonomi, toplum, sanat, ideoloji vb. gibi birçok değer/kavram icat etmiş ve bu değerler/kavramlar insanlık tarihinde daha mutlu bir yaşamın aracı olarak kullanılmaya çalışılmıştır. Ancak demokrasi ve devlet kavramlarının siyaset felsefecilerin fikirlerinde başat diye tabir edebileceğimiz ayrı bir yeri vardır. İnsanın özgürlüğü mü daha değerlidir yoksa devlet kurumunun insanlar üzerindeki konumu ile insanların özgürlüğünü teminat altına alan varlığı mı? Bu tek cümlelik siyaset felsefesi sorusu ile temel bir yönetim cevabı elde edilecektir. Ancak elde edilen cevaplar doğru analiz edildiğinde, bu cevapların ilkçağdan günümüze siyaset felsefecilerin siyaset teorisi arayışlarına temel oluşturduğu gözlemlenecektir. 'Feuerbach Üzerine Tezler' adlı çalışmasında Karl Marks'ın, insan özünü tek tek her bireyin gerçekliği üzerinden insanın toplumsal ilişkilerinde mündemiç olarak gördüğü devletsiz bir toplum tahayyülü ile Hegel'in ilahi otorite olarak gördüğü devlet idealizmini incelemek bu iki kavrama atfedilen değeri anlamada sosyal bilimcilere bir nebze olsun yardımcı olacak ve demokrasi ve devlet kavramlarının birbirleriyle ilişkisi anlaşılacaktır. Tam bu ilişki çerçevesinde de demokrasi değeri tarih boyunca devletin insan karşısındaki konumunu sınırlandırmak hatta bazen asgari düzeye indirmek için birçok model inşa edecektir. İşte bu modellerden bir tanesi de özyönetimdir. Özyönetim düşüncesi, insanın devlet karşısındaki özgürlüğünü, eşitliğini ve -bütünselliğini- savunma iddiası ile ortaya çıkmıştır. Ancak bu düşünce teorik düzeyde olmasa da politikada birçok söylem ve çelişki -özerklik vb. kavramlar başta olmak üzere- ile kullanılmaya çalışılmıştır. Batı entelijansiyası tarafından son iki yüzyıldır kullanılan bu terim, Türkiye'de de 1970'li yıllardan itibaren tartışmaya açılmıştır. Özyönetim terimi üzerine inşa edilmek istenen bu çalışmada bir tanım yapmanın zorluğu açıkça görülmüş ve terim detaylıca incelenmiştir. Bu teorik tartışmaların ötesinde çalışmada özyönetim düşüncesinin Türkiye'deki uygulanabilirliğinin kısıtlılığı görüşü yukarıdaki tartışma hedef alınarak sonuçlandırılmaya çalışılmıştır. Çünkü 'insan ve devletin değerleri' tartışması batı entelijansiyası tarafından son iki yüzyıldır tartışılmaya açılırken bu ülkenin devlet yöneticileri 'insanı yaşat ki devlet yaşasın' düsturuna ve en kudretli hükümdarının 'olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi' sözüne sahiptir.
Türkiye'de reformcu yöneticilerin kamu yönetimi reformlarının dizaynı, içeriği ve stili üzerindeki etkileri

Türk kamu yönetiminde çeşitli kapsam ve derinlikte yapılan reformlar, geleneksel askeri birliklerin modernizasyonu ile başlamıştır. III. Selim'den itibaren yürürlüğe konan Batılılaşma politikaları ile birlikte bu reformlar idari, siyasi ve toplumsal ilerlemenin bir aracı haline getirilmiştir. Devlet merkezli yönetim geleneğimiz bu reform hareketlerinin tasarlanmasında ve uygulanmasında kamu yöneticilerinin rolünü arttırmıştır. Nitekim Türk reform tarihindeki hareketler yöneticilerle birlikte anılmaktadır. Örneğin; Lale Devri'nin III. Ahmet dönemi bir aydınlanma sayılması, Tanzimat Fermanı'nın Mustafa Reşit Paşa'nın bir eseri kabul edilmesi gibi. Bu çalışmanın hazırlanma amacı da yöneticilerin Türk kamu yönetimindeki reformlar üzerindeki etkilerini ortaya koymaktır. Kamu yöneticilerinin uygulanan reformların genel yönü ve stratejisi üzerindeki rollerini açıklamaktır. Bunun için öncelikle yöneticilerin kişisel özellikleri ve siyasal/ideolojik yapıları ile yürüttükleri idari reformlar arasındaki ilişki incelenecektir. Kamu yönetimi reformlarının sürekliliği ve uygulanma başarısı, yöneticilerin içinde bulundukları iç ve dış şartlar çerçevesinde ele alınacaktır. Gelişmişlik düzeyi ile reformcu yönetici arasında kuvvetli bir bağ bulunan Türk idari yapısında, reform hareketleri yöneticiler tarafından karakterize edilmektedir. Kamu yöneticilerinin sahip oldukları özellikler ile reformların gerçekleştirilmesinde oynadıkları rol, bu nedenle önemsenmektedir.
Türkiye'de tehlikeli atık yönetiminin sorunlarının Türkiye'ye sosyal ve finansal maliyetinin tespit edilmesi

Tehlikeli atıklar; çevre ve insan sağlığı için tehlikeli olan, yanıcı, yakıcı, kanserojen, patlayıcı, radyoaktif, aşındırıcı ve zehirli atıkların tümüne verilen isimdir. Tehlikeli atıkların çevreye zarar verecek şekilde doğrudan ve dolaylı bir şekilde alıcı ortama verilmesinin önlenmesi gerekir. Önlenemeyen tehlikeli atıkların tekrar kullanım, geri dönüşüm ve geri kazanım yolu ile bertaraf edilecek miktarının azaltılması oldukça önemlidir. Tehlikeli atıkların geri kazanılmasıyla; doğal kaynaklarımız korunur, enerji tasarrufu sağlanır, atık miktarı azaltılır ve ekonomiye önemli miktarda kaynak kazandırılır. Bu çerçevede bu çalışmanın amacı; Türkiye'de tehlikeli atık yönetimi sorunlarının çözümünde etkin olan seçilmiş geri dönüşüm firmaları örneğinden hareketle, Türkiye açısından ortaya çıkan refah kazanç/kayıplarının kısmi analizini yapmak ve iktisadi karar birimlerinin politika geliştirmesine katkı sağlamaktır. Çalışmanın bu amacı doğrultusunda, geri dönüşüm firmaları olan Naksan Plastik ve Enerji Sanayi Ticaret Anonim Şirketi, Bayer Türk Kimya Sanayi Limited Şirketi, Akdeniz Kimya Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi, Dentaş Ambalaj ve Kağıt Sanayi Anonim Şirketi ve Ak-Kim Kimya Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'ne ilişkin, ikincil veri tabanı kullanılarak 2002- 2012 dönemini kapsayan Toplam Faktör Verimliliği ölçülmüştür. Elde edilen bulgular değerlendirilmiş ve geri dönüşümün ölçülebilir net dışsal fayda/net dışsal maliyeti, ilk kez Türkiye örneğinden hareketle hesaplanmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre, geri dönüşüm firmalarının pozitif net dışsal fayda yaratarak ulusal ekonomiye ve sosyal refaha katkı sağladığı tespit edilmiştir. Bu çerçevede, başta Çevre ve Şehircilik Bakanlığı olmak üzere tehlikeli atık yönetimi konusunda yetkili kurum ve kuruluşların yeni açılımlarına fırsat verebilecek öneriler geliştirilmiştir.
Türkiye'de su yönetimi

Dünyaya düşen su sınırlı iken, nüfusun ve şehirleşmenin artmasının yanında, günlük yaşamdaki gereksinimlerin hem artması hem de çeşitlenmesi sonucunda kullanılan su miktarı günden düne artmaktadır. Küresel ısınma sonucu iklim değişikliğinin su kaynakları üzerindeki olumsuz etkisi de suyun kalitesinin ve miktarının korunmasını zorunlu kılmaktadır. Su, başta içme ve kullanma gibi temel gereksinimler için olmak üzere, tarımda, sanayide ve enerjide kullanılmaktadır. Bunun yanında, doğanın kendi varlığını sürdürebilmesi için de suya gereksinimi vardır. Ekonomik gelişmenin sağlanması ve aynı zamanda doğal dengenin bozulmadan sürdürülebilmesi için suyun miktarı ve kalitesi göz önünde bulundurularak yönetilmesi zorunlu olmaktadır. Bu bakımdan, su kaynaklarının bütün boyutlarıyla ele alındığı havza temelli bir yaklaşım ile yönetilmesi gerekmektedir. Türkiye'nin de su kaynakları yönetiminde bugün geldiği nokta, özellikle AB üyelik sürecinde havza temelli yaklaşımdır. Bugün, en eskisi 1926 tarihli olmak üzere Türkiye'de su yönetimi konusunda pek çok yasal düzenleme olduğu gibi, pek çok sorumlu kurum da bulunmaktadır. Orman ve Su İşleri Bakanlığı'nın 2011 yılında kurulmasıyla birlikte yürürlüğe konan bazı yasal düzenlemelerle, hem merkezde ulusal su politikalarının oluşturulması hem de yerelde havza temelli yaklaşımın örgütlenmesi sağlanmaktadır. TBMM'ye sunulmak üzere hazırlanan taslak 'Su Kanunu Tasarısı' yasalaştıktan sonra, Türkiye'de havza temelli su yönetimi yaklaşımında yasal ve yönetsel önemli bir bütünlük sağlanmış olacaktır.
Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında içmimarın hakları ve eserinin korunması

Geçmi te insanoğlunun, gereksinimlerini karşılamak üzere yaratmı olduğu mekan kavramı bugün de varlığını devam ettirmektedir Çünkü ki i kendisini güvende ve rahat hissetme gereksinimi duymaktadır Bunu da sınırları belli, etrafı kabukla çevrelenmi mekanlarla çözümlemektedir Zamanın ilerlemesi mekan kavramının çok daha farklı ele alınmaya başlamasına neden olmuştur. İnsanların gereksinim, istek ve beğenilerine en doğru ekilde ceva verebilmek için içmimarlık mesleği ortaya çıkmı ve geli me göstermi tirBu tez kapsamında içmimarlık mesleği ve mesleği icra eden ki i olan içmimarın tanımları yapılarak, tasarım sürecinin nasıl bir yol izlediği incelenerek, içmimarlıkta son ürün 'eser' kavramı üzerinde durulacaktır Sonrasında Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında eser sahibinin hakları ve eserlerinin korunması açıklanacaktır Eser ve eser sahibi haklarından yola çıkarak çalışmanın merkezinde yer alan içmimarın ve eserinin Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında hakları ve korunması anlatılarak bir sonuca ulaşılmaya çalışılacaktır Böylece içmimarın ve eserinin hakları ve korunmasının ne kadar önemli olduğunun farkına varılmasına olanak sağlamaktadır
Kolluk kuvvetlerinin insan hakları eğitiminde alternatif bir yaklaşım: Bütüncül perspektif

Bu çalışma, kolluk kuvvetlerine verilen insan hakları eğitiminde yeni bir yaklaşım geliştirerek insan haklarının kolluk tarafından korunmasına yardımcı olacak bir perspektif sunmayı amaçlamıştır. Türkiye ve birçok Avrupa ülkesinde kolluk kuvvetlerine verilen insan hakları eğitimi genellikle mevzuat ağırlıklı yapılmaktadır. Mevzuat eğitiminin gerekliliğini kabul etmekle birlikte karşındakini insan olarak görmeyen, insanın değerine/onuruna saygı duymayan kısacası etik bir eğitimden geçmeyen kolluğun insan haklarını sadece mevzuat bilgisiyle koruması mümkün değildir. Bu nedenle etik, hukuk, kurumsal bilgilerin birlikte uygun bir yöntemle verilmesi, kolluğun insan haklarını korumasına da yardımcı olacaktır. Bu kapsamda, kolluk kuvvetlerinin insan hakları eğitimi için hazırladığımız 'insan hakları eğitim diyagramı' ile bilgi, uygulama/tutum ve değerlendirme üçlüsünden oluşan eğitim süreci, uluslararası standartlara göre tasarlanmıştır. Bu bütüncül perspektifle eğitim alan kolluğun insan haklarını daha iyi koruyacağı, devlet ile vatandaş arasında güven ilişkisinin kuvvetleneceğini değerlendiriyoruz.
Kamu yararı

Kamu yararı, dar anlamda yönetimin faaliyetlerine kaynaklık eden, idari, teknik bir kavramdır. Geniş anlamda ise, teknik boyutunu aşan felsefi ve siyasal içerikli bir kavramdır. Bugüne kadar kamu yararı üzerinde yapılan çalışmalarda genelde kavramınteknik boyutu ele alınmış, dolayısıyla kamu yararı sadece devletin bir sınırlama aracı olarak görülmüştür. Bu çalışmada, daha önce kamu yararı üzerinde yapılan araştırmalardan farklı olarak, kavramı, siyasal ve ideolojik boyutlarını da göz önünde tutan geniş perspektifli bir bakış açısı ile ele almaya çalıştık. Çalışmamızın sonucunda, kamu yararının, salt idare hukuku içerisindedeğerlendirilemeyecek kadar geniş, kamusallıkla birebir bağlantılı ve kamusal alanda yaşanan değişim ve dönüşümlerden doğrudan etkilenen toplumsal içerikli bir kavram olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ancak 1980'li yıllar ile başlayan yeni sağ ve neoliberal ekonomi politikaları sonucunda, kamusal alanı daraltıcı müdahaleler, kamu yararının toplumu kapsayıcı ve ortak sorunlar etrafında birleştirici niteliğinde gerilemelere neden olmuştur. Yeni anlayış, kamu yararı kavramı yerine, etkinlik, verimlilik, karlılık gibi kavramları getirirken, siyasal iradeyi de bu kavramlar çerçevesinde politikalarını üretirken kamu yararını düşünme gibi bir gereksinimden uzaklaştırmıştır.
Kentsel dönüşüm sürecine dönüşüm alanlarından bakmak: İstanbul Maltepe örneği

Bu çalışmada öncelikle kent, kentleşme, kentlileşme, kent yoksulluğu, enformel sektör, gecekondu ve kentsel dönüşüm kavramlarına açıklık getirilmektedir. Ardından kentsel mekanların ele alınış biçimlerinin, sosyal devlet anlayışının hakim olduğu 1940'lı yıllardan günümüzün küreselleşme sürecine kadar geçen dönemde nasıl değiştiğine değinilmektedir. Türkiye'de kentsel dönüşümün yasalar çerçevesinde gelişimi, uygulama biçimleri ve toplumsal yansımaları tartışılmakta; İstanbul özelinde kentsel dönüşümün genel seyri ele alınmaktadır. Genel olarak çalışma; bir kamu politikası olarak kentsel dönüşüm projelerinin neden ve sonuçlarından çok, uygulama sürecine, bir bütün olarak uygulamadan doğrudan etkilenen kesimlerin yaşam süreçlerine ve bu iki sürecin etkileşimine odaklanmaktadır. Çalışmada ayrıca 1980 sonrası dönemde sermayenin yatırım alanı haline gelen kentlerde nasıl bir değişim/dönüşüm yaşandığı, bu değişim/dönüşümlerin kentlilere nasıl yansıdığı ortaya konmaya çalışılmaktadır. Çalışmanın alan uygulaması İstanbul Maltepe İlçesi Başıbüyük ve Gülsuyu Mahallelerinde yürütülmüştür. Her iki mahalleden 50 ve toplamda 100 kişiyle derinlemesine mülakat yapılmıştır. Mülakatlar ses kayıt cihazı ile kayıt altına alınmıştır. Aynı zamanda, mülakat sürecinde araştırmacı tarafından notlar da alınmıştır. Her iki mahallede alan araştırması sürecinde fotoğraf çekimi yapılarak görsel malzeme de toplanmıştır. Başıbüyük ve Gülsuyu'nda yaşamakta olan kesimlerin kentsel dönüşüm süreçlerinde ne ölçüde söz sahibi oldukları ve katıldıkları; kentsel dönüşüm projelerine ilişkin algıları, değerlendirmeleri, beklentileri ve önerileri saptanmış; bu saptamalardan hareketle mahallelinin de içinde yer aldığı bir projenin nasıl şekillendirilebileceği ortaya konmaya çalışılmıştır.
Küreselleşme, bireyselleşme ve örgüt kuramının yeniden yorumu: Toplam kalite yönetimi

meta yayilimi stratejisini uygulamaya yönelik tekellerin vetekilligin ideolojik formasyonudur. Bu ideolojik formasyon araciligiyla birey pazaramonte edilmis basit bir nesneye dönüstürülür. Bilgi de, bu yayilimi sürecinde aracibir rol üstlenir. Toplam Kalite Yönetimi, pazar için bilgi dolayimiyla totaliter bir yapiya sunan ideolojik bir manipülasyon aracidir. 136
Büyükşehir belediyeleri ile ilçe belediyeleri arasındaki ilişkiler: Ankara örneği

DENİZ, Dilek. 'Büyükşehir Belediyeleri İle İlçe Belediyeleri Arasındaki İlişkiler: Ankara Örneği.' Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2005. Bu tezde, büyükşehir belediyeleri ile ilçe belediyelerinin yapılanmalarındaki tarihsel gelişim ve birbirleriyle olan ilişkileri ele alınmıştır. Tezin amacı, büyükşehir belediyeleri ile ilçe belediyeleri arasındaki hukuksal, yönetsel ve siyasal ilişkileri incelemek; bu ilişkilerden kaynaklanan sorunları aydınlatmak; ve bu sorunlara yönelik çözüm önerilerini değerlendirmektir. Türkiye'de özellikle 1950'lerden itibaren kentleşmenin de hızlanmasıyla birlikte yerel yönetimlerin yapılan, işleyişleri ve merkezi yönetimle olan ilişkileri sürekli tartışma konusu olmuştur. Bu çerçevede 1984 tarih ve 195 sayılı KHK ve daha sonra 1984 tarih ve 3030 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile ülkemize iki kademeli büyükşehir yönetim modeli getirilmiştir. Büyükşehirler için öngörülen bu yeni yönetim modeli ile birlikte kimi yeniliklerin ve imkanların yanı sıra bir takım sorunlar da ortaya çıkmaya başlamıştır. Büyükşehir belediyeleri ile ilçe belediyeleri arasında yaşanan sorunlar hukuksal, yönetsel ve siyasal pek çok sebebe dayanmaktadır. Bunların yanı sıra tezin son bölümünde bazı belediye başkanları ile yapılan görüşmelerin sonuçları göstermektedir ki; belediye başkanları arasındaki kişisel görüş farklılıkları ve çıkar çatışmaları da bu sorunların artmasına neden olmaktadır. Bu çerçevede, bu sorunların çözümü için sunulan öneri; bu iki yönetim kademesi arasındaki yetki, görev ve kaynak dağılımının rasyonel bir şekilde düzenlenmesi; siyasallaşmanın önlenmesi; ve demokrasi kültürünün hem yöneticilere hem de yönetilenlere yerleştirilmesidir.
Military and democracy in Turkey and algeria: The success or failure of EU's mediterranean policy

Bu tez, Avrupa Birliği-Akdeniz Ortaklığı çerçevesinde Türkiye ve Cezayir'de ordu-demokrasi ilişkisini incelemektedir. Türkiye ve Cezayir, ordunun siyasete müdahalesinin ve ordunun politik bir aktör olarak hareket etmesinin gözlemlenebildiği iki ülkedir ve bu tezde; iki ülkedeki ordu-siyaset ve ordu- demokratikleşme ilişkisi AB-Akdeniz ortaklığı ışığında ele alınmakta ve AB'nin Akdeniz politikasının bu ilişkiler üzerindeki etkileri açıklanmaktadır. Bu tezin yazılmasındaki amaç; AB'nin Türkiye ile Cezayir'deki ordu-siyaset ilişkisine bakışını karşılaştırmak ve AB'nin Akdeniz politikasının ana hatlarını, etkili olduğu alanları, başarı ve başarısızlıklarını saptamaktır.
Terör olaylarında idarenin sorumluluğu

118 Jüri : Doç. Dr. Yücel OĞURLU Yrd. Doç. Dr. Ramazan ÇAĞLAYAN Yrd. Doç. Dr. Cem BAYGIN İdarenin sorumluluğu, devletin sorumsuzluğu ilkesinden kusura dayalı sorumluluğa ve bunun yanında kusursuz sorumluluğa doğru evrimler geçirmiştir. Günümüzde idare tamamen idare hukukundan kaynaklanan kural ve yasalarla yaptığı işlem ve eylemlerden sorumlu olmaktadır. Terör eylemleri nedeniyle uğranılan zararlardan da idare hizmet kusuru bulunduğu durumlarda hizmet kusuru nazariyesine göre, kusuru bulunmadığı durumlarda ise sosyal risk ve kamu külfetleri önünde eşitlik kuramına göre sorumlu olacağı kabul edilmektedir. Türkiye'ye özgü bir durum olarak özellikle Güneydoğu Anadolu'da terör olayları nedeniyle zarar görenler iç hukuk yollarına başvurmadan Avrupa İnsan Haklan Mahkemesinde dava açmışlar, bu davalar sonunda Türkiye tazminat ödemek zorunda kalmıştır. Birçok ülkede olduğu gibi Türkiye'de de terör eylemleri nedeniyle uğranılan zararların yargı yoluna başvurulmadan tazmini için bir yasa hazırlanmış ve bu yasa ile terörden zarar görenlerin zararlarının tazmini bir esasa bağlanmıştır.
Afet bölgelerinde yeniden yerleştirme ve iskan politikaları: Doğubayazıt afetzede yerleşim alanları uygulama örneği

Afetlerden sonra veya muhtemel afet alanlarında yapılan yeniden yerleştirmeler, özellikle gelişmekte olan ülkelerin afet sonrası yeniden yapılanmalarında temel politika haline gelmiştir. Yeniden yerleştirmenin, yerleri değiştirilen nüfus üzerinde olumsuz etkileri olabilmektedir. Ancak, iyi planlanan ve iyi yönetilen bir yeniden yerleştirme süreci, uzun vadede olumlu sonuçlar verebilir. Bu çalışmanın esas ilgi alanı, Doğubayazıt İlçesi ve dört köyünü etkileyen deprem sonrasındaki yeniden yerleştirme süreci incelenerek, gelecekte olası afet riskini azaltmadaki rolüne eleştirel bir değerlendirme yapmaktır. Bu çalışmada, 2004 yılında Türkiye'de meydana gelen Doğubayazıt Depremi sonrasında geçen 3 yıllık bir sürecin incelendiği örnekte elde edilen sonuçlar sunulmaktadır. Yeniden yapılanma sürecinde, yaygın olarak planlı bir yeniden yerleştirme politikası uygulandığı izlenmiştir. Çalışmada bu politikanın uygulanması sonucunda ortaya çıkan fiziksel ve sosyoekonomik değişimler incelenmiştir. Alan araştırmasıyla ilgili veriler, örnek olarak seçilen 55 afetzede hane reisiyle yapılan anket sonuçları ile 4 köy muhtarı, Doğubayazıt Belediye Başkanı ve Doğubayazıt Kaymakam Vekiliyle yapılan görüşmelerden elde edilmiştir. Bu çalışmayla birlikte, deprem riski olan bölgelerde riskin azaltılmasında afet sonrası yeniden yerleştirme süreçlerinin ne kadar önemli olduğu ortaya çıkmaktadır. Kentsel alanlardaki yeniden yerleştirme uygulamalarının kırsal alanlardakilerden daha başarılı olduğu gözlenmiştir. Ayrıca bu çalışma, yeniden yerleştirmeden sonra, özellikle kırsal alanlardan kentsel alanlara yerleştirilen ailelerin barınma ve sosyoekonomik konularda zorluklarla karşılaştıklarını göstermektedir.
Cumhuriyetin kurumsallaşması sürecinde muhalefet olgusu (1920-1945)

Ağustos 2005 Danışman: Doç. Dr. Şaban SİTEMBÖLÜKBAŞIBütün toplumlarda olduğu gibi Türkiye'de de Osmanlı İmparatorluğu'ndan günümüze kadar devam eden süreçte iktidara karşı muhalefet olgusu her zaman varolmuştur. Bu çalışmanın amacı, Osmanlı İmparatorluğu'ndan günümüze kadar devam eden bu sürecin belirli bir kesitini oluşturan ve ülkemizde cumhuriyet rejimininkurumsallaşmaya başladığı 1920- 1945 dönemindeki muhalefet olgusunu, belirtilen tarihler arasında ortaya çıkan siyasal ve toplumsal muhalefet hareketlerini ele alarak incelemektir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; iktidar, siyasal iktidar, muhalefet, siyasal muhalefet kavramları teorik olarak incelenmiş, 1920- 1945 tarihleri arasında ortaya çıkan muhalif hareketlerin hem yapısall hem de işlevsel olaraktemellerini aldığı Osmanlı İmparatorluğu'ndaki siyasal ve toplumsal muhalefetin nasıl oluştuğu açıklanmıştır. İkinci bölümde; 1920- 1923 tarihleri arası muhalefet hareketleri, ulusal bağımsızlık savaşına karşı olan ve ulusal bağımsızlık savaşına karşı olmayanmuhalefet hareketleri olmak üzere iki başlık altında toplanmıştır. Bu bölümde, 1920- 1923 tarihleri arası ortaya çıkan muhalif hareketlerin ulaşmak istedikleri amaçlarbelirtilerek, bağımsızlık savaşını veren Ankara Hükümeti'nin bu hareketler karşısında geliştirdiği önlemler anlatılmıştır. Üçüncü bölümde ise, 1923- 1945 tarihleri arası muhalefet hareketleri döneminuzunluğu göz önüne alınarak 1923 -1930, 1930- 1938 ve 1938- 1945 tarihleri arası muhalefet hareketleri olmak üzere üç döneme ayrılmıştır. İncelenen her dönemde, muhalefet hareketlerinin ortaya çıkış nedenleri ile birlikte siyasal iktidarla olan karşılıklı ilişkileri irdelenmiştir.