turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Irak'ın sürekli olağanüstü hal rejimi içinde Kürtler

Irak Kürt ulusal hareketini oluşturan ve dönüştüren dinamikleri kavrama amacı taşıyan mevcut teze göre; katliamlar, darbeler, ayaklanmalar, kimyasal silahlar, zorunlu iskan uygulamaları, Arabizasyon ve benzeri olguların ürünü olarak şekillenen Irak'ın sürekli olağanüstü hal rejimi, Kürtleri, ulusal hareket içinde örgütlenme yönünde koşullamıştır. Arapların egemen, Kürtlerin 'istisna' oldukları anti-Kürt sözleşme üzerinden organize edilen siyasal düzen, 1960'tan sonra kitleselleşmeye başlayan ulusal hareketin rahmi olmuştur. Kürtler, kendilerine dayatılan istisna hali içinde bir kopuş yaratarak özne haline gelmiştir. 1960'lar boyunca Irak'ın kurumsal yapısının tamamen yok olması, ulusal hareketin kitleselleşmesine zemin hazırlamıştır. Anti-Kürt sözleşmenin yürürlükten kalkmak zorunda kalktığı Enfal Harekatı, Halepçe Katliamı ve BM'nin Körfez Savaşı'ndan sonra 36. paralelin kuzeyini uçuşa yasak bölge ilan edilmesi ile elde edilen fiili özerklik koşullarında ise, Kürtlerin tamamını içine alan ulusal tahayyülden Irak sınırları içindeki Kürtleri esas alan ulusal tahayyüle geçilmiştir. Bu tarihten sonra, diğer Kürt ulusal hareketleri ile arasına fark koyan Kürdistan Bölgesel Yönetimi, anti-Kürt sözleşmeden aktarılan bir siyasi anlayışa sahip olduğundan; egemen olma mücadelesi içinde kendi 'istisna' uzamlarını arayan öznelerin dahil olduğu bir belirsizlik mıntıkasına sıkışmıştır.
Atıksu arıtma tesislerinde risk değerlendirmesi

Bu çalışmanın amacı evsel nitelikli atıksu arıtma tesislerindeki oluşabilecek iş kazalarını ve meslek hastalıklarını belirlemek ve oluşabilecek iş kazası ve meslek hastalıklarını ortadan kaldırabilmektir. Çalışma sırasında Mersin ilinin Anamur, Bozyazı ve Mut ilçelerinde bulunan farklı teknoloji ve proseslerden oluşan arıtma tesislerinden yararlanılmıştır. Aktif olarak görev aldığım 3 tesiste 9 aylık izleme sonucu gözlemlenen ve ortadan kaldırılan risk faktörleri incelenmiştir. Bu incelemeler sonucunda 3 tesiste de belirlenen bölümlerde 3T yöntemi kullanılarak risk değerlendirmesi yapılmıştır. Değerlendirme öncesi ve sonrasında elektriksel ve biyolojik risklerin daha az olduğu görülmüştür. Tesislerde incelenen bölüm ve ekipmanlar da büyük risklerin sırasıyla geri devir ünitesi, çamur susuzlaştırma ünitesi, giriş terfi ünitesi, havalandırma havuzları, çökeltme havuzları, laboratuvarlar, atölyeler, blower binası, kum ve yağ tutucu ünitesi, kaba ızgara, ince ızgara ve idari binalardır. Sonuç olarak incelemeler dahilinde riskler belirlenerek ve önlemler alınarak iş kazaları ve ölümler ortadan kaldırılmaya çalışılmıştır.
Askeri Yüksek İdare Mahkemesi'nin anayasal ve yasal konumu

öz Askerlik hizmetinin özellikleri dikkate alınarak ve Danıştay'dan ayrı olarak Anayasanın 157nci maddesinde düzenlenen Askeri Yüksek İdare Mahkemesi, asker kişileri ilgilendiren ve askeri hizmete ilişkin idari işlem ve eylemlerden doğan uyuşmazlıkların yargı denetimini yapan ilk ve son derece mahkemesidir. Ancak bu yüksek mahkemenin bağımsızlığı, kuruluşu, üyeleri ve görev alanı ile ilgili Anayasal ve yasal sorunlar bulunmaktadır. Tezin birinci bölümünde AYİM'nin kurulmasına neden olan tarihsel süreçten sonra, AYİM'nin Anayasada düzenleniş şekli, bu çerçevede hukuk devleti yönünden bağımsızlığı, tek dereceli olması, yüksek mahkeme niteliği, yargı birliğine aykırı olması ve yargı denetiminin sınırları ele alınmıştır. İkinci bölümde ise; AYİM'nin kuruluşu, organları, üyelerinin durumu ve görev alanı inceleme konusu yapılmıştır. İncelemede özellikle Mahkemenin kuruluşundan itibaren doktrindeki tartışmalara, kanun koyucunun çalışmalarına ve Yüksek Mahkemelerin kararlarına yer verilmiştir. Sonuçta, AYİM'nin iki dereceli olarak Danıştay bünyesinde özel bir yüksek mahkeme şeklinde kurulmasının, hakim sınıfından olmayan üyelerine hakimlik teminatının sağlanmasının ve yargı denetiminin sınırlarının kaldırılmasının uygun olacağı değerlendirilmiştir.
Büyük Şehir Belediyelerinin borçları ve çözüm önerileri: Mardin Büyükşehir Belediyesi örneği

Türkiye'de yerel yönetimlerin temeli Osmanlı Devleti döneminde atılmaya başlanmış ve cumhuriyetin ilk yıllarından itibaren yerel yönetimlerin önemi fark edilerek bu konu üzerinde daha fazla durulmaya başlanmıştır. İlk aşamalarda yapılan düzenlemeler pek yeterli olmasa da zaman içinde düzenlemelerin yasalaşması ve yeni yasaların çıkarılması ile yerel yönetimler alanında oldukça olumlu düzenlemeler gerçekleştirilmiştir. Hazırlanan yasalarda güncel şartlara uyumun gözetilmesi de ülkemizdeki yerel yönetimler açısından olumlu gelişmeler yaşandığının göstergesidir. Gelinen en son noktada 2012 yılı itibariyle 6360 Sayılı Büyükşehir Yasası ile büyükşehirler konusundaki yapılanma sürecinde en kapsamlı değişiklikler hazırlanmış ve uygulamaya geçirilmiştir. 2012 yılına gelinceye kadar ülkemizde büyükşehirlerle ilgili pek çok düzenlemenin yapıldığını söylememiz mümkündür. Bu bağlamda büyükşehir yönetimine dair ilk olarak 1960'lı yıllarda başlanan yapılanma süreci 1984 yılına gelindiğinde yasalaşmıştır. 1984 yılında yapılan bu yasa üzerinde yetersizlikler konusundaki tartışma sonucunda, 2004 yılı itibariyle yasa genişletilmiş ve 2008 yılında bir bütünleştirme faaliyetine gidilmiştir. Yapılan bu düzenlemelerin son basamağı olan 2012 yılında yapılan yasal düzenlemelerle önceki dönemlere ait yasaların olumlu tarafları alınarak bütünsel ve güncel bir yasa çıkarılmıştır. Ancak bu olumlu tarafların alınması diğer yasaların bütününü kapsayan ve bunların dışında herhangi bir şeyin dahil edilmediği bir yasa şeklinde algılanmamalıdır. Nitekim 2012 yılında çıkarılan 6360 sayılı yasa güncel dünya gereksinimlerine de cevap verebilecek bir niteliğe büründürülmeye çalışılmıştır. Yapılan yeni yasanın çalışmamız açısından önemi büyükşehir belediyelerine ekonomik anlamda sunulan payların artırılmasıdır. Nitekim belediyelerin genel bütçe ve kendi özel imkanları ile sunmuş oldukları hizmetleri açısından yetersizliği her daim gündeme getirilmiş olması 2012 yasasıyla daha fazla dikkate alınmış ve bu bağlamda Büyükşehir belediyelerinin genel bütçe içinden aldıkları pay artırılmıştır. Bu artırımının sabit olmaması ise çıkarılan yasada adalet unsurunun göz önüne alındığının göstergesidir. Büyükşehir belediyeleri bu yeni yasayla önceki yasal düzenlemelere göre genel bütçeden daha fazla pay alabilmekle birlikte, nüfus, alan vb. özellikler bakımından da neredeyse tüm büyükşehirler farklı oranlarda pay almaktadır.
Kamu politikası yapımının kurumsal değişim çerçevesiyle açıklanması: Türkiye'de ilkokul öğretmenlerinin istihdam kurumları örneği

Çalışmanın iki amacı bulunmaktadır. İlk olarak Türkiye'de ilkokul öğretmenlerinin istihdam kurumlarının değişimini 'Kamu Siyasası Yapımı' ve 'Kurumsal Değişim' kuramlarıyla incelemektir. İkinci olarak, Türkiye'de ilkokul öğretmenlerinin istihdam kurumlarının değişimi sonucu ortaya çıkan yasaların oylama sürecinde yer alan siyasal partilerin, söz konusu yasaların yapımına etkilerini araştırmaktır. Çalışmanın araştırma sorusu, Türkiye'de ilkokul öğretmenlerinin istihdam kurumları neden ve nasıl değişti? Değişim sonucu ortaya çıkan yeni düzenlemelerin yapımı sürecinde hangi taraflar yer aldı ve yer alan taraflar, söz konusu yasaların yapılmasında ne kadar etkili oldu? Çalışmanın kuramsal dayanağı Mahoney ve Thelen'ın çalışmalarını temel almaktadır. Uygulama bölümünde ise ilkokul öğretmenlerinin istihdam kurumlarını düzenleyen ilkokul öğretmenlerinin yetiştirilmesi, atanması, mali durumuna ilişkin yasalar dikkate alınmıştır. Çalışmada nicel ve nitel araştırma yöntemleri birlikte kullanılmıştır. Yasaların gerekçeleri, yasalaşma sürecinde yetkili komisyonların raporları ve milletvekillerinin beyanlarının yer aldığı meclis tutanakları incelenmiştir. Stokman'ın 'kolektif karar alma süreci' çalışmalarında kullandığı tek boyutlu ölçek ve güç, siyasa konumu ve belirleyicilik düzeyi değişkenleri kullanılarak regresyon analizi ve Kruskal-Wallis testi yapılmış, 'İlkokul öğretmenlerinin istihdam kurumlarını düzenleyen yasaların oylama sürecinde yer alan siyasal partilerin etkisi nedir? sorusu yanıtlanmıştır.
İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun hüküm ve sonuçları

30 Haziran 2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ve bu Kanuna dayalı olarak çıkarılan yönetmelikler bu alanda yepyeni bir dönemi başlatmıştır. Bu kanun, 2003 tarihli 4857 sayılı İş Kanunundan çok farklı yeni bir iş sağlığı ve güvenliği organizasyonu ve bu organizasyona dayalı biçimde yeni yükümlülükler ve sorumluluklar getirmiştir. Böylelikle, Avrupa Birliği uyum yasaları gereğince ülkemiz için daha kapsamlı ve modern bir iş sağlığı ve güvenliği kanununa duyulan ihtiyaç, giderilmeye çalışılmıştır. Ülkemizdeki işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliği olanaklarının iyileştirilmesi ve mevcut sağlık ve güvenlik şartlarının artırılmasını amaçlayan bu kanun, işveren ve çalışanların yetki, sorumluluk, görev, hak ve yükümlülüklerini düzenlemektedir. Bu çalışmada kanunun sistematiği gereğince ağırlıklı işverenlerin yükümlülükleri olmak üzere çalışanların yükümlülükleri ve hakları ayrıca iş sağlığı ve güvenliği yaptırımları 4857 sayılı İş Kanunu ile karşılaştırmalı olarak anlatılmaktadır.
Risk toplumu ve gıda güvenliği

Risk Toplumu ve Gıda Güvenliği başlıklı çalışmamızda Ulrich Beckin Risk Toplumu Kuramı ve bu çerçevede gıda güvenliği incelenmiştir. Birinci Bölümü, çalışmanın amacı, önemi, kullanılan yöntem ve teknikler oluşturur. Araştırmanın kavramsal çerçevesi olarak da risk, tehlike, güvenlik, gıda ve gıda güvenliği ele alınmıştır. İkinci bölümde, sanayi öncesi ve sanayi sonrası toplumlarında risk kavramı ele alınarak, anlam ve içerik bakımından geçirdiği değişiklikler incelenmiştir. Bununla birlikte risk toplumunun özellikleri üzerinde durularak özellikle sınıflı toplumun ötesinde servet ve risk bölüşümü arasındaki ilişki incelenerek yeni bireycilik anlayışı, gelecek algısı ve riskler üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise; risk toplumu bağlamında gıda güvenliği, gıda güvenliğini tehdit eden unsurlar ve bunların giderilmesi için yapılan çalışmalar üzerinde durulmuştur. Gıda güvenliğinin risk toplumundaki yeri incelenerek tüketilen gıdaların ve tüketim alışkanlığımızın sağlık üzerindeki etkisi incelenmiştir.
Gambiya'da kadınların araziye erişim haklarının geliştirilmesi: Alt nehir bölgesi örneği

Kadınlar dünya çapında hayatın hemen her alanında ayrımcılıkla karşı karşıyadır. Arazi hakları ve araziye erişim kadınların karşılaştıkları sayısız sorunlar arasında yer almaktadır. Gambiya'da kadınların durumlarının iyileştirilmesi için gerçekleştirilen bütün çabalara rağmen siyasi, sosyo-kültürel ve ekonomik nedenlerle araziye erişim hakları büyük bir sorun olmaya devam etmektedir. Gambiya'da 1997 Anayasası'nın 33 (5). maddesi bünyesinde kadınlara yönelik ayrımcılık barındırmakla birlikte, kadınların arazi haklarını garanti altına almakta da başarısız olmuştur. Gambiya, CEDAW da dahil olmak üzere, kadın haklarını garanti altına alan birçok uluslararası belgeye imzacı statüsündedir. Bütün bunlara rağmen, araziye erişim ve arazi mülkiyeti özellikle Gambiya Alt Nehri Bölgesi'nin kadınları için büyük bir sorun olmaya devam etmektedir. Dolayısıyla, bu tez Gambiya'da kadınların araziye erişim ve sahip olmada yaşadıkları zorunlukları Alt Nehir Bölgesi'deki durumu örnek alarak incelemeyi ve betimlemeyi hedefliyor. Bu araştırmada kadınların arazi erişimi ve arazi hakları konusunda yasal ve politik çerçeveleri araştırılarak, Gambiya Alt Nehir Bölgesi kadınlarının arazi haklarını engelleyen farklı faktörler incelenecektir. Bu çalışma, son kertede cinsiyet eşitliğini güvence altına alarak, toplumu geliştirmek amacıyla Alt Nehir Bölgesi'nde kadınların arazi haklarını teşvik edecek bazı önerilerde bulunmayı hedeflemektedir.
Yerel yönetimlerde karar alma süreçlerinde yerel halkın katılımı ve karar alma süreçlerinde denetimin işlevselliği: Selçuklu Belediyesi örneği

Bu çalışmanın özünü oluşturan katılım ve denetim kavramının her ikisinin de yerel yönetimlerdeki gerekliliği, gerek uygulamalarda gerekse de mevzuatta vurgulanmaktadır. Türkiye'deki belediyelerde bu iki konuyla ilgili düzenlemeler, ağırlıklı olarak belli başlı kanunlarla yapılmaktadır. Bu kanunlardan en önemlisi de 5393 sayılı Belediye Kanunudur. Bunun yanında uluslararası belgeler, uluslararası yapılan toplantılarda alınan belli başlı kararlar ve ülkemizin içinde bulunduğu ekonomik, sosyal ve siyasi durumlar da katılım ve denetime ilişkin yaptığımız faaliyetleri etkilemiştir. Bu tez çalışmasının amacı; halkın genel anlamda belediyeye katılma kanallarını, belediyeyi denetleme mekanizmalarını ortaya koymak, denetimin ve katılımın işlevlerini açığa çıkarmak ve aslında bu kavramların birbirinden bağımsız olmadığını vurgulamaktır. Yine Selçuklu Belediyesi vatandaşlarının belediyeyi gerçekten denetleyip, karar alma süreçlerine katıldığına inanıp inanmadığını açığa çıkarabilmek için uygulama çalışması yapmaktır. Bu tez çalışması üç bölümden meydana gelmektedir. Birinci bölümde katılma kavramı kavramsal olarak ele alınmış, halkın katılım yöntemleri ve katılım olgusu ayrıntılı olarak incelenmiştir. İkinci bölümde de ilk olarak denetim kavramsal açıdan incelenmiştir. Halk ve diğer denetim organlarının, denetim açısından belediyelerde bıraktığı etkiler değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde ise yerel yönetimlerde karar alma süreçlerinde halk katılımı ve karar alma süreçlerinde denetimin işlevselliğini analiz etmek için yüz yüze görüşme yoluyla anket çalışması yapılmıştır.
Türkiye'de Krizler, Kanun Hükmünde Kararnameler ve Devletin Değişim-Dönüşümü

Kanun hükmünde kararname, bazen yetki kanununa dayanarak ve bazen de anayasa gereği böyle bir yetki kanununa ihtiyaç duymaksızın, yetki kanununa dayandığı durumlarda bu yetki kanununun amaç, kapsam, ilke, kullanma süresi ve süresi içinde birden fazla kararname çıkarılıp çıkarılamayacağının belirtilmesi gereken, normlar hiyerarşisinde kanun düzeyinde yer alan, yasama organının ve Anayasa Mahkemesinin denetimine tabi olan, TBMM komisyonları ve Genel Kurulunda öncelikle ve ivedilikle görüşülmesi gereken, Resmi Gazetede yayımlanan, en üst düzenleyici işleme verilen addır. En üst konumdaki düzenleyici işlem olan KHK mekanizması 1961 Anayasasında 1971 yılında yapılan değişiklikle Türkiye'nin yönetsel ve hukuksal hayatına dahil olmuş ve yaklaşık yarım asır sonra Nisan 2017 Cumhurbaşkanlığı sistemine geçiş için yapılan referandum sonucunda 2018 yılında yürürlükten kaldırılmıştır. KHK'lar yürürlükte olduğu bu yarım asırlık süre içerisinde iktidarların vazgeçilmezleri arasında yer almış yani aşağı-yukarı her iktidar döneminde kullanılmış ve Türkiye'de yaşanan büyük değişim-dönüşümlere aracılık etmişlerdir. Bu yönüyle adeta yasama erkinden yürütme erkine bir tür iktidar devrinin simgesi olmuşlardır. Ancak bu durum günümüz demokrasilerinde içten içe yükselen bir otoriter eğilimin de belirmesine neden olmuştur. Ulusal düzeyde alınacak kararları alma ve uygulanacak politikaları belirleme yetkisi yasama erkinden yürütme erkine geçmesi dolayısıyla kanun yerine KHK'lara çok sık başvurulması, yürütme erkinin aşırı derecede güçlenmesine, siyasal partilerin, milletvekillerinin, toplumun karar ve katılım süreçlerinden dışlanmasına, hukuk devleti ilkelerinden uzaklaşılmasına yani otoriter bir eğilime neden olmuştur. Bu otoriter eğilim kapitalizmin neoliberal evresi içerisinde yani 1970'lerin ikinci yarısından itibaren belirmiş ve takip eden süreçte yükselerek kurumsal bir hal almıştır. Türkiye'de ekonomik, siyasal, toplumsal tüm krizlerin yarattığı imkanlar kullanılarak, krizleri çözmek adına 1970'lerin ikinci yarısından itibaren yeni bir düzen inşa edilmiştir. Bu düzen neoliberal yönelimli bir düzendir. Bu yeni düzende ve devlet anlayışı içerisinde KHK devletin değişim ve dönüşümünde işlevselleştirilmiş önemli bir araç olarak karşımıza çıkmaktadır. Çünkü inşa edilecek düzen her zaman olağan yolları kabul etmemekte bu nedenle istisnai bir yöntem-araç olan KHK'lara başvurulmaktadır. Bu duruma bağlı olarak yeni düzenin ortaya koyduğu devlet giderek otoriter bir eğilime sahip olmaktadır. Bu kapsamda çalışmada, Türkiye'nin yarım asırlık KHK rejiminin ortaya koyulması amaçlanmış, KHK'lar ile neoliberal politikalar ve onun inşacısı olan otoriter devletçilik arasında doğrudan bir bağ olduğu ileri sürülmüştür. Bu amaç ve iddia doğrultusunda KHK'lar, neoliberal değişim-dönüşüm süreci ile ilişkilendirilerek otoriter devletçilik kuramı üzerinden irdelenmiştir. Sonuç olarak Türkiye açısından KHK'ların, kapitalizmin neoliberal evresinde yaşanan krizler karşısında devleti neoliberal politikaların ihtiyacı doğrultusunda dönüştürmenin bir aracı haline geldiği görülmüştür.
Küreselleşme ve terör: Basına yansımaları

Küreselleşme kavramı son zamanlarda akademik, sosyal, kültürel, ekonomik, siyasal pek çok alanda hatta günlük olayların yorumunda bile sıklıkla anılan bir kavram haline gelmiştir. Bunun nedeni küreselleşmenin etkilerinin postmodern dönemde çok çeşitli alanlarda çok çeşitli sonuçlara neden olmuş olmasıdır. Terör konusu da küreselleşme sürecinde hem teknoloji ve enformasyon imkanları aracılığı ile hızla ilerlemiş ve gelişmiş, hem de küreselleşmenin ekonomik, politik, kültürel alanlardaki etkilerine duyulan tepkilerle bilenmiştir. 11 Eylül Saldırıları ile Terör bir evrim geçirmiştir. Bu saldırılar Huntington'ın Medeniyetler Çatışması Tezi üzerinden tartışılmış ve Küresel Terör kavramı ortaya atılmıştır. Küresel Terör Kavamı ise Medeniyetler Çatışması bağlamında İslami Terör ile ilintili ve hatta çoğu zaman özdeş olarak tanımlanmaktadır. Terör doğası gereği sesini mümkün olduğunca geniş bir kitleye duyurmaya çalışmaktadır. Dolayısıyla kitle iletişim araçlarına ulaşmak terör için büyük önem kazanmıştır. Öte yandan terör konusu medyada ne kadar çok yer alırsa, terörün geniş kitlelere korku salma amacını gerçekleştirmesine o kadar çok yardımcı olmaktadır. Nasıl ki kitle iletişim araçlarından yayılan ileti korkunun yayılmasına hizmet ediyorsa, aynı şekilde, terörün bireylerin gündemine girmesine da katkı sağlamaktadır. Kitle İletişim araçlarının terörün bireylerin gündemine girmesindeki etkisinin gündem koyma ve saptama yaklaşımı ile açıklanabileceği gibi bireylerde terör üzerine oluşacak gündemin ne yönde olacağı da çerçeveleme yaklaşımı ile açıklanabilir. Bu çalışmada bu önermeden yola çıkılarak gündem koyma ve saptama yaklaşımı ile çerçeveleme yaklaşımı bağlamında terör olayları ile ilgili haberlerinin çerçeveleri incelenmiş ve yaratılan Küresel Terör algısı incelenmiştir. Örnek olay olarak 26 Kasım 2008 tarihinde gerçekleşen Mumbai Saldırıları alınmıştır. New York Times, Hürriyet ve Milliyet gazetelerinde Mumbai Saldırırları ile ilgili haberler üzerinden çerçeveleme analizi yapılmış ve Mumbai saldırıları bağlamında Küresel Terör incelenmiştir.
Türkiye'de sosyal belediyecilik uygulamaları ve Ankara Büyükşehir Belediyesi örneği

Günümüzde yerel yönetimler eğitim, sağlık, konut gibi temel sosyal politikaların mahalli düzeyde sağlanmasında ve kendi birimlerindeki vatandaşların refahının bizzat kendi faaliyetleri ile artırılmasında etkin bir kurum olarak görev almaktadırlar. 21. yüzyılın bir önceki yüzyıldan aldığı temel miraslardan biri küreselleşme olgusu ve süreçleri iken bir başkası yerelleşmedir. Yerelleşme eğiliminin bir ürünü olan yerel yönetimlerin, akla gelen en önemli birimi şüphesiz ki belediyelerdir. Bu nedenle hazırlanan çalışmada yerel yönetim kavramı, Türkiye'de uygulanan sosyal belediyecilik faaliyetleri, bu çerçevede sosyal devlet ve sosyal sorumluluk kavramları ve örnek olarak Ankara Büyükşehir Belediyesi incelenmektedir. Hazırlanan çalışmanın daha verimli olabilmesi için anket değerlendirmesi yapılarak Ankara Büyükşehir Belediyesi'nin sosyal belediyecilik faaliyetlerinin resim ve broşürleri ek de yer almaktadır.
Türkiye'de devletin tartışılması: Ulusal gazeteler üzerinden bir analiz (2000 - 2009)

Tezin amacı, Türkiye'de devletin nasıl tartışıldığını karşılıklı bağlantılarıyla görebilmektir. Tezin bilimsel araştırma yöntemi betimsel araştırma, analiz yöntemi ise ulusal düzeyde yayın yapan gazetelerin niteliksel içerik analizidir. Analizdeki gazetelerin adları Cumhuriyet, Hürriyet, Taraf, Yeni Şafak ve Zaman'dır. Analiz yıl olarak 2000- 2009 olmak üzere toplam on yılla; ay olarak her bir yılın Ocak ayı olmak üzere toplam on ayla; gün olarak 310 günle sınırlıdır. Sınırlar dahilinde elde edilen veriler; 204 devlet görevlisinin, 533 yazarın, muhalefetteki 86 siyasi parti temsilcisinin, 104 sivil toplum örgütünün, 20 emekli devlet görevlisinin söylemlerinden olmak üzere toplam 947 gözlemden elde edilmiştir. Gözlemlerdeki söylemler gerçek kişilere, tüzel kişilikleri temsil eden gerçek kişilere ve tüzel kişiliklerin yazılı açıklamalarına aittir. Gözlemler, toplam 6006 makaleden elde edilmiştir. Verilerden ulaşılan bulgulara göre tematik olarak 1012 adet devlet tartışması tespit edilmiştir. 1012 tartışmanın otuz beş adeti en sık tartışılan temalardır. Tezin betimsel sonucu grafik olarak sunulmuştur (Ek 8, Şekil 47). Betimsel sonuç grafiğine bakıldığında devletin adaleti sağlama görevi %77, iç güvenliği sağlama görevi %63, dış güvenliği sağlama görevinin ise %66 oranında tartışıldığı görülmektedir. Devlet tartışmalarının %91'inde devlet olgularla, %9'unda ise olaylarla ilişkilendirilmiştir. Dolayısıyla %9 oranıyla Ergenekon, Hrant Dink Suikastı ve 28 Şubat toplumsal olayları üzerinden devlet ile ilgili yoğun tartışmalar yaşanmıştır. Devletin ekonomik alandaki düzenleyici görevinin toplam tartışmalar içindeki payı %46'tır. Sonuçlara göre dört tartışma dikkat çekmektedir. Devlet ve Avrupa Birliği, Devlet ve Yargı, Devlet ve IMF, Devlet ve Anayasa tartışmalarının, bir yandan devletin üç asli göreviyle diğer yandan devletin ekonomiyi düzenleme göreviyle ilişkili olduğu görülmektedir.
Türkiye'de sosyal belediyecilik uygulamaları: Malatya Büyükşehir ve Elazığ Belediyesi örneği

Sanayi toplumuna geçilmesi ile birlikte köyden kente göç artmış ve bunun sonucunda kentlerde nüfus artışı meydana gelmiştir. Bununla birlikte kentlerde yaşayan insanların ihtiyaçları artmış ve merkezi yönetim bu beklentilere cevap veremez duruma gelmiştir. Artan bu ihtiyaçlar neticesinde devlet sosyal sorunlara müdahale etmek zorunda kalmıştır. Gelişen şartlarla birlikte yerelleşme olgusu önemli hale gelmiştir. Yerel yönetimler içinde bulunan belediyelere de bu anlamda görevler düşmektedir. Bu sebeple çalışmada belediyelere ağırlık verilmiş, belediyelerin tarihsel gelişimi üzerinde durularak Malatya Büyükşehir Belediyesi ve Elazığ Belediyesi incelenmiş ve görüşülen kişilerden alınan cevaplar neticesinde alınan veriler tabloya dönüştürülmüştür.
27 Mayıs Dönemi demokrasi söylemi

Bu tezde 27 Mayıs müdahalesi sonrası, yeni bir toplum projesi oluşturmaya yönelik olarak yapılan anayasa tartışmalarında hegemonik olmayı başaran seçkincilik ye anayasacılık söylemleri çözümlenerek o dönem 'demokrasi' ve 'siyasetin' sınırlarının nasıl çizildiği araştırılmıştır. Bu çözümlemede Laclau ye Mouffe'un 'hegemonya' kayramı kullanılarak anayasa tartışmalarında hegemonik olan söylemlerin temel öğelerinin neler olduğu ye kendilerini hangi olabilirlik I koşullarında, ne tür stratejilerle hangi karşıtlıklarla kurdukları çözümlenmiştir. Demokrasi ekseninde yapılan tartışmaları çözümleme devletin ve seçkinlerin siyaseti düzenleme arzusu' gibi köklü ve tarihselliği olan bir söylemsel stratejinin oluşturduğu hattın izlenmesi ile mümkün olabilmiş ve dolayısıyla, modernlik anlayışının ortaya koyduğu zihniyet örüntülerinin anlaşılmasını gerektirmiştir. Böylelikle toplumun yeniden kurulması ve yitirilen toplumsal kontrolün yeniden ve sağlam bir biçimde kurulması temelindeki bir hat boyunca ortaya çıkan seçkincilik söylemi ile anayasa ve yasaların, hürriyetlerin sınırlarını ayrıntılı bir biçimde çizerek belirginleştirmeleri ve tesadüfe yer bırakmamaları gerektiğini iddia eden anayasacılık söylemi, 27 Mayıs döneminde hegemonik söylemler olarak anlamı kurma gücüne sahip olmuşlardır. Buna göre 27 Mayıs döneminde hegemonik olan Türkiye'ye özgü bir modernleşme ve demokrasi kurgusu, toplumsal birlik ve düzen konusunda bir uzlaşmaya dayanır. Bu uzlaşmaya farklılıkların baskı ve disiplin altına alınarak antagonistik ve anti- düzen potansiyellerinin ortadan kaldırılmasına dayalı bir siyaset anlayışı eşlik eder.