turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Okul öncesi dönem çocuklarının gelişim düzeyleri üzerinde akıllı telefon/tablet kullanım alışkanlıklarının ve buna yönelik anne baba tutumlarının rolü

Bu çalışmanın amacı, okul öncesi dönem çocuklarının gelişim düzeyleri üzerinde akıllı telefon/tablet kullanım alışkanlıklarının ve bu alışkanlıklara yönelik anne baba tutumlarının rolünü incelemektir. Bu amaçla çalışma kapsamında öncelikle çocuklarda akıllı telefon/tablet kullanım alışkanlıkları ve akıllı telefon/tablet kullanım alışkanlıklarında anne baba tutumlarını ölçen iki farklı ölçme aracı geliştirilmiştir. Ölçek geliştirme çalışmaları için madde havuzu oluşturulduktan ve uzman görüşüne başvurulduktan sonra ilk aşamada 0-6 yaş aralığında çocuğu olan 347 ebeveyn (xyaş=33.09 4.87) ile açımlayıcı faktör analizi yapılmıştır. Açımlayıcı faktör analizi sonrasında yine 0-6 yaş aralığında çocuğu olan 253 ebeveyn (xyaş=33.84 5.09) üzerinde doğrulayıcı faktör analizi yapılarak 28 madde ve 3 faktörden oluşan Akıllı Telefon/Tablet Kullanım Alışkanlığı Aile Ölçeği ve 24 madde, 4 faktörden oluşan Akıllı Telefon Tablet Kullanım Alışkanlıklarında Anne Baba Tutumları Ölçeği elde edilmiştir. Ölçek geliştirme çalışmalarının ardından okul öncesi dönem çocuklarının gelişim düzeyleri üzerinde akıllı telefon/tablet kullanım alışkanlıklarının ve buna yönelik anne baba tutumlarının rolünü incelemek amacıyla 154 ebeveyne (xyaş=36.16 5.35) ATKA ve ATT ölçekleri uygulanırken, bu ebeveynlerin çocuklarına Denver- 2 Gelişimsel Tarama Testi uygulanmıştır. Veri toplama işlemlerinin ardından çocukların gelişim düzeyleri üzerinde akıllı telefon/tablet kullanım alışkanlıklarının ve bu alışkanlıklara yönelik ebeveyn tutumlarının rolünü incelemek için lojistik regresyon analizi kullanılmıştır. Yapılan analiz sonucunda, çocukların gelişim düzeyleri üzerinde akıllı telefon/tablet kullanım alışkanlıkları incelendiğinde, kişisel sosyal gelişim üzerinde kontrol güçlüğü ve işlevsellikte bozulmanın, dil gelişimi üzerinde ise işlevsellikte bozulma ve sosyal izolasyonun rolünün olduğu bulunmuştur. Akıllı telefon/tablet kullanımına yönelik ebeveyn tutumları incelendiğinde özellikle oyalama tutumunun kişisel sosyal gelişim, ince motor gelişim ve dil gelişim üzerinde; fayda tutumunun da kişisel sosyal gelişim üzerinde negatif yönlü rolünün olduğu bulunmuştur. Ebeveynlerin bilgi tutumu ise çocukların kaba motor gelişimini olumlu etkilemektedir. Sonuç olarak, çocukların akıllı telefon/tablet kullanım alışkanlıklarının çocukların gelişim düzeyleri üzerinde olumsuz etki yaptığı görülürken, farklı ebeveyn tutumlarının farklı etki yaptığı görülmektedir. Ebeveynlerin oyalama ve fayda tutumları çocukların gelişimini olumsuz etkilerken, bilgi tutumu olumlu etkilemektedir.
18-24 yaş arası üniversite öğrencilerinde çocukluk çağı travmalarının dissosiyatif yaşantılar ve suçluluk-utanç duyguları ile ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışmada 18-24 yaş arası üniversite öğrencilerinde çocukluk çağı travmalarının, dissosiyatif yaşantılar ve suçluluk-utanç duyguları ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmanın örneklemini, Uludağ Üniversitesi ve Maltepe Üniversitesi'nde bulunan fakültelerde okuyan 18-24 yaş arası 281 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. 141 (%52) kadın, 140 (%48) erkek öğrencinin oluşturduğu örneklem grubunda 148 öğrenci Uludağ Üniversitesinden, 133 öğrenci de Maltepe Üniversitesi öğrencilerindendir. Araştırmadan elde edilen veriler, Kişisel Bilgi Formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (CTQ-28), Dissosiyatif Yaşantılar Ölçeği ve Suçluluk-Utanç Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Araştırmanın sonucunda korelasyon ve regresyon analizlerinde çocukluk çağı travma yaşantılarının artması dissosiyatif yaşantıları arttırdığı bulunmuştur. Korelasyon analizinde çocukluk çağı travma yaşantılarının artması suçluluk ve utanç duygusunu azalttığı bulunmuş, regresyon analizinde de çocukluk çağı travma yaşantılarının artması suçluluğu azalttığı, utancı ise etkilemediği bulunmuştur. Regresyon analizi sonucunda çocukluk çağı travması yaşayan üniversite öğrencilerinde dissosiyatif yaşantıların artması suçluluk-utancı etkilemediği bulunmuş, çocukluk çağı travması yaşamayan üniversite öğrencilerinde ise dissosiyatif yaşantıların artması suçluluğu azalttığı ancak utancı etkilemediği bulunmuştur. Ayrıca çocukluk çağı travmalarının ve dissosiyatif yaşantıların suçluluk ve utanç üzerine ortak etkisi anlamlı bulunmamıştır.
Başarılarımın sahibi ben değilim: Sosyal kimlik, sosyal baskınlık ve sistemi meşrulaştırma kuramları perspektifinden sahtekar fenomeni

Sahtekar Fenomeni, bireylerin somut kanıtlara rağmen başarılarını içselleştiremeyerek içinde bulundukları konumda kendilerini sahtekar gibi hissetmeleri olarak tanımlanan psikolojik bir olgudur. Önceki araştırmalar bu fenomenin pek çok bireysel olguyla ilişkili olduğunu göstermişse de, nedenleri konusunda tam bir uzlaşma sağlanamamıştır. Öte yandan, olgunun daha sosyal bir perspektifle ele alındığı araştırmaların az sayıda olduğu ve bu çalışmaların oldukça sınırlı ilişkileri ele aldıkları görülmektedir. Oysa, küçük grup dinamiklerinden, çok daha kapsamlı toplumsal süreçlere kadar pek çok sosyal yapının, bireylerin içinde bulundukları statüde kendilerini sahte hissetmelerine yol açabileceği düşünülmüştür. Bu çalışma, ilgili araştırmalarda yaygın olarak kullanılan Clance Sahtekar Fenomeni Ölçeği'nin (Clance, 1985) Türkçeye kazandırılması ve fenomenin grup içi, gruplar arası ve toplumsal yapıyla olan bağlantılarının araştırılması amacıyla yapılmış olup, olası ilişkilerin incelenebilmesi için Sosyal Kimlik, Sosyal Baskınlık ve Sistemi Meşrulaştırma Kuramları'nın sunduğu kavramlardan ve teorik çerçevelerden yararlanılmıştır. İki çalışmadan oluşan bu araştırmada, birinci çalışma Uludağ Üniversitesi bünyesinde çalışan 148 araştırma görevlisi ile; Clance Sahtekar Fenomeni Ölçeği'nin test-tekrar test güvenirliğini değerlendirmek için yapılan ikinci çalışma ise birinci çalışmaya katılan 125 kişi ile yürütülmüştür. Yapılan analizlere göre, ölçeğin güvenirlik katsayısı birinci çalışmada.84, ikinci çalışmada. 86 ve test-tekrar test güvenirliği. 81'dir. Temel Bileşenler Analizi ile yapılan yapı geçerliği çalışması sonucu Türkçe ölçeğin üç faktörlü orijinal yapıyı sağlayamadığı ve tek boyutlu bir ölçek olarak değerlendirilmesinin uygun olduğu görülmüştür. Yapılan korelasyon ve hiyerarşik regresyon analizleri, Sahtekar Fenomeni'nin, kadınlar için, benlik tanımlamalarında erkeksi ve mesleki kalıpyargılar üzerinden içinde bulundukları akademik birimin prototipinden uzaklaşma, yüksek Sosyal Baskınlık Yönelimi, kendini zayıflatma davranışları ve erkeklere yönelik dış grup tarafgirliği ile; erkekler için ise, mesleki kalıpyargılar üzerinden prototipten uzaklaşma, kurumda bulunma süresi, yüksek Sosyal Baskınlık Yönelimi, kendini zayıflatma davranışları ve Örtük Çağrışım Testi ile incelenen örtük özsaygı ölçümü ile yordanabildiğini göstermiştir. Tüm yordayıcı değişkenlerin birlikte ele alındığı regresyon analizi ise, Sahtekar Fenomeni'ni yordamada en güçlü değişkenlerin, kadınlar için kendini zayıflatma davranışları ve mesleki kalıpyargılar üzerinden prototipten uzaklaşma, erkekler için ise zayıflatma davranışları, mesleki kalıpyargılar üzerinden prototipten uzaklaşma ve kurumda bulunma süresindeki azalma olduğunu göstermiştir. Bu bulgular, Sahtekar Fenomeni'nin grup içi ve gruplar arası süreçlerden etkilenebileceği şeklinde yorumlanmış olup; çalışmanın bu bağlamdaki katkısı ve kısıtlılıkları tartışılmıştır.
Effects of neuroticism and caregiver burden on caregivers'depressive symptoms and well-being: Moderating role ofdispositional mindfulness

Farkındalık, her anın bilincinde olmak, o ana dikkat etmek ve hem bilinçliliği hem de dikkati hatırlamak anlamına gelir. Çalışmanın amacı, farkındalığın, nevrotiklik ile bakıcı psikolojik ve fiziksel iyi oluş hali arasındaki ilişkilerde koruyucu bir rolü olup olmadığını ve bakıcı yükü ile bakıcı psikolojik ve fiziksel iyi oluş hali arasındaki ilişkilerde koruyucu bir rolü olup olmadığını Türkiye örnekleminde araştırmaktır. Bu çalışmaya katılanlar ciddi zihinsel hastalık tanısı alan hastaların bakıcılarıydı ve örneklem 121 bakıcıdan oluşuyordu. Korelasyon analizlerinin bulgularına göre, bakıcı yükünün, bakıcı iyi oluş hali, bakıcı iyi oluş hali ve farkındalık ile anlamlı ve negatif, depresyon ve nevrotiklik ile anlamlı ve pozitif ilişkili olduğu bulunmuştur. Nevrotiklik, farkındalıkla negatif korelasyon gösterirken, depresyon ile pozitif korelasyon göstermiştir. Ayrıca, bakıcı iyi oluş hali ve bakıcı iyi oluş hali ile Nevrotiklik arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Farkındalık, bakıcı iyi oluş hali, bakıcı iyi oluş hali ile pozitif ve depresyon ile negatif korelasyon göstermiştir. Moderasyon analizlerinin bulgularına göre, farkındalık, nevrotiklik ve bakıcı iyi oluş hali ve bakıcı yükü ve bakıcı iyi oluş hali arasındaki ilişkiyi olumlu ve anlamlı bir şekilde etkilemiştir. Bununla birlikte, farkındalığın, bakıcı yükü ile depresyon, nevrotiklik ve depresyon, bakıcı yükü ve bakıcı iyi oluş hali ve nevrotiklik ve bakıcı iyi oluş hali arasındaki ilişkilerde düzenleyici rolü anlamlı çıkmamıştır. Bu çalışmanın bulguları, klinik etkileri ve güçlü yönleri ve sınırlılıkları literatür ışığında tartışılmıştır.
What if days were shorter? the behavioral effects of a 22-hour period on wistar rats

Işık, ruh halini ve çeşitli fizyolojik fonksiyonları modüle eden sirkadiyen ritimler (yaklaşık 24 saatlik/günlük) için önemli bir düzenleyicidir. Bu bağlantı psikolojide iyi bilindiğinden, ışığın mevsimsel duygudurum bozukluğuyla ve günün aydınlık dönemiyle olan ilişkisine odaklanan birçok çalışma vardır. Kısaca, sirkadiyen bir döngüdeki aydınlık süre kısaldığında, deney hayvanları ruhsal değişikliklere karşı daha savunmasız olma eğilimindedir. Kısaltılmış aydınlık veya karanlık dönemlerin etkilerinin duygudurum ve duygudurum bozukluklarında iyi bilinmesine rağmen, kısaltılmış günlerin (toplam 24 saatten daha kısa) ruh hali veya lokomotor aktivite üzerindeki etkisini araştıran bir çalışma yoktur. Bu amaçla, daha önce herhangi bir deneyde kullanılmamış 27 dişi Wistar sıçanı (2 aylık, 203 6 g) iki özdeş kabine yerleştirildi: Deney grubu kısaltılmış güne (22 saat, 11:11 A:K döngüsü) maruz kalırken kontrol grubu standart gün yaşamaya devam etti (24 saat, 12:12 A:K döngüsü). İki ay sonra, her iki grup da klasik bir kemirgen depresyonu paradigması olan Zorunlu Yüzme Testi ile bir kaygı benzeri davranış ve lokomotor aktivite testi olan Açık Alan Testi'ne tabi tutuldu. 22 saat grubu ZYT'de davranışsal umutsuzluk, OFT'de anksiyete benzeri bir davranış göstermedi ve AAT'de belirgin olarak daha yüksek lokomotor aktivite sergiledi. Bu sonuçlar kısaltılmış 22 saatlik günlerin Wistar sıçanları üzerinde antidepresan ve anksiolitik bir etkisi olduğuna işaret etmektedir.
Üniversite öğrencilerinin romantik ilişkilerinde sorun çözme becerileri ile affedici özellikleri

Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinin romantik ilişkilerinde sorun çözme becerileri ile affedici özellikleri incelenmiştir. Bu amaçla İstanbul, Ondokuz Mayıs, Kocaeli, Kültür ve Kadir Has Üniversiteleri'nin çeşitli bölümlerinde eğitim gören hazırlık ve 1. sınıf öğrencilerinden 444 öğrenciye Türkçe'ye uyarlaması Bugay ve Demir (2010) tarafından yapılan 'Heartland Affetme Ölçeği', Kalkan (2008) tarafından geliştirilen 'Ergenler İçin Romantik İlişkilerde Sorun Çözme Ölçeği' ve araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde; Pearson Moment Korelasyon Katsayısı, Bağımsız Örneklemler T-Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi, LSD Testi, Kruskal-Wallis H Testi ve Mann-Whitney U Testi kullanılmış olup SPSS 16.0 paket programından yararlanıl-mıştır. Araştırma sonucunda, öğrencilerin duygusal istismar puanları ile başkasını affetme puanları arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki saptanırken; kendini affetme, durumu affetme ve affetme toplam puanları arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Fiziksel istismar ile affetme toplam puanları ve kendini, durumu ve başkasını affetme arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Soruna yönelme ile affetme toplam puanları ve kendini ve durumu affetme puanları arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki saptanırken; başkasını affetme arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Öğrencilerin cinsiyetlerine göre duygusal ve fiziksel istismar puanları arasında anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Soruna yönelme puanları arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Kız öğrencilerin soruna yönelme becerilerinin erkek öğrencilerden daha yüksek düzeyde olduğu ortaya koyulmuştur. Öğrencilerin cinsiyetlerine göre kendini ve başkasını affetme puanları arasında anlamlı bir farklılık bulunamazken; durumu affetme puanları arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Kız öğrencilerin durumu affetme düzeyleri erkek öğrenciler- den daha yüksektir. Araştırmada öğrencilerin öğrenim gördükleri üniversiteye göre duygusal ve fiziksel istismar puanları arasında anlamlı bir farklılık saptanamazken; soruna yönelme puanları arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Öğrencilerin, öğrenim gördükleri üniversiteye göre affedicilik puanları arasında da anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Araştırmada öğrencilerin algıladıkları sosyo-ekonomik düzeye göre duygusal istismar, fiziksel istismar puanları arasında anlamlı bir farklılık bulunamazken; soruna yönelme puanları arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Öğrencilerin algıladıkları sosyo-ekonomik düzeye göre affedicilik düzeyleri arasında ise anlamlı bir farklılık bulunamamıştır.
Kontrol odağı, stresle başa çıkma stratejileri ve psikolojik belirti gösterme ilişkileri

a i q yaşanan olumlu ve olumsuz stres verici olayların derecelendirmesi ve sosyal destek öğrenilmiş güçlülüğün anlamlı yordayıcıları olarak belirmiştir. Benzer şekilde, BZED. olumsuz stres verici olay derecelendirmesi, sosyal destek, bal meslek grubu, doğum sırası ve bölüm değişkenleri psikolojik belirti göstermenin yordayıcıları olmuştur. Kontrol odağı ve öğrenilmiş güçlülük değişkenleri üzerinde örneklemin uç noktalarında yer alan denekler ayrılarak bu deneklerin psikolojik belirti düzeyleri incelenmiştir. Buna göre de, kontrol odağı ve öğrenilmiş güçlülük, uygulanan ANOVA sonucunda temel etkiye sahip bulunurken, ortak etkilerinin bulunmadığı görülmüştür. Rotter ve Rosenbaum ölçeklerinin faktör yapıları da Temel Bileşenler Analiziyle incelenmiş ve kaynaklarda bildirilenlerle karşılaştırılabilir faktör yapılarının bulunduğu gösterilmiştir. Ayrıca, iç ve dış kontrol odaklı uç grupların Rosenbaum ölçeği faktör yapıları ayrı ayrı incelenmiş ve gerek bu uç grupların gerekse bunlarla tüm grubun ölçek faktör yapıları yönünden bazı psikometrik farklar gösterdikleri ortaya konmuştur. SCL-90-R'nin alt ölçekleri arası korelasyonları esas alınarak uygulanan Temel Bileşenler Analizi sonunda da, bu 'alt ölçekter'in 'psikolojik belirti gösterme' olarak adlandırılabilecek bir tek güçlü faktöre yüklendikleri gözlenmiştir. Araştırmanın genel değerlendirmesi yapıldığında, kontrol odagıpsikopataloji bağlantısında, içsel ve dışsal bireylerin başa çıkma stratejilerindeki farkların rolünün olabileceği üzerinde durulmuş, ancak söz konusu bağlantıyı ileri yöntem ve araçlarla daha net olarak ortaya çıkarabilecek yeni araştırmaların gerekliliğine işaret edilmiştir.
Majör depresyon ve yaygın anksiyete bozukluğu tanısı alan kişilerde bilişsel duygu düzenleme stratejilerinin değerlendirilmesi

Amaç: Bu araştırmada, klinik ortamda, Majör Depresyon Bozukluğu ve Yaygın Anksiyete Bozukluğu tanısı almış bireylerin, bilişsel duygu düzenleme stratejilerine bakılarak, varsa farklılıkların incelenmesi ve sağlıklı bireyler ile karşılaştırarak farklılıklarına bakılması amaçlanmıştır. Yöntem: Kesitsel bir çalışma olan bu araştırmanın örneklemini Aralık 2016 -Mart 2017 tarihleri arasında, 2 farklı devlet hastanesindeki psikiyatri polikliniğine başvuran 62 kişi oluşturmuştur. Araştırma kapsamında veri toplama araçları olarak, Sosyodemografik Özellikler Bilgi Formu, Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği, Hamilton Depresyon Derecelendirme Ölçeği, Hamilton Anksiyete Değerlendirme Ölçeği ve DSM-IV-TR Eksen I Bozuklukları için Yapılandırılmış Klinik Görüşme kılavuzu uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen bilgiler SPSS 22.0 for Windows programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde, tek yönlü varyans analizi testi kullanılmıştır. Anova testi sonrasında farklılıkları belirlemek üzere tamamlayıcı post-hoc analizi olarak Tukey testi kullanılmıştır. Araştırmanın sürekli değişkenleri arasında pearson korelasyon analizi uygulanmıştır. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında, %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Bulgular: Araştırma sonucunda, klinik ortamda majör depresyon veya yaygın anksiyete tanısı almış kişilerin, bilişsel duygu düzenleme stratejileri alanyazıdaki bilgiler ile tutarlı bulunmuştur. Sonuç: Sağlıklı grubun uyumlu bilişsel duygu düzenleme puanları, depresyon grubunun ve anksiyete grubunun uyumlu bilişsel duygu düzenleme puanlarından anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Depresyon ve anksiyete grubunun uyumsuz bilişsel duygu düzenleme puanları, sağlıklı grubun uyumsuz bilişsel duygu düzenleme puanlarından yüksek bulunmuştur. Grupların hangi bilişsel duygu düzenleme stratejilerini kullandıkları regresyon analizi yapılarak ortaya konmuştur. Elde edilen bulgular ışığında, ileride yapılacak olan çalışmalar için faydalı olabilecek çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
Otistik ve zihinsel engelli çocukların annelerinin otistik belirtiler gösterme eğilimleri

Otizm, erken çocukluk çağında başlayan sosyal etkileşim, dil gelişiminde geriliklerle birlikte yineleyici basmakalıp davranışların görüldüğü nörogelişimsel bir bozukluktur. Otizmli çocukların sağlıklı olan akrabalarında yapılan aile ve ikiz çalışmalarında otizmin çekirdek belirtilerinin daha sık karşılaşıldığı görülmektedir. Otizmli çocuklarla özellikle eğitim alanında çalışan eğitimcilerin aile ile işbirliği yapması büyük önem taşımaktadır. Genel popülasyona bakıldığında annelerin otizmli çocuklarla daha yakından ilgilendiği görüldüğünden çalışma, otistik çocukların annelerinin otistik belirti gösterme eğilimleri üzerine yapılmıştır. Karşılaştırma yapmak içinde, zihinsel engelli çocukların annelerinin otistik belirti gösterme eğilimlerine bakılmıştır. Bu doğrultuda otistik ve zihinsel engelli çocuğa sahip annelerin otistik özellikler gösterme eğilimleri araştırılmıştır. Çalışmaya otizm tanısı almış 110 çocuğun annesi ile kontrol grubu olarak 52 zihinsel engelli çocuğun annesi alınmıştır. Çalışmada demografik bilgi formu ile beraber normal bireylerde eşik altı otistik özellikleri ölçmeye yönelik bir öz-bildirim anketi olarak geliştirilen 50 maddelik Otizm-Spektrum Anketi kullanılmıştır. İki bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında manwhitney-u testi ve t-testi, ikiden fazla bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında kruskallwhallis testi kullanılmıştır. Kruskall whallis testi sonrasında farklılıkları belirlemek üzere tamamlayıcı olarak manwhitney-u testi testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında, %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular değerlendirildiğinde; zihinsel engelli çocuk sahibi annelerin sosyal beceri puanları, otizmli çocuk sahibi annelerin sosyal beceri puanlarından yüksek bulunmuştur. Diğer taraftan ebeveynin eğitim düzeyinin önemi üzerinde durulması gerekliliği dikkat çekmektedir. Annenin lise mezunu olanların otizm spektrum düzeyi eğitim düzeyi ilkokul ve altı olanların otizm spektrum düzeyinden yüksektir. Eğitim düzeyi üniversite olanların daha yüksek otizm spektrum düzeyine sahip olmaları ilgi çekicidir. Otizmli çocuklara sahip annelerin eşik altı otistik özelliklerinin meslek türüne göre ortalamaları incelendiğinde; mesleği öğretmen olanların sosyal beceri düzeyleri, mesleği ev hanımı olanların sosyal beceri düzeylerinden yüksek saptanmıştır. Sonuç olarak Otizmli çocuğa sahip annelerin eşik altı otistik belirtilerin bazılarında, zihinsel engelli çocuğa sahip annelerinkinden yüksek olduğu bilgisine ulaşılmıştır.
Üniversite öğrencilerinin sürekli kaygı düzeyleri ve affetme düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı üniversite öğrencilerinin sürekli kaygı düzeyleri ile affetme düzeyleri arasındaki ilişki bazı sosyodemografik değişkenlere göre incelemektedir. Araştırma evrenini 2017- 2018 eğitim yılları arasında Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Fakültesinde okuyan öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini uygun örnekleme yöntemleriyle seçilen, müzik öğretmenliği, psikolojik danışmanlık ve rehberlik, fen bilgisi öğretmenliği, matematik öğretmenliği, okul öncesi öğretmenliği bölümlerinde eğitim gören 472 öğrenci oluşturmaktadır. Ölçme aracı olarak Spielberger Sürekli Kaygı Envanteri ve Heartland Affetme Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde SPSS 22 istatistik programı kullanılmıştır. Veriler, bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü varyans analizi ve korelasyon analizi için ise Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu kullanılmıştır. Araştırma bulguları, sürekli kaygı düzeyinin affetme düzeyini orta derecede, olumsuz yönde istatistiksel olarak anlamlı şekilde farklılaştırdığını belirtmiştir.
AD8 Washington Üniversitesi demans tarama testinin yaşlı Türk nüfusunda geçerlik güvenirliğinin araştırılması

Amaç: AD8 ölçeğinin yaşlı Türk toplumunda geçerlikgüvenirliğini araştırmak. Yöntem: Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi Geriatri kliniğine başvuran 60 yaş üstü 340 geriatrik olgu çalışmaya dahil edildi. Ayrıntılı geriatrik değerlendirme amacıyla, Klinik DemansDerecelendirme Ölçeği, Montreal Kognitif Değerlendirme Ölçeği, Mini Mental Durum Muayenesi, Kognitif Durum Testi, Yesavage Geriatrik Depresyon Ölçeği, Lawton-Brody Enstrümantal Günlük Yaşam Aktivite Skalası ve Barthel TemelGünlük Yaşam Aktivite İndeksi uygulandı. Bulgular: 60 yaş üstü, 224 (%65,9)'ü kadın cinsiyet, toplam 340 geriatrik olgu çalışmaya dahil edildi. Olguların 162'si (%47,6) kognitif yetersizliği olmayan, 60'ı (%17,6)HKB ve 118'i (%34,7) demans olarak değerlendirildi. Olguların yaş ortalaması 74,5 8,6, eğitim yılı ortalaması 9,3 4,65 olarak tespit edildi. AD8'in iç tutarlılığını gösteren Cronbach Alpha değeri 0,928 olarak bulundu. Olguların AD8 toplam skorları ile MMSE skorları arasında anlamlı negatif korelasyon (r = -0,802) ve CDR skorları ile de anlamlı pozitif korelasyon (r = 0 ,877) olduğu bulundu (p<0.001). Kesme noktası 3 olarak belirlendiğinde, AD8'in kognitif yetersizliği olanı, kognitif yetersizliği olmayanlardan ayırt edebilmedeki duyarlılığı %96 ve özgünlüğü %52 idi. Kognitif yetersizliği olan grup için, %95 güven aralığında ROC eğrisi altında kalan alan ise 0,91 olarak bulundu. Sonuç: AD8 tarama ölçeği kognitif yetersizliği saptamada hızlı, basit, etkili, sensitif taramayöntemlerindendir. Bu özellikleriyle, birinci basamağa unutkanlık yakınmasıyla başvuran geriatrikolgular için kullanılabilir. AD8 ölçeğinden 3 ve üzeri puan alanlar ayrıntılı kognitif değerlendirme için ilgili merkezlere yönlendirilebilir.