turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Cumhuriyet Dönemi sağlık politikaları: 1920-1960

Cumhuriyetimizin kuruluş yıllarında sağlık alanında en büyük sorun bulaşıcı hastalık ve salgınların önlenebilmesi idi. Bu yıllarda savaşların neden olduğu sosyo-ekonomik yıpranma, her sorun gibi sağlık sorununu da güçleştiriyordu. Sağlıklı insan gücü yetersizliği de ayrı bir sorun idi. 1927 yılında 555 hekim, 139 hemşire ve 347 ebe bulunuyordu. Hükümetler hekimlik hizmetlerini özellikle salgın hastalıklarla savaş için kurdukları örgütleri genel bütçeden finanse etmişlerdir. Hükümet tabiplerinin temel görevi tifo. tifüs. çiçek. trahom ve frengi ile savaş olmuştur. Ankara'da Hıfzıssıhha Enstitüsü kurularak, laboratuarlarda aşı ve serum üretilmeye başlanmıştır. Bu dönemde hastane hizmetler yerel yönetimlere bırakılmıştır. Bakanlık sadece örnek olsun diye 5 tane Numune Hastanesi kurmuştur. Bu dönemde birinci basamak sağlık hizmetlerinde çok ileriye gidilememiş, fakat genelde sağlık alanında çok şeyler yapılmıştır. Hekim açığını kapatmak için Leyli Tıp Talebe Yurtları açılmış, buradaki tıp öğrencilerine zorunlu hizmet görevi verilmiştir. Ebe, hemşire gibi personelin yetiştirilmesine de büyük önem verilmiş, sağlık personelinin maaş ve ücret durumunda da iyileştirmelere gidilmiştir. Sıtma mücadelesindeki personelin maaş durumu daha da iyiydi. Vali ve kaymakamlar, il ve ilçelerdeki sağlık personelinin amiri idiler. 1955'te kurulan Hıfzıssıhha Okulu sağlık personeline kısa süreli kurslar veriyordu. 1946'da Behçet Uz sağlık bakanı olunca, her 20 köye birinci basamak koruyucu ve tedavi edici hizmetleri birlikte götürmek istemiştir. Bu çok başarılı bir uygulama idi. Fakat, yalnız ilçe düzeyinde kalmıştır. Daha ileriye gidememiştir. Bu plan, ekonomik nedenlerden dolayı uygulanamamıştır. Demokrat Parti döneminde sağlık alanında önemli değişiklikler olmuştur. Yerel idareye bağlı olan hastaneler doğrudan Sağlık Bakanlığı'na devredilmiş, genel sağlık sigortası uygulamasına gidilmiş, UNİCEF ve Dünya Sağlık örgütü ile ilişkiye girilmiş ve bu kurumlardan yardım sağlanmasına çalışılmıştır. 1960'ta hekim sayısı 9826, hemşire sayısı 2440 ve ebe sayısı 3126'ya yükselmiştir. 1961 yılından itibaren sağlıkta büyük bir reform başlamıştır; Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirilmesi yasası kabul edilmiş ve bununla herkesin sağlık hizmetlerinden ücretsiz ve eşit bir şekilde yararlanması esası kabul edilmiştir. Bu yasa 15 yıl içinde tüm yurtta uygulanacaktı. Ancak, personel ve finansman sıkıntısı nedeniyle bu konuda başarılı olunamadı. İlk uygulama Muş İlinde başlamıştır. Daha sonraki dönemlerde de sağlık alanında önemli ilerlemeler olmuştur. Türkiye'nin bu konuda da diğerlerinde olduğu gibi gelişmiş ülke düzeyine varması, nitelikli personele ve giderlerinin karşılanması için genel bütçeden sağlığa daha fazla pay ayrılmasına bağlıdır.
Impacts of provision of urban services and facilities on the political attitudes of the squatter dwellers

KENTSEL HİZMETLER İLE KOLAYLIKLARIN SUNUMUNUN GECEKONDULULARIN SİYASAL TAVIRLARI ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ Şahin, Yusuf Yüksek Lisans, Kentsel Politika Planlaması ve Yerel Yönetimler Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Melih Ersoy Ortak Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Korel Göymen Ocak 1998, 205 sayfa Bu tez, kentsel hizmetler ile kolaylıkların sunumunun gecekonduluların siyasal tavırları üzerine olan etkilerini araştırmaktadır.
İtalya, İngiltere ve Türkiye emniyet örgütlerinin amaç, yapı ve yönetim süreçleri ile eğitim sistemleri açısından karşılaştırılması

Bu araştırmanın genel amacı, İtalya, İngiltere ve Türkiye Emniyet Örgütlerinin amaç, yapı ve yönetim süreçleri ile eğitim sistemleri açısından karşılaştırılmasıdır. Tarama modelinin kullanıldığı, karşılaştırmalı bir araştırma olan bu araştırmada konuyla ilgili yasalar, yazılı dokümanlar incelenmiş, yabancı dildeki metinlerin çevirileri yapılarak elde edilen ham veriler araştırma amaçlan doğrultusunda sistemli hale getirilerek yorumlanmıştır. Avrupa Birliğine girme yolunda önündeki engelleri birer birer aşan Türkiye, Birliğe girmesi durumunda tüm kurumlarda olduğu gibi Emniyet Örgütünde da bir takım örgütsel ve yönetsel değişiklik yapmak durumunda kalacaktır. Yapılması olası değişikler konusunda ön bir çalışma yapılması Birliğe tam üyelik durumunda çıkabilecek problemlerin önceden öğrenilerek önlem alınmasının önemi çok büyüktür. Türkiye Avrupa Birliğine tam üyelik sürecinde uyum yasalarının bir kısmı parlamentodan geçirmiş, bir kısmı ise görüşülmeyi beklemektedir. Bu da göstermektedir ki yasal değişikliklerin gerçekleştirilmesi bugüne kadar zaman aldığı gibi bundan sonra da zaman almaya devam edecektir. Bu kapsamda Ceza muhakemeleri Usul Yasasında yapılan değişiklikle kısaltılan gözaltı sürelerinin Avrupa Birliğine üyelik sürecinde yapılması gereken yasal değişikliklerin çok küçük bir kısmım oluşturmaktadır. Bu araştırma ile Türkiye Emniyet Örgütünün yönetim yapılarım yerel yönetimin ağırlıklı olarak uygulanabileceği bir şekilde yemden ele alması gerektiği saptanmıştır. vu
İdari vesayet denetimi ve köy idareleri

İdari vesayet denetimi, mahalli idarelerin, kendileri dışında başka bir idare tarafından yasaların öngördüğü sınırlar içinde denetlenmesidir. Vesayet denetimi, 'İdarenin bütünlüğü' ilkesinin doğal bir sonucudur ve idarenin bir bütün olarak uyumlu çalışmasının temel aracıdır. En eski ve geleneksel bir mahalli idare birimi olarak 'Köy' üzerinde de merkezi yönetimin yasalar çerçevesinde vesayet yetkisi bulunmaktadır. İnsanların topluca ve bir arada yaşamalarının sonucu olarak ortaya çıkmış olan 'Köy'ün devlet yapısı içerisinde idari bir birim olarak yer alması 1858 tarihli düzenlemeyle mümkün olmuş, 1864 ve 1870 tarihli nizamnamelerde de bu devam etmiştir. Türkiye'de köy idaresinin esasları, 18.3. 1924 tarih 442 sayılı Köy Kanunuyla düzenlenmiş, köyün tüzel kişiliğe sahip olması ve hukuki açıdan mahalli idare birimi haline gelmesi bu kanunla mümkün olmuştur. Merkezi idarenin bir mahalli idare birimi olarak köy üzerindeki vesayet denetimi, köyün organları, personeli, eylemleri, işlem ve kararları ile mali kaynaklar üzerinde olmaktadır. Fransa'dan aldığımız ve Bonaparte yasalarının titizlikle korumaya çalıştığı merkezi yönetim geleneğinin bir uzantısı olan bu kuruma Fransa' dakinden daha ileri götürülerek sıkı merkeziyetçi bir anlayış kazandırıldığını, bu anlamda ülkemizde uygulanan idari vesayet kurumunun yumuşatılması, sınırlarının daraltılması ve vesayet makamlarının sayısının azaltılması ve bu kurumun eğitici yönde geliştirilmesi gerektiğini düşünüyoruz.
İnsan ve mekan bağlamında kent: Arnavutköy örneği

Kentin oluşumu ve dönüşümü sırasında uğradığı değişimlerin en önemli şahidi insanlar ve mekanlardır. Birey ve toplumun yaşamışlığının göstergesi ise kültür birikimidir. Kentin her parçasında bunların izlerine rastlamak mümkündür. Bu tezin amacı, insan ve mekan bağlamında kentin Arnavutköy örneğinde kültür faktörü de göz önünde bulundurularak incelenmesidir. Çalışma alanının kapsamı Beşiktaş ilçesine bağlı Arnavutköy mahalle alanı ile sınırlıdır. Tezin hazırlanışında fotoğraf, harita ve gravür gibi görsellere yer verilmiştir. Arnavutköy tepelerden süzülüp, denize uzanan, köklü bir tarihi olan, Osmanlı döneminde çoğunlukla Rumların yaşadığı, mütevazı, kozmopolit bir sahil semti olarak bilinmektedir. 20. Yüzyılda özellikle II. Dünya Savaşı, Varlık Vergisi, 6-7 Eylül Olayları ve 1960, 1964 ve 1974 tarihlerinde yaşanan olaylar sonucunda büyük göçler yaşamıştır. Konumu, fiziki yapısı, kıyı şeridindeki paralel sıra evleri ve farklı kültür öğeleri ile ön plana çıkmaktadır. Günümüzde ise restaurant, taverna, bar ve kafeleriyle eğlence kültürünün ağır bastığı bir semte dönüşmüştür. Tüm bunlara rağmen Arnavutköy insanı içine çeken, sıcak mahalle izlerini hala üzerinde taşımaktadır.
Yeni kamu hizmeti üzerine bir alan araştırması

Bu çalışmada; modern yönetim düşüncesi sonrasında gelişen geleneksel kamu yönetimi yaklaşımından başlamak üzere, yönetim düşüncesinde meydana gelen değişimlere tarihsel olarak sırasıyla değinilmektedir. Bu değişimlerin hizmet sunum yöntemlerinde ne gibi dönüşümlere yol açtığı ele alınmaktadır. Tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde yönetim düşüncesinden başlayarak, yeni kamu yönetimi düşünce yapısına kadar yönetim anlayışlarının özellikleri ve bu akımlara getirilen eleştiriler ele alınmaktadır. İkinci bölümde kamu hizmeti kavramının tanımları, zaman içinde hizmet kavramının kapsamında meydana gelen değişimler ve hizmet sunum yöntemlerine değinilmiştir. Üçüncü bölümde ise; yeni kamu hizmeti kavramının kapsamı, bu kavramın getirdiği yenilikler ve Türkiye'de hizmet anlayışında yaşanan değişimler ele alınmaktadır. Özel olarak da ağız ve diş sağlığı merkezleri incelenmiştir. Bir alan çalışması olarak da Ankara ve Düzce illerindeki birer ağız ve diş sağlığı merkezinde alan çalışması gerçekleştirilmiştir. Tezin alan çalışmasına yönelik kısmında derinliğine görüşmeler gerçekleştirilmiş ve elde edilen veriler olasılıksal olmayan örnekleme çeşitlerinden amaçlı örneklemeye uygun olarak analiz edilmiştir. Tezin temel sorunsalı; kamu hizmetlerinin sunuluş yöntemlerinde meydana gelen değişimlerin gerektiği gibi uygulanıp uygulanamadığının tespiti yönündedir. Bu tezin sonucu ise uygulamada çeşitli aksaklıklar ve eksiklikler olduğunu göstermektedir.
Türkiye'de belediyelerde dezavantajlı gruplara yönelik sosyal politika uygulamaları: Kütahya Belediyesi örneği

Sosyal politikaların tarihi incelendiğinde; insanlık tarihinin her döneminde insanlar arasında gerek bireysel, gerekse örgütlenerek yapılan sosyal yardımlaşma örneklerine rastlanılabilmektedir. Sosyal yardımların devlet eliyle planlı bir şekilde yapılması Sanayi Devrimi ile birlikte olmuştur. Sanayileşme neticesi kırsal alanlardan kentsel alanlara doğru yoğun bir şekilde göçler başlamış ve kentsel alanlardaki nüfus yoğunluğu artmıştır. Kentlerde nüfusun artmasıyla da çevresel, kültürel, ekonomik ve sosyal kimi sorunlar meydana gelmiştir. Dolayısıyla devlet bu sorunların çözümü için sosyal politikalar uygulamaya başlamıştır. Günümüzde sosyal politikalar merkezi ve yerel yönetimlerce uygulanmaktadır. 1980'li yıllardan sonra neo-liberal politikaların benimsenmesiyle birlikte hizmetlerin sadece merkezden yönetimlerce yapılmasının bir takım aksaklıklara yol açacağı düşüncesi ağır basmış ve yerel yönetimler ön plana çıkmıştır. Yerel yönetimler belirli bir coğrafi alanda yerel ihtiyaçların tespiti ve giderilmesi noktasında, merkezi yönetimlere nazaran daha etkin rol almaktadır. Türkiye'de yerel yönetim birimlerinden belediyelere bu anlamda önemli görevler düşmektedir. Nitekim 2000'li yıllardan sonra yapılan düzenlemelerle belediyelere geleneksel belediyecilik hizmetlerinin yanında sosyal sorumluluklar da verilmiş, özellikle dezavantajlı grupların korunmasına yönelik faaliyetleri artırılmıştır. Bu kapsamda çalışmada; Türkiye'de yerel yönetimlerin dezavantajlı gruplara yönelik sosyal belediyecilik uygulamaları Kütahya Belediye'si örneği üzerinden ele alınmıştır. Bu çalışmanın birinci bölümünde; sosyal politika kavramı detaylı bir şekilde açıklanmıştır. İkinci bölümünde; Türkiye'de dezavantajlı gruplara yönelik sosyal politikalar ve politikaların uygulanmasında görev alan kurumlardan bahsedilmiştir. Üçüncü bölümünde ise; Kütahya Belediyesi'nin dezavantajlı gruplara yönelik yaptığı hizmetler değerlendirmiştir.
İstanbul'u küresel kent yapma aracı olarak kentsel dönüşüm ve ardındaki konut hakkı ihlalleri: Ayazma 'dan Bezirganbahçe'ye tutunamayanlar

Bu çalışmada, Küresel Kent yaratma çabalarında kentsel dönüşüm projelerinin rolleri araştırılacak ve iktidarların kent mekanına müdahaleleri sonucunda kent yoksullarının yaşamlarında ve yaşam alanlarında meydana gelen değişiklikler küreselden yerele incelenecektir. Bu bağlamda, İstanbul'un ilk ve en geniş kapsamlı kentsel dönüşüm uygulaması olan Küçükçekmece İlçesi Ayazma/Tepeüstü Kentsel Dönüşüm Projesi ve Projenin Bezirganbahçe TOKİ konutlarına yeniden iskan edilen Ayazmalılar üzerindeki etkileri de gösterilecektir. Fiziki bir mekan değişikliğine indirgenmiş kentsel dönüşüm/yenileme projeleri, ekonomik, sosyal ve kültürel mağduriyetler yanında, uluslararası insan hakları mekanizmalarındaki 'Yaşamaya Elverişli Konut Hakkı'nı da ihlal etmekteler. Neoliberal ekonomi politikalarıyla şekillenen yeni kentsel siyaset alanında, sosyal adalet ve insan odaklı kent yönetimi, yerini rant odaklı kent girişimciliğine bırakmıştır. İstanbul'u 'Küresel Kent' yaparak arazilerini pazarlama girişimciliği de kentsel topraklar üzerinde baskı oluşturmakta, İstanbul, küresel sermaye ve konut pazarı için önemli bir merkeze dönüştürülmek istenmektedir. Kent, sanayi kenti niteliğini yitirirken ucuz işgücüne ihtiyaç kalmaz; emekçiler gözden çıkartılırken, kentin genişlemesiyle merkezi konuma gelen emekçi mahalleleri de kentsel dönüşüm adı altında boşaltılarak üst gelir gruplarının ihtiyaçlarına yönelik prestij projelere tahsis edilirler. Yeni yasalarla orantısız bir güce kavuşan TOKİ, kentsel mekanı yeniden tanzim ederken kentsel rantı da düzenler. Önceki gecekondu politikaları ve yasalarının aksine, sıfır toleranslı bir 'yerinden etme' ve 'yoksullaştırma' süreci başlamıştır. Ayazma'da dar yaşamlarını devam ettirmeye çalışan Ayazmalıların bu gelişmelerin dışında kalabilmeleri yanı başlarına yapılan Olimpiyat Stadı nedeniyle olanaksız olacaktır. Bölgenin kentsel dönüşüm alanı ilan edilmesiyle, Ayazmalılar TOKİ Bezirganbahçe konutlarına yeniden iskan edilirler. Mekan değişikliğinin tetiklediği ekonomik mağduriyetlerin yanı sıra sosyal ilişkilerin ve dayanışma ağlarının dağılmasından, ayrımcılık, kutuplaşma ve kültürel mağduriyetlere kadar birçok hak ihlali ortaya çıkacaktır.
istisnai memuriyet

657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 59. maddesinde sayılan istisnai memuriyet unvanlarına yapılacak atamalarda; mezkur Kanun'un atanma, sınavlar, kademe ilerlemesi ve derece yükselmesine ilişkin hükümleriyle bağlı olmaksızın tahsis edilmiş derece aylığı ile memur atanabileceği düzenlenmiştir. Personel hukukumuz açısından göreve atanmalarda ve görevden alınmalarda kariyer ve liyakat ilkeleri benimsenmiş, ancak siyasal atamalar açıkça öngörülmemiştir. Kariyer ilkesinin katı bir şekilde uygulanmasının doğurabileceği olumsuz durumlar karşısında, kanun koyucu Devlet Memurları Kanunu'nda bunları bertaraf etmek adına bir takım ayrık hükümler öngörmüştür. Bu ayrık hükümlerden bir tanesi de şüphesiz istisnai memuriyetlere ilişkin düzenlemelerdir. Bu çalışmada personel hukukuna ilişkin genel kavram ve kurumlar hakkında bilgiler verilmiş, bunların istisnai memuriyet açısından bir değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu değerlendirmeler yapılırken de, istisnai memuriyetin salt siyasal atamalardan farkı anlatılarak hukuki niteliği tespit edilmeye çalışılmıştır. Devlet Memurları Kanunu'nun ilk hali ile mevcut hali incelendiğinde 59. maddede sayılan istisnai memuriyet unvanlarının kapsamının bir hayli genişletildiği ve personel rejimimiz bakımından bir takım sorunlar teşkil etmeye başladığı tespiti yapılmıştır. Bu sorunların çözümü için her şeyden evvel, istisnai memuriyetlerin kendi içinde bir tasnifi yapılarak, siyasal atamalara konu olabilecek unvanlar bakımından, Anayasa'yla idareye sınırlı sayıda siyasal atama yapma yetkisinin verilmesinin önemli olduğu sonucuna varılmıştır.
Ak Partinin muhafazakar demokrat kimliği: Twitter örneği üzerinden 15 Temmuz 2016 kalkışması

Fransız İhtilali ve sonrasında Avrupa'da yaşananlar, muhafazakar düşüncenin sistemli bir şekilde ortaya çıkmasını sağlamıştır. Çağın değişim süreçlerine bağlı olarak muhafazakar düşünce, toplumların sosyal ve psikolojik değerlerine, ekonomik ve siyasal yapısına göre de bir şekil almıştır. Siyasal olaraksa muhafazakar düşünce, siyasette sağ partiler tarafından savunulmaktadır. Türkiye'de yaygın biçimde merkez sağda yer alan partilerin söylemi muhafazakar temelde biçimlenmiştir. Genellikle milli iradeye ve millete, inançlara ve geleneklere vurgu yapan bu politik söylem her zaman Türkiye de etkili ve başarılı olmuştur. Ak Parti, Türkiye'de Siyasal İslam'ı temsil eden Milli Görüş çizgisinden gelmesine rağmen kendine seçtiği Muhafazakar Demokrat kimliğiyle Milli Görüş çizgisiyle arasına mesafe koyduğunu ve rejimin temel ilkeleriyle uzlaşı yolunu seçtiğini dile getirmektedir. Kullanıcılara iletişim, etkileşim ve sosyalleşme sağlayan sınırsız bir platform olan sosyal medya, her çeşit bilginin, farklı dünya görüşlerinin, düşüncelerin, deneyimlerin paylaşılmasına imkan sağlayan web tabanlı bir hizmettir. Siyasal partiler; amaç, hizmet ve hedefleriyle ilgili bilgilerin istedikleri kadarını geleneksel yöntemlerin dışına çıkarak, çoklu ortam desteğini kullanmak suretiyle internet üzerinden geniş kitlelere derinlemesine sunma imkanına sahip oldukları bu platformları kullanmaktadırlar. Halka ulaşma sürecini zaman ve mekandan soyutlayan internet ortamı, kurumların farklı ülkelerde bulunan hedef kitlelere ulaşmasına imkan vermektedir. Twitter ve diğer sosyal medya araçları 15 Temmuz 2016 kalkışma günü, örgütleyen ve birleştiren güç olduğu açık olarak görülmektedir. Olayın yaşandığı gün siyasi liderlerin sosyal medya araçlarıyla attığı mesajlar, olay yerinde insanların canlı yayın yaparak birbirlerini bilgilendirmesi, insanların sürekli iletişimi kurarak örgütlenmesi sayesinde darbe girişimi kısa sürede bastırılmıştır. Siyasilerin ve halkın iletişiminin kopmamış olması pozitif bir algı oluşturmayı başarmıştır. Özellikle 15 Temmuz'da sosyal medyanın gücünü bir kere fark eden Ak Parti sosyal medya ağlarını daha etkin kullanmaya başlamıştır. Ak Parti günümüzde sosyal medya yoluyla siyasi reklamın yanında muhafazakar düşünceyi yaymak için bu platformlardan büyük ölçüde yararlanmaktadır.
Türkiye'de yerel demokrasinin dönüşümünde Büyükşehir Belediyesinin rolü

İlk oluşumlarına milattan önce 4000'li yıllarda rastlanan kentlerin daha sonra Akdeniz havzasında kurulduğu, ancak günümüz anlamında kentlerin ise 18. Yüzyılın ikinci yarısından sonra yaşanan gelişmelerle birlikle Batı Avrupa'da ortaya çıktığı bilinmektedir. Kentler üzerinde büyük etki yaratan bu gelişmeler, sanayi devrimi ile birlikte kitlesel üretimin başladığı şehirlerde baş gösteren işgücü ihtiyacını karşılamak için kırsal yerleşimlerden kentsel yerleşmelere doğru başlayan nüfus haraketliliği sonucu kentsel nüfusun artması ve kitlesel üretim ile birlikte refahın yükselmesi sonucu yaşanan nüfus artışıdır. Hizmet çeşitliliğinin de artması ile birlikte yerel kamusal hizmetlerin özellikle de imar, altyapı, temizlik, su ve ulaşım gibi bütünlük arz eden hizmetlerin sunumunda güçlükler yaşanmaya başladı. Hizmet sunumunda yaşanan güçlükleri aşmak için geliştirilen yöntem belediyelerin birleştirilerek ölçeklerinin büyütülmesi ve sayılarının azaltılması olmuştur. Benzer durum 1950'li yıllardan sonra ülkemizde de yaşanmaya başladı. En nihayetinde sanayi faaliyetlerinin yoğunlaştığı kentlerde kentleşmenin ve göç nedeni ile kentsel nüfusun artmasıyla birlikte gittikçe genişleyerek yönetilemez hale gelen büyük kentlerde yeni bir model olarak Büyükşehir Belediyesi kurulmuştur. Bu çalışmada da 1984 yılında iki kademeli olarak tasarlanan yeni bir idari birim olarak hayatımızda yer edinen Büyükşehir Belediyesi'nin ülkemizde yerel demokrasi üzerine etkisi incelenecektir.
Türkiye'de kamu personel rejiminde 1980 sonrasında yaşanan dönüşüm: Eğitim sektörü örneği

Bu çalışmada, kamu hukuku içerisinde biçimlenen statüye dayalı istihdamdan piyasa tipi ve özel hukuk içerisinde yeniden üretilen esnek istihdama dönüşüm, eğitim sektörü üzerinden incelenmektedir. Devletin kamu hizmetleri alanındaki varlığında ve boyutunda yaşanan dönüşüm kamu personel rejimini, dolayısıyla kamu istihdamını etkilemektedir. Eğitim sektörü, kamu hizmetlerinin metalaşması ya da piyasa koşullarına göre yürütülmesi ile kamu istihdamındaki esnekleşme arasında kurulabilecek anlamlı ilişkinin en uygun inceleme alanlarından biri haline gelmiştir. Eğitim hizmetlerinin niteliğindeki dönüşüm, öğretmen istihdamının yönünü kadroluluktan sözleşmeliliğe doğru çevirecektir. Türkiye'de, son yıllarda kamu kesimi öğretmen istihdamında esnekliğe doğru dönüşümün göstergesi sayılabilecek bir süreç ortaya çıkmıştır. Kadrolu öğretmenlerin yanında sözleşmeli öğretmen alımları da yapılmaya başlanmıştır. Kadrolu öğretmenliğe nazaran önemli farkların ve hak kayıplarının bulunması biçiminde eleştiriler yapılmasına karşın, kamuda esnek öğretmen istihdamı devam etmiştir. Bu nedenle, sözleşmeliliğe dayalı esnek istihdam biçiminin öğretmenlikte kadroluluğun alternatifi olarak yer aldığı ve bu istihdam biçiminin tüm kamu istihdamında yaygınlaşacağını söylemek olanaklıdır.
Türkiye'de yerel idare ve hizmetleri

Bu çalışmanın amacı Türkiye'deki yerel idarenin batıdaki yerel idareler gibi başarılı olmamasının nedenlerini tespit etmek, çözüm yollarını araştırmak, bu- alandaki araştırmaları incelemek, Türk aydınlarının birleştiği ya da tezat olduğu görüşlerin neler olduğunu ve neden kaynaklandığını bir çatı altında toplamaktır. Bu çalışmada yerel yönetim kavramının ortaya çıkışı, Türkiye'deki tarihsel gelişimi, temel özellikleri, konumlan, görevleri, organları, mali yapısı ve denetimi konularını kapsayacak şekilde teori ve pratikte olan yönleriyle ele alınmıştır. Kullanılan yöntem daha çok görüşlerin ve fikirlerin orijinalliği bozulmadan bir sistematik içinde okuyucuya aktarılmış ve araştırmacının yorumlan daha çok sonuç kısmında ifade edilmiştir. Yerel yönetimin uygulanması, her şeyden önce kendini doğrudan ilgilendiren konularda halkın yönetime geniş ölçüde katılmasını sağlaması bakımından önem taşımaktadır. Kararlara katılma, halkın yönetim sorumluluğunu paylaşması, toplumsal gidişe etkin bir biçimde katilini, halkın yapıcı gücünü harekete geçirmek, kişisel etkinliği ve kendine güveni arttırmak, bir anlamda demokratik eğitim sağlamak, ortak yararlar adına dayanışma ve işbirliğini geliştirmektedir.
Politics of urban transportation local, national and international dynamics case of Ankara and Eski̇şehi̇r road corridor

Bu çalışma Ankara kentsel ulaşım sistemi gelişimi üzerindeki etkili etmenleri tanımlamayı, etkili gruplar ve aktörlerin Eskişehir yolu Koridoru kentsel büyümesi ve kentsel ulaşım gelişimi üzerinde etkilerini; ekonomik gelişmeler, politik kararlar ve yasal ve kurumsal çerçeveyle ilişkili olarak değerlendirmeyi hedeflemektedir. Tez etkili kentsel ulaşım politika ve pratiklerini şekillendiren dinamikleri ve assemblage ilişkilerini araştırmak için çok düzeyli bir analiz yöntemi benimsemiştir. Çok düzeyli araştırma her düzeyin kendi içinde ilişkilerini ve birbirleriyle ilişkilerini göz önünde bulundurarak uluslararası, ulusal ve yerel düzeylerde gerçekleştirilmiştir. Tez çalışması güçlü başkan yönetiminin ve kentsel assemblage'larla ilişkilerinin, kentsel ulaşım ana planı prensip ve kararlarıyla çelişen kentsel ulaşım uygulamalarını kamu yararı pahasına şekillendirdiğini ve aynı zamanda bazı kar amaçlı ticari assemblagelar'a fayda sağladığını göstermiştir. Ancak tarihsel eğilimlergözönünde bulundurulduğunda en etkili faktör yine iktidar partisinin ulusal ekonomik ve politik seçimlerdir. Bu girişimci gelişme eğilimi bugün en yoğunlaşmış şekline ulaşmış olsa da yalnızca mevcut başkanlık dönemine özgü değil, 1980'den sonrabenimsenen ekonomik gelişme tercihleri ve politik eğilimlerin bir sonucudur. Ulusal yönetimler ise bu eğilime artan ulaşım sorunları ve karmaşasına rağmen kentsel ulaşımla ilgili yasal ve kurmsal çerçeveyi iyileştirmeyerek katkıda bulunmuşlardır.