turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Risk involvement in emerging adulthood: The role of personal authority, intergenerational intimacy and family triangulation

Bu araştırmanın amacı, cinsiyet, yaş, akademik ortalama, kardeş sayısı, anne-baba eğitim düzeyi gibi demografik değişkenler kontrol edildikten sonra kişisel otorite, kuşaklar arası yakınlık ve aile üçgenleşmesi değişkenlerinin beliren yetişkinlikte risk alma davranışlarını ne ölçüde yordadığını incelemektir. Katılımcılar ağırlıklı olarak Ankara'da bulunan iki devlet üniversitesinden, 18-26 yaşları arasındaki beliren yetişkinlerden oluşmaktadır. Kolayda örnekleme yöntemi kullanılan çalışmada örneklem 535 katılımcıdan (429 kadın, 106 erkek) oluşmuştur. Risk Alma Davranışını Gösterme Sıklığı Ölçeği, Aile Sisteminde Kişisel Otorite Ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Aile Sisteminde Kişisel Otorite Ölçeği, araştırmacı tarafından Türkçe'ye uyarlanmıştır. Değişkenlerin beliren yetişkinlikte düşük ve yüksek düzey risk alma davranışlarını ne ölçüde yordadığını inceleyebilmek için toplanan veriye iki farklı aşamalı çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Bulgular, demografik değişkenlerin, köken aileye ilişkin değişkenlere göre beliren yetişkinlikte risk alma davranışlarını daha anlamlı düzeyde yordadığını göstermiştir. Bulgular, düşük akademik başarıya sahip, babasıyla mesafeli bir yakınlığı olan, bir ya da hiç kardeşi olmayan, kişisel otorite düzeyi yüksek ve daha genç erkeklerin daha fazla düşük düzey risk alma davranışları sergilediğini göstermiştir. Ayrıca, bulgular, babası ortaokul ya da lise mezunu olan, kişisel otorite düzeyi yüksek ve yaşça daha büyük erkeklerin daha fazla yüksek düzey risk alma davranışları sergilediğini göstermiştir.
Özürlü çocuklara sahip anne-babaların çocukları ile suda yürüttükleri 16 haftalık rekreatif egzersizlerin ebeveynlerin psikolojilerine etkileri

özürlü Çocuklara Sahip Anne-Babalann Çocukları İle Suda Yürüttükleri 16 Haftalık Rekreatif Egzersizlerin Ebeveynlerin Psikolojilerine Etkileri Bu çalışmanın amacı; rekreatif. amaçlı sportif su egzersizlerinin bedensel ve zihinsel engelli çocuklara sahip ailelerin psikolojik özelliklerine etkilerinin incelenmesidir. Bu araştırmanın verileri, Samsun Gökkuşağı Özel Eğitim Okulunda farklı özür türlerinde eğitimlerine devam eden 4 otistik, 2 spastik, 2 embesil biri de işitme ve zeka geriliği olan toplam 9 çocuğun anne ve babalarıyla birlikte oluşturulan deney grubuna rekreatif ve suya alıştırma nitelikli egzersiz programının öncesinde ve sonrasında uygulanan testlerle elde edilmiştir. Deney gurubundan dört tür veri toplanmıştır. Birinci grup veriler deney gurubunun sosyo-ekonomik yapılarını belirlemek amacıyla toplam 8 sorudan oluşan bir anket uygulanarak elde edilmiştir. İkinci gurup veriler tamamen gözleme dayalı ve çalışmalar süresince çocuklar ve ailelerinin davranışlarıyla ilgili alınan notlarla oluşturulmuştur. Üçüncü gurup veriler Spielberger'in Durumluluk ve Sürekli Kaygı Envanteri uygulanarak elde edilmiştir. Dördüncü gurup veriler ise Hacettepe Kişilik envanteri uygulanarak elde edilmiştir. Elde edilen veriler SPSS 10.0 paket programında tanımlayıcı istatistik ve Mann-Whitney U testleriyle analiz edilmiştir. Yapılan bu araştırmada deney grubu anne ve babaların ebeveyn olarak birlikte değerlendirildiğinde Durumluluk ve Sürekli Kaygı ilk ve son test puanlan arasında 0,01 düzeyinde; anne ve babaların ayrı ayrı değerlendirilmesinde ise; annelerin Durumluluk Kaygı ve babaların Sürekli Kaygı puanlan arasında 0,05 düzeyinde anlamlı farklılık bulunmuştur. Annelerin Sosyal Uyum alt ölçeklerinden Anti Sosyal Eğilimler ve Kişisel Uyum alt ölçeklerinden Duygusal Kararlılık puanlan arasında 0 ,05; Aile İlişkileri ve Sosyal Uyum puanları arasında ise 0,01 düzeyinde anlamlı farklılık bulunmuştur. Sonuç olarak rekreatif nitelikli su egzersizlerinin özürlü çocuklara sahip ailelerin kaygı ve sosyal uyum düzeylerinde olumlu gelişmeler sağladığı sonucuna varılmıştır.
Okul Öncesi 60-72 Aylık Çocukların Dikkat Becerilerinin Materyal İle Geliştirilmesi

Araştırmada 60-72 aylık çocukların dikkat becerilerinin materyal ile geliştirilmesi incelenmiştir. Çalışma grubu 2018- 2019 eğitim öğretim yılı, İstanbul Avrupa yakası özel okul öncesi eğitim kurumunda devam eden 60-72 aylık 24 çocuk 12'si deney 12'si kontrol grubu olarak ayrıştırılıp çalışılmıştır. Deney grubuna 6 hafta, haftada 2 gün dikkat becerilerini materyalle geliştirmeye yönelik planlar uygulanmıştır. Kontrol grubundaki 12 çocuk ise okul öncesi eğitim programındaki müfredata devam etmiş hazırlanmış olan program uygulanmamıştır. Veri toplama araçları ise Frankfurter Konsantrasyon Testi, Frostig Gelişimsel Görsel Algı Testi uygulanmış ve araştırmacı tarafından hazırlanan 'kişisel bilgi formu' kullanılmış, ön test ve son test uygulanmıştır. Uygulanan testler verileri SPSS 21 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Deney ve kontrol gruplarındaki çocukların dikkat becerilerini materyalle geliştirmeye yönelik planın dikkat gelişimlerine anlamlı bir farkı test etmek için non-parametrik testlerden Mann-Whitney U testi uygulanmış ve anlamlılık düzeyi =0.05. olarak seçilmiştir. Bulgular, Frankfurter Konsantrasyon Testinde de son test sonuçlarında deney ve kontrol grubunda istatiksel anlamda bir artış olduğu görülmüştür. Frostig Gelişimsel Görsel Algı Testi son test sonuçlarının alt başlıklarında el-göz koordinasyonu, şekil zemin, şekil sabitliği, mekan konum algısı ve mekansal ilişkilerin algısı deney grubunun kontrol grubuna oranla istatiksel anlamda artış olduğu görülmüştür. Araştırmanın okul öncesi dikkat becerilerinin materyal ile geliştirilmesi için hazırlanan planlar dikkat gelişimine katkı sağladığı sonucuna varılmıştır.
İntihar girişimi olan ve olmayan ergenlerin kendini kabul ve deprasyon düzeylerinin karşılaştırılması

Bu araştırmanın amacı, intihar girişimi olan gençlerin kendini kabul ve depresyon düzeylerini belirlemek ve bu grubu intihar girişimi olmayan gençlerle karşılaştırmaktır. Araştırma kapsamına Ankara Üniversitesi Psikiyatrik Kriz Uygulama ve Araştırma Merkezinde tedavi almakta olan ve verilen ölçekleri cevaplamak isteyen 50 kişi ve intihar girişimi olanların demografik özelliklerini karşılayan 50 kişi olmak üzere, toplam 100 genç alınmıştır. Araştırmada, kendini kabul düzeylerini belirlemek amacı ile Kendini Kabul Envanteri formu ve depresyon düzeylerini belirlemek amacıyla Çok Yönlü Depresyon Envanteri kullanılmıştır. Envanterler her iki gruba da bireysel olarak uygulanmıştır. Kendini Kabul Envanteri formu ve Çok Yönlü Depresyon Envanterinden elde edilen veriler t testi tekniği ile karşılaştırılmıştır. Değerlendirmede, intihar girişimi olan ergenlerin intihar girişimi olmayanlara oranla kendini kabullerinin düşük, depresyon düzeylerinin ise daha yüksek olduğu bulunmuştur. Araştırmada elde edilen bir diğer bulgu da kızların erkeklere oranla daha fazla intihar girişiminde 31 bulundukları yönündedir. Araştırmada elde edilen veriler çeşitli yurtiçi ve yurtdışı kaynaklarla karşılaştırmıştır. Araştırma sonuçlan intihar girişimi olan gençlerin tedavi programının kendini kabul ve depresyon düzeylerinin göz önünde tutularak yapılması gereğini ortaya çıkarmaktadır. 32
Exploring preservice science teachers' energy conservation behavior through motivation, psychological needs and attitude: further supported with their awareness

Bu araştırmanın temel amacı, fen bilgisi öğretmen adaylarının enerji tasarrufudavranışı, özerk benlik motivasyonu ve temel psikolojik ihtiyaçları, ve enerji tasarrufuna yönelik tutumları arasındaki ilişkileri incelemektir. Bu amaçla, bu değişkenler arasındaki ilişkiyi gösteren bir yol modeli önerilmiştir. Modeldegözlemlenen ilişkileri daha iyi anlamak için fen bilgisi öğretmen adayları ilegöru şmeler yapılmıştır. Bu amaçla karma araştırma deseni kullanılmıştır. Araştırmanın nicel kısmında, Tu rkiye'nin İç Anadolu Bölgesi'nde bulunan 11 u niversitede öğrenim gören 1136 fen bilgisi öğretmen adayı katılmıştır. Çalışmanın nitel bölu mu nde, Ankara'da u ç kamu u niversitesinden 26 fen bilgisi öğretmen adayıörneklemi oluşturmuştur. Araştırmanın nicel kısmında sorulan araştırma sorularına yönelik yol analizi kullanılmıştır. İstatistiksel olarak anlamlı bulunmayan yollarımodelden çıkardıktan sonra, model uyum indekslerinin çalışmanın verileri ile uygunluğu desteklenmiştir. Enerji tasarrufu davranışında açıklanan varyansın etkibu yu klu ğu orta derecede bulunmuştur. En yu ksek korelasyon, özerk benlik motivasyonu ile fiziksel davranış arasında bulunmuştur. Fiziksel davranış tu ru ndekienerji tasarrufu davranışını desteklemek için öğretmen adaylarının özerk benlikmotivasyonlarının desteklenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Nitel veriler, fen bilgisi öğretmen adaylarının çoğunun farkındalığın du zeyinin, enerji tasarrufu ile ilgili sorunlar da nispeten yu ksek olduğunu gösterdi. Bu yu ksek farkındalık, özerk benlik motivasyonu ile fiziksel davranış tu ru ndeki enerji tasarrufu davranışınıarasındaki ilişkiye katkıda bulunmuş olabilir. Enerji politikaları ve uygulamaları ile enerji kaynaklarının etkileri ile ilgili problemler konusunda, katılımcılarınfarkındalıkları farklılık göstermektedir. Bu nedenle, katılımcıların çoğunun, enerji ile ilgili sorunların çok boyutlu yapısının farkında olmadığı sonucuna varılabilir. Bu du şu k farkındalık, özerk benlik motivasyonu ve ikna edici tu rdeki enerji tasarrufu davranışı arasındaki du şu k ilişkiyi açıklayabilir.
Lise öğrencileri arasındaki internet kullanım sıklığının sosyal izolasyona etkisi: Sivas Numune Hastanesi'nde bir araştırma

Bu çalışmanın amacı, lise seviyesinde öğrenim görmekte olan gençlerin, internet kullanım sıklıklarının sosyal izolasyona etkisini araştırmak ve problem durumlarını tespit etmektir. Bu durumdan hareketle internetin gençlerin yaşantılarındaki etkilerini anlamaya çalışmayı amaçlamaktadır. Araştırmanın örneklemini; Sivas Numune Hastanesi Çocuk Psikiyatri Polikliniği'ne başvuran 14-18 yaş aralığındaki lise öğrencileri oluşturmaktadır. Yapılan araştırmada; demografik bilgi formu ve internet kullanım ölçeği formundan yararlanılarak 75 öğrenciyle anket çalışması yapılmıştır. Araştırmanın, lisede öğrenim görmekte olan ergenleri kapsaması bu bireylerin, gelişimsel ve sosyalleşme sürecinin önemli bir aşamasında olmalarındandır. Bu dönemde gençlerin ilgi duydukları ve yöneldikleri teknolojik ürünler arkadaşlık ilişkilerini, aile içi ilişkilerini ve kişilik yapılarını şekillendireceğinden daha da önem kazanmaktadır. Sonuç olarak, internetin hayatımıza katkılarının yanında bir takım olumsuz etkileri de beraberinde getirdiği; bununla birlikte, ergenlerin hayatında vazgeçilmez bir yer edindiği gerçeği ortaya çıkmıştır.
Çalışan kadınlar ve çalışmayan kadınlarda anksiyete düzeyinin, stresle başa çıkma yöntemlerinin belirlenmesi, karşılaştırılması ve sosyodemografik etkenler açısından incelenmesi

Bu çalışmada amaç; çeşitli iş alanlarında çalışan bir grup kadın ile çalışmayan bir grup kadının anksiyete düzeyinin, stresle başa çıkma yöntemlerinin belirlenmesi ve sosyodemografik etkenler ile ilişkisinin incelenmesidir. Tarama modeli olan bu çalışmada Beck Anksiyet Ölçeği, Stresle Başa Çıkma Ölçeği ve araştırmacının hazırladığı bir kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Bu araştırmanın örneklemi; İstanbul il merkezinden rastgele seçilen 61'i çalışmayan, 92'si çalışan 153 kadından oluşmaktadır. Çalışmamızda elde ettiğimiz bulgular bireylerin anksiyete düzeylerinin orta derecede olduğu stresle başa çıkma da ise problem çözme boyutunu daha çok kullanmışlardır. Kaygı düzeyi yüksek kişilerin stresle başa çıkmada kaçınma boyutunu daha çok kullandıkları gözlenmiştir. Çalışan ve çalışmayan kadınların anksiyete düzeyleri ve stresle başa çıkma tazları arasında yapılan karşılaştırmada anlamlı bir farklılık elde edilmemiştir. Sonuç olarak kaygı düzeyi ve stresle başa çıkma da kullanılan tarzlar arasında bir ilişkinin varlığı tespit edilmiştir. Kaygı arttıkça kaçınma alt ölçeğinin, kaygı azaldıkça problem çözme alt ölçeğinin puanları artmıştır.
Lise öğrencilerinde sosyal anksiyete ve otistik özellikler ilişkisi

Sosyal anksiyete bozukluğu, başkaları tarafından yoğun inceleme ve olumsuz değerlendirilme korkusuyla ve sosyal etkileşimden kaçınma ile karakterize psikiyatrik bir bozukluktur. Otizm spektrum bozukluğu, toplumsal etkileşimde ve iletişimde bozulma, buna ek olarak yineleyici hareketlerle karakterize, nörogelişimsel bir bozukluktur. Sosyal etkileşimden kaçınma ve sosyal iletişimde zayıflık, sosyal anksiyete bozukluğunun karakterize özellikleridir ve bu davranışlar otizm spektrum bozukluğunda da sıklıkla görülür. Bu araştırmada sosyal anksiyetenin otistik özelliklerle ilişkili olup olmadığı incelenmiştir. Bununla beraber sosyal anksiyete ve otistik özelliklerin sosyodemografik özellikler ile ilişkileri de incelenmiştir. Araştırma kapsamına 2017- 2018 öğretim yılında İstanbul il sınırları içerisinde bulunan bir devlet lisesinde öğrenim gören toplamda 292 lise öğrencisi ve ebeveynleri alınmıştır. Ergenler İçin Sosyal Anksiyete Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu öğrenciler tarafından, Sosyal Karşılıklılık Ölçeği öğrencilerin ebeveynleri tarafından eksiksiz olarak doldurulmuştur. Değişken sayısının iki olduğu durumlarda Bağımsız t Testi, değişken sayısının ikiden fazla olduğu durumlarda ANOVA testi kullanılmıştır. ANOVA sonrası anlamlı fark bulunduğunda, farkın hangi gruplar arasında olduğunu araştırmak üzere post-hoc Scheffe testi yapılmıştır. Kategorik verilerin kıyaslamasında oranlar arasında ilişki olup olmadığını anlamak içim Ki-kare testi uygulanmıştır. ESAÖ toplam puanı ile SKÖ alt ölçek ve toplam puanları arasındaki ilişki parsiyel korelasyon ile değerlendirilmiştir. Çalışmamızda sosyal anksiyete ile otistik özelliklerin pozitif anlamlı ilişkili olduğu saptanmıştır. Yüksek sosyal anksiyete belirtileri gösteren öğrencilerin otistik özellikler puanı, düşük belirtiler gösteren öğrencilere kıyasla anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur. Ayrıca sosyal anksiyete düzeyinin; cinsiyet ve yaşa göre farklılaştığı tespit edilmiştir. Düşük ve yüksek sosyal anksiyete belirtileri gösteren öğrenci grupları ve anne-baba birlikteliği arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bunun yanında öğrencilerde otistik özellik belirtilerinin; cinsiyet, anne-baba eğitim durumu ve baba mesleğine göre farklılaştığı tespit edilmiştir. Sosyal anksiyete skorları ile otistik özellikleri skorları arasındaki pozitif korelasyon ve yordayıcı ilişki literatür ile uyumlu olarak değerlendirilmiştir. Bu sonuçlar sosyal anksiyete bozukluğu ve otistik semptomların özellikle erişkinlerde benzer olduğu ve belirgin bir örtüşme gösterdiği sonuçları ile de paralel olarak yorumlanmıştır.
Gümüşhane E tipi açık ve kapalı ceza infaz kurumunda bulunan erkek hükümlülerin depresyon düzeyleri ve saldırgan davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Negatif, olumsuz duyguların eşlik ettiği bir duygulanım bozukluğu hali olan depresyon, birçok nedene bağlı olarak ortaya çıkarken insanın kendisini değersiz hissetmesi, elem, keder, umutsuzluk, yeme içme düzeninde bozulma, dikkat ve konsantrasyon eksikliği, fiziksel rahatsızlık ve intihar gibi birçok olumsuzluğa yol açmaktadır. İnsanların psikolojisindeki ve ruhsal yapılarındaki bir bozulmayı işaret eden depresyon, birçok değişkenle ilgili bir kavram olarak ele alınmaktadır. İnsanların başkalarına amaçlı bir şekilde zarar verme davranışı anlamına gelen saldırganlığın da depresyonla ilişkili bir kavram olduğu düşünülmektedir. Bu araştırmada mahkumların depresyon ve saldırganlık düzeyleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Gümüşhane Kapalı Cezaevi'nde hükümlü olarak kalmakta olan 249 mahkumdan Beck Depresyon Ölçeği ve Saldırganlık Ölçeği ile veriler toplanarak Statistical Package for the Social Sciences 22.0 Paket Programı'nda analiz edilmiştir. İstatiksel ölçümlerde ortalama ve standart sapma hesaplamaları yapılarak frekans, yüzde ve varyans analizleri, t testi ve korelasyon analizleri yapılmıştır. Yapılan analizlerde mahkumların depresyon puanları orta düzeyde, saldırganlık puanları ise çok yüksek düzeyde çıkmıştır. Mahkumların depresyon ve saldırganlık düzeylerinin demografik değişkenlere göre farklılaşmadığı, sağlık durumuna göre farklılaştığı görülmektedir. Depresyon ile saldırganlık arasında % 36,8 düzeyinde pozitif yönlü bir ilişki olduğu görülmüştür.
Yetiştirme yurtlarında kalan gençlerin benlik saygıları üzerine bir inceleme

Çeşitli sebepler ile aileleri yanında bakılamayan korunmaya muhtaç gençlerin kendilerine güven ve saygı duyan bireyler olarak yetişmeleri amaçlanır. Bu çalışma, yetiştirme yurtlarında kalan gençlerin benlik saygılarını saptamak ve benlik saygılarını etkileyen faktörleri ortaya çıkarmak amacıyla yapılmıştır. Araştırmada, tarama modellerinden ilişkisel tarama modelinin karşılaştırma türü kullanılmıştır. Çalışma evrenini, Eskişehir, Bursa ve Denizli illeri kız ve erkek yetiştirme yurtlarında kalan bir öğrenim kurumuna devam eden veya bir sanat öğrenen, 15-18 yaş arası kız ve erkek 223 genç oluşturmuştur. Araştırmada veriler 'Anket' ve 'Rosenberg Benlik Sayısı Envanteri' aracılığıyla toplanmıştır. Araştırma kapsamına giren gençlerin 83'ü kız, 139'u ise erkektir. Gençlerin yaş ortalaması 16 .33'dür. Yetiştirme yurtlarında kalan gençlerin önemli bir kısmının (% 89.3) anne veya babası sağdır. Genel olarak ebeveynlerin eğitim düzeyi düşük olmakla birlikte babaların eğitim durumu annelere göre daha yüksektir. Gençlerin önemli bir kısmı bir sosyal hizmet kurumunda kalmadan önceki yaşamlarını anne-baba veya büyükanne- büyükbabaları ile geçirmişlerdir. Yetiştirme yurtlarında kalan gençlerin benlik saygısı puanı ortalaması 2.46 puan olarak bulunmuştur. Bu puan orta düzey benlik saygısı anlamına gelmektedir. Denenceler ile ilgili şu sonuçlar bulunmuştur: Okuyan gençlerin benlik saygıları sanat öğrenenlere göre daha yüksektir. Okuyan kızların benlik saygıları sanat öğrenen erkeklere göre daha yüksektir. Yetiştirme yurt olanaklarını yeterli olarak değerlendiren gençlerin benlik saygıları yetersiz olarak değerlendirenlere göre daha yüksektir. Arkadaş, edinme güçlüğü olmayan, yetiştirme yurdu dışında yakın arkadaşı olan gençlerin benlik saygıları diğerlerine göre daha yüksektir. Okulda/işyerinde kendini başarılı olarak algılayan gençlerin benlik saygıları kendini başarısız olarak algılayan gençlere göre daha yüksektir. Gelecek beklentisi olumlu olan gençlerin benlik saygıları olumsuz olanlara göre daha yüksektir.
Okul öncesi dönemde davranışsal öz-düzenleme becerilerinin çocuğa ve aileye ilişkin değişkenler ile ebeveyn tutumları açısından incelenmesi

Bu araştırma, okul öncesi eğitimi alan çocukların davranışsal öz-düzenleme becerilerini çocuğa ve aile ortamına ilgili değişkenler ve ebeveyn tutumları açısından incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu kapsamda araştırmanın çalışma grubunu Tokat ilinde okul öncesi eğitimi alan 201 çocuk ve ebeveyni oluşturmuştur. Araştırmada çocukla ilgili değişkenler olarak cinsiyet, doğum sırası, okul öncesi eğitim alma yılı ve kurum türü ele alınmıştır. Aile ortamıyla ilgili değişkenler ise anne-baba öğrenim düzeyi, gelir, anne çalışma durumu, kitap sayısı, yaşanılan yerleşim yeri olarak belirlenmiştir. Araştırmada veri toplamak amacıyla; çocuklar ve aileleri hakkında gerekli bilgilere ulaşabilmek için 'Demografik Bilgi Formu', çocukların davranışsal öz-düzenleme becerilerini değerlendirmek için 'Baş-Ayak-Diz-Omuza Dokunma Yönergeleri Görevleri' ve ebeveyn tutumları hakkında bilgi edinebilmek için 'Ebeveyn Tutum Ölçeği ' kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizi SPPS 22 paket programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın betimsel istatistikleri için frekans, yüzde, ortalama ve standart sapmalar hesaplanırken, bağımsız değişkenlerin analizinde ikili karşılaştırmalarda Mann Whitney U testi ve çoklu karşılaştırmalarda Kruskal Wallis H Testinden yararlanılmıştır. BADO-DY ve ETÖ puanları arasındaki ilişkiler Spearman's Rho Testi ile incelenmiştir. Araştırma sonucunda davranışsal öz-düzenleme becerilerinin okul öncesi eğitim eğitim alma yılı, anne-baba öğrenim düzeyi, gelir durumu ve anne çalışma durumu, eve alınan kitap sayısı ve yaşanılan yerleşim yerine göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde farklılık gösterdiği bulunmuştur. Diğer taraftan davranışsal öz-düzenleme becerilerinin cinsiyet, doğum sırası ve kurum türü değişkenlerine göre anlamlı düzeyde farklılık göstermediği bulunmuştur. Davranışsal öz-düzenleme becerileri ile otoriter ebeveyn tutumu ve aşırı koruyucu ebeveyn tutumu arasında anlamlı, düşük ve negatif yönlü bir ilişki bulunmuştur.
Üniversite öğrencilerinin internet bağımlılığı sosyal görünüş kaygısı ve öznel mutluluk ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırma üniversite öğrencilerinin internet bağımlılığı sosyal görünüş kaygısı ve öznel mutluluk ilişkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada öğrencilerin internet bağımlılıklarının belirlenmesi amacıyla Young (1998) tarafından geliştirilen ve Pawlikowski ve ark. (2013) tarafından kısa forma dönüştürülen 12 maddeden oluşan 5li Likert tipi bir İnternet bağımlılığı test formu kullanılmıştır. Araştırmada öğrencilerin öznel mutluluk düzeylerini ölçmek amacıyla; Lyubomirsky ve Lepper (1999) tarafından geliştirilmiş olan 4 madde ve 7li Likert tipi 'Öznel Mutluluk Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerin sosyal görünüş kaygılarının tespit edilmesinde Hart ve diğerleri (2008) tarafından geliştirilen ve Doğan (2010) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 16 sorudan oluşan 5li Liket tipi 'Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesine bağlı fakültelerde öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise evren içerisinden araştırmaya gönüllü olarak katılan 108 kadın, 235 erkek toplam 343 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada toplanan verilerin bilgisayar ortamında istatistik programı (SPSS 25.) aracılığı ile hesaplamaları yapılmıştır. İki değişken arasındaki fark analizleri için Bağımsız t-test, ikiden fazla değişken arasındaki fark analizleri için tek yönlü varyans analizi, değişkenler arasındaki ilişki analizleri için Pearson Korelasyon testi kullanılmıştır. Demografik değişkenlere ilişkin analizlerde yüzde ve frekans analizi kullanılmıştır. Sonuç olarak katılımcıların internet bağımlılıkları ile sosyal görünüş kaygısı ve öznel mutlulukları arasında anlamlı bir ilişkiye rastlanılmamıştır. Sınıf değişkeninde 1. 2. ve 4. Sınıf ve baba eğitim durumunun ilköğretim düzeyinde olan öğrencilerin sosyal görünüş kaygılarının yüksek olduğu tespit edilmiştir.