turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ortadoğuda Türk kamu diplomasisi: İmkanlar ve sınırlılıklar

Günümüzde Yumuşak gücün önemli bir parçası olarak kavramsallaşan kamu diplomasisi asırlar öncesine dayanan bir geçmişşe sahiptir. İsim ve uygulama biçimi farklı olsa da devletler geçmişşte kamu diplomasisi olarak değerlendirebileceğimiz politika süreçleri izlemiştir1990'lı yılların başında Soğuk Savaşın sona ermesiyle devletlerarası ilişkiler yeni bir boyut kazandı. Tüm alanlarda olduğu gibi kullanılan güç unsurlarında da önemli değişim ve dönüşümler yaşandı. Özellikle hızla gelişen teknoloji, takip edilen politikaların belirlenmesinde ve tatbikinde önemli roller üstlendi. Eğitim, kültür, spor gibi farklı pek çok alan yumuşak güç enstrümanları olarak devletler arası münasebetlerde daha da işlevsel hale geldi. AK Parti hükümetleri döneminde Türk dış politikasının temel çerçevesini belirleyen stratejik derinlik politikası kamu diplomasine önemli bir alan açmaktadır. Bu durum esasında Türk dış politika yapıcılarının alışık olmadığı türden bir diplomasi uygulaması önermektedir. Pek çok konu ve sorun üzerinde uygulama imkanı sunan kamu diplomasisi dış politikada ön alanlar açmakta, bölgesel ve küresel ölçekteki ihtilaflı dosyalarda yürütülecek müzakere süreçleri için bir tür iletişim mecrası oluşturmaktadır. Gerek küresel gerekse bölgesel ölçekte yaşanan hadiseler göstermektedir ki, Türkiye küresel ve bölgesel sorunlar ile öncelikleri bağlamında kamu diplomasisi uygulamalarına büyük ihtiyaç duymaktadır. Türkiye'nin yumuşak güç enstrümanı olarak kullanabileceği çok öneli araçları vardır. Fakat söz konusu araçların varlığı kadar nasıl yönetilecekleri ve hangi derecede aktif olacakları Türkiye'nin gelecekteki yumuşak güç kapasitesini belirleyecek en önemli parametrelerdir. Türkiye mevcut yumuşak güç araçlarını ehil ekipler maharetiyle aktif bir dinamiğe dönüştürebilirse, Ortadoğu coğrafyasının en önemli aktörü haline gelecektir.
Kamu hizmeti sunan özel hastanelerin sorunları ve çözüm önerileri :Isparta ve Antalya örneği

Sağlık, insan hayatının en temel ve değerli yapı taşlarından biridir. Bu derece önemli bir öğenin korunması ve bozulduğunda iyileştirilmesi gerekliliği hastanelerin önemini artırmaktadır. Çünkü insanların sağlıklı olması yaşamdan aldıkları mutluluğu arttırdığı gibi iş verimlerini ve ülke ekonomisine katkılarını da artırır. Sağlığa verilen önem arttıkça daha kaliteli hizmetlere ulaşma isteği de artış göstermiş, devletin bu konu ile ilgili hizmet sunumundaki eksikliklerinin özel sektör tarafından karşılanması bir politik tercih olarak belirlenmiştir. Günümüzde neredeyse her gün yeni bir özel sağlık kuruluşu hizmete girmektedir. Bu durum bir yandan insanlara gitmek istedikleri hastaneyi seçebilme özgürlüğü verirken, diğer yandan insanlığa hizmet etmek amacıyla kurulmuş olsalar bile varoluş sebepleri kar elde etmek olan özel hastanelerin kapanma riskiyle karşı karşıya kalmalarına neden olmaktadır. Kaliteli bir hizmet vererek sektörde bir marka yaratmaya çalışan özel hastaneler birçok sıkıntı yaşamaktadır. Bunlar arasında; kuruluş aşamasında, hastane binası ve yerinin seçiminde, personel temininde, yönetimde, pazarlama kısıtlarında, teknolojik gelişmelere uyum sağlamada, finansmanda, mevzuat ile ilgili uygulamalarda, ekonomik krizler sonucunda ve mevsimsel etkilenmelerle yaşanabilecek sorunlar yer almaktadır. Özel hastane sorunlarının çözülebilmesi için ilk önce devlet ve özel sağlık sektörünün el ele vermesi gerekmektedir. Mevcut yasal düzenlemenin yenilenmesi, bürokratik işlemlerde akıcılığın sağlanması, nitelikli personel yetiştirilmesi, pazarlama kısıtlarının kaldırılması, hastane denetimlerinin etkin bir şekilde yapılması sayılabilecek çözüm önerilerindendir.
Mülki sınırlarda büyükşehir belediye örgütlenmesi: Ordu Büyükşehir Belediyesi örneği

20. yy'ın sonlarına doğru neo-liberalizm ve küreselleşmen ile birlikte yerel yönetimler önem kazanmaya başlamıştır. Yerel yönetimlerin yeniden yapılandırıldığı bu süreçte en sık karşımıza çıkan kavram decentralization olmuştur. Decentralization ilkesi ile yeniden şekillenen yerel yönetim birimleri içerisinde öne çıkan yönetsel birim ise metropoliten kent yönetimi birimleridir. Bu nedenle birinci bölümde ilk olarak decentralization kavramı açıklanmıştır. Kavramın farklı tarihsel süreçlerdeki farklı yorumları ve boyutları açıklanarak bugün ne ifade ettiği üzerinde durulmuştur. İkinci olarak, metropoliten kent ve metropoliten alan tanımı açıklanarak metropoliten kent yönetimleri için geliştirilen yönetim modelleri anlatılmıştır. İkinci bölümde Türkiye'de metropoliten kent yönetiminin tarihsel gelişimi üzerinde durulmuştur. Farklı tarihsel süreçlerde metropoliten kentlerin yönetimine yönelik kurulan yönetsel birimler anlatılmıştır. Bu birimler içinde büyükşehir belediyeleri metropoliten kent yönetimi amacıyla kurgulanan en kalıcı yönetim birimleridir. Ancak büyükşehir belediyelerinin kurulduğu 1984 yılından sonra önemli yapısall değişiklikler yaşamışlardır. 2012 yılında büyükşehir belediyesi kanununda önemli değişiklikler yapılmıştır. Bu tarihin büyükşehir belediyesi sistemi için kırılma noktası olduğu söylenebilir. Bu değişikliklerle birlikte büyükşehir belediyeleri metropoliten kent yönetimi birimi olmanın ötesine geçmişştir. Tezin üçüncü bölümünde 2012 sonrası ortaya çıkan yeni büyükşehir belediyesi modelinin uygulamada nasıl karşılık bulduğunun araştırılması amacıyla Ordu'da büyükşehir belediyesi kurulması süreci incelenmiştir.
Cumhurbaşkanlığı basın bildirileri ve imaj tasarımı Süleyman Demirel ve Ahmet Necdet Sezer örneği

Cumhurbaşkanlığı, 1923'te Türkiye'de Cumhuriyetin ilanı ile varlık bulan ve o güne kadar devlet kademesinde yeri olmayan bir makamdır. Cumhurbaşkanının yetki ve görevlerinin, zamanla yürütme organı içinde temellerine oturduğunu söylemek mümkündür. Zamanla birçok cumhurbaşkanı seçildi ve Türkiye'nin siyaset üstü liderleri oldular. Bu cumhurbaşkanlarından bazıları olumlu, bazıları da olumsuz imaj çizdiler. İmajın oluşmasında ve oluşan imajın yönlendirilmesinde etkili olan birçok etmen vardır. Bu etmenlerden birisi de belki de en önemlisi medyadır. Ancak birçok faktörün bir araya gelmesiyle oluşan imajın sürdürülebilmesi ve devamlılığının arz etmesi için sadece medya yeterli olmayabilir. Özellikle liderlerin oluşturdukları ve tasarlamaya çalıştıkları imaj, liderlerin yaptıkları eylem ve söylemleriyle de yakından ilintilidir. Beklentiler ve liderlik tipleri değiştikçe, aynı şekilde imajlar da değişmektedir. Cumhurbaşkanları gibi liderler, imaj tasarımında medyadan ziyade görevleri süresince yaptıkları ile ön plana çıkmaktadırlar. Mevcut hükümetlerle ilşkileri, kriz anında kısa sürede çözüm üretebilmeleri, ülkeyi dış arenada iyi temsil edebilmeleri ve halk ile olan ilişkileri Cumhurbaşkanları'nın nasıl bir imaj çizdikleri yönünde detaylı bilgiler verebilir. Cumhurbaşkanları'nın eylemlerini mercek altına almak içinde icraatlarını anlatan basın bildirilerini incelemekte fayda vardır. Bu çalışmada 9'uncu ve 10'uncu Cumhurbaşkanları olan Süleyman Demirel ve Ahmet Necdet Sezer'in yayımladıkları basın bilidirileri belli başlıklar adı altında incelenmiş ve nasıl bir lider imajı tasarladıkları saptanmaya çalışılmıştır.
Türkiye'de kamu mali yönetiminin yeniden yapılandırılması

Devletin en önemli varlık sebebi kamu malı ve hizmeti üretmesidir. Söz konusu hizmetin üretilmesi içinse finansal kaynak olarak vergi gelirleri gerekmektedir. Bu konuda yürütülen politikalar toplamına 'kamu mali yönetimi' denilmektedir. 20. yy'da bu alanda yaşanan değişimlerin en önemlisi, 70'lerdeki Petrol Krizleri ile birlikte gelişen devletin küçülmesi ve devletin ekonomiden olabildiğince geri çekilmesidir. Ülkemizde özellikle 80 sonrasındaki ekonomik liberalleşme dönemi ile birlikte devlet kamu hizmetleri üretimindeki rolünü özel sektöre bırakmaya başlamıştır. 2003 tarihli, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrolü Kanunu bu sürecin izlerini taşımaktadır. Çalışmanın amacı, kamu maliyesi ve mali yönetimindeki söz konusu genel değişimi Türkiye özelinde incelemek ve ilgili eski kanunu da göz önünde tutarak karşılaştırmalı bir perspektif sunmaktır.
Bağımsız düzenleyici kurumlar

80'li yıllardan sonra dünyada ve Türkiye'de ekonomik ve siyasi alanda yaşanan gelişmeler neticesinde, ülkemizde birçok bağımsız düzenleyici kurum kurulduğu ve bu kurumların karar organı olarak da kurullar oluşturulduğu görülmektedir. Hızla ilerleyen teknoloji ve artan globalleşme eğilimleri bazı sektörlerde köklü değişiklikler meydana getirmiştir. Doğal tekel yapısına sahip olan sektörler rekabetçi bir yapıya dönüşmeye başlamış, kamu kurumu veya kuruluşu şeklinde yapılandırılan üretici, düzenleyici ve denetleyici kurum ve kuruluşlardan, üretici kuruluşlar özerkleştirilmiş veya özelleştirilmiş, özelleştirme ve özerkleştirmenin de katkılarıyla bakanlıklar tararından yerine getirilen düzenleme ve denetleme görevi bağımsız düzenleyici ve denetleyici kurumlar tararından yerine getirilmeye başlanmıştır. Bu tezin amacı, ülkemizde son yıllarda daha sıklıkla duymaya başladığımız bağımsız düzenleyici kurumlar konusunu, bu kurumların mahiyeti, tarihsel gelişimi, kuruluş nedenleri, özellikleri ve dünyadaki diğer örnekler çerçevesinde incelemek ve bu kurumların genel yapılarına ilişkin öneriler getirmektir. Yapılan çalışmanın yöntemi şu şekildedir. Öncelikle, bağımsız düzenleyici kurumların kurulmasının iktisadi gerekçelerini, kuruluş nedenlerini, özelliklerini, yetki ve işlevlerini inceledik. Daha sonra bağımsız düzenleyici kurumların Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa'daki tarihi gelişimini ve örnek olması açısından da telekomünikasyon sektörü için Dünya Bankasının önerdiği bağımsız düzenleyici kurum modelini ele aldık. Son olarak da ülkemizde kurulmuş olan bağımsız düzenleyici kurumları ele alarak, bu kurumlar için öneriler getirdik.
İki başlı yürütme yapılanması

Çalışmanın konusunu oluşturan iki-başlı yürütme yapılanmaları iki tanımlayıcı kriter çerçevesinde tanımlanabilmektedir: Bunlardan birincisi, hükümetin yasama meclisinin sorumluluğuna dayanması; ikincisi de, devlet başkanının hükümet başkanı ile yanşan önemli yetkilere sahip olmasıdır. İki başlı yürütme yapılanmaları devlet başkanının halk tarafından seçilmesini zorunlu kılmamaktadır. Bu, aynı zamanda Duverger'nin 1980 tarihinde yayınlanan ünlü makalesinde tanımlanmış bulunan yarı-başkanlık sistemlerinden iki-başlı yürütme yapılanmasını ayıran noktadır. Bu tür bir tercihte bulunmamızın temel nedeni, bu tür sistemlerdeki çatışma potansiyelinin aslında onların iki başlı doğasından ileri gelmekte olmasıdır. Oldukça önemli yetkilere sahip olan fakat yasama meclisi tarafından seçilmiş bulunan bir devlet başkanının sisteme katacağı çatışma potansiyeli sembolik yetkiye sahip fakat doğrudan halk tarafından seçilmiş bulunan devlet başkanının sisteme katacağı çatışma potansiyelinden hiç de az değildir. Öyleyse, önemli olan nokta iki başın yanşan yetkilerle donatılmasıdır. Buna karşılık, bir grup siyasal sistemde çatışma potansiyeli diğerlerine göre daha da fazladır. Bu sistemlerde, başkana meclise karşı sorumlu olan kabineyi atama ve azletme yetkisi tanınmıştır. Böylece kabinenin, yasama organı ile başkan arasında çapraz ateş altında bırakıldığı bu yapılanmalara tek kutuplu-iki başlı yürütme demekteyiz. Bu terimi kullanmamızın nedeni, başkanın sahip olduğu diğer atama yetkileri, yasama meclisini dolanabilmesine yarayan yasama alanındaki yetkiler ve yürütme yetkilerinin başkanı sistemin tek kutbu haline getirmiş olmasıdır. Weimar Cumhurityeti (1919-1933), Sri Lanka, Portekiz(1976-1982) ve Rusya Federasyonu (1993) tek kutuplu-iki başlı yürütme yapılanmalarının örnekleridir. Saf iki başlı yürütme yapılanmaları olarak adlandırdığımız diğer bir grup ise, başkana kabinenin oluşumu üzerinde son sözü söyleme yetkisini vermemektedir. Yine de, başkana önemli yetkiler tanıyan bu sistemler uygulamada, hükümetin baskın olduğu iki başlı yürütme, başkanın baskın olduğu iki başlı yürütme ve baskın unsurun değişken olduğu iki başlı yürütme yapılanmaları şeklinde ortaya çıkmaktadırlar. Avusturya, İzlanda, İrlanda ve Bulgaristan hükümetin baskın olduğu iki başlı yapılanma altında, Finlandiya ve Fransa baskın unsurun değişken olduğu iki başlı yapılanırıma altında incelenirken; başkanın baskın olduğu iki başlı yürütme yapılanması örneği tespit edemedik. Sonuç olarak, parlamenter oyunun kurallarına uygun olarak işleyiş gösteren hükümetin baskın olduğu iki başlı yürütme yapılanmalarının sadece görünüşte iki başlı olduğu sonucuna varırken, diğerlerinin gerçek iki başlı yürütme yapılanmaları olduğunu tespit etmiş bulunuyoruz. Nihayet, iki başlı yapılanmanın ayına kriterinin başkanın doğrudan halk tarafından seçilmesi olmayıp yürütmenin her iki başının da yanşan yetkilerle donatılması olduğu şeklindeki başta öne sürmüş olduğumuz tezin de doğrulanmış olduğu görmekteyiz.
Karşılaştırmalı Hukuk ve Irak Anayasalarında seyahat özgürlüğü

Karşılaştırmalı Hukuk Ve Irak Anayasalarında Seyahat Özgürlüğü konulu yüksek lisans tez çalışması, üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, hakkın, özgürlüğün ve seyahat özgürlüğünün hukuki ve şeri tanıtımlarını ele almıştır. Ayrıca seyahat özgürlüğünün anayasal fıkıh ve yargısal görüşü açısına göre hukuki niteliğini de ortaya koymaya çalışılmıştır. En kapsamlı olan İkinci bölümde, 1876- 2005 arasındaki Irak anayasalarına göre seyahat özgürlüğünün tarihi gelişimi incelenmiştir; bu özgürlüğün sınırlanması rejimlerinin tarih içindeki değişimleri ele almıştır. Ayrıca Irak kanunlarına göre seyahat özgürlüğünün kapsamını incelemiştir; özellikle Iraklı vatandaşların ve yabancıların yurda giriş ve yurt dışına çıkışlarda, seyahat özgürlüğüne yaklaşımı ne şekilde etkilediğine yer verilmiştir. Son bölümde, seyahat özgürlüğünün sınırlanma rejimleri ayrıntıları incelenmiştir; Anayasa ve kanunlardan kaynaklanan sınırlamaların, seyahat özgürlüğünün kullanılabilirliği üzerindeki etkileri ele alınırken, çeşitli kanunlardan kaynaklanan sınırlamalardan ayrı ayrı ortaya konmaya çalışılmıştır. Bununla birlikte birçok devlet anayasalarında, uluslararası ve bölgesel sözleşmelerde ve yargı alanında yer alan seyahat özgürlüğüne ilişkin teminatlara bu bölümde yer verilimiştir.
E-devlet

Dünyada e-Government olarak bilinen elektronik devlet, kamu hizmetlerinin elektronik ortama taşınarak daha etkin, hızlı, ekonomik ve etkileşimli olarak sunulması için imkanların oluşturulmasıdır. E-dönüşümün en önemli - belki de - en son noktası, arzulanan toplumsal katılımın tam olarak gerçekleştirilmesidir. Toplumsal katılım ile gerçekleşecek olan e-demokrasi belki de çoktandır arzu edilen ama gerçekleşmesi pek de zor olan demokratik katılımın, dolayısıyla demokrasinin işleyişinin kolaylaşacağı ve hedefe varılacağı düşünülmektedir. E-dönüşüm sürecinde; Devlet-vatandaş arası ilişkiler (Government-to Citizen: G2C), Devlet-işletme arası ilişkiler (Government-to Business: G2B), Kamu birimleri arasındaki ilişkiler (Government-to Government: G2G) ve Devlet-çalışanlar arası ilişkiler (Government-to Employee: G2E) var olmaktadır. Söz konusu etkileşimin gerçekleştirilebilmesi için kamu kurum ve kuruluşları vatandaşın eğitimli olmaları veya eğitilmeleri gerekmektedir. Kurumlar arası eşzamanlılık, bütünleşme ve tek çatı altında görev organizasyonu sağlamak temel görev olmalıdır.
Aile içi şiddetle mücadele çalışmaları ve karşılaşılan sorunlar

Çalışmamızda toplumsal sorun olarak tespit edilen aile içinde kadına yönelik şiddetin önlenmesi ve kadın-erkek eşitliğinin sağlanması amacı ile 1983 yılından sonra TBMM'de grubu bulunan siyasal partilerin konuya bakışları tespit edilmeye çalışılmıştır. Aile içi şiddet, birçok kurum ve kuruluşun ortak çalışmaları ile önlenebilecek toplumsal sorundur. Bu sorun eğitim ve ekonomik seviye ile de bağlantılıdır. Çalışmamızda aile içi şiddetle mücadelede görev alan kurumların görevleri, kurumlar arası işbirliği, aile içi şiddetle mücadelede karşılaşılan sorunlar tespit edilmeye çalışılmış ve öneriler sıralanmıştır.
Türkiye'de insangücü planlamasının bakanlık ve bağlı kuruluşlarda uygulaması

Bu çalışmanın konusu, Türk kamu yönetimi Bakanlıklar ve Bağlı Kuruluşlarında insan gücü planlamasının uygulanmasıdır. Çalışma, betimleyici ve deneysel niteliktedir. Temel amacı ise, kamu personelinin çalışma verimliliğini artırmaya yönelik olarak, insan gücü planlamasının kuramsal ve kavramsal çerçevesini çizdikten sonra, kamu personel yöneticilerinin görüşlerine de yer vererek, uygulamadaki sorunları bir sistem yaklaşımı içerisinde saptayıp öneriler getirmeye çalışmaktır. Çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci Bölüm'de çalışmanın konusu ve kapsamı, ikinci Bölüm'de kavramsal çerçeve, Üçüncü Bölüm'de ise, insan gücü planlamasının kuramsal temelleri ortaya konmuştur. Dördüncü Bölüm'de, alan araştırması soru kağıdı yöntemi - ile toplanan veriler incelenmiş ve değerlendirilmiştir. Burada amaç, Bakanlık ve bağlı kuruluşlarda insan gücü planlamasının yeterince gerçekleştirilememesinin, personelin çalışma verimliliği üzerinde olumsuz etkiler yarattığını göstermekti. Alan araştırması sonunda, insan gücü planlamasıyla ilgili merkezi birimlerin etkin duruma getirilmesi ve işbirliği içerisinde olmaları; kamu kuruluşlarının insan gücü planlamasını gerçekleştirebilecek yapıya ve işleyişe kavuşturulmaları; ülke koşullarına uygun insan gücü planlaması modeli geliştirilmesine yönelik çalışmalar yapılması gerektiği yargısına varılmıştır.
Türkiye'de yerel temsil, katılım ve demokrasi: Balçova örneği

Demokrasi, devletli toplumun evrimi içerisinde belirli bir tarihsel toplumsal dönemde ortaya çıkan ve zamanla gelişerek günümüz toplumlarının özgürlük ve refahı bağlamında değerlendirilen bir kavramdır. Yerel yönetimlerin, halka en yakın idari kuruluşlar olarak halkın yönetime katılma olanağının görece daha yüksek olduğu, demokrasinin gerçekleşmesinde önemli işlevleri bulunduğu görüşü yaygın olarak kabul görmüştür. Ancak küreselleşme süreci ile birlikte katılım ve demokrasi kavramları üzerinde yoğun tartışmalar başlamıştır. Bu tartışmaların özellikle temsili liberal demokrasilerin artık beklentileri karşılayamadığı noktasında yoğunlaştığı gözlemlenmektedir. Bu çalışmanın amacı; halkın seçimler aracılığıyla belirlemiş olduğu belediye meclis üyelerinin kendilerini ne düzeyde temsil ettiği veya etmediği, halkın meclis eliyle yönetime ne düzeyde katılabildiği sorularına Balçova belediyesi özelinde yanıt aramaktır. Bir başka deyişle, yerel yönetimlerde temsil, katılım, demokrasi kavramları ve bu kavramların bir yerel yönetim birimi düzeyinde ne kadar anlam bulduğu ve uygulanabildiğinin belirlenmesi bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Çalışmanın önemi ise; muhalefet partisi tarafından yönetilen bir belediye seçilmesinden kaynaklanmaktadır. Türkiye'de muhalefet partileri demokratik yönetime ilişkin çeşitli aksaklıklar bulunduğunu ileri sürmektedirler. Balçova belediyesinin ve bu belediyenin içinde yer aldığı büyükşehir belediyesinin uzun yıllardır iktidar partisi dışındaki partiler tarafından yönetilmesi söylem-eylem birliğinin gerçekleşme derecesinin ortaya konması bakımından önemlidir. Veri toplama tekniği olarak, mevzuat ve doküman analizinin yanı sıra yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Yapılan incelemeler ve yüz yüze görüşmeler sonucunda, Balçova ilçesinde yaşayan halkın sosyo-kültürel ve ekonomik yapısının bir ölçüde belediye meclisine yansıdığı, bununla birlikte halkın katılımında sorunlar bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır.
The local welfare system in Turkey: the case of municipal care services in İstanbul

Sosyal bakım Türkiye'nin olgunlaşmamış refah politikaları alanları arasındadır. Ailenin bu alanda üstlendiği merkezi rol, bu alana ayrılan kamu harcamalarının sınırlılığı ve bu alandaki kurumsallaşmanın ve uzmanlaşmanın kısıtlılığı Türkiye'de sosyal bakım alanının temel özellikleridir. Belediyelerin yetki alanlarına ilişkin 2004 yılında gerçekleşen reformun sonucunda, belediyeler sosyal bakım programları uygulamaya başladılar ve bu alanın önemli aktörlerinden birine dönüşmeye başladılar. Bu tez çalışması yerel refah sistemleri literatüründen esinlenmiş ve sosyal bakım alanını, değişen refah yönetişimini ve sunumunu anlamak üzere bir vaka olarak seçmiştir. Bu çerçevede bu tez çalışması İstanbul'da seçilen ilçe belediyelerinin sosyal bakım alanındaki yeni rollerini incelemektedir. Bu incelemenin sonucunda, bu çalışma hem bakım politikalarının yerel boyutuna ışık tutmakta hem de değişen sosyal politika alanının özelliklerinin anlaşılmasına katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Bu araştırma, ilçe belediyelerinin, Türkiye'de sosyal bakım alanının giderek daha önemli fakat düzensiz bir bileşeni olduğunu ortaya koymaktadır. Belediyelerin her biri farklı sosyal bakım programları uygulamakla birlikte, bu programlar birbirine çok benzeyen düzensiz ve hizmet kapsamı sınırlı bir uygulama yapısına sahiptir. Her ne kadar özellikle yoksul engelli ve yaşlıları hedeflemeleri ve bakım alanında nakit transferine dayalı yaklaşıma sahip olmaları açısından ilçe belediyeleri ve merkezi devlet uygulamaları arasında önemli bir fark bulunmasa da, uyguladıkları dar kapsamlı ev temelli bakım hizmetlerinin Türkiye'de sosyal bakım politikalarında bir yeniliğe işaret etmekte olduğu düşünülmektedir.
Belediye ve yerel seçim çalışmalarında halkla ilişkiler ekseninde gerçekleştirilen sosyal sorumluluk faaliyetlerinin seçmen davranışına etkisi

Atakum İlçesi'nde belediyenin ve yerel seçimlerde halkla ilişkiler ekseninde gerçekleştirilen sosyal sorumluluk çalışmalarının seçmenin oy davranışına etkisinin incelenerek, seçmenin oy davranışında ; sosyal sorumluluk projelerinden mi, seçmenin lidere olan sempatisinden mi, ideolojik görüşlere göre mi, parti bilinci ile mi oy kullanmakta olduğunu tespit etmek, hangi projelerin halkın tercihini daha çok etkilediğini gözlemleyerek sorularla çözümü aranmaktadır. 30 Mart 2014 yerel seçimi, Atakum İlçesi örneği üzerinden seçmen davranışı ile sosyal sorumluluk çalışmalarının arasındaki ilişkilerin sosyolojik, sosyo-psikolojik ve ekonomik açıdan seçmen davranışına etkileri araştırılmıştır. Araştırmaya Atakum İlçesi'nde gerçekleştirilerek 420 kişi katılmıştır. Araştırma kapsamında anket uygulanmış ve anket sonuçları Statistical Packages for the Social Sciences (SPSS 16.0) programı kullanılarak istatistiksel olarak analiz edilmiştir.
Emniyet teşkilatında iletişim sorunlarının çözümünde bilgi teknolojileri kullanımının rolü ve Niğde ilinde bir uygulama

'Emniyet Teşkilatı'nda İletişim Sorunlarının Çözümünde Bilgi Teknolojileri Kullanımının Rolü ve Niğde İlinde Bir Uygulama' adlı çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; iletişim, örgütsel iletişim ve örgüt içi iletişim konulan ayrı ayrı ele alınmış ve örgüt içi iletişim sorunları belirtilmeye çalışılmıştır. Örgütsel iletişimin gelişimi örgüt ve yönetim kuramları ile birlikte incelenmiştir. İkinci bölümde; bilgi teknolojilerinin gelişimi ve tanımı yapılmakta, bilgi teknolojilerinin örgüt içi iletişimle ilişkisi ortaya konulmakta ve Emniyet Teşkilatı'nda kullanılan bilgi teknolojileri incelenmektedir. Üçüncü bölümde ise; Niğde Emniyet Müdürlüğü'nde görevli polis amir ve memurlarına yönelik olarak yapılan anket uygulamaları incelenmektedir. Çalışmamızın sonunda ise, çalışma bir bütün olarak değerlendirilmektedir.