turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Corruption-a game theoretical analysis

oz YOLSUZLUK-BIR OYUN TEORİSİ ANALİZİ Bayar, Güzin Doktora, İktisat Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Hakan Ercan Haziran, 2003, 118 sayfa Yolsuzluk, önemli bir sosyal ve ahlaki sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Yolsuzlukla mücadele toplumun normlarında, değerlerinde ve davranış kalıplarında değişiklik yapılmasını gerektirir. Bu, genellikle uzun ve zor bir süreçtir. Toplumun derinliklerindeki değer yargılarının değiştirilmesi onlarca yıl alabilir. Diğer taraftan, kurumlaraı güdülenme yapısı değiştirilerek yolsuzlukla mücadele edilebilir. Sorunun derinliklerindeki sebepler dikkatle incelenirse, en fırsatçı, çıkarcı insanların bile yolsuzluk yapmayı karlı bulmayacakları yeni bir yönetim sistemi kurulabilir. Bu tezdeki amaç, oyun teorisi modelleri kullanarak yolsuzluk için uygun bir ortam hazırlayan sistemin niteliklerini incelemek ve yolsuz işlemleri kolaylaştıran faktörleri belirlemektir. İlk iki model, yolsuzluğu rüşveti veren ve alan arasında bir çeşit ticari anlaşma olarak incelemektedir. Modeller, tarafların çıkarlarım azamileştirme davranışlarının aracılar kurumunun doğmasına yol açtığını göstermektedir. Bu kurum, bürokratlarla daha uzun süreli ve güvene dayanan ilişkiler kurarak tarafların birbirlerini tam olarak tanımıyor ve güvenemiyor olmasından kaynaklanan yakalanma riskini azaltıcı rol oynamaktadır. Dolayısıyla aracılar yolsuzluk anlaşmalanndaki riski azaltarak taraflara hizmet etmekte, karşılığında da komisyon alarak çıkar sağlamaktadır. Üçüncü model değişik bir yolsuzluk türünü incelemektedir. Modelde, bir aracının, bürokratların verdiği kamu hizmetinin kabulünde veya hızında etkisi varmış gibi davranarak çıkar elde etmesi durumu incelenmektedir. Model, bu tip bir aldatma sürecine imkan veren ortamın özelliklerini de ortaya koymaktadır.
Türkiye'nin Afetlere Hazırlık Politikalarının Toplum Algısı Üzerinden Karşılaştırmalı Analizi: Van-Bitlis Örneği

Bu çalışmada, Türkiye'nin afetlere hazırlık politikalarının toplum algısı üzerinden karşılaştırmalı olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda, araştırma Van ve Bitlis illerinde gerçekleştirilmiştir. Bu illerin seçilme nedeni; yakın tarihte afetin yaşandığı (2011-Van) ve yaşanmadığı ikincilde afetlere hazırlık politikalarının etkinliği ve bu politikalar çerçevesinde yapılan faaliyetlerin vatandaşlar tarafından ne düzeyde bilindiği ve ikincil arasında farklılık olup olmadığının tespit edilmesidir. Araştırmanın ana kütlesini her ikincildeki üniversitenin personeli, örneklemi ise, bu iki üniversiteden araştırmaya basit tesadüfi yöntemle gönüllü katılım sağlayan personel oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında ilk olarak afet olgusu ele alınmış, daha sonra Türkiye'nin afet politikaları ve Van ve Bitlis illerinin afetselliğine yer verilmiş, son olarak araştırma kapsamında elde edilen veriler doğrultusunda analizler yapılmıştır. Elde edilen veriler, tanımlayıcı istatistiki analizlerin yanı sıra, faktör, korelasyon, T testi ve ANOVA analizlerine tabi tutulmuştur. Analizler sonucunda genel olarak ülkemizdeki afetlere hazırlık politikalarının araştırmanın örneklemi kapsamında etkin bir düzeyde olmadığı görülmüştür.
Hukuk devleti ilkesi ve idarenin yargı denetimi dışında bırakılan işlemleri

Çağdaş ve demokratik devlet yönetim anlayışının vazgeçilmez öğelerinden birisi hukuk devleti ilkesi olmuştur. İnsanların daha huzurlu, daha güvenli ve her şeyden önemlisi daha özgür yaşayabilmelerinin teminatı olan bu ilkenin önemi gün geçtikçe daha da artmakta ve ülkelerin gelişmişlik düzeylerinin birer yansıması haline gelmektedir. Literatürde birçok tanımı olan bu ilkenin en temel tanımlarından 'hukuk kurallarına bağlı devlet' tanımı ilk akla gelen tanımlarından birisidir. Devlet mekanizmasının hukuk kurallarına bağlı olmasını sağlayan bazı olmazsa olmaz unsurlar vardır. İdarenin denetimi de bu unsurlardan biridir. Anayasa'nın 2'inci maddesi Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin hukuk devleti olduğunu belirtmektedir. Anayasa'nın 125'inci maddesi ise idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolunun açık olduğunu belirtmiştir. İdarenin denetimi temelde iki farklı şekilde olmaktadır: 'İdarenin yargısal denetimi' ve 'yargı dışı yollarla denetimi'. Anayasa'nın 125'inci maddesi bu anlamda idarenin yargısal yollarla denetiminden bahsetmektedir. Ancak aynı maddenin devamında ve diğer bazı maddelerde de yargı yoluna başvurulamayan işlemlerden bahsetmektedir. Bu anlamda bu çalışmanın amacı yargı denetimi dışında bırakılan işlemlerin hukuk devleti ilkesi ile ne ölçüde bağdaştığını incelemektir. Bu inceleme yapılırken öncelikle birinci bölümde; hukuk devleti kavramı ele alınarak bu kavramın tarihi gelişimi, Türk Hukuk Tarihindeki gelişimi ve hukuk devletinin gerekleri ele alınmıştır. İkinci bölümde; İdarenin denetim yolları ele alınarak yargı dışı yollarla denetimi ve yargısal yollarla denetimi incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise idarenin yargısal denetim dışı bırakılan işlemleri ele alınarak bu işlemler sırayla incelenmiştir. Son bölümde de hukuk devletine yaklaşma anlamında sonuç ve öneriler ortaya konmuştur.
İnsan haklarını korumanın öznel koşulları olarak etik ve polis etiği

Vatandaşın haklarının ihlal edilmesi durumunda güvenliği sağlaması gereken polislerin bazılarının olaylara sert müdahale ettiği, vatandaşa karşı olan kaba tutumlar sergilediği ve üniformayı istismar ederek maddi menfaat sağladıkları artık bilinen bir geçektir. Ülkemizde de polis okullarında insan hakları ve etik dersleri eğitim programına eklenerek, polislerin etik dışı davranışları önlenmeye çalışılmış, fakat henüz istenen sonuçlar alınamamıştır. Yapılan tezde insan haklarının çeşitlerine göre korunması için bireysel olarak etiğe uygun yapılabilecek davranışlara dikkat çekilmeye çalışılmıştır. Ayrıca tezde insan haklarının koruyucu olması gereken Devletin en önemli güvenlik görevlilerinden olan polislerin yapabilecekleri etik dışı davranışların önlenmesi için, meslek öncesi te meslek içindeki eğitim faaliyetleriyle ilgili öneriler getirilmiştir.
Oligarşinin Demir Kanunu'nun Cumhuriyet Halk Partisi açısından incelenmesi

Robert Michels 1911 yılında yazdığı 'Siyasal Partiler' eserinde Alman Sosyal Demokrat Parti'nin seçim kampanyalarında halka demokrasi vaat ettiğini, ancak parti içinde demokrasinin geçerli kılınamadığını tespit etmiştir. Antik Yunan'dan 1900'lü yılların başına kadar Güney Amerika'dan Kara Avrupası ve Uzak Doğu'ya kadar çok geniş bir dünya coğrafyasında yaşanan gelişmelerin derin tarihsel, sosyolojik ve psikolojik analizlerini yapan Michels, Oligarşinin Demir Kanunu olarak tanımladığı kuramında 'kim örgütten bahsediyorsa, oligarşiden bahsediyordur' sözü ile istisnasız tüm örgütlerde oligarşinin kaçınılmaz olduğu sonucuna varmıştır. Oligarşinin kaçınılmazlığını örgütün doğası ile birlikte liderin ve üyelerin psikolojik eğilimlerine dayandıran Michels, örgütlerde temsil sistemi ile merkezileşme ve bürokratikleşmenin; liderin oligarşik eğilimlerinin, öne çıkan yeteneklerinin, sahip olduğu avantajların; üyelerin yetersizliğinin/ilgisizliğinin, sürekli lider arayışının örgüt içinde oligarşiyi güçlendirdiğini savunmuştur. Michels'in Oligarşinin Demir Kanunu'nda ortaya koyduğu görüşlerin geçerliliğini test etmek üzere bilim adamları siyasi parti, sendika ve meslek örgütleri üzerinde çok sayıda incelemelerde bulunmuşlardır. Bu araştırmanın amacı da Cumhuriyet Halk Partisi'nin örgütsel yapısı içindeki oligarşik eğilimlerin tespit edilerek Michels'in Oligarşinin Demir Kanunu'nda ortaya koyduğu varsayımlar ile uyumlu olup olmadığını incelemektir. Bunun için partinin ideolojik ve örgütsel değişim ve gelişim süreci ile ilgili parti tüzüğü, parti yönetmelikleri, parti yayınları, gazete ve dergi haberleri, TÜİK verileri ile birlikte güvenilir kitap ve internet kaynaklarından veriler toplanmış, Michels'in varsayımları temel alınarak Cumhuriyet Halk Partisi'nde parti içi demokrasi ve oligarşiye ilişkin değerlendirmelerde bulunulmuştur. Ortaya konulan görüş ve değerlendirmeleri destekleyici olarak Antalya ölçeğinde 1.204 CHP üyesi ile anket yapılmış, CHP Antalya'nın 19 ilçe başkanı ile görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak, Cumhuriyet Halk Partisi'nde sade üyelerin parti içi iktidara eşit oranda sahip olmadıkları, başka bir ifadeyle parti içi karar alma ve politika belirleme süreçlerine etkin bir şekilde katılamadıkları görülmüş, bu karar alma ve politika belirleme süreçlerinin lider ve çevresindeki yöneten azınlığın oluşturduğu güçlü oligarşik yapı tarafından domine edildiği tespit edilmiştir. Böylece, Michels'in Oligarşinin Demir Kanunu'nda ortaya koyduğu varsayımların Cumhuriyet Halk Partisi açısından geçerli olduğu sonucuna varılmıştır.
İstahdam türleri ve hizmet alanlarına göre kamu yönetiminde personel değerlendirme

Personel yönetiminin en önemli ama bununla birlikte en problemli olan alanıpersonelin değerlendirimesidir. Personel değerlendirmesi ile örgüt üretimin en önemli ama depolanamayan kaynagı olan insan gücünü etkili ve verimli sekildekullanılmasını sağlam aktadır. Personel değerlendirme sonuçları ücret, terfi, egitimihtiyacının belirlenmesi, basarılı personelin ortaya çıkarılması gibi maksatlarlakullanılmaktadır. Türk kamu yönetiminde personel değerlendirme konusu, baslangıcı Fatih Sultan Mehmet döneminde çıkartılan Kanunname-i Ali Osman'a kadar uzansa da, özellikle Cumhuriyet döneminde personel yönetiminin en çok elestirilen konusu olmustur. Türk kamu personel değerlendirme sisteminin temelini 657 sayılı DMK ve bu kanun geregince yürürlüge giren Devlet Memurları Sicil Yönetmeligiolusturmaktadır. Kamu personelinin büyük çogunlugunu olusturan devlet memurları bu mevzuata göre degerlendirilmektedir. Bunun yanında diger istihdam biçimlerinindeğerlendirimesinde de etkileri görülmektedir. Türk kamu personel değerlendirmesinde objektifligin saglanabilmesi ve etkili bir sicil sisteminin olusturulabilmesi için is analizlerinin ve is tanımlarının yapılması gerekmektedir. Degerlendirilecek nitelikler ölçülebilir olmalıdır
Türkiye kentleşmesine uyum süreci açısından Suriyeli göçmenler: Doğu Karadeniz bölgesi, Giresun ili örneği

2011 yılında Suriye'de başlayan iç savaş sonucu Türkiye'ye gelen Suriyeli göçmenler kentler üzerinde birçok değişime neden olmuştur. 'Türkiye Kentleşmesine Uyum Süreci Açısından Suriyeli Göçmenler: Doğu Karadeniz Bölgesi, Giresun İli Örneği' başlıklı tez çalışmasında, göçmenlerin Türkiye kentleşmesindeki rolleri ile göçün kente etkileri incelenmiştir. Göçmenlerin kent hayatına ilişkin uyum sorunları ele alınmıştır. Çalışmada alan araştırması olarak Giresun kentine yerleşen Suriyeli göçmenlerin kente tutunma süreçleri analiz edilmiştir. Suriyeli göçmenlerin kente tutunma süreçlerini öğrenmek için anket yöntemi kullanılarak alan araştırması yapılmıştır. Ankete ilişkin veriler SPSS 21 programda yer alan frekans analizi ve çoklu yanıt analizi ile değerlendirilerek yorumlanmıştır. Giresun'da yaşayan Suriyeli göçmenlerin kente uyum süreçleri değerlendirildiğinde eğitim, barınma, istihdam, sağlık ve toplumsal ilişki alanında sorun yaşadıkları görülmüştür. Göçmenlerin bu alanlarda yaşadıkları sorunlar kente uyum sürecini zayıflatmıştır. Çalışma kapsamında göçmenlerin kente uyumu ile ilgili genel bir değerlendirme verilmiş ve öneriler sunulmuştur.
Conceptualizing transnational terrorism and the emergence of the non-state security actor: Al Qaeda

Bu tez, ulusötesi terörizme etkili bir uluslararası karşılık verilebilir mi sorusunu cevaplayabilmek için, ulusötesi terörizmin doğasım ve ulusötesi teröristlerin aktörlüğünü incelemektedir. Bir yandan, verilmeye çalışılan karşılığın 'uluslararası' niteliğini, diğer yandan da karşı karşıya olunan tehdidin 'ulusötesi' niteliğini anlayabilmek için ikili bir dünya politikası anlayışı geliştirilmiştir. Buna göre, verilmeye çalışılan karşılığın uluslararası niteliği devlet-merkezli dünya anlayışı ile açıklanırken, karşı karşıya olunan tehdidin ulusötesi niteliği çok-merkezli dünya anlayışıyla açıklanmıştır. Daha sonra, ulusötesi terörizm terimi kavramsallaştınlmış ve uluötesi tererizmin de parçası olduğu, çok-merkezli dünyadaki tehdit algılamalarının devlet-merkezli dünyadakilerden farkı incelenmiştir. Böylece, çok-merkezli dünyanın yardımıyla ulusötesi teröristlerin aktör olarak ortaya çıkışı ve devlet-dışı aktörlerin aktörlük özellikleri ortaya konmuştur. Yapılan argümanları somutlaştırmak için, bu aktörlük özelliklerini en iyi taşıyan ulusötesi terörist organizasyon El Kaide'nin evrimi ve özellikleri değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, var olan uluslararası karşılık mekanizmalarmın ulusötesi terörizm tehdidiyle etkili bir şekilde başa çıkmakta yetersiz olduğu ortaya çıkmıştır. Bunun sebebi, karşılık mekanizmaları uluslararası ve devletlerin oluşturduğu tehdidlere karşı geliştirilmişken, ulusötesi terörizm tehdidinin ulusötesi ve devlet-dışı aktörler, yani ulusötesi teröristler, tarafından oluşturulan bir tehdit oluşudur.
1995 Anayasası'na göre Kazakistan hükümet sistemi

1995 Anayasası'na göre Kazakistan Hükümet Sistemi olarak adlandırılan bu çalışma, iki bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde genel olarak, hükümet sistemlerinin tanımı ve özelikleri belirlenmiş ve hükümet sistemlerinin siyasal yaşama etkileri ile ilgili literatürdeki tartışmalar aktarılmıştır. Bununla birlikte SSCB'nin kurulmasından sonraki dönemde ise Sovyet anayasalarının öngördüğü hükümet sistemi, devlet biçimi ve SSCB sonrası hükümet sistemi ve anayasa yapım süreci ele alınmıştır. Son olarak 2017 Anayasa değişiklikleri öncesinde Kazakistan hükümet sisteminin temel organları incelenmiştir. İkinci bölümde ise şu an yürürlükte olan 1995 tarihli Kazakistan, 1993 Rusya Federasyonu, 1958 Fransa Cumhuriyeti'nin anayasalarının öngördüğü üzere; üç devletin yapıları, yasama ve yürütme organlarının yapıları, yetkileri ve birbirleri ile olan ilişkileri incelenmiştir. Kazakistan ve Rusya Federasyonu SSCB sonrasında kendi hükümet sistemini Fransa Cumhuriyeti örneğinde inşa etmişlerdir. Zira Kazakistan Cumhuriyeti'nin Rusya Federasyonu ile tarihe dayanan sosyo-kültürel ve siyasi bağlarının bulunmasından dolayı iki ülke arasındaki hükümet sisteminde oluşan farklılıklar ile benzerlikler incelenmiştir. Daha sonra Kazakistan hükümet biçimi modeli Fransa Cumhuriyeti ile Rusya Federasyonu hükümet modelleri ile karşılaştırılmıştır.
Türkiye'nin Ab'ye üyeliği sürecinde Türk ulusal ajansı

AB egitim ve gençlik programlarıyla insanların refah ve mutlulugunun en üst düzeye çıkarılması amaçlanmaktadır. Bu programlardan bugüne kadar en büyük payıngiltere, Almanya, Fransa ve talya almıstır. AB aday ülkeleri de proje hazırlamakapasiteleri ve Ulusal Ajanslarını kurma kabiliyetleri ölçüsünde programlardan 1997 yılından beri yararlanmaktadırlar. Türkiye'nin Topluluk Programları'na katılımını öngören Çerçeve Anlasma, 21 Haziran 2002 tarihinde TBMM tarafından onaylanmıstır. Topluluk programlarındanSocrates, Leonardo da Vinci ve Youth Programlarına katılma çalısmalarına, öncelikle Ocak 2002'de Devlet PlanlamaTeskilatı bünyesinde kurulan, Agustos 2003'te yürürlüge giren bir Kanunlabagımsız bir Merkez haline gelen, Avrupa Birliği Egitim ve Gençlik Programları Merkezi Baskanlıgı tarafından baslanmıstır. Ulusal Ajans, AB egitim ve gençlik programlarının ülke içinde tanıtılması, koordinasyonu ve yürütülmesi görevini yerine getiren bir kurulustur. Ulusal Ajans, aynı zamanda; bu programlardan faydalanacak projelerin yurt içinde degerlendirilerekseçilmesi, AB Komisyonu tarafından yapılacak projelerin müracaatlarının derlenmesi ve ön değerlendirmelerinin yapılması görevini de yürütmektedir. Ulusal Ajans, gerek personeli, gerek çalısma sekli ve gerekse kurumsal yapısı bakımından Türk Kamu Yönetiminde yeni bir kurumsal anlayısı da berberindegetirmektedir. Kurumun, Türk bürokrasi yapısına göre en uygun organizasyonseklinin nasıl olması gerektiginin tartısılması, AB kaynaklı yeni kurumların Türk dareyapısı içerisinde nasıl örgütlenmesi gerektigi, hangi grup kamu kurumları arasında yer alacagı konusunda bir fikir vermektedir. Diger bazı AB üyesi ülkelerdeki benzer yapıların incelenmesi de kıyaslama yapılması açısından fayda sağlam aktadır. Türkiye'nin, programların ikinci asaması olan 2000- 2006 döneminden azamiyararlanması için çalısmalarının etkinligini artırması gerekmektedir. Bu da UlusalAjans'ın idari ve personel yapısının gözden geçirilmesi ve Türk Kamu Yönetimineuyumunda karsılasılan problemlerin çözümlenmesine yönelik tedbirler alınmasıylagerçeklestirilecektir. Böylece Türkiye, programlardan yararlanma nispetindetoplumunu kalkındıracak ve Avrupa ailesinin bir üyesi olabilecektir. Bu çalısmada, Ulusal Ajansların kurulusu, gelisimi ve görevleri incelendikten sonra, AB üyesi ülkelerden Macaristan, Portekiz ve ngiltere Ulusal Ajansları ile 2006 yılı itibarıyla aday ülke konumundaki Romanya Ulusal Ajansı hakkında bilgiler verilmistir. Ülkemizde 2002 yılında kurulan Türk Ulusal Ajansı çesitli yönlerdenirdelendikten sonra, Türk Kamu Yönetimi içerisindeki yeri degerlendirilmis vekarsılastıgı sorunlar analiz edilmistir. Sonuç bölümünde de karsılasılan problemlere çözüm önerileri gelistirilmistir.
Kamu yönetiminde dönüşüm çabalarının bir örneği olarak yönetici odaklı anlayıştan lider odaklı anlayışa geçişin analizi

Geçmişten günümüze insanoğlu var olduğundan beri insan ihtiyaç ve beklentileri de her zaman var olmuştur. Değişen şartlarla birlikte insanların ihtiyaç ve beklentilerinde de farklılıklar meydana gelmiştir. Ancak şartlar ne kadar değişirse değişsin insanlar her zaman kendisinden daha üstün özelliklerinin bulunduğuna inandığı bir kişinin kendisini yönetmesine ve yönlendirmesi ihtiyaç duymuştur. Değişen çağın yanı sıra hem yeni çağa uyum sağlayabilmek adına hem de yönetimde yaşanan sorunlar, aksaklıklar, katı bürokratik anlayış ve artan diğer sorunlar yönetim anlayışında ve örgüt yapısında değişimi zorunlu kılmıştır. Bu çalışmada kamu yönetiminde değişimi zorunlu kılan nedenler incelenmiş günümüzdeki yönetim anlayışının ideal yöneticisi olan lider yöneticiden ve lider yöneticinin taşıması gereken niteliklerden bahsedilmiş olup son olarak geleneksel yönetim anlayışının geleneksel yöneticisi ile yeni kamu yönetimi anlayışının lider yöneticisinin karşılaştırılması yapılmıştır.
Türkiye'de nüfus ve çevre etkileşimi

Nüfus çevresel değerlerin etkin kullanımını en üst düzeyde etkilemektedir. Nüfus ve çevre arasındaki etkileşim tarihsel bir süreç içerisinde ele alındığında özellikle 18. yy. düşünürleri tarafından üzerinde durulduğu görülmektedir. Nüfusun büyüklüğü, dağılımı ve artış hızı; ekonomik ve sosyal değişkenler üzerinde etkili olmakta, bunlar da çevresel değerlerin kullanımım etkilemektedir. Dünyaya bakıldığında tüm demografik değişimler dünya ülkelerindeki gelişmişlik düzeyine göre farklılık göstermektedir. 20. yy. da Birleşmiş Milletlerin nüfusla ilgili çeşitli düzenlemeleri olduğu gibi, diğer konferanslarında da nüfusa ver verdiği görülmektedir. Ülkemizde son yirmi yıllık sürede nüfus artışı yüksek seviyelerde seyretmekle birlikte doğurganlık ve ölümlülük faktörlerinde azalma görülmektedir. Türkiye yüksek doğurganlık ve nüfus artışına bağlı olarak, genç bir nüfusa sahiptir. Bu koşullarda Türkiye hızla kentleşen, dolayısı ile yüksek gecekondulaşma oranına sahip; toprak, su ve havada yoğun kirliliğin yaşandığı, nüfus artışı nedeniyle istihdam, sağlık, yoksulluk sorunlarıyla karşılaşan bir ülke olarak karşımıza çıkmaktadır. Osmanlı devrinden bu vana çevre ile ilgili bazı politik düzenlemeler süregelmektedir. Cumhuriyetle birlikte bu düzenlemeler devam etmiş. Kalkınma planlarında, daha sonra Ulusal Çevre Eylem Planında ve nihayet Ulusal gündem 2 T de nüfus ve çevre yer almıştır. 92
Demokratik hukuk devletine bir katkı: Ombudsman

Çalışmada, ombudsman kurumunun, ülkemizin demokratik hukuk devleti pratiğine yapacağı katkı ve kişi hak ve özgürlüklerinin daha iyi korunmasında yapacağı artı değer, araştırma sorumuzdur. Bu çerçevede ombudsmanın demokrasi ve hukuk devleti ile olan ilişkileri ayrı bir önem arz etmektedir. Bu önemin bilincinde olarak, çalışma boyunca, ombudsmanın özelliklerine, getireceği yeniliklere ve yapabileceği katkılara demokrasi ve hukuk devleti ilkeleri açısından bakılmıştır. Bu çalışmanın, ombudsmanın kurumsal yapısını ve çalışma biçimini incelemeyi hedef almadığı peşinen söylenmelidir. Çalışma, ombudsmanın hukuksal boyutundan ziyade, toplumsal ve siyasal boyutlarını araştırmak üzere kaleme alınmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde ombudsman kavramı ve denetim üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, demokratik hukuk devletinde ombudsmanın yeri ve önemi, 'demokrasi-ombudsman' ve 'hukuk devleti-ombudsman' ilişkileri çerçevesinde incelenmiştir. Daha önemlisi, 'Hukuk Devletinden Hukukun Üstünlüğüne' alt başlığını taşıyan bölümde, 'Hukuk Devleti'nden de ileri bir aşama olan 'Hukukun Üstünlüğü' ilkesine ulaşmada ombudsmanın araçsal katkısı tartışılmıştır. Üçüncü ve dördüncü bölümlerdeki ombudsmanın kurumsal yapısı ve çalışma biçimi, farklı ülkelerle karşılaştırılarak anlatılmış; böylece ombudsmanın değişik ülkelerdeki uygulama ve görünümleri de nazara alınmıştır. 'Ombudsman ve Türkiye Modeli' başlığını taşıyan beşinci bölümde 11.11. 2004 tarihinde Başbakanlık'a sevk edilmiş bulunan 'Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu Tasarısı' üzerine eleştiri ve önerilerde bulunulmuş ve ombudsmanın demokratik hayatımızdaki yerini bir an önce alması gerekliliği vurgulanmıştır. Çalışma, 'Sonuç ve Değerlendirme' bölümü ile son bulmaktadır.
Bankalarda örgütsel değişim ve bir banka örneğinde çalışanların değişim süreci algısı

Değişim evrensel bir süreçtir. Maddi olan ya da olmayan her şey değişim kapsamının içindedir ve günlük yaşantının kaçınılmaz bir parçasıdır. Değişim bugün bütün sosyal unsurlar için önemli olduğu kadar örgütler için de önemlidir. Örgütler için bu kadar önem taşıyan değişim konusunun teknolojiyle, bilgiyle, rekabetle ve hızla iç içe yaşayan bankacılık sektöründe de önem taşıması kaçınılmaz olmaktadır. Bankalar örgütlerde değişimin hızlı yaşandığı örgütler arasında yer almaktadır. Bu çalışmayla, Türkiye'de hizmet veren bir kamu bankasının genel müdürlük ve şubelerinde çalışanların değişimi algılama düzeyleri tespit edilmeye çalışılmıştır. 150 kişi üzerinde yapılan anket çalışması sonucunda çalışanların örgütlerde değişim sürecinin ne anlama geldiği, nasıl bir süreç izlendiği ve yaşanan değişim sürecinin sonuçları hakkında algılarına ulaşılmaya çalışılmıştır.
Kadın kamu yöneticilerinin liderlik özellikleri

Devrimler ve savaşlar nedeniyle çalışma yaşamında 19. yüzyıldan itibarenboy göstermeye başlayan kadınların, yöneticilik ve liderlik gibi üst düzeymesleklerde yer almaya başlaması ise oldukça yenidir. Küreselleşme ve bilgi toplumuna geçiş ile liderliğin duygusal zeka ve değişim yönetimi üzerinden yeniden tanımlanması kadınların güçsüz görülen yönlerininliderlik için aranan özellikler olmasına yol açmıştır. Sadece özel sektörde değil kamu örgütlerinde de hissedilen bu köklü değişimin sonuçları kadın ve erkek kaymakamlar aracılığıyla bu çalışmayayansıtılmaya çalışılmıştır. Bu amaçla hazırlanan anket formları kaymakamlara dağıtılarak, kadın kamu yöneticilerinin liderlik özellikleri ve erkek kamu yöneticilerinden farklı olarak gösterdikleri liderlik davranışları saptanmaya çalışılmıştır. Yapılan saptama sonucunda kadın kamu yöneticilerin sanıldığı gibi erkeklerden farklı liderlik davranışları sergilemedikleri belirlenmiştir. Verilen cevapların dağılımları daha yakından incelendiğinde ise kadınların dişil özelliklerinincevaplara yansıdığı ancak bu yansımanın liderlik yapısını değiştirebilecek kadar büyük bir etkiye sahip olmadığı belirlenmiştir.