turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Genç yetişkinlerde homofobi ile anksiyete düzeyleri ve öfke ifade tarzlarının arasındaki ilişkinin incelenmesi

araştırmada, genç yetişkinlerde homofobinin, anksiyete düzeyleri ve öfke ifade tarzları ile ilişkisi incelenmektedir. Araştırmanın başka bir amacı ise; homofobi, anksiyete düzeyleri ve öfke ifade tarzları değişkenlerinin sosyodemografik değişkenler ile olan ilişkisini incelemektir. Araştırma kartopu örnekleme tekniğine göre hazırlanmıştır. Araştırmanın evreni, İstanbul ilinde belirlenmiş bazı bölgelerinde, genç yetişkinlerin katılımıyla sınırlıdır. Araştırma, araştırmada kullanılan ölçeklerin ölçtüğü niteliklerle sınırlıdır. Araştırmanın çalışma grubunda, 101 kadın 51 erkek olmak üzere toplam 152 katılımcıyla gerçekleşmiştir. Araştırmada Hudson ve Ricketts Homofobi Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği, Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarzı Ölçeği kullanılmış ve tarafımdan hazırlanan demografik bilgi formundaki sorular ile ilişkilendirilmiştir. Araştırmada erkek ve kadın katılımcıların homofobi düzeyine bakıldığında, erkek katılımcıların kadın katılımcılara oranla daha homofobik olduğu görülmüştür. Dini eğitim almayan kişilerin, dini eğitim alan kişilere oranla homofobi düzeylerinin daha düşük düzeyde olduğunu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmaya katılan evli bireylerin homofobi düzeylerinin daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Aylık üç ve üzeri kültür-sanat faaliyetine katılan bireylerin homofobi puanlarında anlamlı bir düşüş olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular, alanda yapılan çalışmaların sonuçlarıyla birlikte tartışılmıştır.
Anksiyete bozukluğu olan bireylerde savunma mekanizmaları ve cinsel işlev bozuklukları

Bu araştırma, anksiyete bozukluğu, ego savunma mekanizmaları ve cinsel işlev bozukluğu arasındaki ilişkiyi incelemeye ve böyle bir ilişkinin varlığı durumunda anksiyete bozukluğu olan hastaların ne tür ego savunma mekanizmaları kullandığını ve hangi tip cinsel işlev bozukluklarına sahip olduğunu anlamaya yönelik yapılan nicel bir çalışmadır. Araştırma, bir yetişkin psikiyatri kliniğine başvuran anksiyete bozukluğu tanısı konmuş ve henüz ilaç kullanmaya başlamamış 18 yaş üzeri gönüllü erkek ve kadın hastalardan seçilen 100 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplamak için katılımcılara sosyodemografik bilgi formu, Beck anksiyete ölçeği, Savunma Biçimleri Testi ve Arizona Cinsel Yaşantılar ölçeği uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizi Sosyal Bilimler için İstatistik Programından faydalanılarak sağlanmıştır. Çalışmanın sonucunda elde edilen verilere göre anksiyete bozukluğu yaşayan hastalar, cinsel işlev bozukluğuna paralel olarak yoğun savunma mekanizmaları geliştirirler, bu durum da cinsel işlev bozukluğunu tetikleyerek bir döngüye neden olur. Bu araştırmanın verilerine göre; bu tür hastalarda, öncelikle anksiyete bozukluğunun arka planı araştırılmalı, sonra savunma mekanizmaları güçlendirilmeli, son olarak da cinsel bozuklukların tedavisine ağırlık verilmeli sonucu ortaya çıkmaktadır.
Üniversite öğrencilerinin tolerans düzeyleri

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin tolerans düzeyleri incelenmiştir. Bu araştırma sonucunda ulaşılan yargıları şu şekilde sıralayabiliriz: Örneklem grubunu oluşturan öğrencilerin cinsiyetlerine göre tolerans düzeylerinde grupların aritmetik ortalamaları arasında kızlar lehine anlamlı farklılığın olduğu görülmüştür. Kızlar erkeklere göre daha fazla toleranslıdırlar. Öğrencilerin bölümlerine göre tolerans düzeylerinde grupların aritmetik ortalamaları arasında anlamlı farklılık bulunmuştur. Öğrencilerin bölümlerine göre tolerans düzeylerinde sayısal bölümde okuyanlar ile dil ve güzel sanatlar bölümünde okuyanlar arasında sayısal bölümde okuyanlar lehine anlamlı farklılık görülmüştür. Sayısal Bölümde okuyanlar, dil ve güzel sanatlar bölümünde okuyanlara göre daha fazla toleranslıdırlar. Ayrıca Güzel sanatlar ile sosyal bölümde okuyanlar arasında ise sosyal bölümde okuyanların daha toleranslı oldukları sonucu bulunmuştur. Diğer gruplar arasında ise anlamlı farklılık bulunmamıştır.
Değişim körlüğü paradigmasında baskın beyin yarıküresinin değişikliği bulmada kullandığı tarama yolları

Değişim körlüğü görsel uyaranlarda veya günlük hayatta meydana gelen büyük değişiklikleri saptayamama durumu olarak tanımlanmaktadır. El tercihi her ne kadar davranışsal asimetrinin en belirgin özelliği olsa da baskın yarıküre hakkında kesin bir bilgi vermemektedir. Günümüzde baskın yarıküreyi belirlemek için kullanılan bir başka yöntem ise Olaya İlişkin Potansiyeller'dir. Araştırmamızda el tercihinin değişikliği saptama ve bir görüntüyü/resmi tarama üzerindeki etkisi incelenmiştir. Kişilerin el tercihini belirlemek için El Tercih Anketi kullanılmış ve baskın yarıküreyi belirlemek içinde Görsel Oddball paradigmasında OİP kaydı alınmıştır. Bu işlemlerden sonra gönüllülerden değişim körlüğü paradigmasında 3 farklı koşulu oluşturan 27 resimdeki değişiklikleri saptaması istenmiştir. Araştırmaya 10'u sol 10'u sağ elini kullanan toplam 20 kişi katılmıştır. Yapılan incelemeler sonucunda Görsel Oddball paradigmasında el tercihinin etkisi olmadığı gözlenmiştir. Değişim körlüğü paradigmasında ise sol elini kullanan kişilerin sol taraftaki değişiklikleri sağ elini kullanan gönüllülere göre daha geç saptadıkları bulunmuştur. İkinci koşulda ise sağ elini kullanan gönüllüler sol taraftaki değişimi sağ taraftaki değişiklikten daha erken saptarken sol elini kullanan gönüllülerde böyle bir fark bulunmamaktadır. Resmi/görüntüyü taramaları açısından el tercihinin bir etkisi bulunmamıştır. Elde edilen sonuçlar yapılan araştırmalardaki Görsel Oddball paradigması ve el tercihi bulgularıyla karşılaştırılarak değerlendirilmiştir. Ayrıca, değişim körlüğü ve görüntüleme yöntemleri ile yapılan çalışmalarda elde edilen bulgular ve beynin anatomik yapısı ile değişim körlüğü paradigmasından çıkan sonuçlar tartışma bölümünde bizim bulgularımız ile karşılaştırılarak ele alınmıştır. Bu çalışma, İstanbul Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Birimi tarafından desteklenmiştir. Proje No: 4965
Ergenlerde iç grup dış grup ayrımının dayandığı kalıp yargıların sosyal alan kuramı bağlamında incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, sosyal alan ihlallerinin olduğu bağlamlarda farklı düzeydeki ahlaki muhakeme ve olumlu sosyal davranış eğilimi etkisindeki ergenlerin, dış gruplara yönelik kalıp yargıları açıklarken sosyal alanları değerlendirmelerindeki farklılıkları incelemektir. Araştırma, bu amacı gerçekleştirmek için iki çalışmadan oluşmaktadır. İlk çalışma, iki aşamayı içermektedir. Birinci aşamada, 10-15 yaş aralığında 18 çocuk ile yapılan odak grup görüşmeleri ile çocukların sosyal gruplara, arkadaşlarına yönelik toplumsal davranışlarının türleri, ahlaki ve sosyal uzlaşımsal alan ayrımına göre tespit edilmiştir. Tespit edilen davranış türleri, sosyal alan ihlal hikayeleri içeren muhakeme ölçeğinin oluşturulmasında kullanılmıştır. İlk çalışmanın ikinci aşamasında ise, çalışma grubu 2017- 2018 eğitim yılında dört farklı okul türünde öğrenim gören yaşları 11 ile 15 yaş arasında değişen toplam 300 ergen oluşturmuştur. Olasılıklı olmayan örnekleme türlerinden (Ort. = 13,9; SS = 1 .11) 'gelişigüzel örnekleme' kullanılmıştır. Katılımcılar, Sosyodemografik Formu, Sosyal Alan İhlal Hikayeleri Muhakeme Ölçeğini, Olumlu Sosyal Davranış Eğilim Ölçeğini cevaplamışlardır. İkinci çalışmada, ölçek uygulaması sonrasında amaçlı örnekleme yöntemi ile ahlaki ihlal alanındaki muhakemeleri ve olumlu sosyal davranış eğilimleri düzeylerinin farklılaştığı ergenlerle odak grup görüşmeleri yapılmıştır. Odak grup görüşmeleri ve açık uçlu soruların analizi sonucunda; 1) İç gruba yönelik olumlu kalıpyargılar, 2) Dış grupla ilişkilerde tehdit algısı, 3) Kalıpyargı ve önyargıların sosyal uzlaşım ihlalleri vurgulanarak belirginleşmesi 4) Dış grup ilişkilerinde kültürel farklılık, 5) Kalıpyargı ve önyargıların, ahlaki ihlaller vurgulanarak belirginleştirilmesi 6) Temas sonrası dış grup ilişkilerinde bireysel değişim temaları ortaya çıkmıştır.
The effect of cinematherapy on self-perception among adolescents: Applications in clinical and non-clinical samples

Bu çalışmanın amacı sinematerapi ve sinematerapi-öznel iyi oluş düzeyi etkileşiminin kendilik-algısı ve boyutları üzerindeki etkisini araştırmaktır. Bununla birlikte, kendilik-algısı boyutlarına uygun ve terapötik işlevleri olan sinematerapi filmlerinin seçilmesi amaçlanmıştır. Ayrıca, benzerlik özdeşleşmesinin yanı sıra, bilişsel-duygusal özdeşleşmenin rolü araştırılmıştır. Klinik ve klinik-olmayan 15 ve 18 yaş aralığındaki 34 katılımcıdan üç uygulama koşulu oluşturulmuştur. Klinik sinematerapi koşulu ayakta tedavi gören 10 psikiyatri hastasından oluşmuş, 24 lise öğrencisi ise ikiye bölünerek klinik-olmayan sinematerapi ve kontrol koşullarına yerleştirilmiştir. Sinematerapi koşullarında, katılımcılar sinematerapi filmlerinin izlenmesi ve tartışılmasından oluşan 3 seanslık bir sinematerapi uygulaması almış, kontrol koşulunda ise 3 seans boyunca bir belgeselin bölümleri izlenmiş ancak tartışma yapılmamıştır. Sonuçlara göre, çalışmadan önce klinik örneklemdeki katılımcıların kendilik-algısı, ve okul yeterliliği, fiziksel görünüm ve genel kendilik-değeri gibi kendilik-kavramı boyutlarında klinik-olmayan katılımcılara göre daha olumsuz oldukları görülmüştür. Bununla beraber, klinik örneklemdeki katılımcıların klinik-olmayan katılımcılara göre daha düşük öznel iyi oluş düzeyine sahip olduğu belirlenmiştir. Sinematerapinin etkisi ile ilgili olarak, klinik-olmayan katılımcıların atletik yeterlilik konusunda olumlu olarak değiştikleri görülmüştür. Ayrıca, sinematerapi, klinik örneklemdeki düşük öznel iyi oluş düzeyine sahip katılımcıların kendilik-algısını olumlu yönde etkilemiştir. Sinematerapi, klinik-olmayan katılımcılardan düşük öznel iyi oluş düzeyine sahip olanların atletik yeterlilik boyutunu olumlu bir şekilde etkilerken, genel kendilik-değerini olumsuz etkilemiştir. Özdeşleşme sonuçlarına bakıldığında, sinematerapi koşulundaki katılımcıların kontrol koşuluna göre daha fazla benzerlik özdeşleşmesi kurduğu ve kurgusal katılımın klinik örnekleme göre klinik-olmayan örneklemde daha yüksek olduğu bulunmuştur. Uygulamalar ve bulgular örneklem özellikleri ve sinematerapi yöntemleri doğrultusunda tartışılmıştır
Hemisferik asimetri, el tercihi ve cinsiyet: Sözel ve sözel olmayan nöropsikolojik test performansı

Bu çalışmanın amacı, hemisferik asimetrinin en güçlü göstergelerinden biri olan el tercihinin, cinsiyet etkisi de dikkate alınarak sözel ve sözel olmayan bilişsel performans üzerinde nasıl bir etkiye sahip olduğunu saptamaya çalışmaktır. Çalışmaya yaşları 18-27 yaş arasında değişen 110 sağlak ve 49 solak (95 kadın, 54 erkek) olmak üzere toplam 159 üniversite öğrencisi katılmıştır. Katılımcıların el tercihleri Edinburgh El Tercihi Envanteri (Oldfield, 1971) ile belirlenmiş olup sözel ve sözel olmayan çeşitli bilişsel testlerden oluşan kapsamlı bir nöropsikolojik test bataryası ve duygudurum kontrolü için bazı klinik ölçekler uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda, sözel bellek ve sözel yönetici işlev testlerinde hem cinsiyetin ve hem de el tercihinin etkisi anlamlı şekilde tespit edilirken, sözel olmayan nöropsikolojik testler arasından zihinsel döndürme testi dışındaki testlerde anlamlı bir etki gözlenememiştir. Aynı kategoride yer alan sözel ve sözel olmayan testler için birleşik z puanları hesaplandıktan sonra yapılan analizlerde ise, genel sözel nöropsikolojik test performansı açısından sağlak-kadınların; genel sözel olmayan nöropsikolojik test performansı açısından ise solak-erkeklerin, solak-kadınlar ve sağlak-erkeklere göre daha iyi performans sergilediği görülmüştür. Elde edilen bu sonuçlar, özellikle cinsiyetin ve aynı zamanda el tercihinin sözel ve sözel olmayan bilişsel performans üzerinde güçlü bir etkisi olduğuna işaret etmektedir.
Mülteci çocukların psikolojik sağlamlıkları ve kültürlenme stratejileri

Suriyeli mülteci çocukların (11- 18 yaş) psikolojik sağlamlıkları ve kültürlenme stratejilerinin incelendiği bu araştırmada karma yöntemlerden biri olan yakınsayan paralel desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, nicel verilerin toplandığı 957 Suriyeli mülteci çocuk ile nitel verilerin toplandığı Suriyeli mülteci çocuklarla çalışma deneyimi olan altı kişiden oluşmuştur. Veri toplama aracı olarak 'Çocuk ve Genç Psikolojik Sağlamlık Ölçeği-12', 'Vancouver Kültürlenme İndeksi', 'Sosyal Temas Ölçeği-R','Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği','Okula Aidiyet Alt Ölçeği', 'Genel Öz Yeterlik Ölçeği', 'Çocuklarda Umut Ölçeği', 'Türkçe Yeterlik Düzeyi Anketi' ve 'Kişisel Bilgi Formu' ile odak grup görüşmesi için hazırlanan 'Görüşme Formu' kullanılmıştır. Veri toplama araçlarından 'Vancouver Kültürlenme İndeksi' Türkçe ve Arapçaya; 'Sosyal Temas Ölçeği-R' ile 'Okula Aidiyet Alt Ölçeği' ise Arapçaya uyarlanmıştır. Araştırmanın sonucuna göre Suriyeli mülteci çocukların umut, aileden algılanan sosyal destek, sosyal temas sıklığı ve okula aidiyet düzeyleri arttıkça psikolojik sağlamlık düzeyleri de artmaktadır. Bütünleşme stratejisi referans kategori olarak alındığında; sosyal temas niteliği, sosyal temas sıklığı, arkadaştan algılanan sosyal destek ve umut düzeyi azaldıkça, özel birinden algılanan sosyal destek düzeyi ise yükseldikçe Suriyeli mülteci çocuklar, ayrışma stratejisini kullanmaktadırlar. Arkadaştan algılanan sosyal destek, aileden algılanan sosyal destek ve umut düzeyi düştükçe, sosyal temas sıklığı ise yükseldikçe Suriyeli mülteci çocuklar asimilasyon stratejisini; umut, sosyal temas niteliği, aileden algılanan sosyal destek ve okula aidiyet düzeyi düştükçe Suriyeli mülteci çocuklar marjinalleşme stratejisini tercih etmektedir. Araştırmanın nitel verileri de bu sonuçları desteklemektedir. Araştırmada elde edilen bulgular, alanyazın çerçevesinde tartışılmış; araştırmacı, uygulayıcı ve politika yapıcılara yönelik çeşitli öneriler sunulmuştur.
Okul psikolojik danışmanlarının algıladıkları mobbing düzeylerinde yordayıcı değişkenler olarak duygusal zeka ve mesleki benlik saygısı

Araştırmanın temel amacı, okul psikolojik danışmanlarının algıladıkları mobbing ile duygusal zeka ve mesleki benlik saygısı puanları arasındaki ilişkiyi belirlemek ve okul psikolojik danışmanları tarafından algılanan mobbingin demografik değişkenlere göre farklılık durumlarını incelemektir. Ayrıca bu araştırmanın diğer amacı, duygusal zeka ve mesleki benlik saygısının okul psikolojik danışmanlarının algıladıkları mobbing düzeyi üzerinde yordama gücünün olup olmadığını ortaya koymaktır. Araştırmanın çalışma grubunu Bolu ve Karabük illeri merkez ve ilçelerinde MEB'e bağlı çeşitli kurumlarda görev yapmakta olan 99'u (%62,7) kadın, 59'u (%37,3) erkek 158 okul psikolojik danışmanı oluşturmaktadır. Çalışmanın veri toplama sürecinde Kişisel Bilgi Formu, Olumsuz Davranışlar Ölçeği (Einarsen ve Raknes, 1997), Gözden Geçirilmiş Schutte Duygusal Zeka Ölçeği (Schutte ve ark., 1998) ve Arıcak Mesleki Benlik Saygısı Ölçeği (Arıcak, 1999) kullanılmıştır. Araştırma betimsel ve ilişkisel tarama modeline dayalı bir çalışmadır. Araştırmada ortaokulda çalışan okul psikolojik danışmanlarının ilkokulda çalışanlardan daha fazla mobbing algıladıkları bulunmuştur. Lisans mezunu olan okul psikolojik danışmanlarının algıladıkları mobbing puanlarının yüksek lisans mezunu olanlardan daha yüksek olduğu bulunmuştur. Ayrıca Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık alanından mezun olan okul psikolojik danışmanlarının diğer bölümlerden mezun olanlara göre daha az mobbing algıladıkları belirtilmiştir. Çalışmada okul psikolojik danışmanlarının algıladıkları mobbing düzeyleri ile duygusal zeka düzeyleri ve mesleki benlik saygıları arasında negatif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Ayrıca okul psikolojik danışmanlarının duygusal zeka düzeyleri ile mesleki benlik saygıları arasında pozitif yönde anlamlı ilişki olduğu belirlenmiştir. Duygusal zeka ve mesleki benlik saygısı değişkenlerinin okul psikolojik danışmanlarının algıladıkları mobbing düzeyini yordama gücü olup olmadığını ortaya koymak için çoklu doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Yapılan analiz sonucunda duygusal zeka ve mesleki benlik saygısı değişkenlerinin birlikte okul psikolojik danışmanlarının algıladıkları mobbingin anlamlı yordayıcıları olduğu bulunmuştur. Söz konusu iki değişken birlikte ele alındığında algılanan mobbing puanlarındaki değişimin %12'sini açıklamaktadır.
Özerklik ve psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı özerklik ve psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkileri ve özerklik ve psikolojik dayanıklılık düzeyinin, yaş, cinsiyet, medeni durum, eğitim durumu, sosyoekonomik düzeyi değişkenlerine göre anlamlı olarak farklılık gösterip göstermediğini incelemektir. Araştırmanın grubu, 222 kadın ve 128'i erkek olmak üzere toplam 350 kişiden oluşmaktadır. Araştırmaya katılan bireylerin yaş düzeyi 18-50 yaş aralığı arasındadır. Verilerin toplanmasında araştırmanın değişkenlerine göre hazırlanan Kişisel Bilgi Formu, Özerk İşlevsellik Ölçeği ve Kısa Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği kullanılmıştır. Özerk İşlevsellik Ölçeği 15 sorudan, Kısa Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği 6 sorudan ve tek boyuttan oluşmaktadır. Verilerin analizinde Pearson Korelasyon katsayısı, t testi ve F testi teknikleri kullanılmıştır. Toplanan veriler SPSS 11,5 programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Özerklik ve Psikolojik Dayanıklılık düzeylerinin birbirini ne düzeyde etkileyip etkilemediğini ortaya çıkarmak amacıyla yapılan korelasyon analizi sonucunda bu iki değişkenin birbirini pozitif açıdan etkilediği saptanmıştır. Araştırma bulgularında kadın ve erkek bireylerin, özerklik düzeylerinin cinsiyet açısından anlamlı bir farklılık görülmezken, psikolojik dayanıklılık düzeylerinin cinsiyet açısından anlamlı farklılaşma olduğu saptanmıştır. Bu duruma göre erkek bireyler kadın bireyelere oranla daha dayanıklı olduğu söylenebilir. Bireylerin medeni durumu özerklik seviyelerini etkilemezken, evli olan bireyler bekar bireylere göre psikolojik dayanıklılık düzeyleri anlamlı seviyede bir farklılaşma saptanmıştır. Buna göre evli bireylerin psikolojik dayanıklılık düzeylerinin, bekar bireylerin psikolojik dayanıklılık düzeylerinden yüksek olduğu söylenebilir. Bireylerin özerklik ve psikolojik dayanıklılık yönünden, yaş ve sosyoekonomik durumu düzeyi yönünden anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür. Özerklik seviyeleri yönünden eğitim durumuna göre anlamlı bir farklılık bulunmayıp, psikolojik dayanıklılık seviyeleri yönünden eğitim durumu lise ve lisansüstü olan bireylerin psikolojik dayanıklılık düzeyi eğitim durumu önlisans ve lisan olan bireylerin psikolojik dayanıklılık seviyelerinden daha yüksek bulunmuştur.
Evlilik uyumu ve facebook kıskançlığı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, evli bireylerde evlilik uyumu ile Facebook kıskançlığı arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmada betimsel türde tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini, 2018 yılında İzmir ili merkez ilçelerinde yaşayan ve araştırmaya gönüllü olarak katılan 452 Facebook kullanıcısı evli birey oluşturmuştur. Araştırmada örneklemin evlilik uyumunu ölçmek amacıyla Çiftler Uyum Ölçeği, Facebook kıskançlık düzeyini ölçmek amacıyla Facebook Kıskançlığı Ölçeği ve örneklemin demografik bilgilerini elde etmek amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu olmak üzere üç adet veri toplama aracı kullanılmıştır. Araştırma sonucunda evli bireylerin evlilik uyumu ve Facebook kıskançlığı arasında negatif yönde ve anlamlı düzeyde bir ilişki olduğu bulunmuştur. Evlilik uyumu ve bazı demografik değişkenler arasındaki ilişkiye yönelik bulgular; evli bireylerin evlilik uyumu cinsiyete göre anlamlı bir farklılık göstermezken, evlenme biçimi ve evlilik sürelerine göre farklılaştığı yönündedir. Anlaşarak evlenenlerin evlilik uyumu, görücü usulüyle evlenenlerin evlilik uyumundan anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Ayrıca evliliğin ilk 5 yılında, diğer evlilik süresi aralıklarına göre evlilik uyumunun daha yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. Facebook kıskançlığı ve bazı demografik değişkenler arasındaki bulgular ise; evli bireylerin Facebook kıskançlık düzeylerinin cinsiyet ve evlilik süresine göre anlamlı bir farklılık göstermezken, evlenme biçimine göre farklılaştığı yönündedir. Görücü usulüyle evlenenlerin Facebook kıskançlık düzeyinin, anlaşarak evlenenlerin Facebook kıskançlık düzeyinden yüksek olduğu saptanmıştır.
Evli kadınlarda çalışmanın toplumsal cinsiyet algılarına ve aile işlevselliklerine etkisi

Günümüzde artış kaydeden sanayileşme ile beraber hızlı bir şekilde gelişen ekonomik ve sosyal yapılanma, kadınların toplumsal yaşamın bütün kısımlarında günden güne artış gösterir şekilde yer almasını sağlamıştır. Bu çalışmanın esas amacı, kadının çalışması nedeniyle yaşadığı toplumsal cinsiyet algısının değerlendirilmesi ve aile içi ilişkilere yansımaları, kısaca kadının işiyle toplumsal cinsiyet algısı ve aile içi ilişkilerini etkileyiş biçimi olarak ifade edilebilir. Çalışan kadının, toplum nezdindeki algısı ve bu algı ile başa çıkma durumları, adının çalışma yaşamında aktif rol almasının, geleneksel aile yapısı ve aile içi ilişkilerine, çalışan ve çalışmayan evli kadınların aile işlevsellikleri toplumsal cinsiyet algılarını etkileme durumları ve cinsiyet algıları ile aile işlevsellikleri birbirini tetikleme nedenleri incelenecektir. Yukarıda yer alan soruların yanıtlarını bulmak için 73 çalışan ve 85 çalışmayan olmak üzere toplam 158 kadın üzerinde anket uygulaması yapılmıştır. Araştırma ile amaçlanan, çalışma yaşamıyla kadının ev içi rollerindeki değişimin tespiti, kadının çalışmasına erkeğin bakış açısı, kadının çalışmasıyla birlikte aile içindeki yeri ve kararlara katılımdaki söz hakkının derecesi tespit edilmeye çalışılmıştır.
İş-aile yaşam çatışmasının iş stresi ve iş doyumu ile ilişkisi

Bu araştırma, çalışanlar açısından iş-aile yaşam çatışmasının iş stresi ve iş doyumu ile ilişkisini görebilmek amacı ile yapılmıştır. Farklı iş sektörlerinde çalışanlar ile yapılan anket çalışması ile bulgular iş-aile yaşam çatışmasıyla iş stresi ve iş doyumu ilişkileri değerlendirilmiştir. Araştırmanın örneklemini, farklı iş sektörlerinde çalışan beyaz ve mavi yakalı 160 kişi oluşturmaktadır. Verileri toplamak için 'Kişisel Bilgi Formu', 'İş-Aile Yaşam Çatışması Ölçeği', 'İş Stresi Ölçeği' ve 'Minnesota İş Doyumu Ölçeği' kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre araştırmaya katılanların genel olarak İş-aile çatışması ile iş stresi arasında pozitif yönlü yüksek kuvvetli bir ilişki olduğu tespit edilirken, iş doyumu ile iş-aile ve aile-iş çatışması arasında negatif yönlü bir ilişki olduğu saptanmıştır. İş stresi ile içsel doyum arasında negatif yönlü orta kuvvetli bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. İş stresi ile dışsal doyum arasında da negatif yönlü orta kuvvetli bir ilişki olduğu görülmüştür.