turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ecological modernization: Could it be the solution for the global environmental problems?

Ekolojik modernleşme yaklaşımı esas olarak yetmişli yıllarda ortaya çıkan modernleşme ve endüstrileşme karşıtı teori ve çevresel toplumsal hareketlere ve etkili olmayan çevre politikalarına karşı bir yanıt olarak gelişmiştir. Çevresel kriz tartışmalarındaki ortak görüş, çevrenin bozulmasına esas olarak ekonomik kalkınma ve yoğun endüstrileşmenin neden olduğu idi. Ayrıca, Brundtland Raporu ile birlikte, gelecek kuşakların ihtiyaçlarını da dikkate almak gerekliliği endüstrileşmiş Batı ülkelerinde bir sosyal değişim yaratmıştı. Buna bağlı olarak, ekolojik modernleşme yaklaşımı ile bazı öncü ülkeler yönetim yapılarında ve endüstrilerinde çevre dostu, sürdürülebilir kalkınma ile uyumlu, yenilikçi ve yaratıcı bir takım değişiklikler ve düzenlemeler yaptılar. Aynı dönemde, ekolojik modernleşme teorisi, sosyal bilimlerde bir çevresel reform yaklaşımı olarak kabul edilmiştir. Ekolojik modernleşme teorisi, endüstrileşmiş toplumlarda insan faaliyetlerinin çevreye zararlı etkilerinin üstesinden gelmek için, daha da modernleşmiş ancak çevre ile dost sürdürülebilir yaşam tarzına geçişin gerekli olduğunu, buna uygun yönetişim, vatandaşlık ve endüstriyel süreçlerle başarılı olacağını varsaymaktadır. Bu çalışmanın amacı, çevresel sürdürülebilirliği sağlayabilmek açısından çok önemli bir role sahip olan ekolojik modernleşme anlayışını eleştirel bir yaklaşımla incelemektir. Çalışmada, ekolojik modernleşme yaklaşımı çerçevesinde devletin, endüstrinin ve tüketicilerin değişen rolleri tartışılmış; ekolojik modernleşme anlayışını benimseyen ülkelerdeki başarılı uygulamalar incelenmiştir. Ekolojik modernleşme teorisi ve uygulamasının modern ama çevreyle uyumlu bir toplumsal düzen karşılığı olarak sürdürülebilirliğe ulaşmaya katkısı sorgulanmış; yaklaşımın küresel problemler karşısında yetersiz kaldığı durumlar tartışılmıştır.
Türk anayasal sisteminde Cumhurbaşkanı'nın konumu ve yetkilerine ilişkin tartışma ve öneriler üzerine bir inceleme

Bu tez çalışmasında, Türk Anayasal sisteminde cumhurbaşkanlığı kurumunun nasıl düzenlendiği, cumhurbaşkanının seçimi, görev ve sorumluluğuna ilişkin anayasal düzenlemelerin parlamenter sistemin gerekleriyle uyuşup uyuşmadığı irdelenmektedir. Bu nedenle çalışmada ilk olarak parlamenter hükümet sisteminde devlet başkanının rolü incelenmiştir. Daha sonra Türk Anayasalarında cumhurbaşkanının konumu ve yetkileri ile ilgili literatür çalışması yapılmıştır. Çalışma esas olarak cumhurbaşkanı ilgili tartışma ve önerilere odaklandığından, son bölümde de doktrindeki tartışma konusu olan hususlar ile değişiklik önerileri üzerinde durulmuştur. Çalışmada 1982 Anayasası'nda cumhurbaşkanının hukuki konumunun, parlamenter sisteme uygun olup olmadığı ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Ana hatlarıyla çalışmanın sonunda, 1982 Anayasası'nın cumhurbaşkanına ilişkin hükümlerinin parlamenter sistemin gerekleri doğrultusunda değiştirilmesi kaçınılmaz olduğu sonucuna varılmıştır.
Olağanüstü dönemde büyükşehir yönetimi: İstanbul örneği

oz Türkiye Cumhuriyeti tarihine bakıldığında işleyen demokratik siyasal sürecin birkaç kez kesintiye uğradığını görmekteyiz. Bu müdahalelerin ikisini asli-kapsayıcı, iki tanesini de tali-düzenlemeci olarak nitelemek yanlış olmaz. Bu müdahalelerden en sistemlisi 12 Eylül Askeri Harekatı'dır. Emir-komuta zinciri içerisinde gerçekleştirilmiş bu müdahale toplumun her kademesinde yoğun olarak hissedilmiştir. 12 Eylül Askeri Müdahalesinin nedeni olarak görülen yönetim bu süreçten tasfiye edilerek çıkmıştır. Yerel yönetimler de bu süreçten payını almış ve merkezin taşra örgütüymüş gibi ele alınarak tüm organlarına müdahale edilmiştir. 12 Eylül Askeri Yönetiminin yerel yönetimler üzerindeki etkilerinin konu ile ilgili kitap ve araştırmalarda yeterince işlenmediği göz önüne alınarak ve bu dört yıllık dönem teze konu edilmiştir. 24 Ocak Kararları ile neredeyse eş zamanlı hüküm süren askeri yönetim olağan döneme geçildikten sonra resmi olarak var olmasa da fiili olarak etkilerini bugün dahi hissettiğimiz uygulamalar başlatmıştır. Bu tezin amacı, 12 Eylül Askeri Yönetiminin yerel yönetimler üzerindeki etkilerini bir önceki dönem ile karşılaştırmalı olarak ele almak ve Askeri yönetim uygulamalarım İstanbul örneğinde somutlamaktır.
The effect of organizational sources of stress on job related affective well-being

İşe ilişkin stres son yılların üzerinde en fazla durulan konularından biri olmaktadır. Çalışan bireyler örgütsel bağlamda işlerinin doğası, örgütsel rolleri, mesleki gelişimleri, mesleki ilişkileri ve çalıştıkları örgütün yapısı ve ikliminden kaynaklanan birçok stres verici unsur ile karşı karşıya kalmaktadır. İşe ilişkin stres yaratan durumların bireyler, örgütler ve toplum üzerinde farklı olumsuz etkileri, bu konuda yapılan çalışmaların ortak bulguları olarak karşımıza çıkar. Bu çalışmanın odak noktası, artan rekabetle birlikte küçülmenin ve değişimin yaşandığı günümüzde çalışan bireylerin farklı örgütsel stres kaynaklarından duydukları rahatsızlık düzeyinin ve işlerine ilişkin duygusal iyilik durumları arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır. Ayrıca, çalışmada bireylerin örgütsel stres kaynaklarından duydukları rahatsızlık düzeylerinin işlerine ilişkin duygusal iyilik durumları üzerindeki etkisini araştırmak ve bu değişkenlerin sos-yo demografik özelliklere göre ne ölçüde değişiklik gösterdiğini ortaya koymaktır. Araştırmanın örneklemi özel sektörde ve kamu sektöründe, değişik alanlarda çalışan farklı pozisyonlardaki 225 katılımcıdan oluşmaktadır. Elektronik ortamda hazırlanan anket formuna ilişkin internet bağlantısı katılımcıların bireysel e-posta adreslerine ve e-posta gruplarına gönderilmiştir. Veri analizleri SPSS 16 ile yapılmıştır. Çalışmanın sonuçları değerlendirildiğinde, sosyo-demografik değişkenler arasında, yalnızca cinsiyet değişkeninin örgütsel stres kaynaklarından duyulan rahatsızlık düzeyi açısından farklılık taşıdığı ve örgütsel stres kaynakları bağlamında kadın çalışanların erkek çalışanlardan daha fazla rahatsızlık duyduğu görülmüştür. Ayrıca, çalışan bireylerin içinde bulundukları yaş grubu işlerine ilişkin duygusal iyilik durumu skorları açısından farklılık oluşturmuştur. Çalışmanın bağımlı ve bağımsız değişkenleri arasındaki ilişki incelendiğinde, örgütsel stres kaynaklarından duyulan rahatsızlık düzeyinin çalışanların işlerine ilişkin duygusal iyilik algıları üzerindeki etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır.
Jeopolitik çerçevede Ukrayna-Rusya gerilimi

Yaradılışı gereği insanoğlu, tarihin her döneminde kendi çıkarları uğrunarakipleri ile sürekli olarak bir mücadele ve rekabet içerisinde olmuştur. Devletlerinde insanlar tarafından kurulan bir mekanizma olduğu dikkate alındığında, devletlerinsergilediği tutum ve davranışların; insan tutum ve davranışlarıyla paralellik göstermesi de son derece doğaldır. Devletler arası ilişkiler söz konusu olduğunda, aslında insanlık tarihi kadar bir geçmişşe sahip olan 'Jeopolitik' kavramı, oldukça önemli bir unsur ve aynı zamanda da günümüzün vazgeçilmez bir bilimsel disiplini olarak karşımıza çıkmaktadır. Genel itibariyle devletlerin, yeryüzünde bulundukları coğrafi konuma göreüretmiş oldukları politik sistem şeklinde tanımlanan Jeopolitik, günümüz uluslararası ilişkiler düzleminde ve dış politikada büyük bir öneme sahiptir. Devletlerinvarlıklarını sürdürebilmeleri ve mevcut şartlar mümkün kıldığı ölçüdegenişleyebilmeleri için bu denli önemli; dahası, olmazsa olmaz olan Jeopolitikkavramı, bu çalışmanın anahtar kavramı olacaktır. Dolayısıyla çalışmanın ilk bölümünde, kısaca söz konusu kavramın etimolojisi incelenecek, çeşitli bilim adamlarının yapmış olduğu tanımlamalara yer verilecek, ardından klasik jeopolitik teoriler ve çağdaş jeopolitik tez ve görüşler ele alınacaktır. Çalışmanın ikinci bölümünde, Panislavizm Akımı ve bu ideolojinin Rusmilliyetçiliğine yapmış olduğu etki incelenecek, Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından yaşanan değişim ve Rusya'nın hayati çıkar alanı olan Avrasya konusundaüretmiş olduğu Yakın Çevre Doktrini ele alınarak Rus Jeopolitiğinde Avrasyacılığınyeri ve önemi üzerinde durulacak, ardından yakın dönem siyasetçilerin Rus dış politikası üzerindeki etkileri incelenecektir. Üçüncü bölümde, Ukrayna siyasi tarihi ele alınacak, ülkenin jeopolitik konumu ve dış politika çerçevesi incelenecek, Karadeniz'in ve Kırım yarımadasının stratejik önemi üzerinde durulacak, Karadeniz'de yaşanan Rusya-Batı jeopolitik rekabeti ele alınacak ve jeopolitikdüzlemde Rusya ve AB için Ukrayna'nın önemi incelenecektir. Son bölümde ise jeopolitik kuramlar çerçevesinde Ukrayna siyasi krizinin bir analizi yapılmaya çalışılacak, Rusya-ABD arasındaki stratejik dengenin yeniden kurulmasında Ukrayna krizinin rolü üzerinde durulacak; bu bağlamda ABD, Rusya ve AB politikaları ele alınacak, söz konusu krizin Rusya, AB ve ABD açısından kısa vadeli sonuçlarından söz edilecek, ardından Kırım'ın Rusya'ya ilhakının uluslararası hukuk açısından etkileri ele alınacak ve son olarak da Doğu Ukrayna'nın Rusya'yadahil olma isteğinden bahsedilecektir.
Türkiye'de modernleşme sürecinde kentleşme ve kültürel mirasın korunması

Türkiye'nin kendisine özgü modernleşme serüveni içinde, Türkiye'ye özgü bir kentleşme modeli gelişmiştir. Ancak kültürel miras koruma, bu özgün modelin ve kentleşme uygulamalarını, sürdürülebilir bir parçası olamamıştır. Bu durum kültürel mirasın hızla yok olmasına neden olmuştur. Bu araştırmanın temel sorusu, korumanın, 'neden Türkiye'nin kentleşme politikalarının ve uygulamalarının sürdürebilir bir parçası ol madığıdır'. Türk toplumunun siyasal, toplumsal ve ekonomik yapısını oluşturan, aynı zamanda, Türk modernleşmesini yönlendiren ve kentleşme / koruma ilişkisini biçimlendiren dinamikler, Türkiye'nin kendine özgü kentleşme uygulamalarını ortaya çıkaran tarihsel olgular, dünya-sistemleri analizi ve Oryantalizm yaklaşımları çerçevesinde irdelenmiştir.
Belediyelerin sosyal belediyecilik uygulamalarına yönelik memnuniyet: Ankara Pursaklar Belediyesi örneği

İkinci dünya savaşı sonrası dünyada yükselen refah devleti kavramının yayılmasıyla birlikte ortaya çıkan sosyal belediyecilik uygulamaları ve bu bağlamda Türkiye'deki belediyelerin sunduğu hizmetler ile bu hizmetlerden duyulan memnuniyetin ölçülmesi bu tezin konusunu oluşturmaktadır. Türkiye'de belediyelere verilen sosyal belediyecilik görevleri 2005 yılında kabul edilen 5393 sayılı Belediye Kanunu ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu ile yeniden düzenlenmiştir. Ayrıca 2012 yılında kabul edilen 6360 sayılı Kanunla birlikte büyükşehir ve ilçe belediyelerinin sosyal belediyecilik hizmetlerini sunacakları ölçek de genişlemiştir. Bu çalışmada büyükşehir ilçe belediyesi olan Ankara Pursaklar Belediyesi örneğinde büyükşehir sınırları içindeki ilçe belediyelerinin yürüttüğü sosyal belediyecilik hizmetleri, bu hizmetlere yönelik farkındalık düzeyi ve hizmetlerden duyulan memnuniyetin ölçülmesi amaçlanmaktadır. Böylece 6360 sayılı Kanundan sonra yeniden düzenlenen büyükşehir-ilçe belediyesi ilişkileri, yetki ve görev paylaşımları ve mali konular sosyal belediyecilik uygulamaları açısından incelenmiş olmaktadır. Çalışmada Pursaklar Belediyesi hizmetlerinden yararlanan 303 kişiye yüz yüze anket uygulanarak veriler toplanmış ve SPSS programı ile analiz edilmiştir. Tezin ilk bölümünde yerel yönetimlerin ortaya çıkışı, gelişimi, önemi ve varlık sebebi incelenmiş. İkinci bölümünde yerel yönetimlerde sosyal belediyecilik uygulamaları ve Türkiye'de sosyal belediyeciliğin hukuki ve yönetsel durumu değerlendirilmiştir. Son bölümde ise Ankara'nın Pursaklar Belediyesi tarafından sunulan sosyal belediyecilik hizmetlerinden vatandaşların duydukları memnuniyet ve bu hizmetlere yönelik farkındalıklarının ölçüldüğü alan araştırması ortaya konulmuştur.
Türkiye'de sosyal yardımların belediyeler üzerinden yerelleşmesi süreci: Ankara örneği

Sosyal yardımların yerelleşmesi çok önemli iki çalışma alanları olan yerel yönetimler ile sosyal politikaları bir arada değerlendirilmesini gerekli kılmaktadır. Bu çalışma alanlarındaki teorik derinlik ile Türkiye'deki uygulama sonuçlarının tarihsel bakış açısı ile tartışılması önemlidir. Gelecekte bu çalışma alanlarında nasıl politikalar üretmek gerektiğini ortaya koymak adına, geçmişşte yaşanmış tecrübeleri, o günün şartları altında analiz edilmesi gerekmektedir. Bu çalışmada, bahsedilen analizlerin yapılabilmesi için yerelde ve merkezde paydaşlarla görüşmeler yapılmıştır. Türkiye'de belediyelerin genellikle geleneksel çizgide yaptığı sosyal yardımlar klientalizm, popülizm ve kaynak israfı gibi sorunları yaratma potansiyeline sahiptir. Belediyelerin hayırseverlik odaklı sosyal yardımları günümüzün hak temelli sosyal yardım sistemine uymamaktadır. Hayırseverlik temelli geleneksel bakış açısının bir sonucu olarak sosyal yardımlar bağımlılık yaratmakla suçlanmakta ve geçici bir çözüm olarak görülmektedir. Bu bakış açısıyla, Türkiye'de belediye düzeyinde, sosyal yardımların yoksulluğu ortadan kaldırma fonksiyonu fark edilememektedir. Ancak sosyal yardımlar, davranış geliştirme ve fırsatlar sağlama işleviyle, farklı sosyal problemlerin çözümünde etkin bir araç olarak kullanılabilme potansiyeline sahiptir. Sosyal yardımların yerelleşmesi önündeki en büyük engeller; belediyelerde yoksullukla mücadele eden bir politika vizyonunun eksikliği, kurumsal yetersizlikler ve bazı kesimlerin sosyal yardımları kaynak israfı olarak gören bakış açısıdır. Sosyal yardımlar ile ilgili yerelleşme olgusunun üstünde ısrarla durulması halinde, öncelikle, sosyal yardımları yürütecek yerel birimlerde farkındalık yaratılmasına odaklanılmalıdır.
Osmanlı'dan günümüze Türkiye'de siyasal değişimin sosyo-ekonomik temelleri ve aktörleri

Osmanlı-Türkiye modernleşmesinin siyasal üst-yapısı, sosyo-ekonomik alt-yapısında dayandığı kapitalistleşme temelleri üzerinde ürettiği toplumsal bölünmelerin ve ilişkilerin biçimlendirdiği sekülerleştirme ve uluslaştırma politikaları çerçevesinde, üç ana eksende işleyen bir yapı ve tarihsel süreklilik tarafından belirlenmiş ve sürdürülmüştür: Modernleşme sürecini talep eden şehirli pre-kapitalist ve kapitalist seçkinlerden ve onu yürüten modernist bürokrasiden oluşan Tarihsel Blok'un ideolojik-politik temsiliyetini oluşturan Kemalizm, ona karşı kırsal toplumun gelenekçi refleksini ifade eden İslamcılık-Muhafazakarlık ve Kemalizm'in tekçi ulusal kimlik kurgusuna karşı İmparatorluk kalıntısı çok-kimlikli, çok-kültürlü coğrafyanın etno-kültürel direncini ifade ve temsil eden Kürt kimliği ve siyasal hareketi. Türkiye siyasal tarihi boyunca gözlenen, Sosyalizm, Milliyetçilik ve Muhafazakarlık gibi diğer politik akımlar ve aktörler, bu üçlü temel üzerinde, onların varyasyonları olarak ortaya çıkmışlar, bu nedenle ikincil etkili ve genellikle zamanla aslına geri dönen kişilikle varlık göstermişlerdir. Bu durumun temel nedeni, Osmanlı modernleşmesiyle başlayan ve günümüze varan ekonomik değişme süreçlerinin toplumsal tabakalaşmasındaki yapısall sürekliliktir. Nitekim siyasal değişme süreci kapsamında Kemalizm, İslamcılık ve Kürt siyasal hareketi örnekleminin gösterdiği ideolojik-politik yönelimlerin eş-eğilimliliği ve kronolojik eşzamanlılığı ile küresel, ulusal, bölgesel ve yerel ölçekleri ile ekonomi politik rejimin ve ona dayalı olarak, toplumsal tabakalaşmanın dönüşüm süreçleri arasındaki aynılık ilişki, politik akımların sosyo-ekonomik altyapı tarafından doğrudan belirlendiklerini ve onlar tarafından biçimlendirildiklerini doğrulamaktadır. Bu Tez, modern Türkiye tarihi boyunca gerçekleşen siyasal değişme sürecini, Kemalizm, İslamcılık ve Kürt siyasal hareketi örnekleminde ve Osmanlı modernleşmesindeki tarihsel köklerden başlayarak, ekonomik etkenler, toplumsal aktörler ve sosyal olgular ile ilişkisellikler çerçevesinde yapısallcı bir inceleme yöntemiyle ele almayı amaçlamaktadır.
Belediye iktisadi teşekküllerinin özelleştirilme sürecindeki sorunlar ve çözüm önerileri

Özelleştirme genel bir ifadeyle kamunun doğrudan veya dolaylı sahip olduğu varlıkların ve imtiyaz haklarının özel sektöre devredilmesidir. Özelleştirme hareketi dünyada serbest piyasa ekonomisinin 80'li yıllardan sonra yeniden yaygınlaşmasına paralel olarak devletin ekonomi üzerindeki ağırlığını azaltmaya yönelik uygulamaların başladığı döneme denk gelmektedir. Özelleştirme ülkemizde 80'li yıllarda başlasa da gerçek ilerleme son 18 yılda sağlanmıştır. Özellikle son 15 yılda gerçekleştirilen özelleştirmelerle Devlet ekonominin birçok alanından çekilmiştir. Bu çekilme sağlanırken toplamda 72,6 milyar $ tutarında özelleştirme geliri elde etmiştir. Türkiye'de yaşanan özelleştirme uygulamaları merkezi idareye bağlı şirketlerle sınırlı kalmamış belediyelere ait şirketler de özelleştirilmeye başlanmıştır. Bu süreçte bazı BİT'ler bağlı bulundukları belediyeler tarafından özelleştirilirken bazıları da özelleştirme idaresi başkanlığı tarafından özelleştirilmiştir. Belediyeler bu işlemleri yaparken ciddi sıkıntılar yaşamış bu yüzden bazı özelleştirme uygulamaları hala hayata geçirilememiştir. Yapılan bu çalışma ile Türkiye'de özellikle BİT'lerin özelleştirilmesinde yaşanan sorunlar tespit edilmiştir. Bu sorunlar dikkate alınarak yapılan değerlendirmeler neticesinde bir yasal değişiklik üzerinde durulmuştur. Sonuç olarak söz konusu özelleştirmelerin ÖİB tarafından yapılması gerekliliği sonucuna varılmıştır.
Şehirleşme ve suç ilişkisi

Şehirleşme bir değişim sürecidir. Her değişimde olduğu gibi bu süreçte de bir takım sorunların ortaya çıkması kaçınılmazdır, özellikle sanayileşme ve ekonomik gelişme ile desteklenmeyen çarpık şehirleşmede daha fazla ve karmaşık sorunlarla karşılaşılmaktadır. Gelişmekte olan Türkiye'de de şehirleşme sanayileşmeye değil, daha çok göçlere dayandığından şehirleşen bölgelerde önemli sorunlar ortaya çıkmıştır. Yoğun göç hareketleriyle nüfusu aşırı artan şehirlerde, işsizlik, gecekondulaşma ve kentsel hizmetlerin yeterli seviyede karşılanamaması gibi sorunlar ortaya çıkmıştır. Şehirleşme ile birlikte ortaya çıkan bu sorunlar, şehirlerde suçların da artmasında önemli rol oynamaktadır. Şehirlerdeki sosyal yapı, insanlarda zengin olma, rahat bir hayat sürme gibi duyguları kamçılayarak insanların beklentilerini artırmaktadır. Ancak ekonomik durumu iyi olmayan insanların bunlara sahip olması mümkün olmamaktadır. Bu nedenle bazıları bu beklentilerine ulaşabilmek için yasal olmayan yollara başvurmakta ve suç işlemektedirler. Diğer yandan şehirlerin; aşırı kalabalık olması, farklı kültürdeki insanların bir arada bulunması, sosyal ilişkilerin azalması, sosyal kontrol unsurlarının etkilerinin zayıflaması, gürültülü ve stresli hayatının insanları olumsuz yönde etkilemesi buraları suç işlemeye uygun ortamlar haline getirmektedir. Suç işleme fırsatlarının fazla ve yakalanma riskinin ise daha az olması suçluların eylemleri için şehirleri seçmelerine sebep olmaktadır. Bu nedenle özellikle hırsızlık ve yankesicilik gibi mala yönelik suçlar şehirlerde çok fazla işlenmektedir.
Türkiye'deki kamu yönetimi uygulamalarında Avrupa Birliği bölgesel politikasının etkileri: Politika transferi bağlamında bir analiz

Türkiye, 2000'li yıllardan sonra çok önemli bir reform hareketi sürecine girmiştir. Türkiye'yi söz konusu bu reform sürecine sürükleyen temel sebeplerden biri ise Avrupa Birliği 'dir. AB'ye tam üyelik hedefi bulunan Türkiye, AB müktesebatına uyumluluk göstermekle yükümlüdür. AB karşısındaki bu yükümlülük durumu, Türkiye'yi politika transferi olgusuyla karşılaştırmıştır. Politika transferi ise herhangi bir zamanda ve alanda kullanılan yönetsel düzenlemelerin başka bir zamandaki ve alandaki yönetsel düzenlemelerde uygulanmak üzere alınması, geliştirilmesi veya kullanılması süreci olarak tanımlanmaktadır. Politika transferi ile gerçekleştirilen reformların amaç ve içeriği incelenebilmekte, ilgili reformun oluşturulmasına sebep olan asıl kaynak anlaşılabilmektedir. Bu bağlamda, bu tez çalışması, AB müktesebatının önemli bir konusu olarak kabul edilen AB bölgesel politikasının Türk kamu yönetimi yapısı üzerindeki etkilerini incelemeyi ve bu etkileri politika transferi çerçevesinde değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın temel hipotezi, AB bölgesel politikası ile Türkiye'nin yönetim yapısı üzerinde hem yasal hem de kurumsal boyutlarda çok önemli değişikliklerin gerçekleştirildiğidir. Çalışma daha özelde, AB bölgesel politikası bağlamında Türkiye'de gerçekleştirilen Kalkınma Ajanslarının bir politika transferi olup olmadığı sorusunu ele almaktadır. AB bölgesel politikasının Türkiye'deki etkisini politika transferi perspektifiyle ele almak, Türkiye'deki kamu yönetimi çalışmalarına büyük katkı sağlama potansiyeli taşımaktadır. Çalışmada uygulanılan temel yöntem, konu üzerine hazırlanmış ikincil kaynakların analiz edilmesidir. Çalışmanın kapsamı ise AB'ye üyelik sürecinde Türkiye'de geliştirilen yönetsel uygulamaların ele alınmasıyla ilgidir. Bu uygulamalar da AB'nin bölgesel politika boyutu ile sınırlandırılmıştır. Çalışma sonucunda, Kalkınma Ajanslarının AB etkisiyle Türkiye'de gerçekleştirilen önemli bir kamu yönetimi uygulaması olduğu tespit edilmiş ve Kalkınma Ajanslarının, politika transferinin daha çok zorlayıcı politika transferi yönüyle ilişkili olduğu kolaylıkla belirlenmiştir.
Human resources management initiatives in Turkish public sector: An exploratory study

Bu çalışmada, özel sektörde uygulanan İnsan Kaynakları Yönetimi'nin Kamu Personel Yönetimi'ne yansımaları ve İnsan Kaynakları Yönetimi'nin temel araçları olan esnek istihdam şekilleri, norm kadro, performans değerlendirme ve iş yerinde kalitenin kamu sektöründeki girişimleri Türkiye örneği üzerinden incelenmiştir. Çalışmanın temel amacı, bu temel İnsan Kaynakları Yönetimi araçlarının daha etkin ve verimli bir kamu sektörü yaratmak için yararlı olup olmayacağını ve bu değişikliklerin kamu personeli için etkilerini ortaya koymaktır. Bu nedenle Türk Kamu Personel Rejimi'nin genel yapısı ve geçiş sürecinde yaşanan değişiklikler tartışılmıştır. Ayrıca Devlet Personel Başkanlığı ve diğer bazı kamu kurumlarındaki personel ile görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak, bu değişikliklerin daha etkin ve verimli bir kamu sektörü oluşması için bazı fırsatlar sunmasına rağmen kamu personeli açısından bir takım sıkıntılara da yol açacağı görülmektedir. Bu yüzden İnsan Kaynakları Yönetimi'nin araçlarını kamu sektöründe uygularken özel sektör ve kamu sektörünün birbirinden farklı, özgün yapıları olduğunun da dikkate alınması gerekmektedir. Bu çerçevede, kamu personeli açısından bu yeni süreçle doğan fırsat ve kısıtlamalar tespit edilerek, Türk Kamu Personel Rejiminin gelişimine katkıda bulunacak bir takım çözüm önerileri sunulmuştur.