turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ankara ortaöğretim kurumlarında personelin rehberlik hizmetleri ile ilgili görevleri kabullenme durumu

Buraya kadarki istatistiklerden çıkan sonucu kısaca özetlemek gerekirse, denebilir ki, dört ayrı grup olarak ele alınan okul personeli rehberlik ile ilgili görevleri aralarında bölüşmüş gibidirler. Başka bir deyişle, okul müdürlerinin, rehberlerin, danışman öğretmenlerin ve ders öğretmenlerinin, kendi görev alanlarına girip girmediğini tespit etmek için bunların değerlendirmelerine sunulan 51 adet rehberlik hizmetleri ile ilgili görevden anılan her bir grup bir kısmını kendi görevi olarak kabul ederken diğer bir kısmım kendi görevi olarak kabul etmemektedir. Her bir grubun kabul ettiği veya etmediği görevleri metin içindeki tablolarda görmek mümkündür. Bu durum şunu da gösteriyor ki, anılan gruplar arasında görevleri kendi görevleri olarak sayma bakımından fark vardır. Örneğin, müdürlerin yüksek düzeyde benimsediği görevler diğerlerinden farklıdır. Bazı görevleri müdürler kendi rol alanı içinde görür iken, diğer personel başka görevleri kendi rol alanı içinde kabul etmektedir. Görevlerden bazılarının, az da olsa, değişik gruplar tarafından müştereken kabul edildiği de görülmektedir. Danışman öğretmenler ile ders öğretmenleri arasında ise önemli bir fark Milli Eğitim Bakanlığı, liselerde yönetici, danışman öğretmen ve ders öğretmenleri gibi okul görevlilerini çeşitli yönetmelik ve genelgelerle psikolojik hizmetler, başka bir deyişle, rehberlikle ilgili görevler vermektedir. Bu görevlerin ilgililerce ne derece benimsendiği ya da kabul edildiği ise bilinmemektedir. 61 Eldeki araştırma ile yapılmak istenen şey, yukarda sözü edilen yönetici, rehber, danışman öğretmen ve ders öğretmenlerinin kendilerinden istenen ya da beklenen psikolojik hizmetlerle ilgili görevlerden hangilerini ne derecede kabul etmekte olduklarını ortaya koymaktı. Bunun için MEB'lığının istemiş olduğu görevler yanında, uzmanlarca da benimsenmiş olan 51 görev saptanmış ve bunlar ilgililere bir anket biçiminde sonularak görevleri kabullenme derecelerini işaretlemeleri istenmiştir. Araştırmaya 19 lise müdürü, 44 rehber, 133 danışman öğretmen ve 1 14 ders öğretmeni katılmıştır. Cevapların analizinde, ortalama, standart sapma ve korelasyon gibi istatistik tekniklerinden yararlanılmıştır. Analiz sonuçları tablolar halinde verilmiş, tabloların metin halinde yeniden yazılması, başka bir deyişle, uzun uzun konuştu- rulmasından kaçınılmış, sadece birkaç örnek ile yetinilmiştir. Raporda 40-55 numaralı sayfalardaki tablolar okul personelinin görevleri kabullenme düzeyini göstermektedir. Örneğin, ortalaması dördün üstündeki görevler birinci derecede kabul lenilen görevler iken, ikinin altındaki görevler benimsenmeyen görevlerdir. Raporda 35-38 numaralı sayfalardaki tablolar ise müdür, rehber, danışman öğretmen ve ders öğretmenleri arasında görevleri kabullenme bakımından karşılaştırma imkanı vermektedir. Görülen şudur ki, farklı personel farklı görevleri benimsemiştir. Psikolojik hizmetlerle ilgili görevlerin her birini herkesten istemek doğru değildir.
Borderline kişilik bozukluğunda karakter ve mizaç özelliklerinin ilişkisi

Geliştirilmiş kişilik kuramları ve kişilik bozuklukları açısından yapılan çalışmalar adına literatüre katkı sağlamak bu çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. Bu çalışmanın temel sorusu,'Mizaç ve Karakter boyutları ile borderline kişilik envanteri puanı arasında anlamlı bir ilişki var mıdır? ile şekillenmektedir. Çalışma 2017- 2018 tarihleri arasında yapılmıştır. Katılımcılar NP İstanbul Hastanesi ve Polikliniklerinde tedavi gören görmeyen olarak ayrılarak serbest seçilmiş 88 kişiden oluşmaktadır. 24 tedavi görmeyen kadın 24 tedavi görmeyen erkek ve 20 tedavi gören kadın 20 tedavi gören erkek, toplam 44 kadın 44 erkek katılımcıdan oluşmaktadır. Katılımcılar araştırmaya gönüllülük esasına göre, çalışma hakkında bilgilendirilip, kabul ettikleri takdirde katılmışlardır. Değerlendirmeler araştırmacı tarafından hazırlanan Demografik Bilgi Formu, Mizaç ve Karakter Envanteri ve Borderline Kişilik Envanteri aracılığıyla yapılmıştır. Çalışmada elde edilen veriler SPSS for Windows 21.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. İstatistik anlamlılık düzeyi p<0. 05 olarak kabul edilmiştir. Türkçeye uyarlanan ve tanı aracı olarak kullanılabilmesi öngörülen Borderline Kişilik Envanteri ve Psikobiyolojik kuram temel alınarak geliştirilen Mizaç ve Karakter Özellikleri Envanterine göre Borderline Kişilik Bozukluğunu yordayan; yüksek Yenilik Arayışı ve Zaradan Kaçınma, düşük Ödül Bağımlılığı mizaç özellikleri, düşük Kendilik Yönetimi puanları arasındaki ilişkiye bakılmıştır. Araştırma bulguları beklendiği gibi olmamakla beraber Kendilik Yönetiminin tedavi gören grupta daha yüksek olduğu bulgulanmıştır.
Zihinsel engelli çocuklarla çalışan sınıf öğretmenleri ile normal ilköğretim okullarında çalışan sınıf öğretmenleri arasındaki kaygı düzeyi karşılaştırması

Bu araştırmada 'Zihinsel Engelli Çocuklarla Çalışan Sınıf Öğretmenleri ile Normal İlköğretim Okullarında Çalışan Sınıf Öğretmenleri arasında kaygı düzeyi açısından bir fark var mı? sorusunun cevabı aranmıştır. Bu amaçla, İstanbul ilinde görev yapan zihinsel engellilerle çalışan sınıf öğretmenlerinden 50 kişi, normal ilköğretim okullarında çalışan sınıf öğretmenlerinden 50 kişi olmak üzere 100 kişilik bir örneklem grubu oluşturulmuştur. Kaygı düzeyini ölçmek üzere Taylor Açık Kaygı Envanteri ve Sürekli Kaygı Envanteri gibi iki ayrı kaygı envanteri örneklem grubuna birebir uygulanmıştır. Envanterler puanlandıktan sonra elde edilen veriler SPSS paket programında analiz edilmiştir. İki grubun ortalama puanları bulunmuş ve bu ortalamalar arasında anlamlı bir fark olup olmadığı 't' testi ile sınanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, cinsiyet ve medeni hal değişkenlerinin öğretmenler arasında kaygı düzeyi açısından bir fark yaratmadığı görülmüştür. Ancak, normal ilköğretim okullarında çalışan öğretmenlerin zihinsel engellilerle çalışan gruba göre daha kaygılı oldukları tespit edilmiştir.
Otistik kardeşe sahip çocukların davranışsal ve duygusal uyumlarının, benlik kavramlarının ve sosyal desteklerinin incelenmesi:Karşılaştırmalı bir çalışma

Araştırmanın temel amacı otistik kardeşe sahip 9 - 16 yaş arası normal gelişim gösteren çocukların davranışsal ve duygusal uyumlarını, benlik kavramlarını ve algıladıkları sosyal destek düzeylerini belirlemek ve normal gelişim gösteren kardeşe sahip 9 ? 16 yaş arası normal gelişim gösteren çocukların davranışsal ve duygusal uyumları, benlik kavramları ve algıladıkları sosyal destek düzeyleri ile arasında anlamlı bir farklılık olup olmadığını incelemektir. Araştırmanın örneklemini Bursa'da yaşayan 50 otistik kardeşe sahip 9 - 16 yaş arası normal gelişim gösteren çocuk ve 52 normal gelişim gösteren kardeşe sahip 9 - 16 yaş arası normal gelişim gösteren çocuk oluşturmaktadır. Katılımcılara, Güçler ve Güçlükler Anketi, Çocuk Ve Ergenler İçin Sosyal Destek Değerlendirme Ölçeği, Piers-Harris Çocuklarda Öz-Kavramı Ölçeği uygulanmış; Güçler ve Güçlükler Anketi ile sosyodemografik bilgi formu katılımcıların ebeveynleri tarafından doldurulmuştur. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde Pearson Korelasyon Analizi, Tek Yönlü Varyans Analizi, Bağımsız Değişkenli t Testi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; otistik kardeşe sahip çocuklar ile normal gelişim gösteren kardeşe sahip çocukların davranışsal ve duygusal uyumları, benlik kavramları ve algıladıkları sosyal destek düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Ancak iki grup arası karşılaştırma cinsiyet faktörü dikkate alınarak gerçekleştirildiğinde otistik kardeşe sahip erkek çocukların normal gelişim gösteren kardeşe sahip erkek çocuklardan anlamlı bir şekilde daha fazla davranışsal ve duygusal uyum sorunu yaşadıkları bulunmuş; benlik kavramları ve algıladıkları sosyal destek düzeyleri için ise benzer bir anlamlılık bulunmamıştır. Otistik kardeşe sahip çocukların davranışsal ve duygusal uyumları, benlik kavramları ve algıladıkları sosyal destek seviyeleri ile çeşitli sosyodemografik özellikler arasındaki ilişki incelenmiştir. Otistik kardeşe sahip çocukların davranışsal ve duygusal uyumları, benlik kavramları ve algıladıkları sosyal destek seviyeleri ile ebeveynlerin eğitim durumu, gelir düzeyi, çocuğun otistik kardeşten büyük ya da küçük olması ve evdeki toplam çocuk sayısı arasında anlamlı bir ilişki bulunmazken; ebeveynlerin otistik çocuklarının otizm derecesini algılayışları ile otistik kardeşe sahip çocukların davranışsal ve duygusal uyumları arasında olumsuz yönde bir ilişki olduğu bulunmuştur.
Genç erişkinlerde erken dönem uyumsuz şemalar ve algılanan ebeveyn tutumlarının ilişki doyumuna etkisi

Bu çalışmada, romantik ilişkisi olan bireylerde erken dönem uyumsuz şemalar ve algılanan ebeveyn tutumlarının ilişki doyumuna etkisi araştırılmıştır. Araştırmanın örneklemini 18-65 yaş arası romantik ilişkisi olan 225 birey oluşturmaktadır. Bu örneklem kartopu örnekleme yöntemi ile elde edilmiştir. Araştırma kapsamında Young Şema Ölçeği Kısa Form- 3 (YŞÖ-KF3), Young Ebeveyn Ölçeği, İlişki Doyumu Ölçeği ve Demografik Bilgi Formu değişkenlerin değerlendirilmesi amacı ile kullanılmıştır. Elde edilen veriler IBM SPSS 25.0 programı ile analiz edilmiştir. Kullanılan analizler Pearson Korelasyon analizi, regresyon analizi, bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi ve Bonferroni Post-hoc testi kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, yaş değişkeni ve ilişki doyumu arasında negatif yönlü anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Katılımcıların yaşadıkları yer, ilişki durumları, çocuk sahibi olmaları, eğitim durumları ve gelir düzeyleri değişkenleri ile ilişki doyumları arasında anlamlı farklılıklar saptanmamıştır. İlişki süresi ile ilişki doyumu arasında anlamlı farklılıklar elde edilmiştir. Bu farklılıkları tespit edebilmek amacı ile Bonferroni Post-hoc testi uygulanmıştır. Bireylerin cinsiyeti ile ilişki doyumları arasında anlamlı farklılıklara ulaşılamamıştır. Aynı zamanda cinsiyet değişkeni Young Ebeveynlik Ölçeği'nin anne boyutunda da anlamlı faklılıklar ortaya çıkarmamıştır. Fakat Young Ebeveynlik Ölçeği baba boyutu ile cinsiyet arasında anlamlı farklılıklara ulaşılmıştır. Elde edilen bulgulara göre küçümseyici/kusur bulucu, koşullu/başarı odaklı, kötümser ve cezalandırıcı baba boyutlarında erkekler kadınlara göre daha yüksek puanlar almışlardır. Cinsiyete göre erken dönem uyumsuz şemaların değerlendirildiği analizlere göre erkeklerin duygusal yoksunluk, kusurluluk/utanç, sosyal izolasyon, duyguları bastırma/aşırı sorumluluk ve yüksek standartlar şemalarının kadınlara göre daha baskın olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu araştırmadan elde edilen verilere göre algılanan anne tutumu ilişki doyumunu yordamaktadır. Duygusal yoksun bırakıcı anne ve değişime kapalı anne boyutları ile ilişki doyumu arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Duygusal yoksun bırakıcı anne boyutu ilişki doyumunu olumlu yönde etkilerken, değişime kapalı anne boyutu ilişki doyumunu olumsuz yönde etkilemektedir. Algılanan baba tutumunun da ilişki doyumunu yordadığı yapılan regresyon analizleri sonucunda bulunmuştur. Bu sonuçlara göre küçümseyici/kusur bulucu baba tutumu ilişki doyumunu olumsuz yönde etkilemektedir. İlişki doyumuna hangi erken dönem uyumsuz şemaların etki ettiğine dair yapılan analizler sonucunda duygusal yoksunluk ve bağımlılık/yetersizlik şema boyutlarında anlamlı farklılıklara ulaşılmıştır. Duygusal yoksunluk ve bağımlılık/yetersizlik şema boyutları ilişki doyumunu olumsuz yönde etkilemektedir.
Bilişsel davranışçı yaklaşıma dayalı psiko-eğitim programının psikolojik dayanıklılık üzerindeki etkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı bilişsel davranışçı yaklaşıma dayalı psiko-eğitim programının psikolojik dayanıklılık üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırmanın alt amaçları ise, bilişsel davranışçı yaklaşıma dayalı psiko-eğitim programının akılcı olmayan inanç ve öznel iyi oluş üzerindeki etkisinin incelenmesidir. Çalışmaya lise birinci sınıfta öğrenim gören 29 öğrenci katılmıştır. Deney grubu 15 ve kontrol grubu 14 kişiden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Gürgan (2006) tarafından geliştirilen Yılmazlık Ölçeği, Türküm (2005) tarafından geliştirilen Akılcı Olmayan İnançlar Ölçeği-Ergen Formu, Özen (2005) tarafından geliştirilen Öznel İyi Oluş Ölçeği-Lise Formu ve Terzi (2008) tarafından geliştirilen Risk Faktörlerini Belirleme Listesi kullanılmıştır. Araştırmada bilişsel davranışçı yaklaşıma dayalı psiko-eğitim programı haftada bir oturum olmak üzere toplam 10 oturumda deney grubuna uygulanmıştır. Kontrol grubu ile herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Araştırmada 2 x3'lük deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın bitiminde son-test ve beş ay sonra izleme ölçümleri gerçekleştirilmiştir. Elde edilen verilerin analizinde ANCOVA ve ANOVA istatistiksel analizi kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda bilişsel davranışçı yaklaşıma dayalı psiko-eğitim programına katılan öğrencilerin psikolojik dayanıklılık düzeylerinde anlamlı bir artışın, akılcı olmayan inanç düzeylerinde ise anlamlı bir azalmanın olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerin öznel iyi oluş düzeylerinde uygulama öncesi ve sonrasında herhangi bir değişiklik olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerin psikolojik dayanıklılık ve akılcı olmayan inanç düzeylerindeki değişimin beş aylık izleme döneminde de devam ettiği sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen bulgular; kullanılan bilişsel davranışçı yaklaşıma dayalı psiko-eğitim programının lise öğrencilerinin psikolojik dayanıklılık düzeylerini artırmada ve akılcı olmayan inanç düzeylerini azaltmada etkili olduğunu göstermektedir.
Ergenlerde akıllı telefon bağımlılığı ile algılanan anne baba tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada ergenlerde akıllı telefon bağımlılığı ile algılanan anne baba tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada akıllı telefon bağımlılığının sosyo-demografik, sosyo-ekonomik ve akıllı telefon kullanım durumlarına göre farklılaşıp farklılaşmadığı da araştırılmıştır. Bu araştırma ilişkisel tarama modelli betimsel bir çalışma niteliğindedir. Araştırmaya 2017- 2018 eğitim öğretim yılından Manisa ili Soma ilçesinde bulunan ortaöğretim kurumlarında 9. , 10. , 11. ve 12. sınıflarda öğrenim gören 384' ü kız, 391' i erkek 775 öğrenci katılmıştır. Bu araştırmada ergenlerde akıllı telefon bağımlılığını ölçmek için 'Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeği'; algılanan anne baba tutumları belirlemek için 'Anne Baba Tutum Ölçeği' kullanılmıştır. Ergenlerin sosyo-demografik, sosyo-ekonomik özelliklerine ve akıllı telefon kullanımına ilişkin verilerin elde edilmesinde 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 21.0 paket programından yararlanılarak frekans dağılımları, Pearson Korelasyon Katsayısı Tekniği, T-Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi Tekniği ve Tukey Analiz Tekniği kullanılmıştır. Bu araştırmanın sonucunda akıllı telefon bağımlılığı ile algılanan demokratik anne baba tutumu arasında negatif düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Anne babasını demokratik olarak algılayan ergenlerin akıllı telefon bağımlılık düzeylerinin anne babasını otoriter olarak algılayan ergenlerin akıllı telefon bağımlılık düzeylerinden yüksek olduğu görülmüştür.
Bir sosyal destek sistemi olarak sosyal ağlar: Otizm tanılı çocukların anneleri ile bir araştırma

İnternet teknolojisinin sunduğu imkanlar sayesinde git gide içine aldığı kişilerarası iletişim dinamikleri, sosyal ağ kullanımlarıyla birlikte etkilenmeye ve değişiklikler göstermeye başlamıştır. Bununla birlikte bireylerin sosyalleşme süreçleri ve bireysel psikolojileri de bu tür kullanımlardan etkilenmektedir. Bu araştırmanın temel amacı, otizm tanılı bireylerin annelerinin ayrımcılık, yalnızlık, sosyal destek ve umutsuzluk algılarının sosyal ağ kullanımları üzerinden değerlendirilmesidir. Bu amaç doğrultusunda, 206 tane otizmli çocuğun annesine online veya yüz yüze şekilde ulaşılmış olup, Demografik Bilgi Formu, Sosyal Ağ Kullanımları Formu, Algılanan Ayrımcılık Ölçeği, UCLA Yalnızlık Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Beck Umutsuzluk Ölçeği uygulanmıştır. Veriler SPSS 24.0 programı ile analiz edilmiştir ve verilerin analizinde Pearson momentler çarpımı korelasyonu, bağımsız gruplar için t-testi, tek yönlü varyans analizi, Bonferroni çoklu karşılaştırma testi ve regresyon analizi kullanılmıştır. Otizm açısından değerlendirildiğinde annelerin hangi sosyal ağları hangi amaçlarla kullandıkları, sosyal ağlar üzerinden sosyalleşme, bilgi edinme, rahatlama/stresten uzaklaşma, değer pekiştirme gibi kullanım amaçları ve sosyal ağları kullanım sıklığı ile algıladıkları ayrımcılık, yalnızlık, sosyal destek ve umutsuz düzeyleri arasındaki ilişkinin tespiti amaçlanmıştır. Sonuçlara göre otizm tanılı çocukların anneleri sosyal ağları otizm açısından en çok bilgi edinme (%38,6) amacıyla kullanmaktadırlar ve en çok tercih ettikleri sosyal ağ platformu Facebook'tur (%43,7). Yine yapılan analizlerin sonucunda sosyal ağları bilgi edinme amaçlı kullanım ile ÇBASDÖ aile desteği puanı ve BUÖ toplam puanları arasında anlamlı fark bulunmuştur. Sosyalleşme amaçlı kullanım ile ÇBASDÖ toplam puanları, UCLA LS toplam puanları arasında anlamlı fark bulunmuştur. Değer pekiştirme amaçlı kullanım ile ÇBASDÖ aile desteği puanı ve BUÖ toplam puanları arasında anlamlı fark bulunmuştur. Rahatlama/stresten uzaklaşma amaçlı kullanım ile ÇBASDÖ toplam puanı ve BUÖ toplam puanları arasında anlamlı fark bulunmuştur. Sosyal ağları kullanım sıklığına göre UCLA LS puanları arasında anlamlı fark bulunmuştur.
Understanding the impact of parental quality, marital adjustment and family functioning on behavior problems of adolescents

Bu çalışmada ebevyn niteliğinin, ebevynlerin evlilik uyumunun ve aile işlevselliğinin, ergenlerin davranış problemlerine etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Önceki çalışmalar yüksek seviyedeki ebevyn ilgisinin ve düşük seviyedeki ebevyn aşırı kontrolünün ergenlerin psikososyal iyilik hali ile ilişkili olduğunu göstermektedir. Ayrıca ebevynlerin evlilik uyumunun çocuk ve ergenlerdeki davranış problemleri ile bağlantılı olduğu ortaya çıkmıştır. Bununla birlikte, aile işlevselliği, ebevyn niteliği, evlilik uyumu ve ergenlerin ruh sağlığı açısından önemli bir bileşendir. Algılanan ebevyn aşırı kontrolü ve aile işlevselliğinin ergenlerin davranış problemleri ile negatif, algılanan ebevy ilgisi ve evlilik uyumunun ergenlerin davranış problemleri ile pozitif yönde ilişkili olacağı varsayılmıştır. Bunun dışında, çeşitli aile gelir seviyelerinin ergenlerin davranış problemleri üzerindeki ayırıcı etkisi incelenmiştir. Çalışmaya 12-18 yaş arası 242 ergen ve anne babaları katılmıştır. Ergenler Kısa Semptom Envanteri-Ergen Formu, Aile Değerlendirme Ölçeği ve Anne Babaya Bağlanma Ölçeği'ni tamamlamıştır. Her bir ebevyn Çift Uyum Ölçeğini ve bir demografik bilgi formunu tamamlamıştır. Sonuçlar erkek ve kız ergenler arasında içselleştirme, dışsallaştırma, dikkat ve toplam davranış problemleri açısından fark olmadığını işaret etmektedir. Ayrıca düşük ortalama gelir seviyesindeki ergenlerin daha yüksek içselleştirme ve toplam davranış problemleri, daha düşük ebevyn ilgisi, daha yüksek ebevy aşırı kontorlü ve daha sağlıksız problem çözme, iletişim, duygusal tepki verebilme, gereken ilgi gösterme ve genel aile işlevselliği bildirmiştir. Davranış problemleri ile ebevyn ilgisi arasında negatif, ebevyn aşırı kontorlü arasında pozitif ilişki bulunmuştur. Annenin çift uyumu alt ölçekleri ile babanın çift uyumu alt ölçekleri arasında pozitif ilişki vardır. Ebevyn uyumu arttıkça algılanan ebevyn ilgisi artmakta ve ebevyn aşırı kontrolü azalmaktadır. Sınırlıklar ve gelecek çalışmalar için öneriler tartışılmıştır.
İlkokul öğretmenlerinin benlik kavramları ile mesleki benlik kavramları arasındaki bağdaşım düzeyini etkileyen bazı faktörler

Bu arastxrmanxn amacı, ilkokul öğretmenlerinin benlik ve mesleki benlik kavramları arasındaki bağdaşım düzeylerine etki eden faktörleri araştırmaktır. Araştırmada veriler Bursa İli merkezindeki beş ilkokulda görev yapan 100 ilkokul öğretmeninden toplanmıştır. Araştırmada bağımlı değişken olan benlik ve mesleki benlik kavramları arasındaki bağdaşım düzeyini test etmek için Altıntaş (1987) tarafından geliştirilen 'Kendini Sıfatlarla Anlatma' ve 'Mesleği Sıfatlarla Anlatma' listeleri kullanılmıştır. Bağımsız değişkenlere ilişkin bilgiler ise, araştırmacı tarafından geliştirilen 'Öğretmen Kişisel Bilgi Formuır ile toplanmıştır. Formda öğretmenlerin cinsiyet, medeni durum, anne mesleği, baba mesleği, mezun olunan okul, kıdem, ilkokul öğretmenliğini kişilik özelliklerine göre algılayış tarzı, öğretmen yetiştiren kurumu seçme şekli, yöneticilerle ve müfettişlerle ilişkilerini algılama biçimi, ilkokul çağındaki çocukları sevme düzeyi ve ilkokul öğretmenliğinin gelirini algılama şekli gibi değişkenler hakkında bilgi toplamaya yönelik 12 soru bulunmaktadır. Araştırmada bağımsız değişkenler için öğretmenlerin benlik kavramları ile mesleki benlik kavramları arasındaki bağdaşım Kappa Katsayısı formülü ile hesaplanmıştır. Daha sonra kappa katsayıları arasındaki anlamlılık farkı. 05 düzeyinde test edilmiştir. Sonuç olarak cinsiyet, anne mesleği, mezun olunan okul, ilkokul öğretmenliğini kişilik özellikleri bakımından algılayış tarzı, öğretmen yetiştiren kurumu seçme şekli, yöneticilerle ve müfettişlerle ilişkileri algılama faktörü ve ilkokul çağındaki çocukları sevme değişkenlerinin benlik ve mesleki benlik bağdaşım düzeylerini etkilediği, medeni durum, baba mesleği, kıdem ve ilkokul öğretmenliğinin gelirini algılama değişkenlerinin ise etkilemediği kanısına varılmış ve bu bulguların ışığında bazı önerilerde bulunulmuştur.
Yetişkin sporcularda tutkunluk ile kaygı arasındaki ilişkide stresle başa çıkma stratejilerinin aracılık rolü

Amaç: Bu çalışmanın amacı yetişkin sporcularda tutkunluk ile kaygı arasındaki ilişkide stresle başa çıkma stratejilerinin aracılık etkilerini ve bu değişkenlerin cinsiyet, spor türü ve spor deneyimine göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya bireysel spor ve takım sporu yapan 147 kadın (Xyaş: 20,65 3 ,76) ve 190 erkek (Xyaş: 21,02 3 ,90) olmak üzere toplam 337 sporcu (Xyaş: 20,86 3 ,84) katılmıştır. Katılımcılara 'Tutkunluk Ölçeği', 'Sporda Stresle Başa Çıkma Stratejileri Envanteri' ve 'Sporda Kaygı Ölçeği-2' ile 'Kişisel Bilgi Formu' uygulanmıştır. Verilerin analizinde bootsrap yöntemi ve bağımsız örneklemlerde t test kullanılmıştır. Bulgular: Yapılan analizlerde stresle başa çıkma ve kaygı alt boyutlarında cinsiyet, spor türü ve spor deneyimine göre farklılık bulunmuştur (p<0,05). Tutkunluk alt boyutlarında cinsiyete göre fark yok iken (p>0,05), spor türü ve spor deneyimine göre anlamlı farklılık vardır (p<0,05). Çalışmada elde edilen aracılık testi sonuçları, uyumlu ve takıntılı tutkunluk ile kaygı arasında aracılık etkisi olduğunu göstermektedir. Buna göre, uyumlu tutkunluk ile somatik kaygı, konsantrasyon dağınıklığı ve toplam kaygı arasındaki ilişkilere çekilme stratejisi, uyumlu tutkunluk ile endişe arsındaki ilişkiye destek arama ve çekilme stratejileri aracılık etmektedir. Ayrıca takıntılı tutkunluk ile endişe arasındaki ilişkiye destek arama stratejisi, takıntılı tutkunluk ile konsantrasyon dağınıklığı arasındaki ilişkiye sosyal geri çekilme stratejisi ve takıntılı tutkunluk ile toplam kaygı arasındaki ilişkiye düşünce kontrolü stratejisi aracılık yapmaktadır. Sonuç: Sonuç olarak; yetişkin sporcuların yaptıkları spora olan tutkularının stresle başa çıkma stratejileri aracılığıyla kaygılarını etkilediğini söyleyebiliriz.