turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de kentsel hizmetler alanında imtiyazlı şirketler ve beledİleştirme (1850-1950)

Kentsel hizmetlerin yerine getirilmesi için tarih boyunca farklı yöntemler geliştirilmiştir. Farklı ideolojik akımlarca benimsenip ortaya konulmuş olan bu yöntemlerin birçoğu Osmanlı Devleti ve Türkiye Cumhuriyeti'nde uygulama alanı bulmuştur. Günümüzde neo-liberal politikalar sonucunda benimsenen yaklaşımlar yeni bir yöntem olarak ortaya atılmakta ve uygulama alanı bulmaktadırlar. Buna karşın 19. yüzyılın ikinci yarısından 1930'lara kadar geçen zaman diliminde bu yaklaşımlar halihazırda Türkiye topraklarından benimsenmiştir. Bu sebeple kentsel hizmetlerin tarihsel gelişimi analiz edilerek günümüz politikalarına ışık tutulabileceği saptanmıştır. Bu çalışma kapsamında, Osmanlı Devleti'nde ve Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk yıllarında kentsel hizmetler alanında ortaya çıkan imtiyazlı şirketler ve bu şirketlerin beledileştirilmesi ele alınmıştır. İlk bölümde kavramsal çerçeve kurulmuş, devam eden bölümde Osmanlı Devleti'nde kentsel hizmetler ve bunların niteliği üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde yapılmış olan imtiyaz sözleşmeleri ve şirket içtüzükleri ile çeşitli kanunlar tek tek incelenmiştir. Son bölümde ise imtiyazlı şirketlerin beledileştirilmesi sürecinin nasıl gerçekleştirildiği açıklanmıştır. Türkiye'de 1850- 1950 yılları arasında kentsel hizmetler alanında bir politika çözümlemesi yapılmak istenmiştir.
Game design as tool of moral responsibility

Bu araştırmanın temelinde; oyun tasarımının eğitim ve eğlence amaçlarına aynı anda hizmet eden oyunları geliştirmek için, oyun tasarımının potansiyel olarak ilgili öğrenme yöntemleriyle entegre olabileceği incelenmektedir. Bu çaba çok önemlidir, çünkü gelecekteki dijital teknolojiler, bilgisayarlar ve oyunlar belirgin bir şekilde değişti ve etkileşimli oyun için elimizde daha büyük araçlar var. Dijital çağda gittikçe artan bir şekilde, Dijital teknoloji ahlaki açıdan daha iyi, bilinçli bir toplum yaratmaya katkıda bulunabilir. Ancak merkezi engel, oyun endüstrisinin çabalarında yatmaktadır ve kısa bir süre içinde maksimum sermaye kazanmaya odaklanmaktadır. Dolayısıyla, mobil oyun endüstrisindeki en karlı başlıkların; Clash of Clans, Game of War veya Call of Duty serisi gibi savaş ağırlıklı olması şaşırtıcı değildir. Son yirmi yılda mobil oyunlar kitlesel bir medya hedefi haline geldi. Sosyal sorumluluk eksikliği, çoğu oyunun genellikle yansıtıcı düşünceleri desteklemediğini veya farkındalık yaratmadığını ispatladı. Bu nedenle, bu tez, oyunların sadece eğlence için özel olarak tasarlanamayacağı, ayrıca kullanıcılarında ahlak bilincini artırmak için tasarlanabileceği görüşünü destekleyen bir eğitim tasarımı prototipi sunma görevini üstlenir. Bu deneysel oyun modeli, iklim değişikliği, taze su kıtlığı, ormanların yok edilmesi, nüfus artışı ve nesli tükenmekte olan yaban hayatı gibi gelişmekte olan konuların farkındalığını artırmak için bir araç olarak oyun tasarımındaki potansiyelini inceler. Bu araştırma sadece akademik ve teknik yönleri irdelemekle kalmayıp, gelecekteki oyun tasarımlarında toplumsal sorumluluk ve ahlak bilincini geliştirme konusundaki artan ihtiyaca ışık tutacak yazarın oyun sektöründeki birkaç yıllık tecrübesini de getiriyor. Ayrıca bu araştırmada, eğitimsel oyunlar ve kullanıcı deneyimi hakkında yeni bilgiler elde edilmiştir. Çalışma ayrıca küresel ısınmaya vurgu yaparak çevre sorunlarının ve çözümlerinin öğrenilmesine katkı sağlamaktadır. Bu çalışmanın ve deneysel oyun modelinin, video oyunlarında telkin edilen etik içeriğinin anlaşılmasına katkıda bulunması ve oyuncular, geliştiriciler ve akademisyenler arasında verimli diyaloğun yolunu açması beklenmektedir.
Türkiye'de yerel ombudsmanlığın uygulanabilirliği: İtalya örneği üzerinden bir değerlendirme

Vatandaşların kendini yönetenlere yönelik şikayetlerini inceleyen ve sonuçlandıran ombudsmanlık kurumu, bireyi devletin diğer kurumlarının gerçekleştirmiş olduğu haksız işlem ve eylemlere karşı koruyan etkili bir mekanizmadır. İlk ombudsmanlık örneği Osmanlı Devleti'nden etkilenerek yaklaşık 300 yıl önce İsveç'te hayata geçirilmiş ve modern anlamda İsveç anayasasında kendine yer bularak özellikle Batılı demokrasiler başta olmak üzere birçok ülkede tercih edilen bir denetim mekanizması haline gelmiştir. Geleneksel diyebileceğimiz diğer denetim mekanizmalarında yaşanan aksaklıklar ombudsmanlığın özellikle 20. yüzyıl ile birlikte 'Sosyal Devlet' anlayışının yerleşmesiyle daha çok tercih edilen bir denetim mekanizması olmasını sağlamıştır. Kurumun esnek, hızlı ve maliyetsiz yapısı kurumun benimsenmesine neden olan önemli faktörlerden bazılarıdır. İlk olarak ulusal düzeyde hayata geçirilen ombudsmanlık, başarılı uygulamalar sonucunda birçok alanda tercih edilir hale gelmiştir. Bunun bir sonucu olarak günümüzde var olan küreselleşme-yerelleşme, hizmette yerellik, demokrasi ve katılım gibi tartışmalar neticesinde sorumlulukları ve yetkileri her geçen gün artan yerel yönetimlerin denetimi açısından etkili bir denetim mekanizması olarak görülen ombudsmanlık, farklı ülkelerde yerel düzeyde de uygulanmaktadır. Türkiye'de ulusal düzeyde hayata geçirilen ombudsmanlık uygulamasının yerel düzeyde uygulanıp uygulanamayacağı literatürde tartışılan önemli bir konudur. Kamu Denetçiliği Kurumu'na gelen şikayetler arasında önemli bir yer tutan ve yerel yönetimlere ulusal düzeyde örgütlenen bir kurumun yeterli önemi veremediği, yerel hassasiyetleri anlamada yetersiz kaldığı görülmektedir. Bu bağlamda çalışmada Türkiye'ye doğru bir örnek olacağı düşünülen İtalya'da, bölgesel bazda var olan tüm ombudsmanlık uygulamaları ele alınıp incelenmiştir. Çalışmada elde edilen bulgulara göre yerel ombudsmanlığın Türkiye'de uygulanmasının önünde bir engel bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Uygulamanın yerel düzeyde hayata geçirilmesi aşamasında İtalya örneğinden ve Kamu Denetçiliği Kurumunun tecrübelerinden faydalanılarak hayata geçirilmesinin uygun olacağı düşünülmektedir.
6360 sayılı kanun sonrasında büyükşehir belediyelerinde oluşturulan kırsal alan yönetim birimleri: Konya Büyükşehir Belediyesi örneği

Küreselleşmeyle birlikte metropoliten alan yönetiminin önemi daha da artmış; değişen değerler ve yargılar doğrultusunda etkin, verimli çalışabilen, katılımcı, vatandaş odaklı, hesap verebilen ve şeffaf bir yönetim yapısının gerekliliği doğmuştur. Bu kapsamda Türkiye'de de son yıllarda yalnızca 'Büyükşehir Belediye Sistemi'nde değil genel anlamda bütün yerel yönetim sisteminde çeşitli reformlar yapılmaktadır. Büyükşehir belediye sistemi ile ilgili 2004 yılında başlanan reformların en radikal olanı 2012 yılında kabul edilen 6360 sayılı Kanun ile yapılmıştır. Kırsal alanlara götürülen hizmetlerdeki parçalanmış yapıyı ve kaynak israfını, buralardaki yönetimi sadeleştirme yoluyla kapasitesi daha yüksek büyükşehir belediyelerine bırakarak ortadan kaldırmayı hedefleyen Kanun bütün yerel yönetim sistemini etkilemiştir. Bu çalışma 6360 sayılı Kanun'dan sonra kırsal alanlara hizmet götürmeye başlayan ve esasında bir şehir yönetim birimi olan büyükşehir belediyelerinin geçtiği süreci incelemek amacıyla hazırlanmış olup, Konya Büyükşehir Belediyesi örneği ele alınarak çeşitli analizler yapılmıştır. Çalışmada öncelikle Türkiye'nin büyükşehir yönetimi ile kırsal alan yönetimi incelenmiştir. Ardından 6360 sayılı Kanun ile yerel yönetim sisteminde yapılan değişiklikler, gerekçeleri ve Kanun'a yöneltilen eleştiriler genel hatlarıyla ele alınmıştır. Son olarak kırsal alan yönetiminde de büyük değişikliklere sebep olan büyükşehir sınırlarının il mülki sınırlarına genişletilmesi sonucunda, büyükşehir belediyelerinin kırsal alanlara hizmet götürmek için yaptığı çalışmalar ve yaşadığı deneyimler ile Konya Büyükşehir Belediyesi örneğine yer verilmiştir.
Türkiye'de Ses ve Görüntü Bilişim Sisteminin hukuksal yargılama sürecine etkisi

Türkiye'de Ses ve Görüntü Bilişim Siteminin Hukuksal Yargılama Sürecine EtkisiUlusal Yargı Ağı Projesi, elektronik ortamda adalet hizmetlerinin sağlanması için inşa edilmiştir. Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi ise UYAP bilişim sisteminin altyapısı üzerinde çalışan, ifade alma ve sorgulama amacıyla adli süreçlerde kullanılan bir görüntülü-sesli bağlantı yapısıdır. 20 Eylül 2011'de yayınlanan yönetmelikle SEGBİS'in uygulama çerçevesi belirlenmiş ve sistem giderek yaygınlaştırılmıştır. Bu çalışmada, Türkiye'nin elektronik dönüşüm sürecinin tarihine, yasal mevzuat ve kurumlara, SEGBİS teknolojisi öncesi sürece dair tarihsel bir arka plan verilmektedir. Teknolojinin kullanımının yaygınlaştırılmasından sonra yargılama süreçlerine etkisi ise Yargıtay'ın verdiği bozma kararları ve Hürriyet gazetesi haber örnekleri üzerinden incelenmiştir. Yönetmeliğin yayımlanma tarihi (Eylül 2011) ile Olağanüstü Hal'in ilan edildiği (Temmuz 2016) tarih aralığı araştırma için seçilmiştir. OHAL sırasında ve sonrasındaki SEGBİS kullanımında başlı başına incelenmesi gereken pek çok değişim olmuş, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun bizzat kendisi değişikliğe uğramıştır. İlgili döneme odaklanarak teknolojinin etkilerini araştırmak bu değişikliklere giden zeminleri anlamaya da imkan sunmaktadır. Bu çalışmada, 2011 - 2016 döneminde haberleştirilen davalarda, video konferans teknolojisinin hukuksal yargılama sürecine etkisi çoklu boyutlarıyla tartışılmıştır.
Gana'da kentsel suç eğilimleri ve desenleri: Kumasi kenti örneği

Bu çalışma, geniş suç eğilimlerini ve modellerini, suçun geliştiği koşulları, suç ile savaşmada Ghana Polis Hizmetleri'nin rolünü ve Kumasi Polis Hizmetleri'nin Kumasi şehrindeki suç ve sapkınlığın önlenmesi ve kontrolünde karşılaştıkları zorlukları incelemektedir. Çalışma, 2013- 2016 yılları arasında Kumasi'deki suç ile ilgili resmi polis verileri ve diğer birincil ve ikincil veri kaynakları kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışma, Kumasi'deki suçun şehirleşme, insanların kötü ekonomik koşulları ve Ghana Polis Hizmetleri'nin ellerinde suç ile savaşmak için yeterli lojistik ve kaynakların bulunmaması sebebiyle oluştuğunu öne sürmektedir.
Afet müdahale kurumu olarak hastane ve ambulans hizmet kalitesi ile hasta memnuniyet ilişkisi bir uygulama

Sağlık sektörü değişen dünya ile birlikte devamlı olarak kendini yenilemektedir. Bu yenilenme ile birlikte hizmeti veren sağlık kuruluşlarının da kaliteyi artırması gerekmektedir. Sağlık hizmetlerinin doğrudan insan sağlığı ile ilgili olması ve istenmeyen hataların olumsuz sonuçlara yol açmaması için sağlık hizmet kalitesinin diğer hizmetlere oranla daha yüksek kalitede olmasını zorunlu kılmakta ve hasta memnuniyetini en üst düzeye çıkarmaktadır. Özellikle afet durumlarında sağlık hizmet kalitesinin daha da iyi olması kaçınılmaz bir sonuçtur. Bu araştırmanın temel amacı hizmet kalitesinin hasta memnuniyeti üzerine etkisini belirlemektir. Bu amaç çerçevesinde hizmet kalitesinin alt boyutları olan fiziksel varlıklar, güvenirlik, yanıt verme, güven ve empatinin hasta memnuniyetine etkisi araştırılacaktır. Bu temel amaç yanında; afet yönetimi açısından son derece önemli olan, bir afet lojistiği aracı olarak ambulans hizmet kalitesi faktörlerinin önem düzeyi ve ambulans hizmet kalitesi ile hizmet kalitesi ilişkisi tespit edilecek, ambulans hizmet kalitesinin hasta memnuniyetine etkisi ortaya konacaktır. Tez çalışması kapsamında gerçekleştirilen araştırma Gümüşhane Devlet Hastanesi'nde yatan hastalar üzerinde gerçekleştirilmiştir. Anket yöntemiyle toplanan veriler SPSS programında uygulanmış ve değerlendirilmiştir. Yapılan çalışmalar sonucunda hizmet kalitesinin hasta memnuniyeti üzerine etkisi olduğu sonucuna varılmıştır. Bununla birlikte hizmet kalitesinin alt boyutları olan fiziksel varlıklar, güvenirlik, yanıt verme, güven ve empatinin hasta memnuniyetini olumlu etkilediği belirlenmiştir. Hizmet kalitesi ile ambulans hizmet kalitesi arasında ilişki olduğu ve ambulans hizmet kalitesinin hasta memnuniyetini etkilediği görülmüştür.
Ceza Hukuku genel ilkelerinin idari cezalara uygulanabilirliği

Yaptırım, devlet egemenliğinin kendisini hissettirdiği en belirgin alan olup bu sahadaki uygulamaların hukuka uygunluğu da hukuk devleti ilkesinin ne ölçüde benimsendiğini de göstermektedir. Özellikle devletin yürütme fonksiyonunun icrası sırasında idarenin bir yargı kararına dayanmaksızın doğrudan yaptırım uygulayabilmesi idari yaptırımlar alanında hakim olan genel ilkelerin ortaya konulmasını da zorunlu kılmıştır. Yapılan bu çalışmada adli ceza ile idari ceza kavramları ve farklılıkları ortaya konmuş ve devamında ceza hukuku genel ilke ve kurumlarının idari yaptırımlar sahasında uygulanabilirliği tartışılmıştır. Adli ceza ile idari ceza arasındaki ayrımda maddi bir ölçütün belirlenemediği daha çok şekli ölçütler esas alınarak bir ayrım ve tanımlama yoluna gidildiği görülmüştür. Buna göre idari yaptırım, Anayasa Mahkemesince idarenin bir yargı kararına gerek olmaksızın yasaların açıkça verdiği yetkiye dayanarak idare hukukuna özgü yöntemlerle, doğrudan doğruya bir işlemi ile uyguladığı yaptırımlar olarak tanımlanmıştır. Bu tanımda da görüldüğü üzere idari yaptırımı adli yaptırımdan ayıran temel fark yaptırımı uygulayan organ ve usuldeki farklılık ile idari yaptırımın doğrudan uygulanabilirliğidir. Tez ceza hukuku genel ilke ve kurumlarının idari yaptırımlar açısından uygulanabilirliğini de her ilke ve kurum açısından ayrı ayrı cevap aramıştır. Buna göre: her ne kadar ceza hukuku alanında doğmuş olsa da artık bugün hukukun genel ilkeleri arasında sayılabilecek nitelikteki suç ve cezaların kanuniliği, savunma hakkı, cezaların şahsiliği gibi ilkelerin idari yaptırımlar sahasında idare hukukunun temel nitelikleriyle ters düşmeden rahatlıkla uygulanabildiği, bunun dışında ceza hukukunun kendine özgü sahasına ait suçsuzluk karinesinin idari yaptırımlar sahasında bulunmadığı, cezalandırmayı ortadan kaldıran sebepler yönüyle bu kurumların idari yaptırımlar sahasında uygulanmasının ancak idare hukukuna özgü ve idari işlem teorisiyle uygun düştüğü ölçüde ceza hukukundaki kapsam ve anlamından farklılaşarak uygulama imkanı bulduğu sonucuna varılmıştır.
1980'den sonra sosyal demokrasnn değişimi ve dönüşümü: Türkiye örnegi

Bu çalısmanın amacı, Türkiye'de 1980'li yıllardan sonra Sosyal demokrasinin degisimini ve dönüsümünü incelemek ve söz konusu degisikliklerinneler olduğunu ortaya koymaktır. Tez yedi bölümden olusmaktadır. Birinci bölümde tezin amacı, önemi, kapsamı denenceleri, temel kavram ve tanımlarına deginilmistir. kinci bölümde ise, Almanya örnegi üzerinden sosyal demokrasinin dogusuna, sosyal demokrasinin genel ilkelerine, sosyal demokrat partileri kitle partileri haline getiren kosullara, sosyal demokrasinin evrimine ve Sosyal demokrat düsüncedeki tarihsel yol ayrımıSosyal demokrat partilerin genel özelliklerine, Üçüncü yol kavramına, küresellesme ve sosyal demokrasiye iliskisine yer verilmistir. Üçüncü bölümde Türkiye'de sosyal demokrasinin gelisimi ve aktörleri baglamında Türkiye'deki Sosyal demokratpartilere ve sendikaların tarihçesine kısaca deginilmistir. Dördüncü bölümde ise Sosyal demokrasinin 1980'li yıllardan sonra degisim ve dönüsümü ayrıntılı olarak ortaya konulmustur. Bu baglamda 1980'den sonra Türkiye'de Sosyal demokrasinindegisimine etki ettigi düsünülen iç ve dıs dinamiklere yer verilmistir. Söz konusu dinamikler, 24 Ocak Kararları, 12 Eylül Askeri Darbesi, Refah DevletiPolitikalarının, bir baska ifadeyle Sosyal devletin çöküsü, Reaganizm veThatcherizm olarak ifade edilen Neo-liberal Politikalar olarak ele alınmıstır. Besinci bölümde Türkiye'de Sosyal demokrasinin degisimi ve dönüsümü parti ve sendikalarbazında genis kapsamlı olarak incelenmistir. Bu anlamda 1980'li yıllardan sonra sosyal demokrasinin degisimi ve dönüsümü ele alınırken, bazı gazeteci, sendikacı ve CHP milletvekillerinden olusan entelektüellerle mülakatlar yapılmıs ve çalısmanıni5içinde de söz konusu mülakatlardan bazı bölümlere de yer verilmistir. Altıncı bölümde Sosyal demokrasinin günümüzdeki sorunları ayrıntılı olarak ele alınmıstır. Yedinci bölümde ise ise tezin genel bir değerlendirmesine yer verilmistir.
Bölgesel kalkınma kapsamında dağlık alan yerleşiklerinin sosyo-kültürel ve ekonomik yaşam kalitesi analizi: İzmir - Nif Dağı örneği

Dünya üzerindeki birçok doğal ve beşeri kaynağa ev sahipliği yapan dağlık alanlar aynı zamanda yaygın yoksulluk ve düşük yaşam standartlarının görüldüğü yerleşimlerin de yer aldığı mekanlardır. Türkiye'deki dağlık alanlarda da gözlemlenen bu sorunlara karşılık idare ilgisiz kalmış ve stratejik öneme sahip bu alanları ihmal etmiştir. Ayrıca akademik araştırmaların neredeyse hiçbirinde dağlık alan yerleşimleri yönetim ve planlama boyutuyla incelenmemiştir. Bu eksikliğinin ortaya konulması ve giderilmesi için Türkiye'deki dağlık alan yerleşiklerinin yaşam standartlarının tespiti ve var olan sorunların çözümünde alınacak idari kararlara katkı sağlaması açısından İzmir - Nif Dağı yerleşimleri araştırma sahası olarak tercih edilmiştir. Araştırmada Nif Dağı yerleşiklerinin refah seviyesinin yükseltilmesi ve sorun alanlarının tespit edilerek bölgesel kalkınma kapsamında politika ve stratejilerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda 8 mahallede 390 kişi ile anket yapılmış, ayrıca görüşme ve gözlemler ile anketlerden elde edilen bulgular desteklenmiştir. Elde edilen araştırma sonuçlarına göre dağlık alanlar için literatürde belirtilen yoksulluk, işsizlik, düşük yaşam kalitesi ve kamusal hizmetlerdeki eksiklik gibi sorunların araştırma sahası için de geçerli olduğu tespit edilmiştir. Bu kapsamda sahip oldukları nitelikler açısından homojen bir bölgeyi oluşturan dağlık alan yerleşimlerinin kalkınmasının içsel potansiyellere dayanan bölgesel kalkınma politikaları ile sağlanacağı görüşü ön plana çıkmıştır. Yerel potansiyellerin harekete geçirilmesi yerleşiklerin sosyo-kültürel ve ekonomik yaşam kalitesinin geliştirilmesinde ve bölgesel dengesizliklerin giderilmesinde önemli katkılar sağlayacaktır. Nihayet dağlık alan yerleşimlerine yönelik hizmetlerin etkin ve verimli şekilde gerçekleştirilmesi için yönetişim felsefesi doğrultusunda ve aktif katılımcılık temelinde oluşturulacak rasyonel bir yönetim birimine ihtiyaç olduğu düşünülmektedir.
Türkiye'deki kadın örgütleri ve bu örgütlerin çalışmaları üzerine bir inceleme

Bu çalışma, Türkiye'de kadın hareketlerinin tarihini ve sivil toplum alanına katkılarını konu edinmektedir. Sivil toplum kavramı ilk olarak Batı dünyasında ortaya çıkmıştır.60'lı yıllardan sonra yükselişe geçen sivil toplum anlayışının içinde kadın hareketleri önemli bir yer tutar. Batı'da kadın hareketleri sanayileşme döneminde başlamıştır. Osmanlı'da da aynı dönemler de başlayan kadın hareketlerine Tanzimat'ın etkisi büyük olmuştur. Ataerkil toplum yapısı içinde kadınların konumunu her zaman erkek belirlemiştir. Yasalar ve toplum kuralları da kadını aile içinde konumlandırmıştır. Başlangıçta sivil toplumun olanaklarından yararlanma hakkını da erkekler eliyle kullanan kadın, değişen toplumsal şartlar sonrasında bu hakkı eline almıştır. Türkiye'de kadın hareketleri sivil toplum oluşumunun en önemli ayağıdır. Araştırmada, yukarıda bahsedilen teorik tartışmaların ardından, dünya genelinde ve Türkiye'de kadın hareketleri hakkında bilgi verilmiştir. Türkiye'de bugüne kadar kurulmuş kadın örgütleri oluşum sebepleri bakımından incelenmiştir. Son olarak devlet eksenli kuruluşlar ve feminist eksenli örgütler incelenerek bir değerlendirme yapılmıştır.
İdari vesayet ve köy yönetimi

Köy idareleri, bir mahalli idare birimi niteliğindedir. 1982 Anayasası mahalli idareleri 127. maddesinde; il, belediye ve köy halkının mahalli müşterek ihtiyaçlarını karşılamak üzere düzenlenen mahalli idare birimleri arasında köy idareleri de sayılmış ve en üst hiyerarşik norm olan anayasada, köylerin açıkça bir yerel yönetim birimi olduğu ifade edilmiştir. Köy idarelerin bir mahalli idare birimi olması onların devlet tüzel kişiliği dışında ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olmalarını da beraberinde getirmektedir. Böylece köy idarelerinin kendilerine haiz özerklikleri, bütçeleri, personeli bulunmaktadır. Her ne kadar anayasada köyler bir mahalli idare birimi olarak düzenlenmiş olsa da mahalli idareler için idarenin bütünlüğü ilkesi gereğince öngörülen idari vesayet denetimi, köyler üzerinde daha belirgin bir şekilde uygulanmaktadır. İdari vesayet ise kavramsal olarak, devlet tüzel kişiliği dışında bulunan kamu tüzel kişilerinin merkez tarafından denetlenmesi olup fakat bu denetimin hukuka uygunluk denetimi ile sınırlı tutulduğu bir denetim mekanizmasıdır. Zira köy idarelerini düzenleyen 442 sayılı Köy Kanunu, vesayet makamı olarak düzenlediği mülki idare amirlerine daha geniş vesayet yetkileri vermiştir. Ayrıca, köy tüzel kişiliğinin temsilcisi olan muhtarın da görev ve yetkileri köye ait işler ve devlete ait işler şeklinde düzenlendiğinden muhtarı bir bakımdan devlet memuru olarak telakki etmekte ve bu durum vesayet denetiminin sınırlarını genişletmektedir. Bu tez çalışmasında, devlet teşkilatlanması içinde mahalli idare birimi olarak kabul edilen köy idarelerinin yapısı ve bunlar üzerinde uygulanan idari vesayet yetkisi, bu yetkinin kullanımı, sınırları üzerinde durulmuştur. Ayrıca, idari vesayet konusunda doktrinde mevcut bulunan düşüncelere yer verilmeye çalışılmış, konunun daha somut hale gelebilmesi için çeşitli yargı kararlarına da yer verilmiştir. Köy idareleri hakkında da detaylı açıklamalar yapılmak suretiyle tarihsel gelişiminden, anayasal dönemlerdeki yerinden, köy idarelerini düzenleyen ilgili yasal mevzuattan, köy idarelerinin belirlenen organları ve görevlerinden bahsedilmiştir. Ayrıca, bu çalışmada günümüzün gereksinim ve ihtiyaçlarının tespit edilmesi maksadıyla devlet aygıtının yeniden yapılandırılmasına yönelik olarak yapılan reform çalışmaları ve bu çalışmalar neticesinde hazırlanan raporlardaki teşhis ve saptamalara yer verilmiştir. Yasal düzenlemelere, hükümetler tarafından yapılmaya çalışılan reformlara da değinilerek devlet aygıtının gerekliliklerinin neler olduğu ifade edilmeye çalışılmıştır.
Türkiye'de kamu personel rejiminde kopuş ve kariyer uzmanlık sistemi

Türkiye'de kamu personel rejimi 1980'li yıllardan itibaren dönüşüm geçirmektedir. Tekçi, statüter ve korporatist bir kimlik taşıyan Devlet Memurları Kanunu ile biçimlenen personel rejimi yavaş yavaş bu özelliklerinden uzaklaşmaya başlamış, 2000'li yıllardan itibaren de bu uzaklaşma bir 'kopuş' biçimini almıştır. Bu çalışmanın temel amacı kamu personel rejimindeki bu dönüşüm ve kopuşu kariyer uzmanlık sistemi üzerinden analiz etmektir. Tezin araştırma nesnesi Türkiye'deki kariyer uzmanlık sistemidir. Kamu emek gücünün düzenlenme biçimi ve kamu personel rejiminin bir parçası olarak kariyer sistemi ilk kez bu çalışmayla ele alınmıştır. Kariyer kavramı, alan yazında daha çok insan kaynakları yönetimi kitaplarında, tarihselliğinden ve ideolojik zemininden kopuk biçimde kişisel gelişim unsuru olarak incelenmektedir. Bu çalışmada ise kariyer sistemi, tarihsel ve kuramsal bağlantısı kurularak, kamu personel rejimi içindeki yeri ve dönüşüm sürecindeki işlevi ile analiz edilmiştir. Çalışmada öncelikle kariyer sisteminin tanımı yapılmış ve daha sonra unsurları belirlenmiştir. Kariyer sistemi sınıflandırma, sınav ve kadro olmak üzere üçlü sacayağı üzerine oturtulmuş, sacayağını oluşturan unsurlar da ayrı ayrı analiz edilmiştir. Tezde esas olarak, kamu yönetiminde kariyer uzmanlığın yaygınlaşmasının, kamu personel rejimi açısından, statü hukukundan sözleşmeliliğe geçişin ötesinde bir kopuşa işaret ettiği tespit edilmiştir. Personel rejimi esaslı biçimde değişme yolundadır. Ayrıca bu çalışmada, kamu personel rejiminin gelecekte ikili bir yapı üzerinde yükseleceği öngörülmektedir. Bu ikili yapı, merkezde, az sayıda, yüksek güvenceye ve özlük haklarına sahip, 'çekirdek personel' konumunda, statü hukukuna göre çalışanlarla; çevrede/taşrada özel hukuk hükümlerine göre çalışan ve özel sektör emekçilerinden hiçbir farkı olmadan istihdam edilen 'kitlesel personel'den oluşacaktır.