turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Alkol bağımlılarının çocuklarının çocukluk kararları ve ego durumları açısından incelenmesi

Bu araştırmada babası alkol bağımlısı olan ve olmayan yetişkin bireylerin 'ego durumları' ve 'çocukluk kararları' karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Araştırma örneklemi babası alkol bağımlısı olan 34 (%50) ve babası alkol bağımlısı olmayan 34 (%50) kişi olmak üzere 18 yaş ve üzeri toplam 68 yetişkin bireyden oluşmaktadır. Araştırmada 'Ego Durumları Ölçeği', 'Çocukluk Dönemi Kararları Ölçeği' ve 'Sosyo-Demografik Bilgi Formu' uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular A+'nın A- ile kıyaslandığında, 'Var Olma', 'Hissetme', 'Varma', 'Yapma' çocukluk kararlarını daha fazla aldığını, ego durumları açısından A ndan farklılaşmadığını göstermiştir. A+ kadın çocukların, A+ erkek çocuklarla kıyaslandıklarında 'Büyüme-Uygulu', 'Çocuk Olma', Önemli Olma', 'Varma' ve 'Düşünme' çocukluk kararlarını daha fazla aldıkları ve 'Uygulu Çocuk' ego durumunu daha fazla kullandıkları saptanmıştır. A+'ın babanın içme davranışına yönelik 'utanç', 'endişe', 'üzüntü' ve 'öfke' duygularını daha fazla hissetmelerine karşılık 'suçluluk' duygusunu daha az hissettikleri bulgulanmıştır. Ego durumları, çocukluk kararları ve duygularla ilgili sonuçlar 'öfke'nin 'Var Olma' ile ve hem 'öfke' hem de 'Var Olma'nın intihar riski ile ilişkili olduğunu göstermiştir. Ayrıca A+ , Ana kıyasla babaları ile daha olumsuz bir ilişki ve daha kötü bir çocukluk tanımlamış, babalarından daha fazla fiziksel ve sözel şiddet gördüklerini rapor etmişlerdir.
Üniversite gençliğinde dua ve umutsuzluk ilişkisi

Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinin dua tutum ve umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, Bayburt üniversitesinde öğrenim gören öğrencilerden seçkisiz atama yöntemiyle seçilen 863 üniversite öğrencilerine uygulanmıştır. Araştırmanın verileri, Dua Tutum Ölçeği, Beck Umutsuzluk Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu ile toplanarak SPSS Paket Programıyla analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, öğrencilerin dua tutum düzeyleri açısından; cinsiyet, eğitim görülen faküte, dini eğitim alma durumu, mezun olunan lise türü ve eğitim sürecinde kalınan yer durumuna göre anlamlı olarak farklılaşırken; yaş, algılanan sosyo-ekonomik gelir düzeyi, aile ile birlikte yaşama, üniversiteye başlamadan önceki yerleşim yeri, anne eğitim durumu ve baba eğitim durumuna göre anlamlı bir farklılık göstermemiştir. Öğrencilerin umutsuzluk düzeyleri açısından bulguları ise cinsiyet, yaş grubu, öğrenim görülen fakülte, algılanan sosyo-ekonomik gelir durumuna göre anlamlı farklılık gösterirken; aile birlikteliği, dini eğitim almış olma durumu, mezun olunan lise türü, anne öğrenim durumu ve baba öğrenim durumu, üniversiteyi kazanmadan önceki yerleşim yeri ve eğitim sürecinde kalınan yer durumuna göre anlamlı bir fark göstermemiştir. Öğrencilerin umutsuzluk düzeyleri ile dua tutum düzeyleri arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki vardır. Dua tutum düzeyi arttıkça umutsuzluk düzeyinin azaldığı sonucuna ulaşılmıştır.
Oyun terapisiyle bütünleştirilmiş grupla psikolojik danışmanın ilkokul öğrencilerinin sosyal kaygı düzeylerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, oyun terapisiyle bütünleştirilmiş grupla psikolojik danışmanın ilkokul öğrencilerinin sosyal kaygı düzeylerini azaltmadaki etkisinin incelenmesidir. Bu araştırmada, deneme modellerinden olan 'öntest-sontest kontrol gruplu' deneysel desen kullanılmıştır. Bu araştırmanın çalışma grubunu, 2017- 2018 eğitim öğretim yılında Konya ili Selçuklu ilçesinde bulunan bir ilkokulun dördüncü sınıflarında öğrenciler oluşturmaktadır. Bu araştırma doğrultusunda, araştırmanın başında ilkokulda dördüncü sınıfa devam eden öğrencilere Çocuklar İçin Sosyal Anksiyete Ölçeği-Yenilenmiş Biçimi uygulanmış, sosyal kaygı düzeyi en yüksek çıkan öğrenciler içinden 8 öğrenci deney grubunu, 8 öğrenci de kontrol grubunu oluşturmuştur. Araştırmada deney grubuna her biri 40 dakika süren 8 oturumuygulanmıştır. Oturumlar sona erdikten sonra deney ve kontrol gruplarına Çocuklar İçin Sosyal Anksiyete Ölçeği-Yenilenmiş Biçimi uygulanmıştır. Deney ve kontrol grubu öntest-sontest puanları arasındaki fark ve deney grubuna katılan öğrencilerin öntest-izleme testi arasındaki fark Wilcoxon İşaretli viSıralar Testi ile test edilmiştir. Deney ve kontrol grubu öntest puanları arasındaki fark ve son test puanları arasındaki fark ise Mann Whitney U Testi ile test edilmiştir. Bununla birlikte deney grubu öntest-sontest puanlarıyla cinsiyet ve algılanan akademik başarı düzeyleri arasındaki fark Kruskal Wallis Testiyle analiz edilmiştir. Yapılan analiz sonucunda kontrol grubunun öntest-sontest puanları ile deney ve kontrol grubu öntest puanları arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Deney grubu öntest-sontest puanları ile deney ve kontrol grubu son test puanları arasında ise anlamlı bir fark bulunmuştur. Ayrıca deney grubu öntest-sontest puanlarıyla cinsiyet ve algılanan akademik başarı düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Deney grubu öntest ve izleme testleri arasında ise anlamlı fark bulunmuştur.
An investigation of individual difference factors in online instruction

Bu tez çalışması, internete dayalı eğitimin başarısını etkileyen kişisel farklılık etmenlerini incelemiştir. İncelenen faktörler, öğrenme yönelimi, öğrenmeöz-yeterliği ve sorumluluk bilincidir. İnternete dayalı eğitimin başarısı, bilgi ve beceri kazanımı, alıştırmaları yapma oranı ve program tamamlanma oranıtemelinde incelenmiştir. Öne sürülen etmenlerin etkilerini incelemek için zaman yönetimi, hızlı ve etkili okuma ve bellek kullanma konularında internete dayalı bir eğitim programı geliştirilmiş ve üniversite öğrencilerinden oluşan bir örnekleme uygulanmıştır. Sonuçlar, geliştirilen eğitim programının katılımcıların zaman yönetimi ve hızlı okuma becerilerini geliştirdiğini göstermektedir. Buna ek olarak, sorumluluk bilinci, programın tamamlanma oranını yordadığı bulunmuştur. Buna karşılık, sonuçlar, öğrenme yöneliminin yapılan alıştırma düzeyi ve bilgi ve beceri düzeylerindeki değişimi yordayacağı öngörüsünü desteklememiştir. Öğrenme özyeterliğiyile alıştırma düzeyi ve sorumluluk bilinciyle alıştırma düzeyi arasında olacağı öne sürülen yordayıcı ilişkiler de desteklenmemiştir. Son olarak, programıtamamlamanın katılımcıların öğrenme öz yeterliği üzerinde olumlu bir etki yapacağı beklentisi gerçekleşmemiştir.
Duygunun kural temelli ve benzerlik temelli kategorizasyon süreçleri üzerine etkisinin değerlendirme eğilimi yaklaşımı bağlamında incelenmesi

Değerlendirme eğilimi yaklaşımı (Lerner ve Keltner, 2000, 2001) kapsamında düzenlenen birçok çalışmada, kesinlik değerlendirme eğiliminin baskın olduğu duyguların kişileri sezgisel, kestirme yol odaklı ve yanlı ipuçlarına dayanan karar verme ve yargı süreçlerine; belirsizlikle ilişkili duyguların ise daha fazla bilgi edinme ihtiyacı nedeniyle ayrıntılayıcı karar verme ve yargı süreçlerine yönlendirdiğine ilişkin önemli bulgular elde edilmiştir (örn., Bagneux ve ark., 2012, 2013; Bollon ve Bagneux, 2013; Tiedens ve Linton, 2001). Düzenlenen tez çalışmasının amacı, kesinlik-belirsizlik değerlendirme eğiliminin bilgi işleme derinliğine ilişkin düzenleyici etkilerinin, bir başka bilişsel alan olan kural temelli ve benzerlik temelli kategorizasyon süreçlerinde test edilmesidir. Bu amaçla düzenlenen dört deneyde, Brooks ve arkadaşları (Allen ve Brooks, 1991; Regehr ve Brooks, 1993) tarafından geliştirilmiş olan, iki farklı kategorizasyon sürecine de imkan tanıyan bir kategorizasyon görevi kullanılmıştır. Spesifik olarak, katılımcılara mükemmel yordayıcılığa sahip bir kategorizasyon kuralı verilmiş ve kendilerine sunulan uyaran setini bu kurala göre sınıflandırmayı öğrenmeleri için geri bildirimli bir eğitim verilmiştir. Eğitim aşamasının ardından ise, katılımcılara hedeflenen duygu sevk edilmiş ve bu duygu altında iken geri bildirimsiz test aşaması gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın ana hipotezi, kesinlikle ilişkili duygu koşullarında benzerlik temelli, belirsizlikle ilişkili duygu koşullarında ise kural temelli kategorizasyon süreçlerinin daha fazla izleneceği yönündedir. Dört deneye ilişkin sonuçlar, kesinlikle ilişkili duygu koşulları ile kıyaslandığında, belirsizlikle ilişkili duygu koşullarında yer alan katılımcıların örnekleyicilerden daha az etkilendiklerini ve kural temelli stratejilere daha fazla yöneldiklerini göstermiştir. Söz konusu bulgular, duygu yaklaşımları ve bilgi işleme derinliği kuramları çerçevesinde tartışılmıştır.
EEG correlates of audiovisual associations in motion perception

Cağrışım yoluyla ögrenme, insan algısı, duyusal plastiklik ve çokduyusalentegrasyon gibi dış çevremizi algılayışımızı etkileyen etmenleri anlamamız için nörobilim alanında gelecek vadeden araştırma alanlarından biri olarak görülmektedir. Birçok bulgu, çağrışım yoluyla öğrenmenin, beyinde beklenmedikerken seviye duyusal plastisiteye neden olduğunu gösterse de bu etkinin erkenseviye görsel hareket bölgelerinde nasıl meydana geldiği belirsizliğini korumaktadır. Bu çalışmada, görsel-işitsel çağrışımların görsel hareket algısı üzerine etkilerini araştırmak için yapılan deneyde katılımcılar sırasıyla öğrenme öncesi test fazı, öğrenme fazı ve öğrenme sonrası test fazına katılmışlardır. Buna ek olarak, bu etkinin arkasındaki sinirsel mekanizmaları araştırmak amacıyla, deney sırasında katılımcıların elektroensefalografi aktiviteleri ölçülmüştür. Öğrenme test fazında, belli bir ses tonuna, spesifik bir nokta hareketi yönü (100% sola ya da 100% sağa doğru) eşlik etmiştir. Katılımcılardan hem sese hem de hareket yönüne dikkat etmeleri istenmiştir. Katılımcılara durağan seslere eşlik eden rastgele nokta hareketlerinin gösterildiği ve ek olarak sadece görsel ve sadece işitsel uyaranların da gösterildiği oğrenmeöncesi test ve öğrenme sonrası test fazları ise tamamen aynıdır. Bu fazlarda, katılımcılardan rastgele-nokta hareketlerinin yönüne tuşa basarak karar vermeleri istenmiş, sadece işitsel uyaran verildiğinde ise tuşa basmadan sadecesese dikkat etmeleri istenmiştir. Bu bağlamda, çalışmanın hipotezi, öğrenmeöncesi test fazı ve öğrenme sonrası test fazı arasında öğrenme test fazındakiçağrışımsal eşleşmelere uygun olarak anlamlı bir değişmenin olacağı yönündedir. İkili t-test sonuçları, hipotemizi desteklemektedir. Bu etkinin arkasındakisinirsel mekanizmalar açısından, bu çalışmada bu etkinin geri bildirimsel etkilerden kaynaklandı gı düşunülmektedir. Olaya ili skin potansiyel sonuçlarıÇağrışım yönüyle öğrenmenin erken zamanlı temporal süreçleri anlamlı olarak etkilediğini (sadece işitsel uyaranlardaki P1) ve görsel-işitsel entegrasyonun uyaranınbaşlangıcından 500 ms sonra gerçekleştiği gözlemlenmiştir. Bu bağlamda, ERPsonuçlarının çalışmanın hipotezini desteklediği söylenebilir. Erken zamanlı temporal süreçlerdeki değişikliğin, yüksek seviye çağrışım bölgelerine bilgi geçişi sağlamış olabileceği ve bu bölgelerden erken seviye görsel hareket bölgelerinebilgi akışı sonucunda görsel-işitsel entegrasyonun geç gözlemlendiği sonucuna varılabilir.
Romantik ilişkilerde siber flört istismarının beden imgesi ve benlik saygısıyla ilişkisi

Bu araştırmada, siber flört istismarının beden imgesi ve benlik saygısıyla ilişkisi incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi, yaş ortalamaları erkeklerde 22.82 ve kadınlarda 22.94 olan 458 kişidir. Araştırmada verilerin toplanmasında Siber Flört İstismarı Ölçeği, Çok Yönlü Beden-Self İlişkileri Ölçeği ve Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, siber flört istismarının doğrudan saldırganlığa maruz kalma alt boyutu ile beden imgesinin fiziksel yeterlilik yönelimi alt boyutu arasında pozitif yönlü ilişki tespit edilmiştir. Siber flört istismarı ile beden imgesinin diğer boyutları arasında ilişki olmadığı saptanmıştır. Ayrıca, siber flört istismarının doğrudan saldırganlık uygulama, doğrudan saldırganlığa maruz kalma, izleme ve kontrol uygulama, izleme ve kontrole maruz kalma alt boyutları ile benlik saygısı arasında negatif yönlü ilişki olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanında, siber flört istismarı uygulamanın ve siber flört istismarına maruz kalmanın, cinsiyete, romantik ilişki durumuna, internette geçirilen süreye göre farklılık gösterdiği bilgisine ulaşılmıştır. Araştırma bulguları literatür çerçevesinde tartışılmış, elde edilen sonuçlara göre araştırmacılara ve psikolojik danışmanlara önerilerde bulunulmuştur.
Predicting job performance through personal factors: The mediating role of safety motivation and safety performance

Bu çalışmanın amacı, hayati tehlike taşıyan mesleklerde güvenlik performansı ve iş performansının önemini üç bireysel farklılık değişkeni çerçevesinde incelemektir. Diğer bir deyişle, bu çalışma, güvenlik motivasyonu ve güvenlik performansının, üç bireysel farklılık değişkeni ile iş performansı arasındaki ilişkilerdeki seri aracılık rolünü araştırarak mevcut literatüre katkıda bulunmayı hedeflemiştir. Bu bağlamda, Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesi'ndeki bir kömür madenciliği şirketinde çalışan maden işçisi katılımcılardan ve onların ilk amirlerinden veriler toplanmıştır. Katılımcılar (N = 164); özdisiplin, kontrol odağı, risk alma eğilimi, güvenlik motivasyonu, güvenlik performansı ve iş performansı değişkenlerinin ölçümlerini içeren bir anket paketini doldurmuşlardır. Maden işçisi katılımcılardan alınan onay doğrultusunda, bu katılımcıların ilk amirleri (N = 69) de çalışanların güvenlik performansını ve iş performansını değerlendirmiştir. Çalışmanın temel sonucu olarak, özdeğerlendirme verileriyle yapılan analizlerde, güvenlik motivasyonu ve güvenlik performansının, özdisiplin ile iş performansı arasındaki ilişkiye sıralı olarak aracılık ettiği bulunmuştur. Ancak benzer bir ilişki kontrol odağı ve risk alma eğilimi değişkenlerinde görülmemiştir. Çalışmanın bulguları; ilgili literatüre ve uygulama alanına katkıları, sınırlılıkları ve gelecek çalışmalar için öneriler ile birlikte tartışılmıştır.
Ergenlerde aile aidiyetinin psiko-sosyal değişkenler bakımından incelenmesi

Ergenlik dönemi pek çok bilimsel çalışmada incelenmiş bir dönemdir. Ergenlik stresli ve bunalımlı bir dönemi içerir (Çuhadaroğlu ve ark., 2004). Ergenin bu stresli dönemde yaşayacağı içsel veya dışsal çatışmaları sağlıklı bir şekilde atlatabilmesi için ailenin büyük bir önemi vardır. Ergenin ailesi ile kuracağı verimli bir aidiyet ilişkisi yaşanabilecek sorunların çözümünde yarar sağlayacaktır. Ait olma duygusu ergenlik döneminde önemlidir (Booker, 2004). Ait olma ihtiyacı giderilen birey kendisine ve çevresindeki insanlara saygı duymayı öğrenir ve kendi becerileri ile ilgili farkındalık kazanmaya başlar (Ercoşkun ve Nalçacı, 2005). Araştırmanın amacı lise öğrencilerinin aile aidiyetinin bazı psiko-sosyal değişkenlere göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini incelemektir. Araştırma 2018- 2019 eğitim öğretim yılında İzmir ilinde çeşitli lise türlerinde öğrenim göre öğrenciler ile yapılmıştır. Ölçeği uygulamaya konulan 245 gönüllü öğrenci araştırmanın çalışma grubunu oluşturmuştur. Katılımcılara araştırmacı tarafından geliştirilen psiko-sosyal özellikleri içeren kişisel bilgi formu ve aile aidiyet düzeylerini belirlemek için Mavili ve ark. (2014) tarafından geliştirilen 'Aile Aidiyeti Ölçeği' uygulanmıştır. Elde edilen veriler Sosyal Bilimler İstatistik Paket Programı 22.0 programı ile analiz edilmiştir. Araştırmada verilerin normallik testleri yapılmış, Pearson Korelasyon Analizi, Bağımsız Gruplar için T Testi Analizi ve Bağımsız Gruplar Tek Yönlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen verilere göre ergenlerin aile aidiyeti düzeyleri ile yaş, cinsiyet, anne eğitim düzeyi, baba eğitim düzeyi, kaçıncı çocuk olduğu ve okuldan kaçma durumu değişkenleri arasında anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır. Anadolu lisesinde öğrenim gören öğrencilerin kendilik aidiyeti alt boyutu meslek lisesinde ve çok programlı anadolu lisesinde okuyan öğrencilere göre daha yüksek bulunmuştur. Ailesinin geliri 2501 TL ve üstü gelire sahip olan ergenlerin aile aidiyeti puan ortalaması 2500 TL ve altı gelire sahip ergenlerden anlamlı bir şekilde daha yüksek bulunmuştur. Ailede tek çocuk olan, bir ve iki kardeşe sahip olan ergenlerin üç, dört ve üzeri kardeşe sahip olan ergenlerden daha fazla aile aidiyetine sahip olduğu ortaya çıkmıştır. Okul kurallarına bazen uyan ergenlerin kendilik ve aile aidiyeti puan ortalaması sık sık ve her zaman okul kurallarına uyan ergenlerden anlamlı bir şekilde daha düşük olduğu tespit edilmiştir. Yine bazen küfürlü veya argo konuşan ergenlerin kendilik ve aile aidiyetinin her zaman küfürlü veya argo konuşan ergenlerden daha yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. Araştırmanın verileri ışığında ergenlerin riskli davranışlarda bulunmasının önlenebilmesi, akademik başarılarının artırılması ve ailelere çocukla iletişim ve aile planlaması konusunda eğitimler verilebilmesi onların aidiyet tutumlarının daha sağlıklı gelişmesine katkıda bulunacaktır.
Ergenlerin beden imgeleri ile karşı cinsle ilişkide sosyal yetkinlik beklentisi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın genel amacı lise öğrencilerinin beden imgeleri ile karşı cinsle ilişkide sosyal yetkinlik beklentisi arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma, 2014 2015 eğitim-öğretim yılında Konya ilindeki çeşitli liselerde öğrenim gören 639 lise öğrencisiyle gerçekleştirilmiştir. Öğrencilerin beden imgelerini belirlemek amacıyla geçerlilik, güvenirlilik çalışması Hovardaoğlu (1993) tarafından yapılan 'Vücut Algısı Ölçeği', karşı cinsle ilişkide sosyal yetkinlik beklentisini belirmek amacıyla 'Karşı Cinsle İlişkide Sosyal Yetkinlik Beklentisi Ölçeği (Ünlü, 2004)' ve kişisel ve ailesel özelliklere ilişkin bilgi edinmek amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Karşı cinsle ilişkide sosyal yetkinlik beklentisi ölçeğinin alt boyutlarının cinsiyet ve karşı cinsten yakın arkadaşlık durumuna göre farklılaşıp farklılaşmadığını analiz etmek için bağımsız gruplar için t-testi, kız ve erkek öğrencilerin ayrı ayrı karşı cinsle ilişkide sosyal yetkinlik beklentisini, alt boyutlarını ve beden imgesini yordayıp yordamadığını analiz etmek için Tek Yönlü Varyans Analizi ve beden imgesinin karşı cinsle ilişkide ilişkiyi başlatabilme, sürdürebilme ve bitirebilme düzeylerini yordayıp yordamadığını analiz etmek için Çoklu Doğrusal Regresyon Testi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, karşı cinsle ilişkide, ilişkiyi başlatabilme ve sürdürebilme konusunda erkeklerin, kızlardan daha yüksek puan aldıkları görülmektedir. Ayrıca karşı cinsle ilişkide, ilişkiyi sonlandırabilme konusunda kızların erkeklerden daha yüksek puan aldıkları görülmektedir. Bunun yanı sıra karşı cinsle ilişkide, ilişkiyi başlatabilme ve sürdürebilme konusunda karşı cinsten yakın arkadaşı olan öğrencilerin olmayan öğrencilere göre daha yüksek puan aldıkları görülmektedir. Ayrıca karşı cinsle ilişkide, ilişkiyi sonlandırabilme konusunda karşı cinsten yakın arkadaşı olmayan öğrencilerin olan öğrencilere göre daha yüksek puan aldıkları görülmektedir.
Ergenlerde sosyal medyaya yönelik tutum, sosyal medya kullanımında gelişmeleri kaçırma korkusu ve sosyal kaygı arasındaki ilişkiler

Bu çalışmada ergenlerin sosyal medyaya yönelik tutumları ile gelişmeleri kaçırma korkusu ve sosyal kaygı arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini 2016- 2017 Eğitim-Öğretim yılında, elverişli örneklem metodu ile seçilen Gaziantep ili, Şahinbey ilçesinde bulunan devlet okullarındaki 14-18 yaş arası 500 öğrenci oluşturmaktadır. Verilerin elde edilmesinde 'Kişisel Bilgi Formu'; 'Sosyal Medya Tutum Ölçeği' (Otrar ve Argın, 2013); 'Sosyal Ortamlarda Gelişmeleri Kaçırma Korkusu Ölçeği' (Gökler ve ark., 2016) ve 'Ergenler için Sosyal Kaygı Ölçeği' (Aydın ve ark., 2007) uygulanmıştır. Araştırma verilerinin analizinde; SPSS 21.0 programı aracılığı ile tanımlayıcı istatistikler, t-testi, tek yönlü ANOVA, Kruskal Wallis H testi ve pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular kapsamında, ergenlerin sosyal medyaya ilişkin tutumlarının olumlu olduğu sonucuna varılmıştır. Yine ergenlerin gelişmeleri kaçırma korkusu düzeyleri düşük ve sosyal kaygıları da orta düzeyde bulunmuştur. Sosyal ortamlarda gelişmeleri kaçırma korkusu ile sosyal kaygı arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sosyal medya tutum ölçeğinin alt boyutlarından biri olan paylaşım ihtiyacı ile sosyal ortamlarda gelişmeleri kaçırma korkusu arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki, yine paylaşım ihtiyacı ile olumsuz değerlendirilme korkusu arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Sosyal medya tutum ölçeğinin alt boyutlarından biri olan sosyal yetkinlik ile sosyal ortamlarda gelişmeleri kaçırma korkusu arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki ve sosyal yetkinlik ile sosyal kaygı ve alt boyutları arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sosyal medya tutum ölçeğinin alt boyutlarından biri olan öğretmenlerle ilişki ile sosyal ortamlarda gelişmeleri kaçırma korkusu arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sosyal medyaya yönelik tutum ile sosyal ortamlarda gelişmeleri kaçırma korkusu arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sosyal medyaya yönelik tutum ile sosyal kaygı alt boyutlarından olumsuz değerlendirilme korkusu arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sosyal medyaya yönelik tutum ile ergenler için sosyal kaygı arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Öte yandan ölçek puanlarının bazı demografik değişkenlere göre anlamlı şekilde farklılaştığı saptanmıştır. Son olarak bulgular kapsamında çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
PASS teorisine dayalı bilişsel müdahale programının öğrenme performansına etkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı 5. Sınıf öğrencilerinin öğrenme performansını artırmaya yönelik PASS teorisine dayalı bir bilişsel müdahale programı hazırlamak ve bu programın öğrencilerin öğrenme performansı üzerindeki etkisini sınamaktır. Ayrıca bu çalışma ile nöropsikolojik bir yaklaşımla öğrenme performansını artırmak ve ortaokulun ilk yılında akademik performans yetersizliklerini azaltmak hedeflenmektedir. Araştırmada biri deney diğeri kontrol grubu olmak üzere iki gruptan oluşan öntest-sontest kontrol gruplu model kullanılmıştır. Değerlendirme aracı olarak Bilişsel Değerlendirme Sistemi uygulanmıştır. Çalışmaya katılan toplam 16 öğrencinin 8'i deney, 8'i kontrol grubunu oluşturmuştur. Deney grubunda yer alan 8 öğrenciye araştırmacı tarafından haftada 3 oturum olmak üzere toplamda 30 oturumdan oluşan nöropsikolojik temelli PASS teorisine dayalı bilişsel müdahale programı uygulanmıştır. Kontrol grubundaki öğrencilere herhangi bir program uygulanmamıştır. Araştırmada elde edilen veriler Mann Whitney-U Testi ve Wilcoxon Testi ile çözümlenmiştir. Sonuçlar SPSS-Sosyal Bilimler İçin İstatistik Programı ile analiz edilerek değerlendirilmiştir. Bu araştırmanın sonucunda; PASS teorisine dayalı bilişsel müdahale programının uygulandığı deney grubunun CAS Planlama, Dikkat, Ardıl ve Eşzamanlı Bilişsel İşlemler ölçekleri ileCAS Toplam son test puanlarının ön test puanlarına göre anlamlı düzeyde yüksek olduğu bulunmuştur. Ayrıca deney grubunu oluşturan öğrencilerin tüm alt ölçekler ve toplam son testlerinden almış oldukları puanların gruplar arasında anlamlı bir fark gösterdiği tespit edilmiştir. Kontrol grubunun ön test-son test sonuçlarında ise Planlama alt ölçeği dışındaki ölçeklerde ve Toplam CAS son test puanlarında anlamlı bir farka rastlanmamıştır.