turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Belediyelerde performans ölçümü ve BEPER projesinin incelenmesi

Kamu sektörü 1980'lerden sonra 'Yeni Kamu İşletmeciliği' anlayışı ile ya da özel sektör yönetim teknikleri ile tanışmaya başlamıştır. 'Kamu Performans Yönetimi' bir diğer adıyla 'Performans Esaslı Yönetim' bu anlayış doğrultusunda literatürde yerini almıştır. Bu anlayış temelinde, kaynakların ne derece ekonomik, etkin ve etkili olarak kullanıldığı ve ayrıca sunulan hizmetlerin kaliteli olup olmadığı gibi sorulara cevap aranmaktadır. Bu sorulan cevaplandırmak amacıyla birçok ülkede performans ölçümü uygulamaları gerçekleştirilmiştir. Tez'de kamu sektörünün çalışma alanı olarak Türk belediyeleri seçilmiştir. Belediyeler, yönetim organları seçimle işbaşına geldiği ve ülke nüfusunun büyük bir kısmını yönetimleri altında bulundurdukları için siyasal bir kamu örgütünün özelliklerini taşımakla birlikte sundukları bazı mal ve hizmetler dolayısıyla özel sektör işletmesi özelliklerine de sahiptirler. Bu sebeple, karma yapılı bu örgütlerdeki performans ölçümü uygulamasının incelenmesi önem arz etmektedir. Bu amaçla, Türkiye'de performans ölçümü konusunda ilk ve tek proje olan 'Belediyelerde Performans Ölçümü Projesi' ele alınıp incelenmiştir. Tez'in ilk dört bölümünde oluşturulan kuramsal çerçevenin ardından son bölümde uygulamadaki durumu tespit etmek amacıyla görüşme ve kısmen de gözlem teknikleri kullanılmıştır. Sonuç olarak, Proje'ye tüm belediyelerin katılımının sağlanması, veri güvenliğinin ve bunların denetiminin kanun ile zorunlu hale getirilmesi ve ölçüm sonuçlarının performans programlarına temel oluşturacak belge durumuna gelmesi durumunda BEPER Projesi'nde tespit edilen noksanlıkların ortadan kaldırılabileceği ve böylece BEPER'in belediye hizmetlerinde etkinliğin sağlanmasında kritik bir öneme sahip olabileceği öngörülmektedir.
İdarenin kusurlu sorumluluk halleri

İdarenin eylem ve işlemlerinden doğan zararların karşılanacağı Anayasal bir ilke olarak belirlenmiştir. İdarenin sorumluluğunun şartları, içeriği ve sorumluluk ilkesinin uygulanması gibi konular mevzuatla düzenlenmemiştir. Dolayısıyla idarenin sorumluluğu konusundaki bu boşluklar yargının içtihatları ile doldurulmaktadır. İdarenin kusurlu sorumluluk hallerinin incelendiği bu çalışmada, idarenin sorumluluğunun tarihsel gelişim sürecine bakılmış, devletin yasama, yargı ve yürütme organlarının faaliyetlerinden dolayı genel olarak sorumlu tutulup tutulmayacağına değinilmiştir. Ağır kusur teorisi irdelenmiş, ağır kusurun arandığı alanlar üzerinde durulmuştur. Hizmet kusuru ile kişisel kusur ayrımına değinilmiş, görevsel kusurun hizmet kusurundan ayrılan yönleri üzerinde durulmuştur. Hizmet kusuru kavramı, hizmet kusurunun özellikleri, hizmet kusuru sayılan haller ele alınmıştır. İdarenin sorumluluğunun şartları, sorumluluğu azaltan veya ortadan kaldıran sebepler üzerinde durulmuştur. Bu çalışmada, idarenin kamu hukuku alanına giren idari eylem ve işlemlerinden doğan kusurlu sorumluluk halleri, hizmet kusurunun mevcudiyeti esas alınarak doktrinden yararlanılarak, yargı kararlarından örnekler verilerek idarenin kusurlu sorumluluğun uygulamadaki görünümü somutlaştırılmaya çalışılmıştır.
Belediyelerin idari yaptırımlarının hukuksal analizi

Belediyelerin idari yaptırımları, toplumun tamamına yakınını ilgilendirmekte olup; toplumsal barışın devamı hususunda hayati bir fonksiyona sahiptir. Bu yaptırımların belediyeler ve diğer yerel yönetimler tarafından, hukuk güvenliği ilkesi çerçevesinde uygulanması ve yasal sınırların dışına çıkılmaması, toplumsal barış anlamında beklenilen faydayı sağlayacaktır. Çalışmamızda yaptırım ve idari yaptırım kavramları sosyal açıdan ele alınmış, benzer kavramlarla karşılaştırılması yapılarak, idari yaptırıma hakim olan ilkeler ele alınmıştır. Ayrıca, idari yaptırım türleri, belediyelerin kolluk gücü olan zabıta konusuna değinilmiştir. Belediyelerin idari yaptırımları, Kabahatler Kanunu ve İmar Kanunu açısından değerlendirilmiş olup; uygulamadan örnekler verilerek, mahkeme kararları ile desteklenmiştir. Çalışmamızın son bölümünde; belediyelerin idari yaptırımlarının yargı dışında ve yargısal denetimi ele alınarak, denetim yolları karşılaştırılmak suretiyle, hangisinin daha etkin denetim aracı olduğu konusunda analizler yapılmıştır.
Türk Hukukunda yerel yönetimlerin seçimle gelen organlarının organlık sıfatını kazanması ve kaybetmesi

Bu çalışmada, yerel demokrasi ve yerel özerklik olgusu çerçevesinde, yerel yönetimlerin seçimle gelen organları ele alınmıştır. Yerel yönetimlerin seçimle gelen organlarının organlık sıfatların kazanma ve kaybetme durumu literatür taraması yöntemiyle; ilgili yasal düzenlemeler, Anayasa Mahkemesi kararları ve Danıştay kararları ışığında, hukuki yönden incelenmiştir. Merkezi yönetim geleneğine sahip olan Türkiye'de, yeni yasal düzenlemelerle ve mahkeme içtihatlarıyla gelinen nokta değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmede olumlu yönde önemli adımlar atıldığı sonucuna ulaşılmıştır. Bununla birlikte idari vesayet yetkisinin kullanımının sınırlandırılmasının yasal düzenlemelerle mümkün olmadığı tespit edilmiştir. Bu sorunun çözümü için Anayasada bir takım değişikliklerin yapılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Anayasa Mahkemesi'nin Yüce Divan görevi

Ülkemizde son yıllarda meydana gelen yolsuzluklar nedeniyle yolsuzlukların siyasi bağlantılarının soruşturulması ve yargılanmasındaki güçlükler gündeme gelmiştir. Yüce Divan yargılamasının sonucundaki kararların siyasi etkileri fazla olmaktadır. Bu nedenle Yüce Divan yargılamasının hazırlık soruşturması olan 'Meclis Soruşturması' ve yargılama yapan 'Anayasa Mahkemesinin' yapısı, üyelerinin nitelik ve seçilme usulleri tartışılmıştır. Yargılamasının aksayan yönleri, insan haklan, adil yargılanma hakkı ve ceza hukukunun temel ilkeleri çerçevesinde çözüm öneriler getirilmeye çalışılmıştır. Yüce Divan devletin yürütme ve yargı gücünü kullanan, önemli görevleri işgal eden sanıkların genel mahkemeler tarafından kayrılmadan ve çeşitli siyasi sebeplerle haksızlığa uğramadan adil olarak yargılanması amacıyla kurulmuştur. Cumhurbaşkanı'nın vatana ihanet suçundan Başbakan, bakanlar ve yüksek yargı organlarının Başkan ve üyelerinin işlemiş oldukları görev suçlarından dolayı ceza yargılaması yapacak bu mahkemenin görevi 1961 Anayasası ile kurulan Anayasa Mahkemesine verilmiştir. 1982 Anayasasında da bu düzenleme esas alınmıştır. Yüce Divan' in hazırlık soruşturması ve aynı zamanda TBMM denetim yollarından biri olan 'Meclis Soruşturması' ile ilgili 1982 Anayasasına yapılan eleştiriler ve önerilerin sonucunda bir takım değişiklikler yapılmasına rağmen yeterli değildir. Bilimsel çalışmaların çoğalması ile, meclis soruşturması ile ilgili Anayasa hükümlerinde soruşturmanın siyasi olmaktan çok hukuki olmasını için gerekli düzenlemeler yapılabilecektir. Asıl görevi kanunların anayasaya uygunluk denetimini yapmak olan Anayasa Mahkemesinin yapısı, üyelerinin nitelik ve seçilme usulleri bu göreve uygun olmakla birlikte ceza yargılaması yapmaya uygun değildir. Bu durumda Anayasa Mahkemesi üyelerinin nitelikleri değiştirilerek sadece ceza yargılamasında uzman hakimlerden oluşması ve kararlarının kesin olma niteliğinin kaldırılması temyiz incelemesini mümkün kılacak yapısall değişikliklere gidilmesi de asıl yapıyı bozacaktır. Tüm bu olumsuzlukların giderilebilmesi için Yüce Divan görevinin Anayasa mahkemesinden alınması gerekmektedir. Tam anlamıyla yargı bağımsızlığı ve yeterli hakimlik teminatı sağlanıp, genel ceza mahkemeleri Yüce Divan yargılaması yapmakla görevlendirilinceye kadar Yüce Divan görevi 'Yargıtay'ın' görev suçlarında uzmanlaşmış bir dairesine verilmelidir.
Bir yönetim modeli olarak, iç kontrol uygulamalarının kurumsal hedef ve amaçlara ulaşmadaki rolü

Avrupa Birliğine uyumlu olarak yeniden yapılanma çalışmaları çerçevesinde, Türkiye'de uygulanmakta olan kamu mali yönetimi ve kontrol sistemi 2000'li yıllarda yeniden ele alınmıştır. Uluslararası uygulamalar göz önüne alınarak sistemdeki dağınıklığın giderilmesi amacıyla, Kamu harcama sürecini daha hızlı ve sağlam esaslara bağlamak, Kamu mali yönetim sistemimizde disiplin, hesap verilebilirlik ve saydam olmak, Kamu kaynaklarının kullanılmasında etkinlik, verimlilik ve ekonomikliği sağlamak için; 2003 yılında 5018 sayılı 'Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu' yayımlanarak, 01/01/ 2006 tarihinden itibaren yürürlüğe konmuştur. Kanunun beşinci kısmının İç Kontrol başlıklı 55, 56, 57 ve 58'inci maddelerinde, kamu idareleri için 'İç Kontrol' sisteminin kurulması zorunlu hale getirilmiştir. Bu kapsamda, Avrupa Birliğine uyum çalışmaları çerçevesinde Sivas Belediyesinde de bir yönetim modeli olarak İç Kontrol sisteminin kurulup işler hale getirilmesi önem arz etmektedir. Bu çalışma, Sivas belediyesinde etkin bir iç kontrol sisteminin yapılandırılması ve sürdürülmesinin hedeflendiği varsayımından yola çıkılarak örneklenmektedir. Sivas Belediyesi İç Kontrol Standartları Uyum Eylem Planı'nın hazırlanmasında kullanılan yöntem, birim müdürleri ve ilgili başkan yardımcısı ile birebir görüşmeler neticesinde ortaya çıkarılmıştır. İç Kontrol Standartları Uyum Eylem Planı'nda belirlenen hedeflere ulaşmakta, üst yönetimin tutumu, yönetim tarzı, kurumsal etik değerler, belediyenin örgütsel yapısı, çalışan personelin görev tanımları ve iş süreçlerinin tam ve doğru yapılmış olması, sorumluluk bilinci ve dürüstlük, etkin ve faal bir yönetim kadrosunun olması belirgin bir rol oynamaktadır. Bütün bu bileşenlerin hedefe ulaşmaktaki pozitif ya da negatif etkileri irdelenmiştir.
Azerbaycan yerel yönetimleri ve belediyecilik sistemindeki mevcut sorunlar ve çözüm önerileri

Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti, kurulmadan 119 yıl önce devlet Çarlık Rusyası tarafından ele geçirilmiştir. Çarlık Rusyası'nın ele geçirdiği Azerbaycan toprakları monarşik yapıda yönetilmiş ve devletin hakimiyetinde bulunan halklara ikinci sınıf halk gözüyle baskı yapılarak, yönetilmiştir. Özellikle, AHC'nin kurulmasından önceki dönemde yerel yönetimlerde yabancı yöneticiler mevcuttu. Yeni hükümet Azerbaycanlılardan başka hiç kimsenin yerel yönetimde aktif rol almasına müsaade etemeyen bir yönetim anlayışı ile işe başladı. Daha sonraları AHC'nin kurulmasından sonra, yerel yönetimde aktif rol alan devletin yönetimde yaptıkları hatalar ve genç yönetimin beyanname kabul etmesi sonucunda parlamenter yönetime sahip bir devlet ortaya çıkmıştır. Azerbaycan devletinin 2019 dahil topraklarının % 20'sinin Ermeniler tarafından alınmasının, temelinin 119 yıl önce atılan yerel yönetimin bir kalıntısı olduğu yapılan araştırmalar sonucunda ortaya çıkmaktadır. SSCB hakimyeti sırasında devletin Azerbaycandaki yerel yönetim değişikliklerinin kollektifleşme yapısının oluşturulması sonucunda, devletin ekonomik sisteminin uçuruma sürüklenmiştir. Daha sonraları kabul edilen beyannamelerin devletin ekomonisinin iyileştirmesi yerine daha da uçuruma sürüklemiştir. Çalışmada yapılan araştırmalar sonucunda devletin yerel yönetiminin temeline 119 yıl önce koyulan dinamitin 1990 senesinde fitilinin ateşlenmesi sonucunda devletin topraklarının, başka bir halkın Çarlık Rusyası yönetimi dahil, Azerbaycan topraklarına yerleştirilmesinin, daha sonraları SSCB yönetiminin bu siyaseti destekler açıdan uyguladığı siyaset de bu siyasetin devam ettirildiğini göstermektedir. Bağımsızlığını kazanan Azerbaycan Demokratik Cumhuriyetinin SSCB'nin yerel yönetimine benzer yerel yönetim anlayışı benimsemiştir. Lakin daha sonraları ADC'idevlet belediyelerin oluşturulması beyannamesini kabul etmiştir. Lakinİcra Hakimiyetlerinin varlığı ve yerelde daha etkin söz sahibi olması da belediyelerin yerelde sorunlar yaşamasına, bu sorunların giderilmesine yönelik adımların atılmaması, belediyelerin bütcelerinin kısıtlı olması sonucunda sorunlar yaşaması da çalışmanın temel araştırma konusu olarak ele alınmaktadır. Bunun yanı sıra İcra Hakimiyetlerinin yerelde elinde bulundurdukları yetkilerin belediyelerin yerelde yapılacak çalışmasında sorunlara yol açtığını, belediyelerin elinde bulundurdukları bütcenin belediye tarafından etkin şekilde kullanılmaması, toprak vergisinin belediyeler tarafından toplanılamaması ve belediyelerin bu sorunları çözmesinde merkezi yönetim tarafından ne gibi çözümler yapılabilineceğini çalışmanın temel araştırma konusu olarak ele alınacaktır.
Kritik altyapıların korunmasına ilişkin belirlenen siber güvenlik stratejileri

Bu analiz neticesinde tüm kritik altyapıların ve kurumların siber tehditlerden korunması için ülkemizde yasal mevzuatın en ince ayrıntısına kadar belirlenmesinin, başta tüm vatandaşlar ve kritik kurumlarda çalışan personelin siber güvenlik konusunda eğitilmesinin, özellikle kurumlarımızda milli teknolojilerin kullanılması maksadıyla Ar&Ge'ye ayrılan bütçenin artırılması ve yüksek seviyede devlet desteğinin sağlanmasının, kritik altyapılarda OECD, AB, NATO, ABD'de alınan tedbirlerin ülkemizde de uygulanmasının faydalı olacağı tavsiye edilmiştir.
Akademisyen hekimlerin etik değerleri ve belirleyen unsurlar: Süleyman Demirel Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi örneği

Bir mesleğin icrasında etik davranışları belirleyen en önemli unsur, etik ilkelerdir. Etik ilkelerin kaynağı ise temel değerlerdir. Tıbbi etik ilkelerin temel değerler ile olan bu ilişkisi, tıp mesleği özelinde incelenmesi gereken önemli bir konudur. Bu çalışma, ilkelere kaynaklık eden değerlerden yola çıkılarak, akademisyen hekimlerin sahip oldukları etik değerleri ve bu değerleri belirleyen unsurların neler olabileceğini tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Çalışma, 'eş zamanlı karma yönteme' göre yürütülmüştür. Araştırmanın nicel boyutunda açık uçlu anket tekniği, nitel boyutunda yarı yapılandırılmış görüşme tekniği uygulanmıştır. Araştırmanın deseni, eş zamanlı üçgenleme desenidir. Örneklemi, üniversite hastanesidir. Katılımcıları, ilgili üniversitenin akademik kadrosunda görevli 58 tıp hekimidir. Araştırmanın sonucunda; akademisyen hekimlerin etik ilkelerinin bireylerin sahip olduğu temel insani değerlerden türediği, bu değerlerin neler olduğu, bu değerlerin mesleki karar ve uygulamalarda hekimleri yönlendirdiği, sağlık hizmetlerinin sunumuna katkı sağladığı, ilkelerle çatışması durumunda hastayı önceleyen ahlaki davranışın benimsendiği tespit edilmiştir. Mesleki etik kurulların ise bu değerlerin oluşumuna, kurumsal karar ve uygulamalara katkısı olmadığı belirlenmiştir. Mesleki etik değerleri ise, 'sağlık politikaları ve sağlık sisteminin getirdikleri, tıbbi bilimsel gelişmeler ve tıbbi teknoloji, çalışma şartları, çalışılan kurum, aile ve sosyal çevre, toplum ve yaşanılan coğrafya, kültür, tıp eğitimi, hukuk sistemi ve hukuk kuralları, ahlak ve ahlaki değerler, vicdani sorumluluk duygusu, etik ilkeler, değerler, hastaların tutum ve davranışları, inanç, dini inanç ve dini değerler, yaşamsal ve mesleki tecrübeler, sosyoekonomik düzey, örf ve adetler, kişisel ve mesleki gelişim, meslek kuruluşları' gibi 21 unsurun belirlediği tespit edilmiştir.
Yaşanabilir kente katkısı bağlamında eko-kentler: Bursa/Nilüfer Belediyesi Eko-kent Projesi örneği

Yaşanabilirlik ve yaşam kalitesi, insanlar için yaşanabilir kentsel mekanların tasarlanmasında başat kavramlar olmaktadır. Çalışmada, günümüzde post-endüstriyalist kentlerin insanlar için yaşanabilir kentsel mekanlar olmadığı kabulünden hareketle yaşanabilir ve sürdürülebilir kent idealine ulaşabilmek için kentsel tasarımda yeni bir paradigma olan, insanlar için yaşanabilir kentsel mekanlar sunan ve ekolojik bir bilinçle doğa ile uyum ve ahenk içerisinde gelişen ekolojik kentler tartışılmaktadır. Ekolojik kentler, geleceğin kentleri olarak yaşanabilir ve sürdürülebilir, yaşam kalitesi ve kamusal refah düzeyi yüksek, doğaya ve ekolojik değerlere karşı hassas, kentsel mekanları bütün bileşenleri ile tasarlayan, sürdürülebilir ulaşım, sürdürülebilir su ve atık yönetimi, yenilenebilir enerji, yeşil mimari, arazi kullanımında sürdürülebilirliğin sağlandığı, katılımcı, işbirliğine ve ortaklığa önem veren yeni bir kentsel tasarım konseptidir. Yaşanabilir ve sürdürülebilir kent konsepti olarak eko-kentler, günümüzde ekolojik krizin kentlerde yansımaları olan sorunlara çözüm önerileri sunmaktadır. Bugün dünyanın birçok ülkesinde başarılı örnekleri ile karşılaştığımız eko-kentlere ilişkin olarak ülkemizde de yaşanabilir ve sürdürülebilir kentsel mekanlar inşa etme hedefi ışığında önemli girişimlerde bulunulmaktadır. Çalışmada, Türkiye'deki en önemli eko-kent projelerinden biri olan Bursa/Nilüfer Belediyesi Eko-Kent Projesi'ne dair elde edilen bilgi, veri ve dokümanlar içerik analizi yöntemiyle incelenmiş ve bir model olarak tartışılmıştır.
1905 Rus Devrimi ile 1908 Jön Türk Devrimi'nin karşılaştırmalı incelemesi

Atak, Esra, 1905 Rus Devrimi İle 1908 Jön Türk Devrimi'nin Karşılaştırmalı İncelemesi. Yüksek Lisans Tezi, Danışman; Prof. Dr. Taner Timur, 276s. Rus Çarlığı'nda 1905 ve Osmanlı İmparatorluğu'nda 1908 yıllarında meydana gelen devrimler bu devletlerin mutlakıyete dayanan yönetim sistemlerinin meşruti monarşiye dönüştürülmesi sonucunu doğurmuşlardır. Rusya'da 17. yüzyılın sonlarında, Osmanlı İmparatorluğu'nda ise 19. yüzyılda başlatılan sistemli Batılılaşma süreci, modern toplumsal sınıfların gelişimlerini de beraberinde getirmiştir. Geleneksel kalmakta direnen siyasal sistemi kendi çıkarları için engel gören bu sınıflar, dar bir elit grubun çevresinde sıkışmış olan sisyasal yaşamda kendileri için de söz hakkı talep etmeleri söz konusu devrimlere yol açmıştır. Rusya'da 1890'larda girişilen hızlı sanayileşme handesinin bir çırpıda genişlettiği işçi sınıfı, 9 Ocak 1905 tarihinde Çar Ih Nikola'nın güvenlik güçlerince yapılan işçi katliamı sonrasında siyasallaşarak, otokrasi karşıtı ayaklanmada lider konumunu almıştır. 1905 Devrimi, çok sayıda siyasal ve kitlesel örgütlerin geçici ittifakı sayesinde gerçekleşmiştir. Osmanlı'daki 1908 Devrimi ise baştan sona İttihak ve Terakki Örgütü tarafından yönlendirilmiştir. 1876'da bürokratik bir karar olarak tesis edilen meşruti rejimi rafa kaldıran II. Abdülhamit'in otokrat eğilimli rejimine karşı aydınların önderlik ettiği İttihat ve Terakki Cemiyeti, hakim düzenden memnun olmayan Batılı zihniyetteki subaylar ve memurları da kendine çekmiştir. Makedonya'da askerlerce başlatılan ayaklanmanın karşısında duramayan iktidar meşrutiyeti yeniden ilan etmek zorunda bırakılmıştır. Burjuva-demokratik olarak nitelendirilen 1905 Rus ve 1908 Jön Türk Devrimleri, Rus ve Osmanlı siyasal yaşamında yeni açılımlar sağlayarak bu imparatorlukların yıkılışının ardından kurulan yeni rejimler için hazırlayıcı safhalar olmuşlardır. 266
Misak-ı Milli sınırları içerisindeki Musul ve Kerkük illerinde yürütülen psikolojik harekat: Albay Özdemir projesi

Bölge, Türk Hükümetleri ve halkı açısından daima önemli olmuştur. Bu proje Musu ve Kerkük şehirleri açısından bir psikolojik harekat niteliğini de taşır. Bölge çok bol petrole sahip olduğundan, İngiliz hükümetinin ilgisini çekmiştir. Bu bölge daima Türk hükümetleri ve askeri açısından hep problem teşkil etmiştir. Türk hükümetleri ve askeri bölgeyi İngilizlerden korumaya çalışmışlardır. Osmanlı devleti yıkıldıktan sonra bölgede yaşamak çok zorlaşmıştır. Tarih boyunca Türk halkı bölgeyi korumak için binlerce şehit vermiştir. Genç Türkiye Cumhuriyeti Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK tarafından kurulurken, Albay Özdemir Bey ATATÜRK tarafından bölgeye gönderildi. Genç Türk hükümeti bölgedeki soydaşlarını korumak istiyordu. Albay Özdemir Bey bölgeye gittikten sonra soydaşlarımız için çok efor sarfetti fakat bu gayretler tarihin tozlu raflarında kaldı. Kim bilir bugün? Kuşçubaşı Eşref'in, Yakub Cemil'in Resneli Niyazi'nin ve bu kahramanlardan biri olan Albay Özdemir Beyin uğraşlarını. Albay Özdemir Bey, Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK tarafından bölgeye gönderildikten sonra, bölgeye ait problemleri çözmeye çok uğraştı ve başarılı oldu. Kurtuluş savaşı ve sonrası bölgeye politik ve ekonomik problemler açısından bakarsak, İngiliz hükümetinin oyunlarını hala görürüz. Türkmenlerin politik ve askeri, durumlarını görmek gerekir. Onlar hala o bölgede yaşıyorlar.
Tek Partili Dönem'de Ankara'da yerel siyaset ve yerel demokrasi

Tek Partili Dönemde Ankara'da Yerel Siyaset ve Yerel Demokrasi adlı bu çalışma, şu temel düşünce üzerine kurulmuştur: Cumhuriyet'in ilanından sonra, Türkiye'nin başkenti Ankara, yeni rejim için simgesel bir öneme sahip olmuş ve salt bir yönetsel sistem değişimi olarak değil, sosyal yaşamın tüm detaylarına nüfuz ederek yeni bir hayat tarzı yaratmak şeklinde algılanan yeni yapı için adeta bir 'laboratuvar' olarak kullanılmıştır. Bu dönemde başkentin değişimi, devletin değişimi ile özdeş biçimde ortaya çıkmış, kentin imarında ve yönetiminde, merkezi yönetim doğrudan söz sahibi olmuştur. Bu etkene bağlı olarak, Ankara şehrinin kentsel gelişimi, kentin yerel yapısını oluşturan Ankara halkının katılımının ve müdahalesinin sağlandığı bir sistemde değil, kentin yeni sahibi olan 'elitler'in istediği yönde gerçekleşmiştir. Bu sahnede yaşanan güç mücadeleleri ile rant sağlama istekleri, dönemin yerel ölçekli siyasetinin ötesinde, günümüz siyasetini dahi şekillendiren dinamiklerin Cumhuriyet tarihindeki ilk perdesini oluşturmuştur. Bu düşüncelerden hareketle çalışma üç bölüm halinde hazırlanmıştır. İlk bölümde, demokrasi, yerel demokrasi, yerel yönetimler ile demokrasi arasındaki ilişki hakkında temel bazı açıklarhalar yapılarak, yerel demokrasi açısından Cumhuriyet öncesi dönemde Türkiye'de kent yönetimi incelenmiştir. İkinci bölümde Ankara şehrinin coğrafi ve tarihsel özellikleriyle beraber, Cumhuriyet öncesi dönemdeki ekonomik, sosyal, siyasal ve yönetsel yapısı aktarılmıştır. Cumhuriyet'in ilanı olan 1923 yılından yeni Belediye Kanunu'nun yayınlandığı 1930'a kadar olan dönemin siyasal yapısı genel olarak değerlendirilmiş ve bu dönem Ankara'sının imarına yönelik yasal değişimle kentin sosyal yapısındaki dönüşüm ele alınmıştır. Tezin üçüncü bölümünde ise, tek parti yönetiminin yaygınlaştığı, çok partili rejimle birlikte sona eren 1930- 1946 arası dönemin siyasal yapısı değerlendirilerek, kent yönetiminin değişen yasal yapısı açıklanmış, bu dönemin Ankara'sının yerel siyaseti, o yılların en güçlü yerel yöneticisi olan Vali ve Belediye Başkanı Nevzat Tandoğan'ın şahsında ele alınmıştır.
Kentli ve engelli hakları, İstanbul Büyükşehir Belediyesi engelliler müdürlüğü uygulamaları

Bu tezin amacı, kent nüfusunun artmasıyla birlikte şehirlerde yaşayan engellilerin en çok karşılaştığı sorunları dile getirmek, engellilere yapılan hizmetlerde yerel yönetimlerin rolünü saptamak ve yerel yönetimler tarafından yapılan hizmetlerin eksikliklerini belirlemektir. Türkiye'de engelli bireylerin en fazla karşı karşıya kaldığı sorunlar: eğitim, yoksulluk, iyileştirme, ulaşım, fiziksel çevre ve barınma sorunu, erişilebilirlik ya da ulaşılabilirlik sorunu, istihdam, sosyal güvenlik sorunu, sosyal dışlanma sorunu olarak sıralanabilir. Bu araştırmanın birinci bölümü ve ikinci bölümünde dünyada ve Türkiye'de kent ve kentli hakları incelenmiştir. Üçüncü bölümde engellilikle ilgili kavramlara yer verilmiş olup, engellilerin hakları ve yaşadıkları sorunlar dile getirilmiştir. Dördüncü bölümde İstanbul Büyükşehir Belediyesi Sağlık Daire Başkanlığı Engelliler Müdürlüğü'nün engellilere yönelik hizmetleri aktarılmıştır. Ayrıca engelli hakları konusunda İstanbul'da çalışan üç sivil toplum kuruluşunun temsilcileriyle derinlemesine yapılan görüşmelerde öne çıkan, engellilerin beklentileri ve İstanbul'da en çok karşılaştıkları sorunlar ele alınmıştır. Sonuç olarak İBB Engelliler Müdürlüğü, belediyecilik anlayışı içerisinde engellilere yönelik bazı hizmetler yürütmektedir. Ancak yaptığı hizmetlerde engellileri bu tür hizmetlere muhtaç bırakmayacak şekilde yolları inşa etmek ve toplu taşımaları engellilere ve yaşlılara uygun olarak yeniden tasarlamak, eğitim hizmetlerinin erişimini kolaylaştırıp kalitesini artırmak, istihdamı daha fazla sağlamak, kamusal alanlarda insanların taciz eden bakışlarına maruz kalmadan serbestçe yaşamlarını sürdürmeyi sağlayacak fırsatlar sunmak ve engellilere karşı toplumsal farkındalıklar yaratmak gerekmektedir.