turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Afet odaklı kriz yönetimi: AFAD örneği

Bu araştırma, kriz yönetimini idari yönden ele almış, genelde uluslararası kuruluşlara özelde ise Türk Kamu Yönetiminde kriz yönetimine odaklanmıştır. Çalışmada, kriz yönetimini belirleyen temel faktörler ve önem düzeyleri ortaya konmuştur. Tezde, öncelikle kriz yönetimi konusunda kavramsal bir tartışma sunulmuştur. Ardından, kriz yönetimini belirleyen temel faktörler tespit edilmiştir. Araştırmada mülakat yöntemiyle toplanan veriler kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, Afet ve Acil Durum Yönetim Başkanlığı 'da görevli kriz yönetimini uygulamakla sorumlu kamu görevlileri oluşturmaktadır. 'Türk Kamu Yönetiminde Kriz Yönetimi' olarak sistem yaklaşımı ile yeni bir model tasarlanarak bu alanda yapılacak araştırmalarla geliştirilmeye açık bir model sunulmuştur.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin ikinci maddesi çerçevesinde yaşama hakkı ve Türkiye

'Avrupa İnsan Hakları Sözlesmesi'nin ikinci maddesi çerçevesinde Yaşama Hakkı ve Türkiye' tezi, Avrupa insan Hakları Mahkemesi'nin Türkiye'de Yaşama Hakları ihlalleri savları hakkında verdiği kararları incelemeyi konu edinmiştir. Türkiye'de Yaşama Hakkı ihlalleri, her zaman yaygm olarak tartışılan bir konu olmuştur. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne bu konuda yapılan başvuruların yoğunluğunda, tartışmanın halen güncel, önemli ve ciddi olduğunu göstermektedir. Tez, tartışmanın önem ve ciddiyetim göz önüne alarak Türkiye'deki yargısal/idari pratiklerin sözleşmenin ikinci maddesi yönünden sorunlarını gösterme ve devletin yaşama hakkını tesis etme ve koruma yükümlülüğünün gereğini ne derece yerine getirebildiğim, mahkemenin Türkiye Kararlarını değerlendirme ekseninde ortaya koyabilme amacındadır. Çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, yaşama hakkının sözleşmedeki haliyle kapsam, sınır ve içeriği tartışılmıştır. İlk bölüm, çalışmanın asıl malzemesinin sağlıklı olarak incelenmesi amacındadır. Bu nedenle kapsam ve içeriği sınırlı tutulmuştur. İkinci bölümde ise çalışmanın asıl konusu olan. Mahkemenin konu hakkında verdiği Türkiye Kararları incelenmiştir. İnceleme, kararların belirli ayırımlara ve kategorilere ayrılması esasına dayanmıştır. Bu yapılırken konu hakkında analitik bir inceleme düzlemi oluşturulmaya gayret edilmiş, bu düzlemin olanaklarından yararlanılarak genel çıkaranlara ulaşılmaya çalışılmıştır. 154
İç ve dış paydaşların değerlendirmelerine göre Anadolu Üniversitesi'nin kurumsal itibarı

Başkalarından saygı görme ve itibar kazanma ihtiyacı tarih boyunca hep var olmuştur. Kurumlar açısından itibar kavramı ise 1990'lı yıllardan itibaren öncelikle işletmeler üzerinde yapılan araştırmalarla gündeme gelmiş ve alanyazında tartışılan bir konu olmuştur. Konu genellikle çeşitli sektörlerde etkinlik gösteren kamu ve özel kurumlar açısından incelenmektedir. Yapılan tartışmalarda pek çok alanda değişimin yaşandığı günümüz koşullarında kurumların varlığını sürdürebilmeleri ve çeşitli açılardan rekabet avantajı sağlamalarında iyi bir itibara sahip olmalarının önemli olduğu ifade edilmektedir. Bu bağlamda, eğitim kurumu olarak üniversitelerin itibarının yüksek olması gerektiği ileri sürülmektedir. Bu araştırmanın genel amacı iç ve dış paydaşlarının değerlendirmeleri açısından, Anadolu Üniversitesi'nin kurumsal itibarını ortaya çıkarmaktır. Araştırma tarama modelinde gerçekleştirilmiştir. Araştırma sürecinde önce konuyla ilgili alanyazın taraması yapılarak kavramsal çerçeve ortaya konulmuş, sonrasında araştırmanın amacına uygun bir ölçek uygulanmıştır. Ölçek iki bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm katılımcıların demografik bilgilerini içermektedir; ikinci bölüm ise yönetim ve liderlik, çalışanlar, işyeri ortamı, kurum kültürü, ürün ve hizmetler, toplumsal sorumluluk boyutlarına ilişkin toplam altmış dört maddeden oluşmaktadır. Ölçeğin güvenirlik katsayısı. 89 olarak bulunmuştur. Araştırmanın evreninde iç paydaşlar akademik, idari ve işçi personel alt gruplarından oluşan üniversite çalışanları ve öğrencilerinden; dış paydaşlar ise üniversite ile ilişki içinde olan esnaf, tüccar, sanayici, meslek kuruluşu yöneticileri, sivil toplum örgütü temsilcileri, basın mensupları ve kamu kurumu çalışanlarından oluşturulmuştur. Araştırma sonucunda Anadolu Üniversitesi'nin kurumsal itibarı konusunda genel olarak katılımcıların olumlu görüşe sahip oldukları görülmüştür. Ancak; iç ve dış paydaşların kendi aralarında ve bunların alt grupları arasında itibar değerlendirmeleri açısından bazı görüş farklılıkları vardır. Katılımcıların yönetim ve liderlik, çalışanlar, ürün ve hizmetler boyutlarında Anadolu Üniversitesi'nin itibarı hakkında olumlu görüş belirtmedikleri; işyeri ortamı, kurum kültürü ve toplumsal sorumluluk boyutlarında ise olumlu görüş belirttikleri görülmüştür. İtibarın en iyi olarak algılandığı alan işyeri ortamı, en kötü olduğu alan ise kurumdaki yönetim ve liderlik olmuştur. Anadolu Üniversitesi'nin, hakkında olumsuz görüşlerin belirtildiği bu üç boyuttaki eksiklikleri belirlemesi, bunların giderilmesi için çeşitli uygulamaların yapılması gerektiği ortaya çıkmaktadır.
Yerleşim yerlerinde afet ve risk yönetimi

geçmişşte olduğu gibi başta depremler olmak üzere sel, çığ, yangın, toprak kayması gibi doğal afetlerle sık sık karşılaşmış ve karşılaşmaya devam edecektir. Bu nedenle yaşanan afetlerin yarattığı can ve mal kayıplarının yanında ekonomik kayıpların da minimize edilmesi, ancak etkin ve sürdürülebilir bir afet ve risk yönetim sisteminin oluşturulması ile gerçekleştirilebilecektir. Bu amaçla yapılan çalışmada, Türkiye'de ve dünyada meydana gelen doğal afetler çerçevesinde sürdürülen afet ve risk yönetimi ile ilgili çalışmalar incelenmiş ve geliştirilmekte olan yeni teknolojiler de göz önünde bulundurularak, Türkiye'nin ihtiyaçlarına yönelik öneriler ortaya koyup yerleşim yerlerimizdeki afet ve risk yönetimi modeli oluşturulmaya çalışılmıştır. Doğal afet politikalarında Cumhuriyet dönemi başlangıç olarak ele alınmış ve mevcut yapı özellikle 1999 yılı Marmara ve Düzce depremlerindeyapılan uygulamalardan yararlanılıp ortaya konmuştur. Federal ve üniter yapıya sahip ülkelerdeki doğal afetlerle ilgili afet ve risk yönetimleri ile ilgili birincil kaynaklara ulaşılamaması, çalışmaların en büyük zorluğunuoluşturmuştur. Bu nedenle, çalışma metodolojisi bakımından önem taşıyankaynak incelemesi internet üzerinden, söz konusu ülkelere ait kurumsalraporlardan yararlanılmak suretiyle gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde; afet ve risk yönetimi ile ilgili kavram ve tanımlarla, afet ve risk yönetim sisteminin ne olduğu ve aşamaları hakkında bilgi verilmiştir. Aynı zamanda; kimi ülkelerdeki uygulamaları vermek amacıyla dünyanın farklı coğrafi bölgelerinden seçilmiş federal ve üniter devletlerdeki afet ve risk yönetimleri irdelenmeye çalışılmıştır. İkinci bölümde; Türkiye'de doğal afetlerin etkilerinin giderilmesine ve önlenmesine yönelik bugüne kadar yapılmış düzenlemeler, diğer bir söylemle ülkemizdeki afet ve risk yönetimi sistemi ile geleceğe dönük yapılan çalışmalar değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde; ülkemize uygun olacağı düşünülen etkin bir afet ve risk yönetim modelinin geliştirilmesine çalışılmıştır. Çalışmanın son kısmı olan genel değerlendirme bölümünde ise; daha önceki bölümlerde ele alınan hususlar göz önünde bulundurularak, doğal afetlere hazırlıklı olmak amacıyla yerleşim yerlerinde afet ve risk yönetimine yönelik yapılabilecek kurumsal ve tüzeldüzenlemelere ilişkin önerilere yer verilmiştir.
The role of NGOs in dissemination and advocacy of human rights in Turkey

Bu tezin amacı, Türkiye'deki Sivil Toplum Kuruluşlarının insan haklarına bağlı rollerini tayin etmektir. Türkiye'nin çalışma alanı olarak seçilmesinin sebebi gelişmekte olan bir ülke ve kendi bölgesindeki güçlü demokrasilerden biri olmasıdır. Ayrıca, üyeliği ile ilgili pek çok tartışmaya rağmen, Avrupa Birliği'ne resmi olarak aday gösterilen tek Müslüman ve coğrafi olarak Doğu'da bulunan ülkedir. Yine de, insan hakları tarihinde ve bugününde sorunlu bir konu olmuştur. Devlete kısıtlayıcı uygulamalarını değiştirmesi için baskı uygulayan bazı ulusal ve uluslararası STKlar ile yapılan röportajlar gösterdi ki, bu kuruluşlar, insan hakları alanında savunma, hizmet sunma ya da kontrol etme gibi önemli roller oynamaktadırlar. Yine de, devletle ve birbirleriyle olan ilişkileri, güven ve işbirliği eğilimlerinden yoksun olan kurumsal kültür nedeniyle sorunlu olmaya devam etmektedir. STKların insan hakları konusunda gelecekte de oynayacakları rol, sivil toplum, devlet ve vatandaşları arasında gelişecek güven ve karşılıklı anlayış/hoşgörü ilişkisine göre şekillenecektir. Bu ilişkiyi sağlıklı olarak yapılandırmak, uyuşmazlıkların dönüştürülerek uzlaşma sağlanması yoluyla gerçekleştirilmelidir. Avrupa Birliği ile devam etmekte olan müzakere sürecinde, insan hakları ile ilgili değerler sistemi, yasama ve uygulamalar açısından da, Türkiye için bir motivasyon sağlamaktadır.
Globalleşme sürecinde propaganda bağlamında uluslararası aktörlerin kullandıkları kamu diplomasisi yöntemleri: ABD örneği

Karşı tarafı etki altına alma ve ikna etme amaçları güden propaganda, Antik Yunan ve Roma dönemlerinden günümüze kadar küreselleşmenin de etkisiyle gelişme kat ederek daha modern bir görünüm kazanmış, uluslararası arenada hükümetlerin yabancı kamuoylarını etkilemek için kullandıkları etkili bir silah haline gelmiştir. Kamu diplomasisinde hükümet dışı organlar da yardımcı aktör konumundaki yerlerini almış, ülkelerinin askeri ve ekonomik güç dışındaki değerlerini ön plana çıkararak pozitif algı yaratılmasında önemli rol oynamışlardır. Kamu diplomasisi çalışmaları özellikle tek kutuplu dünya düzenine geçilmesiyle birlikte etkisini artırmış, yabancı ülkelerin halkları üzerinde hayranlık duygusu yaratma hedefiyle başta Avrupa ülkeleri ve ABD gibi kültürel ve teknolojik gelişmelerin yaşandığı coğrafyalar tarafından uygulanmıştır. ABD'de, Yeni Dünya Düzeni diye tabir edilen 1990 sonrası dönemde, uluslararası arenada tek başat güç olmasının verdiği avantajı iyi kullanmış, eğitimden kültüre, edebiyattan sinemaya kadar pek çok yumuşak güç unsurunu kamu diplomasisi politikalarında kullanarak dış kamuoyu nezdinde etkili olmaya çalışmıştır. 11 Eylül 2001 sonrası süreçte ise ABD, kamu diplomasisi faaliyetlerine yoğun olarak önem vermiş; Müslüman toplumlara karşı uygulanan askeri güç politikaları, hükümet liderleri tarafından kullanılan sert üsluplar ve uluslararası toplum tarafından maruz kalınan eleştiriler, ABD'yi yumuşak gücünü ön plana çıkarmaya itmiştir. Bu çalışma, küreselleşme döneminden günümüze kadar olan süreçte ABD'nin kamu diplomasisi faaliyetlerinin artılarını ve eksilerini değerlendirerek, Amerikan yumuşak gücünün dış kamuoyları üzerinde nasıl bir etki kapasitesi yarattığını ve ABD imajına ne şekilde yansıdığını inceleyecektir.
Performans yönetim sistemi ve performans değerlendirme süreci sonuçlarının çeşitli insan kaynakları yönetimi işlevlerinde karar almaya etkileri ve bir uygulama örneği

Günümüz iş dünyasında, tüm kuruluşlar hızla değişen bir çevrede varolmaktave aralarındaki keskin rekabet örgütsel yapılarını, iş yapış şekillerini ve yönetim sistemlerini sürekli değişime zorlamaktadır. Lider konumdaki firmalar bile bu değişken ortamın getirisi olarak performanslarını sürekli arttırma baskısıhissetmektedirler. Şirketler, performanslarını daha uzun sürelerle garanti altına alabilmek için öncelikle bu en değerli kaynaklarından insan' a yani çalışanlarına odaklanmaktadırlar. Performans Yönetim Sistemi bu bağlamda, şirket performansıdoğrultusunda, çalışan performansını geliştirmenin en etkin yollarından biri olarak kabul edilmektedir. Çalışmamızda, Performans Yönetim Sistemi süreci anlatılmış, organizasyonların insan kaynakları yönetiminde uyguladıkları ücret yönetimi, eğitim planlaması, kariyer yönetimi ve işten ayırma sistemleri ile ilişkileri açıklanmıştır. Kalitatif yöntemle hazırlanan çalışmamızda öncelikle teorik olarak sistem ve gelişimi aktarılmış, ardından örnek bir firmada Performans Yönetim Sistemi uygulaması ve performans değerlendirme sonuçlarının, insan kaynakları uygulamalarında yönetici kararlarına etkileri incelenmiştir. Performans Yönetim Sistemleri her şirketin kendine özgü kurumsal kültür, vizyon, misyon, değerler ve hedeflerine uyumlu olarak tasarlanmalı ve uygulanmalıdır. İnsan kaynakları fonksiyonları ile bağlantısı kapsamında, mevcut Performans Yönetimi uygulamalarında, performans değerlendirme sonuçlarının etkisi en fazla Ücret Yönetimi alanında görülmektedir. İnsanın en büyük değer olarak görüldüğü günümüz şirket yönetim anlayışlarında, performans değerlendirme sonuçlarının eğitim planlama, kariyer yönetimi ve istihdam yönetimi konularındakullanılmasının sağlayacağı katkılar firmaların rekabet avantajı yakalamasına temel oluşturacaktır.
Belediyelerde halkla ilişkiler faaliyetleri

Tüm dünyada halkla ilişkiler kavramı hızla önem kazanmaktadır. Kurumların imajlarının olumlu algılanmasını sağlamaları iyi yürütülen halkla ilişkiler uygulamaları ile mümkün olabilmektedir. Demokratik işleyişe sahip ülkelerde, yerel yönetimlerin özellikle belediyelerin topluma karşı sorumlu ve saygılı bir işleyiş içinde olmanın yanı sıra üstlenilen görevleri başarıyla yerine getirebilmek için toplumun güvenini, saygısını, ilgi ve desteğini sağlamak ihtiyacı ve bunu sağlama çabası bulunmaktadır. Söz konusu hedefe ulaşma noktasında yönetsel işleyişi halkın beklentilerine cevap verecek düzeyde verimli kılmak ve bu sayede hizmetlerin yerindeliğini ve etkinliğini sağlamak için 'halkla ilişkiler' olgusu gündeme gelmektedir. Halkla ilişkiler kurum veya kuruluşun en üst kademe yöneticisinebelirlenecek politikalar konusunda yol gösterme ve ona kamuoyunungörüşleriyle ilgili bilgi taşıma işlevidir. Dolayısıyla halkla ilişkilerden sorumlukişi, en üst düzey yöneticinin yakınında yer almalıdır. Halkla ilişkiler uygulaması açısından önemli olan hangi kitleye, hangi biçimde, ne zaman ve ne iletileceğidir. Halkla ilişkilerde oldukça sınırlı ve homojen bir kitlenin saptanması gerekir. Hedef kitle belirlendikten sonra, belediye hizmetleri halka en yakın yerlerde ve en uygun yöntemlerle sunulur. Genel olarak halkla ilişkilerin demokratik toplum ve yönetim anlayışı ile bütünleştiği kabul edilmektedir. Halkla ilişkiler; bireylerin ve toplumlarındemokrasi algılanmasını geliştirdiği, toplumsal refahı geliştirdiği, insanların başkalarının görüşlerini değerlendirmesini, liderlik uygulamasına ve eylem biçimlerine ikna olmasını sağaldığı, kamuoyunu anlama, değerlendirme ve geliştirmede hem de yönetimin amaçları, politikası, hizmetleri ve işleyişine ait bilgileri vatandaşa aktarışı ile söz konusu etkileşimi makro düzeyde olduğu kadar, günlük işleyiş açısından geliştirici bir rol oynayarak yönetimin etkinliğini artırıcı bir işlev gördüğü bilinmektedir.
İstanbul ilinin sorunları ve yönetiminin yeniden yapılanması ile ilgili yaklaşımlar

İstanbul'un Osmanlılar tarafından fethinden, Tanzimat'a kadar geçen süre içinde, Şehir ve Belediye hizmetlerini tek merkezden yürütecek bağımsız bir organ oluşturulmamıştı. Bu dönem içinde şehir yönetiminden Kadı sorumluydu. 1855 yılında Şehremaneti adıyla kurulan İstanbul Belediyesi değişik tarihlerde geçirdiği yasal düzenlemelere rağmen bir takım mali imkansızlıklardan dolayı kendisinden bekleneni veremedi. Osmanlı Döneminde geçirdiği en ciddi ve tarihi yasal düzenleme 1877 yılında özel olarak çıkarılan 'Dersaadet Belediye Kanunu'dur. Cumhuriyet Döneminde, 1930 tarih ve 1580 sayılı Belediye Kanunu ve bir dönem idari ve yerel yönetimlerin tek elde toplanmasının yanı sıra, bilhassa 1984 tarih ve 3030 sayılı Büyükşehir Belediyeler Yasası gibi bir kısım yasal düzenlemeler Büyükşehirlerin sorunlarını çözmek ve daha etkili biçimde yönetmek amacıyla yapılmış çalışmalardır. Ülkemizde 1950'den sonra gelişen sanayileşmeye paralel olarak gerçekleşen kentleşmenin en çok görüldüğü illerin başında İstanbul gelmektedir. Ancak bu gelişmeye paralel olarak ortaya çıkan ihtiyaçlara sağlıklı çözüm yollarının bulunamaması, İstanbul'da sorunların giderek artmasına sebebiyet vermiş, bugün gelinen noktada İstanbul ili yönetiminin yeniden yapılanmasını gerekli ve hatta zorunlu kılmıştır. İstanbul ilinin idari yapısının yeniden düzenlenmesine ilişkin ileri sürülen yaklaşımlardan herhangi birisine ağırlık vermek yerine, mevcut yaklaşımları eleştirel bir analize tabi tutarak, uygun bölümleri ihtiva eden sentezci bir model geliştirmek gerektiği kanısındayız.
Türkiye'de özelleştirme sürecinin iletişim kurumlarına yansıması

kararlarıyla başlamış, 1983 'de de ilk kez ekonomik ve siyasal bir politika olarak benimsenerek hükümet programında yer almıştır. Bu çalışma, iletişim kurumlarına yönelik özelleştirme uygulamalarının örgüt, personel ve hizmet boyutlarındaki yansımalarını ortaya koymayı amaçlamıştır. İletişim kurumları olarak PTT ve TRT incelenmiştir. İletişim hizmetinin bir kamu hizmeti olarak stratejik önemi üzerinde durulmuştur. PTT Genel Müdürlüğünde telekomünikasyon hizmetlerinin ayrılması ile Posta İşletmesi ve Türk Telekomünikasyon A. Ş. olarak yeni bir yapılanmaya gidilmiştir. Bu aşamada personel ve gayrimenkullerin paylaşımının sonuçlan üzerinde durulmuştur. Posta İşletmesi, katma değeri yüksek telekomünikasyon hizmetlerinin ayrılması ile önemli bir kaynaktan yoksun kalmıştır. Türk Telekomünikasyon A. Ş. ise hemen hemen tüm hizmetlerini, gelir paylaşım esasına göre 10-15 yıllık sürelerle çeşitli konsorsiyumlara bırakmıştır. Bu durum, firmaların kar dürtülü çalışmaları ile hizmetlerin tüketiciye pahalı yansımasına neden olacak ve özelleştirme aşamasında şirketin değerim düşürecek önemli bir nedendir. Telekomünikasyon hizmetlerinde tekelleşmenin önlenmesi, rekabetin eşit koşullarda gerçekleşmesi, standartların belirlenmesi ve denetim için düzenleyici özerk bir kuruma ihtiyaç vardır. Özelleştirme sürecinin TRT Kurumu'na yansımaları ise kurum personeli, izleyiciler ve hizmetleri yönünden değerlendirilmiştir. TRT, 1990'larda özel ve tecimsel kanallar karşısında tercih edilirliğini büyük oranda kaybetmiştir. Verici ve linkler, TRT' den PTT'ye aktarılmış, PTT bunları iyi işletememiş, bu durumdan TRT yayınlarının görüntü kalitesi de etkilenmiştir. Özelleşme döneminde, TRT'nin personel XIIIhareketlerinde de artış olmuş, özel kanalların personel kaynağı durumuna gelmiştir. Özel ve tecimsel kanalların rekabeti ile TRT'nin gelirleri de önemli ölçüde azalmıştır. Bu süreçte, 3984 sayılı yasanın getirdiği kamu hizmeti anlayışına yönelik sınırlamalara karşın özel ve tecimsel yayın kuruluşları, yayınlarında toplumsal sorumluluk ilkesinden uzaklaşmışlardır. 3984 sayılı yasanın, ayrıntılı hükümlere yer vermemiş olması, uygulamada bazı sorunları da belirginleştirmiştir. XIV
The socialist workers self-government and its effect on the workers influence and the transcendence of alienation of labor in Yugoslavia

Bu tez çalışmasının amacı, Yugoslavya'da sosyalist özyönetim sistemini ve sosyalist özyönetim kuramının temel amaçları ve potansiyellerinden emek süreci ve örgütlerinde emekçi sınıfın özyönetiminin ve emeğin, sonuç olarak da insanın yabancılaşmasının aşılmasının ne ölçüde gerçekleştiğinin, kuramsal ve toplumsal-tarihsel pratiği bağlamı üzerine temellendirilen bir karşılaştırmalı görgül araştırmasını gerçekleştirmektir. Çalışmanın temel kuramsal tezi, kapitalist toplum sistemi ve devletçi bürokratik sosyalist toplum sistemiyle karşılaştırıldığında, sosyalist özyönetim toplum sisteminin emeğin çalışma sürecindeki kararlara katılımları ve emeğin yabancılaşmasının aşılması üzerine niteliksel olarak daha anlamlı olumlu bir etkisi olacağıdır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır: (1) sosyalist özyönetim ve emeğin yabancılaşması üzerine kuramsal viyaklaşımların ve ilgili görgül araştırma yazınının bir inceleme ve değerlendirmesi, (2) Yugoslavya'da sosyalist özyönetim deneyiminin toplumsal-tarihsel bağlamda incelenmesi, ve (3) Yugoslavya'da sosyalist özyönetim ve Türkiye'de katılımsız kapitalist yönetimin, çalışanların iş örgütlerinde karar süreçlerine katılımları ve emeğin yabancılaşmasının aşılması üzerine etkilerinin bir karşılaştırmalı görgül araştırması. Yugoslavya sosyalist özyönetim sisteminin sistem-içi verilerini çözümlenmesi, ilgili kuram, ideoloji ve siyasal-yasal yapının beklentisi ile çelişkili olarak, sosyalist özyönetimin emekçilerin çalışma örgütlerindeki karar alma süreçlerine katılımını ve işte yabancılaşmanın aşılmasını olumlu yönde niteliksel düzeyde anlamlı olarak etkilemediğini göstermiştir. İki toplumsal sistemin karşılaştırılmasında ise, bulgular, ilgili kuram, ideoloji ve siyasal-yasal yapının beklentileriyle tutarlı olarak, Türkiye'deki kapitalist katılımsız yönetimle karşılaştırıldığında, Yugoslav sosyalist özyönetiminin emekçilerin çalışma örgütlerindeki karar süreçlerine katılımı üzerinde ve emeğin yabancılaşmasının işte güçsüzlük boyutunun aşılmasında istatistiksel olarak daha anlamlı olumlu bir etkiye sahip olduğunu göstermiştir.
Çok partili siyasi hayata geçiş sürecinde parti kapatmaları ve Millet Partisi örneği

Demokratik siyasi hayatın vazgeçilmez unsurları olan siyasi partiler, demokratik sistemlerde hayati önemi haiz siyasi işlevler yerine getirmektedirler. Temsili demokrasi siyasi partiler eliyle gerçekleştiği gibi, çağdaş demokrasinin mümeyyiz vasfı olan 'çoğulculuk' ilkesi de ancak siyasi partiler marifetiyle hayat bulmaktadır. Bu nedenle çağdaş demokrasiler, 'siyasi partiler demokrasisi' olarak da adlandırılmaktadır. Ancak, bütün özgürlükler alanı olduğu gibi siyasi örgütlenme ve faaliyet özgürlüğünün de sınırları vardır. Şiddete başvurmak ya da şiddeti politik bir araç olarak kullanmak, bu özgürlüğün sınırını oluşturmaktadır. Bunun dışındaki sınırlamalar demokratik siyasetle, siyasal çoğulculukla ve siyasi parti özgürlüğüyle bağdaşmamaktadır. Türkiye siyasi tarihinde siyasi yelpazenin her kanadında yer alan sayısız siyasi parti kurulmuştur. Bu siyasi partilerin önemli bir kısmının varlığı, siyasetin kendi doğal akışı sonucu kendiliğinden değil, dışarıdan yapılan müdahalelerle sona ermiştir. Türkiye siyaset geleneği ve tarzının muhalefete olan tahammülsüzlüğü, çoğulculuk karşıtı, tekçi siyaset anlayışı, muhalif siyasi partilere yönelik çeşitli baskıların uygulanmasına ve siyasi partilerin sık sık kapatılmalarına yol açmıştır. Tek-partili cumhuriyet döneminde yaşanan iki başarısız girişimin ardından, İkinci Dünya Savaşı sonrasında çok-partili siyasi hayata geçildikten sonra birçok siyasi parti kurulmuş; bunlar içerisinde Demokrat Parti 1950 seçimlerinde iktidara gelmiştir. Bu Parti içerisindeki bir grubun ayrılarak kurduğu 'Millet Partisinin' ise, kısa süren siyasi hayatına mahkeme kararıyla son verilmiştir.