turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk Ceza Hukukunda müsadere

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 01.06. 2005 tarihinde yürürlüğe girmesi ile birlikte müsadere konusunda detaylı bir düzenlemeye gidilmiş ve bu konuda yer alan tartışmalara ve eleştirilere cevap verilmiştir. Yapılan bu değişikliğin en temel özelliği müsaderenin hukuki niteliğinin güvenlik tedbiri olarak kabul edilmesidir. Bu düzenleme ile birlikte müsadere, eşya ve kazanç müsaderesi olmak üzere ikiye ayrılmış, böylece kazanç müsaderesi kabul edilmiştir. Ayrıca eşdeğer müsadere, kaim değerin müsaderesi ve kısmi müsadere kurumları da benimsenmiştir. Bütün bu düzenlemelerde, mülkiyet hakkının korunması için, iyi niyetli üçüncü kişilerin durumu dikkate alınmıştır. Mülkiyetin kişiden alınarak devlete geçmesi sonucunu doğuran müsaderenin uygulanması suçla mücadelede, suç işlemenin kazanç kaynağı haline getirilmesinin önlenmesinde önemli bir yer tutar. Biz de çalışmamızda, detaylı bir şekilde düzenlenen ve yenilikler içeren müsadere kurumunun tanımını, tarihsel gelişimini, hukuki niteliğini, çeşitlerini, şartlarını, uygulanma usulünü; doktrindeki farklı görüşleri, karşılaştırmalı hukuktaki düzenlemeleri ve Yargıtay'ımızın uygulamasını inceleyerek ortaya koyduk.
6360 sayılı yasanın olumlu ve olumsuz yönleri:Denizli kenti örneği

yerel seçimleriyle birlikte Denizli büyükşehir belediyesi statüsü elde edince 19 büyükşehir ilçe belediyesi ve 623 mahalleye sahip olmuştur. Denizli İlinde daha önce 87 olan belediye sayısı birçoğunun kapatılıp mahalle olmasıyla 20'ye inmiştir. 6360 sayılı torba Kanun Denizli İlindeki yerel yönetim birimlerinde ve hizmetlerinde kısa ve uzun vadeli olumlu ve olumsuz değişimler meydana getirmiştir. Denizli'nin büyükşehir belediyesi statüsü elde etmesi parçalı idari yapının sonlandırılması ile imar ve planlamada bütünlüğün sağlanması açılarından olumlu iken ilçelerin büyüklük farkı ile merkeze olan uzaklıkları olumsuzlukları arttırmaktadır.
Türkiye'de alevi toplum kesimlerinin devletle ilişkileri: Adalet ve Kalkınma Partisi hükümetleri politikaları

Alevilerin devletle ilişkilerindeki problemler Selçuklu Devleti dönemindeki Babailer İsyanı'na kadar dayandırılabilmektedir. O dönem içinde değerlendirildiğinde bu olay, heteredoks gruplara ait bir isyan özelliği taşımaktadır. Osmanlı İmparatorluğu döneminde ise Çaldıran Savaşı ile devlet-Alevi ilişkisi bozulmuştur. Çaldıran Savaşı'nda ise devlete yönelik bir ayaklanmadan ziyade, Osmanlı'nın savaş halinde olduğu Safevi Devleti'ni desteklemeleri, aralarındaki ilişkinin bozulmasının temel sebebi olarak görülmektedir. Cumhuriyet Dönemi'nde ise, bir taraftan ilişkileri geliştirecek şekilde anayasal eşitlik statüsü ile toplumdaki 'bütünün' eşit bir parçası kabul edilmişler diğer taraftan, devlet tarafından hizmetlerin verilmesi ve muhatap kabul edilmede Müslüman çoğunluğun inancı olan Sünnilik esas alınmış, böylece Alevilik tanınmamıştır. Cumhuriyet döneminin din-devlet ilişkisinde devlet belirleyici olarak, dini hizmetleri Diyanet İşleri Başkanlığı'nın tekeline vermiştir. Dolayısıyla Alevilerin devlet ile geçmişşte yaşadığı sorunlar devam etse de sebebi farklılaşarak, tanınma ve devlet hizmetlerinden yararlanmaya dönüşmüştür. Adalet ve Kalkınma Partisi'nin Cumhuriyet döneminde farklılıkları kabul edilmeyen kesimlerin haklarının verilmesine yönelik başlattığı Demokratik Açılım'ın bir parçasını Alevi Açılımı oluşturmuştur. Bu kapsamda çalıştaylar ve görüşmeler yapılarak Alevilerin talep ve sorunlarının tespitinin amaçlandığı duyurulmuştur. Alevi Açılımı'ndan sonra bu talep ve sorunlara yönelik bir politika uygulanmamıştır. Yapılan görüşmelerden elde edilen sonuçlara göre Aleviler, devletten dışlandıklarını, eşit muamele görmediklerini düşünmekte ve talepleri devam etmektedir.
Türk kamu yönetiminde iç denetim uygulaması: İç denetimin değerlendirilmesi açısından Sakarya ve Kocaeli örneği

Bu araştırma; Türkiye'de iç denetimin etkinliği, Sakarya ve Kocaeli'nde görev yapan iç denetçilerin görüşleri doğrultusunda incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Amaç doğrultusunda hazırlanan yarı yapılandırılmış mülakat soruları; Kocaeli ve Sakarya illerinde görev yapan 11 Kamu iç denetçisine uygulanmıştır. Mülakatlardan elde edilen bulgular betimsel analize tabi tutularak yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda; Türkiye'de kamu kurumlarında uygulanan iç denetimde uluslararası standartlar benimsenmiş ilgili gerekli yasal düzenlemeler yapılmıştır. Ancak iç denetimin kamu kurumlarında tam anlamıyla oturmamıştır, uygulama açısından önemli sorunlar bulunmaktadır. Bu sorunların başında; iç denetçilerin bağımsız olarak işlerini yapamamaları, üst yönetim tarafından yeterli desteği alamamaları ve iç denetim ve teftiş ayrımının tam olarak yapılmamış olması gelmektedir.
Sosyal güvenlik kavramına üçüncü yol yaklaşımı çerçevesinde bir bakış

Küreselleşme ile birlikte sosyal politika ve sosyal güvenlik alanında olumsuz bir değişim başlamıştır. Bu aşağıya doğru değişimin temelinde ülkelerin küresel ekonomik rekabete zorlanmaları vardır. Çünkü 1980'lerden itibaren yeniden güçlenen liberal akım, sosyal devleti ekonomik gelişim önünde bir engel olarak görmektedir. Diğer taraftan Batı'da yaşanan suç oranlarının artması, sosyal dışlanma gibi toplumsal sorunlar ve çevresel sorunlar devletin bir sosyal yatırımcı olarak ekonomiye ve topluma müdahale etmesini gerektirmektedir. Bu durum sosyal devlet uygulamalarının yeniden önem kazanması anlamına gelmektedir. Bu sorunlar ve küresel rekabet etme gereği arasında sıkışmış olan Batı toplumları bir orta yol arayışı içindedirler. Üçüncü Yol Yaklaşımı bu arayışın bir sonucu olarak ortaya çıkmıştır. Sosyal Demokrasiyi yeniden yapılandırma iddiası ile ortaya çıkan Üçüncü Yo yaklaşımı, orta yolun sağına daha yakın olması nedeniyle, sol değerlerin liberal değerlere yaklaştırılmasını amaçlayan bir girişim olduğu şeklinde sert eleştirilere maruz kalmıştır. Bütün bu eleştirilere rağmen Üçüncü Yol Yaklaşımı yoğun şekilde tartışılmaya devam edilmektedir ve bu tartışmalar sosyal politika alnındaki değişimlere yön vermektedir.
Kamu yönetiminin dönüşüm sürecinde yurttaş odaklılık: Yurttaşın yeni kimliği ve devlet

süreci ve değişim dinamikleri, son yıllarda kamu yönetimisahasında tartışılan önemli konulardan biridir. Bu süreçte, insanların devletten beklentileri artarken, siyasi ve ekonomik krizlerle işlemez duruma gelen kamu yönetiminin, güven ve meşruiyet krizini aşmak için paradigma değişimine gittiği görülmektedir. Kamu yönetiminin dönüşümünde devlet, yönetim ve birey arasındaki ilişkilerin sorgulandığı bu çalışmada yurttaşın aldığı konumun stratejik bir çerçevede incelenmesi amaçlanmaktadır. Kaynağını halktan almayan hiçbir yönetim şeklininmeşru olmayacağından dolayı kamu yönetiminde katılımcı ve yurttaş odaklı yönetimdinamiklerine yer verilmiştir. Yurttaş odaklı yönetim yaklaşımında özel sektörde mal ve hizmet alan müşteri, kamu yönetiminde kamu yararı ve kamu hizmeti alan yurttaş olarak karşımıza çıkmaktadır. Böylece yurttaşla sürekli iletişim kurularak kıt kaynakların optimum kullanımının sağlanacağı ve yurttaş memnuniyeti, hizmette kalite, etkililik, verim elde edilebileceği düşünülmektedir. Yeniden yapılanan Türk kamu yönetiminde de, halk tebaa pozisyonundan yönetimce dinlenen, bilgi verilen, katılımcı demokrasi modelinin desteklendiği aktif yurttaş pozisyonuna geçirilmeyeçalışıldığı görülmektedir.
İş güvenlik teşkilatlarının yeniden yapılandırılması, Kütahya İl Emniyet Müdürlüğü'nün sistem yaklaşımı ile değerlendirilmesi

Gün geçtikçe artan suç ve suçlarla mücadele metodları, tüm dünyada olduğu gibi içgüvenlik teşkilatlarında da bir takım yapısall değişiklik ve reformların yapılmasını kaçınılmaz hale getirdi. Günümüzde bireysel suçların yanında geniş çaplı organize suçlarında artmakta olduğu gözlenmektedir. Artık suç örgütleri çağımızın son tekniklerinden yararlanarak dünyanın en gelişmiş polis örgütlerine yakalanmamak için organizasyonlarım o ölçüde karmaşık hale getirmektedirler. Faaliyet alanlarını genişletmelerinin yanı sıra, çalışma metodlarını da geliştirdiler. Ülkemizde İç Güvenlik teşkilatlarının çok başlılık arz etmesi, aynı alandaki suç ve suçlarla farklı metodlarla mücadeleye yol açmaktadır, bu farklılıklar da asayişe müessir ve terör suçlan ile mücadelede zaafiyetler oluşturmaktadır. Bu zaafiyetlerin giderilmesi için İç Güvenlik teşkilatlarının aynı çatı altoda tek bir teşkilat olarak yemden yapılandırılması gereklidir. Demokrasi ve insan haklarının çağdaş ülkeler düzeyine çıkması için ülkemizde mutlaka bu çok başlılığa son verilerek etkili ve yetkili olacak güçlü bir güvenlik kuruluşun oluşturulması gerekir. İl, ilçe ve köyde güvenliğin polis tarafından sağlanması, teşkilatın yapısının İç Güvenlik Müsteşarlığı adı altoda direk Başbakana bağlanması ülke menfaatine olacaktır. Böyle olması halinde para, personel, zaman ve malzeme tasarrufu sağlanacak olup, güvenlik hizmetleri ülkenin her yerinde belli bir standart ile verimli, etkin ve kaliteli olarak sunulacaktır. Güvenlik teşkilatının sistem yaklaşımı ile sürekli iç ve dış çevredeki değişimlere karşı hazırlıklı olması için, stratejik düşünülerek swot analizler yapılmalıdır. Hizmet arz edilen halkla sürekli diyalog kurularak yapılan hizmetlerin anlatılması ve halk desteğinin alınması ile güç kazanılmalıdır. Diğer kurum ve kuruluşlar ile ilişkiler, bilgi alış-verişleri yapılarak, çevreye güven duygusu aşılanmalıdır. Demokratik ülkelerde polisin başarısı, halkla kurduğu iyi diyalog, onun bir parçası olmasına ve onun tarafından gönüllü olarak desteklenmesine bağlıdır.
Türk Silahlı Kuvvetleri'nin güvenirliği üzerine bir araştırma ve ordu millet geleneği

Türk Silahlı Kuvvetleri'nin Güvenirliği Üzerine Bir Araştırma Ve Ordu Millet GeleneğiBu araştırmanın amacı; toplumun temel ihtiyaçlarından biri olan güvenlik ihtiyacını karşılayan orduya, toplumun güven düzeyini belirlemek oluşturmaktadır. Bunun yanı sıra devletin diğer kurumlarına olan güveniyle ilgili sorulara da ölçekte yer verilerek, bir anlamda devletin kurumları aracılığıyla birey ve toplumun devlete güveni ölçülmeye çalışılmıştır. Çünkü devlet; kurumları aracılığı ile işleyen bir sistemdir. Ayrıca araştırmada, araştırmaya katılan bireylerin sosyal ve ekonomik yapılarına yönelik sorulara da cevap aranmıştır. Toplumun genel güven düzeyinin bireylerin sosyal ve ekonomik özelliklerine göre farklılaşabileceği düşünülmüştür. Araştırmayla ilgili literatür taraması yapıldıktan sonra, güven kavramı, güven türleri ve ordu kavramı incelenmiştir. Araştırmada teorik anlamda kurum temelli güvene ve toplumsal güvenle ordu kavramı ilişkilendirilmeye çalışılmıştır. Araştırma İstanbul'un Beşiktaş, Kağıthane, Eyüp ve Şişli'deki 18 yaş ve üzeri rasgele seçilen bireylere uygulanmıştır. Bu araştırma tanımlayıcı bir araştırmadır. Örneklem büyüklüğü 600 olarak hesaplanmıştır. Araştırma bulguları, bilgisayar ortamında oluşturulan veri sistemine aktarılarak yorumlamaları yapılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi 0,05 olarak kabul edilmiştir. Araştırmada elde edilen verilerin analizi sonucunda, toplumun orduya güven düzeyinin oldukça yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Diğer yandan katılımcıların Cumhurbaşkanlığına ve hükümete de güven düzeylerinin yüksek olduğu sonucuna varılmıştır. Aynı zamanda toplumun genel olarak kamu kurumlarına duyduğu güvende bir artış olduğu belirlenmiştir. Bu araştırmaya bağlı olarak, toplum ile kamu kurumları arasında güven algısının, bu iki tarafı birbirine yaklaştırdığı söylenebilir.
Temel hak ve özgürlüklerin coğrafi sınırlılıkları: Türkiye örneği

TEMEL HAK VE ÖZGÜRLÜKLERİN COĞRAFİ SINIRLILIKLARI: TÜRKİYE ÖRNEĞİTemel hak ve özgürlüklerin korunması ve kullanılmasının önündeki engellerin kaldırılması için kurulan güvence mekanizmaları, bölgeden bölgeye değişkenlik göstermektedir. Tarihsel süreç içinde, temel hak ve özgürlükler kavramsal ve pratik olarak sürekli bir gelişim göstermektedir. Bu anlayışın sonucu olarak 1948 yılında İnsan Hakları Evrensel Bildirisi ilan edilmiştir. Böylece, tarihte ilk defa 'insan hakları' evrensel bir kimlik kazanmış ve geçerliliği konusunda genel uzlaşma sağlanmıştır. Türkiye, insan hakları konusundaki bu duyarlılığının bir yansıması olarak gerek BM Teşkilatı gerekse Avrupa düzeyinde ortaya çıkan insan hakları ve demokrasi odaklı oluşumların içinde yer almıştır. Bu bağlamda Türkiye, 1949 yılında Avrupa Konseyi'nin kurucuları arasında yer almış ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ni de kabul edip onaylamıştır. Türkiye hem AİHS hem de BM ve Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı çerçevesinde taraf olduğu diğer sözleşmeler dolayısıyla insan hakları konusunda yükümlülükler altına girmiştir. Ülkemizde insan haklarını koruma ve geliştirme konusu ciddiye alınmış ve bunun bir yansıması olarak yeni kurumsal yapılar oluşturulmuştur. Bu amaçla Kamu Denetçiliği Kurumu ve İnsan Hakları Kurumu gibi teşkilatlar kurulmuştur. Getirilen bu mekanizmalar ve oluşturulan yeni birimlerle insan hakları ihlallerinin süratle tespiti ve ortadan kaldırılması konusunda önemli mesafeler alınmıştır. Ayrıca son anayasa değişikliğiyle, mevcut hak arama yollarına ek olarak getirilen bireysel başvuru hakkı, yeni bir temel hak ve özgürlükleri koruma mekanizması olarak hukuk hayatımıza kazandırılmıştır. Söz konusu anayasa değişikliği sayesinde anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerden AİHS kapsamında olan herhangi birinin ihlal edilmesi durumunda, Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru yapılması olanaklı hale gelmiştir. Hukuk devletinde hak ve özgürlüklerin anayasal ve yasal düzeyde güvence altına alınmasının, hatta içerik bakımından çok yüksek evrensel standartlara sahip metinler olmasının bir anlam ifade edebilmesi için öncelikli olarak yasalar uygulanabilir nitelikte olmalıdır. Bu ihtiyaca binaen ülkemizde insan haklarının korunması amacıyla gerek idari kurum ve kuruluşlar gerekse Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru mekanizması kullanılmaktadır.
Türk kamu yönetiminde performans denetimi: Kaymakamlara ilişkin bir araştırma

Siyasi, sosyal, ekonomi ve teknoloji alanlarında yaşanan hızlı gelişmelerle birlikte dünya genelinde küreselleşmenin etkileri artmış ve bilginin doğru kullanılması rekabet üstünlüğü sağlamanın en önemli nüvesi olmuştur. Türkiye de yaşanan bu gelişmelerden etkilenmektedir. ''Gelişmekte olan ülke'' konumundan ''gelişmiş ülke'' konumuna yükselmek için rekabet üstünlüğü sağlayan alanlara yatırım yapmak hayati öneme sahiptir. Performans denetimi ve performans yönetimi yaklaşımları da kamu yönetiminin etkili bir sistem olarak varlığını sürdürmesi, kamusal hizmetlerin sunumunda etkinlik ve verimliliğin sağlanması, yolsuzluk ve israfın önlenmesi ve bu şekilde vatandaşların memnuniyetinin sağlanması amacıyla uygulamaya konulmuştur. Ancak halen stratejik planlara dayalı ortaya konulan hedeflere ulaşma derecesini ölçen ve ülke genelinde bütünsel bir yaklaşımla uygulanmakta olan performans denetim sistemleri ve performans yönetim modelleri bulunmamaktadır. Klasik hukuka uygunluk denetimi ve klasik kamu yönetimi yaklaşımı uygulanmakta olan performans denetimi sisteminde halen öne çıkmaktadır. Temel bakış açısı maalesef değişmemektedir. Merkezi idare adına taşrada yetki kullanan kaymakamların performanslarının denetimine ilişkin sistem de stratejik bakış açısından yoksun ve hukuka uygunluk denetimini andıran, sorunlu bir alanı oluşturmaktadır. Bu nedenle, çalışmada, ülke genelinde etkin bir yönetim sisteminin kurulması adına, 'denetim' değil 'yönetim' alanının bir fonksiyonu olan performans denetim modeli merkezi idarenin temel yapı taşı olan mülki idare sistemi çerçevesinde kaymakamlar için önerilmiştir. Özel olarak modelin uygulanması ile kaymakamların performansları etkin bir şekilde denetlenecek genel olarak da kamu yönetiminde etkin bir performans yönetim modeli kurulması için temel yapı kurulmuş olacaktır.
Devletin kökenleri ve gelişimiyle ilgili teoriler

Bu çalışmada, genel kamu hukukunun önemli bir araştırma konusu olan devletin kökenleri ve gelişimi ile ilgili teoriler, eleştirel bir çerçevede incelenmiştir. Genel kamu hukukunun konusu olarak devleti birçok yönlerden incelemek mümkündür. Bu bakımdan devletin; tarihi, iktisadi, siyasi veya hukuki çehreleriyle incelenmesi mümkündür. Fakat, genel kamu hukuku bağlamında devlet, herhangi somut bir devlet değildir. Bir başka ifadeyle, genel kamu hukuku için devlet, bütün devletler için ortak ve geçerli ilkeleri taşıyan devlettir. Dolayısıyla, devletin kökenleri ile ilgili teoriler, işte bu ortak ve geçerli ilkeleri oluşturabilmek için ele alınıp incelenmektedir. Bu bağlamda, toplam üç bölümden oluşmakta olan tezin ilk bölümünde, konuyla ilgili temel kavramlar ve yaklaşımlar ele alınmıştır. İkinci bölümde, devletin kökenleri ile ilgili teorilerin tarihi ve sınıflandırılmasına yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise, devletin kökenleri ile ilgili teoriler yaptığımız sınıflandırmalar çerçevesinde incelenmiştir. Devletin kökenleri ile ilgili teorilerin değerlendirilebilmesi için, bazı öncü teorik ve kavramsal tartışmaların yapılması gereklidir. Bunun için, başta devlet kavramı olmak üzere, teori ve köken kavramlarının mevcut kullanımı eleştirilmiştir. Devletin kökenleri ile ilgili teoriler, genel kamu hukukunun yanı sıra siyasal antropoloji, siyaset bilimi, tarih, sosyoloji ve arkeoloji gibi disiplinlerin de inceleme alanına girmektedir. Dolayısıyla bu disiplinlerin sunduğu kavramsal çerçevenin birlikte göz önünde bulundurulması gerekir.
20. yüzyılda Azerbaycan'ın bağımsızlığa kavuşması sürecinde siyasal parti sisteminin oluşumu

Bağımsızlığını yeniden kazanan Azerbaycan'da demokrasiye geçiş süreci önemli konulardan birini oluşturmaktadır. 70 yıllık totaliter baskıcı rejimden kurtulan ülke için bu sürecin çok sancılı geçmesi ve uzun yıllar alması kaçınılmazdır. Demokrasiye geçiş sürecinin en önemli göstergelerinden biri bireylerin siyasal yaşama katılım düzeyidir. Bu açıdan siyasi partiler çok önemli işleve sahipler. Bireylerin siyasi açıdan sosyalleşmesi, siyasal yaşama katılım oranının yükselmesi ve en önemlisi vatandaş devlet ilişkilerinin derinleşmesi açısından siyasi partiler tartışmasız çok büyük önem taşımaktalar. Azerbaycan'da siyasi partilerin siyasal katılım ve demokrasinin gelişimi açısından yaptıkları çalışmaların boyutu bu tez çalışmasında incelenmiştir. Ülkede faaliyette bulunan parti sisteminin tarihi gelişimi, demokrasiye geçiş aşamasına katkıları, partilerin seçimlerde aldıkları sonuçlar, halkın partilere olan güven ve desteği araştırmanın temel konularını oluşturmaktadır. Tez çalışması kronolojik olarak 1900- 2013 yıllarını kapsamaktadır. Üç bölümden oluşan tezin birinci bölümünde Çarlık ve Azerbaycan Halk Cumhuriyeti döneminde Azerbaycan'da siyasal partilerin oluşum ve gelişim süreçleri kendine özgü özellikleri dikkate alınarak incelenmiştir. Tezin ikinci bölümünde SSCB döneminde Azerbaycan'da mevcut olan tek partili ve totaliter parti sistemi ve Azerbaycan Komünist Partisi'nin siyasi uygulamaları incelenmiştir. Tezin üçüncü bölümünde Azerbaycan bağımsızlığını kazandıktan sonraki dönemde ülkede oluşan ve günümüzde de gelişmeye devam eden siyasal parti sistemi çeşitli açılardan incelenmiş ve değerlendirilmiştir. Tez çalışmasının sonuç kısmında ise araştırmacının elde ettiği bilimsel sonuçlar ve öneriler ortaya konulmuştur.
Aile hekimliği uygulamasında hasta memnuniyet düzeyi: Denizli uygulaması

Günümüzde kaliteli sağlık hizmetleri sunumunun bir zorunluluk olarak görülmesinin yanında, hizmet alan hastaların memnuniyet düzeyi sağlıkta kaliteli hizmetin belirleyicisi olarak önem kazanmaya başlamıştır. Hasta memnuniyet düzeyinin ölçülmesi, sağlık hizmetlerinin sunumunda eksik yönlerin belirlenmesi ve buna yönelik politikalar oluşturulması açısından gereklidir. Türkiye'de siyasal iktidarların yanlış politika izlemelerinden dolayı işlevsizleşen sağlık ocakları uygulaması günün şartlarına cevap veremez hale gelmiştir. Mevcut durumda, ilk basamak sağlık hizmetleri sorununun çözülmesi amacıyla yeni bir hizmet modeli olarak aile hekimliği uygulamasına geçiş planlanmış, bu çerçevede oluşması mümkün aksaklıkların önüne geçilmesi hedeflenmiştir. Bu çalışmada, Denizli ilinde uygulanmakta olan aile hekimliği modelinden yola çıkılarak; hizmet alan kişilerin memnuniyet düzeyi ölçülmeye çalışılmış ve memnuniyete etki eden faktörler tespit edilerek uygulanabilir çözüm önerileri üretilmesi hedeflenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde, sağlık ve sağlık hizmetleri, aile hekimliği disiplini, ülkemizde aile hekimliğinin gelişimi, aile hekimliğine geçilme nedenlerinin yanında aile hekimliğini uygulayan ülkelere örnekler verilmiştir. Ayrıca, sağlıktaki sorunların çözümüne ilişkin Sağlık Bakanlığı tarafından ortaya konulan aile hekimliği uygulama modeli üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, kalite kavramı, sağlık hizmetlerinde kalite, hasta/müşteri memnuniyeti, hasta memnuniyetinin önemi, hasta memnuniyetini etkileyen faktörler, hasta memnuniyeti ölçme ve değerlendirme yöntemleri olmak üzere 6 ana başlık etrafında kavramlar ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, Denizli ilinde sağlık hizmeti alan kişilere yönelik 750 kişinin katılımının sağlandığı, demografik bilgiler, aile hekimliği uygulaması hakkında bilgi düzeyi, hizmet sunulan sağlık kurumunun mekanının değerlendirilmesi, kayıt öncesi ve sonrası hizmeti, aile hekimi ile aile sağlığı elemanının davranışı ve aile hekimliği hizmetlerinden memnuniyet başlıkları altında 30 sorudan oluşan bir anket çalışması yürütülmüştür. Veriler, SPSS 16.0 programına girilerek analizleri yapılmış ve sonuçlar değerlendirilmiştir.
Devletin sunduğu eğitim hizmetlerinin suç oranlarının azaltılması üzerine etkisi: Türkiye üzerine bir analiz

Eğitim bireylere ekonomik ve sosyal açılardan katkı sağlar. Eğitimin sunduğu bu katkı mikro ölçüde bireylere, bireylerin toplumu oluşturması sebebiyle de makro ölçüde topluma faydalıdır. Bu sebeple eğitim, devlet tarafından sunulan bir hizmet kapsamındadır. Eğitim hizmetlerinin bireyler aracılığıyla toplum üzerinde pozitif dışsallık yarattığı unsurlardan biri suçun önlenmesidir. Suç toplumların güvensiz, dolayısıyla huzursuz olmasına yol açmaktadır. Suç çeşitli türlere ayrılmakla beraber yapılan çalışmalar eğitimin özellikle şiddet ve mülkiyet suçları üzerinde azaltıcı etkisi olduğunu göstermektedir. Türkiye'de bu suç türlerinden mahkum sayısının yıldan yıla artması, diğer etmenlerin yanında ülkemizde sunulan eğitim hizmetlerinin yeterliliğini de sorgulatmaktadır. Bu bağlamda çalışmada suç kavramı öldürme, yaralama, tecavüz ve hırsızlık suçlarını kapsayan şiddet ve mülkiyet suçları ile sınırlandırılarak sunulan eğitim hizmetleri ile ilişkisi incelenmiştir. Türkiye'deki suç oranlarının yüksekliği ve sunulan eğitim hizmetlerinin durumunun daha iyi anlaşılabilmesi için verilerine ulaşılabilen çeşitli OECD ülkeleri ile karşılaştırma yoluna gidilmiştir. Karşılaştırma yapılan ülkeler arasında Türkiye, sunulan eğitim hizmetlerinde önemli eksikliklerin olduğu ve söz konusu suç türlerini işleyen kişi sayısının ise her geçen yıl ciddi seviyede artış gösterdiği bir ülke konumundadır. Sonuç olarak, literatürde ortaya konulmuş olan eğitim ve suç ilişkisi düşünüldüğünde, Türkiye'de sunulan eğitim hizmetlerinin eksikliklerinin giderilmesi ele alınan suç türlerini işleyen birey sayısında azalma yaratabilir.