turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yeme tutum bozukluğu gösterenlerde ve göstermeyenlerde temel bilişsel şemalar

Bu araştırmanın temel amacı, 'normal' popülasyonda gençlerde yeme tutum bozukluğu gösterenlerin ve klinik olarak yeme bozukluğu tanısı alan hastaların, temel uyumsuz şemalarını incelemektir. Ayrıca klinik olarak farklı yeme bozukluğu tamları almış 'hastaların', temel uyumsuz şemalar açısından da farklılık gösterip göstermediklerini araştırmak diğer bir amacımızdır. Depresyon belirtilerinin yeme bozukluklarına sık eşlik ettiği bilindiği için, depresyona bağlı temel şemaları yeme bozukluklarına özgün olan şemalardan ayırt etmek amacıyla depresyon belirti düzeyleri istatistiksel olarak kontrol edilmeye çalışılmıştır. Araştırmanın üçüncü amacı da cinsiyet, yaş ve SED'in yeme tutumu ile ilişkisini incelemektir. Diğer bir amacımız da yeme tutum bozukluğu gösteren erkeklerde ve kadınlarda bu erken dönem uyumsuz şemalar açısından farklılıkların olup olmadığının incelenmesidir. Araştırma örneklemi 14-25 yaş aralığında 1356 üniversite (n=890) ve lise öğrencisinden (n=466) ve 60 klinik tanı almış yeme bozukluğu hastasından oluşturmaktadır. Araştırmada Bilgi Toplama Formu, Young'in Şema Ölçeği, Yeme Tutum Testi, Beck Depresyon Envanteri kullanılmıştır. Bu araştırmada yeme tutum bozukluğu gösterenlerle yeme tutum bozukluğu göstermeyenlere göre temelde dört faktörde farklılaştıkları bulunmuştur. Bunlar 'Güvensizlik/Suistimal edilme', 'Hastalıklar ve tehditler karşısındaki kırılganlık ', 'Kendini kontrolde yetersizlik', 'Katı standartlar' şemalarıdır. Hem hasta grubunun hem de yeme tutum bozukluğu gösteren grubun bu dört şema 118 açısından yeme tutum bozukluğu göstermeyenlere kıyasla daha uyumsuz oldukları sonucuna varılmıştır. Anoreksiya Nervoza-bulimik tip-AN-b, Anoreksiya Nevroza-kısıtlı tip-AN-k, Bulimiya Nevroza-BN alan hasta gruplarının erken uyumsuz şemalar açısından da 'Duygusal yoksunluk', 'Güvensizlik/Suistimal edilme', 'Bağımlılık', 'Kendini kontrolde yetersizlik' EDUŞ'larında farklı örüntüler gösterdikleri ortaya çıkmıştır. Genel olarak AN-b tiptekilerin hem BN hem de AN-k tiptekilere göre bu bu dört şema açısından en olumsuz şemalara sahip oldukları görülmüştür. Ayrıca bu araştırmada da SED, yaş ve cinsiyet değişkenlerinin yeme tutumuna etkisi incelendiğinde, kızların erkeklere göre daha patolojik yeme tutumları sergilediği görülmüştür. Yaşlar açısından bakıldığında ise küçük yaştakilerin (20 yaş ve altındakiler) daha büyük yaştakilere (21 yaş ve üstündekiler) kıyasla yeme tutumları açısından daha uyumsuz oldukları bulunmuştur. Yeme tutum bozukluğu gösterenlerde cinsiyetlere göre şemalar açısından 'Duygusal yoksunluk', 'Güvensizlik/Suistimal edilme' ve 'Kendini kontrolde yetersizlik' şemalarında farklılıklar bulunmuştur.
Obezitenin borderline kişilik özellikleri ve dürtüsellik ile ilişkisinin incelenmesi

Obezite gelişiminde metabolik hastalıklar, beslenme bozukluğu ve fizik aktivite azlığı gibi fiziksel etkenlerin yanı sıra psikolojik etkenler de önemlidir. Bu çalışmada borderline kişilik özellikleri ve dürtüselliğin obezite ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla Bursa ili içerisinde obezite tedavisi görmek amacıyla bir diyetisyene başvurmuş olan ve beden kitle indeksi 30 ve 30'un üzerinde olan kişiler arasından gönüllülük esasıyla raslantısal olarak 200 kişi seçilmiştir. Araştırma verisi Beck Depresyon Ölçeği, Barratt Dürtüsellik Ölçeği ve Borderline Kişilik Envanteri uygulanarak elde edilmiştir. Araştırmanın sonunda, obezite ile borderline kişilik özellikleri arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Buna karşın borderline kişilik özellikleri düzeyi arttıkça bireylerin dikkatsizlik, plansızlık ve dürtüsellik düzeylerinin de artmakta olduğu görülmüştür. Diğer taraftan, araştırmada obezite ve dürtüsellik arasında da anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Elde edilen bulgular literatürdeki benzer araştırmaların sonuçlarıyla karşılaştırılarak tartışılmıştır.
Gelin-kayınvalide ilişkisinin anne-kız bağlanması ve demografik değişkenler bağlamında incelenmesi

Evlilik ve eşin ailesiyle ilişkiler kapsamında yapılan bilimsel çalışmalar giderek artmaktadır. Bunun en anlaşılır nedeni ailenin toplum içindeki yeri ve önemidir. Bu araştırmanın amacı, gelin-kayınvalide ilişkisinin anne-kız bağlanması ve demografik değişkenler kapsamında incelenmesi üzerinedir. Bu araştırma, temelde nicel desen ilişkisel tarama modelinde gerçekleştirilmiş bir araştırmadır. Bu amaçla, yaşları 22-74 arasında olan toplam 297 evli kadından veri toplanmıştır. Katılımcılar öncelikle araştırma konusunda bilgilendirilmiş ve onamları alınmıştır. Daha sonra sırasıyla; Kişisel Bilgi Formu, Ana Babaya Bağlanma Ölçeği ve Gelin-Kayınvalide İlişkileri Ölçeği uygulanmıştır. Uygulama ve veri toplama aşamasından hemen sonra elde edilen veriler SPSS 20.0 aracılığı ile istatistiksel açıdan değerlendirilmiştir. Anne-kız bağlanmasının gelin-kayınvalide ilişkisini yordamadaki rolünü araştırmak amacıyla basit doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Demografik özelliklerden gelin ve kayınvalidenin yaş farkı, gelinin eğitim durumu, çalışma durumu, evlilik süresi, sahip olduğu çocuk sayısı, çocuğuna kimin bakım verdiği, evlenme şekli, kayınvalidesinin eğitim durumu, medeni hali, sahip olduğu çocuk sayısı, gelinin eşinin ailesiyle birlikte oturması, aynı apartmanda yaşaması ve gelinin eşinin ailesiyle görüşme sıklığı değişkenlerine göre gelin-kayınvalide ilişkisinin farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek amacıyla Bağımsız Grup T-Testi, Tek Yönlü ANOVA, Mann Whithney-U Testi ve Kruskal Wallis-H Testi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, evli kadınların anneleriyle olan bağlanma düzeylerinden ilgili ve ihtiyaçlara duyarlı oluş alt boyutu gelin-kayınvalide ilişkisi toplam puanları ve tüm alt ölçeklerini yordarken; bağımsızlığa ve otonomiye izin verme alt boyutu ne gelin-kayınvalide ilişkisi toplam puanlarını ne de alt ölçek puanlarını yordamamaktadır. Bunlara ek olarak, gelin-kayınvalide ilişkileri gelinin sahip olduğu çocuk sayısına göre, kayınvalidenin medeni durumuna göre ve eşin ailesi ile görüşme sıklığına göre farklılık göstermektedir. Söz konusu farklılık sırasıyla, çocuğu olmayan ile 1 çocuklu olanlar arasında çocuğu olmayan grup lehine, kayınvalidesi evli olan ile olmayan arasında evli olan grup lehine ve eşin ailesi ile haftada bir görüşenler ile yılda bir veya birkaç kez görüşenler arasında haftada bir görüşen grup lehinedir. Tüm bulgular ilgili literatür ışığında tartışılmış ve varılan nihai yargılar ışığında ileride yapılabilecek araştırmalara ve uygulamalara yönelik öneriler araştırmanın son bölümünde sunulmuştur.
DEHB tanısı almış çocukların aile resmi çizimlerinin algılanan ebeveyn tutumları ve anksiyete düzeyleri ile ilişkisi

Amaç: DEHB çocukluk çağında en sık görülen nörogelişimsel bozukluklardan biridir ve sıklıkla öğrenme güçlüğü, gelişimsel dil patolojileri, içe atım ve dışavurum sorunları başta gelmek üzere başka bozukluklarla birliktelik gösterir. DEHB'nin tedavisi sırasında bu komorbid durumların tanınması ve tedavisi de oldukça önemlidir. Bu çalışmada, DEHB tanısı alan çocukların aile resmi çizimleri ile çocukların algıladıkları ebeveyn tutumları ve anksiyete düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışma grubu 7-13 yaş arasında 36 çocuk ve annesinden oluşmuştur. Örneklemdeki tüm çocuklara Ana Baba Tutumları Envanteri, Kinetik Aile Çizim Testi ve Durumluk-Sürekli Kaygı Ölçeği uygulanmıştır. Anneler ise Conner's DEHB Ebeveyn Değerlendirme Ölçeği ve Sosyodemografik Veri Formu doldurmuştur. Bulgular: DEHB tanılı çocuklar ve kontrol grubu arasında ana baba tutumları bakımından anlamlı fark bulunmuştur. Araştırma grubunun sürekli kaygı düzeyleri kontrol grubundan anlamlı düzeyde yüksek bulunurken, durumluk kaygı düzeyleri iki grup arasında farklı bulunmamıştır. Ayrıca DEHB tanısı alan çocukların aile resmi çizimlerinin bu çocuklarda sürekli kaygı düzeyini yordamada faydalı olabileceği görülmüştür. Sonuç: Sonuç olarak çocuk resimlerinin, DEHB tanılı çocukların değerlendirme sürecinde muayeneyi tamamlayıcı önemli bir araç olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.
Dil ile depresyon ve anksiyete ilişkisinde sosyal faktörlerin aracı etkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı dil ile depresyon ve anksiyete ilişkisinde sosyal faktörlerin aracı etkisinin belirlenmesine yönelik olarak alanyazına dayalı şekilde önerilen bir modeli test etmektir. Araştırmanın çalışma grubunu 2016- 2017 eğitim öğretim yılında Van İl Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı liselerde öğrenim görmekte olan 535 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama amacıyla Dil ve Yaşantılar Arasındaki Boşluk Ölçeği, Kısa Semptom Envanteri, İlişkilerle İlgili Bilişsel Çarpıtmalar Ölçeği, UCLA-Yalnızlık Ölçeği, Sürekli Öfke-Öfke İfade Tarzı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma ilişkisel tarama modeli ile gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizinde SPSS ve LISREL istatistik programları kullanılmış ve Yapısal Eşitlik Modellemesinden yararlanılmıştır. Araştırma bulguları, modelde ele alınan bütün değişkenlerin birbirleriyle anlamlı ilişkiler içinde olduğunu göstermektedir. Araştırma sonunda yapılan model testinde önceden sunulan modelin doğrulandığı ve uyum değerlerinin yüksek olduğu görülmüştür. Modelde, lise öğrencilerinde dil ile depresyon ve anksiyete arasındaki ilişkinin her iki cinsiyet grubunda sosyal faktörler olarak belirlenen ilişki ve öfke aracılığıyla sağlandığı belirlenmiştir. Buna göre araştırmada dilin, ilişki ve öfke düzeyini anlamlı şekilde yordadığı; ilişkinin depresyon ve anksiyeteyi, öfkenin de depresyon ve anksiyeteyi anlamlı şekilde yordadığı tespit edilmiştir. Dil ile depresyon ve anksiyete arasında modelde doğrulandığı gibi dolaylı bir etki olduğu anlaşılmıştır. Bu model her iki cinsiyet grubunda aynı şekilde geçerlidir. Ulaşılan bu bulgular ilgili alan yazın çerçevesinde tartışılmış ve buradan hareketle araştırmacılara ve uygulayıcılara çeşitli öneriler sunulmuştur.
İlköğretim sınıf tasarımında algıya bağlı parametrelerin değerlendirilmesi ve tasarıma yönelik öneriler

İlköğretim öğrencisinin isteyerek gideceği olumlu öğrenmeye uygun sınıf mekanının ortam ve tasarım faktörü bileşenlerini tanımlamak amacıyla yapılan tez çalışmasında, Konya İli'nde farklı bölgelerden seçilen ilköğretim okullarındaki öğrenciler (2. ve 7. sınıf), sınıf öğretmeni ve mimar adayları ile bir araştırma gerçekleştirilmiştir. Araştırmada önceden belirlenen sınıf mekanı görselleri üzerinden değerlendirmeler anket aracılığı ile alınmıştır. Uygulanan anketlerden alınan veriler SPSS 15.00 programı yardımıyla değerlendirilerek ilköğretim sınıf mekanına dair yorumların yapılabileceği Lens-Modeller kurgulanmıştır. Kurgulanan Lens-Modeller yardımıyla kullanıcıların ve tasarımcıların sınıf mekanına ilişkin tercih farklılıkları ve ortaklıkları belirlenmiştir. Değerlendirmelerde anlamlı sonuç alınan ilköğretim 2. sınıf öğrencileri için isteyerek gidecekleri olumlu öğrenmeye uygun sınıf mekanının ortam ve tasarım faktörü bileşenleri, kullanıcı görüşleri doğrultusunda tasarımda kullanıma yönelik tanımlanmıştır. Bulgulanan sonuçlar ile kullanıcıların sınıf mekanı algılamalarının ortam ve tasarım faktörleri açısından farklılaştığı tespit edilmiştir. Öğrenci algıladığı üzerinden beğeni ve aidiyeti destekleyecek düzenlemeleri önemsemekte, öğretmen ise öğrenmeyi sağlayacak fiziksel koşulları öğrenci ve sınıf yönetimine bağlı olarak tanımlamaktadır. Mekanın öğrenci üzerinde bıraktığı olumlu psikolojik etkiyi sağlayacak fiziksel bileşenler, algıya dayalı olarak belirlenebilmektedir. Tasarımcı özellikle öğrenme motivasyonunu arttıracak fiziksel mekana ilişkin düzenlemelerin ne olması gerektiğini kullanıcıların mekandan beklentileri, amaçları, yaşları ve mekanın işlevi üzerinden sorgulamalıdır. Dolayısıyla kullanıcı istekleri göz önüne alınarak düzenlenen nitelikli sınıf mekanlarında öğrenme motivasyonu artacak ve öğrenme daha kolay ve kalıcı gerçekleşecektir.
Zihin kuramının bilişsel psikoloji bağlamında incelenmesi: Yönetici işlevlerden ayrıştırma ve bilgisayar temelli batarya geliştirme çalışması

Bu doktora tez çalışmasının temel amacı, Zihin Kuramı'nı bilişsel psikoloji kuram ve yaklaşımları çerçevesinde deneysel yöntembilim açısından farklı boyutlarıyla irdeleyen, sosyal etkileşim niteliği olan ve canlı-renkli animasyonlardan oluşan özgün bir ZK bataryası geliştirmek ve Hacettepe-Bilgisayar Temelli ZK Bataryası olarak adlandırılan bataryadaki görevlerin geçerlik ve güvenirlik çalışmalarını yapmaktır. İkincil amaç ise, ZK'nin yönetici işlevlerden ayrı bir bilişsel beceri olup olmadığını göstermeye yönelik özgün bilgisayar temelli canlı-renkli animasyonlardan oluşan yönetici işlev görevleri geliştirmek ve geliştirilen bütün görevlerin iki farklı yaş grubu için kültürümüze özgü normlarını belirlemektir. Bataryanın geçerlik ve güvenirlik çalışmaları 18-36 (20.56 3.19) yaş aralığında toplam 214 gönüllü sağlıklı yetişkinle, yaşa göre norm belirleme ve hipotez testlerine yönelik çalışmalar 18-64 yaş aralığında toplam 112 gönüllü sağlıklı yetişkinle yürütülmüştür. ZK bataryasının yapı geçerliği DFA ile değerlendirilmiş ve elde edilen uyum indeksleri modelin çok iyi bir uyuma sahip olduğunu ortaya koymuştur. Ölçüt geçerliği ölçümü için kullanılan Dokuz Eylül Zihin Teorisi Ölçeği ile geliştirilen Hacettepe-BTZK Bataryası'ndan alınan puanlar arasında pozitif yönde ve anlamlı (r=0.32, p<0.05) bir ilişki bulunmuştur. Yargıcılararası güvenirlik ve iç tutarlılık katsayıları sırasıyla r=0. 94 ve r=0. 72 olarak bulunmuştur. Ayrıca bilişsel ve duygusal ZK görevleriyle alternatif yönetici işlev görevlerine ilişkin norm verileri ayrı ayrı belirlenmiştir. Hipotezlerin test edilmesi için yapılan analizler sonucunda, bilişsel ZK puanlarının duygusal ZK puanlarından; ironi görevlerinden alınan puanların ise ikinci derece yanlış-inanç görevlerinden alınan puanlardan daha yüksek olduğu bulunmuştur (p<0.05). Elde edilen sonuçlara göre, geliştirilen Hacettepe-BTZK Bataryası'nın ekolojik geçerliği yüksek, kültürümüze uygun ve psikometrik açıdan güçlü bir değerlendirme aracı olduğu; ayrıca ZK'nin yönetici işlevlerden deneysel olarak ayrıştığı gösterilmiştir. Bununla birlikte, geliştirilen alternatif yönetici işlev görevlerinin de ZK ve diğer bilimsel araştırmalar kapsamında kullanılabileceği düşünülmektedir.
A model for psychological distress among university students: mindfulness, decentering, reframing, and indirect effect of emotion regulation difficulties

Bu çalışmanın amacı Duygu Düzenleme Terapisi kuramsal çerçevesi temel alınarak üniversite öğrencilerinde bilinçli farkındalığın beş boyutu, merkezsizleştirme ve bilişsel yeniden değerlendirme ile psikolojik sıkıntı arasındaki ilişkide duygu düzenleme güçlükleri dolaylı etkisini incelemektir. Araştırmaya Ankara'daki bir devlet üniversitesinde okuyan 429'u kadın ve 191'i erkek olmak üzere 620 üniversite öğrencisi katılmıştır. Çalışmada, Depresyon, Anksiyete ve Stres Ölçeği, Duygu Düzenleme Ölçeği, Yaşantılar Ölçeği, Beş Boyutlu Bilinçli Farkındalık Ölçeği ve Duygu Düzenlemede Güçlükler Ölçeği veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Önerilen model Yapısal Eşitlik Modeli ile test edilmiş ve YEM analizi sonuçları modelin veriye uyum sağladığını göstermiştir. Çalışmanın sonucunda, psikolojik sıkıntı ile merkezsizleştirme, tanımlama, içsel deneyimleri yargılamama ve içsel deneyimlere tepkisizlik arasında doğrudan ilişki bulunmazken duygu düzenleme güçlükleri aracı rolü ile dolaylı ve anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Farkındalıkla davranma ve psikolojik sıkıntı arasında ise hem doğrudan hem de dolaylı ve anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Duygu düzenleme güçlükleri ile merkezsizleştirme, tanımlama, farkındalıkla davranma, içsel deneyimleri yargılamama ve içsel deneyimlere tepkisizlik ile doğrudan ilişkili olduğu bulunmuştur. Çalışmanın bulguları alan yazın ışında tartışılmıştır.
Çalışanların ve emeklilerin sosyal istenirlik ve öz-duyarlık açısından karşılaştırılması

Özduyarlık, bireyin kendisine karşı şefkatli ve peşin hükümlü olmayan bir tutum gerçekleştirmesi ve başkalarıyla olan benzerliklerine dair farkındalık geliştirmesini içermektedir. Deneysel sonuçlar, özduyarlığın bağışlayıcılıkla ilgili olduğunu ortaya çıkartmıştır. Sosyal istenirlik ise, bireylerin kendi beyanlarına dayalı ölçekler temel alındığında, arzu edilen hareketlerin abartılması ve arzu edilmeyenlerin hor görülmesi eğilimi olarak tanımlanmaktadır. Çocuklar arasında sosyal olarak arzu edilen karşılık, normal gelişmenin bir parçası olarak ele alınmaktadır ve genellikle yaş arttıkça azalır. Çalışma, çalışanların ve emeklilerin sosyal istenirlik öz-duyarlık ile düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın amacı doğrultusunda, çalışanlara uygulanan anketlerin tamamı İstanbul'da bulunan özel bir şirkette yapılırken, emeklilere uygulanan anketlerin bir kısmı İstanbul Huzur Hastanesi ve Dinlenme Vakfı'nda geri kalan kısmı ise rastgele yönetmi kullanılarak toplumun her kesiminden katılan emeklilere uygulanmıştır. Araştırma kapsamında ortalama, standart sapma vb. tanımlayıcı istatistiklerden, bunun yanı sıra güvenirlilik analizi, bağımsız T testi, ANOVA ile korelasyon analizinden yararlanılmıştır. Yapılan çalışma sonucunda çalışan ve emeklilerin sosyal istenirlik ve öz-duyarlık düzeyleri arasında ilişkiler olduğu görülmüştür. Elde edilen bulguların oldukça yeni olmakla birlikte, son derece çarpıcı oldukları ifade edilebilir. Genel olarak öz-duyarlık alt boyutlarında öz-sevecenlik, paylaşımların bilincinde olma ve bilinçliliğin sosyal istenirlik ile pozitif, öz-yargılama, izolasyon ve aşırı özdeşleşme boyutlarının sosyal istenirlik ile negatif ilişkili olduğu söylenebilmektedir. Ayrıca çalışan ve emeklilerin demografik özelliklerinin öz-duyarlık ve sosyal istenirlik düzeyleri üzerinde etkisi olup olmadığı incelenmiştir. Araştırmadan elde edilen bulguların bazılarının hipotezlerde bulunan varsayımları desteklediği görülmüştür. Analizler sonucunda elde edilen bulgulara bakıldığında; çalışan ve emeklilerin sosyal istenirlik ve öz-duyarlık alt boyutları açısından yaşlarına göre anlamlı farklılıklar elde edilmiştir.
Psychological problems of prisoners on the bases of their upon-release future expectations and personality characteristics: The importance of being parent and time left before release

Bu çalışmanın temel amacı, hükümlülerin tahliye sonrası gelecek beklentilerine ilişkin bir ölçüm elde etmek ve bu beklentilerle hükümlülerin psikolojik yakınmaları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bundan başka, ebeveyn olmanın ve tahliyeye kalan sürenin tahliye sonrası gelecek beklentileri ve psikolojik sorunları üzerindeki etkilerinin incelenmesi de amaçlanmıştır. Bu amaçla öncelikle bir Tahliye Sonrası Gelecek Beklentileri Ölçeği geliştirilmiş ve üç faktörlü bir yapı görülmüştür. Ölçek geçerlik ve güvenirliği bakımından da incelenmiştir. Ölçüt-bağımlı geçerlik incelemesi Pozitif-Negatif Duygu Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği, Sürekli Kaygı Ölçeği ve Umutsuzluk Ölçeği kullanılarak yapılmıştır. Daha sonra çalışmanın amaçları doğrultusunda öncelikle yaş, cinsiyet, ebeveyn olma durumu, tahliyeye kalan süre, Temel Kişilik Özellikleri ve Rosenbaum Öğrenilmiş Güçlülük Ölçeği'nden alınan puanlar bağımsız değişkenler, Tahliye Sonrası Gelecek Beklentileri Ölçeği'nin faktörleri bağımlı değişken alınarak regresyon analizi yapılmıştır. İkinci bir regresyon analizi daha yapılmış ve bu analizde ilk analizde kullanılan bağımsız değişkenleri ile Tahliye Sonrası Gelecek Beklentileri Ölçeği'nin faktörleri bağımsız değişken, depresyon, sürekli kaygı ve umutsuzluk bağımlı değişken alınmıştır. Sonuçlar, hükümlülerin gelecek beklentileri ya da psikolojik sorunları üzerinde ebeveyn olma durumu ve tahliyeye kalan süreye ait belirgin bir etki göstermemiştir. Bağımlı ve bağımsız değişkenler arasındaki ilişkiye ilişkin sonuçlar tartışılmıştır. Çalışma, 96 kadın ve 84 erkek hükümlü ile yürütülmüştür.
Çalışanların tükenmişlik düzeyleri ile kendini engelleme düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Araştırmanın amacı, tükenmişlik ve kendini engellemenin çalışanlar açısından ilişki düzeylerinin saptanmasıdır. Bu bağlamda bu değişkenlere etki eden sosyo-demografik özellikler yani yaş, cinsiyet, medeni durum, eğitim durumu, son çalışılan şirketteki kıdem süresi, gelir düzeyi, araştırmanın inceleme konusunu oluşturmuştur. Araştırmaya çoğunluğu matbaa sektöründe olmak üzere değişik sektörlerde faaliyet gösteren firmaların, farklı birimlerinde hizmet veren 129'u idari ve 129'u üretim çalışanı olmak üzere toplamda 258 kişi katılmıştır. Verilerin oluşturulmasında Kişisel Bilgi Formu, Maslach Tükenmişlik Ölçeği ve Kendini Engelleme Ölçeği'nden faydalanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizi SPSS 20.0 programında gerçekleştirilmiştir. Çalışanların tükenmişlik düzeyleri ve kendini engelleme düzeyleri arasındaki ilişkinin analiz edildiği bu çalışmanın sonucunda, genel tükenmişlik düzeyi ile kendini engelleme düzeyi açısından çalışma durumu, unvan, gelir durumu gibi değişkenlere göre anlamlı bir farklılık saptanmıştır. Cinsiyet, medeni durum, şirketteki çalışma süresi değişkenlerinin tükenmişlik ile kendini engelleme düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık yaratmadığı görülmüştür. Buna karşın; yaş değişkeninde tükenmişlik puanları anlamlı bir farklılık gösterirken, kendini engelleme de bu farklılık görülmemektedir. Yine buna benzer bir duruma eğitim değişkeninde de gözlemlenmektedir. Eğitim değişkeni ile tükenmişlik arasında anlamlı bir farklılık bulunmazken, kendini engelleme arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur.
İlköğretim okullarının sekizinci sınıflarında rehberlik hizmeti alan öğrencilerle rehberlik hizmeti almayan öğrencilerin kendini kabul düzeylerinin karşılaştırılması

Araştırmanın amacı, ilköğretim sekizinci sınıf öğrencilerinde rehberlik hizmeti alan ve almayan öğrencilerin kendilerini kabul düzeylerini ortaya çıkarmaktır. Araştırma 1994- 1995 öğretim yılı Bursa İli içinde dört ilköğretim okulunda öğrenim gören 88 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Araştırmada Kılıççı (1987) tarafindan geliştirilen kendini kabul envanteri kullanılmıştır. Rehberlik hizmeti alan ve almayan öğrencilerdeki kendini kabul düzeyinin farklılığını ortaya çıkarmak için 't' testi uygulanmıştır. Araştırmanın bulgularına göre rehberlik hizmeti yapılan okullarda öğrenim gören öğrencilerden kendini kabul düzeyi, rehberlik hizmeti verilmeyen öğrencilerden daha yüksek çıkmıştır. Bu bulgulara dayalı olarak rehberlik hizmetlerinin etkin ve işlevsel hale getirilmesi doğrultusunda bir takım önlem ve öneriler getirmiştir. IX
A descriptive study: Professional and socio-cultural profiles of mental health workers in Turkey

Bu çalışmanın temel amacı, Türkiye'deki ruh sağlığı çalışanlarını, sosyo-demografik özellikler, eğitim geçmişşi, profesyonel bilgiler ve politika ve dinle ilişkili sosyal kimlikler olmak üzere dört açıdan betimlemektir. Araştırma anketini, psikolog, psikiyatrist, psikolojik danışman, klinik psikolog ve klinik psikoloji yüksek lisans öğrencilerinden oluşan toplam 245 kişi doldurdu. İki yöntem kullanıldı. Anketin linki, ruh sağlığı çalışanlarının üye olduğu e-posta gruplarına gönderildi. Bu linkte, ayrıca çalışmanın içeriği ve amacı belirtildi. Buna ek olarak, anketin basılı kopyası hazırlanarak, İstanbul'daki belli başlı hastanelere, psikolojik danışmanlık ve psikoterapi merkezlerine gönderildi. Araştırmanın sonuçları, ruh sağlığı çalışanlarının beş ayrı gruptaki detaylı bilgilerini göstermektedir. Bunlar, sosyo-demografik özellikler, eğitim geçmişşi, deneyimle ilişkili özellikler, danışanlarla ilişkili özellikler ve önerilen müdahalelerdir. Ayrıca, bu çalışma danışanlardaki iyileşme oranını, klinik tedaviyi yarıda bırakma oranı ve sebeplerini, önerilen birincil müdahaleleri, farklı vakalarlaçalışırken profesyonellerin yaşadığı zorluk derecelerini yordayan faktörler incelenmiştir. Son olarak, çalışmanın kısıtlılıkları ve gelecek araştırmalara dair öneriler tartışılmıştır.