turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Özel gereksinimli çocuğa sahip ebeveynler ile normal gelişim gösteren çocuğa sahip ebeveynlerin yalnızlık düzeyleri ve evlilik doyumu ile ilişkilerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı özel gereksinimli çocuğa sahip ebeveynler ile normal gelişim gösteren çocuğa sahip ebeveynlerin yalnızlık derecesini belirlemek ve eşlerin evlilik ilişkisinden sağladıkları evlilik doyum düzeyleri arasında nasıl bir ilişki olduğunu incelemektir. Araştırmanın örneklemi 3-6 yaş arasındaki 49 zihinsel engelli çocuğa sahip ebeveyn, 45 otizm spektrum bozukluğa sahip ebeveyn ile 56 serebral palsili çocuğa sahip ebeveynler ve normal gelişim gösteren 60 çocuğa sahip ebeveynlerdir oluşmaktadır. Bu araştırmaya katılan normal gelişim gösteren çocuğa sahip ebeveynler kontrol grubunu özel gereksinimli çocuğa sahip ebeveynler ise deney grubunu oluşturmuştur. Araştırmada özel gereksinimli çocuğa sahip ebeveynler ile normal gelişim gösteren çocuğa sahip ebeveynlerin yalnızlık ve evlilik doyumu ile ilişkilerini değerlendirmek amacıyla zayıf deneysel desen modeli ve özel gereksinimli çocuğa sahip ebeveynlerin yalnızlık ve evlilik doyumu ile ilişkisini değerlendirmek için ise yapılandırılmış ankete dayalı ilişkisel tarama yöntemi kullanılarak yapılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, U. C. L. A. Yalnızlık Ölçeği ve Evlilik Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada, özel gereksinimli çocukların üç farklı sınıfıyla çalışılmıştır: serebral palsi, zihinsel engel ve otizm spektrum bozukluktur. Araştırmanın sonuçlarına göre serebral palsi, zihinsel engel ve otizm spektrum bozukluk tanılı çocuğa sahip ebeveynler ile normal gelişim gösteren çocuğa sahip ebeveynlerin yalnızlık düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunmadığı saptanmıştır. Serebral palsi, otizm spektrum bozukluk ve zihinsel engel çocuğa sahip ebeveynler ile normal gelişim gösteren çocuğa sahip ebeveynlerin evlilik doyumu arasında anlamlı bir fark bulunduğu saptanmıştır. Serebral palsi ve otizm spektrum bozukluk tanılı çocuğu olan ebeveynlerin evlilik doyumu ve yalnızlık düzeyleri arasında ilişkiye bakıldığında anlamlı fark görülmüştür. Zihinsel engelli tanılı çocuğu olan ebeveynlerin ise evlilik doyumları ve yalnızlık düzeyleri arasında anlamlı bir fark görülmemiştir. Demografik değişkenler açısından bakıldığında özel gereksinimli çocuğu olan ebeveynlerin yalnızlık düzeyleri ile eğitim durumları, ailedeki çocuk sayısı ve evlenme kararları aralarında anlamlı bir fark görülmüş; yaş, gelir durumları ve aile tipi ile yalnızlık düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık görülmemiştir. Özel gereksinimli çocuğu olan ebeveynlerin evlilik doyumu ile yaş, eğitim durumları, aile tipi, ailedeki çocuk sayısı ve evlenme kararları arasında anlamlı bir farklılık görülmüş; gelir durumları ile evlilik doyumları arasında anlamlı bir farklılık görülmemiştir. Araştırmanın sonuçları doğrultusunda bazı önerilerde bulunulmuştur.
Madde kullanım bozukluğu olan-olmayan bireylerin bağlanma stilleri yönünden incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, bireylerin bebeklik döneminde ebeveynleriyle arasında kurduğu bağlanmanın temellerini güvensiz bağlanma stili üzerine attıkları taktirde, ileriki yaşantılarında madde kullanımına ve buna bağlı madde kullanım bozukluğuna daha fazla yatkın olacaklarını araştırmak ve bağlanma stillerinin madde kullanım bozukluğuna bir alt yapı etkisi yarattığını araştırmayı hedeflemek olmuştur. Ayrıca elde edilen analizler sonucunda literatüre katkı sağlamak bir diğer amaç olarak belirlenmiştir. Araştırmanın evreni, NPİSTANBUL Beyin Hastanesi AMATEM servisinde yatılı olarak tedavi gören madde kullanım bozukluğu olan bireyler ve Türkiye'nin çeşitleri yerlerinde yaşayan madde kullanım bozukluğu olmayan bireylerden oluşmuştur. Yapılan araştırmada, Sosyodemografik Veri Formu ve Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri uygulanmıştır. Ölçekler, NPİSTANBUL Beyin Hastanesi kurumundan gerekli izinler alındıktan sonra AMATEM servisinde elden anket paylaşımı yapılmıştır. Ayrıca online olarak hazırlanan anket bilgisayar yoluyla çeşitli şehirlerdeki katılımcılara sunulmuştur. Bu çalışma için 96 anket toplanmıştır. Doğruluğuna inanılmayan ve eksik veri barındıran 27 anket çalışmaya dahil edilmeyerek son veri setinin son hali olan 69 anket SPSS analizi için uygun görülmüştür. Hipotez testleri doğrultusunda çalışmanın sonuçları yorumlanmış ve gelecek araştırmalar için önerilerde bulunulmuştur. Sonuçlara göre erkeklerde daha çok madde kullanım bozukluğu görülmektedir. Ayrıca madde kullanım bozukluğu olan/olmayan bireylerin bağlanma stilleri arasında fark vardır. Madde kullanım bozukluğu olan bireylerin madde kullanım bozukluğu olmayan bireylere oranla daha fazla kaygılı-kararsız ve kaçıngan bağlanma stillerine sahip oldukları tespit edilmiştir.
Şizofreni hastalarının yaşam nitelikleri, hasta yakınlarının psikopatolojiye yönelik inançları, stresle başa çıkma tarzları, algılanan aile yükleri ve duygu dışavurumları arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Araştırma, şizofreni hastaları ve gerektiğinde bakım veren konumunda olarak hastaların ihtiyaçlarını karşılayabilen ve en fazla vakit geçirdikleri yakın aile üyeleri ile yürütülmüştür. Hasta yakınlarının ruh hastalığına yönelik inançları, stresle başa çıkma tarzları, algılanan aile yükleri ve duygu dışavurumlarının birbirleriyle olan ilişkileri incelenmiştir. Ayrıca bu değişkenlerin hastanın yaşam niteliği ile olan ilişkisi de araştırılmıştır. Çalışma örneklemi şizofreni hastalarının üye olduğu bir dernek ve bir devlet hastanesine bağlı Toplum Ruh Sağlığı Merkezi'ne kayıtlı toplam 50 şizofreni hastası ile bu hastaların yakın aile üyelerinden oluşmaktadır. Hastaların yaş ortalaması 39.90 olmak üzere 14 kadın, 36 erkek katılımcı vardır. Hasta yakınlarının yaş ortalaması ise 53.86 olmak üzere katılımcılar 34 kadın ve 16 erkekten oluşmaktadır. Hastalar ile yarı yapılandırılmış bir görüşme yapılarak araştırmacı tarafından Şizofreni Hastaları İçin Yaşam Niteliği Ölçeği puanlanmıştır. Hasta yakınları ise Demografik Bilgi Formu'na ek olarak Ruh Hastalığına Yönelik İnançlar Ölçeği, Stresle Başa Çıkma Ölçeği, Algılanan Aile Yükü Ölçeği ve Duygu Dışavurumu Ölçeği'ni doldurmuşlardır. Araştırma sonuçlarına göre hasta yakınlarına ait değişkenler arasında beklenen korelasyon bulgularına ulaşılmıştır. Ancak hastanın yaşam niteliği ile hasta yakınının yalnızca algılanan aile yükü puanları arasında negatif yönde ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca bu değişkenin hastaların yaşam niteliğini yordadığı görülmüştür. Duygu dışavurumu ile yaşam niteliği arasındaki ilişkinin anlamlılık düzeyi ise sınırda kalmıştır. Bu konudaki araştırmaların daha fazla örneklem sayısı ile çeşitlendirilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Hasta yakınına ait değişkenlerde ise ruhsal hastalığa yönelik inanç ile duygu dışavurumu arasındaki ilişkide algılanan aile yükünün aracı rolü olduğu görülmüştür. Böylece hastanın yaşam niteliğine ve hasta yakınının duygu dışavurum düzeyine etki eden aile içi sosyal faktörler incelenmiş ve önemli bulgulara ulaşılmıştır.
Beden eğitimi ve spor dersinin down sendromlu çocukların ruhsal uyum düzeylerine etkisi

Bu çalışmada, beden eğitimi ve spor aktivitelerinin down sendromlu çocukların ruhsal uyum düzeylerine etkisinin olup olmadığını araştırmak amaçlanmıştır. Yaşları 07 18 yıl arası değişen katılımcılar, zihinsel engel düzeyi açısından eşit dağılım göstermesi koşulu ile rastgele örneklem tekniğine göre deney grubu ve kontrol grubu olmak üzere iki eşit gruba ayrılmışlardır ve deney grubu 16 hafta süre ile haftada 2 gün ve günde 1 saat olmak üzere fiziksel aktivite programına katılırken, kontrol grubu bu süreçte hiçbir aktiviteye katılmamıştır. Araştırmada beden eğitimi ve spor aktiviteleri için 'Günlük Program İlkeleri Örneği'nden faydalanılmıştır. Katılımcılardan deney grubunu oluşturan 10 down sendromlu çocuğun 7'si erkek 3'ü kadın, aynı şekilde kontrol grubunu oluşturan 10 down sendromlu çocuğunda 7'si erkek 3'ü kadındır. Deney grubunu oluşturan 10 down sendromlu çocuğun yaş ortalamaları 13,20 2, 251 iken, kontrol grubunu oluşturan 10 down sendromlu çocuğun yaş ortalamaları 12,30 2, 710 olarak tespit edilmiştir. Katılımcılara 16 haftalık beden eğitimi ve spor aktiviteleri öncesinde ve sonrasında Hacettepe Ruhsal Uyum Ölçeği uygulanmıştır. Grupların beden eğitimi ve spor aktiviteleri öncesinde Hacettepe Ruhsal Uyum Düzeyi alt başlıklarından 'Nevrotik Sorun, Davranış Sorunları, Diğer davranış sorunları' ve toplam ölçek puan ortalamalarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılaşma yoktur (p>0,05). 16 haftalık süreç sonunda deney grubunun Hacettepe Ruhsal Uyum Düzeylerin alt başlıklarından 'Nevrotik Sorunlar, Davranış Sorunları, Diğer Davranış Sorunları' ve toplam ölçek puanlarında istatistiksel olarak anlamlı bir düşüş tespit edilmiştir. Sonuç olarak, 16 hafta uygulanan beden eğitimi aktivitelerinin, 07-18 yaş aralığındaki down sendromlu çocuklarda ruhsal uyum ölçeği alt başlıklarından 'nevrotik sorun, davranış sorunları, diğer davranış sorunları' ve toplam ölçek puanlarında anlamlı bir düşüş meydana getirdiği söylenebilir.
Mesleğe ilişkin rol ile aile içindeki rol uyumu temelinde yaşanan sorunlara ilişkin bir araştırma: 'Türkiye'deki hava trafik kontrolörleri'

Sanayileşmeyle beraber kadının çalışma hayatına atılması, aile içindeki cinsiyet farklılığına dayanan geleneksel işbölümünde belirli bir yumuşama görülmesine neden olmuştur. Nitekim erkeklerin geçmişşe oranla baba ve eş olarak ailelerine ayırdıkları zamanın giderek arttığı ve aile içi işbölümünde eşlerine destek olma yoluna girdikleri gözlenmiştir. Erkeklerin artık aile içinde bir 'otorite' ya da 'aile reisi' olma özelliklerinin giderek azaldığı ve eşitliğe doğru bir yönelmenin olduğu görülmüştür. Ancak bu değişime rağmen kadının aile içi rollerinden birinci derecede sorumlu olması nedeniyle mesleki rolüyle birlikte, eş, anne ve ev kadını olarak ev işi ve çocuklarının bakımını aynı zamanda yerine getirmesi beklenmektedir. Bu durum kadınlarda 'rol yükselmesi' olarak adlandırılan rol çatışmalarına neden olmaktadır. Sonuçta kadınlar ya aile içi ve mesleki rolleri arasında bir seçim yapmak, ya da her iki rollerini aynı zamanda organize etmek için bireysel zamanlarından fedakarlık etmek zorunda kalmakta ve dolayısıyla her iki rolleri arasında erkeklere nazaran daha yoğun bir biçimde çatışma yaşamaktadırlar. Mesleğe ilişkin rol ile aile içindeki rol uyumu temelinde yaşanan sorunlara ilişkin olarak, Türkiye'deki Hava Trafik Kontrolörleri üzerinde yaptığımız saha araştırmasında şu sonuçlar elde edilmiştir: Kontrolörlerin mesleki rol ile aile içi rolleri arasında bir çatışma yaşadıkları ve bu oranın evli kadınlarda, evli erkeklere göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Meslekten kaynaklanan zorluklar karşısında evli bayan kontrolörlerin, evli erkek kontrolörlere göre daha yüksek oranda mesleği bırakma eğilimi gösterdikleri ve mesleği bırakmayı düşünen kadınların önemli bir bölümünün evli olması, bu mesleğin sürdürülmesinde özellikle kadınlar arasında 'evli olma'nın önemli bir faktör olduğu ortaya çıkmıştır. Araştırmadan elde edilen bir diğer önemli sonuç ise mesleğin aile içi ve sosyal ilişkileri olumsuz yönde etkilemesi ve mesleği sürdürmek içinIll aile yaşantısından fedakarlık etme oranının evli bayan kontrolörlerde, evli erkek kontrolörlere oranla daha yüksek olmasıdır. Hava Trafik Kontrolörleri üzerinde yaptığımız saha araştırması sonuçları, araştırmamızın teorik bölümünde elde ettiğimiz sonuçlarla aynı doğrultudadır. Nitekim evli bayan kontrolörler aile içi rollerinden birinci derecede sorumlu olmaları nedeniyle evli erkek kontrolörlere göre, aile içi rollerini gerçekleştirmede mesleki rollerinden daha fazla etkilenmekte ve her iki rolleri arasında daha yoğun bir biçimde çatışma yaşamaktadırlar.
Okul yöneticilerinin liderlik yönelimleri ile çatışma çözüm yaklaşımları arasındaki ilişki ve eğitim sektöründe bir uygulama

Bu çalışmanın amacı, okul yöneticilerin liderlik stilleri ile çatışma yönetimleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Özel ilköğretim okullarının müdür ve müdür yardımcılarından oluşan okul yöneticilerinin liderlik yönelim tarzları ile çatışma durumlarında tercih ettikleri çatışma çözüm yaklaşımları araştırılmıştır. Demografik değişkenlerin liderlik yönelimleri ile ilgili olarak ele alınması da bir diğer amacı oluşturmaktadır. Araştırmada okul yöneticilerinin liderlik yönelimleri Fiedler'in LPC ölçeği ile benimsedikleri çatışma çözüm yaklaşımları da 'Rahim'in Örgütsel Çatışma Envanteri II' ile değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre; liderlik yönelimi iş odaklı olan yöneticilerin, ilişki odaklı yöneticilerden daha fazla oldukları tespit edilmiştir. İş odaklı yöneticilerin çatışma çözüm yaklaşımlarından hükmetme ve kaçınma yaklaşımını benimsedikleri görülmüştür. İlişki odaklı yöneticilerin ise uzlaşma yaklaşımını benimsedikleri ve hükmetme yaklaşımını benimsemedikleri görülmüştür. Çalışmadan elde edilen verilere göre; ilköğretim okulu müdür ve müdür yardımcılarının liderlik yaklaşımları ile çatışma çözüm yaklaşımları arasında anlamlı bir ilişkinin varlığı tespit edilmiştir. Çalışmanın bulguları literatür ışığında tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.
Yetişkinlerin çocukluk çağı travma durumları ile istenmeyen düşüncelerle baş etme yöntemleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Çocukluk çağında karşılaşılan travma durumlarının yetişkinlik dönemindeki etkileri psikoloji araştırmaları için önemli bir konudur. Çocukluk dönemindeki olumsuz deneyimler, bireylerin fiziksel, zihinsel ve ruhsal yapısını etkileyebilmektedir. Bu yaşantıların etkileyebileceği önemli unsurlardan olan düşünce yapıları, birçok kişi tarafından deneyimlenen istemsiz düşünceler ve bunlarla beş etme yöntemleri çocukluk çağı travma durumlarında farklılıklar gösterebilir. Bu çalışma yetişkinlerin, çocukluk döneminde karşılaştıkları travmatik yaşantılar ile istemsiz düşüncelerini kontrol ederken kullandıkları baş etme yöntemlerinin ilişkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya Samsun ilinde ikamet eden 20-49 yaşları arasında 268 kadın, 169 erkek olmak üzere n=437 yetişkin birey katılmıştır. Örnekleme metodu olarak uygun/kazara örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada kapsamında katılımcılara Sosyodemografik Bilgi Formu, Düşünce Kontrol Ölçeği (Yorulmaz ve Gençöz, 2008) ve Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (Şar ve ark., 2012) uygulanarak veriler elde edilmiştir. Verilerin analizinde; Frekans, Yüzde, Basit Doğrusal Regresyon analizi, Pearson Momentler Çarpımı korelasyon analizi, Durbin Watson testi, t Testi, Dunnet T3 Post Hoc testi, LSD Post Hoc testi, Tek Yönlü Varyans analizi, Kruskal Wallis H testi ve Cronbach Alfa analizi kullanılmış ve bu analizler SPSS 22.00 istatistik paket programı ile yapılmıştır. Çalışmada çocukluk çağı travma toplam puanı, fiziksel istismar, duygusal istismar, cinsel istismar, duygusal ihmal ve fiziksel ihmal alt ölçek puanları ile dikkat dağıtma, sosyal kontrol ve yeniden değerlendirme düşünce kontrol stratejileri arasında negatif yönde, endişelenme ve kendini cezalandırma düşünce kontrol stratejileri arasında anlamlı pozitif yönlü ilişkiler tespit edilmiştir. Sosyodemografik değişkenler ile çocukluk çağı travmaları arasında ve düşünce kontrol stratejileri arasında da anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Ayrıca çocukluk çağı travma puanı yüksek kişilerin sosyodemografik değişkenlere göre düşünce kontrol stratejilerinin birbirlerinden farklılaştığı tespit edilmiştir. Çalışmanın sonucunda çocukluk çağı travmaları ile düşünce kontrol stratejilerinin arasında ilişki olduğu, çocukluk çağı travma puanları yüksek olan kişilerin işlevsel olmayan düşünce kontrol stratejilerini daha fazla kullandıkları görülmüştür.
The relationship between self-concept structure and behavioral flexibility: A model relating cognitive structures to behavioral patterns

Benlik yapısı özellikle de psikolojik uyumla ilişkisi ile bağlantılı olarak literatürde oldukça ayrıntılı olarak incelenmiştir. Ancak, benlik yapısının davranışsal etkileri ve benlik yapısı ile psikolojik uyum arasındaki ilişkinin işlerliğini sağlayan mekanizmalar konusunda hala kesin bilgiler bulunmamaktadır. Bu çalışma benlik yapısının ayrışma ve bütünleşme boyuttan ile davranışsal esnekliğin davranış dağarcığı ve istemli kontrol boyuttan arasında bir ilişki önermektedir. Buna göre, davranış dağarcığı ile ilişkili olan aynşma boyutu kişinin esnek veya katı olmasını belirlerken, istemli kontrolle ilişkili olan bütünleşme boyutu esnekliğin özelliklerini belirlemektedir. Bu iki boyutun birbiriyle çapraz çarpımı sonucu dört davranışsa örüntü önerilmiştir: (1) Hem ayrışma hem de bütünleşme boyutlarında yüksek olarak tanımlanan işlevsel esneklik, (2) Ayrışma boyutunda yüksek, bütünleşme boyutunda düşük olarak tanımlanan durumsal esneklik, (3) Bütünleşme boyutunda yüksek, ayrışma boyutunda düşük olarak tanımlanan kalıpsal katılık, ve (4) Her iki boyutta da düşük tanımlanan çekinik katılık. Bu model üniversite öğrencileri üzerinde yürütülen üç çalışma ile smanmıştır (Sırasıyla N = 163, N = 123 and N = 242). Davranışsal dağarcık boyutu ile ayrışma, istemli kontrol boyutu ile bütünleşme boyuttan arasındaki ilişki doğrulanmıştır, işlevsel esneklik ve çekinik katılık örüntüleri psikolojik uyum, denetim odağı, düşünme ihtiyacı, onaylanma ihtiyacı ve Büyük Beşli boyutlarında net bir şekilde ayrışmışlardır. Ancak kalıpsal katılık ve durumsal esneklik örüntülerinde daha ayrıntılı çalışmalara ihtyaç vardır. Esnekliği benlik yapısı ve özsaygı arasında bir mediator olarak öneren model destek bulmamıştır.
9-11 yaşındaki çocuklarda anne baba tutumlarının benlik saygısı ve utangaçlıkla ilişkisi

Aile üyelerin birbirlerine yönelik duygu, düşünce, davranış ve tutumları, iletişim ve etkileşim kalıpları çocuğun ilk yaşantılarının örülmesinde büyük etki bırakmaktadır. Aile, yaşama ön hazırlığın yapıldığı yer olarak düşünüldüğünde; bu ortamdaki ilişkilerin, deneyimlerin, değer ve beklentilerin ne derece önemli olduğu görülecektir. Yetişkin olarak ebeveynin, çocuk yetiştirme tutumları, alışkanlıkları, düşünme stilleri, karar verme, problem çözme ve güçlüklerin üstesinden gelmede kullandığı stratejileri çocuğuna model olması bakımından önem taşımaktadır. Çünkü birey, ilk sosyal deneyimlerine aile içindeki bireyler ile iletişim kurarak başlar. Çocukla kurulan doyurucu, destekleyici veya engelleyici, tehdit edici iletişim onun benlik gelişiminin yönünü ve ileride nasıl bir birey olacağını belirlemektedir. Bu çalışmada, 9-11 yaş aralığındaki çocuklarda anne baba tarafından ortaya koyulan tutumların, çocuğun benlik saygısı ve utangaçlığıyla olan ilişkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Yapılan bu çalışmada 227 kız ve 197 erkek öğrenciden oluşan 424 kişilik örnekleme Anne Baba Tutumları Ölçeği, Çocuk Utangaçlık Ölçeği ve Cooper-Smith Özsaygı Envanteri uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, çocukların benlik saygısının hem anne hem de baba tutumları ile ilişkili olduğu tespit edilmiştir. Anne tarafından sergilenen psikolojik özerklik ve denetim tutumları çocukların benlik saygısını artırmaktadır. Baba tarafından sergilenen denetim tutumu yine çocukların benlik saygısını artırmaktadır. Diğer taraftan, çocuk utangaçlığının anne baba tutumları ile ilişkisinin olmadığı tespit edilmiştir.
Öğretmen ve öğretmen adaylarına yönelik matematik kaygı ölçeği 'nin geliştirilmesi ve matematik kaygısına ilişkin bir değerlendirme

Araştırmanın birinci aşaması, öğretmen ve öğretmen adaylarının matematik kaygılarını ölçebilecek bir kaygı ölçeğinin geliştirilmesi amacına yönelik olarak ele alınmıştır. Geçerlik güvenirlik çalışmasında, stanbulli'ne bağlı 16 okulda çalışmakta olan farklı branşlardaki 502 öğretmen ile Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi'nin farklı branşlarında okuyan 1066 öğretmen adayından oluşan çalışma grupları kullanılmıştır. MKÖ-Ö'nüngeçerlik çalışmaları kapsamında içerik, yapı ve ayırt etme geçerliğinin sınanmasına yönelik tekniklerden yararlanılmıştır. Ölçeğin geçerlik çalışmaları kapsmında, uzman görüşü alındıktan sonra verilere faktör analizi yapılmış, 0,40 ve altında kalan değerlere sahip varyans yükü taşıyan ve birden fazla faktörde yer alan 24 madde elenerek tekrarlanan faktör analizleri sonucunda ölçeğin 39 madde ve 7 faktörden oluşmuş son hali ortaya çıkmıştır. Ölçeğin güvenirliğinin tespitinde uygulanan Cronbach Alfa Testi sonucu bulunan içtutarlılık katsayısı ölçeğin bütünü için 0,95 düzeyindedir. Araştırmanın ikinci aşaması ise öğretmen ve öğretmen adaylarının geliştirilen MKÖ-Ö yardımı ile elde edilen matematik kaygı puanlarının belirlenen bazı değişkenler açısından incelenmesine yönelik bir değerlendirme çalışmasıdır. Çalışmanın örneklemi, ölçeğin geliştirilmesi aşamasında kullanılan çalışma grubundaki öğretmenlerin tümü ve Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi öğrencilerinden sadece birinci ve son sınıflar alınarak oluşturulmuştur.
Baba katılımı ile okul öncesi dönem çocuklarının sosyal yetkinlik ve davranış problemleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı baba katılımı ile okul öncesi dönem çocuklarının sosyal yetkinlik ve davranış problemleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırma ilişkisel tarama yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Çalışma grubunu 2018- 2019 eğitim-öğretim yılında Karabük İl Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı ve tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilen ve okul öncesine devam eden 138 kız, 155 erkek toplam 293 çocuk ile onların babaları oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplamak amacı ile 'Baba Katılım Ölçeği ' ve 'Sosyal Yetkinlik ve Davranış Değerlendirme- 30 Ölçeği (SYDD-30)' kullanılmıştır. Çalışmada, baba katılımı ile sosyal yetkinlik ve davranış problemleri arasındaki ilişkinin; cinsiyet, yaş, çocuk sıralaması, çocuk sayısı, anne yaş, baba yaş, anne öğrenim durumu, baba öğrenim durumu, anne çalışma durumu, sahip olunan çocuk sayısı ve gelir seviyesi değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığına bakılmıştır. Araştırmanın sonucunda, baba katılımı ile davranış problemleri arasında, cinsiyete, doğum sıralamasına, baba yaşına, anne öğrenim durumuna, baba öğrenim durumuna, anne çalışma durumuna, sahip olunan çocuk sayısına ve gelir seviyesine göre anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Çocuk yaşına göre ve anne yaşına göre ise anlamlı bir farklılık görülmemiştir. Sosyal yetkinlik ile çocuk yaşı, cinsiyet, doğum sırası, baba öğrenim durumu ve anne çalışma durumu arasında anlamlı farklılık belirlenmiştir. Anne-baba yaşı, anne öğrenim durumu, sahip olunan çocuk sayısı ve gelir seviyesi ile sosyal yetkinlik arasında ise anlamlı bir farklılık olmadığı tespit edilmiştir.