turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Eşcinsel insan hakları: Sosyal baskınlık yönelimi, sistemi meşrulaştırma, yükleme karmaşıklığı açısından bir inceleme

Bu araştırmada cinsel yönelim temelinde bir azınlık grubu olarak sistemde dezavantajlı konuma sahip olan eşcinsellerin insan haklarına yönelik tutumlar ele alınmıştır. Araştırmada örneklem grubu olarak 18-64 yaş arası heteroseksüel bireylerden (N=305; K=193, E=112) ölçüm alınmıştır. Baskın grup üyesi olan bu bireylerin eşcinsel insan haklarına destek düzeyi ile sosyal baskınlık yönelimi, sistemi meşrulaştırma ve yükleme karmaşıklığı değişkenleri arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Araştırmada ayrıca katılımcıların genel olarak insan haklarına destek düzeyi ile eşcinsel insan haklarına destek düzeyi arasında anlamlı bir fark olup olmadığına bakılmıştır. Katılımcıların eşcinsel insan haklarına yönelik desteklerinin ölçülmesi amacıyla bu çalışma kapsamında Türkçe'ye uyarlanan Lezbiyen ve Gey İnsan Hakları Destek Ölçeği kullanılmıştır. Geçerlik-güvenirlik analizleri 273 üniversite öğrencisinden (K=183, E=90) oluşan ayrı bir örneklem grubu ile gerçekleştirilen LGİHDÖ, 'Ayrımcılık Karşıtlığı' ve 'Sivil Hak ve Özgürlükler' adı verilen iki faktörlü bir yapı göstermiştir. Gerçekleştirilen analiz sonuçlarına göre eşcinsel insan haklarına verilen destek düzeyini yaş, cinsiyet, sosyal baskınlık yönelimi ve sistemi meşrulaştırma değişkenleri negatif yönde yordarken, yükleme karmaşıklığının pozitif yönde yordadığı belirlenmiştir. Bu ilişkilere ek olarak, sosyal baskınlık yönelimi ve eşcinsel insan haklarına yönelik tutumlar arasındaki ilişkide sistemi meşrulaştırma ve yükleme karmaşıklığı değişkenlerinin aracı rol oynadığı görülmüştür. Bireylerin eşcinsel insan haklarına yönelik desteklerinin genel olarak insan haklarına verdikleri destek düzeyinden anlamlı olarak daha düşük olduğunun belirlenmesinin yanı sıra, söz konusu bu farkın sosyal baskınlık yönelimi, sistemi meşrulaştırma ile birlikte arttığı görülmüştür. Ayrıca, kadınların ve eşcinsel bir arkadaşı olan katılımcıların eşcinsel insan haklarına daha yüksek düzeyde destek verdikleri saptanmıştır.
25-45 yaş arası yetişkinliklerde psikolojik dayanıklılığın öz yeterlilik üzerindeki etkisi

Geleneksel psikoloji anlayışı bireyin olumsuz yönlerine odaklanan anlayışını aksine; günümüzde psikolojide pozitif psikoloji yaklaşımının görüşleri öne çıkmaktadır. Psikolojik dayanıklılık pozitif psikolojinin bir kavramıdır. Psikolojik dayanıklılık iyi uyum süreci olarak belirtilmektedir. Öz-yeterlilik ise sosyal bilişsel kuramın bir kavramı olarak, bireyin bir işi yapabilme ve başarabilme yeteneği ile ilgili kişisel görüşü olduğu ifade edilmektedir. Tezin genel amacı, yetişkinlik döneminde psikolojik dayanıklılığın öz yeterlilik üzerindeki etkisinin ele alınmasıdır. Bu araştırmada, 25-45 yaş arası yetişkinliklerin psikolojik dayanıklılığın öz-yeterlilik üzerindeki etkisi bazı değişkenlerin üzerinden incelenmiştir. İstanbul'un çeşitli ilçelerinde yaşayan, farkı meslek ve medeni durumlara sahip, 129 kadın ve erkek yetişkin ile çalışma yürütülmüştür. Çalışmaya katılan her kişiden, Kişisel Bilgi Formu, Yetişkinler İçin Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği ve Genel Öz Yeterlik Ölçeği doldurması istenmiştir. Çalışmamızda elde ettiğimiz bulgular sonucunda, 25-45 yaş arası yetişkinlerin psikolojik dayanıklılık düzeyleri arttıkça, öz yeterlilik düzeyleri artmaktadır. Bununla birlikte, psikolojik dayanıklılık ölçeği alt ölçekleri olan kendilik algısı, sosyal yeterlilik, yapısall stil, aile uyumu, sosyal kaynaklar ölçeklerinden alınan puanlar arttıkça ve öz yeterlilik düzeyi de artmaktadır. Kadınların sosyal kaynaklar puanı daha iyi çıkmıştır. 36-40 yaş arası yetişkinlerin kendilik algısı puanı yüksek çıktığı görülmektedir. Üniversite mezunlarının psikolojik dayanıklılık puanı yüksek çıkmıştır. Elde edilen bulgular alan yazın çerçevesinde detaylı olarak yorumlanmıştır. Sonuçlardan yola çıkılarak bazı önerilerde bulunulmuştur.
Türkiye'de sağlık hizmetlerinde manevi danışmanlık: Bir karma yöntem araştırması

Bu araştırmayla ülkemizde sağlık hizmetlerinde manevi danışmanlık uygulamalarına yönelik bakış açısını 'manevi destek uygulaması' şeklinde vücud bulan süreç ekseninde değerlendirmek, bu amaçla uygulamanın muhatabı olan hasta, hasta yakını ve sağlık görevlilerinin bakış açısını ortaya koymak, onların uygulamanın işlevselliğine yönelik değerlendirmelerini analiz etmek böylece manevi danışmanlık uygulamalarına duyulan ihtiyaç konusunda tespitte bulunmak hedeflenmektedir. Karma yöntemin kullanıldığı araştırmada anket ve gözlem tekniklerinin kullanıldığı bölüm Çalışma 1, mülakat ve gözlem tekniklerinin kullanıldığı aşama ise Çalışma 2 olarak adlandırılmıştır. Çalışma 1'in örneklemini 86 hasta, 118 hasta yakını ve 168 sağlık görevlisi olmak üzere İstanbul, Samsun ve Ordu illerinden toplam 372 katılımcı oluşturmuştur. Çalışma 2 ise kendi içinde iki kısımda değerlendirilmiştir. Çalışma 2a olarak planlanan aşamada örneklemi 5 hasta ve 17 hasta yakını; Çalışma 2b olarak tasarlanan aşamada ise örneklemi 7 hemşire oluşturmuştur. Araştırmanın nicel aşamasında, yani Çalışma 1'de veriler SPSS 23 paket programı ile analiz edilmiştir. Çalışma 2 olarak tanımlanan nitel aşamada ise verilerin değerlendirilmesinde kategorik içerik analizine başvurulmuştur. Araştırmamız sonucunda hastanelerde manevi danışmanlık uygulamasının muhataplarının manevi danışmanlık uygulamasının işlevselliğine yönelik olumlu bir bakış açısına sahip oldukları ve manevi destek görevlisinin çeşitli konularda fayda sağlayacağını düşündükleri tespit edilmiştir.
Bellek ve öğrenmenin geniş kapsamlı ölçümü ile geniş kapsamlı başarı testinin geçerlilik, güvenilirliği ve dokuz yaş çocuklarında değerlendirilmesi

Bu araştırmada 9 yaş grubu için Bellek ve Öğrenmenin Geniş Kapsamlı Ölçümü 2 (BÖGKÖ 2, Wide Range Assessment of Memory and Learning 2, Sheslow ve Adams, 2003) isimli nöropsikolojik testin içinde yer alan Şekil Bellek, Parmak Pencere ve Sembolik Çalışma Belleği isimli alt testlerin ve Geniş Kapsamlı Başarı Testi III'ün (Wide Range Achieveent Test, WRAT III, Wilkinson, 1993) aritmetik alt testinin güvenilirlik ve geçerlilik çalışmaları yürütülmüş ve bellek becerileri ile aritmetik problem çözme becerisi arasındaki ilişki incelenmiştir. Bellek ve Öğrenmenin Geniş Kapsamlı Ölçümü 2 (BÖGKÖ 2) testi içinde yer alan Şekil Bellek alt testi görsel bellek becerisini; Parmak Pencere alt testi görsel dikkat/konsantrasyon ve sıralı görsel bilgiye dair bellek becerisini; Sembolik Çalışma Belleği alt testi ise sayı ve harf tabanlı çalışma belleği becerisini değerlendirmektedir. Geniş Kapsamlı Başarı Testi III'ün aritmetik altesti ise aritmetik işlemler çözme becerisini değerlendirmektedir. BÖGKÖ 2 Testinin, 9 yaş çocukları için alt test ilişkileri bakımından geçerli olduğu, alt testlerinin zamana karşı değişmezlik ve iç tutarlılık bakımından güvenilir olduğu saptanmıştır. Benzer şekilde GKBT III'ün aritmetik alt testinin 9 yaş çocukları için zamana karşı değişmezlik ve iç tutarlılık bakımından güvenilir olduğu saptanmıştır. Dokuz yaş çocuklarının BÖGKÖ 2 Testinin Şekil Bellek, Parmak Pencere ve Sembolik Çalışma Belleği alt testlerinden aldıkları puanlar ile Geniş Kapsamlı Başarı Testi'nin aritmetik alt testinden aldıkları puanlar arasındaki ilişkiye bakılmış ve Şekil Bellek ve Sembolik Çalışma Belleği alt testleri ile aritmetik alt testi arasında anlamlı bir ilişki gözlenmiştir. BÖGKÖ 2 testinin Şekil Bellek, Parmak Pencere ve Sembolik Çalışma Belleği alt testlerinin ve GKBT III'ün aritmetik alt testinin 9 yaş çocukları için ortalama, standart sapma, ortalamanın standart hatası, medyan ve yüzdelik sıralamaları hesaplanmıştır. BÖGKÖ 2 Testinin Şekil Bellek, Parmak Pencere ve Sembolik Çalışma Belleği alt testlerinden alınan puanların 9 yaş çocukları için cinsiyet ve okul türüne göre değişkenliklerine bakılmış ve özel okulda okuyan öğrencilerin devlet okulunda okuyan öğrencilere kıyasla Parmak Pencere alt testinde daha yüksek başarı gösterdikleri, Sembolik Çalışma Belleği alt testinde ise özel okulda okuyan öğrencilerin devlet okulunda okuyan öğrencilere kıyasla daha düşük başarı gösterdikleri görülmüş. Geniş Kapsamlı Başarı Testi'nin aritmetik alt testinde ise bu bağlamda anlamlı bir ilişki saptanmamıştır.
Benliğin kariyer araştırma öz-yeterliğini yordayıcı rolü: Öz-aşkınlık, öz-bilinç, öz-kontrol ve öz-yönetim

Bireyin kariyerini etkileyen birçok durum ve değişken vardır. Bireyin kariyerini etkileyen değişkenlerin bazılarının benlik ile ilişkili kavramların olduğu düşünülmektedir. Bu çalışmanın temel amacı üniversite öğrencilerinin öz-aşkınlık, öz-bilinç, öz-kontrol ve öz-yönetimlerinin kariyer araştırma öz-yeterliklerini yordayıcı rolünü incelemektir. Ayrıca bu çalışmada üniversite öğrencilerinin kariyer araştırma öz-yeterliklerinin cinsiyet, sınıf düzeyi, üniversiteye giriş tercih döneminde tercih danışmanlığı alıp almama, kariyer planı yapmış olup olmama, kariyer gelişimini destekleyici etkinliklere katılıp katılmama değişkenlerine göre incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırma tarama modeline uygun olarak tasarlanmıştır. Çalışmanın araştırma grubu, iki devlet üniversitesinin iktisadi ve idari bilimler fakültelerinde öğrenim görmekte olan 1278 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırma grubunda 492 erkek ve 786 kız öğrenci yer almaktadır. Araştırmada Kariyer Araştırma Öz-yeterliği Ölçeği, Öz-aşkınlık Ölçeği, Öz-bilinç Ölçeği, Öz-kontrol ve Öz-yönetim Ölçeği ile kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Veriler analizlerden önce bir takım kontrollerden geçmişş ve analizlerin çeşitli varsayımları test edilmiştir. Araştırma verilerinin normal dağılıma uygun olduğu görülmüştür. Araştırma soruları t-testi, ANOVA, korelasyon ve çoklu regresyon analizi ile test edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre üniversite öğrencilerinin öz-aşkınlıklarının, öz-kontrol ve öz-yönetim becerilerinin, içsel öz-farkındalıklarının, görünüm bilinçliliğinin kariyer araştırma öz-yeterliklerini pozitif yönde ve sosyal anksiyetenin negatif yönde anlamlı olarak yordayıcıları olduğunu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca üniversite öğrencilerinin kariyer araştırma öz-yeterliklerinin tercih danışmanlığı alıp almamaya, kariyer planı yapmış olup olmamaya, kariyer gelişimini destekleyici etkinliklere katılıp katılmamaya göre anlamlı bir farklılık gösterdiği saptanmıştır. Son olarak üniversite öğrencilerinin kariyer araştırma öz-yeterliklerinin cinsiyete ve sınıf düzeyine göre anlamlı bir farklılık göstermediği sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen bulgular kuramsal bağlamda tartışılmış ve diğer araştırmalarla karşılaştırılmıştır. Sonuç olarak araştırmacılar ve uygulayıcılar için bazı önerilerde bulunulmuştur.
Çocuklar için Aile İlişkileri Ölçeği'nin geliştirilmesi

Bu çalışmada ilköğretim birinci kademe 4. ve 5. sınıf öğrencilerine yönelik olarak Çocuklar İçin Aile İlişkileri Ölçeği geliştirilmiştir. Ölçeğin geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmıştır. Çalışmanın katılımcılarını 2009 ? 2010 eğitim ? öğretim yılında, Ankara, İstanbul ve Düzce illerinde ilköğretim okulunda öğrenim gören 4. ve 5. sınıflara devam eden 890 öğrenci oluşturmuştur. Ölçeğin pilot çalışması, geçerlik çalışması ve güvenirlik çalışmaları için toplam iki gruptan oluşan öğrencilerin 461'i kız, 427'si erkek; 363'ü dördüncü sınıfa 510'u beşinci sınıfa devam etmektedir. Öğrencilerden ikisi cinsiyetini 17'sinde sınıfını belirtmemiştir. Çalışmada geliştirilen ÇAİÖ'nun yapı geçerliliği için açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi kullanılmıştır. Geçerlik çalışmaları kapsamında yapılan açımlayıcı faktör analizinde varimax rotasyonu ile ölçek 2 faktöre indirgenmiştir. Yapılan doğrulayıcı faktör analizinde iki faktörlü bir yapı sınanmış ve sınanan modelin oldukça iyi uyum endekslerine sahip olduğu saptanmıştır. Buna göre birinci faktörde 10, ikinci faktörde 10 olmak üzere ölçekte toplam 20 madde yer almıştır. Birinci alt ölçek destekleyici aile ilişkileri, ikinci alt ölçek engelleyici aile ilişkileri olarak tanımlanmıştır. ÇAİÖ'nün Cronbach alfa katsayısı birinci alt ölçek için. 82 ve.84 ve ikinci alt ölçek için. 76 ve.78 olarak bulunmuştur. Bu katsayılar ölçeğin kullanılabilir özelliklere sahip olduğunu göstermektedir.
İkili ilişki biçimi ve süresi ile bağlanma stilleri arasındaki bağlantılar

Bağlanma kuramı, yetişkinlik döneminde ikili ilişkileri açıklamada etkili kuramlardan biridir. Bağlanma stilleri kişilerarası ilişkilerdeki romantik ilişkileri ve evlilik ilişkilerini etkileyebileceğinden eş seçiminde de önemli olabilir. Aynı zamanda çiftler ilişkilerinin ilk dönemlerinde genellikle ilişkilerinden çok memnundurlar ve daha sonra zaman içerisinde ilişkideki uyum ve doyum giderek azalmaktadır. Bu araştırmada aşık çiftlerin, nişanlı çiftlerin, 5 yık kadar evli olan ve 5 yılın üzerinde evli olan çiftlerin ikili ilişki biçimleri ile bağlanma stilleri açısından, ayrıca çiftlerin ilişkilerinde gösterdikleri uyum açısından farklılık gösterip göstermedikleri incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini, Ankara'da yaşayan aşık çiftler, nişanlı çiftler, 5 yıla kadar evli olan ve 5 yıldan uzun süre evli olan çiftler arasından seçilen 400 çift (200 kadın, 200 erkek ) oluşturmuştur, ölçme aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri, İlişki Ölçekleri Anketi ve Çiftler Uyum Ölçeği uygulanmıştır. Uygulanan istatistiksel analizler sonucunda aşık çiftlerin, nişanlı çiftlerin, 5 yıla kadar evli olan çiftlerin ve 5 yılın üzerinde evli olan çiftlerin ikili ilişkilerinde güvenli bağlanma yönünden farklılık bulunmuştur. 5 yıldan uzun süre evli olan çiftlerin ikili ilişkilerine nişanlı çiftlerden daha güvenli stil ile bağlı oldukları bulunmuştur. Diğer bağlanma stilleri yönünden graplararası fark bulunmamıştır. 120 Çiftlerin ikili ilişkilerinde gösterdikleri uyum düzeyleri açısından da farklılık gösterdikleri bulunmuştur. İkili ilişkilerde aşık çiftlerin, nişanlı çiftler ve 5 yılın üzerinde evli olan çiftlerden daha uyumlu oldukları; nişanlı çiftlerin ise 5 yılın üzerinde evli olan çiftlerden daha uyumlu oldukları; son olarak da 5 yıla kadar evli olan çiftlerin, 5 yılın üzerinde evli olan çiftlerden daha uyumlu oldukları bulunmuştur. Bu araştırmada toplumsal cinsiyetin, kadın ve erkeklerin bağlanma stilleri üzerinde anlamlı etkisi olduğu bulunmuştur. İkili ilişkilerde kadınların kaçınan ve korkulu bağlanma stili ile bağlandıkları, erkeklerin ise güvenli bağlanma stili ile bağlandıkları bulunmuştur. Ancak, çiftler arasındaki uyum üzerinde, toplumsal cinsiyetin etkili olmadığı görülmektedir. Sonuç olarak bu araştırmada aşık çiftlerin, nişanlı çiftlerin, 5 yıla kadar evli olan ve 5 yıhn üzerinde evli olan çiftlerin ikili ilişki biçimleri ve süresinin, bağlanma stillerini ve ikili ilişkilerindeki uyumu zorlayıcı olduğu bulunmuştur. Bu çalışmada araştırmanın amacı doğrultusunda elde edilen bulgular, daha önce yapılan çalışmalar ve kuram dikkate alınarak tartışılmıştır. 121
Reddedilme duyarlılığı ve iyimserliğin, rasyonel olmayan ilişki inançları ile romantik ilişki doyumu arasındaki ilişkilerde aracı rolü

Bu araştırma rasyonel olmayan ilişki inançları alt boyutları ile ilişki doyumu arasındaki ilişkide iyimserlik ve reddedilme duyarlılığının aracı rolünü incelemek amacıyla yürütülmüştür. Bunun yanı sıra yaş ve cinsiyetin rasyonel olmayan ilişki alt boyutları, iyimserlik, reddedilme duyarlılığı ve ilişki doyumu arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırma Ankara ilinde yaşayan, yaşları 18 ile 35 arasında değişen, en az 8 ay süreli romantik ilişki yaşayan 82 kadın, 76 erkek olmak üzere toplam 158 katılımcı ile yürütülmüştür. Veri toplama araçları olarak bilgi formu, İlişki Doyumu Ölçeği (Hendrick, 1998), İlişki İnançları Ölçeği (Eidelson ve Epstein, 1982), Reddedilme Duyarlılığı Ölçeği (Downey ve Feldman,1996), ve Yaşam Yönelimi Testi'den (Scheier ve Carver, 1987) yararlanılmıştır. Katılımcıların veri toplama araçlarından aldıkları puanlar ile bilgi formuna verdikleri yanıtlar pearson korelasyonu ve çoklu regresyon kullanılarak analiz edilmiştir. Korelasyon analizlerinin sonucunda rasyonel olmayan ilişki inançları alt boyutlarından ' cinsiyetlerin ihtiyaçları farklıdır' ve ' eşler değişmez' puanları ile ilişki doyumu puanları arasında negatif yönde anlamlı ilişki bulunduğunu göstermektedir. Romantik ilişki doyumu ile iyimserlik arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmaktadır. İyimserlik ile ilişki inançlarından 'anlaşmazlık yıkıcıdır' ile ' eşler değişmez' boyutları arasında negatif yönde; reddedilme duyarlılığı ile aynı boyutlar arasında pozitif yönde ilişki olduğu bulunmuştur. Ayrıca reddedilme duyarlılığı ve iyimserliğin 'anlaşmazlık yıkcıdır' ve ' eşler değişmez' boyutları ile ilişki doyumu arasında aracılık rolü olduğu tespit edilmiştir. Yapılan regresyon analizinde yaş ve cinsiyetin rasyonel olmayan ilişki inançları, ilişki doyumu, iyimserlik ve reddedilme duyarlılığının yordama derecesini bulmak için yapılan regresyon analizlerinde sadece 'karşı cinsi anlamak zordur' rasyonel olmayan ilşki inancı ile anlamlı ilişki bulunmuştur.
Menopoza giren kadınlar ile menopoza girmeyen kadınların benlik saygısı ve depresyon düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, menopoza giren kadınlar ile menopoza girmeyen kadınların benlik saygısı ve depresyon düzeyleri arasındaki ilişkinin ortaya konulmasıdır. Ek olarak, araştırmada kadınların medeni durumu, yaşları, gelir düzeyleri, kronik bir hastalıklarının olup olmaması gibi değişkenlerin de benlik saygısı ve depresyon düzeyleri ile ilişkisi araştırılmıştır. Araştırmaya İstanbul ili Beşiktaş ilçesinde yaşayan, rastlantısal ve gönüllülük esasıyla seçilen kadınlar alınmıştır. Çalışmaya alınan kadınların benlik saygısı düzeylerini değerlendirmek için Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği ve depresyon düzeylerini değerlendirmek için Beck Depresyon Ölçeği uygulanmıştır. Aynı zamanda kadınların sosyodemografik özellikleri hakkında bilgi toplamak amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan bir Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde Mann Whitney-U ve Kruskal Wallis ve Spearman Korelasyon Testleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda menopozdaki kadınların depresyon düzeylerinin, henüz menopoza girmemiş olan kadınların depresyon düzeylerine göre anlamlı şekilde daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Menopozdaki kadınların yaşları yükseldikçe depresyon düzeyleri de artmaktadır. Henüz menopoza girmeyen kadınlar arasında çalışmayan kadınların depresyon düzeyleri çalışan kadınlardan daha yüksek bulunmuştur. Menopozdaki kadınlar arasında ilkokul mezunu olan kadınların depresyon düzeylerinin eğitim düzeyi ortaokul ve üzeri olan kadınlardan daha yüksek olduğu gözlenmiştir. Araştırmanın sonuçları güncel literatür ışığında tartışılmıştır.
Ebeveynleri boşanmış ergenlerin boşanma sonrası yaşama uyumu

Araştırmanın amacı, ergenlerin psikolojik dayanıklılığının boşanma sonrası uyumlarını yordayıp yordamadığının incelenmesi ve ergenlerin boşanma sonrası yaşama uyumlarının çeşitli demografik değişkenlere göre anlamlı fark gösterip göstermediğinin değerlendirilmesidir. Bu kapsamda öncelikle araştırmacı tarafından Boşanma Sonrası Yaşama Uyum Ölçeği geliştirilmiştir. Araştırmanın üç çalışma grubu da Ankara'da bazı ortaöğretim kurumlarına devam eden anne babası resmi olarak boşanmış dokuz, 10 ve 11. sınıf öğrencilerinden oluşmaktadır. Birinci çalışma grubu, araştırma kapsamında geliştirilen Boşanma Sonrası Yaşama Uyum Ölçeği'nin psikometrik özelliklerinin belirlenmesi amacıyla uygulama yapılan 437 ergenden; ikinci çalışma grubu, Ergen Boşanma Sonrası Yaşama Uyum Ölçeği açımlayıcı faktör analizinde ortaya çıkan faktör yapısını doğrulamak amacıyla uygulama yapılan 271 ergenden; üçüncü çalışma grubu ise Ergen Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği alt boyut puanlarının Ergen Boşanma Sonrası Yaşama Uyum Ölçeği toplam puanını yordayıp yordamadığının ve boşanma sonrası yaşama uyumun bazı değişkenlere göre anlamlı fark gösterip göstermediğinin incelenmesi amacıyla uygulama yapılan 358 ergenden oluşmaktadır. Araştırma bulgularına göre, altı boyuttan ve toplam 31 maddeden oluşan bir yapının açığa çıkarıldığı Ergen Boşanma Sonrası Yaşama Uyum Ölçeği'nin ebeveynleri boşanmış ergenlerin boşanma sonrası yaşama uyum düzeylerini ölçmek için yeterli psikometrik özelliklere sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma sonuçlarından bir diğerinde, Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği alt boyutlarından aile desteği, mücadele azmi ve empatinin ergenlerin boşanma sonrası yaşama uyumlarını anlamlı düzeyde yordadığı bulunmuştur. Ayrıca, ergenlerin boşanma sonrası yaşama uyum düzeylerinin cinsiyete, birlikte yaşamadığı ebeveyni ile görüşme sıklığına, sosyoekonomik düzeye ve ebeveynler arasındaki ilişkiye göre anlamlı fark gösterdiği; birlikte yaşadıkları kişiye göre ise anlamlı fark göstermediği sonuçlarına ulaşılmıştır.
Major depresyon hastalarında ve sağlıklılarda pro-inflamatuar sitokinler ile beyinden köken alan nörotrofik faktör düzeylerinin ilişkisi

Amaç: MDB'li hastalar ile normal sağlıklı bireylerde kandaki belirlenen bazı pro-inflamatuar sitokinler (IL-6, IL-1beta ve TNF-alfa) ve BDNF düzeylerinin karşılaştırılması ve bunların MDB klinik özellikleri ile gidişinin öngörülmesinde yerinin araştırılmasıdır. Ayrıca IL-6, IL-1 beta, TNF-alfa ve BDNF düzeylerinin depresyonun yarattığı emosyonel disregülasyon ve depresyon şiddetiyle ilişkisini de incelemek amaçlanmıştır. Yöntem: Plazma BDNF, IL-6, IL-1beta ve TNF-alfa düzeyleri major depresif tanılı 36 hasta ile 36 sağlıklı kontrolde ELISA yöntemi ile ölçüldü. Bulgular: MDB'li hastalarda HAM-D ve DDGÖ skorları arasında anlamlı bir ilişki vardır ve dürtü kontrol edebilmede yaşanan güçlükler alt ölçeği ile HAM-D skorları arasında anlamlı bir ilişki belirtilmiştir. Hasta ve sağlıklı kontroller arasında IL-1beta ve TNF-alfa değerlerinde anlamlı bir fark saptanmıştır. Hastalarda IL-1beta ve emosyonel netlikte yetersizlik ve dürtü kontrol edebilmede güçlük arasında olumlu yönde anlamlı bir ilişki vardır. TNF-alfa ve duygu durum stratejilerinin sınırlı kullanımı arasında olumlu yönde anlamlı bir ilişki vardır. Ancak emosyonel farkındalıkta yetersizlik ve TNF-alfa değerleri arasında ters yönde anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Sonuç: Bulgularımız plazma IL-1beta ve TNF-alfa düzeyleri ve duygu durumda yaşanan güçlükler arasındaki ilişkiyi depresyonda gösteren ilk çalışmadır. Bulgularımız öncüldür ve tekrarlanması gerekir.
Engelli kardeşe sahip bireylerin kardeş tutumları ile kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Çalışmada engelli kardeşe sahip bireylerin kardeş tutumları ve kaygı düzeylerinin bazı değişkenlerle olan ilişkisini incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemi, Iğdır ilindeki rehabilitasyon merkezlerinde bulunan engelli çocukların, 9-12 yaş grubundaki 110 kardeşinden oluşmaktadır. Veriler, Özel Gereksinimli Kardeşe Yönelik Tutum Ölçeği ve Durumluk Sürekli Kaygı Envanteri aracılığıyla toplanmış ve SPSS 23 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin analizinde t testi, ANOVA ve korelasyon analizi kullanılmıştır. Çalışmanın ÖGKYTÖ'ye göre, annenin eğitim durumunda anlamlı bir farklılık görülmezken, babanın eğitim durumu değişkeninde anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Araştırmada ÖGKYTÖ'nin ailenin sosyoekonomik düzeyi ve kardeşin engel türü arasında anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır. Çalışmada DSKE'nin; cinsiyet, anne-babanın hayatta olması ve babanın çalışması değişkenleri ile anlamlı yönde bir ilişki bulunmamaktadır. Araştırmada; kaygı ölçeği ile kardeş sayısı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık görülmektedir. Ayrıca, ÖGKYTÖ ve DSKE arasında ters yönde anlamlı ilişki bulunmuştur.