turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Latin Amerika'da ayrılıkçı terör hareketleri ve milliyetçiliğin farklı tanımları: Peru'da Aydınlık Yol deneyimi

Her ne kadar kanıksanmış olsa da bugün başta Amerika olmak üzere birçok ülke için terörizm bir an önce çözüm bulunması gereken sorunların başında gelmektedir. Bu nedenle insan davranışlarının en ürkütücüsü olan terörizmin ve nedenlerinin açıklığa kavuşturulması, soruna çözüm getirebilmek için en önemli çaba olacaktır. Bu çalışma, terör eylemlerini ve bu eylemler etrafında bir araya gelen kitleleri meşru kılabilecek olguları bulmaya yönelik bir çaba olarak tanımlanabilir. Bu çaba içerisinde hareket noktası olarak memnuniyetsiz halk kitlesi, lider kadro, çaresizlik ve ideoloji gibi teorik koşullar arasından ideolojiye haklı bir önem verilmiştir. Bu, kadronun birleşebilmesi için kendi içinde aynı amaç doğrultusunda hareket etmelerini sağlayan ortak bir ideoloji olmalıdır. Üstelik köylü ile üniversiteli üyelerin her birini tatmin edebilecek bir etkinliğe sahip olmalıdır. Bu noktada çalışma tarafından ortaya konmak istenen hipotez belirmektedir. Çalışmanın ortaya koymaya çalıştığı; kitleleri şiddet ve teröre yönlendirebilecek, hayatlarını feda etmelerine neden olabilecek en önemli ideolojinin kuvvetli bir aidiyet bağı niteliğinde kendini gösteren milliyetçilik olabileceğidir. Terör örgütleri ister sağ ister sol hatta dini temelli bir hareket olsun etnik, dini veya kültürel bir milliyetçilik özelliğini amaçları doğrultusunda kullanmaktadırlar. Çalışmanın genel yapısını oluşturan bu hipotez doğrultusunda Peru'da yaşanan Aydınlık Yol deneyimi üzerinden bir örnek olay incelemesi yapılmaya çalışılmıştır. Aydınlık Yol Marksist fikirleri Maoist bir yöntemle ülke içerisinde uygulamaya çabalayan bir terör örgütü görünümünde olmakla birlikte, halkın desteğini sağlamak amacıyla geçmişşe dayalı etnik, kültürel ve dini aidiyet bağlarına başvurarak etnik milliyetçilik motiflerini bünyesine katmıştır.
Yeni kamu işletmeciliği anlayışının sağlığa yansıması kamu- Hastane birlikleri incelemesi

Yeni kamu İşletmeciliği; kamu yönetiminin geleneksel yapısında yer alan; kar ölçüsünün ve rekabetin yokluğu, siyasi etkiler, zayıf yönetim kurulları, düşük yönetim maaşları gibi unsurları verimli ve etkin sonuçların önündeki engeller olarak nitelendirmektedir. YKİ'ne göre yetki ve sorumluluk anlayışında yerel birimler oluşturularak, amaç ve hedeflerini verimlilik üzerine düzenleyen, sonuç odaklı performans örgütlenmesi ile öğrenen yenilikçi kamu örgütlerinin oluşturulmalıdır. Bunun için işletmecilik unsurlarının kamu yönetiminde zıtlıktan öte bütünleştirici olarak yer alması gerekmektedir. 1980'li yıllarda kamu yönetimine ekonomik-işletmecilik alanlarından farklı prensipler getiren Yeni Kamu İşletmeciliği alternatif bir düşünce olarak ekonomik, sosyal ve politik süreçlerde yerini almıştır. Dünya Sağlık Örgütü ve OECD gibi uluslararası kuruluşların etkisinde sağlık alanına da yansıyan Yeni Kamu İşletmeciliği reform hareketleri ile kısa sürede sağlık alanına yönelik ciddi dönüşüm hareketleri gerçekleştirilmiştir. Sağlıkta dönüşüm sürecinin temel ilkeleri; ihtiyaçlara uygunluk, katılımcılık ve çok ortaklılık, vatandaş odaklılık, stratejik yönetime geçiş, performansa dayalı oluş, denetimde etkililik, etik kurallar ve insana güven, hizmetlerin yürütülmesinde yerindenlik olarak sıralanmıştır. Bu çalışmanın ana konusu Sağlıkta Dönüşüm Programı kapsamında 663 sayılı Kanun Hükmündeki Kararname ile oluşturulan Kamu Hastane Birlikleri yapılanmasında, atılan adımların ortaya çıkış ve uygulama süreçleri Yeni Kamu İşletmeciliği düşüncesi kapsamında incelenmektedir.
Sezai Karakoç'un diriliş düşüncesinde medeniyet anlayışı

Hızla globalleşen dünyamızda devletlerin kendi kültür ve inançlarına yakın devletlerle diyaloga girmekte olduğu, ideolojik kamplaşma ve ayrışmaların yerini yavaş yavaş ortak kültür ve geleneklerden beslenen birlikteliklerin aldığı, hem reel açıdan hem de teorik temellendirmeler açısından müşahede edilen bir durumdur. Biz bu çalışmamızda 'medeniyet' olgusunun toplum ve devletler üzerinde nasıl etkili olduğunun ve medeniyetin dünyanın geleceğinde ne gibi bir rol üstlenebileceğinin değerlendirmesini düşüncesinin eksenine koymuş bir düşünür olan Sezai Karakoç'u incelemeye çalıştık. Bunu yaparken salt onun medeniyet yaklaşımını vermekten ziyade, medeniyete çeşitli yaklaşımlar, medeniyet tarihi ile ilgili farklı yorumlar ve medeniyet olgusunun özellikle de Batı uygarlığının Osmanlı Devleti ve devamında da Modern Türkiye'nin oluşumundaki fonksiyonlarını karşılaştırmalı ve çözümleyici bir yöntemle göstermeyi amaçladık. Bu tez çalışması üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Sezai Karakoç'un hayat hikayesiyle sanatı ve kişiliği ele alınmıştır. İkinci bölümde Karakoç'un söyleminde ekolleşen 'Diriliş' düşüncesi ve bu düşüncenin ana hatlarını oluşturan; din, İslam, metafizik, toplum, devlet, millet, Doğu ve Batı gibi kavram ve kurumlara yaklaşımlar incelenmiştir. Üçüncü bölüme ise, medeniyet ve modernleşmenin bir sorunsal olarak ele alınmasının tarihi, dini ve sosyolojik nedenlerini de içeren, Batı ve İslam uygarlığı arasındaki ilişkiye yer verilerek başlanmış, Toynbee, Fourier, Spengler, Guenon, Ahmet Cevdet Paşa, Ahmet Ağaoğlu, Ziya Gökalp gibi Doğulu ve Batılı düşünürlerin medeniyete ilişkin yaklaşımları ortaya konulmuştur. Kültür ve Medeniyet dualizminin arka planında yatan zihinsel yaklaşımın tartışılmasıyla devam ettiğimiz bu bölümde, Sezai Karakoç'un medeniyet tezi ve bu tezin temellendiği öğeler diğer düşünürlerin yaklaşımlarıyla karşılaştırılarak ele alınmıştır. Daha sonra Fukuyama'nın 'Tarihin Sonu' ve Huntington'un 'Medeniyetler Çatışması' makalelerinin irdelendiği bu bölüm, Karakoç'un zikredilen makalelerle ilintisi ve Genel olarak İslam medeniyetinin özel olarak da Osmanlı'nın irdelendiği 'medeniyetimizin büyük krizi' adlı geniş incelemesiyle son bulmuştur. Sonuç olarak, toplumsal olayları ve olguları anlama ve açıklamada temel çerçeve olarak gördüğü 'Medeniyet'i hem kavramsal hem de tarihi-sosyolojik cepheleriyle ele alan Sezai Karakoç'un, oldukça hacim tutan bu görüşlerinin irdelenmesinin, düşünce hayatımıza katkıda bulunacağı umulmaktadır.
The Challenge of becoming an immigration country the case Germany in the light of the new legal drafton immigration

oz GÖÇ ÜLKESİ OLMANIN ZORLUKLARI. YENİ GÖÇ YASASI TASLAĞI IŞIĞINDA ALMANYA ÖRNEĞİ. Yüce, Yasemin Yüksek lisans, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Mehmet Okyayuz Kasım 2003, 137 Sayfa Bu çalışma, Almanya'daki yeni göç yasasının tekrar gündemleştirdiği 'Almanya bir göç ülkesi midir? sorusuna yanıt aramaktadır. Bunun yanında göç ülkesinin ne anlama geldiğini, Almanya'nın göç tarihinin bu bakış açısından nasıl geliştiğini incelemiştir. Bu çalışmanın amacı Alman yeni göç yasası ile Almanya'nın göç ülkesi olma yolundaki tartışmalarını yansıtmaktır. Çalışmanın temel tezi, Almanya'nın süreç içerisinde de facto göç ülkesine dönüştüğü, bunun yeni göç yasası ile politik olarak da tanınmaya başlamasıdır. Klasik göç ülkelerinden farklı kuruluş ve gelişim süreci yaşayan Almanya'nın, göc ülkesi olma yolundaki engelini güçlü milli-devlet anlayışı oluşturmaktadır. Bu sebeble Almanya'da göç ülkesini tartışmanın arkasında Alman milli-devlet anlayışından kaynaklı tartışmalar yatmaktadır. Ama toplumsal dinamiklerin ve uluslararası gelişmelerin etkisiyle Almanya yeni bir göç yasasını ve 'göç ülkesi Almanya' konseptini tartışmaya başlamıştır.
Telekomünikasyon yoluyla iletişimin denetlenmesi

Yeni iletişim araçları ile kişilerin özel hayatı, haberleşmesi gizlice takip edilebilmekte ve kayıt altına alınabilmektedir. Bu sebeple bireyin temel hak ve özgürlüklerinin belirlenmesi ve güvence altına alınması ihtiyacı doğmuştur. Gelişen teknoloji ile birlikte suç ve terör örgütlerinin eylemleri de tehlikeli boyutlara ulaşmıştır. Kuşkusuz devletler, suç ve terör örgütleri ile etkin bir şekilde mücadele etmek için gerekli tedbirleri almak zorundadır. Alınan tedbirler uygulanırken, özel hayatın gizliliğine ve haberleşme hürriyetine hukuk kuralları içerisinde ve istisnai hallerde müdahale edilebileceği unutulmamalıdır. Devletin, sadece ulusal güvenliğini ve kamu düzenini sağlamak gibi görevleri yoktur. Devlet aynı zamanda vatandaşlarına asgari insan haklarını tanımalı, sosyal refahın yüksek olduğu huzurlu bir yaşam imkanı sağlamalı ve hukuk kuralları ile bağlı olmalıdır. Her karşılaşılan olayda ulusal güvenlik ve kamu düzeni gibi genel ve soyut sebepler bahane edilerek temel hak ve özgürlüklere keyfi müdahalelerde bulunulmamalıdır. Çalışmamızda, Türk hukukunda adli ve önleme amaçlı telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesinin koşulları ayrıntılı olarak incelenecek, 'özel hayatın gizliliği' ve 'haberleşme hürriyeti' kavramlarının içeriği doldurulmaya çalışılacak ve telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi örnek mahkeme kararları ışığında incelenecektir.
Türkiye'nin göçmen politikası ve Suriyeli sığınmacılar

Bu tezde vurgulanan temel amaç, Suriye'de yaşanan iç çatışmalar neticesinde milyonlarca Suriyelinin kendi ülkelerini terk ederek Türkiye'ye sığınmaları ve göçün Türkiye tarafından hem hukuki hem de idari açıdan yönetiminin ele alınması olmuştur. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, konuyla ilgili kavramlar açıklanmış ve kavram bulanıklığı giderilmeye çalışılmıştır. Ayrıca yine birinci bölümde genel olarak göçlerle ilgili kuramlara ve göçün neden ve sonuçlarına değinilmiştir. İlgili kuramlar ile göçün neden ve sonuçları Suriyeli sığınmacıların göç hareketiyle açıklanmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde, tarihsel olarak özellikle Cumhuriyetin ilanından günümüze kadar Türkiye'ye doğru gerçekleşen göç hareketleri dönemsel olarak açıklanmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise Suriyeli sığınmacıların göç hareketlerine, Türkiye'deki Suriyeli sığınmacıların hem geçici barınma merkezlerindeki hem de barınma merkezleri dışındaki sayılarına, Türkiye'nin söz konusu göç hareketiyle ilgili düzenlediği hukuki ve idari düzenlemelere yer verilmiş ve söz konusu göç hareketinin Türkiye'ye güvenlik ve ekonomik etkileri üzerinde durulmaya çalışılmıştır. Ayrıca Suriyeli sığınmacıların Türk vatandaşlığına alınmaları konusundaki verilere değinilerek devamında Türkiye'nin geçmişşten günümüze göç politikaları tarihsel sıraya dikkat edilecek şekilde verilmeye çalışılmıştır. Arap Baharı'nın bir sonucu olarak gelişen olayların Suriye'ye sıçraması ve Suriye'nin Türkiye ile uzun sınır komşusu olmasından dolayı, göç akınının Türkiye'yi farklı açılardan etkilediği ve özellikle göçün ekonomik boyutunun Türkiye'ye etkisinin birinci sırada yer aldığı görülmüştür. Türkiye bu sığınmacı akını neticesinde bazı hukuki adımlar atarak ilk etapta gelenlerin statü sorununu gidermeye çalışmıştır.
Toplumsal Kabul ve Uyum Süreci Açısından Kent Sakinlerinin Suriyeli Sığınmacılara Yönelik Algısı: Konya Örneği

Göç, yüzyıllardır devam eden bir hareketlilik olarak günümüze kadar gelmiştir. Ancak göç sorunu, yirmi birinci yüzyılın başlarında ortaya çıkan dünyanın en önemli problemlerinden bir tanesi haline gelmiştir. Bu olgu, sosyal hayatı değiştirip hem göç edenler hem de göç edilen yer için yeni bir hayat anlamına gelmektedir. Ulusal ve uluslararası literatürde göç edilen yerin niteliği, göç edenlerin nitelikleri, göç edenlerin son yerleşim yeri, göçün yasal olup olmaması, göçün amaçları, göçün süresi vb. faktörler dikkate alınarak göç türleri sınıflandırılmıştır. Ama genel olarak göç, oluşum nedenlerine göre ikiye ayrılmaktadır. Biri gönüllü göç diğeri ise zorunlu göçtür. Zorunlu göçün sonuçlarından biri sığınmacı olmaktır. Küresel boyutta sığınmacı sayılarının ciddi rakamlara ulaşması nedeniyle BM gibi uluslararası kuruluşlar harekete geçmişş ve çeşitli düzenlemeler yapmışlardır. Türkiye, Suriye'de baş gösteren iç savaş sonrasında Suriyeli sığınmacıların en çok göç ettiği ülke olmuştur. Bu durum Türkiye'yi dünyanın en fazla sığınmacı barındıran ülkesi haline getirmiştir. Türkiye'deki sığınmacı sorunları, 2011'den bugüne kadar gündemde olmayı sürdüren bir konudur. Türkiye hükümeti son duruma göre, 3.6 milyondan fazla Suriyeliye, sağlık, eğitim, iş olanakları, barınma ve gıda gibi konularda yardımcı olmaya devam etmektedir. Türkiye'deki Suriyeli sığınmacılar çoğu yönüyle akademik makalelerde değerlendirilmiştir. Bu çalışmalarda Türkiye toplumunda özellikle yaygın bir Suriyeli karşıtlığının varlığına dikkat çekmiştir. Başta bu karşıtlığın nedenleri, devletin uyum sürecindeki uygulamaları ve toplumsal kabulün ne durumda olduğunu bu araştırmada ele alınmaktadır. Bu çalışmada, genel olarak göç ile ilgili kavramlar açıklanmış, Suriyeli sığınmacılar ile ilgili bilgi verilmiş, devletin uyum sürecine yaklaşımı incelenmiş ve halkın görüşleri bağlamında toplumsal kabulün ne durumda olduğuna yer verilmiştir.
II. Abdülhamid döneminde güvenlik politikaları ve coğrafi mobilizasyon

19. yüzyıl Osmanlı İmparatorluğu'nda Hamidyen Dönem (1876-1909), modern devlet aygıtının inşasında önemli bir dönüm noktası olarak ortaya çıkmaktadır. Bu dönemdeki güvenlik reformları modern devlet inşa sürecini anlatan örneklerden biridir. Coğrafi hareketlilik, güvenlik politikalarının bir parçası olarak Hamidyen dönemdeki kritik meselelerdendir. Politik elitlerin, temel olarak politik problemlere dayanan yeni tehdit algıları, onların ilgilerini sezonluk işçilere, yabancı işçilere ve gizli örgütlerin üyelerine yöneltmektedir. Bunların yanında yeni hukuki ve idari güvenlik reformları Avrupa'daki anti-anarşist korkudan ve eylemle propagandaya karşı düzenlenen anti-anarşist düzenlemelerden etkilenmiştir. Tehdit algısı politik merkezin güvenlik söylemini etkilemektedir. Serseri ve fesadın yeni kullanımları kötücül anlamda anarşizm ve anarşist ile söylemsel bir bağ oluşturmuştur. Bunun yanında, bu durum iç ve dış düşmanlara karşı imparatıorluğu birleştirme amacına dayanan güvenlik ideolojisine atıfta bulunmaktadır. Bu çalışmada arşiv kaynakları kullanılarak güvenlik konsepti içinde görülen uluslararası ve dahili pasaport düzenlemeleri ve otel düzenlemeleri ile ki aynı zamanda altyapısall iktidar aygıtlarıdır, Hamidyen dönemin tehdit algısı, güvenlik politikaları ve coğrafi hareketlilik arasındaki bağ gösterilmeye çalışılmıştır.
1982 Anayasası'nda 5982 Sayılı Kanunla yargı alanında yapılan değişiklikler ve etkileri

Yargı fonksiyonu, yasama ve yürütme fonksiyonları yanında devletin üç temel fonksiyonundan birisi, temel hak ve özgürlüklerin güvencesidir. Temel hak ve özgürlükleri yeterli ölçüde koruyabilmesi için yargının bağımsız olması gerekmektedir. Bağımsız yargı, hukuk devletinin en önemli unsurudur. Bağımsızlık başta yasama ve yürütme organlarına karşı olmak üzere herkese karşı söz konusudur. Türk hukukunda her dönemde en fazla tartışılan konulardan birisi yargı konusudur. Farklı anayasalar döneminde yargıya bakış açısı da farklı olmuş, yargı yetkisi bazen genişletilirken bazen de oldukça dar tutulmuştur. 1982 Anayasası, yargı yetkisinin kapsamını oldukça daraltmıştır. Otoriter bir üsluba sahip ve hak ve özgürlükler noktasında 1961 Anayasası'na oranla zayıf olan bu anayasada zaman içerisinde pek çok kez değişiklikler yapılarak, daha liberal bir hale getirilmeye çalışılmıştır. 1982 Anayasası'nda son değişiklikler 5982 sayılı kanunla yapılmıştır. Bu değişiklikler ağırlıklı olarak yargı alanındadır. Anayasa Mahkemesi ve Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu konularında kapsamlı değişiklikler yapılmıştır. Bu çalışmada, bu değişiklikler, hukukun temel ilkeleri ile bağdaşıp bağdaşmadığı yönünden incelenmiş ve değişen maddelerin eski Türk anayasalarındaki durumlarına da göz atılarak bunlarla karşılaştırma yapılmıştır.
Uluslararası ticarette çevre koruma uygulamaları ve Türkiye'nin durumu

Günümüzün en temel sorunu olan çevresel bozulmanın engellenmesi, ancak üretim/tüketim süreçlerinin çevresel duyarlılıgı içeren bir karakterebürünebilmesine bağlıdır. Bu anlamda, uluslararası ticarette uygulanan çevre koruma uygulamaları, ülkelerin ve firmaların söz konusu duyarlılıklarını bir denge içinde artırmaya yarayabilir. Çevresel bozulma noktasında duyarsız olan aktörlere, örnegin dıs ticaretlerinin kısıtlanması gibi ekonomik yaptırımlar yoluylauygulanması, hiç kusku yok ki, dünyanın ömrünü uzatacak bir adımdır. Dünyamızı ilgilendiren her önemli adım gibi, çevresel duyarlılıklarınuluslararası ticarette bir kısıı olarak kullanılabilmesi, uluslararası kurum ve kurulusların öncülügüne, destek ve zorlayıcılıklarına bağlıdır. Kuskusuz, çevreselstandart ve kriterler, ticaret ilişkilerinde taraf olan bu aktörlerin olusturduguaraçlar olduğundan uygulamada adil ticaret ve rekabet hakkının ihmaledilememesi hayati bir önem arz eder. Ne var ki, çevresel kriterler, giderek daralanticaret kısıtlamaları içerisinde korumacılıga bir kalkan olarak kullanılabilmektedir. Uluslararası standart düzenlemelerini gerektirdigi yöntem ve maliyetler, gelismekte olan ülkelerin bir çogunun bireysel olarak gelismis ülkelere ihracat2yapabilmesine engel teskil edebilmektedir. Dıs ticarette çevre korumauygulamalarının, maliyetleri artırarak gelismekte olan ülkelerin bireysel rekabetsansını azalttıgı, ancak diger taraftan ürün kalitesinin ve üretim süreçlerininverimliliginin yükseltilmesi yoluyla uzun vadede ülke endüstrisinin rekabetçiliginehizmet ettigi görülmektedir. Dolayısıyla, bir tarafta standardize edilen süreç ve yöntemler ile ürün güvenilirliginin artması, diger taraftan artan süreç iyilestirme, belgelendirme ve know-how giderleri ile maliyetlerin yükselmesi olmak üzere, konunun gelismekte olan ülkeler açısından iki boyutu bulunmaktadır.1980'lerden bu yana hız kazanan Türk dıs ticaretinde, temel ihracatdestinasyonu olan Avrupa Birliği ülkelerinin çevresel duyarlılıklarının görece yüksek olusu, endüstrinin ana sektörlerinde standardizasyon sürecinintamamlanmasına ve birçok alanda gereken belge ve bilgi akısının saglanmasındaönemli rol oynamıstır. AB'ye uyum takviminde üretim standartlarının daha da sıkılasacagı ve ürün güvenilirliginin daha da önem kazanacagı görülmektedir. Türkiye ihracatının % 85'i sanayi mamüllerinden olustugu dikkate alındıgında, dıs ticarette yeni teknik engellerle karsılasılması olası bir durumdur. Türk ihracatçılarının ve kamusal otoritelerinin gelecek planlarında bu husus dikkate alınmalıdır.
Toplumsal cinsiyet perspektifi bağlamında Türkiye kamu sektöründe analık izinlerinin tarihsel gelişimi: Kadın ve çalışma hayatı

Biyolojik özelliklerimiz dışında, kadın ve erkek olarak bizleri erkek egemen zihniyetin geleneklerine ve toplumsal değerlerine göre şekillenmiş toplumsal cinsiyet rol modelleri esasında kategorileştiren toplumsal cinsiyet olgusu, toplumsal yaşamın her kesiminde olduğu gibi çalışma hayatı açısından da cinsiyetler arası eşitsiz bir bölünmeye yol açmaktadır. Bu çalışmada, toplumsal cinsiyet rolleri çerçevesinde, Türkiye'de çalışma hayatı içerisinde varlık gösteren kadınların, en önemli sorunlarından birini oluşturan annelik görevinin yerine getirilmesine ilişkin, kanuni hak olarak sağlanan analık izinlerinin tarihsel olarak gelişimi ele alınmıştır. Tezin kapsamı Tanzimat Dönemi'nden başlayarak günümüze kadar (2020), kamu sektörü açısından analık izni düzenlemelerinin tarihsel sürecini ele almaktır. Bu açıdan tezdeki tarihsel sınırlılıklar, Tanzimat Dönemi öncesinin ele alınmayışı, sektörel sınırlılıklar, yalnızca kamu sektörünün ele alınışı, ülkesel sınırlılıklar ise diğer devletlerin analık izni düzenlemelerinin karşılaştırılmalı analizine yer verilmeyişidir. Tez üç bölümden meydana gelmiş olup, birinci bölümde toplumsal cinsiyet tanımı üzerinde durularak teorik çerçevesi çizilmiş, Tanzimat Dönemi'nden başlayarak Osmanlı kadın hareketleri incelenmiş ve ülkemizde kadınların kamusal hayata dahil olma süreci ele alınmıştır. İkinci bölümde, kadınların çalışma hayatına girişi tarihsel olarak ele alınarak sayısal verilerle çalışma hayatındaki kadın çalışan sayısı ortaya konulmuştur. Ayrıca çalışma hayatında var olmaya başlayan kadının toplumsal cinsiyet algısına bağlı olarak yaşadığı sorunlar belirlenmiştir. Son bölümde ise ülkemizde kamu sektörünün gelişim süreci ve sektördeki kadın çalışan sayısı sayısal verilerle ele alınmış ve kadınlara yönelik analık izni düzenlemelerinin tarihsel gelişimi kanuni düzenlemeler esas alınarak incelenmiştir.
Türk kamu yönetiminde seçim sistemi uygulaması

Seçim sistemi, geniş anlamda, seçimlerle ilgili bütün hususları, dar anlamda ise oyların parlamento üyeliğine dönüştürülmesinde uygulanmakta olan kuralları kapsamaktadır. Türkiye'de seçim sistemi deyimi genellikle dar anlamda kullanılmaktadır. Günümüze kadar uygulama alanında görülen ya da kuramsal olarak adı geçen seçim sistemlerinin kesin bir sayısını çıkarmak güçtür. Söz konusu sistemler üç grupta toplanmaktadır. Yerel yönetim seçimleri hakkında yapılan araştırmalar genel seçimlerle ilgili yapılan araştırmalar çok gerisinde kalmaktadır. Yerel seçimler, konu açısından diğer seçimlerden farklı özellikler taşısalar da, tüm diğer seçimlerle hukuki eşitliğe sahiptir. Bu tezin çıkış noktası, yerel demokrasi için hayati derecede önemli olan yerel seçim sistemleriyle ilgili araştırmalardaki boşluğun doldurulmasıdır. Birinci bölümde 'Genel Olarak Seçim Sistemleri', ikinci bölümde 'Türkiye'de Uygulanan Seçim Sistemleri', üçüncü bölümde 'Türkiye'de Yerel Yönetim Seçimleri' anlatılmış. Dördüncü bölümde ise 'Türkiye'de Yerel Yönetim Seçim Sistemi Üzerine Bir Alan Araştırması ' yapılmıştır. Ayrıca birinci bölümde seçim sistemleri ve ülkelerin genel ve yerel seçim sistemleri, ikinci bölümde 'Türkiye İçin Genel Seçim Sistemi Önerileri', üçüncü bölümde 'Türkiye için Yerel Seçim Sistemi Önerileri', dördüncü bölümde ise anket sonuçlarına dayanılarak hazırlanan öneriler listesi vardır.
Bir bağımsız idari otorite örneği olarak Kamu İhale Kurumu

Geleneksel yönetim anlayışlarının terk edilerek yeni kamu yönetimi anlayışlarının hakim olduğu günümüzde, kamu yönetiminde yeni yapısall örgütlenmeler kendisini göstermiştir. İletişim ve ulaşım alanlarında yaşanılan dönüşümler bir yandan iç içe geçişleri beraberinde getirirken; diğer yandan, kamusal şeffaflığı düzenleyici ve denetleyici yeni kurumların ortaya çıkmasına zemin hazırlamıştır. Devletin etkinlik dışına çekildiği alanlarda düzenleyici ve denetleyici kurumlar/bağımsız idari otoriteler ortaya çıkmıştır. Bu kurumların genel özellikleri birbirlerine oldukça benzerlikler taşımakla birlikte; düzenleme ve denetleme işlevini yerine getiren bu kurumların uygulamada ülkeden ülkeye değişen konumları ve yapıları olduğu görülmektedir. Bu çalışmada; bağımsız idari otoritelerle ilgili genel bilgiler verilirken; dünyadaki farklı bağımsız idari otorite uygulamaları da incelenmiştir. Devletin kamusal hizmet üretimi için piyasadan gerçekleştirdiği kamu alımları, kamu alım düzenlemelerini ve örgütlenmelerini gerekli kılmıştır. Sürekli değişen ve dinamikleşen koşullar, Türk Kamu alım düzenlemeleri ve kamu alım sisteminde de yeni düzenlemeleri ve yapılanmaları da beraberinde getirmiştir. Yine, uluslararası bir uygunluk ve geçişlilik taşıyan bir kamu alım düzeni ve sistemi anlayışı ve Avrupa Birliği sürecinde ortaya çıkan uyum düzenleme ve yapılanmaları, Türk kamu alım sisteminde de birçok düzenleme ve yapılanmalara yol açmıştır. Aynı şekilde bu çalışmada, kamu alımlarında saydamlık, rekabet, eşit muamele ve kaynakların verimli kullanılmasını sağlama gibi temel ilkeler çerçevesinde yürürlüğe koyulan Kamu İhale Kanunu'nun kamu ihale sistemi ile ilgili getirdiği değişiklikler üzerinde durulmuştur. Kamu alımlarının kontrol edilebilmesi için kamu ihale düzeni ve sistemi yeniden düzenlenerek Kamu İhale Kurumu oluşturulmuştur. Kamu alımları ile ilgili mevzuata aykırılık ve şikayetleri incelemek ve sonuçlandırmak, karşılaşılan aksaklıkları giderici düzenlemeler yapmak, yeni durumlara karşı düzenlemeler geliştirmek, kamu ve özel sektöre eğitim vermek, ihalelerle ilgili istatistikler oluşturmak ve yayımlamak, kamu alım sicillerini saklamak Kamu İhale Kurumunun görevleri arasında yer almaktadır. Bu çalışmada; yapısı, faaliyetleri ve bir bağımsız idari otorite olarak Kamu İhale Kurumu kendi bütünselliği içerisinde çalışma konusu yapılmıştır.