turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kadınlara eşleri veya flörtleri tarafından uygulanan şiddetin kadınlardaki benlik algısına ve cinsel yaşamlarına etkisinin incelenmesi

Yapılan bu çalışmanın amacı kadınlara eşleri ya da flörtleri tarafından uygulanan şiddetin kadınlardaki benlik saygısına ve cinsel yaşamlarına olan etkisinin incelemesidir. Araştırmanın evrenini İstanbul'da yaşayan kadın bireyler oluşturmaktadır. Araştırmada kişisel bilgi formu, Cinsel Yaşam Kalitesi Ölçeği-Kadın, Aile İçi Kadına Yönelik Şiddet Ölçeği, Erkeğin Flörtte Uyguladığı Psikolojik Şiddete Yönelik Tutum Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği kullanılmıştır. Benlik Saygısı ile Erkeğin Flörtte Uyguladığı Psikolojik Şiddete Yönelik Tutumu arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Cinsel Yaşam Kalitesi puanı ile Erkeğin Flörtte Uyguladığı Psikolojik Şiddete Yönelik Tutumu arasında negatif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Benlik Saygısı ile Aile içi kadına yönelik şiddet arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Benlik Saygısı ile Fiziksel Şiddet alt boyutu arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Kadına uygulanan sözlü şiddet aslında onu bir baskı altında tutma ve sindirme amacı güden bir eylem olarak görülmektedir. Psikolojik şiddet günümüzde oldukça yaygın olarak var olmakta ve dinamik bir tartışma konusu olarak yer almaktadır
İlköğretim ve lise öğrencilerinin ağabey veya ablalarıyla ilişkide algıladıkları kabul-reddin anne-baba kabul-reddi, psikolojik uyum ve aile-içi çatışma ve eş kabul-reddi ile ilişkisi

Rohner (1976, 1988, 2005) tarafından ortaya atılmış olan Ebeveyn Kabul-Red Kuramı üzerine temellendirilmiş olan bu çalışmada, ağabey/abla kabul-reddinin, küçük kardeşlerin üzerindeki etkileri ve diğer aile değişkenleri ile ilişkisi araştırılmıştır. İki çocuklu ailelerle yürütülmüş olan çalışmanın örneklemi, yaşları 9 ile 17 arasında değişen 180 küçük kardeş ile onların yaşları 12 ile 18 arasında değişen ağabey/ablaları, anne ve babaları olmak üzere toplam 720 kişiden oluşmuştur. Araştırmada ebeveyn kabul-red/kontrolü, Ebeveyn Kabul-Red/Kontrol Ölçeği ; kişilik uyumu, Kişilik Değerlendirme Ölçeği ; eş kabul-red/kontrolü Eş Kabul-Red Ölçeği, ağabey/abla kabul-red/kontrolü ise Ağabey/Abla Kabul Red Ölçeği ile değerlendirilmiştir. Araştırmada, ağabey/abla kabul-red ve kontrolünün, anne-babanın küçük kardeşe nasıl davrandığına bağlı olduğu; ailedeki küçük çocukların nasıl bir psikolojik uyuma sahip olduklarının en az anne-babaları kadar ağabey/ablaları tarafından da ne kadar kabul ya da red edildiklerine bağlı olduğu bulunmuştur. Ağabey/ablasıyla ilişkisinde kabul algılayan kardeşlerin psikolojik uyumu, red algılayan kardeşlere göre belirgin bir şekilde daha sağlıklıdır. Araştırmadan elde edilen bulgular, ağabey/ ablaların küçük kardeşlerine karşı nasıl bir tavır içerisinde olacaklarının ise anne-babalarıyla ilişkide ne kadar kabul ya da red edildiklerine bağlı olduğunu ortaya koymuştur. Bu araştırmada ortaya çıkan önemli bir bulgu da, ailede anne-baba arasındaki geçimsizliğin tüm aile bireylerinin psikolojik uyumunu olumsuz etkilediği gibi, anne-babanın her iki çocuğuna karşı da daha reddedici davranmalarına yol açtığıdır. Bu çalışma, kabul-red kuramı içerisinde, ağabey/abla kabul-reddinin çalışılmasını başlatan ilk çalışma olarak, ülkemizdeki ailelerde ağabey/abla kabul-reddinin özellikle küçük kardeşin psikolojik uyumda önemli bir rol oynadığını ortaya koymuştur.
Üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeyleri ve alkol kullanmaları arasındaki ilişki

Bu araştırmada farklı üniversitelerde eğitim görmekte olan öğrencilerin yalnızlıkları ve alkol tüketme nedenlerinin bazı değişkenler ışığında incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evreni 2014- 2015 eğitim-öğretim yılında Ankara'daki farklı üniversitelerde bulunan 1., 2., 3., 4. Sınıfta eğitimine devam eden 372 (216 kadın, 156 erkek) öğrenciden oluşturulmuştur. Veri toplama aracı olarak kullanılan İçme Nedenleri Ölçeği, Cooper(1994) tarafından geliştirilmiş olup, ölçeğin Türkçe adaptasyonu Topuz(2004) tarafından yapılmıştır. Russell, Peplau ve Fergusan(1978) tarafından geliştirilmiş olan UCLA ölçeği Türkçe'ye Demir (1989) tarafından uyarlanmış hali kullanılmıştır. Ayrıca araştırmada, demografik bilgileri edinmek amacıyla geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Bu araştırma tarama modeline dayalı bir çalışmadır. Araştırmada veri toplama araçları ile elde edilen bilgilerin çözümlenmesi SPSS 21.0 paket programı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veriler toplandıktan sonra istatistiksel analizler yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre üniversite öğrencilerinin yalnızlık ölçeği puanlarının, alkol tüketen ve alkol tüketmeyen gruplar arasında anlamlı ilişkilerin olduğu bulunmuştur. Buna göre alkol tüketen öğrencilerin alkol tüketmeyen öğrencilere oranla yalnızlık düzeylerinin daha yüksek olduğu saptanmıştır. Alkol tüketen bireylerin cinsiyetleri açısından bakıldığında erkeklerin kadınlara oranla yalnızlık düzeylerinin daha yüksek olduğu bulunmuştur.
Depresyon tanısı alan bir gurup danışanın aile yapısı ve işlevleri

DEPRESYON TANISI ALAN BİR GRUP DANIŞANIN AİLE YAPISI VE İŞLEVLERİ ÇERÇEVESİNDE DEĞERLENDİRİLMESİ Bu çalışmada aile işlevlerinin çeşitli boyutları, aile organizasyonu ve depresyon arasındaki ilişkiler araştırılmıştır. Ailenin yapısını, organizasyonunu ve etkileşim biçimlerini anlamak amacıyla aile işlevlerinin; 'problem çözme', 'iletişim', 'roller', 'duygusal tepki verebilme', 'gereken ilgiyi gösterme', 'davranış kontrolü' ve 'genel fonksiyonlar' boyutları incelenmiştir. Deneklerin ve ailelerinin bazı sosyal, demografik özelliklerine de bakılmıştır. DSM-TV kriterlerine göre Major Depresyon tanısı almış olan 36 poliklinik hastasına ve 36 kontrole Beck Depresyon Ölçeği, McMaster Aile Değerlendirme Ölçeği, MMPI-D ve tarafımdan hazırlanan bir bilgi formu uygulanmıştır. Aym ölçekler deney ve kontrol grubu deneklerinin aileleri tarafından da tamamlanmıştır. Major Depresyon tanısı alan deneklerden oluşan deney grubu ile, yaşamı boyunca ruhsal hastalık tanısı almamış olan kontrol grubu denekleri yaş, cinsiyet, sosyal ve ekonomik statüleri açısından eşleştirilmişlerdir. Araştırma sonuçlan, aile işlevlerinin 'davranış kontrolü', 'duygusal tepki verebilme', 'gereken ilgiyi gösterme', 'iletişim' ve 'genel fonksiyonlar boyutlarındaki sağlıksızlıklar ile depresyon arasında yüksek bir korelasyonun bulunduğunu göstermiştir. Deney grubu aile bireylerinin depresyon puanlan, kontrol grubu aile bireylerinin depresyon puanlanndan daha yüksektir. Deney grubu deneklerinin aileleriyle çocukluk ilişkileri, kontrol grubu deneklerinin aileleriyle çocukluk ilişkilerinden daha olumsuz ve problemlidir. Böylece, özellikle ailedeki önemli kişilerle yaşanan deneyimlerin; kişiler arası ilişki dünyasına yönelik olumsuz bir bakış açısı zemini hazırlayarak ve bir dizi 'sağlıksız' kişiler arası etkileşim stili iletmek ve inşa etmek aracılığıyla duygu durumunu etkilediği söylenebilir. Araştırma sonuçlan teorik beklentilerimizin ışığında tartışılmıştır. Sonuçlar genelde, Sistemik Aile Yaklaşımı ve depresyona Kişiler Arası Etkileşim bakış açışım desteklemiştir.
Demografik değişkenlerin örgütsel psikolojik sermaye bileşenlerine etkisi üzerine görgül bir araştırma

Bu çalışmada pozitif psikolojinin gelişim sürecinde, demografik değişkenlerin örgütsel psikolojik sermaye bileşenlerine etkisi incelenmiştir. Örgütsel psikolojik sermayenin alt bileşenlerine etki eden unsurlar araştırılırken demografik değişkenler temel alınmıştır. Bireyin pozitif psikolojik gelişmişliği olarak da tanımlanan psikolojik sermaye kavramı, insana özgü olması ve insan davranışlarını etkilemesi dolayısıyla, yöneticiler açısından rekabet üstünlüğü sağlamada stratejik bir unsur olma potansiyeli taşımaktadır. Çalışmada Çukurova bölgesinde faaliyet gösteren tekstil ve hızlı tüketim sektörlerinde çalışan 270 kişiye 24 maddelik Psikolojik Örgütsel Sermaye Ölçeği uygulanmış, kayıp veri analizi sonucunda 239 işgörenin verileri IBM SPSS Statistics 20.00 ile analiz edilmiştir. Veri analizleri ölçeklerden elde edilen toplam puanlar üzerinden gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak, örgütsel psikolojik sermaye değişkenin tüm bileşenler arasında anlamlı pozitif ilişki saptanmıştır. Ayrıca psikolojik sermaye düzeyinin betimleyici özelliklere göre dağılımı incelendiğinde; yaş, cinsiyet, kıdem, medeni durum, çocuk sahibi olma durumu değişkenlerinin anlamlı farklılaşma yaratmadıkları görülmüştür.
Kişiler arası süreci hatırlama tekniğine dayalı süpervizyonun psikolojik danışman adaylarının psikolojik danışma becerilerine, özyeterlik ve kaygı düzeylerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, Kişiler Arası Süreci Hatırlama tekniğine dayalı süpervizyonun psikolojik danışman adaylarının psikolojik danışma becerilerine, özyeterlik ve kaygı düzeylerine etkisini incelemektir. Araştırmada, gerçek deneysel desenlerden ön test-son test kontrol gruplu desen kullanılmıştır. Araştırmanın deneklerini, 2'sindeney 2'sinde kontrol olmak üzere 4 gruptan birine seçkisiz olarak atanan, Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Lisans Programı'nda eğitim gören 30 dördüncü sınıf öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmada, Bireyle Psikolojik Danışma Uygulaması dersini yürüten 4 öğretim elemanı süpervizör olarak yer almıştır. İkinci ve yedinci psikolojik danışma oturumları arasında deney grubunda yer alan denekler KASH tekniğine dayalı, kontrol grubunda yer alan denekler ise karma modele dayalı süpervizyon almışlardır. Araştırma kapsamında, Psikolojik Danışman Özyeterlik Ölçeği ve Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri aracılığıyla toplanan veriler, deneklerin yürüttükleri ikinci ve yedinci psikolojik danışma oturumlarından önce; Psikolojik Danışma Becerileri Ölçeği aracılığıyla toplanan veriler ise deneklerin yürüttükleri ikinci ve yedinci psikolojik danışma oturumlarının görüntü kayıtlarının 3 hakem tarafından değerlendirmesiyle elde edilmiştir. Verilerin analizinde, karışık ölçümler için iki faktörlü varyans analizi kullanılmıştır. Elde edilen bulgular, KASH tekniğine dayalı süpervizyonun psikolojik danışman adaylarının psikolojik danışma becerilerine, özyeterlik ve kaygı düzeylerine etkisinin istatistiksel olarak anlamlı düzeyde olmadığını göstermiştir.
Nesne ilişkileri kuramı ve Tanrı tasavvuru

Sahip olduğu fiziksel ve psikolojik donanımı açısından evrendeki en karmaşık canlılardan birisi olan insan, tarih boyunca tüm dikkat ve ilgisini kendini tanıma ve anlamaktan ziyade dış dünyanın keşfine adamıştır. Bu keşif sürecinde o, doğal olarak en çok kendi aklına güvenmiş ve genellikle de onu diğer varlıklara karşı bir üstünlük aracı olarak kullanmıştır. Oysaki kendisine çok güvendiğimiz bu yetimizin çoğu zaman bizi özellikle de bize dair konularda yanılttığı bir gerçektir. Belki de bu konuların en başında gelmektedir kişilik. Öyle ki bugün, uzak galaksiler ve hatta evrenin sınırları hakkında çok şey söyleyebilen insanoğlunun kendisini kuşatan bu yapı ve hatta onun sınırlarına dair söyleyebilecek çok az sözü bulunmaktadır. Geçen yüzyılın başlarında ortaya çıkan psikanaliz, günümüz insanına her ne kadar kendi sınırlarının nerede başlayıp nerede bittiğini gösterememiş olsa da, en azından onu içinde yaşamış olduğu bu evin gerçek sahibi olmadığı noktasında bilgilendirmiştir. Bu sınırları belirsiz yapıyı anlayabilmek ve açıklayabilmek için çok sayıda yeni kavram ve terim üretmek zorunda kalan Freud, özellikle kendi narsisizmi ve çocuk cinselliğini haddinden fazla ön plana çıkarmasından dolayı başarısız olmuştur. İlk kez onun tarafından kullanılan bu terim ve kavramlar, klinik çalışmalarda klasik dürtü kuramını yetersiz bulan ve bu nedenle de kendi kişilik modellerini geliştirmek zorunda kalan birçok psikanalist için bir başlangıç noktası olmuştur. İnsan kişiliği hakkında birbirlerine yakın düşünce ve görüşler ileri süren bu kuramcılar, zamanla okul ya da model olarak isimlendirilen gruplar altında toplanmaya başlamıştır. İnsanın ilişki arayışını ve dolayısıyla da ilişki kavramını en güçlü insani motivasyon olarak kabul eden ve kişilik gelişiminin de, büyük ölçüde preoedipal dönem anne-bebek ilişkisi tarafından şekillendirildiğini düşünen ilk psikanalistler, nesne ilişkisi kuramcıları/object relation theorists olarak isimlendirilmiştir. M. Klein, Fairbairn ve D. Winnicott bu okulun ilk ve en önemli temsilcilerindendir. Nesne ilişkisi kuramcılarına göre, kendilik hissinin gelişimi yaşamın erken dönemlerinde ilişkisel şemaların oluşumuyla başlamaktadır. Bu şemaların oluşumunda aile çevresinin rolü oldukça önemlidir. Çünkü bir kendilik olma süreci ailede başlamaktadır. Aile çevresi çocuğun sadece kendilik hissini desteklemekle kalmayıp aynı zamanda ona kendi Tanrı imgelerini geliştireceği bir zemin de sunmaktadır. Bunun içindir ki, nesne ilişkisi kuramcıları Tanrı tasavvurunun ana kaynağının ilk nesne ilişkilerinde bulunduğunu varsayarlar. Bu açıdan bakıldığında Tanrı tasavvuru, nesne tasavvurunun özel bir türü olarak görülmektedir.
Öğretmenlikte mesleki yaratıcılık: Bir yorumlayıcı fenomenolojik analiz çalışması

Öğretmenlikte mesleki yaratıcılık, çocuk gelişiminde oldukça önemli rol oynamaktadır. Çeşitli ve yaratıcı öğrenim-öğretim yöntemleri ile hem mesleki motivasyon artmakta hem de çocukların fiziksel ve ruhsal gelişimine katkı sağlanmaktadır. Bu çalışmada öğretmenlerin kendi mesleki yaratıcılık deneyimlerinin kendi bakış açılarıyla ele alınması hedeflenmiştir. Bu amaçla, altı katılımcı ile yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Bu görüşmeler bir nitel analiz yöntemi olan Yorumlayıcı Fenomenolojik Analiz kullanılarak analiz edilmiştir. Bu analiz sonucunda; 'yaratıcılığın deneyimlenmesi', 'zorluklarla baş etmek', 'öğretmenliğin etkileri 'öğretmen adaylarına tavsiyeler' olmak üzere dört üst tema oluşturulmuştur. Bulgular; üst temalar ve onların alt temaları, görüşmelerden alınan alıntılar ile birlikte sunulmuştur. Çalışma kapsamında; bulgular ve literatür araştırmalarıyla birlikte, 'öğretmenlikte mesleki yaratıcılık' incelenmiştir. 'Mesleki yaratıcılık' ve 'öğretmenlikte yaratıcılık' araştırmalarına katkı sağlamak adına, bu çalışmanın sınırlılıkları tartışılarak öneriler sunulmuştur. Sonuç olarak; bu çalışma öğretmenlerin öğrenim ortamında nasıl konumlandıklarını ve toplum içerisinde yaratıcılığı yenileyebilecek rollerinin önemini sorgulamıştır.
Üniversite öğrencilerinin sosyal baskınlık yönelimi ve başka bazı değişkenler açısından karşılaştırılması

Bu araştırmada, sosyal baskınlık yönelimi, vatanseverlik, grupla özdeşleşme, adaletsizlik algısı ve gruba bağlılık arasındaki ilişkilere bakılmış, statü algısı açısından etnik gruplar arasında farklılıkların olup olmadığı araştırılmış ve farklı etnik gruplardaki üniversite öğrencileri arasında sosyal baskınlık yönelimi, vatanseverlik, grup içi özdeşleşme, adaletsizlik algısı ve gruba bağlılık açısından farklılıkların bulunup bulunmadığı görülmeye çalışılmıştır. Son olarak gruba bağlılık, grup içi özdeşleşme, adaletsizlik algısı ve grup statüsü algısının SBY'ni, sosyal baskınlık yöneliminin de vatanseverliği yordayıp yordamadığına bakılmıştır. Araştırmaya farklı etnik gruplardan 206'sı kadın, 214'ü erkek toplam 420 üniversite öğrencisi katılmıştır. Araştırmanın temelini oluşturan sorulara yanıt aramak amacıyla deneklere SBY, Vatanseverlik, Grup İçi özdeşleşme, Adaletsizliğin Algısı, Grup Statüsü Algısı ve Gruba Bağlılık ölçekleri uygulanmıştır. Bu ölçeklerin Türkçe'ye uyarlama ve geçerlik-güveniriik çalışmaları araştırmacı tarafından yapılmıştır. Araştırmanın temel bulgularından biri, statü açısından etnik gruplar arasında fark olduğudur. Tüm denekler statü açısından Türkleri en yüksek statüde görmekteyken, statü açısından en düşük görülen grup Kültlerdir. 100 Ayrıca etnik gruplar sosyal baskınlık yönelimi ve vatanseverlik açısından karşılaştırıldığında, Kürt deneklerin diğer etnik gruplara göre daha düşük SBY'ne ve vatanseverliğe sahip oldukları görülmektedir. Grup içi özdeşleşme ve gruba bağlılık açısından da etnik gruplar arası farkın anlamlı olduğu, etnik gruplarıyla en çok özdeşleşme gösteren ya da etnik gruplarına en bağlı grupların Çerkezler ve Kürtler olduğu bulunmuştur. Etnik gruplara adaletsizlik algısı açısından bakıldığında diğer gruplara göre Kürtlerin en fazla adaletsizlik algıladıkları görülmektedir. Bundan başka adaletsizlik ve grup statüsü algısının SBY'ni yordadığı, SBY'nin ise vatanseverliği yordadığı bulunmuştur.
Çiftlerin bağlanma stilleriyle stresle başa çıkma tarzları ve benlik saygısı düzeylerinin karşılaştırılması

Bu araştırmanın amacı, çiftlerin bağlanma stilleri ile stresle başa çıkma tarzları ve benlik saygısı düzeyleri arasında fark olup olmadığının incelenmesidir. Betimsel tarama modelinde ilişkisel tarama yöntemiyle yapılan çalışmanın araştırma grubunu, Hatay ili Mustafa Kemal Üniversitesi ve Adana ili Çukurova Üniversitesi'nin çeşitli fakültelerine devam eden ve mezun olup pedagojik formasyon eğitimi gören 216 kadın ve 206 erkek olmak üzere toplam 422 kişi oluşturmaktadır. Araştırma verileri 2016- 2017 akademik yılı güz yarıyılında toplanmıştır. Araştırmada çiftlerin bağlanma stillerini belirlemek için Çolakkadıoğlu, Akbaş ve Yıldızeli (2016) tarafından uyarlaması yapılan 'Çiftlerde Bağlanma Ölçeği', stresle başa çıkma tarzlarını belirlemek için Şahin ve Durak (1995) tarafından uyarlaması yapılan 'Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği', benlik saygısı düzeylerini belirlemek için Turan ve Tufan (1987) tarafından uyarlanmış olan 'Coopersmith Benlik Saygısı Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmada stresle başa çıkma tarzları ve benlik saygısı arasında ilişki olup olmadığını belirlemek amacıyla Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı analizi tekniği kullanılmıştır. Ayrıca stresle başa çıkma tarzları ve benlik saygısı düzeyi bakımından güvenli ve güvensiz bağlanmış çiftler arasında fark olup olmadığını belirlemek amacıyla Tek Yönlü MANOVA analiz tekniği kullanılmıştır. Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı analiz tekniği sonucunda Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeğinin, kendine güvenli yaklaşım, iyimser yaklaşım ve sosyal destek arama yaklaşımı alt ölçekleri ile benlik saygısı arasında pozitif yönde anlamlı; çaresiz yaklaşım ve boyun eğici yaklaşım alt ölçekleri ile benlik saygısı arasında negatif yönde anlamlı bir ilişkinin olduğu bulunmuştur. Yapılan Tek Yönlü MANOVA analizi sonucunda, güvenli ve güvensiz çiftlerin stresle başa çıkma tarzları ve benlik saygısı düzeyleri bakımından farklılaştığı görülmüştür. Analiz sonuçlarına göre, güvenli bağlanan çiftlerin stresle başa çıkma tarzları alt ölçeklerinden kendine güvenli yaklaşım ve iyimser yaklaşım ve sosyal destek arama yaklaşımını kullandıkları ve yüksek benlik saygısı düzeylerine sahip oldukları, güvensiz bağlanan çiftlerin ise çaresiz yaklaşım ve boyun eğici yaklaşım tarzını kullandıkları ve düşük benlik saygısı düzeyine sahip oldukları bulunmuştur. Sonuç olarak güvenli bağlanan çiftlerin stresle başa çıkmada problem odaklı başa çıkma tarzlarını kullandığı ve benlik saygısı düzeylerinin yüksek olduğu, güvensiz bağlanan çiftlerin ise stresle baş etmede duygu odaklı başa çıkma tarzlarını kullandığı ve benlik saygısı düzeylerinin düşük olduğu görülmüştür.
Yatan ve poliklinikten takip edilen leksen psikiyatrik bozukluk tanısı almış kişilerde şiddet davranışı ve eğilimlerinin karşılaştırılması

Yatan ve poliklinikten takip edilen birinci eksen psikiyatrik bozukluk tanısı almış kişilerde şiddet davranışı ve eğilimlerini karşılaştırılmayı, bu hastalarda şiddet ve agresyon davranışının sıklığını ölçmeyi ve şiddet davranışı açısından bu hastalıklar arasında bir fark olup olmadığını belirlemeyi amaçlayan çalışmanın örneklemi Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinde ekim 2011- mart 2012 tarihleri arasında klinik ve poliklinik tedavisi görmekte olan kişilerden oluşturulmuştur. Erkek olguların fiziksel ve sözel saldırganlık puanları kadın olguların fiziksel saldırganlık puanlarından yüksek bulunmuştur. Tüm örneklemin %50'sinde yüksek oranda şiddetin varlığı tespit edilmiştir. Total agresyon ve alt boyutlarının en yüksek puandan en aşağı puana doğru sıralamasında öfke, düşmanlık, fiziksel saldırganlık, total agresyon, sözel saldırganlık ve dolaylı saldırganlık yer almaktadır. Bipolar affektif bozukluk tanı grubunda total agresyon ve agresyon alt boyutlarından fiziksel ve sözel saldırganlık, öfke ve dolaylı saldırganlık puanları diğer tanı gruplarından, şizofreni hastalarında agresyon alt boyutlarından düşmanlık düzeyi diğer tanı gruplarından yüksek bulunmuştur. Regresyon analizinde total agresyonun en yüksekten en düşüğe doğru sıralamasında alkol ve madde kötüye kullanımı, bipolar affektif bozukluk, organik beyin bozuklukları ve şizofreni yer almıştır. Fiziksel saldırganlıkta; alkol ve madde kötüye kullanımı, organik beyin bozuklukları, bipolar affektif bozukluk, sözel saldırganlıkta; alkol ve madde kötüye kullanımı ve organik beyin bozuklukları, öfke alt boyutunda; alkol ve madde kötüye kullanımı ve şizofreni, düşmanlık alt boyutunda; bipolar affektif bozukluk, alkol ve madde kötüye kullanımı, şizofreni ve organik beyin bozuklukları, dolaylı saldırganlıkta ise alkol ve madde kötüye kullanımı, bipolar affektif bozukluk, organik beyin bozuklukları ve şizofreni yer almıştır. Tanı gruplarına göre şiddet için risk faktörleri belirlenmiştir. Regresyon analizinde çocukluk dönemi istismarı, ilgisiz bir çocukluk dönemi, birinci çocuk olmak, babanın vefatı, anne ve babasının farklı şehirde yaşaması, sorunlu bir askerlik dönemi, sık ortam değiştirme, geçmişş öyküsünde intihar girişimi, intihar eğilimi, genç yaş, aile içi şiddet, eş ve çocukları ile yaşamak, çocuk sayısının fazla olması, kendi kazancının olmaması, sosyal güvencesinin olmaması, erkek cinsiyet, tedavi görmemiş olmak, düzenli ilaç kullanmamak, komorbid alkol kullanımı, uzun hastane yatışları, başka bir medikal hastalığın varlığı şiddet için risk faktörleri olarak belirlenmiştir.
Sonuca atlama yanlılığının, paranoid şizofreni tanılı hastalarla non-paranoid şizofreni, anksiyete bozukluğu tanılı hastalar ve sağlıklı bireylerle karşılaştırılması

Amaç: Belirsizlik durumlarında sanrılı bireyler daha az bilgi kullanarak sonuca varırlar. Buna sonuca atlama yanlılığı denilmektedir. Bu tezde paranoid şizofreni, non-paranoid şizofreni ve yaygın anksiyete bozukluğu tanılı hastalar ve sağlıklı gönüllerin sonuca atlama yanlılığı bakımdan karşılaştırılması amaçlanmıştır. Ayrıca sonuca atlama yanlılığını etkileyen faktörlerin ortaya çıkarılması hedeflenmiştir. Methodoloji: Çalışmaya 35 paranoid şizofreni, 31 non-paranoid şizofreni, 31 yaygın anksiyete bozukluğu tanılı hasta ve 31 sağlıklı gönüllü alındı. Tüm katılımcıların sosyodemografik bilgilerin alınmasının ardından KBT, LKT, BPRS, SANS, HAM-D, HAM-A ve BIS- 11 ölçekleri uygulandı. Şizofreni tanılı bireylere ek olarak SAPS ve CDÖ ölçekleri de uygulandı. İstatistik değerlendirmeleri SPSS 21.0 IBM paket programı kullanılarak yapıldı. Bulgular: KBT 60/40 versiyonunda paranoid şizofreni hastaları kontrol grubundan anlamlı olarak daha az sayıda boncuk çekerek karar vermişlerdir (F(3-124)=3.495, p<.05). Paranoid şizofreni grubuyla sağlıklı gönüllüler arasında KBT 90/10 JTC (X2=8.989, p<.05) ve KBT 60/40 JTC (X2=9.394, p<.05) puanları açısından gruplar arasında anlamlı bir fark saptanmıştır. Paranoid şizofreni tanılılarda KBT 60/40 versiyonuna göre sonuca atlama yanlılığı olanlar (Sıra Ort.=21.91) olmayanlara (Sıra Ort.= 14 .71) göre anlamlı olarak daha fazla toplam sanrı puanlarına sahiptir. Şizofreni tanılı bireylerde JTC yanlılığını etkileyen etmenler incelendiğinde, KBT 90/10 versiyonunda toplam SANS ve yaş arttıkça; HAM-A ve öğretim yılı azaldıkça JTC yanlılığı artmaktadır. KBT 60/40 versiyonunda ise toplam SAPS, BIS-NP ve yaş arttıkça; aksine BIS-M azaldıkça JTC yanlılığı artmaktadır. Sonuç: Paranoid şizofreni tanılı bireylerde sağlıklı bireylere göre daha fazla sonuca atlama yanlılığı mevcuttur. Bununla birlikte bu grupta sanrı şiddeti arttıkça JTC yanlılığının arttığı görülmektedir. Şizofreni tanılı bireylerde JTC yanlılığını etkileyen faktörler koşulun değişmesi ile değişmektedir. Daha belirli koşullarda negatif belirtiler JTC yanlılığını etkilerken daha belirsiz koşullarda ise pozitif belirtiler etkilemektedir. Ayrıca dürtüselliğin de JTC yanlılığını etkilediği söylenebilir. JTC yanlılığın psikotik bozukluklarda prognoza veya tedavilerin JTC yanlılığına etkisinin incelenmesi için uzunlamasına izlem çalışmaları yapılması, JTC yanlılığının daha iyi anlaşılmasına yardımcı olabilir.