turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocuklarda anne baba tutumlarının otomatik düşünceler mutluluk ve depresyon düzeyleriyle ilişkilerinin incelenmesi

Bu araştırma çocuklarda anne baba tutumlarının otomatik düşünceler mutluluk ve depresyon düzeyleriyle ilişkilerinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini İstanbul ilinden kolayda örnekleme tekniği ile seçilen 10-18 yaş grubu 300 birey oluşturmuştur. Anne baba tutumlarını ölçmek amacıyla Anne Baba Tutum Ölçeği, Mutluluğu ölçmek amacıyla Okul Çocuklarının Mutluluk Envanteri, depresyonu ölçmek amacıyla Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği, otomatik düşünceleri ölçmek amacıyla Otomatik Düşünceler Ölçeği kullanılmıştır. Ayrıca araştırmacı tarafından hazırlanmış yaş, cinsiyet, aile aylık geliri gibi sosyo-demografik özellikler bilgilerinin edinildiği bir bilgi formu da kullanılmıştır. Verilerin analizi için SPSS 23.00 kullanılmıştır. Analiz yöntemi olarak betimleyici istatistikler ile birlikte korelasyon, regresyon, t-test ve ANOVA yöntemlerinden yararlanılmıştır. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında ve %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre demokratik anne baba tutumları mutluluğu artırırken, olumsuz otomatik düşünceleri azaltmaktadır. Otoriter anne baba tutumları ise olumsuz otomatik düşünceleri azaltmaktadır. Olumsuz otomatik düşünceler mutluluğu azaltırken ve depresyonu artırmaktadır.
Psikolojik Yardım Aramanın Önündeki Pratik Engellerin İncelenmesi

Yardım Almanın Önündeki Pratik Engellerin İncelenmesi(Mehmet Can AÇIKGÖZ, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, 2019 )Psikolojik yardım alma, bireyin içinde bulunduğu ve üstesinden gelemediği sorunları için profesyonel ya da profesyonel olmayan kaynaklardan destek istemesidir. Bireyin yardım almaya ilişkin düşünce ve davranışları, kısacası tutumlarıkarşılaşılan zorluklar da profesyonel yardım alınmasında belirleyici bir role sahiptir. Ancak tutumların haricinde bu süreçte bireyin karşısına hizmet maliyeti, psikolojik destek göreceği yere ulaşım engeli, psikolojik yardım alma ihtiyacı duyduğu için kendisini kötü hissetmesi gibi pratik engeller de çıkmakta ve birey bu engelleri aşmakta bazı zamanlarda zorluklar çekmektedir. Bu araştırma üniversite öğrencilerinin psikolojik yardım aramanın önündeki pratik engellerin incelenmesi amacıyla planlanmış ve uygulanmıştır. Araştırmanın örneklemini Üsküdar Üniversitesi bünyesinde 2019 yılı içerisinde eğitim gören 149 lisans ve yüksek lisans öğrencisi oluşturmuştur. Çalışmada toplanan veriler SPSS 22,0 programıyla analiz edilmiştir. Veriler; araştırmacı tarafından geliştirilen, öğrencilerin Sosyo-Demografik Özellikleri İçeren Bilgi Formu, Psikolojik Yardım Almaya İlişkin Tutumlar Ölçeği, Psikolojik Yardım Alma Nedeniyle Kendini Damgalama Ölçeği, Psikolojik Yardım Aramada Pratik Engeller Ölçeği, Kısa Semptom Envanteri ile toplanmıştır. Yapılan araştırmada yaş, sınıf, çalışma durumu, aile yapısı, algılanan aile gelir durumu gibi sosyo-demografik özelliklerin anksiyete, depresyon, somatizasyon gibi semptomlardan alınan puanları arttırdığı sonucu elde edilmiştir. Beraberinde psikolojik yardım alma nedeniyle damgalanma, psikolojik yardım almaya ilişkin tutum ile, hizmete ulaşım engeli, hizmet maliyeti engeli, psikolojik yardım aramada pratik engeller ve semptomlar arasında negatif bir ilişki vardır. Elde edilen sonuçlara göre, gençlerin psikolojik yardım almalarını kolaylaştırabilmek, yardım alma sürecindeki pratik engelleri ortadan kaldırabilmek amacıyla aileleri ve okuldaki eğitmenleri de kapsayacak şekilde geniş çaplı eğitim programları düzenlenmeli, psikolojik destek süreci daha az maliyetli ve aile hekimliği gibi daha çabuk ulaşılabilecek duruma getirilmelidir.
Obsesyonlar, yeme, hastalık ve beden ile ilişkili istem dışı düşüncelerin tanılar üstü yaklaşımla ele alınması: Çevrimiçi günlük uygulaması

İstem dışı düşünceler kişide rahatsızlık hissi yaratan, kişinin o anda yapmakta olduğu işi bölen, kabul edilmekte zorlanılan ve genellikle kontrol altına almakta güçlük çekilen düşünce/dürtü/görüntü/his şeklinde belirirler. Obsesif-Kompulsif Bozukluğun gelişmesi ve sürdürülmesinde önemli rolü olan bu düşünceler genellikle OKB araştırmaları kapsamında çalışılmıştır. Ancak pek çok psikopatolojinin etiyolojik açıklamalarında benzer değişkenlere rastlanmaktadır ve bu değişkenler incelendiğinde ortak üst düzey bir modele ulaşılabileceği belirtilmektedir. Bu çalışmanın temel amacı, İstem Dışı Düşünceler Ölçeği'nin Türkçe'ye uyarlamasının yapılması, birlikte görülme sıklıkları oldukça yüksek olan OKB, Beden Algısı Bozukluğu, Beslenme ve Yeme Bozukluğu ve Hastalık Kaygısı Bozukluğu 'ndaki temel İDD'lerin kendi psikopatolojilerine özgü ayrı yapılar olmaktan çok tanılar üstü bir üst değişken olup olmadığının test edilmesi ve İDD'lerin fenomenolojik özelliklerine ilişkin bellek yanlılığından arınık bilgi edinmek amacıyla günlük çalışmasının yürütülmesidir. Ölçek uyarlama çalışmasının örneklemini 259, tanılar üstü özelliğin değerlendirildiği bölüm olan çalışmanın ikinci aşamasının örneklemini 410, çevrimiçi günlük çalışmanının örneklemini ise 51 klinik tanı almamış sağlıklı üniversite öğrencisi oluşturmuştur. İDDÖ'nün psikometrik özelliklerine ilişkin bulgular, ölçeğin Türkçe formunun Türkiye'de kullanabilecek düzeyde istenilir geçerlilik ve güvenilirlik değerlerine sahip olduğunu işaret etmiştir. Araştırmanın ikinci aşamasında gerçekleştirilen birey içi analiz sonuçlarına göre; dört farklı içerikteki düşüncelerin yaşanma sıklıklarının birbirleriyle yakından ilişkili olduğu, dört farklı içerikteki düşüncenin yaşanma sıklıklarının ve yarattıkları rahatsızlık hissinin birlikte artış gösterdiği, bu düşüncelere yönelik kullanılan yorumlama ve kontrol stratejilerinin de her bir içerikteki düşünce için benzer bir örüntü sergilediği bulunmuştur. Çevrimiçi günlük çalışması neticesinde de gün içinde İDD yaşamayı beklemenin bu düşüncelerin sıklığını anlamlı şekilde etkilediği ve tek bir risk grubunda olmakla birden fazla risk grubunda bulunmanın bu düşüncelerin yaşanma sıklığı ve bu düşüncelere yönelik yapılan işlevsel olmayan değerlendirmeler açısından bir fark yaratmadığı bulunmuştur. Araştırma sonucu edinilen tüm bulgular güncel literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
Evlilik uyumu ile bağlanma stilleri ve kişilerarası problem çözme davranışı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Dünya üzerinde evlilik ve evlilik uyumuyla ilgili sorunlar zamanla yayılmaya başlamıştır ve ülkemizde de önlemler almayı gerektirecek kadar ciddi bir konu haline dönüşmüştür. Son yıllarda boşanmalarında artması ile birlikte evlilik uyumunun araştırılması kaçınılmaz olmuştur. Evliliklerin sürdürülmesinde etkisi olabileceği düşünülen değişkenler arasında, yetişkin bağlanma stilleri ve kişilerarası problem çözme becerileri araştırma kapsamında ele alınmıştır. Bu araştırmadaki temel amaç; eşlerin bağlanma stilleri ve kişilerarası problem çözme beceri düzeylerinin evlilik uyumuna etkisini araştırmaktır. Demografik değişkenlerin evlilik uyumu üzerindeki etkileri araştırmanın bir diğer amacı olarak kabul edilmiştir. 90 kadın ve 90 erkekten oluşan toplam 180 kişiyle yapılan bu çalışmada, demografik değişkenler araştırmacı tarafından oluşturulan anketten elde edilen bilgilerle incelenmiştir. Evli bireylerin çift uyumunu ölçmek için 'Çift Uyum Ölçeği', bağlanma stillerini ölçmek için 'İlişki Ölçekleri Anketi', ve kişilerarası problem çözme becerilerini ölçmek içinde 'Kişilerarası Problem Çözme Envanteri' uygulanmıştır. Araştırma; İstanbul ili, Anadolu ve Avrupa yakası sınırlarında ikamet eden, 25-55 yaşlar arasındaki çiftlerle sınırlandırılmıştır. Elde edilen sonuçlarda bağlanma stillerinden güvenli bağlanma stili ile evlilik uyumunun alt ölçeği olan memnniyet-doyum arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bunun dışında evlilik uyumu ile kişilerarası problem çözme envanterinin alt ölçeklerinden olan ısrarcı-sebatkar yaklaşım ve yapıcı problem çözme arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Kişiler arası problem çözme envanterinin diğer alt ölçekleri olan kendine güvenmeme, sorumluluk almama ve probleme olumsuz yaklaşma düzeyleri ile evlilik uyum düzeyleri arasında ise negatif yönlü anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Evlilik uyumunun demografik değişkenler ile olan ilişkisi incelendiğinde eşlerin çocuk sahibi olma durumları, yaşları ve gelirlerini algılama durumları arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Evlilik uyumu ile eşlerin evlilik süreleri arasındaki ilişki ise anlamlı bulunmuştur. İstatistiki analizler sonucunda elde edilen bulgular literatür ve alanda konuyla ilgili yapılan çalışmalarla ilişkilendirilerek tartışılmıştır.
Türk masallarına psikanalitik yaklaşım

Psikanaliz ve masal ilişkisine bakıldığında, masalların psikanaliz açısından elverişli metinler olduğu görülmektedir. Bazı araştırmacıların dünya masalları üzerinde bu uygulamayı yaptıkları ve kayda değer sonuçlara ulaştıkları bilinmektedir. Psikanaliz yöntemiyle semboller üzerinden yapılan çözümlemeler, bu sonuçlara ulaşmada ışık tutmaktadır. Çalışmamızın amacı, Türk masallarının içerdiği sembolleri psikanaliz yöntemiyle tespit etmek, bu sembollerin bireylerin bilinçaltına gönderdiği mesajları çözümlemek ve bu mesajların anlamlarını ortaya koyabilmektir. Belirtilen amaç doğrultusunda psikanaliz ve masal ilişkisi üzerinde durulmuş, sembol kavramıyla ilgili aktarılan bilgiler ışığında Naki Tezel'in 'Türk Masalları I-II' adlı çalışmasından seçilen 23 masal, psikanaliz uygulamasıyla incelenmeye ve yorumlanmaya çalışılmıştır. Yapılan inceleme ve yorumlama sonucunda ulaşılan bilgiler, sonuç kısmında detaylı bir şekilde aktarılmıştır.
Theory of action phases in video games: effects of deliberative and implemental mindset differences in video game design

Bilgisayar oyunlarının gelişmesinde büyük katkısı olan teknolojnin gelişmesiyle beraber, oyunların etkileri ve oynama motivasyonları akademi tarafından ilgi görmeye başlamıştır. Bu tezde, 'Mindset Theory of Action Phases' bilgisayar oyunları alanina aktarılmış ve bu teoride bahsedilen zihniyetlerin oyuncuların oyun performansı üzerinde, eğlence, pozitif deneyim seviyeleri üzerinde ve kendi performanslarını değerlendirmeleri üzerinde etkileri olup olmadığı araştırılmıştır. Bu teoriye göre insanlar kararsız bir şekilde belirli bir problemleri üzerinde düşünme aşamasında olmasına veya kararını vermis ve onu uygulama noktasında olmasına göre belirli bazı bilişsel yönelimlerde olmaktadır. Bu deneysel çalışmada, bahsi geçen zihniyetler kalem-kağıt yollarıyla başlatılmış ve bunun ardından katılımcılar ticari amaçlı olmayan ve hızlı mekanikleri olan bir oyun oynamışlardır. Sonuçlarda iki zihniyet arasında oyun performansı açısından önemli farklar gözlenmiştir. Kararını vermis, uygulama aşamasında olan zihiniyetteki grup, karar vermemiş ve hala düşünen gruba göre daha iyi performans göstermiştir. Karar vermemiş, hala düşünen grup performansları konusunda daha gerçekçi tahminlerde bulunurken, karar vermis, yapmayı planlayan grup daha optimistik tahminlerde bulunmuşlardır. Bu sonuçlar, yaratıcı şekillerde oyun içi manipulasyonlar bulacak olan ve bunları oyun mekaniklerine doğal olarak yedirebilen oyun tasarımcıları için önemli ve faydalı olacaktır ve bu oyun tasarımcıları zihniyet gücünden yararlanabileceklerdir.
Yetiştirme yurdunda yetişen çocuklar ile ana-baba yanında yetişen çocukların umutsuzluk düzeyinin karşılaştırılması

Bu çalışmada, kurumda yetişen çocukların umutsuzluk düzeyi ile ilgili bazı faktörler incelenmiştir. Bu amaçla, ana-baba yanında yetişen çocuklarla kurumda yetişen çocukların umutsuzluk düzeyi karşılaştınlmıştır. Örneklem grubu 10-11 yaşlan arasında yuvada kalan 24 kız, 4 1 erkek çocuktan oluşmaktadır. Kontrol grubunda ise 10-11 yaşlan arasında ana-babasıyla yaşayan 32 kız, 33 erkek çocuk bulunmaktadır. Çalışmada Bireysel Bilgi Formu ve Çocuklar İçin Umutsuzluk Ölçeği tüm örneklem için kullanılmıştır. Elde edilen bulgularda ana-baba yoksunluğunun umutsuzluk düzeyinin yüksek çıkmasında önemli bir yordayıcı olduğu söylenebilir. Bununla birlikte yapılan literatür taramasının desteklediği gibi ;yaş ve cinsiyet ile umutsuzluk arasındaki farkta anlamlı bir sonuç bulunamamıştır. Bu durum umutsuzluk duygusunun her yaş ve her iki cinsiyette de benzer yoğunlukta yaşandığını bize göstermektedir. Kurumda kalan çocuklar için ana-babanın sağ ya da ölü oluşu, ana-babanın birlikteliği ve kurumda kalma süresi gibi değişkenlerin de umutsuzluk üzerinde yordayıcı olmadığı görülmüştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda kurumda yaşayan çocuklara yönelik önlemlerin alınmasının koruyucu ruh sağlığı açısından faydalı olacağı düşünülmektedir.
Psikoterapinin yarıda bırakılması ve terapötik ittifakın niteliksel olarak incelenmesi: Seans içi hasta-terapist etkileşimleri ile PYB'yi öngörebilmek mümkün mü

Terapinin görev ve amaçlarında uzlaşım ve bu süreç sırasında hasta ve terapist arasındaki duygulanımsal bağ gibi önemli özellikleri içerisinde barındıran terapötik ittifak olgusunun, terapi sonucuna dair en doğru öngörüyü sağlayan değişken olduğu pek çok araştırmada ulaşılmış ortak bir bulgudur (Horvath, Del Re, Flückiger ve Symonds, 2011). Terapötik ittifakta kırılma ise işbirliğine dayanan hasta terapist ilişkisinde yaşanan bozulmaları ifade etmek üzere kullanılan bir kavramdır. Bu olgu, içerisinde bulunduğumuz, terapötik ittifak çalışmalarında ikinci nesil denilen dönemde çalışılmaya başlanmıştır (Safran, Muran, Samstag ve Stevens, 2002). Hastaların kararlaştırılan terapi randevularına gelmemesi olarak tanımlanabilecek psikoterapiyi yarıda bırakma olgusunun ardındaki mekanizmalar tam olarak anlaşılamamıştır. Fakat bu, hasta, terapist, tedavinin sağlandığı kurum ve toplum için ciddi zararları olan bir durumdur. Terapötik ittifak, terapötik ittifakta kırılma ve PYB arasındaki ilişkiler pek çok çalışma sonucunda ortaya konmuştur. Ancak bu çalışmalar daha çok ittifak düzeyi ile terapi sonucu ilişkisine odaklandıkları için söz konusu ilişkinin ardındaki sürece dair çok az şey söyleyebilmişlerdir. Hacettepe Üniversitesi Psikoterapi Araştırmaları Laboratuvarı'nda gerçekleştirilen bu araştırma kapsamında yürütülen iki farklı çalışmada öncelikle terapötik ittifakta kırılma olan terapi seansları ile PYB olan süreçlerin son iki seanslarının içerikleri, bu seanslarda meydana gelen terapötik ittifakta kırılmaların türleri ve seanslardaki terapist davranışları niteliksel olarak karşılaştırılmıştır. İlgili seans gruplarının benzerlikleri ve farklılıklarının ortaya konması amaçlanmıştır. Bunu yaparken, alan yazında belirtilen kırılma türlerine ek olarak üç farklı yeni kırılma altı tipi olduğu görülmüştür. Karşılaştırma amacıyla yapılan analiz sonuçları, PYB öncesi seanslarda, kırılma seanslarına göre, içerikte seyrekleşme, olumlu ya da olumsuz terapist davranışlarında ve terapötik ittifakta kırılma sıklıklarında dahi bir azalma olduğunu göstermiştir. Çalışmanın devamında, ilk çalışmamızdan elde edilen bilgiler ile alan yazındaki bilgi birikimi kullanılarak bir gözlemci formu oluşturulmuştur. Oluşturulan form ile PYB olan ve tamamlanan terapi süreçlerinin üçüncü seansları değerlendirilmiş ve formun PYB'yi öngörüp öngöremeyeceği sınanmıştır. Yapılan t-test analizinin sonucu istatistiksel olarak anlamlı çıkmasa da elde edilen bulguların PYB'yi öngörme çabaları açısından olumlu olarak değerlendirilmesi mümkündür.
Amatör dağcıların spora katılım motivasyonlarının yorumlayıcı fenomenolojik analizi

Literatürde aynı fenomeni açıklamak için farklı terminolojiler kullanılabilmektedir. Spor bilimlerinde ekstrem spor, postmodern spor, lifestyle spor, alternatif spor, macera sporu gibi adlandırmalar belirgin farklılıklar içermekle birlikte sıklıkla birbirleri yerine kullanılmaktadır. Bu çalışmada ekstrem spor olarak kabul edilen dağcılık sporuna amatör düzeyde katılım gösteren bireylerin dağcılık özelinde ekstrem sporlara katılım motivasyonları ve belirlenen motivasyonların Ryan ve Deci'nin (2000) belirttiği üç temel psikolojik ihtiyaçla birlikte anlamı değerlendirimiştir. Araştırmaya katılan dokuz amatör dağcı ile gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşmeler sonrasında elde edilen veriler Yorumlayıcı Fenomenolojik Analiz ile değerlendirilmiş; ekstrem spora katılım motivasyonunu açıklayan sekiz tema ve bu temaların altında kimi alt temalar belirlenmiştir. Riskli bir spor olarak kabul edilen dağcılık sporuna katılımda kimi araştırmaların aksine dikkat çekici bir şekilde risk alma arzusunun bu araştırmada katılım motivasyonu ile herhangi bir ilişkisi bulunmamıştır. Benzerlerle bir arada olma, sporun rekabet içermemesi, daha iyi olma/ilerleme, keşfetme/merak, kontrol, uzaklaşma ve doğada bulunma olarak belirlenen bu temaların üç temel psikolojik ihtiyaçla ilişkisi değerlendirilmişir. Sonuç olarak araştırmaya katılım gösteren amatör dağcıların spora katılım motivasyonlarının temel psikolojik ihtiyaçları karşıladığı ve katılımcıların spora katılım konusunda içsel olarak motive oldukları bulunmuştur. Çalışma ayrıca ekstrem spora katılım deneyiminin nitel bir analiz yöntemi ile derinlemesine ele alınmasını sağlamış ve az bilinen bir fenomenin anlamlandırılmasına katkı sağlamıştır
Transgenerational trauma: Autonomy, anger and somatization between children of traumatized and non traumatized parents

Bu araştırma travmanın kuşaksal aktarımını, aileden bağımsızlaşma, öfke ve somatizasyon boyutları ile incelemektedir. Araştırmanın örneklemini 1980 askeri darbesini travmatik olarak yaşamış kişiler ve onların çocukları oluşturmaktadır. Travmatik grup ebeveyni sağlıklı olan çocuklardan oluşan kontrol grup ile karşılaştırılmıştır. Travma grubu 65 ebeveyn ve 72 çocuktan ve karşılaştırma grubu 62 ebeveyn ve 70 çocuktan oluşmuştur. Çocukların yaşları 18-30 arasında değişmiştir. Sonuçlar, ebeveyni travma yaşayan çocukların, yaşamayanlara oranla ailelerinden daha bağımsız olduğunu ve daha fazla somatizasyon semptomlarına sahip olduğunu göstermiştir. Buna ek olarak, travmatik grup çocukları ebeveynin travma semptomlarının yoğunluğuna gore incelendiğinde, travmatik etkilerin yüksek olan grubun çocuklarının daha çok somatizasyon gösterdikleri ve öfke seviyelerinin daha yüksek olduğu bulunmuştur. Sonuç olarak travmanın kuşaksal aktarımının gerçekleştiği söylenebilir.
Bağlanma stilleri, anne baba tutumları ve çocukluk çağı örselenme yaşantılarının duygusal zeka ile ilişkilerinin incelenmesi

Bu araştırma, bağlanma stilleri, anne baba tutumları ve çocukluk çağı örselenme yaşantılarının duygusal zeka ile ilişkilerini incelemek amacıyla, betimsel yöntemle yapılmış, ilişkisel tarama modelinde bir araştırmadır. Araştırmada ayrıca duygusal zeka toplam puanını, cinsiyet, yaş, öğrenim gördükleri fakülte ve temel alan, aile tipi, annenin ve babanın eğitim durumu, algılanan ekonomik durum ve kardeş sayısı değişkenlerine göre incelemek amaçlanmıştır. Araştırmaya Mersin Üniversitesi'nin çeşitli fakültelerinde öğrenim gören, 544 kız, 391 erkek olmak üzere toplam 935 öğrenci katılmıştır. Araştırmada öğrencilerin bağlanma stillerini belirlemek amacıyla Brennan ve arkadaşları (1998) tarafından geliştirilen, Sümer ve Güngör (2000) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 'Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri', anne baba tutumlarının belirlenmesi amacıyla Kuzgun ve Eldeleklioğlu (2005) tarafından geliştirilen 'Ana Baba Tutum Ölçeği', çocukluk çağı örselenme yaşantılarını ölçmek amacıyla Bernstein ve arkadaşları (1994) tarafından geliştirilmiş, Türkçe'ye uyarlaması Aslan ve Alparslan (1999) tarafından yapılan 'Çocukluk Örselenme Yaşantıları Ölçeği ' ve duygusal zeka düzeylerini belirlemek amacıyla da Schutte ve diğerleri (1998) tarafından geliştirilen, Austin ve diğerleri (2004) tarafından modifiye edilen, 2006'da Göçet tarafından Türkçe'ye uyarlaması yapılan 'Duygusal Zeka Ölçeği ' kullanılmıştır. Ayrıca araştırmada öğrencinin yaşı, cinsiyeti, öğrenim gördükleri fakülte ve temel alan, kardeş sayısı gibi değişkenleri hakkında veri toplamak amacıyla, araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen istatiksel analizler sonucunda; araştırmanın bağımlı değişkeni olan duygusal zekanın, bağımsız değişkenlerin tümü ile anlamlı düzeyde ilişkili olduğu görülmüştür. Bağımsız değişkenlerin duygusal zekayı yordamadaki katkılarını belirlemek amacıyla yapılan regresyon analizi sonucunda ise; en önemli katkının kaçınmalı bağlanma stilinden geldiği ve önem sırasının cinsel istismar, demokratik anne baba tutumu, fiziksel istismar, duygusal istismar, koruyucu-istekçi anne baba tutumu ve kaygılı bağlanma stili şeklinde devam ettiği görülmüştür. Ayrıca araştırmada duygusal zeka toplam puanlarının cinsiyet, öğrenim gördükleri fakülte, aile tipi, anne ve babanın eğitim durumu ve kardeş sayısı değişkenlerine göre istatiksel açıdan anlamlı olarak farklılaştığı gözlenmiştir.
Ergenlerde duygu durum düzenleme becerileri, benlik saygısı, depresyon, anksiyete ve çocukluk çağı travmaları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışma 12-18 yaş arası ergen bireylerin depresyon, anksiyete, benlik saygısı ve duygu durum düzenleme güçlüklerini incelemeyi amaçlamıştır. Araştırma, Şanlıurfa ili Siverek ilçesindeki El Cabir Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi ve Zübeyde Hanım Kız Meslek Lisesi öğrencilerinden oluşan 100 kişilik örneklem ile gerçekleştirilmiştir. Velilerinden alınan bilgilendirilmiş onam doğrultusunda, öğrenciler, araştırma değişkenlerini ölçmek için anketlere yanıt vermişlerdir. Öğrencilerin kişisel bilgilerinin ayrıca incelendiği çalışmada Sosyodemografik Bilgi Formu, depresyon düzeylerini ölçmek için Beck Depresyon Envanteri, anksiyete düzeylerini ölçmek için Beck Anksiyete Envanteri, benlik saygısı düzeylerini ölçmek için Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, duygu durum düzenleme becerilerini ölçmek için Duygu Durum Düzenlemede Güçlükler ve çocukluk travmalarını ölçmek için Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği formları kullanılmıştır. Çalışmada, demografik değişkenler ve araştırma değişkenleri arasındaki ilişkiyi ve araştırma değişkenleri arasındaki ilişkiyi inceleyen istatistiksel yöntemler kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, demografik değişkenlerin bazıları ile araştırma değişkenleri arasında anlamlı ilişki olduğu görülmüştür. Kızların depresyon, anksiyete, düşük benlik saygısı ve duygu durum düzenlemede güçlükler puanı erkek öğrencilere göre daha yüksek bulunmuştur. Bununla birlikte, geleceğe dair planları olmayan öğrencilerin duygu durum düzenleme güçlüğü, depresyon, çocukluk çağı travması puanlarının anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu görülmüştür. Bununla birlikte, kendini yaralama ve intihar girişimi olduğunu bildiren öğrencilerin depresyon, anksiyete, duygu durum düzenlemede güçlük, çocukluk travması ve düşük benlik saygısının anlamlı düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Araştırma değişkenleri arasındaki ilişki incelendiğinde, depresyon düzeyi, benlik saygısı, anksiyete ve duygu durum düzenleme güçlüğü ile pozitif yönlü anlamlı ilişkili; anksiyete düzeyi ve düşük benlik saygısı pozitif yönlü anlamlı ilişkili; düşük benlik saygısı ve duygu durum düzenleme güçlüğü pozitif yönlü anlamlı ilişkili bulunmuştur. Katılımcıların depresyon düzeyi arttıkça benlik saygısı düzeyi düşmekte, anksiyete düzeyi ve duygu durum düzenleme güçlükleri artmaktadır. Bununla birlikte, anksiyete düzeyi yükseldikçe yüksek puanla saptanan düşük benlik saygısı ve duygu durum düzenleme güçlükleri artmaktadır. Benlik saygısı düzeyi düştükçe duygu durum düzenleme güçlükleri artmaktadır. Bu çalışma, ülkenin doğu kesimlerindeki sosyokültürel değişkenlere bağlı olarak ergen bireylerin psikososyal süreçlerine ilişkin önemli bilgiler sunmaktadır. Öğrencilere, söz konusu niteliklerine ilişkin doğru müdahalelerinin sağlanması ve bu çalışmada elde edilen bulgular doğrultusunda bölgedeki diğer şehirlerde karşılaştırma çalışması yapılmasının uygun olacağı düşünülmektedir.