turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Denizli jeotermal alanı örneğinde doğal ortamdan yararlanma ve enerji kullanma bilincinin geliştirilmesi

Dünyada enerji ihtiyacının büyük bir kısmı fosil kaynaklardan sağlanmaktadır. Ancak günümüzde fosil kaynakların attan enerji ihtiyacını karşılayamaması, kullanıldıktan sonra çevre kirliliğini yaratması, çevre bilicinin hızla geliştiği günümüzde temiz enerji kaynakları arayışına hız kazandırmıştır. Jeotermal enerji, bu gruba giren yeni, yenilenebilen, ucuz ve çevre dostu bir enerjidir. Bu çalışmada, Denizli'nin jeotermal enerji potansiyeli ve jeotermal enerjinin mevcut kullanım alanları araştırılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünü giriş kısmı oluşturmaktadır. Bu bölümde amaç, kullanılan yöntem ve teknikler hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde jeotermal enerji ve oluşumu hakkında bilgi verilerek, Dünya'nın, Türkiye'nin ve Ege Bölgesi'nin jeotermal enerji potansiyeli açıklanmıştır. Yine ikinci bölümde jeotermal enerjinin Dünyada, Türkiye'de ve Ege Bölgesindeki kullanım alanları verilmiştir. Üçüncü bölümde, Denizli jeotermal alam fiziki ve beşeri özellikleri bakımından incelenerek, bölgenin jeotermal potansiyeli üzerinde durulmuştur. Yine üçüncü bölümde Denizli jeotermal alanında jeotermal enerjinin kullanım alanları sıralanmıştır. Dördüncü bölümde Denizli'de jeotermal enerjinin kullanılabileceği alternatif yeni kullanım alanları ile ilgili önerilerde bulunulmuştur. Beşinci bölümde enerji kullanma bilinci üzerinde durulmuş, jeotermal enerjinin diğer enerji kaynaklan ile maliyet ve çevresel etkiler itibariyle karşılaştırılması yapılarak; jeotermal enerjinin önemi ortaya konmuştur. Sonuç (6. bölümde bölümünde Denizli jeotermal sahasında jeotermal enerjiden etkin yararlanmayı engelleyen nedenler ve çözüm önerileri belirtilmiştir. Çalışma alanında jeotermal enerjinin mevcut kullanım alanları potansiyelin çok altındadır. Bölgede büyük bir enerji kullanılamadan boşa gitmektedir. Bu enerjinin yeni kullanım alanlarında değerlendirilmesi, mevcut alanların geliştirilmesi ile jeotermal enerjinin bölgenin ekonomik ve sosyal gelişimim hızlandıracağı sonucuna varılmıştır.
Doğanşehir ilçe merkezinin kuruluşu, gelişimi ve fonksiyonel özellikleri

Doğanşehir İlçesi Doğu Anadolu Bölgesinin Yukarı Fırat Bölümünde yer alır. Malatya ilinin Güneybatısında ve Malatya'ya 54 km mesafededir. Güneyinde Besni ve Gölbaşı ilçeleri, Doğusunda Çelikhan, batısında Elbistan, kuzey ve kuzeydoğusunda Akçadağ ve Yeşilyurt İlçeleri bulunur (Şekil 2). Çalışma alanının doğusunda Çelikhan ile sınırı oluşturan Kazıyan ve Kurudağ (2100m) bulunur. Batısında ise Elbistan sınırını oluşturan Nurhak dağları (2600m) ve Kuduran (2350m) yer alır. Güneyde ise Atoluğu dağları (2200m)bulunur. İlçe merkezi 1077 m ile 1250 m arasında değişen bir yükseltiye sahiptir. Deniz seviyesinden yüksekliği 1252 m'dir. Yüzölçümü 3610 km2'dir. Km2'ye düşen nüfus 3126 kişidir. İlçe merkezinin temel ekonomik faaliyetini hizmet sektörü oluşturmaktadır. Ancak kırsal karaktere sahip olan ilçede tarım da önemli geçim kaynağıdır. Verimli alüvyonlu araziler üzerinde kurulmuş olması ve ilçe merkezinden geçen akarsuların varlığı sulu tarım ile meyvecilik ve tütün tarımının hemen hemen her mahallede yapılmasına olanak sağlamıştır. Şehir merkezlerinin temel unsuru olan sanayi alanları ve ticaret merkezlerine bugüne kadar yeterli yatırımın yapılmamış olması, saha nüfusunun göçlerle azalmasına sebep olmuştur. Ayrıca Malatya'ya yakın olması ve Adana-Malatya yol güzergahı üzerinde bulunmasında, gelişip dışa bağımlılığını azaltması açısından dezavantaj olmuştur. Çalışma sahası kuruluş yeri Doğu Anadolu Fay hattı üzerinde yer aldığından depremsellik açısından risk taşımaktadır. Örneğin; 1948 ve 1986 yılında meydana gelen depremler sebebiyle can ve mal kayıpları yaşanmıştır. Bu nedenle nüfus gelişiminde dalgalanmalar olmuştur. Geçmişte savaşlar, kuraklık, kıtlık ve depremler gibi sebeplerle sahadan dışarıya göçler olmaktaydı. Günümüzde ise; iş imkanlarının kısıtlı olması, yaşam koşullarını iyileştirme isteği, devletin hizmetlerinden daha iyi yararlanma gibi sebeplerle ilçe merkezinden büyük şehirlere göçler olmaktadır. Bu çalışmada Doğanşehir İlçe Merkezinde nüfusun tarihsel gelişimi, nüfusun mekansal dağılımında meydana gelen değişiklikleri sebepleri ve sonuçlarıyla birlikte ortaya koymaya çalışmaktadır.
Coğrafi ve kent bilgi sistemleri: Ankara Etimesgut, Çankaya ve Keçiören belediyesi uygulamaları ve sorunları

Bilişimin hızla önem kazandığı günümüzde yerel yönetimlerin bilgi teknolojisine uyum sağlaması, kentsel faaliyetlerini sürdürebilmesi, kaliteli ve güvenilir yönetimsel verilere ulaşabilmesi, elde edilen verilerin doğru analiz edilerek sağlıklı kararlar alınabilmesi, veri üreten kurumlar ile e-devlet portalıyla uyum sağlayabilmesi ancak Coğrafi Kent Bilgi Sistemlerinin doğru ve yerinde kullanmasıyla mümkündür. Türkiye'de Coğrafi Kent Bilgi Sistemlerinin daha etkin ve verimli bir şekilde uygulanabilmesi ve geliştirilmesi için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı başta olmak üzere birçok kamu kurum ve kuruluş ile belediyeler tarafından başlatılan projeler hayata geçirilmiş olup, halen çalışmaları devam eden projeler de bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı; 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile 5393 sayılı Belediye Kanunun ilgili maddeleri gereği kurulup-işletilmesi zorunlu bulunan 'Coğrafi ve Kent Bilgi Sistemlerinin' Ankara Büyükşehir ilçe belediyeleri olan Etimesgut, Çankaya ve Keçiören'deki uygulamalar ile sorunların tespit edilerek olumlu sonuçların artırılabilmesi için nelerin yapılabileceği hakkında çözüm önerilerinin ortaya konulması amaçlanmıştır.
Gürsu Metropol ilçesinin coğrafyası

Araştırma sahasını oluşturan Gürsu metropol ilçesi, Marmara Bölgesi'nin Güney Marmara Bölümü sınırları içerisinde 400 13' 03ıı kuzey enlemi ile 290 11' 29ıı doğu boylamı arasında yer alır. İdari bakımdan, Bursa iline bağlı olan Gürsu metropol ilçesi, doğudan Kestel, batıdan Osmangazi, kuzeyden Gemlik ve güneyden Yıldırım ilçeleri ile çevrilidir. İlçenin yüzölçümü 118 km2'dir. Bu alanı ile Bursa ilinin en küçük yüzölçümüne sahip ilçesidir ve il yüzölçümüne oranı %1.1'dir. Bursa Ovası üzerinde kurulan Gürsu şehri ise, Bursa kent merkezine yaklaşık 12 km mesafededir. İlçe merkezi yerleşim alanı kuzeyden güneye doğru hafifçe yükselmektedir. Gürsu ilçe merkezi yerleşim alanında yükselti kuzeyde 101 m, güneyde 141 m'dir. Böylece yükselti farkı 40 m'dir. En yüksek eğim değeri ise % 5'i geçmemektedir. Araştırma sahasında geçiş tipi iklim hakim olup, yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağışlı geçmektedir. Yıllık ortalama sıcaklık 14 .50C'dir. Yağışların büyük bir kısmı yağmur şeklinde olup, kış aylarında zaman zaman kar yağışı görülmektedir. İlçenin toplam nüfusu 2017 yılı verilerine göre 84.880 olup, bunun 74625'i (% 88) Gürsu şehrinde ikamet edenleri oluştururken 10 253'ü (% 12) kırsal mahallelerde yaşamaktaydı. Ortalama nüfus yoğunluğu km2'ye 719 kişidir. Gürsu'da 1930 yılında belediye teşkilatı kurulmasına rağmen ilçe statüsü kazanması 1990 yılında olmuştur. İlçedeki temel ekonomik faaliyetleri tarımın yanı sıra hizmet ve sanayi sektörleri oluşturur. Gürsu ilçesi 118. 600 dekarlık yüzölçümüne sahiptir. Bu alanın, 47.950 dekarı tarım arazisi durumundadır. Tarım arazilerinin büyük bölümü meyvecilik faaliyetlerine ayrılmıştır. Ancak son dönemlerde ilçede tarım alanlarının büyük bir kısmı yerleşmeye açılması tarımın geçmişşe oranla öneminin azalmasına sebep olmuştur. Sanayi faaliyetlerinin önemli olduğu ilçede hayvancılık ise gelişmemiştir. Bunların dışındaki ekonomik faaliyetler arasında ticaret, ulaşım, ormancılık ve turizm yer alır.
Eskişehir'in kuruluşu, gelişmesi ve fonksiyon alanları

İnceleme saham olan Eskişehir kuruluşu çok eskilere dayanan tarihi öneme sahip bir şehirdir. Anadolunun daima batıya açılan kapısı olmuştur. Bu korunumndan dolayı tarih boyunca canlı bir merkez özelliğini günümüze kadar sürdürmüştür. Türkiye Cumhuriyeti döneminde sanayileşme yolunda yapılan çalışmalara büyük destek sağlamıştır. Berlin-Bağdat demiryolunun önemli bir kavşak noktasıdır. Burada kurulan lokomotif fabrikası bir okul görevi yaparak teknolojiyi ülkemize taşımıştır, lokomotif fabrikasına teknik eleman sağlamak için teknik okullar açılarak uygulamalı eğitim verilmiştir, böylece ağır sanayi yolunda ilk adımlar atılmaya başlamıştır. Eskişehir aldığı göçlerle hem nüfusunu artırmış hem de sosyo-ekonomik hayatını zenginleştirmiştir. özellikle Balkanlardan gelen göçmenler demir işleme ve sobacılık tekniklerini Eskişehir'de uygulamışlardır. Böylece Eskişehir'in hızlı bir sanayileşme sürecine girmiştir. Eskişehir ovası sulu tarımın yapıldığı yerlerimizdendir. Bu yüzden burada özellikle yetiştirirken şekerpancarı şeker endüstrisinin gelişmesine neden olmuştur. Tuğla ve kiremit fabrikaları inşaat sektörünün gelişmesini sağlamıştır. Halen gıda, dokuma ve konfeksiyon ürünleri ile de yurt içinde ve dışında pazarı olan bir şehirdir. Uçak fabrikasının kurulması ile de uçak motoru yapımı gerçekleştirilmiştir. Bütün bu sanayileşme hareketleri beraberinde birçok sorunu da getirmiştir. Şehrin merkezinden geçen Porsuk Çayı önemli çevre sorunudur. Sanayi ve evsel atıklarla kirletilmektedir. Nüfusun artışına pararel olarak tarım alanlarında yerleşim sahasına dönüştürülmüştür. Gecekondulaşma şehri tehdit eder hale gelmiştir. Eskişehir'in bu durumundan kurtarılması için merkezi idare ile belediyenin ortak çalışma yapması acilen gereklidir. Bu konuda çalışmaların yapılarak kesinlikle kaçak yapılaşmaya ve çevre kirliliğine izin verilmemelidir.
Hamur'un coğrafi etüdü

Hamur İlçesi'nin yüzölçümü 873 km2 (Harita Genel Komutanlığı, 2009) olup Doğu Anadolu Bölgesi'nin, Yukarı Murat Van Bölümü'nde Ağrı İl Merkezi'nin güneyinde yer almaktadır. İlçedeki başlıca dağlar Aladağlar silsilesi içinde yer alan Aladağlar Biçare Dağı ve Kandil Dağı'dır. Başlıca akarsuları ise; Murat Nehri ve Murat Nehri'ne dökülen Tükenmez, Mandalık ve Tuzlusu çaylarıdır. İlçe DPT'ye göre 872 ilçe arasında 863. olarak son sıralarda yer almıştır (DPT, 2004). Bu tez çalışması ile bu sorunun altında yatan sebepler coğrafi bir bakış açısı ile ele alınmıştır. Ağrı Ovası'nın hemen güneyinde bulunan Hamur'da dağların uzanış yönü KD - GB doğrultusundadır. İlçe merkezinin hemen bitiminden itibaren dağların yükseltisi başlar. Araştırma sahasında tipik bir Doğu Anadolu Karasal İklimi yaşanmaktadır. Kış aylarını zorlu şartlar altında geçiren saha, yaz aylarında ise kısa ve ılıman sıcaklıkta geçirmektedir. 1958 yılında 960 nüfusu ile ilçe olan Hamur, günümüzde 3 .127'ye kadar ulaşmıştır. 2014 yılında 17.237 olan bucak nüfusu ile toplamda 20.364 kişi olmuştur. Araştırma sahasının yerleşme şekilleri ilçe genelinde toplu bir yapı göstermektedir. Sahada etkili olan iklim şartlarına bağlı olarak uzun ve soğuk geçen kış evresi, meskenlerin bir araya toplanmasını zorunlu hale getirmiştir. Bölgede ekonomik faaliyetler tarıma bağlıdır. Başlıca tarım ürünleri buğday ve arpadır. Bunun yanında hayvansal yem olarak yonca, korunga ve fiğ ekilmektedir. Bölgedeki ticari faaliyetler Ağrı İl Merkezi'ne yakınlıktan dolayı fazla gelişme gösterememiştir. Sonuç olarak kanunen ilçe olarak gözüken Hamur, coğrafi anlamda bir köy ve köy altı yerleşmesi olan kasabaya örnektir. İdari anlamda ilçe olabilmesi ve daha fazla gelişimin olması için bölgenin hemen yakınında bulunan Diyadin sıcak sularının seracılıkta kullanılması amacıyla Hamur'a getirilmesi gerekmektedir.
Tekirdağ ilinde bağcılık faaliyetleri

Tekirdağ ilinde bağcılık faaliyeti çok eski yıllardan bu yana yapılagelmekte olan ve tarım kesiminde yaşayanların önemli bir gelir kaynağını oluşturmaktadır. Tekirdağ ilinde üretilen üzüm alanı 6954 ha, üretim 56189 ton ve verim 8080 kg/ha'dır. Bağcılığın entansif olarak yapıldığı Tekirdağ'da verim Türkiye ortalamasının üzerinde olan birkaç ilden biridir. Tekirdağ ili 56189 ton üretimi ile Marmara Bölgesi'nin toplam üzüm üretiminin % 19 .95' ini oluşturmaktadır. Fakat son yıllarda ilde bağcılık alanlarında önemli oranlarda azalma meydana geldiği saptanmıştır. Bu azalmanın sebepleri çok çeşitli olmakla birlikte en önemlileri, son yıllardaki olumsuz iklim koşulları, hastalıklar, elde edilen gelirdeki azalma gösterilmektedir. Tekirdağ il ve ilçelerinde yetiştirilen üzümler Tekel şarap fabrikası ve özel sektör tarafından alınarak çeşitli ürünlere işlenmek suretiyle değerlendirme yoluna gidilmektedir. AET'ye girildiği zaman rekabet edebilmek için, öncelikle gerekli alt yapının oluşturularak ilgili çalışmaların yapılması ve rekabet ortamının oluşturulduğu zaman topluluğa girilmesinin yerinde olacağı görüşü yaygın olarak gözlenmiştir.
Umurbey Çayı Havzası tarım coğrafyası

Bu çalışma, Çanakkale ilinin Lapseki ilçesi sınırları içindeki Umurbey Çayı Havzası'nın tarım coğrafyasını kapsar. Bu çalışmada; Umurbey Çayı Havzası'nın tarımsal potansiyelini ortaya koymak ve tarımın gelişmesine katkı sağlamak amaçlanmıştır. Umurbey Çayı Havzası'nda; tarımsal potansiyelin verimli kullanılamaması, sulama sorunları, toprak problemleri ve erozyon yanı sıra tarım alanlarının yerleşme tehdidi altında kalması, değerlendirilmeyen tarım alanları, genç nüfusun göç etmesi ve tarımsal ürünlerin ekonomik getirisinin düşmesi başlıca problemleri oluşturur. Tarım, ülkemiz ve Umurbey Çayı Havzası için önemli bir ekonomik faaliyettir. Teknolojik gelişmeler ve modern tarım yöntemlerinin uygulanması beraberinde tarım havzalarının fiziki ve beşeri açıdan potansiyelinin belirlenmesini zorunlu hale getirmektedir. Ülkemizde tarımsal faaliyetlerin yoğun olduğu alanların gelişmesine katkı sunacak çalışmalar yapılmıştır. Ancak Umurbey Çayı Havzası'nda tarımsal faaliyetlerin gelişmesine katkı sunacak çalışmalar sınırlı sayıdadır. Umurbey Çayı Havzası'nın verileri kullanılarak arazi çalışmalarından elde edilen tespitlerle havzanın mevcut durum analizi ve sorunları ortaya konulmuştur. Umurbey Çayı Havzası'nın, yazın azalan yağışlar, ormanlık alanlar, dağlık ve engebeli topografya tarım alanlarını sınırlandırır. Genç ve dinamik nüfusun havza dışına göçü nedeniyle tarımsal faaliyetler azalarak üretim düşer. Umurbey Çayı Havzası'nın 368. 650 dekar toplam alanının %22. 1 ile 81.549 dekarını tarım alanları oluştururken 86.670 ton bitkisel üretim yapılmıştır. 19.247 dekar tarım alanı 2018 yılında tarımsal faaliyetlerde değerlendirilmemiştir. Sonuç olarak, bu çalışmada, Umurbey Çayı Havzası'nın tarımsal faaliyetleri coğrafi bir bakış açısıyla incelenmiştir. Havzanın tarımsal faaliyetlerine etki eden fiziki ve beşeri faktörler incelenerek, dağılış, ilgi ve neden-sonuç gibi coğrafi ilkeler kullanılarak havzanın mevcut durum analizi ortaya konmuştur.
Natural environmental features of Kalar City and its surrounding in respect of the establishing site

Bu çalışmada, Kalar şehri ve çevresinin doğal ortam özelliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma alanı, Irak'ın kuzeydoğu bölümünde yer almaktadır. Bu alan Khanaqen Bölgesi'nden Sirwan Nehri ile ayrılmıştır. Bu nehir çalişma alanının doğu sınırlarını oluşturur. Bu nedenle, 34.32, 45 ile 35.09, 53 doğu boylamları, arasında ve 45.19, 19 ile 45.37, 13 enlemleri arasında yer almaktadır. İlin toplam alanı 323. 7 km2 olup bunun 529. 3 km2'sini Rizgary ilçesi, 346. 7 km2'sini Shex tawel, 496 km2'sini Pebaz ilçeleri oluşturmaktadır. Coğrafyanın bir dalı olan Fiziki Coğrafya, dünya gezegenindeki fiziksel özelliklerin incelenmesi konusunda üzerinde önemlidir. İnceleme alanının topografyası jeolojik birimleri oluşturan litolojik özelliklerinden büyük ölçüde etkilenmiştir. İncelenen alanın jeomorfolojisini tektonik, litoloji, iklim ve bitki örtüsü faktörleri etkilemiştir. Bu nedenle, jeomorfolojik evrim birçok jeomorfolojik süreç tarafından kontrol edilmektedir. Ana endojen süreç, Arabistan-Avrasya çarpışması esnasında Zagros bindirmesinin son aşamasında oluşan formasyonların batı ve kuzeybatıda yükselmesidir. Başlıca eksojenik süreçler hava şartlarına bağlı olup erozyon, flüvyal süreç, yamaç süreçleri ve antropojenik süreçleri kapsamaktadır. Çalışılan alanda tanınan başlıca jeomorfolojik yer şekilleri yapısall, denudasyon, akarsu, çözünme ve antropojenik faaliyetlere bağlıı oluşmuştur. Karayolu yapımı, taşocağı, tarla açma gibi kazılarla üretilen şekiller antropojenik yer şekillerini oluşturmaktadır. Jeomorfolojik şekiller, deformasyonun kuzeydoğudan güneybatıya doğru yayılış göstermektedir. Bu amaçla araştırmanın hedefine ulaşması için konu beş ana bölümde bilimsel bir yöntem izlenerek açıklanmıştır.
Dadaşkent beldesinin şehir coğrafyası açısından incelenmesi

2002-Sayfa: 132 Jüri: Doç. Dr. Hakkı YAZICI Dadaşkent, Doğu Anadolu Bölgesi'nin Erzurum-Kars Bölümünde bulunan Erzurum şehir merkezinin, yaklaşık 6 km. batısında yer almaktadır. Batıda Ilıca ilçesi, doğuda Atatürk üniversitesi ile sınırı bulunmaktadır. Dadaşkent yerleşmesi, Erzurum ovasında, verimli tarım topraklan üzerinde yaklaşık 35 km2 lik bir alana kurulmuştur. Güneydoğusunda Erzurum şehrinin de yer aldığı Erzurum ovası, 825 km2'lik alana ve 1800- 1850 m. yüksekliğe sahiptir. Ova, kabaca kuzeydoğu-güneybatı yönünde uzanmaktadır. Araştırma sahasının yer aldığı bölgede karasal iklim özellikleri hakimdir. Yıllık ortalama sıcaklık 5.9 C olurken, yağış miktarı ise 460. 5 mm. olarak ölçülmüştür. Kış mevsiminde karla örtülü gün sayısı 113. 6 gündür. Doğal bitki örtüsü bozkırdır. Dadaşkent' te, 2000 yılında yapılan nüfus sayımı sonuçlarına göre 26. 594 kişi yaşamaktadır. Belirtilen nüfusun hemen tamamı merkezde yaşamaktadır. Gezköy'de yaşayan yaklaşık 1434 kişilik nüfusu hariç tutarsak kent nüfusunun 25. 160 olduğunu söyleyebiliriz. Ancak belirtmek gerekir ki, Dadaşkent' in mahallesi durumundaki Gezköy yerleşmesinde bulunan nüfusu da Dadaşkent nüfusu içerisinde kabul etmeliyiz Dadaşkent'te km2'ye yaklaşık 279 kişi düşmektedir. V 1980'li yıllarda ilk yerleşmelere sahne olan Dadaşkent beldesi imar planının hazırlanıp onanmasından sonra yoğun bir şekilde kooperatifleşme süreci yaşamış ve hızla nüfuslanmıştır. Beldede şu an yapımı tamamlanmış olan yaklaşık 5000 konut bulunmaktadır ve 1800 adet konutun da yapımı devam etmektedir. Dadaşkent ulaşım açısından çok elverişli bir konuma sahiptir. Erzurum'a 6 km. uzaklıkta bulunan belde Erzurum-Ankara karayolunun (E-80) hemen kenarında kurulmuştur. Beldeye ulaşım karayolu ile olmaktadır. Dadaşkent' in, Erzurum'un alt belediyesi olmasının gerektirdiği idari fonksiyonlar dışında sosyal fonksiyonları fazla gelişmemiştir. Kültürel fonksiyonlar içerisinde ilköğretim ve lise türü okullara sahiptir. Ayrıca bir de diyanet eğitim merkezi bulunmaktadır. Belde de sinema, tiyatro, festival vb. kültürel etkinlikler henüz bulunmamaktadır. Dadaşkent'te ait yerel televizyon, gazete ve dergi gibi yayınlar da bulunmamaktadır.
Karabük'te sanayi faaliyetlerinin durumu ve giyim eşyası sanayisi

Karabük, Türkiye'nin ilk agır sanayi isletmesinin temelinin atıldıgı kenttir. Sultan faal durumda olan 154 sanayi tesisinde 10.000 isçi çalısmaktadır. Karabüksanayisinde %52 paya sahip olan sektör demir-çeliktir. Bunu %31 ile giyim esyasısanayi takip eder. Diger tüm sanayi kollarının oranı ise %17'dir. 1995 yılında yeni il olan sehir, kalkınmada öncelikli yöre kapsamınaalındıgından, giyim esyası sanayi tesisleri, kurulus asamasında, devletinimkanlarından faydalanmak için, Karabük'ü kurulus yeri seçmislerdir. 3443 isçininistihdam edildigi, giyim esyası sanayisinin ortaya çıkmasında, öncü olan, GürmenGiyim Sanayi tesisi, isçi yetistirerek adeta bölgede bir okul görevi görmüstür. Yıllarca agır sanayiye bağlı kalan Karabük'te, giyim esyası sanayisinin gelismesiyle, sanayi tek sektöre bağlılıktan kurtulmus, kadınlar da is hayatına girmislerdir. Ayrıca bu sanayi kolu, sehirde, Kardemir'in istihdamının daralmasıyla olusan issizliliginve göçün engellenmesini de saglayabilecek bir faktördür. Ancak sektör zor günlergeçirmektedir. Bu durumun nedeni Karabük'ün 5408 sayılı tesvik yasasındanfaydalanamamasıdır.
Türkiye'de sanat tarihi aracılığıyla vatanı tahayyül etmek

Bu doktora tezinin amacı, Geç Osmanlı ve Erken Cumhuriyet dönemlerinde yayımlanan sanat tarihine ilişkin metinlerin vatan inşası bağlamında ele alınmasıdır. Bu tez çalışması kapsamında, söz konusu dönemde ortaya çıkan ve Türk sanatı tarihinin ön adımlarının kurulmasında önemli bir yere sahip olan çalışmalar değerlendirilmiştir. Söz konusu metinler, Türklerin en eski ve köklü uygarlıklardan biri olduğunu Türk sanatı aracılığı ile vurgulamışlardır. Sanat tarihi alanında Türk unsurunu ön plana çıkaran bu çalışmalar aynı zamanda çeşitli tahayyül süreçlerini de beraberlerinde getirmektedir. Vatanın, milletin ve sanatın hayal edilmesini içeren bu süreçler, tez çerçevesinde incelenerek bunlara zemin hazırlayan tarihsel koşullar ortaya konmuştur. Bu bağlamda çalışmada, coğrafya-mekan kavramını merkeze alan ve ulus ile vatanın hayal edilmesinin birbirinden farklı süreçler içerdiğini öne süren literatür değerlendirilmiştir. İmparatorluktan ulus-devlete geçiş sürecinde, sınırlarda yaşanan değişiklikler vatan inşasını sorunlu hale getirmiştir. Bu coğrafyayı vatana dönüştürmek için çeşitli veriler kullanılmış ve sanat tarihi bu anlamda son derece elverişli bir alan olmuştur. Türk sanat tarihine ilişkin yayımlanan metinler, bu bağlamda incelenmiş ve muhayyel bir Türk vatanı algısı ile örtüşen ve çelişen tarafları ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu çalışma ile öngörülen, Geç Osmanlı ve Erken Cumhuriyet döneminde vatan kavrayışında yaşanan değişimi, sanat tarihinin kuruluş evresinde üretilen metinler odağında incelemektir. Seçilen metinler, dönemin tarihsel bağlamıyla ilişkilendirilerek ele alınmıştır. Bu çalışma, ele alınan dönemin tarihsel arka planına dair kapsayıcı bir yaklaşım ortaya koymayı ve sanat tarihi, coğrafya ve milliyetçiliğin birbirine temas eden noktalarını incelemeyi amaçlamaktadır.
Antakya-Kahramanmaraş grabeninde bitki örtüsü ile yağış koşulları arasındaki ilişkilerin MODIS verileri (2000-2010) kullanılarak incelenmesi

Dünyanın oluşumundan günümüze kadar geçen süre zarfında iklimde birçok defa değişim meydana gelmiştir. Küresel iklimde meydana gelecek değişimlerin en önemli etkilerinden birisi bitki örtüsü üzerine olacaktır. Çalışma sahasının içerisinde yer aldığı, Doğu Akdeniz havzasının iklimini konu alan birçok çalışma bu bölgenin yağış ve sıcaklık değerlerinde bir değişimin olduğunu bildirmektedir. Ülkemizin en önemli bitki çeşitlilik ve zenginliğine sahip sahalarından, Antakya-Kahramanmaraş grabeninde değişen iklimin bitki örtüsü üzerinde önemli etkileri bulunmaktadır. Uzaktan algılama iklime ve insana bağlı, geniş alanlardaki bitki örtüsü değişimlerini izleme, araştırma ve sayısal veriler ile güvenilir bir şekilde ortaya koyma imkanı sunmaktadır. Uzaktan algılamada bitki ile doğal çevre arasındaki ilişkiler farklı modellemeler ve uydular kullanılarak yapılmaktadır. Çalışmamızda kullanılan, Normalize Fark Bitki İndeksleri bitki örtüsü değişimlerini izlemekte en yoğun kullanılanlarından biridir. Geçmişte NOAA AVHRR verileri, günümüzde ise MODIS uydusuna ait NDVI veriler yüksek mekansal ve zamansal çözünürlüğü ile geniş sahalardaki bitki örtüsü değişimlerini izlemekte kullanılmaktadır. Antakya-Kahramanmaraş grabeninde, farklı iklim özellikleri ihtiva eden Antakya, İslahiye ve Kahramanmaraş sınırlarından test sahaları belirlenmiştir. Farklı jeolojik formasyonlar üzerinde belirlenen test sahalarının NDVI trendleri izlenmiştir. Çalışma sonucunda, farklı jeolojik formasyonlar üzerinde NDVI trendlerinin önemli farklılıklar gösterdiği tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra, bitki örtüsü gruplarının yağışa hemen tepki vermediği, 48 ve 64 günlük toplam yağışlara daha kuvvetli tepki verdiği ulaşılan önemli sonuçlardan bazılarıdır.