turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiyeli Kürtlerin etnik kimlik statülerinde yaşanan farklılaşmanın değer aktarım süreçleriyle olan ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı; Türkiye'de, sosyal ve politik dönüşümlerin makro düzeyde yaratacağı kültürel dönüşümler sonucu, insanların değer sistemleri ve sosyal kimliklerinde meydana gelen değişimleri Kürtler bağlamında incelemektir. Umana-Taylor, Yazedjian ve Bacama-Gomez (2004) tarafından geliştirilen Etnik Sosyalleşme Modeli kapsamında, Türkiyeli Kürtlerin etnik kimlik statüleri belirlenmiş; kültürlerarası psikoloji alan yazınında Schwartz (1992) tarafından geliştirilen Değerler Yaklaşımı'na göre de değer öncelikleri tespit edilmiştir. Modernizasyon teorisi (Inglehart ve Baker, 2000) varsayımları doğrultusunda; değerler ile etnik kimlik statülerinin birbirileri üzerinde ne derece etkili olduğu incelenmiştir. Araştırma için yaşları 18 ile 57 arasında değişen 235 (67 kadın, 165 erkek) kişiye, gönüllülük esasına göre, çevrimiçi anket sistemleri aracılığıyla ya da elden ulaşılmıştır. Katılımcılara Demografik Bilgi Formu, Etnik Kimlik Ölçeği, Ailevi Etnik Sosyalleşme Ölçeği, Kolektif Benlik Değeri Ölçeği ve Portre Değerler Anketi uygulanmıştır. Bulgulara göre Türkiyeli Kürtlerin değer öncelikleri yaş, etnik kimlik ve politik görüş tanılamalarına göre farklılaşmaktadır. Ayrıca demografik değişkenlerden bağımsız olarak; Kürtlerin değer öncelikleri kişisel ve grup düzeyinde de farklılaşmaktadır. Etnik kimlik statüleri başarılı yönünde arttıkça; Yeniliğe Açıklık ve Öz Aşkınlık değer boyutları artmakta; Öz Genişletim ve Muhafazacı Yaklaşım değer boyutları ise statülere göre değişmemektedir. Araştırmanın demografik değişkenler ile değer öncelikleri arasındaki ilişkiye dair sonuçları, materyal değerlerin post materyal değerlere doğru değişimi üzerinden tartışılmıştır. Grup düzeyinde elde edilen değer öncelikleri ise sosyodemografik değişkenlerden bağımsız bir şekilde Türkiye bağlamında üretilen Kürt ve Kürtlük sosyal temsillerinin belirleyiciliğine bağlanmıştır. Son olarak, kentleşme ve modernizasyon sonucunda insanların değer kaybı yaşayarak kimliklerini daha fazla önemsemeye başladıkları varsayımı desteklenmiştir.
Atıf karmaşıklığı uçlara kayma ve kalıp yargı kullanma eğilimleri

Atıf karmaşıklığı kavramı (Fletcher, 1986), kişinin diğer kişiyi değerlendirirken kendi düşünce süreçleri ve diğer kişinin davranışı ile ilgili çok yönlü düşünmeye gönderme yapmaktadır. Fletcher ve arkadaşlarına (1986) göre, karmaşık atıflar ortaya koyma atıf semasının karmaşıklığına bağlı olmaktadır. Linville (1982), herhangi bir dış grup domain' i ile ilgili bilişsel karmaşıklık düzeyinin yüksek olması durumunda kalıp yargılara dayalı değerlendirmelerin azalacağına işaret etmektedir. Bu çalışmada 'yaşlılar' dıs grubu ile ilgili değerlendirmelerde atıf domain' i şeması karmaşıklığının etkisi incelenmiştir. Sonuçlara göre, hem olumlu hem de olumsuz uyarım koşullarında dış grup üyesini temsil eden yaşlı kahraman daha olumlu uçta değerlendirilmiştir. Bir açıklayıcı item (Lİ8) dışında, dış - grup, iç - grup değerlendirmeleri ile ilgili değişkenlerde öykü koşulu ile atıf karmaşıklığı düzeyi arasında anlamlı bir etkileşime rastlanmamıştır. Olumlu uyarım koşulunda, atıf karmaşıklığı yüksek grubun öykü kahramanını daha olumlu uçta değerlendirdikleri gözlenmiştir.
Üniversite öğrencilerinde çocukluk çağı travmaları ile depresyon ve benlik saygısı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinde çocukluk çağı travmaları ile benlik saygısı ve depresyon arasındaki ilişki incelenmiştir. Veri toplama araçları kapsamında ' Sosyo-demografik Form', 'Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği', 'Beck Depresyon Ölçeği', ve'Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS programında yapılmıştır. Elde edilen verilere göre, katılımcıların yaşları arttıkça benlik saygıları da artarken, depresif belirti düzeyleri azalmaktadır. İyi bir çocukluk geçirmiş olanlarda benlik saygısı daha fazla iken kötü bir çocukluk geçirmiş ya da emin olmayanlarda depresif belirti düzeyi daha fazladır. Benlik saygısını duygusal istismar negatif yönde, minimizasyon pozitif yönde etkilemekte ve katsayılar incelendiğinde minimizasyonunetkisinin daha fazla olduğu görülmektedir. Depresif belirti düzeyini duygusal istismarpozitif yönde etkilemektedir.
Lise öğrencilerinin denetim odaklarının bazı değişkenlere göre yordanması

Bu araştırma, cinsiyet, yaş, anne-baba eğitim düzeyi, not ortalaması, anne-baba tutumları algısı, anne-baba ile ilişkiye yönelik algı, sosyo-ekonomik düzey algısı, geçmişşte yaşanan stres verici olaylar, şu andaki yaşantıda var olan stres verici olaylar ve anne-babanın evliliğinin devamı değişkenlerinin lise öğrencilerinin denetim odaklarını yordama gücünü saptamak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya katılan İzmir İl merkezindeki beş genel resmi lisenin 9., 10. ve 11. sınıflarında eğitim gören 410 kız ve 323 erkek olmak üzere toplam 733 kişi 'Nowicki-Strickland Denetim Odağı Ölçeği' ve demografik değişkenler ile bağımsız değişkenleri değerlendiren 'Kişisel Bilgi Formu' nu yanıtlamışlardır. Araştırma verileri Aşamalı Çoklu Regresyon analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Aşamalı Çoklu Regresyon Analizinin sonuçları, babanın demokratik olarak algılanmasını tanımlayan Dummy 2 değişkeni, anne ile ilişkinin iyi olarak algılanmasını tanımlayan Dummy 1 değişkeni, baba ile ilişkinin orta olarak algılanmasını tanımlayan Dummy 2 değişkeni, anne-babanın evliliklerinin devam etmesini tanımlayan Dummy 1 değişkeni ve not ortalaması değişkenlerinin denetim odağının anlamlı yordayıcıları olduklarını ortaya koymuştur. Araştırma sonuçlan, denetim odağı varyansının % 4'ünün babanın demokratik olarak algılanması, % 2. 8 'inin anne ile ilişkinin iyi olarak algılanması, % 1.4 'ünün baba ile ilişkinin orta olarak algılanması, %.7 'sinin anne-babanın evliliklerinin devam etmesi ve %.7'sinin not ortalaması tarafından açıklandığını göstermiştir. Analize giren bu beş değişken denetim odağı puanlarındaki varyansın % 9. 6 'sini açıklamıştır. Sonuç olarak araştırma bulguları, denetim odağının en önemli yordayıcısının algılanan baba tutumunun demokratik olması, ikinci önemli yordayıcısının anne ile algılanan ilişkinin iyi olması, üçüncü önemli yordayıcısının baba ile algılanan ilişkinin iyi olması olduğunu; son iki yordayıcı değişken olan anne-babanın evliliğinin devamı ve not ortalaması değişkenlerinin de denetim odağındaki varyansı eşit oranda açıkladıklarını göstermektedir.
Anne baba tutumları ve denetim odağının akademik motivasyonla ilişkisinde öz düzenlemenin aracı rolü

Araştırmanın amacı anne baba tutumları ve denetim odağının akademik motivasyonla ilişkisinde öz düzenlemenin aracı rolünü ortaya koymaktır. Araştırmanın örneklemini 2017- 2018 eğitim öğretim yılında Gaziantep ili Şahinbey ve Şehitkamil ilçelerinde bulunan 4 anadolu lisesi 3 fen lisesi 3 meslek lisesinde okuyan toplamda 885 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmanın verilerinin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, Akademik Motivasyon Ölçeği, Anne Baba Tutum Ölçeği, Ergen Öz Düzenleme Ölçeği' ve İç-Dış Denetim Odağı Ölçeği kullanılmıştır. Model 1 aracılık testi sonucuna göre demokratik ve otoriter anne baba tutumun akademik motivasyon üzerindeki etkilerinin anlamlı olduğu görülmektedir. Model 2 de ise doğrudan etkiler incelendiğinde, denetim odağının aracı değişkenin modele eklenmesiyle akademik motivasyonun uzun süreli anlamlı bir yordayıcısı olmadığı görülmüştür. Bu durum da denetim odağı ile akademik motivasyon arasındaki ilişkide öz düzenleme becerilerinin aracı bir rolü olduğunun bir kanıtıdır.
Perceived social support and resilience as predictors of wellness in roman early adolescents

Bu çalışmanın amacı iyi oluş puanlarının cinsiyet, doğum sırası ve sınıf düzeyi açısından nasıl farklılaştığını araştırmak ve aile, arkadaşlar ve öğretmenlerden algılanan sosyal destek değişkenleri kontrol edildikten sonra, yılmazlığın Roman ergenlerin iyi oluş düzeylerini ne ölçüde yordadığını incelemektir. Katılımcılar Tekirdağ'daki dört merkezi, iki tane de diğer ilçelerdeki altı devlet ortaokulundaki Roman ergenlerden oluşmuştur. Amaçlı örnekleme yöntemi kullanılan araştırmanın çalışma grubu 197 katılımcıdan oluşmuştur (101 kız, 96 oğlan). Beş Faktörlü İyilik Hali Ölçeği Ergen Formu, Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Çocuk ve Gençlik Yılmazlık Ölçeği- 28 (CYRM-28) ve araştırmacı tarafından geliştirilen kişisel bilgi formu veri toplama amacıyla kullanılmıştır. t-testi sonuçları oğlan ve kız katılımcıların toplam iyi oluş puanlarında anlamlı bir fark olmadığını göstermiştir. Tek Yönlü Varyans Analizi sonuçları toplam iyi oluş puanının doğum sırası ve sınıf düzeyine gore değişmediğini göstermiştir. Hiyerarşik çoklu regresyon analizi sonuçları birinci modelde algılanan aile, arkadaş ve öğretmen sosyal destek puanlarının toplam iyi oluş puanlarındaki varyansın %25'ini anlamlı düzeyde yordadığını göstermektedir. Algılanan arkadaş desteği iyi oluşun en güçlü yordayıcısıdır. Son modelde, sosyal destek ve yılmazlık kavramının birlikte toplam iyi oluş puanlarındaki varyansın %42'sini anlamlı düzeyde yordadığı ve yılmazlığın tek başına varyansın %18'ini açıkladığı görülmüştür. Bulgular literatür doğrultusunda yorumlanmış uygulamaya yönelik çıkarımlar ve gelecekteki araştırmalara yönelik öneriler sunulmuştur.
Üniversite öğrencilerinin duygusal zekaları ile psikolojik sağlamlıklarının karşılaştırılması

Bu araştırma, üniversite öğrencilerinin duygusal zeka düzeylerinin psikolojik sağlamlık puanları açısından karşılaştırılması amacıyla yapılmıştır. Araştırma 2017- 2018 eğitim öğretim yılında Mersin ili Toros Üniversitesi'ne devam eden 1. ve 4. sınıf öğrencilerinden seçilmiş 218 öğrenciden toplanan verilerle yapılmıştır. Araştırmada üniversite öğrencilerinin duygusal zeka, duygusal zekanın alt ölçekleri iyimserlik/ruh halinin düzenlenmesi ve duyguların değerlendirilmesi ile psikolojik sağlamlıkları arasında anlamlı fark olup olmadığı incelenmiştir. Araştırmada ''Schutte Duygusal Zeka Ölçeği'', ''Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği'' ve ''Kişisel Bilgi Formu'' veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Elde edilen verilerin çözümlenmesinde SPSS paket programı kullanılmıştır. Verilerin analizi sırasında betimleyici istatistikler, tek yönlü varyans analizi ve çift yönlü varyans analizi uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre, duygusal zekanın alt ölçeklerinden duyguların değerlendirmesi ile psikolojik sağlamlık arasında anlamlı fark olduğu, duygusal zeka ölçeği ve iyimserlik/ruh halinin düzenlenmesi alt ölçeği ile psikolojik sağlamlık arasında anlamı fark olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerin cinsiyetleriyle; duygusal zeka ve duygusal zekanın alt ölçekleri ile psikolojik sağlamlık arasında anlamlı fark olmadığı görülmüştür.
Otizmli bireye sahip annelerin kabul-red düzeylerinin depresyona etkisi

Bu araştırmanın amacı, kabul-red düzeylerinin depresyona etkisini incelemektir. Bunun için otizmli ve otizmli olmayan çocuk sahibi anneler ile araştırma gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmada otizmli annelerin depresyonunu yordama da kabul-reddin rolü incelenmektedir. Araştırma modeli olarak betimsel ve ilişkisel tarama modeli tercih edilmiştir. Araştırmaya 107 anne (55 otizmli çocuğa sahip ve 52 otizmli olmayan çocuğa sahip) katılmıştır. Araştırmanın verileri Sosyo-demografik Bilgi Formu, Aile Çocuk İlişkileri-Anne Formu ve Beck Depresyon Envanteri ile toplanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde çıkarımsal istatistikler çerçevesinde Korelasyon Analizi, Bağımsız Örneklemler T-Testi ve ANOVA kullanılmıştır. Gerçekleştirilen analizler sonucunda elde edilen bulgular şu şekilde özetlenebilir: depresyonun otizmli çocuk sahibi olma durumuna, eşin eğitim durumuna göre anlamlı bir farklılık gösterirken; eğitim durumuna, anne-baba eğitim durumuna, ekonomik gelir düzeyine göre bir farklılık göstermediği saptanmıştır. Reddetmenin anne eğitim durumuna göre anlamlı bir farklılık gösterirken; otizmli çocuk sahibi olma durumuna, eğitim durumuna, eşin eğitim durumuna, baba eğitim durumuna, ekonomik gelir düzeyine göre bir farklılık göstermediği saptanmıştır.
The Development of noun and adjective usage among Turkish preschoolers

oz 2-6 YAŞ ARASINDAKİ TÜRK ÇOCUKLARINDA İSİM VE SIFAT KULLANIMININ GELİŞİMİ Baykara, Arzu Yükesek Lisans Tezi, Psikoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Sibel Kazak Berument Temmuz, 2002, 143 sayfa Bu çalışmada 2-6 yaş arasındaki Türk çocuklarında isim ve sıfat kullanımının gelişimi araştırılmıştır. İsimler tek isim, bileşik isim ve isim-fiil olmak üzere üç kategori altında incelenmiştir. Sıfatlar ise tek sözcüklü sıfatlar ve iki sözcüklü, üç sözcüklü sıfat tamlamaları olmak üzere üçe ayrılmıştır. Ayrıca tek sözcüklü sıfatlara niteleme, belirtme, işaret, sayı, belgisiz, ve unvan sıfatı olarak bakılmıştır. 96 çocuk 8 ayrı yaş grubuna dahil edilmiştir. Çocuklarla bireysel olarak 30-45 dakika görüşülmüş, toplam üç oturum yapılmıştır. Çocukların konuşma örneklenilen 3 farklı yöntem ile toplanmıştır. Birinci yöntemde çocuklara 5 renkli hikaye kanı gösterilmiş ve çocuklardan bunlara bakarak bir hikaye kurup anlatmaları istenmiştir. İkinci yöntemde çocuklardan akıllarına gelen ya da bildikleri bir hikayeyi anlatmaları istenmiştir. Üçüncü yöntemde çocuklardan yapısalllaştırılmış oyun ortamında oynamaları ve oynarken yaptıklarını anlatmaları istenmiştir. Araştırmada çocukların kullandıkları toplam sözcük sayısına bağlı olarak yaşlara göre isim ve sıfat kullanımlarının yüzdesi belirlenmiştir. Araştırmanın bulgularına göre isim kullanım yüzdesinde yaşa bağlı olarak herhangi anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir. Ancak sıfat kullanım yüzdesine bakıldığında 2-2. 05 yaşındaki çocukların 3 .06-3.11, 4 -4.05, 5 -5.11, 6-6. 11 yaşındaki çocuklara oranla konuşmalarında anlamlı biçimde daha az sıfat kullandıkları, yine ayrıca 2.06-2. 11 yaşındakilerin de 3.06-3. 11 yaşındaki çocuklardan anlamlı biçimde daha az sıfatkullandıkları bulunmuştur. Sonuçlara dayanarak şu yargıya varılabilir: 3 Vz yaşındaki çocuklarda sıfat kullanımı yüksek bir seviyeye ulaşmaktadır. Daha sonra bu oran çocuklar 5 yaşma geldiğinde hafifçe azalmakta ancak çocuklar 6 yaşına geldiğinde yine artmaktadır. Diğer bir bulgu da konuşma ömeklemi toplama yönteminin ne kadar önemli olduğudur. İsim kullanım yüzdesine bakıldığında, çocukların hikaye anlatma bölümünde hikaye yaratma ve yapısalllaştırılmış oyun bölümüne oranla daha fazla isim kullandıkları bulunmuştur. Sıfat kullanım yüzdesine bakıldığında ise çocukların hikaye anlatma ve hikaye yaratma bölümlerinde yapısalllaştırılmış oyun bölümüne oranla daha fazla sıfat kullandıkları bulunmuştur. Bulgular değerlendirilmiş ve gelecek çalışmalar için öneriler verilmiştir.
The role of perceived maternal narcissism and depression on the later development of narcissistic personality organization

Narsisizmin kökeni ve tanımı hakkında birçok tartışma olmuştur. Narcissus adlı Yunan Mitolojisinden ismini alan konsept, klinik ve pop kültüründe yoğun ilgi görmüştür. Farklı kuramlar tarafından narsisiszmin sağlıklı ve normal bir gelişimsel evre olduğu ya da patolojik bir fiksasyon olduğu söylenmiştir. Farklı anlatımları olsa da, narsisizm benlik algısında ve ilişkilerde problemler olarak görülebilir. Narsisiszmi anlatmak için iki farklı kategori geliştirilmiştir. Kırılgan Narsisizm ötekilere aşırı duyarlı bireyler olarak ve Büyüklenmeci Narsisiszm ötekilerin özneliğine önem vermeyen bireyler olarak tanımlanmıştır. Erken ikili ilişkilerin ve üçlü ilişkilerin psikopatolojinin gelişimi üzerinde önemli etkileri vardır. Engin klinik anlatımlar olmasına ragmen, anne-çocuk ilişkisinin narsisiszm üzerindeki etkisi hakkında kısıtlı emprik araştırma yapılmıştır. Bu sebeple, bu araştırmanın amacı annedeki büyüklenmeci narsisizm ve depresyonun çocukta kırılgan narsisistik kişilik örgütlenmesinin gelişimindeki ilişkisini gözlemlemektir. Bu ilişkiyi ölçmek için, çevirimiçi bir anket yürütülmüştür ve 221 katılımcının sonuçları analiz edilmiştir. Sonuçlar, algılanan anne narsisizmin, benlik kurgusunun, yaşın ve algılanan anne depresyonunun güncel kırılgan narsisizmin göstergisi olduğunu bulmuştur. Bu sonuçlar, annenin psikopatolojisinin çocuğunun psikopatolojisi üzerindeki etkisi hakkında ön bulgular sağlamaktadır.
Multipl skleroz rahatsızlığı olan bireylerde stres, bağlanma tarzı, prefrontal işlevler ve bir kişilik özelliği olarak bilgece farkındalığın ilişkisi

Multipl Skleroz, merkezi sinir sisteminde meydana gelen kronik nöroimmünolojik bir rahatsızlık olarak bilinmekte, hastalarda aksonal kayıplar sonucu ataklar ve ilerleme görülmektedir. MS teşhisinin sıklıkla genç yaşlarda alınması, kronik ve belirsiz süreci bu rahatsızlığın kendisinin de birey tarafından bir stres faktörü olarak görülmesinde rol oynamaktadır. Yaşanan stresin olay ya da durumdan ise o durumun nasıl değerlendirildiği ile ilişkili olduğu bilinmektedir. İnsan beyninde yer alan ve planlama, karar verme gibi karmaşık soyut süreçlerden sorumlu prefrontal korteksin stres yönetiminde söz sahibi olmasının yanı sıra stres ile başa çıkmada etkili olan bilgece farkındalık özelliğinin gelişmesi ile de ilişkili olduğu bilinmekte ve bu beyin bölgesinin yapılanmasında bağlanma örüntüsü önemli bir rol oynamaktadır. Mevcut çalışmanın amacı MS hastalığında görülen stresin ortaya çıkmasında rol oynayabilecek olan psikolojik değişkenlerden bağlanma tarzı, bilgece farkındalık ve prefrontal işlevlerin incelenmesi, Relapsing Remitting MS ve Sekonder Progresif MS türlerinin bu değişkenler açısından karşılaştırılmasıdır. Çalışmanın temel amacı doğrultusunda, MS rahatsızlığı olan tüm katılımcılar üzerinde araştırma değişkenleri ile stres belirtileri arasında ne tür ilişkiler olduğunu görmek için korelasyon analizi yapılmış, RRMS rahatsızlığı olan bireyler ile SPMS rahatsızlığı olan bireylerde gözlenen stres belirtileri ile ilişkili olan ve stres belirtilerini yordayan değişkenlerin farklılaşıp farklılaşmadığını görmek amacıyla, her iki grup için ayrı ayrı korelasyon ve regresyon analizleri yapılmıştır. Demografik değişkenlerin her iki grupta da denkleme yordayıcı olarak girmediği görülmüştür. Ancak, RRMS grubunda stres belirtileri ile prefrontal işlevler ve bağlanma tarzlarından 'güvenli bağlanma' arasında görülen ilişkilerin beklenen yönde olmadığı ve stres belirtilerini yordayan değişkenlerin, olumsuz benlik' algısı, prefrontal işlevlerden 'içgörü' ve bilgece farkındalık alt boyutlarından 'yargılamadan gözleme ve izleme'nin olduğu görülmüştür. SPMS grubunda ise araştırma değişkenleri ve stres belirtileri arasındaki ilişkilerin beklenen yönde olduğu ve 'bilgece farkındalık' alt boyutlarından 'duyumsal farkındalık' ın azalması ve bağlanma tarzlarından 'güvensiz bağlanma' nın stres belirtilerini yordadığı bulgusuna ulaşılmıştır. Sonuçlar ilgili yazın çerçevesinde tartışılmıştır.
Özel eğitim alanında çalışan öğretmenlerin tükenmişlik düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, İstanbul ilinde çalışan özel eğitim öğretmenlerinin tükenmişlik düzeylerini belirleyerek bazı demografik ve mesleki değişkenler açısından tükenmişliklerinin farklılaşıp farklılaşmadığını incelemektir. Çalışmaya 2014- 2015 eğitim öğretim yılı içerisinde İstanbul ili görme, zihinsel ve işitme engelli çocuklara hizmet veren Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı okullarda görev yapmakta olan 100 öğretmen katılmıştır. Araştırmanın amacına uygun olarak İstanbul'da bulunan toplam 6 okul araştırmanın evrenini oluşturmuş ve araştırma için örneklem alınmamış tüm evren araştırmaya dahil edilmiştir. Tükenmişlik düzeylerini belirlemek amacıyla 'Maslach Tükenmişlik Ölçeği' ve kişisel bilgiler için araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgiler Formu' kullanılmıştır. Maslach Tükenmişlik Ölçeği'nden elde edilen puanların aritmetik ortalamaları ve standart sapmaları hesaplanmıştır. Yapılan bu analizler sonucunda araştırmaya katılmış olan özel eğitim öğretmenlerinin tükenmişlik düzeyinin duygusal tükenme alt boyutunda görev türü, mesleğini isteyerek seçip seçmeme, öğretmenlik mesleğini kendine uygun bulup bulmama, üstlerinden yaptığı işle ilgili takdir görüp görmeme; duyarsızlaşma alt boyutunda görev türü, öğretmenlik mesleğini isteyerek seçip seçmeme, öğretmenlik mesleğini kendine uygun bulup bulmama; kişisel başarı alt boyutunda yaş, görev yapılan okul türü, görev süresi ve öğretmenlik mesleğini kendine uygun bulup bulmama değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık gösterdiği saptanmıştır. Öğretmenlerin cinsiyet, medeni durum, mezun olunan alan, çalışma hayatında iş arkadaşlarından destek görme durumuna göre tükenmişlik düzeyleri arasında anlamlı fark saptanmamıştır.
İlkokula farklı yaş gruplarında başlamış ortaokul öğrencilerinin öz yeterlik inancı kaynakları ve benlik saygısı bakımından karşılaştırılması

Bu araştırma, ilkokula farklı yaş gruplarında başlamış ortaokul öğrencilerinin öz yeterlik inancı kaynakları ve benlik saygısı bakımından karşılaştırılmasını amaçlayan betimsel bir çalışma olarak hazırlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda ilkokula farklı yaş gruplarında başlamış ortaokul öğrencileri, benlik saygısı düzeyleri ve öz yeterlik inancı kaynakları bakımından karşılaştırılmıştır. Ayrıca öğrencilerin benlik saygısı düzeylerinin cinsiyet, okul öncesi eğitim alma durumu, anne - baba eğitim düzeyi gibi ara değişkenler açısından da farklılaşma durumları incelenmiştir. Nicel araştırma yöntemi kullanılan çalışmanın araştırma deseni kesitseldir. Araştırmanın araştırma grubunu Malatya İlinin 2 merkez ilçesinde yer alan 278'i kız, 215'i erkek toplam 493 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Bu çalışma grubu uygun örnekleme yöntemiyle seçilmiştir. Araştırma verilerinin toplanması sürecinde kişisel bilgi formu, Coopersmith Özsaygı Envanteri ve Öz Yeterliğin Kaynağı Ölçeğinden yararlanılmıştır. Veri analizi sürecinde SPSS 17.00 paket programı kullanılmıştır. Araştırma sorularını cevaplamak için verilerin normallik varsayımlarının sınanmasının ardından ilişkisiz örneklemler için t testi, ilişkisiz örneklemler için varyans analizi istatistikleri yapılmıştır. Araştırmanın t testi analizi bulgularına göre öğrencilerin benlik saygısı düzeylerinde cinsiyete göre manidar bir farklılaşma görülmemiş ancak okul öncesi eğitim alma durumuna göre manidar bir farklılaşma görülmüştür. Öz yeterlik inancı kaynaklarında ise cinsiyet bakımından manidar bir farklılaşma görülürken, okul öncesi eğitim alma durumuna göre manidar bir farklılaşma görülmemiştir. Tek yönlü varyans analizi sonuçlarına göre öğrencilerin benlik saygısı düzeyleri sınıf düzeyine göre anlamlı bir farklılaşma göstermemektedir. Öğrencilerin benlik saygısı düzeylerinin anne - baba eğitim düzeyine göre farklılaşmasına bakıldığında baba eğitim düzeyine göre anlamlı bir farklılaşma görülmezken anne eğitim düzeyine göre farklılaşma görülmektedir. Öz yeterlik inancı kaynaklarında ise sınıf düzeyine göre manidar bir farklılaşma görülürken, anne - baba eğitim düzeyine göre manidar bir farklılaşma görülmemektedir. Farklı yaş gruplarında ilkokula kaydolan öğrencilerin benlik saygısı ve öz yeterlik inancı bakımından karşılaştırıldığı tek yönlü varyans analizi sonuçlarına göre öğrencilerin ilkokula kaydoldukları yaş aralığına göre benlik saygısı düzeylerinde manidar bir farklılaşma görülürken, öz yeterlik inancı kaynaklarında farklılaşma görülmemektedir.