turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ceza Muhakemesi Hukukunda delil olarak telefon dinleme

Günümüzde, teknolojinin, her alanda olduğu gibi suçla mücadelede de etkin bir şekilde kullanılması gerektiği kabul edilmiştir. Suçluların cezalandırılması amacıyla delil elde etmek için başlangıçta sadece telefonlar gizlice dinlenmiş, daha sonra tüm iletişim araçlarını ve türlerini kapsayacak şekilde iletişimin denetlenmesi tedbirlerine başvurulmuştur. Suç ve suçlularla mücadele, demokratik hukuk devletlerinde zorunluluktur. Ancak devletler, en ağır suçlarla bile mücadele ederken, hukuk kurallarına saygılı olmakla yükümlüdürler. Hukuka aykırı delillerle soruşturma açılması ve hüküm kurulması mümkün değildir. Delillerin hukuka uygun olarak elde edilmeleri şart olduğu için iletişimin denetlenmesi yoluyla delil elde edilmesinde kanundaki sıkı kurallara uygun hareket edilmesi gerekir. Bu husus özelikle 1982 Anayasası ile koruma altına alınmış haberleşme özgürlüğü ile özel hayatın gizliliği ve adil yargılanma hakkı bakımından da büyük öneme sahiptir. Mukayeseli hukukta 1980'li yıllardan itibaren AİHS ve AİHM içtihatları doğrultusunda kişiler arasındaki iletişime müdahalenin esas ve usullerinin yasal dayanakları oluşturulmaya başlanmıştır. Mevzuatımızda ise 1412 sayılı CMUK ve 4422 sayılı ÇASÖMK'nın ardından 2005 yılında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunuyla adli amaçlı iletişimin denetlenmesi ve 5397 sayılı Kanunla önleme amaçlı iletişimin denetlenmesi düzenlenmiştir. Çalışmamızda ilk olarak özel hayat kavramına yer verilmiş, daha sonra telefon dinleme konusunda mevzuatımızdaki düzenlemeler karşılaştırmalı hukuk irdelenerek ele alınmış, ileriki bölümlerde delil yasakları çerçevesinde telefon dinlenmesi yoluyla elde edilen delillerin hukuki niteliği değerlendirilmiştir.
Yetkinlik bazlı insan kaynakları sistemleri ve bir uygulama

Son yıllarda artan değişim hızı işletmeleri zorlamaktadır. Yaşamlarım devam ettirmek isteyen işletmeler, ister istemez bu değişime ayak uydurmak zorundadır. Sürekli gelişen teknoloji, işletmeleri, iş yapma yöntemleri ve araçlan üzerinde sorgulama yapmak zorunda bırakmıştır. Bu da işletmeleri diğer firmalardan ayıracak farklılıklar yaratmaya itmiştir. Gerek ürün gerekse hizmet üreten işletmeler, üretimlerini müşterileri için yapmakta ve amaçlan müşteri memnuniyetini en üst düzeyde tutmaktır. Bu nedenle tüm firmalar müşteri odaklı bir kültüre sahip olarak faaliyetlerini sürdürmektedir. Müşterilerin memnun edilmesi de 'iş süreçleri'nin mükemmel olmasına bağlıdır. Bu da ancak çalışanların yaptıkları işin gerektirdiği 'yetkinliğe' sahip olması ile gerçekleşebilir. Yetkinlikler; beklenen performansa ulaşmak için kritik olan bilgi, beceri ve tutumları içeren gözlenebilir davranışlar olarak tanımlanabilir. Kısaca, Seçme ve yerleştirme başta olmaküzere, performans yönetimi, eğitim ve geliştirme, ücret ve ödül gibi İnsan Kaynaklarının tüm fonksiyonlarında yetkinlikler kullanılmaktadır. Bu çalışmada, Yetkinlikler hakkında var olan literatür araştırılarak, bir Seçme ve Yerleştirme uygulamasının incelenmesi ile, yetkinliklerin literatürdeki kadar pratikte fayda sağlayıp sağlamadığı araştırılmıştır. Yetkinliklerin tanımı, temel kavramlar, bir 'Yetkinlik Modeli' ve Yetkinlik Bazlı İnsan Kaynaklan Sistemleri incelenmiştir. Son olarak bir şirketin Yetkinlik Bazlı Seçme ve Yerleştirme Sistemim nasıl uyguladığı ve bu sistemin şirkete neler sağladığı araştırılmıştır.
Belediyelerde motivasyon ve verimlilik: Çanakkale belediyesi örneği

belde sakinlerinin mahalli müşterek ihtiyaçlarını karşılamak üzere kurulmuş ve karar organı seçmenler tarafından oluşturulan, idari ve mali özerkliğe sahip kuruluşlardır. Bilimde ve teknolojideki gelişmeler, kentteki hızlı nüfus artışı, sosyo - ekonomik iş bölümü halkın ihtiyaçlarının çeşitlenmesine neden olmuştur. Bundan dolayı belediyeler yerel yönetim kuruluşları içinde en önemli kurumlar haline gelmiştir. Belediyelerin istenilen şekilde işlevlerini yerine getirebilmeleri için çalışan personelin motivasyonu sağlanmalıdır. Bu kapsam çerçevesinde ele alınan çalışmanın amacı; belediye personelinin motivasyon düzeylerini ölçerek verimli çalışmalarını saptamaktır. Bu çalışmada motivasyon, motivasyonu etkileyen faktörler, verimlilik, verimliliği etkileyen faktörler, motivasyonun verimlilik - iş tatmini ? iş tatminsizliği gibi kavramlar ile ilişkisi, motivasyon teorileri teorik olarak incelenmiştir. Bununla birlikte belediyenin görev, yetki ve sorumluluklarına, personeline, belediyeler için motivasyonun ve verimliliğin önemine, belediye personelin motivasyonunu etkileyen faktörler ile demografik faktörlere yer verilmiştir. Son bölümde ise, Çanakkale Belediyesi'nde çalışan personele motivasyon ve verimlilik anketi uygulanmıştır.
İmar planlarının uygulanmasında arazi ve arsa düzenlemesi

İMAR PLANLARININ UYGULANMASINDA ARAZİ VE ARSA DÜZENLEMESİ Kentsel planlamanın mekansal boyutu imar planlarında somutlaşmaktadır. imar planlarında öngörülen sosyal ve fiziksel yapının mekanda oluşturulması için de düzenleyici birleştirim (arsa düzenlemesi, 18. Madde uygulaması) yönteminden yararlanılmaktadır. Düzenleyici birleştirim uygulamasında da kamu yaran için toprak iyeliğinin, konumu, biçimi, yüzölçümü ve imar haklarında değişiklik yapılabilmektedir. Bu çalışmada düzenleyici bMeştirimin temel nesnesi olan toprağm yapısı ve iyeliğinin tarihsel gelişimi incelenerek düzenleme aşamasında iyeliğe getirilebilecek sınırlamaların sının belirlenmeye çalışılmıştır. Aynca, düzenleyici bMeştirimin teknik boyutu yanında önemsenmeyen sosyal boyutuna değinilmiş ve yaygın biçimde kullanılmamasının nedenleri üzerinde durularak kuramsal çerçevede incelenen konular örnek uygulamalarda somutlaştınlmıştır. Kentsel gelişme yanında kentsel yenileme ve koruma gibi eylemler çerçeve nitelikli 'kentleşme yasası' içinde bütünleştirildiğinde eşgüdüm içinde kentsel sorunlara çözüm üretilebilecektir. Halk katılımı ve eşdeğerlilik ilkelerinin uygulama boyutuna katılması ile artan değerin kamuya dönmesi sağlanabilecek ve böylece, bir taraftan toplumda oluşan rant beklentisi azaltılırken, diğer taraftan düzenleyici birleştirim yöntemi kentsel yenileme ve koruma amaçlı da uygulanabilecektir.
Özelleştirme perspektifinden kılavuzluk ve römorkaj hizmetleri

Kılavuz Kaptanlar; limanlar, kanallar, boğazlar gibi kısıtlı ve tehlikeli sularda gemilere seyir, iskeleye yanaşma ve ayrılma manevralarında kılavuzluk hizmeti veren uzman ve tecrübeli denizcilerdir. Ülkemizin denizlerle çevrili konumu, geniş hinterlandı ve gelişen dış ticareti ile artan deniz trafiği ve limancılık faaliyetlerinin ana unsuru olarak kılavuzluk ve römorkaj hizmetleri büyüyen bir sektör haline gelmiştir. Öncelikle kılavuzluk ve römorkaj tanımı yapılarak, Türkiye'deki teşkilat yapıları ve geçmişşten günümüze kadar geçirdiği yapısall değişimler ele alınacaktır. Özellikle 90'lı yıllardan itibaren kılavuzluk ve römorkaj hizmetlerinin bazı özel kuruluşlarca verilmeye başlamasıyla ortaya çıkan hukuki tartışmalar kapsamında bu hizmetlerle ilgi kamu hizmeti ve kolluk kavramları, Türk idare hukuku kapsamında incelenmiştir. Kılavuzluk ve römorkaj hizmetlerinin özelleştirme sürecinde karşılaşılan durum özetlenmiş ve bu hizmetlerin yerine getirilmesinin usul ve esasları, teşkilat ve teşkilat bölgelerine ilişkin mevzuat altyapısı ve eksiklikleri ortaya konulmuştur. Yönetmelikle veya idari işlemle veyahut liman özelleştirmeleri ile özel teşebbüslere verilen faaliyet izinlerinin imtiyaz hakkı yönü dikkate alınarak, idare hukuku açısından değerlendirilerek çözüm önerileri sunulmuştur. Ayrıca konu, kılavuzluk ve römorkaj hizmetlerinin doğal tekel hakkı ve rekabete açılması önerileri, ülkemizde yaşanan tecrübeler, dünyadaki uygulamalar ile ilgili uluslararası ihtisas örgütlerinin tavsiye kararları muvacehesinde incelenmiş ve farklı görüş ve öneriler ortaya konulmuştur.
Yerel yönetim birlikleri: Çanakkale ve ilçeleri köy birlikleri örneği

İl özel idareleri, belediyeler ve köyler şeklinde örgütlenen yerel yönetimlerimiz, kendilerine kanunlarla verilen görevleri kendilerine sağlanan gelir kaynaklarını kullanmak suretiyle yerine getirmeye çalışmaktadırlar. Ancak ülkemizdeki yerel yönetimlerin çok sayıda ve küçük birimlerden oluşması nedeniyle yerel yönetimlerimiz tek başlarına yerel ihtiyaçları karşılama konusunda yetersiz kalmaktadırlar. Bu nedenle yerel yönetimlerimizin dünyadaki diğer örneklerde olduğu gibi kendi aralarında birlikler kurarak güç birliği yaptıklarım görmekteyiz. Türkiye'deki yerel yönetim birliklerinin sayısı ve türleri 1960'lı yıllardan itibaren hızla artmaya başlamıştır. Ancak ülkemizde yerel yönetim birliklerini düzenleyen bir kanunun hazırlanmaması nedeniyle birliklerimiz gözlenemeyen, yönlendirilemeyen, denetlenemeyen, çoğu yasa dışı kurumlar olarak faaliyet göstermektedirler. Bu nedenle, birliklerin görev ve yetkilerini, gelir ve giderlerini ve denetimlerini açıkça düzenleyecek bir kanunun en kısa sürede çıkarılması gerekmektedir. Türkiye'de sayıları 1500'den fazla olduğu tahmin edilen birliklerin yarısından fazlası, Köylere Hizmet Götürme Birlikleri adıyla vali ve kaymakamların girişimleriyle kurulmuştur. Bu birliklerin yönetimlerinde ve denetimlerinde yine vali ve kaymakamların önemli rolü bulunmaktadır. 1990'lı yıllardan itibaren yaygılaşan çevre koruma, turizm ve altyapı birlikleri ise, gerek finansman yapısı gerekse de çalışma usulü bakımından KHGB'lerine göre farklı bir yapı göstermektedirler. Tarımsal alanda faaliyet gösteren sulama birlikleri de gerek yapı, gerek işleyiş, gerekse de kaynakları açısından KHGB'lerinden farklı bir yapıya sahiptirler. Sonuç olarak, birlikler yerel birimlerin güç birliği yapmak suretiyle kalkındırılmasına yardımcı olurlar. Diğer taraftan yerel halkın yönetime katılmasını sağlayarak demokratik alışkanlıkların geliştirilmesine katkıda bulunurlar.
Türk kamu yönetiminde makul sürede karar verme: Kaymakamlıklar örneği

İyi yönetim, son dönemlerde yeni yönetim düşüncesinin gelişmesi ile birlikte önem kazanan bir kavram haline gelmiştir. Özellikle Avrupa Birliği'nin iyi yönetim kapsamındaki düzenlemeleri ile bu alandaki gelişmeler, tüm dünyada etkili olmaya başlamıştır. İyi yönetim içerisinde gelişen bir kavram olan makul sürede karar verme ilkesi de vatandaşların yönetim karşısında korunması amaçlı düzenlemelerden biri durumundadır. Güçlü merkezi yapı, ağır işleyen bürokrasi ve kırtasiyeciliğin egemen olduğu Türk kamu yönetiminde, iyi yönetim ilkesi son yıllarda kendisine daha fazla yer bulmaya başlamıştır. Bu kapsamda bağımsız bir makul süre düzenlemesi olmasa da idarenin uygulamalarına yönelik denetimler arttırılmıştır. Çalışma kapsamında da vatandaşların devlet ile yüz yüze geldiği ilk, yaygın ve yoğun idari birimlerde iyi yönetim anlayışının makul süre boyutunun uygulama düzeyi ve biçimlerinin tespitine yönelik bir araştırmaya yer verilmiştir. Tez çalışması, teorik-kavramsal çerçeve ve alan araştırmasından oluşmaktadır. Çalışmada nicel yöntemlerle veri toplanmış ve analiz edilmiştir. Bir soru listesinden oluşan anket yöntemi tercih edilmiştir. Türk kamu yönetiminin makul sürede karar alma ilkesine bağlılık düzeyinin yüksek olduğu, ancak bazı eksiklikleri bulunmakla beraber kendisini geliştirme eğilimini de bünyesinde taşıdığı değerlendirilmektedir.
Türkiye'de kamu güvenliğinin etkinliği açısından özel sektörün yeri

Son yıllarda, dünyadaki gelişim ve değişimlerim bir sonucu olarak kamu güvenliği çok önemli bir konuma sahip olmuştur. Buna paralel olarak ülkelerin kamu güvenliği hizmetlerindeki uygulamaların etkinliği tekrardan gözden geçirilme anlayışı hakim olmuştur. Her ülkenin güvenlik alanlarında farklı uygulamaları mevcuttur. Türkiye'deki kamu güvenliği yapılanması dünyadaki değişim ve gelişime orantılı olarak bir değişim ve gelişime ihtiyaç duyulmaktadır. Özellikle güvenlik yapılanması içerisindeki mevcut kanunların revize edilmesi gerekmektedir. Güvenlik hizmetlerinin bir kısmının özel sektöre devredilmesi ve bu konuda her türjü alt yapının oluşturulması ülkemiz açısından önemli bir sorun olarak ortaya çıkmaktadır. Birçok Avrupa ülkeleri ve A. B. D. örneklerini incelediğimizde kamu güvenliği hizmetlerinde uyumlu bir özel sektör kamu sektörü ayırımıyla karşılaşmaktayız. Dolayısıyla ülkemizdeki kamu güvenliğinin etkinliği açısından bu uyumlu ayırımın çok önemli bir, ihtiyaç olduğunu görmekteyiz. Bu çerçevede birinci bölümde genel olarak güvenlik kavramı ve kamu güvenliğinin sağlanmasındaki yapılanmalar, ikinci bölümde Türkiye'de güvenlik hizmetlerindeki mevcut yapılanmaları ve uygulamaları, üçüncü bölümde dış ülkelerdeki güvenlik uygulamaları örnekleri, dördüncü bölümde kamu güvenliğinin sağlanmasında özel sektörün mevcut durumu ve yapılanmasına yer verilerek ülkedeki kamu güvenliği yapılanmasının tahlili yapılmıştır.
Yeni kamu yönetimi anlayışı çerçevesinde bölgesel kalkınma ajansları

Bu araştırmanın amacı, Bölgesel Kalkınma Ajanslarını yeni kamu yönetimi anlayışı çerçevesinde inceleyerek, bölge ve ülke ekonomisine katkılarını ortaya koymaktır. Bu kapsamda çalışmada Klasik Kamu Yönetiminin ortaya çıkışı, gelişimi, Yeni Kamu Yönetimi anlayışının çıkış nedenleri, ilkeleri, stratejileri ortaya konmuştur. Araştırmada bölgesel kalkınma ajanslarının dünya genelinde gelişimi, türleri, görevleri ve sundukları hizmetler ele alınmıştır. Ayrıca yeni kamu yönetimi anlayışında ortaya çıkan bölgesel kalkınma ajanslarının Türkiye'deki gelişimi, kuruluş amaçları, temel özellikleri, finansal kaynakları, faaliyetleri ve Türk Kalkınma Ajansları teşkilat yapıları ele alınmıştır. Çalışma, kamu yönetiminde meydana gelen anlayış farklılıklarına ve yeni kamu yönetimi anlayışı içerisinde kurulan yeni kurumların, işleyiş tarzlarına ve bu kurumların yapılarına ilişkin özgün olması bakımından önemlidir. Diğer bakımdan çalışma, yararlandığı kaynak çeşitliliği ve yeni kamu yönetimi anlayışına getirdiği yeniliklerle farklı bir bakış açısı sunmaktadır.
Vergilendirme yetkisi ve verginin yasallığı ilkesi

Tarih boyunca üstün güç olan devletin, kendisini oluşturan bireyler üzerindeki vergilendirmeye ilişkin yetkileri, vergilendirme alanında, Bakanlar Kurulu'na tanınan düzenleme yetkisinin sınırlarının belirlenmesi, bu yetkiyi veren yasanın anayasal vergileme ilkelerine uygunluğu, kullanılan yetkinin anayasal normlara, yetkinin verildiği yasal normlara ve kamu yararı ile hizmet gereklerine uygunluğunun denetimi ve söz konusu denetim sonucunda yargı organlarınca verilen kararlar bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Devletin toplum üzerinde sahip olduğu yetkilerin belki de en önemlisi olan vergilendirme yetkisinin, yasal ve anayasal zemine ve metne bağlanarak kendisini oluşturan bireyler karşısında sınırlandırılması devlet kavramının değişmesi ve gelişmesi ile hemen hemen bütün demokratik ülkelerin yasa ve anayasalarında yer almıştır. Özellikle sosyal devlet ilkesinin gelişmesi ile devletin ekonomik ve sosyal hayattaki faaliyetleri arttıkça, üstlendiği hizmetleri gerçekleştirebilmesi için devlet daha fazla kamu gelirine ihtiyaç duyar hale gelmiştir. İşte devletin, kamu giderlerini karşılamak amacıyla cebri ve zorunlu olarak vergi almasının devlet açısından karşılamak zorunda olduğu kamusal ihtiyaçların finansmanı için zorunlu olması, birey açısından ise vergilendirmenin keyfiliğinden korunabilmesinin sağlanması için vergiye ilişkin düzenlemelerin yasalarda yer alması gerektiği fikri vergilerin yasallığı ilkesinin ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Vergilendirme yetkisi aslen yasama organına ait olup, yürütme organına, ekonomik hayata etkin ve hızlı müdahalelerde bulunması için vergilendirme alanında bir kısım koşullu ve sınırlı yetkiler verilmiştir. Olağanüstü hallerde Bakanlar Kurulu'nun vergilendirme yetkisini nasıl kullanacağı, bu yönetim usullerine ilişkin yasalarda önceden düzenlenmiştir. Anayasa'nın 73/4. ve 167/2. maddeleri gereği, vergilendirme alanındaki düzenleme yetkileri ise, anayasal vergilendirme ilkelerine ve yetki veren yasa hükümlerine uygun olarak sadece bakanlar kurulu tarafından kullanılmalı; başta vergilerin yasallığı ilkesi olmak üzere anayasal vergilendirme ilkelerinin dolanılması niteliğini taşıyan yetkiler yasalarla verilmemeli ve bu nitelikteki yetki kullanımlarından kaçınılmalıdır.
Türkiye'de kırsal kalkınma politikaları çerçevesinde KÖYDES Projesi

Türkiye'de kır ve kent arasındaki gelişmişlik farklarını azaltmaya yönelik geliştirilmiş projelerden çoğu beklentileri karşılayamamış ve çalışmalar hız kesmeden devam etmiştir. Kırsal kalkınma politikaları ekseninde uygulanan strateji ve projeler arasında en işlevsel sonuçlar Köylerin Altyapılarını Destekleme Projesi ile sağlanmıştır. Bu Proje kırsal kalkınma politikaları göz önünde bulundurularak alt yapı eksikliklerini çözüme kavuşturma yönünde önemli bir adım olmuştur. KÖYDES Projesi ile elde edilen somut sonuçlar kırsal kalkınma açısından bu projenin diğerlerine kıyasla yöntem ve strateji olarak daha iyi tasarlandığını ortaya koymuştur. Dolayısıyla konunun üzerinde durulması ve açıklanması önemli hale gelmiştir. Türkiye'de kırsal kalkınma politikaları çerçevesinde KÖYDES Projesi'nin değerlendirildiği bu çalışmada, Proje'nin kırsal kalkınma anlamında verimliliği ve sonuçlarının ortaya konulması amaç edinilmiştir. Detaylara inilerek diğer kalkınma projeleri açısından karşılaştırmalı bir yöntem benimsenmiş ve KÖYDES Projesi'nin ayırt edici özellikleri sayısal veriler ışığında tablolar yardımıyla açıklanmaya çalışılmıştır. Türkiye'de, genel olarak, kırsal kalkınma projelerinin taşra boyutuna yeterli önem verilmediği için kırsal alanda hedeflenen verimlilik sağlanamamıştır. KÖYDES Projesi, bütçe imkanlarındaki artış, verimlilik düzeyindeki yükseliş ve yöntemindeki özgünlük ile kırsal kalkınmaya çok önemli katkılar sunmuştur. Proje'nin kapsamı genişletilmeli ve devamı sağlanmalıdır.
Türkiye'de aile politikaları: 2003- 2018 dönemi üzerine analiz

Bu tezin amacı, Türkiye'de 2003 ve sonrası uygulanan aile politikalarını Marsh ve McConell'in politika başarısı çerçevesi bağlamında değerlendirmektir. Bu amaç doğrultusunda 2003- 2018 dönemi aile politikaları süreç, program ve siyaset boyutları açısından analiz edilmiştir. Süreç boyutunda politikaya katılım değerlendirilmiştir. Program boyutunda, gözlemlenebilir maliyet ve faydalar, hedef ve sonuçlar doğrultusunda değerlendirme yapılmıştır. Siyaset boyutunda ise iktidar partisi açısından itibar ve tekrar seçilme potansiyeline yaptığı katkı değerlendirilmiştir. Analiz edilen aile politikalarının temel politika bileşenleri dört başlıkta ele alınmıştır: Ailenin korunmasına yönelik politikalar, ailenin güçlendirilmesi politikaları, aile hayatını geliştirmeye yönelik politikalar ve iş-aile yaşamının uzlaştırılması politikaları. Çalışmanın sonucunda, 2000'li yıllarda aile politikalarının temel politika metinlerinde önemli bir yere sahip olduğu tespit edilmiştir. Süreç başarısı açısından, politika hazırlama ve uygulama süreçlerinde katılımın sınırlı olduğu ve bunun süreç başarısını etkilediği bulgusuna ulaşılmıştır. Program başarısı açısından, belirlenen hedeflere tamamen ulaşılamadığı, sonuçların geçici fayda sağladığı ve istenilen ölçüde derin ve yaygın olmadığı, özetle politikanın program boyutunun başarısız olduğu görülmüştür. Özellikle fayda maliyet ve etki analizlerinin yapılmaması, yapılmış ise raporlarının kamuoyu ile paylaşılmaması politikaların program ve süreç boyutunu olumsuz etkilemektedir. Siyasi başarı açısından ise aile bakanlığının kurulmasının, aileyi güçlendirme ve aile hayatını geliştirmeye yönelik politikaların hükümetin popülaritesini artırdığı ve yeniden seçilmesinde umutlarına katkı yaptığı tespit edilmiştir.
Zorunlu göç ve küresel dönemde değişen nitelikleri: Türkiye üzerine bir inceleme

Bu çalışmada, zorunlu göç olgusu küreselleşme olgusu ekseninde değişen nitelikleri ile ele alınmıştır. Çalışmada, teorik ve kavramsal tartışmalar ile zorunlu göçü gönüllü göçten ayıran niteliksel özellikler ve bu özelliklerin dünyadaki gelişmelere paralel olarak değişimleri sunulmuştur. Bu çerçevede Türkiye'de 1923'ten 2000'li yıllara değin yaşanılan göç deneyimi, 1980 sonrasına özel bir ağırlık verilerek, irdelenmiştir. Birinci bölümde verilen teorik çerçeve ile ikinci bölümde sunulan göç sosyolojisindeki tartışmalara paralel olarak, üçüncü bölümde Türkiye'nin göç süreçleri karşılaştırılmalı açıdan sunulmuştur. 1980 sonrası göçün zorunlu göç olarak adlandırılmasına neden olan temel özellikler, neden ve sonuçlar ile ele alındığı bu çalışmada ayrıca Türkiye'de bu süreci inceleyen tartışmalar da değerlendirilmiştir.
Küreselleşme sürecinde kamu yönetimi: Bürokrasiden yönetişime değişim

Bilimsel, teknolojik ve ekonomik gelişmeye bağlı olarak, iletişim, enformasyon ve bilişim alanında gerçekleşen hızlı değişim uluslar arasındaki sınırların önemini ortadan kaldırmıştır. Küreselleşme hayatın her alanında etkili olmakta, sosyal yaşamın vazgeçilmez unsurları olan örgütleri değişmeye zorlamaktadır. Devlet ve kamu yönetimi anlayışı da bu değişim olgusunun dışında kalmamaktadır. Etkin devlet anlayışı ve e-devlet uygulamaları yönetim sistemini değiştirdiği gibi, demokrasi ve insan hakları için yeni açılımlar sunmaktadır. Küreselleşme ile değişim sürecindeki dünyada yönetim alanında da değişim ve dönüşümler olmuştur. Çağın ihtiyaçlarına cevap verebilecek yönetim yapısı için yeni kamu yönetimi anlayışı beraberinde şeffaflık, saydamlık, hesap verilebilirlik ilkelerini getirmiş, bireyi ön plana çıkaran ve sorgulayan bir yapıda olmasını öngörmüştür. Yönetişim ile beraber farklı çıkar grupları ve aktörler ortak akılla karar alma sürecinde deneyimlerini birleştirerek en iyisine ulaşma çabasında ortak bir noktaya sahip olmuşlardır. Bugün, Türkiye'de siyasal, yönetsel ve sosyal yapıya ilişkin önemli düzenlemeler yapılmaktadır. Küreselleşme sürecine bağlı olarak gerçekleşen bu düzenlemeler, 1980'lerden bu yana ekonomik yapının yeni-liberal eksenli politikalarla dönüştürülmesi çalışmalarının bir devamıdır. Dönemin siyasal ve yönetsel yapılanması ise, yeni sağ anlayış çerçevesinde belirlenmektedir. Bu anlayışın Türk Kamu Yönetimi'nde öngördüğü dönüşüm, özellikle 2000'li yıllardan sonra kamu yönetiminin yeniden düzenlenmesi amacıyla çıkarılan yasa ve tasarılarda somutluk kazanmaktadır. Ana konusu bürokraside değişime olan bu tez de değişimin devlet düzleminde bürokrasiden postbürokrasiye doğru değil, bürokrasiden yönetişime doğru olduğu savunulmaktadır.
Transformation of public space: The case og Migros Akköprü shopping center

oz KAMUSAL MEKANIN DÖNÜŞÜMÜ: MİGROS AKKÖPRÜ ALIŞVERİŞ MERKEZİ ÖRNEĞİ Tunç, Gülçin Yüksek Lisans, Kentsel Politika Planlaması ve Yerel Yönetimler Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Doç. Dr. H. Tarık Şengül Aralık, 2003, 158 sayfa Günümüzde, özellikle metropoliten kentlerde sayısı hızla artan alışveriş merkezlerinin kentliler tarafından kamusal mekanlar olarak kullanıldığı gözlemlenmektedir. Bu mekanlar alışverişin yanı sıra sosyal hayatın deneyimlendiği ve sunulan farklı aktiviteler sayesinde boş vakitlerin değerlendirildiği yerler haline gelmişlerdir. Öte yandan, kentlerin en önemli kamusal mekanları olarak sayılabilecek kent merkezleri hem fiziksel hem de işlevsel olarak bir çökünteleşme süreci geçirmektedir. Bu iki gelişmenin, kamusal mekanın herkesin kullanımına açıklık, yüksek ulaşılabilirlik ve sosyal bütünleşmenin sağlanması gibi özellikleri ve rollerinde yaşanan bir değişimin / dönüşümün önemli göstergeleridir. Bu bağlamda, bu çalışmada, öne sürülen bu değişimin doğrultusu ortaya konmaya çalışılmış ve alışveriş merkezlerinin ne ölçüde kamusal mekanlar olduğu değerlendirilmiştir. Bu amaçla, kamusal mekan, kent merkezi ve alışveriş merkezleri hakkındaki literatür amaç kapsamında ele alındıktan sonra Ankara'nın kent merkezleri ve kamusal mekanlarının gelişimi incelenmiştir. Ankara'da son on-onbeş yılda sayısı büyük bir hızla artan alışveriş merkezlerinin gelişimi ve bunların kent üzerindeki sosyal- mekansal etkileri tartışıldıktan sonra Migros Akköprü Alışveriş Merkezi'nde yapılan anket çalışmasının verileri doğrultusunda öne sürülen savlar test edilmiştir. Son olarak elde edilen bulguların ve varılan sonuçların genel bir değerlendirmesi yapılarak kamusal mekanın değişen işlevi ve kullanımı hakkında geleceğe yönelik çıkarımlar ve siyasa önerileri geliştirilmeye çalışılmıştır.