Miyokard infarktüsü geçiren hastalarda a tipi davranış biçimi, stres verici yaşam olayları ve öfkenin araştırılması

Günümüzün en ciddi hastalıklarından bir tanesi olan kalp hastalıklarının çeşitli nedenleri bulunmaktadır, özellikle gelişmiş ülkelerde hızla yaygınlık kazanması araştırıcıları kalp hastalıklarının nedenleri konusunda değişik faktörleri araştırmaya itmiştir. Bu faktörlerden bir tanesi olan stres verici yaşam olayları ile kalp hastalıkları arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Fakat yapılan çalışmalar bu psikososyal faktörlerin stres ile sınırlanamayacığını göstermiştir. Bu nedenle de bu hastalıklarda sık görülen özel bir davranış biçimi tanımlanmıştır. Bütün bu faktörler göz önüne alındığında bu çalışmada MI geçiren hastalarda stres verici yaşam olayları, A tipi davranış biçimi ve bu davranış biçiminin bir bileşeni olan öike ifadesi incelenmeye çalışılmıştır. Bu amaçla 70 MI geçiren hasta ve 70 kişide kontrol grubu olarak alınmıştır. Denekler yaş, eğitim durumu ve meslekleri gibi kontrol edebileceğimiz değişkenler açısından eşleştirilmeye çalışılmıştır. Deneklerin yaş aralığı 3 5-65 'tir ve en az ilkokul mezunu olma koşullan aranmıştır. MI geçiren hastalar ve kontrol grupları önce sosyodemcgrofik bilgileri doldurmuşlardır. Daha sonra da Sorias tarafindan geliştirilen Yaşam Olayları Listesi ni, Ergene uyarlama çalışmaları yapılan Jenkins Faaliyet İncelemesi ve özer tarafından uyarlama çalışmaları yapılan KDÖ'nin Sürekli-Öfke ve Öfke İfade Tarzı alt ölçekleri aracılığı ile de bilgiler toplanmıştır. Elde edilen veriler, SPSS for Windows v.5.0. 1 paket programı ile istatistiksel yönden analiz edilmiştir. Elde ettiğimiz bu verilere t-testi, ki-kare testi, iki yönlü varyans analizi ve diskriminant analizi uygulanmıştır. Denek grupları arasında yaş, eğitim ve meslek gibi sosyodemografik özellikler açısından bir farklılık bulunmamıştır. Bu flri grubun bu faktörler açısından birbirine benzer olduğu söylenebilmektedir. MI geçiren hastalar ile kontrol grupları arasında son bir yıl ve son dört yıl içindeki stres verici yaşam olayları açısından anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Fakat bu olaylardan duydukları sübjektif rahatsızlığı belirten distres açısından iki grup arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Bu da MI geçiren hastaların son bir yıl içinde sayıca farksız fakat daha stres verici olaylarla karşılaştıkları şeklinde yorumlanmıştır. 56MI geçiren hastalarla kontrol grupları arasında A tipi davranış biçimi, Hız ve Sabırsızlık, İşe Katılım ve Mücadelecilik açısından anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Bu sonuç kullandığımız ölçeğin bu iki grubu birbirinden ayırt etme gücünün zayıf olmasının yanı sıra, MI geçiren kişilerin o anda bu çalışmaya alınmasından kaynaklanabileceği şeklinde yorumlanmıştır. JAS ölçeğinin denek gruplarını birbirinden ayırt edici özellikleri incelenmiş ve bu ölçekteki bazı maddelerin hasta grubunu kontrol grubundan daha ryi ayırt ettiği görülmüştür. MI geçiren hastalar ile kontrol grupları sürekli öfke ve öfke ifade tarzı açısından da karşılaştırılmış ve gruplar arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Bu da kişilerin öfkelerini durumsal boyutta yaşadıkları bir başka deyişle sürekli olmayan durumlara geçici tepkiler verdikleri şeklinde yorumlanmıştır. Ayrıca öfke belirtileri bu üri grubu ayırt edici özellikleri açısmdan incelenmiş ve bir maddenin kontrol grubunu hasta grubundan daha iyi ayırt ettiği görülmüştür. A tipi davranış biçimi ve öfkenin MI geçiren hastalar ve kontrol gruplarındaki kişilerin eğitim durumlan ile ilişkisine bakılmış ve anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Son olarak MI geçiren hastalar ve kontrol gruplarında ayrı ayrı olarak A tipi davranış biçimi ve öfkenin korelasyonel ilişkilerine bakılmıştır. Sonuçta iki değişken arasında korelasyonel bir ilişki bulunmuştur. Elde edilen sonuçlar bulgular kısmmda sunulmuş ve son bölümde tartışılarak gerekli önerilerde bulunulmuştur.