İlkokullarda oyun temelli öğrenme yönteminin öğrencilerin okula bağlanma ve kural bilinci düzeyine etkisi

Bu çalışma, oyun temelli öğrenme yönteminin, ilkokul öğrencilerinin okula bağlanma ve kural bilinci düzeylerine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma iki farklı çalışma grubu üzerinde gerçekleştirilmiştir. İlk çalışma grubunu 321 ilkokul öğrencisi (165 deney, 156 kontrol) oluşturmuştur. Bu çalışma grubundan okula bağlanma ile ilgili veriler toplanmıştır. İlk çalışma grubunun deney ve kontrol grubunu Samsun ilinde 2017- 2018 eğitim öğretim yılında altı farklı ilköğretim okulundan seçilen 2, 3 ve 4. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. İkinci çalışma grubunu 226 (121 deney, 105 kontrol) ilkokul öğrencisi oluşturmuştur. Bu çalışma grubundan kurallara uyma ile ilgili veriler toplanmıştır. İkinci çalışma grubunun deney ve kontrol grubunu Samsun ilinde 2017- 2018 eğitim öğretim yılında altı farklı ilköğretim okulundan seçilen 1, 2, 3 ve 4. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Öğretim süreci, deney grubunda kazanımlar doğrultusunda hazırlanmış olan oyun temelli öğrenme etkinlikleri doğrultusunda gerçekleştirilmiş; kontrol grubunda ise öğretmen kılavuz kitabı doğrultusunda öğretim gerçekleştirilmiş ve ek bir etkinlik yapılmamıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; öğrencilerin okulu, cinsiyeti, sınıf düzeyi hakkında bilgi toplamak amacıyla kişisel bilgi formu, okula bağlanma düzeylerini belirlemek için Savi (2011) tarafından Türkçeye uyarlama, geçerlilik ve güvenirlilik çalışmaları gerçekleştirilen 'Çocuklar ve Ergenler İçin Okula Bağlanma Ölçeği' ve kural bilinci düzeylerini belirlemek için Dibi (2009) tarafından geliştirilen 'Kural Bilinci Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmaya katılan gruplara uygulama öncesi ön test ve uygulama sonrası son test uygulanmıştır. Araştırma süresince tüm istatistiksel işlemler SPSS 23 programında gerçekleştirilmiştir. Deney ve kontrol grubundaki öğrencilerin ön test ve son test puan ortalamalarını karşılaştırmak amacıyla bağımsız örneklemleri için t-testi kullanılmıştır. Deney ve kontrol grubundaki bireylerin süreç içerisindeki okula bağlanma ve kurallara uyma eğilimi puanlarındaki farklılıkları incelemek amacıyla bağımsız örneklemler için t-testi gerçekleştirilmiştir. Deney grubundaki bireylerin süreç içerisindeki okula bağlanma ve kurallara uyma eğilimi puanlarının cinsiyete göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini incelemek amacıyla ilk olarak deney grubundaki bireylerin fark puanları hesaplanmış ve bu fark puanları kullanılarak cinsiyet değişkeninde anlamlı bir farklılık olup olmadığı bağımsız gruplar için t-testi ve sınıf değişkeni için tek yönlü varyans analizi aracılığıyla incelenmiştir. Araştırma sonucunda; ilk çalışma grubuna ilişkin araştırma bulguları, oyun temelli öğrenme yönteminin deney grubundaki öğrencilerin süreç içerisinde okula bağlanma puanlarında anlamlı bir farklılık görülmemesine rağmen, süreç içerisinde kontrol grubundaki bireylerin okula bağlanma puanlarında azalışla birlikte, süreç sonunda deney grubundaki öğrencilerin okula bağlanma puanlarında kontrol grubundaki bireylerle karşılaştırıldığında anlamlı bir farklılık oluşturduğu ve oyun temelli öğrenme yöntemi etkililiğinin deney grubundaki bireylerin cinsiyetine ve sınıf düzeyine göre anlamlı bir farklılık göstermediği görülmüştür. İkinci çalışma grubuna ilişkin araştırma bulguları, oyun temelli öğrenme etkinliklerinin deney grubundaki öğrencilerin süreç içerisinde kurallara uyma puanlarında anlamlı bir farklılık oluşturduğu ve bu farklılığın kontrol grubunda gözlenen farklılıklardan anlamlı bir şekilde yüksek olduğunu göstermektedir. Ayrıca oyun temelli öğrenme yönteminde deney grubundaki öğrencilerin cinsiyetine ve sınıf düzeyine göre anlamlı bir farklılık oluşmamıştır.