turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üniversite okuyan genç yetişkinlerin mobil telefon yoksunluğu korkusu ile kişilik tipleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Günümüzde gelişen teknoloji, bazı bağımlılıkların hayatımıza girmesini sağlamıştır. Bu çalışmada üniversite öğrencilerinin nomofobi düzeyleri ile kişilik tipleri arasındaki ilişki araştırılmıştır. Araştırma modeli, ilişkisel tarama modelidir. Araştırmanın örneklemi İstanbul Aydın Üniversitesi öğrencileri olarak belirlenmiştir. Araştırma 2017- 2018 öğretim yılı bahar döneminde yapılmış olup, 3. ve 4. sınıf okuyan 300 üniversite öğrencisine ölçekler uygulanmıştır. Veri toplama aracı olarak, Yıldırım vd. (2015) tarafından uyarlanmış Mobil Telefon Bağımlılığı Ölçeği ve Tomrukçu (2008) tarafında uyarlanmış olan Beş Faktörlü Kişi Envanteri kullanılmıştır. Verilerin analizinde t-test, varyans analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; Üniversite öğrencilerin nomofobik durumları ile dışa dönük kişilik puanları arasında pozitif zayıf bir ilişki bulunmuştur (r=.232, p<.001). Üniversite öğrencilerin nomofobik durumları ile uyumluluk kişilik puanları arasında pozitif orta bir ilişki bulunmuştur (r=.461, p<.001). Üniversite öğrencilerin nomofobik durumları ile sorumluluk kişilik puanları arasında pozitif zayıf bir ilişki bulunmuştur (r=.230, p<.001). Üniversite öğrencilerin nomofobik durumları ile duygusal denge kişilik puanları arasında negatif zayıf bir ilişki bulunmuştur (r=-.2184, p<.001). Üniversite öğrencilerin nomofobik durumları ile gelişime açıklı kişilik puanları arasında pozitif zayıf bir ilişki bulunmuştur (r=.255, p<.001). İlerideki araştırmalarda, nomofobinin ortaya çıkmasında kişilik özelliklerinin nasıl etkilediğine yönelik nitel araştırma yapılabilir.
Öğrencilerin ahlaki olgunluk düzeyleri ve DKAB dersine yönelik tutumları

Bu araştırmada, lise öğrencilerinin ahlaki olgunluk düzeyleri ile DKAB dersine yönelik tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, Rize il merkezinde faaliyet gösteren liselerden seçkisiz atama yöntemiyle seçilen 768 lise öğrencilerine uygulanmıştır. Araştırmanın verileri, Ahlaki Olgunluk Ölçeği, DKAB Dersi Tutum Ölçeği ve Kişisel Bilgi Anketi ile toplanarak SPSS Paket Programıyla analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, öğrencilerin ahlaki olgunluk düzeyleri cinsiyet, okul türü, gelir durumu, öznel dindarlık algısı, DKAB ders kitaplarını beğenme durumu, DKAB ders öğretmenini sevme durumu, DKAB ders işleyişini beğenme durumuna göre anlamlı farklılık gösterirken; yaş, sınıf düzeyi, anne öğrenim durumu ve baba öğrenim durumuna gore anlamlı bir fark göstermemiştir. DKAB dersi tutumları açısından bulgularda ise, okul türü, anne öğrenim durumu, baba öğrenim durumu, öznel dindarlık algısı, DKAB ders kitaplarını beğenme durumu, DKAB ders öğretmenini sevme durumu, DKAB ders işleyişini beğenme durumuna göre anlamlı olarak farklılaşırken; cinsiyet, yaş, sınıf düzeyi, gelir durumuna göre anlamlı bir farklılık göstermemiştir. Öğrencilerin ahlaki olgunluk düzeyleri ile DKAB dersi tutum düzeyleri arasında orta düzeyde (.365) pozitif yönlü anlamlı bir ilişki vardır. DKAB dersine yönelik tutumun ahlaki olgunluğun anlamlı bir yordayıcısı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Ailelerde çocuk disiplini ve dindarlık ilişkisi

2-6 yaş arası çocuk sahibi ailelerin ebeveyn tutumları ve çocuk yetiştirmede başvurdukları disiplin yöntemleri ile dindarlık düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlayan bu çalışma, din psikolojisi alanında yapılan bir alan araştırmasıdır. Bu ampirik çalışmada, kurgulanan bağımlı ve bağımsız değişkenleri ölçmek için kişisel değişkenlerin yer aldığı 'Demografik Bilgi Formu', Türkiye'de oluşturulmuş ve aynı kültür içerisinde psikometrik açıdan geçerlik ve güvenirlik testleri yapılmış 'Ebeveyn Tutum Ölçeği' ve 'İslami Dindarlık Ölçeği' isimli ölçme araçları kullanılmıştır. Araştırmada kullanılan anket formu, Bursa'da yaşayan çocuk sahibi yetişkinlerin seçildiği evreni temsilen, Yıldırım ve Nilüfer ilçelerinde ikamet eden, 2-6 yaş arası en az bir çocuk sahibi ebeveynlerin oluşturduğu 500 yetişkin denek üzerinde kartopu örnekleme yoluyla uygulanmıştır. Anket aracılığıyla deneklerden elde edilen ham verilere, Spearman's Korelasyon Analizi kullanılarak ebeveyn tutumları ve dindarlık puanları arasındaki ilişki değerlendirilmiştir. Araştırmanın sonuçlarına bakıldığında; dindarlık ile ebeveyn tutumları arasında anlamlı bir ilişki olmadığı görülmüştür. Ayrıca çalışmada ebeveyn tutumları ve dindarlığın bazı demografik değişkenlerle ilişkisi ile ilgili elde edilen bulgulara yer verilmiştir.
Düşünce eylem kaynaşması: bilişsel davranışçı model doğrultusunda üniversite öğrencileriyle deneysel bir çalışma

Düşünce eylem kaynaşması düşünce ve davranışların eş-değerliği olarak tanımlanan ve obsesif-kompulsif bozuklukla ilişkili olduğu düşünülen bilişsel faktörlerden biridir. Bu araştırma anket çalışması ve deneysel uygulama olmak üzere iki aşamadan oluşmaktadır. Araştırmanın ilk aşaması için obsesif semptomlar, düşünce eylem kaynaşması, düşüncenin kontrol edilmesi, düşüncenin bastırılması ve obsesif inançları değerlendirmek üzere belirlenen bir anket seti kullanılmıştır. İkinci aşama olan deneysel manipülasyon aşamasında, karşılaştırma grupları yakınlık grubu için, hedef kişinin niteliği X düşünce içeriği olmak üzere, savunmasızlık grubu için de hedef kişinin niteliği X düşünce içeriği olacak şekilde belirlenmiştir. Hedef kişinin niteliğine göre deney gruplarına seçkisiz olarak atanan katılımcılar, kaza ve şiddet içeriğine sahip cümlelere maruz bırakılarak deneysel ortamda DEK oluşturulması amaçlanmıştır. Karşılaştırma grupları çalışmanın bağımsız değişkenleri olarak belirlenmiştir. Bağımsız değişkenlerin her bir düzeyine maruz bırakılan katılımcıların belirttikleri rahatsızlık, kaygı, suçluluk, sorumluluk, nötrleştirme isteği, düşünce düzeyi, düşünce sıklığı, ahlaki yanlışlık düzeyi, yaşanma ihtimali ve gerçekle benzerlik düzeyi değişkenleri çalışmanın bağımlı değişkenleridir. Çalışmada aynı katılımcılardan alınan tekrarlı ölçümler söz konusu olduğu için, hipotezlerin sınanmasında Tekrarlı Ölçümler Varyans Analizi yapılmıştır. Anket ölçümlerinden elde edilen veriler arasındaki ilişki ve bağımlı değişkenler ile anket ölçümlerinden elde edilen veriler arasındaki ilişkiyi incelemek için ise Korelasyon Analizi yapılmıştır. Çalışma sonucunda, hedef kişinin yakın veya savunmasız olması durumunda hissedilen rahatsızlık, kaygı, suçluluk, sorumluluk, gerçekleşirse rahatsızlık, gerçekle benzerlik ve nötrleştirme isteği düzeyleri yabancı veya savunabilir olma durumlarına göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek olarak bulunmuştur. Anket ölçümlerinden elde edilen veriler arasında genel olarak anlamlı ve pozitif yönde ilişki olduğu gözlenmiştir. Elde edilen bulguların çalışmanın hipotezlerini genel olarak desteklediği söylenebilir.
Sağlık çalışanlarına yönelik işyeri şiddetinin belirlenmesi

Bu çalışma sağlık alanında çalışan meslek gruplarının işyeri şiddeti ile karşılaşma oranını, karşılaştıkları şiddet türünü ve bunları etkileyen kişisel ve mesleki özellikleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı ve kesitsel araştırma tipine uygun olarak gerçekleştirildi. Araştırmanın örneklemini Kocaeli İlinde 2. ve 3. basamak sağlık hizmeti veren 10 devlet hastanesi ve 2 Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi olmak üzere toplam 12 sağlık kurumunda çalışan 270 sağlık çalışanı oluşturdu. Araştırma verileri araştırmacı tarafından literatür doğrultusunda geliştirilen ve uzman görüşüne göre düzenlenen; kişisel ve işyeri bilgilerine yönelik tanımlayıcı sorular ile işyerinde şiddet bilgilerine ait sorularının yer aldığı iki bölümden oluşan anket formu ile toplandı. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel metotlar, Kruskal Wallis testi, Student t test, Mann Whitney U test ve Ki-Kare testi kullanıldı. Araştırmaya katılanların yaş ortalaması 29.51 5. 86 olup, çalışma yaşamı boyunca şiddete uğrama oranı % 72.6, son 12 aydaki şiddete maruz kalma oranı ise % 72.4' tür. En fazla maruz kalınan şiddet türü % 98.5 ile sözel şiddet olup şiddetin en fazla hasta yakınları ve erkekler tarafından uygulandığı bulundu. İşyeri şiddetine maruz kalma ile sigara (p<0.01) veya alkol kullanımı (p<0.05) arasında, cinsiyet ve medeni durum ile bullying/mobbinge maruz kalma (p<0.01) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulundu. Toplumda yaygınlaşma eğilimi gösteren şiddet sağlık sektörünü de ciddi bir biçimde etkilemektedir. Çalışmada sağlık çalışanlarının çoğunluğunun şiddete maruz kaldığı belirlendi. Bu nedenle işyerindeki şiddeti önlemek veya azaltmak doğrultusunda gerekli önlemlerin alınması önemlidir.
Migren ve gerilim tipi başağrısı olan hastalarda duygudurum bozukluğu ve erişkin dikkat eksikliği - hiperaktivite bozukluğu belirtilerinin incelenmesi

Bu araştırmada migren ve gerilim tipi baş ağrısı yaşayan ve yaşamayan bireylerde duygudurum bozukluğu ile erişkin dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğunun incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi Nöroloji Polikliniğine başvuran Nöroloji uzmanı tarafından 63 migren; 29 gerilim tipi olmak üzere 92 baş ağrısı tanısı almış; 54 herhangi bir baş ağrısı tanısı almamış toplam 146 kişi katılmıştır. Hastalara Sosyodemografik veri formu, Duygudurum Bozuklukları Ölçeği, DSM-IV'e Dayalı Erişkin DEB/DEHB tanı ve Değerlendirme Envanteri uygulanmıştır. Elde edilen bulgulara göre; migren ve gerilim tipi baş ağrısı yaşayanların dikkat eksikliği alt ölçeği puan ortalamaları, sorun alt ölçeği puan ortalamaları ve toplam DEHB puan ortalamaları kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur. Grupların dürtüsellik-hareketlilik alt ölçeği puan ortalamaları arasında fark bulunamamıştır. Benzer şekilde duygudurum puan ortalamaları karşılaştırıldığında; baş ağrısı olan ve olmayanlar arasında anlamlı fark bulunamamıştır. Baş ağrısı sıklığı açısından karşılaştırıldığında, ayda 3⁄4 gün baş ağrısı olanlarla tüm ay baş ağrısı olanlar arasında dikkat eksikliği, sorun düzeyleri ve toplam DEHB puan ortalamaları arasında fark bulunmuştur. Baş ağrısı şiddeti ile dikkat eksikliği, sorun düzeyleri ve toplam DEHB puan ortalamaları arasında küçük ama anlamlı pozitif ilişkiler izlenmiştir. Sonuç olarak dikkat eksikliği ile baş ağrısı arasında bir komorbidite olduğu ve aralarında anlamlı ilişkiler olduğu söylenebilir. Ancak duygudurum bozukluğu ile baş ağrısı arasında böyle anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır.
BATI KARADENİZ BÖLGESİNDE SOSYAL MEDYA BAĞIMLILIĞININ KİŞİSEL İYİ OLUŞ İLE İLİŞKİSİ

Hilal, Yüksek Lisans, İstanbul, 2019 Batı Karadeniz Bölgesinde Sosyal Medya Bağımlılığının Kişisel İyi Oluş ile İlişkisiTürkiye Bağımlılık ve Ruh Sağlığı Haritası Projesi kapsamında yapılan bu araştırmada, Batı Karadeniz bölgesindeki bireylerde sosyal medya bağımlılık düzeyinin belirlenmesi, sosyal medya bağımlılığı ile kişisel iyi oluş arasındaki ilişkinin ortaya koyulması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda Batı Karadeniz bölgesinde yaşayan 2800 kişiye anket uygulanmıştır. Uygulanan veri toplama aracında bağımlılık yükü formu ile kişisel iyi oluş endeksi yetişkin formu yer almaktadır. Verilerin analizinde SPSS 21.00 kullanılmış olup, betimleyici istatistikler ile birlikte regresyon ve ANOVA analizlerine yer verilmiştir. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında ve %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre yaş ve kişisel iyi oluş sosyal medya bağımlılığını azaltmaktadır. Bununla birlikte bekar bireylerin sosyal medya bağımlılığı riski evlilere oranla daha yüksektir. Yapılan tek yönlü varyans analizi sonucuna göre sosyal medya bağımlılığı olmayan, düşük düzeyde sosyal medya bağımlılığı olan ve yüksek düzeyde sosyal medya bağımlılığı olan katılımcılar arasında kişisel iyi oluşyönünden anlamlı bir farklılık yoktur. Elde edilen bu bulgular yaş ve medeni durum ile birlikte kişisel iyi oluşun sosyal medya bağımlılığı için önemli bir risk faktörü olduğunu düşündürmektedir. Sosyal medya bağımlılığına ilişkin çalışmalarda bireyin kişisel iyi oluşunun artırılmasına yönelik uygulamalar geliştirilmeli, yaş ve medeni durumu dikkate alan tedavi yaklaşımları planlanmalıdır.
The role of capitalization and mattering among married couples: An attachment theory perspective

Bu çalışmanın amacı, evli çiftlerin mutluluk paylaşımı ve önemsenme algılarının bağlanma boyutları ve ilişki işlevleri arasındaki bağlantıyı açıklamada aracı rolünü incelemektir. Cinsiyet rollerini ve kültürel beklentileri göz önünde bulundurarak, mutluluk paylaşımı ve önemsenme algılarının kaçınan bağlanma ile ilişki doyumu, bağlanma kaygısı ile de iletişim kalitesi arasındaki ilişkilere aracılık etmesi beklenmiştir. Erkeklere göre kadınlarda mutluluk paylaşımı ve önemsenme algılarının hem aktör hem partner etkilerinin daha güçlü olması öngörülmüştür. Çalışmaya 112 evli çift katılmıştır. Her iki eşin bağlanma boyutlarının birbirlerinin aracı ve sonuç değişkenleri üzerindeki ikili etkisini test etmek için APIMeM analizi kullanılmıştır. Bulgular çok sayıda aktör ve üç partner etkisi olduğunu göstermiştir. Önemsenme algısının çiftlerin kaçınan bağlanma ve ilişki doyumları arasında kısmi aracı rolü, kaygılı bağlanma ve ilişki doyumları arasında ise tam aracı rolü olduğu bulunmuştur. Kadınların kaçınan bağlanmasının ilişki doyumunu yordama gücünün kadınların kaygılı bağlanması ve erkeklerin hem kaygılı hem kaçınan bağlanmasından daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Kadınların kaygılı bağlanması kendi doyumlarını doğrudan yordamadığı halde, eşlerinin doyumu üzerinde partner etkisi göstermiştir. Erkeklerin kaçınan bağlanması ile kadınların doyumu arasında hem erkeklerin hem de eşlerinin önemsenme algılarının aracı rolünün anlamlı olduğu bulunmuştur. Erkeklerin mutluluk paylaşımı algısı aracı rolüyle, kaygılı bağlanmasının ve kadınların kaçınan bağlanmasının erkeklerin iletişim kalitesini düşürdüğü bulunmuştur. Kadınların kaygılı bağlanmasının iletişim kalitesi üzerindeki aktör etkisinin erkeklerin bağlanma kaygısından daha yüksek olduğu ve kadınların kaygılı bağlanmasının erkeklerin iletişim kalitesi üzerinde anlamlı partner etkisine sahip olduğu saptanmıştır. Bulgular Türkiye kültürel bağlamı ve geçmişş çalışmalar göz önünde bulundurularak tartışılmıştır.
ilkokul çocuklarına yönelik ihmal ve istismarı önleme: Bir anababa eğitim programının değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, çocuk ihmali ve istismarını önlemeye ilişkin bir ana baba eğitim programının geliştirilmesi ve ilkokul çağında çocukları olan anababalarla etkililiğinin sınanmasıdır. Araştırmada deney ve kontrol gruplu ön-test son-test modeline dayalı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcıları Ankara İli, Çankaya Belediyesi bünyesinde yer alan Bademlidere Çankaya evinde çeşitli kurslara katılan anababalar ile rehber öğretmenler aracılığıyla ulaşılan anababalardır. Çalışmaya toplam 55 anne (deney n=30; kontrol n=25) katılmıştır. Toplam üç oturum olarak hazırlanan programda her oturum yaklaşık iki saat sürmektedir. Katılımcılar eğitim öncesi ve eğitimin bitiminden üç hafta sonra sadece duygusal istismarı fark etme düzeyinin değerlendirildiği Duygusal İstismar Farkındalık Ölçeği ile araştırmacı tarafından geliştirilen ve anababaların ihmal ve istismar bilgisini tüm yönleriyle değerlendiren Anababa Bilgi Anketi'ni doldurmuşlardır. Ayrıca, deney grubu ve kontrol grubu araştırmacı tarafından hazırlanan toplam yedi açık uçlu soruya yanıt vermişlerdir. Yalnızca deney grubunun yanıtladığı ek iki soru da sorulmuştur. Deney ve kontrol gruplarının DİFÖ son-test toplam puanı (t(52)=-3.79, p<.05) ve DİFÖ-Yüksek Beklenti (t(53)=-4.91, p<.05) alt boyutu son-test puanları için yapılan t-testi sonuçları deney grubu lehine farklılığın olduğunu göstermiştir. Deney grubunun DİFÖ toplam puan (t(29)=6.65, p<.05) ve DİFÖ-Yüksek Beklenti alt boyutu ön ve son-test puanları için yapılan ilişkili t-testi sonuçları (t(29)=7.00, p<.05) yine deney grubu lehine anlamlı bir farklılığın olduğunu göstermiştir. Deney ve kontrol grubunun DİFÖ toplam puanı (F(1,51)=21.19, p<.05) ve DİFÖ-Yüksek Beklenti alt boyutu (F(1,52)=27.65, p<.05) için gerçekleştirilen ANCOVA sonuçları ön-testler kontrol edildiğinde aradaki farklılığın anlamlı olduğuna işaret etmektedir. ABA sonuçları frekans ve yüzde hesaplamaları ile değerlendirilmiştir. Deney grubunun doğru yanıt verme oranları son-testte belirgin bir şekilde artış göstermiş, (ön-test ?=44.90, SS=6.16, son-test ?=55.57, SS=6.29) kontrol grubunda ise ön ve son-test yanıtları arasında belirgin bir farklılık bulunmamıştır (ön-test X=46.72, SS=5.52, son-test X=48.36, SS=5.09). Açık uçlu nitel sorulara verilen yanıtlar ise betimsel nitel analiz yöntemi ile incelenmiştir. Sonuçlar, deney grubunun konuya ilişkin bilgi düzeylerini arttırmış olduklarını, kontrol grubunun ise ön ve son-test yanıtlarında ise herhangi bir farklılığın olmadığı yönündedir. Sonuç olarak, deney grubunun çocuğa yönelik ihmal ve istismarı önleme ile ilgili bilgi ve farkındalıklarının eğitim sonrasında belirgin bir şekilde artmış olduğunu göstermiştir. Toplam üç haftalık bu eğitim programı, anababalara kolaylıkla ulaşılabilecek okullar ve diğer tüm eğitim kurumlarında uygulanarak çocuğun ihmal ve istismarının önlenmesine katkı sağlayabilir.
Sürgün sürecinde büyük grup kimliğinin travmanın onarımındaki rolünün incelenmesi: Ahıska Türkleri örneği

çalışmanın amacı, 1944 yılındaki büyük sürgünde zorla göç ettirilmiş, birinci nesil Ahıska Türklerinde travmanın sağaltım sürecinde, sahip oldukları büyük grup kimliğinin etkisi incelemektir. Yaşamış oldukları travmatik olayın etkisinin aradan yıllar geçmişş olmasına rağmen devam ettiği; iç dünyalarını ve kimliklerini yaşadıkları üzerinden şekillendirildikleri düşünülmektedir. Katılımcılar, anavatanları olan Ahıska'dan, sahip oldukları Türk-Müslüman kimliği nedeniyle sürgün edilmiş, sonrasında farklı yerlere göç etmek zorunda kalmışlardır. Yaşları 79 ile 89 arasında değişen, İstanbul ve Bursa'da yaşamakta olan birinci nesil aile üyeleri ile görüşmeler yapılmıştır. Görüşme çıktıları, Yorumlayıcı Fenomonolojik Analiz aracılığı ile analiz edilmiştir. Altı üst tema ve yirmi iki alt temaya ulaşılmıştır. Ulaşılan üst temalar şu şekildedir; 1) kimlik yapılanması 2) sürgün ve göç yaşantısı, 3) adalet arayışı, 4) ev bulma ve vatana dönme çabaları, 5) baş etme mekanizmaları, adaptasyon ve hayatta kalma stratejileri 6) kaybedilen topraklara dair. Bu temalara ek olarak, araştırmacının görüşmeler süresince yaptığı gözlemlere yer verilmiştir. Çalışmanın, göçmenlerin yaşadıkları travmatik olaylara ve travmatik olayların sağaltımına yönelik tanımlayıcı bir niteliği olması nedeniyle devlet kuruluşlarının ve sivil toplum kuruluşlarının göçmenler için geliştirdikleri politikalar ve destek programlarına yardımcı olacağı düşünülmektedir.
Çokkültürlü psikolojik danışma yeterlikleri ölçeğinin geliştirilmesi

Bu çalışmada psikolojik danışmanların, çok kültürlü psikolojik danışma yeterliklerinin değerlendirilebileceği bir ölçek geliştirilmiş, daha sonra bu ölçeğin geçerlik ve güvenilirliği araştırılmıştır. Ölçek geliştirme sürecinde madde havuzunu oluşturmak amacıyla ilgili alanyazın ile yurt dışındaki benzer ölçme araçları taranmış, odak grup çalışması yapılmış ve 93 madde ile madde havuzu oluşturulmuştur. Madde havuzundaki maddelere uzman görüşü ile son şekli verilmiş ve 62 maddeden oluşan ölçek formu ile 332 psikolojik danışmandan veri toplanmıştır. Açımlayıcı faktör analizi sonrasında 26 maddeden oluşan üç faktörlü bir yapı elde edilmiştir. Bu faktörler farkındalık, bilgi ve beceri olarak adlandırılmıştır. Üç faktörlü yapı toplam varyansın %50.86'sını açıklamıştır. Birinci düzey doğrulayıcı faktör analizinde 3 faktörlü yapı doğrulanmış, uyum indekslerinin iyi uyuma işaret ettiği gözlenmiştir (X2/sd: 2 .51; RMSEA: .07; NFI: .92; NNFI: .95; CFI: .95; IFI: .95; GFI: .85; AGFI: .83; SRMR: .06). Üç faktörlü yapının ise gerçekleştirilen ikinci düzey doğrulayıcı faktör analizinde bir üst yapıda birleştiği, ikinci düzey doğrulayıcı faktör analizinin uyum indekslerinin de iyi uyum değerleri gösterdiği gözlenmiştir (X2/sd: 2 .51; RMSEA: .07; NFI: .92; NNFI: .95; CFI: .95; IFI: .95; GFI: .85; AGFI: .83; SRMR: .06). Ölçeğe ilişkin Cronbach alfa katsayıları beceri alt boyutu için.88, farkındalık alt boyutu için.88, bilgi alt boyutu için. 84 ve tüm ölçek için. 88 olarak bulunmuştur. Sonuç olarak Çokkültürlü Psikolojik Danışma Yeterlikleri Ölçeğinin psikolojik danışmanların çok kültürlü psikolojik danışma yeterliklerini ölçmek için kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu düşünülmektedir.
Madde bağımlılığı tanısı almış kişilerde benlik saygısı ile sosyal fobi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, madde kullanan bireylerin benlik algıları ile sosyal fobileri arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Araştırma nicel yöntemle tasarlanmış ve 45 kadın ve 112 erkek toplam 157 kişi ile görüşülmüştür. Araştırmanın katılımcıları Balıklı Rum Hastanesinde tedavi gören madde bağımlısı bireylerdir. Araştırma verilerinin toplanmasında anket formu kullanılmış ve anket formunda birinci bölümde katılımcıların sosyodemografik bilgileri, ikinci bölümde Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği ve üçüncü bölümde Liebowitz Sosyal Fobi Ölçeği yer almıştır. Verilerin analizinde SPSS programından yararlanılmıştır. Çalışma kapsamında yararlanılan testler ve uygulanan analizler betimsel istatistik analizi, tek yönlü varyans analizi, bağımsız örneklemler için t testi, saptanan farklılıklar için yapılan Tukey Post Hoc Testi, Tamhane Post Hoc Testi ve ölçekleri birbirleri ve alt boyut puanı olarak belirtilen ilişkileri belirlemek için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayıları analizinden yararlanılmıştır. Araştırmanın sonucunda madde bağımlılığı olan kişilerde sosyal fobiyle benlik saygısı arasında bulunan ilişki, pozitif yönde zayıf anlamlıdır. Madde bağımlığı olan kişilerin bağımlılık süresi ile sosyal fobi arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Ayrıca, madde bağımlığı olan kişilerin yaş grubu ile benlik saygısı bağlamında anlamlı farklılık bulunmuştur.
The relationship between mentalization and depression

Depresyon, psikolojik tanılar arasında en çok rastlanan ve toplumun büyük kesimini etkileyen rahatsızlıklardan biridir. Depresyon ve ilişkili olduğu alanlar ile ilgili daha önce birçok çalışma yapılmıştır. Bu çalışma doğrultusunda ise depresyon düzeyi ve zihinselleştirme kapasitesi arasındaki ilişki araştırılmıştır. Araştırma sürecinde depresyon seviyesi ölçümü için Beck Depresyon Envanteri, zihinselleştirme kapasitesi ölçümü için ise Gözlerden Zihin Okuma Testi, Revize Edilmiş Schutte Duygusal Zeka Ölçeği ve Kişilerarası Tepkisellik Indexi kullanılmıştır. Araştırmanın verileri 16-58 (Ort = 33 .02, Ss = 8.7) yaş aralığında olan katılımcılardan toplanmıştır. İkinci olarak ise zihinselleştirme ölçümü için kullanılan ölçeklerin kendi aralarındaki ilişkisi incelenmiştir. Buna göre, zihinselleştirmenin bazı alanları ile depresyon arasında ilişki bulunmuştur. Son olarak zihinselleştirmenin farklı boyutlarının tek yapı altında toplanamayacağı ancak kullanılan üç ölçeğin, zihinselleştirmenin bazı alanlarını içerdiği sonucuna varılmıştır.