turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The effects of intergroup perceptions and ingroup identifications on the political participation of the second-generation Turkish migrants in the Netherlands

Bu tez, Sosyal Kimlik Kuramına göre, Hollandadaki ikinci kusak Türk göçmenlerde, gruplarası ve grup içi algıların farklı hareketlilik stratejilerini ve siyasal katılım yollarını nasıl etkiledigini açıklamayı amaçlamaktadır. Bu nedenle, iki siyasal katılım yolu tanımlanmıstır:etnik ve ana görüs. Etnik siyasal katılım politik alanda grubun kendi çıkarlarını savunması olarak tanımlanırken, ana görüs, Hollanda ulusal politikasına katılım olarak tanımlanmıstır. Gayrimesru ve istikrarsız statü farklılıklarının, geçirgen olmayan grup sınırlarının ve ayrımcıgruplararası ilişkilerin Türkkimliginin önemini artıracagı ve dolayısıyla kolektif stratejilerin tercih edilmesine ve etnik siyasal katılıma yol açacagı öngörülmektedir. Diger taraftan, mesru, istikrarlı ve geçirgen algılanan gruplar arası ilişkilerin, Hollandalı kimliginin öneminiartıracagı ve onun aracılıgıyla bireysel stratejilerin tercih edilmesine ve ana görüsçerçevesinde bir siyasal katılıma yol açacagı farzedilmektedir. Gruplarası statü farklılıklarındamesruiyet, istikrar ve geçirgenlik algılarının bagımsız değişken; Türk ve Hollanda kimligininaracı değişken; bireysel ve kollektif stratejilerin hem sonuç hem de aracı değişken; iki siyasal katılım yolunun da bagımlı değişken olduğu 3 model tanımlanarak, 161 katılımcıdan olusan bir örneklemde test edilmistir. Sonuçlar genel olarak, istikrar değişkeni hariç öngörüleridogrulamaktadır. Tezin son bölümünde, sonuçların kuramsal dogurguları tartısılmaktadır.
Satranç oynayan ve oynamayan üniversite öğrencilerinin DEHB ve suç davranışları açısından karşılaştırılması

Satranç uzun yıllar boyunca birçok toplum tarafından kuralları kabul edilmiş, insanları varsayımsal durumlar üzerinde düşünmeye motive edecek oyun içi dinamikler içeren bir oyundur. Aynı zamanda satrançla ilgili puanlama sistemleri kişilerin satrancı ne derecede iyi oynadığına dair iç tutarlılığı yüksek güvenilir veri üretir, aynı zamanda tüm satranç puanına sahip olan örneklemi anlayabilmek için belirli bir anlayış yaratabilecek bir potansiyele sahiptir. Bu çalışma İstanbul'da ve Kocaeli'nde yaşayan 19-25 yaş arasındaki satranç oynamayı bilen ve bilmeyen gruptaki dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu ve suça eğilim üzerine satranç öğreniminin etkisinin araştırılması amacıyla oluşturulmuştur. Araştırma 60 kişilik bir örneklem büyüklüğüne uygulanmıştır. Çalışmaya katılan grubun tamamı erkektir. Satranç oynayan grup en az 1200 ELO puanına sahiptir. Kontrol grubu ve satranç oynayan gruba Türkçe Wender-Utah Kısa Ölçeği ve Suç Davranışı Ölçeği verilmiştir. Çalışmanın sonuçlarına göre satranç oynayan grup ve kontrol grubu arasında dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Wender-Utah Derecelendirme Ölçeği'ne göre 36 kesme puanının üzerindeki bireylerin DEHB tanısı aldığı varsayıldığında 1. alt ölçek puanları ile DEHB tanısı alıp almama arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki vardır. Wender-Utah derecelendirme ölçeğine göre 46 kesme puanının üzerindeki bireylerin DEHB tanısı aldığı varsayıldığında 3. alt ölçek puanları ve 5. alt ölçek puanları ile DEHB tanısı alıp almama arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki vardır. Bununla birlikte, Suç Davranışı Ölçeği'nin alt ölçeği olan hırsızlık alt ölçeği açısından satranç oynayan grupla kontrol grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olduğu bulunmuştur (p<0.05). Kontrol grubu hırsızlık alt ölçek puanları satranç oynayan grubun puanlarından daha yüksektir. Ayrıca statü suçu ve okul kurallarına aykırı davranmak, öfkeyi kontrol edememek ve kavga etmek, hafif hırsızlık, dikkat çekici tahripçilik, statü suçu ve başkalarını kandırmak, uyuşturucu ve şiddet suçu, binalara zarar vermek, kopya çekmek alt ölçekleri açısından satranç oynayan grupla kontrol grubu arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. ELO skoru kategorisine göre DEHB toplam puanları arasındaki fark, satranç oynayan grupta istatistiksel olarak anlamlı değildir.
Kardeş istismarı ile ilişkili değişkenlerin incelenmesi

Kardeşler genellikle birbiri ile dövüşür ve kavga eder. Bu çatışma gelişimsel olarak normal kabul edilmektedir; ancak gelişimsel olarak normal kabul edilen kardeş çatışmasından farklı olarak kardeş istismarının kurban üzerinde yıkıcı etkileri bulunmaktadır. Bu nedenle kardeş istismarını yordayan değişkenleri belirlemek oldukça önemlidir. Bu çalışmanın amacı kardeş istismarını yordayan bireysel, ailesel ve çevresel faktörleri açıklamaktır.12- 18 yaşları arasındaki 1105 katılımcı bu çalışmanın örneklemini oluşturmaktadır. İzmir Milli Eğitim Müdürlüğü'nden gerekli izinler alındıktan sonra okullar ziyaret edilmiştir. Araştırmaya katılım gönüllülük esasına dayanmaktadır. Katılımcılar Değiştirilmiş Çatışma Yöntemleri Ölçeği-Kardeş Formu, Kişisel Bilgi Formu, Ebeveyn Şiddeti Ölçeği, İtalyan Gençleri için Uyarlanan Çatışma Yöntemleri Ölçeği, Kardeş İlişkileri Anketi, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği'ni tamamlamışlardır. Analizler sırasında T-testi, iki yönlü varyans analizi ve regresyon kullanılmıştır. Bulgulara bakıldığında kızların kurban olma puanları erkeklere göre daha yüksektir. Ailelerinde şiddete tanık olan ergenlerin kurban olma puanları tanık olmayan ergenlere göre daha yüksek bulunmuştur. Araştırmanın bulguları literatür ışığında tartışılmıştır.
İzmir'de yaşayan kadınların yası anlamlandırma ve başa çıkma biçimleri: Dini perspektif

Bu araştırma, İzmir'de yaşayan ve aile yakını kaybı deneyimleyen 30-45 yaşları arasında 7 kadının, kaybı nasıl anlamlandırdıklarını, yas sürecini nasıl deneyimlediklerini ve kayıp ile nasıl başa çıktıklarını dini perspektiften incelemeyi amaçlamaktadır. Özel amacı, katılımcıların anlamlandırma ve başa çıkma stratejilerini dini perspektiften incelemek olan bu araştırmada, katılımcıların tamamının Müslüman olmasına dikkat edilmiştir. Araştırmanın verileri, 7 kadın ile yapılan yarı-yapılandırılmış görüşmeler aracılığıyla toplanmış olup, araştırmanın yürütücüsü tarafından yorumlayıcı fenomenolojik yöntemi ile analiz edilmiştir. Analizler, İzmir'de yaşayan ve yakın kaybı deneyimleyen kadınların, kaybı anlamlandırma, yası deneyimleme ve başa çıkma süreçlerine dair 12 tema açığa çıkarmıştır: (1) ölen kişinin kim olduğu, (2) kaybın ardından yaşanan semptomlar, (3) cesede yüklenen anlam, (4) kaybedilen kişinin geçmişş yaşamı: psikolojik fizyolojik, (5 )ölen kişinin pozitif özellikleri, (6) tamamlanmamış hayat ve hayaller, (7) aile dinamiklerindeki dönüşüm, (8) yakın kaybında nesneye yüklenen anlam, (9) kadın ve yas, (10) kayıp yaşayan kişinin sorumluluğu: rahatlatma, (11) dini başa çıkma stratejisi, (12) sosyal başa çıkma stratejisi.
Evli bireylerde kişilik özelliklerinin evlilik uyumu ve evlilik doyumu üzerine etkisi

Kişilik özellikleri, evlilik hayatları boyunca bireylerin etkilendikleri ve evlilik yaşamlarına yön veren kavramlardır. Bu araştırma literatür tarama yöntemiyle evli bireylerde kişilik özellikleri ile evlilik uyumu ve evlilik doyumunun ilişkisini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Araştırmanın verileri 125 evli kadın ve 125 evli erkek olmak üzere toplam 250 evli bireyden elde edilmiştir. Araştırmada bireylerin evlilik uyumları Locke ve Wallace (1959) tarafından geliştirilen Evlilik Uyumu Ölçeği kullanılarak belirlenmiştir. Bireylerin evlilik doyumları; Çelik ve Yazgan-İnanç (2009) tarafından hazırlanan Evlilik Doyumu Ölçeği kullanılarak belirlenmiştir. Evli bireylerin kişilik özelliklerini değerlendirebilmek için Bacanlı ve arkadaşları (2009) tarafından geliştirilen Sıfatlara Dayalı Kişilik Testi kullanılmıştır. Araştırmada bireylerin kişisel özellikleri 13 sorudan oluşan Kişisel Bilgi Formu kullanılarak saptanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular değerlendirildiğinde, evlilik uyumu beş faktör kişilik özelliklerinden nevrotizm ile negatif yönde anlamlı ilişkiye sahiptir. Diğer taraftan, evlilik uyumu deneyime açıklık ve yumuşak başlılık ile pozitif yönde anlamlı ilişkiye sahiptir. Evlilik doyumu ile beş faktör kişilik özellikleri arasındaki ilişkiler incelendiğinde; evlilik doyumu ile nevrotizm arasında negatif yönde anlamlı ilişki görülmüştür. Diğer taraftan, evlilik doyumu yumuşak başlılık ile pozitif yönde anlamlı ilişkiye sahiptir.
Ergenlerde günah ve suç algısı, günahkarlık ve suçluluk duygusu üzerine bir araştırma

Bu araştırmada, öncelikle ergenlik dönemi ve bu dönemde ortaya çıkan gü-nah ve suç kavramları ve günahkarlık ve suçluluk duygusu üzerine yoğunlaşılmıştır. Çok yönlü değişimin yaşandığı ve soyut düşünme gücünün geliştiği ergenlik döne-minde gencin Allah ve din karşısısında kendisini nasıl değerlendirdiği, kendini yeni yeni tanıyan ve gelişimini gözleyen gencin suçluluk ve günahkarlık duygularının ne ölçüde etkisinde kaldığı, ailede ve okulda aldığı din eğitiminin ergenlik çağı gelişmelerinde onun kendini suçlu veya günahkar hissedip etmemesinde etkisinin olup olmadığı belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmanın ilk bölümünde konuyla ilgili literatür taranmış ve hem ergenlik dönemi hem de bu dönemdeki dini yaşantıyla ilgili gerekli bilgi ve açıklamalar yapıl-mıştır. 2. Bölümde ise, İstanbul Anadolu Yakasında yer alan okullarda okuyan, 14-20 yaş grubuna ait öğrencilere uygulanan anket sonucu elde edilen veriler ışığında konu değerlendirilmiş, sonuçları detaylıca irdelenmiştir. Yapılan anket uygulama-sında, ergenlerin günah ve suç algısı, günahkarlık ve suçluluk duygusu konusundaki tutumları sorgulanmış, aynı zamanda gençlerin, dindarlık durumları, suç ve günah algıları, tövbeye karşı tutumları, günahkarlık ve suçluluk duygularına kapılıp kapılmadıkları belirlenmeye çalışılmıştır. Yapılan analizlerde, hayatın dönüm noktasında bulunan gencin, her yönden önemli olan bu dönemi daha sağlıklı yaşayabilmesi için, sağlıklı bir din eğitimi alma-sına, korku, sindirme ve baskı ile verilen din eğitimi yerine, sevdirme ve pozitif yaklaşımlarla, gencin maddi ve manevi gelişmesine olumlu yönde katkıda bulun-maya dair önerilerde bulunulmuştur.
Evli bireylerde problemli internet kullanımı ve evlilik uyumu

Bu araştırmanın temel amacı evli bireylerde problemli internet kullanımının evlilik uyumuna etkisini incelemektir. Bu amaçla çalışmaya 198 (%55.8) kadın, 157 (%44.2) erkek olmak üzere toplam 355 evli birey gönüllü katılım sağlamıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak 'Problemli İnternet Kullanımı Ölçeği' ve 'Evlilik Uyum Ölçeği' ile birlikte araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Veri analizleri nonparametrik yöntemlerden Mann-Whitney U ve Kruskall-Wallis H testi ile gerçekleştirilmiş, ayrıca demografik değişkenlerin ilişki değerlendirmelerinde ise Ki-kare bağımsızlık testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre evlilik uyumu ve problemli internet kullanımı cinsiyete ve evlenme şekline göre anlamlı bir farklılık göstermemektedir. Evlilik uyumu ile yaş, sosyoekonomik düzey, evlilik süresi ve çocuk sahipliği değişkenleri arasında anlamlı farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Problemli internet kullanımı ile sosyoekonomik düzey, eğitim düzeyi, evlilik süresi ve çocuk sahipliği değişkenleri arasında anlamlı fark bulunmaktadır. Evlilik uyumu ve problemli internet kullanımı ölçeklerinin toplam puanları ve alt boyutlarından alınan puanlar birbirleriyle istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler içermektedir. Buna göre, evlilik uyumu ölçeği toplam puanı, anlaşma ve ilişki tarzı alt boyutları ile problemli internet kullanımı ölçeğinin sosyal fayda alt boyutu arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki elde edilmiştir.
Farklı denetim odağına sahip evli bireylerin evlilik doyumlarının incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, bireylerin evlilik doyumlarını denetim odağı ve bazı demografik değişkenler açısından incelemektir. Bununla birlikte denetim odağının cinsiyet, yaş ve eğitim durumuna göre farklılaşıp farklılaşmadığı da araştırmaya dahil edilmiştir. Araştırmanın çalışma grubuna en az üç yıldır evli olan 322 kadın ve 311 erkek, toplam 633 birey alınmıştır. Verilerin toplanmasında Fışıloğlu ve Demir (2000) tarafından Türkçeye uyarlanan ''Çiftler Uyum Ölçeği'', Dağ (2002) tarafından uyarlanan ''ROTTER İç-Dış Kontrol Odağı Ölçeği'' ve araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan ''Kişisel Bilgi Formu'' kullanılmıştır. Çalışma grubundan toplanan veriler SPSS 16 istatistik programıyla analiz edilmiştir. Araştırmada öne sürülen hipotezleri test etmek için t-testi, varyans analizi ve iki faktörlü ANOVA kullanılmıştır. Sonuçlar içten denetimli bireylerin evlilik doyumlarının dıştan denetimlilere göre daha yüksek olduğunu göstermiştir. Evlilik doyumu denetim odağı ve cinsiyete göre farklılaşmamaktadır. Evlilik doyumu denetim odağı ve evlilik süresine göre farklılaşmamaktadır. Erkeklerin evlilik doyumları kadınlara oranla daha yüksektir. 3- 6 yıldır evli olan bireylerin evlilik doyumlarının, 11-14 yıldır evli olan bireylere oranla daha fazla olduğu; yaşları 20-30 arasında olan bireylerin evlilik doyumlarının 31-41 yaş ve 42-52 yaş arası olan bireylerden daha yüksek olduğu görülmüştür. Evlilik doyumu eğitim durumuna, aylık gelir düzeyine ve çalışma durumuna göre farklılaşmamaktadır. Bireylerin evlilik doyumları ile evlenme yaşları arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. 25-30 yaş aralığında evlenmiş olan bireylerin evlilik doyumları 18 yaş ve altında ve 18-24 yaş aralığında evlenmiş olan bireylere oranla daha yüksektir. Çocuk sahibi olmayan bireylerin evlilik doyumlarının, beş ve daha fazla sayıda çocuk sahibi olanlara oranla daha fazla olduğu görülmüştür. Bireylerin denetim odakları yaşa göre farklılaşmaktadır. 31-41 yaş grubundaki bireyler, 53 ve üzeri yaş grubundaki bireylere göre daha dış denetimlilerdir. Bireylerin denetim odakları cinsiyet ve eğitim durumuna göre farklılaşmamaktadır. Sonuçlar literatür ışığında tartışılmış ve sonuçlar doğrultusunda bir takım önerilerde bulunulmuştur.
Şiddet gören ve görmeyen kadınların otomatik düşünce ve somatizasyon düzeylerinin incelenmesi

Şiddete maruz kalmanın, ruh sağlığına olumsuz etkilerinin olduğu yaygın bir kanıdır. Kadına yönelik şiddet son yıllarda daha da görünür hale gelen, yaygınlığı ve etkileri giderek fazlalaşan bir olgudur. Buna bağlı olarak bu araştırma da amaç, şiddete maruz kalmış ve kalmamış kadınların somatizasyon ve otomatik düşünce düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma örneklemi, tesadüfi küme örnekleme yöntemiyle belirlenmiştir. Araştırma örneklemini, İstanbul ili Sultanbeyli ilçesinde yaşayan şiddete maruz kalmış 18 yaşından büyük 40 kadın ile İstanbul ilinde yaşayan şiddete maruz kalmamış 40 kadın oluşturmaktadır. Katılımcıların otomatik düşünce düzeylerini belirlemek için Otomatik Düşünceler Ölçeği, somatizasyon düzeylerini belirlemek amacıyla Somatizasyon Ölçeği ve Demografik Bilgi kullanılmıştır. Çalışmaya katılan tüm kadınlar bilgilendirilip, sözel ve yazılı onayları alınmıştır. Veriler; SPSS 21.00 programı yardımıyla değerlendirilmiş ve analiz edilmiştir. Bulgular, kadınlarda şiddete maruz kalma, boşanma ve eşin vefat etmiş olması, öğrenim düzeyinin düşük olması, aylık gelir miktarının düşük olması, uzun süre köy ya da kasabada yaşamış olmak gibi sosyo-demografik faktörlerin otomatik düşünce ve somatizasyon düzeylerini olumsuz yönde etkilediği saptanmıştır. Ancak, şiddete maruz kalan kadınlarda sosyo-demografik faktörlerle beraber, şiddete maruz kalmak otomatik düşünce ve somatizasyon öğe yükünü arttıran önemli bir faktördür. Ailedeki bireylerden ve eşinden şiddet görmüş kadınların otomatik düşünceleri anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Eşi tarafından şiddete maruz kalmış kadınların somatizasyon düzeyleri yüksek bulunurken, şiddete maruz kaldıktan sonrapsikiyatrik/psikolojik tedavi gören kadınların somatizasyon ve olumsuz otomatik düşünce düzeyleri tedavi görmeyenlerden anlamlı düzeyde düşük olduğu tespit edilmiştir.
Kronik hastalıkların, hastaların aile işlevleri ve yaşam doyumları üzerine etkisi

Kronik hastalıkların, hastaların aile işlevleri ve yaşam doyumları üzerine etkisini görebilmek amacıyla tasarlanan bu çalışma, kronik hastalığı olan bireylerin aile işlevleri ve yaşam doyum düzeyleri ve bu iki değişkenin ilişkisini ortaya koymaktadır. Ayrıca bu düzeylerin cinsiyet, kronik hastalık grupları ve kronik hastalık yıllarına göre değişimleri incelenmiştir. Araştırma amaçlarına göre temel araştırma, yürütüldüğü çevreye/ortama göre araştırma saha çalışması, yöntemine göre ise betimsel bir araştırma olarak yapılandırılmıştır. Araştırmanın örneklemi belli bir kronik hastalığı olan yetişkin bireylerden oluşan Kronik Hastalık Grubu ile herhangi bir kronik hastalığı bulunmayan Kontrol Grubu olarak belirlenmiştir. Kronik Hastalık Grubu, Kronik Böbrek Hastalığı (40), Diyabet Hastalığı (40) ve Multiple Skleroz hastalığı (40) olmak üzere 120 kişiden oluşmakta ve Kontrol Grubuyla birlikte toplam örneklem 240 kişiden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplamak amacıyla Gönüllü Bilgilendirme Formu, Demografik Bilgiler Formu, Aile Değerlendirme Ölçeği ve Yaşam Doyum Ölçeği kullanılmıştır. Kronik Hastalık Grubu için veriler Dokuz Eylül Üniversitesi İç Hastalıkları Anabilim Dalı Endokrin Bölümü, Nefroloji Bölümü ve İzmir İl Sağlık Müdürlüğü Tepecik ve Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastaneleri Nöroloji Anabilim Dallarında takipli hastalar üzerinden elde edilirken; Kontrol Grubu için İzmir'de yaşayan katılımcılar seçkisiz olarak belirlenmiştir. Veriler istatistiksel olarak SPSS 16,0 programı yardımıyla değerlendirilmiş ve analiz edilmiştir. Elde edilen bulgularda; Kronik Hastalık Grubu ve Kontrol Grubu arasında aile işlevi ve yaşam doyum düzeyleri arasında herhangi bir farklılaşma veya ilişki olmadığı ortaya çıkmıştır. Ayrıca Kronik hastalık grubunun aile işlevleri ve yaşam doyum düzeyleri cinsiyete, kronik hastalık alt gruplarına ve kronik hastalık yıllarına göre belli alt ölçeklerde farklılaşmalar göstermesine karşın; genelinde anlamlı farklılaşma gözlemlenmemiştir.
Üniversite öğrencilerinde alkol kullanım sıklığı, çevresel-ailevi risk faktörleri ve cinsiyet farklılıkları

İnsanlık tarihinde bilinen en eski, bilinç düzeyini, ruh halini, bilişsel, algısal süreçleri veya davranışları etkileyen ilaç olarak tanımlanır. Risk ise ortaya çıkacak getiriyi olumsuz etkileyebilecek olayların gerçekleşme olasılığıdır. Yaptığımız çalışmada ise bahsedilen bu değişkenlerden yola çıkarak üniversite öğrencilerinde alkol kullanım sıklığı, çevresel-ailevi risk faktörleri ve cinsiyet farklılıkları arasında anlamlı bir ilişkinin olup olmadığı incelenmiştir. Amaç: Bu çalışmada üniversite öğrencilerinde alkol kullanım sıklığı, çevresel-ailevi risk faktörleri ve cinsiyet farklılıkları arasındaki ilişkiyi ve alkol kullanım sıklığı, çevresel-ailevi risk faktörleri ve cinsiyet farklılıkları arasında bazı sosyodemografik değişkenlere göre anlamlı bir farklılık bulunup bulunmadığını araştırmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırmada Kişisel Bilgi Formu, Michigan Alkolizm Tarama Testi ve Cage Testi kullanılmıştır. Kullanılan ölçme aracıyla elde edilen veriler, alt amaçlara uygun istatistiksel tekniklerle analiz edilmiştir. Katılımcılara uygulanan ölçeklerden elde edilen veriler kodlanarak, SPSS 11,5 windows paket programı kullanılarak bilgisayar ortamına aktarılmış ve istatistiksel işlemlere tabi tutulmuştur. Bulgular: Michigan Alkolizm Tarama Testinden elde edilen puanların ortalaması (x =3.75), CAGE ölçeğinin puanların ortalaması (x =.31) olarak görülmektedir. Michigan Alkolizm Tarama Testinden maksimum puanı (20), CAGE ölçeğinin maksimum puanı (4) olarak gerçekleşmiştir. Michigan Alkolizm Tarama Testinden minimum puanı (0), CAGE ölçeğinin minimum puanı (0) olarak gerçekleşmiştir. Michigan Alkolizm Tarama Testinden standart sapması (5.39), CAGE ölçeğinin standart sapması (.76) olarak gerçekleşmiştir. Sonuçlar: Michigan Alkolizm Tarama testi puanının artıkça CAGE testi puanının da arttığı görülmüştür. Erkeklerin kadınlara oranla Alkolizm Tarama Testinden ve CAGE testinden de daha yüksek puan aldıkları görülmüştür. Algılanan anne baba tutumu sevgisiz olanlarda alkolizm yüksek bulunurken ve CAGE de yüksek bulunmuştur. Alkol kullanım amacı rahat uyumak için kullanalar da alkolizm yüksek tespit edilmiştir.
Transaksiyonel analize dayalı bir eğitim programının evli çiftlerin ego durumları ve evlilik yaşamlarına ilişkin bazı değişkenlere etkisi

Bu araştırmanın amacı, evlilik ilişkisini geliştirmek amacıyla hazırlanan bir eğitim programının başvuran eşlerin çatışma düzeyleri, evlilik doyumu ve ego durumları üzerine etkisini incelemektir. Araştırma, evlilik ilişkisini geliştirme grubuna katılmak isteyen gönüllü bireylerle yürütülmüştür. Çalışmaya katılmak isteyen, ancak değişik nedenlerle katılamayan bireyler kontrol grubuna alınmışlardır. Araştırmada eşlerin çatışma düzeylerini, evlilik doyumlarım ve ego durumlarını belirlemek amacıyla Evlilik Yaşamı Ölçeği, Evlilik Yaşamı Anketi ve Sıfat Tarama Listesi kuUanılmıştır. Araçlar ilk grup oturumunda bireylere verilmiştir. Ön testlerin verilmesinden sonra, hazırlanan program uygulanmıştır. Grup üyeleri 7 hafta süreyle, haftada üç saat toplanmıştır. Aynı süre içinde kontrol grubuna hiçbir müdahale yapılmamıştır. Grup uygulamasının bittiği 7. haftada son testler verilmiştir. Her iki grubun ön ve son ölçümlerine ilişkin puanların ortalama ve standart sapmaları bulunmuştur. Deney ve kontrol grubundaki bireylerin öntest ortalamaları arasında anlamlı bir fark belirlenememiştir. Gruplar random olarak oluşturulmadığı ve ön test sonuçlarım etkileyebilecek değişkenler kontrol altına alınamadığı için istatistiksel teknik olarak, kovaryans analizi seçilmiştir. 83 Yapılan istatistiksel analizlerin sonunda evlilik ilişkisini geliştirme grubuna katılmanın evli bireylerin, evlilik doyumları ve ego durumları üzerinde anlamlı farklılıklar oluşturmadığı bulunmuştur. Deney grubundaki bireylerin sadece Yetişkin ego durumunda olumlu yönde değişiklik belirlenmiştir. 84
Çevik kuvvet polisinin iş stresi ve depresyon düzeninin azaltılmasında grupla psikolojik danışmanın etkisi

Bu çalışmanın amacı ' Çevik Kuvvet Polisinin iş Stresi ve Depresyon düzeylerinin azaltılmasında Grupla Psikolojik Danışmanın etkisini' ortaya koymaktır. Araştırma Ankara Emniyet Müdürlüğü Çevik Kuvvet Şube Müdürlüğü'nde görev yapmakta olan polis memurlarıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada deneysel model kullanılmıştır. Bu araştırmada veri toplama araçları olarak A. Beck tararından geliştirilen ve N. Şahin tarafından Türkçe'ye uyarlanan Beck Depresyon Envanteri ile S. Haynes tarafından geliştirilen ve Aktaş(1996) tarafından Türkçe'ye uyarlanan İş Stres Düzeyi Ölçeği kullanılmıştır. Ön-Test Son-Test uygulamalı deney grubuna katılan polis memurlarıyla on haftalık grupla psikolojik danışma uygulaması yapılmıştır. İş Stres Düzeyi Ölçeği ile Beck Depresyon Envanteri, grup oturumlarının öncesinde ve sonrasında uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS for Windows programında değerlendirilmiştir. Verilerin analizinde 'Bağımlı T Testi' kullanılmıştır. Çalışmanın sonuçları aşağıdaki gibidir: 1 -Çevik Kuvvet Polisinin depresyon düzeyinin azaltılmasında grupla psikolojik danışma etkilidir. 2- Çevik Kuvvet Polisinin iş stresi düzeyinin azaltılmasında grupla psikolojik danışma etkilidir. Bu sonuçlara göre; 'Grupla Psikolojik Danışmanın Polis Memurlarının İş Stresi ve Depresyon Düzeylerinin Azaltılmasında Etkili' olabileceği belirlenmiştir. Ve Emniyet Müdürlükleri bünyesinde psikolojik danışmanların görevlendirilmesi önerilmiştir. m