turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Duygusal istismara uğramış ergenlerin bazı kişilik özelliklerinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı; ergenlerin algıladıkları duygusal istismar ile bazı kişilik özellikleri arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Bunun için, ergenlerin algıladıkları duygusal istismar düzeyine ve kişilik özelliklerine bakılmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın verileri Kocaeli ilinin Gebze ilçesinde bulunan Gebze Anadolu Lisesi, Sarkuysan Lisesi, Ahmet Parmaksızoğlu Ticaret Lisesi'ne devam eden 126 ergenden elde edilmiştir. Ergenlerin algıladıkları duygusal istismar düzeyini belirlemek için 'Anne-Baba / Genç İlişkileri Envanteri, kişilik özelliklerini belirlemek için 'Edwards Kişisel Tercih Envanteri' kullanılmıştır. Anne-Baba / Genç İlişkileri Envanteri puanları üç gruba bölünmüş ve üç farklı düzeyde algılanan duygusal istismar grupları oluşturulmuştur. Bu üç farklı düzeydeki algılanan duygusal istismar ile ergenlerin bazı kişilik özellikleri, yaş, kardeş sayısı, eğitim durumu, ailenin ekonomik düzeyi, bir boyutlu varyans analizi ile sınanmıştır. Cinsiyete göre, ergenlerin algıladıkları duygusal istismar puanları ortalamaları arasındaki farka t testi ile bakılmıştır. Ayrıca, ergenlerin algıladıkları duygusal istismar puanları ile kendini suçlama alt testi puanları arasındaki ilişkiyi sınamak için ise Pearson Çarpım Momentler Korelasyonu tekniğinden yararlanılmıştır. İstatistik işlemler sonucunda, ergenlerin anneden ve babadan algıladıkları duygusal istismar düzeyine göre, kendini suçlama puanlan arasında; ayrıca annenin eğitim düzeyine göre ergenlerin anneden algıladıkları duygusal istismar puanları arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Buna karşılık ergenlerin algıladıkları duygusal istismar ile, duyguları anlama, şefkat gösterme, ilgi görmeyi isteme ve özerklik puanları arasında anlamlı bir fark olmadığı anlaşılmıştır. Ayrıca, yaş, cinsiyet, ekonomik durum, kardeş sayısı, babanın eğitim durumu gibi değişkenlerin ergenlerin anne ve babalarından algıladıkları duygusal istismar puanlarını etkilemediği bulunmuştur.
ÇOCUKLARDAKİ AKICI KONUŞMA BOZUKLUĞU İLE ANKSİYETE BOZUKLUĞU ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Bu araştırma, akıcı konuşma bozukluğu olan çocukların, yaşadıkları sosyal, duygusal, iletişimsel zorlukları ile anksiyete bozukluğu arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya konu olan çocuklar, 6-16 yaş aralığında olup, İstanbul Üniversitesi, İstanbul Tıp Fakültesi, Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'na başvuran vakalar arasından seçilmiştir. Toplam 110 kekeme çocuk üzerinde gerçekleştirilmiş olan bu araştırmada; çocuklara, yaş, cinsiyet, okuduğu sınıf, yaşadığı yer v. b. ile ilgili yanıtları alabilmek için geliştirilmiş Kişisel Bilgi Formu, sosyal fobi düzeylerini ölçebilmek amacıyla Çocuk ve Ergenler İçin Sosyal Fobi Ölçeği, sosyal anksiyete düzeylerini ölçebilmek amacıyla Çocuklar İçin Sosyal Anksiyete Ölçeği ve kaygı bozukluğu düzeylerini ölçebilmek amacıyla Çocukluk Çağı Kaygı Bozuklukları Özbildirim Ölçeği uygulanmıştır. Ölçeklerde elde edilen verilerin analizinde, SPSS istatistik programı kullanılmıştır. Araştırmanın amaçlarına uygun olarak toplanan verilere uygulanan istatistiksel analizlere yer verilmiştir. İlk olarak katılımcıların sosyodemografik özelliklerine ilişkin frekans dağılımları ve yüzdelikleri verilmiştir. İkinci olarak katılımcıların sosyodemografik özelliklerine göre ölçeklerden aldıkları ortalama puanların karşılaştırıldığı normal dağılım gösteren puanlar için bağımsız örneklem t testi; normal dağılım göstermeyen puanlar için bağımsız örneklem Mann Whitney U testi ve Kruskal Wallis testi bulguları verilmiştir. Üçüncü olarak katılımcıların ölçeklerden aldıkları puanlar arasındaki Pearson korelasyon analizi bulguları verilmiştir. Bu araştırmada yapılan analizler sonucunda; akıcı konuşma bozukluğu olan çocukların anksiyete bozukluğunun, babaların öğrenim düzeyleri ile anlamlı bir ilişki içerdiği bulgusuna ulaşılmıştır. Ayrıca, ailenin sosyoekonomik durumu ile yaygın anksiyete bozukluğu ve okul korkusu arasında anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Çocuğun yaşı ile sosyal anksiyete ve ayrılık kaygısı arasında anlamlı ilişki belirlenmiştir. Okul başarısı ile sosyal anksiyete ve okul korkusu arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur.
EXAMINING THE RELATIONSHIP BETWEEN COGNITIVE EMPATHY, AFFECTIVE EMPATHY AND SOCIAL ANXIETY IN AUTISM SPECTRUM DISORDER

Bu araştırmanın temel amacı Otizm Spectrum Bozukluğu olan çocuk ve ergenlerdeki sosyal kaygının bilişsel ve duygusal empati ile ilişkisini incelemektir. Bu amaçla, özel eğitim merkezleri ve devlet okullarından 38 OSB tanısı almış çocuk ve ergen ile yaş ve cinsiyetleri eşleşen 38 kontrol çocuk ve ergen katılımcı ve onların ailelerine ulaşılmıştır. Katılımcılara Gözler Testi, Temel Empati Ölçeği, Empati ve Sistematizasyon Ölçeği, Revize Edilmiş Çocuk Kaygı Ölçeği uygulanmıştır. Bu çalışmada, değişkenli korelasyon ve kısmi korelasyon analizleri kullanılmıştır ve bunun sonucunda OSB grubundaki çocuk ve ergenlerde, duygusal empati arttıkça, kaygı ve sosyal kaygı düzeyinin arttığı bulunmuştur. Kontrol grubundaki çocuk ve ergenlerde ise, bilişsel empati arttıkça kaygı ve sosyal kaygı düzeylerinin azaldığı yaş ve cinsiyetin etkisi olmadan gösterilmiştir ve ayrıca duygusal empati ile çocuk ve ergenlerin yaşı arasında negatif yönlü bir ilişki olduğu bulunmuştur. Doğrusal regresyon analizleri sonucunda, OSB'li grup için, duygusal empatinin hem kaygı düzeyini hem sosyal kaygı düzeyini pozitif yönlü ve anlamlı derecede yordadığı gösterilmiş ve kaygı düzeyinin duygusal empati ve sosyal kaygı arasındaki ilişkide aracı faktör olduğu bulunmuştur. Kontrol grubu için ise bilişsel empatinin katılımcıların kaygı ve sosyal kaygı düzeyini negatif yönlü ve anlamlı derecede yordadığı belirtilmiştir. Ebeveyn cevaplarına göre ise OSB'li grubunda empati, sosyal kaygı ve kaygı arasında anlamlı bir ilişki bulunamamışken kontrol grubunda empati ile kaygı arasında negatif yönlü ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. T-test analizleri sonucunda, OSB'li grubun bilişsel empati ve Gözler Testi sonuçları kontrol grubunun sonuçlarından düşük olduğu gösterilirken, duygusal empati, kaygı düzeyi ve sosyal kaygı düzeyinde anlamlı bir fark bulunamamıştır. Öz bildirim ve ebeveyn bildirim sonuçları karşılaştırıldığında, kaygı ve sosyal kaygı düzeylerinde anlamlı bir fark olduğu belirtilmiştir. Kaygı ve sosyal kaygı düzeylerinin öz bildirim sonuçlarında daha yüksek olduğu gösterilmiştir. Çalışmanın bulguları, literatüre katkıları ve eksiklikleri tartışılmıştır.
Üniversite öğretim elemanlarının meslek doyum düzeylerine ilişkin bir araştırma

Bu araştırmada öğretim elemanlarının iş doyumu üzerinde durulmuştur. İş doyumu etkenleri, iş doyumsuzluğu ve iş doyumu kuramları gibi konulara yer verilmiştir. Öğretim elemanlığının hukuksal temelleri incelenmiştir. Konu, yerli ve yabancı araştırma ve makalelerle desteklenmiştir. öğretim elemanlarının iş doyum düzeylerini belirlemek amacıyla yapılan bu araştırmada, öğretim elemanlarının iş doyumuna etki eden faktörlerin tespiti hedeflenmiştir. Araştırmanın genel evreni, Türkiye Cumhuriyeti bünyesindeki üniversitelerdir. Çalışma evreni ise, Selçuk Üniversitesi, Ankara Üniversitesi, Niğde üniversitesi ve İnönü Üniversitesidir. Bu araştırma evresinden random usulü ile Eğitim Fakültesi, Eğitim Bilimleri Fakültesi, Fen Fakültesi, Fen - Edebiyat Fakültesi, Mimarlık - Mühendislik Fakültesi ve Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesinde görev yapan 216 öğretim elemanı ile örneklem oluşturulmuştur. Araştırma ile ilgili verileri toplamak üzere J. R. Hackman ve C. Oldham tarafından iş doyumunu ölçmek amacıyla geliştirilmiş 14 maddelik Likert tipi tutum ölçeği kullanılmıştır, ölçeğin geçerliliği ve güvenirliği test edilmiştir. İstatistiksel işlemler olarak, varyans analizi, t-testi ve betimsel analiz kullanılmıştır. Araştırmayla elde edilen sonuçlar, aşağıda verilmiştir.
Partnered sexual behaviors and adult romantic attachment in a group of never-married adults in Turkey: An exploratory study

Bu çalışmanın amacı Türkiye'de cinsellik araştırmalarına katkıda bulunmak ve yetişkin romantik bağlanması ile eşli cinsel davranış arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Bu hedefler doğrultusunda, Türkiye'deki 253 hiç evlenmemiş yetişkinden internet vasıtasıyla veri toplanmıştır. Eşli cinsel davranışlar, demografik verilerin bir fonksiyonu olarak ele alınmış; ana etkiler ve etkileşim etkileri sunulmuştur. Bağlanmanın kaygı ve kaçınma boyutlarının alt grupları arasındaki fark eşli cinsel davranış verileri üzerinden ele alınmıştır. Sonuçlar ve olası çıkarımlar, literatürdeki geçmişş bulgular doğrultusunda tartışılmıştır.
Psikopatolojiler ve sıkıntıya dayanamama ile ilgili inançlar arasındaki ilişki: Yaygın anksiyete bozukluğu ile obsesif kompülsif bozukluk karşılaştırması

Sıkıntıya dayanıksızlık, son dönemde yapılan araştırmalarda, başta anksiyete bozuklukları olmak üzere birçok ruhsal rahatsızlıkta rol oynadığı kabul edilen tanıya özgü olmayan genel bir etken olarak kabul edilmektedir. Bu çalışmada, literatürde sıkıntıya dayanıksızlığın önemli bir psikolojik bileşen olduğu varsayılan iki anksiyete bozukluğu, yaygın anksiyete bozukluk ile obsesif kompülsif bozukluk, sıkıntıya dayanma düzeyi ve duygusal şemalar açısından karşılaştırılmıştır. Çalışmamızın amacı sıkıntıya dayanıksızlığın yaygın anksiyete bozukluk ile obsesif kompülsif bozukluk tanıları arasında farklılık gösterip göstermediği, eğer farklılık varsa hangi bileşenlerde olduğu ayrıca, sıkıntıya ilişkin şemalar açısından yaygın anksiyete bozukluğu ile obsesif kompülsif bozukluğun farklılık gösterip göstermediğinin saptanmasıdır. Bu amaçla, İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Psikiyatri Polikliniği'nde ayaktan tedavi gören sosyodemografik özellikler açısından birbirine benzer, obsesif-kompülsif bozukluk-kirlenme obsesyonu alt tipi (n:30) ve yaygın anksiyete bozukluğu (n:30) olan toplam 60 hasta çalışmaya alınmıştır. Her iki tanı grubunu sıkıntıya dayanma düzeyleri açısından karşılaştırmak için, Türkçe standardizasyonu Sargın ve ark. (2012) tarafından yapılmış olan Sıkıntıya Dayanma Ölçeği (Simons ve Gaher, 2005); duygusal şemaları karşılaştırmak amacıyla Türkçe uyarlaması Yavuz ve ark. (2011) tarafından yapılmış olan Leahy Duygusl Şema Ölçeği (Leahy, 2002) kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, Sıkıntıya Dayanma Ölçeğinin, sıkıntıyla ilişkili Tolerans alt ölçeğindeki iki madde ile Leahy Duygusal Şema Ölçeğinin Dışavurum alt ölçeğindeki, duyguların ifade edilmesi ile ilgili bir maddede, OKB grubunun ortalaması YAB grubunun ortalamasından anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur.
Zihin engelli çocuğa sahip annelerin psikolojik iyi oluşlarının başa çıkma tarzları, aile gereksinimleri ve sosyal destek değişkenleriyle modellenmesi

Bu araştırmanın amacı, zihinsel engelli çocuğa sahip annelerin psikolojik iyi oluşlarını, stresle başa çıkma tutumları, aile gereksinimleri ve algılanan sosyal destek değişkenleriyle açıklamaya yönelik yapısall bir model geliştirmektir. Araştırma örneklemini İzmir ilinde yaşayan ve yaş aralığı 15-25 olan 365 zihinsel engelli çocuğun anneleri oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Psikolojik İyi Oluş Ölçeği (Diener ve diğ., 2010), Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği (Folkman ve Lazarus, 1985), Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği (Zimet ve diğ., 1988) ve Aile Gereksinimleri Belirleme Aracı (Bailey ve Simeonsson, 1988) kullanılmıştır. Yapılan yapısall eşitlik modeli analizinde, psikolojik iyi oluş ile problem odaklı baş etme ve algılanan sosyal desteğin pozitif yönde, duygu odaklı baş etme ve aile gereksinimlerinin ise negatif yönde ilişkili olduğu bulunmuştur. Buna ek olarak, algılanan sosyal desteğin, problem odaklı baş etme ve aile gereksinimleri değişkenleri ile psikolojik iyi oluş arasında aracılık rolü üstlendiği görülmüştür. Bulgular literatür temelinde tartışılmış ve hem uygulayıcılara hem de araştırmacılara yönelik bazı öneriler sunulmuştur.
Yaşanan travmatik olaya bağlı alkol/madde kullanımı olan tutuklu/hükümlü bireylerde travma sonrası stres belirtileri ile travma sonrası bilişlerin incelenmesi

Bağımlılığın dünyada ve ülkemizde hızla artmasıyla bağımlılığa neden olan etkenler üzerine derinlemesine çalışmaların yapılması ihtiyacı doğmuştur. Hayatın doğal süreci içinde travmatik deneyimlere açık olan insanoğlunun travma sonrası süreçlerle baş etme ve kendi kendini tedavi etme yöntemi olarak seçtiği alkol/madde kullanımı araştırmanın konusunu oluşturmuştur. Bu çalışma ile adli süreçlerden ötürü ceza infaz kurumuna gelen ve travmatik olaya bağlı alkol/madde kullanımı olduğunu ifade eden erkek tutuklu/hükümlü bireylerde; Travma Sonrası Stres Belirtileri, Travma Sonrası Olumsuz Bilişler ve Bağımlılığın alt boyutları incelenmiştir. Ayrıca travma sonrası stres belirtileri, travma sonrası bilişler ve alkol/madde kullanma isteği arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı, travma sonrası stres bozukluğunun varlığı ve madde kaynaklı suç oranları araştırılmak istenmiştir. Araştırmanın örneklemini Metris 2 Nolu Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu/hükümlü bulunan, alkol/madde detoksifikasyonu tamamlanmış ve yaşanan travmatik olaya bağlı alkol/madde kullandığını ifade eden araştırmaya gönüllü 25 birey oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplamak amacıyla katılımcılara Bağımlılık Profil İndeksi, Travma Sonrası Stres Tanı Ölçeği, Travma Sonrası Bilişler Ölçeği, araştırmacı tarafından hazırlanan Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu uygulanmıştır. İstatistiksel değerlendirme SPSS 16.0 programı kullanılarak yapılmış ve yorumlanmıştır. Değişkenler arası ilişkiyi saptamak için Sperman Korelasyon Analizi ve diğer betimsel analiz yöntemleri kullanılmıştır. Sonuç olarak katılımcıların; travma sonrası stres belirtileri, travma sonrası olumsuz bilişleri ve alkol/madde kullanma isteği arasında pozitif güçlü bir korelasyon olduğu saptanmıştır. Ayrıca travmaya bağlı alkol/madde kullanımı olan tutuklu/hükümlü bireylerin % 80'ninde TSSB bulunduğu; % 20'sinin ağır % 70'nin orta-ağır düzeyde stres tepkisi gösterdiği, katılımcıların sırasıyla dünyayla ve benlik algısıyla ilgili yüksek oranda olumsuz bilişlere sahip olduğu, tutuklu/hükümlüler arasında en yaygın olarak kullanılan maddenin Esrar (% 68) ile bonzai (% 68) maddesi olduğu, ve % 80'nin madde etkisiyle veya maddeye ulaşmak için yasal olmayan bir girişimde bulunduğu saptandı.
Siyasal parti liderlerine yönelik değerlendirmelerde liderin iç-grup prototipikliği ile seçmen özelliklerinin rolü

Bu çalışmanın temel amacı bireyin oy vereceği siyasal partinin liderinin algılanan prototipikliğinin lidere yönelik değerlendirmeler ile ilişkisinde parti ile kimliklenme, sağ kanat yetkeciliği, sosyal baskınlık yönelimi ve siyasal düşüncenin karmaşıklığının düzenleyici rollerinin incelenmesidir. Ayrıca liderin algılanan prototipikliği ile liderin algılanan etkililiği arasındaki ilişkide lidere duyulan güvenin aracı rolü de sınanmak istenmiştir. Çalışmanın örneklemini 581 üniversite öğrencisi oluşturmuştur. Katılımcılar Kişisel Bilgi Formu, Sağ Kanat Yetkeciliği Ölçeği, Sosyal Baskınlık Yönelimi Ölçeği ve Siyasal Düşüncenin Karmaşıklığı Ölçeği'nden oluşan anket formunu doldurmuşlardır. Veriler, 7 Haziran 2015 Türkiye Genel Seçimleri öncesindeki dönemde toplanmıştır. Liderin algılanan prototipikliğinin hem liderin algılanan etkililiği hem de lidere duyulan güven ile pozitif yönde ilişkili olduğu görülmüştür. Bununla birlikte tüm katılımcılar söz konusu olduğunda parti ile kimliklenmenin yalnızca liderin algılanan prototipikliği ile lidere duyulan güven arasındaki ilişkiyi artırdığı, liderin algılanan prototipikliği ile liderin algılanan etkililiği arasındaki ilişkide ise düzenleyici rol oynamadığı görülmüştür. Parti özelinde bakıldığında, parti ile kimliklenmenin yalnızca AKP'li katılımcılarda liderin algılanan prototipikliği ile liderin algılanan etkililiği ve lidere duyulan güven arasındaki ilişkileri artırdığı bulunmuştur. Sağ kanat yetkeciliğinin yalnızca MHP'li katılımcılarda ve HDP'li katılımcılarda ele alınan ilişkilerde düzenleyici rollerinin olduğu; sosyal baskınlık yönelimi ve siyasal düşüncenin karmaşıklığının ise yalnızca HDP'li katılımcılarda ve söz konusu ilişkilerin bir kısmında düzenleyici rollerinin olduğu görülmüştür. Lidere duyulan güvenin tüm siyasal parti gruplarında liderin algılanan prototipikliği ile liderin algılanan etkililiği arasındaki ilişkiye kısmi aracılık ettiği bulunmuştır. Çalışmanın bulguları, Türkiye'deki seçmen profilleri ve liderliğe sosyal kimlik yaklaşımı açısından tartışılmıştır. Son olarak, ileriki çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Dikkat eksikliği ve dürtüselliğin sosyal medya kullanımı ve gelişmeleri kaçırma korkusu ile olan ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı dikkat eksikliği ve dürtüselliğin sosyal medya kullanımı ve gelişmeleri kaçırma korkusu ile olan ilişkisinin araştırılmasıdır. Araştırmaya 425'i kadın 307'si erkek olmak üzere toplam 732 kişi katılmıştır. Katılımcılar Sosyodemografik Soru Formu, Sosyodemografik Soru Formu-2, Erişkin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Kendi Bildirim Ölçeği, Barratt Dürtüsellik Ölçeği (BIS-11) ve Üsküdar Fomo Ölçeği ile değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre dikkat eksikliği ve sosyal medya kullanımı arasında direk olarak anlamlı bir ilişki bulunamazken, dürtüsellik ile sosyal medya kullanımı arasında anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bunların yanında, cinsiyete göre değerlendirildiğinde de dikkat eksikliği ve dürtüsellik ile sosyal medya kullanımı arasında anlamlı bir ilişki olduğu gözlemlenmiştir. Aynı zamanda dikkat eksikliği ve dürtüsellik ile gelişmeleri kaçırma korkusu arasında da doğrusal bir ilişki bulunmuştur. Cinsiyete göre bakıldığında ise kadınların da erkeklerin de dikkat eksikliği ve dürtüselliklerinin gelişmeleri kaçırma korkusu ile bağlantılı olduğu görülmektedir. Bunlara ek olarak cinsiyet ile sosyal medya kullanımı ve gelişmeleri kaçırma korkusu arasında anlamlı bir farklılık olmazken, yaş ile sosyal medya kullanımı ve gelişmeleri kaçırma korkusu arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Sonuç olarak kadınlarda da erkeklerde de dikkat eksikliği ile dürtüselliğin sosyal medya kullanımı ve gelişmeleri kaçırma korkusu ile ilgili olduğu tespit edilmiştir.
Erken dönem uyumsuz şema alanları ve aleksitimi ilişkisinde prefrontal işlevlerin, empatinin ve duygu düzenleme güçlüğünün aracı rolü

Bu araştırmanın amacı, aleksitimi düzeyleri farklılaşan kişilerin erken dönem uyumsuz şema alanları, prefrontal işlevler, empati ve duygu düzenleme güçlüğü bağlamında farklılaşıp farklılaşmadığının araştırılmasıdır. Ayrıca, araştırma kapsamında erken dönem uyumsuz şema alanları ve aleksitimi ilişkisinde prefrontal işlevlerin, empatinin ve duygu düzenleme güçlüğünün aracı rolü incelenmiştir. Araştırmanın ilk aşamasında katılımcıların aleksitimi düzeyleri belirlenmiş, düşük aleksitimi grubu ve yüksek aleksitimi grubu olarak iki grup oluşturulmuştur. Oluşturulan bu iki grup erken dönem uyumsuz şema alanları, prefrontal işlevler, empati ve duygu düzenleme güçlüğü açısından karşılaştırılmıştır. Araştırmanın ikinci aşamasında ise erken dönem uyumsuz şemalar ve aleksitimi ilişkisinde prefrontal işlevlerin, empatinin ve duygu düzenleme güçlüğünün aracı rolü incelenmiştir. Araştırma sonuçların göre, ilk olarak, aleksitimi düzeyi yüksek grup aleksitimi düzeyi düşük grup ile karşılaştırıldığında aleksitimi düzey yüksek olan grubun erken dönem uyumsuz şema alanları ve duygu düzenleme güçlüğü bakımından aleksitimi düzeyi düşük olan gruba kıyasla daha yüksek puana sahip olduğu, prefrontal işlevler ve empati düzeyleri bakımından ise daha düşük puana sahip olduğu görülmüştür. İkinci olarak, erken dönem uyumsuz şema alanları ve aleksitimi ilişkisinde prefrontal işlevlerin, empatinin ve duygu düzenleme güçlüğünün aracı rolü incelenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, zedelenmiş özerklik - öteki yönelimlilik ve ayrılma - reddedilme şema alanları ile aleksitimi ilişkisinde prefrontal işlevlerin ve duygu düzenleme güçlüğünün aracı rolünün olduğu ancak empatinin aracı rolü olmadığı bulgusuna ulaşılmıştır. Ayrıca, zedelenmiş sınırlar - abartılı standartlar ve aleksitimi düzeyi ilişkisinde ise sadece duygu düzenleme güçlüğünün aracı rolü olduğu görülmüştür. Araştırmadan elde edilen bulgular ve araştırmanın katkıları alanyazındaki araştırmalar göz önünde bulundurularak tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinde sosyal görünüş kaygısı ile algılanan sosyal destek arasındaki ilişkinin incelenmesi

Araştırmada bireylerdeki sosyal görünüş kaygıları ile algılanan sosyal destek arasındaki ilişki araştırılmıştır. Örneklem grubu Üsküdar Üniversitesinde öğrenim gören 150 öğrencidir. Gönüllü katılımcılara Sosyodemografik Veri Formu, Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, öğrencilerin kiloları arttıkça sosyal görünüş kaygılarının arttığı, aile yanında yaşamayan öğrencilerin aile yanında yaşayan öğrencilere, dış görünüşünü beğenmeyen ve kısmen beğenen öğrencilerin dış görünüşünü beğenen öğrencilere, çevresinin kendisini beğenmediğini ya kısmen beğendiğini düşünen öğrencilerin, çevresinin kendisini beğendiğini düşünen öğrencilere, ailelerinden ve arkadaşlarından yeterince destek görmediğini düşünen öğrencilerin, aile ve arkadaşlarından yeterince destek gördüğünü düşünen öğrencilere göre sosyal görünüş kaygıları daha yüksek bulunmuştur. Kronik hastalığı bulunan öğrencilerin algıladıkları arkadaş sosyal desteği kronik hastalığı bulunmayanlara, çevrelerinin dış görünüşünü beğendiğini düşünenlerin özel insan ve algıladıkları toplam sosyal destek çevrelerinin dış görünüşünü beğenmediğini belirten öğrencilere, romantik ilişkisi bulunanların özel insan sosyal desteği bulunmayanlara, ailelerinden destek gördüğünü düşünenlerin aile ve toplam sosyal desteği yeterli desteği görmediğini düşünenlere, arkadaşlarından yeterince destek aldığını düşünenlerin algıladıkları arkadaş ve aile sosyal desteği yeterli destek görmediğini düşünenlere, partnerlerinden yeterince destek gördüğünü düşünenlerin özel insan, arkadaş ve toplam sosyal destek puanları, destek görmediğini düşünenlere göre anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Öğrencilerin algıladıkları aile ve toplam sosyal destek puanları düştükçe sosyal görünüş kaygılarının arttığı saptanmıştır.
Üniversite öğrencilerinin sosyal medya bağımlılığı ile yalnızlık ve psikolojik dayanıklılık ilişkisi üzerine bir alan araştırması: Selçuk Üniversitesi örneği

Gelişen ve değişen teknoloji ile birlikte iletişim alanında birçok yenilikleryaşanmaktadır. Bu değişim ve gelişimle birlikte internet kullanımı web 2.0 teknolojileri ile bambaşka bir boyuta taşınmıştır. Web 2.0 kullanıcıları sosyal medya platformlarında hem içerik üreten hem de içerik yayan bir konuma dönüşmekte ve günümüzde, dünyadaki sınırlamaları ortadan kaldırmaktadır. Böylelikle sosyal medya kullanıcıları eğlenmek, sosyalleşmek, bilgi edinmek gibi gereksinimlerle kullanımınısürdürmektedir. Özellikle genç nesil sosyal medya platformlarında aktifliğinikorumakta ve zamanının büyük bir bölümünü bu ağlarda geçirmektedir. Ayrıca sosyal medya ağlarına her geçen gün yeni bir özellik eklenerek kullanıcının aktifliğipekiştirilmekte ve böylelikle sosyal medyanın aşırı kullanımı sonucunda zamanlabağımlılığa dönüşebilmektedir. Bu bağlamda araştırmada, Sosyal Medya Bağımlılığı ile Yalnızlık ve Psikolojik Dayanıklılık ilişkisi görünür kılınmaya çalışılmıştır. Çalışmanın örneklemi, Selçuk üniversitesi öğrencilerinden oluşmaktadır. 501 katılımcı ile yüze yüze anket tekniği kullanılarak gerçekleştirilen çalışmada, veriler SPSS 25.0 istatistik programı ile analiz edilmiştir. Analizde; Frekans, T-Testi, Korelasyon ve Faktör analizi kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgularda; sosyal medya bağımlılığının alt boyutları, sanal tolerans ve sanal iletişim düzeyleri, yalnızlık düzeyleri, psikolojik dayanıklılık düzeyleri ile sosyo-demografik özellikler arasındaki ilişkiler ortaya konmuştur. Sonuç olarak; araştırmaya katılanların yalnızlık düzeyleri arttıkça, sosyal medyaya olan bağımlılıkları azalmaktadır. Psikolojik dayanıklılık düzeyleri arttıkça ise sosyal medyaya olan bağımlılık düzeyleri azalmaktadır.