turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Lise öğrencilerinde hoşgörü değeri ve toplumun farklı kesimleriyle karşılaşma deneyimlerinin incelenmesi: Çoklu durum çalışması

İçerisinde farklı unsurları barındıran toplumların ihtiyacı olarak görülen hoşgörü son dönemlerde oldukça sık gündeme gelmeye başlamıştır. Hoşgörülü bireyler yetiştirmek eğitim ve öğretim programlarının, önemli amaçlardan biri haline gelmiştir. Peki 'hoşgörü' ne demektir? Hoşgörü değeriyle bir arada yaşamaları beklenen farklı unsurların toplumsal karşılaşma ve bir arada yaşama deneyimleri nelerdir? Buradan hareketle bu araştırmanın amacı 11. sınıf öğrencilerinin hoşgörü anlayışları ve toplumsal karşılaşma deneyimlerinin incelenmesidir. Bu deneyimleri derinlemesine anlayabilmek için, katılımcıların hem yaşantılarının düzenli bir parçası olan formal eğitim sürecinde edindikleri bilgileri hem de okul dışı yaşantıları sonucu edindikleri deneyimleri incelemek gerekmektedir. Bu amaçla araştırma nitel desenlerden çoklu durum desenine göre dizayn edilmiştir. Araştırmanın katılımcılarını toplumun din, sosyo-ekonomik düzey ve etnik köken açısından homojenlik ve heterojenliğini yansıttığı düşünülen üç farklı okulunda eğitim gören otuz bir lise öğrencisi oluşturmaktadır. Veriler katılımsız gözlem, odak grup görüşmeleri, bireysel görüşmeler ve formal eğitimin çerçevesini çizen bazı dokümanların incelemesi yoluyla toplanmıştır. Odak grup tartışmaları ve öğretim programlarının analiziyle her üç grupta ortak olarak ortaya çıkan temalar belirlenmiştir. Tematik analiz sonucu; 1) Hoşgörü Anlayışında Ortaöğretim Programlarıyla Benzeşme ve Farklılaşmalar 2) Hedef gruplara ya da Bağlamlara Göre Değişen Hoşgörü Anlayışı 3) Farklı Gruplara Karşı Bakış Açısını Belirleyen Kaynakların Çeşitliliği 4) Grup Kimliği Belirginliğinin Temasın Başlangıcını ve Devamını Etkilemesi 5) Toplumsal Temasın Uygun Koşullarda Sadece Bireysel İlişkilerde Etkili Olması 6) Farklı Gruplara İlişkin Yargılarda Kişilik Özelliklerinden Çok Toplumsal Yapının Etkili Olması şeklinde altı tema ortaya çıkmıştır. Tema içerikleri incelendiğinde, katılımcıların öğretim programlarıyla benzer yönleri olmakla birlikte hoşgörüye daha derin anlamlar yükledikleri ve toplumsal karşılaşmaları daha farklı deneyimledikleri görülmüştür. Araştırma sahalarında, istenmeyen gruplar konusunda farklılaşmalar da mevcut olmakla birlikte eşcinseller ve çingeneler, her üç araştırma sahasında da en istenmeyen gruplarlardır. Farklı gruplarla temasa geçmede ilgili grupların kimliklerinin daha az belirgin olması temasın başlaması ve devam etmesini kolaylaştırmaktadır. Toplumdaki çeşitli gruplar hakkındaki yargıları, aile, medya, dini inanç sosyal çevre, deneyimler, ders kitapları gibi pek çok farklı yapı şekillendirmektedir. Farklı gruplar hakkında olumlu yönde değişen düşünceler grup hakkındaki önyargıyı değiştirmemekte, sadece bireysel ilişkilerde iyileşme sağlamaktadır. Katılımcıların kendi tercihleriyle geldikleri mekanlarda ve güvendikleri insanların rehberliğinde gerçekleşen ve desteklenen temasların daha olumlu sonuçlandığı görülmüştür.
Lise öğrencilerinin kendini sabote etme eğilimi ile psikolojik iyi olma, depresyon ve öz-yeterlik arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, lise öğrencilerinin kendini sabote etme eğilimi ile psikolojik iyi olma, depresyon ve öz-yeterlik arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda araştırma ilişkisel tarama modeline uygun olarak tasarlanmıştır. Araştırma grubu Giresun il merkezi ve çeşitli ilçelerinde, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı liselerde eğitim gören 780 lise öğrencisinden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Kısa Semptom Envanteri (Şahin ve Durak, 1994), Kendini Sabotaj Ölçeği (Akın, 2012), Psikolojik İyi Oluş Ölçeği (Telef, 2011; 2013) ve Çocuklar İçin Öz-yeterlik Ölçeği (Telef, 2012) kullanılmıştır. Araştırma verileri IBM SPSS 22.0 paket programında çözümlenmiştir. Araştırma bulgularına göre lise öğrencilerinin kendini sabote etme eğilimi ile psikolojik iyi oluş düzeyi arasında negatif yönde düşük düzeyde anlamlı ilişki bulunmuştur. Aynı zamanda lise öğrencilerinin kendini sabote etme eğiliminin öz-yeterlik düzeyi ile arasında negatif yönde anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra kendini sabote etme ile lise öğrencilerinin depresyon düzeyi arasında ise pozitif yönde anlamlı ilişki olduğu bulgulanmıştır. Ayrıca kendini sabote etme eğiliminin lise öğrencilerinin bulunduğu sınıf düzeyi ve algıladıkları akademik başarı durumuna göre anlamlı farklılaşma gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır.
Akdeniz ve Ege Bölgesi'nde Alkol Kullananların Psikolojik Semptomları ve Pozitif ve Negatif Duygudurumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Bu çalışmada Akdeniz ve Ege Bölgesi'nde alkol kullanan bireylerin pozitif ve negatif duygu durumları ve psikolojik semptomları arasındaki ilişki incelenmektedir. Bu çalışmada gönüllü olarak yer alan bireylerin alkol kullanım düzeylerinin, psikolojik semptomlarının ve pozitif ve negatif duygu durumlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemi Türkiye Bağımlılık ve Ruh Sağlığı Haritası'nda yer alan dört büyük bölgeden biri olan Akdeniz ve Ege Bölgesi'nde yaşayan 18 yaş ve üzeri (n=3000) kadın ve (n=3000) erkek cinsiyetinden oluşmuştur. Araştırmada verilerin toplanmasında demografik bilgilere ilişkin soruların olduğu araştırmacı tarafından hazırlanmış Sosyodemografik Bilgi Formu, Pozitif ve Negatif Duygudurum Ölçeği ve Kısa Semptom Envanteri kullanılmıştır. Çalışmanın verileri SPSS 21 Programına yüklenmiştir. Alkol kullanım sıklığına etki edebileceği düşünülen değişkenler, çalışmada kullanılan Negatif ve Pozitif Duygudurum Ölçeği ve Kısa Semptom Envanteri ilişki büyüklüklerini tahmin edebilmek için Lineer Regresyon ve Tukey Tek Yönlü ANOVA analizi kullanılmıştır. Araştırmanın bulgularına bakıldığında alkol kullanım sıklığına demografik değişkenlerin etki ettiği gözlemlenmiştir. Alkol kullanım sıklığı ile psikolojik semptom alt boyutlarından depresyon ve anksiyete arasında istatistiki olarak anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Ancak diğer alt boyutlarından olumsuz benlik, somatizasyon ve hostilite arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca bu alt boyutlardan alınan toplam puan ile alkol kullanım düzeyleri incelendiğinde alkol kullananlar ile kullanmayanlar arasında istatistiki olarak anlamlı bir fark saptanmıştır. Negatif duygudurum ve alkol kullanım sıklığı arasında istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı bir ilişki gözlemlenmiştir. Aynı şekilde pozitif duygudurum ile alkol kullanım sıklığı arasında da pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki gözlemlenmiştir.
Özgül öğrenme güçlüğü tanılı çocuğa sahip annelerin algılanan sosyal destek düzeylerinin ve stresle başa çıkma tutumlarının incelenmesi

Bu araştırmanın amacı ÖÖG tanılı çocuğa sahip annelerin ve herhangi bir tanısı bulunmayan çocuğa sahip annelerin algılanan sosyal destek düzeyleri ve stresle başa çıkma tutumlarının incelenmesidir. Araştırma kapsamında İstanbul Anadolu yakasında yer alan ve ÖÖG modülü içeren 12 özel eğitim ve rehabilitasyon merkezine devam eden çocuk annelerine amaca yönelik örneklem yoluyla ulaşılmıştır. Araştırmanın kontrol grubunu oluşturan anneler ise İstanbul Anadolu yakasında herhangi bir tanısı bulunmayan çocuğa sahip annelerden oluşmaktadır. Araştırmada ÖÖG tanısına sahip çocuğu olan 35, herhangi bir tanısı olmayan çocuğa sahip 35 olmak üzere toplam 70 anneye ulaşılmıştır. Katılımcılardan önce Demografik Bilgi Formu, ardından sırasıyla Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Stresle Başa Çıkma Tutumlarını Değerlendirme Ölçeğini cevaplandırmaları istenmiştir. Araştırmaya ilişkin değişkenlerin analizinde Bağımsız Gruplar T Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Mann Whitney U testi uygulanmıştır. Elde edilen veriler p<.05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırma bulgularına göre, ÖÖG tanılı çocuğa sahip annelerin algılanan sosyal destek düzeyleri ve stresle başa çıkma tutumlarının, herhangi bir tanısı bulunmayan çocuğa sahip annelere göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde farklılaştığı görülmektedir. ÖÖG tanılı çocuğa sahip anneler, herhangi bir tanısı bulunmayan çocuğa sahip annelere göre daha sıklıkla duygu odaklı başa çıkma ve işlevsel olmayan başa çıkma yöntemlerini kullandığı, herhangi bir tanısı bulunmayan çocuğa sahip annelerin ise, ÖÖG tanılı çocuğa sahip annelere oranla daha sıklıkla problem odaklı başa çıkma yöntemlerini tercih ettikleri görülmektedir. Algılanan aile desteği her iki anne grubunda da istatistiksel olarak farklı bulunmamıştır. Her iki anne grubunda algılanan arkadaş ve özel kişi desteği istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar göstermektedir.
Uzun süreli bellek ve değişim saptama arasındaki ilişkinin incelenmesi

Her ne kadar değişim saptama görevinden sonra, değişen nesnelere ilişkin bellek süreci geniş olarak araştırılmış olsa da değişim saptama sürecinde gerçekleşen bellek çarpıtmaları henüz açık değildir. Yapılan çalışmadaki deneylerde tek sunum değişim saptama paradigması kullanılmış ve katılımcılardan önceki değişim saptama görevindeki değişen nesneleri tanımaları istenmiştir. Sonuçlar değişim saptama aşamasındaki nesnelere ilişkin belleğin, katılımcıların beklentileri tarafından önemli ölçüde çarpıtıldığını göstermiştir. Katılımcılar belirli bir nesne grubunun değişmesini beklediklerinde bu gruptaki nesneleri, değişmemiş olsalar bile, değişen nesne olarak rapor etme eğilimi göstermişlerdir. Bazı koşullarda ise hiç var olmayan nesneler de değişen nesneler arasında tanınmıştır. Ayrıca değişim saptama görevinde değişmeyen nesnelere olan odaklanma sayısının ve odaklanmaların toplam süresinin, değişmeyen nesnelere dair bellek çarpıtmasıyla belirgin bir bağlantısının olmadığı bulunmuştur. Sonuçlar yanlış bellek süreçleri çerçevesinde tartışılmıştır.
Latans döneminde çocukların dürtüsel işleyiş özellikleri ve projektif testlerin katkısı

Bu araştırmada latans dönemindeki çocukların (6-10 yaş) dürtüsel işleyiş özellikleri projektif testlerle değerlendirilecektir. Klasik olarak dürtüsel açıdan durgun geçtiği kabul edilen bu dönem, sarsıntılı geçen ergenliğe bir hazırlık aşaması oluşturur. Ancak birçok yazar günümüzün değişen şartları nedeniyle latans döneminin giderek ortadan kaybolduğunu düşünmektedir. Bu çalışmada hedeflenen, Türkiye'de çocukların bu dönemi nasıl yaşadıklarını ve dürtüsellik seviyelerini incelemektir. Bu gelişimi inceleme amacıyla, bu dönemin iki evresi, 6-7 yaş çocuklarının oluşturduğu ilk evre ile dürtüsel denetimin iyice yerleşmesinin beklendiği 9-10 yaş çocuklarının oluşturduğu ikinci evre, dürtüsel gelişim açısından karşılaştırılacaktır. Psikiyatrik tanı almamış ve kliniğe başvurusu olmayan 120 çocuk üzerinde yapılan bu araştırmanın sonuçları, latans döneminin geçmişşe göre farklı yaşandığını ve dürtüselliğin denetiminin daha zor olduğuna işaret etmektedir. Kız ve erkek çocukları arasında farklılar tespit edilmiştir. Buna göre, kız çocuklarının dürtüsel denetimlerinin ve üstbenlik gelişimlerinin erkek çocuklara göre daha üst seviyede olduğu görülmektedir.
Ortaokul öğrencilerinin algıladıkları anne baba tutumları ile öğrenme stilleri arasındaki ilişki

Bu araştırma anne-baba tutumları ile ortaokul 5,6, 7 ve 8. sınıf öğrencilerinin öğrenme stillerinin cinsiyet, yaşadıkları yer, okul türü, sınıf düzeyleri, kardeş sayıları, anne ve babasının eğitim seviyesi, anne ve babasının çalışıp çalışmaması açısından istatistiki olarak anlamlı düzeyde bir değişiklik gösterip göstermediğini, öğrencilerin öğrenme stilleri ve anne-baba tutumları arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığını belirlemeyi amaçlamıştır. Yapılan araştırma, genel tarama modelleri kapsamında ilişkisel tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bir durumu, geçmişş veya şimdiki zamanda varoluş biçimiyle anlatan, öğrenmenin gerçekleşebilmesi ve aynı zamanda bireydeki istenen davranışların oluşabilmesi amacıyla uygulanan süreçlerin tamamı tarama modelidir. Genel tarama modellerini, 'birden fazla elemandan meydana gelen evrende, evrenle ilgili genel bir kanaate varmak için evrenin tamamı ya da evrenden alınan bir grup, örnek veya örneklemle yapılan tarama düzenlemeleridir' şeklinde açıklanabilir (Karasar, 2000). İlişkisel taramayı ise; 'iki veya ikiden fazla değişken içerisinde birlikte değişim mevcudiyetini ve/veya derecesini belirlemek için yapılan araştırma modelleridir şeklinde ifade edilebilir. İlişkisel çözümleme, korelasyon türü ilişkiler veya kıyaslama şeklinde elde edilen ilişkilerdir' (Karasar, 2000). Araştırmanın evreni, 2018- 2019 eğitim ve öğretim yılı, İstanbul ili Beşiktaş ve Kağıthane İlçesi'ndeki MEB'e bağlı resmi ve özel ortaokullarda okuyan 5,6, 7 ve 8. sınıf öğrencileridir. Ölçekler, bu evrenden rastgele seçilen toplam 400 öğrenciye uygulanmıştır. Araştırmanın verileri; KÖSE III, ABTÖ ve Kişisel Bilgi Formu ile toplanmıştır. Veri değerlendirme esnasında tanımlayıcı istatistiksel metotlar, tek yönlü varyans analizi, Bonferroni, Tamhane testi, ki-kare analizi kullanılmıştır. Araştırmaya katılan bireylerin anne-babalarını %20,5'i demokratik, %36'sı ihmalkar, %25,8'i otoriter ve %17,8'i izin verici tutumda algıladıkları tespit edilmiştir. Öğrencilerin anne baba tutumlarının, genelde ihmalkar bir tutumda algıladıkları tespit edilmiştir. Ortaokul öğrencilerinin çoğunlukla tercih ettikleri öğrenme stilinin 'Değiştirme' stili olduğu belirlenmiştir. Buna göre öğrencilerin %33,3'ü değiştirme, %24'ü özümseme, %23,3'ü ayrıştırma ve %19,4'ü yerleştirme öğrenme stilini tercih etmektedir. Ortaokul öğrencilerinin öğrenme stilleri ile algıladıkları anne baba tutumları arasında anlamlı bir ilişkinin varlığı tespit edilmiştir (p<0,05). Buna göre demokratik tutumda olan ailelerin çocuklarının çoğunlukla tercih ettikleri öğrenme stilleri ayrıştırma (%31,7) ve değiştirme (%30,5); ihmalkar olan ailelerin çocuklarının tercih ettikleri öğrenme stilleri değiştirme (%43,1) ve özümseme (%29,2); otoriter olan ailelerin çocuklarının tercih ettikleri öğrenme stilleri ayrıştırma (%26,2) ve değiştirme (%27,2) ve izin verici ailelerin çocuklarının tercih ettikleri öğrenme stilleri ayrıştırma (%26,8); değiştirme; özümseme (%25,4) olarak tespit edilmiştir.
Okul öncesi dönemdeki kekemeliği olan ve olmayan çocukların akran ilişkilerinin karşılaştırılması: Eskişehir örneklemi

Bu araştırmada, okul öncesi dönemde kekemeliği olan ve olmayan çocukların akran ilişkilerinin karşılaştırılması amaçlanmaktadır. Araştırmanın çalışma grubu, 5-6 yaş aralığındaki kekemeliği olan (n=45) ve olmayan (n=45) toplam 90 çocuk ve bu çocukların sınıf öğretmenlerinden oluşmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak 'Çocuk Bilgi Formu', 'Çocuk Davranış Ölçeği' ve 'Akranların Şiddetine Maruz Kalma Ölçeği' kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 21.0 paket programı kullanılarak Mann Whitney-U Testi ve Ki-Kare Testi ile analiz edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda; kekemeliği olan ve olmayan grupların akran ilişkilerinin 'Asosyal Davranış Gösterme', 'Akranlarınca Dışlanma', 'Korkulu-Kaygılı Davranış Gösterme', 'Çekingen Davranış Gösterme' ve 'Aşırı Hareketlilik' alt boyutları bakımından anlamlı düzeyde farklılaştığı saptanmıştır. Kekemeliği olan gruptaki çocuklar tüm bu alt boyutlardan kekemeliği olmayan gruptaki çocuklardan daha yüksek puanlar almışlardır. Bunun yanında, kekemeliği olan ve olmayan gruplar arasında akran ilişkilerinin 'Başkalarına Karşı Yardımı Amaçlayan Sosyal Davranış Gösterme' ve 'Saldırgan Davranış Gösterme' alt boyutları bakımından anlamlı düzeyde bir farklılık saptanmamıştır. Kekemeliği olan grup ile kekemeliği olmayan grubun 'Akran Şiddetine Maruz Kalma' puanları bakımından anlamlı düzeyde farklılaştığı bulunmuştur. Kekemeliği olan grubun 'Akran Şiddetine Maruz Kalma' puanlarının kekemeliği olmayan gruptan daha yüksek olduğu saptanmıştır. Kekemeliği olan grup ile kekemeliği olmayan grup arasında 'Okula Uyum Sorunu Yaşama' değişkeni bakımından anlamlı düzeyde bir fark olduğu saptanmıştır. Okula uyum sorunu yaşayan çocukların kekemeliği olan grupta kekemeliği olmayan gruba göre sayıca daha fazla olduğu bulunmuştur.
Anne babası boşanmış üniversite öğrencilerinin evlilik tutumu ile anne babası evli üniversite öğrencilerinin evlilik tutumunun karşılaştırılması

Bu araştırmanın amacı; anne babası boşanmış üniversite öğrencilerinin evlilik tutumu ile anne babası evli üniversite öğrencilerinin evlilik tutumu arasında bir farkın olup olmadığını araştırmaktır. Anne babaların boşanmış olmasının üniversite öğrencilerinin evlilik tutumuna etkisinin araştırılması ve anne babaları evli olan üniversite öğrencilerinin evlilik tutumlarıyla karşılaştırmak araştırmanın amacıdır. Anlamlı bir farklılık saptanarak tartışmalar sonucu tavsiyelerde bulunmak, evlilik ve aile üzerine görüşler sunmak hedeflenmektedir. Sağlıklı bireyler, sağlıklı ailelere; sağlıklı aileler, sağlıklı bireylere gebedir. Bu minvalde hayatın ilk anından başlayarak her konuda rol model alınan anne ve babanın boşanmış ya da evli olmasının bireyin gelecekte kuracağı aile kurumuna etkilerinin olabileceği düşünülmektedir. Boşanmanın istatistiksel olarak sunulan kanıtlar ışığında hızla arttığı bir gerçektir. Gelecek nesillerin sağlam aileler ve sağlıklı evlilikler kurabilmesi açısından bu araştırma önem arz etmektedir. Hipotez, anne babası ayrı üniversite öğrencilerinin evlilik tutumunun daha olumsuz olacağı yönünde kurulmuştur. Araştırmaya 2014- 2015 eğitim-öğretim yılında Türkiye'nin yedi bölgesinden ve farklı illerden olması göz önünde bulundurularak on üç üniversitenin farklı fakülte ve bölümlerinde öğrenim gören 304 öğrenciden veri toplanmıştır. Ancak; eksik doldurma, ölçeğin uç değerlerine sahip olma, kontrol maddelerinde hata yapılması gibi bazı aksaklıklar sebebiyle araştırma analizine 260 öğrenci alınmıştır. Katılımcı seçiminde farklı yaş gruplarına ve cinsiyetlere yer verilmeye özen gösterilmiştir. Öğrencilerin 101'inin anne babası evli, 159'unun anne babası boşanmıştır. Araştırmaya katılan katılımcıların tamamı bekardır. Araştırmada, 2014 yılında yayınlanan İnönü Evlilik Tutum Ölçeği uygulanmıştır. Ölçek sonucu çıkan yüksek puan olumlu tutumu, alçak puan olumsuz evlilik tutumunu işaret etmektedir. Uygulanan ölçek sonucunda elde edilen verilere Bağımsız İki Örneklem T Testi analizi yapılmıştır. Bu bulgular yapılan araştırmaların bulguları ışığında tartışılarak bir sonuca ulaşılmıştır. Uygulanan analiz sonucu, sig.(2-tailed) ,000 olduğu ve 0 .05'ten küçük olduğundan dolayı anne babası evli ve anne babası ayrılmış üniversite öğrencilerinin Evlilik Tutumları arasında anlamlı bir fark olduğu kabul edilmiştir.
Çocuk eğitim evlerinde barındırılan ergenlerin iletişim ve sosyal beceri düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmada, Çocuk Eğitimevlerinde barındırılan ergenlerin iletişim ve sosyal becerileri bazı demografik özellikler açısından incelenmiştir. Buna göre araştırmanın amacı Çocuk Eğitimevlerinde barındırılan ergenlerin cinsiyetleri, eğitim durumları, anne babalarının birlikte olup olmamalarına, anne babanın eğitim durumuna, ailenin toplam aylık gelirine, yaşadıkları yere, kardeş sayısına, aile içi şiddet görme ve maddenin kötüye kullanım sıklığına göre iletişim ve sosyal beceri düzeylerini araştırmaktır. Örneklem grubu Ankara, Elazığ ve İzmir Çocuk Eğitimevlerinde barındırılan 12-18 yaş arası suça itilmiş toplam 87 erkek öğrenciden oluşmaktadır. Veriler İletişim Becerileri Envanteri, Sosyal Beceriler Envanteri ve Kişisel Bilgi formu ile toplanmıştır. Verilerin çözümlenmesi aşamasında, demografik değişkenler gruplandırılmış ardından öğrencilere uygulanan ölçekler puanlanmıştır. Ham verilerin çözümlemeleri Bağımsız Grup T Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Pearson Çarpım Moment Korelasyon Katsayısı ile sınanmıştır. Araştırma sonucunda suça sürüklenen ergenlerin iletişim ve sosyal beceri düzeyleri arasında araştırmada belirtilen demografik özelliklerden eğitim durumları, anne babanın birlikte olup olamaması, anne babanın eğitim durumu, ailenin toplam aylık geliri, kardeş sayısı ve maddenin kötüye kullanımına göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermediği bulunmuştur. Bununla birlikte Çocuk Eğitimevlerinde Barındırılan Ergenlerin İletişim Becerilerinin bilişsel alt ölçeği, yaşadıkları yer ve aile içi şiddet görme özelliklerine gore; Sosyal İletişim Becerileri Duyuşsal Alt Ölçeğinde de cezaevine girmeden önce ailesi ile birlikte yaşama durumlarına göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. Araştırmada ayrıca Çocuk Eğitimevlerinde Barındırılan ergenlerin İletişim ve Sosyal Beceri Envanterlerinden aldıkları ortalama puanların normal yaşam sürdüren diğer ergenler ile ilgili yapılan çalışmalarda elde edilen ortalama puanlardan daha düşük olduğu saptanmıştır.
18-26 yaş arası üniversite öğrencilerinde kafein tüketim miktarları ile dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu belirtilerinin, uykusuzluk ve anksiyete düzeylerinin ilişkisinin araştırılması

Kafein, tüm dünyada en sık tüketilen psikoaktif maddelerden biridir. Son yıllarda Türkiye'de ve Dünyada özellikle üniversite öğrencileri olmak üzere gençler arasında kafeinli içecek ve yiyeceklerin tüketimi giderek artmaktadır. Bu çalışmada kafein tüketiminin, üniversite öğrencilerinde dikkat eksikliği belirtileri, uyku ve anksiyete düzeyleri üzerindeki etkileri incelenmiştir. Kafeinin yüksek miktarda kullanımı bireyde hem mental hem de fiziki durum üzerine etkilerine göre ciddi ve yaygın bir durumdur. Bu kapsamda, bu durumda bulunan genç erişkinlerde tarama yapılması ve uygun davranış yöntemleri ile fazla kafein kullanımının azaltılması ideal sonuçtur. Toplumumuzda ve Dünyada sıkça görülmeye başlayan, psikolojik ve fizyolojik olarak büyük önem taşıyan bu problemin araştırılmasında çalışmamızın referans olması ve literatüre katkısı olması amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemi 50 kadın ve 50 erkek olmak üzere, rastgele seçilmiş 100 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Katılımcılar, ulaşılması kolay olması açısından Üsküdar Üniversitesinde okuyan öğrenciler arasından seçilmiştir. Aynı zamanda katılımcılara 'sosyodemografik veri formu yansıra Erişkin Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu Kendi Bildirim Ölçeği, Uykusuzluk Şiddeti İndeksi ve Beck Anksiyete Ölçeği' uygulanmıştır. Çalışmamızda 18 26 yaş üniversite öğrencilerinde günlük kafein tüketim miktarları ile dikkat eksikliği ve hiperaktivite belirtileri, uykusuzluk ve anksiyete düzeyleri arasındaki ilişki araştırılmış, değişkenleri arasında Pearson korelasyon ve regresyon analizi uygulanmıştır. Elde edilen bulgulara göre katılımcı öğrencilerin kafein tüketim miktarları ile uykusuzluk şiddeti indeksi ve anksiyete ölçeği puanları arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı bulunamamıştır. Bununla birlikte katılımcı öğrencilerin kafein tüketim miktarları ile dikkat eksikliği ve hiperaktivite belirtileri arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki tespit edilmiştir.
Psikoterapötik bir teknik olarak hikaye ile tedavi: Mevlana'nın Mesnevİ'si örneği

Hikayeler, eski çağlardan günümüze; ruhsal huzuru sağlama, davranış değişiklikleri yaratma ve rehber olma gibi işlevleriyle kullanılmış evrensel araçlardır. Hikayelerin bu özelliklerini fark eden modern çağ psikologları, hikayeleri inceleyerek, onların insan psikolojisi üzerindeki etkilerini ortaya koymuşlar ve hikayeleri, psikolojinin uygulama alanı olan psikoterapi içinde yardımcı bir yöntem olarak kullanmaya başlamışlardır. Büyük mutasavvıflardan Mevlana Celaleddin Rumi de, 'Mesnevi' adlı eserinde, hikayelere sıkça yer vermiş ve onların kullanımı hakkında çeşitli değerlendirmelerde bulunmuştur. Bu değerlendirmeler, modern psikoloji ekollerinin ortaya koyduğu tespitlerle benzerlikler taşımaktadır. Bu çalışmamızın amacı, örnek olarak seçtiğimiz Mevlana'nın Mesnevi'sindeki hikaye ve kullanımları, elde ettiğimiz veriler çerçevesinde inceleyerek, Mesnevi'nin psikoterapötik yönünü ortaya koymaktır.