Turkish fathers attitudes to and involvement their fathering role

Düşük Sosyo-Ekonomik Ömeklemde Türk Babaların Rollerine Yönelik Tutundan ve Katılımları Cressida Evans Bu araştırma düşük sosyo-ekonomik çevredeki Türk babaların tutum ve davranışlarını araştırıp incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada, Türkiye'de babalık üzerine aşağı yukarı hiç araştırma olmadığından, kültürlerarası literatürün çok geniş bir taraması yapılarak Türk babaların incelenebileceği bir çerçeve oluşturulmaya çalışılmıştır. Araştırmacı, bu sosyo-ekonomik düzeydeki bablara yönelik eğitim programlarının geliştirmesine yönelik sonuçlan sunmaya çaba göstermiştir. Babaların, babalık ile ilgili tutumları ve baba olarak katılımlarının farklı noktalan incelenmiş, kişisel anlatım yoluyla tutumlar hakkında elde edilen bilgilerin, babaların davranışları ile karşılaştırılması yoluna gidilmiştir. Tutumların özellikle üç noktası incelenmiştin bunlar, babaların evdeki işbölümüne yönelik tutumları babaların, babalık rollerine ilişkin bazı noktalara verdikleri önem ve babaların ailedeki değişik rollere ne derecede geleneksel bir çerçevede baktıkları. Babların davranışları ise Lamb'ın sınıflandırmasına göre, şu şekilde incelenmiştir: ilişkede olma, müsait olma, sorumluluk. Bu konuları inceleyen bir baba anketi araştırmacı tarafından geliştirilmiştir. Örneklem ilkokul mezunu altmış babayı kapsamıştır; babaların otuzbirinin kız, yirmidokuzunun erkek çocuğu vardır ve otuz babanın eşi çalışırken, diğer otuz babanın eşi çalışmamaktadır. Babalara göre çocukların fiziksel bakımı annenin işi olup, babalara düşen sadece üç görev vardı, bunlar: çocuğun eğitimi hakkında karar vermek, çocuğa zihinsel beceriler öğretmek, ve çocuğun bakımını sağlayacak parayı kazanmaktır. Çocuğun toplumsal değerleri öğrenmesine yönelik görevler, babalara göre, eşler arasında paylaşılmıştır. Babaların, babalık rollerine ilişkin en önemli buldukları noktalar sırasıyla, maddi yönden çocuğa bakabilmek, ve sevgiyle şefkat gösterme olarak belirmiştir. En az önemli bulunan noktalar ise çocukla oynamak ve çocuğun günlük ihtiyaçlarını karşılamak olarak meydana çıkmıştır. Çoğu babanın, ailedeki rollere çok geleneksel bir tutum içinde yaklaştıktan görülmüştür. VİYemek zamanlarında, hafta içinde işten sonra ve hafta sonlarında da bir miktar evde olmalarına rağmen, babaların çocuklarıyla çok az iletişim halinde oldukları saptanmıştır. Evde işlerin dağılımına bağlı tutumlara bağlantılı olarak, anneler genelde çocuğun tüm fiziksel bakımıyla ilgili işleri yaparken, babaların çocukla ilgili ileriye yönelik kararların alınmasıyla sorumlu olduğu meydana çıkmıştır. Çocuğun toplumsal değerleri öğrenmesi anne ve baba tarafından ortaklaşa gerçekleştirilmektedir. Sonuçlar ayrıca babaların tutumlarının davranışlarından daha liberal olduğunu göstermiştir. Çocuğun cinsiyetinin ve annenin çalışıp çalışmamasının, babaların tutum ve davranışları üzerindeki etkilerini değerlendirmek için analizler yapılmıştır. Çocuğun cinsiyetinin, babanın tutum ve davranışlarım istatistiksel anlamlılık derecesinde etkilemediği bulunmuştur. Ancak, annenin çalışıp çalışmaması durumunun, babaların evdeki işlerin dağılımı ile ilgili tutumlarına az da olsa etki ettiği görülmüştür. Eşi çalışan babalar, çocuğun bakımı ile ilgili bazı görevlerin ve aileyi etkileyecek kararların verilmesinin eşler arasında paylaşılması gerektiğini düşünmekteydiler. Annenin çalışmakta olup olmaması, bir yere kadar babaların ailedeki iş dağılımı ile ilgili görüşlerini etkilemekte, ancak bu babaların davranışlarına yansımamaktadır. Baba eğitimi programlarına yönelik öneriler babaların çocuklarıyla etkileşim halinde olmalarını desteklemenin önemini, onlarla yakın ilişkiler kurmalarını ve babalığın para kazanmanın ötesinde bir kavram olarak geliştirilmesini vurgulamıştır.