turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İlköğretim birinci kademe çocuklarında okuduğunu anlama ile sözcük bilgisi, görsel algı ve kısa süreli bellek arasındaki ilişki

Araştırmanın temel amacı, ilköğretim 1-5. sınıfa devam eden çocuklarda okuduğunu anlama ile sözcük bilgisi, görsel algı, kısa süreli bellek ve okuma hızı arasındaki ilişkiyi incelemektir. İkinci amaç okuduğunu anlama, sözcük bilgisi ve okuma hızının anne eğitimi ve sınıf düzeyleri açısından farklılaşıp farklılaşmadığını incelemektir. Üçüncü amacı ise özel öğrenme güçlüğü tanısı olan ve olmayan çocuklarda okuduğunu anlama ile sözcük bilgisi, görsel algı, kısa süreli bellek ve okuma hızı arasındaki ilişkinin ve ilgili değişkenler açısından iki grup arasındaki farklılıkların incelenmesidir. Amaçlar doğrultusunda öncelikle sözcük bilgisinin objektif olarak ölçülmesi için bir değerlendirme aracı geliştirmiştir. Çalışmanın örneklemi araştırma ve karşılaştırma grubu olmak üzere iki gruptan oluşmaktadır. Araştırma grubunu ilköğretim 1-5. sınıfa giden 301 çocuk, karşılaştırma grubu ise ÖÖG tanısı olan 40 çocuktan oluşturmaktadır. Çocuklar 'Sesli Okuma ve Okuduğunu Anlama Testi', 'Sözcük Bilgisi Değerlendirme Ölçeği', 'Bender Gestalt Görsel Motor Algı Testi', 'Gesell Gelişim Figürleri', 'Görsel-İşitsel Sayı Dizisi Testi B-Formu' ve 'Çocuk Gelişim Bilgi Formu' ile değerlendirilmişlerdir. Yapılan analizler sonucunda okuduğunu anlama ile sözcük bilgisi, görsel algı, kısa süreli bellek ve okuma hızı arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Anne eğitimi yüksek olanların, okuduğunu anlama, sözcük bilgisi ve okuma hızı puanları açısından daha iyi performans sergiledikleri gözlenirken çocukların sınıf düzeyleri arttıkça okuduğunu anlama, sözcük bilgisi ve okuma hızı puanlarının da arttığı saptanmıştır. Ayrıca karşılaştırma grubunun okuduğunu anlama becerisi, sözcük bilgisi, görsel algı, kısa süreli bellek ve okuma hızı değişkenleri açısından araştırma grubundan anlamlı düzeyde farklılıklar gösterdiği bulunmuştur. Karşılaştırma grubundaki çocuklar uygulanan tüm testlerde araştırma grubundan daha düşük performans göstermişlerdir.
Sistemik aile yönelimli psiko-eğitim programının değerler, algılanan sosyal destek ve çift uyumuna etkisi

Bu araştırmada, çift uyumunu yordayan değişkenlerin etkisinin belirlenmesi ve bunun psikoeğitim programı ile sınanması amaçlanmıştır. Çift uyumunu yordayan değişkenler olarak değerler ve sosyal destek ele alınmıştır. Araştırmada çift uyumunu arttırmaya yönelik hazırlanan psiko eğitim programının sınanması amaçlanmıştır. Bu amaçla her birisi 75 dakika olan 10 oturumluk Psikoeğitim Programı hazırlanmıştır. Hazırlanan Psikoeğitim Programı için Adana, Çanakkale, Bursa, İstanbul, Osmaniye ve Zonguldak illerinde yaşayan ve çeşitli mesleklere sahip çiftlere, Çift Uyum Ölçeği, Dilmaç&Arıcak Değerler Ölçeği ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği uygulanmış ve bu ölçeklerden en düşük puan alıp Çanakkale ilinde yaşayan 170 kişi arasında tesadüfi yöntemlerle araştırma gruplarına 10'ar kişi (10 deney, 10 kontrol) seçilmiştir. Grupların oluşturulmasının ardından eş zamanlı olarak her iki grup için Çift Uyum Ölçeği, Dilmaç&Arıcak Değerler Ölçeği ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ölçekler ön test olarak doldurulması istenmiş ve deney grubuna çift uyumu, değerler ve sosyal desteği içeren pisiko-eğitim programı Sistemik Aile Danışmanlığı yaklaşımı ile uygulanmıştır. Kontrol grubuna hiçbir etkinlik yapılmamıştır. Deneysel çalışmada veri toplamak amacıyla, deney ve kontrol grubunda yer alan çiftlere, Çift Uyum Ölçeği, Dilmaç&Arıcak Değerler Ölçeği ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği farklı zaman aralıklarında olmak üzere üçer kez uygulanmıştır. Deneysel çalışmanın bulgularına göre, bağımlı değişkenlerini oluşturan Çift Uyumu Psiko Eğitim Programının, evlilik uyumu, değerler ve sosyal destek değişkenlerinin tümü için müdahale x zaman etkisinin anlamlı olduğu görülmüştür (p<.05). Çift Uyumunu Arttırmaya Yönelik Psiko Eğitim Programının, evlilik uyumu, değerler ve sosyal destek düzeylerini arttırmada etkili olduğunu ve bu etkinin iki aylık izleme sonunda da kalıcılığını korumakla birlikte artarak devam ettiğini ortaya koymuştur. Deneysel çalışmadan elde edilen sonuçlar tartışılmış ve gelecek araştırmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Narsisizm ve dindarlık ilişkisi

Araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin narsisizm ve dindarlık ilişkisini çeşitli demografik ve psikososyal açılardan incelemek ve açıklamaktır. İlişkisel tarama modelindeki bu çalışmada anket tekniğine başvurulmuştur. Araştırmanın evrenini 2018- 2019 İstanbul Üniversitesinde okuyan lisans öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise İlahiyat Fakültesi, Tıp Fakültesi, Edebiyat Fakültesi, İşletme Fakültesi ve İktisat Fakültesi'nde okuyan 827 öğrencidir. Araştırmada ölçme aracı olarak katılımcıların demografik özelliklerini tespit etmek amacıyla Kişisel Bilgi Formu, öğrencilerin narsisizm düzeylerini belirlemek için Salim Atay tarafından 2009 yılında Türkçeleştirilen ve revizyonu yapılan 16 soruluk Narsisizm Kişilik Envanteri ve dindarlık düzeylerini belirlemek için Faruk Karaca (2001) tarafından standardize edilen 10 maddelik İçsel Dini Motivasyon Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın sonucuna göre narsisizm ve dindarlık arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Öğrencilerin narsisizm düzeyleri ile cinsiyet, fakülte, mezun olunan lise, anne babanın hayatta olma durumu, annenin eğitim düzeyi, babanın eğitim düzeyi, günlük namaz kılma durumu, Kabe'yi ziyaret etme isteği ve annenin dindarlık durumu değişkenler arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Öğrencilerin narsisizm düzeyleri ile yaş, sınıf, hayatın geçirildiği yerleşim yeri, ailelerinin sosyo-ekonomik durumu, annenin günlük namaz kılma durumu, babanın günlük namaz kılma durumu, babanın dindarlık düzeyi ve açık kimlikle sosyal medya hesabı kullanma arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmemiştir.
The function of job crafting in the interaction of workload and performance outcomes in high job insecurity settings

Bu çalışmada, bireysel iş yapılandırma yöntemlerinin bireyin örgütte kalma niyetini, örgütsel vatandaşlık davranışını ve objektif iş performansını ne ölçüde etkilediğini araştırmak amaçlandı. Bu araştırma için Istanbul'da olan finans sektörü beyaz yaka çalışanları ele alındı. Özellikle bu çalışan grubunun seçilmesindeki amaç, finans sektöründeki iş alanlarının teknolojik gelişmelerle tehdit edilmesi ve zorlaşması, ve aynı zamanda bireyden teknolojik alt yapı da kullanılarak belli bir zaman diliminde daha çok iş yapılmasının beklenmesidir. Araştırma, finans sektöründe çalışan bireylerin kendi iş yükü ve iş güvencesi algılarını analiz edip, bu algının hem görev performanslarına hem de örgütsel vatandaşlık davranışı ve örgütte kalma niyetlerine nasıl yansıdığını araştırmayı amaçlamaktadır. Katılımcılara iş yükü, performansları, örgütsel vatandaşlık davranışı ve örgütte kalma niyetlerinin yanı sıra bireysel iş yapılandırma stratejileri hakkında sorular yöneltilmiştir. Sonuçlar, iş güvencesi algısının azalmasının ve iş yükünün artmasının bireyin örgütte kalma niyetini olumsuz etkilediğini; az iş güvencesinin ise örgütsel vatandaşlık davranışı üzerinde negatif ve anlamlı bir etkisi bulunduğunu teyit etmiştir. İş yükü ve iş güvencesi algısının görev performansına etkisi ise tespit edilememiştir. İş yükü kontrol edilerek yapılan analizde, BİY stratejilerinden, iş kaynaklarını artırma yönünde olan davranışın, iş güvencesinin az olduğu durumlarda görev performansını olumlu etkilediğini ortaya koymaktadır. Diğer taraftan, aynı strateji kişilerin örgütsel vatandaşlık davranışı üzerinde de olumlu etkide bulunurken, bu etki iş güvencesi azaldığında ise görülmemektedir. Bu araştırma, BİY'nin iş yükü ve performans çıktıları arasındaki ilişkideki etkili aracılık rolüne ışık tutarak yazına katkıda bulunmaktadır. Örgütler açısından ise, çalışanların görev performansı açısından özellikle iş güvencesinin stabil olmadığı ortamlarda, çalışanlarına BİY stratejilerini özendirme tavsiyesi ortaya çıkmıştır.
Maternal developmental expectations for preschool aged children: Comparison across different education groups

Çocuk gelişimi ile ilgili ebeveyn bilişleri önemli bir bilgi kaynağı olarak görülmektedir. Bu bilişlerin ebeveynlere çocuklarının gelişimini takip edebilmek için bir referans noktası sağladığı ve ebeveynlere ebeveynlik davranışlarını düzenlemekte yardımcı olduğu düşünülmektedir. Kültürel ve sosyoekonomik değişkenlerin ebeveynlik bilişlerini ve ebeveynlerin değer yargılarını etkileyen önemli faktörler olduğu bulunmuştur. Bu çalışmanın amacı; farklı eğitim seviyelerinden Türk annelerinin okul öncesi çocuklar için altı kategorideki gelişimsel becerilerle ilgili yaş beklentilerini karşılaştırmaktır. Katılımcılar İstanbul'da yaşayan ve okul öncesi dönemde en az bir çocuğu olan annelerden oluşmuştur. İlkokul mezunu 48, lise mezunu 36 ve üniversite mezunu 60 anne vardır. Anneler bu çalışma için geliştirilen Gelişimsel Beklentiler Ölçeği ve Gelişimsel Becerilerin Önemi Ölçeği'ni doldurmuştur. Yüksek eğitim seviyesinden anneler sosyal beceriler, sosyal uyum, kendini ortaya koyma ve bilişsel beceriler alanlarında ilkokul mezunu annelerle karşılaştırıldığında daha düşük yaş beklentileri belirtmiştir. Davranışsal özerklik ve duygusal olgunluk alanlarında ise grup farklılığı bulunmamıştır. Gelişimsel becerilere verilen önem açısından, yüksek eğitimli ve düşük eğitimli anneler arasındaki tek fark sosyal uyum alanında ortaya çıkmıştır, düşük eğitimli anneler bu alandaki becerilere daha çok önem vermektedir. Belirli bir alandaki gelişimsel becerilerle ilgili, annelerin yaş beklentileri ve annelerin bu becerilere verdiği önem arasında anlamlı bir korelasyon gözlemlenmemiştir.
Türkiye'deki konuşmalarda Suriyeli sığınmacıların sosyal inşası: Sosyal medya ve açıklayıcı repertuarlar

Bu çalışmada, katılımcı sözlük yazarları Suriyeli Sığınmacıları konuşurken hangi dilsel kaynakları kullandıkları Eleştirel Söylemsel Psikoloji Yaklaşımı ile ele alınmıştır. Çalışmada, veri oluşturma aşamasında Suriyeli Sığınmacılar ile ilgili başlıkların açıldığı Türkiye'de en çok kullanılan farklı söylem repertuarlarına ulaşma imkanı tanıyan katılımcı sözlüklerden Ekşi ve Uludağ sözlük kullanılmıştır. Ekşi Sözlük'ten 100 internet sayfası ve her sayfada 10 yorum olmak üzere toplamda 1000 yorum okunmuştur. Uludağ sözlükten ise 14 internet sayfası ve her sayfada 25 yorum son sayfada (14. Sayfa) ise 5 girdi olmak üzere toplamda 330 yorum okunmuştur. Katılımcı sözlüklerdeki sayfa sayısı oranı temel alınarak Ekşi sözlükten daha fazla yorum alıntılanmıştır. Alıntılar Eleştirel Söylemsel Psikoloji yaklaşımı ile analiz edilmiştir. Yapılan analizler neticesinde 7 farklı açıklayıcı repertuar ile karşılaşılmıştır. Bunlardan ilki olan tehdit repertuarında Suriyeli Sığınmacılar iki farklı şekilde tehditleştirilmiştir. 'Sığınmacı' ilkinde asli tehdit unsuru iken ikincisinde asli tehdidin maşası mahiyetindedir. 'Öteki' repertuarında ise aşağılanarak, marjinalize edilerek, insani vasıfları dışlanarak ötekileştirilmişlerdir. 'Müslüman' repertuarında ise ulusal kimliklerin ötesinde daha üst bir kimlik olan Müslüman kimliği kullanılarak sığınmacı ile katılımcı sözlük yazarı aynı zeminde değerlendirilmiştir. 'Empati' repertuarında ise sığınmacılar insanlık ortak zemini gözetilerek konuşmanın öznesi olmuşlardır. 'Olması gereken mülteci' repertuarında ise, mutlak mülteci çerçevesi çizilmekte ve sığınmacıların bunun neresinde olduğu tartışılmakta ya da bir başka göçmen yahut mültecinin 'olmuşluğu' veya 'olmamışlığı' üzerinden tartışılmaktadır. Uygulama sorunu repertuarında ise iktidar partisinin politikalarının mevcut duruma uygun olmayışı nedeniyle sığınmacı mağdur konumunda konuşulmuştur. Son repertuar olan ekonomik yük repertuarında ise sığınmacı ekonomiye zarar veren, Türkiyeli'nin bakım verdiği ama istemediği kişi olarak tanımlanmaktadır.
Social network composition, social support and psychological well-being in first year METU students: A longitudinal investigation

öz İLK YIL ODTÜ ÖĞRENCİLERİNDE TOPLUMSAL AĞ, SOSYAL DESTEK VE PSİKOLOJİK DURUM: BOYLAMSAL BİR ARAŞTIRMA Aydın, Deniz Yüksek Lisans, Psikoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Nuran Hortaçsu Eylül 1999, 103 Sayfa Bu çalışma Orta Doğu Teknik Üniversitesi'ndeki yeni öğrencilerin ilk dönemdeki toplumsal ağlarını ve bu toplumsal ağdaki değişikleri incelemeyi amaçlamıştır. İkinci amaç toplumsal ağın farklı sektörlerinin farklı sosyal destek fonksiyonlarını ve bu sektörler tarafından sağlanan destek algısında zaman içerisindeki değişiklikleri incelemektir. Üçüncü amaç sosyal destek algısı ve psikolojik durum arasındaki ilişkiyi incelemektir. Örneklem 235 ODTÜ Hazırlık Okulu öğrencisinden oluşmuştur. Farklı bölümler içeren anketler dönem boyunca iki kez dağıtılmıştır. Sonuçlar arkadaşlardan daha az aile üyesinin toplumsal ağda yer aldığını göstermiştir. Zaman içinde toplumsal ağda yeralanarkadaşların, özellikle de aynı cins arkadaşların sayısında anlamlı bir artış ve aile üyelerinin sayısında anlamlı bir azalma vardır. Sonraki analizler ODTÜ'de öğrenci olan yeni arkadaşların sayısında artma ve ODTÜ'de öğrenci olmayan arkadaşların sayısında azalma ya da sabitlik kaydetmiştir. Şehrin dışından gelen ve ODTÜ yurtlarında kalan öğrenciler aileleriyle yaşayanlardan daha fazla yeni arkadaş edinmişlerdir. Arkadaşlardan desteğin aile üyelerinden destekten daha yüksek algılandığı desteklenmiştir. Zaman içinde aileden sosyal desteğin azaldığı bunun yanı sıra arkadaşlardan destek için anlamlı değişme belirtilmediği kaydedilmiştir. Doğrulayıcı faktör analiz aileden ve arkadaşlardan sosyal desteğin iki ayrı faktörü oluşturduğunu göstermiştir. Sonuçlar sosyal desteğin psikolojik durum üzerindeki etkisinin anlamlı olmadığını göstermiştir.
Necip Fazıl Kısakürek'te dinİ yaşayış

Bu çalışma şair ve yazar Necip Fazıl Kısakürek'in yaşamında ve şiirlerinde dini yaşayışını konu edinmiştir. Kısakürek'in otobiyografilerine ve şiirlerine dayanılarak dini hayatının psikolojik olarak tahlil edilmesi hedeflenmiştir. İlk olarak din ve dindarlık kavramları hakkında bilgi verilmiş, buna bağlı olarak şairin din ve dindarlık anlayışı araştırılmıştır. Şairin yaşamındaki dinsel değişim tecrübesi ve şiirlerine yansıyan dini tasavvurlar din psikolojik açıdan analiz edilmiştir.
Diyalektik davranış terapisi beceri eğitim grubunun stresle başaçıkma becerileri üzerine etkisinin incelenmesi

Bu çalışmada, Diyalektik Davranış Terapisi Beceri Eğitim Grubunun stresle başa çıkma becerileri üzerindeki etkisi incelenmiştir. Araştırmanın katılımcılarını, faaliyetleriyle kadın sığınma evi işlevi gören bir merkezde çalışan yedi kadın personel oluşturmaktadır. Farkındalık, Kişilerarası Etkinlik, Duygu Düzenleme ve Distres Toleransı becerileri modüllerini içeren ve her biri 120 dakikadan oluşan toplam sekiz grup seansı haftada iki gün sıklıkla katılımcılara verilmiştir ve eğitim bir aylık bir süre içerisinde tamamlanmıştır. Çalışmada ön test, son test ve izleme testi uygulamalı kontrol grupsuz yarı deneysel bir model kullanılmıştır. Nicel verilerin elde edilmesinde Türküm (1999) tarafından Lazarus ve Folkman' ın stres modeline dayalı olarak geliştirilen, problem odaklı, kaçınma-duygu odaklı ve sosyal destek odaklı başa çıkma alt ölçeklerinden oluşan Stresle Başaçıkma Ölçeği kullanılmıştır. Katılımcıların paylaştığı değişime yönelik öznel değerlendirmeler de araştırmada değerlendirilmiştir. Araştırmanın bulgularına göre, DDT beceri eğitim grubu ile katılımcıların problem-odaklı başa çıkma ve sosyal destek-odaklı başa çıkma becerileri üzerinde anlamlı bir etki elde edilemezken, kaçınma-duygu odaklı başa çıkma becerileri üzerinde istatistiksel olarak anlamlı derecede bir etki saptanmıştır. DDT beceri eğitimi sonrası katılımcılar duygu düzenleme, bakış açısı değişikliği, etkili iş performansı, kişilerarası etkinlik ve problem çözme kategorileri üzerinde memnuniyet ve olumlu geribildirim belirtmişlerdir.
Evli bireylerde ayrılık anksiyetesinin evlilik doyumuyla ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışmada, evli bireylerin ayrılma anksiyetesi ile evlilik doyumu düzeylerini belirleyerek bu iki kavram arasındaki ilişkinin belirlenmesi ve bireysel faktörlerden nasıl etkilendiklerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Araştırma kapsamında katılımcıların cinsiyet, yaş aralığı, eğitim durumu, evlilik süresi, evlenme şekli, çocuk sayısı, eş ile akrabalık durumu, eş ile yaş farkı gibi demografik özelliklerinin anksiyete, depresyon, evlilik doyumu ve yetişkin ayrılma anksiyetesi düzeylerine olan etkileri incelenmiştir. Araştırmaya gönüllülük esasına göre belirlenmiş 18-65 arası 280 evli birey (118 erkek, 162 kadın) dahil edilmiştir. Veri toplama araçları olarak Demografik Bilgi Formu, Evlilik Yaşam Ölçeği, Yetişkin Ayrılma Anksiyetesi Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği ve Beck Anksiyete Ölçeği kullanılmıştır. Katılımcıların hepsine onam formu imzalatılmıştır. Ölçeklerin güvenirlik analizleri yapılmıştır. Yetişkin ayrılma anksiyetesi düzeyinin yaş, cinsiyet, eğitim durumu, eş ile yaş farkına göre farklılaştığı tespit edilmiştir. Evlilik doyumunun eğitim durumu, evlenme şekli, çocuk sayısı gibi demografik faktörlere göre farklılaştığı belirlenmiştir. Yetişkin ayrılma anksiyetesi ile evlilik doyumu arasında istatistiksel olarak anlamlı, negatif bir korelasyon tespit edilmiştir. Yetişkin ayrılık anksiyetesinin anksiyete düzeyi ve depresyon durumu ile pozitif korelasyon gösterdiği belirlenmiştir. Araştırmanın sonunda elde edilen veriler ışığında yetişkin ayrılma anksiyetesinin toplumda ne derece yaygın olduğu gösterilmiştir. Bu nedenle konunun daha ayrıntılı olarak ele alınması ve bu alanda yapılacak bilimsel çalışmalara ihtiyaç vardır. Sağlıklı bir evlilikte mutluluğun kaynağı olarak tanımlanan evlilik doyumu, yetişkin ayrılma anksiyetesi ile doğrudan ilişkilidir. Toplum içerisinde yetişkin ayrılma anksiyetesi belirtileri görülen bireylerin belirlenmesi ve profesyonel destek sağlanması evlilik müessesesinin sağlıklı şekilde sürdürülebilmesi açısından çok önemlidir.
Sosyal Medya Bağımlılarındaki Psikolojk Semptomlar

Bu çalışma ile Batı Marmara bölgesinde yaşayan sosyal medya bağımlılığı bulunan bireylerin psikolojik semptomlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Batı Marmara Bölgesinde yaşayan 18-65 yaş arası 2900 kişi oluşturmaktadır. Araştırmada bireylerin sosyo-demografik özelliklerini tespit etmek için '' Sosyo-Demografik Soru Formu '', davranışsal bağımlılıkları ölçmek için '' Davranış Etkileme Yükü Formu '' ve çeşitli psikolojik belirtileri taranarak amacıyla da Derogotis ( 1992 ) tarafından geliştirilen '' Kısa Semptom Envanteri '' kullanılmıştır. Araştırma sonucunda Batı Marmara Bölgesinde eğitim düzeyinin, çocuk sayısının, yaşın, depresyon, somatizasyon ve hostilitenin, sosyal medya bağımlılığı üzerinden anlamlı derecede farklılıkları bulunmuş ve sosyal medya bağımlılığının psikolojik semptomlar ile birlikte artış gösterdiği saptanmıştır.
MMPI-2 ile ölçülen psikopatolojinin yordayıcısı olarak problem çözmenin, umutsuzluğun, çaresizliğin ve talihsizliğin incelenmesi

Bu araştırmada öncelikle, klinik bir örneklemde kadın ve erkeklerin problem çözme tarzları, umutsuzluk, çaresizlik, talihsizlik düzeyleri açısından farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Daha sonra, katılımcıların problem çözme tarzları, umutsuzluk, çaresizlik, talihsizlik düzeyleri ve psikopatoloji ile ilişkili olduğu düşünülen MMPI- 2 klinik ve içerik ölçekleri arasında gözlenen ilişkiler incelenmiştir. Son olarak da demografik özellikler kontrol edildikten sonra, problem çözme tarzlarının ve umutsuzluk, çaresizlik, talihsizlik düzeylerinin MMPI- 2 ile ölçülen psikopatolojiyi ve kişilik özelliklerini yordama güçleri incelenmiştir. Araştırma, Ankara'daki Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi I. Psikiyatri Servisinde, Hacettepe Üniversitesi Erişkin Hastanesi Psikiyatri Servisinde ve Gazi Üniversitesi Psikiyatri Servisinde tedavi görmekte olan 100 kişi (52 kadın, 48 erkek) ile yürütülmüştür. Örneklemdeki katılımcılara Problem Çözme Envanteri, Umutsuzluk Çaresizlik Talihsizlik Ölçeği ve Minnesota Çok Yönlü Kişilik Envanteri- 2 uygulanmıştır. Yapılan analizlerde, kadın ve erkek katılımcıların problem çözme tarzları, umutsuzluk, çaresizlik ve talihsizlik düzeyleri açısından farklılaşmadığı görülmüştür. Ayrıca Aceleci Yaklaşım ve Kaçıngan Yaklaşım ile Umutsuzluk, Çaresizlik, Talihsizlik düzeyleri arasında pozitif yönde ve anlamlı düzeyde ilişki bulunmuştur. Bunun yanı sıra, Düşünen Yaklaşım, Kendine Güvenli Yaklaşım ve Planlı Yaklaşım ile Umutsuzluk, Çaresizlik ve Talihsizlik düzeyleri arasında negatif yönde ve anlamlı ilişkiler bulunmuştur. MMPI- 2 ile değerlendirilen psikopatoloji belirti düzeyi ve kişilik özellikleri ile Düşünen Yaklaşım, Değerlendirici Yaklaşım, Kendine Güvenli Yaklaşım ve Planlı Yaklaşım arasında negatif yönde ve anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Bunun yanı sıra, katılımcıların MMPI- 2 alt test puanları ile Aceleci Yaklaşım ve Kaçıngan Yaklaşım arasında pozitif yönde ve anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Bununla birlikte, Umutsuzluk, Çaresizlik ve Talihsizlik düzeyleri ile MMPI- 2 alt ölçekleri arasında pozitif yönde ve anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Regresyon analizi sonuçlarına göre ise genel olarak kadın olmanın, yapıcı olmayan problem çözme yönelimi içerisinde yer aldığı düşünülen yaklaşımları daha fazla kullanmanın, Umutsuzluk ve Talihsizlik düzeyinin yüksek olmasının MMPI- 2 ile değerlendirilen belirti ve kişilik özellikleri açısından önemli yordayıcılar olduğu bulunmuştur. Bu bulguların MMPI-2'nin ülkemizdeki standardizasyon, geçerlik, güvenirlik çalışmaları için ilave kanıtlar olarak alınabileceği de düşünülmektedir. Çalışmanın bulguları ilgili literatür ışında tartışılmıştır.
Partneri tarafından duygusal ve fiziksel şiddete uğramış ve uğramamış kadınların umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi

Günümüzde şiddet, tüm dünya toplumlarının muzdarip olduğu ciddi bir sorundur ve aile içinde de yaşanmaktadır. Şiddetin en yaygın şekli erkeğin kadına ve çocuğa uyguladığı şiddettir. Erkeğin kadına uyguladığı şiddet fiziksel, sözel, duygusal, ekonomik ve cinsel olabildiği gibi aynı anda hepsini de kapsıyor olabilir. Türkiye'de 1980'lere kadar çalışılması neredeyse bir tabu olan aile içi şiddet kavramı bu tarihten sonra ele alınmaya başlanmış ve konuyla ilgili kapsamlı araştırmalar yapılmıştır. Yapılan çalışmaların hepsi kadınların şiddet karşısında psikolojik ve fizyolojik olarak ne kadar etkilendiklerini vurgulaması açısından son derece önem taşımaktadır. Bu çalışma ile amaçlanan şiddet gören kadınların sosyo-demografik özelliklerini ortaya çıkarmak, yaşadıkları şiddetin boyutlarını göstermek ve şiddet gören kadınlarla görmeyen kadınların umutsuzluk düzeyleri arasında anlamlı bir fark olup olmadığını araştırmaktır. Çalışmada deneklere, araştırmacı ve danışmanı tarafından hazırlanmış bilgi formu ile Beck Umutsuzluk Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmanın denek grubunu İstanbul'un Anadolu yakasında bulunan; Kadıköy, Kartal, Pendik ve Üsküdar kadın sığınma evlerinde kalan kadınlar oluşturmuştur. Değerlendirme sonucunda kadınların evlenmeden önce kendi ailelerinde de şiddet geçmişşlerinin olduğu, çoğunluğunun ilkokul ve lise mezunundan oluştuğu ve herhangi bir işte çalışmadığı, ailelerinden sosyal duygusal destek görmedikleri, eşlerinden gördükleri fiziksel şiddetin tedavi gerektirecek kadar ağır olduğu bulunmuştur. Şiddet gören grupla görmeyen grubun umutsuzluk düzeyi birbirine yakın sonuçlar vermiş, sonuç istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Bunun nedeni kadınların kadın sığınma evinde şiddetten uzakta olmalarıyla açıklanabilir. Araştırmamızın bulguları yapılmış diğer çalışmalarla büyük oranda paralellikler göstermiştir ve aile içi şiddetin kadını ne kadar çaresiz bıraktığı ve onu ne kadar etkilediği bir kez daha bu çalışmayla vurgulanmıştır.