turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Konuttan işyerine dönüşüm süreci: Ankara 'Kızılay' örneği

Türkiye'deki sermaye birikimi evrelerine koşut olarak, başkent Ankara'da sermaye birikiminin 1950'li yıllara kadar kamunun öncülüğünde üretici sermaye, bu sermayenin yönlendirdiği bölgesel ve kentsel planlama politikaları şeklinde örgütlenmesini tamamlamıştır. Ancak bundan sonra, üretici olmayan sermayenin hakimiyetinde gelişen bir sermaye birikimi; kentsel- mekansal rantın kullanımı ve bölüşümüne dayalı, piyasanın etkin kullanımıyla gerçekleşen bir süreç ortaya çıkmıştır. Aynı zamanda, merkezi yönetimin, ülkenin tüm kaynaklarını etkin ve dengeli kullanarak ülke sathına yayması yerine benimsenen dış kaynaklı ekonomi politikaları ile, bu durum tamamen etkisiz hale getirilmiştir. Hatta, devletin planlama, imar ve yapı yapma faaliyetleri kapsamındaki işlevlerinin içi boşaltılarak kentsel arsa stoğunu artırmak, düzenli konut ile diğer tamamlayıcı kamusal donatılan sağlama görevi de ortadan kaldırılmıştır. Böylelikle, mekana müdahale eden güçlerden biri tasfiye edilirken, bir diğeri yerelleşme söylemleriyle yerine konulmaktadır. Bu kapsamda, konuttan işyerine dönüşüm olgusu, zaman içinde gerçekleşen bir mekansal sonuç olarak görülse dahi, meydana gelen bu değişimlerin mekandaki bir örneğidir. Bu, kapitalistleşememiş bir ekonomik altyapının başatlığında gerçekleşen ve siyasi- yönetsel kararlarla desteklenerek gelişen bir sermaye birikimini artırma ve kullanma şeklidir. Çünkü bu yolla doğrudan doğruya kullanmadaki farklılaşmadan kaynaklanan değer artışından elde edilen kazançlar yoluyla bir servet birikimine gidilmekte, bu birikim de yeniden üretim içinde ya da üretim dışı alanlara yönlendirilmektedir. Planlama yerine piyasanın öne çıkartılmasıyla ranta dayalı bir dönüşüm söz konusu olmaktadır. Konuttan işyerine dönüşüm olgusu da bunun en çarpıcı örneğidir. Bu durumda ortaya çıkan değişim değeri farklılaşmasının denetlenerek kamuya kazandırılması ve bu kaynağın sosyal altyapı yatırımları şeklinde kentsel yapılı çevreye uyarlanması 226 zorunludur. Bu yolla, mekanın üretimi ve yeniden üretimi olgusu sermaye birikimi ile birlikte planlı gelişme dahilinde gerçekleştirilebilecektir. Aksi takdirde, piyasanın kurallarının işlediği ve sermaye birikimi yoğunluğunun bu yolla sağlandığı bir düzen içinde yapılı çevre olumsuz bir şekilde değişebilecektir. Bu bakımdan, kent merkezlerinde gerçekleşen her türlü dönüşümün karşısında merkezi ve yerel yönetimlerin görev ve sorumluluklarının önemli hale geldiği anlaşılmaktadır. Kızılay örneği bu değişim olgusunun izlerini taşıyan niteliklere sahip bulunmaktadır.
Devlet egemenliğinin dönüşümünde dijital verinin araçsal ilişkisi ve rolü

Bu çalışmanın konusunu, özellikle 1950'li yıllar sonrasında gelişen dijital veri bazlı teknolojilerin yaygınlaşması ve toplumsal biçimlenişleri yeniden üretmesi bağlamında ve araçsallığında, modern devletlerin kurucu söylemi olan egemenliğin sağlanmasına yönelik devlet pratiklerindeki dönüşüm oluşturmaktadır. Siyaset biliminin başat kavramlarından olan egemenlik, modern devletler arasında harici, devlet ve bireyler ilişkisinde dahili olarak iktidar ilişkilerini, mekan, mekan üzerindeki nüfus ve bu nüfusun gerçekleştirdiği faaliyetler kapsamında sürekli olarak biçimlendirmektedir. Dijital veri bağlamında egemenlik nesnesindeki dönüşümü ele alıp yeni bir inceleme çerçevesi ortaya koyan bu tez ile 21. yy'da dijital veri dahilinde gelişen egemenlik tartışmalarını değerlendirebilmek üzere bütüncül bir bakış açısı geliştirilmiştir. Keşfedici bir yaklaşım ile tespit edilen kritik olaylar ve bu olaylar kapsamında belirlenen örüntüler doğrultusunda, dijital veri ile egemenliğin dönüşümü arasındaki ilişkiye dair mevcut literatüre yeni bir tartışma çerçevesi oluşturacak hipotezler önerilmiştir. Dijital veri bazlı teknolojilerin gelişimiyle, fiziksel olan mekanın siberuzay ile, organik olan nüfusun yapay olan ile ve gerçekte olan faaliyetin sanal olan ile kesişmesi, egemenlik söyleminin yöneldiği ve yönelebileceği nesnelerin giderek daha karmaşık bir hal almasına sebep olmaktadır. Diğer taraftan, dijital verinin araçsal kullanımında bireye yönelen aşkın ve içkin denetim söz konusudur. Toplumsal dijital verinin devlet dışı aktörler de yoğunlaşması, aracı kurumlara olan ihtiyacın azalması ve artan devlet dışı uzmanlık gereksinimi, mevcut iktidar ilişkilerinin de dönüşmesine sebep olmaktadır. Tezde, dijital teknolojilerin genel kabul gördüğünün ötesinde bir toplumsal etkiye sahip olduğu gösterilmiştir. Dolayısıyla, dijital teknolojilerin üretimi, verinin yönetimi ile iktidar ilişkileri ve birey üzerindeki etkilerini çok daha kapsamlı olarak ele almadan devlet egemenliğinin muhafaza edilmesine yönelik söylem ve yönetimsel pratikler arasındaki dengenin sağlanmasının giderek zorlaşacağı değerlendirilmiştir.
Terör örgütü PKK'nın gençler üzerindeki etki alanı; neden-sonuç çizgisinde değerlendirme

Türkiye son 30 yılın yoğun bir şekilde terörle mücadeleyle geçirirken çok ağır bedeller ödemek zorunda kalmış, çok ağır kayıplar vermiştir. Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerinde yıllarca eğitim ve istihdam konularında ihmal edilen gençler adeta terör örgütünün eline terk edilmiştir. Bölgede yaşanan yapısall sorunlar gençler üzerindeki örgüt etkisini arttırmış olup gençlerin örgüte katılımlarını hızlandırmıştır. Son yıllarda bu konuda bölgede faaliyet yürüten dershane ve okuma salonları sorunun çözümü adına çok önemli bir yol kat etmiş ve dağa çıkışın önünü kapamıştır. Bu gelişmeler, dershane ve okuma salonlarını doğal olarak PKK'nın hedefi haline getirmiş ve buralara yönelik saldırılar düzenlenmiştir. Tezin amacı, terör örgütü PKK özelinde çocukların ve gençlerin örgüte katılma durumları ile bunun nedenleri ve çözüm yollarını literatür çalışması ve mülakat yöntemiyle yapılacak alan çalışması ile göz önüne serilerek çözümüne destek olmaktır. Uzun yıllar bölgede görev yapan ve yaşayan katılımcıların konuyla ilgili görüşlerinin alınması problemin anlaşılması adına son derece önemlidir. Bu tez çalışmasında mülakat yöntemi kullanılmıştır. Hazırlanan mülakat soruları; uzun yıllar Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde yaşamış, görev yapmış Emniyet Mensubu, Öğretmen, Subay, Din Adamı, Bölge Vatandaşına yönlendirilmiş ve verilen cevaplar analiz edilerek ortaya konulmuştur. Sonuç olarak, terör gençlerin önündeki en büyük tehdittir. Özellikle Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da PKK Terör Örgütü'nün gençler üzerinde örgüte katılım konusunda baskı kurduğu bilinmektedir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre; başta iyi bir eğitim olmak üzere, istihdam, güvenlik vb. alanlarda yaşanacak gelişmelerin gençlerin PKK'nın eline düşme oranını büyük ölçüde değiştirecektir.
Amerika Birleşik Devletleri'nde kamu yönetimi etiğinin yapı ve işleyişi

Kamu yönetimi etiğinin yapı ve işleyişine ilişkin ortaya koyulan modelin öncülüğünü ABD yapmıştır. ABD'de kamu yönetimi etiği, ABD'nin ulusal gereksinimleri ve mevcut kamu yönetimi anlayışı kapsamında yapılan çalışmalarının ürünü olarak tarihsel süreç içerisinde ortaya çıkmıştır. Bu nedenle kamu yönetimi etiğinin gerek kavram olarak gerekse de disiplin olarak ABD'de ortaya çıkması ve gelişmesi tesadüf değildir. Bu bağlamda, ABD'de 1880'lerde kamu yönetimi disiplini kapsamında yapılan çalışmalarla temelleri atılan kamu yönetimi etiği, mevcut kamu yönetimi anlayışındaki değişimlere paralel olarak bir gelişim göstermiştir. Bu kapsamda çalışmada, öncelikle, ABD'de ortaya çıkan kamu yönetimi etiğinin nasıl ele alınıp tanımlandığı, kavramsal çerçevesinin nasıl oluşturulduğu, bununla birlikte, etik kodlar, etik eğitim ve mevcut kamu yönetimi anlayışının bu sürece etkileri araştırılmıştır. Devamında, ABD'de kamu yönetimi etiğinin ortaya çıkışı ve gelişimi incelenmiştir. Son olarak da ABD'de kamu yönetimi etiğine ilişkin örgütlenme kapsamında oluşturulan yapı ve işleyiş ortaya koyulmaya çalışılmış ve ABD'de kamu yönetimi etiğine ilişkin neden böyle bir örgütlenmeye gidildiği, bu örgütlenmenin etik dışı faaliyetlerin önlenmesinde belli bir yaptırımının ya da caydırıcılığının olup olmadığı tartışılmıştır.
Türkiye'de sağlık hizmetlerinin yapılanmasında özel hastahanelerin hukuki açıdan yeri ve gerekliliği

Türkiye'de sağlık hizmetlerinin yapılanmasında özel hastahanelerin hukuki açıdan yeri ve gerekliliği Türkiye'deki mevcut sağlık hizmetlerinin yapılanması içerisinde özel hastahanelerin hukuki dayanakları vardır. Söz konusu hukuki dayanaklar oldukça eskilere uzanmaktadır. Başta T. C. Anayasası olmak üzere, diğer çok sayıdaki yasalarda hususi hastahanelerin kurulması ve çalışması ile ilgili değişik kurallar bulunmaktadır. Bu nedenle Türk Hukuk Sisteminde ve sağlık hizmetlerinin yapılanmasında özel hastahanelerin varlığı kamu hastahanelerinin varlığı kadar yasal ve meşrudur. Türk Hukuk Sisteminde ve sağlık hizmetlerinin yapılanmasında yasal ve meşru olan özel hastahaneler; aynı zamanda yönetim, verimlilik ve ekonomik nedenlerle de gereklidir. Ayrıca, sağlık hizmetlerinde rekabet ortamı oluşturulmalıdır. Türkiye'de sunulan kamu sağlık hizmeti verimsiz ve yetersizdir. Gerek vatandaşları gerekse sağlık personelini memnun etmemektedir. Nüfus artışı ve bürokrasi sağlık hizmetlerini olumsuz yönden etkilemiştir. Devletin kamu sağlık hizmetleri için ayırdığı kamu kaynakları kıt ve yetersizdir. Devletin sunduğu kamu hizmeti alanı çok geniş olmakla birlikte sahip olduğu ekonomik kaynak azdır. Vatandaşların kamu sağlık hizmetleriyle ilgili yakınmaları ve şikayetleri sürekli gündeme gelmektedir ve medyada sık sık yer almaktadır. Türkiye'deki sağlık hizmetlerinin sorunlarının çözümü için özel sağlık kuruluşlarının ve özel hastahanelerin devlet tarafından teşvik edilmesi ve yaygınlaştırılması teklif edilmektedir. Özel hastahaneler özel sektörün pozitif katkılarıyla, rekabet ortamında, yüksek tıp teknolojisi kullanarak, hasta memnuniyetini sağlayarak, kaliteli, verimli ve düşük maliyetli sağlık hizmeti sunumuyla hem devletin sağlık alanında en büyük yardımcısı olacak; hem de vatandaşın sağlıklı yaşamasına katkıda bulunacaktır. Bu nedenle, devlet özel hastahanelerin yaygınlaştırılmasını teşvik edici politikalar üretmeli ve gerekli yasal düzenlemeleri yapmalıdır, özel hastahanelere olumsuz önyargı ile yaklaşılmamalıdır.
Kırsal kalkınma yöneltileri

'Kırsal Kalkınma Yöneltilen, Köykent Yaklaşımı ve Mesudiye Uygulaması' başlıklı tez 3 bölümden ve giriş, sonuç ve öneriler kısımlarından oluşmaktadır. Giriş kısmında kırsal alan kavramı, kırsal yerleşim birimleri, kır-kent arasındaki farklar, kır kent arasındaki ilişki gibi konulara genel hatlarıyla değinilmiştir. 'Türkiye'de Kırsal Kesimin Genel Görünümü' başlıklı birinci bölüm başlıca dört kısımdan oluşmaktadır, ilk kısımda kırsal kesiminin demografik ve sosyo-kültürel yapısı ayrıntılarıyla incelenmiştir. İkinci kısımda kırsal kesimdeki altyapı ve yerleşim durumu ile bazı hizmetlerin sunumu ele alınmıştır. Üçüncü kısımda ise kırsal kesimin ekonomik yapısı, üretim ve istihdam şekilleri incelenmiş ve değerlendirilmiştir. Son kısmında ise kırsal alanda yönetim ve örgütleme yapısı sorunlarıyla birlikte ele alınmıştır. Birinci bölümün tümünde Türkiye kırsalının içinde bulunduğu durum tüm yönleriyle incelenmiş ve artı ve eksisiyle birlikte adeta fotoğrafı çıkartılmıştır. İkinci bölüm 'Türkiye'de Kırsal Kalkınma' başlığı altında incelenmiştir. Bu bölümün ilk kısmında kırsal kalkınma kavramının tanımı yapıldıktan sonra kırsal kalkınma ilkeleri açıklanmaya çalışılmıştır. Devamında kırsal kalkınma yöneltilen ortaya konulmuştur. Kalkınma yöneltilerinin dayandığı temel yaklaşımlar belirtilmiş ve bu yaklaşımların temel özellikleri sayılarak, uygulanma şekilleri sonuçlarıyla birlikte ele alınıp değerlendirilmiştir. Son bölüm olan üçünü bölüm 'Odu İli Mesudiye ilçesi Çavdar ve Yöresi Köyleri Köy-Kent Projesi' başlığı altında incelenmiştir. Yerleşme düzeninden kaynaklanan sorunların çözülmesi, alt yapı imkanlarının iyileştirilmesi, üretim imkanlarının geliştirilmesi gerçekleştirilerek ekonomik ve sosyo-kültürel kalkınmayı sağlamaya yönelik uygulanan köy-kent projesi gerekçesi, hazırlanışı, uygulanış şekil ve sonuçları ile ele alınıp anlatılmıştır. Sonuç ve öneriler kısmında ise Türkiye'de kırsal kesimin geri kalmasına sebep olan etkenler bir bütün olarak ele alınıp özetlenmiş, bu etkenlerin ortadan kaldırılması için yapılması gerekenler açıklanmaya çalışılmıştır. Ayrıca şimdiye kadar uygulanmaya çalışılmış olan kırsal kalkınma yöneltilerinin neden başarısız olduğu sorusuna yanıt bulunmaya çalışılmıştır. Kırsal alana yönelik kalkınma yöneltilerinde başarının yakalanabilmesi için nelere dikkat edilip, hangi stratejilerin izlenmesi gerektiği üzerinde durulmuştur. IX
Halka ilişkiler ve önemi: Emniyet teşkilatında bir uygulama

Günümüzün ekonomik, toplumsal ve ruhsal gereksinimlerine, kişisel amaçlarına başkalarının yardımı olmaksızın pek az kimse ulaşabilmektedir. Bu nedenle her toplum, gereksinimlerini karşılamak ve geleceğe yönelik amaçlarını gerçekleştirmek üzere çeşitli örgütlenmelere gitmektedir. Toplumun desteğini ve güvenini sağlamak, kamu kuruluşları için yaşamsal önem taşımaktadır. Toplumsal destek, kamu kuruluşlarının başarısının ilk koşuludur ve halkın, toplumsal örgütlere bu derece bağlı olması, yönetimde 'halkla ilişkiler' denilen yeni bir felsefe ve fonksiyonun yaratıcısı olmuştur. halkla ilişkiler üst yönetimin danışmanı konumundadır. Günümüzde kaliteli bir hizmetin sunulması ve sürdürülmesi veya destek görmesi büyük ölçüde kuruluşların halkla ilişkiler ve tanıtıma ayırdıkları önem oranında mümkün olabilmektedir. Halkla ilişkiler kimi kez çevrenin desteğini kimi kez hoşgörüsünü kazanmak, kimi kez yardımını sağlamak gibi değişik adlar altında ideoloji asılama işlevi ve belirli bir yasam biçimini topluma alıştırma amacını güden tek yönlü bir iletişim süreci olarak tanımlanabilmektedir. Kamu kurumları için bu kadar önem taşıyan halkla iliksilerin daha geliştirilmesi ve yorumlanması gerekmektedir. Bu bakımdan, genelde Emniyet Teşkilatında halkla iliksiler uygulamaları, özelde de Emniyet Müdürlüğünün halkla ilişkiler uygulamaları bu alışmaya konu olarak seçilmiştir. Çünkü, Emniyet Teşkilatı, halkın güvenliği için çalışan ve bunu yaparken de halk ile bütünleşmek zorunda olan kamu kurumlarının basında gelmektedir. Halktan uzak bir Emniyet Teşkilatı; kendi isini zorlaştırmış ve birçok suçun ortaya çıkmasını önlemiş, aynı zamanda yapılan başarılı çalışmaları halka duyuramamış, halkın güvenini kazanamamış demektir.
Kentsel güvenlik bağlamında çocuk suçluluğu: Samsun örneği

Suç, tarihten günümüze kadarki süreçte karşımıza hep çıkmıştır. Zaman zaman artan suç oranları da yaşanılan bölgenin güvenliğinin sorgulanmasına yol açmıştır. Özellikle sanayileşme ve beraberinde hızlı kentleşmeyle birlikte suç oranlarının kentlerde artması kentsel güvenlik sorununu gündeme taşımıştır. Güvenliğin sağlanamadığı ve suç oranlarının arttığı kentlerde çocukların da suça sürüklenmesi kaçınılmazdır. İşte buradan yola çıkarak ülkemizde çocuk suçluluğun bu kentlerde ne düzeyde olduğu, kentsel güvenlik bağlamında sorunların nasıl tespit edildiği ve bu sorunlara yönelik ne tür politika ve uygulamalar yapıldığı bu tezde araştırılmıştır. Ayrıca Samsun Kenti Örneği ele alınarak bu konular hakkında derinlemesine tartışma yapılmıştır. Yapılan çalışmanın amacı, kentsel güvenlik sorunlarının çocukların suça sürüklemesine nasıl neden olduğunu ortaya çıkarmak, bu nedenlerin giderilmesine yönelik yapılan çalışmaları incelemek ve değerlendirmeler yaparak çözümler sunmaktır. Çalışma sonucunda genel olarak şu bilgilere ulaşılmıştır. Ülkemizde ve Samsun Kenti özelinde suça karışan çocuk sayısı her geçen yıl artarak devam etmektedir. Bunun yanı sıra geçmişş yıllara göre günümüzde çocuk suçluluğu ile ilgili çalışmalar daha fazla yapılmaktadır. Bu konuda Samsun Kenti'nde kurumların eşgüdümlü çalıştığı görülmüştür. Bu eşgüdümlü çalışma içerisinde yerel yönetimlerin de olduğu görülmüştür. Samsun Kenti'nin hızlı kentleşmesiyle ortaya çıkan yapılaşma sorunları çöküntü bölgelerinin ve güvensiz mekanların oluşmasına neden olmuştur. Bu çöküntü bölgeleri ve güvensiz mekanların yanı sıra yoksulluk, sosyal medya araçları ve aile şefkatinden yoksunluk Samsun Kent'inde çocukların suça sürüklenme nedenleri olarak ortaya çıkmıştır.
20. yüzyılda halkları kitleleştirmenin cazibesi: Faşist rejim örnekleri

Faşizm; 20. yüzyılda ortaya çıkan bir ideoloji olup bu yüzyıl içerisinde İtalya, Almanya, İspanya gibi pek çok ülkede uygulama sahası bulmuştur. 20. yüzyıl faşist ideolojisinin iktidara gelmesi konusunda hazırladığı koşullar, ülkelerde faşist rejimin nasıl iktidara geldiği ve nasıl uygulandığıyla ilgili konular ele alındığında kitleleri harekete geçirecek ve faşist rejimi desteklemelerini sağlayacak pek çok ortak özellik ön plana çıkmaktadır. Faşist uygulamaları tam destekleyecek bir kitlenin yaratılması ve yönlendirilmesi hususunda önderin niyet ve araçlarının araştırılması çalışmanın başlıca amaçlarından birini oluşturmaktadır. Bu çalışmada, 20. yüzyılda Almanya, İtalya, İspanya ve Portekiz'de yaşanan faşist uygulamalar tarihine bakarak halkları kitleleştirmenin neden cazip olduğu ve bunun çeşitli sonuçları, ele alınan ülkeler arasında karşılaştırmalar da yapılarak detaylı biçimde açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde, bir kitlenin yaratılmasında nelerin etkili olduğu ve kitlenin nasıl meydana geldiği; ikinci bölümünde, faşizm ideolojisi ve bu ideoloji altında yatan temelleri, birey ve kitlelere nasıl zuhur ettiği ve kitle ruhunun faşizmi nasıl beslediği konularına değinilmiştir. Çalışmanın sonunda ise, önceki bölümlerde paylaşılan veriler göz önünde bulundurularak, faşist rejim ülke örneklerinden hareketle, bu ideolojinin kitleleri harekete geçirmedeki fiiliyat ve başarısı, bu sırada kitle indinde ortaya çıkan psikolojik, sosyolojik ve siyasal süreçler hakkında genel bir değerlendirmeye yer verilmiştir.
İngiltere'de yerel yönetimler ve Thatcherism

İngiltere'de Thatcher'in iktidara gelmesinden sonra çok radikal değişiklikler yaşanmıştır. Thatcher'in yerel yönetimler alanmda uygulamış olduğu politika yeni sağ politikanın yerel yönetimler alanındaki yansımasından başka bir şey değildir. Her ne kadar bazı yazarlar 1979 sonrası Muhafazakar Partinin yerel meclislerde güç kaybettiği, yerel meclislerin tamamen İşçi Partisinin kontrolüne geçtiğini, merkezi hükümetin programını daha rahat uygulayabilmek için yerel meclisleri devre dışı bıraktığı ileri sürülmüştür. Thatcher iktidara geldiği zaman yerel yönetimler tarafından çok büyük miktarlarda kaynağm harcandığını fakat çok büyük oranlarda israfın söz konusu olduğunu gördü. Yerel yönetimler tarafından büyük maliyetlerle yerine getirilen hizmetlerin son derece kaütesiz olduğunun farkına vardı. Serbest piyasa koşullarını yerel yönetimler alamna sokarak daha az maüyetle daha nitelikli hizmet almayı amaçladı. Fakat yukarıda sözü edilen karşı düşüncede temelsiz sayılamaz. Muhafazakar Parti yerel meclislerde hakimiyeti İşçi Partisine kaptırmıştı. Merkezi hükümet almış olduğu kararları uygulamıyordu. Thatcher çare olarak bu meclislerin yetkilerinin bir kısmını merkeze alırken bir kısmını da başka birimlere devretti. Sonuç olarak bu uygulamalar İngiltere'de çok değişik çalkalanmalara neden oldu. Fakat İngilizler arasında bu uygulamaların doğru mu yanlış mı olduğu konusunda bir konsensüs olduğu söylenemez. 69
Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminde insan hak ve özgürlüklerinin normatif gelişimi

Bu çalışmada Osmanlı Imparatorluğu'nun 1808- 1918 yılları arasındaki dönemi esas alınarak, üst hukuk normları açısından hukuksal ve özellikle insan hak ve özgürlükleri yönünden ortaya çıkan gelişmeleri incelenmiştir. Öncelikle insan hak ve özgürlüklerinin çağdaş ve evrensel tanımları yapılmış, bu kavramların batı dünyasında gerek düşünsel ve gerekse normatif açıdan tarihsel süreç içindeki gelişimleri üzerinde durulmuştur. Normatif gelişmelere esas alınan belgeler, uluslararası insan hak ve özgürlüklerinin incelediği alanda kabul görmüş esaslı hukuk belgeleri arasından seçilmiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nun insan hak ve özgürlüklerine ilişkin normatif düzenlemelerine ilişkin incelemeye geçilmeden önce, Osmanlı İmparatorluğu'nun bu dönemdeki mevcut devlet ve hukuk yapısı ortaya konmuştur. Devlet yapısının doğrudan hukuksal yapıyı da etkilediği ve oluşturduğu fikrinden hareket edilmiştir. Özellikle devletin mutlak monarşik-teokratik yapısı ve bu yapı içindeki devlet kurumlarının konumları ortaya konmuş, devletin hukuki yapısını oluşturan İslam Hukuku ve müesseseleri incelenmiştir. 1808 yılında kabul edilen Sened-i İttifak ile başlayan ve esasen siyasal alandaki reformist hareketleri içeren dönem incelenirken; devleti bu reformlara zorlayan ve neden olan şartlara da kronolojik bir sıra dahilinde değinilmiştir. Özellikle düşünce alanındaki gelişmelere yer verilmiştir. Daha sonra ise üst hukuk normu olarak kabul edilen ve insan hak ve özgürlükleri açısından esaslı düzenlemeler içeren hukuk belgeleri olan Sened-i İttifak, Gülhane Hatt-ı Hümayunu, İslahat Fermanı ve nihayet Osmanlı Devleti'nin ilk ve tek yazılı anayasası niteliğini taşıyan Kanun-u Esasi ayrıntıları ile incelenmiş, özellikle insan hak ve özgürlüklerine ilişkin düzenlemeler, ilgili metin içerisinden ayıklanarak yorumlanmıştır. Bu metinlerin ve içerdiği düzenlemelerin hukuksal değeri yorumlanmış bunların uygulanışına ilişkin bilgilere de yer verilmiştir. Bu çalışmalar yapılırken hukuksal temel esas alınmıştır. Araştırmada tarihsel bilim kurallarına dikkat edilmişse de, amaç tarih temelli bir araştırmadan çok, hukuk esas alınarak yapılan bir araştırma olmasıdır.
Kamu kuruluşlarında 'sözleşmeli' ve 'memur' statüsünde çalışan personelin bazı değişkenlere göre iş doyumu düzeyinin karşılaştırılması

Bu çalışmada Kamu kesiminde 'Sözleşmeli' ve 'Memur' olarak çalışan personelin bazı değişkenlere göre iş doyumu düzeyleri karşı laşt ırılmışt ir. Cinsiyet, medeni durum, kadro, eğitim düzeyi, statü ve hizmet süresi değişken olarak incelenmiştir. Araştırma evrenini, Ankara ilinde, Tapu ve Kadastro Genel Müdür lügü'nde çalışan personel oluşturmaktadır. Kuruluşta 'Sözleşmeli' ve 'Memur' kadrolarında çalışan kişiler araştırmaya alınmıştır. Tapu ve Kadastro Genel Müdür lügü'nde 'Sözleşmeli' ve 'Memur' olarak çalışan kişilere seçkisiz yolla ulaşılmıştır. Bu yolla belirlenen 250 kişiye 'Bilgi Formu' ve 'iş Doyumu' ölçeği verilmiştir, 'tş Doyumu' ölçeği puanlandıktan sonra elde edilen veriler F testi İle test edilmiştir. Uygulanan varyans analizi sonucunda elde edilen F değerinin önemli olması halinde gruplar t-testi ile karşı laştırı lmıştır. Bulguların analizi sonucunda, 'Sözleşmeli' ve 'Memur' olarak çalışan personelin iş doyumları arasında önemli bir fark bulunamamıştır. 'Sözleşmeli' ve 'Memur' olarak çalışan personel, eğitim düzeylerine göre karşılaştırıldığında, iş doyum düzeyleri arasında önemli bir fark bulunamamıştır. Cinsiyetleri, hizmet süreleri, medeni durumları, statüleri farklı, 'Sözleşmeli' ve 'Memur'İl olarak çalışan personelin iş doyumları arasında ise anlamlı fark elde edilmiştir. Bu sonuçlar, teker teker ele alınarak tartışılmış ve KİT'lerde çalışan 'Sözleşmeli' ve 'Memur' personelin iş doyum düzeylerinin artırılması için bazı öneriler sunulmuştur.
Şanlıurfa'da önleyici polisliğin suçla mücadeledeki rolü

Polisin temel görevi suçla mücadele etmektir. Polis suç ve suçlularla mücadele ederken değişik taktikler kullanmaktadır. Bu çalışmanın amacı Şanlıurfa Emniyet Müdürlüğü'nün 2011 ve 2014 yılları arasında uygulamış olduğu stratejileri anlatmaktır. Şanlıurfa Emniyet Müdürlüğü problem odaklı polislik ve toplum destekli polislik metotlarını kullanarak suçla mücadelede önemli başarılar elde etmiş ve sonuçta suç oranları düşerek kentte huzurlu bir ortam meydana gelmiştir. Bundan dolayı Şanlıurfa'da uygulanan bu stratejiler başka il emniyet müdürlükleri tarafından da örnek olarak alınabilecektir. Bundan dolayı bu çalışmanın özelliği Türkiye'de toplum destekli polislik ve problem odaklı polislik çalışmalarının bir ile başarılı bir şekilde uygulanışının açıklandığı ilk çalışma olmasıdır.