turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Akıllı kent uygulamaları: Antalya Büyükşehir Belediyesi örneği

Nüfusun ve ekonomik faaliyetlerin kentsel mekanlarda yoğunlaşmasıyla birlikte sosyal, ekonomik, mekansal, çevresel ve politik problemler ortaya çıkmış ya da artmıştır. Bu sorunlara çözümler üretmek, vatandaşların yaşam kalitesini iyileştirmek, nüfusun yaratıcılığını artırmak, sürekli öğrenme fırsatları yaratmak, süreçleri etkili ve verimli yönetmek, bilgi temelli büyümeyi teşvik etmek ve bağlantıları akıllı hale getirmek amacıyla, farklı noktalara referans verilerek, akıllı kent, dijital kent, sanal kent, sürdürülebilir kent, ekolojik kent, öğrenen kent, bilgi kenti ve kablolu kent gibi kentsel modeller tasarlanmıştır. Son yıllarda özellikle akıllı kent kavramı bilim insanlarının, küresel şirketlerin, yerel ve merkezi yönetimlerin ilgisini çekmiş bu alanda yürütülen çalışmalar hız kazanmıştır. Yeni teknolojiler, kent sakinlerinin ve ziyaretçilerin kent yaşamına dahil olmasını, taleplerinin karşılanmasını, çözümler üreterek özgün hizmetler sunulmasını sağladığı kabulü ile kentin yönetiminde giderek daha merkezi roller oynamaya başlamıştır. Bu bağlamda çalışmanın amacı, Antalya Büyükşehir Belediyesinin, akıllı kent politika, proje ve uygulamalarını inceleyerek öneriler sunmak ve akıllı kentleri değerlendirme yöntemleri önermektir.
İstanbul ve St. Petersburg'un yönetim yapısı üzerine karşılaştırmalı bir inceleme

Türkiye ve Rusya arasında, komşuluk ilişkilerine dayanan başta siyasi, tarihi, kültürel, ekonomik, sosyolojik ve daha birçok sahadaki yakınlıktan söz etmek mümkündür. Türkiye ve Rusya arasındaki ilişkilere katkı sağlaması noktasında, akademik araştırmaların ne kadar büyük bir öneme haiz olduğu herkesçe malumdur. Özellikle şehir, şehircilik, şehir yönetimi vb. konulardaki karşılaştırmalı çalışmaların yetersizliği bu incelemenin yapılmasına zemin oluşturmuştur. Bu bağlamda, 'İstanbul ve St. Petersburg'un Yönetim Yapısı Üzerine Karşılaştırmalı Bir İnceleme' başlıklı bu çalışmada, iki farklı merkezi yönetim kültüründen gelen İstanbul ve St. Petersburg şehirlerinin metropoliten şehir yönetimi ve şehircilik anlamındaki yönetim yapılarının rolü karşılaştırılmalı bir bakış açısıyla ele alınmıştır. Beş bölümden oluşan çalışmada, her iki şehir arasındaki benzerlik ve farklılıklar ortaya konulmaya çalışılmıştır. Ayrıca, İstanbul ve St. Petersburg şehirlerinin yönetim yapılarının doğru bir şekilde karşılaştırılması noktasında, New York, Sao Paulo, Londra, Kahire ve Tokyo şehirlerinin yönetim yapısı da çalışmaya konu edinilmiştir. Çalışmada ayrıca, konu hakkında yazılan kitap, bilimsel çalışma, makale, kanun, yönetmelik, belediyelerin resmi internet siteleri ve kişisel değerlendirmelerden istifade edilmiştir.
Dünya ve yönetim anlayışındaki değişmeler doğrultusunda istihbarat sistemlerinde yeniden yapılanma gerekliliği

Bu çalışmada sırasıyla, yeni dünya düzenin belirmesine neden olan değişimler ve yeni yönetim sistemleri anlatılmış, meydana gelen bu gelişimlerin getirişi olarak değişen istihbarat ihtiyaçları ve istihbarat'ta yeniden yapılanmanın gerekliliği ortaya konmuştur. İstihbarat ve yönetim kavramsal olarak açıklanmış, çalışmanın son bölümünde Türk istihbaratının mevcut yapısı incelenmiş, şekilsel veriler yardımı ile diğer ülke istihbaratları ile karşılaştırılmış, istihbaratta yeniden yapılanmanın gerekliliği ve değişen istihbarat ihtiyaçlarını karşılayabilmek için yapılması gerekenler anlatılmıştır. Bu incelemeler literatür taraması ve ilgili kurumların web sayfaları kullanılarak yapılmıştır. Türk, İngiliz ve Amerikan istihbarat organizasyonları, idari yapıları, görev paylaşımları yönünden şemalar yardımıyla karşılaştınlmıştır. Yapılan karşılaştırma sonucunda, İngiliz ve Amerikan istihbarat organizasyonlarında iç ve dış tehditlere karşı farklı kurumlara görev verildiği görülmüştür. İç tehditlere karşı görev alan kurumlar İçişleri bakanına, dış tehditlere karşı görev alan kurumların da genelde Dışişleri bakanına bağlı olduğu ve ilgili bakanlıklar ile kurumların koordineli çalıştıkları görülmektedir. Bunlarla beraber İngiliz ve Amerikan istihbarat organizasyonlarında istihbarat kavramına sadece bilgi toplama olarak bakılmadığı, istihbarat ; toplanan bilginin işlenmesi, analiz edilmesi, maksadın ortaya çıkarılması, dış politikanın belirlenmesi, gerektiğinde yön verme ve operasyonel müdahale yapma şeklinde algılandığı anlaşılmıştır. İlgili yabancı kurumların yıllar öncesinde modern yönetim uygulamalarına geçtiğini ve akademik çevreler ile işbirliği halinde olduklarını görülmüştür. Çalışmanın sonuç bölümünde ise, iyi bir istihbarat organizasyonun oluşturulması ve sağlıklı bir yeniden yapılanmanın gerçekleştirilebilmesi için yapılması gerekenler öneriler dahilinde açıklanmıştır. Ülkemizdeki istihbarat kurum ve kuruluşlarının kamuoyuna ve basma yansıyan görüntülerinden, yeni yönetim uygulamaları ve akademik çevre ile pek ilgili olmadıkları hissedilmektedir. Yine bir yeni yönetim uygulaması olan karşılaştırma yöntemi ile kurumlarımız ile yabancı kurumlar arasındaki farklar ortaya çıkarılmalı ve istihbarat ihtiyacımız tam olarak belirlenmelidir. İhtiyaçlarımız doğrultusunda gerekirse ilgili 112 yasalarda değişikliğe gidilerek, en verimli istihbarat organizasyonunun oluşturulması için gerekenler yapılmalıdır.
Afet ve acil duruma maruz kalmış bireylerde psikososyal destek uygulamalarının bireylerin günlük yaşantısına dönüş sürecindeki etkinliğinin araştırılması

Bu çalışmanın amacı Türkiye afet yönetiminde geçmişşten günümüze gelen psikososyal destek uygulamalarının nasıl geliştirildiği, ne şekilde uygulandığı ve bu uygulamaların bireylerdeki olumlu ve/veya olumsuz etkilerini değerlendirerek psikososyal destek müdahale planına katkı sağlamak aynı zamanda bireylerin günlük yaşamına dönüş süresinde psikososyal müdahalelerin ne şekilde etkinlik kazandığına dair bilgi sahibi olma amaçlıdır. Bu çerçevede farklı illerde afet ve acil duruma maruz kalmış 18 katılımcı ile alanda yapılan uygulamalar konusunda, öz değerlendirmesinde, ülke genelindeki çalışmaları değerlendirmesinde ve kavramsal içerikle ilgili görüş ve deneyimledikleri ile ortaya çıkan genel sorunları anlamak amacıyla yapılmıştır. Gerçekleştirilen analiz sonucunda bireylerin özellikle saha deneyimleri fazla olan kişilerden aldıkları psikososyal desteğin onların günlük yaşamına dönüş sürecinde daha etkin olduğu; iyileştirme dönemi çalışmalarında da doğru ve güvenilir yönlendirmelerin hızlı bir şekilde yapılması özellikle ifade edilmiş ve deneyimleri neticesinde psikososyal müdahalenin önemli bir katkısı olduğu ortaya çıkmıştır. Ülke genelindeki çalışmaların daha kurumlar arası işbirliği düzeninde devam etmesi ve özellikle bireylerin maruz kaldığı ruhsal boyuttaki etkileri konusunda daha çok desteğin artırılması ve bu desteklerinde maddi destekler gibi 'normalleştirilmesi' ifade edilmiştir. Bu kapsamda araştırma, afet ve acil durumlarda psikososyal destek hizmetlerinin geliştirilmesi için uygulama özelinde ve akademik çalışmalar çerçevesinde neler yapılabileceğine ilişkin öneriler ile son bulmaktadır.
Türk Ceza Hukukunda haksız tahrik

tahrik, hukuka aykırı bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suçun işlenmesidir. Bir suçun haksız tahrik altında işlenebilmesi için: tahriki oluşturan hukuka aykırı bir filin bulunması, bu fiilin failde hiddet veya şiddetli elem neden olması, failin işlediği tepki suçunun bu ruhi durumun tepkisi olması, d-haksız tahriki oluşturan eylemin mağdurdan sadır olması veya mağdurun o fiili önleme sorumluluğunun bulunması ve tepki suçunun, haksız fiili işleyen kişiye yönelik olması gerekir. Haksız tahrik, kusuru yeteneğini tamamen ortadan kaldıran bir neden değildir. Ancak haksız tahrik halinin failin, makul ve mantıklı düşünerek hareket etme yeteneği üzerindeki olumsuz etkisi nedeniyle kusur yeteneğinde bir azalma meydana getirmektedir. Bu nedenle failin, haksız bir eylemin neden olduğu öfke veya şiddetli elem altında suç işlemesi, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak kabul edilmiştir. TCK'nın 29. maddesi, niteliği gereği uygulama kabiliyeti olan bütün suçlar için geçerli, genel bir ceza sorumluluğunu azaltan neden olarak düzenlenmiştir. Mevzuatımızda bazı suçlar bakımından özel haksız tahrik hallerine yer verilmiştir. Bunlardan ilki, TCK'nın 129. maddesinde düzenlenen hakaret suçlarına ilişkin özel haksız tahrik hali; ikincisi ise, Askeri Ceza Kanununun 92. maddesinde düzenlenen özel haksız tahrik halidir. TCK'nın 29. maddesi, özel haksız tahrik hallerinin bulunmadığı durumlarda uygulanmaktadır.
Türkiye'de bayan mülki idare amirliği uygulaması: 1991-2008 arasında görev yapan bayan kaymakamlar üzerinde bir araştırma

Türk yönetim yapısı incelendiğinde; mülki idare amirliği mesleğinin ve yönetim birimi olarak mülki idarenin her dönemde önemli bir yer teşkil ettiğini görürüz. Gerek Osmanlı imparatorluğu döneminde gerekse şimdiki yönetimyapımızda yönetsel örgütlenme il, ilçe ve bucak şeklindedir. Osmanlı imparatorluğunun yönetim örgütlenmesinde taşra yönetiminde kazalar önemli bir yere sahiptir. Bu örgütlenme yapısı bazen sancak ağırlıklı bazen de eyalet ağırlıklı olmakla beraber temelde sancakların ön plana çıktığı söylenebilir. Osmanlı yönetim yapısında yönetsel örgütlerin başında vali, mutasarrıf ve kaymakam vardı. Cumhuriyetin ilanından sonra kurulan Türkiye CumhuriyetiDevletinde de il, ilçe ve bucak örgütlenmesi korunmuş ve il ve ilçe yönetimleri taşrayönetimi açısından esas alınmıştır. Sadece Osmanlı imparatorluğu yönetim yapısından farklı olarak yeni yönetin yapısında eyalet yönetiminin yerini il yönetimi almıştır. Osmanlı döneminde bu örgütlenmelerin başında bulunan vali, mutasarrıf ve kaymakam yeni yönetimde vali ve kaymakam olarak devam etmektedir. Yetkiaçısından konuya baktığımızda mülki idare amiri olarak adlandırılan vali ve kaymakamların yetkilerinin zaman içerisinde değişmekle birlikte temelde aynı olduğunu söyleyebiliriz. Kısaca söylemek gerekirse Osmanlı İmparatorluğu yönetim yapısı günümüzdeki Türk yönetim yapısının temelini oluşturmaktadır. Bu tarihsel süreç çerçevesinde konu irdelendiğinde bayanların mülki idareamirliğindeki geleneksel yapıda kendilerine yer edinmeleri oldukça zor olmuştur. Bunun çok değişik sebepleri vardır. Bu sebepler arasında tarihsel süreçte vali ve kaymakamların üstlendiği görevlerin de etkisi olduğunu söyleyebiliriz. Bu geleneksel yapıdan çıkılması ancak 1991 yılında ilk defa bayankaymakam alımı ile gerçekleştirilebilmiştir. Bu son derece önemli bir o kadar da tarihi bir adımdır. Bu olumlu adım 18 yılda maalesef yeterince desteklenmemişbayanların mülki idare amirliği mesleğindeki varlıkları sembolik olarak kalmıştır.
Yerellik ilkesi kapsamında il yönetiminin mevcut durumu, sorunları ve geleceği

Merkezi yönetim taşradaki görevlerini yerine getirebilmek için yönetsel açıdan coğrafya durumuna, iktisadi şartlara ve kamu hizmetlerinin gereklerine göre yönetsel birimlere ayrılmıştır. Merkezi yönetimin taşradaki temel yönetsel birimini il oluşturmaktadır. Türkiye'de il yönetim biriminin iki temel özelliği bulunmaktadır. Birinci özellik olarak ilin merkezi yönetimden ayrı tüzel kişiliği bulunan bir yerel yönetim birimi olması ifade edilebilmektedir. Buna 'il özel idaresi' adı verilmektedir. İkinci özelliği ise il merkezi yönetimin taşradaki bölümlenişinin ana unsuru olmasıdır. Bu ana unsur 'valilik' olarak adlandırılmaktadır. Türkiye'de il yönetimi sisteminin incelendiği bu çalışmada merkezi yönetimin taşra teşkilatlanmasının niteliğine vurgu yapılmaktadır. Bir diğer ifadeyle bu çalışmanın ana teması 'il sistemi' veya 'valilik sistemi'dir. İl sisteminin yaşamış olduğu çok sayıda sorunu bulunmakla birlikte çözüm önerilerinin üniter devlet yapılanması içerisinde sunulması önem taşımaktadır. Aksi takdirde yalnızca il sisteminin değil, devlet yönetim sisteminin temellerinin yeniden kurgulanması gerekmektedir. Dolayısıyla bu çalışmada il yönetiminin yaşamış olduğu sorunlar incelenmiş, çözümsel öneriler sunulmuş ve önerilerin nitelikleri yerellik ilkesi kapsamında şekillendirilmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda il yönetimi sistemi için yeni bir model önerisi teklif edilmiştir. Önerilen bu model üniter devlet yapılanması dışına çıkmadan yerellik ilkesinin uygulamaya nasıl geçirileceği konusunda yenilikler getiren ve il yönetimini yaşamış olduğu sorunlardan uzaklaştırabilecek nitelikte bir kurguya sahiptir. Modelin ana teması merkezi yönetimin taşra teşkilatı olan il genel yönetiminin yerellik ilkesi kapsamında nasıl yeniden modellenebileceği üzerine kurgulanmıştır.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ışığında kamulaştırma kavramı ve Türkiye uygulaması

Kamulaştırma uygulaması, idarelerin kamu yararına kullanmak amacıyla taşınmaz elde etme yöntemlerinden biridir. İdareler tarafından sıkça başvurulan bu yöntem, temel bir insan hakkı olan mülkiyet hakkına müdahaleyi de beraberinde getirmektedir. Bu nedenle, kamulaştırma uygulamalarında çoğu kez uyuşmazlıklar çıkmaktadır. Bu uyuşmazlıklar kimi zaman kamulaştırma işleminin esasına ilişkin olmakta, kimi zaman da kamulaştırılacak taşınmaz için idareler tarafından ödenmek istenen bedele ilişkin olmaktadır. Ulusal yargı mercilerimizin önünde görmeye alışkın olduğumuz bu tür uyuşmazlıklar, son yıllarda, hem de azınsanmayacak sayıda Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi' ne de taşınmıştır. Maalesef, ülkemiz bu davaların pek çoğunda tazminat ödemeye mahkum edilmektedir. Bazı davalarda ise dostane çözüm yolu ile uyuşmazlık giderilmeye çalışılmaktadır. Çalışmamızın konusunu, AİHM kararları ışığında kamulaştırma ve Türkiye uygulaması oluşturmaktadır. AİHM Türkiye tarafından da kabul edilmiş olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi uyarınca kurulmuş bir mahkemedir. Bu Mahkeme'nin verdiği kararların niteliği ve bu kararların ülkemizdeki uygulamaya ne şekilde yön verdiği hususlarının açıklığa kavuşturulabilmesi için çalışmada öncelikle milletlerarası andlaşmalar üzerinde durulmuştur. Zira AİHS'de bir milletlerarası andlaşmadır. Daha sonra AİHM ve AİHS'nin özellikleri ve hukuki niteliği incelenmiştir. Kurulan bu temel üzerine, çalışmanın üçüncü ve dördüncü bölümlerinde AİHM' nce kamulaştırma konusunda verilen kararlar ve bu kararların ülkemizdeki uygulamaya olan etkisi incelenmiştir. Konu incelenirken, AİHM kararlarının yanı sıra, Anayasa Mahkemesi, Danıştay, Yargıtay ve Askeri Yüksek İdare Mahkemesi'nin konumuza ilişkin kararlarına da yer verilmiştir. Ayrıca, öğretideki görüşler ve uygulamalar açıklanırken, eleştirilerde bulunmaya ve çözüm önerileri üretmeye de gayret gösterilmiştir. 266 Çalışma, AİHM kararlarının, özel olarak da bu Mahkemece Kamulaştırma konusunda verilen kararların iç hukukumuzu etkilediğini ortaya koymaktadır. Bu kararlar sonrası, başta Anayasamız olmak üzere pek çok kanunda, AİHM kararlarının gerekçelerinde belirtilen hususlar doğrultusunda değişiklikler yapılmış, mevzuatımız AİHM içtihatları ile uyumlu hale getirilmeye çalışılmıştır. Bundan sonrası, uygulayıcılara ve Türk Mahkemelerine düşmektedir.
Türk Anayasa Hukukunda ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde ifade özgürlüğü kavramının karşılaştırmalı bir incelemesi

İfade özgürlüğü insanların en fazla ihtiyaç duyduğu haklardandır ve demokratik toplumun temel haklarından biridir. Birçok AİHM kararında ifade özgürlüğünün sadece lehte kabul edilen ya da zararsız veya ilgilenmeye değmez görünen bilgi ve düşünceler değil ayrıca devletin ve nüfusun bir bölümünün aleyhinde olan şok eden bilgi ve düşünceler içinde uygulanacağı belirtilmiştir. Bunlar demokratik toplumun olmazsa olmaz unsurlarından olan çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleridir. Seçilmiş temsilciler demokratik bir toplumun işlemesinde özel bir rol oynarlar ve onların medya aracılığıyla sıklıkla kamuya yorumda bulunmaya davet edilmeleri kendilerinden beklenen bir şeydir. Bu açıklamalar yanlış olabilir. Resmi görüşe ve statükoya karşı olan bir kişi, kendisine siyasi arenada bir yer bulabilmelidir. Diğerleri bu açıklamaya karşı toleranslı olmaları gerekir. Çünkü bu söylenmez ise doğruları da bulamayız. İfade özgürlüğü herkes için önemli olduğuna göre halkın seçilmiş bir temsilcisi için öncelikli önemlidir. Bu nedenle ifade özgürlüğü seçilmiş temsilciler için daha önemlidir. Bu çalışmada, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında belirtilen bu kararlarla, Anayasa Mahkemesi kararlarını karşılaştırmaya çalıştım.
Havacılık sektörü çalışanlarının çevre duyarlılıklarının incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, Havacılık sektöründe çalışan personelin çevre duyarlılığını incelenmek ve çevreye yönelik tutumlarını belirlemektir. Söz konusu araştırma için geliştirilen ölçek Türk Hava Kurumu ve bağlılarında görev yapan 200 personele uygulanmıştır. Yapılan bu araştırmada sektörde görev alan personelin bazı kişisel özelliklerinin çevre duyarlılıklarına ilişkin görüşlerinde fark yaratıp yaratmadığı incelenmiştir. Araştırmada literatür taraması yoluyla geliştirilen 32 soruluk anket kullanılmıştır. Bu anket aracılığıyla çalışanların, çevre duyarlılığı davranışlarına ve örgün eğitim kurumlarında aldıkları çevre eğitiminin yeterliliğine ilişkin görüşleri belirlenmeye çalışılmıştır. Anketin geçerliği için uzman görüşü alınmış ve güvenirlik çalışmaları yapılmış olup verilerin analizinde bilgisayar ortamında SPSS 17 programı kullanılmıştır. Sonuçlar analiz edildiğinde sektör çalışanlarının çevre duyarlılıkları cinsiyetlerine ve sektörde aldıkları görevlere göre farklılık göstermektedir. Araştırmaya katılan erkek çalışanların, kadın çalışanlara oranla çevreye daha duyarlı olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Ayrıca sektörde görev alan pilot ve pilot adayları sektörde yer alan yöneticiler, öğretim görevlileri ve idari personele oranla çevreye daha duyarlı bulunmuştur. Sonuçlar analiz edildiğinde 200 kişinin %9'u örgün eğitim kurumlarında ve hizmet içi eğitimle aldığı çevre eğitimini yeterli görmektedir, %34' ü bu eğitimi yeterli görmemektedir, %57'si ise bu eğitimi hiç almamıştır. Çevre eğitimi almış olan çalışanlar (X = 74 ,04), çevre eğitimi almamış olan çalışanlara (X = 71 ,85) göre çevreye daha duyarlı olduğu bulgusuna ulaşılmıştır.
The effects of officers' behaviors on citizens and the contributions of ombudsman system on citizenship

Her devlet ya da hükümet sonsuza kadar iktidarda kalmak için çalışır. Ancak bu süreyi, ülke sınırları içindeki halkın vatandaşlık bağlarının güçlülüğü belirler. Devletin sanal varlığı kamu görevlileri ile bir vücut kazanır ve memurların karakteri vatandaşa devletin karakteri olarak yansır. Ne kadar mükemmel ve gelişmiş kamu hizmetleri için kurulan bir sistem olursa olsun; kayırmacılık, rüşvet ya da kamu çalışanları tarafından sergilenen aşağılayıcı tutumlar bu aşamaya gelmek için harcanan tüm çaba ve çalışmaları faydasız kılar. Olumlu memur davranışları vatandaşların devlete aidiyetini ve sadakat duygusunu güçlendirir. Devlet olumsuz davranışlar için mutlak anlamda etkin ve yaygın tedbirleri almalıdır. Çözüm olarak hızlı ve adil bir şikayet ve yargılama sistemi olmak zorundadır. Devlet görevlileri tarafından mağdur edilmiş, ötekileştirilmiş veya kamu hizmetlerinden faydalanmada zorluk çıkarılmış vatandaşların mağduriyetlerini gidermek ve haklarını aramak için gereken sistem devlet tarafından sağlanmalıdır. Bu çalışma, bir alan araştırmasıdır. Memur davranışlarının vatandaşlar üzerindeki etkileri, memur davranış etiği, hükümet hizmetleri ve vatandaşlık duyguları, incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda, katılımcıların çoğunun kamu hizmetlerini tatmin edici seviyede almadıkları ve bunun sebebinin de memurların yeterli eğitim almamaları veya aldıkları eğitime uygun hareket etmemeleri olduğu görülmüştür. Ombudsman insanlar tarafından bilinmemektedir ve sistemin tanıtımı çok zayıftır. Devletin ve vatandaşların arasındaki ilişkileri güçlendirmek ve insanlara karşı memurlarının kötü davranışlarını durdurmak için ombudsmanlar soruna müdahale etmelidir.
Avrupa Birliği Hukukunun üye ülkelerin yerel yönetimleri üzerindeki etkileri

Tezde, Avrupa Birliğinin yerel yönetimler üzerindeki etkileri konusu incelenmiştir. Tez dört ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Avrupa Birliğinin örgütsel yapısı, Birliğin beş temelorganı ve Bölgeler Komitesi açıklanarak incelenmiştir. Tezin ikinci bölümü, Birlik hukukunun yerel yönetimleri ilgilendiren temel özellikleri olan doğrudan etki, doğrudan uygulama ve üstünlükilkelerinin açıklanması ile ilgilidir. Üçüncü bölümde, Birlik içindeki yerel yönetim çeşitliliği, on üyeülkedeki yerel yönetim yapıları incelenerek ortaya konmuştur. Dördüncü bölümde yerellik ilkesi, Birlik hukukunun yerel yönetimler üzerindeki etki alanları ve yerel yönetimleri ilgilendirenBirlik Fonları tartışılmıştır.
Yöneticilerde iş stresi, iş doyumu ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişkinin analizi; TEDAŞ örneği

Rekabetin hızla arttığı, teknolojinin hızla ilerlediği günümüzde örgütlerin bu değişime ayak uydurabilmesi ve daha verimli olabilmeleri nitelikli işgücüne sahip olmanın yanında bu işgücünün en iyi şekilde sevk ve idare edilmesine bağlıdır. Özellikle endüstri toplumlarında, insanlar yaşamlarının önemli bir kısmım büyük ve karmaşık örgütlerde çalışarak geçirirler. Toplumun gereksinmeleri doğrultusunda gelişen örgütlerin karmaşık bir yapıya dönüşmesi, insan faktöründen kaynaklanan sorunların artmasına ve bu sorunların incelenmesi zorunluluğu da beraberinde getirmiştir. Bu tezin temel amacı; iş stresi, iş doyumu ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişkiyi, Kamuda önemli kurumlardan biri olan TEDAŞ' ta çalışan yönetici personel üzerinde yapılacak araştırma ile ortaya koymaktır. Bu amaçla ilk üç bölümde genel olarak iş stersi, iş doyumu ve örgütsel bağlılık konulan literatür taramasıyla incelenmiş, dördüncü bölümde çalışmanın amacına yönelik olarak yöneticiler üzerinde yürütülen uygulamayla iş stresi, iş doyumu ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu araştırma; Enerji sektöründe bir kamu kuruluşu olarak hizmet veren TEDAŞ Genel Müdürlüğünde çalışan üç yüz elli beş yönetici üzerinde anket uygulaması ile yapılmıştır. Araştırmada kullanılan anket dört bölümden oluşmuştur. Anketin birinci bölümü kişisel özellikler başlığı altında araştırma örneğinin tanımlayıcı özelliklerini ortaya koyan maddeleri içermiştir. İkinci bölüm Porter ve arkadaşlarının geliştirdiği 15 maddelik örgütsel bağlılık anketinden oluşmaktadır. Üçüncü bölümde IIHackman ve Oldaham tarafından geliştirilen on dört maddelik iş doyumu anketi yer almaktadır. Dördüncü bölüm ise Frane ve arkadaşlarının geliştirdikleri, iş baskısı, özerklik eksikliği ve rol belirsizliği alt testlerinden oluşan yirmi maddelik iş stresi anketinden oluşmuştur. Öne sürülen hipotezler doğrultusunda anketlerin analizi SPSS paket programında, Tek yönlü varyans analizi, bağımsız gruplar için t-testi Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon teknikleri kullanılarak yapılmıştır. Elde edilen veriler ışığında iş stresi, iş doyumu ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişki ortaya konulmuş, ayrıca çalışma yasanımda sıkça karşımıza çıkan bu kavramların kişisel değişkenlerle ilişkisinin olduğu sonucuna varılmıştır.