turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Beyoğlu ilçesinde çalışan bireylerin aylık kazançları, çalışma süreleri ve yıllık izinlerinin depresyon ve mesleki doyum üzerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, asgari ücretin altı ve üstünde ücret alan bireylerin mesleki doyum ve depresyon düzeylerinin incelenmesidir. Araştırma amacına uygun olarak Beyoğlu İlçesinde yaşayan tesadüfi küme örnekleme seçimi ile 142 kişi üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada Kişisel Bilgi Formu, Beck Depresyon Envanteri, Mesleki Doyum Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 21.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmanın bulgularında asgari ücretin altı ücret almanın, haftalık 45 saatten fazla çalışmanın, haftalık izin kullanmamanın veya 1 gün izin kullanmanın, yıllık izin kullanmamanın yüksek depresyonun ve düşük mesleki doyumun önemli yordayıcıları olduğu göstermiştir. Araştırma sonuçları, önceki bulgular ışığında depresyon, mesleki doyum, asgari ücret, çalışma süresi, izin süresi kapsamında başka araştırma ve uygulamalara da yol gösterecek şekilde tartışılmıştır.
The Effects religiousnesson marital satisfaction and the mediator role of perceived marital problem solving abilities between religiousness and marital satisfaction relationship

Bu çalışma, evli Türkiyeli çiftler örnekleminde, dindarlığın evlilik doyumu üzerindeki etkileri ve algılanan evlilik sorunları çözümü becerilerinin bu ilişki üzerindeki arabulucu rolünü araştırmayı amaçlamaktadır. Katılımcılar, Orta Doğu Teknik Üniversitesi öğrencilerinin anne ve babalarından oluşan 92 çifttir. Hiyerarşik Regresyon Analizi kullanılarak algılanan evlilik sorunları çözümü becerilerinin, dindarlık ve evlilik doyumu ilişkisindeki arabulucu rolü test edilmiştir. Ayrıca, dindarlıkla ilişkili olan umutsuzluk ve boyun eğici davranışlar içinde ayrı Hiyerarşik Regresyon Analizleri yapılmıştır. İlk hipotezde, algılanan evlilik sorunları çözme becerisinin, dindarlık ve evlilik doyumu ilişkisi üzerinde arabulucu rolü oynaması beklenmektedir, ikinci hipotezde, algılanan evlilik sorunları çözme becerilerininumutsuzluk ve evlilik doyumu üzerinde arabulucu rolü oynaması beklenmektedir. Benzer olarak, üçüncü hipotezde de algılanan evlilik sorunları çözme becerilerinin boyun eğici davranışlar ve evlilik doyumu ilişkisinde arabulucu rolü oynaması beklenmektedir. Analiz sonuçlarına gore, dindarlığın evlilik doyumu üzerinde temel etkiye sahip olduğu bulunurken, sorun çözme becerilerinin arabulucu rolü gözlenmemiştir. Bu durumda, ilk hipotezin bir bölümü doğrulanabilmiştir. Umutsuzluk ve boyun eğici davranışları ele alan ikinci ve üçüncü hipotezler desteklenmiştir. Sonuçlar literatür bilgisi ışığında tartışılacaktır.
Engelli bir çocuğa sahip olan ailelerin sosyodemografik özellikleri ve aile işlevsellikleri ile ebeveynlerin uyuşturucu madde, alkol ve sigara kullanım davranışları arasındaki ilişki

Yapılan çalışmanın amacı engelli bir çocuğa sahip olan ailelerin sosyodemografik özellikleri ve aile işlevsellikleri ile ebeveynlerin uyuşturucu madde, alkol ve sigara kullanım davranışları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Ayrıca belirlenen sosyodemografik özelliklere ve aile işlevselliğine göre; uyuşturucu madde, alkol ve sigara kullanım davranışlarının farklı olup olmadığını ortaya çıkarmak da, çalışmanın diğer amacıdır. Araştırmaya 200 erkek 200 kadın olmak üzere, engelli çocuğa sahip olan 400 birey katılmıştır. Araştırma sonucunda demografik değişkenlere göre Aile Değerlendirme Ölçeği'nden ve Fagerström Nikotin Bağımlılık Testi'nden alınan puanlar farklı değildir. Araştırmanın bulgularına göre, alkol kulanımı ve madde kullanımı ile aile işlevselliği arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. 8 kişi içici olarak nitelendirilebilirken, 3 kişinin ise alkol kötüye kullanımı olduğu tespit edilmiştir. BAPİ'den 1 kişinin (3 Puan) 1-12 arası puan aldığı ve bu durumun düşük madde bağımlılığı şiddetini gösterdiği tespit edilmiştir. 63 kişinin hafif düzeyde sigara bağımlısı olduğu tespit edilmiştir. 34 kişinin orta düzeyde, 15 kişinin ise şiddetli sigara bağımlısı olduğu tespit edilmiştir. Aile işlevselliği ile sigara bağımlılık düzeyi arasında herhangi bir ilişki belirlenmemiştir. Buna sebep olarak, sigara kullanımının legal olması sebebiyle gün içinde kullanımın kolay olmasıyla birlikte sigara bağımlılığının bireyde ciddi yoksunluk belirtilerine yol açmaması gösterilebilir.
Ergenlerde bağlanma, şiddete maruz kalma yaşantıları ile saldırganlık arasındaki ilişkide bilişsel esnekliğin doğrudan ve dolaylı rolü

Bu çalışmanın amacı, ergenlerde bağlanma, şiddete maruz kalma yaşantılarıyla saldırganlık arasındaki ilişkide bilişsel esnekliğin doğrudan ve dolaylı rollerini incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2017- 2018 eğitim-öğretim yılında Muğla ili Köyceğiz, Ortaca ve Ula ilçelerinde liseye devam eden 1023 kız, 989 erkek olmak üzere toplam 2012 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Öğrencilerin yaş aralığı 14 ile 19 olup, yaş ortalaması 16 ,11'dir. Çalışma kapsamında öğrencilere 'Little Saldırganlık Ölçeği', 'Anne-baba ve Akrana Bağlanma Envanteri', 'Şiddete Maruz Kalma Ölçekleri', 'Bilişsel Esneklik Ölçeği' uygulanmıştır. Çalışmanın analiz sürecinde ilk olarak değişkenler arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Buna göre ergenlerde bağlanma arttıkça, saldırganlık düzeyleri azalmakta, şiddete maruz kalma yaşantıları arttıkça, saldırganlık düzeyleri artmaktadır. Bağlanma ve saldırganlık arasında negatif yönde, şiddete maruz kalma ile saldırganlık arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmaktadır. Çalışmanın ikinci aşamasında veriler yapısall eşitlik modeli ile test edilmiştir. Ekolojik model çerçevesinde ele alınan model neticesinde; bilişsel esnekliğin bağlanma ve şiddete maruz kalma yaşantıları ile saldırganlığa aracılık ettiği gözlenmiştir. Yapılan analizler sonucunda bağlanmanın, şiddete maruz kalma yaşantılarının ergenlerde gözlenen saldırganlığı yordadığı görülmektedir. Bağlanmanın saldırganlığı negatif yönde yordadığı ortaya çıkmaktadır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular Ekolojik model kapsamında ilgili alan yazında tartışılmış ve ileride yapılacak çalışmalara ilişkin öneriler sunulmuştur.
Executive functions in children with attention deficit / hyperactivity disorder

Bu çalısmanın amacı Dikkat Eksikligi ve Hiperaktivite Bozuklugu olan çocuklarda, yürütücü / yönetici islevleri değerlendirmektir. Dikkat Eksikligi Hiperaktivite Bozuklugu -Dikkatsiz Tip, DEHB-Kombine Tip, DEHB-Komorbid Tip ve KontrolGrubundan olusan dört ayrı grup çalısma içinde yer almıstır. Çalısmaya toplam 147 çocuk katılmıs olup, 37 tanesi (5 kız, 32 erkek) DEHB-Dikkatsiz Tip, 37 tanesi (6 kız, 31 erkek) DEHB- Kombine Tip, 37 tanesi (4 kız, 33 erkek) DEHB- Komorbid Tip, 36 tanesi (6 kız, 30 erkek) Kontrol Grubunda yer almıstır. Arastırmada Conner's Ebeveyn ve Ögretmen Degerlendirme Ölçegi, Çocuk Davranıs Degerlendirme Ölçegi, WISC-RZeka Testi, Londra Kulesi Testi, Wisconsin Kart Esleme Testi, Stroop Testi, California Sözel Ögrenme Testi Çocuk Versiyonu, Sözel Akıcılık Testi, Sürekli Performans Testi, isaretleme Testi, Dur-Durma Testi ve Bender-Gestalt Testi kullanılmıstır. Gruplar içinde tek yönlü varyans analizi kullanılmıstır. Üç ADHD alt-grubu ve kontrol grubunu ayrıstırmak ve belirleyici değişkenleri saptamak amacıyla ayrıstırma analizi uygulanmıstır. Arastırmanın sonucuna göre yürütücü / yöneticiislevleri en fazla bozulan grubun DEHB-Komorbid grup olduğu gözlenmis olup, digerDEHB-Dikkatsiz ve DEHB-Kombine gruplarında daha hafif düzeyde bozulma olduğu tespit edilmistir. Bulgular literatür ısıgında tartısılmıstır.
Gençlerin aile içinde yaşadıkları çatışmalara ilişkin sosyolojik bir araştırma: Tuzluçayır Lisesi örneği

Bu çalışmada gencin anne-babasıyla olan ilişkilerinde yaşadığı sorunlar sosyo-kültürel ve sosyo-ekonomik sorunlar çerçevesinde ele alınmıştır. Gençler bir ülkenin geleceği açısından en büyük güvenceyi oluşturmaktadırlar. Bu nedenle gençlerin aile içinde yaşadığı sorunların bilinmesi kültürel değer ve normların sürekliliği açısından önem taşımaktadır. Araştırmada genci, içinde yaşadığı toplumdan soyutlamayarak, toplumsal ve kültürel yapının bir parçası olarak sistemin devamlılığına ve bütünleşmeye katkıda bulunmasının etkisi üzerinde durulmuştur. Modern çağın bir sorunu olarak kabul edilen gençlik sorunları her kültürde farklılık göstermekle beraber bazı evrensel faktörler her toplumda etkisini sürdürmektedir. En temel faktör yaş ve yaş farklılığına bağlı olarak değerlerin değişmesidir. Her kuşak bir önceki kuşağı modası geçmişş, yeniliğe ayak uyduramayan kuşak olarak nitelendirmektedir. Her kültürde genç-aile çatışmasının derecesi farklı olmaktadır. Bazı kültürlerde aile bağlarını tamamen koparacak nitelikte görülürken bazı kültürlerde bu süreç daha az tahrip edici olabilmektedir. Yaptığımız çalışmada da genç-aile çatışması belli konularda ortaya çıkarken bunun toplumun temel değer ve normlarına zarar vermeyecek şekilde cereyan ettiği saptanmıştır. Buna ek olarak, çalışmamızda göze çarpan bulgular şöyledir: Anne-babanın gençle olan yaş farkı arttıkça anlaşmazlığın derecesi azalmaktadır. Anne-babalann öğrenim durumu yükseldikçe çocuklarıyla yaşadığı sorunlar da bir azalma olduğu yönünde bir eğilim daha önce yapılan çalışmalarla saptanmıştır. Araştırmamızda da böyle bir eğilimin var olduğu görülmüştür. Diğer taraftan öğrenim düzeyi düşük olan anne-babalar, içinde bulundukları sosyal tabakadan dikey hareketliliği sağlayacak olan tek etmen olarak çocuklarının öğrenim seviyesinin yükseltilmesini gördükleri için çocuklarından daha fazla başarı beklemektedirler. Ailelerinin basan konusunda beklentilerine cevap veremeyen gençler, sorun yaşamaktadırlar. Yaptığımız çalışmada da sorun yaratan ilk nokta gencin başarısızlık durumudur. Toplumun değer ve normlarına uygun olarak sosyalleşen gençlerin cinsiyetlerine göre de anne-babalarıyla yaşadığı sorunlar farklılaşabilmektedir. Araştırmamızda da karşı cinsle kurulan ilişkilerde, arkadaşlık seçiminde, kılık/kıyafet konusunda, yaşamlarına müdahale edilme konularında kızların erkeklere göre daha fazla ailesi ile sorun yaşadıkları görülmüştür.
Ceza infaz kurumlarında bulunan çocuk ve gençlerin farik ve mümeyyizliklerinin değerlendirilmesi

Araştırmada yurt dışında yargılanma yeterliliğini değerlendirmek için kullanılan MacCAT-CA ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik ön çalışmasını yapmak ve ceza infaz kurumunda bulunan 13-20 yaş arasında çocuk/gençlerin ceza yeterliliklerinin bu ölçek ile değerlendirilip değerlendirilemeyeceğini belirlemek amaçlanmıştır. Araştırmada, katılımcıların sosyodemografik özellikleri hakkında bilgi toplayabilmek için Kişisel Bilgi Formu, adli yeterliliklerini belirlemek amacıyla Yargılanma Yeterliliği Değerlendirme Ölçeği, Ceza Ehliyeti Değerlendirme Formu, Wechsler Çocuklar İçin Zeka Ölçeği ve Raven Standart Progresif Matrisler Testi kullanılmıştır. Araştırma örneklemi 101'i çeşitli ceza infaz kurumlarında bulunan 13-20 yaş arası hükümlü ve tutuklu çocuk/gençler, 88'i aynı yaş grubundan Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı çeşitli okullarda öğrenim görmekte olan öğrenciler ile lise öğrenimini tamamlamış olan gençler olmak üzere toplam 189 kişiden oluşmaktadır. Araştırmanın ilk aşamasında MacCAT-CA ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik ön çalışması kapsamında Anlama, Neden Bulma ve Takdir bölümleri için iç tutarlılık katsayısı, test-tekrar test güvenirliği, puanlayıcılar arası tutarlık, kullanılan diğer ölçme araçlarından alınan puanlar ile arasındaki bağıntılar belirlenmiştir. Ayrıca MacCAT-CA puanlarının yaş gruplarına göre farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir. İkinci aşamada ise ceza infaz kurumlarında bulunan çocuk/gençler ile karşılaştırma grubundaki çocuk/gençlerin MacCAT-CA ortalama puanları arasında fark olup olmadığına bakılmış ve iki grup arasında anlamlı fark bulunmuş ancak toplam zeka puanı kontrol edildiğinde bu farkın ortadan kalktığı gözlenmiştir. Son olarak ceza infaz kurumlarında bulunan çocuk/gençlerin MacCAT-CA puanları sosyodemografik özellikler açısından incelenmiştir. Sonuçta Takdir bölümü için sosyodemografik özelliklerden tek başına anlamlı katkıda bulunan herhangi bir özellik belirlenemezken madde kullanımına başlanılan yaşın Anlama bölümü için, eğitim yılı, psikiyatrik tedavi geçmişşi ve gelir düzeyinin ise Neden Bulma bölümü için önemli birer yordayıcı oldukları görülmüştür.
Tiroid hastası olan ve olmayan kişilerde kişilik özellikleri, stres ve yaşam kalitesi düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmada, tiroid hastalarının kişilik özellikleri, stres ve yaşam kalite düzeyleri ile herhangi bir tiroid hastalığı olmayan kişilerin kişilik özellikleri, stres ve yaşam kalite düzeylerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Kişisel Bilgi Formu, Eysenck Kişilik Anketi-Gözden Geçirilmiş Kısa Formu, Algılanan Stres Ölçeği ve Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Ölçeği Kısa Formu kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Türkiye'nin çeşitli illerinde yaşayan tiroid hastaları ve herhangi bir tiroid rahatsızlığı bulunmayan kişiler oluşmaktadır. Araştırmaya 51'i hipotiroidi, 20'si hipertiroidi ve 82'si kontrol grubu olmak üzere toplam 153 kadın ve erkek katılmıştır. Katılımcılardan elde edilen veriler, SPSS versiyon 22.0 programı ile analiz edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, tiroid hastalarının kişilik özelliklerinin nörotisizm boyutu açısından, kontrol grubundan istatistiksel olarak anlamlı bir farklılaşma olduğu görülmüştür. Psikotisizm boyutunda ise kontrol grubu hipertiroid grubundan daha fazla skor alarak farklılaşma göstermiştir. Ayrıca tiroid hastalarının algıladıkları stres düzeylerinin daha fazla olduğu ve yaşam kalitelerinin daha düşük olduğu elde edilen bulgular arasındadır. Araştırma ile ilgili bulgular literatürde yer alan ilgili bilgiler doğrultusunda yorumlanarak tartışılmıştır.
Kanser hastaları ve hasta yakınlarının depresyon, umutsuzluk ve kaygı düzeylerinin değerlendirilmesi

Kanser, hastaya ait kisisel bir deneyim olmakla birlikte ayrıca hasta ailesi gibi farklı tarafları ve onların psikolojik etkilenmelerini, maddi ve manevi zorlanma noktalarını bir araya getiren bir saglık sürecidir. Bu arastırmada, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde kemoterapi alan 330 kanser hastası ve 330 hasta yakını degerlendirildi. Hastalarda erkek / kadın oranı 153 /177, hasta yakınlarında 142 / 188 idi. Hastaların yas ortalaması 53,0 iken hasta yakınlarının45,2'ydi. Kanser hasta ve hasta yakınlarının ruhsal durumlarını değerlendirmek için yaygın kabul gören ve Türkçe çevirileri geçerli hale getirilmis üç ölçek kullanıldı. Bu ölçeklere verilen yanıtlarınsonuçları degerlendirildiginde hastaların Beck depresyon ölçegine göre 96'sında (%29,1) orta derecede, 60'ında (%18,2) ciddi olmak üzere toplam 156'sında (%47,3) depresyon mevcutolduğu, hasta yakınlarının ise 71'inde (%21,5) orta derecede 24'ünde (%7,3) ciddi derecedeolmak üzere toplam 95'inde (%28,8) depresyon bulundugu saptandı. Umutsuzluk açısındankarsılastırıldıgında Beck umutsuzluk ölçegi ile 0-63 arası puanlandırma yapıldıgındahastalarda ortalama deger 5 ,92, hasta yakınlarında ise 5,11 olarak bulundu. Aralarındaki fark istatistiksel anlamlı olsa da degerlerin birbirine yakın olduğu gözlendi. Anksiyete durumlarıSTAI ile ölçüldügünde hastalardaki ortalama skor hasta yakınlarından istatistiksel olarak anlamlı yüksek olsa da degerler oldukça birbirine yakın bulundu (44, 9 vs 43 ,2). Depresyon ve anksiyete düzeylerini etkileyen faktörler açısından bakıldıgında, kadınlarda, düsük ekonomik ve düsük egitim düzeyine sahip olanlarda, tanı süresi 6 aydan uzun olanlarda, ileri evre ve nüks hastalıgı olanlarda anlamlı düzeyde yüksek bulundu. Ayrıca hastalık hakkında bilgi sahibi olmanın hastalarda depresyon düzeylerini düsürdügü gözlendi. Kanser, tanı sürecinden baslayan tedavi ve palyatif dönemi içeren her asamasındahasta ve hasta yakınlarında duygusal etkilenme ve bunun sonucunda gelisen psikolojik bozukluklar yaratır. Bu nedenle hastalıgın her evresinde hasta ve hasta yakınlarına psikososyal destek verilmesi gerekmektedir. Ayrıca hastaların hastalıkları konusunda bilgilendirilmelerinin depresyon düzeylerini anlamlı derece düsürdügüsaptanmıstır.
HİV Tanısı Almış, Tedavi Gören Olgularda; Çocukluk Çağı Travmalarının Sıklığı ve Riskli Cinsel Davranışlar Arasındaki İlişki

Bu araştırmanın amacı Türkiye'de yaşayan HIV+ tanısı almış tedavisine devam etmekte olguların çocukluk çağı travmalarının sıklığı ile riskli cinsel davranışları arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Günümüzde bir halk sağlığı sorunu olan HIV'nin, küresel olarak bir azalma yaşanırken Türkiye'de son on yılda % 465 arttığı görülmektedir. Çocukluk çağında deneyimlenen olumsuz yaşam olaylarının evrensel bir sorun olduğu ve kişilerin yaşamlarını etkileyecek ciddi sağlık sorunlarına sebep olabileceği gözlemlenmiştir. Araştırmanın örneklemi, araştırma hakkında bilgilendirilmiş onayı alınmış ve çalışmaya katılmayı kabul etmiş, okuma yazma bilen, değerlendirme sırasında madde etkisinde olmayan, yanıt vermeyi güçleştirecek herhangi bir bilişsel bozukluk göstermeyen 18 yaşını doldurmuş, İstanbul ilinde Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Enfeksiyon Hastalıkları Biriminde HIV tanısı almış tedavisine devam etmekte olan 116 klinik olgudan oluşmaktadır. Araştırmada sosyo-demografik veri formuna ek olarak Çocukluk Çağı Ruhsal Travmalar Ölçeği ve Cinsel Risk Alma ölçeği kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen istatiksel bulgulara göre Çocukluk Çağı Travmalarının sıklığı genel popülasyona göre HIV tanısı almış olgularda daha yüksek bulunmuştur. Araştırmanın sonuçları literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinde koşulsuz kendini kabulün algılanan stres ile ilişkisi ve anne kabul/reddinin bu ilişkideki aracı rolü

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinde koşulsuz kendini kabul ile algılanan stres arasındaki ilişkiyi ve bu ilişkide anne kabul/reddinin aracı rolünü incelemektir. Araştırma, İstanbul'da 7 farklı üniversiteden seçilen 320 üniversite öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aşamasında örneklem grubuna Demografik Bilgi Formu, Koşulsuz Kendini Kabul Ölçeği Anketi, Algılanan Stres Ölçeği Anketi, Ebeveyn Kabul/Red Ölçeği Anketi Kısa Form Anne Boyutu uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 25 for Windows 21.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. ANOVA Testi, t Test, Mann Whitney-U ve Kruskal Wallis Testleri gruplar arası farkları belirlemek için kullanılmıştır. Spearman Korelasyonu ise araştırmanın değişkenleri arasındaki ilişkiyi belirmek amacıyla kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, koşulsuz kendini kabul ile algılanan stres arasında anlamlı bir ilişkiye rastlanmıştır. Ancak, anne kabul/reddinin bu ilişkideki aracı rolü bulunamamıştır. Araştırma sonuçları, koşulsuz kendini kabul ile anne kabul/reddi arasında negatif yönde anlamlı ilişki olduğunu göstermiştir. Ayrıca, anne kabul/reddi ile algılanan stres arasında da pozitif yönde anlamlı ilişki olduğu görülmüştür. Son olarak, araştırmadan elde edilen bulgular ilgili literatür ışığında tartışılmış, çalışmanın sınırlılıkları ve gelecek çalışmalar için öneriler belirtilmiştir.
Taksicilerde dürtüselliğin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırma, günlük yaşamımız içerisinde hizmet aldığımız taksicilerdedürtüselliğin, sosyodemografik değişkenler ve farklı koşullar içerisinde herhangi bir değişime uğrayıp uğramadığını araştırmak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi İstanbul'un tüm ilçelerinden seçilen gececi, gündüzcü, hafta sonu ve dönüşümlü çalışan olmak üzere toplam 391 taksiciden oluşmaktadır. Araştırmanın verileri araştırmacı tarafından hazırlanan demografik özellikleri ve çalışma koşullarıyla ilgili soruları içeren 'Sosyodemografik Bilgiler' formu ve dürtüsellik için 'BIS- 11 ' ile elde edilmiştir. Bu amaçla elde edilen bilgilerin frekans yüzde dağılımları incelenmiş ve verilerin analizinde Barratt Dürtüsellik Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular literatür çerçevesinde yorumlanarak, öneriler geliştirilmiştir.
Üniversite öğrencilerinin mizah tarzları ile algılanan stres, kaygı ve depresyon düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın temel amacı üniversite öğrencilerinin mizah tarzları ile algıladıkları stres, kaygı ve depresyon düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu amaçla Mizah Tarzları Ölçeği ve Mizah Yoluyla başa Çıkma Ölçeği, Yaşam Olayları Listesi, Gündelik Olaylar Listesi, Algılanan Stres Ölçeği, Sürekli Kaygı Ölçeği ve Beck Depresyon Ölçeği 199'u kız 210'u erkek toplam 409 üniversite öğrencisine uygulanmıştır. Sonuçlar sağlıklı mizah tarzları olan katılımcı mizah, kendini geliştirici mizah ve mizah yoluyla başa çıkma ile algılanan stres, kaygı ve depresyon arasında negatif yönde ilişkiler olduğunu göstermiştir. Sağlıksız mizah tarzlarından saldırgan mizah; algılanan stres, kaygı ya da depresyonla ilişkili bulunmazken kendini yıkıcı mizahla algılanan stres, kaygı ve depresyon arasında düşük düzeyde de olsa anlamlı ilişkiler olduğu belirlenmiştir. Mizah tarzlarının stres verici yaşam olayları ve olumsuz duygudurum arasındaki ilişkide düzenleyici bir etkiye sahip olup olmadığını sınamak için gerçekleştirilen hiyerarşik regresyon analizleri sonucunda mizah tarzlarının büyük yaşam olayları ve olumsuz duygudurum arasındaki ilişkide düzenleyici bir etkiye sahip olmadığı saptanmıştır. Gündelik sıkıntılar ve olumsuz duygudurum arasındaki ilişkide ise yalnızca saldırgan mizah tarzının düzenleyici etkisi olduğu görülmüştür. Sonuçlar mizah tarzlarının bireyin stres verici yaşam olaylarından daha az olumsuz etkilenmesine yardımcı olduğu iddiasını desteklememiştir.
Ana-babaları boşanmış ve birlikte yaşayan lise öğrencilerinin uyum sorunlarının karşılaştırılması üzerine bir inceleme

Bu araştırmada ana-babalan boşanmış ve birlikte yaşayan lise öğrencilerinin, uyum sorunları belirlenen bazı değişkenlere gore karşılaştırarak incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi ana-babası boşanmış 73, birlikte yaşayan 123 olmak üzere, toplam 196 öğrenciden oluşmuştur. Öğrencilerin uyum sorunları Hacettepe Kişilik Envanteri ile kişisel özellikleri, Kişisel Bilgi Formu ile saptanmıştır. Elde edilen verilerin istatistiksel analizlerinde, tek yönlü ve ikili varyans analizi, t testi ve korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırma bulguları, ana-babalan boşanmış ve birlikte yaşayan öğrencilerin genel, kişisel ve sosyal uyumları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığını göstermiştir. Aynı sonuç; cinsiyet, yaş, okul türü, sorunların paylaşıldığı kişi, ailede sorun çözmeye yönelik iletişimin bulunması gibi değişkenlere göre yapılan karşılaştırmada da görülmüştür. Alt ölçeklerle yapılan karşılaştırmada aşağıdaki sonuçlar istatistiksel olarak anlamlı çıkmıştır: Ana-babalan boşanmış öğrencilerin nevrotik eğilimleri ve sosyal ilişkileri, ana-babalan birlikte yaşayanlara göre daha yüksektir. Ana-babalan boşanmış erkek öğrencilerin, ana-babalan birlikte yaşayan erkek öğrencilere göre, sosyal ilişkileri yüksek, antisosyal eğilimleri daha düşüktür. Ana-babalan boşanmış 17 yaşındaki öğrencilerin, ana-babalan birlikte yaşayan 18 yaşındaki öğrencilere göre, sosyal ilişkileri daha yüksektir. Ana-babalan boşanmış, sorunlannı annesiyle paylaşan öğrencilerin, ana-babalan boşanmış, sorunlannı babasıyla paylaşan öğrencilere göre, aile ilişkileri anlamlı derecede yüksektir. Ana-babalan birlikte yaşayan öğrencilerin, hem anne hem de baba yaşı ilerledikçe, kendini gerçekleştirme ve aile ilişkileri anlamlı dercede düşmektedir. Ana-babalan boşanmış öğrencilerin annelerinin yaşı ilerledikçe, öğrencilerin antisosyal eğilimleri anlamlı derecede düşmektedir. Ana-babalan birlikte yaşayan öğrencilerin, ebeveyni geçimli olanlann, geçimsiz olanlara göre, kendini gerçekleştirme, duygusal kararlılık anlamlı derecede yüksek ve nevrotik eğüim, psikotik belirtiler anlamlı derecede düşüktür. Ana-babalan boşanmış, öz annesiyle yaşayan öğrencilerin, akrabasıyla yaşayan öğrencilere göre, aüe ilişkileri daha yüksektir. ULU