turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Evli eşlerin birbirine yönelik kontrolcülük ve bağımlılık algılarının evlilik doyumu üzerine etkisi

Bu çalışmada, evli eşlerin birbirlerini kontrolcülük ve bağımlılık boyutlarında algılamaları arasında bir fark olup olmadığı ve bunların evlilik doyumu üzerinde bir etkisi olup olmadığı araştırılmıştır. Eşlerin birbirlerine yönelik bu iki boyuttaki algıları cinsiyete göre karşılaştmlmıştır. Bu amaçla; Ankara'nın çeşitli kurumlarında çalışan, evli, çocuk sahibi ve üniversite mezunu 200 kadın ve 200 erkek toplam 400 deneğe, eşe ilişkin kontrolcülük ve bağımlılık algılarını ölçen 3 basamaklı likert tipi 'Eş Değerlendirme Ölçeği' (Birtchnell,1988) ile evlilik doyumunu yansıtan 5 basamaklı likert tipi 'Evlilik Yaşam Ölçeği' (Tezer 1986) uygulanmıştır, ölçeklerden elde edilen veriler, ayrı ayrı ve karşılaştırmalı olarak t-testi, pearson korelasyon, 2x2 faktörlü varyans analizi ve regresyon analizi teknikleriyle incelenmiştir. Çalışmadan elde edilen bulgulara göre; kadınların eşlerini erkeklere oranla daha bağımlı algıladıkları; erkeklerin eşlerini kadınlara oranla daha kontrolcü algıladıkları saptanmıştır. Ayrıca kadınların eşlerini bağımlı olarak algılamaları arttıkça, eşlerini kontrolcü algılama düzeylerinin düştüğü; erkeklerin ise eşlerini kontrolcü olarak algılamaları arttıkça, bağımlı olarak algılamalarının da arttığı saptanmıştır. Bunların dışında, erkekler kadınlara oranla evliliklerinden daha fazla doyum aldıklarını ifade etmişlerdir. öte yandan, kadınların eşlerine ilişkin kontrolcülük ve bağımlılık algıları evlilik doyumlarını etkilemezken, erkeklerin kontrolcü algıladıkları kadınlarla olan evliliklerinin daha doyumlu, bağımlı algıladıkları kadınlarla olan evliliklerinin ise daha doyumsuz olduğu görülmüştür. Erkeklerde eşlerine ilişkin kontrolcülük ve bağımlılık algılarının evlilik doyumu üzerindeki ortak etkisi incelendiğinde; erkeklerde evlilik doyumunun, eşlerini düşük kontrolcü ve düşük bağımlı algıladıklarında da, yüksek bağımlı ve yüksek kontrolcü algıladıklarında da en fazla olduğu, buna karşın en az evlilik doyumunun eşeIll ilişkin kontrolcülük algısının düşük, bağımlılık algısının yüksek olduğu durumda ortaya çıktığı gözlenmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular, kültür faktörü dikkate alınarak yorumlandığında, Batı kültüründe evlilik ilişkisi açısından olumsuz olarak nitelendirilen kontrolcülük ve bağımlılık algılarından özellikle kontrolcülüğün, Türk toplumunun benzer SED'deki bireylerince olumsuz olarak nitelendirilmediği saptanmıştır. Buna göre, özellikle kontrolcülük algısı erkeklerde evlilik ilişkilerinde olumsuz algılanmamakta, hatta evlilik doyumunu arttırmaktadır.
Affect modulation and self object experiences in a group of adolescent girls: A narrative analysis

Bu çalışmanın birincil amacı orta ergen kızlarda (15- 18 yaş) ve geç ergen kızlarda (18- 21 yaş) sıklıkla izlenen duygu durumunu ve duygu regülasyonu için kullanılan mekanizmaları karşılaştırmalı olarak incelemektir. Ek olarak ergenlik ile yaşanan değişimlerin nasıl algılandığı ve kendilikobjesi kullanımı da her iki grup için karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Her iki yaş grubundan altışar ergen kız çalışmaya dahil edilmiştir. Yarı yapılandırılmış bir mülakat uygulanmış ve bu mülakatların transkriptleri Bell tarafından önerilen yöntem kullanılarak söylem analizine tabi tutulmuştur. Çalışmanın sonucunda orta ergenler için, ergenlikle yaşanan/gelen belirgin bir değişim algılanmadığı görülmüş ve ergenliğin getirdiği değişimlerin sadece fiziksel olarak algılandığı ve psişik bir değişimin yaşanmadığı gösterilmiştir. Buna karşılık geç ergenlerin değişimin farkında olduğu, bu değişimin de temel olarak çocukluğun ve geçmişş günlerin kaybı olarak algılandığı, ve bu kayıp için de bir yas tutulduğu izlenmiştir. Her iki grup için de sürekli bir duygu durumunun belirgin olmadığı görülmüştür ancak her iki grupta da duygu durumlarının değişken olduğu görülmüştür. Klein' in kuramına uygun şekilde açıklanırsa, orta ergen grubun daha çok paranoid-şizoid pozisyona benzer bir durum yaşadıkları tespit edilmiştir. Geç ergenlerde ise duygulanımlar daha iyi modüle edilmiş ve dünyayı hem iyi ve hem kötü yanlarıyla birlikte gördükleri, geçmişş için yas tutarken gelecek için ise coşkulu oldukları izlenmiştir. Yine Klein' in kuramına göre depresif pozisyona yalan görünmektedirler. Geç ergenlerde hem somut hem soyut kendilikobjeleri tarif edilmiştir. Değerleri ve gelecek için projeleri olduğu izlenmiştir. Ancak orta ergenler soyut kendilikobjeleri tarifleyememişlerdir. Bu grup için en sıklıkla karşılaşılan kendilikobjesi tarifi akran grubu olmuştur. Akran grubunun kendilikobjesi olma özelliğinin yanında aynı zamanda bir aynalama işlevi olduğu belirtilmiştir. Orta ergenler ideal nesne veya ideal kendilik modeÜ tarif edemezken geç ergenler için baba ideal nesne olarak göze çarpmaktadır.
Davranış ve uyum problemi gösteren çocukların ebeveynlerinin değer algılarına ilişkin görüşleri

Bu araştırmada çocuklarda görülen davranış ve uyum problemi üzerinde ebeveynlerinin değer algılarının etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma grubu amaçlı örnekleme türlerinden ölçüt örnekleme yoluyla seçilmiştir. Ölçüt olarak, katılımcının ebeveyn olması, çocuğunun 5-11 yaş aralığında ve okul öncesi eğitime ya da ilköğretime devam ediyor olması esas alınmıştır. Ayrıca bu çocuklarda alanda çalışan uzman tarafından en az bir uyum veya davranış problemi gözlenmiş olması gerekmektedir. Bu ölçütleri karşılayan 30 gönüllü ebeveyn araştırmanın çalışma grubunu oluşturmaktadır. Yapılan çalışmada nitel araştırma yönteminden yararlanılmıştır. Örneklem grubundaki ebeveynlerle, yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılarak yapılan görüşme sonucunda elde edilen verilerin çözümlenmesinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Bulgulara göre çalışma grubundaki ebeveynler çocuklarında olumsuz uyum ve davranış problemlerinin ortaya çıkış ve seyrinde önemli bir faktördür. Analiz sonuçları değer algılarının diğer normlarda olduğu gibi ebeveynlik kurumu üzerinde de belirleyici ve yönlendirici olduğunu ortaya koymaktadır. Çocuklarını önemsedikleri şüphe götürmeyen ve değer kazandırmada temel sorumluk sahibi olan ebeveynlerin bu sorumluğu yerine getirebilme konusunda çeşitli hatalar, eksikler ve yetersizlikler içerisinde olduğu görülmektedir. Bunların yanında anne babaların bu süreçte ciddi derecede bilinçsiz, yalnız ve desteksiz olduğu gerçeği karşımıza çıkmaktadır.
Bir grup mastektomili kadında beden ve sosyal destek algısının depresyon düzeyine ilişkisinin incelenmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, bir grup mastektomili kadında beden ve sosyal destek algısının depresyon düzeyine ilişkisinin olup olmadığını incelenmeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Bu araştırmanın örneklemi, 35-70 yaş arasında değişen meme kanseri tanılı mastektomili 76 kadın, 125 sağlıklı kadın olmak üzere toplam 201 kişiden oluşmaktadır. Araştırmada, Bilgilendirilmiş Gönüllü Olur Formu metninin ardından katılımcılara sırasıyla; Sosyodemografik Bilgi Formu, Beck Depresyon Envanteri, Beden Algısı Ölçeği ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği uygulanmıştır. Bulgular: Çalışmanın sonucunda, mastektomili kadınlarda BAÖ toplam puanı ile ÇBASDÖ ve BDÖ toplam puanları incelendiğinde; BDE ile BAÖ toplam puanı arasında, ÇBASDÖ arkadaş alt boyutu ve toplam puanı arasında negatif bir ilişki saptanmıştır. Ayrıca, BAÖ ile ÇBASDÖ toplam puanın negatif yönde BDE anlamlı bir yordayıcısı olduğu belirlenmiştir. Mastektomi sonrası meme onarımı yapılan kadınların BAÖ, BDE, ÇBASDÖ aile, arkadaş, özel bir insan alt boyutları ve toplam puanı onarım ameliyatı yapılmayanlara göre anlamlı derecede farklılas mamaktadır. Ek olarak, mastektomili kadınlar ile sağlıklı gruplar arası karşılaştırmada; BDE, BAÖ ve ÇBASDÖ aile, arkadaş, özel insan alt boyutu ve toplam puanları farklılık göstermemektedir. Sonuç: Özetle araştırmamızda, kadınlarda çok yaygın görülen bir sağlık problemi olan meme kanserinde mastektomi sonrası meme kaybıyla giden sembolik anlamların beden ve sosyal destek algısına, depresyon düzeyine dikkat çekilmiş, hastalık değişkenleri açısından incelenmiş ve sonuçlarımız literatür ışığında tartışılmıştır.
Televizyon izleme alışkanlıklarının kişinin kendisini, çevresini ve sıradışı yaşam olaylarını algılamasına ve kabul etmesine etkisi

Televizyonun hayatımızdaki yeri her geçen gün artmaktadır. Günümüzde televizyon artık eğlendirme, bilgilendirme gibi işlevleri olan bir iletişim aracı olmakla kalmayıp aynı zamanda kişiler ve toplum üzerinde önemli bir ikna gücüne sahiptir. Son dönemlerde televizyonda en çok beğenilen ve izlenen program türlerinin başında yerli diziler gelmektedir. Yerli diziler de izleyiciye gerçek yaşamda elde edemediği hayatları göstererek önemli bir etkileme gücüne sahiptir. Popüler yerli diziler, çok büyük bir çoğunluk tarafından izlenip, bu sayede gündem belirleme, gündemi değiştirme gücüne sahip olabilmektedir. Bu çalışmada, televizyonda yerli dizi izleme alışkanlıklarının, kişinin beden algısı, normallik algısı, yaşam doyumu ve psikolojik sağlamlık düzeyi üzerine etkileri incelenmiştir. Aynı zamanda çeşitli sosyodemografik özelliklerle televizyon izleme alışkanlıkları arasındaki ilişki de araştırmanın soruları arasında yer almıştır. İstanbul, Kocaeli, Bursa, İzmir, Ankara, Erzurum, Diyarbakır, Malatya ve Kayseri olmak üzere 9 farklı ilde 534 kişiyle gerçekleştirilen çalışmada, katılımcılara 98 sorudan oluşan bir anket verilmiş, anketler dolduranın kimliği belli olmayacak şekilde kapalı zarf ile toplanmıştır. Yaşam doyumunu ölçmek için Diener'ın Yaşam Doyum Ölçeği; psikolojik sağlamlığı ölçmek için Yetişkinler için Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, televizyon izleme alışkanlıkları ve televizyonda yerli dizi izleme alışkanlığıyla yaşam doyumu dışındaki tüm değişkenler arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Buna göre televizyon izleme alışkanlıkları kişinin beden algısı, normallik algısı ve psikolojik sağlamlığını etkilemektedir
Kolektif eylemler, liderlik ve sosyal medya: Gezi parkı örneği

Bu araştırmanın genel amacı kolektif eylemlere katılım, liderlik ve sosyal medya arasındaki ilişkileri incelemektir. Bu amaç doğrultusunda, kamuoyunda Gezi Parkı Eylemleri olarak bilinen 2013 yılı Haziran ayında gerçekleşen geniş katılımlı kolektif eylemlere katılımda sosyal değişim inancı, haksızlık algısı, öfke gibi sosyal psikolojik değişkenler ile liderliğin oynadığı rol araştırılmaktadır. Bunun yanı sıra kolektif eylemlere katılımın, aktif sosyal medya kullanıcılığı ile ilişkisini Gezi Parkı eylemleri özelinde araştırılması ve Gezi Parkı Eylemlerini sosyal medyadan izleyen ve sosyal medya liderlerinin çağrısı ile bu eylemlere katılan bireylerin, bu sosyal medya kullanıcılarının çağrılarına hangi ölçütler çerçevesinde icabet ettiklerinin saptanması hedeflenmektedir. Araştırmaya 256 kadın ve 147 erkek olmak üzere toplam 403 kişi gönüllü olarak katılmıştır. Araştırma verilerinin 114'ü kağıt kalem yöntemiyle, 289'u ise internet üzerinden toplanmıştır. Katılımcılardan sırası ile Demografik Bilgi Formu, Haksızlık Algısı Ölçeği, Sosyal Değişim İnancı Ölçeği ve Kimlik-Liderlik Ölçeklerini doldurmaları istenmiştir. Eylem çağrıları dikkate alınan farklı kanalların çağrılarıyla Gezi Parkı eylemlerine katılımın temel yordayıcılarını test etmek amacıyla hiyerarşik regresyon analizleri uygulanmıştır. Hiyerarşik regresyon analizlerinin sonuçlarına göre arkadaşların çağrılarıyla eyleme katılımı öfke ve haksızlık algısı; kurum çağrılarıyla Gezi Parkı eylemlerine katılımı sosyal değişim inancı, liderin kimlik ilerleticiliği ve liderin grup bir örnekliği yordamaktadır. Sahte ve anonim hesaplarla eylemlere katılımı haksızlık algısı ve öfke yordarken, kurumların sosyal medya hesaplarından yapılan çağrılarla eyleme katılımı haksızlık algısı, öfke ve liderin kimlik ilerleticiliği algısı yordamaktadır.
The effect of social influence on temporal awareness

Üstbilişin en temel yönlerinden biri performans izleme yetisinden ileri gelir (Flavell, 1979; Fleming & Dolan, 2012; Metcalfe & Shimamura, 1994). Yapılan son çalışmalar, hata izleme yetisinin zamansal bağlamda yapılan hataların yalnızca miktarını değil, aynı zamanda yönünü de kapsadığını göstermektedir (Akdoğan & Balcı, 2017; Duyan & Balcı, 2018; 2019). Bu bulgular, hata izleme yetisinin metrik açıdan zenginliğine işaret etmektedir (Akdoğan & Balcı, 2017; Duyan & Balcı, 2018; 2019). Önceki çalışmalar, izleniyor olma hissinin insanların fiziksel durumları hakkında çıkarımlar yapabilme yetilerini iyileştirdiğini göstermektedir (Baltazar, 2014; Hazem, George, Baltazar & Conty, 2017). Bu bilgi ışığında, katılımcıların zamansal hatalarını, başkaları tarafından izlenildikleri koşulda en iyi şekilde raporlayabileceklerini öngördük. Bunun yanında sosyal iyileştirme teorisi çerçevesinde (Zajonc, 1965; Cottrell, 1972), başkaları tarafından izleniyor olma hissinin zamansal hata izleme yetisi üzerindeki etkisinin, katılımcılar arası farklı görev performansı derecelerine göre değişeceğini öngördük. Yaptığımız dört deneyde, önceki çalışmalarla tutarlı olarak katılımcıların zamansal hatalarının miktarını ve yönünü izleyebildiklerini bulduk. Öte yandan, performansın başkaları tarafından izleniyor olmasının zamansal hata izleme performansı üzerindeki iyileştirici etkisini yalnızca gözlemcinin gerçek insan olduğu Deney 3'te bulduk. Ancak yaptığımız son deneyde (Deney 4) bu etkiyi replike edemedik. Bulgularımız, zamansal hata izlemenin sosyal uyaranlara hassas olmayan bir fenomen olduğuna işaret etmektedir.
Akademisyenlerde erteleme ile kişilik özellikleri ve mükemmeliyetçilik arasındaki ilişkiler

Erteleme davranışı birçok insanın hayatında var olan bir problem olarak görülmektedir. Yoğun bir iş yaşantısı olan akademisyenlerin erteleme davranışlarının incelenmesi, akademisyenlerin erteleme davranışlarının azaltılmasına dönük yapılacak müdahale programlarına yol göstereceği için önem taşımaktadır. Bu araştırmada akademisyenlerin erteleme davranışları ile kişilik özellikleri ve mükemmeliyetçilik arasındaki ilişkileri incelemek amaçlanmıştır. Çalışmada ayrıca, akademisyenlerin erteleme davranışlarının cinsiyet, medeni durum, çocuk sayısı, bilimsel dergileri izleme durumu, yıllık ortalama makale ve bildiri sayısı, yıllık ortalama yürütülen tez sayısı, unvan ve akademik teşvik memnuniyet durumuna göre farklılaşıp farklılaşmadığı da araştırılmıştır. Araştırma grubunu, Karadeniz Teknik Üniversitesi'nin farklı fakültelerinde çalışmakta olan 122 kadın ve 178 erkek olmak üzere toplam 300 akademisyen oluşturmaktadır. Katılımcılara, 'Kişisel Bilgi Formu', 'Genel Erteleme Ölçeği', 'Eysenck Kişilik Envanteri Gözden Geçirilmiş Kısaltılmış Formu' ve 'Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği' uygulanmıştır. Araştırma verilerinin analizinde SPSS 16.00 programı kullanılmış olup Spearman Brown sıra farkları korelasyon katsayısı tekniği, Mann Whitney U testi ve Kruskall Wallis testi tekniklerinden yararlanılmıştır. Analiz sonucunda elde edilen bulgulara göre; genel erteleme ile nörotisizm kişilik özelliği, mükemmeliyetçiliğin davranışlardan şüphe, aile beklentileri ve ailesel eleştiri boyutları ile pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, genel erteleme davranışının medeni duruma, yıllık yazılan makale sayısına ve bilimsel dergileri izleme durumuna göre farklılık gösterdiği diğer araştırma bulguları arasındadır. Sonuçlar, kuramsal çerçevede yapılan çalışmalar göz önünde bulundurularak tartışılmıştır. Bu sonuçlar doğrultusunda araştırmacılara ve uygulayıcılara yönelik bir takım önerilerde bulunulmuştur.
Stresle başa çıkma bilişsel süreçler ve dindarlık üzerine bir inceleme

Bu tezde, hayatın merkezinde yer alan dinin, bilişsel boyutta, stresle başa çıkma süreci üzerindeki etkileri incelenmiştir. Diğer taraftan, stresle başa çıkmak için, insanların dinden ne oranda ve nasıl faydalandıkları üzerinde durulmuş, başa çıkma-din ilişkisi irdelenmiştir. Bu bağlamda tezdeki yaklaşımlar, Kenneth Pargament'in başa çıkma teorisi çerçevesinde ortaya koyulmuştur. Dini başa çıkma metotlarının pozitif ve negatif yönleri, ayrı başlıklar halinde açıklanmıştır. Son olarak hayatta anlam arayışı sürecinde dinin etkisinin ne olduğu üzerinde durulmuş, belli başlı çalışmalar eşliğinde, din, başa çıkma ve anlam kavramları arasındaki bağlantılar vurgulanmıştır.
Ruh sağlığı çalışanlarının psikiyatrik hastalıklarda sanal gerçeklik yönteminin kullanımı hakkında tutum çalışması

Ruh sağlığı çalışanlarının psikiyatrik hastalıklarda sanal gerçeklik yönteminin kullanımı hakkında tutum çalışmasıTeknolojideki ilerlemeler, sağlık konularıyla daha etkin bir şekilde başa çıkmak için yeni yöntemler sunmaktadır. Birçok psikiyatrik hastalık için Teknoloji Destekli Psikoterapi uygulamaları geliştirilmiştir. Bu teknolojilerden son dönemde yaygın olarak kullanılmaya başlayan bir tanesi de sanal gerçekliktir. Sanal gerçeklik, kullanıcıların bir bilgisayar ekranında görüntülerin harici gözlemcileri olmadığı, ancak bilgisayar tarafından oluşturulan üç boyutlu sanal dünyada aktif katılımcılar oldukları yeni bir insan-bilgisayar etkileşim paradigması sunmaktadır. Sanal gerçeklik, klinisyenlerin temel işlevleri yerine getirmelerine yardımcı olmak için ayrıntıları ekleyebilmekte, silebilmekte ya da vurgulayabilmektedir. Bu benzersiz özellikler, hastaya geleneksel eğitim ve tedavide daha önce pahalı veya imkansız olan problemler için uzmanlaşmış, daha güvenli tedavi teknikleri sağlayabilmektedir. Bu nedenlerle sanal gerçeklik yakın zamanda klinik psikolojide çok dikkat çekmiştir. Sanal Gerçekliğin psikiyatrik hastalıklarda kullanımı, ülkemiz için oldukça yeni bir durumdur. Hastalar Sanal Gerçeklik ile tedavi yönteminden haberdar olmamakla birlikte, birçok ruh sağlığı çalışanın da konu hakkında bilgi eksikliği bulunmaktadır. Bununla birlikte Sanal gerçekliğin psikiyatrik hastalıkların tedavisinde kullanımını ele alan araştırma sayısı da ülkemiz için oldukça sınırlıdır. Bu noktadan hareketle hazırlanan çalışmada ruh sağlığı çalışanlarının Sanal Gerçekliğin psikiyatrik hastalıkların tedavisinde kullanımına ilişkin bilgi düzeyinin değerlendirilmesi ve bunların sosyo-demografik özelliklere göre farklılaşmasının ele alınması amaçlanmaktadır. Bu amaç doğrultusunda 30 sorudan oluşan ve sanal gerçekliğin psikiyatrik hastalıklarda kullanımına ilişkin bilgi düzeyin ölçen Türkiye genelindeki 606 ruh saülığı çalışanına anket uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre ruh sağlığı çalışanlarının %21'lik kısmı sanal gerçekliğin psikiyatrik rahatsızlıklarında kullanıldığını bilmemektedir. Psikiyatrik rahatsızlıklarda sanal gerçeklik tedavisinin kullanımını bilme durumu ile yaş, eğitim düzeyi, mesleki tecrübe ve çalışılan kurum türü arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Sanal gerçekliğin fobilerin tedavisinde kullanımı sağlık çalışanlarının en çok bilgiye sahip olduğu alandır.
Comparison of same-sex friendships, cross-sex friendships and romantic relationships

öz AYNI CİNS ARKADAŞLIK, KARŞI CİNS ARKADAŞLIK VE DUYGUSAL İLİŞKİLERİN KARŞILAŞTIRMASI Cingöz, Banu Yüksek Lisans, Psikoloji Bölümü Tez Danışmanı: Prof. Dr. Nuran Hortaçsu Temmuz 2003, 140 sayfa Bu çalışma, genç yetişkinlikteki aynı cins arkadaşlıklar, karşı cins arkadaşlıklar ve duygusal ilişkileri, çeşitli tartışma konularının etkileri, farklı çatışma yönetimi stratejileri ve ilişki sürdürme stratejileri ile ilişkide algılanan fayda ve maliyetler, sosyal çevreyle bütünleşmesi ve ilişki niteliği açılarından karşılaştırmaktadır. Temel amaç, karşı cinsle arkadaşlıkların duygusal ilişkiler ve aynı cins arkadaşlıklarla olan benzerlik ve farklılıklarının yanı sıra, bu ilişkilerdeki kadın-erkek farklarını incelemektir. Veri, 298 Ortadoğu Teknik Üniversitesi öğrencisinden anketler yoluyla toplanmıştır. Karşı cins arkadaşlıklar, ilişki niteliği, fayda/maliyetler, ya da sürdürme davranışlarının sıklığı açısmdan en zayıf ilişki olarak değerlendirilmiş; öte yandan bu türden arkadaşlarda çok düşük çatışma olduğu görülmüştür. Aynı cins ve karşı cins arkadaşlıklarda, kadınlar ilişki sürdürme davranışlarını erkeklere kıyasla daha sık gösterdiklerini belirtmişlerdir. Bunun yanı sıra aynı cins arkadaşlıklardaki çatışmalarda, erkekler hükmedici, kadınlarsa uyum gösterici davranışları daha sıklıkla tercih etmektedirler. Genç yetişkin ve Türk öğrencilerden oluşan bu örneklemde, aynı-cins arkadaşlıkların kabul edilen ve tanınan arkadaşlık biçimi olarak ortaya çıktığı, karşı cins arkadaşlıkların duygusalilişkilerden ve aynı cins arkadaşlıklardan daha uzak ve düşük kalitede olduğu sonucuna varılmıştır. Son olarak, ilişki kalitesini yordayan değişkenler açısından bu ilişkiler arasında bazı farklılıklar olmasına karşın, genel olarak faydalar ve sürdürme stratejileri, ilişki kalitesini maliyetler ve çatışma davramşlarmdan. daha iyi yordamıştır.
Rorschach profiles of torture survivors and the effects of political activism: A controlled study

Bu tez çalışmasının verisi, Türkiye'de 1990- 1995 yılları arasında işkence ve psikolojik etkilerini araştırmak amacıyla gerçekleşen kapsamlı bir araştırmadan gelmektedir. Bu tezin araştırdığı konu işkencenin kişilik yapısı ve psikolojik durum üzerindeki etkileridir. Ayrıca ikinci önemli bir etkiyi, politik olarak aktif olmayı da göz önünde bulundurmaktadır. Bahsedilen kapsamlı çalışmanın bir parçası olarak katılımcılara (işkence görmüş/aktivist=26, işkence görmüş/aktivist olmayan=25, işkence görmemiş/akivist=30, işkence görmemiş/aktivist olmayan=28) Rorschach Mürekkep Lekesi testi uygulanmıştır ve bu testler Exner'in Bütünleştirici Sistemi (1993) kullanılarak kodlanmıştır. Öncelikle, işkencenin ve politik aktivizmin etkilerini görmek için her bir Rorschach değişkeni için 2X2 Tek Yönlü Varyans Analizleri yapılmıştır. Sonuçlar işkence görmüş olmanın Exner Sistemindeki yedi temel alanında belirgin fark yarattığını göstermiştir. Politik olarak aktif olmaksa düşünce sistemi ve kendilik alanında farklar yaratmaktadır. Bu iki ana etkinin etkileşimi ise, kontrol ve stres toleransında, düşünce süreçlerinde ve kişiler arası ilişkilerde anlamlı farklar yaratmaktadır. Sonuçlar lojistik regresyon analiziyle de incelenmiştir. Bu tez çalışması işkencenin psikolojik etkilerini kişilik faktörlerini ele alarak projektif bir test yardımıyla göstermektedir ve bu açıdan da literatüre önemli bir katkı sunmaktadır. Kelimeler 1 )-İşkence2)Rorschach Testi3)Politik Aktivizm4)Travma5)Travma Sonrası Stres Bozukluğu