turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de demokrasinin yerleşmesinin gecikmesinde kültürel faktörlerin yeri

Bu çalışma, Türkiye'de demokratik gelişmeleri şekillendiren faktörleri, kültür özelinde incelemek amacındadır. Osmanlı İmparatorluğu'ndan devralman siyasal yapılanma ve kültür Türkiye'yi de karakterize etmektedir. Geçmişten devralman geleneksel kültürel değerlerin şekillendirdiği Türk toplum yapısı, demokrasinin Türkiye'de yerleşmesini geciktirici sonuçlar doğurmaktadır. Cumhuriyet'in ilanından sonra girişilen toplumu çağdaşlaştırma çabalan, toplumsal dinamiklerden çok, tepeden inmeci yöntemlerle şekillenmiş; devlet baba geleneği 'uyruk kültürü'nü pekiştiriri etki yapmıştır. Bu durum; demokrasinin temel değerleri olan katılımcı toplum kimliğine sahip olmayı engellemiştir. Kültürel yelpazenin genişliği ekonomik, sosyal ve siyasal olay ve olguların kültürel değerlerle karşılıklı etkileşimini arttırmıştır. Bürokrasi- aydın kesimin halka yabancılaşması, ikili bir yapılanmayı doğurmuş ve bu yapıdaki yarılmayı derinleştirmiştir. Cumhuriyetle birlikte kültürel homojenliğin yaratılması yönündeki çalışmalar, milletleşme sürecine geç girilmesinin de tesiriyle, istenen düzeyde sonuçlanmamıştır. Kültürel değerlerdeki negatif kodların varlığı, ekonomik, sosyal ve siyasal alanlara da tesir ederek toplumsal yozlaşma ve çözülmeyi arttırmıştır. Kültürel yarılmalar derinleştikçe, küresel söylemle örtüşen sun'i farklılıklar sorunu, Türkiye'nin gündemine oturmuş; mozaik kültür tartışmaları etnisite boyuta taşınmıştır. Kul geleneğinin şekillendirdiği toplum yapısının değişim süreci, toplumsal dinamikler yerine, merkezin 'halkın halka rağmen' değiştirilmesi esprisi ile sağlanmak istenmiştir. Oysa demokrasinin, bireyin davranış kalıplarından başlayarak, aile içi ilişkiler bütününün topluma ve yönetime yansımasında etkili olan kültürel kodların demokrasiye yatkınlığına bağlı olarak gelişeceği açıktır. Kültürel negatif kodların, Türkiye'de demokrasi kültürünün yerleşmesini olumsuz etkilediği varsayımları, çalışmamızda, literatür taraması bulguları ile destek kazanmıştır
Çağdaş kamu yönetiminde ofis otomasyonu

Artan nüfus ve ihtiyaçlar, teknolojik gelişme, ulusal gelir artışları kamu örgütlerinin çok yoğun bir hizmet/ürün talebi ile karşılaşmasına neden olmaktadır. Aynı nedenlerden ötürü, diğer tüm örgütlerde olduğu gibi kamu örgütleri de yoğun veri/bilgi akışı ve ihtiyacı ile karşı karşıyadırlar. Giderek insan fizik gücünü aşan iş hacminin karşılanması ise teknolojik gelişmelerin pazara sunduğu yeni ürün ve yöntemlerin kullanımı ile mümkün olabilmektedir. Modern örgütlerin beyni durumunda olan 'ofis'ler veri/bilgi akışı ve ihtiyacını en yoğun hisseden birimlerdir. Günümüzde, ofislerde baş döndürücü hızla akan ve insanın fizik kapasitesini aşan iş yükünün yönetim bilimi ile elektronik/enformasyon teknolojilerini birleştirerek ofis hizmetine sunan 'ofis otomasyonu' nu zorunlu kıldığı görülmektedir. Çalışmamızda yönetim, kamu yönetimi, örgüt kavramları tanıtılmış, ayrıntılı olarak ofis, ofis otomasyonu, sistem ve alt sistemleri ele alınmıştır. Ofislerin artan iş yükü sorumluluklarım başarıyla yerine getirebilmesi, zamandan ve mekandan bağımsız olarak, insan fiziki iş kapasitesini aşan, bilgiye, iletişime dayalı, kalite ve sürati gerektiren iyi planlanmış ofis otomasyonu uygulamaları ile daha da artacağı ortaya koyulmuştur. Ofis otomasyonu konusunda dünyada ve ülkemizde yapılan araştırmalarda örgütlerin ofis otomasyonuna geçmeleri ile yönetim verimliliği, ekonomik çalışma, çalışmalarda üretkenlik artışı, çalışanların iş tatmini ve daha güvenli iş koşulları sağladığı görülmektedir. Bu çalışmanın bulguları da bunları desteklemektedir. Çalışma ayrıca 1980 sonrası ülkemizdeki bilgi kullanımının yaygınlaştığım göstermektedir. Bilgi kullanımı bu şekildeyaygınlaşırken bilgisayarlarla sunulan hizmetlerde, kamu kesiminde de artışın söz konusu olduğu görülmektedir. Ancak, ofis otomasyonuna geçecek kuruluşların sistem tasarımlarının nitelikli personelce yapılması gerektiği ortadadır. Bakım ve onarım giderleri gibi ekstra masraflar, sözlü iletişimin azalmasından kaynaklanan otomasyona yönelik tepkiler ve Devlet Planlama Teşkilatı'nın koordinasyonunda bir bilgi ağı oluşturulması gibi konular bu etapta dikkate alınması gereken önemli noktalardır.
Tarihsel devlet dönüşümü kapsamında haydut devlet

Sermayenin ve devletin uluslararasılaşması sürecinde meydana gelen olayların, uluslararası hukuk nezdinde dönüştürücü etkisi oldukça önemlidir. İkinci Dünya Savaşı sonrasında Amerikan tüketim normlarının uluslararasılaşması süreciyle başlayan yeni dönem, 1980'li yıllardan sonra neo-liberal politikalar neticesinde sermayenin uluslararasılaşmasının hızlanmasıyla giderek etkisini artırmıştır. Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla, uluslararası hukukun dönüşümünde Amerikan hegemonyasının etkisi zirveye ulaşmıştır. 11 Eylül 2001 tarihinde Pentagon ve Dünya Ticaret Merkezi'ne yapılan terör saldırıları, Amerikan dış politikasında yeni bir savaş stratejisinin doğmasına neden olmuştur. Uluslararası hukuka 'önleyici/öngörücü meşru müdafaa' ve/veya insancıl hukuk çerçevesinde ortaya atılan 'koruma sorumluluğu' gibi kavramlarla Amerikan çıkarlarına aykırı hareket eden devletlere müdahalelerde bulunulmuştur. Müdahalelerin meşrulaştırılması için uluslararası hukuk araç olarak kullanılmış ve bu işgaller, uluslararası hukuka eklemlendirilen kavramlar neticesinde meşru bir tabana oturtulmaya çalışılmıştır. Haydut devlet kavramı da bu amaçla ortaya çıkmış ve sermayenin uluslararasılaşması sürecine ayak uydurmak üzere gerekli devlet dönüşümlerini gerçekleştiremeyen, Batılı anlamda demokratik olmayan, ABD hegemonyasının çıkarlarına aykırı hareket eden devletleri tanımlamak için kullanılmıştır.
Hukuksal açıdan terörizmin finansmanı, önlenmesi ve vergisel boyutu

Terörizm insanlık açısından ulusal ve uluslararası barış ve güvenliğe yönelik küresel bir tehdit olarak kendini göstermektedir. Küreselleşen terörizmin yöneldiği hedeflere bakıldığında, terör örgütlerinin faaliyetlerini finanse edebilmek amacıyla mali desteğe ihtiyaç duydukları, bunu elde edebilmek için ise yasal ve yasal olmayan birçok faaliyetlerle küresel bazda çok ciddi miktarlarda gelir elde ettikleri gözlemlenmektedir. Terörle mücadelede terörün finansmanını engellemeye yönelik tedbirler ve yasal düzenlemeler, terörizm ile mücadelenin en önemli adımlarından birini oluşturmaktadır. Bugün artık küresel terör ve terör örgütleri dünyanın her tarafında eylem yapabilme yeteneğine ulaştığı hususunu dikkate aldığımızda terörü besleyen kaynaklarla etkin bir şekilde mücadele artık devletlerin klasik tedbir uygulamaları ile tek başına başa çıkabileceği veya başarılı bir mücadele gösterebilecekleri bir alan olmadığı açıkça anlaşılmaktadır. Terör örgütlerinin finans kaynaklarının tespit edilerek, bu kaynaklardan mahrum bırakılması gereği uluslararası toplum tarafından anlaşılmış, bu amaçla terörle ve onu besleyen kaynaklarla mücadelede, başta Birleşmiş Milletler, Avrupa Birliği, diğer bölgesel ve uluslararası kuruluşlar tarafından uluslararası işbirliğine yönelik birçok devletin katkılarıyla şekillenen önemli çalışmalar yürütülmektedir. Terörün uluslararası boyut kazanması ve terör örgütlerinin diğer organize suç örgütleri gibi uyuşturucu ticareti ve benzeri alanlarda da faaliyet göstermek suretiyle önemli miktarlarda suç geliri elde etmeleri nedeniyle terörle etkin bir şekilde mücadele için klasik suçla mücadele yöntem ve uygulamaların yanında terör örgütlerinin finans kaynaklarının kurutulması gereği fikri büyük ölçüde kabul görmeye başlamıştır. Böylece terörle mücadelenin var olan boyutlarına terörün finansmanı ile mücadele boyutu eklenmiştir. Bu fikrin en önemli yansıması terör eylemlerini gerçekleştirenlerin yanında onları finanse edenlerin de cezalandırılması, özellikle bu kişi ve kuruluşların mal varlıklarının idari aşamada dondurulması için gerekli yasal düzenlemelerin yapılması olmuştur. Çalışma ile; Terör örgütleri ve üyelerine, terörü finanse eden kişilerin ve bunların malvarlıklarına yönelik ulusal ve uluslararası düzeyde idari, hukuki ve başkaca bir kısım tedbirlerin alınarak terörün ve finansmanının önlenmesinin ve ülkemizde terörün finansmanına aktarılan parasal değerlerin vergisel boyutu incelenmiş ve değerlendirilmiştir.
Türkiye'de kentli haklarının mevzuata göre incelenmesi

Son yıllarda insan haklarının bir parçası olarak gündemimize giren kentli hakları, yeni bir hak kavramı olarak karşımıza çıkmaktadır. İnsanın gelişim sürecinde yaşamında meydana gelen değişiklikler beklentilerini de etkilemekte ve bu doğrultuda insanın talep ettiği haklar da gelişim göstermektedir. İnsan hakları da böyle bir süreçten geçerek gelişim göstermiştir. Kentli hakları ise bu sürecin daha başlangıç aşamasında yer almaktadır. Başlangıç noktasına dair kesin bir zaman dilimi belirtilemese de insan yaşamına ve yaşam alanlarına yönelik yapılan uluslararası toplantılar/belgeler dolaylı da olsa kentli haklarının temelini oluşturmaktadır. Avrupa Konseyine bağlı olarak çalışmalarını yürüten Avrupa Yerel ve Bölgesel Yönetimler Konferansı'nın Strazburg'da 1992 tarihinde kabul ettiği Avrupa Kentsel Şart 1, kentli hakkının içeriğine dair açık ve somut ilkeler içermektedir. Avrupa Kentsel Şart 1,20 maddeden oluşan Avrupa Kentli Hakları Deklarasyonu ve 13 maddeden oluşan Avrupa Kentsel Şart İlkelerinden oluşmaktadır. Ülkemizde de yeni bir hak olan kentli haklarının yasal mevzuata göre incelendiği çalışmamızda, Avrupa Kentsel Şart 1'de ifade edilen haklar çerçevesinde inceleme yapılmıştır. Öncesinde kent, kentleşme, kentlileşme, kentli hakları ve uluslararası kaynaklara yönelik literatür taraması yapılmış, sonrasında ise kentli haklarının kullanılmasında etkili olan kurum, kuruluş ve faktörlere yönelik inceleme yapılmış ve son olarak ise kentli hakları belirli bir hiyerarşi ile sınıflandırılarak Türkiye'deki yasal mevzuata göre incelenmiştir.
Citizenship, minorities and immigrants: A comparison of Turkey's Jewish minority and Turkish-Jewish immigrants in Israel

Bu çalışma vatandaşlığın yasal statü, kimlik ve erdem boyutlarını ve aralarındaki etkileşimi uluslararası göç ve azınlık katmanlarında incelemiştir. Türkiye'deki Yahudi azınlığın ve İsrail'deki Türk-Yahudi göçmenlerin vatandaşlığı nasıl algıladığı ve tecrübe ettiği üzerine bir araştırma yapılmıştır. Türkiye ve İsrail'de gerçekleştirilen alan araştırması çerçeve mülakatları, cemaat kurumlarında katılımcı gözlem ve örneklem grubundan 65 kişiyle yapılan derinlemesine mülakatlardan oluşmuştur. Sonuçlar niteliksel veri analizi tekniği kullanılarak değerlendirilmiştir. Azınlık katmanında, araştırma sonuçlan çoğunluğun Müslüman olduğu bir ülkede gayri-Müslim azınlık olmanın a) yasal statü boyutunda tekçi ve evrensel bir vatandaşlık anlayışının sahiplenilmesinde; b) kimlik boyutunda entegrasyon ve asimilasyonun kaçınılmaz sonuçlarına rağmen Yahudi kimliğinin korunmaya çalışılmasında;' ve c) sivil erdem boyutunda değerlerle uygulama arasındaki uyumsuzlukta etken olduğuna işaret etmiştir. Uluslararası göç katmanında ise araştırma birinci nesil göçmenlerin uzun yıllardır İsrail'de yaşamalarına rağmen Türkiye'de edinilen politik kültürü koruduklarını göstermiştir. Fakat, uluslararası göç deneyimi bir süreç olarak vatandaşlığı doğrudan etkiliyor görünmektedir. Nitekim yapılan araştırma, göç sürecinin a) yasal statü açısından çoğunluğun tanımı esasmda gelişen demokratik normların benimsenmesinde; b) kimlik boyutunda kozmopolit Yahudi-İsrail toplumunda Türk kimliğinin korunmaya çalışılmasında; ve c) sivil erdem boyutunda ise Yahudi-İsrail toplumunun genel kurallarına uyum sağlama ve aktif erdemli vatandaşlığa mesafeli kalmada etkili olduğunu göstermiştir.
Türk kamu yönetiminde performans değerlendirmenin kamu çalışanlarının iş stresine etkisi

Bu çalışmanın amacı Türk kamu yönetiminde uygulanan performans değerlendirme sisteminin çalışanların iş stresi üzerindeki etkisini belirlemektir. Araştırmada konuyla ilgili yerli ve yabancı literatür taraması yapıldıktan sonra Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde görev yapan 134 hekim üzerinde anket çalışması uygulanmış ve elde edilen veriler yorumlanarak araştırmanın hipotezleri test edilmiştir. Araştırma kapsamında hekimlerin performansa dayalı ödeme sistemine yönelik olumlu, olumsuz ifadelere katılma oranları ve yaşadıkları iş stresi ile demografik değişkenler arasında anlamlı bir fark olup olmadığı araştırılmış ve sonuç olarak bir takım anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Korelasyon analizi sonuçlarına göre ise sağlık alanında uygulanan performansa dayalı ödeme sistemine yönelik olumsuz ifadeler ile hekimlerin yaşadığı iş stresi arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Yapılan regresyon analizinden elde edilen veriler ise hekimlerin yaşadıkları iş stresinin önemli bir kısmının performansa dayalı ödeme sisteminin olumsuz yönlerinden kaynaklandığını göstermiştir.
Küresel ısınmanın güvenlik boyutu

Küresel Isınma ve iklim değişikliği, insan tarafından atmosfere verilen gazların sera etkisi yaratması sonucunda, dünya yüzeyinde sıcaklığın artması olarak açıklanabilir. Küresel ısınma, dünyanın ve yeryüzünün hareketleri ile birlikte insan aktiviteleri sonucu ortaya çıkmaktadır. Son yıllarda yaşanmakta olan sel felaketleri, iklim değişikliğinden dolayı buzulların erimesi, dünya tarım üretimi dengesinin bozulması gibi doğa olayları küresel ısınmanın kanıtları arasındadır. Küresel Isınma, bitki örtüsünü, ormanları, denizleri, çevre ve havayı, su kaynaklarını ve toprağı olumsuz etkilemektedir. Bu etkiler dünya devletlerinin sosyo-ekonomik, su ve gıda maddesi, enerji kaynakları ile ilgili politikalarını değiştirmektedir. Küresel Isınmadan kaynaklanan güvenlik sorunu, çevresel bunalımlar, ülkelerin güvenliğini ve sürekliliğini tehdit etme aşamasına geldiği için, öncelikli konuma yükselmiştir. Küresel ısınma, göç, etnik çatışmalar gibi konular da artık yeni güvenlik gündeminde yer almaya başlamıştır. Güvenlik sorunun çözümünü, 2012 yılında süresi dolacak olan Kyoto Protokolünün geleceği belirleyecektir.
Türkiye'de bürokrasi siyasi iktidar ilişkisi: 1980-1983 dönemi

Bu çalışmada, weberyen bürokratik yapının Türkiye'de 24 Ocak 1980 kararları ve 12 Eylül 1980 askeri darbesiyle birlikte değişime uğramaya başladığı ve bürokrasi siyasi iktidar ilişkisinin de yeni bir sürece girdiği, günümüz Türkiye'sinde bürokrasi siyasi iktidar ilişkisinin yaşadığı krizlerin temeli olarak değerlendirilen dönüşümün ortaya çıkardığı sorunsal kapsamında, öncelikle Weber'in bürokrasi teorisi üzerinden kuramsal çerçeve çizilmiştir. Kuramsal çerçevenin devamında Osmanlı Devletinin son zamanlarından 1980'ne kadar Türkiye'deki bürokratik yapı ve bürokrasinin siyasi iktidarla olan ilişkisi anlatılmıştır. Çalışmanın yöntemine ilişkin tartışmalar ayrı bir bölümde yer verilmiştir. Son bölümünde ise çalışmanın asıl sorunsalı temelinde, 1980- 1983 dönemine yönelik Türkiye'deki weberyen bürokratik yapının ve bürokrasinin siyasi iktidarla olan ilişkisinin uğradığı değişikliğin; siyasi, ekonomik ve toplumsal etkileri üzerine tartışılmış ve sonuçta elde edilen bulgular ile sorunsalın geçerliliği sınanmıştır.
Türk Hukukunda ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde özel hayatın gizliliği

İnsan hakları çağı olarak bakabileceğimiz 21. yy'da gerek ulusal gerekse uluslararası hukukta özel hayatın gizliliği önem kazanmış ve bu hak için koruma mekanizmaları geliştirilmeye çalışılmıştır. Kişinin özel ve aile yaşamını, konutunu ve haberleşmesini keyfi müdahalelere karşı koruyan özel hayatın gizliliği hakkı, bireysel tercihlere ve seçilen yaşam tarzına karışılmamasını, özel alanında herkesin bağımsız ve özgürce hareket etmesini güvence altına alan bir haktır. Özel hayatın gizliliği ve korunması hakkı ile ilgili olarak hazırlanmış olan bu çalışmanın amacı; bu hakkın kapsamını ortaya koymak, Türkiye genelinde ve uluslararası hukukta ne şekilde korunduğunun tespitini yapabilmek, ihlallerin hangi durumlarda ortaya çıktığını bulmak ve bu ihlallerin ne şekilde asgari düzeye indirilebileceğini tartışmaya sunabilmektir. Özel hayatın gizliliği, basın ve internet gibi kitle iletişim araçları ve bireyler tarafından her geçen gün daha çok ihlal edilmektedir. Bunun önüne geçebilmek için Türk hukukundaki mevcut yasal normlar incelenmiş ve verilen yüksek yargı kararlarıyla bu hakkın kapsamı belirlenmeye çalışılmıştır. Uluslararası alanda ise Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi irdelenmiş ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin kararlarıyla bu hakkın sınırları tespit edilmeye çalışılmıştır. Bireylerin en mahrem alanı olan özel hayatları, gitgide daha büyük tehditlerle karşı karşıya olmasına rağmen insanımız, özel yaşamına ilişkin yapılan ihlallere gereken tepkiyi göstermemektedir. Yasal düzenlemelerdeki eksiklikler ve mevcut normların hızla gelişen teknolojiye karşı yetersiz kalması, durumu daha ciddi bir hale getirmektedir. Sonuç olarak bu sürecin iyileştirilmesi için yasalar geliştirilmeli ve uygulamada da keyfiliğin önüne geçilmelidir. Aynı zamanda bireylerin de bu konudaki duyarlılığının artırılması gerekmektedir.
Hakim kararına dayanmayan ve adli merci önüne çıkartma amacı gütmeyen polis eylemleri ile kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkından mahrum bırakılma

Polisin dünyevi düzeni kurması ve yeniden üretmesi 16. yüzyılda gözle görünür bir olgu olarak ortaya çıktı. Kapitalizmin toprağa dayalı üretimi parçalayıp köylü kitleleri şehirlere sevk etmesinin hızlandığı 16. yüzyıldan itibaren, şehir, düzensizlik, polis ve zamanla suç bir arada anılan kavramlar olageldi. Liberal siyaset felsefesi ile koşut olarak gelişen liberal ceza hukuku polise, suç fiili üzerine harekete geçebildiği bir çerçeve çizdi. Kişinin bedeni özgürlüğünün ortadan kaldırılması da doğal olarak, suç fiiline bağlı kılındı. Keyfiliğe karşı bir kalkan olarak hakim güvencesi yüzyıllar içinde kurumsallaştı. Günümüzde suç çerçevesinin dışına çıkılarak önleyici, diğer bir değişle suç öncesi polis eylemleri gerçek hayatta artarken, bir yandan da ceza usul hukukunun da yapısı buna uygun olarak değişikliğe uğramaktadır. Bu değişim klasik ceza usul hukuku ve insan hakları hukuku disiplinleri ile derin çelişkiler barındırmaktadır. Kişinin fiziki özgürlüğü, bu çelişkilerin tam da ortasında duran, tarihi, merkezi ve güncel bir konudur. Öyle ki kişinin hareket serbestisinin önleyici amaçlarla, hakim kararına dayanmadan ortadan kaldırılmasına olanak veren doktrin görüşleri ve güncel mevzuat değişiklikleri bir bütün olarak ceza hukukunu ve giderek hukuku anlamsızlaştırma; olağanlaştırılmış bir olağanüstü hal uygulamasını kurumsallaştırma tehlikesi barındırmaktadır.
Yeniden yapılandırma çalışmaları kapsamında Türkiye'de yerel yönetimlerde etkinlik arayışları

Kamu yönetiminin yeniden yapılandırılması tartısmalarında yerel yönetimler; kamu hizmetlerinin etkin, verimli, kaliteli bir biçimde halkın beklentilerine uygun sekilde sunulmasında ve halka en yakın birimler olarak giderek öne çıkmıstır. Dünyada yasanan küresellesme, yerellesme veözerklesme gibi yönetisim odaklı eğilimlere paralel olarak yerel yönetimler alanında 2004 ve 2005 yıllarında çıkarılan 5216 sayılı Büyüksehir Belediye Kanunu, 5393 sayılı Belediye Kanunu ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve ilgili diğer düzenlemelerle önemli yenilikler getirilmistir. Bu çalısmada 2002 sonrası dönemde özellikle 2004 ve 2005 yıllarındayerel yönetimler alanında yapılan söz konusu yeni hukuki düzenlemelerin yerel hizmetlerin etkinliğini artırmak açısından ne gibi yenilikler getirdiği ve getirilen yeniliklerin yerel hizmetlerin etkinliğini sağlamak bakımından yeterli olup olmadığı incelenmektedir. Bu amaçla birinci bölümde yerinden yönetim ve yerel yönetimlerle ilgili kavramsal çerçeve açıklanmıs, ikinci bölümdebüyüksehir belediyeleri, belediyeler ve il özel idarelerindeki yeniden yapılandırma çalısmaları teskilat yapısı, görev ve yetkiler ile hizmet alanı ve büyüklüğü açısından ele alınmıs, üçüncü ve son bölümde ise il özel idareleri, büyüksehir belediyeleri ve belediyeler bakımından yerel hizmetlerin etkinliği sorunu değerlendirilmistir. Söz konusu hukuki düzenlemelerle birlikte yerel yönetimlerinörgütlenme yapısında, ekonomik ve sosyal islevlerinde, hizmet sunumyöntemlerinde, katılımcı mekanizmalarda, mali yapısında, denetim veözerkliğinde, sorumluluk ve hesap verebilirlik anlayısında değisimler ortaya çıkmıstır. Bu çalısma bu değisim ve dönüsüm sürecinin özellikle etkinlik215anlamında yerel yönetimlerde nasıl gerçeklestiğini ortaya koymayı amaçlamıstır. Bu çalısmada yerel yönetim hizmetlerinde etkinlik sağlamak amacıyla getirilen yeni düzenlemelerin yeterli bilimsel arastırma veçalısmaya dayanmadığı ve personel ile teknik ve mali kapasite açısından hala çesitli sorunlar yasayan yerel yönetimler tarafından henüz yeterince ve olması gerektiği gibi hayata geçirilemediği sonucuna varılmıstır.
Belediyelerde örgütsel yapı ve işleyiş ve Mersin örneği

Günümüzde belediyeler, ülke nüfusunun oldukça büyük bir bölümüne hizmet sunmakta ve büyük ölçekli yatırımlar yapmaktadırlar. Ancak; çeşitli kesimler, belediyelerin görevlerini etkin ve verimli olarak yerine getiremediğini; yeterli ve nitelikli hizmet sunabilecek, yatırım yapabilecek örgütlerinin bulunmadığını sürekli dile getirmektedirler. Bu çalışmanın temel amacı; belediyelerdeki örgütsel sorunların ortaya çıkarılması ve belediye örgütlerinin geliştirilebilmesi için bazı öneriler sunulabilmesidir. Çalışma, kuramsal ve alan araştırmasına dayalı iki bölümden oluşmuştur. Kuramsal bulguların değerlendirildiği Birinci Bölümde, tarihsel süreç içinde belediyelerin dış çevrelerinde yaşanan değişimlere verdiği tepkiler değerlendirilmiştir. Türkiye'de ilk belediye örgütleri, Osmanlı İmparatorluğu döneminde başlayan modernleşme sürecinde kurulmuştur. Ancak belediyelerin günümüzdeki anlamıyla, Anayasal ve yasal temele kavuşması, gelişip yaygınlaşması Cumhuriyet döneminde gerçekleşmiştir. Türk Kamu Yönetim sisteminin bir alt sistemi olan belediyeler, ekonomik, toplumsal, siyasal, teknolojik dış çevre unsurlarının da etkileriyle süreç içinde farklı işlevler üstlenmiştir. İkinci Bölümde ise; belediye örgütlerinin yapı ve işleyişi, Mersin Kentsel Alan belediyelerinde yapılan alan araştırması doğrultusunda incelenmiştir, bu bölümde belediye örgütleri, iç çevre unsurları açısından değerlendirilmiştir. Alan araştırması ile, Mersin Kentsel Alan Belediyelerine özgü sorun alanları belirlenmiştir. Ayrıca, Mersin Kentsel Alan belediyelerinde sağlıklı bir örgütsel yapı ve işleyiş düzenine ulaşılabilmesi için baza öneriler geliştirilmiştir.
Sayıştay'ın performans denetimi görevi ve performans denetimini uygulama süreci

Tez çalışmasının amacı Türk Sayıştay'ının performans denetimi görevini nasıl yerine getirdiğini incelemek ve değerlendirilmektir. Bu çerçevede, ilk ve ikinci bölümde, denetim ve performans denetimi hakkında teorik bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde, dünya yüksek denetim kurumları ile Türk Sayıştay'ı tanıtılmıştır. Dördüncü bölümde Türk Sayıştay'ının performans denetimi uygulamasına yer verilmiştir. Beşinci ve son bölümde ise Türk Sayıştay'ının performans denetimi uygulamasının değerlendirilmesine ayrılmıştır. Çalışma sonucunda Türk Sayıştay'ının yeni uygulamaya başladığı bu denetim türünde oldukça gelişme kaydettiği, ancak gerek Sayıştay'ın kendisinden gerekse dışsal nedenlerden kaynaklanan engellerin var olduğu bu engellerinde ortadan kaldırılmasıyla Sayıştay performans denetiminin dünya standartlarına ulaşacağı kanaatine varılmıştır.