turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İntihar girişimi olan kadınların duygularını açma davranışı ile kaygı durumları arasındaki ilişki

Bu çalışmada, intihar girişiminde bulunan kadınların duygularını farklı kişilere açmaları ve kaygı durumları incelenmiştir. Deneklerin duygularını açma davranışlarını değerlendirmek üzere, 1988'de Snell ve arkadaşlarınca geliştirilen ESDS'nin geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılmıştır. ESDS, dört farklı hedef kişi ile sekiz farklı duygu-durumunun açılmasına ne kadar istekli olunduğunu sorgulayan bir ölçektir. Toplam 40 maddeden oluşan bu ölçek, 5'li Likert tipi değerlendirme ile kullanılmaktadır. Geçerlik ve güvenirlik çalışmasında Cronbach Alpha Katsayısı, Test-Tekrartest güvenirlikleri ve Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayıları hesaplanmıştır. Yapılan analizlerde ESDS'nin Türkiye koşullarında kullanılabilir olduğu anlaşılmıştır. Çalışmada, deneklerin kaygı durumları ise Öner ve Le Compte tarafından Türkiye koşullarına uyarlanmış olan STAI TX-I ve II kullanılarak incelenmiştir. Deneklerin sosyo - demografik özelliklerin belirlenmesi için araştırmacı tarafından hazırlanan bir form kullanılmıştır. İİİ Çalışmada, 3 farklı grupta (intihar girişimi (n=33), psikiyatrik hasta (n=33), normal grup (n=33)) yaşlan 15-45 arasında değişen toplam 99 denek kullanılmıştır. Karşılaştırma grubundaki deneklerin, çalışma grubunu oluşturan intihar girişimli gruptaki deneklerle yaş, eğitim, medeni durum, iş statüsü gibi değişkenler açısından benzer olmalarına özen gösterilmiştir. Ölçme araçları, intihar girişimi olan deneklere acil servis ortamında, tıbbi müdahalelerinin bitiminden sonra; psikiyatrik tanısı olan deneklere bulundukları kurumda; 'normallere' ise çalıştıkları iş ya da ev ortamında araştırmacı tarafından, öngörülen koşullarda uygulanmıştır. Çalışmada Sıra Farkları Korelasyonu, t-test değerleri hesaplanmıştır. Sonuç olarak, intihar girişiminde bulunan kadınların, yalnızca aileye öfke duygularının açılması konusunda normallerden farklılaştıkları; psikiyatrik hasta grubundaki denekler ile ise farklı hedef kişilere duyguların açılması konusunda benzeştikleri; intihar girişiminde bulunan kadınların farklı hedef kişilere açılmaları ile kaygı durumları arasında anlamlı bir ilişki olmadığı ve kaygı açısından yalnızca normal gruptan farklılaştığı görülmüştür. İntihar girişiminde bulunan kadınlarda yalnızca arkadaş ile erkek terapist ve kadın terapist ile erkek terapiste açılma açısından farklılık saptanmıştır. İntihar girişimi sonrası, psikolojik yardım isteyenlerin istemeyenlere göre erkek terapiste açılmada istekli oldukları ve kaygı puanlan açısından farklılık taşımadıkları gözlenmiştir.
A study of attitudes of mothers towards parent involvement in preschool centers

Çalışma çocuğu okul öncesi eğitim kurumuna giden annelerin okula katılımları konusunda düşüncelerini araştırmaktadır. Bu çalışma 2 soruya cevap aramaktadır. Bunlar, 1 -annelerin okula katılımları ile ilgili düşüncelerinde annelerin eğitim seviyeleri, okulun sosyo-ekonomik durumu, çocuğun yaşı ve çocuğun cinsiyeti göz önüne alındığında farklılıklar var mıdır ve 2 -okul öncesi eğitim kurumlarında yer alan yöneticilerin ve bu okullarda veli olarak bulunan annelerin rapor ettiği bu okulda da uygulanan okula katılım faaliyetleri nelerdir? Araştırma, çocuğu 3-6 yaşları arasında olan ve farklı sosyoekonomik yapıya sahip okul öncesi kurumuna giden 94 anneden oluşmaktadır. Kurumların sosyo-ekonomik yapıları bir çocuk için kurumu ödenen aylık aidatlara göre belirlenmiştir. Anneler ; yüksek, orta ve düşük olmak üzere 3 farklı eğitim seviyesinden gelmektedir. Annelerin eğitim seviyeleri mezun oldukları okullara göre belirlenmiştir. Yöneticilerin, annelerin okula katılımı konusunda düşüncelerini araştırmak için 3 farklı sosyoekonomik seviyede olan 19 okul öncesi eğitim kurumu seçilmiştir. Araştırma için anket oluşturulmuş ve bu anket 6 adet alt gruptan oluşmuştur. Bunlar annelerin kurumdaki eğitimsel olmayan faaliyetlere katılımı, kurumun velilere bilgi vermesi, kurumun velilerle sosyal ilişkiler kurması, velilerin okulun eğitim işlemine katılımı, velilerin kendi çocuklarının eğitiminekatılımı, velilerin kurumun idare ve politikasına katılımı olmak üzere 6 alt grupta toplanmıştır. Annelerin yaşı. çocuklarının cinsiyeti ve yaşı. okulun sosyoekonomik durumunun annelerin okula katılım faaliyetlerinde etkili olmadığı gözlemlenmiştir. Alt ölçek neticelerine bakıldığında sadece annelerin eğitimsel olmayan okul faaliyetlerine katılımı ve annelerin okul idare ve politikasına katılımı ölçeklerinde belirgin farklılıklar bulunmuştur. Orta ve düşük eğitim seviyelerinden gelen anneler bu ölçeklerin içerdiği faaliyetlere yüksek eğitim seviyesinden gelen annelere göre daha fazla önem vermiştir. Anneler ve okul yöneticileri bilgi verme ölçeği adı altındaki faaliyetlerinin var olduğunu, annelerin okul idare ve politikasına katılım faaliyetlerinin ise var olmadığını rapor etmişlerdir.
Fibromiyalji vakalarının çocukluk çağı travmaları ve dissosiyatif yaşantılar açısından değerlendirilmesi

çalışmada, Fibromiyalji Sendromu olan kadınlarda çocukluk çağı travmalarının varlığını araştırmak, travma bildiren FMS vakalarında travmatik yaşam olayları ile dissosiyatif yaşantıların ilişkisini incelemek amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemi İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Klinik Araştırmalar Etik Kurulu'ndan alınan izin ile Bezmialem Vakıf Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon polikliniğinde ayaktan takip edilen 51 fibromiyalji sendromlu kadın ile benzer sosyo-demografik özelliklere sahip 51 klinik dışı sağlıklı kadın kontrollerden oluşmaktadır. Araştırmada araştırmacı tarafından oluşturulan Kişisel Bilgi Formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (CTQ-28), Çocukluk Çağı Kötüye Kullanım ve İhmal Soru Listesi, Visual Analog Scale ve Dissosiyatif Yaşantılar Ölçeği olmak üzere beş form ve ölçek kullanılmıştır. Çalışmada niteliksel verilerin karşılaştırılmasında Pearson Ki-Kare testi, bağımsız grupların karşılaştırılmasında normal dağılım göstermeyen veya n<30 olan durumlarda parametrik olmayan bir test olan Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testleri kullanılmıştır. Sayısal değişkenler arasındaki ilişkilerin incelenmesinde Spearman Rho Korelasyon Katsayısı kullanılmıştır. İstatistiksel analizlerde anlamlılık düzeyi p<0. 05 olarak dikkate alınmıştır. Çalışmanın bulgularına göre dissosiyatif yaşantılar ve çocukluk çağı travmatik yaşantıları açısından fibromiyalji sendromu olan ve olmayan kadınlar arasında anlamlı fark bulunmuştur. Sonuç olarak çocukluğunda duygusal istismar ve fiziksel ihmale uğramış kişilerin psikosomatik belirtileri de artmaktadır.
Almanya'dan kesin dönüş yapmış işçilerle yurt dışında bulunmamış kişilerin kişi algısı ve psikososyal değişme açısından karşılaştırılması

Almanya'dan dönen işçiler literatürde çok yönlü incelenmiştir. Bu araştrunada da Almanya'dan dönen işçilerle hiç yurtl; dışına gitmemiş kişiler ele alınmakta, bu iki grup bazı psikfc- sosyal özellikleri, kendilerine ve birbirlerine ilişkin algıları ve modernlikleri bakımından karşılaştırılmaktadır. Araştırma, Ankara ili merkez ilçelerinin mahalleleri ile Şereflikoçhisar'ın bir köyünde yapılmıştır. Şehir örneklemi 156 AD ve 150 G denekten oluşmaktadır. Köy örnekleminde ide 30 AD ve 30 G denek bulunmaktadır. Veri toplama, bir anket, bir Kişi Algısı ölçeği ve bir de Modernlik Ölçeği kullanılarak yapılmıştır. Araştırıcı tarafından geliştirilen bu anket ve ölçeklerden elde edilen veriler üzerinde yüzde, kay -kare, t testi, korelasyon ve varyans analizi gibi istatistiksel çözümlemeler yapılmıştır. Şehir örneklemi verileri üzerindeki çözümlemelerde AD ve G olma, cinsiyet ve yaş değişkenleri esas alınmış, köy örnekleminde ise sadece AD ve G olma ayırımı üzerinde durulmuştur. Bu araştırmadan elde edilen sonuçlar aşağıda özetlenmiştir: 170171 1. AD'lerle G'ler ele alman psikososyal özelliklerin bazılarında farfarklı olmalarına karşın çoğunda kengerdirler. 2. AD'ler ve G'ler kendilerini diğer gruba kıyasla daha olumlu algılamaktadırlar. AD'lere ilişkin algılarda cinsiyet ve eğitimin rolü de görülmektedir. AD'leri: Grkadmlar. G erkeklerden, az eğitimliler de daha yüksek eğitimlilerden daha olumlu algılamaktadırlar. Almanya'da kalma süresi ve AD'lerin kendi gruplarına ilişkin algıları arasında da olumlu bir ilişki vardır. 3. AD orta yaşlı kadın ve erkekler aynı yaş ve cinsiyetteki G'lerden daha gelenekseldirler. Diğer yaş gruplarında AD ve G ommaya ve cinsiyete bağlı olarak modernlik farkı görülmemektedir 9 Modernlik üzerinde eğitim düzeyi de etkili olmaktadır. 4. Modernlik ile AD'lere ilişkin algı arasında ilişki ve etkileşimler vardır. Daha geleneksel olanlar, AD'leri daha olumlu olarak algılamaktadırlar. 5'.' Köy ve şehirde yaşayan AD'lerle G'ler arasında AD'lere ve G'- lere ilişkin algıları bakımından yapılan karşılaştırmaya göre iki yerleşim merkezinde de AD' ler AD'leri ve G'ler de G'leri daha olumlu olarak algılamaktadırlar. 6. Şehir ve köyde yaşayan AD'lerle G'ler arasında modernlik bakımından yapılan karşılaştırmaya göre, G'ler daha moderndirler.
Travmatik yaşam olayları ve sorun çözme becerilerinin intihar davranışı ile ilişkisi

Bu çalışmada üniversite öğrencilerinde travmatik yaşam olayları ve sorun çözme becerisi düzeylerinin intihar davranışı ile olası ilişkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın örneklemini, Adnan Menderes Üniversitesi'nde öğrenim gören 624 (% 64,9 kadın) öğrenci oluşturmuştur. Katılmayı kabul eden öğrenciler demografik özellikler ve intihar davranışı hakkında sorular ile sorun çözme becerilerini değerlendiren Gözden Geçirilmiş Sosyal Sorun Çözme Envanterini ve travmatik yaşam olaylarını değerlendiren Travmatik Yaşantılar Ölçeğini içeren bir anket formu doldurmuşlardır. Yapılan analizler sonucunda öğrencilerin % 25 ,7'si kendilerini öldürmeyi düşünmüş ve % 9'u da bu yönde bir girişimde bulunmuşlardır. Grubun % 59 ,5'i başlarına en az bir travmatik yaşam olayının geldiğini belirtmiştir. Ayrıca yapılan analizler, sorun çözme becerisindeki yetersizliğin ve travmatik olaylara maruz kalmanın hem intihar düşüncesi hem de girişimlerinin bağımsız yordayıcıları olduklarını göstermiştir. Diatez-stres modeli doğrultusunda, hem intihar düşünceleri hem de girişimleri, sorun çözme becerileri yetersiz olan ve aynı zamanda başlarına fazla travmatik olay gelen öğrenciler arasında yoğunlaşmıştır. Bulgular sorun çözme becerisi düzeyinin düşük olması ve aynı zamanda travmatik olaya maruz kalmanın intihar davranışının önemli bir yordayıcısı olabileceğine işaret etmektedir.
İşsiz bireylerde yaşam doyumu: Eğitim, dini duygulanım ve sistemi meşrulaştırma bakımından bir inceleme

Araştırmanın amacı, insanların psikolojik durumları üzerinde etkili olduğu bilinen işsiz kalma durumunun, bu bireylerin yaşam doyumuna etkisini; eğitim düzeyi, dindarlık eğilimi ve sistemi meşru algılama değişkenleri açısından incelemek, işsizliğe ilişkin çeşitli değişkenlerle birlikte bu değişkenlerin yaşam doyumuna etkisini araştırmaktır. Araştırmaya, Mersin ilindeki Mersin İŞ-KUR'a başvuruda bulunan 392 iş arayan gönüllü birey katılmıştır. Araştırmanın amacı doğrultusunda, iş arama süreleri, eğitim düzeyleri ve diğer demografik değişkenler açısından seçkisiz olarak seçilen bireylerle çalışma yürütülmüştür. Çalışmada, iş arayan bireylerin dini eğilimlerini belirlemek amacıyla Dindarlık Eğilimi Ölçeği geliştirilmiştir. Ölçeğin iç tutarlılığı. 91 düzeyindedir. İş arayan bireylerin yaşam doyumlarını belirlemek amacıyla Yaşam Doyumu Ölçeği, sistemi meşru algılama düzeylerini ölçmek amacıyla Sistemi Meşrulaştırma Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde, t testi, ANOVA ve hiyerarşik regresyon istatistiksel teknikleri kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, işsiz bireylerin sistemi meşru algılama düzeyleri ile yaşam doyumları arasında anlamlı ve güçlü bir ilişki bulunmaktadır. İş arayan bireyler, sistemi meşru algıladıkça yaşam doyumları yükselmektedir. İşsiz bireylerin, dindarlık eğilimi ile yaşam doyumları arasında da anlamlı ilişki gözlenmiştir. Bununla beraber bu çalışmada, iş arayan bireylerin eğitim durumlarının yaşam doyumu üzerinde anlamlı bir etki yaratmadığı ve eğitim durumuyla yaşam doyumu arasında anlamlı bir ilişki olmadığı görülmüştür.
The mediating effects of intra and interpersonal emotion regulation strategies on the relatonship between social support and symptoms

Bu çalışmanın amacı, kişilerarası duygu düzenleme ile kişinin kendi içindeki duygu düzenleme stratejilerinin, kişinin algıladığı sosyal destek ile sürekli kaygı ve depresyondaki aracı rolünü incelemektir. Daha önceki çalışmalarda, bu iki duygu düzenleme stratejisi sosyal destek ve semptomlar arasındaki bağlantı üzerinde ele alınmamıştır. Bu çalışmada, ilk kez, tek bir modelde iç ve kişilerarası duygu düzenleme stratejilerinin rolü değerlendirildi. Araştırma örneklemini 19 ve 63 yaş arasında olan 314 (Ort. = 24 .12, SS = 5 .35) katılımcı oluşturmaktadır. Katılımcılardan sosyo-demografik formu, Çok Boyutlu Algılanan Destek Ölçeği, Duygu Düzenleme Ölçeği, Durumluluk-Süreklilik Kaygı Ölçeği ve Durumsal-Sürekli Depresyon ölçeğini cevaplandırmaları istenmiştir. Aracı etkileri test etmek için önyükleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, algılanan sosyal destek ve sürekli kaygı / depresyon arasındaki ilişkiye bilişsel yeniden yapılandırmanın aracılık ettiği; bastırmanın ise sadece sosyal destek ve sürekli kaygı arasındaki bağlantıya aracılık ettiği bulunmuştur. Bunun yanı sıra, araştırma bulguları algılanan sosyal desteğin kişilerarası duygu düzenleme stratejilerinin yatıştırma ve sosyal modelleme yoluyla sürekli kaygıyı yordadığını göstermiştir. Bulgular ilgili literatür ışığında tartışılarak, ileriki çalışmalar için öneriler sunulmuştur.
Lise son sınıf öğrencilerinin affedicilik özelliği ile özgüven düzeyleri arasındaki ilişki

Bu araştırma lise son sınıf öğrencilerinin affedicilik özelliği ile özgüven düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma, cinsiyet, algılanan anne baba tutumları, bildirilen ekonomik düzey boyutuyla da ele alınmıştır. Araştırmada elde edilen verilen SPSS 22.00 paket programı ile analiz edilmiştir. Araştırma 2015- 2016 eğitim döneminde öğrenimini sürdüren farklı okullardan lise son sınıf düzeyindeki 302 öğrencinin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veriler Kişisel Bilgi Formu ile Thompson ve diğerleri (2005) tarafından geliştirilen; Bugay ve Demir (2010) tarafından uyarlanan 18 maddelik Heartland Affetme Ölçeği ve Akın (2007) tarafından geliştirilen 33 maddelik Öz Güven Ölçeği ile elde edilmiştir. Araştırmada öğrencilerin 115'i (%51,3) erkek, 147'si (%48,7) kadınlardan oluşmuştur. Lise son sınıf öğrencilerinin affedicilik etkisini ve özgüven düzeylerini incelemek için bağımsız gruplar için t testi analizi yapılmıştır. Lise son sınıf öğrencilerinin algılanan gelir düzeylerinin, affedicilik ile özgüven düzeylerini üzerindeki etkisini tespit etmek için ANOVA yapılmıştır. Katılımcıların bildirdiği aile tutumlarının affedicilik ve özgüven düzeylerini belirlemek için ANOVA kullanılmıştır. Lise öğrencilerinin affedicilik özelliği ile özgüven düzeyleri arasındaki ilişkiyi tespit etmek için pearson moment korelasyon analizi yapılmıştır. Araştırmada kullanılan Heartland Affetme Ölçeği; Kendini, Başkalarını, Durumu Bağışlama; Öz Güven Ölçeği ise İç Özgüven ve Dış Öz Güven alt testleriyle değerlendirilmiştir. Buna göre cinsiyet farklarının affedicilik ve özgüven düzeyleri ile alt boyutlar üzerinde anlamlı bir etkiye sahip olmadığı anlaşılmıştır. Lise son sınıf öğrencilerinin bildirilen aile tutumlarının başkalarını bağışlama ve durumları bağışlama düzeyleri üzerinde anlamlı bir etkiye sahip olmadığı bununla birlikte kendini bağışlama düzeyinde anlamlı bir etkiye sahip olduğu bulunmuştur. Tukey Testi sonucunda, bildirilen aile tutumlarından demokratik ve koruyucu aile tutumlarına sahip öğrencilerin daha yüksek kendini bağışlama düzeylerinde olduğu anlaşılmıştır. Bildirilen aile tutumlarının özgüvene etkisi ise anlamlı bulunmamıştır. Lise son sınıf öğrencilerinin affedicilik, kendini bağışlama ve durumları bağışlama düzeyleri arttıkça özgüven düzeyleri, özgüven toplam, iç ve dış alt boyutlarıyla artmaktadır. Öğrencilerin başkalarını bağışlama düzeylerinin ise toplam özgüven düzeyleri ile anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Araştırmadaki bu bulgular tartışılmış; kuramsal ve uygulamalı alanlarla ilgili önerilerde bulunulmuştur.
Being a 'wounded' civilian: Understanding the experiences of the military members who were expelled from the army after the 1980 military coup in Turkey

Bu çalışmada, Türkiye'de yaşanan 12 Eylül 1980 askeri darbesi sonrasında, 1980 ve 1984 yılları arasında kişisel düşünceleri ve değerleri nedeniyle, Türk Silahlı Kuvvetlerinden atılan askeriyeye mensup bireylerin özgün deneyimlerinin travma ve başa çıkma üzerine literatürdeki önceki bulgular ışığında derinlemesine incelenmesi; kayba eşlik eden travmatik olaylar yaşadıktan sonra bu bireylerin kendilerine yeni bir hayat kurma yolundaki adaptasyon süreçlerinin anlaşılması hedeflenmiştir. Türkiye'nin çeşitli bölgelerinde yaşayan atılmış askerlerden, 57 ile 62 yaş arası 8 kişiyle derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar, askeriyeden atılma sürecinde tutsaklık, işkence, meslek ve ergenlikten itibaren 'ev' olarak görülen yeri kaybetme ve sonrasında da atılma olayıyla ilişkili uzun yıllar toplumda ayrımcılığa uğrama gibi birçok hasar verici duruma maruz kalmış kişilerdendir. Yorumlayıcı Fenomenolojik Analiz sonucu edinilen niteliksel veriler neticesinde, 8 ana tema ve bunlara bağlı 22 alt tema ortaya çıkmıştır: a) hayata sıfırdan başlamak, b) ötekilerin gözündeki ideal mesleği kaybetme, c) aileye kendini açıklamada zorluklar yaşama, d) ayrımcılığa maruz kalma, e) atılmayı anlamlandırma, f) atılmadan sonra hayatla başa çıkma, g) atılmanın etkilerini bir ömür boyu hissetme, h) hakları geri almanın anlamı: 40 yıl sonra. Araştırma sonuçları, politik travma literatürüyle uyumlu bilgiler sunmakta, ayrıca, çözümlenememiş/kaçınılmış yas süreçlerinin izlerinin iç dünyalarında taşınmaya devam ettiğini göstermektedir. . İleride, yas süreçlerini karmaşıklaştıran faktörleri derinlemesine inceleyen ve tamamlanmamış yas süreçleri sonucu, yaşananların atılmış askerlerin çocuklarının ruhsallığındaki izlerini araştıran çalışmaların yapılması önerilmiş; bu gibi çalışmaların, kollektif travma döngüsünü kırma ve önleme stratejilerine de katkı sağlayabileceği düşünülmüştür. Kollektif travma karşısında kaçınılmış duygu ve yas süreçlerinin yansımalarının, bu kişilerin terapi süreçlerinde göz önünde bulundurulması önerilmektedir.
Genç yetişkinlerin bağlanma stillerinin, yakın ilişkilerindeki psikolojik eğilimlerinin ve ilişki inançlarının incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, genç yetişkinlik dönemindeki bireylerin bağlanma stillerinin, yakın ilişkilerindeki psikolojik eğilimlerinin ve ilişki inançlarının incelenmesidir. Betimsel tarama modellerinden deneysel olmayan nicel araştırma modeli kullanılarak yapılan araştırmaya 18-40 yaş aralığındaki Genç Yetişkinlik Dönemi içerisinde bulunan, 314 kadın 134 erkek olmak üzere toplam 448 kişi katılmıştır. Araştırmada ölçme aracı olarak Demografik Bilgi Formu, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri II, Çok Boyutlu İlişki Ölçeği ve İlişki İnançları Ölçeği kullanılmıştır. Demografik bilgi formu ve ölçekler katılımcılara internet üzerinden gönderilmiştir. Elde edilen verilerin analizinde t-testi, MANOVA ve stepwise regresyon istatistiksel yöntemleri kullanılmıştır. İstatistiksel analiz ve hesaplamalara göre, yakın ilişkilerdeki psikolojik eğilimlerin cinsiyet, ilişki durumu ve çocuk sahibi olma/olmama değişkenleri açısından anlamlı olarak farklılaştığı bulunmuştur. Bağlanma stilleri ilişki durumuna göre anlamlı olarak farklılaşmaktadır. Bulgular, erkeklerin ve evli bireylerin yakın ilişkilerinde daha fazla akılcı olmayan inanca sahip olduğunu işaret etmektedir. Son olarak yakın ilişkilerdeki psikolojik eğilimlerin, kaçınmacı bağlanma stilini yüzde 47 düzeyinde yordadığı tespit edilmiştir.
Görme engelli öğrencilere basamak değeri ve eldeli toplama öğretiminde basamaklı öğretim yöntemiyle sunulan bireyselleştirilmiş öğretim materyalinin etkililiği

Bu araştırmanın amacı; a) sıfırdan ve istenen bir sayıdan başlayarak 100'e kadar birerli ve onarlı sayma, b)0- 50 arasındaki sayılan küptaşla yazma, küptaşla yazılmış sayıları okuma, c)Tek basamaklı sayı ile tek basamaklı sayıyı sonucu iki basamaklı çıkacak biçimde küptaşla toplama ön koşul davranışlarım gerçeklesen görme engelli öğrencilerin Basamak Değeri ve Eldeli Toplama ölçü Araçları ile belirlenen performans düzeyleri dikkate alınarak hazırlanan Basamaklı öğretim Yöntemine Göre Sunulan Bireyselleştirilmiş öğretim Materyalinin, bu öğrencilerin basamak değeri ve eldeli toplama amaçlarım gerçekleştirmelerinde etkili olup olmadığım belirlemektedir. Araştırma, tek denekli deneysel desenlerden Dönüşümlü Sağaltımlar desenindedir. Araştırmanın deneklerini, 1992- 1993 öğretim yılında Ankara Aydınlıkevler Görme Engelliler Okulunun 2. ve 3. sınıflarına devam eden ve ön koşul davranışlarını karşılayan beş görme engelli öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma verilerinin toplanabilmesi için görme engelli öğrencilerin basamak değeri ve eldeli toplamada performans düzeylerim belirleyebilmek amacıyla ölçüt bağımlı değerlendirme yaklaşımına göre Basamak Değeri ve Eldeli Toplama Ölçü Araçları geliştirilmiştir. Araçlar, öğretim öncesinde ve öğretimden hemen sonra olmak üzere her öğrenciye üçer kez birebir uygulanmıştır. Basamak değeri ve eldeli toplama öğretiminde Basamaklı öğretim Yöntemiyle Sunulan Bireyselleştirilmiş öğretim Materyali ve Geleneksel öğretim Yöntemiyle Sunulan öğretim Materyali her öğrenciye dönüşümlü olarak sunulmuştur. Basamak değeri öğretimine üç öğrenciIII Basamaklı öğretim Yöntemiyle Sunulan Bireyselleştirilmiş öğretim Materyali ile, iki öğrenci Geleneksel öğretim Yöntemiyle Sunulan öğretim Materyali ile başlamıştır. Eldeli toplama öğretiminde materyaller öğrencilere değiştirilerek sunulmuştur. Araştırmada elde edilen verilerin değerlendirilmesinde grafiksel analiz kullanılmıştır. Araştırma bulguları, Basamaklı Öğretim Yöntemiyle Sunulan Bireyselleştirilmiş öğretim Materyalinin basamak değeri ve eldeli toplama öğretiminde her öğrencide etkili olduğu izlenimi vermektedir.