turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
How did information technology become instrumental to the liberal critiques of industrial capitalism?

öz ENFORMASYON TEKNOLOJİSİ ENDÜSTRİYEL KAPİTALİZMİN LİBERAL ELEŞTİRİSİNİN ARACI HALİNE NASIL GELDİ? Ökem, Mekin Mustafa Kemal Bilim Uzmanlığı, Kamu Yönetimi ve Siyaset Bilimi Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Raşit Kaya Eylül 1996, 70 sayfa Bu tez, endüstriyel kapitalizmin liberal eleştirisi kapsamında bilginin yeri ve içeriksel anlamında, on dokuzuncu ve yirminci yüzyılları kapsayan süreç içerisindeki değişimini incelemektedir. Bu çalışma sırasında, ontolojik temelleri ile atfedildikleri öznel içeriklerin değiştiği, bilgi ve büginin bir alt düzeyi olarak enformasyonun araçsallığı tahlil merkezini oluşturacaktır: bilgi, yirminci yüzyıl endüstriyel kapitalizminin bozulmalarım aşmaya çalışan savaş sonrası liberal eleştirilere araçsal olmuştur. Ayrıca, bilginin bir alt düzeyi olarak enformasyon da, bu kavramsal işleviyle, toplumsal gerçekliğe dışsal ve değer yüklü olmayan bir mal haline gelmek suretiyle, toplumsal ve doğal olguları dönüştüren önemli bir etkeni oluşturmuştur. Bu tez, savaş sonrası endüstriyel kapitdizmin dmamiklerindeki değişim ile liberal teorideki değişmelerin eş zamanlı olduğunu önermektedir. Buna göre, enformasyon ve bilginin, toplumsal gerçekliğin içsel bir parçası olduğu belirtilmektedir. Bu sosyal gerçeklik ise, liberal teorinin enformasyon çağım kendi içerisinde bir ideoloji haline gelecek şekilde araçsal kıldığını göstermektedir. Bu tezin temel içeriğinin bir başka yönünde, enformasyonun da iki boyuta sahip olmasıdır: enformasyon, bir taraftan bir maldır, diğer taraftan ise bir iletişimsel eylemdir. Bunlardan ilki, enformasyon biçiminin toplumsal üretim ilişkilerinin yerini aldığını iddia eden liberal teoriyi içeren ontolojik bir tartışmayı açmaktadır. Sonraki ise, enformasyonun bir iletişimsel eylem olarak boyutları üzerine, daha çok epistemolojik bir tartışmadır.
2003 yılından sonra Türkiye'de yerel yönetimlerin finansmanında yaşanan dönüşüm

Dünyada yerel yönetimler, yerel hizmetlerin etkin ve verimli bir şekilde topluma ulaştırılmasını sağlayan önemli yönetim örgütleridir. Günümüzde hemen hemen her devletin yönetim örgütlenmesi içerisinde yer alan yerel yönetimler, çağdaş ve demokratik bir yönetim yapısının temel unsuru haline gelmiştir. Çalışmada, Türkiye'deki yerel yönetimlerin gelirleri, hizmetleri ve harcamaları, il özel idareleri, belediyeler, büyükşehir belediyeleri ve köyler açısından incelenmektedir. Yerel yönetimlere finans sağlama yöntemlerinden birisi olan borçlanma hususu, yasal zeminde analiz edilmektedir. Küresel sermaye kuruluşlarının destekleriyle, gelişmekte olan ülkelerde mali yerelleşme ekseninde oluşturulmak istenen yerel kredi piyasası sistemi incelenmektedir. Çalışmada, ülke örnekleri seçilerek, Türkiye ile seçilen ülkelerin yerel yönetimlerinin mali yapısı mali özerklik temelinde karşılaştırmalı olarak analiz edilmektedir. Çalışmanın son bölümünde yapılan saha çalışmasıyla 2003- 2013 yılları arasında gerçekleştirilen yasal değişikliklerle düzenlemelerin yerel yönetimlerin finansmanı üzerindeki etkileri araştırılmaktadır. Aynı zamanda çalışmada yerel yönetim finansmanı hususunda önemli bir yeri olan İller Bankasının 6107 sayılı Kanunla İlbank Anonim Şirketine dönüştürülmesinin yerel yönetimler üzerindeki etkileri de incelenmektedir. Saha çalışmasının son bölümünde ise dış kredi kullanımının, yerel yönetimlerin mali disiplin oluşturması üzerindeki etkileri araştırılmaktadır. Saha çalışması için yerel yönetimler özelinde üç adet örnek belediye seçilmiş (Ereğli İlçe Belediyesi, Amasya Belediyesi ve Ankara Büyükşehir Belediyesi) ve ilgili belediyelerin mali hizmetler birimindeki yetkilileriyle derinlemesine mülakat yöntemiyle görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Çalışmada son olarak saha çalışmasıyla elde edilen veriler analiz edilerek ulaşılan bulgular değerlendirilmektedir.
Yerel yönetimlerde kent konseyinin etkinliği: Büyükşehir belediyelerinde kurulan kent konseylerinin incelenmesi üzerine bir çalışma

Geçtiğimiz yüzyılın başında dünyada yaşanan ekonomik ve teknolojik gelişmeler; ülkeler içinde yeni yaklaşımları, yeni kavramları beraberinde getirmiştir. 1990'ların ortasından itibaren dünyada konuşulmaya başlanan yönetişim kavramı da bu kavramlardan birisidir.1990'ların sonlarına doğru da bu kavram Türkiye'nin gündemine gelmiştir. Yönetişim kavramını ortaya atanların deyimiyle bu kavram; 'sürdürülebilir bir dünya' için yerelde bütün unsurların yönetime dahil edilmesini içermektedir. Bu yolla yerelde daha etkili ve verimli bir yönetim şekli meydana getirilerek, daha fazla hesap sorulabilir bir yapı oluşturulması amaçlanmaktadır. Bu hesap sorulabilir yapının da daha fazla şeffaflığı beraberinde getireceği düşünülmektedir. Bu durumların da bir sonraki adımda yerelde yapılacak bütün eylemleri optimum seviyede verimli hale getireceği düşünülmektedir. Bu gelişmeler ışığında Türkiye'de Kent Konseyleri oluşumu ortaya çıkmıştır. Bu oluşumla; yerelde katılımın arttırılması, yerelde yaşayanların konseyler aracılığı ile yereli kapsayan konularda alınan kararlara ortak olabilmeleri amaçlanmaktadır. Bu yöntemlerle yerelde ortak karar alma mekanizmaları oluşturulduğunda, bunun yerelde yaşanan pek çok problemi çözebileceği düşünülebilir. Bunların yanında teknolojide yaşanan hızlı gelişmelerin gelecekte yerelde bazı konularda doğrudan demokrasi yönteminin uygulanabilmesine imkan verebileceği öngörülmekte bunun içinde kent konseylerinin gerekli bir oluşum olduğu düşünülmektedir. Bir kurumun olumlu ve olumsuz yönlerinin ortaya konarak daha doğru değerlendirmeler yapılabilir. Bu düşünce ışığında yaptığımız çalışmada amaçlanan; bahsedilen amaçlar ve beklentilerle kurulan kent konseyleri hakkında bir durum tespitinin yapılmasıdır. Bu yapılan çalışmayla da gelecekte yapılacak düzenleme veya çalışmalara bir projeksiyon tutulması hedeflenmektedir. Tüm bunlar içinde kent konseyi başkanlarıyla görüşmeler ve anket çalışması yapılmış ve bilgiler paylaşılmıştır. Çalışmanın I. Bölümünde dünyada Kent Konseyleri ile ilgili yaşanan gelişmeler ele alınmıştır. II. Bölümünde 'Yerel Gündem 21' başlığı ve 'Türkiye'de Yerel Gündem 21' çalışmaları değerlendirilmiştir. III. Bölümde Kent Konseylerinin çıkış noktası olan yönetişim kavramı açıklanmaya çalışılmıştır. IV Bölümde Türkiye'de Kent Konseylerinin kuruluş aşaması ve yapısı ele alınmıştır V. Bölümde de 23 Büyük Şehir Belediye Kent Konseyi başkanı ile görüşmeler yapılmış, yapılan çalışma ve elde edilen veriler paylaşılmıştır.
Türkiye'de sağlık hizmetlerinin yeniden yapılanmasında il sağlık müdürlükleri: Kütahya İl Sağlık Müdürlüğü örneği

Türkiye'de sağlık sistemini yeniden düzenleme çalışmaları Cumhuriyetin ilk dönemlerine dayanır ve bu dönemin içinde başlatılan yeniden yapılanma ve reform hareketlerinin tamamında yer alır. Sağlık reformu olarak nitelendirilen çalışmalar 1980'lerin sonunda dile getirilir. 1980 yılına kadar olan düzenlemelerde daha çok sağlık hizmetlerinin iyileştirilmesine yönelik çalışmaların yapılması amaçlanırken 1980'den sonra başlatılan reform hareketlerinin ana gündem maddesini sağlık sisteminin örgüt yapısının düzenlenmesi almaya başlamıştır. Bu kapsamda 1990'lı yılların başından itibaren sağlık sistemin yeniden yapılandırılmasına yönelik çalışmalar, Dünya Bankasının desteği ile başlatılan sağlık projelerinin uygulamaya girmesini sağlamıştır. 1989 yılından 2003 yılına kadar süren birinci ve ikinci sağlık projelerinde ülkenin ihtiyacına cevap verecek dikkate değer sonuçlar elde edilmemiştir. 2003 yılı sağlık politikalarının üçüncü dönemi olarak daha aktif ve uygulamaya yönelik bir başlangıcı temsil etmektedir. Sağlıkta Dönüşüm Programı ile sağlık sektöründe atılacak adımlar tek tek ortaya konmuştur. Bu dönemde önceki dönemlerden farklı olarak ortaya konan hedeflere yönelik önemli adımlar atılmıştır. Bu çalışmada genel olarak sağlık politikalarına, politika belirleme süreçlerine, Sağlıkta Dönüşüm Programı ile Sağlık Bakanlığının teşkilat yapısına değinilmiştir. Yeniden yapılanmanın İl Sağlık Müdürlüğü teşkilat yapısına ve sağlık hizmetlerine olan etkisi Kütahya İl Sağlık Müdürlüğü örneği ile ele ayrıntılı olarak alınmıştır.
Kamu hizmetlerinde kalite anlayışı çerçevesinde toplum destekli polislik ve Sivas örneği

Özellikle 1960'larla birlikte devletin sunduğu hizmetler ve bu hizmetlerin meşruluğu Kamu Yönetimi alanında önemli bir tartışma konusu olmuştur. Yeni yönetim şekillerinin ortaya çıkışı hem kamu hem de özel sektörce üretilen hizmetleri etkilemiştir. Edward DEMING tarafından ortaya konan Toplam Kalite Yönetimi Konsepti kamu yönetiminde karşılaşılan problemlerin çözümüne ilişkin popüler bir cevap olarak algılanmaya başlanmıştır. Toplam kalite yönetimi müşteriye hizmet veren personelin ihtiyaçları ile müşteri ihtiyaçlarına yoğunlaşmaktadır. Belirlenmiş vizyon ve misyon temelinde, yöneticilerce kurumların daha kaliteli hizmet vermek için yönlendirilmeleri gerekmektedir. Hizmet çıktıları değerlendirilerek gerekli görülen düzenlemeler yapılmaktadır. Problem çözme süreci müşteri ve personelden gelen geri bildirimleri içermekte, dolayısıyla iç ve dış müşteriler çözüm sürecine dahil edilmektedir. Toplam Kalite Yönetiminde vatandaşlara özel sektörde olduğu gibi müşteri gözüyle bakılmaktadır. Verilen hizmetlerin etkinlik ve verimliliği vatandaş memnuniyetine dayalı ölçümlere dayanmaktadır. Özellikle 1970'li yılların başında polis organizasyonları, müşteri odaklı hizmet anlayışını kabul eden diğer kamu kurumları gibi, vatandaşları müşteri olarak görmeye başlamışlardır. Bu yönüyle, Toplam Kalite Yönetimi Toplum Destekli Polisliğin altında yatan felsefelerden biri olarak görülebilir. Özellikle örgütsel değişim çerçevesinden bakıldığında, Toplum Destekli Polisliğin birçok temel değişkeninin Toplam Kalite Yönetimininkine benzer olduğu, böyle bir benzerliğin ise Toplum Destekli Polislik konseptinin yeni kamu yönetimi trendlerinin polislikteki yansıması olduğu düşüncesini güçlendirdiği görülmektedir. Batılı anlamda Toplum Destekli Polislik anlayışı ülkemizde 2000'li yıllarla beraber popülerlik kazanmıştır. Dünya polis örgütlerinin çalışmalarına yaptığı katkı, suçla mücadeleye etkisi, vatandaş-polis arasında oynadığı olumlu rol Toplum Destekli Polisliğin Türk Emniyet Teşkilatı tarafından hızla benimsenmesi ve yaygınlaşması sonucunu doğurmuştur.
Sağlık kurumlarındaki yöneticilerin hukuki sorumlulukları

1970'lerin ortasından beri batılı ülkelerde yeni kamu yönetimi uygulamaları gerçekleştirilmektedir. Daha verimli kamu hizmeti sunulması için tüm dünyada büyük önem verilen bu uygulamalar Türkiye'de de uygulanmaya çalışılmaktadır. Kamuda kayda değer bir dönüşüm sürecini gerekli kılan bu uygulamalar sağlık alanını da kapsamaktadır. Özellikle 2000'li yılların başından itibaren ülkemizde sağlık alanında dönüşüm süreci hız kazanmış, Avrupa Birliği müktesebatına uyum sürecinin etkisiyle daha verimli sağlık hizmeti sunumu açısından önemli olan yasal düzenlemeler gerçekleştirilmiş, Sağlık Bakanlığının ve bağlı kuruşların hiyerarşik yapısında önemli değişiklikler yapılmıştır. Düzenlemelerin bir kısmı ise sağlık kurumlarındaki yöneticilerin görev ve sorumluluklarını içine alacak şekilde gerçekleştirilmiştir. Yapılmış olan düzenlemelerle birlikte hastane yöneticilerinin görev ve sorumluluk alanı genişletilmiş, hasta ve çalışan sağlığı, çevreye uyumlu sağlık hizmeti sunumu, güvenlik, evrakların düzenli tutulması vb. konularda alınması gereken yeni önlemler belirlenmiştir. Bu önlemler alınmadığı takdirde meydana gelen idari malpraktisler nedeniyle hasta ve çalışanların veya kurumların zarara uğramaları sağlık kurumlarının tazmin sorumluluğunu ortaya çıkarmaktadır.
Afetler için yaygın savunmasızlık ve yerel afet endeksleri hesaplanması: Türkiye illeri örneği

Çalışmanın amacı ülkemiz illerinin afetler kapsamında savunmasızlık ve afetsellik endekslerini elde ederek, bu illerin karşılaşabilecekleri afetlere karşı mevcut durumlarını ve eksiklerini ortaya koyarak karar vericilere yol göstermektir. YAE yönüyle, 1995- 2016 dönemi genel ortalama endeks değerlerine göre, en yüksek ortalamalı ilk beş ilimiz Erzurum (0,38), Afyon (0,38), Ağrı (0,33), İstanbul (0,30) ve Van (0,25) şeklindedir. YAE için son dönem olan 2011- 2016 dönemine bakıldığında ise ilk beş ilimizin Erzurum (0,75), Ankara (0,63), Trabzon (0,58), Van (0,54) ve Muş (0,51) olduğu görülmektedir. YSE yönüyle 2000- 2017 dönemi genel ortalama endeks değerleri incelendiğinde ise en yüksek endeks değerli ilk beş ilimizin Şırnak (0,54), Hakkari (0,53), Şanlıurfa (0,52), Ağrı (0,52) ve Muş (0,52) şeklinde olduğu dikkat çekmektedir. Yine YSE için son dönem olan 2015- 2017 dönemleri YSE değerlerine bakıldığında, en yüksek endeks ortalamalı ilk beş ilin Şanlıurfa (0,55), Şırnak (0,54), Mardin (0,50), Diyarbakır (0,50) ve Batman (0,50) olduğu görülmektedir. Bunun yanında son dönem için illerimizin % 40 ,74'ü yüksek savunmasızlık kategorisinde bulunurken % 59 ,26'sı orta endeks kategorisinde yer almaktadır. Dolayısıyla düşük endeks kategorisinde hiçbir ilimizin bulunmaması dikkat çekmektedir. Çalışma sonuçlarına göre, uluslararası alanda ülkemizin savunmasızlık yönüyle istenilen düzeyde olmadığı görülürken, ulusal alanda ise bilhassa ekonomik ve sosyal yönden az gelişmiş bazı bölgelerin afetlere ve tehlikelere karşı daha savunmasız ve riskli olduğu görülmektedir. Dolayısıyla bu bölgelerin, karşılaşılacak bir afette tekrar kalkınması daha zor ve uzun bir süreç olacaktır.
Kamu yönetiminde yeni arayışlar ve Türk kamu yönetiminin sorunları

Yeni bir çağa girerken, kamu yönetimi disiplini, öngörülenlerin çok ötesinde gelişmiş ve daha karmaşık bir nitelik kazanmıştır. Özellikle, toplumsal ve siyasal, yapılar ile ekonomi ve teknoloji alanlarında yaşanan gelişmeler, mevcut yönetim anlayışının yetersiz kaldığını ortaya koymaktadır. Günümüzde yoğun şekilde yeni bir doğuştan, yeni zamanlardan, yeni gerçeklerden ve yeni bir anlayıştan bahsedilmektedir. Bu süreç sonunda, devletin büyüklüğü, kamu hizmetlerinin niteliği, örgüt yapısı, insan kaynakları ve hukuksal altyapılarının yeniden kavramsallaştırılması ve yeniden tanımlanması gerekmektedir. Kamu yönetiminin bir bilim disiplini olarak tarihsel seyri içinde bugün ulaşılan nokta, bu bilim dalının artan disiplinler arası niteliğini pekiştirmektedir. Bu gerçek, kamu yönetimi biliminin daha karmaşıklaşmasına neden olmaktadır. 1970'lerin sonlarından itibaren 1980'lerin başında Kıta Avrupası'nda ve ABD'nde uygulanan yeniden yapılanma çalışmalarında geniş kapsamlı kamusal yükümlülükIll anlayışından sınırlı kapsamlı kamusal yükümlülükler anlayışına doğru geçildiği gözlemlenmektedir. Dünya'da yaşanan bu gelişmeler ve bugünkü sorunlar karşısında Türkiye'de kamu yönetimi uygulamasındaki mevcut anlayışın, örgütsel yapının ve işleyişin, değişen toplumsal taleplere cevap verebilmekten hayli uzakta olduğu gözlenmektedir. Bu nedenle, bu tez ile 'Kamu Yönetiminde Yeni Arayışlar ve Türk Kamu Yönetiminin Sorunları' irdelenmeye çalışılmıştır. Tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, kamu yönetimi düşüncesinde çağdaş gelişmeler ve arayışlar; ikinci bölümde, Türk kamu yönetiminin sorunları; üçüncü bölümde, Türk kamu yönetiminde yapılan yeniden düzenleme çalışmaları ve ulaşılan sonuçlar ele alınmıştır. Sonuç ve değerlendirme kısmında ise, yapılan inceleme ve araştırmalardan elde edilen verilerin analizi ve yorumu yer almaktadır.
Türkiye'de Sosyal Belediyecilik: Batman Belediyesi Örneği

Geçmiş ideolojiler dönemi boyunca insanlık; gelecek için en iyi, en doğru, en ideal yaşam önerisine rağmen ideolojilerin uygulamada yaşadıkları problemler, insan ve birey odaklı yaklaşımlardan uzaklaşılması ve ilerleyen dönemlerde refah rejimlerinin girdiği mali kriz nedenleriyle, beklenen maddi ve manevi huzur ve tatmin düzeyine ulaşamamıştır. Çözümün merkezinde yer alan refah rejimleri; girdikleri bunalım ve krizlere farklı çözüm yolları arayışına girmiştir. Bu çalışmadaki amaç; temel işleve sahip birey, aile ve toplumu merkeze alan, kapitalist çıkar ilişkilerinin toplumun genel çıkarlarına dönüşmesine sunduğu katkılarla çözümün merkezi olarak değerlendirdiğimiz alan olarak ''yerel yönetimlere'' dikkat çekmektir. Bu kapsamda Batman Belediyesi örneği incelenerek güçlü yerel yönetimlerin ve sosyal belediyecilik faaliyetlerinin toplumsal huzur, barış ve kalkınmışlığın en önemli araçlarından biri olduğunu vurgulamak, uygulamada yaşanan sorunları tespit ederek idareye bu sorunların giderilmesi konusunda destek olmak amaçlanmıştır
Kamu sektöründe iş stresi ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişki; Uygulama örneği: Juba/ Güney Sudan

Yirmi birinci yüzyılın bilinen hastalıklarından biri de strestir. Stres, temelde kişinin yaşantısından kaynaklanan çeşitli çevresel eylemler nedeniyle oluşan etmenlere denir. Olumsuz çevre eylemlerinde; bireyler örgütsel, çevresel ve kişisel sebeplerden dolayı yoğun bir şekilde sıkıntıya maruz kalmaktadırlar. Bu sıkıntıları ortadan kaldırmak için stresle ilgili olumsuz faktörleri dikkate alıp ortadan kaldırmak gerekir. Bu araştırma, kamu sektöründe yaşanan ve bulunan iş stresi ve bunun karşısında iş stres ile örgütsel bağlılık arasında bir ilişki olup olmadığını araştırmaktadır. Bu çalışmayla Güney Sudan'ın kamu sektöründe yaşanan iş stresi ve örgütsel bağlılığın bugünkü durumunun nasıl olduğu hakkında bilgi aktarılacaktır. Çalışmada, Cuba'da basit ve tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilen bakanlıklarda çalışan 283 yönetici, memur ve işçi üzerinde anket uygulanmıştır. Araştırmanın analiz sonuçlarında; iş stresi, örgütsel bağlılık ile katılımcıların eğitim, kurum ve görevlerinin düzeyleri arasında bir fark görülmüştür. Daha sonra Spearman korelasyon sonuçlarında, iş-aile çatışması, rol stresi ile örgütsel bağlılık arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca iş stresi ile örgütsel bağlılık, normatif bağlılık ile iş-aile çatışması arasında anlamlı bir ilişkiler bulunmuştur. Bu sonuçlara göre, iş-aile çatışması, rol stresi ve iş stresi azaldıkça, örgütsel bağlılığın arttığı görülmektedir.
Kamu görevlilerinin mali ve cezai sorumlulukları

öz Türk kamu hukukunda, kamu görevlilerinin mali ve cezai sorumlulukları, hem anayasal hem de yasal hükümlerle düzenlenmiştir. Anayasanın 129/V uncu maddesinde, memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek koşuluyla ancak idare aleyhine açılabilir, ilkesiyle sorumluluk konusunda kamu görevlilerine 'teminat sistemini' getirmiştir. Bu çerçevede, kamu hizmetiyle ilişkili olmak kaydıyla kamu görevlileri herhangi bir bireye zarar verdikleri takdirde, bu zararların karşılanması için idare aleyhine tazminat davası açılır; idare de kamu görevlilerinin kişisel kusuru olması durumunda ödemiş olduğu tazminatı kendisinden rücu davasıyla geri alabilir. Türk Hukuk mevzuatı, memurlar ve diğer kamu görevlilerinin cezai sorumluluğu bakımından da özel bir yargılama sistemini getirmiştir. Memurlar ve diğer kamu görevlileri görevleriyle ilgili olmak koşuluyla bir suç işlemeleri halinde doğrudan yargılanamazlar; yargılanabilmeleri, için yasanın öngördüğü idari merciden soruşturma izni alınması gerekmektedir. Böylece, memurların ve vatandaşların suç işlemeleri halinde soruşturmaya tabi tutulmaları bakımından bir ayırım yapılmaktadır. Bunun gerekçesi de kamu hizmetinin verimli ve etkin bir şekilde yürütülmesidir. Yoksa, kamu görevlilerini kişisel bakımından korumak gibi bir amaç güdülmemektedir. Bu çalışmada, kamu görevlilerinin ve memurların kimler olduğunu, bunların suç işlemeleri halinde yargılanmadan önce nasıl bir sisteme tabi tutulduğunu, kamu hizmetinin yürütülmesi sırasında verdikleri zararların kişisel kusur sayılıp sayılmadığını, hem doktrin hem de yargı kararlan ile analiz etmeye çalıştık. Bu çerçevede, ülkemizin koşullan, kamu to2metinin niteliği ve hukuk devletinin ilkeleri bağlamında, kamu görevlilerinin mali ve cezai sorumluluklarım açıklığa kavuşturmaya çalıştık. m
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki afet yönetimi ile Türkiye'deki afet yönetiminin karşılaştırılması

Bu tezin amacı, Türkiye'deki afet yönetiminden sorumlu kurum olan Başbakanlık Afet ve Acil Durum Başkanlığı ile Amerika Birleşik Devletlerindeki afet yönetiminden sorumlu kurum olan Federal Emergnecy Management'in karşılaştırılmasıdır. Bu karşılaştırmayı yapabilmek için AFAD ve FEMA'nın kurulmasından bu günümüze kadar gelen süreçte her iki ülkenin afet yönetiminin anlaşılması ve açıklanması gerekmektedir. Bu doğrultuda üç temel varsayım geliştirilmiştir. İlk olarak, Türkiye'deki afet yönetim sisteminin karmaşık yapısından kurtulmak için ABD'deki afet yönetimi sistemi rol model alınmıştır. İkinci olarak bu rol model birebir olarak değil de Türkiye'nin kurumsal merkezileşme geleneğine uygun olarak AFAD'ın FEMA' dan farklı olarak koordinasyondan başka görevler üstlenmesine neden olmuştur. Üçüncü olarak da AFAD'ın bu merkezileşme sürecinde yerel birimler olarak valilik ve belediye yönetimlerine gerektiği kadar yetki devri ve olanak sağlamadığı düşünülmektedir. ABD'deki afet yönetiminin birçok artısı olmasına rağmen kendine göre birçok eksiği olduğu varsayılırsa Türkiye'deki afet yönetiminin ilerleyen dönemlerde büyük ülkelerdeki afet yönetimi sistemine benzer bir seviyeye ulaşacağı söylenebilir. Bu bağlamda, AFAD'ın merkezileşme düşüncesinden kurtularak yerele yetki verilmesi ile daha etkin hale geleceğinden bahsedilebilir.
Mülteciler ve sığınmacılar hakkında idarenin görevleri-yetkileri ve yargısal denetim

Bu çalışmada ortaya konulması hedeflenen, mültecileri ve sığınmacıları idare hukuku açısından irdeleyerek, bunlar üzerinde idarenin görev ve yetkilerini saptamaktır. Kaçınılmaz olarak görev ve yetki sözcüklerinin geçtiği yerde, hukuk devleti olmanın bir gereği olarak yargısal denetimden de söz etmek gerekir. Bu nedenle çalışmamızda ulusal ve uluslararası yargı kararlarına yer vererek bu amacı gerçekleştirmeye çalıştık. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde mülteci ve sığınmacı kavramlarına yer verilmiş bu kavramların tarihsel süreç içindeki gelişimlerine değinilmiştir. İkinci bölümde mülteci ve sığınmacılar hakkında idarenin görev-yetkileri ile 4.4. 2013 tarihli 6458 Sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu ile oluşturulan ve yeni bir idari yapılanma olan, Göç İdaresi Genel Müdürlüğü ve bu yapılanmanın hukuksal statüsü üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise, her hukuksal ilişkinin amacına uygun biçimde ilerleyebilmesinin güvencesi, hukuk devleti olmanın en temel gereği yargısal denetime yer verilmiştir.
Türkiye'de büyükşehir belediyesi uygulamaları ve karşılaşılan sorunlar

Dünyada belediyecilik uygulamalarının başlangıcı günümüze oldukça yakın bir tarihtedir. Sanayi devriminin ardından artan nüfusla birlikte insan kitleleri iş olanaklarının daha iyi olduğu sanayi kentlerine göç etmeye başlamışlardı. Bu hareketlenme ile birlikte kırsal nüfus azalış eğilimine girerken kent nüfusunda ise önemli artışlar gözlemlenmiştir. Artan nüfus ile birlikte kentlerde yeni yapılanmalara ihtiyaç duyulmuştur. Belediyecilik uygulamalarının ilk görülmeye başladığı dönemi bu olaylara sabitlemek mümkün görünmektedir. Türkiye coğrafyasında ise Osmanlı İmparatorluğu'ndan itibaren geleneksel yapı içerisinde vakıflar ve şehrin önde gelenleri tarafından yerine getirilen bir takım işler modern dünya ile birlikte yerini profesyonel yöneticilere bırakılmıştır. Türkiye'de Cumhuriyet dönemiyle birlikte modern dünyadaki belediyecilik gelişmelerine paralel olarak anayasal düzeyler de dahil olmak üzere çeşitli uygulamalarda bulunmuştur. Bu bağlamda çalışmanın da konusunu oluşturan belediyecilik daha özelde ise büyükşehir belediyeciliği ve karşılaşılan sorunlar sıkça tartışılmaktadır. Çalışma, Türkiye özelinde ise meydana gelen sorunlar ve bunlara yönelik çözüm önerilerini içermektedir.