turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği yerel yönetimler ekseninde örgütlenme modelleri

Avrupa, 1945 sonrası sosyal, ekonomik ve siyasal çok önemli değişiklikler geçirmiştir. Yaşanan bu değişiklikler yerel yönetimleri de yakından etkilemiştir. Bu dönemde, yönetimler arası hizmetlerin yerine getirilmesinde sorumlulukların aşağıya doğru verilmesinde doğal bir eğilim vardı. 1970 sonrası ise ekonomik bunalım sonucu, güç ve yetkilerin merkezi yönetime kaydığı ve yerel yönetimlerin yerel politikayı belirlemedeki rolünün azaldığı görülür. 1980 ve devamında ise Dünya Bankası, IMF ve OECD gibi uluslararası kuruluşlar kamu yönetimlerinin dolayısıyla da yerel yönetimlerin reforma tabi tutulma sürecinde çok önemli işlevler görmüştür. Bu uluslararası kuruluşların yanı sıra, 1950'den itibaren Avrupa Konseyi'nin, 1990 sonrası da Avrupa Birliği'nin üye ya da aday ülke kamu yönetimleri ve yerel yönetimleri üzerine etkileri söz konusudur. Aslında ne Avrupa Konseyi ne de Avrupa Birliği'nin, üye ülkelerinin yönetsel yapılarına ve yerel yönetimlerine doğrudan müdahale etme gibi bir yetkisi yoktur. Bununla beraber, Avrupa Birliği'nin uyguladığı çeşitli politikalarla üye ve aday ülkelerin yönetsel yapılarını şekillendirdiği görülür. Bölgeselleşme bunlardan en önemlilerindendir. Bu çerçevede çalışmada 1945'den günümüze Avrupa'da yerel yönetimlerle ilgili olarak öne çıkan kavramlar tespit edilmiştir; özellikle öne çıkan yerel özerklik ve yerel katılım kavramları bağlamında Fransa, Macaristan ve Türkiye'nin yerel yönetim modellerini değerlendirerek, bu modellerin hangi aşamada olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca yukarıda kısaca ifade edilen dünyadaki ve Avrupadaki gelişmeler karşısında Fransa, Macaristan ve Türkiye'nin ne şekilde tepki verdiği araştırılmıştır. Sonuç olarak başta Avrupa Birliği olmak üzere Dünya Bankası, OECD ve IMF gibi örgütlenmeler, ülkelerin yönetim yapılarını şekillendirmektedir. Bu etki Macaristan ve Türkiye gibi orta gelişmişlik düzeyindeki ülkelerde daha yoğun olarak hissedilmektedir.
Sığınmaevindeki kadınların istihdamı ve uygulanan istihdam politikaları: Eskişehir ve Bingöl sığınmaevi örnekleri

Kadına yönelik şiddet ve kadın istihdamı tüm toplumlarda yaygın görülen sosyal problemlerdir. Bu çalışma, şiddete maruz kalan kadınların istihdamını sosyal politikalar bağlamında incelemiştir. Bu çalışmada, nitel araştırma yöntemi ve derinlemesine mülakat tekniği kullanılmış ve bu çerçevede Eskişehir ve Bingöl sığınma evlerindeki 17 kadın ile yüz yüze görüşme yapılmıştır. Şiddete maruz kalan kadınların, kariyer planlamaları ve uygulamalarında sığınmaevlerinin onları nasıl destekleyeceği konusundaki düşünceleri de incelenmiştir. Kadınlardan bazıları, maruz kaldıkları şiddetin, onların iş bulma veya var olan işlerini sürdürebilme konusundaki yeteneklerini engellediğinin örneğidirler. Kadınların hikayeleri istihdam imkanlarının yoksunluğunu gözler önüne sermektedir. Örneklemlerin %76'sı işsizdir. Şiddete maruz kalan kadınlar güvenceli iş bulma ve eğitimlerini sürdürmeleri konusunda sığınmaevinden destek beklediklerini vurguladılar. Dolayısıyla, kadın sığınmaevindeki kadınların istihdamına yönelik daha fazla politikalara ihtiyaç duyulmaktadır. Araştırma kapsamında ulaşılan sonuçlar değerlendirilerek, aile içi şiddet ve kadın istihdamı alanında çalışma yapan yerel yönetimlerin ve diğer politika uygulayıcılarının çalışmalarına katkı sağlayabilecek ipuçlarına yer verilmiştir.
Bir toplumda demokrasinin gelişmesinde 'yerel yönetimler''in rolü: Tarihsel, siyasal ve idari anlamda bir analiz

Halkın yönetime katılımını sağlayan mekanizma ve yerel demokrasiler olarak bilinen yerel yönetimler, yerelleşmeye yönelik atılan küresel çabalarla birlikte giderek önem kazanan idari birimler olarak son derece önemlidir. Yerel halka demokrasi bilincinin kazandırılmasında, yerel özerkliğin sağlanmasında temel kurumlar olan demokratik yerel yönetimler, bu noktada önemli görevler üstlenmektedirler. Çalışmada bu kadar önemli görevler üstlenen demokratik yerel yönetimlerin, toplumlarda demokrasinin gelişmesini sağlayan kurumlar olarak oynadıkları rollerin belirtilmesi ve değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Sonuç olarak demokrasinin yaygınlaştırılması ve toplumlarda demokrasinin geliştirilmesi için öncelikli olarak yerel yönetimlerin güçlendirilmesi ve geliştirilmesi gerekmektedir. Çalışma üç bölümden oluşmuştur. Birinci bölümde genel olarak demokrasi olgusu incelenmiştir. İkinci bölümde ise yerel yönetimlerin kavramsal analizi ve demokrasi ile ilişkisi anlatılmıştır. Ayrıca küreselleşme ve yerelleşme çerçevesinde 21. yüzyılda yerel yönetimler konusu ele alınmıştır. Son bölümde ise yerel katılım ve katılımın demokrasinin gelişmesindeki etkisi incelenmiştir. Daha sonra yerel demokrasi ve yerel demokrasi ilkeleri konusu ayrıntılı biçimde ele alınmıştır. Son kısımda ise yerelleşme üzerine yapılan uluslararası çabalar irdelenmiştir. Geniş bir literatür taraması tekniği sonucu oluşturulan tezde birincil ve ikincil kaynaklar kullanılmıştır.
Explore the role of women in disasters: Propose suggestions for women involvement in disasters with focus on health sector

Afetler, toplumda ciddi hasarlara sebep olan olaylardır. Kadınlar çoğunlukla bu felaketlerin kurbanı olarak görülür ve onların rolleri çoğu zaman göz ardı edilir. Afet yönetiminde kadınların katılımını dikatta almamak, etkilenen nüfusun yarısının yok sayıldığı anlamına gelmektedir. İran felakete eğilimli bir ülkedir ama afet hazırlık ve müdahele aşamasında kadınların rolü ve katkısı ile ilgili açık bir görüş yoktur. Bu nedenle, bu çalışma, afetlerde kadınların rolünün belirlenmesi ve sağlık sektörü özelinde afetlerde kadınların katılımına yönelik öneriler önermeyi amaçlamıştır. Bu çalışmada Nitel yöntem kullanılmış ve veriler 19 katılımcı ile yarı yapılandırılmış görüşme yaparak toplanmıştır. Verilerden, altı ana kategori ortaya çıkmıştır: Afetlerde kadınların ihtiyaçları, kadınların dezavantajları, afet yönetiminde katılmak için kadın kapasitesi, afetlerde kadının kapasitesinden yararlanma önündeki engeller, kadınların afetlerde hizmet sunumundaki rolü ve afetlerde kadınların katılımını planlaması için dikkate alınması gereken alanlar. Bulgular, kadınların özel ihtiyaçları ve dezavantajlı olduğunu ve afetlerde onların ihtiyaçlarının ihmal edildiğini ve dezavantajlarının dikkate alınmadığını ortaya koymuştur. Ayrıca, mevcut planlar çoğunlukla erkekler tarafından hazırlandığı için kadınların rollerinin dikkata alınmadığı belirlenmiştir. Bu nedenle, kadınların resmi olarak afetlerde katılımlarını sağlam ak için mevcut planları gözden geçirmek gerekmektedir. Bunun için kadının güçlendirilmesi, kapasitelerinin güçlendirilmesi konusunda politika yapıcılar ve dini liderlerle birlikte çalışılması gerektiği ve bunlar yapılırken mevcut kuralar, düzenlemeler ve kültürel sınırlamaların dikkata alınması gerektiği önerilmektedir.
Medya ve toplumsal bellek: 15 temmuz darbe girişimi üzerine bir inceleme

Bu çalışma, 15 Temmuz darbe girişiminin toplumsal belleği üzerine bir incelemedir. Toplumsal bellek Halbwachs'ın çizdiği kuramsal tartışma çerçevesinde aktarılmıştır. Bu açıdan, toplumsal bellek, içinde bulunulan grubun çerçevesine uygun bir şekilde ve şimdi içinden inşa edilen bir mücadele alanı olarak kavramsallaştırılmıştır. Toplumsal belleğin şimdi içinden inşa edilmesi, ona siyasal bir nitelik katar. Dolayısıyla, toplumsal bellek ulus-kimliğinin inşasında verimli ve etkili bir alandır. Halbwachs'ın belleğin toplumsallık içinde var olduğunu söylemesi toplumsal hatırlatıcılara işaret eder. İletişim teknolojilerinin gelişimi belleğin sınırını insan yeterliliklerinden kopartarak belleği genişletmiş ve aktarımı sağlamıştır. Böylece, medya toplumsal belleğin en önemli toplumsal hatırlatıcısı olmuştur. Öte yandan, medyanın ulus-kurucu anlatılardaki üstünlüğü onu iktidarın toplumsal bellek inşasında kritik bir noktaya yerleştirmiştir. 15 Temmuz darbe girişimi, AKP iktidarının son yıllarda inşa ettiği toplumsal belleği yakalamak için önemli bir toplumsal olaydır. Öte yandan; 15 Temmuz darbe girişiminde medyanın konumu konuyu medya ve onun toplumla ilişkisi çerçevesinde incelemek için imkan tanımıştır. Kavramsal bölümde aktarılanlar çalışmanın yöntemi için belirleyici olmuştur. Böylece, çalışma nitel bir araştırma olup veriler derinlemesine mülakat yöntemiyle toplanmıştır. Çalışma, 15 Temmuz darbe girişimine ait toplumsal bellek inşasında, iktidarın bellek rejimi belirlemeciliğini ve medyanın buradaki yerini saptanmaya çalışılmıştır.
Türk kamu yönetiminde yeniden yapılanma çalışmaları ve denetim sistemi, sorunları ve çözüm önerileri

Günümüzde pek çok alanda önemli gelişmeler olmaktadır. Bu gelişmeler ise, tüm toplumsal kurumları etkilemekte ve onları değişime zorlamaktadır. Bu kurumlardan biri de, toplumun ihtiyaçlarının karşılanmasında önemli paya sahip olan kamu yönetimi sistemidir. Kamu yönetim sisteminin toplumun ihtiyaçlarını karşılamada etkin bir araç durumuna dönüştürülebilmesinin başlıca koşullarından birisi, sistemin, gelişen ve değişen koşullara ayak uydurmasını sağlayıcı yönde sürekli yenilenmesi ve yeniden yapılanmasıdır. Yeniden yapılanma kavramı ile esas olarak daha hızlı, daha etkili ve daha verimli bir kamu yönetimi sisteminin kurulabilmesi amaçlanmaktadır. Yaşanan değişim ve gelişmeler karşısında kamu yönetiminde yapılması gerekli olan yeniden yapılanma çalışmaları kadar, kamu yönetimi yapısı içerisinde onun bir alt sistemi olan denetim sisteminin de değişim ve gelişmelere uygun hale getirilmesi gereklidir. Çünkü, Denetim sistemi, kamu yönetiminin bir alt sistemi olarak onun özelliklerini ve sorunlarını taşımaktadır. Bu nedenle denetim sisteminin sorunlarının çözümü, kuşkusuz kamu yönetiminin sorunlarından soyutlanarak ele alınamaz. Bu ikisi birbirlerini Vsürekli etkilemektedir. Bu bağlamda denetim sisteminin içinde bulunduğu sorunlar da çok yakından takip edilmeli ve çözümler üretilmelidir. Bu nedenle, bu çalışmada öncelikle, Türk kamu yönetimi ve yeniden yapılanma konuları genel olarak değerlendirildi. Sonra, ülkemizde yapılan yeniden yapılanma çalışmaları ele alınarak sonuçları ortaya konuldu. Daha sonra ise, Türk kamu yönetimi sistemi içerisinde denetim sistemimiz tartışılarak, denetim sistemimizin sorunlarına deyinildi ve sorunlara çözüm önerileri getirilmeye çalışıldı.
5237 sayılı TCK'da hırsızlık suçu

5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nda hırsızlık suçunu incelemiş olduğumuz bu çalışmamız, hırsızlık suçunu basit ve nitelikli halleri ile bir bütün olarak değerlendirme amacı taşıdığından, konu olarak geniş kapsamlıdır. Çalışmamız dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; hırsızlık suçunun kavramsal açıklaması ve tanımı, tarihsel gelişimi, benzer suçlarla mukayesesi, birkaç örnek ile öz olarak mukayeseli hukukta nasıl düzenlendiği hususları ele alınmıştır. İkinci bölümde; hırsızlık suçunun koruduğu hukuki yarar ve suçun unsurları incelenmiştir. Üçüncü bölümde; hırsızlık suçunun nitelikli halleri ve hafifletici sebepleri, şahsi cezasızlık sebepleri, cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebepler ve etkin pişmanlık hali incelenmiştir. Çalışmamızın dördüncü ve son bölümünde ise hırsızlık suçuna teşebbüs, içtima, iştirak, soruşturma ve kovuşturma usulü, suçun yaptırımı incelenmiş ve değerlendirmeden oluşan sonuç kısmı ile çalışmamız tamamlanmıştır.
The effects of human resources management practices on job satisfaction. A research on teachers in secondary education

Bu araştırma insan kaynakları yönetimi uygulamalarının ortaöğretim kurumlarındaki öğretmenler üzerine etkilerini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Betimleyici tarama modeli ortaöğretim kurumlarında aktif olarak çalışmakta olan öğretmenlere yönelik bir insan kaynakları yönetimi ve iş tatmini araştırma anketi içermektedir. Araştırma ortaöğretim kurumlarında çalışan 274 öğretmene uygulanmıştır. Araştırma sonucunda insan kaynakları uygulamaları ile yaş arasında istatiksel olarak anlamlı bir ilişkinin olmadığı görülmektedir. İnsan kaynakları uygulamalarının etkileriyle aynı kurumda çalışma süresi arasında istatiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Öğretmenler insan kaynakları uygulamalarının doğru bir şekilde uygulandığı okullarda daha uzun süre çalışmaktadırlar. İnsan kaynakları uygulamaları ile iş tatmininin meslekteki kıdeme etkisi arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığı görülmektedir.
Türkiye'de belediye personel rejimi

'Türkiye'de Belediye Personel Rejimi' konusunda hazırlamış bulunduğum yüksek Lisans Tezi giriş ve sonuç kısımları dışında iki bölümden oluşmaktadır. Giriş kısımında önem bir yerel yönetim birimi olan belediyenin tanımı yapılmış ve belediye yönetiminin başarısında büyük rolü bulunan personel konusuna değinilmiştir. Birinci bölümde Osmanlı imparatorluğu'nun son döneminden bugüne kadar gelen belediye personel rejiminin tarihi gelişimi incelenmiş ve belediye personel sisteminin bugünkü yapısı üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde ise belediye personelinin işe alınmasında ve istihdamında. personel kadrolarının oluşturulmasında, değişikliğinde, ücret sisteminde ve personel değerlendirilmesinde yaşanan sorunlar ele alınmıştır. Diğer yandan ise çok önemli bir konu olan belediye personelinin niteliği ele alınarak, belediye personelinin hizmet öncesi ve hizmet içi eğitimi üzerinde durulmuştur. Ayrıca, ikinci bölümde değişik belediyelerin personel müdürleriyle yapılan görüşmelerin sonuçları ortaya konmuştur ve belediye personelinin uygulamada yaşadığı sorunlar ele alınarak, belediyelerde personel eğitim düzeyinin yeterliliği tartışılmıştır. Çalışmanın sonucunda, personelin yaşadığı sorunları gidermeye yönelik yeni yasal ve yönetimsel düzenlemelere gerek duyulduğu düşünülerek. yapılması gereken personel reform çalışmalarına katkı amacıyla çözüm önerileri sunulmuştur. 94
Kent deneyimi bağlamında farklılaşma ve ayrışma

Bu çalışma İstanbul ili Sancaktepe ilçesinde bulunan Veysel Karani ve Akpınar Mahalleleri'nin Kent Deneyiminde Farklılaşma ve Ayrışma temelinde araştırıldığı bir çalışmadır. Bu konunun seçilmesinin nedeni kentsel dönüşüm alanlarında bulunan mahalle ve site yaşantısının kent deneyimi etrafında incelenerek, farklılaşma ve ayrışma kavramlarının dönüşüm bölgelerindeki nedenlerine ulaşılmasının amaçlanmasıdır. Farklılaşma ve ayrışma olgularına sosyal, ekonomik, kültürel ve toplumsal koşullar ve mekansal ayrışma kavramları ile ilintili sonuçlara ulaşılmıştır. Araştırmanın genelinde farklılaşma ve ayrışmanın kent deneyimi başlıkları çerçevesinde ilişkileri üzerinde durulmuştur. Araştırma bulguları aidiyet hissi, mekansal tercihler ve ayrışma kavramları ile ilişkilendirilmiştir. Araştırma bulgularına göre farklılaşmanın nedeni ekonomik temelde olurken ayrışmanın ise inşa edilen yapılar çerçevesinde gerçekleştiğine ulaşılmıştır. Kent deneyimi alt başlıklarının bütünü çerçevesinde farklılaşma ve ayrışma konularını araştırması tezin özgün yönünü ortaya koymaktadır.
Türkiye'de il sayısının artması, taşra birimlerinin bölünmesi ve bunun beraberinde getirdiği sorunlar

Türkiye'de genel yönetim yapısının tasra örgütlenmesinde Osmanlı Devleti'nden miras kalan il yönetimi bugüne kadar çok degisik uygulamalardangeçerek günümüze kadar varlıgını devam ettirmistir. Cumhuriyetin ilan edilmesinden sonra 63 olan il sayısı, sonraki yıllarda il sayısında meydana gelen kimi azalma ve artıslar neticesinde bugün 81 sayısına ulasmıstır. Özellikle 1980'li yılların sonundan itibaren siyasal iktidarların kimi girisimlerisonucu il sayısı sürekli bir artıs içerisine girmis ve bu beraberinde diger bir mülki yönetim birimi olan ilçe sayısında da büyük bir artısa neden olmustur. Ancak bugün gelinen nokta itibari ile yönetsel yapının tasra örgütlenmesindebir bozulmanın ve yönetsel kademeler arasında büyük bir dengesizliginolduğunu söylemek mümkündür. Bunun en büyük nedeni olarak da siyasal iktidarlar tarafından yönetsel birim sayılarında artısa gitmeden önce herhangi bir bilimsel çalısmanın yapılmaması, bir nesnel kıstasın ölçü olarak kabul edilmemesi ve ayrıca anayasa ve yasalarda ifadesini bulan il kurulmasına yönelik hükümlerin içeriklerinin net ve belirgin bir sekilde anlasılamamasıolarak gösterilebilir. Bu çalısmada Türkiye'de son yıllarda ivme kazanan il sayısındaki artıslar, tasra yönetim kademelerinin bölünmesi ve bunun beraberinde getirdigisorunlar açıklanmaya çalısılmıstır. Toplam bes bölümden meydana gelen bu çalısmanın giris kısmında ilyönetimine ve tasra kademelenmesine yönelik genel anlamda bir değerlendirme yapılmıs, birinci bölümde il yönetiminin tarihsel gelisimine, ikinci bölümde il kurulmasına iliskin süreçlere ve faktörlere, üçüncü bölümde ilkurulmasıyla birlikte ortaya çıkan sorunlara deginilmistir. Çalısmanın sonuç bölümünde ise çalısma sonucunda elde edilen bilgiler dogrultusunda, genel2yönetimin tasra örgütlenmesi konusunda çesitli görüs ve önerilerindeğerlendirimesine çalısılmıstır.
Enerji sektöründe tüketici hakları

Enerji Piyasasında Tüketici Hakları adlı bu tezde, dünyanın pek çok ülkesineparalel olarak ülkemizde de sürdürülmekte olan enerji piyasasının yeniden yapılandırılma çalışmalarında, tekelci bir piyasadan rekabetçi bir piyasaya geçişte, piyasanın yeniden düzenlenerek tüketici haklarının korunmasının sağlanması açısından tüketici hakları incelenmektedir. Bununla birlikte, serbestleşen piyasada faaliyet gösteren tüzel kişilerden kaynaklanan zararların tazmin edilmesi ve kamuoyunda tüketici bilincinin oluşturulması amacıyla düzenlenen mevzuat, tüketici hakları göz önünde bulundurularak ele alınmaktadır. Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından enerji piyasaları ve tüketici hakları incelendikten sonra elektrik, doğal gaz, petrol ve sıvılaştırılmış petrol gazları piyasalarında yayımlanan mevzuatlar çerçevesinde, tüketici hakları irdelenerektüketicilerin hak ve yükümlülüklerinde eksik kalan noktalar değerlendirilmektedir.
Uluslararası boyutta çocuk işçiliği, çocuk işçiliğine karşı hukuki düzenlemeler ve mücadele programları

Çocuk işçiliği tüm dünyayı düşündüren, gelişmiş, gelişmekte olan ve azgelişmişlik seviyelerine bakılmaksızın neredeyse tüm ülkelerin sosyal politikalarında en önemli sosyal sorun olarak tartışılmaktadır. 'Çocuk işçiliği' sorunu çocukluk dönemini yaşayamadan ağır koşullarda çalışma hayatına katılan, temel haklarından mahrum kalan, çalıştıkları zaman fiziksel ve zihinsel gelişimleri olumsuz etkilenen çocukların gelecekleri için umut vaat etmemektedir. Dahası, mevcut sorun çocuk ölüm sayısını artırmakta, toplumun sosyo-kültürel yapısını değiştirmekte ve devlet için ekonomik sorunlar yaratmaktadır. Tarihin her döneminde mevcut olan çocuk işçiliği Sanayi devriminden sonra yeni boyut almış, 21. yüzyılda ise mücadele edilmesi gereken bir sorun haline dönüşmüştür. Çocuk işçiliğinin nedenlerinden biri diğerinin sebebi olduğu için bu sorunun kısa zamanda çözülmesi mümkün değildir. Zorla çalıştırılan veya çalışmak zorunda kalan çocukların yeniden okula devam etmeleri, sağlıklı beslenmeleri, çocukluklarını yaşamaları, gelişimlerini olumsuz etkileyen faktörlerden kurtulmaları için uluslararası alanda çocuk işçiliğine karşı kısa ve uzun vadede mücadele programları yapılmaktadır. Bu çalışmada çocuk işçiliği ve çocukların çalışmasına sebep olan nedenler analiz edilmekte, çocuk işçiliği sorununun tarihsel gelişimi ve buna karşı uluslararası örgütler tarafından kabul edilen uluslararası belgeler döküman analizi yöntemi ile incelenmekte, ILO'nun çocuk işçiliğine karşı önleme politikaları tartışılmaktadır.
Toplumsal hareketler ve ekonomik krizler: Türkiye'de 2001 esnaf protestoları örneği

Son dönemde birçok ülkenin yaşadığı ekonomik problemler, söz konusu ülke halklarının ekonomik krize karşı protesto hareketleri düzenlemesi ile sonuçlanmıştır. 2008 yılı sonunda ortaya çıkan küresel ekonomik kriz ile Yunanistan, İspanya gibi Avrupa Birliği ülkelerinde yaşanan ekonomik krizler sonrasında, krizden olumsuz anlamda etkilenen bireylerin tepkilerini sokaklara inerek göstermeleri, bu tartışmaların tekrar gündeme gelmesini sağlamıştır. Ekonomik krizin yarattığı olumsuz koşullara karşı ortaya çıkan protesto hareketleri, farklı dönemlerde Türkiye'de de görülmüştür. Özellikle, Türkiye'de yaşanan en ağır ekonomik kriz olduğu ifade edilen 2001 ekonomik krizi sonrasında yaşanan Emek Platformu eylemleri ve esnaf eylemleri bu özelliklere sahip protestoları oluşturmaktadır. Ekonomik krizlerin yol açtığı olumsuzlukların ekonomik ya da sosyal açılardan topluma yansıması, bireylerin protesto gösterileri düzenlemesine yol açabilmektedir. 2001 ekonomik krizi sonrasında Türkiye'de yaşananlar benzer bir durum oluşturmaktadır. Mesleki bir grup olan esnafın sokaklara dökülerek tepkisini dile getirmesi, Türkiye'de hemen hemen hiç görülmeyen bir protesto türüdür. Bu nedenle, 2001 ekonomik krizi sonrasında esnafın düzenlediği protesto gösterileri, katılımcıların profili ve sayısı, esnaf örgütlerinin eylemler içerisindeki rolü bakışı gibi konular cevaplanması gereken başlıca soruları oluşturmaktadır. Bu çalışmada, 2001 ekonomik krizi sonrasında esnafın düzenlediği protesto hareketleri incelenmiştir. Göreli yoksunluk teorisi ve kaynakların mobilizasyonu teorisi kullanılarak, esnaf eylemlerinin teorik temeli oluşturulmaya çalışılmıştır. Cevaplanmaya çalışılan bir diğer soru ise, esnaf eylemlerinin 'kriz eylemi' tanımlaması içinde yer alıp alamayacağıdır. Sistematik gazete taraması kullanılarak, esnaf eylemlerinin hangi tarihlerde, nerede gerçekleştiği, katılımcı sayısı, eylemlerde kullanılan eylem biçimi ve repertuvarı belirlenmeye çalışılmıştır. Bu noktadan hareketle esnaf eylemlerinin, 2001 ekonomik krizi sonrasında ortaya çıktığı ve kriz eylemleri özelliği taşıdığı, çalışmanın temel iddiasını oluşturmaktadır.
Modernleşen Türkiye'de beden ve nüfus politikaları: Hıfzıssıhha, terbiye, öjeni

Modernleşen toplumlarda beden giderek artan bir biçimde siyasal söylem ve pratiklerin nesnesi olmaktadır. Beden politikalarının temel özelliği tıbbi bilginin siyasal süreçleri dönüştürmesidir. Siyasetin tıbbileşmesi ve tıbbın siyasileşmesi modernleşen toplumlarda beden politikalarının en önemli göstergesidir. Bedene yönelik politikalar tıp ve siyasetin bütünleşmesiyle gerçekleşmektedir. Bu tezde modernleşen Türkiye'de beden politikalarının ortaya çıktığı tarihsel ve siyasal koşullar çalışılmıştır. Araştırmada öncelikle Osmanlı Devleti'nin son dönemindeki nüfus ve bedene yönelik politikalar incelenmiştir. Tezin bu bölümünde 19. yüzyılda Osmanlı Devleti'nde nüfus ve bedeni ilgilendiren yasalar, söylemler ve kurumlar incelenmektedir. Bu çalışmada esas olarak erken Cumhuriyet döneminde Türkiye'de gerçekleşen beden ve nüfus politikaları ele alınmıştır. Modernleşen Türkiye'de beden ve nüfus politikaları, biyopolitika kavramından hareketle analiz edilmektedir. Çalışmada erken Cumhuriyet döneminde Türkiye'de gerçekleşen beden ve nüfus politikaları üç temel başlık altında ele alınmaktadır: Hıfzıssıhha, terbiye ve öjeni. Hıfzıssıhha bölümünde tıbbi söylem ve kurumlar üzerinden bedenin tıbbileştirilmesi tartışılmaktadır. Terbiye bölümünde bedeni normalleştirmeye, disiplinli ve üretken hale getirmeye yönelik politikalar tartışılmaktadır. Öjeni bölümünde ise bedene yönelik öjenist söylem ve pratikler incelenmektedir.