turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Şizofreni ve bipolar bozukluk tanısı almış hastaların baş etme tutumları ile bilişsel şema alanlarının psikiyatrik tanı almamış kişilerle karşılaştırılması

Araştırmanın amacı; şizofreni ve bipolar bozukluk tanısı almış hastalar ile psikiyatrik tanı almamış kişilerin baş etme tutumları ile bilişsel şema alanlarının karşılaştırılmasıdır. Araştırmanın örneklem grubunu Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine bağlı Bakırköy Toplum Ruh Sağlığı Merkezi üyelerinden şizofreni ve bipolar bozukluk tanısı almış hastalar ile psikiyatrik tanı almamış kişiler oluşturmaktadır. Araştırma 56 şizofreni ve 49 bipolar bozukluk tanısı almış hasta ile 56 psikiyatrik tanı almamış kişiyle yapılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Baş Etme Tutumları Ölçeği, Young Şema Ölçeği-Kısa Form- 3 (YŞÖ-KF3), Demografik Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizi, SPSS istatistik paket programı 21.0 ile incelenmiştir. Katılımcıların baş etme tutumları ile şema alanları arasındaki farklar tek yönlü varyans analizi ile incelenmiştir. Şema alanlarının baş etme tutumları üzerine yordayıcı etkisi olup olmadığının incelenmesi için regresyon analizi yapılmış ve değişkenler 'stepwise' yöntemi ile dahil edilmiştir. Araştırma sonucunda şizofreni ve bipolar bozukluk hasta grubunun psikiyatrik tanı almamış gruba göre inkar, geri durma, davranışsal boş verme ve zihinsel boş verme baş etme tutumlarından daha yüksek puan aldığı, psikiyatrik tanı almamış kişilerin de hasta grubuna göre aktif baş etme ve planlama baş etme tutumundan daha yüksek puan aldığı bulunmuştur. Young Şema Ölçeği sonuçlarına göre ise şizofreni ve bipolar bozukluk grubu iç içe geçme, terk edilme, başarısızlık, karamsarlık, sosyal izolasyon, kusurluluk, tehditler karşısında dayanıksızlık ve duygusal yoksunluk şema boyutlarından daha yüksek puan almıştır. Psikiyatrik tanı almamış grup bütün şema boyutlarından diğer gruplara göre düşük puan almıştır. Şema alanlarında ise zedelenmiş otonomi ve kopukluk şema alanında şizofreni grubu ve bipolar bozukluk grubu yüksek puan alırken, psikiyatrik tanı almamış grup anlamlı derecede düşük puan almıştır.
Görme engelli bireylerin erişilebilir teknolojik araç kullanım düzeylerinin yaşam doyumlarına katkısı hakkında görüşlerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, erişilebilir teknolojik araç kullanım düzeylerinin görme engelli bireylerin yaşam doyumlarına katkısının incelenmesidir. Araştırmanın çalışma grubunu, İstanbul ilindeki kartopu örnekleme çeşitlerinden amaçlı örnekleme yöntemiyle seçilmiş 7'si erkek, 6'sı kız olmak üzere 13 yetişkin dönemindeki görme engelli birey oluşturmaktadır. Bu araştırmada katılımcıların konuya ilişkin görüşlerinin tespit edilmesi için yarı yapılandırılmış sorulardan oluşan görüşme yöntemi ve yaşam doyum ölçeği uygulanmıştır. Çalışmamızda uyguladığımız; araştırma yöntemi, karma model yöntemine göre tasarlanmış durum çalışmasıdır. Bu modelde nitel ve nicel araştırma yöntemleri bir arada kullanılır. Nitel araştırma yönteminde, görüşme, gözlem ve döküman analizi gibi nitel veri toplama yöntemleri kullanılarak olaylar doğal ortamda gerçekçi ve bütüncül bir şekilde ortaya konulmaktadır. Yapılan görüşmelerin sonucu elde edilen görüşme metinlerinin analizinde içerik analizi kullanılarak, içerik analizi çeşitlerinden de 'kategorisel analiz' gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın nicel veri analizinde kategorizasyondan yararlanılarak iki verinin bulguları birbiri ile karşılaştırılmıştır. Engel durumlarından dolayı bireyler, özel ve kamusal alanda; eğitim eksikliği, destek ve ekipman eksikliği, önyargılar gibi fiziksel, çevresel ve toplumsal birçok sorunla karşılaşmaktadır. Bu durumların görme engelli bireylerde yetersizlik, korku ve bunalıma sebep olmaması, içe kapanık bir kişiliğe dönüşmemesi için eğitim ve destek büyük önem arz etmektedir. Ayrıca bir insana bağlı yaşamak, ayrımcılık ve toplumsal önyargılar görme engelli bireylerin yaşam doyumu düzeylerini olumsuz etkilemektedir. Bu olumsuzlukları azaltmak ve görme engelli bireylerin hayata kolay uyum sağlayabilmesi ve bir insana bağlı olarak yaşama durumunun onlara verdiği psikolojik yükten kurtulması adına, teknoloji ve onun insana sağladığı kolaylaştırıcı aletler devreye girmektedir. Bu sıkıntılar erişilebilir teknolojik araçlar sayesinde bir bakıma aşılmıştır. Araştırmanın sonucunda; görme engelli bireylerin yaşam doyum düzeyleri ve yaşam doyum düzeylerine katkı sağlayan erişilebilir teknolojik araçlar ve bu araçlara duyulan ihtiyaçlar, yeterlilikleri, ulaşılabilirlikleri ve yaşanan sorunların belirlendiği söylenebilir. Toplum, özel kurumlar ve devlet olarak yapılabilecekler hakkında önerilerde bulunulmuş ve bu alanda literatüre katkı sunması açısından önemli bir çalışma olması umulmuştur.
Üniversite öğrencilerinin affetme eğilimlerinin yordayıcısı olarak olumsuz duygudurumu düzenleme ve kişisel kararsızlık

Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinin kişisel kararsızlık düzeyleri ile olumsuz duygu durumu düzenlemenin alt boyutları olan olumsuz duygudan uzaklaşma, aktif çaba, yüzleşme ve sosyal destek düzeylerinin affetmeyi anlamlı biçimde yordayıp yordamadığı ve bu yordayıcılığın kadın ve erkek üniversite öğrencilerinde nasıl olduğunu incelemek hedeflenmiştir. Araştırmanın çalışma grubu 2018- 2019 öğretim yılında Anadolu Üniversitesine devam eden 502 (%60.48)'si kadın, 326 (%39.27)'sı erkek toplam 828 fakülte öğrencisinden oluşmaktadır. Veriler Heartland Affetme Ölçeği, Olumsuz Duygudurumu Düzenleme Ölçeği ve Kişisel Kararsızlık Ölçeği ile elde edilmiştir. Ayrıca katılımcıların demografik bilgilerine ulaşabilmek için Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS paket programı ile gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, korelasyon katsayıları, adımsal regresyon analizi kullanılmıştır ve anlamlılık düzeyi. 05 olarak kabul edilmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre üniversite öğrencilerinin olumsuz duygudan uzaklaşma affetme eğilimlerinin %29'unu, olumsuz duygudan uzaklaşma, kişisel kararsızlık düzeyleri ve aktif çabanın birlikte affetme eğilimindeki varyansın %33'ünü açıklama gücüne sahip olduğu belirlenmiştir. Sonuçlara göre olumsuz duygudan uzaklaşma ( = .37) ve aktif çaba ( =.17) affetmenin pozitif, kişisel kararsızlık ( = -.15 ) ise affetmenin negatif yordayıcısı olarak belirlenmiştir. Erkek üniversite öğrencilerinin affetme eğilimlerinin yordayıcıları olumsuz duygudan uzaklaşma ( = .35), aktif çaba ( = .22) ve kişisel kararsızlık ( = -.12) olarak; kadın üniversite öğrencilerinin affetme eğilimlerinin yordayıcıları ise olumsuz duygudan uzaklaşma ( = .43) kişisel kararsızlık ( = -.18) ve aktif çaba ( = .11) olarak tespit edilmiştir.
Sağlık çalışanlarının iş doyumu, kaygı ve tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi

Amaç: Bu araştırmada, sağlık çalışanlarının iş doyumu, kaygı ve tükenmişlik düzeylerinin ölçülmesi ve ardından çalışanların sosyodemografik ve işe dair özellikleri ile tüm değişkenlerin ilişkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma, herhangi bir psikiyatrik hastalığı olmayan ve işi gereği hastayla yüz yüze çalışmakta olan 183'ü kadın ve 65'i erkek toplam 248 sağlık çalışanı katılımıyla yapılmıştır. Araştırma kapsamında veri toplama araçları olarak Sosyodemografik Özellikler ve Bilgi Formu, Minnesota İş Doyum Ölçeği, Spielberger Sürekli Kaygı Envanteri ve Maslach Tükenmişlik Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular: Sağlık çalışanlarından oluşan örneklemimizde, kadın katılımcıların STAI-Sürekli puan ortalamalarının ve MTÖ alt boyutlarından yalnızca kişisel başarı puan ortalamalarının erkek katılımcılara göre anlamlı derecede yüksek, MDÖ puan ortalamalarının ise anlamlı derecede düşük olduğu gözlenmiştir. Evli olan katılımcıların STAI-Sürekli puanları evli olmayanlara oranla anlamlı düzeyde yüksek, MDÖ puanları anlamlı düzeyde düşük bulunmuştur. Katılımcılardan gelir düzeyi daha düşük olanların MTÖ alt boyutu duygusal tükenme puanlarının, geliri daha yüksek olanlardan anlamlı derecede yüksek olduğu görülmektedir. Kadrolu olarak çalışan katılımcıların STAI-Sürekli puanlarının ve MTÖ duygusal tükenme ve duyarsızlaşma alt boyutlarının puanlarının sözleşmeli çalışanlara oranla anlamlı derecede yüksek, MDÖ puanlarının ise düşük olduğu belirlenmiştir. Meslekte çalıştığı süre beş yıl ve üzeri olan katılımcıların STAI-Sürekli puanlarının ve MTÖ duygusal tükenme puanlarının çalışma süresi beş yıldan az olanlardan anlamlı düzeyde yüksek, MDÖ puanlarının anlamlı düzeyde düşük olduğu gözlenmiştir. Araştırmamızda sağlık çalışanlarının, sürekli kaygı düzeyleri arttıkça duygusal tükenme ve duyarsızlaşmanın arttığı, kişisel başarının ise azaldığı ortaya konmuştur. Katılımcıların iş doyum düzeyleriyle sürekli kaygı, duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve kişisel başarı düzeyleri arasında negatif yönde anlamlı ilişki olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Bu bilgiler doğrultusunda sağlık çalışanlarının, iş doyum, sürekli kaygı ve tükenmişlik düzeyleri sosyodemografik ve iş alanı özellikleriyle ilişkili olarak tartışılmıştır. Elde edilen bulgulara dayanarak gelecekte yapılacak olan çalışmalara öneriler sunulmuştur.
Video oyunları bağımlılığı ve depresyon ilişkisinin incelenmesi

İnsan hayatının neredeyse her döneminde var olan oyun gerçeğinin, insanlığın varoluşu ile birlikte ortaya çıktığına inanılmaktadır. Oyun, insanların çevrelerini taklit etmeleriyle başlamış, büyüklerin avlanma şekillerini taklit eden çocuklar tarafından geliştirilmiş ve yine çocuklar tarafından nesilden nesle aktarılarak varlığını sürdürmüştür. Tarihsel süreç içerisinde oyun kavramının gelişimi göz önüne alındığında, yetişkinlerle çocuk oyunları arasında benzerlikler olduğu görülmektedir. Oyunların bazıları yalnızca çocuklar tarafından oynanırken, bazıları da hem çocuklar hem de yetişkinler tarafından oynanabilmektedir. Bunlardan biri de bilgisayar oyunlarıdır. Bilgisayar oyunları teknolojinin gelişmesiyle birlikte insan hayatına girmiş, çocukların oyun dünyasını da etkilemiştir. Yaygın olarak kullanılmaya başlayan bilgisayar oyunları, çocuklar üzerinde olumlu ve olumsuz birçok etkiye sahiptir. Bilgisayar oyunlarının bazı özellikleri ve oyunculara sağladıkları duygular, bağımlılık yaratan ve çok fazla zaman harcayan faktörler olarak kabul edilmiştir. Literatürde, bilgisayar oyunlarının bilinçli kullanılması durumunda otokontrol ve hayal gücü üzerinde olumlu bir etkiye sahip olduğu ifade edilse de çocuklarda değer yargısının gelişmemiş olması nedeniyle oyunların beklenenlerin tersine etki ettiği görülmektedir. Bu çalışmada oyun bağımlılığı ile depresyon arasındaki ilişki incelenmektedir. Tekirdağ ilinde yaşayan 18-65 yaş aralığında teknolojik platformlara erişim sağlayabilen 400 bireyin katılımı ile gerçekleştirilen çalışmada 'Seçkisiz Örnekleme' yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada veri elde ediliş yöntemi olarak 'Beck Depresyon envanteri', 'Oyun Bağımlılığı Envanteri, Lemmens&Valkenburg' ve 'demografik Veri Formu' kullanılmıştır. Katılımcılara 'Google Anket' yoluyla internet üzerinden ulaşılmıştır. Katılımcıların %44'ü kadın olan çalışmada depresyon derecelerinin cinsiyet ile ilişkisi olmadığı, bireylerin eğitim durumu yükseldikçe oyun bağımlılığı puanlarının düştüğü görülmüştür.
Kadınlarda baş ağrısını tetikleyen günlük stres faktörleri, ağrıyı değerlendirme biçimi ve baş etme yolları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışma ile kadınlarda kronik baş ağrısı ataklarını tetikleyen günlük stres faktörleri, ağrının yaşam üzerindeki etkileri, sosyal destek ve ağrı ile başa çıkmada kullanılan yöntemler arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır. Uygulamaları Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Baş Ağrısı Kliniği ve İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Nöroloji Polikliniği'nde gerçekleştirilen araştırmanın örneklemini, bu hastanelere kontrol amacıyla gelen, en az 6 aydır baş ağrısı yakınması olan ve uygulamamıza katılmayı gönüllü olarak kabul eden 110 kronik baş ağrısı hastası kadın oluşturmuştur. Katılımcılar, veri toplama aracı olarak hazırlanan bir grup anketi doldurmuşlardır. Bunlar: Katılımcı Bilgi Formu, Günlük Stres Ölçeği, Ağrı Envanteri, Algılanan Sosyal Destek Çok Boyutlu Ölçeği ve Ağrı ile Başa Çıkma Ölçeği'dir. Bu araştırmada elde edilen sonuçlar, Günlük yaşam stresinden etkilenme, ağrının yaşama olan etkisi, duygusal anlamda hissedilen rahatsızlık ve ağrıyla başa çıkmak amacıyla başvurulan başa çıkma yöntemleri arasındaki ilişkilere yönelik kanıtlar sunmaktadır. Buna göre, stres düzeyi yüksek olan ve duygusal anlamda daha fazla rahatsızlık duyan kişiler için ağrının günlük yaşamda daha fazla bozucu etkiye neden olması ve bu kişilerin ağrıyla başa çıkmada işlevsel olmayan yöntemlere daha fazla başvurmaları olası görünmektedir.
Din psikolojisi açısından 'Alfred Adler Psikolojisi'nin değerlendirilmesi

Bu çalışmada Alfred Adler'in Bireysel Psikoloji Teorisi, bu teorinin temel kavramları ve psikoterapi sürecinde danışana yaklaşım boyutu ele alınmış, tek tanrılı dinlerin kutsal metinlerindeki bireysel ve toplumsal hayata yaklaşım biçimi ile birlikte karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Birinci bölümde, Adler'in kısa biyografisi ele alınmıştır. İkinci bölümde, Bireysel Psikoloji Teorisi ile temel kavramları olan 'toplumsal ilgi', 'yaşamın görevleri ', 'aşağılık hissi ve aşağılık kompleksi' ile 'üstünlük hedefi' incelenmiş, Freud ve Adler'in akademik ilişkisiyle, bu sürecin teoriye etkilerinden bahsedilmiş, son olarak Bireysel Psikoloji'nin holistik bakış açısı hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde ise Bireysel Psikoloji'nin temel kavramları ile tek tanrılı dinlerin kutsal metinlerindeki bireysel ve toplumsal yaklaşım ilişkisinin kurulduğu, literatürde günümüze kadar yapılmış olan bazı çalışmalara değinilmiş, pastoral danışmanlığın yaklaşımıyla benzeyen noktalar incelenmiştir. Karşılaştırmada tespit edilen benzerliklerden hareketle, Bireysel Psikoloji'nin psikoterapi sürecine sağladığı manevi katkı değerlendirilmeye çalışılmıştır. Sonuç olarak, Bireysel Psikoloji ile tek tanrılı dinler arasında yaşamın anlamını sorgulama, nihai yaşam hedefi belirleme, aşkın bir varlıktan yardım bekleme, umut, işbirliği ve dayanışma gibi sosyal ve manevi kavramlar açısından ortak yanların bulunduğu gözlenmiştir. Buradan hareketle, Bireysel Psikoloji tekniklerinin psikoterapi sürecindeki danışanlar üzerinde sosyal ve manevi açıdan olumlu etkiler doğurabileceği sonucuna varılmıştır. Bireysel Psikoloji'nin şekillendiği dönemde, bilim-din ilişkisine olan yaklaşımın, teoriyi olabileceğinden çok daha seküler kıldığı anlaşılmaktadır. Son olarak, teorinin manevi yönünün; hayatın anlamı ve nihai yaşam amacı konularına ilişkin olarak zamanla önem kazandığı ileri sürülebilmektedir.
Kolşisin tedavisi gören ailevi akdeniz ateşi hastalarında bilişsel süreçler ve depresyon düzeyleri

Bu araştırmada; kolşisin kullanan Ailevi Akdeniz Ateşi hastalarının bilişsel süreçleri ve depresyon düzeyleri hasta olmayan grupla karşılaştırılmıştır. Araştırmaya, Marmara Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde tedavi gören 15 kadın, 15 erkek 30 AAA hastası ve AAA tanısı olmayan 15 kadın 15 erkek, 30 birey katılmıştır. Araştırmada demografik özelliklerin belirlenebilmesi için araştırmacı tarafından oluşturulan 'Demografik Bilgi Formu', bilişsel süreçlerin ölçümünün gerçekleştirilebilmesi için 'Rey- Osterrieth Karmaşık Şekil Testi', 'Raven Renkli Progresif Matrisler Testi', 'Stroop Testi' ve katılımcıların depresyon düzeylerini değerlendirebilmek için 'Beck Depresyon Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmada, eşlenmiş gruplar deney deseni kullanılmıştır. Verilerin analizi için SPSS. 20 paket programından yararlanılmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler karma desen ANOVA ve eşlenmiş gruplar t-testi ile analiz edilmiştir. Yapılan istatistiksel analizlerin sonucunda kolşisin kullanan AAA grubunun 'Rey-Osterrieth Karmaşık Şekil Testi' çizim aşaması puanları, hasta olmayan gruba göre anlamlı düzeyde daha yüksek olmuştur. AAA ve hasta olmayan grubun 'Raven Renkli Progresif Matrisler', 'Stroop Testi' ve 'Beck Depresyon Ölçeği' puanları anlamlı düzeyde farklılaşmamıştır.
Alkol bağımlısı bireylerin çocuklarında sürekli performans testinin dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu, depresyon ve anksiyete düzeyleri ile ilişkisinin incelenmesi

Alkol bağımlısı bireylerin çocuklarında genel popülasyona göre belirgin olan psikopatolojiler mevcuttur. Alkol ve madde kullanım bozuklukları bu grupta genel popülasyona göre daha fazladır. Bağımlı bireylerin çocuklarında görülen alkol/madde kullanım bozukluklarına yol açan etmenler de çeşitlidir. Sürekli performans testi; anksiyeteyi DEHB semptomlarından ayırt etmede güvenilir bir ölçüm aracıdır ve anksiyete-depresyon-dürtüsellik gibi iç içe girmiş örüntüleri teşhis edebilmektedir. Alkolik ebeveynlerin çocuklarında bu yöntemle yapılan ölçümlerde belirgin bozulmalar söz konusudur. Alkolik ebeveyinlerin çocuklarında görülen anksiyete belirtileri, DEHB semptomları, dürtüsellik, irritabilite, depresyon, dikkat ve zamanlama sorunlarına yapılacak zamanında ve etkin müdahaleler bu çocuklarda bağımlılık gelişimini önlemede etkili olacaktır.
Okul öncesi eğitime devam eden 5-6 yaş çocuklarının bilişsel tempolarına göre benlik algılarının incelenmesi

Bu çalışmada okul öncesi eğitime devam eden 5-6 yaş çocukların bilişsel tempoları ile benlik algıları arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini Kütahya ilinin çeşitli ilçelerinde okul öncesi kurumlara devam eden 60 çocuk oluşturmuştur. Araştırmada çocukların benlik algılarını ölçmek amacıyla Demoulin Çocuklar İçin Benlik Algısı Ölçeği, bilişsel tempolarını ölçmek amacıyla ise Kansas Okul Öncesi Çocuklar İçin Düşüncelilik ve İçtepisellik Ölçeği kullanılmıştır. Ayrıca çocukların benlik algıları ile bilişsel tempolarının bazı değişkenlerle ilişkisini incelemek amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin analizi için SPSS 20.0 paket programı kullanılmıştır. Normallik testi sonucunda, gruplar arasında farklılık incelenirken ikili, gruplarda normal dağılmayan değişkenlerde ise Mann Whitney U Testi kullanılmıştır. İkiden fazla gruplarda ise normal dağılmayan değişkenlerde Bonferroni düzeltmeli Kruskal Wallis H Testi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular ışığında, bilişsel tempo ile özsaygı puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı derecede farklılık görülmezken bilişsel tempo ile öz yeterlilik ve toplam benlik puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı derecede farklılık bulunmuştur
Ergenlik dönemindeki öğrencilerde dini tutum ve davranışlar

Bu araştırmanın amacı; erinlik dönemi öğrencilerinde dini tutum ve davranışları incelemek, bu dönemindeki bireylerin dini tutum ve davranışlarının tanımlayıcı özelliklerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemek ve erinlik döneminde dini tutum ve davranışlarda etkili olan faktörleri belirlemektir. Araştırma konusunun seçiminde, yapılan araştırmaların daha çok ergenlik dönemini bütün olarak ele alması, erinlik dönemiyle ilgili sınırlı sayıda araştırma yapılması belirleyici olmuştur. Amaç doğrultusunda hazırlanan anket; 2010- 2011 eğitim öğretim yılında Sakarya ili Erenler İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı ilköğretim okullarının ikinci kademesinde okuyan 300 öğrenciye uygulanmış, uygun görülen 277 anket değerlendirmeye alınmıştır. Anket verileri bilgisayar ortamında SPSS 17.0 istatistik programında değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda; erinlik dönemindeki bireylerin dini tutum ve davranışlarının yaşlarına, sınıflarına, anne-baba eğitim durumlarına göre farklılaştığı sonucuna varılmıştır. Ayrıca erinlik çağı çocuklarının dini tutum ve davranışları üzerinde aile, arkadaş, televizyon, internet ve din kültürü öğretmenlerinin etkili olduğu; çocuklar üzerinde en fazla etkiye aile ve din kültürü öğretmenlerinin sahip olduğu sonucuna varılmıştır.
Kendine zarar verme davranışı olan ergenlerde bağlanma stilleri

Araştırmanın temel amacı ergenlerde kendine zarar verme davranışı ile anne babaya bağlanma stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. 55 ergenden oluşan örneklem (29 kız, 26 erkek) farklı iki şehirde bulunan iki özel psikiyatri kliniğine başvuran 14-18 yaşları arasındaki ergenlerden seçilmiştir. Kendine zarar verme davranışı olan grup okuma yazma bilen, en az bir kez kendine zarar verme davranışı olan ergenlerden oluşturulmuştur (n: 35). Yazılı bilgilendirilmiş onam formu 18 yaşında ise ergenlerin kendisine 18 yaşından küçük ise ailesine imzalatılmıştır. Zeka geriliği, psikotik bozukluk, şizofren tanısı alan ergenler çalışma grubuna dahil edilmemiştir. Kontrol grubu ise okuma yazma bilen, kendine zarar verme davranışı olmayan, psikoz ve mental retardasyon tanısı almayan ergenlerden (n=20) oluşturulmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmanın amacına göre hazırlanmış Sosyodemografik Veri Formu, Kendini Yaralama Davranışı Bilgi Alma Formu, Kendine Fiziksel Zarar Verme Davranışı Ayrıntılı İnceleme Formu, Anne Babaya Bağlanma Ölçeği, Beck Depresyon Envanteri kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre kendine zarar verme davranışı olan ve olmayan ergenlerin anne babaya bağlanma stilleri arasında fark yoktur. Ancak kendine zarar verme davranışı olan ergenlerin kontrol grubuna göre aileleri tarafından anlaşılmayı daha çok istedikleri bulunmuştur. Kendine zarar verme davranışı olan ergenlerin depresyon puanlarının kendine zarar vermeyen ergenlerden daha yüksek olduğu görülmüştür. Kendine zarar verme davranışı olan ergenlerin kontrol grubuna göre okul başarıları daha düşüktür, okulda aldıkları ceza ve okula devamsızlık oranları daha fazladır. Yardım isteme davranışı bakımından her iki grup benzerdir. Örneklemin iki büyükşehir ve özel psikiyatri kliniğinden oluşması ve boyutu çalışmanın en büyük kısıtlılığıdır. Çalışmada anne babaya bağlanma ile kendine zarar verme davranışı arasında ilişki bulunmamasına rağmen bazı önemli sonuçlar bulunmuştur. Kendine zarar verme davranışı olan ergenlerin depresyon puanları yüksek, akademik başarıları düşüktür. Buna karşın yardım arayışları sınırlıdır. Kendine zarar verme davranışı olan tüm ergenler depresyon açısından riskli grup olarak değerlendirilmeli ve öncü rolündeki erişkinler buna dikkat etmeli, kendine zarar verme davranışı olan ergenleri profesyonel yardıma yönlendirmelidir.