turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Köy enstitülerinin kapatılmasında yazılı basının rolü: Gündem belirleme kuramı kapsamında Ulus ve Vatan gazetelerinin incelenmesi

Cumhuriyet geçmişşten kalan siyasi kültürü miras edinmek istememiştir. Bu nedenle çeşitli devrimlerle kültürü ve siyaseti değiştirmek istemiştir. Devrimlerin hayata adapte edilmesi için çalışan yeni rejim eğitim politikaları ile sistemi vatandaşa anlatmak istemiştir. Eğitim politikalarında 1938 yılına kadar istenilen seviye sağlanamamıştır. Okuryazar oranının az olduğu dönemde, cehalet rejime tehdit olarak görülmüştür. İşte bu bağlamda 1940 yılında Köy Enstitüleri yasası çıkarılmış ve rejime bağlı nesiller yetiştirme politikası benimsenmiştir. Ancak köylerde ve liberal görüşe sahip kesimlerde bu politika komünist nesiller yetiştiriyor iddiasını ortaya çıkarmıştır. Bu iddia sonrası dönemin tek parti yönetimi basına verdiği direktiflerle enstitüler politikasının gündem olmasını istemiştir. Dönemin gazetelerinde karar alıcıların belirlediği şekilde haber sınırlandırılmış veya ön plana çıkarılmıştır. Bu araştırmada siyasi güçlerin veya bir egemen grubun basın üzerinden gündem oluşturma süreci değerlendirilmiştir. Kuramsal çerçeve olarak gündem belirleme kuramı seçilmiştir. Bu kuram doğrultusunda, basının köy enstitülerinin kapatılmasındaki etkisi tartışılmıştır. Özellikle 1948 yılı itibari ile akademik anlamda araştırılmaya başlanan gündem oluşturma tezi, aynı yıllardaki Türkiye siyaseti ve basın ilişkilerini açıklamak için teorik bir çerçeve olarak kullanılmıştır. Söylem analizi yöntemi kullanılarak elde edilen veriler sonrası Türkiye'de basının siyasetçilerin aldığı kararlar üzerinde etkisi olduğu ve Köy Enstitülerinin kapatılması kararının buna bir örnek olduğu tespit edilmiştir.
Türkiye'de yerel yönetimler ve 2004 sonrası yerel yönetim reformu

Hazırlanan bu tezde Osmanlı'dan günümüze yerel yönetimlerin zaman içinde yaşadığı değişiklikler ve küreselleşmenin yerel yönetimler üzerindeki etkisi incelenmeye çalışılmıştır. Ayrıca Türkiye'de yerel yönetimlerdeki eksiklikleri gidermeyi amaçlayan yerel yönetim reformu hakkında bilgiler de tezin içerisinde yer almaktadır. Vatandaşlara ulaştırılması gereken tüm hizmetlerin merkezi yönetim tarafından gerçekleştirilemeyeceği ortadadır. Bu sebeple yerel yönetimler tüm ülkeler için önemlidir. Özellikle küreselleşmenin etkisi, kamu hizmetlerinin halka en yakın birim tarafından gerçekleştirilmesi gerektiği anlayışının benimsenmesi, kamu hizmetlerinde etkinliğin ve verimliliğin sağlanmasının amaçlanması nedeniyle demokratik yönetim anlayışının temel öğelerinden olan yerel yönetimlerin önemi gittikçe artmaktadır. Türkiye'de de zaman içerisinde yerel yönetimler hakkında çeşitli düzenlemeler yapılmıştır ancak bunların yeterli olduğunu söylemek imkansızdır. 20. yüzyılda yerel yönetimlerin Batı'daki yapıdan uzak olduğu açıkça görülmektedir. Son yıllarda özellikle Avrupa Birliği'ne giriş sürecinin de etkisiyle Türkiye'de yerel yönetimler hakkında bir takım kanunlar hazırlanıp yürürlüğe konulmuştur. Ancak önemli olan hazırlanan bu yasal düzenlemelerin ülke koşullarına uygun olması ve günlük hayatta uygulanabilir olması çok daha önemlidir.
Hal yönetiminde çalışanların tükenmişlik düzeyi ve iş tatminlerinin hizmet üretimine etkisi ve mekansal yansımaları: İstanbul Büyükşehir Belediyesi örneği

Hal çalışanlarının motivasyonunun yüksek düzeyde sağlanması, çalışan ile iyi diyalog kurabilen ve anlayan bir yönetici ile çalışmak motivasyonu arttıran bir unsur iken yüksek iş tatminiyle çalışan yöneticinin de çalışanlara motivasyon arttırıcı faaliyet ve tedbirleri uygulaması çok daha kolay olmaktadır. Böylece toplamda iş tatmini sağlanarak kent hayatına olumlu katkı yapma imkanı sağlanmış olmaktadır. Bir işletmede çalışanların tükenmişlik durumunun azaltılması ve iş tatmininin arttırılması için yöneticilerin çalışanlara mümkün olduğunca eşitlik ve adalet ilkesine bağlı kalınarak bireysel özelliklerine göre, eğitim ve yeteneklerine göre görevlendirme yapmaktadır. Ekonomik kazançları tatmin edici seviyeye getirilmekte, ceza, ödül ve prim sistemi uygulanmaktadır. Çalışanların güvenliği ve uygun işyeri fiziksel koşullar sağlanmaktadır. Çalışanların birbiriyle iletişim ortamının güçlendirilmesi noktasında spor, yemek ve piknik organizasyonları düzenlenmektedir. İstanbul Büyükşehir Belediyesi hal çalışanlarının iş tatmini ve tükenmişlik düzeylerinin belirlenmesi amacıyla Maslach Tükenmişlik Ölçeği ve İş Tatmini Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen analizler sonucunda Hal çalışanlarının kişisel özelliklerine göre iş tatmini katılım derecesi ve iş tatmini önemlilik düzeyi ile tükenmişlik düzeylerinin farklılaşma durumu araştırılmak amacıyla gerçekleştirilen analizler sonucunda ise cinsiyetin iş tatminine ve tükenmişlik düzeyine etki etmediği, yaşın ve medeni durumun sadece iş tatmini önemlilik düzeyini etkilediği, eğitim durumunun da iş tatmini katılım düzeyini ve duyarsızlaşma boyutunu etkilediği sonucuna varılmıştır. Aylık gelirin de iş tatmini katılım düzeyine ve duyarsızlaşma boyutuna etki ettiği belirlenmiştir.
Bilgi edinme hakkının sınırları ve yargısal denetim

Bütün temel hak ve özgürlüklerde olduğu gibi bilgi edinme hakkı da sınırsız bir hak değildir. Kişilerin bilgi edinme hakkı tanınmış olmakla birlikte, kamunun ve diğer kişilerin hak ve özgürlükleri de koruma altına alınmıştır. Dolayısıyla bu iki grup arasında adil bir dengenin kurulması gerekmektedir. 4982 sayılı Kanunda hangi durumlarda kişilerin bilgi edinme hakkından yararlanamayacaklarına dair sınırlar belirlenmiştir. Bu bağlamda kişilerin bilgiye erişmelerini ve erişilen bu bilgilerin hukuk sınırları içinde kullanılmasını teminat altına alan bir sistemin kurulması gerekmektedir. Bu tezde bilgi edinme hakkının kavramsal ve hukuksal çerçevesi açıklandıktan sonra, 4982 sayılı Kanunda öngörülen hakkın sınırları konusu örnek yargı kararları ile birlikte ayrıntılı olarak ele alınmış ve son bölümde de bilgi edinme hakkının yargısal denetimi üzerinde durulmuştur.
Cultural policies of the early republican regime in the context of folklore

öz FOLKLOR BAĞLAMINDA ERKEN CUMHURİYET REJİMİ KÜLTÜR POLİTİKALARI Kaptan, Yeşim Yüksek Lisans Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Tez Yöneticisi : Yardımcı Doç. Dr. Necmi Erdoğan Aralık 2002, 148 sayfa Bu tezin amacı Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş döneminde folklor ve Kemalist rejim arasındaki ilişkiyi analiz etmektedir. Bu dönemde folklorun, Kemalizm tarafından ideolojik olarak yeniden yorumlandığı ve kullanıldığı ileri sürülmüştür. Türkiye Cumhuriyeti'nin kültür politikası iki ana unsura dayanır: Çağdaş uygarlık düzeyine erişmeyi amaçlayan modernleşme projesi ve milli Türk kültürü. Türkiye Cumhuriyeti'nin bu iki çelişkili unsuru arasındaki gerilimi kavramak amacıyla Halkevleri ve Halkevi dergileri üzerinde çalışılmıştır. Bu bağlamda, Halkevi yayınları ve Halk Kültürü üzerinde yazılan kitapların içerikleri Kemalist milliyetçi ideolojide halk kültürünün öneminin kavranması amacıyla incelenmiştir.
Mahalli idarelerin mali yapısı

Bu çalışmada, mahalli idarelerin mali yapısı incelenmiş, Türkiye'deki mahalli idare türleri olan İl Özel İdareleri, Belediyeler ve Köylerin 1990- 1999 yılları arasındaki gelir ve giderleri analiz edilerek bu idarelerin mali yapılarındaki eğilimler tespit edilmiştir. Tespit edilen eğilimlere göre bu idarelerin mali yapılarını iyileştirici önlemler ortaya konulmuştur. Çalışmanın ilk kısmında mahalli idareler genel olarak ele alınmış, mahalli idarelerin temel ilkeleri incelenmiş, mahalli idare kavramı, mahalli idarelerin varlık nedenleri ve dayandığı ilkeler ile kamu hizmetleri ve kaynakların bölüşüm esasları açıklanmıştır. Daha sonra bazı gelişmiş ülkelerdeki mahalli idare uygulamaları hakkında kısa bilgi verilmiş, Türkiye'deki mahalli idareler hakkında genel bilgi verilerek bu idarelerin gelir ve giderleri incelenip analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda, belediyelerin gelir ve giderlerinin reel olarak ve kamu kesimi içindeki pay olarak arttığı, belediyelerin gelirlerindeki artışın personel harcamalarındaki azalış ile birlikte yatırım harcamalarını artırıcı gelişme gösterdiği görülmüştür. İl özel idarelerinin yatırımcı kuruluş özelliklerini korudukları ancak bu idarelerin çeşitli kuruluşların tahsisli yardımlarım harcayan emanet komisyonu niteliğinde kuruluşlara dönme eğüiminin olduğu; köylerin gelirlerinin ise köylere verilen görevleri yerine getirmeye yetecek ve köy tüzel kişiliğini cazip kılacak seviyeden çok uzak olduğu ortaya çıkmıştır.
Yerel demokrasi ve kent konseyleri: Manisa Yunus Emre Kent Konseyi örneği

Halka en yakın yönetim birimleri olarak yerel yönetimler demokrasinin tabana yayılmasında, halkın yerel karar alma sürecine dahil olmasında önemli roller üstlenmektedir. Demokrasinin yerelden başlayarak ülke geneline yayılacağı düşüncesinden beslenen yerel demokrasi anlayışının en önemli aktörleri, yerel yönetim kuruluşları, sivil toplum kuruluşları ve kent konseyleridir. Kent konseyleri toplumun farklı kesimlerinin bir arada temsil edildiği, ortak aklın hakim olduğu, yerel yönetişimin ve yerel demokrasinin en önemli aktörlerdir. Türkiye'ye özgü bir deneyim olarak 2006 yılında hayata geçirilen kent konseylerinin arka planı Yerel Gündem 21 platformlarına dayanmaktadır. 2005 yılında kabul edilen Belediye Kanunu'nun 76. Maddesine istinaden oluşturulan kent konseyleri, kamu-özel ve sivil toplum kuruluşlarının bir arada temsil edildiği oluşumlardır. Kent konseylerinin oluşumu ile birlikte Türkiye'de yerel demokrasinin yerleşik hale gelmesine yönelik önemli düzenlemeler hayata geçirilmiştir. 2003 sonrası süreçte kabul edilen Belediye, İl Özel İdaresi ve Büyükşehir Belediyesi Kanunları ile birlikte adem-i merkeziyetçi, katılımcı, demokratik, şeffaf ve hesap verebilir bir yönetim anlayışının hayata geçirilmeye çalışıldığı ifade edilebilir. Demokrasi okulu işlevi görmesi beklenen yerel yönetimlerin yeniden yapılandırılması noktasında Avrupa Birliği hızlandırıcı bir rol üstlenmiştir. Buradan hareketle hazırlanan çalışmanın temel sorunsalı, yerel demokrasinin hayata geçirilmesinde kent konseylerinin nasıl bir rol oynadığının incelenmesidir. Bu sorunsal çerçevesinde hazırlanan çalışmanın temel amacı, yerel demokrasinin dayandığı ilkelerin Manisa Yunusemre Kent Konseyinden hareketle değerlendirmeye tabi tutulmasıdır. Çalışmada öncelikle, yerel yönetimler ve demokrasi kavramları incelenmekte, daha sonra Türkiye'de yerel demokrasiyi hayata geçirebilme adına atılan adımlar ele alınmaktadır. Çalışmada son olarak, Manisa Yunusemre Kent Konseyinin işlev ve faaliyetleri irdelenerek yerel demokrasi ve yerel katılımın sağlanmasında nasıl bir rol oynadığı değerlendirilmektedir. Çalışmada, betimleyici analiz yönteminden ve nitel araştırma yöntemlerinden birisi olan görüşme/mülakat tekniğinden yararlanılmıştır.
The Citizen of the state and the state of the citizen: An analysis of the citizenization process in Turkey

Bu çalışma Türkiye Cumhuriyeti tarihi boyunca Türk vatandaşlığının kuruluşu ve evrimi ile ilgilidir. Vatandaşlığın nasıl tanımlandığı ve hangi vatandaşlık modelinin kullanıldığı ana sorulardır. Türkiye deneyiminde modernleşme ve vatandaşlaştırma süreci yukarıdan olduğu için, devlet asıl kurucu aktör olarak ele alınmıştır. Bu nedenle, hukuki belgeler, parlamentodaki tartışmalar ve dönemin belli başlı aydınlarının vatandaşlık üzerine yaptıkları çalışmalar incelenmiştir. Türkiye'de ulusun kuruluşu ve vatandaşlaştırma süreci birlikte ilerlediğinden, Türk milli kimliğinin oluşumuyla ilgili kanunlar da kullanılmıştır. Sosyal ve siyasal gelişmeler bir arka plan olarak ele alınarak, Türk vatandaşlığı anlayışındaki değişimler ve dönüşümler araştırılmıştır. Türk vatandaşlığının bugün karşılaştığı problemlerin kökleri, Türk vatandaşlığının yukarıdan ve ödevlere önem veren cumhuriyetçi anlayışla kurulduğu erken Cumhuriyet döneminde yatmaktadır. Bugün daha liberal bir vatandaşlık anlayışı çin istemler ile cumhuriyetçi vatandaşlar arasında bir çatışma bulunmaktadır. Bugün karşı karşıya kalman problemlerin özünde, devletin Türk vatandaşlığım Kemalist modernleşme arzusu ve resmi Türk milli kimliğinden ayrı bir kavram olarak ele alamaması yatmaktadır.
Türkiye'de üniversite gençliğinin siyasal katılım durumu: Dumlupınar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi öğrencileri üzerine bir uygulama

Bireylerin bir toplumda siyasi bilgi ve değerleri veya siyasi davranışları kısacası siyaseti öğrenme süreci siyasal toplumsallaşma ya da siyasal sosyalleşme olarak tanımlanabilmektedir. Bireyler siyasal toplumsallaşma sürecinde siyasal sistem hakkında bilgi edinmeye ve tavır almaya başlarlar. Bireylerin aldıkları bu tavır bazen olumlu bazen ise olumsuz yönde olabilmektedir. Bu tavır, kendini siyasal katılım olarak göstermektedir. Bireyler siyasal sistemden duyduğu rahatsızlığı belirtmek ya da siyasal sisteme karşı oluşturduğu sempatiyle siyasal sistemin devamlılığını sürdürmek amacıyla siyasal katılım gösterirler.'Türkiye'de Üniversite Gençliğinin Siyasal Katılım Durumu: Dumlupınar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Öğrencileri Üzerine Bir Uygulama' adlı bu çalışma, üniversite gençliğinin siyasal eğilimlerinin olup olmadığı, siyasal katılım düzeylerini, siyasal katılım biçimlerini, siyasal ilgilerini ve siyasal katılımlarını etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmada elde edilen veriler, ilk önce teorik bilgiler ışığında literatür taraması yapıldıktan sonra 500 öğrenciye anket uygulanarak elde edilmiştir. Ankette, bağımsız değişkenler olarak 'ailenin gelir düzeyi', 'baba mesleği', 'yerleşim yerinin büyüklüğü', ve 'kitle iletişim araçları' gibi değişkenlerin bağımlı değişken olan 'siyasal katılım' üzerine etkisi incelenmiştir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın kuramsal çerçevesini oluşturan birinci bölümde siyasal kültür ve siyasal toplumsallaşma üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde siyasal katılım ve siyasal katılımı etkileyen faktörler ele alınmış, ayrıca Türkiye'de gençlik hareketlerine değinilerek gençlerin siyasete olan ilgisine açıklık getirilmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise alan araştırması ile elde edilen bulgular sergilenmiş, veriler tablolaştırılarak gösterilmiş, sonuç ve değerlendirme ile çalışma tamamlanmıştır.
Afetlerde güvenli hastaneler ve derecelendirilmesi

Afetler sırasında binalar, tesisler, sistemler, kritik hizmetler ve insanlar büyük ölçüde etkilenmektedir. Afetler meydana geldiğinde hastaneler gibi sağlık tesisleri, toplumun yaşamını ve refahını koruyabilmelidirler. Çünkü sağlık hakkı anayasal bir haktır. Bu yüzden afetlerde yıkılmayan ve hizmet vermeye devam eden güvenli Hastanelere ihtiyaç vardır. Ayrıca güvenli hastaneler başta sağlık hizmeti sunanlar olmak üzere mevcut sağlık tesislerini güçlendirmek için zarar azaltıcı önlemlerin kullanılmasını gerektirmektedir. Mevcut eksikliklerden dolayı gerek duyulan bu çalışmanın amacı, Gümüşhane ilindeki devlet hastanelerinin afetlere karşı güvenlik seviyelerini belirlemek ve hastanelerin mevcut durumlarını ortaya çıkarmaktır. Bu çalışma tanımlayıcı niteliktedir. Araştırmada 2018 yılında Gümüşhane ilindeki 6 devlet hastanesinin HAP'larının son bölümünde yer alan güvenli hastane bölümü incelenmiştir. Araştırmanın verileri, WHO tarafından 2015 yılında yayımlanan 'Hospital Safety Index: Guide for Evaluators' isimli rehber kitapta geliştirilen hastane güvenliğini etkileyen tehlikeler, yapısall güvenlik, yapısall olmayan güvenlik ve acil durum ve afet yönetimi modüllerinden oluşan Güvenli Hastane Kontrol Listesi kullanılarak toplanmıştır. Güncel gereklilikler çerçevesinde uzman görüşlerine başvurularak KBRN-E konusuna 20 soru ve hassas gruplar konusuna 10 soru olmak üzere toplamda 30 soru kontrol listesine dahil edilmiştir. Güvenli Hastane Kontrol Listesinde yer alan sorularla birlikte toplam 181 soru üzerinde inceleme gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın sonucunda Gümüşhane A Hastanesi'nin Güvenlik Puanı 100 üzerinden 62 ,50, B Hastanesi'nin 73 ,90, C Hastanesi'nin 85 ,55, D Hastanesi'nin 77 ,15, E Hastanesi'nin 89 ,50, F Hastanesi'nin ise 87,85 olarak bulunmuştur. Çalışmamızda yapmış olduğumuz hastanelerin afetlere karşı değerlendirme aracı, daha ileri çalışmalar için iyi bir atlama noktası olacağı beklenmektedir.
Alman ve İtalyan modelleri bağlamında faşist devlet sistemi (1922-1945)

20. yüzyılda ortaya çıkan faşizm, iki savaş arası dönemde, bu çalışmada da ele alındığı üzere İtalya ve Almanya'da iktidar şansı bulmuştur. Her iki ülkede de iktidara gelmesindeki ana faktörler birbirine çok yakınsa da, iki ülke uygulamasında bir takım farklar mevcuttur. Bu farklardan en belirgini, İtalyan modelinin devleti bir amaç, Alman modelinin ise bir araç olarak görmesidir. Ayrıca ırk konusu da iki model arasında önemli farklılıklar yaratmaktadır. Betimsel analiz yöntemi kullanılarak gerçekleştirilen bu çalışma, iki sistem arasındaki farklılıkları esaslı bir şekilde ortaya koyabilmesi amacıyla üç bölüme ayrılmıştır. Birinci bölümde faşizm kavramının ortaya çıkışı, temel dayanakları ve ilişkide bulunduğu diğer ideolojilerle birlikte çalışmanın ana aktörleri olan Almanya ve İtalya modellerinin genel durumları ortaya konulmuş; ikinci ve üçüncü bölümlerde ise İtalyan ve Alman modellerinin detaylı bir incelemesi gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın sonunda, daha önceki bölümlerde ele alınan verilerin ışığında, faşist devlet sisteminin genel bir değerlendirmesini içermektedir. Tezde Kullanılan
İdari yargıda deliller ve tanık delili

Deliller bir yargılama faaaliyeti sırasında yargılamanın taraflarınca başvurulan en önemli araçlardır. Zira yargılamanın konusunu oluşturan vakıaların ispatı ancak deliller vasıtasıyla mümkündür. Deliller bir yargılama faaliyeti için bu kadar önemli olmasına rağmen İdari Yargılama Usulü Kanununda delillere ilişkin doğrudan ve ayrıntılı düzenlemeler bulunmamaktadır. Bu durum da idari yargılama makamlarının farklı uygulamalar yapmasına yol açtığı gibi bireyler açısından adil olmayan kararlar ortaya çıkmasına da neden olmaktadır. İdari Yargılama Usulü Kanununda bilirkişilik ve keşif konularında Hukuk Muhakemeleri Kanununun uygulanacağı belirtilmiştir. Bunlar dışındaki diğer deliller açısından ise kanunda doğrudan bir düzenleme bulunmadığı gibi Hukuk Muhakemeleri Kanununa yapılmış bir atıf da yoktur. Ancak buna rağmen diğer delil türlerinin de gerekli olan durumlarda idari yargıda uygulama alanı bulması gerekir. Ancak uygulamada idari yargılama makamlarınca idari yargılama usulü kanununda atıf yapılmayan deliller kabul edilmemektedir. İdari yargılama faaliyetinde bireyler idareye karşı zayıf konumda bulunmaktadır. Bu sebeple idari yargıda deliller konusunda bireylerin hak ve özgürlüklerini genişletecek şekilde yorum yapılmalıdır. Aksi takdirde bireylerin ispat imkanları önemli derecede sınırlanır. İdari yargıda uygulanması gereken delil türlerinden en önemlisi şüphesiz tanık delilidir. Kanaatimce idari yargıda tanık dinlenilmesi bazı durumlarda bir gereklilik bazı durumlarda ise bir zorunluluktur. İdari yargılama makamları kuşkusuz somut bir olayda tanık dinlenmesine gerek olup olmadığı hususunu değerlendirebilir. Burada ifade etmek istediğimiz idari yargılama makamının tanık delilini bir bütün olarak kabul etmemesinin hukuka aykırı olduğudur. Bu akademik çalışmamızda ispat hakkında açıklamaların ardından delil türleri incelenmiştir. Çalışmanın son bölümünde ispat açısından özel bir öneme sahip olan tanık delilinin idari yargıda uygulanması gerektiği yargılama makamlarına yardımcı olmak amacıyla ayrıntılı olarak incelenmiştir. Şüphesiz en kesin çözüm İdari Yargılama Usulü Kanunu'na idari yargıda tanık delilini düzenleyen maddeler eklemektir. Ancak bu tür bir düzenleme yaplıncaya kadar tanık delilinin içtihatlarla kabul edilmesi uygun olacaktır.
Kamu kurumlarında itibar yönetimi: Sağlık Bakanlığı örneği

Araştırmada, bireyler kadar kurumlar için de önemli olan, oluşturulması uzun ve planlı bir süreci kapsayan ve yıkılması ise oluşturulmasından daha kısa süren itibar çalışılmıştır. Araştırmanın genel amacına uygun olarak; itibar kavramından yola çıkılarak kurumsal itibar, kurumsal itibar yönetimi kavramalarına ek olarak Sağlık Bakanlığı örneği incelenmiştir. Bu kapsamda, çalışmada anket yöntemi kullanılarak veriler elde edilmiş ve yorumlanmıştır. Toplamda 20 anket sorusundan oluşmuştur. Ölçeğin güvenirlilik katsayısı 0,88 bulunarak, yüksek güvenirlilikte olduğu saptanmıştır. Araştırmada 10 fakülteden öğrenci ve akademisyenler katılımcı olarak seçilmiştir. Araştırma sonucunda genel olarak değerlendirildiğinde katılımcıların olumlu algıladıkları görülmüştür. Ancak fakülteler arasında ve cinsiyet açısından değerlendirildiğinde itibar algılamalarında bazı farklılıklar olduğu saptanmıştır.
Türkiye'nin yenilenebilir enerji politikaları

Hayatımızı kolaylaştıran birçok aletin çalışmasını, makinelerin hareket etmesini sağlayan güç enerjidir. Kullanırken hiç farkında olmadığımız, çok kolay ve hızlı bir şekilde tükettiğimiz enerjinin üretimi, oldukça güç ve birçok aşama gerektiren zahmetli bir iştir. Enerji üretebilmek için devletler oldukça yüksek maliyetler ödemektedirler. Türkiye'de de ithal edilen enerji hammaddelerine ödenen maliyetler bütçede önemli yer tutmaktadır. Sanayi devriminden itibaren enerji ihtiyacının karşılanmasında, petrol, kömür ve doğal gaz ağırlıklı olarak kullanılmış ve günümüzde de kullanılmaya devam etmektedir. Enerji ihtiyacının karşılanmasında kullanılan fosil kökenli kaynaklar, çevrede önemli değişikliklere neden olarak; toprak, su ve hava kirlilikleri oluşturmuştur. Bu kirlilikler sonucunda; doğal dengede bozulma görülmüş, iklimde değişikler gözlenmiş, Dünya'nın normal sıcaklığı yükselmeye başlamıştır. Eğer gerekli önlemler alınmaz ise sıcaklık artışı sürecek, iklim şartlarında başlayan değişiklikler artarak devam edecektir. Dolayısıyla Dünya'da yaşanabilir yerler giderek azalmaya başlayacaktır. Bu çalışmada, modern toplumun devamı için enerjinin gerekli olduğu, gelişen teknoloji ve artan nüfus ile birlikte enerji ihtiyacının artarak devam edeceği belirtilmektedir. Enerji ihtiyacının karşılanmasında günümüzde ağırlıklı olarak kullanılan fosil kökenli yakıtlar yerine, çevreye zarar vermeyen, küresel ısınma ve iklim değişikliğine sebep olmayan, çevre ile dost enerji kaynakları olan yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanımının artırılması gerektiği belirtilmektedir. Ayrıca yenilenebilir enerji kaynaklarının Dünya'da ve Türkiye'deki potansiyeli, kullanım durumu, bu enerji kaynaklarının kullanımının olumlu ve olumsuz yönlerinden bahsedilmektedir.
Özne kategorisi: Olumsallık, iktidar ve politika

Ağtaş, Özkan, Özne Kateeorisi: Olumsallık. İktidar ve Politika, Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Yrd. Doç. Dr. Alev Özkazanç, 99s. Bu tez çalışmasını motive eden temel fikir, anlamın ve söylemin, bilginin ve hakikatin, tarihin ve toplumun kökeni olarak düşünülen ayrıcalıklı Öznenin trajik ölümünün ardından, özne üzerine yeniden düşünmenin gerekliliği olmuştur. Doğrusu özne kategorisi ile rasyonalizasyon, iktidar, teknik, tahakküm, itaat, kontrol, yabancılaşma gibi süreçler ve pratikler tarafından işaret edilen modernliğin patolojileri arasındaki gizli işbirliği ve içsel ilişki, yalnızca özneye yönelik eleştirel müdahalelerin klasik momentleri değil, daha yakın dönem eleştirel yaklaşımlar tarafından da gösterilmiştir. Bununla birlikte özne bir başka tarihe daha sahiptir Özne aynı zamanda kurtuluş, özgürlük, kendini yaratma ve etik varoluş ile ilgilidir. Bu tez çalışmasında, öznenin merkezsizleşmesi hakkındaki eleştirel yaklaşımların izinden giderek ve öznenin çifte anlamını koruyarak, öznenin modernlik öncesi kökenlerinin ve modern görünümlerinin gösterilmesi hedeflenmiştir. Bu türden bir okuma bizlere öznenin müphemliği üzerine bir tartışma başlatma olanağı sağlayabilir. Tezin birinci bölümü, kavramsal güçlükler ve öznenin müphemliğini ileri süren varsayımın temelleri için ayrılmıştır. İkinci bölümde, öznenin modernlik öncesi kökenlerine yönelik bazı yaklaşımlar, özellikle Martin Heidegger ve Georges Bataille karşılaştırmalı yoldan ele alınmıştır. Son olarak üçüncü bölümde, özne ile modernlik deneyimi arasındaki özgün bağıntılar araştırılmıştır; bir yanda zaman bilinci, içkinlik ve olumsallık, diğer yanda ise itaat, denetim ve iktidar. Norbert Elias ve Michel Foucault bu son bölümün temel figürleridir.