turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye ve İtalya'da kalkınma ajansları

Bölgesel Kalkınma Ajansları Avrupa Birliği yönetim kademelerinin standartlaşması ve kalkınmanın yerel dinamiklerden beslenmesi bağlamında 1980'ler sonrasında AB'nin gündeminde gittikçe artan bir konuma gelmiştir. Temel olarak kamu kesimi, özel kesim ve sivil toplum kuruluşları arasındaki işbirliğini geliştirmek, kaynakların etkin ve yerinde kullanımını sağlamak, bölgenin içinde ve bölgelerin arasında gelişmişlik farklarını azaltmak amacıyla kurulan Kalkınma Ajansları faaliyette bulundukları bölgelerde yerel planlama ve katılımcılık ilkelerini hayata geçirmektedir. Avrupa'da ve Türkiye'de yeni bir kalkınma modeli olarak görülen Kalkınma Ajansları bu tez çalışmasının konusunu oluşturmaktadır. Avrupa'da uzun yıllardan bu yana var olan Bölgesel Kalkınma Ajansları Türkiye'de 1999 yılında Avrupa Komisyonu'nun hazırladığı Katılım Ortaklığı Belgesi'nde yer vermesi soncunda tanışmasıyla ortaya çıkmaya başlamıştır. Türkiye'de 2005 yılında Kalkınma Ajansları Kanunu ile kurulan Kalkınma Ajansları İtalya'da 1970'li yıllardan itibaren varlığını sürdürmektedir. Bu çalışmada ERVET ile Doğu Marmara Kalkınma Ajansı tarihsel gelişim süreçleri, yönetim yapısı, üstlendiği projeler ve Avrupa Birliği ile ilişkileri açısından karşılaştırılmıştır. Bu karşılaştırmanın nedeni, Türkiye ile benzer yönetim biçimine sahip olan İtalya'nın yerel ve bölgesel kalkınma bağlamda önemli kazanımlar elde etmiş olması ve özellikle Emilia-Romagna Kalkınma Ajansı'nın yaygın olarak literatürde iyi örnek olarak gösterilmesidir. Türkiye'de kalkınma ajansları kurulduktan sonra ERVET örneği üzerinde sıklıkla durulmuş ve personel eğitimi ve proje hazırlanması konusunda ERVET tecrübesinden faydalanılmıştır. Çalışmanın amacı, ERVET Bölgesel Kalkınma Ajansı örneğinin Doğu Marmara Kalkınma Ajansı'nın yerel kalkınmaya olan katkılarına ve çalışmalarına ne şekilde yol gösterebileceği sorusuna cevap aramaktır.
Tracing Turkey's security discourses and practices vis-a-vis the Kurdish issue

Bu tez, Türkiye Cumhuriyeti devletinin Kürt meselesindeki güvenlik söylem ve pratiklerini geleneksel ve eleştirel güvenlik çalışmaları perspektifinden incelemektedir. Analiz iki tarihsel dönemde yapılmaktadır: geçmişş ve günümüz. Buna göre bu çalışma geçmişşte Türkiye devletinin politikalarının geleneksel yaklaşımla açıklanabileceğini söylemektedir. Bu yaklaşıma göre devlet, güvenliğin hitap ettiği tek birim olarak görülmüş ve güvenliğin sadece askeri metodlarla sağlanabileceği görüşü hakim olmuştur. Fakat Kürt sorununda bu tarz bir yaklaşım devlet dahil olmak üzere pek çok aktör için güvensizlik yaratmıştır. Günümüzde ise bu geleneksel yaklaşımda kırılmalar görülmektedir ve daha eleştirel bir yaklaşım devlet söylem ve pratiklerinde yer bulmuştur. Bunun sonucu olarak değişik aktörlerin güvenlik sorunlarına hitap edilebilmiş ve silahlı çatışmada duraklama yaşanmıştır. Bu durum eleştirel güvenlik yaklaşımının güvenlik sağlamadaki potansiyelini göstermektedir. Bu tez devlet söylem ve pratiklerinde daha eleştirel bir yaklaşımı mümkün kılacak aktörleri ve onların pratiklerini de incelemektedir.
Human factors and usability of knowledge management for effective e-government

Geniş açılımı ile devlet hizmetlerinin ve bilgilendirme müessesesinin Bilgi İşlem ve İletişim Teknolojisiyle desteklenmesi olarak tanımlayabileceğimiz e-devlet kavramı, insan faktörü kullanımı alanında üzerinde çok araştırmalar yapılmış ve yapılmakta olan bir konudur. Bu çalışma, başarılı bir e-devlet uygulaması olan Kadıköy Belediyesinin sistemi ve çalışmaları ile ilgili olarak Kadıköyde yaşayan 180 kişi ile yapılan çok detaylı bir mülakatın verileri aracılığı ile, başarılı bir e-devlet uygulamasının arkasındaki dinamiklerin incelenmesi ve Kadıköy Belediyesi penceresinden bakarak Türkiye genelinin bilgi toplumu profilinin çıkarılmasına yönelik bir araştırmadır. Bu tez dört ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm, e-devlet kavramının Türkiye de ne ölçüde yerleşmiş ve kurumsallaşmış olduğunun genel bir değerlendirmesini içerir. Bu bölümün amacı, halihazırdaki durumun incelenmesi ve Türkiyenin sorunsuz çalışan bir e-devlet düzenine geçişi için temel öneriler getirmek ve ana hedefleri saptamaktır. Bu bölüm aynı zamanda Türkiyenin dijital dünyadaki konumunu irdelemektedir. İkinci bölümde İnsan Faktörünü ele alınmakta olup, bu bağlamda etkili olan kültürel ve kişisel yaklaşımları, davranış biçimleri, bunlardan kaynaklanabilecek muhtemel engelleri ve sayısal uçurumun etkileri incelenmektedir. Üçüncü bölüm, başarılı bir e-devlet uygulamasının Kullanıcıları ve Kullanımı üzerinedir. Bu bölümde, uygulamaya konulmuş olan böyle bir sistemin birincil kullanıcıları, yani bu sistemi uygulayan kurumlar ve bundan yararlanan kullanıcılar ele alınmaktadır. Dördüncü bölüm ise, bir vaka çalışmasıdır. Burada, detaylı olarak başarılı bir e-belediye örneği olan e-Kadıköy uygulaması incelenmektedir. Olabildiğince derinlemesine yapılan ve hemen her konuda bireylerin görüşlerine başvurulan bu araştırmada, mülakat sonuçlan ve bunların içerdiği mesajlar irdelenmektedir. IX
Uluslararası tahkim ve egemenlik

Tahkim müessesesi hem ulusal düzeyde hem de uluslararası düzeyde sürekli genişleme eğilimindedir dolayısıyla, uluslararası tahkim devletlerin egemenlik öğesi bakımından çatırdamalara sebep olmakta devletin üç unsurundan biri olan 'egemenlik' kavramı ile çelişmektedir ve ulus devleti derinden sarsmaktadır. Anayasamızın 125'nci maddesinin 1'nci fıkrasında 13.8. 1999 tarih ve 4446 sayılı kanun ile yapılan değişiklikten sonra kamu hizmeti imtiyaz sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıkların milli ya da milletlerarası tahkim yoluyla çözümlenebilmesine olanak tanınmıştır. Bu değişiklik, Türkiye'de kamu hizmeti niteliğindeki yatırımları yapmak isteyen çok uluslu şirketlerin istemleri doğrultusunda gerçekleştirilmiştir. Bilindiği gibi Egemenlik; modern anlamda devletin üç öğesinden biridir. Jean BODİN' e göre egemenlik, öncelikle savaş ve barış ilan etmek, para basmak, vergi toplamak, kanun yapmak ve yargılamaktır. Bu durumda yasama yürütme ve yargı egemenlik yetkileri olup bunların hepsi devletin kendisine ait olan yetkileridir. Bunların hepsi tek bir egemenlikten kaynaklanmakta ve egemen devlet adına kullanılmaktadır. Egemenliğin en önemli özelliği 'asli'liğidir yani egemenliğin kendisinden gelmiş olmasıdır. Egemenliğin başka bir güçten türememiş olmasıdır. Diğer bir önemli özelliği ise, bizim çalışmamız açısından, devredilmezliktir. Günümüzde yargı yetkisinin yargı organına ve dolayısıyla hakimlere devredilmiş olduğu kabul edilmektedir. Ancak yargılama yetkisi, yargı organına devredilmiş olsa da, esas itibariyle bu yetkinin bir egemenlik yetkisi olduğu ve dolayısıyla yargılama fonksiyonunun devletin tekeli altında bulunduğu kabul edilmekte olup buluşu anlama gelmektedir; Üniter bir devlette devletin tanıdığı mahkemeler dışında başka mahkeme olamaz. Uluslararası tahkim müessesesinin egemenlik kavramıyla uyumlu olmadığı bu konuda ulus devletlere çok önemli misyonlar yüklendiği gözlemlenmektedir. Şöyle ki; ulusal yargı güçlendirilmeli ve uluslararası tahkim müessesesine ihtiyaç hissettirilmemelidir.
Türkiye'de elektrik enerjisi sektöründe özel sektörden yararlanma uygulamaları

Türkiye enerji politikası liberal ekonomi. mutedil devletçilik ve planlı karma ekonomi aşamalarından geçerek günümüze ulaşmıştır. Bugün dünyadaki gelişmelere paralel olarak özelleştirme ve liberalizasyon enerji sektöründe önem kazanmıştır, özelleştirme bu sektörde temel politika olmalı ve devlet bu sektörde düzenleyici rol üstlenmelidir. Enerji alanında Türkiye'nin temel problemi mali kısıtlılıklardır. Gelişmekte olan bir ülke olarak Türkiye'de enerji taebi sürekli yükselmektedir. Bu sebeple özel sektör enerji üretim, iletim. dağıtım ve pazarlaması alanlarında rol oynamalıdır. Bu amaçla 1980 sonrası birçok özelleştirme yöntemi mevzuatımıza girmiştir. İlk olarak 1984'te yap-işlet-devret ve işletme hakkı devri yöntemleri aracılığıyla özel sektör yatırımları enerji sektörüne çekilmiştir. 1984'den sonra elektrik üretim hakkı temelde yap-işlet-devret yöntemiyle özel sektöre tanınmıştır. Bu alandaki temel hukuksal düzenlemelerdeki eksikliklerin özel sektörün, sektöre girişine izin vermemesi üzerine 1999 ve 2000 yıllarında bu alanda yapısall değişiklikler yürürlüğe konulmuştur. 1999'daki Anayasa değişikliği ile birlikte elektrik üretim, iletim, dağıtım ve pazarlamasının özel hukuk sözleşmeleriyle gerçekleştirilebilmesinin önü açılmıştır. Diğer yandan, bu alanda hükümet düzenleyici bir konuma getirilmiştir. Bu gelişmelere paralel olarak, sektördeki hızlı özelleştirmenin alt yapısının oluşturulmasıyla birlikte 2001 yılında Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu kurulmuştur. Kısaca, Türkiye'deki enerji sektöründeki hızlı özelleştirmenin yasal dayanağı oluşturulmuş ve devlet sektörde bir lider olarak kalırken, bağımsız bir düzenleyici kurul aracılığıyla yeni bir düzenleme ve denetim fonksiyonu kazanmıştır. 141
Yargı bağımsızlığı ve hakimin tarafsızlığı

Bu çalışma yargı bağımsızlığı ve hakimin tarafsızlığının sağlanması açısından yapılan bir çalışmadır. Bu çalışmayla amacımız, yargı faaliyetlerinin en iyi şekilde gerçekleştirebilmek için yargı bağımsızlığının tam sağlanması ve müdahalenin önlenmesi için alınması gereken önlemleri ortaya koymaktır. Yargılama faaliyetlerini yerine getiren süjelerden olan hakim ve savcıların tarafsızlığının sağlanması için alınan önlemlerin yeterliliği konusunu irdelemektir. Yaptığımız bu çalışmada kullandığımız yönteme gelince, önce kuvvetler ayrılığı konusunda bilgi verilmektedir. İkinci bölümde ise yargı bağımsızlığı kavramı ele alınmakta ve Türkiye'de yargı bağımsızlığının korunması üzerinde durularak eksiklikler ortaya konulmaya çalışılmıştır. Son bölümde ise, hakimin tarafsızlığı ele alınarak tarafsızlığın sağlanması için alınan önlemler değerlendirilmiştir. Çalışmamız neticesinde vardığımız sonuç ise, ülkemizde yargı bağımsızlığı ve hakimin tarafsızlığı konusunda eksikliklerin bulunduğudur. Bu eksikliklerin giderilmediği bir sistemde bağımsız yargıdan söz edebilmek mümkün değildir. IX
Kamu kesiminde performans yönetim aracı olarak performans esaslı bütçeleme sistemi: Büyükşehir belediyeleri örneği

Metropoliten yönetimlerde performans yönetimine geçişle birlikte performansın geliştirilmesinde sürekliliğin sağlanması, vatandaş odaklılığın, sonuç odaklılığın sağlanması ve hesap verebilirliğin geliştirilmesi beklenmektedir. Performans yönetiminin bu amaçlara ulaşmak için kullandığı araçlar arasında performans esaslı bütçeleme sistemi de yer almaktadır. Bu çalışmanın amacı metropoliten yönetimlerde performans esaslı bütçeleme sisteminin performans yönetim aracı olma özelliğini etkileyen faktörleri ortaya koymaktır. Bu kapsamda tezin ilk bölümünde metropoliten yönetimlerde performans yönetiminin amaç ve araçları ortaya koyulmuştur. Sonra performans esaslı bütçeleme sisteminin performans yönetim aracı olma özelliğini etkileyen dışsal ve içsel faktörler ortaya koyulmuştur. Tezin ikinci bölümünde bazı gelişmiş ülke metropoliten yönetim örneklerinde performans yönetiminin gelişimi ve performans esaslı bütçeleme sisteminin işleyişi incelenmiştir. Son bölümde ise ülkemizde metropoliten yönetimlerde performans yönetim gelişimi ve performans esaslı bütçeleme sistemi işleyişi açıklanmıştır. Performans esaslı bütçeleme sisteminin performans yönetim aracı olma özelliğini etkileyen kurumsal faktörleri belirlemek üzere Türkiye'de mevcut metropoliten yönetimleri kapsayan bir analiz yapılmıştır.
Afet yönetiminde mülteci ve sığınmacılara yapılan sosyal yardımlar ve hizmetler

Türkiye'nin coğrafi konum olarak az gelişmiş ve iç karışıklıkları olan ülkelere komşuluğu, ayrıca bu insanlara kapılarını açma politikası, göç hareketliliğinin merkezi haline gelmesine yol açmıştır. Göç hareketlerini ülkemiz ilk aşamada Afet Acil Durum Daire Başkanlığı öncülüğünde karşılamış ve hızlı bir şekilde göç yapılanmasına giderek Göç İdaresi Genel Müdürlüğünü kurmuştur. Türkiye günümüze kadar üzerinde durulmamış olan uluslararası göç hareketliliğinin yasal mevzuatını oluşturmuş ve yeni yasal düzenlemeler bu durumu takip etmiştir. Türkiye'deki afet yönetimi ve göç yönetimi anlayışı, çalışmamızda bütünleşik bir sistem içerisinde değerlendirilmiştir. Afet türleri ışığında göç hareketleri ve ülkemizin göç olgusunu afet kurumları öncülüğünde yönetimi ve faaliyetleri açıklanmıştır. Türkiye sınır uzunluğu en büyük olan komşu ülkesi Suriye de iç karışıklık çıkmasından en çok etkilenen ülkelerden birisi olmuştur. Ülkemiz 2011 yılında aniden başlayan sığınmacı akınına hazırlıksızda olsa kapılarını açmış ev sahipliği yapmıştır. Suriyelilerin kabulüyle birlikte ülkemiz gündemi, en yoğun göç hareketi ve geniş kapsamda bir yasal mevzuat yapılanmasına tanık olmuştur. Türkiye'nin Suriyeli sığınmacılara sosyal devletin bir gereği olarak uyguladığı sosyal yardım ve hizmetler incelenmiştir. Geçici koruma kapsamına alınan Suriyeli sığınmacılara, ülkemiz geçici koruma kanunu kapsamında, imza altına alarak bazı yardım ve hizmetlerde bulunmuştur. Çalışma da bu yardım ve hizmetlerin uygulama yöntemlerini ve sayısal verilerle birlikte ne ölçüde uygulandığını göstermek adına kaynak taraması, ayrıca sahada bu uygulamaların yeterli ve yetersizliklerin saptanması için de hem sığınmacılarla hem de uygulayıcı yetkililerle mülakat görüşmesi şeklinde nitel bir çalışma yapılmıştır.
Civil servants unionism and the analyzing of trade union rights of civil servants in the light of article 11 of the European Convention on Human Rights in Turkey

Tarih boyunca birçok evrimden geçen sendikal haklar günümüzde, Türkiye'nin 2005 yılından beri tam üyelik müzakerelerine başladığı AB kurumlarının etkin ve özerk bir sosyal diyaloğun ön şartı olduğu gibi, Uluslararası Çalışma Örgütü'nün 8 temel elementlerinden birisidir. En önemlisi de, sendikal haklar, birçok sözleşmede kendine yer edindiği gibi, tezin konusunu oluşturan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 11. maddesinde bir insan hakkı olarak herkese tanınmıştır. Tezin konusunu oluşturan kamu sendikacılığı ile ilgili uluslararası arenada olumlu bir görüş birliği sağlanmış olsa da, devletin asli ve sürekli kamu hizmetlerini yerine getiren memurların örgütlenmeleri ve örgütlenmeleri neticesinde doğan hakları, sahip oldukları ayrıcalıklı statü sebebiyle birçok alanda tartışmaya konu olmuştur. Devlet, kendi egemenliğini sorgulayıcı yapı oluşturmaya temkinli yaklaşmıştır. Türkiye'de de memurların sendikalaşmasına ve sendikal haklarına yıllar boyu temkinli yaklaşılmış olup, memurlar sendikal hakların olmazsa olmazı olan toplu sözleşme hakkına ancak 2012 yılında kavuşmuş, grev hakkına ise henüz kavuşamamıştır. Başta Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi olmak üzere örgütlenme hakkını herkese tanıyan birçok uluslararası antlaşmaya taraf olan Türkiye, memurların sendikal haklarını yasalarıyla kısıtlayarak insan haklarından birini ihlal etmektedir. Türkiye, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nce Sözleşme'nin 11. maddesini ihlali sebebiyle birçok kez mahkum edilmiştir. Türkiye, yapacağı gerekli düzenlemeler ve yasal çerçeve ile bir an önce bu ihlale son vermelidir.
Kamuda hizmet öncesi eğitimin iş/meslek uyumu, mesleki aidiyet ile işten ayrılma niyetine etkisi: İnfaz ve koruma memurları örneği

Günümüzde çağdaş infaz rejimi anlayışında infaz ve koruma memurlarının yeri oldukça önem kazanmıştır. Bu sebeple memurların görevlerine başlamadan önce infaz hukuku, psikoloji, sosyal hizmet, iletişim, insan hakları, mesleki müdahale gibi konularda eğitim alarak hazır bir hale gelmelerinin sağlanması hususunda, hizmet öncesi eğitimin önemi ön plana çıkmaktadır. Daha önce birçok meslek grubuna verilmekte olan hizmet öncesi eğitim günümüzde sınırlı sayıda meslek grubuna, öncelikle de güvenlik personeline verilmektedir. Bu çerçevede bu çalışmanın amacı, hizmet öncesi eğitimin infaz ve koruma memurların da iş/meslek hayatına uyum, mesleki aidiyet ve iş bırakma niyeti gibi konularda etkisini saptayabilmek ve bu meslek grubunun istihdamına yönelik olarak öneriler geliştirebilmektir. Araştırma sonuçlarına baktığımızda, hizmet öncesi eğitim alan infaz ve koruma memurlarının, hiç eğitim almadan göreve başlayan infaz ve koruma memurlarına göre iş/meslek hayatına uyum ve mesleki aidiyet düzeylerinin daha yüksek olduğu ve iş bırakma niyetlerinin de daha düşük seviyede olduğu tespit edilmiş ve bu yönde öneriler geliştirilmiştir.
Türkiye'de ordunun demokratik modernleşmesi

Antik Yunan'dan itibaren çatısı altında yaşadığı yurttaşlarının can ve mal güvenliğini korumak amacıyla ortaya çıkan devlet, bu temel fonksiyonunu ve kendi varlığını sürdürmek için bir takım kolluk kuvvetlerine gereksinim duymaktadır. Devletin sahip olduğu kolluk kuvvetlerinin başında silahlı kuvvetler gelmektedir. Silahlı kuvvetler ya da ordu, bir kural olarak toplum ve devlete yönelik iç ve dış tehditler karşısında iç ve dış güvenliğin sağlanmasında bir numaralı unsur olarak karşımıza çıkmaktadır. Tarihi süreç içinde silahlı kuvvetler, görevi olan iç ve dış güvenliği sağlarken, kimi zaman geleneksel olarak, kimi zaman da kendisine göre bir zaruri durum karşısında sivil otoritenin denetimi altındaki siyasete de müdahale etme gereği duymuş ve gerektiğinde sivil otoriteyi devre dışı bırakarak siyasette baş aktör olmuştur. Bu kapsamda ele alındığında, Türk siyasi hayatında da ordunun siyasete müdahalesi Osmanlı Devleti zamanından yakın tarihimize kadar devam eden bir unsur olarak karşımıza çıkmaktadır. Gerek Osmanlı devletinde, gerek Türkiye Cumhuriyeti'nde ordu, kendisine verilen 'devleti ve milleti koruma' görevini sürdürmek ve ''kendi kendini kontrol edemeyen demokrasiyi' sağlam temeller üzerine oturtmak için siyasete müdahale etme hakkını kendisinde bulmuştur. Türkiye'de ordu gelenekten aldığı, toplumun gözünde olan 'kutsallıktan' aldığı, devletin ve milletin bekasını, Cumhuriyetin ulus devlet ve laik yapısını koruma fonksiyonunun kendisine ait olduğu düşüncesi ile siyasete birçok defa müdahalede bulunmuştur. Bu düşünce ile ordu, 1960 ve 1980 askeri darbeleriyle doğrudan, 1971, 1997 ve 2007 muhtıra ve müdahaleleriyle dolaylı olarak siyasete yön vermiş, bekçilik fonksiyonunun üstlenildiği muhafız rejimler ve vesayet rejimleri ile benzerlikler göstermiştir. Ancak demokratik ve AB'ye adaylık süreci devam eden bir ülke olarak Türkiye'de ordunun depolitize olması, profesyonelleşmesi ve sivil otoritenin denetimine bağlı olması, bir diğer ifadeyle ordunun liberal demokrasiye konsolidasyonu gerekmektedir. Bu amaçla Türkiye'de birçok liberal demokratik uygulamalar yapılmış ve son dönemde bu bakımdan yeni bir anayasa yapılması gündeme gelmiştir. Bu bakımdan bu çalışma, Türk sivil hayatına olan müdahalelerinin neden - sonuç ilişkisi içinde incelenmesi, AB'ye aday bir ülke olarak yapılan demokratikleşme çabalarının analiz edilmesi ve önümüzdeki dönem içinde ordunun liberal demokrasiye entegrasyonu ve yeni bir anayasa çalışmalarının incelenmesi bakımından önem taşımaktadır.
Kentleşme ve çevre sorunları bağlamında katı atıklar ve Kocaeli örneği

Anahtar Kelimeler: Kentleşme, kentleşme ve çevre sorunları, katı atık, katık atık yönetim sistemleri. Bu tezde kentleşme ve buna bağlı olarak hızla büyüyen çevre sorunları incelenmiştir. Bu çalışmada kentlerdeki katı atık sorununa değinilmiş, Avrupa Birliği ve ülkemizdeki katı atık yönetimleri karşılaştırılmış ve alan çalışması olarak Kocaeli BüyükşehİrBelediyesi'ndeki katı atık yönetimi incelenmiştir. İlk bölüm giriş olup, kentleşme ve çevre sorunları yüzeysel olarak anlatılmış ve tez cümlesi verilmiştir. İkinci bölümde kavramsal kuramsal çerçeveler verilmiştir. Üçüncü bölümde kentleşme tanımlarına değinilmiş ve kentleşme türleri anlatılmıştır. Dördüncü bölümde kentleşmenin neden olduğu çevre sorunları anlatılmıştır. Kentleşme sonucu oluşan hava kirliliği, atıksular ve gürültü kirliliği incelenmiş, bu sorunların insan ve çevre üzerindeki etkileri verilmiştir. Beşinci bölümde kentlerdeki atık sorunu anlatılmış; katı atık tanımı ve sınıflandırılması yapılmıştır. Bu bölümde son olarak katı atıkların çevre ve insan sağlığı üzerindeki etkileri incelenmiştir. Altıncı bölümde katı atık yönetiminin tanımı yapılmış ve ülkemizdeki durumu incelenmiştir. Ayrıca katı atık konusunda ülkemizdeki belediyelerin durumu anlatılmıştır. Yedinci bölümde ise, ülkemizde ve Avrupa Birliği'nde katı atık yönetim sistemleri karşılaştırılmış, ülkemizde katı atık yönetiminin hukuki yönü incelenmiştir. Sekizinci bölümde alan çalışması olarak seçilen Kocaeli İli'nde çıkan katı atıkların miktar ve özellikleri incelenmiş bununla birlikte uygulanmakta olan katı atık yönetimi anlatılmıştır.
Olağanlık ve olağanüstü hal mantığı

1990'lı yıllarda Türkiye'de devlet örgütlenmesi; 'milli güvenlik' anlayışını merkeze alan bir yönetim zihniyeti ile oluşturulan ideolojik, kurumsal ve hukuki düzenlemelerle şekillenmiştir. Bu dönemde benimsenen güvenlik siyasetinin açık gerekçelerinden biri Kürt meselesinin bir iç tehdit problemi olarak ele alınmasıdır. Güvenlik politikası 'iç tehdit'i öne çıkaran biçimde yeniden düzenlenmiş ve olağanüstü araçlar devreye sokulmuştur. Devletin güvenlik kurumlarındaki yeniden yapılanma polis teşkilatının etkinliğini arttırmıştır. Bu çalışmada, polis teşkilatının 'milli güvenlik' ve 'terör' kavramları ile şekillenen olağanüstü hal koşullarına uygun şekilde yeniden yapılanma süreci incelenmektedir. Bu sürecin öne çıkardığı birimlerden biri olan, devletin olağanüstü araçları arasında önemli yer edinen Polis Özel Harekat Timleri üzerinde durulmaktadır. Polis Özel Harekat Timleri polis teşkilatının 'terörle mücadele' söylemine eklemlenerek etkinliğini arttırmasını sağlayan, militer polislik anlayışının taşıyıcısı bir birim olarak dikkat çekmiştir. Aynı zamanda insan hakları ihlalleri, hukuk ihlalleri, denetimsiz ve kontrolsüz biçimde güçlendikleri yönünde eleştirilerle birlikte anılmışlardır. Timlerin öncelikle Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da başlayan ve Batı'ya taşınan uygulamalarına ilişkin sorunlar yasallık sınırlarının tartışılmasına neden olmuştur. Çalışmada bu sorunların kaynağı olarak olağanüstü hal uygulamalarının yarattığı hukuki ve siyasi muğlaklıklar görülmektedir. Polis Özel Harekat Timleri özelinde devletin yasallık sınırları üzerine bir tartışma yürütülmesi amaçlanmaktadır. Bu tartışma için, birimde çalışan personelin yasalara uygun davranmadığı olaylar ve bu olaylar yargıya intikal ettiğinde sürecin nasıl ilerlediği izlenmeye çalışılmıştır.
Sendika kurma hakkı

1982 Anayasasının 2. maddesinde belirtilen sosyal devlet ilkesi ile insan onuruna yaraşır bir yaşam konusunda güçsüzlerle yardıma gereksinimi olanların korunması amaçlanır. Sendika kurma hakkı, her ne kadar önceleri işletmeler karşısında güçsüz kalan işçiler için düşünülmüşse de, daha sonra büyük sendikalar karşısında güçsüz kalan küçük işletmeler için de şart olmuştur. Sendika kurma hakkına ilişkin Anayasanın 51. maddesinde belirtilen, anayasal devlet, sosyal devlet, sosyal hak, sendika, milli güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık, genel ahlak, hak ve özgürlük, işçi, işveren, işkolu, Cumhuriyetin nitelikleri ve demokratik esasların bilinmesi ve açıklanması gerekmektedir. Bu çalışmada Sendika Kurma Hakkı tüm yönleriyle incelenmeye çalışılmıştır. Öncelikle sosyal devlet ve sosyal haklar açıklanmıştır. Daha sonra sendika ve dünyada sendikacılık üzerinde durulmuştur. Son olarak Türk Anayasaları çerçevesinde Sendika Kurma Hakkı ele alınmıştır. Sonuç olarak, sendika kurma hakkı; güçlünün karşısında güçsüzü korumaya çalışan sendikaların kurulabilmeleri için büyük önem taşımaktadır.