turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Okul öncesi çocuklarda davranış yönetimi ve manevi yaklaşım: Dua deneyimi ve sosyal davranış ilişkisi

Bu çalışmanın amacı, dini gelişim teorileri ve yapılan araştırmalar ışığında okul öncesi dönem çocuklarının davranışları ile dua deneyimi/ prayer experiance arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu amaca uygun olarak tezde, gelişim kuramları kapsamında çocukların yaşlarına uygun sosyal davranış kalıpları incelenerek, normal gelişim sürecine uygun olmayan bazı davranışlar manevi yaklaşım kapsamında ele alınmış; öfke ile zarar verme ya da içe dönüklük gibi kendini ifade sorunları yaşayan çocuğa farkındalık kazandırarak doğru davranışlarla kendini ifade etmesini sağlamakta, dua deneyiminin rolü araştırılmıştır. Okul öncesi dönemde kazanılan davranışlar, bireyin hayatı boyunca etkili olacak kişilik gelişimini doğrudan etkilemektedir. Çocuğun sosyal iletişimini olumsuz etkileyen davranış sorunlarına zamanında müdahale ile ileriye dönük olumlu kazanımlar elde etmek mümkündür. İçindeki özü gören, farkındalıkla büyüyen çocuklar ileride kişisel bütünlük yaşayan yetişkinler olarak kendine saygı duyan bireyler olabilir. Çocuklara bu farkındalığı ve öz denetimi kazandırmak amacıyla düzenlenen uygulamalarda yöntem olarak 'dua' kullanılmıştır. Davranış, psikolojinin de dinin de ortak konusudur. Sorumluluk bilinci, irade gelişimi, vicdan gelişimi sürecinde, dua ederek, Allah ile doğrudan ilişki kurmayı öğrenen çocuk, davranışlarını kontrol altında tutmayı, olumlu sosyal davranışlar sergilemeyi öğrenebilir. Çalışma, okul öncesi dönem çocuklarında çeşitli nedenlerle ortaya çıkan ya da çıkabilecek olan davranış sorunlarının yaşlara ve gelişim özelliklerine göre, uygun ölçeklerle analiz edilmesi, davranışın ortaya çıkmasına sebep olan manevi ihtiyaçların saptanması, manevi yaklaşım ile çözüm geliştirilmesi ve dua deneyimi içeren uygulamalı grup çalışmaları neticesinde çocukların sosyal davranış denetimi, sosyal uyum ve sosyal yeterlilik düzeylerinin yeniden incelenmesi ve davranışlarında bir değişim olup olmadığının araştırılmasını içermektedir.
Duyusal markalama ve tüketicilerin marka algısında duyusal markalamanın rolü

Günümüzün yoğun rekabet ortamında işletmeler rakiplerinden farklılaşmak ve tüketici zihnindeki yerlerini sağlamlaştırmaya çalışmaktadırlar. İşletmeler farklılık sağlamak amacıyla bilinçli bir şekilde duyusal markalama stratejileri uygulamaya başlamıştır. Bu çalışmada, duyusal markalamanın demografik faktörler üzerindeki farklılıkları incelenmiştir. Tez genel olarak dört bölümden oluşmaktadır. Birinci, ikinci ve üçüncü bölümde teori kısmı, üçüncü bölümde ise uygulama kısmı yer almaktadır. Dördüncü bölümde, birinci, ikinci ve üçüncü bölümlerdeki teorik çerçeve göz önünde bulundurularak yapılan araştırmaya yer verilmiştir. Bu bölümde, yapılan anketlerden elde edilen sonuçlar, SPSS paket programı 23.0 kullanılarak değerlendirilmiştir. Araştırma otel hizmetlerinden yararlanan 391 katılımcıya uygulanmıştır. Hipotezleri test edebilmek için oluşturulan hipotezler parametrik olmayan testler olan Mann-Witney U ve Kruskal-Wallis H analizi ile test edilmiştir. Anlamlı farklılıkların çıkması halinde, farklılığın hangi gruptan kaynaklandığı da belirlenmiştir. Elde edilen bulgular değerlendirildiğinde, duyusal markalamanın tüketicilerde pozitif yönde bir tutum oluşturduğu ortaya çıkmıştır. Gruplar arası anlamlı bir farkın olduğu görülmüş ve hipotezler doğrulanmıştır.
Ebeveynlerin çocuk yetiştirme tutumlarının çocuklardaki obsesif kompulsif belirtiler ve umut düzeyleri ile ilişkisi

Bu araştırma ebeveynlerin çocuk yetiştirme tutumlarının çocuklardaki obsesif kompulsif belirtiler ve umut düzeyleri ile ilişkisini ortaya koymak, bu değişkenlerin demografik özelliklere göre nasıl farklılaştığını incelemek ve çocuklardaki obsesif kompulsif belirtilerin umut düzeyiyle ilişkili bir değişken olup olmadığını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaç doğrultusunda Balıkesir ilinde yaşamakta olan ve rastlantısal olarak seçilen 12-16 yaş arasındaki 260 çocuk ve ebeveynleri araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Araştırmada 'Sosyodemografik Bilgi Formu' katılımcıların sosyodemografik özelliklerini, 'Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutumu Ölçeği' ebeveynlerin çocuk yetiştirme tutumlarını, 'Maudsley Obsesif Kompulsif Soru Listesi' çocukların obsesif kompulsif belirtilerini, 'Çocuklarda Umut Ölçeği' çocukların umut düzeylerini ölçmek için uygulanmıştır. Toplanan verilerin değerlendirilmesi ve analizinde IBM SPSS v.21 paket programı kullanılmıştır. Araştırmanın bulgularında ebeveynleri demokratik tutum ve eşitlik tanıma yaklaşımını benimseyen çocukların umut düzeylerinin yüksek olduğu görülmektedir. Ebeveynleri aşırı koruyucu annelik veya demokratik tutum ve eşitlik tanıma yaklaşımını benimseyen çocukların obsesif kompulsif belirtilerden ruminasyon düzeylerinin yüksek olduğunu saptanmıştır. Annenin ev kadınlığı rolünü reddetme tutumunu sergilediği ailelerde çocukların obsesif kompulsif belirtilerden kontrol etme, kuşku ve ruminasyon düzeylerinin yüksek olduğu tespit edilmiştir. Obsesif kompulsif belirtilerden temizlik alt boyutunun yüksek olduğu çocuklarda umut düzeyinin arttığı, kuşku ve ruminasyon alt boyutlarının yüksek olduğu çocuklarda ise umut düzeyinin azaldığı görülmektedir. Ebeveynlerin çocuk yetiştirme tutumlarının çocuklardaki obsesif kompulsif belirtiler ve umut düzeyleri ile ilişkisi ve çocuklardaki obsesif kompulsif belirtilerin umut düzeyiyle ilişkisi incelenmiş ve yapılan çalışmada hipotezleri destekleyen sonuçlar elde edilmiştir. Araştırma sonuçları, önceki bulgular ışığında başka uygulamalara da yol gösterecek şekilde tartışılmıştır.
Trafik kazası geçirmiş kişilerde travma sonrası stres belirtileri ve travma sonrası gelişim ile ilişkili değişkenlerin incelenmesi

Yapılan bu çalışmada, trafik kazası geçirmiş kişilerde travma sonrası stres belirtilerini ve travma sonrası gelişimi etkileyen faktörleri incelemek amaçlanmıştır. Bu bağlamda travma sonrası stres belirtilerini ve travma sonrası gelişimi etkilediği düşünülen sosyo-demografik, trafik kazasına ilişkin değişkenler ile başa çıkma yolları, algılanan sosyal destek, dissosiyatif yaşantı, dünyaya ilişkin varsayımlar, kontrol odağı değişkenleri ele alınmıştır. Çalışma kolayda örnekleme yöntemiyle toplanan 158 trafik kazası geçirmiş kişi üzerinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmada yarı yapılandırılmış görüşme formu, Travma Sonrası Stres Belirtileri Alt Ölçeği, Travma Sonrası Büyüme Ölçeği, Başa Çıkma Yolları Ölçeği, Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Travma Sonrası Dissosiyatif Yaşantılar Ölçeği, Dünyaya İlişkin Varsayımlar Ölçeği ve Kontrol Odağı Ölçeği kullanılmıştır. Sonuçlar tek yönlü varyans analizi, ilişkisiz grup t testi ve aşamalı regresyon analizi ile değerlendirilmiştir. Bulgular, örneklem grubunun ortalamanın üzerinde travma sonrası gelişim gösterdiklerini ve travma sonrası stres belirtileri alt ölçek toplamı ve alt boyut puanları açısından da ortalamanın altında puan aldıklarını göstermektedir. Yapılan tek yönlü varyans analizi, ilişkisiz grup t testi sonuçlarına göre Travma Sonrası Gelişim Ölçeği toplam puanı ve Travma Sonrası Stres Belirtileri Alt Ölçek toplam ve Alt Boyut puanları ile sosyo-demografik ve trafik kazasına ilişkin birçok değişken arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Yapılan aşamalı regresyon analizi sonuçlarına göre Travma sonrası gelişimi yordayan değişkenler; kaderci başa çıkma, iyimser/sosyal destek arama başa çıkma yolu, dissosiyatif yaşantı ve aile desteğidir. Travma sonrası stres belirtileri toplam ve alt boyut puanları da genel olarak; çaresiz başa çıkma, kaderci başa çıkma, dissosiyatif yaşantı, adil dünya inancı, dünyanın iyi olduğuna yönelik inanç, arkadaş desteği tarafından yordanmaktadır. Çalışmanın sonuçları ilgili literatür çerçevesinde tartışılmış, sınırlılıklar ve öneriler belirtilmiştir.
Imagined contact among minority group members: A comparison of majority and interminority contact

Hayali temas literatürü çok geniş olmakla birlikte azınlık statüsündekigrup üyelerine odaklanan araştırmalar azdır ve azınlıklar arası hayal edilen temas araştırması hiç bulunmamaktadır. Bu araştırma, Kürt katılımcıların Türkiye'deki Türk çoğunluk ve Suriyeli azınlık dış gruplarla hayali temaslarını araştırmış ve bu amaçla iki çalışma yapılmıştır. Kendisini Kürt olarak tanımlayan 108 katılımcıyla (50 kadın, 58 erkek; Ort. yaş = 26 .46, S = 7 .60) anket gerçekleştiren Çalışma I, grup içi özdeşleşme, dış grup tutumları, göreli yoksunluk ve algılanan ayrımcılıküzerindeki hayali temas etkisini incelemiştir. Temasın, grup içi özdeşleşme üzerinde önemli bir etkiye sahip olduğu ve tutumlar üzerindeki etkisinin de istatiksel olarak önemli bir etkiye yaklaştığı bulunmuştur. Buna göre, sadece azınlıklar arası temas, iç grupla özdeşleşmeyi artırmış ve ilgili azınlık dış gruba yönelik dış grup tutumlarının iyileşmesini sağlamıştır. Nitel bir çalışma olan Çalışma II için, kendisini Kürt olarak tanımlayan 10 katılımcı (8 kadın, 2 erkek) ile mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Nitel analiz, aynı bağımlı değişkenler açısından doğu ve batı illerinde yaşayanlar arasındaki farklılıkları ortaya çıkarmıştır. Doğu'da yaşayan Kürtlerin, özellikle Türklerle temas kurduklarını hayal ettikten sonra, iç grupla özdeşleşmeleri, göreceli yoksunlukları ve algılanan ayrımcılıklarının arttığı görülmüştür. Suriyelilere yönelik empati ve Türkler tarafından kabul görme, Çalışma II'nin hakim temaları olmuştur. İki çalışmanın sonuçları karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiş ve yapılan çalışmanın limitleri ile gelecekte yapılacak araştırmalar için olası yol haritaları tartışılmıştır.
Tedavisi sonlanmış meme kanseri hastalarında nüks korkusunun incelenmesi: Karma desende kontrol gruplu bir çalışma

Bu çalışmanın amacı tedavisi tamamlanmış meme kanseri hastalarında kanser nüks korkusunu araştırmaktır. Bu doğrultuda kanser nüks korkusunun öncülleri, sürdürücüleri, yordayıcıları ve sonuçları ile beraber kavramı netleştirmek amacıyla sağlık anksiyetesi ve kanser ile ilgili diğer korkularla ilişkisi incelenmiştir. Karma desenin kullanıldığı araştırmada, nitel ve nicel veriler meme kanserini atlatmış kişiler ve annesi kanser deneyimi yaşamış sağlıklı kişiler birinci dereceden akrabalarında kanser öyküsü olmayan sağlıklı kişiler olmak üzere toplam 35 kişilik örneklemden elde edilmiştir. Sağ Kalımlılar grubunda nitel veriler için yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşme tekniği kullanılırken, nicel veriler için Kanser Nüks Korkusu Envanteri ve Sağlık Anksiyetesi Ölçeği'nden faydalanılmştır. Nicel veri analizinin sonuçları Sağ Kalımlılarda kanser nüks korkusu düzeyinin düşük ila orta arasında değiştiğini ortaya koymuştur. Yüksek düzeyde kanser nüks korkusu durumunda kanserin ve nüksün ölümle bağdaştırıldığı, tedavi kontrol inancının düşük olduğu, nüks düşüncesinin daha uzun zamandır ve sıklıkla görüldüğü ve bu nüks düşüncesiyle başa çıkmak için daha fazla duygu odaklı baş etme stratejilerinin tercih edildiği görülmüştür. Sağlık anksiyetesi düzeyi ise Sağlıklı Akrabalar grubunda en yüksek iken Sağ Kalımlı grupta en düşük bulunmuştur. Nitel veri analizinin sonucunda kavramsal düzeyde kanser nüks korkusunun kansere ilişkin korkular ve sağlık anksiyetesinden farklı olduğu görülmüştür. Niteliksel ve niceliksel veriler beraber ele alındığında kanser nüks korkusunun çeşitli yönleri ile kanser ile ilgili diğer kokulardan farklılaştığını, sağlık anksiyetesi ile bir arada olabildiği bulunmuştur. Ayrıca yüksek düzeyde sağlık anksiyetesi ve kanser nüks korkusu söz konusu olduğunda bazı ortak özellikler olduğu gibi ayrışan yanları olduğu da görülmüştür.
Matematik öğretmeni ve psikolojik danışmanların görüşlerine göre matematiğe ilişkin mitler

Geçmiş zamanlardan beri toplumlar bilgiyi elde etmek ve ona hakim olmak için çalışmışlardır. Matematik bilgisi toplum nazarında nitelendirilen en kıymetli bilgilerdendir. Öğrencilerin bu bilgiye ulaşabilmesi için verdikleri mücadeleler göz ardı edilemez. Öğrencilerin eğitim hayatı boyunca sürekli yüz yüze geldikleri matematik, öğrencilerin düşünce, duygu ve davranışlarında çeşitli etkiler yaratmaktadır. Öğrencilerin matematik eğitiminde başarıya ulaşabilmeleri için bazı zorlukları aşmaları gerekmektedir. Matematik performansını etkileyen bir takım etmenler vardır. Bu tezde matematik performansını etkileyen unsurlardan biri olan matematik mitleri incelenmiştir. Toplamda 11 matematik miti tespit edilmiş ve bu mitlerle ilgili matematik öğretmenleri ve okul psikolojik danışmanlarının görüşlerine başvurulmuştur. Bu çalışmanın amacı matematik öğretmenleri ve okul psikolojik danışmanlarının görüşlerine göre matematik mitlerinin incelenmesidir. Bu yüzden katılımcılardan yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığı ile veri toplanmıştır. Form iki bölümden oluşmaktadır. Araştırmacı tarafından geliştirilen bu form okul psikolojik danışmanları için ve matematik öğretmenleri için iki ayrı bölümde oluşturulmuştur. Araştırma Kayseri ilinde çeşitli okullarda görev yapan 10 matematik öğretmeni ve 12 okul psikolojik danışmanı ile yürütülmüştür. 22 katılımcı ile yürütülen araştırma derinlemesine görüşme yapılarak betimsel analiz yöntemiyle bulgular yorumlanmıştır. Ülkemizin ve dünyanın etkisi altında bulunduğu COVİD- 19 salgını nedeniyle bazı görüşmeler yüz yüze bazı görüşmeler ise online olarak sanal ortamda gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmanın sonuçlarına göre erkekler kızlardan daha başarılıdır, matematik mantık gerektirir, matematik yaratıcıdır öğrencilerin bir problemin cevabını nasıl bulması gerektiğini bilmelidir, sadece matematikçiler zihinlerinde hızlı işlemler yapabilir, matematik çok iyi bir hafıza gerektirir, matematik problem çözülene kadar yoğun çalışmanın ürünüdür ve matematiksel zeka sadece bazılarında vardır mitleri tespit edilmiştir. Bir soruyu çözebilmenin en iyi tek bir yolu vardır, bir problemin cevabını tam olarak cevaplamak her zaman önemlidir ve matematiği başarabilmenin gizemli bir yolu vardır mitleri tespit edilememiştir.
Sosyal kaygı, bağlanma, aleksitimi ve aleksitimi düzeylerinde nöropsikolojik performans arasındaki ilişkiler

Araştırma bağlanma, aleksitimi ve sosyal kaygı değişkenleri arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Bu ilişkililiğin bağlanma ve sosyal kaygı arasındaki ilişkide aleksitiminin aracı rolünün incelenmesine yönelik model sınamasını da içermektedir. Ayrıca, düşük ve yüksek aleksitimi düzeyine sahip bireylerin nöropsikolojik fonksiyonları araştırılmaktadır. Çalışma 18 ila 25 yaş arasındaki 416 lisans/ yüksek lisans öğrencisi ile gönüllülük esasına göre yürütülmüştür. Çalışmaya katılmaya gönüllü kişilere Demografik Form ve ardından Liebowitz Sosyal Ankstiyete, Toronto Aleksitimi, Yakın İlişkilerde Yaşantılar, Beck Depresyon Envanterleri verilmiştir. Çalışmanın nöropsikolojik kısmı için tekrar gönüllülük onayı alınmıştır. Böylece araştırmaya 10 kişi ile devam edilmiştir. Katılımcılara birebir olarak Sayı Uzamı Testi, Öktem Sözel Bellek Süreçleri Testi, Rey Karmaşık Figür Testi, Çizgi Yönünü Belirleme Testi, Yüz Tanıma Testi, Sözel Akıcılık Testi, İşaretleme Testi, Boston Adlandırma Testi uygulanmıştır. İlişkililik analizleri için Parametrik Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Analizi, hiyerarşik regresyon ve doğrusal regresyon analizleri; karşılaştırmaya yönelik analizlerde ise ikili olanlar için Bağımsız Gruplar t Testi, ikiden çok olanlar için de tek yönlü ANOVA analizleri yürütülmüştür. Analizler sonucunda bağlanma, aleksitimi ve sosyal kaygı arasındaki ilişki doğrulanmıştır. Ayrıca aleksitiminin bağlanma ve sosyal kaygı arasında kısmi aracı değişken olduğu görülmüştür. Ancak aleksitimi düzeylerine göre ayrılan bireylerin nöropsikolojik profilleri arasında fark bulunamamıştır.
The relationship between grief, resilience and posttraumatic growth in bereaved university students

Yakın birini kaybetmek son derece zor ve acılı bir deneyimdir. Yine de travma sonrası gelişim kavramı keder yaşayan bireylerin yas sürecinin ardından olumlu değişiklikler yaşayabileceğini önerir. Psikolojik sağlamlık, zorluklardan hızlıca iyileşme kapasitesi olarak ve önceki duruma hızlıca dönme kapasitesi olarak travma sonrası gelişim sürecine katkıda bulunabilir. Bu tez yas sürecindeki kişilerde keder, psikolojik sağlamlık ve travma sonrası gelişim arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Bu tezde üç hipotez bulunmaktadır: 1) psikolojik sağlamlık ve travma sonrası gelişim pozitif yönde ilişki içerisindedir, 2) keder ve travma sonrası gelişim eğrisel bir ilişki içerisindedir ve 3) psikolojik sağlamlık keder ve travma sonrası gelişim arasındaki eğrisel ilişkiyi güçlendirmektedir. Araştırmanın örneklemi çalışmadan 3 ile 24 ay öncesinde yakın birini kaybeden 155 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Keder, psikolojik sağlamlık ve travma sonrası gelişim seviyeleri sırasıyla, Aktif Yas Sürecinin İlişkisel Yönü, Travma Sonrası Gelişim Ölçeği ve Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği'nin ortalamaları ile ölçülmektedir. Sonuçta, psikolojik sağlamlık ve travma sonrası gelişim arasında zayıflama pozitif yönde bir ilişki bulunmuştur. Ancak, bu ilişki doğrusal değildir. Ayrıca, psikolojik sağlamlık ve keder arasında daha güçlü ve olumsuz yönde ilişki bulunmuştur. İstatiksel olarak anlamlı karesel regresyon analizi keder ve travma sonrası gelişim arasında ters U-şeklinde eğrisel bir ilişki önermektedir. Düşük ve yüksek psikolojik sağlamlık grupları arasında yapılan karşılaştırmalı analiz, keder ve travma sonrası gelişim arasındaki eğrisel ilişkiyi psikolojik sağlamlığın düzenleyici değişken olarak davranarak arttırdığını ortaya çıkarmaktadır. Bu şekilde öncelikli olarak tüm üç hipotez korunmuştur. Klinik uygulamalar ve gelecek araştırmalar için öneriler sunulmuştur.
Kayıp yaşayan yetişkinlerin psikolojik dayanıklılıkları ve psikolojik yardım almaya ilişkin tutumlarının incelenmesi

Bu çalışmada yakın kaybı yaşayan yetişkinlerin psikolojik dayanıklılıklarının ve psikolojik yardım almaya ilişkin tutumlarının demografik değişkenler açısından incelenmesi ve psikolojik dayanıklılıklarının psikolojik yardım almaya ilişkin tutumları üzerindeki etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini son 3 sene içerisinde birinci dereceden bir yakınını ya da eşini kaybeden, İstanbul'da yaşayan, yaşları 18-60 arasında olan ve rastgele seçilmiş 87 kadın ve 82 erkek olmak üzere toplam 169 yetişkin oluşturmuştur. Araştırmada Kişisel Bilgi Formu, Yetişkinler İçin Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği ve Psikolojik Yardım Almaya İlişkin Tutum Ölçeği-Kısa Form kullanılmıştır. Her iki ölçek puanı açısından da dağılımın normal olmadığı görülmüş ve bu nedenle verilerin analizinde nonparametrik testler tercih edilmiştir. Katılımcıların psikolojik dayanıklılıklarını ve psikolojik yardım almaya ilişkin tutumlarını demografik değişkenler açısından değerlendirmek amacıyla Mann-Whitney U ve Kruskal Wallis H testi kullanılmıştır. Ölçeklerden alınan puanlar arasındaki ilişkiye Spearman korelasyon analizi ile bakılmış, psikolojik dayanıklılığın psikolojik yardım almaya ilişkin tutum üzerindeki etkisini incelemek için ise Regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre katılımcıların psikolojik dayanıklılıkları yaşamın büyük kısmının geçtiği yere göre anlamlı bir farklılık göstermiştir. Psikolojik yardım almaya ilişkin tutum açısından ise kadınların, boşanmışların ve daha önce psikolojik yardım alan kişilerin lehine anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. Psikolojik dayanıklılık ile psikolojik yardım almaya ilişkin tutum arasında anlamlı bir ilişki bulunamamış, psikolojik dayanıklılığın psikolojik yardım almaya ilişkin tutum üzerinde anlamlı bir etkisinin olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma bulguları ilgili literatür ışığında tartışılmış, gelecek çalışmalara ilişkin öneriler getirilmeye çalışılmıştır.
The interplay of perceived family factors and personal cognitive factors in predicting physical aggression among urban youth

Bu çalışmanın amacı, kişisel bilişsel değişkenlerin algılanan aile değişkenleri ve fiziksel saldırganlık arasındaki ilişkiye aracılık etmedeki rolünü Ankara'da yaşayan gençler örnekleminde incelemektir. Örneklem seçkisiz örnekleme yöntemi ile seçilmiş 36 ilköğretim okuluna devam eden ve çalışmaya katılmaya gönüllü olan 2443 altıncı, yedinci ve sekizinci sınıf öğrencisini kapsamaktadır. Araştırma için gerekli olan veri Fiziksel Saldırganlık Ölçeği, Saldırganlığı Destekleyen Düşünceler Ölçeği, Saldırganlığa Alternatif Davranışlar için Özyeterlilik Ölçeği, Başarıya Değer Verme Ölçeği, Ana baba-Ergen İlişkileri-İzleme Ölçeği, Saldırganlık için Ebeveyn Desteği Ölçeği, Ailede Çatışma Ölçeği ile toplanmıştır. YEM analizinin sonuçları önerilen modelin hem erkek hem de kız ergen örnekleminden elde edilen verileri yeterli düzeyde açıkladığını ortaya koymuştur. Modelin fiziksel saldırganlığı ne derece açıkladığı incelendiğinde, erkekler için düzenlenen modelin fiziksel saldırganlığa ilişkin varyansın %40'ını, kızlar için düzenlenen modelin ise fiziksel saldırganlığa ilişkin varyansın %48'ini açıkladığı görülmüştür. Genel olarak algılanan aile faktörleri ile kişisel bilişsel faktörler arasındaki anlamlı ilişkiler, algılanan aile faktörleri ile fiziksel saldırganlık arasındaki ilişkiye kişisel bilişsel faktörlerin aracılık ettiğini göstermiştir. Ayrıca, kız ve erkek örneklemi için düzenlenen modellerde ilişkilerin etkileşimi ve yordama güçlerinin değişim gösterdiği bulunmuştur. Bulgular problem davranış kuramı (Jessor, 1987) ve sosyal bilgiyi işleme modeli (Huesmann, 1998) temel alınarak oluşturulan fiziksel saldırganlık modelinin elde edilen verilerle belirli bir ölçüde desteklendiğini ortaya koymuştur.
Erken ergenlik döneminde algılanan anne-baba tutumunun benlik saygısı ve atılganlık düzeyi ile ilişkisi

Anne babaların çocuklarına uyguladıkları ebeveynlik tarzının, çocuklarının atılganlık düzeyi ve benlik saygısı ile olan ilişkisini ortaya koymaktır. Araştırmada ergenlerin benlik saygısı, kendilik kavramının sürekliliği, insanlara güven duyma, eleştiriye duyarlılık, depresif duygulanım, hayalperestlik, ana baba ilgisi, babayla ilişki ve psişik izolasyon düzeyleri gibi değişkenler arasındaki farklar araştırılmıştır.
Evcil hayvan sahibi bireylerde bağlanma ve mizaç karakter incelemesi

İnsan yaşayan bir canlı olarak bağlanmaya ihtiyaç duyar. Bu fiziksel, ruhsal ve sosyal iyilik halini sürdürebilmek için gereklidir. Bu bağlanma objelere ve canlı varlıklara bağlanma şeklinde kendisini göstermektedir. Yalnızlaştığımızı düşündüğümüz dünya da evcil havyan sahibi olmak insanların başvurduğu bağlanma olarak kendisini göstermektedir. Değişen dünya düzenleriyle birlikte hayvanlar geçmişş zamanlarda korunma, beslenme ve taşıma amaçlı kullanılırken günümüzde ise insanların yaşamlarında 'evin bir ferdi olmak', 'dost-arkadaş olmak ' olarak yerini değiştirmiştir. Aynı zamanda hayvanlar statü belirtisi gösteren olarak hayatımızda önemli bir yere sahip olmuşlardır. Evcil hayvanların hayatımızdaki yeri gün geçtikçe artmaktadır. Dolayısıyla hayvanlara bağlanma incelenmesi gereken bir durum olmuştur. Canlılara duyulan saygı ve hayvan hakları bu tutumlarla birlikte artış göstermiştir. Bu durum aynı zamanda bireylerin yalnızlık dereceleri üzerinde de anlamlı bir ilişkinin var olduğunu belirtmektedir. Çalışma Gaziantep ilinde randomize yöntemle seçilmiş olan 112 evcil hayvan sahibi bireye ulaşılarak tamamlanmıştır. Katılımcılara araştırmaya katılmayı kabul ettiklerine dair araştırma hakkında ayrıntılı bilgi içeren aydınlatılmış onam formu okutularak imzalatılmıştır. Araştırmaya 48 erkek, 64 kadın katılımcı dahil edilmiştir. Katılımcılardan %87,4'ü şu an evcil hayvana sahiptir. Evcil hayvan sahibi olanların %51,6'sı (n:47), kedi, %40,7'si (n:37) köpek, %7,7'si diğer hayvanları beslemektedir. Araştırmacılara, literatüre uygun olarak araştırmacı tarafından hazırlanmış Sosydemografik Bilgi Formu, Temps-A, Lexington Evcil Hayvanlara Bağlanma Ölçeği ve Ucla Yalnızlık Ölçeği uygulanmıştır. SPSS 23 programı kullanılarak verilerin analizleri yapılmıştır. İncelemenin sonucunda detaylı olarak ilişki ve karşılaştırma analizleri yapılmıştır. Sosyodemografik verilerin hayvan sahibi olma üzerine belirli bir etkisi saptanmamıştır. Ancak belli mizaç özelliklerinin hayvan sahibi olmak üzerine istatistiksel anlamlılık düzeyine varmayan bir etkisi bulunmuştur.