turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Norm ve standart birliği sağlanması bakımından 5510 sayılı Kanun'da kamu görevlilerinin (4/1-C) sosyal güvenliği

Devlet memurları, idari faktörlerin sağladığı örgütlenme avantajı nedeniyle sosyal güvenlik ihtiyaçlarının giderilmesi anlamında ilk olarak işyeri bazında sandıklar kurarak örgütlenmiş ve dağınık yapıdaki bu sandıklar, 8/6/ 1949 tarihinde kabul edilerek 1/1/ 1950 tarihinde yürürlüğe giren 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu ile oluşturulan Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı bünyesinde birleştirilmiştir. ES, kapsamında bulunan devlet memurları ile diğer kişileri 5434 sayılı Kanun'da öngörülen sigorta risklerine karşı güvence sağlamıştır. 5434 sayılı Kanun'da sadece uzun vadeli sigorta riskleri karşı yardımlar öngörülmüş, kısa vadeli sigorta kolları kapsamındaki hastalık ve analık sigortasından yapılan yardımlar devlet memurlarının çalıştıkları işyerleri tarafından sağlanmıştır. Kanun öncesi Türk Sosyal Güvenlik Sistemi'nin farklı çalışan grupları farklı kanunlarla kapsama alması sıkıntılar yaratmış ve reform ihtiyacını doğurmuştur. Diğer taraftan, 5434 sayılı Kanun'un sosyal sigorta yaklaşımını benimsememesi, devlet memurlarının bu yapı içinde farklılaştırılmasını sağlamıştır. Reform çalışmaları sonucunda yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanun, Kanun öncesi ve sonrası devlet memurlarını kapsamına alarak 4 /1-c kapsamında sigortalı saymıştır. ES, lağvedilmiş ve 5434 sayılı Kanun'a göre sağlanan yardımlar SGK tarafından verilmeye başlanmıştır. Bu çalışmada, devlet memurlarının, 5510 sayılı Kanun öncesi ve sonrası sigortalı olma durumlarına göre sigortalılık hak ve yükümlülükleri açısından norm ve standart birliğinin sağlanıp sağlanmadığının araştırılması amaçlanmıştır.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 3. maddesinin yakalama, gözaltına alma ve ifade alma üzerine etkisi

'İnsan hakları' kavramının kullanımı, bireylerin kurumsal bir yapı olan devlet ile ilişkiye geçmeye başladığı zamana kadar gitmektedir. Bu konuda, tarih boyunca, birçok düzenleme yapılmıştır. Ancak kapsamlı düzenlemelerin 2. Dünya Savaşı sonrasında yapıldığı söylenebilir. AİHS'de kapsamlı olarak yapılan düzenlemelerden birisidir. AİHS'nin diğer düzenlemelerden en ayırt edici özelliği, denetim mekanizması getirmiş olmasıdır. AİHS'nin 3. maddesi savaş ve olağanüstü hallerde bile kısıtlamaya tabi tutulamayan ve sert haklar olarak tabir edilen haklar içermektedir. 3. Madde ' Hiç kimse işkenceye, insanlık dışı ya da onur kırıcı ceza veya işlemlere tabi tutulamaz' demek suretiyle yasağın ne kadar kuvvetli olduğunu vurgulamıştır. Avrupa Komisyonu, taviz vermediği bu konuda. ayrıntılı düzenlemelere gittiği, maddenin ihlalinde ne tür cezaların verilebileceğini belirlediği gibi ihlalin olmadan önlenebilmesi için Avrupa İşkenceyi Önleme Komitesi adı altında idari yapılanmaya da gitmiştir. Ülkemiz maalesef ki, 3. maddenin ihlali ile ilgili aleyhinde en fazla başvuru yapılan devletler arasında yer almakta ve yapılan yargılamalar neticesi genelde mahkum olmaktadır. Yargılamayı yapan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin amacı devletleri mahkum etmek değil, var olan mağduriyetleri gidermek olduğundan demek ki bu sayı kadar mağdur vatandaşımız vardır. Bu mağduriyetler kimi zaman kasti müdahaleler sebebiyle, kimi zamansa eğitim yetersizliği veya maddi imkansızlıklar sebebiyle meydana gelmektedir. Hangi sebeple meydana gelirse gelsin devlet bu mağduriyetleri engellemek için gerekli tedbirleri almak zorundadır. AB'ye girme sürecinde yoğun çaba harcayan ülkemiz, insan hakları konusunda da gerekli düzenlemeleri yapmıştır. Yapılanlar tabii ki yeterli değildir. Çünkü sürekli gelişen insan hakları kavramına ancak sürekli gelişen düzenlemeler ile yetişilebilir. Halen de kolluk kuvvetlerinin faaliyetlerinden, adliye teşkilatının yapılanmasına, Adli Tıp'a kadar çeşitli alanlarda reformlara ihtiyaç vardır. Danışmanı : Prof. Dr. Hasan ERTÜRK Sayfa Sayısı : 118
Uyuşturucu madde kullanmak suretiyle denetimli serbestlik tedbiri alan gençler üzerine sosyolojik bir inceleme

Bu araştırmada, Tokat ilinde uyuşturucu madde kullanma suçundan denetimli serbestlik tedbiri alan çocuk ve gençler sosyal sermaye açısından incelenmiş ve gençlerin madde kullanmasına neden olan sosyo-kültürel etkenler araştırılmıştır. Çalışmada madde kullanımı üzerinde yaş, cinsiyet, kardeş sayısı, aile ve arkadaş ile ilgili değişkenlerin etkisi incelenmiştir. Bu çalışmada, araştırma evrenini Tokat Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne uyuşturucu madde kullanımı suçundan gelen çocuk ve gençler; araştırma örneklemini ise 2014 yılı Nisan-Ağustos ayları içerisinde denetimli serbestlik tedbiri devam eden 260 genç oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan bireylere 'Sosyo-Demografik Bilgi Formu' ile 'Aile Yapısı Değerlendirme Aracı' ölçeği uygulanmıştır. Uyuşturucu madde kullanma suçundan denetimli serbestlik tedbiri alan bireylerin çoğunluğu 19-25 yaş aralığında olup ailesiyle birlikte yaşamaktadır. Eğitim durumu açısından %74, 6 gibi büyük bir kısmının eğitim düzeyleri ilköğretim ve altı seviyesinde olduğu görülmektedir. Başta şiddet suçu olmak üzere suç işleme oranları yüksektir. Ayrıca %42,7'sinin geçmişşte kendilerine zarar verme girişimi veya intihar öyküsü bulunmaktadır. Bireylerin ailelerini tanıtıcı bilgilerine bakıldığnda büyük bir bölümünün ebeveynlerinin evli ve birlikte oldukları, anne-baba eğitim seviyesinin düşük ve kardeş sayılarının yüksek olduğu tespit edilmiştir. Aile üyeleri ve arkadaş çevresinde sabıka ve madde kullanım durumlarına bakılığında ise az sayıda sabıkalı aile üyesine ancak çok fazla sabıkalı arkadaşa sahip olduğu görülmüştür. Benzer duruma madde kullanımında da rastlanılmıştır. Gençlerin madde kullanımına başlamasında ailevi sorunlardan daha çok olumsuz arkadaş çevresi önemli bir rol oynamaktadır. Son olarak bireylerin aile yapıları ile sosyo-demografik özellikleri arasında anlamlı pozitif yönlü bir ilişki bulunmuştur. Çalışmanın sonunda beklenildiği gibi sosyal sermaye ve madde kullanımı arasında ilişki tespit edilmiştir.
Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde Türkiye'de idam cezası tartışmaları(1999-2017)

Yaşam hakkı en dokunulmaz ve kutsal hak olarak tanımlanmaktadır. Sert çekirdek haklar arasında yer alan yaşam hakkının en büyük ihlallerinden birisi ise idam cezasıdır. Bu çalışmanın konusunu AB uyum süreci ile birlikte Türkiye'de kaldırılan idam cezası tartışmaları oluşturmaktadır. Bu çalışma ile amaçlanan Türkiye'de idam cezası tartışmalarının iç ve dış konjonktürden nasıl etkilendiğinin tespit edilmesidir. Ayrıca tartışmaya taraf olanların tutarlı-felsefi bir bakış açılarının olup olmadığının ortaya koyulmasıdır. Bu bağlamda Türkiye'de AB kriterleri çerçevesinde idam cezası kaldırıldıktan sonra ve 15 Temmuz darbe girişimi sonrası söz konusu cezanın yeniden getirilmesi etrafında yapılan tartışmalar ele alınmıştır. İdam cezası konusunun daha iyi anlaşılabilmesi adına insan haklarının gelişimine değinilmiş ve idam cezasının ortadan kaldırdığı yaşam hakkı konusu incelenmiştir. İdam cezasının Türkiye'de kaldırılmasına paralel olarak AB ile Türkiye ilişkilerinin gelişimi incelenerek idam cezası tartışmaları ele alınmıştır.
Bir 'yeni toplumsal hareket' olarak ekoloji hareketinin gelişimi ve ideolojik yönelimleri

Bu çalışmanın konusu, 1970'li yıllardan başlayarak Batı Avrupa'da ve Kuzey Amerika'da serpilip gelişen ekoloji hareketidir. Ekoloji hareketi burada, yeni toplumsal hareketlerin teorik çerçevesi içinde ele alınmaktadır. Ekolojik sorun ile toplumsal teori arasında bir bağ kurulmaya çalışılmaktadır. Çalışma giriş ve sonuç bölümleri dışında üç ana bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde ilk olarak çalışmaya yön veren temel kavramlar üzerinde durulmaktadır. İkinci olarak, ekolojik sorun, modernite ile ilişkilendirilmekte ve modernliğin getirdiği toplumsal, kültürel ve siyasal dönüşümlerle ekolojik sorunlar arasındaki bağlantının tespitine gayret gösterilmektedir. Birinci bölüm, çalışmaya teorik bir zemin oluşturması amacıyla yeni toplumsal hareketlere ayrılmıştır. Ekoloji hareketini de içeren yeni toplumsal hareketlerin doğuşuna yol açan toplumsal dönüşümler ile eski ve yeni hareketler arasındaki farklılıklar ele alındıktan sonra, toplumsal hareketlere yönelik yaklaşımlar genel hatlarıyla değerlendirilmektedir. Kuzey Amerika kökenli Kaynak Seferberliği Teorisi ve Batı Avrupa kaynaklı Yeni Toplumsal Hareketler Teorisi toplumsal hareketlerin incelenmesine getirdikleri yenilikler bağlamında ele alınmaktadır. İkinci bölüm, ekoloji hareketinin tarihsel gelişimine ve hareketin partileşme sürecine ayrılmıştır. 1970'li yıllarla birlikte ekolojik bilincin yükselmesine ve ekolojik muhalefetin radikalleşerek kitleselleşmesine yol açan toplumsal ve fikri gelişmeler ana hatlarıyla değerlendirilmektedir. Daha sonra Almanya, İngiltere ve Fransa örneklerinde ekoloji hareketinin yaşadığı partileşme süreci analiz edilmektedir. Genelde yeni toplumsal hareketlerin, özelde ise yeşil partilerin Batı Avrupa siyasetinde yarattığı dönüşümleri ifade etmek için kullanılan 'yeni siyaset' kavramı üzerinde durularak yeşil siyasetin geleceğine ilişkin değerlendirmeler yapılmaktadır. 173 Üçüncü bölümde, radikal ekolojik düşünce içindeki ana akımlardan 'derin ekoloji' ve 'toplumsal ekoloji' incelenmektedir. Ekolojik düşüncenin kapsamlılığı ve kendi içindeki farklılaşması, bir bütün olarak ekolojik düşüncenin değerlendirilmesini neredeyse imkansız kılmaktadır. Bu iki akımın tercih edilmesinin nedeni, ekolojik düşünce içindeki bu farklılaşmayı göstermek bakımından işlevsel olmalarıdır. Çünkü derin ekoloji, daha çok bireyin iç dünyasına yönelen bir yaklaşıma sahipken, toplumsal ekoloji, ekolojik sorunu daha çok toplumsal örgütlenme tarzıyla ilişkili görmektedir.
Soğuk savaş sonrası dönemde yasadışı göçün Türkiye'nin sınır güvenliğine etkisi

Ülkelerin büyümesi ve sınırların birbirine yaklaşması ve yaşanan sanayi devrimi ile birlikte insanlar kendi ülkeleri dışında yaşam sürmek ve çalışmak istemişlerdir. Bunun da beraberinde getirdiği bazı sorunlar meydana gelmektedir. Bu sorunların açıklandığı ve hukuk yönünden meseleye bakıldığı çalışmamızda, sınır güvenliği ve yasa dışı göç hareketlerinin önlenmesinin hukuki boyutu ele alınmıştır. Çalışmamızın amacı soğuk savaş sonrası sınır güvenliğinin ne kadar önemli hale geldiğini göstermek ve sınır güvenliğine yönelik önlem alınmasına dikkat çekmektir. Yasadışı göçmen hareketliliğinin yaşandığı ülkemizde hukuki olarak yapılan düzenlemeleri ve sınır güvenliğini sağlayan kurum ve kuruluşlarının hangileri olduğu ve görevlerinin ne olduğu etraflıca araştırılmış ve yasadışı göçlerin ülkemizin sınır güvenliğini nasıl etkilediği konusu üzerinde durulmuştur.
Sivil toplum örgütlerinin siyasal iktidar üzerine etkileri

2005-VHI+ 158 Sayfa Jüri: Yrd. Doç. Dr. Ayhan DONER Doç. Dr. Şükrü YDLDIZ Doç. Dr. Nihat BULUT Siyasal iktidar karşısında sivil toplumun ayrı bir alan olarak ortaya çıkmasının kökeni kentleşme ile başlayan sürece bağlanmaktadır. Başlangıçta devletle özdeşleştirilen bu kavram zamanla değişime uğrayarak devlet karşısında olarak algılanmaya başlamıştır. Sivil toplum olgusunun günümüze kadar gelen seyrinde ise, değişmeyen tek kriterin devlet-toplum karşıtlığı olduğu bilinmektedir. Bu çalışmada sivil toplum kavramının Antik Yunandan günümüze değişimi üzerine durulmaktadır. Değişimin, sosyal hareketlerin artışı ve farklılıkların kamusal alanda kendilerini politik anlamda ifade etmesine bağlı olarak gerçekleştiği belirtilmektedir. Yapılan bu çalışmada özetle varılan sonuçlar şunlardır: Son zamanlardaki gelişmelere paralel olarak demokrasinin pekişmesi için sivil toplumun oluşturulması gereklidir. Aynı zamanda demokrasinin güçlenmesi, sivil topluma ve sivil toplum- devlet ilişkisine önemli etkide bulunmaktadır. Bu etkiler devletin anayasal-kurumsal yapışım ve politikalarını demokratik ölçülerde yeniden ele almayı gerektirebilmekte ve sivil toplumun da ne kadar çoğulcu olabildiğinin sorgulama yolunu açmaktadır. Diğer yandan sivil toplumu oluşturmanın, sadece yasalarla olamayacağı, yasaları bir gecede değiştirmekle bir sonuç elde edilemeyeceği belirtilmektedir. Burada yasalardan daha önemli unsur, sivil toplumu taşıyabilecek bir siyasal kültüre sahip olmaktır.
Gladio tipi örgütlenmelerin Türkiye'de yoğun eylemliliklerde bulunduğu 1990'lı yıllarda gazetecilerin öldürülme nedenleri ve bu dönemde Türkiye'de basının aldığı tavrın öldürülen gazetecilerin ardından okuyucuya sunulan haberlere göre incelenmesi

Türkiye'de öldürülen gazetecilerin büyük bölümü 1990'lı yıllarda öldürülmüş ya da kaybedilmiş olmasına karşın, bu konuda kapsamlı bir çalışma yapılmamıştır. Buradan hareketle 1990'lı yıllarda öldürülen veya kaybedilen gazetecileri konu olan bu çalışma kaynak taramasına, mülakata ve kapsamlı bir gazete arşivi araştırmasına dayanmaktadır. Çalışmada, 1990'lı yıllarda Türkiye'deki derin devlet projesi gladio örgütlenmelerinin yoğun faaliyetleri göz önünde bulundurularak, bu örgütlerin ekonomik siyasi yapılanması, devlet ve derin devlet kavramlarından başlanarak gladio örgütlerinin gazeteciliğe bakış açısına kadar incelenmiş, gazeteci cinayetleriyle gladio örgütlerinin ilişkisi araştırılmıştır. Gazeteci meslek örgütlerinin Türkiye'de öldürülen gazetecilere dair yayınladıkları listeler ve bunlardaki farklılıklar, hatalar irdelenmiş, hangi isimlerin neden bu listelerde olup, hangi isimlerin neden olmadığının eleştirisi yapılmıştır.1990'lı yıllarda Türkiye'deki siyasi yapı, basın üzerindeki basıklar ve gazetelerin ekonomik yapılanması incelenmiştir. Bu dönemde gazetecilerin Türkiye'de içinde bulundukları atmosferin anlaşılması açısından da dönemin tanıklarından yararlanılan bir sözlü tarih çalışması yapılmıştır. Çalışmanın temelini oluşturan bölümde ise kapsamlı arşiv çalışması dahilinde dönemin gazetelerinin gazeteci cinayetlerine ne oranda, belirledikleri hangi kriterlere göre duyarlılık gösterdiğinin tespitine tek tek gazeteler ele alınarak varılma amaçlanmıştır. Gazetelerin 1990'lı yıllarda gazeteci cinayetleri konusunda ne oranda kamuoyu oluşturma görevini yerine getirdiği ve gazeteciler arasında mesleki dayanışma ise arşiv çalışması dahilinde sorgulanan diğer unsurlar olmuştur. Sonuç olarak bu çalışmayla 1990'lı yılara dair gazeteci meslek örgütlerinin öldürülen gazeteciler listesindeki isimler hakkında, en az üç dört gazete üzerinden bilgi edinilebilecektir. Çalışmada, 1990'lı yıllarda birçok gazetecinin, öldürülmesinden veya kaybedilmesinden gladio örgütlenmelerinin sorumlu olduğu, dönemin gazetelerinin cinayetlere kendi sermaye yapısı veya siyasi yapısına göre duyarlılık gösterdiği, muhalif basın dışında cinayet nedenlerinin sorgulanmadığı, kamuoyu yaratma gibi sorumluluklarını yerine getirmediği, gazeteciler arasında mesleki dayanışmanın bulunulmadığı tespit edilmiştir.
Seçmen davranışlarına yönelik bir alan araştırması: Şanlıurfa örneği

Günümüzde yurttaşların mevcut siyasal haklarının varlığı, çoğulcu demokrasinin bir gereği olan siyasal partilerin artışıyla birlikte seçmenin oy verme tercihinin farklılık gösterip göstermediğinin araştırılması gerekliliği doğmuştur. Bu çalışmanın amacı;Şanlıurfa ilinde seçmen davranışları üzerinde etkili olan unsurların, siyasal katılım düzeylerinin ve siyasal yönelimlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmada, Şanlıurfa ilinde yaşayan seçmenlerin davranışlarını etkileyen faktörlere genel bir bakış açısı sunup, seçmenlerin oy verme davranışı üzerinde yapılan bir alan araştırmasıdır. Bu amaçla seçmen davranışını farklılaştıran etmenler ortaya konulurken seçmenindemografik özelliklerine bağlı olaraktan, parti ve lidere bakış açısı, aşiret bağlılığı, etnisite ve ideoloji gibi faktörlerin seçmen davranışına etkisi incelenecektir.
Uluslararası sistemin Türkiye ve Bulgaristan dış politikaları üzerine etkisi

II. Dünya Savaşı sonrası uluslararası politikanın yapısı değişmiş ve Soğuk Savaş dönemi başlamıştır. İki kutuplu sistem döneminde, ABD ve SSCB öncülüğünde oluşmuş olan Batı ve Doğu Blokları arasında gerginlik ve kısmi çatışma biçiminde mücadele söz konusudur. Bu dönemde Blok lideri olan bu ülkelerin, kendi bloklarının üzerinde büyük oranda kontrol sağladıklarını söyleyebiliriz. Gerek karşıt bloklar arasındaki gerilimler gerekse blok içindeki görüş ayrılıklarının ortaya çıktığı bu ortamda Türkiye, batılılaşma çerçevesinde Batı Bloğu içinde yer almayı tercih etmiştir. Bulgaristan ise, Doğu Blok ülkeleri arasında yer almaktadır. Soğuk Savaş'ın sona ermesi ile birlikte uluslararası sistem büyük bir değişim sürecine girmiştir. ABD, tek süper güç haline gelmiş ve uluslararası sistemde belirleyici rol oynamaya başlamıştır. Büyük bir ekonomik güç haline gelen AET, ismini AB olarak değiştirmiş ve ekonomik gücünü, siyasal gücüne de yansıtabilmek amacıyla siyasal bütünleşmeye yönelmiştir. Bu gelişmelerle, ortak bir dış politika ve savunma politikası oluşturma çabasına yönelmiştir. Türkiye, Avrupa ile bütünleşmesine hız vermeye çalışmıştır. Bulgaristan ise, değişen bu uluslararası sistem içersinde kendine yeni bir yol çizmiş eski bir Doğu Bloğu ülkesi kimliğinden uzaklaşarak batılılaşma politikasına yönelmiş, AB süreci içersinde yer almak için çaba göstermeye başlamıştır. AB'ye üyelik sürecinde olan Türkiye ve Bulgaristan ilişkileri, iki ülkenin dış politik yönelişleri ve çıkar algılamaları bakımından ortak bir noktada odaklaşmaya başlamıştır. İki komşu ülkenin AB, NATO, kapsamındaki ilişkilerin, uluslararası hukuk normlarıyla yürütülmesi gerekmektedir. Soğuk Savaş sonrası dönemde, bu iki ülke arasındaki ilişkiler olumlu yönde gelişmiştir. Türkiye ve Bulgaristan'ın coğrafi ve kültürel yakınlık avantajı olmasına rağmen istenilen düzeye getirilemeyen sosyo-ekonomik ilişkiler de sürekli bir ivme göstermeye başlamıştır. Ocak 2007'de AB'ye tam üyeliği gerçekleşen Bulgaristan ile Batı Balkanlar'da AB unsuru daha da belirgin konuma gelmiştir. Bu çalışmada, uluslararası siyasal sistem analiz edilerek, Türkiye-Bulgaristan dış politikaları üzerine etkileri incelenmiştir.
Suriyeli sığınmacıların Türkiye'deki durumları ve yarattığı sorunlar

Suriye iç savaşının Türkiye'ye etkilerinin başında 'sığınmacılar sorunu' gelmektedir. Konunun insani boyutunun yanı sıra aynı coğrafyada beraber yaşamanın getirdiği bir sorumluluk da olması, konuya olan duyarlılığın artmasına neden olmaktadır. Bulunduğu zorlu coğrafya nedeniyle 'iltica' ve 'sığınmacı' sorunuyla sıklıkla karşılaşan Türkiye, kuruluşundan bu yana en büyük sığınmacı sorunuyla karşı karşıya kalmıştır. Devam eden savaş nedeniyle sayıları sürekli artmakta olan Suriyeli sığınmacıların sorunları Türkiye'yi ve bölge ülkelerini derinden etkilemektedir. Göç eden insanların 'statüleri' ile 'uyum problemleri' hem sığınmacıları hem de yerel halkı etkilemektedir. Avrupa Birliği'ni de dolaylı olarak etkileyen Suriyeli sığınmacı probleminin uzun yıllar devam etme eğiliminde olduğu değerlendirilmektedir. Bu çalışmada; Suriyeli sığınmacıların karşılaştıkları sorunlar detaylı bir şekilde analiz edilmiş, Türkiye'nin sağladığı imkanların ne kadar etkin değerlendirildiği üzerinde durulmuş, aynı zamanda Suriyeli sığınmacıların Türkiye'ye getirdikleri yükler ve sorunlar ele alınmıştır. Çalışmanın içeriğinde, sorunları azaltmaya yönelik öneriler incelenmiş ve bugüne kadar çok sayıda olumsuzluklarla karşılaşmış bu insanlara hiç olmazsa mutlu yarınlar için küçük de olsa bir pencere açmak amaçlanmıştır.
Ortaöğretim kurumlarında çalışanların iş doyumlarına politik yeti düzeylerinin etkisi: Ankara-Altındağ örneği

Bu tezin amacı ortaöğretim kurumları çalışanlarının iş doyumuna politik yeti düzeyinin etkisini belirlemektir. Çalışma saha araştırması şeklinde, nicel araştırma deseni çerçevesinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini 2017- 2018 eğitim öğretim yılında Ankara İli Altındağ İlçesinde Milli Eğitim Bakanlığına bağlı ortaöğretim kurumlarında görev yapan 61 yönetici ve 176 öğretmen olmak üzere 237 kişi oluşturmaktadır. Araştırma verileri Kişisel Bilgiler Formu, Minnesota İş Doyumu Ölçeği ve Politik Yeti Envanteri kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde, araştırmada ele alınan problem durumlarına göre tek yönlü varyans analizi, t-testi, korelasyon analizi ve çoklu regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre ortaöğretim kurumlarında çalışan okul yöneticileri ve öğretmenlerin politik yeti ve iş doyum düzeylerinin yüksek olduğu görülmüştür. Cinsiyet, yaş, mesleki kıdem ve yöneticilikte geçirilen süre değişkenlerine göre yönetici ve öğretmenlerin iş doyumu düzeyleri arasında anlamlı bir fark olmadığı saptanmıştır. İşyerindeki pozisyon ve eğitim düzeyine göre ise içsel iş doyumlarının farklılaştığı görülmüştür. Politik yeti düzeyleri cinsiyet ve mesleki kıdeme göre farklılaşmamaktadır. Bunla birlikte yaş, işyerindeki pozisyon, yöneticilikte geçirilen süre ve yöneticiye bağlı ast sayısı değişkenlerine göre politik yeti düzeylerinin farklılaştığı görülmüştür. Politik yeti ile iş doyumu arasında orta düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu, politik yetinin iş doyumunu yordadığı saptanmıştır. Bulgular, literatür ışığında incelenerek tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.
3360 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi kanununun karşılaştırılmalı analizi

Türk kamu yönetiminde, global dönüşüme paralel olarak gerçekleşen reform, il özel idarelerinin yapısında da önemli bir değişimi beraberinde getirmiştir. Bu süreçte, il özel idarelerinin uzun bir zamandır sahip olduğu yapıdan, gerek yönetim anlayışı gerekse idari uygulamalar açısından ayrıldığı görülmüştür. İl özel idareleri açısından son dönemde yaşanan en önemli değişim, 3360 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun yürürlükten kaldırılıp, yerine 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun konulmasıdır. Yeni il özel idaresi kanunuyla, il özel idaresinin kuruluşu, organları, yönetimi, görev, yetki ve sorumlulukları ile çalışma usul ve esasları yeniden düzenlenmiştir. Bu kanun, il özel idareleri için birçok yeniliği de beraberinde getirmiştir. Bu çalışma ile il özel idarelerinin Türk kamu yönetimindeki yeri, hukuki dayanakları ve tarihsel arka planı incelenmiş; liberal politikalar bağlamında geçirdiği değişim süreci irdelenmiş; 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ile ortaya çıkan yeni durum, 3360 sayılı İl Özel İdare Kanunu ile karşılaştırılmalı olarak analiz edilmiştir. Çalışmada, konunun oldukça yeni olmasından ötürü halen literatürde yerini almayan bazı hukuki düzenlemeler ilgili yerlerde verilmiştir. İncelemede, il özel idareleri ile ilgili teorik bilgiler yer alırken, mevcut alan araştırmalarından elde edilen veriler gerekli yerlerde sunulmuş; İstanbul İl Özel İdaresi'nde bürokratlarla ve meclis üyeleriyle yapılan görüşmelerle de çalışmanın pratik uygulamaları içeren kısımları desteklenmiştir.