turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Algı yönetimi ve sosyal medya: 2017 Anayasa Referandumu üzerinden bir inceleme

Yeni iletişim teknolojilerindeki gelişmeler toplumsal yaşamın değişimini ve gelişimini hızlandırmıştır. Siyasi partiler geleneksel seçim kampanyalarına tamamlayıcı bir unsur olarak yeni iletişim teknolojilerinin sunduğu imkanları da aktif şekilde kullanmaktadırlar. Seçim dönemlerinde kitleleri haberdar etmek ve harekete geçirmek amacıyla kullanılan sosyal medya hesapları siyasi partiler için oldukça önemlidir. Toplumsal alanda yaşanan hareketlilikler anında siyasilerin sosyal medya paylaşımlarına yansımaktadır. Sosyal medya araçları aynı zamanda hedef kitlenin görüş, öneri, beklenti ve eleştirilerini belirtme imkanı sağlar. Bu çalışma siyasi partilerin seçim kampanyalarında sosyal medya kullanımlarını algı yönetimi açısından ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu çalışmada mecliste grubu bulunan AK PARTİ, CHP, MHP ve HDP'nin 16 Nisan 2017 Anayasa Referandumu süresince sosyal medya kullanımları ve paylaşımları karşılaştırmalı olarak analiz edilmektedir. 1 Şubat- 16 Haziran 2017 tarihleri arasında incelenen dört partinin resmi sosyal medya sayfaları ve paylaşımları içerik çözümleme yöntemi ile değerlendirilmiştir. Siyasi partilerin Facebook sayfaları fonksiyon, sunum, kullanılan resim türü ve konusu açısından değerlendirilmiştir. Siyasi partilerin Youtube paylaşımları ise müzik kullanımı, kullanılan görüntü türü gibi teknik özellikler ve çekicilik türleri açısından karşılaştırılarak değerlendirilmiştir. İçerik analizi yönetimi ile elde edilen bulgulara göre siyasi partiler, resmi sosyal medya sayfalarından algı yönetimi amacıyla yararlanmaktadırlar.
Evliya Çelebi Seyahatnamesi'nde siyasal kültür unsurları

Bu çalışmada Evliya Çelebi Seyahatnamesi çerçevesinde Osmanlı siyasal kültürünün temel unsurları analiz edildi. Bir toplumun siyasal kültürü, aynı zamanda o toplumun siyasal iktidara yönelik olarak geliştirdiği inanç, davranış, tutum, duygu ve değer yargılarının bütünü olarak okunabileceği için, çalışmamızda Evliya Çelebi'nin kullandığı dilden, anlattığı efsanelerden, tanık olduğu olaylara kadar pek çok materyalden yola çıkarak, dönemin siyasal kültürünün ana eksenleri tahlil edilmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde, kültür ve siyasal kültür terimleri etraflıca incelenip, farklı siyasal kültür tanımları anlatılmıştır. Siyasal kültürün öğeleri ve temel niteliklerine değinilmiş, siyasal kültür ve dil ilişkisi anlatılmak suretiyle teorik zemin oluşturulmuştur. kinci bölümde, Evliya Çelebi Seyahatnamesi'nde siyasal kültür konusu ele alınmış, Osmanlı siyasal kültürünün ana unsurları izah edilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla otoritegöstergeleri olarak, meşruiyet inşa eden unsurlar, padişah vasıfları, törenselihtişam, ganimet sistemi, padişah sıfatları ve hediyeleşme geleneklerideğerlendirilmiştir. Yaşanan siyasi krizler ve bunların çözüm pratikleri, dini kültür ve türevlerinin politik yansımaları, siyasal kültür içerisinde önemli bir yer tutan iktidar, bilim ve din ilişkileri ve kullanılan dilin zihinsel temelleri gibi başlıca siyasal kültür unsurları analiz edilmiştir.
Engellilerin karşılaştığı toplumsal sorunlar: Ankara'daki sivil toplum kuruluşları örneği

Bu araştırmanın amacı Türkiye'de engellilerin hak kazanımı sürecinde ve engellilerin karşılaştıkları sorunlara yönelik çözüm üretilmesinde engellilik konusuna odaklanan sivil toplum kuruluşlarının etkinliğinin engelliler gözünden değerlendirmektir. Bu amaç doğrultusunda öncelikle engellilik olgusuna yaklaşımlar ele alınmış, sivil toplum kavramı incelenerek toplum içindeki dezavantajlı grupların hak kazanımları konusunda etkinliklerine değinilmiştir. Son olarak Ankara ilinde bulunan engellilere ilişkin STK'ların engellilerin karşılaştıkları sorunların çözümüne yönelik katkıları, hak kazanımı sürecindeki rolleri, devletle olan ilişkileri bakımından engelliler gözünden incelenerek elde edilen bulgular daha önce bu alanda yapılmış araştırmalardan yararlanılarak sonuç kısmında değerlendirilmiştir.
Sosyal medyanın siyaset ve kamuoyunu yönlendirmedeki rolü

Siyaset ve kamuoyunun yönlendirmesinde sosyal meydanın rolünün hangi kapsam da olduğu ve bu sürecin araştırılmansın yapıldığı çalışmanın ilk bölümü, medya ve siyaset bağlamında ele alınmıştır. Bu kapsamda siyaset kavramının;tanımı yapılmaya çalışılmış, siyasetin birey ve toplumu yakından etkileyen iletişim unsurunun yeni aracı olan sosyal medya ile olan bağından bahsedilmiştir. Medyanın sisteminin amacının; siyasal sistemi yeniden ve kendi düşüncesi doğrultusunda yapılandırarak, bu kuruma yeni yapısall anlamlar katarak ve değişim koşullarını yöneterek kamuoyunu sistemsel olarak yönlendirmek olduğundan söz edilmiştir. Yeni medya düzeninin temelinde yatan olgudan, medyanın kamuoyu aracılığıyla siyasetle ilgilenmesinden, bütün demokratik sistemlere, yeni medyanın da etkin işlevselliğini kullanarak, siyasal katılım süreçlerine çok güçlü katkı sunmasından, yeni kamuoyunun temayüllerinin, siyaset yörüngesinde büyük değişiklikler geçirmesinden bahsedilmiştir. Sosyal medyanın tanımı kavramsal olarak ele alınmış ve sosyal medyanın; zaman ve mekanı aşıp, anlık iletişim ile yüksek bir etkileme gücüne erişip, büyük kitleleri basit ve maliyetsiz bir şekilde örgütleyebildiğine vurgu yapılmıştır. Yeni çok kutuplu sistemde, sosyal medyanın getirmiş olduğu özgür düşünce platformlarının siyasal ve kamusal alanda eski anlayışları silip, köklü radikal değişimler ve çözümler sunmasından söz edilmiştir. İkinci bölüm de ise, kamuoyu kavramının çeşitli boyutlarda ele alınmış, sosyal medyanın sunmuş olduğu geniş boyutlu imkanlar ve teknolojinin iletişimdeki hızı sayesinde kişisel alanın kaybolmasından, bütün yaşam kamusal alana aktarılmasından bahsedilmiş ve sosyal medyanın kamuoyunda bireyselliğimizi öne çıkaran imkan ve kabiliyeti ile üstün ve hızlı bir örgütlenme olanağı sunmasından, sosyal medya aracılığında bireyin bütün fikrini ve kanaatini kamuoyuna özgürce aktarmasından ve bu bağlamda kamuoyunun sosyal medya eliyle yönetilmesinden ve yönlendirilmesinden söz edilmiştir.
İstanbul şehremaneti'nin şehir istatistiği çalışmaları: 1919 yılı İhsaiyat Mecmuası

Toplumu ilgilendiren konularla ilgili toplanan bilgileri sayı ile ifade etmek anlamına gelen istatistik metotlarını Osmanlı Devleti, kuruluşundan itibaren kullanmıştır. Devlet, ilk başlarda toprak ve insan unsurunu kontrol amacıyla kullandığı bu metotların kapsamını son yüzyılda daha da genişletmiştir. Nüfus sayımları, devlet, vilayet ve kurum yıllıkları bu türden çalışmalardır. Bu çalışmada; Bir belediye yapısı olan Şehremaneti'nin bir şehir istatistiği çalışması hüviyetindeki 1919 Yılı İhsaiyat Mecmuası incelenmiş ve bu mecmuanın transkripsiyonu yapılmıştır. Mecmua incelenmeden önce Osmanlı Devleti'nin istatistik çalışmaları, 1919 yılı İstanbul'u ve Şehremaneti kurumu hakkında bilgi verilmiştir. İstanbul Şehremaneti, istatistik çalışmalarına 1912 yılında hazırladığı ilk mecmua ile başlamıştır. Bu çalışmayı 1913 ve 1914 yıllarında hazırlanan iki mecmua takip etmiştir. 1. Dünya Savaşı'nın araya girmesiyle ara verilen bu çalışmalara 1919 yılında tekrar başlanmıştır. Fakat sadece bir yıla ait istatistik çalışması yapılabilmiştir. 1919 Yılı İhsaiyat Mecmuası dönemin İstanbul'unun demografik, idari ve eğitim yapısı; coğrafyası; ticari, ekonomik, ulaşım ve zirai durumu gibi istatistiki bilgileri içermekle şehrin adeta fotoğrafını çekmektedir. Bu çalışma aynı zamanda şehir istatistiği çalışmalarına da önemli bir örnektir.
İttihat Terakki'nin Osmanlı İmparatorluğu'nda siyasete ve yönetime etkileri

Geçmişi 1865 senesinde kurulan Genç Osmanlılar Cemiyeti'ne kadar uzanan İttihat ve Terakki, yirminci yüzyılın başından itibaren Osmanlı İmparatorluğu'nda etkin olmaya başlamış ve 1913 senesindeki Babı Ali baskını neticesinde de siyasal iktidara gelmiştir. 1913 senesinde siyasal iktidara gelen ve 1918 senesine kadar da orada kalan İttihat ve Terakki, hürriyeti sağlama amacından saparak baskıya ve siyasal otoritarizme dayanan bir siyasal rejim kurmuştur. İttihat ve Terakki'nin siyasal iktidarda olduğu dönemde, yönetsel ve siyasal alanlarda önemli değişiklikler yaşanmış ve bu da Türkiye Cumhuriyeti'ne etki etmiştir. Dolayısıyla, İttihat ve Terakki, Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminde hem siyaset hem de yönetim konularında etkin olmuş ve önemli bir yer teşkil etmiştir. Konu ile ilgili belgeler ve temel kaynaklar, İttihat Terakki'nin Osmanlı İmparatorluğu'nda siyasete ve yönetime önemli etkileri olduğunu göstermektedir. Özellikle siyasette hürriyete dayanan bir yapı istemelerine rağmen otoriter bir sistem kurmaları ve askeri bürokrasinin sivil bürokrasiden daha önde yer almasını sağlamaları, başlıca etkiler arasındadır. İttihat Terakki döneminde söz konusu olan siyasal otoritarist anlayışın, askeri bürokrasiye dayandığını ya da askeri bürokrasiden kaynaklandığını belirtebiliriz. Bu da, yönetimde ve buna bağlı olarak da siyaset arenasında asker kökenli kişilerin önem kazanmalarına ve ön plana çıkarak devlet yönetiminde ve diplomaside etkili olmalarına yol açmıştır. Asker kökenli kişiler, karar alma süreçlerinde etkili olmuşlardır. Ancak bu dönemde asker bürokrasinin güçlenmesine karşın, sivil bürokrasi de siyaset sahnesinden tamamen çekilmemiştir. Özellikle sekülerizasyon, bir başka deyişle dinsel işlemlerin ve eylemlerin ikinci plana atılması sürecinde İttihat ve Terakki, sivil bürokrasiden faydalanarak bu sürecin bir an önce gerçekleşmesini istemiştir. Çünkü İttihat ve Terakki döneminin anahtar kavramlarından biri olan Batılılaşma, seküler bir yapıyı gerektirmekteydi.
Türkiye'de 1983'ten günümüze sosyal yardımların değerlendirilmesi

Sosyal yardım ve dayanışma insanlık tarihiyle eşdeğer bir olgu olup, insanoğlunun bir arada yaşamaya başladığı tarihten günümüze sürüp gelmiştir. Toplumların değişim ve dönüşümüyle birlikte bu olgu da hem anlam olarak ve hem de kurumsal olarak gelişip varlığını sürdürmüştür. Yoksulluk çağlar boyunca süregelen ve insanlığın yaşadığı en büyük sorunlardan biridir. Diğeri ise gelir adaletsizliğidir. Bu durum karşısında özellikle batı Avrupa'da 1950'li yıllardan itibaren gelişen sosyal devlet, toplumdaki gelir adaletsizliğini azaltmak ve insana onurluca bir hayat sunmaya çalışmış ve bu noktada da önemli başarılar elde etmiştir. Devletler sosyal devlet ilkesini anayasalarına koyma gereğini duymuşlar veya buna zorlanmışlardır. Türkiye'de 1961 Anayasası'yla birlikte sosyal bir devlet olma ilkesini benimsemiş, bu çerçevede önemli adımlar atmış ve çeşitli haklar tüm toplum kesimlerine gösterilmiştir. 1980'li ve özellikle 1990'lı yıllarla birlikte dünyada gelişen yeni liberal anlayışla birlikte sosyal devlet harcamalarından kısıtlamalara gidilmiştir ve piyasacı bir anlayış benimsenmeye başlanmıştır. Türkiye'de Osmanlıdan beri devam eden çeşitli sosyal yardım ve hizmet kurumları olmakla birlikte Cumhuriyet döneminde de çeşitli kurumlar kurulmuş ve varlığını sürdürmüştür. En büyük kurumsal yapı 1986 yılında kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonu'dur. Bu kurum 2004 yılında genel müdürlük yapılmış olup, faaliyetlerini sürdürmektedir. Bu yapılanmanın taşra teşkilatları olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları tüm il ve ilçelerde kurulu olup sosyal yardım faaliyetlerinde bulunmaktadırlar. Bu çalışma ile Türkiye'de sosyal devlet ilkesinden anlaşılanın zamanla değiştiği ve bazen sosyal yardım devleti görünümü sergilediği, sosyal devlet anlayışının bazı siyasal amaçlar doğrultusunda suistimal edildiği çok çeşitli veri ve raporlar ortaya konularak ispatlanmaya çalışılmıştır. Yine yapılan sosyal yardımların çok dağınık ve birçok merkezden yapılmasından dolayı verimlilik ve iyi hizmet yapılamadığı çok çeşitli veri ve raporlar ortaya konularak ispatlanmaya çalışılmıştır. Öneriler kısmında sosyal devletten yanlış anlam çıkarılmaması gerektiği ve bu dağınık sosyal yardım kuruluşlarının ortak bir çatıda daha verimli çalışması için ayrıca da yoksulluğun azaltılması için değişik öneriler sunulmuştur.
Belediyelerde çocuklara yönelik uygulanan sosyal politikalar: İstanbul Büyükşehir Belediyesi örneği

Bu çalışmada Türkiye'de belediyelerde çocuklara yönelik uygulanan sosyal politikaları İstanbul Büyükşehir Belediyesi örneğinde 2010- 2016 yılları arasında incelemek amaçlanmaktadır. Bu çalışma, Türkiye'de belediyelerin çocuklara yönelik uyguladığı sosyal politikaları bir büyükşehir belediyesinin çocuklara ne derece uyguladığı konusunda bir fikir vermesi açısından önemlidir. Bu çalışma, Türkiye'de belediyelerde çocuklara yönelik uygulanan sosyal politikaların İstanbul Büyükşehir Belediyesi örneğinde incelenmesini kapsamaktadır. Araştırma sürecinde İstanbul Büyükşehir Belediyesinin 2010- 2016 yılları arasındaki faaliyet raporları incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda İstanbul Büyükşehir Belediyesinin sosyal hizmet alanında çocuklara yönelik uyguladığı sosyal politikaların yeterli düzeyde olmadığı ve mevcut sosyal hizmet uygulamalarıyla çocuklara yeterli hizmet sunmadığı görülmüştür.
Tarihsel süreçten günümüze yargı bağımsızlığı, 1982 Anayasası'nda Hakimler Savcılar Yüksek Kurulu ve yargı bağımsızlığına ilişkin sorunlar

Yargı bağımsızlığı ve özellikle yargı bağımsızlığının teorik altyapısını oluşturan kuvvetler ayrılığı ve kuvvetlerin bir birimi dengelemesi gereği birinci bölümde ele alınmıştır. İkinci bölümde ise yargı bağımsızlığı kavramının, hukuk devleti, demokratik devlet, temel hak ve hürriyetler ve devletin bağımsızlığı prensipleriyle ilişkisi ele alınmış, ayrıca demokratik devletlerde yargı bağımsızlığı konusu ve Türkiye'de yargı bağımsızlığı Osmanlıdan 1961 Anayasasına kadar incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise 1982 Anayasasında yargı bağımsızlığı iki boyutlu olarak ele alınmaktadır. Objektif bağımsızlık, Sübjektif bağımsızlık, yine üçüncü bölümde; 1982 Anayasasında Hakim ve Savcıların denetimi haklarında soruşturma ve disiplin cezaları ele alınmıştır. Son bölümde ise yargının sorunları, H. S. Y. K. ve yargı bağımsızlığı başlığı altında Yürütmenin Yargı üzerindeki etkinliği, 1982 Anayasasının güçlü yürütme anlayışı ve Adalet Bakanının yargı üzerindeki yetkileri incelenmiştir. Üçüncü bölümde H. S. Y. K., oluşumu ve işleyişine ilişkin sorunlar ele alınmış son olarak ta yargının belli başlı temel sorunları incelenmeye çalışılmıştır. 1982 Anayasasında yargı bağımsızlığı sorunu bu Anayasanın güçlü yürütme anlayışından kaynaklanmaktadır. Cumhurbaşkanı ve Adalet Bakanına yargı üzerinde geniş yetkiler verilmiş, Parlementer sistemin ülkemizdeki işleyişi nedeniyle yasama yargının sorunlarını çözmede etkisiz ve duyarsız kalmıştır. Yargı bağımsızlığını sağlamak için kurulan H. S. Y. K.'nun ise oluşum ve tatbikat bakamından bağımsızlığı sağlanamamıştır. Yargının denetimi ise büyük ölçüde Adalet Bakanının kontrolüne bırakılmıştır. Tezde düşünceler ve varılan sonuçlar ilgili bölümlerde öneriler halinde sunulmuştur.
Kentsel dönüşüm finansmanının sorunları: Kahramanmaraş örneğinde kentsel dönüşüm kredisi

Kentsel dönüşüm projeleri yapıları itibari ile çok yüksek maliyetler içeren projelerdir. Kentsel dönüşümün gerçekleştirilmesinde görev alan müteahhitlerin yaşadıkları finansman problemleri, kentsel dönüşümün başarılı bir şekilde gerçekleştirilmesi önündeki önemli bir engeldir. Bu çalışmanın genel amacı, Kahramanmaraş İl'inde faaliyet gösteren müteahhitler örneğinde kentsel dönüşüm faaliyetlerinde yaşadıkları finansman sorunlarını tespit etmektir. Araştırma kapsamında 2019 yılında Kahramanmaraş İl'inde faaliyet gösteren 300 müteahhite bir anket uygulanmıştır. Çalışmanın örnekleminde olasılıklı olmayan kartopu örneklem türü seçilmiştir. Anket verileri IBM Statistics v.21 adlı istatistik paketinin betimleyici ve yorumlayıcı istatistiki tekniklerinin kullanılmasıyla analiz edilmiştir. Bulgulara göre, finansmanın müteahhitlerin projeleri üstlenmelerinde engel teşkil edici seviyede olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca diğer önemli bir problem ise doğrudan finansman problemi olarak görülmeyen ancak dolaylı olarak finansman olanaklarıyla ilgili yasal boşluklar olarak tespit edilmiştir. Müteahhitlerin demografik özelliklerinin kentsel dönüşüm problemlerini değerlendirme açısından önemli olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlar, kentsel dönüşümde finansman problemlerinin müteahhitler tarafından algılanış şeklini ortaya koyması açısından önem taşımaktadır.
Türkiye'de orta ölçekli kentsel alanlar sorunu ve çözüm arayışları: Zonguldak örneği

Orta ölçekli kentler/kentsel alanlar, küçük ve büyük ölçekli kentlere göre pek çok avantajı bünyesinde barındırmakta ve çekim merkezi konumunda olabilmektedir. Ancak bunun aksine ciddi yönetim ve hizmet sorunlarıyla da karşı karşıya kalabilmekte ve birer sorun merkezi halini alabilmektedir. Bu çalışmada Türkiye'deki orta ölçekli kentlerin sorunları, bu sorunların çözümüne yönelik geliştirilen alternatif modeller ve uygulamalarına dair teorik çerçeve çizilmekte; ardından aynı konu Zonguldak Orta Ölçekli Kentsel Alanı örneği üzerinden incelenmekte ve bu alana yönelik geliştirilen öneriler sunulmaktadır.
Akıllı kent uygulamaları üzerine bir inceleme : Kahramanmaraş örneği

Kentlerin artan ölçeği, belediyelerin hizmet alanlarındaki genişlemeler ve insanların artan ihtiyaçları kentlerin sorunlarının ve ihtiyaçlarının artmasına neden olmuştur. Kentlerin artan nüfusu ve genişleyen ölçeğini yanlış kentleşme, çevre kirliliği, gürültü, trafik ve alt yapı sorunu gibi birçok sorunu beraberinde getirmiştir. Bu sorunları ortadan kaldırmak, yenilikçi ve sürdürülebilir çözümler üretmek amacıyla akıllı kent uygulamaları ortaya çıkmıştır. Bilgi ve iletişim teknolojisi temelli akıllı kent uygulamaları ürettiği çözümler sayesinde kentin sorunlarına ve ihtiyaçlarına karşın etkin çözümler sunmuştur. Ayrıca, bilgi ve iletişim teknolojilerindeki gelişmeler, küreselleşme, kentlerin markalaşma yarışları gibi birçok faktör kentlerin karakteristiğinin oluşmasında önemli rol oynamıştır. Bir başka açıdan akıllı kent uygulamaları kentlerin ihtiyaç ve sorunlarına karşın yenilikçi ve sürdürülebilir çözümler üretmenin yanında marka değeri ve yaşanılabilirlik ölçütlerine de katkı sağlamıştır. Bu bağlamda araştırmamızın amacı 'Akıllı Kent' uygulamalarının Dünya'da ve Türkiye'deki örneklerinin incelenmesini daha sonra Kahramanmaraş ölçeğinde kentsel hizmet sunumunda etkinlik durumunu cari uygulama örnekleri ile irdelenmesidir.
Türkiye'de 1980 sonrasındaki parlamenter elitin toplumsal kökenleri

Askeri darbesinden sonra uygulanan geniş kapsamlı siyasal yasaklar nedeniyle, 1983 meclisinde değişim oranı % 88,7 olarak gerçekleşmiştir. Bu yüksek değişim oranına rağmen meclisin yaş ortalaması düşü göstermemiştir. Serbest meslek sahibi grubun ağırlığı da artarak devam etmiştir. iv
Avrupa Birliği çevre hibe programları ve Türkiye

Çevre mefhumu, çevre sorunlarının son yıllarda artış göstermesiyle birlikte küresel anlamda gittikçe önem kazanmaya başlamıştır. Bu nedenle birçok ülke çevre politikası oluşturma yoluna girmiştir. Çalışmanın kapsamı, çevre ile ilgili bu gelişmelere kayıtsız kalmayan AB'nin ortak çevre politikasının oluşumu, gelişim süreci, hukuksal kaynakları, müktesebatta yer alan temel mevzuatları ve mali araçlarından oluşmaktadır. Bu mali araçlardan biri olan çevre hibe programlarının temel olarak alındığı çalışmanın amacı, AB ile ciddi bir müzakere süreci geçiren Türkiye'nin AB çevre hibe programlarından ne ölçüde yararlandığının tespit edilmesidir. Bir diğer deyişle çalışmanın amacı, çevresel düzenlemeler ve uygulamalar yönünden Türkiye'nin tam üyelik sürecinde AB çevre hibe programlarına yönelik performansının ortaya konmasıdır. Çalışmada, gerek ulusal gerekse de uluslararası kaynaklardan literatür taraması yapılmış ve yapılan araştırmalar sonucunda elde edilen veriler tablolar ve grafikler eşliğinde irdelenerek analiz edilmiştir. Çalışmanın sonunda, 1999 Helsinki Zirvesi ile adaylık statüsünün elde edildiği döneme kadar Türkiye'nin AB'nin çevreye yönelik yardımlarından genellikle hibe şeklinde değil de kredi şeklinde yararlandığı belirlenmiştir. AB çevre hibelerinden 1992 yılında oluşturulan LIFE programıyla birlikte hibe nitelikli yardımlar almaya başlayan Türkiye'nin adaylık statüsü ile hibe yardımı miktarının arttığı, 2005 yılında Lüksemburg Zirvesi ile beraber de AB'ye tam üye olmak için müzakere sürecinin başlamasıyla bu yardımların tavan yaptığı tespit edilmiştir. 2005 yılından itibaren günümüze kadar gelinen zamanda, Türkiye'nin çevreye yönelik yardımlardan diğer aday ülkelere nazaran daha fazla tutarda yardım aldığı saptanmıştır. Bu yardımları çevre ile ilgili projelere aktaran Türkiye'nin projeler vasıtasıyla çevresel kazanımlar elde ettiği tespit edilmiştir. Ancak bazen, hibelerin ödenme aşamasında AB'den kaynaklı veya Türkiye'den kaynaklı bir takım problemlerin yaşanabildiği, dolayısıyla bu problemler nedeniyle AB tarafından taaahhüt edilen tutarların ödenmediği de belirlenmiştir.
Uluslararası göç hareketleri çerçevesinde 20. ve 21. yüzyılda Federal Almanya Cumhuriyeti'nin göç yönetim politikası: Karşılama politikası mı, karşı koyma politikası mı?

Bu çalışmanın amacı, Federal Almanya Cumhuriyeti'nin 20. Yüzyılda uygulamış olduğu ve günümüz 21. yüzyılda uygulamakta olduğu göç yönetim politikasını incelemek ve bu uygulamaların Almanya'da bulunan yerli halk ile mülteciler üzerinde oluşturduğu etkileri tespit etmektir. Bunun yanı sıra çalışmada, yine aynı zaman çerçevesi içerisinde yapılmış olan göç yönetim politikaları ile yerli halkın mülteciler üzerindeki tutumları karşılaştırılarak, mültecilere yönelik bir karşılama mı yoksa bir karşı koyma politikası mı sergilendiğine dair bir çıkarım yapılmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerine başvurulmuştur. Nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi yapılarak, çeşitli uluslararası ve ulusal raporlar ve sözleşmeler incelenmiştir. Bunun dışında tez kapsamında çok sayıda çeşitli grafikler, şekiller ve tablolar incelenerek gerekli karşılaştırmalar da yapılmıştır. Doküman incelemesinde ayrıca çok sayıda yerli ve yabancı akademik makalelerden, kitaplardan, belgesellerden, parti seçim programlarından, Federal Meclis Kararlarından, Avrupa Komisyonu bildirilerinden ve basın açıklamalarından elde edilen verilerin analizinde tümevarımcı bir yaklaşım sergilenmiştir. Araştırmada literatür taraması yapılarak böylece konu üzerine yeni bir bakış açısı geliştirilmiştir.
Vergi sorunlarının çözümünde Kamu Denetçiliği Kurumu'nun işlevi

1713 yılında İsveç'te kurulan ve 1809 yılında İsveç Anayasasına girerek anayasal bir kurum niteliği kazanan Ombudsman müessesesi, ülkemizde 2006'da yapılan yasa ile yürürlüğe girmiş, ancak Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilince, Anayasa değişikliği yapılarak bu kurum Kamu Denetçiliği adı altında Anayasaya da yer almıştır. İdarenin eylem ve işlemlerine yönelik olarak idari davalarda görülen artış ve yargı organlarının geç karar vermesi, kişileri haklarını koruma açısından mağdur duruma düşürdüğü gibi, hukuk devleti anlayışını da olumsuz yönde etkilediğinden Kamu Denetçiliği Kurumu'nun uygulanması bir ihtiyaç haline gelmiştir. Birçok ülkede uygulanan bu kurum da önemli olan nokta, her ülkenin ombudsmanlığı kendi sosyal ve politik yapısına, hukuksal sistemine, kültürel ve demografik özelliklerine uyarlayarak çeşitli değişikliklerle uygulamasıdır. Diğer bir deyişle, ombudsman kopya edilmemeli fakat ülke şartlarına uygun bir şekilde yeniden tasarlanmalıdır. Bu çalışmada Kamu Denetçiliği Kurumu'nun vergi sorunları üzerindeki işlevine değinilmiş ve Türkiye için bir model önerisi sunulmuştur.