turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1980 sonrası kamu yönetiminde dönüşüm ve Milli Eğitim Bakanlığı reform çabaları

Bu çalışmanın amacı 1980 sonrası kamu yönetimindeki dönüşüm çerçevesinde Türk eğitim sisteminde meydana gelen değişimi ve bu değişimin bir dönüşüm veya reform niteliği taşıyıp taşımadığını ortaya koymaktır. Eğitimde meydana gelen değişim yasal ve yönetsel çeşitli düzenlemeler yanında anket, mülakat ve gazete arşivi incelemesi yoluyla ortaya çıkarılarak değerlendirilmiştir. Çalışma kamu yönetimi eğitim ilişkisi çerçevesinde konuyu ele alması ve anket, mülakat ve gazete arşivi incelemesi gibi yöntemlerle farklı aktörlerin görüşlerini ortaya koyması bakımından önemlidir. 1970'li yıllarda patlak veren ekonomik krizler 1980'li yıllardan itibaren ekonomi politikalarında, siyasi sistemlerde ve beraberinde kamu yönetim yapılarında dünya genelinde yeni ilke ve kuralların hayata geçirilmesine neden olmuştur. Siyasi ve ekonomik ilkeleri yanında küreselleşme ve uluslararası kuruluşların da etkisiyle kamu yönetimleri 1980 öncesi değişimler için kullanılan reform kavramının ötesinde bir sürece girmiş, bir 'dönüşüm' yaşamıştır. Kamu yönetiminin alt sistemi olarak eğitim sistemleri de bu dönemde benzer kavramlardan etkilenerek dünya genelinde yeniden yapılanma sürecine girmiştir. Türk kamu yönetiminde 1980'li yıllarda dünyayla eş zamanlı başlayan ve Özal Hükümeti'yle hız kazanan dönüşüm çabaları, 1990'lı yıllarda duraksamış, 2002 yılından itibaren tekrar ivme kazanmıştır. Tek parti olarak iktidar gelmesi yanında, ideolojik olarak dönüşüm politikalarını benimsemiş olması sebebiyle özellikle AK Parti iktidarının ilk yıllarında bu alanda çeşitli çalışmalar yapılmış, ancak beklenen dönüşüm sağlanamamıştır. Eğitim alanında yapılanlar ise bir dönüşüm yaratamadığı gibi mevcut sorunların çözümüne de katkı sağlayamayan ve reform çabasından öte gidemeyen değişimler olarak kalmıştır. Diğer taraftan eğitimde sorunlar ve çözüm önerileri dikkate alındığında mevcut eğitim sorunlarının bu kavramların hayata geçirilmesiyle tamamen ortadan kaldırılamayacağı da görülmektedir. Dolayısıyla genelde dönüşüm özelde ise eğitim için sunulan reçete hastalığın tedavisine kısmen katkı sağlarken, sorunları tamamen ortadan kaldıramamaktadır. Eğitimde dönüşümün sağlanması katılımcı ve demokratik bir anlayışla eğitimin ele alınmasıyla mümkündür.
Bölge kalkınma ajansları: Türkiye ve Avrupa Birliği deneyimlerinin karşılaştırılması.

Günümüzde ülkeler arasındaki gelişmişlik düzeyleri arasındaki farkın en aza indirilmesi maksadıyla yapılan çalışmalar, bu işe bölgeler düzeyinden başlanması gerektiği sonucunu doğurmuştur. Küreselleşmenin de etkisiyle ekonomik kalkınma bağlamında yaşanan hızlı değişimler, bölgelerin ekonomik ve politik gücünün yeniden önem kazandığını göstermektedir. Bölgelerarası gelişmişlik farklılıklarının artması, birinin diğerinden üstün olması sonuçta; ülke genelinde sosyal refahı, barışı ve ekonomik kalkınmayı doğrudan etkileme imkanına sahip olmaktadır. Hazırlanan bu çalışmada temel olarak, merkezin bölgeler arası gelişmişlik farklılıklarının yerinde tespiti amacıyla oluşturulan Bölgesel Kalkınma Ajansları'nın, kuruluş amaçları, faaliyetleri, kurumsal yapısı ve finans kaynakları, Avrupa Birliği tecrübesi ile karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır. Temel amaç yanında bu kuruluşların dünya genelinde yaygınlaşmasının arkasındaki ekonomik gerekçeler haricinde diğer politik etkenler ayrıca değerlendirilmiştir. Bu yolla konunun hem ekonomik, hem de politik boyutları ortaya konulmaya çalışılmış ve bu kuruluşlardan beklenen faydanın elde edilmesi için değerlendirmelerde bulunulmuştur. Dünya genelinde 1950'li ve 1960'lı yıllarda varlığını hissetirmeye başlayan bu kuruluşlar, Türkiye'de ise özellikle AB üyelik müzakereleri süreciyle daha ciddi bir şekilde ele alınmaya başlanmıştır. Çalışmada genel olarak birincil ve ikincil mevzuat incelenmiş, yerli ve yabancı literatür taraması yapılmıştır. Ayrıca Güney Marmara Bölge Kalkınma Ajansı çalışanları ile yüz yüze görüşmeler yapılarak elde edilen bulgularla, Türkiye'de kalkınma ajanslarının, ulusal kalkınmanın yerel dinamoları olması için ortak fikir birliği doğrultusunda yeniden yapılanması konusunda yapılması gerekenler anlatılmıştır.
Uluslararası ticaretin az gelişmiş ülkelerdeki çevre politikalarına etkisi

Bu çalışmada, uluslararası ticaretin az gelişmiş ülkelerdeki çevre politikalarına etkileri konu alınmıştır. Çalışmada amaçlanan, gelişmiş ülkelerce benimsenen ve uluslararası kuruluşlarca yürütülen çeşitli politikaların, az gelişmiş ülkelerin çevre politikalarına etkileri, bu ülkelerdeki mevcut çevre sorunlarına yansımalarını ve söz konusu ülkelerdeki, doğal kaynakların koruma-kullanma dengesi üzerindeki olası etkilerini, ortaya koymaktır. Gelişmiş ülkelerce benimsenen, Dünya ekonomisinde 1970'li yılların başında yaşanan ekonomik krizle, uygulanmaya başlayan neo-liberal iktisat politikaları, IMF, DB, DTÖ gibi uluslararası kuruluşlar aracılığı ile az gelişmiş ülkelere aktarılmaktadır. Gelişmiş ülkelerce benimsenen ve bu kuruluşların öznesinde hayata geçirilen, uluslararası ticaretin geliştirilmesi amaçlı politikalar, az gelişmiş ülkelerdeki ekonomik yapının giderek zayıflamasına dolayısıyla, bu ülkelerde çevre sorunlarının önlenmesi amaçlı politikaların finansal destekten mahrum kalmasına yol açtığı gözlenmektedir. Bunun yanında söz konusu kuruluşlarca, az gelişmiş ülkelere dayatılan ihracat merkezli politikaların, bu ülkelerde, doğal kaynaklara olan baskının artmasına yol açtığı söylenebilir. Çalışmada, bölgesel ticari bloklardan bir olan NAFTA'da yer verilmiştir. NAFTA hükümleri doğrultusunda, ticareti geliştirmek adına uygulanan politikaların, taraf ülkelerde çevreye ilişkin düzenlemeleri, olumsuz bir şekilde etkilediği söylenebilir.
Yerel yönetimlerde halkla ilişkiler üzerine karşılaştırmalı bir çalışma: Çatalca ve Nanterre belediyeleri

Yerel yönetimler, demokratik ülkelerde halkın yönetime katılması için en uygun yönetim birimlerinin başında gelir. Dolayısıyla yerel yönetimler için, halkla doğru ve düzenli bir iletişim içinde olmak önem taşımaktadır. Bu yüzden yerel yönetimlerde halkla ilişkilerin önemli bir rolü bulunmaktadır. Bu karşılaştırmalı araştırmada İstanbul'un Çatalca Belediyesi ve Fransa'nın Nanterre Belediyesi, kuramsal yaklaşımlar çerçevesinde, belediyelerin halkla ilişkilere bakışları ve halkla ilişkiler uygulamaları açısından karşılaştırılmıştır. Çalışmada ayrıca, benzer özelliklere sahip iki belediyenin konuya yaklaşımlarındaki farklılıklar ve uygulamada karşılaşılan sorunlar ortaya konmuştur.
12 Eylül 1980 Darbesi'nin Konya basınına yansımaları

Bu çalışmada 12 Eylül 1980 Darbesi'nin basına yansımaları ve etkileri, Konya basını üzerinden değerlendirilmiştir. Konya basını, 148 yıllık tarihiyle Anadolu yerel basınında önemli bir konuma sahiptir. Bu bakımından 12 Eylül 1980 Darbesi'nin yerel düzeyde ve yerli basında nasıl karşılandığı, Konya basınının Konya kamuoyunu etkilemek için nasıl kullanıldığı, bu çalışmada ortaya konulmaya çalışılmıştır. 12 Eylül Rejimi döneminde Konya'da yayınlanan gazeteler şunlardır: Yeni Konya, Yeni Meram, Konya'nın Sesi, Konya Postası, Türkiye'de Yarın. Bu gazetelerin yayınlarını incelediğimizde Yeni Konya, Yeni Meram ve Konya Postası gazetelerinin sağ ideolojiye yakın; Konya'nın Sesi gazetesinin sol ideolojiye yakın; Türkiye'de Yarın gazetesinin ise Milli Selamet Partisi'nin 'Milli Görüş' ideolojisine yakın çizgide yayınlar yaptıklarını görmekteyiz. 12 Eylül'den önce bu gazeteler farklı görüşlerde yayın yapmalarına rağmen; 12 Eylül'den sonra hepsinin ortak noktası darbeden yana bir tavır ortaya koymalarıdır. 12 Eylül Rejimi döneminde Konya basını incelendiği zaman, Konya basınının ve Konya kamuoyunun darbeden yana bir tavır ortaya koydukları görülmektedir. Konya basınında darbeyi destekleyen haber ve makaleler yayınlanmasında, Konya basının bu dönemde 2. Ordu ve Sıkıyönetim Komutanlığının denetimi altında yayın hayatına devam etmesinin etkisi büyüktür. Konya kamuoyunun darbeyi desteklemesinde ise, 12 Eylül ile birlikte terör ve anarşinin 'bıçak kesiği' gibi kesilmesi etkili olmuştur.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve iç hukukumuzdaki yeri

Günümüzün küreselleşen dünyasında, çağdaş demokratik devletler, uluslararası ilişkilerde yaşanan ekonomik, sosyal ve siyasal gelişmelerle uyumlu olarak insan haklan konusunda uluslararası standartlar oluşturma yolunda yoğun çaba içine girmişlerdir. İkinci Dünya Savaşı'na kadar devletlerin iç meselesi olarak görülen insan haklan konusunda, savaşın sonunda yaşanan acı tecrübelerin bir sonucu olarak uluslararası düzeyde duyarlılık kazanılmıştır. İlk olarak Birleşmiş Milletler, ardından Avrupa Konseyi, bu konudaki çabalarım düzenledikleri insan haklan belgeleriyle somutlaştırmışlardır. Bu düzenlemeler arasında Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesi'nin önemli bir yeri vardır. Geleneksel anlamda sözleşmelerden farklı olan ve kendine özgü nitelikler taşıyan Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesi, hak ve özgürlükler listesi hazırlamakla kalmamış, düzenlediği hak ve özgürlükleri etkin bir denetim mekanizmasıyla güvence altına almıştır. Bu Sözleşme ile birlikte, devletin yanı sıra birey de uluslararası hukuk süjesi olma hakkım kazanmıştır. Avrupa Konseyi'ne on ikinci üye olarak katılan Türkiye, Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesi'ni onaylayarak, iç hukukun bir parçası haline getirmiştir. Ulusal bir düzenleme yapmaksızın iç hukukta doğrudan uygulanabilir olma özelliğini taşıyan Sözleşme, Türk hukuk sisteminde ayncalıklı bir yere sahiptir. İnsan haklarının korunması konusunda ülkemizin daha ileri bir seviyeye ulaşmasmda önemli katkılan olduğu, her geçen gün daha yoğun bir şekilde gözlenmektedir.
A comparative policy analysis of Syrian refugee education:Turkey and Lebanon-Is it likely to design 'a standardised education for all?'

Devam etmekte olan Suriye Savaşı öylesine yıkıcı ve tehditkardır ki Suriye halkının büyük bir çoğunluğu, Türkiye ve Lübnan'a sığınmıştır. Bugün, Türkiye ve Lübnan en büyük Suriyeli mülteci popülasyonlarına ev sahipliği yapan iki ülkedir. Savaşın başından beri eğitime tam anlamıyla entegre olamadıklarından, büyük çoğunluğunu çocukların oluşturduğu Suriyeli mültecilerin eğitime erişim olanakları bu çalışma kapsamında detaylandırılmıştır. Çocukların, savaş sonrası dönemde kendi ülkelerinde büyük ölçüde zarar görmüş kurumların yeniden yapılandırılması için de belirli bir düzeyde beceri, yetenek ve bilgiyi kazanmaları gerekmektedir. Bu çalışma, mülteci çocukların ev sahibi ülkelerde katıldıkları eğitimleri baz alarak şu anki eğitim profillerinin çıkarılmasını hedeflemektedir. Bunu yaparken Türkiye ve Lübnan mülteci eğitimleri ve politikaları da incelenmektedir. Bu çalışma kapsamında, Lübnan'ın mülteci eğitimi politikalarında aktif bir rol oynadığını ortaya çıkarmıştır. Türkiye ve Lübnan mülteci yönetişim çok benzer yapılara sahip olmalarına rağmen, eğitim hizmetleri büyük ölçüde birbirinden farklılaşır. Çalışmadaki analizler doğrultusunda üç eğitim kategorisi oluşturulmuştur. 'Educationless' çocuklar ya hiç eğitim almamış veya resmi olmayan bir eğitime katılmışlardır. 'Informeducational' ise resmi setifikalı bir yaygın eğitimi tanımlamaktadır. Üçüncü olarak, 'super-educated' grup son katıldığı kurumdan diploma veya transkript hakkı kazanmış çocuklardan oluşur.
A Controversial issue in Turkish politics: Village Institutes

Türkiye Siyasetinde Tartışmalı Bir Konu: Köy Enstitüleri KÖKÇÜ, Tacettin Yüksek Lisans Tezi, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Aykut KANSU Şubat, 1995, 106 sayfa. Bu çalışmanın amacı, toplumsal bir hareket olarak Türkiye'de uygulanan Köy Enstitutüleri gmşiminin irdelemesini yapmaktır. Bu çerçevede Köy Enstitülerinin kurulmasındaki Siyasal İktidarın amaçlan ve bu amaçlarla hareketin sonuçlan arasındaki önemli farklılığın gerekçeleri irdeleniyor. Yanısıra, toplumsal sınıfların Köy Enstitülerinin kuruluş ve kapanış aşamalarındaki tavır ve tutumlan değerlendiriliyor. Siyasal iktidarın amaçlarını daha gerçekçi bir şekilde irdeleyebilmek üzere dönemde köye ve tarıma yönelik politika ve uygulamalar gözden geçiriliyor. Köy Enstitüleri ile Siyasal Iktidann; sanayileşme için gerekli kaynağın ve cephe için gerekli yiyiceğin sağlanabilmesi için tarımsal üretimin artırılabilmesi, yeni rejimin ideolojisinin halen eski rejim unsurlarının egemen olduğu kırsal bölgelere ulaştırılması ve rejimin gerek duyacağı kadroların yetiştirilmesi amacıyla kırsal kesimde eğitim düzeyinin yükseltilmesini amaçladığı bunun ötesindeki sınıf bilincine sahip bir köylü aydın kitlesinin yaratılması, tarımda sömürü ilişkilerinin sona erdirilmesi ve köyün içten canlandırılması gibi amaçlarının olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Köy enstitüsü hareketinin bir devrim için eğitim hareketi olmadığı, buna karşın sonuçlanmn bu ve VIbiraz önce belirttiğimiz siyasal iktidarın amaçlamadığı unsurlara dair önemli etkileri içerdiği kanısına ulaşılmıştır.
Bologna süreci: Yükseköğretim sistemi için bir fırsat mı yoksa bir tehdit mi?

1999 yılında başlatılan Bologna Süreci'nin ele alındığı bu tez çalışması, resmi dokümanlar ışığında Bologna Süreci'nin genel bir değerlendirmesini yapmak ve yükseköğretim sistemine olası etkilerini ortaya koymak amacını taşımaktadır. Bu çalışma, Bologna Süreci'ni ortaya çıkaran dinamikleri, sürecin tarihsel gelişimini, işleyişini, gelecek hedeflerini, sürece yönelik olumlu ve olumsuz değerlendirmeleri bir arada içeren bütüncül bir yaklaşım ortaya koyması açısından önem taşımaktadır. Yabancı dilde kaleme alınan resmi dokümanların incelendiği bu çalışmanın diğer araştırmacılar için önemli bir Türkçe kaynak olacağı düşünülmektedir. Bu çalışmada literatür taraması yöntemi kullanılmıştır. Çalışmanın temel veri kaynaklarını Bologna ortak bildirileri, paydaş kurumların yaptığı araştırma ile çalışma raporları ve konu ile ilgili makaleler oluşturmaktadır. Dört bölümden oluşan çalışmanın ilk bölümünde, dünya ve Türkiye ölçeğinde yükseköğretim sisteminin gelişimi irdelenmektedir. Bologna Süreci'nin temel dokümanları ışığında sürecin gelişim seyrine yer verilen ikinci bölümü, dünyadaki ve Türkiye'deki Bologna uygulamaları hakkında bilgi içeren üçüncü bölüm izlemektedir. Sürece yönelik eleştirilere ve övgülere yer verilen dördüncü ve son bölümde ise, sürecin yükseköğretim sistemi için bir fırsat sunup sunamayacağı tartışılmaktadır. Bologna Süreci, etkileri uzun vadede ortaya çıkacak kapsamlı bir reform paketi olduğundan sürecin başarılı veya başarısız olacağını bugünden tahmin edebilmek oldukça zordur. Ancak, mevcut işleyiş dikkate alınırsa, sürecin, yükseköğretim sistemi için bir tehdit unsuru olmaktan ziyade, bir fırsat olduğunu söylemek yanlış olmayacaktır. Sürecin gelecekteki başarısı paydaşların katkısına ve işbirliğine, yasal olarak kabul edilen reformların felsefi olarak içselleştirilmesine, yeterli zamana ve finansal desteğe bağlıdır. Yükseköğretim sistemlerinin yeniden yapılandırılması için önemli bir fırsat sunan Bologna Süreci'nin hedeflerine ulaşıp ulaşamayacağını ve tüm ülkelerde uyumlu bir şekilde uygulanıp uygulanmayacağını zaman gösterecektir.
Anayasa Hukukunda sağlık hakkı

Sağlık Hakkı, sosyal bir hukuk devletinin asli gereklerinden birisi olarak karşımıza çıkmaktadır. Sağlık hakkı geleneksel olarak bir sosyal hak olarak görülmekle birlikte, bu hakkın kişisel ve siyasal haklarla olan bağlantısı onun önemini artırmaktadır. Şöyle ki bireylerin birçok temel hak ve özgürlükten tam olarak yararlanabilmelerinin ön şartı, aynı zamanda sağlık hakkından da tam olarak yararlanabilmeleri ile mümkündür. Bu husus özellikle yaşama hakkı açısından önem arz etmekte olup kişilerin insan onuruna yaraşır bir hayat sürmeleri, sağlık hakkından eksiksiz bir şekilde istifade edebilmelerine bağlıdır. Gerçekten de sağlıklı yaşam koşullarından veya sağlık hizmetlerinden mahrum bir şekilde yaşayan bireyler yaşama hakkı başta olmak üzere birçok temel hak ve özgürlüğü olması gerektiği gibi kullanamazlar. Sağlık hakkı, bizi esas olarak iki unsura yönlendirmekte olup bunlar sağlık hizmeti hakkı ve sağlıklı yaşam koşullarına sahip olma hakkıdır. Sağlık hizmeti hakkı kişilerin, hastalanmalarının önlenmesi veya hastalandıklarında sağlıklarına kavuşabilmeleri için gerekli tesis, mal ve hizmetlerden yararlanabilmeleri hakkıdır. Sağlıklı yaşam koşullarına sahip olma hakkı ise bireylerin sağlıklı bir hayat sürmesi için gerekli olan sosyo ? ekonomik faktörlerden meydana gelmekte olup bu özelliği ile konut, su, besin, çevre gibi bir takım hakların faaliyet alanı ile örtüşmektedir. Bir pozitif statü hakkı olması dolayısıyla sağlık hakkının gerçekleşebilmesi, devletlerin bu hususta edimlerde bulunmasına bağlıdır. Bundan dolayıdır ki sağlık hakkını gerçekleştirmek, belirli bir maliyeti ve mali kaynakların bu yönde tahsis edilmesini de beraberinde getirir. Buna göre sağlık hakkı, kaynakları yeterli ölçüde olmayan ülkelerin kısa bir zaman aralığında tam olarak gerçekleştirebileceği bir hak değildir. Bu sebepten olsa gerekir ki Birleşmiş Milletler Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Sözleşmesi ve bu Sözleşme'nin denetim organı Birleşmiş Milletler Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Komitesi tarafından sağlık hakkının gerçekleştirilmesi hususunda kaynakların maksimumunu kullanarak ve kademeli olarak gerçekleştirme ilkesi benimsenmiştir. Ancak sağlık hakkının bu iki ilke doğrultusunda gerçekleştirilmeyip derhal yerine getirilmesi gereken kısımları da mevcuttur. Şöyle ki taşıdıkları önemden dolayı sağlık hakkı kapsamındaki bir takım yükümlülüklerin gerçekleştirilmesi kaynakların yeterliliği hususuna bağlı tutulamaz. Derhal yerine getirilmesi gereken yükümlülükler olarak anılan bu yükümlülükler sağlık hakkını gerçekleştirmede ayrımcılık yapma yasağı ile acil bakım ve tedavi hizmetleridir.
The Model of learning organizations in three Turkish banks

Bu araştırma Öğrenen Organizasyonlar Modelinin üç özel türk bankasında bulunup bulunmadığını, ve daha doğrusu öğrenme seviyelerin ve örgütsel sistemlerin arasındaki ilişkileri incelemek ve saptamak üzere gerçekleştirilmiştir. Üç farklı bankada çalışan 300 kişiden oluşan denek grubuna 53 soruluk bir anket uygulanmıştır. Anketlerden edilen sonuca göre, Öğrenen Organizasyonlar Modelinin üç özel türk bankasında bulunmaktadır. Dokuztane örgütsel sistemlerin üç ö renme seviyelerini desteklediğini saptanmıştır çünkü aralarındaki ilişkiler gözlenmiştir. Bulgular iletişim, liderlik ve yönetim, performans yönetimi ve viziyon ve statejinin öğrenme üzerindeki en güçlü etkiyi göstermişlerdir. Bu araştırmadaki üç banka kıyaslanmıştır ve aralarındaki benzerlikler ve farklılıklar gözlenmiştir.
Emniyet teşkilatında insan hakları eğitiminin değerlendirilmesi

oz EMNİYET TEŞKİLATI'NDA İNSAN HAKLARI EĞİTİMİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ BULU, Semih Yüksek Lisans Tezi, Eğitim Bilimleri Bölümü, Eğitim Programları ve Öğretimi Ana Bilim Dalı Tez Yonetieisi: Prof. Dr. Hikmet Yıldırım CELKAN Mayıs 2003, 155 Sayfa Emniyet Teşkilatında İnsan Haklarıyla ilgili bilişsel ve duyuşsal özelliklerin kazandırılması sorumluluğu; hizmet içi eğitim seminerleri ile kurslarına, hizmet öncesi eğitim olarak da Polis Akademisi, Polis Meslek Yüksek Okullarına ve ilgili derse verilmiştir. Polis Akademisi ve PMYO'ndaki İnsan Haklan ile ilgili programın gerektirdiği tutumları polis öğrencilerine ve emniyet personeline kazandırmada ne kadar başarılı olduğunun belirlenmesi ve var olan programın verimliliğinin gerekirse arttırılması önemli görülmektedir. IVBu araştırmamızda, Emniyet Teşkilatının gerek hizmet öncesi, gerekse hizmet içindeki insan Haklan Eğitimi konusundaki çalışmalarının, çağdaş eğitim metotları çerçevesinde genel bir değerlendirmesi yapılmıştır. Emniyet Teşkilatının eğitim kurumlan ve hizmet içi eğitiminde verilen İnsan Haklan Eğitiminin faktör analizi sonucunda belirlenen dört ölçekle değerlendirilmesi, Polis Akademisi ve Polis Meslek Yüksek Okullan'nda İnsan Haklan ve Kamu Hürriyetleri dersini veren öğretim elemanlarının, anketlere yansıttıklan görüşleri ile sınırlandırılmıştır. Araştırmada, tarama modeli kullanılmıştır. Anket uygulamasında, Polis Akademisi ve Polis Meslek Yüksek Okullarında İnsan Haklan ve Kamu Hürriyetleri dersini veren öğretim elemanlarının tamamına (37) ulaşılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde, istatistiksel yöntem olarak Tek Yönlü Varyans Analizi, T Testi, Ortalama ve Yüzdelik kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, Emniyet Teşkilatı İnsan Haklan Eğitimi içerik, nitelik, verimlilik ve destek açısından incelenmiş ve bu eğitimin hangi boyutlarda düzenlenmesi gerektiği belirlenmiştir.
Kamu arazilerinin değerlendirilmesinde yerel yönetim bankacılığının rolü: İlbank A. Ş. örneği

Yerel yönetimler hızlı nüfus ve talep artışı ile birlikte mevcut gelirleri ile hizmetlerini karşılayamamakta ve yeni kaynak arayışlarına girmektedir. Kamu arazileri ve bu arazilerin değerlendirilme aşamaları ülkemizin ekonomik gelişme süreci için oldukça önemli olup, etkin ve verimli kullanılması gereken bir kaynaktır. Yerel yönetimlerin kaynak ihtiyaçlarını hızlı bir şekilde karşılamak istemesi kamu arazilerinin yeterli analizler yapılmadan kullanılmasına neden olmaktadır. İLBANK A. Ş.'nin içinde bulunduğu yeniden yapılandırma sürecinde en son edindiği görevlerden biri Banka için kaynak yaratıp elde edilen gelir ile yerel yönetimlerin finansman arayışlarına destek olmak yer almıştır. Dünyada uygulanan yerel yönetim sistemleri ve yerel yönetim bankacılığının özelliklerinin incelenerek karşılaştırma yapılması yapılandırma sürecinin şekillendirilmesi için önemli görülmektedir. Yerel yönetimler kendi gelirlerini arttırmak ve hizmetlerini tamamlamak amacıyla kaynak arayışında bulunurken birçok kurum/kuruluş da kaynak geliştirme çalışmalarını kendi bünyesinde gerçekleştirmektedir. Farklı kurumların aynı işi kendi bünyesinde yapmaya çalışması nedeniyle kaynak geliştirme süreci bir bütün halinde ilerleyememekte, yeterli kaynak bulunamamakta, yeterli teknik birikimi olmayan kurumlar da işin içerisine girmekte ve tüm bunlar, sürecin başarısız bir şekilde tamamlanmasına sebep olmaktadır. Yerel yönetimlere finansman desteğinin yanı sıra teknik destekte de bulunan İLBANK A. Ş. kaynak geliştirme çalışmalarında da yerel yönetimlere destek olacak birikim ve kadroya sahiptir. Bu çalışmada, farklı kurumlar ve birimler altında yapılan bu çalışmaların tek bir sistem ile daha hızlı ve verimli bir süreçle gerçekleştirilmesinin mümkün olup olmayacağı araştırılmakta, yerel yönetimlerin bu konuda görüşleri alınarak katılımcı bir yaklaşımla yeni yöntemlerin geliştirilmesi amaçlanmaktadır. Sürecin kurumlar arası bütünleşmiş bir sistemle yürütülmesi, düzgün ve sürdürülebilir işleyiş açısından zorunlu olmaktadır. Böylece yerel yönetimlerin hizmetlerini daha kaliteli ve hızlı bir şekilde gerçekleştirmeleri ve kamu arazilerinin değerlendirilmesi işlemlerini daha etkili bir yaklaşımla yürütebilmeleri mümkün görülmektedir.