turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yerel kalkınma politikalarında yerel yönetimler: Çin ve Türkiye'nin karşılaştırmalı analizi

Günümüz dünyasının önemli sorunlarından birini oluşturan kalkınma sorunu, küreselleşmenin artan etkisiyle birlikte, ekonomik büyümenin yanında, insani, sosyal, kültürel, siyasal, çevresel ve mekansal boyutları da içeren bir kavrama dönüşmüştür. Küreselleşmeyle beraber birçok alanda değişim ve dönüşümler meydana gelmiştir. Bu çerçevede tüm dünyada adından söz ettiren ve pek çok ülkede uygulanmaya başlayan yerelleşme politikaları, ülkelerin adem-i merkeziyetçilik politikalarına göre örgütlenmesini teşvik etmektedir. Ülkeler 1980'lere kadar ulusal kalkınmaya önem verirken yerel ve bölgesel kalkınmayı göz ardı etmişler ve ekonomik kalkınmanın ülkenin gelişimi için yeterli olduğu düşünmüşlerdir. Ancak 1980 sonrası dünyada değişen koşullarla birlikte bu konulardaki fikir de değişmiştir. Bu değişim ulusal kalkınmanın yerine yerel ve bölgesel kalkınma stratejilerini ön plana çıkarmıştır. Yerel değerlerin önem kazandığı bu yerelleşme sürecinde, başarının temel aktörleri arasında yerel yönetimler önemli roller üstlenmektedir. Bu bağlamda, Türkiye'de AB'ye uyum süreciyle birlikte yerel kalkınma politikalarının önem kazanmasıyla yerel yönetimlerin rolü daha da artmıştır. Öte yandan yerel yönetimler kalkınma ajansları, sivil toplum kuruluşları, kent konseyleri gibi yerel aktörler ile işbirliği yaparak yerel ve bölgesel kalkınmayı desteklemektedir. Çin Halk Cumhuriyeti'nde de özellikle 'reform ve dışa açılma'nın başlatıldığı yıllardan itibaren, ulusal düzeyde kalkınmanın yanı sıra yerel düzeyde kalkınma politikaları da önem kazanmıştır. Bu çerçevede, her kademedeki yerel yönetimlerin işlevselliği ve etkileri gün gittikçe artmaktadır.
Türk adli yargı teşkilatı ve sorunları

Adalet devletin temelidir. Adaletin olmadığı toplumlarda baskı, cebir ve şiddet hakimdir. Devletin temel ödevi adaletin gerçekleşmesi için gerekli kurumlan oluşturup, önlemleri almaktır. Devletin varlık nedeni budur. Devlet bu görevini yerine getirmiyorsa kendini, varlık nedenini inkar etmiş olur. Adaleti gerçekleştirende yargılama işlemidir. Bu işlemleri yapan organların bütünü anayasal tanımı ile 'yargı ' olarak ifade edilmektedir. Bu bütünün bir parçası olan Adli Yargının işleyişi konusunda ülkemizde ciddi sıkıntılar yaşanmaktadır. Adli yargının bugün, fiziki ve maddi problemleri en üst seviyededir. Hızlı, etkin ve adil bir yargılama sistemi tam anlamıyla oluşturulmamıştır. Yargının tam bağımsız olup olmadığı tartışılmaktadır. Unutulmamalıdır ki yargının insan hak ve özgürlüklerini güvence altına almada ve korumada içine düşeceği sıkıntılar, demokratik rejimin, toplumsal barış ve huzurun işlerliğini ortadan kaldıracak, toplumu kargaşa ve karanlığa sürükleyecektir.
Belediyeler için bir finansman kaynağı olarak borçlanma: 2008-2013 dönemi Şanlıurfa Belediyesi üzerine bir inceleme

Bu çalışmada, belediyelerde finansman kaynağı olarak borçlanma geliri Şanlıurfa Belediyesi örneğinde ele alınmaktadır. Şanlıurfa Belediyesi'nin finansman kaynakları ve borçlanmasının bütçe içerisindeki oranının tespit edilmesi amaçlanmaktadır. Bu çalışma, Türkiye belediyelerinde borçlanmanın önemli bir finansal kaynak olarak kullanıldığını göstermiştir. Ayrıca, merkezi yönetim vergi gelirlerinden aktarılan payların ve özkaynak yetersizliğinin belediyeleri yeni kaynak arayışına sevk ettiği ve borçlanmanın bu durumda kullanılan bir gelir kaynağı olarak görüldüğü belirlenmiştir.
Katı atık hizmetlerinde özelleştirme

1980'li yıllar başlangıç olarak kabul edildiğinde, çeyrek yüzyıldır bütün dünyada hızlı bir özelleştirme rüzgarı esmektedir. İlk olarak merkezi düzeyde kamu iktisadi teşebbüslerinin özelleştirilmesiyle başlayan süreç, kısa sürede yerel kamu hizmetlerini de içine alarak genişlemiştir. Bu tezin konusu kendisini sınırladığı alanda özelleştirme uygulamalarını tartışmaktır. Özelleştirme, katı atık hizmetleri alanında tüm aşamalarda uygulanabilen bir hizmet gördürme yöntemi olarak karşımıza çıkmaktadır. Ancak çöplerin temizlenmesi ve toplanmasından oluşan ilk aşama, özelleştirme uygulamalarına geniş ölçüde yer açılmasıyla dikkat çekmektedir. Özellikle emek yoğun bir yapı içinde hizmetlerin yürütüldüğü gelişmekte olan ülkelerde maliyetleri düşürme hedefinin belirleyiciliğinde hizmet alanı hızla piyasaya açılmaktadır. Ancak özelleştirme bir tercih olarak değerlendirildiğinde, maliyetlerdeki düşüş yanında bu hizmetten yararlananlar için ortaya çıkabilecek dışsallıklann da sürecin başında dikkate alınması gereklidir. Bu çalışma teorik ve hukuksal arka planı yanında, katı atık hizmetlerinde özelleştirmenin hizmet maliyetleri üzerindeki etkisi ve özelleştirilen hizmet alanının vatandaşlar tarafından nasıl algılandığı sorunsalı ile ilgilenmektedir. Bu bağlamda, özelleştirmenin hizmet maliyetlerinde bir azalma sağlamakla birlikte hizmet kalitesine her durumda katkı sağlamayacağı, kalitenin özelleştirmeden bağımsız bir değişken olarak kabul edilmesi gerektiği temel varsayımından hareket etmektedir.
Kentlileşme sürecinde hemşehri derneklerinin rolü: Bursa örneği

Bu çalışmada, kentlileşme sürecinde hemşehri dernekleri üyelerinin sosyo-kültürel, ekonomik ve siyasal yaşama uyumları analiz edilmeye çalışılmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde, 'kentleşme', 'kentlileşme' ve 'göç' kavramları incelenmektedir. İkinci bölümde, hemşehrilik kavramı, hemşehri dernekleri ve bu derneklerin ortaya çıkış nedenleri açıklanmaktadır. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise; araştırmanın örneklemini oluşturan Bursa'da kentleşme süreci genel olarak değerlendirilmekte ve Bursa ölçeğinde hemşehri derneği üyelerinin sosyo-kültürel uyumlarının tespit edilebilmesi amacı ile 24 dernek üyesi ile gerçekleştirilen 'yarı yapılandırılmış görüşme' bulguları yer almaktadır. Çalışmanın sonucunda, Bursa'daki hemşehri derneklerinin, üyelerinin sosyo-ekonomik, kültürel ve siyasal yaşamlarına ne derece etki ettiği konusu tartışılmaktadır.
İdari sözleşme rejiminin temel özellikleri

İdarenin görevlerini yerine getirirken kullanabileceği bir hukuksal araç olan idari sözleşme, genel hukuksal bir kategori olan sözleşmenin idari işlev ve kamu hizmetiyle karşılaşması ve dönüşmesi sonucu ortaya çıkmıştır. İdari rejimin yanı sıra, idari sözleşme kavram ve rejiminin ortaya çıkış ve gelişiminde de Fransız uygulaması önem taşımıştır. Ancak Türk hukukunda idari sözleşme uygulaması, bundan temelli farklar da içermektedir. İdari sözleşme kategorisinin oluşturulmasında, kamu hizmeti imtiyazının önemli etkisi olmuş ve idari sözleşme kuralları, kamu hizmeti imtiyazından örnek alınarak oluşturulmuştur. Türkiye'de uzunca bir dönem boyunca, imtiyaz dışında bir idari sözleşme uygulamasının olmaması da bu etkiyi güçlendirmiştir. İdari sözleşmelerin belirlenmesinde klasik olarak 'kamu hizmeti' ve 'özel hukuku aşan şart' ölçütleri kullanılmakla birlikte, bu ölçütlerin yeterli olmadığı açıktır. Bunlar yerine, sözleşmeyle kurulan ilişkinin niteliğine dayanan bir yaklaşımın benimsenmesi gerekir. İdari sözleşmeler, temel olarak kamu hizmetinin görülmesini içeren sözleşmeler ve diğer idari sözleşmeler olarak iki kategoride incelenebilir. Danıştay ve Anayasa Mahkemesi kararlarında imtiyaz, kamu hizmetinin gördürülmesinde kullanılabilecek tek tip olarak kabul edilmektedir. Ancak bu uygulamanın değişmesi ve imtiyazın farklı sözleşme tiplerini kapsayan genel bir kategori haline getirilmesi mümkündür. Bu durumda, kamu hizmetinin devrini içeren sözleşmeler, imtiyaz başlığı altında toplanabilir. Günümüzde, idari sözleşme yalnızca kamu hizmetinin yerine getirilmesinde bir araç olarak algılanmakla birlikte, bu yaklaşım idari sözleşmenin sözleşme niteliğini ortadan kaldıracak sonuçlar doğurmamalıdır. İdari sözleşme, farklı bir hukuksal rejime tabi olsa bile, genel sözleşme kategorisinden bağımsız olarak düşünülmemelidir.
Türkiye'de idarenin yargı denetim dışında kalan işlemleri

1982 Anayasası'nda Türkiye Cumhuriyeti'nin hukuk devleti olduğu ifade edilmektedir. Ancak, her ne kadar 1982 Anayasası'nda Türkiye Cumhuriyeti'nin bir hukuk devleti olduğu belirtiliyor ise de; bu tez ile hukuk devleti ilkesinin yasal düzenlemeler ve uygulamalar ile ne kadar sağlanıp sağlanmadığı, özellikle idarenin işlemleri bağlamında araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaç ile öncelikle hukuk devleti ilkesi genel ve özel gerekleri, devamında idarenin düzenleyici ve bir el işlemlerinin özellikleri açıklanmaya çalışılmıştır. 1982 Anayasası'nda idarenin bütün işlem ve eylemlerinin yargı denetimine tabi olduğu kuralına yer verilmiş, Anayasa'nın bu kuralına rağmen, 1982 Anayasası'nın bazı hükümleri ve bazı yasal düzenlemeler ile idarenin bir kısım işlemleri yargı denetimi dışında tutulmuştur. Gerek düzenleyici, gerekse bir el işlem niteliğinde olup da yargı denetimi dışında bırakılan bu işlemlerin, hukuk devleti ilkesi ve idarenin bütün işlem ve eylemlerinin yargı denetimine tabidir kuralı karşısındaki durumlarının ne olduğu, hukuk devleti ilkesi ile ne ölçüde bağdaşıp bağdaşmadığının irdelenmesi büyük önem taşımaktadır. Bu amaçla yapılan bu tezde yargı denetimi dışında bırakılan işlemlerin tek tek incelenmesi ve hukuk devleti ilkesinin gereklerinin tamamen ortaya konması ve özellikle Anayasa Mahkemesi ve Danıştay kararlarının incelenmesi sonucunda; idarenin bazı işlemlerinin yargı denetimi dışında tutulmasının; idarenin hukuka bağlılığı ve işlemlerinin yargı denetimine tabi olması gibi hukuk devleti ilkesinin en temel prensiplerine uymadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Kentsel toprak rantının yaratılmasında kent planlamasının rolü

Bu çalışmanın amacı, özellikle son otuz senedir büyük kentlerde önemli bir servet ve sermaye birikim aracına dönüşen kentsel toprak rantının yaratım sürecinde kent planlamasının rolünü incelemektir. Kent, kentsel toprak rantı ve kent planlaması ile kapitalist sistem arasındaki yakın tarihsel ilişkiden dolayı çalışmada tarihsel-eleştirel bir bakış açısı temel alınmıştır. Kentleşme olgusu ve toprakta özel mülkiyet devam ettiği sürece kentsel toprak rantlarının oluşması kaçınılmazdır. Kentsel toprakta oluşan rant türlerinden farklılık rantları ve tekel rantları, kentsel toprağın mekansal özelliklerinden kaynaklandığı için önlenmesi güç olmakla birlikte sadece toprakta özel mülkiyet sahipliliğinden doğan ve kentsel toprak spekülasyonunu özendirerek kentsel sorunları besleyen mutlak rantın önlenmesi olanaklı ve gereklidir. Kapitalist sistemde kentsel mekan örgütlenmesinde ve kentsel toprak rantının, oluşum, bölüşüm, dağıtımında etkili olan aktörler; sermaye sahipleri, devlet ve kent planlamasıdır. Sermaye sahipleri, aşırı birikim dönemlerinde sermayelerini kentsel mekana yönlendirmekte ve böylece hem krizden kurtulmakta hem de sermayenin dolaşabileceği yeni mekanlar üretmektedirler. Bu durum, özel mülkiyet sahipliğinin mümkün kıldığı spekülasyon aracılığıyla mutlak rantlarda ve dolayısıyla toplam rantlarda bir artış yaratmaktadır. Devlet, hem işgünün yeniden üretimini sağlamak hem de sermaye sahiplerinin kar elde edebileceği alanların altyapısını sağlamak için ortak tüketim alanlarını düzenlemektedir. Bu düzenlemeleri yaparken kullandığı müdahale araçlarının başında kent planlaması gelmektedir. Kent planlaması, büyük ölçüde devlet politikaları ve sermaye sahiplerinin talepleri doğrultusunda makul, rasyonel planlar üretmek suretiyle toplumsal uzlaşmayı sağlamaktadır. Planların hazırlanması, onaylanması ve uygulanmasından sorumlu olan yerel yönetimler, türlü planlama faaliyetleriyle kentsel toprak rantlarının oluşum, bölüşüm ve dağıtımında etkili olmaktadırlar. Yerel yönetimlerde planlama sürecine ilişkin gerçekleştirilecek bir reform ile plandan etkilenen tüm kentlilerin planlama sürecine katılımı sağlanabilirse kentsel toprak spekülasyonunun önlenmesi ve oluşan kentsel toprak rantlarından daha geniş bir halk kesiminin yararlanması mümkün olabilir.
World Social Forum as an alternative to World Economic Forum

Bu yüksek lisans tezi, Dünya Sosyal Forumu ve Dünya Ekonomik Forumları karşılaştırmak ve forumların küreselleşme çerçevesinde etkilerini incelemektedir. Giderek artan teknolojik gelişmeler, Dünya nüfusunun artması ve kontrolsüz güçlerin elde edilmesiyle tüm Dünya'yı tehdit eden global sorunlar ortaya çıkmıştır. Doğal olarak ta global sorunlardan etkilenmeye başlayan insanoğlu farklı şekillerde tepkiler ortaya koymaya başlamıştır. Bunların en önemlisi sosyal hareketlerdir. Fakat çok farklı kimlikte ve düşünceye sahip olan sosyal hareketlerin bu sorunlara çare bulması yani konuşmaların etkinliğe dökülmesini gerektirmektedir. Dünya sorunlarına çüzüm üretmek için özellikle 2 farklı oluşum ortaya çıkmıştır. Bunlar Dünya Ekononik Forumu ve Dünya Sosyal Forumudur. Bu tez, öncelikle Dünya'da baş gösteren çeşitli küresel sorunlara ve bu sorunlara sosyal hareketlerin verdiği cevapları araştırmaktadır.
Ulusal ve Uluslararası Hukuk kapsamında askerlik hizmetlerine karşı vicdani ret ve kuramsal temeller

İnsanların benliklerinde iyi ile kötüyü ayırt edebilmelerini sağlayan bir yeti bulunduğu temeline dayanan vicdan kavramı, hukuken korunmaya değer bir kavram olarak kabul edilmiştir. Soyut ve muğlak olan vicdanın hukuksal düzleme aktarılmasıyla ortaya çıkan vicdan özgürlüğü ile kişilerin serbestçe vicdani kanaat oluşturabilme haklarının yanı sıra bu vicdani kanaatlerinin gereklerini yerine getirebilme hakları da korunmaktadır. En yalın haliyle yasal bir yükümlülüğün vicdani sebeplerle reddedilmesi anlamına gelen vicdani ret kavramı bu kapsamda vicdan özgürlüğü ile doğrudan ilişkilidir. Vicdani ret, bünyesine her geçen gün yeni anlamlar ve eylem alanları katan bir kavram olup günümüzde sağlık, eğitim, yargı, askerlik gibi pek çok alanda gündeme gelmektedir. Bununla birlikte vicdani reddin en bilinen biçimini tarihsel süreçte bu kavramla özdeşleşmiş olan askerlik hizmetlerinin vicdani reddi oluşturmaktadır. Askerlik hizmetlerinin vicdani reddi, Medeni ve Siyasal Haklara İlişkin Uluslararası Sözleşme ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi gibi temel insan hakları sözleşmelerinde açıkça bir hak olarak düzenlenmemiştir. Fakat gerek Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Komitesi tarafından gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi tarafından söz konusu sözleşmelerin düşünce, vicdan ve din özgürlüğünü düzenleyen maddeleri kapsamında bir hak olarak kabul edilmektedir. Vicdani ret hakkı, zorunlu askerlik sistemini benimsemiş devletlere vicdani retçileri askerlik hizmetinden muaf tutma veya onlara bu hizmetin yerine geçecek alternatif bir sivil hizmet seçeneği sunma sorumluluğu yüklemektedir. Söz konusu sorumluluk bunlarla sınırlı olmayıp bu devletler vicdani ret hakkının etkin ve ulaşılabilir olmasını sağlamalı, alternatif sivil hizmetin vicdani ret sebepleri ile uyumlu, cezalandırıcı olmayan ve ayrımcılık doğurmayan nitelikte bir hizmet olmasını garanti altına almalıdır. Zorunlu askerlik sisteminin benimsendiği Türkiye'de vicdani ret konusunda hiçbir hukuki düzenleme bulunmamaktadır. Gerek Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası insan hakları sözleşmelerinin doğrudan iç hukukta uygulanması gerektiğini düzenleyen Anayasanın 90. maddesi gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi tarafından Türkiye aleyhine verilmiş ve bağlayıcı olan ihlal kararları Türkiye'yi vicdani ret konusunda sorumlu kılmaktadır. Buna göre Türkiye uluslararası insan hakları hukukundan doğan sorumlulukları gereğince askerlik hizmetlerinin vicdani reddini bir hak olarak tanımak zorundadır.
Neo-Liberalizmle Dönüşen Kentler ve Yerel Yönetimlere Etkisi: İzmir ve Bakü Örnekleri

Bu tez kapsamında, modern kentin ortaya çıktığı döneme yoğunlaşarak kentin tarihine yer verilmiş, onun özellikleri ve kendisinde bulundurduğu boyutlara değinilmiştir. Kentle birlikte insan yaşamında çeşitli alanlarda dönüşümü ve yeni bir döneme geçişi ifade eden modern dönemin ortaya çıkardığı durum incelenmiş, kent hayatının ön plana çıkmaya başlamasıyla kentleşme sürecini doğurduğu belirtilmiştir. Kentleşme sürecinin etkisiyle kentsel alanlardaki yönetimin gerçekleştirilmesi de dönüşümle yüzleştiği ve ortaya çıkan çözümlerin neler olduğu ön plana alınmıştır. Çalışmada üstyapısall olarak modernizm ve postmodernizmin, altyapısall olarak ise neo-liberalizmin kent yapısına etkilerinin düzeyinin belirlenmesi, bu etkilerin kent yönetiminde ortaya çıkardığı avantaj ve dezavantajların gelişmekte olan ülke kentlerini nasıl şekillendirdiği saptamak amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda bilimsel yenilikler gözden geçirilmiş, konuyla ilgili bilgiler sistemleştirilmekle bilim adamlarının bu konuda söyledikleri teorik fikirler kullanılmış, dönüşen sürecin kent yönetimi üzerindeki etkilerini ortaya çıkarmakla İzmir ve Bakü kent yönetimi üzerindeki etkilerinin düzeyi on bir kritere göre değerlendirilmiş, İzmir Büyükşehir Belediyesiyle gerçekleştirilmiş mülakat sonuçlarına da yer verilmiştir. Çalışmanın sonucunda İzmir ve Bakü örneklerinde görülen kent yönetimlerinin daha çok neo-liberal politikaların ortaya çıkardığı avatajlara göre hizmet sunumlarını yerine getirerek bu politikaların ortaya çıkardığı dezavantajların etkisinin düşük düzeyde tutulması için gayret edildiği saptanmıştır. İzmir kent yönetiminde bu çaba daha çok yerel yönetimlerin ihtiyaçlara göre bağımsız yönetimini ortaya koysa da Bakü kent yönetiminde ihtiyaçlar dışında ve merkezi yönetime bağımlı bir şekilde gerçekleştiği sonucuna varılmıştır.
Avrupa Birliğine uyum sürecinde Türkiye'de insan hakları mevzuatındaki değişim ve bunun uygulamaya yansıması

Tarihsel ve felsefi temelleri bakımından insan hakları kavramı statik değil dinamik bir yapıya sahiptir. Tarihsel gelişmelere ve ihtiyaçlara bağlı olarak yeni haklar ortaya çıkmaktadır. Bu haklar devredilmez ve vazgeçilmez olup bir bütünlükiçersindedir, hiyerarşik olarak birbirine üstünlükleri yoktur. Hakların korunması ve uygulanmasını sağlamak amacıyla yürürlükte olan pozitif hukuk kurallarını ifade eden mevzuat da birçok düzenlemeler vardır. Bu düzenlemeler sayesinde hakların uygulanması sağlanır. Türkiye Avrupa Birliğine uyum sürecinde olan bir ülkedir. Avrupa Birliğine üyelik kriterlerinin önemli aşamalarından biri de insan haklarının korunmasınınsağlanmasıdır. Bu nedenle insan hakları ile ilgili mevzuatta Avrupa Birliği kriterlerine uyumun sağlanması amacı ile birçok düzenleme yapılmıştır. Bu düzenlemelere AİHM kararları, Avrupa Birliği ilerleme raporları gibi belgeler yön vermiştir. Türkiye'de insan hakları ihlalleri özellikle 1990'lı yıllarda terör olaylarınedeni ile üst düzeye çıkmıştır. 1990'lı yılların sonlarına doğru Avrupa Birliğine aday üye ülke sıfatı kazanılması ile birlikte mevzuatta meydana gelen değişiminuygulamaya yansıması ve benimsenmesi, istenilen sürede yani hemen olmamaktadır. Bunun nedeni birey odaklı yönetim yerine devleti koruma odaklı yönetim, hakim ve Cumhuriyet savcılarının özgürlükçü düşünce yerine devletin bekçisi olma zihniyetinisürdürmeleri ve kararlara bunu yansıtmaları, toplumun değişime bakış açısı gibi nedenlerden dolayı mevzuattaki değişimin uygulamaya yansımasında sorunlar yaşanmaktadır. Bu çalışmada bu sorunların ortaya çıkışı ve nasıl giderilebileceği üzerinde durulmuş olup özellikle kamu görevlileri başta olmaküzere toplumun tümkesiminde bir zihniyet değişiminin gerekli olduğuna vurgu yapılmıştır.
Türkiye'de İslamcılık ve kalkınma ilişkisi: Milli görüş hareketi

Kalkınma düşüncesi, ilerleme, gelişme, büyüme ve modernleşme kavramlarının ideolojik düzlemde yeniden üretilmesi sonucu ortaya çıkmıştır. Az gelişmiş olgusundan hareketle tanımlanan kalkınma kavramının düşünsel ve tarihsel arka planı, gelişmiş ülkeler seviyesine ulaşmaktır. Az gelişmiş bir ülke olarak Türkiye'de, kalkınma tartışmaları nasıl bir kalkınma olacağı problematiği üzerinden farklı siyasal hareketler tarafından tartışılmıştır. Siyasal bir hareket olarak ilk defa Osmanlı İmparatorluğu'nda ortaya çıkan İslamcılık, Cumhuriyet döneminden sonra1960'larda kalkınma söylemi ile farklı bir siyasal alanı oluşturmuştur. Mili Görüş Hareketi olarak adlandırılan Siyasal İslamcı hareketin ideolojik çizgisini kalkınmadüşüncesi belirlemiştir. Bu bağlamda kalkınma düşüncesinin Milli Görüş Hareketiyleyakın ilişkisi vardır. Milli Görüş Hareketi, maddi kalkınma, manevi kalkınma, Adil Düzen ve sürdürülebilir kalkınma düşüncesiyle birlikte azgelişmişlik sorununa ve modernleşme hareketlerine alternatif çözüm arayışının bir ürünüdür. Buradan hareketle çalışmamızın amacı Milli Görüş Hareketi'nde kalkınma söyleminin tarihsel ve maddi koşullar bağlamında incelenmesidir.
Sosyal kazalardan biri olan terörizmin toplam kalite yönetimi açısından incelenmesi

Bu çalışmamızda, dünyanın ve ülkemizin büyük problemlerden biri olan Terörizm konusu incelenmekte ve çözüm yollan aranmaktadır. Terörizm'in, Türkiye'deki tarihi süreci ele alınmakta ve gençliğimizi bu yola iten sebepler araştırılıp, aile ve toplum üzerinde bıraktığı etkileri irdelenmektedir. Geleceğimizin teminatı olan gençlerimizi, terör tuzağından kurtarmanın çareleri aranırken; Probleme, Toplam Kalite Yönetim modeli uygulanmış ve çözüm önerileri ortaya konmuştur. Bu çalışma yapılırken, bir kalite çemberi oluşturulmuş ve TKY'deki problem çözme teknikleri kullanılarak ana sebepler belirlenmiş, çözümü için alternatifler ortaya konarak, sonuca gidilmiştir.
Türk Anayasa Hukuku'nda tutuklama tedbirine karşı bireysel başvuru yolu

Tutuklama tedbiri kişi özgürlüğünü kısıtlayan bir durum olup amacı; soruşturma/kovuşturma aşamasında sanık veya şüphelinin kaçmasını önlemek, yargılamaya konu delillerin karartılmasını veya yok edilmesini bertaraf etmek ve en nihayetinde şüpheli/sanığın almış olduğu cezai müeyyidenin icrasını yerine getirmeye imkan sağlamaktır. Tutuklama tedbiri hukuki yapısı gereği kendine özgü bir takım özelliklere sahiptir. Öncelikle tutuklama tedbiri bir ceza değildir; ihtiyari bir tedbir olup, şartları oluştuğunda dahi kesin olarak uygulanması gereken bir tedbir değildir. Tutuklama tedbiri istisnai bir tedbir olup, her türlü suç tipinde uygulanamaz; asıl olan adli işlemlerin tutuksuz olmasıdır. Tutuklama tedbiri bir amaç değil, araçtır. Ceza muhakemesinde hedeflenen maddi gerçeğin ortaya çıkarılması amacıyla uygulanan bir tedbirdir ve süreklilik arz etmemektedir. Tutuklama tedbirine başvurulabilmesi için suç şüphesinin belli bir yoğunlukta olması gerekmektedir. Gecikmesinde tehlike bulunan hallerde başvurulabilen bir yöntemdir. Tutuklama tedbirine başvurulabilmesi için ayrıca verilecek ceza ile tedbir arasında ölçülü olunması gerekmektedir. Doktrinde genel kabul görmüş tutuklama tedbirine ilişkin özellikler bunlar olup, bu özelliklerin uygulamada yeteri kadar dikkate alınmadığı konusunda bir hayli eleştiri de bulunmaktadır. Özellikle tutuklama tedbirlerinin şablon şeklinde olması, yeterli gerekçenin bulunmaması, şüpheli/sanık ile delil arasındaki bağlantının irdelenmemesi, tutukluluğun makul sürede sonlandırılmaması eleştirilerin başında gelmektedir. Yine tutuklama kararına karşı yapılan itirazların da aynı şekilde detaylı incelenmemesi, itirazların neden kabul edilmediği yönündeki gerekçeden yoksun olması, kısa gerekçe ile karar verilmesi, tutukluluk incelemelerinin duruşmasız yapılması da eleştiriler arasındadır. Bireyin özgürlüğünün kısıtlanmasına neden olan bu tedbire karşı yapılan kanun yolu itirazlarının yetersiz kalması veya yeterli bir kanun yolu incelemesinin yapılmaması, bu tedbire karşı itiraz olarak Anayasa Mahkemesi nezdinde bireysel başvuru yoluna gidilmesi imkanını ortaya çıkarmıştır. Anayasa Mahkemesi, tutuklama tedbirine yönelik olarak yapılan bireysel başvuruları kabul ederek bu konuda çok fazla sayıda karar vermiştir. Mahkeme ayrıca olağanüstü yönetim usullerinin uygulandığı dönemlerde de tutuklama tedbirine karşı yapılan başvuruları kabul etmiştir.