turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk siyasi literatüründe Milli Güvenlik Kurulu'nun algılanış tarzı: 1983-1997 Dönemi

Türkiye Cumhuriyeti'nin resmi temel kurumlarından birisi de Güvenlik Kurulu'dur. Kurul bu adla 1961 Anayasasında hukuken kurulmuştur. Fakat onu herkes kendi anlayışına, algılayışına göre tanımlayıp yorumlamıştır. Tıpkı körlerin fili tanımlayışı gibi. Yüksek lisans araştırması düzeyindeki bu tez 'Türk siyasi literatüründe Milli Güvenlik Kurulu'nun algılanışında, 1983- 1997 zaman diliminde yazılan bilimsel yazılar ve eleştirileri' kapsamaktadır. Tez üç bölüm, bir sonuç ve eklerden oluşmaktadır. Bir kısa girişten sonra, birinci bölümde Kurul hakkında bilimsel açıklamalar ve yazılmış eleştirilere yer verilmiştir. Bu konuda önemli pek çok kaynağa başvurulmuş; 'milli güvenlik', 'medeni haklar ve milli güvenlik', 'Anayasa ve İdare hukuku açılarından Kurulun oluşuş tarzı ve fonksiyonları' üzerinde ayrıntılı olarak durulmuştur. ikinci bölümde; Kurula yönelik siyasi yaklaşımlar ve değerlendirilmelere yer verilmiş ve bu arada özellikle 'sivil ve askeri demokrasi', 'ordu-siyaset ilişkileri' aynı zamanda Kurulun ''sivil idare-ordu' arasındaki rolü üzerinde durulmuş, araştırılmıştır. Üçüncü bölümde ise başlığın bir gereği olarak 'sivil toplum' anlayışına, uygulamada değişik noktalardan açıklanış ve algılanışına, kaynaklar taranarak yer verilmiştir. Sonuç ve değerlendirme bölümünde ise; önceki üç bölüm ile bunlar da yer alan alt bölümlerde ortaya konulan açıklama ve eleştirilerin uzun bir değerlendirilmesi yapılıp çıkarılan sonuçlar sunulmuştur. Bunlardan önemli birkaçı şöyledir; Bir kerre Türkiye Cumhuriyeti Devletinin yapısında böyle bir kurul kaçınılmazdır, son derece gereklidir. 180 ikinci olarak, Kurulun oluşuş biçimi sivil yöneticiler lehine değiştirilmelidir. Şu andaki teşekkül tarzı sayısal yönden asker üyeler lehinedir. Üçüncü olarak Kurulun kararları ile fonksiyonlarına sınırlamalar getirilmeli ve danışma kararları şeklinde kabul edilmelidir. Avrupa Birliği sürecinde yönetimden yegane sorumlu sivil idare olunca siyasi sorumlu Hükümetin kendi yapacağı işi de kendisi kararlaştırmalıdır. Bir başka kurum empoze etmemelidir. Dördüncü olarak medeni haklar ve demokrasi konularında Kurul herhangi bir karar almamalı, bu alanı bırakmalıdır. Zira medeni haklar ve demokrasi konularındaki düzenlemelerin yegane yeri TBMM'dir.
Kuzey Irak'ın Kürtçe haraketler açısından önemi

Ortadoğu'ya hakim olmak isteyen egemen güçler, geride bıraktığımız bir asır boyunca kuzey Irak coğrafyasını denetim altında tutmaya, Kürt grupların desteğini sağlamaya mecbur kalmışlardır. Genelde Ortadoğu'ya özelde ise kuzey Irak'a hakimiyet mücadelelerinin sonucu olarak ortaya çıkan kaos, esasen, kuzey Irak'taki yerleşik topluluklar açısından yeni bir durum değildir. Zira, tarihsel bir süreç boyunca takip edildiğinde görülmektedir ki, insanlığın devlet oluşum döneminden bu yana, kuzey Irak mütamadiyen çatışmalara ve entrikalara ev sahipliği yapmıştır. Buna karşılık, bölge insanının feodaliteye sımsıkı sarılışı, kuzey Irak'ı hakimiyet mücadelelerine karşı savunmasız bırakırken, bir yandan da halkın sürekli savaş halinde bulunmasına sebebiyet vermiştir. İşte kuzey Irak'ın can alıcı problemi de burada yatmaktadır. Başta Kürtler olmak üzere, kuzey Irak'ta yerleşik etnik unsurlar için kaos, olağandışı bir olgu değildir. Zaten kuzey Irak olarak adlandırılan bölge de olağan bir coğrafya değildir, öyle ki, Kürtlerin ilk devletleşme denemesi olarak görülen ve kuzey Irak Kürtlerinin rehberliğinde hayata geçirilen Mehabad Kürt Cumhuriyeti dahi yapay bir ülke olmaktan öteye gidememiştir. Bu bakımdan, hakim güçlerin maniple ettiği Kürt milliyetçiliği etrafında toplanan insanlar, zaman içerisinde bölgesel bir sorun olmaktan çıkarak, sınırları aşan bir sorun olarak takdim edilmişlerdir. Ortaya çıkan bu yapay durumla beraber, Kürtler, birlikte yaşadıkları toplumlarda zamanla aidiyet sorunu yaşamaya başlamışlardır. Ill Yaptığımız araştırmada, kuzey Irak'ın Kürtçü hareketler açısından önemine değinirken, yukarıda özetlenen hususların arka planını ışık tutmaya gayret gösterdik.
Bir çevre sorunu olarak gürültü ve gürültü farkındalığı: Şişli örneği

Gürültü, çevremizde hemen her dakika karşılaşabileceğimiz çok yaygın bir çevre kirlilik türüdür. Şiddetine, maruz kalınan süresine ve maruz kalanın biyolojik özelliklerine gürültü, insan ve hayvanların yaşamlarında çeşitli sağlık sorunlarına neden olmaktadır. Gürültünün olumsuz etkilerini ortadan kaldırmak ya da en aza indirmek amacıyla Avrupa Birliği ve ülkemizde çeşitli yasal düzenlemeler bulunmaktadır. Gürültü ile ilgili literatür incelendiğinde, gürültünün sosyal bilimciler tarafından yeterince ele alınmadığı görülmüş ve özellikle de insanların gürültünün 'bir çevre sorunu' olduğunun farkında olup olmadığını inceleyen hiçbir çalışmaya rastlanmamıştır. Bu bağlamda çalışmanın hedefi gürültünün bir çevre sorunu olarak görülmesi hususunda bir farkındalık yaratmaktır. Çalışmada öncelikli olarak gürültü ile ilgili genel bir kavramsal çerçeve çizilmiş, daha sonra Şişli ilçesi sakinlerinin gürültü kirliliği farkındalığını ölçmeyi amaçlayan anketin bulgularına yer verilmiştir. Dolayısıyla çalışmada literatür taraması ve saha araştırması yöntemleri bir arada kullanılmıştır. Çalışmanın sonuçlarına bakıldığında; gürültü, Şişli ilçesi sakinleri tarafından bir çevre kirlilik türü olarak görülmemektedir. Ayrıca gürültünün katılımcılar üzerinde birçok olumsuz etkiye neden olduğu, gürültünün katılımcılar tarafından bir suç olarak görüldüğü, katılımcıların karar alıcıların gürültüyle yeterince mücadele etmediği düşüncesinin yoğunlukta olduğu da çalışma sonucunda elde edilen bulgular arasındadır.
Milli egemenlik kavramı ve Türkiye'de seçim sistemleri

Bu çalışmada, devlet içindeki en üstün iradenin millete ait olmasını ifade eden 'milli egemenlik' kavramı ile birlikte, yönetenlerle yönetilenler arasındaki iletişimi gerçekleştiren bir araç niteliğindeki seçimlerle ilgili konulan somutlaştıran 'seçim sistemi' kavramının özellikleri ortaya konularak, bu sistemlerin milli egemenliğin veya iradenin yansıtılmasındaki rolleri Türkiye örneğinde kuramsal bir bütünlük içerisinde analiz edilmiştir. Birinci bölümde; egemenlik kavramı açıklanarak, teokratik ve demokratik egemenlik teorileri ve Türkiye'deki milli egemenliğin gelişimi, tarihsel bir süreç içerisinde incelenmiştir. İkinci bölümde, seçim kavramı tanımlanmış, kavramın özellikleri ve günümüzdeki temel ilkeleri açıklanmıştır. Ayrıca bu bölümde, temsil kavramı ve egemenliğin kullanılma yöntemleri açısından seçim ile egemenlik arasındaki ilişki belirlenmiştir. Üçüncü bölümde, seçim sistemi kavramı tanımlanmış ve kavramın özellikleri, işlevleri, öğeleri açıklanmıştır. Yine bu bölümde, başlangıçtan günümüze kadar uygulanan seçim sistemleri; çoğunluk, yarı nispi, nispi temsil ve karma seçim sistemleri olmak üzere dört kategori içerisinde incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise Türkiye'de uygulanan seçim sistemleri, başlangıçta çoğunluk ve nispi temsil seçim sistemleri başlıktan altında incelenmiş, daha sonra çoğunluk seçim sistemleri 1923- 1946 ve 1946 -1960; nispi temsil seçim sistemleri ise 1960- 1980 ve 1980'den sonrası kategorileri içerisinde analiz edilmiştir. Aynca bu bölümde, Avrupa Birliği'nde ve çeşitli ülkelerde uygulanan seçim sistemlerine de yer verilmiştir.
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde kimlik algısı

Bu tez, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde yaşayan halkın kimlik algısını ele alan bir çalışmadır. Bu bağlamda, giriş kısmına müteakip üç bölümden oluşan bu çalışmanın ilk bölümünde kimliğe ilişkin kavramsal bir çerçeveye yer verilmiş, ikinci bölümde ise Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde tarihi süreç içerisinde kimlik algısının oluşumuna tesir eden faktörler tespit edilmeye çalışılmıştır. Saha çalışması ile güçlendirilen üçüncü ve son bölümde ise, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti halkının kimlik algısı, bilhassa Türkiye ve Türk halkına ilişkin gerçek ve güncel fikirleri ekseninde değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bu bölümde kullanılan SPSS programı ile objektif bir takım sonuçların elde edilmesine gayret edilmiştir. Bu bağlamda genel olarak değerlendirildiğinde Kuzey Kıbrıs Türk halkının kimlik algısının 'Kıbrıslı Türk' kavramı etrafında şekillendiği, bu algının, halkın Türkiye'ye ilişkin fikirlerini de etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Bu haliyle çalışmanın, konuyla ilgili başka çalışmalara ışık tutması umulmaktadır.
Kentli hakları farkındalığının üniversite öğrencileri üzerinden incelenmesi: Süleyman Demirel Üniversitesi örneği

Kentli hakları insan haklarının çeşitlenmesi sürecinde yeni bir hak olarak ortaya çıkmıştır. Kentli haklarına yönelik ilk somut düzenleme Avrupa Konseyi'nin 1992 yılında kabul ettiği Avrupa Kentsel Şartı 1 ile gerçekleşmiştir. Kentli hakları hem kentlinin insan olarak sahip olduğu hem de içinde yaşadığı kentin çevresel değerleri üzerindeki haklarının tümünü kapsamaktadır. Bu şart insan haklarını belediye ve yerel yönetimler düzeyinde yeniden yapılandırmayı hedeflemektedir. Çalışmada öncelikle kentli haklarının teorik temellerini ortaya koymak üzere kent tarihsel perspektif içinde ele alınmıştır. Ardından sanayi devrimiyle başlayan kentleşme sürecinin etkisiyle ekonomik, sosyal hukuksal alanda yaşanan değişimlerden bahsedilmiştir. Daha sonra kentli haklarının hayata geçirilmesinde önemli bir yere sahip olan kentlilik bilincine değinilmiştir. İkinci bölümde; İnsan haklarını tarihsel süreçte ele alındıktan sonra kentli haklarının, insan hakları içindeki konumu ortaya koyulmuş ardından kentli haklarının tanımı yapılarak, bu hakkın kapsamına yer verilmiştir. Çalışmanın son bölümünde kentli hakları konusunda bilinci belirlemek amacıyla Süleyman Demirel Üniversitesi bünyesinde yer alan İktisadi İdari Bilimler Fakültesi içinden seçilen örnekleme anket çalışması yapılmıştır.
Türk Ceza Hukukunda uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçları

Çalışmada, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda düzenlenen uyuşturucu madde imal, ithal ve ihraç suçları incelenmiştir. Bu kapsamda suçun maddi konusu olan uyuşturucu maddeler açıklandıktan sonra, 5237 sayılı TCK'nun 188. maddesinde düzenlenen fiiller açıklanmıştır. Çalışmada, bu suçlarla ilgili manevi unsur, teşebbüs, iştirak, içtima konularında özellik arz eden hususlar öğreti ve yargı kararları ışığında irdelenmeye çalışılmış, bu konudaki görüşlerimiz dile getirilmiştir. Bu suçlarla ilgili soruşturma ve kovuşturma usulü ile mahsup konusundaki yasal düzenlemelerin açıklanmasından sonra, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun ve 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanunun bu suçlar ile olan ilişkisi üzerinde durulmuştur.
Türkiye'de 2000 sonrası yolsuzluk, yoksulluk ve yasaklarla mücadelede kamu politikalarının analizi

Bu çalışmanın amacı 2000 yılından sonra ülkemizdeki yolsuzluk, yoksulluk ve yasaklarla mücadele kamu politikalarının etkinliğinin incelenmesidir. Çalışmanın yöntemi derleme olup, bu konuda bilimsel kitap, makale, dergi v. b. materyaller kullanılmıştır. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır: Birinci bölümde; Kamu politikaları, politika oluşturma sürecinde kamuoyu, sosyal medya ve kamu politikaları ikinci bölümde; Yoksulluk, yoksulluğa karşı kamu politikaları, üçüncü bölümde; Yolsuzluk, yolsuzluk türleri, yolsuzluğa karşı önlemler, son bölümde ise yasaklar, düşünce ve ifade özgürlüğü incelenmiştir. Demokratik devletlerde belli bir dönem siyasal iktidarı ele geçirmek isteyen siyasal partiler, parti programları ile seçmen arasında bir bağ kurmak isteyebilirler. Seçmenler, partilere hükümet kurma hakkını tanıdıklarında parti programlarında politikaların somutlaşması üzerinde beklenti içine girerler. Seçmenin tercihlerinin tekrar kazanılabilmesi için politikaların hayata geçirilmesi gerekmektedir. Çalışmamız 2000 yılından günümüze yoksulluk, yoksulluk ve yasaklar (3Y) politikasını kurumsal ve eylemsel çerçevede incelemeye çalışmıştır.
Governing immigrant healthcare: Perspective of Turkish healthcare specialists in İstanbul

İstanbul, son zamanlardaki göçmen akımları sebebiyle en büyük göçmen nüfusuna sahip kentlerden birisi olmuştur. Bu tezde, İstanbul'da ikamet eden göçmenlere halk sağlığı ve ruhsal sağlık alanlarında hizmet veren Türkiyeli sağlık uzmanlarının anlayışlarını/kavrayış/ algı araştırmayı amaçlamaktayım. İstanbul'da ikamet eden Suriyeli göçmen nüfusa Sağlık hizmetlerinin nasıl takdim edildiğini, götürüldüğünü ve Suriyeli göçmen nüfusun sağlık hizmetleri için nasıl teşvik edildiğini araştırarak etnografik araştırmamı analiz etmekteyim. Düzenli tıbbi muayeneler, sağlık eğitimleri, bağışıklama programı ve terapi gibi yönetimsellik teknolojileri yoluyla inşa edilen öznelliklere odaklanarak, sağlık hizmeti sağlayıcılarının yönetici iktidarını incelemekteyim. Bu doğrultuda, göçmen hastalara cevap vermek üzere geliştirilen olumlu stratejilerin ve göçmen sağlığı hizmeti sağlamada üretilen ötekileştirmenin uzmanlığın ötesine geçmeye yol açtığını savunmaktayım. Son olarak, yerel paydaşlar tarafından yürütülen göçmen sağlığına ilişkin projelerdeki AB fonlarına, 'uzaktan yöneten' bir teknoloji olarak odaklanmaktayım.
Türkiye'de seçim harcamalarının denetlenmesi: Türkiye-Fransa karşılaştırması

TÜRKİYE'DE SEÇİM HARCAMALARININ DENETLENMESİ: TÜRKİYE - FRANSA KARŞILAŞTIRMASI Demokratik siyasal sistemlerin en önemli özelliği, siyasal iktidarların özgür, adil, düzenli ve rekabetçi seçimlerle belirlenmesi ve halka hesap vermesidir. Oysa, siyasi partilerin devlet yönetimine, dolayısıyla demokrasilerde iktidara gelmesini sağlayan milli irade, seçimlerden sonra unutulmakta ve ancak bir sonraki seçimlerde hatırlanır hale gelmektedir. Dolayısıyla fertlerin hakları ve hizmet beklentileri ancak belli kesimlerin müsaade ettikleri oranda ve alanda iktidarlarca karşılanabilmektedir. Çünkü, siyasi partiler toplumun iktidarı olmak yerine doğrudan veya dolaylı finansmanlarını sağlayan kurum ve kuruluşların iktidarı olarak görev yapmaktadır. Devletin ekonomi alanında etkiliğinin sonucu olan uygulamalarında, ülkeden ülkeye çeşitli şekillerde varlığını sürdüren siyasi yozlaşmayı beraberinde getirmektedir. Siyasi yozlaşmanın ortadan kaldırılması amacıyla, bilhassa Fransa'daki icraatlardan hareketle, siyasetin finansmanının, özellikle seçim harcamalarının denetim altına alınması ve bir üst sınır konması, demokrasimizin sağlıklı işlemesi bakımından da, artık bir gereklilik arz etmektedir. Bu sayede demokrasinin vazgeçilmez unsurlarından olan siyasi partilerin seçimlerde eşit rekabetçi bir şekilde yarışma imkanına kavuşacağı ve toplumun da iktidarda gerçek temsilcisini görebüeceği bir ortamın oluşturulabileceği düşünülmektedir. Bu incelemede, Türkiye'deki siyasi partilerin rekabetinin gerçekleştiği seçimlerdeki harcamaların denetlenmesi başlığı altında, birinci bölümde, siyasi partilerin yapısı, demokrasi ile ilişkisi, finansmanları, siyasetin yozlaşması, ikinci bölümde, Fransa'da yapılan seçim harcamalarının denetlenmesiyle ilgili uygulamalar hakkında detaylı bilgi verilmektedir. Üçüncü bölümde ise, Türkiye'de partilerce yapılan harcamaların denetimiyle ilgili yasalar ele alınmakta ve Fransa'daki yasal uygulamalarla bir karşılaştırma yapılmaktadır. Ayrıca, bu bölümde denetimlerin, siyasetteki ahlaki boyut açısından önemi üzerinde durulmaktadır. Bu çalışmanın amacı, 'egemenlik kayıtsız şartsız milletindir' düsturunun sağlanabilmesi için kaçınılmaz olan, siyasetin finansmanının, dolayısıyla onun içerisinde önemli bir yeri teşkil eden seçim harcamalarının denetlenmesi ve saydamlığa kavuşturulması yolunda atılacak hukuki adımlar için bir zemin hazırlamak ve bununla birlikte, geniş boyutta siyasi yozlaşma olarak adlandırılan siyasi ahlaksızlığın önüne geçilebilmesini teminen, yapılmasının gerekli olduğu düşünülen yasa önerilerine, katkıda bulunmaktır.
Bilgi edinme hakkının Türk kamu yönetimi üzerine etkisi

Uzun yıllar, gizlilik ve dışa kapalılık kamu yönetimi üzerinde etkili olmuştur. 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren yönetimde açıklık ve bilgi edinme hakkı, uluslararası düzeyde büyük gelişme göstermiştir. Yönetimde şeffaflığı ve hesap verebilirliği esas alan, Bilgi Edinme Hakkı'nın tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'de uygulanması, yönetime katılan ve yönetimi denetleyen bireyleri ortaya çıkarmaktadır. Bilgi edinme hakkıyla birlikte kamu kurum ve kuruluşlarının üzerine düşen görev ve yükümlülükler de artmaktadır. Bilgi edinme hakkı kamu denetimi üzerinde olumlu yönde etkisi bulunmaktadır. Bu çalışmamızda bilgi edinme hakkının Türk Kamu Yönetimi üzerindeki etkisi incelenmektedir. 4982 sayılı kanun ayrıntılı olarak değerlendirilmekte ve kanunun uygulama örneği olarak ele aldığımız Kocaeli Büyükşehir Belediyesi düzeyinde kullanımına ilişkin verilere yer verilmektedir.
Modern devlet algısı ve Kutadgu Bilig'in devlet anlayışının bir kıyaslaması

Modern uluslararası sistemin birkaç yüzyıldan beri kurucusu ve yönlendiricisi Batı üst birimidir. Batı kendisi için uygun ve kurgusal olan modern devlet algısını evrenselleştirerek yaymıştır. Halbuki her konuda olduğu gibi kişi meseleye olduğu yerden yani kendi konumundan bakmaktadır. Bu çalışmada Kutadgu Bilig'deki devlet anlayışının incelenmesinin nedeni bundan kaynaklanmaktadır. Türk-İslam devlet geleneğinin bir ifadesi olan Kutadgu Bilig, sunduğu adil devlet düzeni ile modern egemen devlete alternatif olabilecektir. Çalışmanın amacı ise bu iki devlet modelinin nitelikleri ortaya konularak aralarında bir mukayese yapmaktır. Bu amaç doğrultusunda boğulmakta olan ve egemen devletlerin hakim olduğu uluslararası sistemin tamiri hususunda Kutadgu Bilig'de ifadesini bulan adil devlet düzeni önerilmektedir. Bu minvalde farklı ontoloji ve epistemolojiye sahip olan bu iki devlet modeli onları ortaya çıkaran siyasi, iktisadi, içtimai ve fikri amiller bakımından iki farklı bölümde incelenmiştir. Son bölümde ise Kutadgu Bilig'in devlet anlayışı modern devlet algısı ile mukayese edilmiştir. Sonuç olarak iki devlet modelinin farklı ve Kutadgu Bilig'deki devlet anlayışının uluslararası sistem için miadı dolmayan bir umut olduğuna ulaşılmıştır.
Postmodern dönemde 'kamusal alan' ve 'siyasal katılım' tartışmaları: Charles Taylor örneği

kültürlerin ve bireylerin etkileşimi tarihin en kısır döneminde bile söz konusu olmaktaydı ancak küresel dünyanın insanlara sunduğu iletişim ağı sayesinde bu etkileşim hız kazanmış ve artık önüne set çekilemeyecek büyük bir dalga halini almıştır. Bu dalgayla birlikte yaşamın her alanında farklılıklar birbiri ile karşılaşmaya ve eski dönemlere göre daha fazla ilişki kurmaya başlamışlardır. Bu karşılaşmalar kimi zaman kanlı sonuçlara sebebiyet verse de dünyanın şu an üzerinde anlaşabildiği nokta, farklılıklar kabul edilmediği sürece bu olumsuz sonuçların devam edeceği ve bundan kimsenin karlı çıkmayacağıdır. Bu sebeple siyasi, ekonomik, sosyal ve kültürel her alanda farklılıkların varlığının kabul edilmesi tüm öğretilerin, ideolojilerin ve düşünürlerin odak noktası haline gelmiş, hemen herkes oluşabilecek sorunlara alternatif çözümler üretmeye çalışmıştır. Bu çözümler ışığında sosyal bilimlerin en zengin kazanımı 'çokkültürlülük' kavramı olmuştur ve tüm söylemler ve tartışmalar, yürütülen politikalar bu kavram etrafında dönmüştür. Bu çalışmada, kavramın zenginliğinden faydalanarak onun toplumsal bütünleşme hareketine katkı sağlayan yönüne vurgu yapılmış, farklılıkların siyasal alandaki konumlarına ve sosyal alandaki taleplerine değinirken de kavrama zemin hazırlayan klasik ve çağdaş düşünürlerin öğretilerinden yer alanılmıştır. Bu düşünürlerin başında gelen John Rawls ve Charles Taylor, kamusal alan ve çokkültürlülük kavramlarının felsefi açıdan tartışmasını yaparken aynı zamanda da kavramların hayata geçirilmesini sağlayıcı politikalara açıklık getirmeyi amaçlamışlardır.
Doğal ve kültürel varlıklar yönetimi ve koruma politikaları

Bu çalışma, bulunduğu coğrafi konum nedeniyle doğal ve kültürel varlıklar açısından çok az ülkenin sahip olduğu zenginliğe ve çeşitliliğe sahip ülkemizin, doğal ve kültürel varlıklarının en iyi şekilde yönetilmesini ve gelecek kuşaklara bırakılmasını sağlayacak koruma politikalarının oluşturulmasına katkıda bulunmak amacıyla yapılmıştır. İnsanlık tarihinin başlangıcından günümüze kadar binlerce yıllık uygarlık tarihi içerisinde; doğanın, doğa ile birlikte insanın oluşturduğu doğal ve kültürel varlıkların korunması, geliştirilmesi ve gelecek nesillere aktarılması çağımız insanının ortak sorununu oluşturmaktadır. Türkiye, bölgelere göre farklı nitelikler sergileyen doğal, tarihsel, kentsel ve kırsal bütünlükler açısından çok zengin bir ülkedir. Koruma alanı niteliği taşıyan alanlarda, ilgili kurumlar aracılığıyla koruma amaçlı yasal düzenlemeler yaptırılmış ve yürürlüğe girmiştir. Bu konudaki ulusal mevzuat, başarılı koruma çalışmaları gerçekleştiren ülkelerin koruma yasalarıyla içerik açısından fazla farklı değildir. Koruma kavramı tam olarak tanımlanamadığından, bir alanın koruma alanı veya sit bölgesi olarak ayrılması korunması için yeterli olamamaktadır. Bu nedenle; koruma kavramının yeniden tanımlanması zorunluluğu ortaya çıkmaktadır. Koruma kavramı; tarihi değerlerin ve doğal çevrenin korunması, geliştirilmesi ve gelecek nesillere aktarılması olarak değerlendirilmelidir. Ülkemizde bugüne kadar Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu uyarınca 5522 adet Arkeolojik Sit, 898 adet Doğal Sit, 195 adet Kentsel Sit, 126 adet Tarihi Sit ve 392 adet Diğer Sit Alanları olmak üzere toplam 71331 adet korunması gerekli taşınmaz Kültür ve Tabiat varlığı, Milli Park Kanunu gereğince 35 adet Milli Park, 17 adet Tabiat Parkı, 35 adet Tabiat Koruma Alanı, ve 102 Tabiat Anıtı, Çevre Kanunu uyarınca Bakanlar Kurulu tarafından 14 adet Özel Çevre Koruma Bölgesi, Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunmasına Dair Sözleşme gereğince de 9 adet Kültür ve Tabiat Varlığı tescil edilmiş ve koruma altına alınmıştır. (http//www. milliparklar. gov. tr, http//www. ockkb. gov. tr, http//www. kultur. gov. tr (Erişim: 08 .02.2005)) Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü, Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü, Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığı, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu ve Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulları, Orman Genel Müdürlüğü, Vakıflar Genel Müdürlüğü, TBMM Milli Saraylar Daire Başkanlığı ve ilgili diğer kurumlar doğal ve kültürel varlıkların yönetiminde etkin olmaktadırlar. Doğal ve kültürel varlıklarını koruma politikalarının etkin uygulanabilmesi için, öncelikle uluslararası düzeyde kabul görmüş koruma kriterleri esas alınarak ülkemizdeki mevcut koruma statüleri sadeleştirilmeli ve gerçek anlamda korunması gerekli alanlarda etkin bir koruma anlayışı sağlanmalıdır. Veriler Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğünden alınmıştır. 08.02. 2005
Yerel düzeydeki kamu politikalarının oluşturulması ve uygulanmasında atanmış-seçilmiş ilişkisi

Bu çalışmanın esas amacı kamu politikalarının oluşum sürecinin, devletlerin kuruluşu ile paralel olarak hangi aşamalardan geçtiğini ve bugünkü durumunun özellikle yerel düzeyde kamu politikalarının nasıl oluşturulup, uygulandığım açıklığa kavuşturmaktır. Bu bağlamda kamu politikalannm ne olduğu ve hangi safhalardan geçerek ve hangi aktörlerin etkisi altında oluştuğu önce saptanmaya çalışılmış, daha sonra da bu yerel düzeyde bilhassa belediyeler örnek alınarak uygulanması üzerinde durulmuştur. Bu çalışmada, genel anlamda kamu politikalarının ne olduğu, tanımı ve kavram olarak anlamının incelenmesinin yanında; nasıl oluştuğu, kimler tarafından oluşturulduğu ve tarihi gelişim seyri de araştırılmıştır. Özel anlamda ise daha çok yerel kamu politikaları üzerinde durulurken, belediyelerin işleyiş biçimleri ve bu yönetimlerde atanmış- seçilmiş ilişkilerinin niteliği belirlenmeye çalışılmıştır. Atanmış-seçilmiş ilişkilerinin ne düzeyde olduğuna açıklık kazandırmak amacıyla İzmir, Aydın, Manisa illerinde il ve bazı ilçe belediyelerinde bürokrat ve meclis üyelerine yönelik bir alan çalışması yapılmış, bu alan çalışmasından elde edilen bulgular değerlendirilmiştir. IX