turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ceza muhakemesinde yeni bir alternatif uyuşmazlık çözme yöntemi modeli olarak sorun çözen mahkeme

Ceza muhakemesi hukukunun amacı maddi gerçeğe uygun adil bir hüküm verilerek failin cezalandırılmasıdır. Cezalandırma ise suç işlenmesini önlemeye hizmet eder. Cezanın bazı durumlarda suçun önlemesi amacını yerine getiremediği görülmektedir. Dahası tekerrür sayısının fazlalığı, mahkemelerin iş yükü ve kalabalık cezaevleri gibi sorunlar, ceza adalet sisteminin suç önleme konusundaki yetersizliğini yansıtmaktadırlar. Ceza muhakemesi hukukunda bu sorunlara eğilecek yeni yaklaşımların geliştirilmesi ihtiyacı ortaya çıkmıştır. Amerika Birleşik Devletleri'nde ortaya çıkıp, Avustralya, Birleşik Krallık, İrlanda, Kanada ve Yeni Zelanda gibi pek çok ülkeye de yayılan sorun çözen mahkemeler geleneksel ceza muhakemesinin çözümleyemediği sorunlara yönelme ihtiyacının bir sonucudur. Uyuşturucu mahkemesi, akıl sağlığı mahkemesi, yerel mahkeme, aile içi şiddet mahkemesi gibi çeşitleri olan bu mahkemeler sadece cezai uyuşmazlığı değil, suç davranışının altında yatan fiziksel, zihinsel veya sosyal sorunu çözmeyi amaçlamaktadırlar. Sorun çözen adalet yaklaşımı ile faili suça iten uyuşturucu madde bağımlılığı, akıl hastalığı, çevresel etkenler ve şiddeti meşrulaştıran sosyal inanış ve değerler gibi nedenler mahkemenin sıkı denetimi ve kontrolü altında, çeşitli kurum ve kuruluşlarla işbirliği içinde ele alınmaktadır. Uyuşturucu ve akıl sağlığı mahkemelerinde failler cezaevine gönderilmek yerine, mahkeme güdümlü tedavi programlarına yönlendirilirken; yerel mahkemede yaşam kalitesini düşüren hafif suç faillerine topluma verdikleri zararı toplum hizmeti cezaları ile geri ödemeleri imkanı tanınmaktadır. Aile içi şiddet mahkemelerinde ise hızlandırılmış yargılama, ilgili kurumlarla işbirliği ve şiddete müdahale programları ile mağdurun güvenliğinin sağlanması, failin davranışlarının sorumluluğunu alması ve şiddet davranışlarını değiştirmesi amaçlanmaktadır. Araştırmalar sorun çözen mahkemelerin tekerrür oranlarını azalttığını göstermektedirler. Çalışmamızda bu mahkemelerin temel muhakeme ilkelerine ve yerel ihtiyaçlara uygun olarak Türkiye'de nasıl uygulanabilecekleri incelenmektedir.
Yeni kamu işletmeciliği ve yönetişim anlayışlarının Türk kamu yönetimine yansımaları: Gençlik ve Spor Bakanlığı örneği

Bu tez çalışmasının temel amacı, YKİ ve yönetişim anlayışlarının, Türkiye'deki kamu yönetimine ve kamu hizmetlerinin sunumuna yansımalarını değerlendirerek, GSB çalışanlarının, YKİ ve yönetişim anlayışlarına dayalı kamu hizmeti uygulamaları hakkındaki değerlendirme ve görüşlerini ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda çalışmanın teorik bölümünde konuyla ilgili literatürde weberyan bürokrasiden yönetişime geçişe kadar kamu yönetiminin gelişmesinde etkili olan yeni paradigma ve akımlar teorik olarak incelenmiş ve tanımlanmıştır. Araştırmada hem nicel hem nitel araştırma yöntemlerine birlikte yer verilmiştir. Bu kapsamda, 2013- 2014 yılı döneminde GSB'de aktif görev yapan üst düzey yöneticilerle derinlemesine mülakat yapılmış, daha sonra mülakat verileri içerik analizine tabi tutularak elde edilen bulgular tartışılmıştır. Buna ek olarak GSB'de aktif çalışan 100 kişiye bir anket uygulaması yapılmış ve bu yöntemle toplanan veriler SPSS 20.0 programında analiz edilerek elde edilen bulgular yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda 2011 yılında kurulan GSB'nin üstlendiği kamusal spor ve gençlik hizmetlerine yönelik kamu hizmetlerinde, yeni kamu işletmeciliği ve yönetişim anlayışlarının yönetsel ve idari düzeyde oldukça yetersiz kaldığı değerlendirilmektedir. Ayrıca bakanlığın kurumsal amaçları ve personelin başarı ölçütleri nicel olarak somut kriterlere göre önceden belirlenmediği, personel atamalarında liyakatin esas alınmadığı ve bakanlığın insan kaynakları yönetiminde soyut ve nitel ölçütlerle tayin ve atamalar yapılmadığı görülmüştür
Democracy, politics and constitutional review within the framework of the political question doctrine

oz SİYASİ SORUN DOKTRİNİ ÇERÇEVESİNDE DEMOKRASİ, SİYASET VE ANAYASA YARGISI Asrak Hasdemir, Tuğba Doktora, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Mehmet Okyayuz Temmuz 2002, 236 sayfa 'Siyasi sorun' terimi, Amerikan anayasa yargısı uygulamasında Yüksek Mahkeme'nin bir davayı karara bağlarken kendisini sınırlamasıyla ortaya çıkmıştır. Anayasa yargısı uygulamasının kökleri içkin biçimde, liberal devlet teorisi ve 19. yy. hukuk devleti anlayışındadır. Kuramsal olarak, kuvvetler ayrılığı ve yargısal denetim sisteminde, ayrı bir organ olarak yer alan yargının işlevlerinden birisi, hükümetin diğer organlarının eylem ve işlemlerini denetlemektir. Bununla birlikte, siyasi sorun doktrini, öncülleri olan hikmet-i hükümet ve hükümet tasarrufları gibi, devletin denetim dışında kalan işlemlerini ifade etmektedir. Siyasi sorun dokttinin uygulamaları, her ne kadar siyasi sistemdeki krize karşılık gelmese de, sistem içindeki bir bozukluğu, sorunu işaret etmektedir. Siyasi sorun doktrininin Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ve benzer uygulamanın Türkiye'deki gelişimi, liberal devlet kuramı ile uygulamasının her zaman tutarlı olmadığım göstermektedir.
Küreselleşme ve yerelleşme dinamiğinde ulus devlet

1492'de Avrupalılar' m Doğu'nun zenginliklerine ulaşma amacıyla başlattıkları girişimler yeni bir kıtanın keşfiyle sonuçlanmıştır. Amerika'nın keşfinin ardından Avrupa'ya akıtılan altın ve gümüş madenleri ile yeni besin ürünleri Avrupa'daki serveti arttırmış ve aynı zamanda yeni bir sınıfın oluşmasını sağlamıştır. İlk başlarda yeni kıtadan elde edilen ürünlerin ticaretini yapan bu yeni sınıf zaman içinde yeni icatları üretime uygulama yoluna gitmiştir. Kısa zaman sonra ticaret burjuvazisi sanayi burjuvazisine dönüşmüş ve gücünü arttırmıştır. Ekonomik gücü ele geçiren burjuvazi, ürettiği ürünlerin satışı sırasında yaşadığı her bir feodal birime farklı bir gümrük vergisi ödeme sorununu monarkları destekleyerek aşmıştır. Monarklara verdiği destek ile mutlak monarşilerin kuruluşunda etkili olan burjuvazi, mutlak monarşilerle birlikte daha homojen bir pazara kavuşmuştur. Bir süre sonra iktidara doğrudan talip olan bu sınıf devrimle iktidarı ele geçirmiştir. Fransız Devrimi ile iktidarı ele geçiren ve ortak alışveriş yasalarını saptayan burjuvazi, ortak hukukun geçerli olduğu sınırlar içinde ulusun ve ulus devletin biçimlenmesinde de birincil aktör olmuştur. Fransız Devrimi'nin ardından Avrupa'da yayılan ulus devlet modeli 1950'den sonra da Üçüncü Dünya'da yaygın devlet modeli haline gelmiştir. Batı'da 2. Dünya Savaşı ardından refah devleti ve üçüncü dünyada ise ulusal kalkınmacılık ile güçlenen ulus devlet 1970'lerle birlikte Fordizm'in Batı'da girdiği krize bağlı olarak sorgulanmaya başlamıştır. Serbestleşme, özelleştirme, kuralsızlaştırmaya bağlı olarak ilerletilen küreselleşme süreci temelde ekonomiktir ve Fordizm'in 1970'lerle birlikte girdiği krizi çözmeye yöneliktir. Bu nedenle sorun ulus devletin sorgulanmasından çok Fordizm'in krizini çözmek amacıyla Üçüncü Dünya pazarlarını hedef pazar seçmesinden ötürü Üçüncü Dünya'nın kalkınmacı devlet modelinin sorgulanmasıdır. Bu bağlamda yerelleşme ile birlikte yürütülen küreselleşmenin sorguladığı devlet modeli genel olarak ulus devlet değil, Üçüncü Dünya'nın kalkınmacı ulus devlet modelleridir.
Küreselleşmenin yarattığı tektipleşen kentlere alternatif bir yaşanabilir kent yaklaşımı: Yavaş kentler

Kentleri küreselleşmenin getirdiği tektipleşmeden korumak, yerel özellikleri ve geleneksel ürünleri geleceğe taşımak amacıyla kurulan Cittaslow Ağı, her geçen gün üye sayısını arttırmaktadır. Hareket, küreselleşmenin şehirlerin dokusunu, yaşam tarzını standartlaştırmasını ve yerel özelliklerinin ortadan kaldırılmasını engellemek amacıyla 'Slow Food' hareketinden ortaya çıkmış alternatif bir kent hareketidir. 1999 yılında kurulmasından bu yana Cittaslow Hareketi, bugün toplam 30 ülkede 262 üyesi bulunan sürdürülebilir bir yerel kalkınma modelidir. Türkiye'de Seferihisar'ın 2009 yılında Uluslararası Cittaslow Birliği'ne üye olmasıyla başlayan süreç, bugün 17 üye kentle giderek büyümeye devam etmektedir. Bir kentin bu unvanı kazanmasında yüzyıllardır varlık gösteren yaşam kültürü önemli bir rol oynamaktadır. Bir kentin harekete üye olabilmesi için birlik tarafından belirlenen nüfus kriteri bugün 50 .000'nin altında olmasına rağmen yeni metropol cittaslow fikrinin tüm üyeler tarafından benimsenmesi ve desteklenmesi ile yakın gelecekte nüfus kriterinin bir önemi kalmayacaktır. Bu çalışmanın amacı, cittaslow felsefesinin uygulanma başarısının örnekler aracılığı ile incelenerek, küreselleşmeye karşı kentlerdeki yaşam kalitesinin ve daha sürdürülebilir yaşam sistemlerinin oluşturulmasına alternatif bir yaklaşımı tanıtmaktır.
Birleşmiş Milletler barışı koruma operasyonlarının temelleri ve Türkiye

Danışman: Prof. Dr. Enver BOZKURT Bu tezin amacı, Birleşmiş Milletler örgütünü ve örgüt tarafından gerçekleştirilen barışı koruma operasyonlarının temellerini ve Türkiye'nin barışı koruma operasyonlarına katkılarını gerektiği ölçüde siyasi ve askeri boyutlarını kapsayacak şekilde incelemektir. Çalışmamızda uluslararası uyuşmazlıklar ve çözümleme yöntemleri, BM Barışı Destekleme Operasyonları Genel Çerçevesi, BM Barışı Koruma Operasyonları Hukuksal Çerçevesi ve Birleşmiş Milletler'in halen yürütülmekte olan uygulamalarına ve BM'nin kuruluşundan günümüze kadar Türkiye'nin barışı koruma operasyonlarına katkılarınım değinilmektedir. Günümüz Barışı Koruma Operasyonlarına uygun yeni ilkelerin belirlenmesinin gerekliği ve özellikle son Bileşmiş Milletler uygulamalarında gözlenen başarısız sonuçlar, operasyonları etkili hale getirme çabaları yanında bu yöndeki talepleri de arttırmıştır. Çalışmada, BM'nin sahip olduğu yetkilerle, günümüz uluslararası ilişkilerinde yaşanan sorunları çözüp çözemeyeceği değerlendirilmektedir.
Muhalefette Cumhuriyet Halk Partisi (1950-1960)

Muhalefette Cumhuriyet Halk Partisi (1950-1960) Cumhuriyet Halk Partisi, 9 Eylül 1923 tarihinde Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucu önderler tarafından oluşturulmuş bir siyasal örgüttür. TpCF ve SCF denemeleri dışında tek siyasal parti niteliğini 1946 yılına kadar korudu. DP'nin kuruluşunun ardından siyasal yapı çok partili duruma geldi. 1946 yılında yapılan seçimler sonucu, ilk kez seçmenin oyuna dayanan bir muhalefet TBMM'ye girdi. 14 Mayıs 1950 seçimlerinde ise, rakibinden daha az oy alan CHP aralıksız 27 yıl süren iktidarı bırakmak zorunda kaldı. Seçim sonuçları uyarınca gerçekleşen bu iktidar değişimi, Türk siyasal hayatının özgün bir yanını oluşturur. Sonucu kabullense de, tahmin etmeyen CHP iktidarı kaybederken büyük bir bunalıma girdi. Parti örgütünün her kademesinin ve partililerin beklemedikleri bu yenilgiyi değerlendirme biçimleri, gösterdikleri tepkiler ve DP iktidarının sürdüğü on yıl boyunca iktidarla kurdukları ilişkiler ile Parti bünyesinde yaşanan değişme, dönüşme ve çatışmalar bu tezin konusunu oluşturur. Seçim tarihleri esas alınarak üç ana bölüme bölünen 1950- 1960 yıllan arasında CHP'nin iktidara ve diğer siyasal partilere karşı tutumlarını varlığını koruma güdüsünün belirlediği görülür. Parti içinde ise, hizipler arası çekişmelerin sürekliliği ve Kurultay ortamlarında zirveye ulaştığı genel bir karmaşa hali egemendi. 604 CHP'nin iktidara alternatif olarak toparlanması, ancak DP hükümetlerinin artan hataları ve genel ekonomik sorunların ağırlaşmasına bağlı olarak 1956 yılından itibaren başlayabildi. Bundan sonra, genel toplumsal muhalefetin gösterdiği ilgi ile, CHP'nin siyasal yükselişe geçtiği görüldü. Bu yükseliş, 1957 seçimlerinde güçlü bir Meclis Grubu ile meclise girmesi şeklinde kendisini gösterdi. 1957 sonrasında, iktidar ve muhalefet arasındaki siyasal gerginlik giderek arttı ve süreç 27 Mayıs 1960 tarihinde askeri darbeyle sonuçlandı. Bu dönemde CHP içinde yine hizip çatışmaları, Merkez ve taşra örgütleri arasındaki çekişmeler ve kargaşa sürmekteydi. Partinin söylemlerinde ise, gelişen olayların zorlamasıyla yeni özgürlükçü açılımlar gözlenmekteydi. Kısaca bu çalışma, devleti kuran partinin, toplumsal tabana dayalı ve yarışmacı demokratik ortamda iktidara gelmeye uğraşan bir parti haline dönüşmesi süreci incelemektedir. 605
Van Gölü havzasının yönetsel sorunları ve çözüm önerileri

Tüm dünyada doğal kaynaklar hızla tükenmektedir. Doğal kaynakların korunması ve geliştirilmesi adına çeşitli yönetim modelleri geliştirilmektedir. Bu bağlamda doğal kaynaklar arasında son derece önemli olan su kaynaklarının korunması ve geliştirilmesi için havza temelli yönetim anlayışı ortaya çıkmıştır. Türkiye'de bulunan 26 adet su havzasının korunması ve geliştirilmesi için havza yönetimi uygulamaları başlamıştır. Bu uygulamalardan birisi Türkiye'nin en büyük gölünün yer aldığı Van Gölü Havzası'nda hala devam etmektedir. Bu çalışma Van Gölü Havzası'nda havza temelli yönetim anlayışının uygulanmasını engelleyen yönetsel sorunların olup olmadığını sorgulamaktadır. Araştırmada veri toplamak için özgün bir ölçek geliştirilmiş ve Van Gölü Havzası'ndan sorumlu olan bütün kamu kurumlarının ve hükümet dışı örgütlerin üst düzey yöneticilerine ve konu ile ilgili uzman ve teknik personeline anket uygulanmıştır. Bu anket araştırması ile Van Gölü Havzası'ndaki yönetsel sorunlar tespit edilerek, bu sorunlara yönelik muhtemel çözüm önerileri geliştirilmektedir. Temel çözüm olarak Van Gölü Havzası Yönetişim Modeli önerilmektedir. Van Gölü Havzası özelinde oluşturulan bu model değiştirilerek veya geliştirilerek diğer havzalar için de uygulanabilir.
Siyasal istikrar bağlamında Türkiye'de başkanlık sistemi tartışmaları

Türkiye'de başkanlık sistemi tartışmaları 1980 yılında başlamıştır. Turgut Özal ile başkanlık sistemi tartışmaları Türk siyasal hayatına yansımıştır. Türk siyasal hayatında başkanlık sistemini dile getiren üç önemli siyasi lider vardır. Bunlar; Turgut Özal, Süleyman Demirel ve Recep Tayyip Erdoğan'dır. Ayrıca bu siyasi liderlerin başkanlık sistemini istemelerindeki amaç ise siyasal istikrarı ve işleyişi sağlamaktır. Bu sebeple, bu çalışmanın ilk bölümünde siyasal istikrar ile ilgili kavramsal çerçeve açıklanmıştır. İlaveten, bu bölümde kuvvetler ayrılığı teorisine göre hükümet biçimleri hakkında bilgi verilmiştir. Ayrıca birinci bölümde parlamenter sistem ve yarı başkanlık sistemi ele alınmıştır. İkinci bölümde ise başkanlık sistemine açıklık getirilmiş ve prototipi olarak ABD ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise Türk siyasal hayatında başkanlık sistemi tartışmaları ekseninde ortaya konulan görüşler ifade edilmiş ve siyasal istikrar bağlamında incelenmiştir. Bu çerçevede, 1980 yılı itibariyle başlayan sistem tartışmaları 2017 yılında yapılan Anayasa değişikliği ile son bulunduğu sonucuna varılmıştır. Bu Anayasa değişikliği ile yeni sistem Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi olarak adlandırılmıştır. Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi 2018 Cumhurbaşkanı ve Genel Seçimi ile uygulamaya girmiştir. Bu sebeple bu çalışmada, 1980 yılından 2018 yılına kadar yapılan genel seçimler, halkoylamaları ve Cumhurbaşkanlığı seçimleri ele alınarak başkanlık sistemi tartışmaları siyasal istikrar kapsamında değerlendirilmiştir.
Evli ve bekar seçmenlerin oy verme davranışına etki eden faktörlere ilişkin değerlendirmeleri: Keçiören örneği

Günümüzde yaygın olarak her alanda kullanılan demokrasi kavramı siyasi yönetim alanında siyasal sistemler tarafından anahtar kavram olarak kullanılmaktadır. Demokratik yönetim mekanizmalarını etkilemek ve oluşturmakta olan siyasal katılım türleri önemli demokratik göstergeler olarak ele alınmaktadır. Siyasal katılım türlerinde en yaygın ve etkili olarak kullanılan şekil oy verme olarak karşımıza çıkmaktadır. Yönetim mekanizmalarını belirlemek adına belli aralıklarla yapılan seçimlerde seçmen statüsünde olan vatandaşlar istedikleri siyasi partiye oy vermektedirler. Seçmenlerin oy tercihlerini belirlerken nelere dikkat ettikleri ise siyaset bilimi alanında merak konusudur. Bu noktada söz konusu merak alanı seçmen davranışı adı altında çok boyutlu bir şekilde karşımıza çıkmaktadır. Seçmenlerin oy tercihlerini hangi faktörler altında belirledikleri çeşitlilik göstermektedir. Seçmenin oy tercihine etki eden birçok faktör bulunmaktadır. Seçmenin karar alma ve uygulamada gizlilik etkeninin bulunması seçmen davranışlarının keskin bir şekilde açıklanmasını imkansız kılmaktadır. Bu çalışmada, evli ve bekar olma faktörünün seçmen tercihlerine etkisi ortaya konulmaktadır. Bireylerin hayatına önemli sorumluluklar ve yükümlülükler katan evlilik faktörü seçmenlerin parti tercihlerine yansımaktadır. Seçmenler karar süreçlerinde evlilik durumlarının getirdiği sorumluluklar dahilinde siyasi partilerin farklı politikalarını dikkate almaktadırlar. Literatürde evlilik durumunun seçmen davranışına etkisini açıklamaya çalışan çok fazla çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışma saha çalışmasıyla birlikte somut verilerle evliliğin seçmen davranışına etkisini ortaya koymaktadır. Evli ve bekar olma durumunun seçmen davranışına etkisini ortaya çıkarmaya çalışan bu çalışmada seçmen davranışını açıklamaya dair literatürde en sık kullanılan teorik yaklaşımlar ele alınmıştır. Bununla birlikte yapılan saha çalışmasındaki veriler ışığında seçmen davranışını etkileyen evli ve bekar olma faktörü teorik yaklaşımlardan rasyonel yaklaşım, sosyo-psikolojik yaklaşım ve sosyolojik yaklaşım ile ilişkilendirilmektedir. Seçmen davranışı çalışmalarına yeni bakış açıları getirmek için yürütülen saha çalışmasından elde edilen verilerle seçmenin evli olma ve bekar olma durumunun oy tercihini birden çok faktör ile etkileşim içinde olarak etkilediği tespit edilmektedir.
Public administration reform in the context of the European Union enlargement process: The Hungarian and Turkish cases

Bu çalışmada, Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde idari reform Macaristan ve Türkiye örnek olaylarına referansla incelendi. Tezin temel amacı bu süreçte objektif ve subjektif faktörlerin rol oynadığını belirterek, AB'nin sosyal-liberal çerçevesi içinde aday ülkelerin hareket alanına sahip olduğunu göstermektir. Bu amaçla AB süreci ile neo-liberal idari reform arasındaki zorunluluk ilişkisi ve aday ülkelere hareket alanı tanımayan AB'nin genişleme sürecindeki determinizm reddedilmiştir. Sonuç olarak AB'nin tek bir kamu yönetimi modeline sahip olmadığı için ülkelerin idari reformların içeriğini AB tarafından konmuş genel ilkeler çerçevesinde belirleme serbestisi olduğu görülmüştür. Ayrıca AB sürecinin, aday ülkelerin kamu yönetimi sistemlerinin modernleşmesi ile yakın ilişki içinde olduğu ve idari reformun AB'ye uyuma eşitlendiği tespit edilmiştir. Son olarak, geniş içeriğiyle idari reformun merkezileşmeye neden olduğu anlaşılmıştır.
Belediye hizmetleri ve seçmen davranışı ilişkisi üzerine bir araştırma: Ankara Yenimahalle ve Altındağ ilçe belediyeleri örneği

Yerel siyasetin önemli aktörlerinden olan belediyeler, yöre yaşayanlarının ihtiyaçlarını karşılamak için, yerel hizmet sunmakla yükümlü yerel yönetim organları arasındadır. Özellikle 5 yılda bir yenilen yerel seçimlerde, seçmenlerin tercihleri doğrultusunda belediye yönetimine giren aktörlerin iktidarlarını sürdürmelerinde, 'yerel hizmet' olarak tanımlanan belediye hizmetlerini başarılı bir şekilde sunmaları, çok önemlidir. Bu tez çalışması kapsamında da yerel düzeyde belediyeler tarafından sunulan belediye hizmetlerinin özellikle yerel seçimlerdeki seçmen tercihlerini, oy verme davranışlarını etkileyip, etkilemediği' sorusuna cevap aranacaktır. Belediye hizmetleriyle seçmen davranışı arasındaki ilişki, yapılacak olan teorik çalışmalarının ardından, Ankara Altındağ ve Yenimahalle İlçe Belediyelerinde yapılacak olan alan araştırması üzerinden ölçülecek, tartışılacak ve değerlendirilecektir.
İmar mevzuatı çerçevesinde yıkım

Yıkım, yapıların fiziki varlığını ortadan kaldıran bir idari faaliyettir. Yıkım etkileri itibarı ile en ağır idari yaptırımdır. Yıkım niteliği itibarı ile mülkiyet hakkını, konut hakkını ve sağlıklı bir çevrede yaşama hakkını sınırlandıran bir idari faaliyettir. Bir idari faaliyet olarak ortaya çıkan yıkımın etkilerinin son derece ağır olması, yıkımın usul ve esaslarının ortaya konulmasını zorunlu kılmaktadır. Yıkımın ölçülü, etkin ve hukuka uygun olması yıkımın hukuki mahiyetinin ve etkilerinin tam olarak anlaşılmasına bağlıdır. Bunun içinde yıkımın yargısal denetiminin etkin bir şekilde yerine getirilmesine bağlıdır. Zira idarenin hukuk ile sınırlandırılmasının etkin yolu etkin yargısal denetimdir. Buna göre yıkımın hukuki niteliğinin idari işlem, doğrudan doğruya idari eylem ve fiili yol olarak etkili bir şekilde ortaya konulması gerekmektedir. Yıkımın yasal dayanaklarına uygun gerçekleşen bir yıkım ile hem idarenin kanuniliği hem de kamu düzeni sağlanmış olacaktır.
Türkiye'de özel çevre koruma bölgeleri yönetimi ve yöneltileri

TÜRKİYE'DE ÖZEL ÇEVRE KORUMA BÖLGELERİ YÖNETİMİ VE YÖNELTİLERİ 1 970'li yıllardan sonra dünyada milli park, tabiat parkı, koruma alanı, bio-genetik rezerv, biyosfer rezervi, doğal, arkeolojik ve kentsel sit, sulak alanların ve su havzalarının korunması ile özel çevre koruma alanları düzenlenmiştir. Dünyadaki gelişmelere paralel olarak bu alanların yönetimi de büyük önem kazanmıştır. Türkiye'de ise Özel Çevre Koruma Bölgeleri'nin ilanı ile birlikte sadece bu alanların yönetiminden sorumlu, 1989 yılında Başbakanlığa bağlı kuruluş olarak Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığı kurulmuştur. Bu Kurum, 1991 yılında Çevre Bakanlığı'na bağlanmıştır. Bu çalışmada, Türkiye'deki Özel Çevre Koruma Bölgeleri'nin yönetimi, bu yönetimin yöneltilen, hedefleri ve gerçekleştirebildikleri yöneltiler eldeki verilere göre irdelenmeye çalışılmıştır. 172Bir yandan, Türkiye'deki Özel Çevre Koruma Bölgeleri'nin hangi güdülerle ilan edildiği, bu alanların korunmasından sorumlu olan Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığı'nın nasıl bir toplumsal, ekonomik ve sosyal yapı içerisinde biçimlendiği, öncelikli hedeflerinin neler olduğu, bu hedefler ve sahip olduğu 383 sayılı Kanun Hükmünde Kararname çerçevesinde hangi eylemleri gerçekleştirebildiği incelenmeye çalışılmış; diğer yandan Özel Çevre Koruma Bölgeleri'ne ilişkin yönetimin yöneltileri araştırılmıştır. Bu Kaygılardan yola çıkarak, Özel Çevre Koruma Bölgeleri yönetiminin işleyiş yöntemleri ve temel önceliklerine göre bir değerlendirme yapılmış ve konuyla ilgili olarak öne sürülen varsayımların doğruluğu veya yanlışlığı tartışılarak konuya ilişkin genel doğrulara vanlmaya çalışılmıştır.