turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Başkanlık sistemi üzerine bir inceleme: ABD, Arjantin ve Brezilya örneği

Günümüzde başkanlık sistemi tartışmaları gün geçtikçe güçlü bir ivme kazanmaktadır. Kuvvetler ayrılığına dayanan hükümet sistemleri içerisinde en dikkat çekici sistem başkanlık sistemi olmuştur. Gerek ilk olarak uygulanmaya konduğu Amerika Birleşik Devletleri'nin konumu gerekse demokratikleşme hareketlerinin ortaya çıkması ile birlikte sistem sert kuvvetler ayrılığına dayanması ile birçok ülkenin demokratikleşmek adına geçiş yapmak istediği bir sistem halini almıştır. Bu çalışmada Amerika Birleşik Devletleri'nden etkilenerek Latin Amerika ülkelerinde uygulamaya konulan başkanlık sistemi üzerine inceleme yapılmıştır. Ele aldığımız ülkelerden Arjantin ve Brezilya örneklerinden yola çıkarak sistemin kabul edilmesi ile birlikte temel özelliklerinin korunduğu ancak Amerika Birleşik Devletleri'nin başat güç sembolü olarak gösterilmesi, incelenen Latin Amerika ülkelerinde güçlü bir başkan yaratılmaya çalışılması ile anayasal hükümlere dayandırılarak gücün meşrulaştırılması ile karşılaşmaktayız. Sistem tartışmaları üzerinde yoğunlaşan ve genellikle anti özellik olarak öne çıkan darbelere açık bir sistem olma özelliği Arjantin örneğinde görülmektedir. Bir diğer olumsuz özelliği olarak görülen parlamento içinde iki partinin güçlenmesi düşüncesi ise her ne kadar Brezilya'ya özgü de olsa örnek olarak Brezilya'da bu düşüncenin yıkıldığını söyleyebiliriz. Çünkü Brezilya başkanlık sistemine adını veren koalisyoncu başkanlık sistemi olması özelliği ile parlamentoda ikiden fazla parti temsil edilmektedir. Başkanlık sistemi üzerindeki genel kanı kusursuz işlediği yönündedir. İncelenen Latin Amerika ülkelerinde sistemin herhangi bir durumda başarısızlığa uğraması başkanlara bağlanmaktadır. Çünkü sistem yürütme üzerine yoğunlaşmakla birlikte yürütme organının yapısının ve işleyişinin karmaşık hale gelmesi demokratikleşme hareketlerini tam olarak tamamlayamamış olan ülkelerde sistemi çıkmazlara sürüklemektedir. Sistemin getirdiği güçlü başkan modeli sistemi uygulamaya çalışan ülkelerin demokrasi ve güç arasında bir imtihanı olmuştur diyebiliriz. Nitekim incelediğimiz Latin Amerika ülkeleri bir diktatör yönetime örnek olamasa da güç isteği çeşitli anayasal kelime oyunlarıyla başkanlığın farklı kişilere geçmesinin önünde engel oluşturmaktadır. Bu durum Arjantin'de net bir şekilde görülmektedir. Sistemin demokratikleşme yolunda bir adım olarak görülmesi ancak anayasanın yasama, yürütme ve yargı organları arasındaki yetki paylaşımını kesin çizgilerle belirlemesi ve sistemin tıkanmasına neden olacak şekilde ucu açık ifadeler bulundurmaması ile mümkün görülebilmektedir. Ancak yürütme ve yasama arasında yetkinin aşırı kullanımından kaçınmak amacı ile denge unsurlarının da belirlenmesi gerekmektedir. Çünkü sistemin ancak daha fazla güç arzusu ile hareket eden başkanların elinde diktatörlüğe dönüştüğü söylenebilir.
Kentsel dönüşüm: 6306 sayılı Kanun kapsamında İstanbul'dan örnekler

Gelecek yüzyıla bakışta kentlerimizi yenilemek, dönüştürmek ve yeniden ele alarak kentlere kimlik kazandırmanın toplumda aidiyet duygusunun sağlanmasının, çevresel, kentsel, tarihi korunmanın sağlanmasının ve bir vizyonu olan tasarımlarla kentsel estetiğe yer verilmesinin kaçınılmaz bir gerçek olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu sebeple ve küreselleşen dünyada artık kentlerin sürdürülebilir bir şekilde değişim ve dönüşümü gerçekleştirerek kent kimliklerini kazanmaları gereği, 'kentsel dönüşüm'' olgusunu gündeme getirmiştir. Türkiye üzerinde bulunduğu jeolojik konumu gereği tektonik, sismik, topoğrafik ve iklimsel olaylar sonucu meydana gelen afetlerle sıklıkla yüz yüze kalan bir ülkedir. Bu afetler kimi zaman su baskını, sel, çığ, heyelan olduğu gibi en yaygın ve hasar verici etkisi bakımından en önemlisi depremdir. Ülkemizde 1999'da yaşanan Marmara Depremi ve 2011'de yaşanan Van Depremi ile kentlerimizin acil bir şekilde riskli yapılardan güvenli yaşam alanlarına dönüşmesi zorunluluğu doğmuştur. Bu yaklaşımlarla Ülkemizde; afet riski altındaki alanlar ile bu alanlar dışındaki riskli yapıların bulunduğu arsa ve arazilerde fen ve sanat norm ve standartlarına uygun sağlıklı ve güvenli yaşam çevrelerini teşkil etmek üzere iyileştirme, tasfiye ve yenilemelere dair usul ve esasların belirlenmesi amacıyla 2012 yılında 6306 sayılı 'Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun' yürürlüğe girmiştir. Kentsel dönüşüm olgusu; Ülkemizde ağırlıklı olarak bu kanun çerçevesinde, mevzuat ve uygulamalar irdelenerek, kamunun ve özel sektörün sürece olan katkıları dahilinde, İstanbul'dan bir kısmı kendi kavramlarında ilklerden olan örneklere yer verilerek analiz edilmiştir. Kavramlar ve deneyimler doğrultusunda kentsel dönüşümün, Ülkemizde çoğunlukla 'riskli bina'' ölçeğinde ele alındığı, örneklerin de bu yaklaşımlarla mekansal dönüşümlerde başarılı olduğu, buna rağmen dönüşümün 'kentsel ölçekte'' bir etkileşim ağı ile birlikte ele alınması gerekliliği görülmüş ve çözüme yönelik stratejiler geliştirmek adına önerilere yer verilmiştir.
İstihdamın kayıp yüzü: Alt işverende çalışan işçiler ve örgütsel bağlılık; iki kamu kurumu örneğinde

Küresel rekabet, bilgi teknolojilerinde yaşanan hızlı dönüşüm ve değişen piyasa koşulları nedeniyle örgütlerin yeni araçlar geliştirmeleri gerekmektedir. Yönetim bilimi bu araçların kuramsal yapısının güçlendirilmesine ve kuramsal yapılardan türetilmiş yeni araçlar oluşturmaya çalışmaktadır. Dış kaynak kullanımı örgütlerin son zamanlarda sıkça kullandığı araçlardan bir tanesidir. İşlem maliyeti yaklaşımından kaynak bağımlılığı yaklaşımına çeşitli kuramlar ile incelenen bu yaklaşım literatürde daha ziyade örgütün maliyetlerine olan etkisi açısından değerlendirilmiştir. Dış kaynak kullanımı örgütlerde yeni çalışma ilişkileri oluşturmuş, bu çalışma ilişkilerinin incelenmesi gerekmiştir. Örgüte bağlı çalışanların örgütsel performansa önemli katkı sağlıyor olması bu noktada önemli olmuştur. Bu çalışma ile alt işveren çalışanlarının sorunları ve örgüte bakışları örgütsel bağlılıkları açısından incelemektedir. Çalışma ile kamu kurumları örneğinde yapılan incelemede genel olarak alt işveren çalışanlarının hayatlarını sürdürmek için çalışmak zorunda olmalarından ötürü örgütsel bağlılıklarının demografik unsurlar ile değişmediği ve alt işveren çalışanlarının asıl işveren örgütlere güven duydukları tespit edilmiştir.
Türk kamu yönetiminde performans değerlendirme ve performansa dayalı ücret sistemi

Performans değerlendirmesi, kişinin yeteneklerini, potansiyelini, işalışkanlıklarını, davranışlarını ve benzeri niteliklerini belirlemeye yönelik sistematik bir ölçmedir. Bir başka deyişle değerlendirme, personelin iştekiperformansı, başarılılığı veya başarısızlığı hakkında bir yargıya varmaişlemidir. Kamu kesiminde performans değerlendirmesi ise başarılı ve başarısızpersoneli birbirinden ayırmak, personelin eğitim ihtiyaçlarını tespit etmek ve iş performansını artırmak amaçlarıyla kullanılan yönetsel bir araçtır. Ülkemizde yeni bir değerlendirme sistemi tasarlamadan önce yapılması gereken, değerleyici veya değerlenen tüm personelin, değerlendirme işleminin sanılandan daha önemli bir idari faaliyet olduğuna inanmalarınınsağlanmasıdır. Özellikle değerlendirici durumundaki amirlerin, performans değerlendirmesinin personel faaliyetlerinin düzenlenmesi ve örgüt verimliliğiyönünden, oldukça etkili yönetsel bir araç olduğuna inanmaları gerekmektedir. Bu genel düşünceden hareketle, çalışma üç ana bölüm şeklinde planlanmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde, Performans değerlendirmeninönemine, yararlarına ve başarısına; ikinci bölümde, performans ölçümü ve ölçüm göstergeleri ve performans değerlendirme yöntemlerine değinilmiştir. Üçüncü bölümde, kamu yönetiminde ücret sistemi ve ücret yöntemlerine değinildikten sonra, Türk Kamu Yönetiminde performansa dayalı ücret uygulamaları, değerlendirilmesi ve değerlendirme sistemine ilişkin eleştiri ve önerilere yer verilmiştir.
Belediyelerin eğitim ve kültür faaliyetleri; Fatih Belediyesi örneği

Yerel yönetimin yol, su, temizlik vb. klasik görevlerinin yanında halka vereceği birçok hizmet de bulunmaktadır. Bu hizmetlerden biri de belediyelerin eğitim ve kültür faaliyetleridirEğitim ve kültür faaliyetleri neticesinde, belediyeler kendi bünyesinde bulunan insanların dışına çıkarak seslerini daha geniş alanlara duyurabilmektedir. Ayrıca belde halkı da bu faaliyetler neticesinde birçok kazanımda bulunmaktadırlar. Bireylerin ve toplumların karşılaştığı sorunların önemli bir bölümü insan kaynaklıdır. Çevre kirliliğinden teröre, açlık ve hastalıktan savaşlara kadar pek çok sorun, insanların bilinçli ya da bilinçsiz karar ve davranışları sonucu ortaya çıkmaktadır. Eğitim ve kültür de insanların yetişmelerinde ve toplumların şekillenmesinde etkin olan iki faktörü oluşturmaktadır. Eğitim ve kültür alanında yaşanan sorunlar sonuçta tüm bireysel ve toplumsal yaşamı olumsuz yönde etkilemektedir. Birçok ülkede olduğu gibi ülkemizde de çeşitli eğitim ve kültür sorunlarıyla karşılaşılmaktadır. Bu alanlarda merkezi yönetimlerce üretilen çözüme yönelik politikalar, istenilen sonucu elde etmekte yetersiz kalmaktadırlar. Bu çalışmada eğitim ve kültürel alanda dinamik bir aktör olarak belediyelerin yaptıkları çalışmalar incelenecektir. Bu bağlamda, belediyelerin eğitim ve kültürel alanda yapmış oldukları çalışmaların neler olduğu araştırılacaktır. Yapılan bu araştırmanın sonucu olarak belediyelerin görevlerinin neler olduğu, eğitim ve kültür faaliyetlerine ne kadar önem verdikleri incelenerek, Fatih Belediyesi'nin eğitim ve kültür faaliyetleri değerlendirilecektir.
Tüzel kişilerin ceza sorumluluğu

ÖZ Tüzel kişilerin ceza sorumluluğu gerek ülkemizde gerekse diğer ülkelerde, ceza hukukunun en önemli sorunlarından birini oluşturmaktadır. Bu nedenle, çalışmanın öncelikli amacı, tüzel kişilerin ceza sorumluluğu konusunu kavram, tarihsel gelişim ile ulusalüstü ve karşılaştırmalı hukuk, teori ve uygulama yönlerinden incelemektir. Son tahlilde, çalışmanın nihai amacı ise, incelenen konuda, suç ve ceza dogmatiği açısından bir sonuca ulaşmaktır.
Devletin yenilenebilir enerji kaynaklı elektrik enerjisini arz etme yükümlülüğü

Elektrik enerjisinin hayatımızdaki yeri ve önemi tartışmasızdır. Elektrik enerjisinin arzı, sürekliliği, fiyatı, ulaşılabilirlik açısından önemlidir. Fakat bir diğer önemli husus da elektrik enerjisinin kaynağıdır. Elektrik enerjisinin üretilme biçiminin, yaşam ve çevre hakkı gibi temel insan haklarını ihlal edip etmediği, böyle bir tehlike varsa devletin bu yöndeki yükümlülüğünün niteliğinin saptanması gerekmektedir. Çalışmamızın ilk bölümünde; enerjinin tanımı yapılıp tarih boyunca insan hayatındaki yeri incelenmiş, daha sonra enerji çeşitleri ve kaynakları ortaya konmuş, enerji kaynaklarının çevremize olan etkilerine değinilmiştir. İkinci bölümde; ülkemizde elektrik enerjisi arz faaliyetinin tarihi ve hukuksal rejimi incelenmiş, elektrik enerjisine ilişkin olarak çeşitli kanunlarımızda yer alan hukuki düzenlemeler ortaya konmuş, elektrik enerjisinin arz faaliyetinin idarenin görevleri kapsamında değerlendirilmesi yapılmıştır. Üçüncü bölümde; dünyanın yenilenebilir enerjiye olan ihtiyacına işaret edilmiş, bu kapsamda ülkemiz ve Avrupa Birliği'nde izlenen politikalara değinilmiş, en temel haklarımızdan yaşam hakkı ve onunla bağlantılı çevre hakkının tanımı yapılarak yenilenebilir enerji kaynaklı elektrik üretimiyle ilişkisi ortaya konmuş, sonuç olarak bu haklar kapsamında devletin yenilenebilir enerji kaynaklı elektrik enerjisini arz etme durumunun hukuki niteliği tartışılmıştır.
Sosyal politika aracı olarak konut politikaları: Toplu Konut İdaresi Başkanlığı uygulamaları

Konut politikaları, özellikle geçtiğimiz yüzyılın yarısından itibaren şehirlerin yoğun göç almaya başlaması ile daha da önem kazanmıştır. Şehirlerdeki aşırı nüfus yığılması, plansız şehirleşme, evsizlik, düşük yaşam standartları vb. birçok maddi, manevi sorunu beraberinde getirmiştir. Bu durum karşısında özellikle refah devletleri, sosyal bir gereklilik olarak, kamu düzenini sağlamak ve düşük gelirlilerin, evsizlerin konut ihtiyacını karşılamak için bir takım önlemler almış, sosyal politika aracı olarak, her kesime hitap eden farklı konut politikaları uygulamışlardır. Türkiye'de konut politikaları, Cumhuriyet'in ilk yıllarından beri, hükümet planları içerisinde olmasına rağmen, uygulamalardaki yetersizlikler ve kurumlar arasındaki koordinasyon eksikliğinden dolayı, düzenli bir seyir izleyememiştir. Tüm eksiklikleri gidermek amacı ile Başbakanlık Toplu Konut İdaresi Başkanlığı kurulmuştur. TOKİ kuruluşundan itibaren konut politikalarına yön vermiş ve özellikle 2003 yılından itibaren, sosyal konut anlamında etkin politikalar uygulamıştır. Bu çalışma, refah devleti modellerinde ve Türkiye'de uygulanan konut politikalarını karşılaştırarak, Türkiye'deki konut politikalarının en önemli aktörü olan TOKİ'nin sosyal konut politikalarına katkısının gerçekte var olup olmadığını irdelemiştir. Sonuç kısmında ise uygulamalardaki aksaklıklara yönelik çözüm önerileri sunulmuştur.
Türkiye'de konsolide bütçe harcamalarının gelişimi: Avrupa Birliği ülkeleri ile bir karşılaştırma

1929 Dünya Ekonomik Bunalımı ile devletin ekonomiye müdahalesi kaçınılmaz bir hal almıştır. Bu döneme kadar kamu harcamalarının mümkün olan en düşük düzeyde tutulması amaçlanırken bu dönemden sonra devletin bir maliye politikası aracı olarak harcamalar yoluyla ekonomiye müdahalesi zorunlu hale gelmiştir. Dünya ekonomileri tarihsel süreç içinde bu iki ucu oluşturan iktisadi sistemin farklı düzeydeki etkileri altında kalmış ve uygulamada devletin ekonomideki yeri ve müdahalesi paralelinde kamu harcamalarının düzeyi de dalgalanmıştır. 1980'li yıllar tüm dünyada neo-liberal politikaların hız kazandığı dönemler olmuştur. Böylece ekonomik devletin varlığının küçülmesi uygulamaları ağırlık kazanmıştır. Türkiye'de de aynı dönemde benzer politikalar uygulamaya konulmuş ve arz yönlü iktisat uygulamaları ile vergi oranları düşürülmüş, kamu harcamaları azaltılmaya çalışılmış, borçlanma politikalarına ağırlık verilmiştir. Fakat göz ardı edilen, gelişmekte olan ülkelerde sermaye birikiminin sağlanması, Milli Gelir'in arttırılması ve gelirin adil dağılımı için devletin ekonomiye harcamalar yoluyla müdahalesinin şart olduğudur. Türkiye'de 80'lerin neo-liberal politikaları ile birlikte 90'ların ortalarına kadar kamu harcamalarında gerileme dönemi başlamıştır. Bu gerileme ile bir yandan devletin yatırımları, diğer yandan da cari harcamaları erimiştir. Harcama türleri arasında artış gösteren hep faiz harcamaları olmuş ve harcamalarındaki bu artış yatırım ve sosyal harcamalar azaltılarak tölere edilmeye çalışılmıştır. Böylece devlet en temel gereksinimler olan sağlık, eğim ve sosyal güvenlik hizmetlerini yerine getiremez duruma gelmiştir. Bir yandan uygulanan neo-liberal politikalarla devlet küçültülmeye çalışılırken, diğer yandan Türkiye uzun bir süreç içinde Avrupa Birliği'ne tam üyeliği hedeflenmiştir. Fakat bu noktada Avrupa Birliği ülkeleri ile Türkiye arasında mali alanda özellikle bütçe harcamaları konusunda önemli farklar bulunmaktadır. Avrupa Birliği ülkelerinde 1940'larda yerleşen refah devleti anlayışı paralelinde devlet ekonomik ve özellikle sosyal harcamalar yolu ile ekonomide ağırlığını arttırmıştır. Özellikle sağlık, eğitim ve sosyal güvenlik harcamaları hem ülke politikaları, hem de Sosyal Avrupa söylemi kapsamında Birlik tarafından desteklenmiştir. Türkiye bütçe harcamaları yatırım ve sosyal harcamalar aleyhine küçülterek sosyal devlet olma özelliğini yitirmekte ayrıca bir diğer hedefi olan Avrupa Birliği tam üyeliğinden, diğer üye ülkelerin harcamaları ile kıyaslandığında uzaklaşmaktadır. Bu da göstermiştir ki, sermaye birikimi, gelirin adil dağılımı ve sosyalizasyonun sağlanması için kamu harcamalarında belli bir düzey korunması gerekmektedir.
Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere örneğinde yerel özerklik

20. yy.'ın sonlarından bu yana kırsal kesimden kentlere artan göç nedeniyle yerel yönetimlerin sundukları hizmetler çeşitlenmiş ve artmıştır. Yerel yönetim alanındaki bu değişiklikler, yerel yönetimler üzerine odaklanan daha çok bilimsel çalışma yapılması ihtiyacını doğurmaktadır. Yerel yönetimler günümüzde önemini arttırmıştır ancak bunların kendisinden beklenen fonksiyonlarını yerine getirebilmesi için mali ve idari açılardan özerk bir yapıda olması gerekmektedir. Ancak bu özerklik koşulları her devlet sisteminde farklılık arz edebilmektedir. Bu çalışma ile devlet sistemlerine göre ülkelerdeki yerel yönetimlerin mali ve idari özerklikleri konusu irdelenmiştir. Bu kapsamda üniter ve karma yapılı devlet sistemleri baz alınmıştır. Üniter devlet sistemine İngiltere ve federal devlet sistemine ABD özelinde bakılarak yerel yönetimlerde mali ve idari özerklik incelenmiştir. Devlet sistemlerine göre yerel yönetimlerde özerklik konusunun incelenmesinde karşılaştırma yöntemi tercih edilmiştir. Yerinde bir karşılaştırma ortaya koymak üzere yerli ve yabancı kaynaklar araştırılarak akademik kitap ve makaleler incelenmiş ve resmi kurumların ulaşılabilen istatistiki verileri çalışmaya dahil edilmiştir. Bu kapsamda öncelikle İngiltere ve Amerika Birleşik Devletleri'nin yerel yönetim yapıları incelenmiştir. Daha sonra bu ülkelerdeki yerel özerklik koşulları araştırılmış, idari ve mali yönden özerklik durumları karşılaştırılmalı olarak ortaya konulmuştur. Karşılaştırma için özerkliğin mali ve idari şartlarının örnek ülkelerde sağlanıp sağlanmadığı, sağlanıyorsa avantajlı veya eksik yönleri tespit edilmiştir. Karşılaştırma sonucunda elde edilen bilgiler ışığında, idari özerklik açısından İngiltere'nin mi yoksa Amerika Birleşik Devletleri'nin mi daha özerk olduğu ve bahse konu ülkelerden hangisinin mali açıdan daha özerk olduğu sonuçlarına ulaşılmaya çalışılmıştır. Çalışmanın sonucunda, ABD yerel yönetimlerinin yapısını İngiltere'den almasına rağmen ABD'deki yerel yönetimlerin hem idari hem de mali yönden daha özerk olduğu noktasında tespitlerde bulunulmuştur.
Belediyelerde stratejik planlama

Günümüzde teknolojinin ilerlemesi insanların istek ve beklentilerinin sürekli değişmesine neden olmaktadır. Küreselleşme ve rekabet, daha kaliteli hizmet üretmek zorunda kalan özel sektörün sunduğu hizmet türü ve kalitesinin, kamu sektöründen de beklenmesine yol açmaktadır. Kamu sektörü, özel sektör kadar olmasa da, sürekli olarak kendini geliştirmek ve yenilemek durumundadır. Önceleri özel sektörde başarılı olmuş bazı yönetim tekniklerinin kamu sektöründe de uygulanma çabalarını son dönemlerde sıklıkla görmekteyiz. Bu yönetim tekniklerinden birisi de stratejik planlamadır. Özel sektörde başarıyla uygulama alanı bulan stratejik planlama süreçlerinden, kamu sektöründe de yararlanmak amacıyla çıkartılan 5018 sayılı yasa ile nüfusu 50 .000'in üzerinde olan belediyelere stratejik plan hazırlama zorunluluğu getirilmiştir. Belediyeler stratejik planlama ile mevcut durumu analiz ederek nerede olduklarını, geleceğe yönelik vizyon belirleyerek nereye gitmek istediklerini ve planların uygulama aşamasından sonra değerlendirme yaparak başarılı olup olmadıklarını görme imkanı bulacaklardır. Kendi kendini değerlendirme fırsatı da sunan stratejik planlama sayesinde belediyeler daha etkin ve verimli hizmet sunabileceklerdir. Stratejik planlamanın kamu sektörü için henüz yeni bir sistem olması sebebiyle, hazırlık ve uygulama aşamasında bazı sorunlar ortaya çıkmasına karşın, Batılı metropol belediyelerinde stratejik planlama uygulamalarının başarılı sonuçlar vermiş olması, Türkiye'de belediyelerde de yapılan çalışmaların niteliğini ve niceliğini artırmıştır. Özellikle belediyelerin stratejik planlarının genellikle birbirinin kopyası halinde hazırlanması ve belediyelerde stratejik planlama konusunda yeterince nitelikli personel bulunmama nedeniyle stratejik plan hazırlama sürecinin güçlüğüne ve karmaşıklığına rağmen, makul ve çok boyutlu kazanım ve katkıları nedeniyle literatürde bir moda yaklaşım olarak önemini korumaktadır. Henüz yeni bir sistem olmasından kaynaklanan bu tür sorunlar şüphesiz zamanla aşılacaktır.
Costs and benefits of 'The Return of Coal' case considering economic and environmental concerns in Turkish electricity market

Türkiye elektrik piyasasında kömüre dönüş vakasının ekonomik ve çevresel açıdan fayda ve maliyetleri, bu çalışmanın ana konusudur. Bu çalışma ile ilgili sorular üç bölümde cevaplanmaya çalışılmıştır. İlk bölüm, kömürün dünyadaki ve Türkiye'deki durumunun kapsamlı açıklamasını içermektedir. Görünür rezervler, üretim & tüketim değerleri ve elektrik üretiminde kömür bu bölümde analiz edilmektedir. Bununla beraber Türkiye elektrik piyasasındaki kömüre dönüş vakası da açıkça tanımlanmaktadır. İkinci bölümde is kömüre dönüş vakasının ekonomik sonuçları, maliyet etkinliği ve öngörülebilir piyasa hedefi göz önüne alınarak tartışılmaktadır. Türkiye elektrik piyasasında yaşanan belirli durumlar, ekonomik açıdan yaşanan sorunları izah etmek için kullanılmaktadır. Üçüncü bölüm, kömürün çevresel maliyetlerini, çevresel etkileri sınıflandırarak açıklamaktadır. Türkiye'deki çevresel zorlukları kavramak adına bu bölümde Türkiye'deki vakalar da sunulmaktadır. Çevresel etkileri azaltmak için belirli seçenekler açıklanmaktadır.
Yabancıların Türkiye'ye girişi ve Türkiye'de ikameti

'Yabancıların Türkiye'ye Girişi ve Türkiye'de İkameti' isimli tez konusu iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde yabancıların Türkiye'ye girişi, ikinci bölümde yabancıların Türkiye'de ikameti iç hukuk düzenlemeleri ve uluslararası düzenlemeler çerçevesinde incelenmiştir. Tezde yabancıların Türkiye'ye girişi ve Türkiye'de ikametine dair olan düzenlemeleri, ağırlıklı olarak Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu çerçevesinde ele alıp, bu konudaki uluslararası düzenlemeleri ana hatları itibariyle incelemeye çalışmak amaçlanmıştır. Bu kapsamda olmak üzere, yabancıların Türkiye'ye giriş ve Türkiye'de ikameti konularında idarenin sahip olduğu takdir yetkisinin çalışma konumuz açısından ne şekilde gündeme gelebileceğini değerlendirmek de hedeflenmiştir. Tezin sonuç kısmında yapılan incelemelere bağlı olarak varılan sonuçlar ve çözüm önerileri ana hatları ile belirlenmiştir.
Avrupa polis modelleri ve Türk polis sistemi

AVRUPA POLİS MODELLERİ VE TÜRK POLİS SİSTEMİ Bu tez, Türk polis sistemini liberal Batı ülkelerinde görülen polis modelleri ya da polislik uygulamalarıyla karşılaştırmalı bir şekilde ele almaktadır. Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne girme çabalarının arttığı ve özellikle bu kapsamda olmak üzere, ülkede liberal demokrasinin yerleşmesi yönünde köklü reformlara girişildiği bu dönemde, geleneksel olarak geçerli olan polis sisteminin de bunlarla uyumlu olacak şekilde reforma tabi tutulması, atılacak demokratikleşme adımlarının başarıya ulaşması bakımından hayati öneme sahiptir. Bu amaçla, bu çalışmada ilk önce gelişmiş Batı ülkelerinde görülen polis modelleri eleştirel bir yaklaşımla ortaya konulmuştur. Bunu yaparken de, ülkemiz bakımından taşıdıkları önem nedeniyle, özellikle de 'Anglo-Sakson' ve 'Kıta Avrupası' polis modellerine ayrı bir önem verilmiştir. Bunların yanı sıra Türkiye'deki uygulamalarla ilgili olduğu düşünülen pek çok polislik yaklaşımı da tartışılmış, ancak herhangi bir polis sisteminin değerlendirilmesinde 'örgütsel yapı', 'işlevler' ve 'polis sorumluluğu' kriterlerinin açıklama gücünün yüksek olduğu iddia edilmiş ve dolayısıyla da çalışmanın genelinde bu kriterlere göre yapılan analizlere ağırlık verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise, içinde faaliyet gösterdiği ülkemizin kendine özgü tarihsel ve sosyo-politik koşulların yarattığı etkinin vurgulanması suretiyle Türk polis sistemi Avrupa ülkelerinde görülen belli başlı polis sistemleri çerçevesinde ele alınmıştır. Her ne kadar Türk polisi pek çok açıdan geleneksel otoriteryan bir polis sistemi olarak görülse de, aslında polis sisteminin felsefesi ve daha taşıdığı pek çok temel özellik bakımından, başta Fransa olmak üzere Avrupa polis modelleriyle aynı özellikleri ve sorunları taşıdığı görülmüştür. Son olarak da, yapılan bu kıyaslamalar ve analizler çerçevesinde Türk polisinin nasıl daha demokratik bir yapıya kavuşturulabilceği konusunda bazı değerlendirmeler yapılmıştır.