turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Climate change regime within the context of international environmental politics

Bu tezin amacı, uluslararası çevre politikası kapsamında iklim değişikliği rejiminin gelişim sürecini incelemektir. Bu bağlamda, tez, iklim değişikliği rejimine ilişkin ilkelerin, normların, kuralların ve karar-alma prosedürlerinin iklim değişikliğine karşı işbirliği kapsamında nasıl oluşturulduğunu incelemeyi hedeflemektedir. Bu amaçla, çevre konularının uluslararası bir politika konusu olarak ortaya çıkışının açıklanmasını takiben, tez, iklim değişikliğinin bilim ve çevre politikası açısından genel bir değerlendirmesine odaklanmaktadır. Daha sonra, iklim değişikliği rejiminin temelini oluşturan uluslararası iklim değişikliği müzakereleri, Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi ve Kyoto Protokolü ile birlikte bu tez kapsamında çalışılmıştır. Son olarak, tez, iklim değişikliği rejiminin şekillendirilmesindeki rollerinin aydınlatılması amacıyla, önemli oyuncuların iklim değişikliğine ilişkin pozisyon ve politikalarını incelemektedir. Bu tez, iklim değişikliğine yönelik işbirliğinin, uluslararası çevre politikası kapsamında oluşturulmuş bir rejime örnek teşkil ettiği sonucuna varmaktadır.
Merkezi idarenin belediyeler üzerindeki denetimi

Belediyeler, genel olarak yerel ortak ihtiyaçları karşılamak amacıyla kurulmuş mahalli idare birimleridir. İlk belediye idaresi, resmi olarak 1854 yılında İstanbul'da kurulmuştur. Ülkemizde, belediyelerin tabi olduğu temel iki mevzuat vardır. Bunları 1930 tarihli 1580 sayılı Belediye Kanunu ve hızlı kentleşme sonucunda büyük kentlerin daha da büyümesiyle bu kentlere yönelik olarak 1984 tarihli 3030 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunlarıdır. Denetim, planlanan amaçlara erişilip erişilmediğinin tespiti, erişilmemiş ise bunun nedenlerinin araştırılması ve değerlendirilmesi ve bunlar için yapılan iş ve işlemlerin tümüdür. Denelimin, idari, siyasi, yargı, kamuoyu, performans, ombudsman gibi çeşitleri vardır. Ülkemizde, belediyeler üzerindeki merkezi idarenin yaptığı denetimi biçimsel olarak ikiye ayırabiliriz. Bunlar iç denetim ve dış denetimdir. Belediyelerde hiyerarşik yapıdan kaynaklanan Hiyerarşik Denetim, Belediye Meclisi, Belediye Encümeni ve Belediye Teftiş Kurullarının yaptığı denetim iç denetimdir. Vesayet denetimi, yargısal denetim, Sayıştay denetimi, kamuoyu denetimi ve siyasi denetim belediyeler üzerindeki dış denetim çeşitleridir. Belediye denetim sistemimizde, idari vesayetin ağır olmasından, yerindelik denetimi yapılmasından, halk denetiminin yeterince yapılmamasından, denetim elemanlarının statü ve niteliklerinden kaynaklanan problemler, performans ve ombudsman denetiminin yapılmamasından ve denetimle ilgili mevzuatın eski olmasından dolayı birçok sorunlar bulunmaktadır. Bu sorunların çözülmesi ise, şimdiye kadar MEHTAP, İç Düzen Projesi, Yerel Yönetimleri Bakanlığı, KAYA Raporu, 1996 tarihli Mahalli İdarelerle ilgili Reform Kanun Taslağı gibi birçok çalışmalar yapılmış, ancak bir türlü sonuç alınamamıştır. Belediye denetim sistemimizin yeniden yapılandırılması için, belediyelerde vesayet denetimini Avrupa Özerklik Şartı'na göre, yeniden düzenlemek gerekmekte, hukuksal denetim ön planda olmalıdır. Halk denetimini arttırmak, bunun için belediye karar süreçlerine halkı sokmak gerekmekte, ayrıca halkın şikayetleriyle ilgilenecek ombudsman sisteminin ülkemizde kurulması gerekmektedir. Bunların dışında 'Yerel 121 Yönetimler Sayıştay'ı kurulmalı ve 'Yerel Yönetimler Denetim Yasası' çıkarılarak denetim sistemi ve denetçilerin durumu düzene sokulmalıdır. Ayrıca çağdaş denetim yöntemi olan performans denetimi belediyelere getirilmeli, sadece mevzuata göre değil, belediyelerin performans değerlerine göre de denetim yapılmalıdır. Yukarıda açıklanan hususların yapılması durumunda, belediyelerimiz her türlü yolsuzluktan uzak, etkin ve verimli çalışarak belde insanının ihtiyaçlarım daha kısa sürede ve etkin şekilde karşılayacaktır. 122
Türkiye'de sosyal hizmet ve yardımların gerçekleştirilmesinde yönetsel ve yasal boyutlar - Sivas ilindeki uygulamalar

İçerisinde bulunduğumuz yüzyılda ihtiyaçlar giderek artan bir gelişim göstermektedir. İnsanların çoğu ihtiyaçlarını kendileri karşılayabilmekte ve kaliteli bir yaşam sürdürmektedir. Ancak, kendi ihtiyaçlarını yeterince karşılayamayan muhtaç durumda olan insanlar da her geçen gün sayısal olarak artmaktadır. Bu nedenle muhtaç durumda olan vatandaşlara daha kaliteli bir yaşam sunmak için devlet ve bir takım sivil toplum kuruluşları devreye girmektedir. Ülkemizde kamu hizmeti, sosyal hizmet ve sosyal yardım faaliyetleri yoğun bir şekilde yapılmaktadır. Muhtaç durumda bulunan insanların ihtiyaçlarına cevap verecek faaliyetler kamu hizmeti, sosyal hizmet ve sosyal yardım faaliyetleri ile gerçekleştirilir. Sosyal hizmet ve sosyal yardım faaliyetlerinin temel amacı; vatandaşların yaşam biçimlerini çağdaş değerlere uygun biçimde iyileştirmek ve refah düzeylerini artırmaktır. Sosyal hizmet ve sosyal yardım faaliyetleri merkezi idare ve belediyeler tarafından gerçekleştirilmektedir. Belediyelerin faaliyetleri özellikle, sosyal yardım alanında yoğunlaşmaktadır. Bu durum çok başlılık sorununu oluşturmakta ve standart hizmet sunumunu engellemektedir. Hizmetlerin verimli bir şekilde sunulması, standartlarının belirlenmesi denetim mekanizmasının etkinleştirilmesi ile gerçekleştirilecektir. Hizmetler insanların ihtiyaçlarına cevap verecek nitelikte kategorize edilmektedir. Temel nitelikli ihtiyaçlar değişmese dahi engelli bireyin engelli sandalyesine, yaşlı ve muhtaç durumdaki vatandaşların hayatlarını devam ettirecek hizmete ihtiyaçları vardır. Bu noktalarda sosyal hizmet ve yardımlar devreye girmekte ve sivil toplum örgütleri ile birlikte yapılan çalışmalarla hizmetler muhtaç olanlara ulaştırılmaktadır. Temel amaç; toplumsal hayatta insanın etkinliğini sağlamak, bireylerin ihtiyaçlarını karşılayarak kendilerine yeter hale gelmelerine imkan vermektir. Sosyal hizmet ve yardımların uygulanmasında Sivas ilindeki uygulamalar araştırılmıştır. Yapılmakta olan yardımlar merkezi yönetim, belediyeler ve sivil toplum kuruluşları bazında incelenmiş, yardım kuruluşlarının etkinlikleri ve yeterlilikleri açıklanmış, bu kapsamda mevcut sorunlar ortaya konularak öneriler geliştirilmiştir.
Duygusal emeğin işgören performansına etkisi: Erzurum ili çağrı merkezi çalışanları üzerinde bir uygulama

Küreselleşmeyle birlikte şirketlerin önem kazanmış ve buna göre strateji belirleyerek yeni bazı iş alanları oluşmuştur. Bunlar içerisinde önemli bir yere sahip olan hizmet sektörü kendisine yer bulmuştur. Hizmet sektörleri daha kaliteli hizmet vermek adınamüşterilerine olanaklar sunmuştur ve bu da rekabet avantajını getirmiştir. Hizmet sektörünün bir parçası konumunda olan çağrı sektörü müşteri odaklı olup, müşterimemnuniyetin en üst noktada tutma hedefine kilitlenmiştir. Çağrı merkezi çalışanlarınınduygularını yöneterek müşteri memnuniyetini gözeterek performanslarını artırmakeğiliminde olduklarını söyleyebiliriz. Bu anlamda çağrı sektörü hizmet rekabetininönemli olduğu günümüz dünyasında çalışanlarına yönelik eğitimler vermektedir. Kısacaduygu yönetimi olarak adlandıracağımız duygusal emek için çağrı sektörleri bu konuda çalışmalar yapmaktadır ve programlar hazırlamaktadır. Rekabet olgusunun önemli olduğu hizmet sektöründe duygusal emeğin çalışan performansına olumlu etki edeceği düşünülmektedir. Bu çalışma, işleyişin en rahat gözleneceği çağrı sektöründe gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın amacı çağrı merkezi çalışanlarının duygusal emeklerinin performanslarına etkisi tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla 182 MHRS Erzurum Çağrı Merkezi'nde bir saha çalışması yapılmıştır. Çalışma bulguları analiz edilerek bu çağrı merkezinde söz ettiğimiz değişkenler ve alt boyutları arasındaki farklılıklar ve ilişkiler tespit edilmeye çalışılmıştır. Yapılan analiz sonuçlarına göre duygusal emeğin alt boyutları ve performans boyutu arasında bir ilişki olduğu gözlemlenmiştir. Demografik bulgular açısından ise istisnalar hariç olmak üzere boyutlar arasında anlamlı bir farklılık yoktur. Duygusal emeğin alt boyutları olan yüzeysel rol, derinsel rol ve doğal duygular ile çalışan performansı arasında bir ilişki olduğu görülmektedir.
Yerel yönetimlerde yeni yaklaşımlar

Dünya - birbirine tezat görünse de - küreselleşmeyi ve yerelleşmeyi aynı anda yaşamaktadır. Bir yanda uluslararası örgütlenmelerin önemi artarken diğer yandan yerel boyutlu taleplerin artması küreselleşme ve yerelleşme süreçlerinin bir arada yaşanabileceğinin somut göstergeleri olmuştur. Dünyadaki siyasal ve ekonomik tandanslı gelişmelere koşut olarak Türkiye'de benzer gelişmeler yaşanmaktadır. Bu gelişmeler paralelinde yerel yönetimler önemli bir siyaset alanı olarak gündeme gelmektedir. Siyasetler, daha çok ülke kalkınmasında yerel yönetimlerin işlevselliğini artırmaya yöneliktir. Mevcut yerel yönetimlerin her türlü eksikliğe rağmen başarılı çalışmaları, radikal reformlarla neler yapılabileceğinin birer göstergesi niteliğindedir. Bu nedenle tezin amacı; dünyadaki gelişmelere kayıtsız kalmamak, hazırlıksız yakalanmamak ve lider ülke konumuna gelebilmek için her alanda olduğu gibi yerel yönetimlerde de yeniden yapılanmanın gerekliliğini vurgulamaya yöneliktir. Yerel yönetimlerde yeni yaklaşımlar adlı bu çalışma; idari, siyasi ve mali perspektifleri kapsamaktadır. Yerel yönetimlerde yeniden yapılanma idari, siyasi ve mali analizleri gerektirdiğinden sınırlar bu alanlarda tutulmuş ve eylem planı da bu çerçeveye oturtulmuştur. Yöntem olarak, yeniden yapılanma ile ilgili kitap, makale, araştırma ve raporlara ulaşılmıştır. Bu bağlamda benzer çalışmaların bir araya getirtilmesinin yanı sıra Batı'daki gelişmeler dikkate alınarak çözüm önerileri sunulmaya çalışılmıştır. Konunun anlaşılması ve sağlam bir altyapı oluşturmak için kavramsal açıklamalardan yola çıkılarak merkez-yerel ilişkileri analiz edilmiştir. İdari yapılanmanın her alanında olduğu gibi yerel yönetimlerde de yaşanan reform sorununun arka planı yeniden yapılanma çalışmalarıyla birlikte ele alınarak bir eylem planı geliştirilmiştir. n
Kabahatler kanunu kapsamında imar yaptırımları

İnsanların toplum halinde bir arada yaşayabilmeleri için belirli bir düzengerekmekle birlikte yaşamın her alanında olduğu gibi imar alanında da çok çeşitli ve dağınık olan etkinliklerin belirli bir düzene konulması gerekmektedir. İdare deyapılaşmaya dair bu düzeni imar planları, parselasyonlar ve yaptırımları ile bir bütün halinde sağlamaktadır. İdarenin yaptırım uygulama yetkisine sahip olması, yerine getirmekle yükümlü olduğu geniş faaliyetlerinin gereğidir. Görev alanına giren hizmetleri gerçekleştirebilmesi için idarenin yaptırım yetkisinin bulunması zorunludur. Gelişen, büyüyen, çeşitlenen ve çoğalan toplumsal gereksinimler de idareye çeşitli yaptırımlaruygulayabilme yetkisinin tanınmasına yol açmaktadır. Dolayısıyla idarenin sahip olduğu bu yaptırımların hukuki rejiminin irdelenmesi, idari yaptırımlar ile adliyaptırımlar arasındaki farkların ve benzerliklerin ortaya konulması önem arz etmektedir. Anayasamızda güvence altına alınan mülkiyet hakkını doğrudan ilgilendirenyapılaşma faaliyetleri, diğer bir deyişle imar hukuku ve imar yaptırımları, idare hukukunun bir alt dalı olmasına karşın bu alanda fazla çalışma bulunmamaktadır. İmarmevzuatına aykırı bir şekilde inşai faaliyette bulunulması halinde uygulanacak müeyyideler genel olarak 3194 sayılı Kanun'da düzenlenmesine karşın, yeni yasal düzenlemeler ve mevcut yasalarda yapılan değişiklikler sonucunda İmar Hukukunaaykırı yapılaşma nedeniyle uygulanan idari tedbirlerin derinlemesine incelenmesi gereken bir konu olarak karşımıza çıkmaktadır.
Türk kamu yönetiminde yolsuzluklarla mücadele sürecinde örgütlenme

Yolsuzluk, diğer ülkelerde olduğu gibi Türk kamu yönetiminin de öncelikli problemlerinden biridir. Özellikle son yıllarda tehlikeli boyutlara ulaşan yolsuzluk, kendine yarar sağlamak olarak basit bir şekilde açıklanabilir. Bugün, sosyal, ekonomik ve politik alanlardaki olumsuz etkilerinin yanında, yolsuzluk, Türk kamu yönetimine zarar veren bir olaydır. Kamu hizmetinin niteliklerini ve kamu yönetimine olan güveni azaltmaktadır. Yolsuzluğun olumsuz etkileri, kamu yönetiminin işlevini bozar, buna paralel olarak kamu, yolsuzluklara karşı zorunlu önlemler alır. Kamu yönetimiyolsuzluk üzerindeki denetimini kendi içinde oluşturduğu kurumlar vasıtasıylasağlamaya çalışır. Bunun yanında yolsuzlukla mücadele, yasal düzenlemelerle desteklenir. Yolsuzluğun Türk kamu yönetiminin bir unsuru olduğu gerçektir. Kamu yönetimimiz gerekli nitelik ve geçerliliğini yolsuzluklar ve kural ihlalleriolmadan daha kolay elde edecektir. Bu noktada önemli olan mücadele stratejilerini doğru belirlemektir. Kamuoyu tarafından desteklenen kararlı bir mücadeleyle başarıya ulaşılacaktır.
Türkiye'de bütünşehirleşme sürecinin köyler üzerindeki etkileri Malatya Başak, Sütlüce ve Bulgurlu köyleri örneği

Türkiye'de büyükşehir kent konusunda izlenen dönemsel siyasetin bir ürünü olan 'bütünşehirleşme' ile kent ve köy arasındaki ilişkide ortaya çıkan yeni durum, köylerin sosyo-ekonomik yapılarının dönüşümü konusunda yeni bir ivme yaratmıştır. Büyükşehirlerin sayıca artırılmasının yanı sıra büyükşehir belediye sınırlarının il sınırlarını kapsar hale getirilmesi ve böylece kent yönetimi sınırları içine dahil olan köylerin dönüşümünü hızlandırmıştır. Köyler, belediyelerin sermaye birikimine katkı işlevlerinin hızlandırdığı bir süreç içinde piyasa koşullarına daha açık hale gelmiştir. Bu bağlamada sermayenin kentsel mekana ve hizmetlere giderek yoğunlaşması, kentsel yönetim ölçeğinin yeniden düzenlenmesine neden olmuştur. Bu tez çalışmasında, tarımsal ekonominin ve feodal ilişkilerin baskın olduğu bir il olarak Malatya'nın yerel ve merkez iktidar odaklarının talebiyle, neoliberal politikaların bir parçası olarak büyükşehir olması, Basak, Sütlüce ve Bulgurlu köylerinde kentsel dokunun genişlemesi yönünde yarattığı etki ortaya konulmuştur.
Kozmopolitan demokrasi tartışmaları

Bu çalışma, geri döndürülemez bir süreç olan küreselleşme sürecinin kontrolsüz ve devingen yapısından kaynaklanan olumsuz sonuçlarını evcilleştirebilmek için ortaya çıkan projelerden biri olan kozmopolitan demokrasiyi tartışmaktadır. Bugünün koşulları altında dünyada yeni bir küresel düzen tartışmalarına olan ilgi artmaktadır. Bu ilginin sebebi ise bugün gelinen noktada küreselleşmenin yıkıcı ve kontrol edilemez sonuçlarında aranmalıdır. Bu bağlamda, bu çalışmanın ilk bölümde küreselleşme süreci ve onun sonuçları irdelenmiştir. İkinci bölümde, birinci bölümle bağlantılı olarak küreselleşmenin bir eleştirisi olan kozmopolitan demokrasi projesi anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu doğrultuda, kozmopolitan demokrasi anlayışının küreselleşmeye yönelik getirdiği itirazlar ve yeni yönetsel çözüm önerileri irdelenmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise kozmopolitan demokrasiye yönelik olarak getirilen eleştiriler sırayla tartışılmıştır.
Türkiye'de kentsel siyaset: 18 Nisan 1999 Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı seçimi örneği

tez, 18 Nisan 1999 Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı Seçimi örneğinden hareketle siyaset ve kent ilişkisini tarihsel bir gelişim süreci içinde ele almaktadır. Bu çalışmadaki amaç, kent yönetiminden birinci derecede sorumlu olan belediyelerin Türkiye'deki gelişimini incelemek, bu gelişimi yerel demokrasi ve katılım açılarından değerlendirmektir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde yerel yönetim, demokrasi, kent ve kentsel siyaset gibi tanımların yer aldığı kavramsal çerçeve verildikten sonra Batı'da ve Türkiye'de belediyeciliğin tarihsel gelişimi karşılaştırmalı olarak anlatılmıştır. Bu bölümde, Batı'da ve Türkiye'de belediyelerin farklı bir yapılanma izlediği, yerel özerklik ve yerel demokrasi kavramları çerçevesinde Batı ve Türk yerel yönetimlerinin özellikle de belediyelerin farklı bir gelişim çizgisinde olduğu ortaya konulmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde, yerel demokrasi tanımı çerçevesinde belediye ve demokrasi arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu bağlamda, Türkiye'de yerel demokrasinin gelişimi temel alınmıştır. Bunun yanı sıra, belediyelerle ilgili sorunlara, çözüm yollarına ve katılım yöntemlerine değinilerek, belediye ve sivil toplum ilişkisi ele alınmıştır. Üçüncü ve son bölümde, 18 Nisan 1999 yerel seçimleri kapsamında partiler ve Ankara Büyükşehir belediye başkan adaylarının seçim kampanyalarına ve faaliyetlerine ilişkin genel bilgi verilerek, partilerin ulusal, adayların da kentsel sorunlara bakışı analiz edilmiştir. Son olarak, seçim sonuçlarına değinilmiş ve bu seçim sonuçları Ankara örneğinde değerlendirilmiştir.
Local climate change governance: The case of Turkish metropolitan municipalities

Küresel iklim değişikliğinin neden olduğu zorluklar ile mücadele edebilmek için her bir yönetim kademesinde paydaşlar arasındaki işbirliğinin gerekliliği giderek daha çok vurgulanmaktadır. Özellikle kamu ve kamu dışı kurumların katılımıyla yerel yönetimlerin izlediği azaltım ve uyum politika ve stratejiler gelişmekte olan ülkelerde önemli rol oynadığı düşünülmektedir. Bu amaçla, bu çalışma Türkiye'deki büyükşehir belediyelerinin girişimleri örneği ile gelişmekte olan ülkelerde yerel yönetimler tarafından iklim değişikliği koruma politika ve stratejilerin nasıl ve neden yapıldığı sorusu üzerinde durmaktadır. Bu çalışmayı yapmak için nitel ve nicel araştırma yöntemi kullanılmıştır, dolayısıyla belediyelerin stratejik planları ve yıllık faaliyet raporları içerik analizi kapsamında incelenmiş, bu tür politika ve stratejilerin benimsenmesinin belirleyicilerini tespit etmek için regresyon analizi yapılmıştır. Bu çalışma ile yerel iklim değişikliği azaltma faaliyetleri çoğunlukla kentsel altyapı ve ulaştırma alanlarındaki tedarik modu ile gerçekleştirildiği sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, küresel iklim değişikliği parametrelerinde değişikliğe neden olan stres faktörlerinin ve sosyo-ekonomik koşulların yerel iklim değişikliği girişimlerinin belirleyici faktörleri olduğu gösterilmiştir. Ancak, hassasiyet düzeyinin bir göstergesi olarak risk faktörleri ise açıklayıcı bir role sahip olmadığı bulunmuştur. Gelecekteki çalışmalar daha fazla açıklık sağlanması bakımından il ve ilçe belediyelerinde değerlendirmesini, kamu dışı aktörleri, daha fazla değişkenin kullanılmasını ve ilgili uzman kişilerle detaylı görüşmelerin yapılmasını da kapsayabilir.
Kamu kurumlarında yönetim ve organizasyon sorunu: Diyanet İşleri Başkanlığı örneği

Günümüz dünyasında demografik, sosyolojik, teknolojik yaşam etmenlerindeki gelişmeler insanların yaşam koşullarını etkileyerek değişimlere sebep olmuştur. Bununla birlikte iş yaşamında da hızla değişen şartlar kurum ve kuruluşların yönetim ve organizasyon yapısını önemli hale getirmiştir. Diyanet İşleri Başkanlığı diğer kurumlara göre farklı bir vizyona sahiptir. Diyanet İşleri Başkanlığının asıl çalışma alanı insanlar için önemli olan din kavramıdır. Bu sebeple diğer kurumlarda olmayan bazı problemlerle muhatap olunmaktadır. Bu çalışmada Diyanet İşleri Başkanlığının yönetim ve organizasyon yapısı ve sorunlarını konu edilmiştir. Bu çalışma teorik ve ampirik olmak üzere 2 kısma ayrılmaktadır. Teorik bölümde kaynak tarama yöntemi tercih edilmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise anket çalışması yapılmıştır. Yapılan bu anket çalışması Diyanet İşleri Başkanlığındaki yönetim ve organizasyon sorunlarını tespit etmek içindir. Anket 26 sorudan oluşmaktadır. Anketin güvenilirlik katsayısı 0,816 bulunmuştur. 401 kişiye uygulanan anketin yorumlanmasında SPSS programından yararlanılmıştır.
Globalization and media a case study on the Turkish journalists perception of globalization in media

oz GLOBALLEŞME VE MEDYA TÜRK GAZETECİLERİ İLE DERİNLEMESİNE MÜLAKATLAR Arar, Ayça Yüksek Lisans, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Raşit Kaya Eylül 2000, 86 sayfa Bu tez, medyada globalleşme sürecini ele alarak, bu süreç içinde Türkiye'nin nasıl bir evreden geçtiğini araştırmaktadır. Son yıllarda ileri düzeydeki teknolojik gelişmeler ve elektronik medyanın gelişmesiyle beraber siyasal anlamda medyada bir 'regülasyon' süreci yaşanmış, özelleştirme ve yeniden yapılanma 'deregülasyon' süreciyle birlikte yeni bir medya sistemi oluşmuştur. Bu çalışma global medyanın yükselişini mesleğin profesyonelleriyle derinlemesine mülakatlar yaparak incelemeyi hedeflemiştir. Bu bağlamda medyada globalleşme Türkiye'de ne şekilde görülmektedir çeşitli açılardan ele alınmaktadır.
Uluslararası sözleşmeler bağlamında, Türkiye'de toplantı ve gösteri yürüyüşü hakkının sınırları

Bu çalışmanın amacı; uluslararası sözleşmeler ile birlikte Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ve kanunlarına göre toplantı gösteri yürüyüşü hakkının hangi argümanlar ilesınırlandırılabileceği, bu sınırlamanın nasıl ve ne şekilde gerçekleştirilebileceği, ülkemizdeki mevzuat ile uluslararası sözleşmelerin öngördüğü mevzuatın birbiri ile uyumlu olup olmadığı, toplantı ve gösteri hakkının mevcut durumda, güncel yasalarışığında irdelenmesidir. Toplantı ve gösteri yürüyüşü hakkını içeren Türkiye tarafından da imzalanan ''İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'', ''İkiz Sözleşmeler'', ''Avrupaİnsan Hakları Sözleşmesi'' ve bu gibi diğer sözleşmeler dikkate alınmakla birlikte, ülkemizde çok daha fazla uygulama alanı bulması nedeniyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi daha detaylı incelenmiştir. Toplantı ve gösteri hakkını ihtiva eden uluslararası sözleşmeler, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin vermiş olduğu içtihat niteliğindeki kararlar, Osmanlı'dan günümüzegelerek kullanılan Anayasa ve Kanunların temel hak ve özgürlükler kapsamında toplantı ve gösteri yürüyüşü özgürlüğünü içeren kısımları ile birlikte Türk mahkemelerinin ve üst mahkemelerinin kararlarının incelenmesi çalışmanın ana hatlarını oluşturmuştur. Çalışma sonucunda Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde ve 1982 Anayasasında var olan sınırlılık halleri ve bu iki metinde yer alan sınırlılık hallerinin çelişkileri ortaya konulmuştur. Aynı zamanda Kanunda, sözleşme ile bağdaşmayan maddelerin varlığı tespit edilmiş, hangi koşullar sebebi ile sözleşmeye uymadığı, uyum sorunlarının giderilmesi için yapılabilecek çalışmalar aktarılmıştır.
15 Temmuz 2016 askeri darbe girişiminin ulusal güvenlik algılarına tepkisel etkisi

Devlete bağlı askerlerin zaman bildirmeden, gizlice planlayarak, anayasaya aykırı bir şekilde ülkeyi yönetmekte olan hükümeti devirmesi ve iktidara el koymasına 'askeri darbe' adı verilmektedir. Askeri darbeler nedeniyle ülkedeki demokrasi zarar görür ve temel hak ve özgürlüklerde kısıtlamalar yaşanır. Yönetim şekli demokrasi olan ülkelerde hukukun üstünlüğü esas alınmaktadır ve insan hakları korunarak halkın iradesine saygı gösterilmelidir. Bu nedenle ordular herhangi bir şekilde darbe yaparak halkın özgürlüklerine sınırlama getirmemelidir. Bu çalışmanın amacı, 15 Temmuz 2016'da Türkiye'de yaşanan darbe girişimini ele almak ve bunun ulusal güvenlik algılarına ilişkin tepkisel etkilerini ortaya koymaktır. Çünkü bu darbe girişiminin; halka ateş açılarak büyük insan kaybına yol açması, Türkiye Büyük Millet Meclisinin, Cumhurbaşkanlığı Külliyesinin ve Polis Özel Hareket Biriminin bombalanmasının halkın devlete olan güvenlik algısında negatif bir etki yaratacağı öngörülmektedir. Dolayısıyla bu çalışma esas itibariyle bu öngörünün doğruluğunu ya da geçersizliğini belirleme amacının değerlendirilmesini taşımaktadır. Bunun için; Ulusal Kalıp Yargılar Ölçeği ve Toplumsal Güvenlik Algıları Ölçeği kullanılmıştır. Bu anket 400 denek üzerinde ve Türküye genelinde uygulanmış olup bu kapsamda çalışma dört bölüme ayrılarak tamamlanmıştır. Birinci bölümde güvenliğin ve ulusal güvenliğin kavramsal çerçevesi ele alınmıştır. İkinci bölümde ulusal güvenlik ile istihbarat arasındaki ilişki açıklanmıştır. Üçüncü bölüm, darbe kavramı ve 15 Temmuz 2016 darbe girişiminin açıklandığı bölümdür. Dördüncü bölümde ise araştırma metodolojisi ile bulgulara yer verilmiştir. Anket yöntemi kullanılarak elde edilen veriler, SPSS istatistik programında analiz edilmiş ve yorumlanmıştır.