turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de basın ve siyaset ilişkisi: Basın gündemi ve siyasal gündemin karşılaştırılmasına yönelik bir gündem belirleme çalışması

Basın ve siyaset arasındaki ilişki çok boyutlu ve oldukça karmaşık bir ilişkidir. Bir çok çalışmada, basın ve siyaset arasındaki ilişki çeşitli açılardan ele alınmıştır. Bu çalışmada; basın ve siyaset arasındaki ilişki, gündem belirleme modeli çerçevesinde incelenmiştir. Gündem belirlememodeli; basın ve siyaset arasındaki ilişkiyi her iki gündemdeki konular açısından ele almakta vegündemlerin birbirleri üzerindeki etkisinin, konuların gücüne bağlı olarak şekillendiğinivarsaymaktadır. Bu çalışma; belirtilen varsayımdan hareketle, gerek basın gündemi ve siyasalgündemde, gerekse basının gündemini belirlemek için ele alınan gazetelerde, hangi konularınağırlıklı olarak ele alındığını ve hangi tür konu ve olaylarda gündemler arasında bir paralellik olduğunu tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Çalışmada; basının gündemini belirlemek için, ulusal düzeyde yayın yapan, farklı yayın gruplarına ait, farklı siyasi eğilimlere sahip üç gazete, siyasal gündemi belirlemek için ise; Türkiye'de en önemli sorunların görüşüldüğü ve çözüm üretildiği en yetkili merci olan, TBMM Genel Kurulu'nda yapılan görüşmelerin kaydedildiği TBMMTutanak Dergisi incelenmiştir. Çalışmada; basın ve siyasal gündeme yönelik birçok önemli veriye ulaşılmakla birlikte, şu konuları özellikle vurgulamak gerekmektedir: Basının gündeminde içpolitikaya yönelik konular ilk sırada yer almıştır. Bir takım siyasi krizlerin yaşandığı dönemlerde ve seçim gibi tüm ülkeyi yakından ilgilendiren konularda, basının gündemisiyasete odaklanmıştır. Gazetelerin konu seçiminde, haber değeri unsurlarının en önemli etken olduğu bir kez daha ortaya çıkmıştır. Ateşleyici ya da aniden gelişenolayların, kamusal bir tartışmaya yol açan, siyasi ayrılmaları, farklılaşmaları tayineden, ülke güvenliği açısından tehdit oluşturan konuların, toplumda çok büyük tepkilere yol açan olayların, basının gündeminin şekillenmesinde etkisi olduğu gibi, bu tarz konu ve olaylarda gazetelerin gündemleri arasındaki paralellik de dikkat çekmiştir. Siyasalgündem üzerinde özellikle, aniden gelişen, birden sorun olarak ortaya çıkan ve hemençözülmesi gereken olayların, bir takım kriz ve kriz septomlarının, ülke güvenliği açısından tehdit oluşturan, kamusal bir tartışmaya yol açan, siyasi ayrılmaları, farklılaşmaları tayin eden konuların etkili olduğu belirlenmiştir. Ülke açısından tehditoluşturan, aniden gelişen ve acil çözüm bekleyen ve bir takım siyasi krizlere neden olan konularda, her iki gündem arasında benzerlikler olduğu görülmüştür. Ayrıca; kamununçıkarlarına ters düşen, insanların destekleme ya da karşı çıkma biçiminde bir takımalternatifleri olan konularda, basının siyasal gündemi etkilemeye çalıştığı gözlenmiştir.
Türkiye'de metropoliten alanların kent-bölge oluşumu çerçevesinde bir çözümlemesi

Kentsel gelişme ve büyümenin, yerel yönetsel sistemde farklılaşmaya ihtiyaç duyulan bir aşaması olan, 'metropolitenleşme' ve metropoliten gelişme durumunun ileri ve farklı bir gelişimsel boyutu olarak kent-bölgeleşme daha çok küresel yazın çerçevesinde ve farklı disiplinlere konu edilmiş bir olgudur. Bu nedenle Türkiye'de kent-bölgeleşme olgusu; kentleşme, kentsel yönetim ve politika literatüründe oldukça önemli ve yeni bir konudur. Bu sebeple tezin konusu Türkiye'de kent-bölgeselleşme olgusunun alansal gerçekliğini keşfetmek ve metropolitenleşme çalışmalarındaki bağlam bağlantısını kurmaktır. Çalışma, Türkiye'de büyükşehir yönetsel sistemi içerisinde yer alan ve metropoliten kabul edilen kentlerin, kent-bölgeleşme olgusu perspektifinden incelemeyi amaçlamıştır. Farklı ve yeni bir olgu çerçevesinde ampirik temellere dayanan bu araştırma, Türkiye'deki metropoliten şehirler üzerindeki kentsel ve ulusal stratejik değerlendirme çalışmalarına katkıda bulunmaya çalışmıştır. Türkiye'de kent-bölgeleşme olgusunu incelemek ve bu inceleme sonucunda bir sınıflandırma yapabilmek için literatür temel alınarak göstergeler seti derlenmiştir. Bu çerçevede keşifsel olan araştırma morfolojik ve fonksiyonel olmak üzere iki aşamalı bir araştırma olarak kurgulanmıştır. Morfolojik araştırma mekansal ekonometrik analizlerinden; hotspot kümelenme analizi ve cluster outlier analizleri ile yapılmıştır. Analiz sonucunda toplamda kent-bölgeleşme potansiyeli farklı değerlendirilse de 8 farklı kent-bölge alanı tespit edilmiştir. İkinci aşamada, ilk aşamada kent-bölge olarak saptanan alanlar, tez kapsamında oluşturulan ekonometrik model çerçevesinde fonksiyonel açıdan incelenmiştir. Ekonometrik model çerçevesinde değerlendirmeye alınan göstergelere ilişkin değerler, çalışma kapsamına uygun olduğu saptanan daha önce yapılmış olan endeks çalışmalarından elde edilmiştir. Bu indeksler kullandıkları değişken setleri incelenerek ve tezde fonksiyonel kent-bölgeleşme potansiyelini açıklamakta kullanılabileceği saptanmış olan göstergeler seti ile uyumuna bakılarak belirlenmiştir. Çalışmada Türkiye kentsel gelişmesinde 8 kent-bölgeleşme potansiyeli olan tespit edilmiştir. Bu alanlar içerisinde yer alan 18 kentin 13 tanesi mevcut büyükşehir sistemi içerisinde yer alan metropoliten kent olması sebebiyle kent-bölgeleşme perspektifinden değerlendirildiğinde, Türkiye'deki metropoliten kentsel yönetim sistemi ile büyük ölçüde örtüştüğü görülmüştür. Bu çerçevede Türkiye büyükşehir sistemi içerisinde yer alan metropoliten kentler, kent-bölgesel gelişim potansiyelleri göz önüne alınarak sınıflandırılmıştır.
Kentsel politika belgelerinde bisiklet ulaşımı: Seçilmiş bazı kentlerin incelenmesi

Kentlerin büyümesi ile birlikte, kentlilerin karşılaştığı en büyük sorunların başında ulaşım gelmektedir. Toplu taşıma ulaşımının etkili ve yaygın biçimde planlanmadığı kentlerde otomobil kullanımının artmasıyla birlikte, trafik sorunları ve ekolojik sorunlar gibi problemler ortaya çıkmaktadır. Bunun sonucunda ise, yaşam kalitesinin düşmesi gibi ciddi problemlerle karşı karşıya kalınmaktadır. Bu yüzden, özellikle kısa mesafeli yolculukların yapılabilmesine imkan sağlayan bisikletli ulaşım, aktarmalı kullanıldığında, uzun mesafelerde alternatif bir ulaşım türü olarak kabul edilebilecektir. Ayrıca bisikletli ulaşım konusu beraberinde getireceği daha birçok fayda ile önemli bir seçenek oluşturmaktadır. Sağlıklı, ekonomik, pratik, eğlenceli ve çevreye duyarlı bir ulaşım türü olan bisiklet ulaşımı, bu sorunlara karşı etkin ve sürdürülebilir ulaşım çözümlerinden biri olarak görülmektedir. Dünyada; Hollanda, Danimarka, Japonya ve Kanada gibi ülkelerde kent içi ulaşımında önemli bir payı olan bisikletin bu ülkelerde kullanım oranı da oldukça yüksektir. Türkiye dünyanın birçok ülkesine göre iklim açısından, topoğrafik ve ekonomik açıdan daha avantajlı olmasına rağmen, bir ulaşım aracı türü olarak bisiklet yeterince tercih edilmemektedir. Bu çalışma; bisiklet ulaşımının yeteri kadar tercih edilememe sebeplerini ve kentsel belgelerde bisiklet ulaşımına doğrudan etki eden politikaları, ana planları, yasa, yönetmelik ve düzenlemeleri incelemektedir. Kentsel politika belgelerinin uygulamalarla tutarlılık gösterdiği ülkelerde, bisiklet ulaşımına yönelik başarılı çalışmalar görülmekte iken, Türkiye'de kentsel politika ve mevzuat incelendiğinde bisiklet ulaşımında yetersiz kalındığı görülmüştür. Çalışma sonunda kentsel politikada bisiklet ulaşımının geliştirilmesine yönelik sorunlar ve çözümler tartışılmaktadır.
Belediyelerde katı atık yönetimi uygulamaları: Çankaya Belediyesi örneği

Çevre sorunları günümüzde istisnasız bütün dünya ülkelerini ilgilendirmekte ve etkilemektedir. Bu sorunlar arasında katı atıklar da yarattıkları kirlilik ile önemli bir paya sahiptir. Bütünleşik katı atık yönetimi kavramı ile çevrenin korunması ve insan sağlığının iyileştirilmesi yaklaşımları çerçevesinde değerlendirilen katı atıklar, yönetilmesi gereken bir konudur. Gelişmiş ülkelerde ve özellikle Avrupa Birliği'nde bu konu ile ilgili geniş bir mevzuat oluşturulmuştur. Avrupa Birliği tam üyelik müzakerelerinin etkisi ile Türkiye de mevzuatını Avrupa Birliği'ne uyumlaştırmaktadır. Türkiye'de katı atık yönetiminde esas sorumlu belediyelerdir. Büyükşehirlerde ise büyükşehir belediyesi ile büyükşehir ilçe belediyesi arasında sorumluluklar bölünmüştür. Katı atık yönetimi sürecinde sonucu etkileyen, atık toplama, atık taşıma ve kaynağında ayrıştırma faaliyetleri gibi sürecin ilk aşamaları büyükşehir ilçe belediyesi sorumluluğuna verilmiştir. Bu çalışmada büyükşehir ilçe belediyelerinin katı atık yönetimi faaliyetlerini yürütürken karşılaştığı sorunların neler olduğu, Çankaya Belediyesi özelinde belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın ilk iki bölümünde konu teorik olarak ele alınmış ve mevzuat incelemesi gerçekleştirilmiştir. Üçüncü bölümde ise Çankaya Belediyesi'nde gerçekleştirilen araştırma ve sonuçlarına yer verilmiştir.
Türkiye'de metropoliten şehir yönetiminde değişim ve dinamikler: Samsun Büyükşehir Belediyesi örneği

Türkiye'deki metropoliten şehir yönetimi; büyük şehirlerde kentleşmeyle beraber yaşanılan büyük ölçekteki sorunların çözülmesi, yerel nitelikli hizmetlerin daha etkin ve verimli biçimde sunulması amacıyla 'büyükşehir belediyesi' olarak hayat bulmuştur. Yeni kamu yönetimi anlayışı çerçevesinde son dönemde kamu yönetiminde meydana gelen gelişmeler, büyükşehir belediye yönetiminde de değişimi ve yapının yeniden şekillendirilmesini zorunlu kılmıştır. Bu kapsamda yapılan son yasal düzenlemelerden olan 6360 sayılı Kanun'la Türkiye'deki büyükşehir sistemi idari, mali, siyasi ve kamusal hizmetlerin sunumu bakımından önemli değişikliklere uğramıştır. Çalışmayla Türkiye'de 1984 yılında başlayan ve 6360 sayılı Kanun'la günümüzde sayısı 30'a ulaşan metropoliten şehir yönetim tarihine bakmak; metropoliten şehir yönetimindeki sorunları, değişimi ve bu değişime vesile/sebep olan dinamikleri incelemek amaçlanmıştır. Çalışmaya ek olarak, son dönemde çıkarılan 6360 sayılı Kanun çerçevesinde oluşan yapıyla ilgili olarak Samsun ilindeki belediye yöneticileri üzerinde ampirik bir alan araştırması yapılmıştır. Alan araştırması, 6360 sayılı Kanun'la metropoliten şehirlerdeki bu dönüşümün, sürecin aktörleri tarafından nasıl değerlendirildiğini, Kanun'dan öncesindeki sorunların çözülüp çözülmediğini, yeni sorunların tespitini ve bu sorunlara getirilebilecek çözüm önerilerini içermektedir. Çalışmada, anket uygulamasından da elde edilen bulgulardan hareketle, 6360 sayılı Kanun'la metropoliten şehir yönetimiyle ilgili olarak birçok yeniliğe ve gelişmeye imkan sağlandığı fakat buna karşın yeni yapının birçok olumsuzluğa/soruna da gebe olduğu tespit edilmiştir.
Türkiye'de kamu yönetiminde neoliberal dönüşüm bağlamında yeni sağ muhafazakar anlayışın çözümlenmesi: Turgut Özal dönemi

1980'li yıllar neoliberalizm açısından Türkiye'de dönüm noktası olmuştur. 1970'lerde yaşanan dünya ekonomik bunalımının akabinde refah devleti anlayışı terk edilerek yeni sağ ideoloji uygulanmaya başlanmıştır. 1980'lerde ortaya çıkan yeni sağ politikaların uygulayıcıları; ABD'de Ronald Reagan, İngiltere'de Margaret Thatcher, Türkiye'de ise Turgut Özal olmuştur. ABD'de Reaganizm, İngiltere'de Thatcherizm, Türkiye'de ise Özalizm olarak adlandırılan yeni sağ politikalar çerçevesinde bir takım gelişmeler yaşanmıştır. 1980'lerde, Türkiye'de, devletçilik politikalarının rafa kaldırılıp neoliberal politikaların uygulandığı bir dönem yaşanmıştır. Türkiye'de yaşanan toplumsal sorunlar ve siyasal istikrarsızlıklar ekonomik sıkıntılarla birleşince, 1980 sonrasında neoliberal bir dönüşüm başlamıştır. Süleyman Demirel hükümetinin Türkiye ekonomisini iyileştirmeye ve geliştirmeye dönük hazırladığı '24 Ocak 1980 ekonomik istikrar programı' ile Turgut Özal, bu neoliberal dönüşümü Türkiye'de başlatan kişi olmuştur. Türkiye'de yeni sağ ideoloji, '24 Ocak Kararları' ile uygulama alanı bulabilmiştir. Bu kararlarla Türkiye'de yapısall dönüşüm sürecine girilmiştir. Neoliberal ekonomi programının uygulanmasıyla liberal ekonomi dönemi başlamış, Türkiye ekonomisi dış rekabete açık bir hale getirilmiş, özelleştirme uygulamaları yapılarak devletin küçültülmesi sağlanmıştır. Ancak bu gelişmeler ilk başta olumlu olsa da ilerleyen dönemlerde olumsuz sonuçlar yaratmıştır. Ayrıca bu dönemde ihracatta artış yaşanırken, piyasa ekonomisine yönelik gereken altyapı hazırlanamamıştır.
Belediyelerin finansman ihtiyacının karşılanmasında İller Bankası'nın rolü ve yeniden yapılandırılması

Halka en yakın yönetim birimleri olarak belediyelerin günümüzdeki önemi artmakta, belediyelere çeşitli ve her gün yenisi eklenen sorumluluklar yüklenmekte, bu artan harcama sorumluluklarıyla doğru orantılı olarak da belediyelerin finansman ihtiyacının etkili bir biçimde karşılanması ihtiyacı doğmaktadır. Türkiye'deki belediyelerin dörtte üçe yakınının nüfusu beş binden az olup finansmanının yüzde sekseni nüfusa göre belirlenen bir sistem içerisinde, bu belediyelerin finansman sorunu ortaya çıkmaktadır. Kuruluşu itibariyle belediyeler başta olmak üzere yerel yönetimlere hizmet veren İller Bankası'nın da belediyelerin finansman ihtiyacının karşılanmasında önemli bir rolü bulunmaktadır. Bu bağlamda, İller Bankası'nın finansal tablolarının yıllar itibariyle karşılaştırmalı olarak analizi yapılarak Banka'nın finansal yapısının sağlıklı olup olmadığı ve belediyelerle olan ilişkileri incelenmeye çalışılmıştır. Belediyelerle ve İller Bankası'yla yapılan görüşmeler sonucunda belediyelerin Banka'yla olan ilişkilerinde yaşanan sorunlarla bunlara ilişkin çözüm önerileri getirilmeye çalışılmıştır.
Sansür bağlamında Türkiye'de siyaset ve sinema ilişkisi

İnsanın varoluşundan bugüne kadar uzanan ve insan var oldukça da devam edecek siyaset olgusu, devlet oluşumuna, iktidara, toplum ve iktidar arasındaki ilişkilerin düzenlenmesine dayanak oluşturmaktadır. İktidar, toplumun işlerliği ve devlet bütünlüğünü korumak adına meşruiyetini her daim taze tutmak için kendine bir takım araçlar geliştirmiştir. Kimi sosyal bilimcilere göre okullar, din, sivil toplum kuruluşları, aile, medya vb. birçok kurum 'devletin ideolojik aygıtları' olmaktan öteye gidememiştir. Farklı tartışmalara açık bu konu üzerinden çalışmamızda siyaset eliyle devletin propaganda aracı olarak seçtiği sinema ele alınmıştır. Kitlelerin afyonlanması fikrinin yeni fenomeni sinema, ortaya çıktığı ilk günden bu yana çalışmada da yer verilen deneylerin gösterdiği gibi bireyler üzerinde yaş, cinsiyet, ırk fark etmeksizin oldukça etkili bir araç olarak kullanılmaktadır. Ancak bilindiği gibi sinema yalnızca devletlerin propaganda araçları olarak kalmamış, aynı zamanda farklı grupların, düşüncelerin de sesi kimliğinde hedef kitlesine ulaştırılmıştır. Bu noktada, iktidarlar kendi yasaları doğrultusunda kontrol mekanizmalarını çalıştırmış ve bu mekanizmanın en büyük dişlisi sansür yasaları olmuştur. Çalışmada öncelikle bu üç fenomen ayrı ayrı ele alınmış, daha sonra birbirlerine bağlantılanarak aralarındaki ilişki ortaya konmuştur. Dünyadan ve Türkiye'den verilen siyasal sinema örneklerinin ardından, farklı ülkelerden sansür mevzuatları karşılaştırılmıştır. Daha sonra çalışma kapsamı daraltılarak kronolojik bir Türk Sinema Tarihi ve sansür mevzuatı incelemesi yapılmıştır. Oldukça eski bir tartışma konusu olan sansür, mevzuatlar karşısında anayasa ile uluslararası anlaşmalarda yer alan 'ifade özgürlüğü' maddelerini de göz önünde bulundurarak değerlendirilmiştir. Son bölümde ise bu karşılaştırmaya örnek oluşturabilecek sansüre uğrayan siyasal filmler incelenmiştir. Araştırmanın amacı ideolojik aygıtlardan biri olmasının yanında kimlik oluşturma ve mitleri besleme aracı olarak da kullanılan sinemanın, siyaseten nasıl ve neden kontrol edildiğini ortaya koymaktır. Nitel araştırma yöntemiyle, olay ve durumlara derinliğine bakabilmek adına araştırma deseni olarak çoklu durum çalışması seçilmiştir.
Türkiye'de insan hakları idari yapılanması etkinliğinin Paris ilkeleri çerçevesinde incelenmesi

İnsan Hakları, insanlığın doğuşundan itibaren hep gündemde olan ve bu amaçla sürekli mücadeleler verilen bir konu olmuştur. İnsanlığın bugün sahip olduğu hakları elde etmesi çok kolay olmamış, birçok savaş ve mücadeleler verilerek bu haklar elde edilmiştir. İnsan hakları, kavram olarak çok geniş anlam ve önem taşımasına karşın bu hakların ulusal düzeyde anayasalara, uluslararası düzeyde ise hak bildirgelerine ve sözleşmelere konu olması nispeten yeni sayılabilecek bir olgudur. 20. yüzyılın ilk yılları ve ortalarında yaşanan iki dünya savaşı, insan hakları konusunu tekrar dünya gündemine getirmiş ve bu hakların sadece iç hukuk kuralları ile korunamayacağı düşüncesi ağırlık kazanmıştır. Bu amaçla insan haklarının uluslararası düzeyde de koruma altına alınmasına yönelik çalışmalar başlamış ve bu doğrultuda Birleşmiş Milletler ve Avrupa Konseyi bünyesinde evrensel ve bölgesel koruma mekanizmaları oluşturulmuştur. Diğer taraftan ulusal düzeyde 'devlet' ve insan hakları alanında faaliyet gösteren 'sivil toplum örgütlerinin' dışında, bu iki aktörü bir araya getiren ve 'Ulusal İnsan Hakları Kurumları' olarak adlandırılan üçüncü bir aktör daha ortaya çıkmıştır. 1991 yılında Paris'te yapılan atölye çalışmasında alınan kararlar ulusal insan hakları kurumlarına yönelik asgari standartları belirlemesi açısından kriter olarak kabul edilmektedir. 1990 yılı ve sonrasında ülkemizde insan hakları alanında birçok kurum-kurul oluşturulmasına karşılık Paris İlkelerine uygun ulusal insan hakları kurumunun olmaması hem ulusal hem de uluslararası düzeyde eleştiri konusu olmuştur. Bu amaçla 2012 yılında 6332 sayılı yasa ile ulusal kurum statüsünde görev yapmak üzere Türkiye İnsan Hakları Kurumu oluşturulmuştur. Çalışmamızda ülkemizde insan hakları alanında oluşturulan kurum ve kurullara değinilecek ve Paris İlkeleri çerçevesinde incelenecektir.
Cezaevi endüstrileri ve cezaevi özelleştirilmesi

1980'li yıllardan günümüze küresel ölçekte cezaevi nüfusunda önemli artışlar yaşanmıştır. Özellikle otuz altı yıldır sürmekte olan küreselleşmenin ve hem ABD'de hem de İngiltere'de neredeyse eş zamanlı olarak ortaya çıkan neo-liberal politikaların bu artışın yaşanmasında önemli rol oynadığını söylemek mümkündür. Öyle ki, küreselleşme ve neo-liberalizmin etkisiyle küresel düzeyde işsizlik, yoksulluk artış göstermiş ve bunun sonucunda suç işleme oranlarında da belirgin bir yükseliş yaşanmıştır. Kitlesel tutuklamalar ise birçok ülkede cezaevi sayılarında önemli bir artışları beraberinde getirmiştir. Cezaevi endüstrisi kompleksi olarak bilinen olgu ise cezaevlerinde bulunan ve sayısı da uzun bir süredir artmakta olan bu hükümlü nüfusun özel şirketler ya da kamu yararına oldukça düşük ücretlerle çalıştırılması anlamına gelmektedir. Cezaevi endüstrisi kompleksi, sadece cezaevlerindeki artık işgücünün emeğinden yararlanma anlamı da ifade etmemektedir. Bunun dışında, politik ve toplumsal hedeflerin yerine getirilmesi noktasında da hapsetme oldukça işlevsel olabilmektedir. Öyle ki, politikacılar toplumda yaratılan suç korkusuyla oy kazanabilmeleri veya toplumun istenmeyenlerinin göz önünden kaldırılması gibi hedeflere ulaşmada hapsetme bir araç olarak kullanılabilmektedir. Cezaevi endüstrisi kompleksi, geçmişşten günümüze, hapsetmenin ekonomi politiği çerçevesinde tartışılmaya devam etmektedir. Bu tezin amacı da, başta ABD'de olmak üzere, cezaevlerinin 20. yüzyılın son çeyreğinden günümüze kadar geçirdiği dönüşümü hem ekonomik hem politik hem de sosyal açıdan inceleyebilmektir. Böyle bir incelemenin, cezaevi endüstrisi kompleksini ayakta tutan temelleri ortaya koyabileceği düşünülmektedir.
Belediye anonim şirketlerinin mali analizi

Belediyelerin Türk idari yapısı içinde ve mahalli idareler arasında önemli bir yeri vardır. Belediyeler şehir halkının mahalli ve müşterek ihtiyaçlarını karşılarken bazı ekonomik faaliyetlerde bulunma ihtiyacını da duymuştur. Ekonomik faaliyetlerinin bir kısmını kendi bütçesi içinde bir kısmını da özel hukuk hükümlerine göre kurduğu şirketlerle yürütmüştür. Bu şirketlerin çoğu ve etkin olanı Belediye Anonim Şirketleridir. Özel hukuk hükümlerine göre kurulan ve işleyen bu şirketlerin mali analizlerinin yapılarak, piyasada bu işi yapan özel firmalarla diğer kamu kuruluşları ile karşılaştırılması ve sonucun değerlendirilmesi gerekir. Bu amaçla yapılan bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Türk İdari sistemi içinde belediyelerin yeri, belediyelerin teşkilat yapısı, belediyelerin görevleri, ikinci bölümde belediyelerin mali yapısı, belediye iktisadi teşebbüsleri içinde şirketlerin yeri ve çeşitleri tanıtılmıştır Üçüncü bölümde belediye anonim şirketlerinin mali analizine girilmiş; önce bu şirketlerin bölgesel ve sektörel dağılımları ile sermayenin dağılımı ve istihdam durumları açıklanmıştır. Sonra analiz kapsamına dahil şirketlerin birleştirilmiş bilanço ve gelir tabloları ile bu mali tablolardan çıkarılan göstergeler esas alınarak ülke genelindeki aynı dönemlere ait kamu kuruluşlarının ve özel firmaların verileri mukayese edilmiş ve yorumlanmıştır. Ayrıca bu bölümde, tüm şirketler genelinde yapıldığı gibi, analizleri, yorumları ve kapsama dahil belediye şirketlerinin genel değerlendirilmesi yapılmıştır.
Olay yeri incelemesinde delilden sanığa gitmenin insan haklarının korunmasındaki önemi

hakları, insanların insanca yaşayabilmeleri için korunması gereken haklardır. Bu hakları koruyacak olan ise, kişilerdir. Ancak kişiler, sık sık birbirlerinin bu haklarını ihlal etmekte ya da kullanılmasını engellemektedirler. Bunun için devletler, bu ihlallerin önüne geçebilmek için çeşitli kuruluşlar kurmuşlardır. Bunlardan biri de Emniyet Teşkilatıdır. Emniyet Teşkilatında, delilden sanığa gitmeyi sağlamakla suçluların bulunmasında, dolayısıyla adli hataların önlenmesinde önemli rol oynayan birimlerden biri, olay yeri incelemesi birimidir. Bu çalışmanın amacı, teknolojik gelişmelerle paralel olarak gelişen olay yeri incelemesinin adil yargılanma hakkının korunmasına nasıl katkıda bulunduğunu göstermektir.
Türk Hukukunda müsadere

Araştırma konumuz; Türk Hukukunda Müsaderedir. Müsadere; yasada yazılı hallerde, devlete ait olmayan belirli bir malın veya bunun bedelinin, sahibinin rızası aranmaksızın, belirli usullere göre, mahkeme kararıyla, devlete veya kamu kuruluşlarına mülkiyetinin naklidir. Müsaderenin, zapt ve toplatma ile yakın ilgisi bulunmaktadır. Müsadere mülkiyet hakkının kaybı sonucunu doğurmaktadır. Ceza olarak uygulandığında etkili bir yaptırımdır. Türk Ceza Kanununun 36. Maddesi müsadere konusunda genel hüküm niteliğindedir. Türk Ceza Kanunu dışında özel kanunlarda da müsadereye ilişkin düzenlemeler bulunmaktadır. Müsadere için mahkeme kararı zorunludur. Bunun için yapılan yargılamaya müsadere muhakemesi denir. Müsadere muhakemesi Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 392, 394 maddelerinde düzenlenmiştir. Kendine özü kuralları bulunmaktadır.
Antik Yunan'dan günümüze Avrupa'da yurttaşlık kavramının dönüşümü

Bu tezin amacı Yurttaşlık kavramının tarihi gelişim sürecini ele almak ve ulus-üstü alanda yurttaşlık kavramının bulunduğu son aşamaya ışık tutmaktır. Konunun oldukça geniş olması sebebiyle bu çalışmada uluslararası ilişkiler, sosyoloji, antropoloji, arkeoloji, siyaset bilimi gibi farklı disiplinlerden faydalanılmıştır. Yurttaşlık kavramının Antik Yunan'dan günümüze geçirdiği değişim ve kazandığı nitelikler pek çok çalışmada ele alınmıştır. Söz konusu çalışmalarda da yurttaşlık kavramının terimsel anlamından yola çıkılarak ilk olarak Antik Yunan Polis Devletlerinden başlamak üzere, Roma Dönemi, Orta Çağ Feodal Dönem, Ulus Devlet Dönemi sırasıyla ele alınmıştır. Bu çalışmada yurttaşlık kavramının Antik Yunan'dan günümüze kadar geçirdiği değişim incelenecek olup, yurttaşlık kavramı kimlik kavramı üzerinden değerlendirilecektir. Ayrıca ulus üstü yapılanma birimi Avrupa Birliği'nin yapısı ele alınarak çeşitli anayasalarda yurttaşlık kavramı ifadeleri karşılaştırılacak ve ulus üstü yurttaşlık kavramının varlığı sorgulanacaktır. Uygulamalarda ise bu yönü inceleyen pek çok çalışma bulunmaktadır.