turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Adilcevaz'ın coğrafi etüdü

Van Gölü'nün kuzeyinde, hemen göl kenarında Süphan Dağı güneybatısında yer alan Adilcevaz, Bitlis iline bağlı ve 89 km uzaklıkta bir ilçedir. İlçeyi güneyde Van Gölü, batıda Hasan Dağı, Kuzeyde Kafi dağı, kuzeydoğuda Seydikar dağı, doğuda ise Gülistan ovası çevreler. Adilcevaz adı Zat-el Cavz, Vad-il Cavz, daha sonra Adilcuvaz olmuş ve ses değişikliği ile Adilcevaz şeklini almıştır. Van Gölü kıyısında, genç alüvyonlardan oluşan bir birikinti konisi üzerinde kurulmuş olan Adilcevaz toplam 812 km2 lik bir yüzölçüme sahiptir. Van Gölü'nün iklim üzerinde yapmış olduğu olumlu etki nedeniyle, Doğu Anadolu'nun karasal iklimi içerisinde yumuşamış özelliklere sahip bir iklim görülür. Ortalama sıcaklık yıllık 9.2 C dir. En düşük sıcaklık -18. 5 C en yüksek sıcaklık ise, 35.6 C dir. Yağış miktarı ise 441. 6 mm'dir. Bitki örtüsü olarak, Doğu Anadolu'nun genel karakterini yansıtan stepler hakimdir. Yalnızca şehrin merkezindeki bahçeler, ceviz, kayısı, kavak ve söğüt ağaçlan ile kaplıdır. Adilcevaz'ın M. Ö. 2000 yıllarında Urartular'ın bir kale şehri olduğu, Adilcevaz kalesi ve Kefkalesinde yapılan kazılardan anlaşılmıştır. Büyük Selçuklu Devleti zamanında Türklerin eline geçen (1018) Adilcevaz 1557 yılında Kanuni'nin IrakeynII Seferi sırasında Osmanlılafa sadakatini yenilemiş, bu yıldan sonra 1927 yılına kadar Van vilayetine bağlı bir kaza olarak kalmıştır. 1927'den 1953 yılına kadar Bitlis ili Ahlat ilçesine bir nahiye olarak devam etmiştir. 1953 yılında Bitlis iline bağlı olarak ilçe ilan edilmiştir. Bu özellik günümüzde de devam etmektedir. Nüfus olarak (1927) 2.400 nüfusa sahip iken 1990 yılında 10.103 ve 1996 yılında ise 15.65 l'e çıkmıştır. 1990'daki nüfusun 4 .865'inin kadın nüfus 5270'i ise erkek nüfus oluşturmaktadır. Okuma, yazma çağı üzerindeki nüfusun % 80.3 okuma yazma bilmektedir. Ekonomik potansiyel olarak ilçenin doğusundaki Gülistan ovası ve ilçenin E99 yolu üzerinde yer alması önemlidir. Bu potansiyellere bağlı olarak ilçe ekonomisi yapılacak çalışmalarla geliştirilebilir. Deniz turizmi açısından Van Gölü, yayla turizmi açısından Süte yaylası ve dağ turizmi ve kayakçılık açısından Süphan dağı değerlendirilmelidir.
Lise coğrafya dersi öğretim programındaki siyasi coğrafya konularına ilişkin öğrenci başarılarının ve tutumlarının değerlendirilmesi

Ülkelerin, dünya siyasetinde ekonomik ve siyasal yönden güçlü olmaları açısından coğrafya biliminin önemi büyüktür. Coğrafyanın alt dallarından biri olan siyasi coğrafya günümüzde tüm dünyada en fazla ilgi duyulan bilim dallarından biri olarak karşımıza çıkar. Fiziki coğrafya, beşeri coğrafya ve ekonomik coğrafyanın kesişimi konumunda bulunan siyasi coğrafyanın, Türkiye'de Coğrafya Dersi Öğretim Programında, son müfredat değişiklikleri ile birlikte yeni yer bulmaya başlamış olması, siyasi coğrafya öğretimi üzerine yapılan çalışmaların azlığı önemli bir problem olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu araştırmada Coğrafya Dersi Öğretim Programında yer alan siyasi coğrafya konularına ilişkin öğrenci başarılarının ve tutumlarının öğretmen görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Nitel durum çalışması modelindeki bu araştırma 2018- 2019 eğitim öğretim yılında gerçekleştirilmiş olup, araştırmanın çalışma grubunu farklı okul türlerinde görev yapan 20 coğrafya öğretmeni oluşturmaktadır. Görüşme yönteminin kullanıldığı bu araştırmada, veri toplama aracı olarak görüşme formu kullanılmış ve görüşmeler sonucu ulaşılan veriler içerik analizi yöntemi ile değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda lise öğrencilerin büyük bölümünün siyasi coğrafyaya karşı ilgili olduğu ve siyasi coğrafya konularında başarılarının yüksek olduğu tespit edilmiştir.
İzmit Körfezi'nde sediment-kor analizi ile demir, mangan ve organik karbon tayini

Ö2ET Deniz kirlenmesi içeriğinde denizin tüm elemanları birlikte düşünüldü ve İzmit Körfezi sedimentleririn kor analizi de bu amaçla yapıldı. özellikle kirlenmeye yönelik bögelerde başlı başına bir inceleme sahası olabilen sediment burada yalnızca metal ve organik içeriği bakımından incelenmiş olup, çalışmanın devamına bir başlangıç olarak ideal bir ortamdır. Ortamın reaksiyon kontrolörü durumunda olan Fe ve Mn aynı zamanda bir besi elementi olarak organizmaların yaşamları açısından da önemli bir element olup, Atomik absorpsiyon Spektrofotometrisi ile tayin edildi. III
Beypazarı ilçesinin beşeri ve ekonomik coğrafyası

İnceleme sahası, Ankara il merkezinin 100 km kuzeybatısındadır. İlçenin kuzey kesimleri dağlık bir yapıya sahip olup, bu bölgede rakım 1500- 2000 m yi bulur. Ayaş-Güdül-Çamlıdere-Kıbrıscık-Seben-Nallıhan-Mihalıçcık ve Polatlı ilçeleri ile komşudur. İnceleme sahasının iklimi; yazları sıcak ve kurak kışları ise ılık ve yağışlıdır. Yıllık ortalama yağış miktarı 393 mm'dir. Yıllık sıcaklık ortalaması ise 130C olarak belirlenmiştir. Başlıca akarsuları, Kirmir, İlhan, Aladağ, Süveri ve Inözü çaylarıdır. İnceleme sahasında görülen başlıca toprak tipleri; kahverengi orman toprakları ve alüvyal topraklardır. Sahanın 1 /5'i ormanlarla kaplı olmasına rağmen, geri kalan kısmı bozkır bitkileri ile örtülüdür. Dağlık kesimlerde, sarıçam, meşe, köknar ve ardıç ağaçlarına rastlanır. Son nüfus sayımı (2009) verilerine göre, Beypazarı İlçe merkezinin nüfusu 35 080, köy ve kasabalarla beraber Beypazarı İlçesi'nin toplam nüfusu 46 514 kişidir. Anadolu'nun tarihi seyrine baktığımızda, Beypazarı ilçesine ilk çağda Hitit, Frig, Galat, Roma, Bizans, daha sonra da Anadolu Selçuklu ve Osmanlılar'ın egemen oldukları görülmektedir. Osmanlı Devleti'nin toprak rejimi ve askeri sisteminin bel kemiğini oluşturan Tımarlı Sipahi Merkezleri'nden birisi olan Beypazarı; yöredeki Sipahi Beyi'ne ve ticari, ekonomik hayatın yoğunluğuna istinaden BEĞ BAZARI diye adlandırılmıştır. Beypazarı ilçesindeki ekonomik faaliyetlerin başında, tarım gelir. En çok buğday, arpa ve ayçiçeği yetiştirilir. Hayvancılık faaliyeti ise tarımdan sonra gelmektedir. Sahada büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık az bir orana sahipken, en çok kümes hayvancılığı yapılmaktadır. Beypazarı sanayisi çevre ilçelere oranla daha gelişmiş durumdadır. Geçmişteki ticari hareketlilik, Ankara-İstanbul Karayolunun Kızılcahamam'a yönlendirilmesiyle gerilemiş, son yıllarda yeniden canlanmaya başlamıştır.
Çöl tozlarının Türkiye'ye taşınımının BSC-DREAM8B toz taşınımı tahmin modeli kullanılarak değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, uydu ve yere dayalı gözlemlerin yanında Barselona Süperbilgisayar Merkezi tarafından geliştirilen ve Meteoroloji Genel Müdürlüğünde operasyonel olarak çalışan BSC-DREAM8b toz taşınımı tahmin modelinin çeşitli versiyonlarını kullanarak çöl tozlarının Türkiye'ye taşınımını ve yerel toz katkılarını incelemektir. Bu temel amaç ile birlikte, bazı test çalışmaları yapılarak Türkiye için model versiyonlarının etkinlikleri analiz edilmiştir. Bu kapsamda, çalışma dönemi olarak yoğun toz olayının gözlemlendiği tarihler incelenmiştir. Bunun için öncelikle OMI sensörünün Aerosol Index ürünü ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından işletilen Hava Kalitesi İzleme İstasyonlarının PM10 verileri incelenip 18 Nisan 2012 ve 8 Nisan 2013 tarihlerine odaklanılmıştır. BSC-DREAM8b modelinin çeşitli versiyonları kullanılarak Aerosol Optik Derinliği ve Yüzey Konsantrasyon tahminleri alınmıştır. Bu tahminler MODIS, MSG uydu ürünleri ve PM10 ölçümleri ile karşılaştırılmıştır. Sonuç olarak, toz taşınımı olayı detaylı bir şekilde analiz edildikten sonra, Türkiye içerisinde yerel toz kaynaklarının varlığı tespit edilip, yerel kaynaklardan kalkan tozların BSC-DREAM 8 v1.0 tarafından diğer versiyona göre daha iyi yakalandığı görülmüştür.
Karçal Dağları'nın buzul jeomorfolojisi ve 36Cl kozmojenik jeokronolojisi

Türkiye'deki dağlık alanların birçoğunda Pleistosen sırasındaki yaygın buzullaşmalara ait izler uzun süreden beri araştırmacıların ilgisini çekmekte ve literatürde geniş yer bulmaktadır. Bununla birlikte, çeşitli zorluklar nedeniyle bazı dağlardaki buzullaşmalar konusundaki yayınlar halen sınırlı sayıdadır. Küçük Kafkaslar'ın Kuzeydoğu Anadolu'daki en batı uzantısı durumunda olan Karçal Dağları (41.24 K, 42 .06 D, 3431 m) da bu alanlardan biridir. Karçal Dağları'nda Pleistosen sırasında yaygın bir şekilde buzullaşmaya uğramış ve halen aktüel buzullara ev sahipliği yapan çok sayıda vadi bulunmaktadır. Bu çalışmada, bunlardan biri olan Karçal Vadisi araştırılmıştır. Çalışma iki aşamada yürütülmüştür. Öncelikle, üç yıl süren arazi çalışmalarıyla Karçal Vadisi'ndeki jeomorfolojik birimler detaylı bir şekilde haritalanmış, yaşlandırmalar için geri çekilme morenleri ile fosil kaya buzullarından 10 adet örnek alınmıştır. Daha sonra, arazide alınan örneklere kozmojenik 36Cl yüzey yaşlandırması yöntemi uygulanmıştır. Yaşlandırma sonuçları, Karçal Vadisi'nde Son Buzul Maksimumu'ndan Geç Buzul Dönemi sonuna kadar geçen döneme ait bir buzul kronolojisinin ortaya çıkmasını sağlamıştır. Buna göre, Karçal Vadisi'ndeki buzul, yaklaşık 19.9 1.2 bin yıl önce en geniş yayılıma ulaşmıştır. Aktüel buzulun önündeki kaya buzuluna yakın kesimlerdeki yaş verileri ise 15.7 1.3 bin yıl önce buzulda yeniden bir ilerleme olduğunu göstermiştir. Çalışmada elde edilen sonuçlar, Küçük Kafkaslar'da kantitatif verilere dayalı ilk çalışma olmasının yanı sıra Doğu Karadeniz Dağları'ndaki ve diğer vadilerde daha önce yapılmış olan yaşlandırmaları desteklemesi bakımından da önem taşımaktadır.
Kentsel mekanların kullanımı ve seyyar satıcılık: Diyarbakır örneği

Günümüz kentlerini şekillendiren önemli unsurlardan birisi de seyyar satıcılardır. Seyyar satıcılar özellikle yoğun göç alan kentlerde varlıklarını daha fazla hissettirirler. Kentsel nüfusun yoğunlaştığı mekanları bir iş sahası olarak kullanırlar. Köşe başları, alt ve üst geçitler, kırmızı ışıklarda kavşaklar, otobüs durakları, metro istasyonları, vapur iskeleleri, kaldırımlar vb. yerler, seyyar satıcıların satış yaptıkları mekanlardır. Gelişmiş ülkelerde göreceli olarak az rastlanan seyyar satıcılara, gelişmekte olan ülkelerde daha sık rastlanır. Seyyar satıcılar, Asya, Afrika, Güney Amerika gibi gelişmekte olan ülkelerin göç ile beslenen büyük kentlerinin adeta değişmez görüntüleridir. Gelişmekte olan birçok ülke, bu işi engellemek bir yana, yoksulluğa çare olarak gördüklerinden seyyar satıcılığı desteklemektedir. Bangladeş, Hindistan, Meksika bu ülkelere örnek olarak verilebilir. Ülkemizde seyyar satıcılığın tarihi eski dönemlere kadar iner. Köy köy gezen çerçiler seyyar satıcıların ilk örnekleri arasındadır. Osmanlı dönemi kentlerinde de seyyar satıcılara rastlanır. Cumhuriyet döneminde ise 1950'li yıllardan itibaren kırsal alanlardan kentsel alanlara doğru olan göçler sonucunda; İstanbul, İzmir, Ankara ve Diyarbakır gibi hızla büyüyen kentlerimizde seyyar satıcıların sayıca çok fazla arttığı görülmektedir.1990'lı yıllar Diyarbakır'ın kentsel alan ve kent nüfusu açısından çok büyüdüğü yıllardır. Bu dönemde Diyarbakır farklı bir göç olgusu ile karşı karşıya kalmıştır: Zorunlu göç. Bölgede yaşanan terör olayları ve buna bağlı olarak köylerin boşaltılması kentsel nüfusu son 25 yılda iki katından fazla artırmıştır. Kent merkezine sığınan bu vasıfsız insanların tek geçim kaynağı gündelik işler ve seyyar satıcılık olmuştur. İşte bu çalışmanın konusunu da Diyarbakır'da önemli bir geçim kaynağı olan seyyar satıcılık ve seyyar satıcıların kentsel mekanları kullanımı oluşturmaktadır. Diyarbakır'daki seyyar satıcılar, araç ve yaya trafiğinin yoğunlaştığı sokak ve caddeleri aralarında resmi bir sözleşme olmaksızın paylaşmışlardır. Diyarbakır'daki seyyar satıcıların çoğunluğunu erkekler oluşturmaktadır. Çocuk yaştaki seyyar satıcılar da azımsanmayacak bir sayıdadır. Seyyar satıcılar arasında evli olanların sayıca fazla olması da bu işin önemli bir geçim kaynağı olduğunun göstergesidir. Diyarbakır'daki seyyar satıcılar kalabalık ailelerden gelmektedir. Ailelerin kalabalık olması ataerkil aile yapısından değil, çocuk sayısının fazlalığından ileri gelmektedir. Seyyar satıcıların eğitim seviyeleri ve elde ettikleri kazançlar da düşüktür. Seyyar satıcıların çoğunluğu göç ile gelenlerin yerleştiği ve gelir seviyesi düşük olan mahallelerde oturmaktadırlar.
Bolkar Dağları'nın bitki örtüsü ve iklim değişikliği

Bu çalışmada Bolkar Dağları'nda vejetasyonun dağılışı ile bunu etkileyen ekolojik faktörler incelenmiş, olası iklim değişikliğinin bitki örtüsünün dağılışına etkisi belirlenmiştir. Bitki örtüsünün dağılışını ortaya koyabilmek için 1/100, 000 ölçekli topoğrafya, toprak, sayısal yükselti modeli, amenajman planları ve iklim verileri kullanılmıştır. Ayrıca Bolkar Dağları'ndaki bitki örtüsünün dağılışının tespitinde temin edilen veriler ışığında arazi çalışmaları gerçekleştirilmiş, analizler yapılmıştır. İnceleme alanında bitki örtüsünün geçmişş ve gelecekteki (yaklaşık 2080, RCP 4,5 ve RCP 8,5 senaryoları) olası dağılışını belirlemek amacıyla CCSM 4 iklim modelinin çıktıları kullanılmıştır. Bolkar Dağları'ndaki bitki örtüsü orman formasyonu, çalı formasyonu ve alpin bitkiler olarak üç grupta toplanmıştır. Sahadaki orman formasyonunu kuru ormanlar oluşturur. Sahanın güneyinde kuru ormanlar genellikle Pinus brutia, P. nigra, Abies cilicica subsp. cilicica, Juniperus drupacea ve Cedrus libani, kuzeyinde ise P. nigra, J. excelsa, Quercus pubescens ve Q. ithaburensis subsp. macrolepis gibi ağaç türlerinden meydana gelir. Orman alanlarının tahribiyle ortaya çıkan çalı formasyonu, çoğunlukla maki ile temsil edilir. Yaklaşık 2100 metreden başlayan alpin bitkiler katı, örtü bakımından çok yoğun olmamakla beraber floristik bakımdan oldukça zengindir. Araştırma alanında iklimde meydana gelecek olası değişimlerin, ortalama vejetasyon süresini uzatacağı ve buna bağlı olarak bitki formasyonlarının dağılışını değiştireceği öngörülmüştür. Ayrıca Taxus baccata, Juniperus drupacea, Cedrus libani, Abies cilicica subsp. cilicica ve Corylus avellena'nın ekolojik niş modellemelerinde, gelecekteki dağılışlarında da değişiklik öngörülmektedir.
İstanbul'da organize sanayi bölgeleri ve kentleşme üzerindeki etkileri

Çalışmamızın ilk bölümünde sanayi ve sanayileşme kavramları üzerinde duruldu. geçmişşten günümüze doğru geçirdiği değişim değerlendirildi. İkinci bölümde ise, ülkemizdeki Organize Sanayi Bölgesi Uygulamalarının başlangıcı ve uygulamaları ile ilgili yapılan değişiklikler incelenmiştir. Tezin son bölümünde, İstanbul'daki Organize Sanayi Bölgelerinin dağılımı ve özellikleri ile üretime katkıları incelenerek kentleşmeye etkileri incelenmiştir.
Ulusal adres veritabanına ait altlık haritaların oluşturulması ve kadastral haritalarla ilişkilendirilmesi

İçişleri Bakanlığı 2005 yılında 29 nolu Eylem planı kapsamında Türkiye İstatistik Kurumu eliyle Ulusal Adres Veritabanı projesini gerçekleştirmiş ve bu konudaki yasal boşluk giderilerek ülke genelinde standartlaşma sağlanmıştır. Oluşan bu adres veri yapısı yerel yönetimler başta olmak üzere birçok kurum tarafından kullanılmaya başlanmıştır. Ancak UAVT kullanıldıkça bir takım eksiklikler, sorunlar ve yeni gereksinimler ortaya çıkmış bulunmaktadır. Bunlardan en önemlisi sistemin grafik altlıklardan bağımsız sadece sözel adres tanımlamalarını kullanacak bir şekilde tasarlanmış olmasıdır. Sözel adres tanımlamalarına ilave olarak bu tanımlamalara esas olan grafik karşılıklarının da oluşturulması ve sözel adres tanımlamaları ile ilişkilendirilmesi kaçınılmazdır. Bu çalışma kapsamında UAVT'na grafik altlığın eklenmesi ve mevcut sözel adres tanımlamaları ile ilişkilendirilmesi konusunda Kayseri Melikgazi Belediyesi bünyesinde bir pilot proje uygulaması gerçekleştirilmiştir.
Manisa'nın tarihi coğrafyası

Tarihsel Şehir coğrafyası bakımından ülkemizdeki ilk çalışmalardan bir olan bu çalışmada, Manisa Şehri'nin zaman ve mekan içerisinde gelişme evrelerine uygun olarak saha üzerindeki yayılışı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bugünkü Manisa çevresinde tarih boyunca sırasıyla Tantalis, Spiylos, Magnesia ve Manisa şehirleri kurulmuştur. Bunlardan Tantalis ve Spiylos şehirleri bugünkü Manisa şehrinin bulunduğu alanda değil. O'nun hemen 7 km kadar doğusunda Yarıkkaya mevkiinde Manisa dağının kuzeyindeki engebeli alanlarda kurulmuştur. Daha sonra muhtemelen bu şehirlerden sonuncusu olan Spiylos şehrinin depremde yıkılmasıyla bugünkü Manisa şehri Magnesia adıyla kurulmuştur. Roma ve Bizans döneminde Sandıkkale tepesinin kuzey yamaçlarında ve üst kesimlerinde İç ve Dış kale şeklinde bulunan şehir, Türklerin egemenliğine geçtikten sonra bu kalelerin dışına çıkmış, önce ince bir şerit halinde doğu-batı yönünde gelişme gösterdikten sonra kuzeye yani Gediz ovasına doğru mekansal gelişim göstermiştir. Şehrin 21. yüzyıldaki mekansal gelişim yönü ise kuzeybatıdır. Tarihin hemen her dönemde önemli bir yerleşme olmakla beraber asıl önemini Osmanlı Devleti döneminde XV. ve XVI. Yüzyıllarda göstermiştir. Bu dönemlerde önemli bir şehir olmasının en önemli nedenlerinden biri de Manisa'nın bir 'Şehzadeler şehri' olmasıdır. İzmir şehri yörenin ekonomik, ticari ve kültürel üstünlüğünü almasından itibaren Manisa eski önemini kaybetmiş ve bu büyük kentin gölgesinde kalmıştır. Ancak son zamanlardaki sanayinin büyük kentlerin dışına çıkartılması, ulaşımın daha kolaylaşması gibi bazı stratejik, ekonomik ve siyasi nedenlerle tekrar gelişmeye başlamıştır. 576
Kırım'ın ekonomik özellikleri ve Karadeniz Ekonomik İşbirliğindeki önemi

Doğu Avrupa coğrafi bölgesinin parçası olan Kırım, Karadeniz'in kuzey kıyılarında, ana kara ile bağlantısı zayıf olan bir yarımadadır. Ukrayna'ya bağlı özerk bir cumhuriyet olan Kırım'ın jeopolitik ve jeostratejik önemi, Osmanlı İmparatorluğu yönetimi altındayken Çarlık Rusyası'nın yarımadayı ele geçirme mücadelesine girişiyle iyice belirginleşmiştir. Rusların sıcak denizlere inme politikasının odak noktası olan Kırım'ın 1774'te Ruslar tarafından ele geçirilmesiyle, bölgedeki Türk varlığı asimile ve S. S. C. B. döneminde ise zorunlu göçler yoluyla tamamen depolitize edilmeye başlamıştır. 1954 yılına kadar devam eden statükosu, bu tarihte Kırım'ın Rusya tarafından Ukrayna Cumhuriyeti'ne verilmesi ile değişmiş, S. S. C. B.'nin dağılmasıyla da özerk cumhuriyet statüsünde Ukrayna'ya bağlanmıştır. Kırım, Karadeniz havzasına geniş bir hareket alanı ve hayatiyet veren kıtalararası su ulaşım sisteminin merkez noktasındadır. Karadeniz'deki merkezi durumu, gerek fiziki, gerekse de beşeri imkanları jeostratejik önemini arttırmaktadır. Bu önem, deniz üssü olması ve enerji kaynakları ulaştırma hatlarını kontrol eden bir konumda olmasında odaklanmaktadır. Rusya'nın Kafkas ve Hazar bölgesi enerji kaynaklarını kontrol etmek üzere, Karadeniz ülkeleriyle yakın askeri-ekonomik işbirliği içinde olduğu ve bu devletlerin planladığı her politik hamlenin, ekonomik ve askeri faaliyetlerle desteklenmeksizin amacına ulaşamayacağı bilinmektedir. Bu durum Türkiye-Ukrayna-Rusya ilişkilerinde de kendini göstermektedir. Çalışmamızda özellikle enerji kaynaklarının taşımacılığının Karadeniz jeopolitiği ve ekonomisine etkileri üzerinde durulmuştur.
İnfografiklerin coğrafya öğretiminde akademik başarıya etkisi

Bu araştırmanın amacı, lise öğrencilerinin infografik eğitimle başarılarına etkileri ölçülerek infografik eğitiminin istatistiksel olarak ortaya konmasını sağlamaktır. Bu kapsamda infografik eğitiminin öğrenci başarısına etkisi araştırılmıştır. Araştırmada kapsamında nicel araştırma yöntemlerinden deneysel desen esas alınmıştır. Araştırmanın örneklemini 2018- 2019 eğitim-öğretim yılında Sivas Merkez ilçede rastgele seçilen bir lise öğrenim gören 120 öğrenci lise iki öğrencisi oluşturmaktadır. Bu araştırma beş bölümden oluşmaktadır. I. Bölümde; problem durumu ve alt problemlere, araştırmanın amacına, varsayımlar, sınırlılıklar ve tanımlara, II. Bölümde; İnfografik ve infografik tasarımın hazırlanmasında kullanılan bileşenler, III. Bölümde; araştırmanın modeli, evren ve örneklem, verilerin toplanması ve verilerin analizine, IV. Bölümde; araştırmanın bulgularına ve yorumlarına, V. Bölümde; sonuç tartışma ve önerilere yer verilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen infografik bilgi başarı testi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin analizinde; Betimsel İstatistikler, Mann Whitney U Testi ve Wilconxon Testi esas alınmıştır. Araştırma sonucunda lise ikinci sınıf öğrencilerinin Coğrafya dersindeki akademik başarılarında anlamlı bir artış olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Isparta ili ekonomik coğrafyası

Araştırma alanı, Akdeniz Bölgesi'nin Antalya Bölümü'nün kuzeyinde Göller Yöresi'nde yer almaktadır. Oldukça engebeli ve arızalı bir görünüme sahip olan bu alanların %68.4'ünün yüksekliği 3000 m'ye yaklaşan dağlardan oluşmaktadır. 8.933 km2 yüzölçüme sahip çalışma alanında ekonomik faaliyetlerin yoğunlaştığı alanlar, dağlar arasında kalmış ve İsparta, Senirkent, Gelendost, Boğazova, Kumdanlı ile Yalvaç ovalarından oluşan depresyon alanlarıdır. Göller Yöresi'nin merkezi konumunda olan İsparta ilinin ekonomisi eskiden beri tarımsal faaliyetlere dayanmaktadır. 19. yüzyıl sonları ile 20. yüzyılın başlarında başta hayvancılık olmak üzere tahıl üretiminin yaygın olduğu araştırma alanında, ekim yapılan alanların %90'dan fazlasını tahıl ürünleri oluşturmaktaydı. Tahıllardan başka haşhaş, üzüm, bostan ve dar bir alanda da meyve bahçeleri bulunmaktaydı. 1960'lı yıllardan itibaren yapımına başlanan sulama projelerinin gerçekleştirilmesiyle birlikte 251. 282 ha. olan tarım alanlarının 89.421 ha.'ı sulu tarıma açılmıştır. Böylece bu yıllardan başlamak üzere İsparta ilinde ticari değeri yüksek tarımsal ürünler üretilmeye başlanmıştır. Bunlardan; elma, kiraz, kayısı, vişne, şekerpancarı ve yağgülü İsparta ekonomisine önemli girdiler sağlayan ürünlerin başında gelmektedir. Araştırma alanında Selçuklulardan başlamak üzere pamuklu ve yünlü dokumacılık yanında kunduracılık, tabakçılık önemli sanayi sektörlerini oluşturmaktadır. 19. yüzyıl sonlarında ise ilkel yöntemlerle küçük işletmelerde ilk gül yağı üretilmeye başlanmıştır. İsparta ilinde faaliyete geçen ilk büyük ölçekli fabrika, yörenin yün ipliği ihtiyacını karşılamak üzere kurulan İsparta iplik Fabrikasıdır (1924). Daha sonra 1934 yılında Keçiborlu Kükürt işletmesi, 1935 yılında İsparta Gülyağı Fabrikası açılmıştır. Günümüzde ise İsparta ilinde 187 tesis bulunmaktadır. Bunların 27'si 1992 yılında açılan Organize Sanayi Bölgesinde yer almaktadır. Bu işletmelerde çalışanların %85'i tekstil, gıda ve taş-toprağa dayalı sanayilerinde istihdam edilmektedir. Sanayi tesislerinin çok büyük bir bölümü ise İsparta şehri ve çevresinde; istanbul, Eğirdir ve Antalya karayolları üzeride, İsparta çayı kenarında ve küçük sanayi sitelerinde toplanmıştır. İsparta ilinde ticaret, genelde tarımsal üretime dayanmaktadır. Bunların başında gül ürünleri ve halı olmak üzere meyveler, çeşitli gıda maddeleri, su ürünleri, mensucat ve giyim eşyası, mobilya ve kereste gelmektedir. Ayrıca çimento ve barit ticareti yapılan diğer ürünlerdir. 331 İsparta ilinde kara, demir ve hava ulaşım sistemleri de bulunmaktadır. Ancak bunlardan sadece karayolu ulaşım sistemi gelişmiş durumdadır. Ekonomik ve sosyal faaliyetlerin hemen tamamı karayoluyla gerçekleştirilmektedir. Çalışma alanı tarihi, kültürel ve doğal turistik değerler bakımından zengin bir potansiyele sahip olmasına karşın tanıtım ve pazarlama eksikliği nedeniyle bu potansiyel gereği gibi kullanılamamaktadır. Türkiye'nin en önemli turizm merkezlerinden olan Antalya'ya yakın olmanın avantajları en iyi şekilde değerlendirilmek suretiyle bölge turizminin gelişmesi sağlanmaya çalışılmaktadır. 332