turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çağdaş siyaset kuramında yurttaşlık: Evrenselci ve farklılığa dayalı modeller üzerine bir inceleme

T. H. MarshalPın 'Yurttaşlık ve Toplumsal Sınıflar' adlı ünlü çalışmasından bu yana, yurttaşlık üzerinde yürütülen kuramsal tartışmalar, siyaset kuramının kritik konulan arasında yer alan demokrasi, siyasal katılım ve çoğulculuğun yanı sıra, kamusal ve özel alanların ontolojik sınırlarının anlaşılmasında da merkezi bir rol oynamıştır. MarshalPın ulusal fonksiyonalizmi ve sınıf hipotezi, her ne kadar, savaş sonrası dönem boyunca akademik çevrelerde yaygın bir ilgiye mazhar olmuşsa da; postmodernizm, çokkültürcülük, radikal çoğulculuk ve kimlik/farklılık/tanınma politikası gibi yeni kategorilerin yükselişi ile birlikte, yurttaşlığın kavramsal ve kuramsal çerçevesi ciddi bir değişim göstermiştir. Söz konusu süreç, çağdaş yurttaşlık kuramlarının içkin olduğu 'evrensel vs. özgül' tartışmasının artan önemi açısından da belirleyici olmuştur. Bu çalışmanın amacı, 'evrenselcilik vs. özgülcülük' tartışmalarına referansla, çağdaş yurttaşlık kuramlarının sınırlarım ortaya koymak ve yurttaşlığın kuramsallaştınlmasına yönelik, klasik kuramsal önermelerin ötesine geçen, eleştirel bir perspektif geliştirme ihtimalini sorgulamaktır. Çalışmanın öncelikli argümanı; 'evrensel' ve 'özgül'ün uyuşmaz olmaktan ziyade çekişen, diyalektik etik temelinde banştınlabilecek kategoriler oldukları ve böyle bir kavrayışın demokrasi ve yurttaşlık arasında antagonizmd'A&n ziyade, agonizma'ya. dayalı bir bağlantının kurulmasına hizmet edebileceğidir. Bu anlamda, güncel 'evrenselcilik vs. özgülcülük' tartışmalarına uyumlu biçimde, çağdaş yurttaşlık kuramlarını ikili bir kategorizasyon dahilinde incelemek mümkündür: normatif bir model olarak evrenselci yurttaşlık ve eleştirel bir kategori olarak farklılık temelli yurttaşlık. Bu önerme bağlamında, ilk model -evrenselci konsensüs temelli yaklaşım - yurttaşlığa dayalı kamu ve tarafsızlık idealleri ile siyasal uzlaşmanın normatif önceliği prensibine bağlılık noktasında temellenmektedir. Bu bağlamda, evrenselci yurttaşlığın kuramsal çerçevesi liberal, cumhuriyetçi ve müzakereci modellerden oluşurken, diğer yandan, bu yaklaşımın metodolojik çerçevesi evrenselcilik, prosedürel etik ve müzakereci rasyonalizme dayanmaktadır. Dolayısıyla, kamusal-özel dikotomisi, evrenselci ahlaki tekçiliğin izdüşümü olarak bağlantısız benlik anlayışı ve hakların normatif önceliği prensibi olarak tarafsızlık ideali, yurttaşlığa dayalı kamu idealinin ve evrenselci yurttaşlık modelinin ontolojik çerçevesini meydana getirmektedir. Ill Diğer yandan, ikinci model -farklılık temelli yaklaşım-, kimlik, faklılık ve tanınma politikalarını kuramsal gündeme taşıyan toplulukçu, radikal demokratik ve feminist kuramlara referansla; yurttaşlığa dayalı kamu idealinin, evrenselciliğin ve bağlantısız akim eleştirisi üzerine inşa edilmiştir. Söz konusu eleştirel yurttaşlık önermesi, metodolojik temellerini özgülcülük, bağlamcılık ve görececilikten alırken; buna bağlı kavramsallaştırmalanm, evrenselci konsensüsün yapı-çözümü önermesiyle, evrenselci özdeşlik mantığının eleştirisiyle ve ahlaki ya da radikal çoğulculuğun yansıması olarak heterojen kamu ideali ile desteklemektedir
Combating climate change: Critical evaluation of climate change action plans on urban scale

İklim değişikliği ve küresel ısınma insanlık tarihinin yaşadığı en yıkıcı felaketlerden biri haline gelme dönme potansiyeline sahip. İklim değişikliğinin bazı yıkıcı etkileri hali hazırda gözlemlenebilmektedir. Günümüzde bu problemin çözümü için uluslararası ve ulusal düzeyde çabalar sürmekte. Bazı istisnai örnekleri haricinde, henüz bu çabaların başarılı küresel sonuçlar getirdiğini söylemek oldukça zor. Şehirleri hem uyum hem de emisyon azaltma eylemleri için önemi gittikçe artan bir pozisyona sahiptir. Mevcut tüketim alışkanlıkları ve sera gazı emisyonu seviyeleri düşünüldüğünde, kentler bu sorunun önemli bir parçasıdır. Diğer yandan, sundukları birçok fırsat sebebiyle kentler bu sorunun çözümü olma potansiyeline de sahip. İklim değişikliği politikaları tarihinde tartışmaların genellikle ulusal taahhütler üzerinde yoğunlaştığı gözlemlenebilir. Ancak, kent ölçeğinde etkili bir eylem gerçekleşmeden devletlerin bu hedeflere ulaşmalarının mümkün olmadığı belirtilmelidir. Bu araştırmada kent ölçeğindeki iklim eylem planları ayrıntılı olarak incelenecektir. İklim değişikliği eylem planları, bu fenomen ile mücadele etmek için gereken belirli politika ve aktiviteleri içeren çerçeve dokümanlardır. Bu planlama aktivitesi sürecini değerlendirebilmek için, iklim değişikliği eylem planlarının hazırlanmasına yönelik olarak belirlenen uluslararası standartlar araştırılacaktır. Bu çalışma Şikago İklim Eylem planının belirlenen uluslararası standartlar doğrultusunda değerlendirilmesini kapsayacaktır. Temel örnek incelemesi olarak ise Gaziantep Büyükşehir Belediyesi'nin hazırladığı İklim Eylem Planı'nın değerlendirilmesi yapılacaktır. Bu araştırmanın önemi, dört yıl önce yürürlüğe girmiş olan bu planın başarılı yanları ve zayıflıklarını ortaya koymaktır.
Devlet-şiddet ilişkisi bağlamında devletin şiddet tekeli

Devletin varlığına ve işlevine ilişkin genel kabul gören yaklaşım, bu kurumun bireylerin güvenlik ihtiyacından doğduğu ve dolayısıyla temel görevinin güvenliği sağlamak ve düzeni korumak olduğu şeklindedir. Devletin bu önemli görevi yerine getirebilmesi için asker ve polis gibi şiddet araçlarının varlığı zorunludur. Devlet şiddet araçları üzerinde kontrol ve denetime sahiptir, gerektiğinde bunları kullanır; diğer yandan bireylerin şiddet kullanması yasaklanmıştır. 'Şiddet tekeli' devlete aittir. Tüm bu söylem, devleti bir gereklilik olarak ortaya çıkarırken uyguladığı şiddeti de haklı gösterir. Devlet de şiddeti de meşru kabul edilir. Oysa devlet doğal biçimde kendiliğinden ortaya çıkmış değildir. Devleti ortaya çıkaran, toplumun kendi içindeki gereksinim ve talepleri olmamıştır. Devleti yaratan, devletsiz biçimde binlerce yıl yaşamış ilkel toplumda, şiddete dayanan dış etkenlerle eşitlikçi yapının bozulması ve toplumsal tabakalaşma ile yöneten-yönetilen farklılaşmasının ortaya çıkmasıdır. Bu açıdan gerçekte, devletin varlık sebebi de amacı da bireylerin iyiliğini, huzurunu, mutluluğunu sağlamak değil; aksine, bu farklılaşmada egemen konuma yerleşenin bu konumunu sürdürebilmesinin sağlanmasıdır. Egemen, toplumun diğer kesimleri üzerinde baskı kurup onları denetimi altında tutmadıkça iktidarı tehlike içinde olacaktır. Bunun yolu ise şiddet tekeline sahip olmaktır. Ancak salt şiddete dayalı olarak varlığını devam ettiremez, meşru olduğu inancını da topluma yerleştirmelidir. 'Şiddet tekeli' devletin maddi unsurunu, meşruluk kaynağı olarak 'rıza' ve bu rızayı üretmek için kullandığı araçlar da manevi unsurunu oluşturur.
Polisin çalışma şartlarının hizmet verimliliğine etkisi

POLİSİN ÇALIŞMA ŞARTLARININ HİZMET VERİMLİLİĞİNE ETKİSİ Çalışmada polislerin çalışma şartları belirtilmiş ve çalışma şartlarının hizmet verimliliği üzerindeki etkileri bilimsel kurallara uygun bir biçimde incelenmiştir. Birinci bölümde; çalışma, hizmet, verimlilik kavramları incelenmiş, bu kavramlar polislik açısından değerlendirilmiştir. Diğer yandan, Türk Emniyet Teşkilatı, tarihçesi, kuruluş yapısı, yasalar yönünden polisin görev ve sorumlulukları, polisin toplum içindeki yeri ve önemi incelenmiştir. ikinci bölümde, verimlilik için çalışma şartlarının ergonomik olması gerektiği belirtilmiş, ergonominin tanımı ve polislik üzerinde uygulanabilirliği, çalışma saatleri ve sürelerinin ergonomik olarak değerlendirilmesi yapılmıştır. öte yandan, polisin diğer devlet memurlarından farklı olan yönlerine değinilmiş, bu şartlar değerlendirilirken emniyet yetkililerinin yaptıkları ve yapmış oldukları ergonomik düzenlemeler incelenmiştir. Bu bölümün sonunda, çalışma şartları ve dinlenme programları ergonomik olarak matematiksel verilerle açıklanmıştır. Üçüncü bölümde ise, çalışma şartlarının olumlu ve olumsuz etkileri ile bu konuda yapılan istatistikler belirtilmiştir. Ayrıca, çalışmanın uygulamaya yönelik somut sonuçlarının ortaya çıkarılabilmesi için İzmir Merkez Polisleri üzerinde bir alan çalışması yapılmıştır. Yapılan çalışma neticesinde, çalışma şartlarının oldukça zor olmasına rağmen polislerin özverili ve severek görev yaptıkları gözlenmiş, bu nedenle çalışma şartlarının yeniden incelenerek olumsuzlukların azaltılmasının veya giderilmesinin verimliliğe çok büyük etkisi olacağı tespit edilmiştir. VI
İdari yargının görev alanı

Türk İdari yargısında görev konulu bu çalışma ile usul kurallarından olan ve yargı yerlerince re'sen incelenmesi gereken konuların başında gelen görev konusu hakkında inceleme yapılmaya çalışılmıştır. Her ülkede farklı şekillerde uygulandığı gibi ülkemizde de her yargı sistemi kendi içerisinde yer alan yüksek mahkeme ve ilk derece mahkemelerinden oluşmakta olup gerek aynı yargı düzeni içerisinde gerekse de farklı yargı düzenleri arasında bir davaya bakma konusunda yani; görev yönünden bir takım uyuşmazlıklar çıkabilmektedir. Hiçbir yargı yerinin kendi görev alanı içerisinde olmayan bir davaya bakamayacağına dair tabi hakim ilkesi olarak isimlendirilen genel hukuk kuralı dikkate alındığında ise görev konusunun önemi daha iyi anlaşılmaktadır. Bir uyuşmazlığın çözümünde görevli yargı yerinin belirlenmesinde, en fazla karmaşa adli ve idari yargı yerleri arasında ortaya çıkmaktadır. Özellikle, İdare Hukuku'nun genel itibariyle içtihadi bir hukuk dalı olması özelliğine bağlı olarak görevli yargı yerinin tespitine ilişkin uyuşmazlıklar öğretide yer alan görüşler ve yargı kararları dikkate alınarak çözülmeye çalışılmaktadır. Bu çalışmada ise idari yargının görev alanının belirlenmesi amacına yönelik ölçütler hususunda inceleme yapılmaya çalışılmış olup gerek aynı gerekse de farklı yargı düzenleri içerisinde ortaya çıkması muhtemel uyuşmazlık tipleri güncel yargı kararları doğrultusunda açıklanmaya çalışılmıştır.
NATO ve Azerbaycan

1980'li yılların sonlarına doğru uluslararası ortamda köklü değişiklikler ortaya çıkmış, Doğu Bloku'nun tasfiyesiyle birlikte Baü'yı da etkisinde tutan iki kutuplu düzen ortadan kalkmıştır. Soğuk Savaş döneminde Sovyet tehdidine karşı Batı'nın savunma amacıyla oluşturduğu Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü uluslararası ortamdaki bu değişikliğe paralel şekilde yeniden yapılanma sürecine girmiştir. Bu süreç içerisinde Orta ve Doğu Avrupa ülkelerine yönelik Kuzey Atlantik işbirliği Konseyi oluşturulmuş, 1994 yılında ise bu ülkelerle işbirliğini daha de geliştirilmesi amacıyla BİO programı kabul edilmiştir. Savunma örgütü niteliğini güvenlik örgütüne dönüştüren NATO'nun yemden yapılanma çalışmaları içerisinde genişleme politikaları ön planda tutulmuştur. Nitekim 1999'da Çek Qimhuriyeti, Macaristan ve Polonya'nın katılımıyla Soğuk Savaş sonrası ilk genişlemesini yapan NATO, Mart 2004'te Bulgaristan, Estonya, Letonya, Litvanya, Romanya, Slovakya ve Slovenya'nın katılımıyla tarihinin en büyük genişlemesini gerçeUeştirmiştir. 1991 yılında bağımsızlığım kazanan Azerbaycan dış politikasını Batı'yla bütünleşme istikametinde yürütmüştür. Bu anlamda uluslararası ve bölgesel kuruluşlarla ilişkilerini geliştiren ve birçoğunda da üyelik sıfatım kazanan Azerbaycan NATO'yla ilişkilerine büyük önem vermiştir. Önce KAİK (1997'de AAOK'a dönüşmüştür) çerçevesinde oluşturulan ilişkiler, 1994 yılında BİO'ya katılımıyla daha da gelişmiştir. 220 Genel olarak BİO hedefleri, ordusunu NATO standartlarına getirme amacı taşıyan Azerbaycan'ın hedefleriyle ortak noktalan oluşturmaktadır. Nitekim geride kalan on yıllık zaman diliminde BİO çerçevesinde NATO ile ilişkilerini geliştiren Azerbaycan, bunun olumlu sonuçlarım almıştır. 221
Sosyal belediyecilik bağlamında Bilecik Belediyesi

Tarihsel süreç içerisinde çeşitli aşamalardan geçen devlet düşüncesi, Endüstri Devrimi, Fransız Devimi ve Amerikan Devrimi gibi toplumları derinden etkileyen olaylardan sonra liberal bir anlayışın egemen olduğu yapılar şekline dönüşmüştür. Ancak bu yapının ekonomik, siyasal ve sosyal sorunlara tam manası ile cevap vermeyişi yeni arayışları da beraberinde getirmiştir. Değişen beklentilerle birlikte devlete yüklenen görevler de değişmiştir. Devlet, kendini yeni şartlara göre dizayn etmiş ve böylece bu ihtiyaçlar sosyal devlet çatısı altında giderilmeye çalışılmıştır. Merkezi hükümetin sosyal devlet olmanın yükümlülüklerinin tamamını gerçekleştirme de kendisini yetersizgörmesiyle de yerel yönetim teşkilatlarının işlevselliği artmıştır. Bu yüzden halkayakınlığı bulunan ve yerel yönetim teşkilatı olan belediyelere sosyal anlamda birtakımödevler yüklenmiştir. Belediyelerin yapmakta zorunlu olduğu klasik görevlerin yanı sıragerçekleştirdiği yardımlar ve sosyal faaliyetler sosyal belediyeciliği ortaya çıkararak, belediyelerin sosyal fonksiyonlarını artırmakta ve sosyal hayatta rol almalarını sağlamaktadır. Belediyeler üzerine düşen görevleri sosyal politikalar ile gerçekleştirmektedir. Oluşturulan iyi bir sosyal politika, sosyal belediyecilikunsurlarının iyi bir şekilde gerçekleştirilmesini sağlamaktadır. Çalışma sosyal devlet, sosyal politika ve sosyal belediyecilik üzerinde yoğunlaşarakhazırlanmıştır. Çalışmanın içerisinde görüleceği üzere, bütün bu kavramlar birbiriyleilintilidir. Bu yüzden çalışmada bu kavramlar üzerinde durularak, Bilecik Belediyesi'nin sosyal belediyecilik anlamında ne gibi faaliyetlerde bulunduğuna değinilmeye çalışılmıştır.
Yoksullukla mücadelede sosyal belediyecilik uygulamaları: Sultanbeyli Belediyesi örneği

İktisat biliminin önemli uğraş alanlarından birisi olan yoksulluk, ne yazık ki Sultanbeyli ilçesinde de varlığını sürdürmektedir. Modern İstanbul'un ötekileşmiş ilçesi olan Sultanbeyli'nin sorunları, hem İstanbul'a hem de Sultanbeyli'ye zararlar vermektedir. Bu nedenle Sultanbeyli, üzerinde önemle durulması gereken ilçelerden birisidir. Bu tezin amacı, Sultanbeyli Belediyesi'nin yoksullukla mücadelede ne derece etkin olabildiğini ölçmektir. Aynı zamanda Sultanbeyli'de yoksulluğun nedenleri de araştırılmaktadır. Bu nedenlerin çözümü için bazı öneriler de geliştirilmiştir. Ele alınan bu çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde yoksulluğa dair kavramlar gözden geçirilmektedir. İkinci bölümde Dünya'da ve Türkiye'de yoksulluk olgusu ele alınmakta ve yoksulluğun seyri incelenerek, yoksullukla nasıl mücadele edildiği irdelenmektedir. Son bölümde ise Sultanbeyli halkı, Sultanbeyli Belediyesi ve Sosyal Belediyecilik konuları, tesadüfi olarak seçilen bir örneklem kütlesine yapılan anket sonuçları ile değerlendirilmiştir. Çalışmada, araştırma konusunu oluşturan bulgular anket yoluyla elde edilmiştir. Verilere ulaşabilmek amacıyla Sultanbeyli'de 535 kişiyle anket görüşmesi yapıldı. Bu anketlerden 520 tanesi başarılı olmuştur. Sultanbeyli'de yapılan anketler SPSS 22.0 adlı paket program kullanılarak değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Araştırma sonucunda, Sultanbeyli halkının demografik özellikleri, Sultanbeyli halkının temel problemleri, Sultanbeyli Belediyesi'nin temel problemleri ve Sultanbeyli Belediyesi'nin sosyal belediyecilik başarısı sonuçları ortaya çıkarılmıştır. Ayrıca son olarak Sultanbeyli'de ki sorunların çözümlenebilmesi için, bazı çözüm önerileri ileri sürülmüştür.
Nevşehir ve Niğde belediyeleri örneğinde kentsel yaşam kalitesi: Emek ve Selçuk mahalleleri örneği

Yaşam kalitesi; toplumun sosyal, ekonomik ve fiziksel gereksinimlerinin belirlendiği bir durumdur. Kentsel yaşam kalitesi ise kentlilerin elde etmek istedikleri kaliteli yaşamının kent yönetimleri tarafından ne derece karşılandığı olarak ifade edilmektedir. Küreselleşme ile birlikte kamu yönetiminin yeniden yapılanma sürecinde ortaya çıkan neo-liberalizm ile birlikte devletin görev ve faaliyet alanlarının yeniden belirlenmesi ve merkeze ait bazı yetkilerin yerel yönetimlere daha özelde ise belediyelere devredilmesi gibi yaklaşımlar öne çıkmaktadır. Artan görev ve sorumlulukların etkin bir şekilde yerine getirilmesi için belediyelere alternatif hizmet sunum yöntemleri, kaynak ve personel istihdamı sağlamak gerektiği ifade edilmektedir. Bu çalışmada, bir yerel yönetim birimi olan belediyeler kapsamında kentsel yaşam kalitesi, Nevşehir ili Emek Mahallesi ve Niğde ili Selçuk Mahallesi örneklemlerinin göstergeleri ışığında analiz edilmiştir. Belediyelerin sunduğu çevre temizliği ve sağlığı hizmetleri, sosyal hizmetler, ulaşım hizmetleri, imar ve şehircilik hizmetleri, mali hizmetler, kültür ve turizm hizmetleri ve zabıta hizmetleri gibi hizmetlerin yeterli olması, vatandaşların kentsel yaşam kalitesinden memnuniyetini arttırmaktadır. Sonuç olarak, kentsel yaşam kalitesini arttırmak amacıyla sunulan belediye hizmetleri vatandaşlar tarafından Niğde ilinde yeterli görülürken, Nevşehir ilinde yetersiz görüldüğü ifade edilmektedir. Nevşehir Belediyesi yetersiz olarak ifade edilen bu hizmetlere daha fazla önem vermeli ve bu hizmetler ile ilgili gerekli çalışmaları gerçekleştirmelidir.
Türk Hukukunda İdari Vesayet ve yeni kamu reformu yasa tasarısı

TÜRK HUKUKUNDA İDARİ VESAYET VE YENİ KAMU REFORMU YASA TASARISI Denetim, yapıdan işlerin mevzuata ve belirlenim standartlara uygun olarak yerine getirilip getirilmediğinin kontrol edilmesidir. Merkezi yönetim ve yerinden yönetim esası üzerine kurulu kamu yönetim sistemimizde, merkezi yönetimin kendi kurumlan arasında bütünlük hiyerarşi ilkesi sayesinde sağlanırken, yerel yönetimlerle merkezi yönetim arasındaki bütünlük vesayet denetimi ile sağlanmaktadır. Merkezi yönetimin, yerel yönetimler üzerinde kullandığı idari bir denetim olan idari vesayet, esas itibariyle devletin genel çıkarlarını, devletin birliğini ve toplumun yararını korumak, kamu hizmetlerinde uyumu sağlamak amacıyla tesis edilmiştir. Yerel yönetimlerde özerklik asıl, vesayet ise istisnadır. Bu nedenledir ki, yürürlükteki mevzuatımız idari vesayetin nasıl ve ne şekilde, hangi hallerde, hangi makam ve merciler tarafından kullanılacağım düzenlemiştir. Buna rağmen pratikte, idari vesayet kavramına yüklenen anlamdan daha katı bir uygulama olduğu görülmektedir. İdarede bütünlüğü sağlamak amacıyla tesis edilen idari vesayet, mevcut uygulamamızda yerel yönetimlerin fonksiyonlarını neredeyse etkisiz hale getirmiştir. Ülkemizde yerel yönetimlerin etkili ve verimli olabilmeleri aynı zamanda idari vesayet uygulamasındaki aksaklıkların giderilmesi için vesayet rejiminde köklü bir değişikliğin yapılması gereklidir. Bu değişiklik yapılırken mevcut uygulamalardan kaynaklanan olumsuzlukların giderilerek, ihtiyaca cevap verecek düzenlemelere yer verilmeli ve yerel yönetimlerin özerkliğini esas alan bir idari vesayet uygulaması tesis edilmelidir. Bununla birlikte bu özerklik mutlak olmamalıdır. İdarenin bütünlüğü, kamu görevlerinde birliğin sağlanması, toplum yararının korunması ve yerel ihtiyaçların gereği gibi karşılanması amacıyla bu özerklik, idari vesayet ve denetim sistemimizde yer verilecek kamuoyu denetimi mekanizmaları ile belirli sınırlamalara tabi olmalıdır.
Temel hak ve hürriyetlerin korunması ve Anayasa Mahkemesi'ne bireysel başvuru hakkı

Temel hak ve hürriyetler, kişi hak ve özgürlükleri ya da insan hakları olarak adlandırılan kavramlar, her ne kadar Batı'da ortaya çıkan tarihsel bir olgu olsa da, dünyada başka kültürlerde de insan onurunu korumaya yönelik farklı uygulamalar ortaya çıkarmıştır. Günümüzde insan haklarına saygı olgusu demokratik bir toplumun olmazsa olmaz bir niteliği olarak görülmektedir. Bu durum insan haklarını, devletlerin salt bir iç hukuk meselesi olmaktan çıkararak, uluslararası boyuta taşımıştır. Bununla birlikte insan haklarının korunması ilk olarak devletlerin kendi sınırları içerisinde olmalıdır. Çünkü devletlerin varlık nedeni o ülke içinde yaşayanların insan hak ve özgürlüklerini korumaktır. Devletlerin insan hak ve özgürlüklerini koruma ve güvence altına alma konusunda çeşitli yükümlülükleri olmakla birlikte, tarihsel süreç incelendiğinde insan haklarının ve özgürlüklerinin, çoğunlukla devletler tarafından ihlal edildiği görülmektedir. Bu nedenle insan haklarının tanınması, korunması ve geliştirilmesi devletlerin iç meselesi olmaktan çıkarak, uluslararası topluluğu ilgilendiren bir denetim alanı haline gelmiştir. Bu bağlamda meydana gelen gelişmelere paralel olarak, anayasa mahkemelerinin başlangıçta ikincil misyonu olarak değerlendirilen temel hakları koruma görevi, günümüz anayasa mahkemelerinin temel görevleri haline gelmiştir. Bireysel başvuru yolu da bu misyonun gerçekleştirilmesinde son halka olarak, anayasa mahkemelerinin görevleri arasına girmiştir. Bu çalışmada, devletlerin temel hak ve özgürlükleri koruma amaçlı geliştirdiği ulusal ve uluslararası koruma mekanizmaları ve Türkiye'de tarihsel olarak insan hakları konusunda atılan adımlar irdelenmiştir. Bunun yanı sıra temel hakları korumada büyük öneme sahip olduğu düşünülen ve 2010 yılında kabul edilen Anayasa Mahkemesi'ne bireysel başvuru hakkı temel alınarak, anayasa şikayeti yolunu benimseyen ülkeler ile karşılaştırma yapılmış; uygulamaların eksiklikleri ve katkıları üzerine Türkiye için analizlerde bulunulmuştur. Bu bağlamda birinci bölümde temel hak ve hürriyetler: kavramsal çerçevesi, gelişimi ve korunması başlığı altında temel hak ve hürriyetlerin kavramsal çerçevesi, sınıflandırılması, dünyadaki ve Türkiye'deki gelişimi, temel hak ve hürriyetlerde iç ve dış korunma konuları incelenmiştir. İkinci bölümde Anayasa Mahkemesi'ne bireysel başvuru hakkı başlığı altında bireysel başvuru hakkının tanımı, özellikleri, işlevi ve bazı ülkelerdeki uygulamaları incelenmiş ayrıca Türk Hukuku'nda Anayasa Mahkemesi'ne bireysel başvuru hakkının tarihçesi, koşulları, usulü ve bireysel başvurunun incelenmesi konuları ele alınmış ve konumuzla ilgili sonuç ve değerlendirmeler sunulmaya çalışılmıştır.
Seçilmiş yerel yöneticilerin bakış açısıyla Türkiye'deki Suriyeli göçmenlerin kente sosyo-ekonomik etkileri: Elazığ örneği

Araştırmada göç olgusu ve göçün nedenleri uluslararası göç kuramları üzerinden ele alınmıştır. Uluslararası göçte, toplumsal uyumun sağlanması için iki ana göç politikası olarak asimilasyon ve çokkültürlülük yaklaşımları ele alınmıştır. Ayrıca araştırmada, göçmenlerin uyumu sorunsalı çokkültürlülük yaklaşımı üzerinden çözümlenmiştir. Araştırmada Çokkültürlülüğü hazırlayan süreç ve kavramsal tanımı yapılmış olup, dünyada çokkültürlülük politikasını uygulayan bazı devletlerinuygulamaları incelenmiştir. Daha sonra Türkiye'nin uluslararası göç politikasıçokkültürlülük yaklaşımı çerçevesinde özellikle Suriyeliler özelinde ele alınmıştır. Araştırma, nitel araştırma yöntemi kullanılmış bir saha araştırmasıdır. Elazığkentinde yaşayan Suriyelilerin kente sosyo-ekonomik etkilerini ortaya koymak içinSuriyelilerin yoğunluklu olarak yaşadığı mahalle muhtarlarıyla yüz yüze görüşme yapılmıştır. Elde edilen bilgilerle Suriyelilerin Elazığ kentindeki yerel halkla sosyal uyumu, Suriyelilerin ya da yerel halkın bu göçten nasıl etkilendikleri, Suriyelilerinmahallede karşılaştıkları/başlıca sorunlar, Suriyelilerin mahalleye ya da kenteyansımaları gibi birçok farklı veri sınıflandırılarak analiz edilmiştir.
Türkiye'de yerel yönetimler ve demokrasi ilişkisi

Yerel yönetimler ve demokrasi arasında birçok noktada pozitif ilişkiler mevcuttur. Yerel yönetimlerin yerel halk tarafından seçimle işbaşına getirilmiş olması, her şeyden önce demokratik karakterlerini göstermektedir. Yerel halka en yakın yönetim birimleri olması, bu kurumları yerel halkın katılımına elverişli hale getirmektedir. Merkezi yönetim ile yerel yönetimler arasındaki ilişki yetki genişliği ile sağlanır. Yerel yönetimler sağlanan yetki genişliği ile karar alma ve uygulama işlemlerini yürütmektedir. Demokratik kültürün ve imkanların geliştiği ülkelerde yerel yönetimlerin işlerliği ve özerkliği daha geniş bir alana sahiptir. Bu durum yerel halkın yönetime ve alınan kararlara etkin katılımını, aynı zamanda kaynakların yerel yönetim tarafından verimli kullanılmasını hızlandırmaktadır. Yerel yönetimlerin yetki alanının gelişmesi ve özerk duruma gelmeleri demokratikleşme açısından önemli bir durumdur.