turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Açık kalp ameliyatı geçiren hastalarda ameliyat öncesi ve sonrası anksiyete ve depresyon düzeylerinin karşılaştırmalı incelenmesi

oz Bu çalışmada, bir açık kalp ameliyatı olan koroner arter by-pass ameliyatı geçirmiş bir grup hastanın, ameliyat öncesi ile ameliyat sonrası anksiyete, depresyon seviyeleri ve bu sonuçlar ile de, eşleştirilmiş, kalp hastalarından oluşan diğer bir grubun sonuçlan karşılaştırmalı olarak incelendi. Çalışmaya 60 kişi katıldı. Uygulamalar, koroner by-pass ameliyatına hazırlanan hastalar arasından tesadüfi ömeklem yöntemiyle seçilen 30 kişiden oluşan deney grubuna, ameliyat öncesi ortalama 2. Ve ameliyat sonrası ortalama 5. Günde yapılmıştır. Uygulamalar arasında anksiyete açısından anlamlı fark elde edilmiştir. Ameliyat öncesi ve sonrasındaki skorlar açısından depresyon düzeyinde de bir düşme olmasına rağmen bu fark istatistiki yönden anlamlı bulunmamıştır. 30 kişiden oluşan kontrol grubuna yapılan tek uygulamadan elde edilen sonuçlar ile deney grubu sonuçları arasında ise ne anksiyete ne de depresyon açısından anlamlı fark bulunamamıştır. Cerrahi girişimde bulunulmayan kalp hastalarında, cerrahi müdahale geçiren kalp hastalarında olduğu kadar anksiyete ve depresyon gelişebildiği görülmüştür.
Okul fobisi görülen çocukların ve annelerinin davranışsal ve ailevi işlevleri yönünden incelenmesi

Bu çalışmada, okul fobisinin gelişiminde etkili olduğu düşünülen faktörler incelenmiştir. Okul fobisinin başlamasında çocuğun, ailenin ve okulun özelliklerini içeren risk faktörleri normal çocuklarla karşılaştırdmıştır. Okul fobisi görülen çocukların davranışsal özellikleri, annelerinin ruhsal belirti düzeyleri ve aile fonksiyonları belirlenmiştir. Risk faktörleri kapsamında, çocukların davranışsal özellikleri, annelerinin ruhsal belirti düzeyleri ve aile işlevleriyle ilişkisi birlikte incelenmiştir. Denek grubu 6-11 yaşları arasında 34 kız ve 36 erkekten oluşan 70 ilkokul öğrencisi ve annelerinden oluşmaktadır. Normal kontrol grubu olarak cinsiyet, yaş, sınıf ve sosyoekonomik düzey bakımından eşleştirilmiş 70 ilkokul öğrencisi araştırmaya katılmıştır. Denek ve kontrol grubu 33 soruluk görüşme formunda yer alan demografik ve risk faktörleri çerçevesinde birbiriyle karşılaştırdmıştır. Okul fobisi grubundaki çocukların davranışlarıyla ilgili 4-18 Yaş Çocuk ve Gençler İçin Davranış Değerlendirme Ölçeği, annelerinin ruhsal belirtilerine ilişkin SCL-90-R ve aile fonksiyonlarını belirlemek için Aile Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular, okul fobisini başlatmada risk faktörlerinin önemli olduğunu göstermiştir. Çocukların problem davranışları, aile fonksiyonları ve annelerin ruh sağlığında bozulmalar birçoğu için geçerli olmakla birlikte, önemli sayıda çocuk ve anne alt ölçeklerin her birinde normal sınırlar içerisinde yer almış, aile işlevleri sağlıklı bulunmuştur. Sonuç olarak, bulgular sorunun çok faktörlü olduğunu, her bir çocuğun durumuna ilişkin değerlendirmeye gidilmesi gerektiğini göstermiştir. Çocukların ve annelerinin psikopatolojilerinin belirlenmesinin yanı sıra, aile fonksiyonlarının işlevselliğine yönelik ve risk faktörlerine ilişkin önlem ve önerilerin tedavi planında yer alması uygundur. VI
Andropoz dönemindeki kişilerin depresyon ve kaygı düzeyleri ile beden algılarının incelenmesi

nüfusunun hızla yaşlanmasına bağlı olarak andropoz olgusu önemli bir sağlık sorunu haline gelmiş ve bu dönem erkeklerin yaşam kalitesinde hızlı bir düşüşe neden olmaktadır. Kadınların menopoz dönemine ait çalışmaların sıklığının yanı sıra erkeklerin bu dönemine ait çalışmalar oldukça sınırlıdır. Araştırmamızın temel amacı; yaşlanmakta olan erkeklerde testosteron düzeyinin de azalacağı beklentisine dayanarak bedenden duyulan memnuniyetsizlik, andropoz yaşantısı, depresyon ve anksiyete arasındaki ilişkileri incelemektir. Bunun yanı sıra depresyon ve anksiyetenin önemli yordayıcıları arasında medeni durum ve eğitim düzeyi gibi psikososyal değişkenlerin de yer aldığı göz ardı edilmemiştir. Bu bağlamda araştırmamızda kronik hastalık durumu, eğitim düzeyi, medeni durum, gelir düzeyi ve yaş aralıklarının da bedenden duyulan memnuniyetsizlik, andropoz yaşantısı, anksiyete ve depresyon üzerindeki etkilerinin kontrol edilmesi ayrıca amaçlanmıştır. Çalışmanın verilerinin toplanmasında, Yaşlanan Erkek Semptom Sorgulama Formu, Beck Depresyon Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği, Vücut Algısı Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Veriler, SPSS 15.0 paket programından analiz edilmiş ve araştırma verilerinin analizinde iki kategorili durumlar için Mann-Whitney U testi, ikiden fazla kategorili durumlar için ise Kruskal-Wallis testi uygulanmıştır. Tüm korelasyon analizleri Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Değişmezlik katsayıları hesaplanarak yürütülmüştür. Bu araştırmada kullanılan ölçeklerin iç tutarlılıkları Cronbach Alpha değerleri hesaplanarak sınanmıştır. Bulgular arasında tüm ölçek puanları yaş aralıklarına ve kronik hastalık durumu kategorilerine göre değişim göstermektedir. Yaş arttıkça beden memnuniyetsizliği, depresyon, anksiyete, ve andropozun genel, somatik, psikolojik ve cinsel belirtileri de artmaktadır. kronik hastalığı olanların tüm ölçeklerden almış oldukları puanların kronik hastalığı olmayanlardan anlamlı derecede yüksek olduğu gözlenmiştir
İlkokul öğrencilerinin toplumsal cinsiyet rollerini öğrenme sürecinde ailenin rolü

Hammaddesi insan olan toplumsal cinsiyetin, insanı besleyen, ona görev ve sorumluluklar veren, kimlik atfeden özellikleri bulunmaktadır. Aile kurumu ise toplumda önemini her zaman koruyan, toplumsal kabul çerçevesinde insan türünün çoğalmasını sağlayan, psikolojik, biyolojik, sosyal ve toplumsal birçok işlevi bünyesinde barındıran önemli kurumların başında gelmektedir. Ailede bakım veren kişinin, çocuk ile ilk sosyalleşme deneyimleri toplumsal cinsiyet rollerinin oluşmasında etkili olmaktadır. Bu çalışmanın amacını ilkokul düzeyindeki çocukların toplumsal cinsiyet rollerini öğrenme sürecinde ailenin önemini araştırmaktır. Araştırma 2019- 2020 yılları arasında İstanbul İli Beyoğlu İlçesindeki belirlenmiş örneklem; 104 anne, 104 baba ve 104 çocuk (104 aile) ile yüz yüze görüşme sağlanarak oluşturulmuştur. Evren; İstanbul Beyoğlu İlçesinde bulunan ilkokul öğrenciler(7-12yaş) ve onların ebeveynlerini kapsamaktadır. Örneklem seçiminde olasılıksız örneklem yoluna başvurulmuştur. Evrenin ulaşılabilirliği daha mümkün olduğu için olasılıksız örneklem türünün bir alt dalı olan uygun örnek yoluna başvurulmuştur. Ebeveynler için 38 sorudan oluşan 5 alt boyuta sahip Toplumsal Cinsiyet Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Çocuklar için müdahalesiz etkinlikler adı altında renk tercihleri, meslek tercihler, oyun tercihleri, aile içindeki görev ve sorumluluklar başlıklarında sorular sorulmuştur. Verilerin analizinde; betimleyici istatistikler, frekans dağılımları, ki-kare analizi, çoklu uyum analizi yöntemleri kullanılmıştır. Verilerin sonuçlarına göre; Ebeveynlerden oluşan katılımcıların cinsiyet rolleri açısından yaygın dağılımı eşitlikçi tutum üzerinde toplanmıştır. Ataerkil kız çocukları için; tutarsız ebeveyn tutumunda ataerkil anne ile %23,8lik bir uyum oranı bulunmuştur. Tutarlı ebeveyn ilişkisi için ataerkil kız çocuklarında %76,2lik eşitlikçi ebeveyn tutumuna rastlanılmıştır. Bu yüzden tutarlı anne ve baba ilişkisinde eşitlikçi tutum baskın geldiği için ataerkil kız çocukları için uyuma yeterince rastlanılmamıştır. Ataerkil erkek çocuklarında ise tutarsız ebeveyn tutumunda ataerkil baba ile %25lik bir uyum yakalanmıştır. Ataerkil erkek çocukların tutarlı ebeveynlerinde %75lik eşitlikçi tutuma rastlanıldığı için ataerkil erkek çocuklarda da uyuma yeterince rastlanılmamıştır. Eşitlikçi kız ve erkek çocuklarında ise %83,3lük oranında eşitlikçi anne baba tutumuna rastlanılmıştır. Erkek çocuklar için eşitlikçi baba %100 uyum ile sonuçlanırken, kız çocukları için eşitlikçi anne tutumu %97, 0 ile yüksek uyum oranını yakalamıştır. Çalışmadan elde edilen sonuçlardan yola çıkarak ebeveyn tutumlarının eşitlikçi düzeyde yoğunlaşmasına rağmen ataerkil düzeyde kalan çocuklar için anne ve babanın etkileşimi yetersiz kalmıştır. Eşitlikçi düzeye sahip çocuklarda ise sundukları aile içi örnekler ve sergiledikleri aktif davranışların bir sonucu olarak ailedeki yoğun etkileşim, yüksek düzeyde anne, baba ve çocuk uyumunu ortaya çıkmıştır.
An investigation into the parentification experiences among male adolescents due to juvenile labour

Bu tezin temel amacı, çocuk işçi olarak sanayide çalışan erkek ergenlerin aile içindeki ebeveynleşme deneyimlerini derinlemesine incelemektir. Bu bağlamda, çalışan çocukların gerek araçsal gerek ise duygusal ebeveynleşme deneyimleri gelişimsel bir perspektiften derinlemesine çalışılmıştır. Bu hedefe ulaşmak amacıyla nitel bir çalışma yürütülmüştür. Niteliksel araştırma kapsamında Ankara'nın sanayi bölgelerinde çalışmakta olan yedi erkek ergen ile yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiş ve elde edilen veriler Yorumlayıcı Fenomenolojik Analiz ile çözümlenmiştir. Analizler sonucunda beş üst tema ortaya çıkmıştır. Bu temalar sırasıyla, (1) Çalışmanın çocukluk dönemine gölge düşürmesi: zorla yetişkinliğe itilme, (2) Çocukların çocuk işçiliği meşrulaştırması, (3) Kaybedilen çocukluğa duyulan örtük özlem, (4) Ailenin, çocuğu işgücü ve yetişkinliğe örtük şekilde teşvik etmesi ve (5) Evdeki 'üçüncü ebeveyn'dir. Söz konusu temalar ebeveynleşme ve sosyal adaletsizliğe vurgu yapan ilgili literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
35 yaş ve sonrasında hamileliğe dair yaşantılar: Öznel ve medikal bir deneyim olarak hamilelik

Bu çalışmada, otuz beş yaşından sonra yaşanan ilk çocuk sahibi olma deneyiminin incelenmesi hedeflenmiştr. Bu amaçla, sekiz katılımcı ile yarı-yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Bu görüşmeler nitel bir analiz yöntemi olan Yoruma Dayalı Fenomenolojik Analiz kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonuçları hamileliğin deneyimlenmesi, otuz beş yaş sonrası hamile olmak ve hamilelikte medikal süreç üst temaları altında incelenmiştir. Birinci bölüm, hamileliğe atfedilen anlamlar ile hamilelikteki duygusal, fiziksel ve ilişkisel deneyimlerin incelenmesini içermektedir. Bulgular, hamileliğin idealize edildiğini; hamilelikte hayatın oadak noktasının 'ben'den bebeğe kaydığını göstermektedir. Katılımcıların duygusal deneyimleri mutluluk ve şaşkınlığın yanı sıra bebeği kaybetmeye, sağlıksız bir bebek sahibi olmaya ve doğuma dair pek çok kaygı içermektedir. Ayrıca, hamileliğin bedensel olarak sınırlayıcı ve zorlayıcı olduğu; hamilelikte artan sosyal desteğin büyük oranda anneyi ve bebeği korumak üzerinden verildiği gözlemlenmiştir. Otuz beş yaşından sonra hamile olan katılımcılar, hamileliklerini 'geç kalınmış bir deneyim' olarak tanımlamakta; diğer taraftan hamilelik yaşının avantaj ve dezavantajlarını müzakere etmektedirler. Otuz beş yaş sonrasına yönelik medikal risk söylemiyle karşılaştığını belirten katılımcıların bu riskleri dini söylem ve sosyal karşılaştırma ile karşılık verdiği bulgulanmıştır. Üçüncü bölümde medikal deneyimler ele alınmıştır. Hamilelik sürecinde medikal destek vazgeçilmez olarak görülse de medikal sürecin katılımcılarda çeşitli ikilemlere ve kaygılara neden olduğu gözlemlenmiştir. Bulgular hamileliği fiziksel, psikolojik ve sosyal etkenlerin etkileşim içinde olduğu bütüncül bir süreç olarak değerlendirmenin önemine işaret etmektedir.
Alt ve üst sosyo-ekonomik düzeydeki 6 yaş çocuklarının sosyal oyun davranışlarıyla anne-baba tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Çocukların iyi yetiştirilmesinde ailenin önemli olduğu bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı altı yaşındaki çocukların sosyal oyun davranışları ile anne baba tutumları arasındaki ilişkiyi ortaya çıkarmak olarak belirlenmiştir. Bu amaçla, altı yaş çocuklarının sosyal oyun davranışlarıyla anne-baba tutumları arasında; sosyo-ekonomik düzeye, cinsiyete, kardeş durumuna ve annenin çalışma durumuna göre ilişki bulunup bulunmadığı araştırılmıştır. Bu çalışmanın örneklemini anaokuluna devam eden altı yaşındaki 32 kız ve 32 erkek çocuk oluşturmaktadır. Çocuklar ve ailelerine ilişkin tanıtıcı bilgiler Kişisel Bilgi Formu ile elde edilmiştir. Çocukların anne-baba tutumlarını nasıl yorumladıkları hakkında bilgi toplamak için Aile Tutum Testi, çocukların sosyal oyun davranışlarını doğal ortamında izleyen ve davranışlarını aralıksız kaydedebilen Spesimen Kaydı Yöntemi, ailenin çocuğunu yetiştirirken kullandığı tutumları belirlemek amacıyla Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutum ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizleri, bilgisayar S. P. S. S. 7 .52. istatistik programıyla yapılmıştır. Altı yaşındaki çocukların sosyal oyun davranışlarıyla anne-baba tutumlarını sosyo-ekonomik düzeyin,, cinsiyetin, kardeş durumunun ve annenin çalışma durumunun etkilediği tespit edilmiştir Aile tutum testindeki resimleri çocuklar annenin çocuğuna karşı davranışı koruyucu olarak; adam-çocuk ilişkisini iyi olarak; çocuğun yalnız olduğu zamanları yaramazlık yaptı cezalı olarak; çocuğun düşünceli olduğu zamanı anne babasına kızgın olarak; çocuğun yalnızlık süresini kısa süre olarak; anne-babadan çocuğa gelebilecek bir saldırıyı tehlikeli olarak; yasaklanan bir şeyi yaparak ceza almanın tehlikeli olmadığını söyleyerek, anne-çocuk ilişkisini iyi olarak; çocukları bazen uslu bazen yaramaz olarak; annenin tutumunu belli değil olarak; anne baba arasındaki tartışma konusunun çocuk hakkında olarak yorumlamışlardır. Ayrıca sosyal oyun davranışlarından saldırganlık, başatlık, işbirliği, sosyal gizilgüçlü ve uysallık davranışlarıyla yukarıdaki yorumların daha fazla ilişkili olduğu görülmektedir. Bu sonuçlara göre anne baba tutumlarının çocukların sosyal oyun davranışlarını önemli ölçüde etkilediği görülmektedir. Bu nedenle, anne-babaların çocuklarına demokratik ortam yaratarak onların tüm gelişimlerini olumlu yönde katkı sağlayabilecekleri açıklanarak bu konuda toplum bilincinin oluşturabilmesi için çeşitli önlemler alınmalıdır. Daha sonraki araştırmalarda farklı örneklem guruplar üzerinde ve başka değişkenler kullanılarak bu konunun farklı yönlerinin incelenmesi bu konuya yeni boyutlar katacaktır.
Dolaylı travma ölçeği: Türkçe uyarlama ve sosyal hizmet uzmanlarının dolaylı travma açısından değerlendirilmesi

Bu araştırmanın amacı, Dolaylı Travma Ölçeği'nin Türkçe'ye uyarlanması ve Sosyal Hizmet Uzmanları örnekleminde geçerlik ve güvenirlik çalışmalarının yapılmasıdır. Araştırmanın örneklemini alanda aktif olarak çalışan 103 Sosyal Hizmet Uzmanı oluşturmaktadır. Yapılan açımlayıcı faktör analizi sonucunda özdeğeri 3.53 olan toplam varyansın %58.8'ini açıklayan tek faktörlü bir yapı elde edilmiştir. Ölçeğin faktör yük değerleri. 65 ile. 87 arasında değişmektedir. Yapılan doğrulayıcı faktör analizinde Uyum indeksi değerleri tek faktörlü yapı için GFI=.93, CFI=.96, IFI=.96, SRMR=. 06 olarak bulunmuştur. İki faktörlü yapı için uyum indeksi değerleri ise GFI=.93, CFI=.96, IFI=.96, SRMR=. 05 olarak bulunmuştur. Bu uyum indeksi değerleri tek faktörlü ve iki faktörlü modelin de uyumlu olduğunu ortaya koymaktadır. Dolaylı Travma Ölçeği'nin uyum geçerliğini sınamak amacıyla İkincil Travmatik Stres Ölçeği ve Tükenmişlik Ölçeği-Kısa Formu ile arasındaki ilişkiler Pearson Çarpım Momentler Korelasyon Analizi ile incelenmiş, Dolaylı Travma Ölçeği'nin Tükenmişlik Ölçeği-Kısa Formu ve İkincil Travmatik Stres Ölçeği toplam puanı ile pozitif yönde anlamlı ilişki gösterdiği bulunmuştur. Ölçeğin iç tutarlılık katsayısı 86 olarak bulunmuştur. Ölçeğin test tekrar test güvenirliği için test tekrar uygulamasına gönüllü olarak katılmak isteyen 32 Sosyal Hizmet Uzmanına Dolaylı Travma Ölçeği iki hafta ara ile tekrar uygulanmıştır. Dolaylı Travma Ölçeği'nin öntest ve son test puanları arasında yüksek düzeyde pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur. Araştırmanın sonucunda, Dolaylı Travma Ölçeği'nin Türkiye'de Sosyal Hizmet Uzmanları örnekleminde geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu belirlenmiştir. Bu araştırmada Sosyal hizmet uzmanlarının dolaylı travma düzeyinin cinsiyete, medeni duruma, öğrenim düzeyine ve travma yaşayan bireylerle çalışma sıklığına göre farklılaşmadığı, travmatik deneyime ve meslekte çalışma yıllarına göre farklılaştığı bulunmuştur.
Ergenlerde problemli internet kullanımının yordayıcıları olarak stresle başa çıkma ve kişilik özellikleri

Bu araştırmanın temel amacı, lise öğrencilerinin problemli internet kullanım düzeylerinin; stresle başa çıkma tutumları ve kişilik özellikleri tarafından yordanıp yordanmadığının incelenmesidir. Problemli internet kullanım düzeyinin, cinsiyete, okul türüne, sınıf düzeyine, anne-baba eğitim düzeyine ve ailenin aylık gelir düzeyine göre farklılık gösterip göstermediğinin incelenmesi ise araştırmanın diğer alt amaçlarıdır. Araştırma, 2015- 2016 eğitim öğretim yılında Ankara ili Etimesgut, Sincan ve Mamak ilçelerinde öğrenim görmekte olan 619 lise öğrencisinin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veriler, Kişisel Bilgi Formu, Problemli İnternet Kullanım Ölçeği-Ergen Formu, Sıfatlara Dayalı Kişilik Testi ve Stresle Başa Çıkma Tutumları Envanteri ile elde edilmiştir. Çalışma grubunu oluşturan lise öğrencilerinin Problemli İnternet Kullanım Ölçeği-Ergen Formu'ndan almış oldukları toplam puanlarının, cinsiyet açısından anlamlı bir fark gösterip göstermediği t-testi ile, okul türü, sınıf düzeyi, anne-baba eğitim düzeyi ve ailenin aylık gelir düzeyi açısından anlamlı bir fark gösterip göstermediği tek faktörlü varyans analizi ile incelenmiştir. Sıfatlara Dayalı Kişilik Testi ve Stresle Başa Çıkma Tutumları Envanteri'nden alınan puanların problemli internet kullanımı toplam puanlarını yordama gücü ise çoklu regresyon ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda; lise öğrencilerinin problemli internet kullanım düzeylerinin cinsiyete, okul türüne, anne-baba eğitim düzeyine ve ailenin aylık gelir düzeyine göre anlamlı bir farklılık göstermediği; sınıf düzeyine göre anlamlı bir farklılık gösterdiği bulunmuştur. Problemli internet kullanımının yordanan değişken olarak ele alındığı çoklu regresyon analizi sonucunda; stresle başa çıkma tutumlarının alt boyutları olan aktif planlama, kaçma-soyutlama ve kabul bilişsel yeniden yapılandırma ile kişiliğin alt boyutları olan yumuşak başlılık ve sorumluluğun problemli internet kullanımını anlamlı düzeyde yordadıkları bulunmuştur.
Türkçeye uyarlanmış Ağır bozukluk bataryası'nın demanslı bireylerde geçerlik güvenirlik çalışması

Amaç : Ağır Bozukluk Bataryası ağır dönem demans hastalarının bilişsel işlevlerini ölçmek amacıyla geliştirilmiş bir testtir. Bu çalışmada Ağır Bozukluk Bataryası nin Türkçe'ye uyarlanması, güvenilirliği ve geçerliğine yönelik normatif verilerin toplanması amaçlanmıştır. Yöntem : Çalışmanın örneklemini, DSM-IV tanı ölçütlerine göre demans tanısı almış ve bakımevinde kalmakta olan 80 hasta oluşturmaktadır. Çalışmada katılımcılara Ağır Bozukluk Bataryası, Klinik Demans Evreleme Ölçeği ve Standardize Mini Mental Test uygulanmıştır. Bulgular : ABB skoru ortalaması 78.1 (21.29) . Cronbach alpha katsayısı 0.97 ve uygulayıcılar arası güvenirlik toplam ABB skoru için 0.99 ve alt ölçeklerin aralığı 0.99-0. 96 arasında değişmektedir. CDR ? 2 olan hastaların ABB skoru ortalaması 94.72 (3.4), CDR 2 olan hastaların ABB skoru ortalaması 87.29 (3.85) ve CDR 3 olan hastalar için ise 51.96 (19.8) dir. ABB ve SMMT arasındaki korelasyon. 83 ve ABB ile CDR arasındaki korelasyon -0.78'dir. Sonuçlar : Bulgular Ağır Bozukluk Bataryası'nın, Türk toplumunda ileri evre demans hastalarını dğerlendirmede geçerli ve güvenilir bir test olduğunu göstermiştir.
13-15 yaş grubundaki bireylerde empatinin aleksitimi düzeyleri üzerindeki etkisi

Duyguları tanımlamada ve ifade etmede yetersizlik duyma olarak en genel şekilde ifade edilen aleksitimi, günümüzde giderek artan bir şekilde toplumda görülmektedir. Özellikle ilköğretim çağındaki çocuklarda aleksitimi semptomlarının arttığı ifade edilebilir. Yine en genel tanımıyla kendisini başkasının yerine koyma, başkası gibi düşünme şeklinde tanımlanabilecek olan empatinin de literatürde giderek azaldığı ile ilgili çalışmalar mevcuttur. Öte yandan aleksitimi ile empati arasındaki ilişkiyi inceleyen yeterli çalışma mevcut değildir. Bu nedenle bu çalışmada, ilköğretim çağındaki bireylerin aleksitimi ile empati düzeyleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Çalışmada bu bağlamda, İstanbul ili Ayazağa İlköğretim Okulunda ve Mehmet Ipgin İlköğretim okulunda 2014- 2015 eğitim öğretim yılında öğrenim gören (n=170) ilköğretim öğrencisine, Sarıyer belediyesi aile danışma merkezine gelen danışanlara ve Sarıyer belediyesi yaz kurslarına giden öğrencilere Baron Empati Ölçeği ve Toronto Aleksitimi Ölçeğini içeren anket uygulaması yapılmıştır. Çalışma sonuçlarına göre 13-15 yaş grubundaki bireylerde aleksitimi düzeyleri ile empati düzeyleri arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığı görülmüştür (p<0,01). Bireylerin empati düzeyleri üzerinde sadece kardeş sayısı ve babanın eğitimini istatistiksel olarak anlamlı bulunurken; aleksitimi düzeyleri üzerinde ise sınıfın istatistiksel olarak anlamlı etkisinin olduğu saptanmıştır (p<0,05).
The interplay between cultural life scripts and life stories across three different age groups

Bu araştırmanın amacı yaşam akışlarının genellenebilirliğini, geçmişşi hatırlamaktaki olası etkisi, geleceğe yönelik yaşam hikayeleri ve duygu durumun yaşam akışları ve yaşam hikayeleri üzerindeki olası etkilerini araştırmaktır. Bu amaçla üç farklı yaş grubundan yaşam akışı, yaşam hikayeleri ve duygu durum verileri elde edilmiştir. Yaşam akışlarının yaş grupları arasında benzer olması beklenmektedir. Ayrıca yaşam akışlarının geçmişşi hatırlamada etkili olması öngörülmüştür. Katılımcıların gelecekteki yaşam olaylarını yaşam akışlarını baz alarak tahmin etmeleri beklenmektedir. Duygu durumun hem yaşam akışlarının hem yaşam hikayelerinin duygu yüküyle ilişkili olması öngörülmüştür. Araştırmanın bütün hipotezleri doğrulanmıştır. Yaşam akışları yaş grupları arasında yüksek derecede tutarlılık göstermiştir ve sadece geçmişşe yönelik yaşam hikayelerinin hatırlanmasında değil aynı zamanda geleceğe yönelik yaşam hikayelerinin tahmin edilmesinde de etkili olduğu görülmüştür. Yaşam akışlarının ve yaşam hikayelerinin duygu yükü katılımcıların duygu yüküyle ilişkili bulunmuştur. Yaşlı grup en düşük negatif duygu durum puanına sahip olup hem yaşam akışlarında hem yaşam hikayelerinde en az sayıda negatif olay belirtmişlerdir. Yaşam akışlarında ve hikayelerinin yaşam boyu dağılımında anı tümseği ve olumlu olayların hakim olduğu gözlemlenmiştir. Yaşam akışları otobiyografik anıların hatırlanmasına rehberlik ediyor gibi görünmektedir.