turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kentleşme ve sağlık hizmetleri sunumu: Gebze örneği

Kocaeli ve İstanbul arasında yer alan Gebze, zengin bir tarihi geçmişşe sahip, ekonomisi tarım, hayvancılık ve sanayie dayalı, Türkiye'nin hızla gelişen ve büyüyen ilçesidir. Osmanlı Dönemi'nde Gebze, ana ulaşım yollan üzerindeki konumu nedeni ile uzun yıllar Anadolu'dan İstanbul'a göç eden Anadolu halkının, İstanbul'a ulaşmadan önce uğradığı bir yer olmuştur. Bugün Gebze kara, deniz, demir ve havayollarının birbirleriyle kesiştiği önemli bir kavşak noktasında bulunmaktadır. 1960'fr yıllara kadar sakin bir belde olan Gebze, Türkiye genelinde yaşanan göçe paralel olarak diğer şehirlerden nüfus almaya başlamış ve sanayinin de etkisi ile hızla kentleşme yolunda ilerlemeye başlamıştır. Türkiye'nin en sanayileşmiş bölgesi olan Gebze'deki kentleşme sürecini üç aşamada gerçekleşmiştir. 1970'li yıllarda, yolların doğu-batı istikametinde olması nedeniyle kentsel alanı ve sanayisi bu doğrultuda gelişmiştir. 1980'li yıllarda, sanayi ilçe merkezinden uzak doğu bölgelerinde gelişirken, yerleşme kentin kuzey alanlarına doğru kaymıştır. Üçüncü döneme denk düşen 1990'lı yıllara doğru yerleşme, daha önceden yerli ve göçmen kişilerce kurulmuş merkez ve çevre merkezleri etrafında gelişme meyli göstermiştir. Diğer tarafta, sanayi kuruluşları Organize Sanayi Bölgeleri'nde kurulmaya itilmişlerdir. Gebze'deki hızlı kentleşme beraberinde çevre sorunları, konut açıklığı, plansız yapılaşma, gecekondu problemleri gibi birçok sorun getirmektedir. Sağlık hizmet sunumunda karşılaşılan problemler, özellikle nüfus gibi nicel kriterlere dayanan hızlı kentleşmenin meydana getirdiği problemlerden birisidir. Beş yaş altı çocuk ölüm oranı, bir yaş altı bebek ölüm oranı, 100. 000 kişiye düşen yatak sayısı, hekim, hemşire ve ebe basma düşen nüfus, yatak işgal oranı, ortalama kalış süresi gibi Gebze'deki sağlık göstergeleri Türkiye ve gelişmiş ülkelerin ortalamalarına göre çok düşüktür.
Kamu mali yönetimi ve denetimi

Dünyada küresellesme ve finansal krizler sonucu kamu mali yönetimi sistemlerinde reform yapma geregi dogmustur. Uluslararası alanda yasanan bu degisim rüzgarı ülkemizi de etkisi altına almıs ve 2003 yılında 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu çıkarılarakkamu mali yönetimi sistemimiz bütünüyle yenilenmistir. Bu çalısmayla; ülkemizde kamu mali yönetimi alanında özellikle bütçe, hesap verme sorumlulugu, mali seffaflık, kamumuhasebesi, iç kontrol ve mali denetim alanında yapılan reform hareketlerinin, uluslararasıdeğişimler de göz önünde bulundurularak, değerlendirimesi amaçlanmıstır. Dört bölümden olusan tezin ilk bölümünde kavramlar ve esaslar, ikinci bölümünde ise bu konularla ilgili uluslararası gelismeler incelenmistir. Çalısmanın üçüncü bölümünde Türkiye'de kamu mali yönetimini reforma tabi tutan 5018 sayılı yasa yürürlüge girmeden önceki durumun etraflı bir tespiti yapılmıstır. Dördüncü bölümde ise 5018 sayılı yasa ve diger yasalarla uygulamaya konulan kamu mali yönetimi sistemi ortaya konulmustur. Çalısma sonunda 5018 sayılı yasayla olusturulan yeni kamu mali yönetimi sistemimizin uluslararası uygulamalara çoguyönlerden benzestigi anlasılmıstır. Bununla birlikte; tezin sonuç bölümünde, mali sistemden beklenen basarının elde edilebilmesi için alınması gereken önlemler gösterilmistir.
Türkiye'de bölgesel kalkınma ajansları ve Mevlana Kalkınma Ajansı örneği

Türkiye'de çok belirgin olan bölgeler arası gelişmişlik farklarını gidermek maksadıyla 5449 sayılı ve 25.01. 2006 tarihli Kalkınma Ajanslarının Kuruluşu, Koordinasyonu ve Görevleri Hakkında Kanun çıkarılmıştır. İlgili Kanun çerçevesinde; kamu kesimi, özel kesim ve sivil toplum kuruluşları arasındaki işbirliğini geliştirmek, kaynakların yerinde ve etkin kullanımını sağlamak ve yerel potansiyeli harekete geçirmek suretiyle, ulusal kalkınma planı ve programlarda öngörülen ilke ve politikalarla uyumlu olarak bölgesel gelişmeyi hızlandırmak, sürdürülebilirliğini sağlamak, bölgeler arası ve bölge içi gelişmişlik farklarını azaltmak üzere oluşturulan kalkınma ajansları 26 Düzey 2 bölgesinde kurularak faaliyetlerine başlamıştır. 2006 yılında yürürlüğe giren Kanun çerçevesinde pilot olarak İzmir ve Çukurova Kalkınma Ajansları aynı yıl içerisinde kurulmuştur. 2008 yılında sekiz ajans, 2009 yılında ise Konya ve Karaman illerini kapsayan Mevlana Kalkınma Ajansı ile birlikte on altı ajans kurulmuştur.
İnsan Hakları'nın uluslararası politika ve Türk dış politikasına etkileri -Batı Trakya örneği-

21. Yüzyıla girerken küreselleşme olgusuna paralel olarak evrensl değerlerin belirginleştiği görülmüştür. Bu değerlerin içinde yer alan insan haklan, özellikle II. Dünya Savaşı sonrasında imzalanan birçok belge ile güvence altına alınmaya çalışılmıştır. BM İnsan Haklan Evrensl Bildirgesi bu belgeler arasında geniş kabul görenlerin başında gelmektedir. İnsan haklanmn korunması ve geliştirilmesi adına gösterilen evrensel çabalara ek olarak bölgesel düzeyde de çalışmalar yapılmıştır. AİHS bölgesel çabalar sonunda oluşturulan belgelerden biridir. Devletler imzaladıktan anlaşmalarla egemenlik alanlannı daraltmaktadırlar. Türkiye de insan haklanyla ilgili olarak imzaladığı belgelerle bazı yükümlülükler altına girmiştir. Bu belgelere dayanarak zaman zaman dış dünyadan gözlemciler, rapotörler ya da insan haklanyla ilgilenen örgütler Türkiye'ye gelmektedir. Ziyaretlerin çok sık olması ve sonunda ağır eleştirilerin gelmesi, Türkiye'nin tepkisini doğurmakta ve konu iç işlere kanşma olarak algılanmaktadır. Oysa bu ziyaretlerin Türkiye'nin daha önceden imzalayarak kabul etmiş olduğu hukuksal dayanaklan bulunmaktadır. Türkiye'ye yönelik iddialar hukuksal temele dayanmakla beraber uluslararası eşitlik ilkelerine aykındır. Bu nedenle sorun hukuksal değil, etik bir sorundur. Bir AB devleti olan Yunanistan, insan hakkı konusunda birçok ihlalde bulunmasına karşın Türkiye kadar eleştiriye uğramamıştır. Yunanistan'ın Batı Trakya Türkleri'ne karşı izlediği insanlık dışı politikalan AB'nin öngördüğü insan haklan standartlanna aykındır. Böyle bir devlete AB'nin baskı yapmak yerine maddi ve manevi desteklerini devam ettirmesi dikkat çekicidir.
Alternatif uyuşmazlık çözümü

Alternatif uyuşmazlık çözümü, özellikle Anglo-Amerikan hukuk sistemini uygulayan ülkelerde, devlet ve tahkim yargılamasına alternatif olarak kabul edilen, barışçı uyuşmazlık çözüm tarzıdır. Türk medeni yargılama hukuku alanında, bazı sorunlar yaşanmaktadır. Bu sorunların başında, devlet mahkemelerinde yapılan yargılamanın makul sürede bitirilememesi gelmektedir. Bugüne değin, Türk hukukunda incelenmemiş olan, Alternatif uyuşmazlık çözümü, bu çalışmada incelenmekle, medeni yargıda yaşanılan sorunlara yeni bir çözüm önerilmeye çalışılmıştır. Alternatif uyuşmazlık çözümü, başvurulması zorunlu olsun ya da olmasın kural olarak çözümün bağlayıcı olmadığı ve devlet mahkemelerinde hak arama özgürlüğünü kısıtlamayan yöntemlerdir. Bu yöntemlerle uyuşmazlık taraflarının, çözüme daha etkin katılımları hedeflenmekte ve her iki tarafın da kazanmasını sağlayan yaratıcı tercihler sunulmaya çalışılmaktadır. Alternatif uyuşmazlık çözümü yöntemleri çeşitli olup, kimi yöntemler bir çözüm önermeyip, taraflara yalnızca, uyuşmazlığın devlet mahkemelerinde çözümlenmesi halinde ulaşabilecekleri muhtemel sonuç ve gerekli zaman ve para hakkında tarafsız bir değerlendirme imkanı verir. Bazı çözüm yöntemleri ise, bağlayıcı olmayan çözümler önerirler. Bir diğer grup çözüm yöntemi ise, tahkim ile karma bir yöntemler olup, bağlayıcı çözümü hedeflemektedirler. Alternatif uyuşmazlık çözümünün, uyuşmazlıkların çözümünde yoğun bir şekilde uygulandığı Amerika Birleşik Devletlerinde en çok başvurulan yöntem arabuluculuktur. Alternatif yöntemleri uygulayan çeşitli ülkelerde tarafsız üçüncü kişilerin niteliklerinin standart olmaması ve Alternatif uyuşmazlık Çözümünün tek bir çatısının bulunmaması gibi sorunlar yaşanmaktadır. Türk hukukunda, alternatif uyuşmazlık çözümü, özellikle tüketici sorunları hakem heyeti ile uygulanmıştır. Alternatif uyuşmazlık çözümü, Türk hukukunda, sulh sözleşmesi niteliğinde olup, bilirkişilik alanında yaşanılan sorunlara da çözüm olabilecek niteliktedir. Hakem-bilirkişilik müessesesine ise IVyeni bir bakış kazandırmaktadır. Alternatif uyuşmazlık çözümünün Türk hukukunda benimsenmesi halinde, önerilen bağlayıcı olmayan çözümlerin delil olarak değeri olmalıdır. Çalışmada, özellikle ikrar, kesin hüküm, bekletici sorun ile ilgili öneriler yer almaktadır. Toplumsal barışı hedefleyen alternatif uyuşmazlık çözümü, hukuk fakülteleri başta olmak üzere eğitim ile desteklenmelidir.
Türkiye'de yerel yönetimleri yeniden düzenleme çalışmaları

Dünyanın içinde bulunduğu hızlı kentleşme, toplumsal ve teknolojik gelişmeler, demokratikleşme eğilimleri, küreselleşme ve bunun tam tersi yerelleşme gibi akımlar devletlerin kamu yönetimi anlayışlarını gözden geçirmelerine ve bundan daha önemlisi de yeniden düzenleme girişimlerine neden olmaktadır. Avrupa Birliği'ne girmek isteyen Türkiye ekonomisinden, yönetim anlayışına kadar pek çok alanda yeniden düzenlemeye gitmek zorundadır. 58. Hükümet döneminde başlayan yeniden düzenleme çalışmaları, 59. Hükümet döneminde Avrupa Birliği'nden müzakere tarihi için tarih alınmasıyla birlikte hız kazanmıştır. Ülkemizde kamu yönetiminin yeniden düzenlenmesi ve buna bağlı olarak yerel yönetimlerin yeniden düzenlenmesi Cumhuriyet'in ilk yıllarından beri gündemde olan bir konudur. Ancak bugüne kadar, yapılan araştırmalar sonucu ortaya konan sorunları çözmeye yönelik çalışmalar yok denecek kadar azdır. Sorunlar ortaya konduktan sonra çözüm önerileri geliştirilememiş, geliştirilenler ise uygulanamamıştır. Türkiye'de yerel yönetimlerin sorunlarının kaynağı Osmanlı Devletine kadar gitmektedir. Osmanlı'da hakim olan merkeziyetçilik anlayışı ve Batıdaki emsalleri gibi bir yerel yönetim geleneğinin bulunmaması, bugün yerel yönetimlerin boğuştuğu sorunların asıl kaynağıdır. Merkeziyetçilik anlayışından kurtulmak isteyen Türkiye Cumhuriyeti, yerel yönetimlere tüzel kişilik kazandırmış ve çağdaş yerel yönetimlerin yerine getirdiği hizmetlerle görevlendirmiştir. Cumhuriyet'in yerel yönetimleri ise yüklenen bu görevleri yerine getirecek mali kaynak, yönetici kadrosu, personel ve teknik elemana sahip değildir. Sonuçta merkezi yönetim merkeziyetçi bir anlayışla yerel yönetimlerin görevlerini taşra kuruluşları vasıtasıyla yerine getirmeye yönelmiştir. Türkiye, merkeziyetçi anlayıştan uzaklaşmak yerine şartlardan dolayı yeniden benimsemek durumunda kalmıştır. Ill Yerel yönetimlerin ve kamu yönetiminin yeniden düzenlenmesi ihtiyacı sadece ulusal düzeydeki sorunlardan kaynaklanmamaktadır. Uluslararası gelişmeler ve yeni kavram ve kuramlar da yeniden düzenleme gereksinimini doğurmaktadır. Yeni Kamu Yönetimi Yaklaşımı, Modern Yerel Yönetim Kültürü, yerelleşme, küreselleşme, tek kutuplu dünya düzeni, yönetişim gibi pek çok kavram ve kuram yeni yönetim anlayışlarının gelişmesine neden olmaktadır. Ülkeler bu değişimlere ayak uydurabilmek için yeniden düzenlemeye ihtiyaç duymaktadırlar. Özellikle ekonomik alanda küreselleşmenin etkisi sonucunda yerelleşme-yeni yerel çok daha fazla ön plana çıkmaya başlamıştır. Yeni yerelde kentler, metropoller uluslararası kuruluş ve şirketlerle yakın ilişki içindedirler. Bunun nedeni uluslararası şirketlerin politikalarının ulus devletler düzeyinden, yerel yönetimlere kaymasında yatmaktadır. Uluslararası şirketler güçlü merkezi yönetimle işbirliği yapmak yerine yerel yönetimlerle işbirliğini tercih etmektedirler. Bu durumda yerel yönetimlerin işlevleri ve görevlerinde farklılaşmalar oluşmaktadır. Yerel yönetimlerin bu değişimlere ayak uydurabilmesi için ise daha önceden de belirttiğimiz gibi yeniden düzenleme zorunlu hale gelmektedir.
Armenians living in Turkey and the assassination of Hrant Dink: Loss, mourning and melancholia

Bu tez Hrant Dink'in 19 Ocak 2007'de öldürülüşünün, Türkiyeli Ermeniler özelinde nasıl algılandığına ilişkindir. Bir kırılma noktası olarak da okuyabileceğimiz bu olay, bize hem Ermeni Toplmunun geçmişşi nasıl hatırladığına ve hem de bu hafızanın bugü nasıl etkilediğine bakma şansı verecek. Tezimde Türkiye'de bir Ermeni olarak yaşamanın nasıl bir duyguya tekabül ettiğine yas, melankoli ve kayıp kavramları üzerinden bakmaya çalışacağım. Hrant Dink'in ölümünün ardından oluşan yeni politik atmosferi ve kurulan kurumları inceleyeceğim tezim aynı zamanda Hrant Dink'in ölümünün nasıl bir dönüşüme işaret ettiğine de ilişkindir.
Changing legal status of land property and limits to urban transformation: The case of Okmeydanı, İstanbul

Birçok kentsel alanda tapu belgelerinin eksikliği bu bölgelerde ikamet eden kimseler ve bu bölgelerden sorumlu olan yerel idareler açısından çok önemli bir sorun teşkil etmektedir. İstanbul ili Beyoğlu İlçesi Okmeydanı semti, ikamet edenlerin çoğunluğunun tapu sahibi olmadığı alanlardan biridir. 1960lı yıllardan bu yana mülkiyet problemi gerek merkezi gerek yerel yönetimlerce bakanlar kurulu kararı, genelge, kanun, kanun değişikliği ve imar planı yollarıyla çözülmeye çalışılmış ancak başarılı olunamamıştır. Son dönemde çıkarılan yasalarla birlikte Okmeydanı'nda ki mülkiyet problemi ilk kez çözülmek üzeredir. Çalışmanın temel sorunsalı, Okmeydanı'nda ki mülkiyet sorununun tapu belgesi bağlamında nasıl bir çözüme kavuştuğu ile geçmişşte ve günümüzde izlenen süreçlerde farklılıkların neler olduğudur. Çalışmanın hipotezi ise mülkiyetin el değiştirmesinde ve tapu sorununun çözülmesinde yapılan yasal düzenlemelerin oynadığı kritik roldür. Kentsel arsanın artan önemi ve kentsel toprağın metalaştırılarak sermayenin yatırımına açılması, kentsel dönüşüm projelerinin bu bölgelerin yeniden inşası için uygun yasal zemin hazırlamasıyla birlikte, bu bölgelerdeki mülkiyet temelli problemlerin çözülmesi için de bir baskı unsuru haline gelmiştir. Bu çalışma bahsedilen konularda, Okmeydanı'nda yürütülen saha çalışmasının çıktılarıyla hazırlanmıştır
Yerel yönetimlerin halkla ilişkilerinde rol oynayan sosyal faktörler

Bu çalışma, yerel yönetim ile halkla ilişkilerde rol oynayan sosyal faktörlerin, özellikle de kentlileşme süresinin, cinsiyet rolüne bağlı olarak etkisini incelemeyi amaçlamıştır. Görüşme tekniğinin kullanıldığı, toplam 300 kişinin seçilerek görüşüldüğü bu araştırmada elde edilen sonuçlar, hipotezleri destekler niteliktedir. Yerel yönetimlerden beklentiler ve yerel yönetimin sunduğu hizmetlerden doyum, yerleşim biriminin özelliklerine göre farklılık göstermektedir. Bireylerin oturduğu çevreye ilişkin olarak eksikliğini hissettiği hizmetler oturduğu yerleşim birimine ve cinsiyete göre değişim görülmektedir, özellikle gecekondu ve kısmi gecekondu yerleşim birimlerinde, kadınların çalışma yaşamına daha az katılması nedeniyle. konut dışı ilişkilerinin zayıf olmasına ve beklentilerinin de konutla sınırlı kalmasına neden olmaktadır. Bireylerin oturdukları çevrenin kararlarına katılma, sorunlarına çözüm getirme eğilimleri de kentlileşme süreci içersinde artmaktadır. Kentsel değerlerin içselleştirilmiş olduğu planlı yerleşim birimlerinde sorunların çözümüne katkıda bulunmuş ve oturulan çevre ile bütünleşme eğilimi de artmaktadır. Kentte kalış süresi ve kentsel örgütlerin yaygın olarak kullanılarak kentsel değerlerin benimsenmesi, oturulan semte hakim olma konusundaki duyarlı lığ sağlayarak yerel yönetim ile işbirliği yapma eğilimini de arttırmaktadır. Bireylerin yerel yönetim hizmetlerine sağladığı doyum ve oturduğun semte ile bütünleşmesi de sahip olduğu değerler çerçevesinde gelişmektedir. Sosyal ve siyasal yaşama katılımda önemli etkileri olan kentlileşme ve cinsiyet değişkeni, bireyin yerel yönetim ile ilişkilerindeki tutum ve davranışlarında da belirleyici olmaktadır.
A comparative study of the inter-governmental relations between central and local government: The case of Turkey and Yemen

Merkezi ve yerel yönetimler arasındaki yönetimler-arası ilişkinin mahiyetinin incelenmesi, daha iyi kamu hizmeti sunmak ve etkin koordinasyon sağlamak için kamu yönetimi alanında hem uygulama sahasında hem de akademik olarak önemli bir konu olagelmiştir. Bu çalışma, Türkiye ve Yemen'deki merkezi ve yerel yönetimlerin ilişkilerinin doğasını ve yaklaşımlarını sorgulayıcı bir şekilde tahlil etmiştir. Yemen'de yönetimler-arası ilişkilerin söylemini/akışını etkileyen; adem-i merkeziyetçi bir yapı kurmak, etkin bir yerel yönetim oluşturmak, şeffaflık, hakkaniyet ve etkin hizmet sunumu tesis etmek üzere ortak çaba sarf etmeyi engelleyen temel sorunlar tespit edilmiştir. Karşılaştırmalı kamu yönetiminin tarihsel gelişimi her iki ülkede Osmanlı İmparatorluğu'na uzanacak şekilde ele alınmıştır. Yönetimler-arası ilişkilerin karşılaştırılması, karşılaştırmalı vaka/örnek çalışması tekniği uygulanarak ve konu ile ilgili kamu belgelerinin ve akademik materyallerin titizlikle incelenerek yapılmıştır. Bu çalışmanın bulguları göstermektedir ki, Yemen zayıf bir yönetim sistemine sahip olmakla kalmayıp iç savaş sebebiyle yıkımın eşiğinde bir ülke iken; Türkiye daha güçlü ve daha iyi yapılandırılmış model olacak bir kamu yönetim sistemine sahiptir. Bu cihetle, Türkiye'deki yerel demokrasi uygulamasının Yemen'de yerel yönetimlerin güçlendirilmesi için bir ölçüt/rol model olarak kullanılabileceğini önermek mümkündür.
İdareler arası mali ilişkiler ve büyükşehir belediyesi finansmanı

Kamusal hizmetler merkezi idare ve yerel idareler tarafından yerine getirilmektedir. Söz konusu idareler arasındaki mali ilişki gelir paylaşımı ve hizmet bölüşümünden oluşmaktadır. İdareler arası hizmet bölüşümü etkinlik, faaliyetlerin ayarlanması ve yeknesak standart ve politikalar gibi bir takım kriterler ile belirlenmektedir. Bunun yanında idareler arasındaki gelir bölüşümü ise anlaşılabilirlik, yeterlilik, uygulanabilirlik ve gelir esnekliği gibi kriterlere bağlıdır. Etkin kaynak dağılımı için öncelikle idareler arası hizmet bölüşümü, daha sonra ise gelir paylaşımı belirlenmelidir. Yerel yönetimleri temsil bakımından en iyi örnek belediyelerdir. Belediyelerin mali ve idari durumu, şehirlerin giderek artan önemleri ve sorunlarının etkisiyle ön plana çıkmış; mali ve yerel önlemler alma ihtiyacı 1970'lerin sonunda iyice belirginleşmiştir. Bu gereksinimlerin sonucunda mali ve idari alanda bir takım düzenlemeler olmuştur. Mali alanda 1981 yılında 2380 ve 2464 sayılı Kanunlar ile yapılan düzenlemeler sonucunda belediyelere önemli oranda gelir sağlanmıştır. İdari alanda ise 1984 yılında çıkartılan 3030 sayılı Kanun ile İstanbul, İzmir ve Ankara gibi büyükşehirlerin yönetimi özel bir yapıya kavuşturulmuştur. Fakat bu şehirlerin yeni bir uygulamaya geçmesi var olan sorunları çözmede yetersiz kalmış ve merkezi idareyle aralarındaki idari ve mali sorunlar devam etmiştir. Bu sorunların çözümü için çeşitli kanun tasarıları hazırlanmış, fakat kanunlaşamamıştır. Kalkınma Planlarında ifade edilen düşünceler ise uygulamada yer bulamamıştır. Bu çalışmada yukarıda ifade edilen sorunlar çerçevesinde merkezi idare-yerel idare arasındaki mali ilişki incelenmiş ve Dünya ve Türkiye'deki büyükşehir uygulamaları bu açıdan değerlendirilmiştir. Bu çalışma çerçevesinde büyükşehir belediyelerine ilişkin şu sorunlar gözlemlenmiştir: Büyükşehir belediyeleri, kaynak sahibi olma ve kaynak yaratma açısından yeterince güçlü değildir. Belediye bütçe gelirleri, öz gelir payımn azlığı ve belediyelerin yeni kaynak yaratma yetkisinin olmaması nedeniyle yetersiz kalmıştır. Belediye gelirlerinin çok büyük bir kısmı merkezi idare transferlerinden oluşmuştur. Bütçe giderleri ise, bazı hizmetlerin düşük düzeyde yapılmasına neden olmuş, personel harcamaları gibi kalemlerin payının yüksekliği bütçeleme alanının daralması sonucunu doğurmuştur. Diğer taraftan, merkezi idare yaptığı kanuni düzenlemelerde öncelikle gelir bölüşümünü belirlediğinden, kaynak kullanımında etkinsizlik ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada, sorunların çözümüne ilişkin olarak mali ve idari alanda bir takım düzenlemelerin yapılması önerilmiştir. II
6360 sayılı yasa kapsamındaki değişiklikler ve Yikob - İl özel idaresi karşılaştırması

İnsanlık tarihi boyunca kentlerin büyümesi beraberinde bir takım sorun ve ihtiyaçları da beraberinde getirmiştir. Merkezi yönetimlerce aşılamayan sorunların çözümü amacıyla önce yerel yönetim kavramı ortaya çıkmış ve kamu yönetimi literatürüne girmiştir. Zamanla yerel yönetimlerin nasıl daha verimli hale geleceği, daha da güçlendirilmesinin gerekip gerekmediği gibi konular tartışılmıştır. Türkiye'de yerel yönetimlerle ilgili çeşitli sınıflandırmalar mevcuttur. Son olarak 1982 Anayasası'nın 'Kanun, büyük yerleşim merkezleri için özel yönetim biçimleri getirebilir' hükmüne istinaden hayatımıza giren büyükşehir belediyeleri de bu sınıflandırmalardan biridir. 6360 sayılı Kanun 2014'te hayatımıza girene dek 16 olan büyükşehir belediyesi sayısı 30'a yükseldi. Bununla beraber bu 30 ilde var olan il özel idareleri kapatıldı ve yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıkları kuruldu. Bu çalışmada amaç, 6360 sayılı Kanun ile meydana gelen değişiklikleri açıklamak, il özel idareleri ve YİKOB'ları inceleyip karşılaştırmaktır. Bu sayede YİKOB'ların eksikliklerinin tespiti ve bunlara yönelik çözüm önerilerinde bulunmak hedeflenmiştir.
Kamu görevlilerinin sendikal hakları

Bu çalışma, kamu görevlilerine sendikal hakların tanınması hususunda Tu rk Hukukundakidurumu incelemek ve bu konuda uluslararası hukuk normları ile karşılaştırmalı u lkeincelemelerinden faydalanarak Tu rkiye için bir öneride bulunmak amacıyla yapılmıştır. Sendikal haklar birbirini tamamlayan u ç temel haktan oluşur. Bunlar; sendikal örgu tlenmehakkı, toplu pazarlık hakkı ve grev hakkıdır. Tu rkiye'de kamu görevlilerinesendikal örgu tlenme hakkı ve toplu sözleşme imzalama hakkı tanınmış; grev hakkı tanınmamıştır. Çalışmada kamu görevlilerinin sendikal haklarına ilişkin Tu rkiye'nin kabul ettiği ve iç hukukun bir parçası haline gelen uluslararası sözleşmelerle Tu rk mevzuatındaki hu ku mler arasında çelişki olduğu tespit edilmiştir. Aynı zamanda, bu uluslararası sözleşmelerin denetim organları tarafından Tu rkiye aleyhine sıklıkla olumsuz rapor ve kararların verildiği göru lmu ştu r. Konuyla ilgili iç hukuktaki du zenlemelerin de incelendiği ve değerlendirildiği bu çalışmada, araştırma ve tartışma yöntemleri kullanılarak doktrindeki göru şler ve yu ksek mahkeme kararları incelenmiştir. Ardından karşılaştırmalı u lke incelemelerinden faydalanılarakdeğerlendirmelerimiz ve gerekçelerimiz ile Tu rkiye için bir takım önerilerde bulunulmuştur.
Pasaport kontrol hizmetlerinin değerlendirilmesi 'Esenboğa örneği'

'Pasaport Kontrol Hizmetlerinin Değerlendirilmesi, Esenboğa örneği' başlığını taşıyan bu tez çalışmasında, Türk vatandaşlarının ve yabancıların yurda giriş ve çıkışlarında uygulanan işlem ile bu uygulama esnasında karşılaşılan sorunlar ele alınmıştır. Çalışmada pasaport kontrol görevlilerinin faydalanabilecekleri pasaport mevzuatı ve sahtecilik konuları ile seyahat şirketlerinin ve diğer ilgili kuruluşların yararlanabilecekleri vize rejim tabloları ve cezalı ikamet harcı tabloları yer almıştır. Tez çalışmasında karşılaşılan sorunlar, yerinde tesbit edilerek, elde edilen verilerden yararlanılarak bir takım öneriler sunulmuştur.