turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de kamu hizmetlerine giriş ve hizmete alma politikaları

Kamu yönetimi sistemleri ve kamu personeli günümüzde ülke gündemlerini çokça meşgul eden konuların başında gelmektedir. Şüphesiz ki yönetim olgusu statik bir durum değil, dinamik bir süreçtir. Bu süreç bilhassa günümüzde kamu hizmetlerinin nitelik ve sayı itibariyle artması sonucunda daha bir sürat kazanmıştır. Kamu hizmetlerini yerine getiren kamu personelinin bu gelişmeler karşısında performans ve etkinliğini artırabilmesinin yanında işe alınacakların da işin niteliklerine uygun ve gerekli donanımlara sahip olup olması gözetilir olmuştur. Bu açıdan günümüzde kamu personel sistemlerinin en önemli sorunu, süratle gelişen kamu hizmetlerine uygun ve yetenekli elemanların işe alınması konusu olmuştur. Ayrıca işe alma konusunda izlenecek politikaları belirleyecek olan siyasilerin de meseleye yaklaşımları ayrıca önem kazanmıştır. Kamu görevlilerinin işe alınmaları konusunda, tarihsel süreçte kayırma sisteminden liyakate sistemine doğru bir gelişme kaydedilmiştir. Etkinlik ve yeterliği esas alan Liyakat sistemine işlerlik kazandıracak en önemli unsur merkezi bir kuruluş tarafından yapılan ve objektif kriterlere ve güvenilirliğe sahip sınav sistemlerinin uygulanmasıdır. Günümüzde kurumsal esasa dayalı terk edilmesi; eleman alımında görevin gereklerini hedefleyen sınav uygulamalarının yeniden düzenlenmesiyle kamu hizmetlerinin yetenekli ve uzman personel kadrosuyla yerine getirilmesi etkinlik ve verimliliğin artacağını söyleyebiliriz İşe alma konusunda Türkiye'de ve dünyada uygulanan hizmete alma politikalarını ve sınav sistemlerini incelemeyi amaçlayan bu çalışmada; Türkiye'deki mevcut mevzuat ışığında, işe alma uygulamaları ve sınav yöntemleri incelenmiştir. Araştırmanın üniversiteyi bitiren öğrencilerin önündeki meslek seçeneklerini tanımaları ve buna göre, hangi donanımlara sahip olmaları gerektiği hususunda, genel bilgilere de yer verilmiştir.
Osmanlı yönetim sisteminde Enderun saray okulunun yeri ve önemi

Siyasi tarihe bakıldığında devletlerin kurulmasının ve uzun yıllar varlığını devam ettirmesinin hiç kolay olmadığı görülecektir. Devletlerin kuruluş aşamalarında zorlu mücadeleler verilmiş, devamlılığı için sağlam temellere dayanan bir devlet teşkilatına ve nitelikli devlet adamı kadrolarına ihtiyaç duyulmuştur. Devletler için önemli ihtiyaçlardan biri de etkili lider ve nitelikli yönetici olabilecek kişilerin toplum içerisinde tespit edilmesi ve yetiştirilmesi olmuştur. Her devlet kendi içerisindeki insan potansiyelini iyi değerlendirmek, ülkenin çıkarları doğrultusunda bu insanların fikri, zihni ve bedeni gücünden yararlanmak istemiştir. Bu amaçla devlet yönetimine ilişkin yönetici ihtiyacını karşılayacak kurumu meydana getirme politikası izlemiştir. Batı'da görülen prens eğitimleri, Doğu'da görülen şehzade eğitimleri bunlara örnektir. Bu tür tek kişiye özel eğitimlerin yanı sıra devlet gibi büyük ve geniş bir teşkilatı idare edecek üst düzey yöneticilerin yetiştirilmesine de ihtiyaç duyulur. Devletin sağlam temeller üzerine inşa edilmesi sadece bir kişinin iyi yetişmesiyle değil, yönetici sınıfın nitelikli hale gelmesiyle gerçekleşebilir. Devlet, kendisine hizmet edecek yöneticilerini yetiştirdiği ölçüde, yöneticiler de bulunduğu yerde milleti idare edecek ve onları devlet adamı sıfatıyla etkisi altında tutacaktır. Devletin temsil edilmesi yetiştirilen yöneticiler sayesinde merkezden yerele ulaşmış olacak ve devlet tüm topraklarında yönetimin ağırlığını hissettirecektir. Osmanlı Devleti de her devlet gibi yönetici sınıfın yetiştirilmesi konusunda çok ciddi çalışmalar yapmıştır. Bu amaçla Topkapı Sarayı'nda, Enderun olarak ifade edilen bir saray okulu meydana getirmiştir. Enderun kendine özgü teşkilatıyla diğer eğitim kurumlarından ayrılır. Enderun'da amaç hem erdemli, nitelikli hem de devlete tam bir sadakatle hizmet edecek devlet adamlarının yetişmesidir. Enderun, eğitim kurumu olmasının yanı sıra devlet dairesi işlevine de sahip bir yönetici okuludur. Tarihte ciddi anlamda yer edinmiş olan Enderun; hükümdarların kurumu önemsemesi ve devletin kuruma sağladığı imkanlarla yönetici sınıfını desteklemesi sebebiyle güçlü bir okul haline gelmiştir. Enderun devletin yönetici sınıfını meydana getirmek amacıyla kurulduğu için devlet tarafından doğrudan korunmuştur. Dolayısıyla devlet bu kurumdan çok önemli kazanımlar elde etmiştir. Bu kurum içerisinden sivil ve askeri alanda üst düzey yöneticiler çıkmıştır. Böylece devlet kendisini, yetiştirdiği yöneticilerine emanet etmiştir.
Devlet kurumunda çalışan memurların benliksaygıları ile iletişim becerileri düzeylerininincelenmesi

Toplumda bireylerin düzenli ve mutlu bir yaşam sürdürebilmesi sağlıklı bir kişilik gelişimiyle mümkündür. Birçok araştırma göre; kişilerarası etkili iletişim kurabilen, benlik saygısı ve empati yeteneği yüksek kişilerle düzenli ve sağlıklı bir toplum oluşturulabilir. Bundan dolayı; toplumda yaşayan insanların davranışları ve kullandıkları beceriler; toplum içerisinde pozitif yönde ilişkiler kurmasında kısacasısağlıklı bir birey olarak toplumda yer almasında etkilidir. Bu araştırmada, bir devlet kurumunda çalışan memurların benlik saygıları ile iletişim becerileri düzeylerinin arasında ilişki incelenmiştir. Çalışmada; benlik saygısı ve iletişim becerileri düzeylerinin bazı bağımsız değişkenler açısından da ilişki araştırılmıştır. Araştırmanın örneklemini, Türkiye'nin çeşitli kurumlarda hizmet veren 158( 75 erkek; 83 kadın) devlet memuru oluşturmaktadır. Araştırmamızda; Ersanlı ve Balcı tarafınadan (1998) geliştirilen 'İletişim Becerileri Derecelendirme Ölçeği', Rosenberg tarafından geliştirilen (1965) 'Benlik Saygısı Ölçeği' ve katılımcıhakkında bilgi almak için 12 soruluk 'Demografik Kişi Formu' kullanılmıştır. Veri analizleri için SPSS 21.0 programı kullanılmıştır. Yapılan analizler non parametrik testler kullanılmıştır. Analizlerde Mann-Whithney U testi ve Kruskal Wallis H testi uygulanmıştır. iAraştırmanın bulgularına bakıldığında, benlik saygısı ile iletişim becerileri arasında (p>0.05) anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Diğer taraftan; erkekleriniletişim becerileri ölçeğinin alt boyutu olan davranışsal iletişim becerileri açısından kadınların puanlarına oranla (p>0.05) daha yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca, bireylerin gelir düzeylerine göre gruplar arasında zihinsel iletişim becerileri, duygusal iletişim becerileri ve iletişim becerileri ölçekleri puanları açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. Fakat, bireylerin iletişim becerileri ve benlik saygıları; yaş, medeni durumları, mesleki kıdem süreleri, eğitim düzeyleri, kaç kardeş oldukları, kaçıncı çocuk oldukları, anne ve babalarının eğitim düzeyleri bakımından anlamlı bir farklılık görülememiştir.
Ceza Muhakemesi Hukukunda belge incelenmesi

'Ceza Muhakemesi Hukukunda Belge İncelenmesi' başlığını taşıyan bu tez çalışmasında, delil ve ispat kavramı çerçevesinde, belge delillerine değinilmiş, belgeler üzerinde yapılan sahtecilik çeşitleri ve bu sahteciliklerin ortaya çıkarılmasında görevli bilirkişilik müessesesi irdelenmiş, sahteciliğe konu olan suç çeşitleri hakkında bilgiler verilmiştir. Çalışmada güvenlik ve adaleti sağlamakla görevli kişilere yol göstermesi için belgeler üzerinde kullanılmakta olan güvenlik özelliklerini içeren resimler ile üzerinde sahtecilik yapılmış belge resimlerine yer verilmiştir. Belge incelemeleri esnasında en çok karşılaşılan el yazısı ve imza sorununa değinilmiş, imzaların nasıl atılması gerektiği ve mukayese el yazısı ve imzaların nasıl temin edilmeleri gerektiği anlatılmıştır. Tez çalışmasında, belge incelemelerinde karşılaşılan hukuki ve teknik sorunlar tespit edilerek, elde edilen verilerden yararlanılarak bir takım öneriler sunulmuştur.
Türkiye'de liberal siyaset ve Adnan Menderes

Liberalizm bilhassa batılı devletler tarafından kabul gören, önde gelen politik düşüncelerden biridir. Liberalizm modern Avrupa'nın ilk çağları olan 17. Yüzyıl da ortaya çıkmıştır. Bu dönem serbest ticaretin uygulanması ve özgürlükler açısından insanların düşüncelerinin değişmeye başladığı bir dönem olmuştur. Batıdaki gelişmelere ilgisiz kalmayan Türkiye'de, tamamen liberalizmi benimseyen bir tutum içine girmese de, sürekli kendi koşullarını da göz önünde bulundurarak gelişim ihtiyacını gidermeye çalışmıştır. Türkiye siyasi tarihinde yaşanan gelişmelere ve bu gelişmelerin yaşandığı dönemlere bakıldığında liberalleşme açısından en dikkat çeken dönemin Menderes iktidarları dönemi olduğu görülmektedir. Adnan Menderes, siyasi söylem ve görüşleri ile liberalizmin gereklerini Türkiye'de uygulamaya çalışan lider olmuştur. Menderes liderliğindeki Demokrat Parti 10 yıl boyunca iktidar olmuş ve Türk siyasal hayatında derin izler bırakmıştır. Menderes iktidarı döneminde ekonomik açıdan önemli adımlar atılmıştır. Menderes iktidarı, tarım reformu, yatırım harcamalarının yükselişi, sanayileşmede özel sektöre öncülük verme, dış ticaretin serbestleştirilmesi, işçilere yönelik sosyal politika yasalarının çıkarılması dönemin en belirgin özellikleri arasında yer almıştır. Bu anlamda Türkiye'de katı politik yapı son bulmuş ve Cumhuriyet tarihinin en önemli değişimine şahit olunmuştur. Tek parti dönemindeki devletçilik politikasından vazgeçilmek istenmiş ve liberalizm savunulmuştur. Bu çalışmada Adnan Menderes dönemindeki liberal siyaset anlayışının sosyoekonomik politikalara yansımaları incelenmiştir. Çalışmanın bir durum tespit araştırması olmasından yola çıkarak Menderes iktidarı döneminin ilk yarısında gerek sosyal gerekse ekonomik durum liberal politikalar açısından olumlu olduğu izlenmiştir. Fakat dönemin ikinci yarısı itibarıyla bu gelişmelerin tam anlamıylasağlanabildiğini söylemek güçtür. Menderes, iktidarının ilk yıllarında birey özgürlüğünü, serbest piyasayı, basın hürriyetini ve birçok hakları savunmuştur. Ama kötü gitmeye başlayan ekonomik durumdan kaynaklı halk desteğini kaybetmeye başlayan menderes tüm bu liberal fikirlerden vazgeçerek devletin baskın gücünü toplumun tüm kesimine yansıtmıştır. Bunun sonucunda da 27 Mayıs askeri darbesine maruz kalmıştır.
Çevre bilincinin oluşturulmasında çevre hareketlerinin etkisi: Bartın-Amasra örneği

İnsanların üretim ve tüketim faaliyetleri sonucu ortaya çıkan çevre sorunları, dünyanın geleceğini tehdit etmektedir. Su, hava ve toprak kirliliği, iklim değişikliği, doğal kaynakların tükenmesi, ormansızlaşma, endemik hayvan ve bitki türlerinin yok olması yaşanan çevre sorunlarına örnek olarak sayılmaktadır. Çevre sorunlarına karşı alınacak önlemlerden biri insanlarda çevre bilincinin oluşturulmasıdır. Çevre hareketlerinin, çevre bilincinin oluşmasında etkili olduğu düşüncesi araştırmanın hipotezidir. Bu bağlamda çevre bilinci ve çevre hareketleri konularında teorik çerçeve oluşturularak, Bartın-Amasra'da yapılan alan araştırması ile bu düşüncenin sınanması amaçlanmıştır. Tezin teorik kısmının oluşturulmasında eleştirel literatür taraması yönteminden yararlanılmış, Bartın-Amasra'da yapılan alan araştırmasında ise anket yöntemi kullanılmıştır. Yapılan araştırma sonucu çevre hareketine katılım oranının %61, 25 olduğu görülmüştür. Ayrıca, termik santrale karşı ortaya çıkan çevre hareketlerinin, katılımcıların çevreye yönelik tutumlarını olumlu yönde etkilediğine dair anlamlı farklılıklar bulunmuştur.
İnsan haklarının uluslararası düzeyde korunması ve Birleşmiş Milletler sistemi

İnsan hakları, kişinin doğuştan kazanmış olduğu dokunulmaz, devredilmez ve vazgeçilmez haklardır. Günümüzde demokrasi ile birlikte en çok kullanılan kavram insan haklarıdır. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Birleşmiş Milletler'in kurulmasıyla, insan hakları evrensel bir nitelik kazanmıştır. Birleşmiş Milletler Şartı, İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi, Kişisel ve Siyasal Haklar Sözleşmesi, Ekonomik Sosyal ve Kültürel Haklar Sözleşmesi ile Birleşmiş Milletler'in konularına göre hazırlamış olduğu uluslararası insan hakları sözleşmeleri, insan haklarının korunması ve geliştirilmesi konusunda evrensel düzeyde etkileri olan çok önemli düzenlemelerdir. Bu çalışmada ilk olarak, insan hakları kavramının kökeni, tarihi gelişimi ve sınıflandırılması konuları ele alınacak; sonraki bölümde, insan haklarının ulusal ve bölgesel düzeyde korunması konularına yer verilecektir. Son bölümde ise, insan haklarının uluslararası düzeyde korunması bağlamında, Birleşmiş Milletler Örgütü İnsan Hakları Belgeleri ile Uluslararası Ceza Mahkemesi inceleme konusu yapılacaktır.
Kentsel suçun kamu düzenine etkileri bağlamında bir araştırma: Kırıkkale örneği

Bu araştırma, kent, kentleşme, kentlileşme kavramları çerçevesinde kentsel suç ve kamu düzeni ilişkisini incelemek ve kentsel suçun kamu düzenine etkilerinin anlaşılması amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla, Kırıkkale il merkezinde yaşayan 18 yaş üzerindeki 534 kişiye anket form uygulanmıştır. Uygulanan anket formda üç farklı ölçek kullanılmıştır. Bu ölçekler bireyi tanımaya dair 'demografik bilgiler', 'kamu düzeni hakkındaki düşünceler' ve 'Kırıkkale'de kendini güvende hissedip hissetmeme düzeyi' şeklindedir. Elde edilen veriler SPSS 18.0 programında analiz edilmiş, ANOVA, t-testi, frekans, korelasyon ve çoklu doğrusal regresyon analizleri kullanılmıştır. Araştırma bulgularında kentleşme sürecinin kentlileşme ve kentsel suç ile ilişkileri tespit edilmiş ve bu bağlamda bireyi sapmaya iten sebeplerden birinin de kentlileşme düzeyiyle ile ilgili olduğu anlaşılmıştır. Araştırma bulgularında elde edilen bir diğer husus ise kentsel suçun kamu düzenini ve bireylerin kamu düzenine dair düşüncelerini doğrudan olumsuz bir şekilde etkilediğidir. Bu olumsuzluklar daha çok bireylerin güvenlik ve sağlık ile ilgili düşüncelerinde ortaya çıkmış ve bu konularda endişeli oldukları anlaşılmıştır..
Dijital gelişmeler ve yurttaş katılımında dönüşüm: Yükselen dijital katılım pratikleri

Dijitalleşme, hayatın her alanını olduğu gibi yurttaşlık pratiklerini de etkilemektedir. Sosyopolitik alanda bu değişim, yurttaşların devletle ve birbirleri ile olan ilişkilerini de dönüştürmesi bakımından önem taşımaktadır. Bu çalışmada, öncelikle yurttaşlık ve dijitalleşme kavramlarına odaklı bir çerçevenin belirlenmesinin ardından, dijitalleşmeninfarklı alanlarda yarattığı etki üzerinde durulmaktadır. Günümüzde fiziksel sınırlarınbelirleyiciliğinden sıyrılarak zaman ve mekan gözetmeksizin etkileşimde olmanın mümkün hale geldiği düşünüldüğünde, içinde yaşadığı dijital dünyaya aktif katılımgösterecek yurttaşların varlığı kritik öneme sahiptir. Çalışmada, dijital gelişmelerin, dijital katılım bağlamında aktif yurttaşlık pratiklerinin pekişmesine yardımcı olduğu fikriliteratür üzerinden ele alınmaktadır.
Türkiye'nin göç yönetiminin dönüşümü

1980'li yıllardan sonra tüm dünyada uluslararası göçün küreselleşmesi, kitleselleşmesi ve düzensizleşmesi sürecine paralel bir biçimde Türkiye'nin de 'göç alan' ve 'transit ülke' kimliği ile ilk kez kitlesel-düzensiz göç ile tanışmasının ardından göç, Cumhuriyet'in kuruluşunun ardından ilk defa yönetimin bir konusu haline gelmiştir. Göçün kontrol altına alınması anlamında uygulanmaya çalışılan göç yönetiminin ilk yasal düzenlemesi olarak 1994 yılında yürürlüğe konan yönetmelikten, 2011 sonrasında Suriyelilerin göçü ile başlayan yeni döneme ve günümüze kadar göç yönetimi birçok açıdan değişip dönüşürken birçok açıdan da aynı yaklaşımları barındırmaya devam etmiştir. Bu çalışmada öncelikle söz konusu iki dönemin incelenmesi çerçevesinde göç yönetiminin dönüşümü ortaya konacaktır. Bu dönüşüm, yasal düzenlemeler ve kurumsal yapı üzerinden değerlendirilecek ve bu yapılar doğrultusunda mültecilerin kayıt altına alınması, statü belirlenmesi, ikamet, çalışma izni ve vatandaşlık alması süreçleri her iki dönem içinde de incelenecektir. Türkiye'nin imzacısı olduğu 1951 tarihli Mültecilerin Hukuki Statüsüne İlişkin Cenevre Sözleşmesi'ne koyduğu coğrafi sınırlama nedeniyle Avrupa dışında meydana gelen olaylar sebebiyle ülkemize gelen sığınmacılara mülteci statüsü verilmemesi ve 2013 yılında yürürlüğe giren Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu ve bu kanuna dayanılarak 2014'te çıkarılan Geçici Koruma Yönetmeliği ile kendine has bir statü belirleme çerçevesi yaratılmıştır. Bu çalışmanın amaçlarından biri de statü belirleme sorunsalı etrafında Türkiye'deki göç yönetiminin belli bir noktada tıkandığını gösterebilmektir. Bu nedenle statü belirleme sorunsalı ayrı bir başlık altında ayrıntılı olarak incelenecektir. Son olarak başta Avrupa Birliği ve Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği olmak üzere uluslararası örgütlerin Türkiye'nin göç yönetimi üzerindeki etkisi de açıklanacaktır.
6360 sayılı yasa sonrasında Büyükşehir belediyesi modelinde büyükşehir belediyesi-ilçe belediyesi arasındaki kaynak paylaşımı: Balıkesir Büyükşehir Belediyesi-Bandırma Belediyesi örneği

1980'lerle birlikte iktisadi hayatta yaşanan dönüşümler kamu yönetiminde değişimleri de beraberinde getirmiştir. Devletin yeniden ölçeklendirilmesi bu değişimlerin en önemlilerinden biri olmuş ve ulus ölçek, alt ve üst ölçeklere doğru genişlemiştir. Yerelden kalkınma yolu ile küresel ölçeğe eklemlenme fikri kaynakların etkin ve etkili kullanımına ve dolayısı ile metropol yönetimlerinin önemine vurgu yapılmasına sebep olmuştur. Dünyada yaşanan bu değişim rüzgarının etkisinde kalan Türkiye'de de1980'lerle birlikte yerel yönetimler dizgesine katılan büyükşehir belediyeleri zaman içerisinde önem kazanmış, 2000'lerle birlikte önemli değişimler geçirmiştir. 2000'lerin ilk on yılında yerelleşme yönünde atılan adımlar sonraki on yılda yereldemerkezileşmeye yol açarken 6360 sayılı yasa bu merkezileşmenin en önemli adımı olarak karşımıza çıkmıştır. Yasa büyükşehirlerle ilgili radikal düzenlemeler getirirkenyerelde hem doğrudan hem de dolaylı yoldan mali dengeleri değiştirmiş ve asimetrik ilişkilerin önünü açmıştır. Mevcut çalışma bu asimetriyi yasa ile büyükşehir kapsamına alınan Balıkesir'in Bandırma ilçesinde incelemeye çalışmıştır. Çalışmaya göre mali kaynaklar genel olarak büyükşehir belediyesi elinde toplanırken ilçe belediyesigüçsüzleştirilmiştir. Ancak bu durum ilçe belediyesinin ölçek politikaları sayesinde kaynak mücadelesine neden olmuştur. Özellikle kırsal alanların kent sınırlarına dahil edilmesi ile birlikte buraların ranta açılacak olması kaynak mücadelesini etkileyecek bir başka konudur. Ayrıca ölçeğin büyümesi ile hizmetlerin özel sektörce görülmesi yerel kaynakların kamu elinden özel kesime aktarımı ile sonuçlanmıştır.
Stigmatization and criminalization of urban poor through news discourse in Turkey: Portrayal of purse-snatching and 'troubled' lower class neighborhoods

Bu çalışma 2000'li yıllarda kamuoyunda ve basında geniş yer bulan İstanbul'da gerçekleşen kapkaç olayları ve 'sorunlu' alt sınıf mahallelerinin gazete haberlerindeki temsillerini değişen kent politikaları ve kentsel dönüşüm projeleriyle ilişkili olarak incelemektedir. Yeni kentsel ayrışma biçimleri, arka plandaki güvenlik mantığını kavrayabilmek için ceza politikalarındaki ve polislik stratejilerindeki değişimlerle ilişkili olarak tartışılmıştır. Çalışmanın amacı kent yoksullarının belirli kesimlerinin damgalanma ve suçlulaştırılmalarının dinamiklerini gazetelerdeki suç haberlerinin temsilleri yoluyla anlamaya çalışmaktır. Bu nedenle, bu çalışma büyük şehirlerde kapkaç üzerinden ortaya çıkan 'ahlaki panik'le kentsel dönüşüm projeleri kapsamına alınan belirli alt sınıf mahallelere yapılan polis operasyonları arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Bunun için, bu çalışma İstanbul'daki yeni kentsel ayrışma biçimleri ve kentsel dönüşüm projeleri söylemini Eleştirel Söylem Analizi ve ahlaki panik kavramı çerçevesinde suç haberleri üzerinden tartışmaktadır.
Ekolojik düşüncede feminizm - maskülizm diyalektiği

Aklın ötekileştiriciliğinin kaçınılmaz sonucu olan tahakküm, bugüne kadar hep mağdur olarak kabul edilen tarafın üzerindeki baskıyı dile getirmek maksadıyla tartışmaya açılmıştır. Ruh-beden düalizmi ekseninde salt bedene indirgenen doğa ve kadın üzerindeki tahakkümün mimarı olarak daima erkeğin adı anılmıştır. Kökleri ataerkilliğin doğuşuna kadar uzanan ve modern çağda feminizm adını alan kadın hareketi de iddiasını daha çok bu dayanak üzerinden sürdürmüştür. Fakat erkeklerin üzerindeki baskıyı dile getirmek amacıyla feminizme karşı argümanlarla tartışmaya dahil olan maskülizm, tabuların yıkılmasını zorunlu kılmıştır. Bu karşı çıkış, aynı zamanda, tahakkümün boyutlarının ne kadar derinlerde olduğunun ve bir cinsiyetinin olmadığının göstergesidir. Akıl kavrayışı ile egemenliğini ilan eden düşünce yapısı her türlü tahakkümü düalizmin ötekileştiriciliğinde meşrulaştırmıştır. İnsan en büyük kazanımlarını aklını kullanarak sağladığı gibi aslına yabancılaşmayı ve yeryüzündeki ahengi bozmayı da aynı akılla gerçekleştirmiştir. İnsanın doğaya yabancılaşması anlaşılmadan birbirine yabancılaşması tam manasıyla anlaşılamayacağı için sorunun kökeninin insan ilişkilerinden önce insanın doğayla ilişkisinde aranması gerekmektedir. Bu nedenle, feminizm ve maskülizm akımlarının doğmasına yol açan süreç ekoloji perspektifinde ele alınmalıdır. Hakim düalist yapının dışındaki dünyayı yeniden bulmak için dilin temeline inip onu buradan yok etmek gerekmektedir. Aksi durumda, bu akımların arzuları haksız bir talep olarak yorumlanacağı gibi kendi içlerinde de yanlış ya da eksik temellendirmelerden dolayı çelişkiler görülecektir. Feminizm ve maskülizm diyalektiğinde bütünsel bir anlayışın kazanılması, düalizmin sınırlandırıcılığından kurtularak cinsiyetler arası uyumun öneminin anlaşılmasını sağlamanın yanı sıra doğanın dilinin hatırlanmasına da olanak tanıyacaktır.
Ankara Atatürk Bulvarı ve çevresinde görme engelli bireylerin kent ve sosyal çevreye erişebilirliği

Bu çalışmada, Ankara Atatürk Bulvar ve çevresinde görme engelli bireyler özelinde kent ve sosyal çevrenin erişilebilirliğini irdelemek amaçlanmıştır. Kentsel alan, insanların çevresel, ekonomik, sosyal ve kültürel yönden etkilendiği yerdir. İnsanlar kentsel alana katılma ve deneyimleme konusunda eşit koşullara sahip değillerdir. Bu nedenle kentsel yaşama katılım deneyimleri bireyler için farklılıklar göstermektedir. Engelli bireyler, kentsel yaşama katılım konusunda ayrımcılığa maruz kalmakta, erişilebilirlik sorunları ile mücadele etmektedirler. Ayrıca engelli bireyler, planlama aşamasından, uygulanan politikaların karar alma mekanizmalarına kadar dezavantajlı durumdadır. Erişilebilir olmayan projeler, engelli bireylerin, özellikle görme engelli bireylerin, kent ve sosyal çevrede sorunlar yaşamasına neden olmaktadır. Engelli bireyler de diğer bireyler gibi kent hakkına sahiptir. Kentsel yaşama katılım konusunda engelliler özgür, eşit ve adil bir şekilde bu haklarından yararlanabilmelidir. Bu noktada engellilerin kamusal alanda daha çok etkili olabilmeleri için kente erişilebilirliğin artırılması gerekmektedir. Kente erişilebilirlik yanında sosyal çevreye erişilebilirliği de getirecektir. Tez çalışması kapsamında; görme engelli bireylerin yaşadığı sorunları tespit etmek amacıyla, gönüllü görme engelliler ile Ankara Atatürk Bulvarı ve çevresinde yürüyüşler yapılmıştır. Yürüyüş yapma imkanımızın olmadığı katılımcılar ile telefonla görüşülmüştür. Alan çalışması 2019- 2021 yılları arasında gözlem yaparak gerçekleşmiştir. 2021 yılı Nisan ayı boyunca ise katılımcılarla görüşme ve görüntü ile belgeleme teknikleri yapılmıştır. Çalışmada sonuç olarak, kent ve sosyal çevrenin görme engelliler açısından dezavantajlı durumu ortaya konulmuştur. Ayrıca görme engelli bireylerin kentte maruz kaldıkları olumsuz durumların nedenleri de tartışılmıştır. Sosyal çevre açısından, özellikle müzeler, heykeller, sinemalar ve tiyatroların erişilebilirliğinin yetersiz olduğu sonucuna varılmıştır. Nihayetinde, erişilebilirliğin sağlanarak görme engellilerin kentsel yaşama, sosyal çevreye katılımlarının önünün açılması için politika uygulayıcılarına, planlama ve uygulama yöneticilerine görev düşmektedir.