turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Evli bireylerin değer yönelimlerinin cinsiyetçilik düzeylerinin evlilik uyumlarına etkisi

Bireylerin kendilik, çevre ve dünya algılarının oluşumunda ve değişiminde önemli bir boyut olan değerlerinin incelenmesi; onların hem mevcut tutum ve davranışlarını anlamaya, hem de gelecekte ne tür davranışta bulunacaklarınıöngörebilmemize imkan vermektedir. Bu noktadan hareketle evli bireylerin sahip olduğu bireysel değerlerinin ve bu değerlerle bağlantılı olan cinsiyetçi tutumlarının;evlilik uyumlarını ne düzeyde yordadığının belirlenmesi bu araştırmanın amacını oluşturmaktadır. Toplumsal huzurun iyileştirilmesi ve devamlılığının sağlanması büyük orandaruh sağlığı yerinde bireylerin oluşturduğu aile birlikteliğinde yaşanan evlilik uyumuyla ilişkili olduğu bilinmektedir. Dolayısıyla bu uyumu yordayan değişkenlerbağlamında; demografik özelliklerin, eşlerin bireysel cinsiyetçilik tutumlarının ve sahip oldukları değerlerinin aralarındaki etkileşim düzeyi önemlidir. Araştırmaya İstanbul ilinde ikamet eden ve gönüllü olarak katılımcı olan 100 evli bireyden 45 (%50) kadın ve 45 (%50) erkek olmak üzere toplam 90 kişi çalışma grubu olarak alınmıştır. Veri toplama için; araştırmacı tarafından geliştirilmiş nitel soruları da kapsayan Demografik Bilgi Formu ile birlikte Portre Değerler Anketi, Çelişik Duygulu Cinsiyetçilik Ölçeği ve Evlilik Uyum Ölçeği kullanılmıştır. Bulgularda; evli çiftlerin değer yönelimlerinin cinsiyete, yaşa, eğitim durumuna, çalışma durumuna göre anlamlı düzeyde farklılaşmadığı ancak bireylerinevlenme durumlarına göre yeniliğe açıklık değer boyutunda farklılaşma gözlenmiştir. Evli çiftlerin cinsiyetçilik tutumları analiz edildiğinde, katılımcıların tutumlarının anlamlı düzeyde cinsiyete, eğitim ve gelir durumuna göre farklılaştığı, diğer demografik değişkenler açısından farklılaşmadığı görülmüştür. Katılımcıların evlilik uyumu düzeylerinin sadece evlilik süresi değişkeni bağlamında anlamlı düzeyde farklılaştığı bulunmuştur. Nitel bulgulara bakıldığında, kadın ve erkeklerin evliliğe ilişkin değerlendirmelerinin evlilik öncesi ve sonrasına göre farklılaştığı tespit edilmiştir. Evlilik ilişkisinde kadına ve erkeğe düşen rollere ilişkin katılımcı görüşlerinin de farklı temalarla ifade edildiği gözlenmiştir. Bu bulgular ilgili alan yazım bağlamında tartışılmıştır.
Okul öncesi 4-6 yaş grubu çocukların bağlanma stilleri ile sosyal beceri düzeyi ve oyun davranışı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı okul öncesi 4-6 yaş grubu çocukların bağlanma stilleri ile sosyal beceri düzeyi ve oyun davranışı arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu bağlamda Manisa ilindeki okul öncesi eğitim kurumunun 2018- 2019 eğitim öğretim yılının ikinci dönemine devam eden 100 öğrenci ile ilişkisel araştırma yapılmıştır. Yapılan araştırma sonucunda bağlanma stillerinin sosyal beceri düzeyi ve oyun davranışı üzerinde anlamlı ve pozitif bir etkisi olduğu görülmüştür. Sosyal beceri düzeyi ve oyun davranışı arasında da istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilmiş olup, sosyal beceri düzeyleri gelişen çocuklarının oyun davranışlarının arttığı benzer şekilde oyun davranışı gelişen çocukların da sosyal beceri düzeylerinin arttığı söylenebilir. Ayrıca okul öncesi eğitim gören çocukların sosyal beceri düzeylerinin cinsiyetlerine, annelerinin mesleklerine ve bağlanma stillerine göre değiştiği; oyun davranışlarının ise çocukların bağlanma stillerine göre değiştiği görülmüştür. Bağlanma stillerinin ise çocukların annelerinin eğitim durumu annelerin mesleklerine göre farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Demografik değişkenler açısından baktığımızda; okul öncesinde eğitim gören erkek çocukların sosyal beceri düzeylerinin daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Annelerinin mesleklerine göre sosyal beceri düzeyleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. Bu sonuca göre annesi işçi olarak çalışan çocukların sosyal beceri düzeyi ortalamaları anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur. Son olarak sosyal becerilerin sadece bağlanma stilleri ile açıklanamayacağını aynı zamanda demografik değişkenlerin ve kültürel özelliklerin sosyal beceriye katkı sağladığını; okul öncesi eğitime katılımın ve eğitim alma süresinin artmasıyla sosyal beceri düzeyinin de arttığını söyleyebiliriz.
Implantable cardioverter defibrillator olan hastalarda anksiyete ve depresyon ilişkisi

Implantable Cardioverter Defibrillatör Olan Hastalarda Anksiyete Ve Depresyon İlişkisiImplantable Cardioverter Defibrillatör ler, letal ventriküler arrhythmia tedavisinde bireylerde ani kardiak atakların önlenmesinde hayat kurtarıcı işlevsel görev üstlenmektedir (Hauer et al, 2001; Saksena ve ark, 2001; Powell ve ark, 1993). ICD hayat kurtaran bir göreve sahip olmasına rağmen ICD implantasyonu ile hastanın sosyal hayatında kısıtlanmalar olmakta ve psikolojik rahatsızlıklar ortaya çıkmaktadır. ICD implantasyonu yaşam kalitesine olumsuz etki etmektedir (Pedersen ve ark, 2005; Lampert ve ark, 2002; Dunbar ve ark, 1999; Hegel ve ark, 1997; Edelman, 2003). Yapılan çalışmalar şok sıklığı ile anksiyete bozuklukları, depresyon ve uyum sorunlarının da dahil olduğu psikopatoloji gelişimi arasında anlamlı bir ilişki bulmuştur (Vlay ve ark, 1989; Psycha ve ark, 1990; Hegel ve ark, 1997). Bu çalışmada amaç çeşitli sebeplerden ötürü ICD implante edilmiş Türk hastaların duygusal durumlarını değerlendirmek ve ortaya çıkabilecek muhtemel anksiyete ve depresyon arasındaki ilişkiyi belirlemektir.
İşitme engelli çocuğu olan annelerin stres ve aile içi uyum düzeylerinin incelenmesi

SONUÇ VE ÖNERİLER Bu çalışmada, ilköğretim okullarına devam eden işitme engelli çocukları olan annelerin stres ve uyum düzeyleri anneye, çocuğa ve aileye ilişkin bazı değişkenler açısından incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu ilköğretim okullarına devam eden işitme engelli çocuğu olan 126 anne oluşturmuştur. Araştırmada annelerin stres düzeylerini ölçmek için. Aile Stresini Değerlendirme Ölçeği (Questionnaire on Resources and Stres, uyumlarını ölçmek için: Aile Yapısı Değerlendirme Aracı ve araştırmacı tarafından oluşturulan bilgi formu kullanılmıştır. Bu ölçeklerin uygulanması sonucunda elde edilen veriler, T-testi, korelasyon ve varyans analizi teknikleri kullanılarak analiz edilmiştir. Sonuçta, işitme engelli çocuğu olan annelerin genel olarak bakıldığında stres düzeyleri düşük ve uyumları yüksek bulunmuştur. Annenin eğitim durumuna göre stres ile uyum düzeylerine bakıldığında, duygusal bağlam alt boyutunda; annenin çalışıp çalışmama durumuna bakıldığında, yönetim alt boyutunda ve toplam uyum boyutunda; çocuğun devam ettiği okul türüne göre stres ve uyum düzeylerine bakıldığında, toplam uyum boyutunda; çocuğun destekleyici özel eğitim alıp almama durumuna bakıldığında ise uyum birlik alt boyutunda; çocuğun engelinin fark edildiği yaşa göre stres ve uyum düzeylerine bakıldığında, uyumun duygusal bağlam alt boyutunda; ailenin aylık gelirine göre stres ve uyum düzeylerine bakıldığında ise uyumun duygusal bağlam alt boyutunda, anlamlı bir farklılık bulunmuştur.
Yetişkin bireylerde sosyal fobi ile fonksiyonel olmayan tutumların arasındaki ilişkinin incelenmesi

Araştırma kapsamında, yetişkin bireylerin sosyal fobi ile fonksiyonel olmayan tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi hedeflenmiştir. Bu amaç ile birlikte yetişkin bireylerde sosyal fobi düzeyleri ile fonksiyonel olmayan tutumlarının demografik özellikleri incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi basit tesadüfi örneklem yöntemi ile 179'u (%52) kadın ve 165'i (%48) erkek olmak üzere toplam 344 yetişkin bireyin katılımı ile gerçekleşmiştir. Veri toplama araçları olarak Sosyo-Demografi Bilgi Formu, Liebowitz Sosyal Fobi Belirtileri Ölçeği ve Fonksiyonel Olmayan Tutumlar Ölçeği kullanılmıştır. Veri analizinde IBM SPSS Statistics 22 paket programı kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre yetişkin bireylerin fonksiyonel olmayan tutumları ile sosyal fobi belirti düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Araştırmaya katılan katılımcıların sosyal fobinin kaçınma alt ölçeğine göre çalışmayan yetişkin bireylerin çalışan yetişkin bireylere göre kaçınma düzeyinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Araştırmadaki erkek katılımcıların fonksiyonel olmayan tutumları kadın katılımcıların fonksiyonel olmayan tutumlarından daha yüksek olduğu görülmüştür. Diğer bir sonuç ise çalışmayan yetişkin bireylerin fonksiyonel olmayan tutumlarının çalışan yetişkin bireylerden daha yüksek olduğu görülmüştür. Araştırmanın sonuçları ile ilgili bilgiler araştırmanın sonuç ve tartışma bölümünde daha detaylı bir şekilde değerlendirilmiştir.
Şizofreni hastalarında iyileşme: öznel iyileşme ile nesnel iyileşme arasındaki ilişkinin araştırılması

Şizofreni Hastalarında İyileşme: Öznel İyileşme İle Nesnel İyileşmeArasındaki İlişkinin AraştırılmasıAmaç: Şizofrenide iyileşme, belirti şiddetinde azalma ve hastalık öncesi işlevselliği yeniden kazanma gibi nesnel; umut, yaşam doyumu, destekleyici ilişkiler ve sorumluluk alma gibi öznel öğelerin etkileşimde olduğu çok boyutlu bir kavramdır. Araştırma iyileşmenin öznel boyutunun ayaktan tedavisi sürdürülen bir grup şizofreni hastasında nesnel iyileşme düzeyleri ile ilişkisini incelemek amacıyla gerçekleştirildi. Yöntem: Tedavisini ayaktan sürdüren 120 hasta Pozitif ve Negatif Sendrom Ölçeği, Klinik Genel İzlenim Şiddet, İşlevselliğin Genel Değerlendirmesi, Öznel İyileşmeyi Değerlendirme Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği, Beck Umutsuzluk Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Ruhsal Hastalıkların İçselleştirilmiş Damgalanması Ölçeği ve Toplumsal İşlevselliği Değerlendirme Ölçeği ile değerlendirildi. Veriler tanımlayıcı istatistiksel yöntemler, spearman korelasyon analizi, Mann-Whitney U testi ve Linear Regresyon analizi ile değerlendirildi. Bulgular: Katılımcıların %77'si erkek, %80'i bekar ve %77'si işsizdi. Hastalık başlangıç yaşı ile öznel iyileşme puanı arasında düşük düzeyde negatif ilişki (r=-0. 21 p<0,05) bulundu. Öznel iyileşme; hKGİ-Ş (r=-0. 25 p<0,05), PNSÖ toplam puanı (r=-0.29) ile düşük derecede ilişki gösterdi. Kadınların ve şizoaffektif bozukluk tanısı olan bireylerin öznel iyileşme puanlarının anlamlı derecede yüksek olduğu belirlendi. Benlik saygısı (r=0. 56 p<0,05) toplumsal işlevsellik (r=0. 43 p<0,05), içselleştirilmiş damgalama (r=-0. 38 p<0,05) depresyon (r=-0.59, p<0,05) ve umutsuzluk düzeyleri (r=-0.55, p<0,05) öznel iyileşme algısı ile ilişkili bulundu. İkili karşılaştırmalarda öznel iyileşme ile ilişkili bulunan değişkenler regresyon analizine alındığında cinsiyet, benlik saygısı, depresyon ve umutsuzluk düzeyinin öznel iyileşme algısı ile daha güçlü ilişki gösterdiği belirlendi. Sonuç: Öznel iyileşme algısının nesnel iyileşme ölçütleri ile düşük oranda ilişkili bulunması iyileşmenin hastalar ve ruh sağlığı çalışanları tarafından farklı kavramsallaştırıldığını göstermektedir. Araştırma bulgularından hareketle iyileştirim sürecinin planlanmasında iyileşmenin nesnel ve öznel boyutlarının birlikte ele alınmasının hizmetlerin etkinliğini arttıracağı söylenebilir.
Futbol seyircilerinde saldırganlık, şiddet ve holiganizme yönelik davranışların önlenmesinde serbest zaman etkinliklerine katılım etkisinin incelenmesi

Bu çalışmada, futbol seyircilerinde saldırganlık, şiddet ve holiganizme yönelik davranışların önlenmesinde serbest zaman etkinliklerine katılım etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yapılan bu araştırmaya, Türkiye Futbol Federasyonu 2014/ 2015 sezonu Süleyman Seba Süper Liginde farklı coğrafi bölgelerden katılım sağlayan 13 futbol kulübünden 2625 futbol seyircisi katılmıştır. Veri toplama aracı olarak araştırmada, seyircilerin saldırganlık ve şiddet düzeylerini belirlemek için Güçlü ve Şanlı (2013) tarafından geliştirilen ve 21 maddeden oluşan Sporda Seyirci Saldırganlığı ve Şiddet Ölçeği ve Witt ve Ellis tarafından 1985 yılında geliştirilip Türkçe uyarlaması Yerlisu Lapa ve Ağyar (2011) tarafından yapılan, 17 maddeden oluşan Serbest Zamanda Algılanan Özgürlük Ölçeği kullanılmıştır. Anketlerden elde edilen veriler Microsoft Office Excel programı kullanılarak bilgisayar ortamına aktarılmış ve verilerin analizi ve değişkenler arası karşılaştırmalarda SPSS 20.0 programından faydalanılmıştır. Bu araştırmanın sonucunda katılımcıların cinsiyet, yaş, medeni durum, aylık ortalama gelir, sahip oldukları haftalık serbest zaman durumları ile sporda saldırganlık ve şiddet düzeyleri arasında istatistiki açıdan anlamlı farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, katılımcıların cinsiyet yaş, medeni durum, sahip oldukları haftalık serbest zaman durumları ile serbest zamanda algılanan özgürlük düzeyleri arasında istatistiki açıdan anlamlı farklılık bulunurken (p<0,05); katılımcıların aylık ortalama gelirleri ile serbest zamanda algılanan özgürlük düzeyleri arasında istatistiki açıdan anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir (p>0,05).
Öğrenilmiş çaresizliğin bilme hissi kararı üzerindeki etkisinin gelişimsel olarak incelenmesi

Bu çalışmanın amacı öğrenilmiş çaresizliğin, bilme hissi kararı puanlarını ve bilme hissi kararının doğruluğunu etkileyip etkilemediğini ortaya koymaktır. Araştırmanın bir diğer amacı da bilme hissi kararı puanları ve bilme hissi kararının doğruluğu açısından gelişimsel bir fark olup olmadığını belirlemektir. Bu amaçlar doğrultusunda çalışma ergen (16- 18 yaş), ilk yetişkin (21- 24 yaş) ve orta yetişkin (40- 45 yaş) yaş grupları üzerinde yürütülmüştür. Çalışma her yaş grubundan 30'ar kişi olmak üzere, toplan 90 kişi ile yapılmıştır. Çalışmada çaresizlik etkisi oluşturmak için Çizgi Labirenti Testi kullanılmıştır. Bilme hissinin ölçümünde ise öğrenme, hatırlama, karar verme ve tanıma aşamalarından oluşan episodik bir görev kullanılmıştır. Tek Yönlü Varyans Analizi sonuçları, çaresizlik eğitimine maruz kalmanın bilme hissi puanlarını ve bilme hissi kararının doğruluğunu etkilemediğini göstermiştir. Bulgular, bilme hissinin altında yatan mekanizmaları açıklayan görüşler ve öğrenilmiş çaresizlik manüpülasyonunun sınırlılıkları çerçevesinde ele alınmış ve açıklanmaya çalışılmıştır. Ayrıca ergen, ilk yetişkin ve orta yetişkin yaş grupları arasında bilme hissi puanları ve bilme hissi kararının doğruluğu açısından anlamlı farklılık olmadığı bulunmuştur. Literatürde, araştırmanın bu yöndeki bulguları ile uyumlu çalışmalar bulunmaktadır.
Kocaeli ve Kilis'teki üniversite öğrencilerinin Suriyeli mültecilere karşı tutumları ve ilişkili özelliklerin incelenmesi

Amaç: Son yıllarda Suriye'de yaşanan savaş ortamı nedeniyle Türkiye'ye önemli sayıda insan göç etmek zorunda kalmıştır. Kısa sürede gerçekleşen büyük göçün toplumsal ve ruhsal sonuçları olmaktadır. Bu sonuçları sadece göç edenler değil, göçü kabul eden topluluklar da yaşamaktadır. İki topluluğun birbirleriyle karşılaşması karşılıklı tutum ve uyum sorunlarını da gündeme getirmiştir. Bu çalışmanın amacı Kocaeli ve Kilis'te yaşayan üniversite öğrencilerinin Suriyeli mültecilere karşı tutumunu ve tutumu etkileyen etkenleri belirlemektir. Yöntem: Çalışmaya Kocaeli ve Kilis Üniversitelerinin Fen Edebiyat Fakültesi öğrencisi 217 katılımcı katılmıştır. Katılımcıların yaş aralığı 18 27, ortalaması ise 21 .4'tür. Araştırmada öğrencilerin Suriyeli mültecilere karşı tutumları ve temas/etkileşim, gerçekçi tehdit algısı, gruplar arası kaygı düzeyi, uyum beklentisi, cinsiyet, güvenlik algısı, etnik köken, aile göç öyküsü ve travma yaşantısı değişkenlerinin tutum üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Çalışmada araştırmacı tarafından geliştirilen sosyodemografik form, tutum anketi, uyum beklentisi anketi ve etkileşim anketi kullanılmıştır. Bulgular: Kilis üniversitesi öğrencilerinin tutum anketi puanları Kocaeli Üniversitesi öğrencilerinin puanlarından daha yüksek bulunmuştur (p<0.05). Sonuç: Mevcut çalışmada Kilis'te yaşayan insanların Kocaeli'nde yaşayanlara göre Suriyeli mültecilere karşı daha olumsuz tutumlara sahip oldukları görülmüştür. Olumsuz tutumlar kadın cinsiyet, gerçekçi tehdit algısı, düşük temas kalitesi, yüksek uyum beklentisi, gruplar arası kaygı, olumsuz güvenlik algısı ve olumsuz metasterotipler ile birlikte gözlenmiştir. Ailede göç öyküsüne sahip olma, Suriyeli akrabaya sahip olma ve azınlık olma daha olumlu tutumlar ile birlikte görülmüştür.
Çözüm odaklı kısa süreli grupla psikolojik danışmanın ergenlerin özgüven düzeyine etkisi

Bu araştırmanın amacı, Çözüm Odaklı Kısa Süreli Grupla Psikolojik Danışmanın ergenlerin özgüven düzeyleri üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırmaya katılacak katılımcıları belirlemek amacıyla, 2014- 2015 eğitim-öğretim yılında Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı bir lisede öğrenim gören 9, 10 ve 11. sınıf öğrencilerine Özgüven Ölçeği (Akın, 2007) uygulanmıştır. Özgüven Ölçeği'nin ön-test ölçümlerinden elde edilen puanlar sonucunda öğrenciler düşük, orta ve yüksek özgüven düzeyine sahip olmalarına göre 3 gruba ayrılmıştır. Düşük düzey özgüven puanı alan öğrenciler ile orta düzey özgüven puanı alan öğrenciler arasından tesadüfi yolla seçilen katılımcılar, deney ve kontrol gruplarından birine yine tesadüfi olarak atanmıştır. Böylelikle araştırma düşük özgüven düzeyine sahip 12'si deney 12'si kontrol ile orta özgüven düzeyine sahip 12'si deney 12'si kontrol gruplarında yer alan toplam 48 lise öğrencisi üzerinde yürütülmüştür. Düşük ve orta özgüven düzeyine sahip deney gruplarındaki ergenlere, araştırmacı tarafından geliştirilen 6 oturumluk Çözüm Odaklı Kısa Süreli Grupla Psikolojik Danışma uygulanmıştır. Kontrol gruplarında bulunan öğrencilere ise herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Özgüven Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmada 2 X3'lük desen kullanılmıştır. Araştırmanın bağımlı değişkenini, katılımcıların Özgüven Ölçeği'nden elde ettikleri puanlar, bağımsız değişkenini ise Çözüm Odaklı Kısa Süreli Grupla Psikolojik Danışma uygulaması oluşturmaktadır. Araştırmada kullanılan ölçme aracı oturumların başlamasından iki hafta önce ön-test ölçümü olarak; oturumlardan iki hafta sonra son-test ölçümü olarak; son-test ölçümlerinden iki ay sonra ise deneysel işlemin kalıcılığını belirlemek amacıyla izleme ölçümü olarak, deney ve kontrol gruplarındaki deneklere tekrar uygulanmıştır. Bu ölçümlerden elde edilen verilerin analizinde, ölçüm ve gruplar arasında anlamlı bir farkın olup olmadığını belirlemek için; Tek Faktör Üzerinde Tekrarlı Ölçümler İçin İki Faktörlü Varyans Analizi Tekniği kullanılmıştır. Veriler SPSS 17.0 paket programıyla analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular, Çözüm Odaklı Kısa Süreli Grupla Psikolojik Danışma uygulamasının hem düşük hem de orta düzey özgüvene sahip deney grubundaki katılımcıların özgüven düzeylerini arttırdığını ve bu durumun izleme ölçümlerinde de devam ettiğini ortaya koymuştur. Kontrol gruplarında bulunan katılımcıların özgüven ön-test, son-test ve izleme testi ölçümlerinden elde ettikleri puanlar arasında ise anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür.
Pozitif psikoloji ve sosyal karşılaştırma teorisinden yararlanılarak geliştirilen benlik saygısı geliştirme modelinin benlik saygısına etkisi

Bu çalışmanın amacı, Pozitif Psikoloji ve Karşılaştırma Teorisinden yararlanılarak geliştirilen 'Benlik Saygısı Geliştirme Modeli'nin benlik saygısına olan etkisini araştırmaktır. Araştırma psikolojik danışmanlık ve rehberlik alanında deneysel çalışma ve uygulamaların daha güçlü etkileri olacağı varsayımından hareketle yapılmıştır. Bu araştırma İstanbul İli Esenler ilçesindeki bir ortaokula devam eden 6. ve 7. Sınıf öğrencilerinin Pozitif psikoloji ve sosyal karşılaştırma teorisine uygun geliştirilen, öğrencilerin benlik saygısını geliştirmeye yönelik 8 haftalık bir Benlik Saygısı Modeli'ni içermektedir. Program sonucunda benlik saygısının gelişimi incelenmiştir. Araştırma ön test, son test, kontrol gruplu yarı deneysel desene göre düzenlenmiştir. Deney ve kontrol grubundan oluşan bu örneklem; 2013- 2014 eğitim öğretim yılında İstanbul İli Esenler İlçesindeki bir ortaokulda okuyan 6. ve 7. sınıf toplam 81 öğrenci üzerinde uygulanmıştır. Araştırmada deney ve kontrol grubu öğrencilerine Rosenberg Benlik Saygsı (Rosenberg, 1991) anketi ve Farkındalık ve Motivasyon anketi uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlardan oluşan grafikler deney grubu öğrencileriyle paylaşılmış ve benlik saygılarını artırmaya yönelik olarak grup oturumları düzenlenmiştir. Deney grubuna 8 hafta uygulanan Benlik Saygısı Geliştirme Modeli sonucunda elde edilen sonuçlar kontrol grubu ile karşılaştırılarak değerlendirilmiş, sonuçlar tartışılmıştır. Deney grubu öğrencilerinin geliştirilen program sonunda aldıkları puanlar ile program öncesi aldıkları puanlar arasında anlamlı bir azalma ve fark oluştuğu görülmektedir Puanların düşmesi öğrencilerin benlik saygılarının arttığı anlamına gelmektedir. Bu çalışma ile geliştirilen Benlik Saygısı Modeli'nin öğrencilerin benlik saygılarını olumlu yönde geliştirdiği söylenebilir.
Eşten Beklenti Ölçeğinin geliştirilmesi ve bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmanın iki amacı vardır. Birincisi üniversite öğrencilerinin evlilik sürecinde eşlerinden beklentilerini ölçmek amacıyla geçerli ve güvenilir Eşten Beklentiler Ölçeğinin geliştirilmesidir. İkincisi, Eşten Beklenti Ölçeği puanları ile bazı değişkenler arasındaki ilişkileri incelemektir. EBÖ'nün geliştirilmesi, geçerlik ve güvenirlik çalışmalarında toplam 896 öğrenciden oluşan çalışma grubu ile çalışılmıştır. Araştırmada beş ayrı çalışma grubundan toplanan veriler kullanılmıştır. Yapı geçerliği için yapılan açımlayıcı faktör analizi ve doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. Ölçüt bağıntılı geçerlik için İlişkilerle İlgili Bilişsel Çarpıtmalar Ölçeği kullanılmıştır. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda 25 madde ve 7 faktörlü bir ölçek geliştirilmiştir. Bu yedi faktör doğrulayıcı faktör analiziyle desteklenmiştir. Yedi faktör de alt boyut olarak kabul edilerek, içeriklerine göre 'Eşe Sevgi', 'Sosyoekonomik Faktörler', 'Uyum', 'Cinsellik', 'İnanç ve Kültür Benzerliği', 'Ailelere Saygı' ve 'Eşe Saygı' olarak adlandırılmışlardır. Ayrıca ölçeğin iç tutarlık göstergesi olarak Cronbach alfa değeri (,928) yüksek bulunmuştur. İBÇÖ ile yapılan ölçüt bağıntılı geçerlik çalışmaları sonucunda elde edilen ilişki değerleri ölçeğin geçerliğini destekler niteliktedir. Kısaca 25 madde ve 7 alt boyuttan oluşan EBÖ'nün Türkiye'de evlilik öncesi dönemindeki kişilerin eşten beklentilerini ölçecek yeterlilikte güvenilir ve geçerli bir araç olduğu söylenebilir. Araştırma kapsamında geliştirilen EBÖ puanlarının cinsiyet, romantik ilişki durumu, romantik ilişki deneyimi ve romantik ilişkilerini değerlendirme durumu değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Cinsiyet değişkeninin EBÖ toplam puanlarını farklılaştığı, diğer değişkenlerin farklılaştırmadığı bulunmuştur. Ayrıca cinsiyet, romantik ilişki durumu, romantik ilişki deneyimi ve romantik ilişkilerini değerlendirme durumu değişkenlerinin EBÖ'nün alt boyut puanlarını farklılaştırıp farklılaştırmadığı incelenmiştir. Elde edilen bulgular cinsiyet değişkeninin EBÖ'nün 'Sosyoekonomik faktörler' alt boyut puanlarını farklılaştırdığı, diğer karşılaştırmalarda ise farklılaşmanın olmadığını göstermektedir. Sonuçlar literatür ve araştırmalar açısından tartışılmış, gelecekte yapılacak araştırmalara ve psikolojik danışmanlara yönelik önerilerde bulunulmuştur.