turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Vergi mükelleflerinin güven algısı: Uşak ili örneği

Sosyal sermayenin önemli bir unsuru olarak görülen güven kavramı, ekonomiden siyasete, sosyolojiden psikolojiye birçok alanda incelemelere konu olmuştur. Her türlü ilişkinin en temel koşulu güvendir. Güven bir arada yaşayan bireylerin birbirleriyle ilişkilerini, bu ilişkilerinin sürekliliğini, gücünü ve yoğunluğunu sağlayan en önemli faktördür. Aynı zamanda güven bireyle birey, bireyle devlet ve bireyle toplum arasındaki etkileşimlerde ve ilişkilerde, dolayısıyla kamu yönetiminde de kilit role sahip bir kavramdır. Kamu yönetimine güvenin belirlenmesinde kamu kurumlarının yapısı, bu kurumların işlevleri ve işleyişleri, kamu hizmetlerinin vatandaşın beklenti ve gereksinimlerine uygunluğu gibi ölçütler yer almaktadır. Kamu kurumlarının kamu yararını gözeterek işlerini hukuka uygun yapması ve yapılan işin doğru olması, vatandaşların kamu yönetimine güven duymalarının esasını oluşturmaktadır. Devletin en büyük finans kaynağı vergidir. Dolayısıyla devletin önemli unsurlarından biri de vergidir. Vatandaşların kamu yönetimine, maliye politikalarına ve vergi sistemine güven duymaları da bu bağlamda son derece önemlidir. Vergi, vatandaş olarak devlete olan güvenin tesis edilmesinde ve alınan vergiler karşısında devletin vatandaşa yaptığı hizmetlerin vatandaşlar tarafından kabul görmesiyle mümkündür. Çalışmanın ana konusu vatandaşın devlete ve kamu kurumlarına duydukları güvendir. Çalışmanın amacı ve kapsamı ise Uşak ilindeki vergi mükelleflerinin vergilendirmeye ve vergi kurumlarına yönelik güven algısının belirlenmesi ve algının demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığının incelenmesidir. Bu bağlamda araştırmaya 2017- 2019 yılları arasında Uşak ilinde yaşamakta olan 201 vergi mükellefi katılmıştır. Çalışmanın 15 Temmuz 2016 Darbe Kalkışması sonrasında yapılmış olması, vergi mükellefi ile devlet arası ilişkilerin güvene dayalı sürdürülüp sürdürülmediği ile ilgili tartışmaların aydınlığa kavuşması açısından da önemli olduğu ifade edilebilir. Verilerin toplanmasında Vergilendirmeye ve Vergi Kurumlarına Yönelik Güven Algısı Ölçeği, Verilerin analizinde ise Bağımsız Örnekler T-testi ve ANOVA kullanılmıştır. Çalışmanın 15 Temmuz 2016 Darbe Kalkışması sonrasında yapılmış olması, vergi mükellefi ile devlet arası ilişkilerin, güvene dayalı sürdürülüp sürdürülmediği ile ilgili tartışmaları aydınlığa kavuşturması açısından da önemli olduğu ifade edilebilir.
İnsan hakları ve güvenlik ilişkisi açısından azınlık sorunları: Yunanistan örneği

Avrupa'da ulus-devletlerin ortaya çıkmaya başladığı 17. yüzyılın ortalarından bu yana uluslararası ilişkilerin önemli konularından biri olan azınlık sorunları, insan hakları ve güvenlik boyutları etrafında şekillenmiştir. Ulus-devletlerin, güvenlikleri açısından bir tehdit unsuru olarak algıladığı azınlıklara yönelik, takip ettiği olumsuz tutum ve davranışlarda, evrensel insan haklarının gelişmeye başlamasıyla birlikte bir takım değişiklikler yaşandığı görülmektedir. Nitekim azınlıkların tanınması ve azınlık haklarının güvence altına alınmasının insan hakları içerisinde önemli bir yere sahip olduğunun kabulüyle birlikte, bölgesel ve uluslararası alanda, bir takım gelişmeler yaşanmıştır. Uluslararası alanda yaşanan bu gelişmelerin de etkisiyle ulus-devletlerin tutum/politikalarında da bir takım olumlu değişimlerin gerçekleştiği görülmektedir. Özellikle Soğuk Savaş sonrası süreçte azınlık hakları merkezli yaklaşımların gelişmeye başlaması, ulus-devletleri, mevcut azınlık politikalarını gözden geçirmeye sevk etmiştir. Günümüzde süreç, ulus-devletlerin temel değerlerini koruyarak azınlıkların tanınması ve azınlık haklarının güvence altına alınmasını sağlamaya yönelik çabalar çerçevesinde ilerlemektedir. Bir ulus-devletin tüm özelliklerini sergileyen Yunanistan'ın da, gerek sahip olduğu azınlıklar, gerek bu azınlıkların sorunları gerekse belirlediği azınlık politikalarında gözlenen olumlu/olumsuz değişimler bağlamında, tüm bu gelişmelerin analiz edilebileceği iyi bir örnek olduğu görülmektedir. Günümüzde Yunanistan'ın mevcut azınlık sorunlarında, özelikle 1990 öncesi döneme göre bir takım olumlu gelişmeler yaşandığı ancak, bu gelişmelerin henüz sınırlı bir seviyede ve yavaş bir seyir içerisinde olduğu görülmektedir.
Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde Avrupa Birliği'nin bölgesel politikalarının Türkiye'ye etkisi

Avrupa Birliği, kuruluşundan beri sürekli genişlemekte ve bünyesine yeni ülkeler almaktadır. Yaşanan bu genişlemeler neticesinde hem üye ülkeler arasında bulunan hem de ülkelerin kendi bölgeleri arasında bulunan, sosyo-ekonomik farklılıklardan kaynaklı sorunlarla karşı karşıya kalmaktadır. Dolayısıyla Avrupa Birliği, bu sorunları ortadan kaldırmak ve gerçek anlamda ekonomik bir bütünleşmeyi sağlamak amacıyla, 'Avrupa Birliği Bölgesel Politikası' nı oluşturma gereği duymuştur. Dayanışma ve uyum kavramları üzerine inşa edilmiş olan bölgesel politikalar hem bir işbirliği aracı hem de ekonomik entegrasyonu destekleyen önemli bir faktördür. Avrupa Birliği, bölgesel politikalar kapsamında bölgeler arasında bulunan sosyo-ekonomik farklılıkları azaltmak amacıyla, AB üyesi ülkelere ve AB'ye girmeye aday ülkelere mali destekler sağlamaktadır. Bu doğrultuda, Avrupa Birliği, Birliğe aday ülkelere ekonomik olarak yardım etmek için çeşitli fonlar oluşturmuştur. Türkiye'nin de on yıllardır devam eden, gelir düzeyi, nüfus yapısı, fiziki ve sosyal altyapı, eğitim seviyesi, sağlık hizmetlerine erişim, çevre kalitesi, yerel kaynakların etkin kullanılması gibi alanlarda bulunan farklılıklardan kaynaklanan, sosyo-ekonomik dengesizlikleri bulunmaktadır. Bu bağlamda, Avrupa Birliği Bölgesel Politikaları, Türkiye'nin çeşitli nedenlerle ortaya çıkmış dengesizliklerinin azaltılması ve hatta ortadan kaldırılması için önemli bir doktrindir. Bu çalışmada, Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde, Türkiye'nin ve Avrupa Birliği Bölgesel Politikalarının analizi yapılarak, Avrupa Birliği Bölgesel Politikalarının Türkiye üzerindeki etkileri incelenmektedir.
Metropoliten yönetimlerde planlama ve halk katılımı

Dünyada endüstri devrimiyle birlikte kentleşme olgusu büyük hız kazanmıştır. Zaman içinde teknoloji ve iletişim sektörlerinde yaşanan hızlı gelişmeler sonucunda kentleşme olgusu adeta biçim değiştirmiş ve küreselleşmenin de etkisiyle yerini metropolitenleşmeye bırakmıştır. Metropolitenlerin, bulundukları bölge içinde ekonomik, sosyal ve kültürel anlamda baskın bir rolleri olduğu ve bu nedenle de gerek uzmanlaşma ve gerekse örgütlenme açısından çevrelerindeki kentlere göre çok daha ileri düzeyde bir organizasyon yapısına sahip oldukları kabul edilmektedir. Bulundukları bölgede her anlamda merkez durumunda olan metropoller, küreselleşmenin de etkisiyle gittikçe küçülen dünyamızda adeta ülkelerinin sınırlarını aşan bir yapıya kavuşmuş ve dünya kentleri haline gelmişlerdir. Etki alanları böylesine geniş olan metropoliten alanların yönetim ve planlamalarında klasik anlamdaki kent planlaması yaklaşımının yeterli olmayacağı genel bir kabul görmüş ve metropoliten yönetim ve metropoliten planlama kavramları tüm dünyada geçerli kavramlar olmuşlardır. Günümüzde değer kazanan bir diğer kavramsa katılım kavramıdır. Halkın kendisini etkileyecek olan her tür kararın alınması sürecinde söz sahibi olmasını öngören katılım kavramı kentlerin ve metropollerin planlanmasında da önem verilen bir unsur haline gelmiştir Demokrasi duygusunun ve bilincinin gelişmiş olduğu toplumlarda katılımcı planlama anlayışının yaygınlaştırılmasına büyük önem verilmektedir. Bu çalışmayla, tüm dünyada kalkınma adına büyük önem verilen katılım ve metropolitenleşme gibi kavramların ülkemizdeki durumunun tespit edilmesi ve ülkemizde metropoliten yönetime karşıhk gelen büyükşehir belediyelerinde planlama disiplininin nasıl işlediği yasal çerçevesiyle birlikte ortaya konmaya çalışılmıştır. Böylelikle yaşanmakta olan mevcut durum ve sorunlar diğer ülkelerden ve Türkiye'den planlamaya katılım örnekleri verilerek belirlenmeye gayret edilmiştir. Ülkemizde metropoitenleşme sürecinde olan büyük kentlerimizde yaşanan sorunlara, gerek metropoiten planlama ve katılım konularında mevcut yasaların yetersiz kalması, gerekse eğitim eksikliği sebebiyle bu konulara yeterli önemin verilmemesinin sebep olduğu gözlenmiştir.
KOSGEB KOBİGEL- KOBİ Gelişim Destek Programı: Bursa ili özelinde bir değerlendirme

Tüm dünya ile benzer şekilde, ülkemizde de işletmelerin en büyük kısmını meydana getiren Küçük ve Orta Büyüklükteki İşletmeler, oluşturdukları istidam, değişen ekonomik şartlara hızlı adapte olabilme yetenekleri, rekabetçi yapıları ve bölgeler arası ekonomik dengesizlikleri azaltmadaki pozitif etkileri ile ekonominin en önemli aktörlerindendir. Bu nedenle tüm Dünyada ülkeler KOBİ'lere yönelik özel politikalar belirlemekte, çeşitli destek ve teşvik programları uygulayarak faaliyetlerinde ve gelişimlerinde KOBİ'lere destek sağlamaktadır. Ülkemizde bu görevi yüklenen farklı kuruluşlar olmakla birlikte Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı hedef kitlesinin tamamen KOBİ'lerden oluşması ve tüm çalışmalarını KOBİ'ler özelinde yürütmesiyle bu konuda ilk akla gelen kurum olma hüviyetindedir. KOSGEB'in KOBİ'lere yönelik uygulamakta olduğu farklı destek programlarından biri de çağrı esaslı proje desteği olan KOBİ Gelişim Destek Programı programıdır. İlk çağrıların 2016 yılında açıldığı program kapsamında, projelerin 2018 yılından itibaren tamamlanmaya başlandığı görülmektedir. KOSGEB tarafından verilen KOBİGEL desteğinin ilk sonuçlarının alınmaya başlanması ile birlikte, ilgili desteğin işletmelerde meydana getirdiği etkilerin ve değişimlerin araştırılması, destek modelinin güncellenmesi ve gelecekte oluşturulacak yeni destek modellerinin geliştirilmesi bakımından önem arz etmektedir. Bu çalışma ile KOSGEB tarafından sağlanan KOBİGEL Destek Programı nın Bursa ili özelinde değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda Bursa'da bulunan KOBİ'lerin destekten yararlanma durumları, destekten faydalanan işletmelere desteğin etkileri araştırılmıştır. Araştırma kapsamında Bursa'daki KOBİ'lerin KOBİGEL desteğinden ne kadar faydalandığına dair bilgiler KOSGEB'den temin edilmiştir. İlde projesini tamamlamış işletmelere anket uygulanarak, faydalanıcıların görüşlerine ulaşılmış ve desteğin işletmelere etkileri hakkında sonuçlara ulaşılmıştır. Araştırma sonucunda destekten yararlanan işletmelerin büyük kısmının destek sonrasında, destek öncesi döneme göre istihdam ve ciro bakımından büyüme gösterdikleri görülmektedir. Ayrıca işletmelerin destek hakkında olumlu görüşlere sahip oldukları ve desteğin rekabetçiliklerine olumlu yönde etki ettiğini bildirdikleri görülmektedir.
Tarihi kentlerin korunması: Kırşehir örneği

Araştırmanın amacı, tarihi ve kültürel değerlerin bulundukları kentlerde koruma çalışmaları yürüten birimler tarafından ne kadar korunabildiğine odaklanılmaktır. Çalışmada, tarihi koruma çerçevesindeki önem ve işlevsel sonuçlar, Kırşehir ili örneği üzerinden ele alınıp ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir Tarihi değerleri koruma çalışmalarını araştırmayı ve incelemeyi amaçlayan bu çalışmada farklı kültürel ve tarihi zenginliğe sahip Kırşehir ilinin örneklem olarak alınması, çalışmanın değerini ve önemini ortaya koymaktadır. Araştırmada veri toplama ve literatür incelemesi yöntemi izlenmiştir. Buna ek olarak; internet ortamından, Kırşehir ili yerel yönetim birimlerinden alınan raporlar ve yerinde çekilen eserlerin fotoğraflarından yararlanılmıştır. Çalışmada tarihi ve kültürel mirasa sahip kentlerin kent kimliklerinin ve mimari değerlerin yok olmaması için yürüttükleri koruma çalışmaları anlatılmıştır. Kırşehir ilinin tarihi ve kültürel dokusunu koruma ve yaşatma konusunda yerel yönetimler tarafından yürütülen çalışmalar ve bu çalışmalar sonucunda ortaya çıkan eski ve yeni mekan çakışması sorunları irdelenmiştir. Koruma çalışmalarının amacına uygun olup olmadığı ve tarihi dokunun sürdürülebilir hale getirilip getirilemediği konusunda hem niteliksel hem niceliksel ele alınan bu sorunsal, çalışmanın temel problemini oluşturmaktadır. Çalışmada, Türkiye'deki koruma projeleri detaylı olarak ele alınmıştır. Bu projelerin genel olarak incelenmesinde genellikle rölöve projelerinin hazırlanması, restitüsyon çalışmalarının uygulanması ve restorasyon projelerine göre yeniden işlevlendirilmesi konularında çalışmalar yapıldığı ve bu çalışmaların Türkiye Belediyelerince koruma çalışmalarının benimsendiği ve bu çalışmaların sürdürülebilmesi için yerel yönetim birimleri tarafından destekler vererek özendirme çalışmaları yapmaktadırlar. Bütün bu projelerinde yapıldığı yerin halkın yerel kalkınmasına katkısı olduğu görülmektedir.
T. C. Devleti kuruluşlarında yönetim ve organizasyon ve Gümrük Bakanlığı'nın organizasyon yapısının yeniden düzenlenmesine ilişkin bir öneri

Hazırlayan : Mehmet Halil ERKINAY ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ İŞLETME ANABİLİM DALI, MASTER TEZİ Bu çalışmanın iki amacı bulunmaktadır. Birinci amaç; ülkemizde mevcut anayasal sisteme göre organize edilmiş Devlet kuruluşlarının organizasyon yapısı ile çalışma düzenini incelemektir. İkinci amaç ise; kuruluşu çok eski tarihlere dayanan Maliye ve Gümrük Bakanlığının organizasyon yapısının, ülke ekonomisine daha önemli katkılarda bulunabilmek için yeniden düzenlenmesine dair önerilerde bulunmaktır. Araştırmada ilk olarak Devletin temel yapısını oluşturan; 1- Yasama organı olan Türkiye Büyük Millet Meclisi ve Yönetim Fonksiyonları, 2- Yürütme Organları ve Yönetim Fonksiyonları, 3- Yargı Organları ve Yönetim Fonksiyonlarının neler olduğu ve nasıl işlediği, incelenmiştir. İkinci olarak, kuruluş tarihi Osmanlı İmparatorluğu dönemine kadar uzanan Maliye ve Gümrük Bakanlığının bugünkü organizasyon yapısı ile yönetim fonksiyonlarının işleyiş tarzı ele alınmıştır. Üçüncü olarak da, ülke ekonomisinde çok önemli rol oynayan maliye politikalarının tespitinde aktif görevi olan Maliye ve Gümrük Bakanlığının ve özellikle Vergi İdaresi De partmanının yeniden düzenlenmesi hakkında anket yöntemi kullanılarak uygulamalı bir çalışma yapılmıştır. Uygulama, modern anlamda vergicilik hizmetlerinin, mevcut organizasyon yapısı ile gerçekleştirilemeyeceği sonucunu ortaya çıkarmıştır. Bu nedenle, gelişmiş batı ülkelerindeki vergi idarelerinin organizasyon yapıları ve uygulamada elde edilen bulgular dikkate alınarak ülkemizde de Vergi İdaresi Yapısının, Maliye ve Gümrük Bakanlığı bünyesinde ayrı bir müsteşarlık şeklinde yeniden düzenlenmesine çalışılmış ve bir model önerisi yapılmıştır.
Özel hayatın gizliliği açısından haberleşme hürriyetinin sınırlandırılması

Özel yaşamın temelini gizlilik ve bağımsızlık kavramları oluşturur. Özel hayatın gizliliği hakkı, bir insanın yaşamını ne şekilde sürdüreceğini, tercihlerini, yaşam şeklini, ilişkilerini tercih etme hakkıdır. Bu bağımsızlığın bir sonucu olarak özel hayat, hem kamu makamları hem de diğer kişilere karşı güvence altına alınmıştır. Uluslararası alanda özel hayatın gizliliği hakkını içeren ilk belge İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi 'dir. Bu bildiri aynı zamanda bir dönem için insan haklan düşüncesinin ulaştığı en üst aşamayı ifade eden ve ilk kez bu denli güçlü bir evrensellik iddiasına sahip olan belgedir. Daha sonra bu konuda Kişisel ve Siyasal Haklara İlişkin Sözleşme ve Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesi oluşturulmuş ve imzalanmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ni diğer sözleşmelerden ayıran en büyük unsur yaptırım gücüne sahip olmasıdır. Bu sözleşme ile güvence altına alınan hak ve özgürlükler yine sözleşmede belirtilen denetim mekanizması ile garanti altına alınmıştır. İç hukukumuzda özel hayatın gizliliği hakkı, anayasal düzenlemelerle garanti altına alınmıştır. Haberleşme hürriyetinin sağlanmasına yönelik düzenlemeler ve bu hürriyetin denetlenmesi durumu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu 01.06. 2005 günü yürürlüğe girmeden önceki dönemde 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri İle Mücadele Kanunu çerçevesinde yürütülüyordu. Avrupa uyum yasaları çerçevesinde kabul edilen 5271 sayılı kanun ile bu konuda birçok değişikliğe gidilerek yeni düzenlemelere yer verilmiştir. Bu çalışmada, tüm bu hukuki metinler ile birlikte, bu konuda ilerleme göstermiş bazı gelişmiş devletlerin hukuki mevzuatları ve uygulamaları haberleşme hürriyetinin denetlenmesi boyutuyla incelenmiş, aynı zamanda ülkemizdeki uygulamalarda karşılaşılan ya da yeni düzenlemeler sonucu ortaya çıkacak muhtemel sorunlar ele alınmıştır. VII
1960 ve 1990 yılları arasında Türkiye'de uygulanan ülkesel ve bölgesel kalkınma politikaların illerin toplumsal ve ekonomik gelişmişlik düzeylerine etkisini sınamak için bir deneme

Tez çalışmasının ana amacı; iller arasındaki geri kalmışlığa yol açan mekansal farklılıkları anlayabilmek için kalkınma politikaları çerçevesinde incelemektir. Türkiye'de bölgesel planlama çalışmaları 1960 yılında Kalkınma Planları ile başlamıştır. Kalkınma planları sektörel düzeyde yapıldığı için iller arasındaki gelişmişlik farklılıkları azaltmamıştır. İller arasındaki gelişmişlik düzeyleri farklılıkları saptayabilmek için 37 ölçüt kullanılmıştır. Kullanılan ölçütler ekonomik, toplumsal ve tarımsal başlıkları altında toplanmıştır. 1960 ve 1990 yılları arasında geçen zamanda uygulanan politikaların sonuçları karşılaştırılmalı olarak irdelenmiştir. Sonuçta kalkınma politikalarının illerin özellikle doğu ve güneydoğu illerinin gelişmesine başarılı etki yapamadığı saptanmıştır. Doğu ve Güneydoğu illeri için uygulanan politikaların değişmesi gerekmektedir. Diğer bir saptama ise metropoliten kentlerin hızlı nüfus artışı yanında diğer etmenlerin aynı artışı göstermediğidir. 151
Ulusal insan hakları kurumları küresel ağına akreditasyon çerçevesinde Türkiye insan hakları ve eşitlik kurumu incelemesi

Ulusal insan hakları kurumlarının uluslararası düzeyde oy ve söz sahibi olması için Ulusal İnsan Hakları Kurumları Küresel Ağı'na akredite olması gerekmektedir. Akredite olmanın şartı ise 'İnsan Haklarının Geliştirilmesi ve Korunması için Kurulan Ulusal Kurumlara İlişkin İlkeler' ya da sık kullanılan adıyla Paris Prensipleri'ne uyumlu olmaktır. Çalışmanın amacı; Türkiye İnsan Hakları ve Eşitlik Kurumu'nun mevzuatının ve altyapısının Paris Prensipleri'ni ne kadar karşıladığını incelemektir. İnceleme sırasında Paris Prensipleri ve onun yorumlayıcı araçlarından faydalanılmıştır. Çalışmanın, akreditasyon sürecinde rolü olan her kişi, kurum veya kuruluşa katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Sivil toplum bağlamında alevilerin yönetime katılımı: Antalya örneği

20. y. y'ın son yarısında ve 21. y. y. başlarında, küreselleşmenin hız kazandığı ve bütün dünyayı sosyo-ekonomik ve yönetsel açıdan etkisi altına aldığı göz önünde bulundurulduğunda, sivil toplum kavramının küreselleşme, yönetişim, temsili demokrasi, kentleşme gibi pek çok kavramla ilişkili olduğu dile getirilebilir. Bu bağlamda sebepleri arasında küreselleşme olgusu da varsayılan, temsili demokrasi krizine yönelik çözüm arayışları içinde yönetişim kavramı sıkça tartışılır olmuştur. Yönetişimin araçları biri olarak kabul edilen sivil toplum örgütleri ise yönetişimi uygulanabilir kılması açısından önem kazanmıştır. Devlet ve birey ilişkisi yönetişim algısı temelinde aktif yurttaşlık çizgisine kaydırılmaya çalışılmış ve bunu sağlamanın yolarından biri olarak da sivil toplum örgütleri görülmüştür. Sivil toplum örgütleri, yönetime katılım sağlamanın yanı sıra bireylerin örgütlenerek istek ve taleplerini kamusal alanda dile getirebilmesi olanağı yaratmıştır. Bu bağlamda Antalya'da yaşayan birçok Alevi yurttaş, kentin farklı bölgelerinde taleplerini ve kimliklerini temsil eden sivil toplum kuruluşları oluşturarak örgütlenmiştir. Bu yolla hem göç ve kentleşmenin Alevi toplumu üzerinde yarattığı olumsuzlukların giderilmesini hem de yönetime katılım ve tanınırlık sağlamışlardır.
Bütünleşik sınır alanları yönetimi

Bütünleşik Sınır Yönetimi kavramı Avrupa Birliği'nin tek pazar, adalet, özgürlük ve güvenlik politikasının önemli unsurlarından biri olarak kişilerin ve ticari mal ve hizmetlerin serbest dolaşımını amaçlamak fikriyle tanınmıştır. Avrupa Birliği iç sınırlarını kaldırılmasıyla dış sınırda yüksek düzeyde güvenliği sağlamak ve göç akışını düzenlemek amacıyla ortaya çıkan Bütünleşik Sınır Yönetimi sınır yönetiminde rol ve sorumluluğa sahip tüm aktörlerin bir araya gelerek oluşturdukları koordinasyon ve işbirliği temelli bir yaklaşımdır. 2004 yılında Avrupa Birliği'nin genişlemesiyle sınırlardaki zorluklara Schengen sistemi içinde yeni üye devletlerin güvenliği ve dış sınırlarda kontrol standartlarını dış sınırların korunmasını garanti altına almak amacıyla örgütsel, personel, ekipman ve bütçe problemlerini çözmek için Genel Bir Avrupa Sınır Muhafazasının oluşturarak Avrupa Kalesi tanımının tersine sadece Birlik içinde değil aynı zamanda Birlik dışında her yerde uygulama amacı hedeflenmektedir. İlk Bölümde; küreselleşmenin etkisiyle ortaya yeni dış tehditlere karşı Avrupa Birliği'nin yeri ve önemine dair bir çerçeve sunulmuş, dış güvenliği sağlamada Avrupa Birliğinin sorumlukları birliğin politikaları çerçevesinde değerlendirilmiş, ilgili belgeler göz önünde bulundurularak Bütünleşik Sınır Yönetiminin ilerleme süreci incelenmiştir. İkinci Bölümde; Bütünleşik Sınır yönetimi kavramı, unsurları, kuralları, bu yönetime dair alınan önlemler, uygulama zorlukları üzerinde durulmuştur. Üçüncü Bölümde; Türkiye'de sınırların jeopolitiği göz önünde bulundurularak Bütünleşik Sınır Yönetimine dair uygulamaların basamakları, ilgili mevzuatlar incelenerek temel ve stratejik ortaklar, zorluklar ve stratejik hedefler incelenmiştir. Sonuç Bölümünde; Avrupa Birliği sınır yönetim politikasını değerlendirerek, Türkiye'nin Avrupa Birliği sınır yönetimine uyum sürecindeki yenilikler ve sınır yönetimine ilişkin eleştiriler değerlendirilmiş ve Türkiye için bir analiz geliştirilmiştir.
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının kurulması ve dönemin maden, petrol, doğal gaz ve enerji politikaları (Aralık 1963-şubat 1965)

Birinci Beş Yıllık Kalkınma Planı sonrasındaki gelişmeler ve planlı ekonomi modeline geçiş, enerji politikaları için bir dönüm noktası oldu. Oluşan bu yeni ortam neticesinde çeşitli alanlarda yapısall değişikliklere gidildi. Enerji ve madencilik, söz konusu bu değişikliklerden etkilenen sektörler arasındaydı. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı'nın kurulması ile söz konusu bu sektörlerde gözle görülür değişikler yaşandı. Bu Yüksek Lisans tezinin amacı, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı'nın kurulmasıyla, 1963- 1965 yılları arasında Türkiye'nin enerji ve madencilik sektörlerinde uygulanan politikalarını ve yaşanan önemli ilerlemelerin yanında eksikliklerin de ortaya konulmasıdır. Bu çalışmada, ağırlıklı olarak Türk basını ve Meclis görüşmelerinden faydalanıldı. Birinci Beş Yıllık Kalkınma Planı (1963-1968)'nın uygulanmasıyla başlayan Planlı Kalkınma Ekonomisi döneminde, enerji ve madencilik alanlarında farklı atılımlar gerçekleştirme yoluna gidildi. Enerji ve madencilik sektörlerinin idaresini tek elde toplamak amacıyla bir bakanlık kurulması fikri, bu dönemde hayata geçirildi ve Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı kuruldu. Ekonomik ve siyasal bunalım yıllarından sonra kurulan Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, dengeli ve kararlı bir enerji ve madencilik politikası hedefledi. 25 Aralık 1963 tarihinde ETKB'nin kurulmasıyla Arif Hüdai Oral ETKB'nin ilk bakanı oldu. Oral, 22 Şubat 1965 tarihine kadar görevinde kaldı. Bakanlığın kurulmasıyla, maden, petrol, doğal gaz ve enerji politikalarında yeni bir politika değişikliğine gidildi. Bakanlığa bağlı sektörlerin üretim ve yatırım hedefleri belirlenmesinin yanında, sektörlerin gelişmesi için çeşitli önlemler alındı. Dönemin koşullarına, meclisteki muhalif görüşlere ve finansman problemine rağmen enerji ve madencilik politikalarındaki atılım çabasından vazgeçilmedi. Yeni kurulmuş olan bakanlık, kendisinden beklenen hedeflerin tümüne ulaşılamamasına rağmen, bu dönem Türkiye ekonomisindeki enerji ve madencilik çabaları açısından bir dönüm noktası oldu.