turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çeşitli psikolojik sorunları olan ergenlerde bağlanma biçimleri ve algılanan aile ortamları ile kişilerarası şema örüntüleri arasındaki ilişkilerin objektif ve projektif temelli değerlendirilmesi

Bu araştırmanın amacı çeşitli psikolojik sorunlarla bir üniversite hastanesine başvuran ergenlerin bağlanma biçimleri, kişilerarası şema örüntüleri ve aile ortamları arasındaki ilişkileri incelemektir. Bağlanma yaşam boyu devam eden bir süreç olarak görülmekte ve bebeklik dönemi dışındaki gelişim dönemlerindeki bağlanma süreçlerinin de incelenmesi önerilmektedir. Bağlanma stillerinin belirlenmesinde etkisi olan zihinsel modeller bilişsel süreçlerle kişilerarası süreçleri bir arada ele alma temelinde oluşturulan bilişsel kişilerarası yaklaşımda da görülmektedir. Bu kuramda bağlanmanın zihinsel modelleri olan kendilik ve diğerleri modellerinin, kişilerarası ilişkilerde geliştiği düşüncesinden yola çıkarak kişilerarası şema kavramı tanımlanmıştır. Bu araştırmada ergenlik dönemini yaşayan bir örneklemle çalışılma nedeni; getirdiği hızlı fiziksel, biyolojik, sosyal ve psikolojik değişimler ve bunlarla bağlantılı artan psikososyal risk faktörleri nedeniyle ergenlik döneminin en önemli gelişimsel dönemlerden biri olarak kabul edilmesidir. Ergenlik dönemi sorunlarını anlamada; bağlanma biçimi ve kişilerarası şema örüntülerinin yaşanılan aile ortamı temelinde birlikte ele alınmasının daha kapsamlı bir bakış açısı sunacağı düşünülmektedir. Bağlanma biçimlerini değerlendirmede ölçek kullanımı dışında farklı yöntemler denenmesi son yıllarda üzerinde durulan diğer bir konudur. Dolayısı ile bu araştırmanın diğer bir amacı da bağlanma stilleri ve kişilerarası şemaları değerlendirmede projektif bir test kullanarak yeni bir değerlendirme aracı geliştirmektir. Araştırmaya çeşitli psikolojik sorunlarla başvuran 33 ergen katılmıştır. Bu araştırmada geliştirilmeye çalışılan projektif temelli değerlendirme aracının yargıcılar arası güvenirliği anlamlı bulunmuştur. Yeni değerlendirme aracı ve ölçeklerin kullanıldığı araştırmanın sonuçlarında ergenlerin bağlanma biçimleri ve algılanan aile ortamları arasında bir ilişki gözlenmemiştir. Kişilerarası şemalar ve bağlanma biçimleri arasında, güvenli bağlanan ergenlerin güvensiz bağlananlara göre arkadaşlarından düşmanlık boyutunda daha az tamamlama bekledikleri, babalarından da pasiflik boyutunda daha fazla tamamlama bekledikleri bulunmuştur. Kişilerarası durumlarda beklenen tepkilerin istenirlik düzeyleri açısından ise güvenli bağlanan ergenlerin güvensiz bağlananlara göre arkadaşlarından bekledikleri tepkileri daha istenir buldukları gözlenmiştir. Kişilerarası şemalar ve algılanan aile ortamının boyudan arasında ise sağlıklı anne baba ilişkileri ile işlevsel kişilerarası şema tamamlamalarına yönelik anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Bulgular ilgili literatür ışığında tartışılmış ve projektif temelli değerlendirmelerin yaygınlaştırmalarına yönelik geleceğe ilişkin öneriler aktarılmıştır.
Engelli bireye sahip ailelerde teodise problemi: Sosyolojik bir bakış

İnsanlar toplum içinde bir kültürün üyesi olarak yaşarlar. Sosyal bir varlık olan insanın topluma adapte olup uyum sağlama oranının yüksekliği toplum sağlığını en temelden etkilemektedir. Topluma uyum konusunda en çok problem yaşadığı gözlemlenen bireyler dezavantajlı yani engelli bireylerdir. Engelli bireylerin topluma uyum sağlamasında birçok etken vardır. Bunlar; psikolojik, sosyal, eğitim, ekonomik, sağlık, iletişim ve sosyalleşme gibi sınıflandırılabilir. Engelli bireylerin bu tür sorunları tek başına yaşamadıkları en yakınlarındaki aileleriyle birlikte bu tür sorunlarla baş etmeye çalıştıkları görülmektedir. Engelli bireylerin topluma kazandırılmasında ilk önce aileden başlanmalıdır. Bu araştırma ile engelli bireye sahip ailelerin engelliliği anlamlandırmada kullandıkları referans kaynaklarını tespit etme ve sosyolojik olarak değerlendirmesi amaçlanmıştır. Ayrıca ailelerin referans kaynaklarının yaşadıkları sorunları çözme becerilerini etkilemesi ele alınmıştır. Araştırma kapsamında Kayseri İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı Kocasinan Rehberlik ve Araştırma Merkezi'ne inceleme için getirilen engelli öğrencilerin aileleri ile derinlemesine görüşme gerçekleştirilmiştir. Yarı yapılandırılmış gözlem formu ve gözlem teknikleri kullanılarak 50 aile üyesi ile gerçekleştirilen nitel görüşme neticesinde ailelerin engelliliği anlamlandırma ve süreci kolaylaştırma becerileri incelenmiştir. Araştırma kapsamında ortaya çıkan veriler betimsel analiz ile yorumlanmıştır. Engelli bireye sahip ailelerin; çaresizlik, yalnızlık, kendine zaman ayıramama, gelecek kaygısı gibi psikolojik sorunlar yaşadıkları, sosyal çevreden uzaklaştıkları, sosyal aktivitelere yeterince katılamadıkları, dolaylı ya da doğrudan sosyal dışlanmaya maruz kaldıkları görülmüştür. Ailelerin engelliliği anlamlandırmada kullandıkları dini referanslar ailelerin engelli bireye sahip olduktan sonraki süreçlerini oldukça kolaylaştırdığı gözlemlenmiştir.
Lise öğrencilerinde çocukluk çağı travmaları ve yalnızlık düzeyi ile internet bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Çocukluk çağı travmaları ve yalnızlık düzeyi ile internet bağımlılığı arasındaki ilişkinin bir grup lise öğrencisi örnekleminde incelenmesi bu çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. Çalışmada literatür taraması ve anket uygulaması yöntemleri bir arada kullanılmıştır. Araştırmada Kişisel bilgi Formu, Çocukluk Çağı İhmali Ölçeği, Yalnızlık Ölçeği ve Problemli İnternet Kullanımı Ölçeğinden faydalanılmıştır. 400 lise öğrencisinin katılımının gerçekleştiği bir araştırma uygulanmıştır. Araştırmada erkek öğrencilerin yalnızlık algılarının kız öğrencilere göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Ulaşılan sonuçlara göre lise öğrencilerinde problemli internet kullanımı ile yalnızlık arasında pozitif yönlü bir ilişki vardır. Yalnızlığın internet bağımlılığının belirleyicilerinden birisi olduğu çalışmada ulaşılan temel sonuçlardan birisidir. Çocukluk çağındaki travmalar ile yalnızlık arasında ise negatif yönlü bir ilişki tespit edilmiştir. Sonuç olarak, lise öğrencilerinde problemli internet kullanımının çocukluk çağı ihmali ile değil, yalnızlık algısı ile ilişkili olduğu görülmektedir
Otizm spektrum bozukluğu olan ve normal gelişim gösteren çocuğa sahip ebeveynlerin tükenmişlik düzeyi ve yaşam kaliteleri bakımından incelenmesi

Bu araştırma, otizm spektrum bozukluğu olan ve olmayan çocuklara sahip ebeveynlerin yaşam kalitelerini ve tükenmişlik düzeylerini incelemek, ebeveynlerin yaşam kalite algıları ve tükenmişlik düzeylerinin hangi değişkenlerden etkilendiğini belirlemek, yaşam kaliteleri ile tükenmişlik düzeyleri arasında bir ilişki olup olmadığını saptamak amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya, İstanbul il merkezindeTohum Otizm Vakfı Özel Eğitim Okulu'na devam eden otizm spektrum bozukluğu olan çocukların anne ve babaları ile Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı kreş ve ilköğretim okullarına devam eden normal gelişim gösteren çocukların anne ve babalarından oluşan 300 kişilik bir grup dahil edilmiştir. Veri toplama aracı olarak, aile ve çocuklara dair çeşitli demografik bilgilerin yer aldığı 'Bilgi Formu', ebeveynlerin tükenmişlik düzeylerini ölçmeye yönelik 'Maslach Tükenmişlik Ölçeği' ve algılanan yaşam kalitesini belirlemek amacıyla 'Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalite Ölçeği-Kısa Form' uygulanmıştır. Araştırma bulgularına göre ebeveynlerin yaşam kaliteleri ve tükenmişlik düzeyleri arasında negatif yönde ve yüksek düzeyde anlamlı bir ilişki vardır. OSB'li çocuğu olan ebeveynlerin tükenmişlik düzeyleri normal gelişim gösteren çocuğu olan ebeveynlere göre daha yüksek, yaşam kaliteleri ise daha düşüktür. Otizmli çocuk anneleri ise babalara göre daha çok tükenmişlik yaşarken daha düşük yaşam kalitesibelirtmişlerdir. Araştırma sonucunda, yaşam kalitesi ve tükenmişlik düzeylerininebeveyn ve çocuklara ait demografik özelliklerinden etkilendiği görülmektedir.
Düşük gelirli ailelerden gelen üniversite öğrencilerinin öz duyarlılık, sosyal bağlılık ve iyimserlik ile psikolojik dayanıklılık düzeyleri arasındaki ilişkiler

Bu araştırmada, ebeveynlerinin gelir düzeyi düşük olan üniversite öğrencilerinin öz duyarlık, sosyal bağlılık ve iyimserlik düzeyleri ile psikolojik dayanıklılık düzeyleri arasındaki ilişkileri incelemek amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, psikolojik dayanıklılık ile ilgili literatüre dayalı olarak bir hipotetik model geliştirilmiştir. Bu hipotetik modelde öz duyarlık ve sosyal bağlılık değişkenlerinin iyimserliği, iyimserliğin de psikolojik dayanıklılığı yordadığına yönelik hipotezler ileri sürülmüştür. Bu kapsamda, öz duyarlılık ve sosyal bağlılık değişkenlerinin her birinin iyimserlik yolu ile psikolojik dayanıklılığı açıklayabilme düzeyi incelenmiştir. Bu araştırmanın katılımcılarını 2010- 2011 yılı bahar döneminde Anadolu Üniversitesi'nin çeşitli fakültelerine devam eden, ebeveynlerinin gelir düzeyinin 0 ile 1260 TL arasında olduğunu bildiren, en az dört kişilik ailelere sahip ve ebeveynleri en fazla lise mezunu olan 495 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın verilerinin analizinde betimsel istatistiklerden ve yapısall eşitlik modeli çerçevesinde yol analizinden yararlanılmıştır. Analizlerde anlamlılık düzeyi. 05 olarak alınmıştır. Analiz sonuçları, önerilen hipotetik modeli doğrulamıştır. Bu sonuçlar öz duyarlık ve sosyal bağlılık değişkenlerinin, iyimserlik değişkeni üzerinde doğrudan etkiye ve dolayısıyla psikolojik dayanıklılık değişkeni üzerinde dolaylı etkiye sahip olduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca, iyimserliğin psikolojik dayanıklılık üzerinde doğrudan etkiye sahip olduğu da belirlenmiştir. Böylece, üniversite öğrencilerinin öz duyarlık ve sosyal bağlılıklarının iyimserlik düzeylerini, iyimserlik düzeylerinin de psikolojik dayanıklılıklarını yordadığı belirlenmiştir.
Üniversite öğrencilerine yönelik eleştirel düşünme etkinliklerinin eleştirel düşünme eğilimi ve becerileri açısından değerlendirilmesi

ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNE YÖNELİK ELEŞTİREL DÜŞÜNME ETKİNLİKLERİNİN ELEŞTİREL DÜŞÜNME EĞİLİMİ VE BECERİLERİ AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ Cengiz, Eylem Gökçe Yüksek Lisans Tezi Danışman: Yrd. Doç. Dr. Müge Artar Eylül, 2004, 149 s. Bu araştırmanın genel amacını, eleştirel düşünme etkinliklerinin eleştirel düşünme eğilimi ve becerileri üzerindeki etkisinin araştırılması oluşturmaktadır. Araştırmanın deneklerini 2003- 2004 Öğretim Yılı Bahar Döneminde Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Sınıf Öğretmenliği, Zihinsel Engelliler Öğretmenliği, Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık, Bilgisayar Öğretimi ve Teknolojileri ve Sosyal Bilgiler Öğretmenliği bölümleri ikinci sınıfında öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Çalışmada, deney grubunda 10, kontrol grubunda 10 kişi olmak üzere toplam 20 öğrenci yer almıştır. Araştırmada deney ve kontrol gruplarının eleştirel düşünme becerilerinin ve eleştirel düşünmeye yönelik eğilimlerinin karşılaştırılmasında, bir faktörde tekrarlı iki faktörlü ANOVA kullanılmıştır. Bulgular, deney ve kontrol grupları arasında Kaliforniya Eleştirel Düşünme Eğilimi Ölçeği toplam puanlan arasında anlamlı farklılıkların olduğunu göstermiştir. Ancak deney ve kontrol gruplarının Watson-Glaser Eleştirel Düşünme Ölçeği öntest ve son test puanları arasında anlamlı farklılıklar bulunmamıştır. Araştırmada, etkinlikler sonunda alınan öğrenci görüşlerine ilişkin verilerin analizi için 'betimsel analiz' tekniğinden yararlanılmıştır. Analizden elde edilen sonuçlar, deney grubunda eleştirel düşünmeye yönelik olumlu eğilimlerin ortaya çıktığı şeklinde yorumlanmıştır. IV
Toplumsal cinsiyete dayalı şiddetin başka bir biçimi: siber şiddet

Bu araştırmanın amacı, kadınların maruz kaldıkları siber şiddet sıklığını, türlerini saptamak ve bunu etkileyen faktörleri incelemektir. Çalışma kapsamda, elektronik ortamda çevrimiçi / online olarak hazırlanan anket, Facebook üzerinden reklam verilerek 18.000 kadına gönderilmiş, 555 katılımcı tarafından doldurulmuş, 550 anket analize alınmıştır. Araştırma kapsamındaki ankete dayalı veriler, araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kadına Yönelik Siber Şiddet Anketi' ile toplanmıştır. Kullanılan anket, konuyla ilgili literatür taraması ve yapılan önceki araştırmalardan sorular derlenerek hazırlanmıştır. Araştırma modeli olarak, kesitsel tanımlayıcı bir çalışma yürütülmüştür. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; siber şiddete maruz kalan kadınların oranı %59, 8 olarak belirlenmiştir. Kadınların en fazla maruz kaldıkları siber şiddet örnekleri istenmeyen mesajlara maruz kalma, cinsel içerikli mesajlar / medya gönderilmesi ve profilinin takip edilmesidir. Katılımcıların yaş grupları, ilişki durumları ve internet kullanma sıklıkları ile maruz kaldıkları siber şiddet örnekleri arasında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde ilişki olduğu ortaya çıkmıştır. 18-30 yaş aralığında, ilişkisi olan ve günlük ortalama internet kullanım sıklığı 6 saatten fazla olan katılımcıların bir siber şiddet örneğine maruz kalma oranları diğer gruplardan daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Siber şiddete maruz kalan katılımcıların en çok verdikleri tepkiler 'olayın unutmaya çalışma' ve 'öfke' olduğu ortaya çıkmıştır. Konu ile ilgili ne yaptıkları incelendiğinde, kadınların çoğunlukla saldırı içerikli mesajları sildikleri, sosyal ağ hesaplarını gizledikleri / sınırladıkları, takip eden kişiyi engelledikleri ve sosyal medya / e-posta adreslerini değiştirdikleri belirlenmiştir. Yaşadıkları sorunlar karşısında herhangi bir yerden / kişiden yardım talep etmeyen kadınların, bu davranışlarının nedenlerini 'kendi başlarına idare etmeleri' ve 'yeterince ciddi bir olay olmadığını düşünmeleri' çıktıları elde edilmiştir.
Sanatın terapötik süreçlerde rolü ve çocuk resimlerini çözümleme yöntemlerine katkısı

Bu araştırma, ağırlıklı olarak çocuk resimlerinin gelişim aşama ve evrelerinden olan şema öncesi dönem ile şematik dönemde bulunan çocukların iç dünyalarını, kişiliklerini, arzularını, problemlerini, maruz kaldıkları bazı talihsiz durumları onları zorlamadan ve asla incitmeden, sanatın iyileştirici özelliklerinden faydalanılarak açığa çıkarmanın mümkün olduğunu, ayrıca sanatın, zihinsel ve duygusal sağlığın teşhisinde ve tedavisinde ülkemizde çok yaygın olmasa da çok önemli bir araç olarak kullanılabileceğini dile getirmektedir. Çocukların resimlerinin, çocuğun çevresiyle olan iletişimini, kişiliğini hatta zekasını yansıtan eşsiz birer ifade araçları olduğunu ve gerek sanat gerekse de psikoloji alanlarında kendine önemli bir yer edindiğine dikkat çekmektir. Terapi seanslarında resimler çözümlenerek çocuğun durumuna tanı konulabilir ve devamında etkili ve zorlayıcı olmayan sanat terapisi uygulamalarıyla sorunlu görülen alanlarda onun psikolojik ve fizyolojik yaşantısına pozitif katkı sağlanabilir.
Performans değerlendirme sürecinde oluşan adalet algısı, bu algının iç, dış ve sosyal ödüllerle olan ilişkisinin işten ayrılma niyetine olan etki

Performans Değerlendirme Sistemi, günümüzde örgütlerin ve çalışanların etkinliğini ve verimliliğini etkileyen en önemli insan kaynakları fonksiyonu olarak ele alınmaktadır. Performans değerlendirmenin sisteminin öneminin anlaşılması ve sürecin çalışanlar tarafından kabul görmesi bu sürecin bireyler tarafından adil olarak algılanmasının bir sonucudur. Bu çalışmanın amacı, öncelikle adalet alanındaoluşturulmuş olan bilgi birikimini katılımcı veya hedeflere yönelik performans değerlendirme sürecine uyarlamak ve performans değerlendirme sürecinde adalet algısının işten ayrılma niyetine olan etkisini, seçilen değişkenler göz önüne alınarak incelemektir. Bu amaçla, yapılan literatür araştırmasından sonra, performans değerlendirme sürecinin adilliğini, beş alt boyutu ile; sistemden kaynaklanan işlemsel adalet, değerlendiriciden kaynaklanan işlemsel adalet, bilgisel adalet, kişilerarası adalet ve dağıtımsal adalet algısını ölçmek için araştırmacı tarafından bir ölçek geliştirilmiştir. Geliştirilen ölçek, Michigan Örgütsel Değerlendirme Anketinin İç, Dış ve Sosyal Ödül Memnuniyeti alt ölçekleri ve İşten Ayrılma Niyeti ölçeği ile birlikte 108 katılımcıya uygulanmıştır. Sonuçlar, algılananadaletin, işten ayrılma niyeti ile güçlü ve pozitif yönde ilişkisi olduğunu göstermiştir. Özellikle, Sistemden Kaynaklanan İşlemsel Adalet Algısı ile işten ayrılma niyeti arasında güçlü ve pozitif yönde bir ilişki bulunmuştur. Performans değerlendirme sürecinde algılanan adilliğin işten ayrılma niyetine iç ve dış ödül algılarını etkileyerek yol açtığı görülmüştür. Seçilen değişkenlerin aracı değişken olarak işten ayrılma davranışını etkilediği, özellikle de iç ve dış ödül algılarının işten ayrılma niyeti üzerinde etkisi bulunmuştur.
Evli bireylerde bağlanma stilleri ve cinsiyet rollerinin yükleme biçimini yordayıcı rolü

Bu çalışmanın amacı evli bireylerin bağlanma stilleri ve cinsiyet rollerinin, yüklemeleri ne derecede yordadığını incelemektir. Ayrıca bağlanma stilleri ve yüklemelerin cinsiyetlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı da incelenmiştir. Araştırma ilişkisel tarama metodu kullanılarak yapılan betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini Malatya'da yaşayan evli çiftler oluşturmaktadır. Bu çalışma Malatya ilinde çeşitli devlet ve özel kurumlarda çalışan veya herhangi bir işte çalışmayan 200 evli çift üzerinde yapılmıştır. Yüklemeleri belirlemek için İlişkilerde Yükleme Ölçeği, bağlanma stillerini belirlemek için Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri, cinsiyet rollerini belirlemek için BEM Cinsiyet Rolleri Envanteri kullanılmıştır. Veri SPSS 20.0 programı ile analiz edilmiştir. Veri analizinde aritmetik ortalama, standart sapma gibi betimsel istatistikler, çok değişkenli regresyon analizi ve bağımsız örneklem t testi gibi anlam çıkarıcı analiz yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmada bağlanma stilleri ve cinsiyet rolleri bağımsız değişken, yüklemeler bağımlı değişken olarak belirlenmiş ve bağımsız değişkenlerin bağımlı değişkeni yordama durumu çoklu doğrusal regresyon yöntemiyle belirlenmiştir. Regresyon analizi sonuçlarına göre bağlanma stillerinden sadece 'kaygılı bağlanma' stilinin yüklemeleri anlamlı ve pozitif olarak yordadığı, toplumsal cinsiyet rollerinden 'kadınsı' cinsiyet rolünün yüklemeleri anlamlı ve negatif olarak yordadığı bulunmuştur. Kaçınmalı bağlanma ve erkeksiliğin, yüklemelerin anlamlı bir yordayıcısı olmadığı ortaya çıkmıştır. Ayrıca bağlanma stillerinin evli kadın ve evli erkeklerde cinsiyete göre farklılaşmadığı, yüklemelerden suçlama alt boyutunun anlamlı olarak kadınlarda yüksek olduğu, diğer yükleme boyutlarının evli kadın ve evli erkekler arasında anlamlı olarak farklılaşmadığı bulunmuştur.
Emekli bireylerde yaşam doyumunun yordayıcıları olarak sosyal destek ve öz-yeterlilik

Bu araştırma 55-75 yaşları arasındaki emekli bireylerin yaşam doyumu düzeylerinin, sosyal destek düzeyi, genel öz-yeterlilik düzeyi, cinsiyet, yaş, medeni durum, çocuk sayısı, emekli oldukları sosyal güvenlik kurumu, emekliliğe hazır hissetme durumu, emeklilik süresi, çalışma durumu ve gelir değişkenleri tarafından yordanıp yordanmadığını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın verileri, 2009- 2010 yılında İzmir ilinde ikamet eden yaşları 55-75 arasında değişen elverişli örnekleme yoluyla seçilen 393 emekli bireyden elde edilmiştir. Bu bireylerin seçiminde emeklilik durumları ve yaş dönemleri dikkate alınmıştır. Emekli bireylerin yaşam doyumu düzeyini ölçmek amacıyla 1961 yılında Neugarten tarafından geliştirilen ve Ölçeğin Türk toplumuna uyarlama çalışmaları Karataş (1988) tarafından yapılan Yaşam Doyum Ölçeği kullanılmıştır. Sosyal destek düzeyini ölçmek amacıyla Krespi (1993) tarafından geliştirilen Sosyal Destek Ölçeği'nden yararlanılarak Torun (1995) tarafından hazırlanan Sosyal Destek Ölçeği kullanılmıştır. Genel Öz-Yeterlilik düzeylerini belirlemek amacı ile Jarusselam ve Schwarzer (1979) yılında geliştirilen ve Türkçe'ye Yeşilay (1993) tarafından uyarlanan Genel Öz-Yeterlilik Ölçeği araştırmacı tarafından 55-75 yaşları arasındaki emekli bireylere uyarlanılarak kullanılmıştır. Araştırmada ele alınan diğer değişkenler ile ilgili bilgiler ise araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu ile elde edilmiştir. Araştırmada katılımcılardan toplanan verilerin analizinde SPSS 15.0 kullanılmıştır. Orta yaş ve üzerindeki emekli bireylerin yaşam doyumu düzeylerine etki eden faktörlerin belirlenmesi amacıyla standart regresyon analizi yapılmıştır. Araştırmada, verilerin analizi sonucunda elde edilen bulgular aşağıda verilmiştir. 1. Emekli bireylerin yaşam doyumu düzeyleri; duygusal sosyal destek, genel öz-yeterlilik düzeyi, emekli olunan sosyal güvenlik kurumu, emekliliğe hazır olma ve gelir değişkenlerince yordanmaktadır.2. Emekli kadınların yaşam doyumu düzeyleri; duygusal sosyal destek, genel öz-yeterlilik düzeyi, yaş ve emeklilik süresi değişkenlerince yordanmaktadır.3. Emekli erkeklerin yaşam doyumu düzeyleri; duygusal sosyal destek, genel öz-yeterlilik düzeyi, medeni durum, emekliliğe hazır olma ve gelir değişkenlerince yordanmaktadır. Araştırma bulguları, yaşam doyumu ile ilgili daha önce yapılmış araştırmaların sonuçlarıyla birlikte tartışılıp yorumlanmıştır. Bu bulgular doğrultusunda araştırmacılara ve psikolojik danışmanlara önerilerde bulunulmuştur.
Aile içi şiddet ve öfke ifade tarzları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı aile içi şiddet ile öfke ifade tarzları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın örneklemini 14-18 yaş grubu arasında yer alan öğrenciler oluşturmuştur. Öğrencilerin aile içi şiddet görüp görmediklerini belirlemek için Aile İçi Durum Anketi uygulanmış; öğrencilerin öfke ifade tarzlarını tespit etmek için de Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarzları Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen bulgularda lise öğrencilerinin aile içinde şiddet yaşama ya da yaşamama durumlarındaki sürekli öfke ve öfke ifade tarzları cinsiyete ve sınıf düzeyine göre incelenmiş ve bazı anlamlı farklılıklar olduğu saptanmıştır. Öğrencilerin Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarzları Ölçeği alt ölçeklerinden aldıkları puanlar cinsiyetlere göre farklılık göstermemektedir. Aile içinde şiddet yaşayan ergenlerin aile içinde şiddet yaşamayan ergenlere göre Öfke Kontrol alt ölçeği hariç diğer alt ölçeklerden yüksek puanlar aldıkları görülmüştür. Aynı zamanda ergenlerin sınıf düzeylerine göre Sürekli Öfke alt ölçeğinden aldıkları puanlar arasında da anlamlı bir farklılık olduğu saptanmıştır.
Sibling bullying and peer bullying relations to empathy, moral disengagement, problem solving, and parental acceptance-rejection

Bu çalışmanın amacı, ebeveynle ilgili ve kişisel özellikler ile kardeş zorbalığı; ayrıca kardeş zorbalığı yoluyla akran zorbalığı arasındaki ilişkileri incelemektir. Bu amaçla, Sosyal Bilişsel Kuram ve Ebeveyn Kabul-Red Teorisi'ni temel alan bir yapısall eşitlik modeli oluşturulup test edilmiştir. Bu çalışmanın katılımcıları 4. ve 5. sınıflarda öğrenim gören 716 öğrencidir. Öğrencilerin %51.5'i erkektir. Kardeş Zorbalığı Ölçeği, Akran İlişkileri Ölçeği, Ahlaki Çözülme Ölçeği, KASİ Empatik Eğilim Ölçeği, Çocuklar için Problem Çözme Envanteri, Ebeveyn Kabul-Red Ölçeği ve demografik bilgi formu bu çalışmada veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Test edilen YEM modeli, Sosyal Bilişsel Kuram ve Ebeveyn Kabul-Red Teorilerininbirlikte kullanılarak, kardeş ve akranlara zorbalık yapma davranışlarını açıklamada, kuramsal bir çerçeve oluşturabileceğini desteklemiştir.. YEM analizi sonuçları hipotez modeli destekler şekilde; ebeveyn red algısı yüksek olan çocukların, empati ve problem çözme düzeyleri düşükken, ahlaki çözülme düzeylerinin yüksek olduğunu; bunlar aracılığıyla da yüksek düzeyde kardeş ve akran zorbalığı davranışı sergilediklerini ortaya koymuştur. Ayrıca, kardeş zorbalığının akran zorbalığı ile pozitif yönde anlamlı ilişkili olduğu bulunmuştur. Sonuçlar ilgili alanyazın ışığında tartışılmış ve bu sonuçların kurama, araştırmaya ve uygulamaya yönelik katkıları açıklanarak; ileride yapılacak çalışmalara yönelik öneriler sunulmuştur.