turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kamu idarelerinde esnek çalışma saatleri uygulamasına yönelik yönetici ve çalışan tutumları

Küreselleşme, rekabet koşulları, teknolojik gelişimler; esnek organizasyon, esnek üretim ve esnek çalışma gibi kavramları gündeme getirmiştir ve esneklik olgusu çalışma hayatında son yıllarda önemli görülen konulardan birisi olarak ortaya çıkmıştır. Bu doğrultuda çalışmada Türk kamu kurum ve kuruluşlarında uygulanmakta olan sabit çalışma politikaların incelenip modern yönetim yaklaşımlarına dayalı esnek çalışma sistemleri ve saatlerinin kamu kurum ve kuruluşlarında uygulanabilirliğinin Isparta ölçeğinde ortaya konulması amaçlanmaktadır. Çalışmada gelecek için hazırlanacak altyapıya önemli katkılar sağlaması düşüncesiyle özellikle kamu personelinin mevcut çalışma saatlerine yönelik tutumları, esnek çalışmanın; kadınların çalışma yaşamına katılımında, iş-hayat-aile dengesinde, personel ve kurum verimliliğinde etkisi sorgulanmaktadır. Saha çalışması Isparta ili dahilinde bulunan 21 kamu kurum ve kuruluşunda yapılmıştır. Bu kamu kurum ve kuruluşlarında yönetici mülakatları ve kamu personel anketleri ile iki boyutlu araştırma yapılmıştır. Birinci boyutta esnek çalışma saatleri uygulaması konusunda yönetici mülakatları olup ikinci boyutta ise kamu personeline konu hakkında genel bilgi, tutum ve davranışlarını ölçme amaçlı anketler dağıtılmıştır. Yöneticilere yöneltilen sorular bağlamında ortaya çıkan sonuç; kurumlarda çoğunlukla esnek çalışma sisteminin uygulanmadığı ve çalışanların mevcut çalışma saatlerinden memnun oldukları yönünde görülürken ancak yine de daha fazla yöneticinin şayet uygulanabilirliliği gerçekleştirilebilirse esnek çalışma saatleri ile olumlu sonuçlar alınabileceğini düşünmeleridir. Sahada çalışma yapılırken çalışanlar bağlamında karşılaşılan en önemli bulgu ise, yönetici düşüncelerine paralel bir biçimde çalışanların mevcut çalışma saatlerini çoğunlukla memnuniyetle karşılaması ancak yine de eğer esnek çalışma saatleri uygulamasına geçilirse bunun daha iyi verim sağlayacağının ifade edilmesidir. Özellikle daha ziyadesiyle kadın çalışanların erkek çalışanlara oranla konuya daha olumlu yaklaştıkları da görülmüştür. İnsanın sosyal bir varlık olması ve tüm çevresiyle ortak etkinliklerde bulunarak sosyalleşme ihtiyacı duymasından ötürü; esnek çalışma düzeni içerisinde bir iş hayatı bu ihtiyacın giderilmesinde kolaylık sağlayacaktır. Ancak çalışanlar içerisinde esnek çalışma uygulamasının dezavantajından daha çok avantajı olabileceği öngörüsünde bulunan çalışanlarda mevcut çalışma düzeni değişimini ve bu düzen dışına çıkmayı tercih etmemektedir.
Kurumsal sosyal sorumluluk çalışmalarının hak temelli sivil toplum kuruluşları üzerindeki etkisi

Kurumsal sosyal sorumluluk, hem şirketler hem toplum hem de sivil toplum kuruluşları için her geçen gün artan bir öneme sahiptir. Uluslararası ortamda uzun zamandır var olmasına rağmen, kurumsal sosyal sorumluluk kavramının Türkiye'de 2000'li yıllardan sonra önem kazanmaya başladığını söylemek mümkündür. Günümüzde kurumsal sosyal sorumlulukla ilgili yapılan akademik çalışmaların büyük bir kısmı odağına özel sektör kuruluşlarını almakta, kavramı bir iletişim ve halkla ilişkiler aracı ile insan kaynakları uygulaması olarak değerlendirmektedir. Bu alandaki çalışmaların daha eleştirel bir bakış açısına sahip olması gerekmektedir. Özellikle kurumsal sosyal sorumluluk çalışmalarının önemli bir paydaşı olan sivil toplum kuruluşlarının rolünü sorgulayan, özel sektör-STK ilişkisine değinen akademik çalışmaların sayısı oldukça azdır. Bu tez çalışmasında, kurumsal sosyal sorumluluk sürecinin önemli bir paydaşı olan sivil toplum kuruluşları merkeze alınacak; KSS'nin hak temelli sivil toplum kuruluşları üzerindeki etkisi incelenecektir. Çocuk ve genç alanında hak temelli çalışmalar yürüten beş sivil toplum kuruluşu ile yarı-yapılandırılmış görüşmeler yapılarak, başarılı bir KSS süreci için özel sektör ve sivil toplum kuruluşları arasında nasıl bir işbirliği geliştirilmesi gerektiğinin cevapları aranacaktır.
Afganistan'ın yerel yönetim sistemi

Genellikle her ülkede yönetsel yapı kapsamında merkezi yönetim ve yerel otoriteler bulunmaktadır. Yerel otoritelerin iki türü vardır; bunlardan birincisi merkezi yönetimin taşradaki uzantıları, ikincisi ise seçim mekanizmasıyla yerel halkın temsilcilerin belirlenmesi esası üzerine oluşan yerel yönetimlerdir. Bu araştırmanın konusu, idari ve mali açıdan özerk kabul edilen yerel otoritelerin ikinci türüdür. Yerel yönetimlerin devlet tüzel kişiliğinden ayrı kamu tüzel kişiliği, mal varlığı, geliri, bütçesi, personeli ve hiyerarşiden bağışık nispi bir özerkliği vardır. Farklı yerel yönetim birimleri ve adlandırmalı farklı ülkelerde karşımıza çıkmakla birlikte dünya genelinde öne plana çıkan yönetim birimleri, belediyelerdir. Yerel yönetimlerin, yerel halkın ortak ihtiyaçlarının karşılanmasında daha etkin ve verimli çalıştığı düşünülmektedir. Bu çalışmada Afganistan'ın yönetim sisteminin bütünü ve özellikle de yerel yönetim yapısı mercek altına alınmıştır. Türkiye'deki alan yazında Afganistan'daki yerel yönetim sistemini ele alan ve inceleyen kapsamlı bir tez çalışması bulunmamaktadır. Dolayısıyla bu çalışmanın alan yazında var olan boşluğu kısmen de olsa dolduracağı ve gelecekte konuyla ilgili araştırma yapmayı hedefleyen araştırmacılara ışık tutacağı umulmaktadır. Çalışma nitel yöntemlerle desteklenmiştir ve doküman incelemesine dayalı olarak yazılmıştır. Afganistan'ın yönetim sistemi karma bir sistemdir. Bu sistemde hem merkeziyet hem de adem-i merkeziyet ilkeleri kabul edilmiştir. Afganistan'da tek bir yerel yönetim vardır, bu yönetim ise belediye yönetimidir. Çalışmanın birinci bölümünde; teorik açıdan yönetim, devlet ve yerel yönetimler kavram ve olgularına ilişkin açıklamalar yapılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde, Afganistan'daki yerel yönetimlerin tarihsel gelişimi ortaya konmuştur. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise yapısall ve işlevsel olarak Afganistan'daki yerel yönetimin dönüşümü tartışılmıştır.
Türkiye'de belediyelerin sosyal yardım ve sosyal hizmet sorumluluğu: Muratpaşa ve Kepez belediyeleri örneği

Bu çalışmanın konusunu, insanlık tarihi kadar eski olan sosyal yardım ve sosyal hizmet kavramlarının temel yerel yönetim birimlerinden olan belediyeler özelinde şekillenmesi ve sosyal belediyecilik uygulamaları çerçevesinde belediyelerin sosyal yardım ve hizmet sorumluluklarının hayata geçirilmesi oluşturmaktadır. Bu bağlamda çalışmada, sosyal yardım ve sosyal hizmet kavramlarının tanımı, Dünyada ve Türkiye'de ortaya çıkışı ve gelişimi; sosyal belediyecilik kavramı çerçevesinde belediyelerin yüklendikleri görev ve sorumlulukları ve bu yetki ve görevlerin gelişimi incelenmektedir. Örnek olarak seçilen Antalya Büyükşehir Belediyesi sınırlarındaki Muratpaşa ve Kepez Belediyelerinin bu görev ve sorumluluklara dair faaliyetleri sahada ayrıntılı olarak incelenmektedir. Araştırmada literatür taraması, bilgi-belge incelemesi ve ilgili belediyelerle görüşmeler kullanılarak bu iki belediyede faaliyet raporları, stratejik planlar, performans programları, internet siteleri, parti programları ve haber bültenleri taranmıştır; ilgili birimler ve kişilerle görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Bu araştırma iki belediyenin sosyal belediyeciliğe bakış açılarının farklı olduğunu göstermektedir. Türkiye genelinde sosyal belediyeciliğin sınırları kesin çizgilerle çizilmemiştir. İki belediye de sosyal yardım konusunda benzer faaliyetler sergilerken sosyal hizmet faaliyetleri birbirinden farklıdır.
Değişen kamu mali yönetimi ve ekonomik etkinlik: İç denetim

Küreselleşme ve teknolojide yaşanan hızlı gelişmeler, dünyada yaşanan değişim ve dönüşümden ülkelerin etkilenmesini önemli düzeyde artırmıştır. Kamu alanında yaşanan gelişmeler bu değişim ve dönüşümün bir sonucudur. Bu çalışmada kamu yönetimi ve kamu mali yönetiminde meydana gelen değişim süreci ve sürecin denetim üzerindeki etkisi incelenmiştir. Daha sonra kamu mali yönetiminde zamanla önem kazanan ekonomik etkinlik kavramı ele alınarak bunun iç denetim içerisindeki yeri ve iç denetimin ekonomik etkinliğe katkısı irdelenmiştir. Bunun için hem yurtdışında hem de Türkiye'de yapılan çalışmalar incelenmiştir. Yapılan inceleme sonucunda Türkiye'de ağırlıklı olarak sistem denetimi yapıldığı, performans ve BT denetimlerinin sayıca oldukça az olduğu, kamu kurumlarına tahsis edilen iç denetçi kadrolarına bakıldığında dolu kadroların toplam kadro içerisindeki oranının %43 olduğu, uluslararası sertifikaya sahip iç denetçi sayısının az olduğu, içdenetimin kurum içindeki bilinirliğinin istenilen düzeyde olmadığı ve üst yönetici tarafından yeterince sahiplenilmediği görülmüştür. Kamusal faaliyet, program, proje ve sürecin etkinliğini, ekonomikliğini ve verimliliğini belirlemek amacıyla performans denetimlerinin artırılması gerektiğine ilişkin öneri başta olmak üzere tespit edilen bulgularla ilgili öneriler geliştirilmiştir. Çalışmada; etkin bir iç denetimin, kamu kaynaklarının daha ekonomik ve etkinyönetilmesinde kamu sektörüne yardımcı olabileceği sonucuna ulaşılmıştır.
Egemenlik kavramı ve Carl Schmitt

Egemenlik, önemi ortaya çıktığı ilk zamanlardan günümüze artarak devam eden bir kavramdır. Çalışmamızın ilk bölümünde öncelikle kavramın ortaya çıkış süreci ve tanım sorunu analiz edilmiştir. İkinci bölümde, kavrama yön veren düşünürlere yer verilmiş; kavramı ilk defa ortaya çıkaran Machiavelli, kavramsallaştıran Bodin, ve kavramı sözleşme ile irtibatlandıran Hobbes incelenmiştir. Bu süreçte sınırsız egemenlik anlayışının sınırlandırılması yönünde fikirleriyle John Locke, Montesqueiu, Benjamin Constant ve John Stuart Mill analiz edilmiştir. Rousseau ile beraber kavram demokratik bir şekle bürünmüş, buna bağlı olarak da Milli İrade ve Milli Egemenlik kavramları üzerinde durulmuş, kavramlara yönelik eleştiriler çerçevesinde Duguit'nin görüşlerine ve doktrinde ifade edilen muhtelif görüşlere yer verilmiştir. Liberal Demokrasi ve Hukuk Devleti kavramları karşısında Milli İrade ve Milli Egemenlik Doktrininin konumu araştırılmıştır. Daha sonra Egemenliğin bölünmesi sorunu incelenmiş ve bu kapsamda Federal Devlet'in konumu irdelenmiştir. Üçüncü bölümde Carl Schmitt'in egemenlik kuramı kendisine kadar geliştirilmiş görüşler karşısında eleştirileri dikkate alınarak ortaya konulmuş ve bu çerçevede özellikle Schmitt'in 'Siyasi İlahiyat: Egemenlik Hakkında Dört Bölüm' adlı eserinden yola çıkılarak yorumları ve değerlendirmeleri tartışılmıştır. Nitekim Schmitt, egemenin verili şartlar içerisinde, mesela milli iradenin temsil yoluyla etkin olduğu demokratik toplumlarda, karar merciinin ne veya kim olacağının önceden belirlenemeyecek bir tarzda etkin olduğunu savunmuştur. Son bölümde ise Schmitt'in kuramına doktrinde yöneltilen eleştirilere yer verilmiştir.
Ekonomik, sosyal ve kültürel sermayenin kişisel tercihlere yansıması: Güvenlikli sitelerin İzmir örneğinde değerlendirilmesi

Barınma ihtiyacı, insanoğlunun, asırlar boyunca en temel ihtiyaçlarından biri olmuştur. Ağaç kovuklarıyla, mağaralarla, etrafı çevrili basit mekanlarla, bu ihtiyacını karşılayan insanlar, içinde bulunduğumuz çağda, türlü olanaklarla zenginleştirilmiş yerleşim alanlarında yaşamaktadır. Güvenlikli site konseptinde, insanların, prestij kazanma gereksinimi, çok çeşitli sosyo-kültürel aktivitelere sahip olma arzusu ve güvenlik sağlama kaygılarıyla oluşturdukları bir postmodern yaşam tarzı ürünüdür. Bu çalışma; güvenlikli sitelerde yaşayan insanları dışa kapalı yerleşim alanlarına iten sebepleri, güvenlikli sitelerin neden her geçen gün daha çok tercih edildiğini araştırmayı hedeflemektedir. Site sakinlerinin homojen bir yapıya sahip olmadığı varsayılarak, farklı düzeydeki ekonomik, sosyal, kültürel sermaye birikimlerine sahip bireylerin, kişisel tercihlerinin de aynı yerleşim alanları içinde bulunsalar dahi farklılaşacağı düşünülmektedir. Bu varsayımdan hareketle, İzmir örneğinde gerçekleştirilen bir alan araştırmasıyla, günlük yaşamdaki durum test edilmeye çalışılmaktadır.
Türkiye'de uluslararası sivil toplum kuruluşlarının siyasal karar alma mekanizmalarına etkisi

Sivil toplum kuruluşları, genel bir tanımlamayla, hiçbir ticari amaç gütmeyen, devletlerden tamamen ya da büyük oranda bağımsız olarak çalışan, hukukun belirlediği sınırlar içerisinde toplumun refah seviyesinin yükseltilmesi için, herhangi bir siyasi fikre hizmet etmeksizin çalışan gönüllü kuruluşlardır. STK'lar oldukça geniş bir bölgede görev yapmakta, sosyal alanda devletin uzanamadığı ya da yeterli olamadığı noktalarda toplumun ihtiyaçlarının karşılanması için çaba göstermektedirler. Sahip oldukları esnek yapı ile farklı durumlara uyum gösterebilmekte ve pratik çözümler üretebilmektedir. Yaptıklarıfaaliyetlerde, ulusal ve uluslararası alanda diğer STK'lar ve kamuoyu ile etkin iletişim ve dayanışma içinde hareket edebilme imkan ve kabiliyetine sahiptirler. STK'ların çalışma şekli, bir konu ya da problem üzerinde yoğunlaşıp, ulusal ve uluslararası kamuoyunda bu konunun savunuculuğunu yaparak, savundukları fikir lehinde bir kamuoyu oluşumunusağlayıp etkili olmaktır. Bu noktadan bakıldığında kamuoyu yaratabilme gücü de STK'ların sahip olduğu en temel ve önemli özelliklerdendir. STK'ların sahip olduğu bu potansiyel, devletler açısından büyük önem taşımaktadır. Devlet, izlemiş olduğu politikaların amaçlarına ulaşması için, bütün güç unsurlarını aynı hedefe yönlendirilebilmelidir. Toplum tarafından kabul görmeyen, desteklenmeyen kararlar önemli sıkıntılara yol açabilmektedir. Bu nedenle hem katılımın sağlanması hem de uygulamaların etkinleştirilmesi için sivil toplum kuruluşlarının kamuoyu oluşturma gücü önem taşımaktadır. Bu potansiyel olumlu yöndekullanıldığında her yönden olumlu sonuçlar doğurmakla birlikte, devletle STK'lar arasındaki ilişkinin olumsuz ya da diyaloğun yeterli olmadığı durumlarda, izlenen politikaların etkin sonuçlar vermemesine neden olabilmektedir. Hatta özel bazı durumlarda, devletleri bir meşruiyet ve temsil krizine sokabilecek derecede önemli bir potansiyeldir. STK'lar, toplumun sahip olduğu bazı hassasiyetlerin istismarı ve bu yolla milli gücün zayıflatılmasıyönünde bir vasıta olarak da kullanılabilmektedirler. STK'lar sahip oldukları özellikler ve günden güne artan önemleriyle birlikte, insani amaçların haricindeki bazı gizli hedeflere hizmet için de bir araç haline gelmektedirler. Sahip oldukları olumlu yönler ve hizmetettiklerini iddia ettikleri insani değerler, bu gizli hedefler için bir kalkan görevigörebilmektedir. STK'ların faaliyetlerinin ve savunduğu fikirlerin, devletin izlemiş olduğu politikalarla birebir uyumlu olması beklenemez. Ancak, belirlenmiş olan politikaların anamihverinin dışına çıkması da önemli sorunlara neden olabilir. Bu nedenle, Devlet-STK'lararasında, katılımı esas alan, iyi niyetli, karşılıklı güvene dayanan, her konuda bilgi alışverişine müsait bir ilişki tarzı geliştirilmesi oldukça büyük önem taşımaktadır.
Kent kimliği: Safranbolu örneği

Bu çalışma, Safranbolu'nun kent kimliğini farklı açılardan bakarak, aynı zamanda bir bütüne ulaşacak şekilde irdelemeyi hedeflemektedir. Hem sahip olduğu tarihi ve kültürel geçmişşi, hem de kentte yaşayan bireylerin algısında oluşan Safranbolu izlenimi imge kavramıyla açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde kent kavramının tanımına, kökenlerine, özelliklerine yer verilmiştir. Modernleşme öncesi ve sonrası kent incelenerek, geçirdiği dönüşümler, dünya sahnesindeki yeni işlevi ve rolü kavranmak istenmiştir. İkinci bölümde kent kültürü, kent imgesi ve kent kimliği kavramları incelenerek, aralarındaki ilişki belirlenmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde Safranbolu tarihi geçmişşi, kültürü, sivil mimari örneği olan evleri, canlılığını koruyan yaşam tarzı detaylı bir şekilde anlatılmıştır. UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne girmesinin önemi ve koruma anlayışı hakkında bilgi almak için Safranbolu Belediye Başkanı ile söyleşi yapılmıştır. Son olarak bireylerin zihinlerindeki Safranbolu algısını öğrenmek için Kevin Lynch'in kullandığı görüşme formu yöntemi 30 katılımcıya uygulanmıştır. Yapılan çalışmaların sonucunda küreselleşen dünyada, git gide birbirine benzeyen kentler arasında, Safranbolu'nun yerel değerleriyle nasıl ön plana çıktığı ve bu yerel değerlerini ne denli koruyabildiği tartışılmıştır.
Üniversite- sanayi işbirliğinin, üniversitelerin idari ve mali özerklikleri ile akademik özgürlükleri üzerine etkileri

Türkiye'de, üniversite-sanayi işbirliği, çok fazla ele alınan, işlenen bir konu olmamıştır. Fakat son yıllarda bu konu, artan bir oranda gündemi işgal etmekte ve farklı platformlarda tartışılmaktadır. Konuyla ilgili gelişim süreci de düşünülerek, gerek konuyla ilgili az sayıda çalışmanın olması, gerek tartışmalara katkıda bulunulması ve gerek araştırma sonunda, elde edilen çıkarımlar ışığında yeni bakış açıları kazandırılması gibi etkenler, konuyu araştırılabilir değerde kılmıştır. Araştırma konumuz ile ilgili literatür içinde önemli boşluklar vardır. Bu araştırma ile birlikte bu boşluk bir nebze de olsa doldurulmaya çalışılacaktır. Aslında konu, Türkiye'nin içinde olduğu dönüşüm süreci sonucu, ne olacağı merakla beklenen bir konudur. Son zamanlarda, özelleştirmenin ivme kazanması ve hizmette yerellik ilkesinin sık sık telafuz edilmesi ile sanayinin birçok alanda kendini göstermesi, dönüşümün en belirgin iki örneğidir. Araştırma konusuyla ilgili, akademik özgürlük ve idari özerklik üzerine doğrudan etkide bulunan dinamikler araştırılarak, yeni bir kuramsal çerçeve oluşturulmaya çalışılacaktır. Bu araştırmanın amacı;?Üniversite-sanayi işbirliği sürecinin, üniversitelerin idari özerklikleri ve akademik özgürlükleri üzerindeki etkilerini belirlemek.Süreçte hangi mekanizmaların etkin olarak kullanıldığını incelemek.İşbirliği ile ilgili çeşitli yaklaşımlar ışığında sorunları saptamak.Üniversitelerin sanayinin denetimine nasıl girdiğini vurgulamak.İşbirliği kapsamında atılan adımlardan çıkarılan sonuçlardan ne tür dersler alınabileceğini, açıklamaktır. Araştırmada, ne kadar öznel bir yaklaşım oluşturmanın önünde engel gibi görünse de, çözümleme ve planlama için, literatür taramasından yararlanılacaktır. Araştırma konumuz, literatür bağlamında fazla gelişkin olmadığından ve hakkında sınırlı tartışmaların olmasından dolayı, geciktirilmiş literatür taraması yapılmasa da, öznelliğe gölge düşürecek nitelikte değildir. Gerek literatür yardımı gerek bilgi birikimi ile sistematik bir şekilde işlenecektir.. Hem nitel hem de nicel verilerden yararlanılacaktır.
Hizmet içi eğitimin kaliteye etkileri ve bir uygulama

Eğitim işletmeler için değişme dünya dinamiklerine uygum sağlamada bir önemli bir yere sahiptir. Verimliği ve karlılığı hedefleyen tüm işletmeler farklı yollar ve yöntemler kullanarak işgörerderine eğitim vermektedirler. Bu durum özellikle faaliyet konusu doğrudan insan olan hizmet işletmeleri için farklı bir anlam taşımaktadır. Gerek işgören olarak ve gerekse müşteri olarak insan odağında bulunan hizmet işletmeleri, teknik donanım yanında sosyal düzeydeki yetkinliklerin kazanılması, işletmenin tamtimının iyi yapılması içinde eğitime yönelmektedirler. Bir yönetim tekniği olarak doğan, ancak daha sonra bir yönetim felsefesi haline gelen Toplam kalite yönetimi işletmelerin sürekli gelişim ve eğitimine cevap verebilecek bir uygulama haline gelmiştir. Bir yandan işletmeyi ve işgörenleri sürekli gelişim felsefesi doğrultusunda eğitirken, bir yandan da bu eğitimle verilen hizmet kalitesini yükseltmekte, işletmenin saygınlığını, verimliliğini ve karlılığını arttırmaktadır. Bu yönde eğitim alan işgörenler ise, kendilerini geliştirme, yeni kavramları öğrenme ve uygulayabilme, kendi özgüvenlerini kazanma, iş yerine bağlılık ve saygınlıklarının artması yönünde gelişimler sağlamaktadırlar. Sonuç olarak toplam kalite felsefesinin temel noktası olan işgören mutluluğu ve işletme verimliliği bir arada sağlanmaktadır.
Suriyeli mültecilere yönelik sosyo-psikolojik tutumların incelenmesi: Süleyman Demirel Üniversitesi örneği

Çalışmanın amacı Türkiyelilerin, Suriyeli mültecilere yönelik sosyal psikolojik tutumların incelenmesidir. Çalışmanın temel varsayımı Türkiyeli bireylerin cinsiyetleri, gelir düzeyleri, yaşadıkları yerde kendileri ile beraber yaşayan Suriyeli mültecilerin yoğunluğu, Suriye sorununa ilişkin bilgi ve ilgi düzeyleri ile kendilerini ifade ettikleri dini, etnik ve siyasal kimliklerinin, Suriyeli mültecilere yönelik tutumları üzerinde etkili olduğudur. Bu varsayımın test edilebilmesine yönelik, ana kütle olarak Süleyman Demirel Üniversitesi öğrencileri seçilmiştir. Bu tercihte etkili olan başlıca faktör üniversitelerin kozmopolit bir yapıya sahip olduğuna ilişkin ön kabuldür. Bilindiği üzere üniversiteler farklı şehir, kültür ve gelir gruplardan gelen öğrencilerden oluşmaktadır. Çalışmada alan araştırması yöntemi kullanılmıştır. Türkçe geçerlilikleri olan ölçeklerden hazırlanmış anket formu katılımcılar ile yüz yüze uygulanmıştır. Çalışmada ilk olarak göç, mülteci, kalıp yargılar, ayrımcılık etnisite, din, ideoloji gibi kavramlar ele alınmıştır. Devamında sosyal kimlik kuramı, bütünleşmiş tehdit kuramı, gruplar arası tehdidin öncüsü olarak gruplar arası temas, sosyal baskınlık kuramı, sosyal mesafe kuramlarına değinilmiştir. İkinci bölümünde toplumsal farklılaşmalar dini gruplar, etnik ve ideolojik gruplar başlıkları altında ele alınarak uygulama bölümüne geçilmiştir. Kadınların Suriyeli mültecilere yönelik sosyal baskınlık yönelimlerinin baskınlık alt boyut skorları erkeklerden daha düşüktür. Katılımcılardan Suriyeli eşi, akrabası veya dostu olanların Suriyeli eşi, akrabası veya dostu olmayan katılımcılara göre genel tehdit algılarının daha düşük olduğu görülmüştür. Suriyeli eşi, akrabası veya dostu olanlar olmayanlara nazaran Suriyelilere mültecilere karşı daha az mesafelidirler. Suriye'deki çatışmadan doğrudan etkilenen tanıdıkları olanların Suriyeli mültecilere yönelik algıladıkları genel ve kültürel tehdit ile besledikleri olumsuz duygular çatışmalardan etkilenen akrabaları olmayanlara göre daha fazladır.
Local government green space policy the cases of Kartal and Sarıyer in İstanbul

Ülkemizde 1950'lerde hızlı nüfus artışı ve göç sonucunda oluşan çarpık ve düzensiz kentleşme sonucu yeşil alanlar tahrip edilmiştir. Böylelikle zaten yeterli miktarda olmayan kent içi yeşil alan miktarı daha da azalmıştır. Sonuç olarak, kentlerde yaşayan insanlar yeşilden yoksun, bloklar arasına sıkışarak yaşamlarını devam ettirmek zorunda kalmaktadırlar. Gürültü, kirlilik, stres gibi olumsuz etkilerin yanı sıra gezme, dinlenme, rahatlama ihtiyaçlarını da gideremeyen kent halkı fiziksel ve ruhsal açıdan problemler yaşamaktadırlar. Bu nedenle, yeşil alanların önemi her geçen gün artmaktadır. Bunların yanı sıra, ülkemizi ve İstanbul'u tehdit eden deprem konusu göz önünde bulundurulduğunda rezerv alanları olarak kullanılabilecek yeşil alanların Öneminin büyüklüğü ortadadır. Kartal ve Sarıyer ilçelerinin tespit edildiği bu araştırmada, Kartal ve Sarıyer ilçelerindeki yeşil alanlar birebir olarak tespit edilmiş ve fotoğraflanmıştır. Elde edilen veriler, mülkiyet, hizmete açılış tarihi, hiyerarşi, büyüklük, aktivite ve dağılım konulan ele alınarak değerlendirilecektir. Araştırma yedi bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, araştırmanın amacı ve kapsamı ele alınmıştır. İkinci bölümde, kentsel açık ve yeşil alan tanımlan, smıflandırmalan, hiyerarşileri ve tasanm kriterleri incelenmiştir. Üçüncü bölümde, kentleşme ve yeşil alan ilişkisi üzerinde durulmuştur. Bu bölümde, kentsel açık alanlann tarihsel gelişimi, açık ve yeşil alanların kentsel alandaki önemi ve yeşil alan ihtiyacı konularına değinilmiştir. Dördüncü bölümde, imar planlannda yeşil alan düzenlemeleri incelenmiştir. Bu bölümde öncelikle, imar planlannda yeşil alan kavramı, daha sonra yeşil alanlann elde ediliş yöntemleri ve son olarak da imar planları uygulamasında karşılaşılan sorunlar ele alınmıştır. Beşinci bölüm, Türkiye'deki ve çeşitli ülkelerdeki yeşil alan normlarım ve bunlann karşılaştmlmasını içermektedir. Altıncı bölümde ise, İstanbul, Kartal ve Sanyer'in mevcut yapılanna yer verilmiştir. Bu bölümde, öncelikle İstanbul'da kentleşme ve yeşil alan sorunu irdelenmiş, daha sonra Kartal ve Sarıyer ilçelerinin mevcut durumlan ele alınmıştır. Yedinci bölümde ele alman alan çalışmasında Kartal ve Sanyer'in yeşil alan durumlan irdelenmiştir. Son olarak, sonuç ve öneriler başlığı altında bu iki ilçenin yeşil alan durumlan karşılaştınlarak bir sonuca ulaşılmıştır. vi