turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Vejetaryen olan ve olmayanlarda farkındalıkla yeme düzeyinin karşılaştırılması

Bu araştırmada vejetaryen olan ve olmayanlarda farkındalıkla yeme düzeyinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırma, Temmuz 2019 -Eylül 2019 tarihleri arasında İstanbul ili sınırları içinde yaşayan, yaşları 18-64 arasında değişen, en az ilköğretim mezunu olan, çalışmaya katılmayı kabul etmiş sağlıklı kişiler üzerinde yürütülmüştür. Katılımcılar beslenme alışkanlıklarına yönelik soruya verdikleri yanıta göre vejetaryen olan ve vejetaryen olmayan olarak iki grupta değerlendirilmiştir. Vejetaryen kişilere vejetaryen/vegan kafelerden; vejetaryen olmayan gruba alınan kişilere ise İstanbul ili sınırları içinde yaşayan farklı sosyal çevrelerden ulaşılmıştır. Araştırmada veri toplama araçları olarak katılımcıların sosyodemografik özellikleri, sağlık bilgileri ve beslenmelerine ilişkin anket formu ve Yeme Farkındalığı Ölçeği kullanılmıştır. Veri toplama işlemi araştırmacı tarafından yüz yüze görüşme yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma örneklemi 116 vejetaryen olmayan, 116 vejetaryen olmak üzere toplamda 232 kişiden toplanan verilerden oluşmaktadır. Araştırmadan elde edilen veriler SPSS versiyon 21.0 (IBM Corp. Released 2012. Armonk, NY, USA) paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Tanımlayıcı istatistikler ortalama, standart sapma, ortanca, en küçük, en büyük, frekans, yüzde olarak verilmiştir. Kesikli değişkenlere ait karşılaştırmalar Pearson, ki-kare veya Fisher'in kesin testi ile yapılmıştır. Sürekli değişkenlerin normal dağılıma uygunluğu Kolmogorov-Smirnov testi ile değerlendirildi. Sürekli değişkenlere ait gruplar arası karşılaştırmalar tek yönlü varyans analizi, post hoc Tukey testi ve bağımsız gruplarda t testi ile yapıldı. Değişkenler arasındaki doğrusal ilişki Pearson korelasyon testi ile değerlendirildi. İstatistiksel önemlilik için p<0, 05 değeri kabul edildi. Araştırmada, vejetaryen olan ve olmayan katılımcıların 'Yeme Farkındalığı' alt boyut ve toplam ölçek puanları karşılaştırıldığında 'Yeme Kontrolü', 'Yeme Disiplini', 'Dış Etmenlerden Etkilenme' ve toplam ölçek puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). Vejetaryen gruba ait puan ortalamaları vejetaryen olmayan gruptan istatistiksel olarak anlamlı yüksektir.
Psychology on the axis of epistemology

IV öz epistemoloji ekseninde psikoloji DÜZEN, N. Ekrem Yüksek Lisans, Felsefe Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Akın ERGÜDEN Şubat, 1996, 73 sayfa Bu çalışmada, çağdaş bilişsel psikolojinin felsefi temelleri epistemoloji açısından incelenmiştir. Psikolojinin epistemoloji karşısındaki konumunun diğer disiplinlere göre daha eleştirel olarak sorgulandığı gözlenmiştir. Bu çerçevede psikoljinin, bilişsel sistemi inceleme ve açıklama çabası sırasında 'zihin-beden ayrımı' ve 'bilginin temelleri' konularına yönelik eğilimleri olup olmadığı tartışılmıştır. Ayrıca, psikolojik açıklama ile epistemolojik haklılaştırma arasındaki ilişkiler tartışılmıştır. Psikolojik açıklamaların yapısı 'epistemolojiyi doğallaştırma' ve 'güvenilir bilişsel süreçler' kavramları aracılığıyla ele alınmıştır. Kendi bütünlükleri içinde değerlendirilen bu iki bağımsız alanın olası karşılıklı katkıları araştırılmıştır.
Social psychological factors affecting protective behavior against AIDS in two samples of Turkish males

İki Farklı Erkek Örneklemde AİDS'E Karşı Korunma Davranışını Etkileyen Sosyal Psikolojik Faktörler Pınar Özank Fourreau Çalışmanın temel amacı AİDS'e karşı korunma davranışını etkileyebilecek olan faktörleri ve bu faktörlerin birbirlerine olan etkilerini anlamak. Soru formu katılımcıların geleneksel cinsiyet rolleri hakkındaki inançlarım, AİDS konusunda algıladıkları risk ve ciddiyeti, cinsel davranış pratiklerini, AİDS hakkında ne kadar bilgili olduklarını, AIDS'li kişilere karşı olan tutumlarım sorgulamaktır. Araştırmanın örneklemi Boğaziçi ve Ege üniversitesinde öğrenim gören 227 erkek öğrenci ve 29 homoseksüelden oluşmaktadır. Araştırmanın sonucunda, AİDS konusunda algılanan ciddiyet ve geleneksel cinsiyet rolleri hakkındaki inançların kondom kullanımına etkisi olduğu bulunmuştur. Diğer tüm değişkenlerle negatif korelayon gösteren tek değişken geleneksel cinsiyet rolleri skorlarıdır. AİDS hakkında bilgili olmak kondom kullanımı davranışı ile ilişkili olmayıp ancak algılanan risk ve ciddiyet ve AİDS hastalarına karşı tutumlar ile positif korelasyon göstermektedir. Homoseksüel katılımcılar istatistiksel olararak anlamlı derecede heteroseksüel katılımcılardan AİDS konusunda daha bilgili olup, AİDS hastalarına karşı daha pozitif bir tutum göstermektedirler. Ortalama skorda heteroseksüel katılımcılar geleneksel cinsel rollerde homoseksüellerden daha yüksek skor gösterseler de homoseksüeller erkek cinsel davranışı ile ilgili maddelerde geleneksel tutumlara diğer gruptan daha yalan oldukları görülmektedir. Ayrıca cinsel olarak aktif olan ve olmayan öğrenciler arasında anlamlı farklar gözükmektedir. Cinsel olarak aktif öğrenciler diğer gruba göre AİDS konusunda daha bilgili oldukları, AİDS konusunda daha fazla risk ve ciddiyet algıladıkları ve AİDS hastalarına karşı daha olumlu tutum içinde oldukları bulunmuştur. Cinsel olarak aktif heteroseksüel grubun kısa süreli ilişkilerinde uzun süreli ilişkilerine göre daha fazla kondom kulllanma eğilimde oldukları görülmektedir. vi
Deprem bölgesinde yaşayan ilköğretim birinci kademe öğretmenlerinin stres ile başaçıkma yolları

Bu araştırmanın amacı, deprem bölgesinde yaşayan ilköğretim birinci kademe öğretmenlerinin, deprem sonrası uzun dönemdeki stres tepkileri ile başa çıkma yollarının incelenmesidir. Cinsiyetin, medeni durumun, okulun bulunduğu bölgenin, deprem sonrası psikolojik destek alıp/almamasının, olası bir depreme karşı çalışılan okulun güven telkin edip/etmemesinin deprem anında deprem bölgesinde bulunup/bulunmamanın, depremde fiziksel yer alanma olup/olmamasının, depremde aile ya da yakın akraba kaybı olup/olmamasının, deprem sonrası barınılan yerin, durumluk ve sürekli kaygının stresle başa çıkma stratejilerini yordamdaki rolleri incelenmiştir. Ayrıca çalışılan okulun bulunduğu bölgenin, medeni durumun, olası bir depreme karşı çalışılan okulun güven telkin edip/etmemesinin durumluk ve sürekli kaygıyı yordamdaki rolleri de incelenmiştir. İlişkisel tarama modeline dayalı olan bu araştırma 17 Ağustos Marmara Depremi'nden 20 ay, 12 Kasım Düzce Depremi'nden 18 ay sonra gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini, 2000- 2001 eğitim-öğretim yılında Sakarya ili Akyazı ve Hendek ilçelerinin merkez ve köy okullarında çalışan ilköğretim birinci kademe öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise random olarak seçilmiş toplam 200 ilköğretim birinci kademe öğretmeni oluşturmaktadır. Üç bölümden oluşan anket, araştırmacı tarafından çalışmaya katılan öğretmenlere bireysel olarak uygulanmıştır. Öğretmenlerdeki durumluk ve sürekli kaygıyı belirlemek için Durumluk ve Sürekli Kaysı Envanteri deprem sonrasında yaşanılan stres ile başa çıkma yollarını belirlemek üzere Stresle Başaçıkma Yolları Ölçeği kullanılmıştır. Toplanan veriler Student - 1 testi, Pearson Çarpım Momentler Korelasyonu tekniği, Leneer ve Çoklu Regresyon Analizi kullanılarak çözümlenmiş ve bu çözümlemelerden yararlanılarak yorumlanmıştır. Araştırmanın bulgularına göre, çalışma kapsamına alman kadın öğretmenlerin en fazla kullandıklarını belirttikleri stratejiler kaderci yaklaşım ve çaresiz yaklaşımdır. Kadın öğretmenler en yüksek ortalama puanı kaderci yaklaşımdan alırken, erkek öğretmenler en yüksek ortalama puanı problem çözme/iyimser yaklaşımdan almışlardır. Görev yaptıkları okulun olası depremlere karşı güvenilir olmadığına inanan öğretmenlerin çaresiz yaklaşımı, depremde aile ya da yakın akrabasını kaybeden öğretmenlerin ise problem çözme yaklaşımını en fazla kullandıkları belirlenmiştir. Öğretmenlerin stresle başa çıkma stratejileri ile Durumluk ve Sürekli Kaygı puanları arasındaki ilişkiye bakıldığında, Durumluk ve Sürekli Kaygı ile duygulara yönelik başa çıkma stratejileri arasında anlamlı ilişki olduğu bulunmuştur. Evli olmanın, görev yapılan okulun merkezde olmasının ve görev yapılan okulun olası depremlere karşı güvensiz olarak değerlendirilmesinin; durumluk kaygıyı, ayrıca görev yapılan okulun merkezde bulunmasının sürekli kaygıyı arttırdığı belirlenmiştir.
Ergenlerde görülen internet bağımlılığının ruminasyon düzeyi, problem çözme becerileri ve bazı psikolojik problemler açısından incelenmesi

Çocukluktan yetişkinliğe bir geçiş dönemi olan ergenliğin sağlıklı atlatılması oldukça önemlidir. Ancak ergenlik dönemi internet bağımlılığı riskine oldukça açık bir dönemdir. Bilişsel Kuram (Davis, 2001) internet bağımlılığında bilişsel süreçlere ve ruminasyona dikkat çekmektedir. Bu nedenle bu araştırmada ergenlerde internet bağımlılığının bazı psikolojik problemler, ruminasyon ve problem çözme becerisi açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmaya İç Anadolu'da bir ilde öğrenim görmekte olan 757 lise öğrencisi alınmıştır. Katılımcıların 394'ü kız (%52), 363'ü erkek (%48) öğrencilerden oluşmaktadır.. Lise öğrencilerinde; internet bağımlılık düzeyleri, bazı psikolojik problemler, ruminatif düşünme tarzları ve problem çözme becerileri arasındaki ilişki bazı demografik değişkenler açısından incelenmiştir. Araştırma; survey yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada İnternet Bağımlılığı Testi, Kısa Semptom Envanteri, Ruminatif Tepkiler Ölçeği ve Problem Çözme Envanteri ölçekleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarını elde etmek için ilişkisiz bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi, korelasyon ve regresyon analizleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına gore, 15 yaşındaki ergenlerin ve internet kullanımı ebeveynleri tarafından kısıtlanan ergenlerin internet bağımlılığı daha yüksek bulunmuştur. Araştırma sonuçları; zayıf problem çözme becerisine sahip ergenlerin internet bağımlılığı testinden daha yüksek puanlar aldıklarını göstermektedir. Bulgular; ruminatif düşünme tarzı ve ergenlerin karşılaştığı anksiyete ile depresyonun internet bağımlılığını yordadığını göstermektedir. Elde edilen bulgular literatur bilgileri ışığında tartışılmıştır. Araştırma sonuçlarından yola çıkılarak ergenlerin ve ailelerinin internet kullanımlarında özdenetimlerinin artırılmasına yönelik öneriler sunulmuştur.
Aggressive behaviors in traumatized school children in the post-war period

Savaş sonrasi Dönemde Travma yaşamış Okul Çocuklarmdaki Saldırgan Davranışlar Selmira Mrkaljevic Dördüncü, beşinci ve altıncı sımf öğrencisi, savaşla ilgili travmatik deneyimlere maruz kalmiş 91 Bosnalı sığınmacı çocuk, doğrudan savaşla ilgili strese maruz kalmamış 80 çocukla saldırgan davranışlar, bağımlılık ve çocuğun popülaritesi açısından karşılaştırdı. Saldırganlık ve bağımlılık, Kişisel Değerlendirme Anketi'nin çocuğun kendisinin ve öğretmenin doldurduğu iki ayrı alt ölçeğiyle ölçülmüştür. Ayrıca, çocukların doğrudan saldırganlık, bamlılık ve arkadaş tarafından kabul ve reddedilme düzeylerini belirlemek için bir arkadaş değerlendirme ölçeği kullanılmıştır. Sonuçlar, PAQ'da çocuğun kendi değerlendirmesine ve arkadaş değerlendirmelerine bakıldığından saldırganlık ve bağımlılık davranışlarının, savaşta maruz kalman strese bağlı olarak farklılık göstermediğim ortaya koymuştur. Ancak öğretmenler tarafından dolduran form iki grup arasında stres düzeyinin anlamlı bir etkisi olduğunu göstermiştir. Ayrıca erkek çocukların kızlara nazaran daha saldırgan ve bağımlı oldukları bulunmuştur. Saldırganlık ve boyun eğme davranışlarını arkadaşlar tarafından reddedilme ile, liderlik, sadakat ve işbirliğinin ise arkadaşlar tarafından kabul edilme ile doğru orantılı olduğu bulunmuştur. Sonuçlar değerlendirilirken, savaş sonrası dönemin uzunluğu, aile ve toplumda desteğin varlığı ve erkek çocukları için erkek modellerin yokluğu göz önüne alınarak değerlendirilmiştir. Bu çalışma stresli durumlara maruz kalmak ile saldırganlık ya da diğer psikososyal davranışlar arasındaki ilişkinin basite indirgenemeyeceğini göstermiştir. vi
İşyerinde yıldırma mağdurlarının benlik saygısı, çatışma eğilimi, işlemsel adalet algısı ve travma açısından incelenmesi

Bu tez çalışmasında işyerinde yıldırma olgusu; benlik saygısı, çatışma eğilimi, işlemsel adalet ve travma boyutlarıyla birlikte ele alınmış, her bir değişkenin birbiriyle ilişkisi araştırılmıştır. Araştırmada örneklem oluştururken kolayda örneklem yöntemi seçilmiş, örneklem, İstanbul İlinde ikamet eden, kamu veya özel sektörden çeşitli hizmet kollarında çalışmakta olan, 273 işyerinde yıldırma mağduru ve 212 işyerinde yıldırma mağduru olmayan çalışan kişiden oluşmaktadır. Cinsiyet açısından; işyerinde yıldırma grubu 65 erkek, 208 kadından; işyerinde yıldırma mağduru olmayan grup, 75 erkek, 137 kadından oluşmakta; eğitim düzeyi açısından; işyerinde yıldırma grubu, 37 kişi lise ve ön lisans, 153 kişi lisans, 83 kişi lisansüstü; işyerinde yıldırma mağduru olmayan grup; 26 kişi lise ve ön lisans, 157 kişi lisans, 29 kişi lisansüstü eğitim düzeyindedir. Katılımcılar; en az bir yıl çalışma süresine sahip olup, en az altı ay yıldırma mağduru olma kriterini karşılamaktadır. Araştırma sonucunda işyerinde yıldırma mağduru olan grup ile kontrol grubu arasında benlik saygısı, işlemsel adalet algısı, çatışma eğilimi puan düzeylerinin istatistiksel açıdan ileri derecede farklı olduğu; cinsiyet açısından her iki grupta işyerinde yıldırma ölçeği de dahil tüm ölçek puan düzeylerinin anlamlı bir fark göstermediği; işyerinde yıldırma düzeyinin; eğitim, yaş, çalışma süresi ve medeni hal gibi değişkenler açısından anlamlı bir fark göstermediği; fail sayısı ile yıldırma puan düzeyi arasında pozitif bir korelasyon olduğu, yıldırma sürecinin uzamasının yıldırma puan düzeyinin artmasına neden olduğu istatistiksel olarak ortaya konmuş; diğer yandan benlik saygısıyla çatışma eğilimi, benlik saygısıyla işyerinde yıldırma arasında negatif yönlü bir korelasyonun varlığı, işlemsel adalet algısı ile yıldırma puan düzeyi arasında negatif yönlü bir korelasyonun varlığı; 273 işyerinde yıldırma mağdurun 22'sinin Travma Sonrası Stres Bozukluğu kriterlerini karşıladığı ortaya konmuştur.
Mekana bağlanma düzeyinin mekan kimliği ve diğer gruplarla ilişkiler üzerindeki etkisinin incelenmesi

Araştırmanın temel amacı, İstanbul'un farklı ilçelerinde yaşayan kişilerin mekana bağlanma düzeyinin, mekan kimliğine ve kişilerin diğer mekan-kimlik gruplarıyla ilişkilerine etkisinin incelenmesidir. Mekanla kurulan ilişkiyi Sosyal Kimlik Teorisi çerçevesinde ele alan çalışmalardan (Arkonaç, 1995; Bernardo ve Palma-Oliveira, 2013a; Bernardo ve Palma-Oliveira, 2016a; Puddifoot, 1997) yola çıkarak, mekanın bir sosyal kategori olarak gruplar arası ilişkilere etkisi incelenmiştir. Araştırma, İstanbul'un farklı ilçelerinde yaşayan, yaşları 17 ile 65 arasında değişen 242 katılımcı (161 kadın, 81 erkek) ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcılara Sosyo-demografik Bilgi Formu, Mekana Bağlanma Ölçeği, Mekan Memnuniyeti Ölçeği, Mekan Kimliği Ölçeği ve Mekansal Gruplar arası İlişkiler Ölçeği uygulanmıştır. Bulgulara göre, katılımcılar en yüksek düzeyde eve, ardından sırasıyla şehre, mahalleye, ilçeye ve binaya bağlanmaktadır. Şehirle kurulan bağlanma ilişkisinde yaşanılan ilçeye yönelik bağlanma ve memnuniyetin belirleyici olduğu görülmüştür. İlçeye ve şehre bağlanma ve ilçe kimliği geliştirme süreçlerinde ilçede ikamet süresinin; şehir kimliği için ise, en uzun süre yaşanan ilin İstanbul olmasının etkili bir yordayıcı olduğu görülmüştür. İlçeye bağlanma ve ilçe kimliği arasındaki ilişkide şehir kimliğinin; şehre bağlanma ve şehir kimliği arasındaki ilişkide ilçe kimliğinin kısmi aracılık etkisi belirli koşullarda bir üst ya da alt düzeydeki mekan kimliğinin belirginleşerek bağlanma ve kimlik arasındaki ilişkiyi güçlendirdiğini göstermiştir. İlçeye bağlanma ile ilçe kimliği arasındaki ilişkide ilçe düzeyinde gruplar arası ilişkilerin, şehre bağlanma ile şehir kimliği arasındaki ilişkide şehir düzeyinde gruplar arası ilişkiler değişkeninin kısmi aracılık etkisine sahip olduğu tespit edilmiştir. Bu bulgu, Sosyal Kimlik Teorisi çerçevesinde, her iki kimlik düzeyinde de gruplar arası ilişkilerin mekan üzerinden tanımlanması durumunda mekan kimliğinin güçlendiğini göstermektedir.
Danışmanlık ve eğitim tedbiri görevi olan rehber öğretmenlerin bu hizmetlere yönelik görüşleri: Sultanbeyli örneği

Bu araştırmanın amacı, danışmanlık ve eğitim tedbirlerine yönelik rehber öğretmenlerin görüşlerinin incelenmesidir. Araştırmaya 2017- 2018 eğitim öğretim yılında İstanbul ilinin Sultanbeyli ilçesindeki devlet okullarında görev yapan 22 rehber öğretmen katılmıştır. Çalışma, rehber öğretmenlerin danışmanlık ve eğitim tedbirleri ile ilgili ne kadar bilgi sahibi olduğunu, ilgili kanun ve yönetmeliklerdeki uygulama usul ve esasları nasıl uyguladıklarını, süreçte karşılaştıkları sorunların neler olduğunu, uygulamaya yönelik görüş ve önerilerini detaylı olarak belirlemek amacıyla nitel araştırma modelinde yapılmıştır. Araştırmada veri toplama araçlarından yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Yapılan görüşmelerde ayrıntılı olarak not tutulup bilgisayar ortamına aktarma yapıldıktan sonra MAXQDA programının deneme sürümüne veri girişi sağlanmıştır. Verilerin çözümlenmesi için içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına bakıldığında, rehber öğretmenlerin danışmanlık ve eğitim tedbirleri tanımları bağlamında, bilgi düzeylerinin çok yeterli olmadığı anlaşılmıştır. Katılımcıların ifadelerine göre eğitim tedbirine yönelik görevlerin müdür yardımcısı ve sınıf öğretmenlerine veya okulda oluşturulacak bir komisyona verilebileceği sonucu ortaya koyulmuştur. Rehber öğretmenler, tedbirleri uygulama sürecinde plan hazırladıklarını, fakat çeşitli sebeplerden dolayı plana pek sadık kalamadıklarını belirtmişlerdir. Ayrıca uygulama sonrasında hazırladıkları üç aylık raporları aksatmadan mahkemeye göndermelerine rağmen, genelde mahkemeden dönüt alamadıklarını söylemişlerdir. Rehber öğretmenlerin tedbir uygulamaları esnasında birçok kurumla işbirliği yaptıkları, bazı durumlarda ise diğer kurum ve kişilerden pek destek alamadıkları tespit edilmiştir. Tüm bu süreçlerde rehber öğretmenlerin çok çeşitli problemlerle karşılaştıkları görülmüştür. Aile ile irtibat problemi, ailenin isteksizliği ve görüşmelere gelmemesi, rehber öğretmenlerin sayısının azlığı ve görevlendirmeler ile iş yüklerinin artması gibi güçlükler ilk sırada yer almıştır. Bu ve diğer güçlüklerin aşılabilmesi için tedbirlerle ilgili görev ve sorumlulukların paylaşılması, eğitim faaliyetlerinin arttırılması, ailenin bilgilendirilmesi ve gönüllülüğün esas alınması, kurumlar arası işbirliğinin arttırılması, uygulama için özel bir ekip ya da kurum oluşturulması ve rehber öğretmenlere sınırlı sayıda tedbir kararı olan öğrenci verilmesi gibi çeşitli çözüm önerileri ortaya koyulmuştur.
Ortopedik engelli bireylerde olumsuz otomatik düşünceler ile toplumsal cinsiyet rolleri arasındaki ilişki

Bu çalışmada ortopedik engelli bireylerin otomatik düşünceler ve toplumsal cinsiyet rol algıları araştırılmıştır. Toplumsal cinsiyet rollerine yönelik algının otomatik düşünceler üzerindeki etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bunun yanı sıra, sosyodemografik faktörler açısından toplumsal cinsiyet rolü algısı ve otomatik düşüncelerdeki farklılıkların ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Araştırma İstanbul'da yaşayan 50 erkek ve 50 kadın ortopedik engelli bireyden alınan veriler ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileri, Toplumsal Cinsiyet Rolleri Ölçeği ve Otomatik Düşünceler Ölçeği aracılığıyla toplanmıştır. İstatistik analiz teknikleri olarak korelasyon, regresyon ve parametrik fark analiz teknikleri kullanılmıştır. Araştırma bulguları, toplumsal cinsiyet rollerinden geleneksel cinsiyet rolünün genel olarak kendine yönelik otomatik düşünceleri artırdığını göstermiştir. Geleneksel cinsiyet rolü, kendine yönelik olumsuz düşüncelerden özellikle yalnızlığa yönelik düşünceleri artırmaktadır. Kadın cinsiyet rolü ile erkek cinsiyet rolü, olumsuz düşünceler boyutları olan yalnızlığa yönelik, şaşkınlık ve kaçmaya yönelik, ümitsizliğe yönelik ve uyumsuzluğa yönelik düşünceleri azaltmaktadır. Otomatik düşünceler genel olarak yaşa göre farklılaşmaktadır. Otomatik düşünceler ve toplumsal cinsiyet rolleri anne ve babanın öğrenim durumuna ve ailenin gelir düzeyine göre farklılaşmaktadır. Doğuştan engelli olmak ve tüm vücut engel kayıp oranına göre otomatik düşünceler ve toplumsal cinsiyet rollerinde farklılaşma görülmüştür.
Liseli ergenlerde bağlanma stilleri, kendilik algısı ve kişilerarası ilişkilerin incelenmesi

Lise öğrencilerinin bağlanma stilleri, kendilik algısı ve kişilerarası ilişkileri arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlayan bu araştırmada; yaş, cinsiyet, ergenlerin öğrenim gördükleri okul türü, anne-baba tutumu, annenin eğitim durumu, gelir algısı, 0-3 yaş arasındaki bakıcı gibi demografik değişkenler ele alınmıştır. Uygulama, 2014- 2015 eğitim-öğretim yılında, İstanbul ili Şişli ilçe sınırları içerisinde bulunan Mecidiyeköy Anadolu Lisesi ile Ahi Evran Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi'nde Milli Eğitim Bakanlığı'ndan alınan izinlerle uygulanmıştır. Araştırma 222 kız, 181 erkek toplam 403 öğrenciyle tamamlanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Kişisel Bilgi Formu, Sosyal Karşılaştırma Ölçeği, Kişilerarası Tarz Ölçeği ve Ebeveyne ve Akrana Bağlanma Envanteri uygulanmıştır. Verilerin analizinde; lise öğrencilerinin bağlanma stilleri, kendilik algısı ve kişilerarası ilişkileri puanlarının çeşitli demografik özellikler açısından farklılıklarını saptamak üzere verilerin analizinde SPSS 20.00 programında, non-parametrik testler olan Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testleri kullanılmıştır. Elde edilen bulgular; Araştırmanın ana değişkenleri olan ergenlerin bağlanma stilleri, kendilik algıları ve kişilerarası ilişki tarzları arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Buna göre; Ergenlerin bağlanma puanı ile okul türü değişkeni ile arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Ergenlerin kişilerarası ilişki tarzları ölçeği puanları ile cinsiyet, anne-baba tutumu, okul türü ve yaş değişkenleri arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Kendilik algısı puanı ile anne-baba tutumu ve yaş değişkenleri ile arasında anlamlı bir fark bulunmuştur.