turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk vergi sisteminde vergi güvenlik önlemleri

Vergi güvenlik önlemleri, vergi kanunlarında yer alan düzenlemelerin doğru bir biçimde yerine getirilmesini sağlamaya yönelik mekanizmalardan oluşmaktadır. Bu önlemler doktrinde ağırlıklı olarak teknik anlamıyla ele alınmakta ve vergi güvenlik müesseselerine özgülenmektedir. Beyana dayalı vergi sistemlerinde vergi güvenlik müesseseleri ön plana çıkmakla birlikte vergi güvenlik önlemleri sadece kurumsallaşmış yapılan değil, vergilendirme sürecinin tamamında yer alan ve sürecin doğru olarak işlemesini sağlayan bütün mekanizmaları içermektedir. Bu bağlamda vergi güvenlik önlemlerini sistemde güvenliğin sağlanması bakımından üstlendikleri işlevlere göre tipik ve atipik vergi güvenlik önlemleri olarak sınıflandırmak mümkündür. Tipik vergi güvenlik önlemleri doğrudan ya da dolaylı olarak vergi güvenliğinin sağlanması için öngörülen düzenlemelerden oluşmakta ve yine üstlendikleri işlevlere göre asli ve tali vergi güvenlik önlemleri olarak ikiye ayrılmaktadırlar. Atipik vergi güvenlik önlemleri ise vergi güvenliği ile net bir bağlantıları olmamakla birlikte genel anlamda sistemin güvenliği açısından önem taşıyan düzenlemelerden oluşmaktadır. Türk vergi sisteminin tarihsel gelişimine bakıldığında vergi güvenlik müesseselerinin oldukça önemli bir yere sahip olduğu gözlemlenmektedir. Birçoğu yürürlükten kaldırılmış olan bu müesseselerin vergi güvenliğinin sağlanmasından çok vergi tahsilatının arttırılması amacına hizmet ettikleri saptanabilmektedir. Türk vergi sisteminde yer alan vergi güvenlik önlemleri vergi ödevinin doğru bir biçimde yerine getirilmesi amacıyla öngörülen maddi ve şekli ödevlere ilişkin düzenlemelerden oluşmaktadır. Sistem içinde farklı işlevler üstlenen vergi güvenlik önlemleri, bütünsel açıdan incelendiğinde bu önlemlerin birbirini tamamladığı 157 söylenebilir. Vergilendirme sürecinin tamamı göz önüne alındığında kanun koyucunun her bir vergi kanununda o kanunda düzenlenen verginin veya vergilerin niteliklerine uygun olarak bir takım önlemlere yer verdiği gözlemlenmektedir. Bu anlamda vergi güvenlik önlemleri vergilendirme sürecinin tamamına yayılmakta ve vergisel ödevlerin kanunların öngördüğü biçimde yerine getirilmesini sağlamaktadır. Vergi güvenlik önlemlerinin ekonomik, sosyal ve siyasal faktörlerden bağımsız olarak öngörülmesi, sistemin güvenliğinin sağlanmasını güçleştirmektedir. Vergi güvenliği söz konusu faktörler gözetilmeksizin sadece hukuki düzenlemeler yoluyla sağlanamaz. Bu nedenle vergi güvenliğinin bir sistem sorunu olduğunun kabul edilmesi ve vergi güvenlik önlemlerinin ekonomik, sosyal ve siyasal faktörler göz önüne alınarak öngörülmesi gerekmektedir. 158
Deprem sonrası yerel hizmet sorunlarının çözülmesi aracı olarak Düzce ili afet yönetim planının değerlendirilmesi

Tarihin ilk çağlarından günümüze toplumlar ve çevre üzerinde ölümler, yer alanmalar, kayıplar, çeşitli çevre sorunları gibi pek çok olumsuzluklara yol açan doğal afetler her zaman güncelliğini korumuştur. 'Afet' olgusu, gerek yönetilen gerekse yöneten konumundaki bütün bireyleri derinden etkilemektedir. Bu nedenle afetlerin yönetimi diğer yönetsel faaliyetlerle kıyaslandığında, yaşamsal önem taşıyan, küçük hataların bile önemli miktarda can ve mal kayıplarına yol açabildiği bir faaliyettir. Doğal afetler sonucunda yerel hizmet sorunlarının ortaya çıkması kaçınılmazdır. Ancak sorunların çözülmesi aracı olan afet planlarının sadece hazırlanması yeterli değildir. Katkıda bulunabilecek, gönüllü, özel kurum ve kuruluşlarca desteklenerek hazırlanan planların koordinasyon içinde merkezi-yerel idareler tarafından etkin ve hızlı şekilde uygulanması da gerekmektedir. Ayrıca Türkiye'de doğal afetlerin önlenmesi ve zararlarının azaltılması konusunda merkezi yönetim, yerel yönetim, sivil toplum kuruluşlarının, özel sektör ve halkın görev, yetki ve sorumlulukları arasında rasyonel dengelerinde oluşturulması gerekir. Ülkemizdeki afet ve acil durum yönetiminin yapısında yetki ve sorumluluk karmaşası vardır. Bu sorun, afet ve acil durum yönetimine ilişkin tüm işlevlerin ulusal düzeyde tek elden ve eşgüdümlü olarak yönetilmesi ve yerel yönetimlerin güçlendirilmesiyle ortadan kaldırılabilir. Yerel yönetimler de ulusal politika ile uyum içinde afet yönetim politikaları uygulamalıdırlar. Etkin afet acil durum yönetimi; basit fakat aynı organizasyon yapısı, komuta sistemi, dil ve yöntemlerinin kullanılabilmesiyle gerçekleştirilebilir. Afet yönetimiyle ilgili olarak tüm yerel yönetim organlarını, hükümet dışı kurumlan ve özel sektörün ilgili kurumlarını da içeren bütünleştirilmiş ortak yaklaşım geliştirilmelidir.
Yerel demokrasi mekanizmaları olarak kent konseyleri ve Silivri Kent Konseyi

Kent konseyleri, yerel, demokratik katılım mekanizmalarından biridir. Kentin sosyal, kültürel ve kentsel yaşamına katkı sağlamak amacıyla oluşturulmuş yapılardır. Kent konseylerinin temeli, ülkemizde de uygulanmış olan Yerel Gündem 21 Programına dayanmaktadır. Yerel Gündem 21 Programı ile Türkiye'de kent konseylerinin oluşumu ve gelişmesi sağlanmış, daha sonra da yasal çerçevesi oluşturulan bir yönetmelik ile Türkiye'de yaygınlaştırılması sağlanmıştır. Bu çalışma ile kent konseylerinin geçmişşten bugüne kadar geldiği nokta ve ulusal ölçekte yapılan çalışmalar anlatılmıştır. Ayrıca kent konseylerinin gelişimi ve desteklenmesi için oluşturulan birlik ve platform faaliyetleri hakkında bilgiler verilmiştir. Bir kent konseyi deneyimi olarak, Silivri Kent Konseyinin çalışmaları anlatılarak, örneklerle değerlendirilmiştir. Kent konseylerinin işlerliği konusunda yaşanan sıkıntıların yanında daha etkin yapılara dönüştürülmesi için gösterilen çabalar önem taşımaktadır. Bu çabaların sonucunda kent konseyleri, geliştirilerek önemli zamanla artan ve yerel demokrasinin gelişimine daha fazla katkı sağlayan yapılar haline dönüşecektir.
İdarenin idari yargı kararlarının uygulanmasından doğan sorumluluğu

Bu çalışmada, idarenin idari yargı kararlarının uygulanmamasından doğan sorumluluğu incelenmiştir. Yargı kararlarının uygulanması hukuk devleti ilkesinin doğal bir sonucu olduğundan, konu ağırlıklı olarak idarenin kusursuz sorumluluğu yönünden ele alınmıştır. Buna göre; idare, yargı kararının imkansızlık nedeniyle uygulanamamasından ve kararı uygulamakla yükümlü personelin suç niteliği taşıyan 'yargı kararını kasden uygulamama' eyleminden dolayı İdari Yargılama Usulü Kanununun 28. maddesi uyarınca sorumlu tutulmuştur. İdarenin sorumluluğunun çerçevesinin belirlenebilmesi amacıyla, ilgili kamu görevlisinin hukuki sorumluluğu da bu bağlamda irdelenmiştir. İdarenin, kendine özgü nitelikler taşıyan bu sorumluluğu nedeniyle açılan tazminat davaları idari yargıda görülmektedir. Bu husus dikkate alınarak, söz konusu davaların sonucunda bu konuya özgü olarak ortaya çıkan hukuksal durumlar İdare Hukuku bakımından açıklanmaya çalışılmıştır.
Kamu yönetiminde etik ve yönetsel bir sorun alanı olarak yozlaşma - Sivas il merkezindeki kamu kurumlarında bir uygulama -

Günümüzde siyasi, idari ve sosyal kuramlarda yaygın bir yozlaşma ve etik anlamda yıpranmadan söz edilmektedir. Yozlaşmış uygulamaların artan bir nitelik göstermesi, çağdaş demokratik yönetimleri tehdit eden bir durumu da beraberinde getirmiştir. Etik anlamda yıpranma ve yozlaşma, diğer bir ifadeyle etik yoksunluk çeşitli alanlarda kendini göstermekle beraber daha çok siyasi ve idari kurumlarda hissedilmektedir. Siyasal ve yönetsel anlamda ortaya çıkan yozlaşma ve etik yıpranmanın özünde, siyasal ve yönetsel sistemin bu olgu karşısında gösterdiği pratik zaafla beraber, etiğin toplumsal anlamda da erozyona uğraması önemli bir etken olmuştur. Siyasal ve yönetsel alanda etik değerlere önem verilmemesinin sonucunda, söz konusu alanlarda ciddi etik sorunlar baş göstermiş, yozlaşmış uygulamalar yaygınlık kazanmıştır. Bugün artık problem sadece ahlaka aykırı davranışların toplumda yaygınlık ve etkinlik kazanması değil, daha ciddi boyutlarda ahlaki ve ahlaki olmayan davranışların neler olduğu noktasında toplumsal anlamda ölçülerin yitirilmeye başlanmış olmasıdır. Kamu yönetiminde etik açıdan geçerli bir yönetsel sistemin kurulabilmesi, öncelikle yönetsel faaliyetlerde uygulayıcılar açısından standartların varlığını ve bunların özümsenmesini gerektirmektedir. Bu nedenle kamu yönetimi örgütlerinde çalışanlar açısından, onların davranışlarına yön verecek ve eylemlerinin alanını belirleyecek etik kural, standart ve değerleri belirlenmelidir. Bu nedenle oluşturulacak ulusal ve kurumsal 'Etik Kurulları' vb. yapılanmalar ile kamu çalışanlarının almak zorunda olduğu zor ve ikilem yaşadığı kararlarına mutlaka destek sağlanmalıdır. Bu çalışma; 'Temel Kavramlar ve Etiğin Bir Çalışma Alanı Olarak Ortaya Çıkışı', 'Kamu Yönetiminde Etik Anlayış ve Etiğe İlişkin İç ve Dış Denetim Araçları', Kamu Yönetiminde Etik ve Bir Sorun Alanı Olarak Yozlaşma', 'Kamu Yönetimi Etiğine İlişkin Türkiye'deki Düzenlemeler ve OECD'nin Yaptığı Çalışmalar ve Uygulamalar' olmak üzere dört teorik bölüm ve 'Türk Kamu Yönetiminde Etik ve Yönetsel Bir Sorun Alanı Olarak Yozlaşmaya Yönelik Sivas il Merkezindeki Kamu Kurumlarında Bir Araştırma' başlıklı bir uygulama bölümü olmak üzere beş bölümden oluşmaktadır.
Belediyelerde yönetime katılım ve bir yönetime katılım tekniği olarak bilgi edinme hakkı

Sanayi toplumundan bilgi toplumuna geçildigi günümüz dünyasında, her alanda olduğu gibi düsünce biçimi, dolayısıyla da toplumsal yasam alanında da köklü değişimler yasanmaktadır. Köklü değişimlerin yasandıgı alanlardan biri de yerel yönetimlerdir. Bu sebepten ötürü, yerel halkla iç içe olan yönetimlerin yerel halka karsısorumluluklarını yerine getirmeleri büyük bir önem tasır. Bunun yanında, sorumlulukların yerine getirilmesi, sorunların yerinde tartısılması, yerel politikalarınbelde halkı ile beraber belirlenmesi gibi kent yönetimine katılım sürecinde, yerel yönetimler önemli islevlere sahiptir. Yönetime katılım, siyasal sosyalizasyona ve yurttasların siyasal sistemin bir parçası olmalarına imkan saglar. Böylece, seffaf politika ve uygulamalarla hedeflenen amaçlar gerçeklestirilir ve özgürlükçü, çogulcu, sivil demokratik degerlere sahip bir toplum yapısı gelisir. Yönetime katılım olgusu öncelikli olarak yurttasların katılımbilincine sahip olmalarını gerekli kılmaktadır. Katılımda gerekli olan bilgiye sahip olabilmek veya yönetsel alandaki bilgilere ulasabilmek için bireylere tanınan bilgi edinme hakkı, yönetimin denetlenmesini sağlam ak açısından vazgeçilmez bir nitelik tasımaktadır. Yerel yönetimler, yönetime katılım ve bilgi edinme hakkı ekseninde gelisen bu çalısmada, bireyin yönetim karsısındaki durusunu belirleyerek, kendisine tanınan hakların bilincinde olarak ve sahip olduğu temel haklardan, özellikle de bilgi edinme hakkından yararlanarak bilissel bir hazırlık içinde yönetime katılımını incelendi. Ayrıca, bir yönetime katılım teknigi olarak bilgi edinme hakkı, bu hakkın yönetime katılımdakirolü, siyasal ve sosyal alandaki kazanımları ve Bilgi Edinme Kanunu farklı yönleriyle incelendi.
İdarenin takdir yetkisi kavramının uygulamadaki yeri: Kamu İhale Kurumu örneği

İdarenin takdir yetkisi uzun yıllardır ülkemiz dahil birçok ülkede tartışılmış ve günümüzde çeşitli yönleriyle hala tartışılmaya devam etmektedir. Erklerin ayrımı süreci sonunda idarenin kendisine çizilen sınırlar içerisinde serbestçe hareket etmesine olanak sağlayan takdir yetkisi her durumda net bir şekilde gözükmemekte ve kesin olarak ortaya konulamamaktadır. Öte yandan, 1980 sonrası neo-liberal devlet ve ekonomi anlayışının özellikle sektör ile ilgili kamusal mekanizmaları siyaset yani bakanlıklar dışına çıkarması dünyada olduğu gibi ülkemizde de hakim olmaya başlamış bir anlayıştır. Bu kapsamda, ülkemizde birçok bağımsız idari otorite kurulmuş bunlardan biri de kamu kurum ve kuruluşlarının yaptıkları ihaleleri denetleyen Kamu İhale Kurumu olmuştur. İdarelerin gerçekleştirdikleri ihaleler ile ilgili menfaati bulunanlar tarafından iddia edilen hukuka aykırılıklar idari yargı önüne getirilmeden önce kural olarak Kamu İhale Kurumu'na uyuşmazlık olarak getirilmeleri gerekmektedir. Söz konusu iddialara ilişkin Kamu İhale Kurumu'nun vereceği kararlar yargıya taşınabilmektedir. İşte yargı öncesi idarelerin ihale mevzuatı açısından verdikleri kararları takdir yetkisi kapsamında olup olmadığı yönünden inceleyen Kurum kararları, uygulayıcı idareler açısından özel önem içermektedir. Özellikle bütün kararların yargıya taşınmadığı düşünülürse Kamu İhale Kurumu'nun kararları ile çizdiği çerçeve bir anlamda uygulamanın da yönünü belirleyecektir. Tezde de Kurumun idarelerin takdir yetkilerinin kapsamına ilişkin değerlendirme yaptığı kararları ele alınmış ve bu çerçevede kategoriler ortaya konulmuştur.
Küresel şiddet

Çalışmada, küreselleşmenin kurum ve ilkeleri ile şiddeti nasıl etkilediği ya dakörüklediği tartışılmıştır. Bu kapsamda öncelikle küreselleşmenin kavramsal çerçevesi çizilip, tarihsel gelişimi, siyasal, ekonomik ve sosyo-kültürel boyutları incelenmiştir. Ayrıca, küreselleşmenin ekonomik, siyasal ve sosyo-kültürelsorunlarının mevcut şiddeti ne derecede etkilediği analiz edilerek bu kapsamdaküreselleşmenin ilke ve kurallarının korunması görevini üstlenen ABD'nin bu görevini yerine getirebilmek için uyguladığı şiddete değinilmiştir, militer güç kullanımı olarak adlandırılabilecek bu dünyadaki uygulamalarınaşiddetin göz atılarak, ABD'in buradaki şiddeti meşrulaştırabilmek için ortaya sunduğu sebepler incelenmiştir. Bu bağlamda, küreselleşmeye olan tepkinin de küresel düzeyde gerçekleştirildiği vurgulanmış ve bu kapsamda 11 Eylül ve diğer örgütlü saldırılarındinamikleri incelenmiştir. Bunun yanında, küreselleşme karşıtı olan ve silaha dayalı güç kullanımını öngörmeyen, küreselleşmeden zarar gören tüm kesimler tarafından desteklenen küreselleşme karşıtı hareket ve gösterilerin neden ve nasıl şiddete yöneldiği tartışılmıştır. Küreselleşmenin sosyo-kültürel sonuçlarının bireyler ve topluluklar üzerinde yarattığı gerginlik ve bu köktenci hareketlere ve şiddete yönelmesi incelenmiştir. Bu kapsamda, öncelikle küreselleşmenin ortaya koyduğu artan fakirlik, gelir dağılımındaki artan oranlı eşitsizlik ve işsizlik istatistiki verilerle ortaya konulmuştur. Daha sonra, bilişim teknolojisi araçları ile empoze edilen küresel değerlerin ve kavramların yerel toplulukları nasıl egemenliği altına aldığı, kendialışkanlıklarından ve yaşam tarzından utanır hale getirdiği açıklanmıştır. Sonuç olarak geleceğe dair küresel anlamda dünyanın karşılaşabileceği şiddet konusunda öngörülerde bulunarak ve bu iki bileşenin etkisiyle, insanların rekabetçi bir ekonomide ve bozulan sosyo-kültürel şartlar altında nasıl gerginliğe ve kendi içlerine kapanmaya yöneldikleri açıklanmıştır. Bunun da, bireyleri köktenci ya da etnik temelli şiddet gruplarına yönlendirdiği ortaya konulmuştur.
Tanzimat sonrası Osmanlı Devleti'nde kamu personel yönetimi

OZ SAYFASI XVII. yüzyılda batılılaşmaya yönelen Osmanlı Devleti, III. Selim döneminde askeri, Il. Mahmud döneminde idari alanda modernleşme sürecine girmiştir. 1838 yılına kadar geleneksel personel rejimini uygulayan Osmanlı Devleti, bu tarihten itibaren memurların çalışma koşulları, mesaisi, disiplin anlayışı, maaş sistemi, ve memurların eğitimi açısından yenileşmeye başlamıştır. 1838 ; den itibaren yapılan yasal ve hukuki düzenlemelerle memurlara bir ölçüde istihdam güvencesi sağlanmış, idari düzenlemelerle ücret ve terfi sistemi, 1878'den itibaren sicil tutma zorunluluğu getirilmiştir. Geleneksel sistemde memurlara 'aynı' olarak yapılan maaş ödemeleri, 'nakdi' ödemeye çevrilmiş, 1880 Maaş Kararnamesiyle derecelere göre ücret sistemine geçilmiştir. 1870'li yıllarda memurlara emeklilik hakları gündeme gelmiş ve 1880'den itibaren modern emeklilik sistemine geçilmiştir. Ayrıca 189 T den itibaren görevinden ayrılmak zorunda kalan memurlara işsizlik maaşı vermek üzere Mazülin Sandığı kurulmuştur. Tanzimat'la geleneksel yönetim biçiminden, modern yönetim biçimine geçiş döneminden itibaren, Cumhuriyet'e kadar modernleşme sürecinin nasıl işlediği araştırılarak, personel yönetimi ile ilgili sorunlar bu tezde tespit edilmeye çalışılmıştır.
Türk siyasi hayatında hegemonik tarih tezlerinin karşılaştırmalı bir analizi: Kemalist ve milliyetçi-muhafazakar tarih yazımları

Bu tez, Türk siyasi hayatında yoğun iktidar mücadelesi veren çeşitli politik çevrelerin hegemonik bir proje etrafında geliştirdiği tarih tezlerini incelemektedir. İncelemenin bağlamını, farklı ideolojik geleneklerin temsilcisi olan, farklı tarihsel projeleri gerekçelendiren ve bu çerçevede çeşitli tarihsel okumalar geliştiren tarih tezlerinin karşılaştırmalı analizi oluşturacaktır. Bu çerçevede Kemalist tarih yazımı ile bu yazının hitap ettiği alanın dışında geliştirilen milliyetçi-muhafazakar tarih yazımı, birbirleri ile olan paralellikleri ve zıtlıkları çerçevesinde yorumlanacaktır. Temelde Türk tarihinin ne tür özgüllükler taşıdığı ve evrensel tarih ile ne şekilde rezonans kurduğu sualleri üzerine şekillenen tezler, aynı zamanda iktidarın güncel politik teşekkülünde de belirleyici olabilmektedir. Dolayısıyla tarih tezleri özelinde geliştirilen her söylem, bir noktada güncel politik üretimin bir parçası olmakta, gelmekte olan sürecin ipuçlarını vermektedir.
Belediyelerde stratejik planlama süreci

Dünya'da yaşanan gelişim, değişim ve yeni teknolojilerin etkisiyle birlikte, Türk Kamu Yönetimi'nde değişim süreci gündeme gelmeye başlamıştır. Özellikle, küreselleşme süreci ve Avrupa Birliği Müktesebatı ile bu süreç hız kazanmıştır. Yeni yönetim anlayışı ve yeni gelişmelerden yerel yönetimler de etkilenmiş ve bu durumla birlikte, belediyeler de yeni yönetim ve yeni tekniklerin kullanılması zorunlu bir hal almıştır. Bu çalışmada belediyelerde stratejik planlama süreci üzerinde durulmuştur. Bu çerçeve de strateji kavramı, stratejik yönetim, stratejik planlama, belediyelerin yasal ve kurumsal yapısı genel olarak anlatılmış ve belediyelerde stratejik planlama süreci; amacı, yasal dayanakları, analiz yöntemleri ve tüm detaylarıyla birlikte çeşitli stratejik plan çalışmalarından misyon, vizyon, ilkeler, stratejik amaç ve stratejik hedef örnekleri gösterilerek anlatılmıştır. Çalışmanın teorik kısmı, yazılı ve basılı kaynaklar üzerinden yapıldıktan sonra, İstanbul Eminönü Belediyesi'nde bir alan araştırması yapılmıştır. Alan araştırması kapsamında, belediye personelinin stratejik planlan çalışmasından ne anladığı, bu süreci nasıl değerlendirdiği ve konu hakkındaki düşüncelerini belirlemeye yönelik bir anket çalışması yapılmıştır. Anket çalışması kapsamında araştırmanın bulguları arasında, belediyelerde stratejik plan çalışması yapmanın, faydalı ve gerekli olduğu tespit edilmiştir.
Sözleşmeli personelde iş doyumunun bireysel performansa etkisi: Tekirdağ Büyükşehir Belediye Başkanlığı performans araştırması

Bu araştırmanın amacı, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49'uncu maddesi kapsamında kadro karşılığı çalışmakta olan sözleşmeli personelin iş doyumu ile bireysel performansları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Zira insan kaynakları yönetimi açısından üretim faktörleri ele alındığında diğer faktörler kolayca kontrol edilebilir olduğu halde emeğin yüzde yüz oranında kontrol edilmesi mümkün değildir. Çünkü bireysel, örgütsel ve yönetsel olmak üzere çalışanların bireysel performansını etkileyen birçok farklı etken bulunmaktadır. Bu etkenlerden bir tanesi de personelin yaşadığı iş doyumudur. Bu nedenle çalışmada, sözleşmeli personelin iş doyumunun bireysel performansına olan etkisi; yaş, cinsiyet, medeni durum ve eğitim durumu ile hem iş doyumu hem de bireysel performans arasında anlamlı bir ilişkinin varlığı ve etkileşimi araştırılmıştır. Bu araştırma bir yerel yönetim birimi olarak hizmet sektöründe yer alan Tekirdağ Büyükşehir Belediye Başkanlığında gerçekleştirilmiştir. Alan çalışmasında, belediye bünyesinde kadro karşılığı çalışan sözleşmeli personelin iş doyumunun bireysel performansına olan etkisini bulmaya yönelik olarak iki bölümden oluşan bir anket formu hazırlanmıştır. Birinci bölümde çoğunlukla süreksiz, nitel ve seçilmiş değişkenlerin yer aldığı 12 soruya, ikinci bölümde ise iş doyumu ve bireysel performans düzeyini belirlemeye yönelik 5'li likert ölçeğinde 21 soruya yer verilmiştir. Araştırma ölçeğinden elde edilen verilerin analiz sonuçlarına göre, iş doyumu ile bireysel performans arasında anlamlı bir ilişkinin olduğu, çalışan açısından olumlu olarak değerlendirilen durumların iş doyumu ve bireysel performans düzeyini pozitif yönde etkilediği, olumsuz durumların ise bu düzeyi negatif yönde etkilediği görülmüştür. Ayrıca yaş, cinsiyet, medeni durum ve eğitim durumu ile bireysel performans arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığı; iş doyumunun ise sadece eğitim durumu ile pozitif yönde bir ilişkisinin bulunduğu, lise mezunları en düşük düzeyde iş doyumuna sahip iken lisans mezunlarının iş doyumu düzeylerinin ise en yüksek düzeyde olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
İslam Hukukun'da ve Osmanlı Devleti'nde egemenlik anlayışı

İslamiyet hem bir din, hem de bir hukuk sistemidir. Hz. Muhammed bu dinin peygamberi ve yeni kurulan İslam Devleti'nin yöneticisidir. İslam Hukuku'nda egemenlik Tann'ya ait olduğu için Hz. Peygamber egemenlik hakkının doğrudan sahibi değildir. O, olsa olsa Tann'nın yeryüzündeki elçisidir. Hz. Peygamber'den sonra başa geçen halifeler ise O'nun bir tür halefi oldukları için egemenlik hakkına doğrudan asla sahip değildirler. İlk dört halife zamanında halifeler seçimle iş basma geldikleri halde, Emeviler'den itibaren halifelik babadan oğla geçmeye başlamış, ay m durum Abbasiler döneminde de sürmüştür. Bu dönemde Bizans ve Sasani hükümdarlarının mutlak egemenliklerinden etkilenen halifeler kendilerini Tann'nın yeryüzündeki gölgesi olarak görmüşlerdir. Bir süre sonra dünyevi otoriteleri azalan Abbasi halifelerinin, kurulan İslam devleti hükümdarlarma devletlerini yönetme hakkım vermeye başladıkları görülmektedir. Büyük Selçuklu Devleti'nin hükümdarları da Halife'den bu yetkiyi almışlar, ama daha sonra ülkelerini tıpkı bir eski Türk kağanı gibi yönetmişlerdir. Şu halde, Türkler eski egemenlik anlayışlarını İslam esaslarıyla bağdaştırmışlardır. Aym durum Büyük Selçuklular'dan sonra kurulan Anadolu Selçukluları ve bu devletten sonra açılan Anadolu Beylikleri Dönemi için de geçerlidir. Hükümdarların eski Türk egemenlik anlayışına bağlı olarak ülkelerini ailelerinin erkek üyeleri arasında pay etmeleri, devletin kısa sürede çökmesine zemin hazırlamış, bu süreç güçlü hükümdarlar sırasında bir süre geciktirilebilmiştir. Aslında Osmanlı Devleti'nde de eski Türk egemenlik anlayışının bir süre devam ettiği anlaşılmaktadır. Fakat Osmanlılar zaman içinde padişahların otoritelerinin mutlak hale dönüşmesi ve tahta geçme usulünde belirli dönemlerde belirli sistemlerin uygulanabilmesi sayesinde ayakta kalmayı başarabilmişlerdir. Türkler'in eski egemenlik anlayışlarım İslamiyet'i seçtikten sonra bırakmamalarının temel sebebi, İslam Kamu Hukuku'ndaki büyük boşluklardır. Osmanlı Devleti'nde II. Mahmut döneminden itibaren egemenlik anlayışında önemli gelişmeler olmuştur. Bu Padişah zamanında ayanların kendisine zorla kabul ettirmek istedikleri 'Sened-i İttifak', padişahın egemenliğini sınırlamaya yönelik bir218 Kamu Hukuku belgesidir. II. Mahmut dönemini takiben Osmanlı Devleti'nde yeni bir dönem açılmıştır: 'Tanzimat Dönemi ' Bu dönemde çıkarılan 'Tanzimat' ve 'Islahat' fermanları ile temel hak ve özgürlükler güvence altına alınmış, Devlet anayasal düzene doğru yol almaya başlamıştır. Nitekim, 1876'da Türkler'in ilk anayasası 'Kanun-i Esasi' kabul edilmiş, bu Anayasa ile devletin hukuki statüsü belgelenmiştir; ancak bu Anayasa ile padişahın yetkilerinde hiçbir kısıtlama yapılamamış, onun mutlak yetkileri aynen tanınmıştır. 1909'da ise Anayasa ciddi biçimde değişikliğe uğratılmış, Osmanlı Devleti'nde ilk kez gerçek anlamda parlamenter rejim kurulmuştur. Ancak bu dönemde bile egemenliğin gerçek sahibine ait olduğuna dair bir hüküm yer almamaktadır. Egemenliğin ulusa verilmesi için Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulması beklenmiştir.