turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Lise öğrencilerinin akıllı telefon bağımlılık düzeyleri ile sosyal kaygı ve yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada lise öğrencilerinin akıllı telefon bağımlılık düzeyi ile sosyal kaygı ve yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi ve akıllı telefon bağımlılık düzeylerinin demografik özelliklere göre nasıl farklılaştığının ortaya konulması amaçlanmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2017- 2018 eğitim öğretim yılında Ordu İli Ünye ilçe merkezindeki devlet okullarına devam eden 284 öğrenci oluşturmaktadır. Verilerin analizinde betimsel analiz yöntemi esas alınmıştır. Çalışmadan elde edilen verilen SPSS 20.0 programı yardımıyla analiz edilmiş ve dağılımın özelliklerinin incelenmesinin ardından frekans yüzde analizi, korelasyon, bağımsız T-Testi, tek yönlü varyans Analizi testleri uygulanmıştır. Sonuç olarak; araştırmaya katılan lise öğrencilerinin akıllı telefon bağımlılık düzeyleri ile sosyal kaygı ve yalnızlık düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Akıllı telefon bağımlılık düzeyleri ile sosyal kaygının alt boyutları olan olumsuz değerlendirilme korkusu, genel durumlarda sosyal kaçınma ve huzursuzluk duyma düşük düzeyde pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca akıllı telefon bağımlılık düzeylerinin sınıf düzeyine, algılanan akademik başarı düzeyine, algılanan ebeveyn tutumuna ve yalnızlık değişkenine göre farklılık gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen bulgulara dayanılarak önerilerde bulunulmuştur.
Ergenlerin ahlak gelişiminde fantastik romanların etkisinin kohlberg'in bilişsel ahlak gelişim kuramına göre incelenmesi: Harry potter örneği

Ahlak gelişimi ergenlik döneminin önemli gelişim alanlardan biri olarak nitelendirilmektedir. Bu alanla ilgili farklı kuramlar çerçevesinde birçok araştırma yapılmıştır. Bu çalışmada ise fantastik romanların ahlak gelişimi üzerindeki etkileriLawrence Kohlberg'in Bilişsel Ahlak Gelişimi kuramı açısından incelenmiştir. Örneklem olarak J. K. Rowling'in kaleme aldığı Harry Potter serisi ele alınmıştır. Kohlberg'in altı farklı evreden oluşan kuramı ile serideki karakter ve olay örgüleri eşleştirilerek inceleme yapılmıştır. Sonuç olarak seride ergenlerin ahlak gelişimlerini destekleyebilecekörneklerin bulunduğu ve öğretmenlerin bibliyoterapi yöntemi kullanarak ergenlerin ahlakgelişimlerini fantastik edebiyat yardımı ile destekleyebileceği sonucuna varılmıştır.
Çocuğun benlik kavramının olumluluğu, annenin mükemmeliyetçiliği ve anne kabul red algısı arasındaki ilişkilerin incelemesi

Bu çalışmanın amacı, annenin mükemmeliyetçiliğinin çocuğunun benlik kavramına olan etkisinde anne kabul-red algısının biçimlendirici etkisini incelemektir. Bu amaçla yaş ortalamaları 39.7 olan 150 anneye 'Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği', araştırmaya katılan annelerin yaş ortalamaları 12.6 olan 150 çocuğuna ise 'Piers-Harris Çocuklar İçin Öz Kavramı Ölçeği' ve 'Ebeveyn Kabul Red Ölçeği Anne Kısa Formu' uygulanmıştır. Yapılan analizlerin sonuçlarına göre annenin kendine yönelik mükemmeliyetçiliği ve toplumsal beklentiye yönelik mükemmeliyetçiliğinin, çocuğun benlik kavramının olumluluğu ile olan ilişkisinde anneden algılanan sıcaklık-duygulanım, düşmanlık-saldırganlık, umursamazlık-ihmal ve farklılaşmamış reddin biçimlendirici değişken olmadığı bulunmuştur. Diğerlerine yönelik mükemmeliyetçiliğin ise anne kabul-reddin alt boyutları arasında yer alan sıcaklık alt boyutu ile bir arada biçimlendirici etkiye sahip olduğu bulunmuştur. Araştırmanın bulgularına bakıldığında, annenin mükemmeliyetçiliği ile çocuğun öz-kavramı arasındaki ilişki incelendiğinde kendine yönelik mükemmeliyetçilik ve diğerlerine yönelik mükemmeliyetçiliği çocuğun benlik kavramının olumluluğunu negatif yönde yordadığı saptanmıştır. Annenin kendine yönelik mükemmeliyetçilği ve diğerlerine yönelik mükemmeliyetçiliği arttıkça öz-kavramın olumluluğu azalmaktadır. Toplumsal beklentiye yönelik mükemmeliyetçiliğin ise çocuğun benlik kavramı üzerinde yordayıcı bir etkiye sahip olmadığı saptanmıştır. Çalışmanın sonuçları yapılmış benzer çalışmalar ile ve teorik bilgi ile karşılaştırılmıştır.
Cinsel doyumu yordayan demografik ve psikolojik değişkenlerin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı, evli bireylerde cinsel doyumu yordayan demografik ve psikolojik değişkenlerin incelenmesidir. Ayrıca, cinsiyet, eğitim ve gelir düzeylerinin cinsel doyum açısından farklılık gösterip göstermediğinin incelenmesi araştırmanın diğer bir amacıdır. Bu amaçla, 226 evli bireyden (101 kadın, 125 erkek) oluşan çalışma grubuna Kişisel Bilgi Formu, Golombok-Rust Cinsel Doyum Ölçeği, Çelişik Duygulu Cinsiyetçilik Ölçeği, Kişilerarası Tepkisellik İndeksi ve Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II uygulanmıştır. Cinsiyetler arasında cinsel doyum toplam puanları açısından anlamlı fark olup olmadığını test etmek amacıyla ilişkisiz örneklemler için t-testi kullanılmıştır. Sonuçlara göre, cinsel doyum puanları kadınlar ve erkekler arasında anlamlı düzeyde farklılık göstermemektedir. Katılımcıların gelir düzeyleri ve eğitim düzeylerine göre cinsel doyum toplam puanları arasında anlamlı fark olup olmadığını test etmek amacıyla tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Bulgulara göre, bireylerin aylık gelir düzeyleri ve eğitim düzeyleri açısından cinsel doyum toplam puanları anlamlı olarak farklılık göstermemektedir. Öte yandan, çelişik duygulu cinsiyetçilik, empati, bağlanma stilleri, yaş, evlilik süresi ve çocuk sayısının, cinsel doyumu yordama gücünü üç model üzerinde incelemek amacıyla aşamalı çoklu regresyon analizi uygulanmıştır. Araştırma sonuçları, kadın ve erkeklerin birlikte ele alındığı modelde cinsel doyumu anlamlı düzeyde yordayan değişkenlerin sırasıyla kaçınan bağlanma, yaş, kaygılı bağlanma ve empatinin kişisel rahatsızlık ve empatik düşünce alt boyutları olduğunu göstermiştir. Ayrıca, evli kadınlarla ilgili modelde cinsel doyumu yordayan değişkenlerin sırasıyla kaçınan bağlanma, evlilik süresi ve kaygılı bağlanma olduğu tespit edilmiştir. Son olarak, erkeklerin ele alındığı modelde cinsel doyumu yordayan değişkenlerin sırasıyla çocuk sayısı ve kaçınan bağlanma olduğu bulunmuştur. Buna karşın; sonuçlara göre, hiçbir modelde çelişik duygulu cinsiyetçiliğin düşmanca ve korumacı alt boyutlarının, cinsel doyumun anlamlı yordayıcısı olmadıkları görülmüştür. Sonuçlar; ilgili literatür ışığında tartışılmış ve öneriler getirilmiştir.
The psychometric qualities of the knowledge of secure base script-prompt word outline method: Multi-sample evaluation of the validity and the reliability

Anne bebek arasındaki ilişkinin önemini ve bu ilişkinin bebeklik sonrası yaşamda birçok düşünsel, duygusal ve davranışsal alanda önemli derecede etkili olduğunu vurgulayan bağlanma teorisi, psikolojinin birçok alanında popülerlik kazanmaktadır. Ancak, gerek kavramsallaştırma gerekse ölçüm yöntemleri konusunda alanlar arasında bir fikir birliği sağlanamamıştır ve bu tartışma araştırmacıları yeni ölçüm yöntemleri üzerinde çalışmaya teşvik etmektedir. Bu çalışmanın amacı en son geliştirilmiş olan ve kişilerin güvenli üs senaryosunu ne düzeyde bildiklerinideğerlendirmeye yönelik örtülü bağlanma ölçümünün; Güvenli Üs Senaryo Bilgisi-Kılavuz Kelime Yöntemi'nin Türkiye adaptasyonunu yapmaktır. Bu amaçla ölçeğin geçerlik ve güvenirliğini test edebilecek farklı özellikte örneklemlerdenioluşmuş dört çalışma tasarlanmış ve bu çalışmalarda bağlanma teorisinin temel bazıönergeleri GÜSB'nin geçerlik değerlendirmesi olarak test edilmiştir. Buna göre GÜSB'nin iç tutarlılığı, test-tekrar test ve puanlayıcılar arası güvenirliği tespit edilmiştir. Ek olarak, GÜSB'nin ayırdedici geçerliği zeka ile ve cinsiyet, yaş, eğitim ve medeni durum gibi bazı sosyo-demografik değişkenlerle ilişkisinin olmadığı gösterilerek ispatlanmıştır. Ayrıca, bağlanma teorisinin önergeleriyle tutarlı olarak çalışma sonuçları ameliyat hastalarından GÜSB puanı düşük olanlarınameliyat sonrasında daha yüksek durumluk kaygı düzeyleri olduğunu göstermiştir. Benzer bir şekilde, psikiyatri hastalarının da GÜSB puanlarının psikiyatri geçmişşi olmayan kontrol grubuna kıyasla belirgin bir şekilde düşük oladuğunugöstermektedir. Son olarak bu çalışmada GÜSB'nin algılanan sosyal destek ve stresle başa çıkma yolları ile ilişkili olduğu bulunmuştur. Buna göre aile, arkadaş ve önemli diğer kişilerden algılanan sosyal destek ve problem odaklı başa çıkma yolları ile GÜSB pozitif yönde ilişkilidir. Stres karşısında yaşanan çaresizlik ile GÜSBarasında ise negatif yönde bir ilişki bulunmuştur. Çalışmanın beklendik ve beklenmedik sonuçları ilgili literatür çerçevesinde tartışılmıştır. Ayrıca çalışmanın kısıtlılıkları, klinik göstergeleri tartışılmıs ve gelecek çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Evli bireylerin çocukluk çağı travmaları ile evlilik uyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, çocukluk çağı travmaları ile evlilik uyumu arasındaki ilişkiyi incelemek ve çocukluk çağı travmatik yaşam olaylarının evlilik uyumu ve yaşam kalitesi üzerinde etkisi olup olmadığını araştırmaktır. Çalışmaya 2017- 2018 yıllarında Eylül-Nisan aylarında İstanbul ilinin Anadolu yakasında farklı ilçelerinde rastgele seçilmiş 97 kadın, 68 erkek toplamda 165 evli birey katılmıştır. Katılımcılar araştırmaya, gönülülük esasına göre, çalışma hakkında bilgilendirilip, kabul ettikleri takdirde katılmıştır. Verilerin toplanmasında, Bilgilendirilmiş Gönüllü Olur Formu, Sosyodemografik Veri Formu, Çocukluk Çağı Ruhsal Travmaları, Evlilikte Uyum Ölçeği (EUÖ kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen verilerin istatistiksel analiz işlemleri Statistical Package for Social Siences 22.0 programı kullanılarak yapılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel metotları kullanılmıştır. Araştırmada örneklem sayısı 50'nin üzerinden olduğundan, Çocukluk Çağı Ruhsal Travmaları, Evlilikte Uyum Ölçeği edilen puanların normal dağılım gösterip göstermediğini belirlemek amacıyla tek örneklem Kolmogorov Smirnov testi yapılmıştır ve ölçeklerin normal dağılım gösterdiği tespit edilmiştir. Niteliksel verilerin karşılaştırılmasında iki grup arasındaki farkı t-testi testi ve ikiden fazla grup durumunda parametrelerin gruplar arası karşılaştırmalarında ANOVA testi kullanılmıştır. ANOVA testinde anlamlı çıkan bulgular arasında farkı belirleyebilmek için Mann Whitney U testi yapılmıştır. Katılımcıların Evlilik Uyum ve Çocukluk Çağı Travma Ölçeği ve Ölçeklerin Alt Boyut Puanlarının Evlilik Türüne Göre T-Testi Sonuçlarına cinsiyet değişkenine göre anlamlı ilişki olmadığı, uyum ölçeği puanı ortalamalarının evlilik uyum ve çocukluk çağı travma ölçeği ve ölçeklerin alt boyut puanlarının çocuk olma durumuna göre grup ortalamaları cinsiyete göre istatistiksel açıdan ise anlamlı bulunmuştur. Buna göre çocuğu olmayan ailelede travma daha fazladır, ancak çocuğu olan ailelede duygusal ihmal daha fazladır. Öte yandan, katılımcıların Uyum Ölçeği ve Travma Ölçeği Puanlarının Eğitim Düzeylerine lise mezunlarının uyum ölçeği puanları en yüksek ilkokul mezunlarının ise travma ölçeği puanları en yüksektir. Gelir Düzeylerine ise kötü ekonomik düzeye sahip aileler uyum ölçeği puanı en yüksek ancak kötü ekonomik düzeye sahip aileler travma ölçeği puanı en yüksektir. Katılımcıların çocukluk çağı travma ölçeği puanları arttıkça evlilik uyumu azaldığı söylenebilir. Determinasyon katsayısı dikkate alındığında, evlilik uyumundaki toplam varyansın %12'sinin çocukluk çağı travmalardan kaynaklandığı söylenebilir. Araştırma sonucuna göre evli çiftlerin evlilik anlaşmaları ile ilişki tarzı ölçeği puanları arasında orta düzeyde, pozitif ve anlamlı ilişki olduğu bulunmuştur.
Lösemi tanısı almış çocuğa sahip ebeveynlerde yaşam kalitesi ile sosyal destek arasındaki ilişki

Çocukluk döneminde en sık görülen kanser türlerinden biri olan lösemi hastalığının ebeveynler üzerindeki etkileri literatürde çok geniş bir spektrumda ele alınmaktadır. Kanser hastası çocuğu olan ebeveynler ile ilgili çalışmalara ülkemizde yeni yeni yer verilmektedir. Özellikle lösemi hastalığının yıllar süren tedavi sürecinde ebeveynler ciddi anlamda desteğe ihtiyaç duymakta ve ebeveynlerin yaşam kaliteleri oldukça etkilenebilmektedir. Bu nedenle anne babaların yaşam kaliteleri ve sahip oldukları sosyal destek ile ilgili yapılacak çalışmalar giderek önem kazanmaktadır. Buradan hareket ederek bu çalışmada lösemi tanısı almış çocuğa sahip anne babaların yaşam kalitesi ile sosyal destek düzeyleri arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Çalışmanın örneklemi lösemi tanısı almış ve herhangi bir kronik hastalığı bulunmayan çocuğa sahip 70'şer anne baba olmak üzere toplam 140 kişiden oluşmaktadır. Araştırmanın verileri Demografik Bilgiler Formu, Yenilenmiş Anne Baba Sosyal Destek Ölçeği ve Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Ölçeği Kısa Formu kullanılarak toplanmıştır. Araştırmanın deney grubunun verileri İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesi'nin, İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi'nin ve İstanbul Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin Pediatrik Hematoloji-Onkoloji birimlerinden elde edilmiştir. Kontrol grubunun verileri ise sağlıklı çocuğu olan ebeveynlere kartopu yöntemiyle ulaşılarak toplanmıştır. Araştırma sorularına koşut olarak elde edilen bulgular, kontrol ve deney gruplarında yaşam kalitesi ile sosyal desteğin pozitif yönde ilişkili olduğunu göstermektedir. Lösemili çocuğa sahip anne babaların yaşam kaliteleri ve sosyal destek düzeyleri sağlıklı çocuğu olan anne babalardan daha düşük olarak bulunmuştur. Yaşam kalitesi ve sosyal destek düzeyi açısından anne babalar arasındaki farklılığa bakıldığında ise, hem deney hem de kontrol gruplarında babaların annelere oranla daha yüksek puanlara sahip oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Yaşam kalitesi ve sosyal desteğin yaşa göre değişmediği ancak deney grubunda eğitim düzeyine göre farklılaştığı görülmüştür. Araştırmadan elde edilen bulgular ilgili literatür ışığında tartışılmıştır. Sonuç olarak sağlık kurumlarında ebeveynlerin yaşam kalitesini destekleyecek ve sosyal destek kaynaklarını harekete geçirecek çalışmalar yapılmasının önemli olabileceği düşünülmektedir.
Elit sporcuların ve sedanter bireylerin psikolojik dayanıklılık profilleri

Araştırmanın amacı elit sporcuların ve sedanter bireylerin psikolojik dayanıklılık profillerini incelemek ve karşılaştırmaktır. Araştırmaya elit sporcular ve düzenli olarak bir fiziksel aktiviteyle meşgul olmayan sedanter bireyler olmak üzere toplam 465 kişi katılmıştır. Katılımcıların 225'i elit sporcu, 240'ı sedanter bireylerdir. Bu araştırmada nitel ve nicel araştırma yaklaşımlarının bir arada kullanıldığı karma yöntem araştırması desenlerinden açımlayıcı sıralı desen kullanılmıştır. Nicel veriler Işık (2016) tarafından geliştirilen Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği ile toplanmıştır. Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği kendini adama, kontrol ve meydan okuma olmak üzere üç alt boyuttan oluşmaktadır. Nitel veriler yarı yapılandırılmış bir soru formu ve görüşme tekniği kullanılarak toplanmıştır. Nicel veriler SPSS 22 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin normal dağılım gösterdiği Kolmogorov-Smirnov testiyle tespit edilmiş ve karşılaştırmalarda Tek Yönlü Varyans Analizi, ilişkisel analizlerde ise Pearson Korelasyon Testi kullanılmıştır. Nitel verilerin analizinde ise içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, sporcu katılımcıların cinsiyet değişkenine göre kontrol alt boyutunda erkek katılımcıların lehine, yaptıkları spor branşlarına göre kendini adama alt boyutunda takım sporlarıyla uğraşanların, meydan okuma alt boyutunda ise bireysel sporlarla uğraşan katılımcıların lehine, algılanan akademik başarı düzeyi değişkenine göre kendini adama ve kontrol alt boyutlarıyla genel psikolojik dayanıklılık düzeyinde akademik başarısını yüksek olarak algılayan katılımcılarla diğer katılımcılar arasında akademik başarısını yüksek olarak algılayan katılımcıların lehine, akademik başarısını orta düzeyde algılayan katılımclarla düşük olarak algılayan katılımcıların arasında, akademik başarısını orta düzeyde algılayan katılımcıların lehine, sporcu ve sedanter katılımcılar arasında kendini adama, kontrol ve meydan okuma alt boyutlarıyla genel psikolojik dayanıklılık düzeyinde sporcu katılımcıların lehine istatistiksel açıdan anlamlı fark olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, katılımcıların hem yaşları hem de spor yaşlarıyla meydan okuma alt boyutu arasında ise istatistiksel açıdan negatif yönde anlamlı bir ilişki olduğu, haftalık antrenman saatleriyle meydan okuma alt boyutu arasında ise istatistiksel açıdan pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu ortaya çıkmıştır. İçerik analizi sonucunda, hem sporcuların hem de sedanter bireylerin benzer sorunlardan bahsettikleri fakat sporcu katılımcıların sorunlarla başa çıkarken doğrudan ya da dolaylı olarak sporun olumlu etkilerini dile getirdikleri tespit edilmiştir. Sonuç olarak, düzenli spor ve antrenman yapmanın, sporu bir yaşam felsefesi olarak benimsemenin ve hareket etmenin, psikolojik dayanıklılığı olumsuz etkileyen faktörlerle mücadele etmeye ve başa çıkmaya yardımcı olabileceği düşünülmektedir.
Duygusal tepkisellik, okula yabancılaşma ve okula bağlılık arasında okul reddinin aracı rolünün incelenmesi

Amaç: Ortaokul ve lise öğrencilerinde duygusal tepkisellik, okula yabancılaşma ve okula bağlılık kavramları arasında okul reddinin aracı rolünü incelemek, buna ilişkin olarak doğrudan ve dolaylı ilişkileri analiz etmek amaçlanmaktadır. Yöntem: Araştırmada duygusal tepkisellik, okula yabancılaşma ve okula bağlılık üzerinde okul reddinin aracı rolünü tespit etmek amacıyla ilişkisel tarama modelinden yararlanılmıştır. Araştırma 2019- 2020 eğitim-öğretim yılında Erzurum'da bulunan 6 ortaokulda ve 7 lisede öğrenim gören 940 öğrenciyle yürütülmüştür. Araştırma sürecinde normallik, homojenlik, uç değer analizi ve yapısall eşitlik modeli kullanılarak aracı ve yordayıcı ilişkiler analiz edilmiştir. Bulgular: Uygulanan YEM'de üç farklı model test edilmiştir. Model-1, okula bağlanmayı açıklayan üç örtük değişkenli modelin iyi uyum verdiğini, duygusal tepkiselliğin pozitif yönlü, okula yabancılaşmanın negatif yönlü olarak okula bağlanmayı yordadığını göstermektedir. Okul reddinin modele eklenmesiyle birlikte doğrudan ve dolaylı etkiler (Model- 2 ve Model-3) incelenmiş ve okul reddinin söz konusu değişkenler arasında kısmi aracı rolü olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Duygusal tepkiselliğin okula bağlanma üzerinde pozitif, okula yabancılaşmanın okula bağlanma üzerinde negatif, duygusal tepkiselliğin okul reddi üzerinde pozitif, okula yabancılaşmanın okul reddi üzerinde pozitif yönlü bir etkiye sahip olduğu gözlenmiştir. Bütün bu doğrudan ve dolaylı etkiler incelendiğinde okul reddi değişkeninin duygusal tepkisellik, okula yabancılaşma ve okula bağlılık arasında önemli bir düzenleyici işleve sahip olduğu söylenebilir.
Yatılı bölge ortaokullarında okuyan öğrencilerde kaygı, yalnızlık, öz - yeterlik ve akademik başarı arasındaki ilişkiler

İkamet edilen yerlerdeki nüfusun az olması okullaşmayı sınırlandırmaktadır. Bu sınırlılığı aşmak ve buralarda yaşayan öğrencilerin eğitim ihtiyaçlarını karşılamak için yatılı bölge okulları açılmıştır. Daha önce ilkokul seviyesindeki öğrencilerin de devam ettiği bu okullarda halen ortaokul öğrencileri barınmakta ve öğrenim görmektedir. Bu okullarda öğrenin gören öğrencilerin bir kısmı ilkokulu birleştirilmiş sınıflarda okumuşlardır. Bu öğrenim kademesinin öğrencileri aynı zamanda ergenlik dönemini yaşamaktadır. Öğrencilerin akademik performansları öğrenim geçmişşlerine ve psiko-sosyal özelliklerine dayalı olarak farklılaşabilmektedir. Bu çalışmanın temel amacı, yatılı bölge ortaokulu öğrencilerinin kaygı, yalnızlık ve öz-yeterlik düzeyleri ile akademik başarı durumları arasındaki ilişkileri incelemektir. İlişkisel tarama modelindeki bu araştırma 375 (Kız=182, Erkek=193) yatılı bölge ortaokulu öğrencisi üzerinde yapılmıştır. Veriler, Kişisel Bilgi Formu, Durumluluk-Süreklilik Kaygı Ölçeği, Çocuklar İçin Okul Temelli Yalnızlık Ölçeği, Çocuklar İçin Öz-yeterlik Ölçeği ve TEOG başarı puanı ile toplanmıştır. Analizler için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı, Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi ve bağımsız t testi teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre yalnızlık, öz-yeterlik alt ölçeklerinden akademik ve duygusal öz-yeterlik ile ilkokuldaki sınıf biçimi yatılı bölge ortaokulu öğrencilerinin akademik başarılarını anlamlı düzeyde yordamaktadır. İlkokul sınıf biçimine göre öğrencilerin öz-yeterlik alt ölçekleri duygusal ve sosyal öz-yeterlik düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Araştırma bulguları literatür bulgularıyla benzerlik göstermektedir. Ortaya çıkan sonuçların yatılı bölge ortaokullarında okuyan öğrencilere dönük planlanacak psiko-eğitimsel çalışmalara katkı sağlayabileceği değerlendirilmektedir.
Beliren yetişkinlerde aile ortamlarının ve affedicilik özelliklerinin öznel iyi oluşları üzerindeki etkisi

Bu araştırmada ise beliren yetişkinlerin (18- 25 arası) aile ortamlarının ve affedicilik özelliklerinin öznel iyi oluş düzeyleri ile ilişkisini incelemek amaç edinilmiştir. Bu genel amaç çerçevesinde ayrıca beliren yetişkinlerin öznel iyi oluşlarının bazı demografik değişkenlerine göre değişip değişmediği de ele alınmıştır. Araştırmanın amacı bağlamında; ilişkisel tarama modeline göre kurgulanan araştırmanın çalışma grubunu, araştırmaya gönüllü olarak katılan 18-25 arasındaki 309'u kadın, 105'i erkek olmak üzere toplam 414 kişi oluşturmaktadır. Verileri toplamak amacıyla araştırmacılar tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi formuna ek olarak Affedicilik Ölçeği, Aile Ortamı Ölçeği ve Öznel İyi Oluş Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen bulgular incelendiğinde; beliren yetişkinlerin affedicilik özellikleri ile aile ortamı ölçeği birlik-beraberlik alt boyut puanları arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler olduğu görülmüştür. Ancak aile ortamı ölçeği denetim alt boyut puanlarının öznel iyi oluşla negatif ilişkisinin anlamlı olmadığı belirlenmiştir. Diğer yandan beliren yetişkinlerin affedicilik puanları ile öznel iyi oluşları arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Yapılan Hiyerarşik Regresyon Analizi bulgularına göre de, aile ortamı ve affediciliğin beliren yetişkinlerin öznel iyi oluşlarında anlamlı yordayıcı değişkenler olduğu belirlenmiştir. Ayrıca beliren yetişkinlerin öznel iyi oluşlarının cinsiyet, yaş, okunan bölüm, kardeş sayısı, anne ve babanın eğitim düzeyine göre anlamlı düzeyde değişmediği görülmüştür. Elde edilen bu bulgular ilgili literatür ve benzer çalışma bulguları çerçevesinde tartışılarak çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
7 14 yaş otizmli bireylerde psikodramanın etkinliğinin incelenmesi

Bu araştırma otizmde sosyal beceri eksikliği özelliklerini gösteren atipik otizm tanısı almış 7-14 yaş arası bireylerle yapılan psikodrama grup psikoterapisinin bu belirtileri azaltmada ve duyguları tanıma ifade etme düzeyini arttırmadaki etkisinin incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu amaç doğrultusunda araştırmanın örneklemi 2018- 2019 yılı döneminde ''Kağıthane Kum Saati Özel Eğitim ve Rehabilitasyon' merkezinde özel eğitim gören otizmli bireylerden oluşmuştur. Araştırmanın evrenini, 250 otizmli birey oluşturmuştur. Örneklemi kota örneklem seçim tekniği kullanılarak, Deney ve kontrol grubu oluşturularak toplam 70 otizmli bireye psikodrama oturumlarından önce, ABC Kayıt Formu uygulanmıştır. Çalışma için özel eğitim merkezinin konferans salonu kullanılmıştır. Çalışma grupları deney ve kontrol gruplarına ayrılmış, Psikodrama çalışmasından önce ön test ABC Kayıt Formu uygulanmış, Psikodrama çalışmasından sonra da Son test ABC Kayıt Formu uygulanmıştır. Deney grubuyla 8 hafta boyunca haftada 2 oturum olmak üzere 1,5 saatten oluşan 16 oturum yapılmıştır. Kontrol grubuyla psikodrama yapılmamıştır. Araştırmanın çalışma modeli, ön-test son-test kontrol gruplu deneysel desendir. SPSS 21.0 programı kullanılmıştır. Yapılan psikodrama grup psikoterapisi sonucunda deney grubunda bulunan otizmli bireylerin duygularını tanıma ve ifade etme düzeylerinin arttığı sonucuna varılmıştır. Ayrıca otizm spektrum bozukluğunun bir belirtisi olan etkileşim ve iletişim becerilerinin arttığı otizm belirtilerinde azalma olduğu sonucuna varılmıştır