turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Katı atık politikaları

Sanayileşmenin 1960'h yıllarda hız kazanmasına paralel olarak üretim artmaya başlamış, buna bağlı olarak da insanlar daha fazla mal tüketimine yönelmişlerdir. Tüketimin artması o yıllarda refahın artması olarak yorumlanmış, çevreye verilen zararlar, kalkınmanın bir bedeli olarak düşünülmüştür. Toplumun hayat seviyesinin yükselmesi, sanayi ve teknolojinin ilerlemesi, yeni ambalaj malzemeleri geliştirilmesi, hem insan başına günde üretilen çöp miktarını hem de çöplerin bileşimini büyük ölçüde değiştirmiştir. Niteliği gün geçtikçe değişen ve miktarı artan katı atıklar, çıkardıkları gazlarla hava kirliliğine, patlama ve yangınlara; sızıntı sulan ile yeraltı ve yüzeysel su kirliliklerine; bünyelerinde barındırdıkları organizmalarla çeşitli hastalıklara neden olmaktadırlar. İnsan ve çevre üzerinde böylesi olumsuz etkiler yaratan katı atıkların, düzenli bir şekilde toplanması ve uygun bir yöntemle zararsız hale getirilmesi gereği ortadadır. Bunun gerçekleştirilebilmesi için, ülke genelinde bir katı atık yönetim sisteminin hayata geçirilmesi zorunludur. Bu tezin amacı; katı atıkların oluşumlarından nihai berataraflarına kadar geçirdikleri aşamalarda, ekonomik ve sosyal yönleriyle de değerlendirilerek, çevreye zarar vermeyen bir katı atık politikası geliştirmektir. Bu amaca ulaşabilmek için öncelikle, katı atık yönetiminin nasıl olması gerektiği tartışılmış, çeşitli ülkelerdeki uygulamalarına bakılmış ve Türkiye'deki mevcut durum değerlendirilerek, yasal ve idari yapılaşma incelenmiştir. Bu değerlendirmenin ardından, katı atık yönetim maliyetleri araştırılmış, bir yönetim alternatifi olan özelleştirmeye değinilerek, katı atık konusundaki uygulamaları tartışılmıştır. Ayrıca tez kapsamında altyapı projelerinin alternatif finansman yöntemlerine de kısaca değinilmiştir. Sonuç olarak ise, ülkemizde mevcut yasal sistem içinde katı atık yönetiminin uygulanabilirliğini sağlayan enstrümanlar tartışılmış ve daha etkili bir yönetim için öneriler getirilmiştir.
Yönetişim modelinin evrim sürecinde yeni bir dönüm noktası: Devlet odaklı yönetim anlayışı ?devlet 1.0?dan yurttaş odaklı ?devlet 2.0? anlayışına geçiş

Klasik kamu yönetimi teorisinin yerini alan yönetişim modeli tüm yönetsel süreçlerin yönetilenlerin katılımına açılmasını beraberinde getirmiştir. Bir şemsiye kavram olan yönetişim, e-devleti de kapsamaktadır. E-devlet teknolojisinde yaşanan gelişmeler katılım kanallarını güçlendirmiştir. Web 2.0 teknolojisi e-devletin yurttaş odaklı konuma gelmesinde dönüm noktasıdır. Web 2.0 ile ortaya çıkan devlet 2.0, e-hizmetlerin yurttaşın günlük hayatını kolaylaştırmasını savunmaktadır. Kesintisiz e-devlet olarak nitelendirilen bu tür uygulamalar arasında sosyal medya araçlarının kullanımı büyük önem taşımaktadır. Kamu kurumları ve kamu yöneticilerinin sosyal medya hesapları açması, yurttaşların bürokrasi duvarlarını hızlı ve etkili bir şekilde aşmasını sağlamıştır. Güncel veriler ve uygulamalar web 2.0 teknolojilerinin e-katılım açısından önemli bir avantaj sunduğunu gözler önüne sermektedir. Devlet 2.0 anlayışının kavramsal çerçevesinin ortaya konulduğu bu çalışmada uygulama örneklerine de yer verilmiştir. Sonuç olarak e-hizmetlerin tercih edilmesinde önemli etkenler arasına giren sosyal medya uygulamalarının Türk kamu yönetimi tarafından yeterli ve doğru bir şekilde kullanılmadığı tespit edilmiştir.
Türkiye'de belediyelerin yönetimine ilişkin olarak kent bilgi sistemlerinin uygulanabilirliği üzerine bir araştırma

3 Ekim 2005 tarihi sonrasında AB ile uyum yönünde müzakerelere başlamış olan Türkiye'de, bu sürecinde etkisi ile 'Yönetişim' kavramının çerçevesi kapsamındaki söylemlerde önemli bir artış oluşmuş, ve bu kavram ekseninde yerelleşme anlamında belediyelere verilen yetkileri önemli ölçüde arttıran kanuni düzenlemeler (5216 ve 5393 sayılı kanunlar) yapılmıştır. Bu kanunların gerekçelerinde ise, hesap verebilir ve şeffaf bir ortamın oluşturulabilmesine yönelik atıflarda bulunulmuş olmasına rağmen, belediyelere yapılan yetki devrine ait kontrol ve denetim mekanizmalarının oluşturulmasına dair detaylı bir sistematik ortaya konulmuştur. Bu durum ise, rüşvet, usulsüzlük, patronaj gibi problemlere davetiye çıkarır niteliktedir. Bu tezde, gerek 5393 gerekse 5216 sayılı kanunlarda ve bu kanunların gerekçelerinde, belediyelere kurumları görev olarak tevdi etmiş olan Kent Bilgi Sistemleri belediyelere ciddi bir denetim ve kontrol mekanizması olarak önerilmektedir. Şeffaflık ve hesap verebilirliği ön planda tutan Kent Bilgi Sistemleri'nin belediyelerdeki uygulanabilirliğinin tespiti bu tez kapsamında değerlendirilmektedir. Gerek siyasetçilerin oy kaygılarının, gerek bürokratların faaliyet alanlarının dokunulmaz olması yönündeki isteklerinin, gerekse belediyelerde nitelikli eleman eksikliği gibi faktörlerin Kent Bilgi Sistemleri'nin önüne engel çıkarabileceği öngörüsü ile dört tane Kent Bilgi Sistemi kurmuş, dört tane ise Kent Bilgi Sistemi bulunmayan belediyede yüz yüze görüşmeler yapılarak bu sistemlerin önüne çıkabilecek olan engeller araştırılmış, ve tez kapsamında bir uygulanabilirlik indeksi önerilmiştir. Elde edilen veriler, Türkiye'de belediyeciliğin halen ağırlıklı olarak siyaset odaklı yürüdüğünü, bürokratların ise şeffaflık ve hesap verebilirlik yönünde ciddi endişelere sahip olduğunu gösterir niteliktedir. Bulgular, Kent Bilgi Sistemi gibi sistemlerin gereğince uygulanabilmesi için Türkiye'deki belediyelerde önemli zorluklar bulunduğunu doğrular niteliktedir.
Doğal afetlerde gönüllü sağlık yardım örgütleri ve Ulusal Medikal Kurtarma Ekipleri örneği

Doğal afetlerde afet yönetimi, oluşacak hasarların asgariye indirilmesini hedeflediğinde her ülkede etkin afet yönetim sistemlerinin oluşturulması gerekir. Etkin bir afet yönetimi için gönüllü yardım kuruluşları toplum taraflarınca oluşturulduğundan, kamusal maliyet gerektirmediğinden önemli yapı taşlarındandır. Doğal afetlerde afetzedelere erişim sonrasında başta tıbbi müdahale ve bakım hizmetlerinin sunulmasının hayati önem taşıması, gönüllü yardım organizasyonları içerisinde sağlık yardımına odaklananların ayrıcalıklı yere sahip olmalarına yol açmaktadır. Bu kapsamda Türkiye'de kurulan UMKE, eş zamanlı olarak farklı müdahale alanlarını kapsayacak yardım hizmeti vermek amacıyla oluşturulan gönüllü katılıma dayalı bir organizasyondur. Bu çalışmada da ilk olarak UMKE'nin oluşturulma gerekçesiyle birlikte alternatif örnek organizasyonlar incelenmiştir. Ayrıca UMKE'nin doğal afetler açısından en riskli coğrafi bölgeyi oluşturan Marmara Bölgesi illerindeki mevcut etkinlik düzeyi ve Edirne UMKE gönüllülerinin örgüt hakkındaki görüşleri analiz edilmiştir. Çalışma kapsamında UMKE'nin Marmara Bölgesi'ndeki gönüllülerin uzmanlaşma düzeyi ve sosyal fayda oranları analiz edilmiş, UMKE gönüllülerinde uzmanlaşmanın sadece bir ilde gerçekleşmiş olduğu, meslek gruplarının dengeli bir şekilde dağılmadığı, bu sebeple sosyal fayda ve sosyal fayda kaybının meslek gruplarına göre farklılık tespit edilmiştir. Alan çalışmasındaysa deneklerin Edirne UMKE hakkındaki görüşleriyle ise örgütün faaliyetlerine, üyelerine olan katkılarına, gelişimine ve başarısının arttırılmasına dikkat çektiklerini göstermektedir.
İdari kapasite: Teorik ve güncel tartışmalar

İdari kapasite, kapasite geliştirme faaliyetlerinin temel alanlarından biri olarak dikkat çekmektedir. Öte yandan, kamu yönetimi alanında idari kapasitenin önemi, kavramın politik ve yönetsel süreçler üzerindeki etkisi ile teorik tartışmalar, güncel konular ve yeni eğilimlerle ilişkisi üzerine kapsamlı bir çalışmaya ihtiyaç duyulmaktadır. Bu tezin temel amaçlarından biri, Türkçe literatürdeki bu eksikliğin giderilmesine katkıda bulunmaktır. Tezin bir başka amacı da idari kapasitenin nasıl kullanıldığını, tanımlandığını ve işlediğini anlamaktır. Tezin birinci bölümünde, literatürdeki kapasite tanımları, kapasitenin temel aldığı boyutlar, kapasite türleri ve tarihsel süreçteki kapasite yaklaşımları incelenmiştir. Tezin ikinci bölümünde, idari kapasitenin önemi, idari kapasiteye duyulan ihtiyacın nedenleri, tanımlara ilişkin uluslararası literatür, idari kapasitenin boyutları ve türleri tartışılmıştır. Tezin üçüncü bölümünde teorik tartışmalar gözden geçirilmiş, güncel konular ve idari kapasitedeki yeni eğilimler çeşitli idari yaklaşımlar ışığında ele alınmıştır. Tezin sonuç kısmında ise idari kapasite konusu kuramsal açıdan değerlendirilmiştir.
Seçmen davranışlarındaki değişim: Gültepe örneği

Gültepe İkinci Dünya Savaşı sonrasında kırdan kente doğru gerçekleşen göç ile kurulmuştur. Çoğunluğu işçi, düşük eğitimli ve düşük gelirli bir nüfusa sahiptir.1963'de belediyesi kurulan bölgede, 1970'lerin başına kadar Adalet Partisi güçlüdür. Bölgede, 1970'li yıllarda Cumhuriyet Halk Partisi güçlenmiştir. 1980 darbesine doğru, örgütlü solun kalesi durumundaki Gültepe 'kurtarılmış bölge' olarak anılmaya başlanmıştır. Araştırma, bugün Konak ilçesine bağlı olan Gültepe'de, 1960'lardan bu yana değişen seçmen davranışlarını incelemektedir. Çalışma süresince gazete arşivleri ve seçim sonuçları incelenmiş, bölgede yaşayanlarla yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre hem 1980 öncesindeki yapıda, hem de bugün kültürel değerler kişilerin seçmen davranışlarında etkiliyken, 1980 öncesindeki yapı sınıfsal özelliklerin siyasi süreçlere yansıyabileceği bir ortam da sağlamış, 1980 sonrasındaki yapı ise bu durumu ortadan kaldırmış ve kültürel özellikler daha da ön plana çıkmıştır.
Anayasal hak ve özgürlükler bağlamında terörle mücadele ve terör örgütleri

İnsan hakları, çağımızın en önde gelen kavramlarından birisidir. İnsan haklarıhemen her insanın kabul edip sonuna kadar da desteklemek durumunda olduğu en üst düzeydeki hukuksal değerlerdir. Tarihin her döneminde insanı esas alan görüşler gelişerek yaygınlık kazanmış ve tüm insanlığa yol göstererek bugünkü uygarlık düzeyine erişilmesinde büyük katkılar getirmiştir. Hak ve özgürlüklerin terörizm konusunda incelemesine baktığımızdaterörizmin, demokratik yönetim, hukukun üstünlüğü ve insan hakları ilkeleri ile bağdaşmadığı bilinmektedir. Hukukun üstünlüğünün hakim olduğu demokratik devletlerin doğaları gereği terörizm ve sebebiyet vereceği hak ve özgürlük ihlallerine karşı korunaklı oldukları söylenilebilir. Terörizmi destekleyen devletlerde iseterörizm kaynaklı hak ve özgürlük ihlallerinin yanında diğer özgürlüklerin desıkıntılı olduğu bilinmektedir. Bu çalışmada hak ve özgürlüklerin temelini oluşturan Anayasa, Anayasalkavramlar ve bu kavramların dayandığı etik kurallar ile terörizm ilişkisi üzerinde durulmuştur. Terörizm anayasal hak ve hürriyetlerin kötüye kullanılmasıdır. Anayasal hak ve hürriyetleri tehdit eden yapısı nedeniyle yasaklanan faaliyetler olarak değerlendirilirler. Emniyet teşkilatının hak ve özgürlüklerin korunması adınaterörle yoğun bir mücadelesi söz konusudur.
Türkiye'nin göç politikası ve uygulaması: İl göç uzmanları gözüyle Konya ve Hatay örnekleri

Küreselleşmenin de etkisiyle son yıllarda göç, tüm ülkeleri sınırlarında olsun ya da olmasın etkiler hale gelmiştir. Türkiye'de son yıllarda Suriye'de yaşanan iç karışıklıklar nedeniyle büyük bir göçe maruz kalmış ve göç mevzuatında önemli değişiklikler gerçekleştirmiştir. Bu değişikliklerin en önemlilerinden biri de 11 Nisan 2013 tarihinde yürürlüğe giren Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu'dur. Kanun çerçevesinde yabancıların Türkiye'ye giriş, çıkış, kalış ve koruma taleplerine ilişkin usul ve esaslar düzenlenmiş ve İçişleri Bakanlığı'na bağlı Göç İdaresi Genel Müdürlüğü'nün görev, yetki ve sorumlulukları belirlenmiştir. Bu çalışmanın temel amacı, Konya ve Hatay'daki göç idarelerinin göç politikasına yaptığı katkıları İl Göç İdaresi Müdürlüklerinde çalışan İl Göç Uzmanı ve İl Göç Uzman Yardımcılarına yapılan anketler sonucunda tespit etmeye çalışmaktır. Bu kapsamda çalışmada Hatay ve Konya'da İl Göç İdaresi Müdürlükleri'nde çalışan uzman ve uzman yardımcıları ile anket ve mülakat gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya katılanların çoğu göç politikalarının oluşturulmasında ve geliştirilmesinde üniversiteler ve göç merkezleriyle işbirliği yapılması gerektiğini düşünmektedirler. Araştırmacıların çoğu hem Konya hem de Hatay illerinde sivil toplum kuruluşlarının göç politikası uygulanmasında etkin rol alması gerektiğine inanmaktadırlar. Üniversite ve sivil toplum kuruluşlarıyla etkin işbirliği ve iletişim içerisinde sürdürülen bir politika anlayışı ile göç politikasının daha sağlam temellere oturtulması sağlanabilir.
Küreselleşme sürecinde kentlerin dönüşümü ve ulus-devletlerin geleceği

En basit anlatımla dünya üzerindeki mal, sermaye, bilgi, kültür gibi değerlerin sınır tanımaksızın hareket edebilmesini ifade eden küreselleşme süreci, var olan toplumsal yapı ve kurumları da kendine özgü koşullar çerçevesinde dönüştürmektedir. Küreselleşme sürecinin dönüşüme zorladığı toplumsal yapı ve kurumlardan biri de ulus-devlettir. Bu süreçte ulus-devletin egemenliği önemli değişimler geçirmiş, hatta kimi yazarlara göre ulus-devletin etkinliği tümüyle yok olmuştur. Küreselleşme sürecinin değiştirdiği ve dönüştürdüğü bir diğer toplumsal yapı ise kentlerdir. Gerçekten de küreselleşme, kentler üzerinde ekonomik, sosyo-kültürel ve mekansal açılardan önemli değişimler yaratmıştır. Ulus-devletler kentlerde baş gösteren bu değişimden şüphesiz dolaylı olarak etkilenmektedir. Ancak kentlerin ulus-devlet üzerinde yarattığı etkiler, ulus-devletleri en azından öngörülebilir bir gelecekte tarih sahnesinden silecek düzeyde değildir. Bu çalışmada, kentlerin ulus-devlet egemenliğine hangi düzeyde etkiledikleri veya etkileyecekleri ve ulus-devletlerin geleceğinin ne olacağı sorularına cevap aranmaktadır.
Dil politikaları, dil hakları ve Türkiye'de uygulamaları

İnsanın en temel vasıflarından biri konuşabiliyor olmasıdır. İnsanın konuşabilmesinin aracı, kendisiyle özdeşleşen ve kimliğinin temel taşını oluşturan, anadilidir. Kişinin anadili onun için sıradan bir dil değil, kendisini üretebilmesinin esas aracıdır. İnsanın anadilini kullanması, onurlu bir hayat sürebilmesi için gerekli olan en temel haklarındandır. Ancak uygulanan dil politikalarının çerçevesini dilsel insan haklarından ziyade, devletlerin ulusal kimlik politikaları belirlemektedir. Ulusçuluğun devlet modeli olan ulus-devlet, hem ulusal kimliği inşa etmek, hem de inşa ettiği ulusal kimliği devam ettirebilmek için dilin sembolik niteliğini politik bir araç olarak kullanmaktadır. Bu amaçla ulus devletler ülke içinde tek ve ortak bir dili hakim kılmaya çalışmaktadırlar. Bu tek dillilik politikası diğer dillerin asimile edilmesine yol açmaktadır. Tek dillilik politikası ile dilsel insan hakları arasında doğal bir çatışma bulunmaktadır. Dil haklarının gelişmesiyle birlikte tek dillilik politikası tepki ile karşılanmaktadır. Uluslararası belgelerde dil hakları ile ilgili, yeterli/tatmin edici derecede olmasa da, birçok gelişme bulunmaktadır. Ancak bu belgelerin bir kısmının bağlayıcılığının olmaması ve devletlerin takdir yetkilerinin geniş olması nedeniyle devletler alışık oldukları dil politikalarını sürdürmektedirler. Bu bağlamda Türkiye'nin izlediği dil politikalarına bakıldığında, başta Anayasa ve diğer birçok yasa ile tek dillilik politikası korunmakta; eğitimde, siyasi hayatta ve diğer kamusal alanlarda Türkçe dışındaki dillerin kullanımına yönelik kısıtlamalar bulunmaktadır. Dil hakları talebine karşılık olarak son yıllarda bazı gelişmeler kaydedilse de, henüz dilsel çoğulculuktan ve çerçevesi dil hakları tarafından belirlenmiş bir dil politikasından çok uzak bir noktadadır.
Civil service reform in Afghanistan since 2001

Sağlıklı ve hesap verebilir bir idare ve kamu hizmeti sektörleri oluşturmak, Afganistan'dakimevcut durumun önceliklerinden biri olup, müreffeh ve meşru bir yaşama doğru ilerlemeyisağlar. Kamu yönetimi reformu, insanları daha iyi ve niteliksel hizmetler sunarak refah için duyarlı ve iyi bir hükümet yaratmanın bir yoludur. Ayrıca, kamu idaresinin, devletin idare veya kamu hizmeti sisteminin bir önceki sistemden yeni sisteme, zaman ve devletkoşullarına göre derlenmesi ve modernizasyonu ile yenilenmesi süreci, acil gerekliliklerdenbiridir. Topluluğun büyümesine, gelişmesine ve refahına teşvik eder. Her ne kadar reformgündeminin ve yeni kamu hizmeti sisteminin uygulanması hükümet kalkınma planlarınınöncelikleri arasında olsa da hükümet Afgan halkının çoğunluğunun çıkarlarını karşılamayı ve ülkede uygun bir yönetimin temelini oluşturmayı hedeflemektedir. Bu çalışmada Afganistan'ın Kamu Hizmeti Reformu ve kamu hizmeti sektörlerinin reform yönündenperformansı ile ilgili olarak yapılmıştır. Araştırma, kamu sektöründeki performansengellerini daha geniş bir çerçevede ortaya koymaktadır. Bu yaklaşım ülkenin kısa birtarihçesini, vatandaşlara hizmet sunmaktan sorumlu ulusal ve alt ulusal idareleri almaktadır. Afganistan'daki ulusal altı yönetim hakkında çok az araştırma olmasına rağmen bu araştırmaAfganistan'daki mevcut Kamu Hizmeti Reformu bilgisine katkıda bulunacaktır. Bu tezin ana sorusu, reform sürecindeki mevcut ulusal ve alt ulusal Kamu Hizmeti Sektörleri yapılarını ve bu yapıların neden ulusal ve alt ulus seviyesindeki insanlara etkili, verimli ve yeterli kamu hizmetleri sağlayamadığı zorlukları ve sorunlarını tanımlamaktır. Bunun için devletin doğası, mevcut yasaları, politikaları ve diğer prosedürleri incelenmiştir. Yapıları, kurumları ve hizmet sunma kabiliyetlerini ve kapasitelerini etkileyen faktörler veya doğrudan ve dolaylı değişkenler. Bu sorunlara ulaşmak için ulusal ve alt ulusal seviyeler analiz edildi, ulusal ve alt ulusal idarelerin yapı taşlarını oluşturan engelleri ve zorlukları tespit edilmiştir.
Türkiye'de büyükşehir belediyelerinin personel politikaları

Bu çalışmada, 1984 yılında çıkarılmış olan 3030 sayılı yasaya dayanılarak oluşturulan büyükşehir belediyelerinin personel politikaları incelenmekte; merkezi yönetimle yerel yönetimler arasındaki ilişkiler, belediye personel sistemi çerçevesinde ele alınmakta, büyükşehir belediyelerinin personel istihdamında kariyer ve liyakat ilkelerinin uygulanması belediyelerin personel sayılarındaki değişiklikler ve personel devir oranlan analiz edilerek ortaya konmaya çalışılmaktadır. Araştırmanın veri tabam olarak 1992- 2000 yılları arasında Antalya, Ankara, Bursa ve Konya Büyükşehir Belediyeleri ile Antalya Büyükşehir Belediyesi'nin alt kademe belediyeleri olan, Muratpaşa, Kepez ve Konyaaltı Belediyeleri'nin personel birimlerinden elde edilen personel bilgileri kullanılmıştır. Turizm, bürokrasi, sanayi ve tarımın başat geçim kaynaklan olduğu bu kentlerin ülke genelindeki görünümü yansıtması beklenmektedir. Araştırmanın sonucunda, büyükşehir belediyelerinin istihdam politikalarında özellikle yerel seçimlere bağlı olarak personel devir oranlarının yüksekliği gözlenmiş, büyükşehir belediyelerinin merkezi yönetimin vesayetinin hafif olduğu işçi statüsünde, vesayetin daha ağır olduğu memur statüsüne göre büyük hareketlilikler tespit edilmiştir. Personel istihdamında merkezi sınavın uygulanmaya başlanmasından itibaren, belediyelerin personel isteklerinde büyük bir azalma belirlenmiştir. Büyükşehir belediyelerinin, personel yönetiminde kariyer ve liyakat ilkelerinin yerine siyasi baskı ve tercihler doğrultusunda hareket ettikleri görülmüştür. u
6360 sayılı yasa ile ortaya çıkan ölçek tartışmaları ekseninde beldeden dönüştürülen mahallelerde hizmet algısının farklı boyutlarıyla Trabzon örneğinde tartışılması

Yerel yönetim reformu içerisinde ön plana yerleşen ve 2012 yılında çıkarılan 6360 sayılı Yasa ile birlikte yerel yönetimlerin yapısında büyük değişiklikler yapılmıştır. Büyükşehir belediye sınırları il mülki sınırlarına kadar genişletilmiş, bu sınırlar içerisinde kalan belde ve köylerin tüzel kişilikleri kaldırılarak mahalleye dönüştürülmüştür. İl özel idareleri kaldırılmış ve Yatırım İzleme Komisyon Başkanlıkları kurulmuştur. 16 olan büyükşehir belediye sayısına 14 büyükşehir belediyesi daha eklenerek toplam 30 büyükşehir belediyesi olmuş ve böylelikle ülke nüfusunun neredeyse %78'i belediye sınırları içerisinde yaşamaya başlamıştır. Bu doğrultuda 2012 yılında çıkarılan bu Yasa, 30 Mart 2014 seçimleri ile beş yıllık bir geçiş dönemini içerecek şekilde uygulamaya koyulmuştur. Yapılan değişikliklerle birlikte, Yasa'nın gerekçesinde yoğun bir şekilde yer alan etkinlik, verimlilik ve katılım konularıyla ilgili birçok tartışma da gündeme gelmiştir. Büyükşehir belediyelerinde yaşayan vatandaşlar, yerel yönetimlere ilişkin yapılan bu düzenlemeler sonrasında birçok farklı uygulamayla karşı karşıya kalmakta ve literatürde yeni tanışılan büyükşehir belediye uygulamaları ile bu uygulamalara karşı vatandaşların duyduğu memnuniyet düzeyini ele alan çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır. Bu doğrultuda araştırmanın amacını, bu düzenlemeyle Trabzon genelinde tüzel kişiliği kaldırılan beldelerde yaşayan mahalle sakinlerinin beş yılık bu geçiş sürecinde yaşadıkları tecrübeler bazında hizmetlerin etkinlik düzeyi, verimliliği, halka yakınlığı yani erişilebilirliği, kararlara katılım düzeyi gibi hususlar yönünden yeni yapıya yönelik algı ve tutumlarını araştırmak ve değerlendirmek oluşturmaktadır. Araştırmanın amacı çerçevesinde evrenini, Trabzon'da tüzel kişiliği kaldırılarak mahalleye dönüştürülen 57 belde belediyesinde yaşayan vatandaşlar oluşturmaktadır. Araştırmada nicel araştırma yönteminden yararlanılmış, veriler yüz yüze anket tekniği ile elde edilmiş, verilerin analizi için geçerli olan toplam 2642 anket SPSS ve AMOS programları kullanılarak değerlendirilmiştir. Çalışmada analiz edilen 6360 sayılı Büyükşehir Belediye düzenlemesine ilişkin vatandaş algılarının, genel olarak olumsuz yönde olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
1990'lı yıllardan itibaren Türk tarım politikasının gelişimi ve Avrupa Birliği'nin ortak tarım politikasına uyumu

Ortak Tarım Politikası, gerek tarımın çok önemli bir işlevi olan beslenme ile direk olarak ilişkili olması, gerekse AB bütçesinin en büyük payının Ortak Tarım Politikası'nda olması sebebiyle farklı bir önem arz etmektedir. AB, en eski ve spesifik politikası olan Ortak Tarım Politikası ile AB içerisindeki olabilecek gıda eksikliklerini engellemeyi, verimli, sağlıklı ve çevre bilinci yüksek bir üretim altyapısını oluşturmayı ve AB'nin gıda sektöründeki ithalat fazlalığını önlemeyi hedeflemektedir. 17 Aralık 2004 tarihinde gerçekleştirilen Brüksel Zirvesi'nde, Türkiye'nin AB bünyesine dahil olma müzakerelerinin 3 Ekim 2005 tarihinde başlatılması karara bağlanmıştır. Müzakere süreci içerisinde, içerik yönünden en ağırlıkla sektörün tarım olması söz konusudur. AB'ye üye olma aşamasında, AB mevzuatının en detaylı kısmı olan ve yaklaşık %50'sini meydana getiren tarım müktesebatına uyum, Türkiye'nin esas hususudur. Bu süreç içerisinde tarım hususunda, özellikte tarımla uğraşan nüfus, işletme ölçeği, örgütlenme, tarımsal desteklemeler, kurumsal organizasyon, teknolojiden yararlanma, verimlilik oranı, bitki ve hayvan sağlığı koşulları, ürün kalite ve standartları bakımından uyumlu olunması söz konusudur. Türkiye doğal kaynaklar açısından zengin olmasına karşın, Türkiye topraklarında, çok sayıda tarım ürünün, özellikle hayvansal gıda ürünlerinin üretiminin gerçekleştirildiği işletmelerde yapısall düzensizlikler, teknoloji kullanımı konusunda yeterli olmama, verimliliğin düşük olması gibi problemler bulunmaktadır. Türkiye'deki tarım işletmelerinin kullanmakta oldukları toprak miktarı küçük ölçekte, tarımsal işletmeler birbirleriyle iletişim kuramayacak kadar uzakta ve birçok parçadan oluşmaktadır. Türkiye'nin adaylık sürecini maksimum yarar sağlayacak şekilde değerlendirerek, tarımsal yapısını geliştirecek ve güçlü bir hale getirecek önlemleri alması ve Türk tarımını rekabet ortamına güçlü bir şekilde dahil etmesi gerekmektedir.