turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Evli bireylerde fonksiyonel olmayan tutumlar ve bilinçli farkındalığın cinsel doyum üzerine etkisi

Bu araştırmanın temel amacı, evli bireylerde fonksiyonel olmayan tutumlar ve bilinçli farkındalığın cinsel doyum üzerindeki etkisini ve cinsel doyumun bir takım sosyodemografik değişkenlere göre farklılaşmasını araştırmaktır. Araştırmada, katılımcı olmayı gönüllü olarak kabul eden 122'si kadın, 92'si erkek toplam 214 evli bireye Demografik Bilgi Formu, Fonksiyonel Olmayan Tutumlar Ölçeği, Golombok-Rust Cinsel Doyum Ölçeği ve Bilinçli Farkındalık Ölçeği uygulanmıştır. Çevrimiçi olarak google drive üzerinden toplanan verilerin ilk olarak SPSS programında güvenirlikleri hesaplandı. Cinsel doyumun evli bireylerin çeşitli sosyodemografik özelliklerine göre farklılaşması incelenirken Bağımsız Gruplar için t Testi ve Bağımsız Gruplar İçin Tek Yönlü Varyans Analizi uygulandı. Ana değişkenler arasındaki ilişki Pearson Korelasyon Analizi ve Adımsal Çoklu Doğrusal Regresyon ile analiz edildi. Yapılan analizler, evli bireylerde cinsel doyum ve bilinçli farkındalık arasında anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir. Aynı zamanda cinsel doyum ve fonksiyonel olmayan tutumlar arasında da anlamlı bir ilişki olduğu ortaya konmuştur. Evli erkeklerde bilinçli farkındalığın cinsel doyum düzeyindeki değişimi %14, 3 oranında açıkladığını; fonksiyonel olmayan tutumların ise erkeklerin cinsel doyumu üzerinde anlamlı bir yordayıcı olmadığı görülmüştür. Evli kadınlarda fonksiyonel olmayan tutumların cinsel doyum düzeyindeki değişimi %7,8 oranında açıkladığını; bilinçli farkındalığın ise kadınların cinsel doyumu üzerinde anlamlı bir yordayıcı olmadığı görülmüştür. Araştırmanın bulguları ilgili literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
12-36 ay arasındaki çocuklarda uyku sorunları ve annelerin uyum bozucu şemaları arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı 12-36 ay arasındaki çocuklarda görülen uyku sorunları ve annelerin uyum bozucu şemaları arasındaki ilişkiyi incelemektir.. Araştırmanın örneklemini 12-36 ay arasında çocuğu olan, farklı demografik özelliklere sahip 153 anne oluşturmuştur. Araştırmanın veri toplama araçları 'Sosyodemografik Form','Bebek Uyku Sorunları Tanılama Formu', 'Anne Bebek Bağlanma Ölçeği' ve 'Young Şema Form'dan oluşmuştur. Veri toplama setinin analizi için IBM SPSS 25.0 kullanılmıştır. Ölçek ve alt boyut puanlarının analizi için betimsel istatistikler, kişi ve yüzde dağılımı için frekans analizleri, normal dağılım gösteren iki kategori arasındaki ilişkinin incelenmesi için ise bağımsız örneklem t testi kullanılmıştır. İkiden fazla kategoriye ait ortalamaların karşılaştırılması için varyans analiz değişkenler arası ilişkinin incelenmesi için Pearson Korelasyon Analizi, kategorik değişkenlerinin dağılımının incelenmesinde ise Ki-Kare testi kullanılmıştır. Çocuklardaki uyku sorunları ile annelerin uyum bozucu şemaları arasında ilişkiler saptanmıştır. Bunlara ek olarak, çocukların uyku öncesi rutinlerine ve uykudan uyandıklarında tekrar uyumaları adına yapılan aktivitelere göre annelerin uyum bozucu şemaları ve bağlanma arasında ilişkiler olduğu görülmüştür. Çocukların duygusal, davranışsal ve sosyal gelişimlerine etkisi olduğu bilinen annelerdeki uyum bozucu şemaların, aynı zamanda uyku sorunları ile de ilişkisi olduğu görülmüştür. İleride yapılacak araştırmaların, çocuklardaki uyku sorunları ve annelerdeki uyum bozucu şemalar arasındaki ilişkinin nedeninin anlaşılması konusunda yardımcı olacağı ve literatüre katkıda bulunacağı düşünülmektedir.
7-17 yaş arasındaki normal gelişim gösteren ve özel gereksinimli çocuğu olan aile bireylerinin psikolojik iyi olma hali ve başa çıkma yöntemlerinin incelenmesi

Bu çalışma ile 7 17 yaş arası normal gelişim gösteren ve özel gereksinimli çocuğu olan aile bireylerinin psikolojik iyi olma halleri ve Başa Çıkma Yöntemlerinin çocuğun cinsiyeti, yaşı, özel gereksinim türü ve düzeyi, anne babanın cinsiyeti, yaşı eğitim düzeyi gibi değişkenler açısından farklılaşıp, farklılaşmadığı incelenmiştir. Araştırmada betimsel türde tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, 7 -17 yaş arası özel gereksinimli çocuğu olan 90 ebevyn ile kontrol grubu olarak 7-17 yaş arası normal gelişim gösteren çocuğu olan 90 ebeveynden araştırmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden 180 birey örneklem seçimine gidilmeksizin araştırma kapsamına alınarak oluşturulmuştur. Araştırmada, Amirkhan (1990) tarafından geliştirilen ve Aysan (1994) tarafından uyarlama çalışması yapılan 'Başa Çıkma Stratejileri Ölçeği' ve Derogotis ve arkadaşları tarafından (1977) geliştirilen ve uyarlaması Dağ tarafından yapılan 'Ruhsal Belirti Tarama Listesi (SCL 90-R)' ve araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde SPSS programından yararlanılmıştır. Normal gelişim gösteren ve özel gereksinimli çocuğu olan aile bireylerinin Başa Çıkma yöntemleri ile çocuğun özel gereksinim durumu arasında anlamlı farklılık olduğu bulgulanmıştır. Çocuğun özel gereksinimli olup olmamasına göre aile bireylerinin başa çıkma yöntemleri farklılaşmaktadır. Normal gelişim gösteren ve özel gereksinimli çocuğu olan aile bireylerinin psikolojik iyi olma hallerinin çocuklarının özel gereksinimli olup olmasına göre farklılaştığı bulgusu edinilmiştir. Özel gereksinimli çocuğu olan aile bireylerini, normal gelişim gösteren aile bireylerinde daha fazla ruhsal belirti göstermektedir.
Orta yaş dönemindeki kadınlarda beden algısı, sosyal görünüş kaygısı ve öz şefkat

Psikolojik iyilik hali ve psikolojik iyilik halinin insanlara olan etkilerini anlamaya yönelik çalışmalar her geçen gün artmakta ve alınan veriler günümüzde büyük önem taşımaktadır. Bireylerin bedenlerinden duydukları memnuniyet, bedenlerini olumlu algılamaları ve özşefkat düzeylerindeki artışın psikolojik iyilik haline etki ettiği bilinmektedir. Sosyal görünüş kaygısının ise olumsuz beden algısının bir sonucu olduğu ve olumsuz beden algısının sosyal görünüş kaygısını arttırdığı bilinmektedir. Özşefkat, olumsuz beden algısı ve utanç duygularına karşı tampon görevi yaparak kadınların bedenlerini ve yeteneklerini takdir etmelerini, kabul etmelerini ve kendilerine daha sevecen bir tutumla yaklaşmaları için yardımcı olmaktadır. Kadınların yaşamları boyunca geçirdiği fiziksel ve ruhsal değişikliklerden biri olan menopoz da orta yetişkinlik dönemindeki kadınların beden algılarına da etki etmektedir. Bu araştırmada, kadınların orta yetişkinlik döneminde geçirdikleri değişimlerin beden algılarına, sosyal görünüş kaygısı ve özşefkat düzeylerine etki edebileceği öngörülmüş; bu amaçla değişkenler arası ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmış ve veriler Araştırma Soru Formu, Vücut Algısı Ölçeği, Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği, Öz-Şefkat Ölçeği ile toplanmıştır. Yapılan çalışmanın katılımcı grubunu, 20-65 yaş arası, araştırmaya katılmaya gönüllü olan 462 kadın oluşturmaktadır. Araştırmada kadınların beden algılarının, sosyal görünüş kaygıları ve özşefkat düzeylerinin ilişkisi incelenmesi sonucunda kadınların öz-şefkat düzeyleri arttıkça beden algılarının düzeyde arttığı tespit edilmiştir. Araştırmada kadınların sosyal görünüş kaygıları arttıkça beden algılarının azaldığı belirlenmiştir. Elde edilen bir diğer bulguya göre ise; kadınların özşefkat düzeyleri arttıkça sosyal görünüş kaygıları azalmaktadır. Araştırma bulguları yerli ve yabancı literatür ile desteklenerek tartışılmıştır. Elde edilen bulgular kadınların bedenlerine daha şefkatle, daha sevecen ve daha kabullenici yaklaşabilmeleri için önleyici programlar geliştirmek adına ışık tutacaktır. Kadınların beden algıları ile ilgili değişkenlerin belirlenmesi ve bunlar üzerine çalışmalar yapılması ruh sağlığı alanında çalışan araştırmalar çalışanları açısından oldukça önemlidir.
6-11 yaş aralığındaki çocuklarda memeden kesme yöntemine göre anksiyete ve depresyon düzeyleri arasındaki ilişki

Memeden kesme, bebeğin anne sütü alma sürecinin bitirilmesini tanımlayan bir süreçtir. Bu süreçten sonra bebek temel beslenme ihtiyaçlarını ek besinlerle sürdürmektedir. Ancak bu noktada memeden kesme yöntemi ve sürecin nasıl yürütüldüğü fiziksel ve psikolojik açıdan önemli görülmektedir. Bu çalışmanın amacı 6-11 yaş aralığındaki çocuklarda memeden kesme yöntemine göre anksiyete ve depresyon düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu amaçla yapılan çalışmada katılımcılara demografik veri formu, emzirme-memeden kesme yöntemi formu, DSM 5 Düzey- 2 Anksiyete Ölçeği 6-17 Yaş Ebeveyn Formu, DSM 5 Düzey- 2 Depresyon Ölçeği 6-17 Yaş Ebeveyn Formu, Güçler ve Güçlükler Ölçeği 4-16 Yaş Ebeveyn Formu uygulanmıştır. Çalışmaya 95 kız ve 105 erkek olmak üzere 200 çocuk ebeveyni katılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, sütü yetersiz olduğu için emzirmeyi bırakan annelerin çocuklarında depresyon puanı anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur. Azaltarak memeden kesilen çocukların depresyon, anksiyete, duygusal sorunlar ve akran sorunları puan ortalamaları anlamlı şekilde en düşük bulunmuştur. Korelasyon analizi sonucunda depresyon ile duygusal sorunlar ve akran sorunları arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Anksiyete ile hiperaktivite ve duygusal sorunlar arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Çocuğun yaşı, anne yaşı, kardeş sayısı ve anne sütü alma süresi değişkenleri de bağımlı değişkenlerle ilişkili bulunmuştur. Son olarak çocukların depresyon, anksiyete, güçler ve güçlükler düzeylerine etki eden demografik değişkenler incelenmiştir. Çalışmadan elde edilen bulgular 6-11 yaş çocuklarda görülen psikolojik sorunlar için memeden kesmenin önemini göstermekle birlikte etki eden demografik değişkenlerin görülmesi açısından değerli sonuçlar sunmaktadır.
Ortoreksiya nervoza ile mükemmeliyetçilik algısı, beden imajı ve algılanan ebeveyn tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada ortoreksiya nervoza ile mükemmeliyetçilik algısı, beden imajı ve algılanan ebeveyn tutumları arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırma örneklemini, 18-65 yaş arasında araştırmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden 344 kişi oluşturmaktadır. Araştırmada; Bilgilendirilmiş Onam Formu, Sosyo-demografik Bilgi Formu, Ortoreksiya Nervoza Değerlendirme Ölçeği (ORTO-11), Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği, Vücut Algısı Ölçeği, Kısaltılmış Algılanan Ebeveyn Tutumları-Çocuk Formu kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişki Pearson Korelasyon Analizi ve Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi ile değerlendirilmiştir. Ortoreksiya nervozanın araştırmanın ana değişkenleri ile olan ilişkisine bakıldığında; mükemmeliyetçilik ve mükemmeliyetçilik alt boyutları ile ortoreksiya nervoza puanı arasında negatif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Beden imajı ve algılanan ebeveyn tutumları alt boyutları ile ortoreksiya nervoza puanı arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Kendine yönelik mükemmeliyetçilik alt boyutunun ortoreksiya nervozayı yordadığı; beden imajı ve algılanan ebeveyn tutumları alt boyutlarının ortoreksiya nervozayı yordamadığı bulunmuştur. Sonuç olarak; mükemmeliyetçilik algısı ve alt boyutları ile ortoreksiya nervoza arasında pozitif yönde ilişki vardır. Aynı zamanda kendine odaklı mükemmeliyetçilik eğilimleri ortoreksiya nervozayı yordamaktadır. Bu açıdan bakıldığında ortoreksiya nervoza ile ilgili yapılacak çalışmalarda kişilerin mükemmeliyetçilik algısının dikkate alınmasının faydalı olacağı düşünülmektedir.
Çocukluk çağı travmalarının psikolojik belirtiler ile travma sonrası stres bozukluğu belirtileri arasındaki ilişkide psikolojik dayanıklılık ve özyeterliliğin aracı rolü

Bu çalışmanın amacı çocukluk çağı travmalarının psikolojik belirtiler ile travma sonrası stres bozukluğu belirtileri arasındaki ilişkide psikolojik dayanıklılık ve özyeterliliğin aracı rolünün ortaya konmasıdır. Bu amaç doğrultusunda 18 yaş ve üstü üniversite öğrencisi 384 kişi ile anket uygulaması yapılmıştır. Anket formu kişisel bilgi formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, Kısa Semptom Envanteri, Travma Sonrası Stres Bozukluğu Belirtileri Ölçeği, Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği ve Özyeterlilik Ölçeği kullanılmıştır. Toplanan veriler SPSS programında analiz edilmiştir. Verilerin analizinde t testi, ANOVA ve YEM kullanılmıştır. Yapılan analiz sonucunda Üniversite öğrencilerinin, çocukluk çağı travmaları düzeyi ile travma sonrası stres bozukluğu belirtileri ve kısa semptom envanteri düzeyleri arasında pozitif yönde ve çocukluk çağı travmaları düzeyi ile psikolojik dayanıklılık ve özyeterlilik düzeyi arasında negatif yönde ilişki olduğu olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca üniversite öğrencilerinin, travma sonrası stres bozukluğu belirtileri düzeyi ile kısa semptom envanteri düzeyleri arasında pozitif yönde ve travma sonrası stres bozukluğu belirtileri düzeyi ile psikolojik dayanıklılık ve özyeterlilik düzeyi arasında negatif ilişki olduğu saptanmıştır. Buna ek olarak Üniversite öğrencilerinin, kısa semptom envanteri düzeyi ile psikolojik dayanıklılık ve özyeterlilik düzeyi arasında negatif yönde psikolojik dayanıklılık düzeyi ile özyeterlilik düzeyi arasında pozitif yönde ilişki olduğu sonucuna varılmıştır.
Ortaokula giden öğrencilerin okula bağlanma ve yaşam doyumu düzeylerinin akademik güdülenme becerisi üzerine etkisi

Bu çalışmada ortaokula giden öğrencilerin okula bağlanma ve yaşam doyumu düzeylerinin akademik güdülenme becerisi üzerine etkisi incelenmiştir. Son yıllarda ortaokula giden öğrencilerle ilgili çalışmalar yapılmıştır fakat çalışma grubunun ergenlerden oluştuğu ve bu değişkenlerin bir arada tutulduğu çalışmalar yapılmamıştır. Bu araştırma ile okula bağlanma, yaşam doyumu ve akademik güdülenme değişkenlerinin bireylerin demografik özelliklerine bağlı olarak değişiklik gösterip göstermediği incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubu 10-13 yaş arası 230'u kız 181'i erkek olmak üzere 411 ergen oluşturmaktadır. Araştırma verilerini toplamak amacıyla 'Demografik Bilgi Formu', 'Okula Bağlanma Ölçeği', 'Yaşam Doyumu Ölçeği' ve 'Akademik Güdülenme Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin analizi için SPSS 22.0 programı uygulanmıştır. Verilerin analizleri yapılırken Bağımsız Örneklem t-Testi, ANOVA, Pearson Korelasyon Analizi ve Çoklu Regresyon Analizi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına bakıldığında akademik güdülenme toplam puanının cinsiyet, ders dışı etkinliklere katılma, okulun fiziki şartları, arkadaş ilişkileri, yaş, ekonomik durum, not aralığı, öğretmen ilişkileri ve sınıf düzeyi değişkenlerine göre farklılık gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Okula bağlanma, yaşam doyumu ve akademik güdülenme değişkenleri arasındaki ilişki incelendiğinde aralarında pozitif ve anlamlı yönde ilişkiler çıkmıştır. Okula bağlanma ve yaşam doyumu değişkenlerinin akademik güdülenme becerisini yordama gücüne bakıldığında ise kurulan regresyon modeli istatiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Aynı zamanda okula bağlanma ve yaşam doyumu değişkenleri akademik güdülenme değişkenini olumlu yönde etkilemiştir. Ayrıca akademik güdülenmedeki değişimin %65'i okula bağlanma ve yaşam doyumu değişkenleri tarafından açıklanmaktadır.
3-6 yaş grubu çocuklarda uyku alışkanlıkları, duygu düzenlem becerileri ile annelerin depresyon ve anksiyete düzeylerinin incelenmesi

3-6 yaş aralığında olan çocukların uyku alışkanlıkları, duygu düzenleme becerileri ile annelerin depresyon ve kaygı düzeylerinin incelenmesi olarak belirlenmiştir. Kesitsel bir araştırma niteliğinde olup, örneklem internet üzerinden duyurulan, çevrimiçi ankete onam veren 253 annenin katılımı ile oluşturulmuştur. Veri toplama araçları olarak Sosyodemografik Bilgi Form, Çocuk Uyku Alışkanlıkları Anketi, Duygu Düzeneleme Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği ve Beck Anksiyete Ölçeği kullanılmıştır. Verilerinin analizinde, bağımsız örneklem- t testi, tek yönlü varyans analizi, Pearson korelasyon analizi ve doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre depresif ve kaygılı ebeveynlerin çocuklarında duygu düzenleme ve uyku niteliklerine yönelik olumsuz etkiler görülmektedir. Annelerin anksiyete puanı ile çocukların duygu düzenlemede değişkenlik /olumsuzluk, sabahları zor uyanma, uykunun bölünmesi, uyku anksiyetesi, parasomnia, uykuya geçiş, alt ıslatma davranışlarının puanları arasında pozitif bir ilişki olduğu görülmüştür. Anne depresyon puanının çocuğun değişken/olumsuz duygu düzenleme beceri puanını anlamlı şekilde yordadığı saptanmıştır. Ayrıca bağımlı değişkenlerin birbiri ile olan ilişkileri incelendiğinde, çocukların duygu düzenleme/kontrol beceri puanının uyku alışkanlıkları puanını anlamlı şekilde yordadığı görülmüştür. Tüm bu bilgilere göre anne ruhsallığının çocuk duygu düzenleme becerilerini ve bunun da çocukların uyku alışkanlıkları üzerindeki bu etkisine baktığımızda annelerin kendi duygu durumları için psikolojik/ psikiyatrik destek almalarının önemli olduğu düşünülmüştür.
Demans hasta yakınlarında depresyon ve yaşam doyumu: Bilişsel duygu ayarlama, sosyal destek ve adil dünya inancı ilişkisi

Bu çalışmanın amacı demans hasta yakınlarında sosyal destek ve adil dünya inancının bilişsel duygu ayarlama stratejileri ile depresyon ve yaşam doyumu arasındaki ilişkiye yaptığı düzenleyici etkiyi incelemektir. Mersinde yaşayan toplam 104 hasta yakını çalışmaya alınmıştır. Katılımcıların yaş ortalamaları 53 .24' tür. Toplam 104 katılımcıdan 87'si kadın (yaş ortalamaları 52 .98) ve 14' erkektir (yaş ortalamaları 53 .50). Çalışmaya katılan her katılımcı, Demografik Bilgi Formu, Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Adil Dünya İnancı Ölçeği, Yaşam Doyumu Ölçeği ve Beck Depresyon Envanterini doldurmuştur. Sonuçlar pozitif odaklanma ve felaketleştirmenin, depresyon ve yaşam doyumu ile ilişkili olduğunu göstermiştir. Dahası, sosyal destek ve adil dünya inancı bilişsel stratejiler ile depresyon ve yaşam doyumu arasındaki ilişkiye güçlü düzenleyici etki göstermişlerdir. Adil Dünya İnancının kabullenme ve plana odaklanma stratejisi üzerindeki etkisi yüksek iyi olma hali ile ilişkiliyken, felaketleştirme üzerindeki etkisi düşük iyi olma ile ilişkilidir. Sosyal desteğin kabullenme ve olumlu değerlendirme üzerindeki etkisi yüksek iyi olma hali ile, felaketleştirme üzerindeki etkisi düşük iyi olma hali ile ilişkilidir. Sosyal destek, adil dünya inancının olumlu odaklanma ve diğerlerini suçlama stratejileri üzerindeki üçlü etkisi sırasıyla daha düşük depresyon seviyesi ve daha yüksek yaşam doyumu ile ilişkilidir. Ancak sosyal destek ve adil dünya inancının felaketleştirme üzerindeki düzenleyici etkisi yaşam doyumunu düşürmüştür. Sonuç olarak çalışmamıza göre, demans hasta yakınları için bilişsel duygu ayarlama stratejileri kullanmanın adil dünya inancı ve sosyal destek yolu ile depresyonu düşürdüğü ve yaşam doyumunu arttırdığı önerilebilir.
Ortaöğretim kurumları öğrencilerinin cep telefonu bağımlılığının yordayıcısı olarak bilinçli farkındalık

Bu araştırmanın amacı, ortaöğretim kurumları öğrencilerinin bilinçli farkındalık düzeylerinin cep telefonu bağımlılığı üzerine etkisini araştırmaktır. Araştırmanın örneklemini Amasya İli Gümüşahcıköy İlçesi'nde ortaöğretim kurumlarında öğrenim gören gönüllü öğrenciler oluşturmaktadır. Örneklemde 281 kadın (%58), 199 erkek (%42) toplam 480 öğrenci yer almaktadır. Araştırmada gerekli olan verileri elde etmek için katılımcılara Kişisel Bilgi Formu, Bilinçli Farkındalık Ölçeği ve Cep Telefonu Bağımlılığı Ölçeği uygulanmıştır. Bilinçli farkındalığın cep telefonu bağımlılığı üzerine yordayıcılığını tespit etmek amacıyla regresyon analizi yapılmıştır. Bilinçli farkındalığın cep telefonu bağımlılığını %11 oranında yordadığı tespit edilmiştir. Ayrıca cep telefonu bağımlığı ve bilinçli farkındalık arasındaki ilişki Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu ile test edilmiştir. Cep telefonu bağımlığı ile bilinçli farkındalık arasında negatif yönlü orta düzeyde anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Cep telefonu bağımlılığı ile bilinçli farkındalık arasında cinsiyete, öğrenim gördükleri sınıf düzeyine, okul türüne ve kardeş sayısına göre anlamlı ilişki bulunamamıştır. Cep telefonu bağımlılığı ile bilinçli farkındalık arasında günlük cep telefonu kullanım sürelerine göre anlamlı ilişki bulunmuştur. Günlük cep telefonu kullanım süresi düşük olan öğrencilerin günlük cep telefonu kullanım süresi daha yüksek olan öğrencilere göre cep telefonu bağımlığı düzeyleri daha düşük bulunurken, bilinçli farkındalıkları daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.
Annelerin algıladığı stres düzeyi ve evlilik doyumunun, çocuklarını besleme tutumlarına etkisi

Bu çalışmada, 36-72 ay yaş grubu çocuğu olan annelerin algıladığı stres düzeyi ve evlilik doyumunun, çocuklarını besleme tutumlarına etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada, ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Çalışmanın örneklemini 36-72 ay yaş aralığında çocuğu bulunan 270 anne oluşturmaktadır. Veri toplamak için demografik bilgi formu, Evlilik Yaşamı Ölçeği, Algılanan Stres Ölçeği- 10 ve Beslenme Süreci Anne Tutumları Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda, annelerin evlilik doyumunun ve algıladığı stres düzeyinin, çocuklarını besleme tutumları üzerinde etkisinin bulunduğu görülmüştür. Araştırmada evlilik doyumu, algılanan stres düzeyi, beslenme süreci anne tutumları değişkenlerinin katılımcıların demografik özelliklerine göre farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir. Bulgular neticesinde beslenme süreci anne tutumlarının ve evlilik doyumunun demografik değişkenlerine göre farklılık gösterdiği ve algılanan stres düzeyinin demografik değişkenlere göre farklılık göstermediği bulunmuştur. Son olarak, evlilik doyumunun beslenme sürecine etkisinde algıladığı stresin aracı rolü olduğu saptanmıştır. Alan yazın incelendiğinde bu değişkenlerin bir arada bulunduğu bir çalışmaya rastlanmamıştır. Bu sebeple bu araştırmanın anne-çocuk arasındaki temel bir ilişki olan beslenme sürecine dair yeni bilgiler sunacağı düşünülmektedir.
Yeme bozukluğu tanısı almış hastaların ebeveynden algılanan psikolojik kontrol, kişilik bozuklukları ve yeme tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı yeme bozukluğu hastalarının ebeveynlerinden algıladıkları psikolojik kontrol düzeylerinin ve kişilik bozuklukları düzeylerinin demografik özellikler bakımından incelenmesi oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi İstanbul Tıp Fakültesi Psikiyatri Kliniği'ne başvuran ve yeme bozukluğu tanısı alan 119 hastadan oluşmaktadır. Katılımcılara demografik bilgi formunu, Psikolojik Kontrol ölçeği, Rezzy Yeme Bozuklukları Ölçeği ve Coolidge Eksen II Envanteri uygulanmıştır. Verilerin analizi SPSS 22.0 istatistik paket programı kullanılarak yapılmıştır. Çalışma verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metotların, yanı sıra niceliksel verilerin normal dağılıma uygunlukları basıklık ve çarpıklık değerlerinin kesme noktaları çarpıklık değerleri ile sınanmıştır. Ölçekler arasındaki ilişki tespitinde Pearson Korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırma sorularının test edilmesinde ise çok değişkenli varyans analizi yapılmıştır. Elde edilen tüm veriler anlamlılık düzeyi p< .05 düzeyinde sınanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, anneden algılanan psikolojik kontrol ile yeme bozukluğu arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Anneden algılanan psikolojik kontrolün cinsiyete göre, babadan algılanan psikolojik kontrolün ise cinsiyet ve yaşa göre anlamlı farklılık gösterdiği bulgusu elde edilmiştir. Anneden algılanan psikolojik kontrol ile narsistik ve obsesif kompulsif bozukluk arasında anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur. Kişilik bozuklukları düzeyleri demografik özellikler bakımından incelendiğinde ise yaşa göre farklılık gösterdiği bulgusu elde edilmiştir.