turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sosyal medya kullanan ve kullanmayan üniversite öğrencilerinde öz saygı düzeylerinin belirlenmesi

Günümüzde internet kullanımına baktığımızda internetin kullanım ve kapsama alanları gün geçtikçe gelişmektedir. Sosyal içerik paylaşımı, bloglar, sohbet servisleri, alışveriş platformları, lokasyon servisleri, wikiler, Facebook ve Twitter gibi birçok uygulama sosyal medya platformlarını kapsamaktadır. Ağ servislerinin gelişmesiyle küresel ölçüde bilgi alışverişi hızlanmış ve kolaylaşmıştır. Bu platformlar aracılığıyla kullanıcılar birbirleriyle video, fotoğraf, konum, bilgi gibi içerikleri çok kısa sürede paylaşabilmekte, ortak ilgi alanlarını, fikirlerini paylaşabilmekte ve bu verileri elde edebilmektedir. Kullanıcıların bu platformlarda yapmış oldukları eylemler bireyin özsaygısıyla da yakından ilgilidir. Bireyin kendisine duyduğu sevgi, saygı ve değer de sosyal medya kullanımını etkileyebilmektedir. Bu araştırmanın temel amacı, sosyal medya kullanan ve kullanmayan üniversite öğrencilerinin özsaygı düzeylerinin belirlenmesi, sosyal medya kullanım sıklığına bağlı olarak özsaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu çalışmadan elde edilecek veriler ışığında sosyal medya kullanımı ve buna bağlı olarak özsaygı düzeyleri hakkında veri elde edilmesi amaçlanmıştır. Araştırma doğrultusunda 2017- 2018 öğretim yılında İstanbul ilinde Üsküdar Üniversitesi'nden üniversitenin farklı bölümlerinde öğrenim gören toplamda 100 öğrenci alınmıştır. Araştırmada Kendine Saygı Ölçeği ve sosyal medya kullanım amaçlarını, yaş ve cinsiyet gibi bilgileri elde etmek için demografik veri formu kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizi için SPSS programının 22.0 sürümü kullanılmıştır. Araştırmaya katılanların kendine saygı ölçeğine ait algıların sosyal medya başında geçirilen süreye göre farklılığın istatistiksel olarak anlamlı olup olmamasını test etmek için yapılan Kruskal Wallis H testi sonucuna göre, kendine saygı algılarının sosyal medya başında geçirilen süre gruplarına göre farklılığı istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Kendine saygı ölçeğinde hangi gruplar arasında algının farklılaştığının belirlenmesi amacıyla yapılan Mann Whitney U testi sonucuna göre 1 saatten az olanların kendine saygı algıları 4-6 saat, 7 saat ve üzeri olanlara göre daha yüksektir. 1-3 saat olanların kendine saygı algıları 4-6 saat ve 7 saat ve üzeri olanlara göre daha yüksektir. Elde edilen bulgular doğrultusunda elde edilen veriler tartışıp, yorumlanarak daha sonra yapılacak araştırmalara yönelik önerilere yer verilmiştir.
Denetimli serbestlik sürecindeki hükümlülerin uyumsal süreçlerinin incelenmesi

Araştırmanın amacı, Denetimli Serbestlik altındaki hükümlülerin toplumsal ve özellikle bireysel uyum süreçlerini belirlemek ve değerlendirmektir. Bu amaçla, Adalet Bakanlığından alınan izinle Kartal Adliyesi Denetimli Serbestlik Şubesi'ne bağlı hükümlülerden, araştırmaya katılmayı kabul eden 50 kişi ile görüşülmüş ve bu kişilere, Bireysel Bilgi formu ile demografik özellikleri alındıktan sonra Rorchach mürekkep lekesi testi ve eğitim durumlarına uygun zeka testi uygulanmıştır. Değerlendirmeler Rorschach metodu ve terminolojisinden yola çıkılarak yapılmıştır. Buna göre, araştırmanın hipotezleri: Herhangi bir suçtan hüküm giymiş ve denetimli serbestlik altındaki kişiler;bilişsel süreçler, duygusal süreçler, nesne ilişkileri, özel fenomenler açısından, genel olarak uyum problemleri yaşarlar. Araştırmanın sonunda deneklerin beklendiği, gibi bilişsel, emosyonel süreçler, nesne ilişkileri ve özel fenomenler açısından, uyum problemleri yaşadıkları ortaya çıkmıştır. Böylelikle, global bir değerlendirme ile deneklerin genel olarak uyum sorunları yaşadıklarını söyleyebiliriz.
Hükümlü kadınların stresle başetme stratejilerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmada hükümlü kadınların stresle baş etme stratejilerinin bazı değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediği belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmanın evreni 1997 yılı Temmuz-Ağustos aylarında Türkiye genelinde adli suçtan cezaevlerinde bulunan yaklaşık 598, örneklem ise 13 ayrı cezaevinden olmak üzere toplam 145 hükümlü kadından oluşmaktadır. Araştırmada verilerin toplanmasında 'Stresle Başetme Stratejileri Ölçeği' ve 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin analizinde 't-testi', 'tek yönlü varyans analizi ' ve 'Tukey-B testi' uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda yaş düzeyi yükseldikçe planlı davranma, kadercilik, duygu kontrolü ve kabullenme stratejilerinin kullanımının arttığı, büyüme-olgunlaşma stratejisinin yetişkinlik, çaresizlik-yardım arama stratejisinin ise yetişkinlik döneminin sonlarına doğru daha fazla kullanıldığı bulunmuştur. Evli olan hükümlülerin kadercilik, kabullenme ve çaresizlik- yardım arama, evlilik süresi uzun ve çocuğu olan hükümlülerin ise bu stratejilerle birlikte planlı davranma ve büyüme-olgunlaşma gibi daha olumlu stratejileri de kullandıkları bulunmuştur. Gelir düzeyi ve öğrenim düzeyi düşük, küçük yerleşim birimlerinde yaşayan, hükümlülük öncesi çalışmayan kadınların kadercilik, duygu kontrolü, gizleme-saklama, kabullenme ve çaresizlik-yardım arama gibi duygu odaklı pasif stratejileri daha fazla kullandıkları sonucuna ulaşılmıştır. Hükümlülükle ilgili değişkenlerden ceza süresi az olanların kabullenme ve büyüme-olgunlaşma stratejilerini daha fazla kullandıkları, ancak işlenen suç türü, cezaevinde kalma süresi ve yakınları ile görüşüp görüşmeme değişkenlerine göre baş etme stratejilerinin hiçbirinin farklılık göstermediği bulunmuştur. Araştırmadan elde edilen bulgular doğrultusunda cezaevlerinde verilebilecek psikolojik yardım hizmetlerine ve benzer konularda yapılacak araştırmalara yönelik bir takım öneriler sunulmuştur.
Öfke ve öfke denetim problemi olan ergenlerin aile içi çatışma temsilleri: Aile yapıları, iletişim ve problem çözme becerileri

Bu araştırmada, öfke sorunu olan ve olmayan ergenlerin anne-baba, anne-ergen ve baba-ergen arasında yaşanan çatışmalara ilişkin değerlendirmeleri karşılaştırılmıştır. Çatışmalar sırasında aile üyeleri arasındaki yakınlık ve güç ilişkileri, Aile Sistem Testi kullanılarak incelenmiştir. Bunun yanı sıra, ergenlerin ebeveynleriyle ilişkilerindeki iletişim, problem çözme becerileri ile öfke-düşmanlık duygulan değerlendirilmiştir. Araştırmaya, 15-19 yaşlan arasında, meslek lisesine devam eden, 62 öfke sorunu olan, 63 öfke sorunu olmayan toplam 125 ergen katılmıştır. Öfke sorunu olan ergenler, FAST temsillerinde çatışma yaşayan aile üyeleri arasında yakınlığın azaldığını göstermişlerdir. Özellikle baba-ergen arasında yaşanan çatışmalarda, anne-baba ve anne-ergen arasındaki ilişkilerin de bu çatışmadan etkilendiği ve aile üyelerinin birbirlerinden uzaklaştıkları görülmüştür. İki gruptaki ergenlerin hiyerarşi temsilleri arasında belirgin bir farklılığa rastlanmamıştır. Öfke sorunu olan ergenler, olmayanlara göre, koalisyon, hiyerarşi ters dönmesi gibi işlevsel olmayan aile yapılarını daha fazla temsil etmişlerdir. Öfke sorunu olan ve okulda disiplin cezası alan ergenler, öfkeli olmasına rağmen ceza almayan yaşıtlarına göre, çatışmalar sırasında aile üyelerinin birbirlerinden daha fazla uzaklaştıklarını bildirmişlerdir. Yine bu grupta, anne-ergen arasındaki çatışmalar sırasında, anne ve baba arasındaki hiyerarşik farklılıkların arttığı görülmüştür. Öfke sorunu olan ergenler, çatışma temsillerine ait anlattıkları öykülerde, aile üyelerinin olumsuz kişilik özellikleriyle veya disiplin sağlamayla ilgili çatışma konularından daha fazla söz etmişlerdir. Ayrıca, aile içi çatışmaların sık yaşandığını ve aile üyelerinin birbirlerine özellikle sözel şiddet uyguladıklarını belirtmişlerdir. Öfkeli ergenlerin öykülerinde, çatışmaların çözülmeden bırakıldığı görülmüştür. Öfke sorunu olan ergenler, anne-babalarıyla ilişkilerinde olumsuz iletişim, problem çözme becerilerinde yetersizlik ve düşmanlık duygulan olduğunu belirtmişlerdir. Ergenlerin öfke düzeyini yordayan en önemli değişkenlerin, ergenin babasıyla ilişkisinde algıladığı düşmanlık duygulan, aile üyeleri arasındaki yakınlık düzeyi ve hiyerarşi ters dönmesi olduğu görülmüştür.
Üniversite öğrencilerinde sosyal ve duygusal yalnızlığın yordayıcıları olarak otomatik düşünceler ve duyguları yönetme becerilerinin rolü

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinde otomatik düşünceler ile duyguları yönetme becerilerinin sosyal ve duygusal yalnızlığı ne düzeyde yordadığını belirlemektir. Araştırma Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi'ne devam eden ve 144 erkek (%32.8), 295 kız (%67.2) toplam 439 üniversite öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmada katılımcıların duyguları yönetme beceri düzeylerinin belirlenebilmesi içinDuyguları Yönetme Becerileri Ölçeği (Çeçen, 2006), sosyal ve duygusal yalnızlıklarınıbelirleyrbilmrk için Sosyal ve Duygusal Yalnızlık Ölçeği (DiTommaso ve Spinner,1997) ve bireylerdeki olumsuz otomatik düşüncelerin oluşum sıklığını ölçmek amacıyla Otomatik Düşünceler Ölçeği (Hollon ve Kendal, 1980) kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkileri belirleyebilmek için Pearson Momentler Çarpımına, otomatik düşünceler ve duyguları yönetme becerilerinin sosyal ve duygusal yalnızlığıyordayıp yordamadığını belirleyebilmek için çok değişkenli regresyon analizine ve yer verilmiştir. Araştırmada sonucunda, üniversite öğrencilerin otomatik düşüncelerinin, sosyalyalnızlığı ve duygusal yalnızlığı yordadığı, duyguları yönetme becerilerinin ise yordamadığı görülmektedir. Araştırmanın diğer bulgusu olarak kadın üniversite öğrencilerinin otomatik düşüncelerinin sosyal yalnızlığı ve duygusal yalnızğınıyordadığı ancak duyguları yönetme becerilerinin yordamadığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmanın bir diğer bulgusu olarak erkek üniversite öğrencilerinin sosyal yalnızlığını ve duygusal yalnızığını, otomatik düşüncelerinin ve duyguları yönetme becerilerininyordadığı görülmektedir.
Cinsiyetleri, fakülteleri ve uyum düzeyleri farklı Hacettepe Üniversitesi öğrencilerinin empatik eğilim düzeyleri

Bu araştırmada cinsiyetleri fakülteleri ve uyum düzeyleri farklı üniversite öğrencilerinin empatik eğilim düzeyleri incelenmiştir. Araştırma 1996 -bahar dönemi Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi ve Fen Fakültesi'nin farklı bölümlerinde öğrenim gören 812 öğrenci ile yapılmıştır. Araştırmanın bağımlı değişkeni olan empatik eğilim düzeyini ölçmek için 'Empatik Eğilim Ölçeği' (Dökmen 1988), araştırmanın bağımsız değişkeni olan uyum düzeyini ölçmek için 'Hacettepe Kişilik Envanteri' (Özgüven 1978) ve araştırmanın diğer bağımsız değişkenleri olan cinsiyet ve fakülteyi belirlemek için Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Grupların ortalamaları arasında anlamlı bir fark olup olmadığını belirlemek için bağımsız örneklem grupları için kullanılan 't' testi uygulanmıştır. Araştırmada hata payı. 05 olarak alınmıştır. Araştırmadan elde edilen bulguların özeti: 1. Kız ve erkek öğrencilerin empatik eğilim düzeyleri karşılaştırıldığında, kız öğrencilerin lehine fark anlamlı bulunmuştur. Edebiyat Fakültesi'nde kız ve erkek. öğrencilerin empatik eğilim düzeyleri karşılaştırıldığında, kız öğrencilerin lehine fark anlamlı bulunmuştur. Buna rağmen Fen Fakültesi'nde kız ve erkek öğrencilerin empatik eğilim düzeyleri karşılaştırıldığında, anlamlı bir fark bulunmamıştır. 2. Edebiyat Fakültesi öğrencilerinin empatik eğilim düzeyi ile Fen Fakültesi öğrencilerinin empatik eğilim düzeyi karşılaştırıldığında, anlamlı bir fark bulunmamıştır. 3. Uyum düzeyi yüksek grup ile uyum düzeyi düşük grubun empatik eğilim düzeyleri karşılaştırıldığında, uyum düzeyi yüksek grubun lehine anlamlı fark bulunmuştur.
Bağlanma, anksiyete ve bilgi işleme

Mevcut çalışmada temel amaç, bağlanma, anksiyete ve bilgi işleme arasındaki ilişkilerin, anksiyete düzeylerine göre nasıl değiştiğinin incelenmesidir. Temelde, anksiyete ve bağlanma tarzlarının bilgi işlemede yordayıcı bir rol oynaması beklenmiştir. Bu çalışma iki aşamalı bir süreci içermektedir. İlk aşamada Türk kültürüne özgü yeni bir ölçek geliştirilmiştir. Yapılan analizler sonucunda BTZTÖ'nin Türk kültürü için, bağlanmayı çeşitli boyutlarıyla kabul edilebilir düzeyde geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğu söylenebilir. İkinci aşamada, geliştirilen bu ölçek kullanılarak, anksiyete ve bağlanma tarzlarının bilgi işleme süreçleriyle ilişkili olup olmadığına yanıt aranmıştır. Ana çalışmada örneklem; herhangi bir tanısı olmayan 100 kişi ile tanı alan 41 anksiyete bozukluğu hastası olarak belirlenmiştir. Veri toplama aracı olarak üç ölçek bir bilgi formu ve bir uygulamalı test kullanılmıştır. Bilgi işleme açısından yapılan karşılaştırmalar, anksiyetesi düşük olan grubun dikkat çelinmesinin (toplam düzeltme, 5. Kart düzeltme, toplam süre ve 5. Kart süre puanlarının) anksiyeteleri yüksek olan gruptan daha az olduğunu göstermiştir. Regresyon analizlerinde, anksiyetenin düşük olduğu durumlarda dikkatin çelinmesini, algılanan kendilik temsili ve olumlu baba temsili ile yordandığı gözlenmiştir. Sonuçlar ilgili yazın çerçevesinde tartışılmıştır.
15-25 yaş arası bireylerde madde kullanım bozukluğu, zorbalık ve öfke arasındaki ilişkide aile iletişiminin etkisinin incelenmesi

Bu araştırma, alkol ve madde kullanım bozukluğu tanısı almış bireylerin zorbalık, sürekli öfke, öfke ifade tarzı ve aile iletişimini incelemektedir. Ayrıca, alkol ve madde kullanım bozukluğu tanısı alan bireylerin ebeveynlerinin demografik ve aile iletişimine ilişkin verileri değerlendirilmiştir. Araştırma kapsamında hem alkol ve madde kullanım bozukluğu hem de ebeveynlerinin değişkenleri karşılaştırılmış ve aralarındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmada betimleyici ve karşılaştırma analizleri yapılmış ve sonuçlar doğrultusunda, aile iletişiminde roller ve öfke dışa vurumu arasında anlamlı ilişki olduğu bulunmuştur. Ebeveynlerin verileri incelendiğinde ise, demografik değişkenler bakımından anlamlı düzeyde farklılaştığı saptanmıştır. Zorbalık eğilimine ilişkin aile değerlendirme ve öfke alt boyutları anlamlı düzeyde farklılaşmaktadır. Bununla birlikte zorbalık eğiliminin kişilerin öfke dışavurumunu etkilediği saptanmıştır. Bu doğrultuda aile değerlendirmenin öfke aracılığı ile zorbalık ile ilişkili olduğu tespit edilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular doğrultusunda, madde kullanım bozuklukları tedavisinde aile işlevselliği ve kişilerin öfke yönetimine ilişkin durumunun değerlendirilmesinin önemli olduğu düşünülmektedir. Böylelikle, alkol ve madde kullanım bozukluklarının etkin bir biçimde değerlendirilmesi ve etkili müdahale yöntemlerinin uygulanabilmesinin uygun olabileceği düşünülmektedir.
Sosyal anksiyete bozukluğu ve psikolojik zihinlilik arasındaki ilişkinin incelenmesi

Çalışmanın amacı sosyal kaygı bozukluğu ve psikolojik zihinlilik arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Psikolojik zihinlilik ile sosyal anksiyete arasındaki ilişkinin araştırılmasının sosyal anksiyete bozukluğunun anlaşılmasına ve sağaltımına katkı sağlayabileceği düşünülmüştür. Bu araştırma İstanbul Gelişim Üniversitesi öğrenci örneklemi üzerinde Liebowitz Sosyal Anksiyete Ölçeği, Psikolojik Zihinliliğin Dengelenmiş Dizini kullanılarak yapılmıştır. Ayrıca veri toplamak için araştırmacı tarafından hazırlanmış olan Sosyodemografik Veri Formu kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini toplam 146 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Katılımcılar araştırmaya gönüllülük esasına göre katılım sağlamışlardır. Araştırma sürecinde elde edilen veriler IBM SPSS 23.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Toplanan verilere ait frekans, yüzde, ortalama, standart sapma gibi tanımlayıcı istatistiksel metotlar kullanılmıştır. Ölçekler ve alt boyutları arasındaki ilişkinin incelenmesi için Pearson korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Daha sonra alt boyutlar ile demografik veriler arasındaki ilişkiler bakılırken normal dağılım varsayımı altında bağımsız örneklem t testi ve tek yönlü ANOVA testi kullanılmıştır. Araştırma dahilinde Sosyodemografik Veri Formu ve anket sorularını yanıtlayan 80'i (%54,8) kadın ve 66'sı (%45,2) erkek olmak üzere toplam 146 birey ile çalışılmıştır. Bireylerin yaş ortalaması 25,98 şeklinde bulunmuş ve en çok 25-31 yaş arasındaki kişiler ankete katılım göstermiştir. Katılımcıların kaygı alt ölçeğinin ortalamasının (19, 86 12 ,43) olduğu, kaçınma alt ölçeğinin ortalamasının (15, 69 10 ,89) olduğu ve LSAÖ için toplam ortalamanın ise (35, 57 22 ,25) olduğu görülmüştür. Katılımcıların ilgi alt ölçeğinin ortalamasının (16, 25 4 ,49) olduğu ve içgörü alt ölçeğinin ortalamasının ise (6,51 5 ,28) olduğu saptanmıştır. Katılımcıların psikolojik zihinlilik ölçeğinin ortalamasının ise (22, 76 5 ,71) olduğu saptanmıştır. Çalışmanın bulgularına göre psikolojik zihinlilik düzeyi ile sosyal anksiyete düzeyi arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Bu alanda yapılmış yeterli çalışma olmamasından kaynaklı olarak karşılaştırma olanağı daha kısıtlı bir seviyede kalmıştır. Araştırma sonuçları ile ilgili bilgiler sonuç ve tartışma bölümü içerisinde daha detaylı olarak incelenmiştir.
Eşler arasındaki psikolojik şiddetin demografik özellikler açısından incelenmesi

Bu araştırma, evli çiftler arasındaki psikolojik şiddetin demografik özellikleri açısından mukayese edilerek aralarındaki ilişkinin ortaya konulması açısından literatüre katkıda bulunmayı hedeflemektedir. Bu araştırma, evren olarak İstanbul ilindeki, aile danışmanlığı talebi ile gelen 14 evli çift ile mülakatlar yapılarak verilen bilgiler doğrultusunda yorumlanmaya çalışılacaktır. Bu görüşmede bireylerin psikolojik şiddet hakkındaki bilgi seviyeleri ve algıları değerlendirilecektir. Çalışmada yarı yapılandırılmış mülakat yöntemi kullanılacaktır. Araştırma sonucunda elde edilen bilgiler doğrultusunda görüşülen 14 çift arasında psikolojik şiddetin ne şekilde uygulandığı ve en çok hangi cinse uygulandığı tespit edilmeye çalışılacaktır. Yapılacak olan çalışmada evli bireylerin birbirlerine uyguladıkları psikolojik şiddetin karşılıklı olarak ne şekilde algılandığı üzerine olacaktır. Demografik özelliklerin psikolojik şiddete ne şekilde yansıdığı ve değişkenlikleri gözlemlenecektir.
Evlenme biçimi ve evlenme süresi bağlamında evlilik öncesi sürecin kadınlardaki evlilik doyumu ile ilişkisi

Bu araştırmada, evlenme biçimi ve evlenme süresi bağlamında evlilik öncesi sürecin kadınlardaki evlilik doyumuna etkisi incelenmiştir. Çalışmanın evrenini İstanbul ilinde ikamet eden 25-50 yaş arasındaki kadınlar oluşturmaktadır. Nitel araştırma yönteminin kullanıldığı bu çalışmada 20 katılımcı ile görüşmeler gerçekleştirilmiştir ve elde edilen veriler betimsel analiz yöntemi ile analiz edilmiştir. Bu doğrultuda çalışma nitel araştırma deseninde tasarlanmış olup veriler yarı yapılandırılmış sorularla elde edilmiştir. Görüşleri betimlemek amacı ile sekiz adet demografik soruyu içeren kişisel bilgi formu ve on dokuz adet açık uçlu sorudan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Katılımcılar ile gönüllü yapılan mülakatlar sonucu katılımcıların görüşleri alınmıştır. Elde edilen veriler betimsel analiz yöntemi ile özetlenmiş ve yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular doğrultusunda evlenme biçimi ve evlenme süresi bağlamında evlilik öncesi sürecin evlilik doyumuna etkisinin olup olmadığının tespit edilmesi amaçlanmıştır. Bu hedef doğrultusunda literatüre katkı sağlamak hedeflenmiştir. Evlilik öncesi sürecin evliliğin gidişatı ve yönü konusunda belirleyici olduğu düşüncesi göz önünde bulundurularak bu sürecin bireylerin evliliklerinden aldığı doyum ile ilişkisi incelenmiştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda daha sonraki çalışmalarda faydalı olabilecek önerilerde bulunulmuştur.
Üniversite öğrencilerinde premenstrual sendrom belirtilerinin duygudurum bozuklukları belirtileriyle ilişkisi

Bu araştırmada, üniversite eğitimi almakta olan kız öğrencilerin premenstrual sendrom belirtileri ve bipolar bozukluk belirtirileri arasındaki ilişkinin ortaya koyulması amaçlanmaktadır. Bu amaç çerçevesinde İstanbul Fatih, Şişli ve Üsküdar ilçelerinde yer alan 13 üniversiteden rastgele örneklem metodu ile seçilen toplam 294 kişi çalışmaya dahil edilmiştir. Araştırmanın veri toplama aşamasında kullanılan envanterler Premensetrual Sendrom Ölçeği, Duygudurum Bozuklukları Ölçeği ve araştırmacı tarafından üretilmiş olan kişisel bilgi formudur. Araştırma çerçevesinde derlenen datalar SPSS 23.00 programı aracılığı ile analize tabi tutulmuştur. Araştırmadan elde edilen genel bulgulara göre, premenstrual sendrom ölçeğinin alt boyutları olan depresif duygulanım, anksiyete, yorgunluk, sinirlilik, depresif düşünceler, ağrı, iştah değişimleri ve uyku düşünceleri ile duygudurum bozukları belirtileri arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Bununla birlikte, şişkinlik alt boyutunun duygudurum bozuklukları belirtileri ile manidar herhangi bir korelasyon sağlamadığı tespit edilen bir diğer bulgudur.
Şizofreni hastalarına birincil bakım veren bireylerin yalnızlık ve baş etme tutumları düzeyinin değerlendirilmesi

Şizofreni, son yüzyılda psikoloji alanını uğraştıran, ancak günümüzde bile tam anlamıyla aydınlatılamamış bir psikolojik bozukluktur. 19. Yüzyıldan bugüne dek oluşturduğu etkiyle toplumda korku uyandıran bu rahatsızlık genç yaşta kendini gösteren, insanların birbirleriyle iletişimlerine ve ilişkilerine ciddi zararlar vererek kendine has bir içe kapanma durumu yaşadığı; bazı düşünce ve hareketlerde ciddi bozukluklara sebep olan bir hastalıktır. Şizofreni henüz daha genç yaşlarda başlayan, duygu, davranış ve fonksiyonelliği etkileyen, kronik bir hastalık olması sebebiyle hastayı ve aile bireylerini olumsuz yönde etkilemektedir. Şizofreni hastalarının büyük çoğunluğu destek gereksiniminden ve sosyal etkenler sebebiyle aile bireyleriyle beraber yaşarlar. Şizofreni uzun süre seyir gösteren, yıpratıcı ve ruhsal bir takım belirtileri olan bir rahatsızlıktır. Şizofreni hastasına bakım veren aile bireyi; fiziksel, duygusal, toplumsal ve ekonomik yönlerden pek çok zorluklar yaşamaktadır. Bu çalışmada, tedavi gören şizofreni hastalarına bakım veren bireylerin yaşadıkları yalnızlık ve bu hastalıkla baş etme tutumları değerlendirilmiştir. Araştırma İstanbul'da Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi, Şizofreni Dostları Derneği ve Avrasya Şizofreni Derneğinde şizofreni hastalarına birincil bakım veren 18-65 yaş arası bireylerdir. Araştırmaya katılan katılımcıların yarısının kadın yarısının erkek, katılımcıların büyük bir bölümünün 50 yaşından büyük, evli, 2 çocuk sahibi, evde biri ile yaşadığı, ilkokul ve ortaokul mezunu, şu anda çalışma hayatının olmadığı, gelirinin asgari ücret seviyesinde olduğu görülmüştür. Aynı zamanda katılımcıların çoğunun 10 yıldan fazla bakım verdiği, evde hastasına ait bir odasının olduğu, sosyal güvencesinin olduğu, herhangi bir psikolojik rahatsızlık geçirmediği, ailelerinde başka psikiyatrik rahatsızlık geçiren birinin olmadığı, ruhsal hastalığından dolayı şu anda tedavi görmediği, fiziksel bir rahatsızlığının bulunmadığı, alkol ve madde kullanmadığı, bakım verici olmalarından ötürü hayatlarının orta derece zorlaştığı, hastasının şu anda çalışmadığı, hastalık öncesinde çalışma hayatının olduğu, hastaneye yatış sayısının 2'nin üstünde olduğu, hastalık süresinin 10 yıl ve altında olduğu, düzenli ilaç tedavisi gördüğü, hastasının fiziksel bir rahatsızlığının olmadığı, hastasına ilk tanının 2005 yılı sonrasında koyulduğu, hastasının sosyal güvencesinin olduğu, hastasının alkol ve madde kullanmadığı, hastasının intihar girişiminde bulunmadığı ve hastasının kendisine ya da bir başkasına şiddet uygulamadığı görülmüştür Çalışmada şizofren hastalarının bakımından sorumlu olan hasta yakınlarının çoğunluğunun 50 yaşından büyük olduğu saptanmıştır.