turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocukluk çağı ruhsal travma yaşantılarının genç yetişkinlik döneminde görülen psikolojik belirtilerle ilişkisi: Erken dönem uyum bozucu şemaların aracı rolü

Bu çalışmada, çocukluk çağı ruhsal travma yaşantıları, yetişkinlik dönemindeki psikolojik belirtiler ve erken dönem uyum bozucu şemalar arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Aynı zamanda, erken dönem uyum bozucu şemaların, çocukluk çağı ruhsal travma yaşantıları ile yetişkinlik döneminde ortaya çıkan psikolojik belirtiler arasındaki ilişkide aracı rolünün ne olduğu araştırılmıştır. Araştırmanın örneklemini, 459 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada katılımcıların çocukluk çağındaki ruhsal travma yaşantıları, şimdiki erken dönem uyum bozucu şemaları ve psikolojik belirti düzeyleri değerlendirilmiştir. Bu amaçla, Çocukluk Çağı Ruhsal Travmalar Ölçeği, Young Şema Ölçeği Kısa Form- 3 (YŞÖ-KF3), Kısa Semptom Envanteri ve Demografik Bilgi Formu kullanılmıştır. Bulgular, erkek katılımcıların kadınlara oranla daha fazla çocukluk çağı ruhsal travma yaşantısına ve daha fazla erken dönem uyum bozucu şemaya sahip olduğunu göstermektedir. Ayrıca, yetişkinlikte dönemindeki psikolojik belirtilerin çocukluk çağı ruhsal travma yaşantıları tarafından yordandığı ve erken dönem uyum bozucu şema alanlarının da bu ilişkiye aracılık ettiği bulunmuştur. Bu araştırma, ruhsal travma yaşantılarının uzun dönem etkilerini açıklamada erken dönem uyum bozucu şemaların aracı rolünü göstermesi açısından önemlidir.
İlköğretim 6. 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin saldırganlık düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmada, ilköğretim 6. 7. Ve 8. sınıf öğrencilerinin saldırganlık düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmada, Tuzgöl (1998) tarafından Kocatürk'ün geliştirdiği 'Saldırganlık Ölçeği' (Bkz. Ek-1), ve 'Kişisel Bilgi Formu' (Bkz. Ek-2) veri toplama aracı olarak kullanılan ölçeklerdir. Araştırmanın örneklemi, Trabzon ilinde bulunan İskenderpaşa İlköğretim Okulu, Cudibey İlköğretim Okulu'nda 6. 7. ve 8. sınıfta öğrenim gören 159 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmaya katılan 159 öğrencinin, 85'i kız 74'ünü erkek öğrencilerden oluşturmaktadır. Araştırmanın sonucunda öğrencilerin düşük düzeyde saldırganlık eğilimi gösterdiği saptanmıştır. Araştırmaya sosyodemografik özelliklere göre bakıldığında ise, cinsiyet, sınıf değişkeni, kardeş değişkeni, annelerin çalışma durumu değişkeni ve ailelerin gelir düzeyi değişkeni açısından anlamlı bir fark bulunamamıştır.
Bilinçli farkındalığın, mutlak gerçek ihtiyacı ile ruh sağlığı arasındaki ilişkide aracı değişken rolü

Bu araştırmanın amacı bilinçli farkındalığın, bireylerin kendileri hakkında mutlak bilme ihtiyacı ile ruh sağlığı arasındaki ilişkide ne derecearacılık rolü olduğunun açığa çıkarılmasıdır. Araştırmanın evrenini kolaydan örneklem yöntemiyle seçilmiş İstanbul'da yaşayan, 16 - 55 yaş arası katılımcılar oluşturmaktadır. Katılımcılara veri toplama araçları olarak, örneklemin demografik özelliklerini belirlemek için Demografik Bilgi Formu, katılımcıların mutlak gerçek ihtiyacı puanlarını belirlemek için Mutlak Gerçek İhtiyacı Ölçeği (Şimşek,2013), ruh sağlığını ölçmek için Kısa Semptom Envanteri'nin alt boyutları olan Depresyon ve Kaygı Alt Ölçek maddeleri(Derogatis, 1992), ve farkındalıklarını ölçmek için Bilinçli Farkındalık Ölçeği (Özyeşil, Arslan, Kesici ve Deniz, 2011) olmak üzere çalışmada toplam dört adet ölçek verilmiştir. Aracı olup olmadığı test edilen bilinçli farkındalığın yapısall eşitlik modellemesinde yapılan analizlerinin sonuçları için oluşturulan ölçme modeli ve yapısall model geçerli uyum iyiliği değerleri vermiştir. Analiz sonuçlarına göre bilinçli farkındalığın, mutlak gerçek ihtiyacı ile ruh sağlığı arasında var olan ilişkide kısmi aracı olarak rol oynadığı sonucuna varılmıştır. Bununpsikoterapi süreçlerinde değerlendirilebilecek önemli bir sonuç olduğu varsayılabilir.
Lise öğrencilerinin sosyal medyaya ilişkin tutumları ile narsisizm ve yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı lise öğrencilerinin sosyal medyaya yönelik tutumları ile narsisizm ve yalnızlık düzeyleri arasında anlamı bir ilişki olup olmadığını incelemektir. Ayrıca sosyal medyaya ilişkin tutum ile narsisizm ve yalnızlık düzeylerinin; cinsiyet, sınıf düzeyi, okul türü gibi değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek de araştırmanın amaçlarındandır. Araştırmaya 2017- 2018 eğitim öğretim yılında İstanbul'daki 7 farklı lisede öğrenim gören 617 öğrenci katılmıştır. İlişkisel tarama modeli esas alınarak yapılan çalışmada veri toplama aracı olarak 'Sosyal Medya Tutum Ölçeği', 'Narsistik Kişilik Envanteri ' ve 'UCLA Yalnızlık Ölçeği ' ve araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS (22. 0 versiyonu) programına aktarılarak çözümlenmiştir. Araştırmanın amacı ve soruları doğrultusunda analizler yapılırken; ilişkisiz örneklemler için T-testi, tek yönlü varyans analizi, Pearson Momentler Çarpımı Korelayonu, Spearman Sıra Farkları Korelasyonu ve Çoklu Regresyon Analizi teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; sosyal medya tutumu ile narsisizm arasında pozitif yönde, sosyal medya tutumu ile yalnızlık düzeyi arasında negatif yönde ve yalnızlık ile narsisizm düzeyi arasında negatif yönde anlamlı düzeyde ilişki olduğu bulunmuştur. Ayrıca narsisizm düzeyinin; sınıf düzeyi, aile gelir durumu, akademik başarı değişkenlerine göre farklılık gösterdiği bulunmuştur. Sosyal medya tutum düzeyinin cinsiyet değişkenine göre farklılık gösterdiği bulunurken, yalnızlık düzeyinin okul türü, sınıf düzeyi, aile gelir durumu, akademik başarı değişkenlerine göre farklılık gösterdiği bulunmuştur. Araştırmada son olarak narsisizm ve yalnızlık düzeyinin, sosyal medya tutumundaki değişime olan katkıları incelenmiştir. Yapılan analizler sonucunda, narsisizm ve yalnızlık düzeyinin sosyal medyaya yönelik tutum düzeyinin %6'sını açıkladığı görülmüştür.
Şizofreni hastalarının birinci derece yakınlarında psikopatolojik kırılganlık: Yürütücü işlevler, üstbiliş ve duygu düzenlemenin psikopatolojik semptomlarla ilişkisi

Amaç: Şizofreni hastalarının yakınlarıyla yapılan risk grubu çalışmalarında majör psikiyatrik bozuklukların ailesel bir şekilde kümelenmesi ve çeşitli nörokognitif bozulmalar bildirilmesine rağmen, bu bulguların arasındaki ilişki tam olarak anlaşılamamıştır. Bu açıdan bu çalışmada şizofreni hastalarının birinci derece yakınlarında psikopatolojik kırılganlığın incelenmesi amaçlanmıştır. Bu çerçevede yürütücü işlevler, üstbiliş ve duygu düzenleme süreçlerinin psikopatolojik semptomlarla ilişkisi incelenmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışmada şizofreni hastalarının birinci derece yakınlarından oluşan çalışma grubu (n=30) ve sağlıklı katılımcılardan oluşan kontrol grubu (n=30) olmak üzere, karşılaştırma gruplu araştırma deseni kullanılmıştır. Psikopatolojik semptomların değerlendirilmesi için, Coolidge Eksen II Envanteri Plus; nörokognitif süreçlerin değerlendirilmesi için, Wisconsin Kart Eşleme Testi, Stroop testi, Sözel Akıcılık Testi, İkili Benzerlikler Testi ve Sayı Menzili Testi araçlarından oluşan nöropsikolojik test bataryası; duygu düzenlemenin değerlendirilmesi için, Duygu Düzenleme Ölçeği ve Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği; üstbilişin değerlendirilmesi için, Üstbiliş Ölçeği- 30 ve ruminasyonun değerlendirilmesi için, Ruminatif Düşünme Biçimi Ölçeği uygulanmıştır. Bulgular: Çalışma grubu, kontrol grubundan Geri Sayı Menzili ve Wisconsin Kart Eşleme Testinin çeşitli alt boyutları açsından istatistiksel olarak daha başarısız performans sergilemiş olup daha çok ruminatif düşünme biçimi göstermiştir. Çalışma grubunda Yürütücü işlevlerdeki bozulmalar, işlevsiz üstbilişsel inançlar, duygu düzenleme güçlüğü ve ruminatif düşünme biçimleri hem Eksen I hem de Eksen II kapsamında tanımlanmış çeşitli psikopatolojik semptomlarla ilişkili bulunmuştur. Ayrıca, işlevsiz üstbilişsel inançlar, duygu düzenleme güçlüğü ve ruminatif düşünme biçimlerinin, yürütücü işlev bozulmaları ve psikopatolojik semptomların arasında aracı etkiye sahip olduğu bulunmuştur. Sonuç: Şizofreni hasta yakınlarında hastalığın genetiğine atfedilen nörokognitif bozulmalar, duygu düzenleme, üstbiliş ve ruminasyon gibi kognitif süreçlerle ilişkili olarak psikopatolojik kırılganlık faktörü olarak işlev görmektedir. Dolayısıyla risk grubundaki bireyler için, bu kırılganlık faktörleri gözetilerek koruyucu ruh sağlığı kapsamında terapötik müdahaleler geliştirilebilir.
5 yaş algı gelişimi

Bu araştırmada, Frostig Görsel Algılama Testi anaokuluna giden beş yaş çocuklarına ön test ve son test olarak uygulanmış, testin güvenirlik çalışması yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini İstanbul İli Sağlık Bakanlığı'na bağlı beş kreş ve gündüz bakımevinden seçilen 89 denek oluşturmaktadır. Deneklere Frostig Görsel Algı Testi uygulanmış, belli bir süre sonra test tekrarlanarak test-sontest manidarlığına bakılmıştır. Araştırmada temel ve alt itemlerle ilgili olarak toplanan veriler, iki eş arasındaki farkın önemlilik testi ve iki grup arasındaki farkın önemlilik testi ile değerlendirilmiştir. Bu araştırmada elde edilen bulgulara göre ön test ve son-testte aldıkları puanlara göre anlamlı sonuçlar bulunmuş, testin güvenilir olduğu sonucuna varılmıştır.
Sosyal kimlik özdeşimi ve iç grup normunun iç grup yanlılığı ile ilişkisi

Bu araştırmada özdeşim düzeyi ve iç grup normlarına bağlı olarak sergilenen iç grup yanlılığı düzeyleri incelenmiştir. İç grup yanlılığı iki farklı şekilde ölçülmüştür. Öncelikle katılımcılardan bir miktar kaynağı kurgusal bir öykü bağlamında iç ve dış grupları arasında bölüştürmeleri, ardından iç ve dış gruplarını olumlu ve olumsuz sıfatlar açısından değerlendirmeleri istenmiştir. Kaynak paylaştırma görevinde katılımcıların özdeşim düzeyi ve grup normuna bağlı olarak iç grup yanlılığı yapma oranları bağımsız örneklemler için z-oran testi ile karşılaştırılmıştır. Katılımcıların kendi gruplarını ve dış grubu olumlu ve olumsuz sıfatlar açısından değerlendirmeleri arasında etnik köken, özdeşim düzeyleri ve grup normuna bağlı olarak bir fark olup olmadığını sınamak amacı ile verilere tekrar ölçümlü varyans analizi uygulanmıştır. Bulgular, kaynak paylaştırma görevinde gruplarıyla yüksek özdeşime sahip katılımcıların düşük özdeşimlilere göre daha yüksek oranda iç grup yanlılığı sergilediklerini göstermiştir. Ayrıca, hem yüksek hem de düşük özdeşim düzeyine sahip katılımcıların grup normunun grupçalık olduğu koşulda eşitlik olduğu koşuldan daha yüksek oranda iç grup yanlılığı yaptıkları gözlenmiştir. Sıfat atfetme görevinde hem yüksek hem de düşük özdeşimli katılımcıların iç gruplarını daha olumlu, dış gruplarını daha olumsuz değerlendirdikleri görülmüştür. Yüksek özdeşimli katılımcıların iç gruplarını düşük özdeşimli katılımcılara kıyasla daha olumlu, dış gruplarını ise daha olumsuz değerlendirdikleri bulunmuştur. Kaynak paylaştırma görevinde katılımcıların davranışlarının nedenine ilişkin yanıtları içerik analizi ile incelenmiştir. İç grup yanlılığı yapan katılımcıların bu davranışlarını benzerlik, iç grubu olumlu görme, dış grubu olumsuz görme ve ihtiyaç; iki gruba eşit pay veren katılımcıların ise bu davranışlarını, ayrımcılığa karşı eşitlik ve adalet, insan olmak, eşit ihtiyaç, çatışmadan kaçınmak ve grupları yeniden kategorilemek temaları ile açıkladıkları gözlenmiştir.
Üniversite öğrencilerinin kişilik özellikleri ile presenteeism davranışları arasındaki ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin presenteeism davranışları ile Beş Faktör Kişilik özellikleri arasındaki ilişkiyi çeşitli değişkenler açısından incelenmesidir. Araştıramanın örneklemini 2017- 2018 yıllarında İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, Medipol Üniversitesi, İstanbul Üniversitesi, Kültür Üniversitesi ve Yıldız Teknik Üniversitelerinde çeşitli fakültelerde okumakta olan toplam 453 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırma nicel araştırma desenlerinden ilişkisel tarama modelinde tasarlanmıştır. Veri toplama aracı olarak Sümer ve Sümer (2005) tarafından Türk toplumuna uyarlanan Beş Faktör Kişilik Özellikleri Ölçeği ve Sarıçam vd (2013) tarafından çevrilip güvenirlik geçerlilik çalışması yapılan Öğrenciler İçin Presenteeism Ölçeği kullanılmıştır. Sonuçlar kişilik tiplerinden nevrotikliğin %3 oranında, gelişime açıklığın %4 oranında, uyumluluğun %1 oranında ve sorumluluğun %2 oranında presenteeism davranışını yordadığını göstermektedir. Yine nevrotiklik; presenteeism ölçeğinin alt boyutlarında iş tamamlama ile negatif, eğlenceden kaçma ve toplam presenteeism ile pozitif korelasyon göstermektedir. Dışadönüklük; presenteeism ölçeğinin alt boyutlarında eğlenceden kaçma ile negatif, iş tamamlama ve toplam preseteeism ile pozitif korelasyon göstermektedir. Gelişime Açıklık; presenteeism ölçeğinin alt boyutlarında eğlenceden kaçma ile negatif, iş tamamlama ve toplam preseteeism ile pozitif korelasyon göstermektedir. Uyumluluk; presenteeism ölçeğinin alt boyutlarında eğlenceden kaçma ile negatif, iş tamamlama ve toplam preseteeism ile pozitif korelasyon göstermektedir. Sorumluluk; presenteeism ölçeğinin alt boyutlarında eğlenceden kaçma ile negatif, iş tamamlama ve toplam preseteeism ile pozitif korelasyon göstermektedir. Demografik değişkenlere göre de kişilik tiplerinde ve presenteeism davranışında farklılaşmalar ve anlamlı ilişkiler bulunmuştur.
Predictors of attitudes toward sexual harrassment: Ambivalent sexism, ambivalence toward men, and gender differences

Bu çalısmanın amacı, cinsel tacize iliskin tutumlar, çelisik duygulu cinsiyetçilik ve erkeklere yönelik çelisik tutumlar arasındaki iliskiyi arastırmaktır. Bu arastırmaya yas ortalaması 22 olan 311 Orta Dogu Teknik Üniversitesi ögrencisikatılmıstır. Cinsel tacize iliskin tutumları ölçmek için Cinsel taciz TutumlarÖlçegi kullanılmıstır. Bu ölçek cinsel tacizi kadınların kıskırtıcı davranısları, erkek ve kadın arasındaki dogal flörtlesmeler ve cinsel tacizi önemsiz bir problem olarak görmeye iliskin tutumları ölçmektedir. Bunun yanında, Çelisik Duygulu Cinsiyetçilik Ölçegi ve Erkeklere Yönelik Çelisik Tutumlar Ölçegi kullanılmıstır. Yapılan regresyon analizi sonuçlarına göre, cinsiyet, düsmanca cinsiyetçilik ve korumacı cinsiyetçiligin cinsel tacizin kadınların kıskırtması sonucu olduğuna yönelik tutumları etkiledigi görülmüstür. Ayrıca, katılımcıların cinsiyetinin, korumacı cinsiyetçiligin ve erkeklere yönelik korumacı tutumların ve yasın cinsel tacizi normal flörtlesme olarak kabul etmeyi etkiledigi ortaya çıkmıstır. Buna ek olarak, korumacı cinsiyetçilik, yas, ekonomik sınıf ve bölümün cinsel tacizinsosyal bir problem olarak algılanmasını yordadıgı bulunmuştur. Bu tez ile literatüre cinsel tacize iliskin tutumlar ile kadınlara ve erkeklere iliskinçelisik duygulu cinsiyetçilik arasındaki iliskinin ortaya çıkarılmasıyla ve cinsiyet, yas, ekonomik sınıf ve bölümün cinsel tacize iliskin tutumlara etkisini tespit ederek katkıda bulunulması amaçlanmıstır.
İlköğretim 8. sınıfta öğrenim gören öğrencilerin ailelerine ilişkin değerlendirmeleri ile anne babalarının evlilik doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı anne babalarının evlilik doyumları ile ilköğretim 8. sınıf öğrencilerinin algıladıkları aile işlevleri arasında anlamlı bir ilişkinin; bazı değişkenlere göre ilköğretim 8. sınıf öğrencilerinin algıladıkları aile işlevleri arasında anlamlı bir farklılığın olup olmadığını incelemektir. İlişkisel tarama modelinde yapılan bu araştırmanın örneklemini İzmir İli Torbalı İlçesinde bulunan Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı 316 ilköğretim 8. sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Veriler 'Aile Değerlendirme Ölçeği', 'Evlilik Yaşamı Ölçeği' ve 'Kişisel Bilgi Formu' ile toplanmış ve SPSS paket programında t testi, Kruskall Wallis, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Mann Whitney U teknikleri kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda anne babaların evlilik doyumları ile ilköğretim 8. sınıf öğrencilerinin algıladıkları aile işlevleri arasında negatif yönde orta düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin; cinsiyetlerine göre algıladıkları iletişim, gereken ilgiyi gösterme ve davranış kontrolü işlevleri arasında; kardeş sayısına göre iletişim, duygusal tepki verme işlevleri arasında; aile gelirinin yetip yetmemesine göre problem çözme ve roller işlevleri arasında; annenin öğrenim durumuna göre problem çözme, gereken ilgiyi gösterme ve davranış kontrolü arasında anlamlı farklılıklar olduğu; babanın öğrenim durumuna göre ise bir farklılık olmadığı belirlenmiştir. Aileleriyle İzmir'de yaşayan öğrencilerin sonradan İzmir' e yerleşenlere göre problem çözme, iletişim, roller, duygusal tepki verme ve genel işlevler boyutlarında; çekirdek ailede yaşayan öğrencilerin geniş ailede yaşayanlara göre iletişim, duygusal tepki verebilme, gereken ilgiyi gösterme işlevlerinde daha sağlıklı değerlendirmede bulundukları görülmüştür.
Üniversite öğrencilerinin baba katılım algısı ile öznel iyi oluşu arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu çalışmanın hedefi üniversite öğrencilerinin baba katılım algısı ile öznel iyi oluşu arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığının incelenmesi ve baba katılım algısının öznel iyi oluşu yordayıp yordamadığı sorusunun yanıtlanmasıdır. Bu hedefi gerçekleştirebilmek için öncelikli olarak baba katılım algısı ölçümleri için Finley ve Schwartz (2004) tarafından geliştirilen ve 'mevcut baba katılımı' ve 'arzu edilen baba katılımı' olmak üzere iki düzeyi ölçen Çocuklukta ve Ergenlikte Baba Katılım Algısı Ölçeklerinin geçerlilik ve güvenirliliği test edilmiştir. Aynı zamanda daha önce Türkçe'ye uyarlanmamış olan Çocuklukta ve Ergenlikte Arzu Edilen Baba Katılım Algısı ölçeğinin Türkçe'ye uyarlanması da hedeflenmiştir. Araştırmanın bir diğer amacı ise mevcut ve arzu edilen baba katılım algısı arasındaki ilişkileri incelemektir. Bu çalışmada üniversite öğrencilerinin mevcut baba katılım algısı ile arzu edilen baba katılım algısı arasında negatif bir ilişki olacağı varsayımında bulunulmuştur. Ve son olarak baba katılım algısının toplam puanları ve alt boyut puanlarının cinsiyete göre farklılaşıp farklılaşmadığı araştırılmıştır. Çalışmanın örneklemini 18-29 yaş aralığında, yaş ortalaması 21 (S=1,8), ailesi evli ve birlikte yaşayan, 152 kadın, 135 erkek öğrenci olmak üzere, toplam 287 üniversite öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmada kullanılan veriler Kişisel Bilgi Formu, Baba Katılım Ölçeği, Çocuklukta ve Ergenlikte Mevcut Baba Katılım Algısı Ölçeği, Çocuklukta ve Ergenlikte Arzu Edilen Baba Katılım Algısı Ölçeği ve Öznel İyi Oluş Ölçeği aracılığıyla elde edilmiştir. Araştırma bulguları Çocuklukta ve Ergenlikte Mevcut ve Arzu Edilen Baba Katılım Algısı ölçeklerinin geçerli ve güvenilir olduğunu göstermiştir. Analiz sonuçlarına göre, üniversite öğrencilerinin mevcut ve arzu edilen baba katılım algısı arasında orta düzeyde negatif bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Bu sonuç kısmen de olsa araştırmanın birinci hipotezini desteklemiştir. Baba katılım algısı toplam puanları ve alt boyut puanları cinsiyetler arası farka bakıldığında ise mevcut baba katılım algısı toplam ve alt boyut puanları karşılaştırıldığında cinsiyetler arası anlamlı bir farka rastlanmamıştır. Öte yandan, Arzu Edilen Baba Katılım algısı toplam puanlarında da cinsiyetler arası anlamlı bir fark elde edilmezken, Arzu Edilen Duygusal destekleyici alt boyutunda erkeklere göre kadın öğrencilerin daha yüksek ortalama puanlara sahip olduğu ve cinsiyetler arası anlamlı bir fark olduğu görülmüştür. Bu bulgu araştırmaya katılan kadın öğrencilerin erkek öğrencilerle karşılaştırıldığında daha fazla oranda babalarından duygusal destekleyici katılım arzu ettiklerini ortaya koymuştur. Son olarak üniversite öğrencilerinin mevcut baba katılım algısı ile öznel iyi oluşu arasında düşük düzeyde anlamlı ilişki olduğu ve mevcut baba katılım algısının %4 varyans derecesiyle öznel iyi oluşu yordadığı saptanmıştır. Baba katılım algısı arttıkça öznel iyi oluşun artacağı varsayımı düşük düzeyde de olsa doğrulanmıştır.
Üniversite öğrencilerinde beden imajının yordayıcıları olarak bağlanma stilleri ve toplumsal cinsiyet rolleri

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin beden imajları ile bağlanma stilleri ve toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin algıları arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Ek olarak, araştırmada öğrencilerin cinsiyeti, yaşı, annelerinin ve babalarının eğitim düzeyinin beden imajı üzerindeki etkisine bakılmıştır. Araştırmaya Hacettepe, Orta Doğu Teknik ve Başkent Üniversitesinden toplam 427 öğrenci katılmıştır. Veri toplama araçları olarak Beden Değerlendirme Ölçeği, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri, Toplumsal Cinsiyet Oluşumu Ölçeği kullanılmıştır. Aynı zamanda öğrencilerin sosyo-demografik özelliklerini belirlemek amacıyla araştırmacı tarafından Kişisel Bilgi Formu geliştirilmiştir. Araştırmada bağlanma stilleri ve toplumsal cinsiyet rolleri alt ölçek puanlarının öğrencilerin beden imajını yordama düzeylerini belirlemek için regresyon analizi uygulanmıştır. Buna göre, beden imajı puanlarıyla kaygı puanlarının negatif yönde ilişkili olduğu; kaçınma ve gelenekçi cinsiyet rollerine ilişkin puanlar ile beden imajı puanları arasında ise pozitif yönde ilişki olduğu saptanmıştır. Eşitlikçi cinsiyet rolleri açısından manidar bir sonuç elde edilmemiştir. Araştırmada cinsiyet ve anne-baba eğitim düzeylerinin öğrencilerin beden imajı üzerindeki etkisinin sınanmasında ise çok yönlü varyans analizinden yararlanılmıştır. Sonuçlara göre, anneleri üniversite/yüksek okul mezunu olan öğrencilerin beden imajının annelerinin eğitim düzeyi daha düşük olan gruplarda yer alanlarınkinden daha olumsuz olduğu belirlenmiştir. Analizlere bağlı olarak yaş değişkeni araştırmadan çıkartılmıştır. Araştırmanın sonunda, bulgulara dayalı olarak araştırmacılara ve alanda çalışan psikoloji danışmanlara yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Yetişkin bireylerde bağlanma stillerinin duyguları ifade etme şekilleri ve empatik eğilim yeteneklerine etkileri

Bu araştırmanın amacı; yetişkinlerin ilk bağlanma deneyimlerine göre yaşamlarının ileriki dönemlerinde duygularını ifade etme şekillerini ve empatik eğilim gösterebilme yeteneklerini bağlanma kuramları ve bağlanma stilleri çerçevesinde değerlendirilmesiyle oluşmuştur. Araştırmada örneklem seçimi basit tesadüfi seçim yöntemiyle yapılmış, araştırmanın evrenini Türkiye'de İstanbul il sınırları içerisinde yetişkin bireyler oluşturmuştur. Örneklem ise İstanbul Gelişim Üniversitesi 2018- 2019 yılında eğitim öğretim gören 18-30 yaş arası 240 kişiden oluşmaktadır. Katılımcılar gönüllülük esasına göre seçilmiştir. Araştırmada veriler üniversitenin ilgili birimlerinden gerekli izinler alınarak 'Demografik Bilgi Formu', 'Empatik Eğilim Ölçeği', 'İlişki Ölçekleri Anketi' ve 'Duyguları İfade Etme Ölçeği' ile toplanmıştır. Demografik Bilgi Formu araştırmacı tarafından oluşturulmuş olup, araştırmanın sorularıyla ilgili olan sosyodemografik faktörlerleri içermektedir. Kullanılan ölçekler sosyal bilimler için veri analizi olan program SPSS 21'de analiz edilmiştir. Araştırmanın sonucunda bağlanma stillerinden Duyguları ifade etme Ölçeği ile korkulu ve kararsız bağlanma puanları arasında negatif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Duyguları İfade etme şekilleri arttıkça, korkulu ve kararsız bağlanma düzeyleri azalmaktadır. Empatik Eğilim Ölçeği puanı ile saplantılı Bağlanma arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Empatik eğilim yetenekleri arttıkça, saplantılı bağlanma artmaktadır. Örneklem grubunda anne ilgisine göre duyguları ifade etme puanları arasında anlamlı farklılık bulunmaktadır. Annesi aşırı ilgili olan yetişkinlerde duyguları ifade etme düzeyi en yüksektir. Örneklem grubunda anne ilgisine göre empatik eğilim puanları arasında anlamlı farklılık bulunmaktadır. Annesi aşırı ilgili olan yetişkinlerde kayıtsız bağlanma en yüksektir. Katılımcıların, ailede iletişim kurdukları kişiye göre duyguları ifade etme puanları arasında anlamlı farklılık bulunmaktadır. Her ikisi ile iletişim kuran yetişkinlerde duyguları ifade etme düzeyi en yüksektir. Hiç biri ile iletişim kurmayan yetişkinlerde kayıtsız bağlanma en yüksektir.