turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Measuring the speed of information processing in very young children

Küçük Çocukların Bilgiyi İşleme Hızı Eda Tanyeli Bu tezin amacı yeni geliştirilen ve çok küçük çocukların bilgiyi işleme hızını ölçen yeni bir yöntemin geçerliğini araştırmaktır. Bu çalışmada 2 ve 3 yaş arası elli bir çocuk katılmıştır. Bu yöntem iki bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde çocuğa iki ayrı kategori için iki ayrı hareket model oluşturularak gösterilmiş ve çocuğun bu hareketleri taklit etmesi istenmiştir. Yöntemin ikinci bölümünde ise her iki kategoriden öncekinden farklı örnekler karışık bir biçimde sunulmuştur. Çalışmanın bağımsız değişkeni, çocuğun bir objeyi gördüğü andan itibaren doğru hareketi başlattığı ana kadar geçen süredir. Araştırmanın hipotezleri şunlardır: (1) Çocukların tepki zamanı yaşla beraber azalacaktır, (2) Çocukların tepki zamanlarındaki değişkenlik yaşla beraber azalacak, (3) Yöntemin ikinci ve daha zor olan bölümünde çocukların tepki zamanları uzayacaktır, (4) Cinsiyet farkı görülmeyecektir. Çalışmanın sonuçlan genel olarak tahmin edilen yönde çıkmasına rağmen bazı durumlarda sonuçlar istatistiksel olarak anlamlı bir düzeyde fark göstermemiştir. Sonuç olarak, çalışmanın sonuçları, bu yöntemin 2 ve 3 yaş grubu çocuklarda bilgiyi işleme hızını ölçen iyi bir ölçek olarak kullanılabileceğini desteklemektedir.
Türkiye'de ortaöğretim öğrencilerinin akıllı telefon bağımlılık düzeyleri ve kullanım alışkanlıkları: Kahramanmaraş örneği

Akıllı telefonlar günümüzde en çok kullanılan elektronik araçlardan biridir. Günlük hayatın ayrılmaz bir parçası haline gelen akıllı telefonların kullanıcılar açısından hem olumlu hem de olumsuz etkilerde bulunduğu söylenebilir. Akıllı telefonların ilk ortaya çıktığı tarihlerden günümüze kadar kullanım oranlarının sürekli arttığı görülmektedir ayrıca yakın gelecekte de bu oranların artması beklenmektedir. Kontrolsüz ve aşırı akıllı telefon kullanımı toplumdaki her bireyi etkilediği gibi ortaöğretim öğrencilerinin eğitim yaşantılarını da etkileyen bir rol oynamaktadır. Bu araştırma ortaöğretim öğrencilerinin akıllı telefon bağımlılık düzeylerini ve kullanım alışkanlıklarını betimlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma Kahramanmaraş ilinin merkez Dulkadiroğlu ve Onikişubat ilçelerinde bulunan farklı okul türlerinde yapılmıştır. Küme örnekleme yöntemiyle farklı niteliklere sahip 8 ayrı okul türü belirlenerek bu okullarda uygulama yapılmıştır. 2018- 2019 eğitim öğretim yılında belirtilen okul türlerinde öğrenim görmekte olan 9, 10, 11, ve 12. sınıf kademelerindeki 609 öğrenciye ölçek uygulanmıştır. Lise öğrencilerine ''Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeği'' uygulanmış, kişisel veriler ise araştırmacı tarafından hazırlanan ''Kişisel Bilgi Formu'' kullanılarak elde edilmiştir. Öğrencilerden elde edilen verilerin analizinde SPSS 25.0 istatistik programı kullanılmıştır. Yapılan çalışma sonucuna göre öğrencilerin akıllı telefon bağımlılığının orta düzeyde olduğu bulunmuştur. Kız öğrencilerin akıllı telefon bağımlılık düzeyinin erkek öğrencilere göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. En düşük bağımlılık oranının Fen lisesinde, en yüksek bağımlılık oranının ise Mesleki ve Teknik Anadolu lisesinde olduğu bulunmuştur. Ayrıca okul başarı puanı ile akıllı telefon bağımlılığı arasında negatif yönlü ilişki olduğu saptanmıştır. Öğrencilerin boş zamanlarında en fazla akıllı telefonlarıyla vakit geçirdikleri ve müzik dinlendikleri bulunmuştur. Araştırmaya katılan öğrencilerin çoğunun akıllı telefonlarında en fazla sosyal ağları kullandığı belirlenmiştir. Öğrencilerin akıllı telefonlarında en çok kullandıkları uygulamaların sırasıyla Whatsapp, İnstagram ve Youtube olduğu tespit edilmiştir.
Rorschach Testi Lerner Savunma ölçeği geçerlilik ve güvenilirlik çalışması

Rorschach Testi Lerner Savunma Ölçeği, Kernberg'in nesne ilişkileri kuramını temel alan ve bölme, idealleştirme, değersizleştirme, yansıtmalı özdeşleşme, inkar gibi alt düzey savunma mekanizmalarını ölçen projektif bir yöntemdir. Ülkemizde böyle bir araç bulunmaması sebebiyle bu çalışmada Lerner Savunma Ölçeğinin güvenilirlik ve geçerliliği sınanmıştır. Bu amaç doğrultusunda çalışma, sınır kişilik bozukluğu tanısı konan 37 hasta ve bu tanıyı almayan 37 gönüllü ile yürütülmüştür. Güvenilirlik analizinde değerlendiriciler arası uyum güvenilirliğine bakılmış; LSÖ'nün savunma boyutlarının güvenilirliğinin yüksek olduğu bulgulanmıştır. Ölçeğin geçerliliğinin tespitinde, yapı geçerliliği esas alınmıştır. Yapı geçerliliğine ilişkin ilk çalışmada, LSÖ'nün alt-ölçeklerinin hasta grubu ile kontrol grubunu birbirinden ayırt edip etmediğine bakılmıştır. İki grubun bölme, değersizleştirme, yansıtmalı özdeşleşme, inkar ve toplam savunma puanları arasında istatistiki açıdan anlamlı farklar tespit edilmiştir. Ancak, idealleştirme savunma mekanizması açısından gruplar arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. İkinci çalışmada, LSÖ ile benzer teorik yapıları ölçen test ve envanterler arasındaki ilişkiye bakılmıştır. LSÖ'nün idealleştirme dışındaki tüm alt-ölçekleri ve toplam savunma puanları ile diğer testlerden elde edilen puanlar arasında anlamlı düzeyde korelatif ilişkiler olduğu tespit edilmiştir. LSÖ'nün idealleştirme alt-ölçeği ise diğer testler ile anlamlı bir ilişki içerisinde değildir. Yapılan üçüncü çalışmada alt-ölçek geçerliliğine bakılmış; LSÖ'nün alt-ölçek toplam puan ilişkileri ve alt-ölçekler arasındaki ilişkiler tespit edilmiştir. Bulgular, alt-ölçek ve toplam savunma puanlarının yüksek düzeyde bir içsel tutarlılığa sahip olduğunu göstermiştir. Bunun yanı sıra LSÖ'nün içerdiği alt-ölçeklerinin, idealleştirme ile yansıtmalı özdeşleşme arasındaki hariç, anlamlı düzeyde ilişkili oldukları bulgulanmıştır. Sonuçlar, LSÖ'nün yeterli düzeyde geçerlilik ve güvenilirlik değerlerine sahip bir ölçek olduğunu göstermiştir.
Erkek kaynaklı infertilite tanısı almış çiftlerde kaygı ve depresyon belirtileri, evlilik uyumu ve cinsel işlev bozuklukları

Bu araştırmanın amacı; birincil infertilite nedeni ile infertilite kliniklerine başvuran çiftlerden, erkeklerden kaynaklanan infertilite tanısı alan çiftlerle, sağlıklı çocuğu olan çiftlerin, infertilitenin psikolojik etkileri ve bunun evlilik ilişkisi, cinsel işlev üzerindeki etkilerinin araştırılmasıdır. Bu çalışma için hazırlanan anket; İstanbul Tüp bebek ve Kadın Sağlığı Merkezi Üremeye Yardımcı Tedavi Ünitesine Şubat 2009 -Şubat 2010 tarihleri arasında başvuran ve tedavi görmekte olan erkek kaynaklı infertilite tanısı almış, 24-45 yaş arası 56 infertil çifte ve üreme problemi olmayan, 24-45 yaş arasında 48 çifte uygulanmıştır. İnfertil tanısı almış grup araştırma, üreme problemi olmayan grup ise karşılaştırma grubu olarak ayrılmıştır. Araştırma ve Karşılaştırma grubuna bu çalışma için hazırlanmış sosyo-demografik veri formu, FSFI, IIEF, BDE, STAI uygulandı. Anketten elde edilen veriler SPSS for Windows 17,0 programında analiz edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde; tanımlayıcı istatistiksel metotları frekans, yüzde, ortalama, standart sapma ve hipotez testleri için bağımsız örneklemli t ? testinden faydalanılmıştır. IIEF alt ölçeklerinden Erektil Fonksiyon puanları, Karşılaştırma ile infertil grup arasında karşılaştırıldığında, anlamlı bir fark bulunamamıştır ve her iki grupta da erektil fonksiyon puanları orta düzeyde erektil işlev bozukluğuna işaret etmektedir. İnfertil grup erkeklerin Orgazmik Fonksiyon, Cinsel İstek, İlişki Tatmini ve Genel Tatmin düzeyleri karşılaştırma grubu erkeklere göre anlamlı ölçüde düşük bulunmuştur. Bu çalışmada, araştırma grubu kadınları daha istekliydiler. Araştırma grubunda lubrikasyon ve ağrı alt ölçek puanları karşılaştırma grubu kadınlara göre anlamlı ölçüde daha düşüktü. Her iki grup kadında cinsel işlev bozukluğu oranı benzerdi. Erkek kaynaklı infertilite tanısı almış grubun evlilik uyumları düşük bulunmuş ve BDE puanları depresyona işaret etmese de karşılaştırma grubundan anlamlı ölçüde daha yüksek olduğu saptanmıştır. Ayrıca araştırmaya alınan çiftlerde durumluk ve sürekli kaygı puanları benzerlik göstermiştir.
Hemşirelerde stres, stres nedenleri ve stresle başa çıkma yolları

Çağımızın en büyük hastalığı olan stres toplumda her kesimden insanı etkilemektedir. Yapılan araştırmalar gösteriyor ki strese en çok sağlık çalışanları maruz kalmaktadır. Sağlık çalışanları arasında ise hasta ve hasta yakınlarıyla sürekli etkileşim ve iletişim halinde olan hemşirelerde daha çok stres görülmektedir. Bu nedenle Aralık 2015 tarihinde gerçekleştirilmiş çalışma; Adana'nın Seyhan ilçesi Yeni Baraj mahallesinde çalışan hemşirelerin, strese karşı tutum ve davranışları ile stresle baş etme yöntemlerini belirlemek amacıyla yapıldı. Verileri toplamak amacıyla, hemşire sosyo-demografik özellikleri tanımlama anket formu ve stresle başa çıkma yöntemlerini belirlemek için stresle başa çıkma ölçeği' kullanılan araştırmanın evrenini; Adana Seyhan İlçesi Yeni Baraj mahallesinde çalışan hemşireler oluşturmaktadır. Çalışmaya 200 hemşire dahil edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre stres düzeyleri olarak demografik özelliklerden cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim durumu ve gelir durumu arasında anlamlı bir farka rastlanmamıştır. Çalışma özellikleri kapsamında ise çalışma şekilleri, hizmet süresi, mesleği seçme durumu, çalıştığı servisi seçme durumu, haftalık çalışma saati, mesleği kendine uygun bulma durumu arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Hemşirelerin çalışma ortamından memnuniyet durumu ve stres düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Çalışma ortamından memnun olan sağlık çalışanlarının memnun olmayanlara göre daha fazla boyun eğici yaklaşım sergiledikleri görülmüştür. Bunun dışındaki stresle baş etme alt grupları ile çalışanların memnuniyet durumları arasında herhangi bir farka rastlanmamıştır. Çalışmadaki veriler genelleştirilebilir olmakla beraber gelecekte sağlık alanında uygulanabilecek politikalara ve sağlık çalışanlarına rehberlik etmek için kullanılabilir.
Engelli bireylerin öz-yeterlilik ve öfke düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma, engelli bireylerin öz-yeterlilik ve öfke düzeyleri arasında ilişki olup olmadığını tespit etmek ayrıca engelli bireylerin öz-yeterlilik ve öfke düzeylerinin yaş, cinsiyet, engel durumu, engel derecesi, eğitim durumu, medeni durum, ekonomik durum ve meslek gibi demografik değişkenlere göre farkılılaşıp farklılaşmadığını incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu İstanbul ilindeki 18 55 yaş arasındaki engelli bireyler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise, ortopedik, görme, işitme ve süreğen engelli 115 kadın, 100 erkek toplam 215 engelli birey oluşturmaktadır. Veri toplama araçları olarak, 'Kişisel Bilgi Formu', 'Genel Öz-yeterlilik İnanç Ölçeği' ve 'Sürekli Öfke-Öfke İfade Tarz Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizi SPSS 22.0 for Windows programı yardımıyla yapılmıştır. Verilerin analizinde, frekans, yüzde, ortalama, standart sapma, t-testi, tek yönlü varyasn, Kruskal Wallis-H ve Pearson Korelasyon teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre; engelli bireylerin öz-yeterlilik ve öfke düzeyleri 'orta' düzeyde bulunmuştur. Engelli bireylerin öz-yeterlilik düzeylerinde engel derecesi ve ekonomik durum açısından, öfke düzeylerinde ise engel grubu ve ekonomik durum açısından anlamlı farlılıklar gözlenmiştir. Ayrıca öz-yeterlilik ve öfke arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Genel öz-yeterlilik ve yılmama alt boyutu ile kontrol altına alınmış öfke arasında çok zayıf pozitif bir ilişki bulunmuştur. Genel öz-yeterlilik ve başlama, yılmama alt boyutları ile içte tutulan öfke arasında zayıf, negatif yönde bir ilişki bulunmuştur.
Güvenlik kültürünün iki farklı ülkede karşılaştırılması

Türkiye iş kazalarının meydana gelmesi bakımında günümüzde dünyada 3. sırada Avrupa'da ise 1. sırada yer almaktadır. İş kazalarının %98'inin önlenebilir iş kazaları olduğunun %2'lik kısmın ise doğal afetler sonucu meydana gelen iş kazalar olduğu yapılan araştırmalarda görülmektedir. Önlenebilir iş kaza oranının %88'inin tehlikeli hareket sonucu yani dolaylı olarak çalışanın kendi bilinci ve sorumluluğuyla meydana geldiğinin; geriye kalan %10'luk kısmın ise teknoloji kaynaklı nedenlerden meydana geldiği araştırmalarca belirtilmiştir. Bu çalışmada amaç, Türkiye Cumhuriyeti ve Çekya arasındaki kişilerin bireysel güvenlik olgusu, güvenli çalışma kültürü, güvenlik kültürü bilincine sahip olup olmadıkları ölçmek; güvenlik eğitiminin erken yaşlarda verilmesi ile iş kazalarının meydana gelmesi arasında anlamlı bir ilişkinin olup olmadığını ortaya çıkarmaktır. Çalışmanın örneklemi 18-25 yaş arasındaki lise mezunu, üniversitede okuyan, üniversiteden mezun ya da çalışan genç yetişkin olarak kabul edilen kişiler seçilmiştir. Çekya'daki durumu gözlemlemek ve katılımcılara ulaşabilmek adına Çekya'nın Ostrava şehrinde 2 ay vakit geçirilmiştir. Elde edilen bulgular sonucunda bazı veriler üzerinde anlamlı farklar bulunmuş olup Çekya'daki katılımcıların Türkiye Cumhuriyeti'ndeki katılımcılara oranla genel olarak daha fazla güvenlik kültürüne önem verdikleri ve çalışma içerisinde verilen diğer araştırmaların ışığında yapılan hipotezlerin birçoğu kabul edilmiştir. Çekya'da erken yaşlarda verilen güvenlik kültürü eğitiminin iş kazalarının meydana gelme olasılığı üzerine olumlu yöndeki etkisinin olduğu yapılan anket çalışması ve verilen ILO verileri ile desteklenmiştir. Ancak dış etmenler olan acil iş yapma duygusu ve alkol tüketimi gibi toplumsal yapı etmenleri olaya dahil olduğunda farklı sonuçlar ortaya çıkmıştır. Çalışma sonucunda, güvenlik kültürü eğitiminin bireylere daha erken yaşlarda nasıl ve ne zaman verilmesi gerektiğine dair öneriler sunmaktadır.
Din eğitimci ve öğreticilerinin mesleki tutumları ile tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişki

Bu çalışma, Türkiye'nin yedi ayrı bölgesinde yer alan İstanbul, Ankara, İzmir, Adana, Diyarbakır, Samsun, Erzurum şehirlerindeki ilahiyat/İslami ilimler fakültesi öğretim elemanları, DKAB/İHL meslek dersleri öğretmenleri ve din görevlilerinin mesleki tutum ve tükenmişlikleri arasındaki ilişkiyi inceleyen bir alan araştırmasıdır. Çalışma kapsamında 282 yükseköğretim, 1605 MEB ve 1775 DİB çalışanının anketleri geçerli kabul edilmiş ayrıca DİB'den MEB'e ve yükseköğretim kurumlarına ve MEB'den yükseköğretim kurumlarına geçen onar kişiye yarı yapılandırılmış mülakat uygulanmıştır. Çalışmada 0,05 (p<0,05) manidarlık seviyesi esas alınmıştır. Elde edilen veriler SPSS 23,0 paket programıyla incelenmiş ve benzer çalışmalardan yararlanılarak araştırmacı tarafından yorumlanmıştır. Yapılan analizlerde mesleki tutum ve tükenmişlik arasında yüksek düzeyde bir korelasyon olduğu ve farklı kurum çalışanları arasında mesleki tutum ve tükenmişlik açısından anlamlı bir farkın olduğu görülmüştür. Kurum çalışanlarının mesleki tutum ve tükenmişlikleri ile cinsiyet, medeni durum, eğitim seviyesi, yaş, hizmet süresi, şehir, yerleşim yeri, unvan ve mesleği seçme nedeni gibi değişkenler arasındaki ilişkisi analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda yükseköğretim çalışanlarında cinsiyet, yaş, hizmet süresi ve şehir; MEB çalışanlarında medeni durum, yaş, şehir ve unvan; DİB çalışanlarında ise yaş dışındaki değişkenlerle mesleki tutum arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca yükseköğretim çalışanlarında cinsiyet ve şehir; MEB çalışanlarında cinsiyet, eğitim seviyesi, şehir, yerleşim yeri ve unvan ile mesleki tükenmişlik ilişkisi hariç diğer tüm değişkenler arasında anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Araştırmada elde edilen veriler ışığında din eğitimi ve hizmetleri çalışanlarının mesleki tutumlarını artıracak ve mesleki tükenmişliklerini azaltacak bir takım önerilerde bulunulmuştur.
Eşik altı obsesif kompulsif özelliklerin sınav kaygısı ile ilişkisi

Bu çalışmanın amacı Eşik Altı Obsesif Kompulsif Bozukluk Özelliklerin Sınav Kaygısı ile İlişkisinin araştırılmasıdır. Araştırma nicel olarak tasarlanmıştır. Araştırmanın örneklemini, üniversite sınavına girecek olan, Nisan 2019'da İstanbul ili Kadıköy ilçesinde 12. sınıfa devam eden ve liseden mezun olup yeniden üniversite sınavına hazırlanan 48 i erkek 39 u kız öğrenci olmak üzere 87 öğrenci oluşturmaktadır. Çalışmaya katılan öğrencilerin yaş ortalaması 18.3 olarak hesaplanmıştır. Araştırma dahilinde öğrencilere sosyo-demografik veri formu, Westside Sınav Kaygısı Ölçeği, Maudsley Obsesif Kompulsif Soru Listesi, Obsesif İnançlar Ölçeği (OİÖ-44), Frost Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği, Beş Faktör Kişilik Testi Kısa Formu uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 21.0 programı ile analiz edilmiştir. Analiz sonucundaki bulgulara göre sınav kaygısı ile cinsiyetler arasında ve öğrencilerin günlük ders çalışma sürelerinin arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Öğrencilerin yaşı ile sınav kaygısı arasında ilişki vardır. Mezun olup sınava yeniden hazırlanan öğrencilerdeki sınav kaygısı, lise son sınıfta olup sınava hazırlanan öğrencilere göre anlamlı düzeyde daha fazladır. Obsesif kompulsif belirtiler, obsesif inançlar, mükemmeliyetçilik özellikleri ve beş faktör kişilik özellikleri ile sınav kaygısı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki vardır. Sonuçlar literatür verileri ışığında tartışılmış, gelecek araştırmalar için öneriler sunulmuştur.
Üniversite öğrencilerinde beden imajı ile bozulmuş yeme davranışı arasındaki ilişkinin cinsiyet ve spor katılımı düzeyi faktörlerine göre incelenmesi

Bu araştırmada, cinsiyet ve spor katılımı düzeyi faktörleri göz önünde bulundurularak bozulmuş yeme davranışı ve beden algısı arasındaki ilişki incelenmiş; aktif spor yılı, şu an ki kilo ideal kilo farkı, tartılma sıklığı gibi çeşitli sosyo-demografik değişkenlerin yeme tutumunu ve beden algısını hangi düzeyde yordadığı incelenmiştir. Araştırma örneklemini üniversite öğrencisi 189 (% 49.9) kadın ve 190 (% 50.1) erkek katılımcı oluşturmuştur. Katılımcıların yaş aralığı 18 36 arasında değişmiştir ve örneklemin yaş ortalaması 22.35 (SS = 3 .16) olarak bulunmuştur. Katılımcılara sırasıyla Demografik Bilgi Formu, 'Yeme Tutumu Testi ' ve 'Vücut Algısı Ölçeği ' uygulanmıştır. Araştırma sorularına cevap aramak için Korelasyon Analizleri, Tek Yönlü Varyans Analizleri, Çok Değişkenli Varyans Analizleri ve Aşamalı Regresyon Analizleri yürütülmüştür. İlk olarak ana değişkenler arasındaki ilişki incelenmiş; yeme tutumunu ölçen YTT alt boyutları şişmanlama kaygısı, zayıflık ile aşırı uğraş, yemeye yönelik sosyal baskı ile bedene yönelik memnuniyeti ölçen VAÖ puanı arasında anlamlı düzeyde negatif yönlü ilişkiler bulunmuştur. YTT şişmanlama kaygısı ve diyet alt boyutlarının, sırasıyla cinsiyet ve spor katılım düzeyine göre farklılaştığı bulunmuştur. VAÖ puanında erkeklerin kadınlara göre anlamlı düzeyde bedenlerinden daha hoşnut oldukları bulunmuştur. Rekabet düzeyi yüksek sporcuların ve rekreasyon amaçlı egzersiz katılımcılarının, fiziksel olarak inaktif bireylere göre bedenlerinden daha hoşnut oldukları bulunmuştur. Tartılma sıklığının ve haftalık antrenman saatinin bozulmuş yeme tutumlarını anlamlı olarak yordadığı bulunmuştur. Beden algısının yordayıcı değişkenleri incelendiğinde ise şişmanlama kaygısının, sporda geçirilen aktif yılın ve haftalık antrenman saatinin beden algısını anlamlı olarak yordadığı bulunmuştur. Araştırma bulguları ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
18-45 yaş bireylerde bilişsel duygu düzenleme stratejilerinin uyku kalitesini yordamadaki rolü

Uykunun insan sağlığı için önemi oldukça büyük ve birçok psikopatoloji ile ilişkisi aşikardır. Çalışmanın diğer bir değişkeni olan duygu düzenleme de benzer şekilde günlük yaşam için önemli bir faktör olarak ifade edilmektedir. Duyguların düşünce veya bilişsel süreçlerle düzenlenmesi, insan hayatıyla ayrılmaz bir şekilde ilişkilidir ve insanların stresli olayların deneyiminden sonra duygularını yönetmelerine yardımcı olmaktadır. Literatürde uyku bozuklukları ile duygu düzenleme ilişkisinin araştırıldığı fakat uyku kalitesine yeterince yer verilmediği dikkat çekmektedir. Bu çalışma, bilişsel duygu düzenleme stratejileri yani bireyin baş etme mekanizmalarının uyku kalitesi ile ilişkisini incelemek amacıyla planlanmıştır. Veri toplama amacıyla Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği ve Pittsburgh Uyku Kalite İndeksi kullanılmıştır. Yetiştiriliş, aile tipi ve yaşanan yer gibi nitelikler dahilinde uyku ile bilişsel duygu düzenleme stratejileri arasındaki ilişkiye etki eden faktörlerin belirlenmesi önem taşımaktadır. Böylelikle etki eden faktörlere dair farkındalık kazandırılmış olacak ve ilgili psikopatolojilerin önlenmesine yönelik çalışmalar arttırılabilecektir.
Kültürel uyum süreci bağlamında göç

Bu araştırmada Türkiye'de yaşayan Bulgaristan göçmeni Türklerin kültürel uyumları incelenmiştir. Araştırmaya 405 (211 kadın, 194 erkek) Bulgaristan göçmeni Türk katılmıştır. Örneklemi oluşturan 362 katılımcıya ölçekler elden verilirken, geri kalan 43 katılımcıya çevrimiçi bir veri toplama sitesi olan Surveey. com aracılığıyla ulaşılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Demografik Bilgi Formu dışında Kültürel Uyum Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Yaşam Doyumu Ölçeği, Sosyal Mesafe Ölçeği, Algılanan Ayrımcılık Ölçeği, Sistemi Meşrulaştırma Ölçeği ve Yerli Halka İlişkin Tututmlar Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada, Kültürel Uyum Ölçeği ve Yerli Halka İlişkin Tutumlar Ölçeği araştırmanın amacı doğrultusunda yeniden düzenlenmiştir. Bulgular, katılımcıların yerli arkadaşlarla görüşme sıklığı, eğitim, temas isteği ve grup düzeyinde algılanan ayrımcılık düzeyleri arttıkça bütünleşme düzeylerinin arttığını; Bulgaristan göçmeni arkadaşlarla görüşme sıklığı, son beş yılda Bulgaristan'ı ziyaret sayısı ve kişi düzeyinde algılanan ayrımcılık düzeyleri arttıkça bütünleşme düzeylerinin azaldığını ortaya koymuştur. Ayrılma değişkeni ele alındığında, katılımcıların Bulgaristan göçmeni arkadaşlarla görüşme sıklığı, son beş yılda Bulgaristan'ı ziyaret etme sayısı, grup düzeyinde algılanan ayrımcılık ve sosyal mesafe düzeyleri arttıkça ayrılma düzeylerinin arttığını; yerli arkadaşlarla görüşme sıklığı ve temas isteği düzeyleri arttıkça ayrılma düzeylerinin azaldığı görülmüştür. Asimilasyon değişkeni açısından bakıldığında ise bulgular, katılımcıların yerli arkadaş sayısı, sosyo-ekonomik durum, temas isteği, yaşam doyumu ve yakınlık hissetme düzeyleri arttıkça asimilasyon düzeylerinin arttığını; Bulgaristan göçmeni arkadaşlarla görüşme sıklığı, anne eğitimi, benlik saygısı ve sosyal mesafe düzeyleri arttıkça asimilasyon düzeylerinin azaldığını ortaya koymuştur. Ek olarak çalışmada, evli katılımcıların asimilasyon, yaşam doyumu ve sistemi meşrulaştırma düzeylerinin bekar katılımcılarınkinden yüksek olduğu görülmüştür. Bekar katılımcıların ise, benlik saygısı, temas isteği ve bütünleşme düzeyleri evli katılımcılarınkinden yüksektir. Ayrıca, eşi yerli halktan olan katılımcıların hem grup hem de kişi düzeyinde algıladıkları ayrımcılık düzeyi eşi de kendisi gibi göçmen olan katılımcılarınkinden daha düşük düzeydedir. Aynı katılımcıların benlik saygısı ve temas isteği düzeyleri ise eşi göçmen olan katılımcılarınkinden anlamlı olarak daha yüksektir. Son olarak çalışmada, kadınların sosyal mesafe düzeylerinin erkeklerinkinden daha yüksek olduğu görülmüştür.