turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa yerel topluluklar veya yönetimler arasında sınırötesi işbirliği ve Türkiye uygulaması

Avrupa Birliği ve Avrupa Konseyince, yerel ve bölgesel yönetimler arasında sınır ötesi işbirliğinin oluşturulabilmesi ve geliştirilebilmesi için güçlü yerel ve bölgesel yönetimlerin olması gerektiği kabul edilmektedir. Bu nedenle çalışmamızda, Avrupa kıtasında ve Türkiye'de yerel ve bölgesel yönetimlerin güçlendirilmesine ve smırötesi işbirliğinin geliştirilmesine yönelik politika ve çalışmalar değerlendirilmiştir. Smırötesi işbirliği uygulamalarına ilişkin genel çerçeve ve temel ilkeler, Madrid Çerçeve Sözleşmesi ve Ek Protokolleriyle düzenlenmiştir. Bu temel dokümanlarda, bölgesel, kentsel ve kırsal kalkınma, çevre koruma, kamu faaliyet ve hizmetlerinin ilerletilmesi, ortak acil ihtiyaçlar gibi alanlarda smırötesi işbirliği aracılığıyla çözümler geliştirilmesi öngörülmektedir. Türkiye'de 2001 yılında yürürlüğe giren Çerçeve Sözleşme hükümleri kapsamında yürütülen çeşitli smırötesi işbirliği uygulamaları bulunmaktadır. Doğu - Batı Trakya Belediyeler Birliği, Meriç Belediyeler Birliği, Sınır Valilikleri Smırötesi İşbirliği Ağı, bu kapsamda yürütülen çalışmalardandır. Hem belediyeler düzeyinde hem de valilikler düzeyinde yapılan bu çalışmaların, sınır-bölgelerinin kalkınması, ortak sorunların çözümlenmesi, hoşgörü ve işbirliği anlayışının gelişmesi yönünde önemli katkılar sağlaması amaçlanmaktadır. Türkiye'de smırötesi işbirliği alanmda yürütülen diğer iki çalışma ise; 2004 - 2006 yıllarında uygulanmak üzere programlanan Interreg III/ A Yunanistan - Türkiye Sınır ötesi İşbirliği Programı ve Türkiye - Bulgaristan Smırötesi İşbirliği Programıdır. Türkiye - Yunanistan sınır ötesi işbirliği programı, işbirliği yapılacak alan konusunda iki ülkenin uzlaşamaması nedeniyle uygulanamamaktadır. Türkiye - Bulgaristan smırötesi işbirliği programı uygulanmaktadır. Çalışmamızda inceleyip değerlendirdiğimiz sınırotesi işbirliği politika, program ve uygulamaları; sınırın her iki tarafındaki eş kuruluşlara, birbirlerini tanıma ve diyalog kurma fırsatı tanınması ve birlikte çalışma kültürünün geliştirilmesinin gerekliliğini ortaya koymuştur. Mevcut sınırotesi işbirliği uygulamalarına ilişkin yapılan değerlendirmede; sınır- bölgelerinin kalkınmasını ve ortak sorunlarının çözümlenmesini sağlayacak işbirliği girişimlerinin nasıl yapılacağına dair öneriler geliştirilmiştir. VI
Kadınların siyasal katılımında kitle iletişim araçlarının etkisi

Basit bir ilgiden yoğun eylemlere kadar siyasal katılım, birçok tanımla açıklanmış;apolitikler dışarıda bırakıldığında siyaset, vatandaşın hayatında etkisi değişen ölçülerde olsa da yer edinmiştir. Günümüzde siyasal katılım gelir, cinsiyet, sosyoekonomik koşullar, dini sebepler gibi pek çok öğe tarafından ele alınmıştır. Toplumun önemli bir bileşkesi olan ve nüfusun yarısını oluşturan kadınların, siyasal katılımı üzerinde durmak önemlidir. Siyasal tavır ve davranışları açısından kadınlar, katılım sürecinde geniş bir yelpazede etki yaratma gücüne sahiptir. Bu çalışmada öncelikle siyasal katılımın ne olduğu tartışılacak; oy vermeden aktifüyeliğe, eyleme kadar uzanan bu geniş yelpazenin içeriği irdelenmeye çalışılacaktır. Bu doğrultuda kitle iletişim araçlarının da siyasal katılımı yönlendirmesi konusundaki etkisi göz ardı edilemeyeceğinden hareketle siyasal katılımla kitle iletişim araçlarının ilişkisi, sosyal medyanın da bu alana dahil olmasıyla beraber tekrar gündeme gelmiştir. Toplumda yerinin göz ardı edilemeyeceği anayasal eksende 1930 yılında belediye başkanını seçme, 1933 yılındamuhtar, 1934 yılında ise milletvekilliğine seçme ve seçilme hakkı verilen; 2010 yılında pozitifayrıcalığa sahip olan kadınların siyasal hayata katılımında kitle iletişim araçlarıyla ne tür bir bağ ve yönelim içerisinde oldukları, çalışmanın araştırma konusunu oluşturmaktadır. Yine benzer şekilde çalışmada kadınların siyasal ilgi düzeyleri, katılım ölçütleri ve türleri; bunlarla beraber kitle iletişim araçlarının bu olgular üzerindeki önemine dikkat çekilmeye çalışılacaktır
Sosyal yardımlar ve hizmetler bağlamında sosyal politikaların yerelleşmesi

Sosyal yardımlar ve hizmetler merkeziyetçi bir açısıyla, merkezden ya da yerindelik ilkesi gereği, yerel yönetimler eliyle yerelden sunulabilmektedir. Tercih edilen seçenek, ülkenin sahip olduğu çeşitli özellikler doğrultusunda belirlenmektedir. Ayrıca, ülkelerin kültürel, tarihi, demografik ve coğrafi yapıları da sosyal politikaların sunumunda nasıl bir yol benimseneceğini direkt olarak etkilemektedir. Ancak bazen, dünyada yaşanan olaylar ve değişen konjonktür doğrultusunda, ülkeler bir sistemi mecburen benimsemek durumda da kalabilmektedirler. II. Dünya Savaşı'na kadar daha çok sivil toplumla ve aile kurumuyla yürütülen sosyal politika faaliyetleri, sonraları devletlerin sorumluluğu altına daha fazla girmeye başlamış ve sosyal refah devleti uygulamaları, sosyal politika sunumunda ağırlık kazanmaya başlamıştır. İlerleyen süreçte, toplumsal yapılarda meydana gelen değişimler, başka bir dönüşümü daha zaruri kılmıştır. Artan nüfusla beraber, muhtaç sayısının yükselmesi ve ihtiyaç sahiplerinin ihtiyaçlarının çeşitlenmesi, yerel yönetimlerin sosyal yardım ve hizmetlerin sunumunda daha fazla rol almalarını gerektirmiştir. Diğer taraftan, küreselleşme olgusuyla beraber, merkezi yönetimlerin ellerindeki yetkilerin bir kısmını yerel birimlere ve uluslararası kuruluşlara devretmeleri, merkezi otoritenin zayıflamasına sebep olmuştur. Sosyal alanda da zayıflayan devlet, yerel yönetimler aracılığıyla, tekrardan ağırlığını hissettirmeye çalışmaktadır. Bu yönüyle de yerel yönetimlerin, kaybolan devlet yetkilerini yeniden canlandırdığı söylenebilir. Bütün yetkilerin tek bir merkezde toplanması bazen halkın yönetime katılmasını engelleyebilir. Bu noktada yerelleşme, karar alma süreçlerine halkın dahil edilmesiyle birlikte, demokratikleşme aracı olarak görülebilir. Türkiye'de sosyal politika uygulamaları, diğer bütün kamusal alanlarda olduğu gibi, geçmişşten gelen bir kültürün de etkisiyle merkeziyetçi bir yapıya sahiptir. Ancak, değişen toplumsal yapı ve ihtiyaçların çeşitlenmesi, Türkiye'de de bu alanda bir reformun yapılması gerekliliğini ortaya çıkarmıştır, çünkü Ankara'da üretilen politikalar, Kars'ta yaşayan insanların ihtiyaçlarına tam olarak çözüm getirememektedir. Halka yakınlığı sayesinde, bölge insanının ihtiyaçlarını daha iyi tahlil edebilecek olan yerel yöneticiler, bu ihtiyaçların giderilmesi konusunda çok daha etkili hizmetleri vatandaşa sunabileceklerdir.
Dengelenmiş Scor kart ve toplam kalite yöntemi entegrasyonu

Küreselleşen pazarda günümüz işletmeleri varlıklarını sürdürebilmek için, pazardaki yerlerini belirlemek zorundadır. Bu amaçla kendi performanslarını etkin değerlendirme araçlarıyla ölçmek zorundadır. Bu çalışmada performans ölçme, değerlendirme ve sürekli iyileştirmeyi sağlayan ve günümüzde pek çok işletme tarafından kullanılan Dengeli Scorecard ve Toplam Kalite Yöntemi ele alınmıştır. Irak'taki Alkolsüz İçecekler, Kufe ulusal şirketin sektöründe faaliyetlerine devam eden bir işletme için DSC ve TKY ile performans değerlendirme yapılmıştır. Çalışmanın istatistiksel değerlendirmesi SPSS paket programından faydalanılarak yapılmıştır. Şirketin zayıf ve üstün yanları ortaya konulmuştur.
Türkiye ve Rusya ekseninde Avrasyacılık

En genel tanımlaması ile Avrasyacılık, Avrasya olarak görülen olguya dair geliştirilen bir dünyagörüştür. Avrasyacı dünyagörüş hem Rusya'daki hem de Türkiye'deki görüntüsü itibariyle Avrasya'ya dair büyük bir vizyon sunmaktadır. Bu çalışmadaki sorunsalımız, Avrasyacı metinlerde Avrasya'daki halkların ve devletlerin tutum, davranış ve duygularına yönelik geliştirilen değerlendirmelerde şekillenmektedir. Bu doğrultuda Rus Avrasyacılığına ilişkin olarak temel görüşümüz, Avrasya'nın mekansal bütünlüğünün korunması adına imparatorluk oluşumunu organik bir yapı olarak görmesi ve etnik unsurları da bu bağlamda değerlendirmesidir. Çünkü Rus Avrasyacılığı imparatorluk olgusunun içsel çeşitliliğine vurgu yapmakta ve imparatorluğun bu özelliğini yüceltmektedir. Bu görüşe göre, emperyal bilinç farklı etnik unsurlara hoşgörülüdür ve beraber yaşamanın da uygun şartlarını oluşturmaktadır. Türkiye ekseninde ise temel görüşümüz, Avrasyacı düşüncenin bütün çeşitlemelerine rağmen ulus-devleti varoluş nedeni olarak gördüğüdür. Bu bağlamda Rus ve Türk Avrasyacılıkları savundukları nihai tezler açısından birbiriyle çelişmektedirler. Nitekim Rus ve Türk Avrasyacılıklarında sıkça vurgu yapılan Avrasya'da bütünleşme arayışları düşünsel anlamda birbirine anti-tez olmaktadır. Çalışmanın amacı Rus Avrasyacı düşünceyi Türk Avrasyacılığı ile bir diyalektik içerisinde analiz etmektir. Çünkü her iki düşünce akımı da hem tarihsel temelleri hem de Avrasyacı düşüncenin evrimi üzerinde etkili olan politik-kültürel olaylar bakımından benzerlikler göstermektedir. Bu doğrultuda, düşünce tarihi kapsamında ele alınacak olan Avrasyacı metinler, tarihsel arka planları göz önünde bulundurularak mukayeseli bir yöntemle çözümleneceklerdir. Kullanacağımız bir diğer yöntem ise içerdiği tematikler açısından Avrasyacı düşüncenin sosyal-siyasal teorinin kavramları üzerinden bir değerlendirmesini yapmaktır. Bu kapsamda çalışmanın bir diğer amacı da günlük siyasete eklemlenen Avrasyacı kavramların ne tür bir yorumlanmaya tabi tutulduğunun açıklığa kavuşturulmasıdır.
Cumhuriyet Dönemi'nde Van Gölü havzası'nda yapılan kamu harcamaları ve yatırımlar (1923-1950)

Cumhuriyet'in ilk yıllarında Türkiye'de kalkınmış bölge bulunmamaktaydı. Bunun en önemli sebebi önceki dönemde art arda gelen savaşların yol açtığı büyük yıkımlardı. Bu dönemde ülkeyi yöneten kadro yeni devlet felsefesine uygun olarak imkanların elverdiği ölçüde yatırımlar yaparak bir kalkınma hamlesi başlatmıştı. Bu çerçevede Van Gölü Havzası'nda da Cumhuriyet Hükümetleri'nin öncelikleri arasında yer alan bayındırlık faaliyetleri başlatılarak; karayolu ve demiryolu alanlarında yatırımlar yapılmıştı. Bunun yanında uzun yıllar ihmal edilmiş olan Van Gölü İşletme İdaresi'nin yapısı ve işleyişi yeniden düzenlenerek; daha faydalı faaliyetlerde bulunması sağlanmıştı. Cumhuriyet Hükümetleri tüm ülkede olduğu gibi Van Göl Havzası'nın asayiş sorunlarının çözümüne de önem vermişti. Ayrıca buradaki eğitim-kültür faaliyetleri çerçevesinde her kademedeki eğitim kurumlarının açılması için gereken ödenekler sağlanmıştı. Bu dönemde halkın sağlığını tehdit eden salgın hastalıklarla mücadele edilmiş ve önemli merkezlerde hastaneler yapılmıştı. Bu dönemde Van Gölü Havzası'nda varlığı tespit edilen petrol, kömür ve demir gibi önemli yeraltı kaynaklarının işletilmesi için çalışmalar yapılmıştı. Havza'nın önemli geçim kaynağı konumunda olan tarım ve hayvancılıkta geleneksel yöntemlerin yerine daha fazla gelir sağlayan modern yöntemlerin yerleşmesine çalışılmıştı. Böylece bu dönemde Cumhuriyet Hükümetleri, Van Gölü Havzası'nda birçok alanda kamu harcamaları ve yatırımlar yaparak; buranın kalkınması için ilk önemli adımları atmıştı.
Bir siyasetname olarak Kutadgu Bilig'in Türk devlet yönetimindeki yeri ve önemi

Yönetim biliminin oluşum ve gelişiminde büyük katkıları olan Kutadgu Bilig Türk devlet yönetim geleneklerini meydana getiren, Siyasetname türü eserlerin en önemlilerinden sayılmaktadır. Bu çalışmada Kutadgu Bilig'in Türk devlet yönetim sürecine katkıları ele alınmış ve Türk devlet yönetiminin tarihi evreleri ile gelişim sürecine değinilmiştir. Bu çalışmada yönetim faaliyetleri ile ilgili yöneticilere verilen öğütler ve bunların devlet yönetimi açısından önemi ve etkileri incelenmiştir. Bu kapsamda, çalışmanın ilk bölümünde Türk devlet yönetim sürecinin günümüze kadar olan gelişimi; daha sonraki iki bölümde ise Kutadgu Bilig'in bu süreçteki önemi ve bu sürece etkileri yorumlanmaya çalışılmıştır. Kutadgu Bilig'in Türk devlet yönetim sürecine ne gibi etkilerinin olduğu, eserin öneminin toplumsal olarak ne derece kavrandığı ve eserdeki yönetim üzerine öğütlerin günümüz şartlarında ne kadar geçerli olduğu açıklanmaya çalışılmıştır.
Özgürlük ve güvenlik ekseninde bireysel silahlanma

İnsan haklarına ve demokratik ilkelere dayalı hukuk devletlerinin temel gayesi olan özgür ve güvende toplum açısından, vatandaşların yasal düzenlemelere dayanarak aldıkları bireysel silahlar, hem özgürlükte hem de güvenlikte bazı sorunlar ortaya çıkarabilmektedir. Bireylerin yasal düzenlemelerden kaynaklanan silahlanma hakları; yaşam hakkını, düşünce ve ifade özgürlüğünü, seyahat özgürlüğünü, bireysel veya kamusal güvenliği tehdit edebilmektedir. Kimilerinin sahip olduğu bireysel silahlar, kimilerinin yaşam hakkı başta olmak üzere birçok hakkını kullanılamaz hale getirdiği zaman, devletin meşruiyeti açısından çözümlenmesi gereken problemler belirmektedir. Keza; insanlar, başkalarından gelecek şiddetten korunmak için devleti kurmuş ve şiddet kullanma tekelini meşru siyasi iktidarlara teslim etmiştir. Devletin kuruluş gayelerinden ve siyasi iktidarların temel görevlerinden birisi; vatandaşlarına dışarıdan ve içeriden gelecek saldırıları önlemektir. Dolayısıyla siyasi iktidarların, iktidarını kurduğu toplum içinde şiddetin meydana gelmesine engel olması beklenmektedir. Herhangi bir bireyin ya da topluluğun yasal düzenlemelere dayanarak silahlanması ve bu silahların herhangi bir vatandaşın ya da topluluğun özgürlüğünde ihlal oluşturması, devletin ve siyasi iktidarın temel gayesinden uzaklaşmakta olduğu şüphesine neden olmaktadır. Bu şüpheden yola çıkan üç bölümlü eserde; şiddetin insan hayatındaki yeri, bireysel silahlanma ve şiddet ilişkisi, özgürlük ve güvenlik ekseni, devletlerin ve devletüstü aktörlerin bireysel silahlanma politikaları araştırılmıştır. İlk bölümde şiddet, silah ve suç ilişkisinin üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, insanın şiddet aracı olan silahlanmayı özgürlük ya da güvenlik gerekçesiyle hak edip edemeyeceği tartışılmıştır. Son bölümde; devletsiz toplumda silahlanmanın zorunluluğu, devletin şiddeti kontrol altına alma görevi bağlamında insanların elindeki silahları toplaması, devletlerin bireysel silahlanma düzenlemeleri ve devletüstü aktörlerin bireysel silahlanma politikaları analiz edilmiştir. Araştırmanın sonuç kısmında; günümüzde bireysel silahlanmanın insanların hayatında meydana getirdiği yıkım ve bu yıkımın önüne geçilmesi için yapılabilecekler önerilmiştir.
Looking at women's poverty in poor households

Bu tez yoksul hanelerde kadınların yoksulluğunun iç dinamiklerini, yoksulluğu nasıl yaşadıklarını ve yoksullukla mücadele stratejilerini incelemektedir. Biri kadınların yoksulluğunun kuramsal ve bağlamsal kavramsallaştırılması, diğeri araştırma metoduna ilişkin başlıca iki noktaya değinmektedir. Öncellikle, kadının yoksulluğu hanehalkı içindeki kaynaklara, sorumluluklara ve güce eşitsiz erişim olarak tanımlanmaktadır. Tez 'hanehalkı bakış açısını' kullanmaktadır, yani kadının yoksulluğu hanehalkının iç dinamikleri bağlamında kavramsallaştırılmaktadır. Mezhepsel farklılıklar, istihdam, destekleme sistemi ve aile yapısı, kadının ezilmesini kolaylaştırarak ya da engelleyerek kadının yoksulluğunu etkileyen dört boyut olarak tanımlanmaktadır. Bunlar, Ankara'da yoksul hanelerde 24 kadınla gerçekleştirilen bir alan araştırılmasına dayanılarak incelenmektedir. Metod konusunda, kadınların yoksulluğu yaşayışları ve onunla mücadeleleri kadınların kendi görüş ve düşünceleriyle ve kadın bakış, açısından, yani toplumsal cinsiyet bakış açısıyla, sunulmaktadır. Bu bakış açısı yoksul hanelerdeki kadınların aktif aktörlüğünü ortaya çıkarmaya da katkıda bulunmaktadır.
Üst kademe yöneticilik kavramı ve Türkiye'deki araştırmalar üzerine bir inceleme

Bürokrasi ve onun aktörleri, yönetim hakkında bilgi edinmek isteyen sosyal bilimciler için önemli olan konulardan biridir. Modern devletin oluşumuyla birlikte son iki yüzyıllık dönem içinde, devletin dönüşümünü anlamak için bürokrasinin önemi giderek artmaktadır. Gelişmekte olan ülkelerde modernleşme süreciyle ilişkili olarak, bürokrasi ve aktörleri önemli rol üstlenmiş, yeni politik ideolojinin önde gelen temsilcileri olmuşlardır. Çalışmanın temel amacı, bürokrasinin ve üst kademe yöneticileri olarak kabul edilen bürokratların Türk siyasal, ekonomik ve toplumsal dönüşümündekirolünü ve konumunu saptamaktır. Çalışma esas olarak iki kısımdan meydana gelmiştir. Birinci bölüm, üst kademeyöneticiliğine ilişkin yönetim ve siyaset bilimi teorik perspektifinin öncülüğünde tanımsorununa ayrılmıştır. İkinci bölümde Türk idare geleneği içinde üst kademe yöneticilerinin devletin dönüşümü üzerindeki rolü çizilmiş, 1950'den günümüze üst kademe yöneticilerinin sosyal köken, mesleki itibarı, kamunun toplumsal rolü üzerine yapılmış araştırmalara yer verilmiştir. Çalışmanın sonunda, üst kademe yöneticilik araştırmalarının üzerinden üst kademe yöneticilerinin yönetsel değerlerinin yanında siyasal alan ve kamusal alana ilişkin değer, tutum ve davranışları açıklanmıştır. Diğer yandan iktisadi, toplumsal ve siyasal dönüşümün yönetici kesim üzerindeki etkileri ortaya konulmuştur.
Türkiye'de siyasal katılım: Anayasal ve kavramsal bir inceleme

TÜRKİYE'DE SİYASAL KATILIM : ANAYASAL VE KAVRAMSAL BİR İNCELEME ÇETİNER, Hami Yüksek Lisans, Kamu Yönetimi Bölümü Tez Danışmanı: Prof. Dr. Halil Ülker Matrt 2001, XI 1+90 Sayfa Bu çalışma, siyasal katılım kapsamında 1982 Anayasasını ve anayasada yapılan değişiklikleri inceleme konusu yapmıştır. Üç Bölümden oluşan çalışmanın Birinci Bölümü'nde siyasal katılma olgusu incelenmiş, bu kapsamda; siyasal katılmanın tanımı, siyasal katılma biçimleri, siyasal katılmayı etkileyen faktörler, çeşitli siyasal rejimlerde siyasal katılım ve siyasal güçlerin siyasal katılım üzerindeki etkileri araştırılmıştır. İkinci Bölümde; 1876, 1921, 1924 ve 1961 anayasaları, siyasal katılma kapsamında incelenerek, 1982 Anayasasına kadar olan tarihsel süreç gözden geçirilmiştir. Üçüncü Bölümde ise 1982 Anayasası incelenmiş; Türkiye'de halk yönetime ne kadar katılmaktadır? Türkiye'nin anayasası katılma haklarını nasıl düzenlemiştir? bu düzenlemeler görünürde ve uygulamada karşımıza nasıl çıkmaktadır? gibi soruların cevabı bulunmaya çalışılmıştır.
Yargı kararları ışığında Türkiye'de e-devlet'in hukuki altyapısı

E-devlet ve BİT kavramları, hayatımıza yeni giren kavramlar olmakla birlikte bu kavramlar;hayatımızın her alanını etkilemekte, sağladıkları kolaylıklarkısa sürede benimsenmelerini sağlamaktadır. E-devlet ve BİT'in yoğun kullanımı, beraberinde bu kavramların çeşitli suç tiplerinde araç olarak kullanımını, veri güvenliğine ilişkin teknik altyapı eksikliklerinigündeme getirmiştir. Bu kapsamda, e-devlet ve BİT'in kötüye kullanılması sonucu oluşan yeni suç tiplerine ve veri güvenliğine dairalanı kapsayan birincil ve ikincil mevzuatın yeniden düzenlenmesi, mevzuatımızın teknolojik gelişmelerle uyum sağlayabilecek düzeye getirilmesi, e-devlet ve BİT aracılığıyla yapılan işlemlerin güvenliği bakımından önem arz etmektedir. Bu çalışma ile e-devlet ve BİT'in tanımları, etkileri, bu kavramalara dair mevzuatımızda, bugüne kadar yapılmış olan değişiklikler vurgulanmaktadır. E-devlet ve BİT'lerin özellikle, idari sistemde ve yargılama faaliyetinde kullanımında, etkileri, eksik yanları varsa buna dair alınabilecek tedbirler, e-devlet mevzuatı anlamında mevzuat değişikliğinde izlenebilecek usul ve esaslara odaklanılmaktadır. Araştırma sonunda, elde edilen bilgilere göre, e-devlet ve BİT alanına ilişkin mevzuat değişikliklerinin birincil mevzuat anlamında, ilgili kanunlarda, alanla ilgili maddelerle sınırlı olarak ikincil mevzuat anlamında ise yapım aşaması daha kolay olan yönetmelik ve yönergelerle alana dair boşluklarının doldurulmaya çalışıldığı tespit edilmiştir. Henüz, alana dair üst ve genel tanımların yer aldığı çerçeve bir kanuna atıf yapma olanağı bulunmamakta; bu kapsamda, bir e-devlet kanununihtiyaç olduğu görülmektedir. Yargılama makamlarının yargılamaya konu, e-devlet ve BİT ile ilgili eylemleri değerlendirilirken işlemlere dair uygulayacakları ilgili kanunun yorumu da önem arz etmektedir. Bu noktada, yargı makamlarınınalana hakimiyetleri, somut olaya uygulayacakları kanunun tespitinde, yargılamanın daha hızlı ve doğru bir şekilde yapılmasını sağlayacağı değerlendirilmektedir.
Helsinki sonrası Türkiye'deki siyasal partilerin Avrupa Birliği'ne bakış açıları

LİSANS TEZİHELSİNKİ SONRASI TÜRKİYE'DEKİ SİYASAL PARTİLERİNAVRUPA BİRLİĞİNE BAKIŞ AÇILARITUĞBA YOLCUDANIŞMAN : Yrd. Doç. Dr. Harun ARIKANYıl: 2006, Sayfa:76Jüri : Yrd. Doç. Dr. Harun ARIKAN: Doç. Dr. Muhsin KAR: Yrd. Doç. Dr. M. Cevher MARINTürkiye'deki Siyasal partilerin Türkiye-Avrupa Birliği ilişkilerine bakış açıları Türk siyasal hayatının önemli bir konusunu oluşturmaktadır. İktidar partileri AB ile ilişkiler konusunda daha yapıcı bir politika izleme gereği duyarken, muhalefet partileri ise konuya daha eleştirisel olarak ele aldıkları gözlenmektedir. Bu bağlamda bu tezin amacı, Helsinki Zirvesi sonrası Türkiye'deki iktidar ve muhalefet partilerinin post-Helsinki sürecini nasıl yorumladıklarını incelemektir. Ayrıca tezde siyasi partilerin Türkiye-AB ilişkilerinin önemli konuları olarak ön plana çıkan Kıbrıs ve insan hakları gibi politika konularına yaklaşımları ele alınmaktadır.
E-devlet ve Türk Emniyet Teşkilatı: Polnet örneği

Bilgi toplumunda kaliteli ve hızlı hizmet sunmayı amaçlayan devletlerin kendilerini teknolojik gelişmelerden uzak tutması düşünülemez. Günümüzde, devletler bilgi ve iletişim teknolojisi alanında yaşanılan gelişmeleri yakından takip etmekte ve teknolojik yeniliklerden yoğun bir şekilde yararlanmaktadır. Devletlerin BİT alanındaki gelişmelere yönelik bu ilgisi kamu yönetiminde geleneksel yönetim anlayışı yerine e-devlet anlayışının benimsenmesini gündeme getirmiştir. E-devlet etkin ve verimli bir şekilde kamu hizmeti sunmak, yönetsel süreçleri basitleştirmek ve hızlandırmak ve paydaşlarla iletişimi güçlendirmek için kamu kurumlarının BİT'lerden yararlanmasını ifade etmektedir. Dünya genelinde her devlet yukarıda belirtilen amaçlara ulaşmak için e-devlet proje ve uygulamalarını yaşama geçirmektedir. Bu bağlamda, Türkiye'de yaşama geçirilen önemli e-devlet projelerinden biri, Polis Bilgi Ağı Projesi'dir. PolNet, Emniyet Genel Müdürlüğü tarafından yürütülen bir e-devlet projesidir. Bu doğrultuda, bu tez çalışması, e-devlet anlayışının genelde Türk kamu yönetimi özelde Türk Emniyet Teşkilatı üzerindeki etkisini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Söz konusu etkiyi analiz etmek için PolNet Projesi örnek olarak ele alınmıştır. Bu tez çalışmasının temel hipotezi, e-devlet anlayışının Türk Emniyet Teşkilatı'nın içsel yönetsel süreçlerini basitleştirdiği ve Emniyet Teşkilatı'nda etkinlik ve verimliliği artırdığıdır. Bu çalışma, PolNet Projesi örneğine dayalı olarak BİT'lerin Türk Emniyet Teşkilatı üzerindeki etkisini analiz etmek ve bu etkiye dair somut veriler sunmak suretiyle, Türkçe e-devlet literatürüne katkı sağlama potansiyeline sahiptir.