turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hemşirelerde anksiyete ve depresyon düzeyinin ölçülmesi

Bu çalışma hemşirelik mesleğinin verimli bir şekilde sürdürülebilmesi için anksiyete ve depresyon düzeyi ile sosyodemografik özellikler, vardiya, vardiyasız çalışma ve hemşirelerin çalıştıkları birimler arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma Aralık 2016 Mart 2017 arasında bir devlet hastanesinde çalışan hemşirelerin, hastane yönetiminden alınan izinler doğrultusunda ve gönüllülük esas alınarak elde edilmiştir. Sosyodemografik özellikleri belirlemek amacıyla hazırlanmış 16 sorudan oluşan yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, çalışılan birim ve kişide anksiyete meydana getirebilecek işyeri stresörleri tanımlanmasını içeren form ve Hastane Anksiyete ve Depresyon ölçeği ile veriler toplanıp değerlendirmeye alınmıştır. Araştırma sonuçlarına göre anketi cevaplayan hemşirelerin anksiyete ve depresyon düzeylerinin, vardiyalı ve vardiyasız çalışma durumlarına göre istatistiksel olarak anlamlı ve yüksek olduğu söylenebilir. Araştırmaya katılan hemşirelerin mesleğinden ve çalıştıkları birimlerden memnun olmama nedenlerinin de anksiyete ve depresyon düzeyini olumsuz anlamda etkilediği görülmüştür. Hemşirelerin meslekten memnun olmama nedenleri arasında; değer görmeme, çalışma koşullarının zorluğu, maddi yetersizlik gelmektedir. Hemşirelerin çalıştıkları birimden memnun olmama nedenleri arasında ise; eleman sayısının yetersizliği, çalışma koşullarının zorluğu gelmektedir.
Benlik kurgularının intihar ve sorun çözme becerileriyle ilişkisi

Bu çalışmada benlik kurguları ile intihar davranışları ve sosyal sorun çözme becerileri arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Ayrıca özerk, ilişkisel ve özerk-ilişkisel benlik kurguları olan bireylerin intihar davranışları ve bu ilişkide sosyal sorun çözme becerilerinin etkileri araştırılmıştır. Araştırma örneklemi Adnan Menderes Üniversitesi Fen-Edebiyat ve Eğitim Fakültelerinin farklı bölümlerinde öğrenim görmekte olan, çalışmaya katılmaya gönüllü, 564 kadın, 266 erkek toplam 830 öğrenciden oluşmuştur. Yapılan analiz sonucunda özerk benlik kurgusuna sahip katılımcıların intihar girişimi ve düşüncesi açısından yüzde dağılımlarının daha yüksek olduğu, bununla birlikte en düşük yüzde dağılımlarının ilişkisel benlik kurgusuna sahip olan katılımcıların olduğu bulunmuştur. Sosyal sorun çözme becerilerinin intihar düşünceleri olan ve girişiminde bulunan bireylerde düşük düzeyde olduğu, sosyal sorun çözme becerileri yüksek olan bireylerin özerk benlik kurgusu ölçek puanlarının anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu bulunmuştur. Benlik kurgularıyla sosyal sorun çözme becerileri düzeyi arasında ilişki olduğu bulunmuştur. Hem benlik kurgularının hem de sosyal sorun çözme becerilerinin intihar davranışı üzerinde istatistiksel açıdan anlamlı bir etkiye sahip olduğu bulunmuştur.
The social contagion of memory for strongly- and weakly-associated word pairs

Bu tezin amacı hafıza öğelerinin nitel yönlerinin sosyal bulaşmayı nasıl etkilediğine dair yeni bir bakış açısı sağlamak adına sosyal bulaşıcılık paradigmasının farklı düzeyde ilişkilendirme gücüne sahip kelimeler üzerindeki etkisini incelemektir. Tüm bellek öğeleri özünde benzerlik göstermediğinden, belirli bellek öğelerinin daha güçlü ya da daha zayıf sosyal bulaşıcı etkilere yol açıp açmayacağını araştırmak önemlidir. Bu çalışmada, güçlü ya da zayıf çağrışım seti olan kelimeleri deneysel yolla manipüle ederek katılımcılar, orijinal çalıştıkları listedeki hedef kelimeler güçlü veya zayıf bir ilişki yaratan kelimelerle değiştirilerek başka bir katılımcı ya da bilgisayar tarafından oluşturulmuş yeni bir kelime listesiyle bu yanlış bilgilere maruz bırakılmışlardır. Elli sekiz Boğaziçi Üniversitesi lisans öğrencisi ile gerçekleştirdiğimiz çalışmada, katılımcıların güçlü, zayıf ve ilişkisiz kelime çiftlerine verdikleri isabet ve yanlış alarm puanları analiz edilmiştir. Bulduğumuz sonuçlara göre yanlış alarmlar ilişkisiz çiftlerin yanlış alarmları zayıf çiftlerin yanlış alarmlarından anlamlı derecede düşük bulundu. Bu, belirli kelime türlerinin sosyal bulaşma etkisine daha yatkın olabileceğini göstermektedir. Dahası, yanlış bilgilerin kaynağı katılımcıların yanıtlarını etkilemedi ve isabetler ve yanlış alarmlar sosyal ve sosyal olmayan koşullar arasında farklı değildi. Bu nedenle, sosyal kaynağın unsurlarını açıklığa kavuşturmak için gelecekte yapılacak çalışmalara ihtiyaç vardır.
Ruminative processes as a unifying function of dysregulated behaviors: An exploration of the emotional cascades

Bu çalışmanın amacı ruminatif süreçler ve düzenlenemeyen dürtüsel davranışlar arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Bu amaçla, duygusal çağlayan modeli (Selby ve ark., 2008; 2009) bir grup Türk üniversite öğrencisinden oluşan örneklem üzerinde yapısall eşitlik modeli kullanılarak test edilmiştir. Duygusal çağlayan modeline göre duygu düzenleyememe ve düzenlenemeyen davranışlar arasındaki bağlantı ruminatif süreçler ile açıklanabilir. Duygusal çağlayanlar, ruminasyon ve negatif duygudurumun birbirini besleyerek oluşturdukları ve duygusal sıkıntıyı arttıran döngülerdir. Kendine zarar verme gibi düzenlenemeyen dürtüsel davranışlar bu döngüye giren bireyin dikkatini başka yöne çevirmek ve ruminatif süreci kırmak için kullanılır. Çalışmanın ilk kısmında, bilişsel duygu düzenleme yöntemlerini ölçmede kullanılan Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği (The Cognitive Emotion Regulation Questionnaire; Garnefski et al., 2001) Türkçe'ye çevrilmiş ve psikometrik özellikleri incelenmiştir. Buna göre ölçeğin Türkçe formunun bilişsel baş etme yöntemlerini ölçmede güvenilir ve geçerli olduğu saptanmıştır. İkinci kısımda ise duygusal çağlayanlar ve düzenlenemeyen davranışlar arasındaki ilişki yapısall eşitlik modeli ile test edilmiştir. Sonuç olarak duygusal çağlayanlar ve düzenlenemeyen davranışlar arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Fakat bu ilişki anksiyete ve depresyon semptomlarının düzenlenemeyen davranışlara olan etkisi kontrol edildiğinde istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır.
Family conversations about emotional shared past events: The triadic examination of mothers', fathers' and children's memory characteristics

Bu çalışma, anne-baba ve çocuk üçlülerinin, geçmişşte beraber yaşadıkları, duygusal olarak olumlu ve olumsuz açıdan etkilendikleri olaylar üzerine yaptıkları konuşmaları incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın asıl amaçları, özellikle a) ebeveynlerin ortak anı konuşmalarında kullandıkları duygusal ifadelerin, çocukların hangi ebeveynle konuştuğunun ve çocuğun cinsiyetinin etkisiyle ne ölçüde farklılaşacağını ve b) her bir aile üyesinin, ailenin anı aktarma stillerine olan bireysel katkısına bakılarak, aile içi duygusal içerikli konuşmaların genel kompozisyonunu araştırmaktır. Çalışmaya, okul öncesi yaş aralığında olan 61 çocuk (M = 69 .69, SD = 6 .06), ile hem anneleri (Myaş = 35 .76, SD = 4 .89) hem de babaları (Myaş = 39 .26, SD = 5 .07) olmak üzere toplam 183 katılımcı dahil edilmiştir. İlgili alan yazındaki çalışmalara dayanarak, yapılan üçlü aile anı konuşmalarında; ebeveynin kim olduğundan bağımsız olarak, kızlarıyla konuşan ebeveynlerin, oğullarıyla konuşanlara kıyasla, daha fazla ve çeşitli duygusal terimler kullanması; çocuğun cinsiyetinden bağımsız olarak, annelerin babalara kıyasla daha fazla ve çeşitli duygusal terimler kullanması ve buna ek olarak, annelerin kızlarıyla konuşurken daha fazla ve çeşitli duygusal terimler kullanması beklenmiştir. Çalışmanın sonuçları; hem çocuğun cinsiyetinin hem de hangi ebeveynin konuştuğunun, konuşmalardaki duygusal içeriği anlamlı biçimde farklılaştırdığını ortaya koymuştur. Ancak, hangi ebeveynin konuşuyor olduğu ile çocuğun cinsiyetinin etkileşim etkisi istatistiki olarak anlamlı bulunamamıştır. Buna ek olarak, üçlü aile anı aktarım sistemine, annelerin istatistiki olarak anlamlı biçimde en fazla sayıda kelime kullanarak miktarca en fazla katkı sağladığı gözlemlenirken; konuşmaları karşılıklı bir etkileşim haline getirerek konuşma sırası açısından en fazla katkı sağlayanların ise çocuklar ve anneler olduğu tespit edilmiştir. Mevcut çalışmanın bulguları, sınırlamalar ve gelecekteki araştırma yönergeleri ile tartışılmıştır.
Ergenlik dönemindeki benlik saygısı ile sigara bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Sigara, kullanım başlangıcı yıllar öncesine dayanan, farklı formlarda tüketilen ve dünyada çok yaygın kullanılan bir bağımlılık maddesidir. Ülkemizde çok küçük yaşta sigara kullanımının başlaması ve başlama nedeninin birçok etkenden kaynaklanması ve birçok da sonuca yol açması, bu konu üzerinde çalışma ihtiyacı doğurmuştur. Ülkemizde özellikle ergenlik döneminde bağımlılık boyutuna gelen sigara kullanımının, gençlerimizi ve dolayısıyla geleceğimizi tehdit etmesi kaçınılmazdır. Bu çalışmanın amacı, ergenlikte sigara kullanımı ile benlik saygısı arasındaki ilişkiyi araştırmak ve değerlendirmektir. Araştırmaya 2014- 2015 Eğitim Öğretim döneminde İstanbul'un Gaziosmanpaşa ilçesi'nde öğrenim gören, 357 kız, 243 erkek olmak üzere toplam 600 öğrenci katılmıştır. Araştırmadaki hedeflere ulaşabilmek için, araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu ile Coopersmith Öz Saygı Envanteri ve Fagerström Nikotin Bağımlılık Envanteri kullanılmıştır. Araştırma bulgularında sigara içmeyen öğrencilerin özsaygı ölçeğinden aldıkları puanların sigara içen öğrencilerin özsaygı ölçeğinden aldıkları puanlara oranla daha yüksek olduğu saptanmıştır.
İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencilerinin ortoreksiya nervoza belirtilerinin ve yeme tutumlarının saptanması

Amaç: Bu çalışmanın amacı, İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencilerinin ortoreksiya nervoza belirtilerini ve yeme tutumlarını incelemektir. Materyal ve Metot: Kesitsel tipteki bu çalışma 2017 yılında İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde öğrenim gören 298 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak; Genel Bilgi Formu, ORTO- 15 ölçeği, YTT- 40 kullanılmıştır. Verilerin analizinde 'SPSS 22.0 for Windows' programı kullanılmıştır. Verilerin analizinde Pearson Kesin Ki-Kare testi, Fisher Ki-Kare testi ve Süreklilik Düzeltmeli Ki-Kare testi kullanılmıştır, anlamlılık değeri p<0. 05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Öğrencilerin %76.2'sinin ortoreksiya eğiliminde olduğu ve %11.1'inde yeme bozukluğu olduğu bulunmuştur. 24 yaş grubundaki öğrencilerin diğer yaş grubundaki öğrencilere ve şişman öğrencilerin diğerlerine kıyasla daha az ortoreksiya eğiliminde olduğu tespit edilmiştir (p<0.05). Üçüncü sınıfta öğrenim gören öğrencilerin dördüncü, beşinci ve altıncı sınıfta okuyanlara kıyasla ortoreksiya eğilimlerinin daha fazla, beşinci sınıfta öğrenim gören öğrencilerin birinci, ikinci, üçüncü sınıfta okuyanlara kıyasla ortoreksiya eğilimlerinin daha az olduğu bulunmuştur (p<0.05). Doğru beslenme bilgilerine erişildiğinde; her zaman davranış değiştiren bireylerin nadiren davranış değiştirenlere göre ortoreksiya eğilimlerinin yüksek olduğu ve her zaman davranış değiştiren bireylerin yeme bozukluğunun, sık sık, nadiren veya hiçbir zaman değiştirmeyenlerden daha fazla olduğu saptanmıştır (p<0.05). Kitap-bilimsel yayından beslenme bilgisi alanların, almayanlara kıyasla yeme bozukluğu yüzdesinin düşük olduğu, diyetisyenden bilgi alanların almayanlara kıyasla yeme bozukluğu yüzdesinin yüksek olduğu bulunmuştur (p<0.05). Sonuç: Araştırmamızla birlikte, ortoreksiya eğilimini değerlendirilen yöntemlerin güncellenme ve geliştirilme ihtiyacı ön plana çıkarılmaktadır. Tıp fakültesi öğrencilerinin, beslenme ve ortoreksiya nervozaya farkındalık eğitimleriyle yeme bozuklukları ve ortoreksiya nervoza eğilimlerinin azaltılabileceği düşünülmektedir.
Investigating the relationship between the fear of negative evaluation and the perceived parental attitudes with perception of the self-efficacy of the 3rd and 4th grade elementary school students

Bu çalışma ilkokul üçüncü ve dördüncü sınıf öğrencilerinin algılanan anne baba tutumları, olumsuz değerlendirilme korku düzeyleri ile öz yeterlik algıları arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2018- 2019 eğitim öğretim yılında İstanbul ili Üsküdar ilçesi Yavuztürk İlkokulu'nda eğitim gören 403 ilkokul üçüncü ve dördüncü sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Çalışmada öğrencilerin demografik özelliklerini belirlemek amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu, öğrencilerin algıladıkları anne baba tutumlarını belirlemek amacıyla Yılmaz (2000) tarafından uyarlanan Anne Baba Tutum Ölçeği, olumsuz değerlendirilme korku düzeylerini belirlemek amacıyla Erkan (2002) tarafından uyarlanan Olumsuz Değerlendirilme Korkusu Ölçeği, öğrencilerin öz yeterlik algılarını belirlemek amacıyla da Çetin (2007) tarafından geliştirilen Çocuklar için Öz Yeterlik Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmada toplanan verilerin analizi SPSS 16.0 paket programı ile yapılmıştır. Verileri analizi etmede öncelikle betimleyici istatistiksel yöntemlerden faydalanılmıştır. Araştırmada manidarlık düzeyi çift yönlü. 05 olarak alınmıştır. Verilerin analizinde ikili grup karşılaştırmalarında bağımsız örneklem t testi, çoklu grup karşılaştırmalarında tek yönlü varyans analizi ANOVA, bağımlı bağımsız değişkenler arasındaki ilişkiyi belirlemede pearson momentler çarpmı korelasyonu ve bağımlı bağımsız değişkenler arasındaki ilişki test etmede ise çoklu regresyon analizi tekniklerinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda anne baba tutumları ile öz yeterlik arasında anlamlı ilişki oluğu saptanırken, öz yeterlikle olumsuz değerlendirilme korkusu arasında istatistiksel açıdan anlamı ilişki saptanmamıştır. Bunun yanı sıra anne baba tutumları ile olumsuz değerlendirilme korkusu arasında anlamlı ilişki saptanmış, cinsiyet değişkeni ile de anne baba tutumları ve olumsuz değerlendirilme korkusu arasında kızlar lehine anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Çalışma sonucuna göre anne babaların olumlu tutumları, çocuklarını kabul etmeleri ve ilgi göstermeleri öz yeterli algısını yükseltirken olumsuz değerlendirilme korkusunu azaltmakta, anne babaların otoriter, sert ve katı tutumları, çocukları denetlemeleri öz yeterlik algısını olumsuz yönde etkileyip öz yeterliği düşürürken olumsuz değerlendirilme korkusunu artırmaktadır.
Üniversite öğrencilerinde utanç eğilimi, dini yönelimler, benlik kurguları ve psikolojik iyilik hali arasındaki ilişkiler

Bu çalışmada cinsiyet, üniversitedeki sınıf, utanç eğilimi, dini yönelimler benlik kurgulan ve psikolojik iyilik hali arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Çalışmaya 328 üniversite öğrencisi katılmıştır. Utanç düzeyi, Öz Bilince İlişkin Duyuş Testi 3, içsel ve dışsal dini yönelim düzeyleri, Dini Yönelim Ölçeği, bağımsız ve bağlaşık benlik kurgusu düzeyleri ise Benlik Kurgusu Ölçeği ile değerlendirilmiştir. Psikolojik iyilik hali hem depresyon, kaygı, somatizasyon, düşmanlık ve olumsuz benlik algısı düzeyleri olarak negatif boyutta hem de kişisel gelişim, diğerleri ile olumlu ilişkiler kurma, kendini kabul etme, çevre ile ilişkilerde hakimiyet kurma ve özerklik düzeyleri olarak pozitif boyutta ele alınmıştır. Bu amaçla Kısa Semptom Envanteri ve Psikolojik İyilik Hali Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma bulgulanna göre, kız öğrenciler utanç eğilimi, bağımsız benlik kurgusu, diğerleri ile olumlu ilişkiler kurma ve kendini kabul etme açısından erkek öğrencilerden anlamlı derecede daha yüksek puan almıştır. Birinci sınıf öğrencileri dördüncü sımf öğrencilerine göre anlamlı derecede daha yüksek düzeyde bağlaşık benlik kurgusuna sahiptir. Bulgular utanç eğiliminin depresyon, kaygı, olumsuz benlik algısı, kişisel gelişim, diğerleri ile olumlu ilişkiler kurma, kendini kabul etme, çevre ile ilişkilerde hakimiyet kurma ve özerkliği anlamlı düzeyde yordadığmı göstermiştir. İçsel dini yönelimin; diğerleri ile olumlu ilişkiler kurmayı ve özerkliği, dışsal dini yönelimin kişisel gelişimi anlamlı düzeyde yordadığı görülmüştür. Bağlaşık benlik kurgusunun depresyon, diğerleri ile olumlu ilişkiler kurma ve özerkliği anlamlı düzeyde yordadığı, bağımsız benlik kurgusunun depresyon, kaygı, somatizasyon, düşmanlık, olumsuz benlik algısı, kendini kabul etme, çevre ile ilişkilerde hakimiyet kurma, diğerleri ile olumlu ilişkiler kurma ve özerkliği anlamlı düzeyde yordadığı görülmüştür. Araştırmamızdan elde edilen bulgular, temel alman teoriler ve diğer araştırma bulgulan çerçevesinde tartışılmıştır.
An adaptation and pilot implementation of an effective intervention program targeting externalizing behaviors in early childhood

Bu çalısma, erken çocukluk dönemindeki dıssallastırma davranıslarını önlemeyi amaçlayan bir egitim programının pilot uygulamasına yer vermektedir. Essiz Yıllar Programı, Türk ailelerinin kullanımına sunulmak üzere tercüme edilmis ve uyarlanmıstır. Egitim programınıdeğerlendirme çalısması, çocukları stanbul'daki iki okulun anasınıfı, birinci sınıf ya da ikinci sınıfına devam eden müdahale grubundaki 44 kontrol grubundaki 78 ebeveynin katılımıylagerçeklestirilmistir. Egitim haftada iki kez gerçeklestirilen 15 oturumu kapsamıstır. Bu oturumlarda katılımcılar ebeveyn-çocuk etkilesimlerini içeren videolar izlemis ve çocukyetistirmeye iliskin kavramlar hakkında tartısmıslardır. Degerlendirme bulgularına göre egitimin dıssallastırma davranıslarını azaltma hususunda büyük, olumlu sosyal davranıslarıarttırma hususunda orta düzeyde bir etkisi olduğu bulunmuştur. katılımcıların kendi beyanlarına dayanan ölçümler ısıgında, egitimin ebeveynlik davranısları üzerinde etkisi olmadıgı tespit edilmistir katılım düzeyi ve programın etkinligi arasında anlamlı bir iliskibulunmuştur; daha az olumlu sosyal davranıs gösteren çocukların ebeveynlerinin egitimprogramından daha az memnun kaldıkları tespit edilmistir; yüksek program memnuniyeti ve çocukların olumlu sosyal davranıslarındaki artıs arasında bir iliski bulunmuştur. Bu çalısma, küçük çocuklardaki dıssallastırma davranıslarını ele alan ve görgül geçerligi olan bir ebeveyn egitim programının içeriginin olusturulmasına katkıda bulunmus ve programınTürkiye'deki ebeveynlerle kullanımına yönelik daha genis kapsamlı ve detaylı bir etkinlikçalısmasına zemin hazırlamıstır.
Türkiye'de yükseköğretime devam eden Balkan ülkeleri öğrencilerinin kişisel uyum düzeylerinin incelenmesi

Bu çalışmada Balkanlardan Türkiye'ye öğrenim görmeye gelen öğrencilerin yaşadıkları dil sorunlarının ve mali sorunların kişisel uyumu etkileyen yönleri incelenmiştir. Balkanlar'dan gelen üniversite öğrencilerinin psiko-sosyal özellikleri, kişisel uyumları ve bu uyumlarına etki eden çeşitli değişkenler incelenerek, Balkanlar'dan gelen üniversite öğrencilerinin yaşadıkları sorunlar hakkında genel bir bakış açısı oluşturulmaya çalışılmıştır. Araştırmada Balkan ülkeleri öğrencilerinin Türkiye'de eğitim süreleri boyunca dil konusunda ve mali ve kişisel uyumda karşılaştıkları zorlukların gösterilmesi amaçlanmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modelleri içinde yer alan ilişkinin varlığı ve derecesini belirlemek amacıyla korelasyon, t-testi, tek-yönlü ya da iki-yönlü varyans analizi ve path analizi kullanılmıştır. Bu araştırmada oluşturulan path modeli ile kişisel uyumun dil sorunları ve mali sorunlar ile ilişkili olduğuna yönelik hipotez modeli geliştirilmiştir. Kişisel uyumsuzluğun ortaya çıkmasında dil sorunu ve mali sorun gibi değişkenler etkili olabilir düşüncesi ile yola çıkılmış, bağımlı değişken olarak kişisel uyum; bağımsız değişkenler olarak dil sorunları ve mali sorunlar alınarak, path analizi yapılmış ve bağımsız değişkenlerin bağımlı değişkenler üzerindeki etkisi incelenmiştir. Araştırmanın değişkenlerine ilişkin bilgi toplamak amacıyla, araştırmacı tarafından, 'Dil ve Mali Sorunlar Ölçeği' geliştirilmiştir. Bu bağlamdaBalkan ülkelerinden gelen 440 yükseköğrenim öğrencisine 'Dil ve Mali Sorunlar Ölçeği' ve 'Hacettepe Kişilik Envanteri'nin 'kişisel uyum' alt ölçeği uygulanmıştır. Ölçme araçlarından elde edilen veriler öğrencilerin yaşı, cinsiyeti, medeni durumu ve maddi durumu gibi özelliklerine göre ayrı ayrı değerlendirilerek, yorumlanmıştır. Veriler 'SPSS for Windows 16.0' paket programı aracılığıyla işlenmiş ve analizi yapılmıştır. Path modeli ile ilgili olarak dil sorunlarının ve mali sorunların Balkanlardan gelen üniversite öğrencilerinin kişisel uyum düzeylerini pozitif açıdan yordadığı sonucu elde edilmiştir. Araştırma sonucunda; Türkçe konuşma noktasında bazı sorunlar yaşayan ve mali sıkıntılar çeken öğrencilerin kişisel uyumlarının yükseldiği saptanmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlar literatür ışığında tartışılmış ve öneriler sunulmuştur.
Ergenlik döneminde dini başa çıkma ve anlam arayışı

Bu araştırmanın amacı çocukluktan yetişkinliğe geçişte önemli bir basamak olan ve özellikle çalkantılı süreçlerin yaşandığı ergenlik dönemindeki bireylerin karşılaştıkları sorunlar karşısında dini başa çıkma etkinliklerine başvurma şekilleri, dini başa çıkma ve dindarlık, hayat memnuniyeti ve anlam arayışının birbirlerine olan etkilerini tespit etmektir. Bu bağlamda araştırmaya 2017 yılında İstanbul'daki Anadolu Liseleri ile Meslek Liselerinde öğrenim gören 243 lise ve çeşitli devlet üniversiteleri ve özel üniversitelerde öğrenim gören 216 üniversite öğrencisi katılmıştır. Araştırmaya katılanların eğilimleri anket tekniğiyle belirlenmiştir. Yapılan anket çalışmasında kişisel bilgi formuna ek olarak Dini Başa Çıkma Ölçeği, Hayatın Anlamı ve Amacı Ölçeği, Motivasyonel Dindarlık Ölçeği ve Hayat Memnuniyeti Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda ergenlik dönemindeki bireylerde dini başa çıkma, dindarlık, hayat memnuniyeti ve anlam arayışı arasında anlamlı ilişkiler bulgulanmıştır.
Genç yetişkinlerin olumlu sosyal davranışlarının, suçluluk duyguları, olumlu sosyal ahlaki muhakemeler ve ahlaki benlik özellikleri bakımından incelenmesi

Olumlu sosyal davranışlar, toplumların varlığını sağlıklı biçimde sürdürebilmesi bakımından önem taşımaktadır. Bu çalışmada, suçluluk duyguları, ahlaki muhakemeler ve ahlaki kimlik özelliklerinin yardım etme davranışları üzerindeki etkisi incelenmiştir. Çalışmaya 18-28 yaş arası, 175 kadın 65 erkek olmak üzere 240 lisans öğrencisi katılmıştır. Katılımcılar, suçluluk kendisi tarafından onarma, suçluluk başkası tarafından onarılma, suçluluk ve kontrol grubu olmak üzere 4 farklı suçluluk manipülasyonu grubuna seçkisiz olarak atanmıştır (n=60). Kontrol grubu tarafından okunan senaryo haricinde diğer senaryolar ortaktır ve suçluluk duygusu içermektedir. SKO ve SBO grupları, suçluluk yaratan durumun bireyin kendisi ve başkası tarafından onarıldığı birer senaryo daha okumuştur. Seçkisiz olarak aynı manipülasyon grubuna atanan bir grup katılımcı (n=6), suçluluk içeren senaryoyu okuduktan sonra, suçluluk duygu durumuyla ilgili Likert tipi bir ölçek doldurmuştur. Bunun ardından katılımcıların yardım davranışını ölçmek üzere kamusal mallar oyunu oynanmıştır. Bu oyunda okunan senaryo, finansal olarak zorluk yaşayan iş arkadaşlarına yardım etme üzerinedir. Katılımcılar, kamusal mallar oyunu sonrasında sırasıyla, Olumlu Sosyal Ahlaki Muhakemeler Ölçeği, Bakış Açısı Alma Ölçeği ve Ahlaki Kimlik Ölçeği'ni cevaplamışlardır. Suçluluk grubunda yer alan katılımcıların diğer gruplarda yer alanlardan anlamlı düzeyde daha fazla para yardımında bulunduğu görülmüştür. Onay odaklı muhakeme puanı düşük olan katılımcıların yaptıkları yardım miktarı, yüksek olanlardan anlamlı düzeyde fazladır. İhtiyaç odaklı muhakeme puanı yüksek olan katılımcıların yardım miktarı ise, puanı düşük olanlardan anlamlı düzeyde fazladır. Yapılan regresyon analizi neticesinde, yapılan yardım miktarının, annenin eğitim düzeyi, suçluluk puanı, ahlaki muhakeme toplam puanı ve onay odaklı muhakemeler bakımından anlamlı düzeyde açıklandığı görülmüştür. Çalışmanın bulguları ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.