turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Büyükşehir belediye yönetimi ve imar planlarının şehirleşme üzerine etkileri

Şehirler, dünya nüfusunun yansına yakın bir bölümünü barındıran yerleşimler olarak, gün geçtikçe daha fazla önem kazanmaktadır. Şehirleşme hızının artışında, bu önemi destekler boyuttadır. Bu nedenle şehirlerin yönetimi ile ilgili çalışmalar, insan hayatını birinci dereceden etkiler. Zaman içinde şehirlerin gelişimi ile beraber, şehir yönetim tekniklerinde de değişimler gözlenmektedir. İşte bu çalışmanın amacı, gelişim süreçlerinde büyükşehir olarak anılmaya hak kazanmış şehirlerin genel yönetim yapısını ve şehirleşmeye birinci dereceden katkıda bulunan imar planlama çalışmalarını incelemektir. Birinci bölümde, Dünya'da ve Türkiye'de şehirleşme hareketleri, nedenleri ve sonuçlan ile beraber incelenmeye çalışılmıştır. Bu doğrultuda kurulan ve büyükşehir adını alan yerel yönetimlerin yetki ve sorumlulukları da bu bölümde ele alınmıştır. İkinci bölüm, yerel yönetimlerin en önemli görevlerinden olan planlamaya ayrılmıştır. Kapsamlarına göre ülke planları, bölge planları, çevre düzeni planları özetlendikten sonra, şehirler için daha yaşamsal olan şehirsel planlar ayrıntılarıyla incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise şehirsel planların uygulama yöntemleri üzerinde durulmuştur. Türkiye'de zaten nadir olarak taşıdığı öneme yaraşır şekilde hazırlanan planlar, ancak bu uygulama araçlarıyla etkin bir biçimde hayata geçirilebilir. Dördüncü ve son bölümde, büyükşehir sıfatını yeni kazanmış olan Eskişehir'de imar planlama çalışmaları incelenmiştir. Görece yeni bir imar planına sahip Eskişehir'in tarihsel gelişimi, bu gelişimi yönlendirecek imar planının boyutları ve yeni gelişme yönleri ele alınmıştır. iv
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nde basın özgürlüğü ve devletin yükümlülükleri

İfade özgürlüğünün bir uzantısı olarak kabul edilen basın özgürlüğü, demokratik toplumun asli temellerindendir. Basın özgürlüğü bu önemi sebebiyle birçok Sözleşme, bildiri ve Anayasa'da yer almıştır. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de çeşitli kararlarında basının temel hak niteliğine vurgu yapmıştır. Devletin basın özgürlüğünü sağlamada bazı yükümlülükleri vardır. Devletin öncelikle insan haklarını kendisinin ihlal etmemesi gerekir. Devletin meşru bir sebep olmadan insan haklarını ihlal etmemesi negatif yükümlülüktür. Uzun bir süre devletin yükümlülüğünün sadece negatif yükümlülük olarak anlaşılmasına ve algılanmasına rağmen, AİHM dinamik yorum yöntemiyle pozitif yükümlülük kavramını geliştirmiştir. Pozitif yükümlülük uyarınca, devletin pasif bir tutum sergilemesi yeterli olmayıp, bir takım olumlu edimlerde bulunması gerekir.
Türkiye'de belediyelerin finansman sorunları ve çözüm önerileri

Türkiye'de yerel yönetimler, il özel idareleri, belediyeler ve köy idareleri olmak üzere üç gruba ayrılmaktadır. Bunlar içerisinde belediyeler, diğer yerel yönetim birimlerine göre vatandaşlara daha fazla hizmet sunarlar. Günümüzde ülke nüfusunun yaklaşık %83'lük bir bölümü, belediye sınırları içerisinde yaşamakta ve belediyelerin sunmuş olduğu yerel hizmetlerden yararlanmaktadır. Belediyelerin, kendi sınırları içerisinde yaşayan vatandaşlara hızlı ve kaliteli yerel hizmetler sunabilmeleri için, ihtiyacı olan finansman kaynaklarına sahip olmaları gerekir. Türkiye'de belediyelerin görev ve sorumlulukları çok fazladır, fakat belediyelerin bunları yapacak geliri yoktur. Bu nedenle Türkiye'de belediyelerin ciddi finansman sorunları vardır. Bu çalışmada, özellikle belediyeleri en çok ilgilendiren konu olan finansal sorunlar, nedenleri ve çözüm önerileri üzerinde durulmaya çalışılmıştır. Belediyelerin, kendi sınırları içerisinde yaşayan vatandaşlara daha hızlı ve verimli hizmet sunabilmeleri için nelerin yapılması gerektiği üzerinde durulmuştur.
Mahalle ve Türkiye'de mahalle muhtarlığı

Mahalleler fiziksel sınırlara ya da sembolik göstergelere sahip ve bu sınırlar içinde ikamet edenler tarafından geliştirilen bir takım sosyal ilişkileri kapsayan, yönetimde alınacak kararlarda etkili oldukları ölçüde de politik nitelik kazanan kent birimleridir. Bu birimlerin yönetimlerine ilişkin yapılacak tartışmaların sağlam temellerde yükselebilmesi için mahalle kavramının farklı açılardan incelenmesi gerekmektedir. Bu yüzden tezin ilk bölümü çeşitli yazınlardaki mahalle değerlendirilmelerine ayrılmaktadır. Buradan hareketle mahallenin sınırları, kent bilimi yazınındaki mahalle söylemleri ve mahallenin toplumbilimsel açıdan konumu ortaya konulmakta ve genel anlatımlar mahalle özelinden bir bakış açısıyla irdelenmektedir. Tezin ikinci bölümünde Osmanlı Devleti'nden miras alınan mahalle muhtarlıklarının köy muhtarlıklarıyla aynı dönemde oluşturulmalarına rağmen neden zamanla onlar gibi yerel yönetim organı olamadıklarının sebepleri sorgulanmaktadır. Bu sorgulama Osmanlı Devleti'ndeki mahallelere genel bir bakış ve mahallelerin yönetimlerine ilişkin çözümlemeler ekseninde yürütülmektedir. Genel olarak bu tez, mahallenin farklı açılardan ele alınmadan yönetimine dair sağlıklı kararların alınamayacağı iddiasından yola çıkarak, Türkiye mevzuatında doğrudan kendilerine ait bir kanun bulunmayan ancak yönetim birimi olan mahalle muhtarlıklarının bugünkü konumlarına ulaşmasındaki köşe taşlarını ortaya koymaktadır.
The role of narcoterrorism from the Golden Crescent to Europe in drug trafficking: PKK case

Günümüzde terörizm ve uluslararası uyuşturucu ticareti artık iç içe geçmişştir. Terör örgütleri, eylemlerini sürdürebilmek ve militanlarının ihtiyaçlarını karşılamak için yeterli finansal kaynaklara ihtiyaç duymaktadırlar. Bundan dolayı uyuşturucu ticareti ve kaçakçılığı PKK'nın gelirinin büyük bir bölümünü oluşturur. Özellikle Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra uyuşturucu imalatının ve kaçakçılığının yayılma sahası Batı ve Orta Asya'da temellenmiştir. Dünyadaki uyuşturucu ürünlerinin büyük bir bölümü Güneybatı Asya üzerinden Avrupa'daki büyük tüketim pazarlarına aktarılmaktadır. Bu çalışmanın temel amacı narkoterörizm olgusu kapsamında Altın Hilal coğrafyasından Avrupa'ya PKK'nın rolünü analiz etmektir. Aynı zamanda terör örgütü PKK'nın rolünü ve asıl konumunu anlamak, terörle mücadelede etkili bir strateji ve politika inşa etmek için son derece önemlidir. Buradan hareketle bu çalışma aynı zamanda literatürdeki boşluğu doldurma çabasında olacaktır.
Türkiye'de kentleşme ve değişen siyasal kültür (1950-1960)

Türkiye'de Kentleşme ve Değişen Siyasal Kültür (1950-1960) başlığını taşıyan bu çalışmada; tarihsel sürecin iç ve dış dinamikleriyle birlikte ele alınması zorunlu olan siyasal kültür kavramına, Türk siyasal hayatının gelişim evrelerinin önemli kilometre taşları irdelenerek bakılmaya çalışılmıştır. Bilindiği gibi, siyasal kültür bir siyasal sistemin ruhudur. Siyasal sisteme mensup olan birey ve grupların siyasal sisteme ilişkin olarak besledikleri tüm inanç, tutum ve tavırların bir bileşimidir. Uygarlığın mekanları olan kentlerin gelişim süreci ile genel nüfus içindeki kentli nüfusun artışı, genel siyasal kültürün içeriği üzerinde bir takım değişiklikler yaratmaktadır. Genellikle, toplumların kritik evrelerindeki önemli kırılma noktalarının böylesi bir değişimi sağladıkları biliniyor. Türkiye özelindeki bu tarihsel zaman aralığı 1950 ile 1960 yıllan arasındadır. Çok uluslu bir imparatorluğun bakiyesi olarak 1923 yılında kurulan Türkiye Cumhuriyeti, devlete rengini veren, parçalanma korkusunu tarihsel süreç içinde daima duymuştur. Bu korkunun sürekliliği günümüzde de gözlemlenebilmektedir. Yeni devletin kuruluşunun ertesindeki yıllarda girişilen iktisadi kalkınma çabalarının gerisinde yatan temel gaye, iktisadi açıdan güçlü olmanın, bütünlüğü muhafaza etmenin de yegane yolu olacağı noktasındadır. 1945'e kadar cari olan dünya düzeninin, demokratik çoğulculuğun ortadan kalkmasının yarattığı faşist rejimlerin, dünyayı sürükledikleri yıkım karşısında çıkardığı ders, kimi yönleriyle böylesi rejimleri andıran Türkiye'yi de bir değişim sürecine itti. Türkiye 1946 yılının 7 Ocak'ında kurulan Demokrat Parti ile rekabetçi parti modelini içeren bir demokrasiye geçişi yaşadı. İç sınıfsal bileşimin bu geçişle önemli bir rolü vardı. Dış yardım ile birlikte içeride savaş esnasında gayr-ı meşru yollarla elde edilen sermayenin kentlere akması, kentleri, kırın olumsuz koşullan karşısında birer cazibe merkezi kıldı. Kente gelen yeni kentlilerle birlikte değişen kentli nüfus profili, siyasal sisteme sağlayacağı destek girdileri karşılığında, siyasalV sistemden yeni çıktılar talep etmeye başlayan bir anlayışla biçimlenir oldu. Bu anlayış ve kültür değişiminin izlenmeye çalışıldığı çalışmada, 1950- 1960 yılları arasında yaşanan değişimin, ilerleyen yıllardaki Türk siyasal hayatının yönünü tayin eden çok önemli bir periyot olduğu ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Sexual harassment of women in public areas in İstanbul

Bu çalışma İstanbul'un açık alanlarında kadınlara karşı işlenen cinsel tacizleri inceliyor. Bu tez feminizm ve sosyoloji alanlarında önde gelen akademisyenlerin çalışmalarına dayanarak kamu alanlarında cinsel taciz olayını incelemektedir. Kamu alanlarında cinsel taciz, ya da sokak tacizi, bahsi geçen davranışlardan oluşmaktadır: bakış atmak, cinsel içerikli yorumlar yapmak, birinin bacaklarına, gögsüne vs. dokunmak, teşhircilik yapmak ve tecavüz etmek. Sokak tacizi genellikle erkekler tarafından yapılmaktadır. Sokak tacizinde bulunan erkekler kamuya açık ve ortak kullanım alanlarında tanımadıkları kadınları hedef almaktadırlar. Tezin ikinci bölümünde, çeşitli sosyal ve ulusal kökenlerden gelen ve İstanbul'da üç farklı üniversitenin öğretim üyesi ve öğrencisi olan 121 kadın ile yapılan anket sonuçları sunulmaktadır. Aynı zamanda bu bölüm İstanbul'da kamu alanlarda 30 bayan üniversite öğrencisi ile yapılan yarı-deney sonuçlarını sunmaktadır. Araştırmanın sonuçları sokakta yaşanan cinsel taciz türlerini, kadınların kamusal tacizi önlemek amacıyla kullandıkları stratejilerini ve tacizle karşılaşan kadınların tacizcilerine karşı kullandıkları eylemleri belirlemektedir. nahtar Kelimeler: Sokak Tacizi, Cinsel Taciz, Kamu Alanlarında Taciz, Feminizm, Cinsiyete Dayalı Şiddet, Cinsel Şiddet, Toplumsal Cinsiyet Sorunları
Osmanlıdan günümüze sanat cemiyet ve birlikleri

Bu araştırmada, Osmanlı döneminden günümüze resim sanatı üzerine kurulmuş, birlik ve dernekler konu edilmiştir. Osmanlı döneminde varlık gösteren iki topluluk; ElifBa ve Osmanlı Ressamlar Cemiyeti incelenmiştir. ElifBa, lövantenlerin ve yabancıların çoğunlukta olduğu ilk resim topluluğudur. Uzun süre varlık gösterememiştir. Dönemin ikinci topluluğu olan Osmanlı Ressamlar Cemiyeti, Sanayi-i Nefise Mektebi mezunları tarafından kurulmuştur. Kurum, günümüzde Güzel Sanatlar Birliği adı altında varlığını sürdürmektedir. Cumhuriyet döneminde ise, Güzel Sanatlar Birliği, Müstakil Ressamlar ve Heykeltraşlar Birliği, 'd' Grubu, Yeniler, 10'lar Grubu araştırılmıştır. Ayrıca 'Diğerleri' başlığı altında, kısa süreli varlık gösteren topluluklara yer verilmiştir. Müstakil Ressamlar ve Heykeltraşlar Birliği üyeleri, yurtiçi ve yurtdışında açtığı sergiler ile resim sanatımızın tanıtımında büyük rol oynamıştır, 'd' Grubu üyelerinin basındaki popülerliği, resim sanatının yaygınlaşmasında büyük rol oynamıştır. Yeniler ve 10'lar, uzun süre varlık gösteremeyen gruplardır. Şimdiye kadar bahsedilen grupların dışındakiler ise, 'Diğerleri' başlığı altında incelenmiştir.
Yerel yönetimlerin özerkliği ve Türkiye

Özerkliğin ne olduğunu ortaya koymaya çalışarak başlayan çalışma, yerel özerklik kavramının hangi değerleri içerdiği üzerinde durularak, bununla ilgili kavramların ve özellikle yerel demokrasinin mahiyeti, yerel yönetimlerle birlikte değerlendirilerek, yerel yönetimlerin özerkliği olgusu açıklanmaya çalışılmıştır. Konunun taşıdığı anlama netlik kazandırmak adına Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şart'ı incelenerek, Avrupa ülkelerinden yerel yönetimlerin özerkliği ile ilgili uygulamalara ve örneklere yer verilmiştir. Yerel özerklik konusuyla doğrudan ilişkili kavramlar teorik olarak açıklandıktan ve Türkiye'nin 1988 yılında imzaladığı, 1991 yılında onaylayarak kabul ettiği Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şart'ında da yer alan hükümler değerlendirildikten ve Avrupa'dan yerel yönetimlerin özerkliği ile ilgili örnekler verildikten sonra, yerel özerkliğin içerdiği değerler, Türkiye'nin yerel yönetimleri ile birlikte incelenerek, yerel özerkliğin mahiyetinin içerdiği kavramlar çerçevesinde; Türkiye'deki yerel yönetimlerin görev ve yetkileri, gelirleri, yerel demokrasisi ve denetim ilişkileri açısından incelenmiştir. Nihayetinde, çoğulcu ve etkin bir demokrasinin uygulanabilirliğini geliştirmek adına yerel yönetimlerin gelişmesi ve etkinlik kazanması açısından ele alınan konu, yerel yönetimleri düzenleyen ilgili yasal düzenlemelerle de birlikte incelenerek, Türkiye'deki yerel yönetimlerin özerkliği ortaya konulmaya çalışılmıştır.
15 Temmuz darbe girişimine karşı gösterilen halk direnişinin sosyo- politik analizi

15 Temmuz Darbe Girişimine Karşı Gösterilen Halk Direnişinin Sosyo-Politik Analizi Türk siyasi tarihi ile ilgili belki de en çok dikkat çeken konulardan birisi de darbelerdir. Zira Türk demokrasisi, tek parti hükümeti hariç, diğer bütün zamanlarda darbelere maruz kalmıştır. Çok partili hayata geçildikten sonra denilebilir ki darbeler siyasal yaşantının bir parçası haline gelmiştir. Yönetimsel erk, darbelerin temel hedefi olarak hep var olmuştur. Mevcut siyasal gücü devirme veya istifa ettirme olarak tanımlayabileceğimiz darbeler özellikle Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından meşru siyasal yönetimler üzerinde bir baskı unsuru olarak her zaman gündemde kalmışlardır. Darbeler karşısında halkın tutumu yıllarca sessiz kalıp olayın gidişatını uzaktan takip etmek şeklinde olmuştur. Gerek darbelere gerekse muhtıralara halk tarafından aktif bir karşı duruşun sergilendiği siyasal tarihimiz içinde rastlanmış bir durum değildir. Bu sessiz kalma dönem şartları içinde gerekçelendirilebilir. Bu bağlamda 15 Temmuz darbe girişimini diğer darbelerden farklı kılan nokta darbeye karşı gösterilen halk direnişi ve vatan müdafaasıdır. 15 Temmuz Darbe Girişimi, halk direnişiyle kendini siyasi tarihte özel bir yere yazdırmıştır. Bu tezin hazırlanma amacı da; 15 Temmuz Halk Direnişinin altında yatan sosyo-politik sebepleri analiz etmek, AK Parti hükümetlerinin demokratikleşme ve sivilleşme politikalarının darbeye karşı şanlı bir direnişin sergilenmesinde oynadığı rolü ortaya koymak, Fethullahçı Terör Örgütünün ülkeyi darbeye sürükleyen süreçte oynadığı rolü gözler önüne sermektir. Çalışmanın hazırlanmasında darbeler tarihini ve özellikle 15 Temmuz darbesini ve halk direnişini doğru anlayabilmek için kaynak taraması yapılmış, bilgiler objektif şekilde değerlendirilmiştir. Çalışma göstermiştir ki yıllar içinde yapılan yasal düzenlemelerle merkeze taşınıp siyasetin öznesi haline dönüştürülen, haklara ulaşma noktasında tüm bariyerleri kaldırılmış, eşit ve adil bir ortamda yaşama imkanı bulan millet, 15 Temmuz gecesi demokrasiyi koruma ve ona sahip çıkma noktasında hiç tereddüt etmemiştir. Ülkenin yönetim mekanizmasındaki güç unsurlarının sivilleştirilmesi, baskı unsurlarının bertaraf edilmesi ve güven duyulan bir lider figürü siyasal sistemin devamlılığına olan inancı arttırmış ve 15 Temmuz darbe girişimi bu inancı taşıyan ve demokrasisine sahip çıkmak isteyen halkın destansı direnişiyle püskürtülmüştür.
İslam siyasal düşüncesinde İbn-i Haldun

İbn Haldun, tarihten felsefeye, iktisattan siyasete kadar çok geniş bir yelpazede fikir üretmiş ve birçok alanda öncü olmuş, eleştirel bakışı güçlü bir toplumbilimci ve özgün bir düşünürdür. Bu çalışmada, yönetim tarzının İslami veyahut seküler anlayışta olabilirliğine karşı durmadan, aklı ön planda tutan siyasi otoritenin devlete olan etkileri İbn Haldun perspektifinden değerlendirilmiştir. Üç bölümden oluşan çalışmanın ilk bölümünde İbn Haldun'un hayatı, eserleri ve görüşlerinden bahsedilmiştir. İkinci bölümde bedevi ve hazari toplumlardaki otorite ile dini otorite olan halifeliğin siyasi otoriteye dönüşmesi ele alınmıştır. Son bölümde ise devletlerin özellikleri ve de gelişimleri incelenmiştir. Bu çalışma hazırlanırken ilgili kitap ve makaleler ile literatür tarama yöntemi kullanılmıştır. İbn Haldun'un hem kendi yazdığı eserlerinden hem de hakkında yazılmış eserlerden yararlanılmıştır.
6306 sayılı Kanun kapsamında kentsel dönüşüm uygulaması: Karabük ili ve Safranbolu ilçesi örneği

Bu çalışma 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun ile hedeflenen kentsel dönüşümün uygulamada hangi şekillerde hayata geçirildiğini incelemeyi amaç edinmektedir. Bu temel amaç doğrultusunda araştırmaya esas teşkil edecek konularda literatür araştırması yapılmıştır. Literatür araştırmasında kent, kentleşme, kent planlaması ve kentsel dönüşüm kavramları ele alınmıştır. Ardından Türkiye'de yürütülen kentsel dönüşüm çalışmaları dönemler itibariyle incelenmiş, 6306 sayılı kanun ve ilgili mevzuat kısaca ele alınmıştır. Çalışmanın alan araştırması bölümünde 2013- 2015 yılları arasında bahsedilen yasa kapsamında Karabük İli merkezi ve Safranbolu İlçesinde yürütülen kentsel dönüşüm uygulaması incelenmiştir. Bu çerçevede Karabük ve Safranbolu Belediyelerinden belirlenen zaman aralığında Karabük İli merkezi ve Safranbolu İlçesinde 6306 sayılı kanuna dayanarak yıktırılan binaların yıkım formları ve yapı ruhsatları talep edilmiştir. Form ve ruhsatlarda yer alan verilerin sayısallaştırılıp gruplandırılmasının ardından, elde edilen veri seti SPSS 16 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Yürütülen alan araştırmasında kullanılan veri setinin güvenilirlik değeri 0,753 bulunmuştur. Bu durum veri setinin üst orta düzeyde tutarlı ve kendi içinde uyumlu veriler içerdiğini göstermektedir. Karabük İli ve Safranbolu İlçesi örneklerinde kentsel dönüşüm kapsamında binaların %1,70'inin 2013 yılında, % 58 ,30'unun 2014 yılında ve %40'ının 2015 yılında yıkıldığı görülmüştür. Bu binaların %55'i Karabük'te; %45'i ise Safranbolu'da bulunmaktadır. Yeni yapılan binaların kimi özellikler bakımından kentsel dönüşüm kapsamında yıkılan binalardan önemli derecede farklılaştığı görülmüştür. Örneğin yıkılan binaların %86,70'inde yol kotu altı daire bulunmamaktadır. Ancak yeni binalarda durum tam tersine dönmüş olup yol kotu altı daire bulunduran yeni binaların oranı %86,70'dir. Alan araştırması bulguları, incelenen literatür ışığında değerlendirildiğinde, özel sektörce yürütülen kentsel dönüşüm uygulamalarında afet riskinden çok karlılığın ön planda tutulduğu görülmüştür. Bu bakımdan gelecekte yürütülecek kentsel dönüşüm uygulamalarında katılım ve denetime daha fazla önem verilmesi gerektiği düşünülmektedir. Ayrıca karlılık oranları düşen alanlarda kentsel dönüşümün kamu kurumlarınca yürütülmesi de uygun bir çözüm sunabilecektir.
Türkiye'nin göç politikası ve 2011 sonrası Suriyeli kitlesel göçün sosyo-ekonomik etkileri

Göç, en basit anlamıyla bir kişinin veya kişilerin coğrafi olarak yer değiştirme hareketidir. Göç sonrasında göç alan ve göç veren toplumlarda, göç eden kişilerde bir takım olumlu ve olumsuz etkiler yaşanmaktadır. Özellikle kitlesel göç sonrasında göç alan ülkelerde yaşanan toplumsal etkiler dikkat çekmektedir. Türkiye Cumhuriyeti, bulunduğu coğrafi konumu nedeniyle kuruluşundan günümüze pek çok göç süreci yaşamıştır. Özellikle 2011 tarihinde Suriye'de yaşanan iç savaş sonrasında gerçekleşen kitlesel göç, Türkiye'nin göç tarihinde yaşamış olduğu en yüksek nüfus hareketliliğidir. Türkiye, Suriye'den yaşanan kitlesel göçe yönelik olarak açık kapı politikasıyla günümüzde 3.6 milyon kişiye ev sahipliği yapmaktadır. Nitekim bu yüksek sayıdaki nüfus hareketliliği, Türkiye'nin sosyo-ekonomik yapısına ve Türkiye'ye gelen sığınmacılara etkileri olmuştur. Bu çalışma Türkiye'nin Cumhuriyetin ilanından itibaren günümüze kadar uyguladığı göç politikasının kapsayıcılığını kronolojik olarak değerlendirmektedir. Aynı zamanda 2011 sonrası Suriye'den kitlesel göçün Türkiye'ye sosyo-ekonomik yapısına etkilerini ve sığınmacılar tarafından yaşanan sorunların analizini içermekte ve öneriler getirmektedir. Kitlesel göç sonrasında, Türkiye'de yaşanan sosyo-ekonomik etkilerin ve Suriyeli sığınmacıların yaşadıkları sorunların çözümü dışlayıcı değil, kapsayıcı, koruyucu ve bütüncül olabileceğini belirtmektedir.
Türkiye'nin ekolojik sorunlarının ulusal yazılı basında yansıması

İnsan yeryüzü sahnesine çıktıktan kısa bir süre sonra doğaya hakim olma, onu yönetme savaşına girişmiştir. Bunu başarması da fazla uzun sürmemiştir. Sanayi devriminden sonra artan teknolojik olanaklarla insan tüm yeryüzüne yayılmış, ayak basmadık yer bırakmamıştır, artan nüfus, artan gereksinmeleri ve artan yaşam standardını talep etmiştir. Bunun için daha çok kaynağın, daha çabuk tüketilmesi sürecine girilmiştir. Bu süreç içerisine, doğanın kendisini yenileme ve temizleme hızının çok ötesinde kaynak tüketilmeye, atık bırakılmaya başlanmıştır. Bu süreçten ülkemiz de payım almıştır. Türkiye şimdi ağır ekolojik sorunlarla karşı karşıyadır. Bundan sonra biç değilse yanlışların tekrar edilmemesi, kalan değerlerin korunması gerekmektedir. Öncelikle bilinçli bireylere ihtiyaç vardır. Bunun için kitle iletişim araçlarına sorumluluk ve görev düşmektedir. Çünkü kitle iletişim araçları geniş kitlelere ulaşabilmekte, onları etkileyebilmektedirler. Ulusal yazılı basınımızın gündeminin ilk sıralarında ekolojik sorunlar yer almamaktadır. Ticari kaygılar, kadro yetersizliği, yanlış saptamalar basının ekolojik sorunlara karşı duyarlığım engellemektedir. Gazete sayfalarında nadir yer bulan ekolojik sorunlarla ilgili haberler, önemine oranla nicelik ve niteliksel olarak yetersiz sunulmaktadır. Bu ise bireylerin yeterli bilgi ve haberi alamamasına neden olmaktadır. Böylece etkin bir kamuoyu oluşmamakta, siyasal iktidarların kararlarına ve yürütmelerine toplumsal tavır konulamamaktadır. Kısacası kötü gidiş sürmektedir. 157