turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Farkındalık meditasyonu sırasında beynin elektriksel aktivitesinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi

Farkındalık ; şimdiki an içerisinde gerçekleşenlere dikkat etmek, bu dikkatin niteliğini fark etmek ve fark edilenleri acele ile yargılamaksızın kabul etmek olarak tanımlanmıştır. Meditasyon ise Mindfulness pratiği için bir araç olarak ele alınmaktadır. Mindfulness gerek fiziksel gerek ruhsal sağlıklılık haline faydası açısından stres yönetimi, kronik ağrı, kaygı ve dikkat düzenlenmesi gibi birçok alanda çalışma konusu olmuştur. Bu çalışmada klinik pratiğe katkısını bilimsel bir zeminde desteklemek amacıyla Mindfulness meditasyonu sırasında beyinde ortaya çıkan elektriksel aktiviteyi elektrofizyolojk bir yöntem olan elektroensefalogram ile ölçmeyi amaçladık. Çalışmaya katılan 17 gönüllüden 3 ayrı koşulda EEG kaydı aldık. Hiçbir uyaran vermeksizin alınan baseline, önceki çalışmalarda sakinleştirici ve gevşemeye yardımcı olduğu otonomik yanıt ölçümleri ile kanıtlanmış üç klasik müzik şarkısının dinlenmesini içeren müzik koşulu ve Mindfullnes meditasyonu talimatları içeren meditasyon koşulu sırasında alınan EEG kayıtları çeşitli değişkenler açısından karşılaştırılmıştır. Yapılan analizler sonucunda alfa ve beta frekans gücünün tüm koşullar arasında anlamlı farklılık gösterdiği saptanmıştır. Bunun yanı sıra alfa, teta ve beta frekans gücünün frontal, santral parietal, oksipital ve temporal alanda dağılımlarının koşullara göre anlamlı farklılık gösterdiği saptanmış olup, her alanda müzik koşulunda artış izlenmiştir. Her koşul için ayrı ayrı yapılan lokalizasyon dağılımlarının analizi sonucunda teta frekans gücünün özellikle anterior alanda artış gösterdiği, alfa frekans gücünün ise yine posterior alanda artış eğiliminde olduğu saptanmıştır. Tüm koşullarda ortaya çıkan elektriksel aktiviteye dair bu bulgular, müzik koşulunda artmış teta ve alfa aktivitesi önceki çalışmaları destekler nitelikteyken, Mindfulness meditasyonu sırasında artan alfa ve teta frekansı bulgularını desteklememektedir. Aynı şekilde dikkat işlevleri ile ilişkili olduğu bilinen anterior alandaki diğer koşullara göre daha yüksek aktivite, çalışmamızda müzik koşulunda ortaya çıkarak önceki çalışmaları desteklememektedir. Katılımcıların ilk kez bir Mindfulness pratiği yapıyor olması başta olmak üzere sonuçları etkileyen diğer sınırlılıklar tartışma bölümünde değerlendirilerek ele alınmıştır.
Ergenlik döneminde intiharın birincil önlenmesine yönelik bir çalışma

öz Yapılan bu çalışmayla ergenler arasında ruhsal sorunların yaygınlığı ile rehber öğretmenler tarafından verilen sorun çözme eğitiminin ruh sağlığı sorunlarım önlemedeki / azaltmadaki ve koruyucu etmenleri artırmadaki etkinliği saptanmaya çalışılmıştır. Ruhsal sorunların ergenler arasında yaygın olduğu saptanmıştır. Rehber öğretmenler tarafından verilen sorun çözme eğitimi sonucunda ruh sağlığı sorunlarında herhangi bir azalma, koruyucu etmenler de ise herhangi bir artma saptanmamıştır. Tezde bunun olası nedenleri tartışılmıştır.
Ön-ergenlerde (13-14 yaş) ego-santrik düşüncenin denetim odağı ile ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmada, 13-14 yaşındaki ön-ergenlerde ego-santrik düşüncenin denetim odağı ile ilişkisi incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi, Konya Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı A. Hazım Uluşahin İlköğretim Okulunun 8. sınıflarından tesadüfi küme örneklem yöntemiyle seçilen 174 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada Denetim Odağı Ölçeği ve araştırmacı tarafından bu araştırma için hazırlanan Ego-santrik Düşünce Ölçeği kullanılmıştır. ölçeklerden elde edilen puanların ortalamaları değişken sayısına göre Kruskal=Wallis, varyans analizi ve t testi ile test edilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular aşağıda özetlenmiştir. Cinsiyete göre, Ego-santrik Düşüncenin anlamlı düzeyde fark olduğu ve kız ön- ergenlerin, erkek ön-ergenlere göre daha ego-santrik düşünceye sahip oldukları bulunmuştur Yaşa göre ise; 14 yaşındaki ön-ergenlerin, 13 yaşındaki ön-ergenlere göre daha egosantrik düşünceye sahip olduğu bulunmuştur. Ön-ergenlerin kardeş sayısı, ailede kaçıncı çocuk olduğu ve 1. ya da sonraki kardeş olmasına göre ise ego-santrik düşünce düzeylerinde anlamlı bir fark bulunmamıştır. ön-ergenlerin ego-santrik düşünce düzeylerine göre, denetim odağı puanlarının ise anlamlı düzeyde farklılaşmadığı bulunmuştur.
The well-being of siblings of patients with schizophrenia: An evaluation within the transactional stress and coping model

Şizofreni, sadece hastaları değil aynı zamanda hastanın yakınındakileri ve aileleri de etkileyen kronik bir ruhsal rahatsızlıktır. Bugüne dek yapılan bilimsel çalışmalar ve psikolojik müdahaleler anne babalar üzerine odaklanırken, şizofreni hastalarının kardeşleri ihmal edilmiş bir grup olagelmiştir. Bu çalışmada, şizofreni hastalarının kardeşlerinin psikolojik iyilik halleri, Lazarus ve Folkmanın Stres ve Başa Çıkma Kuramı dahilinde incelenmiştir. Çalışmaya 103 şizofreni hastasına sahip kardeş katılmıştır. Çalışmaya katılan şizofreni hastalarının kardeşlerine Sosyodemografik Bilgi Formu, Psikolojik İyilik Hali Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Zarit Bakıcı Yükü Ölçeği, Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Baş Etme Yolları Ölçeği ve Algılanan Anne Baba Tutumları Ölçeği uygulanmıştır. Çalışmanın sonuçları, anneden algılanan korumacı tutumunun, algılanan sosyal desteğin, problem odaklı baş etme ve dolaylı baş etme stratejilerinin sağlıklı kardeşlerde psikolojik iyilik hali ile ilişkili olduğuna işaret etmektedir. Psikolojik iyilik halinin önemli göstergelerinden biri olan benlik saygısı da, cinsiyet, bakıcı yükü, anneden algılanan reddedilme, korumacılık ve ılımlı tutum ile babadan algılanan reddedilme ve ılımlı tutum, algılanan sosyal destek, dindarlık, problem odaklı ve dolaylı baş etme stratejileri ile ilişkili bulunmuştur. Ayrıca, yapılan çalışmada problem odaklı baş etme stratejisi ile sosyal desteğin bakıcı yükü ve psikolojik iyilik hali arasında aracı bir rolü olduğu ve sosyal desteğin aynı zamanda bakıcı yükünün moderatorü olduğu saptanmıştır. Stres ve Başa Çıkma Modeli ışığında değerlendirildiğinde, şizofreni hastalarının kardeşlerinde algılanan sosyal desteğin ve problem odaklı baş etme stratejisinin önemi doğrulanmıştır. Bu bağlamda, şizofreni hastalarının kardeşleri için sosyal destek sağlanması ve problem odaklı baş etme stratejilerini güçlendirmeyi hedefleyen klinik çalışmalar geliştirilmesi gereklidir.
Almanya'da ve Türkiye'de Türkiye vatandaşı üniversite öğrencilerinin yaşam kalitesi, algıladıkları sosyal destek ve stresle başa çıkma yöntemlerinin karşılaştırılması

Araştırmanın amacı Almanya'da ve Türkiye'de üniversite eğitimi gören Türklerin yaşam kalitesi, algıladıkları sosyal destek ve stresle başa çıkma yöntemleri arasındaki farklılığın anlamlılığının incelenmesidir. Bu amaçla araştırmaya Türkiye'de İzmir, İstanbul ve Ankara illerinde; Almanya'da Essen, Duesseldorf, Duisburg, Berlin, Dortmund Hamburg Köln, Bremen, Bochum, Frankfurt ve Stuttgart illerinde okumakta olan 209 Türk üniversite öğrencisi katılmıştır. Verilerin toplanmasında Demografik Bilgi Formu, Yaşam Kalitesi Ölçeği Kısa Form- 36 (KF-36), Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Stresle Başa Çıkma Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde Bağımsız Örnekler T-Testi, ANOVA ve Pearson Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda Türkiye'de ve Almanya'da okumakta olan üniversite öğrencileri arasında fiziksel fonksiyon açısından algılanan yaşam kalitesinin, enerji-canlılık-vitalitenin, genel sağlık algısının, stresle başa çıkarken gösterilen çaresiz yaklaşımın, boyun eğici yaklaşımın ve sosyal destek arama yaklaşımının anlamlı farklılık gösterdiği fakat fiziksel rol güçlüğünün, emosyonel rol güçlüğünün, ruhsal sağlığın, sosyal işlevselliğin, ağrının, algılanan sosyal desteğin, kendine güvenli yaklaşımın ve iyimser yaklaşımın anlamlı bir farklılık göstermediği belirlenmiştir. Aynı zamanda stresle başa çıkma ve yaşam kalitesi konusunda düşük algısı olan gruplar olduğu belirlenmiştir. Bu bağlamda üniversite öğrencilerine olumlu stresle başa çıkma yollarının geliştirilmesi ve stres düzeylerini azaltmaya yönelik olarak Stresle Başa Çıkma Becerileri Eğitim Programı, Öznel İyi Oluş Müdahale Programı ve benzeri eğitimlerin verilmesi önerilebilir.
Kronik hastalığı olan ergenlerde sürekli öfke ve öfke ifade tarzı ve bunun ile ilgili faktörlerin belirlenmesi

ÖZÇELİK, Hayriye Uğur. Kronik Hastalığı Olan Ergenlerde Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarzı ve Bunun ile İlgili Faktörlerin Belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Ankara, 2019. Kronik hastalıklar, ergenlerde birçok psikolojik ve duygusal problem neden olur. Akut hastalığa sahip ergenlerden farklı olarak, kronik hastalığa sahip bir ergenin çok sayıda ilaçlar, tedavi rejimleri, girişimler, diyetler gibi kronik ve sınırlayıcı koşullarda uzun süreler, hatta tüm hayatı boyunca yaşaması gerekir. Bu ergenlerde öfke önemli bir reaksiyondur. Bu çalışmanın amacı; kronik hastalığı olan ergenlerde sürekli öfke ve öfke ifade biçimlerini araştırmak ve akut hastalık nedeni ile hastaneye başvuran ergenler ile karşılaştırmak ve buna etki eden faktörleri araştırmaktır. Bu çalışmaya Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, İhsan Doğramacı Çocuk Hastanesinde Nisan Haziran 2014 tarihleri arasında izlenen yüz akut hastalığı olan ergen ve yüz kronik hastalığı olan ergen alınmıştır. Verileri toplamak için 'Demografik Bilgi Formu' ve 'Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarzı Ölçeği' kullanılmıştır. Akut ve kronik hastalık gruplarında sürekli öfke, içe yönelik öfke ve dışa yönelik öfke puanları arasında istatistiksel anlamlı fark izlenmemiştir. Fakat, kronik hastalık grubunda öfke kontrol puanları, akut hastalık grubundan anlamlı olarak yüksek bulunmuştur (p<0.011). Akut ve kronik hasta gruplarında; kızlar ve erkekler arasında ve yaş grupları arasında öfke ve öfke ifade puanları arasında fark bulunmamıştır. Ailenin büyüklüğü, kardeş sayısı ve ailenin ekonomik durumu gibi faktörlerin öfke ve ifadeleri üzerine bazı etkileri saptanmıştır. Kronik hastalığa sahip ergenler, akut hastalığa sahip ergenlere göre öfkelerini daha fazla kontrol edebilmektedirler.
Resilience in university entrance examination applicants: The role of learned resourcefulness, perceived social support, and gender

Bu çalışmanın amacı, 2007- 2008 akademik yılında, üniversite giriş sınavına hazırlanan adayların psikolojik sağlamlık puanları arasındaki farklılıkları sınava giriş sayısı, mezuniyet alanı ve okul türü değişkenleri açısından incelemek ve üniversite giriş sınavı adaylarının psikolojik sağlamlık puanlarını yordamadaöğrenilmiş güçlülüğün, algılanan sosyal desteğin ve cinsiyetin rolünü araştırmaktır. Çalışmanın örneklemi, Ankara ilindeki on iki farklı dershaneye ve Bursa ilindeki üç farklı dershaneye devam eden gönüllü 865 (505 kız ve 360 erkek) üniversite giriş sınavı adayından oluşmaktadır. Üniversite Ögrencileri İçin Yaşam OlaylarıEnvanteri'nin (Gençöz & Dinç, 2006; Oral, 1999) Başarıyla İlişkili Olumsuz Yaşam Olayları Alt Ölçeği tarama ölçeği olarak kullanılmıştır. Ayrıca, araştırmacı tarafından geliştirilen demografik veri formu, Rosenbaum'un Öğrenilmiş Güçlülük Ölçeği (Rosenbaum, 1980a; Siva, 1991), Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği (Eker & Arkar, 1995; Zimet, Dahlem, Zimet, & Farley, 1988) veHarter'ın Ergenlerde Benlik Algısı Ölçeği (Harter, 1988; Şahin & Berkem-Güvenç, 1996) veri toplamak için kullanılmıştır. Verileri analiz etmek için, tek yönlü varyans analizi ve çoklu regresyon analizi kullanılmıştır. Tek yönlü varyans analizinin sonuçları, sınava giriş sayısı, mezuniyet alanı ve okul türü gruplarının psikolojik sağlamlık puanları açısından anlamlı düzeyde farklı olmadığını göstermiştir. Çoklu regresyon analizi sonuçları ise, tüm yordayıcı değişkenlerin psikolojik sağlamlık puanlarındaki toplam varyansın % 19'unu açıklayan anlamlı yordayıcı değişkenler olduklarını ortaya koymuştur. Araştırma, yüksek düzeyde öğrenilmiş güçlülük ve algılanan sosyal destek rapor eden adayların, psikolojik sağlamlık puanlarının da daha yüksek olduğunu saptamıştır. Ayrıca, erkek olmanın daha yüksek psikolojik sağlamlık puanları ile ilişkili olduğu bulunmuştur.
Okul öncesindeki öğrencilerin sosyal beceri ve davranış sorunlarının yordayıcısı olarak annelerin erken dönem uyumsuz şemalarının incelenmesi

Bu çalışmada, annelerin erken dönem uyumsuz şemalarının, okul öncesi dönemdeki çocuklarında var olan sosyal beceri ve davranış sorunlarına etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma İstanbul İli, Avcılar, Beylikdüzü, Büyükçekmece ilçelerinden 205 annenin katılımıyla yürütülmüştür. Araştırmada Young Şema Ölçeği, Sosyal Yetkinlik ve Davranış Değerlendirmesi Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Annelerin erken dönem uyumsuz şemalarını ölçmek amacıyla Young Şema Ölçeği (YŞÖ-KF3), okul öncesi dönemindeki 3-6 yaş çocukların sahip oldukları sosyal beceri ve davranış sorunlarını belirlemek için Sosyal Yetkinlik Ve Davranış Değerlendirmesi Ölçeği (SYDD-30) ve Kişisel Bilgi Toplama Formu kullanılmıştır. Annelerin erken dönem uyumsuz şemalarının, okul öncesi dönemi 3-6 yaş çocukların davranış sorunlarına etkisi değerlendirildiğinde, İç içe Geçme/Bağımlılık ve Duyguları Bastırma, Anksiyete ve İçedönüklük, Başarısızlık ve Kendini Feda Etme, Kızgınlık ve Saldırganlık, Yüksek Standartlar ve Sosyal Yetkinlik alt boyutlarını istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yordadığı bulunmuştur. Sosyal Yetkinlik ve Davranış Değerlendirme ve Young Şema Ölçeği puanlarının, sosyodemografik değişkenlere göre anlamlı farklılık gösterip göstermediği incelendiğinde Kızgınlık/saldırganlık, Anksiyete ve İçe Dönüklük alt boyutunun çocukta davranış bozukluğu bulunma durumuna, Sosyal Yetkinlik alt boyutunun kardeşle ilişki durumuna, Kusurluluk alt boyutunun kardeş sayısına, Kızgınlık/Saldırganlık alt boyutunun yaş, Duygusal Yoksunluk alt boyutunun eğitim durumuna göre istatistiksel olarak anlamlı fark gösterdiği belirlenmiştir. Sonuç olarak araştırma bulguları, okul öncesi dönemi çocukların davranış sorunlarında, annelerin erken dönem uyumsuz şemalarının yordayıcı olduğuna işaret etmektedir.
Okul öncesi dönemdeki çocukların ebeveyn tutumları ile sosyal yetkinlik ve davranış durumları arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı, okul öncesi dönemdeki çocukların annelerinin ebeveyn tutumları ile çocukların sosyal yetkinlik ve davranış durumları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmaya 2017- 2018 eğitim yılında Sakarya İli Serdivan İlçesindeki okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 118 erkek ve 85 kız olmak üzere toplam 203 çocuk ile bu çocukların ebeveynleri ve okul öncesi öğretmenleri katılmıştır. Bu araştırma, 4-6 yaş arasındaki çocukları kapsamaktadır ve bu çalışmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmada, katılımcıların demografik bilgilerine ulaşmak amacıyla Aile Bilgi Formu, annelerin çocuk yetiştirme tutumlarını ölçmek için, Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutumu Ölçeği ile okul öncesi dönem çocukların davranışlarını değerlendirmek için Sosyal Yetkinlik ve Davranış Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen verileri istatistiksel olarak analiz etmek için normal olmayan dağılımlarda non-parametrik testler kullanılmıştır. Ölçeklerin normal dağılım gösteren değişkenlerinin istatistiksel analizinde parametrik testler kullanılmıştır. Sosyal Yetkinlik ve Davranış Değerlendirme Ölçeği alt ölçekleri ile Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutumu Ölçeğinin alt boyutları arasındaki ilişki incelenirken Spearman-Brown Sıra Farkları Korelasyon Analizi testinden faydalanılmıştır. Bu çalışmadan elde edilen bulgular, çocukların kardeş sayısı arttığında, annelerin sıkı disiplin tutumlarının arttığını; annelerin eğitim düzeyi arttığında, sıkı disiplin tutumları ve aşırı koruyucu annelik tutumlarının azaldığını; çalışan annelerin, çalışmayan annelere göre daha az sıkı disiplin ve aşırı koruyucu annelik tutumu sergilediğini; ailelerin aylık gelirleri yükseldikçe, annelerin sıkı disiplin ve aşırı koruyucu annelik tutumlarının azaldığını göstermiştir. Ayrıca okul öncesi dönemdeki çocukların en fazla sosyal yetkinlik, en az kızgınlık-saldırganlık davranışı sergilediği sonucuna ulaşılmıştır. Kız çocukların erkek çocuklarına göre daha fazla sosyal yetkinlik sergilediği; çocukların yaşı ilerledikçe, sosyal yetkinliklerinin arttığı, kızgınlık-saldırganlık ve anksiyete-içedönüklük davranışlarının azaldığı sonucuna varılmıştır. Annelerin çocuk yetiştirme tutumları ile çocukların sosyal yetkinlik ve davranış durumları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmadığı belirlenmiştir.
Üniversite öğrencilerinde yaşamda anlam ve intihar olasılığının algılanan duygusal istismar açısından incelenmesi

Fiziksel ve cinsel istismar formlarına eşlik etmesine rağmen, fark edilmesinde ve tanımlanmasında güçlükler yaşanan duygusal istismar, bireyin yaşamını birçok açıdan olumsuz etkileyen bir durum olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu araştırmanın temel amacı, üniversite öğrencilerinde yaşamda anlam ve intihar olasılığını algılanan duygusal istismar açısından incelemektir. Çalışmada ayrıca cinsiyet, ebeveyn birliktelik durumu, anne öğrenim durumu, baba öğrenim durumu, bir sosyal topluluk ya da kulüp çalışmasına katılım durumu, ikamet edilen yerleşim yeri ve algılanan ebeveyn tutumu gibi değişkenler ile algılanan duygusal istismar, yaşamda anlam ve intihar olasılığı arasındaki ilişkiler de incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2019- 2020 eğitim öğretim yılında Trabzon Üniversitesi Fatih Eğitim Fakültesi'nin, Eğitim Bilimleri, Matematik ve Fen Bilimleri Eğitimi ve Türkçe ve Sosyal Bilimler Eğitimi Bölümleri'nde öğrenimine devam etmekte olan 435 öğrenci oluşturmuştur. Araştırma verilerinin toplanmasında, Ersanlı, Yılmaz ve Özcan tarafından geliştirilen Yetişkinler İçin Algılanan Duygusal İstismar Ölçeği, Cull ve Gill (1988) tarafından geliştirilen, Türkçe'ye uyarlaması Şahin ve Batıgün (2000) tarafından yapılan İntihar Olasılığı Ölçeği, Steger, Frazier, Oishi ve Kaler (2006) tarafından geliştirilen, Türkçe'ye uyarlaması Demirbaş (2010) tarafından yapılan Yaşamda Anlam Ölçeği ve öğrencilerin demografik özelliklerine ilişkin bilgileri elde etmek için araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde, Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı, Bağımsız t Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi tekniklerinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda üniversite öğrencilerinin algılanan duygusal istismar düzeyi ile yaşamda anlam arayışı alt boyutu ve intihar olasılığı arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu; yaşamda anlamın varlığı alt boyutu ile negatif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur. Ayrıca algılanan duygusal istismarın cinsiyet, bir sosyal topluluk ya da kulüp çalışmasına katılım durumu, yerleşim yeri ve algılanan ebeveyn tutumuna göre anlamlı farklılıklar gösterdiği bulunurken; ebeveyn birliktelik durumu, anne öğrenim durumu ve baba öğrenim durumuna göre anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçlar literatür çerçevesinde tartışılmış ve öneriler sunulmuştur.
Boşanma sonrasında genç-ebeveyn ilişkilerinin sürdürülmesi ve öğrencinin akademik başarısına etkisi

Boşanma sonrasında boşanmış ebeveynlerin yaşamlarındaki yeni duruma uyumları; boşanma sürecinde ve boşanmanın gerçekleşmesinden sonraki süreçte yaşamlarında meydana gelen değişimler, toplumun boşanmış bireylere bakışı ve yaklaşımı, çocuklarının boşanmaya uyumunda yaşanılan problemler nedeniyle güçleşmektedir. Boşanma sonrasında çocuğu ya da çocuklarıyla birlikte yaşayan ebeveynlerin sorumlulukları artmakta, çocuklarına hem anne hem de baba olmaları ve yeni yaşamın getirdiği problemlerle başa etmeleri gerekmektedir. Boşanma sonrasında boşanmış aile üyesi gencin hem kendisinin hem de ebeveynlerinin boşanmaya uyumunda yaşadıkları problemler gencin sosyal yaşantısını, akademik başarısını ve dolayısıyla hayat başarısını etkilemektedir. Afyon ilinde yaşamakta olan boşanmış ebeveynlerle çocuklarının, boşanma öncesinde ve sonrasındaki ilişkilerinin ve ilişkilerin sürdürülmesinde yaşanılan problemlerin araştırıldığı bu çalışmada özellikle boşanmış aileye mensup gençlerin akademik başarılarına, boşanma olgusunun yansımaları sorgulanmıştır.
Üstbilişsel inançlar ve algılanan ebeveyn tutumlarının endişe ve obsesif düşünceler üzerindeki etkisinin incelenmesi

Bu araştırmada, temel amaçlarından biri anksiyete bozukluğunun gelişiminde ve sürmesinde önemli olduğu düşünülen anne baba tutumları ile son zamanlarda ortaya atılmış bir kavram olan üstbilişsel inançları incelemektir. Klinik düzeydeki endişe ve obsesif düşünceleri hangi anne baba tutumlarının ve üstbilişsel inançların yordadığı sorularına cevap aranmıştır. Ayrıca, endişe ve obsesif düşüncelerin anne baba tutumları ile ilişkisinde üstbilişlerin aracı bir rolünün olup olmadığının incelenmesi araştırmanın temel amaçları arasında yer almaktadır. İlgili amaçlar doğrultusunda, araştırmanın örneklemini anksiyete bozukluğu tanısı almış hasta grubu ve kontrol grubu oluşturmaktadır. Çalışmanın amaçları doğrultusunda, grupları karşılaştırmak için ilk önce varyans analizleri yapılmıştır. Daha sonra, klinik düzeydeki endişe ve obsesif düşünceleri yordayan anne baba tutumları ve üstbilişsel inançları incelemek için çoklu regresyon analizleri yapılmıştır. Son olarak, endişe ve obsesif düşünceler ile anne baba tutumları arasında üstbilişsel inançlarının aracı rolünün olup olmadığını incelemek amacıyla aracı değişken analizleri yapılmıştır. Yapılan analiz sonuçları, üstbilişsel inanç ve anne baba tutumlarının anksiyete bozukluklarının gelişiminde ve/veya sürmesinde önemli bir risk faktörü olabileceğini göstermiştir. Ayrıca, endişe ve obsesif düşüncelerin anne baba tutumları ile ilişkisinde üstbilişsel inançların aracı bir rolünün olduğu bulunmuştur. Bulgular, ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
Anne babaların erken dönem uyumsuz şemalarının çocuk davranış sorunları ile ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışmada anne babaların erken dönem uyumsuz şemalarının çocuk davranış sorunları ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmaktadır. İlkokula giden öğrencilerde gözlemlenen davranış sorunları ile bu çocukların anne ve babalarının erken dönem uyumsuz şemalarının ilişkisi incelenmiştir. Araştırmaya Eskişehir ilindeki devlet okullarında ilkokula giden 300 öğrenci ve bu öğrencilerin anne (300) ve babaları (300) dahil edilmiştir. Davranış sorunları değerlendirilen 122 sayıda kız 178 sayıda erkek öğrencinin katılımı sağlanmıştır. Anne babaların erken dönem uyumsuz şemaları ölçmek amacıyla Young Şema Ölçeği (YŞÖ-KF3), çocuklardaki davranış sorunlarını belirlemek için Güçler Güçlükler Anketi Öğretmen Formu (GGA- Ö 4- 16) ve Kişisel Bilgi Toplama Formu kullanılmıştır. Araştırılmak üzere ortaya atılan hipotezler Sosyal Bilimler İçin İstatistik Paket Programı (SPSS 18) kullanılarak verilerin istatistiksel sonuçlara dönüştürülmesi ile analiz edilmiştir. Annelerin Erken Dönem Uyumsuz Şemalarının Çocuk Davranış Problemleri alt boyutlarını anlamlı derecede yordadığı bulunmuştur. Annenin özellikle Terk Edilme, Kusurluluk, Yüksek Standartlar, Duyguları Bastırma, Sosyal İzolasyon/Güvensizlik, Cezanlandırıcılık, Kusurluluk, Başarısızlık şema alanlarının anlamlı bir yordayıcı olduğu bulunmuştur. Annenin Erken Dönem Uyumsuz Şema Alanları ile Çocukta Duygusal Sorunlar alt boyutu arasında anlamlı ilişkiler göstermediği tespit edilmiştir. Babaların Erken Dönem Uyumsuz Şemalarının Çocuk Davranış Problemleri alt boyutlarını anlamlı derecede yordadığı bulunmuştur. Babanın özellikle Terk Edilme, Kendini Feda, Duygusal Yoksunluk, İç İçe Geçme/Bağımlılık, Cezalandırıcılık, Onay Arayıcılık şema alanlarının anlamlı bir yordayıcı olduğu bulunmuştur. Babanın Erken Dönem Uyumsuz Şema Alanları ile Çocukta Davranış Sorunları alt boyutu arasında anlamlı ilişkiler göstermediği tespit edilmiştir. Demografik özellikler ve davranış sorunları arasındaki ilişkide; cinsiyet, sınıf düzeyi, kardeş sayısı, doğum sırası, anne ve babanın yaşı, anne ve babanın eğitim düzeyi, anne ve babanın çalışma durumu açısından değerlendirilmiş ve bulgular kısmında aktarılmıştır.