turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Psikolojik danışmanlık hizmeti verenlerde tükenmişlik düzeyleri ve yaşam doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı; psikolojik danışmanlık hizmeti verenlerin tükenmişlik düzeyleri ile yaşam doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın, alanda bu yöndeki eksikliği gidermeye katkı sağlayacağı ve daha sonraki çalışmalar için veri niteliğinde özgün bir çalışma olacağı düşünülmektedir. Ayrıca bazı sosyodemografik faktörlerin bu değişkenlerle olan ilişkisi de incelenmiştir. Araştırma 2016 yılında farklı kurumlarda psikolojik danışmanlık hizmeti veren 150 kişinin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veriler Kişisel Bilgi Formu ile Maslach Tükenmişlik ölçeği ve Diener Yaşam Doyumu ölçeği ile elde edilmiştir. Araştırmada elde edilen verilen SPSS 18.00 paket programı ile analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre tükenmişlik ve yaşam doyumu arasında düşük düzeyde ve ters bir ilişki bulunmuştur. Yaşam doyumu artarken tükenmişlik azalmaktadır. Yaşam doyumu azalırken tükenmişlik artmaktadır. Kadınların, duygusal tükenme, duyarsızlaşma, kişisel başarı ve tükenmişlik düzeylerinin erkeklere oranla daha yüksek olduğu saptanmıştır. Maddi geliri 5000 TL ve üzeri olan psikolojik danışmanlarda duygusal tükenme fazladır. Araştırmadaki bu bulgular tartışılmış; kuramsal ve uygulamalı alanlarla ilgili önerilerde bulunulmuştur.
Bir psikiyatri hastanesine internet aracılığı ile gelen danışmanlık sorularının değerlendirilmesi

Sosyokültürel ve sosyoekonomik açılardan sürekli değişen ve gelişen dünyada insan ilişkileri de değişmektedir. Buna bağlı olarak kendimizi, başkalarını ve başkalarının bizi nasıl gördüğüne dair çalışmalar günümüzde giderek artmaktadır. Stigmanın önemli bir toplumsal sorun olması nedeni ile bu çalışmada kişilerin stigmaya bakış açısı irdelenmiştir. Bu amaçla, bu çalışmada bir psikiyatri hastanesine internet üzerinden gelen mailer ve tedavi olmak amacıyla hastaneye ilk kez başvuran 8 yaşından büyük 100 kişinin doldurdukları kişisel bilgi formları incelenmiştir. Verilerin çözümlenmesi ve yorumlanması için aşağıdaki işlemler gerçekleştirilmiştir. Bireylere ait demografik özelliklerin betimlenmesi için yüzde ve frekans istatistiklerinden faydalanılmıştır. Sayısal değerlerin anlamlılık düzeyinin karşılaştırılmasında ki-kare testi kullanılmış, sayısal olmayan verilerin karşılaştırılmasında t testi kullanılmıştır. Gerçekleştirilen tüm analizlerde anlamlılık düzeyi p<0. 05 olarak kabul edilmiştir. Analizler SPSS 17.0 programı kullanılarak yapılmıştır. Sonuçlar: Kişilerin stigmatize olmaktan korktukları için kendilerini internet üzerinden daha iyi ifade ettikleri düşünmüştür. Ayrıca stigmanın psikolojik yardım almanın önündeki önemli bir engel olduğu söylenebilir.
İstanbul'da sigara bağımlılığı bulunan bireylerin psikolojik semptomları ve aleksitimi düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Türkiye Bağımlılık Risk Profili ve Ruh Sağlığı Haritası Projesi kapsamında yapılan bu araştırmada, İstanbul bölgesindeki bireylerde sigara bağımlılık düzeyinin belirlenmesi, sigara bağımlılığı üzerinde psikolojik semptomlar ve aleksitiminin etkisinin ortaya koyulması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda İstanbul bölgesinde yaşayan 1995 kişiye anket uygulanmıştır. Uygulanan veri toplama aracında bağımlılık profiline ilişkin bilgileri de içeren sosyodemografik bilgi formu ile birlikte kısa semptom envanteri ve Toronto aleksitimi ölçeği yer almaktadır. Verilerin analizinde SPSS 21.00 kullanılmış olup, betimleyici istatistikler ile birlikte regresyon ve ANOVA analizlerine yer verilmiştir. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında ve %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara demografik değişkenlerden cinsiyet ve medeni durumun sigara kullanım miktarı üzerinde anlamlı etkisi vardır. Buna göre erkek ve bekar olmak sigara kullanım miktarını artırmaktadır. Diğer taraftan psikolojik semptomlardan hostilite ile birlikte aleksitiminin duyguları tanımada zorluk faktörünün sigara kullanım miktarını artırdığı belirlenmiştir. Psikolojik semptomlar ve aleksitimi faktörlerinin sigara kullanım mikatarına göre farklılaşmasını belirlemek için yapılan analizlere göre sigara kullanım miktarı yüksek olanların depresyon, anksiyete, olumsuz benlik, somatizasyon, hostilite ve duyguları tanımada zorluk düzeyleri de yüksektir. Sigara kullanımını azaltmak ya da engellemek için geliştirilecek programlardapsikolojik semptomlar ve aleksitimi ile birlikte cinsiyet ve medeni durumun etkileri göz önünde bulundurulmalıdır.
Migration, mothering and intergenerational family dynamics: Perspectives of the 2nd generation migrant Bosniac women

Bu çalışmanın amacı siyasi baskı nedeniyle eski Yugoslavya'dan Türkiye'ye göç eden ikinci kuşak Boşnak kadınların göç ve annelik deneyimlerini nasıl anlamlandırdıklarını derinlemesine incelemektir. Çalışma 48 ila 65 yaşları arasındaki 12 kadın katılımcıyla yarı yapılandırılmış görüşmeler üzerinden ilerlemiş olup katılımcıların göç ve annelik deneyimleri hakkındaki hikayelerini araştırmak için tematik analiz yöntemi kullanılmıştır. 'Göçü anlamlandırmak' ve 'Aile dinamikleri' olmak üzere iki tematik ağ tanımlanarak, göç olgusu ve bunun aile dinamikleri ve annelik pratikleri ile ilişkisi incelenmiştir. Katılımcılar, aile üyelerinin birbirinden kopması ile oluşan kayıplara, sosyal sermayelerinin ve statülerinin kaybı konularına odaklanarak, ailelerinin göç kararına katkıda bulunan çekme ve itme faktörlerini dile getirmişlerdir. Katılımcılar Türkiye'de göç ettikleri ilk dönemde yaşadıkları belirsizlik, dil engelleri, ekonomik zorluklar, ırkçılık ve gavur olarak damgalanma gibi deneyim ve zorluklarını dile getirmişlerdir. Görüşmelerde, katılımcıların uğradıkları ırkçılığın dengelenmesi için kimliklerini idealize etmiş oldukları ve hala Türkiye'deki varlıklarını savunmaya ihtiyaç duydukları gözlemlenmiştir. Araştırılan bir diğer ana konu ise, aile dinamiklerindeki nesiller arası değişimlerdir. Bu çalışma kuşaksal farklılıklar üzerine karşılaştırmalı bir bakış açısı sunmuş ve annelik deneyimlerinin nesiller arası aktarımının araştırılmasına imkan vermiştir; katılımcılar ebeveynlik stratejileri, anneliğin inşası, çocukların rolleri olgularına atıfta bulunmuşlardır. Sonuçlar Türkiye'deki birinci ve ikinci kuşak Boşnak aileler için ikinci kuşağın perspektifinden incelenmiştir. Buna göre, birinci kuşak anneler çocuklarından itaat bekleyen, aile onurunda kadın olgusuna büyük önem veren ve katılımcıların diğerleri ile -özellikle de grup dışı üyelerle- olan ilişkileri üzerinde katı kurallara ve kontrole sahip olan anneler olarak tanımlanmıştır. Katılımcılar ise annelerinden farklı olarak, kendilerinin çocuklarından eğitim ve özgüven konusundaki beklentilerine vurgu yapmıştır. Buna rağmen çalışmada annelerin çocukları üzerindeki kontrolünde ve dış gruba karşı güvensizlik konularında nesiller arası süreklilik tespit edilmiştir.
Annenin aile hayatı ve çocuk yetiştirme sürecindeki tutumu ile çocuğun benlik düzeyi arasındaki ilişkinin belirlenmesi

Bu araştırmanın amacı, aile hayatında annelerin çocuk yetiştirme sürecindeki tutumu ile 60-72 aylık çocuklarının benlik düzeyi arasındaki ilişkinin belirlenmesidir. Betimsel ve ilişkisel tarama modeliyle yapılan araştırmaya 252 anne ve 60-72 ay arası 252 çocukları katılmıştır. Araştırmada annelerin çocuk yetiştirme tutumlarını belirlemek amacıyla Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutumu Ölçeği ölçeği kullanılmıştır. Çocukların benlik düzeyini belirlemek amacıyla ise Purdue Okul Öncesi Çocukları İçin Benlik Kavramı Ölçeği kullanılmıştır. Katılımcıların sosyo-demografik özelliklerini öğrenmek amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen Demografik Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde SPSS 21.0 paket programı kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde frekans ve yüzde değerleri, parametrik testler (t-testi, tek yönlü varyans analizi, Post Hoc testlerinden Tukey testi ve LSD testi, pearson momentler çarpımı korelasyon katsayısı analizi) kullanılmıştır. İstatistiksel analizler sonuçlarına göre, annenin aile hayatı ve çocuk yetiştirme tutumları çocuğun cinsiyetine, çocuğun doğum sırasına, okul öncesi kuruma gidip-gitmemesine, annenin öğrenim durumuna, annenin çalışma durumuna, annenin mesleğine, aile tipine, ailenin gelir durumuna, annenin evlenme şekline göre anlamlı bir farklılık göstermektedir. Yine araştırma sonuçlarına göre, çocukların benlik düzeyleri çocuğu yaşına, cinsiyetine, okul öncesi kuruma gidip-gitmemesine, annenin öğrenim durumuna, annenin yaşamının çoğunluğunu geçirdiği yere göre anlamlı bir farklılık göstermektedir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre annenin çocuk yetiştirme tutumları ile çocukların benlik düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki olmadığı, ölçeklerin kendi alt boyutlarında anlamlı ilişkiler olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Ergenlerin yaşam doyumlarının yordanmasında biriciklik algılarının ve ebeveynlerinin otantik kişilik özelliklerinin rolü

Ergenlik bilişsel, bedensel, duygusal ve psikolojik birçok değişim ve gelişimin bir arada yaşandığı bir dönemdir. Son yıllarda psikoloji araştırmaları ergenlerin olumsuz davranışları ve ruhsal bozuklukları yerine olumlu davranışlar geliştirmeleri ve öznel iyi oluşlarını artırmaya odaklanmaktadır. Bu çalışmada ergenlerin yaşam doyumlarında biriciklik algılarının ve ebeveynlerinin otantik olma düzeylerinin etkisini araştırılmıştır. Araştırmanın örneklemini Küçükçekmece ilçesinde lisede okuyan 15-18 yaş arası 165 ergen ile 165 anne ve 165 baba oluşturmuştur. Araştırmada yaşam biriciklik, otantiklik ve yaşam doyumu ilişkisini ölçmek amacıyla Kişisel Biriciklik Algısı Ölçeği, Otantik Kişilik Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre ergenlerin biriciklik duyguları ile annelerinin otantik yaşam düzeyleri, ergenlerin yaşam doyumlarını anlamlı düzeyde açıklamaktadır. Babaların otantik yaşam düzeylerinin ise ergen yaşam doyumu üzerinde anlamlı bir etkisi bulunmamaktadır. Ergenlerin yaşam doyumları cinsiyetlerine, sınıf düzeylerine, annelerinin yaşına, babalarının yaşına ve ailelerinin aylık gelir düzeyine göre farklılaşmamaktadır. Sonuçlar ilgili literatüre göre tartışılmış, araştırma ve uygulamaya yönelik ileride yapılabilecek çalışmalar önerilmiştir.
Üniversite öğrencilerinde 'düşünce davranış kaynaşması' ve 'düşünce beden biçimi kaynaşması'nın yeme tutumları ile ilişkisi

VARLIK, Ece. Üniversite Öğrencilerinde 'Düşünce Davranış Kaynaşması' ve 'Düşünce Beden Biçimi Kaynaşması'nın Yeme Tutumları ile İlişkisi, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2006. Bu araştırmada, klinik olmayan örneklemde yeme tutumu ile düşünce davranış kaynaşması ve düşünce beden biçimi kaynaşmasının ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, Hacettepe Universitesi'nde okumakta olan 486 öğrenciye MOKSL, BDE, DBBK-Ö, DDK-Ö, YTT- 40 (Yeme Tutumu Testi 40) uygulanmıştır. Araştırmanın ilk aşamasında DBBK-Ö Türkçe'ye çevrilmiş, geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmıştır. Yapılan analizler sonucu ölçeğin bu haliyle güvenilir ve geçerli olarak kabul edilebileceğine karar verilmiştir. Daha sonra asıl araştırmanın analizlerine geçilmiştir. Elde edilen verilere uygulanan ANOVA sonuçlarına göre, yeme tutumu farklılaşan üniversite öğrencileri arasında düşünce davranış kaynaşmasının farklılaştığı, ancak cinsiyetin anlamlı bir etkisinin olmadığı gözlenmiştir. Yeme tutumunda bozulma gösteren bireylerde, daha az bozulma gösteren bireylere oranla daha fazla düşünce davranış kaynaşması gözlenmiştir. Düşünce davranış kaynaşmasının alt boyutlarına bakıldığında; yeme tutumu farklılaşan bireyler arasında DDK-Olabilirlik kendisi, DDK- Olabilirlik diğerleri ve DDK-Ahlak boyutlarının farklılaşmadığı ve cinsiyetin DDK- Olabilirlik kendisi ve DDK-Olabilirlik diğerleri alt boyutlarda etkisinin olmadığı bulunmuştur. Ancak, erkeklerin, kadınlara oranla daha fazla DDK-Ahlak alt boyutunda kaynaşma gösterdikleri gözlenmiştir. Depresyon ve obsesif kompulsif belirtileri istatistiksel olarak kontrol edildiğinde de erkeklerin kadınlara oranla daha fazla DDK- Ahlak boyutunda kaynaşma gösterdikleri bulunmuştur. Düşünce beden biçimi kaynaşması açısından ise yeme tutumu farklılaşan bireyler arasında bir farklılaşma gözlenmiştir. Yeme tutumunda bozulma gösteren bireylerde, daha az bozulma gösteren bireylere oranla daha fazla DBBK olduğu bulunmuştur. Bu etkinin, OKB ve depresyon belirtileri kontrol edildiğinde de devam ettiği gözlenmiştir. Cinsiyetin anlamlı bir etkisi bulunmamıştır. Depresyon ve obsesif belirtiler kontrol edildiğinde de yeme tutumu farklılaşan bireyler arasında DBBK'nın farklılaşması, DBBK'nın yeme tutumları ile ilişkili ve yeme tutum ya da bozukluklarına özgü olduğunu göstermektedir. Ayrıca, yapılan regresyon analizi sonucunda, OKB belirtilerinin DBBK'nın en iyi yordayıcısı olduğu bulunmuştur. Bulgular ilgili literatür kapsamında tartışılmıştır.
Panik bozuklukta aleksitimi ve kaygı duyarlılığı

Bu çalışmanın amacı, 30 panik bozukluğu hastası ve 30 kişilik karşılaştırma grubunda aleksitimi ve boyuttan ve kaygı duyarlılığı arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır. Katılımcılar yaş, cinsiyet, meslek, eğitim ve yaklaşık gelir gözetilerek eşleştirilmiştir. Çalışmada katılımcılara, Toronto Aleksitimi Skalası (TAS-26), Kaygı Duyarlılığı İndeksi ve Bireysel Bilgi Formu uygulanmıştır. Toronto Aleksitimi Skalası, TAS- 26 alt ölçekleri ve Kaygı Duyarlılık indeksi puanları, panik bozukluk hasta ve karşılaştırma gruplarında karşılaştırmıştır. Toronto Aleksitimi Skalası ve Kaygı Duyarlılık İndeksi puanlan panik bozukluk hasta grubunda, karşılaştırma grubuna kıyasla anlamlı olarak yüksek çıkmıştır. Ayrıca TAS-26'nin alt ölçekleri, karşılaştırma grubuna kıyasla panik bozukluk hastalarında anlamlı olarak daha yüksek bulunurken, TAS-26'nin diğer alt ölçekleri iki grup arasında fark yaratmamıştır. Sonuçlar 'dış odaklı/somut düşünme' boyutunun güvenilir olmadığını göstermiştir, bu da literatürde bu alt ölçeğin güvenilirliğinin düşük olduğunu belirten çalışmalarla uyumludur. Yapılan analizlerde 'duygulan tanımada yetersizlik', 'duygu ifadesinde zorluk' ve 'hayal kurma' TAS alt ölçeklerinin panik bozukluğu yordadığı bulgusu elde edilmiştir. Sonuç olarak, panik bozukluk hastalarının, duygulanımlara eşlik eden fiziksel semptomları yaşamamak için duygusal deneyimlerini kısıtladıkları düşünülmüş ve literatürdeki bulgular ışığında tartışılmıştır. iv
Evli bireylerin bağlanma stilleri ve reddedilme duyarlılığının evlilik uyumunu yordama gücü

Bu araştırmanın temel amacı, evli bireylerin bağlanma stillerinin ve reddedilme duyarlılığının evlilik uyumlarını yordamadaki rolünü test etmektir. Ayrıca, araştırmada evli bireylerin evlilik uyumları cinsiyet, eğitim durumu, çalışma durumu, aylık gelir düzeyi, evlilik öncesi sorun yaşama durumu, evlenilen yaş, evlilik süresi, evlenme biçimi ve boşanma kararı değişkenlerine göre incelenmiştir. Aras tırmadaki katılımcılar İstanbul'da ve Kocaeli'de yaşayan 245 evli bireyden oluşmaktadır. Çalıs mada Kişisel Bilgi Formu, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri, Evlilikte Uyum Ölçeği ve Reddedilme Duyarlılığı Ölçeği kullanılan veri toplama araçlarıdır. Araştırmanın sonucunda elde edilen veriler SPSS- 24 programı ile analiz edilmiştir. Gruplar arası farkları belirlemek amacıyla Bağımsız Örneklem t-Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Araştırmanın değişkenleri arasındaki ilişkiyi belirmek amacıyla Pearson Korelasyonu kullanılmıştır. Değişkenlerin birbirini yordama gücünü belirlemek amacıyla Standart Çoklu Regresyon uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen verilere göre, evlilik uyumu ile bağlanmanın boyutu olan kaygı arasında negatif yönlü, anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Evlilik uyumu ile bağlanmanın boyutu olan kaçınma arasında negatif yönlü, anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Evlilik uyumu ile reddedilme duyarlılığı arasında negatif yönlü, anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Araştırmanın sonucuna göre, güvenli bağlanma stiline sahip kişilerin evlilik uyumu puan ortalaması, korkulu ve kayıtsız bağlanma stillerine sahip kişilerin evlilik uyumu puan ortalamasından daha yüksek bulunmuştur. Aynı zamanda korkulu bağlanma stiline sahip kişilerin reddedilme duyarlılığı puan ortalaması, güvenli bağlanma stiline sahip kişilerin reddedilme duyarlılığı puan ortalamasından daha yüksek bulunmuştur. Araştırmadan elde edilen bulgular literatür ışığında tartışılmıştır.
Obez bireylerin bağlanma stilleri ile yeme tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı obez bireylerin bağlanma stilleri ile yeme tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Ek olarak, araştırmada bireylerin cinsiyeti ve yaş değişkenlerinin bağlanma stilleri ile yeme tutumları üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Araştırmanın evreni İstanbul içerisinde yaşayan obez bireylerden oluşmaktadır. Aynı zamanda bireylerin demografik özelliklerini öğrenmek adına Kişisel Bilgi Formu ve değişkenleri ölçmek adına da Yakın İlişkiler Yaşantı Ölçeği ve Yeme Tutum Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde Mann Whitney U, Kruskal Wallis H ve Spearman Korelasyon Testleri kullanılmıştır. Araştırmaya toplamda 100 obezite cerrahisi hasta katılmıştır. Araştırmaya katılan hastaların %57.0'si (n=57) erkeklerden ve %43.0'ü (n=43) kadınlardan oluştuğu ve yaş ortalamasının 30.13 9. 20 olduğu görülmüştür. Araştırmada sosyo-demografik özelliklere göre bakıldığında; kadınların yeme tutum ölçeğinden aldıkları puanların erkeklerin yeme tutumu ölçeğinden aldıkları puanlara oranla daha yüksek olduğu ve bireylerin yaşları arttıkça bireylerin yeme tutumu ölçeğinden aldıkları puanlarda artmakta olduğu saptanmıştır. Araştırmada yer alan cinsiyet ve yaş değişkenine göre bireylerin bağlanma stilleri ölçeğinden aldıkları puanlar arasında anlamlı sonuçlar elde edilmemiştir. Ayrıca; bireylerin bağlanma stillerinden kaçınma ve kaygı boyutları ile yeme tutumu ölçeğinden aldığı puanlar arasında da anlamlı bir ilişki olmadığı görülmüştür. Araştırmanın sonunda yer alan tartışma bölümünde bulgulara dayalı olarak araştırmacılara ve alanda çalışan psikolojik danışmanlara yönelik olarak ilkokuldan itibaren öğrenci velilerine abur cubur yiyeceklerin ve hazır fast food yiyeceklerin zararları bu tür beslenmelerin ileriye dönük obeziteye yol açtığı hakkında sık sık bilgilendirici seminerlerin yapılması ve okul çağı çocuklarla ilgili beden kitle endekslerini ölçerek risk grubunda olan öğrencileri tespit edip gerekli önemlerle alınmasına yönelik olarak çalışmalar sürdürülmesi önerilmektedir.
Mülteci kamplarında kalan kişilerin depresyon, anksiyete ve başa çıkma becerilerinin incelenmesi

Bu çalışma, mülteci kamplarında kalan mülteci ve sığınmacıların depresyon, anksiyete ve başa çıkma becerilerinin incelenmesini amaçlamıştır. Çalışma kapsamında Şanlıurfa'da mülteci ve sığınmacılar için oluşturulmuş mülteci kampındaki bireylerle iletişime geçerek, araştırmaya katılmayı onaylayanlarla anket çalışması yürütülmüştür. Araştırmaya 136 kişi katılmıştır. Katılımcılara, Demografik Bilgi Formu, Beck Depresyon Envanteri, Beck Anksiyete Envanteri ve Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmada, demografik değişkenlerle, depresyon, anksiyete ve stresle başa çıkma tarzları karşılaştırılmış, depresyon anksiyete ve stresle başa çıkma tarzları arasındaki korelasyon incelenmiştir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre, cinsiyet, anne ve babanın hayatta olup olmadığı, eğitim düzeyi ve fiziksel rahatsızlık değişkenlerinde göre anksiyete ve stresle başa çıkma tarzları alt boyutları anlamlı düzeyde farklılaşmaktadır. Ayrıca, katılımcıların Türkiye'de kaldıkları süre değişkeni bakımından depresyon, anksiyete ve stresle başa çıkma tarzları alt boyutları anlamlı düzeyde ilişkili saptanmamıştır. Depresyon ve anksiyete düzeyleri ile stresle başa çıkma tarzları arasında negatif yönlü korelasyon saptanmıştır. Depresyon ve anksiyeteyi yordayan stresle başa çıkma alt boyutları incelendiğinde, kendine güvensizlik alt boyutu depresyon puanlarını pozitif yönde; kendine güven alt boyutu ise anksiyete puanlarını negatif yönde yordamaktadır. Araştırmada elde edilen bulguların Türkiye'de mülteci kamplarında yaşayan mültecilerin ruh sağlığı hakkında bilgi sağlaması bakımından anlamlı olduğu ve yapılacak ileri çalışmalarla bulguların desteklenebileceği ve çalışmanın tekrar edilebileceği düşünülmektedir.
Zihinsel engelli çocukların Türkçe'deki fonemleri edinimlerinin incelenmesi ve normal gelişim gösteren çocuklarla karşılaştırılması

Bu araştırmanın genel amacı zihinsel engelli çocukların Türkçe'dekifonemleri edinimlerinin incelenmesi ve normal gelişim gösteren çocuklarlakarşılaştırılmasıdır. Araştırmanın çalışma grubunu, Ankara ilinde yaşayan normal gelişim gösteren çocuklar ile 2-7 zeka yaşındaki 118 zihinsel engelli çocuk oluşturmaktadır. Ege ve arkadaşlarının (2004) hazırladığı Ankara Artikülasyon Testi uygulanan normal gelişim gösteren çocukların bilgileri kullanılarak araştırmanın kontrol grubu oluşturulmuştur. Zihinsel engelli çocuklarınbilgilerine Çankaya Rehberlik Araştırma Merkezi ve Mamak Rehberlik AraştırmaMerkezindeki dosyalarından ulaşılmıştır. Araştırma için ön koşullara sahip bu çocukların ya evlerine ya da eğitim aldıkları okullara gidilerek, Türkçe'dekifonemleri edinimlerini belirlemek amacıyla çocuklara bireysel olarak Ankara Artikülasyon Testi uygulanmıştır. AAT uygulanırken ses kayıt cihazı da kullanılmıştır. Her yaş grubunda bulunan çocukların fonemlerinin sözcüktekipozisyonuna göre kazanımları yüzde olarak belirlenmiş normal çocuklarınkazanımlarıyla karşılaştırılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre Türkçe'deki fonemleri zeka yaşları aynı olsa bile zihinsel engelli çocuklar, normal gelişim gösteren çocuklardan daha geç edinmektedirler. Araştırmada, motor becerilerin fonem üretimini olumsuz etkileyebileceği düşünülerek artikülatörlerinde ve duyu organlarında bir problem olmayan zihinsel engelli çocuklardan homojen bir grup oluşturulmuştur. Buna rağmen zihinsel engelli çocuklar normal gelişim gösteren çocuklardan daha geri bir performans göstermişlerdir. Sonuç olarakZE çocukların Türkçe'deki fonemleri geç olsa da edinebildiklerini göstermiş olması bu araştırmayı önemli kılmaktadır.
Hadisler bağlamında mutluluk

İslam, mutluluğu; dünya mutluluğu ve ahiret mutluluğu olmak üzere iki farklı kategoride ele almıştır. Dünyayı ebedi mutluluk yurdu, cennetin elde edilebileceği mekan olarak değerlendiren İslam'ın, ahiret hayatına daha fazla önem verdiğini söyleyebiliriz. Bu tezimizde İslam'ın dinin temel kaynaklarından ikincisi kabul edilen Hz. Peygamberin hadislerinin, mutluluk kavramıyla ilgili olanlarından yola çıkarak Hz. Peygamberin mutluluğa bakış açısını ele alıp incelemeye çalıştık.
Ön-ergenlikte entelektüel ketlenmenin projektif testler aracılığıyla incelenmesi

Bu araştırma, normal ya da normalin üstünde zeka düzeyine rağmen, düşünsel etkinliklere ruhsal yatırım yapamama, ilgi duymama ve bunlardan zevk alamama olarak tanımlanan entelektüel ketlenmenin ruhsal nedenlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Psikanalitik çalışmalar, ön-ergenlik döneminin, kişiyi karşı karşıya bıraktığı değişimler ve ruhsal zorluklar nedeniyle entelektüel işlevleri zorlayıcı bir rol oynayabileceğini ve entelektüel ketlenme için bağlamsal bir risk faktörü oluşturabileceğini göstermektedir. Bu dönemde entelektüel ketlenmenin en belirgin şekilde görülebileceği alansa elbette düşünceyi zorunlu olarak gerektiren okul ve ders başarısındaki düşüştür. Bu nedenle entelektüel ketlenmeye işaret edecek şekilde belirgin okul başarısızlığı gösteren ön-ergenler araştırma konusu olmuştur. Bu doğrultuda, WISC-R testine göre normal ya da yüksek normal zeka düzeyine sahip, psikiyatrik başvurusu olmayan, aile içinde ciddi çatışma tariflemeyen ve belirgin okul başarısızlığı gösteren ön-ergenlerle, okul başarısı iyi düzeyde olan başarılı ön-ergenler, düşünce süreçlerine yatırım, dürtüleri ve duygulanımları işleme, kastrasyon kaygısı, belirsizlikle karşılaşma ve ayrılıkla ilgili kaygılar açısından Rorschach testi aracılığıyla karşılaştırılmıştır. İstatistiksel değerlendirmeler farklılıkları göstermek açısından kısmen yetersiz kalsa da, psikanalitik yoruma dayanan içerik analizleri iki grup arasındaki bazı ruhsal farklılıkları ortaya koymaya izin vermiştir. Ancak her olgunun kendi bireyselliği içinde değerlendirilmesinin faydalı olacağı düşünülmektedir.