turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Psychology of uncertainty: The roots of uncertainty reduction

Belirsizliğin yaygın etkisi psikoloji alan yazındaki araştırmacıları bu olguyu incelemeye itmiştir. Farklı kavramlaştırmalar ve sürece dair farklı savlar belirsizliğin altında yaratan sürece dair kısıtlı açıklamalar sunmaktadır. Bu tez çalışmasında kapsayıcı yeni bir model öne sürülmektedir. Bu modele göre belirsizlik kişide bir huzursuzluk yaratır ve bu huzursuzluğun seviyesine bağlı olarak verilen tepkiler değişir. Bu doğrultuda düşük ve yüksek huzursuzluk seviyelerinde kişilerin genelleme eğilimi göstermesi ve ortalama huzursuzluk seviyesinde detaylandırma eğilimi göstermesi beklenmektedir. Modelin test edilebilmesi için iki ön çalışma planlanmıştır. Birinci ön çalışmada Türkiye'nin kültürel yapısında belirsizlik yaratan temalar araştırılmıştır. Bulgulara göre en sık tekrarlanan temalar çoğunlukla çevresel, kısa-süre yönelimli ve iş/mezuniyet, sağlık ve sosyal temas gibi içerikleri olan temalardır. İkinci ön çalışmada huzursuzluk manipülasyonları test edilmiştir. Etki alanlarına bakılarak üç huzursuzluk seviyesi olan üç tema belirlenmiştir. Son olarak ana çalışmada önerilen model, ön çalışmaların bulgularından çıkarımla oluşturulan manipülasyon koşulları ile test edilmiştir. Sonuçlara göre; genelleme eğilimi düşük huzursuzluk koşulunda, detaylandırma eğilimi ise ortalama ve yüksek huzursuzluk koşullarında çıkmaktadır. Dolayısıyla model kısmen desteklenmiştir.
Ergenlerin sosyal anksiyete düzeyleri ile özgüven algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı; ergenlerin sosyal anksiyete düzeyleri ile özgüven algıları arasında ilişkiyi incelemektir. Anksiyete, bedensel semptomların birlikteğinde, anlamsız bir endişe ve korku hali olarak tanımlanmıştır. Bireyin, başka insanlar tarafından değerlendirildiği sosyal bir olay ya da durum karşısında korku ya da endişe hissetmesi ise 'Sosyal Anksiyete' olarak isimlendirilmiştir. Toplum tarafından pozitif değerlendirilme ve kabul görme ihtiyacının karşılanması, kişilerde özgüven algısının olumlu yönde gelişmesine yardımcı olur. Anksiyetenin, bireyler üzerindeki ruhsal gelişimi olumlu yönde etkide bulunmasının yanında, olumsuz etkisi de mevcuttur. Peki, olumlu ya da olumsuz işlev özgüven algıları üzerinde ne kadar etkilidir? Araştırmada bu soruya yanıt aranmaktadır. Bu araştırma da İstanbul ilinde, 11-14 yaş arası ergenlerden yararlanılmıştır. Araştırma evrenini, 2017- 2018 yılında İstanbul'un Üsküdar ilçesinde yer alan Mehmetçik Ortaokulu'nda öğrenim görmekte olan 431 öğrenci oluşturmuştur. Çalışmanın örneklemini, evreni belli örneklem hesabına göre, Mehmetçik Ortaokulunda öğrenim gören 256 öğrenci oluşturmuştur. Evrenden örneklem seçilirken seçkisiz örnekleme yönteminden yararlanılmıştır. Kişilerin cinsiyetleri, sınıf düzeyleri, sosyo-ekonomik düzeyleri gibi sosyo-demografik değişkenlere göre ilişkinin değişip değişmediğini saptamak amacıyla, örneklem grubuna 'Demografik Bilgi Formu' doldurtulmuştur. Ergenlerde sosyal kaygıyı ölçmek amacıyla, Aydın ve Tekinsav-Sütçü (2007) tarafından geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılarak Türkçe'ye uyarlanan 'Ergenler İçin Sosyal Kaygı Ölçeği ' ve özgüven düzeylerini ölçmek amacıyla Akın (2007) tarafından geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılarak Türkçe'ye uyarlanan 'Özgüven Ölçeği' kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler öngörülen istatistik teknikleri kullanılarak SPSS Windows Paket Programı aracılığıyla çözümlenmiştir. Ortaokul öğrencilerine uygulanan özgüven ölçeğinin alt boyutlarının, yaş, dersleriyle ilgilenen birey, derslerle ilgilenen bireylerin var olup olmaması ve derse katılım değişkenlerine göre değerlendirildiğinde anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Cinsiyet değişkeni ele alınarak yapılan değerlendirme sonucunda ise; iç özgüven alt boyutunda cinsiyetler açısından anlamlı bir fark saptanmamıştır fakat dış özgüven alt boyutunda cinsiyetler açısından anlamlı bir fark saptanmıştır. Ortaokul öğrencilerine uygulanan Sosyal anksiyete ölçeğinin alt boyutlarının, dersleriyle ilgilenen birey ve cinsiyet değişkenleri ele alınarak değerlendirildiğinde anlamlı bir fark saptanmamıştır. Ergenlerin sosyal anksiyete düzeylerinin yaşlara göre değişip değişmediğine Y-SKHD alt boyutlarına bakıldığında; yaş durumuna göre farklılık göstermediği saptanmıştır. Fakat G-SKHD alt boyutu incelendiğinde; yaşlar açısından anlamlı bir fark saptanmıştır. Ergenlerin özgüven skoru ve anksiyete skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ters korelasyon bulunmaktadır.
Çocuklar İçin Zihin Kuramı Test Bataryası'nın 4-5 yaş Türk çocuklarına uyarlanması, geçerlik ve güvenirlik çalışması

Bu araştırmanın amacı, Çocuklar İçin Zihin Kuramı Test Bataryası'nın 4 ve 5 (48- 71 ay) yaş çocukları için geçerlik ve güvenirlik çalışmasının yapılmasıdır. Bu test Hutchins, Prelock, Chace (2008) tarafından 4,5 ile 12 yaşları arasında sözel becerileri olan ve olmayan OSB'li çocuklar için geliştirilmiştir. Örneklem, random yöntemiyle seçilmiş 4-5 yaş normal gelişim gösteren 424, otizm spektrum bozukluğu gösteren 30 olmak üzere toplamda 454 çocuktan oluşmaktadır. Uyum geçerliliği kapsamında ÇİZKTB ile Duygu Tanıma Ölçeği, Çocuklar İçin Düşünme Gücü Ölçeği, Dil Ölçeği ve ABC Davranış Kontrol Listesi arasındaki ilişkilere bakılmış ÇİZKTB ile bu 4 testin toplam puanları arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Araştırmada 4-5 yaş normal gelişim gösteren çocukları Zihin Kuramı yetenekleri kapsamında karşılaştırabilmek amacıyla yaş, cinsiyet, anne ile babanın eğitim düzeyi, okul türü demografik değişkenlerine bakılmıştır. Cinsiyet değişkenine göre ÇİZKTB'nin Toplam ve Alt Boyut Puanlarına göre istatistiksel açıdan kızlar lehine anlamlı farklılık bulunmuştur. Cinsiyet değişkenine göre kızlar, yaş değişkenine göre 5 yaş, anne eğitim düzeyi değişkenine göre annesi yükseköğretim mezunu olanlar, baba eğitim değişkenine göre, babası yükseköğretim mezunu olanlar, okul türü değişkeninde resmi okul öncesi kurumları ve gelişim türü değişkenine göre normal gelişim gösteren çocukların lehine anlamlı bir farklılık çıkmıştır. Elde edilen bu sonuç, gelişim özelliği açısından testin ayırt ediciliğini de ispatlamaktadır.
The effects of goal attainment on autobiographical memory

Bu çalışmanın amacı, hedeflere ulaşmanın ve anıların hedefle olumlu veya olumsuz ilişkisinin, otobiyografik anıların özellikleri üzerindeki etkisini araştırmaktır. Üniversite öğrencileri ve genç yetişkinlerden hedefleriyle ilişkili dört otobiyografik anılarını hatırlamaları istendi: a) ulaşılmış hedefleri ile olumlu ilişkisi olan bir anı, b) ulaşılmış hedefleri ile olumsuz ilişkisi olan bir anı, c) ulaşılmamış hedefleri ile olumlu ilişkisi olan bir anı ve d) ulaşılmamış hedefleri ile olumsuz ilişkisi olan bir anı. Anıların ardından her katılımcı her bir anı için Otobiyografik Bellek Anketini ve Olayın Merkeziliği Anketini doldurdu. Sonuçlar anıların karakteristikleri genelinde oldukça tutarlı bir etkileşim ortaya koydu ki bu da ulaşılmış hedeflerle olumlu ilişkisi olan anıların diğer anılara nazaran daha iyi ve daha güçlü fenomenolojik özelliklerle hatırlandığını göstermektedir. Daha spesifik olarak, ulaşılmış hedeflerle ilgili otobiyografik anılar, ulaşılmamış hedeflerle ilgili olanlara nazaran, daha detaylı, daha güçlü fenomenolojik özelliklerle ve benlikle daha merkezi olarak hatırlanmaktadır. Benzer şekilde, hedeflerle olumlu ilişkisi olan otobiyografik anılar, hedeflerle olumsuz ilişkisi olanlara nazaran, daha detaylı, daha güçlü fenomenolojik özelliklerle ve benlikle daha merkezi olarak hatırlanmaktadır.
Bedeni beğenme - sosyal yetkinlik arasındaki ilişkilerin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi

İnsan bedeni, biyolojik olduğu kadar toplumsal unsurlara da dayanmaktadır. Günümüzde gelişen teknolojiler sayesinde insanlar, çevrelerindeki insanlar hakkında daha kolayca bilgi sahibi olurken bu bilgiler karşısında daha güçsüz ve dayanıksız hale gelebilmektedir. Sosyal yetkinlik; bir bireyin içinde bulunduğu ortamda sohbet başlatabilmesi, sohbete yön verebilmesi, karşısındakini ikna edebilmesi davranışları ile ifade edilmektedir. Bu araştırma, 'bedeni beğenme sosyal yetkinlik arasındaki ilişkilerin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi' amacıyla yapılmıştır. Bu kapsamda İstanbul ili Bakırköy ilçesindeki Capacity AVM'nin yemek katındaki tüketiciler arasından tesadüfi olarak seçilen 250 kişiye; kişisel bilgi formu, bedeni beğenme ve algılanan sosyal yetkinlik ölçekleri uygulanarak veriler toplanmıştır. Veriler SPSS 22 programına girilerek analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, bedeni beğenme sosyal yetkinlik ölçeklerinin sosyodemografik değişkenlere göre farklılaştığı, bedeni beğenme sosyal yetkinlik arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir.
İlköğretim öğretmenlerine çocukluk çağındaki ruhsal bozukluklarla ilgili bilgi verilmesinin etkisinin değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı ilköğretim öğretmenlerine çocukluk/ergenlik çağındaki ruhsal bozukluklar ile bu bozukluklara sahip olduğu düşünülen öğrencilerin yönlendirilebileceklerikurumlarla ilgili bilgi verilmesinin öğretmenlerin bilgi ve becerileri üzerindeki etkisinin değerlendirilmesidir. Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı 8 İlköğretim Okulu'nda çalışan 484 öğretmenden114'ünün çocukluk/ergenlik çağı ruhsal bozuklukları ve bu çocukların yönlendirebileceğikurumlar ve tedavileri ile ilgili kısa ve basit bir bilgilendirmenin öncesinde ve sonrasında, sınıfta herhangi bir ruhsal bozukluğu olan öğrencileri fark etmede ve bu öğrencileri/aileleriniyardım alabilecekleri uygun kurumlara yönlendirmede anlamlı bir fark olup olmadığı incelenmiştir. Verilerin toplanmasında kişisel bilgi anketi ve ilköğretim okulu çocuklarındarastlanabilecek ruhsal bozuklukların tanımlarını, yönlendirilmesi gereken kurumları, öğretmenin bu çocuklarla karşılaştıklarında yaptıkları müdahaleleri içeren anket kullanılmıştır. Elde edilen verilerin istatistiksel olarak değerlendirilmesi için frekans analizi, bağımlı gruplar arasındaki niceliksel karşılaştırmalarda Wilcoxon analizi kullanılmıştır. Sonuçlarınanlamlılığı SPSS 14'te incelenmiştir. İki grubun tabloları yapılmıştır. Ankettekisosyodemografik bilgiler açısından incelenmesinde ise sadece yaş, cinsiyet, okuldaki görev, eğitim durumu ile ilgili tablolar konmuştur. Eğitim sonrasında öğretmenlerin bilgilerinde anlamlı bir fark bulunmuştur ancakbecerilerinde anlamlı bir fark bulunamamıştır.
Özel öğrenme güçlüğü olan ve olmayan çocukların üst bilişsel özelliklerinin karşılaştırılması

Bu çalışmada özel öğrenme güçlüğü tanısı almış çocuklar ile özel öğrenme güçlüğü tanısı almamış çocukların üst biliş bilgisi, bilme hissi ve öğrenme kararları düzeylerinin tanı değişkenine göre farklılık gösterip göstermediğini incelemek amaçlanmıştır. Çalışma, 25 özel öğrenme güçlüğü tanısı almış ve 31 özel öğrenme güçlüğü tanısı almamış toplam 56 katılımcı üzerinde yürütülmüştür. Özel öğrenme güçlüğünü tanısı almış çocukların yaş ortalaması 8.7, özel öğrenme güçlüğü olmayan grubun yaş ortalaması ise 8 .4'tür. Çalışmada üstbilişsel bilgi düzeyini ölçmek amacıyla Üst Bilişsel Farkındalık Ölçeği kullanılmış, bilme hissi ve öğrenme kararlarını ölçmek amacıyla ise Peabody Resim Kelime Testi kullanılarak bir dizi prosedür uygulanmıştır. Bağımsız Örneklemli T Testi sonuçlarına göre Üst Bilişsel Farkındalık Ölçeğinden alınan toplam puanlar açısından, özel öğrenme güçlüğü olan ve özel öğrenme güçlüğü olmayan gruplar arasında anlamlı farklılık bulunmuştur (t(54):2,87, p <.05). Benzer şekilde bilme hissi kararının doğruluğuna ilişkin yapılan Bağımsız Örneklemli T Testi analizi sonuçları açısından özel öğrenme güçlüğü olan grup (Ort.:-.06) ile özel öğrenme güçlüğü olmayan grup (Ort.:.44) arasında anlamlı farklılık bulunmuştur (t(54):2, 55 p <.05). Son olarak öğrenme kararlarının doğruluğuna ilişkin yapılan Bağımsız Örneklemli T Testi analizi sonuçlarına bakıldığında özel öğrenme güçlüğü olan grup (Ort.:.5,20) ile özel öğrenme güçlüğü olmayan grup (Ort.:.8,16) arasında tanı değişkeni açısından anlamlı farklılık bulunmuştur (t(54):5, 20 p <.05). Elde edilen bulgulara göre özel öğrenme güçlüğü olan çocukların üst biliş bilgisi, bilme hissi ve öğrenme kararları özel öğrenme güçlüğü olmayan akranlarına göre anlamlı derecede düşük olduğu bulunmuştur. Literatürde bu bulgularla uyumlu araştırma sonuçları bulunmaktadır. Bu bulgular ilgili alanyazın çerçevesinde tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.
Çalışan annelerin iş stresiyle başa çıkma becerisi ile tükenmişlik düzeylerinin aile değerlendirmesine ve çocuklarının davranışlarına etkileri

Bu araştırmanın amacı 6-18 yaş arası çocuğu olan çalışan annelerin iş stresiyle başa çıkma becerisi ile tükenmişlik düzeylerinin aile değerlendirmesine ve çocuklarının davranışlarına etkilerini incelemektir. Araştırma kapsamında davranış problemleri ile sosyo-demografik değişkenler, iş stresi, tükenmişlik düzeyi ve aile işlevleri arasındaki ilişki çalışan annelerin algıları açısından değerlendirilmiştir. Araştırmanın örneklemi, 2010 senesinde İzmir'de yaşayan ve çalışan, 6-18 yaş arasında çocuğu olan 307 anneden oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak: Kişisel Bilgi Formu, İş Stresi Ölçeği, Maslach Tükenmişlik Ölçeği, Aile Değerlendirme Ölçeği ve 6-18 Yaş Çocuk ve Gençler için Davranış Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen verilerin istatistiksel analizinde t-testi, tek yönlü varyans analizi, scheffe testi ve çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Annelerin iş stresi düzeylerinin eğitim seviyeleri artıkça artma eğilimi gösterdiği, bununla birlikte çocuklarda görülen davranış problemlerinde annelerin eğitim seviyeleri arttıkça ortalama puanlarında dikkat çekici düzeyde azalmaların olduğu görülmüştür. Annelerin iş stresi seviyelerinin gelir düzeyleri arttıkça önemli düzeyde yükseldiği bulunmuştur. Aile değerlendirme alanlarından iletişim ve genel işlevler boyutlarında çalışan evli annelerin boşanmış annelere oranla önemli düzeyde daha sağlıklı işlevlere sahip oldukları tespit edilmiştir. Ayrıca evli annelerin davranış problemleri alt ölçeklerinden olan toplam problemlerindeki ortalama puanlarının boşanmış annelerin ortalama puanlarına göre önemli düzeyde daha düşük olduğu bulunmuştur. İşlerinden düşük düzeyde tatmin olan annelerin iş stresi ortalama puanlarının orta ve iyi düzeyde işlerinden tatmin olan annelere göre önemli düzeyde daha düşük olduğu, işlerinden düşük düzeyde tatmin olan annelerin duygusal tükenme ve duyarsızlaşma alanlarındaki ortalama puanlarının işlerinden orta ve iyi olanlara göre önemli oranda daha yüksek olduğu, işlerinden orta düzeyde tatmin olan annelerin işlerinden iyi düzeyde tatmin olanlara göre kişisel başarı hissinde önemli oranda daha yüksek ortalama puanlarının olduğu, işlerinden düşük düzeyde tatmin olan annelerin içe ve dışa yönelim problem alanlarında ortalama puanlarının işlerinden iyi düzeyde tatmin olan annelere göre önemli oranda daha yüksek olduğu, son olarak da işlerinden düşük düzeyde tatmin olan annelerin orta ve iyi düzeyde iş tatmini olan annelere göre toplam problem alanlarında önemli oranda daha yüksek ortalama puanlara sahip olduğu belirlenmiştir. Çalışan annelerin iş stresi düzeylerindeki artış çocuklarının davranış problemlerine ait içe yönelim düzeylerinin artmasına neden olmaktadır. Aile değerlendirme alanlarından davranış kontrolünün artması içe yönelimin artmasına, genel işlevlerin azalması ise içe yönelimin artmasına neden olmaktadır. Davranış kontrolünün artması toplam problemin artmasına, genel işlevlerin azalması ise toplam problemin artmasına neden olmaktadır.
Travma yaşantısı olan üniversite öğrencilerinin baş etme becerilerini geliştirmede psikodramanın etkisi

Bu çalışmanın amacı, psikodrama' nın travma yaşantısı sonrası baş etme becerilerine etkisini incelemektir. Araştırma, eşleştirilmiş ön-test, son-test deney ve kontrol gruplu desendir. Araştırmada bir deney ve bir kontrol grubu yer almıştır. Eşleştirme ölçütü olarak, klinik tanı almamış üniversite öğrencilerinin, travmatik yaşantılarının sayısı, süreğenliği, hali hazırda yaşamlarındaki etkilerinin yoğunluğu ve daha önce profesyonel destek almamış olmak alınmıştır. Araştırma, Marmara Üniversitesi Rehberlik ve Psikolojik Danışma Lisans Programında 2009- 2010 eğitim - öğretim yılında öğrenim görmekte olan öğrenciler ile gerçekleştirilmiştir. 215 Öğrenciye, demografik bilgi formu, çalışmaya gönüllü katılım için iletişim formu, Başa Çıkma Tutumları Ölçeği ve Olayların Etkisi Ölçeği uygulanmıştır. Çalışmaya gönüllü olarak katılmak isteyen 51 öğrenci ile iletişime geçilmiş, 42'si ile görüşme yapılmıştır. Görüşmelerde travmatik yaşantı bilgi formu doldurulmuştur. Bu bilgiler değerlendirilerek, deney ve kontrol grupları oluşturulmuştur. Deney grubu, 2 erkek - 8 kadın, kontrol grubu, 3 erkek -7 kadın üyeden oluşmuştur. Deney grubuna çalışmadan önce ve sonra Belirti Tarama Listesi Ölçeği uygulanmıştır. Çalışma, 14 hafta, 80 saat olarak gerçekleştirilmiştir. Veriler, Mann Whitney-U Testi ile Wilcoxon İşaretlenmiş Mertebeler Testi ile sınanmıştır. Sınamalarda p<.05 ve p<.01 düzeyinde anlamlılık bulunması şartı esas alınmıştır. Olayların Etkisi Ölçeği ve Başa Çıkma Ölçeği alt boyutlarının tümü için deney ve kontrol grubu arasındaki farklılık anlamlı düzeyde farklı değildir. Bu deneysel çalışma için istenen bir durum olup, bu ölçeklerin ölçümlediği tüm özellikler için eşit koşullarda grup terapisine başlanıldığını göstermektedir. Değerlendirme sonucunda Belirti Tarama Listesi Ölçeğinin tüm alt testlerinde anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Olayların Etkisi Ölçeğinin değerlendirilmesinde, Aşırı Uyarılma alt test sonucu, kontrol grubunda son test lehine anlamlı bulunmuştur. Başa Çıkma Tutumları Ölçeğinin değerlendirilmesinde, Zihinsel Boş Verme alt testi deney ve kontrol gruplarında anlamlı bulunmuştur. Bulgular, ilgili literatür çerçevesinde tartışılarak sınırlılıklar ve öneriler belirtilmiştir.
Boşanmış kadınlarda ruhsal çöküntü ve kültür ilişkisi sosyal antropolojik araştırma

Araştırma, Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi Psikiyatri Bölümü ve Sosyal Sigortalar Kurumu, Etlik Eğitim Hastanesi, Psikiyatri Servisinde, ruhsal çöküntü tanısı almış ve boşanmış 40 kadın ile görüşme tekniği uygulanarak yapılmıştır. Kadınlarda, ruhsal çöküntünün açığa çıkmasında kültürel etmenlerin öneminin araştırılması amaçlanmıştır. Bu nedenle kadınlarda boşanma öncesi ve sonrası, ekonomik değişimler, boşanma öncesi, boşanma aşaması ve boşanma sonrası sosyal çevreleri, ile ilişkiler eski evlilikleri sırasında ve sonrasında yaşadıkları ruhsal ve duygusal sorunlar araştırılmıştır. Görüşme yapılan kadınların çoğunluğu ( % 62.5 ), üniversite mezunu olup, % 87.5 'inin iş yaşamı vardır. Kadınların önemli bir bölümü ( % 55 .0), eşlerinin, şiddet uygulaması nedeniyle boşanmışlardır. Kadınların çoğunluğu ( % 72 .5), sorunlarını aileleri ile paylaşmışlar, %80. 0'i boşanma kararını kendisi almıştır. Kadınlar, evlilikleri sırasında ve boşandıktan sonra ruhsal sıkıntılar yaşamış ve sıkıntılarını aileleri ( % 45 .0), ve arkadaşları (% 42.5) ile paylaşmışlardır. Kadınların küçük bir bölümü ( % 15 .0), eski evlilikleri sırasında ruhsal çöküntü rahatsızlığı nedeniyle psikiyatrik yardım almışlardır. Ruhsal çöküntü tanısı almış kadınların yansı ( % 50 .0), rahatsızlıklarını kötü giden veya sonlanan ilişkilerine bağlamışlar % 52.5 'i, psikiyatrik yardım almaya kendileri karar vermiştir. Kadınların, boşandıktan sonra % 57.5 'inin, eski evliliklerine göre daha iyi oldukları, % 42.5 'inin yokluk, yalnızlık ve güvensizlik duydukları görülmüştür. # >' / 169
Cumhuriyet Üniversitesine merkezi sınav sistemi ile yerleştirilen öğrencilerle özel yetenek sınavı ile yerleştirilen öğrencilerin depresyon durumlarının incelenmesi ve karşılaştırılması

Üniversite öğrencilerinde en sık rastlanan ruhsal sorun depresyon olarak tespit edilmiştir. Kişinin verimliliğini kaybetmesine, yaşam kalitesinin bozulmasına neden olan depresyon bir halk sağlığı sorunu olarak ele alınmalıdır. Çalışmamızda Cumhuriyet Üniversitesine merkezi sınav sistemi ile yerleştirilen öğrenciler ile özel yetenek sınavı ile yerleştirilen öğrencilerin depresyon düzeylerini karşılaştırmak ve bunu etkileyen sosyo-demografik faktörlerle ilişkisini saptamayı amaçladık. Araştırma tanımlayıcı kesitsel bir çalışmadır. Çalışmaya merkezi sınav sistemi ile yerleştirilen öğrencilerden 330 (% 58), özel yetenek sınavı ile yerleştirilen öğrencilerden 240 (%42) olmak üzere toplam 570 öğrenci katılmıştır. Çalışmaya alınan öğrenciler tabakalı ve rasgele örnekleme yöntemi ile fakülte, bölüm, sınıf ve cinsiyete göre orantılı olarak alınmıştır. Veriler anket uygulaması ile toplanmış, depresyon düzeyini belirlemek için beck depresyon ölçeği kullanılmıştır. Araştırmamızın sonucunda Cumhuriyet Üniversitesindeki öğrencilerin % 25.6 'da depresyon saptanmıştır. Cumhuriyet üniversitesine merkezi sınav sistemi ile yerleştirilen öğrencilerin %26. 4 'de, özel yetenek sınavı ile yerleştirilen öğrencilerin ise %24,6'nda depresyon saptanmıştır. Çalışmaya katılan öğrencilerin ortama depresyon puanı 12.55 bulunmuştur. Depresyon ile yaş, cinsiyet, baba eğitim düzeyi, anne eğitim düzeyi, baba mesleği, anne mesleği, aile gelir düzeyi, aile ikamet yeri, sosyal güvenlik durumu, kardeş sayısı, öğrencinin kaldığı yer, ruhsal rahatsızlıkta doktora başvurma isteği ve uğraştığı aktivite bakımından istatiksel olarak fark önemsiz bulunmuştur. Sosyal aktiviteye katılma isteği, yerleştiği bölümde isteyerek okuma ve Sivas'ta okuma memnuniyeti yönünden fark önemli bulunmuştur.
Alevİ-Bektaşİ kaynaklarındaki dini unsurlar ve yansımaları

Bu çalışmada, Alevi-Bektaşi geleneğinin önde gelen kaynakları olarak kabul edilen Nehcü'l-Belaga, İmam Ca'fer es-Sadık Buyruk'u, Hacı Bektaş-ı Veli Makalat'ı ve Pir Sultan Abdal Deyişleri kapsamındaki, inanç ve ibadet temelli dini unsurlar incelenmiştir. Bu dini unsurların, Alevi-Bektaşi bireyin, dini inanç, tutum ve günlük yaşam tercihlerine yansımaları belirlenmeye çalışılmıştır. Alevi-Bektaşi kültürde, Hz. Ali, İmam Ca'fer es-Sadık, Hacı Bektaş-ı Veli ve Pir Sultan Abdal kendilerine, büyük önem atfedilen şahsiyetler oldukları için bu çalışmada, onlara izafe edilen eserler tercih edilmiştir. Çalışmada literatür taraması, dökümantal inceleme yöntemleri kullanılmıştır. Birincil kaynaklara ek olarak, dört kaynak hakkında önceden yapılan çalışmalardan da ikincil kaynak olarak yararlanılmıştır. Vahiy temelli mesaj içeriğinin, tarihi olarak vahyin ilk zamanlarına yakın olan kaynaklarda daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Bu kaynaklarda; Allah'a ortak koşmamak, adil olmak, haramlardan sakınmak, namaz, oruç, hac, kurban ibadetleri gibi dini unsurlar vurgulanmakta olup, bunların Alevi-Bektaşi bireyin inanç, ibadet ve günlük yaşam tercihlerine yansımakta olduğu söylenebilir.
Otizm spektrum tanısı konulmuş çocuğa sahip ailelerin psikolojik süreçlerinin stres ve tükenmişlik bağlamında incelenmesi

Otizm tanısı almış çocukların rehabilite edilmesinde ebeveynlerin pek çok belirleyici rolleri bulunmaktadır. Otizmli çocukların ailelerin psikolojik süreçlerinin stres ve tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi bu araştırmanın amacını oluşturmaktadır. Otizmli çocuklar ve ailelerine yönelik araştırmada İstanbul Ataşehir ve İstanbul Kadıköy ilçelerindeki özel eğitim okullarındaki 103 aileyle görüşmeler yapılmıştır. Araştırmada 'Kişisel Bilgi Formu', 'Aile Stresini Değerlendirme Ölçeği' ile 'Maslach Tükenmişlik Ölçeği' kullanılmış ve veriler SPSS: programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırma sonuçları, otizmin ebeveynler tarafından inkar edilmesinin rehabilitenin önünde bir engel niteliği taşıdığını, kabullenmenin ise otizm rehabilitesinin ilk adımı olarak kabul edildiğini ortaya koymuştur. Çalışmada ayrıca engel düzeyi hafif olan çocuklar ile engel düzeyi ağır olan çocukların duygusal tükenme, tükenmişlik, karamsarlık, ana-baba ve aile sorunları ile aile stres ortalamalarının benzer düzeyde olduğu; buna karşın işlev yetersizliği, kişisel başarı ve duyarsızlaşma konusunda hafif OSB tanılı çocukların lehine olacak şekilde farklılaştığı yönünde sonuçlara ulaşılmıştır. Çalışmanın Ataşehir ve Kadıköy bölgesindeki 103 aileden oluşması, ulaşılan sonuçları sınırlı hale getirmektedir.