turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Afganistan'da yolsuzluğun ekonomik maliyetleri

Kazanç sağlamak amacıyla yetki ve gücün kötüye kullanılması olarak adlandırılan yolsuzluğun, şüphesiz olarak ekonomiye ciddi maliyetleri vardır ve kritik bir konu olarak kendini göstermektedir. Dünya Bankası'nın da belirttiği gibi; yolsuzluk, tüm ülkelerde ekonomik ve sosyal kalkınmanın önündeki en büyük engel olmaktadır. Ancak; yolsuzluğun ekonomiye olan etkisi, gelişmekte olan ve gelişmemiş ülkelerde gelişmiş ülkelere göre daha ciddi bir düzeyde olmaktadır. Yolsuzluk sorunu, Afganistan'da son yıllarda muazzam miktarda artış göstermiş ve toplumun dikkatini üzerine çekmiştir. Yolsuzluğun ekonomik büyüme üzerinde olumlu sonuçlar doğurabileceği yönünde argümanlar bulunmasına rağmen Afganistan'da yolsuzluk ve ekonominin durumu arasında negatif yönlü bir ilişki bulunmaktadır ve yolsuzluğun ülkeler için önemli bir maliyeti olduğunu göstermektedir. Son yıllarda yolsuzluk, ekonomik büyümeden devlet harcamalarına kadar tüm ekonomik faaliyetleri olumsuz yönde etkilemiş ve sosyal, siyasal ve ekonomik yönden toplum üzerinde ciddi kayıplara neden olmuştur. 2016 yılında Afganistan'da yapılan rüşvet faaliyetlerinin toplam değeri 3 milyar dolar civarında olmuştur. Yolsuzluğun düzeyi, 2014 yılından itibaren %50 artış göstermiştir. Eğer, yolsuzluk problemi kontrol altına alınabilirse ülkenin ekonomik büyüme oranı daha yüksek seviyelerde gerçekleşecektir. Çalışmada son olarak, yolsuzluğa karşı başarılı bir şekilde mücadele edebilmek için kurumların tek başlarına etkili olamayacağı ancak kurumsal düzenlemelerle, örgütlerin birlikte hareket ederek bu sorunun üstesinden gelebilecekleri anlatılmaktadır. Bu bağlamda, Afganistan'ın anlamlı ve sürdürülebilir kalkınmaya sahip olabilmesi için sorumlu ve şeffaf bir basının ve kurumların olması, yargı ve yönetim organlarına güçlendirmenin yapılması ve ülkedeki güvenlik sorununu aşması gerekmektedir.
Poulantzas'ın kapitalist devlet kuramı

Bu çalışmaya konu olan temel problematik kapitalist devlet sorunsalını, siyaset biliminin birbiriyle çok bağlantılı kavramlarını ifade eden sınıf, iktidar ve ideoloji gibi temel araştırma nesneleriyle olan bağlantısından hareketle, devletin bir tarihsel blokun oluşması üzerindeki etkilerinin yapısall düzey ve kerteler üzerinde ortaya çıkardığı sonuçlarını araştırmaya yöneliktir. Hedeflenen bu çerçevede;Birinci bölümde, kapitalist devlet sorunsalı, sivil toplum ile olan karşıtlığı temelinden hareketle değil de, ekonomi ile olan diyalektik ilişki temelinde nasıl ele alındığı, tartışılmıştır. İkinci bölümde, kapitalist devletin bir toplumsal oluşum üzerindeki etkisi, sınıf mücadelesinin dolayımlarının bu süreç üzerinde ortaya çıkardığı çeşitli etkileri de dikkate alarak araştırılmıştır. Üçüncü bölümde, feodal toplumsal oluşumdan kapitalist toplumsal oluşuma geçişte ortaya çıkan burjuva demokratik devrimleri Fransa, İngiltere ve Prusya özelinden hareketle incelenmiştir. Dördüncü bölümde, Poulantzas'ın, devletin baskı ve ideoloji işlevinin yanında ön plana çıkarttığı devletin ekonomik işlevi tartışılmıştır. Beşinci bölümde, Poulantzas'ın, devlet ve iktidar arasındaki ayrımı nasıl ele aldığını, iktidar ve sınıf arasındaki ilişkiyi nasıl kuramsallaştırmaya çalıştığı tartışılmıştır. Altıncı bölümde, Poulantzas, Miliband ve Laclau arasında geçen tartışmalar incelenmiştir. Yedinci bölümde, kapitalist devlet tipinin somut düzeyde ortaya çıkardığı farklı devlet biçimleri, Almanya ve İtalya'da ortaya çıkan faşist rejimler ile Portekiz, İspanya ve Yunanistan'daki askeri diktatörlükler incelenmiştir. Sekizinci bölümde, Poulantzas'ın, devletin bir sınıf uğrağı olduğu yönündeki kuramsal çözümlemelerinde geçen sınıf vurgusunu zamanla azalıp, onun yerini devletin sınıf mücadelesi karşısında tarafsız bir uğrak olduğu şeklindeki argümanlara bırakmasının siyasal ve toplumsal düzeylerde ortaya çıkardığı sonuçlar ele alınmıştır.
Çift meclis sistemi ve Türkiye

Bu tezin amacı, devlet gücünün sınırlandırılmasında ve denetlenmesinde çift meclis sisteminin Türk siyaset hayatı ve anayasa hukuku açısından bir alternatif oluşturup oluşturmayacağının tartışmasını yapmaktır. Üç bölümden oluşan bu çalışmada, çift meclis sisteminin tarihi gelişmesinden başlayarak bugünkü durumu ele alınmıştır. Federal ve üniter devletler ayrı ayrı incelenmiş, devlet gücünün sınırlandırılması sorunu ile birlikte çift meclis sisteminin nasıl işlediği, avantajları ve dezavantajları da karşılaştırmalı olarak tartışılmıştır. Çift meclis sistemi, Türk siyaset hayatına 1876'da Osmanlı İmparatorluğu'nun ilk anayasası ile girmiştir. 1921 ve 1924 Anayasalarında yer almayan çift meclis sistemi, 1961 Anayasası ile Cumhuriyet Senatosu olarak anayasal sisteme dahil olmuştur. 1982 Anayasası ile kaldırılan Senato yerine denetim görevini yapmak amacıyla çeşitli alternatifler öngörülmüştür. Bu alternatifler bugün denetim görevini çeşitli nedenlerle yerine getirememektedirler. Sonuç olarak gerek siyasi katılımın artırılması, gerekse kuvvetler ayrılığı ilkesi anlamında denetim faaliyetinin daha sağlıklı işlemesi için senato kurumunun anayasal bir alternatif olabileceği sunulmuştur.
Yerel yönetimlerde derecelendirme uygulamaları

Kaynakların etkin dağılımında, borçlanma maliyetlerinin düşürülmesinde önemli rolü olan yerel yönetim derecelendirme uygulamaları, günümüzde dört ana başlıkta incelemeye konu olmuştur: finansal taban, borçluluk yapısı, idari taban ve ekonomik ve sosyal taban. Derecelendirme şirketlerinin kullandığı bu faktörler arasında bir idarecinin en az tesir edebildiği alan ekonomik ve sosyal tabandır. Derecelendirme notunun neredeyse yarısına açıklayıcılık getiren bu araç, yerel bir bakış açısıyla doğru değerlendirildiğinde, ülkemizdeki belediyelerin küresel piyasalardan aracısız borçlanmasının yolu aralanabilecektir. Bu doğrultuda, derecelendirme uygulamalarının alt ve yan disiplinlerle olan etkileşimi ve beraberinde kullanılan yöntemler, kavramlar, değişkenler tartışılmış; Türkiye İstatistik Kurumu'na ait Hanehalkı İşgücü Anketleri kullanılarak oluşturulan analizler ile İstanbul, Ankara, İzmir kentleri ve yirmi üç bölgenin endeks değerleri hesaplanmıştır. Nihai olarak veri kısıtlarının giderilmesi ve kurumlar arası işbirliği sağlanarak objektif kriterlere göre düzenlenmiş bir yerel yönetim kaynak dağıtım sisteminin geliştirilmesi çalışma kapsamında önerilmektedir.
Türk belediyeciliğinin modernleşme sürecinde Osmanlı tecrübesi

Osmanlı Devletinde, klasik dönemden devletin yıkılışına kadar geçen süre içerisinde yerel hizmetlerin sunumuna önem verilmiştir. Klasik dönemde yerel hizmetler kamu otoriteleri ve kamu dışı otoriteler ile gerçekleştirilirken özellikle Tanzimat'ın ilanında sonra modernleşmeye gidilerek yeni kurumlar oluşturulmuştur. Özellikle 19. yüzyıl Osmanlı Devleti için oldukça önemlidir. Birçok düzenleme, nizamname, talimatname ve yönetmelikler bu dönemde yayınlanmıştır. Bu düzenlemeler ile amaçlanan hususlardan birisi de vilayet idaresinin özümsenmesinde yaşanan sorunların giderilmesiydi. Osmanlı Devletinin son döneminde modern yönetim anlayışına uygun olarak devletin yeniden yapılanmasına yönelik gerçekleştirilen reform hareketleriyle taşra teşkilatının ve yerel kamusal mal ve hizmetlerin sunumunun yeniden düzenlenmesi sağlanmaya çalışılmıştır. Gerçekleştirilen reform hareketlerinin yeterli olmaması, reform hareketlerinde istenilen başarının gerçekleşmemesi ve bazı olumsuz siyasi gelişmeler nedeniyle taşra idaresinde ve yerel yönetim yapılanmasında yeniden kapsamlı bir dönüşüm zorunlu hale gelmiştir. Bu bağlamda bu çalışmada ilk olarak Osmanlı Devletinin modernleşme gayretleri içerisine girmeden önce yerel hizmetlerin nasıl sağlandığı üzerinde durulmuştur. Akabinde modernleşme dalgası ve bu dalgayı oluşturan etmenler ile ilk olarak modernleşmeye ilişkin atılan adımlar üzerinde durulmuştur. Son olarak Tanzimat'tan sonraki modernleşme çabaları içerisinde gerçekleştirilen düzenlemelerle ortaya çıkan yeni yönetim anlayışının neleri değiştirdiğine, hangi kurumların işlevini yitirdiğine ve işlevini yitiren kurumların yerlerine hangi kurumların oluşturulduğuna değinilmiştir. Arşiv araştırması, içerik ve literatür analizi yapılarak hazırlanan bu çalışmada Batı'da sosyolojik ve siyasal düzlemde ortaya çıkan gelişmeler ışığında gelişen yerel yönetim anlayışının, Osmanlı Devletinde reformcu bir anlayış ile hukuki yol güdülerek çözülmeye çalışılmasının, yapılan reformlardan beklenilen sonuçların alınmasını engellediği sonucuna ulaşılmıştır.
Türk yönetim yapısı içinde SSK

oz Türk Kamu Yönetiminin TKY felsefesi çerçevesinde yeniden yapılanması, böylelikle işleyişine sürekli iyileşme ve kalitenin hakim kılınması suretiyle kamu hizmetlerinin oluşumunda çalışanların iç müşteri, sunumunda da vatandaşların dış müşteri olarak kabul edilmesi gereğinin ifadesi tez çalışmasının özünü teşkil etmektedir. SSK, organizasyon anlamında yaşadığı değişim ile Başkanlık olarak yeniden yapılanması ve bunun neticesinde hizmet sunumunu değiştiren ISO 9000 ve TKY çalışmaları sebebiyle tez konusu olarak seçilip incelenmiştir. SSK'da Başkanlık olarak yeniden yapılanmayı müteakip ISO 9000 ve TKY çalışmalarına başlanmış, Kurum kültürü kalite ilkeleri çerçevesinde oluşturulmuş, vizyon ve misyon belirlenmiş, yoğun eğitimler verilmiş ve birçok birimde çalışmalar tamamlanarak kalite belgeleri alınmıştır. Çalışmaların neticeleri ile ilgili yapılan tespitlerde işleyişte verimliliğin ve çalışanlar ile hizmet alan sigortalıların memnuniyetinde çok önemli artışlar olduğu dolayısıyla müspet neticeler oluştuğu anlaşılmıştır. Netice itibariyle SSK, tezimiz açısından müspet bir örnek teşkil etmiştir. SSK'da yaşanan bu gelişmeler bir an önce bütün Kamu yönetimine yayılmah, idari yapımız TKY çerçevesinde yeniden yapılanmalı, işleyişe kalite ve verimlilik hakim kılınmalı, kamu hizmetlerinin sunumunda vatandaşlar memnun edilmesi gereken müşteriler olarak görülmelidir.
Kamu kurumlarında performans yönetiminin uygulanabilirliği: 360 derece performans değerleme tekniği

Küreselleşme, bilgi ve iletişim teknolojilerinde meydana gelen gelişmeler ile neo-liberal politikaların kamu kurum ve kuruluşlarını değişim ve gelişime zorlaması; vatandaşa sunulan hizmetin hızlı ve etkili olduğu kadar verimli olmasını ve şeffaf kullanımını da zorunlu kılmaktadır. Bu nedenle kamu yönetiminin faaliyetlerinin ve faaliyeti yerine getiren çalışanların performansının nesnel bir şekilde ölçülmesi, değerlendirilmesi ve bu çalışmaların sürdürülebilir politikalarla yürütülmesi gerekmektedir. Türk kamu yönetimi içinde özellikle son 10 yıllık süreçte çalışanların performansının değerlendirilmesine yönelik çalışmalar hızlanmış olsa da henüz genel hatlarıyla belirlenmiş bir teknik veya metot ortaya çıkarılmamıştır. 360 derece performans değerleme tekniği bireysel performansı değerlendirmek için çoklu kaynaklardan ve farklı boyutlardan veri toplayarak bireyin performansını karşılaştırmalı bir şekilde sunmaktadır. Teknik başta gelişmiş ülkeler olmak üzere özel ve kamu sektörlerinde başarılı sonuçlar ortaya koymuştur. Tekniğin kamu kurumlarında uygulanabilirliği ile bireye, birimine ve kurumuna sağlayacağı katkıların analiz edilerek örnek bir model ortaya çıkarılması bu araştırmanın amacını oluşturmaktadır. Bu nedenle Antalya ili örneğinde belirlenen üç farklı yapıdaki kurumda anket araştırması gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında belirlenen hipotezlere ulaşılarak, öneriler sunulmuştur.
Turkey's defense policy making process and its effects on weapons procurement

Bu çalışma Türkiye'de Savunma Politikası yapım sürecini ve silah tedarikine etkilerini incelemektedir. Türkiye'nin Savunma Politikası ve silah tedarikini farklı ölçülerde etkileyen kurumlar tezin odak noktasını oluşturmaktadır. Milli Savunma Bakanlığı, Bakanlar Kurulu, Genelkurmay Başkanlığı, Meclis ve Savunma Sanayi Müsteşarlığı gibi kurumlar incelenmiş, ve tarihsel bir perspektife yerleştirilmişlerdir. Tarihsel arka planın ardından, kurumların işlev ve yetkileri anayasa hukuku çerçevesinde ele alınmıştır. Yasal süreçlerin pratikteki işleyişleri, kurumlarım birbirleri arasındaki ilişkiler ve davranış şekilleri de incelemeye dahil edilmiştir. Savunma Politikası yapımı ve silah tedarik sürecini göstermek için, farklı sonuçlar veren örnek olay incelemelerinden faydalanılmıştır.
Türkiye'de belediyelerin iktisadi teşebbüsleri

Belediye iktisadi Teşebbüsleri, gerek 1580 ve 3030 sayılı yasaların ve gerekse ve mevzuatın belediyelere yüklediği yerel hizmetlerin yürütülmesi amacıyla kurulan veya yönetimin elde edilmesi şartıyla sonradan ortak olunan ve belediyelerden ayrı bir bütçeye sahip olan özel hukuk tüzel kişileridir. Bu tanımdan hareketle, BİT'ler belediyeler kurulmakta, sermayesinin yarıdan fazlası belediyelere ait olmakta, pazarlanabilen mal ve hizmet üretmekte Türk Ticaret Kanunu hükümlerine tabi bulunmakta belediye bütçesinden ayrı bağımsız bir bütçeye sahip olmakta ve özel hukuk kişisi niteliğinde bulunmaktadırlar. Belediye İktisadi Teşebbüslerinin tanımını ve genel özelliklerini belirtikten sonra bu kuruluşların temel amaçlarını birkaç madde halinde belirtmekle yarar vardır: a) Kentsel sorunlarla çözüm bulmak amacıyla hizmetleri etkin ve hızlı biçimde yerine getirmek b) BİT'leri özel hukuk tüzel kişisi statüsünde Türk Ticaret kanunu kapsamında kurarak, bunun sağladığı esnekliklerden yararlanmak, c) Bu şirketler sayesinde Devlet ihale yasası ve Sayıştay Yasası gibi yasaların sınırlayıcı hükümlerinden kurtulmak, d) İçişleri Bakanlığının vesayetinin dışında kalmak, e) Emek piyasasını düzenleyen Devlet Memurları Yasası ve İş yasasının düzenleyici, denetleyici uygulamalarından kurtulmak suretiyle istediği nitelikteki elemanları, istediği ücretlerle istihdam etme olanağı bulmak f) Ödemelerde aksaklık, gecikme ve benzeri sorunlarla karşılaşıldığında, BİT'ler bu sorunların kolay bir biçimde aşılabilmesini sağlamak u
Kentsel dönüşüm uygulamalarının kentsel yaşam kalitesine etkileri: Denizli Karşıyaka mahallesi örneği

Yaşam kalitesi kavramı bireysel yaşam kalitesinin yanı sıra bireylerin yaşamlarını sürdürdükleri çevreyi ve çevresel faktörleri sınırları içerisine alan çok boyutlu bir kavramdır. Bu noktada çevresel yaşam kalitesi kavramı önem kazanmaktadır. Küreselleşen dünyada kentleşme hareketinin yaygınlaşması ve çevre eksenli değerlendirmelerin ön plana çıkması ise kentsel yaşam kalitesini gündeme getirmektedir. Kentsel yaşam kalitesi, bireylerin yaşam alanlarının sosyal, fiziksel ve çevresel anlamda daha iyi koşullara sahip olmasını ifade etmektedir. Bireylerin yaşadıkları çevrenin altyapı, ulaşım, iletişim, sağlık, çevre düzenlemesi ve bakımı, sosyal aktivite imkanları gibi alanlarda geliştirilmesi kentsel yaşam kalitesinin arttırılması anlamına gelmektedir. Bu kavramı, sağlıksız kentlerin yeniden canlandırılması amacıyla hayatımıza giren kentsel dönüşüm kavramından bağımsız düşünmek mümkün değildir. Bu bağlamda çalışmanın amacı kentsel dönüşüm uygulamalarının kentsel yaşam kalitesini ne yönde etkilediğini ve bu süreçte kentsel yaşam kalitesinin ne ölçüde dikkate alınıp, amaç edinildiğini analiz etmektir. Çalışma kapsamında Denizli ili Karşıyaka Mahallesi'nde uygulanan kentsel dönüşüm projesinin bölgedeki yaşam kalitesi üzerindeki etkisi ve bölge halkının yaşam memnuniyetlerindeki değişim incelenmek istenmiştir. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde çalışma kapsamında yapılan araştırma tanıtılmaktadır. İkinci bölümde ise kentsel dönüşüm kavramı Dünya ve Türkiye örnekleri ile birlikte ele alınmaktadır. Üçüncü bölümde kentsel dönüşüm uygulamaları ile kentsel yaşam kalitesi arasındaki ilişki analiz edilmektedir. Çalışmanın dördüncü bölümünü ise Denizli ili Karşıyaka Mahallesinde uygulanan kentsel dönüşümün bölge halkının yaşam kalitesi üzerindeki etkilerini değerlendiren alan araştırmasını içermektedir. Çalışma, sonuç ve değerlendirme bölümüyle son bulmaktadır. Araştırma sonucunda kişilerin yaşadıkları konutların, yaşam alanlarındaki çevresel düzenlemelerin, tüketim imkanlarına rahat ulaşımın ve bölgenin güvenilirliğinin yaşam kalitesi ile ilintili olduğuna dair bulgular elde edilmiştir. Ayrıca kişilerin gelir durumunun yaşam memnuniyetlerini etkilediği görülmüştür. Gecekondulardan sonra toplu konutlarda yaşamaya başlayan bölge halkının toplu yaşama uyum sağlayamadığı ve eski yaşam alışkanlıklarını apartman hayatında da sürdürmeye çalıştıkları gözlenmiştir. Araştırma sürecinde elde edilen diğer bir sonuç ise kentsel dönüşüm sürecinde bireylerin katılımının sağlanmamasının, bireylere söz hakkı verilmemesinin bireylerin memnuniyetini ve yaşam kalitesini olumsuz yönde etkilediğidir.
Türkiye'de 1960-2001 arası merkezi yönetim ve siyasal yaklaşımlarda kentleşme politikaları

Çalışmada yapılmak istenilen: Türkiye'de beş yıllık planlı kalkınma döneminde (1960- 2001 yılları arası) kamunun, ekonomik ve sosyal alanlardaki politikalarının kentleşme olgusunu nasıl belirlediği; siyasal yaklaşımların da katkısı ortaya konularak açıklanmaya çalışılmıştır. Kamunun mekan oluşumunu belirleyen politikaları ile, sistemin dayandığı ekonomik ve sosyal ilişkileri arasındaki çelişkinin kentleşmenin yapısını belirlediği görülmektedir. Kentleşmeyi belirleyen politikaların ortaya çıkarılması ve bu politikaların etkileri kentleşmenin temel elemanları olarak niteliklerini tanımlamaktadır. Bu açıklamayı yapmak için benimsenen yöntem; dolaylı ve doğrudan sektörel kamu politikalarında, çeşitli çalışma ve yaklaşımlarda, siyasi görüşme tartışmalarında, parti ve siyasal iktidar izlencelerinde kentleşme ile ilgili veriler açığa çıkarılmaya çalışılmıştır. Konular olarak: Kentleşme olgusunun anlaşılabilmesi için, ortaya çıkaran kavramlar ve bileşenleri ile ilişkisi kurulmasına ve genel olarak mekanın kavramlaştırılması ve kentsel mekanın oluşumu anlaşılmaya çalışılmıştır. Daha sonra planlamanın bir araç olarak kentsel mekanı nasıl belirlediği açıklanmış ve kentsel mekanın ekonomik gelişmeyle ilişkisi kurulmuştur. Türkiye'de kentleşmeye yaklaşımlar, çalışmalar ve raporlar ortaya konulmuştur. Kamu yönetiminin kentleşmeyi belirlemesi, politikalarında ve planlama yaklaşımındaki değişimler temel alınarak açıklanmıştır. Kentleşmenin yasal dayanakları ve ilişkileri ele alınmaya çalışılmıştır. Yapılan analiz sonunda kentleşmenin niteliklerini belirleyen politikalar olarak saptanan on dört konu başlığı altında; ilgili politikalar, yaklaşımlar ve tartışmalar açıklanmıştır. Beş yıllık kalkınma planlarının Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde görüşülmesi sırasında kentleşmeye yaklaşımları belirlenen sistematik içinde incelenmiştir Siyasal iktidar ve bu iktidarları oluşturan partiler, benzer siyasi görüşte gruplandırılarak, izlencelerinde kentleşmeye bakışları incelenmiştir. Böylece, kamu yönetimi ve siyasal yaklaşımlarda, kentleşme sorunsalını ortaya çıkaran kavramların ve bileşenlerin ilişkisi kurulmuş; kentleşme olgusunun niteliklerinin değerlendirilmesi ile yapısı anlaşılmaya çalışılmıştır.
Türk Mukavemet Teşkilatı

Kıbrıs adası, Doğu Akdeniz bölgesinde sahip olduğu stratejik konumdan dolayı yüzyıllardan beri çok farklı medeniyetlere ev sahipliği yapmıştır. Kıbrıs Türk toplumu ve Kıbrıs Rum toplumu ise ada yönetiminin İngiltere'ye geçtiği 1878'den itibaren Rum toplumunun Enosis isteği nedeniyle, 1950'lerin başına kadar hep karşı karşıya bulunmuştur. 2. Dünya Savaşı sonrası dünya konjonktüründe sömürgelerin bağımsızlıklarını kazanma sürecine girilmesi nedeniyle, 15 Ocak 1950'de Rum toplumu tarafından Enosis plebisiti geçekleştirilmiştir. Bu plebisitin ardından 1954 yılında Kıbrıs Rum toplumunun Yunanistan ile birlikte diplomatik ve siyasi alanda başlattığı mücadele, 1955'te silahlı mücadele ile birlikte yürütülmüştür. Kıbrıs Rum toplumunun Enosis isteği ile özellikle 1 Nisan 1955'te EOKA örgütünün İngiliz Yönetimi'ne karşı başlayan silahlı mücadele, Kıbrıs Türk toplumunda derin bir güvenlik ve gelecek endişesi yaratmıştır. EOKA şiddeti karşısında Kıbrıs Türk toplumu içinde 1955'ten itibaren direniş örgütleri kurmuş, ancak kurulan örgütler herhangi bir destekten mahrum, disiplinsiz ve dağınık oldukları için etkili olamamışlardır Bu nedenle, Kasım 1957'de yine Kıbrıs Türk toplumu liderlerinin bazılarının öncülüğünde, TMT kurulmuştur. TMT, Kasım 1957'de Kıbrıs Türk toplumu içinde kurulmasının ardından, kuruluşundan 9 ay sonra Türkiye'nin tam denetimine girmiş ve organize edilmiştir. TMT, Ağustos 1958'den 1963'e kadar gayri nizami harp yöntemlerine göre çalışan, gizli bir yeraltı direniş örgütü olmuştur. 21 Aralık 1963 tarihinden itibaren ise yer üstüne çıkarak, Kıbrıs Türk toplumunun yarı- silahlı askeri gücü haline gelmiştir. Örgüt, 1976'dan itibaren ise Kıbrıs Türk toplumunun oluşturduğu politik oluşumun yasal askeri kuvveti haline dönüştürülmüştür. TMT örgütünün varlığını 1976'ya kadar sürdürmesi ve Güvenlik Kuvvetleri Komutanlığı'na dönüştürülmesi, Türkiye'nin denetiminde olduğu için olmuştur.
Professional army system: A diagnosis of perceptions

Bu çalışma profesyonel ordu hakkındaki görüşleri analiz eder. Çalışmada Savunma Sanayiinde yönetici konumundaki kişilerin tam profesyonel bir orduya geçiş hakkındaki görüş ve tutumları ortaya çıkarılmaya çalışıldı. Son zamanlarda ordunun tamamen yeni bir sisteme geçmesi ve modernize edilmesi konulan tartışılırken, insan kaynaklan sisteminin de etkinliği ve tamamen profesyonel personelden oluşması sorgulanmıştır. Bu büyük çaplı organizasyon değişikliği açık sistem yaklaşımı çerçevesinde ele alınmıştır. Tespit edilen tutum ve algılamaların nedenleri çeşitli olmakla birlikte sadece modelin bütünleyici yaklaşımı ile yetinilmiş ve bu algı farklılıklarının nedenleri araştırılmamıştır. Ancak çalışma şimdiki durumu tespit etmesi ve her kademedeki yöneticiye uygulanmış olması nedeniyle değişimin tamamlanması sonrasında yapılacak olan araştırmalarda algılamaların ne yönde değiştiğini anlamada yardımcı olacaktır.
Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde insan hakları ve Türk polisi

Temel Haklar bireylen özgürlüklerine ve mülkiyetlerine yapılacak saldırılara karşı korur. Bu önemli hakların insanlar tarafından kullanımında polis hakkın kullanıcılarına dönük daima Anayasanın ilkeleri ışığında, insan haklarını göz önünde bulundurarak çalışmalıdır. Aksi halde bu hakkın kullanımında polisten kaynaklanan hak ihlalleri ile karşılaşmak mümkün olacaktır. Özellikle ulusal mevzuattaki düzenlemelerin, uluslararası hukuk normlarına uygun hale getirilmesi gerekmektedir. Bu çalışmada, Avrupa Birliğine uyum sürecinde Türk Polisinin insan hakları sorunu incelenmektedir. Bu tezin ana fikri tarihsel süreç içerisinde insan hakları insanların vazgeçilemez ve devredilemez haklarındandır. Bu hakların korunması ve geliştirilmesi tüm ülkelerin en önemli görevlerindendir. Avrupa Birliği de üyelik için insan haklarını korumayı kendine bir ön şart olarak ileri sürmüştür. Bu sebeple Türkiye de İnsan hakları ihlalleri AB üyeliğinin önünde en temel engellerden biridir. 2000'li yıllara gelindiğinde Türkiye'nin bu konuda Avrupa Birliğine uyum paketleri ile en son 1 Haziran 2005'de yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK ve 5237 sayılı TCK ile yeni, bireysel hak ve özgürlükleri ile kişi hürriyetini ön plana çıkartan düzenlemelere gidilmiştir.
Yerel yönetimlerde hizmet kalitesi ve kurumsal kapasitesinin değerlendirilmesi

Avrupa Birliği, aday ülkelerden topluluk müktesebatını üstelenebilmeleri ve rekabetçi yapılarını güçlendirebilmeleri için kurumsal kapasitelerini geliştirmelerini istemektedir. Aday ülkeler ise Avrupa Birliği mevzuatını kendi yasalarına uyarlamak ve uygulanmasını sağlamak durumundadır. Türkiye'de de bu anlayış doğrultusunda kurumsal kapasitenin nasıl değerlendirileceği Kamu İdarelerince Hazırlanacak Faaliyet Raporları Hakkında Yönetmelik ile düzenlenmiştir. Vatandaşın en çok irtibat kurduğu ve hizmetlerinde yararlandığı kamu kurumları olan belediyeler açısından kurumsal kapasite kriterleri daha da büyük önem kazanmaktadır. Bu sebeple Ankara ili sınırları içerisinde yer alan üç eski metropol ilçe belediyesi ile daha sonra Büyükşehir Belediyesi hizmet alanına dahil edilmiş olan üç ilçe belediyesi meclis üyeleri, üst yöneticileri, çalışanlarına anket uygulanmış bunun yanı sıra kent sakinlerine de yerel hizmet kalitesi ile ilgili olarak sorular sorularak yerel yönetimlerin hizmet kalitesi değerlendirilmiştir.