turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk kamuoyunun Avrupa Birliği algıları: Antakya'da Hıristiyan topluluğun Avrupa Birliği'ne bakışı

Kamuoyu kavramı toplumların siyasal kültürünün oluşumunda ve siyasal hayatlarında olduğu kadar dış politikalarının oluşturulmasında da önem kazanmaktadır. Kamuoyu Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne katılım sürecinde de önemli bir role sahiptir. Türkiye 1959 yılında Avrupa Birliğine ortaklık için başvurmuştur ve bu tarihten bu yana birliğe tam üye olabilmeyi umut etmektedir. Diğer taraftan Avrupa Birliği kısa bir zaman önce 1999 yılının Aralık ayında Türkiye'yi resmi aday ülke olarak kabul etmiştir. Her iki taraf 2005 yılında üyelik müzakerelerine AB'nin kendi içerisinde uzun tartışmalardan sonra başlayabilmiştir. Resmi aday statüsüne ve üyelik müzakerelerindeki kısmi ilerlemeye rağmen Türkiye ile AB ilişkileri sürekli bir ilerleme göstermemiş, inişler ve çıkışlar yaşanmıştır. Avrupa Birliğinin bu süreçte artan talepleri yüzünden Türkiye kamuoyunun AB üyeliği konusundaki olumlu tavrını 2005 yılından bu yana geçen yedi yıl içerisinde olumsuz hale dönmüştür. AB anayasasının onay süreci, AB seçkinlerine Avrupa Birliğinin yararları konusunda halkın ikna edilmemesi durumunda AB projesinin başarısız olacağını göstermiştir. Bu nedenler AB liderleri kamuyonun daha ileri bir entegrasyon için ne kadar önemli olduğunun farkına varmışlardır. Bu çalışma AB tarafından yaptırılan Eurobarometre anketlerinden yararlanarak bireylerin AB ile ilgili bilgileri, düşünceleri ve tutumlarının incelemektedir. AB konusundaki Türk kamuoyu son dönemde önemli değişim geçirmiştir. Bu çalışma bu değişimin dinamiklerini ve yönünü göstermeyi amaçlamaktadır. Eurobarometre anketleri genel olarak Türk kamuoyu hakkında fikir verseler de azınlıklar gibi farklı sosyal grupların algı ve tutumlarını içermemektedirler. Bununla birlikte AB tarafından yayınlanan Türkiye ile ilgili ilerleme raporlarında gündeme getirilen en önemli konulardan birisi Türkiye'deki sosyal grupların ve özellikle azınlıkların durumudur. Bu nedenle bu grupların AB ile ilgili algı ve tutumlarını anlamak önemlidir. Bu çalışmanın en önemli amacı Antakya'daki Ortodoks, Katolik ve Protestan Hıristiyanlardan oluşan Hıristiyan toplumunun AB ile ilgili bilgi düzeyini, görüşlerini ve tutumlarını incelemek ve ortaya koymaktır. Bu toplumun AB ile ilgili algı ve tutumlarını anlamak ve genel Türkiye kamuoyunda farklı olup olmadığını tespit etmek önemlidir. Çalışma bu nedenle Antakya'daki Hıristiyan toplumu ile Türkiye genel kamuoyu arasındaki benzerlikleri ve farklılıkları da incelemektedir. Çalışma Türkiye'de en az çalışılan sosyal gruplardan birisinin görüşlerini inceleyerek sosyal bilimlere katkı yapmayı ümit etmektedir.
Memurların ve diğer kamu görevlilerinin yargılanmasında idari soruşturma usulü (4483 Sayılı Kanun)

Kamu hizmeti, bir kamu tüzel kişisi veya onun denetimi altında bir özel kişi tarafından yürütülen kamu yararı amacına yönelik faaliyetlerdir. Kamunun faydasının sağlanması için kamusal yönetim usullerine göre yürütülen asli ve sürekli görevler memur ve diğer kamu görevlileri tarafından görülür. Kamu hizmetinin işleyişinde aksamalara yol açmaması ve kamu görevlilerinin baskılardan, asılsız ihbar ve şikayetlerden korunması ve görevlerini layıkıyla yerine getirmeleri için görevleri sebebiyle suç işlediklerinde bu suçların soruşturulması ve kovuşturulmasında özel yargılama usulü benimsenmiştir. Anayasa tarafından hüküm altına alınan ve izin sistemine bağlanan, memurların görevleri hakkında işledikleri iddia edilen suçlardan ötürü yargılanabilmelerinin usul ve esaslarını belirtmek adına 1999 yılında 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun yürürlüğe girmiştir. Memurların ve diğer kamu görevlilerinin yargılanmasında idari soruşturma usulü (4483 sayılı Kanun) başlıklı bu çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde memur ve kamu görevlisi ayrımı, tarihsel süreçte memur ve kamu görevlisinin yargılanma usulleri, kamu görevlilerinin özel yargılanma usulüne tabi tutulmasına ilişkin görüşler, memur ve kamu görevlisinin yargılanması usulüne ilişkin ilkeler ve sistemler incelenmiştir. İkinci bölümde ise 4483 sayılı Kanun'un öngördüğü soruşturma usulleri ele alınmıştır. Bu kapsamda 4483 sayılı Yasa'nın sistematiği aktarılmış, ön inceleme süreci irdelenmiş ve ön inceleme sonunda verilecek izin kararları aktarılarak memur yargılanmasında idari soruşturma süreci analiz edilmiştir. Son olarak memur ve diğer kamu görevlilerinin yargılanmasında ön inceleme evresinin tamamlanması itibariyle konu bütünlüğünün sağlanması için soruşturma evresine kısaca değinilmiştir.
ADNKS ve diğer istatistiki verilerin CBS ortamına entegrasyonu ve yerel yönetimlere potansiyel katkısı

İlçelerin kalkınmışlık düzeylerindeki değişmelerin ortaya konulması amacını taşıyan en son araştırma 2004 yılında DPT tarafından 2000 yılı verileri kullanılarak yapılan sosyo-ekonomik gelişmişlik araştırmasıdır. 2000 yılında kullanılan verilerin günümüzde ilçe bazında mevcut olmaması sebebiyle, kalkınma düzeylerinin güncellenmesi mümkün olmamaktadır. Bu tez çalışmasında, 2004 yılında DPT tarafından yapılan çalışmanın sonuçları çoklu regresyon analizi ile Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi verileri ile ilişkilendirilmiş, yerel yönetimlerin kullanımına sunulacak, kalkınma seviyesini yansıtacak bir model oluşturulmuştur. Çalışmanın 2008 yılı nihai sonucu olarak bir sıralama oluşturulması yerine 6 gelişmişlik seviyesi belirlenmiş ve TR32 Bölgesindeki ilçeler bu 6 seviyede k-ortalama tekniği ile gruplandırılmış, Coğrafi Bilgi Sistemleri ortamında sunulmuştur. 6 seviyede kümelenen ilçelerin fiziki, sosyal ve ekonomik potansiyelleri dikkate alınarak bazı özet önerilerde bulunulmuştur.
Etnik-ulusal sorunların çözümünde özerklik uygulamaları kürt sorunu ve demokratik özerklik

Bu çalışmada, Kürt Sorununun demokratik ve siyasal yollardan çözümü için önerilen demokratik özerklik modeli incelenmektedir. Etnik-ulusal sorunların, çatışmaların çözümünde özerklik seçeneği bugün dünyanın çeşitli bölgelerinde farklı biçimlerde uygulanmakta ve bu tür sorunlar da 'siyasal özerklik' bir çatışma çözüm aracı olarak uygulanmaktadır. Bu çalışmada, ilk olarak siyasal özerkliğin Avrupa modellerine ilişkin teorik tartışmalar ele alınmakta ve bu modeller liberal milliyetçi özerklik olarak tanımlanmaktadır. İkinci olarak ise Latin Amerika yerli özerklik modellerine ilişkin teorik tartışmalar incelenmekte ve bu modeller ise radikal demokratik özerklik olarak tanımlanmaktadır. Liberal milliyetçi ve radikal demokratik özerklik örnekleri arasında kuramsal bir ayrım yapıldıktan sonra demokratik özerklik her iki teorik bağlamda incelenmektedir. Liberal milliyetçi yaklaşımdan hareketle demokratik özerklik, adem-i merkezileşme, kolektif haklar, self-determinasyon, çatışma çözümü ve çok kültürlü toplum bağlamında inceleniyor. Radikal demokratik yaklaşımdan hareketle ise demokratik özerklik bir kurucu politika örneği olarak katılımcı demokrasi, toplumsal cinsiyet, alternatif ekonomik model ve ekolojik sorunlar açısından ele alınıyor. Bu bağlamda demokratik özerkliğin kurucu aktörleri, özneleri, kurumları ve defacto inşa süreci inceleniyor. Türkiye'de son birkaç yıldır resmi olarak Kürt Sorununun diyalog ve siyasal yollardan çözümü için bir müzakere ve barış süreci yürütülmektedir. Sorunun diyalog ve siyasal yollardan çözüm arayışında demokratik özerklik önemli bir rol oynamaktadır. Zira diyalog ve siyasal yollardan çözüm arayışı öncelikle diyalogla çözülebilir bir konuda mutabık olmayı gerektirir ki bu, birlikte ve ortak yaşamdır. Bu anlamda demokratik özerklik, hem devlet topraklarında bir değişikliğe yol açmadan hem de Kürt halkının eşit yurttaşlar olarak haklarını kullanmak istediği bir birlikte ve ortak yaşam modelidir.
Yerel yönetimlerde mali özerkliğin gelir ve vergilendirme boyutu

Günümüzde, yerel yönetimlerden yerel halkın tercih ve beklentilerine en uygun sayı ve nitelikte hizmet sunması beklenir. Bu beklentiden kaynaklanan artan hizmet yükünün karşılanması noktasında, merkezden yerele yapılacak yetki ve kaynak devri daha anlamlı hale gelir. Bu yetki ve kaynak devri ise yerel özerkliğin temel unsuru olan mali özerklik ile açıklanır. Mali özerklik çerçevesinde, yerel yönetimlerin gelir yapısının ve vergilendirme yetkisinin nasıl tanımlanacağı hususu büyük önem taşır. Zira yerel yönetimlerin gelir yapısı ve vergilendirme yetkisi; sırasıyla mali özerkliğin düzey ve derecesini belirler ve bunlar ülke uygulamaları bakımından farklılık arz eder. Mali özerkliğin Türk merkezi ve yerel yönetim yapısına uyarlılığının tespitinin amaçlandığı bu çalışmada; güncel literatür taranarak teorik çerçeve çizilmiş, devlet modelleri noktasında mukayese yapılabilmesi için ABD, Almanya, İspanya ve İtalya uygulamaları seçilmiş, Türkiye'de mali özerkliğin gelir ve vergilendirme boyutu mevzuat ve güncel mali veriler ışığında irdelenmiştir. Türkiye'de mali özerkliğin anayasa ve yerel yönetim kanunları ile güvence altına alındığı, yerel ihtiyaçların karşılanmasında yerel gelirlerin yetersiz kaldığı, ancak üniter devlet modeli gereğince Türk mali özerklik anlayışının, sınırsız mali özerkliğe imkan veremeyeceği sonucuna ulaşılmıştır.
Yargı bağımsızlığı ve yargıç güvencesi açısından mesleki sorunlar

İnsan haklarına saygılı, demokratik, laik, güçlü bir devlet modelinin temelinde adalet; adil yargılanmanın temelinde de bağımsız ve güvenceli bir yargıç modeli vardır. Günümüzde klasik anlamda yasama ve yürütmeye karşı bağımsızlık anlayışının yerini, toplumda etkili sosyal baskı gruplarına karşı yargının korunması anlayışına bırakmıştır. Bu nedenle gerçek anlamda yargıçların bağımsızlığı, salt anayasa ve yasalarda tanınan teorik kalıplardan ziyade toplumda oturmuş bir demokrasi kültürüyle sağlanabilecektir. Millet adına yargılama yapan yargıçları halk iradesine dayandırmamak, egemenliğin bölünerek bir kısmı üzerindeki tasarruf yetkisinin kaldırılması anlamına geleceğinden, yapılacak yeni anayasal düzenlemede belli oranda milli iradeye söz hakkı tanınması demokratik devlet geleneğine uygun bir yaklaşım olacaktır. Adli, idari ve askeri hakim ve savcıların tek çatı altında toplanarak aynı bağımsızlık ve güvenceye sahip olmaları, yargıçlar hakkında tesis edilen işlemlere karşı yargı yolunun açılması ve yürütmenin yargı üzerindeki geniş takdir ve denetim yetkisinin sınırlandırılması hukuk devleti anlayışının bir gereğidir. Yargıçların zamana bağlı ortaya çıkan yasal ve toplumsal değişikliler karşısında kendini yenileyebilmeleri iyi örgütlenmiş bir meslek içi eğitim kurumunu; bu kurumun fakültelerde verilen teorik bilgileri pratikle birleştirerek Türk Hukuk Sisteminin gelişiminde öncülük yapabilecek nitelikli bir eğitim kurumu hüviyetine bürünebilmesi de bilimsel ve kurumsal özerkliğin tanınmasını zorunlu kılmaktadır. Yargıç ve savcılara örgütlenme hakkı tanınmasında amaç hükümetin yürüttüğü adalet politikalarının süzgeçten geçirilerek demokratik toplum değerlerin korunması ve insan haklarına aykırılık oluşturan uygulamalara dikkat çekilerek bu konudaki yanlış uygulamalara son verilmesi olduğundan, yargıç ve savcıların dernek biçiminde örgütlenmesi hem söz konusu işlevin sağlanmasında etkili olmakta, hem de yasama ve yürütme karşısında bağımsız olan yargının niteliğine uygun düşmektedir. Kötü düzenlemeler iyi uygulayıcılar sayesinde adil çözümler getirebileceği gibi adil bir sistem de kötü uygulayıcılar sayesinde içinden çıkılmaz bir hal alabilecektir. Bu nedenle yargı bağımsızlığı yargının hiçbir şekilde denetiminin yapılamayacağı anlamına gelmediği gibi yargıçlık güvencesi de hiçbir yargıcının her ne sebeple olursa olsun meslekten çıkarılamayacağı anlamı taşımamaktadır.
Kurucu iktidarın felsefi temellendirilmesi

Anayasalar, insanların değil yasaların yönetimini ifade eder. Buna karşılık anayasalar meşruiyet iddialarını yasaların yine insanlar tarafından yapılmasıyla temellendirirler. Anayasaya kaynaklık eden bu adres, kurucu iktidar terimiyle ifade edilir. Bu tez, kurucu iktidarın bir hukuk kaynağı olarak kavramsallaştırılmasıyla bu paradoksun çözülebileceğini iddia etmektedir. Bunun için öncelikle anayasanın, anayasa kuralları olarak ilan edilen bir takım kurallardan ibaret görülmemesi, toplumsal dayanağı ile birlikte anlaşılması gerektiği açıklanmak suretiyle kurucu iktidarın önemine dikkat çekilmiştir. Akabinde kurucu iktidar literatüründeki iki karşıt görüş sadece betimlenmemiş, bu görüşlere yönelik bir eleştiri de gerçekleştirilmiştir. Nihayet bu görüşlerden de istifade etmek suretiyle kurucu iktidarın anayasal düzenin hukukiliğini temin ettiği ve otoritenin modern kaynağı/ilkesi, anayasanın ve anayasada kurulan kurumların ise bu otoritenin taşıyıcısı olduğu açıklanmıştır. Diğer bir ifadeyle kurucu iktidarın yasallık kriteri olarak işaret edilmesi yasanın kullanımıyla kaynağını ayrıştırır. Bu ise yasayı kullananların üzerine çıkarır.
Siyasi partilerin büyükkent yönetimi karar organlarına etkileri

Demokratik bir toplumda, yerel yönetimlerin özellikle belediyelerin üzerinde siyasi partilerin etkilerinin olduğu görülmektedir. Belediyeler siyasi partilerin etkilerine açık yerel yönetim birimleridir. Bu nedenle, yerel yönetimlerin faaliyetleri ve karar alma sürecine siyasi partilerin görüşlerini ve ideolojilerini yansıtmaları da doğal olarak karşılanmalıdır. Parti çıkarlarının öncelikli olduğu, yerel ve siyasi çıkarlar ile uzlaştırılmadığı durumlarda belediyeler tarafından sağlanan hizmetlerin bazı siyasi etkiler nedeniyle engellenmesi söz konusu olmaktadır. Bu çalışmada, kent yönetiminin kurumsal boyutu ve yönetim modelleri açıklanmış, belediyelerin karar organları incelendikten sonra yerel yönetim birimlerinde yerel politikaların ortaya çıkmasına neden olan faktörler ele alınmıştır. Bu çalışmanın bir diğer amacı da yerel politikaların ortaya çıkış sürecini analiz etmektir. Bu çerçevede Konya Büyükkent Belediye meclis üyeleri ile bir anket çalışması yapılmış ve ortaya çıkan sonuçlar tablolar halinde gösterilerek analiz edilmiştir.
Bilgi teknolojilerindeki yeni gelişmelerin sosyal, psikolojik ve kültürel etkilerine eleştirel bir bakış

Günlük yaşantımızda 'bilgi çağı', 'bilgi toplumu', 'bilgi teknolojisi' gibi terimler sık sık kullanılmaktadır. Bunun temel nedeni günümüzde 'bilgi'Yıin ekonomik kalkınma ve toplumların gelişmesi açısından taşıdığı önemin giderek artmasıdır. Bugün eğitimsel, sosyal, kültürel, ekonomik, siyasal alanlarda gelişmenin kişiselleştirilmesi, mekana ve zamana bağlı olmayan sürekli gelişme gibi kavramların etkisi altında, tüm sistemler gözden geçirilmekte, teknoloji tüm sistemlerde yeni yöntemlerle bütünleştirilmeye çalışılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, son yıllarda yaşanan teknolojik gelişmelerin toplumsal yapı üzerindeki etkilerini incelemek, bilgi teknolojilerinin toplumsal yapıdaki kullanım alanlarını belirlemek ve toplumsal yapıda sağladığı fayda ve zararları ortaya koymaktır.
Türkiye'de kentsel dönüşüme bir alternatif: İnsan odaklı kentsel dönüşüm

Bu çalışmada, Türkiye'de yapılan kentsel dönüşüm uygulamaları ve bu uygulamaların kent ve kentte yaşayanlar üzerindeki etkileri incelenmektedir. Çalışmanın amacı, insan odaklı bir kentsel dönüşüm modelini ortaya koymaktır. Çalışma, kentsel dönüşüm uygulamalarının kamu yararını esas almadan, katılıma olanak sağlamadan ve barınma hakkını ihlal ederek, rantı temel aldığını göstermiştir. Rantı merkeze alan kentsel dönüşüm uygulamalarının, kentlerin tarihi dokusunu ve insan haklarını olumsuz etkilediği tespit edilmiştir. Kamu yararını esas alan, katılımı olanaklı kılan kentsel dönüşüm uygulamaları ile kentlerin insanlar için yaşanabilir hale getirilebileceğini dikkat çekilmiştir.
Küreselleşme ve kamu yönetimi: Türkiye örneği

Bugün, Türkiye'de siyasal, yönetsel ve sosyal yapıya ilişkin önemli düzenlemeler yapılmaktadır. Küreselleşme sürecine bağlı olarak gerçekleşen bu düzenlemeler, 1980'lerden bu yana ekonomik yapının yeni-liberal eksenli politikalarla dönüştürülmesi çalışmalarının bir devamıdır. Dönemin siyasal ve yönetsel yapılanması ise, yeni sağ anlayış çerçevesinde belirlenmektedir. Bu anlayışın Türk Kamu Yönetimi'nde öngördüğü dönüşüm, özellikle 2000'li yıllardan sonra kamu yönetiminin yeniden düzenlenmesi amacıyla çıkarılan yasa ve tasarılarda somutluk kazanmaktadır. Söz konusu dönüşümün gerçekleşmesi esnasında küreselleşme bir uygarlık projesi olarak sunulmakta, dünya ekonomisi ile bütünleşmenin, demokrasinin, insan haklarının vb. gerçekleşmesinin onsuz olamayacağı vurgulanmaktadır. Çalışmanın sonucundan uluslararası kuruluşların öngördüğü politikalarınamacının, Türk Kamu Yönetimi'nde önemli bir dönüşümün çabası olduğu ortaya çıkmaktadır. Bu girişim, Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerin kamu yönetimleriüzerinde daha derin etkiler yapmaktadır. Bu süreçte, devletin refah devleti işlevi ortadan kaldırılmakta ve kamu yönetiminin faaliyet alanı toplum aleyhine sınırlandırılmaktadır.
TBMM'de kadın parlamenterlerin verdikleri kanun tekliflerinin içerik analizi yöntemiyle incelenmesi

Geçmişten günümüze, kadınların siyasal alana katılımı ve kadın temsili tartışma konusu olmuştur. Kadınlar birçok yönden siyasal alanlardan uzak tutulmuşlardır. Kadınların siyasal haklarını elde etmeleri için uzun yıllar süren bir mücadele vermeleri gerekmiştir. Bu mücadele demokrasiden kadın hareketlerine kadar uzanan çok boyutlu bir süreci içermektedir. Bugün hala kadınların siyasal alandaki varlıkları ve yetersiz temsilleri konuşulmaya devam etmektedir. Bu süreçte kadınların siyasal kazanımları artsa da siyasetin eril yapısı değişmemiştir. Bu yüzden kadınların siyasetten uzak kalmalarının nedenlerini anlamak için önce kadınların toplumdaki konumlandırılışının anlaşılması gerekmektedir. Özellikle demokrasinin temel taşlarından olan parlamentolarda kadınların görünürlüğü çok düşük seviyededir. Bu da kadın meselesinin ve kadınla ilişkilendirilen konuların gündeme yeterince gelmemesine neden olmaktadır. Bazı durumlarda kadınların siyasal katılım oranları artsa bile, bu durum kadına ve kadın meselelerine bakışı değiştiren bir etki yaratmamaktadır. Bu bağlamda kadıların birer siyasi aktör olarak niceliksel katılımlarının yanı sıra niteliksel olarak temsili de önemli bir noktaya işaret etmektedir. Bu çalışmada, öncelikle kadınların siyasal temsilleri ve kadın-demokrasi ilişkisi incelenmiştir. Daha sonra bu çerçevede Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin yasama organı olan Türkiye Büyük Millet Meclisi'ndeki bilhassa kadın parlamenterlerin, 21. ve 26. meclis dönemleri arasında; kadınla, kadınla ilişkilendirilen alanlarla ve sosyal konularla ilgili olarak verdikleri kanun tekliflerinin içerik analizi yapılmıştır. Kadın temsilinin niceliksel ve niteliksel ifadelerinin anlaşılması için önemli olan bu araştırmada, kadın vekillerin ilgili dönemler arasındaki sayısal artışlarının, ilgili konularda verilen kanun teklifleri üzerinden, parlamentoya yansıması incelenmiştir. Böylece, birçok yazına konu olan, kadın siyasetçilerin erkek meslektaşlarına göre fark yaratacak politikalar üretip üretmediği meselesinin anlaşılması amaçlanmıştır.
Soğuk Savaş döneminde Türk istihbarat kurgusu

Bu yüksek lisans tezi, İkinci Dünya Savaşı'nın bitmesiyle başlayan Soğuk Savaş döneminde Türkiye'nin istihbarat anlayışı ve kurgusunun ne şekilde değişime uğradığını ortaya koymaktadır. Türkiye'nin ABD ile müttefik olmasının ve NATO'ya üye olmasının ardından Türkiye'nin istihbarat kuruluşlarında yaşanan değişiklikler irdelenmektedir. İlk Türk devletlerinden başlayarak Türk istihbarat sisteminin üzerine inşa edildiği temeller ve Kurtuluş Savaşı'nın ardından Türkiye'nin istihbarat teşkilatı Milli Emniyet Hizmetleri'nin kuruluş öyküsü de çalışmanın kapsamına girmektedir. Tezin esas konusunu oluşturan Türkiye'nin istihbarat kurgusunda değişikliklere yol açan tüm olay ve gelişmeler ayrıntılı olarak ortaya konulmaktadır. Çalışma, Türkiye ile Amerika Birleşik Devletleri ilişkilerinin gelişmesi ve Türkiye'nin NATO'ya kabul edilmesiyle Türk istihbarat kurgusunun büyük ölçüde komünizmle mücadele konseptine göre değiştiği savına dayanmaktadır. Sovyetler Birliği'ne sınır olması nedeniyle Soğuk Savaş'ın kilit ülkesi Türkiye olmuştur. Bu Türkiye'yi ABD için çok önemli kılmaktadır. Türkiye ise Sovyetler birliği tehdidine karşı ABD ile yakınlaşmıştır. Güvenlik kaygısıyla gelişen bu ilişkiyle birlikte Türkiye'nin istihbarat yapısı adeta evrim geçirmiştir. Milli İstihbarat Teşkilatı ve Emniyet İstihbarat yeniden yapılandırılmıştır. Türk Silahlı Kuvvetler bünyesinde de Özel Harp Dairesi kurulmuştur. Türkiye, bu dönemde başta ABD olmak üzere Batılı ülkelerin istihbarat servisleriyle ortak çalışmalar yürütmüştür.
Michel Foucault: Gözetlemenin iktidadı ve kameralı takip sistemi

Toplumsal ilişkilerin şekillendiği ilk günden başlayarak, gözetim toplumsal denetimi ve egemenlik ilişkilerini kurmanın ve sürdürmenin başlıca araçlarından olmuştur. Dolayısıyla, gözetim gerek bireysel yaşama, gerekse de toplumsal yaşama çeşitli önemli etkileri olan bir gerçeklik haline gelmiştir. Bu tez çalışması üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde iktidar ve devlet olguları üzerinde durulmuştur. Bu iki olgunun tarihsel ve sosyolojik olarak farklı kuramsal yaklaşımlara göre kavramsallaştırılması, işlevleri, birbirleriyle olan ilişkileri açıklanmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde Foucault'nun iktidar, iktidar ilişkileri ve iktidarın toplumsal denetim için kullandığı teknolojilere dair düşünceleri aktarılmıştır. Foucault'ya göre, iktidar bir kişinin elinde yoğunlaşan ve diğerleri üzerinde egemen olan veya bir grubun ve sınıfın tekelinde değildir. İktidar devlet gibi belirli bir konuma yerleşmemiştir. İktidar ağ gibi işleyen bir organizasyondur. Belli başlı sosyal ilişkiler gündelik yaşamda temellenir. Foucault mikro politikaya odaklanır. Foucault'ya göre, iktidar ve bilgi birbirleriyle doğrudan ilişkilidir. Üçüncü bölümde de gözetleme olgusunun tarihsel ve kavramsal analizleri yapılarak, çeşitli bakış açılarına göre yorumlanması yapılmıştır. Ayrıca Foucault'nun gözetlemeye dair analizleri ile iktidar ve gözetleme ilişkisi ele alınmıştır. Gözetlemenin tarihsel işleyişi ve günümüz gözetlemesinin, modern-panopticona dönüşümü incelenmiştir. Günümüz elektronik teknolojisi, gözetimi ileri bir noktaya taşımıştır. Hemen her türlü elektronik araç, günlük yaşantımızın kolaylaştırıcılarıdır. Fakat aynı zamanda, bizim, kendimizi bilerek ya da bilmeyerek izlettirdiğimiz, görünmez gözetleyenimiz de olmuşlar.
The Local government system in the republic of Azerbaıjan

ÖZ AZERBAYCAN CUMHURİYETİ'NDE YEREL YÖNETİM SİSTEMİ Yılmaz, Bige Yüksek Lisans, Kentsel Politika Planlamaları ve Yerel Yönetimler Ana Bilim Dalı Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Melih Ersoy Ortak Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Ruşen Keleş Temmuz 2002, 166 sayfa Bu çalışmada, Azerbaycan Cumhuriyeti'nin yerel yönetim yapısı, kuruluşu ve önemli özellikleri, geçiş dönemi dikkate alınarak tartışılmış ve incelenmiştir. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra, bağımsızlığım kazanan diğer yeni cumhuriyetler gibi, Azerbaycan da siyasal, ekonomik ve kültürel alanlarda bir dönüşüm sürecine girmiştir. Ulus devlet oluşturma süreciyle birlikte yaşanan bu geçiş dönemi, Batı ile entegre olma sürecinde yeni oluşum ve yapıların oluşturulmasını gerekli kılmıştır. Bu çalışmada, bağımsızlıktan sonra Azerbaycan'ın yerel yönetim yapısında meydana gelen değişiklikler, yeni oluşturulan sistemin temel özellikleri ve bu sistemin Batıdaki örneklere olan benzerlikleri incelenmektedir. Uluslararası örgütlerin bütünleşme sürecinde, yeni yapıların oluşturulmasındakiöncül rolleri, yeni oluşturulan ulus devletin bu organizasyonlar karşındaki konumu ve bu ilişkilerin uygulamadaki yansımaları çalışmanın bir diğer önemli bölümünü oluşturmaktadır.