turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hükümlü ve tutukluların suç türüne göre; Çocukluk çağı travması, kişilik inancı ve dürtüsellik düzeylerinin karşılaştırılması

Bu araştırma tutuklu ve hükümlülerin suç türüne göre, çocukluk çağı travmaları, dürtüsellik düzeyleri ve kişilik inançları arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla gerçekleşmiştir. Araştırmanın örneklemini 2017- 2018 öğretim yılında Bakırköy Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu ve Ümraniye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda bulunan adam öldürme (n:32), uyuşturucu suçları (n:103), cinsel suçlar (n:50) ve diğer suçlar gurubunda bulunan fuhuş, hırsızlık, yağma, gasp, insan ticareti, göçmen kaçakçılığı, kundaklama ve hürriyeti yoksun kılma suçlarıyla (n:17) yargılanan yaşları 20 ile 63 arasında değişen 78 kadın ve 124 erkek olmak üzere toplamda 202 tutuklu ve hükümlüler oluşturmaktadır. Araştırmada yer alan katılımcılardan veri elde etmek için Sosyo-demografik Bilgiler Formu'u, Kişilik İnancı Kısa Form'u, Barratt Dürtüsellik Ölçeği ve Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği kullanılmıştır. İstatistik analizler IBM SPSS 21.0 paket programı aracılığıyla Kolmogorov-Smirnov testi, t testi, Mann Whitney U testi, tek yönlü varyans analizi, Kruskal Wallis testi, Pearson Ki-kare testi ve Spearman korelasyon testi ile değerlendirilmiştir. İstatistiksel anlamlılık düzeyi için p<0, 05 değeri kabul edilmiştir. Çalışmanın sonucunda tutuklu ve hükümlülerin; kişilik örüntü puanları karşılaştırıldığında gruplar arasında istatistiksel anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05), hükümlüler de obsesif-kompulsif, tutuklularda ise paranoid örüntü en yüksek ortalamalara sahiptir. Çocukluk çağı travma alt ölçekleri ile suç ilişkisine bakıldığında fiziksel ihmale maruz kalanlarda uyuşturucu ile ilgili suç işleyenler en yüksek ortalamayı oluşturmaktadır. Toplam dürtüsellik puanlarına bakıldığında ise en yüksek ortalamayı uyuşturucu ile ilgili suçlar oluşturmaktadır
Problemli internet kullanımının metakognisyonlar, olumsuz çocukluk çağı yaşantıları, aleksitimi ve dürtüsellik ile ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı alan yazında birbirinden farklı bağlamlarda incelenmiş olan; problemli internet kullanımı, metakognisyonlar, bilişsel dikkat kilitlenmesi sendromu, aleksitimi, dürtüsellik ve olumsuz çocukluk çağı yaşantıları kavramlarının izdüşümünü inceleyip aralarındaki ilişkilerin boyutlarını saptamaktır. Araştırmanın örneklemi farklı illerde yaşayan, yaşları 18-65 arasında değişen 315 kadın ve 210 erkek olmak üzere 525 kişiden oluşmaktadır. Araştırmada 'Young İnternet Bağımlılık Ölçeği, Üstbiliş- 30 Ölçeği, Çocukluk Çağı Olumsuz Yaşantılar Ölçeği, Barratt Dürtüsellik Ölçeği, Toronto Aleksitimi Ölçeği, Bilişsel Dikkat Kilitlenmesi Sendromu Ölçeği ve Sosyo-Demografik Bilgi formu kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler; SPSS paket programı ve AMOS V22 aracılığıyla çözümlenmiştir. Çalışmada demografik bilgilerin frekans dağılımları için betimsel analizler kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkileri incelemek için korelasyon analizi, değişkenlerin problemli internet kullanımının açıklamasına katkısını belirlemek için hiyerarşik regresyon analizi, değişkenlerin problemli internet kullanımı üzerindeki dolaylı etkilerini belirlemek için yapısall eşitlik modeli kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, katılımcıların problemli internet kullanımları ile dürtüsellik düzeyleri, metakognisyonları, aleksitimi düzeyleri ve bilişsel dikkat kilitlenmesi sendromu arasında anlamlı düzeyde bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Katılımcıların problemli internet kullanımları ile olumsuz çocukluk çağı yaşantıları arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Ayrıca katılımcıların olumsuz çocukluk çağı yaşantıları ile dürtüsellik düzeyleri, metakognisyonları, aleksitimi düzeyleri ve bilişsel dikkat kilitlenmesi sendromu arasında anlamlı düzeyde bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Bununla beraber aleksitimi ve dürtüsellik düzeyleri, metakognisyonlar ve bilişsel dikkat kilitlenmesi sendromunun; birlikte problemli internet kullanımının %34'ünü yordadığı saptanmıştır.
Possible risk factors for suicide: Depression, anxiety, positive and negative affect, academic achievement, problem-solving skills, and family relations

öz İNTİHAR İÇİN RİSK FAKTÖRLERİ: DEPRESYON, KAYGI, POZİTİF VE NEGATİF DUYGU DURUM, AKADEMİK BAŞARI, PROBLEM ÇÖZME BECERİLERİ VE AİLE İLİŞKİLERİ Or, Pınar Yüksek Lisans, Psikoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Tülin Gençöz Haziran, 2003, 103 sayfa Bu çalışma, Türk üniversite örnekleminde, depresyon, kaygı, pozitif ve negatif duygu durum, aile ortamı, problem çözme becerileri ve cinsiyet, yaş, kardeş sayısı, anne ve babanın eğitim durumu, kişinin yaşamının çoğunu geçirdiği yer, ailenin gelir düzeyi, kişinin üniversite eğitimini sürdürürken kaldığı yer ve not ortalaması gibi kontrol değişkenlerinin intihar düşüncesi üzerindeki belirleyiciliğini araştırmayı amaçlamaktadır. Katılımcılar, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara Üniversitesi ve 9 Eylül Üniversitesi'nin çeşitli bölümlerinde öğrenim görmekte olan 226 öğrencidir. Temel analizler öncesinde, İntihar Olasılığı Ölçeği, Aile Ortamı Ölçeği ve Problem Çözme Envanteri üzerinde Faktör Analiz işlemleri uygulanmıştır. Bu analizler sonucunda, İOÖ, intihar düşüncesi, düşmanlık vve kendini olumsuz değerlendirme olmak üzere üç alt gruba, AOÖ, birlik-beraberlik ve organizasyon kontrol olmak üzere iki alt gruba ve PÇE ise, aktif problem çözme becerileri ve pasif problem çözme becerileri olmak üzere iki alt gruba ayrılmıştır. Daha sonra, bu alt gruplar kullanılarak, intihar düşüncesinin belirleyici etkilerinin test edilmesi amacıyla hiyerarşik regresyon analizleri yapılmıştır. Ük aşamada, cinsiyet, yaş, anne ve babanın eğitim durumu, kişinin yaşamının çoğunu geçirdiği yer, gelir düzeyi, kişinin şu anda yaşadığı yer ve not ortalaması aşamalı metotla regresyon analizine girilmiştir. İkinci aşamada, çalışmada kullanılan ölçekler, toplam kaygı puanı, pozitif ve negatif duygu durum puanlan, toplam depresyon puanı, pasif ve aktif problem çözme puanlan ve toplam problem çözme puanı, birlik-beraberlik ve organizasyon kontrol puanlan, toplam aile ortamı ölçeği puanı, analize girilmiştir. PÇE dışında hiçbir ölçekte cinsiyet için anlamlı bir fark çıkmamıştır, PÇE, erkeklerin kızlara oranla daha çok problem çözme yöntemleri kullandığım göstermiştir. Regresyon analizleri, aile içinde birlik-beraberlik duygusunun intihar düşüncesine karşı güçlü bir koruyucu olduğunu vurgulamıştır. Pasif problem çözme kullanımı, kendini olumsuz değerlendirme ve toplam intihar puanım belirlemede anlamlı bulunmuştur. Aynca, depresyon ve kaygı belirtileri ve negatif duygu durumu, intihar düşüncesi ile bağlantılı çıkmıştır. Ailede birlik-beraberlik duygusunun intihar düşüncelerini önlemede çok etkin çıkması, gelecekte bu alanda çalışmalar yapılması gereğini ortaya koymaktadır. Araştırmanın sonuçlan literatür bağlanımda tartışılmaktadır.
Toplumsal cinsiyet rolleri ve aile işlevselliğinin problem çözme becerilerine etkisi

Bu çalışmanın amacı aile işlevselliği ve toplumsal cinsiyet rollerinin evli çiftlerin problem çözme becerilerine etkisini araştırmaktır. Araştırmaya 91 evli kadın ve 34 evli erkek olmak üzere toplam 125 kişi katılmıştır. Katılımcılara çevrimiçi formlar aracılığıyla Demografik Bilgi Formu, Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeği, Aile Değerlendirme Ölçeği ve Problem Çözme Envanteri uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre aile işlevselliği alt boyutlarından 'roller', 'davranış kontrolü' ve 'problem çözme' ile toplumsal cinsiyet rolleri alt boyutlarından 'eşitlikçi cinsiyet rolü'nün problem çözme becerilerini yordadığı bulgusuna ulaşılmıştır. Ayrıca demografik değişkenlerden ev işleri ile ilgilenme ve evlilik şekline göre problem çözme becerilerinin anlamlı derecede farklılaştığı gözlenmiştir.
Yetiştirme yurdunda barınan 13-15 yaş grubu ergenler ile aileleri yanında yaşayan aynı yaş grubu ergenlerin psikolojik belirtilerinin karşılaştırılması

Bu araştırma, Gaziantep Erkek Yetiştirme Yurdu'nda barındırılan (13-15) yaş grubu ergenlerle, bu ergenlerin öğrenim gördükleri okullarda benzer sosyo-ekonomik özelliklere sahip aynı yaş grubu erkek ergenler üzerinde yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi 65'i yetiştirme yurdu ve 65'i aileleri yanında kalan ergenler olmak üzere toplam 130 ergenden oluşmuştur. Araştırmanın amacı, erkek yetiştirme yurdunda barınan (13-15) yaş grubu ergenler ile ailesi yanında yaşayan aynı yaş grubu ergenlerin psikolojik belirtilerini karşılaştırmalı olarak incelemektir. Araştırmanın bulguları, ergenlerin kendi bildirimleri ile sınırlı kalmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak deneklere uygulanan ve psikiyatrik belirti ve yakınmaları içeren 'Belirti Tarama Listesi' araç olarak kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel çözümünde, ki-kare testi kullanılmış ve yüzdelerden yararlanılmıştır. Bu işlemlerin gerçekleştirilmesinde yanılma payı 0.05 olarak belirlenmiştir. Deney ve kontrol gruplarım oluşturan ergenler arasında bedensel işlevlere ilişkin zorlanma ve obsesif-kompulsif boyutu belirtilerinde anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Kişiler arası duyarlılık boyutu belirtilerinden 'başkalarının sizi anlayamadığı veya hissedemeyeceği duygusunu yaşama' yakınması bakımından deney ve kontrol grupları arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Yine aynı boyutun diğer belirtileri arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. İki grup arasında depresyon boyutu belirtilerinden, 'yalnızlık duygusunu yaşama' ve 'her şeye karşı ilgisiz olma' yakınmalarını yaşama bakımından fark anlamlı görülmüş, aynı boyutun diğer belirtilerinde ise, anlamlı bir fark bulunmamıştır. Anksiyete boyutunun belirtilerinden 'korku duygusunu yaşama', 'gerginlik veya coşku hissini yaşama' yakınmaları bakımından deney ve kontrol grupları arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Her iki grubun denekleri arasında psikotizm belirtilerinden biri olan 'bir kimsenin düşüncelerin izi kontrol edebileceği düşüncesini yaşama' ya kınmasında anlamlı bir farklılık saptanmış genel zorlanma boyutu belirtilerinde anlamlı bir fark bulunmamıştır. Bu araştırma bulgularına göre kurum bakımının ergenlerin sağlıklı gelişimi ve uyumu üzerinde olumsuz etkilerinin olduğu dikkat çekmektedir. Araştırma önerilerinin, kurum bakımının çocuğun gelişimi üzerindeki olumsuz etkilerini azaltabileceğine ve bundan sonraki araştırmalara ışık tutacağına inanılmaktadır. 111
Yerel yazılı basında çalışan kadın gazetecilere yönelik mobbing ve mücadele yöntemleri: Antalya örneği

İş yaşamında kadına yönelik cinsiyet ayrımcılığı; kadınların cinsiyetlerinden dolayı çalışma yaşamında dışlanması, bunun sonucunda işyerindeki koşullar ve diğer çalışanların tutumlarının kimi zaman mobbing şeklinde kendini göstermesidir. Cinsiyetçilik, geleneksel olarak kadından beklenen rollerin ideoloji olarak kabul edilmesi ve cinsiyetlerin önyargılar çerçevesinde tanımlanmasıyla kadını dar bir alanda çerçevelemektedir. Bu nedenle cinsiyet ayrımcılığını bir çeşit 'yeni ırkçılık' olarak ifade etmek mümkündür. İş yaşamının kronik sorunlarından biri olan, en alttan en üste kadar tüm görev statülerinde kadınların yaşadığı önemli zorluklardan biri olan mobbing, genellikle hizmet sektörleri başta olmak üzere her işyerinde görülebilmektedir. Kadına yönelik mobbing 'emek uygarlığında' kadınların 'korumasız yapılar' içerisinde kalmasında neden olmaktadır. Ancak asıl sorun iş yaşamında yerini almaya ve pekiştirmeye devam eden kadının mobbing ile yetersizliğe mecbur edilmesi ve ikincil statüde görülmesidir. Kadınların cinsiyet temelli ayrımcılık ve mobbing nedeniyle yaşadıkları zorlukların aşılabilmesi için mücadele yöntemi olarak öncelikle işletmeler ve sivil toplum kurumlarının girişimleriyle farkındalığın geliştirilmesi ve yasal alanda daha etkili mücadele araçlarının devreye alınması gerektiği düşünülmektedir. Bu çalışmada Antalya ilinde faaliyet gösteren yerel yazılı basında görev yapan kadınların mobbinge ve cinsiyetçi ayrımcılığa maruz kalma durumu araştırılmıştır. Bu kapsamda altı kadın ve altı erkek gazeteci ile yarı yapılandırılmış görüşme soruları üzerinden derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Araştırma sonucunda kadın gazetecilerin, kadına yönelik mobbinge ve cinsiyetçi ayrımcılığa maruz kaldıkları tespit edilmiş ve bu durumla bireysel olarak mücadele etmeye çalıştıkları görülmüştür.
Differentiation of self: Examination of the concept in the interplay of stress, life satisfaction, and marital satisfaction

Bu çalışmanın amacı, algılanan stres, eşten kaynaklı stres, eşten bağımsız stres ve yaşam doyumu ile evlilik doyumu arasındaki ilişkide benlik ayrışması değişkenlerinin aracılık etme rolünü incelemektir. Çalışmanın örneklemini yaşları 19 ve 70 arasında değişen (M = 38 ,14, S = 1 ,18) toplam 825 evli yetişkin birey (420 kadın, 405 erkek) oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama araçları olarak Kişisel Bilgi Formu, Çiftler için Çok Boyutlu Stres Anketi, Algılanan Stres Ölçeği, Benliğin Farklılaşması Envanteri-Kısa Formu, Çift Uyumu Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Önerilen ilişki ve yaşam doyum modelini test etmek için Yapısal Eşitlik Modellemesi kullanılmıştır. Eşten bağımsız stres boyutu, eşten kaynaklı stres ve algılanan stres ile yüksek çoklu doğrusallık değeri gösterdiği için çalışmadan çıkartılmıştır. Algılanan stres, eşten kaynaklı stres ve benlik ayrışması çalışmanın bağımsız değişkenleriyken, yaşam doyumu ve evlilik doyumu çalışmanın bağımlı değişkenleridir. YEM sonuçları algılanan stres ve evlilik stresi ile duygusal tepkiselliği daha yüksek olan bireylerin, ilişki ve yaşam doyum düzeylerinin düşük olduğunu göstermiştir. Ayrıca, stres seviyesi arttıkça ve ben pozisyonu azaldıkça, yaşam ve ilişki doyumu da düşmektedir. Araştırmanın sonuçları önerilen modelin bireylerin yaşam doyumlarındaki varyansın % 37'sini ve ilişki doyumlarındaki varyansın % 63'ünü açıkladığını göstermiştir. Sonuç olarak, bulgular evil bireylerin ilişkisel ve yaşam doyumlarında benliğin farklılaşması değişkenlerinin önemini desteklemiştir.
Yetişkinliğe geçişte anne-babaya bağlanma ile problemli internet kullanımı ilişkisinde bilişsel tamamlanma ihtiyacının aracılık etkisi

Bu çalışmanın temel amacı, anne-babaya bağlanma ile problemli internet kullanımı ilişkisinde bilişsel tamamlanma ihtiyacının aracılık etkisini bir model bağlamında incelemektir. Ek olarak, bu değişkenlerin bazı demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. İlişkisel tarama modelinin kullanıldığı çalışmada araştırma grubunu, %40'ı erkek (n= 176), %60'ı (n= 253) kadın olmak üzere toplam 429 birey oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak 'Problemli İnternet Kullanımı Ölçeği', 'Ebeveyn Bağlanma Envanteri-Kısa Formu' ve 'Tamamlanma İhtiyacı Ölçeği-Kısa Formu' kullanılmıştır. Path modeli, t-Testi ve ANOVA verilerin analizinde yararlanılan temel istatistiklerdir. Araştırma sonucunda, anneye bağlanmanın (ß= .20, p< .01), babaya bağlanmanın (ß= .08, p < .01) ve tamamlanma ihtiyacının (ß= .01, p< .01) problemli internet kullanımı üzerinde pozitif ve düşük düzeyde yordayıcı gücünün olduğu ortaya çıkmıştır. Anneye bağlanmanın (ß= .10, p< .01) ve babaya bağlanmanın da (ß= .04, p< .01) tamamlanma ihtiyacı üzerinde pozitif ve düşük düzeyde yordayıcı gücünün olduğu ortaya çıkmıştır. Yapılan analiz sonucunda, tamamlanma ihtiyacının aracılık rolü gözlenmektedir. Anneye bağlanmanın (ß= .001, p< .01) ve babaya bağlanmanın (ß= .0004, p< .01) tamamlanma ihtiyacı üzerinden problemli internet kullanımına dolaylı etkisinin düşük ve pozitif olduğu bulgusu elde edilmiştir. Anneye bağlanmanın (ß= .20, p< .01) ve babaya bağlanmanın (ß= .08, p< .01) toplam etkisi problemli internet kullanımı ile düşük düzeyde pozitif ilişkili bulunmuştur. Araştırmanın analizi sonrasında elde edilen bulgular, alanyazındaki araştırma sonuçlarıyla karşılaştırılarak tartışılmıştır.
The role of emotion regulation difficulties in dysfunctional eating behaviors and food addiction

Çağdaş gıda ortamı, lezzetli, yüksek enerjili gıdaların yaygınlığı nedeniyle 'toksik' olarak tanımlanmaktadır. Yüksek oranda şeker, karbonhidrat veya yağ içeren lezzetli yiyecekleri sık tüketenler, obezite ve gıda bağımlılığı da dahil olmak üzere geniş bir yeme bozukluğu yelpazesi geliştirme riski altındadır. Özellikle, olumsuz duyguları etkili bir şekilde düzenlemede sorun yaşayan kişiler, bu duyguları azaltmak için lezzetli yiyeceklere başvurabilirler. Bu çalışma, kilo sorunu yaşadığını düşünen 319 kişide duygu düzenleme zorlukları ile yeme bağımlılığı ve problemli yeme davranışları arasındaki ilişkiyi araştırdı. Veriler, Yale Yeme Bağımlılığı Ölçeği, Duygu Düzenlemede Güçlükler Ölçeği, Depresyon Değerlendirme Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği ve problemli yeme davranışlarını değerlendiren sorular kullanılarak toplanmıştır. Duygu düzenleme güçlükleri; anksiyete ve depresif belirtiler, problemli yeme davranışları ve yeme bağımlılığı düzeyleri ile ilişkili bulunmuştur. Yapılan lojistik regresyon analizi, dürtü kontrol zorluklarının, duygusal tepkilerin kabul edilmemesinin ve depresyon semptomlarının yeme bağımlılığı tanısını öngördüğünü gösterdi. Bu bulgu, depresif hissettiğinde yüksek oranda şeker, karbonhidrat veya yağ içeren yiyecek tüketmenin, duygusal durumunu kabullenemeyen ve acil tatmin arayışında olan bireylere hızlı bir rahatlama veya zevk getirdiğini ileri sürmektedir. Bu sonuç yeme bağımlılığının etkin bir şekilde yönetilmesinin bireylerin etkili duygu düzenleme stratejilerini öğrenmesi gerektiğini düşündürmektedir.
Gebelikteki psikosoyal durumun evlilik uyumuyla ilişkisi

Araştırma, gebelikteki psikososyal sağlığın evlilik uyumuyla ilişkisini ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı ve kesitsel tipte yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Manisa il merkezi Celal Bayar Üniversitesi Hafsa Sultan Hastanesi ve Manisa Merkez Efendi Devlet Hastanesi'nde 2012 yılında gebe polikliniğe başvuran tüm gebeler (N=16295)oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemi, Evreni Bilinen Örneklem Formülü ile, %95 olasılık ve %5 sapma ile 376 gebe örnekleme alınmıştır. Verilerin toplanmasında, gebelerin demografik özellikleri, gebelik ve evlilikle ilgili tanıtıcı özelliklere ait soruların yer aldığı bir Anket Formu, Gebelikte Psikososyal Sağlığı Değerlendirme Ölçeği ve Evlilik Uyum Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen veriler 'IBM SPSS Versiyon 21.0' ile değerlendirilmiştir. Gebelerin psikososyal sağlık ve evlilik uyumu puanlarının normal dağılım gösterip göstermediğini belirlemek için Shapiro ve Kolmogorow-Smirnov testleri; verilerin analizinde, sayı, yüzde, Mann-Witney U testi, Kruskal-Wallis varyans analizi, ve korelasyon testi kullanılmıştır. Gebelerin %31.9'unun 25-29 yaş grubunda ve yaş ortalamasının 26.68 5. 15 yaş, %31.9'unun ortaokul mezunu, %82.2'sinin ev hanımı olduğu, %45.5'inin 20-24 yaş arasında ilk kez gebe kaldığı ve ortalama ilk gebelik yaşının ise 22.32 3. 81 yaş olduğu, %78.7'sinin üçüncü trimestirde ve ortalama gebelik haftasının 32.02 8. 01 olduğu, %77.7'sinin isteyerek gebe kaldığı, %88.3'ünün düzenli olarak antenatal kontrollere gittiği belirlenmiştir. Gebelerin, yaş, eğitim durumu, meslek, sosyo-ekonomik durum, sosyal güvence, Manisa'da yaşama yılı, eşin eğitim durumu, eşin mesleği, gebelik sayısı, doğum sayısı, düşük yapma durumu, bir önceki doğum aralığı, yaşayan çocuk sayısı, gebeliğin planlı olması/isteyerek gebe kalma durumu, düzenli antenatal kontrollere gitme durumu, evlilik biçimi, evlilik süresi, evlilik sayısı ve eş ilişkisi ile psikososyal sağlık arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmıştır. Gebelerin, sosyo-ekonomik durum, gebelik sayısı, doğum sayısı, bir önceki doğum aralığı, yaşayan çocuk sayısı, gebeliğin planlı olması/isteyerek gebe kalma durumu, evlilik biçimi ve eş ilişkisi ile evlilik uyumu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmıştır. Gebelerin, psikososyal sağlık ve evlilik uyumları arasında pozitif yönde, güçlü ve anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Gebelerin, 'gebelik ve eş ilişkisi' ile evlilik uyumları arasında pozitif yönde, güçlü ve anlamlı bir ilişki saptanırken, 'kaygı ve stres', 'aile içi şiddet', ' psikososyal destek', 'ailesel özellikler' ve ' gebeliğe ilişkin fiziksel-psikososyal değişiklikler' ile evlilik uyumları arasında pozitif yönde, düşük ve anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Sonuç olarak, eş ilişkisi ve evlilik uyumu olumlu yönde arttıkça gebelikteki psikososyal sağlığın da arttığı belirlenmiştir. Bu sonuca göre; evlilik uyumu iyi olduğunda, gebelikteki psikososyal sağlığın da iyi olacağı söylenebilir.
İç Anadolu Bölgesinde yeme bağımlılığı ve aleksitimi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma, Türkiye Bağımlılık ve Ruh Sağlığı Profili Çalışması kapsamında İç Anadolu Bölgesi'nde yaşayan 18-65 yaş aralığındaki bireylerin Yeme Bağımlılığı ve Aleksitimi düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmaya İç Anadolu Bölgesi'nden 2800 kişinin katılımı sağlanmış ve demografik bilgiler, yeme bağımlılığı ve aleksitimi düzeylerini saptamak için anket ve ölçek çalışması yürütülmüştür. Araştırmada, Sosyodemografik Bilgi Formu, Davranış Etkileme Yükü Formu ve Toronto Aleksitimi Ölçeği veri ölçüm araçları olarak kullanılmıştır. Araştırma betimsel ve karşılaştırmalı analiz yöntemlerini içeren nicel araştırma yöntemleri kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın sonuçları doğrultusunda, cinsiyet ve yaş değişkenine göre yeme bağımlılığı düzeyinin anlamlı düzeyde farklılaştığı saptanmıştır. Erkek katılımcılarda ve 18-23 yaş arası olan katılımcılarda yeme bağımlılığı puan ortalamalarının daha yüksek olduğu saptanmıştır. Toronto Aleksitmi Ölçeği alt kategorilerine göre yeme bağımlılığı düzeyleri farklılaşmaktadır. Yeme bağımlılığını yordayıcı değişkenlerin analizine ilişkin bulgular doğrultusunda, cinsiyet, eğitim düzeyi, medeni durum, çocuk sayısı ve aleksitimi düzeyinin yeme bağımlılığını anlamlı düzeyde yordadığı saptanmıştır. TAO DTG puanlarının yüksek olması yeme bağımlılığı puanlarının yüksek oluşu ile anlamlı bir ilişki içerisinde olduğu yordanmaktadır. TAO DİG düzeylerinin yeme bağımlığı seviyeleri ile karşılaştırılmasında, katılımcıların puan ortalama farklarının yüksek ile düşük ve yok yeme grupları arasında olduğu saptanmıştır. Yapılan araştırmanın verileri önümüzdeki yıllarda Türkiye ve İç Anadolu bölgesinde bağımlılık ve aleksitmiyle ilgili çalışmalarda veri olarak kullanılabileceği ve yapılacak olan değerlendirme ve müdahalelerde göz önünde bulundurulacağı bölge için katkısı olabileceği düşünülmektedir.