turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The sense of self, superego and ego-ideal in Turkish sephardic Jewish young adults

Bu çalısmada 21 ve 23 yas aralığındaki Türk Yahudi Gençlerinin benlikorganizasyonları, superego ve ego ideali yapıları kalitatif bir yöntemle incelenmistir. Yarı yapılandırılmıs bir konu rehberi ısığında katılımcıların aile yapılarına, davranıslarına, inançlarına ve tutumlarına odaklanarak bes kız ve bes erkek gençlegörüsme yapılmıstır. Bu görüsmeler anlatım analizi yöntemi uygulanarakdeğerlendirilmistir ve bunun için Batı literatürü ve Roland'ın (1988) Doğu kültürlerindeki benlik yapısını inceleyen kuramsal yaklasımları kullanılmıstır. Anlatımlar, ailevi bir benlik yapısının varlığını ortaya koymakta ve bunun özellikle anne-çocuk iliskisinde birliktelik-karsılıklılık içeren, baba-çocuk iliskisindeise ılımlı bir yapısall hiyerarsi içeren bir yapılanma sergilediğini göstermektedir. Katılımcıların toleranslı, saygılı, sefkatli ve aynı zamanda özerkliği desteklerken asırıkorumacı da olan bir yetistirilme tarzı ile büyütüldükleri görülmektedir. Güçlü, bütüncül, cezalandırıcı olmayan ve iliskisel bir boyut içeren bir superego yapısı, ahlaklı davranıs için gerekli kuralları hayli içsellestirmis bir ego ideali yapısı, bir bizbendeğeri ve sosyal ortama duyarlı bir ego ideali olusumu ile birliktegözlemlenmistir. Ailevi ve toplumsal bağları vurgulayan kültürel değerleri ve yükümlülükleri ön planda tutan bir Yahudi kimliği ortaya konmustur. Gruplar arasıilişkilerde ve karısık evliliklerde zorlayıcı niteliklerin varlığı ve bir azınlık grubuna aidiyet hissinin belirginliği göze çarpmaktadır. Genel olarak katılımcılar arasında bu konularda belirgin bir cinsiyet farkı gözetilmemistir.
Anneleri ile ceza infaz kurumlarında kalan 0-6 yaş çocukların gelişiminin ve annelerinin gözüyle yaşam deneyimlerinin karma araştırma yöntemiyle araştırılması

Yaşamın temeli niteliğini taşıyan erken çocukluk döneminde ceza infaz kurumunda kalan çocukların maruz kaldığı olumsuz çocukluk çağı deneyimlerinin etkisinin yetişkinlik döneminde sorunlara yol açtığı ve sosyal konumlarının dezavantajlı olduğu bilinmektedir. Bu araştırmanın amacı, 'Özgürlüğüm' projesi kapsamında, 7 kadın ceza infaz kurumunda anneleriyle kalan 0-6 yaş çocukların temel ihtiyaçlarının karşılanması ve ilişkilerinin desteklenmesi amacıyla yapılan psikososyal müdahale programına katılan annelerin, ceza infaz kurumunda büyüyen çocuklarının yaşam ortamı ve ilişkilerine dair görüşlerinin ele alınmasıdır. Çocukların gelişim düzeyine ve anne-çocuk ilişki boyutuna bakılmış ve annelerin gözüyle çocuklar açısından ceza infaz kurumu koşulları ele alınmıştır. 68 anne ve 70 çocuk ile yürütülen sivil toplum projesi kapsamında annelerle yapılan grup çalışmalarından yazılı kayda alınarak elde edilen nitel veriler, ceza infaz kurumunun fiziki ve sosyal ortamının çocuklar için etkisini açıkça gözler önüne sermiştir. Annelerin söylemleri tema analizi yapılarak; cezaevi şartlarında annelik yapmak ve cezaevinde büyümek ana temalarına ulaşılmıştır. İlk ana temayla cezaevi ortamı ve annelik, mahkum anne olmak, cezaevinde anne-çocuk ilişkileri ve aile içi ilişkiler alt temalarına ulaşılmış; ikinci ana temayla çocuğun gelişimsel süreçleri annelerin söylemleri aracılığıyla anlaşılmaya çalışılmıştır. Çocukların yaşıtlarına göre dil, kişisel sosyal, ince motor ve kaba motor gelişim düzeylerinin belirlenmesi için uygulanan Denver Gelişimsel Tarama Testi sonucu ceza infaz kurumundaki çocukların çoğunluğunun gelişiminin yaşıtlarına göre geride veya şüpheli olduğu bulunmuştur. Annelere uygulanan Çocuk Ana-baba İlişki Ölçeği'ne göre ilişkide çatışma boyutunun orta düzeyde, olumlu ilişki boyutunun oldukça düşük düzeyde olduğu bulunmuştur. Araştırma sonuçlarına göre ceza infaz kurumunda annesinin yanında kalan çocuklar için hak temelli uygulamalar, hizmet odaklı uygulamalar ve boylamsal araştırmalar önerilmektedir.
Anksiyetenin dikkat ve bilişsel süreçler ile ilişkisinin incelenmesi

Anksiyeteli kişilerde tehdit uyaranlarına yönelik seçici bir dikkatin ve bu uyaranlara dair yanlı bir bilgi işleme tarzının söz konusu olduğu bilinmektedir. Bu çalışmada anksiyete ve endişenin tehdit anlamı içeren uyaranlara yönelik bilişsel yanlılığa etkisi ve bu yanlılığın bilişsel yanlılık değiştirme manipülasyonuyla değiştirilip değiştirilemeyeceğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yanlılık iki alanda çalışılmıştır: (1) sonucu veya anlamının olumlu veya olumsuz olduğunun belirsiz olduğu olayları olumsuz yönde yorumlama yanlılığı ve (2) tehdit anlamı içeren kelimelerin daha çok akılda kalması ve tehdit kelimelerinde daha fazla bellek hatası olması şeklinde kendini gösteren bellek yanlılığı. Ölçüm için kısa metinlerin yorumlanmasından oluşan bir yorumlama yanlılığı testi ve hem bir bellek testi geliştirilmiştir. Çalışmada yüksek anksiyeteli kişilerin bellek yanlılığının ve yorumlama yanlılığının düşük anksiyeteli kişilere göre daha yüksek olması beklenmiştir. İkinci olarak olumsuz bilişsel yanlılık manipülasyonundan geçenlerin diğerlerine göre bilişsel yanlılık düzeylerinin daha yüksek olacağı ve bu durumun en çok yüksek anksiyetesi olan kişilerde söz konusu olacağı varsayılmıştır. Uygulamalar Ege Üniversitesi ve İzmir Ekonomi Üniversitesi Psikoloji Laboratuvarlarında yürütülmüştür. Çalışmanın örneklemini yine bu iki üniversitenin çeşitli bölümlerinden 151 öğrenci oluşturmuştur. Bu öğrencilerin bir kısmı olumlu kısa metinlerin sunulduğu bir olumlu bilişsel yanlılık manipülasyonu koşuluna, diğer kısmı ise olumsuz bilişsel yanlılık manipülasyonu koşuluna alınmışlardır. Ardından tüm katılımcılar bellek yanlılığı ve yorumlama yanlılığı testlerini tamamlamışlardır. Sonuçlara göre bilişsel yanlılık manipülasyonunun tehdit kelimesi hatırlama performansına ve yorumlama tarzına anlam bir etkisi yoktur. Genel olarak tehdit anlamı içeren kelimelere yönelik bir bellek yanlılığı bulunsa da, bu durum anlamlı olarak anksiyete ve endişeden etkilenmiyor görünmektedir. Ancak yüksek endişeli kişilerde genel olarak hem tehdit hem de nötr kelimeler için bellek hatası yapma eğilimi yüksek bulunmuştur. Son olarak yorumlama yanlılığı, anksiyeteden bağımsız olarak olumlu yönde çıkmıştır. Bulgular metodolojik kısıtlılıklar, klinik tanı alan kişilerle çalışılması ve olayların yorumlanmasında iyimserlik çerçevesinde tartışılmıştır.
Serebral palsili çocuğu olan ve olmayan annelerin evlilik yaşantılarında algıladıkları doyum ve evliliklerinde problem çözme becerilerinin incelenmesi

Bu araştırmada, serebral palsili çocuğu olan ve herhangi bir engeli olmayan çocukların annelerinin evlilik yaşantılarında algıladıkları doyum ile evliliklerinde problem çözme becerileri arasındaki ilişki incelenmiştir. Ayrıca, serebral palsili çocuğu olan annelerin kendi içlerinde, evlilik yaşantılarında algıladıkları doyum ve evliliklerinde problem çözme becerileri karşılaştırılmıştır. Evlilik yaşantılarında algıladıkları doyum ve evliliklerinde problem çözme becerileri, çocuğun yaşı, çocuğun cinsiyeti, annenin yaşı, eğitim durumu, annenin çalışma durumu, sosyo-ekonomik düzey, evde başka akraba ile yaşama durumu, evin aidiyeti durumu, eşle evlenme biçimi, evlilik süresi, çocuk sayısı, serebral palsili çocuğun özel eğitimden faydalanma süresi, çocuğun spastisite ile ilgili ilaç kullanma durumu ve çocuğun spastisite derecesi değişkenlerine göre incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi, İstanbul ili, Ataşehir ilçesinde bulunan Özel Metin Sabancı Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezine devam eden, serebral palsili çocuğu olan 74 anne ile, İstanbul ilinde yaşayan, tesadüfi örneklem yolu ile seçilen 76 anne olmak üzere toplam 150 kişiden oluşmaktadır. Araştırmada annelerin evlilik yaşantılarında algıladıkları doyum, Evlilik Yaşantı Ölçeği ile; evliliklerinde problem çözme becerileri ise Evlilikte Problem Çözme Becerileri Ölçeği ölçülmüş, sosyodemografik özellikler Kişisel Bilgi Formu ile saptanmıştır. Elde edilen verilerin değerlendirilmesinde ilişkisiz örneklem t testi ile parametrik olmayan test yöntemleri kullanılmıştır. Bu araştırmada elde edilen bulgular, serebral palsili çocuğu olan ve herhangi bir engeli olmayan çocukları olan annelerin, evliliklerinde problem çözme becerileri arasında anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir. Başka bir deyişle çocuğun serebral palsili olması durumunda annelerin problem çözme becerilerinin azaldığı görülmüştür. Serebral palsili çocuğu olan ve herhangi bir engeli olmayan çocukların annelerinin evlilik yaşantılarında algıladıkları doyum düzeyleri açısından anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Serebral palsili çocuğu olan annelerin çocuklarının yaşları büyüdükçe, evlilik yaşantılarında algıladıkları doyumun ve problem çözme becerilerinin anlamlı farklılık gösterdiği görülmüştür. Serebral palsili çocuğu olan annelerin sosyoekonomik düzeyleri yükseldikçe, problem çözme becerilerinin de arttığı saptanmıştır. Ayrıca, serebral palsili çocuğun spastisite derecesi azaldıkça annelerin evliliklerinde algıladıkları doyum ile evlilikte problem çözme becerilerinin de arttığı saptanmıştır. Annenin eğitim ile çalışma durumları, evlerinde akraba bulunması ve evlerinin aidiyeti durumları ile evlenme biçimleri ile çocuk sayıları değişkenlerine gore evlilik yaşantılarında algıladıkları doyum ve evliliklerinde problem çözme becerileri arasında anlamlı farklılık saptanmamıştır.
Madde bağımlılığı tedavisi görmüş bireylerde bilişsel davranışçı grup psikoterapisinin relaps eğilimi üzerindeki etkisinin sınanması

Bu araştırmanın amacı, madde bağımlılığı tedavisi görmüş bireylerin madde kullanma eğilimlerinde bilişsel davranışçı grup terapisinin etkisi ve relapsla ilişkili olduğu düşünülen akılcı olmayan inançlar, psikolojik dayanıklılık, duygu düzenleme ve özyeterlilik değişkenlerinin bireylerdeki değişimlerinin incelenmesidir. Araştırma, deney ve kontrol grubu ile ön-test, son-test modeline dayalı deneysel bir çalışmadır. Araştırmada madde kullanmış ve tedavi olmuş gençlerin, psikolojik dayanıklılık, öz yeterlilik, akılcı olmayan inançlar ve duygusal düzenleme değişkenleri üzerinden relaps eğilim düzeylerini düşürmek amacıyla, Bilişsel Davranışçı modele dayalı grup terapisi uygulanmıştır. Adalet Bakanlığından alınan izinle Gaziantep denetimli serbestlik kapsamında bulunan madde kullanmış ve tedavi olmuş 18-24 yaş arasındaki toplam 24 katılımcının, 12 tanesi deney, 12 tanesi kontrol grubuna tesadüfi yöntemle atanmıştır. Çalışmadaki değişkenler kendini değerlendirme ölçekleri ile ölçülmüştür; Relaps öngörme ölçeği, Duygu düzenleme güçlüğü ölçeği, Yılmazlık Ölçeği, Genel özyeterlik ölçeği ve Akılcı olmayan inançlar ölçeği. Bu beş ölçek deney ve kontrol grubuna ön test olarak verilmiştir. Deney grubuna, araştırmacı tarafından bilişsel davranışçı grup terapisi oturumları haftada bir oturum olarak 13 hafta uygulanmıştır. Kontrol grubuna ise madde bağımlılığı ve relapsa yönelik çalışma yapılmamış, bazı haftalarda araştırma konusu dışında konularda bilgilendirme yapılmıştır. Son test, deney grubunun uygulaması bittikten sonra deney ve kontrol grubuna verilmiştir. Uygulanan deneysel işlemin sonunda elde edilen bulgular 'Karışık Ölçümler İçin Anova' ve 'İlişkili Ölçümler için t testi' yöntemleriyle incelenmiştir. Yapılan analizler madde bağımlılığı tedavisi almış deney grubu katılımcıların da bilişsel davranışçı grup terapisi sonrası madde kullanma isteği ve madde kullanma olasılığı puanlarında anlamlı bir düşüş olduğu, kontrol grubunda ise anlamlı bir değişim olmadığı bulgulanmıştır. Relapsla ilişkili olduğu düşünülen değişkenler incelendiğinde, deney grubunda bilişsel davranışçı grup terapisi sonrası akılcı olmayan inanç ve duygu düzenleme güçlüğü puanlarında anlamlı bir azalma ve psikolojik dayanıklılığa ilişkin yılmazlık ölçeğinden aldıkları puanlarda anlamlı bir artış olduğu görülmüştür. Kontrol grubunda ise ön test ve son test arasında hiçbir değişkende anlamlı bir değişim bulunmamıştır. Çalışmada sadece özyeterlik değişkeninde çalışma öncesi ve sonrası deney ve konrol grupları arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Sonuçlar bilişsel davranışçı kuram ve terapinin relapsa etkisi, çalışmada kullanılan değişkenlerin relaps ve bilişsel davranışçı yaklaşımla ilişkisi ile ilgili literatür göz önünde bulundurularak yorumlanmıştır.
Depressive mood and memory bias: Is breathing exercise effective?

Bu çalışmanın temel amacı, depresif duygudurum ve otobiyografik bellek özellikleri ilişkisinde nefes egzersizlerinin etkisini incelemektir. Bunun yanı sıra, duygudurum ve bellek özellikleri ilişkisinin anlaşılması ile depresyon tedavisine yönelik literatüre katkıda bulunmak hedeflenmiştir. Çalışma, 45 kontrol, 45 deney grubuna ait olmak üzere toplamda 90 kadın ile yürütülmüştür. Öncelikli olarak, Depresyon, Anksiyete ve Stres Ölçeği uygulanarak katılımcıların hangi gruba dahil olacağı belirlenmiştir. Deney grubundaki katılımcılar üç ayrı koşula göre rastgele ayrılmıştır. Ön test son test olarak Otobiyografik Bellek Özellikleri Ölçeği ve DASS uygulanmıştır. Nefes egzersizlerinin depresif duygudurum ve otobiyografik bellek özellikleri üzerindeki etkileri incelenmiştir. Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim ve Rehberlik Hizmetleri Genel Müdürlüğü (2015) tarafından hazırlanan nefes egzersiz prosedürleri kullanılmıştır. Elde edilen bulgular, nefes egzersizlerinin depresif duygu durumu olumlu etkilediğini göstermiştir. Beklendiği gibi, depresif katılımcılar, müdahale öncesi negatifotobiyografik anılarını daha hızlı hatırlamışlardır. Nefes egzersizlerinden sonra, depresifkatılımcılar pozitif anıları daha hızlı hatırlamayı başarmışlardır. Ayrıca negatif anıya dair ifade ediş süresi de kısalmıştır. Sonuçlar, nefes egzersizlerinin hem duygudurumuhem de bellek özelliklerini olumlu yönde geliştirmek için kolay bir kendi kendine yardım tekniği olarak kabul edilebilir olduğunu göstermiştir. Bu bulgular ile ilgili literatür tartışılmıştır
Üniversite öğrencilerinin romantik ilişkilerinde yaşadıkları istismar ile ilişki doyumu, affetme ve kıskançlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma üniversite öğrencilerinin romantik ilişkilerinde yaşadıkları istismar ile ilişki doyumu, affetme ve kıskançlık düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma ilişkisel tarama modelinde betimsel bir çalışmadır. Araştırma grubu, 2014- 2015 eğitim-öğretim yılında Abant İzzet Baysal Üniversitesi'nde öğrenim gören 236 kız, 99 erkek olmak üzere toplam 335 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada ''Romantik İlişkiyi Değerlendirme Ölçeği'', ''İlişki İstikrarı Ölçeği'', 'Heardland Affetme Ölçeği'', ''Romantik Kıskançlık Ölçeği'' ve demografik özellikleri belirlemek için Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde Korelasyon Analizi, Kruskal Wallis Testi ve Mann Whitney U Testi kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda ilişki doyumu ve affetmenin alt boyutlarından durumu affetme ile istismar arasında anlamlı ve negatif yönlü bir ilişkinin olduğu bulunmuştur. Fakat kıskançlık ve affetmenin alt boyutlarından kendini affetme ve başkasını affetme düzeyleri ile istismar arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığı belirlenmiştir. Aynı zamanda üniversite öğrencilerinin istismar yaşantıları cinsiyet değişkenine göre anlamlı bir farklılık gösterirken yaş, sosyo-ekonomik düzey ve ilişki süresine göre anlamlı bir farklılık göstermemektedir. Bulgular tartışılmış, sonuç ve önerilere yer verilmiştir.
Evli çiftlerde evlilik uyumu ile cinsel doyumarasındaki ilişkinin incelenmesi

Bir evliliğin mecburi ve karşılıklı isteğe dayanan aynı zamanda gönüllü nitelikle-rinin orta noktada birleşmesi olayına evlilik uyumu adı verilmektedir. Cinsel doyum ise, kişinin cinsel yaşantısından memnuniyetinin ve aldığı hazzın düzeyi olarak ifade edilmektedir. Araştırmamızın amacı evli çiftlerde evlilik uyumu ile cinsel doyum ara-sındaki ilişkinin incelenmesidir. Bununla beraber sosyo-demografik bazı özelliklerin evlilik uyumu ve cinsel doyum ile ilişkili olup olmadığının araştırılması da amaçlan-maktadır. Araştırmamızda Kişisel Bilgi Formu, Çift Uyum Ölçeği ve Arizona Cinsel Ya-şantılar Ölçeği kullanılmıştır. Ölçeklerden elde edilen veriler SPSS. 21 istatistik prog-ramı ile analiz edilmiştir. Analiz aşamasında, iki grup arasındaki farkların incelenme-sinde Mann Whitney U Testi ve ikiden fazla grup halinde parametrelerin gruplar arası karşılaştırılmasında Kruskal Wallis H testi kullanılmıştır. Kruskal Wallis H testinde an-lamlı çıkan bulgular arasındaki farkları incelemek için Mann Whitney U testi yapılmış-tır. Bağımlı ve bağımsız değişkenler arasındaki ilişkiye ise Spearman Korelasyon Analizi ile bakılmıştır. Araştırma kapsamında kişisel bilgi formu ve ölçekleri yanıtlayan çiftlerin 50'si (%50,0) erkek katılımcılardan ve 50'si (%50,0) kadın katılımcılardan oluşmaktadır. Araştırmamızdan elde edilen sonuçlarda, çiftlerin cinsel yaşantılar ölçeğinden aldıkları puanlar ile çiftlerin memnuniyet /doyum, bağlılık, fikir birliği, duygusal ifade ve çift uyumu ölçeklerinden aldıkları puanlar arasında ters yönlü ilişki olduğu görülmüştür. Eşlerinin fiziksel özelliklerini az beğenen bireylerin cinsel yaşantılar ölçeğinden aldık-ları puanların, eşlerinin fiziksel özelliklerini çok beğenen bireylerden anlamlı derecede daha yüksek; memnuniyet/doyum, fikir birliği, bağlılık, duygusal ifade ve çift uyumu ölçeklerinden aldıkları puanlarının ise eşlerinin fiziksel özelliklerini çok beğenen birey-lerden anlamlı derecede düşük olduğu görülmüştür. Ek olarak, cinsel yaşantılardaki başarısızlık çift uyumunu olumsuz etkilemektedir. Eşlerinin fiziksel özelliklerini çok beğenen bireylerin eşlerinin fiziksel özelliklerini az beğenenlere göre cinsel yaşantıları ve çift uyumu daha başarılıdır.
Amatör ve profesyonel futbolcuların psikolojik beceri düzeylerinin ölçülmesi

Giriş ve Amaç: Spor dallarında başarıya ulaşabilmek birden çok etken vardır. Bireylerin psikolojik beceri düzeyleri de bu etkenlerden biridir. Bu araştırmanın amacı, profesyonel ve amatör olarak futbol oynayan sporcuların psikolojik becerilerinin farklı değişkenlerle karşılaştırılarak aralarındaki ilişkinin incelenmesidir. Materyal ve Metot: Araştırmanın evrenini, Türkiye Profesyonel (Spor Toto Süper Lig, TFF 1. Lig TFF 2. ile TFF 3. Ligler ) ve amatör liglerden oluşan 14 takım oluşturmuştur. Araştırmada örneklem olarak Gaziantepspor, Gençlerbirliği, Samsunspor, Ankaragücü, B. B. Erzurumspor, Göztepe, Pendik Spor, 1461 Trabzonspor, Van Büyükşehir Belediye Spor, Tek 12 Mart Spor, Iğdır Aras Spor, Çarşamba Spor Atakum Bld. Spor, Yakutiye Spor ve Tatvan Gençlerbirliği Spor seçilmiştir. Çalışmaya daha önce belirlenen ve gönüllü olarak toplam 316 amatör ve profesyonel futbolcu katılmıştır. Çalışmada 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılarak katılımcıların demografik özellikleri, 'Sporcuların Psikolojik Becerilerini Değerlendirme Ölçeği' kullanılarak da diğer araştırma verileri toplanmıştır. Sporcuların psikolojik becerilerini değerlendirme ölçeğinin türkçe geçerlik ve güvenirliği Erhan ve arkadaşları tarafından yapılmıştır ve ölçek güvenirlik katsayısı 0.85 olarak bulunmuştur. Yapılan çalışmada güvenirlik katsayısı hesaplanmış ve 0.84 olarak bulunmuştur. Bulgular: Katılımcılardan elde edilen verilere 'IBM SPSS Statistics v21.0' yazılımı aracılığıyla çeşitli istatiksel analizler uygulanmıştır. Katılımcı anket verilerinin normal dağılım gösterdiği tespit edilmiştir. Veriler parametrik testler uygulanarak analiz edilmiştir. Sonuç: Çalışma sonucunda araştırmaya dahil olan katılımcıların cinsiyet ve yaptığı spor tipi gibi değişkenlerle 'Sporcuların Psikolojik Değerlendirme Ölçeği'nin bazı alt boyutlarının puanları arasında anlamlı farklılıklar saptanmıştır ve alt boyutları arasında da anlamlı ilişkiler bulunmuştur.
Koşullu anne-baba tutumunun mükemmeliyetçilik, öznel iyi oluş ve benlik saygısı ile ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmada, ergenlerin koşullu anne-baba tutumu ile mükemmeliyetçilik, öznel iyi oluş ve benlik saygısı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma 2013- 2014 eğitim-öğretim yılında Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Mühendislik Fakültesi'nde ve Yabancı Diller Yüksekokulu'nda öğrenim gören 500 (335 Kadın, 165 Erkek) üniversite öğrencisinin katılımıyla gerçekleşmiştir. Katılımcılara, 'Koşullu Anne-Baba Tutumu Ölçeği', 'Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği', 'Ergen Öznel İyi Oluş Ölçeği' ve 'Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği' uygulanmıştır. Araştırmanın genel amacı çerçevesinde toplanan verilerin istatistiksel çözümleri için SPSS 16.0 paket programından yararlanılmıştır. Bulgular, koşullu anne-baba tutumu ile mükemmeliyetçilik arasında pozitif, öznel iyi oluş ile benlik saygısı arasında negatif yönlü bir ilişki olduğunu ortaya koymaktadır. Ayrıca, mükemmeliyetçilik koşullu anne-baba tutumu ile benlik saygısı arasındaki ilişkiye kısmi aracılık ederken, koşullu anne-baba tutumu ile öznel iyi oluş arasındaki ilişkiye aracılık etmediği görülmüştür. Bu sonuçlar, koşullu anne-baba tutumunun bireyin benlik gelişimine önemli ölçüde zarar verdiğini göstermektedir.
Kocası şehit olan kadınlarda şehitlik algısının yas sürecine ve benlik saygısına olan etkilerinin incelenmesi: 15 Temmuz 2016 örneği

Bu araştırmada 15 Temmuz Darbe Girişimi gecesinde eşlerini şehit olarak kaybeden kadınlar ile eşlerini başka yollarla kaybeden kadınlar arasındaki yas süreçlerinin ve benlik saygılarının incelenmesi amaçlanmıştır. Kadınların eşlerinin vefatına tanıklık etmeleri veyahut eşlerinin ölüm anında yanında bulunmamaları, evlilik sürecindeki mutluluk düzeyleri ve vefat ettikten sonra geçen zamanın bu yas sürecini ne şekilde etkilediği araştırılmıştır. Araştırmaya 15 Temmuz Darbe Girişimi gecesinde eşini şehit olarak kaybeden 36 kadın ile eşini diğer yollarla kaybeden 33 kadın katılmıştır. Araştırmaya katılan kadınların yaş aralığı 25 ile 71 arasındadır. Katılımcılara doldurmaları için Genel Bilgi Formu, Yas Ölçeği ve Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği uygulanmıştır. Verilerin analizinde Tek Yönlü MANOVA, Bağımsız Örneklem T Testi ve Tek Yönlü ANOVA kullanılmıştır. Elde edilen veri sonuçlarına göre kocasını 15 Temmuz gecesi şehit olarak kaybeden kadınlar ile eşlerini farklı yollardan kaybeden kadınlar arasında Yas Ölçeği ve RBSÖ değerleri açısından anlamlı bir fark bulunamamıştır. Diğer yandan, kadının kocasının ölüm anında yanında bulunması, kocasıyla evli kaldığı süre, evlilikteki mutluluk düzeyi ve kocasının vefatından sonra geçen zaman açısından da yas süreci değerlendirmesinde anlamlı düzeyde bir fark çıkmamıştır.
Sağlıklı ortoreksiya ve ortoreksiya nervoza: Ebeveynden algılanan psikolojik kontrol ve uyumlu-uyumsuz mükemmeliyetçilik özellikleri ile ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışmada ebeveynden algılanan psikolojik kontrol düzeyinin, uyumlu uyumsuz mükemmeliyetçilik özelliklerinin sağlıklı ortoreksiya ve ortoreksiya nervoza ile ilişkilerinin incelenmesi ve ebeveynden algılanan psikolojik kontrol ile ortoreksiya nervoza arasındaki ilişkide uyumsuz mükemmeliyetçiliğin aracı rolünün araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmada veri toplamak amacıyla Bilgilendirilmiş Onam Formu, Psikolojik Kontrol Ölçeği, Teruel Ortoreksiya Ölçeği, Uyumlu-Uyumsuz Mükemmeliyetçilik Ölçeği Kısa Formu kullanılmıştır. Çalışmanın analizlerini gerçekleştirmek için SPPS ve LISREL paket programları kullanılmıştır. Çalışmanın ilk aşamasında Teruel Ortoreksiya Ölçeği Türkçe'ye çevrilmiş, geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmıştır. Çalışma örneklemini uygun örnekleme yolu ile seçilen 18 yaş üstü 300 katılımcı (175 kadın, 125 erkek) oluşturmuştur. Çalışma sonuçları, Teruel Ortoreksiya Ölçeği'nin Türkçe uyarlamasının sağlıklı beslenmenin problemli ve problemsiz yönlerini iki boyutta değerlendiren geçerli ve güvenilir bir ölçüm aracı olduğunu ortaya koymuştur. Çalışmanın ikinci aşamasının örneklemini uygun örnekleme yolu ile seçilen 18 yaş ve üstü 302 katılımcı (173 kadın, 129 erkek) oluşturmuştur. Analiz sonuçlarına göre sağlıklı ortoreksiya mükemmelliyetçiliğin yüksek standartlar boyutu ile pozitif yönde, babadan algılanan psikolojik kontrol ile negatif yönde ilişkili bulunmuştur. Ortoreksiya nervozanın ise mükemmelliyetçiliğin çelişki boyutu ve anneden algılanan psikolojik kontrol ile pozitif yönde ilişkili olduğu ortaya konmuştur. Son olarak ebeveynden algılanan psikolojik kontrol ve ortoreksiya nervoza arasındaki ilişkide uyumsuz mükemmeliyetçiliğin aracı rolünün olduğu ortaya konmuştur. Çalışma sonuçları, literatür çerçevesinde tartışılmış, gelecek araştırma ve uygulamalar için öneriler sunulmuştur.