turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bir devlet hastanesinde çalışan hemşireler ile bir vakıf üniversitesi hastanesinde çalışan hemşirelerin iş stres ve iş doyumu düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı, bir devlet hastanesinde çalışan hemşirelerle ile bir vakıf üniversitesi hastanesinde çalışan hemşirelerin iş stres ve iş doyumu düzeylerinin incelenmesidir. Amaç doğrultusunda hazırlanan anket formu 2011 yılı Mart ayında bir vakıf üniversitesi hastanesinde çalışan 95 hemşire ile bir devlet hastanesinde çalışan 103 hemşireye uygulanmıştır. Anketlerden elde edilen veriler bilgisayar ortamında SPSS for Windows 17.0 programında analiz edilmiştir. Çalışma verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metotları kullanılmıştır. Hipotez testleri olarak t-testi, anova, korelasyon analizleri, Non-parametrik testlerde ise Kruskal Wallis H-Testi ve Mann Whitney U testleri yapılmıştır. Araştırma sonucunda; hemşirelerin orta düzeyde iş stresine ve iş doyumlarına sahip oldukları, içsel iş doyumlarının dışsal doyumlarından yüksek olduğu saptanmıştır. Ayrıca vakıf üniversitesi hastanesinde çalışan hemşirelerin iş stres düzeylerinin devlet hastanesinde çalışan hemşirelerden düşük, iş doyum düzeylerinin de devlet hastanesinde çalışan hemşirelerden yüksek olduğu, devlet hastanesinde ve vakıf üniversitesi hastanesinde çalışan hemşirelerin iş stresi yükseldikçe iş doyumunu azaldığı belirlenmiştir.
İstanbul'da özel bir lisede öğrencilerin atılganlık düzeyi ile öfke düzeyi ve öfke ifade tarzları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, İstanbul'da özel bir lisede öğrencilerin atılganlık düzeyi ile öfke düzeyi ve öfke ifade tarzları arasındaki ilişkinin incelenmesi ve demografik bilgilere göre yorumlanması amaçlanmaktadır. Araştırma, 2016- 2017 öğretim yılında İstanbul Gaziosmanpaşa'da bulunan Gaziosmanpaşa Özel Final Temel Lisesi'nde öğrenim gören lise1, lise2, lise 3 ve lise 4. sınıf 85'i erkek 67'si kadın toplam 152 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Ergenlik dönemindeki lise öğrencilerinin atılganlık düzeyleri 'Rathus Atılganlık Envanteri' ile; öfke düzeyi ve öfke ifade tarzları ise 'Sürekli Öfke Ölçeği ve Öfke İfade Tarzı Ölçeği' ile ölçülmüştür. Verilerin analizi için, öncelikli olarak lise öğrencilerinin atılganlık düzeyi puan ortalamaları ile öfke düzeyi ve öfke ifade tarzları puan ortalamaları arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla 'Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı ' testi kullanılmıştır. Bunun yanında atılganlık ve öfke düzeyinin sosyodemografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek üzere, iki kategorili değişkenler için 'Independent Samples T-Test' ve 2'den fazla kategorili değişkenler için ise 'One Way ANOVA' testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular ışığında, atılganlık düzeyi ile sürekli öfke düzeyi arasında pozitif yönde anlamlı düzeyde bir ilişki bulunmuştur (p<,05). Atılganlık düzeyi ile öfke ifade tarzları arasında da sırasıyla içte tutulan öfke, dışa vurulan öfke ve kontrol altına alınan öfke, negatif yönde, pozitif yönde ve negatif yönde anlamlı düzeyde ilişki bulunmuştur(p< ,05). Demografik değişkenler incelendiğinde ise atılganlık düzeyinin aylık gelir düzeyi ve doğum sırasına göre farklılık gösterdiği, öfke düzeyinin ise lise düzeyi ve aylık gelir düzeyine göre farklılık gösterdiği saptanmıştır(p<,05). Araştırmanın sonucu daha önce incelenmemiş bir ilişki hakkında bilgiler vermektedir. Başka bir araştırmada daha detaylı bir şekilde incelenebilir.
23 yaş üstü bireylerde travma sonrası büyüme düzeyinin travmatik yaşantı türü, algılanan sosyal destek, dünyaya ilişkin varsayımlar, psikolojik sağlamlık ve ruhsal belirti düzeyi değişkenleri ile yordanması

Bu çalışmada kolektif politik travmalara maruz kalan 23 yaş üstü bireylerin travma sonrası büyüme düzeyinin algılanan sosyal destek, dünyaya ilişkin varsayımlar, psikolojik sağlamlık ve ruhsal belirti değişkenleri ile ilişkisi araştırılmıştır. Hakkari'nin Yüksekova ilçesinde yaşayan ve çoklu travmalara maruz kalan 324 katılımcı ile 'Travma Sonrası Büyüme Anvanteri', 'Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği', 'Dünyaya İlişkin Varsayımlar Ölçeği', 'Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği' ve 'SCL-90-R Belirti Tarama Listesi' kullanılarak değerlendirildi. Araştırmanın dahilinde yapılan Çoklu doğrusal regresyon analizi dünyaya ilişkin varsayımlar, algılanan sosyal destek ve ruhsal belirti düzeyinin travma sonrası büyüme düzeyinin yordayıcıları olduğunu gösterdi. Psikolojik sağlamlık düzeyinin TSB düzeyine etkisi anlamlılığa yakın düzeyde bulunmuştur. Regresyon analizi bulgularına göre travma sonrası büyümenin en güçlü yordayıcısı dünyaya ilişkin varsayımlar olduğu belirlendi. Travmatik yaşantı türüne göre ölçeklerden alınan puan ortalamalarını karşılaştırmak için yapılan Bağımsız Gruplar t-Testi sonuçlarına göre işkence yaşantısı olan katılımcıların Ruhsal belirti düzeylerinin daha yüksek düzeyde olduğu belirlenmiştir. Hapsedilme yaşantısı olan katılımcıların ruhsal belirti düzeyleri ve psikolojik sağlamlıkları daha yüksek düzeyde bulunmuştur. Yapılan Tek Yönlü Varyans Analizi sonuçlarına göre katılımcıların gelir düzeyine göre psikolojik sağlamlık, algılanan sosyal destek ve ruhsal belirti düzeyleri arasında farklılık olduğu belirlenmiştir. Eğitim düzeyine göre algılanan sosyal destek, psikolojik sağlamlık ve ruhsal belirti düzeyleri arasında farklılık olduğu belirlenmiştir. Elde edilen bulgular ilgili alanyazın ışığında tartışılmış ve bazı öneriler sunulmuştur.
Lisans Yerleştirme Sınavına hazırlanan öğrencilerin stres, sınav kaygısı ve tükenmişlik durumlarının beslenme alışkanlıkları ile ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırma ile lise çağında sınava hazırlanan çocuklarda sınav kaygısı stres ve tükenmişliğe neden olan etkenlerin beslenme tutumları ile arasındaki ilişkiye bakılmıştır. Bununla birlikte ergenlerde tükenmişliğe, strese neden olan etkenler, sınav kaygısının nedenleri, sınav kaygısı stres ve tükenmişlik arasındaki ilişki bu ilişkinin ergenlerinin sağlığını, yeme tutumlarını nasıl etkilediğinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini, Kayseri'de lise eğitimi gören Erciyes Koleji ve Mustafa Eminoğlu Liseleri oluşturmaktadır. Toplamda 150 öğrenciye uygulanmıştır. Araştırma da 'Kişisel Bilgi Formu', Algılanan Stres ölçeği Sınav Kaygısı Envanteri, Beslenme Alışkanlıkları Ölçeği, Okul Tükenmişlik Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın sonunda öğrenciler de sınav kaygısının yarattığı stres ve tükenmişlik durumları incelenmiş ve bunların beslenme ile ilişkisi araştırılımıştır. Tüm analizlerde önemlilik düzeyi. 05 olarak alınmıştır. İstatistiksel analizler için SPSS. 20.0 programı kullanılmıştır. Araştırmamızda frekans analizi, normallik testi, kolmogorov-smirnov, Shapiro-wilk, Non-parametrik testler; mann-whitney kruskal-wallis, Korelasyon analizi spearman's rho testleri uygulanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde frekans, aritmetik ortalama, standart sapma, yüzde gibi betimsel istatistiklerden faydalanılmıştır. Normallik sınaması için Kolmogorov-Smirnov ve Shapiro-Wilk testleri, karşılaştırmalar için nonparametrik testlerden Mann-Whitney U ve Kruskal-Wallis testleri kullanılmıştır. İlişki analizlerinde ise Spearman's rho korelasyon katsayısı hesaplanmıştır.
5-8 yaş çocukların sosyal uyum becerilerinin yordayıcısı olarak anne baba tutumları

Bu araştırmanın amacı, ebeveyn tutumlarının 5-8 yaş çocuklarının sosyal uyum becerileri üzerindeki etkisini araştırmaktır. Ayrıca araştırmada seçilmiş alt boyutlara göre ebeveyn çalışma durumunun anne baba tutumu ve sosyal uyum becerileri arasındaki ilişkiyi yordama düzeyine bakılmıştır. Çalışmanın evrenini İstanbul ilindeki Özel Bahçeşehir Bahçeşehir okullarında eğitim 5-8 yaş arası öğrencilerin 187 velisi oluşturmaktadır. Katılımcılara Demografik bilgi formu, Ebeveyn Tutum Ölçeği, Sosyal Uyum ve Beceri Ölçeği uygulanmıştır. Çalışmanın temel sorularının yanıtlanması için korelasyon, regresyon analizi ve t-testi analizlerineden yararlanılmıştır. Regresyon analizleri sonucunda, sosyal uyum ve becerileri yordayan değişkenlerin ebeveyn tutumları alt boyutlarından, demokratik tutum, otoriter tutum ve izin verici tutum olduğu bulunmuştur. Bununla birlikte yapılan korelasyon analizi sonucunda ebeveyn tutumu alt boyutlarından olan aşırı koruyucu tutumun, sosyal uyum ve beceri alt boyutlarından herhangi birini yordamadığı görülmüştür. Araştırmada yapılan t-testi sonucunda ise; ebeveyn tutumları alt boyutlarından olan, izin verici tutumun, sosyal uyum ve berilerin alt boyutlarından olan dikkat ve hareketlilik ile dürtüsellik boyutlarının ebveyenlerin çalışma durumlarına göre istatistiksel açıdan anlamlı farklılık gösterdiği bulgulanmıştır. Analizler sonucu elde edilen bulgular, literatür ışığında kuramsal olarak tartışılmıştır
The Predictor variables of post-traumatic stress syptoms in children and adolescents following 1999 Marmara earthquake: Exposure to traumatic experiences and coping

Bu çalışmanın amacı doğal yıkımların çocuk ve ergenler üzerindeki etkilerini çeşitli yordayıcı değişkenler yönünden bütüncül bir kavramsal model içerisinde incelemektir. Kavramsal model içerisinde sırası ile çocuğun sosyodemografik özellikleri, travmaya maruz kalma düzeyi ve başa çıkma davranışları yer almaktadır. Araştırmanın birincil varsayımı kavramsal model içinde yer alan her bir değişkenin, doğal yıkımlar sonrasında çocuk ve ergenlerde ortaya çıkan travma sonrası stres belirtilerini yordamada anlamlı katkı sağlayacağı yönündedir. Ayrıca çocuk ve ergenlerin deprem sırasında ve sonrasında maruz kaldıkları travmatik yaşantıların sistematik olarak dökümünün yapılması amaçlanmıştır. Örneklem grubu Adapazarı ilinde yaşayan ve 17 Ağustos 1999 Marmara Depremine maruz kalan 519 çocuk ve ergenden oluşmaktadır. Araştırma verileri, Depreme Bağlı Travmatik Yaşantılar Formu, Çocuklar İçin BaşaçıkmaÖlçeği ve Çocuk Travma Sonrası Stres Bozukluğu Tepki Ölçeği olmak üzere üç ölçek aracılığıyla toplanmış ve hiyerarşik regresyon yöntemi ile incelenmiştir. Analiz sonucunda elde edilen bulgular, doğal yıkımlar karşısında çocuk ve ergenlerin tepkilerini anlamada kavramsal modelin işlevselliğine işaret etmektedir. Çocukların depremden altı ay sonra aktardıkları travma sonrası stres belirtilerindeki varyansın yüzde otuz sekizi modeldeki üç temel yordayıcı değişken tarafından açıklanmaktadır. Bu üç temel değişken modelde öngörülen sıra ile analize sokulduğunda her biri travma sonrası stres bozukluğu semptomatoloj isinin yordanmasına tek başına anlamlı katkıda bulunmaktadır. Bu alanda daha önce yapılmış olan çalışmaların çoğundan farklı olarak, söz konusu çalışma, çocuk ve ergenlerin travma sonrası tepkilerini etkileyen etmenlerin ele alınmasında, araştırmacılar ve klinisyenler için sistematik bir çerçeve sağlamaktadır. Araştırma bulguları kavramsal modeli desteklemektedir. Sonuçlar, ilgili literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinin ebevenyleşme yaşantıları ile psikolojik dayanıklılık düzeyleri arasındaki ilişki

Bu tez çalışmasında; üniversite öğrencilerinde ebevenyleşme yaşantıları ile psikolojik dayanıklılık düzeyleri arasında bir ilişkinin olup olmadığının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada model olarak ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu 2017- 2018 akademik yılında Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Eğitim Fakültesinde öğrenim görmekte olan 4104 öğrenci arasından tabakalı örneklem yöntemiyle belirlenen 160'ı erkek (%31,7) ve 344' kadın (%68,3) olmak üzere toplam 504 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak, Ebeveynleşme Envanteri, Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler Bağımsız Gruplar t-Testi, Varyans Analizi, Pearson Korelasyon Analizi ve Basit Doğrusal Regresyon Analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılık düzeylerinin yaş değişkenine göre anlamlı farklılıklar gösterirken; cinsiyet, kardeş sayısı, doğum sırası, anne öğrenim durumu, baba öğrenim durumu, algılanan sosyoekomik gelir ve yaşamın çoğunun geçirildiği yerleşim yeri değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık göstermediği görülmüştür. Bununla birlikte, üniversite öğrencilerinin ebeveynleşme yaşantılarının yaş ve doğum sırası değişkenine göre anlamlı farklılıklar gösterirken; cinsiyet, kardeş sayısı, anne öğrenim durumu, baba öğrenim durumu, algılanan sosyoekomik gelir ve yaşamın çoğunun geçirildiği yerleşim yeri değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık göstermediği görülmüştür. Araştırmada ayrıca, üniversite öğrencilerinde ebeveynleşme yaşantılarının psikolojik dayanıklılık düzeyinin yaklaşık % 15'inin anlamlı bir yordayıcısı olduğu tespit edilmiştir.
Kişilerin sosyal açıdan kendilik algısı ve problem çözme becerileri ile internet bağımlılığı ilişkisi

Dünya'nın gelişen teknolojisi internet hayatımızın her alanına sokmuştur. Kişilerin en büyük iletişim araçlarından biri olarak kullandığı internet bugün pek çok'sosyal medya' aracılığıyla insanların internet üzerinden birbirlerine iletiler ve mesajlar göndermesini sağlamaktadır. Ancak, bu artan kullanım oranı internet bağımlılığı diye adlandırılan bir başka psiko-sosyal bozukluğun da ortaya çıkmasına neden olmuştur. İnternet bağımlılığının kişilerin bilişsel ve duygusal süreçleri üzerine etkisi literatürce desteklenen bir durumdur. Buradan yola çıkarak bu çalışmada da internet bağımlılığının bilişsel düzeyde problem çözme becerisine, sosyal düzeyde ise kendilik algısına etkisi incelenmiştir. Çalışmaya Yıldız Teknik Üniversitesinden 18 ile 30 yaş arasında 600 öğrenci katılmıştır. İnternet bağımlılığını lçmek adına BAPİNT, kendilik algısını ölçmek adına 'Sosyal Karşılaştırma Ölçeği' ve problem çözme becerisini ölçmek adına'Problem Çözme Envanteri' kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlar SPSS programı aracılığıyla t-test, korelasyon ve ANOVA testleriyle analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular çerçevesinde internet bağımlılığının kendilik algısı ve problem çözme becerisi algısı üzerinde olumsuz etkisi olduğu bulunmuştur.
Özel gereksinimli çocuğa sahip ebeveynlerin depresif belirtilerinin yordanmasında psikolojik dayanıklılık ve kolektivist başa çıkma stillerinin rolü

Çocuk aile için hem neşe ve mutluluk kaynağı hem de yeni umutlar ve hayaller anlamına gelmektedir. Çocuğun dünyaya gelişi aile içinde birçok yeniliğe ve aile içi ilişkilerde değişikliğe neden olur. Özel gereksinimli çocuğa sahip olmak ise hem anneleri hem de babaları psikolojik açıdan fazlaca etkilemektedir. Aileler için özel gereksinime uyum süreci oldukça zorlayıcı bir süreç olabilir ve bu nedenle psikolojik problemler yaşayabilirler. Bu araştırmanın temel amacı, özel gereksinimli çocuğa sahip ebeveynlerin depresif belirti düzeyinin yordanmasında psikolojik dayanıklılık ve kolektivist başa çıkma stillerinin rolünü incelemektir. Bununla beraber ebeveynlerin depresif belirti düzeyleri ile çocukların özel gereksinim türü, ailenin gelir düzeyi, psikolojik yardım alma durumu, özel gereksinimli çocuk sayısı ve ebeveynin cinsiyeti gibi değişkenler arasındaki ilişkiler de incelenmiştir. Çalışma nicel yaklaşım dahilinde ilişkisel araştırma yöntemi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemi Trabzon ili sınırları içerisinde yaşayan, en az bir tane özel gereksinimli çocuğa sahip olan 157 ebeveynden ( Anne=102, Baba=55) oluşmaktadır. Çalışmanın verileri araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu, Beck Depresyon Ölçeği, Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği, Kolektivist Başa Çıkma Stilleri Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Yapılan çoklu doğrusal regresyon analizi sonucunda psikolojik dayanıklılık ve kolektivist başa çıkma stillerinin alt boyutlarından olan 'kaçınma ve ayrışma', ebeveyn cinsiyeti, özel gereksinimli çocuk sayısı, profesyonel psikolojik yardım alma değişkenlerinin anlamlı yordayıcılar olduğu bulunmuştur. Ebeveynlerin depresif belirti düzeylerinde, ailenin gelir düzeyine göre anlamlı fark bulunmazken, çocukların özel gereksinim türüne göre anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre; özel gereksinimli çocuğa sahip ebeveynlerin bireysel kaynaklarının güçlendirilmesine dönük psikolojik ve sosyal müdahalelerin depresif belirtileri azaltabileceği değerlendirilmektedir.
Ortaokul öğrencilerinin akran zorbalığı ve sosyal görünüş kaygıları ile kendine saygıları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı ortaokul öğrencilerinin akran zorbalığı ve sosyal görünüş kaygıları ile kendine saygıları arasındaki ilişkiyi incelemek olarak belirlenmiştir. Araştırmanın evreni 2016- 2017 eğitim ve öğretim yılında Bilecik ili Osmaneli ilçesi içindeki tüm ortaokul öğrencileridir. Evrenin tamamına ulaşmak mümkün olmamıştır. Bu sebeple alt, orta ve üst sosyo-ekonomik düzeyden evreni temsil eden üç ortaokul random seçilmiştir. Bu okullardan araştırmaya gönüllü olarak katılan 205 kız, 223 erkek toplam 428 öğrenci örneklem olarak alınmıştır. Araştırmada öğrencilere 'Akran Zorbalığı Ölçeği Ergen Formu, Kendine Saygı Ölçeği, Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği' ile araştırmacı tarafından geliştirilen bilgi formu uygulanmıştır. Ölçeklerin puanları normal dağılım göstermemektedir. Bu yüzden ikili değişkenler arasındaki farkın anlamlı olup olmadığına bakmak için Mann Whitney U testi, ikiden fazla değişkenli olanlar arasındaki farkın anlamlı olup olmadığına bakmak için Kruskall Wallis-H testi uygulanmıştır. Kendine Saygının, Sosyal Görünüş Kaygısı ve Akran Zorbalığı ile arasındaki ilişkiyi ölçmek amaçlı regresyon analizi yapılmıştır. Yapılan araştırmada akran zorbalığı izole edilme davranışına maruz bırakılma ve sosyal görünüş kaygısı ile kendine saygı arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Aynı zamanda sosyal görünüş kaygısı ve kendine saygı arasında anlamlı fakat ters yönlü bir ilişki bulunmuştur. Öğrencilerin sosyal görünüş kaygıları arttıkça, kendilerine saygılarının düşmekte olduğu bulunmuştur. Sonuç olarak sosyal görünüş kaygısı ve akran zorbalığı alt boyutları bireyin kendine saygısı ile ilişkilidir.
Affetme esnekliği kazandırma amaçlı bilişsel davranışçı yönelimli grupla psikolojik danışma uygulamasının ergenlerdeki umutsuzluk üzerindeki etkisi

Bu araştırmanın amacı, araştırmacı tarafından hazırlanmış olan bilişsel davranışçı yönelimli grupla psikolojik danışma uygulamasının ergenlerdeki umutsuzluk üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırma, 2016- 2017 eğitim-öğretim yılında İstanbul ili Bağcılar ilçesinde bulunan bir Anadolu Lisesinde öğrenim gören 9, 10 ve 11. sınıf öğrencileri arasından yansız olarak seçilmiş 24 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma deneklerinin seçimi için Affetme Esnekliği Ölçeği ve Beck Umutsuzluk Ölçeği kullanılmıştır. Affetme Esnekliği Ölçeğinden ortalamanın altında ve Beck Umutsuzluk Ölçeğinden ortalamanın üzerinde puan alan 44 öğrenci arasından kura çekilerek araştırma gruplarına (deney n= 12, kontrol n= 12) seçkisiz atama yapılmıştır. Grupların oluşturulmasından sonra deney grubu için 12 oturumdan oluşan uygulama başlatılmıştır. Deney grubuna affetme esnekliği kazandırma amaçlı bilişsel davranışçı yönelimli grupla psikolojik danışma uygulaması uygulanırken, kontrol grubuna herhangi bir işlem yapılmamıştır. Çalışmada 2 x3'lük split plot deseni kullanılmıştır. Araştırmada veri toplamak amacıyla deney ve kontrol grubunda yer alan öğrencilere Affetme Esnekliği Ölçeği ve Beck Umutsuzluk Ölçeği oturumlar başlamadan hemen önce, oturumlar tamamlandığında ve oturumlar tamamlandıktan 60 gün sonra olmak üzere farklı zaman aralıklarında üç kez uygulanmıştır. Bu ölçümlerden elde edilen verilerin analizinde, ölçüm ve gruplar arasında anlamlı bir fark olup olmadığını belirlemek için tek faktör üzerinde tekrarlı ölçümler için iki faktörlü varyans analizi tekniği kullanılmıştır. Üç ölçümden elde edilen veriler SPSS 16 paket programı ile analiz edilmiş ve anlamlılık düzeyi olarak. 05 alınmıştır. Araştırma bulgularına göre, araştırmanın değişkenlerini oluşturan affetme esnekliği ve umutsuzluk değişkenlerinin tümü için müdahale X zaman etkisinin anlamlı olduğu görülmüştür (p<.05). Bu farklılığın kaynağını belirlemek amacıyla Bonferroni uyumlu çoklu karşılaştırma testinden yararlanılmıştır. Bonferroni uyumlu çoklu karşılaştırma testi ve varyans analizinden alınan sonuçlar, affetme esnekliği kazandırma amaçlı bilişsel davranışçı yönelimli grupla psikolojik danışma uygulamasının umutsuzluğu azaltmada etkili olduğunu ve bu etkinin 60 günlük izleme süreci sonunda da kalıcılığını koruduğunu ortaya koymuştur. Elde edilen bulgular ışığında, araştırmadan elde edilen sonuçlar tartışılmış ve gelecek araştırmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Üniversite öğrencilerinde öznel iyi oluş ve stres belirtilerinin yordayıcılarının incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin farkındalık, öz-duyarlık, duyguları yönetme becerileri ve sosyal ilgi düzeylerinin öznel iyi oluş ve stres belirtileri düzeylerini anlamlı düzeyde yordayıp yordamadığını incelemektir. Araştırmanın bağımsız değişkenlerini farkındalık, öz-duyarlık, duyguları yönetme becerileri ve sosyal ilgi oluşturmaktadır. Araştırmanın bağımlı değişkenleri ise üniversite öğrencilerinin öznel iyi oluş ve stres belirtileri düzeyleridir. Araştırmanın evrenini Akdeniz Üniversitesi'nin farklı fakültelerinde öğrenimine devam eden öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın çalışma grubunu Eğitim Fakültesi, Edebiyat Fakültesi ve Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulundan seçilen öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın çalışma grubunu oluştururken fakülte ya da yüksekokuldan sınıflar seçilmiş ve veri toplama araçları 2015- 2016 güz yarıyılında bu seçilen sınıflarda uygulanmıştır. Araştırmanın çalışma grubu 519'u kız ve 315'i erkek olmak üzere toplam 834 öğrenciden oluşmaktadır. Öğrencilerin yaş aralığı 17-27 ve yaş ortalaması 20 .43'tür. Araştırmada, Beş Boyutlu Bilinçli Farkındalık Ölçeği, Öz-duyarlık ölçeği, Duyguları Yönetme Becerileri Ölçeği, Yaşam Doyumu Ölçeği, Pozitif ve Negatif Duygu Durum Ölçeği, Stres Belirtileri Ölçeği, Toplumsal İlgi Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Hiyerarşik regresyon analizi sonucunda farkındalığın beş alt boyutundan tanımlama, farkındalıkla davranma ve içsel deneyimlere tepkisizliğin öznel iyi oluşu anlamlı olarak yordadığı bulunmuştur. Araştırma sonuçlarına göre stres belirtilerini; gözlemleme, farkındalıkla davranma, içsel deneyimleri yargılamama ve içsel deneyimlere tepkisizlik boyutlarının anlamlı bir şekilde yordadığı ancak tanımlama boyutunun yordamadığı bulunmuştur. Öz-duyarlığın alt boyutları arasında öznel iyi oluşun yordayıcıları olarak öz-sevecenlik, öz-yargılama ve izolasyon bulunurken stres belirtilerini öz-duyarlığın izolasyon ve aşırı özdeşleşme boyutlarının yordadığı bulunmuştur. Araştırma sonuçlarına göre ayrıca, duyguları yönetme becerilerinin öznel iyi oluşun ve stres belirtilerinin anlamlı bir yordayıcısı olduğu görülmüştür. Son olarak, sosyal ilginin öznel iyi oluşu anlamlı bir şekilde yordadığı ancak stres belirtilerini yordamadığı görülmüştür.
Beliren yetişkinlik dönemindeki bireylerin bağlanma stilleri, kimlik statüleri ve kişilik özelliklerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı beliren yetişkinlik dönemindeki bireylerin bağlanma stillerini, kimlik statülerini ve kişilik özelliklerini incelemektir. Araştırmanın örneklemini 18-30 yaş aralığındaki Mersin Üniversitesi öğrenci ve çalışanları, Mersin Şehir Hastanesi çalışanları ve 4 ayrı özel kurs öğrencileri olmak üzere toplam 750 birey oluşturmaktadır. Katılımcılara demografik bilgi anketi, Yaşam Görüşü Ölçeği, Genişletilmiş Objektif Ego Kimlik Statüleri Ölçeği, İlişki Ölçekleri Anketi, Sıfatlara Dayalı Kişilik Testi uygulanmıştır. Araştırmada beliren yetişkinlik dönemi ile başarılı kimlik statüsü ve moratoryum kimlik statüsü arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Bununla birlikte ipotekli kimlik statüsü ile ters yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Beliren yetişkinlik döneminde bağlanma stillerine bakıldığında, beliren yetişkinlik dönemi ile korkulu bağlanma, saplantılı bağlanma ve kayıtsız bağlanma arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Kişilik özellikleri açısından değerlendirildiğinde beliren yetişkinlik ile dışa dönük kişilik arasında ve deneyime açık kişilik arasında anlamlı bir fark bulunmuştur.