turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Öğretmen adaylarında kişiler arası tarz, affetme ve evlilik tutumu arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada, öğretmen adaylarında evlilik tutumu ile kişiler arası tarz ve affetme arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı incelenmiştir. Bununla beraber, katılımcıların affetme düzeyleri ve kişiler arası tarzları arasındaki ilişki de incelenmiştir. Ayrıca evlilik tutumunun bazı demografik ve ailevi değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediğine de bakılmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak İnönü Evlilik Tutum Ölçeği, Heartland Affetme Ölçeği ve Kişiler Arası Tarz Ölçeği ile Kişisel Bilgi Formu, 2017- 2018 eğitim öğretim yılında bir devlet üniversitesinin eğitim fakültesinde öğrenim gören 611 (423 kadın ve 188 erkek) öğretmen adayına uygulanmıştır. Araştırmada verilerin istatistiki çözümlenmesi için SPSS 23.0 paket programından yararlanılmıştır. Çalışma sonuçlarına göre evlilik tutumu; affetme ile pozitif yönde, kişiler arası tarz puanları ile negatif yönde anlamlı bir ilişkiye sahiptir. Ayrıca affetme ve kişiler arası tarz puanları da negatif yönlü anlamlı bir ilişki içindedir. Evlilik tutum düzeyleri cinsiyete, ikamet yerine ve anne-babanın boşanmış veya hayatta olup olmamasına göre farklılık göstermiyorken; evli kardeşin varlığına ve bölümlere göre farklılık göstermektedir.
Baş ağrısı olan kişilerin depresyonun bilişsel ve duyuşsal boyutu yönünden depresyon hastaları ve normallerle karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı baş ağrısının depresyon ve depresyonun bilişsel-duyuşsal boyutları yönünden tanınmasına katkıda bulunmaktır. Bu amaç doğrultusunda, baş ağrısı hastaları depresyon düzeyi, depresyonun bilişsel-duyuşsal boyutları yönünden, normal grupla ve depresyon hastalarıyla karşılaştırmıştır. Araştırma 44 baş ağrısı hastası, 40 depresyon hastası ve 30 baş ağrısı ve psikiyatrik bozukluğu olmayan normal kişi olmak üzere toplam 114 katılımcı üzerinde yapılmıştır. Veriler Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Psikiyatri Polikliniği ve Nöroloji Polikliniği ile Ankara Hastanesi Nöroloji Kliniği Baş Ağrısı Polikliniği'nden toplanmıştır. Araştırmada, Beck Depresyon Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği, Otomatik Düşünceler Ölçeği ve Durumluk Sürekli Öfke Ölçeği değerlendirme aracı olarak kullanılmıştır. Çalışma sonucunda baş ağrısı hastalarının depresyon ve kaygı düzeyleri normal gruptan yüksek bulunmuştur. Depresyon hastalarının Sürekli Öfke, Öfke İçe, Öfke Dışa Alt Ölçeklerinden aldıkları puanlar, baş ağrısı ve normallerden yüksektir. Depresiflerin, her iki gruba göre öfkeyi daha çok dışa yönelttikleri görülmüştür. Gerilim tipi baş ağrısı hastalarının depresyon düzeyleri, migren baş ağrısı hastalarına göre yüksek bulunmuştur. Baş ağrısı hastalarında, depresyon düzeyi ile kaygı, olumsuz otomatik düşünceler ve sürekli öfke puanları arasında anlamlı düzeyde pozitif korelasyon bulunmuştur. Ayrıca Sürekli Öfke Alt Ölçeği puanları ile Beck Anksiyete Ölçeği puanları arasında da yüksek düzeyde pozitif korelasyon olduğu dikkati çekmiştir. Depresyon hastalarının depresyon düzeyleri ile kaygı düzeyleri ve Otomatik Düşünce Ölçeği puanları arasında anlamlı pozitif korelasyon bulunmuştur. İH Normal grubun depresyon düzeyleri ile Otomatik Düşünce Ölçeği, Sürekli Öfke, Öfke İçe ve Öfke Dışa puanlan arasında anlamlı düzeyde pozitif korelasyon bulunmuştur. Araştırma sonucunda baş ağrısı hastalarının kaygı ve depresyon düzeylerinin anlamlı düzeyde yüksek olduğu, yine depresyon hastaları ve normal kişilere göre öfkeyi daha fazla kontrol ettikleri yönünde sonuçlar elde edilmiş ve bulgular ilgili literatür ışığında tartışılarak konu ile ilgili gelecekte yapılacak çalışmalara yol gösterici önerilerde bulunulmuştur.
Attahcment styles effect on relationship satisfaction with mediating effects of partner and self attribution

Bu çalışmanın amacı bağlanma stillerinin evli çiftlerin ilişki doyumu üzerindeki etkisi olup olmadığına bakarken, aynı zamanda kişisel veya eş davranışlarına atfedilen anlamların bu ilişki üzerinde bir yordayıcı olup olmadığını görmektir. Çalışma 126 kişi (79 kadın, 47 erkek) üzerinde yapılmıştır. Katılımcılara Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri, RAM ve İlişki Doyumu Ölçeği verilmiştir. Bu etkileri görmek üzere regresyon analizi yapılmıştır. Sonuçlar, kaçınan bağlanma stilinin ilişki doyumu üzerinde etkisi olduğunu gösterirken, kaygılı bağlanma stilinin ilişki doyumu üzerinde etkili olmadığı görülmüştür. Bununla birlikte, olumsuz partner atıflarının ilişki doyumunu düşürdüğü ancak olumsuz kendilik atıflarının ilişki doyumu üzerinde etkisi olmadığı görülmüştür. Tüm bu bulguların yanında SEM analizinde, kaygılı bağlanma stilinin ilişki doyumunu olumsuz eş atıfları üzerinden tam olarak yordadığı görülmüştür. Regresyon analizinden farklı olarak, SEM sonuçları kaygılı bağlanma stilinin de az da olsa bir etkisi olduğunu göstermektedir.
A Comparison of three self-construal conceptualizations and scales with reference to issues of culture and gender

oz BENLİK TİPLERİ İLE İLGİLİ ÜÇ KAVRAMSAL MODEL VE ÖLÇEĞİN KÜLTÜR VE TOPLUMSAL CİNSİYETLE İLİŞKİLİ OLARAK KARŞILAŞTIRILMASI KURT, Aliye Yüksel Lisans Tezi, Sosyal Psikoloji Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Olcay İmamoğlu Temmuz, 2000, 75 sayfa Bu araştırmada, benlik tiplerini tanımlayan üç kavramsal model ve bu modellerden yola çıkılarak oluşturulmuş üç ölçek karşılaştırılmış ve sonuçlar, Türk kültürü ve toplumsal cinsiyet kavramı ile ilişkili olarak incelenmiştir. Söz konusu modeller, Bağımsız-Bağlaşık Benlik Tipleri (Independent- Interdependent Self-Construals, Markus & Kitayama, 1991), Dikey ve Yatay Bireycilik-Toplulukçuluk (Vertical/Horizontal Individualism-Collectivism, Triandis, 1995) ve Dengeli Aynşma-Bütünleşme Modeli (İmamoğlu, 1998) dir. Örneklem, yaş ortalaması 21 olan ve Genel Psikoloji dersine kayıtlı, 112 ODTÜ öğrencisinden oluşmaktadır. Katılımcılara benlik tipleri ile ilgili üç ölçek uygulanmıştır: Benlik-Tipi Ölçeği (Self-Construal Scale, Singelis, 1994), Dengeli Ayrışma-Bütünleşme Ölçeği (Balanced Differentiation-Integration Scale, imamoğlu, 1998) ve Dikey ve Yatay Toplulukçuluk-Bireycilik Ölçeği (Vertical and Horizontal Collectivism-Individualism Scale, Triandis & Singelis, 1995). Benlik-Tipi Ölçeği, bağımsızlık ve bağlaşıklık olmak üzere iki alt- ölçekten oluşmaktadır. Dengeli Aynşma-Bütünleşme Ölçeği, gelişimsel yönelim ve ilişkisel yönelim olmak üzere iki boyut içermektedir. Bireysel-gelişim yönelimi boyutunda, üst grup, bireyleşmeyi/kendileşmeyi, alt grup, normlara göre kalıplaşmayı yansıtırken; ilişkisel yönelim boyutunun üst ve alt grupları sırasıyla, ilişkili ve kopuk olmayı temsil etmektedir. Dikey ve Yatay Toplulukçuluk-Bireycilik Ölçeği, Dikey Bireycilik, Yatay Bireycilik, Dikey Toplulukçuluk ve Yatay Toplulukçuluk olmak üzere dört alt-ölçekten oluşmaktadır. Yapılan varyans analizleri, tüm örneklem için bağımsızlık puanlarının bağlaşıklık puanlarından daha yüksek olduğunu; gelişimsel ve ilişkisel yönelimler göz önüne alındığında da, bireyleşmiş ve ilişkili katılımcıların, sırasıyla normlara göre kalıplaşmış ve kopuk katılımcılara oranla daha yüksek bağımsızlık puanlan aldığım göstermiştir. Diğer bir bulgu ise, kalıplaşmış katılımcıların ve ilişkili katılımcıların, sırasıyla bireyleşmiş ve kopuk katılımcılara göre daha yüksek toplulukçuluk puanlan almış olduklarıdır. Son olarak, cinsiyete bağlı farklar açısından; kadınlar hem bağımsızlık alt- ölçeğinde, hem de bireysel gelişim ve ilişkisel yönelim boyutlannda, erkeklere oranla daha yüksek puanlar almışlardır. vıKorelasyon analizleri, bağımsız benlik tipinin, bağlaşık benlik tipiyle, bireycilikle ve Dengeli Ayrışma-Bütünleşme Ölçeğinin her iki boyutuyla pozitif yönde ilişkili olduğunu göstermiştir. Bağlaşık benlik tipi, ilişkisel boyutla negatif, toplulukçuluk ile pozitif ilişki göstermiştir. Araştırmanın sonuçları, Türk kültürü ve bu araştırmada yer alan örneklemin özellikleri çerçevesinde, İmamoğlu'nun bireysel gelişim ve ilişkisel yönelimlerde denge önerisine vurgu yapılarak tartışılmaktadır.
The effect of visual imagery on false memory

Görsel İmgelemenin Hafıza Yanılmaları Üzerine Etkisi Güneş Avcı Bu çalışma, DRM prosedüründe gözlemlenen hafıza yanılmalarının olumundaki mekanizmaları açıklayan iki teoriyi, Aktivasyon-Monitörleme Teorisi ile Belirsiz İz Teorisi, test etmek için dizayn edilmiştir. Çalışma, DRM prosedürü kullanarak, görsel imgelemenin hafıza yanılmaları üzerine etkisini incelemektedir çünkü her iki teori bu etki hakkında farklı hipotezler öne sürmektedir. DRM prosedüründe, deneklere kısa kelime listeleri gösterilir. Bu listelerin her biri, bir kelimenin çağrışımlarından oluşmaktadır. Liste gösteriminin ardından, deneklere hafıza testleri olarak, hatırlama ve tanıma testleri verilir. Deneye 130 Boğaziçi Üniversitesi öğrencisi katılmıştır. Bütün katılımcılar 10 tane DRM listesi dinlemiş, ardından hatırlama ve tanıma testi almışlardır. Liste sunumundan önce, ortam-imgeleme grubundan, her listenin kelimelerini anlamlı bir şekilde birleştirip bir imgelem oluşturulması istenmiştir. Kelime-imgeleme grubu, her kelime için teker teker imgelem oluşturmuşlardır. Control grubuna ise hiçbir strateji verilmemiştir. Bu gruplar sunumun hemen ardından veya bir hafta sonra test edilmişlerdir. Analizler, ortam-imgeleme yönergesinin tanıma testinde etkisi olduğunu gösterirken, bu etki hatırlama testinde görülmedi. Ayrıca analizler, sunum ile test arasında geçen bir haftalık sürenin liste kelimelerinin hatırlanma olasılığım düşürürken ve hafıza yanılgılarını etkilemediğini göstermiştir. Araştırma BİT' i desteklemektedir. Araştırmanın bulguları AMT ve BİT açısından tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinde duygusal zeka düzeyi ile stresle başa çıkma tarzları, kaygı ve depresyon belirtileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada duygusal zeka düzeyinin stresle başa çıkma tarzları, kaygı ve depresyon belirtileriyle ilişkisi incelenmiştir. 300 üniversite öğrencisinden oluşan örneklemde, Yeniden Düzenlenmiş Schutte Duygusal Zeka Ölçeği, Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği, Spielberger Sürekli Kaygı Envanteri ve Beck Depresyon Envanteri uygulanmıştır. Diğer yayınları destekler doğrultuda bulgular elde edilmiştir. Duygusal zeka ve etkili stresle başa çıkma tarzlarının kaygı ve depresyon belirtilerini anlamlı olarak olumsuz yönde, etkisiz stresle başa çıkma tarzlarının ise kaygı ve depresyon belirtilerini anlamlı olarak olumlu yönde yordadığı saptanmıştır. Kuramsal ve uygulamaya yönelik çıkarımlar tartışılmıştır.
Bilinçli farkındalık ve problem çözme becerisinin demografik ve psikolojik değişkenler bakımından incelenmesi

Bu araştırmanın amacı bilişsel psikoloji yaklaşımı açısından bilinçli farkındalık ve problem çözme becerisi arasındaki ilişkiyi ve bazı bağımsız değişkenlerin etkisini incelemektir. Araştırmada ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Örneklem kitlesi, oransız eleman örnekleme yoluyla belirlenmiş eğitim fakültesi 125 üçüncü ve dördüncü sınıf öğrencisini kapsamaktadır. Kullanılan veri toplama araçları, 'Kişisel Değerlendirme Anketi', 'Bilinçli Farkındalık Ölçeği ' ve 'Problem Çözme Envanteri 'dir. Veri analizleri için, t testi analizi, tek yönlü varyans analizi ve pearson moment korelasyon analizi yapılmıştır. Bulgular bakımından, bilinçli farkındalık ve problem çözme becerisi arasında ilişki bulunmamıştır. Demografik özellikler ile sayısal veya sözel bölüm okuyor olmanın bilinçli farkındalık ve problem çözme üzerinde etkisi bulunmamıştır. Travma geçiren veya psikolojik yakınması olan katılımcıların bilinçli farkındalık seviyeleri daha düşük çıkmıştır. Yaşam felsefeleri ile yaşamları uyuşan katılımcıların bilinçli farkındalık seviyeleri ise yüksek çıkmıştır. Devamlı rahatsızlığı olan katılımcılar, problem çözme becerisinde kendilerini daha yetersiz görmektedirler. Psikoterapi süreci almış veya alıyor olan katılımcılar, problem çözmede kendilerini daha yeterli görmektedirler. Katılımcıların kendi eğitim planlarına katkıları azaldıkça problem çözme becerisinde kendilerini daha yetersiz gördükleri bulunmuştur. Kendisinden problem çözmesi için yardım istenen katılımcılar problem çözmede kendilerini daha yeterli görmektedirler. Sonuç olarak bazı değişkenler ile bilinçli farkındalık ve problem çözme becerisi arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Bilinçli farkındalık ile problem çözme becerileri arasında ise doğrudan ilişkiye rastlanmamıştır.
Ergenlerde arkadaşa bağlanma ile şiddet eğilimi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bireyin erken dönemlerde oluşturdukları bağlanması stilleri, bireyin yaşantısının her döneminde önemli etkilere sahiptir. Bu açıdan bağlanma kişilerin aile yaşantısını, arkadaşlıklarını ve duygusal ilişkilerini de etkileyebilmektedir. Bu çalışmada ergenlerde arkadaşa bağlanmanın, şiddet eğilimini etkileyip etkilemediğinin bilinmesi açısından önem taşımaktadır. Bu araştırma ergenlerin arkadaşa bağlanma durumları ve şiddet eğilimleri arasındaki ilişkinin anlamlı olup olmadığını tespit etmek ve bazı demografik değişkenler açısından farklılaşıp farklılaşmadığının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu oluşturmak amacıyla 2016/ 17 eğitim öğretim yılında İstanbul Pendik ilçesinde farklı sınıf düzeylerinde eğitim-öğretimine devam eden 564 öğrencisinin soruları cevaplandırması sağlanmıştır. Katılımcılara demografik bilgi formunun yanı sıra, Ercan (2015) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Ergenler için Arkadaşa Bağlanma Ölçeği, Haskan ve Yıldırım (2012) tarafından geliştirilen Şiddet Eğilim Ölçeği cevaplandırılmıştır. Çalışmada elde edilen bulgular değerlendirilirken, istatistiksel analizler için SPSS 24 for Mac kullanılmıştır. Çalışma verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metotlar kullanıldı. Parametrik varsayımların karşılandığı değişkenlerin iki grup arası karşılaştırmalarında Student t test, karşılamayan değişkenlerin iki grup arası karşılaştırmalarında Mann Whitney U test kullanıldı. İkiden çok grup karşılaştırmalarında parametrik istatistik varsayımlarının sağlandığı değişkenlerden tek yönlü ANOVA ve tek yönlü MANOVA, farkın hangi gruplardan kaynaklandığının tespitinde Post-Hoc test olarak Bonferroni testi kullanıldı. Parametrik istatistik varsayımlarının karşılanmadığı değişkenlerde Kruskal Wallis kullanılmıştır. Niteliksel verilerin karşılaştırılmasında ise Ki-Kare testi, beklenen frekansların karşılanmaması durumunda Yates Düzeltmesi testi kullanıldı. Çalışmada nitel ve nicel ilişkilerin değerlendirilmesinde normal dağılım gösteren verilerde Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı, normal dağılmayan verilerin karşılaştırılmasında ise Sperarman's rho kullanılmıştır. Tüm analizlerin sonuçları anlamlılık p<0. 05 ve p<0. 01 düzeyinde değerlendirildi. Araştırmaya katılan lise öğrencilerinin verdikleri cevapların analizi sonucunda arkadaşa kaygılı bağlanan öğrencilerin şiddet eğilimlerinin yükseldiği sonucuna ulaşılmıştır.
Müzikle terapide ney enstrümanıyla uşşak makamının depresyon hastalarındaki iyileştirici etkisi

Bu çalışma, 18 yaş ve üzerindeki, depresyon tanısı almış ayakta tedavi gören bireylerin, araştırmamıza gönüllü olarak katılmayı kabul ederek, grup halinde müzik terapi sürecini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma İstanbul ilinde, 17'si kadın 23'ü erkek olmak üzere 40 kişiden oluşan katılımcıyla gerçekleştirilmiştir. Bu kişilerden belirtilen kriterlere uygun olan 10'u kadın, 10'u erkek depresyon hastası 2 aylık müzik terapi grup sürecine dahil edilmiş ve gelişmeleri gözlenmiştir. Geri kalan 7'si kadın, 13'ü erkek depresyon hastası da müzik terapi desteği almayarak kontrol grubunu oluşturmuştur. Müzik terapi, müziğin dışavurumcu etkisiyle terapinin de iyileştirici özelliğini bütünleştirerek, kişinin anda kalmasını sağlar ve ona bir destek alanı sunar. Araştırmamızın amacı müzikle psikoterapi sürecini inceleyerek, müzik terapi alan hastaların, bu sürece dahil olmayan hastalara göre depresyon skorlarını ve yaşam kalitesini ölçmek olmuştur. Bu amaç dahilinde çalışmamızda, Beck Depresyon Envanteri ile Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılmıştır. Ayrıca araştırmada, katılımcıların kişisel bilgilerini öğrenmek amacıyla Sosyodemografik Bilgi Formu doldurulmuştur. Yapılan uygulama sonucunda veriler, SPSS programıyla saptanmıştır. Araştırmamızın sonucunda hem ilaç hem psikoterapi hem de müzik terapi sürecinden geçen hastaların, önceki puanlarıyla ve müzik terapi almayan hastalarla kıyaslandığında depresyon skorlarında azalma ve yaşam kalitesi oranlarında da artış olduğu tespit edilmiştir.
Psikolojik danışmanlık merkezine başvuran kişilerde çocukluk çağı travmaları, bağlanma stilleri ve öfke ve öfkeyi ifade etme biçimlerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, psikolojik danışmanlık merkezine başvuran bireylerde Çocukluk çağı travması, Öfke ifade tarzı ve Yetişkin bağlanma stilleri arasındaki ilişkiyi hem genel olarak hem cinsiyet farklılıkları açısından incelemektir. Araştırmanın örneklemi İstanbul'da yaşayan ve psikolojik destek alan 100 bireyden (50 kadın, 50 erkek) oluşmuştur. Araştırma kapsamında elde edilen veriler Sosyal Bilimler İstatistik Paket Programı ile analiz edilmiştir. Araştırmada veri toplama araçları olarak Onam Formu, Sosyo-demografik form, Çocukluk Çağı Travma Ölçeği, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II, Sürekli öfke ve Öfke İfade Tarzı ölçeği kullanılmıştır. Duygusal ihmal ile kontrol altına alınmış öfke arasında pozitif yönlü bir ilişki bulunmuştur. Duygusal ihmal ile dışa vurulan öfke, cinsel istismar ile kaçınma, sürekli öfke ile kaçınma, sürekli öfke ile kaygı boyutu, durumluluk öfke ile kaçınma, içte tutulan öfke ile kaçınma ve kaygı arasında negatif yönlü bir ilişki bulunmuştur. Duygusal ihmal, cinsel istismar, dışa vurulan öfke kadın ve erkek açısından karşılaştırıldığında kadınların puan ortalamalarının erkeklerden daha düşük olduğu bulunmuştur. Kadınlarda kontrol altına alınmış öfke ile duygusal istismar, sürekli öfke ile cinsel istismar, durumluluk öfke ile cinsel istismar, dışa vurulan öfke ile cinsel istismar, içte tutulan öfke ile duygusal istismar ve cinsel istismar, kaçınma davranışı ile duygusal istismar arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Kadınlarda kaçınma davranışı ile cinsel istismar, kaçınma davranışı ile durumluluk öfke, kaçınma davranışı ile içte tutulan öfke, kaygı davranışı ile içte tutulan öfke arasında negatif yönlü bir ilişki bulunmuştur. Erkeklerde kaygı davranışı ile dışa vurulan öfke arasında negatif yönlü bir ilişki bulunmuştur.
Romantik ilişkilerin kişilik özellikleri açısından incelenmesi

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin romantik ilişkileri ile ilgili çeşitli psikolojik eğilimleri ile beş faktör kişilik özelliği arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmanın temel amacı romantik ilişkilerle ilgili psikolojik eğilimleri yordayan kişilik özelliklerini saptamak bunun yanı sıra ilgili değişkenlerle kişilik özelliklerinin arsındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Araştırmaya Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesinin çeşitli bölümlerine devam eden ve romantik bir ilişki yaşayan 270 kız, 112 erkek, toplam 382 öğrenci katılmıştır. Veri toplama aracı olarak Çok Boyutlu İlişki Ölçeği, Sıfatlara Dayalı Kişilik Testi ve kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Veri analizinde SPSS 15.0 programı kullanılmış ve çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre romantik ilişkilerde dışadönüklük, deneyime açıklık, özdisiplin, yumuşak başlılık kişilik özelliklerine sahip bireylerin ilişki başlatma ve sürdürme konusunda daha girişken ve başarılı oldukları, daha az kaygı yaşadıkları, ilişkilerinden daha fazla doyum aldıkları ve ilişkilerinin kendi kontrolünde geliştiğine inandıkları bulunmuştur. Buna karşın nevrotik bireylerin romantik bir ilişkide daha fazla kaygı yaşadıkları, kendilerine daha az güvendikleri ve ilişkilerinde başkalarının görüşlerine önem verdikleri, ilişkiyi başlatma ve sürdürmede sorunlar yaşadığı araştırmada elde edilen bir diğer sonuçtur. Araştırmada elde edilen bulgular ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
Ergenlerin psikolojik sağlamlığın, çocukluk çağındaki travma ve bağlanma stilleri ile ilişkisinin incelenmesi

Psikolojik sağlamlık farklı araştırmalarda ortaya konulduğu gibi çeşitli faktörler tarafından etkilenen bir değişkendir. Bu çalışmanın amacı, 'Ergenlerin Psikolojik Sağlamlığın, Çocukluk Çağındaki Travma ve Bağlanma Stilleri İle İlişkisinin İncelenmesi'dir. Bu çalışma, ilişkisel tarama desenli nicel bir araştırmadır. Araştırmada kolay erişilebilir örneklem yöntemi kullanılarak ulaşılan 9. ve 10. sınıf öğrencilerinden 453 kişiden toplanan veriler kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; psikolojik sağlamlığın çocukluk çağı travma ile ters yönlü ilişkiye sahip olduğu, bağlanma ile doğrusal ilişkiye sahip olduğu sonucunda ulaşılmıştır. Araştırmada, çocukluk çağı travmanın psikolojik sağlamlığı yordamasında, bağlanmanın ara değişken olarak rol aldığı tespit edilmiştir. Araştırmada psikolojik sağlamlığın cinsiyet ve kardeş sayısından dolayı farklılaşmadığı; ergenin öğrenim gördüğü sınıf düzeyi, annesinin çalışması, babasının çalışması, ailesinin aylık gelir düzeyi, daha önce psikiyatrik veya psikolojik destek almış olması, ailesinde psikiyatrik veya psikolojik destek alanların olması, yaşı, kiminle yaşadığı, annesinin eğitim düzeyi, babasının eğitim düzeyi ve ailede kaçıncı çocuk olduğu değişkenlerinden dolayı farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır.
Ortaokul öğrencilerinde umut, iyimserlik ve Allah tasavvuru ilişkisi

Bu araştırmanın amacı erinlik döneminde olan ortaokul öğrencilerinin umut, iyimserlik ve Allah tasavvurları arasındaki ilişkinin farklı değişkenler açısından incelenerek birbirlerine olan etkilerini tespit etmektir. Araştırmaya 2019 yılında İzmir ilinde çeşitli ortaokullarda öğrenim gören 168 öğrenci ve yine İzmir ilinde çeşitli İmam Hatip Ortaokullarında öğrenim gören 196 öğrenci katılmıştır. Araştırmaya katılan toplam 364 öğrencinin eğilimleri anket tarama tekniği kullanılarak ölçülmüştür. Katılımcılara Kişisel Bilgi Formu, Çocuklarda Umut Ölçeği, İyimserlik Ölçeği ve Çocuklar İçin Tanrı İmgesi Ölçeği uygulanmıştır. Yaptığımız araştırmada ortaokul ve İmam Hatip Ortaokulu öğrencilerinde umut, iyimserlik ve Allah tasavvuru ile demografik değişkenler arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur.
Bağlanma stillerinin evlilik ilişkisindeki olumsuz olaylar karşısında yapılan yüklemelere etkisi

öz BAĞLANMA STİLLERİNİN EVLİLİK İLİŞKİSİNDEKİ OLUMSUZ OLAYLAR KARŞISINDA YAPILAN YÜKLEMELERE ETKİSİ Bu çalışmada, bireyin kendisini, başkalarını ve sosyal dünyasını anlamlandırma biçimine yön verdiği varsayılan içsel çalışan modellerin, dolayısıyla bağlanma stillerinin, ilişki çerçevesinde, bilişsel nitelikler olan yüklemelere etkisi incelenmiştir. Bu doğrultuda, çalışma, 141 evli ve 36 evli olmayan katılımcıyla gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar, İlişki Ölçekleri Anketi'ni, İlişkilerde Yükleme Ölçeği'ni ve İlişkilerde Yükleme Ölçeği-Kendi versiyonunu doldurmuşlardır. Sonuç olarak, evli grupta, yüklemelerin bağlanma stillerine göre farklılaşmadığı bulunmuştur. Bununla birlikte, yaş evlilikte yapılan yüklemeleri etkilemektedir. Daha genç yaştaki evli bireyler olumsuz eş davranışına daha fazla olumsuz yükleme yapma eğilimindedirler. Ayrıca, erkeklerin kadınlara oranla kendi olumsuz davranışlarının sorumluluğunu daha fazla üstlendikleri saptanmıştır. Evli olmayan grupta ise, olumsuz eş davranışına yapılan yüklemeler, benlik modelinin olumlu, olumsuz oluşu açısından anlamlı düzeyde farklılaşmaktadır. Buna göre, olumlu benlik modeline sahip olanlar olumsuz benlik modeline sahip olanlara oranla olumsuz eş davranışına daha fazla olumsuz yükleme yapmışlardır. Olumlu benlik modeline sahip olan katılımcılar olumsuz eş davranışını daha çok eşin bencilliğine yüklemekte, kasıtlı olarak görmekte ve davranışı daha çok suçlanmaya değer bulmaktadırlar. Evli olan ve olmayan grup yüklemeler açısından karşılaştırıldığında ise evli olmayan gruptaki katılımcıların evli olanlara oranla hem eş davranışına hem de kendi davranışlarına daha fazla olumsuz yükleme yaptıkları bulunmuştur. Yaş ve ilişki niteliği yüklemeleri etkilemektedir. Bulgular, bağlanmanın ölçülmesi ve evlilikte etken olabilecek diğer faktörler açısından tartışılmıştır.