turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1933'den bu yana üniversite düzenleri

Üniversite, bilgiyi bir kuşaktan diğerine aktaran, kişiliği oluşturan ve geliştiren, kişileri bir takım mesleklere hazırlayan, topluma sorunlarını çözmede yardımcı olan, öğretimin yanında bilimsel araştırma işlevi de bulunan ortaöğretim sonrası yükseköğretim kurumudur. Cumhuriyetin ilanından bu yana Türkiye'de üniversite, siyasal, ekonomik ve kültürel gelişmelerin odak noktasında bulunagelmiştir. Her önemli siyasal değişiklikte üniversite konusunun ele alınması bunun kanıtıdır. Başlangıcından bugüne Türkiye'de üniversite konusunda yaşanan gelişmeler ve 1933 'ten itibaren değişik aralıklarla çıkarılan dört üniversite yasasının bazı ölçütler bağlanımda karşılaştırılması bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Çalışmanın kimi sonuçlan şöyle özetlenebilir: 1. Türkiye'de üniversite medreselerin gelişmesiyle ya da uzun bir süreçte uğrunda büyük mücadeleler verilerek oluşturulan bir kurum değildir. Osmanlı'nın son zaman diliminde ve Cumhuriyetin başlarında Batı'dan aldığımız pek çok kurum gibi üniversite de Batı'dan olduğu gibi alınmıştır. 2. Her önemli siyasal değişiklikte üniversite yasaları da değişikliğe uğramış; yeni yasa toplumun beklentilerinden çok o sırada yönetimde bulunan kişilerin isteklerini yansıtmıştır. Her yasa değişikliği üniversiteden kimi öğretim üyelerinin atılmasını beraberinde getirmiştir. 3. 1933 ve 1981 yasaları kişilerin, 1946 ve 1973 yasaları ise kurulların ön plana çıktığı yasalar olmuştur. Özerk yasalar daha uzun ömürlü olmuş ve üniversite çevresince daha çok sahiplenilmiştir. 4. Yükseköğretimle ilgili yasalar giderek daha ayrıntılı hale gelmiş, daha ideolojik içerikli olmuş ve evrensel görüşlerden milliyetçi görüşlere doğru bir yönelim yaşanmıştır. 119
Kamu ekonomisi açısından sağlık sektöründe kamu özel sektör ortaklıklarına bakış: Uşak ili araştırması

Kamusal nitelikli mal ve hizmetler, özelliğine bağlı olarak, kamu ekonomisi ve/veya özel sektör tarafından topluma sunulmaktadır. Özel sektör, kamusal nitelikli mal ve hizmetlerin üretilip topluma sunulmasında tek başına tedarikçi olarak görev alırken, bazı mal ve hizmetlerin topluma sunumunda ise kamu ekonomisi birimleri ile işbirliği içinde görev alabilmektedir. Kamusal nitelikli hizmetlerin, kamu ve özel sektör işbirliği biçiminde, sunumu konusunda standart uygulama örnekleri geliştirilememiş olduğu görülmektedir. Kamu yararı, kamu hizmeti ve kamu hizmetinin hangi yöntemlerle, özel sektörle işbirliği çerçevesinde gerçekleştirilmesi gerektiği gibi konuların net bir şekilde anayasal ve yasal olarak belirlenmemiş olması bu sonucun doğmasında etkili olmaktadır. Kamu özel sektör işbirliğinin sağlanması ile ilgili olarak; proje seçiminden, uygulamasından ve verilen garantilerden kaynaklanan sorunların varlığı gibi çeşitli hukuki, iktisadi ve idari sebeplerle Türkiye'de de kamu özel sektör işbirliği istikrarlı bir şekilde kurulamamıştır. Zamanla kamu hizmetlerinin nitelik ve nicelik olarak artması kamu finansman gereksinimini artırmış ve mevcut kaynakların etkin kullanımının sağlanamaması nedeniyle kamusal nitelikli mal ve hizmetlerin sunumunda alternatif modellerin geliştirilerek uygulanmasının zorunluluğu artmıştır. Bu gerekliliğe bağlı olarak toplumun refah düzeyinin yükseltilmesi ve mevcut kaynakların etkin biçimde kullanılmasını sağlamak amacıyla Türkiye'de kamu özel sektör ortaklık modellerinin geliştirilip uygulanması tercih edilmiştir. Bu çerçevede, 2000'li yıllardan günümüze, ulaştırma ve sağlık sektörü başta olmak üzere değişik kamu özel sektör işbirliği modelleri geliştirilerek uygulanmaya başlanmıştır. Çalışmada, kamu özel sektör işbirliği modellerinin çalışma esasları ortaya koyularak, sağlık sektörü özelinde kamu özel sektörü işbirliğinin toplum tarafından nasıl algılandığının araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, kamusal mal ve hizmetlerin özellikleri ile üretim ve sunumuna ilişkin açıklamalar yapılarak, kamu özel sektör işbirliğinin sağlanabileceği alanlar ve modeller ülke örneklerinden hareketle ortaya koyulmuştur. Akabinde ise sağlık sektörü özelinde kullanılan kamu özel sektör işbirliğine toplumun bakışı Uşak İli örneği üzerinden belirlenmeye çalışılmıştır. Kamu özel sektör ortaklıklarına ilişkin algının belirlenmesinde anket yönteminden faydalanılmıştır. Sağlık çalışanlarına ve sağlık hizmetlerinden yararlananlara uygulanan anketlerden elde edilen sonuçlar SPSS 18 programında analiz edilerek değerlendirilmiştir.
Milli Eğitim Şuraları karar metinlerinin seçilmiş kavramlar açısından incelenmesi

Türkiye'de Atatürk önderliğinde yürütülen Milli Mücadele sadece milletin bağımsızlığını tesis etme amacını taşımamıştır. Kurtuluş Savaşı sürerken yeni ve modern bir devletin temellerini atmak için 1921 yılında toplanan Maarif Kongresi'nde eğitimin genel durumu gözden geçirilmiş, daha sonra üç kez düzenlenen Heyet-i İlmiye toplantılarında ise yeni bir eğitim atılımı gerçekleştirmek için bir dizi kararlar alınmış ve bu kararlar uygulamaya konulmuştur. Eğitimde büyük bir atılımı hedefleyen Cumhuriyet yönetimi ve eğitimcileri, daha geniş katılımı ve temsili sağlamak amacıyla Milli Eğitim Şuralarını düzenlemişlerdir. 22 Haziran 1933 tarih ve 2287 sayılı kanunla hukuksal bir statü kazanan Milli Eğitim Şurası, Milli Eğitimin planlanması, program, müfredat ve hedeflerin belirlendiği, eğitimcilerin katıldığı danışma organı olarak eğitim tarihimizde önemli gelişmelere imza atmıştır. Günümüze kadar on yedi kez toplanmış olan Milli Eğitim Şurasının ilgili kanun gereğince önceden belirlenen gündemlerle toplanması erekmektedir. Milli Eğitim Şuralarının başkanı Milli Eğitim Bakanıdır. Milli Eğitim Şurası Milli Eğitim Bakanlığının en yüksek danışma organı özelliğini taşımaktadır. Şura bünyesinde gündem maddeleri komisyonlarda görüşülür. Komisyonlarda hazırlanan raporlar genel kurulda görüşülerek onaylanır veya değiştirilir. Onaylanan kararlar Şura kararı olarak Milli Eğitim Bakanlığına tavsiye niteliğinde gönderilir. Milli Eğitim Bakanlığı alınan kararların tümünü veya bir bölümünü uygulamaya koyar veya hükümete öneri olarak sunar. Bu açıdan Milli Eğitim Şurasında alınan kararların uygulamaları Bakanlığın ve siyasi otoritenin yaklaşımları ölçüsünde gerçekleşmektedir. Bugüne kadar toplanan on yedi şurada eğitime yön veren pek çok karar alınmıştır. Alınan kararların bazıları dönemin veya daha sonraki dönemlerin hükümetleri ve Milli Eğitim Bakanlığı tarafından tamamen veya kısmen uygulamaya konulmuş, bazı kararlar ise uygulanmamıştır. Bu araştırma ile araştırmanın seçilmiş kavramları olan laiklik, Atatürkçülük, Atatürk İlke ve İnkılapları, eğitimde fırsat eşitliği, din eğitimi ve zorunlu eğitim ile ilgili şuralarda alınan kararlar ile uygulamalar arasında anlamlı bir fark olup olmadığı; şuraların eğitimimizi nasıl etkilediği ve ne ölçüde yön verdiği sınanmaktadır.
Türkiye'de bucak yönetimi

Bu çalışma, Türkiye'nin Yönetsel yapısı içinde yerel yönetimlerle merkezi yönetim arasında uzun yıllar köprü görevi gören ve önemli işlevler üstlenen bucak yönetimlerini konu almaktadır. Tarihsel süreç içinde ülke arazisinin yönetsel bakımdan bölümlenmesinde bucak yönetiminin konumu ve işlevsiz hale gelmesindeki nedenler çalışmanın konu kapsamını oluşturmaktadır. Bucak yönetimleri, kanun ve nizamın, en küçük ünite olan köylere ulaştırılmasına aracı olmuş, üst yönetsel kademelerden aldıkları emirlerin yerine getirilmesinde ve uygulanmasında büyük çaba sarf etmişlerdir. Böyle olmakla birlikte, bu yönetsel kademenin işleyişinde bazı aksamalar meydana gelmiş ve zamanla işlevsiz hale gelmişlerdir. Bucak yönetimlerinin işlevsiz hale gelmesiyle dağınık ve küçük birimler halinde bulunan kırsal yerleşmelere götürülecek hizmetlerin dağılımında birçok problemler çıkmıştır. Problemlerin çözümü için devlet tarafından rasyonel bir hizmet politikasının uygulanması için gereken çalışmalar başlatılmıştır. Bu bağlamda 1970'li yıllarda kırsal alanlara götürülecek hizmetlerin yer alacağı yerleşim merkezlerinin seçimi gündeme gelmiş ve bucak modeline benzer proje önerileri geliştirilmeye başlanmıştır. Bu bağlamda uygulamaya konulan 'merkez köy' ve 'köy-kent' projeleri ile teşkilatlı bir bucakta bulunan hizmet birimlerinin merkez olarak seçilmiş yerleşmelerde yer alması öngörülmüşse de kaynak yokluğu nedeniyle projelerin uygulamaları sınırlı ölçekte kalmıştır. İşlevsiz oldukları halde bucakların halen Yönetsel kademelenme içindeki yerlerinin korunmuş olması tartışma konusudur. 6330 Sayılı Kanunla yönetsel alanları bütünüyle büyükşehir belediyelerinin hizmet alanı haline getirilen 30 ilde bucak teşkilatlarının kaldırılması, diğer 50 il için herhangi bir düzenleme yapılmaması il yönetimiyle ilgili farklı uygulamalar getirmiştir. Bucak yönetiminin tüm yönleriyle ele alındığı bu çalışma ilgili disiplinler katkı sağlayabilirse, amacına ulaşmış olacaktır.
Örgüt verimliliğinin artırılmasında iletişimin rolü: Bitlis Hizan Milli Eğitim Müdürlüğü örneği

Bu çalışmada, öncelikle örgütsel ve yönetsel verimlilik kavramları üzerinde kısaca durulmuş ve ardından örgütsel verimliliği doğrudan etkileyen örgütsel iletişim sistemi ana hatlarıyla ele alınmıştır. Daha sonra örgütsel iletişimi etkileyen faktörler irdelenmiş ve örgütsel iletişimi engelleyen unsurlar tespit edilmiştir. Örgütsel verimliliğin geliştirilmesi açısından bir zorunluluk olan iletişim etkinliğine ulaşmak için iletişim engellerinin nasıl aşılacağı konusu araştırılmış, iletişimin örgütsel işlerlik biçimleri sıralanmıştır. Örgütlerde doğal iletişimin kaçınılmaz olduğu vurgulandıktan sonra, yönetim görevlerinin yerine getirilmesinde iletişimin rolü açıklanmış ve çalışma son bulmuştur.
Hatıratlarda Türkiye'de bürokrasi (1960-1980)

Devletlerin oluşum süreçlerinde ortaya çıkan bürokrasi, kararların alınmasında ve bunların yönetilmesinde siyasetin en önemli ortağıdır. Yönetimde kimi zaman çatışmalara yol açan siyaset-bürokrasi ilişkileri tarih boyunca tartışılan ve güncelliğini koruyan bir konu olmuştur. Devletlerin büyümesi ve yükünün artması bürokratikleşmeye neden olmuştur. Bu durum bürokrasiyi sevimsiz kılarak zamanla şikayet edilen bir konuma getirmiştir. Siyaset bürokratikleşmiş, bürokrasi ise siyasallaşmıştır. Türk bürokrasisi, merkeziyetçi ve neopatrimonyal vesayetçi bürokrasi özellikleri göstermektedir. Türk kamu bürokrasisi Osmanlı bürokratik yönetim geleneğinden izler taşımaktadır. Türkiye'de bürokrasi; yöneten-yönetilen ayrımını derinden yaşayan halktan kopuk, modernleştirici ve rejimi koruyucu görevi üstlenerek kamu yararını yalnız kendisi tesis etmeye muktedir gören konumundadır. Çalışmada 1960- 1980 dönemi siyasi olayları, siyaset-bürokrasi çatışması bürokrasinin yapısall ve işlemsel sorunları ve bunları gidermeye yönelik reform hareketleri hatıratlar perspektifinde incelenmiştir.
Bir geçiş ritüeli olarak askeri cenaze töreni: Akdeniz Bölge Bando Komutanlığı örnek olayı

İç içe geçmişş bir dizi dinsel ve seküler ritüeli içermesi nedeniyle, bu çalışmanın temel problemi askeri cenaze töreninin dinsel veya seküler bir ritüel olup olmadığını araştırmak olarak belirlenmiştir. Bu temel problem de Chopin'in Cenaze Marşı yerine 2017'den itibaren kullanılmaya başlayan Itri'nin Segah Tek bir eserinin marş düzenlemesinin askeri cenaze törenini dinsel ritüellere daha fazla yaklaştırıp yaklaştırmadığı sorusu üzerinden araştırılmıştır. Amacımız karmaşık bir yapıya sahip olan ve bir geçiş ritüeli olan askeri cenaze törenini, askeri bandonun icra ettiği müziksel pratikler üzerinden anlamaya çalışmaktır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde askeri cenaze törenleri, askeri bandolar ve askeri cenaze törenlerinde çalınan marşlar incelenip, değerlendirilmiştir. İkinci bölümde, geçiş ritüellerine dair kuramlar ve askeri müzikte değişim, din-devlet ve din-müzik ilişkilerine dair yaklaşımlar açıklanarak kuramsal bir çerçeve oluşturulmuştur. Geçiş ritüeli bağlamındaki üçüncü ve son bölümdeyse, Akdeniz Bölge Bando Komutanlığı örnek olayı kavramlar ile ilişkilendirilerek anlatılmaktadır. Bu çalışmada kütüphane çalışmasına ek olarak, alan çalışması çerçevesinde katılımcı gözlem ve yarı kurgulu görüşmeler sonucunda etnografik veriler toplanmıştır. Dört tanesi şehit, dört tanesi de emekli askeri personelin cenaze töreni olmak üzere toplam sekiz tane gözlem ve hepsi askeri cenaze törenleri üzerine bando personeli, askeri cenaze töreninden sorumlu askerler ve bir cami imamı ile toplam yedi tane görüşme yapılmıştır. Çalışma sonucunda özellikle şehit cenaze törenlerinin diğer askeri cenaze törenlerine göre daha fazla dinsel bir karakter taşıdığı ancak hem Segah Tek bir düzenlemesinin eserin orijinalinden çok farklı tınlaması hem de tören sırasında imamın ve katılımcıların da okuduğu tek bir ve ilahiler tarafından bastırılabilmesi nedeniyle bu yeni marşın cenaze törenine daha fazla dinsel bir karakter kazandırmadığı anlaşılmıştır. Diğer yandan Chopin'in Cenaze Marşı'nın kaldırılmış olmasının cenaze törenine daha fazla dinsel bir karakter kazandırdığı değerlendirmesinde bulunulmuştur.
Kent imajının markalaşmaya etkisi: Kahramanmaraş örneği

Küreselleşme, diğer pek çok alanda olduğu gibi kentleri de değişim ve dönüşüme zorlamaktadır. Kentler de bu değişim içinde varlıklarını sürdürmek istemekte, bu amaçla kendilerine ait farklılıkları ortaya çıkararak bunları pazarlama ihtiyacı duymaktadır. Küreselleşmenin etkisiyle kentler ve ülkeler de birbirleriyle rekabet içindedir. Bu açıdan bakıldığında; bir ülkeye ya da kente ne kadar çok yabancı yatırımcı ve ziyaretçi gelirse, kentin sosyal ve ekonomik olarak o kadar kalkınacağı düşünülmektedir. Dünyada birçok kent markalaşma çalışmalarını sürdürmektedir. Ülkemiz ve kentler açısından bakıldığı zaman da yıllardır tanıtım ve reklam çalışmaları yapılmasına rağmen, verilmek istenen mesajların birbirinden farklı olması ve sürekliliğinin olmaması nedeniyle tam bir marka algısı oluştuğundan bahsedilemez. Bu çalışmada, bireylerin tercihlerini etkileme noktasında büyük önem taşıyan imaj kavramının kentler üzerindeki etkisi araştırılmış ve kent imajının markalaşmayla olan ilişkisi ortaya konulmaya çalışılmıştır. Aynı zamanda da, Kahramanmaraş kent imajının kentin markalaşmasına yapacağı etkinin belirlenmesine yönelik bir alan araştırması yapılmıştır. Bu araştırmaya Kahramanmaraş kenti dışında yaşayan bireyler katılmış ve katılanlardan 404 kişinin cevapları değerlendirmeye alınmıştır.
XVII. Dönem TBMM'nin yapısı ve faaliyetleri

Devlet, yapısına göre bir takım alt ve üst kurumlardan oluşur. Parlamento, devlet yapısı içerisinde bir siyasi üst yapı kurumudur. Kurumlar belli koşullar altında ve bir süreç içerisinde oluşurlar. Parlamentolar da, belli toplumsal, ekonomik ve siyasi ihtiyaçlara cevap vermek için oluşmuş ve bu yönde faaliyet gösteren siyasal organlardır. Parlamentolar meydana geldikleri toplumu en iyi şekilde yansıtan kurumlardır. Milletvekilleri içinden geldikleri toplumu parlamentoda temsil eden kişilerdir. Parlamento faaliyetlerinde, içinden geldikleri toplumun ihtiyaçlarına ve taleplerine göre şekillenmektedir. Bu çalışmanın amacı, XVII. TBMM milletvekillerinin sosyo-ekonomik tabanına yönelik bir analiz yapmak ve bu meclisin dönemsel faaliyetlerinin Türk siyasal hayatı açısından ne gibi bir öneminin olduğunu saptamaktır. XVII. TBMM, Türk siyasal hayatı boyunca oluşmuş meclisler içerisinde yenilenme açısından ilk sırada olan bir meclistir. Meclise giren milletvekillerinin büyük bir çoğunluğu ilk defa milletvekili seçilmiştir. Milletvekillerinin mesleki kökenleri açısından da serbest meslek gruplarının mecliste çoğunluğu oluşturduğu görülmektedir. XVII. TBMM, Türkiye'de ekonomik, sosyal ve siyasal olarak birçok yeniliğin gerçekleşmesini sağlamıştır. Askeri rejim sonrası demokratikleşme çalışmaları, ekonomide serbest piyasa ekonomisine geçiş ve dış politikada aktif bir politika uygulanması bunlara örnek olarak verilebilir.
Türkiye'nin modernleşmesinde ordunun rolü

Modernleşme; ekonomiyi, siyaseti, inanç sistemlerini, kültürü kısacası toplumun tamamım kapsayan toplumsal bir süreçtir. Modernleşmenin bel kemiğini sanayileşme, rasyonelleşme, laikleşme ve bürokratikleşme oluşturur. Ordular modernleşememiş toplumlarda çoğu zaman modernleştirici bir işlev yüklenmişlerdir. Dünyanın ilk düzenli ordusunu kuran Türklerde, tarihsel süreç içerisinde gelenekselleşmiş, bir 'ordu- millet' geleneği oluşmuştur. Kurulan bütün Türk devletlerinin siyasi ve idari yapısı, askeri gelenekle bütünleşmiştir Türk Ordusu, Türk modernleşme sürecinin, merkezi kurumu olma niteliğine sahiptir. Osmanlı'nın son dönemlerine doğru yozlaşmanın sembolü olarak görülen askerlerin ve ordunun, III. Selim ve II. Mahmut dönemlerinden itibaren toplumda yemlik ve modernleşmenin odağı konumuna dönüştüğü görülür. Türkler'in çağı yakalama arayışları içerisinde ilk modernleşme çabalan askeri alanda başlamıştır. Orduyu modernleştirmek; eğitim, teknoloji ve yapı bakımından Avrupa orduları benzeri bir ordu yaratmak olarak algılanmıştır. Bu anlayış doğrultusundaki çabaların doğal sonucu olarak da, Batı normları ve değerleri Türk toplumuna ilk kez ordu üzerinden girmiştir. Osmanlı yönetici sınıfının bu modernleşme çabalarından asıl maksadı, kendi varlıklarını ve güçlerini sağlamlaştırıp sürekli kılmaktır. Ne var ki bu çabalar beklenenin tam tersi bir sonuç doğurmuş; bir yandan Osmanlı yönetici sınıfının sonunu getirirken, öte yandan da Atatürk Devrimleri'nin zeminini hazırlamıştır. Atatürk Devrimleri'ni gerçekleştiren liderler kadrosunun bu kurum içinden çıkmış olması da bir rastlantı sonucu değildir. XX. yüzyılın en büyük devrimcisi ve en önemli lideri Mustafa Kemal Atatürk yalnızca Türk siyasi elitlerinin değil, Türk askeri elitlerinin de en önde gelen ismidir. Geleneksel olarak Türk Ordusu askerlik dışında da birçok görevler üstlenmiş, siyasi ve sosyal değişim unsuru olarak Türkiye'nin kalkınma süreci içinde birçok önemli görevler yerine getirmiştir. Bütün bunların doğal sonucu olarak da halktan büyük kabul ve destek görmüştür. Bu sayede üstlendikleri siyasi rolleri, çoğunlukla şiddetli çatışmalara meydan vermeden yerine getirmişlerdir Türk Ordusu; modern yaşamın değer, tutum ve davranışlarını, kısacası çağdaş kültürü, askerlik çağma gelmiş her yetişkin Türk insanına öğretmek, batılı anlamda modern kurumların devlet mekanizmasında yerleşmesini, siyasal ve toplumsal manada yapılan devrimlerin Türk insanı tararından benimsenmesini sağlamak amacıyla öncü bir rol oynamıştır. Türk modernleşmesinin itici gücünün Türk Ordusu olduğu yadsınamaz bir gerçektir. Günlük siyasetin dışında kendisine özel bir rol belirleyen Türk ordusu, günümüzde de üstlendiği modernleşme liderliği pozisyonunu korumaktadır. VI
Küreselleşme ekseninde bölgeselleşme eğilimleri: Türkiye, İran ve Rusya örneği

Küreselleşme son yüzyıla damgasını vuran, dünyanın küresel bir köy haline gelmesine neden olan dalgalardan biridir. Dünyanın tek bir pazar haline gelmesi ve rekabetçi piyasaların oluşması, bilgi ve iletişim teknolojisinin baş döndürücü bir hızla gelişmesi, sosyo-kültürel alanda kitle kültürlerinin oluşması, güç ve güvenlik kavramlarının değişmesi gibi birçok açıdan değişim ve dönüşümlerin yaşanması ile birlikte toplumsal hayatı etkileyen onlarca sorun da ortaya çıkmaya başlamıştır. Temelleri 16. yüzyılda atılan ulus devlet ise çığ gibi büyüyen sorunlar karşısında tek başına çözüm üretemez hale gelmiştir. Bu çaresizlik ve yetersizlik ulus devleti, kendisine coğrafi, sosyo-kültürel, ekonomik, tarihsel vb. açıdan yakın gördüğü diğer devletler ile işbirliğine sürüklemiştir. İlk olarak ekonomik, siyasi, enerji, sosyo-kültürel ve güvenlik açısından geliştirilen işbirliği zamanla ülkeler arasında bölgesel işbirliği, bölgesel bütünleşme ve bölgesel birlik oluşturma boyutuna kadar ulaşmaktadır. Bölgeselleşme içinde bulunan devletler küresel bir köy haline gelen dünyada ekonomik, siyasi, enerji ve askeri açıdan çok daha güçlü hale gelmiştir. Bu güç yalnızca kendi alanlarında değil; etki ve nüfuz alanlarında bulundurdukları tüm bölgelerde geçerli olmaktadır. Bu araştırmada küreselleşmenin ekseninde şekillenen bölgeselleşme eğilimlerini Türkiye, İran ve Rusya örneği ile ortaya koyarak, üç ülke arasındaki ekonomik, enerji, siyasi ve güvenlik alanındaki çok boyutlu işbirliğini gerektiren sebepleri tüm boyutlarıyla açıklamak ve bu çok boyutlu işbirliğinin zamanla bölgeselleşmeye dönüşebileceğine dair öngörüyü argümanlaştırmak ve geleceğe yönelik tahminlerde bulunmak amaçlanmaktadır. Bu kapsamda çalışma dört ana bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Araştırmanın birinci bölümünde çalışma hakkında ayrıntılı bilgiler verilmiş olup, ikinci bölümde küreselleşme ile ilgili açıklamalar yapılmıştır. Üçüncü bölümde ise küreselleşme ekseninde şekillenen bölgeselleşme hakkında detaylı bilgiler verilmiştir. Araştırmanın son bölümünde ise bölgeselleşeme eğilimleri Türkiye, Rusya ve İran örneğinde incelenmiştir. Birincil ve ikincil kaynaklar kullanılarak oluşturulan bu araştırmada küreselleşmenin getirdiği değişimlere ve sorunlara yönelik bölgeselleşmenin bir tamamlayıcı olarak ortaya çıktığı savunulmuştur. Araştırmanın sonunda Türkiye, Rusya ve İran arasındaki ilişkilerin de uluslararası alanda yaşanan sorunlarla paralel bir şekilde geliştiği ve 2000'li yıllardan günümüze kadar olan süreçte Türkiye, İran ve Rusya arasında çok boyutlu bir işbirliğinin oluştuğu görülmüştür.
Kamu kurumlarındaki örgütsel iletişim biçimlerinin verimliliğe etkisi

insan yaşamının tüm etkinlikleri ile ilgilidir ve insanın bireysel ve toplumsal yaşamının önemli bir parçasıdır. İletişim, işletmelerde de yaşamsal bir rol oynamaktadır. İşletmelerde yatay, dikey, çapraz gibi çeşitli iletişim türleri vardır ve bu iletişim türleri her işletmeye göre değişiklik göstermektedir. Hem literatür çalışması hem de alan araştırmasında iletişimin çalışanları olumlu ya da olumsuz yönde etkilediği görülmüştür. Örgütsel iletişimin, örgütsel verimliliği etkileyen bir süreç olduğunu söyleyebiliriz. Bu çalışmada öncelikle iletişim konusu incelenmiştir. İletişim, değişik çalışmalar ve kaynaklardan elde edilen bilgilerle açıklanmıştır. İkinci bölümde örgüt ve örgütsel iletişim konuları incelenmiştir. Daha sonra üçüncü bölümde verimlilik, örgütsel verimlilik ve örgütsel verimliliği etkileyen faktörler ele alınmıştır. Bir sonraki bölümde, üç kamu işletmesinde uygulanan anket çalışması anlatılmıştır. Anketi yanıtlayanlar, kurumsal iletişimde yaşanan sorunlar sonucu ortaya çıkan en önemli olumsuzluk olarak kar kaybı ve verimlilik kaybını görmüşlerdir. Bu literatür bölümünde vurgulandığı gibi çıkmıştır. 176 kişiden 160'ı yani katılımcıların yaklaşık % 91'i de etkin bir örgütsel iletişimin kurum verimliliğini artıracağını söylemişlerdir. Çalışmanın sonunda, örgütsel iletişimin örgütsel verimlilik üzerindeki etkisi açıklanmış ve iletişim ile verimlilik arasındaki ilişki vurgulanmaya çalışılmıştır. Tezi Hazırlayan : Cangül TOSUNTez Danışmanı: Doç. Dr. Hamza ATEŞTez Kabul Tarih ve No: 13 .09.2006-2006/16Jüri Üyeleri : Doç. Dr. Hamza ATEŞYrd. Doç. Dr. Ahmet NOHUTÇUYrd. Doç. Dr. Muharrem ES
Kamu yönetimi perspektifinde Türkiye'de mali denetim

Uluslararası boyutta kamu yönetimi alanında yaşanan olumsuzluklara binaen oluşmuş ekonomik krizlerle ile teknoloji ve bilişim alanındaki gelişmelerin de etkisiyle vatandaşların kamu hizmetlerine olan taleplerini nicelik ve nitelik olarak arttırmasıyla, kamu mali yönetimi alanında reform yapma gereği doğmuştur. Söz konusu gereksinimleri karşılamak üzere yaşanan değişim rüzgarları Türk Kamu mali yönetimi ve denetiminin de radikal bir şekilde yeniden dizaynına neden olmuştur. Bu perspektifte yapacağımız çalışmanın amacı, uluslararası değişim ilkeleri de göz önüne alınarak kamu mali yönetimimizde; kaynak dağılımı, sorumlulukların paylaşımı, sonuçların dış aktörlerce paylaşımı, muhasebe sistemi, kurum içi dengenin yeniden kurulması ve kamu mali denetimi alanında yaşanan gelişmeleri kapsamlı olarak değerlendirerek, özellikle denetim sistemimizdeki köklü değişimi kamu kurumlarının mali denetimi açısından ele almaktır. Bu kapsamda çalışmanın birinci bölümünde; dünyadaki gelişmelere bağlı olarak kamu yönetimi alanındaki gelişmelere, ikinci bölümünde ; bu gelişmelerin Türk Kamu Mali Yönetimine ve Denetimine etkileri, üçüncü bölümde ise; söz konusu gelişmelerin kamu kurumlarında benimsenmesini teminen Sayıştay'ca yapılacak mali denetim ve bu denetime ilişkin bir kamu kurumuna ait mal alımı işlemi üzerinde örnek bir uygulamaya yer verilmiştir.