turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Orta yetişkinlik dönemindeki geylerin öznel iyi oluşlarına dair söylemleri

Bu çalışmanın amacı Türkiye'de yaşayan orta yetişkinlik dönemindeki geylerin öznel iyi oluşlarına dair konuşmalarına kaynaklık eden 'açıklayıcı repertuarlar'ın incelenmesidir. Çalışma kapsamında 45-62 yaş arasında, İstanbul'da yaşayan 10 gey ile yarı-yapılandırılmış derinlemesine bireysel görüşmeler yapılmıştır. Görüşmeler, görüşmecilerin onayı dahilinde ses kayıt cihazıyla kaydedilmiş ve daha sonra yazıya aktarılmıştır. Görüşme metinleri söylem analizi yöntemi ile incelenmiştir. Görüşmelerin analizi sonucunda katılımcıların öznel iyi oluşlarına dair açıklamalarına kaynaklık eden yedi açıklayıcı repertuara ulaşılmıştır: Uzun Süreli/Güvenli Partner İlişkisi, Cinsel Haz, Gençliği Olumlama ve Beğenilme Arzusu, Aile ve Arkadaşlar, Başkalarına Fayda ve Deneyim Aktarımı, Özgürlük, Kendini Kabul. Analizde elde edilen açıklayıcı repertuarlardan 'özgürlük' ve 'kendini kabul' dışındaki repertuarların beşi de direkt başkalarıyla ilişki üzerinden elde edilen, katılımcıların tümüyle bireysel kontrollerinde olmayan, mutluluklarını etkileyen alanlar olarak ortaya çıkmaktadır.
Algılanan anne baba tutumu ile bağlanma biçimi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada, üniversite öğrencilerinde anne baba tutumları ile bağlanma biçimleri arasındaki ilişkilerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Öğrenciler üzerinde nicel araştırma yöntemlerinden anket ile veri toplanmıştır. Öğrencilere kişisel bilgi formu, anne-baba tutum ölçeği, yakın ilişkilerde yaşantılar envanterinden oluşan anket formu kullanılmıştır. Araştırmada kullanılan ölçeklerin güvenirlik katsayıları 0,74 ve üzerinde bulunmuştur. Araştırma sonucunda öğrencilerin anne baba tutumları ile bağlanma biçimleri arasında ilişki olmadığı saptanmıştır.
Liselerde okuyan öğrencilerin kadının çalışmasına yönelik tutumlarının belirlenmesi

Bu çalışmada lise öğrencilerinin kadının çalışmasına yönelik tutumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Tarama modelinde olan çalışma grubunu; 2013- 2014 yılında Ankara'daki Anadolu Lisesi, Endüstri Meslek Lisesi ve Kız Meslek Liselerinde okuyan 234 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada öğrencilere Kadının Çalışmasına Karşı Tutum Ölçeği (Kuzgun ve Sevim, 2004) uygulanmıştır. Elde edilen veriler, lise öğrencilerinin kadının çalışmasına yönelik tutumlarının istatistiksel açıdan anlamlı olarak farklılaşıp farklılaşmadığının belirlenmesi için bağımsız örneklemler için t testi, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Kruskal Wallis H Testi teknikleriyle çözümlenmiştir. Yapılan analizler sonucunda öğrencilerin kadının çalışmasına yönelik tutumlarının; okul türüne, cinsiyete, anne eğitim düzeyine göre, annenin çalışma durumuna göre ve babanın eğitim düzeyine göre istatistiksel açıdan anlamlı farklılık gösterdiği ancak sınıf düzeyine göre farklılaşmadığı belirlenmiştir.
Meslek seçiminde ailenin etkisine yönelik bir araştırma

Meslek seçimi bireyin hayatındaki en önemli aşamalardan biridir. Bu araştırmada meslek seçiminde ailenin etkisini incelenmektedir. Bu amaçla araştırma psikologluk mesleğini seçen 434 kişinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar 'Kariyer Seçiminde Aile Etkisi' ölçeğini doldurmuştur. Verilerin analizi için, psikologluk mesleğini seçen bireylerin aile etkisinin yaşı ve cinsiyeti, anne-babalarının eğitim durumu, iş durumu, gelir durumu ve aileleriyle ilişki durumuna göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemek amacıyla T-Testi ve Anova testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucuna göre meslek seçiminde aile etkisi bulunmaktadır.
Factors affecting depression and anxiety in patients with Behçet's disease: Perceived social support, the nature of disease, positive and negative emotional experiences

Behçet Hastalığı beklenmedik alevlenme ve remisyon dönemleri içeren kronik ve iltihaplı bir hastalıktır. Behçet Hastalığı hastaları yalnızca fiziksel olarak değil, aynı zamanda psikolojik olarak da etkiler. Ancak, Behçet Hastalığı, depresyon ve anksiyete arasındaki bağı inceleyen çok az çalışma bulunmaktadır. Bu bağlamda, bu çalışma Behçet hastalarında depresyon ve anksiyeteyi etkileyen hastalığın doğası, algılanan sosyal destek, sağlıkla ilgili yaşam kalitesi, olumlu ve olumsuz duygusal deneyimleri incelemektir. Çalışmaya 300 Behçet hastası katılmıştır. Katılımcılara Demografik Bilgi Formu, Beck Depresyon Envanteri II, Durumluluk-Süreklilik Kaygı Envanteri, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Olumlu ve Olumsuz Duygusal Deneyim Ölçeği ve Nottingham Sağlık Profili uygulanmıştır. Çalışmanın amacı doğrultusunda korelasyon analizleri, bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü ANOVA ve çoklu hiyerarşik regresyon analizleri gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmanın bulgularının önemi ve sınırlılıkları Behçet Hastalığı'na ilişkin alanyazındaki geçmişş bulgularla birlikte tartışılmıştır.
İlişki modelleri kuramı üzerinden ahlaki yargıları esneten faktörlerin Amerika-Türkiye karşılaştırmalı incelenmesi

İlişki Düzenleme Kuramı'nın (Rai ve Fiske, 2011) arka planını oluşturduğu bu araştırma, ahlakı dört temel ilişki motivasyonu tarafından düzenlenen bir ilişki düzenleme mekanizması olarak ele alır. Her kültür kendi sosyal ilişkilerini kurarken bu motivasyonlara farklı şekilde yaklaşmaktadır. Bu araştırma Türkiyeli (N=926) ve Amerikalı (N= 625) katılımcılardan toplanan verilerle toplamda yedi ayrı çalışma (N=1459) ile yürütülmüştür. Bu çalışmaların sonunda, Türkiyeli katılımcıların birlik ve hiyerarşi motivasyonlarını sosyal ilişkilerinde Amerikalı katılımcılara kıyasla daha çok önemsedikleri (Araştırma 1: TR: N=81, ABD: N=92); meta-ilişkisel tehdit algısının niyet ve ahlaki yargı ilişkisindeki aracı rolü (Çalışma 1 TR: N=93, ABD: N=107); sosyal istenirlik düzeyi yüksek olan Türkiyeli katılımcıların çoğunluğun ahlaki yargısına uyduğunu fakat bu etkinin Amerikalı katılımcılarda görünmediği (Çalışma 2: TR: N=135, ABD: N=178); göreceli ve nesnel ahlak hazırlamalarının bireyin ahlaki yargısında bir etkisi olmadığı fakat bireyin açık-görüşlülük seviyesi ile esnek ahlaki yargı arasında ilişki olduğu (Çalışma 3: TR: N=181, ABD: N=147; Replikasyon: N=179) tespit edilmiştir. Çalışma 4 TUBİTAK desteği ile Trinity Üniversitesi Dublin Muhakeme ve İmgeleme Laboratuvarı'nda çalışılmıştır. Çalışma 4'ün sonuçları ise ahlaki yargının karşı-olgusal alternatifler düşünüldüğünde azaldığını ve bunun özellikle rasyonel düşünme sürecinde olduğunu (TR: N=165) fakat bu ayrım başka bir çalışmada tekrarlanmamıştır (ABD: N=101). Bütün bu çalışmalardan elde edilen çıkarımlar tartışılmış ve ileri çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Akademisyenlerde d tipi kişilik yapısı ile iş doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, T. C. Haliç Üniversitesi Sütlüce kampüsünde görev alan akademisyenlerde D tipi kişilik yapısı ve iş doyumu arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmaya, evreni belli örneklem hesabına göre T. C. Haliç Üniversitesi Sütlüce Kampüsünde görev yapan tam zamanlı 243 akademisyen dahil edilmiştir. Çalışmanın örneklemini T. C. Haliç Üniversitesi Sütlüce kampüsünde görev yapan 115 akademisyen oluşturmaktadır. Çalışmaya katılan her bir katılımcıya, sosyo-demografik veri formu ile beraber, D tipi kişilik ölçeği, Minesota İş Doyumu Ölçeği ve Beck Depresyon ölçekleri uygulanmıştır. İstatistiksel analizde, ilk önce D tipi kişilik yaygınlığı sayı ve yüzde olarak hesaplanmıştır. Ayrıca, D tipi kişilik yapısına sahip olan ve olmayanlar iki gruba ayrılmış ve grupların depresyon ve iş doyumu ölçekleri arasında fark olup olmadığı araştırılmıştır. D tipi kişilik alt ölçek skorları ile iş doyumu arasındaki ilişki korelasyon analizi ile incelenmiştir. Elde edilen bulgular sonucunda; D tipi kişilik yapısına sahip olan ve olmayanlar olarak iki gruba ayrılmış akademisyenlerin depresyon ve iş doyumu ölçekleri arasında anlamlı ilişkilerin bulunduğu istatistiksel olarak kabul edilmiştir. Çalışmada D tipi kişilik yaygınlığı % 29.4 kadar bulunmuştur. Akademisyenlerde iş doyumu azaldıkça D tipi kişilik yapısının arttığı, iş doyumu arttıkça D tipi kişilik yapısının azaldığı görülmüştür.
Evli bireylerin bağlanma stilleri psikolojik iyi oluşları ve evlilik uyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada evli bireylerin bağlanma stilleri psikolojik iyi oluşları ve evlilik uyumları arasındaki ilişki ele alınmıştır. Ayrıca evli bireylerin evlilik uyumları cinsiyet, yaş, öğrenim durumu, çalışma durumu ve gelir düzeyi değişkenleri açısından incelenmiştir. Araştırma ilişkisel modele uygun olarak yapılmıştır. Araştırma Erzurum il merkezi ve merkeze bağlı ilçelerde yaşayan 441 evli birey üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri, Psikolojik İyi Oluş Ölçeği, Evlilikte Uyum Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, evlilik uyumu alt boyutları olan anlaşma ve ilişki tarzı ile bağlanma stillerinin alt boyutu olan kaçınma arasında negatif yönlü anlamlı ilişkiler olduğu bulunmuştur. Anlaşma ile bağlanma stillerinin kaygı alt boyutu arasında negatif yönlü anlamlı ilişki olduğu görülürken, ilişki tarzı ile kaygı arasında negatif yönlü anlamsız bir ilişki olduğu görülmüştür. Anlaşma ve ilişki tarzı ile psikolojik iyi oluş arasında pozitif yönlü anlamlı ilişkiler olduğu saptanmıştır. Ayrıca kaçınma ile psikolojik iyi oluşun anlaşma ve ilişki tarzını anlamlı düzeyde yordadığı bulunurken kaygı alt boyutunun anlamlı bir yordayıcı olmadığı bulunmuştur. Bununla birlikte evli bireylerin anlaşma alt boyutundan aldıkları puanların cinsiyetlerine göre anlamlı olarak farklılaştığı görülürken, ilişki tarzı alt boyutunun cinsiyete göre anlamlı olarak farklılaşmadığı görülmüştür. Anlaşma ve ilişki tarzı alt boyutlarından elde edilen puanların öğrenim durumu ve gelir düzeyi değişkenlerinin göre anlamlı düzeyde farklılaştığı görülürken yaş ve çalışma durumu değişkenlerine göre anlamlı düzeyde farklılaşmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Türkiye'de cinsel istismara uğrayan çocuklara yönelik hizmet ve uygulamaların değerlendirilmesi: Bir model önerisi

Bu araştırmanın amacı Türkiye'de çocuk cinsel istismarı uygulamalarını analiz ederek daha iyi uygulamalar için öneriler sunmaktır. Akademisyenler, hükümet dışı örgüt temsilcileri ve farklı alanlarda çalışan kamu temsilcileri aracılığıyla çocuk istismarı politika ve uygulamaları değerlendirilerek güçlü ve geliştirilmeye açık yanlar ortaya konmuştur. Ayrıca İngiltere, İsveç ve Hollanda'daki uygulamalar ile Türkiye'deki uygulamalar karşılaştırılmıştır. Niteliksel araştırma modeliyle tasarlanan araştırmada, yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla Türkiye'de bu konu ile ilgili çalışan akademisyenler, kamu temsilcileri, hükümet dışı örgüt temsilcilerinden oluşan 52 katılımcı ile Ekim 2017 - Mayıs 2018 tarihleri arasında derinlemesine görüşme yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda; Çocuk İzlem Merkezinin dokunma olmayan cinsel istismar mağduru çocuklara hizmet vermemesi, ÇİM'de ifadesi alınan çocuğun AGO'da yeniden ifadesinin alınması gibi uygulamaların çocuğun ikincil mağduriyetine yol açabildiği, ÇODEM'lerde bakım altında olan çocukların psikiyatrik tedavilerinin yürütülmesi gerektiği gibi pek çok konu ortaya konmuştur. Tüm bu eleştirel analiz, geliştirilen öneriler, farklı ülke örnekleri ve araştırmacının fikirleri doğrultusunda daha iyi işleyen, sistemler arası koordinasyon ve iletişime olanak tanıyan bir çocuk koruma modeli önerilmiştir. 'Çocuk Koruma ile Tedbir Kararları Koordinasyon ve İzleme Birimi' adı verilen bu birim aracılığıyla çocuk koruma ve tedbir kararlarının uygulanması, izleme ve takip mekanizmaları bir sisteme bağlanmıştır. Cinsel istismarın tedavi ve rehabilitasyon sürecinde gündüz kliniği modeli tartışmaya açılmıştır. Bakım kuruluşuna alternatif bir koruyucu aile modeli önerilmiştir.
Understanding the relational processes in Turkish couples before and after a breast cancer experience

Kanser, hayatı tehdit eden ve hem bireysel hem ilişkisel düzeyde etkileri olan bir hastalıktır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de meme kanserini atlatmış kişiler ve onların eşlerinden oluşan bir grup örneklemin, kanser öncesi ve sonrası deneyimlerinden edinilmiş bireysel ve ilişkisel süreçlerini anlamaktır. Aile Sistemleri Teorisi'nin Hastalık Modeli ve İlişkisel Yeterlilik Teorisi'nin Yakınlık Modeli bu çalışmanın analitik çerçevesini belirlemiştir. Katılımcılar, 30-65 yaş aralığında, orta ve üst sosyoekonomik düzeylerden gelen, meme kanseri teşhis ve tedavi sürecini atlatmış kadınlar ve onların eşleri olmak üzere toplam 11 çift olmak üzere 22 kişidir. Her bir katılımcı ile araştırmacı tarafından geliştirilmiş ve yarı yapılandırılmış karşılıklı görüşme formatı kullanılarak bireysel röportajlar yapılmıştır. Görüşmeler 'Grounded Theory' yaklaşımına uygun olarak ve MaxQDA 12 Data Analiz Programı kullanılarak kodlanmıştır. Bu kalitatif araştırmadan çiftlere dair çıkan ana kategoriler şunlardır: uyumlu ve duyarlı süreçlerin yaşandığı 'biz olmuş' çiftler, kanser deneyiminden öncesinde de sonrasında da çatışmalı süreçler yaşayan 'asla biz olarak hissetmeyen' çiftler ve kanser deneyimi sonrasında çatışmalı ilişkisel süreçlerden daha uyumlu ve duyarlı süreçlere geçiş yapan 'biz olarak değişen' çiftler. Böylelikle araştırma sonuçları, katılımcıların ilişkisel açıdan farklı gelişimsel güzergahlarını yansıtan üç farklı ilişkisel süreç tipine işaret etmiştir.
Üniversiteye yeni başlayan öğrencilere yönelik geliştirilen üniversite uyum programının etkililiği

Bu çalışmanın amacı İlk Yıl Üniversite Uyum Programı'nın üniversiteye yeni başlayan öğrencilerin üniversite uyum düzeylerine etkisinin incelenmesidir. Bu amaçla üniversiteye yeni başlayan öğrencilerin uyum düzeylerinin desteklenmesinin amaçlandığı psikoeğitim programı hazırlanmıştır. Araştırma kapsamında deneysel işlemin etkililiğini ölçmek amacıyla nicel veri toplama aracı olarak Üniversite Yaşam Ölçeği ve araştırmacı tarafından Türkçe'ye uyarlanan Üniversite Öğrenci Eşleşme Ölçeği ve Algılanan Üniversite Desteği ve Yapısı Ölçeği kullanılmıştır. Ayrıca, ilk ve son oturumda Değerlendirme Formu ve her bir oturum sonunda Grup Oturumlarını Değerlendirme Formu aracılığıyla nitel veriler toplanmıştır. Araştırmanın ön test, son test ve izleme ölçümlerinde Üniversite Yaşam Ölçeği, Üniversite Öğrenci Eşleşme Ölçeği, Algılanan Üniversite Desteği ve Yapısı Ölçeği kullanılmıştır. İzleme ölçümü literatüre bağlı olarak Bahar dönemi başlangıcından iki ay sonra, son test uygulamasının ardından yaklaşık üç ay sonra gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda üniversite ortamına uyum, duygusal uyum, kişisel uyum, akademik uyum, sosyal uyum puanları deney ve kontrol gruplarından elde edilen puan ortalamaları arasındaki farkın manidar olduğu belirlenmiştir. Karşı cinsle ilişkiler puan ortalamaları arasındaki farkın manidar olmadığı belirlenmiştir. Üniversite - öğrenci eşleşme toplam puan, Sosyal, Kişisel ve Çevresel Uyum ile Akademik ve Entelektüel Uyum puan ortalamaları arasındaki farkın manidar olduğu belirlenmiştir. Algılanan Üniversite Desteği ve Yapısı son test puanları açısından deney ve kontrol gruplarındaki katılımcıların aynı düzeyde bulunduğu tespit edilmiştir. Ancak izleme testinde deney grubundaki katılımcıların Algılanan Üniversite Desteği ve Yapısı Ölçeği Toplam puanının anlamlı düzeyde yüksek olduğu tespit edilmiştir. Nitel veriler ise kuramsal çerçeveyi, ilgili araştırmaları ve araştırma kapsamında elde edilen nicel bulguları destekleyici yönde tespit edilmiştir.
Yaşlılara yönelik tutumların açıklanmasında özgecilik ve kişilik özelliklerinin rolü: Karşılaştırmalı bir çalışma

Nüfus içerisindeki oranı her geçen gün artan yaşlı bireylere hizmet sunan kurum ve kuruluşlarda görev yapan personelin onlara yönelik tutumları, yaşlı bireylere sunulacak hizmetin kalitesi üzerinde belirleyici bir etkiye sahiptir. Bu durum yaşlılara yönelik tutum ile ilişkili olan değişkenlerin belirlenmesi ihtiyacını da beraberinde getirmektedir. Değişkenlerin tespit edilmesi hizmet kalitesinin artmasına imkan vermekle birlikte yaşlı bireylerin yaşam memnuniyetlerinin de yükselmesini sağlayacaktır. Bu çalışmada özgecilik ve beş faktör kişilik özelliklerinin, yaşlı bireylerle ilgili işlerde çalışma potansiyeli olan öğrencilerin yaşlılara yönelik tutumlarını açıklamadaki rolü incelenmektedir. Bununla beraber öğrencilerin aile türleri ve en uzun süre yaşadıkları coğrafi bölgenin etkileşimi, cinsiyetleri, sınıf düzeyleri, aile aylık gelirleri, en uzun süre yaşadıkları yerleşim birimi, 65 yaş ve üzeri bireylerle yaşama durumları, yaşlılığa ilişkin bilgi seviyeleri ve bölümleri ile yaşlılara yönelik tutum arasındaki ilişkinin düzeyi belirlenmeye çalışılmaktadır. Çalışma nicel araştırma yaklaşımı içerisindeki ilişkisel tarama ve nedensel karşılaştırmalı araştırma yöntemleri kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın örneklemi Bayburt Üniversitesi'nin psikolojik danışmanlık ve rehberlik ile yaşlı bakım, Karadeniz Teknik Üniversitesi'nin ise PDR ve hemşirelik programında öğrenim gören 1419 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Çalışmanın verileri araştırmacı tarafından hazırlanan Bilgi Formu, Yaşlılara Yönelik Tutum Ölçeği, On-Maddeli Kişilik Ölçeği ve Özgecilik Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, çok değişkenli regresyon, Pearson momentler çarpımı korelasyon katsayısı, iki yönlü ANOVA, t-testi ve tek yönlü ANOVA analizi teknikleri kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda özgecilik, kişilik özellikleri, yaş ve mezuniyet sonrası yaşlılarla ilgili işlerde çalışma değişkenlerinin PDR, Hemşirelik ve yaşlı bakım programı öğrencilerinin YYT puanlarını farklı düzeyde açıkladığı görülmüştür. Bununla beraber aile türü ile en uzun süre yaşanılan coğrafi bölgenin etkileşimi, cinsiyet, huzurevi/yaşlı bakım merkezlerini ziyaret sıklıklarına ve yaşlılık dönemine ilişkin algılanan bilgi seviyelerine göre öğrencilerin YYT puanlarında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Sınıf düzeylerine göre ise hemşirelik bölümü öğrencilerinde anlamlı düzeyde farklılık bulunurken PDR ve yaşlı bakım programı öğrencilerinde ise anlamlı farklılığın olmadığı görülmüştür. Öğrencilerin en uzun süre yaşadıkları yerleşim birimi, anne-babalarının eğitim düzeyi, ailelerinin aylık geliri ile 65 yaş ve üzeri bireylerle yaşama durumuna göre ise anlamlı farklılığın bulunmadığı belirlenmiştir.
Ergenlerde siber zorbalık ile ilgili demografik değişkenlerin incelenmesi: Bir meta analiz çalışması

Bu çalışmanın amacı demografik özelliklerin ergenlerin siber zorbalık davranışları üzerinde bir etkisi olup olmadığı hakkında genel bir görüş elde etmektir. Türkiye de son yedi yılda (2012-2018) ergenlerde siber zorbalığı etkileyen değişkenler üzerine yapılan çalışmaları Meta Analiz yöntemiyle bir araya getirerek yeniden analiz etmektir. Araştırma kapsamına; 2018 yılına kadar ergenlerde siber zorbalık konusunda Türkiye'de üretilen makale ve tezler alınmıştır. Çalışmada ulaşılan veriler meta-analiz yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Meta Analiz aşamasında Medcalcv10.3. 0 paket programı ve metaHUN web aracı kullanılmıştır. Çalışmada ergenlerin siber zorbalık durumlarıyla ilişkili demografik özellikleri kişi sayısı, ortalama puanları ve standart sapma puanları ile verilen 16 çalışma yer almıştır. Yapılan meta analiz sonucuna göre cinsiyet, anne eğitim düzeyi ve günlük internette geçirilen sürenin siber zorbalık üzerinde bir etkisi olduğu bulunurken; baba eğitim durumu ve evde bilgisayar olup olmaması durumunun siber zorbalık üzerinde bir etkisi bulunamamıştır. Ergenlerde siber zorbalık ile ilgili demografik değişkenlerle ilgili Türkiye merkezli olup 2012- 2018 yılları arasında yapılan çalışmaların bütünü taranarak meta analize alınmıştır. Ulaşılan sonuçlar temel alınarak; cinsiyetin siber zorbalık üzerinde etkisinin olduğu ve erkekler kızlardan daha fazla siber zorbalık yaptığı sonucuna ulaşılmıştır. Anne eğitim durumunun siber zorbalık üzerinde etkisinin bulunduğu; anne eğitim durumu ortaokul ve altı olanlar, anne eğitim durumu lise ve üstü olanlardan daha fazla siber zorbalık yaptığı sonucu bulunmuştur. Baba eğitim durumunun siber zorbalık üzerinde etkisi olmadığı gözlemlenmiştir. Evde bilgisayar olma durumunun siber zorbalık üzerinde etkisi bulunmamıştır. İnternette geçirilen günlük sürenin siber zorbalık üzerindeki etkisinin olduğu, internette günlük 3 saat ve daha fazla fazla zaman geçirenler, internette günde 3 saatten az zaman geçirenlerden daha fazla siber zorbalık yaptığı sonucu bulunmuştur.
Çocuk merkezli oyun terapisinin çocuk evlerinde kalmakta olan 5-10 yaş grubu çocukların travma sonrası duygusal stres düzeylerine etkisi; Retrospektif bir çalışma

Travmalar bireylerin hayatlarında bilişsel, duygusal ve davranışsal izler bırakan olaylardır. Özellikle çocukluk çağı travmaları bireyin yetişkinlik yıllarında da etkisini devam ettirmektedir. Çocukluk çağı travması sonrasında bireylerde birçok semptom ortaya çıkmaktadır. Bu semptomların tedavisinde kullanılan yöntemlerden biri de çocuk merkezli oyun terapisidir. Bu çalışmanın amacı çocuk merkezli oyun terapisinin çocuklardaki travma sonrası duygusal stres düzeyinin azaltılmasındaki etkisinin incelenmesidir. Çalışmaya travmatik geçmişşi olan ve Mutlu Yuva Derneği Çocuk Evleri'nde kalan yaş ortalaması 7,28 1, 52 olan 16 kız ve 24 erkek olmak üzere toplam 40 çocuk katılmıştır. Çocuklara 45 dakikalık ve 12 seans olmak üzere çocuk merkezli oyun terapisi uygulanmıştır. Çocuklara terapi öncesi ve sonrası sosyodemografik veri formu ve travma sonrası duygusal stres düzeyi ölçeği uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda çocukların terapi öncesi ve sonrası duygusal stres puanları arasında anlamlı bir farklılık olduğu sonucu elde edilmiş ve yapılan seanslar sonucunda katılımcıların çoğunluğunda duygusal stres düzeylerinin azaldığı görülmüştür. Demografik değişkenlere göre katılımcıların terapi öncesi ve sonrası duygusal stres puanları için anlamlı farklılıklar bulunmaktadır.
Türkiye'de yaşayan yabancı uyruklu öğrenciler ile Türk uyruklu öğrencilerin özgüven düzeylerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı Türkiye'de yaşayan yabancı uyruklu öğrenciler ile Türk uyruklu öğrencilerin özgüven düzeylerinin farklı değişkenlere göre incelenmesidir. Araştırmada Türkiye'ye öğrenim için gelen yabancı uyruklu öğrenciler ile Türk uyruklu öğrencilerin özgüven düzeyleri karşılaştırılmıştır. Çalışma grubunu İstanbul il sınırlarındaki üniversite öğrencilerini kapsamaktadır. Çeşitli bölümlerde eğitim gören 51 yabancı uyruklu öğrenci ile 50 Türk uyruklu öğrenci, toplamda 101 üniversite öğrencisinden oluşmuştur. Yaşları 18 ile 26 yaş arasında değişmektedir. Öğrencilerin 26'sı yabancı uyruklu ve 25'i Türk uyruklu erkek öğrencilerinden, 25'i yabancı ve 25'i Türk uyruklu kız öğrencilerinden oluşmaktadır. Araştırmada Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Çalışma bulgularına göre Türkiye'de yaşayan yabancı uyruklu öğrenciler ile Türk uyruklu öğrencilerin özgüven düzeyleri farklı değişkenlere göre incelendiğinde farklılıkların olduğu belirlenmiştir.