turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Trakya'da belediyelerin çevre duyarlılığı

Bu araştırma; Trakya'da Belediyelerin çevre duyarlığını incelemek amacıyla yapılmıştır. Türkiye'de belediye yönetimi, belediyelerin yapısı, kentsel yerleşim alanlarında karşılaşılan çevre sorunları ve ulusal düzeyde çevre koruma konulan ile ilgili olarak amaca uygunluğu nedeni ile literatür tarama modeli gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evreni belediyelerin çevre duyarlığıdır. Bu çalışma evreninin büyüklüğü karşısında Trakya'da bulunan Edirne, Tekirdağ ve Kırklareli illerine bağlı belediyelerin çevre duyarlığı belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmanın verileri, konuyla ilgili literatür taraması sonucu elde edilen bilgiler ve araştırmacı tarafından uygulanan anket formunun Trakya'da bulunan belediyelere uygulanmasıyla saptanmıştır. Üretim ve tüketim anlayışlarının değiştiği, yoğun iç göçlerin yaşandığı, hızla endüstrileşen ülkemizde çevre sorunları öncelikle yerel yönetimleri ilgilendirmektedir. Ancak, yerel yönetimlerin finans kaynaklarının sınırlı olması ve yeterli yetenekli ve deneyimli personelinin bulunmaması belediyelerin çevre konularında etkin olmadıkları gerçeğini ortaya çıkarmaktadır. Çevre kirliliğini önlemek amacıyla yapılan yasal düzenlemeler yeterince uygulanmamaktadır. Bu konularda belediyelere yeterince yaptırım uygulama yetkisi verilmemiştir. Ülkemizde çevre koruma yönünde gösterilen çabalar her geçen gün artmaktadır. Bu çabaları destekleyen çalışmaların belediyeler tarafından gerçekleştirilmesi gereklidir. Su, toprak ve hava kirliliğinin önlenmesi ve sağlıklı bir çevrede yaşama hakkının sağlanması konularında belediyeler sorumlu ve duyarlı olmalıdır.
Avrupa Birliği'nde çevre politikaları açısından sürdürülebilir kalkınma ve Türkiye'ye yansımaları

Sürdürülebilir kalkınma düşüncesinin artık temel alındığı günümüz dünyasında gelecekten beklentiler artmıştır. Sadece kabarık bir ekonomik hasılat elde etmek ve bunun kalitesiyle birlikte küreselleşen piyasalardaki rekabetini de güvence altına almak yetmemektedir. Üretim sürecinde çevreye karşı duyarlı olmak; aynı zamanda çevre ve insan sağlığı için gerekli önlemleri almak ve sosyal sorumlulukları da yerine getirmektir. Bu yönüyle gelecek kuşakların kendi gereksinimlerini giderme olanaklarını tehlikeye atmadan bugünün gereksinimlerinin yerine getirilmesi önem taşımaktadır. Günümüz batı toplumlarında geçerli olan ekonomik felsefenin aksine artık başarının tek koşulu sadece ekonomik büyüme değildir. Artık çevre sorunlarının artan ivmedeki seyri ancak yine var olduğu çevreye göstereceği duyarlılık ve hassasiyetle azaltılabilecektir. Bilinenin ötesinde; aslında çevreye duyarsız kalınarak planlanan tüm politikaların, ülkeleri zamanı geçtiğinde geri dönüşün mümkün olmadığı bir noktaya taşıdığı gerçeğidir. O halde ulusal çıkarlarımız gereği Türkiye'de de doğal kaynakların tahribatını en aza indiren, çevreye duyarlı bir ekonomik planlamaya ve nihayetinde sürdürülebilir bir kalkınma politikasına ihtiyaç vardır.
Anayasa Mahkemesi'ne bireysel başvuru yolunda adil yargılanma hakkı

Adil yargılanma hakkı, yargılamanın etkin ve hakkaniyetli bir şekilde gerçekleştirilmesi ve böylelikle kamu vicdanının tatmini adına önemli bir yer tutmaktadır. Aynı zamanda adil yargılanma hakkı, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi önünde ülkemiz aleyhine ihlal kararı verilen hakların başında gelmektedir. Bu sorun, ülkemizde yeni sayılabilecek bir uygulama olan bireysel başvuru kurumu bakımından da aynı şekilde tezahür etmektedir. Anayasa Mahkemesi'nin yakın zamanda vermiş olduğu hak ihlali kararları önemli bir içtihat birikimi teşkil edecek mahiyettedir. Bireysel başvuru kurumu dolayısıyla Anayasa Mahkemesi'nin adil yargılanma hakkı bağlamında şekillenen içtihatlarını sistemli bir hale getirme gayesi ile hazırlanan bu tez altı ana başlıktan oluşmaktadır. Bu başlıklar ilk olarak adil yargılanma hakkının kavramsal olarak ifade ettiği anlam ve koruduğu hukuki değer olarak hukukun üstünlüğü kavramının ortaya konulması, adil yargılanma hakkının tarihi gelişimi ve kapsamının çizilmesi şeklinde gerçekleşmiştir. Geri kalan beş ana başlık ise sırasıyla 'mahkemeye erişim hakkı', yasayla kurulmuş bağımsız ve tarafsız yargı yeri ilkesi', hakkaniyetle yargılanma hakkı', aleni yargılanma hakkı' ve makul sürede yargılanma hakkı' gibi ulusal ve uluslararası içtihatlar ile adil yargılanma hakkının alt unsurları olarak kabul edilen haklardan oluşmaktadır. Adil yargılanma hakkının kapsamı ve alt unsuru olan bu haklar Anayasa Mahkemesi ve yer yer Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatlarından yararlanılarak açıklanma yoluna gidilmiştir.
Post-fordizm ve kamu yönetimine yansımaları

1970'li yıllar ekonomide önemli değişimlere sahne olmuştur. Kar oranlarında ve verimlilikte düşüş olarak kendini gösteren ekonomik kriz Fordist üretim düzeninin sorgulanmasına yol açmıştır. Fordist katılıkların ortadan kaldırılarak esnekleştirme yönünde dönüşümler krizden çıkmanın reçetesi olarak görülmüştür. Fordist katılıkların nedeni olarak görülen sendikaların gücü kırılmış, ücret ve çalışma koşulları esnekleşmeye başlamış, Fordist üretim paradigması yerini Post-Fordist üretim paradigmasına bırakmıştır. Ekonomik alt yapıda meydana gelen post-Fordist dönüşüm siyasi üst yapıları da etkileyerek kamu yönetimini dönüştürmüştür. Fordist kamu yönetiminin hiyararşik yapısı ve kadrolu istihdam rejimi büyük değişimler geçirmiştir. Taşeron, geçici ve sözleşmeli personel gibi istihdam biçimleri kamu istihdam rejiminde güçlenmeye başlamış, zaman içinde kadrolu ve güvenceli istihdamın ortadan kalkacağı bir sürece girilmiştir. Kamu kurumlarının çalışma düzeni Post-Fordizm'den etkilenerek yatay ve esnek iş ilişkileri güçlenmeye başlarken yöneticilik ve liderlik gibi kavramlar kamu sektörünün içerisine girmiştir. Post-Fordist dönemde, yerelleşme ve özelleştirme eğilimleri yeni üretim düzeninin gereksinimleri doğrultusunda güçlenmekte, buna paralel olarak kamu hizmetleri de özelleştirme ve yerelleşme yönünde ilerlemektedır. Devletin üretici rolünün düzenleyici olarak geliştiği Post-Fordist dönüşüm, devleti yönetişim mekanizmasına uygun bir şekilde tasarlamakta, üretimin talep yönünden uzaklaştırarak sosyal devleti bitirmekte, arz yönlü sorunlarla ilgilenen, rekabeti ve yenilikçi kapasiteyi geliştiren bir devlet modeli ortaya çıkarmaktadır. Bu yeni devlet modelinin ulus-devletten uzaklaştığı, ulusal kalkınmanın sona erdiği şeklinde yorumlar yapılmaktadır. Bu tezde Post-Fordist dönemin genel olarak kamu yönetimi ve özellikle de kamu personel rejiminde ortaya çıkardığı dönüşüm ve sonuçlar analiz edilmiştir.
Kamu yönetiminde etik anlayışı: Türk kamu yönetimi ve İngiliz kamu yönetiminde etik uygulamaların karşılaştırmalı analizi

Kamu yönetiminde etik; sosyal, kültürel, ekonomik ve siyasal birçok alanı içine alarak devletlerin gelişimine ve ilerlemesine katkı sağlamaktadır. Bu çalışmada, ülkemizde etik ilkeleri belirlemek, etik dışı durumları saptamak ve etik dışı faaliyetlerin önüne geçmek amacıyla Başbakanlığa bağlı olarak kurulan Kamu Görevlileri Etik Kurulu'nun yapısı, görevleri, işleyişi ve bu Kurul'un etkinliği incelenmektedir. Kamu Görevlileri Etik Kurulu'nun işleyişi ve çalışmasına yönelik yapılan eleştirilere de yer verilmektedir. Ayrıca, İngiliz kamu yönetimindeki etik anlayışına, geçmişşten günümüze gelişim ve değişimine, Türkiye'deki Kamu Görevlileri Etik Kurulu'nun İngiltere'deki yansıması olan Kamusal Yaşam Standartları Komitesi'nin yapısına, görevlerine ve işleyiş mekanizmasına değinilmektedir. Aynı zamanda, Komite'nin yayınlamış olduğu raporlar ve tavsiye kararları sırasıyla incelenmektedir. Bu çalışmanın amacı etkin ve verimli bir yönetim için kurulan kurulların yapısı ve işleyişini incelemektir. Türkiye'deki yönetim geleneğinin, kurulun çalışmalarını ne yönde etkilediği üzerinde durulmakta, İngiltere örneği üzerinden Komite'nin iyi işleyen yapısının ardındaki sebepler analiz edilmeye çalışılmaktadır.
İstiklal Marşı Derneği

İsmet Özel'in kurucusu ve genel başkanı olduğu İstiklal Marşı Derneği 2007 yılında kurulmuştur. Başlangıçta genel merkezi İstanbul'dayken daha sonra Ankara'ya nakledilmiştir. Dernek, İstiklal Marşını esas alan ve bu kapsamda görüşlerini belirleyen bir çizgi takip etmektedir. Türkiye'nin ve Türklüğün İslam ile anlam kazandığını, Türk tarihinin Müslümanlık ile başladığını düşünmektedir. Orta Asya'nın Türklerin anayurdu olduğu tezini reddetmektedir. Dernek, düzenlediği paneller ve basın toplantıları ile çıkardığı bir takım yayınlarla görüşlerini daha geniş bir kitleye yaymaya çalışmaktadır. İstiklal Marşı Derneği için İsmet Özel ayrı bir yere sahiptir. Derneğe basındaki ilginin eksikliği ve üye sayısının arzu edildiği kadar olmadığı bizzat İsmet Özel tarafından birçok kez dile getirilmiştir. İstiklal Marşı Derneği Osmanlı Türkçesini ve Arap harflerini Türk'ün ana dili olarak kabul etmektedir. Bu bağlamda birçok yayın çıkararak insanların Osmanlı Türkçesi öğrenmelerini sağlamaya çalışmaktadır. Derneğin asıl hedefi Türklük ve İslamlığın aynı potada olduğu, öz değerleriyle var olan ve kendi kendine yetebilen tam bağımsız bir Türkiye'dir. Bu çalışmada nitel araştırma türü olan Görüşme yöntemi kullanılmıştır.
Hannah Arendt'in siyaset felsefesinde totalitarizm' meselesi

İki dünya savaşına da tanıklık etmiş olan Arendt, totalitarizmin kökenine inmeye çalışmış ve onun antisemitizm ve emperyalizm gibi iki unsurdan kaynaklandığını ileri sürmüştür. Arendt diğer eserlerinde de birbirleriyle bağlantılı olarak kamusal alanın çöküşü, dolayısıyla politika yapma eyleminin yavaş yavaş ortadan kalkıyor olmasını ele almıştır. Bu çalışmada totalitarizm kavramı Arendt'in perspektifinden incelenmektedir. Bu çalışmada Hannah Arendt'in siyaset felsefesinde totalitarizm kavramının ne anlama geldiği, totalitarizme neden olan unsurlar ve doğurduğu sonuçlar incelenmektedir. Öncelikle Arendt'in totalitarizm hakkındaki düşüncelerinin temelini oluşturan siyaset felsefesine yer verilmiştir. Ardından Arendt'in totalitarizm tanımlaması, özgün yorumları ve eleştirilerine değinilerek totalitarizm anlayışı kapsamlı bir şekilde incelenmeye çalışılmıştır. Son olarak çağdaş siyaset felsefesinde farklı totalitarizm anlayışlarına yer verilerek Arendt'in özgün totalitarizm anlayışı ve totalitarizm tartışmalarına katkısı ortaya koyulmaya çalışılmıştır.
Belediyelerde idari-mali özerklik ve Türkiye'deki işlevi

Merkezi yönetimlerin, yerel hizmetleri sunmakta yetersizliği ortaya çıktıktan sonra, yönetim anlayışlarında da bir takım değişiklikler gerçekleşmiştir. Bu nedenle son yıllarda, yerel hizmetlerin yerine getirilmesinde daha çok idari ve mali özerkliğe sahip olan yerel idarelere gereksinim duyulmaktadır. Bu tez çalışmasında, özerklik kavramının anlamı ve kapsamı geniş bir açıyla esas alınmaktadır. Türkiye'de merkezi idarenin, yerel özerklik kavramını algılayış biçimi değerlendirilmekte ve bundan yola çıkılarak, belediyelerin mevcut özerkliklerinin durumu tartışılmaktadır. Ayrıca Türkiye'de özerklik anlayışındaki değişimlerin ve gelişmelerin kanuni açıdan belediyelere yansımaları ele alınıp, diğer gelişmiş ülkelerin özerklik anlayışı ile karşılaştırılmaktadır. Öte yandan Türkiye'de merkezi idarenin aşırı olarak kullanmış olduğu idari vesayet yetkisinin, yerel yönetimlerin özerklikleri üzerindeki etkilerine değinilmekte ve bu duruma eleştirel bir yaklaşım getirilmektedir.
Ninniler, masallar, mitos ve söylencelerle Türk toplumsal hafızasında muhalefet

'Ninniler, Masallar, Mitos ve Söylencelerle Türk Toplumsal Hafızasında Muhalefet' isimli bu çalışma, ninniler, masallar, mitoslar ve atasözleri gibi geleneksel politik kültür öğeleri tarafından şekillenen Türk toplumsal hafızasının muhalefete uzak olmasının neden ve sonuçlarını araştırmakta ve bu noktada Türk Siyasal Hayatı'ndaki yansımaları üzerinde durmaktadır. Türk toplumunda muhalefet olgusu yüzyıllardır süregelen kadim bir geleneğin sonucu ortaya çıkan geleneksel politik kültür öğeleri tarafından şekillendirilerek toplumsal hafızadaki yerini almıştır. Kıssadan hisse mantığıyla inkişaf eden bu kadim gelenek çeşitli kaynaklardan beslenerek bugüne ulaşan ninniler, masallar, mitos ve söylenceler ile atasözleri ve deyimlerin bir araya gelmesi sonucu oluşmaktadır. Tüm bu öğeler neticesinde şekillenen Türk toplumsal hafızasında muhalefet olgusu toplum nezdinde temkinli olunması gereken hatta yer yer istenilmeyen bir durum arz etmektedir. Bu kültürün taşıyıcısı ve bizzat icracısı olan Türk toplumu ise, Tanzimat'tan Cumhuriyet'e yaşanan süreçte, belleğinde yer alan geleneksel politik kültür öğeleri doğrultusunda gerçekleştirdiği siyasal hayata katılımını muhalefete uzak bir çizide sürdürmüştür. Bu durumdan mütevellit, toplumda gerçek anlamda kök salamayan muhalefet kavramı Türk Siyasal Hayatı'nda da kendinden beklenilen başarıyı gösterememiştir. Bunun sonucunda ise halihazırda toplumsal siyasal hafızası muhalefet olgusuna temkinli olan Türk toplumu her türlü muhalefetten imtina ile çekinen toplumsal bir yapıya bürünmüştür. Bu bağlamda çalışma söz konusu toplumsal yapının muhalefet olgusuyla arasındaki mesafenin, toplumsal eğitim ve hoşgörünün baz alındığı toplumsal bir özgüvenin toplumun tüm bileşenleri tarafından benimsenmesi sonucu olumsallanabileceğini öngörmektedir.
Değişen politik ve ekonomik dinamiklerin sınıfsal yapıya ve mekana etkileri: Kızıltepe örneği

Mekansal ve sınıfsal yapıların dönüşümünde ekonomik ve politik dinamikler temel faktörlerdir. Bu tez kapsamında Mardin'in Kızıltepe İlçesi ve kırsal alanının mekansal ve sınıfsal yapısında meydana gelen dönüşümlerde politik ve ekonomik dinamiklerin etkisi belli kırılma dönemleri eşliğinde analiz edildi. Bu kırılma dönemleri ; 1950 öncesi, 1950 -1980, 1980- 2000 ve 2000 sonrası olmak üzere dörde ayrıldı. 1950 öncesinde Kızıltepe kırsalında toplumsal iş bölümünün hayvancılığa dayandığı yarı göçebe toplumsal bir aşiret yapısı vardı. 1950'li yıllarda traktörün toprakla buluşması Türkiye'nin her yerinde toplumsal yapıyı etkilediği gibi Kızıltepe'de de toplumsal yapıyı etkiledi. Toprak kutuplaşmasının eşlik ettiği bu dönemde yarı göçebe yapı çözülerek yerini toplumsal işbölümünün tarıma dayandığı tam yerleşik düzene bıraktı. 1980- 2000 arası dönemde ''sulu tarım'' ve ''zorunlu göç/yerinden edilme''nin toplumsal ve mekansal yapıların dönüşümündeki etkileri ele alındı. 2000 sonrasında ise Kızıltepekapitalist üretim ilişkilerinin hakimiyetine hızla girerek mekansal ve sınıfsal olarak radikal dönüşümler yaşadı. Bu dönemde köylerin ve ilçe merkezinin mekan örüntüsünde ve sınıfsal yapısında belirgin dönüşümler yaşandı. Nitel araştırma yönteminin kullanıldığı tez çalışması kapsamında 32 kişiyle derinle-mesine mülakatlar yapıldı. Mülakatlar tezde yapılan dönemlemeye ve tezin konusuna uygun olarak 2 farklı şekilde yapıldı. Tezin ilk ve ikinci bölümü yerel toplumsal sözlü tarihe ağırlık verdiği için, yerel toplumsal tarihe hakim olan 60 yaş üstü 18 kişiyle derinlemesine mülakat yapıldı. Son bölümünde ise öğretmen, bankacı, mimar, doktor, işçi gibi çeşitli meslek ve statülerden 14 kişiyle yarı yapılandırılmış soru kağıdı kullanılarak derinlemesine mülakat yapıldı. Toplumsal ve sınıfsal dönüşüm analizine dair veriler toplamak için başvurulan bir diğer metot da kırda ve ilçe merkezinde gerçekleştirilen katılımcı gözlemdi. Ayrıca tezde öne sürdüğümüz argümanları güçlendirmek için Milliyet, Hürriyet ve yerel gazete olarak yayımlanan Mardin Sesi gazetelerinin 1950- 1980 aralığındaki arşivleri taranarak veriler toplandı ve tezde işlendi. TRT arşivinde yaptığımız dijital taramada da Kızıltepe'yle ilgili bir TV programına ulaşıldı ve bu programdan alınan veriler tezde öne sürülen argümanları güçlendirmek üzere işlendi. Bu dönemin diğer dikkat çekici bir yönü de Kızıltepe'de ''öteki'' olarak görülen ve ''qereçi, mitrip, aşiq /çingene'' olarak tanımlanan Dom etnik kökeninden gelenlerin bir kısmının şehir içinde tam yerleşik düzene geçmesidir. Kültürel bariyerlerin kırsal-da yerleşik hayata geçişlerinin önünde engel olduğu aşiret olmayan Domların yerleşik düzene geçmesinde zorunlu bir tercih olarak Kızıltepe ilçe merkezi mekan seçimde öne çıktı. Domların yerleşik düzene geçişinde Kızıltepe ilçe merkezinin ko-laylaştırıcı bir işlev görmesi ''Stadtluft macht frei''/Şehir Havası Özgürleştirir Al-man atasözü bağlamında okunabilir.
Çevre etiği

Çevrenin kirlenmesi, ekolojik bozulmalar, aşırı kaynak kullanımı, aşırı nüfus yeryüzündeki insan yaşamını tehdit eder hale gelmiştir. Tüm bu sorunların, nesnelere yalnız insanoğlunun ihtiyaçlarını yerine getirdiği sürece değer veren insanözekli değer dizgesinden ve doğanın ahlaki ilgi dışında tutulmasından kaynaklandığı ileri sürülmektedir. Bundan dolayı çevre sorunlarının çözülmesi için doğaya karşı farklı bir bakış açısının, farklı değer dizgesinin, görevlerin ve sorumlulukların geliştirilmesi gerekmektedir. Bu savdan yola çıkan ve bir çevre etiği oluşturmaya çalışan felsefi tartışmalar, doğanın insanoğlunun gereksinmelerini karşılamadan bağımsız olarak özsel bir değere sahip olduğunu tartışmaktadırlar. Bu tartışmalar çerçevesinde doğanın özsel değere sahip olması ile ne kastedildiği, özsel değerin dolayısıyla ahlaki ilginin kime verilebileceği ve özsel değerin varlığını kanıtlama çabaları çerçevesinde çevre etiğine egemen olan düşünce ve akımlar incelenmiştir. Çevre sorunlarının doğaya karşı yanlış tutum, davranış ve inançlardan kaynaklandığı görüşünün yaygınlık kazanması, doğaya karşı eylemlerimizin benimsediğimiz değerlerle uyumlu olup olmadığı sorusunu da gündeme getirmiştir. Bu soruya cevap aramak, benimsediğimiz değerlerin daha iyi anlaşılması gerekliliğini ortaya çıkarmıştır. Bu amaçla etik bir kararda değerlerin nasıl bir rol oynadığını açıklayan kuramlar ve ampirik çalışmalar gözden geçirilmiştir. Bu kuramlar ışığında, kişilerin benimsediği değerlerin neler olduğunun, çevresel bir ikilemle karşılaşıldığı bir durumda bu değerlerin kişileri nasıl yönlendireceğinin ve etik karar verme mekanizmasının sınanabilmesi amacıyla 72 Ankara'da bulunan beş üniversitenin değişik bölüm ve sınıflardan 100 öğrenciyle bir anket çalışması yapılmıştır. Anket çalışması göstermiştir ki çevreyle ilgili konular tartışıldığında kişilerin benimsediği genel değer dizgesi verilecek kararı etkilemektedir. Çevre ile ekonomik gelişme birbirleriyle çatıştığı zaman benözekçi kişiler ekonomik çıkarlarına öncelik verirken, toplumsal-özgeci kişiler tüm toplumun ya da çevrenin çıkarlarının korunmasını istemektedirler. Biyosfer ile ilgili değer yönelimine sahip olanlarsa koşullar ne olursa olsun her durumda çevrenin korunması yönünde hareket etmişlerdir. 73
Türkiye'de betonarme yapılarda depreme karşı afet yönetimi

Ülkemiz deprem, sel, fırtına, heyelan, çığ gibi birçok meteorolojik, tektonik ve insan kaynaklı afetlere son derece açık bir durumdadır. Ülkemiz nüfusunun %60 civarı halen aktif olan ve zarar verebilen deprem alanları üzerinde yerleşmiş bulunmaktadır. Büyük bir deprem tehlikesi ile karşı karşıya olan ülkemizde başarılı afet yönetimi stratejilerinin geliştirilmesi ve uygulanması gerekmektedir. Türkiye'de yapı stoğunun büyük çoğunluğunu betonarme yapılar oluşturmaktadır. Deprem meydana geldiğinde deprem titreşimleri betonarme yapılarda çeşitli hasarlar oluşturup can ve mal kayıplarına sebep olabilmektedir. Bu sebeple deprem riski yüksek olan bölgelerde yapı stoğumuzun büyük çoğunluğunu oluşturan betonarme yapıların depreme dayanıklı olarak inşa edilmesi gerekmektedir. Bu çalışmanın başlıca amacı ülkemizde geçmişşten günümüze yapılan afet yönetimi faaliyetlerinin deprem özelinde gelişiminin diğer bazı ülkelerle karşılaştırmalı olarak incelenmesidir. Bu tez kapsamında, deprem kuvvetlerinin betonarme yapılarda meydana getirdiği hasar çeşitleri ve oluşabilecek hasar sonucu can kayıplarını en aza indirmek için afet yönetiminin hazırlık ve zarar azaltma süreçleri irdelenerek alınması gereken önlemler araştırılacaktır. Kentsel dönüşüm kapsamında olan riskli yapı ve elemanlarının deprem kuvvetlerinden etkilenmemesi için güçlendirilmesi, zemin özelliklerinin iyileştirilmesi ve zeminde sismik yalıtımın sağlanması ile can kayıpları ve yapısall hasarlar en aza indirilmiş olacaktır.
Türkiye'de apartmanlaşma olgusu ve apartman yönetimleri

Bu tezin amacı, kentlerimizin egemen konut türü olan apartmanların Türkiye'de ortaya çıkışını ve gelişim sürecini irdelemek ve Kat Mülkiyeti Kanunu'nda yer alan apartman yönetiminin genel özelliklerini tanımlayarak, Türk toplumunun apartman yönetimi hakkında bilgi ve ilgi düzeyinin alan çalışması ile sorgulanmasıdır. Apartman türü konutun Türk kentlerinde görülmeye başlandığı dönem 19. yy sonlarıdır. 19. yy sonlarında İstanbul'un Galata ve Pera bölgesinde yapılan bu ilk apartmanlarda gayrimüslimler ve yabancılar ikamet etmişlerdir. Türk toplumunda görülen ilk apartman ise 1922'de İstanbul'un Laleli semtinde yapılan Harikzedegan Apartmanları' dır. Dolayısıyla Türk toplumunun apartmanlı yaşamı 80 yıldır süregelmektedir. Ancak 1950'lerden sonra kentsel mekanlarda meydana gelen değişimler dikkatle incelendiğinde ve 1965 yılında yasallaşan Kat Mülkiyeti Kanunu göz önüne alındığında apartmanlı yaşamın 35 yıldan beri yaygın bir biçimde süregeldiği söylenebilir. Bir arada yaşamanın ilk ve en küçük fiziksel mekanı apartmandır ve apartman yönetimi, bireye her yıl seçme ve seçilme hakkı tanıyan ve bireyin en yakınındaki yönetim kademesini belirlemek için en sık kullandığı demokratik bir haktır. Bu hakkın kullanımı 'Apartmanını yönetemeyen toplum, demokrasiyi nasıl işletir ve demokratik haklarım ne oranda kullanabilir' sorusuna verilebilecek cevaplarından biri olarak bu tez kapsamında ele alınmış ve elde edilen tespitler ortaya konmuştur. Apartman yaşantısı bir kültür ve kentsel yaşam deneyimlerinden biri olarak algılanmalıdır. Kentin yüksek katlı apartmanlardan oluşan bölgeleri ya planlı gelişmiştir ya da gecekondudan dönüşmüştür. Bu iki tür apartman yerleşmesinde apartman yaşantıları da farklıdır. Bu kapsamda planlı gelişen kentsel bölgelerdeki ve gecekondudan dönüşen bölgelerdeki apartmanların genel fiziksel nitelikleri ve apartman yöneticileri profilleri incelenmiş ve elde edilen sonuçlar değerlendirilmiştir.
Siyasal kararların alınmasında teknokratların etkisi

Karar alma bakımından bilim ve teknolojinin yeni metodlara imkan sağlaması nedeniyle, teknokratların siyasal kararlardaki etkileri artmıştır. Karar alımının bilim- selleşmesi, hükümetleri her türden uzman kullanımına itmiş ve teknokratların yönetimde etkileri güçlenmiştir. Siyasetçilerin isteğiyle idarenin yapmış olduğu bütün hazırlık çalışmaları teknokratların kontrolünden geçmektedir. Çünkü, işlerin nasıl olacağını ve en verimli nasıl yapılacağını, en iyi onlar bilmektedirler. Hatta teknokratlar, siyasetçiler olmazsa işleri daha rahat ve doğru yapacaklarına inanmaktadırlar. Siyasetçilerin teknokratlar kadar uzmanlık bilgisine sahip olmaması ve zamanlarının yetersizliği, teknokrat - siyasetçi ilişkisine yeni boyutlar katmaktadır. Siyasetçiler ve teknokratlar, güç mücadelesinde karşılıklı bir takım avantajlara sahiptirler. Teknokratların avantajları arasında, siyasetçilerin ilgili konu hakkında teknokratlar kadar bilgili olmamaları, planlamanın zorunluluğu, planların entegresyonu, yeni bütçe tekniklerinin oluşturulması ve teknik bilgiye sahip olmaları sayılabilir. Siyasetçilerin de teknokratlar karşısında önemli araçları ve meşruluk dayanakları vardır. Doğrudan halk tarafından göreve getirilmeleri, onlara yasal meşruiyet kazandırır. Ayrıca teknokratların siyasetçiler tarafından göreve getirilmeleri ve görevden alınmaları, onlara prestij sağlar. Kısaca belirtmek gerekirse, siyasal kararların alınmasında teknokratların etkileri elbette fazladır. Ancak, siyasetçilerin, son sözü söyleme yetkilerinin olması güçlerini arttırır. Dolayısıyla teknokratların, demokrasi bakımından bir tehlike oluşturdukları düşüncesini hemen onaylamak mümkün değildir. Bununla beraber, teknokratların demokrasi açısından potansiyel bir tehlike oluşturdukları da gerçektir. Bunun için, demokratik mekanizmalara işlerlik kazandırmak çağımızın tekno demokrasilerinin kaçınılmaz gereksinimidir.