turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yeni Türk anayasa taslağının 1982 Anayasası ile karşılaştırılması: Yeni eklenen maddelerin değerlendirilmesi

1982 Anayasası, sadece anayasa hukukçuları ve siyaset bilimciler tarafından değil, toplumun geniş bir kesimi tarafından, hem anti demokratik hazırlanış biçimi hem de otoriter ve yasakçı içeriği bakımından ağır biçimde eleştirilmektedir. Bu amaçla son bir yıldır yeni anayasa çalışmaları başlamıştır. Günümüze kadar birçok değişikliğin olduğu 1982 anayasasına bakılarak getirilecek yeni anayasanın ne gibi değişiklikler içerdiği ve getirilecek maddelerin neler olduğu büyük merak konusu olmuştur. Bilindiği gibi, devletin tüm eylem ve işlemlerinin yargı denetimine açık olması, yargının bağımsız ve tarafsız olması, temel hak ve özgürlüklerin herkes için korunması, hukuk önünde eşitlik ve hak arama yollarının açık olması gibi unsurlar, bir hukuk devletinin en önde gelen gerekleri arasında yer almaktadır. Bu çerçevede bakıldığında, yapılan Anayasa değişikliklerinin tamamının, Türkiye'de hak ve hürriyetleri teminat altına alan ve hukuk devletinin gereklerini biraz daha yerine getiren, güçlendiren düzenlemeler olduğu görülmektedir. Nitekim Yeni anayasa taslağındaki maddelerinde bu yönde olduğunu söylemek mümkündür.
Necmettin Erbakan ve George Armstrong'a göre Ortadoğu'daki çatışmalarda siyonizmin rolü

Ortadoğu çatışmaların temel nedeni irdelemeye çalıştığımız işbu tezimizde; Necmettin Erbakan'ın davam isimli kitabı ve George Armstrong'un Rothschild ailesinin dünyadaki muazzam sermayelerini ve bu sermayelerini siyonizmin hizmetine ne şekilde sundukları izah edilmeye çalışılmıştır. Siyonizmin, ortadoğuda büyük İsrail devleti kurmak daha geniş amacı ise dünya'yı ele geçirmek, aslında fiziki olarak dünya'yı ele geçirmek amacı değil fikir olarak, beyin olarak tüm dünyadaki devletlere ve insanlara istediklerini yaptırmak ki içinde bulunduğumuz zaman itibari ile bunu büyük ölçüde başarmış durumdalar. Bu çalışmamızda dünyada gelişen olaylarda siyonizmin etkisi anlatılmaya çalışılmıştır.
Karapara aklama suçu ile organize suçu ve terörizmin finansmanı suçu arasındaki ilişki ve mücadele yöntemleri

Karapara aklama suçu, içinde bulunduğumuz yüzyılın en önemli suç türlerinden biridir. Artık, çıkar amaçlı organize suç örgütleri para için bunun da ötesinde nihai hedeflerine ulaşmak için her türlü yolu meşru görmüş durumdalar. Karaparanın terörizmin finansmanındaki rolü kaçınılmazdır. Karapara aklama suçu ile organize suçlar ve terörizmin finansmanı arasında ilişki her zaman var olmuştur. Bununla mücadele edebilmek ise apayrı bir iş olsa da bunlar birbirine girmiş halkalardır. Yüksek lisans tezi olarak sunduğum çalışmamın birinci bölümünde, karaparanın ne olduğu, karapara aklamanın nasıl yapıldığını ve karapara aklama suçu ile mücadelede temel ilkelerin neler olduğunu kavramsal olarak incelemeye çalıştık. İkinci bölümde ise Türkiye'de ve dünyada karapara aklama suçu ile mücadelenin nasıl yapıldığını, aklama suçunun boyutlarını, bu mücadeledeki kurumların yapısını, karapara aklama suçu ile mücadelede soruşturma yöntemlerini irdeledik. Üçüncü bölümde ise karaparanın organize suç ve terörizmin finansmanı suçlarıyla ilişkisini inceleyerek sonuç bölümünde problemlerin çözümünün neler olabileceği üzerinde durduk.
Belediyelerde örgüt kültürü araştırması: Selçuklu Belediyesi örneği

Bu çalışmanın amacı genellikle işletmeler üzerinden incelenen örgüt kültürünün ülke nüfusunun büyük bir kısmına hizmet götüren ve toplumun gündelik hayatını derinden etkileyen belediyelerde nasıl şekillendiğini ortaya koymaktır. Araştırmada konuyla ilgili yerli ve yabancı literatür taraması yapıldıktan sonra Selçuklu Belediyesi'nde çalışan memur, işçi ve yöneticilerden oluşan 284 kişi üzerinde anket çalışması uygulanmış ve elde edilen veriler yorumlanarak araştırmanın hipotezleri test edilmiştir. Araştırma kapsamında belediye çalışanlarının ankette yer alan ifadelere katılma oranları ve örgüt kültürü ile demografik değişkenler arasında anlamlı bir fark olup olmadığı araştırılmış ve sonuç olarak bir tane anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra örgüt kültürünün alt boyutları ile örgüt kültürü ve alt boyutlarının kendi aralarında anlamlı bir ilişkiye sahip olup olmadığı korelasyon analizi ile incelenmiş ve örgütsel yapının örgüt kültürü ile ilişkisinin diğer alt boyutlara kıyasla daha kuvvetli olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
1982 Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ile 2004 Afganistan Anayasası'nda yasama dokunulmazlığının karşılaştırılması

Yasama dokunulmazlığı tarihte ilk kez on üçüncü yüzyılda İngeltere'de doğmuş ve 1789 Fransız İhtilali'nden hemen sonra Fransa Anayasası'na ve devamında Kara Avrupa ve diğer ülkelerin anayasalarına girmiştir. Yasama dokunulmazlığı Türkiye'de ilk önce 1876 Anayasası'nda hüküm altına alınmış iken Afganistan'da 1964 Anayasası'nda yerini almış ve sonraki anayasalara da yansıtılmıştır. Yasama dokunulmazlığı milletvekillerinin görevlerini serbestçe yerine getirebilmeleri için tanınan yasama ayrıcalıklarından biridir. Bu kavram nispi niteliği taşıyan bir kavram olup, milletvekilini yasama üyeliği müddetince yasama göreviyle ilgili olmayan fiiller karşısında korur. Yani milletvekilleri haksız ve asılsız, gerek iktidar gücünü elinde tutan yürütme organı, gerekse özel kişiler tarafından ortaya atılacak ithamlara karşı korunmalıdır. Bu çalışmada yasama dokunulmazlığı, 1982 Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ve 2004 Afganistan Anayasası açısından mukayese edilmiş olup, bu iki anayasa arasındaki yasama dokunulmazlığı konusundaki benzerlikleri ve farklarını göstermeyi amaçlamıştır. Türkiye'de oluşan tecrübelerin Afganistan için örnek olması da hedeflenmiştir. Bu amaçların ele almak için çalışma üç temel bölüme ayrılmıştır. Birinci bölümde yasama dokunulmazlığı kavramı ve tarihçesi; ikinci bölümde yasama dokunulmazlığının kapsamı ve istisnaları; ve üçüncü bölümde ise yasama dokunulmazlığının sona ermesi incelenmiştir. Her bölümde her iki anayasa ayrı başlıklar altında ele alınmış ve her bölüm sonunda benzerlikler ve farklılıklar açısından yorumlanmıştır. Bu çalışma açısından, iki anayasanın Fransa Hukukundan kaynaklanan anayasalar olarak benzerliklerinin farklılıklarından daha fazla olduğu ve yasama dokunulmazlığı bakımından birbirine çok benzediği sonucuna ulaşılmıştır.
Türkiye'de demokrasinin yapılanmasında önemli bir unsur: Parti içi demokrasi

Günümüz siyasal literatüründe en önemli kavramlardan birisi olarak karşımıza demokrasi çıkmaktadır. Kimine göre bir ideal, kimine göre ise oligarşik yapılanmaları gizleyen bir unsur olarak demokrasi küresel konjonktüre uyum çerçevesinde bütün toplumlar tarafından öyle veya böyle uygulanan ve/veya uygulanmaya çalışılan bir siyasal ideolojidir. Bu ideolojinin en önemli aracı ise siyasi partilerdir. Demokratik siyasal hayatın vazgeçilmez unsuru olarak siyasi partiler demokrasi ile var olmakta ama aynı zamanda demokrasinin geliştirilmesinde ve derinleştirilmesinde rol oynamaktadır. Bu karşılıklı ilişkinin doğal sonucu olarak ise karşımıza siyasi partilerin kendi içerisinde demokratik olması çıkmaktadır. Aksi bir düşünce ve uygulama ise demokrasinin kurumsallaşmasına zarar verecek ve hatta demokratik işleyişin sona ermesine neden olabilecektir. Bu yüzden demokrasinin siyasi partilerden korunması ve geliştirilmesi gerekliliği belirmekte ve bunu sağlayacak önemli bir unsur olarak parti içi demokrasiye kapı aralanmaktadır. Parti içi demokrasi partiye üye olmak ve partiden ayrılmak, parti içinde herhangi bir organa seçilmek, parti politikalarını eleştirmek ve alternatif politikalar teklif etmek konularında özgür olunmasını içermektedir. Yani partide herhangi bir kişi veya organın inisiyatifine ve baskısına bağlı olmaksızın demokratik değerlerin işlerlik kazanmasıdır. Ülkemiz açısından durum irdelendiğinde partilerin iç yapılanmalarında parti içi demokrasinin gereklerini yerine getirmedikleri görülmektedir. Zira demokratik katılım kanalları olan siyasi partilere üye olunmasından partide görev alınmasına, aday olunmasından ihraç mekanizmasının işletilmesine ve hatta düşünce ve fikirlerinin açıklanmasına kadar birçok hususun lider ve onun yakın çevresinin icazeti ekseninde hayat bulduğu görülmektedir. Bu anlamda parti içerisinde demokrasinin esamesi okunmamakta, daha çok oligarşik eğilimler ön plana çıkmaktadır. İşte ülkemizde genelde demokrasinin özelde parti içi demokrasinin var olması ve gelişmesi için her şeyden önce başta anayasada olmak üzere siyasi partiler ve seçim kanunları ile siyasal partilerle bağlantılı diğer kanunlarda özgürlük, eşitlik ve hak eksenli yani demokratik yaşamın gereklerine uygun bir değişim gerçekleştirilmelidir. Ayrıca gerçekleştirilecek dönüşüm sadece hukuksal düzenlemelerle sınırlı tutulmamalı, demokratik siyasi kültürün ve değerlerin gelişimi için düşünsel ve kültürel düzlemde gerçekleştirilecek değişimle de desteklenmelidir.
Dıs ticaret işlemlerinde e-iş ve Türkiye gümrük işlemlerinin elektron?k ortama taşınması e-devlet ve e-gümrük uygulamaları

Bu çalısma; gümrüklerin standart, hızlı, basit ve kağıtsız ortamdaçalısması anlamına gelen elektronik gümrük sisteminin getirdikleri üzerine kuruludur. Bu bağlamda, ticaretin kolaylastırılması, gümrük kontrollerinin hızlı, etkili ve modern risk yönetim tekniklerine dayalı olarak yürütülmesi, gümrükprosedürleri ile faklı uygulamalara son verilmesi ve dıs ticarette etkinlik ve verimliliğin sağlanması detaylı olarak incelenmistir. Uluslararası organizasyonların ve gelismis ülkelerin girisimleri, gümrük idarelerinde yapılan modernizasyon çalısmaları ve bu konu ile ilgili yasal düzenlemeler ele alınarak, gümrük otomasyon projelerinin gelistirilmesi ve gümrük islemlerinin basitlestirilmesi ile ticari verilere elektronik ortamdaulasılmasının sağlanması sayesinde, erken güvenlik kontrollerininuygulanabilirliği, gümrük islemlerinde, tek tip uygulamanın olusturulduğu, uluslararası ticaretin kolaylastırıldığı ve etkin olarak kontrol edildiği sonuçlarınavarılmıstır.
Kimlik siyaseti ve Türkiye: Aleviler üzerine ampirik bir analiz

Bu çalışmanın temel konusu kimlik ve siyaset ilişkisidir. Söz konusu çalışmada kimlikten kasıt etnik ve/veya dini/mezhebi kimliktir. Din ya da mezhep olarak Alevilik inancı, etnik olarak ise Türk, Kürt ve Arap grupları kastedilmektedir. Bir başka ifadeyle Türk Alevileri, Kürt Alevileri ve Arap Alevilerinin siyasal tercihlerinde hangi kimliklerinin daha baskın olduğunun ortaya konması amaçlanmaktadır. Kuramsal ve kavramsal çerçevenin yanı sıra bir alan araştırmasını da kapsayan bu çalışmanın örneklem grubunu, Alevi Türk, Alevi Kürt ve Alevi Araplar oluşturmaktadır. Temel varsayım etnik ve dini kimliğin seçmen davranışlarını önemli ölçüde etkilediğidir. Çalışmanın bir amacı da kimlik sorunsalı üzerine şimdiye kadar ortaya konan kuramsal yaklaşımlardan hangisinin veya hangilerinin daha makul analizler yaptığını test etmektir. Bu açıdan alan araştırmasına dahil edilen etnik grupların kendilerini neden bu kimlikle ifade ettiklerinin cevabı bulunmaya çalışılarak elde edilen bulguların literatürde ön plana çıkan; ilkçi, modernist araçsalcı, etno sembolcü, vd. milliyetçilik kuramlarından hangisine daha yakın olduğunun ortaya konması amaçlanmıştır. Bu çerçevede 119 Alevi Türk, 120 Alevi Kürt ve 104 Alevi Arap olmak üzere toplam 343 kişiye 15 soruluk alan araştırması uygulandı. Kişilerin kendilerini neden belirtikleri etnik kökene ait hissettikleri sorusuna büyük oranda 'Atalarımdan dolayı ' yanıtı verilirken (%53.9) katılımcıların hangi kimliklerini daha merkeze koyduklarını anlamak için yöneltilen 'Hangi kimliğinize öncelik veririsiniz' sorusuna birinci sırada %49.9'luk bir oranda ulusal/üst kimlik, yani Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığı, cevabı verdikleri tespit edildi. 2002 Genel Seçimlerinde Alevi Türk (%66.4) ve Alevi Arap (55.8) katılımcıların birinci sırada CHP'yi; Alevi Kürt (%48.3) katılımcıların ise DEHAP'ı en fazla tercih ettikleri tespit edildi. Bu veriler ışığında kimlik ve siyasal tercih arasında anlamlı bir ilişkinin olduğu ortaya konarak, katılımcıların etnik kökenlerinin kaynağıyla ilgiliVI büyük bir oranda ilkçi teoriyi doğrular nitelikte yanıtlar verdiği gözlemlendi. Her üç grupta da etnik bilincin ön plana çıktığının görülmesine karşın katılımcıların kimlik tercihinde ulusal/üst kimliğin birinci sırada yer almış olması, etnik kimlik ve inanç kimliği bilincinin önemli oranlarda olmasının ulusal kimlikle tanımlanmayı olumsuz yönde etkilemediğini göstermiştir. Bu, aslında insanların kendilerini bulundukları ortama bağlı olarak birden çok kimlikle ifade edebileceklerini savunan enstrümentalistlerin tezleriyle de örtüşmektedir.
Yerel yönetimlere seçilmiş organların organlık niteliklerini kaybetmeleri

Anayasanın 127. maddesinin 4. fıkrası organlık sıfatının kazanılmasıyla alakalı itirazların çözümü ve kaybetmelerine ilişkin denetimin yargı yoluyla yapılacağı belirtilmiştir. Anayasadaki bu düzenlemeye paralel olarak 2575 sayılı Danıştay Kanununun 24. maddesinde Danıştay, belediyeler ile il özel idarelerinin seçimle gelen organlarının organlık sıfatlarını kaybetmeleri hakkındaki istemleri inceler ve karara bağlar, hükmüne yer verilmiştir. Organlık niteliklerinin kaybediliş şekli olan düşürme veya fesih işlemlerinin yargı denetimine tabi tutulması değil, düşürme ve fesih işlemlerinin bizzat yargı tarafından yapılması söz konusudur. Bu çalışmada, yerel yönetimlerin seçilmiş organlarının düşürülmeleriyle alakalı bir takım eksiklikleri, yargı kararları ışığında ortaya koymaya çalışdı. Çalışmada konu iki bölümde incelenmiş olup, birinci bölümde genel olarak yerel yönetimlere değinilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise yerel yönetimlere seçilmiş organların düşürülme durumları işlenmiştir.
Örgütlerde hizmet içi eğitim

Bu tezde hizmet içi eğitimin örgütler açısından önemi, çalışan personelin mesleki bilgi ve becerilerine nasıl katkıda bulunduğu, mal ve hizmet üreten işletmelerin verimliliklerini nasıl artırdığı ortaya koyulmaktadır. Hizmet içi eğitimin genel amacı, üretilen mal ve hizmette emek faktörüne düşen payın verimliliğini artırmak üzere insanlara gerekli bilgi, beceri ve tutumlar kazandırmaktır. Hizmet içi eğitim kamu ve özel tüm kurum ve kuruluşlar için günümüzde belli bir seviyede uygulanmaktadır. Hizmet içi eğitim ihtiyacınıbelirleyecek bir takım yöntemler vardır ve bunlar örgütün ve örgüt içerisindeki işgörenler ve yöneticilerin ihtiyacına göre değişiklik arz etmektedir. Eğitim bütçesi ayrıca hizmet içi eğitimin uygulanmasında belirleyici faktörlerden biridir. Bununla beraber hizmet içi eğitimin planlanmasında bütün safhalar kamu ve özel sektör için aynıdır. Hizmet içi eğitimkar amacı güden özel sektör için önemli olduğu kadar kamu sektörü içerisinde de önemli bir yere sahiptir. İşgörene hizmet içi eğitim veren Formul Kalıp Plastik Sanayi A. Ş.'degörev yapan yönetici ve çalışanların fabrikalarındaki mevcut hizmet içi eğitim uygulamalarına ilişkin görüşlerini ortaya koyan araştırmamız; fabrikada görev yapan yönetici ve işgörenlerin hizmet içi eğitimi gerekli gördüklerini, hizmet içi eğitimin sürekli gelişime katkısı olduğunu ve her iki grubunda hizmet içi eğitim alma isteğinde olduğunu göstermiştir.
AB uyum paketlerinin Meclis'ten geçişinde AK parti ve CHP'nin yaklaşımları

Türkiye Cumhuriyetinin yarım asırlık bir devlet projesi olan AB'ye üyelik sürecinde en kritik dönemeç uyum yasalarının kabul edilmesiydi. Uyum yasaları ile Türkiye'de siyasetten yönetime, kültürden toplumsal yapıya, hukuktan yerel yönetimlere pek çok alanda köklü ve ciddi değişimler yaşanmıştı. Bu değişimlerin yasalaşması sürecinde özellikle 5 ve 6. uyum paketleri mecliste bulunan iki siyasi partiyi; Adalet ve Kalkınma Partisi ve Cumhuriyet Halk Partisi'ni karşı karşıya getirmiş, yaşanan süreç her iki siyasi parti tarafından farklı biçimlerde değerlendirilmiştir.
Kent planlamada uygulama anlayışına eleştirel bir yaklaşım Dikmen vadisi projesi örneği

Bu çalışmanın konusu ülkemizde imar planlarının uygulanmasıdır. Bu çalışmanın üzerinde yoğunlaşacağı sorun, Türkiye'de imar planlarının uygulanmasında niyet edilenle fiili sonuçlar arasında büyük uyumsuzluk olduğu için imar planlarının uygulamada başarısız olduğu iddiasıdır. Çalışma boyunca güdülen amaç, uygulama yazınından faydalanarak belli bir plan düzeyinde başarılı uygulama için öneriler geliştirebilmektir. Çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde uygulamayı daha iyi anlamak, uygulamayı değerlendirmede kullanılan teknikleri belirlemek ve uygulamayı etkileyen faktörler hakkında mevcut varsayım ve bulguları ortaya koymak için uygulama yazını eleştirel olarak incelenmiştir. İkinci bölümde uygulama başarısı ya da başarısızlığını değerlendirmek ve uygulamayı etkileyen faktörleri belirlemek için Dikmen Vadisi Konut ve Çevre Geliştirme Projesi'nin uygulaması çözümlenmiştir. Kamu politikaları alanında yukarıdan aşağıya ve aşağıdan yukarıya olmak üzere iki genel uygulama modeli belirlenmiştir. Kent planlamasının kuramında ve pratiğinde meydana gelen gelişmeler, planlamanın mimari bir faaliyet olarak kavramsallaştırılmasından siyasal bir faaliyet olarak kavramsallaştırılmasına doğru yavaş yavaş bir değişimin olduğunu ortaya koymaktadır. Türkiye'deki imar planlama yazını, imar planlarının uygulanması konusunda resmi yaklaşımla yukarıdan aşağı uygulama modelleri arasında yakın benzerlikler olduğunu göstermektedir. Bu çalışmada uygulamayı siyasal bir süreç olarak görmenin plan uygulamayı daha başarılı yapmaya yardımcı olacağı ileri sürülmüştür. Bu düşünceyi desteklemek için karma bir uygulama modeli olarak görülebilecek olan Dikmen Vadisi Konut ve Çevre Geliştirme Projesi deneyimi örnek olay olarak incelenmiştir.
İktisadi kamu hizmetlerinde hakim durumun kötüye kullanılması

Günümüzde teknolojik ve sosyolojik gelişim ile birlikte değişen kamu ihtiyaçlarının devlet tarafından karşılanmasının zorlaşması, bu faaliyet alanlarının, serbest rekabete açık hale dönüşmesine neden olmuştur. Özellikle kamu iktisadi teşebbüsler tarafından iktisadi kamu hizmetlerinin yürütülmesi, serbest rekabete açılmış olan bu piyasalardaki dengelerin korunması bağlamında dikkat edilmesi gereken bir husustur. Yürütülen iktisadi kamu hizmetlerinde hakim durumda bulunan kamu iktisadi teşebbüslerinin kamu yararına uygun hareket etme çabaları, bazı durumlarda rekabeti engelleyici sonuçlara yol açabilmektedir. Dolayısıyla bu kuruluşların yürüttükleri faaliyette kamu yararına uygun hareket edip etmediklerinin tespitinin ve aynı zamanda bu faaliyetin özel girişim özgürlüğünü minimum derecede kısıtlayacak şekilde gerçekleştirilmesinin tespitinin önemi artmaktadır. Bu durumda piyasalardaki rekabetin düzgün bir biçimde sürdürülmesi amacıyla kurulan bir düzenleyici ve denetleyici kurum olan Rekabet Kurumu'na ihtiyaç bulunmaktadır. Bu kurumun ve dolayısıyla idari işlemlerinin yargısal olarak denetlenmesinden sorumlu idari yargı mercilerinin, 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun kapsamında detaylı inceleme yapması gerekmektedir. Rekabete açık olması gereken piyasada, hem kamu yararı ve hem de özel girişim hürriyetinin korunmasını sağlamak için yapılan incelemeler sırasında, kamu iktisadi teşebbüslerinin kamu yararının dışına çıkarak hangi şekilde hakim durumlarını kötüye kullandığının tespit edilmesi ve tespit sonucunda uygulanacak yaptırımın belirlenmesi de söz konusu olacaktır.
Administration of nature conservation in Turkey: A comparative analysis

oz TÜRKİYE'DE DOĞA KORUMA YÖNETİMİ: KARŞILAŞTIRMALI BİR ANALİZ Güngör, Güven Yüksek Lisans, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Aykut Polatoğlu Eylül 2002, 164 Sayfa Bu çalışmanın temel amacı Türkiye'nin doğa koruma idari yapısını Avrupa Birliği'nin konu ile ilgili talepleri ve Türkiye'nin şu anki idari yapısını karşılaştırarak analiz etmektir. Bu çalışma Avrupa Birliği'nin doğa korumanın idari yapısı ile ilgili taleplerini ve Türkiye'nin şu anki idari yapısını karşılaştıracağından, Avrupa Birliği'nin ve Türkiye'nin doğa koruma ile ilgili mevzuatı ve örgütleri incelenecektir. Her iki bağlamda da mevzuatın ve örgütlerin analizi bu çalışmanın belkemiğini oluşturmaktadır. Bu analizler ışığında, Türkiye'nin doğa koruma yönetimindeki sorunlar, kurumlar arasındaki otorite çatışmaları ve karmaşası ve Avrupa Birliği'nintaleplerine yakınlaşma bağlamında tartışılmıştır. Son olarak, bu çalışmada irdelenen nokta Türkiye'nin doğa koruma yönetiminde yaşanan sorunları, aksaklıkları ve Avrupa Birliğine üyelik durumunda ortaya çıkabilecek zorunlulukları göz önünde bulunduran bir model önermek ve tartışmaktır.
Avrupa Birliğine giriş sürecinde Türkiye'de sivil toplum örgütleri

Türkiye'nin, AB'ye giriş sürecinde önemli görevler üstlenen demokratik ve modern bir devlet sisteminin ayrılmaz ve bütünleyici parçası olan, sivil toplum örgütlerini tanımına yer verildikten sonra, sivil toplum kuruluşlarının gelişimi, işlevleri, sorunları, çözüm önerileri, incelenmiştir. Bu çalışmada, Avrupa Birliğinin sivil toplum kuruluşlarına katkısı ve sivil toplum kuruluşlarının Avrupa Birliğine katılım sürecinde üstlendiği görevler ele alınmıştır.
Kamu kesiminde güdülenme ve yönetici: Bir kamu kuruluşu örneği

Bu tez çalışmasının amacı, güdülenme konusu ile yönetici arasındaki ilişkiyi ve etkileşimi kavramsal olarak ortaya koyarak, kamu kesimine hakim olan ilkeler ve mevzuat kapsamında söz konusu ilişkinin Türk kamu kesimindeki durumunun, yani kamu yöneticilerinin işgörenlerini yeterince güdüleyip güdüleyemediklerini hem teorik hem de gerçekleştirilecek bir alan araştırması ile ortaya koymaktır. Bu anlamda ortaya çıkan sonuçlar ile Türk bürokratik kültürüne hakim öğeler arasındaki ilişki de saptanmaya çalışılmıştır. Çalışmada yöntem olarak; araştırma, tarama ve anket tekniklerinden faydalanılmıştır. Çalışmanın kavramsal çerçevesinin oluşturulmasında yerli ve yabancı literatürden, konu ile ilgili uzman görüşlerden olabildiğince geniş ölçüde yararlanılmaya çaba gösterilmiştir. Diğer taraftan, tümevarımcı bir yaklaşım benimsenerek, ortaya konulan kavramsal çerçeve, uygulamadaki durumu betimleyen anket çalışmasıyla bütünleştirilmiştir. Tezde araştırma evreni olarak Türk Kamu kesimi örgütleri, çalışma evreni olarak ise T. C. Ulaştırma Bakanlığı belirlenmiştir. Literatürden derlenen bilgiler ile yapılan alan araştırmasının sonucunda Türk kamu yöneticilerinin işgörenlerini yeterince güdüleyemedikleri ortaya çıkmıştır. Aslında, kamu yöneticileri güdülemeye ilişkin olumlu tutumlara sahiptirler ancak, bu tutumlarını davranışa dönüştürerek işgörenlerine yansıtamamaktadırlar. Bu durumun nedeni ise, söz konusu yöneticilerin daha çok geleneksel liderlik tarzını benimsemeleri ve Türk bürokratik kültürüne hakim yönetsel değerler ışığında davranışlar sergilemeleridir. Sonuç olarak çağdaş liderlik tarzlarından transformasyonel liderlik tarzı ile güdüleme araçlarından faydalanma tekniklerine yönelik kapsamlı hizmet içi programlarının uygulanmasıyla bahse konu yöneticilerin sahip oldukları olumlu tutumların davranışa dönüştürülebileceği değerlendirilmektedir.