turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Development of theory of mind in deaf and hearing children: The effects of communicative experiences

Bu çalışmada duyan ve işitme engelli çocukların 'yanlış kanı' anlayışları araştırılmıştır. İşitme engelli çocukları (yaş ortalaması: 5.2) iki grup duyan çocukla karşılaştırmak için iki tane sözel olmayan 'yanlış kanı atfı' testi kullanılmıştır. Buna ek olarak sadece duyan çocuklar için iki tane sözel 'yanlış kam atfı' testi uygulanmıştır. İşitme engelli çocuklar, sözel olmayan kognitif beceriler açısından eşit oldukları, yuvaya giden duyan çocuklarla (yaş ortalaması: 5.0) karşılaştırıldığında, testin dilsel gereklilikleri azaltılmış olmasına rağmen duyan çocukların daha iyi performans gösterdiği bulunmuştur. Ancak işitme engelli çocuklar kognitif beceriler açısından kendilerinden daha düşük performans gösteren fakat ebeveynlerinin eğitimleri açısından eşitlendikleri yuvaya gitmeyen duyan çocuklarldan (yaş ortalaması:4.8) 'yanlış kanı atfı' testlerinde herhangi bir fark göstermemişlerdir. Ayrıca duyan çocuk grupları arasında da hem sözel, hem sözel olmayan 'yanlış kanı atfı' testlerinde anlamlı bir fark olduğu ve yuvaya giden duyan çocukların gitmeyenlerden daha iyi performans gösterdiği bulunmuştur. Yuvaya gitme deneyimi ve sözel 'yanlış kanı atfı' testi arasında Uzamsal Dönüştürme Testinin 'aracı etkisi' olduğu gösterilmiştir. Oyun süreci boyunca anne ve çocuk arasında kurulan karşılıklı iletişim seviyesinin duyan çocuklardaki sözel 'yanlış kanı' anlama performansıyla ilgili olduğu, ancak işitme engelli ve duyan çocuklardaki sözel olmayan 'yanlış kanı' anlama performanslarıyla ilgili olmadığı bulunmuştur. vıHer ne kadar 'yanlış kanı' anlamanın, işitme engelli ve duyan çocukların annelerinin sözel ve de işaretle ürettikleri 'zihinsel durum' terimleriyle ilgili olmadığı bulunsa da, annelerin ve hem işitme engelli hem de duyan çocukların ürettikleri 'zihinsel durum' terimleri sayısı birbirleriyle ilişkili çıkmıştır. Sonuçlar zihin kuramının ediniminde dilin ve iletişim kabiliyetinin etkileri açısından tartışılmıştır. vu
Examining the predictive roles of university students' attachment styles, subjective well-being and locus of control levels on their social appearance anxiety levels

Bu çalışma, üniversite öğrencilerinin bağlanma stilleri, öznel iyi oluş ve denetim odağı seviyelerinin sosyal görünüş kaygıları üzerindeki yordayıcı gücünün belirlenmesi amacı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, Yeditepe Üniversitesinde okumakta olan 420 lisans öğrencisi (330 kadın, 90 erkek) oluşturmuştur. Araştırma verileri İlişki Ölçekleri Anketi (Griffin and Bartholomew, 1994; Sümer & Güngör, 1999), Öznel İyi Oluş Ölçeği (Tuzgöl-Dost, 2004), Rotter İç-Dış Kontol Odağı Ölçeği (Rotter, 1966; Dağ, 1991) ve Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği (Hart, Palyo, Fresco, Holle & Heimberg, 2008; Doğan, 2010) aracılığıyla toplanmıştır. Üniversite öğrencilerinin bağlanma stilleri, öznel iyi oluş, denetim odağı ve sosyal görünüş kaygısı seviyelerinin cinsiyet, bölüm ve yaş değişkenlerine göre anlamlı farkılılık gösterip göstermediğinin belirlenmesinde ilişkisiz örneklemler t-testi ve tek faktörlü varyans analizi kullanılmıştır. Ayrıca, araştırma değişkenleri arasındaki korelasyonların belirlenmesi için Pearson korelasyon analizi ve bağlanma stilleri, öznel iyi oluş ve denetim odağının sosyal görünüş kaygısı üzerndeki yordayıcı gücünün belirlenmesi için de regresyon analizi gerçekleştirilmiştir. Araştırma bulgularına göre, kadın öğrencilerin erkek öğrencilere göre daha dıştan denetimli oldukları bulunmuştur. Öğrencilerin yaşları ilerledikçe, iç denetim odağı puanlarında yükselme olduğu görülmüştür. Ayrıca, erkek öğrencilerin kadın öğrencilere göre daha güvenli bağlandıkları saptanmıştır. 23 yaşından büyük öğrencilerin, 21-22 ile 18-20 yaş aralığındaki öğrencilere göre daha güvenli bağlandıkları belirlenmiştir. Öğrencilerin korkulu bağlanma stilleri, yaş ve bölüm değişkenlerine göre anlamlı farklılık göstermiştir. Fen bilimlerinde okuyan öğrencilerin, sosyal bilimlerde okuyan öğrencilere göre korkulu bağlanma düzeyleri daha yüksek bulunmuştur. 18-20 yaş aralığındaki öğrenciler, 21-22 ile 23 yaşından büyük öğrencilere göre daha korkulu bağlandıkları saptanmıştır. Öğrencilerin saplantılı bağlanma stilleri ise okudukları bölüme göre anlamlı farklılık göstermiştir. Sosyal bilimlerde okuyan öğrenciler, fen bilimlerinde okuyan öğrencilere göre daha yüksek saplantılı bağlanma düzeyi bildirmiştir. Regresyon analizi sonuçlarına göre, öznel iyi oluş, güvenli ve saplantılı bağlanma stillerinin, sosyal görünüş kaygısını anlamlı yordadığı bulgulanmıştır. Üniversite öğrencilerinin bağlanma stilleri, öznel iyi oluş ve denetim odağı düzeyleri birlikte, sosyal görünüş kaygısı düzeylerine ait toplam varyansın % 40'ını açıklamıştır.
14 seans temel sinirsel geri-bildirim uygulamasının dikkat eksikliği ve özgül öğrenme parametrelerinin değerlendirilmesi

Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu ve Özgül Öğrenme GüçlüğüBozukluğu, çocukluk dönemlerinde başlayıp yaşam boyu devam edebilen nörogelişimsel bir bozukluktur. Bu çalışmanın amacı, DEHB ve ÖÖGB yaşayan çocukların Sinirsel Geri-Bildirim yani Neurofeedback uygulaması öncesi ve sonrasında var olan parametrelerinin incelenmesidir. Çalışmanın araştırma grubunu Capitol ortaokulu'nda okuyan ve 10-14 yaş arasında olup DEHB ve ÖÖG tanısı almış olan toplamda 30 çocuk oluşturmaktadır. DEHB tanısı almış olan öğrencilere Bourdon Dikkat Testi, ÖÖG tanısı almış olan öğrencilere deÖzgül Öğrenme Güçlüğü Bataryası uygulanmıştır. Bu çalışmada elde edilen verilerin analizinde SPSS kullanılmıştır. DEHB ve ÖÖG tanısı almış olan çocukların aldıkları ön ve son test puanları karşılaştırılmış ve elde edilen bulgular tartışılmıştır. Ulaşılan sonuç ise ön ve son test sonuçları arasında beklenen hipotez doğrulanmaktadır. Buna göre, Sinirsel Geri-Bildirim uygulaması DEHB ve ÖÖG tanısı almış çocukların parametrelerinde olumlu yönde değişim gerçekleştirdiği gözlemlenmiştir.
Examination of the effects of action video game experience on visual representation of objects

Bu çalışma, aksiyon türündeki bilgisayar oyunları oynamanın görsel sistemde yol açtığı gelişmeleri deneyimli bilgisayar oyuncuları ve bilgisayar oyunları oynamayan kişileri karşılaştırarak inceledi. Özellikle, aksiyon oyunlarının (1) görsel kısa süreli hafızanın kapasitesine ve (2) nesnelerin görsel olarak temsil edilmesine yaptığı etkiler incelendi. Bu sorulara yanıt bulabilmek için üç farklı testten faydalanıldı. Bunlar: Çoklu Kimlik Takibi testi, Renk Çemberi testi ve son olarak da Kullanılabilir Görüş Alanı testleridir. Yapılan her ölçümde aksiyon oyuncuları için oyun oynamayan gruba göre anlamlı gelişmeler bulundu. Sonuçlar, aksiyon oyuncularının, oyun oynamayan kişilere oranla daha doğru olarak 1) hareket halindeki çok sayıdaki nesnenin kimliğini takip edip hatırlayabildiğini, 2) kısa süreli olarak gösterilen bir sunudaki nesnelerin renklerini hatırlayabildiğini ve yine 3) kısa süreli olarak ekranın farklı eksenlerinde ortaya çıkan nesnelerin yerlerini belirleyebildiklerini gösterdi. Bu sonuçlar, alansal dikkatte gözlenen ilerlemenin yanı sıra, aksiyon oyuncularının kısa süreli görsel hafızadaki bazı gelişmelerden dolayı, nesnelerin temsili konusunda da oyun oynamayan kişilere göre daha başarılı olduklarını göstermiştir.
University students' attitudes toward seeking psychological help: Effects of perceived social support, psychological distress, prior help-seeking experience and gender

Bu çalışmanın temel amacı algılanan sosyal destek, psikolojik sıkıntı, yardım alma deneyimi ve cinsiyetin, üniversite öğrencilerinin psikolojik yardım almaya ilişkin tutumlarına etkisini incelemektir. Buna ek olarak, üniversite öğrencilerinin psikolojik yardım almaya ilişkin tutumlarında; cinsiyet, fakülte, yaşanılan yer ve sınıf açısından farklılıklar olup olmadığı ve ODTÜ Sağlık ve Rehberlik Merkezi'nin sunduğu psikolojik danışmanlık hizmetlerinin öğrenciler tarafından bilinirliği araştırılmıştır. Çalışmanın örneklemini, Orta Doğu Teknik Üniversite'sinin 417 lisans öğrencisi (223 kız, 194 erkek) oluşturmaktadır. Bilgiler, Psikolojik Yardım Almaya İlişkin Tutum Ölçeği-R, Çok Yönlü Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Genel Sağlık Anketi (GSA-12) ve demografik bilgi formuyla toplanmıştır. Üniversite öğrencilerinin 47 %'sinin ODTÜ Sağlık ve Rehberlik Merkezi'nin sunduğu psikolojik danışmanlık hizmetleri hakkında bilgi sahibi olduğu bulunmuştur. Arkadaşlar (59%), kişisel problemler için başvurulan kaynaklar arasında ilk sırayı oluşturmaktadır. Kız öğrenciler, erkek öğrencilere göre daha olumlu yardım alma tutumuna sahiptirler. Ayrıca, Fen-Edebiyat Fakültesi ve Eğitim Fakültesi öğrencileri, Mühendislik Fakültesi öğrencilerine göre daha fazla olumlu yardım alma tutumlarına sahip olarak bulunmuşlardır. Son olarak, hiyerarşik çoklu regresyon analizi sonuçları, algılanan sosyal destek, yardım alma deneyimi, ve cinsiyetin üniversite öğrencilerinin psikolojik yardım almaya ilişkin tutumlarını yordadığını göstermiştir. Fakat, psikolojik sıkıntı ve psikolojik yardım almaya ilişkin tutumlar arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.
Kısmi saklamada aşina olunan ve olunmayan ilişkiye sahip modellerin pozisyonlarının çizim başarısına etkisi

Bu araştırma aşina olunan ve olunmayan ilişkiye sahip modellerin 'nondeictic' ve 'deictic' pozisyonda bulunmasının, çocukların kısmi saklama çizimleri üzerinde bir etkisi olup olmadığını gelişimsel olarak incelemiştir. Bu amaçla 4 ayrı koşulu olan bir deney düzeneği oluşturulmuştur. Bunlardan ikisinde 'nondeictic' ve 'deictic' pozisyondaki aşina olunan modelin, diğer iki koşulda ise 'nondeictic' ve 'deictic' pozisyondaki aşina olunmayan modelin, kısmi saklama çizimi başarısına etkisi incelenmiştir. Yapılan ilk çalışmada 5, 7,9 yaşlarında 240 denek kullanılmış ve denekler babası üniversite mezunu olan çocuklar arasından seçkisiz yolla alınmıştır. Deney I' deki bulgularımız, sorularımız için yeterli kanıt sağlamadığından, ikinci bir deney düzenlenmiştir. Bu ikinci deneyde, 9 yaş grubu (ilk deneyde % 100'lük başarı gösterdiği için) örneklem grubundan kaldırılmıştır. 5 ve 7 yaşlarındaki örneklem grupları ise büyük ölçüde genişletilmiştir. Toplam 400 denek, babası üniversite mezunu olan çocuklar arasından seçkisiz yolla seçilmiştir. Deney deseninde, nondeictic- aşina olunan ilişki koşulu için yorgan-bebek, deictic- aşina olunan ilişki koşulu için arka arkaya iki dağ, nondeictic-aşina olunmayan ilişki koşulu için arka arkaya iki saat ve deictic-aşina olunmayan ilişki koşulu için de kutu-top modelleri kullanılmıştır. Araştırmanın verileri değerlendirildiğinde, çocukların kısmi saklana çizimlerini başarmalarında modelin aşina ilişkiye sahip olmasının önemli olduğu, nondeictic pozisyonun ise önem taşımadığı görülmüştür.
Yüksek işlevli otizmli bireylerin düşünce içeriğini incelemek

Bu çalışma ile yüksek işlevli otizm spektrum bozukluğu tanısı almış olan bireylerin düşünce içeriklerini değerlendirmek amaçlanmıştır. Bu amaçla yapılan çalışma, nitel araştırma desenlerinden olgu bilim deseni bağlamında yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubu yüksek işlevli otizm tanışı almış 26 bireyden oluşmaktadır. Araştırma verileri Sosyo-demografik Bilgi Formu ve Beier Cümle Tamamlama Testi kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizi için betimsel ve içerik analizi kullanılmıştır. Yapılan bu çalışmada, betimsel ve içerik analizlerinde yüksek işlevli otizmli bireylerin cümle tamamlama testine verdikleri cevaplar kodlar halinde uygulayıcı tarafından kategori haline getirilmiştir. Tamamlanan cümlelerden 26 bireyin en çok doldurduğu cümlelerin frekansı belirlenmiştir. En çok tamamlanan sekiz cümle tema olarak seçilmiştir. Bu temalar otizmli bireylerin verdiği cevaplara göre araştırmamıza uygun kodlara ayrılmıştır. Bu cümlelerden duygu ve düşünce kodları bizim çalışmamızı anlamlı kılmıştır. Araştırma sonucu elde edilen bulgular ve olası çözümler literatür ışığında tartışılmıştır.
An evaluation of childhood trauma and perceived parenting style among justice - involved youth: The case study in Maltepe Child and Youth Closed - Prison

Bu çalışmada, çocuk suçluluğunda öne çıkan iki kavram olan çocukluk çağı travmaları ile algılanan ebeveyn stilleri arasındaki ilişki Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda bulunan 15-17 yaş arası toplam 64 hükümlü ve tutuklu erkek çocuk üzerinde incelemiştir. Çocukluk çağı travmaları; fiziksel istismar, cinsel istismar, duygusal istismar, duygusal ihmal ve fiziksel ihmal kategorileri altında incelenirken; ebeveyn stilleri kabul/ilgi ve sıkı/denetim kontrol kategorileri altında incelenmiş ve bu iki kategorinin çaprazlanması ile dört farklı çocuk yetiştirme stili elde edilmiştir. Araştırma sonucunda örneklemin çocukluk travmaları oranı yüksek bulunurken; fiziksel ihmal ve fiziksel istismar en sık görülen çocukluk çağı travmaları olarak öne çıkmıştır. Katılımcıların yarısı fiziksel ihmal ve fiziksel istimara maruz kaldığını belirtirken katılımcıların %39'unun çocukluğunda duygusal istismara maruz kaldığı bulunmuştur. Katılımcıların %31,3'ünün otoriter ebeveyne sahip olduğunu bulunurken, %26'sının izin verici/şımartan, %25'inin açıklayıcı/otoriter ve son olarak %17,2'sinin de izin verici/ihmalkar aile yapısına sahip olduğu görülmüştür. Otoriter aile yapısına sahip katılımcıların daha fazla çocukluk çağı travmaları tecrübe ettiği bulunurken, bunu sırasıyla açıklayıcı/otoriter, izin verici/ihmalkar ve izin verici/şımartan aile yapılarına sahip çocuklar izlemiştir. Kabul/ilgi boyutu ile çocukluk travması arasında istatiksel olarak anlamlı ve ters bir ilişki bulunmuştur. Çocukluk çağı travmaları, ebeveyn kabul/ilgi boyutuyla daha anlamlı oranda açıklanmış; ebeveyn kabul/ilgi boyutu arttıkça çocukluk çağı travmalarına maruz kalma oranının azaldığı bulunmuştur. Ebeveynin kabul/ilgi boyutu çocukluk çağı travmalarını %26 oranında açıklarken; sıkı denetim/kontrol boyutu çocukluk çağı travmalarını %12 oranında açıklamıştır. Çocukluk çağı travmaları ilk sırada annenin kabul/ilgi stiliyle ilişkiliyken, ikinci sırada babanın kabul/ilgi stiliyle ilgili bulunmuştur. Annelerini daha kabul edici/ilgili algılayan çocukların sırasıyla daha az duygusal ihmal, duygusal istismar, fiziksel ihmal ve fiziksel istismar tecrübe ettiği görülmüştür. Ek olarak, babalarını daha kabul edici/ilgili algılayan çocukların sırasıyla daha az duygusal ihmal ve fiziksel ihmale maruz kaldığı bulunmuştur. Bu tez, çocukluk çağı travmaları ile algılanan ebeveyn stilleri arasındaki ilişkiyi inceleyerek çocuk suçluluğunu azaltmaya yönelik aile odaklı önleyici programların geliştirilmesine ve çocuk suçluluğu alanındaki araştırmalara katkıda bulunmayı amaçlamıştır.
Gebze Tatlıkuyu Mahallesi'nde uykululuk ve uykusuzluğun sağlık anksiyetesi üzerindeki etkisinin incelenmesi

Uykululuk, bireylerde meydana gelen uyuma isteği ve uykuya dalmaya karşı koyamama olarak tanımlanmaktadır. Uykusuzluk, uykuya dalmada ve sürdürmede meydana gelen bozulmaya verilen isimdir. Sağlık anksiyetesi ise bireylerin kendi sağlıklarıyla ilgili endişe duyup aşırı uğraş halinde olmalarıdır. Uykululuk ve uykusuzluğun yüksek olması bireylerde görülen sağlık anksiyetesi riskini artırmaktadır. Bu çalışmada, Tatlıkuyu Mahallesi'nde uykululuk ve uykusuzluğun sağlık anksiyetesi üzerindeki etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaçla içerisinde sosyodemografik bilgi formu, Uykusuzluk Şiddeti İndeksi, Epworth Uykululuk Ölçeği ve Sağlık Anksiyetesi Ölçeği'nin bulunduğu anket formları uygulanmıştır. Çalışmaya Tatlıkuyu Mahallesi'nde yaşayan 115 kadın ve 120 erkek olmak üzere toplam 235 kişi katılmıştır. Analizler sonucunda kadın ve erkeklerin uykusuzluk puanları arasında anlamlı farklılık bulunmuştur. Üzüntü verici veya stresli bir olay yaşama ve genel sağlık durumu uykululuk, uykusuzluk ve sağlık anksiyetesine etki eden değişkenlerdir. Korelasyon analizi bulgularına göre uykusuzluk ile sağlık anksiyetesi ve uykululuk ile sağlık anksiyetesi arasında düşük şiddette anlamlı bir ilişki elde edilmiştir. Regresyon analizi bulgularında, uykululuğun bedensel belirtilere duyarlık alt boyutunu anlamlı şekilde yordadığı görülmüştür. Bulunan sonuçlar uykululuk ve uykusuzluğun sağlık anksiyetesi üzerindeki etkisini açıkça göstermektedir.
Sigara kullanımının ve sigarayla ilişkili uyaranların ileriye dönük bellek performansı üzerinde etkisi

Bu araştırmanın amacı, sigara kullanıp kullanmama ile sigara kullanımıyla ilişkili ve ilişkisiz uyaranlara maruz kalmaya bağlı olarak katılımcıların olay-temelli ileriye dönük bellek görevindeki performanslarında farklılaşma olup olmadığının incelenmesidir. Araştırmaya, Hacettepe Üniversitesi'nin çeşitli bölümlerinde lisans ve yüksek lisans öğrencisi olan 59 öğrenci (30 kadın, 29 erkek) gönüllü olarak katılmıştır ve yaş ortalaması 21 .14'tür (S=2.13). Katılımcıların 30'u (16 kadın, 14 erkek) sigara kullanmayan, 29'u (14 kadın, 15 erkek) ise en az bir buçuk yıldır sigara kullanan kişilerdir. Araştırmada, kart eşlemeyi içeren sürdürülen kart eşleme görevi ile bu görevin içerisine yerleştirilmiş olan ve hedef kart eşlemeyi içeren ileriye dönük bellek görevi kullanılarak grupların doğru-yanlış eşleme yüzdeleri ve tepki süresi ortalamaları karşılaştırılmıştır. Sürdürülen kart eşleme görevindeki eşleme yüzdeleri ve tepki sürelerine ilişkin analiz sonuçlarına göre, sigara kullanan grubun tepki süresi ortalamasının sigara kullanmayan gruba göre anlamlı derecede daha kısa olduğu, doğru eşleme yüzdeleri açısından ise gruplar arasında anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur. Ayrıca sigara kullanan grubun sigara kullanmayan gruptan anlamlı derecede daha fazla sayıda hatalı eşleme yaptığı, sigara kullanmayan grubun ise sigara kullanan gruba göre anlamlı derecede daha fazla boş eşleme yaptığı gözlemlenmiştir. Sigara kullanımıyla ilişkili ve ilişkisiz uyaranlara maruz kalmaya bağlı olarak ise gruplar arasında doğru eşleme yüzdeleri, yanlış eşleme yüzdeleri ve tepki süresi ortalamaları açısından anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur. İleriye dönük bellek görevindeki eşleme yüzdelerine ilişkin analiz sonuçlarına göre ise sigara kullanıp kullanmama ile sigara kullanımıyla ilişkili ve ilişkisiz uyaranlara maruz kalmaya bağlı olarak grupların doğru eşleme yüzdeleri ve yanlış eşleme yüzdeleri açısından anlamlı bir farkın olmadığı gözlenmiştir.
Üstlenilmiş travma ve ikincil travmatik stresin travmatik yaşantılara müdahale eden bir grup üzerinde Gestalt temas biçimleri çerçevesinde değerlendirilmesi

Bu araştırmada üstlenilmiş travma, ikincil travmatik stres ve tükenmişlik kavramlarının birbirlerinden görgül olarak ayırt edilip edilemeyeceği sınanmış ve travma çalışanlarını bu üç yaşantı bakımından risk altına sokan değişkenler incelenmiştir. Ayrıca, Geştalt temas biçimlerinin bu üç yaşantıyla ilişkisi değerlendirilmiştir. Araştırmaya 150 psikolog, avukat, sosyal hizmet görevlisi ve ambulans görevlisi katılmıştır. Travma ve Bağlanma İnanç Ölçeği, Travma Sonrası Stres Belirtileri Ölçeği, Maslach Tükenmişlik Envanteri ve Geştalt Temas Biçimleri Ölçeği Yeniden Düzenlenmiş Formu kullanılmıştır. Sonuç olarak TBİÖ, TSSBÖ, MTE toplam ve alt ölçek puanları arasındaki ilişkilerin orta düzeyde olduğu ve bu puanları yordayan değişkenlerin farklılaştığı belirlenmiştir. Katılımcıların kendi travmatik yaşantılarından etkilenme düzeylerinin, özellikle ikincil travmatik stres gelişimi açısından önemli bir risk etkeni olduğu bulunmuştur. Geştalt temas biçimleri açısından bakıldığında, kendine döndürme temas biçiminin özellikle üstlenilmiş travma ve tükenmişlik gelişimine karşı koruyucu bir etken olabileceği belirlenmiştir. Katılımcıların çevreleriyle ve kendi içsel dünyalarıyla temasta olma düzeylerinin ise üstlenilmiş travma ve tükenmişlik gelişimi açısından bir risk etkeni olabileceği saptanmıştır. Ayrıca, duygusal duyarsızlaşma temas biçiminin üstlenilmiş travma gelişimi için bir risk etkeni olabileceği belirlenmiştir. Katılımcıların TBİÖ, TSSBÖ, MTE toplam ve alt ölçek puanları meslek grupları açısından karşılaştırıldığında, psikologların diğer meslek gruplarına göre daha az risk altında olabileceği belirlenmiştir. Katılımcıların üstlenilmiş travma, ikincil travmatik stres ve tükenmişlik düzeyleri zaman içinde belirgin bir değişiklik göstermemiştir.
Liderliğe alternatif bir yaklaşım olarak liderlik etme motivasyonu ve farklı sosyal gruplardaki rolü

Liderlik sürecinin anlaşılmasına yönelik pek çok kuram ortaya atılmışsa da, 'bireylerin neden lider olmak istedikleri' sorusu çoğunlukla yanıtsız kalmıştır. Bu çalışma, bu soruyu yanıtlamaya yönelik bir çabayla Chan ve Drasgow (2001) tarafından oluşturulan Liderlik Motivasyonu Ölçeği'nin Türkçe'ye kazandırılması, liderlik motivasyonlarının bireysel değerler ile ilişkilerinin araştırılması ve liderlik motivasyonlarının sosyal gruplara katılma ve liderlik etme isteği üzerindeki yordayıcı etkisinin belirlenmesi amaçlarını taşımaktadır. Araştırma kapsamında Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi'nde öğrenim görmekte olan 497 öğrenciden veri toplanmıştır. Liderlik Motivasyonları Ölçeği'nin test-tekrar test güvenilirliği için bu katılımcılardan 200'ü yaklaşık 3-4 hafta sonra tekrar davet edilmişlerdir. Yapılan faktör analizi sonucunda 6 madde ölçekten çıkartılmış; orijinal çalışmada olduğu gibi, duyuşsal-kimlik, çıkarsız ve sosyal-normatif olmak üzere üç liderlik motivasyonu faktörü bulunmuştur. Analiz sonuçları, faktörlerin iç tutarlılıklarının ve test-tekrar-test korelasyonlarının yeterli olduğunu göstermektedir. Bireysel değerler ile liderlik motivasyonları arasındaki ilişkiler regresyon ve korelasyon analizleri ile incelenmiş ve başta özgenişletim olmak üzere, tüm ana değer boyutları ile liderlik motivasyonları arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Kümeleme analizi sonuçları, çalışmada kullanılan grup tiplerinin 'yakınlık grupları, kimlik grupları, geçici gruplar, birincil zayıf bağlantı grupları ve ikincil zayıf bağlantı grupları' olmak üzere beş küme içinde sınıflandırılabileceğini göstermiştir. Hiyerarşik regresyon analizleri, bireylerin beş ayrı grup türüne katılım isteklerinin yordanmasında her üç liderlik motivasyonunda değişen ölçülerde etkili olduğuna işaret ederken, lider olma isteğinin yordanmasında duyuşsal-kimlik liderlik motivasyonunun daha belirleyici olduğunu ortaya koymuştur. Analizler, beş ayrı grup türünde katılım isteğinin değer yönelimlerine kıyasla grup özellikleri, liderlik etme isteğinin ise grup özelliklerine kıyasla bireysel değerler ve dindarlık değişkenleri tarafından daha fazla açıklandığını göstermektedir. Ayrıca, kız öğrencilerin gruplara katılma, erkek öğrencilerin ise gruplara liderlik etme isteklerinin daha fazla olduğu saptanmıştır. Bulgular literatürdeki çalışmaların sonuçlarıyla karşılaştırılmış, çalışmaların kısıtlılıkları değerlendirilmiş ve gelecekteki çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur.