turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Drm listelerinde bellekte uyma davranışı: İki alternatifli zorunlu seçim yöntemi ve hatırlıyorum/biliyorum değerlendirmesi ile tanıma belleğinin incelenmesi

Tez çalışması kapsamında, öğrenme aşamasında çalışılan DRM listelerinin test aşamasında zorunlu seçim yöntemiyle yanıtlandığı ve ardından kişilerin verdikleri yanıtları ile ilgili olarak bir hatırlıyorum/biliyorum değerlendirmesinde bulundukları toplam üç deney gerçekleştirilmiştir. İkinci ve üçüncü deneylerde, bellek uyumu etkilerinin incelenmesi amacıyla test aşamasında ekrana gelen kelime çiftlerinin bazılarının altında bir başkasına ait yanıt bilgileri de katılımcılarla paylaşılmıştır. Bu başkasının kim olduğunun ya da verdiği yanıtın doğruluk oranının deneye katılan kişilerin yanıtları üzerinde nasıl etkiler göstereceği incelenmek istenmiştir. Bu sayede DRM listeleri ile gözlenen sahte hatıralarda bellek uyumu etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Üç deneyde de kişilerin yanıtlarını hatırlıyorum/biliyorum değerlendirmesi ile sınıflaması sayesinde sahte hatıralarda bellek uyumu etkilerinin tanıma belleğindeki durumu incelenebilmiştir. Diğer kişi yanıtı olmayan birinci deneyde DRM listelerinin kritik kelimelerinin diğer kelime türlerine göre daha fazla hatalı şekilde hatırlandıkları görülmüştür. Diğer kişi yanıtının eklendiği ikinci ve üçüncü deneylerde, ilişkisiz kelimelerde diğer kişinin yanıtları verilen doğru yanıt oranlarını etkilemiştir. Üç deneyde de en fazla hatırlıyorum değerlendirmesi hem doğru hem de yanlış yanıtlardan sonra kritik kelimeler için yapılmıştır. Diğer kişinin yanlış yanıtı kritik kelimelerde yapılan hatırlıyorum değerlendirmesinin azalmasına neden olmuştur. Biliyorum değerlendirmesi en fazla, diğer kişinin yanıtının doğru oranlarını etkilediği ilişkisiz kelimelerde yapılmıştır. Bu sonuçlar kişilerin daha zayıf bir bellek gücüne sahip olduğu görülen ilişkisiz kelimelerin diğer kişi yanıtından etkilenmeye açık olduğunu ve kişilerin en fazla bellek gücüne sahip oldukları kritik kelimelerde de diğer kişinin yanlış yanıtlarının bu bellek gücünü azalttığını göstermiştir.
Attitudes toward disabled people in the social context of work, dating and marriage: Religiosity, religious orientation, conservatism and ambivalent sexism

Bu çalışmanın ana amacı dindarlık, dini yönelim, muhafazakarlık ve çelişik duygulu cinsiyetçilik ile romantik ilişki, evlenme ve iş yaşamı bağlamında engellilere karşı tutumlar arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Ayrıca bu çalışmada cinsiyet, yaş, eğitim, gelir düzeyi ve engelli birey ile temas ile romantik ilişki, evlenme ve iş yaşamında engellilere karşı tutumlar arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu çalışmaya 626 kişi katılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, kadın ve erkeklerin engellilere karşı tutumlar konusunda anlamlı olarak sadece iş yaşamı ortamında farklılaştığı görülmüştür. Bununla birlikte, romantik ilişki ortamında yaş, muhafazakarlık ve çelişik duygulu cinsiyetçiliğin romantik ilişkilerde engellilere karşı tutumlar ile anlamlı şekilde ilişkili olduğu gözlemlenmiştir. Ancak, eğitim, gelir seviyesi, dindarlık ve dini yönelimin romantik ilişkilerde engellilere karşı tutumlar ile anlamlı şekilde ilişkili olduğu bulunamamıştır. Engellilere karşı tutumların evlenme bağlamında incelenmesinde sadece yaş ve çelişik duygulu cinsiyetçilik ile anlamlı bir ilişki içinde olduğu gözlemlenmiştir. İş ortamı bağlamında engellilere yönelik tutumların ise çelişik duygulu cinsiyetçilik, muhafazakarlık ve dini yönelim ile anlamlı ilişkide olduğu ancak diğer değişkenler ile anlamlı ilişki içerisinde olmadığı bulunmuştur. Son olarak, engelli bir aile üyesine veya yakın arkadaşa sahip olmanın, sadece iş bağlamında engelli insanlara yönelik tutumları açısından anlamlı olduğu bulundu. Engelli birey ile günlük hayatta temas içinde olma sıklığının ise sadece romantik ilişki bağlamında engelli bireylere yönelik tutumları açısından anlamlı olduğu bulundu. Araştırmanın sonuçları, güçlü ve çalışmanın sınırlılıkları tartışılmıştır.
Ekonomik güç ve intihar olasılığı arasındaki ilişki: Problem çözme becerileri, evlilik uyumu ve algılanan stres açısından bir inceleme

Bu çalışmada bireylerin algıladıkları ekonomik güçlükler ile intihar olasılığı arasındaki ilişki incelenmiştir. Bunun yanında, algılanan ekonomik güçlük ile intihar olasılığı arasındaki ilişkiye, problem çözme becerileri, evlilik uyumu ve algılanan stresin aracı etkisi olup olmadığı incelenmiştir. Örneklem grubuna uygun örnekleme yoluyla ulaşılmış ve araştırma kapsamına yaşlar 18-64 arası değişen 307 evli birey dahil edilmiştir. Çalışmada katılımcıların ekonomik güç düzeylerinin belirlenmesi amacıyla Ekonomik Güçlükler İndeksi, intihar olasılıklarının değerlendirilmesi amacıyla İntihar Olasılığı Ölçeği, problem çözme becerilerinin ölçülmesi için Problem Çözme Envanteri, evlilik uyumlarının değerlendirilmesi için Evlilikte Uyum Ölçeği ve algıladıkları stres düzeyinin belirlenmesi için Algılanan Stres Ölçeği uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda araştırmanın temel değişkenleri olan ekonomik güçlük, intihar olasılığı, problem çözme becerileri, evlilik uyumu ve algılanan stresin birbirleriyle ilişkili olduğu görülmüştür. Yürütülen aşamalı hiyerarşik regresyon sonuçları, intihar olasılığını yordayan değişkenlerin sırasıyla; eğitim durumu, parasal endişeler, güvensiz yaklaşım, kaçıngan yaklaşım, ilişki tarzı, öz-yeterlilik ve çaresizlik olduğu göstermektedir. Son olarak algılanan ekonomik güçlük ve intihar olasılığı arasındaki ilişkide problem çözme becerileri, evlilik uyumu ve algılanan stresin aracı etkisi incelenmiştir. Buna göre bireylerin algıladıkları ekonomik baskı ve bireylerin parasal endişeleri ile intihar olasılığı arasında problem çözme becerileri, evlilik uyumu ve algılanan stresin kısmi aracı etkileri olduğu görülmüştür.
Contextual modulation of subjective time: Effects of motion coherence, biological motion speed, and numerals on time perception

Bu tez, zaman algısının zamansal olmayan koşullara göre nasıl bir değişkenlik gösterdiğini anlamak amacıyla, uyaran özelliklerinin sistematik olarak değiştirilmelerinin algılanan süre üzerindeki etkilerini araştırmaktadır. Birinci bölümde, hareket eşevreliliğindeki Sinyal-Gürültü Oranı'nın öznel zaman üzerindeki etkisi incelenmiştir. Elde edilen sonuçlar, verilen süreden tekrar üretilen süreye SGO'nun artış gösterdiği koşullarda algılanan sürenin kısaldığını, azalan SGO'nun ise zaman algısı üzerinde herhangi bir etkisinin olmadığını göstermiştir. İkinci bölümde, biyolojik hareketin nicel ve nitel özelliklerinin öznel zaman üzerindeki etkisi incelenmiştir. Bu çalışmada, artan biyolojik hareket hızının algılanan süreyi uzattığı, öte yandan aynı uyaranın 'yürüyüş yönü' olarak tanımlanan nitel değişkenlerin öznel zaman algısı üzerinde bir etkisinin olmadığı gözlenmiştir. Üçüncü bölümde, sayısal nicelik ve uyaran büyüklüğünün nasıl bir etkileşim içinde öznel zaman algısını değiştirdiği araştırılmıştır. Algılanan süre üzerinde tek başlarına yönsel etkisi olduğu daha önceden bilinen iki uyaran özelliği eş zamanlı olarak değiştirilerek öznel zaman algısındaki değişiklikler incelenmiştir. Sayısal niceliğin sembolik temsilinin algılanan süreyi değiştirdiği ve buna ek olarak uyaran büyüklüğünün normal koşullarda beklenen etkisini de gölgelediği gözlenmiştir. Genel anlamda çalışmalarımız hareket eşevreliliği, hareket hızı ve sayısal büyüklük dahil olmak üzere bir dizi uyaran özelliğinin öznel zamanı etkileyebildiğini göstermiştir. Öte yandan bu sonuçlar, zamansal olmayan bilgi türlerinin öznel zaman algısıyla etkileşiminin zamanlama modelleriyle açıklanabilmesi için deneysel bir temel oluşturmaktadır.
Üniversite öğrencilerinde sosyal görünüş kaygısı, problemli internet kullanımı, yalnızlık ve çocukluk çağı travmaları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada, üniversite öğrencilerinde sosyal görünüş kaygısı, problemli internet kullanımı, yalnızlık ve çocukluk çağı travmaları arasındaki ilişki incelenmiştir. Çalışma için 149 üniversite öğrencisiyle anket çalışması yürütülmüştür. Sosyodemografik Form, UCLA Yalnızlık Ölçeği, Young İnternet Bağımlılığı Ölçeği, Olumsuz Değerlendirilme Korkusu Ölçeği Kısa formu ve Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği uygulanmıştır. Katılımcıların anketlere vermiş oldukları yanıtların girişleri IBM SPSS 23.0 yazılımına girilmiş ve istatistiksel veri analiz yöntemleri uygulanmıştır. Analiz yöntemleri olarak, betimleyici istatistikler ve grup karşılaştırma analizleri yapılmıştır. Demografik değişkenler bakımından üniversite öğrencilerinin sosyal görünüş kaygısı, problemli internet kullanımı, yalnızlık ve çocukluk çağı travmaları boyutlarının farklılaşma düzeylerinin incelenmesinde, ikili grup içeren demografik değişkenlerin karşılaştırılmasında, grupların dağılımı gözetilerek, Mann Whitney U testi uygulanmıştır. İkiden fazla grup içeren demografik değişkenler bakımından üniversite öğrencilerinin sosyal görünüş kaygısı, problemli internet kullanımı ve çocukluk çağı travmaları alt boyutlarının farklılaşma düzeylerinin incelenmesi amacıyla Tek yönlü varyans analizi uygulanmıştır. Araştırma değişkenlerinin doğrusallığını incelemek amacıyla Pearson Korelasyon analizi yapılmıştır. Analizlerde anlamlılık değeri 0,05 düzeyinde alınmıştır. Çalışmada elde edilen bulgulara göre, problemli internet kullanımı ile olumsuz değerlendirilme korkusu arasında pozitif ilişki saptanmıştır. Ayrıca, olumsuz değerlendirilme korkusu ve yalnızlığın çocukluk çağı travmaları alt boyutu ile korelasyonu saptanmıştır. Ayrıca, alkol ve sigara kullanımı, psikolojik rahatsızlık ve internette geçirilen süre değişkenleri bakımından araştırma değişkenlerinin puan ortalamalarının anlamlı düzeyde farklılaştığı görülmüştür. Araştırmada elde edilen sonuçların, problemli internet kullanımı ve olumsuz değerlendirilme korkusu ile ilişkili psikolojik ve risk faktörlerinin değerlendirilmesi amacıyla güncel veriler sunduğu ve elde edilen bulgulardan yola çıkarak, farklı örneklem gruplarıyla araştırmanın tekrar edilebileceği düşünülmektedir. Üniversite öğrencilerinde problemli internet kullanımı ile ilişkili psikolojik faktörlerin değerlendirilmesi ve bulguların ışığında uygun ve destekleyici eğitim müdahale yaklaşımlarının geliştirilebileceği düşünülmektedir.
Sığınma kamplarında yaşayan çocukların depresyon, travma sonrası stres belirtileri ve davranış problemlerinin incelenmesi

Canlılarda özel bir yeri olan insan ve insanları değerli ve anlamlı kılan şey, bulundukları mekanla yaptıkları bağlantıdır. Göç, insan ve mekan arasındaki bağlantıyı zayıflatan önemli faktörlerden biridir. Çeşitli nedenlerle, bireyler ve topluluklar ikamet ettikleri yerleri terk ederek başka yerlere göç etmektir. Birey ve toplum açısından göç, mekansal bir değişime karşılık gelmenin yanı sıra, bireyin ve toplumun anlam ve değer dünyasının değişmesine ve dönüşmesine neden olmaktadır. Bu araştırmada; sığınma kampında yaşayan çocukların depresyon, travma sonrası stres belirtileri ve davranış problemlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya katılım gönüllük esasına dayanmaktadır. Araştırmanın örneklemini sığınma kamplarında yaşayan 400 çocuk oluşturmaktadır. Veri toplamak için; Kişisel Bilgi Formu, İnternet Bağımlılığı Testi, Demografik Bilgi Formu, Güçler ve Güçlükler Ölçeği, Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği ve en son olarak da Travma Sonrası Stres Tepki Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 25.0 paketi kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre, araştırmaya katılımı sağlanan çocukların depresyon yaşadıkları, travma sonrası stres belirtileri taşıdıkları, güç ve güçlükler ile ilişkili olumsuz algıya sahip oldukları belirlenmiştir. Depresyon puanları ile duygusal sorunlar (r=0,697; p<0,01), davranış sorunları (r=0,555; p<0,01), aşırı hareketlilik (r=0,460; p<0,01), akran sorunları (r=0,485; p<0,01) ve toplam güçlük puanı (r=0,783; p<0,01) arasında orta ve yüksek düzeyde pozitif yönlü ve anlamlı ilişkiler bulunmaktadır. Araştırmaya dahil edilen çocukların depresyon puanları arttıkça, duygusal problemler, davranışsal problemler, aşırı hareketlilik, akran problemleri ve toplam güçlük puanları da artış göstermektedir.
Two languages one truth: Sufism, psychoanalysis and the truth about the psyche

Psikanaliz ve tasavvufun yolları insan ruhunda kesişir. İnsan ruhununişleyişini anlamak ve ruhta ortaya çıkabilecek olumsuzluklara karşı yeni yaklaşımlar geliştirmek her ikisinin de hedefleri arasındadır. Bu çalışmada incelenmek üzere Mesnevi-yi Ma'nevi'den üç özel hikayeseçildi. Bu hikayeler insan ruhunun unsurları ile büyük sufi Mevlana Celaleddin Rumi Hz.'nin bunlara ilişkin tahlillerini içermektedir. Bu üç hikayenin altında yatangerçekler her birinde ayrı bir psikanaliz okulu tercih edilerek psikanalitik dileaktarıldı. Yine bu üç hikayenın sınırları dahilinde Mevlevi anlamda tasavvuf ve psikanalizin insan ruhunu incelemede birbirinin yerine geçebilecek söylemler olduğu sonucuna varıldı. Aralarındaki fark psikanalizin hastalıklarla uğraşması, tasavvufunise insan ruhunun ötesine geçmeyi gaye edinmesidir. Neticede tasavvuf gibi benötesini gaye edinen modellerin ve psikanalizin ilginesnesinin insan batınınaki ruhsal yapı olduğu ve bu disiplinlerin bu yapıyı konu edinmiş ayrı diller olduğu çıkarımı yapıldı. Bu sebeple psikanaliz ve tasavvuf ve benzeri modeller işbirliğine giderek insan ruhunu daha iyi anlayabilir, ruhta ortaya çıkabilecek olumsuzluklara karşı yeni tedaviler arayabilir ve yeni yaklaşımlargeliştirebilirler.
Ebeveynini kaybetmiş evli bireylerde evlilik doyumunun aile işlevselliği açısından açıklanması

Bu araştırmanın amacı ebeveynini kaybetmiş olan evli bireylerde aile işlevselliğinin evlilik doyumu ile ilişkisinin incelenmesidir. Çalışmanın örneklemini, Batman'da yaşayan evlilik öncesi ya da sonrasında ebeveynlerinden birini kaybetmiş 103 erkek, 134 kadın olmak üzere 237 evli birey oluşturmaktadır. Çalışmada Evlilik Yaşam Ölçeği, Aile İşlevselliği Ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanmış Sosyo demografik Bilgi Toplama Formu kullanılmıştır. Verilerin analizi için SPSS 23.0 paket program kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen bulgulara göre EYÖ ile AİÖ ve ölçeğin alt boyutlarından aile içi destek, aile içi roller, aile içi bağlılık, aile içi ritüeller, aile içi iletişim ve aile içi sınırlar arasında pozitif yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Aile içi bağlılık, aile içi ritüeller ve aile içi sınırlar alt boyutları kişilerin Evlilik Yaşam Ölçeği puanlarını istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yordadığı bulunmuştur. Tüm modelin evlilik doyumundaki toplam varyansın % 26'sını açıkladığı bulunmuştur.
Üniversite öğrencilerinin öz-anlayış, kendini affetme ve başa çıkma stratejileri arasındaki ilişkiler örüntüsü: Bir yol analizi çalışması

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin öz-anlayış ve kendini affetme düzeylerinin başa çıkma stratejilerini yormadaki rolünü test etmektir. Ayrıca, araştırmada, üniversite öğrencilerinin öz-anlayış, kendini affetme ve başa çıkma stratejileri puanları cinsiyet, eğitim görülen fakülte, akademik başarı, gelir düzeyi, anne-baba tutumu ve umut değişkenlerine göre incelenmiştir. Araştırma, ilişkisel tarama modelinde yapılandırılmıştır. Marmara Üniversitesi'nin Eğitim, Fen-Edebiyat, İlahiyat, Teknoloji, Güzel Sanatlar ve Sağlık Bilimleri Fakültelerinde öğrenim gören 478 kadın, 203 erkek, toplam 681 üniversite öğrencisinden veri toplanmıştır. Veri toplama aracı olarak, Başa Çıkma Stratejileri-Kısa Formu, Dini Başa Çıkma Ölçeği, Öz-Anlayış Ölçeği ve Kendini Affetme Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler, SPSS 21.0 VE AMOS 20.0 programları kullanılarak analiz edilmiştir. Öz-anlayış, kendini affetme ve başa çıkma stratejileri puanlarının demografik değişkenlere göre farklılaşmasını incelemek amacıyla bağımsız gruplar t testi ve tek yönlü varyans analizi ; değişkenler arasındaki ilişkiyi tespit etmek için Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Son olarak, başa çıkma stratejilerinin öz-anlayış ve kendini affetme tarafından açıklanmasına ilişkin bulgular yapısall eşitlik modeli ile elde edilmiştir. Araştırma sonucunda, üniversite öğrecilerinin öz-anlayış, kendini affetme ve başa çıkma stratejilerinin bazı demografik özelliklere göre farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Yapısal eşitlik modeli sonucuna göre, öz-anlayışın planlama, araçsal sosyal destek arama, duyguları dışa vurma, davranışsal uzaklaşma, olumlu yeniden yorumlama ve dine yönelmeyi; kendini affetmenin ise davranışsal uzaklaşma, kabullenme ve negatif dini başa çıkmayı anlamlı bir şekilde açıkladığı tespit edilmiş; ve bu değişkenler arasındaki ilişkiler örüntüsünü ortaya koyan modelin uyum indeksi değerlerinin iyi uyum verdiği görülmüştür.
Çocuk ihmalinin önlenmesine yönelik anne eğitim programının etkililiği

Bu araştırmada, çocuk ihmalinin önlenmesine yönelik olarak hazırlanan anne eğitim programının etkililiğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Öntest-sontest-kalıcılık testi kontrol gruplu deneysel desenin kullanıldığı araştırmanın çalışma grubunu, araştırmada yer almayı kabul eden 24 anne ve çocukları oluşturmuştur (12 anne ve 12 çocuk deney grubu, 12 anne ve 12 çocuk kontrol grubu). Araştırmada, çocuklara ve annelerine ait sosyodemografik özellikler ve aile özelliklerine ilişkin bilgileri değerlendirmek amacıyla araştımacı tarafından hazırlanan 'Genel Bilgi Formu', annelerin ihmal davranışlarını değerlendirmek amacıyla 'Çok Boyutlu İhmalkar Davranış Ölçeği Ebeveyn Formu' ve çocukların ihmal yaşantılarını değerlendirmek amacıyla da 'Çok Boyutlu İhmalkar Davranış Ölçeği 10-15 Yaş Çocuk Formu' uygulanmıştır. Araştırmada sonuç olarak, deney ve kontrol grubundaki annelerin Çok Boyutlu İhmalkar Davranış Ölçeği ön test ve son test puanları incelendiğinde, kontrol grubundaki annelerin ön test ve son test puanlarında istatistiksel açından anlamlı (p>.05) bir farklılık görülmezken, ihmalin önlenmesine yönelik uygulanan eğitim programı sonrasında deney grubundaki annelerin ön test ve son test ihmalkar davranış puanlarında anlamlı (p<.05) bir farklılık olduğu tespit edilmiş, uygulanan eğitim programı sonucunda deney grubundaki annelerin bilişsel ihmal ve toplam ihmal puanlarında anlamlı bir düşüş olduğu tespit edilmiştir. Programın tamamlanmasından bir ay sonra uygulanan kalıcılık testinde de bu etkinin devam ettiği görülmüştür. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre deney ve kontrol grubundaki çocukların ihmal edilme puanlarında istatistiksel açından anlamlı (p>.05) bir farklılık görülmemiştir. Araştırma sonucunda, çocuk ihmalinin önlenmesine yönelik anne babalara, çocuk ihmali konusunda çalışan uzmanlara, kurum ve kuruluşlara ve araştırmacılara yönelik öneriler getirilmiştir.
Lise öğrencilerinde bağlanma stillerinin problemli internet kullanımına etkisi

Bu araştırma, lise öğrencilerinde bağlanma stillerinin problemli internet kullanımına etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Bununla birlikte, lise öğrencilerinde bağlanma stillerinin ve problemli internet kullanım düzeylerinin cinsiyete, sınıf düzeyine, kardeş sayısına, doğum sırasına, anne eğitim seviyesine, baba eğitim seviyesine, internet kullanım amacına, sosyal medya kullanımına, internet kullanım yerine, internet limitine ve ebeveynlerin internet kullanım denetimine göre anlamlı olarak farklılaşıp farklılaşmadığını incelemek de amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2015- 2016 eğitim öğretim döneminde Konya ilinin çeşitli ilçelerinde eğitim gören 200 Anadolu Lisesi (109 kız, 91 erkek ) öğrencisi oluşturmaktadır. Katılımcılar tabakalı rastgele örneklem yöntemi ile seçilmiştir. Araştırmada veri aracı olarak, Kişisel Bilgi Formu, Yakın İlişkiler Yaşantılar Envanteri ( Brennan, Clark & Shaver, 1998) ve Problemli İnternet Kullanım Ölçeği Ergen Formu (Ceyhan & Ceyhan, 2014) ve verileri çözümlemek için SPSS 22 programı kullanılmıştır. Araştırmanın sonucu, lise öğrencilerinde bağlanma stillerinin PİK'i etkilediğini göstermiştir. Katılımcıların bağlanma stilleri kardeş sayısına ve baba eğitim seviyesine göre değişmekte, fakat cinsiyete, sınıf düzeyine, doğum sırasına, anne eğitim seviyesine, internet kullanım amacına, sosyal medya kullanımına, internet kullanım yerine, internet limitine ve ebeveynlerin internet kullanım denetimine göre değişmemektedir. PİK düzeyi; sınıf seviyesi, doğum sırası, baba eğitim seviyesi, internet kullanım amacı, sosyal medya kullanımı, internet kullanım yeri ve internet limiti değişkenlerine göre anlamlı bir fark göstermiştir. Diğer taraftan, PİK ile cinsiyet, doğum sırası, anne eğitim seviyesi ve ebeveyn internet kullanım denetimi arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Elde edilen bulgular literatür ışığında tartışılmış ve bu bulgular doğrultusunda gelecekte yapılacak araştırmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Boşanmış ve evli ebeveyne sahip olan ergenlerin iletişim becerilerinin karşılaştırılması

Bu çalışma 12-16 yaş arası ortaokul ve lise öğrencileri ile yapılmıştır ve araştırmadaki amaç boşanmış ve tam aile ergenlerinin iletişim becerilerini karşılaştırmaktır. Araştırma evrenini, 2014- 2015 eğitim-öğretim döneminde İstanbul ilinde bulunan ortaokul ve lisede öğrenim gören toplam 274 öğrenci (137 boşanmış aile çocuğu, 137 tam aile çocuğu) oluşturmaktadır. Verilerin elde edilmesinde katılımcılara; 'Kişisel Bilgi Formu', İletişim Becerileri Envanteri (Ersanlı ve Balcı, 1998) ölçekleri kullanılmıştır (beşli likert tipi 45 soru). Araştırmada elde edilen verilerin analizi, SPSS 22.0 programı kullanılarak yapılmıştır. Araştırma anket soruları halinde uygulanmıştır. İletişim Becerileri Envanteri ile boşanmış ve tam aile ergenlerinin zihinsel, davranışsal ve duygusal boyutları karşılaştırılmaktadır. Araştırmada örnekleme gidilmemiş, araştırmayı kabul eden katılımcılar ile anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Varsayımların testi, verilerin parametrik test varsayımlarını sağlaması nedeni ile iki grup karşılaştırmalarında bağımsız iki grup karşılaştırılmıştır.
Ebeveyn reddi algısı yüksek olan ergenlerin şiddet eğilimine yönelmesinde bağlanma biçiminin etkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı lise öğrencilerinde şiddet gerekçeli disiplin cezası alıp almama durumunun ebeveyn reddi ve bağlanma stilleri çerçevesinde değerlendirilmesidir. Ebeveyn reddi ve bağlanmanın yanı sıra şiddet eğilimine yönelimle ilişkili koruyucu ve risk faktörlerinin de incelenmesi hedeflenmektedir. Araştırmanın çalışma grubunu İstanbul ili Şişli ve Kağıthane ilçelerinde 2016- 2017 eğitim öğretim yılında liselerde disiplin kurulundan şiddet gerekçeli ceza almış 43 öğrenci ve seçkisiz seçilen hiç ceza almamış 102 öğrenci olmak üzere toplam 145 gönüllü öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri Ebeveyn Kabul Red Ölçeği, Şiddet Eğilimi Ölçeği ve Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri- 1 oluşturmaktadır. Araştırmada; betimsel analizler, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis H testi, Spearman Korelasyon analizi, Shapiro-Wilk ve çoklu regresyon analizleri ile gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler bilgisayarda 'SPSS for Windows 18.0' programında çözümlenmiş, manidarlık düzeyleri ayrıca belirtilmiş ve bulgular araştırmanın amaçlarına uygun olarak tablolar halinde sunulmuştur. Araştırma sonucunda öğrencilerin ebeveyn reddi ve bağlanma değişkenlerinin şiddet gerekçeli disiplin cezası alıp almamaları açısından anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Erkek öğrencilerde şiddet duygusu ve başkalarına şiddet uygulama davranışı kız öğrencilere göre daha yüksek düzeydedir. Yakın ilişkide yaşantılar envanterine göre kız öğrencilerde kaçınma daha yüksek düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Şiddet gerekçeli ceza alan ve almayan çocuklarda Ebeveyn reddi ölçeği anne formuna göre sıcaklık/şefkat ile kaygılı bağlanma arasında zayıf ve ters yönde ilişki varken, düşmanlık/saldırganlık ile kaygılı bağlanma arasında pozitif yönde ve doğrudan bir ilişki tespit edilmiştir. Şiddet gerekçeli ceza alan ve almayan çocuklarda Ebeveyn reddi ölçeği baba formuna göre kayıtsızlık/ihmal ile kaygılı bağlanma arasında çok zayıf ve pozitif yönde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir.