turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yetişkinlikte çocukluğa ilişkin hatırlanan ebeveyn kabul-reddi ile yalnızlık arasındaki ilişkide duygu dışavurum tarzlarının ve arkadaşlık kalitesinin aracı rolleri

Bu çalışmanın temel amacı, yetişkinlikte çocukluğa ilişkin hatırlanan ebeveyn kabulü ile yalnızlık arasındaki ilişkide, mutluluk, üzüntü, öfke dışavurum tarzlarının ve arkadaşlık kalitesinin seri çoklu aracı rollerinin belirlenmesidir. Çalışmada yaş ortalaması 26.55 olan (S. D. = 7 .59) 876 yetişkin (% 62 kadın) katılımcıya Anne-Baba Kabul-Red Ölçeği, Duygu Dışavurum Tarzları Envanteri, McGill Arkadaşlık Ölçeği-Arkadaşlık Fonksiyonları, UCLA Yalnızlık Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Söz konusu değişkenler arasındaki doğrudan ve dolaylı etkiler, PROCESS makrosu kullanarak bootstrap yöntemi ile (n = 5000 bootstrap örneklemi) test edilmiştir. Yedi farklı seri çoklu aracılık modelinin test edilmesi sonucunda, hem anne hem baba kabulü ile yalnızlık arasındaki ilişkide mutluluğun ben odaklı dışavurumunun hem üzüntünün hem de öfkenin sözel dışavurumunun ve arkadaşlık kalitesinin kısmi aracı rolleri anlamlı bulunmuştur. Ayrıca anne kabulü ile yalnızlık arasındaki ilişkide mutluluğun öteki odaklı dışavurumu ve arkadaşlık kalitesinin kısmi aracı rolleri anlamlıdır. Buna göre hatırlanan ebeveyn kabulü artıkça mutluluğun ben odaklı dışa vurumu, üzüntünün ve öfkenin sözel dışavurumu artmakta, söz konusu duygu dışavurumlarındaki artışlar, arkadaşlık kalitesini artırarak yalnızlığı azaltmaktadır. Ayrıca baba değil ama anne kabulünün yalnızlıkla ilişkisinde, mutluluğun öteki odaklı dışavurumunun ve arkadaşlık ilişkisinin de kısmi aracılık etkileri vardır. Yani anne kabulü arttıkça, mutluluğun öteki odaklı dışavurumu artmakta, öteki odaklı dışavurumdaki artış arkadaşlık kalitesini artırarak yalnızlığı azaltmaktadır. Çalışma bulguları Kabul-Red Kuramı ve ilgili literatür bağlamında tartışılmıştır.
Kültür, değerler, kişilik ve siyasal ideoloji arasındaki ilişkiler: Kültürlerarası bir karşılaştırma

Bu çalışmada; 1) kültür, kişilik ve değerler arasındaki ilişkiler, 2) değerlerle kişiliğin kültür boyutlarını yordama düzeyleri, 3) değerler ve kişiliğin siyasal ideoloji gruplarını ayırt etme düzeyleri, 4) kültür boyutları, değerler ve kişiliğin cinsiyete, kültüre ve siyasal ideolojiye bağlı olarak değişip değişmediği, 5) siyasal ideolojilerine göre belirlenen grupların oranlarının yaşlarına, cinsiyetlerine ve eğitim düzeylerine göre değişip değişmediği incelenmektedir. Örneklem, Türk ve ABD'li üniversite öğrencilerinden oluşmaktadır. Katılımcılara bazı demografik değişkenlerle birlikte, Bireyselcilik-Toplulukçuluk Ölçeği, Portre Değerler Ölçeği, Beş Faktör Kişilik Envanteri uygulanmıştır. Bulgulara göre, yatay-toplulukçular iyilikseverliğe, dikey-bireyselciler başarıya, yatay-bireyselciler evrenselliğe daha fazla önem vermektedirler. Dikey-toplulukçuluğu uyma ve geleneksellik; dikey-bireyselciliği başarı, güç, uyma; yatay-toplulukçuluğu iyilikseverlik, uyma; yatay-bireyselciliği öz-yönelim değerleri yordamaktadır. Türklerde siyasal ideolojilerine göre oluşturulan grupları, kültür boyutlarından dikey-bireyselcilik, değerlerden geleneksellik, güç, kişilik özelliklerindense dışadönüklük ve duygusal dengesizlik; ABD'lilerdeyse kültür boyutlarından yatay ve dikey-bireyselcilik, değerlerden öz-yönelim ve kişilik özelliklerinden açıklık ayrıştırmaktadır. Gruplar arası karşılaştırmalarda kadınlar değerlerden iyilikseverlik ve güvenliği; kişilik özelliklerindense duygusal dengesizliği erkeklerden, erkeklerse sorumluluğu kadınlardan daha fazla belirtmişlerdir. Diğer yandan, başarı değeri dışında bütün değerlerde Türklerin ortalaması ABD'lilerinkinden yüksektir. Siyasal ideoloji gruplarının karşılaştırmalarındaysa, evrenselliğe solun sağdan, sağın ise geleneksellik, uyma ve güvenliğe soldan daha yüksek puan vermeleri dikkati çekmektedir. Kişiliğe ilişkin karşılaştırmalarsa kişiliğin kültürden kültüre değişeceğini öngören kültürel-psikoloji yaklaşımının geçerliliğini ortaya koymuştur. Son olarak, kadınların ve eğitim düzeyi yüksek olanların sol ideolojiye, sağdan daha eğilimli oldukları gözlenmiştir. Bulgular, örneklemlerin özellikleri ve iki kültürdeki gelişmelerle ilgili olarak tartışılmıştır. Araştırmanın, az çalışılan Türk kültüründen de örneklem alınarak kültür, değerler, kişilik ve siyasal ideoloji arasındaki ilişkilerin kültürlerarası geçerliliğiyle ilgili yazına katkıda bulunduğu söylenilebilir.
Ruh sağlığı alanında hizmet verenlerin çalışma ortamlarındaki tükenmişlik düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmanın amacı ruh sağlığı alanında hizmet verenlerin tükenmişlik seviyelerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesidir. Bu amaçla katılımcıların, duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve kişisel başarı seviyeleri; yaş, cinsiyet, öğrenim durumu, mezun olunan alan, çalışma yılı, çalışılan kurum, bireysel terapiden geçme, süpervizyon alma, ek eğitim alma, çalışma saati değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığı sınanmıştır. İlişkisel tarama modeli niteliğindeki bu araştırmanın evrenini, İstanbul ilinde; devlet ve özel hastanelerde, özel ve devlet okullarında rehberlik servislerinde, rehberlik araştırma merkezlerinde, kadın sağlığı merkezlerinde, özel ve devlet üniversitelerinde, özel eğitim merkezlerinde, danışmanlık merkezlerinde; örneklemini ise Kadıköy, Şişli; Beyoğlu, Ümraniye, Üsküdar ilçelerinde ruh sağlığı alanında hizmet vermekte olan 258 (207 kız, 51 erkek) psikolog, psikolojik danışman ve psikiyatrist oluşturmaktadır. Verilerin analizinde, bağımsız grup t testi, Mann Whitney - U Testi, Kruskal Wallis - H Testi ve tek yönlü varyans analizi tekniklerinden yararlanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlar, ruh sağlığı alanında hizmet verenlerin; tükenmişlik seviyelerinin süpervizyon alma; lisans eğitimini tanımladıktan sonra, alan içerisinde çeşitli ek eğitimler alma, bireysel terapiden geçme, çalışılan kurum, öğrenim durumu değişkenleri ile anlamlı şekilde farklılaştığı ortaya konmuştur.
Evli çiftlerde, evlilik uyumu, cinsel yaşam doyumu ve yaşam doyumu arasında ki ilişkinin incelenmesi

Araştırmanın amacı evli bireylerin cinsel doyum, yaşam doyumu ve evlilik uyumu düzeyleri arasındaki ilişkinin anlamlılığının incelenmesidir. Araştırmaya İstanbul ilinde yaşamakta olan 99 kadın ve 133 erkek olmak üzere toplam 232 evli birey katılmıştır. Araştırmanın verileri Evlilik Uyumu Ölçeği, Golombok-Rust Cinsel Doyum Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde Bağımsız Örnekler T-Testi, ANOVA, Pearson Korelasyon Analizi ve Regresyon Analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda evli bireylerin cinsel doyum düzeylerinin cinsiyete, eğitim düzeyine, hane aylık gelir düzeyine, çalışma durumuna, çocuk sahibi olma durumuna, evlilik süresine, anne-babanın medeni durumuna, evliliği yapma biçimine, evlilik türüne ve yaşa göre anlamlı olarak farklılaştığı belirlenmiştir. Araştırma sonucunda evli bireylerin evlilik uyumu düzeylerinin evlilik süresine, çalışma durumuna, yaşa, cinsiyete ve hane aylık gelir düzeyine göre farklılık göstermez iken eğitim düzeyine, evlilik türüne, evliliği yapma biçimine, çocuk sahibi olma durumuna ve anne-babanın medeni durumuna göre farklılaştığı belirlenmiştir. Araştırma sonucunda evli bireylerin yaşam doyumu düzeylerinin anne-babanın medeni durumuna, evliliği yapma biçimine, evlilik süresine ve yaşa göre farklılık göstermez iken cinsiyete, eğitim düzeyine, hane aylık gelir düzeyine, çalışma durumuna, çocuk sahibi olma durumuna ve evlilik türüne göre farklılaştığı belirlenmiştir. Araştırma bulgularına göre evlilik doyumu, yaşam doyumu ve cinse doyum arasında anlamlı bir ilişki bulunmaktadır.
Sosyal ağlarda yapılan sosyal karşılaştırmaların ardından hissedilen duygular ve bu duyguların ilişkili olduğu bireysel değişkenler

Bu tez çalışmasının amacı bireylerin sosyal ağlarında vakit geçirdikleri etkinlikleri ve bu etkinliklerin sonucunda ortaya çıkan sosyal karşılaştırma süreçlerini incelemek; bu sosyal karşılaştırmaların ardından hissedilen duyguları Smith (2000)'in Sosyal Karşılaştırma Temelli Duygular Kuramı çerçevesinde değerlendirmektir. Bu amaçlarla 227 üniversite öğrencisiyle birebir gerçekleştirilen oturumlarda, katılımcılara sosyal ağlarda serbest zaman geçirebilecekleri 7 dakikalık süre verildi ve ardından bu süre boyunca yaptıkları sosyal ağ etkinlikleri ve yaşadıkları sosyal karşılaştırma deneyimine ilişkin soruları cevaplamaları istendi. Bulgulara göre katılımcıların başkalarından gelen paylaşımları incelemekle geçirdikleri süre, kendi profillerini inceleyerek ve kendi profillerinde değişiklik yaparak geçirdikleri süreden fazladır. Çeşitli karşılaştırma alanlarında yakınlarla yapılan karşılaştırmaların beklendiği üzere ya yatay ya da yukarı yönde olduğu; karşılaştırma hedefi tanıdıklar veya ünlüler olduğunda ise başarı ve mutluluk alanlarının dışında tüm karşılaştırmaların yukarı yönde olduğu tespit edildi. Hedef yakınlar olduğunda, sosyal karşılaştırmaların ardından asimilasyon duygularının, hedef tanıdıklar ve ünlüler olduğunda ise kontrast duygularının hissedileceği beklentisi test edildi. Kişilerin, sosyal ağlarda paylaşımlarını izledikleri yakınlarını kendilerinden daha iyi konumda algıladıkça YY-asimilasyon duygularını ; kendilerini o kişilerden daha iyi konumda algıladıkça ise AY-asimilasyon duygularını hissetmelerinin artacağı; sosyal ağlardaki tanıdıklarını veya ünlüleri kendilerinden daha iyi konumda algıladıkça YY-kontrast duygularını ; kendilerini onlardan daha iyi konumda algıladıkça ise AY-kontrast duygularını hissetmelerinin artacağı beklentileri, karşılaştırma alanlarından ancak bazılarında doğrulanabildi. Ardından, tüm bu asimilasyon ve kontrast duygularının hissedilme düzeylerinin karşılaştırmayı yapan kişilerin kültürel benlik yönelimleri, sosyal karşılaştırma yönelimleri ve seçici benlik sunumu düzeyleri ile ilişkileri incelendi. İlişkililik yönelimi YY-asimilasyon duygularından sevinme ve hayranlık duygularının; AY-asimilasyon duygularındansa sempatinin hissedilme sıklıklarıyla ilişkili bulunurken; özerklik yöneliminin, YY-kontrast duygularından kıskanmanın ve AY-kontrast duygularından gurur duyma ve küçümsemenin hissedilme düzeyleriyle beklendik yönde ilişkili olduğu görüldü. Ayrıca üzülme, kıskanma, küçümseme ve gurur duyma düzeylerinin, kişilerin seçici benlik sunumu yapma eğilimleriyle ve sosyal kıyaslama yönelimleriyle arasında da pozitif ilişkiler saptandı. Bulgular, literatürdeki mevcut bulgularla karşılaştırılarak, Sosyal Karşılaştırma Kuramı çerçevesinde tartışılmıştır.
Bir grup süreci olarak akran zorbalığı: Katılımcı rolü gruplarında tepkisel-amaçlı saldırganlık ve toplumsal konum

Bu araştırmada, temel olarak Salmivalli, Lagerspetz, Björkqvist, Österman ve Kaukiainen'in (1996) Katılımcı Rolü Yaklaşımı'ndan yola çıkılarak zorbalık bir grup süreci olarak ele alınmıştır. Bu çalışmada, bu yaklaşım temelinde, zorbalığa farklı rollerle katılan çocukların oranlarının belirlenmesi ve bu oranların cinsiyete göre farklılık gösterip göstermediğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Sonuçlar, çocukların %11.5'i zorba, %10.9'u yardımcı-destekleyici, %21.1'i savunucu, %20.9'u izleyici ve %9.7'si kurban olmak üzere toplam %74.0'ünün söz konusu katılımcı rollerinden birine girdiğini göstermiştir. Cinsiyete göre karşılaştırma sonuçları, erkeklerin daha fazla zorba, yardımcı-destekleyici ve kurban, kızlarsa savunucu ve izleyici rollerinden birine girdiklerini göstermiştir. Ayrıca, çocukların zorba, yardımcı-destekleyici, savunucu ve izleyici ölçeklerinden elde edilen kendi bildirimi puanları ile aynı ölçeklerden elde edilen akran bildirimi puanları arasında anlamlı ve olumlu ilişkiler olduğunu göstermiştir. Bununla birlikte, çocukların zorba ve yardımcı-destekleyici olarak davranma eğilimlerini gerçekte olduğundan daha düşük, savunucu ve izleyici olarak davranma eğilimleriniyse daha yüksek değerlendirdikleri görülmüştür. Bu çalışmada, ek olarak, katılımcı rolü gruplarındaki çocukların tepkisel-amaçlı saldırganlık ve toplumsal konum açısından farklılaşıp farklılaşmadıkları incelenmiştir. Tepkisel ve amaçlı saldırganlıkla ilgili karşılaştırma sonuçları, zorba çocukların amaçlı saldırganlık puanlarının savunucu ve izleyici çocuklarınkinden, yardımcı-destekleyici çocuklarınsa tepkisel saldırganlık puanlarının izleyici çocuklarınkinden anlamlı olarak daha yüksek olduğunu göstermiştir. Toplumsal konumla ilgili sonuçlarsa, zorba çocukların en fazla reddedilmişlik ve ortalamalılık; yardımcı-destekleyici çocukların ortalamalılık; savunucu ve izleyici çocukların popülerlik ve ortalamalılık; kurban çocuklarınsa reddedilmişlik konumuna girdiklerini göstermiştir. Ayrıca, katılımcı rolü grupları genel olarak akran kabulü ve akran reddi açısından da karşılaştırılmış, sonuçlar zorba, yardımcı-destekleyici ve kurban çocukların akranları tarafından savunucu ve izleyici çocuklardan daha fazla reddedildiklerini ortaya koymuştur.
Lise öğrencilerinde sosyal görünüş kaygısı ve utangaçlık arasındaki ilişkide benlik saygısının aracılık rolü: Şırnak il örneği

Sosyal görünüş kaygısı, utangaçlık ve benlik saygısı arasındaki ilişki alan dizinçalışmalarında çeşitli örneklem grupları ile incelenmiştir. Ancak benlik saygısının iki değişken arasındaki ilişkide aracılık rolünün incelendiği bir çalışma görülmemiştir. Bu çalışmanın amacı lise öğrencileri örnekleminde sosyal görünüş kaygısı ve utangaçlıkarasındaki ilişkide benlik saygısının aracılık rolünün incelenmesidir. Bu amaçla yapılan çalışmaya Şırnak ilindeki çeşitli liselerde öğrenim gören yaş ortalaması 16,49 1, 39 olan 131 kadın ve 82 erkek olmak üzere 213 öğrenci katılmıştır. Katılımcılara içerisinde sosyodemografik veri formu, Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği, Utangaçlık Ölçeği ve Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği'nin bulunduğu anket formu uygulanmış ve elde edilen veriler analiz edilmiştir. Yapılan korelasyon analizi sonucunda sosyal görünüş kaygısı ile utangaçlık arasında pozitif ve orta düzeyde; görünüş kaygısı ile benlik saygısı arasında negatif ve orta düzeyde son olarak utangaçlık ile benlik saygısı arasında negatif ve orta düzeyde bir korelasyon katsayısı hesaplanmıştır. Benlik saygısının aracılık rolünün sınanması için kurulan regresyon modelleri sonucunda; sosyal görünüş kaygısının benlik saygısını ve utangaçlığı anlamlı düzeyde yordadığı ve sosyal görünüş kaygısı ve benlik saygısının utangaçlığı yordamada anlamlı olduğu görülmüştür. Sosyal görünüş kaygısınıutangaçlığı yordamadaki parametre katsayısı benlik saygısının yer aldığı modeldedüşmüş ve bu sonuç benlik saygısının aracılık etkisini göstermiştir. Yapılan Sobel testi sonucunda sosyal görünüş kaygısının utangaçlığı yordamasında benlik saygısının anlamlı düzeyde kısmi bir aracılık etkisine sahip olduğu görülmüştür. Son olarak, sonuçların geneli incelendiğinde araştırmacı tarafından seçilen demografik değişkenlerin katılımcıların sosyal görünüş kaygısı, utangaçlık ve benlik saygısı puanlarına anlamlı bir etkisi olmadığı görülmüştür.
Evlilik ilişki kalitesinin benliğin farklılaşması ve ilişkisel özgünlük bağlamında incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, evlilik ilişki kalitesini benliğin farklılaşması ve ilişkisel özgünlük bağlamında incelemektir. Araştırmanın çalışma grubu, çevrimiçi form kullanılarak ulaşılan 18-63 yaş (Ort. =31. 98 Ss= 8 .00) aralığında, 328'i kadın (%54.4), 275'i erkek (%45.6) olmak üzere toplam 603 evli bireyden oluşmaktadır. Araştırmada katılımcılara Kişisel Bilgi Formu, Benliğin Farklılaşması Ölçeği, Algılanan Romantik İlişki Kalitesi Ölçeği ve İlişkilerde Otantiklik Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 22 istatistik paket programı ile analiz edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda, evlilik ilişki kalitesi, benliğin farklılaşması ve ilişkisel özgünlük arasında anlamlı ilişkiler elde edilmiştir. Hiyerarşik regresyon analizi sonuçlarına göre benliğin farklılaşması alt boyutlarından ben pozisyonu alma ve duygusal kesme ile ilişkisel özgünlük alt boyutlarından dürüstlük ve yansızlık evlilik ilişki kalitesini manidar biçimde yordamaktadır. Bununla birlikte benliğin farklılaşması, ilişkisel özgünlük ve evlilik ilişki kalitesi cinsiyete göre anlamlı farklılıklar göstermiştir. Araştırmada elde edilen sonuçlar, evlilik ve aile danışmanlığı alanı içerisinde yapılan araştırmalar ve kültürel bağlam göz önüne alınarak tartışılmış olup, önerilerde bulunulmuştur.
Özel eğitim merkezinde eğitim alan mental retarde ve otistik çocukların annelerinin, depresyon ve aleksitimi düzeylerinin incelenmesi

Araştırmanın temel amacı, özel eğitim merkezinde eğitim alan mental retarde ve otistik çocukların annelerinin, depresyon ve aleksitimi düzeylerini incelemektir. Ailede engelli bir bireyin bulunması, aile içerisinde çeşitli iletişim problemlerine ve duygusal zorlanmalara sebep olabilmektedir. Araştırmanın örneklemini rehabilitasyon ve özel eğitim merkezinde eğitim gören otizm ve mental retarde tanısı alan öğrencilerin anneleri oluşturmaktadır. Araştırmaya 100 mental retarde ve otistik çocuk annesi katılmıştır. Araştırmamızda, 'Sosyodemografik Veri Formu, Beck Depresyon Ölçeği ve Toronto Aleksitimi Ölçeği' uygulanmıştır. Mental retardasyon ve otizm tanısı almış çocukların annelerinin depresyon ve aleksitimi düzeylerinin farklı olmadığı belirlenmiştir. 25 annenin hafif düzeyde depresyon belirtisi gösterdiği belirlenmiştir. Mental retardasyon tanısı konulmuş çocuğa sahip annelerden 4 kişinin Toronto Aleksitimi Ölçeği'nden 61 ve üzeri puan alarak aleksitimik özellikler gösterdiği belirlenmiştir. Yine aynı şekilde otizm tanısı konulmuş çocuğa sahip annelerden 4 kişinin Toronto Aleksitimi Ölçeği'nden 61 ve üzeri puan alarak aleksitimik özellikler gösterdiği belirlenmiştir.
Öğretmenlerde yabancılaşma, yalnızlık ve dindarlık ilişkisi: Polatlı örneği

Bu araştırma, resmi okullarda görev yapan öğretmenlerin yabancılaşma, yalnızlık ve dindarlık düzeyleri üzerinde 'cinsiyet, yaş, kıdem, görev yapılan okul türü, medeni durum, branş, hayatın en uzun süresinin yaşandığı yerleşim birimi, çocuk sahibi olma durumu, okul ortamından memnuniyet düzeyi, kişisel dindarlık algısı, televizyon / internet / cep telefonu vb. iletişim-haberleşme araçlarıyla meşguliyet düzeyi, kişisel gelişim etkinliklerine zaman ayırma düzeyi' değişkenlerinin etkisini ve yabancılaşma / yalnızlık / dindarlık arasında nötr, pozitif ve negatif yönlü ilişkileri / farklılıkları bilimsel olarak anlamayı amaçlamaktadır. Araştırma sonucunda; Yabancılaşma durumuna göre: Örneklemin cinsiyet değişkeninde anlamsızlık ve yalıtılmışlık alt boyutlarında erkek öğretmenler lehine ve okul ortamından memnuniyet durumu değişkeni açısından okul ortamından memnun olmayan öğretmenler lehine istatistiksel olarak farkın anlamlı olduğu; örneklemin yaş, kıdem, medeni durum, branş, okul türü, çocuk sahibi olma durumu, televizyon / internet / cep telefonu vb. iletişim araçlarıyla meşguliyet durumu, kişisel gelişim etkinliklerine zaman ayırma durumu, kişisel dindarlık algısı, hayatının en uzun süresinin geçtiği yerleşim yeri değişkenlerine göre ise farkın / ilişkinin anlamlı düzeyde olmadığı tespit edilmiştir. Yalnızlık durumuna göre: Örneklemin cinsiyet değişkeninde erkek öğretmenler lehine, okul ortamından memnuniyet derecesinde 'hiç memnun değilim' düşüncesinde olan öğretmenler lehine, kıdem değişkeninde 21 + yıl kıdeme sahip öğretmenler lehine, yaş değişkenine göre 50-59 yaş aralığında olan öğretmenler lehine istatistiksel olarak farkın/ilişkinin anlamlı düzeyde yüksek olduğu; televizyon / internet / cep telefonu vb. iletişim araçlarıyla meşguliyet durumu değişkenine göre ise meşguliyet derecesini '1 saat' olarak işaretleyen öğretmenler üzerinde istatistiksel ilişkinin negatif yönde anlamlı olduğu; örneklemin medeni durum, alan, okul türü, çocuk sahibi olma durumu, kişisel gelişim etkinliklerine zaman ayırma durumu, kişisel dindarlık algısı durumu, hayatının en uzun süresinin geçtiği yerleşim birimi değişkenlerindeki farklılığın/ilişkinin ise anlamlı düzeyde olmadığı görülmüştür. Motivasyonel dindarlık durumuna göre ise: Örneklemin cinsiyet değişkeninde erkek öğretmenler lehine ve kişisel dindarlık algısı değişkenine göre kendisini dindar olarak ifade eden öğretmenler lehine istatistiksel farkın/ilişkinin anlamlı düzeyde olduğu; örneklemin yaş, kıdem, medeni durum, branş, okul türü, çocuk sahibi olma durumu, okul ortamından memnuniyet, televizyon / internet / cep telefonu vb. iletişim araçlarıyla meşguliyet, kişisel gelişim etkinliklerine zaman ayırma durumu, hayatının en uzun süresinin geçtiği yerleşim birimi değişkenlerinde anlamlı bir fark / ilişki olmadığı tespit edilmiştir. Ayrıca örneklemin yabancılaşma - yalnızlık düzeyleri arasında pozitif yönlü anlamlı; örneklemin yabancılaşma - dindarlık düzeyleri arasında ve yalnızlık- dindarlık düzeyleri arasında ise negatif yönlü anlamlı ilişkinin olduğu sonuçları da elde edilmiştir.
Evli çiftlerde bağlanma stillerinin ve ontolojik iyi oluşun cinsel doyum üzerine etkisi

Bu araştırmada evli çiftlerin bağlanma stilleri ile ontolojik iyi oluş düzeylerinin cinsel doyum üzerine etkisi araştırılmıştır. Çalışmada, bağlanma stillerinin cinsel doyum üzerindeki etkisi araştırılırken, aynı zamanda bireyin yaşam projesinin yani ontolojik iyi oluşunun, geçmişş, şimdi ve gelecek tasavvurlarının cinsel doyumu üzerindeki etkisinin ortaya çıkarılması amaçlanmaktadır. Sonuç itibarıyla çiftlerin bağlanma stillerinin cinsel doyum üzerindeki etkisi ve ardından sürece yaşam projesi ölçeği katıldıktan sonra, cinsel doyumda açıklanan varyansa istatistiksel olarak anlamlı katkısı olup olmadığı incelenmiştir. Araştırmanın evrenini 2017- 2018 yılı içerisinde çeşitli illerde bulunanan evli çiftler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi tesadüfi olarak belirlenen evli çiftlere, ölçeklerin kapalı zarf içinde elden dağıtılarak gönüllülük esasına dayalı şekilde oluşturulmuştur. Örneklem 23-63 yaş arası 215 çiftten (215 kadın, 215 erkek N=430) oluşmaktadır. Araştırmada Kişisel Bilgi Formu, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri II, Golombok-Rust Cinsel Doyum Ölçeği ve Yaşam Projesi Ölçeği kullanılmıştır. Bu araştırmanın verilerinden elde eldilen bulgular değerlendirilirken, istatistiksel analizler için IBM SPSS Statistics 22.0 programı kullanılarak analizler yapılmıştır. Kurulan modelinin sonucuna göre; evli çiftlerin bağlanma stillerinin ve ontolojik iyi oluş düzeylerinin cinsel doyumlarına etkisinin olduğu ve bu bağımsız değişkenlerin de bazı boyutlar çerçevesinde cinsel doyum üzerinde daha yüksek düzeyde etkili olduğu bulunmuştur. Toplam puanlar baz alınarak yapılan analiz sonuçlarına göre; YİYE II'nin alt boyutları olan kaçınmacı bağlanma ve kaygılı bağlanma bağımsız değişkenlerinin ilişkinin sıklığı alt boyutunun anlamlı yordayıcıları olduğu söylenebilir. YİYE II'nin alt boyutu olan kaçınmacı bağlanma ve YPÖ'nün alt boyutu olan umut bağımsız değişkenlerinin, GRCDÖ'nin alt boyutu olan iletişimin anlamlı yordayıcıları olduğu söylenebilir. YİYE II'nin alt boyutu olan kaçınmacı bağlanma ve YPÖ'nün alt boyutu olan hiçlik bağımsız değişkenlerinin, GRCDÖ'nin alt boyutu olan doyumun anlamlı yordayıcıları olduğu söylenebilir. YİYE II'nin alt boyutları olan kaçınmacı bağlanma, kaygılı bağlanma ve YPÖ'nün alt boyutu olan hiçlik bağımsız değişkenlerinin GRCDÖ'nin alt boyutu olan kaçınma'nın anlamlı yordayıcıları olduğu söylenebilir. YİYE II'nin alt boyutu olan kaçınmacı bağlanma ve YPÖ'nün alt boyutu olan umut bağımsız değişkenlerinin dokunma alt boyutunun anlamlı yordayıcıları olduğu söylenebilir.