turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Evli bireylerde aldatma eğiliminin psikolojik iyi oluş ve evlilik doyumu açısından incelenmesi

Evli bireylerin aldatma eğilimi, psikolojik iyi oluş düzeylerinin evlilik doyumu açısından incelendiği çalışma 17.07.2017-23.08. 2017 tarihleri arasında Yozgat ilinde ikamet eden rastgele örneklem yöntemi ile belirlenen 18-65 yaş arası 150 kadın 150 erkek olmak üzere gönüllü toplam 300 evli birey üzerinden gerçekleştirilmiştir. Araştırmada bireylerin demografik özelliklerinin sorulduğu kişisel bilgi formundan başka, aldatma eğilim ölçeği, psikolojik iyi oluş ölçeği, duyguları ifade etme ölçeği ile evlilik doyumlarının ölçüldüğü evlilik yaşam ölçeği kullanılmıştır. Araştırma neticesinde aldatma eğilimi ile psikolojik iyi oluş arasında ters yönlü, duyguları ifade etme ile aynı yönlü ilişki olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte araştırmada katılımcıların demografik özelliklerinin aldatma eğilimi, psikolojik iyi oluş, duyguları ifade etme ve evlilik doyum düzeyleri üzerinde farklılık yaratıp yaratmadığı araştırılmıştır. Araştırma neticesinde katılımcıların yaş, eğitim durumu, çocuk sayısı, evlilik öncesi birliktelik düzeyleri, aldatılma durumu ile aldatma durumunun aldatma eğilimi üzerinde farklılık yarattığı tespit edilmiştir. Yine yaş, eğitim durumu, meslek, yaptığı evlilik sayısı, evlilik öncesinde eşiyle geçirdiği zaman, çocuk sayısı, aldatılma durumu ile aldatma durumunun psikolojik iyi oluş üzerinde farklılık yarattığı tespit edilmiştir. Araştırmada ayrıca evlilik sayısı, meslek ve sahip olunan çocuk sayısına göre evlilik doyum düzeylerinin farklılaştığı görülmektedir.
National identity and ethnic prejlidice in a Turkish sample

Milli Kimlik ve Etnik Önyargı Bir Türk Örneklem Nida Bikmen Araştırma üniversite öğrencisi Türklerin Türkiye'de kentsel alanda yaşayan başlıca 10 etnik gruba karşı tutumlarını ve bu gruplarla ilgili ne gibi kalıp yargılara sahip olduklarını öğrenmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Sosyal Kimlik Kuramı'na (Tajfel, 1982) uygun olarak, öğrencilerin milli ve/veya dini iç-gruplanyla özdeşleşme derecelerinin etnik azınlıklara karşı tutumlarında etkili olacağı varsayılmıştır. Ayrıca, gruplar arası temas ve katılımcıların sosyoekonomik düzeyi arttkça önyargılı tutumlarda bir düşüş gözleneceği beklenmiştir. Etnik önyargıyı ölçmek için Bogardus'un (1928) Sosyal Mesafe Ölçeği'nin bir adaptasyonu, her bir grup hakkındaki kalıpyargılan belirlemek içinse Katz & Braly'nin (1933) Sıfat Listesi kullanılmıştır. Sonuçlar Milli ve Dini Kimliklerin arasında güçlü bir ilişki olduğunu, ve her iki kimliğin de dış-gruplara karşı tutumları belirlediğini, ancak genel olarak Dini Kimliğin daha belirleyici bir rol oynadığını göstermiştir. Beklendiği gibi, tüm etnik gruplarla temas arttıkça sosyal mesafede düşüşe rastlanmıştır. Örneklemin sosyoekonomik değişkenler açısından homojen özellikleri, bu değişkenlerin önyargıya etkisinin incelenmesini sınırladıysa da, sosyoekonomik statü arttıkça önyargının azaldığı yönünde bir eğilim gözlenmiştir. Bazı grupların etnik kimliklerinin yanı sıra ait oldukları düşünülen sosyal sınıfın da öğrencilerin önyargısında belirleyici olduğu çalışmanın işaret ettiği beklenmeyen bir etki olarak ortaya çıkmıştır. Bulgular, her bir grupla tarihi, sosyal ve politik ilişkiler göz önüne alınarak tartışılmıştır.
Okul öncesi çocuklarda bağlanma ve saldırganlık davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, okul öncesi çocukların bağlanma stillerine göre saldırganlık yönelimlerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemi İstanbul'da yaşayan n=61 kız ve n=61 erkek olmak üzere toplamda N=122 okul öncesi çocuktan oluşmaktadır. Okul öncesi çocuklara araştırmanın amaçlarına uygun olarak Oyuncak Öykü Tamamlama Testi, Saldırganlık Yönelim Ölçeği uygulanmıştır. Uygulanan istatistiksel analizler sonucunda, güvensiz bağlanan çocukların başkalarına yönelik fiziksel saldırganlıklarının, başkalarına yönelik ilişkisel saldırganlıklarının, kendilerine yönelik saldırganlıklarının ve nesnelere / eşyalara yönelik saldırganlıklarının güvenli bağlanan çocuklara kıyasla anlamlı şekilde yüksek olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra erkek çocuklarının kız çocuklara kıyasla başkalarına yönelik fiziksel saldırganlıklarının ve nesnelere / eşyalara yönelik saldırganlıklarının anlamlı şekilde daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.
Okul öncesi dönemde çocuğu olan annelerin benlik saygısı ve akılcı olmayan inançları ile çocuğunu kabul - reddetme algıları arasındaki ilişki

Okul öncesi dönemde çocuğu olan annelerin benlik saygısı ve akılcı olmayan inançları ile çocuğunu kabul reddetme algıları arasındaki ilişkinin incelendiği araştırmanın evrenini İstanbul ilinde yer alan devlet anaokullarında devam etmekte olan çocuklar anneleri teşkil etmektedir. Örneklem ise, evrende yer alan çocukların annelerinden çalışmaya katılmaya gönüllü olan 262 birey teşkil etmektedir. Katılımcı bireylerin kendilerine yöneltilen ölçek maddelerini cevaplayabilecek entellektüel düzeye sahip oldukları, yöneltilen maddelere samimi cevaplar verdikleri, örneklemin evreni temsil ettiği, ölçeklerin araştırmanın amacı doğrultusunda istenen kavramları ölçme 'de yeterli olduğu araştırmanın başlıca varsayımlarıdır. Yapılan regresyon analizinde Backward metodu ile yapılan regresyon analizi sonucunda 'anne baba akılcı olmayan inançlar ' alt boyutları anne-çocuk ilişkisi üzerinde anlamlı bir etkiye sebep olduğu tespit edilmiştir. Yapılan regresyon analizi sonucunda beklentiler alt boyutunun çocuk ilişkisi üzerinde pozitif yönlü 0,569 düzeyinde anlamlı bir etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir. Mükemmeliyetçilik alt boyutunda bir birimlik artış anne-çocuk ilişkisi düzeyinde 0 ,148'luk bir azalışa neden olmaktadır. Anne çocuk ilişkisi düzeylerinde meydana gelen değişimin %25,6'sı anne baba akılcı olmayan inançları alt boyutları tarafından açıklanmaktadırAyrıca mükemmeliyetçilik alt boyutu ile anne-çocuk ilişkisi genel düzeyi sıcak olmayan alt boyutu, saldırganlık alt boyutu, ihmal boyutu ve farklılaşmamış alt boyutu arasında anlamlı bir ilişki tespit edilemedi. Yapılan analiz sonucunda Rosenberg Benlik Saygısı düzeyi ile Ana-baba akılcı olmayan inançları genel düzeyi, beklentiler alt boyutu ve mükemmeliyetçilik alt boyutu negatif yönlü anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir. Rosenber Benlik saygısı düzeyi artarken, Anne baba akılcı olmayan inançları genel düzeyi, beklentiler alt boyutu ve mükemelliyetçilik alt boyutu azalmaktadır.
Üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi olma duygusal zeka ve sosyal iyi olma düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi olma, duygusal zeka, ve sosyal iyi olma düzeyleri arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Araştırmada üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi olma, duygusal zeka, ve sosyal iyi olma düzeylerinin cinsiyete, gelir düzeyine, öğrenim gördükleri fakültelere, anne ve baba eğitim durumlarına, ebeveyn tutumlarına ve akademik başarı algılarına göre anlamlı biçimde farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Ayrıca, psikolojik iyi olma üzerinde duygusal zekanın ve sosyal iyi olmanın yordayıcı olup olmadığı da araştırılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2012- 2013 eğitim öğretim yılı güz döneminde Sakarya Üniversitesi'nde öğrenim gören 305 katılımcı oluşturmuştur. Araştırmanın verileri 'Psikolojik İyi Olma Ölçekleri', 'Duygusal Zeka Ölçeği', 'Sosyal İyi Olma Ölçeği' ve 'Kişisel Bilgi Formu' ile elde edilmiştir. Araştırmada veri toplama araçları ile elde edilen verilerin çözümlenmesinde SPSS- 15 paket programı kullanılmıştır. Verilerin analizi sırasında betimleyici istatistikler, bağımsız örneklem t testi, tek yönlü varyans analizi, korelasyon katsayısı ve doğrusal regresyon analizi uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre, psikolojik iyi olma duygusal zeka ve sosyal iyi olma ile pozitif yönde anlamlı ilişkilidir. Aynı zamanda psikolojik iyi olma; duygusal zeka ve sosyal iyi olma tarafından anlamlı biçimde pozitif yönde yordanmaktadır. Kadınların duygusal zeka ve sosyal iyi olma düzeylerinin erkeklerin duygusal zeka ve sosyal iyi olma düzeylerinden anlamlı biçimde daha yüksek olduğu saptanmıştır. Cinsiyete göre psikolojik iyi olma açısından anlamlı farklılığın olmadığı görülmüştür. Gelir düzeyleri açısından incelendiğinde öğrencilerin duygusal zeka, psikolojik iyi olma ve sosyal iyi olma düzeylerinde anlamlı biçimde farklılığın olmadığı belirlenmiştir. Duygusal zeka ve sosyal iyi olma düzeyleri öğrenim görülen fakültelere göre anlamlı biçimde farklılaşırken, psikolojik iyi olma düzeyi açısından anlamlı biçimde farklılaşmadığı anlaşılmıştır. Son olarak, öğrencilerin psikolojik iyi olma, duygusal zeka ve sosyal iyi olma düzeylerinin; ebeveyn tutumları, anne ve baba eğitim düzeyi ve algılanan akademik başarı açısından farklılaşmadığı görülmüştür.
Öğretmenlerin çocukluk dönemi deneyimlerinin sınıf içi istenmeyen öğrenci davranışlarına yönelik tutumlarına etkisi

Bu çalışma ile öğretmenlerin, sınıf içi istenmeyen öğrenci davranışlarına yönelik tutum ve davranışlarında, kendi çocukluk dönemi deneyimlerinin, olumlu ya da olumsuz etkisinin olup olmadığı araştırılmak istenmiştir. Uygulamanın amacı bu konuda hem eğitimcilere hem de literatüre katkı sağlamaktır. Araştırma sonucunun, öğretmenler için bir fikir sunması, öğrenci davranışlarını değerlendirirken bir bakış açısı ve farkındalık oluşturması beklenmektedir. Bu amaçla, İstanbul ili, Pendik ilçesinde görev yapmakta olan 268 sınıf ya da branş öğretmeni ile seçkisiz örnekleme yöntemlerinden basit seçkisiz örnekleme yöntemi ile ölçek uygulaması yapılmıştır. Araştırmada cinsiyet, mesleki tecrübe, travmatik öykü, yetişme şekli, sınıf ya da branş olma durumu gibi demografik özellikler ve çocukluk deneyimleri ile sınıf içi istenmeyen öğrenci davranışlarına yönelik tutumlar arasında ilişki gözlenmeye çalışılmıştır. Alt problemlerde belirtilen sorular ile de araştırmanın alanı genişletilmiştir. Veri analizinde SPSS 15.0 programı kullanılmıştır. Sonuç olarak da olumsuz çocukluk deneyimlerine sahip öğretmenlerin davranışsal boyutta tepkilerinin daha yüksek düzeyde olduğu izlenmiştir.
Küçük çocuklarda zaman kavrayışı ve öngörü arasındaki bağlantılar

Bu çalışmanın amacı, zihinde geleceğe zaman yolculuğu biçimlerinden öngörü ile okul öncesi dönemde gözlenebilen zaman kavrayışlarından, süre tayini ve zamansal oluş sırası arasındaki bağlantıları incelemektir. Çalışmaya katılacak çocukların belirlenmesi için Ankara Gelişim Tarama Envanteri, Türkçe ifade edici ve alıcı dil testleri ile Bay Patates testi kullanılmıştır. Çalışmaya, 36-41 aylık, 33; 42-59 aylık, 36 ve 60-71 aylık 30 olmak üzere toplam 99 çocuk katılmıştır. Öngörü değerlendirmek amacıyla, çocuk tarafından kullanılan bilginin kaynağına bağlı olarak uzun ve kısa süreli belleğe dayalı öngörü performansını değerlendiren, oyuncak yıkama görevi ve zaman kavrayışını değerlendirmek için, süre tayini ve zamansal oluş sırası görevleri verilmiştir. Çalışmanın bulgularına göre hem öngörü hem de süre tayini ile zamansal oluş sırası performansı yaşla birlikte artmaktadır. Aynı zamanda yaş grupları içinde USB ve KSB'ye dayalı öngörünün birbirinden bağımsız olduğu ve zaman kavrayışlarının süre tayini lehine anlamlı olarak farklılaştığı gözlenmiştir. Uzun süreli belleğe dayalı öngörü performansının, yaş ve zamansal oluş sırası tarafından; kısa süreli belleğe dayalı öngörü performansının ise zamansal oluş sırası ve çalışma belleği tarafından yordandığı gözlenmiştir.
Self-blame as a mediator between intimate partner violence and disordered eating behaviors among Turkish college women

Yeme bozukluklarının semptomolojisini anlamak en ölümcül hastalıklar arasında yer alması sebebiyle büyük önem taşımaktadır. Bu sebeple literatürde yeme bozukluğu davranışlarıyla ilişkili faktörleri araştıran pek çok araştırma mevcuttur. Bu faktörlerden biri de yakın partner şiddeti olarak görülmektedir. Fakat sadece sebep olan faktörleri anlamak etkili tedavi yöntemleri oluşturmak için yeterli olmamaktadır. Bu sebeple ikili ilişkileri etkileyen diğer değişkenler de incelenmelidir. Bu doğrultuda, çalışmada yakın partner şiddeti ve yeme bozukluğu davranışları arasındaki ilişkide kendini suçlamanın aracı rolü incelenmektedir. Araştırmaya yaş aralıkları 18 ile 25 arasında değişen 189 Türk kadın üniversite öğrencisi katılmıştır (Ort.=20.8, SS=1.30). Araştırmada değişkenleri ölçebilmek için Sosyodemografik Veri Formu, Kadına Yönelik Şiddet Ölçeği, Yeme Tutumları Ölçeği ve Davranışsal ve Karakteriyolojik Kendini Suçlama Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçları yakın partner şiddeti ile yeme bozukluğu davranışları arasında ilişki olduğunu fakat kendini suçlamanın bu ilişkide aracılık etmediğini göstermiştir. Bulgular ışığında sonuçların ne ifade ettiği tartışılmıştır. Ayrıca araştırmanın sınırlılıkları belirtilerek ileride yapılacak araştırmalar için öneriler belirtilmiştir.
12-13 yaş ergenlerde öfke ve öfke dışavurumunun depresyon düzeyleriyle ilişkisi

Bu çalışmanın amacı ergenlerde öfke ve öfke dışavurumunun depresyon düzeyleriyle ilişkisinin incelenmesidir. Veri toplama aracı olarak anket formu kullanılmıştır. Anket formu demografik özelliklere ilişkin sorulardan, Sürekli Öfke Ölçeği ve Öfke İfade Tarzı Ölçeği ve Beck Depresyon Ölçeğinden oluşmaktadır. Araştırmanın evrenini Özel Kartal Ahmet şimşek Koleji Ortaokul sekizinci sınıf TEOG öğrencileri (12- 13 yaş) oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini basit tesadüfi yöntemle seçilmiş 90 öğrenci oluşturmaktadır. Veri analizi SPSS 16 paket programında yapılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde tanımlayıcı istatistiklerden ve ilişki testlerinden ve regresyon analizinden faydalanılmıştır. Çalışma sonucunda, araştırmada yer almış ergen bireylerin sürekli öfke dışavurumu ve içte tutulan öfke düzeylerinin yüksek bulunmuştur. Ayrıca, öfke dışavurumu ve içe tutulan öfke düzeylerinin depresyon düzeyleriyle pozitif yönde ilişkili olduğu belirlenmiştir.
Social support as the moderator between the relationship of stress and health outcomes: Importance of locus of control

Bu çalışma, farklı sosyal destek çeşitlerinin stres ile sağlık arasındaki düzenleyici etkisini 1. sınıf üniversite öğrencilerinde araştırmayı amaçlamıştır. Alınan sosyal desteğin ölçülebilmesi için, The Inventory of Socially Supportive Behaviours (Barrera, Sandler, & Ramsay, 1981) Çalışma 1'de Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nin çeşitli bölümlerinde okuyan öğrenciler kullanılarak Türk kültürüne uyarlanmıştır. Çalışma 2'nin örneklemini çeşitli bölümlerde okumakta olan 224 ODTÜ 1. sınıf öğrencisi oluşturmuştur. Alınan/algılanan sosyal destek, stres bağımsız değişken olarak, depresyon, anksiyete, ve genel fiziksel sağlık ise bağımlı değişken olarak alınarak çoklu hiyerarşik regresyon analizi yapılmıştır. Bulgular doğrultusunda, iç kontrol odaklı ve dış kontrol odaklı öğrencileri gruplarının her ikisi için de stres sıklığı, stres yoğunluğu ve genel stres; depresyonu, anksiyeteyi ve genel fiziksel sağlığı, alınan ve algılanan sosyal destek için yordamıştır. İç kontrol odaklı ve dış kontrol odaklı öğrencileri grupları için alınan/algılanan sosyal destek; stres sıklığı, stres yoğunluğu ve genel stres; ve depresyon, anksiyete ve genel fiziksel sağlığı arasında farklı örüntülü ilişkiler bulunmuştur. Çalışmanın güçlü yanları, zayıf tarafları ve katkıları tartışılmıştır.
Annelerin tutumlarına göre ana sınıflarına devam eden çocukların sosyal beceri düzeylerinin incelenmesi

Sosyal beceriler, sosyal bir varlık olan insanın sosyalleşme sürecinin de biçimlenmesinde önemli bir rolü olan ve çevreyle sağlıklı bir şekilde iletişim kurularak etkileşime girilmesini sağlayan becerilerdir. Sosyal becerilerin çevreye kurulan iletişimde ve hayatın her alanında karşılaşılan problemleri çözmede önemli olduğu görülmektedir. Sosyal becerileri yeterince gelişmemiş çocukların çevreleri ile iletişim kurmakta, problem çözmede ve akademik yaşamda yeterince başarılı olamadığı görülmektedir. Çocuklarda sosyal beceri gelişimini etkileyen birçok faktör vardır ve çocuklarla iletişimi henüz gebelik döneminde başlayan annelerin çocuklarıyla olan ilişkisi bunlar içerisindeki en önemli faktörlerden birisi olarak kabul edilmektedir. Literatürde ebeveynlerin çocuklarına yönelik tutumlarının onlardaki sosyal beceri gelişimini etkilediğini ortaya koyan çok sayıda araştırma vardır. Denetleyici ve kontrol edici tutumlarla izin verici tutumların farklı etkilere yol açtığı görülmektedir. Bu araştırmada annelerin tutumlarının çocukların sosyal becerileri üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Araştırma örneklemini Mersin ili ilçelerinde eğitim gören 708 ilköğretim öğrencisi ( 5-6 yaş grubu) öğrencisi ile bu öğrencilerin anneleri oluşturmaktadır. Araştırmada veriler, SOBECE Çocukta Sosyal Becerileri Değerlendirme Ölçeği ve Ebeveyn Tutum Ölçeği ile toplanmış ve Statistical Package for the Social Sciences 20.0 paket programında analiz edilmiştir Araştırmada anne tutumlarının genel sosyal beceri puanı ve sosyal becerinin alt boyutları puanlarına etkisinin olup olmadığı istatiksel olarak test edilmiştir. Çocuğun cinsiyeti, annenin medeni durumu, annenin çalışıp çalışmaması, ailedeki çocuk sayısı ve çocuğa bakan kişi değişkenlerinin de sosyal becerilere bir etkisinin olup olmadığı sorgulanmıştır. Yapılan testlerden elde edilen bulgulara göre demokratik ve izin verici anne tutumlarının genel sosyal beceri puanlarına ve sosyal becerinin bütün alt boyutlarındaki puanlara olumlu etkisi vardır. Demokratik ve izin verici anneye sahip çocukların bütün alt boyutlardaki puanları anlamlı derecede daha yüksek çıkmış olup diğer anne tutumlarının anlamlı bir farklılık yaratmadığı görülmüştür. İncelenen diğer demografik değişkenlerin ise sosyal beceriler üzerinde herhangi bir etkisinin olmadığı görülmüştür.
Otizm spektrum bozukluğu tanısı almış bir grup okul öncesi çocuğa uygulanan ortak dikkat eğitimi destek programının etkililiği

Otistik özellik gösteren çocukların ortak dikkat becerilerini geliştirmek amacıyla geliştirilen eğitim programının etkililiğini sınamak amacıyla yapılan bu araştırmaya yaşları 18-48 aya arası değişen 20 otistik özellik gösteren çocuk katılmıştır. Araştırmaya katılan çocuklar Marmara Üniversitesi Psikitayri Bölümü psikiyatristleri tarafından tanılanan ve bir eğitim merkeze başvuran çocuklar arasından randam usulü olarak ve ailelerinin izni alınarak seçilmiştir. 16 hafta boyunca uygulanan eğitim programı uygulanmaya başlanmadan önce ve uygulanan eğitim sonucunda otistik özellik gösteren çocukların ortak dikkat ve genel gelişimlerini değerlendirmek amacıyla Ön test ? Son test olarak Erken Çocukluk Dönemi Otizm Tarama Ölçeği, Ankara Gelişimsel Tarama Envanteri, Psiko Eğitimsel Profil ve Erken Dönem Sosyal İletişim Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma sonucunda AGTE, PEP-R ve ESCS Testleri' nin sonucunda elde edilen verilerin Ön test Son test puanları arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlılığını sınamak amacıyla Wilcoxon Eşleştirilmiş Çiftler İşaretlenmiş Sıra Sayıları Testi uygulanmıştır. Analizler sonucunda puanlar arasındaki anlamlılık 0.001 düzeyinde anlamlı bulunmuştur. Otistik özellik gösteren çocukların eğitime başladığı zamana kıyasla ortak dikkat becerilerini uygulanan ortak dikkat eğitim programı aracılığıyla arttırmayı amaçlayan bu araştırma sonucunda çocukların ortak dikkati başlatma ve devam ettirme, genel gelişimlerinde artış izlenmiştir.
İlişki çatışmalarında duygu ifade biçimleri: Yatırım modeli açısından bir inceleme

Romantik ilişkilerde yaşanan çatışmalarda öfke ve suçluluk duyguları ortaya çıkabilmekte ve bu duygular çeşitli biçimlerde ifade edilebilmektedir. Öfkeduygusu olumlu/bütünleyici ifade, yaygın saldırganlık, edilgen saldırganlık ve kaçınmacı davranış yollarıyla ifade edilebilirken; suçluluk duygusu özürdileme/affettirme, açıklama getirme ve inkar etme yollarıyla ifade edilebilmektedir. Bu çalışmanın temel amacı, öfke ve suçluluk ifade biçimlerinin Yatırım Modeli açısından incelenmesidir. Geçmişteki çalışmalar ilişki doyumu, seçeneklerinniteliği, yatırımlar ve bağlanımın bireylerin ilişkisel çatışmalarda verdikleri tepkilerietkilediğini göstermektedir. Buradan yola çıkıldığında, bu değişkenlerin öfke ve suçluluk ifade biçimlerini de şekillendirmesi beklenmektedir. Bu çalışmanın diğer bir amacı da öfke ve suçluluk ifade biçimlerinin cinsiyet ve ilişki türü açısından farklılıklarının belirlenmesidir. Araştırmaya 155 evli ve 185 evli olmayan birey katılmıştır. Bu katılımcıların 193'ü kadın, 147'si ise erkektir. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, İlişki İstikrarı Ölçeği, Kızgınlık İfade Ölçeği ve Suçluluk İfade Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, öfke ve suçluluk ifade biçimlerinde cinsiyet ve ilişki türü açısından bazı farklılıklar olduğu ortaya çıkmıştır. Buna göre erkekler öfke durumlarında olumlu/bütünleyici ifade ve kaçınmacı davranışı, suçluluk durumlarında ise özür dileme/affettirmeyi kadınlara oranla daha fazla kullanmaktadır. Kadınlar ise, öfke durumlarında yaygın saldırganlık ve edilgen saldırganlığı erkeklere oranla daha fazla kullanmaktadır. Ayrıca, araştırma sonuçlarında evlilerin öfke durumlarındaedilgen saldırganlığı evli olmayanlara oranla daha fazla kullandığı gözlenmektedir. Evli olmayanlar ise öfke durumlarında olumlu/bütünleyici ifade, suçlulukdurumlarında ise özür dileme/affettirme biçiminde ifadeyi evlilere oranla daha fazla kullanmaktadır. Araştırma sonuçları, öfke ve suçluluk ifade biçimlerini en iyi yordayan değişkenin ilişki doyumu olduğunu göstermiştir. Öfke ifade biçimlerinin yordayıcılarıincelendiğinde; olumlu/bütünleyici ifadeyi ilişki doyumunun olumlu yönde yordadığı görülmektedir. Ayrıca yaygın saldırganlık, edilgen saldırganlık ve kaçınmacı davranış biçimlerinde ifadeleri de en iyi yordayan değişken ilişki doyumudur. İlişkidoyumunun, bu ifade biçimlerini olumsuz yönde yordadığı gösterilmiştir. Suçlulukifade biçimleri incelendiğinde ise; özür dileme/affettirme biçiminde ifadeyi yatırımlar ve ilişki doyumunun olumlu yönde yordadığı görülmektedir. Suçluluk duygusununaçıklama getirme ve inkar etme biçimlerinde ifadelerini ise yine ilişki doyumuyordamıştır. İlişki doyumunun yükselmesinin açıklama getirme biçiminde ifadeyiarttırdığı, inkar etmeyi ise azalttığı görülmektedir.
Üniversite öğrencilerinin öfke ve öfkeyi ifade etme biçimlerinin akılcı olmayan inançlar ve bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin öfke ve öfkeyi ifade etme biçimlerinin akılcı olmayan inançlar, cinsiyet ve yaş açısından anlamlı düzeyde farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Araştırmanın genel evrenini, Selçuk Üniversitesi'nin farklı fakültelerinde öğrenim görmekte olan 1 .,2.,3. ve 4. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın çalışma evreni Eğitim Fakültesi ve Mesleki Eğitim Fakültesi olarak belirlenmiştir. Araştırmanın örneklemi bu fakültelerin çeşitli bölümlerinde öğrenim görmekte olan öğrencilerden tesadüfi küme örnekleme yöntemi ile seçilmiştir. Araştırma örneklemi toplam 509 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada; Jones (1969) tarafından geliştirilen, Yurtal (1999) tarafından Türkçeye uyarlanan Akılcı Olmayan İnançlar Ölçeği ile Spielberger ve ark. (1988) tarafından geliştirilen, Türkçe uyarlaması Özer (1994) tarafından yapılan, Sürekli Öfke ve Öfke İfade Ölçeği kullanılmıştır. Cinsiyet ve yaş değişkenleri ile ilgili bilgi toplamak için kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde Spearman Sıra Korelasyon Testi, Regresyon analizi, Mann Whıtney U Testi ve Kruskal Wallis Testinden faydalanılmıştır. Tüm veriler 0.05 anlamlılık düzeyinde test edilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular kısaca şöyle özetlenebilir: - Üniversite öğrencilerinin öfke ve öfke ifade biçimleri ile akılcı olmayan inançları arasında zayıf bir ilişki olduğu bulunmuştur. - Akılcı olmayan inançların öfke ve öfke ifade biçimlerini anlamlı düzeyde açıklayabildiği bulgusu elde edilmiştir. - Öğrencilerin öfke ve öfke ifade biçimleri puan ortalamalarının cinsiyete göre farklılığı anlamlı bulunmamıştır. - Öğrencilerin öfke ve öfke ifade biçimleri puan ortalamalarının yaş gruplarına göre farklılığı anlamlı bulunmamıştır.