turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocuk evlerindeki ergenlerde gevşeme tekniği ve EFT'nin tanrı imgesi, affetme eğilimi, öfke ve kaygı kontrolü üzerindeki rolü

Bu araştırmanın amacı, Duygusal Özgürleşme Tekniği EFT ve Aşamalı Kas Gevşeme Tekniği AKGT'nin çocuk evlerindeki ergenlerin Tanrı imgesi, affetme eğilimi ile öfke ve kaygı duygusu üzerindeki rolünü incelemektir. Bu çerçevede Çocuklar İçin Tanrı İmgesi Ölçeği, Affetme Eğilimi Ölçeği, Sürekli Öfke-Öfke Tarz Ölçeği ve Sürekli Kaygı Ölçeğinden öntest ve son test şeklinde yararlanılarak, bir hafta arayla iki oturumluk EFT ya da AKGT'nin uygulandığı iki ayrı grup oluşturulmuştur. Katılımcılar devlet korumasında çocuk evlerinde kalan 14-18 yaş aralığındaki gönüllü kız ve erkek toplam doksan ergenden oluşmuş, gruplara ise tesadüfi atama yoluyla yerleştirilmiştir. EFT ve AKGT uygulamalarından önce ve sonra grupların Tanrı imgesi, affetme eğilimi, öfke ve kaygı durumlarındaki değişim olup olmadığını saptamak amacıyla nonparametrik ve parametrik analizler uygulanmıştır. Uygulama süreci sonunda AKGT'nin öfke kontrolünü anlamlı düzeyde arttırdığı saptanmıştır. Her iki gruptaki ergenlerin Öznel Rahatsızlık Düzeyi değerlendirmelerine göre hem EFT hem de AKGT'nin, ergenlerin öfke düzeyini düşürdüğü ve manevi korkularını daha işlevsel hale getirerek güven veren bir Tanrı imgesini deneyimledikleri gözlenmiştir. Ayrıca ergenlerin çocuk evlerinde kalma süreleri ile güven veren Tanrı imgesi arasında olumlu bir korelasyon saptanmıştır. Çocuk evlerinde kalan ergenlerin öfke ve kaygı düzeylerinin ortalama düzeyde olduğu; başkalarını cezalandırmak yerine çoğunlukla affetme eğiliminde oldukları; özellikle ana babasıyla görüşen ergenlerin görüşmeyenlere göre 'öç alma' eğilimlerinin daha düşük, affetme eğilimlerinin daha yüksek olduğu gözlenmiştir. Ayrıca, tüm ergenlerin korku veren bir Tanrı imgesinden çok, güven veren bir Tanrı imgesine sahip oldukları görülmüştür.
Effects of parenting on adult development and generativity

Bu arastırmada, Erikson'nın yasam boyu gelisim teorisindeki orta yasdönemindeki üretkenlige karsıduraganlık evresinin yetiskin yasamında önemli bir role sahip olduğu ve özellikle kisinin kendi çocuguyla ilgilenmesinin bu gelisimsel isi basarmasınınen temel yolu olduğu yönündeki önerisinden yola çıkılmıstır. Genel olarak bu arastırmanın amacı hem niteliksel hem de niceliksel arastırma yöntemleri ile ortayetiskinlik döneminde aile deneyimleri ve kisilik gelisimi, özellikle üretkenlikgelisimi arasındaki iliskiyi incelemektir. Niteliksel çalısmada, orta yasdönemindeki ailelerin ebeveynlik üretkenligi konusundaki deneyimleritanımlanmaya çalısılmıstır. Bu çalısma için yasları 37 ile 61 arasında degisen, en az 17 yasında veya daha büyük yasta çocuk sahibi olan 13 anne ve 10 baba ile geriye dönük yarı yapılandırılmıs mülakat görüsmeleri yapılmıstır. Sonuçta, arastırmaya katılan yetiskinlerin hemen hemen hepsi hayatlarındaki en önemliseyin ebeveynlikleri olduğunu belirtmislerdir. Ancak, anneler babalara kıyaslaannelik rollerini çok daha güçlü algılamaktadırlar. Bu çalısmada, anne-babarolleri, aktif olarak çocukla ilgilenis biçimleri ve ebeveynlikle ilgili rollerininkendi bireysel gelisimleri üzerine etkisi hakkında daha derinlemesine bilgiler elde edilmistir. Niceliksel çalısmada ise esas amaç ebeveynlik ile sosyalüretkenlik arasındaki ilişkileri irdeleyen bir modelin değerlendirimesidir. Modelde, genel iyi olma hali, evlilik uyumu, ebeveyn inancı, algılanan ebeveynlik rolü, çocukla ilgilenme ve sosyal üretkenlikarasındaki direk ve dolaylı ilişkiler hem kadın hem de erkek örneklemi içerisinde ayrı ayrı ele alınmıstır. Bu arastırmaya, çalısan 274 kadın ve 207 erkekkatılmıstır. Lisrel analizleri sonuçlarına göre genel iyi olma hali, evlilik uyumu, kategorik inanç ve perspektif inanç algılanan ebeveynlikrolünü ve çocukla ilgilenmeyi etkilemekte, sonuçta hem algılanan ebeveynlikrolü hem de daha güçlü olarak çocukla ilgilenme sosyal üretkenlik düzeyini etkilemektedir. Sonuç olarak ebeveynlik deneyimlerinin üretkenlik üzerine direk etkisi göstermistir ki anne baba olmak ve aktif olarak çocugun yetismesiyleilgilenmek bir sonraki kusagı kurma ve yönlendirme ilgisini, yani sosyalüretkenlik düzeyini artırmaktadır.
Üniversite sınavına hazırlanan öğrencilerin depresyon ile anksiyete düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi

Bu çalışmanın amacı Üniversiteye giriş sınavına hazırlanan lise son sınıf öğrencilerin depresyon ve anksiyete düzeylerinin belirlenmesi ve bu düzeylerin hangi etkenlere göre değişkenlik gösterdiğini incelemektir. Bu araştırmanın evrenini, bu görüş çerçevesinde bu araştırmanın örneklemini, Türkiye İstanbul ilinin Bahçelievler ilçesinde bulunan Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı özel liselerde ve devlet lisesinde son sınıfta okumakta olup üniversiteye hazırlanan 193 öğrenci oluşturmuştur. Çalışmanın verilerinin toplanmasında; 21 sorudan oluşan anksiyete düzeyini belirlemeye yönelik Beck Anksiyete Envanteri, 21 sorudan oluşan depresyon düzeyini belirlemeye yönelik Beck Depresyon Envanteri ve sosyo-demografik bilgi formu kullanılmıştır. Araştırmanın yürütülmesi için çalışmaya katılan bireylerden sözel izinleri alınmıştır. Veriler; SPSS 20.0 paket programından analiz edilmiş ve araştırma verilerinin analizinde değişkenlere bağlı olarak Kruskal Wallis testi, Wilcoxon testi, ANOVA, bağımsız t testi, tek yönlü varyans analizi, tukey testi ve Spearman korelasyon analizinden yararlanılmıştır. Bulgular, lise son sınıf öğrencilerinin anksiyete ve depresyon düzeyleri arasında pozitif yönde ve anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir. Depresyon ve anksiyetenin öğrencilerin cinsiyetlerine göre anlamlı farklılık göstermediği bulunmuştur. Bunun yanı sıra, sosyo-ekonomik düzey depresyon ve anksiyeteyle anlamlı bir ilişki göstermemiştir. Depresyon ve anksiyete düzeyi anne eğitim düzeyiyle anlamlı bir şekilde farklılaşmamaktadır. Aynı şekilde baba eğitim düzeyiyle depresyon arasında anlamlı bir farklılık görülmemesine rağmen baba eğitim düzeyiyle anksiyete arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Ayrıca babanın sağ-ölü olma durumuyla anksiyete ve depresyon arasında anlamlı bir farklılaşma görülmemiştir.
Öğretmen ve akademisyenlerin algıladıkları liderlik tarzları ile örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı, öğretmen ve akademisyenlerin algıladığı liderlik tarzları ile örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişkiyi incelemek ve örgütsel bağlılık ile algılanan liderlik tarzlarının cinsiyete, öğrenim durumuna, eğitim verdiği kademeye ve mesleki deneyim süresine göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemektir. Araştırmada öğretmen ve akademisyenlerin örgütsel bağlılığı araştırmanın bağımlı değişkenini, algıladıkları liderlik tarzları araştırmanın bağımsız değişkenini, cinsiyet, öğrenim durumu, eğitim verdikleri kademe ve mesleki deneyim süreleri de araştırmanın demografik değişkenini oluşturmaktadır. Araştırmada kullanılan veri toplama aracı olan 'anket' üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; araştırmaya katılan öğretmen ve akademisyenlere ilişkin kişisel bilgiler, ikinci bölümde; Allen ve Meyer tarafından geliştirilen 'Üç Boyutlu Örgütsel Bağlılık Ölçeği', üçüncü bölümde ise; Bass ve Avalio tarafından geliştirilen 'Çok Faktörlü Liderlik Anketi' kullanılmıştır. Araştırmanın evreni, Kırıkkale ilindeki 104 okulda görev yapmakta olan 2570 öğretmenden ve İstanbul Kültür Üniversitesi ile Yalova Üniversitesinde görev yapmakta olan akademisyenlerden oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemini belirlemek için Kırıkkale İl Milli Eğitim Müdürlüğünden resmi yollarla alınan okulların sıralı tam listesinden, kolaylama örneklem yoluyla 15 okul seçilmiştir. Araştırmanın örneklemi bu okullarda/üniversitelerde görev yapan 489 öğretmen/akademisyenden oluşmaktadır. Araştırmanın sonuçlarına gore, algılanan dönüşümcü liderliğin duygusal bağlılıkla ilişkisi algılanan etkileşimci liderliğin duygusal bağlılıkla ilişkisinden daha yüksek, algılanan dönüşümcü liderliğin devam bağlılığıyla ilişkisi algılanan etkileşimci liderliğin devam bağlılığıyla ilişkisinden daha düşük ve algılanan dönüşümcü liderliğin minnet bağlılığıyla ilişkisi ile algılanan etkileşimci liderliğin minnet bağlılığıyla ilişkisinin benzer oranda olduğu bulgularına ulaşılmıştır. Öğretmen ve akademisyenlerin örgütsel bağlılık düzeyi alt boyutlarına ilişkin dağılım incelendiğinde; duygusal bağlılık tutumları cinsiyete, öğrenim durumlarına ve mesleki deneyim sürelerine göre anlamlı bir farklılık göstermezken eğitim verdikleri kademeye göre anlamlı farklılıklar göstermektedir. Devam bağlılığı tutumları cinsiyete göre anlamlı bir farklılık göstermezken, öğrenim durumuna, eğitim verdikleri kademeye ve mesleki deneyim sürelerine göre anlamlı farklılıklar göstermektedir. Minnet bağlılığı tutumları ise cinsiyete, eğitim kademesine ve mesleki deneyim sürelerine göre anlamlı farklılıklar gösterirken, öğrenim durumuna göre anlamlı bir farklılık göstermemektedir. Öğretmen ve akademisyenlerin algıladığı dönüşümcü liderlik tarzı; cinsiyet, öğrenim durumu ve mesleki deneyim süresine göre anlamlı bir farklılık göstermezken eğitim kademesine göre anlamlı farklılıklar göstermektedir. Algılanan etkileşimci liderlik tarzı ise cinsiyete göre anlamlı bir farklılık göstermezken öğrenim durumu, eğitim kademesi ve mesleki deneyim süresine göre anlamlı farklılıklar göstermektedir.
Çocukluk çağı travmaları ve boşanma ilişkisi: Tekirdağ Büyükşehir Belediyesi Kadın Danışma Merkezlerine başvuran bireyler örneği

Bu çalışmanın amacı, boşanmış bireylerin çocukluk çağı travmalarının bekar ve evli bireylere göre değişip değişmediğini incelemektir. Araştırmanın örneklemi Tekirdağ ili Çorlu, Çerkezköy, Süleymanpaşa ilçelerinde belediyenin danışmanlık merkezine başvuran 350 kadın ve erkek katılımcıdan oluşmaktadır. Katılımcıların 176'sı kadınlardan (%50.3); 174'ü erkeklerden (%49.7) oluşmaktadır; yaş ortalamaları 34.19 (SS= 10 .85)'dur. Araştırmada veri toplama aracı olarak demografik bilgi formu ve Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği kullanılmıştır. Katılımcılar araştırma hakkında bilgilendirilmiş onam formu aracılığıyla bilgilendirildikten sonar ölçekleri doldurmuştur. Veriler SPSS 25 sürümünde analiz edilmiştir. Yaş, eğitim düzeyi, katılımcıların evlenme yaşı ile çocukluk çağı travmaları arasındaki ilişkiye bakmak için Pearson korelasyon analizi yapılmıştır. Cinsiyet, medeni durum ve danışmanlık almak istenen konuya göre çocukluk çağı travmalarını incelemek için t-test ve tek yönlü varyans analizinden faydalanılmıştır. Sonuçlara göre, yaş, eğitim düzeyi ve ilk evlenme yaşı ile çocukluk çağı travmaları ilişkili bulunmamıştır. Kadınlar çocukluk çağı cinsel istismarında erkeklere göre anlamlı derecede yüksek puan almıştır. Boşanmış bireyler, bekar ve evli bireylere oranla çocukluk çağı travmalarının tüm alt boyutlarında anlamlı derecede yüksek puan alırken; danışmanlık merkezine boşanma ile ilgili konularda başvuranların cinsel istismar puanları diğer konularda başvuran gruba oranla yüksek bulunmuştur. Özetle, boşanma ile çocukluk çağı travmaları arasında ilişki gözlemlenmiştir. Klinik uygulamalarda boşanan ya da boşanma aşamasındaki bireylerin çocukluk çağı travmalarının gözden geçirilmesi önerilmektedir.
Psikolojik belirtilerin yordayıcısı olarak duygu dışavurumu ve ailesel kontrol

Bu çalışmada duygu dışavurumu ve anneden algılanan psikolojik ve davranışsal kontrolün sağlıklı üniversite örneklemindeki depresyon, kaygı, saldırganlık belirtileri ile genel psikolojik belirtisellik düzeyini yordayıp yordamadığı ve duygu dışavurumu ile anneden algılanan psikolojik ve davranışsal kontrol arasında ne tür ilişkilerin olduğu sorularına cevap bulunmaya çalışılmıştır. Araştırma örneklemi Hacettepe Üniversitesi lisans öğrencisi olan 378 kişiden oluşmaktadır. Amaçlar doğrultusunda katılımcılara Beck Depresyon Envanteri, Beck Anksiyete ve Buss-Perry Saldırganlık Ölçekleri, Kısa Semptom Envanteri, Ergenler için Kısaltılmış Duygu Dışavurum Ölçeği, Psikolojik Kontrol Ölçeği, Ebeveyn Bilgisi İzleme Ölçeği ve Sosyodemografik Bilgi formu uygulanmıştır. Araştırma sorularını yanıtlamak amacıyla uygulanan regresyon analizleri sonucunda duygu dışavurumunun ve anneden algılanan psikolojik kontrolün kişilerdeki depresyon, kaygı, saldırganlık belirtilerini ve genel psikolojik belirtisellik düzeyini anlamlı pozitif şekilde yordayabildiği; anneden algılanan davranışsal kontrolün kişilerdeki saldırganlık belirtilerini anlamlı negatif biçimde yordayabildiği bulunmuştur. Hiyerarşik regresyon analizleri sonucunda, üç yordayıcı değişken bir arada değerlendirildiğinde, depresyon belirtilerini üç değişkenin de anlamlı yordadığı, kaygı belirtilerini anneden algılanan psikolojik ve davranışsal kontrolün, genel saldırganlık belirtilerini anneden algılanan psikolojik kontrol ve duygu dışavurumunun ve genel psikolojik belirtisellik düzeyini duygu dışavurumunun anlamlı bir biçimde yordadığı sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen bulgular ilgili alanyazın çerçevesinde tartışılmıştır.
Yeme tutumu: Bağlanma stilleri ve geştalt temas biçimleri açısından bir değerlendirme

Bu çalışmada yeme tutumları, geştalt temas biçimleri ve yetişkin bağlanma biçimleri çerçevesinde incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini 438 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Katılımcıların demografik değişkenleri, yeme tutumları, geştalt temas biçimleri ve yetişkin bağlanma biçimleri incelenmiştir. Bu amaçla demografik bilgi formu, Yeme Tutum Testi, Geştalt Temas Biçimleri Ölçeği-Yeniden Düzenlenmiş Formu ve Yakın İlişkiler Yaşantılar Envanteri kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre yeme tutum bozukluğuna sahip bireylerin geştalt temas biçimlerinden kendine döndürme temas biçimini daha fazla kullandığı ortaya konmuştur. Yapılan korelasyon analizinde yeme tutumunun güvensiz bağlanma biçimleri ve kendine döndürme, temas ve saptırma temas biçimleriyle ilişkili olduğu bulgulanmıştır. Yeme tutumunu yordayan değişkenleri belirlemek amacıyla yapılan regresyon analizinde ise kaçınmacı bağlanma biçimiyle kendine döndürme ve 'temas' temas biçiminin yordayıcı gücü olduğu belirlenmiştir. Ayrıca yeme tutumları ve geştalt temas biçimleri arasında bağlanma biçimlerinin aracı rolü incelenmiş; kaygılı bağlanmanın tam aracı, kaçınmacı bağlanmanın ise kısmi aracı rolünün olduğu bulunmuştur. Bu veriler literatür bulguları çerçevesinde ele alınmıştır.
Göz hareketleri ile duyarsızlaştırma ve yeniden işlemenin üniversite öğrencilerinin aleksitimik özellikleri üzerine etkisi

GÖZ HAREKETLERİ İLE DUYARSIZLAŞTIRMA VE YENİDEN İŞLEMENİN ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN ALEKSİTİMİK ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE ETKİSİ Somay Atasoy, Arzu Doktora, Eğitimde Psikolojik Hizmetler Anabilim Dalı Tez Danışmanı: Prof. Dr. Üstün Dökmen v-288 s. Bu araştırmada Göz Hareketleri ile Duyarsızlaştırma ve Yeniden işleme'nin üniversite öğrencilerinin aleksitimi düzeylerine etkisi incelenmiştir. Araştırma, 2001- 2002 öğretim yılında Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Rehberlik ve Psikolojik Danışma, Zihinsel Engelliler Öğretmenliği, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği, Sınıf Öğretmenliği programlarının 2. Sınıflarında öğrenim gören ve aleksitimi düzeyleri yüksek olan öğrenciler arasından yansız olarak seçilmiş 24 denekle yürütülmüştür. Bu araştırmada öntest-sontest kontrol gruplu deneysel desen uygulanmıştır. Araştırmada (12 kişilik) deney grubunun yanında, Hawthorne etkisini kontrol etmek için (aleksitimi ile ilişkisiz tek oturumluk bir etkinliğin yapıldığı, 12 kişilik) plasebo kontrol grubu kullanılmıştır. Göz Hareketleri ile Duyarsızlaştırma ve Yeniden İşleme, travmatik anıların birkaç sağaltım oturumu içinde çözümlenebileceğini iddia eden bir sağaltım yaklaşımıdır. EMDR sağaltımı sırasında, danışandan bir travma imgesini, olumsuz benlik-bilişi, travmayla ilgili olumsuz duygu ve ilişkili beden duyumlarını aklında tutması İstenir. Danışan gözlerini iki yanlı ileri geri hareket ettirmesi için yönlendirilir. Daha sonra danışan ortaya çıkan, imgeleri, bilişleri, duygu ve fiziksel duyumları anlatır. Bu tekrarlı işlemler rahatsız edici içeriğin duyarsızlaştırması tamamlanıncaya kadar sürer ve önceki olumsuz benlik-bilişlerinin yerini olumlu benlik-bilişleri alır. Bu araştırmanın temel amacı EMDR'ın aleksitimi düzeyini azaltmadaki etkisini ortaya koymak olduğu için, araştırmanın bağımsız değişkeni yalnızca deney grubuna uygulanan EMDR sağaltımıdır, bağımlı değişkeni ise, öğrencilerin aleksitimi düzeyleridir. Bu araştırmada grupların aleksitimi düzeyleri arasında anlamlı fark olup olmadığını test etmek için tek faktörlü kovaryans analizi kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları, deney ve kontrol grubundaki deneklerin aleksitimi düzeylerinde, denemelere bağlı olarak. 05 düzeyinde farklılık olduğunu ve deney grubundaki öğrencilerin aleksitimi düzeylerinde gözlenen azalma yönündeki önemli farklılığın da uygulanan EMDR sağaltımından kaynaklandığını göstermiştir. Bu sonuçlar EMDR sağaltımın etkiliğine ilişkin yeterli kanıtlar olarak dikkate alınmış ve tartışılmıştır.
Ergenlerde kişiler arası problem çözme ve ergen boyun eğiciliği arasındaki ilişki: Anne baba güvenli üs aracı rolü

Bu araştırmada iki temel problem sorusuna cevap aranmıştır. Araştırmanın birinci probleminde ergenlerin boyuneğicilik davranışlarının bazı değişkenlere göre incelenmiştir. Araştırmanın ikinci temel probleminde ise ergenlerde kişiler arası problem çözme ile ergen boyun eğiciliği arasındaki ilişkide anne be baba güvenli üs algılarının aracı rolü incelenmiştir. Araştırmaya yaşları 14 ile 18 arasında değişsen, 6 farklı lise türünden toplamda 958 gönüllü öğrenci katılmıştır. Araştırmada gerekli verileri elde etmek için geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmış olan 'Kişiler Arası Problem Çözme Envanteri', 'Ergen Boyun Eğiciliği Ölçeği', 'Güvenli Üs olarak Aile Ölçeği Anne ve Baba Formu' ve 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin analizinde, araştırmanın birinci basamağında Bağımsız Gruplarda t Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi, ikinci basamağında ise veriler regresyon temelli bootstrapping tekniğiyle analiz edilmiştir. Araştırmanın birinci temel probleminin incelenmesi sonucunda elde edilen bulgular şöyledir: Cinsiyet değişkenine göre ergenlerde boyuneğicilik puanları kız ve erkek öğrencilerde farklılaşmadığı; sınıf düzeyine göre boyuneğicilik puanlarının farklılaştığını ve bu farklılaşmanın 12. ve 9. sınıf öğrencilerinden kaynaklandığı görülmüştür. Okul türüne göre ergenlerde boyuneğicilik davranışı değerlendirildiğinde ise okul türüne göre ergen boyun eğiciliğinin farklılaşmadığı; yaş ve doğum sırasına göre ergenlerde boyun eğiciliğinin farklılaştığı son olarak ise kardeş sayısına göre ergenlerde boyun eğiciliğin farklılaşmadığı bulgularına ulaşılmıştır. Araştırmanın ikinci basamağı ve asıl konusunu teşkil eden; ergenlerin kişiler arası problem çözme düzeyleri ile ergen boyun eğiciliği arasındaki ilişkide anne ve baba güvenli üssün aracılık rolü test edilmiştir. Veriler regresyon temelli bootstrapping tekniğiyle analiz edilmiştir. Bootstrapping tekniği sonucunda anne ve baba güvenli üssün kişiler arası problem çözmenin bütün alt boyutları ile anlamlı bir şekilde kısmı aracılık yaptıkları görülmüştür. Çalışma I ve Çalışma II'de elde edilen bulgular ilgili alanyazın doğrultusunda tartışılmış ve gelecek araştırmalara önerilerde bulunulmuştur.
Exploring implicit processes in adult psychotherapy through micro analysis of nonverbal synchrony

Bu tez, temel olarak, anne-bebek ilişkisinde sözel olmayan etkileşimler ile yetişkinyüz yüze psikoterapisinde sözsüz iletişim arasındaki analojiyi, çağdaş psikanalitik teorilerin test etmeyi amaçlamaktadır.) Çalışmanın amacı, yetişkin yüz yüze psikoterapisindeki örtük süreçleri araştırmaktır. Örneklem 1, çalışmanın amaçlarına kör olan 6 farklı psikoterapi çiftini içermektedir. Örneklem 1'deki toplam psikoterapi seansı sayısı 97'dir. Örneklem 2, araştırmacının terapist olduğu 2 psikoterapi çiftinden oluşmaktadır. Örneklem 2'de otuz dört psikoterapi seansı (her bir çift için haftada 17 seans) gerçekleştirilmiştir. Koordineli etkileşim birimleri, Hareket Enerji Analizi (Ramseyer ve Tschacher, 2011; Ramseyer, 2018) ile hesaplanmıştır. Sözel olmayan değişimlerdeki kalıpları görmek için, bu koordineli etkileşim birimlerinin mikroanalizi (Örneklem 1'de toplam 250'nin, n = 210'u ve Örnek 2'de toplam 250'nin n = 55'i) içerik analizi yapılmıştır. Kendini düzenleme dinamiklerine ilişkin sonuçlar, odaklanmayı, yüzdeki duygusal ifadeciliği, kendini düzenleme davranışlarını, kendiliknesnesi ihtiyaçlarının yer değiştirmesini ve affirmativeness kategorilerinin bulgulandığını göstermiştir. Etkileşimli/karşılıklı düzenleme dinamikleri ise etkileşimli düzenlemeler, etkileşimli düzensizlikler, kırılma ve onarımlar ve belirgin duygusal anlar olarak bulunmuştur. Bu çalışmanın sonuçlarına göre, psikoterapi süreçlerinin sonuçları açısından, kafa hareketlerini senkronize etmenin terapistlerin hastaların deneyimine girmesine yardımcı olabileceği söylenebilir. Bu tez çalışmasının öne çıkan bir özelliği, sözel olmayan kafa senkronizasyonunun bilgisayarlı değerlendirmesini, oturumların video kayıtlarıyla koordine edilmiş etkileşim birimlerinin içerik analizi ile birleştirerek erişkin psikoterapiyle anne-bebek etkileşimlerinin analojisini test eden ilk çalışma olmasıdır.
Temel motor becerilerini kullanabilen otizm özelliği gösteren çocuklarda iletişim becerilerinin geliştirilmesinde Orff-Schulwerk yönteminin kullanımı

Araştırma boyunca Orff-Schulwerk yaklaşımı bir yöntem olarak kullanılmıştır. Araştırma süreci pedagojik müzik terapi teknikleri ve Orff müzik terapi tekniği ile birleştirilip, sürecin otizmli bir bireyin sosyalliğine ve iletişim kurma kabiliyetinin geliştirilmesindeki rolü incelenmiştir. Yapılan çalışma tek denekli deneysel araştırma modeli üzerine vaka analizi normları kullanılarak geliştirilmiştir. Araştırma verileri özel eğitim uzmanı gözetiminde, çocuk otizmli bir birey ile bir yıllık bir çalışmanın kayıt altına alınmış görüntüleri ve tutulan raporlarına dayanarak hazırlanmıştır. Araştırma öncesinde Avrupa Birliği bursu ile Polonya Cumhuriyet'inde, zihinsel engellilere ve otizmli bireylere eğitim veren, ilgili okulda iki dönem müzik terapisti asistanlığı yapılarak, Türkiye, Almanya ve Polonya'da ilgili kurumlardan Orff-Schulwerk yaklaşımı ve müzik ile terapi eğitimleri alınmıştır. Araştırmada karşılaştırmalı bilim ve eğitim bilimleri paralelliğinde müzik bilimi kullanılmıştır. Araştırma sonunda, kullanılan tekniklerle bireyin mekan bazlı iletişimi sürdürebildiği tespit edilmiştir. Bilimsel güvenirlik ve etik çerçevede saptanan verilerin, otizmde iletişim eğitimi, otizmde müzik eğitimi ve otizmde müzik terapisi çalışmalarına katkıda bulunması amaçlanmıştır. Araştırma çıktılarının otizmli bireylerin eğitimi ve iletişim aygıtlarının güçlendirilmesine yönelik yapılan çalışmalara ve ülkemizde müzik ile terapinin akademik bir bilim dalı olarak gelişmesine katkıda bulunacağı düşünülmektedir.
Türkiye Cumhuriyeti bürokrat ve siyasilerinde görülen depresyon ve tükenmişlik düzeyinin incelenmesi

Bu çalışmada Türkiye Cumhuriyeti'nde görev yapan bürokrasi ve aktif siyasette bulunan kişilerin depresyon ve tükenmişlik seviyesi incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemi gönüllülük esasına göre kolayda örneklem yöntemiyle belirli plan esasında seçilmiş, Türkiye'nin yedi bölgesinden bürokrat ve siyasilerin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Her bölgeden pilot şehirler seçilmiştir. Her bölgenin nüfusuna göre katılım oranı belirlenmiştir. Katılımcılara Beck depresyon ölçeği, Tükenmişlik ölçeği, araştırmacı tarafından hazırlanan sosyodemografik bilgi formu ve aydınlatılmış onam veri toplama araç olarak verilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim seviyesi tükenmişlik arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır. Depresyon ve sosyodemografik veriler arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Katılımcıların tükenmişlik ve depresyon oranı orta derecededir. Türkiye Cumhuriyeti'nde bulunan bürokrat ve siyasiler vatandaşları sağlıklı bir şekilde yönetmektedir. Bürokrat ve siyasilerin ruh sağlığı ülkeyi yönetebilecek kadar yerindedir. Türkiye Cumhuriyeti siyasası sağlıklı ruh haliyle yönetilmektedir. Türkiye Cumhuriyeti kurumları sağlıklı ruh haliyle yönetilmektedir. Türkiye Cumhuriyeti kuruluşları sağlıklı ruh haliyle idare edilmektedir.