turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Depresyonda kaçınma: Bilişsel Davranışçı Kaçınma Ölçeği'nin geçerlik ve güvenirliğinin incelenmesi

Depresif bireylerin bilişsel ve davranışsal kaçınmalar gösterdiği yapılan birçok araştırmada gösterilmiştir. Bu çalışmanın amacı Ottenbreit ve Dobson (2004) tarafından depresyonda ortaya çıkan davranışsal ve bilişsel kaçınmaları değerlendirmek için geliştirilmiş Bilişsel Davranışsal Kaçınma Ölçeği'nin geçerlik ve güvenirliğini incelemektir. Araştırmaya katılan 157 bireye Uluslararası Bileşik Tanı Görüşmesi, Bilişsel Davranışsal Kaçınma Ölçeği, Beck Anksiyete Envanteri, Beck Depresyon Envanteri ve Davranış Etkinleştirme Ölçeği uygulanmıştır. Yapılan güvenirlik analizleri sonucunda Cronbach Alfa Güvenirlik katsayısı.96, iki-yarı güvenirliğini gösteren Spearman-Brown ve Guttman İki-Yarı güvenirlik katsayıları. 94 ve madde-toplam puan korelasyonları. 37 ve.77 arasında değişen değerlerde saptandı. Bu bulgular ölçeğin güvenirliğini desteklemektedir. CIDI üzerinde depresyon tanısı alan kişiler, BDKÖ ve alt ölçekleri üzerinde tanı almayanlara oranla daha yüksek puanlar aldılar. Ayrıca BDKÖ ile BDE arasında.73, BDKÖ ve DAV-ET arasında -.84 değerinde yüksek korelasyon katsayıları elde edildi. Bu bulgular ölçeğin yakınsak geçerliğini destekledi. BDKÖ ve BAE arasında elde edilen. 42 korelasyon katsayısı ise ayırt edici geçerliği destekleyen bir bulgu olmuştur. Yapı geçerliğini inceleme amacıyla yapılan faktör analizi, maddelerin orjinalinden farklı olarak beş faktör üretmiştir; maddeler birden fazla faktöre yığılma gösterdiği ve birbirinden iyi ayrışmadığı için faktör sayısı bilişsel ve davranışsal kaçınmalar olarak iki faktör ile sınırlandırılmıştır. Hiyerarşik lojistik regresyon analizi depresyon tanısındaki %54.6'lık en büyük varyansı davranışsal kaçınma faktörünün açıkladığını gösterdi. Bu bulgular BDKÖ'nün Türkçe formunun bilişsel ve davranışsal kaçınmaları değerlendirmek için geçerli ve güvenilir bir araç olduğunu göstermekle beraber, depresyon tedavisinde davranışçı yöntemlere ağırlık verilmesinin önemine de işaret etmektedir.
The role of meaning in life, optimism, hope, and coping styles in subjective well-being

Bu çalışmanın amacı, yaşamın anlamı, iyimserlik, umudun ve stresle başa çıkma stillerinin katkısının öznel iyi oluşu yordama üzerindeki rollerini belirlemektir. Yaşamın Anlamı Anketinin Türkçe'ye uyarlanması için Afyon Kocatepe Üniversitesi'nin çeşitli fakültelerinde okuyan 519 öğrenci ile (327 kız, 192 erkek) bir pilot çalışma yapılmıştır. Açıklayıcı ve Doğrulayıcı Faktör Analizi 10 maddelik iki faktörlü-Anlam Varlığı ve Anlam Arayışı- bir ölçek olduğunu ortaya koymuştur. Geçerlik ve güvenirlik analizleri Yaşamın Anlamı Anketi'nin psikometrik özelliklerinin kabul edilebilir düzeyde olduğunu göstermiştir. Araştırmanın temel amacına yönelik olarak, Yaşamın Anlamı Anketi, Yaşam Yönelimi Testi, Umut Ölçeği, Stresle Başa Çıkma Kısa Formu, Pozitif-Negatif Duygu Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği, Afyon Kocatepe Üniversitesinden 1160 öğrenciye uygulanmış ancak analizler 984 (582 kız, 402 erkek) öğrenci ile tamamlanmıştır. Olumlu duygulanım ve yaşam doyumu için iki ayrı hiyerarşik regresyon yapılmıştır. İlk analiz, iyimserlik, umut ölçeğinin her iki alt ölçeğinin olumlu duygulanımı olumlu ve anlamlı olarak yordadığını, modele araçsal ve duygusal destek başa çıkma stili eklendiğinde ise açıklanan varyans üzerinde %.05 düzeyinde anlamlı bir yükseliş olduğu bulunmuştur. İkinci analiz, yaşamın anlamı anketinin her iki alt ölçeği, iyimserlik, umut ölçeğinin yalnızca amaca güdülenme alt boyutunun yaşam doyumunu anlamlı olarak yordadığı, modele araçsal ve duygusal destek başa çıkma stili eklendiğinde ise açıklanan varyans üzerinde %.01 düzeyinde anlamlı bir yükseliş olduğu bulunmuştur. Elde edilen sonuçlar alanyazındaki bulgularla tartışılmıştır.
Kanser hastalarında travma sonrası gelişim olgusunun ve etkileyen faktörlerin incelenmesi

Bu çalışmada kanser hastalığı tanısı almak ve bu hastalığı belli bir süre deneyimlemek gibi travmatik yaşantı sonucu oluşan olumlu değişimleri ele almak amaçlanmaktadır. Bu amaç kapsamında kanser hastalarında travma sonrası gelişim olgusu ve bu olguyu etkilediği düşünülen faktörlerden sosyo-demografik ve hastalığa ilişkin değişkenler, baş etme yöntemleri ve hastalık algısı incelenmektedir. Çalışma İstanbul Üniversitesi Onkoloji Enstitüsü'ne ayaktan başvuran 78 kanser hastası ile yapılmıştır. Hastalara Yarı Yapıladırılmış Görüşme Formu, Travma Sonrası Gelişim Ölçeği, Başa Çıkma Yolları Ölçeği ve Hastalık Algısı Ölçeği uygulanmıştır. Sonuçlar tek yönlü varyans analizi, ilişkisiz grup t testi ve regresyon analizi ile değerlendirilmiştir. Bulgular, örneklem grubunda yer alan kanser hastalarının ortalamanın üstünde travma sonrası gelişim gösterdikleri yönündedir. Kanser tanısından itibaren geçen süre ve hastalığa ve tedaviye ilişkin bilgi yeterliliği değişkeni ile travma sonrası gelişim puanları arasında anlamlı ilişki bulunmaktadır. Travma sonrası gelişim ve baş etme yöntemleri ilişkisine bakıldığında; Yüz yüze gelerek baş etme, kendini kontrol etme, sorumluluk alma, kaçma-kaçınma, planlı sorun çözme, olumlu yaklaşım, sosyal destek arama anlamlı bulunmuştur. Hastalık algısı değişkeni ile travma sonrası gelişim değişkeninin ilişkisine bakıldığında ise; Süre, süre, kontrol edilemeyen bedensel faktörler, dış atıflar ve şans faktörü anlamlı bulunmuştur. Regresyon analizi sonuçlarına göre; Travma sonrası gelişimi; Baş etme yöntemlerinden olumlu yaklaşım, mesafe koyma, kendini kontrol etme, sorumluluk alma, sosyal destek arama, kaçma-kaçınma ve hastalık algısı değişkeni açısından da hastalık tutarlılığı yordayıcı değişkenler olarak bulunmuştur. Kanser hastalarının baş etme yöntemleri ve hastalıklarına ilişkin algılarının travma sonrası gelişim olgusu üstünde önemli değişkenler olduğu görülmektedir. Çalışmanın sonuçları ilgili literatür çerçevesinde tartışılarak sınırlılıklar ve öneriler belirtilmiştir.
48-72 aylık çocukların kaygı düzeyleriyle ebeveynlerinin 5 faktör kişilik kuramına göre kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada 48-72 aylık çocukların kaygı düzeyleriyle ebeveynlerinin 5 faktör kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla İstanbul ili Fatih ilçesinde okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 312 öğrencinin ebeveynine ulaşılmıştır. Araştırmada çocukların kaygı düzeyinin belirlenmesi için Güler, M. (2016) tarafından düzenlenen ''Okul Öncesi Kaygı Ölçeği'' ve ebeveynlerin kişilik özelliklerini ölçmek için de Tatar, A. (2005) tarafından düzenlenen ''5 Faktör Kişilik Envanteri Ölçeği'' uygulanmıştır. Katılımcılara ilişkin demografik bilgilerin elde edilmesi içinde araştırmacı tarafından geliştirilen ''Kişisel Bilgi Formu'' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizi için spss 22.0 programı kullanılmıştır. Katılımcıların demografik özelliklerine göre alt ölçeklerde farklılaşıp farklılaşmadıklarını tespiti için bağımsız örneklem t-testi ve Anova analizlerinden yararlanılmıştır. 48-72 aylık çocukların ebeveynlerinin kişilik özellikleriyle çocuklarının kaygı düzeyleri arasındaki ilişkiyi tespit etmek için sürekli değişkenler için ''pearsen'' kategorik değişkenler için ''spearman rho'' analizinden yararlanılmıştır. Çalışmaya dahil olan çocukların anneleri tarafından doldurulan kaygı ölçeğinden elde edilen puanlara göre genellenmiş kaygı ortalamasının diğer kaygı alt ölçeklerine göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Anne ve babaların demografik özellikleri ile çocukların kaygı düzeyleri arasında zayıf korelasyonlar tespit edilmiştir. Anne ve babaların kişilik yapıları ile çocukların kaygı düzeyleri arasında zayıf ve orta düzeyde ilişkiler bulunmuştur. Annelerin 'duygusal tutarsızlıkları', 'öz denetim seviyeleri', 'gelişime açıklıkları', 'yumuşak başlılıkları' ile babaların 'duygusal tutarsızlıkları', 'gelişime açıklıkları' ve 'öz denetim' seviyelerinin çocuklardaki kaygı düzeylerini etkilediği bulunmuştur.
Self-advocacy experiences of high school students with specific learning disabilities

Bu çalışmanın amacı özel öğrenme güçlüğü olan lise öğrencilerinin öz-savunuculuk deneyimlerini anlamaktır. Bu amaçla Test, Fowler, Wood, Brewer ve Eddy (2005) tarafından oluşturulan öz-savunuculuk kavramsal çerçevesine uygun olarak yarı yapılandırılmış görüşme soruları hazırlanmıştır. Bu doğrultuda, Türkiye'de İstanbul ilinde bulunan farklı türdeki devlet liselerinden, 14 ile 17 yaş aralığında bulunan altı erkek ve altı kadın öğrenciyle on iki görüşme gerçekleştirilmiştir. Ek olarak, öğrencilere ait demografik bilgiler, öğrencilerin ebeveynlerinin katılımıyla, araştırmacı tarafından hazırlanan bilgi formu aracılığıyla alınmıştır. Veriler Mayıs-Eylül 2019 tarihleri arasında altı farklı rehberlik ve araştırma merkezinde toplanmış ve karşılıklı anlaşmaya dayalı nitel araştırma yöntemiyle analiz edilmiştir. Buna göre, öz-savunuculuk kavramsal çerçevesinde belirtilen; kendi hakkında bilgi, hakları hakkında bilgi, iletişim ve liderlik adlı altındaki dört tema bulunmuştur. Aktif olarak analiz yapılmasına rağmen yeni bir tema ortaya çıkarılamamıştır. Araştırma bulgularına göre öğrenciler deneyimlerini çoğunlukla kendi kişisel güçlü yanlarını, öğrenmekte güçlü oldukları ve güçlük çektikleri yanlarını, kendilerine uygun öğrenme stratejilerini, gelecek hedeflerini ve sosyal destek kaynaklarını içeren 'kendi hakkında bilgi' teması üzerine paylaşmış, fakat yalnızca yedi öğrenci özel öğrenme güçlüğü kavramını tanımlayabilmiştir. Elde edilen bu bulgular ışığında; eğitimciler, okul psikolojik danışmanları, RAM'larda çalışan psikolojik danışmanlar ve karar vericiler için sosyal adalet ve insan haklarına ilişkin çıkarımlar yapılmıştır.
Effects of mindfulness-based skills program on cognitive and metacognitive processes in high social anxiety

Bu çalışma, Bilinçli Farkındalık Temelli Beceri Programının sosyal kaygı üzerindeki etkisini ele almayı amaçlamaktadır. Bu programın belirtiler ve öznel iyi oluş üzerinde görülmesi beklenen değişimlerin yanı sıra, programın sosyal kaygıda etkili bilişsel (kendine odaklı dikkat ve negatif sosyal performans değerlendirmesi) ve üst-bilişsel süreçler üzerindeki etkisi de incelenmiştir. Çalışma, tanı almamış ancak yüksek düzeyde sosyal kaygısı bulunan 21 üniversite öğrencisi ve herhangi bir psikolojik problemi bulunmayan 16 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların tamamı, 1253 Bahçeşehir Üniversitesi öğrencisi arasından iki aşamalı bir değerlendirmeyle seçilmiştir. İlk aşamada kişilere Beck Kaygı Envanteri, Beck Depresyon Envanteri, Padua Envanteri-Revize ve Liebowitz Sosyal Kaygı Ölçeği uygulanmıştır. Aralarından, birincil olarak yüksek sosyal kaygı problemleri rapor eden (LSKÖ toplam puanı 30 üzeri) veya verilen ölçümlerin tamamında eşik altı düzeyde puan alan kişiler seçilerek Mini Uluslararası Nöropsikiyatrik Görüşme uygulanmak üzere ikinci değerlendirme sürecine davet edilmiştir. Katılımcıların tamamı şu ölçümleri tamamlamışlardır: LSKÖ, Pozitif ve Negatif Duygu Ölçeği, Üstbiliş Ölçeği- 30 (ÜB-30), Kendine Odaklı Dikkat Ölçeği ve Durumluk-Süreklilik Kaygı Envanteri. Tüm katılımcıların durumluk kaygı, KOD ve negatif özeleştiri eğilimleri, ön hazırlıksız yapılan bir konuşma görevi üzerinden incelenmiştir. Ayrıca, bilme hissi kararlarını ölçmek üzere bilgisayar uygulamalı olaysal ve anlamsal bellek görevleri kullanılmıştır. Bilinçli Farkındalık eğitiminin ardından, katılımcıların puanlarındaki değişimler hem grup içinde hem de kontrol grubu ile karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Eğitim sonrasında KODÖ Davranışsal alt ölçeğinde anlamlı azalma, ÜB-30 Bilişsel Farkındalık alt ölçeğinde ise artış olduğu görülmüştür. Ayrıca, istatistiksel olarak anlamlı olmamakla beraber, sosyal ve durumluk kaygı düzeylerinde önemli azalmalar ve BHK doğruluğunda belirgin artışlar gözlenmiştir. Buna göre, eğitim grubundaki katılımcılar BFGP sonrasında KOD, sosyal ve durumluk kaygı düzeylerinde azalma bildirmişlerdir. Buna karşılık, gelecekteki bellek performanslarına dair daha isabetli kararlar verdikleri, ancak kendi bilişsel süreçlerini izlemeye daha fazla yoğunlaştıkları bulunmuştur. Sonuçlar ilgili literatür ışığında tartışılmış ve gelecekte yapılacak çalışmalara ve klinik uygulamalara dair önerilere değinilmiştir.
Kolektif travma ile ilgili müzik üretiminin anlamı ve işlevi: Sivas katliamı örneği

Bu çalışma kolektif travma ile ilgili müzik üretiminin anlamını ve işlevini bulmayı amaçlamaktadır. Çalışmada kolektif travma olarak Sivas Katliamı seçilmiş ve Sivas Katliamı ile ilgili müzik üretiminin anlamı ve işlevi, kolektif travma, baş etme ve dayanıklılık bağlamlarında araştırılmıştır. Çalışmaya Sivas Katliamı sonrasında yapılan şarkılarda icracı, besteci ve/veya söz yazarı olarak çalışmış 9 müzisyen katılmıştır. Katılımcılarla yarı-yapılandırılmış görüşmeler yapılmış ve görüşmelerden elde edilen bulgular Yorumlayıcı Fenomenolojik Analiz yöntemi ile derinlemesine analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarında; 'katılımcıların kimlik tanımlamaları', 'müziği seçmek', 'müziğe yüklenen anlam', 'travmatik yaşantılar' ve 'travma ve sanat üretimi' olmak üzere beş ana tema bulunmuş ve bulgular baş etme, dayanıklılık, kolektif aidiyet ve kolektif bellek açısından ele alınarak tartışılmıştır. Katılımcılar için müzik bir baş etme yöntemidir ve onları travmalara karşı daha dayanıklı yapmıştır. Sivas Katliamı ile ilgili ürettikleri müzik ise hem bu travma ile baş etmelerine yardımcı olmuş hem de kolektif bellekte yer alarak geçmişşle hesaplaşma için alan oluşturmuştur. Ayrıca, Sivas Katliamı sonrası müzik üretiminin bu kişiler için yas tutma, hatırlama ve adalet talep etme gibi anlamları vardır.
Otizm tanısı almış çocukların annelerinin psikolojik dayanıklılık, öz duyarlılık ve psikolojik iyi oluşları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Yapılan bu araştırma, otizm tanısı almış çocuğa birinci derecede bakım veren kişinin annesi olduğu ve anne, özellikle ruhsal açıdan ne kadar sağlıklı olursa çocuğuna da o oranda sağlıklı bir ilişki içerisinde yaklaşacağı varsayımından yola çıkılarak, otizmli çocukların anneleri ile yapılmıştır. Araştırma, otizm tanısı almış çocuğa sahip annelerin; öz duyarlılık, psikolojik dayanıklılık ve psikolojik iyi oluşlarının incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini İstanbul ilinde özel eğitime giden otizm tanısı almış çocukların anneleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini İstanbul ili Pendik ilçesi ile İstanbul ili Tuzla ilçesi Rehberlik Araştırma Merkezi'nden rapor almış olan otizmli çocukların ebeveynleri oluşturmuştur. Bu 200 anne kurum içerisinde rastgele örneklem yoluyla seçilmiştir. Öz-duyarlılık Ölçeği, Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği, Psikolojik İyi Oluş Ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanmış olan Kişisel Bilgi Formu ile Çocuğa Yönelik Demografik Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 21 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metotları kullanılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre; annelerin yaşları arttıkça annelerin öz duyarlılık ve psikolojik dayanıklılık ölçeklerinden aldıkları puanlarında artmakta olduğu, günlük işleri organize etmede sorun yaşamayan annelerin öz duyarlılık, psikolojik dayanıklılık ve psikolojik iyi oluşlarının da yüksek olduğu, çocuklarının özel durumundan dolayı psikolojik destek alan annelerin psikolojik dayanıklılık ve psikolojik iyi oluş puanlarının daha yüksek olduğu, çocuklarının yaşı arttıkça annelerin öz duyarlılık puanlarının da arttığı, annelerin öz duyarlılık ve psikolojik dayanıklılık ölçeklerinden aldıkları puan arttıkça annelerin psikolojik iyi olma envanterinden aldıkları puanların da artmakta olduğu görülmüştür. Ayrıca annelerin gelir düzeyleri, eğitim düzeyleri, çalışma durumları, çocukların cinsiyeti, doğum sıraları ve rehabilitasyon merkezine gitme süreleri gibi sosyo-demografik özelliklere göre de anlamlı sonuçlar elde edilmemiştir. Araştırmanın sonunda yer alan tartışma bölümünde bulgulara dayalı olarak araştırmacılara ve alanda çalışan psikolojik danışmanlara yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Erkek egemen işlerde çalışanların örgütsel destek algıları ve örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişki

Bu araştırmada, erkek egemen mesleklerde çalışan kadınların örgütsel destek algıları ile örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmanın amaçlarından biri, örgütsel destek algısının cinsiyete ve mesleğe göre değişme gösterip göstermediğini açığa çıkarmaktır. Araştırmanın diğer amacı ise cinsiyet ve meslek ile örgütsel destek algısının örgütsel bağlılığın bileşenleri olan duygusal, devamlılık ve normatif bağlılığı yordamadaki gücüne bakmaktır, örgütsel bağlılığın duygusal bağlılık bileşeni, örgüt ile çalışanın kimlik ve amaçlarının özdeşleşmesini gösterirken, devamlılık bağlılığı, örgütün sağladığı ve çalışanın ayrılması durumunda yitirilecek faydaların, örgüte yapılan yatırımların hesaplanmasına dayanan bileşendir. Normatif bağlılık ise, örgütün çalışanına yapmış olduğu yatırımlarından dolayı çalışanın kendini örgütüne karşı manevi yükümlülük altında hissetmesi ile ilgilidir. İlk olarak, Eisenberger'in (1986) örgütsel destek algısını ölçmek için geliştirdiği ölçeğin Türkçe'ye uyarlanması yapılmıştır. Geçerlik çalışması sonucunda örgütsel destek algısının orjinal ölçekte olduğu gibi tek boyutlu bir yapı tarafından temsil edildiği gözlenmiştir. Çalışma Ankara ilinde Emniyet Genel Müdürlüğü'ne bağlı olarak çalışan polis memurları ve özel sektöre ait iş yerlerinde yönetici kadroları dışında çalışan mühendislerden oluşan 210 katılımcı üzerinde yürütülmüştür. Katılımcılara, demografik bilgi formu, araştırmacının Türkçeye uyarladığı örgütsel destek algısı ölçeği ve Wasti (1999) tarafından Türkçe'ye uyarlanmış olan örgütsel bağlılık ölçeği uygulanmıştır, ölçekler seçkisiz olarak farklı sırada zımbalanmış biçimde dağıtılmıştır. Cevaplayıcılardan isim belirtmemeleri istenmiştir. Varyans analizi sonuçlarına göre örgütsel destek algısı üzerinde cinsiyet temel etkisi gözlenmemekle birlikte meslek temel etkisi bulunmuştur. Bu bulgular ışığında mühendislerin örgütsel destek algılarının polislerden daha fazla olduğu görülmüştür. Yapılan hiyerarşik regresyon analizleri sonucunda, örgütsel destek algısının örgütsel bağlılık bileşenlerini yordamada katkısı olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca cinsiyet değişkeninin normatif bağlılığı yordamada katkısı olduğu görülmüştür.
Dimensions of othering: Boundaries, group narratives, and the impact on political diversity

Bu çalışma, ötekileştirmenin bireylerin mensup oldukları sosyal grupları tanımlaması ile olan ilişkisini, grup sınırları ve gruplar arası ilişkiler literatürlerinde yer alan kuramsal çerçeve ve Türkiye'deki ulus kimlik ve vatandaşlık kavramlarının çerçevelediği birlikte yaşam ve çeşitlilik tartışmalarını kullanarak ortaya koymayı amaçlamaktadır. Ötekileştirme çoğunlukla bireylerin kendilerini bir sosyal kategoriye dahil ettiklerinde kaçınılmaz şekilde ortaya çıkan ve kategoriler arasındaki farklılaşmayı anlatan 'biz-onlar' ayrışması ile açıklanmaktadır. Ancak bu çalışmada ortaya konan ampirik model ötekileştirmenin bu ayrışmadan daha karmaşık olduğunu ve grup farklılıklarının hiyerarşik ve özcü biçimde kurgulanmasına neden olan ve ötekileri 'biz'in dahil olduğu ahlaki, sosyal, politik, ve medeni sınırlardan dışlayan boyutlar içerdiğini göstermiştir. 'Diğeri ile karşılaşmada Ötekileştirme/meyi Anlamak' başlıklı proje için toplanan ve kendilerini bir sosyal veya politik grubun parçası olarak tanımlayan 25 gençle gerçekleştirilen odak grup toplantılarından elde edilen ikincil verilerin analizi; 'biz'i tanımlayan anlatıların eş zamanlı olarak üstünlük ve geçmişşte yaşanan olumsuz deneyimleri içerdiğini ortaya koymuştur. Asıl saha çalışması İstanbul'da yaşayan 451 gençle gerçekleştirilmiş ve bu çalışmada gençlere kendi grup anlatılarına ek olarak 'öteki'lerinin kim olduğu, neden bu gruplardaki kişileri 'öteki' olarak tanımladıkları ve bu kişilerin toplumda sahip oldukları haklar açısından neleri hak ettiklerini düşündüklerine dair sorular sorulmuştur. Kavramsal düzeyde grup anlatılarının, grup sınırlarının çizilmesine; ötekilerin inşasının ise grup sınırlarının kalıcılaştırılmasına tekabül ettiği kabul edilmiştir. Saha çalışmasının sonuçları grubun yüceltilmesi ve mağduriyet anlatılarının ötekileri olumsuz sıfatlarla tanımlayıp insanlıktan uzaklaştırma ve onları tehdit kaynağı olarak görmeye yol açtığını; bunun da ötekilerin politik, medeni, kültürel ve hatta temel haklarının inkarı ve ötekilerin toplumdan uzaklaştırılması gerektiği inancına neden olduğunu göstermiştir. Çalışmada test edilen model, ötekilerin gayrimeşrulaştırılması ve tehdit kaynağı olarak tanımlanmasının grup anlatıları ile hoşgörüsüzlük ve sosyal mesafe arasındaki ilişkiye aracılık ettiğini göstermiştir. Elde edilen sonuçlar, birlikte yaşama pratikleri, vatandaşlığın inşası ve ulus kimliğin içerikleri ile Türkiye'nin son dönemdeki kutuplaşması çerçevelerinde tartışılmıştır.
Güvensiz bağlanma stiline sahip olan evli bireylerin aldatma ve problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Evlilikte yaşanan bazı sorunların temeli çocukluk çağımızda temelleri atılan bağlanma stilleri ile ilişkilidir. Bu sorunların ortaya çıkarılması evlilik kurumunun sağlamlaştırılmasına katkı sağlayacağı düşüncesiyle araştırmada güvensiz bağlanma stiline sahip evli bireylerin, aldatma ve problem çözme becerileri incelenmiştir. Araştırmaya, İstanbul ilinin çeşitli yerlerinde ikamet eden 194'ü kadın 86'sı erkek olmak üzere 280 kişi katılmıştır. Katılımcıların demografik özelliklerini öğrenmek adına Kişisel Bilgi Formu ve değişkenleri ölçmek adına da İlişki Ölçekleri Anketi, Aldatma Eğilimi Ölçeği ve Evlilikte Problem Çözme Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde Ki-Kare, Mann Whitney- U ve Kruskal Wallis Testleri kullanılmıştır. Elde edilen analiz sonuçlarına göre, güvenli ve güvensiz bağlanma stiline sahip bireylerin aldatma eğiliminde anlamlı bir fark ortaya çıkmamıştır. Bununla birlikte, güvenli ve güvensiz bağlanma stiline sahip bireylerin evlilikte problem çözme becerileri arasında da anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır.
Working with the 'cancer of the diseases': Phenomenology of being a psychotherapist working with torture survivors in Turkey

Bu çalışma işkence görmüş bireylerle psikoterapi çalışması yapan profesyonellerin bireysel deneyimlerini ve yaptıkları işten nasıl etkilendiklerini derinlemesine incelemeyi amaçlamaktadır. Giriş kısmında, işkence konusu geniş bir çerçevede ele alınmış, işkence ile çalışan ruh sağlığı uzmanlarının olası deneyimleri hakkında kapsamlı bir literatür anlatımına yer verilmiştir. Araştırmacı, işkence gibi evrensel bir sorunun Türkiye'de nasıl deneyimlendiğini ve geniş kapsamlı etkilerini, işkence görmüş bireylerle en yakın temasta bulunan psikoterapistler gözünden anlamlandırmaya çalışmaktadır. Bu amaçlar doğrultusunda, 10 psikoterapistle derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Elde edilen kalitatif datanın Yorumlayıcı Fenomenolojik Analizi sonucunda, 6 ana tema ortaya çıkmıştır: Şiddetle çevrili olmak, Güvensizlikten esnek dayanıklılığa, 'Hastalıkların kanseri' ile çalışmak, İç içe geçme, İşkencenin iki yüzü, ve Her şeye rağmen devam etmek. Sonuçlar literatürle bağlantılı olarak tartışılmış ve ruh sağlığı uzmanları ve araştırmacılar için öneriler sunulmuştur.