turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yeni kamu yönetimi anlayışı ve bütçe sistemi:Türkiye örneği

Devletin ekonomik yaşamdaki rolünün değişmesine paralel olarak kamu ekonomisi ve kamu harcamalarının nitelik ve niceliğindeki dönüşüm beraberinde kamu yönetimi anlayışında da bir değişimi getirmiştir. Bu değişim devlet bütçesine ilişkin yeni işlevler tanımlamaktadır. Bunlardan ilki devlet bütçesinin ulusal ekonomiler düzeyinde öncelikle mali disiplini sağlamanın aracı olarak görülmesidir. İkincisi ise, bütçeleme tekniklerindeki saydamlık ve hesap verebilirliği sağlayan yeni araçlarla uluslararası arenada kamu sektörünün özel sektör için katalizör rolü üstlenmesidir. KHY ile devlet bütçesine biçilen bu işlevler, yeni kamu yönetimi anlayışını temsil eden Yeni Kamu İşletmeciliği/İşletimi ve kamu yönetişimi yaklaşımlarının devlet bütçesi için çizdiği amaçlarla uyum içindedir. Devlet bütçesinin uluslararası sistemde mali disiplini sağlama aracı olması yanında piyasaların güven içinde işleyebilmesine yönelik araç olmasına hizmet eden unsurlarla donatıldığı gözlemlenebilmektedir. Bu unsurlar bütçelerin hazırlanması, uygulanması, yönetimi, gözetimi, denetimi ve kontrolünü kapsamaktadır. Ülkemizde de 5018 sayılı kanunda düzenlenen kamu harcama yönetimi sistemi ile araçları ve süreçleri tanımlanan yeni bütçeleme sistemi, dünyada yaygınlaşan yeni kamu işletmeciliği yaklaşımı çerçevesinde Türkiye'de devletin dönüştürülmesinin birer aracıdır. Bu dönüşüm harcamaların stratejik önceliklere göre yapılması, kamu kaynaklarının kullanımında etkili, ekonomik ve verimli olunması gibi temel önerileri ile kamu harcamalarının daraltılması ve devletin küçültülmesine yönelik olduğundan sadece teknik bir dönüşüm olarak kabul edilemez, özünde ideolojik bir tercihtir.
İdari işlemin bir parçası olarak imar planlarının yargısal denetimi

Bu çalışma, imar hukukunun uygulama araçları olan imar planlarının topluma yansıması ve bireylerin menfaatini zedeleyen durumların varlığı halinde hak arama yolu olarak mahkemeye başvuru yolunu göstermeyi amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda tezin konusunu, hukuken idari bir işlem niteliğinde olan imar planlarının yargısal denetimi oluşturmaktadır. İmar planlarının hukuki denetimini yapan Danıştay ve idare mahkemeleri, planın iptali istemi ile açılan davada, planın mer'i mevzuata uygun olması halinde davanın reddine, aksi durumda ise planın iptaline karar vermektedir. Bunun dışında mahkemelerin, idarenin yerine geçerek plan tesis etme ya da planı düzeltme gibi bir yetkisi bulunmamaktadır. Bu durum hukuk devletinde var olan yasama, yürütme ve yargı erkleri ayrılığının bir gereğidir. Ayrıca mahkemenin denetim yaparken hangi açılardan planı incelediğini vurgulamak açısından, yargı kararlarından örneklere yer verilmiştir.
Refah devletinden düzenleyici devlete: Üst kurullar ve Türkiye örneği

Günümüzde düzenleyici devlet çagında yasadıgımız iddia edilmektedir. Arastırma devlet, ekonomi ve toplum arasındaki ilişkilerin kökten degisiminiifade eden devletin yeniden yapılandırılmasını ele almakta ve konuyu Türkiye'deki bagımsız düzenleyici kurumlar örneginde incelemektedir. Tezin temel amacı düzenleyici devlet modelinin antidemokratik niteligini vedüzensizligini ortaya koymaktır. Diger bir amacı ise düzenleyici devletin, sermaye birikiminin geregi sonucu dogdugunu ortaya koymaktır. Arastırmanın birinci bölümü, arastırmanın konusunu ve önemini, amacını, denencelerini, yöntemini ve sunus sırasını içermektedir. Arastırmanın ikinci bölümünde refah devleti, gelisimi ve dönüsümütemelinde ayrıntılı bir biçimde incelenmektedir. Üçüncü bölümde düzenleyici devlet incelenmektedir. Dördüncü bölümde düzenleyici devletin somutlandıgımekanizmalar olan bagımsız düzenleyici kurumlar incelenmektedir. Bu bölümlerin ısıgında besinci bölümde Türkiye'de devletin geçirdigi dönüsüm, altıncı bölümde ise Türkiye'de bagımsız düzenleyici kurumlar incelenmektedir. Yedinci bölümde, ise kavramsal çerçevenin ısıgında Türkiye'deki düzenleyici devlet uygulamalarına odaklanılarak düzenleyici devlete dair bir elestiriyapılmaktadır. Arastırma kapsamında elde bilgiler ısıgında düzenleyici devletinbarındırdıgı risklere dikkat çekilmekte ve düzensizligiyle antidemokratikniteligi vurgulanmaktadır.
Judicial review: Sources of legitimacy and the case of Turkey

Anayasa mahkemeleri, halkın iradesini yansıtan meclislerin aldığı kararları denetleme yetkisine sahip oldukları için kimilerince anti-demokratik kurumlar olmakla eleştirilmektedir. Tezin ilk kısmında bu eleştiriye cevaben kullanılabilecek olan, anayasa yargısının meşruiyetine dair farklı yaklaşımlar incelenmektedir. Bu yaklaşımların; demokrasi, katılım hakları, bireysel özgürlükler, çoğunlukçuluk gibi konulara bakış açıları arasındaki farklılıklar vurgulanmakta, zayıf ve güçlü yönlerinin neler olduğu tartışılmaktadır. Tartışmadan çıkan temel sonuçlardan biri, demokrasinin yalnızca katılım haklarının kullanımından ve çoğunlukçuluk prensibinden ibaret görülmediği takdirde pekala anayasa yargısıyla uzlaşabileceğidir. Bununla paralel olarak, anayasa yargısının meşruiyeti onun hakları koruma işleviyle yakından ilintilidir. Tezin ikinci kısmında ise tüm bu tartışmaları Türkiye örneği üzerinden düşünmek amaçlanmaktadır. Türkiye'de anayasa mahkemesi 1961 Anayasası ile kurulmuş olduğu için çalışmada büyük oranda bu döneme odaklanılmaktadır. 1961 Anayasası'nı hazırlayan Kurucu Meclis'teki tartışmalar tezin ilk kısmında ortaya konan teorik yaklaşımlar ışığında değerlendirilmektedir. Bu tartışmalardan çıkarılan temel sonuçlardan biri Türkiye'de anayasa yargısının kuruluşunda temel hakların yanı sıra toplumun belli bir kesimin sahip olduğu siyasi tercihlerin diğerleri karşısında korunmasının da amaçlanmış olduğudur. Bu amaçlardan birincisi demokratik açıdan meşru iken ikincisi sorunludur.
Job counselling in a comparative perspective: The cases of Denmark, united Kingdom and Turkey

Bu tezde, 'iş danışmanlığı' hizmetleri Türkiye, Danimarka ve Birleşik Krallık'taki Aktif İstihdam Politikalarının Merkez hizmetleri olarak bu ülkelerin istihdam piyasası performansı, refah ve iş yaratma uygulamalarına farklı yaklaşımları açısından karşılaştırılmıştır. Günümüze ait istihdam piyasası reformları, AİİPler istihdam sorununa yönelik ana politika araçları ve iyi işleyen istihdam politikalarını sağlayıcı olarak değerlendirilmektedir. Bu bağlamda, iş danışmanlığı, bireylerin iş arama ve bulma sürecindeki uğraşlarını profesyonel bir danışmanla etkili bir etkileşim yoluyla yönlendirme, idare etme, örnek olma, yardımcı olma, yön verme, destekleme, öncü olma ve destekleme faaliyetidir. İş arayanların sorunlarını çözmek suretiyle, iş danışmanlığı hizmetlerinin istihdam piyasasında daha etkin denge noktası yaratacağı beklenmektedir. Bu çalışma, Türkiye'nin daha yeni ve daha merkezi yapılı iş danışmanlığı hizmetlerine sahip olduğunu, Danimarka ve Birleşik Krallık'la karşılaştırıldığında farklı bir görünüme sahip olduğunu ileri sürmektedir. Bu doğrultuda, bu çalışmadaki karşılaştırmanın Türkiye'deki iş danışmalığı hizmetlerinin daha iyi yapılanmasına ve daha iyi uygulamalarına araç olması istenmiştir.
Avrupa Birliği ve Türkiye'de iş sağlığı ve güvenliği

Bu çalışmada, AB sürecindeki Türkiye'de İSG konusundaki mevcut durum değerlendirilmektedir. Sonuç bölümünde, Türkiye'de İSG alanında yapılan düzenlemelerin AB müktesebatıyla uyum sağlamak amacıyla gerçekleştirildiği, fakat bu düzenlemelerin sosyal diyalog ve kurumsal yapıyı etkilemediği kanaatine varılmıştır. Yapılan tespitlere dayalı olarak, Türkiye'de İSG'yi geliştirmeye yönelik Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'nca uygulanabilecek önerilere yer verilmiştir.
Türkiye'de kırsal dönüşümü mekansallaştırmak: Muğla ili Bozbük ve Kazıklı köylerinde turizm ekseninde mekanın tüketimi, köylülük ve geçim kaynakları

Türkiye'nin neoliberal politikalara eklemlenme süreci 1980 sonrası dönemde başlasa da, bu süreç 2004 yılı sonrasında sağlanan politik istikrarla hız kazanmıştır. Uluslararası kuruluşların etkisiyle, ulusal serbest piyasanın yeniden yapılandırılmasının, uluslararası piyasaya uyumla gerçekleşebileceği öngörülmüştür. Söz konusu bu sürecin, kırsala ve küçük köylüye yönelik yansımaları, üretim teşvik fonlarının önce kapsamının daraltılarak, daha sonraki süreçlerde tamamen kaldırılarak tarımsal üretimde ticarileşmenin gerçekleşmesi şeklindedir. Bu koşullar, köylünün kendini yeniden üretim araçlarına, piyasa dışından erişim imkanının kalmamasını neden olmuştur. Bu durum neoliberalizm dolayısıyla piyasa alanının genişlemesiyle ilişkili olduğu kadar, sadece 1980 sonrasına özgü bir durum değildir. Ancak geçmişşten günümüze her kapitalist genişleme aşaması köylülerin zararına olacak şekilde kendisine özgü bir piyasa alanı yaratmıştır. Yaşanmakta olan kırsal dönüşüm sürecinde Türkiye'de küçük köylünün geleceğine ilişkin üç seçenek öngörmek mümkündür. Birincisi küçük köylünün, Chayanov perspektifinde, 'kendi emeğini sömürerek' tarımsal üretim için piyasa girdilerini azaltması, ikincisi Özuğurlu perspektifinde, 21. Yüzyılda küçük köylünün, piyasa ilişkilerine eklemlenme dolayısıyla 'sermaye kapanına' sıkışmasıdır. Üçüncüsü ise Türkiye'de artmakta olan eğilime uyum sağlayarak, turizm gibi tarım dışı sektörlerde emek piyasasına dahil olarak tarımsal üretim için ihtiyaç duyduğu nakit ihtiyacını bu yolla karşılamasıdır. Bu eksende araştırmamızda Türkiye'de küçük köylünün, turizm ekseninde emek piyasasına dahil olma sürecindeki mikro politiğini incelemek amacıyla kırsal geçim yapısı kullanılmaktadır. Kırsal geçim yapısı küçük köylünün mikro politiğini anlamlandırmada kullanılırken King'in belirttiği gibi mekan ve geçim arasında karşılıklı ilişkiye dikkat çekilmesine özen gösterilmiştir. Araştırmacıların genel olarak odaklandığı mekanın üretimiyle geçim kaynaklarının üretimi arasında nasıl bir ilişki vardır sorusu, araştırmamız kapsamında fazla gündeme getirilmeyen turizm ekseninde mekanın tüketimiyle, geçim kaynaklarının tüketimi arasında nasıl bir ilişki vardır sorunsalını türetmiştir.
Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemi ve seçmen davranışlarına etkisi

Hükümet sistemleri kendi içerisinde kuvvetler ayrılığı ve kuvvetler birliği sistemleri olarak ikiye ayrılmaktadır. Kuvvetler birliği sistemleri içerisinde meclis hükümeti sistemi, mutlak monarşi ve diktatörlük ön plana çıkmaktadır. Kuvvetler ayrılığı sistemleri ise başkanlık sistemi, yarı başkanlık sistemi ve parlamenter sistem olarak sınıflandırılmaktadır. Türkiye'de 16 Nisan 2017 tarihinde gerçekleştirilen anayasa değişikliği ve 24 Haziran 2018 tarihinde yapılan seçimlerle birlikte uygulanmakta olan parlamenter sistem terk edilerek, Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemine geçilmiştir. Hükümet sisteminin karakteristiğine uygun olarak 13 Mart 2018 tarih ve 7102 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'da değişikliğe gidilerek siyasi partilerin seçimlerde ittifaklar kurabilmelerinin önü açılmıştır. Bu araştırmanın amacı Kütahya ilinden hareketle Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemine yönelik seçmen algısını ortaya koymak ve siyasi partiler arası ittifaklara yönelik seçmen algısının oy verme davranışına olan etkisini belirlemektir. Bu bağlamda birinci bölümde seçmen davranışları ve bu davranışlara etki eden faktörler, ikinci bölümde hükümet sistemleri ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasalarında hükümet sistemlerinin tarihsel gelişimi incelenmekte son bölümde seçmenlerin Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi ile siyasi partilerin seçimlerde ittifaklar kurabilmelerine yönelik seçmen algısını belirleyebilmek amacıyla Kütahya il merkezinde gerçekleştirilen alan araştırmasına yönelik bulgulara yer verilmektedir. Nicel araştırma yöntemlerinden biri olan anket yönteminin uygulandığı çalışmada elde edilen bulgulardan ilki, seçmenlerin yarısının 7102 sayılı kanun değişikliği hakkında bilgi sahibi olduğudur. Ayrıca seçmenlerin %44.4'ü Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminin Türkiye için en uygun yönetim sistemi olduğunu düşünmekteyken, seçmenlerin %39,4'ü siyasi partilerin seçimlerde ittifak yapmaları nedeni ile kendi partisinin adayını ve ittifak adayını desteklemektedir.
Kamu yönetiminde reform: Ak Parti dönemi: 2002 - 2015 arasıreformları

Yönetim pratiği bakımından uzun bir tarihe ve önemli bir birikime sahip olan Türkiye de 'idarenin ıslahına ve idari reforma' dair önemli çalışmalar bulunmaktadır. Bu çalışmalar ilk olarak 'devletin nasıl kurtarılacağı' düşüncesi etrafında, askeri ve mali konularda devlet adamlarına öğütler ve aksaklıkların düzeltilmesinde tutulacak yollar biçiminde ortaya çıkmıştır. Osmanlı döneminin ıslahat fermanlarından günümüze, devleti ve toplumu reforma tabi tutmak isteyen pek çok çalışmanın olduğu görülmektedir. Modernleşme hareketleri ile birlikte yasal-ussal bürokrasiye geçiş arayışları hız kazanırken imparatorluğun son dönemine damgasını vuran reform fikri, Cumhuriyetle birlikte de devam etmiştir. Bu çalışmanın amacı, 2002- 2015 yılları arasında Ak Partinin kamu yönetimi reformları kapsamında gerçekleştirilen yasal düzenlemelerin genel gerekçelerinin, Yeni Kamu Yönetimi anlayışının temel ilkeleri bakımından içerik analizi yapılarak incelenmesidir. İçerik analizi sonuçlarına göre, Kamu Yönetimi Temel Kanunu Tasarısı ile genel çerçevesi çizilen reformların Yeni Kamu Yönetiminin temel ilkeleri ile uyumlu olduğu görülmüştür.
Kaymakam-belediye başkanı ilişkileri

Bu çalışmada öncelikle kaymakam ve belediye başkanı, tarihsel gelişimleri ile görev ve yetkileri yönünden ayrı ayrı ele alınarak incelenmiş, daha sonra da bu iki kurumun birbirleriyle olan ilişkileri, mevzuat, 'atanmış ve seçilmiş olma' kriterleri ile 'yeni yönetim teknikleri' açısından değerlendirilmiştir. Kaymakam ve belediye başkanı ilişkilerinde gerek mevzuattan gerekse de uygulamadan kaynaklanan bir takım sorunlar yaşanabilmektedir. Bunların çözümü için ise yeni yasal düzenlemelere ve kaymakam ile belediye başkanı arasında karşılıklı olarak saygı ve işbirliğine ihtiyaç vardır. Yapılmış olan anket çalışmamızdan da elde edilen sonuçlar bu yöndedir. Bu bağlamda, kaymakam ve belediye başkanları bulundukları ilçede merkezi hükümetin ve halkın temsilcileri olarak o yöreyi kalkındırabilecek proje ve işleri tam bir dayanışma halinde yürütmeli ve aksi tutumun hem kendi konumları ve hem de yöre halkı için bir fayda getirmeyeceğini bilmelidirler. 79
Cezaevi güvenlik yönetimi

Küresel çapta artan güvenlik kaygıları; devletlerin, kurumların, grupların ve kişilerin de güvenlik taleplerini arttırmış, güvenlik konusunun ise her düzeyde profesyonelce ele alınmasını gerekli kılmıştır. Polis ve jandarma teşkilatlarına benzer şekilde güvenlik hizmeti sunan infaz kurumlarının güvenliğinin yönetimi konusu bu süreçte öne çıkan ve incelenmesi gereken bir alan olarak karşımıza çıkmaktadır. Çalışmanın amacı; bir cezaevinde güvenlik yönetiminin tüm boyutlarını, unsurlarıyla birlikte bütüncül bir şekilde ele almaktır. Çalışmanın önemi, güvenliğin bireysel ve toplumsal açıdan öneminden kaynaklanmaktadır. Çalışma, kamu yönetimi alanında 'Cezaevi Güvenlik Yönetimi' başlığında yapılan ilk çalışma olması ve cezaevinde güvenlik konusuna yönetimsel açıdan bütüncül yaklaşması nedeni ile de önemlidir. Çalışmada cezaevi güvenlik yönetimine en uygun mimari model, yönetim ve personel profili belirlenmeye çalışılmıştır. Güvenlik yönetimine ilişkin sorunların ne ölçüde önlenebileceği, mevcut güvenlik yapısının etkililiği incelenmiştir. Cezaevi güvenlik yönetiminin temel sorunlarının; yönetimsel, fiziki yapı kaynaklı, personel kaynaklı ve mahkum kaynaklı sorunlar olduğu belirlenmiştir. Güvenlik yönetiminin fiziksel, prosedürel ve dinamik boyutları ile tamamlayıcı unsurları dikkate alındığında, Türkiye'de cezaevi güvenlik yönetiminin göreli olarak başarılı bir biçimde sürdürüldüğü belirlenmiştir.
Gümrük ve dış ticaret idarelerinde yeniden yapılanma

Gümrük teşkilatları her ülkenin dışarıya açılan kapılarıdır. Gümrük hizmetlerinin kalitesi, ülkedeki her sektörü doğrudan veya dolaylı olarak etkilemektedir. Bu açıdan gümrük teşkilatları, hayati düzeyde önemli kamu kurumlarıdır. Dış ticaretin de ülkelerin gelişim ve etkinliklerini arttırmalarında önemli bir araç olduğu görülmektedir. Bu realiteye rağmen Türkiye'de gerek Osmanlı döneminde, gerekse Cumhuriyet döneminde gümrük ve dış ticaret idarelerine yeterince önem verilmediğini ve bu konuda bilinçsiz davranıldığını söylemek mümkündür. Bu çalışmada savunulan tez, 2011 yılında yapılan genel düzenlemede Ekonomi Bakanlığı bünyesine alınan Dış Ticaret Müsteşarlığı birimlerinin Gümrük ve Ticaret Bakanlığı'na alınması gerektiğidir. İki idare bugüne kadar sürekli olarak farklı bakanlıklarda ve aralarında yeterli koordinasyon kurulamadan yapılandırılmıştır. Bu nedenle mevzuat ve uygulamalar uluslararası anlaşmalara dayanılarak ülke gerçekleri yeterince dikkate alınmadan oluşturulmuştur. Osmanlı dönemi de dahil olmak üzere gümrüklerin, 1980'li yıllara kadar uzun süre ülke menfaatleri aleyhine görev yaptığını söylemek mümkündür. Sonuçta; uygulamadan kaynaklanan sorunları yeterince bilmeden kararlar alan, mevzuat oluşturan ve dış ticaret erbabının temsilcisi konumunda bir dış ticaret idaresi ile sorunların ve yolsuzlukların kaynağı gibi görünen bir gümrük idaresi ortaya çıkmıştır. Uluslararası anlaşmaların yüklediği görevler ile ülke menfaatlerinin bir arada değerlendirilerek dengenin kurulabilmesi, iki idarenin aynı bakanlık bünyesinde yapılandırılmasıyla mümkün olabilir. Aynı bakanlıkta örgütlenme ile; etkili idare, işbölümü, kontrol ve koordinasyonun sağlanması, aynı ve benzer hizmet ve görevlerin aynı birim tarafından yerine getirilmesi, atıl kapasite ve kaynak israfının önlenmesi gerçekleştirilebilir. Aynı zamanda karar alıcı birimler aldıkları kararların sonuçlarını görme, denetleme ve değerlendirme imkanına kavuşabilir. Aynı bakanlıkta yapılanma halinde dış ticaret politikasının ağır sorumluluğu da üstlenilebilir.
Kamu personelinin iş tatminini etkileyen faktörler: Bandırma örneği

Bu çalışmanın amacı Balıkesir İli Bandırma ilçesinde kamu kurumlarında hizmet sınıfında çalışan kamu personellerinin demografik ve örgütsel özellikleri ile iş tatminini etkileyen faktörlerin boyutları arasındaki ilişkiyi tespit etmek ve çalışanların iş tatminini olumsuz etkileyen faktörlere yönelik yapılabilecek çalışmaları belirlemektir. Bu amacımıza yönelik olarak öncelikle literatür taraması yapılarak iş tatmini kavramı, iş tatmini ve tatmin teorileri, iş tatminini etkileyen bireysel ve örgütsel faktörler, iş tatmininin olumlu ve olumsuz sonuçları, kamu sektörü ve kamu personelleri incelenmiştir. Araştırmamızın uygulama bölümünde Bandırma ilçesinde kamu kurumlarında hizmet sektöründe görev alan 280 personele anketler dağıtılmış ve bu anketlerden geri dönen 260 anket değerlendirilmeye alınılmıştır. Veri tabanının değerlendirmesinde SPSS- 18 paket programı kullanılarak, frekans dağılım tabloları, Pearson Korelasyon analizi, çarpıklık ve basıklık katsayıları ve güvenilirlik analizleri uygulanmıştır. Örneklem büyüklüğünün yeterliliği ve Faktör Analizinin uygulanabilirliği için Barlett ve KMO testleri incelenmiştir. Son olarak demografik özellikleri ile iş tatminini etkileyen faktörlerin boyutlar arasındaki ilişkilerin ölçülmesi için Homogenty Test, Independent T-Test, One-Way ANOVA ve Kruskal Wallis analizleri uygulanmıştır. Araştırmamızın sonucunda, Balıkesir ili Bandırma ilçesinde kamu kurumlarında görev alan kamu personellerinin iş tatminini artırılması için maaş sisteminin iyileştirilmesi gerektiği, iş ortamında oluşan stres ve çalışanlar arasında oluşabilecek iletişim eksikliklerinin giderilmesi için kurum yöneticileri tarafından gerekli önlemlerin alınması ile çalışanların motivasyon düzeylerini arttıracağı ve bunun da iş tatminlerinin artmasına etkili olacağı saptanmıştır.
Afet yönetişiminde işbirliği ağlarının önemi: Kocaeli örneği

Bu araştırma, afet yönetiminde faaliyet yürüten kamu kurumları, özel sektör ve sivil toplum kuruluşları arasında kurulan işbirliği ağlarını incelemeyi ve planlanan işbirliği ağları ile gerçekleşen işbirliği ağlarını karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Araştırma sosyal ağ analizi yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini Kocaeli'nde afet yönetimi alanında faaliyet yürüten 220 kurum oluşturmaktadır. Sosyal ağ analizi verileri, bu amaç için hazırlanan bir anket aracılığıyla toplanmıştır. Ayrıca planlanan işbirliklerini tespit etmek için dokuman incelemesi yapılmıştır. Elde edilen veriler, UCINET 6 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan analizlerin görselleştirilmesi için Netdraw programı kullanılmıştır. Ağ bazında büyüklük, yoğunluk, ağ merkeziliği ve karşılıklılık analizleri yapılırken aktör bazında da derece merkeziliği, arasındalık merkeziliği, yakınlık merkeziliği ve özvektör merkeziliği analizleri yapılmıştır. Afet yönetimi ağının yoğunluğu 0 .073, merkeziliği 0 .64, karşılıklı bağlantıların oranı ise %36'dır. Dolayısıyla afet yönetiminde faaliyet yürüten kurumlar arasındaki ağ, düşük yoğunluklu, merkezileşmenin yüksek olduğu ve ilişkilerin büyük çoğunluğunun tek taraflı olduğu bir ağdır. Bu yapısall özellikleri itibariyle afet yönetimi ağı, dayanışma ve birlikte çalışma açısından yeteri kadar sosyal sermaye üretememekte, var olan bağlantılar ağdaki küçük bir grup aktör etrafında toplanmakta ve bağlantılar eşit olmayan bir şekilde dağılmaktadır. Karşılaştırılan 7 hizmet grubunun 4'ünde işbirliği ağının resmi lideri ile gerçek lideri birbirinden farklıdır. Bu 7 hizmet grubundaki ağ yoğunlukları %24 ile %57 arasında değişmektedir. En düşük yoğunluk Beslenme Hizmet Grubundaki işbirliği ağına ait iken en yoğun bağlantılar Arama ve Kurtarma Hizmet Grubunda gerçekleşmiştir. Ağın merkeziliğini ölçmeyi amaçlayan analizlerin bulguları, arama-kurtarma ve haberleşme alanlarında daha çok karşılıklı etkileşimin var olduğunu, diğer hizmet gruplarında ise bilgi ve kaynakları belirli sayıda aktörün elinde tuttuğunu göstermektedir.
Ceza infaz kurumlarında güvenlik ve gözetim servisinde çalışan personelde iş doyumu: Bolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Örneği

Bu çalışmada, Ceza İnfaz Kurumlarında Güvenlik ve Gözetim Servisinde Çalışan Personelde İş Doyumu düzeyleri incelenmiştir. Bu amaçla, Bolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda Güvenlik ve Gözetim Servisinde çalışan 131 kişiden oluşan evrenin 121 kişisine anket dağıtıldıktan sonra tamamı geri dönüş yapan 121 adedi değerlendirilmeye alınmış, analizler bu sayı üzerinden yapılmıştır. Analizler için SPSS 15.0 sürümlü paket programı kullanılmıştır. Toplanan verilerin analizi sonucu araştırmaya konu edilen iş doyumu boyutları demografik değişkenlere göre farklılıklar olmakla iş doyumu düzeylerinin tüm boyutlarda düşük olduğu gözlenmiştir. Personelin iş doyumu düzeylerinin yükseltilmesi için öncelikle yükselme olanakları, ücret, sosyal haklar ve çalışma koşullarında iyileştirilmelerin yapılmasında yarar vardır. Bu koşulların iyileştirilmesinde personelin doğrudan katılımlarının ve bu konuda söz ve karar sahibi olmalarını sağlayacak bir örgüt politikası ve eylem planı geliştirilmeli ve uygulanmalıdır, uygulamada sürekliliği sağlayacak bir kurumsal örgütlenme gerçekleştirilmelidir.