turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sosyal fobi belirti düzeyinin kendine yansıtma ve içgörü ile ilişkisi

Bu araştırmanın amacı; sosyal fobi belirti düzeyleri farklılaşan gruplar arasında içgörü ve kendine yansıtma ilişkisini, istatistiksel olarak kontrol ederek incelemektirBu araştırmanın örneklemini, 2017- 2018 öğretim yılında Üsküdar Üniversitesinin 1., 2., 3. ve 4. sınıflarında okuyan toplam 251 kişi oluşturmaktadır. Örneklemde 190 (% 75 ,69) kadın ve 61 (% 24 ,30) erkek öğrenci yer almaktadır. Örneklemin yaş aralığı 18 -29'dur. Araştırmada, veri toplama aracı olarak anket yöntemi kullanılmıştır. Katılımcılara sosyal fobi belirtilerini belirlemek için, Liebowitz Sosyal Anksiyete Ölçeği, kendine yansıtma ve içgörü düzeylerini belirlemek için, Kendine Yansıtma ve İç görü Ölçeği uygulanmıştır. Katılımcıların sosyo-demografik özelliklerini belirlemek için kişisel bilgi formu verilmiştir. Anketlerden elde edilen veriler SPSS programı ile analiz edilmiştir. Verilerden normal dağılım gösterenler için iki grubun karşılaştırılmasında, bağımsız gruplar t-testi; normal dağılım göstermeyen verilerde, nonparametrik Mann Whitney U testi kullanılmıştır. İkiden fazla grubun karşılaştırılmasında tek yönlü varyans analizi ve Post-Hoc değerlendirmede Tukey testi, normal dağılım göstermeyen veriler de nonparametrik Kruskal Wallis ve Mann Whitney-U testi kullanılmıştır. Sosyal kaygı ve sosyal kaçınma ile içgörü ve kendine yansıtma düzeyleri arasındaki ilişkiyi tespit etmek için Pearson Korelasyon analizi kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlar %95 anlamlılık düzeyinde (p<0,05) değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, katılımcıların % 70,51 'inde sosyal fobi belirtilerine rastlanmamıştır. Katılımcıların % 8 ,76'sı orta düzey sosyal fobi, % 13 ,94'ü belirgin sosyal fobi, % 4 ,78'i şiddetli sosyal fobi, % 1,99 'unun çok şiddetli sosyal fobi belirtileri göstermektedir. Yapılan istatistiksel analizler sonucunda, sosyal kaygı ve sosyal kaçınma düzeyi arttıkça, içgörü ve kendine yansıtma düzeyinin azaldığı görülmektedir. Sosyal kaygı düzeyi arttıkça sosyal kaçınma düzeyi artmaktadır. Çalışmanın bulguları ilgili literatür sonuçları ile tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinde aleksitimi düzeylerinin problem çözme becerileriyle ilişkisi

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinde aleksitimi düzeylerinin problem çözme becerileriyle ilişkisini incelenmesidir. Çalışmada, 2014- 2015 eğitim-öğretim yılında Üsküdar Üniversitesi Bahar Döneminde Psikoloji Bölümü lisans öğrencilerinden 138 kadın, 22 erkek toplamda 160 öğrenci katılmıştır. Katılımcılar araştırmaya gönüllülük esasına göre, çalışma hakkında bilgilendirilip, kabul ettikleri takdirde katılmışlardır. Verilerin toplanmasında 'BDÖ', 'BAÖ', 'TAÖ' ve 'PÇE' kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen verilerin istatistiksel analiz işlemleri Statistical Package for Social Siences 21.0 programı kullanılarak yapılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel metotları kullanılmıştır. Niceliksel verilerin karşılaştırılmasında iki grup arasındaki farkı Mann Whitney-U testi, ikiden fazla grup durumunda parametrelerin gruplar arası karşılaştırmalarında Kruskal Wallis H-Testi ve farklılığa neden olan grubun tespitinde Mann Whitney-U testi kullanılmıştır. Araştırmanın bağımlı ve bağımsız değişkenleri arasındaki ilişkiyi Spearman korelasyon, etki ise regresyon analizi ile test edilmiştir. Ölçekler arasındaki korelasyon ilişkileri aşağıdaki kriterlere göre değerlendirilmiştir. Çalışmanın bulgularına göre; bireylerin aleksitimi, anksiyete, depresyon düzeyleri ile problem çözme becerileri arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Aleksitimi düzeyleri arttıkça, problem çözme becerilerinde azalma görülmüştür. Anksiyete düzeyleri arttıkça, problem çözme becerilerinde azalma görülmüştür. Depresyon düzeyleri arttıkça, problem çözme becerilerinde azalma görülmüştür. Sonuç olarak; üniversite öğrencilerinde aleksitimi düzeylerinin problem çözme becerileriyle ilişkisi bu çalışma ile ilk kez ortaya konulmuştur. Ayrıca elde edilen bulgular, daha önceki çalışmalar ışığında tartışılmış, ileride yapılacak çalışmalar için faydalı olabileceğine inanılan öneriler paylaşılmıştır.
Türkiye'de ilkokula devam eden Suriyeli çocukların akran ilişkilerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de ilkokula devam eden Suriyeli çocukların akran ilişkilerinin incelenmesidir. Nitel modelde yapılandırılmış olan araştırmada, ilkokul 3. ve 4. sınıflara devam eden Suriyeli çocukların sınıf arkadaşlarıyla aralarındaki akran ilişkileri incelenmiştir. Bursa ili Osmangazi ilçesindeki bir devlet ilkokulunda yürütülen araştırmanın uygulaması 2016- 2017 eğitim öğretim yılında gerçekleştirilmiştir. Mevcut çalışmada iki aşamalı bir yol izlenerek sosyometri ile görüşme tekniği art arda kullanılmıştır. İlk aşamada 'oyun oynama' tercihine göre oluşturulan sosyometri 18 şubeden, 33'ü Suriyeli öğrenciler olmak üzere toplamda 526 öğrenciye uygulanmıştır. İkinci aşamada ise 69'u Türk, diğerleri Suriyeli öğrenciler olmak üzere toplamda 100 öğrenci ile görüşülmüştür. Araştırma sonucunda kız ve erkek, Suriyeli ve Türk tüm öğrencilerin daha çok kendi cinsiyetinden akranlarını tercih ettikleri bulunmuştur. Suriyeli ve Türk öğrencilerin karşılıklı olarak birbirlerini çok fazla tercih etmedikleri ve kız öğrencilerin erkeklere göre daha dışlayıcı olduğu bulunmuştur. Hem Türk hem Suriyeli öğrenciler birbirlerini tercih etmeme sebepleri olarak daha çok arkadaşlarının kaba davranışlarını örnek göstermişlerdir. Türk sınıf arkadaşları tarafından tercih edilmeyen Suriyeli öğrencilerin çoğunun Suriyeli sınıf arkadaşları tarafından da tercih edilmedikleri saptanmıştır.
5-6 yaş çocuklarının ahlaki yargı düzeyleri ile sosyal beceri ve problem davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, 5-6 yaş çocuklarının ahlaki yargı düzeyleri ile sosyal beceri ve problem davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini İstanbul ili Ataşehir ilçesinde anaokuluna devam eden 5-6 yaş çocuklar oluşturmakta olup örneklemi ise bu evrende yer alan 110 çocuk oluşturmuştur. Çalışma kapsamında veriler 2019 yılı Haziran ayında oluşturulan anket formu kullanılarak toplanmıştır. Araştırmanın örnekleminde bulunan 5-6 yaş çocukların cinsiyet, yaş, kardeşinin olma durumu, anne ve babanın eğitim durumu demografik değişkenlerine ilişkin betimleyici analizlere tablolarda yer verilmiştir. Araştırmada, 5-6 yaş çocukların ahlaki yargı düzeyleri, sosyal beceri ve problem davranışları arasındaki ilişki nicel araştırma yöntemlerinden olan ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışmanın amacı ve alt amaçlarına ulaşmak için 5-6 yaş çocuklardan 'Kişisel Bilgi Formu', 'Ahlaki Yargı Ölçeği', 'Anaokulu ve Okul Öncesi Beceri ve Problem Davranış Ölçeği (PKBS-2)' kullanılarak veriler toplanmıştır. Verilerin analizi için öncelikle katılımcıların demografik özelliklerinin betimleyici istatistikleri verilmiştir. Verilerin normal dağılım gösterildiği anlaşıldıktan sonra ahlaki yargı ölçeği, sosyal beceri ölçeği, problem davranışlar ölçeğine ve alt boyutlarından aldıkları puanların cinsiyet, yaş, kardeşinin olma durumu, anne ve babanın eğitim durumu değişkenlerine göre anlamlı düzeyde farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek amacıyla t-testi, ahlaki yargı ölçeği, sosyal beceri ölçeği, problem davranışlar ölçeği ve alt boyutları arasında anlamlı bir ilişkinin olup olmadığını belirlemek amacıyla da Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon katsayısı analizi yapılmıştır. Yapılan araştırmanın sonucunda 5-6 yaş çocukların ahlaki yargıları ile sosyal işbirliği sosyal etkileşim ve sosyal beceri arasında 'yüksek', sosyal bağımsızlık arasında 'orta' düzeyde pozitif yönde bir ilişki olduğu görülmüştür. Ahlaki yargı ile dışa yönelim problemi ve problem davranışları arasında ise 'yüksek', içe yönelim problemi arasında da 'orta' düzeyde negatif yönlü bir ilişki olduğu anlaşılmıştır. Sosyal beceri ile dışa yönelim ve içe yönelim problemi arasında da 'yüksek', problem davranışı ile de 'çok yüksek' negatif yönlü bir ilişki olduğu anlaşılmıştır.
Ailesiyle birlikte yaşamayan kız üniversite öğrencilerinin bağlanma stillerinin benlik kavramı, yeme tutumu ve davranışları üzerindeki etkisi

İnsanların doğduğu ve büyüdüğü ortamlar, bağlanma stilleri üzerinde etkisini göstermektedir. Bireylerin sahip oldukları olanakların farklı olması ya da ailenin çocuğa karşı yaklaşımı bağlanmayı etkilemektedir. Üniversite döneminde aileyle birlikte kalma ya da kalmama durumunun bağlanma stillerinin yanı sıra benlik ve yeme tutumuna etkisi olduğu düşünülmektedir ve bu düşünce böyle bir çalışmanın ortaya çıkmasındaki temel etkendir. Çalışmanın temel amacı ailesiyle yaşamayan kız üniversite öğrencilerinin bağlanma stillerinin benlik, yeme tutumu ve davranışlarına etkisini ölçmektir. Bu amacın gerçekleştirilmesi için İstanbul ilinde, 18-22 yaş arasında olup, kolay örneklem yöntemiyle seçilmiş 308 üniversite öğrencisine üç farklı ölçek uygulanarak anket uygulaması yapılmıştır. Çalışmada İlişkiler Ölçeği, Yeme Tutumu ve Davranışları Ölçeği ve Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği kullanılmıştır. Ulaşılan sonuçlara göre kız üniversite öğrencilerinin ailesiyle yaşama durumunun bağlanma, benlik ve yeme tutumu üzerinde etkisinin bulunduğu tespit edilmiştir. Ailesiyle yaşamayan kızlarda korkulu bağlanma düzeyinin daha yüksek olduğu dikkat çeken sonuçlardan bir tanesidir. Benlik saygısının artmasının yeme tutumu bozukluğunu azaltması, çalışmadaki bir diğer sonuçtur. Bağlanma stillerinin yeme tutumu bozukluklarını düşürme etkisine sahip olduğu da çalışmanın ulaştığı sonuçlar arasındadır. Çalışmanın sonuçlarına göre benlik saygısı arttıkça güvenli bağlanma, saplantılı bağlanma ve kayıtsız bağlanma azalmakta iken korkulu bağlanma artmaktadır. Literatür taramasında konuyla ilgili olarak az sayıda bulduğumu çalışmaların ışığında tartışmayı yapmış olmamız ve anketin uygulandığı sınırlı sayıdaki örneklem grubu, bu çalışmanın sınırlılıklarını meydana getirmektedir.
The Role of peers and families in predicting the loneliness level of adolescents

oz AKRANLARIN VE AİLELERİN ERGENLERİN YALNIZLIK DÜZEYLERİ ÜZERİNDE ROLLERİ Uruk, Ayşe Yüksek Lisans, Eğitim Bilimleri Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Ayhan Demir Ağustos 2001, 130 sayfa Bu çalışmanın temel amacı, akranlarına ilişkin bazı değişkenler, aile yapılarının ve bazı demografik değişkenlerin ergenlerin yalnızlık düzeylerini ne kadar yordadıklanm incelemektir. Akranlarıyla ilgili değişkenler, arkadaş sayısı, akranları tarafından kabul edilmeyi algılama, kendini açma, yakınlık, karşıhklık, karşı ve aym cinsle olan ilişkiden alınan doyum, akran baskısı ve etkisidir. Aile yapılarıyla ilgili değişkenler ise iletişim, birlik, yönetim, yetkinlik ve duygusal bağlamdır. Demografik değişkenler, anne-babamn eğitim düzeyi, kardeş sayısı ve doğum sırasıdır. Bu araştırmanın örneklemi, farklı sosyo-ekonomik düzeylerden seçilmiş Ankara-Türkiye'deki sekiz farklı okulun lise birinci sınıfına giden 756 öğrenciden oluşmaktadır. Yalnızlığın yordayıcılannı belirlemek amacıyla tüm değişkenler katılarak Çok Yönlü Regrasyon analizi yapılmıştır. Üç set birlikte yalnızlık değişkenin %42'sini açıklamaktadır. Analiz sonuçlan yalnızlığı, akran ilişkileri %35, aile yapılan %15, demografik değişkenlerse %04, açıkladığım göstermektedir. Akran ilişkileri ile ilgili 19 bireysel değişkenlerden, karşı ve aym cinsle olan ilişkilerden alınan doyum, akran baskısı, akran etkisi ve yakınlığın; aile yapılan setinin alt değişkenlerinde iletişimin yalnızlıkla anlamlı ilişkili olduğu bulunmuştur. Demografik değişkenler setinin alt değişkenlerinde yalnızlıkla anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Cinsiyet açısından yalnızlık anlamlı düzeyde farklılık gösterdiğinden dolayı kız ve erkekler için ayn ayn Çok Yönlü Regrasyon Analizi yapılmıştır. Bu analiz sonuçlarında tüm değişkenlerin kızlarda %43, erkeklerde %45 yalnızlığı açıkladığı bulunmuştur. Kızlarda ve erkeklerde değişken setlerin yalnızlığı açıklama sıralaması aym bulunmuştur. Ancak kızlarda demografik değişken setinin yalnızlığı anlamlı derecede yordamadığı bulunmuştur. Bu çalışmanın sımrlılıklan içerisinde, akran ilişkilerinin ergenlerin yalnızlık düzeylerinde en iyi yordayıcı olduğu sonucuna vanlabilir.
Coparenting processes in the US and Turkey: Triadic Interactions among mothers, fathers, and grandmothers with 3-month-old infants

Bu çalışmada ortak ebeveynlik dinamikleri ve bu dinamiklerin önemli aile değişkenleri ile olan ilişkisi Türkiye'den ve Amerika Birleşik Devletleri'nden katılan 3 -aylık-bebek sahibi aileler ile araştırılmıştır. Türkiye'den 45, ABD'den 54 aile çalışmaya katılmıştır. Ortak ebeveynlik davranışları 10'ar dakikalık yarı-düzenlenmiş oyunlar ile gözlenmiştir. Ebeveynlerin birbirleriyle olan 'işbirliği-algısı' ise özbildirim yöntemi ile ölçülmüştür. Hem gözlemlenen hem de bildirilen ortak ebeveynlik değişkeninin evlilik-doyumu, romantik-bağlanma, ebeveynlikte stres ve doğum sonrası depresyon gibi değişkenlerle olan ilişkileri incelenmiştir. Türkiye kültüründe geniş aile bireylerinin aile dinamiklerinde oynadıkları önemli rol dikkate alınarak büyükannelerin ortak ebeveynlik davranışları Türkiye örnekleminde incelenmiştir. Bulgular, ABD'de geliştirilmiş olan, hem gözlemlenen hem de algılanan ortak ebeveynliği ölçen araçların Türkiye'de de uygulanabilirliğini göstermiştir. Türkiye ve ABD örneklemlerinden elde edilen bulguların karşılaştırılabilir düzeyde olduğu ve her iki örneklemde de ortak ebeveynlik değişkenlerinin diğer aile değişkenleri ile beklendik yönde ilişkili olduğu bulunmuştur. Türkiye'deki yüksek eğitimli annelerin aileleriyle ABD aileleri arasında farklılıklardan çok benzerlikler gözlemlenmiştir. Fakat, Türkiye'deki görece düşük eğitimli annelerin aileleri ile yüksek eğitimli aileler ve ABD aileleri arasında ortak ebeveynlik kapsamında önemli farklılıklar bulunmuştur. Yüksek eğitimli annelerin olduğu ailelerde üçlü etkileşimlerde eşler arasında daha fazla işbirliği ve bebekle daha fazla aktif-meşguliyet gözlenmiştir. Türkiye'de annelerin ortak ebeveynlik davranışları baba ile birlikteyken ve büyükanne ile birlikteyken farklılık göstermemiştir. Ancak, büyükannelerin davranışları annelerden ve babalardan biraz farklılaşmıştır. Örneğin, büyükannelerin bebekle daha fazla flörtleşme ve dikkat dağıtma davranışları sergiledikleri bulunmuştur. Gözlemlenen ve algılanan ortak ebeveynliğin evlilik-doyumu, romantik bağlanma, ebeveynlik-stresi, doğum sonrası depresyon ile anlamlı ilişki içinde olduğu bulunmuştur. Çalışmanın mevcut yazına katkısı tartışılmış ve gelecek çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur.
15 temmuz darbe girişimi sonrası ruhsal sonuçlar ve ilişkili etkenlerin incelenmesi

Türkiye Cumhuriyeti kurulduğu tarihten itibaren birçok darbeye ve darbe girişimine tanık olmuştur. Darbeler hem toplumsal yapıda hem de toplumu meydana getiren bireyler üzerinde önemli ve kalıcı ruhsal etkilere neden olmaktadır. Literatürde askeri darbe girişimlerinin uzun süreli etkilerini ortaya koyan araştırma sınırlı sayıdadır. Bu çalışmada, 15 Temmuz 2016 tarihinde yaşanmış olan darbe girişimine tanıklık etmiş kişilerdeki genel ruh sağlığı durumunu ve ilişkili faktörleri saptamak amaçlanmıştır. Araştırmanın örneğini kolay erişilebilir örnekleme tekniği ile yaşları 18-66 arasında değişmekte olan 272 kişi oluşturmuştur (yanıtlama hızı %59). Veri toplama aracı olarak Sosyodemografik Bilgi Formu, 15 Temmuz Darbe Girişimi Etkileri Bilgi Formu, Yaşam Olayları Kontrol Listesi-5, Genel Sağlık Anketi-12, Travmatik Stres Belirti Ölçeği- 5 ve Kişisel ve Genel Adil Dünya İnancı Ölçeği kullanılmıştır. Katılımcıların %54.8'i kadın, %45.2'si erkek olup, ortalama yaş 32 .96 11.01'dir. Regresyon analizi sonucuna göre, genel ruh sağlığını bağımsız ve anlamlı ölçüde yordayan faktörlerin ruhsal bozukluk öyküsü, düşük gelir düzeyi, kardeş sayısı, doğrudan olayın şiddetine maruz kalmak, yakın kaybı, ilerleyen haftalarda demokrasi nöbetlerine katılım, 15 Temmuz darbe girişimi sonrası yapılan çevresel değişiklikler, 15 Temmuz darbe girişimi sonrası alınan desteklerin etkililiği, kişisel adil dünya inancı, 15 Temmuz sonrası bizzat deneyimlenen travmatik olaylar, kişinin gelecekle ilgili tehdit algıları, kişinin kendisini ve çevresini güvende hissetmesi ve yakın gelecekte bir darbe girişimi daha olacağı beklentisi olduğu saptanmıştır (p<0.05). Bulgulara dayalı olarak toplumsal travmalara bağlı ruhsal etkilenimleri en aza indirmek için koruyucu, önleyici, erken tanı ve tedavi amaçlı topluma dayalı ruh sağlığı müdahalelerinin yararlı olacağı düşünülmektedir.
Üniversite öğrencilerinin aleksitimi düzeyleri vebağlanma stilleri ile sosyal medya bağımlılıklarıarasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada; duyguları tanımada ve ifade etmede güçlük anlamına gelen aleksitimi ve bireyin yaşamın ilk yıllarında kendisine bakım verenle kurduğu bağın türünü tanımlayanbağlanma stillerinin sosyal medya bağımlılığıyla ilişkileri incelenmiştir. Çalışmanın, çocukların erken dönemde aileleri ile yakın ilişkiler geliştirmesinin gelecekteki aleksitimikdavranışları ile sorunlu sosyal medya kullanımı arasındaki ilişkiyi göstermesi açısından literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Çalışmada insanların yaşamında birçok probleme yol açan ve son dönemde gözle görülür derecede artan sosyal medya bağımlılığı çok boyutlu olarak ele alındığı için araştırma bulgularının rehberlik ve psikolojik danışmafaaliyetlerinde başvurulacak nitelikte olduğu düşünülmektedir. Araştırma yöntemi betimsel tarama niteliğindedir. Çalışmanın örneklemini Gazi ve Gaziantep Üniversitelerinde öğrenim görmekte olan 255'i kadın (%61,2), 98' i erkek (%38.8), toplam 353 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Çalışmada katılımcılara veri toplama araçları olarak Kişisel Bilgi Formu, Toronto Aleksitimi Ölçeği, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri ve Sosyal Medya Bağımlılık Ölçeği uygulanmıştır. Veriler SPSS- 22 paket programında analiz edilmiş olup, pearson korelasyon momentler çarpımı ve çoklu regresyon analizlerinden faydalanılmıştır. Çalışmanın sonucunda SBÖ ölçeğinden yüksek puan alan bireylerin, TAÖ'den de yüksek puan aldıkları ve sosyal medya bağımlılığı ile aleksitimi düzeyleri arasında pozitif ilişki olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Ayrıca diğer bir bulgu olarak SBÖ ölçeğinden yüksek puan alan bireylerin daha çok güvensiz bağlanma örüntüsüne sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Okul öncesi dönemdeki çocukların kısmi saklama görevlerindeki başarılarıyla kodlama ve planlama süreçleri arasındaki ilişkiler

Bu araştırmanın amacı, okulöncesindeki çocukların kısmı saklama çizimindeki başarılarıyla bilişsel süreçler arasındaki ilişkileri Bilgi Bütünleştirme Modeli çerçevesinde incelemektir. Ele alınan bilişsel süreçler planlama, ardışık kodlama ve eş zamanlı kodlamadır. Kısmi saklama çizimi, arka arkaya duran ve arkadakinin bir kısmı görünmeyen iki nesneli derinlik ilişkisinin çizimidir. Okul öncesindeki çocuklar için bu tür modellerin çizimi, yeni karşılaşılan ve nasıl çizileceği tam olarak bilinmeyen bir çeşit problem çözme durumudur. Araştırmanın örneklemini Ankara'da orta ve ortanın üstü sosyoekonomik düzeydeki anaokullarına devam eden 160 çocuk (5 ile 6 yaş arasında) oluşturmuştur. Araştırma gruplarını belirlemek için iki değişken üzerinde ölçme yapılmıştır. Bunlardan biri kısmi saklama çizim; diğeri de seçme görevidir. Çizimde başarılı ve başarısız olan denekler 60'ar kişilik iki grup oluşturmuştur. Seçme görevini alan grup ise 20'si başarılı ve 20'si başarısız olmak üzere 40 denekten oluşmuştur. Başarılı ve başarısız gruplardaki kız - erkek sayısı eşit tutulmuştur. Deneklerin tümüne planlama, ardışık kodlama ve eş zamanlı kodlama görevleri verilmiştir. Yukarıda sözü edilen tüm görevler bireysel olarak ve daha önce bir ön çalışmayla belirlenen sırada verilmiştir. Araştırmada deneklere uygulanan planlama, eş zamanlı kodlama ve ardışık kodlama görevleri. Bilgi Bütünleştirme Modeli'ne uygun bir faktör yapısı göstermemiştir. Anılan görevler üç ayrı faktör yerine iki faktörde toplanmıştır. Ill Eşzamanlı kodlama ve planlama görevlerinin oluşturduğu I. Faktörde görsel görevlerin, II Faktörde ise sözel bir görev olan Sayı Dizisi'nin yer aldığı görülmüştür. Planlama ve her iki tür kodlama görevlerinin çizim başarısını yordamaya olan katkıları araştırıldığında planlama görevleri Sekil İzleme ve Görsel Tarama'nın sırasıyla birinci ve üçüncü yordayıcı değişkenler olduğu bulunmuştur. Çizim başarısını ikinci derecede yordayan değişken ise eş zamanlı kodlama görevi Şekil Belleğidir. Çizimde başarılı olan kız ve erkek deneklerin planlama ve eş zamanlı kodlama görevleri ile ardışık kodlama görevlerinden Dokunma örüntülerinde diğer gruba göre daha başarılı oldukları görülmüş; fakat, cinsiyet kategorileri arasında anlamlı bir fark elde edilmemiştir. Kısmi saklama seçme görevinde başarılı olan grubun, başarısız gruba göre, sadece planlama görevi Görsel Tarama'da daha başarılı olduğu bulunmuştur. Seçme görevindeki başarıyı yordayan tek değişken de yine Görsel Tarama 'dır. Sonuç olarak, araştırmada kullanılan planlama ve eş zamanlı kodlama görevlerinin çizim başarısıyla ilişkili olduğu, seçme görevindeki başarının ise Görsel Tarama dışında hiçbir görevle ilişkili olmadığı bulunmuştur.
GEÇ ERGENLİK VE GENÇ YETİŞKİNLİK DÖNEMLERİNDE İYİMSERLİK SEVİYESİNİN ALT BOYUTLARININ PSİKO-SOSYAL İŞLEVSELLİĞE GÖRE RUH SAĞLIĞI SEMPTOMATOLOJİSİ AÇISINDAN İNCELENMESİ

Dünya literatüründe iyimserliğin alt boyutlarının psiko-sosyal işleyiş ve ruh sağlığı semptomatolojisi açısından inceleyen çalışmaların sayısı oldukça azdır. Durum geç erkenlik ve genç yetişkinlik yaşam aralığına gelince ise sayı daha da düşmektedir. Bu nedenle, bu çalışmada herhangi bir kötü olay öncesi ve sonrası olmaksızın iyimserlik ve iyimserliğe ait olan varoluşsal boşluk, amaç ve anlam eksikliği, var olan anlam ve anlam arayışı alt boyutlarının; psikososyal işleyişe ait olan bağlılık, kararlılık, iyimserlik, ilişkililik, mutluluk ve iyi oluş alt boyutlarının ve ruh sağlığı ile ilişkili semtomatolojik açıdan Somatizasyon, Obsesyon-Kompülsiyon, Depresyon, Anksiyete, Kişilerarası Alınganlık, Hostilite, Fobik Anksiyete, Paranoid Düşünceler ve Psikotisizm ile ilişkileri incelenmiştir. Alt boyutlarının dağılımının katılımcıların sosyodemografik özellikleri bağlamında da ele alınmıştır. İyimserlik ve psikososyal işleyiş boyutları tarafından yordayıcı doğrusal regresyon analizi bulgularında göre, bağlılık ( =0,28; p<0,05), kararlılık ( =0,26; p<0,01), ilişkililik ( =0,41; p<0,001) ve toplam ( =1,39; p<0,001) puanları hayatın amacını anlamlı düzeyde yordamaktadır. Toplam iyi oluş puanının yüksek oluşu hayatın amacını yordamakla birlikte, bağlılık, kararlılık ve ilişkililik boyutları hayatın amacını pozitif yönlü etkilemektedir. Hayatın amacını yordayıcı psikolojik belirtileri incelemek için yapılan doğrusal regresyon analizi bulgularında göre depresyon ( =-0,43; p<0,01) puanları hayatın amacını negatif yönlü ve anlamlı düzeyde etkilemektedir.