turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Milli eğitim bakanları ve eğitim faaliyetleri (1999-2016)

Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı Eğitim Yönetimi ve Denetimi Alanında Yüksek Lisans Tezi olarak hazırlanan bu çalışmanın konusu 'Milli Eğitim Bakanları ve Eğitim Faaliyetleri (1999 - 2016 )'dır. Yakın tarihte siyasi anlamda önemli değişiklikler meydana gelmiştir. 1999 yılında koalisyon hükümeti ile yönetilen bir ülkeden; 2001 yılında kurulan 2002 yılında yapılan genel seçimlerle tek başına iktidara gelerek 2016 yılına kadar tek başına aynı parti tarafından yönetilen ülkeye geçilmiştir. Adalet ve Kalkınma Partisi, en son yapılan 1 Kasım 2015 seçimlerde yine iktidarda kalmayı başararak 2002 yılından 2016 yılına kadar 14 yıl tek başına ülkeyi yönetmiştir. 1999 yılında farklı düşünceye sahip üç siyasi parti eğitim konusunda tek söylem oluşturmaya çalışırken; tek başına iktidarda olmasına rağmen Adalet ve Kalkınma Partisi, farklı sebeplerle 4 ayrı hükümet kurmuş ve bunlar içerisinde de politika ve uygulama meydana gelmiştir. İncelemeye alınan dönemlerde kurulan hükümetlerin eğitimle ilgili görüşleri birbirinden farklıdır. 1999 yılında kurulan 57. Hükümet Programında:'Eğitime ve gençliğe yatırım, ülkenin geleceğine yapılan yatırımdır. Türkiye eğitimle ilgili atılımlarını ve yatırımlarını kararlılıkla sürdürecektir. İlk, orta ve yükseköğretimde, çağdaş iletişim ve bilgi teknolojileri en geniş ölçüde değerlendirilerek ve öğrenci yurtları hızla yaygınlaştırılarak, eğitimde olanak eşitliği sağlanacaktır. Sekiz yıllık kesintisiz ve zorunlu ilköğretim uygulamasına devam edilecektir'ifadeleri benimsenirken 2002 yılında kurulan 58. Hükümet Programında 'Eğitim ve öğrenim hakkının kullanılmasının önündeki engellerin kaldırılması, eğitim hayat boyu sürecek bir süreç olarak kabul ve teşvik edilerek, kademeler arasında yatay ve dikey geçiş imkanların sağlanması' benimsenerek farklı bir eğitim anlayışının uygulayacağı belirtilmiştir. Koalisyon dönemi ile başlayan ve tek başına iktidarla devam eden 16 yıl içerisinde 8 hükümet değişikliği olmuş ve bu dönemde 7 ayrı Milli Eğitim Bakanı görev yapmıştır. Çalışma beş ana başlık altında toplanmıştır:Birinci bölümde problem, araştırmanın amacı, önemi, kapsamı ve sınırlılıkları açıklanmış; konularla ilgili kavramlar tanımlanmıştır. İkinci bölümde kavramsal çerçeve açıklanmış, teşkilat yapısı ve tarihsel gelişimi incelenmiştir. Üçüncü bölümde çalışmada kullanılan yöntem ve teknikler ve kuramsal çerçeve açıklanmıştır. Dördüncü bölümde kurulan hükümetlerin seçim beyannamelerinde, parti programlarında ve hükümet programlarımda eğitimle ilgili bilgilere ve 1999 - 2016 yılları arasında görev yapan Milli Eğitim Bakanlarının eğitim - öğretim, personel istihdamı, teşkilat yapısı, bütçe kullanımı, eğitimin yapılandırılması ve inşaat - emlak alanı ile ilgili yapılan çalışmalar ve diğer eğitim faaliyetleri incelenmiştir. Beşinci bölümde yapılan çalışmalar hakkında tartışma yapılmış, öneriler aktarılmıştır.
Türkiye'de kamu yönetimi düşüncesinin gelişimi: Tarihsellik ve disipliner bağımlılık

İTürkiye'de Kamu Yönetimi Düşüncesinin Gelişimi: Tarihsellik ve Disipliner Bağımlılık? başlıklı bu çalışmada, kamu yönetimi düşüncesinin Türkiye'de izlediği gelişim süreci incelenmekte, bu konu tarihsellik ve disipliner bağımlılık kavramları çerçevesinde karakterize edilerek değerlendirilmektedir. Çalışma kamu yönetimi düşüncesinin gelişimini kuruluş yıllarından günümüze kadar olan süreci kapsayacak biçimde ele almaktadır. Tez üç bölüm üzerine inşa edilmiştir. Birinci bölümde genel olarak sosyal bilimlerin tarihsel arka planına bakılmakta ve sosyal bilimlerin tarihselliğine vurgu yapılmaktadır. İkinci bölümde düşünsel Batılılaşma sürecinin mekanizmaları üzerine yoğunlaşılmakta; Son bölüm ise, Türk kamu yönetimi disiplini üzerine bir bağımlılık analizi hakkında bir incelemeyi içermektedir. Tezin ilk iki bölümü teorik tartışmalar ile yapılandırılmış, üçüncü bölümde ise Türk kamu yönetimi yazını üzerine ampirik bir araştırma yapılmıştır. Ampirik araştırma bölümünde alanla ilgili beş temel dergi seçilmiş ve burada yayınlanan makaleler analiz edilmiştir. Bu dergiler Türk İdare Dergisi, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, Amme İdaresi Dergisi, Mülkiye Dergisi ve Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi'dir. Adı geçen Dergilerde 1928- 2000 yılları arasında yayınlanmış olan makaleler incelenmiştir. Tezin hazırlanmasında yöntem olarak özellikle tarihsel yaklaşımdan yararlanılmıştır. Tezin temel sorunsalı Türkiye'de kamu yönetimi düşüncesinin kurucu unsurları ve gelişim çizgisinin bütüncül bir yaklaşımla ortaya konulmasıdır. Bu tezin sonucu Türk kamu yönetimi düşüncesinin yabancı kamu yönetimi düşüncelerinin etkisi altında ilerlediğini göstermektedir.
Olağanüstü hal rejimlerinde kamu özgürlüklerinin durdurulması

Kişinin bir değer ifade edebilmesi için gerekli olan ve devlet tarafından herkese tanınan hak ve özgürlüklere kamu özgürlükleri denilir. Olağan zamanlarda bu özgürlüklerin kullanımlarının tamamen ya da kısmen durdurulması mümkün değildir. Ancak devlet, mevcut hukuk kuralları ile karşılama imkanının bulunmadığı bir tehdit veya tehlike karşısında olağanüstü hal rejimlerine başvurur ve bu rejimin bir parçası ve gereği olarak kamu özgürlüklerinin kullanımını durdurabilir. Hazırlamış olduğumuz bu tezde olağanüstü hal rejimlerinde kamu özgürlüklerinin durdurulması konusunu dört bölümde ele alınmıştır. Birinci bölümde, kamu özgürlüklerinin tanımından, çeşitlerinden ve tarihi gelişimden bahsedilmiştir. İkinci bölümde, olağanüstü hal rejimleri kavramı, bu rejimlere başvurma sebepleri ve olağanüstü hal rejimlerinin hukuk düzenine olan etkileri anlatılmıştır. Üçüncü bölümde ise, olağanüstü hal rejimlerinde kamu özgürlüklerinin durdurulmasının sınırlarından ve bu rejimlere ilişkin Türk Anayasaları'ndaki düzenlemelerden söz edilmiştir. Dördüncü ve son bölümde, olağanüstü hal rejimlerinde kamu özgürlüklerinin durdurulmasının anayasal denetimi ve bu konuya ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile getirilen denetim mekanizması incelenmiştir.
Neoliberal politikaların yeni kentsel yoksullar üzerindeki etkisi: Ankara atık toplayıcıları örneği

Yeni kentsel yoksulluk, kentlerde özellikle enformel sektör üzerinden görülmektedir. Neoliberal dönemde; enformel sektörün, kalkınma paradigmasında formel sektörün karşısında konumlandırılmasının aksine formel sektör ile yakın ilişki kurarak yeni bir tür ekonomi oluşturduğu iddia edilmiştir. Yeni kentsel yoksullar ise bu ekonominin yoksul emekçilerini oluşturmuşlardır. Bu dönüşüm Ankara atık toplayıcıları üzerinden ele alınmıştır. Tez kapsamında hukuksal düzenlemelere bakılarak, atık toplayıcılarının mevzuattaki konumları ile çalışma koşulları arasındaki ilişki incelenmiştir. Bunun için atık toplayıcıları, ilçe belediyeleri ve lisanslı toplama ayrıştırma tesisleri ile derinlemesine mülakatlar yapılmıştır. Ambalaj atığı toplanmasında enformel olarak çalışan atık toplayıcıları, sürecin formel kesimi olan lisanslı firmalar tarafından da desteklenmektedirler. Fakat bakanlık ve belediyelerce yapılan hukuksal ve yönetsel düzenlemeler, toplayıcılar üzerinde sürekli bir baskı yaratarak toplayıcıların yaşam koşullarını kötüleştirmektedir. Göç ile kentlerde yaşamak zorunda kalan bu kişilerin, ekonomik yoksulluk ile beraber siyasi ve kültürel yoksunluk yaşadıkları; 2000'lerden sonra ise devletin sermaye lehine yaptıkları düzenlemeler neticesinde durumlarının giderek kötüleştiği görülmüştür. Enformel sektörü, kuralsızlığı üzerinden karlarını artıran sermayenin desteklemesine rağmen; burada çalışan güvencesiz kişilerin sırf enformel sektörde çalışıyor oldukları için emek gücü üzerindeki baskıya daha çok maruz kalarak yoksunluğu daha şiddetli yaşadıkları tezi iddia edilecektir.
Türk Emniyet Teşkilatı'nın amir sınıfının mesleki durgunluk döneminin geciktirilmesine yönelik kariyer planlaması

Danışman: Doç. Dr. Hasan IBICİOĞLU Günümüzde dünyada hızlı bir değişim süreci yaşanmaktadır. Bilim ve teknolojideki ortaya çıkan yeni gelişmeler, bu süreci hızlandırarak tüm dünyaya yaymaktadır. Çağımızda yaşanan bu değişim süreci, halka hizmet veren kamu kurum ve kuruluşlarını da değişime ve gelişime zorlamaktadır. Demokrasi, insan haklarına saygı, hukuk devleti kavramlarının ön plana çıktığı günümüzde, gelişen dünyaya ayak uydurmak, çağdaş toplumların gerisinde kalmamak, nitelikli insan gücüne sahip olmaya, gelişen ve değişen koşullara göre çalışanları yetiştirmeye, ekonomik ve sosyal imkanlarla iş tatmininin sağlanmasına bağlıdır. Kamu hizmeti yapan kurumlardan birisi olan Emniyet Teşkilatı da bu sürecin iyi bir takipçisi olma durumundadır. Suç ve suçlularla mücadelede başarılı olmak için, en az suçlular kadar teknolojiyi takip etmek, zeki, kabiliyetli ve eğitimli olmak gerekir. Bu noktada Emniyet Teşkilatı'nm yönetim anlayışında da gelişim ve değişim kaçınılmaz olacaktır. Yönetimde etkin olarak rol oynayan amir sınıfının yeni yönetim anlayışlarını takip edebilmesi ve bunları uygulamaya geçirebilmesi hizmette verimi ve kaliteyi artıracaktır. Çalışmamızda, mesleki durgunluk ile ilgili kavram ve anlamlar ele alınmış, Emniyet Teşkilatı'nm amir sınıfının kariyer planlaması ayrıntılı olarak değerlendirilmiştir. Çalışmamızın son bölümünde ise Emniyet Teşkilatı'ndaki amir sınıfının mesleki durgunluk boyutu ile ilgili yapılan araştırma sonucu elde edilen bulgulara ve yorumlara yer verilmiştir.
Türkiye'de sosyal güvenlik sisteminin antropolojik incelemesi ve emeklilik sorunları üzerine bir soru kağıdı uygulaması

Bu inceleme, Türkiye'de Sosyal Güvenlik Sisteminin Antropolojik incelemesi ile emeklilik sorunları üzerine bir soru kağıdı uygulamasının nasıl yapılabileceğini göstermek amacıyla gerçekleştirilen karşılaştırmalı bir alan araştırmasıdır. Hem sosyal güvenlik sistemi, hem de emeklilerin sorunlarının belirlenmesinde, sadece niteliksel yöntemlerin kullanılması ile elde edilecek bulguların, kısıtlı kalacağı değerlendirildiğinden, araştırmada niteliksel ve niceliksel yöntemlerin bir arada kullanıldığı Hızlı Değerlendirme Metodolojisi tercih edilmiştir. İncelemenin ağırlık noktasını teşkil eden bir grup emeklinin sorunlarının araştırılması ile ilgili olarak, İstanbul ilinde ikamet eden ve farklı yaş (minimum 35 ? maksimum 91), cinsiyet (39 kadın, 111 erkek), gelir, tahsil, meslek ve sosyal güvenlik grubuna mensup 150 emekli ile Aralık 2007 -Mart 2009 arasında, alanda yüz yüze görüşme yapılmıştır. Bu alan araştırması sonunda iki temel sonuca ulaşılmıştır. 1) Türk sosyal güvenlik sisteminin halen uygulandığı gibi parametrik reformlarla düzeltilemeyeceği, ancak yapısall reformlarla düzeltilebileceğidir. 2) Ulaşılan ikinci ve en önemli sonuç ise, farklı gelir ve meslek gruplarında da olsa ülkemizde emeklilerin, farklı şekillerde önemli sorunlarla karşı karşıya yaşamakta oldukları bulgusudur. Bilhassa düşük gelir grubuna mensup olanlar İstanbul'da ikamet etmek istememektedirler. Kendi durumlarını iyileştireceğine inanmadıklarından çıkan emeklilik yasaları ile ilgilenmemektedirler. Onlar için ne ekonomik ne de sosyal ortamın müsait olmadığı tespit edilmiştir. Bu bulgulara dayanarak görüşülen emeklilerin acil çözüm bekleyen sorunları ile karşılanması giderek büyük sıkıntı yaratan sosyal güvenlik açıklarını ortadan kaldırmak maksadıyla, 1) kamu personel rejimine tabi olanlara, eskiden olduğu gibi dağıtım esasına dayanan ve belirlenmiş fayda modeline göre çalışan emeklilik sistemi uygulanırken, 2) kamu personeli olmayan SSK ve Bağ-Kur'lular için, ulusal personel rejimine tabi olarak, fon esasına dayanan belirlenmiş katkı modelinin seçilmesi uygun değerlendirilmektedir.
Issues and management of urban residential land development: Three case studies from Ankara, Turkey

ÖZ KENTSEL KONUT ARSASI GELİŞİMİNDE SORUNLAR VE YÖNETİM: ANKARA'DAN ÜÇ ÖRNEK Araş, Aslı Yüksek Lisans, Kentsel Politika Planlaması ve Yerel Yönetimler Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Raci Bademli Haziran 1996, 171 sayfa Kentsel konut arsası gelişimi önemli bir planlama sorunudur. Önemi az gelişmiş ülkelerde hızlı kentleşmeye bağlı olarak daha da fazladır. Kentleşme Türkiye'de de İstanbul, Ankara ve izmir gibi metropoliten kentlerde hızlı nüfus yoğunlaşmalarına neden olmuştur. Bunun sonucunda, bu metropoliten kentler konut ve dolayısıyla kentsel konut arsası gereksinimi başta olmak üzere ciddi sorunlarla karşılaşmışlardır. Kentsel konut arsası gelişimi beş temel aşamada gerçekleşmektedir: sürecin tanımlanması, arsanın derlenmesi, planlama, arsa tahsisi ve altyapı sunumu. Zorunlu parselasyon, kamulaştırma, arazi bankacılığı ve süreli arsa tahsisi Türkiye'de kentsel konut arsası sunumunda daha fazla başarı elde etmek için yeniden düşünülmesi gereken konulardır. Kentsel konut arsası gelişimi ve konut yapımı, konut gelişiminde farklı ancak birbiriyle ilişkili olan iki ayrı kavramdır. Ancak Türkiye'de bu şekilde algılanmamaktadırlar. Bu kavram hatası kentsel konut arsası gelişiminin Türkiye'deki başarısızlığında önemli bir role sahiptir. Proje yönetimi kentsel konut arsası gelişiminde büyük öneme sahiptir. Proje yönetimi olmadığından, projenin gerçekleştirilmesi güçleşmektedir. Bu da kentsel konut arsası gelişiminde işletmeci yaklaşımın gerekliliğini ortaya koymaktadır. Kurumsallaşmış bir işletmeci yaklaşımın bulunmadığı Türkiye'de, kentsel konut arsası gelişimi projelerinin başarısızlığı da bunu doğrulamaktadır. Eldeki kaynakların yönetimi ve yeni gelir kaynaklarının yaratılması için de mali yönetime gereksinim bulunmaktadır. Kentsel konut arsası gelişimi yerel yönetimlerin sorumluluğu altında olmalıdır. Yerel yönetimler kentsel konut arsası gelişimini konut gelişiminin farklı bir yönü olarak algılamalı ve işletmeci bir yaklaşım benimsemelidirler. Proje deneyimlerinden bilgi üretmeli ve kentsel konut arsası gelişimini kurumsallaştıröalıdırlar.. Bu tez, dünya örneklerini tartışarak, kentsel konut arsası gelişiminin farklı biçimlerini ve yönetimini incelemektedir. Daha sonra, Türkiye'deki kentsel konut arsası gelişimi Ankara kenti örneğinde üç proje ile incelenmektedir.
Terör örgütlerinin dış politika aracı olarak kullanılması: PKK örneği

Terör kelime anlamı olarak toplumda korku uyandıran eylemler olarak ifade edilebilmektedir. Terörizm ise siyasal iktidarı ortadan kaldırmaya yönelik yapılan silahlı eylemlerdir. Terör, küreselleşmenin ve Uluslararası sistemin etkisiyle savaş yerine başvurulan bir yöntem haline gelmiştir. Savaş ise Dış Politikanın araçlarından biri olmaktadır. Dolayısıyla terörü de Dış Politikanın araçları arasında değerlendirmek mümkündür. Terör örgütlerine dış destek devletler tarafından çıkarlarının bir gereği olarak verilebilmektedir. Bu çalışmada terörün dış politikada nasıl kullanıldığı ve verilen dış desteğin kapsamına değinilmiştir. Çalışmayı sınırlandırmak açısından ise terör örgütlerinden PKK seçilmiştir. PKK'nın faaliyet göstermeye başladığı yıllardan itibaren aldığı destek süreç halinde incelenmiştir. Çalışmanın teorik kısmında ise Uluslararası ilişkiler teorilerinden Liberalizm, Realizm ve Sosyal İnşacı yaklaşımlarından faydalanılmıştır. Çalışmada terörün tanımı, nedenleri, türleri, devlet desteği ve Uluslararası hukuktaki yeri tartışılmıştır. Analiz düzeyi olarak devlet tercih edilmiştir. Uluslararası alanda hiçbir devlet teröre destek verdiğinin ortaya çıkmasını istememektedir. Bu destek siyasi, ekonomik ve askeri olmaktadır. Bazı devletler ise terörist faaliyetler içerinde olan yapılanmaları terör örgütü olarak tanımamaktadır. Burada terörün tanımı sorunu karşımıza çıkmaktadır. Bu da devletlerce terör ve terörist örgütlerin farklı algılanmasına neden olmaktadır. Nitekim çalışmada ABD, Rusya, İran ve bazı Avrupa Birliği ülkelerinin PKK terör örgütüne karşı söylemlerine yer verilmiştir. Diğer yandan çalışmada niteliksel ve kısmen niceliksel araştırma metotları kullanılmıştır. Sonuç olarak PKK, dış destek almaktadır. Diğer yandan Türkiye'nin dış politikada zor durumda kalmasına neden olmaktadır.
MSB ve TSK'da görev yapan devlet memurlarının hukuki statüsü

MİLLİ SAVUNMA BAKANLIĞI VE TÜRK SİLAHLI KUVVETLERİ KADROLARINDA GÖREV YAPAN DEVLET MEMURLARININ HUKUKSAL STATÜSÜ ÇATIKOĞLU Erkan Yüksek Lisans Tezi, Kamu Yönetimi Bölümü Tez Danışmanı: Yrd. Doç. Dr. Gönül Ülker Mart 2001, XÜ+223Sayfa Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan Devlet memurları, memurlar hakkında genel Kanun olan 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi olarak hizmete alınırlar. Ancak yürütülen hizmetin niteliği dikkate alınarak bazı konularda Askeri Mevzuata tabi tutulmaktadırlar. Askeri hizmet gereklerine uygun olarak çalışma saatlerinin farklı biçimde düzenlenebileceği; nöbet hizmetlerine sokulacakları, şikayet ve müracaatlarında askerlerin uyması gereken kurallara uyacakları kabul edilmiştir. Ayrıca disiplin hukuku bakımından ayrı bir statüye sokulan memurlar hakkında Askeri Disiplin Hukuku yoluyla özgürlüğü bağlayıcı ceza verilebilmesi de mümkün görülmüştür. Çağımızda branşlaşma ve iş bölümü ihtiyacına bağlı olarak orduda, sayılan giderek artan memurların özlük haklan, disiplin ve ceza mevzuatı açısından hangi kanunlara tabi olduklarının tespiti önemlidir. Bu çalışmada bu hususlar aynntılı olarak incelemeye çalışılmıştır.
Askeri kolluktan sivil kolluğa uzanan süreçte Jandarma Genel Komutanlığının yönetimsel değişimi

Bu çalışmada; Jandarma Genel Komutanlığının askeri kolluk yapılanmasından, sivil kolluk sürecine geçişi sonrasında meydana gelen yönetimsel değişikliler ve etkilerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Jandarma Genel Komutanlığının teşkilat yapısı hakkında şu ana kadar yapılan çalışmalarda kurum askeri kolluk olarak incelenmekte iken bu çalışma sivil kolluk yapılanmasının incelenmesine dair ilk çalışma olduğu için önem taşımaktadır. Çalışmanın hazırlanmasında ikincil veriler kullanılarak Jandarma Genel Komutanlığının kolluk yapılanması incelenmiş ve sivil kolluk olarak düzenlenmesini meydana getiren Kanun Hükmünde Kararnameler ile ortaya çıkan değişiklikler açıklanmaya çalışılmıştır. Sivil kolluk yapılanmasının oluşturduğu etkilerin belirlenmesi amacıyla 20 Emekli/Müstafi Jandarma Genel Komutanlığı personeli ile mülakat yapılmış ve elde edilen bulgular ışığında sonuç ve değerlendirme kısmı yazılmıştır.
Üniversitelerde disiplin rejimi

Kamu hukuku perspektifinden kurum düzenini olumsuz yönde etkileyecek durumlar, kamu hizmetinde aksamalara yol açar. Disiplin hukukunun spesifik amacı ise kurum düzenini temin etmektir. Bu amacı gerçekleştirebilmek için kurum ve meslek bazlı ayrımlar yapılarak çeşitli disiplin kuralları öngörülmüştür. Disiplini sağlamaya yönelik bu kurallar, farklı disiplin rejimlerini oluşturur. Üniversitelerin kurum düzenini sağlama ve koruma amacı ile getirilmiş kurallar bütünü ise üniversitelerde disiplin rejimini meydana getirmektedir. Disiplin kuralları, esasen kamu hizmetini gören kişilere yönelir. Ancak kimi durumlarda, hizmetin varoluş amacıyla sıkı sıkıya bağlı olan hizmetten yararlananlar da disiplin hukukunun kapsamına dahil edilir. Üniversitelerde kamu hizmetini görenler ve kamu hizmetinden yararlananlar, üniversitenin kurum düzenine riayet etmekle yükümlüdür. Bu bağlamda üniversitelerde kamu hizmetini görenler, akademik personel ve idari personelden teşekkül eder. Kamu hizmetinden yararlanıp disiplin rejimine tabi olanlar ise öğrencilerdir. Öğrenciler, üniversitelerdeki eğitim-öğretim hizmetinin varoluşuyla doğrudan ilgilidir. Üniversitelerde disiplin rejimi; akademik personel, idari personel ve öğrencileri temel alan kurallarıyla kurum düzenini korumayı amaçlar. Kişi esaslı bu ayrımlar ise alt disiplin rejimlerini oluşturur. Çalışmamızda üniversitelerde disiplin rejimi, disiplin kurallarının yöneldiği kişi temelli ayrımlarla ele alınarak yargı kararları ışığında açıklanmaya çalışılmıştır. Ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi Bireysel Başvuru kararlarında disiplin hukukundan kaynaklanan örneklere de yer verilmiştir.
İnsan kaynakları fonksiyonlarında dış kaynak kullanımı ve bankacılık sektöründe bir araştırma

2000'li yıllarda, iş dünyasındaki değişim ve değişimi şekillendiren öncüstratejiler, rekabette üstünlük sağlamanın temel koşulları haline gelmektedir. İşletmeler açısından sürdürülebilir üstünlük sağlamada sürekli olarak yeni yönetselyöntem ve yaklaşımların geliştiği gözlemlenmektedir. Bu çerçevede, küreselleşme ve artan rekabet, birçok örgütte büyük yapısall değişimlere yol açarak, işletme dışı kaynaklara olan talebi daha da artırmaktadır. İnsan kaynakları fonksiyonu da dış kaynak kullanımının yaygın biçimde kabul gördüğü bir alandır. Bu tez çalışmasının amacı, ülkemizde bankacılık sektöründe insan kaynakları fonksiyonlarında dış kaynak kullanımına ne ölçüde gidildiğiniaraştırmaktır. Bu amaçla, araştırmada, yerli ve yabancı birçok kitap, dergi, makale ve elektronik kaynaktan yararlanılmıştır. Konu ile ilgili bankacılık sektöründe bir araştırma yapılmıştır. Araştırma sonucunda genel olarak bakıldığında, ülkemizde bankacılık sektöründe insan kaynakları departmanlarında dış kaynak kullanımının tercih edildiği belirlenmiştir.
Su kaynakları yönetiminde ticarileşme eğilimi

Bu çalışmanın amacı, küreselleşme ve beraberinde getirmiş olduğu özelleştirme sürecinin, su kaynakları yönetiminde neden olduğu ticarileşme eğilimini incelemektir. Su kaynakları ve hizmetlerinde yaşanan ticarileşme eğiliminin, sivil toplum kuruluşlarına, uluslararası örgütlere ve devletlere yansımaları değerlendirmektir. Birçok ülke su sıkıntısı çekmekte, dünyanın bazı bölgelerinde ise su kıtlığı yaşanmaktadır. Dünyadaki tüm insanlar için son derece önemli olan su kaynakları, iklim değişikliği, kuraklık, sel ve kirlilik gibi olumsuzlukların etkisi altındadır. Bunun yanında su kaynakları yönetimindeki etkinlikten uzak uygulamalar da önemli bir diğer sorun alanıdır. Bu noktada kamu sektörü; etkinlik ve verimlilik açısından, su kaynakları yönetimi konusunda yetersiz kalmaktadır. Dolayısıyla sorunun çözümü için sahip olduğu finansal güç ve kaliteli hizmet anlayışı nedeniyle özel sektör ön plana çıkmaktadır. Özel sektör, su hizmetlerinin sağlanması konusunda, suya maliyet fiyatlarını da ekleyerek, etkin kaynak kullanımı ve kaynakların bakımı hususunda önemli bir işlevi yerine getirmektedir. Ancak suyun özel sektör tarafından yönetilmesinin bir takım sorunlara yol açacağı yönünde iddialara rastlamaktadır. Bu iddialar, suyun bir insan hakkı olduğu düşüncesine dayanmaktadır. Türkiye, dünyadaki birçok ülkede olduğu gibi, su kaynakları yönetiminde bazı sorunlar yaşamaktadır. Bu sorunların çözülmesi için su hizmetlerinin özelleştirilmesi ve suyun ticarileşmesi yönünde bir eğilim mevcuttur. Bu çalışmanın temel tezi, Türkiye'de su kaynakları yönetiminde bir ticarileşme eğiliminin bulunduğunu ortaya koymaktır.
Legal status of tourism workers

KOCAELİ ÜNİVERSİTESİ SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ ÖZEL HUKUK ANABİLTM DALI Turizm; devamlı ikamet edilen, çalışılan ve günlük ihtiyaçların karşılandığı serler dışında, geçici olarak gidilen ve konaklama sırasında genellikle turizm şletmelerinin ürettiği mal ve hizmetlerin talep edildiği bir olaydır. Turizmin insanla lgili olmasından dolayı çok geniş bir kapsamı vardır. Bu nedenle de turizm sektöründe konomi, işletme, hukuk, siyaset bilimi, coğrafya, sosyoloji, psikoloji gibi bilim [allarının bilimsel yöntemlerinden de yararlanılır. Turizm çalışanlarına İş Hukuku kuralları uygulanmaktadır. Ancak Turizmi Teşvik Kanunu gibi turizm sektörüne özgü yasalar da vardır. Turizm faaliyetleri nevsimlik işlerdendir. Mevsimlik işler; işyerindeki faaliyetin ydın belirli döneminde oğunlaştığı, diğer zamanlarda ise azaldığı veya tamamen durduğu ve bu durumun üzenli olarak tekrarlandığı işlerdir. Turizm çalışanları mevsimlik işlerde genellikle elirli süreli hizmet sözleşmesi ile çalışmaktadırlar. Sezon sonunda hizmet sözleşmesi ona ermektedir. Turizm çalışanları, turizm sezonunda çağrı usulü ile de çalışmaktadırlar. Su usule göre işçinin yıllık veya aylık göreceği iş miktarı, önceden kararlaştırılır. Ancak izmet ediminin yerine getirilmesini kendi durumuna göre ayarlama hakkı, işverene ınınır. Turizm işçisi turizm sektörünün özelliği gereği hafta sonu da çalışmaktadırlar, ncak haftanın diğer bir günü tatil verilmesi zorunludur. Normal çalışma süresi haftada en fazla 45 saattir. Lokanta ve benzeri işyerlerinde çalıştırılan işçiler için günlük iş süresi, İş Süreleri Tüzüğünün m.10 göre ünde 8 saattir. Turizm çalışanlarının eğitim, staj, yabancı dil, iş bulma, sigortasız çalıştırma, güvencesinin olmaması, elverişsiz koşullarda çalışma gibi sorunları vardır.