turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
DSM-5 İÇİN GENÇLİK ANKSİYETE ÖLÇEĞİNİN ÜLKEMİZ ÇOCUKLARI İÇİN UYGUNLUĞU

Amaç: Çocuklarda ve ergenlerde anksiyete belirtilerinin sıklığını ve yoğunluğunu ölçmek için öz bildirim anketleri yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu araştırmanın amacı; yurtdışında kullanılan 28 maddeden oluşan bir öz bildirim ölçeği olan 'The Youth Anxiety Measure for DSM- 5 (YAM-5)' ölçeğinin Türkiye'deki çocuklara olan uygunluğunu test etmektir. Yöntem: Araştırma Düzce İl Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı 3 ortaokul ve 6 lise olmak üzere toplamda 9 okuldan 696 öğrenci ile gerçekleştirildi. Öğrencilere öncelikle veli onam formu verilmiş olup, onay alındıktan sonra tekrardan okullara gidip öğrencilere sırasıyla sosyo-demografik form, Gençlik Anksiyete Ölçeği ve Çocukluk Çağı Anksiyete Tarama Ölçeği uygulandı. İstatistiksel analizler SPSS versiyon 17.0 ve AMOS 22.0 yazılımı kullanılarak yapıldı. İkiden fazla grup içeren değişkenlerde kendi aralarında karşılaştırma için tek yönlü ANOVA testi kullanıldı. Varyansların homojenliği Levene testi ile değerlendirildi. Gruplar arasında anlamlı farklılık bulunan durumlarda, ikili karşılaştırmalar için post-hoc testlerden Sidak testi kullanıldı. Ölçeklerin ve ölçeklerin alt boyutlarının birbirleriyle olan ilişkisi Pearson korelasyon testi ile incelendi. Geçerlilik ve güvenirlilik analizleri yapıldı. Bulgular: GAÖ ile ÇATÖ toplam skorları arasında pozitif yönde güçlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmıştır (r=0,804; p<0,0001). 28 maddeden oluşan GAÖ ölçeğinin güvenirlik analiz sonucunda; Cronbach Alfa değeri 0,892 olarak bulunmuştur. ÇATÖ'nün de Cronbach alfa değeri 0,92 olarak bulunmuştur ve her iki ölçeğin Cronbach alfa değerleri birbirine hemen hemen çok yakın olduğu görülmektedir. KMO değeri 0,904 bulunduğu için mükemmel derecede modellenebilir bulundu. Tartışma: Yapılan çalışmada GAÖ'nün analizi yapıldığında ülkemiz çocukları için uygunluğu kanıtlanmış olup, geçerlilik ve güvenirlik analizleri beklenen düzeyde anlamlı bulunmuştur.
Üniversite öğrencilerindeki yetersizlik duygularıyla öğrencilerin anne ve babalarına bağlanmaları arasındaki ilişki

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin yetersizlik duyguları ile anne ve babalarına bağlanma ilişkisinin incelenmesidir. Araştırma, anne-babaya bağlanma biçimleri ile yetersizlik duyguları arasındaki ilişkiyi inceleyen ilişkisel tarama türünde betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın evreni 2017- 2018 eğitim ve öğretim yılında İstanbul ilinde öğrenim gören üniversite öğrencileri olarak belirlenmiştir. Araştırmanın örneklemini İstanbul'da çeşitli üniversitelerde öğrenim gören 321'ikadın ve 112'si erkek toplam 433 üniversite öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmada niceliksel veriler karşılaştırılırken iki grup arasındaki fark için Tek Örneklem T testi, ikiden fazla grup parametreleri için Varyans Analizi kullanılmıştır. Araştırmanın bağımlı ve bağımsız değişkenleri arasındaki ilişki Pearson korelasyonu ile test edilmiştir. Araştırma verileri Yetersizlik Duygusu Ölçeği, Anne ve Babaya Bağlanma Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu ile elde edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre yetersizlik duygusu ölçeği ile anneye bağlanma ölçeği ve alt boyutları arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Yetersizlik duygusu ile babaya bağlanma ölçeği arasında anlamlı bir ilişki bulunmazken babaya bağlanma ölçeği alt boyutları arasında istatistiki açıdan anlamlı ilişki bulunmuştur. Demografik özellikler açısından değerlendirildiğinde yetersizlik duygusu ile yaş, çocukta annenin algılanan tutumu ve çocuklukta babanın algılanan tutumu değişkenleri arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Anneye bağlanma ile cinsiyet, çocuklukta annenin algılanan tutumu, ve yaşamın çoğunluğunun geçirildiği yer ve öğrencinin geçimine ailesinin katkısıdeğişkenleri arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Ayrıca babaya bağlanma ile babanın mesleği, çocuklukta babanın algılanan tutumu ve öğrencinin geçimine ailesinin katkısıdeğişkenleri arasında anlamlı ilişki bulunmuştur.
Retro furniture boom: A study of the experience of nostalgia and ways of self distinction in postmodern society

Endüstrileşmiş dünya tüketim toplumunu da beraberinde getirdi. Medya ve internetin de etkisiyle insanların hayat stilleri genellikle tüketim üstüne şekillenmeye başladı. Bu tip bir dünyada, insanlar ve nesneler arasındaki bağ yeni bir hal almaya başladı. Nesnelerin insanların hayatına hiç olmadığı kadar dahil olması, insanların hayatlarının neslerin dünyası ile sınırlandırılması anlamına geliyordu. Tüketim toplumundan sıkılan insanlar daha sabit değerler aramaya başladılar. Geçmiş onlar için değişemeyecek ve sabit olan tek şeydi. Bu sebeple insanlar geçmişşlerine özlem duymaya ve geçmişşe ait neslere ilgi duymaya başladılar. Geçmişe dair bu özlem tüketim toplumunda retro kültürünün doğmasının yolunu açtı. İnsanlar retro nesneleri özellikle de retro mobilyayı geçmişşe dair güzel günlerini hatırlamak için kullanmaya başladılar. Fakat bunu yaparken unuttukları anılarının ve kollektif olarak yeniden şekillenen geçmişşlerinin farkında değildirler. Bu tezde tüketim toplumundan bir kaçış olarak görülen retro mobilyanın aslında insanları tüketim toplumunun içine çektiği ve bu mobilya ile geçmişşlerine tutunmaya çalışan insanların aynı zamanda hafızalarından anılarını kollektif olarak ve yavaş yavaş sildikleri sonucu çıkarılmıştır.
Doğu Karadeniz Bölgesi'nde sosyal medya bağımlılığı ile kişisel iyi oluş arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, Doğu Karadeniz Bölgesi'nde Sosyal Medya Bağımlılığı ile Kişisel İyi Oluş arasındaki ilişki incelenmektedir. Araştırmaya 18 ve üstü yaş aralığında 900 erkek ve 900 kadın toplam 1800 kişi katılmıştır. Çalışmaya alınan katılımcıların genel yaş ortalaması 31 ,8'dir. Erkeklerin yaş ortalaması 32 (SS=10.8), kadınların yaş ortalaması ise 32 (SS=11.5)'dir. Araştırmanın verileri Sosyodemografik Bilgi Formu, Davranış Etkileme Yükü Formu ve Kişisel İyi Oluş İndeksi Yetişkin Formu ile toplanmıştır. Çalışmada elde edilen veriler SPSS 21 programında analiz edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde, tek yönlü varyans analizi ve Lineer Regresyon kullanılmıştır. Çalışma sonucunda bireylerin sosyal medya bağımlılıklarının cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim düzeyi gibi değişkenler açısından farklılaştığı belirlenmiştir. Ayrıca sosyal medya bağımlılığı ile kişisel iyi oluş arasında istatistikçe anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Sosyal medyanın yoğun kullanılmasıyla birlikte oluşabilecek olumsuzluklar ve bu olumsuzlukların sonucunda çıkan bağımlılık için bireylere internet ve sağlıklı internet kullanımı hakkında bilinçlendirici çalışmaların yapılması önerilmektedir. Bu alanda yapılan bilimsel çalışmaların da gerekli bilincin oluşmasına katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Fen ve sosyal bilimlerde öğrenim gören üniversite öğrencilerinin duygusal zekalarının bazı alt boyutlar yönünden karşılaştırılması

Bu araştırmada, fen ve sosyal bilimlerde öğrenim gören üniversite öğrencilerinin duygusal zekalarının bazı alt boyutlar yönünden karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırmada veri toplama araçları olarak, Kişisel Bilgi Formu ve Duygusal Zeka Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini İstanbul Kültür Üniversitesi Meslek Yüksekokulları'nda öğrenim gören 149'u kadın, 123'ü erkek olmak üzere toplam 272 üniversite öğrencisi oluşturmuştur. Bu öğrencilerin 103'ü Çocuk Gelişimi, 59'u Halkla İlişkiler ve Tanıtım, 42'si Elektronik Teknolojisi ve 68'i Uçak Teknolojisi bölümlerinde öğrenim görmektedir. Katılımcılardan elde edilen veriler, SPSS versiyon 21.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Bireylerin duygusal zeka düzeyleri ve alt ölçek puanlarında farklılık olup olmadığını belirlemek amacıyla bağımsız gruplar t testi yapılmış, sonuçların cinsiyet değişkenine göre anlamlı olarak farklılaştığı saptanmış, kadınların erkeklere oranla duygusal zeka düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Bireylerin yaş değişkeni ile duygusal zeka düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılan korelasyon analizi sonuçlarına göre, bireylerin yaşları ile duygusal zeka düzeyleri arasında negatif yönde düşük düzeyde bir ilişki bulunmuştur. Üniversite öğrencilerinin öğrenim gördükleri bölümlerin, öğrencilerin duygusal zeka düzeylerinde farklılık yaratıp yaratmadığını saptamak amacıyla yapılan Anova ve Kruskal Wallis H testi sonuçlarına göre, duygusal zeka düzeyleri ve bölümler arasında anlamlı farklılığa rastlanmıştır. Bireylerin öğrenim gördükleri fen ve sosyal bilimler kategorileri ile duygusal zeka düzeyleri arasında anlamlı farklılık olup olmadığını saptamak amacıyla yapılan t testi ve Mann Whitney U testi analizi sonuçlarına göre ise, sosyal bilimler alanında öğrenim gören üniversite öğrencilerinin duygusal zeka düzeylerinin fen bilimler alanında öğrenim gören üniversite öğrencilerine göre daha yüksek olduğu saptanmıştır.
İmam hatip lisesi öğrencilerinin algıladıkları sosyal desteğin kariyer kararı yetkinlik beklentisi üzerindeki etkisi

Çalışmanın amacı, Sosyal Bilişsel Kariyer Kuramı çerçevesinde imam hatip lisesi öğrencilerinin, kariyer kararı yetkinlik beklentileri üzerinde algılanan sosyal desteğin etkisini araştırmaktır. Tarama modeliyle yaptığımız çalışmada, Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ile Kariyer Kararı Yetkinlik Beklentisi Ölçeği alt boyutları arasındaki ilişkilere, Algılanan Sosyal Destek Ölçeğinin, Kariyer Kararı Yetkinlik Beklentisi Ölçeğinin alt boyutlarını yordama düzeyi incelenmiştir. Daha sonra çalışmada Algılanan Sosyal Destek Ölçeği alt boyutları ile Kariyer Kararı Yetkinlik Beklentisi Ölçeğinin alt boyutları arasında anlamlı çıkan ilişkiler değerlendirilmiştir. Bu amaçla, 2015- 2016 eğitim-öğretim yılında, Konya ilindeki Mehmet Zahid Kotku Anadolu İmam Hatip Lisesi 11. ve 12. sınıf öğrencilerinden oluşan, tesadüfi seçilmiş 273 kişilik öğrenci grubuna Betz, Klein ve Tailor (1996) tarafından geliştirilmiş, Türkçeye çevirisiyle birlikte güvenirlik geçerlik çalışmaları da Işık (2010) tarafından yapılmış, Kariyer Kararı Yetkinlik Beklentisi Ölçeği uygulanmıştır. Ayrıca Yıldırım (1997) tarafından geliştirilen daha sonra 2004 yılında revizyonu yapılan, lise öğrencilerinin aile, arkadaş ve öğretmenlerinden algıladıkları sosyal desteği ölçmek için Algılanan Sosyal Destek Ölçeğinde katılımcılar tarafından yapılmıştır. Araştırma grubunu oluşturan 273 öğrencinin dağılımlarını incelediğimizde, sınıf düzeylerine göre %69,6'sının (190 tanesi) 11. sınıfta, % 30 ,4'ünün (83) 12. sınıfta öğrenim görmektedir. Elde edilen veriler analiz edilirken korelasyon ve çoklu regresyon tekniğinden yararlanılmıştır. Elde edilen bulgulara baktığımızda, Kariyer Kararı Yetkinlik Beklentisinin, Algılanan Sosyal Destek alt boyutlarından Aile Desteği ile Öğretmen Desteği ile orta düzeyde ve pozitif, Arkadaş Desteğinin düşük düzeyde ve pozitif ilişkili olduğu gözlenmiştir. Algılanan Sosyal Destek alt boyutlarının, Kariyer Kararı Yetkinlik Beklentisi Ölçeğinin tüm boyutlarını anlamlı olarak %9 - %19 arasında yordadığı tespit edilmiştir. Aile Desteği ve Öğretmen desteğinin anlamlı yordayıcı olduğu bulunurken, Arkadaş Desteğinin hiçbir alt boyutu yordamadığı görülmüştür.
Lise öğrencilerinin algıladıkları sosyal destek düzeyleri ile aile içi istismar arasındaki ilişkinin bazı değişkenlere göre incelenmesi

Bu çalışmanın amacı; lise öğrencilerinin algıladıkları sosyal destek düzeyleri ile aile içiistismar durumları arasındaki ilişkiyi bazı değişkenlere göre incelemektir. Araştırmanın örneklemini, tabakalı rastgele örnekleme yoluyla seçilen Anadolu Lisesi öğrencilerinden 118 kız, 118 erkek; Meslek Lisesi öğrencilerinden 70 kız, 70 erkek; Özel Lise öğrencilerinden 20 kız, 19 erkek; Çok Programlı Lise öğrencilerinden 80 kız, 80 erkek;İmam Hatip Lisesi öğrencilerinden 50 kız, 51 erkek; Fen lisesi öğrencilerinden ise 7 kız, 8 erkek olmak üzere toplam 691 öğrenci oluşturmaktadır. Ancak çalışmada öncelikle veri setinde uç değer taraması yapılmış ve tek yönlü-çok yönlü uç değer taramasında 143 örneklem veri setinden atılmış ve analizlere 557 öğrenci ile devam edilmiştir (n=557). Veriler, araştırmacı tarafından hazırlanan 'Demografik Bilgi Formu', Sarıbeyoğlu(2007)tarafından geliştirilen 'Aile İçi Çocuk İstismarı Ölçeği-C Formu' ve Yıldırım (1997) tarafından geliştirilen ve 2004 yılında revizyonu yapılan 'Algılanan Sosyal Destek Ölçeği' aracılığıyla toplanmıştır. Algılanan Sosyal Destek ve alt boyutları ile Aile İçi İstismararasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla spearman sıra farklar korelasyon katsayısı hesaplanmıştır. Katılımcıların Algıladıkları Sosyal Destek ve Aile İçi İstismar durumlarının cinsiyet ve kardeş sayısı (Tek çocuk, 2 ve üstü) gibi iki alt kategorili değişkenlere göre karşılaştırılmasında Bağımsız Örneklemler t-Testi ve paremetrik olmayan testler kullanılmıştır. Okul türü gibi üç veya daha fazla alt kategorisi olan değişkenlere göre yapılan karşılaştırmalarda ise Tek Yönlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Sonuç olarak, Algılanan Sosyal Destek ile Aile İçi Çocuk İstismarı arasında negatif düşük anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Algılanan Sosyal Destek Ölçeği alt boyutlarından olan 'Aile Desteği' alt boyutu ile 'Aile İçi İstismar'arasında negatif orta dereceli anlamlı bir ilişki saptanırken, 'Öğretmen Desteği' ve 'ArkadaşDesteği' alt boyutları ile 'Aile İçi İstismar' arasında negatif düşük anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Algılanan Sosyal Destek Ölçeği'nin alt boyutlarına ait puan ortalamaları incelendiğinde, 'Aile Desteği' alt boyutu puan ortalaması ? =54,77, 'Öğretmen Desteği'puan ortalaması ? = 43,03 ve 'Arkadaş Desteği' puan ortalaması ise ? =34,81'dir. Bunun yanında Aile İçi İstismar puan ortalaması ? =57,49'dur. Ayrıca Algılanan Sosyal DestekDüzeyi, öğrencilerin öğrenime devam ettikleri okul türü, cinsiyet ve doğum sırası değişkenlerine göre istatistiksel olarak anlamlı bir fark gösterirken; sınıf düzeyi, kardeş sayısı ve ailenin aylık gelir düzeyine göre istatistiksel olarak anlamlı bir fark göstermemektedir. Aile içi istismar düzeyi ise öğrencilerin öğrenime devam ettikleri okul türü, sınıf düzeyi ve cinsiyete göre istatistiksel olarak anlamlı bir fark gösterirken; doğum sırası, kardeş sayısı ve ailenin aylık gelir düzeyine göre istatistiksel olarak anlamlı bir fark göstermemektedir.
The moderating role of reactivity in the association of parenting with verbal ability

Ekolojik kuram'a göre çocuğun gelişimi, çocuğun karakteri ve onun ekolojisi arasındaki etkileşim çocuğun gelişimini şekillendirir. Bu çalışma, çocuğun mizaç özelliklerinden birinin, tepkisellik, ebevenylik davranışları ve çocukların sözel becerileri arasındaki ilişkiyi nasıl etkilediğini incelemektedir. Bu araştırmada, Türkiye'de Erken Çocukluk Gelisim Ekolojileri araştırmasının ilk iki dalgasının verileri kullanılmaktadır (N=1052, ilk dalga). Tepkisellik, ortamdaki değişikliklere olumsuz duygusal tepkiler gösterilmesini sağlayan mizaç yatkınlığı olarak tanımlanmıştır. Literatürde, yüksek tepkiselliği olan çocukların çevresel risklerden kolayca etkilenebilir olduğu bulunmuştur. Ancak ayrımcı duyarlılık kuramı tepkiselliğin olumsuz bir hassasiyetten çok bir plastisite göstergesi olduğunu iddia etmiştir. Bu kuruma göre, yüksek tepkiselliğe sahip çocuklar gelişimsel ekolojilerinin hem olumlu hem de olumsuz taraflarına karşı diğer çocuklardan daha duyarlı olma eğilimi göstermektedirler. Bu çalışmada, ben yüksek tepkiselliği olan çocukların anneleri destekleyici olduğundan diğer çocuklardan daha iyi sözel becerileri olup olmadığını test ettim. Sonuçlar ayrımcı duyarlılık kuramına sınırlı destek sağladı. Akademik uyarıcıların yüksek olduğu taktirde, yüksek tepkiselliği olan çocukların bu uyarıcılardan diğer çocuklara gore daha fazla yararlandığı ve alıcı kelime dağarcığının diğer çocuklara gore daha geniş olduğu bulunmuştur. Ancak, yatkınlık-zorlanım kuramına parallel olarak, diğer olumlu ebevenyn davranışları sadece tepkiselliği az ve çok olan çocuklar arasındaki farkı kapamıştır. Bu araştırma, hem ayırıcı duyarlılık kuramına kolektivist bir kültürde kanıt bulmuştur hem de bu kuramın kültürler arası geçerliğinin test edilmesi gerektiğini önermiştir.
Maneviyat, yaşam amaçları ve iyi oluş arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencileri üzerinde pozitif psikolojinin ele aldığı maneviyat, yaşam amaçları ve iyi oluş konuları arasındaki ilişkileri incelemektir. Araştırmanın deseni nicel araştırmada kullanılan ilişkisel desendir. Verilerin toplanmasında Maneviyat İfadeleri Envanteri, Yaşam Amaçları Ölçeği ve Warwick-Edinburgh Mental İyi Oluş Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu Orta Karadeniz Bölgesinde yer alan bir üniversitenin, çeşitli fakülte ve bölümlerinde okuyan 17-30 yaş aralığındaki 343 kadın 257 erkek toplam 600 öğrenciden oluşmaktadır. Çalışma grubunun seçiminde araştırmacıya kolaylık sağlayan uygun örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Çalışma grubundan toplanan veriler SPSS ve AMOS istatistik programlarıyla analiz edilmiştir. Araştırmanın hipotezlerini test etmede değişkenler arasındaki ilişki dizileri ve yordayıcılıklar için yapısall eşitlik modeli kullanılmıştır. Ayrıca değişkenler arasındaki ilişkiler için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu kullanılmıştır. Değişkenleri cinsiyet açısından incelemek için t-testi ve tek yönlü MANOVA testi kullanılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre Maneviyat İfadeleri Envanteri alt boyutlarından sadece fenemonolojik boyutun erkeklerde daha yüksek olduğu bulunmuştur. Diğer alt boyutlar açısından ise anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir. İçsel ve dışsal yaşam amaçları cinsiyet açısından farklılık göstermemektedir. İyi oluş ise erkeklerde kadınlara göre daha yüksek bulunmuştur. Değişkenler arasındaki ilişkiler incelendiğinde maneviyat içsel yaşam amaçları ve iyi oluş ile pozitif yönde anlamlı ilişkiler göstermektedir ve maneviyat hem içsel yaşam amacını hem de iyi oluşu anlamlı bir düzeyde yordamaktadır. İçsel ve dışsal yaşam amaçları ile iyi oluş arasında pozitif ilişki bulunmuştur. Hem içsel yaşam amacı hem de dışsal yaşam amacı iyi oluşu yordamaktadır. Değişkenler arasındaki aracılık rolüne bakıldığında maneviyat ile iyi oluş arasında içsel yaşam amacının aracılık rolü bulunmuştur. Ayrıca dışsal yaşam amaçları ile iyi oluş arasında içsel yaşam amacının aracılık rolü bulunmuştur. Bu sonuçların pozitif psikoloji alanındaki gelişmelere ve özellikle iyi oluş üzerinde etkili olan maneviyat ve yaşam amaçlarına yönelik araştırmalara güç katacağı öngörülmektedir. Araştırmanın bulguları eğitimciler, programcılar, danışmanlar ve araştırmacılar tarafından yapılacak çalışmalarda kullanılabilir.
Evli kadınların psikolojik iyi oluş düzeylerini etkileyen faktörler: Türkiye - Azerbaycan karşılaştırması

Bu araştırmada Türkiye'de ve Azerbaycan'da yaşamakta olan evli kadınların psikolojik iyi oluş düzeylerinin çeşitli faktörlere göre incelenerek karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma Türkiye'den 207, Azerbaycan'dan ise 225 evli kadın ile yürütülmüştür. Araştırmanın verileri araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu' ve Özmete (2016) tarafından Türkçeye uyarlanan 'Evli Kadın ve Erkeklerde Psikolojik İyi Oluş Ölçeği' kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, t-testi, varyans analizi ve gruplar arasındaki farklılıkların belirlenmesi amacı ile Duncan çoklu karşılaştırma testi yapılmıştır Araştırmadan elde edilen bulgularda, Türkiye'de ve Azerbaycan'da yaşayan evli kadınların eğitim durumlarına, sahip oldukları çocuk sayısına, evlilik sayılarına, eşlerinin çalışma durumlarına, evlilik sürelerine göre psikolojik iyi oluş düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olmadığı saptanmıştır. Türkiye'de yaşayan evli kadınların evlenme şekli ile psikolojik iyi oluş düzeyi arasında anlamlı bir farklılığa ulaşılamamış, ancak Azerbaycan'da yaşayan evli kadınların evli şekli ile psikolojik iyi oluş düzeyi arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Türkiye'de ve Azerbaycan'da yaşayan evli kadınların algıladıkları ekonomik gelir düzeyi, istek / sorunlarını eşleri ile paylaşma durumu, eşlerini tanıma durumları, evlilikten memnun olma durumları, evliliği bitirmeyi düşünme durumları ile psikolojik iyi oluş düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Araştırma bulguları ilgili literatür ile tartışılarak önerilerde bulunulmuştur.
Ebeveyni boşanmış bireylerde; benlik saygısı, yalnızlık ve bağlanma stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada ebeveyni boşanmış 19 yaş üstü bireylerin benlik saygısı, yalnızlık düzeyleri ve bağlanma stillerin açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma Eskişehir ili merkezinde ikamet eden ebeveyni boşanmış toplam 140 birey ile gerçekleştirilmiştir. Ebeveyni boşanmış bireylerin demografik bilgilerini öğrenebilmek için, araştırmacı tarafından demografik bilgi formu geliştirilmiştir. Ebeveyni boşanmış bireylerin benlik saygısını ölçmek için Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, algıladıkları yalnızlık düzeyini saptamak için UCLA Yalnızlık Ölçeği, bağlanma stillerini belirlemek için Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri kullanılmıştır. Araştırma sonucuna göre katılımcıların benlik saygısı, yalnızlık ve kaçınmaları orta düzeyde iken kaygıları yüksek bulunmuştur. Katılımcıların benlik saygısı arttıkça yalnızlıkları da artarken kaçınma ve kaygıları azalmaktadır. Kaçınma cinsiyete göre istatistiksel olarak farklılık göstermektedir ve kadınların kaçınma düzeyleri erkeklere göre daha yüksektir. Yalnızlık yaşa göre istatistiksel olarak farklılık göstermektedir ve yaş arttıkça yalnızlık azalmaktadır. Yalnızlık eğitime göre istatistiksel olarak farklılık göstermektedir ve eğitim yükseldikçe yalnızlık artmaktadır. Benlik saygısı, yalnızlık ve kaçınma anne eğitim durumuna göre istatistiksel olarak farklılık göstermektedir. Anne eğitim durumu arttıkça benlik saygısı ve yalnızlık artmakta iken kaçınma azalmaktadır. Kaygı babanın yeniden evlenme durumuna göre istatistiksel olarak farklılık göstermektedir ve babası tekrar evlenenlerin kaygıları en yüksektir. Benlik saygısı annesi babası boşandıktan sonra hayatına devam ettiği kişiye göre istatistiksel olarak farklılık göstermektedir ve annesi babası boşandıktan sonra annesiyle kalanların benlik saygıları en yüksektir. Benlik saygısı ve yalnızlık gelire göre istatistiksel olarak farklılık göstermektedir ve gelir arttıkça benlik saygısı ve yalnızlık da artmaktadır.