turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hafif kognitif bozukluk hastalarında sözel akıcılık becerilerinin incelenmesi

Hafif Kognitif Bozukluk, bir bireyin kognitif işlevlerinde, o birey için alışıldık olana nazaran bir miktar gerileme olması ama bu gerilemenin bir demans tanısı konmasına yetecek kadar şiddetli olmaması halini tanımlayan bir klinik tablodur (Petersen, 1999). Sözel akıcılık testleri, verilen belirli bir süre içerisinde belirli harf veya semantik kategori grubundan sözcük üretmeye dayanan, geri çağırma ve artikülasyon gibi bilişsel süreçleri kapsayan zorlayıcı bir görevdir (Henry vd., 2004). Zaman içinde, bir kişinin belirli bir harf veya kategoride ürettiği sözcüklerin toplandığı niceliksel analize ek olarak, sözel akıcılık ile beyin süreçleri arasındaki ilişkinin daha kapsamlı yorumlanmasını sağlayan niteliksel analiz yöntemleri kullanılmaya başlanmıştır. Bu çalışmada Amnestik Hafif Kognitif Bozukluğu olan ve olmayan bireylerden oluşan iki gruba sözel akıcılık testleri uygulanmış, niceliksel ve niteliksel değerlendirmeler sonucunda gruplar arası karşılaştırmalar yapılmıştır. Niceliksel analizde toplam sözcük sayısı, niteliksel analizde ise öbekleme, geçiş yapma becerileri ile perseverasyon ve kategori ihlali gibi hata örüntüleri değerlendirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubu, Acıbadem Üniversitesi Tıp Fakültesi Eskişehir Hastanesi Nöroloji Bölümünde Hafif Kognitif Bozukluk tanısı alan ve Standardize Mini Mental Test puanları 24-28 arasında değişen 20 katılımcıdan oluşmaktadır. Kontrol grubu, nörolojik veya psikiyatrik herhangi bir sağlık sorunu olmayan 20 gönüllü katılımcıyı içermektedir. Gruplar yaş, eğitim ve cinsiyet bakımından eşlenmiştir. 49-83 yaş aralığında ve ilköğretim, lise veya üniversite eğitim düzeylerine sahip olan bireyler araştırmada yer almıştır. Her iki gruba da fonemik akıcılık ve semantik akıcılık testleri uygulanmış; nicel ve nitel analizlerle hasta grubunun kontrol grubundan hangi alanlarda farklı performans gösterdiği belirlenmiştir. Her iki akıcılıkta toplam sözcük sayısı, öbekleme ve geçiş yapma puanları belirlenerek gruplar arası karşılaştırma yapılmıştır. Buna ek olarak grupların perseverasyon ve kategori ihlali hataları belirlenerek karşılaştırılmıştır. Araştırmanın sonucunda Amnestik Hafif Kognitif Bozukluk grubunun kontrol grubuna göre her iki sözel akıcılık testinde daha düşük performans gösterdiği gözlenmiş, toplam sözcük sayısı bakımından hem fonemik hem semantik sözel akıcılıkta daha düşük puanlar elde edilmiştir. Fonemik akıcılık testinde geçiş sayı ortalamaları hasta grubunda daha düşük çıkmıştır. Öbek genişliği ve kategori ihlali bakımından hem fonemik hem semantik açıdan anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Öte yandan perseverasyon değerleri ele alındığından semantik akıcılık testinde Hafif Kognitif Bozukluk grubunun daha fazla perseverasyon yaptığı saptanmıştır.
Yetişkinlerin bağlanma stillerine göre bireylerin öfkeyi ifade etme tarzları, kendilik algısı ve sosyal problem çözme becerisi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı; yetişkinlikteki bağlanma stillerinin bireylerin öfkeyi ifade etme tarzları, kendilik algısı ve sosyal problem çözme becerilerini ne derece etkilediğini saptamaktır. Araştırmanın evrenini Bursa ili örneklemini ise Osmangazi ilçesinde yaşayan rastgele seçilmiş yaşları 18-40 arasında değişen 114 kadın 86 erkek oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplamak amacıyla; İlişki ölçekleri anketi, sürekli öfke-öfkeyi ifade etme tarzı ölçeği, sosyal karşılaştırma ölçeği, kişisel bilgi formu ve problem çözme envanteri kullanılmıştır. Anket ve ölçeklerden alınan toplam puanların frekans ve yüzdeleri hesaplanarak yetişkinlerin bağlanma stilleri, öfkeyi ifade etme tarzları, kendilik algıları ve sosyal problem çözme becerileri belirlenmiştir. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 21.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Analiz sonucunda bireylerin cinsiyetlerine göre erkeklerin kadınlara oranla güvenli bağlanma düzeylerinin daha yüksek olduğu ve erkeklerin kadınlara oranla sürekli öfke düzeylerinin daha yüksek olduğu saptanmıştır. Kadınların erkeklere oranla öfke kontrolü düzeylerinin daha yüksek olduğu bulgulanmıştır. Yaş değişkenine göre; bireylerin yaşı arttıkça öfke kontrolü düzeylerinin de artmakta olduğu görülmüştür. Eğitim durumu değişkenine göre; lise mezunu ve altı olan bireylerin diğer bireylere oranla sürekli öfke düzeylerinin daha yüksek olduğu saptanmıştır. Bireylerin gelir düzeyi değişkenine bakıldığında geliri 3001 TL ve üzeri olan bireylerin diğer bireylere oranla güvenli bağlanma düzeylerinin daha yüksek olduğu saptanmıştır. Bireylerin kaç kardeş ve kaçıncı çocuk olduklarına göre bağlanma stilleri gruplarının sürekli öfke-öfke tarzı alt ölçekleri, kendilik algısı ve problem çözme envanterine göre aralarında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Bağlanma stilleri ile problem çözme envanteri karşılaştırıldığında, güvenli bağlanmaya sahip olan bireylerin diğer bireylere oranla problem çözme beceri düzeylerinin ve güvenli bağlanmaya sahip olan bireylerin diğer bireylere oranla kendilik algısı düzeylerinin daha yüksek olduğu saptanmıştır. Bireylerin kendilik algıları düzeyi arttıkça problem çözme becerileri düzeylerinin de artmakta olduğu görülmüştür. Korkulu bağlanmaya sahip olan bireylerin sosyal karşılaştırma ölçeğinden aldığı puanlar ile sürekli öfke ölçeğinden aldığı puanlar arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur ve buna bağlı olarak, bireylerin kendilik algıları düzeyi arttıkça sürekli öfke düzeylerinde düşme olduğu saptanmıştır.
Üniversite öğrencilerinin çocukluk çağı travmalarının ahlaki gelişim yeteneklerine etkilerinin incelenmesi

Çocukluk çağı travmalarına maruz kalan kişilerin çoğunda sosyal içe kapanma, yüksek kaygı düzeyi, içe dönük yapıda olma, düşük benlik saygısı, öfke patlamaları, güven duygusunun yıkılması gibi durumlar gözlenmektedir. Travma sonucunda gözlenen bu durumlar ile ahlaki gelişim yetenekleri arasındaki ilişki araştırma konumuzdur. Yaşanan çocukluk çağı travmları, travma türlerine göre ahlak gelişimi alanında en kapsamlı çalışma olarak nitelendirebileceğimiz Kohlberg'in ahlaki gelişim dönemlerini kapsamında değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırma kapsamında Türkiye'de bulunan Kocaeli Üniversitesi, İstanbul Aydın Üniversitesi ve Marmara Üniversitesinde öğrenimlerine devam eden 267 öğrenci ile görüşleri belirleme testi ve çocukluk çağı ölçeği kullanılarak çalışılmıştır. Çocukluk çağı travma ölçeğinde duygusal istismar, duygusal ihmal, fiziksel istismar, fiziksel ihmal, cinsel istismar çeşitleri tespit edilecektir. Değerlerin Belirlenmesi Testi ile Kohlberg'in gelenek öncesi, geleneksel ve gelenek sonrası olmak üzere düzeyde gruplandırmış olduğu 1. İtiaat ve ceza yönelimi, 2. Araçsal amaç yönelimi, 3. İyi çocuk eğilimi, 4. Yasa ve düzen yönelimi, 5. Toplumsal sözleşme yönelimi 6. Evrensel ahlak ilkeleri yönelimi olmak üzere toplam 6 evrede kişilerin ahlak gelişimi evrelerini belirlemektedir. Ahlak kavramı üzerinde yapılan çalışmaların az olması ve çocukluk çağı travmaları ile aralarında ilişki olduğu düşünülmesi bu araştırmanın yürütülme sebebidir. Araştırmanın sonuçlarına baktığımızda araştırmaya katılan öğrencilerin çoğunlukla geleneksel dönemde oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Çocukluk çağı travmatik yaşantı düzeyleri ise en çok duygusal ihmal ile karşılaşılırken en az cinsel istismar görülmektedir.
Ebeveyn kontrol davranışlarının ergenlerin öz düzenleme becerileri ve duygusal sorunları üzerine etkisi

Öz düzenleme kısaca, bireyin tepkilerinde değişiklik yapabilme kapasitesi olarak tanımlanabilir. Gelişiminde anne - babanın etkisinin olduğu belirtilen kendini düzenlemenin, ebeveyn kontrol davranışları tarafından ne şekilde etkilendiğinin anlaşılması ve bunun ergenlerin yaşadıkları duygusal sorunlara katkıda bulunup bulunmadığının görülmesi amacıyla böyle bir araştırma planlanmıştır. Bu amaçla 6., 7., 8. sınıflarda okuyan erken ergenlik dönemindeki 219 ergen ve bu gençlerin ebeveynlerinden oluşan bir katılımcı grubuna, Ergenler İçin Öz Düzenleme Ölçeği, Ebeveyn Psikolojik Kontrol Ölçeği, Ebeveyn Davranışsal Kontrol Ölçeği, Güçler ve Güçlükler Anketi uygulanmıştır. Çalışmada psikolojik ve davranışsal kontrol davranışlarının öz düzenleme becerilerinin aracı etkisiyle ergen değişkenlerini etkilediği; farklı kontrol boyutlarının farklı ergen değişkenleri ile iliskili olduğu; aracı değişkenli modelin büyük oranda doğrulandığı bulunmuştur. Buna göre, ergenler tarafından algılanan ana-baba psikolojik kontrolünün iki boyutu da ergenlerin özdenetim becerilerini, bu özdenetim becerileri de ergenlerin yaşadığı duygusal güçlükleri kısmı aracılık etkisi ile yordamaktadır. Babalara göre de psikolojik kontrol boyutlarından suçluluk yükleme boyutu duygusal sorunları tam aracı olarak yordarken sevgi esirgeme kısmi aracılık etkisi ile yordamaktadır. Ayrıca hem annelerin hem de babaların verdiği yanıtlara göre davranışsal kontrol boyutlarından 'izleme' boyutu ergen duygusal güçlüklerini tam aracılık etkisiyle yordamaktadır.
Türkiye'de 1982-1990 yılları arasında psikolojik danışma ve rehberlik anabilim dalında yapılmış olan bilim uzmanlığı ve doktora tezleri ile ilgili bir abstract çalışması

Bu çalışmanın ana amacı. Psikolojik Danışma ve Rehberlik alanın da yapılmış olan tüm bilim uzmanlığı ve doktora tezlerini içeren ve alandaki tüm ilgililerin kullanabilecekleri bir tez özetleri müracaat kaynağı hazırlamaktır. Araştırmanın evreni Türkiye'de 17 Eğitim Fakültesinde 1982- 1990 yılları arasında Psikolojik Danışma ve Rehberlik Anabilim Dalında yapılmış olan 188 Bilim Uzmanlığı ve 36 Doktora tezi olmak üzere toplam 224 tez'den oluşmuştur. Araştırma betimsel yöntem kullanılarak yapılmış bir tarama çalışmasıdır. 1982- 1990 yılları arasında yapılmış olan bilim uzmanlığı ve doktora tezlerinin özetleri. YÖK Dokümantasyon Merkezinden, üniversitelerin Kütüphane ve Dokümantasyon Daire Başkanlıklarından, Sosyal Bilimler Enstitülerinden ve Fakülte Dekanlıklarından temin edilmiş olup, bu işlem bir yıl sürmüştür. Toplanan 224 tez özeti teker teker incelenmiş ve tekrardan özetlenmiştir. Bu tez özetleri, tezin sonun da ekler bölümünde yapıldıkları üniversitelere, yıllara ve bilim uz- rnanlığı-doktora tezi oluşlarına göre alfabetik sıra ile verilmişlerdir. Bulguların analizinde ise; 1982- 1990 yılları arasında en çok bilim uzmanlığı tezinin 81 tez ile (%43.09) Ankara üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesinde yapıldığı, onu 47 tez ile. (% 25.) Hacettepe üniversitesi Eğitim Fakültesi ve 30 tez ile de (%15,96) Boğaziçi üniversitesi Eğitim Fakültesinin takip ettiği görülmüştür. Aynı yıllar içinde yapılan doktora tezleri incelendiğinde ise en çok doktora tezinin 25 tez ile (%69.44) Hacettepe üniversitesi Eğitim Fakültesi'nde yapıldığı, 8 tez ile (%22. 22) Ankara üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesinin takip ettiği görülmektedir. IV1982- 1990 yılları arasında yapılmış olan toplam 188 bilim uzmanlığı tezinin 172'sinde (%91,49) tasviri ( yöntem, 16' smda (%8.51) deneysel yöntem kullanılmıştır. Yapılmış olan toplam 36 doktora tezinin 24'ünde (%66.66) tasviri yöntem, 12'sinde (%33. 34) ise deneysel yöntem kullanılmıştır. Tüm tezler dikkate alındığında toplam 224 tezden, 196'sında (%87.5) tasviri yöntem, ancak 28'inde (%12.5) ise deneysel yöntem kullanılmıştır. Bu sonuçlar, gerek bilim uzmanlığı, gerekse doktora tezlerinde tasviri yöntemin tercih edilmiş olduğunu göstermektedir. V
A helix of anxiety: A qualitative analysis of the personal experiences of individuals with health anxiety

Zihin-beden problemi eski zamanlara dayanmaktadır ve hem felsefenin hem de modern bilimin alanına girmektedir. Hipokondriya, ruh-beden ikilemiyle ilgili tartışmaların merkezinde yer almaktadır çünkü bireylerin 'gerçek' bir hastalıkları olmasa dahi fiziksel şikayetleri vardır. Bu çalışma, hipokondriyak şikayetleri olan bireylerin bedenleriyle nasıl ilişki kurduklarını ve kendilerinde olduğunu düşündükleri hastalığa ya da hastalık kaygılarına ilişkin deneyimlerini araştırmayı amaçlamıştır. Ayrıca, bu kişilerin diğer kişilerle, özellikle de doktorlarla, diğer sağlık profesyonelleriyle ve güvence aradıkları kişilerle nasıl ilişki kurdukları anlaşılmaya çalışılmıştır. Yorumlayıcı fenomenolojik analiz, bir olgunun ayrıntılı bir incelemesini yaparak, bireylerin öznel deneyimlerini incelemek için sistematik bir yaklaşım sunduğu için araştırmanın yöntemi olarak kullanılmıştır. Çalışmanın katılımcıları, 19-55 yaşları arasında, Ankara'da yaşayan, anket puanlarına göre sağlık kaygıları yüksek olan ve sağlık kaygılarının yüksek olduğu kendileri tarafından da rapor edilen 14 kişiden oluşmaktadır. Çalışmanın verileri yarı yapılandırılmış görüşmelerle yüz yüze toplanmıştır. Bu görüşmelerin analizleri sonucunda, 'Sağlık kaygısına yapılan nedensel atıflar: Halledilmemiş bir mesele olarak kayıp', 'Semptomun girbadına sürüklenmek', 'Deneyimlerini adlandırması ve belirsizliği ortadan kaldırması için bir uzmana yapılan sonsuz çağrı' ve 'Her şerde bir hayır vardır: Hasta olmanın/hasta hissetmenin faydaları' olmak üzere dört tema ortaya çıkmıştır. Bu temalar ve bulguların klinik doğurguları ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
Örgütsel adalet algısı, örgütsel vatandaşlık davranışı, işten ayrılma niyeti ve örgütsel insandışılaştırılma algısı arasındaki ilişkiler

Bu çalışmanın amacı, örgütsel adalet algısı ile örgütsel vatandaşlık davranışı ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkide örgütsel insandışılaştırılma algısının rolünü incelemekle beraber, işyerinde farklı gruplar ya da bireyler arasındaki hangi olumsuz tutumların insandışılaştırılma olarak algılandığının incelenmesidir. İnsandışılaştırma, dış-grup üyelerinin ya da bireylerin insan doğası ve/veya insanın benzersizliğine has özellikleri diğerlerine atfetmemesidir. Bu çalışmada çeşitli kurumlardaki çalışanlara, 'işyerinde çalışanı insan dışı görmek ne demektir, 'işyerinde hangi tür davranışlar/tutumlar çalışanı insan dışı görmektir?, 'daha önce kendinize veya başka birine insan dışı muamele edildiğini düşündüğünüz bir olay hatırlıyor musunuz? sorularından oluşan üç açık uçlu soru sorularak çalışanların işyerindeki hangi tutumları insandışılaştırılma olarak algıladıkları belirlenerek 'Örgütsel İnsandışılaştırılma Algısı Ölçeği' geliştirilmiştir. Bu çalışmanın örneklemi çeşitli kurumlarda çeşitli pozisyon ve kadro durumlarında bulunan 183 çalışandan elde edilmiştir. Araştırmadaki veriler Örgütsel Adalet Algısı Ölçeği, Örgütsel Vatandaşlık Davranışı Ölçeği, İşten Ayrılma Niyeti Ölçeği ve Örgütsel İnsandışılaştırılma Algısı Ölçeklerinin yardımıyla toplanmıştır. Yapılan analizler sonucunda insandışılaştırılma algısının örgütsel adalet algısı ile örgütsel vatandaşlık davranışı ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkide düzenleyici bir rolü olduğu görülmüştür. Dağıtımsal adalet algısı ile işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkide insan yerine koyulmama ve işyeri ilişkileri alt boyutlarının ve toplam insandışılaştırılma algısının aracı rolü bulunmuştur. Kişiler arası adalet algısı ile işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkide toplam insandışılaştırılma algısının aracı rolü bulunmuştur. Bilgisel adalet algısı ile işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkide toplam insandışılaştırılma algısının aracı rolü bulunmuştur. Toplam örgütsel adalet algısı ile işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkide toplam insandışılaştırılma algısının aracı rolü bulunmuştur. Örgütsel adalet algısı ve sivil erdem davranışı arasındaki ilişkide işyeri ilişkileri alt boyutunun aracı rolü bulunmuştur. Bilgisel adalet algısı ve sivil erdem davranışı arasındaki ilişkide işyeri ilişkileri alt boyutunun ve toplam insandışılaştırılma algısının aracı rolü bulunmuştur. Kişiler arası adalet algısı ve sivil erdem davranışı arasındaki ilişkide toplam insandışılaştırılma algısının aracı rolü bulunmuştur. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular ilgili literatürdeki araştırma sonuçları ile karşılaştırılarak tartışılmaya çalışılmıştır.
Torrance yaratıcı düşünme testleri ve Wartegg-Biedma kişilik testi aracılığıyla 7-11 yaş çocuklarının yaratıcılığı ve kişilik yapıları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Pek çok yazarın da vurguladığı gibi, yaratıcılığın insan yaşamındaki öneminden hareketle, bu araştırmada 7-11 yaşları arasındaki çocuklarda sözel ve şekilsel yaratıcılığın akıcılık, esneklik, orijinallik ve elaborasyon yönünden nasıl bir gelişme gösterdiği ve bu gelişim süreci içinde hangi kişilik özelliklerinin yaratıcılık süreçlerindeki iniş ve çıkışlarla birlikte gittiği irdelenmiştir. Ayrıca, genel olarak kişiliğin hangi boyutlarının sözel ve şekilsel yaratıcılıkla anlamlı düzeyde ilişkili olduğu da araştırılmıştır. Orta sosyo-ekonomik kesime mensup çocukların devam ettiği çeşitli ilkokullarda yapılan bu araştırmada, her yaş grubundan 15 kız ve 15 erkek olmak üzere seçilen 150 deneğe, Torrance Yaratıcı Düşünme Şekilsel ve Sözel Testleriyle Wartegg-Biedma Kişilik Testi uygulanmıştır. Araştırmaya giren denekler yaş, zeka düzeyi ve anne-babanın öğrenim düzeyi gibi sonucu etkileyebilecek üç değişken açısından da eşleştirilmiştir. Uygulanan testler, puanlama rehberlerine uygun olarak değerlendirilmiş ve yaratıcılığın çeşitli faktörlerinde ve çeşitli kişilik özelliklerinde, yaş ve cinsiyet açısından anlamlı farklar olup olmadığını saptamak amacıyla varyans analizi uygulanmıştır. Ayrıca kız deneklerle erkek denek- lerin ve tüm örneklem genelinin WZT-BD zihinsel, duygusal, 187188 kontrol -karar-eylem, ve sosyal uyum boyutundan aldığı toplam puanların, TTCT sözel ve sekilsel testlerden aldıkları toplam puanlarla korelasyonları hesaplanmıştır. Bunların yanı sıra, 150 deneğin TTCT sözel ve sekilsel testlerden aldıkları puanlara dayanarak, bir öneri niteliğinde olmak üzere, düşük, orta ve yüksek yaratıcılık düzeylerini belirleyen bir norm ortaya konmuştur. Sonuçta, yaratıcılığın bazı f aktörleriyle, kişilik özelliklerinden birkaçında, yaş ve cinsiyet açısından anlamlı farklar gözlenmiş, bunlar bize ilkokul çağlarındaki çocukta yaratıcılığın gelişimi açısından önemli sayılacak ipuçları vermiştir. Ayrıca kişiliğin özellikle bazı boyutlarının sözel ve şekilsel yaratıcılıkla anlamlı düzeyde ilişkili olduğu görülmüştür. Bulgular, literatürdeki diğer araştırma sonuçlarıyla da karşılaştırılarak tartışılmış ve yorumlanmıştır.
Ilköğretim ikinci kademedeki öğrencilerin psikolojik belirtilere göre sanal zorba/mağdur düzeylerinin yordanması

Bu araştırmanın temel amacı, çağımızın güncel ve her geçen gün daha da yaygınlaşarak evrensel bir soruna dönüşen sanal zorbalığı ve sanal mağduriyeti psikolojik belirtiler açısından incelemektir. Araştırma, genel tarama modeli türlerinden ilişkisel tarama modeline göre yürütülmüştür. Araştırmanın bağımlı değişkenleri sanal zorbalık ve sanal mağduriyettir, bağımsız değişkenleri ise psikolojik belirtiler, cinsiyet ve sınıf düzeyidir. Araştırmanın evrenini; İstanbul, İzmit ve Sakarya illeri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini; İstanbul'da 2, İzmit'te 1 ve Sakarya'da 1 olmak üzere bu illerde bulunan toplam dört ilköğretim okulu oluşturmaktadır. Araştırmaya 192'si kız, 215'i erkek toplam 407 ilköğretim ikinci kademe öğrencisi katılmıştır. Katılımcılara Derogatis (1992) tarafından geliştirilmiş ve Şahin ve Durak (1994) tarafından Türkiye'ye uyarlanan Kısa Semptom Envanteri ve Ayas ve Horzum (2010) tarafından geliştirilen Sanal Zorba/Mağdur Ölçeği uygulanmıştır. Psikolojik belirtiler ile sanal zorba ve psikolojik belirtiler ile sanal mağdur ilişkisini incelemek amacıyla regresyon analizi yapılmıştır. Cinsiyet ile sanal zorba ve sanal mağdur olma arasındaki farkın belirlenmesi amacıyla t-testi ve sınıf düzeyi ile sanal zorba ve sanal mağdur olma arasındaki farkın belirlenmesi amacıyla tek faktörlü varyans analizi-ANOVA testi- uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, psikolojik belirtiler sanal zorbalık ve sanal mağduriyeti pozitif, orta düzeyde ve anlamlı olarak yordamaktadır. Cinsiyete göre, sanal zorba/mağdur olma düzeyi incelendiğinde, erkeklerin kızlara oranla hem daha çok sanal zorba hem de daha çok sanal mağdur oldukları tespit edilmiştir. Sınıf düzeyi ile sanal zorbalık ve sanal mağduriyet arasındaki farkın incelendiği analiz sonuçlarına göre, sınıf düzeyi ile sanal zorbalık ve sanal mağduriyet arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.
Bireysel ve takım sporcularının duygu düzenleme becerileri ve psikolojik dayanıklılıklarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi

Bu yüksek lisans tezinde sporcuların duygusal beceri ve psikolojik dayanıklılık düzeylerini takım ya da bireysel spor yapmaları ve çeşitli değişkenlere göre incelemek amaçlanmıştır. Takım sporu olarak korumalı futbol, bireysel spor olarak güreş seçilmiştir. 2017- 2018 yılında Ankara ilinde bu sporları icra eden 121 sporcu ( 67'si güreşçi, 54'ü korumalı futbolcu) araştırmaya katılmıştır. Araştırmada veri toplamak amacıyla, Taksic (1998) tarafından geliştirilen, Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması Vatan (2015) tarafından yapılan Duygusal Beceri ve Yetkinlik Ölçeği, Işık (2016) tarafından geliştirilen Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği ve katılımcıların bazı kişisel bilgilerine ulaşabilmek amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Elde edilen verilen analizinde SPSS paket veri programı kullanılmıştır. Analizde, t testi, tek yönlü varyans analizi ve Pearson Korelasyon katsayısı istatistiksel yöntemleri kullanılmıştır. Anlam düzeyi p<0.05, güven aralığı ise % 95 kabul edilmiştir. Sonuç olarak, sporcuların duygusal beceri düzeylerinde yaş, branş, spor geçmişşi, haftalık antreman sayısı ve yılda katıldıkları müsabaka sayısı değişkenlerine göre yapılan karşılaştırmalarda anlamlı bir farka rastlanmamıştır. Sporcuların psikolojik dayanıklılık düzeylerinde toplam puanlarında yaş, branş ve spor geçmişşi değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir. Branş değişkenine göre psikolojik dayanıklılığın kendini adama ve kontrol alt boyutlarında; spor geçmişşi değişkenine göre kendini adama alt boyutunda anlamlı fark bulunmuştur. Sporcuların haftada yaptıkları antreman sayısı ve yılda katıldıkları müsabaka sayısına göre psikolojik dayanıklılık düzeyleri anlamlı bir şekilde farklılaşmaktadır. Haftada beşten fazla antreman yapanların kendini adama ve kontrol puanlarından anlamlı fark gözlenmiştir. Yılda 8 ve daha az sayıda müsabakaya katılan sporcuların psikolojik dayanıklılığın tüm alt boyutlarında anlamlı farklılık bulunmuştur.
Takım sporu yapan oyuncularda kollektif yeterlik öz yeterlik ve sargınlık ile başarı algı ve beklentileri arasındaki ilişkiler

Bu araştırma takım sporu yapan sporcularda öz-yeterlik, kollektif yeterlik ve sargınlık algısı ile basan algı ve beklentileri arasındaki ilişkilerin incelenmesi amacıyla yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini Ankara ili sınırlan içinde faaliyet gösteren futbol, hentbol, voleybol ve buz hokeyi takımlarında oynayan tamamı erkek 186 lisanslı sporcu oluşturmuştur. Araştırmanın amacı doğrultusunda katılımcılara 'Öz- Yeterlik Ölçeği', 'Kollektif Yeterlik Ölçeği', 'Sargınlık Ölçeği' uygulanmış ve basan algı ve beklentilerini belirlemek amacıyla bir 'Bilgi Formu'dan yararlanılmıştır. Öz-yeterlik ve kollektif yeterlik inançları ile sargınlığın alt boyutları olan grubun sosyal çekiciliği, grubun görev çekiciliği, grubun sosyal bütünleşmesi ve grubun görev bütünleşmesinin sporcuların basan algı ve beklentilerini ne ölçüde yordadıklarını belirlemek amacıyla verilere aşamalı regresyon analizi uygulanmıştır. Elde edilen bulgular, geçmişşe dönük basan algısını kollektif yeterlik inancının; şu andaki başarı algısını kollektif yeterlik inancı ve sargınlığın alt boyutlarından grubun sosyal çekiciliğinin; geleceğe yönelik başarı beklentisini ise kollektif yeterlik ve sargınlığın alt boyutlarından olan grubun sosyal çekiciliği ve grubun görev çekiciliği boyutlarının anlamlı düzeyde yordadığını göstermiştir. Ayrıca araştırmanın amacı doğrultusunda, kollektif yeterlik ile öz-yeterlik, kollektif yeterlik ile sargınlık ve sargınlığın alt boyutları arasında bir ilişki bulunun bulunmadığı, Pearson Momentler Çarpımı Tekniği ile incelenmiştir. Elde edilen bulgular kollektif yeterlik inancı ile öz-yeterlik inancı, kollektif yeterlik inancı ile sargınlığın alt boyutlarından grubun sosyal bütünleşmesi, grubun görevde bütünleşmesi ve grubun görev çekiciliği arasında anlamlı ilişkiler olduğunu göstermiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular ilgili literatürün ışığı altında yorumlanmış ve tartışılmıştır.