turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ghazali's personality theory: A study on the importance of humility in early childhood

Gazalinin Kisilik Teorisi: Erken Yasta Alcakgonullulugun Onemi Uzerine Bir Calisma Cocuklarin yetirtirilmesinin insan toplumunun, kulturunun ve nihayetinde uygarliginin korunmasinda merkezi rolu olduğu her zaman bilinmistir. Çocuklar, kollektif bilgimizin, tarihimizin ve geleneklerimizin taşıyıcılarıdır - onlar bizim varoluşumuzun taşıyıcılarıdır. Yuzyillardir sosyal teorisyenler, cocugun aile icinde yetistirilmesinin, başarılı bir sosyalleşme, istikrarlı kişilik gelişimi ve bireyin kimlik oluşumunda vazgeçilmez bir faktör olarak kabul etmişlerdir. Bununla birlikte, bugünün çocukları, bir zamanlar kişisel, kuşaksal ve kültürel gecmisin ve komünal, kabile ve aile ilişkilerininin, temel ve geleneksel benlik isaretlerinden uzak ve onlari zaman zaman yabacilastiran bir dünyaya doğarlar. Bu benlik krizini analiz etmek için, bu çalışma,11. yüzyıl Müslüman düşünürü Ebu Hamid el-Gazali'nin calismalarini, modernitenin kişilik ve istikrarlı bir benlik geliştirmedeki zorluklarına karsilik vermek icin erken yasta alcakgonullulugun ogretilmesinin onemine ozel vurgu yaparak ele alacaktir.
Grup rehberliği yoluyla empatik beceri geliştirmede edebi eserlerin kullanımı

Bu çalışmanın amacı, 15-17 yaşları arasındaki kız ve erkek öğrencilerin empatik beceri gelişimine Türk edebiyatı eserlerinden hikayelerin incelenmesinin etkisinin araştırılmasıdır. Bu amaçla, bir deney ve bir kontrol grubundan oluşan iki farklı etkileşim grubu çalışması geliştirilmiştir. Deneysel tarama modeline dayanan bu araştırmaya Kadıköy Mehmed Bayazıd Lisesi'nde 2006- 2007 eğitim-öğretim yılında eğitim gören 26 (15 kız, 11 erkek) 10. sınıf öğrencisi katılmıştır. Denekler iki farklı gruba ayrılmış, her iki grup için araştırmacı tarafından hazırlanmış olan 10'ar oturumluk iki farklı yaratıcı grup çalışması planlanmış ve uygulanmıştır. Kontrol grubunda üyelerin, verilen duygu ifadesiyle ilgili yaşantılarını grupla paylaşmaları ve geribildirim yoluyla empati kurmaları sağlanmıştır. Deney grubunda ise aynı duyguyla ilgili belirlenmiş olan Türk edebiyatı eserlerinden pasajlar okunmuş, üyelerin grupta eserin kahramanının yerine kendilerini koymaları istenerek oturumların sonunda üyelerden, uygulayıcı tarafından geliştirilmiş olan değerlendirme ölçeğini yanıtlamaları istenmiştir. Her iki grup çalışmasına başlamadan önce ve grup çalışmalarının tamamlanmasını takip eden hafta olmak üzere iki kez üyelere, Empati Becerileri Ölçeği ve araştırmacı tarafından araştırmanın amacına uygun olarak hazırlanan kişisel bilgi formu uygulanmıştır. Araştırmada öntest-sontest kontrol gruplu desen kullanılmıştır. Verilerin analizinde, Mann Whitney-U Testi, Kruskal Wallis-H Testi ve Wilcoxon Eşleştirilmiş Çiftler İşaretlenmiş Sıra Sayıları Testi'nden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre, deney ve kontrol gruplarına verilen iki farklı eğitim grup üyelerinin empati gelişim düzeylerinde bir farklılık yaratmamıştır. Araştırmanın bağımsız değişkenlerinden yaş ve cinsiyet, empatik beceri gelişiminde bir rol oynamamaktadır.
2005 yılında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi İbn-i Sina Hastanesi acil servis kriz odasına başvuran intihar girişimi vakalarının bir yıl sonraki ruhsal durumları ve intihar davranışını yineleme riskleri

Araştırmada, 2005 yılında A. Ü. Tıp Fakültesi İbni Sina Hastanesi Acil Servisi Kriz Odasına intihar girişimi ile başvuran 113 vakaya 1 yıl sonra ulaşılarak çalışmaya katılmayı kabul eden 32 vaka retrospektif olarak intihar nedenleri ve tetikleyicileri açısından değerlendirilmiş, son zamanlardaki yaşam olayları, şu andaki ruhsal durumları, sosyal destekleri ve bu değişkenler doğrultusunda intihar girişimini yineleme olasılıkları saptanmıştır. Ölçme değerlendirme araçları olarak; Kişisel Bilgi Formu, İntihar Girişiminin Nedenleri Listesi, İntihar Girişimini Tetikleyen Faktörler Listesi, Çok Yönlü Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Kısa Semptom Envanteri, Yaşam Olayları Skalası ve İntihar Olasılığı Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmaya davet edilen 113 vakadan 32'si çalışmaya katılmayı kabul etmiştir. Bu 32 vakanın ortalama yaşı 27.81 9. 94 (16-55), 18'i kadın (%56.3), 14'ü erkektir (%43.8). Kadın/erkek oranı 1 .3'dür. Araştırmaya katılan vakaların 22'si bekar (%68.8), 9'u evli (%28.1), 1'i boşanmıştır (%3.1) ve 3'ü ilkokul (%9.4), 8'i ortaokul (%25.0), 12'si lise (%37.5) ve 9'u yüksekokul (%28.1) mezunudur. Araştırmaya katılan 32 vakadan 6'sı ev hanımı (%18.8), 7'si öğrenci (%21.9), 6'sı işsiz (%51.8), 2'si emekli (%6.3) ve kalan 11'i (%34.4) ise ücretli olarak bir işte aktif olarak çalışmaktadır. Erkeklerde ücretli çalışanlar, kadınlarda ise ekonomik bakımdan inaktif olanlar çoğunluğu oluşturmaktadır. Bu çalışmadaki vakaların çoğunluğunu, konu ile ilgili literatür ile benzer bir biçimde 15-34 yaş aralığındaki genç erişkinler, ekonomik olarak inaktif kişiler oluşturmaktadır. Yine literatür ile uyumlu olarak, özellikle ergen grubunda kendini yaralayıcı davranışların intihar girişimiyle sıklıkla bir arada bulunduğu, ailede intihar girişimi öyküsü ve özellikle erkeklerde alkol bağımlılığı sıklığının yüksek olduğu bulunmuştur. Başta hostilite olmak üzere depresyon, anksiyete, ve psikotizmin intihar olasılığını değerlendirmede önemli belirtiler olduğu saptanmıştır. Görüşme yapılan 32 vakadan hiçbiri indeks girişimden sonraki 1 yıl içinde bu davranışlarını yinelememiştir. Ancak vakaların 1 yıl sonraki kesitsel intihar olasılığı puanları yüksektir ve bu puanı yordayan en önemli üç faktör, algılanan sosyal desteğin düşük olması, hostilite belirtileri ve yaşam olayları-stres puanıdır. Sosyal destek sistemlerinin yetersiz olarak algılanmasının intihar olasılığını artırdığı, bunun en çok hostilite belirtileri ile kendini gösterdiği ve intihar girişimlerinden önce yaşam olaylarının stres verici etkilerinin daha fazla hissedildiği anlaşılmaktadır.
4-6 yaş zihin engelli çocukların davranış sorunlarının incelenmesi

Davranış sorunlarına; zihin engelli çocuklarda, normal gelişim gösteren çocuklara oranla daha sık rastlanmaktadır. Davranış sorunları demografik özelliklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu, çalışma 4-6 yaş zihin engelli çocukların davranış sorunlarını incelemek için yapılmıştır. 4-6 yaşlarında 113 hafif düzeyde zihin engelli, 124 orta düzeyde zihin engelli, 93 ağır düzeyde zihin engelli olmak üzere 330 çocuk araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan çocukların davranış sorunlarını belirlemek için ''Okul Öncesi Davranış Sorunları Tarama Ölçeği'' kullanılmıştır. Çocuklarda görülen davranış sorunlarının, cinsiyete, yaşa, zihin engellilik düzeyine, ailenin maddi durumuna, çocuğun kardeş sayısına ve çocuğun ne kadar süredir özel eğitim aldığı değişkenlerine göre incelemek için Çocuk Bilgi Formu çocukların öğretmenleri tarafından doldurulmuştur. Çalışmaya katılan öğretmenler de Öğretmen Bilgi Formu'nu doldurmuşlardır. Araştırma sonuçlarına göre, en fazla davranış sorununu ağır düzeyde zihin engelli çocuklar göstermiştir. Ayrıca zihinsel engelin derecesine göre davranış sorunları artmaktadır.
Polislerde stresle başa çıkmada maneviyatın rolü

Bu çalışmanın temel amacı; polislerde stres ve maneviyat arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma kapsamında öncelikle konunun kavramsal incelemesi yapılarak teorik alt yapısı oluşturulmuş, ardından tecrübi araştırmadan elde edilen verilerin istatiksel analizi yapılmıştır. Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeline göre tasarlanmıştır. Araştırmanın örneklemi 18 -34+ yaş aralığındaki, 61 (% 21,3) kadın ve 226 (%78,7) erkek olmak üzere toplam 287 katılımcıdan oluşmaktadır. Araştırmada 'Kişisel Bilgi Formu', 'Algılanan Stres Ölçeği' ve 'Maneviyat Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmada polislerde maneviyat ve stres arasında negatif yönde anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Yani polislerde maneviyat puanları arttıkça stres puanlarının azaldığı gözlenmiştir.
Deneyimsel oyun terapisi'nin dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanısı olan 6-11 yaş arasındaki çocukların duygu ve davranışları üzerindeki etkisinin incelenmesi

Araştırmanın amacı yönlendirici olmayan Deneyimsel Oyun Terapisi'nin Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu tanısı olan çocukların duyguları ve davranışları üzerindeki etkisinin incelenmesidir. Çalışma deney-kontrol gruplu, ön test, son test ölçümlerinin yapıldığı tam bir deneysel çalışmadır. Araştırma örneklemini İstanbul'daki ilkokullara devam eden, Dikkat Eksikliği Ve Hiperaktivite Bozukluğu tanısı olan 20 çocuk oluşturmaktadır. Deney grubundaki 10 çocuğa 4 haftada 12 seans deneyimsel oyun terapisi uygulanmıştır. Araştırma verileri Conner's Ebeveyn Derecelendirme Ölçeği ve Conner's Öğretmen Derecelendirme Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Analizlere ilişkin istatistiksel hesaplamalar SPSS 23.0 paket programı aracılığı ile hazırlanmıştır. Kullanılan ölçeklerin iç geçerlikleri için cronbach alfa değerleri hesaplanmıştır. Örneklemin kısıtlılığı nedeniyle analizlerde non-parametrik yöntemler kullanılmıştır. Öğretmen ve ebeveynlerin doldurduğu ölçek puanları arası korelasyonlar Spearman non-parametrik korelasyon analizi ile değerlendirilmiştir. Ön test ve son test puanları arası farkların anlamlılığı için Wilcoxon işaretli sıralar testi, ön-test ve son-testlerin gruplar arası karşılaştırılmasında Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Tüm analizlerde p değeri 0,05 olarak alınmış ve karşılaştırmalar çift yönlü olarak yapılmıştırAraştırma sonucunda deney grubundaki öğrencilerin Conner's Öğretmen verilerine göre dikkat eksikliğinin, davranım sorunlarının ve hiperaktivite testlerindeki son test puanlarının anlamlı ölçüde azaldığı; Conner's Ebeveyn değerlendirmelerine göre ise dikkat eksikliğinin ve karşı gelme son-test puanlarının anlamlı ölçüde azaldığı, hiperaktivite puanlarının da azalma eğilimi gösterdiği ancak bu farkın anlamlılığa erişmediği görülmüştür.
7. sınıf öğrencilerinin çalışma alışkanlıkları ve tutumlarının akademik başarı ile ilişkisi

Bu çalışma, ortaokul yedinci sınıf öğrencilerinin ders çalışma tutum ve alışkanlıklarının akademik başarılarıyla ilişkisini incelemek için yapılmıştır. Araştırma 2015- 2016 eğitim - öğretim yılında Mersin ili Akdeniz ve Yenişehir ilçelerinde ortaokula giden 7. Sınıf öğrencilerden seçilmiş 340 öğrenciden toplanan verilerle yapılmıştır. Araştırmada 'Holtzman-Brown Çalışma Tutum ve Alışkanlıkları Ölçeği'' veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. 340 öğrenciden alınan verilerden araştırma konusu olan 7 bağımsız değişken ile ilgili 7 alt puan ve her öğrenci için yıl sonu akademik başarı ortalaması programa yüklenmiş ve veriler kategorize edilmiştir. Yapılan bu araştırmada şu sonuçlara varılmıştır. Öğrencilerin ders çalışma alışkanlıkları içinde yer alan gecikmeleri önleme düzeyleri ile çalışma yöntemlerini etkili kullanma düzeyleri arttıkça akademik başarıları arttığı bulunmuştur. Öğrencilerin ders çalışmaya ve öğretmene karşı tutumlarının düzeyi ile akademik başarıları arasında anlamlı bir ilişki vardır. Ders çalışma oryantasyonları ile öğrencilerin akademik başarıları arasında anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.
Hamilelik dönemi meme kanseri teşhisi almış kadınların ruhsal açıdan incelenmesi

Bu çalışmanın konusu, hamilelik dönemi meme kanseri tanısı almış üç kadın hastanın ruhsal olarak incelenmesidir. Çalışmanın amacı, olguların zihinselleştirme süreci hakkında bilgi edinmek, dürtülerin, duygulanımların projektif testlerde nasıl işlendiğini ortaya koymak ve ölüm dürtüsünü işleyişini araştırmaktır. Çalışmanın kuramsal çerçevesini psikanalitik psikosomatik kuram oluşturmaktadır. Araştırma hamilelik dönemi meme kanseri tanısı alan 3 olgu üzerinde yürütülmüştür. Projektif yöntemlerin tercih edildiği araştırmada sırasıyla yarı-yapılandırılmış klinik görüşme, Rorschach Testi ve Tematik Algı kullanılmıştır ve test sonuçları Fransız Okuluna göre değerlendirilmiş ve yorumlanmıştır. Araştırmanın bulgularına göre hamilelik dönemi meme kanseri tanısı almış kadın hastalarının dürtü ve duygulanımlarını işlemekte zorlandıkları, ruhsal dünyalarında ölüm dürtüsünün hakim olduğu görülmüştür.
Sigara bırakma poliklinikleri için psikolojik destek modülü geliştirilmesi

Sigara Bırakma Poliklinikleri için Psikolojik Destek Modülü GeliştirilmesiAmaç: Sigara Bırakma Poliklinikleri için Psikolojik Destek Modülü Geliştirilmesi ve geliştirilen modülün test edilmesidir. Metot: İlk aşamada Kabul ve Kararlılık Terapisi temelli metaforlar, örnekler, psikoeğitim ve müdahalelerden oluşan yapılandırılmış bir görüşme formu geliştirilmiştir. İkinci aşamada ise randomizasyon yöntemiyle farklı iki gruba atanan katılımcılardan bir bölümü Standart Tedavi, diğer grup katılımcıları ise Standart tedaviye ek olarak Psikolojik Destek Modülü almışlardır. Her iki tedavi de 2 ay içerisinde bireysel görüşme formatında verilmiştir. Her iki grup katılımcılarının müdahale öncesi ve sonrası ölçümleri alınarak katılımcıların nikotin bağımlılığı, sigara içme arzuları, depresyon ve anksiyete skorları incelenmiştir. Bulgular: Psikolojik Destek Modülü uygulanan katılımcıların anksiyete ve depresyon skorlarının istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstererek düştüğü bulgulanmıştır. (p<0.05). Standart Tedavi uygulanan katılımcıların anksiyete ve depresyon skorlarında ise anlamlı bir farklılık bulgulanmamıştır (p>0.05). Her iki grubun da kendi içinde nikotin bağımlılığı ve sigara içme arzuları anlamlı olarak düşmekle beraber (p<0.01) gruplar arasında anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir (p>0.05). Sonuç: Çalışmanın sonuçları Psikolojik Destek Modülünün sigara bırakma konusunda destekleyici bir tedavi modeli olarak kullanılabileceğini göstermektedir.
Chiari malformasyonu tanılı yetişkin grup ile sağlıklı yetişkin grubun kognitif fonksiyonlarının karşılaştırılması

Malformasyonunun bilişsel arka planı henüz net bir şekilde aydınlatılmamış ve bu konuyla ilgili çalışmalar sürmektedir. Bu çalışma CM'nin bireylerde hafıza, dikkat, problem çözme becerisi, öğrenme vb. bilişsel işlevlerini malformasyon sebebiyle etkilenip etkilenmediğini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Çalışmamıza CM tanılı ve sağlıklı kontrol grubundan oluşan yaşları 19-69 arasında değişen herhangi bir psikopatoloji saptanmamış, organik bir hastalığı bulunmayan nöropsikolojik testlerin uygulandığı 60 (CM tanılı 13 kadın, 17 erkek; sağlıklı 15 kadın 15 erkek) birey dahil edilmiştir. Her bireye belirlenen nöropsikolojik testler aynı sırada uygulanmış ve verilerin istatistik analizi parametrik şartları sağlayanlarda Indepent Sample T testi, sağlamayanlarda bağımsız iki grup için Mann Whitney U testi kullanılarak yapılmıştır. Sayımla elde edilen verilerin değerlendirilmesinde ise Ki-Kare testi kullanılmıştır. p<0, 05 anlamlılık düzeyi olarak kabul edilmiştir. Çalışma sonucunda elde edilen veriler değerlendirildiğinde CM tanılı bireylerin sözel ve görsel belleği hem kısa süreli hem uzun süreli hem de tanıma alt boyutunda ölçen testlerde sağlıklı bireylerin gerisinde kaldığı saptanmıştır (p<0,05). Bu durum malformasyonun öğrenme ve hafızayı etkilediğini gösterir. Çalışmamız genel literatürden farklı olarak elde edilen sonuçları el tercihi, cinsiyet, madde kullanımı ve eğitim düzeyi alt boyutlarında da değerlendirmiştir. Madde kullanımı ve eğitim durumu sözel belleği, el tercihi ise dikkati ölçen testlerde etkili bir alt boyuttur. Cinsiyet alt boyutu iki grup için de benzer sonuçlar göstermiştir. Araştırmanın sonucuna göre literatürde genel olarak hipokampus ile ilişkilendirilen hafıza işlevlerinin serebellum zarar gördüğünde bu durumdan etkilendiği bilgisine varılmıştır. Yine ölçülen madde kullanımı ve eğitim alt boyutu da bu durumu farklı bir açıdan desteklemektedir. Literatürde ön frontal lob ile ilişkilendirilen öğrenme ve dikkat ise yine el tercihi alt boyutunda serebellumun hasar görmesinden etkilenmiştir denilebilir.
Üniversite öğrencilerinde sosyal fobi ve internet bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı üniversite öğrencilerinin sosyal fobi düzeyleri ile internet bağımlılık düzeyleri arasındaki ilişkiyi tespit etmektir. Ayrıca araştırmacı tarafından belirlenen sosyodemografik özelliklerin sosyal fobi ile internet bağımlılık ölçeği toplam puanlarını anlamlı bir biçimde etkileyip etkilemediğini tespit edip, yorumlar yapılarak literatüre katkıda bulunmak amaçlanmaktadır. Araştırmanın örneklemini Mustafa Kemal Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi'nde öğrenime devam eden 113 kişi oluşturmaktadır. Araştırmada Sosyodemografik Form, Liebowitz Sosyal Kaygı Ölçeği ile İnternet Bağımlılık Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmanın modelini betimsel yöntem oluşturmaktadır. Araştırma verilerinin analizi IBM SPSS 21 Windows paket programında yapılmıştır. Yapılan normallik testi sonucuna göre verilerin normal dağılım göstermediği tespit edilmiş olup, Non-Parametrik Testler uygulanmıştır. Araştırmanın hipotezlerinin istatistiksel sonucuna ulaşmak içinse korelasyon analizi yapılmıştırAraştırma sonucunda sosyodemografik değişkenlere göre sosyal kaygı ve internet bağımlılık düzeylerinin farklılaşmadığı tespit edilmiştir. Liebowitz Sosyal Kaygı Ölçeği ile İnternet Bağımlılık Ölçeği ve Kontrol Kaybı alt boyutu arasında pozitif yönde düşük düzeyde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Kaygı alt boyutu ile İnternet Bağımlılık Ölçeği ile Kontrol Kaybı alt boyutu arasında pozitif yönde düşük düzeyde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Sosyal ilişkileri zayıf olanlar, internet ortamında oldukça sosyalmiş gibi davranıp bu ihtiyacını gidermeye çalışabilir. Sanal ortamdaki iletişimin, yüz yüze iletişimden daha az risk taşıdığını düşünen sosyal kaygı düzeyleri yüksek bireyler, bu sayede internette daha fazla vakit geçirmeye başlayabilirler.
Social effects on memory: Interdependence

Çalışmalar göstermektedir ki bireyler başka bir kişiyle birlikte bir görevi yerine getirdiklerinde partnerlerinin görevini de zihinlerinde temsil ederler ve bu durum partnerlerinin göreviyle alakalı bilgileri tesadüfi olarak belleklerinde kodlamalarını sağlar. Fakat bireylerin başka bir kişiyle bir görevi yerine getirirken amaçlarına ulaşmak için birbirlerine bağımlı oldukları sosyal bağlamların belleği nasıl etkilediği literatürde çalışılmamıştır. Bu yüzden bu çalışmada bireylerin amaçlarına ulaşmak için birbirlerine bağımsız ve bağımlı olduğu sosyal bağlamların partnerlerinin göreviyle alakalı bilgilerin belleğe kodlanmasını nasıl etkilediklerini araştırdık. Bireyler birbirleriyle işbirliği halinde olduklarında partnerlerinin göreviyle ilgili bilgiler için bellek performanslarında bir gelişme gözlemledik çünkü işbirliği bağlamı bireylerin zihinsel temsilleri arasındaki örtüşmeyi arttırmakta ve partnerlerinin görevlerini de kendi görevleriymiş gibi zihinlerinde temsil etmelerini sağlamaktadır. Fakat birbirleriyle rekabet halinde oldukları bağlamlarda bireyler partnerlerinin görevleriyle ilgili bilgileri için yüksek bir bellek performansı göstermediler. Çünkü rekabet bireylerin zihinsel temsillerindeki örtüşmeyi zayıflatan ve partnerin görevinin zihinsel temsilini engelleyen bir sosyal bağlamdır. Ayrıca başka kişilerle yerine getirilen görevlerde bireylerin aslında zihinlerinde partnerlerinin görevini mi yoksa başka bir bireyin daha bu görevdeki varlığını ve görev sırasını mı temsil ettikleri literatürde hala tartışılmaktadır. Bu çalışmada deneyimizde bazı modifikasyonlar yaparak bu soruya cevap aradık ve bireylerin partnerlerinin görevlerini temsil ettiğini gösteren bulgulara ulaştık.
Öğrencilerin başarı yönelimleri ile pozitif ve negatif duygulanım düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Öğrencilerin olumlu sonuçlara ulaşma ve olumsuz sonuçlardan uzaklaşmaya yönelik sahip oldukları yaklaşma ve kaçınma yönelimleri, motivasyonları açısından önem taşımaktadır. Yaklaşma ve kaçınma yönelimleri, öğrencilerin akademik başarıları üzerinde etkiye sahiptir. Buna ek olarak, pozitif ve negatif duygulanım düzeyleri, akademik performanslarına bağlı olarak değişim göstermektedir. Araştırmanın çalışma grubunu Kuzey Irak'ın Süleymaniye şehrinde öğrenim gören 140 lise öğrencisi oluşturmuştur. Veri toplama araçları olarak Pozitif ve Negatif Duygulanım Ölçeği, Başarı Yönelimleri Ölçeği ve kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Ölçekler araştırmacı tarafından Kürtçe'ye uyarlanmıştır. PNDÖ açımlayıcı faktör analizi sonuçları, ölçeğin iki alt boyuttan oluşan bir yapı gösterdiğini ortaya koymuştur. BYÖ için elde edilen açımlayıcı faktör analizi sonuçları, ölçeğin orijinal formundan farklı olarak, 'yaklaşma yönelimi' ve 'kaçınma yönelimi' olmak üzere iki faktörlü bir yapı oluşturduğunu göstermektedir. PNDÖ ve BYÖ doğrulayıcı faktör analizi sonuçları, ölçeklerin uyum indekslerinin kabul edilebilir düzeylerde olduğunu göstermektedir. Araştırma değişkenleri ile yapılan korelasyon analizleri, öğrencilerin yaşları ile pozitif duygulanım düzeyleri arasında negatif, pozitif duygulanım düzeyleri ile yaklaşma yönelimleri arasında orta düzeyde pozitif, yaklaşma ve kaçınma yönelimi arasında orta düzeyde pozitif ve kaçınma yönelimleri ile negatif duygulanım düzeyleri arasında düşük düzeyde pozitif yönde anlamlı ilişkiler ortaya koymuştur. Pozitif ve negatif duygulanım düzeyleri ile yaklaşma ve kaçınma yönelimlerinin cinsiyet, eğitim alanı ve yaş grupları açısından farklılık gösterip göstermediği tek yönlü varyans analizleri ile test edilmiştir. Cinsiyete göre; pozitif ve negatif duygulanım, yaklaşma ve kaçınma yönelimi düzeylerinin kadınlar lehine anlamlı farklılıklar gösterdiği gözlenmiştir. Eğitim alanına göre gözlemlenen grup farklılıkları ele alındığında, pozitif duygulanım düzeyi açısından anlamlı bir fark bulunmuştur. Sayısal alanda okuyan öğrencilerin pozitif duygulanım düzeylerinin sözel alanda okuyan öğrencilerden anlamlı olarak daha yüksek olduğunu görülmüştür. Son olarak, 16-17 yaş grubundaki öğrencilerin, 19 yaş grubundaki öğrencilerden anlamlı olarak daha yüksek pozitif duygulanım düzeyleri olduğu bulunmuştur. Elde edilen bulgular ilgili literatür ışığında tartışılmış ve araştırma ve uygulama alanlarına yönelik önerilerde bulunulmuştur.