turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Elektrokonvülsif tedavi almış madde bağımlılarının birinci derece yakınlarının elektrokonvülsif tedaviye karşı algıları

Elektrokonvülsif tedavi, ruhsal hastalıklara bağlı sorunların tedavilerinin gerçekleştirilmesinde kullanılan etkili bir yöntem niteliğindedir. Diğer yandan bu tedavinin uygulanması, madde bağımlılığı gibi rahatsızlıkların sonlanması amacıyla da kullanılabilmektedir. Çalışma kapsamında, madde bağımlılığı sorunu yaşamış ve elektrokonvülsif tedavinin uygulanmış olduğu hasta bireylerin yakınlarına, sorular yöneltilmiş ve öncelikli olarak demografik özelliklerin öğrenilmiştir, daha sonra ise elektrokonvülsif tedaviye ilişkin görüşlerin belirlenmesi sağlanmıştır. Çalışmada öncelikli olarak madde bağımlısı bireyler hakkında bilgi sahibi olunmuş ve birden fazla madde kullanan bireylerin olduğu tespit edilmiştir. Madde bağımlısı hasta yakınlarının %48'inin elektrokonvülsif tedavi ile ilgili bilgi sahibi olduğu, bilgileri almada ise %64'ünün sağlık kuruluşlarından yararlandığı belirlenmiş ve bu tedavi şeklinin uygulanması sırasında %34'ünün çok fazla tedirgin olduğu belirlenmiştir. Tedavinin kalıcılığına ilişkin görüşlerde ise %66'ının tedavinin kalıcı olarak değerlendirdiği, hafızada herhangi bir kaybın ise %79'una göre meydana gelmediği belirlenmiştir. Elektrokonvülsif tedavinin kullanılmasına ilişkin bakış açısı ise %62'sinin olumlu düzeyde olduğunu, tedaviye yardımcı olması durumunun ise %59'unun az yarar gördüğü ifade edilmiştir. Değerlendirme yapıldığında, hasta yakınlarının elektrokonvülsif tedaviye ilişkin olumsuz görüşlerinin değiştirilmesinde sağlık personellerine, toplumsal bilince ve kitle iletişim araçlarına sorumluluk düşmektedir. Özellikle de hem kitle iletişim araçlarına hem de sağlık alanında önemli bir çerçeve olan bu hususların yerine getirilmesi, bu tedavinin uygulanması gereken hastalarda öncül bir niteliğin oluşturulabilmesine gereklilik arz ettiği belirlenmiştir.
Liseyi yatılı okuyan ve yatılı okumayan ergenlerin bağlanma stilleri ve aile işlevi algısı arasındaki ilişkinin karşılaştırması

Giriş: Toplumun mikro düzeyde bir yansıması olan aile, toplumun yeniden üretimi ve sağlıklı işlemesi için çok önemli roller üstlenir. Bireylerin kişisel gelişim ihtiyacını karşılamada aile öncüldür. Aile içerisinde sağlıklı ilişkiler, güzel bir iletişim ve doğru yönlendirmelerin olması kişinin hayat karşısındaki duruşunu olumlu yönde etkiler. Bireylerin, hayatlarının ilerleyen bölümlerini nasıl geçirecekleri aile içindeki gelişimine bağlıdır. Bu gelişimin en önemli ayaklarından biri, bireylerin ilişkilerinde kurdukları bağlanma stilleridir. Kişilerin, bakım veren kişi tarafından ihtiyaçlarının karşılanma niteliği ve sıklığı ile mizaç özelliklerinin bileşkesi olarak bağlanma stilleri oluşur. Sağlıklı bağlanma stilleri sağlıklı aile yapılarına ve işlevlerine derinden bağlıdır. Amaç: Yurtta ve aile yanında kalan liseli ergenlerin bağlanma stilleri ve aile işlevi algıları arasındaki ilişkiyi ve bu iki grup arasındaki farkı incelemektir. Gereç ve Yöntem: Bu araştırma İstanbul İli Beşiktaş ilçesindeki Kabataş Erkek Anadolu Lisesi, Zübeyde Hanım Mesleki Teknik Anadolu Lisesi ve Ziya Kalkavan Mesleki Teknik Anadolu Lisesinde 388 öğrenci üzerinde İlişki Ölçekleri Anketi ve Aile Değerlendirme Ölçeği kullanılarak yapılmıştır. Çalışmada sosyo-demografik bilgileri içeren cinsiyet, kaç kardeş oldukları, ebeveynlerin sağ ve birlikte olma durumları, ekonomik durum ve aile yanında ya da yurtta kalma durumlarını içeren Kişisel Bilgi Formu da kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS for Windows 21.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metotları kullanılmıştır. Niceliksel verilerin karşılaştırılmasında iki grup arasındaki farkı t-testi, ve ilişkiyi tespit için korelasyon testleri kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma dahilinde kişisel bilgi formunu ve anket sorularını yanıtlayan 176'sı (%45,4) erkek ve 212'si (%54,6) kız olmak üzere toplam 388 lise öğrencisi ile çalışılmıştır. Bireylerin baskın bağlanma stili kayıtsız bağlanma olarak tespit edilmiş ve aile işlevi algılarının genel olarak sağlıksız yönde olduğu bulunmuştur. Gruplar arasında genel olarak anlamlı farka rastlanmamıştır. Sonuç: Çalışmada elde edilen bulgular bireylerin genel olarak kayıtsız bağlanma stiline sahip olduğunu göstermektedir. Bu durum, aile işlevleri algılarının sağlıksız olması ile açıklanabilmektedir.
In-group out-group, homogeneity, heterogeneity perceptions and diskrimination

öz KENDİ-GRUP KARŞIT-GRUP TÜRDEŞLİK FARKLI OLUŞ ALGILARI VE AYRIMCILIK: DİL SINIFLANDIRMA MODELİNİN DOKTOR-HASTA GRUPLARINA UYGULANMASI Ergin Usubütün, Seda Yüksek Lisans, Psikoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Nuran Hortaçsu Eylül 1996, 94 sayfa Bu çalışmada, aralarında güç eşitsizliği bulunan doktor ve hasta gruplarında karşıt-grup türdeşliği ve karşıt-grup ayrımcılığı gibi gruplar arası ilişkilerin bazı ana konularının Semin ve Fiedler'ın Dil Sınıflandırma Modeli ile incelenmesi amaçlandı. Dil Sınıflandırma Modeli, kişilerarası ilişkilerde kullanılan fiil ve sıfatların psikolojik yansımalarının beş düzeyde sınırlandırıldığı bir modeldir. 20 doktor ve 20 hastadan, 'doktorlara ve hastalara ilişkin düşünce ve değerlendirmeleri'T serbest yazı biçeminde belirtmeleri istendi. Hem doktorlar hem de hastalar, nedensellik yüklemleyen fiilleri doktorlara ilişkin tanımlamalarında hastalara ilişkin tanımlamalarına göre anlamlı oranda daha sık kullandılar. Her iki grubun da tanımlamalarında olumsuz değerlendirmeler çoğunluktaydı. Hastalar, nedensellik yüklemleyen fiilleri doktorlara ilişkin olumsuz değerlendirmelerinde daha sıklıkla kullanarak karşıt-grup ayrımcılığı sergilediler. Doktorlar, kendi gruplarına ait olumsuz değerlendirmelerinde nedensellik yüklemleyen fiilleri daha sık kullanarak kendi-grup ayrımcılığı sergilediler. Doktorlar, hem kendi gruplarınca, hem de hastalarca türdeş bir grup olarak tarif edildiler. Bu çalışmada Dil Sınıflandırma Modelinin, gruplar arası ilişkiler alanındaki çok çeşitli konuların incelenmesi için uygun bir analiz yöntemi olduğu sonucuna varılmıştır.
Ergen-ebeveyn ilişki geliştirme programının ergenlerin algıladıkları ebeveyn kabul/red düzeylerine ve aile işlevlerine etkisi

Bu çalışmanın amacı, Ergen-Ebeveyn İlişki Geliştirme Programı'nın ergenlerin ebeveynlerinden algıladıkları red düzeylerine ve aile işlevlerine etkisini araştırmaktır. Araştırmanın deney ve kontrol grubu toplam 18 ergen ve ebeveyn çiftinden oluşmaktadır. Araştırmada ergenlerin algıladıkları red düzeylerini belirlemek amacıyla Kabul-Red Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada aile işlevleri düzeyini belirlemek amacıyla Aile Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Deney ve kontrol gruplarına bu ölçekler ön-test ve son-test olarak uygulanmıştır. Oturumlar yaklaşık 120 dakika olmak üzere 10 hafta sürmüştür. Kontrol grubu ile hiçbir çalışma yapılmamıştır. Görüşmeler bittikten bir gün sonra, tüm ölçekler son-test olarak deneklere uygulanmıştır. Verilerin analizinde mixed desenlerde kullanılması uygun bir teknik olan 'Tekrarlanmış Ölçümler için 2x2 İki Faktörlü ANOVA' tekniği kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, Ergen-Ebeveyn İlişki Geliştirme Programı'na katılan ergenlerin ebeveynlerinden algıladıkları red puanlarında, bu programa katılmayan ergenlerin ebeveynlerinden algıladıkları red puanlarına göre anlamlı düzeyde bir azalma olmuştur. Ayrıca Ergen-Ebeveyn İlişki Geliştirme Programı'na katılan ergenlerin sağlıksız aile işlevi puanlarında, bu programa katılmayan ergenlerin sağlıksız aile işlevi puanlarına göre anlamlı düzeyde bir azalma olmuştur. Yani tüm araştırma denencelerin bulgularla desteklendiği görülmüştür. Elde edilen bulgular literatür bağlamında tartışılmış; alanda çalışanlara ve ileride yapılacak olan araştırmacılara yön verebilecek önerilerde bulunulmuştur.
Çocukların bilişsel ve dini gelişiminde ölüm olgusu

Bu araştırmanın amacı, çocukların bilişsel ve dini gelişiminde ölüm olgusunu teorik olarak incelemek ve alan araştırması yöntemi ile çocukların bilişsel ve dini gelişim düzeyleri ile ölüm olgusu arasındaki ilişki düzeyini tespit etmektir. Bu amaçla çocukların ölümü kavrama ve ölüm kaygısı düzeyleri yaş, cinsiyet, ölüm tecrübesi ve Tanrı Algısı gibi çeşitli değişkenlere bağlı olarak incelenmiştir. Alan araştırması 2010- 2011 eğitim-öğretim yılında, Sivas il merkezinde bulunan üç ilköğretim okulundan tesadüfi yöntemle seçilmiş 572 çocuk üzerinde uygulanmıştır. Araştırmanın verileri araştırmacı tarafından geliştirilen Otobiyografik Anket, Çocuklarda Ölüm Kavramı Ölçeği, Çocuklarda Ölüm Kaygısı Ölçeği ve Tanrı Algısı Ölçeği (Güler-2007) ile toplanmıştır. Verilerin istatistiksel analizi ise Bağımsız İki Örnek T-Testi, Tek Yönlü ANOVA Testi, Ki-Kare analizi ve Tukey HSD testleri ile yapılmıştır. Bu araştırmanın sonucunda çocukların bilişsel gelişim düzeyleri ile ölümü kavrayış düzeyleri arasında pozitif bir ilişki olduğu bulgusuna ulaşılmıştır.
Mesleki ve teknik eğitim kurumlarında görev yapan öğretmenlerde tükenmişliğin incelenmesi

ve TEKNİK EĞİTİM KURUMLARINDA GÖREV YAPANÖĞRETMENLERDE TÜKENMİŞLİĞİN İNCELENMESİ Bu çalışmanın amacı, İstanbul İli Şişli İlçe'sindeki endüstri meslek lisesi öğretmenlerinin cinsiyet, yaş, medeni durum, çocuğu olup olmaması, aylık gelir, hizmet süresi, mesleği sürdürme sebepleri, emeklilik istekleri, mesleki gelecek, hafta sonu tatilini isteği, eğitim sisteminden memnuniyet ve gelecekle ilgili görüşlerideğişkenlerine göre tükenmişlik düzeylerinin bulunarak karşılaştırılmasıdır. Tanımlayıcı olan araştırma evreni, İstanbul ili Avrupa yakasındaki endüstri meslek liselerinde görev yapan öğretmenlerdir. Araştırma kapsamınaŞişli ilçesindeki meslek liselerinde görev yapan 174 öğretmen katılmıştır. Veriler, araştırmacı tarafından Maslach Tükenmişlik Ölçeği ve Kişisel Bilgi formlarının öğretmenleregözlem altında uygulanmasıyla toplanarak SPSS programında analiz edilmişi istatistiksel analizde t testi, tek yönlü varyans testi, tekrarlı ölçümlerde ise varyans analizi testi kullanılmıştır. Maslach tükenmişlik ölçeği yirmi iki maddeden oluşmaktadır. Bu ölçek Duygusal tükenmişlik, duyarsızlaşma, ve kişisel başarısızlık olmak üzere üç alt ölçekten oluşmaktadır. Duyarsızlaşma alt ölçeği puanları açısından, yaş, aylık gelirinin yeterliliği, hizmet süresi, mesleği sürdürme nedenleri, emeklilik isteği, eğitim sisteminden memnuniyet grupları arasında istatistiksel bir farklılık saptanmıştır. Kişisel Başarısızlık alt ölçeği puanları açısından mesleği sürdürme sebepleri, mesleki gelecek düşüncesi ve eğitim sisteminden memnuniyet grupları arasında istatistiksel bir farklılık saptanmıştırDuygusal tükenmişlik alt ölçeği puanları açısından hafta sonu tatilini iple çekme ve gelecekle ilgili düşünceler grupları arasında istatistiksel bir farklılık saptanmıştır. Bu sonuçlara göre tükenmişliğin azaltılması ve önlenmesi için önerilerde bulunulmuştur. KASIM 2006 Ersin BESLER
The impact of group counseling program for secondary school students academically at risk on their academic motivation levels

Bu araştırma Çözüm Odaklı Kısa Süreli Terapi Temelli Grupla Psikolojik Danışma Programının akademik risk taşıyan ortaokul öğrencilerinin akademik motivasyon düzeyleri üzerindeki etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma 2018- 2019 eğitim yılı 2 nci döneminde özel bir yatılı ortaokulda yürütülmüştür. Araştırma dördü kız, beşi erkek olmak üzere deney grubunda dokuz, kontrol grubunda dokuz, toplam 18 altıncı sınıf öğrencisinin katılımıyla yürütülmüştür. Akademik risk taşıyan öğrencilerin akademik motivasyon düzeylerini belirlemek için Vallerand ve arkadaşları (1989) tarafından geliştirilen Yurt ve Bozer (2015) tarafından ortaokul öğrencilerine uygulanmak üzere uyarlanan Akademik Motivasyon Ölçeği kullanılmıştır. Akademik risk tasıyan öğrenciler ilgili okulun sınıf geçme yönetmeliğine göre belirlenmiştir. Araştırmacı tarafından tasarlanan Çözüm Odaklı Kısa Süreli Terapi Temelli Grupla Psikolojik Danışma Programı deney grubuna altı hafta süreyle, haftada bir kez 55 dakikalık oturumlarda uygulanmıştır. Kontrol grubuna herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Ön test, son test ve kontrol gruplu yarı deneysel araştırma deseni uygulanmış, deney öncesi ve deney sonrası deney ve kontrol grubu öğrencilerinden toplanan veriler Mann-Whitney U testi ve Wilcoxon Sıralı Testleri ile analiz edilmiştir. Verilerin analizi sonrasında Çözüm Odaklı Kısa Süreli Terapi Temelli Grupla Psikolojik Danışma Programının öğrencilerin akademik motivasyon düzeylerinde anlamlı bir değişiklik yaratmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerin akademik başarısında artış kaydedilmiştir. Elde edilen bulgular mevcut çalışmalarla ve güncel literatürle yorumlanarak değerlendirilmiştir.
Evlilikte bilinçli farkındalık ile öznel iyi oluş arasındaki ilişkide duygusal zeka ve evlilik uyumunun aracılık rolü

Bu araştırmada, evli bireylerin bilinçli farkındalıkları ve evlilikte kişilerarası bilinçli farkındalıkları ile öznel iyi oluşları arasındaki ilişkide, evlilik uyumu ve duygusal zekanın aracılık rolü incelenmiştir. Araştırmaya, 550 evli birey (370 kadın ve 180 erkek) katılmıştır. Araştırmada, 'Bilinçli Farkındalık Ölçeği', 'Evlilikte Bilinçli Farkındalık Ölçeği', 'Duygusal Zeka Özelliği Ölçeği-Kısa Formu', 'Evlilikte Uyum Ölçeği', 'Pozitif ve Negatif Duygu Ölçeği', 'Yaşam Doyumu Ölçeği' ve 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin analizinde, Pearson moment korelasyon analizi ve yapısall eşitlik modeli tekniği olan yol analizi kullanılmıştır. Korelasyon analizi sonucunda bilinçli farkındalık, evlilikte kişilerarası bilinçli farkındalık, duygusal zeka, evlilik uyumu ve öznel iyi oluş arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Yol analizi sonucunda bilinçli farkındalık ile öznel iyi oluş arasında duygusal zekanın tam aracı etkisi olduğu bulunmuştur. Ayrıca evlilikte kişilerarası bilinçli farkındalık ile öznel iyi oluş arasında duygusal zekanın ve evlilik uyumunun kısmi aracı etkisi olduğu bulunmuştur. Modelin, öznel iyi oluş toplam varyansın %51'ini açıkladığı bulunmuştur. Araştırmanın bulguları, alanyazın ve araştırmalar ışığında tartışılmış, öneriler sunulmuştur.
Spor yapan ergenlerde akran baskılarının benlik saygısı düzeylerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, çeşitli spor branşlarında aktif olarak yer alan ergenlerin, maruz kaldıkları akran baskılarının benlik saygısı düzeylerine etkisinin çeşitli sosyo-demografik değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırma, tarama modelinde olup ilişkisel tarama yöntemi kapsamında değerlendirilmiştir. Araştırmanın evrenini Kars ilindeki liselerde öğrenim gören öğrenciler, örneklem grubunu ise Random yöntemiyle belirlenen okullardaki spor yapan (498) öğrenciler oluşturmaktadır. Spor yapan ergenlerin akran baskısı düzeylerini incelemek amacıyla, Esen tarafından geliştirilen Akran Baskısı Ölçeği ve öğrencilerin benlik saygısı düzeylerini incelemek amacıyla da, Coopersmith tarafından geliştirilen Benlik Saygısı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin analizinde frekans, yüzde, aritmetik ortalama ve standart sapma gibi betimsel istatistikler, iki grubun karşılaştırılması için Mann Whitney U ve ikiden fazla grubun bulunduğu karşılaştırmalarda Kruskall Wallis H testi kullanılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre spor yapan ergenlerin; cinsiyet, aile gelir düzeyi, anne eğitim düzeyi, baba eğitim düzeyi, kardeş sayısı, birlikte yaşadıkları aile üyeleri durumlarında farklılıklar görülmezken, sınıf, en uzun süre yaşadığı yerleşim birimi, sosyal olma durumları, boş zamanlarını değerlendirme durumlarına göre anlamlı farklılıkların olduğu tespit edilmiştir.
Ergenlerin sosyal karşılaştırma ve duygusal öz-yeterlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, 'Ergenlerin sosyal karşılaştırma ve duygusal öz-yeterlik düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki var mıdır? sorusuna cevap aranmıştır. Araştırmada, katılımcıların cinsiyet, yaş, kardeş sayısı, anne ve baba öğrenim düzeyi, anne ve baba mesleği, ekonomik durum, okul başarısı algısı, kendine zarar verme düşüncesine sahip olma ve hayattan memnun olma durumuyla ilgili bilgileri edinmek amacıyla araştırmacı tarafından oluşturulan bir bilgi formu kullanılmıştır. Ergenlerin sosyal karşılaştırma düzeylerini ölçmek amacıyla Gilbert ve Trent (Alan ve Gilbert 1995) tarafından geliştirilen ve Şahin, Durak ve Şahin (1997) tarafından Türkçeye uyarlanan Sosyal Karşılaştırma Ölçeği ve Kirk, Schutte ve Hine (2008) tarafından hazırlanıp Totan, İkiz ve Karaca (2010) tarafından Türkçeye uyarlanıp güvenirlik-geçerlik çalışması yapılan Duygusal Öz-yeterlik Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada, ölçeklerin güvenirlik ve geçerlik çalışmaları kapsamında doğrulayıcı faktör analizi ve madde analizi yapılmıştır. Elde edilen bulgulara göre Sosyal Karşılaştırma Ölçeği, 16 madde ve tek boyutlu yapısı ile güvenilir ve geçerli bir ölçektir. Duygusal Öz-yeterlik Ölçeği, 28 madde ve 4 boyutlu yapısı ile güvenilir ve geçerli bir ölçektir. Araştırmaya Van ili Edremit, Tuşba ve İpekyolu ilçelerinde bulunan ortaöğretim kurumlarından 570 öğrenci katılmıştır. Bu katılımcıların %52.5'i kadın, %47.5'i erkektir. Elde edilen bulgulara göre; ergenlerin sosyal karşılaştırma düzeyleri ile duygusal öz-yeterlik düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Ergenlerin sosyal karşılaştırma düzeylerinin cinsiyete göre anlamlı farklılık gösterdiği; erkek ergenlerin sosyal karşılaştırma düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Aynı zamanda duygusal öz-yeterliğin düşünceyi destekleyici olarak kullanma alt boyutunun da cinsiyete göre anlamlı farklılık gösterdiği, buna göre erkeklerin ortalamaları kadınların ortalamalarından daha yüksektir. Elde edilen diğer bir bulguya göre ergenlerin sosyal karşılaştırma düzeylerinin duygusal öz-yeterliği anlamlı yordadığı; sosyal karşılaştırma düzeyi ile duygusal öz-yeterlik arasındaki ilişkide hayattan memnun olma değişkeninin anlamlı katkı sağladığı sonucuna varılmıştır. Araştırmanın sonucunda elde edilen bulgular, alanyazın doğrultusunda tartışılmış ayrıca araştırmacılara, öğretmenlere ve ilgili alan uzmanlarına önerilerde bulunulmuştur.
Ortaokul öğrencilerinin okula bağlanmalarının okul tükenmişliği ve algılanan anne-baba ve öğretmen akademik katılımı bağlamında incelenmesi

Bu çalışmanın amacı ortaokul öğrencilerinin okula bağlanmalarının okul tükenmişliği ve algılanan anne-baba ve öğretmen akademik katılımı bağlamında incelenmesidir. Çalışmada ortaokul öğrencilerinin okul bağlanma düzeyleri cinsiyet, okul türü, sınıf düzeyi, kardeş sayısı, aile içindeki doğum sırası, annenin eğitim düzeyi, babanın eğitim düzeyi, aile yapısı, ailenin gelir durumu ve okul başarısı değişkenlerine göre de incelenmiştir. İlişkisel tarama modelinde hazırlanan araştırmada örneklem grubu seçkisiz örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Araştırmanın örneklemini İstanbul'da eğitim görmekte olan 216 kız ve 264 erkek olmak üzere toplam 480 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Veri toplama araçları olarak Kişisel Bilgi Formu ve Savi (2011) tarafından Türkçeye uyarlanan Çocuk ve Ergenler için Okula Bağlanma Ölçeği, Akın, Sarıçam, Demirci, Yıldız, Usta ve Yalnız (2013) tarafından Türkçeye uyarlanan Okul Tükenmişliği Ölçeği ve Dündar (2014) tarafından Türkçeye uyarlanan Algılanan Anne-Baba ve Öğretmen Akademik Katılım Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 15.00 programı kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre değişkenler arasındaki ilişkileri ortaya koymak amacıyla Pearson Korelasyonu, Çoklu Regresyon Analizi, Bağımsız Gruplar T Testi, Kruskal Wallis-H Testi, Mann Whitney-U Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi analizleri yapılmıştır. ANOVA sonrasında farklılıkları belirlemek üzere tamamlayıcı Post-hoc analizi olarak Tamhane's T2 testi analizleri kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda okula bağlanma ile okul tükenmişliği arasında ve algılanan anne-baba ve öğretmen akademik katılım ile okul tükenmişliği arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Okula bağlanma ile algılanan anne-baba akademik katılım arasındaki ilişki ise pozitif yönde anlamlı bulunmuştur. Çoklu Regresyon analizi sonuçlarına göre okul tükenmişliği ve anne-baba ve öğretmen akademik katılım öğrencilerin okula bağlanmalarını yordamaktadır. Öğrencilerin sınıf düzeyi arttıkça okula bağlanmalarının azaldığı, okul başarısı arttıkça da okula bağlanmalarının arttığı ve çekirdek ailede yaşayan öğrencilere göre geniş ailede yaşayan öğrencilerin daha fazla okula bağlanma yaşadıkları tespit edilmiştir. Bununla birlikte öğrencilerin okula bağlanmaları cinsiyet, okul türü, kardeş sayısı, aile içindeki doğum sırası, anne ve babanın eğitim durumu, ailenin gelir durumu ve okul başarısı değişkenlerine göre farklılaşmamaktadır. Elde edilen bulgular diğer çalışmalar ve ilgili literatür ışığında tartışılarak çeşitli öneriler getirilmiştir.
Aleksitimi, duygusal denge ve depresyonun kırılganlığa etkisinin incelenmesi

Bu araştırmada; aleksitimi, duygusal denge ve depresyonun, kırılganlığa etkisinin ve bu değişkenler arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın diğer bir amacı ise alanyazında kırılganlığı etkilediği belirtilen yaş, cinsiyet ekonomik durum gibi bir takım sosyodemografik değişkenlerin seçilen örneklemde de kırılganlığa etkisini incelemektir. Bu araştırmaya İstanbul, Kütahya, Ordu ve Rize şehirlerinde yaşayan, 18-68 yaş aralığında toplam 390 kişi katılmıştır. Katılımcılar herhangi bir dışlama kriteri kullanmadan kartopu örnekleme yoluyla seçilmiştir. Katılımcılar sosyodemografik bilgi formu, Beck Depresyon Ölçeği, A Aleksitimi Ölçeği, Büyük Beş Kişilik Testi- 50 Türkçe Formu (B5KT-50-Tr) Duygusal Dengelilik Faktörü Soruları, Sosyal Kırılganlık Ölçeği ve Psikolojik Kırılganlık Ölçeği ile değerlendirilmişlerdir. Araştırma sonuçlarına göre aleksitimi, duygusal denge ve depresyon, psikolojik ve sosyal kırılganlığın yordayıcıları olarak bulunmuştur. Bu sonuca paralel olarak psikolojik kırılganlık, sosyal kırılganlık, aleksitimi, duygusal denge ve depresyon arasında olumlu yönde, düşük ve orta düzeyde, istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Aleksitimi, duygusal denge ve depresyon puanlarında ortalama altı ve ortalama üstü gruplar için psikolojik ve sosyal kırılganlık puan ortalamaları istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermektedir. Aleksitimi, duygusal denge ve depresyon puanları ortalamanın üstünde olan bireylerin kırılganlık düzeylerinin puanları, ortalamanın altında olanlara göre daha yüksek olduğu söylenebilir. Ayrıca katılımcıların sosyodemografik değişkenlere göre psikolojik ve sosyal kırılganlık puan ortalamaları da istatistiksel olarak farklılık göstermektedir.
Emotional labor: Dispositional antecedents and the role of affective events

Bu çalışma, duygusal emek davranışlarının hem durumsal hem de mizaçsal öncüllerini araştırmayı amaçlamıştır. Durumsal ve mizaçsaldeğişkenlerin duygusal emek üzerine olan ortak etkileri ve duygusal emek kavramının uzun vadedeki sonuçları da incelenmiştir. Veriler, Ankara, Istanbul, Kuşadası ve Antalya? da bulunan kafe, restorant ve otellerde çalışan garsonlardan toplanmıştır. Çalışma üç aşamada yürütülmüştür. İlk aşamada günlük tutma çalışması yapılmış ve Duygusal Olaylar Ölçeği geliştirilmiştir. İkinci aşamada, bu ölçeğin psikometrik özellikleri pilot çalışma olarak test edilmiştir. Ana çalışmada ölçeklerin güvenirlikleri, hipotezler ve olasımoderasyon etkileri toplam 254 çalışandan oluşan örneklem grubu ile test edilmiştir. Sonuçlar, duygusal davranış kurallarının hem yüzeysel hem de derin davranışın anlamlı bir yordayıcısı olduğunu göstermiştir. Olumlu olaylar duygusal emek davranışını olumlu olarak yordamıştır. Mizaçsal öncüller arasında, yüzeyseldavranışı yordayan tek boyutun uzlaşılabilirlik olduğu bulunmuştur. Derin davranış, özellikle uzlaşılabilirlik olmak üzere çalışmada kullanılan bütün kişilik boyutları tarafından yordanmıştır. Öte yandan, özdenetim/sorumluluğun duygusal davranış kuralları ve yüzeysel davranış ilişkisinde anlamlılığa yaklaşan bir moderasyonetkisine sahip olduğu bulunmuştur. Duygusal emek davranışının sonuçları ile ilgili olarak, hem yüzeysel hem de derin davranış kişisel başarıyı olumlu olarak yordamıştır. Derin davranışın ayrıca iş doyumu ile olumlu; ve işten ayrılma niyeti ile olumsuz olarak ilişkili olduğu bulunmuştur. Sonuçlar tartışılmış, pratik uygulamalar, sınırlılıklar ve ileriye dönük araştırmalar için öneriler sunulmuştur.