turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Benlik ve duygu kavramları bağlamında yakın ikili ilişkiler üzerine bir inceleme

Bu çalışma, benlik ve duygular arasındaki etkileşimin yakın ikili ilişkiler, özellikle de aşk ilişkileri üzerinden incelenmesini konu edinmektedir. Birey ve kültür arasındaki iletişimin temel öğeleri olarak benlik ve duygular, antropolojik bir perspektifle ele alınmaktadır. Bu araştırmanın amacı; yakınlık, tutku ve bağlılık boyutları çerçevesinde meydana gelen farklı aşk tiplerinin kentli, orta ve orta-üst sosyo-ekonomik düzeyden ve farklı kuşaktan bireyler arasında gözlemlenmesi, bu tiplerinden hangilerinin tercih edildiğinin ve neden tercih edildiklerinin nesiller bağlamında belirlenmesidir. Araştırmanın amacı doğrultusunda üç nesil belirlenmiş ve her nesilden on birey olmak üzere toplamda otuz birey ile derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Nesiller, 14-18 yaş grubunu oluşturan 'gençler', 18-25 yaş grubunu oluşturan 'genç yetişkinler' ve 40 yaş üstü grubu oluşturan 'yetişkinler' olarak tanımlanmıştır. Çalışmada aşk bileşeni tercihlerinin, bireysel yönelimlerden bağımsız olmasa da farklı kültürel dönemlerde yetişmiş nesillere özgü bir takım örüntülere sahip olduğu görülmüştür. Bunlara bağlı olarak yaşantılanan aşk tiplerinin nesiller arasında farklılaştığı gözlemlenmiştir. Geleneksel dönemlerde yetişmiş, yetişkin örneklem grubunun bağlılık ve yakınlığa verdiği önem, modern çağlarda yetişmiş genç yetişkinlerde önemini yitirmektedir. Genç yetişkinler grubu için tutku ve yakınlık en önemli faktörlerdir. Bu grup açısından, bir ilişkide bağlılığın önemi diğer öğelere göre daha azdır. Bir başka deyişle, modernleşme ile batıdan edinilen 'aşk evliliği' kavramının ilişkiler üzerindeki etkinliği giderek artmıştır. Oysa yetişkin kuşak, ataerkil değerlere daha fazla sahiptir ve bu anlayış içerisinde yakın ilişkinin amacın evliliktir ve evlilik kurumunun en temel öğesi bağlılık ve sadakat olarak görülmektedir. Tutku ise aksine evlilik düzenine bir tehdit olarak algılanmaktadır. Bu sonuçlar, yakın ikili ilişkiler bağlamında nesiller arası bir değişmeyi ortaya koymaktadır.
An investigation of the context account of retrieval-induced forgetting: Culture as context

Geri getirme yollu unutma paradigmasında katılımcılar çalışma aşamasında kategori-çrnek çiftlerini öğrenirler. İkinci aşamada bu kategori-örnek çiftlerinden bazılarını geri getirme çalışması yapmaları istenir. Test aşamasında ise bütün kategori-kelime çiftlerini yeniden hatırlamaları istenir. Test aşamasında pratik edilen kategorideki pratik edilmeyen örneklerin, pratik edilmeyen kategorideki örneklere göre daha az hatırlandığı bulunmuştur. Bu etkiler geri getirme yollu unutma etkisi denir. Bu etkiye sebep olduğu düşünülen en yaygın görüş ketvurmadır ancak konteks değişimi de yeni bir açıklama olarak sunulmuştur. Bu araştırmanın amacı, konteks değişimi açıklamasını kültürel videokliplerle değişimleyerek test etmektir. On iki Türk kültürüne ve altı başka kültüre ait videoklip seçilmiştir. İlk aşamada kategori-örnek çiftleri Türk kültürüne ait videokliplerle birlikte sunulmuştur. İkinci aşamayı katılımcıların bir kısmı Türk kültürüne ait videokliplerle bir kısmı ise başka kültüre ait videokliplerle tamamlamıştır. Kontrol grubundaki katılımcılar standard geri getirme yollu unutma paradigmasını tamamlamışlardır. Sonuçlara göre, konteks açıklamasının aksine geri getirme yollu unutma bulgusu bütün gruplarda bulunmuştur.
Zihin kuramı, dil ve çalışma belleği arasındaki gelişimsel bağlantılar

Bu araştırmanın amacı zihin kuramı, dil ve çalışma belleği arasındaki bağlantıları gelişimsel olarak incelemektir. Çalışmanın diğer bir amacı ise bu değişkenlerin arasındaki doğrudan ve dolaylı ilişkileri aydınlatarak bir zihin kuramı modeli geliştirilmesini sağlamaktır. Örneklemi 36-48 aylık 100 ve 53-72 aylık 101 olmak üzere toplam 201 çocuktan oluşan bu çalışmada, zihin kuramının ölçümünde iki yanlış kanı atfı testi ve bir görünüş gerçeklik testi uygulanmıştır. Zihin kuramı ölçümlerinin yanı sıra çalışma belleği gelişiminin ölçümünde ters sayı dizisi ve dil gelişiminin ölçümünde Türkçe Erken Dil Gelişim Testi kullanılmıştır. Yapılan yapısall eşitlik modellemesini sonuçlarına göre üç yaşta zihin kuramı, dil ve çalışma belleği arasındaki ilişki örüntülerinin beş yaştan farklı olduğu ortaya çıkmıştır. Üç yaşlarında zihin kuramı becerisinde çalışma belleğinin, 5 yaşlarında ise dilin yordayıcı rolünün daha büyük olduğu görülmüştür. Ayrıca üç yaşlarında çalışma belleği dil becerisinin aracı rolü olmaksızın zihin kuramını doğrudan ve pozitif yönde yordamaktadır. Beş yaşlarında ise dil becerisinin, çalışma belleğinin aracı rolü olmaksızın zihin kuramını doğrudan ve pozitif yönde yordadığı bulunmuştur.
Stoması olan ve olmayan kolorektal kanser hastalarında yaşam kalitesi, başa çıkma tarzı ve psikososyal uyum

Bu çalışma, stoması olan ve olmayan kolorektal kanser hastalarının yaşam kalitesi, stresle başa çıkma tarzları ve psikososyal uyum değişkenleri açısından farklılıkları olup olmadığını belirlemek ve bu değişkenler arasındaki ilişkileri incelemek amacıyla planlanıp gerçekleştirilmiştir. Araştırmada ele alınan değişkenler, bazı sosyodemografik ve hastalıkla ilgili değişkenler açısından da karşılaştırılmıştır. Çalışmaya 60 kolorektal kanser hastası katılmıştır ve hastalara kolayda örnekleme yoluyla ulaşılmıştır. Hastalara Kişisel Bilgi Formu, EORTC QLQ-C 30 Yaşam Kalitesi Ölçeği, EORTC QLQ-CR 38 Yaşam Kalitesi Ölçeği, Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği ve Hastalığa Psikososyal Uyum-Öz Bildirim Ölçeği uygulanmıştır. Gruplar arası farklara bakarken t testi ve Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkilere Spearman Sıralama Korelasyon Katsayısı tekniği ile bakılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre; yaşam kalitesi ölçeklerinin genel sağlık durumu, fiziksel fonksiyon, bilişsel fonksiyon, idrar problemleri, kemoterapi yan etkileri, mide-bağırsak semptomları ve kilo kaybı boyutlarında iki grup arasında anlamlı farklılıklar bulunmaktadır. Bu boyutlarda stoması olan hastaların yaşam kalitesi, stoması olmayan gruba göre daha düşüktür. Stresle başa çıkma tarzları açısından iki grup arasında anlamlı farklılık saptanmamıştır. İki grup da sosyal destek arama, kendine güvenli ve iyimser yaklaşım gibi etkili stratejileri daha çok kullanmaktadır. İki grubun hastalığa psikososyal uyumu orta düzeyde olmakla birlikte stoması olan hastaların genel psikososyal uyumu, stoması olmayan hastalara göre anlamlı düzeyde daha kötüdür. Stoması olan hastalar aile çevresi ve psikolojik alan boyutlarında da stoması olmayan hastalara göre daha fazla uyum sorunu yaşamaktadır. Hastaların yaşam kalitesi ile psikososyal uyumları arasında birçok boyutta anlamlı düzeyde korelasyon saptanmıştır. Yaşam kalitesi yükseldikçe hastaların psikososyal uyumunun da arttığı görülmüştür.
Anne - baba tutumları ile 5-10 yaş grubu çocukların davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, anne-babanın çocuklara karşı sergiledikleri yetiştirme tutumları ile 5-10 yaş aralığındaki çocuklarda gözlemlenen davranış tutumları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın örneklemini İstanbul İli'nde okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden Bağımsız Anaokulları ve İlköğretim Okulu bünyesinde bulunan, 5-10 yaş grubu çocuğa sahip 129 anne ve babadan oluşmaktadır. Ailelere; ), Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutumları Ölçeği, Güçler ve Güçlükler Anketi uygulanmıştır. Sosyal davranışlar alt boyutu incelendiğinde anne ve babası yüksek lisans yapan bireylerin çocuklarının sosyal hayatta daha aktif ve başarılı olduğu görülmüştür. Aşırı annelik gösteren, korkulu, saplantılı, kayıtsız bağlanan ebeveynlerin çocuklarında duygusal problemlere, davranış problemlerine, dikkat eksikliği ve hiperaktiviteye ve total güçlüklere rastlandığı görülmüştür.
Algılanan Kişi - Çevre Uyum Ölçeği'nin Türkçeye uyarlama çalışması

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de yapılacak kişi-çevre uyum araştırmalarına katkı sağlaması amacı ile Chuang, Shen ve Judge (2016) tarafından geliştirilen Algılanan Kişi-Çevre Uyum Ölçeği'nin türkçeye uyarlanması ve psikometrik özelliklerinin sınanmasıdır. Araştırma, Türkiye'de değişik sektörlerde faaliyet gösteren 383 beyaz yakalı çalışanın oluşturduğu katılımcı grubu ile gerçekleştirilmiştir. Yapı geçerliği sınamaları için açıklayıcı faktör analizi yürütülmüş, faktörlerin birbirleriyle ve örgütsel vatandaşlık davranışı, iş doyumu ve işten ayrılma niyeti ile olan ilişkileri incelenmiştir. Ek olarak yaklaşan geçerlik için kişi-örgüt uyumunu ölçen başka bir ölçek ile, uzaklaşan geçerlik kapsamında ise ölçeğin yaş ve cinsiyet değişkenleri ile ilişkileri test edilmiştir. Son olarak, güvenirlik analizleri için ölçümün Cronbach Alfa içtutarlılık ve test-tekrar test durağanlık katsayıları incelenmiştir. Elde edilen sonuçlar ölçeğin orjinalindeki gibi; 'Kişi-Örgüt', 'Kişi-Grup', 'Kişi-Yönetici' ve 'Kişi-İş' uyumu olmak üzere dört faktörlü bir yapıdan oluştuğunu, bu faktörlerin birbirleriyle ve ölçülen diğer yapılarla ilişkili olduğunu göstermiştir. Ayrıca, beklenildiği üzere, faktörlerin diğer kişi-örgüt uyum ölçeği ile ilişkileri anlamlıyken, yaş ve cinsiyet ile olan korelasyon katsayıları ise anlamsızdır. Faktörlerin Cronbach Alfa güvenirlik katsayılarının. 79 ile. 94 arasında değiştiği, test-tekrar test durağanlık katsayısı değerlerinin ise. 90 ile. 94 arasında olduğu bulunmuştur. Tüm bu bulgular Algılanan Kişi-Çevre Uyum Ölçeği'nin geçerlik ve güvenirliğine yönelik kanıtlar sunmaktadır.
Amatör beden geliştirme sporu yapan yetişkin erkeklerin beden imajlarının incelenmesi

Klinik psikoloji literatürü incelendiğinde beden imajı kavramı kadın bedenine odaklanan, ancak erkek beden imajına neredeyse hiç değinilmemiş araştırmaların bir değişkeni olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu durum kadınların fiziksel görünümlerine erkeklerden daha çok önem verdiği inancına dayanmaktadır. Günümüzde ise erkekler de kadınlar gibi bedensel değişiklik yapma motivasyonu içinde çeşitli aktivitelerde bulunmaktadır. Erkeklerin bedensel değişimi sağlamada tercih ettikleri yollardan biri de beden geliştirme sporu olmaktadır. Beden geliştirme sporu bireyin beden imajı üzerinde ve dolayısıyla bedenine ilişkin algısını doğrudan etkilemesi sebebiyle psikolojik etkisi de güçlü olan bir spor dalıdır. Bugüne kadar bu spor dalı ve bu sporu yapan bireylerin beden imajları klinik psikoloji alanında çeşitli araştırmalara kaynaklık ederken, toplumsal bakış açısı da bu sporla ilgilenen bireylerdeki ruhsal durum ve bunun sonuçlarına odaklanmıştır. Oysa beden ve ruh sağlığı birbirinden ayrılamayacak nitelikte ve birbirinin tamamlayıcısı olarak ele alınmakta ve tam sağlıklı olma durumuna işaret etmektedir. Beden görünüşü ile mutlu olmayan bir bireyin psikolojik problemler yaşaması ile psikolojik problemler dolayısıyla beden görünüşünden memnun olmayan bireyin arasında fark yoktur. Bu araştırma beden geliştirme sporunun beden imajı üzerindeki etkisini bu sporu yapan ve yapmayan bireyleri karşılaştırarak ve çeşitli faktörler açısından inceleyerek bu sporun beden imajına olan katkısını değerlendirmek üzere yapılmıştır. Bundan yola çıkarak beden imajı ile çalışan klinik psikologlara perspektif sunmak hedeflenmiştir.
Psikoterapi uygulanan hastalarda drop out durumunu etkileyen faktörlerin değerlendirilmesine yönelik retrospektif bir inceleme

İhsan, Yüksek Lisans Tezi, 2017 )PSİKOTERAPİ UYGULANAN HASTALARDA DROP OUT DURUMUNU ETKİLEYEN FAKTÖRLERİN DEĞERLENDİRİLMESİNE YÖNELİK RETROSPEKTİF BİR İNCELEME Bu çalışmada, 2013- 2016 yılları arasında İstanbul'da NP İstanbul Hastanesine başvuran yatarak ve ayakta psikoterapi hizmeti gören hastaların hastane kayıtlarına mevcut olan psikoterapi hizmetleri ile ilgili istatistiksel bilgiler değerlendirilmiştir. Bu amaçla hastanenin topladığı kayıtlar istatistiksel analize tabi tutulmuştur. Analizler sonucunda, Tedaviyi bırakma nedenlerinin oranları incelendiğinde ise en çok öne sürülen neden olarak kadınlarda ve erkeklerde tedaviye ihtiyaç duymadığının bildirilmesi, il dışına taşınma, iş yoğunluğu ve maddi nedenler olduğu görülmektedir. Hastane kayıtları ile ilgili eksiklik olarak önemli bir bulgu da hastaların psikoterapiyi erken bırakma nedenlerinin psikoterapik açıdan kayıt altına alınmamış olması ve sadece hastanın hastane sekretaryasına bildirdiği nedenlere bağlı kalınmış olmasıdır.
The effects of relationship commitment and gender on death-anxiety among Turkish young adults: A terror management theory perspective

Bu çalışmanın amacı, yakın romantik ilişkiye bağlılığın ve cinsiyetin, Türkiye'deki genç yetişkinlerin ölüm kaygılarına olan etkilerini araştırmaktı. Dehşet Yönetimi Teorisi'nden yola çıkılarak, çeşitli hipotezler öne sürülmüştür. Bunlardan ilki, partnerlerinden ayrıldıkları yönünde hayal kurmaları istenen katılımcıların, bu tarz bir durumu hayal etmeleri istenmeyen katılımcılara göre daha fazla ölüm kaygısı yaşayacakları yönündedir. Diğer bir hipoteze göre, ilişkilerine olan bağlılık, kişileri ölüm kaygısından koruyucu bir rol oynamaktadır ve yüksek bağlılık gösteren kişiler düşük bağlılık gösteren kişilere oranla daha az ölüm kaygısı yaşamaktadırlar. Çalışmanın bir diğer amacı da, romantik yakın ilişkiye bağlılıkta cinsiyetin bir fark yaratıp yaratmadığının araştırılmasıydı. Nevrotizmin etkileri de tüm katılımcılar için kontrol edildi, böylece bulunan herhangi bir anlamlı sonuç nevrotizmden değil, yapılan deneysel manipülasyondan kaynaklı olacaktı. Çalışmada Ankara, İstanbul ve İzmir'den, yaşları 19-38 arasında değişen toplam 161 katılımcı yer aldı. Sonuçlar, deneysel manipülasyonun, bağlılık veya cinsiyetin ölüm kaygısı üzerinde tek başlarına anlamlı temel etkileri olmadığını gösterdi. Bağlılık ve katılımcı grubunun etkileşim etkisi ise anlamlı bulunmuştur. Buna göre, deney grubunda partnerlerine yüksek bağlılık gösteren kişilerin düşük bağlılık gösteren kişilere göre daha az ölüm kaygısı yaşadıkları görülmüştür. Ayrıca, deney grubundaki düşük bağlılık gösteren kişilerin, kontrol grubundakilere oranla daha fazla ölüm kaygısı yaşadıkları görülmüştür. Çalışmanın bulguları, ilgili literatür çerçevesinde tartışılmıştır. Ayrıca çalışmanın güçlü/zayıf yönlerine ve gelecek çalışmalar için önerilere de tartışma bölümünde yer verilmiştir.
Üniversite öğrencilerinin depresyon düzeylerinin duygusal zeka açısından incelenmesi

Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin depresyon düzeyleri ile duygusal zeka düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Ek olarak, araştırmada öğrencilerin cinsiyeti, yaşı, okuduğu bölümü, ebeveynlerinin eğitim düzeyleri gibi değişkenlerin depresyon ile duygusal zeka düzeyleri üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Araştırmanın evrenini İstanbul ili Üsküdar İlçesinde bulunan Üsküdar Üniversitesinde öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmada sosyo-demografik özelliklere göre bakıldığında; kadınların depresyon ölçeğinden aldıkları puanların erkeklerin depresyon ölçeğinden aldıkları puanlara oranla daha yüksek olduğu, öğrencilerin yaşları arttıkça, depresyon ölçeğinden aldıkları puanların da düşmekte olduğu, kadınların iyimserlik, duyguların kullanımı, duyguların değerlendirilmesi ve duygusal zeka ölçeklerinden aldıkları puanların erkeklerin iyimserlik, duyguların kullanımı, duyguların değerlendirilmesi ve duygusal zeka ölçeklerinden aldıkları puanlara oranla daha yüksek olduğu gibi sonuçlara ulaşılmıştır. Araştırmada yer alan öğrencilerin okudukları bölüm, kaçıncı sınıfta okudukları, ebeveynlerinin eğitim düzeyi gibi sosyo-demografik özelliklere göre de anlamlı sonuçlar elde edilmemiştir. Ayrıca; öğrencilerin iyimserlik, duyguların değerlendirilmesi ve duygusal zeka ölçeklerinden aldıkları puanlar arttıkça öğrencilerin depresyon ölçeğinden aldıkları puanlarda düşmekte olduğu görülmüştür. Çalışma sonucunda, gençlerin yaşadığı depresyon sebepleri belirlenirken, duygusal zekanın da etkili olabileceği konusunda, alanda çalışan uzman bireylere yönelik farkındalık çalışmaları yapılması önerilebilir.
Evli bireylerin evlilik uyumları ile denetim odakları ve empati eğilimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı evli bireylerin evlilik uyumları ile denetim odakları ve empati eğilimleri arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Ek olarak, araştırmada bireylerin cinsiyet, yaş, evlilik süresi, eğitim düzeyleri gibi sosyodemografik değişkenlerin evlilik uyumları, denetim odakları ve empati eğilimleri üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Araştırmaya İstanbul İlinde yaşayan belediye çalışanlarından evli bireyler ve eşlerinden kabul edenler alınmıştır. Bireylerde değişkenleri ölçebilmek için Evlilikte Uyum Ölçeği, Rotter Denetim Odağı Ölçeği ve Empatik Eğilim Ölçeği, demografik özelliklerini öğrenebilmek için de Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde Kruskal Wallis H, Mann Whitney U ve Spearman Korelasyon Testleri kullanılmıştır. Sosyodemografik özelliklere göre bakıldığında; erkeklerin evlilik uyumu ölçeğinin puan ortalamasının, kadınların evlilik uyumu ölçeğinin puan ortalamasından daha yüksek olduğu, bireylerin yaşı ve evlilik süreleri arttıkça, evlilik uyumu ölçeğinden aldıkları puanların düşmekte olduğu görülmüştür. Bireylerin empatik eğilim ölçeğinden aldıkları puan arttıkça evlilik uyumu ölçeğinden aldıkları puanların da arttığı görülmüştür.
Üniversite öğrencilerinde depresyonun yordayısı olarak duygusal zeka ve duyguları ifade etme

Bu çalışmada, üniversite öğrencilerinin duygusal zeka düzeylerinin ve duyguları ifade etme düzeylerinin depresyon düzeylerini yordama derecesi incelenmiştir. Bunun için araştırmanın alt boyutları olarak, depresyon düzeyinin bazı demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı ve depresyon düzeyi ile duygusal zeka ve duyguları ifade etme arasında ilişki olup olmadığı da incelenmiştir. Çalışmanın katılımcılarını Biruni Üniversitesi'nde okuyan 370 üniversite öğrencisi oluşturmuştur. Katılımcılara, araştırmacı tarafından hazırlanan ve cinsiyet, kardeş sayısı, anne babanın birlikte veya ayrı olma durumu, fakülte ve sınıf düzeyinin sorulduğu Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Ayrıca, Hisli (1989) tarafından üniversite öğrencileri ile geçerliği ve güvenirliği yapılan Beck Depresyon Ölçeği, Deniz ve arkadaşları (2013) tarafından Türkçe adaptasyonu yapılan Duygusal Zeka Özelliği Ölçeği Kısa Formu ve Kuzucu (2006) tarafından Türkçe adaptasyonu yapılan Duyguları İfade Etme Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmanın sonuçlarında depresyonun, cinsiyet, kardeş sayısı, anne babanın birlikte veya ayrı olma durumu, fakülte ve sınıf düzeyi ile anlamlı olarak farklılaşmadığı tespit edilmiştir. Depresyon ve duygusal zeka ile ilgili analiz sonuçları, öğrencilerin toplam duygusal zeka düzeylerinin ve duygusal zekanın alt boyutları olan iyi oluş, öz kontrol, duygusallık ve sosyallik düzeylerinin, depresyon düzeyleri ile istatistiksel açıdan negatif yönde anlamlı olarak ilişkili olduğunu göstermiştir. Ayrıca öğrencilerin toplam duygusal zeka puanlarının ve duygusal zekanın alt boyutlarından öznel iyi oluş ile özkontrol puanlarının, depresyon düzeylerini istatistiksel açıdan negatif yönde anlamlı olarak yordadığı bulgusu elde edilmiştir. Duygusal zekanın duygusallık alt boyutu depresyonu yordamazken, sosyallik alt boyutunun ise depresyon düzeyini istatistiksel açıdan pozitif yönde anlamlı olarak yordadığı tespit edilmiştir. Depresyon ve duyguları ifade etme ile ilgili analiz sonuçlarında ise öğrencilerin duyguları ifade etmenin alt boyutlarından olan olumlu duygu ifade düzeyleri ve yakınlık ifade düzeylerinin, depresyon düzeyleri ile istatistiksel açıdan negatif yönde anlamlı olarak ilişkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, öğrencilerin duyguları ifade etmenin alt boyutlarından olumsuz duygu ifade düzeyleri ile depresyon düzeylerinin istatistiksel açıdan pozitif yönde anlamlı bir ilişkisinin olduğu saptanmıştır. Aynı zamanda öğrencilerin duyguları ifade etmenin alt boyutu olan yakınlık ifade düzeylerinin ve olumlu duygu ifade düzeylerinin depresyon düzeylerini istatistiksel açıdan negatif yönde anlamlı olarak yordadığı tespit edilmiştir. Öğrencilerin duyguları ifade etme düzeylerinin, depresyonu istatistiksel açıdan pozitif yönde anlamlı olarak yordadığı görülürken, duyguları ifade etmenin alt boyutu olan olumsuz duygu ifade düzeylerinin depresyonu istatistiksel açıdan anlamlı olarak yordamadığı bulgusu elde edilmiştir.
Psikodrama grup terapisinin eş bağımlıların psikopatolojileri, stresle başa çıkma biçimleri, benlik saygıları, algılanan sosyal destek ve eş bağımlılığa etkisi.

Bu araştırmanın amacı Psikodrama Grup Terapisinin Eş Bağımlıların psikopatolojileri, stresle başa çıkma biçimleri, benlik saygıları, algıladıkları sosyal destek ve eş bağımlılığa etkisini incelemektir. Araştırma kapsamında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri ABD Bağımlılık polikliniğinde tedavisi devam eden 30 bağımlı yakını ile çalışılmıştır. 15 katılımcı deney grubuna, 15 katılımcı kontrol grubuna random olarak atanmış, deney grubunda bulunan katılımcılara 12 oturum boyunca Psikodrama Grup Terapisi uygulanırken, kontrol grubuna herhangi bir müdahale yapılmamıştır. Tüm katılımcılara 3 ay arayla Eş Bağımlılık Ölçeği, Psikolojik Belirti Tarama Ölçeği (SCL-90), Stresle Başa Çıkma Ölçeği ve Algılanan Çok Boyutlu Sosyal Destek Ölçeği uygulanmıştır. Ayrıca Psikodrama Grup Terapisi'nin etkinliğini değerlendirmek üzere deney grubuna nitel analiz yöntemleri kullanılarak veri toplanmıştır. Elde edilen verilere SPSS 22 programında Wilcoxon İşaretli Sıralar ve Mann Whitney U İşaretli Sıralar testleri ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda Psikodrama Grup Terapisi alan deney grubunun Eş Bağımlılık toplam puanlarında ve Eş Bağımlılık Ölçeği'nin Kendini Gizleme, Kendini İhmal ve Düşük Benlik Saygısı alt boyutlarında, SCL- 90 Ölçeği'nin toplam puan ve tüm alt boyutlarında, Algılanan Sosyal Destek Ölçeği'nin toplam puan, Arkadaş Sosyal Destek ve Aile Sosyal Destek alt boyutlarında, kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde fark bulunmuştur. Stresle Başa Çıkma Biçimleri bakımından deney ve kontrol grubu arasında herhangi bir fark bulunmamıştır. Psikodrama Grup Terapis'inin etkinliğine dair yapılan nitel analiz sonucunda 9 temaya ulaşılmıştır. Sonuç olarak, Psikodrama Grup Terapisi'nin Eş bağımlıların, psikopatoloji semptomlarını azalttığı; benlik saygılarını yükselttiği ve algıladıkları sosyal desteği arttırdığı saptanmıştır.