turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye ve Kazakistan yerel yönetim reformlarının karşılaştırmalı analizi

Dünyada yerel yönetimler, hem devlet yönetiminde önemli bir role sahip olup hem de demokratikleşmenin ve halkın yönetime katılımının en iyi şekilde temsil edildiği örgütlerdir. Yerel yönetimler, insanların bir arada yaşamaya başladığından itibaren var olmakla birlikte önemleri gün geçtikçe artmaktadır. Demokratik yaşamın bir parçası olan yerel yönetimler, demokrasinin temel unsuru ve gelişimin bir göstergesi olarak kabul edilmektedir. Bu bağlamda demokratik yönetim sistemine sahip olan ülkelerde, yerel yönetimler anayasal bir kurum olarak varlılığını devam etmektedir. Günümüzde demokratik yönetim sistemini tutan hemen hemen her ülkede, kamu hizmeti sunumunda etkinliğinin sağlanması ve demokrasinin gelişmesini hedefleyen çeşitli reformlar yapılmaktadır. Bu reformların önemli bir ayağını da yerel yönetimler reformu oluşturmaktadır. 1990'larda SSCB ülkelerinde siyasi, ekonomik ve ideolojik değişiklikler yer almıştır. Sovyet sosyalist sisteminin çöküşü SSCB cumhuriyetlerinde önemli reformların başlanmasına neden olmuştur. Bu nedenle söz konusu ülkelerde demokrasinin gelişmesin sağlamaya yönelik reformlar ortaya çıkmıştır. Kazakistan, bağımsızlığın ilk anlarından itibaren kendisini demokratik bir ülke olarak tanımıştır. Dolayısıyla, devlet mekanizmasında yapılacak olan reformlar sonucunda demokratik düzene uygun yerel yönetim sistemin oluşmasına büyük bir önem verilmiştir. Türkiye ise, yüzyıllarca yapılan yönetim reformları neticesinde zengin bir tecrübeyi elde etmiştir. Söz konusu zenginliğin kültürü, dili, dini ve kökü ortak olan Kazakistan'da yapılacak reformlar için sağlayacak imkanları sınırsızdır.
Türkiye'de idarenin takdir yetkisini kullanmasının yargısal denetimi sorunu

Takdir yetkisi idare etme işlevinin zorunlu bir unsurudur. Bu zorunluluğun sonucu olarak bütün idarelerin takdir yetkisine sahip oldukları görülmektedir. İdarenin takdir yetkisi geçmişşte neredeyse hiçbir sınırlamaya tabi tutulmamıştır. Bu yetkinin sınırlandırılması hukuk devleti ile birlikte söz konusu olmuştur. İdarenin hukuk devletinde sınırsız, mutlak, keyfi bir yetkisi olamayacağı, idarenin yetkilerinin ancak hukuk tarafından belirleneceği ifade edilmiştir. Takdir yetkisi ise, hukuk tarafından sınırları ve kullanılacağı yerleri gösterilen bir alanda söz konusu olacaktır. Takdir yetkisinin hukuk tarafından sınırlarının çizilmesi, idarenin bu sınırlara uygun işlem ve eylemlerde bulunması için yeterli değildir. İdarenin takdir yetkisinin hukuka uygun kullanılması için hukuk devletinde idari eylem ve işlemlerin yargısal denetimi ilkesi kabul edilmiştir. İdarenin takdir yetkisini kullanmasının yargısal denetimi, idarenin takdir yetkisini hukuka uygun kullanmasını sağlar. Ancak idarenin takdir yetkisi kullanımının yargısal denetiminin nasıl yapılacağı sorun oluşturmuştur. Çünkü idarenin takdir yetkisini kullanarak yaptığı idari işlemlerde hukukilik ve yerindelik alanları vardır. Hukukilik alanı yargısal denetime tabidir. Ancak yerindelik alanı yargısal denetime tabi değildir. Yargı yerinin idari işlemi denetlerken hukukilik alanını ile yerindelik alanlarını tespit etmesi ve bu tespite göre de sadece hukukilik alanını denetlemesi söz konusu olacaktır. Ancak bu tespitin yapılması son derece zordur. Çünkü bu alanları kesin olarak tespite imkan veren ölçütler, öğretide ve yargı yerlerinde oluşturulamamıştır. Bu nedenle yargı yerlerinin yorumlarına göre hukukilik alanı farklı şekillerde oluşturulmuştur. Bu durum ise, yargı kararlarının sürekli tartışılmasına neden olmuştur. Bu tartışmalar 1961 ve 1982 Anayasalarına ve yasalara da yansımış, idarenin takdir yetkisini kullanmasının yargısal denetimini sınırlandırılmaya yönelik hükümler Anayasa ve yasalarda düzenlenmiştir. Ancak bu düzenlemelere rağmen konu üzerindeki tartışmalar sona ermemiştir. Hukukilik ile yerindelik arasındaki sınırını tespit etmenin yoruma açık olması sorunun kaynağını oluşturmuştur.
Türkiye'de il özel yönetimleri

Ülkemizde batılı anlamdaki ilk yerel yönetim uygulaması olan il özel yönetimlerinin temeli 1864 tarihli 'Teşkili Vilayet Nizamnamesi' ile ortaya çıkan il genel meclisleridir. İlin hem genel hem de özel yönetimini düzenlemek amacıyla yürütmeye konulan 1913 tarihli yasa TBMM tarafından 16.05. 1987 tarihli 3360 sayılı yasa ile 'İl Özel İdaresi Kanunu' olarak değiştirilmiş; bunun bazı hükümleri Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş ve bu yasa da sorunlara çözümler getirmemiştir. Bugün il özel yönetimleri merkezi yönetim ile iç içe geçmişş ve merkezi yönetimin birer 'şubesi' durumuna getirilmişlerdir. İşlevsizleştirilen il özel yönetimleri halka mal olamadığı için çoğu il halkı bu yönetimlerin varlığından bile habersizdir. Kendilerinden çok şey beklenen, ancak örgütlenme ve mali olanaklar bakımından pek bir şey verilmeyen il özel yönetimleri, tüm yerel yönetim birimlerinin yapısını gözden geçirmeye varacak kapsamlı bir yerel yönetim reformu içerisinde ele alınarak yeniden yapılandırılmalıdır. Bu bağlamda, il özel yönetimleri ile merkezi yönetim arasında hizmetlerin yürütülmesinde çatışmaların önlenmesi için herkesin görev alanı açıkça belirlenmelidir. İl özel yönetimleri, kırsal alana yönelik ekonomik, sosyal ve kültürel görevlere ağırlık vermeli, kendine has örgüt ve personel yapısına kavuşturulmalıdır. Mali olanak yetersizliklerini gidermek için il özel yönetimlerinin yetki alanlarının genişletilmesiyle orantılı olarak merkezin aldığı vergilerin bir kısmı bu yönetimlere terk edilmelidir. Merkezi yönetimin il özel yönetimleri üzerindeki vesayet denetimi hafifletilmeli, yerinden denetim yerine hukuka uygunluk denetimine olanak sağlanması yoluna gidilmelidir. İl özel yönetimlerinin kırsal alana yönelik etkin ve verimli hizmet sunmalarını hizmetin en yakın yönetim birimi tarafından üretilmesini sağlamak ve ilçelerde mevcut yerel yönetim ve hizmet boşluğunu gidermek için ilçelerde ilçe özel yönetimleri kurulmalıdır. İl özel yönetimleri himayeci siyasal pratiklerden kurtarılıp, katılımcı pratiklere önem veren işlevsel bir yapıya kavuşturularak yaşatılmalıdır. 126
Emniyet teşkilatına bağlı okullardan mezun olup çevik kuvvet şube müdürlüğünde görev yapan polislerin psikolojik hizmet algıları, iş doyumu ve tükenmişlik düzeyinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, Emniyet Teşkilatına bağlı okullardan mezun olup Adana ilinde Çevik Kuvvet Şube Müdürlüğünde görev yapan polislerin psikolojik hizmet algıları, iş doyumu ve tükenmişlik düzeylerini incelemektir. Çalışmaya, Adana ilinde 2007 yılında Çevik Kuvvet Şube Müdürlüğü'nde görev yapan, kolay ulaşılabilir örnekleme yöntemiyle seçilmiş 270 erkek polis memuru katılmıştır. Veriler, Rehberlik ve Psikolojik Danışma Hizmetlerini Değerlendirme Anketi, Maslach Tükenmişlik Envanteri ve Minnesota İş Doyum Ölçeği uygulanarak toplanmıştır. Verilerin analizi için frekans dağılımı ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, örnekleme giren polislerin %82.6'sının rehberlik ve psikolojik danışma hizmetlerinin yaygınlaştırılması gerektiğini, %77'sinin bu hizmetlere çok ihtiyaç duyulduğunu, %40.7'sinin hizmetlerin yeterli olmadığını, %38.2'sinin psikolojik hizmetlerin iş yaşamına olumlu katkısı olduğunu düşündükleri saptanmıştır. Meslekte hizmet sürelerine göre iş doyumlarının farklılık gösterdiği; meslekte hizmet süresine göre duygusal tükenmişlik, duyarsızlaşma ve kişisel başarı duygusunda azalma düzeyleri arasında anlamlı farklılık saptanmamıştır.
Kamu örgütlenmesinde kanunla kurulmuş vakıfların yeri sorunsalı: Türkiye Maarif Vakfı örneği

Bu araştırma, geçmişşten günümüze gelen vakıf geleneğinin değiştiği, bu değişim çerçevesinde kanunla kurulan ve kamu hizmeti sunan, kamu diplomasisi yürüten vakıfların kamu örgütlenmesinde bulunmaması nedeniyle oluşan kavram karmaşasını gündeme getirme çabasıyla oluşturulmuştur. 1980'lerden itibaren uluslararası literatürde oldukça ilgi gören 'nongovernmental organizations' kavramı ve bu kavram çerçevesinde örgütlenmenin Türkiye'deki 2000'li yıllardan itibaren yansımaları olan, kanunla kurulan Yunus Emre Vakfı, Türkiye Maarif Vakfı gibi vakıfların kamu örgütlenmesi içerisinde yer almamaktadır. Özel hukuk tüzel kişisi olarak kurulan vakıfların organlarının belirlenmesi, bütçesi, kamu personeli görevlendirmesi, kamu hizmeti sunması gibi kamu tüzel kişisi ayrıcalıklarına sahip olmasına rağmen kamu örgütlenmesi içerisinde yer almaması ve Türkiye Maarif Vakfı hakkında daha önce bir araştırma yapılmaması nedeniyle araştırma konusu seçilmiştir. Nitel veri araştırmasına dayanarak literatür taraması yapılan bu çalışma sonucunda, toprak temelli sınıflandırma yapılan kamu örgütlenmesinde merkeziyetçilik ve adem-i merkeziyetçilik kavramlarının yanı sıra merkezsizleşme kavramının literatüre son yıllarda dahil edildiği, kamu diplomasisi yürüten vakıfların bu tip bir örgütlenme çerçevesinde değerlendirilebileceği düşünülmektedir.
The management of household indebtedness: Changing forms of state intervention in Turkey in the post-2001 period

Bu tez 2001 sonrası dönemde devletin tüketici kredisi piyasalarına müdahale süreçlerini incelemektedir. Kapitalist toplumlarda nüfusun büyük çoğunluğu son kırk yıllık süreçte finansal piyasalara erişim kazanmıştır. Bu değişimin bir boyutu da tüketici kredi piyasalarının hızla büyümesi ve bununla birlikte artan hanehalkı borçluluğudur. Hanehalkı borcuyla ilgili olan yazındaki büyük ölçüde gelişmiş ülkelerdeki süreçler üzerine odaklanmış durumda olan temel yaklaşımlar, devletin eylemlerinin bu süreçleri nasıl şekillendirdiği sorusunu araştırma gündemlerinin dışında tutmuşlardır. Buna karşılık, gelişmekte olan ülkelerdeki finansallaşmaya dair yeni yeni oluşmakta olan yazında ise devletin finansal derinleşme süreçlerinde rol oynadığı kabul edilmiş, devletin süreçlere bu şekilde dahil olması bu ekonomilerde gözlemlenen bağımlı finansallaşma tarzıyla ilişkilendirilmiştir. Bu çalışma bu mevcut yazınlardaki teorik yaklaşımlarla kurduğu eleştirel ilişki içinde her iki yazının da Türkiye'de tüketici piyasalarının hızla büyümekte olduğu bir dönemde artan devletin bu piyasalara artan müdahalesini somut süreçler üzerinden analiz edecek uygun bir çerçeve sağlamadığı savunmuştur. Samuel Knafo'nun liberal finansal yönetim üzerine tartışmasından çıkarılan metodolojik araçlar doğrultusunda, 2001- 2016 arasındaki dönemde tüketici piyasalarına yönelik yasal düzenlemeler, politikalar ve stratejiler izlenmiş ve bu farklı müdahale biçimleri devlet ve piyasa aktörleri arasındaki dinamik ilişkiye bakarak çözümlenmeye çalışılmışır. Bu çerçevede 2001 sonrası dönemde Türkiye'de devletin tüketici kredi piyasalarına müdahalesinin bir yanda finansallaşmaya dayalı büyüme rejimini sürdürmek, öte yanda bu borca dayanarak büyümenin artmasıyla ortaya çıkan politik ve ekonomik sınırlamak olmak üzere iki hedef temelinde şekillendiği savlanmaktadır. Bu iki çekişen hedef doğrultusunda, devletin bu dönemdeki ana yönelimi tüketici kredi piyasalarının büyümesini teşvik ederken, aynı zamanda bu büyümeye daha kontrollü bir yön vermek olmuştur.
Hekimlerin tıbbi müdahalesinden dolayı idarenin sorumluluğu

Sağlık hizmetlerinin sunulması Anayasa ile idareye verilmiştir. Sağlık hizmetinin sunulması için idare gerekli teşkilatı kurmak, personel istihdam etmek, araç-gereç sağlamak ve gerekli denetimleri yapmak zorundadır. İdare sağlık hizmetlerinin sunulması nedeniyle kişilerin zarara uğraması halinde bu zararı gidermekle yükümlüdür. Çalışmada tıbbi müdahaleler ve bundan kaynaklanan sorumluluk incelenmektedir. Tıbbi müdahale hataları olan malpraktis, komplikasyon, uzmanlık yetki sınırının aşılması konuları doktrin ve yargı kararları ışığında açıklanmaya çalışılmaktadır. Tıbbi müdahale nedeniyle tazminat ödeyen idarenin ve kamu görevlisinin sorumluluğu ile idarenin kamu görevlisine rücu etmesi incelenmektedir.
Merkezi yönetim ile yerel yönetimler arasında görev paylaşımı, kamu hizmetlerinin görülmesinde etkinlik ve Silifke Belediyesi'nde bir uygulama

Devletlerin örgütlenmesi hizmetlerin özelliğine göre merkezi ve yerel düzeyde oluşmuştur. Bu örgütlenmede her devlet merkezi yönetim anlayışına mı yoksa yerel yönetim anlayışına mı ağırlık vereceğini kendi toplum yapısına, sosyal ve ekonomik durumuna, ideolojisine, kültürüne, coğrafi ve tarihsel koşullarına göre karar vermiştir. Devletin vatandaşına sunmakla yükümlü olduğu hizmetlerin hangilerinin merkezi yönetim hangilerinin yerel yönetim birimleri tarafından yerine getirilmesi gerektiği her zaman tartışılan bir konu olmuştur. Bu tartışmalar sonunda tahdidi olarak bir görev paylaşımı yoluna gidilmese de, görev paylaşımının nasıl olması gerektiği konusunda genel prensipler oluşturulmaya çalışılmıştır. Görev paylaşımının sağlıklı bir şekilde gerçekleştirilmesi, kamu hizmetlerinin de etkin bir şekilde sunulmasında önemli bir etkendir. Son yıllarda hesap verebilir, demokratik, şeffaf bir yerel yönetim yapısı oluşturma çabalarıyla birlikte kamu hizmetlerinin etkin ve verimli bir şekilde sunulması kavramları da önem kazanmaya başlamıştır. Bunun sonucu olarak merkezi yönetime ait olan bazı görevlerin yerel yönetimlere aktarılması yoluna gidilerek bu amaçla büyükşehir belediyesi başta olmak üzere il özel idaresi ve belediyelere ilişkin kanunlarda değişiklikler yapılmıştır. Bu anlamda vatandaşa en yakın hizmet birimi olan belediyeler önem kazanmaktadır. Belediye hizmetlerinin etkin sunumundaki en önemli ölçüt hiç şüphesiz vatandaş memnuniyetidir. Zira bir kamu hizmetinin yürütülmesinde ulaşılması hedeflenen amaca ne derece yaklaşılırsa vatandaşın da o hizmetle ilgili memnuniyeti de o derece fazla olacaktır. Bu çalışmayla resmi kaynaklardan alınan veriler eşliğinde, Türkiye'de devlet idaresinin ve kamu hizmetlerinin esasları ve etkinlik ölçütü ortaya konularak Silifke Belediyesi sınırları içinde alan araştırması yapılmıştır. Bu araştırmanın temel hedefi, yerel yönetimlerin yürüttüğü kamu hizmetleri etkinliğinin ölçüsünü, hizmeti alan halkın görüşleri doğrultusunda ortaya koymaktır. Bu araştırma, kamu hizmetlerinde etkinliğin ölçütünün verilere dayalı olarak ortaya konulması açısından önemlidir. Kamu hizmetlerinin etkin ve verimli bir şekilde yerine getirilip getirilmediğine halk penceresinden bakmak bu çalışmayı önemli kılmaktadır.
Kentsel hizmetler, kentli hakları ve kentsel adalet algısı: Antalya Varsak örneği

Türkiye'de kent ve adalet kavramları genel olarak ayrı ayrı çalışılmıştır. Adalet çalışmaları genellikle hukuk alanında, işletme alanında ise örgütsel boyutta çalışılarak teorik açıdan değerlendirilmiştir. Konuya sosyal açıdan katkı sağlama niteliği taşıyan çalışma nitel araştırma özelliği taşımaktadır. Araştırmada ilk bölümde kent ve kente dair kavramlar tanımlanmış ardından kentleşmenin nedenlerine ve tarihi gelişiminden bahsedilerek, kentsel hizmetler ve kentli haklarına yer verilmiştir. İkinci bölümde kentsel haklara, adalet ve kente yansımalarına yer verilmiştir. Araştırmanın son bölümünde ise; kentsel hizmetlerin uygulanmasında ve kentte sağlanmaya çalışılan adalet algısı nitel yönteme başvurularak Antalya'nın Varsak bölgesinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın sonuçları olarak, katılımcıların ifadeleri ve yapılan gözlemlerin sonucunda Varsak belediyesi çalışmalarından kaynaklanan sorunların birçoğunun giderilmiş olduğunu, kentsel hizmetlerin adaletli olarak yerine getirilmeye çalışıldığını ve bireylere kent hakkı olan imkanların sunulmaya çalışıldığı görülmektedir.
Yeni dünya düzeni bağlamında ABD ve AB dış politikalarının karşılaştırmalı analizi

Soğuk Savaş'ın sona ermesi yakın tarihte uluslararası ilişkilerde meydana gelen en önemli dönüm noktalarından biri olarak değerlendirilmektedir. Berlin Duvarı'nın yıkılması ve Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla somutlaşan Soğuk Savaş'ın sonu, birçok disiplini, ancak en fazla uluslararası ilişkileri derinden etkilemiştir. Akademik çalışmalar, Yeni Dünya Düzeni olarak adlandırılan, Soğuk Savaş sonrası dönem hakkındaki tartışmalara odaklanmıştır. Yeni Dünya Düzeni'nde uluslararası politikaların gündemi tamamen farklı gelişmelere odaklanmıştır. Küreselleşme, yeni uluslararası sistemin yapısı, insani müdahaleler, ulus devletin yeni konumu, insan hakları, demokratikleştirme gibi hususlar Yeni Dünya Düzeni bağlamında yapılan akademik çalışmaların konuları haline gelmiştir. Yeni Dünya Düzeninde akademik çalışmaların odaklandığı konulardan birisi de Yeni uluslararası güvenlik sorunlarıdır. Özellikle iki kutuplu sistemle beraber, ideolojik kutuplaşmanın da sona ermesi, Soğuk Savaş döneminden kalma güvenlik sorunlarının belirginleşerek, daha da artmasına neden olmuştur. Bölgesel istikrarsızlıkların arttığı bu dönemde, etnik milliyetçilik, kuzey-güney, çevre, terörizm, kitle imha silahlarının yayılması yeni uluslararası güvenlik sorunları haline gelmiştir. Yeni Dünya Düzeninde akademik çalışmaların gündemini meşgul eden konuların birisi de Transatlantik ittifakının geçirdiği yapısall dönüşümdür. Soğuk Savaşı kazanan tarafı olan Batı Bloğu nasıl ittifak ilişkileri benimsemişlerdi. Özellikle Sovyetsiz bir dünya düzeninde Amerikalılar ve Avrupalılar nasıl bir dış ve güvenlik politikasına yöneleceklerdi. Şu noktanın belirtilmesi gerekir ki, her iki aktörün de dış politika öncelikleri değişime uğramıştır. Temel önceliği bir güç veya güç bloğunun kendisine rakip haline gelmesini engellemek olan ABD, tek kutuplu sistemi devam ettirmeye çalışmaktadır. Uygar güç olarak AB ise refah, demokrasi, insan hakları, çevre gibi konuları dış politika öncelikleri haline getirmiştir. AB ayrıca siyasal bütünleşme sürecine ağırlık vermiş, ortak dış ve güvenlik konusunda ilerleme kaydetmiştir. Her iki aktörün dış ve güvenlik politikasında ortaya çıkan farklı yönelimler ve transatlantik ittifakın yeni şekli, çalışmada analiz edilmektedir.
Belediyelerde hizmet içi eğitim ihtiyaç analizi: Marmara Belediyeler Birliği örneği

Dünyada son yıllarda yaşanan hızlı küreselleşme hareketleri ile birlikte üretilen bilgi kendini sürekli değiştiren ve yenileyen bir olgu haline gelmiştir. Çalışma hayatında ise emeğin yerini bilgi gücüne ve yetkinliğe bıraktığı günümüzde kurumlarda bu ihtiyacın farkına varmışlar ve insan kaynakları politikalarını yeniden düzenleme ve geliştirme faaliyeti içerisine girmişlerdir. Aynı zamanda kurumların bu hızlı değişim içerisinde ayakta kalabilmeleri ve artan rekabet koşullarına uyum sağlayabilmeleri için de bilgiyi kullanan ve işleyen insan kaynaklarına dolayısıyla nitelikli personele ihtiyaçları olacaktır. Mevcut koşullar içerisinde verilen örgün eğitimin kişiyi iş yaşamında istenen niteliğe kavuşturamamasından ötürü personele gerekli olan eğitim yatırımının yapılması gittikçe daha da önemli bir hale gelecektir. Gittikçe artan rekabet koşulları içerisinde kurumların çalışanlarına yapacağı en iyi katkı onları bilgileri ve yetenekleri yönünde düzenli olarak eğitmeleridir. Bu süreç zarfında personelin kurumsal faydaya katkı sağlamasının yanında kişisel olarak da tatmin edilmesi gerekecektir. Kişilerin özellikleri ve yaptıkları işe göre bir kariyer planlaması ile verilecek olan düzenli eğitim ve gelişim programları ile kişinin motivasyonu da arttırılabilecektir. Kurumlar ve çalışanlar için eğitim ve gelişimin bu denli önemli olduğu günümüzde kamu ve özel sektör yöneticileri de bu ihtiyacın farkına varmışlardır. Bu ihtiyaçlar doğrultusunda yapılacak olan eğitim programlarının amacına uygun olması ve personelin gerçek eğitim ihtiyaçlarına cevap vermesi aidiyet hissini ve rekabet edilebilirliği arttıracaktır. Ayrıca eğitim çalışmaları, kaynakların ve zamanın etkili kullanılması açısından da doğru bir yatırım aracı olarak değerlendirilecektir.
Bir sivil toplum kuruluşu örgütlenme modeli: Amargi Kadın Kooperatifi

Her geçen gün sayıları ve faaliyet alanları artan STK'lar günümüz dünyasının en önemli sosyal ve siyasal aktörlerinden biri olarak kabul edilmektedirler. STK'ların bu denli önemli aktörler olmalarından dolayı sivil toplum kuruluşları kavramına ve STK'ların rollerine dair yürütülen tartışmalar da gündemde önemli bir yer kaplamaktadır. Türkiye'de ise Osmanlıdan miras kalan merkeziyetçi, otoriter devlet yapılanması sivil toplumun gelişmesinin önündeki en önemli engellerden bir olmasına rağmen 1946 yılında çok partili hayata geçiş ile birlikte canlanmaya başlamıştır. Bu canlanma darbelerle sürekli kesintiye uğramasından dolayı ancak 1980 sonrası tam anlamıyla bir canlanma yaşamış ve bu dönemde nicel ve nitel anlamda ciddi artış göstermişlerdir. STK'ların nicel ve nitel olarak bu derece artış göstermesi farklı örgütlenme modellerini de beraberinde getirmiştir. Faaliyet alanları, yasal statüleri, üye profiller vs. birbirinden farklı olan STK'ların örgütlenme modelleri de birbirinden farklıdır. Bu çalışmada, Türkiye'nin önde gelen kadın konulu sivil toplum kuruluşlarından olan Amargi Kadın Kooperatifi'nin örgütlenme modeli; örgüt içi demokrasinin işlerliği, gönüllülerle ve devletle ilişkiler başlıkları altında sözlü tarih ve gözlem teknikleri ile elde edilen verilerin ışığında literatürde yürütülen tartışmaların da katkısıyla incelenmiştir.
2. Abdülhamid'in doğu politikası ve Hamidiye olayları

20. yüzyıla girerken asırlarca, Avrupa milletlerine hükmetmiş koca Osmanlı imparatorluğu iç bunalımların eşiğindeydi. Düvel-i Muazzama olarak bilinen Rusya-İngiltere-Fransa üçlüsü 19. yy. boyunca İmparatorluk üzerinde baskılarını sürekli olarak artırdılar. Amaç Osmanlı'nın; egemenlik alanını daraltmak devletin bünyesinde bulunan azınlıklara geniş haklar sağlamak ve müslüman olmasına rağmen bazı toplumları suni ırk teorileri ile ayaklandırmak sureti ile, devletin hızlı bir bölünme ve çöküşe gitmesine zemin hazırlamaktı. Buna dayalı olarak Osmanlı Devleti bir dizi reformlar yaptı. Devlet; tarihinde ilk defa II. Abdülhamid'le meşruti yönetimlerle tanıştı. Berlin Konferansında muhtar bir Ermeni Devleti planının yanı sıra Kürtler için de ıslahat öngörülüyordu. Ermenilerle Kürtleri aynı anda zikretmek batılıların işini kolaylaştıracaktı. Fakat sünni Kürt toplumunu süratle kendi yanına almayı başaran II. Abdülhamid, şimdi Ermenilere karşı Kürt toplumunu örgütlemeyi hedefliyordu. Kısa zamanda bu işi de başardı. Hamidiye Alayları şeklinde teşkilatlandırdığı Kürtler'den oldukça istifade edildi. 1891 de Resmen Kurulan bu Alaylar hem bölge asayişini sağlıyor hem de Ermeni hareketlerine karşı hep alarmda faaliyet gösteriyorlardı. Çocukları eğitiliyor, kendileri maaş alıyor, devlet nezdinde de saygınlık kazanıyorlardı. II. Abdülhamid Onlar için bir baba idi. Hami sıfatı ile onlardan vergi de almıyordu. Bugün Doğu-Anadolu da bir Ermeni ve Kürt Devletleri yoksa bu alaylar hemen hatırlanmalıdır. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümü, Kürt toplumunun Sosyal-Kültürel yapılarını içermektedir. İkinci bölüm, Doğu Proplemlerinin çıkışı ve çözümleri başlığı altındadır. Üçüncü bölüm ise Hamidiye Alaylarını kuruluştan, lağvedilmelerine kadarki süreyi içeren bir inceleme ile son bulmaktadır. Tez Doğu ve Kürt Proplemine II. Abdülhamid'in ürettiği çözüm nedir? Sorusuna cevap vermektedir.