turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üniversite öğrencilerinin mükemmeliyetçi kişilik özelliği ile empati düzeylerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin mükemmeliyetçi kişilik özelliği ile empati düzeylerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi ve ilişkiyi ortaya koymaktır. Bu amaçla araştırma Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi, sosyal ve fen- matematik programlarında öğrenimlerini sürdüren, rastgele seçilen 430 kız ve erkek üniversite öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmada Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği Özbay ve Mısırlı-Taşdemir (2003); Kişiler Arası Tepkisellik Ölçeği Davis (1980) tarafından geliştirilen ve Özbay ve Yıldırım (2003) tarafından geliştirilen ve araştırmacı tarafından da geliştirilen kişisel bilgi formu kullanılmıştır ve araştırmanın verileri elde edilmiştir. Araştırmada Manova, Person Momentler Çarpımı Korelasyon, t-testi, Anova ve scheffe testi Tekniği kullanılmıştır. Cinsiyete göre mükemmeliyetçilik alt boyutları ile empati alt boyutları arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Mükemmeliyetçilik alt boyutları ile empati alt boyutu arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Yaşa göre mükemmeliyetçilik alt boyutları ile empati alt boyutları arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Fakat yaşa göre, empati alt boyutuna göre anlamlı bir fark bulunmuştur. Mükemmeliyetçilik alt boyutları ile empati alt boyutları arasında öğrenim gördükleri alan ve sınıf değişkenine göre anlamlı bir fark bulunmamıştır. Ama sınıfa göre, mükemmeliyetçilik alt boyutu olan davranışlardan şüphe'ye göre anlamlı bir fark bulunmuştur.
Erken dönem uyumsuz şemalar ile erteleme davranışıarasındaki ilişki: Şema terapi modelinde bir inceleme

Araştırmada erteleme davranışının erken dönem uyumsuz şemalar ile ilişkisi incelenmektedir. Erken dönem uyumsuz şemalar ile erteleme davranışı arasındaki ilişkide algılanan ebeveynlik biçimlerinin rolu değerlendirilmiştir. Araştırmanın örneklemini 25-60 yaş arası 382 katılımcı oluşturmaktadır. Veri toplama aşamasındaYoung Ebeveynlik Ölçeği, Young Şema Ölçeği Kısa Form 3 (YŞÖ-KF- 3) ve Genel Erteleme Eğilimi Ölçeği kullanılmıştır. Erteleme ile erken dönem uyumsuz şemalar ve algılanan ebeveynlik biçimleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Analiz sonuçlarına göre şemalar ile erteleme davranışı arasında anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Bu ne ek olarak birden fazla şema alanının erteleme davranışı ile kaçınma davranışı olarak ilişkili olduğu gözlenmiştir. Ebeveyn tutumlarının erteleme ile şemalar arasında aracı rolü bulunmaktadır. Araştırmadan sağlanan verilerin alan yazı ile tutarlılığıtartışılmış ve alanyazın ile tutarlı olduğu görülmüştür. Elde edilen verilerin klinik uygulamalarda nasıl kullanılacağına dair değerlendirmeler yapılmıştır.
Yaratıcı drama temelli çatışma çözme programının ergenlerde öfke, saldırganlık ve çatışma çözme becerisine etkisi

Bu yarı deneysel araştırmanın amacı, yaratıcı drama temelli çatışma çözme programının ergenlerde öfke, saldırganlık ve çatışma çözme becerisine etkilerini incelemektir. Bu araştırmanın örneklemi 2008- 2009 eğitim-öğretim yılında Ankara ili, Mamak ilçesinde bulunan orta sosyo-ekonomik düzeyde bir okul olan Abidinpaşa Lisesi'ne devam eden 9. sınıf öğrencileridir. Araştırmanın bağımlı değişkenlerini ölçmek için Koruklu (1998) tarafından geliştirilen Çatışma Çözme Davranışını Belirleme Ölçeği, Spielberger (1988) tarafından geliştirilen Sürekli Öfke-Öfke Tarz Ölçeği, Buss ve Perry (1992) tarafından geliştirilen Saldırganlık Ölçeği kullanılmıştır. Deney grubu 13, plasebo grubu 14 ve kontrol grubu 16 olmak üzere toplam 43 öğrenci ile çalışmalar yürütülmüştür. Kruskal Wallis H-Testi kullanılarak deney, kontrol ve plasebo grupları birbirleri ile karşılaştırılmıştır. Mann Whitney U-Testi ile farkın hangi gruptan kaynaklandığı belirlenmiştir. Grupların kendi içlerinde karşılaştırılmasında Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Verilerin analizleri SPSS 10.0 programı kullanılarak bilgisayarda yapılmış, hata payı p< 0.05 alınmıştır. Deney grubunun ÇÇDBÖ problem çözme alt ölçek puanları açısından gruplarla arasında anlamlı bir fark bulunmazken; son test-izleme testleri puanlarında anlamlı düzeyde bir artışın olduğu bulunmuştur. Deney grubunun ÇÇDBÖ saldırganlık alt ölçek puanlarının kontrol ve plasebo gruplarına göre anlamlı düzeyde azaldığı bulunmuştur. Deney grubunun son test ve izleme testleri puanlarında anlamlı düzeyde bir azalmanın olduğu bulunmuştur. Deney grubunun, SÖ toplam saldırganlık puanlarının kontrol ve plasebo gruplarına göre anlamlı düzeyde azaldığı bulunmuştur. Ayrıca son test-izleme testleri puanlarında anlamlı düzeyde bir azalma olduğu bulunmuştur. Deney grubunun, SÖÖTÖ alt ölçek puanları açısından gruplarla arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Deney grubunun öfke kontrol alt ölçek son test-izleme testi puanlarında anlamlı düzeyde bir artışın olduğu bulunmuştur.
The impact of promotion and prevention foci on anxiety disorder symptoms

Bu çalışma yetişkinlerin öz-denetim becerilerinin ilişkili olduğu sonuçlarıincelemeyi amaçlamaktadır. Ayrıca, kaygı semptomlarını öz-denetim perspektifinden incelemeyi ve kaygı bozukluğu semptomlarının gelişimi ve sürdürülmesi üzerindemotivasyonel süreçlerin rolünü incelemeyi hedeflemektedir. Ayrıca, kültürel özelliklerin ele alınan ilişkiler ile ilişkili olabileceğini öne süren teorik ve ampirikönermelerin ışığında kültüre özgü benlik tipleri ile motivasyonel süreçlerin ortak etkisi de incelenmiştir. Bu sebepler ile bu çalışma 208 üniversite öğrencisi örnekleminde kaygı bozukluğu semptomlarının bir göstergesi olan kültür ve özdenetimarasındaki etkileşimi incelemeyi amaçlamaktadır. Kuramsal varsayımlar ve kültürel farklılıklar göz önünde tutularak kaygı bozukluğu semptomlarının yaklaşma ve/veya kaçınma öz-denetim odağını yordadığı beklenmiştir. Katılımcılar, kaygı bozukluğu semptomları, kültür ve öz-denetim odağı ile ilgili çeşitli ölçekler doldurmuştur. Sonuçlar kişilerarası ilişki yönelimi ve kaçınma motivasyonunun temelde kaygı bozukluğusemptomlarını yordadığını gösterirken, öz-gelişme yöneliminin sadece durumsal ve sürekli kaygıyı yordadığını göstermiştir. Beklenilenin aksine, kaygı bozukluğu semptomlarının yaklaşma motivasyonunun düşük olması ile ilişkili olduğu bulunmuştur. Öz-denetim odağı ölçümleri ve bunların kaygı bozukluğu semptomları ile ilişkisi bu alandaki önceki çalışmalar göz önünde bulundurularak değerlendirilmiş ve gelecek araştırmalar için bu ilişkilere ışık tutacak öneriler sunulmuştur.
Yetişkin çiftlerde erken dönem ebeveyne bağlanma ile cinsel doyum arasındaki ilişki: Bağlanma stillerinin aracılık etkisinin yapısal eşitlik modeli ile test edilmesi

Bu araştırmada, kadınların ana-babaya bağlanma düzeylerinin; kadının bağlanma stilini ve eşi ile kendisinin cinsel doyumunu ne derece etkilediği araştırılmıştır. Araştırmanın evrenini 2015- 2016 yılı içerisinde çeşitli illerde bulunanan evli çiftler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini çeşitli kurumlarda tesadüfi olarak belirlenen evli bireylere kapalı zarf içinde ölçeklerin elden dağıtılarak gönüllülük esasına dayalı olarak ulaşılmasını kapsamaktadır. Örneklem 23-60 yaş arası 165 çiftten (165 kadın, 165 erkek N=330) oluşmuştur. Araştırmada Kişisel Bilgi Formu, Anne Babaya Bağlanma Ölçeği, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri II, Golombok-Rust Cinsel Doyum Ölçeği kullanılmıştır. Bu araştırmanın verilerinden elde eldilen bulgular değerlendirilirken, istatistiksel analizler için IBM SPSS Statistics 22.0 programı ve Lisrel 8.80 paket kullanılarak analizler yapılmıştır. Yapılan yapısall eşitlik modelinin sonucuna göre; kadınların erken dönem ebeveyne bağlanmasının kendi ve eşlerinin cinsel doyumlarına etkilerinin olduğu ve kadınların yetişkin bağlanma stillerinin hem ebeveyne bağlanmayı hem de kendi ve eşi ile olan cinsel doyumunda aracılık rolü olduğu bulunmuştur.
The effect of workplace ostracism on Syrian men asylum seekers' perceived stress and subjective well-being

iç savaş sebebiyle, çok sayıda Suriyeli Türkiye'ye göç etmiştir. Temel ihtiyaçlarını karşılamak ve ülkeye adaptasyon sağlamakta zorluklar yaşamışlardır. Aynı zamanda iş hayatına katılımları, sosyal hayattaki dil problemleri ile karşılaşmaktadırlar. Hala en büyük problemlerinden biri, asıl mesleklerini yapamamaktır. Bu durumun, onlarda hayat memnuniyetsizliği ve strese sebep olduğunu düşündürmektedir. Bu çalışmanın amacı, Suriyeli erkeklerin işyerinde dışlanmasının algılanan stres ve öznel iyi oluş düzeylerine etkisini araştırmaktır. Katılımcıların sadece erkeklerden oluşma sebebi, kadınların iş hayatına katılımının az olmasıdır. Araştırmada, üç farklı ölçek kullanılmıştır: İşyerinde Dışlanma Ölçeği, Algılanan Stres Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği. Testler, 169 Suriyeli erkek üzerinde uygulanmıştır. Katılımcılar 18 ile 60 yaş arasında değişmektedir. Ölçekler dört farklı çevirmen tarafından Arapça'ya çevrilmiştir ve İstanbul, Ankara, Antalya'da uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda, algılanan stresin iki farklı boyutu ortaya çıkmıştır: baş etme düzeyi ve sıkıntı seviyesi. İşyerinde dışlanmanın, baş etme ile negatif yönde anlamlı ilişkisi olduğu bulundu. Fakat yaşam doyumu ile anlamlı ilişki bulunamadı. Aynı zamanda sıkıntı düzeyinin de hayat doyumunu arasında da negatif ilişki bulunmuştur. Sonuçlar, literatüre dayandırılarak tartışılmıştır.
Öz-yeterlik ile yaşam doyumu arasındaki ilişkide proaktif kişiliğin aracı rolü

Pozitif psikoloji bireylerin güçlü yanları ve potansiyelleri üzerine odaklanmaktadır. Bireylerin iyi oluşları artırılarak yaşama ilişkin olumlu bakış açılarının önü açılmak istenmektedir. Bu çalışmada üniversite öğrencilerinin öz-yeterlik algıları ile yaşam doyumu arasındaki ilişkide proaktif kişiliğin aracı rolünü değerlendirmek amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda 783 üniversite öğrencisi araştırmanın çalışma grubunu oluşturmaktadır. Çalışmada, Genel Öz-yeterlik Ölçeği, Kısaltılmış Proaktif Kişilik Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Üniversite öğrencilerinin öz-yeterlik algıları, yaşam doyumu ve proaktif kişilik özellikleri arasındaki ilişkiler Yapısal Eşitlik Modellemesi ile analiz edilmiştir. Araştırmada test edilen modelin aracılık etkilerinin istatistiksel olarak anlamlı olup olmadığı Betimleyici İstatistikler, Pearson Korelasyon Katsayısı ve Bootstrap Yöntemi kullanılarak incelenmiştir. Araştırma sonuçları öz-yeterlik ile yaşam doyumu arasındaki ilişkide proaktif kişiliğin kısmi aracı role sahip olduğunu göstermektedir. Elde edilen bulgular ilgili literatür doğrultusunda tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur. Çalışmada elde edilen sonuçlara göre, eğitim kurumlarımızda yürütülen rehberlik ve psikolojik danışmanlık alanındaki faaliyetlerde proaktif kişilik özelliğinin geliştirilmesinin ve öz-yeterlik algısının artırılmasına yönelik etkinliklere yer verilmesinin, gençlerin hedeflerine ulaşabilmeleri konusunda fayda sağlayacağı ve yaşam doyumunun artıracağı söylenebilir.
Öfke denetimi eğitiminin çocuklarda gözlenen saldırgan davranışlar üzerindeki etkisi

Bu araştırma 10-11 yaşlarında ilköğretim birinci kademeye devam eden öğrencilerin, saldırgan davranışlarını azaltmaya yönelik öfke denetimi programının etkililiğini ortaya koymayı amaçlayan, 3x3 Split plot modeline dayalı deneysel bir çalışmadır. Araştırmada, 'öfke denetimi eğitimi verilen deney grubu öğrencilerinin saldırganlık düzeyleri, bu eğitimi almayan placebo ve kontrol grubundaki öğrencilerin saldırganlık düzeylerine göre değişme gösterecek ve bu değişme uzun süreli olacaktır.' denencesi test edilmiştir. Araştırmada bağımsız değişken; saldırganlığı azaltmaya yönelik öfke denetimi eğitimi programı, bağımlı değişken ise deneklerin saldırganlık puanlandır. Bağımlı değişken araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan 'Saldırganlık ölçeği ' ile ölçülmüştür. Araştırmaya katılan denekler Burdur İli Merkez ilköğretim okullarında eğitim gören dördüncü ve beşinci sınıf öğrencilerden seçilmiştir. Araştırmada, her grupta altı erkek öğrenci olmak toplam 18 öğrenciye, uygulamaya başlamadan önce, uygulamadan sonra ve uygulama bittikten iki ay sonrasında uygulanan saldırganlık ölçeğinden elde edilen veriler üzerinde istatistiksel analizler gerçekleştirilmiştir. Uygulamalar başlanmadan önce üç grup arasında 'saldırganlık ölçeği öntest puanlan ' açısından anlamlı bir fark olup olmadığı, tek yönlü varyans analizi ile kontrol edilmiştir. Her üç gruptan elde edilen saldırganlık ölçeği ön test, son test ve izleme testi puanları arasında anlamlı bir fark olup olmadığı tek faktörde tekrarlı ölçümler için iki yönlü varyans analizi ile test edilmiştir. Analiz sonrasında deney grubunda saptanan farkın kaynağını bulmak amacıyla Holm'un Ardışık Bonferroni yaklaşımı kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular, öfke denetimi eğitimi alan deney grubunun eğitim sonrasında saldırganlık puanlarının kontrol gruplarına göre önemli düzeyde azaldığı ve bu farkın iki aylık süre sonunda da devam ettiğini ortaya koymuştur. Elde edilen bu sonuç araştırma denencesini doğrulamıştır. 11 Araştırma bulguları, daha önceki benzer alanlarda yapılan araştırma bulgularıyla birlikte tartışılıp yorumlanmıştır. Bu bulgular doğrultusunda geleceğeyönelik olarak öğretmenlere ve psikolojik danışmanlara, yapılabilecek araştırmalar ve öğrencilerde gözlenebilecek saldırgan davranışların önlenmesine yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Örgütsel özdeşleşme ile sosyal medya kullanım ve doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Sosyal kimlik kuramına göre bireyler, bir grubun üyesi olarak zamanla kimliklerini dahil oldukları grup ile bütünleştirmektedir. Sosyal kimlik kuramını temel alan özdeşleşme kavramı ise bu durumun çalışma grubuna uyarlanması ile oluşmuştur. Örgütsel özdeşleşmenin olabilmesinde örgütsel iletişimin de etkili olduğu düşünülmektedir. Teknolojik gelişmeler ile iletişim farklı bir boyuta taşınmıştır. Kullanıcıların aktif olduğunu, iletişim tercihlerini kendisinin belirlediği kullanımlar ve doyumlar kuramına göre bireyler iletişim araçlarından çeşitli doyumlar elde etmektedir. Bu çalışmada örgütsel özdeşleşme ile sosyal medya kullanımlar ve doyumlar arasındaki ilişki araştırılmıştır. Mersin Büyükşehir Belediyesi çalışanları üzerinde yapılan bu çalışmaya 279 çalışan katılmıştır. Araştırmada Örgütsel Özdeşleşme Ölçeği ve Sosyal Medya Kullanımlar ve Doyumlar Ölçeği kullanılmıştır. Örgütsel özdeşleşme ile sosyal medya kullanımlar ve doyumlar arasındaki ilişkinin tespit edilmesinde Pearson korelasyon analizi uygulanmıştır. Analizler sonucunda örgütsel özdeşleşme ile sosyal medya kullanımlar ve doyumlar arasında pozitif yönlü orta düzeyde istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur.
15-17 yaş grubu ergenlerde sosyal destek, okul başarısı ve aile yapısının madde bağımlılığına karşı koruyucu etkisi

15-17 yaş grubu ergen bireylerde madde bağımlılığına ilişkin faktörlerin incelendiği çalışmada, sosyal destek, okul başarısı ve aile yapısı değişkenlerinin madde kullanımının görülme riskinde koruyucu etkiye sahip olup olmadığı araştırmada esas alınmıştır. Bu çalışma için, İstanbul ilinde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı devlet okullarında öğrenim gören ve rastgele seçilen 219 öğrenci ile yapılmış ve anketi geçerli sayılan 200 kişilik örneklemin verilerinden yola çıkılmıştır. Öğrencilere, Sosyodemografik Veri Formu, Anababa Tutum Ölçeği ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek ölçeği uygulanmış ve bu ölçeklerden aldıkları puanlar, araştırmada söz konusu olan değişkenler arasındaki ilişkiyi saptamak amacıyla istatistiksel veri analiz yöntemleri doğrultusunda değerlendirilmiştir. Araştırmanın sonuçları doğrultusunda, sosyodemografik değişkenlerin madde kullanım riski ile bağlantısı incelenmiştir. Sonuçlara göre, kız ve erkek öğrencilerin madde kullanım riskinin erkek öğrencilerde daha fazla olduğu saptanmıştır. Bununla birlikte yaş düzeyinin madde kullanım riski ile arasındaki ilişki anlamlı bulunmuş, 17 yaşındaki öğrencilerin daha fazla risk altında olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca, yaş düzeyi ile eşdeğer olarak, sınıf düzeyi ve madde kullanım riski arasında anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna varılmış, lise 3 düzeyindeki öğrencilerin ölçek puan ortalamalarının anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu saptanmıştır. Okul başarısı değişkenini incelediğimizde, madde kullanım riski ile arasında anlamlı bir ilişki olduğu görülmüş, okula bağlılığın bu noktada önemli bir faktör olduğu sonucuna varılmıştır. Araştırma için seçilen okulların türü ise madde kullanım riski ile arasında anlamlı ilişki bulunan bir diğer değişken olarak tespit edilmiştir. Anadolu İmam Hatip Lisesi öğrencilerinin puan ortalamalarının Anadolu Lisesi ve Anadolu teknik ve meslek lisesi öğrencilerine göre anlamlı düzeyde daha düşük olduğu saptanmıştır. Son olarak, sosyodemografik değişkenler arasındaki gelir düzeyinin, ergen bireylerdeki madde kullanım riski ile anlamlı düzeyde ilişkisinin olduğu tespit edilmiştir. Gelir düzeyi çok yüksek olan öğrencilerin madde kullanım riskinin daha fazla olduğu sonucu elde edilmiştir. Araştırma, ergen bireylerde madde kullanım riskini sosyal ve psikolojik değişkenler doğrultusunda inceleyen ve bu alanda daha sonra yapılacak araştırmalar ve gelecekte geliştirilebilecek programlara ışık tutacak niteliktedir.
The relationship between emotion regulation, coping strategies, perceived social support and alcohol/cannabis dependency risk among university students

Bu çalışmanın temel amacı üniversite öğrencilerinde duygu düzenleme stratejileri, baş etme stilleri, algılanan sosyal destek ve alkol/esrar bağımlılığı riski arasındaki bağlantıların incelenmesidir. Çalışmanın ikinci bir amacı da öğrencilerin etrafındaki kişilerin alkol veya madde kullanıp kullanmaması ile kendilerinin alkol ve esrar bağımlılığı riskleri arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Buna ek olarak, cinsiyetin alkol ve esrar bağımlılığı riski üzerine bir etkisi olup olmadığını belirlemektir. Çalışmaya, yaşları 18-25 arasında, bir üniversitenin lisans programına kayıtlı olan 252 öğrenci katılmıştır. Demografik Bilgi Formu, Bağımlılık Profil İndeksi Risk Tarama Formu, Ebeveyn Duygu Yönetimi Ölçeği, Stresle Başa Çıkma Tarzları Envanteri, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda, duygu düzenleme stratejileri, baş etme stilleri, algılanan sosyal destek ve alkol/esrar bağımlılığı riski arasında ilişki bulunmuştur. Ayrıca, cinsiyetler arasında, alkol ve esrar bağımlılığı riski açısından anlamlı farklılık bulunmuştur. Buna ek olarak, sosyal çevrede alkol ve madde kullanılması ile katılımcıların alkol ve esrar bağımlılığı riskleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Algılanan sosyal desteğin olası etkileri kontrol edilirken, duygu düzenleme stratejileri, baş etme stilleri ve alkol/esrar bağımlılığı riski arasındaki bağlantıları saptamak amacıyla çoklu regresyon analizleri uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, duygu düzenlemede bozukluk ve problem odaklı baş etme değişkenleri esrar bağımlılık riskini öngören anlamlı değişkenler olarak bulunurken, algılanan aile desteği hem alkol hem de esrar bağımlılık riskini öngören tek anlamlı değişken olarak bulunmuştur. Çalışmanın kısıtlılıkları ve gelecek araştırmalar için öneriler tartışılmıştır.
Evli kadınlarda duygusal zeka ve evlilik uyumu ilişkisi aile danışmanlığı merkezi örneği

Bireyin yaşamda karşılaştığı problemleri çözme adına kendisinin ve başkalarının duygularını anlaması ve diğerleriyle iletişim kurması yeteneği olan duygusal zekanın, iletişim ve çatışmanın yoğun olduğu evliliklerde uyum için önemli olduğu düşünülmektedir. Bu araştırmada evlilik uyumu olan ve olmayan şeklinde gruplandırılan evli kadınların duygusal zeka düzeyleri arasındaki farklılıkların incelenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca evli kadınların duygusal zeka düzeyleri ile evlilik uyumları arasındaki ilişkiye bakılmıştır. Bununla birlikte evli kadınların duygusal zeka düzeyleri ve evlilik uyumu düzeyleri sosyodemografik özellikleri açısından incelenmesi çalışmanın alt amacını oluşturmaktadır. Çalışmaya Adana ilinde yer alan ve T. C. Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na bağlı faaliyet gösteren özel bir Aile Danışmanlığı Merkezine başvuran 432 evli kadın katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Duygusal Zeka Özelliği Ölçeği-Kısa Formu (Petrides ve Furnham, 2000; Deniz, Özer ve Işık, 2013) ve Evlilik Uyum Ölçeği (Locke ve Wallace, 1959; Tutatel-Kışlak, 1999) kullanılmıştır. Ayrıca araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi formu kullanılarak, evli kadınların sosyo-demografik özelliklerine ilişkin veriler elde edilmiştir. IBM SPSS Statistics 21.00 ile demografik değişkenler için frekans ve yüzde dağılımı, ölçek puanlarının demografik özelliklere göre farklılıklarının testinde t testi ve tek yönlü Anova testi, varyansların değerlendirilmesinde LSD ve Tamhane testlerinden faydalanılmıştır. Evli kadınların uyumlu ve uyumsuz şeklinde gruplandırılmasında evlilik uyumu ölçeği kesme puanı esas alınmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, evliliklerinde uyumlu olan kadınların duygusal zeka düzeylerinin uyumsuz olanlara göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Değişkenler arası korelasyon sonucunda ise evli kadınların duygusal zeka düzeyleri ile evlilik uyumu arasında pozitif yönlü ve orta düzeyde anlamlı ilişki bulunmuştur. Araştırmanın bir diğer sonucuna göre, evli kadınların duygusal zeka düzeylerinin çalışma durumu, eğitim durumu ve gelir durumu değişkenlerine göre anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilirken; flört süresi, evlenme yaşı, evlilik süresi ve çocuk sahibi olma değişkenlerine göre farklılaşma görülmemiştir. Evli kadınların evlilik uyumu genel puanlarının ise, evlilik süresi değişkenine göre anlamlı farklılık gösterdiği; çalışma durumu, eğitim düzeyi, gelir düzeyi, flört süresi, evlenme yaşı ve çocuk sahibi olma değişkenlerine göre farklılaşma göstermediği sonuçlarına ulaşılmıştır.
Beta talasemi minörlü yetişkin hastalarda anksiyete ve depresyon oranlarının belirlenmesi ve yaşam kalitelerinin değerlendirilmesi

Amaç: Beta talasemi minör hafif anemi ile seyreden, ülkemizde özellikle akdeniz bölgesinde çok sık gözlenen ve klinik belirtileri hafif olsa da kalıtsal aktarım açısından oldukça önemli bir talasemi formudur. Yapılan çalışmalarda beta talasemi majörlü bireylerde depresyon ve anksiyete oranı artmış, yaşam kalitesinde önemli değişiklikler gözlenmiştir. Talaseminin hafif formu olan ve talasemi taşıyıcılığı olarak da adlandırılan beta talasemi minörlü bireylerin ruh sağlığı ile ilgili çalışmalar ise oldukça kısıtlıdır. Birkaç çalışmada TM'li bireylerde depresyon düzeyinin arttığı belirtilmiştir. Araştırdığımız kadarıyla TM'li bireylerin anksiyete düzeyleri ve yaşam kalitesini inceleyen herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Bu çalışmadaki amacımız beta talasemi minörlü bireylerin depresyon, anksiyete düzeylerini ve yaşam kalitelerini incelemektir. Böylece bu bireylerde komorbid anksiyete ve depresyon sıklığı ve hastalığın yaşam kalitesine etkileri belirlenerek hastaların psikiyatrik destek almalarının gerekliliği ve bir nebze de olsa talasemi taşıyıcılığının önemi vurgulanacaktır. Yöntem: Çalışmamıza; hematoloji polikliniğinde hemoglobin elektroforezi ile beta talasemi minör teşhisi konan 58 ve herhangi bir hemoglobinopatisi olmayan 70 kontrol olmak üzere toplam 128 kişi dahil edildi. Katılımcıların imzalı bilgilendirilmiş onamı alındı. Katılımcılara Sosyodemografik Veri Formu, Beck Depresyon Derecelendirme Ölçeği, Beck Anksiyete Derecelendirme Ölçeği, Kısa Yaşam Kalitesi Derecelendirme Ölçeği (SF-36) uygulandı. Bulgular: Elde edilen veriler uygun istatistiksel yöntemlerle analiz edildi. Yaptığımız çalışmada TM grubunun anksiyete düzeyi ve sıklığı anlamlı olarak yüksek bulundu. Ortalama depresyon puanı ve depresyon sıklığı da kontrol grubuna göre yüksek bulundu. Anksiyete ve depresyon düzeyleri yükseldikçe yaşam kalitesinin azaldığı saptandı. Yaşam kalitesinin fiziksel sağlık komponenti kontrol grubuna göre düşük bulundu. Sonuç: Bu çalışma araştırdığımız kadarıyla beta talasemi minörlü bireylerde anksiyete düzeyini ve yaşam kalitesini inceleyen ilk çalışmadır. Çalışmamız TM'de anksiyete ve depresyon komorbiditesinin arttığını, yaşam kalitelerinin bozulduğunu, anksiyete ve depresyonun yaşam kalitesi üzerine olumsuz etkilerinin olduğunu göstermiştir. Sonuçlarımız talasemi taşıyıcılarının psikiyatrik açıdan konsülte edilmesinin önemini ve gerekliliğini gözler önüne sermiştir.