turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ege Bölgesi' nde sıcaklık dağılışı

Ege Bölgesi'nde sıcaklık dağılışı konusundaki çalışmalarımıza geçmeden önce, bu konuya yer veren araştırmaları kısaca gözden geçirmek yerinde olacaktır. Ancak, sıcaklık dağılışı konusunda yalnızca Ege Bölgesi üzerine yapılmış ayrıntılı bir araştırma bulunmamaktadır. Konuya genel hatlarıyla, Türkiye'nin sıcaklık dağılışı veya Ege Bölgesi'nin bölgesel coğrafyası içinde yer verilmiştir. Bununla birlikte, çalışmalarımız sırasında yöntem açısından yararlandığımız başlıca çalışmalar şunlardır: DARKOT (1943) Türkiye'de sıcaklık derecesinin ortalama değerlerinin yer ve mevsime göre nasıl değiştiğini belirtmek üzere gerçek ve denize indirgenmiş sıcaklık değerlerine göre dağılış haritaları karalaştırılmıştır. Türkiye gibi yükseltisi fazla olan ülkelerde sıcaklığın dağılışını göstermek için deniz seviyesine indirgenmiş izotermlerin yetersiz olduğu üzerinde durulmuş ve gerçek izoterm haritaları çizilmiştir. TÜMERTEKİN-CÖNTÜRK (1957) Araştırmada en düşük sıcaklıkların bir bölgede tarımsal faaliyetleri tehdit eden en önemli etken olduğu görüşünden hareket edilerek bu sıcaklık değerlerinin gerçekleşme ihtimalleri hesaplanmıştır. Elde edilen değerlerin tarım ile olan ilgisine dikkat çekmek için ekonomide önemli yeri olan narenciyelerin düşük sıcaklıklara
Isparta ilinde sıcaklık ve yağış verilerinin trend analizi

İklim değişikliği ile ilgili çalışmalar içerisinde sıcaklık ve yağış parametreleri üzerinde yapılan analizler önemli bir yere sahiptir. Zamansal ve mekansal anlamda çok değişken bir yapı arz etmeleri, bu parametrelerin uzun yılları içine alan bir zaman serisindeki eğilimlerini saptamada güvenilir yöntemleri kullanmayı gerektirmektedir. Isparta ilindeki merkez ilçe dahil beş istasyonun sıcaklık ve yağış verilerine öncelikle parametrik olmayan Mann-Kendall ve Spearman'ın Rho testleri tercih edilmiştir. İstasyonların trend başlangıç yılını tespit etmek için ise, Mann-Kendall Mertebe Korelasyon testi, trend eğimlerini belirlemek için Sen'in Trend Eğim metodu ve Lineer Regresyon modeli kullanılmıştır. Ayrıca istasyonların sıcaklık ve yağış verilerinin homojenlik testi için Kruskal-Wallis testi uygulanmıştır. Mann-Kendall ve Spearman sınama sonuçlarına göre; istasyonların yağış değerlerinde %95 anlamlılık seviyesinde negatif ve pozitif yönde trende rastlanmamıştır. Ancak istasyonlarda genel olarak Kış ve yaz yağışlarında anlamlı olmayan azalma, İlkbahar ve Sonbahar yağışlarında anlamlı olmayan artışlar dikkat çekmektedir. Lineer Regresyon Modeline; Atabey ve Yalvaç istasyonlarında bir azalma görülürken, Senirkent, Uluborlu ve Isparta istasyonlarında kayda değer artışlar dikkati çekmektedir. Mann-Kendall ve Spearman sınama sonuçlarına göre yıllık ortalama sıcaklıklarda; Isparta istasyonundaki anlamlı ısınma eğilimi diğer istasyonlara göre daha fazladır. İlkbahar ortalama sıcaklıklarında sadece Senirkent istasyonunda anlamlı ısınma eğilimi gözlenirken, Yaz mevsiminde ise bütün istasyonlarda kuvvetli ısınma trendi tespit edilmiştir. Yıllık ortalama maksimum sıcaklıklarda; bütün istasyonlarda anlamlı artış tespit edilmiştir. Kış, İlkbahar, Yaz ve Sonbahar mevsiminde bütün istasyonlarda ortalama maksimum sıcaklıklarında ısınma eğilimi hakimdir. Kış yağışlarındaki azalmanın bütün istasyonlarda görülmesi önceki çalışmalarla uyumluluk arz ederken; bu durumun uzun vadede su kaynakları açısından sorun oluşturabileceği belirtilmiştir. Isparta istasyonunda diğer istasyonlara göre yıllık, mevsimlik ve aylık minimum sıcaklıklardaki öne çıkan artış eğilimi; kent merkezine yakın istasyonlarda gece ısınma eğilimi nedeniyle minimum sıcaklıklarda bir artış olduğunu söyleyen önceki çalışmaların bulgularıyla ilişkilendirilmiştir.
İstanbul Boğazı eşiği kuzey kısmında jeomorfolojik birimlerin ayırt edilmesi ve haritalanması

İstanbul ve çevresi, diğer bilim dallarında olduğu gibi, birçok coğrafi araştırmalara konu olmuş bir sahadır. Ancak zaman içerisinde coğrafi anlayışın değişmesi, modern coğrafyanın ve 20. yy başlarında jeomorfoloji bilim dalının gelişmesi, bu konudaki çalışmaların değişik boyutlar kazanmasını sağlamıştır. Fiziki Coğrafya ve Jeomorfoloji konularındaki ilk çalışmalar yabancı bilim adamları tarafından gerçekleştirilmiştir. Daha sonra ise birçok sayıda yerli bilim adamı bölgeyi çeşitli yönleriyle incelemişlerdir. Böylece yoğun bir çalışmaya sahne olan İstanbul ve yakın çevresi coğrafya bilim dalının ortaya koyduğu prensipler doğrultusun da farklı bir şekilde, değişik bir özelliği ile incelenmiştir. Bölgenin jeomorfolojik yönden incelenmesinde büyük ölçekli topografya haritalarının analizlerine dayanılarak jeomorfolojik birimleri tesbit etmek, bunların oluşum ve gelişim süreçlerini ve etki eden faktörleri dikkate alarak sahanın jeomorfolojik yönden incelenmesine çalışılmıştır. Bu amaçla büyük ölçekli (1:25.000) topografya haritalarından süperimpoze profiller, kesitler çıkartılmış, jeomorfoloji haritası hazırlanmış ve tesbit edilen bulgular bizzat arazi üzerinde müşahade edilerek değerlendirmeler yapılmıştır.
Gençali Ovası ve çevresinde doğal ortam şartları ile beşeri ve ekonomik faaliyetler arasındaki ilişkiler

Araştırma alanımızı oluşturan Gençali Ovası ve çevresi, Akdeniz Bölgesi'nin Antalya Bölümü'nde Göller Yöresi sınırlan içerisinde yer almaktadır. Saha yönetim bakımından Isparta ili sınırları içerisinde bulunmaktadır. Konumundan kaynaklanan bazı avantajlara bağlı olarak araştırma alam çok eski tarihlerden beri yerleşime açılmıştır. 3000- 4000 yıl önce yerleşmelerin kurulduğu saha, esas yerleşme faaliyetlerine Selçuklular ve Osmanlılar Döneminden sonra sahne olmuştur. Yöre bulunduğu konum itibariyle, Akdeniz iklimi ile karasal iklim arasında geçiş özelliği göstermektedir. Yıllık ortalama sıcaklığın 0 C'nin altına inmemesi, tarımsal faaliyetler için olumlu bir özelliktir. Uluborlu'nun yıllık ortalama sıcaklığı 11,7 C, Senirkent' in yıllık ortalama sıcaklığı ise 12,3 C'dir. Yıllık ortalama yağış miktarı Uluborlu'da 644 mm iken, Senirkent'te 740, 3 mm'dir. Yağışın mevsimlere dağılışı ise Uluborlu'da; kış %43, ilkbahar %29, sonbahar %18 ve yaz %10 iken, Senirkent'te; kış %4İ, ilkbahar %30, sonbahar %19 ve yaz %10'dur. Yaz aylarında yağış azlığı nedeniyle kuraklık yaşanmaktadır. Yörede 1935 yılında 16165 kiş yaşarken bu sayı 1997 yılı nüfus sayımlarında 36059 kişiye yükselmiştir. Bu nüfusun %37'si kırsal kesimde ve % 63'ü şehirlerde yaşamaktadır. Şehirsel nüfusta hızlı bir artış görülürken, kırsal kesim nüfusunda azalma söz konusudur. Bu durum kırsal kesimden Uluborlu ve Senirkent ilçe merkezleri ile büyük şehirlere göçlerin sonucudur. Nüfus artışı bazı sorunları da gündeme taşımıştır. Örneğin tarım arazilerinin konut alanlarına dönüştürülmesi, işsizlik, alt yapı eksikliği, konut yetersizliği, eğitim, sağlık gibi sorunlar bunların başlıcalarıdır. Çevredeki kırsal kesimin merkezi konumunda bulunan Uluborlu ve Senirkent ilçe merkezlerinde ticari faaliyetler giderek önem kazanmaktadır. Bu faaliyetlerin esasım da tarımsal ve hayvansal ürünlerin ticareti oluşturmaktadır. Bu şehirler yörede üretilen tarımsal ve hayvansal üretimin tüketildiği ve bu ürünlerin başka pazarlara dağıtıldığı merkezler olarak ortaya çıkmaktadır. 11 Yörede elma, kiraz, vişne, ayva, üzüm, şeftali, kayısı gibi birçok meyve türü yetiştirilmektedir. Özellikle kirazın kalitesi oldukça yüksektir, bu nedenle üretilen kirazın yaklaşık %95'i yurt dışına ihraç edilmektedir. Yörede meyve suyu fabrikası, yem fabrikası, mandıra, soğuk hava deposu, tekstil ve halı fabrikasının kurulması ile sanayi sektörü gelişeğj gibi yöre halkı iş imkanı da bulacaktır. Ayrıca yöre çevre yerleşmelerin bir bakıma ürünlerini değerlendirdiği bir merkez haline gelecektir. Bu bağlamda yöre Keçiborlu, Şuhut, Sultandağı, Yalvaç ve Dinar ilçeleri için önemli ticaret ve sanayi merkezi olabilecektir.
Balıkesir merkez ilçelerde davranışsal tarım coğrafyası

Türkiye'de tarım coğrafyası alanındaki çalışmalar, üç grup altında toplanabilirler. Bunlar, üniversitelerde tarım coğrafyası adıyla yayımlanan eserler, ekonomik coğrafya ders kitaplarındaki tarım coğrafyasının bölümleri ve genel veya yerel tarım coğrafyasının makaleleridir. Bu çalışmalarda bölgedeki tarımsal faaliyetlerin özelliklerine ve sorunlarına odaklanılmıştır fakat hiçbir çalışmada davranışsal tarım coğrafyası konusu ele alınmamıştır. Davranışsal coğrafya; çevreyi nasıl algıladığımızı, düşüncelerimiz ile algılarımızın davranışlarımızı nasıl etkilediğini inceleyen, beşeri coğrafya alanına ait bir bilim dalıdır. Davranışsal tarım coğrafyası ise, kırsal alanlarda ikamet eden bireylerin tarımsal çevreyi nasıl algıladıklarını ve onların tarımsal alanlarda neleri sorun olarak gördüklerini konu edinir. Çalışma yapılırken muhtarlardan tarımsal çevreleri hakkındaki gözlemleri, yani, çevrelerindeki tarımsal problemleri anlatmaları istenmiştir. Bu çalışmada zamandan tasarruf amacıyla örneklem alma yöntemi kullanılmıştır. Örneklem alma formülüne göre Balıkesir merkez ilçesine bağlı 123 kırsal mahalle 93'e indirgenmiş ve ziyaret edilmiştir. Ziyaret edilen kırsal mahallelerde, kendi muhitlerini en iyi tanıyan ve kendi yaşam alanlarındaki genel sorunlar hakkında yeterli bilgiye sahip olan muhtarlar ile görüşülmüştür. Tüm bu kırsal mahalleler ile görüşüldükten sonra bireylerin çevrelerini nasıl algıladıkları, neleri sorun olarak gördükleri alt başlıklar halinde kategorize edilmiş ve bir sonuca varılmıştır. Ortaya çıkan sorunlar için çözüm önerileri getirilmiştir. Yapılan görüşmeler neticesinde tarımsal işletme sahiplerinin temel sorun olarak gördükleri etken girdilerin pahalı, çıktıların düşük olduğudur. Elde edilen üründe satış garantisinin olmayışı, çiftçileri plansız üretime sürüklemektedir. Çiftçilere bir yıl iyi kazanç sağlayan tarımsal ürün diğer yıl çiftçileri zarara uğratabilmektedir. Akaryakıt, gübre, yem vb. gibi girdilerin fiyatları sürekli göstermekte fakat tarımsal çıktılar çoğu zaman girdi maliyetlerini bile karşılayamamaktadır. Genellikle zarar eden çiftçiler tarım dışı sektörlere yönelmeye, bazen de bu iş değişikliğini farklı illere taşınarak gerçekleştirmeye başlamıştır. Tarımsal faaliyetler bu etkenler sonucunda zamanla azalmaya başlamıştır.
Hydropolitics and water geographies of Istanbul

Bu tez, şehrin hinterlandıyla olan ve tarihsel süreçlerle değişen ilişkisini araştırarak, modernleşme sonrası İstanbul ve hinterlandının değişen su ilişkilerine bakmaktadır. Kentin ve doğasının iki ayrı kavram değil, aksine birbiriyle çok yakından ilişkili, hiyerarşisi olmayan, tarihsel süreçlerin sonucu olduğu fikri üzerinden yola çıkar. Suyun, İstanbul'un kuruluşundan beri şehrin şekillenmesinde önemli bir rolü vardır. Yakınlarda su kaynağı bulunmaması nedeniyle, artan nüfusun ihtiyaçlarına cevap vermek amacıyla İstanbul kilometrelerce uzaktan su getirmek durumunda kalmıştır. Modernleşmeyle birlikte, batı şehirleriyle eş zamanlı olarak, tarihi su yolları terk edilmeye başlanmış, merkezi yapıya sahip olan modern sistemler benimsenmiştir. Bu sistemlerin uygulanması için kurulan iki yabancı şirket Cumhuriyet'in kuruluşundan kısa bir süre milletleştirilmiş, şehrin su ihtiyacın karşılamak gibi önemli bir görev İstanbul Belediyesi'ne verilmiştir. İstanbul'un su alt yapısında modernleşme, dönem dönem planlamalar yapılsa da, kentin büyümesine ayak uyduramadığı ve de ekonomik olarak altından kalkılamadığı için gelişigüzel ve hibrit bir yapıya sahiptir. Özellikle devletin altyapı yerine sanayiye yatırım yapma tercihi kentsel altyapının ikinci plana atılmasına sebep olmuştur. Yetişilemeyen bölgelerde yeraltı suları kullanılmış, terk edilen eski su yolları kullanılmaya devam edilmiş, bir yandan da merkezi sistemde iyileştirmeler yapılmaya çalışılmış. Bu parçalı resim İstanbul'da su altyapısının batılı modernleşme kalıplarının dışında bir süreçten geçtiğini gösterir. Tezde anlatılan bu süreçler 1970'te Sağmalcılar ve çevresinde gerçekleşen kolera salgınıyla birleşir. Bu salgın pis sulardan bulaşmakta ve hijyen eksikliğini göstermektedir. Tezde kentte yaşanan eşitsizliklerin Sağmalcılar'da kendini gösterme biçimleri incelenmektedir. Bu süreç o zamana kadarki su politikaları üzerinden tartışmaya açılır.
Yahyalı ilçesi'nin ekoturizm potansiyeli ve çevre sorunları

Günümüz insanlarının turizme bakış açısı giderek değişmektedir. Değişen yaşam koşullarına bağlı olarak insanlar doğadan uzaklaşmış ve kendilerine yapay yaşam ortamları oluşturmuşlardır. Ancak tarihi boyunca doğayla iç içe yaşayan insanoğlunun ondan bir anda kopması mümkün değildir. Bu bağlılığın bir gereği olarak şehir yaşamını tercih eden bireyler ellerine geçen her fırsatta kendilerini doğal ortamlara atmaktadırlar. Ekoturizm olgusunun gelişmesinde de etkili olan işte bu insan ve doğa ilişkisidir. Farklı yerler ve farklı yaşamlar görmek isteyen ekoturistler değişik deneyimler ve heyecanlar yaşamak için seyahat etmektedirler. Ülkemiz, doğal özellikleri sayesinde birçok turizm faaliyetinin yapılabildiği bir coğrafyadır. Ülkemizde ekoturizm adına önemli kaynak değerlerine sahip olan yurt köşelerinden biri de Kayseri iline bağlı Yahyalı ilçesidir. İç Anadolu Bölgesi ile Akdeniz Bölgesi arasında geçiş özelliği gösteren ilçe, doğal ve kültürel anlamda farklı renkleri bir arada sunmaktadır. Yapılan çalışmada bu güzel yurt parçasının çekiciliğini artıran etmenlerin başında gelen şelaleler incelenmiştir. Derebağ, Yeşilköy, Kapuzbaşı, Elif ve Güney Şelaleleri merkezli olarak bölgenin ekoturizm potansiyeliyle ilgili kaynak değerler ortaya konulmuştur. Yahyalı'daki şu an uygulanan turizm faaliyetleri belirtilmiş, kullanımdan kaynaklanan sorunlar irdelenmiş ve çevre sorunları üzerinde durulmuştur. Elde edilen veriler ışığında bölge için olması gereken koruma tedbirleri ve uygun kullanım şekilleri belirtilmiştir. Koruma tedbirlerinin alınmaması durumunda bölgede yaşanan yanlış kullanıma bağlı tahribat neticesinde bölgenin doğal güzelliklerini kaybedeceği örneklerle ortaya konulmuştur.
Altınekin ilçesinde arazi kullanımı

Yüksek lisans tezi olarak hazırlanan bu çalışmada, çalışma alanı olarak Altınekin'in seçilmesi, çeşitli nedenlere dayanır. Altınekin İlçesi Konya Ovasının en verimli arazilerini barındırmakta ve KOP alanı içerisinde yer almaktadır. Konya'nın en verimli ve sulanabilen arazilerini barındırmasına rağmen bilimsel açıdan çok az çalışma yapılmıştır. Bu yüzden bölgenin coğrafyasına yönelik tedbirlerin ve arazi kullanım durumunun ortaya konulması için böyle bir yüksek lisans tezi konusu tarafımdan seçilmiştir. Bu çalışmada çalışma alanının arazi kullanım durumu ortaya konulmaktadır. Altınekin Konya'ya 65 km uzaklıkta ve Ankara-Konya karayolundan 8 km içeride kalmaktadır. Cihanbeyli'ye bağlı kasaba konumunda iken, '4 Temmuz 1987 tarihli ve 19507 sayılı resmi gazetede yayınlanan 3292 sayılı kanunla' ilçe olmuştur. Altınekin, Konya-Ankara karayolu güzergahı üzerinden biraz daha içeride kaldığından fazla gelişim gösterememiştir. İlçe halkı kendi sınırları içerisinde kalarak, topraklarının verimli olması ve yeraltı sularının bolluğundan dolayı tarımla uğraşmış ve dışarıya gereksinim duymamıştır. İlçe de temel geçim kaynağı hiç şüphesiz tarım ve hayvancılıktır. Yeraltı sularının bol olması sulu tarımın yapılmasını sağlamaktadır. Bu yüzden tarım arazilerinde, rekoltesi yüksek tarım ürünleri yetiştirilmektedir. Genel anlamda Altınekin'den bahsedecek olursak Türkiye'de Konya tahıl ambarı olarak anıldığı gibi, Konya'da da Altınekin Konya'nın ve dolayısıyla Türkiye'nin tahıl deposu görevini üstlenmektedir. Altınekin'in tarihi de çok eski dönemlere dayanmaktadır. Kale höyüğünde yapılan yüzey araştırmalarında Frig seramiklerine ve Helenistik-Roma tabakalarına rastlanılmıştır. Çalışma alanı, farklı morfolojik birimlerin bulunduğu ve farklı arazi kullanım özelliklerine sahip bir ilçe alanıdır. Bu çalışmada araştırma alanının mevcut coğrafi durumuyla birlikte en önemli ekonomik gelir kaynağı olan tarım konusunun ve arazi kullanım konusunun ele alınıp incelenmesi, tarımsal potansiyelinin belirlenmesi ve ileriye dönük planlamalarda bu çalışmanın katkı sağlaması temel amaç olarak belirlenmiştir.
Tunceli ili'nde kırsal turizm potansiyelinin belirlenmesi

'Tunceli İli'nde Kırsal Turizm Potansiyelinin Belirlenmesi' adlı tez çalışmasında günümüzde kıyı turizmine alternatif olarak görülen kırsal turizm kavramsal olarak ele alınmıştır. Kırsal turizm kavramı; çiftlik turizmi, köy turizmi, yayla turizmi, tarımsal turizm, ekoturizm gibi tanımlarla birlikte açıklandığı görülmektedir. Kırsal turizm aslında kırsal alanda yapılan tüm turizm faaliyetlerini kapsamaktadır. Kırsal turizm kapsamında yapılan çalışmada Tunceli ilinin belirlenmesinde ilin doğası, tarihi, kültürü ve kendine özgü inanç değerlerinin olması etkili olmuştur. Doğal güzellikleri arasında akarsuları, gözeleri, dağları, gölleri, yaban hayatı ve endemik türleri ile keşfedilecek turizm mekanları bulunmaktadır. Birçok medeniyetin, devletin yaşadığı bu topraklarda tarihi çağlardan kalan eserler bulunmaktadır ve bunlar birer turizm potansiyeli oluşturmaktadır. Yine Alevi nüfusun yoğun olduğu ilde Alevi kültürüne özgü sayıca bir hayli fazla olan türbeler, ocaklar ve ziyaret yerleri bulunmaktadır ve bunlar birer inanç turizmi değerlerini oluşturmaktadır. Bu potansiyeli ortaya koymak için öncelikle literatür çalışması yapılmış ve belirli periyodlarda arazi çalışmaları yapılarak gözlemler, mülakatlar gerçekleştirilmiş ve kırsal turizm değerleri ortaya konulmuştur. Coğrafi Bilgi Sisteminden yararlanılarak turizm noktaları oluşturulmuştur ve ArsGıs programında turizm değerleri haritaları ve rota haritaları türetilmiştir. Genel doğal ve kültürel turizm değerlerinin haritaları oluşturulduktan sonra turizm noktalarına ulaşımda rotalar çizilmiştir ve 14 adet rota haritası türetilmiştir. Rota planlama haritaları Munzur ve Pülümür Vadisinde potansiyelin fazla olmasından dolayı yoğunlaşmıştır. Rota planlama haritalarında rota boyunca durak noktaları önerilmiştir. Rotalarda durak noktası olarak önerilen noktalardaki turizmdeki eksiklikleri ortaya çıkarılmış ve turizm gelişimi için önerilerde bulunulmuştur.2017- 2018 yılından itibaren yoğun bir turist akışının olduğu Tunceli ilinde turizmin kırsal mekan tüketim algısını ortaya koymak adına yerel halk ve turistler ile yapılan görüşmelerde kategoriler oluşturularak görüşmelerin sonucunda temalar belirlenmiştir. Temalar bağlı olarak kırsal turizmde planlamalar ve önerilerde bulunulmuştur. Kırsal turizm değerlerine olan talebin artmasında yerel halkın tutumları ve turizmden beklentileri ve yine turistlerin ilde tercihleri ve beklentileri ortaya konulmuştur. İl bölge düzeyinde ve ülke genelinde ekonomik anlamda geri kalmıştır ve sürekli göç vermektedir. Yine geçmişşte yaşanan terör olaylarının etkisi ile yöre halkına karşı oluşan önyargılar da bulunmaktadır. Göçleri önlemede ve ekonomik olarak turizm sektörünün kazanç sağlamasında kırsal turizm gelişimi öngörülmektedir. Günümüzde terör olaylarının minimize edilmesiyle turist sayısı artmaktadır. Henüz yoğun bir turist akışını kaldıramayacak olan ilde, turizmde eksiklerin giderilmesi, yerel yönetimlerin işbirliği halinde olması, doğal ve kültürel değerlerin korunması kırsal turizmin gelişimi için gerekli olduğu kanısına varılmıştır.
II. Meşrutiyet Dönemi ortaöğretimde Ortadoğu coğrafyası ve Ali Tevfik Bey'in Mufassal Memalik-i Osmaniye Coğrafyası'nda Ortadoğu

Dünyanın kalbi konumunda olan medeniyetler beşiği Ortadoğu Coğrafyası, geçmişşten bugüne süregelen sahip olduğu jeopolitik ve stratejik konumuyla dünya coğrafyasının en değerli bölgesi olmuştur. Bu yönüyle Ortadoğu, tarihin her devrinde çatışmaların merkezi haline gelmiş; nihayetinde Osmanlı hakimiyeti süresince sükun bulmuştur. I. Dünya Savaşına kadar önemli bir kısmı Osmanlı Devleti'nin hakimiyeti altında olan Ortadoğu, tarihi-kültürel birikimi ve coğrafi zenginlikleri ile medeniyetimizin ana damarlarını oluşturmaktadır. Ortadoğu'nun coğrafi özelliklerinden hareketle oluşturduğumuz çalışmamızın merkezini II. Meşrutiyet Dönemi ortaöğretimde Ortadoğu coğrafyasının ele alınışı oluştururmuştur. Bu amaca ulaşabilmek için araştırmamızda nitel araştırma yöntemi ve doküman analizi tekniği kullanılmıştır. Bu doğrultuda çalışmamıza altyapı oluşturmak üzere öncelikle Osmanlı eğitim sistemi ve kurumları araştırılmıştır. Bu kurumlarda okutulan coğrafya müfredatı ayrıntılı olarak ele alınırken, Osmanlı'nın coğrafya konusunda yaptığı çalışmalara da ayrıca yer verilmiştir. Ortadoğu Coğrafyasının coğrafi özellikleri ise, Ali Tevfik Bey tarafından dönemin ortaöğretim kuramlarında okutulmak üzere hazırlanmış olan 'Mufassal Memalik-i Osmaniye Coğrafyası' kitabı özelinde incelenmiştir. Osmanlı vilayet sistemine göre hazırlanmış olan bu kitaptaki verilere göre bugünkü Ortadoğu ülkelerinin sınırları da dikkate alınarak araştırma başlıkları oluşturulmuştur. Kitapta yer verilmeyen İran inceleme dışında bırakılırken diğer Ortadoğu ülkelerinin coğrafi özellikleri, fiziki, beşeri ve ekonomik coğrafya ana başlıkları altında ele alınmıştır. II. Meşrutiyet Devri ortaöğretim kurumlarındaki coğrafya müfredatı içerisinde incelediğimiz Ortadoğu Coğrafyasının, bu kurumlarda müstakil bir ders olarak okutulmadığı görülmüştür. Ortadoğu, Memalik-i Osmaniye içerisinde Osmanlı'nın asli unsuru olarak kabul edilmiş ve Osmanlı Coğrafyasının anlatıldığı, genellikle Memalik-i Osmaniye adıyla hazırlanmış kitaplarda öğretilmiştir. İncelediğimiz 'Mufassal Memalik-i Osmaniye Coğrafyası' kitabı ise Ortadoğu'nun coğrafi özellikleri hakkında geniş bilgiler verirken söz konusu bölgeyi daha çok tasvir etmekle yetinmiştir.
Hacılar ilçesinin coğrafyası

Hacılar İlçesi adlı çalışma 2018- 2021 yılları arasında yüksek lisans tezi olarak hazırlanmıştır. Çalışma sırasında ilçenin fiziki, beşeri, ekonomik ve ilçe üzerinde etkili olan bütün değerler göz önünde bulundurulmuş olup bütün sayılan bu değerler coğrafya araştırma yöntemleri ile ele alınmıştır. Coğrafyanın temel ilkeleri benimsenerek dağılış, bağlılık ve sebep sonuç arasında ilişkiler kurulmuş elde edinilen veriler ile açıklamalar yapılmıştır. Bu çalışmanın başka önemli noktası ise daha önce ilçe hakkında detaylı çalışmalar yapılmamasıdır. Fiziki yönden detaylı bilgilerin olmaması çalışma sırasında beni zorlayan yanı olmuştur. Kayseri ili için önemli sanayi merkezi olan Hacılar ilçesi diğer fonksiyonları da göz önüne alındığında ilçe için çalışma yapılmasının doğruluğunu ortaya çıkarmıştır. Her geçen gün kendini daha da geliştiren bir yerleşme olan Hacılar İlçesi gelecekte sanayisi ile ismini tüm ülkeye duyuran bir ilçe olacaktır. Coğrafi bakış açısı ile alanın kalkınmasında gerekli olan fiziki ve beşeri değişimler, ilçenin kalkınması için oluşturulması gereken ortam koşulları ve bunların sağlanması için nasıl bir yol izleneceği belirlenmek istenmiştir. Çalışma sonunda bir alanın gelişmesinde Coğrafyanın, coğrafi özelliklerin ne kadar önemli olduğu bir kez daha ortaya konmuştur. Tez sekiz bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın giriş bölümünde, çalışmanın konusu, kapsamı, tezin hazırlanması aşamasında izlenen yöntem ve teknikler açıklanmıştır. İkinci bölümde, bu bölge için yapılan eski çalışmalara kısaca değinilmiştir. Üçüncü bölümde, ilçenin fiziki coğrafya özellikleri, dördüncü bölümde kuruluş ve gelişimi, beşinci bölümde nüfus özellikleri, altıncı bölümde şehirsel fonksiyonları, yedinci bölümde yerleşim sorunları ele alınmıştır. Sekizinci ve son bölümde ise diğer bölümlerden elde edilen veriler özetlenerek sonuç bölümü oluşturulmuştur.