turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tanzimat'tan günümüze Türk devlet idare teşkilatında bürokratik modernleşme hareketleri

Tezin amacı endüstrileşme devrimi ile gelişen dünyadaki sistemlere uyum sağlama çabası içerisinde bulunan Osmanlı devlet yönetiminde 19. yüzyılda Tanzimat reformları ile başlayan ve Cumhuriyet Türkiye'sinde devam eden bürokratik modernleşme süreci incelenerek Türk bürokrasinin gelişim basamakları anlaşılmaya çalışılmıştır. Tez çalışmasında basılı yayınlar, kitaplar, istatistiki veriler, araştırma raporları, yüksek lisans, doktora tezleri, makaleler incelenmiş ve bunlardan yararlanılmıştır. Tanzimat ve Cumhuriyetin ilk yıllarında Türk bürokrasisi, modernleşme çabası içerisinde Weber'in hukuki-rasyonel kavramına uygun olarak yapılanmaya çalışmıştır. Cumhuriyet döneminde çok partili yaşama geçilmesi ve devletin değişen rolü ile rasyonel-üretken bürokrasi kamu yönetiminde yerini almaya başlamıştır. 21. yüzyılda Devlet idare yapısı YKİ kavramı ile verimlilik, hız ve şeffaflık gibi ilkelerle çağa uyum sağlama çabasına girmiştir. Gelişmiş Batı ülkelerinde örnekleri bulanan, bürokratik modernleşme çabalarının istenilen şekilde gerçekleşemediği ve bürokratik yapıların bu ülkelerin henüz çok gerisinde olduğu görülmektedir. Bürokrasi, siyaset ilişkisi içerisinde bürokratik yapı, uzun vadeli politika yürütebilme kabiliyetini, siyaset kurumunun gündelik popülist yaklaşımlarının etkisi ile beklenen etkinliği gösterememektedir. Osmanlı devletinde Tanzimat'la birlikte merkeziyetçi bir yaklaşımla uygulanan modernleşme, Cumhuriyet döneminde 1950'ye kadar meclis hükümetleri tarafından, devrimlerin halk tabanına yayılabilmesi düşüncesiyle, dönemin şartları içerisinde gerçekleştirilmeye çalışılmış, çok partili yaşama geçiş sürecinde siyaset kurumunun günlük politikalarının karşısında, bürokrasi etkinliğini ve modernleşme sürecindeki rolünü kaybetmiştir.
Mersin'in Akdeniz ilçesinde kentsel dönüşüm: Bahçe, Barış, Mahmudiye ve Turgutreis mahalleleri örneği

Toplumlar, 19. Yüzyıldan günümüze gelişim, değişim ve dönüşüm süreçlerinden geçerek hızlı bir kentleşme süreci yaşamıştır. 1950'li yılların başından itibaren şehirlere yönelik plansız, programsız ve denetimsiz gerçekleşen yoğun göç ve ihmal edilmişlik sonrasında kaçak yapılaşma, gecekondulaşma, imar mevzuatı ile şehircilik ve planlama ilkelerine aykırı yapılaşma, sağlıksız ve düzensiz bir kentleşme sürecinin yaşanmasına neden olmuştur. Kentlerde yaşanan bu sosyal ve mekansal sorunlara çözüm olarak kentsel dönüşüm projeleri başlamıştır. Özellikle 2000'li yıllar sonrasında Belediyelerin, Başbakanlık Toplu Konut İdaresi ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının kentsel dönüşüm projelerinde yer almasıyla devletin, kentsel dönüşüme müdahale eden bir görünüm arz ettiği ortaya çıkmaktadır. Mersin'in kentsel gelişim sürecinde, özellikle 1980 sonrasında, yurttaşlar işsizlik, yoksulluk, geçim sıkıntısı, eğitim, sağlık, konut, ulaşım, kentsel altyapı, çevre, güvenlik, suç, kimlik, uyum, kentlileşme gibi konularda önemli sorunlarla karşı karşıya bulunmaktadır. Özellikle göçün yoğunlaştığı Akdeniz İlçesinde yer alan mahallelerde bu sorunlar daha belirgin gözlenmektedir. Kentsel dönüşüm uygulaması düşünülen Bahçe, Barış, Mahmudiye ve Turgutreis mahallelerinin kendine özgü koşulları, anket çalışması, medya haberleri, analiz çalışmaları, beklentiler ve hedefleri sosyal, ekonomik, yasal-yönetsel, planlama ve tasarımsal açılardan araştırılarak kentsel dönüşümün geleceğine yönelik muhtemel sonucuna varıldı.
TC. Anayasasında yeralan demokratik hukuk devleti ilkesinin Türk idari yargısı üzerindeki etkileri

Anayasalar ülkelerin temel yaşatandır ve içerikleri bütün pozitif hukuku etkilemektedir. Demokratik hukuk devleti ilkesi anayasamızda yer alan ilkelerin en belirleyicilerindendir. Bu ilkeler, devlet ve toplum hayatımızı doğrudan etkilediği gibi Türk İdare Hukukunun omurgasını oluştururlar. Demokratik hukuk devleti denilince, halkın iradesi ile teşekkül etmiş bir idari yapının yine halkın menfaatine uygun ve idarenin keyfiliklerinin önüne geçilecek şekilde kontrol altına alındığı bir devlet anlayışı aklımıza gelmektedir. İdarenin çalışmalarının denetlenmesinin pek çok şekli vardır. İdarenin işlem ve eylemleri yetki, şekil, konu, neden, maksat yönlerinden hukuka aykırı olduğunda İdari Yargı tarafından iptal edilmekte ve bu şekilde vatandaşlara idarenin üstün ve meşru gücü karşısında hukuki güvenlik sağlanabilmektedir. İdare mahkemeleri de mahkemelerin bağımsızlığı ve hakimlik teminatı ilkeleri çerçevesinde görev yapan bağımsız mahkemelerdir. Bir de bu işlem ve eylemler neticesinde bir zararın doğması halinde kimi durumlarda kusur sorumluluğu anlayışı çerçevesinde, kimi durumlarda kusursuz sorumluluk anlayışı çerçevesinde uğranılan zararın ortadan kaldırılması yoluna gidilmektedir. Bunun için, İdari Yargıda diğer yargı organlarında olmayan İptal Davası ve Tam yargı Davası adı altında iki dava türü ortaya çıkmıştır. Hukuka aykırı idari işlem ve eylemlere karşı, gerçek ve tüzel kişiler yetkili ve görevli İdari Yargı Mahkemelerinde dava açarak bu idari işlemlerin iptalini ve uğradıkları zararı tazminini isteyebilmektedirler. İdare organları bu kararlan mutlaka yerine getirmek zorundadırlar. Ülkemizin taraf olduğu Uluslararası Antlaşmaların iç hukukumuz halini aldığını da ekleyecek olursak Demokratik Hukuk Devleti ilkesinin Türk İdari Yargı kararlarını ne derecede etkilediği ortaya çıkacaktır.
Turgut Özal iktidarı'nda Türkiye'de yaşanan toplumsal ve siyasal değişim

Toplumlarda insanlar gibi değişme ve gelişme gösteren dinamik bir yapıya sahiptir. Toplumlarda meydana gelen bu değişimler sebepsiz bir şekilde gerçekleşmemiş zamanın koşullarına bağlı olarak çeşitli faktörlerden etkilenmiştir. Genel olarak toplumsal değişim ile siyasal değişim birbirine paralel olarak gelişmiş, toplumsal değişim beraberinde siyasal dönüşümü, siyasal alanda meydana gelen değişimde topluma yön vererek toplumsal değişimi şekillendirmiştir. Bu çalışma Turgut Özal iktidarı döneminde Türkiye'de yaşanan toplumsal ve siyasal değişimi ele almaktır. Dünyada 1980'ler de Margaret Thatcher' la başlayan ve birçok ülkeyi etkisi altına alan serbest pazar, girişimcilik, sınırlı devlet ilkelerine dayanan liberal anlayış Türkiye'de Özal iktidarı dönemiyle birlikte uygulanmaya çalışılmıştır. Turgut Özal iktidarı ile birlikte uygulanmaya çalışılan bu liberal anlayışın Türkiye ekonomisine yansıması, demokratikleşmeye katkıları ile toplumsal ve siyasal açıdan Türk toplumu üzerindeki etkilerinin incelenmesi çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Araştırmamızda yardımcı materyal olarak konu ile ilgili araştırmalardan elde edilen literatür kaynakları, konu ile ilgili yazılan tezler, bilimsel makaleler, internet sayfaları, gazete, dergi verileri ile o dönemde yazılı medyadan elde edilen bilgi ve belgelerden yararlanılmıştır. Bu çalışma sonunda dünyada 1980'ler de başlayan küreselleşme ve yerelleşme eğilimlerinden Türkiye'nin etkilendiği, Özal iktidarı dönemiyle ABD ve İngiltere'de uygulanan liberal ve muhafazakar politikaların model alınıp toplumsal, siyasal ve ekonomik alanda uygulanmaya çalışıldığı düşüncesine yer verilmiştir. Tezde ayrıca 1980 öncesi iktidarların uygulamaya çalıştığı merkeziyetçi anlayış ile Türkiye'nin toplumsal ve kurumsal yapısını kökten değiştirmeyi hedefleyen modernleşme anlayışı yerine Özal iktidarının milli ve kültürel değerlere yakın, serbest piyasa ve dışa açık büyüme odaklı, teknolojik değişimlere daha fazla önem veren, bireyin öne çıkarılmaya çalışıldığı anlayışına dikkat çekilmiştir. Özetle Özal dünyadaki değişim ve küreselleşmeye ayak uydurmak ve gelişmiş ülkelerle rekabet edebilmek için toplumsal ve siyasal alanda bir takım reformlar gerçekleştirmeye çalışmış bu reform anlayışının ekonomik yönünün daha ağır bastığı gerçeğine dikkat çekilmiştir. Ayrıca Türkiye'nin yaşadığı bu hızlı değişimin toplumsal ve siyasal yozlaşmayı da beraberinde getirdiği fikrine yer verilmiştir.
II. Abdülhamid Dönemi (1876-1908) Osmanlı bürokrasisinde gayrimüslimler

Osmanlı Devleti Tanzimat Hatt-ı Hümayunu ile memuriyeti sadık uyrukların hepsine açtıktan sonra, devletin merkez ve taşra teşkilatında müslüman olmayan tebadan Rum, Katolik, Ermeni ve Musevi yüzlerce kişi görev yapmıştır. Tanzimat'tan sonra sekülerleşmenin yamnda geleneksel kozmopolitizmini kurumsallaştırma sürecini de başlatan Devlet-i Aliyye, hem vilayet, liva ve kazalarda teşekkül eden idare ve belediye meclislerinde hem de merkezi kurullarda gayrimüslim üyelerin bulunmasına dikkat etmiştir. Müesseseleşmenin daha da arttığı, bürokrasinin ihtisaslaştığı ve artık merkeziyetçi bir görünüm kazandığı Il. Abdülhamid Devri'nde personel istihdamı köklü değişikliklere uğramıştır. Mahalli memurların görevlendirilmesi azalırken, karar verme ve uygulama konumundaki memur sınıfının anonim imparatorluk bürokrasisinden olmasına özen gösterilmiştir. Gayrimüslimleri de kapsayan son derece karmaşık ve kozmopolit bir bürokrasi ortaya çıkmıştır. Gayrimüslim tebanın kahir ekseriyetini oluşturan Hıristiyan tebamn memuriyete atanmasında Il. Abdülhamid adeta yeni bir imparatorluk ideolojisi geliştirmiştir. Bu yeni politikaların anlaşılmasının önemli bir boyutunu Sicill-i Ahval Defterleri'nin incelenmesi teşkil etmektedir. İlk defa bu devirde düzenli olarak tutulmaya başlanan bu personel kayıtları tedkik edildiğinde, Hamidiye bürokrasisinin zannedildiğinden çok daha renkli olduğu görülür. Devletin her dairesinde çok dil bilen gayrimüslim memurlar görevlendirilmiş ve bu memurlar Osmanlı Devleti'nin her köşesine tayin edilerek gezdirilmiştir.
Amerika Birleşik Devletleri yükseköğretim sistemi üzerine bir araştırma

Bir toplumun ileriye dönük olarak gelişip kalkınabilmesinde hiç şüphesiz eğitimin etkisi çok büyüktür. Yükseköğretimin kendi özünde barındırdığı düşünsel eylem ve etkileri toplumların içinde yaşadıkları yaşam alanlarını anlamlandırmanın yanında bir ülkenin sosyal, bilimsel, ekonomik, kültürel ve teknolojik açıdan gelişip kalkınabilmesinde stratejik önem taşıdığı tüm dünyada bilinmektedir. Bu araştırmada, ABD yükseköğretim sistemi ve ülkedeki genel eğitim kurumlarının işlevsel özellikleri sosyal, kültürel, ekonomik, demokrasi, akademik ve idari açıdan kapsamlı bir şekilde araştırılmıştır. Ayrıca çalışma kapsamında ABD yükseköğretim yönetimi sistemi içerisinde yer alan yönetim kurullarının üniversiteler bünyesinde yetki ve faaliyet alanları belirtilmiştir. ABD'nin kendi özünde sahip olduğu federal devlet anlayışının, eyalet eğitim kurumlarında ve üniversitelerinde akademik ve idari anlamda özerk veya özgürlükçü bir yükseköğretim anlayışının varlığına olanak sağladığı tespit edilmiştir. Bu bağlamda, ABD üniversitelerinde varlığını sürdüren yönetim kültürü anlayışı, eğitim-öğretim alanında elde edilen kazanımların yönetim kültürüne düşünsel boyutta etkileri olarak görülmektedir. Tez çalışması 3 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümünde, yükseköğretim ve üniversite kavramlarıyla ilgili genel bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde, ABD eğitim sisteminin tarihsel aşamaları, günümüz eğitim organizasyonu ve yönetimi, kurumlarının işlevsel fonksiyonları ile eğitim felsefesinin amaçları ve hedefleri üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde, ABD yükseköğretim sistemi ağırlıklı olarak yönetimsel açıdan ele alınmış ve elde edilen bulgular doğrultusunda çok kampüslü eyalet üniversitelerinin yönetim kurullarının işlevsel özelikleri tanımlanmıştır. Sonuç kısmında ise, araştırma kapsamında tespit edilen bulgulara ve önerilere yer verilmiştir.
Diyarbakır Gazetesine göre İkinci Dünya Savaşı yılları

Bu çalışma İkinci Dünya savaşı yıllarında Diyarbakır'da yayın hayatını sürdürmüş olan Diyarbakır yerel gazetesinin bir incelemesidir. Bu gazetede yayınlanan, tüm dünya savaştayken Diyarbakır'daki halkın eğitim, sağlık, ekonomi, ticaret, kültür, sanat, spor ve gündelik yaşamları hakkındaki haberler incelenmiştir. Kendisini siyasal gazete olarak tanımlayan Diyarbakır gazetesinin İkinci Dünya Savaşına dair gerek dünya basınından gerekse ulusal basından alınan haberlere dayanarak yaptığı haberler de ayrıca incelenmiştir. Ele alınan zaman aralığı itibari ile dönemin Diyarbakır şehri, halkı ve İkinci Dünya Savaşı algısı anlatılmaya çalışılmıştır.
6360 sayılı kanunla birlikte köy tüzel kişiliğinin kaldırılmasıyla oluşan mahallelere verilen kamu hizmetlerinin değerlendirilmesi: Tekirdağ örneği

Kamu yönetimi anlayışındaki yenileşme süreci Büyükşehir Belediyelerinin mevcut yönetim yapısında da değişime neden olmuştur. 2012 yılında çıkarılan '6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun', bu konuda değişimi sağlayan en önemli ve kapsamlı kanun olarak gösterilebilir. Bu kanunla birlikte Büyükşehir olan illerdeki köy tüzel kişilikleri kaldırılmış ve mahalle idari yönetimine dönüştürülmüştür. Bu çalışmada, yapılan değişiklikler sonucu ortaya çıkan yeni durum incelenmiş ve bu değişikliklerin hizmet sunumuna olan etkisi üzerinde durulmuştur. Çalışmanın birinci bölümünde Türk Kamu Yönetiminin teşkilat yapısı ile ilgili genel bilgilere yer verilmiştir. İkinci bölümünde Büyükşehir Belediyelerinin tarihsel süreci, köy ve mahalle yönetimlerinin görev ve sorumlulukları ile ilgili konulara değinilmiştir. Son bölüm olan üçüncü bölümde ise öncelikle 6360 sayılı Kanun çerçevesindeki değişiklikler incelenmiştir. Daha sonra çalışmanın ana temasını oluşturan Tekirdağ hakkında genel bilgiler verilmiştir. Tekirdağ ilinde mahalle statüsü kazanan eski köy muhtarları ile anket çalışması yapılmış olup, anket sonuçları SPSS 20 programında analiz edilerek Anova ve T testi uygulanarak değerlendirilmiştir. Bu araştırmada, 6360 sayılı Yasa ile yapılan değişikliklerin, Tekirdağ'ın mahalleye dönüşen köylerine ne gibi yenilikler getirdiği incelenmiştir. Ayrıca mahallelere sunulan hizmetlerin köy tüzel kişiliğine sahip olduğu dönem ile mahalle yönetimine geçtikten sonraki döneminde karşılaştırılması yapılmıştır. Böylece köy tüzel kişiliğine sahip olduğu dönem ile mahalle yönetimine geçtikten sonra hangi hizmetlerin sunumunda ve sorunların çözümünde mesafe kat edilip edilmediği araştırılmaya çalışılmıştır. Çalışma alan araştırması ile desteklenmiş ve bu bağlamda Tekirdağ'ın Süleymanpaşa, Marmaraereğlisi, Çorlu ve Şarköy ilçelerinden heterojen olarak seçilen 55 mahalle muhtarı ile anket çalışması yapılmıştır.
Kentsel yaşam kalitesinin ölçülebilirliği: Belediye stratejik planları üzerinden bir değerlendirme

Dünya genelinde kentleşme oranının artması, kentsel sorunlardaki artış, kentlerin ekonomik ve sosyal alandaki konumu ve kentsel hizmetlerden artan beklentiler kentsel yaşam kalitesine yönelik politikaların geliştirilmesinde ve uygulamasında yerel yönetimlerin önemini artırmıştır. Kentsel hizmetlerin sunumuna ilişkin önemli görev ve yetkileri olan belediyeler, kentlerdeki yaşam kalitesinin sağlanmasında önemli bir aktör olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu kapsamda belediyeler, kentlerde etkin hizmet sunumu gerçekleştirebilmeleri için stratejik plan hazırlamakla yükümlü tutulmuşlardır. Bu çalışmanın amacı, Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü, Birleşmiş Milletler, Dünya Sağlık Örgütü ve Avrupa Birliği gibi uluslararası kuruluşların çalışmalarında ön plana çıkan kentsel yaşam kalitesi göstergelerinin ve kentsel yaşam kalitesi yaklaşımının belediyelerin stratejik planlarında ne ölçüde yer aldığını tespit etmektir. Bu doğrultuda belediyelerce hazırlanan stratejik planlar, bu çalışmada belirlenen kriterler bazında incelenmiş ve frekans analizi yöntemi kullanılmıştır. Çalışma kapsamında Türkiye'deki farklı gelişmişlik düzeyine sahip illerdeki belediyelerin incelenebilmesi ve farklı bölgelerin temsil edilebilmesi için Düzey- 2 İstatistiki Bölge Birimleri dikkate alınmıştır. Bu çerçevede, Düzey- 2 bölgeleri içinde kalkınma ajanslarının merkezlerinin bulunduğu 26 ilin belediyesinin stratejik planları incelenmiştir.
Kamu yönetimi sisteminde etik olgusunun incelenmesi: Türkiye örneği

Bu çalışmada kamu yönetiminde etik sorunsalı incelenmiş ve kamu yönetiminde etik olmayan davranışların tarihin bütün çağları boyunca yaygın olduğu saptanmıştır. Etik ve ahlak arasında bağlantılar, benzerlikler ve farklar bulunmaktadır. Etik ve ahlak, insan davranış ve eylemlerini inceler. Günlük hayatta ve akademik tartışmalarda birbirlerinin yerine kulanılırlar. Ancak bu iki ifade arasında önemli farklar bulunmaktadır. Yirminci yüzyılın başında kamu yönetiminde etik kuralları geliştirilmiş ve kamu çalışanlarının kamu yararı için çalışacaklarına inanılmıştır. Kamu çalışanlarının kamu yararı çalışanlarının dıştan kontrol edilebileceği fikri söz konusu varsayımın temelini oluşturmuştur. Ancak bütün bu etik kural ve yasalarına rağmen 1970'li yıllar boyunca etik dışı davranışlar artmıştır. Bu gelişmeler kamu yönetimi etiğine akademik ilgiyi artırmıştır. Bu çalışma kapsamında kamu yönetimi etiğinin bazı alanlarında, Türkiye bir olgu olarak incelenmiştir.
Türkiye Suriye ilişkilerinde süreklilik: Çatışma-yumuşama dönemleri ve Arap Baharı süreci

Türkiye ile Suriye ilişkilerinin ele alındığı bu çalışmada, iki ülke ilişkilerinin başlangıcı, Suriye'nin bağımsızlığını kazandığı dönemden itibaren ele alınmıştır. Bu zamansal sınırlandırma ile birlikte ilişkilerin belirtilen bu tarihi, uluslararası sistemin dönemsel yapılarına uygun olarak bölümlendirilmiştir. Bu bölümler ise, Soğuk Savaş öncesi dönem, Soğuk Savaş dönemi ve Soğuk Savaş sonrası dönem olarak belirlenmiştir. Bu bölümlendirmenin yapılma sebebi; iki ülke ilişkilerindeki belirleyici unsurların, o dönemki mevcut uluslararası sistem yapısı ile paralellik göstermesidir. Çalışmada, tarihsel ve sistemsel yapı ile bu şekilde biçimlendirilen ilişkiler, iki bölümde aktarılmaya çalışılmıştır. Birinci bölümde ilişkiler, çatışma ve yumuşama dönemleri olarak bir ayrıma tabii tutularak ele alınmıştır. Böyle bir ayrımın yapılma sebebi de ilişkilerin başlangıcından itibaren çatışma ortamı içinde devam etmesi ve sadece belirli bir dönem içinde yumuşama dönemi yaşayarak, ilişkilerde işbirliğinin yaşandığının tespit edilmesinden kaynaklanmıştır. İkinci bölümde, ilişkilerdeki yumuşama ve işbirliği dönemini sona erdiren ve ilişkilerin tekrar eski çatışmacı haline geri dönmesine neden olarak belirlenen Arap Baharı süreci işlenmeye çalışılmış ve Arap Baharı'nın ilişkilere olan olumsuz etkisi saptanmaya çalışılmıştır. Bu çerçevede ilişkilerin; çatışmadan yumuşamaya, yumuşamadan tekrar çatışmaya olan durumu aktarılmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak, ikili ilişkilerdeki güncel durumun tespiti yapılmış ve Arap Baharı'nın Suriye'deki gidişatının, ilişkilere olan etkisi belirlenmeye çalışılmıştır. Bu belirlemede ölçüt; ikili ilişkilerin geçmişşi, mevcut uluslararası sistemin yapısı ve Orta Doğu'nun yaşadığı büyük değişim dalgası olmuştur.
Refah devleti paradoksu olarak taşeron çalışma sistemi: Isparta örneği

'Refah Devleti Paradoksu Olarak Kamuda Taşeron Çalışma Sistemi; Isparta Örneği' isimli çalışmanın amacı, refah devleti uygulamaları ile taşeron çalışma sisteminin bağdaşmayan yönleri ortaya koymaktır. Sosyal adaleti sağlayarak, toplum bireyleri arasındaki eşitsizliği dengelemeye çalışmak refah devletinin temel görevleri olarak söylenebilir. Toplumun zayıf sınıflarının eksikliklerini gidermek, bu maksatla sosyal politikalar üretmek refah devletinin temel ödevleridir. Ekonomik hayat içinde, bir işin bir bölümünün veya uzmanlık gerektiren bir kısmının başka bir işverene devredilmesine alt işverenlik ilişkisi denir. Alt işverenlik yapısı gereği ucuz işçilik ve esnek çalışma şartlarını içinde barındırır. Bu çalışmada refah devleti temelinde bulunan; uygun çalışma şartları, adil ücret, sosyal haklar gibi ilkelerin, taşeron çalışma sistemiyle ne denli uyuşmadığı ve taşeron işçilerin kimlik, tutum ve beklentileri ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve 1982 Anayasasında kişi özgürlüğü ve güvenliği

Bu çalışma üç bölümden meydana gelmiştir. Birinci bölümde kişi özgürlüğü ve güvenliğinin tonum ile tarihi gelişimi ele alınmış, öte yandan uygulamadaki - yani İngiltere, Amerika ve Fransa - kişi özgürlüğü ve güvenliğine değinilmiştir. İkinci bölümde Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesi ile ilgili genel bilgiler, Sözleşmenin kapsamı ve özellikleri hakkında kısa açıklamalardan sonra, sözleşme ile getirilen kişi özgürlüğü ve güvenliği geniş ve detaylı bir biçimde ele alınmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise 1982 Anayasası'nda kişi özgürlüğü ve güvenliği ele alınmış-, 1982 Anayasası'nın 19. Maddesiyle getirilen kişi özgürlüğü ve güvenliğinin Avrupa insan Hakları Sözleşmesi'nde belirtilen kişi özgürlüğü ve güvenliği ile aynı paralelde olduğu belirlenmiştir. Ayrıca Sözleşmede yer alıp da 1982 Anayasa'sında yer almayan hükümlere değinilmiştir. Sonuç olarak tezin kapsamı hakkında kısa açıklamalar yapılmış, yazılı metinlerde geniş olarak tanınan özgürlükler ile uygulamadaki özgürlükler arasında var olan fiili aksaklıkların giderilmesi temenni edilmiştir.
Cumhuriyet Dönemi Kayseri şehitleri

Millet ve devlet sevgisi köklerinden gelen asil ve mukaddes ülküleri sayesinde aşılanan, tarihini iyi öğrenen Türk çocukları, geleceğe daha emin ve sağlam izler bırakacaklardır. Geleceğimizin sağlam izler bırakabilmesi için, vatan ve millet kavramı içerisinden en kıymetli ve zikredilmeye değer olan Şehitlerimiz ele alınmıştır. Şehitlik konumuz Kayseri yöresi kapsamında Cumhuriyetimizin kuruluşundan, günümüze kadarki zaman dilimini içine alacak şekilde ele alınmıştır. Cumhuriyetimizin kurulmasından bu yana verilen mücadelelerin boyutu ve nedenleri anlatılmaya çalışılmıştır. Kayseri yöresinde elde edilen kaynaklar neticesinde 360 şehit sayısına ulaşılmıştır. Elde edilen bu verilerin kapsamına; memleketi Kayseri olan, Kayseri ilinde defnedilen ve Kayseri ilinde görev yapmış şehitleri içermektedir. Kayseri ilinde şehit düşen asker ve polislerin yoğun olarak Türkiye Cumhuriyeti'nin iç güvenlik kapsamında terör örğütlerine karşı verilen mücadele sonucu olduğu belirlenmiştir. Bununla birlikte gerek eğitimleri esnasında gerek doğal afet olaylarında ve gerek sağlık sorunları esnasında şehit olan asker ve polislerimiz de tespit edilmiştir.
Orman sınırı dışına çıkarılan yerlerin (2/B) hukukİ durumu

Orman köylüsünün sorunlarını çözmeye yönelik olmayan düzenlemelerin ve orman kadastrosunun halen tamamlanamamış olması ormanı her geçen gün milli bir sorun haline getirmektedir. Orman sınırı dışına çıkarılan yerlerin hukuki durumu konusunun incelenmesi ve orman-orman köylüsü ilişkisinin taraflara zarar vermeyecek boyuta nasıl ulaştırılabileceği yönündeki görüş ve önerilerin aktarılması çalışmamızın amacını oluşturur. Konumuzu açıklamak için orman tanımını yapmak gerekse de hukuken orman tanımının yapılması zor olup her ağaç ihtiva eden yere orman denemeyeceği gibi, ağaç olmayan yere de birçok halde orman demek zorunlu olmaktadır. Bu tanım aynı zamanda 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 1. maddesinde yapılmıştır. Hukukumuzda orman sayılmayan yerler ise OK. m.1/II'de tahdidi olarak sayılmıştır. Gerçekten orman olmadığı halde bu nitelik tanınmış yerlerin orman sınırı dışına çıkarılması aynı kanunun 2. maddesinde hüküm altına alınmıştır. Konumuzun ve günümüzdeki 2/B probleminin temelini bu madde oluşturur. Orman sorunun çözüme kavuşturulabilmesi için ormanların zilyetliğinin ve tescilinin olup olmayacağı, olacaksa nasıl olacağı konusunun açıklanması gerekir. Kural olarak kamu mallarının tescile tabi olmadığı kabul edilmişse de; ormanlar ve madenler bu kuralın istisnasıdır. Ülke nüfusunun artması ve buna bağlı olarak ortaya çıkan ihtiyaç sonucu, orman sınırı dışına çıkarılacak yerlerin, orman niteliğini kaybettikleri ve korunmalarında yarar olmadığı gerekçesiyle orman sınırı dışına çıkarma işlemi ilk kez 1744 sayılı Kanunla düzenlenmiştir. Günümüze kadar birçok değişikliğe uğramıştır. Gerekli analizler yapılmadan orman sınırı dışına çıkarılan yerlerin mülkiyet konusu yapılması çelişkilere sebep olmuştur. Bundan dolayı nerelerin 2/B arazisi olduğu, arazilerin kime ait olduğu tespit edilerek ve çözüm bir an önce uygulanarak neticeye varılmalıdır. Sonuç olarak; ormanların tahrip edilmesine ve orman varlığının sona erdirilmesine yönelik eylemleri ve müdahaleleri meşru gören tüm kurallar ortadan kaldırılmadıkça ve AY. değişikliğine gidilmedikçe çözüme ilişkin önerilerin hayata geçirilmesi veya çözüme ulaşılması da imkansızdır.