turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İstanbul'da okuyan lise öğrencilerinin depresyon düzeylerinin belirlenmesi ve bazı parametrelere göre farklılıklarının incelenmesi

Depresyon günümüzün en yaygın görülen ruhsal bozukluklarından birisidir. Bu çalışmamızda İstanbul'da okuyan lise öğrencileri arasında depresyon düzeyi ve çeşitli parametrelere göre oluşan farklılıklar incelenerek ergenlik ile depresyon ilişkisi tahlil edilmiştir. Ergenlik dönemi psikolojik olarak hassas bir dönemdir ve bu dönemde edinilen kazanımlar birey için hayat boyu etkilidir. Bu anlamda günümüzde hızla artan depresyon vakalarının ergenler arasındaki yaygınlığı ve ergenlerdeki depresyonda farklılık oluşturan parametreler çalışmamızda incelenmiştir. Çalışmamızda ergenlik dönemi farklı açılardan ele alınarak ortaya konulmuştur. Depresyon kavramı tarihsel ve kuramlar çerçevesinde ele alınmış ve depresyonun epidemiyolojisi ve etiyolojisi açıklanmıştır. Bu çalışmalara ek olarak İstanbul'da yaşayan lise öğrencileri arasında Beck Depresyon Ölçeği kullanılarak yapılan analizler yapılmıştır. Bu analizlere göre lise öğrencileri arasında depresyonu etkileyen faktörler olarak yaş, ailenin gelir düzeyi, yaşanılan çevre, derslerde başarı ve göç etme durumunun depresyon düzeyinde etkili olan parametreler olduğu tespit edilmiştir. Buna karşın cinsiyetin ergenlerin depresyon düzeylerinde etkisi yoktur.
Çocukluk çağı travmalarının gestalt temas biçimleri açısından incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, çocukluk çağında travmatik yaşantılara maruz kalmış üniversite öğrencilerini Gestalt temas biçimleri açısından incelemektir. Çalışmada Gestalt yaklaşımına, çocukluk çağı travmatik yaşantılarına ve bu yaşantıların yetişkinlik dönemindeki ruh sağlığına yansımalarına değinilmiştir. Araştırmaya Türkiye'nin çeşitli üniversitelerinden ve bölümlerinden, 359 öğrenci katılım sağlamıştır. Ölçme araçları, 'Gestalt Temas Biçimleri Ölçeği-Yeniden Düzenlenmiş Formu', 'Çocukluk Çağı Örselenme Yaşantıları Ölçeği' ve demografik bilgileri edinmek adına hazırlanmış bir 'Kişisel Bilgi Formu''dur. Araştırma SPSS 22.0 aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırmada ölçeklerin arasındaki ilişki Pearson Momentler Korelasyon Katsayısı ile test edilmiştir. Araştırmanın değişkenleri Bağımsız Grup t-Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi ve LSD testi ile incelenmiştir. Bulgular neticesinde; çocukluk çağı travmatik yaşantılarının alt boyutları olan fiziksel kötüye kullanım, cinsel kötüye kullanım, duygusal kötüye kullanım/ihmal ile Gestalt temas biçimlerinden kendine döndürme ve saptırma arasında yüksek düzeyde anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca cinsiyet ve psikiyatrik/psikolojik yardım almak değişkenlerinin de hem Gestalt temas biçimleri hem de çocukluk çağı travmatik yaşantıları ile anlamlı ilişkileri olduğu görülmüştür. Araştırmanın neticesinde, çocukluk çağında travmatik yaşantılara sahip olmanın, kendine döndürme ve saptırma temas biçimlerini yordadığı tespit edilmiştir. Çocukluk çağı travmatik yaşantılarının alt boyutu olan 'cinsel kötüye kullanım' alt boyutunun cinsiyete göre farklılaştığı, ruhsal destek almanın temas biçimlerine ve travmatik yaşantılara etki ettiği tespit edilmiştir. Araştırmanın son bölümünde bulgular literatürle karşılaştırılarak değerlendirilmiş ve önerilerde bulunulmuştur.
The roles of male sexual predators in the novels of Austen, Charlotte and Anne Brontë, and Gaskell

Bu çalışmada, Jane Austen'ın Ateş ve Kül, Charlotte Bronte'nin Jane Eyre, AnneBronte'nin Şatodaki Kadın ve Elisabeth Gaskell'in Ruth ve Mary Barton adlı romanlarındaki cinsel açıdan avcı davranışları gösteren erkek karakterler, psikiyatristKaren Horney'ın kuramı ve Wolfgang Iser'in okur tepkisi kuramına dayalı olarak analiz edilmiştir. Çalışmanın savı, bu karakter tipinin, elde etmeye çalıştığı kadın kahramanın bir idealize edilmiş imgesini, yani Horney'ın kavramlarına göre kendine dair gerçek dışı, idealize edilmiş ve tercih edilen bir imgeyi temsil ettiği, ve romanlarıneğitim ve haklı çıkarma şablonlarını mümkün kıldığı yönündedir.
The relationship between intimacy and passion: Gender, relationship length, physical attractiveness as moderators

Bu çalışmanın amacı, yakınlıktaki değişimlerin tutkuyu oluşturduğunu öne süren tutku modeli kapsamında (Baumeister & Bratslavsky, 1999) yakınlık ve tutku arasındaki ilişkiyi incelemektir. Cinsiyet, ilişki süresi ve fiziksel çekiciğiliğin, yakınlık ve tutku arasındaki ilişkiyi etkilemesi beklenmektedir. Kişinin kendi yakınlığından bağımsız olarak, partnerinin yakınlık seviyesinin de kişinin kendi tutkusu üzerinde etkisinin olması beklenmektedir. Bu amaca yönelik olarak, bir günlük çalışması uygulanmıştır. Çalışmaya 150 katılımcı (75 çift) katılmıştır. Katılımcılardan yakınlık, tutku ve fiziksel çekiciliği ölçen maddelerin bulunduğu bir günlük ölçeği 14 gün boyunca doldurmaları istenmiştir. Günlük analizlerin sonuçları, hem kadınlar hem de erkekler için günlük yakınlık puanlarının günlük tutku puanlarıyla pozitif yönde ilişkili olduğunu göstermiştir. Lagged analiz sonuçları ise bir gün öncesinin yakınlık puanlarının bir gün sonrasının tutku puanlarını yordamadığını, bir gün öncesinin tutku puanlarının ise bir gün sonraki yakınlık puanlarını kadınlar için yordadığını göstermiştir. İlişki süresi ve partnerin fiziksel çekiciliği, kadınlarda yakınlık ve tutku arasındaki ilişkiyi düzenlemiştir. Cinsiyetin yakınlık ve tutku arasındaki ilişkide bir etkisi bulunmamaktadır. Bu sonuçlar, modelin şu anki haliyle yakınlık ve tutku arasındaki ilişkiyi açıklamakta yeterli olmadığını ve modelin geliştirilmesi gerektiğini göstermektedir. Bu sonuçlar ilgili literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinin bağlanma stillerinin stresle başa çıkma tarzları ve çatışma eylem stillerine etkisi

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin bağlanma stillerinin stresle başa çıkma tarzları ve çatışma eylem stillerine olan etkisinin incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini Türkiye genelindeki 83 üniversitede, Tıp, Fizyoterapi ve Rehabilitasyon, Sosyal Hizmet, Psikoloji, Hukuk, Sosyoloji, Tarih, Türk Dili ve Edebiyatı, İlahiyat, Mimarlık ve Mühendislik bölümlerinde öğrenimine devam eden 847 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada, Kişisel Bilgi Formu, İlişkiler Ölçeği, Stresle Başa çıkma Tarzları Ölçeği ve Çatışma Eylem Stilleri Ölçeği üniversite öğrencileri tarafından doldurulmuştur. Bağlanma stilleri, stresle başa çıkma tarzları ve çatışma eylem stilleri değişkenlerinin, cinsiyete göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemek için t-testi; bölüm puan türüne göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemek için ANOVA; değişkenler arası ilişkilerin test edilmesinde regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırmadaki analiz sonuçlarına göre, güvenli ve korkulu bağlanma stillerinin, iyimser yaklaşım, çaresiz yaklaşım, boyun eğici yaklaşım ve sosyal desteğe başvurma stresle başa çıkma tarzlarının ve kolaylaştırıcı çatışma eylem stilinin cinsiyete göre farklılaştığı belirlenmiştir. Ayrıca güvenli, korkulu, saplantılı ve kayıtsız bağlanma stillerinin, iyimser yaklaşım, kendine güvenli yaklaşım, çaresiz yaklaşım ve boyun eğici yaklaşım stresle başa çıkma tarzlarının, kaçınmacı, kolaylaştırıcı, zorlayıcı, uzlaştırmacı ve karşı koyucu çatışma eylem stillerinin bölüm puan türüne göre farklılaştığı bulgulanmıştır. Bunlarla beraber güvenli bağlanma stili ile iyimser yaklaşım, sosyal desteğe başvurma, kolaylaştırıcı eylem stili, zorlayıcı eylem stili arasında pozitif yönde; korkulu bağlanma ile çaresiz yaklaşım ve kaçınmacı eylem stili arasında pozitif yönde; saplantılı bağlanma ile çaresiz yaklaşım ve sosyal desteğe başvurma arasında pozitif yönde; kayıtsız bağlanma ile çaresiz yaklaşım ve sosyal desteğe başvurma arasında negatif yönde, zorlayıcı eylem stili arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur.
Alkolik babaların 18-24 yaşlarındaki çocuklarında stres kaynakları, stresle başaçıkma yolları, benlik saygısı ve uyum düzeyi

Bu çalışmanın ilk bölümünde, babası alkolik olan ve olmayan 18-24 yaşlarındaki gençler aile ortamlarındaki stres kaynakları, bu stres kaynaklarından etkilenme dereceleri, stresle başa çıkmada kullandıkları yollar, benlik saygısı ve uyum düzeyi açılarından karşılaştırılmalardır. Gençlerin aile ortamlarındaki stres kaynaklarını belirleyebilmek amacıyla önce Gençlerin Aile Sorunlarını Değerlendirme ölçeği geliştirilmiş ve geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılarak, kullanılabilir hale getirilmiştir. Elde edilen sonuçlar, alkolik çocuklarının aile ortamlarında daha fazla stresle karşılaştıklarını ve bu streslerden daha fazla etkilendiklerini ortaya koymuştur. Alkolik çocukları aile ortamlarındaki bu stres kaynaklarıyla başa çıkarken kontrol grubundaki gençlere kıyasla problemin çözümü yoluna daha az, çaresizliğe ve alınyazısına sığınma yollarına ise daha fazla başvurmaktadırlar. Aynı zamanda alkolik çocuklarının benlik saygısı ve uyum düzeyleri de daha düşüktür. Çalışmanın ikinci bölümünde, alkolik çocukları 272 açısından aile ortamındaki stres kaynakları ve bu streslerden etkilenme dereceleri ile stresle başa çıkmada kullanılan yollar, benlik saygısı ve uyum düzeyi arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Stresle uyum arasındaki ilişkilerde benlik saygısı ve başa çıkma yollarının ara değişkenler olarak rol oynadıkları görülmüştür. Ayrıca aile ortamındaki stres kaynakları ile diğer değişkenler arasındaki ilişkilerin, bu streslerden etkilenme derecesi ile diğer değişkenler arasındaki ilişkilerle çok benzer olduğu, dolayısıyla stres çalışmalarında objektif ya da sübjektif stres ölçümlerinden birinin kullanımının yeterli olabileceği ortaya çıkmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise, alkolik çocuklarının uyum düzeylerinin yordanmasında benlik saygısı, toplam stres puanı, otoriter-baskıcı tutum stres puanı, çaresizliğe sığınma, iyimser yaklaşım ve cinsiyet değişkenlerinin yordayıcı oldukları saptanmıştır. Benlik saygısının yordanmasında ise otoriter-baskıcı tutum, ilişkilerde sınırsızlık ve istismar, problemin çözümüne 273 yönelme, alınyazısına ve çaresizliğe sığınma başa çıkma yolları ve gencin okuyor olması değişkenleri rol oynamaktadırlar.
Ailede kadına yönelik fiziksel şiddet, bu şiddete ilişkin tutumlar ve kişinin şiddet yaşantısı

Çalışma mezuniyet sonrası mesleki yaşantılarında mağdurlarla karşılaşma olasılığı yüksek olan Fakülte'lere devam eden 468 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada katılımcıların; a) çocukluk dönemlerinde tanık oldukları ve/veya maruz kaldıkları aile içi şiddet yaşantılarının yaygınlığı ve demografik değişkenlere göre farklılaşmaları, b) fiziksel saldırganlık eğilimleri ve başkalarına karşı fiziksel şiddet uygulama oranları ile bunların demografik değişkenler ve aile içi şiddet yaşantılarına göre farklılaşmaları; c) kadına yönelik tutumlar ve ailede kadına yönelik şiddete ilişkin tutumlar, bu tutumların birbirleriyle ilişkisi, demografik değişkenlere ve aile içi şiddet yaşantılarına göre farklılaşmaları değerlendirilmiştir. Uygulamada, demografik bilgi formunun yanı sıra; 'Çatışma Yöntemleri Skalası'nın psikolojik ve fiziksel şiddet skalalarının 'ÇYS-babadan anneye', 'ÇYS-ebeveynden çocuğa-baba', 'ÇYS-ebeveynden çocuğa-anne' ve 'ÇYS-kendisinin başkalarına' formları; 'Fiziksel Saldırganlık' ölçeği; 'Kadına Yönelik Tutumlar'; 'Ailede Kadına Yönelik Şiddeti Meşru Görme' ölçekleri; 'Şiddete Maruz Kalan Kadına Yardım Verilmelidir' ve 'Maruz Kaldığı Şiddet için Kadını Suçlama' alt ölçekleri kullanılmıştır. Veriler, Ki-kare testi, t-testi, Varyans Analizi, Mann Whitney-U testi, Kruskas Wallis testi, Spearman's Ro ve Pearson korelasyon analizi ile analiz edilmiştir. Araştırmada; katılımcıların % 59 .8'i çocukluk dönemlerinde babasının annesine psikolojik şiddet uygulamalarına, %30'u ise babasının annesine fiziksel şiddet uygulamalarına tanık olduklarını belirttikleri görülmüştür. Çocukluk döneminde ne anne ne de babasının şiddetine maruz kalmamış olduğunu belirtenlerin oranı %26.4'tür. Erkekler kızlardan daha fazla oranda ebeveynlerinin fiziksel şiddetine maruz kaldıklarını belirtmişlerdir. Aile içi hiçbir şiddet deneyimi olmadığını belirtenlerin oranı %19.9'dur. Çocukluk döneminde babasının annesine şiddetine tanık olduğunu belirtenlerin son bir yıl içinde başkalarına karşı ağır fiziksel şiddet uygulama oranları ve fiziksel saldırganlık puan ortalamaları tanık olmadığını belirtenlere göre anlamlı biçimde daha yüksek bulunmuştur. Anne-babanın psikolojik ve fiziksel şiddetine maruz kalma öyküsü ile kişinin saldırganlık puanları arasındaki etkileşim katılımcıların ve şiddet uygulayan ebeveynin cinsiyetine göre farklılaşma göstermektedir. Tutum ölçekleri ile ilgili analizlerde; kadınların erkeklere göre kadına yönelik daha eşitlikçi tutumlara sahip oldukları ve ailede kadına yönelik şiddeti daha az meşru görme; şiddete maruz kalan kadını daha az suçlama, şiddete maruz kalan kadına daha fazla yardım verilmesi yönünde tutumlara sahip oldukları belirlenmiştir. Çocukluk döneminde aile içinde şiddet yaşantısı olduğunu belirtenlerin, şiddet yaşantısı olmadığını belirtenlere göre kadına yönelik tutumlarının daha az eşitlikçi olduğu; ailede kadına yönelik şiddeti daha fazla destekler yönde tutumlara sahip oldukları belirlenmiştir. Kadına yönelik tutumların daha eşitlikçi yöne kayması ile ailede kadına yönelik şiddeti destekleyen tutumların azaldığı gözlenmiştir.
Lise ve üniversite öğrencilerinde öznel iyi oluş üzerine bir araştırma: Değer, kişilik ve sosyal ilişkilerin rolü

Araştırma; değer, kişilik, sosyal ilişkilerin lise ve üniversite öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeylerine etkisinin incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın temel amacı çerçevesinde, bu değişkenlerin öznel iyi oluşla ilişkisinin lise ve üniversite örnekleminde incelenmesinin yanı sıra, öğrencilerin öznel iyi oluş düzeyleri cinsiyet ve eğitim kademesi açısından da sınanmıştır. Örneklemi, İstanbul Üniversitesi Eğitim Fakültesi ve Kadıköy İlçesi'nde eğitim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Örneklem seçiminde ulaşılabilirlik temel alınmıştır. Katılımcılara ''Kişisel Bilgi Formu'', ''Portre Değerler Anketi'', ''Beş Faktör Kişilik Ölçeği'', ''İlişki Ağı Envanteri-Kısa Formu'', ''Olumlu ve Olumsuz Duygu Ölçeği'' ve ''Yaşam Doyumu Ölçeği'' uygulanmıştır. İlişki Ağı Envanteri-Kısa Formu'nun Türkçe uyarlanması bu çalışma kapsamında gerçekleştirilmiş; ölçeğin Türk lise ve üniversite öğrencileri için geçerli ve güvenilir bir araç olduğu yönünde bulgulara ulaşılmıştır. Verilerin çözümü için Bağımsız Grup t Testi, Pearson Korelasyon Testi, Hiyerarşik Regresyon Analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, lise ve üniversite öğrencilerinin değer, kişilik, sosyal ilişkiler ve öznel iyi oluşları arasında anlamlı farklılıklara rastlanmıştır. Buna göre üniversite öğrencilerinin özaşkınlık ve muhafazacılık puanları lise öğrencilerinden daha yüksek; özgenişletim puanlarının ise daha düşük olduğu; üniversite öğrencilerinin dışadönüklük puan ortalamalarının lise öğrencilerinin puanlarından daha düşükken; uyumluluk ve sorumluluk puan ortalamaları daha yüksek; üniversite öğrencilerinin anneleri ile olan ilişkilerinin olumlu nitelik puanları ve olumsuz nitelik puanları; aynı cinsiyetten en yakın arkadaşları ile olan ilişkilerinin olumsuz nitelik puanlarının lise öğrencilerinden daha düşük olduğu; lise öğrencilerinin hem yaşam doyumu hem de olumlu duygulanım puanlarının, üniversite öğrencilerinden anlamlı düzeyde yüksek olduğu bulgularına ulaşılmıştır. Yaşam doyumunu lise öğrencilerinde dışadönüklük ve nevrotiklik, muhafazacılık, anne ile ilişkinin olumlu nitelik ve olumsuz nitelik boyutlarının; üniversite öğrencilerinde nörotisizm ve sorumluluk, muhafazacılık, anne ve arkadaş ile ilişkilerinin olumlu nitelik boyutlarının yordadığı bulgusuna ulaşılmıştır. Olumlu duyguyu lise öğrencilerinde dışadönüklük, sorumluluk, açıklık, özgenişletim ve muhafazacılık; üniversite örnekleminde dışadönüklük, sorumluluk, açıklık, özgenişletim ve anne ile ilişkilerinin olumlu nitelik boyutunun yordadığı gözlenmiştir. Son olarak olumsuz duyguyu her iki örneklemde de dışadönüklük, nörotisizm, anne ile ilişkinin olumsuz nitelik boyutunun yordadığı bulgularına ulaşılmıştır.
Üniversite öğrencilerinde beden imajı benlik saygısı ve sosyal fobinin incelenmesi

Bu araştırma, üniversite öğrencilerinde beden imajı benlik saygısı ve sosyal fobi arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma, iki ya da daha fazla değişken arasındaki değişim varlığını ya da var olan durumu belirlemeye yönelik olduğundan, ilişkisel tarama modelinde betimsel bir araştırma olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklem grubunu Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesinde 2015- 2016 eğitim öğretim yılında öğrenim görmekte olan öğrenciler arasından küme örnekleme yöntemiyle belirlenen 267'si erkek (%35,6) ve 483'ü kız (%64,4) toplam 750 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma grubunun yaş ortalaması 21 .44'dür. Araştırmada veri toplama araçları olarak Vücut Algısı Ölçeği, Sosyal Kaygı Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler Bağımsız Grup t testi, Varyans Analizi ve Çoklu Regresyon yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre benlik saygısı puanlarında magazin haberlerini takip etme, arkadaş grubuna sahip olma, flört ilişkisi, yaşamın çoğunun geçirildiği yer ve anne-baba tutumlarına göre anlamlı farklılıklar bulunmakta iken cinsiyete göre anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır. Sosyal fobi puanlarında cinsiyet, arkadaş grubu, flört ilişkisi, yaşamın çoğunun geçirildiği yer ve anne-baba tutumlarına göre anlamlı farklılık bulunmakta fakat magazin haberlerini takip etmeye göre anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır. Beden imajı puanlarında ise cinsiyet, magazin haberlerini takip etme, flört ilişkisi, anne-baba tutumlarına göre anlamlı farklılık tespit edilmiş olup, arkadaş grubuna sahip olma, yaşamın çoğunun geçirildiği yer değişkenlerinde ise anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Bu bulgulara ek olarak üniversiteye yerleşme türüne göre özel yetenek ile üniversiteye yerleşen öğrencilerin beden imajı puan ortalamaları, merkezi yerleştirme ile üniversiteye yerleşenlere göre anlamlı bir farklılık göstermektedir. Ayrıca benlik saygısı ve beden imajının, sosyal fobinin. 29 düzeyinde anlamlı birer yordayıcıları olduğu tespit edilmiştir.
Liseli ergenlerde psikolojik sağlamlığın duygusal zeka ve bazı demografik değişkenler açısından incelenmesi

Bu çalışma, lise öğrencilerinin duygusal zeka ve psikolojik sağlamlıkları arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçlamaktadır. Çalışmanın diğer amacı, lise öğrencilerinin psikolojik sağlamlık düzeylerinin farklı demografik özellikler açısından incelenmesidir. Araştırma, 2015- 2016 eğitim döneminde İstanbul Ümraniye Atatürk Anadolu Teknik ve Mesleki Lisesi'nde öğrenim gören 215 öğrenciyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, öğrencilerin duygusal zeka seviyelerini ölçmek amacıyla Schutte Duygusal Zeka Ölçeği, psikolojik sağlamlık seviyelerini ölçmek amacıyla Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği ile Çocuk ve Genç Psikolojik Sağlamlık Ölçeği kullanılmıştır. Ayrıca araştırmacının hazırladığı kişisel bilgi formuna da yer verilmiştir. Araştırmadaki bulguların istatistiksel olarak analizinde, IBM SPSS Statistics 22 programı kullanılmıştır. Çalışma verileri değerlendirilirken ise Shapiro Wilks testi, Oneway Anova testi, Tukey HDS testi, Student t testi ve Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Anlamlılık, p<0. 05 seviyesinde değerlendirilmiştir. Yapılan analizler sonucunda, öğrencilerin duygusal zeka ve psikolojik sağlamlıkları arasında pozitif yönlü, %57, 4 seviyesinde ve istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunmuştur.
The predictive roles of perceived social support, early maladaptive schemas, parenting styles, and schema coping processes in well-being and burnout levels of primary caregivers of dementia patients

Bu araştırmanın temel amacı demans hastasina temel bakım veren bireylerde algılanan sosyal desteğin, erken dönem uyumsuz şemaların, ebeveynlik stillerinin ve şema baş etme biçimlerinin iyilik hali ve tükenmişlik seviyeleri üzerindeki yordayıcı rolünü incelemektir. Doksan-dokuz demans hastasına temel bakım veren yetişkin çocuklarına Young Şema Ölçeği, Young Ebeveynlik Ölçeği, Young Telafi Ölçeği, Young Kaçınma Ölçeği, Maslach Tükenmişlik Ölçeği, Bakıcı İyilik Ölçeği, Beck Depresyon Envanteri ve Çok Yönlü Algılanan Sosyal Destek Envanteri uygulanmıştır. Sonuçlar erken dönem uyumsuz şemaların, ebeveynlik stilleri ve bakıcı iyilik hali-temel ihtiyaçlar, depresyon ve tükenmişlik ilişkisinde aracı role sahip olduğunu göstermiştir. Fakat bu aracı rol, bakıcı iyilik hali-yaşamsal faaliyetler alt ölçeği için desteklenmemiştir. Buna ek olarak, algılanan sosyal desteğin ve özel kişiden algılanan sosyal desteğin, erken dönem uyumsuz şemaları ve bakıcı iyilik hali-temel ihtiyaçlar ilişkisinde moderator rolünün olduğu görülmüştür. Şema baş etme biçimlerinin, yani telafi ve kaçınma şema baş etme biçimlerinin test edilen herhangi bir ilişkide moderatör rolü bulunamamıştır. Bulgular, bakım verme sürecinde algılanan sosyal desteğin, özellikle de özel kişiden algılanan sosyal desteğin koruyucu rolünü vurgulamıştır. Araştırmanın güçlü yanları, sınırlılıkları ve bulguları ilgili literature ışığında tartışılmıştır. Bunlarla beraber araştırmanın klinik göstergeleri ve gelecek çalışmalar için öneriler de sunulmuştur.
Algılanan ebeveyn kabul reddinin yetişkinlik dönemindeki psikopatoloji ile ilişkisi: Kontrol odağının ve benlik kurgularının aracı rolü

Bu çalışmanın amacı; kontrol odağının ve benlik kurgularının ebeveyn kabul-reddi ile psikopatoloji arasındaki ilişkide aracı rolünü görmektir. Bu amaçla Hacettepe Üniversitesi'nin farklı bölümlerinden 319 (190 kadın, 129 erkek) öğrenciye 'Demografik Bilgi Formu', anne-baba kabul ve reddini değerlendirmek amacıyla 'Ebeveyn Kabul Red Ölçeği', psikopatoloji belirtilerini taramak amacıyla 'Belirti Tarama Listesi (SCL-90-R)', kontrol odağını değerlendirmek amacıyla 'Kontrol Odağı Ölçeği ' ve son olarak benlik kurgularının değerlendirilmesi amacıyla 'Aile Bağlamında Benlik Ölçeği' uygulanmıştır. Katılımcılardan elde edilen veriler SPSS 18 programında kodlanmıştır. Verilerin normallik sayıltısı incelenip verilerde uç değer olup olmadığı saptandıktan sonra korelasyon, ANOVA ve regresyon analizleri yapılmıştır. Yapılan analizler sonucunda; algılanan ebeveyn kabulü arttıkça psikopatoloji düzeyinin azaldığı, ebeveyn reddi arttıkça psikopatoloji düzeyinin arttığı gözlemlenmiştir. Algılanan anne kabul-reddi ile psikopatoloji arasındaki ilişkide kontrol odağının ve ilişkisel benlik kurgusunun kısmen aracı rolleri olduğu tespit edilmiştir. Algılanan baba kabul-reddi ile psikopatoloji arasındaki ilişkide ise kontrol odağı ve özerk-ilişkisel benlik kurgusunun kısmen aracı rolleri olduğu gözlemlenmiştir. Araştırmadaki önemli diğer bir bulgu ise hem algılanan baba reddi hem de algılanan baba kabulü ile psikopatoloji arasındaki ilişkinin, algılanan anne reddi ve kabulü ile psikopatoloji arasındaki ilişkiden yüksek olmasıdır. Ayrıca çalışmada algılanan ebeveyn kabulü ile iç kontrol odağı arasında pozitif yönlü bir ilişki tespit edilmiştir. İlişkisel ve özerk-ilişkisel benlik kurgusu ile psikopatoloji arasında negatif yönlü bir ilişki bulunurken, özerk benlik ile psikopatoloji arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Bulgular ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.