turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'nin Avrupa Birliği müzakere sürecinde Ulusal Ajansın rolü

31 Temmuz 1959'dan beri Türkiye Cumhuriyeti uluslar üstü bir entegrasyon olan Avrupa Birliği'ne tam üye olma gayretinde bulunmaktadır. Bu bağlamda 1 Aralık 1964'te yürürlüğe giren Ankara Anlaşmasından bugüne, çok çeşitli konular ve başlıklarda, AB müktesebatına uyum sağlamaya çalışmaktadır. Bu bağlamda tezin ilk bölümünde Avrupa Birliği'nin tarihsel gelişimi ve inşasından bahsedilmiştir. İkinci bölümde Avrupa Birliği müzakere sürecinin başlaması ve genel çerçevelerinden söz edilmiştir. Üçüncü bölümde ise Türk Ulusal Ajansı ve Genel Yapısı, Dördüncü ve son bölüm Türkiye'nin Avrupa Biriliği İlerleme Raporları Ulusal Ajans ve konu ile ilgili yararlanıcı görüşlerine yer verilmiştir.
Performans bütçe; AB ülke örnekleri ve Türkiye

Son yirmi yıllık süreçte dünyada kamu yönetimi anlayışında çeşitli değişiklikler yaşanmış ve kamu yönetiminde çeşitli reformlar gerçekleştirilmiştir. Reformların gerçekleştirilmesinde, kamu giderlerinin giderek artış göstermesi, ekonomik krizlerin meydana gelmesi ve vatandaşların devlete olan güvenlerinin azalmasının etkili olduğu söylenebilir. Bu etkenler kamu yönetim anlayışının gözden geçirilmesi ihtiyacını ortaya çıkarmıştır. Böylece birçok ülke, vatandaşlara sunduğu hizmet kalitesini arttırmak, hesap verilebilirlik ve mali saydamlığı ön plana çıkarmak, kamu kaynaklarının kullanımında verimlilik, etkinlik ve tutumluluk ilkelerini esas alan performans esaslı bütçeleme sistemine yönelmiştir. Kamu yönetiminde hizmet kalitesini arttırmanın ön koşullarından biri kamu kaynaklarının etkin ve verimli bir şekilde kullanılmasıdır. Geleneksel kamu yönetimi anlayışı uygulamaları, kamu hizmet kalitesinin düşüklüğü, kamu kaynaklarının etkin bir şekilde kullanılmaması, bütçede harcama disiplininin bozulması ve bunun sonucunda yolsuzlukların ortaya çıkması gibi sorunlara neden olmaktadır. Bu nedenle ülkeler kamu yönetim anlayışı çerçevesinde yeni arayışlara yönelmişlerdir. Küreselleşmenin hız kazanması ile birlikte uluslararası ilişkiler ve etkileşimler artış göstermektedir. Bu bağlamda pek çok ülke yeni kamu yönetimi anlayışı çerçevesinde, performans yönetimi kavramına ağırlık vermektedir. Bu çalışmanın birinci bölümünde bütçe ile ilgili tanım, ilke ve fonksiyonlara yer verilmiş, bugüne kadar uygulanan bütçe sistemleri hakkında bilgi verilmiştir. Performans esaslı bütçeleme süreci ve bu süreçte yer alan unsurlar ele alınarak incelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde, Avrupa Birliği'ne üye çeşitli ülkelerin performans esaslı bütçeleme ile ilgili yaptığı düzenlemeler ile bunların sonuçları değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise, Türkiye'de 5018 sayılı kanunla yapılan düzenlemelere ve değerlendirmelere yer verilmiştir.
Belediyelerde iş tatmini ve Turhal belediyesai örneği

Belediyeler, bir beldede yasayan insanların günlük hayatını kolaylastırmak, ortak ihtiyaçlarını karsılamak üzere kurulmuslardır. Gün geçtikçe, teknolojinin gelismesi, ihtiyaçların artarak çesitlenmesi ve günlük hayatımıza daha fazla nüfuz etmesiyle de belediyeler insanların hayatında her an var olan, vazgeçilmez ihtiyaçları karsılayan, hayatın içine fazlasıyla girmis kurumlar haline gelmistir. Toplum hayatında giderek etkinliği artan belediyelerin beklenen islevlerini yerine getirebilmeleri insan kaynaklarının kalitesine ve tatminine bağlıdır. Bu çerçevede ele alınançalısmanın amacı; belediye çalısanlarının is tatmin düzeylerini ölçmek ve konuya iliskin çözüm önerileri geliştirmektir. Bu tez çalısmasında is tatmini kavramı, is tatminini etkileyen faktörler ve is tatminikuramları teorik olarak incelenmistir. Daha sonra belediye ve belediye personel sorunları ve is tatmini ile ilgili hususlar incelenmistir. Son bölümde ise Turhal Belediyesinde çalısanlaraampirik olarak is tatmin anketi uygulanmıstır. Anket verileri frekans analiz tabloları ve kikaretestleri ile değerlendirilmistir. Turhal Belediyesi'nde bu tür çalısma ilk kez yapılmaktadır. Belediye çalısanlarınıntümünü kapsaması çalısmanın önemini arttırmaktadır. Çalısmada önce literatür taraması yapılarak kaynaklara ulasılmaya çalısılmıs, süreli süresiz yayınlar taranmıs, bu konuda yakın zamanda yapılan çalısmalar incelenmistir. Çalısma sonunda çalısanların genel tatmin düzeyi yüksek olmakla beraber ücret konusunda sıkıntı olduğu açıkça görülmektedir.
Toplumsal cinsiyet bağlamında Türk siyasal yaşamında kadının yeri

Dünyada kadınların ilk kez siyasal haklar elde etmesi Batı'da feminizmin ortaya çıkması sonucu gerçekleşmiştir. Türkiye'de ise kadınların siyasal haklar elde etmesinde feminizm dolaylı olarak etkili olmakla birlikte Türk kadının siyasal haklar kazanması 1930'lu yıllarda aşamalı olarak Atatürk'ün talimatı ile TBMM tarafından verilmiştir. Türkiye'de 5 Aralık 1934 tarihinden itibaren kadınların siyasal alanda yer almasına yönelik yasal engel bulunmamasına karşın kadınların siyasal alanda yeterince yer alamaması çözümlenmesi gereken önemli sorun alanlarından biridir. Bu çalışmada kadınların siyasal alanda yeterince yer alamamasının temel nedeninin toplumsal cinsiyet algısı olduğu görülmüştür. Çalışmanın amacı Türkiye'de kadının siyasal alanda yer alamamasının nedeni olan toplumsal cinsiyetin belirleyiciliğine dikkat çekerek bu konuda farkındalık oluşturmaktır. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde toplumsal cinsiyet konusu detaylı bir şekilde incelenerek konuyla ilgili geniş teorik bilgi edinilmiştir. Son olarak da Türkiye'de toplumsal cinsiyet algısını tespit etmek amacıyla Osmanlı döneminden günümüze değin kadının aile, eğitim, çalışma ve medyadaki konumu akademik araştırmalar ve istatistiki verilerden yararlanarak araştırılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde düşünce akımlarından; liberalizm, muhafazakarlık, sosyalizm, faşizm ve feminizmin bir birey olarak kadına bakış açısı incelenmiştir. Bu düşünce akımlarından feminizme; doğrudan kadın haklarına yönelik birtakım olduğundan dolayı daha detaylı şekilde yer verilmiştir. Bu doğrultuda akademik çalışmalardan feminizm tanımları incelenerek feminizmin ne olduğu çözümlenmeye çalışılmıştır. Daha sonra feminizmin tarihsel süreci ve bu tarihsel süreç içerisinde ortaya çıkan bazı feminizm türleri araştırılmıştır. Son olarak da Türkiye'de feminizmin tarihsel süreci incelenmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise toplumsal cinsiyet algısının kadının siyasal alandaki yerine etkisini tespit etmek amacıyla kadının siyasal alandaki yeri Osmanlı döneminden günümüze kadar konuyla ilgili akademik çalışmalar, istatistiki veriler incelenerek araştırılmıştır.
1961-1980 arası koalisyon hükümetlerine bir örnek: 1974 CHP-MSP koalisyonu

Koalisyon hükümeti olgusu, Türkiye'nin yakın geçmişşte denediği ve gelecekte de büyük olasılıkla karşılaşacağı bir olgudur. Bu çalışmanın amacı, koalisyon teorileri çerçevesinde koalisyon olgusunu, özel olarak da 1974 yılında kurulan CHP-MSP koalisyonunu irdeleyerek bir sonuca ulaşmaktır. Koalisyon hükümetleri, siyasal sistemdeki uzlaşma derecesi ile doğru orantılı olarak parlamenter demokrasilerde yer almaktadır. Siyasal sistemi oluşturan unsurlar arasındaki bu uzlaşma derecesi, koalisyon hükümetlerinin kurulmalarından başlayarak aktörler arasındaki ilişkileri, hükümetin istikrarını ve ömrünü belirlemektedir. Bu noktada koalisyon hükümetleri siyasal sistemdeki uzlaşmayı arttırıcı bir nitelik sergilemektedir. Ama koalisyonlar hakkındaki genel kanı, istikrarlı olmadıkları ve çoğunluk partisi hükümetleri kadar başarı gösteremedikleri yönünde oluşmuştur. Koalisyonların tarihsel gelişimi ve sonrasına bakıldığında yaşanılan pek çok örnek de bunu doğrulamıştır. 26 Ocak 1974 tarihinde kurulmuş olan CHP-MSP koalisyonu 17 Kasım 1974 tarihine kadar onay gibi kısa bir süre varlık gösterebilmiş ve sonrasında koalisyon sona ermiştir. Tezin ilk bölümünde, koalisyon olgusu, koalisyonların özellikleri, parti ve seçim sistemleri ile ilişkileri, yaşadıkları sorunlar ve sona erme şekilleri irdelenerek teorik çerçeve oluşturulmuştur. İkinci bölümde, 1960- 1973 arasında CHP ve MSP de yaşanılan gelişmeler ile hükümet kurma çabaları aktarılmıştır. Üçüncü bölümde tezin ana gövdesini oluşturan CHP-MSP koalisyonu irdelenmiştir. Dördüncü bölümde bu koalisyonun gerçekleştirmiş olduğu icraatlara ve diğer gelişmelere yer verilmiş, beşinci bölümde de koalisyonun sona ermesi aktarılmıştır. Sonuç bölümde ise, 1974 CHP-MSP koalisyonundan hareketle koalisyonlarla ilgili genel bir kanıya ulaşılmaya çalışılmıştır.
Toplum destekli polislikte yurttaş odaklı yönetim anlayışı

Kamu Yönetimi, devletin ortaya çıkmasından bu yana var olmustur. 20. yüzyılın sonlarına dogru, özel yönetim kendini daha çok gelistirmis, degistirmis veyenilemistir. Buna karsın, Kamu Yönetimi, yapı, isleyis ve yönetim kültürü bakımından özel sektör yönetiminin gerilerinde kalmıs ve bunun sonucunda hizmet kalitesi, etkinlik, verimlilik ve ekonomiklik açılarından beklentileri karsılayamaz hale gelmistir. Bütün bu sebepler, Yeni Kamu Yönetimi olarak isimlendirilen yeni bir yönetim düsüncesinin ortaya çıkmasına sebep olmustur. Bu çalısma iki bölümden olusmaktadır. Birinci bölümde, Yeni Kamu Yönetimi anlayısı yapı, isleyis, sistem, personel ve kamunun faaliyet alanı bakımından ele alınmıstır. kinci bölümde ise, Toplum Destekli Polislik anlayısı, felsefesi, ilkeleri, unsurları bakımından ele alınmıstır. Bu çalısmada, Toplum Destekli Polislik ve Yeni Kamu Yönetimi anlayısları arasında benzerlikler olduğu fikri ve Toplum DestekliPolisligin, Yeni Kamu Yönetimi anlayısının güvenlik hizmetlerine yansımasıolabilecegi fikri ileri sürülmektedir. Toplum Destekli Polislige göre toplumun polislik faaliyetleri ile ilgili olarakbilgilendirilmesi, kurum içinde Toplum Destekli Polis birimlerinin yerlestirilmesi, toplumun güvenlik hizmetlerine katılımının saglanması, polisin toplumu tanıması ve aynı zamanda topluma iyi bir sekilde polisin tanıtımının yapılması, suç önleyicipolisligin yapılabilmesi için saglıklı istatistiki bilgilerin derlenmesi, toplumun suçanalizinin yapılması, devriye hizmetlerinin veriminin artırılması, kamu kurumları ve sivil kurumlarının arasında bir işbirliginin saglanması ve suçla mücadele ederken toplumsal katılımın gerçeklestirilmesi gerekmektedir. Ülkemizde Toplum Destekli Polislik faaliyetleri, çisleri Bakanlıgı tarafından 2002 yılında yayınlanan bir genelgeyle uygulanmaya baslanmıs ve tüm PolisTeskilatına duyurulmustur. Bu genelgeye göre her ilde Suç ve Suç ÖnlemeKomisyonları kurulmus ve bu komisyonlar Toplum Destekli Polislik programlarını uygulamaya koymaya baslamıslardır.
Çok etnik yapılı toplumlarda yönetim ve güç paylaşımı

Çoğul toplumlarda çağdaş demokrasi standartlarına ulaşmak için toplumu oluşturan tüm dini, kültürel ve etnik farklılıkları bulunan alt grupların devletin tüm kurumlarında eşit oranda bulunmaları ve karar mekanizmalarında söz sahibi olmaları kaçınılmazdır. İşte bu ihtiyaç ve gereklilik çok etnik yapılı toplumlarda geleneksel demokrasi uygulamalarından farklı olarak ihtiyaca daha iyi cevap verebilecek yeni uygulamaların ortaya çıkmasını sağlamıştır. İşte bu çalışmanın amacı Türkiye gibi birçok farklı etnik ve dini grubu bünyesinde barındıran bir ülkede bu uygulamaların karar alıcılar ve politikacılar için daha görünür olmasını sağlamak ve daha demokratik çıktıların oluşmasına katkıda bulunmaktır. Ayrıca ülkedeki bu yönde yaşanan akademik eksikliğe değinerek bu konudaki bilimsel çalışmaların artmasını sağlamak da tezin amacıdır. Çalışmada, 1970'li yıllarda ortaya atılan oydaşmacı ve birleştirici demokrasi yaklaşımları incelenmiş ve bu yaklaşımların çok etnik yapılı toplumlar için öne sürdüğü iktidar paylaşımı reçetesi ortaya konmuştur. Buna ek olarak çalışma dünyadaki en önemli iktidar paylaşımı örneklerinden biri olan Lübnan'ı inceleyerek karar alıcılar ve politikacıların yapması gerekenleri ortaya koymaya çalışmıştır.
An environmental justice analysis of hydroelectric power plant protests in Turkey in 2002-2016 years

Bu çalışma ile Türkiye'de 2002- 2016 yılları arasında meydana gelen HES protestolarının çevre adaleti çerçevesinden incelenmektedir. Çalışmanın esas problemi, çevre adaleti çerçevesinin Türkiye'de enerji politikalarına karşı gelişen HES protestolarını açıklamak için tercih edilmeyen bir çerçeve olmasıdır. Çalışmanın hipotezi, Türkiye'de HES protestolarında kullanılan söylemlerde, bilinçli bir şekilde olmasa da, çevre adaleti çerçevesi ve prensiplerinin yerleşik halde olmasıdır. Bu bağlamda, çalışmanın amacı, HES protestocularının söylemlerinde çevresel adalet tanımında yer alan prensiplerin ve buna bağlı boyutlarının; örneğin dağıtımsal boyut, usul boyutunda tasvir edilip edilmediğini test etmektir. Bu çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; giriş olarak tezin problemi, hipotezi ve araştırma sorularını açıklanmaktadır. Bu bölümde ayrıca araştırmanın yöntemini ve sınırlarını da açıklanmaktadır. İkinci bölümde; literatür özeti bölümünde, çevre adaleti kavramının kısa tarihçesi ve özellikleri tanımlanmaktadır. Bu bölümde ayrıca Türkiye'de çevre hareketlerinin kısa bir tarihçesi ile Türkiye'nin 2002- 2016 yılları arasındaki enerji politikasının kısa açıklamaları da yer almaktadır. Literatür özeti bölümünün amacı bu çalışmanın kavramsal çerçevesini açıklamaktır. Üçüncü bölüm, çalışmanın analiz kısmıdır. Bu bölümde son on iki yılda yazılı basında çıkan HES protesto haberlerinin söylem analizi yapılarak çevresel adalet anlayışıyla ilişkili olduğu düşünülen HES ile ilgili haberlerden toplanan kilit HES protesto söylemleri yer almaktadır. Dördüncü bölümde, ulaşılan HES protesto söylemleri, çevresel adalet kavramsal çerçevesinde dağıtımsal ve usül adaleti örnekler verilerek tartışılmaktadır. Çalışmanın sonuç bölümünde Türkiye'deki HES protestolarında su kullanma hakkı, yaşam hakkı, toplulukların geçim kaynaklarından yoksun bırakılması söylemlerinin çevresel adalet kavramının dağıtımsal boyutuyla, karar alma süreçlerine katılım söylemi ise çevresel adalet kavramının usül adaleti boyutuyla örtüşmekte olduğu belirtilmiştir.
Small entrepreneurs in urban bus public transportation in ankara: Government failure or market failure?

Hızla büyüyen ve kentlerde yoğunlaşan nüfusa karşılık hizmet sağlayamayan yerel yönetimlerin meydana getirdiği kent içi ulaşım hizmet boşluğunu dolduran küçük girişimcilerin varlığı, zaten neoliberalizm öncesi dönemden beri öncelikli statüye sahip olan bir özel sektör girişimciliğini ortaya çıkarmıştır. 1980'lerden itibaren izlenen neoliberal politikaların ortaya koyduğu özel sektör odaklı hizmet tanımlaması ise özel sektör girişimciliğinin varlığını devam ettirmesini sağlamıştır. Kent yönetimleri kaynak yetersizliği dolayısıyla giderek artan kent içi ulaşım gereksinmesini sağlayacak toplu taşıma sistemlerini geliştirememiştir. Bu yetersizlik karşısında toplumda kendiliğinden gelişen kayıt dışı ve düzensiz ulaşım çözüm yolları, son olarak imtiyaz sahibi özel girişimcilerle devam eden bir toplu taşıma hizmet sunum anlayışına doğru evrilmiştir. Özel kent içi ulaşım hizmetlerini sağlayan küçük girişimciler kendi özelliklerine ve koşullarına uygun bir işletme türünün gelişmesine neden olacağından, kentsel ulaşım hizmetlerinin denetimi ve kontrolü açısından alınan kentsel ulaşım kararlarını ve regülasyonları önemli hale getirmektedir. Yerel yönetimlerin kendi yetkileri dahilinde ortaya koydukları her türlü regülasyon ve kentsel ulaşım kararı, bu alanda rant meydana getirme ve bu rantı dağıtma potansiyeline sahiptir. Bu durum regülasyona tabi özel hizmet sağlayıcılarının kendi aralarında birleşerek oluşturdukları çıkar grupları aracılığıyla regüle eden kurumları etkilemeye çalışmasına ve rant yaratma faaliyetlerine neden olmaktadır. Bu çalışmanın temel amacı, kentsel toplu taşıma hizmetlerinin sağlanmasındaki devlet ve piyasa başarısızlıklarını ve kentsel ulaşım hizmetlerinin sağlanmasında neo-liberal kentsel politikaların etkisiyle özel kentsel girişimcilerinin, kentsel karar alma mekanizmasına nasıl dahil olduklarını, bu katılımda regülasyonların rolünü ve hat güzergah ve araç tipi seçimi gibi belki de teknik hususlar olarak algılanabilecek ancak esasında ulaşım rantı sürecini başlatan unsurların otobüs ulaşım hizmetleri üzerindeki etkisinin belirlenmesidir.
Türkiye bağlamında Orta Doğu'da istihbarat örgütleri

Bu tezin amacı, Türkiye'yi sarmalayan istihbarat örgütlerinin mevcut durumu incelenerek tespit edilmesi, bahse konu örgütlerin örtülü veya açık operasyonlarının, Türkiye'nin iç ve dış politikasının nasıl şekillendirdiğinin incelenmesidir. Çalışmada nitel araştırma modeli kullanılmıştır. Buna göre El-muhabart, SEVAK ve MOSSAD'ın yapısı incelenmiştir. Söz konusu örgütlerin faaliyetlerinianlamak adına ise Türk, Arap ve Fars literatürleri taranmıştır. Konuya ilişkin kitap, gazete, dergi, makale ve raporlar incelenmiştir. Ayrıca araştırma sırasında üniversite ve ilgili kurumların arşivleri incelenmiş ve konuyla alakalı belgeler elde edilmiştir. Araştırmanın evrenini, El-muhabarat, MOSSAD ve SEVAk'ın istihbaratçalışmalarından etkilenen Türkiye Cumhuriyeti oluşturmaktadır. Araştırmanınmerkezini ise bahse konu olan örgütlerin, Türkiye'ye yönelik faaliyetleri teşkil etmektedir. Doküman analizinden yararlanan bir araştırma için Arapça, Türkçe ve Farsçabelgeler açık kaynaklardan temin edilmiştir. Arapça belgelerin bir kısmı ise konuyla alakalı kurumların arşivlerinden resmi izinlerin alınması suretiyle elde edilmiştir. Ayrıca temin edilen Arapça ve Farsça belgelerin, konuyla ilgili olan bölümleri Arapça ve Farsça aslından Türkçeye çevrilmiş ve istihbarat ile ilgili bölümleri irdelenmiştir. Ayrıca istihbarat servisinde çalışan bazı kişilerle görüşülmüş, fikirleri alınmış ve tezin son şekli oluşturulmuştur. Yapılan incelemeler ışığında istihbarat servislerimize dairkısmen değerlendirmelerde bulunulmuştur.
Kamu yönetimi alanında çalışan akademisyenlerin başarı algısı ve onları başarıya götüren etmenler: Ankara'daki devlet üniversiteleri örneği

Bu tez çalışması, Ankara'daki devlet üniversitelerinin siyaset bilimi ve kamu yönetimi bölümlerinde görev yapan ve kamu yönetimi alanında çalışan akademisyenlerin, başarı ve özellikle akademisyen başarısı ile başarıya ulaşma yolları algısını incelemektedir. Bu amaçla öncelikle altı farklı devlet üniversitesinde farklı akademik statüde görev yapan toplam 32 akademisyen ile kapalı ve açık uçlu sorular içeren derinlemesine mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Mülakatlara ek olarak, görüşmelerde sorulan sorular göz önünde tutularak başarı ve özellikle akademisyen başarısı ile akademisyenlerin başarıya ulaşma yolları algısını daha iyi anlayabilmek için alanında başarılı olduğu genel kabul gören sekiz Türk sosyal bilim insanının anıları incelenmiştir. Anılardan elde edilen bulgular ve mülakat bulguları karşılaştırmalı bir şekilde bir arada değerlendirilerek akademisyen başarısı ve bu başarıya ulaşma yolları konusunda bazı tespit ve önerilerde bulunulmuştur.
Terörün dönemsellik bağlamında trendleri: PKK örneği

Tarihsel süreçte güvenlik terimine farklı anlamlar yüklenildiğini görmekteyiz. Günümüzde ise küreselleşmenin de etkisiyle kavramın yeni çeşitleriyle karşılaşmaktayız. Bu kavramın değişmesinin yanında terör unsurlarının da değiştiğini yeni yöntemler geliştirerek taktik değişikliğine gittikleri ortadadır. Tabi bu taktik değişikliğine karşı, devletlerin buna nasıl karşılık verdiği, klasik yöntemlerle mi yoksa Türkiye'nin de yaptığı gibi yeni yöntemlerle mi mücadele verdiği önemlidir. Çalışmada PKK'nın Türkiye'nin güvenliğinin bozulmasında bir paravan olarak nasıl kullanıldığını araştırarak; Türkiye'deki hangi gelişmelerin PKK'nın kullanılmasına sebep olduğu araştırılmıştır. İç güvenlikle birlikte ülke güvenliğine de olumsuz sonuçları sebep olan PKK'yı, PKK'yla mücadelede değişen, yerlileşen ve millileşen silah envanteriyle birlikte konsept; sorunun arkasındaki asıl amacın devletin güvenliğinin ve bekasının hedef alındığı araştırılmıştır. PKK'nın, Türkiye'nin ulusal ve bölgesel alanda daha etkin ve bağımsız kararlar alan bir devlet olmasının engellenmesinde kullanıldığı ortaya konulmuş olup, konu dünya konjonktürüyle birlikte incelenmiştir.
Fikir hareketleri dergisi

Fikir Hareketleri, 1930'lu yıllarda (1933-1940) haftalık olarak İstanbul'da yayınlanan bilimsel, toplumsal ve edebi bir dergidir. Derginin başyazarlığım, eski İttihatçı siyasetçi Hüseyin Cahit yapmaktadır. Başyazar, dergiyi çıkardığı sırada siyasal otorite ile barışık değildir. Çünkü, Cumhuriyet'in ilanı sırasında ve sonrasında Tanin'de yazdığı yazılar nedeniyle kendisi rejim muhalifi gazeteci olarak damgalanmış ve İstiklal Mahkemeleri'nde yargılanmıştır. Mustafa Kemal Nutuk ta. Hüseyin Cahit'in Tanin'deki muhalefetini kınamaktadır. Başyazar bu dışlanmışlıktan kurtulma arayışı içindedir. Fikir Hareketleri demokrasi ve liberalizmin gözden düştüğü bir dönemde yayınlanmaya başlamıştır. Dergi, demokrasi konusunda okurları bilgilendirmeyi ve komünist ve faşist ideolojilere karşı mücadele etmeyi, onların etkilerinden demokrasiyi korumak istemektedir. Fikir Hareketleri hakkında yapılan değerlendirmelerde, derginin demokrasi ve liberalizmi savunduğu belirtilmekte ve bunun yüreklice bir davranış olduğu vurgulanmaktadır. Bu çalışmada, Fikir Hareketlerinde savunulan siyasal ve iktisadi düşünceler ortaya konulmakta ve derginin 367 ideolojisi belirlenmektedir. Siyasal ve iktisadi düşünceler ile derginin başka dergi, gazete ve yazarlarla yaptığı polemikler yedi başlık altında incelenmiştir: XIX. Yüzyıl, devrim, demokrasi, diktatörlük, devletçilik, milliyetçilik/ırkçılık ve kapitalizm/ emperyalizm. Fikir Hareketlerini demokrasi ve liberalizmi savunduğu, bir gerçektir. Buna karşın, derginin tezleri ile CHP'nin tezleri arasında uyum vardır. Derginin halkçı ve orta smıfçı söylemi tek partili rejimi, tek partinin otoriter yönetimini olumlamaktadır. Derginin rejime ve CHP'ye yönelik herhangi bir eleştirisi yoktur. Kimi yazarların da belirttiği gibi, 1930'lu yıllar Türkiye'sinde liberal demokrasiyi savunmak güçtür. Bu dönemde siyasal iktidar ile basın iki konuda uzlaşmıştır: batılılaşma ile devleti aşırı sağ ve aşırı sol ideolojilere karşı koruma.
Mahalle dernekleri ve katılım: Sarıyer ilçesi örneği

Kent hakkı bağlamında içinde yaşadığımız kentte, yaşadığımız alan üzerinde kolektif bir şekilde söz sahibi olmak ve sorunlara da bu şekilde çözüm getirmek gittikçe önemli bir konu haline gelmiştir. Kentliler kolektif bir şekilde haklarını savunmaya başlamıştır. Bireyin mekan algısının değişmesiyle birlikte kentsel toplumsal hareketler hızla artmış, mekan algısı yaşadığı evden ibaret olan birey sokağı ve mahalleyi de benimsemeye ve önemsemeye başlamıştır. Temsili demokrasinin çıkmaza girdiği, demokrasinin tam anlamıyla gerçekleştirilemediği, merkeziyetçiliğin sorunların çözümünü geciktirdiği, merkezi ve yerel yönetimler tarafından kent sakinlerinin taleplerine verimli ve etkin bir şekilde cevap verilmediği görülmektedir. Kentli, içinde yaşadığı kenti, idareciler veya sermaye sahiplerinin isteklerine göre değil, içinde yaşayan, kenti etkileyen ve kentten etkilenen aktör olarak kendisi şekillendirmeyi talep etmektedir. Kent hakkını elde etmek için halk, kent üzerinde söz sahibi olmak istemekte ve mahalle düzeyinde çeşitli şekillerde örgütlenerek mücadelelerine devam etmektedir. Mahalleler düzeyinde örgütlenmelerin kentsel dönüşüm gibi uygulamalara karşı olarak yapılandığı görülmektedir. Kentsel dönüşüme karşı verilen mücadelelerde örgütlenme biçimleri inisiyatif, birlik, forum, platform, dernek şekillerinde ortaya çıkmaktadır. Mahalle dernekleri, mahalle düzeyindeki örgütlenmelerden biri olarak kentsel mücadelelerde etkin rol oynamaktadır. Bu çalışmada mahalle derneklerinin yerel düzeyde mahalleliye ne şekilde öncülük edebileceği ve mücadelelerin nasıl başarıya ulaştırılabileceği sorgulanmakta, mahalle derneklerinin bu kapsamda halkın karar alma süreçlerine katılımı üzerindeki etkisi Sarıyer Mahalle Dernekleri örneği ile araştırılmaktadır. Hukuki, siyasal ve toplumsal başarıları olan Sarıyer Mahalle Dernekleri halkın katılımına etkin bir şekilde katkı sağlamaktadır. Karar alma süreçlerine etkin katılım, mahalle düzeyinde aşağıdan yukarı bir örgütlenme modeli ile mahalle sakinlerinin öncülüğünde oluşturulan mahalle dernekleri ile gerçekleştirilebilmektedir. Halkın karar alma süreçlerine etkin katılımının mahalle dernekleri aracılığıyla sağlanması, halkın katılımını artıracağı gibi yerel demokrasinin de gelişmesine katkıda bulunacaktır.