turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Cinsel yönelimi farklı mağdur ve zanlı kişilere yapılan yüklemeler üzerinde katılımcı cinsiyeti, eğitim düzeyi ve homofobik tutumların rolü

Bu araştırmanın amacı katılımcıların cinsiyeti, eğitim ve homofobi düzeyi ile kendilerine sunulan öykülerde mağdur ve zanlı konumundaki kişilerin cinsel yönelimlerinin, mağdurun ve zanlının suçlu bulunma derecesi, mağdurun durumu hak etme, katılımcıların saldırıya engel olma, mağdura ve zanlıya yüklenen kişilik özelliklerinin ve mağdura yüklenen duyguların derecesi üzerindeki etkilerini incelemektir. Araştırma 35-50 yaş aralığında olan ve çeşitli işyerlerinde çalışmakta olan 161'i kadın, 160'ı erkek toplam 321 katılımcıyla gerçekleştirilmiştir. Katılımcılardan demografik bilgi formu, Eşcinsellere İlişkin Tutum Ölçeği'nin yanı sıra mağdur veya zanlı konumundaki kişilerin cinsel yönelimlerinin değişimlendiği öyküler yoluyla veri toplanmıştır. Katılımcılardan elde edilen bu verilere uygulanan varyans analizi sonucunda; mağdurun cinsel yöneliminin değişimlendiği koşulda mağdur ve zanlıya yüklenen suç düzeyi, mağdurun durumu hak etme düzeyi, katılımcının saldırıya engel olma düzeyi, mağdura ve zanlıya yüklenen kişilik özelliklerinin düzeyi üzerinde mağdurun cinsel yönelimi ve katılımcı homofobi düzeyi değişkenlerinin etkisinin olduğu bulunmuştur. Zanlının cinsel yöneliminin değişimlendiği koşulda ise zanlının cinsel yöneliminin, genel olarak, mağdura yüklenen suç miktarını ve mağdura yüklenen kin duygusunu etkilediği gözlenmiştir.
Anne-baba tutumlarının çocuğun insan haklarına saygılı insan olmasına etkileri

İnsan haklarına saygılı insan olmanın, insan haklarının korunması açısından çok önemli olduğu açıktır. İnsan haklarının ne olduğunun ve nasıl korunacağının bilgisini bize sağlayan ise eğitimdir. Eğitim, tutarlı ve sistematik bir şekilde gerçekleşmesi gereken ve sonuçlarını uzun vadede gözlemlediğimiz bir süreçtir. Eğitimin ailede başladığı düşünüldüğünde, anne-baba tutumlarının haklara saygılı insanların yetişmesindeki merkezi rolü de ortaya çıkmaktadır. Bu tezin amacı, eğitimin başladığı yer olan ailede, anne-baba tutumlarının, insan hakları konusunda bilinçlenmeye ne oranda etkisi olduğunu incelemek ve hangi anne-baba tutumunun haklara saygılı insanların yetişmesine yardımcı olabileceğini araştırmaktır. Çalışmanın iddiası, insan haklarına saygılı olmada etkin olan eleştirel düşünme becerilerinin kazanılmasına en çok imkan sağlayan tutumun bu amaca en uygun olduğudur.
To have or not to have: The role of desire to have children and gender in visual representations of babies

Geçmiş araştırmalar, bireylerin ebeveyn olmayı olumlu ya da olumsuz bir tecrübe olarak görmesi bağlamında, cinsiyetin ve çocuk sahibi olma isteğinin çocuk sahibi olmakla ilgili beklentiler konusunda rol oynadığını göstermiştir. Bu çalışma geçmişş literatürü, bebeklerin görsel temsillerini araştırarak genişletmeyi hedeflemektedir. Bu araştırmada, ters korelasyon yöntemi kullanılarak erkek ve kadınların çocuk sahibi olma isteklerinin, bebeklere dair görsel temsilleri ile bir bağlantısı olup olmadığı incelenmiştir. Bu teknik bebeklere dair görsel temsillerin incelenmesi için ilk defa kullanılmıştır. Katılımcıların bebeklere dair görsel temsilleri, bir bebek görüntüsünün sevimlilik ve mizacı bağlamında değerlendirilmiştir. Sonuçlar göstermiştir ki, kadınlar, erkeklere kıyasla daha sevimli bir bebek temsiline sahiptir. Ek olarak, çocuk sahibi olma isteği yüksek olan katılımcılar, çocuk sahibi olma isteği düşük olan katılımcılara kıyasla daha sevimli bir bebek temsiline sahiptir. Çocuk sahibi olma isteği yüksek olan erkekler çocuk sahibi olma isteği düşük olan erkeklere oranla daha sevimli bir bebek temsiline sahipken çocuk sahibi olma isteği yüksek ya da düşük olan kadınlar arasında sevimlilik açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Çocuk sahibi olma isteği yüksek olan kadın ve erkekler, çocuk sahibi olma isteği düşük olan kadın ve erkeklere kıyasla bakımı daha kolay bir bebek temsil etmişlerdir. Yine de, çocuk sahibi olma isteğiyle prototipik bir bebeğin mizacına dair temsil arasındaki bağlantının, kadınlara kıyasla erkeklerde daha güçlü olduğu bulunmuştur. Ayrıca, kadınların bebek temsilinin cinsiyeti daha çok kızken, erkeklerin bebek temsilinin cinsiyetinin erkek olduğu gösterilmiştir. Bu çalışma geçmişşte cinsiyet ve çocuk sahibi olma isteği bağlamında yapılan çalışmaları görsel temsilleri araştırarak genişletmektedir.
Kronik kekemelikte tele-terapinin etkililiğinin kontrollü incelenmesi: Karma yöntem araştırmasi

Bu araştırmanın amacı, kekemelik terapisinin yüz yüze ve tele-terapi yoluyla sunumunun, kekemelik şiddeti, kekemeliğin bireyin yaşamına etkisi ve kekemeliğe ilişkin tutumlar üstünde etkisini incelemek ve katılımcıların tele-terapi deneyimlerini keşfetmektir. Araştırmanın katılımcıları kekemeliği olan 20 yetişkin bireydir. Katılımcılar tercihlerine ve koşullarına bağlı olarak tele-terapi ve yüz yüze terapi grubuna eşit sayıda atanmıştır. Tele-terapi grubu katılımcıları 8 farklı şehirden tele-terapi hizmeti almışlardır. Kekemelik terapisinde akıcılık biçimlendirme, kekemelik değiştirme ve danışmanlık yaklaşımları entegre şekilde kullanılmıştır. Araştırmanın deseni, nicel ve nitel verilerin kullanıldığı bir karma araştırma yöntemi olan eş zamanlı desendir. Nicel araştırma kapsamında, kontrol gruplu, eşitlenmiş, eşdeğer etkililik; ön test, son test, izleme yarı-deneysel modeli kullanılmıştır. Nitel araştırmada ise fenomenoloji yaklaşımı kullanılmıştır. Araştırmanın birincil nicel verilerini üç durumda kekelenen hece oranları, kekemeliğin değerlendirilmesine ilişkin SSI- 4 puanları ve katılımcıların özdeğerlendirmelerine ilişkin puanlar oluşturmaktadır. İkincil verileri ise algısal kekemelik şiddeti ve konuşma doğallığı puanları, tutumlara ilişkin OASES ve SL-ILP-S puanları oluşturmaktadır. Araştırmanın nitel verilerini yarı yapılandırılmış mülakatlardan elde edilen veriler ve klinisyen görüşleri oluşturmaktadır. Araştırmanın bulgularına göre tele-terapi ve yüz yüze terapi grupları, kekelenen hece oranlarını ve objektif klinik verilere ilişkin puanlarını anlamlı düzeyde düşürmüştür. Son test ve/veya izleme evrelerinde iki gruptan elde edilen bu veriler arasında ise anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>.05). Nitel analiz sonuçlarına göre katılımcıların %90'ı tele-terapiyi kendileri için uygun bulduklarını ve bu hizmetten yarar gördüklerini bildirmiştir. Nicel ve nitel bulguların üçgenlenmesi bu veri setlerinin genel anlamda uyumlu olduğunu ve birbirlerini doğruladıklarını göstermektedir. Bu araştırmada tele-terapinin, kekemeliği olan bireylere hizmet vermede uygun ve yüz yüze terapi kadar etkili bir hizmet sunum yöntemi olduğu görülmüştür.
Müzik öğretmeni adaylarının piyano dersindeki başarıları ile kişilik özellikleri arasındaki ilişki

bu araştırmada, müzik öğretmeni adaylarının piyano dersindeki başarıları ile kişilik özellikleri arasındaki ilişki araştırılmıştır. Türkiye'nin üç ayrı üniversitesinden 48'i kız ve 24'ü erkek olmak üzere toplam 72 müzik eğitimi anabilim dalı öğrencisinin oluşturduğu örneklem grubuna, Cattell 16PF Kişilik Envanteri ve demografik özelliklerin ölçülmesi amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan form uygulanmıştır. Verileri analiz etmek için, Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı, Spearman Sıra Farkları Korelasyon Katsayısı, İlişkisiz Grup t Testi ve Tek yönlü Varyans Analizi teknikleri kullanılmıştır. Sonuçlar, müzik öğretmeni adaylarının piyano dersindeki başarıları ile C, F, I, Q l ve Q3 özellikleri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir. Araştırmada ayrıca, müzik öğretmeni adaylarının her gün piyano çalışma durumuna göre piyano ders başarılarının farklılaştığı saptanmıştır. Ancak, müzik öğretmeni adaylarının cinsiyet, yaş, mezun olunan lise türü, evde piyano olma durumu ve ailede amatör veya profesyonel olarak müzikle ilgilenen bir kişi olma durumuna göre piyano ders başarıları farklılaşmamaktadır.
Akademik personelin ahlaki olgunluk düzeylerine göre duyarlık durumu

Bu araştırmada akademik personelin ahlaki olgunluk düzeyleri ile duyarlık durumu arasındaki ilişki incelenmiş ve cinsiyete, medeni duruma, eğitim düzeyine, meslekte geçen süreye, sivil toplum kuruluşu üyeliğine göre değişip değişmediği incelenmiştir. Bunun için ülke genelinde devlet üniversitelerinde görev yapmakta olan basit tesadüfi örnekleme yöntemiyle seçilen akademisyenlere internet üzerinden, Google Drive aracılığıyla araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu, Şengün ve Kaya (2007) Ahlaki Olgunluk Ölçeği ve Seyrek, Ersanlı ve Tunç (2013) tarafından revize edilen Duyarlık Ölçeği uygulanmıştır. Katılımcıların kimliğinin gizli kalmasını sağlayan bu program aracılığıyla ölçme araçlarının yer aldığı formu doğru şekilde doldurup geri yollayan 423 akademisyenin formları analize alınmıştır. Araştırma sonucunda ahlaki olgunluk düzeyi ile duyarlık durumu arasında pozitif yönlü bir ilişki olduğu ve bu ilişkinin duyarlık ölçeğinin merhamet, duygudaşlık, anlayış ve insani alt boyutlarına göre değiştiği bulunmuştur.
Aynı mesleği seçen üniversite öğrencileri ile birbirinden farklı meslekleri seçen üniversite öğrencilerinin erken dönem uyum bozucu şemalarının ve anksiyete düzeylerinin karşılaştırılması

Bu araştırma aynı mesleği seçen üniversite öğrencilerinde erken dönem uyumsuz şemaları ve anksiyete düzeyleri açısından bir benzerlik olup olmadığını anlamak; varsa hangi şemaların benzer olduğunu ve hangi düzeyde kaygıya sahip olduklarını tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Aynı zamanda birbirinden farklı meslekleri seçen öğrencilerin erken dönem uyumsuz şemaları ve anksiyete düzeyleri birbirleriyle karşılaştırılmıştır. Bu amaç doğrultusunda çalışma, gönüllük esasına dayalı olarak, hukuk, tıp, mühendislik ve eğitim fakültelerinde öğrenim gören 206 öğrencinin katılımıyla yapılmıştır. Katılımcılara demografik bilgi formu, Beck Anksiyete Ölçeği ve Young Şema Ölçeği-Kısa Form- 3 uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizi için SPSS 22.0 programı kullanılmıştır. Verilerin frekans, yüzde, ortalama ve standart sapma değerlerine bakılmıştır. Kruskal-Wallis testi, Mann Whitney U testi, korelasyon analizi, tek yönlü varyans analizi yapılmıştır. Yapılan analizler sonucunda meslek seçimi ile erken dönem uyum bozucu şemalar arasında anlamlı farklar elde edilmiştir. Aynı mesleği seçen üniversite öğrencilerinin benzer şemalara sahip olduğu sonucuna varılmıştır. Örneklem grubunda yer alan tüm öğrencilerinde birbirleriyle ortak şemalarının da olduğu tespit edilmiştir. Öğrencilerin kaygı düzeyleri incelendiğinde grup ortalamaları açısından fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Buna göre örneklem grubu içinde hukuk fakültesini seçen öğrencilerin kaygı düzeylerinin en yüksek, eğitim fakültesi öğrencilerinin en düşük olduğu saptanmıştır.
Psychological well-being of adolescents: maternal rearing behaviors, basic personality traits and emotion regulation processes

Ebeveynlerin, çocuklarının duygu gelişimleri üzerindeki etkileri ergenlik döneminde de devam etmektedir. Buna rağmen, bu konuda yapılan çalışmalar bebeklik ve çocukluk dönemini kapsamakta, ergenlik dönemi ise genel olarak göz ardı edilmektedir (Katz ve ark., 2012; Morris ve ark., 2007). Bu nedenle, çalışmada, ergenlerin duygu düzenlemede yaşadıkları zorluklar ve nedenleri incelenerek mevcut literatüre katkı sağlanması amaçlanmaktadır. Çalışmanın ilk aşaması olarak Türk ergen örneklemi için Duygu Düzenlemede Güçlükler Ölçeği'nin psikometrik özellikleri incelenmiştir. Araştırmaya, lise 1. sınıf öğrencisi olan 14-17 yaş grubu 312 ergen katılmış ve bulgular DERS ölçeğinin ergenlerin kullanımı için uygun olduğunu göstermiştir. Araştırmanın ana kısmı üç temel hedeften oluşmaktadır. İlk olarak ergenlerin duygu düzenlemeleri konusunda ergen ve anne beyanları arasındaki farka bakılmıştır. İkinci olarak ergenlerin duygu düzenlemeleri ile ilişkili faktörler araştırılmıştır. Bu faktörler annenin duygu düzenleme becerileri, psikolojik sorunları, kişilik özellkileri, çocuk yetiştirme davranışları ve ergenlerin kişilik özellikleri olarak belirlenmiştir. Son olarak, algılanan çocuk yetiştirme davranışları ile ergenlerin psikolojik sorunları arasındaki ilişkide, duygu düzenlemede yaşanan güçlüklerin arabulucu etkisi araştırılmıştır. Araştırmada, lise 1. sınıf öğrencisi olan 14-16 yaş grubu 595 ergen ile 365 anne yer almıştır. Ergen anketinde demografik özelliklere ilişkin sorular, annelerden algılanan çocuk yetiştirme davranışları, duygu düzenleme becerileri, problemli davranışlar, temel kişilik özellikleri, pozitif ve negatif duygu özelliklerini değerlendiren ölçümler yer almaktadır. Annelerin doldurduğu ebeveyn anketinde; demografik özelliklere ilişkin sorular, çocuk yetiştirme davranışları, kısa semptom envanteri, kendi duygu düzenleme ve çocuğun duygu düzenlemesini değerlendiren ölçümler ve temel kişilik özelliklerini değerlendiren ölçümler bulunmaktadır. Araştırma bulguları ergenlerin annelerine kıyasla daha çok zorluk beyan ettiklerini göstermiştir. İkinci olarak beklenildiği gibi demografik ölçümler, annenin duygu düzenleme güçlükleri ve çocuk yetiştirme davranışları kontrol edildiğinde bile ergenlerin temel kişilik özellikleri yaşadıkları duygu düzenleme güçlükleri ile ilişkili bulunmuştur. Son olarak, ergenlerin algıladıkları çocuk yetiştirme davranışlarının duygu düzenlemelerini olumsuz etkilediği ve dolayısı ile psikolojik sorunlara neden olduğu bulunmuştur. Bulgular literatür temelinde tartışılmıştır.
Erken çocukluk döneminde sosyal becerilerin yordayıcıları olarak evlilikte bilinçli farkındalık ve ebeveynlikte bilinçli farkındalık

Bu araştırmanın amacı erken çocukluk döneminde sosyal beceriler, evlilikte bilinçli farkındalık ve ebevenylikte bilinçli farkındalık arasındaki ilişkileri incelemektir. Araştırmaya 3-7 yaş arasında çocuk sahibi olan 279 evli ebeveyn katılmıştır. Veri toplama araçları olarak, 'Anaokulu ve Anasınıfı Davranış Ölçeği', 'Evlilikte Kişilerarası Bilinçli Farkındalık Ölçeği' ve 'Ebeveynlikte Bilinçli Farkındalık Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin analizinde Pearson momentler çarpım korelasyon analizi ve çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Yapılan korelasyon analizi sonuçlarına göre çocukların sosyal becerileri ile ebeveynlerin evlilikte kişilerarası bilinçli farkındalık ve ebeveynlikte kişilerarası bilinçli farkındalıkları arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Buna dayanarak yapılan regresyon analizi sonuçlarına göre evlilikte kişilerarası bilinçli farkındalığın ve ebeveynlikte kişilerarası bilinçli farkındalığın sosyal becerileri anlamlı olarak yordadığı sonucuna ulaşılmıştır. Ortaya çıkan regresyon modelinin sosyal beceriye ait varyansın %27'sini açıkladığı bulunmuştur. Elde edilen bulgular alanyazın ışığında tartışılmış ve öneriler sunulmuştur.
Sakarya ilindeki liseli ergenlerin 1999 Marmara depremi sonrası travmayı algılama, sosyal destek sistemleri ve umutsuzluk belirtilerinin incelenmesi

amacı; liseli ergenlerin 1999 Marmara Depremi sonrası travma algıları, sosyal destek ihtiyaçları ve geleceğe dönük umutsuzluk belirtileri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu amaçla, Sakarya ilinde bulunan sekiz farklı lisedeki 417 öğrenciye; Katılımcı Bilgi Formları ile birlikte Travma Sonrası Gelişim Ölçeği, Sosyal Destek Ölçeği ve Beck Umutsuzluk Ölçeği uygulanmıştır. Çalışmamızda liseli ergenlerin umutsuzluk düzeyleri, travma algıları ve sosyal destek ihtiyaçlarının farklılaşma durumları üzerinde; cinsiyetlerinin, yaşlarının, 1999 Marmara Depremi sırasında Sakarya ilinde bulunup bulunmamalarının, devam ettikleri okul türlerinin, deprem sonrasında evlerindeki hasar durumlarının, depremde ailelerinden kayıp ya da yaralı olma/olmama durumlarının etkisi t-testi ve varyans analizi yöntemleri kullanılarak araştırılmıştır. Ayrıca liseli ergenlerin sosyal destek ihtiyacı ve umutsuzluk düzeyinin travma algılarına etkileri ise regresyon analizi yardımıyla incelenmiştir. Bulgulara göre; travma algısı ve sosyal destek ihtiyacı ile cinsiyet arasında anlamlı bir ilişki bulunamazken, umutsuzluk düzeyi ile cinsiyet arasında anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Travma algısı ile 1999 Marmara Depremi sırasında Sakarya ilinde bulunma arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı bulunurken, umutsuzluk düzeyi ile 1999 Marmara Depreminde aileden kayıp olma durumu arasında da aynı anlamlı ilişki bulunmuştur. Sosyal destek ve umutsuzluk düzeyi ile yaş arasındaki ilişkinin istatistiksel olarak anlamlı olmadığı ortaya çıkarken, yaş ile travma algısı arasındaki ilişkinin anlamlı olduğu belirlenmiştir. Bağımsız değişkenlerin etkilerini ayrı ayrı belirlemek amacıyla yapılan araştırmalarda ise; umutsuzluk düzeyi ile travma algısı arasındaki ilişkinin istatistiksel olarak anlamlı olmadığı, sosyal destek ihtiyacı ile travma algısı arasındaki ilişkinin anlamlı olduğu bulunmuştur. Bu bulgudan hareketle sosyal destek ihtiyacı travma algısını etkilerken, umutsuzluk düzeyinin travma algısı üzerinde herhangi bir etkisinin bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Afet dinamik bir olgudur ve afetle mücadele oldukça dinamik yaklaşımlar gerektirir. Halk sağlığı açısından afeti; öncesi ve hemen sonrası ile sınırlamak, doğru politikalar üretmemizi engelleyecektir. Afet sonrası geliştirilecek sağlık politikalarının mutlaka afetten yıllar sonrasını da içine alacak şekilde yapılandırılması gerekir.
Üniversite öğrencilerinin yakın ilişkilerinde ayrılık kaygısı ile oluşan otomatik düşüncelerin bağlanma stilleri açısından incelenmesi

Bu araştırmada; üniversite öğrencilerinin yakın ilişkilerinde ayrılma kaygısı ile oluşan otomatik düşünceler ve bağlanma biçimlerinin ilişkisi araştırılmıştır. Araştırmaya Üsküdar Üniversitesi'nde eğitime devam etmekte olan, 50'si kız,50'si erkek olmak üzere toplam 100 öğrenci katılmıştır. Yapılan çalışma, gönüllülük esas alınarak sürdürülmüştür. Araştırma örneklemine araştırmacı tarafından oluşturulan, sosyodemografik özelliklerin belirlenebilmesi için ''Sosyodemografik Bilgi Formu'', bağlanma biçimlerini araştırmak amacıyla ''Üç Boyutlu Bağlanma Stilleri Ölçeği'', otomatik düşünceleri belirlemek amacıyla ''Otomatik Düşünceler Ölçeği '', ayrılma anksiyete düzeylerini incelemek için ''Yetişkin Ayrılma Anksiyetesi Anketi '' uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular hipotez ile uyumlu sonuçlanmıştır.
Boşanmış ve boşanmamış ebeveynlerin 15-18 yaş grubu çocuklarında okula bağlanma, şiddete yönelik tutum ve başa çıkma becerilerinin incelenmesi

Araştırmanın amacı, boşanmış ve boşanmamış ebeveynlerin 15-18 yaş grubu çocuklarında okula bağlanma, şiddete yönelik tutum ve başa çıkma becerileri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmanın evrenini Özel Bakırköy Sınav Temel Lisesi'nde eğitim-öğretime devam eden 300 1., 2., 3, ve 4. sınıf öğrencileri oluşturmuştur. Çalışmanın örneklemi evreni belli örneklem hesabına göre 198 kişi çıkmıştır. Araştırmaya 15-18 yaş arasındaki 198 lise öğrencisi katılmıştır. Katılımcıların 88'i kadın, 110'u erkektir. Katılımcılardan 101'i anne ve babalarının boşanmamış olduklarını belirtirken, 97'si anne ve babalarının boşandıklarını belirtmişlerdir. Her bir katılımcıya, ''Kişisel Bilgi Formu'', ''Çocuk ve Ergenler için Okula Bağlanma Ölçeği'', ''Ergenler için Şiddete Yönelik Tutum Ölçeği'' ve ''Ergenler için Başa Çıkma Ölçeği'' uygulanmıştır. Verilerin analizinde SPSS programı kullanılmıştır. Veriler; sayı, yüzde, ortalama ve standart sapma olarak hesaplanmıştır. Sürekli değişkenlerin normal dağılıma uygunluğu Shapiro-Wilk Testi ile sorgulanmıştır. Sürekli değişkenler normal dağılıma uymadığı için Mann Whitney U testi ile analiz edilmiştir. Ölçek skorları arasındaki ilişki, Spearman korelasyon analizi ile incelenmiştir. Elde edilen bulgulara göre; boşanmamış ebeveynlerin çocuklarının okula bağlanma ölçeği, öğretmene bağlanma ölçeği ve arkadaşa bağlanma ölçeği skorları boşanmış ebeveynlerin çocuklarına göre yüksektir. Boşanmış ebeveyn çocuklarının şiddete yönelik tutum ölçeği skorları boşanmamış ebeveynlerin çocuklarına göre yüksektir. Boşanmamış ebeveynlerin çocuklarının EBÇÖ aktif başa çıkma alt ölçeği skorları boşanmış ebeveynlerin çocuklarına göre yüksek saptanmıştır. Boşanmış ebeveynlerin çocuklarında kadınların EBÇÖ kaçınan başa çıkma alt ölçeği skorları erkeklere göre yüksek çıkmıştır. Demografik değişkenlerin ortak etkisi anlamlı düzeyde bir fark yaratmamıştır.
Ergenlerde internet bağımlılığı, akademik güdülenme, akademik erteleme ve okula bağlanma arasındaki ilişkiler

Bu araştırmanın temel amacı ergenlerde internet bağımlılığı, akademik güdülenme, akademik erteleme ve okula bağlanma arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Bu genel amaç doğrultusunda internet bağımlılığı, akademik güdülenme, akademik erteleme ve okula bağlanma arasındaki ilişkileri inceleyen hipotezler yapısall eşitlik modellemesi ile test edilmiştir. Araştırmanın evrenini, Elazığ il merkezinde resmi liselerde öğrenim görmekte olan öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise, tabakalı örnekleme yöntemi ile seçilen 689 (383 kız, 306 erkek) ergen oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Young İnternet Bağımlılığı Testi- Kısa Formu, Akademik Güdülenme Ölçeği, Akademik Erteleme Ölçeği ile Çocuk ve Ergenler İçin Okula Bağlanma Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada önerilen hipotetik model test edilmeden önce her bir gizil değişkenin yapısall modellerde kullanılabilecek yeterlikte olup olmadığı incelenmiştir. Bu bağlamda her bir gizil değişkene ait yapılar, ölçüm modelleri ile test edilmiştir. Ölçüm modelleri Doğrulayıcı Faktör Analizi ile test edilmiştir. DFA sonucunda ölçüm modellerinin kabul edilebilir uyum değerlerine sahip olduğu görülmüştür. Sonrasında ise önerilen hipotetik model test edilmiştir. Analiz sonucunda hipotetik modele ait bütün yolların istatistiksel olarak anlamlı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Önerilen hipotetik modele ilişkin uyum indeksleri kabul edilebilir değerlere sahiptir ( 2= 498 .551, sd= 164, 2/sd= 3 .040, GFI= .93, AGFI= .91, IFI= .93, TLI = .91, CFI= .93, SRMR= .050 ve RMSEA = .054). Bu bulgular, önerilen hipotetik modelin araştırma verileriyle kabul edilebilir uyuma sahip olduğunu göstermektedir. Araştırmanın sonuçları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; internet bağımlılığının akademik güdülenmeyi negatif yönde, akademik ertelemeyi ise pozitif yönde etkilediği saptanmıştır. Akademik güdülenmenin akademik ertelemeyi negatif yönde; okula bağlanmayı ise pozitif yönde etkilediği anlaşılmıştır. Akademik ertelemenin, okula bağlanmayı negatif yönde etkilediği belirlenmiştir. Son olarak ergenlerde internet bağımlılığının okula bağlanmayı dolaylı olarak negatif yönde etkilediği saptanmıştır.