turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Travma sonrası stres bozukluğu olan Suriyeli sığınmacıların bilişsel etkilenme düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmada Travma Sonrası Stres Bozukluğu sıklığının ve TSSB'nin bilişler üzerindeki etkisine bakmak amacıyla İstanbul'daki Suriyeli sığınmacılar ile çalışılmıştır. Çalışma katılımcıların kendi kendilerini değerlendirdiği iki ölçek kullanılarak yüz yüze görüşmeler şeklinde yapılmıştır. TSSB sıklığını ölçmek için Davidson Travma Ölçeği, Bilişleri değerlendirmek için ise Travma Sonrası Bilişler Envanteri kullanılmıştır. Bu araştırma Temmuz ve Ağustos 2017 ayları içerisinde 2 ay süren, sığınmacıların yoğun yaşadığı İstanbul ilinin beş farklı ilçesinde saha çalışması şeklinde yapılmıştır. Pek çok kişiyle görüşüldüğü halde sadece tam veri toplanabilen 49'u kadın, 51'i erkek olmak üzere toplam 100 kişinin verileri istatistiksel analize dahil edilmiştir. Verilerin analizi için ise SPSS paket programı kullanılmıştır. DTÖ'nin iki farklı kesim puanına göre TSSB olanlar ve olmayanlar şeklinde belirlenmiştir. Katılımcıların %39'unun hafif, %28'inin yoğun derecede TSSB semptomları gösterdiği %33'ünün ise TSSB tanısı alacak kadar belirti göstermediği bulunmuştur. Dolaysıyla Suriyeli sığınmacıların halen TSSB sıklığının çok yüksek olduğu, TSSB'si olanların 'Yeniden Yaşantılama' ve 'Aşırı Uyarılmışlık' durumlarının anlamlı şekilde farklılaştığı bu farkın etki büyüklüğünün yüksek düzeyde olduğu görülmüştür. Bununla birlikte TSSB'si olanların olmayanlara göre bilişsel olarak da yine farklılaştığı ve bu farkın etki düzeyinin de yüksek olduğu görülmüştür. Bu bilişsel farklılıkların ise 'Kişinin Kendiyle İlgili Olumsuz Bilişleri' ve 'Dünyayla İlgili Olumsuz Bilişleri'nde yüksek düzeydeyken 'Kendini Suçlama' konusundaki bilişler de orta düzeyde olduğu görülmüştür. Daha önce yapılan ve kadın olmanın TSSB geliştirme üzerinde bir risk faktörü olduğunu söyleyen pek çok çalışmanın aksine bu çalışmada TSSB geliştirme konusunda kadınlarla erkekler arasında anlamlı bir farkın olmadığı bulunmuştur. Savaşta bir yakınını kaybetmiş olma ve Türkiye'ye resmi veya kaçak yollarla girmiş olmanın ne TSSB geliştirme ne de bilişler üzerinde etkili olmadığı görülmüştür. Bunlar, çalışmanın en ilginç bulguları olsa da veriler toplanırken yapılan görüşmeler sırasında kişilerin güvenlik sebebiyle ciddi korku ve kaygılar taşıdığı gözlemlenmiştir. Eğer ki katılımcılar korku ve kaygıyı taşımıyor olsalardı bu konuda daha farklı sonuçlar elde edilebileceği düşünülmektedir.
Obsesif kompulsif bozukluk tanılı hastalarda dini yönelim ve tanrı algısının incelenmesi: bir karma yöntem araştırması

Bu tezin amacı Obsesif Kompulsif Bozukluk tanılı hastaların sahip olduğu dini yönelim ve Tanrı algısını incelemektir. Karma yöntem araştırması olarak tasarlanan bu çalışmada nicel verilerin nitel verilerle açıklandığı bir desen olan açımlayıcı ardışık desen tercih edilmiştir. Bu kapsamda araştırmanın nicel aşamasında mental bozukluğu veya psikotik bozukluğu olmayan 81 OKB tanılı hasta ile çalışılmıştır. Nicel bulgulardan sağlanan sonuçlar doğrultusunda belirlenen ölçütleri karşılayan ve gönüllü olan 18 katılımcı ise araştırmanın nitel çalışma grubunu oluşturmaktadır. Araştırmanın nicel aşamasında kullanılan veri toplama araçları Boyutsal OKB Ölçeği, Penn Dinsel Obsesyonlar Envanteri, Dindarlık Yönelimi Ölçeği, Tanrı Algısı Ölçeği iken nitel aşamasında yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Nicel veriler analiz edilirken parametrik testlerden T-Testi ve ANOVA, parametrik olmayan testlerden Mann Whitney U ve Kruskal Wallis H ve değişkenler arasındaki ilişkiyi test etmek için çoklu korelasyon ve çoklu regresyon analizi uygulanmıştır. Nitel verilerin analizi sırasında içerik analizi kullanılmıştır. Araştırmada nicel ve nitel bulgularının bütünleştirilmesiyle ulaşılan sonuçlar aracılığıyla nitel verilerin nicel verileri açıklamaya ve anlamaya katkı sağladığı görülmüştür. Araştırma sonuçları kapsamında yapılan değerlendirmelerde özellikle dini içeriği olan obsesyonlar ile Tanrı algısı arasındaki istatistiksel olarak anlamlı düzeyde olan negatif ilişkiye nitel bulgular ışığında yapılan 'otoritenin yer değiştirmesi ve güvenli alan' tanımlamasıyla açıklık kazandırılmaya çalışılmıştır. Ayrıca literatürde sıklıkla karşılaşılan iç güdümlü dini yönelim tanımlamasının farklı kategorilere ayrılabildiği görülmüştür. Araştırma sonuçları bağlamında içselleştirilen ve olgunlaşmış bir dindarlık anlayışının olumlu Tanrı algısı geliştirmeye yardımcı olabileceği, bu sayede olumsuzdan olumlu ya evrilen Tanrı algısının özellikle dini obsesyonların tedavisine katkı sağlayabileceği değerlendirilmiştir.
Üniversite öğrencilerinde depresyon, madde kullanımı ve aile tutumu arasındaki ilişkinin incelenmesi

Çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinde depresyon, madde kullanımı ve aile tutumu arasındaki ilişkinin inceleyip, belirlenen sonuçlara göre literatüre katkıda bulunulmasını kapsamaktadır. Araştırmanın evrenini Üsküdar Üniversitesi'nde öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Örneklemi ise aynı üniversitede öğrenim gören 100 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmamızda üniversite öğrencilerine 'Sosyodemografik Form, Hamilton Depresyon Derecelendirme Ölçeği ve Anne Baba Tutum Ölçeği' uygulanmıştır. Ölçekler katılımcılarla birebir görüşülerek uygulanmıştır. Araştırma sonucunda cinsiyet değişkenine göre erkeklerin madde bağımlılık düzeylerinin, kadınlara göre anlamlı derecede yüksek olduğu belirlenmiştir. Sınıf değişkenine göre 1. sınıf öğrencilerin demokratik tutum düzeylerinin diğer sınıflardaki öğrencilere göre anlamlı derecede yüksek olduğu belirlenmiştir. Depresyon düzeyi ile madde bağımlılığı arasında orta düzeyde pozitif yönde anlamlı bir korelasyon belirlenmiştir. Depresyon düzeyi ile anne-baba tutumları arasında herhangi bir ilişki belirlenmezken; madde bağımlılığı ile anne-baba tutumları arasında da herhangi bir ilişki belirlenmemiştir.
Evli bireylerin irrasyonel inanışları ile pozitif algıları arasındaki ilişki

Bu araştırmanın temel amacı evli çiftlerin irrasyonel inanışları ile pozitif algıları arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığının incelenmesidir. Pozitif algılarının ve irrasyonel inanışlarının cinsiyet, yaş, çocuk sahibi olma durumu, evlilik süresi ve gelir düzeyi değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığının belirlenmesi de araştırmanın alt amaçlarını oluşturmaktadır. İlişkisel tarama modeline uygun olarak düzenlenmiş araştırmanın evreni Türkiye'de yaşayan evli bireyler, örneklemi ise kolaydan örnekleme yöntemi ile seçilmiş 134'ü kadın 112'si erkek olmak üzere toplam 246 evli bireydir. Araştırma verilerinin toplanmasında Romantik İlişkilerde İrrasyonel İnanışlar Ölçeği ve Pozitif Algı Ölçeği kullanılmıştır. Ayrıca bireylerin demografik özellikleri hakkında bilgi edinmek için araştırmacı tarafından geliştirilen bir kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Kadınlarla erkekler arasında hem irrasyonel inanışlar hem de pozitif algı ortalamaları bakımından anlamlı bir fark olmadığı görülmüştür. Sonuçlar, katılımcıların yaşları bağlamında incelendiğinde yaş değişkeninin anlamlı bir yordayıcı olmadığı görülmektedir. Evli bireylerin pozitif algı puan ortalamalarının gelir düzeyi değişkeni bağlamında grup ortalamaları arasındaki farkının anlamlı olduğu bulunmuştur. Gelir durumu değişkenine göre, alt gelir grubunda yer alan katılımcıların pozitif algı puanlarının daha üst gelir grubunda yer alanlarınkine göre daha düşük olduğu tespit edilmiştir. Pozitif algı alt boyutu olan geçmişş zamana ilişkin olumlu algı puanı arttıkça farklı düşünmek ile ilgili irrasyonel inanışlar puanlarının azaldığı görülmüştür. Geçmiş zamana ilişkin olumlu algı puanı arttıkça cinsiyet farklılıkları ile ilgili irrasyonel inanışlar puanları azalmaktadır. Benliğe ilişkin olumlu algı puanı arttıkça cinsiyet farklılıkları ile ilgili irrasyonel inanışlar puanları azalmaktadır.
Bilişsel-yaşantısal teori temelli psiko-eğitim programının yapılandırmacı düşünme üzerindeki etkisi

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerine yönelik Bilişsel-Yaşantısal Teori temelli psiko-eğitim programı geliştirmek ve geliştirilen programın yapılandırmacı düşünme üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırmanın katılımcılarını belirlemek amacıyla, 2015- 2016 Eğitim-Öğretim yılı güz döneminde, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi'nin çeşitli programlarına devam eden 459 üniversite öğrencisine araştırmada kullanılan ölçme aracı uygulanmıştır. Bu öğrencilerin 392'si kız, 67'si erkektir. Daha sonra Yapılandırmacı Düşünme Envanteri ön-test ölçümlerinden elde edilen puanlar düşükten yükseğe doğru sıralanmış ve düşük puan alan öğrencilerden uygulama için gönüllü olanlar belirlenerek deney ve kontrol gruplarına seçkisiz olarak atanmıştır. Böylelikle araştırma 14'ü deney ve 14'ü kontrol gruplarında yer alan ve 21'i kız, 7'si erkek olan 28 üniversite öğrencisi üzerinde yürütülmüştür. Deney grubunda yer alan katılımcılara bu araştırma kapsamında geliştirilen 9 oturumluk BYT temelli psiko-eğitim programı uygulanmıştır. Kontrol grubunda bulunan katılımcılara ise herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Yapılandırmacı Düşünme Envanteri kullanılmıştır. Araştırmada 2 x3'lük karışık desen kullanılmıştır. Araştırmanın bağımlı değişkenini katılımcıların küresel yapılandırmacı düşünme ölçeğinden elde ettikleri puanlar, bağımsız değişkenini ise Bilişsel-Yaşantısal Teori temelli psiko-eğitim programı oluşturmaktadır. Araştırmada kullanılan ölçme aracı oturumların başlangıcından 2 hafta önce ön-test ölçümü olarak; oturumların tamamlanmasının ardından son-test ölçümü olarak; son-test ölçümlerinden 2 ay sonra ise deneysel işlemin etkisinin kalıcılığını belirlemek amacıyla izleme ölçümü olarak deney ve kontrol gruplarındaki katılımcılara tekrar uygulanmıştır. Bu ölçümlerden elde edilen verilerin analizinde, ölçüm ve gruplar arasında anlamlı bir farkın olup olmadığını belirlemek için; karışık ölçümler için iki faktörlü ANOVA tekniği kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 21.0 paket programından yararlanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular, Bilişsel-Yaşantısal Teori temelli psiko-eğitim programının deney grubundaki katılımcıların yapılandırmacı düşünme düzeylerini artırdığı ve bu durumun izleme ölçümlerinde de korunduğunu ortaya koymuştur. Kontrol grubunda bulunan katılımcıların küresel yapılandırmacı düşünme ön-test, son-test ve izleme testi ölçümlerinden aldıkları puanlar arasında anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür. Araştırmadan elde edilen bulgular tartışılmış ve gelecek araştırmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Kabul ve kararlılık terapisi yönelimli psiko-eğitim programının ergenlerin sosyal görünüş kaygısı ve kabul ve eyleme geçme düzeylerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, 'Kabul ve Kararlılık Terapisi Yönelimli Psiko-Eğitim Programının' ergenlerin sosyal görünüş kaygısı ve kabul ve eyleme geçme düzeyleri üzerindeki etkililiğini incelemektir. Araştırma, 2015- 2016 eğitim-öğretim yılında İstanbul İli Güngören İlçesi Ergün Öner-Mehmet Öner Anadolu Lisesi 9. 10. 11. sınıf düzeylerinde öğrenim gören 12'si kız, 12'si erkek olmak üzere toplam 24 lise öğrencisiyle yürütülmüştür. Öğrenciler gruplara kabul edilirken; psikiyatrik tedavi görmüş ya da görüyor olan, yakın zamanda travmatik yaşantı geçirmiş olan, beden kitle indeksi değerleri aşırı zayıf, fazla kilolu ve obez referans aralığında olan öğrenciler çalışma dışında tutulmuştur. Yine sosyal görünüş kaygılarına sebep olabilecek türden bir durumu olan öğrenciler de çalışma kapsamı dışında tutularak bu faktörlerin çalışmaya olan etkisi kontrol altına alınmaya çalışılmıştır. Deneysel bir çalışma olan bu araştırmanın bağımlı değişkenini Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği ile Kabul ve Eylem Formu puanları, bağımsız değişkenini ise 'Kabul ve Kararlılık Yönelimli Psiko-Eğitim Programı' oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Doğan (2010) tarafından Türkçeye uyarlanan SGKÖ ve Yavuz ve diğerleri (2016) tarafından Türkçeye uyarlanan KEF-II kullanılmıştır. Bu araştırmanın modelini, deney ve kontrol grupları ile ön-test, son-test ve izleme ölçümlü olmak üzere 2 x3'lük split-plot deneysel desen oluşturmaktadır. SGKÖ'den alınan puanlara göre oluşturulan deney grubuna araştırmacı tarafından geliştirilen sekiz oturumluk 'KKT Yönelimli Psiko-Eğitim Programı' uygulanmıştır. Kontrol grubuna yönelik herhangi bir işlem yapılmamıştır. Deney grubuna 'Kabul ve Kararlılık Terapisi Yönelimli Psiko-Eğitim Programı' uygulanmadan iki hafta önce, deney ve kontrol gruplarında yer alan katılımcılara ön-testler uygulanmıştır. Deney ve kontrol gruplarına, psiko-eğitim programı uygulamasının tamamlanmasından iki hafta sonra son-test; iki ay sonra ise izleme testleri uygulanmıştır. Bu ölçümlerden elde edilen verilerin analizinde, ölçüm ve gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olup olmadığı tekrarlı ölçümler için iki faktörlü varyans analizi tekniğiyle incelenmiştir. Araştırmada elde edilen verilerin analizi SPSS 20 programıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda, 'Kabul ve Kararlılık Terapisi Yönelimli Psiko-Eğitim Programının' ergenlerin sosyal görünüş kaygı düzeylerini azaltmada, kabul ve eyleme geçme düzeylerini artırmada anlamlı düzeyde etkili olduğu ve bu etkinin izleme ölçümlerinde de değişmediği görülmüştür. Elde edilen bulgular ilgili literatür ışığında tartışılmış ve bazı önerilerde bulunulmuştur
Üniversite öğrencilerinde yeme tutumları ile dürtüsellik ve aleksitimi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Yeme tutumlarının önemi ve bu alana yönelik çalışmalar son 30 yılda hızla artmakta ve çeşitli değişkenlerle arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Yeme tutumlarının dürtüsellik ve aleksitimi ile ilişkinin araştırılmamış olması ve alanyazısına katkıda bulunmak amacıyla bu çalışmada üniversite öğrencilerinde yeme tutumları ile dürtüsellik ve aleksitimi arasındaki ilişki araştırılmıştır. Çalışma özel bir üniversite de lisans ve yüksek lisans düzeyinde eğitim gören ve rastgele seçilen gönüllü 150 kişiye uygulanmıştır. Veri toplama aracı olarak, araştırmacı tarafından geliştirilen Sosyodemografik Veri Formu, Yeme Tutumu Testi, Barratt Dürtüsellik Ölçeği ve Toronto Aleksitimi Ölçeği kullanılmıştır. Katılımcılardan elde edilen veriler araştırmacı tarafından kodlanmış ve SPSS 16.00 Windows paket programına aktarılarak analiz edilmiştir. Örneklemden alınan verilere 'Kruskal Wallis Testi' , 'Mann Whitney U-Testi' Örneklem 't testi' 'One Way Anova' yani ve 'LSD Çoklu Karşılaştırma' ve 'Pearson Momentler Korelasyon Katsayısı'na bakılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, Toronto Aleksitimi Ölçeği'nin toplam puanı ile Barratt Dürtüsellik Ölçeği'nin toplam puanı ve tüm alt boyutları arasında pozitif yönde korelasyon vardır. Toronto Aleksitimi Ölçeği'nin tüm puanı ile Yeme Tutumu Ölçeği arasında ilişki bulunamamıştır. Barratt Dürtüsellik Ölçeği'nin toplam puanı ile Dikkat, Motor ve Plan Yapmama alt boyutları arasında ve Yeme Tutumu Ölçeği arasında ilişki bulunamamıştır.
Psikoloji, rehberlik ve psikolojik danışma, sosyal hizmet öğrencilerinde üniversite eğitiminin ahlaki yargı yeteneğine etkisi

Bu çalışmanın amacı, psikoloji, psikolojik danışma ve rehberlik, sosyal hizmetler bölümlerinde eğitim görmekte olan üniversite öğrencilerinin ahlaki yargı yeteneklerinin, sosyodemografik değişkenler, bölüm ve eğitimde bulundukları aşama açısından incelenmesidir. Çalışma Hacettepe Üniversitesi Psikoloji, Rehberlik ve Psikolojik Danışma, Sosyal Hizmet Bölümlerinde 2006- 2007 öğretim yılında eğitim gören birinci ve dördüncü sınıflar üzerinde yapılmıştır. Araştırmada ahlaki yargı yeteneğinin ölçülmesi için Lind (1977) tarafından geliştirilen ve Çiftçi (2001) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Ahlaki Yargı Testi kullanılmıştır. Araştırmanın bağımsız değişkenlerine ilişkin bilgiler araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu ile belirlenmiştir. Verilerin analizinde ikili karşılaştırmalarda bağımsız gruplar için t testi; çoklu karşılaştırmalarda ise tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. F değerinin anlamlı olduğu durumlarda post-hoc test olarak LSD kullanılmıştır. Araştırmada hata payı. 05 olarak alınmıştır. Araştırmanın sonucunda öğrencilerin ahlaki yargı yeteneği puanları cinsiyet, bölüm, sınıf, yaş, yaşamın çoğunun geçirildiği yer, annenin eğitim düzeyi değişkenlerine göre farklılaşmamaktadır. Babaları üniversite eğitimi almış öğrencilerde ahlaki yargı yeteneği puanları diğer gruplara göre anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur. Araştırma bulguları, konu ile ilgili daha önce yapılmış araştırmaların bulgularıyla birlikte tartışılıp yorumlanmıştır. Bu bulgular doğrultusunda ahlak gelişimine ve daha sonra yapılacak araştırmalara ilişkin önerilerde bulunulmuştur.
Gebelikte depresyon belirtilerinin ortaya çıkmasında psikososyal faktörlerin ve kişilerin psikolojik dayanıklılığının etkileri

Bu çalışmada gebelikte depresyon belirtilerinin ortaya çıkmasında psikososyal faktörlerin ve kişilerin psikolojik dayanıklılığının etkilerini araştırmak amaçlanmıştır. Bunun yanı sıra, gebelikte depresyon belirtilerinin ortaya çıkmasında sosyo-demografik değişkenlerin, önceki gebelik deneyimlerinin, gebelik, doğum ve doğum sonrası beklentilerin etkisi de incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini İstanbul ili Çekmeköy, Ümraniye, Kadıköy ve Maltepe ilçelerinde ikamet eden rasgele yöntemle seçilmiş 215 gebe kadın oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama amacıyla, Beck Depresyon Ölçeği, Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 23.0 paket programı kullanılmıştır. Analizler sonucunda elde edilen bulgularda gebelikte depresyon belirtilerinin ortaya çıkmasında kişilerin psikolojik dayanıklılığının etkisi olduğu bulunmuştur. Bunun yanı sıra araştırmada, gebelerin medeni durumu, evlilik süreleri, eşleriyle olan ilişkileri, cinsel yaşam problemlerinin gebelik depresyonuyla anlamlı bir ilişkisi olduğu görülmüştür. Araştırmanın diğer bulgularına göre; gebelikte sigara kullanımı, gebeliğin plansız ve istenmeyen bir gebelik olması, önceden psikiyatrik bir problem yaşamış olmak, doğum süreci hakkındaki olumsuz beklentiler ve doğum sonrası sosyal yaşamla ilgili olumsuz beklentiler gibi faktörler ile gebelikte depresyon belirtilerinin ortaya çıkması arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur.
Obezite tanısı almış bireylerde stresle başa çıkma tarzları ve benlik saygısı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı obezite tanısı almış bireylerde stresle başa çıkma tarzları ile benlik saygısı düzeyleri arasındaki ilişkinin ortaya konulmasıdır. Ek olarak, araştırmada bireylerin cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi, sigara/alkol tüketimi, kronik bir hastalığın olup olmaması gibi değişkenlerin stresle başa çıkma tarzları ve benlik saygısı üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Araştırmaya İstanbul İlinde Kadıköy İlçesindeki özel bir sağlık merkezinde takipli obezite tanılı bireyler alınmıştır. Aynı zamanda bireylerin demografik özelliklerini öğrenmek adına Kişisel Bilgi Formu ve değişkenleri ölçmek adına da Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği ve Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde Mann Whitney U, Kruskal Wallis H ve Spearman Koreslasyon Testleri kullanılmıştır. Araştırmada sosyo-demografik özelliklere göre bakıldığında; bireylerin yaşları arttıkça bireylerin benlik saygısı ölçeğinden aldıkları puanlarda düşmekte olduğu, herhangi bir işte çalışmayan bireylerin benlik saygısı ölçeğinden aldıkları puanlar herhangi bir işte çalışan bireylerin benlik saygısı ölçeğinden aldıkları puanlara göre anlamlı şekilde daha yüksek olduğu, bireylerin yaşları arttıkça bireylerin çaresiz yaklaşım ve boyun eğici yaklaşım ölçeklerinden aldıkları puanlarda düşmekte olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır. Araştırmada yer alan bireylerin gelir cinsiyeti, medeni durumu, eğitim düzeyi, spor yapma durumları gibi sosyo-demografik özelliklere göre de anlamlı sonuçlar elde edilmemiştir. Ayrıca; bireylerin benlik saygısı ölçeğinden aldıkları puan arttıkça bireylerin kendine güvenli yaklaşım ölçeğinden aldıkları puanlar düşmekte olduğu, bireylerin benlik saygısı ölçeğinden aldıkları puan arttıkça bireylerin çaresiz yaklaşım ve boyun eğici yaklaşım ölçeklerinden aldıkları puanlarda artmakta olduğu görülmüştür. Araştırmanın sonunda yer alan tartışma bölümünde bulgulara dayalı olarak araştırmacılara ve alanda çalışan psikolojik danışmanlara yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Kadın sığınma evi'nde yaşayan şiddet görmüş kadınlar ile eşiyle birlikte yaşayan şiddet görmüş kadınlar arasındaki psikolojik dayanıklılık ve bağlanma durumlarının karşılaştırılması

Bu araştırmada, kadın sığınma evinde yaşayan şiddet görmüş kadınlar ile eşiyle birlikte yaşayan şiddet görmüş kadınların bağlanma stilleri ve psikolojik dayanıklılık düzeyleri ile bu davranış özelliklerinin karşılaştırılması incelenmiştir. Ayrıca örneklem grubunun demografik özellikleri, yaşadığı şiddetin süresi, şiddete karşı verilen tepkiler, eşin şiddet uygulama nedenleri, birlikteliğinden önce ailesinde şiddete maruz kalışı, evi terk etme zamanları tespit edilip dayanıklılık düzeyleri ve bağlanma stilleri arasında ilişki olup olmadığı incelenmiştir. Araştırmanın örneklem grubunu, Anadolu Yakasında ikamet eden, eşiyle birlikte yaşayan şiddet görmüş 30, kadın sığınma evinde yaşayan şiddet görmüş 30 kadın oluşturmuştur. Katılımcıların dayanıklılık ve bağlanma durumlarının belirlenmesi için Kendini Toparlama Gücü Ölçeği ve İlişki Ölçekleri Anketi uygulanmıştır. Katılımcılara bireyi tanıma çizelgesi başta olmak üzere, Kendini Toparlama Gücü Ölçeği ve İlişki Ölçekleri Anketi sırasıyla verilmiştir. Kadın sığınma evinde yaşayan katılımcıların dayanıklılık toplam puan ortalamaları, eşiyle birlikte yaşayan katılımcıların puan ortalamalarından istatistiksel olarak ileri düzeyde anlamlı yüksek olduğu saptanmıştır. Kadın sığınma evinde yaşayan katılımcıların güvenli bağlanma stili puan ortalamalarının da, eşiyle birlikte yaşayan katılımcıların puan ortalamalarından istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek olduğu saptanmıştır. Katılımcıların şiddete karşı verdikleri tepkilerin dayanıklılık düzeyleri ve bağlanma stilleri arasındaki farklar doğrultusunda değişiklik gösterdiği belirlenmiştir. Şiddete karşı verilen tepkilere göre, kadın sığınma evinde yaşayan şiddet görmüş katılımcıların dayanıklılık puanları ve güvenli bağlanma puanlarının diğer katılımcı gruba görevlileri düzeyde anlamlı olduğu saptanmıştır. Eşiyle birlikte yaşayan şiddet görmüş katılımcıların eğitim düzeylerinin oranları, çalışma durumlarının oranları ve kendilerine ait gelir durumlarının oranları, kadın sığınma evinde yaşayan şiddet görmüş katılımcılardan anlamlı şekilde yüksek olduğu görülmüştür. Araştırmamızda, eşin şiddet uygulama nedenlerine bakıldığında ise ekonomik sıkıtının ilk sırada yer aldığı saptanmıştır. Kadınların yaşadıkları şiddet sıklaştığı zaman ve ciddi bedensel hasarlar aldıktan sonra kadın sığınma evlerine başvurdukları belirlenmiştir.