turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Evli bireylerin erken dönem uyumsuz şemaları ile benlik farklılaşma düzeylerinin evlilik ilişkisi inançları üzerindeki etkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı erken dönem uyumsuz şemaların ve benlik farklılaşmasının evlilik ilişkisine yönelik akılcı olmayan inançları yordama gücünü incelemektir. Ayrıca araştırmada demografik değişkenler ile erken dönem uyumsuz şemalar, benlik farklılaşması ve evlilik ilişkisi inançları arasındaki ilişkilerin ortaya konması amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini Türkiye'de yaşayan evli bireyler oluştururken, örneklemini uygun örnekleme yöntemi ile seçilen 301 evli birey oluşturmaktadır. Araştırmada evli bireylere Demografik Bilgi Formu, Evlilik İlişkisi İnançları Ölçeği, Young Şema Ölçeği Kısa Form- 3 ve Benliğin Ayrımlaşması Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler SPSS 22.0 paket programıyla analiz edilmiştir. Demografik değişkenler ile erken dönem uyumsuz şemalar, benlik farklılaşması ve evlilik ilişkisi inançları arasındaki ilişkileri incelemek için t Testi ve One Way Anova Analizleri yapılmıştır. Erken dönem uyumsuz şemalar, benlik farklılaşması ve evlilik ilişkisi inançları arasındaki ilişkileri incelemek için Pearson Korelasyon Analizi yapılmıştır. Erken dönem uyumsuz şemaların benlik farklılaşmasını ne şekilde yordadığını incelemek için Hiyerarşik Regresyon Analizi, benlik farklılaşması alt boyutlarının evlilik ilişkisi inançlarının yordayıcısı olup olmadığını incelemek için Hiyerarşik Regresyon Analizi ve erken dönem uyumsuz şema alanları ile benlik farklılaşmasının birlikte evlilik ilişkisi inançlarını yordama gücünü incelemek için Hiyerarşik Regresyon Analizi yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlar incelendiğinde kadınların erkeklere göre benlik farklılaşma düzeylerinin yüksek, erken dönem uyumsuz şemalarının ve evlilik ilişkisine yönelik akılcı olmayan inançlarının daha az olduğu görülmüştür. Flört ederek evlenenlerin görücü usulü evlenenlere göre benlik farklılaşma düzeylerinin yüksek, erken dönem uyumsuz şemalarının ve evlilik ilişkisine yönelik akılcı olmayan inançlarının daha az olduğu görülmüştür. Ayrıca eğitim düzeyi yükseldikçe benlik farklılaşma düzeylerinin yüksek, erken dönem uyumsuz şemalarının ve evlilik ilişkisine yönelik akılcı olmayan inançlarının daha az olduğu görülmüştür. Erken dönem uyumsuz şema alanları ile benlik farklılaşması arasında negatif yönlü bir ilişki bulunmuş ve benlik farklılaşmasını anlamlı şekilde yordadığı bulunmuştur. Ayrıca erken dönem uyumsuz şema alanları ile benlik farklılaşması alt boyutlarının birlikte evlilik ilişkisi inançlarını anlamlı şekilde yordadığı ve evlilik ilişkisine yönelik akılcı olmayan inançların %53'ünü açıkladığı bulunmuştur.
Hayatı anlamlandırmada inancın ve kişisel değerlerin rolü

Bu araştırmada, ruh sağlığı alanında çalışan uzmanlar ve okuyan lisans/lisansüstü öğrencilerinden oluşan bir örneklemde, hayatın anlamı, inanç ve kişisel değerler arasındaki ilişki incelenmiştir. Hayatın Anlamı Ölçeği, Kişisel Değerler Envanteri, İç-Dış Güdümlü İnanç Ölçeği ve demografik sorulardan oluşan veri toplama araçları 829 kişiye uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 19.0 programı ile analiz edilmiş olup, verilere ilişkin betimsel istatistikler ve değişkenler arasında korelasyonlar bulunmuştur. Araştırma sonucunda Hayatın Anlamı, Kişisel Değerler ve İnanç değişkenleri arasında anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Genel olarak içten, samimi inanç sahiplerinin hayatlarını anlamlandırmalarında ve kişisel değerlerinde de pozitif anlamlı ilişkiler görülmüştür. Bunun aksine; çıkarcı ve seküler inanç sahiplerinin hayatı anlamlandırma ve kişisel değerler ile ilgili tutumlarında negatif anlamlı ilişkiler bulgulanmıştır. Aynı şekilde hayatını anlamlandırmış bireylerin kişisel değerlerinin ve inanç dünyasının da daha güçlü olduğu tespit edilmiştir. Son olarak kişisel değerleri güçlü olan bireylerin de hayatı anlamlandırma ve inanç dünyasında daha başarılı oldukları görülmüştür. Özetle her üç değişkenin de birbiriyle güçlü ve anlamlı ilişkileri olduğu tespit edilmiştir.
Z ve Y kuşakları arası sınav kaygısı karşılaştırması: Adana ili örneği

Bu çalışmada, bireylerin akademik başarılarını oldukça önemli düzeyde etkileyen sınav kaygısı düzeylerini Z ve Y kuşakları ile karşılaştırarak incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evreni, Adana ilinde devlet ve özel okullardaki öğrencilerden oluşturulmuştur. Z kuşağı olarak ortaokul son sınıf öğrencileri (n=170), Y kuşağı olarak lise son sınıf öğrencileri (n=263) çalışmaya alınmıştır. Çalışmanın örneklemi 433 bireyden oluşmaktadır. Tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilen okullara gidilerek belirlenen kuşak aralığındaki tüm bireyler çalışmaya alınmıştır. Araştırmaya katılan bireylerin sosyo-demografik özelliklerini belirlemeye yönelik olarak 7 soru içeren bir sosyo demografi formu oluşturulmuştur. Sınav kaygısı, 50 sorudan oluşan Sınav Kaygısı Envanteri ile ölçülmüştür. Anksiyete seviyesinin değerlendirilmesi için Spielberger'in geliştirdiği 20 sorudan oluşan Durumluk Kaygı ölçeği ve 20 sorundan oluşan Süreklilik Kaygı ölçeği kullanılmıştır. Sınav Kaygısı ölçeğinin alt başlıklarının hepsinde Z kuşağı ortalaması Y kuşağından yüksek bulunmuş; zihinsel tepki ve genel sınav kaygı ortalamaları açısından kuşaklar arasında anlamlı farklılıklar gözlenmiştir (p<0,05). Durumluk ve sürekli kaygı ölçeklerinde ise sınav kaygı ölçeğinin aksine Z kuşağı, Y kuşağından düşük ortalamaya sahip olduğu saptanmıştır. Sınav kaygısı düzeyinin kuşaklar arasında fark gösterdiği, genel olarak diğer kuşaklara oranla daha rahat olan Z kuşağının genel anksiyetesi daha düşük iken sınav anksiyetesinin daha yüksek olması bu kuşağın sınava özgü bir kaygı yaşadığını göstermektedir. Dolayısı ile genel anksiyete sağaltımı yaklaşımı yerine bu kuşaklar için sınav anksiyetesi sağaltımı yaklaşımı geliştirilmesi önemlidir. Sınav kaygısı yaşayan bireylerin, bununla baş edebilmeleri için fiziksel ve sosyal koşullar kadar ait olduğu kuşak özellikleri de göz önünde bulundurularak destek sağlanması, sağaltım yöntemleri konusunda çalışmalar geliştirilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Group cohesiveness as a predictor of false memories and collaborative inhibition

Yanılgılı Bellek ve Ketlemenin Grup Kohezyonuyla olan İlişkisi Müjde Peker Bu çalışmada, grup içindeki kohezyonun yanılgılı bellek ve kollektif bellek performansına olan etkilerini araştırmak amaçlanmaktadır. Üç kişilik gruplar halindeki, 15 arkadaş, 14 sözde ve 14 yeni kurulmuş gruba kategorik kelime listeleri gösterilmiştir. Arkadaş grubu ve yeni grup üyeleri kelimeleri birlikte hatırlarken, sözde grubun üyelerinden ayrı ayrı hatırlamaları istenmiştir. Daha sonra, katılımcılar hatırlıyorum/biliyorum yargıları ve bu yargılarına olan güvenlerini belirtmişlerdir. Arkadaş gruplarının grup hafızaları sözde gruplara göre daha düşük çıkarken, sözde gruplar ve yeni gruplar arasında böyle bir fark bulunmamıştır. Grup içi değişkenlik farklılıklarının da gösterdiği gibi, ara değişkenler olmadan kohezyonun grup üretkenliğine yol açtığı söylenemez. Kendi grubunun elemanlarının hatırladıkları ancak listede olmayan kelimelerin diğer grup elemanları tarafından benimsenmesi üzerine olan bulgular beklenilen yöndedir. Arkadaş gruplarında bu durum gözlenirken, yeni gruplarda bu etki görülmemiştir. Arkadaş grubu üyelerinin Hatırlıyorum/Biliyorum yargıları ve bu yargılarına olan güven değerlendirmeleri göstermiştir ki, arkadaş grubu üyeleri diğer grupların üyelerine kıyasla deneyin ilk aşamasında gördükleriyle görmedikleri arasında iyi bir ayrım yapamadığını göstermektedir. Sonuçlar, birbirlerini tanıyan insanların grup içinde birbirlerinin hatalarından etkilenebileceği ve bu hataları gerçekmiş gibi kabullenebileceği yönündedir. vi
Medyada intiharın temsili: Karikatürde intihar

Bu çalışmanın amacı intiharın medyada temsili açısından karikatürlerde intihar davranışının nasıl ele alındığını ve toplumun intihara yaklaşımını ne kadar yansıttığını incelemektedir. Bunun için beş farklı mizah dergisinin sayıları taranmış ve intihar konulu karikatürler, mizah metinleri, fotoğraf ve çizgi öyküler seçilmiştir. Elde edilen 205 adet gösterge semiyotik yöntemle çözümlenmiştir. Yapılan incelemede intiharın karikatürde yer aldığı haliyle; en çok intihar girişimi olarak, en sık erkekler tarafından gerçekleştirilen, en sık yüksekten atlama ve ası yönteminin kullanıldığı bir davranış olarak çizildiği, bunların yarıdan fazlasında intiharın bir probleme çözüm olarak gösterildiği, yarısına yakınında intihara bir anlam yüklendiği ve toplumun en çok duyarsızlığının vurgulandığı görülmüştür. Bu açıdan mizah dünyasında intiharın temsili pek çok yönden intihar ile ilgili yapılan çalışmaların bulguları ile uyumlu değildir ve intiharla ilgili yanlış inanış ve önyargılar bu alanda da varlığını sürdürmektedir. Sonuç olarak bilgi düzeyi daha yüksek olması beklenen mizah çizerleri içinde intihar ile ilgili eksik ve yanlış bilgilenmenin mevcut olduğu gözlemlenmiştir ve farkındalığın arttırılmasına yönelik farklı kurumların işbirliğiyle gerçekleştirilecek çalışmalara ihtiyaç bulunmaktadır.
Bazı kişisel, sosyo-ekonomik ve kültürel değişkenlerin lise öğrencilerinin uyum alanları ve uyum yöntemlerine etkisi

Bu araştırmada, lise öğrencilerinin uyum alanları ve uyum yöntemlerini etkileme olasılığı bulunan bazı değişkenler ele alınmış; bu değişkenlerin uyum alanları ve uyum yöntemlerinden hangileri üzerinde etkili olduğunu belirlemek amacıyla yirmi sekiz denence test edilmiştir. Araştırmada öğrencilerin uyum alanları ve uyum yöntemleri, özoğlu' (1980) tarafından Türkçe'ye çevrilen, Minnesota Psikolojik Danışma Envanteri ile ölçülmüştür. Araştırmacı tarafından geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılan, Minnesota Psikolojik Danışma Envanteri, uyum alanları olarak aile ilişkileri, sosyal ilişkiler ve çoşkusal dengelilik; uyum yöntemleri olarak da uyma, gerçeğe uyum, duygusal durum ve liderlik özellikleri belirlemeye yönelik 355 maddeden oluşmaktadır. Araştırma, 1986- 1987 öğretim yılında Ankara il merkezindeki resmi liselerin birinci ve üçüncü sınıflarından alt, orta ve üst sosyo-ekonomik ayrımı yansıtacak şekilde seçilen 972 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Lise öğrencileri, araştırmada ele alınan bağımsız değişkenlere-cinsiyet, sınıf düzeyi, yaşamlarının çoğunu geçirdikleri yerleşim merkezi ve sosyo-ekonomik düzey- göre ayrılmış; her bir alt ölçekten elde edilen veriler 't' testi ve tek yönlü varyans analizi ile çözümlenmiştir. Tek yönlü varyans analizinde gözlenen farklar 't' testi ile test edilmiş ve en az.05 önem düzeyi benimsenmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular, özetle aşağıda sıralanmıştır : 1. Lise öğrencilerinin cinsiyete göre uyum alanları ve uyum yöntemleri incelendiğinde, erkek ve kız öğrenciler arasında aile ilişkileri, sosyal ilişkiler, gerçeğe uyum ve liderlik davranışları yönünden önemli fark bulunmamıştır. Erkek öğrencilerin coşkusal denge ve duygusal durum yönünden kızlardan daha iyi oldukları, uyma davranışının kızlarda daha fazla olduğu gözlenmiştir. 2. Araştırmadan elde edilen bulgular, sınıf düzeyi yükseldikçe, öğrencilerin uyum alanları ve uyum yöntemlerinin-uyma davranışı hariç- olumlu etkilendiğini göstermiştir. 3. Lise öğrencilerinin yaşamlarının çoğunu geçirdikleri yerleşim merkezlerine göre uyum alanları ve uyum yöntemleri incelendiğinde, yaşamlarının çoğunu köy, kasaba, küçük şehir ve büyük şehirde geçiren öğrenciler arasında önemli fark bulunmamıştır. 4. Sosyo-ekonomik düzey ile öğrencilerin uyum alanları ve uyum yöntemleri arasındaki etkileşime bakıldığımda, aile ilişkileri ve uyma davranışının sosyo-ekonomik düzeyden etkilenmediği; sosyal ilişkiler, coşkusal denge, duygusal durum, gerçeğe uyum ve liderlik davranışı yönünden üst sosyo-ekonomik düzeyde bulunan öğrencilerin daha üstün olduğu ortaya çıkmıştır. Bu bulgular ışığında, öğrencilerin uyum alanları ve uyum yöntemlerinin cinsiyetten kısmen etkilendiği; alt sosyo-ekonomik düzeyin avantajsız bir durum yarattığı ve ergenliğin son döneminde zorlukların azaldığı vargısına varılmış; bu vargıya dayalı olarak aile ve eğitim ortamlarında alınabilecek önlemlere ilişkin çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanısı almış çocuk ve ergenlerde içselleştirilmiş damgalanmanın benlik saygısı, umut ve depresyon ile ilişkisi

Damgalama, alanyazında kişinin saygınlığını yitirmesi, diğer kişiler tarafından eksik ve kusurlu olarak görülmesi, genel anlamda kötülenmesi ve dışlanması olarak tanımlamıştır. Toplum tarafından damgalamaya maruz kalan kişinin bu damgalamayı içselleştirilmesi, içselleştirilmiş damgalanma olarak tanımlanmıştır. Bu çalışmada DEHB tanısı almış çocuk ve ergenlerde içselleştirilmiş damgalanma ile benlik saygısı, umut ve depresyon gibi değişkenler arasındaki ilişkilerin değerlendirilmesi hedeflenmiştir. Bu çalışma iki aşamadan oluşmaktadır. Birinci aşamada Çocuklar ve Ergenler İçin İçselleştirilmiş Damgalanma Ölçeği geliştirilmiştir. İkinci aşamada, geliştirilen Çocuklar ve Ergenler İçin İçselleştirilmiş Damgalanma Ölçeği, Demografik Bilgi Formu, Coopersmith Benlik Saygısı Ölçeği, Çocuklarda Umut Ölçeği ve Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği değişkenler arasındaki ilişkiyi incelemek için kullanılmıştır. Bu çalışma Türk örneklemde DEHB tanısı almış çocuklarda içselleştirilmiş damgalanmayı inceleyen ilk çalışmalardandır. Tez çalışmasının birinci aşaması kapsamında Çocuklar ve Ergenler İçin İçselleştirilmiş Damgalanma Ölçeği geliştirilmiş ve alanyazına kazandırılmıştır. Çocuklar ve Ergenler İçin İçselleştirilmiş Damgalanma Ölçeği'nin güvenirlik ve geçerlik katsayısı incelenmiş ve Türkiye'de çocuk ve ergenler üzerinde kullanıma uygun olduğu kanaatine varılmıştır. Tez çalışmasının ikinci aşamasında, geliştirilen Çocuklar ve Ergenler İçin İçselleştirilmiş Damgalanma Ölçeği kullanılarak benlik saygısı, umut ve depresyon ile ilişkisi incelenmiştir. Yapılan bu araştırma sonucunda DEHB tanısı almış çocuk ve ergenlerde içselleştirilmiş damgalanmanın benlik saygısı ve umut ile negatif yönde ve anlamlı düzeyde ilişkili olduğu görülmüştür. Buna ek olarak DEHB tanısı almış çocuk ve ergenlerde benlik saygısının umut ile pozitif yönde ve anlamlı düzeyde ilişkili olduğu görülmüştür. Son olarak DEHB tanısı almış çocuk ve ergenlerde umudun depresyon ile negatif yönde ve anlamlı düzeyde ilişkili olduğu bulguları elde edilmiştir.
Ebeveynleri dini hizmetler alanında görevli olan ergenlerin dini tutum ve davranış özellikleri: Kayseri örneği

Aile, ergenlerin sosyo-kültürel kişiliğini etkileyen birincil sosyal çevredir. Ergenlerin karakteri, yaşantısı, dindarlığı aile içinde şekillenmektedir. Kuşaklar arası aktarım, inançların şekillenmesinde temel faktördür. Bu nedenle ebeveyni dini hizmetler alanında görevli olan ergenlerin daha dindar olmaları beklenir. Bu araştırmanın konusu ebeveynleri dini hizmetler alanında görevli olan ergenlerin dini tutum ve davranış özelliklerini tespit etmektir. Bu doğrultuda ebeveynleri dini hizmetler alanında görevli (1. Grup) ergenler ile ebeveynleri dini hizmetler alanında görevli olmayan (2. Grup) ergenlerden 210 kişilik bir örneklem grubu oluşturulmuştur. Kayseri ilinin 9 farklı okulunda ve İlahiyat Fakültesinden seçilen örneklem grubunun 124'ü 1. grubu, 86'sı 2. grubu temsil etmektedir. Çalışma kapsamında hazırlanan anket, her iki gruba da uygulanmıştır. Elde veriler SPSS analiz programı ile karşılaştırılmıştır. Ebeveyni dini hizmetler alanında çalışan ergenlerin diğerlerinden farkı ortaya konmaya çalışılmıştır. Çalışma neticesinde, ebeveynleri dini hizmetler alanında görevli olan ergenlerin kendilerini daha dindar hissettikleri, dini bilgilerinin daha fazla olduğu ve dini yaşantılarına daha fazla önem verdikleri tespit edilmiştir. Ayrıca sosyal çevrelerinin dindar insanlardan oluştuğu, ebeveynlerinin mesleklerinden dolayı üzerlerinde dini ve ahlaki değerler noktasında toplumsal bir beklentinin olduğu ve bu beklentinin onları olumlu yönde etkilediği görülmüştür.
Okuma bozukluğunda gelişimin rolünün okul başarısı ile çalışma belleğinin alt bileşenleri açısından 2'nci ve 4'üncü sınıflarda incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı, Özgül Öğrenme Bozukluğunun en sık karşılaşılan şekli olan okuma bozukluğu'nun bir kapasite sorunu mu yoksa gelişimsel bir sorun mu olduğunu araştırmaktır. Bir diğer amacı ise okuma bozukluğunda rolü olduğu kabul edilen çalışma belleğinin hangi döngüsünün veya döngülerinin daha etkili olduğuna dair bulgu elde etmektir. Araştırmamızda ders başarısının ölçütü olarak matematik ve Türkçe ders notları kullanılmış ve ilk olarak OB grubuyla kontrol grubunun ders başarısı karşılaştırılmıştır; literatürle uyumlu şekilde, OB grubunun ders başarısı daha düşük çıkmıştır. İkinci aşamada, temel hipotezi test edecek olan asıl işleme geçilmiştir: İkinci sınıfta ve 4'üncü sınıfta OB grubu ile kontrol grubu arasındaki ders başarısı farkı ayrı ayrı belirlenmiştir; nihayet, dördüncü sınıftaki OB grubu ile kontrol grubu arasındaki farkın, 2'nci sınıfa kıyasla azalıp azalmadığına bakılmıştır. Farkın azalması, okuma bozukluğunun gelişimden etkilendiğinin göstergesi olarak kabul edilmiştir; öte yandan, iki grup arasındaki söz konusu farkın sürmesinin veya artmasının ise okuma bozukluğunun bir kapasite sorununu işaret ettiği kabul edilmiştir. Analizler, 4'üncü sınıftaki farkın ikinci sınıfa kıyasla azaldığını göstermiştir. Dolayısıyla bu bulgu, OB'nin gelişimsel bir sorun olduğu yönündeki görüşleri desteklemiştir. 'Okuma bozukluğunda, çalışma belleğinin hangi döngüsü veya döngüleri etkilidir? meselesine katkıda bulunmak için, literatüre uygun şekilde ileriye sayı dizisi fonolojik döngünün, geriye sayı dizisi ise merkezi yöneticinin ölçütü olarak alınmıştır. Hem 2'nci hem de 4'üncü sınıfta okuma bozukluğu grubunun fonolojik döngü ve merkezi yönetici performansları literatüre uygun şekilde daha düşük çıkmıştır. Öte yandan, 2'nci sınıfta fonolojik döngü ile Türkçe ve matematik puanları arasında ilişki çıktığı halde, merkezi yönetici ile böyle bir ilişki bulunmamıştır. Dördüncü sınıfta ise bu iki döngü ile ders başarıları arasında herhangi bir ilişki gözlenmemiştir. Yukarıdaki iki bulgunun birbiriyle uyumlu olduğu, ikisinin birlikte okuma bozukluğunun gelişimden etkilendiği sonucuna varılmış ve araştırmanın bulguları, literatürdeki ilişkili görüşler ve bulgular açısından tartışılmıştır.
Defense style questionnaire ego savunma mekanizmaları testinin Türkçe formu dil eşdeğerliliği, güvenilirlik ve geçerlik çalışmaları

Bu çalışma ile Türk kültüründe Defense Style Questionnaire'in dil eşdeğerliliği, güvenilirlik ve geçerlik düzeyleri araştırılmıştır. DSQ adlı ego savunmalarım ölçen test Bond, Gardner, Christian, Sigal tarafından 1983 yılında geliştirilmiştir. Kağıt-kalem türü kendini beyan testi olan DSQ, 88 itemden ve 26 adet savunmadan oluşmaktadır. İtemlere verilen cevaplar, likert tipi l'den 9'a kadar derecelenmiş skala üzerine işaretlenerek gösterilir. Kısa sürede uygulanabilme ve değerlendirilebilme pratikliğine sahip olan DSQ ile bireyin hangi tür savunmaları kullandığı hakkında bilgi edinilebilmektedir. Klinik psikoloji alanında ihtiyacı yoğun olarak hissedilen böyle bir testin ülkemize kazandınlmasım sağlamak amacıyla, DSQ'nun dil eşdeğerliliği, güvenilirlik ve geçerlik çalışmaları yapılmıştır. DSQ ile yaprian dil eşdeğerliliği çalışmasında, İngilizce ve Türkçe formlar arasında eşdeğerlik sağlanmıştır (r =.52, p<.05 ile r =.91, p<.001). Eşdeğerliği sağlanan bu Türkçe forma SBT adı verilmiştir. SBT'nin güvenilirlik çalışmalarının ilkinde Cronbach alfa güvenilirlik katsayılarının, normal grupta (N=114) a =.21 ile a =.73 arasında, hasta grupta (N=48) a =.25 ile a =.80 arasında olduğu bulunmuştur. İkinci çalışma 3 ay arayla yapılan test-tekrar test güvenilirlik çalışmasıdır. Normal örneklemle (N=32) yapılan bu çalışmada, güvenilirlik korelasyon katsayılarının r =.53, p<.001 ve r =.98, p<.000 arasında olduğu bulunmuştur. Geçerlik çalışmalarından şu sonuçlar elde edilmiştir: Faktör analizine göre, SBT savunmalarının DSQ'de olduğu gibi bir faktör yapışma sahip olmadığı görülmüştür. Diğer çalışmalar, belirli alt-test ve maddelerin normal-hasta örneklemi ayırabildiğini, anksiyete ve benlik değeri ile anlamlı ilişkiler içerisinde olduğunu göstermiştir. SBT madde toplam puanlarına göre yapılan madde analizinde, alt-üst %27'lik grupları ancak 67 maddenin ayırt edebildiği tespit edilmiştir. Bu sonuçlar çerçevesinde, SBT' den kısa bir form oluşturulabileceğine karar verilmiştir. 66 SBT'nin, hem normal-hasta ayrımını yapabilen hem de alt-üst %27'lik gruplan ayırt edebilen geçerliği yüksek 26 maddesinden kısa bir form oluşturulup, bu formun güvenilirlik ve geçerlik düzeyleri yeni çalışmalar ile sulanmıştır. Güvenilirlik çalışmasında SBT kısa formunun yüksek içsel tutarhğa sahip olduğu görülmüştür (a =.71). Geçerlik çalışmasında SBT kısa formunun anksiyete (r = 38, p<.05), benlik değeri (r = -.41, p<.05), nevrotizm (r =.72, p<.001) ve psikotizm (r =.43, p<05) ile anlamlı ilişkiler içinde olduğu görülmüştür. Bu sonuçlara dayanarak, SBT kısa formunun, ego savunma mekanizmalarını daha isabetli bir şekilde değerlendirebileceği düşünülmektedir. 67
Obsesif kompulsif bozukluk, panik bozukluk ve yaygın anksiyete bozukluğunun nöropsikolojik değerlendirilmesi

Amaç: Bu araştırmanın amacı, DSM V tanı kriterlerine göre Obsesif Kompülsif Bozukluk, Panik Bozukluk ve Yaygın Anksiyete Bozukluğu tanısı alan hastaların bilişsel işlevlerini araştırmak ve gruplar arasında nöropsikolojik test performansları bakımından anlamlı bir fark olup olmadığını belirlemektir. Yöntem: Bu araştırmanın örneklemi, Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine başvuran 21 Obsesif Kompulsif Bozukluk, 21 Panik Bozukluk ve 25 Yaygın Anksiyete Bozukluğu tanısı almış hastalar ile 30 sağlıklı gönüllü olmak üzere, toplamda 97 katılımcıdan oluşmaktadır. Çalışmaya katılan katılımcılara Kişisel Bilgi Formu, Beck Depresyon Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği ile bilişsel işlevleri değerlendirmek amacıyla Sayı Dizisi Testi, Sözel Bellek Süreçleri Testi, Stroop Testi, Wisconsin Kart Eşleme Testi, Saat Planlama Testi, Kategori Değiştirme Akıcılık Testi, Kontrollü Kelime Çağrışım Testi, Görsel Bellek Testi ve Çizgi Yönü Belirleme Testinden oluşan nöropsikolojik test bataryası uygulanmıştır. Bulgular: Obsesif Kompulsif Bozukluk, Panik Bozukluk, Yaygın Anksiyete Bozukluğu tanısı alan hastaların Stroop Spontan Düzeltme ve yanlış sayıları, SBST, WKET, KAS, Kategori Değiştirme Akıcılık Testi, ÇYBT ve Görsel Bellek Testleri tüm alt puanlarında kontrol grubuna göre daha düşük performans gösterdikleri bulunmuştur. Bununla birlikte hasta grupları arasındaki karşılaştırmada, SBST en yüksek öğrenme puanı ve WKET KAS Toplam Puan, ÇYBT ve Görsel Bellek Testlerinin tüm alt puanlarında PB'nin YAB'ye göre daha düşük performans gösterdiği bulunmuştur. Sonuç: OKB, PB, YAB, hastalarında, dikkat, sözel bellek, yürütücü işlevler görsel bellek, görsel mekansal işlevlerde bozulmalar saptanmıştır. Bununla birlikte hasta grupları arasındaki karşılaştırmalarda PB tanısı alan hastaların, YAB tanısı alan hastalara göre görsel bellek, görsel mekansal işlevler, sözel bellek ve yürütücü işlevlerde anlamlı derecede bozulmalar olduğu saptanmıştır.