turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Social development as a governmental strategy in the Southeastern Anatolia Project

Atatürk İlkeleri ve inkılap Tarihi Enstitüsü'nde Yüksek Lisans derecesi için Nilay Özok tarafından Eylül 2004'te teslim edilen tezin kısa özeti Başlık: Güneydoğu Anadolu Projesi'nde Bir Yönetim Stratejisi Olarak 'Sosyal Kalkınma' Bu tez, 1990'lı yıllarda Güneydoğu Anadolu Projesi'nde bir yönetim stratejisi olarak 'sosyal kalkınma' nın ortaya çıkışım ve dönüşümünü incelemektedir. 1970'li yıllarda Fırat-Dicle havzasında bir dizi baraj, sulama kanalı ve hidroelektrik enerji santrali kurmak üzere altyapı projesi olarak ortaya çıkan GAP, 1990'lı yılların başlarında sosyal kalkınmnın önemli bir mesele olduğu bir 'entegre kalkınma projesi' ne dönüştürüldü. GAP, 1990'lı yılların sonlarında ise, devlet-eksenli kalkınmadan piyasa eksenli kalkınma modeline geçen küresel kalkınma söyleminin etkisi altında, neo-liberal kalkınma pratiklerinin gereklerine göre yeniden yapılandırılan farklı bir 'sosyal kalkınma' nosyonuna sahip olan 'sürdürülebilir insani gelişme' söylemini benimsedi. Türkiye'de 1960'lı yıllardan beri hükümetlerin bölgesel kalkınma kaygılan, erken Cumhuriyet döneminden beri yönetimle gerilimli bir ilişkisi olan Kürt nüfusunu kontrol etme kaygılarıyla iç içe geçti ve hatta bunun bir aracı oldu. Dolayısıyla GAP örneğinde de Kürt sorunuyla baş etme, hükümetlerin Doğu'ya sosyal kalkınmayı getirme çabalarının altında yatan en önemli rasyonel oldu. Bu yüzden, GAP'ın içerdiği sosyal kalkınmada, devletin bölgedeki nüfusu kontrol etmek için ortaya koyduğu bir yönetim stratejisi olarak düşünülmelidir. Kürt sorunu ile bölgesel kalkınma politikaları arasındaki bu ilişkisellikten yola çıkarak bu tez GAP'taki sosyal kalkınma nosyonunu, ortaya çıkışı ve dönüşümünün altında yatan yönetimsel rasyonellere, kullanılan teknolojilere ve öngörülen özne-oluşturma süreçlerine bakarak incelemektedir. Bu şekilde, bu tez, 'kalkınma' kavramım eleştirmeden verili bir bütün kabul eden GAP üzerine yapılmış çalışmalara eleştirel bir bakış açısı sunmayı amaçlamaktadır. iv
Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne uyumu açısından kırsal kalkınma bileşeninin önemi ve Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumunun rolü

Avrupa Birliği, kırsal bölgelerdeki sorunların çok boyutlu olması ve bölgesel gelişmişlik farklılıkları nedeniyle kırsal kalkınma politikalarını daha fazla desteklemeye başlamıştır. Bu nedenle aday ülkelerin de katılım öncesinde belirli şartları yerine getirmesi gerekmektedir. Bu kapsamda Türkiye de Avrupa Birliği yönelimindeki bir ülke olarak üyelik yolunda kırsal kalkınma politikalarını yeniden düzenlemekte ve kurumsal yapısını AB'ye uyumlu hale getirmeye çalışmaktadır. Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumu da bu amaç çerçevesinde kurulmuş ve kısa sürede kurumsal altyapısını hazırlamış, ulusal akreditasyon sürecini tamamlamış, Ekim - Kasım 2010'da da şartlı hibe çağrısı yapmıştır. Bu nedenle kurum kısa süre içerisinde kırsal kalkınma alanında en etkili birimlerden biri haline gelmiştir. Bu çalışmanın birinci bölümünde kırsal kalkınma kavramının tanımı yapılmış, kırsal kalkınmanın tarihsel gelişimi, amaçları ve Türkiye'de kırsal kalkınma politikalarının gelişimi kırsal kalkınma uygulayıcılarıyla paralel olarak ele alınarak ana çerçeve çizilmeye çalışılmıştır. Geçmişten günümüze uygulanan ya da gündeme gelen kırsal kalkınma projelerine de örnek teşkil etmesi açısından yer verilmiştir. Dört bölümden oluşan bu çalışmanın ikinci ve üçüncü bölümlerinde ise Avrupa Birliği hakkında genel bilgi, AB kırsal kalkınma politikalarının gelişimi, AB kırsal kalkınma politikalarında mali araçlar, Türkiye-AB ilişkileri ve kırsal kalkınma uygulamaları çeşitli belge ve zirvelerin de ışığında ifade edilmiştir. Bu bölüm mevcut durumun kıyaslanması açısından hem ülkemizdeki hem Birlikteki uygulamaları ve uygulayıcıları genel hatlarıyla ifade etmiştir. Son bölümde ise Türkiye'nin AB kırsal kalkınma politikasına uyumu, Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumu'nun bu sürece katkısı ve bu süreçte yapılan çalışmalar AB üyeliği yolundaki Türkiye'nin genel durumu bileşen bazında ve bileşenin uygulayıcısı bir kurum bazında özelleştirilerek ifade edilmiştir. Çalışmanın amacı genel anlamıyla Türkiye ve Birlik arasındaki kırsal kalkınma uygulamalarına değinmek, TKDK'nin bu süreçteki rolüne vurgu yapmak olduğu kadar, kırsal kalkınma bileşeni bazında ve kurumsal bazda AB-Türkiye ilişkileri ele alınarak genel hatlarıyla çözümlenemeyen durumlar özele indirgenerek ifade edilmeye çalışılmıştır.
Türkiye'de yaşanan gençlik hareketleri ve öğrenci olayları(1945-1960)

Türkiye'de öğrenci hareketleri uzun tarihsel bir aşamadan geçmişştir. Sultan Abdülaziz'in darbe sonucu hal edilmesiyle başlayan süreç, ikinci Meşrutiyetin ilanında gençlerin ve öğrencilerin düzenli teşkilatlar kurarak kendilerini daha iyi şekilde ifade eden yapıya dönüşmüştür. Milli Mücadele'de ve cumhuriyetin kuruluşunda önemli bir yere sahip olan öğrenciler gösterdikleri mücadelelerle göz doldurmuşlar ve kurulan yeni devletin gelişmesinde ve büyümesinde büyük gayret göstermişlerdir.2. Dünya Savaşı sürecinde de yine gençlerin oldukça aktif oldukları görülmektedir. Dünya'daki siyasi gelişmelerden en fazla etkilendikleri dönemin başlangıcı olarak kabul edilebilecek bu kırılma noktasında, gençlerin oluşturdukları öncü sistematik büyük gruplar ortaya çıkmış ve onların farklı mevzilerden verdikleri mücadele 40 yıllık bir sürece mührünü vurmuştur. Tek Partili Dünya siyasal Sisteminin sona erdiği bu dönemde, CHP'nin Karşısında güçlü bir muhalefet Partisi olarak Demokrat Parti doğmuş ve kısa bir sürede güçlenerek on sene(1950-1960) iktidarda kalmak suretiyle ülkeyi idare etmiştir. Söz konusu dönemde Üniversite Öğrenci olayları ülke gündeminde önemli bir yer tutmuş, Üniversiteler ve Adnan Menderes Hükümeti arasında yaşanan gerginliklerde ve 27 Mayıs Askeri darbesinin gerçekleştirilmesinde etkin rol oynamışlardır. nahtar Kelimeler: Gençlik Hareketleri, Üniversite, Öğrenci Olayları, Demokrat Parti, M. T. T. B, T. M. T. F, Turan Emeksiz, 27 Mayıs, Adnan Menderes.
Devletlerarası ilişkilerde kamu diplomasisi: Türkiye örneği

Özellikle, kitle iletişim teknolojisinin gelişmesi ile birlikte küreselleşme süreci hız kazanmıştır. Bu süreçte, devlet yapılarının formu değişmeye başlamıştır. Bu değişim, ulus devletlerin varoluşunu sarsmıştır. Ulus devlet yerini küresel devlete bırakmaya başlamıştır. Bu bağlamda, devletler bu yeni forma uyum sağlamak ve küresel devlet olmak için yeni yollar bulmaya çalışmaktadır. Bu yeni ekonomik, siyasi ve kültürel yolların, en önemli aracı ise doğru kamu diplomasisi tekniklerini kullanmaktır. Günümüzde, dünyanın, ekonomik ve siyasi gücü olmanın sırrı doğru ve etkili kamu diplomasisi uygulamalarından geçmektedir. Dünyada bu uygulamaların en önemli temsilcisi Amerika Birleşik Devletleri olmuştur. Tezin teori kısmında devlet kavramı ve uluslararası ilişkilerde devletin yeri anlatılmıştır. Ardından diplomasi ve kamu diplomasisinden bahsedilmiştir. ABD ve Türkiye kamu diplomasisi internet sayfaları tanıtılmıştır. Amerika Birleşik Devletleri, bağımsızlığını kazandıktan sonraki süreçte başka devletlerle olan ilişkilerinde 'demokrasi' ve 'özgürlük' siyasal söylemleri üzerinden kendi dış politikalarını yürütmüştür. Bu yüzyılın kamu diplomasisi uygulamalarına yön vermiştir. Araştırmanın sonucunda ABD'nin küresel kamu diplomasisi yaptığı ortaya çıkmıştır. Aynı şekilde Türkiye'nin ise ağırlıklı olarak iç kamu diplomasisi yaptığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, ABD ve Türkiye kamu diplomasisi çalışmaları sosyal medya platformlarından Twitter üzerinden karşılaştırılmıştır. ABD ve Türkiye'nin kamu diplomasisi yönelimlerinde en fazla neyi ön plana çıkardıkları, neyi vurguladıkları grafik ve tablolarla gösterilmiştir. Sonuç olarak Türkiye Cumhuriyeti kamu diplomasisinin artıları ve eksileri gösterilerek önerilerde bulunulmuştur.
Yerel yönetişim çerçevesinde sivil toplum kuruluşlarının yönetime katılmadaki etkinliği: Antalya Kent Konseyi örneği

İlk defa resmi olarak 1989'da Dünya Bankası'nın Aşağı Sahra Afrikası: Krizden Sürdürülebilir Büyümeye adlı raporunda kullanılan yönetişim kavramı, az gelişmiş ülkelerin kalkınmasında önemli bir anlayış olarak ele alınmıştır. Bu kavram tek aktörlü yönetim anlayışını değil çok aktörlü, devletin, sivil toplum kuruluşlarının ve özel sektörün paydaş olduğu bir yönetim anlayışını ifade etmektedir. Ortaklık çerçevesinde sivil toplum kuruluşlarının artan rolü, sonraki süreçlerde daha fazla üzerinde durulan bir konu olmuştur. 1992 Rio Konferansı'nın çıktılarından biri olan Gündem 21 programının 28. Kısmında yönetişim anlayışına yönelik açıklamalar yapılmıştır. Bunun devamında 1996 yılında İstanbul'da gerçekleştirilen Habitat II Zirvesi ile ülkelerin uygulayacağı Yerel Gündem 21'in yansıması, Türkiye'de kent konseyi olmuştur. Sivil toplum kuruluşlarının öneminin giderek artması da bunun bir nedenidir. Katılımcı demokrasiyi sağlamanın yolu toplumun paydaşlarının yönetime katılımını sağlayabilmekten geçmektedir. Kent konseyleri, kentin sorunlarını tespit etmek ve çözüm bulmak, kentlilik bilincini geliştirmek, ortak akıl üretmek, yerel yönetişimi geliştirmek gibi amaçlarla kentin unsurlarını karar alma sürecine ortak eden bir yapı olarak oluşmuştur. Bu yapının başarılı örnekleri olduğu gibi sadece zorunluluk amacıyla kurulmuş olanları da vardır. Özellikle yönetişim bakımından sivil toplum kuruluşlarına ağırlık verilen bu çalışmada Antalya'da sivil toplum kuruluşlarının yerel yönetime katılmadaki etkinliğini, kent konseyi ve sivil toplum kuruluşlarının birbirlerine karşı tutumlarını, kent konseyinin katılımcı yönetime katkısını değerlendirmek amaçlanmıştır. Bu çalışma üç bölümde ele alınmıştır. Birinci bölümde, Dünya'da kamu yönetimi anlayışında meydana gelen değişiklikler, yönetişim anlayışı, sivil toplum anlayışı ve sivil toplum kuruluşlarının artan önemi ele alınmaktadır. İkinci bölümde, Türkiye'de sivil toplum anlayışının gelişimi, sivil toplum kuruluşları, yönetişim anlayışının gelişimi, Gündem 21, Yerel Gündem 21 ve Kent Konseyleri üzerinde durulmuştur. Son bölümde ise çalışmanın amacına uygun olarak Antalya'daki sivil toplum kuruluşlarının yönetime katılmadaki etkinliğini incelemek için Antalya'daki sivil toplum kuruluşları ve kent konseyi temsilcileri ile yapılan mülakatlar değerlendirilmiştir.
Kent kimliğinin sürdürülebilmesinde kent müzelerinin rolü: Antalya kent müzesi örneği

günümüzde insan ilişkilerin yoğunlaştığı, değişim ve gelişmelerin olağanüstü bir hızda gerçekleştiği mekanlar olarak karşımıza çıkmaktadır. Şüphesiz hızlı gerçekleşen bu süreç, olumlu olduğu kadar olumsuz da bir takım çıktıları beraberinde getirmektedir. Bu olumsuzluklardan belki de en önemlisi ise kentin kimlik değerlerinde meydana gelen bozulmalardır. Kentin kimliğini oluşturan fiziki, tarihi, sosyal, kültürel ve çevresel pek çok değer bu süreç içerisinde yıpranmakta, hatta kaybolma tehlikesiyle karşı karşıya kalmaktadır. Birçok kent birbirine benzemekte, kimliksiz kentlerin sayısı gün geçtikçe artmaktadır. Bu bakımdan kentlerin bütün değerleriyle birlikte varlıklarının doğru okunup, yorumlanması büyük öneme sahiptir. Kentler gün geçtikçe insanlık için daha önemli sorun yumakları ve ümit odakları oldukça, kentlerin geleceğinde rol oynayabilecek kurumlara olan ihtiyaç da artmaktadır. Bu doğrultuda ülkemizde özellikle son 20 yıldır yaygınlaşmaya başlayan kent müzelerinin, kent kimliğinin sürdürülmesine büyük katkısı bulunmaktadır. Klasik bir müze anlayışından uzak şekilde daha çok kentin kimlik değerlerini ön plana çıkaran, kentsel ve toplumsal hafızayı canlandıran, kentlilik bilincini geliştirip, kentlerin geleceğinin daha sağlam temeller üzerine inşa edilmesine hizmet eden kent müzeleri, kentler ve kentliler için en ehemmiyet teşkil eden kuruluşlardandır. Kent müzelerinin en son örneklerinden biri de Antalya'da kentlilerle buluşmak üzeredir. Son 50 yılda gerçekleşen göçlerle birlikte Antalya'da kent kimliği değerlerinin sürdürülmesi noktasında yaşanan sorunlarla birlikte, Antalyalı kimliği diğer kimlikler ardında kalma tehlikesi yaşamaktadır. Bu amaç doğrultusunda oluşturulmaya başlanan Antalya Kent Müzesi, bütünleştirici ve kaynaştırıcı eğitim faaliyetleri ile doğru bir kentlilik bilinci geliştirilip, kentsel kimlik değerlerinin gelecek kuşaklar için sürdürülebilir kılınması için çalışmalar yürütmektedir. Çalışmamızda Antalya Kent Müzesi'nin, kent kimliğinin sürdürülmesindeki rolü, gerçekleştirdiği çalışmalar ve hedefler üzerinden değerlendirilerek, özelde Antalyalıların, genelde ise Türkiye'deki tüm kentlilerin kendilerini sorgulayarak, kentlilik bilinçlerinin artırılması amaçlanmaktadır.
Kentsel politika yapım sürecinde karar alıcılar: Üsküdar Belediye Meclisi örneği

Siyasi ve ekonomik aktör olarak rol oynayan kenti tanımlayan dinamiklerin siyasetin içinde varoluş biçimleri ve konumları değişmektedir. Bu nedenle kentsel siyaset derinlemesine analiz edilmeye değer bir alan olmaktadır. Bu bağlamda, kentsel siyasetteki unsurların neler olduğu, hangi amaçla kentsel siyasette var oldukları, amaçları ve birbirleri ile ilişkilerinin yapısı ve içeriğini anlamak da önemli hale gelmektedir. Kentsel siyaset kent ölçeğindeki kişi, kurum ve kuruluşların, kent ve kent halkına ait sorun ve konuları ele alarak sürdürdükleri bir iktidar mücadelesi olarak tanımlanmaktadır. Başka bir ifade ile yerel düzeydeki kaynakların kullanılarak, vatandaşların mutluluk, refah ve adaletini sağlamak üzere yerel iktidar ve otorite üzerinden kentsel aktörleri yönetmek anlamına gelmektedir. Kentsel politika alanında karar alıcı olarak belediye meclisi bir bütün olarak ve meclis üyeleri birer aktör olarak kentsel siyasetin önemli unsuları haline gelmektedir. Bu tez çalışmasının çıkış noktası da kentsel kaynakların dağıtımı etrafında hüküm süren güç mücadelesidir. Üsküdar kentsel siyasetini kentsel rejim analizi çerçevesinde incelemek çalışmanın amacını oluşturmaktadır.
A Literature survey on the interaction between globalization and nation-state

oz KÜRESELLEŞME İLE ULUS DEVLET ARASINDAKİ ETKİLEŞİM ÜZERİNE BİR YAZIN MÜTALAASI Tuncel, Mehmet Yüksek Lisans, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Fahriye Üstüner Ekim 1995, 123 sayfa Bu tezin amacı küreselleşme süreci ile ulus devlet arasındaki etkileşimi devlet egemenliği kavramı üzerine yoğunlaşarak incelemektir. Bu tez küreselleşmenin ulus devletin ulusal sınırları içerisindeki iktisadi, sosyal ve kültürel ilişkileri düzenlemedeki yeterliliği meselesi üzerine etkileri üzerine bir yazın mütalaası yapar. Bu tez tam anlamıyla küreselleşme üzerine genel bir mütalaa değildir ama devlet egemenliğinin değişen doğası üzerine olan yazınla özel olarak ilgilenir. Tezin önemi küreselleşme ile ulus devlet arasındaki etkileşimi farklı düşünce okullarından hasıl olan bütün bir ilgili yazını sınıflandırması ve böylece gözden geçirmesi gerçeğinde yatar. Bunu yaparken tez uluslararası ilişkiler yazınının hem idealist hem realist uyarlamalarına öncelik verir. Tezde Marksist yazının da hem uluslararası ilişkiler bağlamında hem de genel olarak önemli bir yeri vardır. Bu yazın mütalaasını yapmakla tez, ulus devlet meselesinin küreselleşmeye farklı teorik yaklaşımların merkezi ilgi kalmakta sonucuna varır. Bu anlamda biz, ulus devlet meselesine nihai bir çözüm aramaktansa, tezin öne sürdüğü gibi, küreselleşmenin devletin egemenliğini nasıl etkilediği üzerinde yoğunlaştırmalıyız.
Kamu örgütlerinde çalışanların tükenmişliği: İlçelerde görevli öğretmenler üzerinde bir araştırma

Kamu sektöründe, çalışanların yoğun iş yükü, çalışma süresi ve koşulları, kaynak yetersizliği, üstlerle ve akranlarla yaşanan çatışmalar, iş-yaşam dengesinin ayarlanamaması ve maddi olanakların yetersizliği gibi nedenlerle çoğu zaman tükenmişlik semptomları sergiledikleri bilinmektedir. Mevcut çalışmanın amacı, Batman ili Kozluk ilçesinde çalışan öğretmenlerin tükenmişlik düzeylerini belirleyerek, bazı demografik ve mesleki değişkenler açısından tükenmişlik puanlarının farklılaşıp farklılaşmadığına bakmaktır. Tükenmişlik düzeylerini belirlemek için 'Maslach Tükenmişlik Ölçeği' ve kişisel bilgiler için araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgiler Formu' kullanılmıştır. Maslach Tükenmişlik Ölçeği'nden elde edilen puanların aritmetik ortalamaları ve standart sapmaları hesaplanmıştır. Gruplar arasında anlamlı düzeyde fark olup olmadığını saptamak amacı ile ikili gruplarda t-testi, çoklu gruplarda tek yönlü varyans analizi uygulanmıştır. Araştırma bulgularında, tükenmişliğin mezun olunan okul türü, haftada kaç saat derse girildiği ve görev türü değişkenlerine göre farklılık gösterdiği; cinsiyet, yaş, medeni durum, çocuk durumu, eğitim durumu, kurumda çalışılan süre, sınıftaki mevcut öğrenci sayıları, mezun olduktan sonra atanma süresi, KPSS'ye giriş sayısı ve branşında görev yapıp yapmaması değişkenlerine göre farklılık göstermediği anlaşılmıştır.
OECD ülkeleri ve Türkiye'de refah devleti bağlamında kamu sosyal harcamalarının gelir dağılımı üzerine etkileri

Bu tez, kamu sosyal harcama politikalarının, refah devleti uygulamalarının en önemli göstergesi ve amacı olan adil gelir dağılımı üzerinde ne gibi etkileri olabileceğini değerlendirmektedir. Bu amaçla, refah devleti bağlamında; ülkemizde gerçekleştirilen kamu sosyal harcama politikaları ve gelir dağılımı politikası araçları, Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü ülkeleri ile kıyaslanarak genel hatlarıyla incelenmiştir. Çalışmada, yöntem olarak geniş bir literatür taraması yapılmıştır. Refah devletinin tanımı, gelişimi, sınıflandırılması ve görevleri konusunda bu literatürden yararlanılmıştır. Ayrıca, gelir dağılımı ve kamu harcamaları kavramları, refah devleti bağlamında değerlendirilmiştir. Refah devletinin görevleri, eğitim, sağlık, sosyal güvenlik, sosyal yardım hizmetleri ve gelirin yeniden dağıtımıdır. Bu çalışma, sosyal demokrat refah ülkelerinde gelir dağılımının oldukça iyi bir durumda olduğunu ortaya koymaktadır. Refah devletinin gelir dağılımını düzeltmek ve yoksulluğu önlemek amacıyla kullandığı en önemli araçlardan biri kamu sosyal harcamalarıdır. Bu çalışma, 2000'li yıllarda Türkiye'nin OECD'nin gelişmiş refah ülkeleriyle kıyaslandığında kamu sosyal harcamalarına bütçeden yeterli düzeyde pay ayırmadığını açık bir şekilde ortaya koymaktadır.
Kolombiya-Farc barış süreci: Bir çatışma analizi

Latin Amerika'nın önemli ülkelerinden Kolombiya uzun yıllar çatışmalar ülkesi olarak anılmıştır. Geçtiğimiz yüzyılda ülke içerisinde Liberaller ve Muhafazakarlar arasında şiddetli çatışmalar yaşanmış, toplumdaki gelir dağılımı adaletsizliği, mülkiyetin kullanımındaki toplumsal katmanlardaki derin farklılıklar iç çatışmaların artmasına neden olmuştur. Hükümetler ile muhtelif çıkar ilişkileri olan belirli azınlık gruplarının elinde bulunan devasa toprak mülkiyetleri oligarşik yapıları meydana getirmiş, buna karşın toplumsal refleks ve dinamikler harekete geçmişş ve iç isyanlar başlamıştır. Farklı birçok silahlı örgüt bu yapısall olumsuzlukları bertaraf etmek için devlet ve paramiliter güçlere karşı savaş açmıştır. Silahlı mücadelelerin başlamasıyla yaşanan çatışmalar ülkede zaten yoğun şekilde var olan uyuşturucu trafiğinin ve coğrafi koşulların gerilla için elverişli olmasının da etkisiyle apayrı bir ivme kazanmıştır. Bu silahlı grupların en eskisi ve büyüğü olan FARC, Kolombiya Hükümetleriyle 52 yıl boyunca savaşmış ve birçok evreden sonra Barış Anlaşması ile bu savaş sona ermiştir. Bu çalışmada Kolombiya devlet ve toplum yapısındaki dinamikler, sorunun temel yapı taşları çatışma teorisi analizi çerçevesinde irdelenerek kalıcı barış kapasitesi tahlil edildi. Yaşanan iç savaştan barış aşamasına gelinen süreçte dış etkenlerin etkisi, ideolojik angajmanlar, küresel hegemonya ve konjonktürel etkileri ortaya koyuldu. Yanlış ve doğrularıyla taraflar arasında çatışmasızlığın nasıl sağlandığı, tarafların talep ve aktör analizleriyle politik inisiyatiflerin nasıl alındığı mercek altına alındı. Barışın kalıcı hale gelebilmesi ve geleceğin Kolombiya toplumu için barış umudu taşıyabilmesi için gerekli reform adımları ortaya koyuldu. Son olarak dünyanın diğer coğrafyalarında bulunan çatışmalara Kolombiya-FARC barış sürecinin nasıl bir tecrübi kazanım olabileceği araştırıldı.
Public service ethics in Bangladesh: The practice, problems and recommendations

Diğer pek çok gelişmekte olan ülkede olduğu gibi Bangladeş kamu yönetiminde etiğin giderek yozlaşması kamu yönetiminde etkinliği ve etkililiği azaltmaktadır. Bu Tezin amacı, Bangladeş'te kamu yönetiminde etiğin artırılmasında hukuki-yönetsel kuralları, usulleri ve kurumları tespit etmek, kamu hizmeti etiğinin sosyo-kültürel bağlamını ve uygulamalarını ortaya koymak ve kamu hizmeti etiğinin iyileştirilmesi için bazı önerilerde bulunmaktır. Tez, kısmen, temel kamu hizmeti kuralları ile anayasal ve yönetsel kurumların çalışma usullerinin gözden geçirilmesine dayanmaktadır. Bu nitel analize ilave olarak, Bangladeş'teki sosyo-kültürel bağlamı ve kamu hizmeti etiği uygulamasını ortaya çıkarmak için nicel bir analiz yapılmıştır. Bu nicel analiz, 5 Bakanlığın Chittagong Eyaleti'ndeki 13 kamu kuruluşunda çalışan Sınıf- 1 mensubu kamu görevlileri üzerinde yoğunlaşmıştır. Bu analizler ortaya çıkarmıştır ki; kamu görevlileri dürüstlük, hesap verebilirlik, şeffaflık ve kamu yararını belli başlı değerler olarak görmektedirler. Mali kısıtalrın, güç kullanma isteğinin, siyasal gçrüşlerin, kişisel ve ailevi çıkarların ve kişisel ahlak ve değer anlayışının etik dışı davranışın ana nedenleri olduğunu düşünmektedirler. Yöneticilerin kültür ve zihniyeti, eğitimi, tutum ve davranışı, gelir düzeyinin artışı, sosyal hesap verebilirlik ve siyaset-yönetim ayrılığı gibi faktörler etiğin desteklenmesinde rol oynayabilmektedir. Devlet, çalışanlar ve sivil toplum bu anlamda ana aktörlerdir. İstatistiki analiz, kamu görevlilerinin bazı algılarının birbirleriyle çatıştığını göstermektedir. Bu çatışmalar, esas olarak, kurallar, etik rehberlik, ifşaatçılık ve hediye alınması hususlarında ortaya çıkmaktadır. Bangladeş kamu yönetiminde etiğin artırılması için kamu görevlilerinin zihniyet biçimleri değiştirilmeli, siyasallaşma ortadan kaldırılmalı, Kamu Yönetimi Kanunu ile İfşaatçının Korunması Kanunu Tasarıları yasalaştırılmalı, Ombudsman atanmalı ve Ulusal Dürüstlük Sistemi etkili bir şekilde tesis edilmelidir.
Organize sanayi bölgelerinin kentsel gelişimdeki yeri: Dilovası örneği

Son 20 yıldır dünyadaki hızlı değişim ve dönüşüme koşut olarak sanayileşme ve mekan konusunda da yeni görüşler ve tartışmalar yaşanmaktadır. Özellikle sanayi coğrafyası literatüründeki tartışmaların odak noktasını yeni teknolojik buluşların ve üretim dinamiklerinin bir sonucu olan sanayinin yeniden yapılanması oluşturmaktadır. Sanayinin yeniden yapılanması temelde yeni mekansal ilişkileri gerektirdiğinden mekana yansıması sanayinin yer seçimi ve yer değiştirmesi konularına artan bir ilgi söz konusudur. Bu araştırma, değişen üretim dinamikleri çerçevesinde işletmelerin yeniden örgütlenmelerinde, mekan organizasyonu ortaya çıkan organize sanayi bölgelerinin yarattığı sosyo-mekansal dönüşümün incelenmesini amaçlamaktadır. Neo-liberal uygulamalarla birlikte sıkça gündeme gelen Organize Sanayi Bölgeleri, özellikle metropol kentlerin içine girdiği sanayisizleşme sürecinde, kentlere yerleşmiş sanayi işletmelerinin kent dışına çıkarılmasında teşvik aracı rolünü üstlenmektedir. Araştırmanın örneğini oluşturan Dilovası Organize Sanayi Bölgesi, İstanbul Metropoliten alana yakın Dilovası ilçesi içinde kurulmuş olan bir organize sanayi bölgesidir. Alan araştırmasında, Organize Sanayi Bölgelerinin toplumsal ve mekansal etmenlerinin zaman ve mekan boyutunda nasıl bir araya geldiğini ve kentte yarattığı dönüşümü görmek açısından ağırlık olarak nitel yöntem kullanılmış olup nicel yöntemle desteklenmiştir. Dilovası, İstanbul Metropoliten alanda sıkışan sanayinin kent çeperine doğru saçaklanması ile ortaya çıkmıştır. Tamamen göçlerle oluşmuş olan Dilovası'nda sanayi işletmeleri ile konutların iç içe yerleşmiş olması düzensiz bir kentleşmeye neden olmuştur. Sanayi işletmelerinin yayılmasının düzenli hale getirilmesi için ilan edilen Dilovası Organize Sanayi Bölgesinin yapılanma şekli, ilçede toplumsal ve mekansal ayrışmayı da beraberinde getirmiştir.