turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Otizm spektrum bozukluğu ve mental retardasyon tanısı alan çocuklarda uyku sorunları ile davranışsal sorunlar arasındaki ilişki

Merkezlerine devam eden Otizm Spektrum Bozukluğu ve Mental Retardasyon olan çocukların uyku bozuklukları ve davranışsal sorunlarının incelenmesidir. Araştırma örneklemi, beş özel eğitim merkezinde eğitim gören toplam 59 kız 101 erkek olmak üzere 160 çocuk, ebeveynlerinden oluşmaktadır. Araştırmada üç tip ölçek kullanılmıştır. Çocuklarda var olan uyku sorunları için 'Çocuklarda Uyku Ölçeği', davranışsal sorunların tespitine yönelik olarak '4-18 Yaş Çocuk ve Ergenler için Davranış Değerlendirme Ölçeği (ÇEDDÖ / 4 -18)' ve eğitimciler tarafından doldurulan 'Eğitsel Değerlendirme Ölçeği' olarak belirlenmiştir. OSB ve MR çocuklarında uyku sorunları ve davranışsal sorunlar arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığına yönelik yürütülen analizler sonucunda, davranış sorunları ile uyku sorunları arasında zayıf düzeyde bir ilişki olduğu görülmüştür. Cinsiyet değişkeni ve davranış bozukluğu arasındaki ilişki incelenmiş ve cinsiyet değişkeninin davranışsal sorunlar açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermediği sonucuna ulaşılmıştır. Davranışsal sorunların temel gruplar açısından farklılık gösterip göstermediğine yönelik yürütülen testler sonucunda davranışsal sorunların alt boyutları kapsamında anlamlı olarak farklılaşmadığı görülmektedir. Çalışmamızın sonuçları, OSB ve MR olan çocuklarda uyku sorunları ve davranış sorunları arasında negatif bir ilişki olduğu, davranışsal sorunların demografik değişkenlere göre anlamlı farklılık göstermediği sonucu elde edilmiştir. Çalışmamızın sonuçları, OSB ve MR çocuklarında uyku ve davranışları üzerine yapılacak müdahalelere aile eğitimleri ve ailelerin bilgilendirilmesine dikkat çekmektedir.
Okul psikolojik danışmanlarının eşcinsellere yönelik tutumlurının ve homofobi düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırma, İstanbul'da görev yapan Okul Psikolojik Danışmanlarının homofobi düzeyleri ve eşcinsel bireylere yönelik tutumlarının eşcinsel bireylerle tanışıklık düzeyleri ve okul psikolojik danışmanı olarak çalışma süreleri açısından farklılaşıp farklılaşmadığını incelemektedir. Araştırma, 2016 yılında İstanbul'da görev yapan 304 (230 kadın ve 74 erkek) okul psikolojik danışmanı ile yürütülmüştür. Çalışmada Kişisel Bilgi Formu, uyarlaması, güvenilirlik ve geçerlilik çalışması Sakallı ve Uğurlu (2001) tarafından yapılan Hudson ve Ricketts Homofobi Ölçeği ve uyarlaması, güvenilirlik ve geçerlilik çalışması Duyan ve Gelbal (2004) tarafından yapılan Lezbiyen ve Gaylere Yönelik Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, Okul Psikolojik Danışmanlarının homofobi düzeyleri ve eşcinsel bireylere yönelik tutumları, eşcinsel bireylerle tanışıklık düzeyleri açısından farklılaşmaktadır. Tanışıklık düzeyi arttıkça homofobi düzeyi azalmakta ve eşcinsel bireylere yönelik tutumları daha olumlu hale gelmektedir. Danışmanların homofobi düzeyleri ve eşcinsel bireylere yönelik tutumları, okul psikolojik danışmanı olarak çalışma süreleri açısından farklılaşmamaktadır.
Meme kanseri olan kadınlarda mastektomi olanlar ile mastektomi olmayanların depresyon ve umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi

Meme kanseri tüm toplumlarda görülme sıklığı giderek artan, özellikle kadın sağlığını tehdit eden, ağrılı vücut değişkenliği yaratan önemli bir sağlık sorunudur. Meme kanseri görülme sıklığı, ülkeden ülkeye değişmekle birlikte dünyada kadınlarda ortaya çıkan kanserlerin % 32'sini ve kansere bağlı ölümlerin % 18'ini meme kanseri oluşturmaktadır. Erken tanı ve gelişen tedavi olanakları sayesinde meme kanserli hastaların hayatta kalma oranları uzamaktadır. Ancak tüm bu olumlu gelişmelere rağmen kanser, yoğun tedavi süreciyle hasta ve yakınları tarafından kabul edilmesi zor, önemli bir stres kaynağı olarak çeşitli psikososyal ve manevi sorunları gündeme getirmektedir. Meme kanseri olan kadınlarda kendilerini suçlama oldukça yaygın bir davranıştır. Kadınlar beslenme tercihlerine, sigara içmeye, tedaviye başvurma süreçlerine, tedavi dışı alternatiflere yönelme/tedaviyi ertelemelerine ve tedavi sırasındaki davranışlarına bağlı olarak kendilerini suçlayabilir ve baş etmede manevi yöntemleri tercih edebilir. O nedenle bu araştırmanın amacı meme kanseri olan kadınlarda mastektomi olanlar ile mastektomi olmayanların depresyon ve umutsuzluk düzeylerinin incelenmesidir. Araştırmanın evrenini İstanbul'da yaşayan meme kanseri olan kadınlar oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise 33 masketomi olan ve 60 masketomi olmayan toplamda 93 kadın bireyden oluşmaktadır. Araştırmada Kişisel Bilgi Formu, Beck Depresyon Ölçeği ve Beck Umutsuzluk Ölçeği kullanılmıştır. Veri toplama ölçekleri ile elde edilen veriler bilgisayar ortamına sayısal ifade olarak girilmiş ve bu veriler sosyal bilimler için istatistik paket programı (SPSS 18) kullanılarak istatistiksel sonuçlara dönüştürülmüştür. Burada yapılan araştırmanın sonuçlarına göre, depresyon düzeyleri ve yaş puanları arasında anlamlı farklılık bulunmuştur. Mastektomi olan grubun depresyon düzeyleri daha yüksek çıkmıştır. Çalışma durumuna göre depresyon düzeyleri puanları görülmekte olup depresyon düzeyleri ve çalışma puanları arasında anlamlı farklılık bulunmuştur. Yine burada da mastektomi olan grubun depresyon düzeyleri daha yüksek çıkmıştır. Eğitim durumuna göre depresyon düzeyleri puanları depresyon düzeyleri ve eğitim durumu puanları arasında anlamlı farklılık bulunmuştur. Mastektomi olan grupta depresyon düzeyi lise mezunu olan grupta yüksek iken mastektomi olmayan grupta okuryazar grupta yüksektir. Protez kullanma durumuna göre depresyon ve umutsuzluk düzeyleri olup depresyon ve umutsuzluk düzeyleri ve protez kullanma puanları arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır. Depresyon ile umutsuzluk puanı arasındaki ilişkiyi ölçmek amacıyla spearman korelasyon analizi sonucunda pozitif yönde orta düzeyde anlamlı ilişki bulunmuştur. Depresyon düzeyi artıkça umutsuzluk artmaktadır.
Ergenlerde ebeveynlerden algılanan ilgi/kabul ile ergenin sosyal uyumu ve dürtü kontrol düzeyi arasındaki ilişki

Bu araştırmada, ebeveyn-ergen arasındaki ilişkiler dahilinde, ergenin algıladığı ilgi/kabul ile ergenin sosyal uyumu arasındaki ilişki incelenecektir. Ayrıca sosyal uyumu kritik düzeyde düşük olan ergenlerde dürtüsel işleyiş Rorschach Testi ile değerlendirilecektir. Dürtüsel işleyiş açısından sarsıntılı bir dönem olarak değerlendirilen ergenlik döneminde, birey bedensel ve ruhsal olarak değişim ve dönüşüme uğrar, ebeveynlerden uzaklaşma gerçekleşir ve kimlik oluşumu tamamlanır. Bu dönemde dönüşümün sağlıklı olabilmesi ve ruhsal ve sosyal uyumun başarılı olabilmesi için, ergene ebeveynin uygun desteği vermesinin önem taşıdığı düşünülmektedir. Araştırmanın hedefi, ergenlerde anne-babadan algılanan ilgi/kabul ile ergenin sosyal uyumu ve dürtü kontrol düzeyi arasında ilişki olup olmadığını araştırmaktır. Çalışma, 14-17 yaş aralığında, devlet okulu lise düzeyine devam etmekte olan 34 kadın, 30 erkek öğrencinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın sonuçları, ergenin sosyal uyumuyla, her iki ebeveynden algılanan ilgi/kabul arasında olumlu bir ilişkiyi işaret etmektedir. Sosyal uyumu kritik düzeyde düşük olarak belirlenen ergenlerde, dürtü kontrol düzeyi norm değerlerin altında kalmakta, kapsayıcı işlevlerde yetersizlik ve işlevsel olmayan ödipal üstbenlik yapılanması gözlenmektedir.
Devlete bağlı anaokulu ile özel anaokulunda çalışan öğretmenlerin öz yeterlik inancı ve iş doyumu düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırma devlete bağlı ve özel anaokulunda çalışan öğretmenlerin öz yeterlik inancı ve iş doyumu düzeylerini karşılaştırmak amacıyla yapılmıştır. Devlete bağlı ve özel anaokulunda çalışan öğretmenlerin, öz yeterlik inançları ve iş doyumu düzeyleri arasında anlamlı bir fark olup olmadığı; çalıştığı kurumun devlete bağlı ya da özel olması, cinsiyet, yaş, kurumda ne kadar zamandır çalıştığı, sınıfındaki öğrenci sayısı ve günlük çalışma saati değişkenlerine göre incelenmektedir. Araştırma tarama modeline uygun olarak yapılmıştır. Araştırmaya İstanbul ilinin Sarıyer ilçesindeki devlete bağlı ve özel anaokullarında çalışan toplam 100 öğretmenin gönüllü olarak katılımı sağlanmıştır. Çalışma verilerinin elde edilmesi ve anaokulu öğretmenlerinin demografik özelliklerini belirlemek için kişisel bilgi formu sunulmuştur. Öz yeterlik inancını ölçmek amacıyla Tepe ve Demir tarafından 2012 yılında geliştirilen Okul Öncesi Öğretmenlerinin Öz yeterlik İnançları Ölçeği kullanılmıştır. İş doyumunu ölçmek amacıyla ise Spector tarafından 1985 yılında geliştirilen İş Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Yapılan araştırmada devlete bağlı anaokulunda çalışan öğretmenlerin özel anaokulunda çalışan öğretmenlere göre iş doyumu düzeyleri daha yüksek bulunmuştur. Öğretmenlerin çalıştığı anaokulunun devlete bağlı ya da özel olması, cinsiyet, yaş, günlük çalışma süresi değişkenlerine göre öz yeterlik inançlarında farklılıklar bulunmaktadır. Ayrıca özel anaokulunda çalışan öğretmenlerin öz yeterlik inancı ve iş doyumu düzeyleri arasında istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuş, özel anaokulunda çalışan öğretmenlerin öz yeterlik inancı arttıkça öğretmenlerin iş doyumu düzeylerinin de arttığı görülmüştür.
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite tanılı çocuklarda sosyal beceri ile dürtüsellik düzeylerinin ebeveynlerinin öfke ifade tarzları ve problem çözme becerileri ile ilişkisi

Bu araştırma Dikkat Eksikliği Ve Hiperaktivite tanılı İlkokul ve Ortaokul çağındaki 7-14 yaş aralığındaki çocukların dürtüsellik düzeyleri ve sosyal becerilerinin ebeveynlerinin öfke ifade tarzları ve problem çözme becerileri ile ilişkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. İstanbul ilçelerinden Bakırköy, Bağcılar, Bayrampaşa ve Esenler Rehberlik Ve Araştırma Merkezlerinde kayıtları olan DEHB tanısı almış 7-14 yas grubu Kaynaştırma Eğitimi alan öğrencilerin ebeveynleri ve öğretmenleri ile Bakırköy Kartaltepe İ. O., Bakırköy Cumhuriyet O. O. öğrencilerinden oluşan 7-14 yas herhangi bir tanı almamış karşılaştırma grubu öğrencilerinin ebeveynleri ve öğretmenleri araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Araştırmada kullanılan veri toplama araçları: Conners Ana-baba Derecelendirme Ölçeği ve Conners öğretmen ölçeğinin önceki kısa versiyonu olan CÖDÖ-28, Okul Sosyal Davranış Ölçekleri, Sürekli Öfke ve Öfke ifade Tarzı, Problem Çözme Envanteri ve ayrıca araştırmacı tarafından hazırlanmış Sosyo-Demografik Veri Formu kullanılmıştır. Verilerdeki çözümlemede SPSS 20 istatistik bilgisayar programı kullanılmıştır. Örneklem dağılımı normal dağılım göstermediğinden analizlerde non-parametrik testler olan Kruskal-Wallis ile Mann Whitney-U istatistik testleri kullanılmış ve değişkenler arasındaki ilişkilere Spearman's rho korelasyon tekniği ile bakılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre tanısı DEHB olarak belirlenen çocuklar ile herhangi bir tanısı olmayan çocukların ebeveynlerinin problem çözme düzeyleri, öfke düzeyleri arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. DEHB grubu çocuklar ile herhangi bir tanısı olmayan çocukların ebeveynlerinin sürekli öfke düzeyleri ile çocukların dürtüsellik seviyeleri arasında anlamlı pozitif yönde bir ilişki bulunmuştur. DEHB grubu çocuklar ile herhangi bir tanısı olmayan çocukların ebeveynlerinde problem çözme becerisi arttıkça sosyal becerinin de arttığı belirlenmiştir.
Yetiştirme yurtlarında ve aileleri yanında yaşayan ergenlerin, bazı gereksinimleri yönünden karşılaştırılması

Bu araştırmada, yetiştirme, yurtlarında ve'aileleri yanında yasayan 15 - 18 yaşlarındaki ergenlerin, basan, yakınlık, ilgi görme, başatlık, kendini suçlama ve saldırganlık gereksinimleri karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Bu nedenle incelenmekte olan psikolojik gereksinimlere ilişkin on sekiz denence kurulmuştur. Araştırma kapsamına giren denekler, Ankara Gazi Kız Yetiştirme Yurdu, Saray Kız Yetiştirme Yurdu ve 50. Yıl Erkek Yetiştirme Yurtlarında yasayan 15-18 yaşlarındaki 58 -ergen ve bu ergenlerin devam ettiği liseler olan Keçiören Teknik Usesi, Mehmetçik Lisesi, Fatih Sultan Mehmet Lisesi, Yenimahalle Endüstri Meslek Lisesi ile 100. Yıl Kız Meslek Lisesinde okumakta ve ailelerin yanında yasamakta olan yine 15-18 yaşlarındaki 297 ergen olmuştur. Aileleri yanında ve yetiştirme yurtlarında yasayan iki grupta yer alan ergenlere Edwards (1859) tarafından geliştirilen ve Yıldız Kuzgun'un çeviri ve standardizasyonunu yaptığı Edwards Kişisel Tercih Envateri uygulanmış ve deneklerin basan, yakınlık, ilgi görme, başatlık, kendini suç- lama ve saldırganlık gereksinimlerine ilişkin olarak aldıklan puanlara pa- rametrik istatistik yöntemler uygulanmıştır. Ergenlerin yaşadıkları yer ve cinsiyetleri dikkate alınarak her bir gereksinime iliskin olarak aldıkları puanlara ait, ortalama ve standart sapmalar hesaplanmış, karsılastınian gruplar arasındaki farkın önem denetimi için 't' değerleri bulunmuştur. Bulguların değerlendirilmesinde önem düzeyi 0.05 olarak kabul edilmiştir. ü Araştırmada elde edilen bulgular, kısaca şu şekilde özetlenebilir: Başarı gereksinimi yönünden yetiştirme yurtlarında ve aileleri yanında yaşayan ergenler arasında önemli bir fark yoktur. Bu iki gurupta yer alan kız ergenler arasında fark bulunmazken, aileleri yanında yaşayan erkeklergenlerin başarı gereksinimi daha yüksek bulunmuştur. Yakınlık ve ilgi görme gereksinimleri yönünden, yetiştirme yurtlarında ve aileleri yanında yaşayan ergenler arasında önemli bir farklılığa rastlanmamıştır. Her iki gurupta yer alan kız ergenler bu gereksinimlere ilişkin olarak farklılık göstermezlerken, erkeklergenler arasında da önemli bir farklılık elde edilmemiştir. Başatlık ve kendini suçlama gereksinimlerine ilişkin olara;;, yetiştirme yurtlarında ve aileleri yanında yaşamakta olan ergenler önemli bir farklılık göstermemişlerdir. Bu gereksinimler yönünden iki gurupta yer alan kız ergenler arasında, aileleri yanında kalanlar lehine önemli bir fark elde edilirken, erkeklergenler arasında önemli bir fark bulunmamıştır. Saldırganlık gereksinimi yönünden yetiştirme yurtlarında ve aileleri yanında yaşayan ergenler arasında önemli bir fark elde edilmemiştir. İki gurupta yer alan kız ve erkeklergenlerin kendi aralarında yapılan karşılaştırmada da önemli bir farklılığa rastlanmamıştır.
Üniversite öğrencilerinin kendini damgalama, stresle başa çıkma tarzları ve psikolojik yardım arama tutumlarının incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı, üniversite öğrencilerinin psikolojik yardım arama tutumlarının kendini damgalama düzeyi ve stresle başa çıkma tarzları tarafından anlamlı düzeyde yordanıp yordanmadığının belirlenmesidir. Araştırma; 2014- 2015 eğitim öğretim yılında Ankara Üniversitesi'nin Eğitim Bilimleri Fakültesi, Hukuk Fakültesi ve Siyasal Bilgiler Fakültesinde öğrenim görmekte olan 505 öğrencinin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veriler Kişisel Bilgi Formu, Psikolojik Yardım Almaya İlişkin Tutum Ölçeği-Kısa Formu Psikolojik Yardım Aramada Kendini Damgalama Ölçeği ve Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği ile elde edilmiştir. Çalışma grubunu oluşturan üniversite öğrencilerinin Psikolojik Yardım Almaya İlişkin Tutum Ölçeği toplam puanlarının cinsiyet, geçmişş yardım alma deneyimi, üniversitede sunulan psikolojik yardım hizmetlerine ilişkin bilgi sahibi olma durumu ve yakın çevrede psikolojik yardım alan birinin bulunma durumu açısından anlamlı bir farklılık gösterip göstermediği ilişkisiz örneklemler için t-testi ile, sınıf düzeyi ve öğrenim görülen fakülte türü değişkenleri açısından anlamlı bir farklılık gösterip göstermediği ise Tek Yönlü Varyans Analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Psikolojik Yardım Aramada Kendini Damgalama Ölçeğinin toplam puanları ve Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeğinin alt boyutlarına ilişkin puanlarının birlikte, psikolojik yardım almaya ilişkin tutum toplam puanlarını yordama gücü ise çoklu regresyon analizi ile incelenmiştir. Araştırma sonucunda; araştırmaya katılan bireylerin psikolojik yardım aramaya yönelik tutum puanlarının cinsiyetlerine, öğrenim görülen fakülte türüne, geçmişş yardım alma deneyimine, yakın çevrede psikolojik yardım alan birisinin bulunma durumuna ve üniversitede sunulan psikolojik yardım hizmetlerine ilişkin bilgi sahibi olma durumlarına göre anlamlı farklılık gösterdiği; sınıf düzeylerine göre ise anlamlı farklılık göstermediği bulunmuştur. Psikolojik yardım arama tutumunun yordanan değişken olarak ele alındığı çoklu regresyon analizi sonucunda kendini damgalamanın ve stresle başa çıkma tarzlarından yalnızca sosyal destek arama yaklaşımının psikolojik yardım aramaya yönelik tutumun anlamlı birer yordayıcısı olduğu tespit edilmiştir. Bu iki değişkenin birlikte psikolojik yardım aramaya yönelik tutumu anlamlı düzeyde yordadıkları bulunmuştur. Bulgular ilgili alanyazın ışığında tartışılmış, alan uygulayıcılarına ve araştırmacılara yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Spor eğitimi veren yükseköğretim kurumlarında öğrenim gören öğrencilerin akademik öz yeterlik ve saldırganlık düzeylerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı spor eğitimi veren yükseköğretim kurumlarında öğrenim gören öğrencilerin akademik öz yeterlik ve saldırganlık düzeylerini incelemektir. Bu araştırmada Kiper (1984) tarafından geliştirilen Saldırganlık Envanteri ile Owen ve Froman (1988) tarafından geliştirilen, Türkçe'ye uyarlanarak geçerlik ve güvenirlik çalışması Ekici (2012) tarafından yapılan, Akademik Öz-yeterlilik Ölçeği kullanılmıştır. Envanter grup olarak üniversite öğrencilerine uygulanmaktadır. Araştırma 2017- 2018 öğretim yılında Ankara Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi'nde, Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu'nda ve Uşak Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi'nde öğrenim gören 480 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Spor eğitimi veren yükseköğretim kurumlarında öğrenim gören öğrencilerin akademik öz yeterlikleri ve saldırganlık düzeyleri; cinsiyet, yaş, sınıf, ikamet etme şekli, üniversitenin spor aktivitelerine katılma durumu, sporculuk düzeyi, spor branşı, kaç yıldır spor yapıldığı, anne öğrenim durumu, baba öğrenim durumu, baba mesleği, anne mesleği, aile aylık geliri ve aylık ele geçen para miktarı algılarına göre anlamlı biçimde farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Araştırmaya katılan öğrencilerin akademik öz yeterlik düzeyleri ile saldırganlık eğilimleri arasında pozitif yönde ihmal edilecek düzeyde bir ilişki bulunduğu belirlenmiştir. Araştırmaya katılan spor eğitimi veren yükseköğretim kurumlarında öğrenim gören öğrencilerin saldırganlık eğilimi ve akademik öz yeterliklerinin orta düzeyde oldukları saptanmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerin akademik öz yeterlik ve saldırganlık düzeyleri sınıf düzeyine göre anlamlı bir fark göstermemiştir.
Autobiographical memory for repeated ordinary events

Tekrarlanan olayların, spesifik ayrıntılar içermeyen genel anılar oluşturdukları öne sürülmüştür. Ancak, bir olay tam olarak aynı şekilde ikinci kez tekrarlanamaz. Bu nedenle, tekrarlanan olayların her bir durumu spesifik detaylar içerecektir. Bu çalışmada, tekrar tekrar yaşanan bir olayın beş durum örneği arasındaki farklılıklar incelenmiştir. Çalışmanın örneklemini 19 ve 57 yaş aralığındaki 91 yetişkin (Myaş= 27.2, SD= 8.6; 31 erkek) oluşturmaktadır. Tatil anıları tekrarlanan olay olarak ele alınmıştır. Katılımcılardan belirtilen sırada tatil anılarını anlatmaları istenmiştir: son tatil, ilk tatil, herhangi bir tatil, ilginç tatil ve tipik tatil. Bunlara ek olarak, tatil anılarıyla bağlantılı olmayan herhangi bir anı anlatmaları istenmiştir. Bundan sonra, katılımcılar anlatılan her bir anı için anı özellikleri anketini cevaplandırdılar. Çok değişkenli varyans analizinin sonuçlarına göre ilginç olayın senaryo benzeri ayrıntılarla hatırlanmadığı, oysa diğer olayların daha çok senaryo benzeri bilgiler içerdiği bulunmuştur. Ayrıca, ilginç olay ve ilk olay diğer olaylara kıyasla daha az detaylı hatırlandılar. Tekrarlanan olaylar kontrol olayla karşılaştırıldığında, tekrarlanan olayların daha az önemli, daha az canlı ve daha az detaylı oldukları bulunmuştur. Bulguların kuramsal etkileri tartışılmıştır.
ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNDE SİRKADİYEN RİTİM, ANKSİYETE VE DEPRESYON ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Bu çalışmada üniversite öğrencilerinin sirkadiyen ritim, anksiyete ve depresyon arasındaki bağlantıyı tanımlamak, uyku kalitesinin bu öğelerle etkileşimlerini araştırmak amaçlanmaktadır. Uyku, bireyler için mühim bir biyolojik gereksinimdir. Bireyin yeterli uyku alması, uykuya geçiş süresi, uyku süresi, alışılmış uyku aktivitesi, uyku bozuklukları, kötü rüyalar, uyku ilacı kullanımı, gece uykusunun zayıf olması, bireysel uyku kalitesini belirlemektedir. Bireyin gün içindeki aktivitelerini gerçekleştirmeyi amaçlayan ve geceleri uykunun düzenlenmesini sağlayan bir beden saatine sirkadiyen ritim denmektedir. Bu ritmin değişmesi uyku bozukluklarına yol açabilmektedir. Uyku düzenindeki değişmelerin depresyonla ilişkili olduğu görülmektedir. Depresyon durumunda uyku bozuklukları ortaya çıkan klinik problemlerden biridir. Uyku problemleri sadece depresyon değil, anksiyete ile de ilişkilidir. Anksiyete, uyku problemleri ile birlikte ortaya çıkabilir ya da anksiyetenin sebebi veya sonu olarak görülebilmektedir. Çalışma Üsküdar Üniversitesi klinik psikoloji yüksek lisans öğrencileri ile yapılmıştır. Üsküdar Üniversitesi'nde okuyan, 21-52 yaş aralığında bulunan 196 öğrenci çalışmaya alınmıştır. Katılımcılara sosyodemografik veri formu, Beck Depresyon Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği, Pittsburg Uyku Kalitesi İndeksi ve Biyolojik Ritim Değerlendirme Görüşmesi uygulanmıştır. Ölçekler doğrudan yüz yüze görüşerek kağıt-kalem anketi ile gerçekleştirilmiştir. Elde edilen verilerde biyolojik ritim ile uyku kalitesi arasında anlamlı fark olduğu bulunmuştur. Dolayısıyla biyolojik ritim ile uyku kalitesi ilişkili bulunmuştur. Majör depresif bozukluğu bulunan bireylerde uyku faaliyetlerinde ise düşüş ortaya çıkmıştır. PUKİ ölçeğinin alt boyutları ile depresyon arasındaki ilişki de pozitif ilişki bulunmuştur. Uyku kalitesi ile depresyon ilişkili bulunmuştur. Aynı zamanda uyku kalitesi ile anksiyete arasında da pozitif bir ilişki olduğu saptanmıştır. Biyolojik ritim ile depresyon arasında da pozitif yönde anlamlı ilişki saptanmıştır. Aynı şekilde biyolojik ritim ile anksiyete de ilişkili bulunmuştur. Neticede, uykunun önemi bulgularla da desteklenmiştir. Uykuyla ilgili semptomların iyileştirilmesi de psikiyatrik sorunların tedavisi ile paralel olabilmektedir.
Common ethical violations and ethical action patterns among Turkish mental health professionals and the factors that influence them

Bu çalışmanın amacı ruh sağlığı çalışanlarının etik ikilemlerle ilgili düşüncelerini, böyle durumlarda nasıl davranacaklarına ilişkin karar verme süreçlerini ve hem başkalarınca gerçekleştirilen etik dışı davranışlara nasıl tepki vereceklerine ilişkin karar alma süreçlerini hem de kendi etik dışı davranış sıklıklarını etkileyen faktörleri araştırmaktır. Alanda aktif olarak çalışmakta olan 140 profesyonel internet üzerinden anket doldurarak çalışmaya katılmıştır. Anket, katılımcıların demografik, eğitimsel ve profesyonel özellikleri ile etik bilgi düzeyleri, etik ihlal durumlarını ele alış biçimleri ve etik dışı davranış sıklıklarını ölçen sorulardan oluşmaktadır. Çalışmanın sonuçları süpervizyon ve yüksek eğitim almamış olmak ile stresli ve talepkar bir ortamda çalışıyor olmanın etik dışı davranışlarda bulunmakla ilişkili olduğunu göstermiştir. Ayrıca, etik ihlal durumlarında profesyonellerce tercih edilen eylemlerin ihlal türüne göre belirlendiği bulunmuştur. İhlal durumu gizliliğin ihlali gibi ciddi olduğunda, profesyonellerin bu davranış devam ettiği takdirde Etik Kurul'a şikayet etme konusunda ihlalciyi uyarmak gibi daha ciddi eylemlerde bulundukları görülmüştür. Ancak, çalışmaya katılan profesyonellerin cinsel kötüye kullanım ve çoklu ilişkiler gibi ihlal alanlarında daha az duyarlı davrandığı görülmüştür. Ayrıca en sıklıkla rapor ettikleri ihlaller arasında yetkinlik ve çoklu ilişkilerle ilgili ihlaller bulunmaktadır. Tüm bu bulgular yüksek eğitim veya mesleki seminerlerle etik konusunda eğitimi sürdürmenin gerekliliğini göstermiştir. Ayrıca, özellikle psikoterapi alanında yeni yetişmekte olan terapistlerin etik açıdan sağlıklı bir çalışma hayatı sürdürebilmek için süpervizyon almaya teşvik edilmelerinin önemi görülmüştür.