turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliğinde hizmetlerin serbest dolaşımı bağlamında avukatların serbest dolaşımı

Hizmetlerin serbest dolaşımı, ekonomik bütünleşmeyi gerçekleştirmeyi hedefleyen Avrupa Birliğinde çok önemli bir yere sahip olup, bu haktan kural olarak AB üye ülke vatandaşları yararlanmaktadır. AB, bu özgürlüğün gerçekleşmesini sağlamak üzere hizmet sunumunu engelleyecek bazı istisnalar haricindeki tüm yasal engellerin kaldırılmasını öngörmüştür. Türkiye ile AB arasında akdedilen Ankara Antlaşması ve Katma Protokol'de de hizmetlerin serbest dolaşımına yer verilmiştir. Ancak, Türkiye'nin ilgili Antlaşmalar gereğince, ayrıca Gümrük Birliği üyesi olması ve ATAD'ın lehine verdiği kararları karşısında hizmetlerin serbest dolaşımından yararlanması gerekirken, AB üyesi ülkeler, uygulamada zaman zaman hukuka aykırı davranışlarıyla buna engel olmaktadır. Ancak, Türkiye bakımından da hizmet sunumu serbestisi tam anlamıyla sağlanamamış olup örneğin avukatlık hizmetinin serbest dolaşımı hususunda bazı engeller bulunmaktadır. Özellikle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nda avukatlık mesleğini ifa edebilmek için vatandaşlık şartı getirilmesi bu engellerin başında gelmektedir. Çalışmamızda tüm bu hususlar üzerinde durulmuş ve neticede Türk hukukunda AB mevzuatına uyum sağlamak bağlamında bazı değişikliklerin yapılması, yeni düzenlemelerin getirilmesi ve bazı uygulamaların kaldırılması gerektiği noktasına ulaşılmıştır. Üç bölümden oluşan tez çalışmamızın bütününde incelenen konulara ışık tutacak mevzuat düzenlemelerinin yanı sıra ATAD'ın çeşitli kararlarından da yararlanılmış olup, birinci bölümde AB'nin tarihinden bahsedilmiş, özellikle Avrupa Topluluğu Antlaşması hükümleri dikkate alınarak hizmetlerin serbest dolaşımı konusu üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde hizmetlerin serbest dolaşımında Türkiye açısından Ankara Antlaşması ile başlayan sürece yer verilmiştir. Son bölümde ise, AB ve Türkiye mevzuatı çerçevesinde avukatlık mesleğinin serbest dolaşımına değinilmiş olup, bu konuda çıkarılan direktifler, Türk hukuku ile AB müktesebatının uyumu üzerinde durularak konu açıklanmaya çalışılmıştır.
Devlet Planlama Teşkilatı örgüt yapısı ve işlevleri

Çalışmanın ilk bölümünde, SSCB ve Çin Halk Cumhuriyeti başta olmak üzere planlamanın dünyada gelişimi ve dönüşümü incelenmiştir. Sonraki bölümde ise, planlamanın Türkiye'deki gelişimine değinilmiştir. İlk sanayi planlarından başlanarak, onuncu planda dahil, bugüne kadar yapılan tüm planlar çalışmada incelenmiştir. Türkiye'de planlama örgütü olan DPT, 30 Eylül 1960 tarihinde, 91 Sayılı Yasa ile anayasal bir örgüt olarak kurulmuştur. DPT devletin ekonomiye müdahalesini planlar temelinde sağlama amacı ile kurulmuştur. Ancak 24 Ocak Kararları ile başlayan süreçte, DPT bir sürü değişikliğe uğramıştır. Çalışma, DPT'nin kuruluşundan günümüze, örgütsel yapısı ve işlevleri açısından geçirdiği değişimi konu edinmektedir.
Karapara-kayıtdışı ekonomi ilişkisi- Türkiye veTürk kamu yönetimine etkisi

Suç ve suça karşı mücadele insanlık tarihi kadar eski olmasına rağmen, karapara ve karapara aklama suçlan hem dünya hem de Türk hukuk literatürüne yeni girmiş bulunmaktadır. Günümüz dünyasında, karapara ve karapara aklama suçundan elde edilen büyük ölçekli ekonomik güç, hükümetlerin ve rejimlerin kurulup yıkılmasına, hukuk devleti ve demokrasinin zedelenmesine, ülkede terörün gelişmesine, ülke imajının bozulmasına, toplumsal, siyasal ve sosyal yozlaşmalara, rüşvet ve yolsuzlukların artmasına, ahlaki değerlerin bozulmasına, toplumsal ve siyasal yapının kirlenmesine, adaletsizliklere, yargının bağımsızlığının zedelenmesine, ekonomik dengelerin bozulmasına, ekonominin istikrarsızlığa sürüklenmesine, ekonomik krizlere, bütçe, maliye, dış ticaret politikalarının olumsuz etkilenmesine, hatta bu politikalarda yanılma olmasına, ülkedeki gelir dağılımı ve toplumsal refahın bozulmasına, kamu kurum ve kuruluşlarının işlevlerinin azalmasına, ülkede çete ve mafya tipi örgütlerin artmasına, önlem alınmaz ise kamu örgütleri yerine çete ve mafya tipi örgütlerin ülkeyi yönetmeye kalkmasına ve kamu yönetiminin olumsuz etkilenmesine; sebep olmaktadır. Toplumsal barış ve düzeninin devamlılığı açısından bu suçlarla mücadele son derece önemlidir. Karapara-kayıtdışı ekonomi ilişkisi nedeniyle, mücadelede kayıt dışı ekonominin kayıt altma alınması da karapara ile mücadeleyi kolaylaştıracak önemli bir etkendir. Karapara ve Karapara aklama suçlarının örgütlü suçlar olması ve global yapıları nedeniyle, ulusların bu suçlarla tek başına mücadele etmesi mümkün değildir. Bu nedenle, bu suçlarla hem ulusal hem de uluslararası platformda mücadele edilmelidir. Ülkemizde 19.1 1.1996 tarihinden itibaren 4208 Sayılı Karaparamn Aklanmasının Önlemesine Dair Yasa'yı uygulamaya başlamak suretiyle, karaparamn aklanmasını suç sayan ülkeler araşma katılarak uluslararası ve organize suçlulukla mücadele önemli bir mesafe almıştır. VI
Halkla ilişkiler ve kentsel dönüşüm örnek inceleme: Çinçin Bağları Kentsel Dönüşüm Projesi

Bu tez çalışması, yapımına 2006 yılında başlanan Çinçin Bağları Gültepe Kentsel Dönüşüm Projesi'nden hareketle, kentsel dönüşüm süreci ile halkla ilişkiler arasında bağ kurmaktadır. Tezin birinci bölümünde, kentsel dönüşüm sürecinin gerçekleştirilmesine neden olan kentleşme, göç ve gecekondulaşma olguları tarihsel bir süreç içerisinde değerlendirilirken; ikinci bölümde, kentsel dönüşüm ilgili alanda yarı yapılandırılmış mülakat tekniği ile Altındağ Belediyesi ve ilgili departmanları, sivil toplum kuruluşlarını temsilen Ankaram Platformu, mahallede güç kullanma yetkisini elinde bulunduran Altındağ İlçe Emniyet Müdürlüğü ve Seğmenler Polis Karakolu ve alanda ikamet etmiş ve etmekte olan 30 kişi ile yapılan görüşmelerden elde edilen bilgiler ve belediyeye ait Altındağ Gazetesi ile belediye tarafından çıkartılan kitapçıklardan elde edilen bulgularla analiz edildi. Çalışmada, projeden yola çıkılarak halkla ilişkiler ve katılım bağlamında nelerin nasıl yapıldığı ve ne tür uygulamaların var olduğu tespit edildi ve betimlendi. Ayrıca uygulamaların eksik ve aksak yönlerinden hareketle nelerin yapılabileceği konusunda önerilerde bulunuldu.
Alternatif bir kalkınma modeli olarak bölge kalkınma ajansları

Kamu yönetiminde ortaya çıkan yeni model ve yaklaşımlar, yönetim alanında etkililik ve verimliliği esas alan bir temeli esas almıştır. Hızlı karar alma ve sorunlara etkili çözümler bulma, bu yaklaşımların temel fonksiyonlarıdır. Kalkınma sorunuyla mücadele ve kalıcı politika geliştirebilmesi için merkezi yapılar dışında örgütlenmiş birimlere daha çok görev, yetki ve sorumluluk verilmesi, merkezi yönetim ve yerel yönetimler arasındaki yetki-kaynak dağılımının geleneksel yapısının değiştirilmesi gereksinimini de ortaya çıkarmıştır. Özellikle demokratik kültürün yaygınlaşmasına koşut olarak, refah düzeyindeki artış, nüfus vb. alanlardaki değişimler, gereksinim ve beklentilerin farklılaşmasına ve artmasına neden olmuştur. Bu durumun doğal sonucu olarak da alternatif yönetimler, yerel ortak gereksinimleri karşılayabilmek için ortaya çıkan yeni yapılar olarak dikkat çekmektedir ki Bölge Kalkınma Ajansları da böyle bir ihtiyacın giderilmesi için ortaya çıkmış kurumlardandır. Tez, yukarıda verilen genel çerçeve ışığında ajansların Türkiye'nin kalkınma perspektifi itibariyle alternatif bir kalkınma modeli olup olmadığına ilişkin olarak mülki idare amirleri ve ajans çalışanlarının algılarını ölçmeyi amaçlamaktadır.
2011 Van Depremi üzerine sosyolojik bir analiz -Mekan, Afet yönetimi, Algı-

Araştırmalara göre Türkiye topraklarının % 93'ü deprem kuşağı içinde yer almaktadır. Türkiye'de 1900'den günümüze kadar yaklaşık 150 adet büyük çaplı deprem meydana gelmiş ve bu depremlerde 500 binin üzerinde yapı yıkılmış; yaklaşık 97 bin insan hayatını kaybetmiştir. Bu depremlerden bir yenisi 2011 yılında Van ve Erciş'te meydana gelmiştir. Söz konusu depremde yaklaşık 64 bin yapı oturulmayacak düzeyde hasar almış ve resmi kayıtlara göre 644 kişi hayatını kaybetmiştir. 84Bu çalışma, 2011 yılında Van kentinde meydana gelen depremleri sosyolojik perspektiften değerlendirmiştir. Bunu yaparken de deprem felaketinden sonra ortaya çıkan birçok sosyolojik problemden özellikle üç ana problem üzerinde yoğunlaşmıştır. Bu problemler, depremlerden sonra ortaya çıkan yapı hasar durumlarına göre Van kentinin sosyo-mekansal özellikleri; depremi yaşamış kitlelerin depremi anlamlandırma, yorma biçimleri ve deprem bölgesinde yürütülen afet yönetim süreci ve bu sürecin bileşenlerini oluşturan resmi ve resmi olmayan aktörlerin performanslarının toplumsal açıdan değerlendirilmesidir. Bu çalışmanın mekan ile ilgili problemi çerçevesinde elde edilen sonuçlar, alt düzey gelir grubunu oluşturan yoksul katmanların orta ve üst düzey gelir grubunu oluşturan toplumsal katmanlara oranla depremlerden daha fazla etkilendiklerini göstermiştir. Kentin en fazla ağır hasar alan konut oranının, yoksul katmanların mesken edindiği çevre mahallelerde yoğunlaştığı tespit edilmiştir. Ayrıca depremde çöken binaların büyük bir kısmının işyeri veya alt katlarının işyeri üst katlarının ise konut özellikteki binalar olması kentin alışveriş merkezlerini oluşturan caddeleri üzerindeki binalarının çeşitli doğal veya beşeri unsurlar nedeniyle mukaveetini yitirdiğini ve olası depremlerde bu binaların/işyerlerinin çökme ihtimallerinin daha yüksek olacağını göstermiştir. Afet yönetim süreciyle ilgili olarak ulaşılan sonuçlara göre araştırmaya katılan afetzedelerin, sadece arama-kurtarma çalışmalarından memnun kaldıkları, geriye kalan barınma, gıda, ısınma, eğitim, psikolojik destek vd. hizmetlerden memnun kalmadıkları tespit edilmiştir. Afetzedeler genel olarak STK'ların performansını beğenirken diğer resmi ve yerel aktörlerin deprem performanslarını yetersiz görmüşlerdir. Algı ile ilgili ulaşılan sonuçlara göre afetzedelerin genelinin depremleri bir kader olarak algıladıkları, depremlerin sebeplerini dinsel argümanlara veya ahlaksızlık gibi toplumsal sapma nedenlerine bağladıklarını görülmüştür. Sonuçlar afetzedelerin sosyo-ekonomik özellikleri ile karşılaştırıldığında, üst düzey sosyo-ekonomik özellikteki afetzedelerin, alt ve orta düzey sosyo-ekonomik özellikteki afetzedelere oranla depremleri daha seküler çerçevede açıklama eğiliminde oldukları tespit edilmiştir. Son olarak depremlerin, afetzedelerin güncel değerlendirmeleri üzerindeki etkisini ölçen bu araştırma, kriz dönemlerinde artan yardımlaşma ve dayanışmaların iç barışı ve toplumsal bütünleşmeyi olumlu yönde etkilediğini göstermiştir.
Türkiye'de imar aflarının etkileri: İmar barışı örneği

Türkiye'de özellikle 1950'li yıllardan itibaren kırdan kente olan göç hareketlerinin yaygınlaşması neticesinde, göç etmiş kesimin konut ihtiyacının yerel idareler yahut devlet tarafından karşılanamaması sonucunda, vatandaşlarca gecekondu veya kaçak yapı inşası yoluna gidilmiştir. Kaçak yapılar, ilk etapta dar gelirli gruplar tarafından yapılsa da, sonrasında kar elde etme amacına dönük olarak rant elde etmek isteyen diğer kesimlerce de yapılmıştır. Türkiye'de şimdiye kadar yirmiden fazla imar affı uygulamaya konulmuş, ancak çıkarılan kaçak yapılara ilişkin sorunları çözememiş, tam tersine kaçak yapılara af getirilmesiyle, bireylerin kar elde etme güdüsünü tetikleyerek ve konut ihtiyacına sahip vatandaşları kaçak yapı inşasını teşvik etmiştir. Çıkarılan her af yasası sonrasında kaçak yapı sayısında bir artış yaşanmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde Türkiye'de imar hukuku ve politikasına değinilmekte, ikinci bölümünde imar aflarının hukuk ve politika bakımından değerlendirilmesi yapılmakta, kente karşı suç, imar suçları, imar affına giden süreçte imar mevzuatına aykırı şekilde inşa edilen yapılarda yasama, yürütme ve yargı organlarının sorumlulukları ve bireylerin davranışları ele alınmakta, üçüncü bölümde ülkemizde uygulanmış imar aflarının ve imar affı uygulamalarının nedenleri, amaçlarının yanı sıra siyasi, ekonomik, sosyolojik temelleri üzerinde durulmakta, özellikle gecekondular başta olmak üzere kaçak yapıların yerel ve ulusal düzeyde etkileri ortaya konulmakta, dördüncü bölümde ise, Türkiye'de en son uygulamaya konulmuş olan imar barışı uygulamasının olumlu ve olumsuz yönleri ile hem kırsal alanlarda hem de kentsel alanlarda meydana gelen değişimler anlatılmaktadır.
Birey-kamu yönetimi ilişkileri ve Türkiye örneği

Birey-kamu yönetimi ilişkilerinin başlangıcı ilk devletlerin ortaya çıkması kadar eskidir. Geleneksel devletlerde gücünü gelenek veya Tanrı'dan aldığına inanılan bir yöneticiye itaat eden kamu yönetimi bireylerle yönetici arasında aracı rolünü yerine getirmekteydi. 18. yüzyılda Amerikan ve Fransız devrimlerinin ardından ulus-devletlerin ortaya çıkmasıyla birlikte birey-kamu yönetimi ilişkileri de bu modele uygun olarak yeniden şekillenmiştir. Temsili demokrasilerin gelişmesi, egemenliğin hükümdardan alınarak millete verilmesi ve anayasacılık hareketleri gibi olgular modern birey-kamu yönetimi ilişkilerinin gelişmesinde önemli roller oynamıştır. 1980'lerden sonra ise birey-kamu yönetimi ilişkileri kürselleşme, bilgi ve iletişim teknolojilerindeki hızlı gelişmeler, siyaset ve ekonomi anlayışında değişim gibi yeni meydan okumalarla karşı karşıya kalmıştır. Böylece birey-kamu yönetimi ilişkilerinin 1980'lerden sonraki durumu incelenmeye değer bulunmuştur. Osmanlı yönetim anlayışı üzerine inşa edilen Türkiye'deki birey-kamu yönetimi ilişkilerinin gelişimi de önemli bir inceleme alanıdır. Özellikle 1980'lerden sonra siyaset, ekonomi, hukuk ve kamu yönetimi alanlarında yaşanan değişimin ve ortaya çıkan toplumsal gelişmelerin Türkiye'de birey-kamu yönetimi ilişkilerine olan etkileri önemli bir tartışma konusudur. Bu noktada, çalışmanın amacı birey-kamu yönetimi ilişkilerinin gelişimini etkileyen dinamiklerin neler olduğunun belirlenmesi, 1980'lerden sonra birey-kamu yönetimi ilişkilerinde yaşanan değişimin incelenmesi ve bu sürecin Türkiye'de birey-kamu yönetimi ilişkilerine olan etkilerinin araştırılmasıdır. Çalışmada, birey-kamu yönetimi ilişkilerinde yaşanan değişim Türkiye örneğinde kamu yönetimi reformları bağlamında incelenmektedir. Çalışmanın hipotezi de kısaca, 1980 sonrasında kamu yönetiminin çevresinde yaşanan değişimlerin bir uzantısı olarak, kamu yönetimi reformlarının birey-kamu yönetimi ilişkilerinde bireyi ve sivil toplumu öne çıkaran, kamu yönetimi karşısında onları güçlendiren bir nitelik gösterdiğidir. Kamu yönetimi literatürünün büyük ölçüde örgüt içine yöneldiği düşünüldüğünde çalışmanın önemi de ortaya çıkmaktadır. Çalışmada kamu kurumlarının iç işleyişi ve çalışma düzeni yerine hizmet sundukları kesimlerle olan ilişkileri araştırılmaktadır. Bu bağlamda, birey-kamu yönetimi ilişkileri katılım, hizmet ve hukuki boyutları dikkate alınarak incelenmektedir. Çalışmada, Türk kamu yönetimi literatüründe fazla tercih edilmediği anlaşılan içerik analizi yöntemine başvurulmuş, birey-kamu yönetimi ilişkilerinde 2000'li yıllardan itibaren yaşanan değişim kamu kurumlarının stratejik planları üzerinde yapılan sıklık ve anlamlılık analizleri neticesinde tespit edilmeye çalışılmaktadır.
İdari yargı kararlarının sonuçları

ÖZ E T Anayasanın Cumhuriyetin niteliklerini belirleyen 2 inci maddesinde Türkiye Cumhuriyetinin bir 'hukuk devleti' olduğu belirtilmiştir. Hukuk devletinin en önemli gereklerinden biri de idarenin bütün eylem ve işlemlerinin yargı denetimine bağlı olmasıdır. Hukuk devletinin gerçekleşebilmesi için idarenin yargısal denetime tabi tutulması tabii fakat yeterli değildir. Yargı yerlerinin idare aleyhine verdiği kararların mutlaka yerine getirilmesi gerekmektedir. Yargı kararlarının yerine getirilmemesi hukuk devleti ilkesini tartışmalı hale getirir. Dolayısıyla yargısal denetim manasız kalır. İdareleri hukuka bağlı idare niteliği kazandırmada en önemli rol oynayan iptal davalarının sadece kanunlarla düzenlenmiş olmasının yanında, uygulanıp uygulanmamasının da önemi büyüktür. İdari Yargılama Usulü Kanununun 2 inci maddesinde belirtilen dava türleri arasında bulunmayan tespit davaları, idari yargı için ihtiyaç olan bir dava niteliği taşımaktadır. Uygulamada idare yargıcına hızlı yargılamada kolaylık sağlayacaktır. İptal kararlan ve yürütmenin durdurulması kararlanmn uygulanmasında en önemli ilke, hukuka aylan olmayan eski durumun geri gelmesidir. Tam yargı davasında belli bir parayı ödemeye mahkum edilen idareden, bu paranın alınması hukukumuzda genel hükümlere göre olmaktadır. Yargı kararlarının gereklerini yerine getirmeyen idare ve kamu yetkilisinin sorumluluğu kaçınılmazdır. Yargı kararlanmn uygulanmaması, idare için hizmet kusurunu oluşturmakta; eğr ki bu eylem hukuk, ve fiili engel sebebi ile doğmuş ise kusursuz sorumluluk esaslarına göre sorumlu kabul edilmektedir. Kamu yetkilisinin, bir siyasi yönetici dahi olsa yargı kararım uygulamaması fiili, kişisel kusuru oluşturur ve adli yargıda yargılanmasına neden olur. Yargı kararlarının yerine getirilmemesi kamu yetkilisi açısından suç teşkil eder. Siyasi yöneticiler için Anayasayı ihlal, diğerleri için görevi ihmal ve görevi kötüye kullanma suçlarım oluşturur. Kararların gereğim yerine getirmeyenlere karşı açılan davalarda 10 yıllık zamanaşımı kabul edilmektedir. ııı
Turgur Özal hükümetleri döneminde (1983-1989) yönetiminde siyasallaşma

Siyasal iktidar bürokrasi ilişkisinin en hassas noktasını oluşturan yönetimde siyasallaşma olgusu aynı zamanda bu iki organ arasındaki dengenin oluşumunda da önemli rol oynamaktadır. Esas olarak, siyasal iktidarın bürokrasiyi denetimi altına alması kaygısından ortaya çıkan yönetimde siyasallaşma, uygulamada siyasal iktidarın bürokrasinin üst kademelerine yaptığı siyasal nitelikli atamalarla gözle görünür hale gelmektedir. İktidara gelen bütün hükümetlerin sıkça başvurduğu bir yöntem olan siyasal nitelikli atamalar ülkelerin yönetim sistemlerinin işleyişini etkilemesi sebebiyle kamuoyunda olduğu kadar akademik çevrelerde de sıkça ele alınan bir konudur. Bu nedenle, bu tezde, 1980 sonrasında uygulamaya geçirilen yeni kamu işletmeciliği ilkeleri ve bu ilkelerin Özal Hükümetleri dönemindeki (1983- 1989) uygulamalarının yönetimde siyasallaşmaya yansımalarının ortaya konması amaçlanmıştır. Özal Hükümetleri döneminde bürokraside siyasallaşmayı anlayabilmek amacıyla öncelikli olarak yönetimde siyasallaşmaya neden olan unsurlardan bahsedilmiştir. Daha sonra yönetimde siyasallaşmanın İngiltere ve ABD'deki tarihsel gelişimi ve bu ülkelerin siyasallaşmayı engellemeye yönelik uygulamaları ele alınmıştır. İngiltere ve ABD'deki gelişmelerin yanı sıra Türkiye'de Özal öncesi dönemde hükümetlerin yönetimde siyasallaşmaya neden olan uygulamaları ve bu uygulamaların bürokratik yapıyı nasıl etkilediği üzerinde durulmuştur. Tezde, ayrıca, Özal döneminde yönetimde siyasallaşmayı daha somut olarak ortaya koymak amacıyla siyasal nitelikli yüksek yönetici atamalarına ilişkin sayısal verilere dayanan sınırlı bir veri değerlendirilmesine de yer verilmiştir. Özal Hükümetleri'nin yeni kamu işletmeciliği ilkeleri çerçevesinde bürokraside gerçekleştirdiği yeniden yapılanma süreci ve bu sürece bağlı olarak ortaya çıkan yönetimde siyasallaşma olgusunun özellikle bu HükümetlerinIll bürokrasinin üst kademelerine yaptığı siyasal nitelikli atamalarla pekiştirildiği sonucuna varılmıştır.
Afet riski altındaki yapının yeniden değerlendirilmesi

Ülkemizde kentsel dönüşümün can alıcı parçasını afet riski altındaki yapıların yeniden değerlendirmesi oluşturmaktadır. Tez konum ise afet riski altındaki bir yapının yeniden değerlendirilmesidir. Çalışmamın birinci bölümünde kentleşme ve kentsel dönüşümün tarihi ile kentsel dönüşümün anayasal haklar konusunda değerlendirmesi yer almaktadır. Bu bölümde Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararları, Avrupa Kentsel Şartı, Anayasa Mahkemesi kararlarından faydalanılmıştır. İkinci bölümde, riski yapının tespiti, tahliyesi ve yıkımı incelenmiştir. Bu bölüm idare hukukunun konusu olduğundan Danıştay kararlarından faydalanılmıştırÜçüncü ve dördüncü bölümde, afet riski altındaki yapının dönüşüm uygulaması süreci incelenmiştir. Bu bölümde maliklerin karar verme süreci ve özel hukukun konusu olan kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi incelenmiştir.
Türk Silahlı Kuvvetleri'nde 6413 sayılı Disiplin Kanununun esasları ve uygulanması

Askerliğin temeli olan disiplin hakkındaki mevzuat hükümlerinin günümüzün şartlarına uygun olmadığından hareketle yapılan çalışmalar neticesinde 6413 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Disiplin Kanunu 16 Şubat 2013 tarihinde yürürlüğümüze girmiştir. Bu tezde önceki mevzuat hükümleri ve uygulamaları ile yeni kanunun esaslarına üzerinde durulmuş ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu disiplin hükümleriyle kısa olarak karşılaştırmalar yapılmıştır. Disiplin cezası türleri, disiplin amirlerinin yetkileri, cezalandırma sürecinde uygulanan kurallar ve bazı disiplin cezalarına karşı yargı yolunun açık olması gibi hususlarda askeri disiplin hukukunda devlet memurları disiplin hukukuna çok benzer esaslar kabul görülmüştür. Bununla beraber iki kanun arasında önemli farklılıklar da mevcuttur. Sonuç olarak yeni kanun özellikle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 'oda hapsi cezası' ve 'Disiplin Mahkemeleri' konusundaki kararlarını karşılar nitelikte olmakla beraber hürriyeti bağlayıcı ceza olan hizmet yerini terk etmeme cezasının varlığı ve disiplin cezalarının tümüne karşı yargı yolunun tamamen açılmamış olması temel noksanlıklar olarak değerlendirilmektedir.
Belediyelerin çevre politikaları ve uygulamaları: Hatay örneği

Günümüzün en önemli konularından biri olan çevre sorunları hızla çözüm bulmayı gerektiren bir konu olduğunu dünyada meydana gelen değişimlerle hissettirmeye devam etmektedir. Özellikle İkinci Dünya Savaşı sonrasında teknolojinin hızla gelişmesi ile yaşanan sanayileşme faaliyetleri çevre üzerinde oldukça ciddi etkiler yaratmıştır. Bu etkilerin sonuçları 1970'li yılların sonunda fark edilmiş olup, tüm dünya ülkeleri çevre üzerindeki bu olumsuz etkileri azaltmak ve yok etmek adına bir takım çevre politikaları geliştirmeye başlamışlardır. Önceleri ülkelerin merkezi yapıları tarafından çevre politikaları belirlenmeye ve uygulanmaya çalışılmış, çevre sorunlarının bu şekilde çözülebileceği düşünülmüştür. Ancak çevre sorunlarının yerinde ya da kaynağında çözmenin daha etkili ve hızlı olduğu anlaşılması üzerine çevre politikalarının belirlenmesi ve çözümüne yerel yönetimlerinde dahil edilmesi gerektiği ortaya çıkmıştır. Yerel yönetim birimlerinden biri olan belediyelerin yürüttükleri kamusal hizmetlerle hem çevreyi etkileyen hem de uyguladıkları politikalar nedeniyle doğrudan çevre yönetiminde görevler yüklenebilecek birimler olduğu anlaşılması üzerine uluslararası alanda alınan kararlar ile belediyelerin görev yetki ve sorumluluklarına çevre konusu da dahil edilmiştir. Belirtilen bu sebeplerden dolayı bu çalışmada; örneklem olarak seçilen Hatay il sınırları içinde bulunan belediyelerin çevre politikaları, il genelinde yaşanan çevre sorunlarının neler olduğu, büyükşehir ve ilçe belediyelerinin bu çevre sorunlarını çözmek amacıyla yürüttükleri faaliyetlerin neler olduğu, söz konusu belediyelerin uygulamaları ile nasıl bir çevre yönetimi gerçekleştirdikleri, çevre konusunda gerçekleştirilen uygulamaların yeterli olup olmadığı, çevre yönetimine ilişkin yaşanan sorunlar açığa çıkarılması amaçlanmıştır. Nitel araştırma olarak tasarlanan çalışmada verilerin toplanması amacıyla derinlemesine mülakat tekniği kullanılmış, yüz-yüze görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak belediyelerin çevre politikalarının etkin ve sağlıklı bir şekilde uygulanabilmesi için çözüm önerileri sunulmuştur.