turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
State intervention in Turkey: An assesment of the relationship between the political and the economic spheres

TÜRKİYE'DE DEVLET MÜDAHELESİ SİYASAL ALAN İLE İKTİSADİ ALAN ARASINDAKİ İLİŞKİ ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME Güney, Atilla Doktora, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Raşit Kaya Bu tez, Türkiye'de siyasal alan ile iktisadi alan arasındaki ilişkiyi eleştirel siyaset bilimi kuramı çerçevesinde incelemektedir. Tez, devlet müdahalesi sorunsalının tarihsel bir analizini yapmakla birlikte, Türkiye'de 1980'lerde yaşandığı iddia edilen 'dönüşüme' vurgu yaparak, bunalım ve siyaset-iktisat ilişkisinin yeniden yapılandırılması arasındaki dolayımı açıklamaya yönelik kavramsal bir çerçeve sunmaya çalışmaktadır. Bu bağlamda, söz konusu ilişkinin bir hegemonik proje olarak kurulup kurulmadığı, çalışmanın temel sorusunu oluşturmaktadır. Bu argümanı açıklayabilmek için, 1980'lerdeki 'dönüşüm' retoriğininin devlet müdahaleciliğine ve siyasal alan-iktisadi alan ilişkine değin söylemleri üzerinde durmaktadır. Dönüşüm retoriğinin devlet müdahalesini olumsuzlayıcı, siyasal alan ile iktisadi alarmı ayrılması gerektiğini vurgulayan söylemlerine rağmen söz konusu dönemde, müdahalenin azalmak yerine içerik ve biçiminin değiştiği, siyasal alan iktisadi alan ilişkisinin dönemin yeni sağ hegemonik projesinin bir parçası olarak yeniden formüle edildiği, bu çalışmanın temel bulgularım oluşturmaktadır.
Küresel su politikalarına karşı küre-yerel toplumsal hareketlerin yarattığı sonuçlar

Ulus-devletin bağlamının değiştiği, yeni aktörlerin uluslararası sistem içinde aktif konuma geldiği küreselleşme sürecinde, politik, ekonomik, toplumsal ve kültürel değişimler yeni meydan okumaları da beraberinde getirmiştir. Su politikalarının uluslararası ve ulus-ötesi kuruluşların neoliberal etkisi ile şekillenmeye başlaması ve küresel etkisinin yerel su politikalarını dönüştürmesi toplumsal tepkiyi beraberinde getirmiştir. Bu çalışmanın konusu, küresel kuruluşların şekillendirdiği su politikalarına karşı ortaya çıkan yerel toplumsal hareketlerin elde ettikleri sonuçlar ve bu sonuçlar doğrultusunda yaratılan küresel harekettir. Çalışmanın ana sorunsalı, kapitalist/neoliberal su politikalarına karşı tepkilerdir. Suyun metalaşmasına neden olan ve neoliberalizmin etkisiyle şekillenen yerel su politikalarına karşı ortaya çıkan toplumsal hareketlerin, alternatif forumlar çerçevesinde küresel bir su hareketine dönüştüğü süreçte, kurumsallaşmanın dayanaklarının neler olabileceği tartışılacaktır. Bu tez çalışması ile amaçlanan küresel su politikalarının farklı ülkelerdeki yerel uygulamalarının yarattığı tepkinin toplumsal hareketleri açıklayan kuramlar çerçevesinde, küresel bir hareketten örgütlü bir oluşuma dönüşmesinin dayanaklarını irdelemektir. Küresel su politikalarına tepkilerin nasıl toplumsal bir harekete dönüştüğü incelenerek, farklı yerellikler içinde ortaya çıkan hareketlerin ortak noktalarının neler olduğu belirlenecektir. Bu çerçevede suyla ilgili küre-yerel toplumsal hareketlerin nasıl ve hangi koşullarda kurumsallaşacağı tartışılacaktır. Çalışmada disiplinler arası bir yaklaşım benimsenmiştir. Bu nedenle uluslararası ilişkiler, sosyoloji, ekoloji ve kamu yönetimi alanlarının temel kavramları ve yöntemlerinden yararlanılmıştır. Küresel etkinin yerel tepkiyi oluşturması ve yerelde başlayan tepkinin küresel etki yaratmaya başlaması Eleştirel Kuram temelinde ele alınmıştır. Suyla ilgili yerel toplumsal hareketlerin elde ettikleri sonuçlar ile küresel su hareketinin temel ilke ve talepleri, bu hareketlerin kurumsallaşmasının da temel dayanaklarını oluşturmaktadır. Sonuç olarak, küre-yerel su hareketinin kurumsallaşması su politikalarını dönüştürmede ve kapitalist/neoliberal sistem eleştirisini genişletecek küresel sonuçlar yaratmada daha etkili olabilecektir.
Deterrence and transnational attacks by domestic terrorist organizations: The case of the PKK attacks in Germany

Bu tez, 'terörizmin stratejisi' (Neumann ve Smith, 2008) kuramını ve 'fırsat ve istek' (Most ve Starr, 1989) kuramsal çerçevesini temel alarak, terörle mücadelede caydırıcı önlemler ile yerel terör örgütlerinin ulusötesi saldırıları arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Terörle mücadele yöntemleri üzerine yapılan akademik çalışmalar, caydırıcı ve uzlaşmacı mücadele tedbirlerinin terör örgütlerinin taktikleri ve şiddet eylemi gerçekleştirme eğilimleri üzerindeki etkilerini inceler. Ulusötesi saldırılar, terörizm stratejisinin hedef tepkisi aşamasında olan yerel terör örgütleri için bir taktiksel karşılık mekanizmasıdır. Bu taktiksel karşılık mekanizmasının terör örgütünün fırsat ve isteklilik yapısı ekseninde değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu tezde, fırsat mekanizması ile ilgili olarak, anavatandan gelen diyaspora nüfusu arttıkça ev sahibi ülkede ulusötesi terör saldırılarının gerçekleşmesi olasılığının da arttığı savunulmaktadır. Buna ek olarak, anavatandaki taarruz temelli caydırıcı mücadele yöntemlerinin terör örgütünün yurtdışında terör eylemleri gerçekleştirme isteğini artıracağı ileri sürülmektedir. Bu önermelerin sınanması amacıyla, nitel veriler ve tanımlayıcı istatistikler kullanılarak, Kürdistan İşçi Partisi örgütünün Almanya'da gerçekleştirdiği terör saldırıları üzerine bir vaka çalışması gerçekleştirilmiştir. PKK terör örgütünün stratejisi 1984- 1992 dönemindeki toplumsal uyumun bozulması aşaması, 1992- 1999 dönemindeki hedef tepkisi aşaması ve bu aşamayla kısmen çakışan, 1995 sonrası meşruiyet kazanma aşaması boyunca incelenmiştir. PKK'nın Almanya'daki saldırılarının bu üç aşama sırasındaki değişimi her yıl öldürülen PKK militanı sayısıyla ilgili resmi veriler ve bu çalışma için iki büyük Türk gazetesinin arşivleri taranarak oluşturulan özgün veri tabanı ışığında açıklanmıştır.
Trade unionism in Turkey: The self-understanding of Türk-İş and its role in society and politics (1950-1982)

Bu tezde Türkiye'deki sendikacılık ve işçi hareketi ve en büyük konfederasyon olan Türk-İş ile ilgili yaklaşımlar-eleştiriler işçi sınıfındaki sınıf bilinci eksikliğinin altı çizilerek ve siyasal alan ile ilişkilendirilmeler incelenerek tartışılmaktadır. Önemli bir eleştiri Türk-İş'in işçilerin kendi irade ve çabaları sonunda kurulmamış olmasıdır. Tezdeki diğer bir önemli tartişma noktası Türk-İş'in partiler üstü politikasıdır. Türk-İş'in siyasal alana 1980 askeri müdahalesine kadar oldukça etkin bir biçimde katıldığı saptanmaktadır. Ancak, bu katılımın sınrları geniş ölçüde ülkedeki ana siyasal partiler tarafından çizilmiş olduğunu göstermek mümkündür. Tez, Türk işçi sınıfındaki sınıf bilinci eksikliğinin, Türk-İş'in hierarşik yapısının ve siyasal partilerin Türk-İş'e çıkar amacıyla yönlenmelerinin problemlere yol açtığını savunmaktadır.
Kamu harcamaları ile ekonomik büyüme ilişkisinin analizi: Türkiye örneği

Bu çalışmada, 1980- 2010 döneminde Türkiye'de kamu harcamalarının gelişimi ortaya konularak, kamu harcamaları ile ekonomik büyüme ilişkisi Wagner Kanunu ve Keynes Hipotezi çerçevesinde değerlendirilmiştir. Wagner Kanunu'nu araştırmaya yönelik modeller kullanılarak kamu harcamaları ile ekonomik büyüme ilişkisi araştırılıp, kamu harcamalarının Türkiye ekonomisi için öneminin ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışmada kamu harcamalarının sınıflandırılması ve kamu harcamalarının artış nedenleri incelenmiştir. Kamu harcamalarının artış teorileriyle birlikte ekonomik büyüme kavramı ve ekonomik büyüme modelleri çerçevesinde Türkiye ekonomisinin büyüme performansı ele alınmıştır. Çalışmada kamu harcamaları ile GSYH değişkenleri kullanılarak ekonometrik analizler gerçekleştirilmiştir. Bu bağlamda ADF birim kök testi, Toda ve Yamamoto nedensellik testi ve dinamik en küçük kareler yönteminden yararlanılarak söz konusu değişkenler arasındaki ilişki ortaya konulmuştur. Wagner Kanunu dikkate alan; Peacock-Wiseman, Goffman-Mahar, Gupta-Michas, Mann ve Payne-Ewing modelleri çerçevesinde analizler gerçekleştirilmiştir. Yapılan analizler neticesinde sadece Peacock-Wiseman modeli için kamu harcamaları ile ekonomik büyüme arasında nedensellik ilişkisi tespit edilememiş diğer dört model için Türkiye ekonomisinde Wagner Kanunu ve Keynes Hipotezi'nin geçerli olduğu sonucuna ulaşılmakla birlikte, Wagner Kanunu'nun Keynes Hipotezi'ne kıyasla daha baskın olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu bağlamda kamu kaynaklarının hangi alanlara harcanmasıyla birlikte, Türkiye ekonomisinin Dünya ekonomisinde meydana gelen gelişim ve dönüşümlere uyum sağlayabileceğine, bir başka ifade ile bilgi toplumu ve ekonomisine dönüşüm sürecinde uygulanması gereken ekonomi politikalarına değinilmiştir.
Demokratikleşme bağlamında yerel siyaset ve yerel sermaye ilişkisi: Mersin örneği

Günümüzde, kentleşmenin hızla artması, yerel yönetimleri, şehirleri siyasi güç ve iktidar paylaşımlarının cazibe merkezlerinden biri haline getirmiştir. Bu bağlamda yerel siyasetin kapsadığı alanlar genişlemiş, toplumsal ve ekonomik gelişmelere bağlı olarak sermaye grubu üyeleri iktidar olmak, iktidar gücünü ele geçirerek yerel topluluğu yönetmekarzusundadır. Ayrıca yerel düzeydeki kaynakların kullanımı, bu kaynakların yeniden üretimi ve dağıtımında karar verici konumunda olmak ve eğer karar verici konumda ise bu konumdakalmaya devam etmek isteyen bu aktörler, yerel sermaye grupları, yerel siyaset ve yerel yönetim birimlerinde aktif olma eğilimleri görülmeye başlamıştır. Bu bağlamda çalışmamızda, yerel siyasetin, yerel sermaye ile ilişkisi, bu ilişkinindemokrasinin gelişmesinde etkili olup olmadığı, sermaye gruplarının yerel karar alma mekanizmalarına bir etkisinin olup olmadığı, bir etkisi var ise etkilerinin ne olduğu, yerel yönetimlerin, sermaye gruplarından bir beklentisinin olup olmadığı, yerel siyaset ve yerel yönetim organlarının merkezi yönetimden bağımsız olup olmadığı, sermaye gruplarının yerel yönetimlerdeki aktif olup olmama eğilimlerinin saptanması hedeflenmektedir. Bu amaçla, yerel siyasetle yerel sermaye arasındaki ilişkinin demokratikleşme bağlamında gözlemleneceği Mersin ili çalışma alanı olarak belirlenmiştir.
Türk Anayasa Hukukunda yargı bağımsızlığı

YÜKSEK LİSANS TEZ OZU TÜRK ANAYASA HUKUKUNDA YARGI BAĞIMSIZLIĞI Bülent YÜCEL Kamu Hukuku Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ağustos 2002 Danışman: Doç. Dr. Erdal ONAR Türk Anayasa Hukuku'nda Yargı Bağımsızlığı adını verdiğimiz çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmamız ile hukuk devleti ve dolayısıyla demokrasinin gelişiminde ciddi bir paya sahip olan yargı bağımsızlığı kavramı incelenmiştir. Bu çerçevede yargı organının Türk Anayasalarındaki düzenleniş hali ve bağımsızlığı konuları işlenerek, bugün ulaşılan düzeye dikkat çekilmek istenmiştir. Tezimizin birinci bölümünde yargı bağımsızlığı kavramının anlam ve kapsamı ayrıntılı olarak değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bu yönde; bağımsızlık olgusunun unsurları ve bunun sağlanmasında gerekli olan güvenceler sistemi ele alınmıştır, ikinci bölümde Türk Anayasalarında yargı bağımsızlığı kavramının gelişimi ve düzenlenmesi çerçevesinde Osmanlı - Türk Anayasaları inceleme konusu edilmiştir. Tezimizin son kısmını oluşturan üçüncü bölümde; özellikle 1961 Anayasası'nın karakteristiği ve felsefesinden oldukça uzaklaşılarak hazırlanan 1982 Anayasası düzenlemeleri ele alınmıştır. Böylelikle; günümüz Türk Anayasa Hukuku'nda hakime ve yargı organına bakış değerlendirilmeye çalışılmıştır.
Ulus devlet anlayışı bağlamında Türkiye'de ordu siyaset ilişkisi

DEVLET ANLAYIŞI BAĞLAMINDA TÜRKİYE'DE ORDU SİYASETİLİŞKİSİBurcu AKBABAÜlkemizde siyasi iktidar ve silahlı kuvvetler arasındaki ilişki sürekli gündemde olan bir konu olmuştur. Özellikle toplumlar devlet haline dönüşmeyebaşladıktan sonra yöneticilikle askerlik görevleri birbirinden ayrılmaya başlamış ve bu ilişkiler daha fazla önem kazanmaya başlamıştır. Türkiye'de siyasi hayat ve demokrasinin işleyişine ilişkin süreçte ordu varlığını her zaman hissettirmiştir. Çalışmada bu süreç kimi zaman doğrudan kimi zaman dolaylı müdahalelerinörnek gösterilmesiyle yerini almıştır. Milli Mücadele Döneminden itibaren değerlendirilen ulus devlet bilinciTürkiye Cumhuriyeti Devleti'nin kuruluşunda temel anlayışlarından biri olarak karşımıza çıkmaktadır Literatür taramasıyla, bu dönemden günümüze değinordunun ulus devlet süreci konusundaki değerlendirmeleri ışığında Türkiye'nin bu konu ile ilgili durumu ve beraberinde yaşananlar üzerine bilgi verilmiştir. Taramanın temel amacı, ordu-siyaset ilişkisini ulus devlet anlayışı ile analiz ederek bu süreçte birbirleriyle olan ilişkilerini ve birbirlerine olan etkilerini daha net ve anlaşılır hale getirmektir. Bu çalışmada ülkemizde ulus devlet anlayışının temelinde ordunun olduğu belirtilerek günümüzde de küreselleşme ile birlikte AB sürecinde yaşanan ordu ve ulus devlet anlayışının çeşitli uygulamaları ele alınarak sistematik bir bütün haline getirilmeye çalışılmıştır.
Türkiye'de reform yönetimi

Bu arastırmanın hedefi, 1923'ten günümüze gerçeklestirilen kamu yönetimi reformlarını gözden geçirip, kamu yönetimindeki reform süreçleriningeleceğini öngörmektir. Aynı zamanda, konuyla ilgili bir hedef kitlesininarasında bir anket çalısmasını gerçeklestirdik ki, ülke somutundaki kamu yönetimi reformlarına pratikte nasıl yaklasıldığını tespit edelim. Bu arastırmadaöne sürülen tezler, kamu yönteminde reform alanında meydana gelmisolan/meydana gelen yapısall değisimleri betimlemeye yönelik bir girisim olarak değerlendirilmelidir. Amaç, bir komuta ekonomisinden para ekonomisine geçisin mantığını ortaya koymaktır. Komuta ekonomisi daha çok merkezi bir örgütlenme yapısına eğilim gösterirken, para ekonomisi daha çok merkez-kaç bir örgütlenme modelinidestekliyormus gibi görünecektir. Bu nedenle, Türkiye'deki kamu yönetimi politikaları merkezi bir devlet yapısından merkezsizlestirilmis bir devlet aygıtınadoğru nasıl yol aldığını göstermeye çalıstık. Bu eksende atılan adımları, aynı zamanda küresel güç dengesi çerçevesinde değerlendirmeye çalıstık; çünkü Türkiye Cumhuriyeti'nde izlenen politikaların ve gerçeklestirilen reformların bu bağlamda değerlendirilmesi gerektiği kanısındayız. Para ekonomisi Batı'dan Doğu'ya yayılmaktadır. Bu uzun bir süreçtir, ve birçok geri adımların atılmasınıda içerir. Bu arastırmada, bu geçisin nasıl meydana geldiği uygulanan politikalarörneğinde ayrıntılı bir biçimde gösterilmeye çalısılmıstır.
Türkiye'de bütçe saydamlığı ve bütçe saydamlığı algılama düzeyinin ölçülmesi

On yıldan daha fazla süredir, globalleşme akımıyla, daha demokratik ve devletlerin bütçelerinde kamu çıkarını öne çıkaran hesap verebilir bir devlet anlayışına yönelindiğini söyleyebiliriz. Bir ülkenin bütçe belgesi devletin siyasieğilimlerini, bu eğilimlerin önceliklerini ve etkilerini tam anlamıyla kamu kesimi tarafından hesaplanmasına izin vermelidir. Ayrıca, bütçe belgeleri, herhangi bir mali risk taşıyan uygulamaları da halka göstermelidir. Toplumun bütçe belgesinin geniş bir kısmına ulaşabilmesi için mali hesap verilebilirliliğin sağlamış devletin yapacağıborçlanmalarda tam sivil toplum katılımının sağlanması gereklidir. 1990'lı yıllarınsonundaki oluşan uluslararası mali krizler bütçe saydamlığının önemini uluslararasıtoplumların dikkatine yöneltmiştir. IMF'in sorumluluğunda, Mali Saydamlık ve İyiUygulamalar Tüzüğü adındaki belge üye ülkelerin katılımıyla gelecek yıllardaki mali krizlere karşı 1999 yılında isteğe bağlı bir program olarak bu kuruluş tarafından geliştirilmiştir. Bu duruma ilaveten Uluslararası Bütçe Projesi adındakikuruluş bütçe saydamlığının uygulamasında ve saydamlığın sağlanmasınıntartışılmasına katkıda bulunmuştur. Bütçe saydamlığı, bütçe ilkelerine ve politikalarına halkın katılımını sağlamaktadır. Saydamlık özellikle altyapı yatırımları, kırsal kesimdeki kamu harcamaları ve eğitim gibi bütçe harcamalarını ağırlıklı olarak yapan ülke ekonomileri için kritik bir önem içermektedir. Sonuç olarak; saydamlık, devlet ve halk arasındaki ilişkinin güçlendirilmesini amaçlayan ülkerde demokrasininsağlanması için en önemli kavramlardan biridir.
Türkiye'de sosyal belediyecilik uygulamaları: Eskişehir Büyükşehir Belediyesi örneği

Dünyada yaşanan değişim ve gelişmeler sonucunda kamu yönetiminden beklentiler farklılaşmış, bu beklentilerin ise merkezi yönetim tarafından karşılanması sosyal devlet anlayışını doğurmuştur. Fakat merkezi yönetim halkın istek ve arzularını karşılamada yetersiz kalınca yerel yönetimlerin görevleri arttırılmış ve böylece yerel yönetimler sosyal alanda güçlenerek sosyal belediyecilik olarak adlandırılan anlayışın doğmasına neden olmuştur. Sosyal belediyecilik en geniş tanımla, belediyelerin ürettiği politikalarda insanı esas almalarını, toplum ve insan merkezli uygulamaları gerçekleştirmelerini sağlayan anlayış biçimi olarak tanımlanabilir. Türkiye'de özellikle 1990'lı yıllarla birlikte bazı belediye başkanlarının kişisel gayretleri ve çalışmalarıyla faaliyet alanlarını genişletmeye başlayan sosyal belediyecilik anlayışı, kentlerin rekabeti ile tanıtımında da önemli politika unsurlarından biri haline gelmiştir. Bu hizmetler ise daha çok sosyal hizmet, sosyal yardım ve kültürel uygulamalar çerçevesinde yürütülmektedir. Bu çalışmada sosyal belediyecilik kavramı ile sosyal belediyecilikle bağlantılı olguların ve Türkiye'deki gelişiminin kapsamlı bir şekilde ele alınması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda çağdaş, yenilikçi ve örnek belediyecilik anlayışına sahip olması, sosyal belediyecilik anlayışı çerçevesinde önemli hedefler ortaya koyması ve sosyal belediyecilik alanında birçok proje ödülüne sahip olmasından dolayı Türkiye'de sosyal belediyecilik anlayışının Eskişehir Büyükşehir Belediyesi üzerinden değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda Eskişehir Büyükşehir Belediyesi'ndeki Sosyal Hizmetler Dairesi Başkanlığı'nda çalışanlarla görüşmeler yapılarak Türkiye'deki sosyal belediyecilik anlayışının ortaya koyulabilmesi için nitel analiz yapılmıştır. Analiz neticesinde, Eskişehir halkının en çok talep ettiği sosyal belediyecilik hizmetinin ayni yardımlar olduğu, sosyal yardım ve hizmet sunumlarında en çok bütçe sıkıntısı çekildiği tespit edilmiş ve Türkiye'de sosyal belediyeciliğin geliştirilebilmesi için öneriler ortaya koyulmuştur.
Polis okulu öğrencilerinin başarı düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırma, 'Polis Okulu öğrencilerinin basan düzeylerinin zihinsel olmayan bazı faktörler yönünden incelenmesi' amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evreni ve örneklemini, 2000- 2001 öğretim yılında Diyarbakır A. Gaffar Okkan Polis Okulu ve Bursa Polis Okulunda öğrenim gören 956 öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplamak amacıyla hazırlanan anketin geliştirilme aşamasında Özgüven (1974), Ulular (1997), Gider (2000), Arslantaş'ın (2001) benzer nitelikteki veri toplama araçları incelenmiştir. Araştırmada bağımlı değişken olarak Polis Okulu Öğrencilerinin başarı durumları, bağımsız değişken olarak öğrencilerin başarılarım düzeylerini etkileyen faktörler incelenmiştir. Elde edilen veriler bilgisayar ortamına aktarılarak SPSS for Windows 9.0 istatistik programı kullanılarak çözümlenmiştir. Verilerin analizinde X2 testi uygulanmış, X2 testinin uygulanamadığı durumlarda ise yüzde tekniğinden yararlanılarak yorumlar yapılmıştır. Anlamlılık düzeyi 0.05 olarak alınmıştır. İstatistiksel analizler sonucunda şu bulgular elde edilmiştir. 1. Öğrencilerin mezun oldukları okul türleri, lise mezuniyet dereceleri, anne ve babalarının sağ ya da ölü olmaları, babalarının öğrenim durumu, yüksek öğrenim gören veya yüksek öğrenimden mezun olan kardeş sayısı, ailelerinin aylık gelirleri, polis okulunda öğrenci olmaktan memnun olmaları, ders dışı sosyal ve kültürel faaliyetlere katılmaları, aile bireylerinin birbirleriyle ilişkileri, anne ve babalarının birbirleriyle ilişkileri, aileleriyle ilişkileri, genellikle sahip oldukları moral durumları, öğretmenleriyle ilişkileri, polislik mesleğini tercih ediş nedenleri ile başarılan arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır. 2. Öğrencilerin cinsiyetleri, medeni durumları, yaşlan, ailelerinin kalabalık oluşu, kardeş sayısı, liseden mezun olduktan sonra öğrenime verdikleri ara, en uzun süre oturduklan yerleşim birimi, annelerinin öğrenim durumu, aylık harcadıktan para, harcamalarının ihtiyaçlarım karşılama durumu, yapacağı faaliyet ve çahşmalan önceden planlamaları, basan sıralamasında ilk ona girmek için gösterdikleri çaba, derslere karşı tutumlan ile başarılan arasında anlamlı bir fark saptanmıştır
'Tek Parti(1923-1950) ve Demokrat Parti (1950-1960) Dönemlerinde Yerel Siyaset ve Yerel Demokrasi: Ankara Özelinde Karşılaştırmalı Bir Analiz'

Bu çalışma Ankara'nın Tek Parti dönemi (1923-1950) ve Demokrat Parti dönemi(1950-1960) yerel siyaseti üzerine odaklanmaktadır. Ankara'daki yerel siyaseti analiz etme amacına yönelik olarak dönemin ulusal siyasetini, siyasal gelişmeleri, yerel seçimleri, kentleşmeyi ve sosyal yapıyı incelemektedir. Çalışma, Ankara'yı modernleşme projesi olarak gören Cumhuriyet Halk Partisi ile daha sonra iktidara gelen Demokrat Parti'nin Ankara'sıarasındaki yerel siyaset ve demokrasi bağlamındaki anlayış farklarını, yerel iktidar mücadelesipratiklerini ve dönemin yerel yönetimlerinin ulusal siyaset ile bağını karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Ülkemizde Türkiye'de yapılan kent tarihi araştırmalarında en fazla araştırmaya konu olan kent İstanbul'dur. Oysa neredeyse bir yüzyıla yakın Türkiye Cumhuriyeti'nin başkentliğivazifesini üstlenen Ankara hakkında çalışılan alan sınırları içinde çok zengin bir kaynak arşivimevcut değildir. Özellikle Demokrat Parti dönemi Ankara'sına ait çalışma yok denecek kadar azdır. Bu kapsamda araştırma, bu dönemin daha iyi anlaşılmasına yönelik bir araştırmayı içermektedir. Araştırmanın sınırları, kapsamı ile doğrudan ilgilidir. Çalışmada Ankara'nın1923'den itibaren yayıldığı merkez alan yani şehrin merkezi coğrafi olarak dikkate alınmıştır. Ankara'nın ilçeleri çalışmanın kapsamında değildir. Çalışmanın zaman sınırı Cumhuriyet Halk Partisi dönemi ile Demokrat Parti dönemini kapsamaktadır (1923-1960). Araştırmada mevcut veriler, alan yazın incelemesi, gazete ve dergi koleksiyonlarının taranması, Meclis tutanakları ve dönemin belge arşivi taranarak elde edilmiştir. Çalışmada izlenen yöntem nitel veri analizidir. Nitel verilerin analizi için; tematik bir çerçeve oluşturma, tematik çerçeveye göre verilerin kodlanması, bulguların tanımlanması, bulguların yorumlanması aşamalarını kapsayan betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Veri analiz yöntemi içerik analizidir. Araştırma'da kapsam içindeki döneme ait önemli görülen gazete, dergi ve belge toplanarak bunların içerik analizleri yapılmıştır. Çalışmada Ankara'nın Demokrat Parti ile geçirdiği dönemin bir önceki dönemdenyerel siyaset açısından çok farklı olmadığı ve Tek Parti iktidarı döneminde yerel siyasete yön veren iktidar kesiminin güç aldığı toplumsal sınıfın değiştiği ancak yerel demokrasi adına şehrin bir gelişme yaşayamadığı değerlendirilmektedir.