turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Algılanan ebeveynlik biçimleri ve obsesif kompulsif belirtiler arasındaki ilişki: Erken dönem uyumsuz şemaların aracı rolü

Araştırmanın ilk amacı, Obsesif Kompulsif Bozukluk belirti düzeyleri farklılaşan grupların, erken dönem uyumsuz şemalar ve algılanan ebeveynlik biçimleri açısından farklılıklarını incelemektir. Araştırmanın bir diğer amacı ise, algılanan ebeveynlik biçimleri ve OKB belirtileri arasındaki ilişkide erken dönem uyumsuz şemaların aracı rolünü incelemektir. Araştırmanın örneklemini, 2017- 2018 öğretim yılında çeşitli devlet ve vakıf üniversitelerinde lisans eğitimine devam eden, 432'si kadın (%52.9) ve 385'i erkek (%47.1) olmak üzere toplam 817 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Örneklemi oluşturan öğrencilerin yaş aralığı 18 -26; yaş ortalaması ise 22.4 (SS=.928)'dir. Araştırmada, Demografik Bilgi Formu, Padua Envanteri-Washington Eyalet Üniversitesi Gözden Geçirilmiş Formu, Young Şema Ölçeği-Kısa Form- 3 (YŞÖ-KF3) ve Young Ebeveynlik Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular, OKB belirti düzeyi yüksek olan grubun düşük olan gruba göre karamsarlık şeması başta olmak üzere tehditler karşısında dayanıksızlık, duyguları bastırma, terk edilme, sosyal izolasyon/güvensizlik, cezalandırılma, kusurluluk, iç içe geçme/bağımlılık ve kendini feda şema alt boyutlarından daha yüksek puan aldığını göstermektedir. Bir diğer bulguya göre, OKB belirti düzeyi yüksek olan grubun düşük olan gruba göre ''zedelenmiş sınırlar'' şema alanı hariç tüm şema alanlarından daha yüksek puan aldığı yönündedir. OKB belirtileri ile ilişkili, en yüksek anlamlılık derecesine sahip şema alanının ''aşırı tetikte olma baskılanma/ketlenme'' şema alanı olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca, işlevsel olmayan ebeveynlik boyutu açısından, OKB belirti düzeyi yüksek olan grubun düşük olan gruba göre her iki ebeveynini de daha fazla ''aşırı koruyucu/evhamlı'' olarak değerlendirdiği sonucuna varılmıştır. Araştırmanın bir başka sonucuna göre, anneye yönelik işlevsel olmayan ebeveynlik biçimi algısı ile obsesif kompulsif belirtiler arasındaki ilişkide, ayrılma ve reddedilme, zedelenmiş özerklik ve performans, zedelenmiş sınırlar, diğeri yönelimlilik ve aşırı tetikte olma ve baskılanma şema alanlarının kısmi aracı rolünün olduğu görülmektedir. Bulgular, babaya yönelik işlevsel olmayan ebeveynlik biçimi algısı ile obsesif kompulsif belirtiler arasındaki ilişkide, ayrılma ve reddedilme alanının tam aracı; zedelenmiş özerklik ve performans, zedelenmiş sınırlar, diğeri yönelimlilik ve aşırı tetikte olma ve baskılanma şema alanlarının kısmi aracı rolü olduğunu göstermektedir. Araştırmanın bulguları ilgili literatür çerçevesinde tartışılmış ve gelecek araştırmalar için çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
Diyaliz hastalarının eşlerinin empatik eğilim ve empatik becerisi ile diyaliz hastalarının hayat kalitesi arasındaki ilişki

Böbrek yetmezliği hastalığı son dönemlerde artmakta olan bir hastalık türüdür. Tedavi süreci ise hastalar ve hasta yakınları için psikolojik, psikososyal, ekonomik ve fiziksel anlamda çok yıpratıcıdır. Hasta yakınlarının davranışları bu dönemde hastaları doğrudan etkileyebilmektedir. Buna uygun olarak araştırmanın amacı, diyaliz hastalarının eşlerinin empatik beceri ve empatik eğilim düzeylerinin diyaliz hastalarının hayat kalitesi, depresyon ve anksiyete düzeylerini ne derecede etkilediğini görebilmektir. Araştırmaya İstanbul ilinde bulunan izin alınmış olan diyaliz merkezlerinde tedavi gören 30 hasta ve bu hastaların eşleri katılmıştır. Araştırmada veri toplamak amacı ile diyaliz hastalarının hayat kalitelerini belirlemek için Short Form- 36 (SF-36) Yaşam Kalitesi ölçeği; anksiyete ve depresyon düzeylerini belirlemek için Hastane Anksiyete ve Depresyon ölçeği; diyaliz hastalarının eşlerinin empatik beceri ve empatik eğilim düzeylerini belirlemek için Empatik Beceri ölçeği ve Empatik Eğilim ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, diyaliz hastalarının hayat kalitesi, anksiyete ve depresyon düzeyleri ile diyaliz hastalarının eşlerinin empatik beceri ve empatik eğilim düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Empatik eğilim ile SF-36 yaşam kalitesi alt boyutlarından enerji alanı arasında anlamlı ilişki; genel sağlık ile zayıf ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Fiziksel rol güçlüğü ile empatik beceri arasında zayıf ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Hastaların anksiyete ve depresyon düzeyleri ile empatik beceri ve empatik eğilim düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.
Aile ortamı dışında yetişen çocuklarda ahlaki gelişim

Bu araştırma aile ortamı dışında yetişen çocukların ahlaki gelişimlerinde, eğitim sosyal destek ve inancın etkisini ve önemini konu edinmektedir. Çalışma yardımseverlik, affetme, iyimserlik tutumlarının sosyodemografik değişkenler ve inanç ile ilişkisini ele almaktadır. Araştırmada anket ve mülakat yöntemi kullanılmıştır. Araştırma örneklemi Gaziantep 7-12 yaş grubu çocuk esirgeme kurumunda 25 öğrenci ve çocuk evlerinde kalan 20 öğrenci olmak üzere toplam 45 kişiden oluşmaktadır. Örneklem grubuna ahlaki olgunluk ölçeği ve anket uygulanmış, veriler SPSS paket programıyla analiz edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre SHÇEK? da kalan çocukların en çok öfke kontrolü ve affetme tutumlarında zorlandıkları görülmüştür. Anne babası hayatta olmayan çocukların ahlaki olgunluk seviyelerinin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte en düşük en düşük ahlaki gelişim seviyesi ise boşanmış ebeveyn çocuklarında bulunmuştur. Dini yönelimle ahlaki olgunluk arasındaki ilişki incelendiğinde; dua eden çocukların ahlaki olgunluk seviyelerinin daha yüksek olduğu ve öfkelerini daha iyi kontrol ettikleri tespit edilmiştir.
Okul öncesi dönemde yaratıcılık eğitiminin yaratıcılık performansı, yönetici zihinsel işlevler ve duygu düzenleme becerilerine etkisi

Bu çalışmanın amacı, okul öncesi dönemdeki yaratıcılığı geliştirmek için bir eğitim programı geliştirmek ve eğitimin benlik düzenleme boyutları olan yönetici zihinsel işlevler ve duygu düzenlemeye etkisini incelemektir. Çalışmanın örneklemini, Antalya'da okul öncesi eğitim gören 4 ve 5 yaşındaki 80 çocuk oluşturmaktadır. Eğitim grubuna hayal gücü ve sembolik oyun etkinliklerine dayalı olan yaratıcılık eğitimi verilmiştir. Kontrol grubuna ise herhangi bir eğitim verilmemiştir. Yaratıcılık değerlendirilirken, ön-testte Alternatif/ Farklı Kullanım Görevi, son-testte Örnekleme Görevi kullanılmıştır. Benlik düzenleme boyutlarından yönetici zihinsel işlevler, ön-testte Gece-Gündüz Görevi ve Boyut Değiştirerek Kart Eşleme Görevi'yle ölçülürken, son-testte Kar- Çimen Görevi ve Kafa- Ayaklar- Omuzlar- Dizler Görevi'yle ölçülmüştür. Duygu düzenleme ise ön-test ve son-testte Duygu Kavrama Testi kullanarak ölçülmüştür. Duygu düzenlemeye dair ön-testteki diğer ölçüm, Hediye Bekleme- 1 Görevi'yken; son-testte, Hediye Bekleme- 2 Görevi'dir. Kontrol değişkeni olarak belirlenen dil becerileri, Türkçe Erken Dil Gelişim Testi ile ölçülmüştür. Analizler esnasında t-testleri, Mann Whitney U ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi, karışık model tekrarlayan ölçümler için ANOVA ve ANCOVA varyans analizleri kullanılmıştır. Bulgulara göre eğitimden sonra çocukların yaratıcılıklarının daha yüksek olduğu görülmüştür. Yönetici zihinsel işlev ölçümlerinden olan BDKE ve KAOD Görevi arasında eğitimden sonra artış olduğu bulunmuştur. Duygu düzenleme ölçümlerinden DKT puanlarının ise eğitimden sonra arttığı gözlenmiştir.
Ebeveynlerine açılan ve açılmayan lezbiyen ve gey bireylerde psikolojik uyum ve bağlanmanın karşılaştırılması

Uzun yıllar eşcinsel yönelime hastalık olarak bakılmasının ardından, 1970'lerden itibaren bu yaklaşımdan vazgeçilmeye başlanmıştır. Bu durum batı toplumlarında ve az da olsa ülkemizde bireyin açılma sürecini kolaylaştırmıştır. Bireyin kendi eşcinsel yönelimini kabulüyle başlayan açılma süreci giderek daha ilgi çeken bir konu olmuş ve çeşitli boyutlarıyla tartışılmaya başlanmıştır. Bu araştırmada ise, ebeveynlerine açılan ve açılmayan lezbiyen ve gey bireylerde psikolojik uyum ve bağlanma karşılaştırılmıştır. Aileye açılma ve açılmama nedenleri, ebeveynlerine açılmayan lezbiyen ve gey bireylerin açılma durumunda bekledikleri olası ebeveyn ilişkileri, açılan bireylerin ebeveyn ilişkilerinin açılmanın üzerinden geçen zamana bağlı değişimi, açılan ve açılmayan lezbiyen bireylerde psikolojik uyum, bağlanma ve psikolojik uyum ile bağlanmanın ilişkisi incelenmiştir. Araştırmanın katılımcıları 18-35 yaş arası, 135 (80 lezbiyen ve 50 gey) genç yetişkin eşcinsel bireylerden oluşmaktadır. Katılımcılara açılmaya ilişkin soruları da kapsayan kişisel bilgi formu, psikolojik uyumu ölçmeye yönelik Yetişkin Kişilik Değerlendirme Ölçeği ve bağlanmayı ölçmeye yönelik İlişki Ölçeği Anketi verilmiştir. Gey bireylerde, ebeveynlerine açılmayanların psikolojik uyumları ebeveynlerine açılan bireylerden daha yüksek bulunmuştur. Lezbiyen bireylerde ise psikolojik uyumun açılma durumuna göre değişmediği görülmüştür. Bununla birlikte, lezbiyen bireylerde duygusal tutarsızlığın açılmaya göre değiştiği görülmüştür. Bağlanmaya ilişkin olarak, güvenli bağlanmanın açılmayı öngörmediği bulunmuştur. Son olarak, psikolojik uyum ve bağlanmanın arasındaki ilişkiye bakıldığında, ebeveynlerine açılan ve açılmayan grupta, bağlanma ve psikolojik uyumun bazı alt ölçekleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Araştırmanın bulgularına göre, toplumun genelinde eşcinselliğe ve eşcinsel bireylere yönelik olumsuz tutum ve önyargı, hem ebeveynlere açılmanın önünde engel olmakta hem de açılan bireylerin yaşadığı süreci zorlaştırmaktadır. Açılan bireylerin toplumumuzda karşılaştıkları tepkiler psikolojik uyumlarını olumsuz etkilemektedir. Bu tepkiler nedeniyle bireylerde güvenli bağlanmanın açılmayı kolaylaştırmadığı söylenebilir. Açılmayan lezbiyen ve gey bireyler, ebeveynlerine açılmaları sonucunda ebeveyn ilişkilerinin bozulacağını düşünmektedir. Diğer taraftan açılan bireylerde açılma sonrasında bozulan ilişkilerinin zamanla düzelmesi ise umut vericidir.
Ergenlerin romantik ilişkilerini başlatma, sürdürme ve bitirme nedenlerinin incelenmesi

Bu çalışma, ergenlerin romantik ilişkilerini başlatma, sürdürme ve bitirme nedenlerinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada, nicel yaklaşım ve nitel yaklaşımın bileşimini içeren karma yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutunda, çalışma grubunu Ankara İli sınırlarında yer alan çeşitli dershanelere devam eden 16-17 ve 18 yaşlarında 359 ergen oluşturmaktayken; araştırmanın nitel boyutunda, çalışma grubunu 16 ergen oluşturmaktadır. Araştırmanın nicel boyutunda, ergenlere romantik ilişkilerini başlatma, sürdürme ve bitirme nedenlerini belirlemek amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen anket kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 16 programında çözümlenmiştir. Ergenlerin bugüne kadar yaşadıkları romantik ilişki sayısı, ilk romantik ilişki yaşama yaşları, bugüne kadar yaşadıkları en uzun romantik ilişki sürelerinin cinsiyete ve yaşa göre farklılık gösterip göstermediği t-testi, tek yönlü varyans analizi ve ki-kare testleriyle test edilirken, ergenlerin romantik ilişkilerini başlatma, sürdürme ve bitirme nedenlerinin frekans ve yüzde dağılımları verilmiş ve cinsiyete göre farklılaşıp farklılaşmadığı t-testi ile test edilmiştir. Araştırmanın nitel boyutunda, araştırmacı tarafından geliştirilen görüşme formu kullanılarak, ergenlerin romantik ilişkilerini başlatma, sürdürme ve bitirme nedenlerinin neler olduğu ergenlerle yapılan görüşmelerle ayrıntılı bir biçimde resmedilmiştir. Elde edilen veriler içerik analizi tekniği ile çözümlenmiştir. Araştırma bulguları, ergenlerin romantik ilişkilerini başlatma ve sürdürme nedenleri olarak, duygusal yakınlık, romantik eşlerinin kişilik özellikleri, iyi anlaşma, romantik eşlerinin güzel-yakışıklı olması ve gelecekte evlenmeyi düşünmelerini yüksek oranda belirttiklerini göstermiştir. Ergenlerin romantik ilişkilerini bitirme nedenleri olarak ise yalan söyleme, anlaşmazlık, sadakatsizlik, duygusal yakınlık eksikliği, romantik eşlerinin anlayışlı olmamaları, gelecekte evlenmeyi düşündükleri kişi olmadıklarını anlamaları ve kıskançlık yüksek oranda belirtilmiştir. Ergenlerin romantik ilişkilerini başlatma, sürdürme ve bitirme nedenlerinde cinsiyete göre anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular, literatür doğrultusunda tartışılmış ve bir takım önerilerde bulunmuştur.
Experiences of couples going through assisted reproductive treatment: A phenomenological study

Bu çalışmanın amacı Yardımcı Üreme Tedavisi gören çiftlerin deneyimlerini incelemektir. Bu araştırmada 2 temel YÜT yöntemi esas alınmıştır bunlar; aşılama ve tüp bebek yöntemleridir. Bu araştırmada, çiftlerle yapılan görüşmelerde, çiftlerin tedavi deneyimlerinin yanı sıra başarısız tedavi siklusları yaşama deneyiminin etkisi de araştırılmıştır. Zeynep Kamil Hastanesi'nde halihazırda YÜT süreci içine olan, geçmişşte 2 veya daha fazla başarısız tedavi süreci deneyimlemiş altı gönüllü çift çalışmaya katılımcı olarak dahil edilmiştir. Çiftlerle, yaklaşık bir saat süren yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Bu görüşmelerde, Biyopsikososyal modele uygun olarak çiftlerin deneyimleri biyolojik, psikolojik ve sosyal alanlar ele alınarak incelenmiştir. Çiftlerin betimlemelerinin özünü ortaya koyabilmek adına görüşmeler Transandantal Fenomenoloji kullanılarak niteliksel olarak analiz edilmiştir. Çiftler en temelde tedavi sürecinde ve başarısız tedavi sonrası deneyimledikleri duygulardan söz etmişlerdir. Bu duygularla baş etme yolları, çiftler arası ilişkisel destek ve toplumun etkisi de yapılan görüşmelerde ortaya konan konulardandır. Bu araştırmanın bulguları olarak, yapılan veri analizleri sonucunda dört ana temaya ulaşılmıştır, bunlar; YÜT sürecinde döngüsel deneyimler, baş etme yolları, çift olarak deneyimleme ve toplumu ele almadır. Bulgular YÜT sürecindeki çiftlerle çalışan doktorlar, hemşireler ve ruh sağlığı uzmanları için bilgi sunmaktadır. Bulgular, literatürde bulunan diğer çalışmalar ışığında tartışılmış ve klinik uygulamalar ve gelecekte yapılabilecek çalışmalara dair öneriler belirtilmiştir.
Ergenlerde bilişsel esneklik ve duygusal özerklik: Bilişsel duygu düzenleme stratejilerinin aracı rolü

Bu araştırmanın temel amacı ergenlerde bilişsel esneklik, duygusal özerklik ve bilişsel duygu düzenleme stratejileri arasındaki ilişkileri ve bilişsel esneklik ile duygusal özerklik arasındaki ilişkide bilişsel duygu düzenleme stratejileri seçiminin aracı rolünü incelemektir. Araştırma Şanlıurfa ilinin Ceylanpınar ilçesinde yer alan sekiz lisede 9., 10., 11. ve 12. sınıf düzeyinde öğrenimine devam eden 528 öğrencinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Ergenlerin bazı kişisel bilgilerine ait veriler araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu'; ergenlerde bilişsel esnekliğe dair veriler 'Bilişsel Esneklik Ölçeği' (Bilgin, 2009); ergenlerin duygusal özerkliğine dair veriler 'Duygusal Özerklik Ölçeği' (Steinberg ve Silverberg, 1986); ergenlerin günlük yaşamında karşılaştığı durumlar ile bilişsel anlamda başa çıkmada kullandığı duygu düzenleme stratejilerine dair veriler ise 'Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği' (Garnefski, Kraaij ve Spinhoven, 2001) kullanılarak elde edilmiştir. Araştırmada elde edilen veriler üzerinde, değişkenlerin birbiriyle ilişkisini ortaya koymak adına Pearson Momentler Çarpım Korelasyonu'na ait bulgular incelenmiştir. Bilişsel esneklik ve bilişsel duygu düzenleme stratejilerinin duygusal özerkliği yordayıp yordamadığını ve bilişsel esneklik ile duygusal özerklik arasındaki ilişkide bilişsel duygu düzenleme stratejilerinin aracı etkiye sahip olup olmadığını test etmek için bir dizi regresyon ve çoklu regresyon analizleri uygulanmış. Aracı etkiyi ortaya koyan regresyon katsayılarındaki değişimin anlamlılığı ise bootstrapping metodu kullanılarak incelenmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre bilişsel esneklik puanının, duygusal özerklik puanı ile pozitif yönde anlamlı; uyumlu bilişsel duygu düzenleme stratejileri puanı ile pozitif, uyumsuz bilişsel duygu düzenleme stratejileri puanı ile negatif yönlerde anlamlı ilişkiler göstermektedir. Ayrıca duygusal özerklik puanı ile uyumlu bilişsel duygu düzenleme stratejileri puanı pozitif yönde; uyumsuz bilişsel duygu düzenleme stratejileri puanı ile ise negatif yönde anlamlı ilişkiler göstermiştir. Yapılan regresyon analizleri, bilişsel esnekliğin duygusal özerkliği anlamlı şekilde yordadığını; uyumlu ve uyumsuz bilişsel duygu düzenleme stratejilerinin ayrı ayrı bilişsel esneklik tarafından anlamlı bir şekilde yordandıklarını ve duygusal özerkliği ise anlamlı şekilde yordadıklarını göstermiştir. Bilişsel esneklik ile duygusal özerklik arasındaki ilişkide bilişsel duygu düzenleme stratejilerinin bilişsel esnekliğin standardize regresyon katsayısında anlamlı bir azalmaya neden olduğu bulgulanmıştır. Son olarak ise bu azalmanın istatistiksel olarak anlamlı olduğu bootstrapping metoduyla doğrulanmıştır. Bu bulgular ışığında uyumlu ve uyumsuz bilişsel duygu düzenleme stratejileri seçiminin, bilişsel esneklik ile duygusal özerklik arasındaki ilişkide kısmi aracı değişkenler olarak rol oynadıkları görülmektedir.
Sosyal medyanın kimlik sunumuna etkisi: Erving Goffman'ın dramaturjik teorisi üzerine bir analiz

Bireylerin yüz yüze gerçekleştirdikleri kimlik sunumları, dijitalleşme sonrasında sosyal medyanın da önemli bir konusu haline gelmiştir. Bireyler fiziki hayatlarında yaşadıkları çevrelerden bağımsız oluşturdukları anonim kimlikler ve fiziki hayatın uzantısı olan kimliklerini sosyal medyada sunmaktadır. İster anonim olsun ister olmasın sosyal medyada sunulan dijital kimlikler, bireylerin benliklerini ideal bir şekilde sunmalarına imkan vermektedir. Metin, ses, video ve fotoğraflarla gerçekleştirilen kimlik sunumlarında bireyler kontrolü ellerinde bulundurmaktadırlar. Yüz yüze iletişimi temel alan Goffman, dramaturjik teoride kimlik sunumlarının seyirci ve sahneye göre değiştiğinden bahsetmektedir. Araştırmanın temelini oluşturan sosyal medya, kimlik sunumlarında bireye verilen kontrolün yanı sıra ortak sahnede birden fazla seyirci grubuna yapılan sunumları da beraberinde getirmektedir. Çalışmanın kavramsal çerçevesini, kimlik ve kimlik sunumu Goffman'ın dramaturjik teorisi ve sosyal medyada kimlik sunumu oluşturmaktadır. Anket çalışmasının ardından toplanan verilerin analizleri gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmanın, sosyal medyanın kimlik sunumuna etkisi üzerine fikir vermesi beklenmektedir. Bu çalışma, sonuçları itibariyle, sosyal medyada kimlik sunumlarının yaş, cinsiyet ve toplumsal yapıyla olan ilişkilerini ortaya koymaktadır.
Yaşlılıkta istismar, ihmal ve başa çıkma stratejileri

Yaşlılık olgusu, yaşlanma ile karıştırılan önemli bir fenomendir. Yaşlı istismarı, yaşlılık alanında az çalışılan ancak yaşlılık döneminde yaşanan en önemli problemlerden biri olarak araştırılması büyük önem arz eden bir konudur. Bu çalışma yalnızca yaşlı istismarını değil, yaşlılık olgusunu da konu edinmektedir. Çalışmanın amacı yaşlıların hangi istismar ve ihmal türlerine maruz kaldıklarının, istismarla ve diğer olumsuz yaşam deneyimleriyle başa çıkmak için hangi stratejileri kullandıklarının belirlenmesidir. Bu doğrultuda çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden gömülü teori deseni kullanılmıştır. Araştırmada amaçlı örneklem belirleme yöntemi ile 60 yaş ve üstü yaşlılarla evlerinde, ev dışı mekanlarda ve özel bir huzurevinde görüşmeler yapılmıştır. Değerlendirmeye alınan kişi sayısı 50'dir. Araştırmacı yarı yapılandırılmış görüşme formu ile katılımcılara yaşlılıkla ilgili algıları, kendilerini nasıl tanımladıkları ve çevrelerinin onları nasıl tanımladığına dair algıları, istismara maruz kalma durumları ve kullandıkları başa çıkma stratejileri ile ilgili sorular yöneltmiştir. Çalışmada gömülü teori veri çözümleme aşamaları takip edilmiştir. Veriler önce açık, eksen ve seçici kodlamaya göre kategorilere ayrılmış sonrasında ise tema ve alt temalara ulaşılmıştır. Bu araştırma sonucunda katılımcıların istismar türleri fiziksel, duygusal, cinsel ve ekonomik istismar; ihmal, kendi kendini ihmal ve terk de katılımcıların yaşadıkları ihmal türleri olarak belirlenmiştir. Katılımcıların istismarla ve olumsuz yaşam deneyimleriyle başa çıkma stratejileri bireysel, sosyal ve sanal aktivite, aktif ve pasif karşı koyma, dini başa çıkma, sosyal destek alma, kabullenme ve içe çekilme gibi temalar çerçevesinde açıklanmıştır. Kadın ve erkek katılımcıların farklı istismar türlerine maruz kaldığı, başa çıkma stratejilerinin ise istismar türüne, katılımcıların cinsiyetine, yaşlılık algılarına, hayattan beklentilerine, istismar sonrası hissettiklerine ve kendilerine yönelik algılarına göre farklılık gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır.
Dönüşümcü liderlik üzerine bir analiz: Bankacılık sektörü çalışanlarının liderlik algıları ile örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişki

Bu araştırmada banka sektörü çalışanlarının dönüşümcü liderlik ve alt boyutlarındaki algıları ile örgütsel bağlılıkları ve alt boyutları arasındaki ilişki incelenmiştir. Ayrıca katılımcıların cinsiyet, yaş, öğrenim durumu, ve çalışma süresi değişkenlerine göre dönüşümcü liderlik algıları ve örgütsel bağlılık düzeyleri analiz edilmiştir. Araştırmanın örneklemini İstanbul ilinde bankacılık sektöründe faaliyet gösteren özel bir bankada çalışan 111 kişi oluşturmaktadır. Araştırmanın verilerinin toplanması amacıyla katılımcıların demografik bilgilerinin yer aldığı 'Demografik Bilgi Formu', 'Dönüşümcü Liderlik Ölçeği', 'Örgütsel Bağlılık Ölçeği' ve 'Bilgilendirme Forumu' uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizi için SPSS 21.0 programı kullanılmıştır. Dönüşümcü Liderlik Ölçeği ve alt boyutları ile Örgütsel Bağlılık Ölçeği ve alt boyutları arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla Pearson korelasyon analizi uygulanmıştır. Dönüşümcü liderlik ölçeği alt boyutlarının örgütsel bağlılık üzerine etkilerinin olup olmadığının ölçülmesi amacıyla regresyon analizi yapılmıştır. Ayrıca katılımcıların cinsiyet, yaş, öğrenim durumu ve çalışma süresine göre liderlik algıları ve örgütsel bağlılıkları arasındaki farklılıkların analiz edilmesi amacıyla bağımsız gruplar t-testi ve tek yönlü varyans analizi uygulanmıştır. Elde edilen bilgiler doğrultusunda Dönüşümcü liderlik ve alt boyutları ile örgütsel bağlılık arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Regresyon analizi sonucunda dönüşümcü liderlik ölçeği alt boyutlarının örgütsel bağlılık üzerinde etkilerinin olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca katılımcıların yaş, öğrenim durumu ve çalışma sürelerinin örgütsel bağlılık ve dönüşümcü liderlik algıları üzerinde anlamlı farklılıklar oluşturduğu görülmektedir.
Prejudice against Syrians in Turkey: The role of age, moral perception, group identification, and contact

Suriye'de iç savaşın patlak vermesiyle ülkelerini terk ederek Türkiye'ye sığınan Suriyelilerin Türkiye'de yaşayan halkta huzursuzluğa yol açması üzerine Suriyeli algısı üzerine çeşitli araştırmalar yapıldı. Bu mevcut çalışmada ise yaşın Türk insanının Suriyelilerin ahlaki olarak algılanması, grup özdeşleşmesi, temas kalitesi ve Suriyelilere yönelik önyargı üzerindeki rolü incelendi. Araştırma Suriye sınırına yakın ve uzak yaşayan toplam 310 kişi ile yüz yüze görüşmeler şeklinde yürütüldü. Örneklem kişilerin Suriyeli yoğunluğuna maruz kalmasına göre üç gruba ayrıldı. Araştırmada önyargı hem davranışsal hem de duygusal olarak ölçüldü. Araştırmanın sonuçlarına göre, insanlar yaşlandıkça, ait oldukları grupla dil, milletçilik ve yurttaşlık temelinde daha çok özdeşleştiği ve bu özdeşleşme arttıkça Suriyelilere karşı önyargının da arttığı bulundu. Özdeşleşmenin yaş ve kişinin Suriyelilere karşı ne kadar sıcak hissettiği ilişkisinde tam etkin değişken olduğu ve yaş ve davranışsal önyargı ilişkisi üzerinde ise kısmi etkin değişken olduğu saptandı. İnsanlar yaşlandıkça Suriyelilere karşı olan davranışsal önyargılarının arttığı açığa çıktı. Ahlaki algının yaş ve önyargı arasında aracı değişken olmasa da, temas kalitesi arasındaki ilişkide kısmi aracı değişken olduğu tespit edildi. Çalışmanın artan temas kalitesiyle Suriyeliler'in daha fazla ahlaklı olarak algılanması bulgusunun ileriye yönelik doğurguları bulunmaktadır.