turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Adalet ve Kalkınma Partisi ve Türk Milliyetçiliği

Milliyetçilik akımının başlangıcı konusunda çeşitli fikirler mevcut olsa da dünya çapında bir şöhrete Fransız Devrimi ile kavuşmuştur. Çok sayıda etnik grubun birlikte yaşadığı Osmanlı Devleti ise bu akımdan en çok yara alan devletlerin başında gelmektedir. Mustafa Kemal Atatürk önderliğinde Cumhuriyetin kurulması ve yapılan devrimlerle birlikte ülke, hem şekil olarak hem de zihinsel olarak köklü bir değişime gitmiştir. Modern anlamda bir ulus-devlet kurma gayreti ile girişilen yenilikler, kimi çevreler tarafından sıkı sıkıya benimsenmiş olsa da hala tartışmalar sürmektedir. Bu tartışmaların başında ise millet ve milliyetçilik konusu gelmektedir. AK Parti hükümeti ise etnik söylemlerden uzak durması ve ırk temelindeki bir milliyetçilik anlayışını reddettiklerini sıkça dile getirmeleri nedeni ile milliyetçi olmayan bir parti ya da milliyetçilik karşıtı bir parti izlenimi uyandırmış olsa da, aksine milliyetçi söyleme belirli noktalarda sahip çıkan bir partidir. AK Parti kendisini milliyetçi bir parti olarak tanımlamamaktadır. Fakat genellikle Osmanlı ve İslam temasına dayanan muhafazakar bir milliyetçilik anlayışına sahip bir parti olduğu söylenebilir. AK Parti, Cumhuriyet döneminde uygulanan politikaların milletin birleştirici unsuru olan İslam faktörünü etkisizleştirdiğini ve ayrılıkçı hareketlere sebep olduğunu savunur. Özellikle, AK Parti'nin ilk kez iktidara geldiği 2002 yılında bir ekonomik krize ek olarak devraldığı Kürt sorunu, partinin milliyetçilik çerçevesinde kullandığı söylemlerde her zaman ağırlığını hissettirmiştir. Küresel güçlerin sürekli kaşıdığı Kürt sorunu, AK Parti tarafından Müslüman-Osmanlı kimliği kapsamında çözüme kavuşturulmaya çalışılmaktadır. Buradan hareketle AK Parti, etnik kimlik izlerini muğlaklaştırmaya çalışılırken İslam, birleştirici bir üst kimlik olarak kurgulanmakta ve Osmanlı ise ortak tarih unsuru olarak sunulmaktadır. Bu millet tahayyülüne hizmet etmek ise milliyetçiliğin özü ve en yücesi olarak kabul edilir.
Kamu yönetiminde e-devlet anlayışı: Sakarya Defterdarlığı örneği

Son yıllarda bilgi ve iletişim teknolojilerindeki yaşanan büyük değişim neticesinde gerek kamu yönetimi anlayışında gerekse de toplumsal ve ekonomik yaşamda köklü değişiklikler meydana gelmiştir. Kamu yönetiminde yaşanan bu dönüşüm ile bilişim teknolojilerinin ön plana çıkmasıyla birlikte kamu hizmetlerine bir noktadan erişim imkanı sunarak, hayatı kolaylaştıracak olan bilgilere daha kolay ve hızlı ulaşma imkanı sağlayan e-devlet olarak nitelendirilen yeni bir kavram ortaya çıkmıştır. Kamu yönetiminin yeniden yapılanmasının, kamu hizmetlerinde etkinliğin, verimliliğin, hesap verebilirliğin, mali saydamlığın sağlanması için devletler e-devlet uygulamalarına hız vermektedirler. Bu çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde, yeni kamu yönetimi anlayışıyla birlikte ön plana çıkan e-devlet olgusu kavramsal seviyede ele alınarak, e-devletin amaçları, yararları, engelleri ve kamu yönetimi üzerindeki etkileri incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, değişen yönetim anlayışıyla birlikte ortaya çıkan e-devlet kavramına ilişkin uygulamaların ortaya çıkışı ve işleyişi Sakarya Defterdarlığı örneğinde ele alınmıştır.
Seyyid Bey ve Mustafa Sabri'ye göre hilafet meselesi

'Seyyid Bey ve Mustafa Sabri'ye Göre Hilafet Meselesi' adını verdiğimiz bu çalışmamızda, konuyu hilafet taraftarı gelenekçi din alimi Mustafa Sabri ve bu makamın kaldırılmasını savunan modernist din alimi Seyyid Bey cephesinden nasıl algılandığını mukayeseli olarak tahlile çalıştık. Hilafet meselesi, ilk halife Hz. Ebu Bekir ile başlayan ve son halife Abdülmecid'e kadar uzanan, hilafetin resmen kaldırıldığı 3 Mart 1924 tarihinden sonra da tartışılan bir konudur. İslam tarihi bu makam uğrunda yapılan savaşlarla doludur. Çalışmamızda öncelikle kavramın tanımı ve tarihçesi işlenmiştir. Sonra iki din aliminin hayat hikayeleri verilmiş, eserleri tanıtılmıştır. Daha sonra da hilafet taraftarı gelenekçi Mustafa Sabri ile hilafetin kaldırılmasını savunan modernist Seyyid Bey'in; hilafetin tanımı, çeşitleri, şartları, hilafetin saltanattan ayrılması ve kaldırılması konularındaki düşünceleri mukayese edilerek değerlendirilmiştir. Sonuç bölümünde ise İslam tarihi boyunca tartışmalı bir konu olduğunu belirttiğimiz hilafet meselesine, gelenekçi ve modernist din alimlerinin yaklaşımları tarafımızca değerlendirilmiştir. Ayrıca, hem her iki din aliminin hem de konumuzla alakalı önemli 239 şahsiyetlerin Osmanlı Türkçesiyle neşredilmiş eser, belge ve vesika niteliğindeki dokümanları tarafımızdan sadeleştirilerek metinler bölümüne konulmuş, bir kısmının asılları ekler kısmında sunulmuştur.
Türkiye'de yerel yönetim birlikleri: Yapısı, hukuki dayanakları ve sorunları

Yerel yönetim birlikleri, yerel nitelikteki kamu hizmetlerinden bazılarını yapmayı üstlenmiş, il, belediye ve köylerin kendi aralarında ya da birbirleriyle, özgür iradeleriyle ya da yasal zorunluluktan dolayı yapmakla yükümlü oldukları görevleri en iyi şekilde yerine getirebilmek gayesiyle oluşturdukları kamu tüzel kişilikleridir. 1980'li yıllardan itibaren köyler, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan ya da ortak olunan birliklerin sayısında hızlı bir artış olmuştur. Bu artış, 5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanunu ile yeni bir ivme kazanmıştır. Bu çalışmada, yerel yönetim birliklerinin kurulma nedenleri, yapıları, işleyişleri ve hukuki dayanakları incelendikten sonra, konu ile ilgili bazı yargı kararlarına yer vermek suretiyle birliklerin sorunlarını tespit edip değerlendirmek, sorunların giderilmesine ve çözümlenmesine ilişkin uygulanabilir öneriler sunmak amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında, tezin ismine bağlı olarak, Türkiye'de kurulan bütün yerel yönetim birlik türleri incelenmiştir. 2005 yılında yürürlüğe giren 5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanunu'nun yerel yönetim birlikleri ile ilgili ihtiyaçlara cevap verip vermediği ayrıca ortaya konulmaya çalışılmıştır. Yerel yönetim birliklerinin birçok sorunu bulunmaktadır. Bu sorunları genel olarak; hukuki sorunlar, denetim sorunları, mali kaynakların yetersizliğinden kaynaklanan sorunlar, istihdam ve personel sorunları, yönetimin işleyişinden kaynaklanan sorunlar olarak ifade edebiliriz. Yerel yönetim birliklerine ilişkin 5355 sayılı Kanun, sorunların birçoğuna çözüm getirmekten uzak kalmıştır. Yerel yönetim birliklerinin sorunlarının çözümlenebilmesi için yapılması gerekenler çalışmada incelenmiştir.
Yargı bağımsızlığı bağlamında Karşılaştırmalı Hukukta ve Türk Hukukunda adliye yönetimi

Yürütme erkinin temsilcilerinin HSYK'de bulunmasından uzun tutukluluk sürelerine, yargıya ayrılan bütçeden adli kolluğun kurulmasına, yargı birliğinin sağlanması gerekliliğinden yargıda uygulanan teftiş sistemine kadar uzanan birçok boyutu ile yargı bağımsızlığı olgusu yıllardır başlıca tartışma konumuzdur. Bu kapsamda, yargıcın karar verirken yalnızca kanunla bağlı olması, kendisini diğer erklerin, tarafların, medyanın, kamuoyunun etkisi ve baskısı altında hissetmemesi demek olan karar verme bağımsızlığı ile kişisel olarak baskı ve müdahalelere maruz kalmaması gerektiğine işaret eden bireysel bağımsızlık yanında bir bütün olarak yargı organının olumsuz iç ve dış etkilere karşı korunması gerektiği anlamına gelen kurumsal bağımsızlık kavramı, son dönemde bu konudaki tartışmaların odağı durumuna gelmiştir. Taşrada mahkemeleri içinde barındıran adliyeler Adalet Bakanlığı'nın hizmet götürdüğü binalardır. Üniversitelerin, hastanelerin, cezaevlerinin, bütçesi ve bir yönetim yapısı mevcut iken adliyelerin kanun ile belirlenmiş bir yönetim yapısı ve mahkemelerin özerk bir bütçesi bulunmamaktadır. Adalet Bakanlığı'nca çıkarılan genelgelerle adliyelerde idari ve mali işlerin yürütülmesi görevi, ceza davasının davacısı konumundaki Cumhuriyet başsavcılığına verilmiştir. Bu da, Anayasa'da bağımsız ve teminatlı oldukları belirtilen, her hal ve şartta tarafsız karar vermeleri beklenen yargıçların, adliyelerde yasal temelden yoksun ve öznel uygulamalara maruz kalmalarına yol açarak bağımsızlık ve tarafsızlık görünümlerinin aşınması sonucunu doğurmuş, mahkemeler Cumhuriyet başsavcılığı bünyesinde birer birim, yargıçlar da Cumhuriyet başsavcılığında çalışan birer görevli olarak algılanır olmuştur. Oysaki Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, mahkemelerin bağımsız görünmeleri gerekliliğini de yargı bağımsızlığının ve tarafsızlığının bir unsuru olarak ortaya koymuştur. Ancak ülkemizdeki, evrensel uygulamalara uygun düşmeyen, yargıçları dışlayan adliye yönetim sistemi, yargıçların bireysel, mahkemelerin de kurumsal olarak bağımsız ve tarafsız görünümlerinin önünde engel teşkil etmektedir. Çalışma, yargı bağımsızlığına ilişkin tartışmalar içinde kendisine yer ve taraftar bulmakta zorlanan adliye yönetimi olgusunu gündeme taşımak ve evrensel ilkeler çerçevesinde yasal temele oturtulması çabalarına destek vermek amacıyla hazırlanmıştır. Bu amaca yönelik anket çalışması yapılarak yargıç ve Cumhuriyet savcılarının konuya ilişkin görüşleri alınmış, yargıçları ve mahkemeleri Cumhuriyet başsavcılığına tabi gösteren çok sayıda belgeye, habere yer verilmiş, algının ulaştığı boyutu göstermek bakımından yargıç, avukat ve akademisyenlerce çeşitli platformlarda yapılan konuşmalara, yabancı uzman raporlarına atıf yapılarak amacından sapan ve yargının bağımsız ve tarafsız görünümüne zarar verir hale gelen adliye yönetim sistemi gözler önüne serilmeye çalışılmıştır.
Bir bürokrat olarak Türkiye'de hakim

Yargı, mahkeme teşkilatını, belli muafiyet ve ayrıcalıklara sahip avukatlık, hakimlik ve savcılık mesleklerini kapsayan, yasama ve yürütme organları dışında ayrı bir özerkliği bulunan, kendine özgü usuller çerçevesinde işleyen, uyuşmazlıkların çözülmesi, hak ve özgürlüklerin korunması, yasama, yürütme işlemlerinin denetlenmesi suretiyle iktidarın sınırlandırılması görevlerini yerine getiren devlet erkidir. Kuvvetler ayrılığı ilkesinin asıl vurgusu yargı bağımsızlığına yöneliktir. Yargı bağımsızlığının en önemli koşulu ise hakimlerin bağımsızlığı ve hakimlik teminatlarından yararlanmaları ile mümkündür. Bürokrasi, işbölümünü, hiyerarşik yapılanmayı, gayri şahsi işleyişi, uzmanlaşmayı, merkezi bilgi üretimini, üretim zincirini, geniş bir ağın disiplin içerisinde yönetilmesini gerektiren örgütlenme biçimidir. Bürokrasi, siyasal iktidar tarafından alınan kararları uygulamakla yükümlü idari hiyerarşiye tabi memurlar tabakasını ifade etmektedir. Hakimlerin bürokratik özellikler içeren bir takım uygulamaların muhatabı olması da kamu hizmeti sunmalarının bir gereğidir. Ancak, yargısal faaliyete ve hakimlerin kamu görevlisi olmalarına ilişkin bu düzenlemeler, hakimlik mesleğinin özgün yapısıyla ve hakimlerin yargı erki içerisinde üstlendikleri fonksiyonlarla çelişmemelidir. Osmanlı döneminde ilmiye bürokrasisi içerisinde görev yapan hakimler, Tanzimat Dönemi reformları sonrasında daha sıkı bir bürokratik düzene hapsedilmişlerdir. Cumhuriyet Döneminde de bu eğilim sürmüş ve hakimler, merkeziyetçi yargı bürokrasisi içerisinde otorite hiyerarşisine tabi olarak, tekdüze usullerle çalışmaya devam etmişlerdir. Uluslararası metinlerde ve Anayasa'da hakimlere tanınan teminatlar, bürokratik düzenlemeler nedeniyle işlevsiz hale gelmiştir. Bürokratların sahip olduğu bir takım haklara dahi sahip olmayan hakimler, yargı iktidarı tarafından alınan kararları uygulamakla yükümlü, atanmış görevlilere dönüştürülerek etkisizleştirilmişlerdir.
2011 sonrası Türkiye'ye gelen Suriyelilerin toplumsal uyum süreci ve sorunları: Aydın ilinde bir alan araştırması

Bugünün küreselleşen dünyasında birçok kıtada yaşanan göç hareketleri, farklı sebeplere bağlı olarak son yıllarda artış göstermektedir. Gerek daha iyi yaşam koşullarına erişebilme isteği gibi gönüllülük esası, gerekse iç savaş ve şiddetin yaratmış olduğu zorunluluk durumu, göç olgusunun hızlanmasına zemin hazırlamıştır. Suriye'de 2010 yılının sonlarına doğru başlayan Arap Baharı da ülke içerisinde ciddi kaos ve kırılmalara sebep olmuş, bu çatışma ortamı 2011 yılından itibaren Suriye'den Türkiye'ye doğru ciddi bir göç dalgası yaratmıştır. Bu çalışmada, Aydın iline 2011 sonrası zorunlu olarak göç eden ve Türkiye Devleti tarafından 'Geçici Koruma' statüsü verilen Suriyelilerin, bulundukları kente ve birlikte yaşadıkları topluma karşı algılarının tespit edilerek uyum süreçleri hakkında bilgi edinilmesi, sosyo-ekonomik ve sosyo-kültürel sorunlarının tespit edilerek bu sorunlara bazı çözüm önerileri sunulması amaçlanmıştır. Çalışmada demografik, sosyo-kültürel ve sosyo-ekonomik sorulardan oluşan bir anket formu geliştirilmiş, anketlerin cevaplandırılmasında '5'Li likert tipi ölçek', 'çoktan seçmeli sorular' ve 'evet-hayırlı sorular' kullanılmış, sorular kapalı uçlu olarak hazırlanmıştır. Anket kapsamında kültürel ve dinsel anlamda Türklere duyulan yakınlığın derecesi, herhangi bir sözlü veya fiziksel tacize maruz bırakılma durumu, Aydınlı komşularla ilişkilerin seyri, T. C. vatandaşlığına geçme eğilimi, istihdam konusunda devlet ve özel sektörün verdiği desteğin boyutu, kira fiyatları gibi başlıklar bağlamında Suriyelilerin Aydın'a ne kadar entegre oldukları ve bu şehirde yaşamaktan mutlu olup olmadıkları analiz edilmiştir. Çalışmada Suriyelilerin Türkiye'ye göç etme sebepleri ve Türkiye'ye göç ettikten sonra burada kalmayı cazip hale getiren imkanlar da Aydın özelinde incelenmiştir. Bu çerçevede güvenlik, istihdam, Türklere kültürel yakınlık gibi faktörlerden hangilerinin göçün başlamasında ve göç ettikten sonra kalıcılığın sağlanmasında daha etkili olduğu incelenmiştir. Yapılan çalışma, Suriyelilerin yaşadıkları fiziksel koşullar göz önünde bulundurulduğunda uyum sürecinin yabancı bir toplumun algısı dahilinde nasıl ilerlediğini anlayabilmek, yeni bir ülkeye alışma safhasında yerlerinden edilmiş yabancıların bireysel veya toplu olarak ne gibi sorunlar yaşadıklarını tespit edebilmek, ayrıca uyum sürecinin uzun vadede daha sağlıklı yürütülebilmesi için karar alıcı ve uygulayıcı bazı aktörlere de fikir verebilmek açısından önem kazanmaktadır.
Planlamanın çevre korumadaki yeri

Demir, Niyazi Özgür, Planlamanın Çevre Korumadaki Yeri. Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Prof. Dr. Nükhet Turgut, 84s. Dünyada sanayileşme ile birlikte ortaya çıkan kentleşmenin olumsuz sonuçlarından biri çevrenin bozulması sürecinin başlamasıdır. Bu olumsuz gelişmenin bertaraf edilmesi için kentlerin gelişimlerinin kontrol altına alınması gerekliliği ortaya çıkmıştır. Bu amaçla geliştirilen planlama yaklaşımları önceleri teknik altyapı ve estetik kaygılarla yönlenmişken, sonraları, kentlerin doğal çevrenin içinde yer alan ve doğal çevreden ayrı düşünülemeyecek oluşumlar olduğu gerçeğinin farkına varılması, kentsel planlamanın sistem yaklaşımı ile ele alınması gerekliliğini ortaya koymuştur. Bunun sonucunda da kent planlamanın çevrenin korunmasında bir araç olarak kullanılması kaçınılmaz hale gelmiştir. Dünyadaki bu gelişmelere paralel olarak Türkiye'de cumhuriyetin ilanı sonrası yaşanan kalkınma çabalarında öncelikli amaç, savaş yıllarının sebebi olan fakirlik ve yoksulluktan kurtulmaktı. Bu sebeple o yıllarda ulusal politikalar içinde çevrenin korunması çok daha az öncelikli hatta hemen hemen öncelikli bile değildi Türkiye de çevrenin korunmasına yönelik ilk ciddi çabaların oluşması 80'li yılların ilk yarısına rastlamaktadır. Bu yıllarda çevrenin korunmasına yönelik yasal düzenlemeler yapılmıştır. 1980 sonrasındaki Türkiye'de ithal ikameci ekonomi politikalarından serbest ekonomiye geçişin sonucu olarak sosyal ve ekonomik yapıdaki değişim neticesinde toprak rantının kamuya dönmemesi, çevresel değerlerin gözetilmeksizin tüketilmesinin en önemli sebebi olarak ortaya çıkmıştır. Ancak Türkiye'deki tüm olumsuz gelişmelere karşın, gerçekleştirilen yasal düzenlemeler ve çevrenin korunmasına yönelik iyi niyetli çabalar olduğu sürece, sürdürebilir kalkınma hedefine ulaşılamasa da Türkiye'nin sahip olduğu çevresel değerlerin korunması mümkün olacaktır.
Bir çalışma alanı ve siyasi proje olarak kalkınma yönetimi

İkinci Dünya Savaşı'nı izleyen yıllar, dünyanın önemli değişimlere sahne olduğu yıllardır. Amerika Birleşik Devletleri'nin uluslararası sistemin hegemonik gücü olması ve Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin sistemi iki kutuplu hale getirmesi, eski sömürge toplumlarının bağımsızlıklarını kazanarak uluslararası sistemin aktörleri haline gelmesi başlıca önemli gelişmelerdir. Amerika Birleşik Devletleri, Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'ne karşı giriştiği mücadelede, kalkınmayı az gelişmiş ülkelere sosyalist olamayan bir gelişme yolu olarak sunmuştur. Keynesyen ekonomi anlayışının ekonominin tam istihdamı dolayısıyla refahı sağlamasının ancak müdahale ile mümkün olduğu görüşü devlete ekonomik gelişmede yeni roller yüklemiştir. Benzer şekilde az gelişmiş ülkelerde de kalkınmayı yönetecek aktörün devlet olduğu görüşü kabul görmüştür. Kalkınma sürecinin yönetilmesini sağlayacak idari kapasitelerin az gelişmiş ülkelerde oluşturulması gerekliliği kalkınma yönetimi çalışmalarını başlatmıştır. Yönetim bilimi, iktisat, sosyoloji ve siyaset bilimi gibi farklı disiplinlerden akademisyen ve uzmanlar bu alanda çalışmaya başlamış, Birleşmiş Milletler, Birleşik Devletler Uluslararası Kalkınma Ajansı ve Ford Vakfı gibi kuruluşlar bu çalışmalara destek vermiştir. Aydınlanma ile başlayan ilerleme düşüncesi, modernleşme kuramları, toplum kuramları ve yönetim biliminin sağladığı kavramsal ve kuramsal çerçeve içinde kalkınma yönetimi çalışmaları sürmüştür. Ancak Bretton Woods uzlaşması ile başlayan dönem 1970'lerin başlarındaki dünya ekonomik krizi ile sona ermiş, ekonomiye devletin müdahale etmesi gerektiği üzerine olan uzlaşı dağılmıştır. Neoliberal politikalar ve küreselleşmenin gereklerinin şekillendirdiği yeni dönem Washington Uzlaşısı dönemidir. Böylece kalkınmanın devlet eliyle değil, piyasa vasıtasıyla mümkün olacağı tezi kabul görmeye başlamıştır. Kalkınma yönetimi çalışmaları, önce kamu işletmeciliği daha sonra yeni kamu işletmeciliği çalışmalarına dönüşmüştür. Kalkınma yönetimi terimi de yerini yönetişim ve iyi yönetişime bırakmıştır. Çalışma bu dönüşüm sürecini ve süreci şekillendiren koşulları ele almaktadır.
Sağlık çalışanlarının mobbing ile mücadelesinde sendikaların etkisi: Sivas Kamu Hastaneleri Birliği örneği

İşyerinde psikolojik taciz anlamına gelen mobbing çok eskiye dayanmakla birlikte kavramın bilimsel olarak tanımlanması ve araştırmalar yapılması 1980 yıllarında başlamıştır. Mobbing; çalışan üzerinde sistematik olarak devam eden, uzun süreli, bilinçli yapılan olumsuz eylemlerdir. Mobbingin etkileri, hem çalışanların motivasyonunu hem de çalışılan örgütte üretilen mal ve hizmetin kalitesini olumsuz etkilemektedir. Bu nedenle mobbingle mücadele sadece mağdur nezninde yeterli olamayacak sistematik bir mücadele gerekecektir. Bu mücadelede sendikaların önemi sanıldığından fazladır. Mobbinge en fazla maruz kalan sektörlerden birisi sağlık sektörüdür. Sağlık çalışanlarının, mobbingle mücadele ederken mağdur tarafında olması gereken sendikalara bakış açısı önemlidir. Bu araştırmada sağlık çalışanlarının mobbing ile mücadelesinde sendikaların etkisi araştırılmıştır. Bununla birlikte sağlık çalışanlarının bu konudaki algısı ile çeşitli değişkenler arasındaki ilişki karşılaştırmalı olarak incelenmektedir. Araştırma sağlık çalışanlarının mobbing ile mücadelesinde sendikaların etkisinin sağlık çalışanlarının çeşitli demografik özelliklerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını test etmek amacıyla betimsel ve ilişkisel tarama modeli tercih edilmiştir. Gerçekleştirilen analizler sonucunda elde edilen bulgular şu şekilde özetlenebilir: Sağlık çalışanlarının mobbing ile mücadelelerinde sendikaların etkili olduğu algısının eğitim durumuna, ünvana, sendika üyesi olma durumuna ve mobbing konusunda kurum yönetiminden memnuniyete göre anlamlı bir farklılık gösterirken; cinsiyete, yaşa, hizmet yılına göre bir farklılık göstermediği saptanmıştır.
Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemine geçiş süreci ve kurumsal vizyonun inşasında liderlik

Bu çalışma 1923 yılında Cumhuriyetin ilan edilmesi ile birlikte oluşturulan ve doksan beş yıllık tarihi ile Türkiye'nin en köklü kurumlarından biri olan Cumhurbaşkanlığı makamında Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi vizyonu ile meydana gelen dönüşümü David Easton'un sistem analizi yaklaşımı çerçevesinde teorik bir çerçeveye oturtma amacı ile hazırlanmıştır. Easton'un sistem analizi yaklaşımının dayandığı; 'çevre', 'girdi', 'çıktı', 'geri besleme' kavramlarından ve temel varsayımlarından hareketle tarihsel süreklilik içinde Cumhurbaşkanlığı makamının geleceği üzerine yapılacak değerlendirmelere katkı sağlaması açısından çalışma kapsamında; milletvekilleri, daha önce bakanlık görevi yapanlar, düşünce kuruluşları temsilcileri ve akademisyenden oluşan 12 kişi ile görüşme gerçekleştirilmiştir. Görüşmelerden elde edilen ve betimsel analiz ile değerlendirilen veriler ile literatür taramasında sağlanan bilgiler ışığında Cumhurbaşkanlığı makamında önemli bir dönüşümü temsil eden Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemini getiren anayasa değişikliğinin, Cumhurbaşkanlığı makamının sahip olduğu vizyonunun bir sonucu olarak siyasal sistemde uzun süredir biriken istemlere yanıt olarak sunulduğu sonucuna ulaşılmıştır. Çalışmada aynı zamanda Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi vizyonunun sistemsel bir yaklaşımla tüm kurumlar tarafından benimsendiğinde, kurumların belirlenen temel vizyon doğrultusunda kendilerine bir yön belirlediğinde ve zihinsel dönüşüm gerçekleştiğinde bütüncül bir akıl ile ülkenin gelişimine katkı sağlanabileceği üzerinde durulmuştur.
Türkiye'de kayıt dışı istihdam ve önleme stratejileri (2000-2012)

En genel anlamıyla kayıt dışı istihdam, istihdam faaliyetlerinin resmi belgelere dayandırılmamasıdır. İstihdam faaliyetlerinin resmi kayıtlara girmemesi, bunun sonucunda da vergisel ve zorunlu yasal yükümlülükler dahil olmak üzere tüm yükümlülüklerin mali ve sosyal güvenlik kurumlarının denetim alanı dışına çıkarılmasıdır. Kayıt dışı istihdamın idari, sosyal, mali, ekonomik ve hukuksal birçok nedeni bulunmaktadır. Kayıt dışı istihdam, çalışması hiç bildirilmeyenler, çalışma gün sayıları eksik bildirilenler, sigorta primine esas kazanç tutarları eksik bildirilenler olarak çeşitlendirilmektedir. Devletler açısından önemli olan bu durumlar, farklı önleme yöntemlerinin geliştirilmesi sonucunu doğurmaktadır. Unutulmaması gereken nokta her ülkede farklı nedenlerle ortaya çıkan kayıtdışılık olgusunun o ülke şartlarına göre değerlendirilmesi gerekliliğidir. Bu çalışma farklı araştırma yöntemlerini bir arada değerlendirerek Türkiye örneğinde bazı sonuçlara ulaşmayı hedeflemektedir. Türkiye'de kayıt dışı istihdamın tanımlanması, kavramsal çerçevesinin belirlenmesi, kayıtdışılık nedenleri ve türlerini açıklayarak kayıt dışı istihdamla mücadele yöntemlerine önermelerde bulunmaktadır.