turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Anamur çevresinin karst jeomorfolojisi

Anamur, Orta Toroslar Kuşağında, Türkiye'nin önemli karstik platolarından olan Taşeli Platosunun güneyinde yer alır. Anamur çevresi, karstlaşma koşulları ve oluşan şekiller açısından laboratuar niteliğinde bir sahadır. Araştırma alanı bulunduğu konum ve fiziki coğrafya şartları açısından belirgin farklılıklar barındıran bir araziye sahiptir. Yükselti koşullarının kısa mesafelerde değişmesi, kıyı bölgesindeki Akdeniz ikliminin yüksek Taşeli Platosunda bozulmasına neden olmuştur. İnceleme alanında farklı jeolojik dönemlere ait kayaç gurupları yer almaktadır. Anamur çevresi genel olarak şist ve karbonatlı kayaç guruplarının yaygın olduğu bir alandır. Özellikle kıyı kuşağında şistli yapılar hakimken, kuzeydeki platoluk saha kalker litojisine sahiptir. Çalışma konusunu oluşturan karstik yapılar ise, Anamur çevresinde, 8 farklı formasyon şeklinde yayılış göstermektedir. Bu yapıların karstlaşmasında litolojik belirleyicilerin tayin edilmesi maksadıyla, sahadaki söz konusu formasyonlardan kayaç numuneleri alınarak, MTA laboratuarında, XRF ve XRD analizleri yaptırılmıştır. Alınan örneklerin, karstik kayaç türü, bileşimindeki majör elementlerin oranları, dokusu, kristal yapısı, tane büyüklüğü gibi fiziksel ve kimyasal özellikleri tablo haline getirilmiş ve ilgili numune noktasındaki arazi gözlemlerine dayalı karstlaşma dereceleri belirlenmiştir. Ortaya çıkan tablo, Anamur çevresindeki eriyebilen kayaçlarda gelişen karstik şekillerin açıklanmasında faydalı sonuçlar vermiştir. Bunun yanında farklı yapılarda oluşan karstik şekillerin, fiziki ortam değişkenlerinin de etkisiyle farklı boyut ve tiplerde geliştikleri sebep ve sonuç ilişkisiyle açıklanmıştır. Bu şekiller birbirleriyle kıyaslanarak farklılık ve benzerlikler ortaya konulmuştur. Yapılan arazi gözlemleri ve yaptırılan analiz sonuçlarına göre; hem farklı litolojiler, hem de farklı karstlaşma koşullarının inceleme alanında bulunduğu, dolayısıyla karstlaşmanın, seçilen alanda belirgin farklılıklar meydana getirdiği anlaşılmıştır. Yine, yöre insanının bu arazileri nasıl kullandığı, karstik yapının nüfusun dağılışında nasıl bir etkiye sahip olduğu, tarım ve hayvancılık aktivitelerinde karstik alanların kullanımı gibi konular da açığa kavuşturulmuştur.
Uzungöl çevresinin bitki örtüsü ve yakın yıllarda geçirdiği değişimler

Araştırma sahası Uzungöl'ün çevresinden oluşmaktadır. Bu sahanın kuzeydeki sınırını Haldizan Deresi su bölümü hattı, güneydeki sınırını Demirkapı Deresi su bölümü hattı oluşturmaktadır. Yapılan bu çalışmanın amacı; belirtilen sahanın doğal bitki örtüsünün ortaya koymak ve son yıllarda bitki örtüsünde meydana gelen değişimleri değerlendirmektir. Çalışma üç bölümden meydana gelmektedir; birinci bölümünde bitki örtüsünün ekolojik koşulları ortaya konmuştur. İkinci bölümde araştırma sahasının bitki örtüsünü meydana getiren bitki türleri ve bu türlerin dağılışı incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise bitki örtüsünde meydana gelen değişimlerin sebepleri ve sonuçları üzerinde durulmuştur. Araştırma sahasında bulunan Uzungöl'ün önemli bir turizm merkezi olması, bunun yanı sıra çevresinde yer alan nemli ormanların ekolojik olarak önemli bir doğa varlığı olması, bu ormanların sahip olduğu bitki çeşitliliği yapılan bu araştırmanın büyük bir kısmını oluşturmaktadır. Araştırma sahasının zengin bitki örtüsü ve yaban hayatına sahip olması nedeniyle Yenimahalle sınırları içerisinde kalan 1625 ha'lık alanı kapsayan güneydoğu bölümü 1989'da 'Tabiat Parkı', Yenimahalle ve Çamlık Mahallelerini kapsayan daha büyük bir alan 1998'de 'I ve III. Derece Doğal Sit Alanları' ve Tabiat Parkını da içine alan bir alan ise 2004'de 'Özel Çevre Koruma Bölgesi' olarak ilan edilmiştir (T. C Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, 2013 -2017). Araştırma sahasında yıllar içinde meydana gelen statü değişiklikleri doğal çevreyle ilgili yapılan düzenlemelerde bazı hukuksal sorunların yaşanmasına sebebiyet vermiştir. Araştırma sahasının bitki örtüsü ve dağılışı, yakın yıllarda geçirdiği değişimlerle birlikte aşağıda detaylı olarak anlatılmıştır.
Anatalya ilinde seracılık

Bu araştırmada Antalya'da sera alanları, üretimdeki gelişmeler ve Antalya ilindeki ilçelerin seracılıktaki durumu ele alınmıştır. İklim ve çevre koşullarının sağladığı avantajlar nedeniyle Antalya ülkemizin en önemli seracılık bölgesi konumundadır. Türkiye'de sera alanı ve üretimi bakımında birinci sıradadır. Antalya'da Serik, Alanya, Gazipaşa, Kemer, Kumluca, Finike, Demre ve Kaş önemli sera merkezleridir. 1975 yılında 23000 dekar olan Antalya sera alanı 1980'de 31000 dekara, 1985'te 41336 dekara, 1990'da 51194 dekara, 1995'te 104468 ve 1999'da ise 119410 dekara ulaşmıştır. Bugün Türkiye'de 488495 dekar sera alanı mevcut olup Antalya ilindeki sera alanı bunun % 24'ü oluşturmaktadır. Sera alanlarında olduğu gibi sera üretiminde geçmişşten günümüze artmış olup 1999 yılı verilerine göre Türkiye'de 3465140 ton sera ürünü elde edilmiştir. Bu üretimin 1640439 tonu yani % 47'si Antalya ilinden sağlanmıştır. Antalya ilinde seralarda üretilen en önemli ürünler domates, hıyar, biber, patlıcan, taze fasulye, kavundur. Bunun yanında çilek, kesme çiçek, muz, karpuz, kabak üretiminde yapılmaktadır. Burada üretilen ürünlerin çoğu bölge dışına yani diğer bölgelerimize ve yurt dışına ihraç edilmektedir. Bu da bölge ekonomisine büyük bir yarar sağlamaktadır. Bir sera yerinin seçiminde tüm doğal, beşeri ve ekonomik faktörleri göz önüne alınarak sera yerinin tanımı şöyle yapılabilir: sonbahar, kış ve ilkbahar aylarında yüksek ışık yoğunluğuna sahip, kışı ılıman, iyi ulaşım olanakları, Pazar istekleri olan, ucuz yakıtı veya doğal bir ısıtma kaynağı, devamlı elektriği, iyi nitelikli sulama suyu ve toprağı bulunan, nitelikli işçinin bulunabildiği yerler çok uygun sera alanlarıdır. Bu özelliklerin çoğu Antalya ilinde bulunduğu için bugün Antalya seracılıkta Türkiye'de birinci sıradadır. Gelecek yıllarda da bir takım eksiklikler giderilerek verim ve üretim de daha da arttırılacaktır.
Türkiye'de deniz suyu sıcaklıklarındaki eğilimler

Son yıllarda, Dünya'da klimatolojik seriler üzerinde yapılan çalışmalar artış göstermiştir. Bu çalışmaların çoğu sıcaklık verilerinden faydalanılarak gerçekleştirilmiştir. Yapılan bu çalışmalar neticesinde, iklimin çevreyi şekillendirici etkisinin önemi vurgulanmıştır. Bu çalışmada, Türkiye'deki deniz suyu sıcaklıklarındaki eğilimleri tespit etmek amacıyla, 22 deniz suyu sıcaklığı ölçüm istasyonunun verileri kullanılmıştır. İstasyonlar belirlenirken bölgenin geneli temsil etmesi için konumları dikkate alınmıştır ve kayıt uzunluğu çalışma için uygun bulunmuştur. Belirlenen istasyonların aylık, yıllık ve mevsimlik eğilim değerleri incelediğinde istasyonların büyük kısmında artan bir eğilim olduğu saptanmıştır. Aylık eğilimleri incelediğinde istasyonlarda beş ay için %98'sinde artış eğilimi görülmüştür. Yıllık eğilimler de %86, 3 oranında artış tespit edilmiştir. Mevsimlik eğilimde de en yüksek eğilim değerleri yaz, sonbahar ve kış mevsimlerinde görülmüştür. Deniz sıcaklığı değerleri ile Kuzey Atlantik Salınımı değerleri arasında düşük düzeyde zayıf bir ilişki olduğu saptanmıştır. Bu çalışma, Türkiye'de yapılan klimatolojik çalışmalara yol gösterici bir kaynak olması bakımından önemli bir yere sahiptir. Ayrıca, deniz yüzeyi su sıcaklık değişimini etkileyen diğer iklim parametreleri arasında bir ilişki kurmak içinde kullanılabilecek önemli bir araştırmadır.
Belirli iklim sınıflandırmalarının Türkiye için karşılaştırmalı analizi

Dünya'da, canlı ve cansız yaşamı şekillendiren birçok etmen olmasına rağmen bu etmenlerden en önemlisi iklim etmenidir. Atmosfer olaylarının uzun yıllık ortalaması olarak tanımlanan iklim; yeryüzünü şekillendiren dış kuvvetlerden, akarsuların tip ve rejimlerine, doğal bitki örtüsünün tür ve dağılışı ile insanların yaşayış şekli ve geçim kaynaklarına kadar birçok alanda etkili olmaktadır. Bu bağlamda düşündüğümüzde İklim kavramının; sıcaklık, yağış, nem, buharlaşma, güneşlenme süresi vb. birçok öğeden oluşan karmaşık bir sistem olduğu sonucuna ulaşmaktayız. İklim sistemini oluşturan bu öğeler dünya üzerinde yer alan bölgelerde farklı değerler kazandıkları için her bölgeye özgü iklim tipi ve bitki örtüsü gelişim göstermiştir. Bu durum neticesinde araştırmacılar, dünya üzerinde gelişim gösteren iklim tiplerini özellikleri bakımından sınıflara ayırmışlardır. İklim Sınıflandırmaları ile ilgili gerçekleştirilen çalışmaları Türkiye ölçeğinde incelediğimizde karşımıza Erinç'in 1965 yılında, Aydeniz'in 1985 yılında ve Sezer'in 1988 yılında gerçekleştirmiş olduğu iklim sınıflandırmaları çıkmaktadır. Bu çalışmada, Meteoroloji Genel Müdürlüğü'ne ait 1970- 2014 iklim döneminde gözlem verisi bulunan 138 meteoroloji istasyonuna ait sıcaklık, yağış, nem, buharlaşma ve güneşlenme süresi verileri ile Hijmans ve diğ. (2005) tarafından oluşturulan 30 saniyelik çözünürlüğe sahip veri setlerinin Türkiye'de karşılık geldiği 803. 176 noktaya ait sıcaklık, yağış, nem ve buharlaşma verileri Erinç (1965), De Martonne (1926), Sezer (1988) ve Aydeniz (1985) iklim sınıflandırmalarına göre analiz edilmiştir. İstasyon verileri ile gerçekleştirilen analizler neticesinde Türkiye'de Erinç iklim sınıflandırması için 5 farklı iklim sınıfı, De Martonne iklim sınıflandırması için 4 farklı iklim sınıfı, Sezer iklim sınıflandırması için 5 farklı iklim sınıfı, Aydeniz iklim sınıflandırması için ise 5 farklı iklim sınıfı belirlenmiştir. Model verileri ile gerçekleştirilen analizler neticesinde ise Türkiye'de Erinç iklim sınıflandırması için 6 farklı iklim sınıfı, De Martonne iklim sınıflandırması için 4 farklı iklim sınıfı, Sezer iklim sınıflandırması için ise 6 farklı iklim sınıfı belirlenmiştir.
Ümraniye'de şehirsel gelişme

oz Kısa bir süre öncesine kadar İstanbul'un kenarında kırsal bir karakter taşıyan Ümraniye, bugün oldukça geniş bir alana yayılmış; gerek görünüş gerekse de işlev bakımından şehirsel görünüm kazanmıştır. Tez çalışmamda Ümraniye'deki bu şehirsel gelişmeyi araştırmaya çalıştım. 1950 yılına kadar otuz kırk hanenin yaşadığı Ümraniye; Kırım, Yugoslavya, Arnavutluk ve Bulgaristan'dan gelen göçlerle kalabalıklaşmaya başlamış, kırsal yerleşme yavaş yavaş yerini şehirsel görünüme bırakmıştır. 1989 yılma kadar Üsküdar'a bağlı olarak şehirsel gelişmesini sürdüren Ümraniye, bu tarihte ilçe olduktan sonra kamusal hizmetlerden daha fazla istifade ederek büyümesini hızlandırmıştır. Bugün de bu hızlı ve kısmen kontrolsüz büyüme, aynı hızda sürmekte ve beraberinde birçok şehirsel sorunu da getirmektedir.
Kızılırmak Deltası'nda aktüel kıyı çizgisi değişiklikleri ve sonuçları

Kızılırmak Deltası, Karadeniz Bölgesi'nin Orta Karedeniz Bölümü'nün kıyı kesiminde 350 35' 45'' ? 360 07' 07'' doğu boylamları ile 410 44' 08'' ? 410 30' 15'' kuzey enlemleri arasında doğuda Engiz Çayı yakınlarındaki Muşta Köyü, batıda Alaçam ilçe merkezinin batısı arasında kalmaktadır. Saha kuzeyde Karedeniz ve güneyde Doğankaya Köyü ile sınırlandırılmıştır. Bu çalışmanın amacı; ülkemizin önemli deltalarından biri olan Kızılırmak Deltası'ndaki kıyı çizgisinin özellikle 1990'lı yılların başından itibaren kara yönünde ilerlemesinin, nedenlerini, boyutlarını ve sonuçlarını tespit etmektir. Bu amaçla öncelikle araştırma sahası ile ilgili literatür taraması yapılmış, DSİ, EİEİ, DMİGM gibi kurum ve kuruluşlardan elde edilen verilerden yararlanılmıştır. Ayrıca delta kıyı çizgisinde ve hemen güneyinde görülen değişiklikler hava fotoğrafları yardımıyla dönemler halinde belirlenmeye çalışılmıştır. Nihayet farklı noktalarda yapılan ölçümlerle kıyı çizgisi değişikliklerinin boyutları tespit edilmiştir. Araştırma sahasında kıyı çizgisi değişikliklerinin doğal ortam, beşeri ve ekonomik özellikler üzerinde önemli sonuçları olmuştur. Kıyı çizgisi kara yönünde ilerlemesi sonucu 1,5 km2'lik alan kaybedilmiş, bunun sonucunda tarım alanları ve beşeri yapılar zarar görmüş, doğal dengenin bozulduğu dikkati çekmiştir. Türkiye'nin enerji meselesini bir an önce kökten çözmesi ve delta ekosistemlerine zarar veren akarsular üzerine baraj yapımı çalışmalarından vazgeçilmesi gerekir. Ayrıca deltalarla ilgili planlamalarda, sadece delta sahası değil onu oluşturan ve hayat veren akarsu havzalarının da dikkate alınması şarttır.
İran Azerbaycanı'nın sosyo-kültürel yapısı ve siyasal coğrafyası

Araştırma sahasını oluşturan İran Azerbaycanı, kuzeyde Ermenistan ve Azerbaycan Cumhuriyeti, doğuda Hazar Denizi, güneyde İran'ın güney kesimi, batıda Türkiye ile çevrilidir. İran Azerbaycanı'nın yüzölçümü 162. 700 km2, nüfusu 2006 verilerine göre 12 .714.400'dür. İran Azerbaycanı'nda nüfus yoğunluğu km2'ye 78 ,1'dir. İran Azerbaycanı'nın nüfusunun % 90'ını Türkler, % 10'unu ise başta Kürtler olmak üzere diğer etnik guruplar oluşturur. İran Azerbaycanı karasal bir iklime sahiptir. Yazlar sıcak ve kurak, kışlar soğuk ve kar yağışlıdır. Yıllık ortalama yağış 350 mm. dir. İran Azerbaycanı'nda temel geçim kaynakları tarım ve hayvancılıktır. Önemli tarım ürünleri olarak buğday, arpa, pamuk, patates, şekerpancarı, tütün ve mısır sayılabilir. Sanayi faaliyetleri Tebriz, Zencan ve Kazvin şehirlerinde yoğunlaşmıştır. İran Azerbaycanı'nda en önemli sosyo-kültürel sorun, İran'ın 1925 yılından sonra Fars hakimiyetine girmesiyle başlayan Farslaştırma, dolayısıyla diğer etnik unsurlar üzerinde uygulanan asimilasyon politikasıdır. İran Azerbaycanı konumu, beşeri yapısı ve ekonomik özellikleri bakımından Kafkasların, Ortadoğu'nun ve Orta Asya'nın kilit noktasında bulunmaktadır. Gelecekte İran Azerbaycanı'nın alacağı şekil tüm bölgede değişimlere yol açacaktır. Kuzeyinde ve batısında Türk Devletlerinin olması ise İran Azerbaycanı'nı bölgede daha da avantajlı bir konuma getirmektedir. Son yıllarda İran Azerbaycanı içerisinde yaşayan Türkler İran merkezli değil, Azerbaycan-Türk merkezli düşünmeye başlamışlardır. İran Azerbaycanı, doğudan batıya Türkiye ile Orta Asya, kuzeyden güneye ise Kafkaslar ile Basra Körfezi arasında bir geçiş koridoru olması dolayısı ile transit taşımacılık bakımından çok önemli bir konuma sahiptir. Türkiye'den Orta Asya Türk Cumhuriyetlerine yapılan taşımacılık işleminde İran Azerbaycanı toprakları kullanılmaktadır. İran Azerbaycanı'nın geçiş güzergahları üzerinde olması, Orta Asya petrol ve doğalgazının Türkiye üzerinden dünya pazarına ulaştırılması açısından da önemlidir. Zengin petrol ve doğalgaz rezervlerine sahip olan Orta Asya coğrafyasının bu zenginliğinin İran Azerbaycanı'ndan taşınması halinde bu taşımacılıktan İran Azerbaycanı çok karlı çıkacaktır. Ayrıca Türkiye böylesi bir taşımacılığın harekete geçmesi halinde enerji piyasalarına yön veren ülkeler arasına girecektir.
Konya şehri sanayi coğrafyası

Tarihte Anadolu'da kurulan devletlerin; idari, ekonomik, sosyal ve kültürel hayatlarında vazgeçilmez bir yer tutmuş ve Anadolu'nun orta direği durumunda olmasıyla öne çıkmış olan Konya; bugün de ülkemiz ekonomik yapısının göz ardı edilmez kentlerinin başında yer almaktadır. Cumhuriyetin ilk yıllarında tarıma özellikle un ve dokuma dallarına dayanan Konya ekonomisinde, 1950'li yıllara kadar önemli sayılabilecek bir gelişme olmamıştır. Konya sanayindeki gelişme ise; 1960'larda kamu kesimi yatırımlarıyla başlamış, bunu 1970'li yıllarda özel kesim yatırımları takip etmiştir. 1960'lı yıllara kadar kent ekonomisinin temelini küçük el sanatları ve tamir atölyeleri oluşturmuştur. Bundan sonraki yıllarda ziraat alet ve makineleri, çelik ve pik döküm fabrikaları, sübap, motor gömleği, deri ve ambalaj sanayi fabrikaları kurulup gelişmiş, öteden beri bir tarım kenti olan Konya; böylece sanayi kenti olma sürecine girmiştir. Küçük sanayi siteleri binlerce işyeri ile dolmuş, I ve II Organize Sanayi Bölgeleri'nde kurulan işletmeler, ülke ve bölge ihtiyacı dışında, büyük bir ihracat potansiyeli oluşturmuşlar ve III. Organize Sanayi Bölgesi'ni de kurma aşamasına gelmişlerdir. Günümüzün Konya'sı artık, bir yönüyle tahıl merkezi (1994 yılı verilerine göre; il genelinde tahıl üretimi 1.661. 309 ton), diğer yönüyle ana sanayi dallarının önemli ölçüde gelişme gösterdiği bir sanayi kentidir. Konya il merkezinde halen on üç sanayi bölgesi ve bu sanayi bölgesinde on ana meslek grubu yer almaktadır. IV Konya'nın ihracat göstergeleri incelendiğinde; 1994 yılında Konya'lı sanayiciler 30.970. 643 dolarlık ihracat gerçekleştirirken bu rakam 1995 yılında 55.027. 197 dolara, 1996 yılında ise 82.136. 535 dolara yükselmiştir. İhracatın ülkelere dağılımında Orta Doğu ülkeleri çoğunluğu oluşturmakta ve yapılan ihracatta ağırlığı tarım makine ve aletleri, otomotiv yan sanayi, gıda maddeleri, ayakkabı vb. gibi ürün ve mamuller oluşturmaktadır. Sonuç olarak bölge içinde, bir tarım şehri olarak bilinen Konya'nın sanayi alanında da gelişmesinin nedenlerini şöyle sıralayabiliriz; 1) Sahip olduğu tarım potansiyeli, 2) Tarımdan elde edilen gelirin sanayiye yönlendirilmesi, 3) Bölge tarım makineleri ihtiyacının öncelikle il içinde karşılanmaya çalışılması, 4) Geçmişten beri düzenli olan sanayi altyapısının, köyden şehre göçü sanayiye kanalize etmesi, 5) Konumu dolayısıyla taşımacılığın yaygın olması ve bu sektörün beraberinde oto tamiratı sektörünü geliştirmesi, 6) Gelişen ticaretin sanayinin ilerlemesine katkıda bulunması, 7) Devlet teşvikleri, Özet olarak sayılabilir.
Sakarya nehri ve Doğançay deresi arasındaki sahanın bitki örtüsü

İnceleme sahası Marmara Bölgesinde, Sakarya ili Geyve ilçesi sınırları dahilinde yer alır. Bu yüksek lisans çalışmasının başlıca amacı sahanın bitki örtüsü özelliklerini ortaya koymaktır. Nemli Karadeniz iklim özelliklerinin etkili olduğu sahada nemli orman formasyonu yayılış göstermektedir. Hakim tür kayındır. Kayın ormanları içerisinde başlıca diğer türler ise gürgen ve ıhlamurdur. Güneyde ise karaçam ve kızılçam topluluklarının oluşturduğu kuru orman sahası yer alır. Sakarya Nehri boyunca da parçalar halinde meşe ormanları bulunur. Bu orman sahası büyük oranda tahrip edilmiş olarak bulunur. Tez çalışması giriş ve sonuç bölümleri hariç üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde sahanın genel fiziki coğrafya özellikleri, örnek olarak: İklim, jeomorfoloji ve toprak özellikleri saptanmıştır. İkinci bölümde bitki örtüsünün dağılışı değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde ise bitki örtüsü ve insan arasındaki ilişkiler ortaya konulmuştur. Sahadaki arazi degredasyonu ve derecesi değerlendirilmiştir. Çalışmada 1/25000 ölçekli topografya paftaları, amenajman haritaları ile uydu görüntüleri kullanılmıştır. Bu veriler arazi çalışmaları ile desteklenmiştir.
Bursa ili Nilüfer ilçesindeki kırsal yerleşmelerin mekansal analizi

Çalışmada Nilüfer ilçesindeki kırsal yerleşmelerin mekansal özellikleri fiziki ve beşeri olaylar çerçevesinde ele alınmış ve bu özelliklerdeki değişim neden-sonuç ilişkisine dayalı olarak analiz edilmiştir. Mekansal analizler, gözlem ve mülakat yoluyla ve çeşitli kurumlardan sağlanan verilerin Coğrafi Bilgi Sistemleri aracılığıyla değerlendirilmesi ve fiziki-beşeri özelliklerle ilişkilendirilmesi neticesinde elde edilen bulgulara dayalıdır. Fiziki özellikler itibariyle Nilüfer'in güney kısmı dağlık ve engebeli arazilerden, kuzeyi ise ova ve plato sahasından oluşmaktadır. Yer şekillerindeki bu farklılık mahalle yerleşmelerinin beşeri özellikleri üzerinde önemli değişimler meydana getirmektedir. Ova ve plato sahaları nüfusun en fazla yoğunlaştığı yerlerdir. Eğim değerlerinin çok yüksek olmaması, tarımsal faaliyetlerin ve ulaşım imkanlarının gelişmesini sağlamıştır. İklim şartlarının uygun olması tarımsal faaliyetlerde çeşitliliği sağlamaktadır. Nilüfer sanayinin yoğunlaştığı ilçelerin başında gelmektedir. Kırsal alanlarda kurulan organize sanayi bölgeleri yakın çevresindeki yerleşmeleri de etkilemektedir. Tarım arazilerinin amaç dışı kullanılmasına yol açan OSB'ler bazı kırsal yerleşmelerde yatırımların ve nüfusun artmasına neden olmaktadır. Hızlı sanayileşme ve şehirleşme yakın çevresindeki kırsal yerleşmelerin sosyal ve ekonomik yapısını değiştirmiştir. Tarımsal üretimle geçimini sağlayan insanlar arsa fiyatların değerlenmesiyle tarım arazilerini satmaktadırlar. Ticari amaçlı tarımsal faaliyetlerin sürdürüldüğü tarlalar hızla emlak arazisine dönüşmektedir. Kırsal yerleşmelerde tarım arazileri yerini toplu konut, ulaşım yollarına ve sanayi alanlarına bırakırken, çiftçilik yerini emlakçılığa bırakmaktadır.
İlköğretim II. kademe sosyal bilgiler derslerinde coğrafya konularının öğretimi: Problemler- öneriler

M II. KADEME SOSYAL B LG LER DERSLER NDECOĞRAFYA KONULARININ ÖĞRET M : PROBLEMLER-ÖNER LERNuray SAGAYlköğretim Sosyal Bilgiler Öğretmenliği Anabilim Dalı Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler EnstitüsüMayıs- 2007 Danışman: Doç. Dr. Özer YILMAZBu araştırmanın temel amacı ilköğretim II. kademe Sosyal Bilgiler derslerinde coğrafya konularının öğretiminde karşılaşılan problemleri Afyonkarahisar ili lköğretimokulları öğretmenlerinin görüşleri doğrultusunda tespit ederek, bu problemleri ortadan kaldırmak için neler yapılabileceğini ortaya koymaktır. Araştırmanın çalışma evrenini oluşturan Afyonkarahisar ili sınırları içinde yer alan 66 ilköğretim okulunda 2005- 2006 eğitim öğretim yılında 6 ve 7. sınıf sosyal bilgiler derslerine giren 74 sosyal bilgiler öğretmenine 60 sorudan oluşan bir anket uygulanmıştır. Anket üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm öğretmenlerin kişisel bilgilerini, ikinci bölüm program, süre, uygulama, araç gereç ve yöntem öğelerine ilişkin sorunları belirlemeye yönelik soruları içermektedir. Üçüncü bölüm ise okulların araç gereç konusunda mevcut durumunu tespit etmek amacıyla hazırlanmıştır. Anket sonuçları bilgisayarda SPSS istatistik programı yardımıyla frekans, yüzde, t ve f testi teknikleri kullanılarak çözümlenmiştir. Anlamlılık testlerinde İ : 0.05 düzeyi esas alınmıştır. Araştırma sonucunda sosyal bilgiler dersleri coğrafya konularının öğretiminde program, süre, yöntem ve araç gereç açısından bazı sorunlar ortaya konmuş ve çözüm önerileri getirilmeye çalışılmıştır.
Suriye'deki iç savaşın Türkiye'de oluşturduğu sosyal ve mekansal etkilerin analizi: Reyhanlı ilçesi örneği

Çağımızın en bilindik problemlerinden biri haline gelen göç olgusu Osmanlı'nın yıkılış sürecine girmesiyle birlikte sık sık karşımıza çıkan bir durum haline gelmiştir. Osmanlı'nın yıkılış sürecinin ardından Cumhuriyetin kuruluş yıllarında, mübadele zamanlarında, Körfez Savaşlarında ve son olarak da Arap Baharı sonrası Suriye'de yaşanan gelişmeler sonucunda ülkemiz yine göç dalgalarıyla karşı karşıya kalmıştır. Bu çalışma; Türkiye'nin tüm illerine dağılmış olan Suriyeli Sığınmacıların sosyal ve mekansal alanda ne gibi etkiler yarattığını, bu etkilerin özellikle Hatay / Reyhanlı özelinde ne şekilde kendini gösterdiğini, yerli halkın sığınmacılara karşı bakış açısını ve bu durumdan nasıl etkilendiklerini, var ise olumsuz etkileri minimuma indirmek için mevcut durumu görmeyi ve ülkemiz lehine alınacak tedbirler için bir bakış açısı kazandırmayı hedeflemektedir. Çalışmada son 150 yıllık göç olayları da incelenmiş ve günümüzde oluşan etkilerin geçmişşte oluşan etkiler ile paralel ilerlediği gözlenmiştir. Araştırmada yerel halkın genel manada sığınmacılardan memnun olmadığı saptanmıştır. Bu durum üzerinde etkili olan sebeplerin başında güvenlik problemleri ve ekonomik kaygıların geldiği belirlenmiştir. Reyhanlı'da önemli bir nüfusa sahip sığınmacıların gelecek için kaygı yarattığı ve sürekli bir varlığın istenmediği anlaşılmıştır. Sığınmacıların yaratmış olduğu mekansal yansımalara bakıldığı zaman; sağlık alnında problem ve yetersizlikler yaşandığı, lojistik sektöründeki gelirlerin azaldığı, güvenlik sorunlarının ilçede kalıcı izler bıraktığı, yatay ve dikey yapılaşma ile şehrin kontrolsüz geliştiği, kültürün çeşitlendiği, gastronomi alanında ilerlemeler kaydedildiği, enflasyonun yükselme ve dengelenme dönemi yaşadığı, sermaye ve şirket varlığında artış yaşandığı tespit edilmiştir. Bu bağlamda sığınmacıların hem olumlu hem olumsuz etkiler yarattığı bulgular arasında yer almaktadır.