turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
17 Ağustos 1999 Marmara depremini yaşayanların stresle başa çıkma yolları ile denetim odakları arasındaki ilişki

Marmara Depremini yaşayan bireylerin stres yaşantılarında kullandıkları başa çıkma stratejileri ile denetim odakları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu amaçla denetim odağı ve bazı sosyodemografik özelliklerin stresle başa çıkmayı yordamadaki rolleri incelenmiştir. Araştırma depremden 8 ay sonra gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya iki yüz on yetişkin (110 erkek 100 kadın, 16 ve 44 yaşlan arasında) katılmıştır. Üç bölümden oluşan anket çalışmaya katılanlara bireysel olarak uygulanmıştır. Çalışmaya katılanların depremden sonra yaşadıkları sıkıntılar ile baş etmekte kullandıkları başa çıkma yollarını belirlemek üzere Başa Çıma Yollan Ölçeği kullanılmıştır. Katılımcıların denetim odağı düzeylerini ölçmek içinse Rotter'in İç-Dış Kontrol Odağı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmaya katılanların en fazla kullandıklarım belirtikleri strateji problem çözme yaklaşımı ile kaderci yaklaşımdır. Kaderci yaklaşımı ile çaresizlik yaklaşımı düzeyleri kadınlarda, erkeklere göre anlamlı olarak yüksek bulunmuştur. Araştırmaya katılanların başa çıkma stratejileri ile denetim odağı düzeyleri arasında anlamlı düzeyde ilişkiler bulunmuştur. Araştırmaya katılanların problem çözme yaklaşımı ve sosyal destek arama düzeyleri ile dışsal denetim düzeyleri arasında negatif, içsel denetim düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Buna karşın kaderci yaklaşım ve çaresiz yaklaşım düzeyleri ile dışsal denetim düzeyleri arasında pozitif, içsel denetim düzeyleri arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur.
Ergenlik dönemi gelişimsel ödevleri ve psikolojik problemler

araştırmanın amacı; 10-25 yaş grubundaki gençlerin ergenlik dönemi gelişimselgörevlerini yerine getirme ve psikolojik problem yaşama düzeylerini karşılaştırmaktır. Araştırmanın uygulama aşamasında Ankara'da yaşayan ilköğretim, ortaöğretim kurumları ve üniversitelerden 858 ergene Ergenlik Dönemi Gelişimsel Ödevleri Ölçeği ile birlikte KSE ve demografik form verilmiştir. Elde edilen bulgular; SED değişkenin kimlik oluşturma, değerler üzerine düşünme ve bağımsızlık sorunları gelişimsel ödev alanları üzerinde; yaş değişkeninin bağımsızlıksorunları ve sorumluluk alma ve kendini kabullenme gelişim ödev alanları üzerinde anlamlı bir etkisinin olduğunu göstermiştir. Bunun yanı sıra, kimlik oluşturma ve sorumluluk alma ve kendini kabullenme gelişimsel ödev alanları üzerinde SED ve yaş ortak etkisinin anlamlı olduğu, cinsiyet değişkeninin hiçbir gelişimsel ödev alanı üzerinde ne tek başına ne de ortak bir etkisinin bulunmadığı görülmüştür. Diğer yandan yaş ile ilgili analizler, 10-13 yaş grubu ergenlerin tüm gelişimsel ödev alanlarında diğer yaş gruplarına göre daha fazla puan aldıklarını ortaya koymuştur. 10-13 yaş grubu ergenler aynı zamanda, tüm yaşa özgü gelişimsel ödev alanlarında 22-25 yaş grubu hariç, diğer yaş gruplarından daha yüksek puanlar almıştır. Yapılan diğer analizler sonucunda, 14-17 yaş grubu ergenlerinin diğer yaş gruplarına kıyasla daha fazla stres yaşadıkları ve yaşamlarından daha az memnun oldukları görülmüştür. Bunun yanı sıra birinci yaş grubu ergenlerin kendinden yaşça büyük ergenlerin ödevlerini gerçekleştirmeye çalışmaları, ikinci yaş grubu ergenlerin tüm gelişimsel ödevlerle uğraşıyor olmaları, üçüncü ve dördüncü yaş grubunun kendindenyaşça küçük ergenlere özgü ödevlerle uğraşıyor olmalarının stres yaşamalarına neden olduğu bulunmuştur. Araştırma bulguları ergenlik dönemi gelişimsel ödevlerini gerçekleştirme konusunda yaşanacak güçlüklerin ergenlerin yaşamlarını nasıl etkilediğini görme açısından önemlidir.
Ergenlerde dindarlık, değerler, internet bağımlılığı ve hayat memnuniyeti ilişkisi

Bu araştırmanın amacı ergenlerin dindarlık, değerlere yatkınlık, internet bağımlılığı ve hayat memnuniyet düzeyleri arasındaki ilişki ve etkileşimi incelemektir. Ayrıca bu değişkenlerin cinsiyet, okul türü, ekonomik durum ve ikamet durumu gibi demografik özellikler tarafından farklılaşıp farklılaşmadığını tespit etmektir. Araştırmanın çalışma grubu, 2017 yılında Ekim-Kasım aylarında İstanbul ilinin farklı ortaöğretim kurumlarında eğitim görmekte olan 236 erkek ve 235 kız olmak üzere toplam 471 ergenden oluşmaktadır. Araştırma verileri anket tekniğiyle toplanmış ve anket formunda Kişisel Bilgi Formunun yanında Dindarlık Ölçeği, Etik Değerlere YatkınlıkÖlçeği, Young İnternet Bağımlılık Testi- Kısa Formu ve Hayat Memnuniyet Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda dindarlık ile değerler ve hayat memnuniyeti değişkenleri arasında pozitif yönde anlamlı; internet bağımlılığı ile değerler ve hayat memnuniyeti arasında ise negatif yönde anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca değişkenler ile demografik özellikler arasında da anlamlı ilişkiler tespit edilmiş, bulgular yorumlanmış ve gelecek çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Attachment styles and social-emotional adjustment in Turkish college students

Üniversite Öğrencilerinde Sosyo-Duygusal Uyum ve Bağlanma Stilleri Bu çalışma yetişkin bağlanma stilleri ile (1) bağlanma ile ilgili olan kaçınma boyutu ve kaygı boyutu, ve (2) sosyo-duygusal durum arasındaki ilişkiyi incelemek amacı ile yapılmıştır. Yetişkin bağlanma stilleri, yakın ilişkilerde bağlanma envanteri türü olan İlişki Anketi ile ölçülmüştür. Bu anket yetişkinleri güvenli, saplantılı, kayıtsız, ve korkulu olarak ayırır. Bağlanma boyuttan ECR ile, sosyo-duygusal durum ile ilgili olarak sıkıntı, kendini denetleyebilme, ve bastına savunmacılık WAI ile, ve olumsuz duygu düzenleme beklentileri NMR ile ölçülmüştür. Araştırmaya şu anda ya da daha önce 3 ay veya daha uzun sürmüş duygusal ilişkisi olmuş 145 Boğaziçi Üniversitesi lisans öğrencisi katılmış ve dört adet soru formu doldurmuştur. Sonuçlara göre bağlanma stilleri ile (1) bağlanma boyutları, (2) WAI boyutları ve (3) olumsuz duygu düzenleme beklentileri arasında anlamlı farklar elde edilmiştir. Sonuçlar çoğu beklentileri doğrulamış ve önceki literatür ile, çoğunlukla, aynı doğrultudadır. Güvenli kişiler düşük kaygı ve düşük kaçınma, düşük sıkıntı, yüksek kendini denetleyebilme, ve yüksek olumsuz duygu düzenleme beklentileri belirtmişlerdir. Kayıtsız kişiler düşük kaygı ve yüksek kaçınma, ve düşük kendini denetleyebilme göstermişlerdir. Aynca, elde edilen sonuçlara gore, kayıtsız kişilerin olumsuz duygu düzenleme beklentileri yüksek olarak belirlenmiştir. Saplantılı kişiler yüksek kaygı, düşük kaçınma, düşük kendini denetleyebilme, ve VIIdüşük olumsuz duygu düzenleme beklentileri belirtmişlerdir. Korkulu kişiler ise yüksek kaygı, yüksek kaçınma, yüksek sıkıntı, ve düşük olumsuz duygu düzenleme beklentileri belirtmişlerdir. Bastıncı savunmacılık ile ilgili olan hipotez doğrulanamamıştır. Beklentilerin tersine, güvenli kişiler, saplantılı ve korkulu kişilerden daha yüksek bastıncı savunmacıhk göstermişlerdir. Beklentilerin tersine, bağlanma stilleri arasında (1) kişinin romantik ilişkisinde ne kadar mutlu okluğu ve (2) psikolojik sorunları olup olmadığı açılarından herhangi bir anlamlı fark bulunamamıştır. vuı
When one sibling is in psychotherapy and the other is not: An investigation of mothers' and two siblings' mutual attachment representations

Bu çalıs manın amacı benzer demografik özelliklere ve semptomlara sahip, çocuklardan birinin psikolojik zorluklar yaşadığı ve terapiye getirildiği, diğerinin terapiye yönlendirilmediği iki çocuklu ailelerde, annelerin bu çocuklara yönelik zihinsel temsillerini araştırmaktır. Annelerin hem iki çocuğun davranışlarının ardındaki zihinsel durumları anlama kapasitelerinde hem de iki çocuğa yönelik temsillerinin içeriğinde farklılık olacağı düşünülmüştür. Çalışmanın ikinci amacı ise terapiye yönlendirilen ve yönlendirilmeyen kardeşlerin annelerine yönelik güvenli bağlanma temsilleri ve bu temsillerin içeriği arasında bir fark olup olmadığını araştırmaktır. Çalışma altı anne ve çocuklarıyla yapılmıştır. Çalışmada hem nitel hem de nicel method kullanılmıştır. Nicel kısımda annelerin zihinselleştirme kapasitelerini ölçmek için Parental Developmental Interview (PDI; Aber et al., 1985), bağlanma stillerini belirlemek için The Experiences in Close Relationships Inventory (ECR- R; Brennan et al., 1998) kullanılmıştır. Çocuk katılımcılar bağlanma stillerini belirlemek içinse Attachment Doll Story Completion Task (ASCT; Bretherton et al., 1990) ve Kerns Security Scale (Kerns et al., 1996) uygulanmıştır. Nitel kısımda ise anneler ile yapılan PDI görüşmeleri ve çocukların ASCT hikayeleri tematik olarak analiz edilmiştir. Çalıs manın bulguları, bütün katılımcıların her iki çocuklarına yönelik zihinselleştirme kapasitelerinin aynı düzeyde ve düşük olduğunu göstermiştir. Nitel kısımda annelerin deneyimleri dört ana tema altında toplanmıştır: Semptomatik çocukla mücadele etme, Kardeşleri kıyaslama, Yoğun duygular deneyimleme ve Çocuğu kendine benzetme. Anneler terapiye yönlendiren çocuklarını daha kırılgan olarak tanımlarken, terapiye yönlendirilmeyen çocuklarını çok daha güçlü olarak betimlemiştir. Diğer yandan kardeşlerin anne temsilleri arasında da farklılıklar bulunmuştur. Çıkarımlar tartıs ılmıs tır.
Güvenli iş davranışı; sosyal destek, öz-yeterlik ve bazı sosyo-psikolojik değişkenler tarafından kestirilebilir mi?

Çalışma koşulları ve güvenliği her geçen gün gerek Avrupa'da gerekse ülkemizde önem kazanan bir konudur. İş kazaları, hem maddi hem de insani kayıplara yol açmakta, bireylerin yaşam kalitesini ve işletmelerin standartlarını etkilemektedir. İş güvenliği her ne kadar hukukçular ve mühendisler tarafından daha çok ilgilenilen bir konu olsa da, çalışanların iş güvenliği tedbirlerine uymaya karar vermesi psikoloji bilimini ilgilendirmektedir. Yapılan araştırmanın amacı işini güvenlik tedbirlerine uyarak yapmanın sosyal destek, öz-yeterlik ve bazı demografik değişkenler tarafından tahmin edilip edilemeyeceğini bulmaktır. Çalışmada, Çukurova bölgesindeki çeşitli illerde bulunan farklı iş kolu ve iş riskinde hizmet veren kurumlardan toplanan 743 veri üzerinde çalışılmıştır. Veri toplamada tarama yöntemi olan kağıt-kalem testi kullanılmıştır. Bu testler, demografik bilgilerin sorulduğu kişisel bilgi formu, işte güvenli davranmada öz-yeterlik ölçeği, çok boyutlu algılanan sosyal destek ölçeği ve bireylerin güvenli davranışları uygulamada hangi basamakta olduğunu ölçen; işte güvenli davranış değişim basamakları formundan oluşmaktadır. Değişkenlerin birbiriyle ilişkisi ve yordayıcı gücünü ölçmek amacıyla ki-kare, lojistik regresyon ve multinominal lojistik regresyon analizlerinden yararlanılmıştır. Analizler sonucu, güvenli davranışların sosyal destek ve öz-yeterlik değişkenleri tarafından kestirilebildiği bulunmuştur. Türk psikoloji literatüründe iş güvenliği konusunda yapılan az sayıdaki çalışmalardan biri olan bu tez, eğitim ve psikolojik desteğin güvenli iş davranışı kazanmaya yardımcı olduğunu göstermektedir.
Kadın cinayetleri, toplumsal cinsiyetle özdeşleşme ve atıf

Bu çalışmada kadın cinayetlerinin Türkiye'de ne şekilde meşrulaştırıldığının incelenmesi hedeflenmiştir. Bu amaçla kadın cinayetlerine getirilen atıfların çeşitli sosyal psikolojik yapılarla ilişkisi araştırılmıştır. Atıf kuramına sosyal kimlik yaklaşımından faydalanılmış ve katılımcıların cinsiyet gruplarıyla özdeşleşme, korumacı ve düşmanca cinsiyetçilik ve muhafazakarlık düzeyleri ölçülmüştür. Kadın cinayetlerine atıfların ölçümü için 22 madde oluşturulmuş ve bu maddeler katile yönelik, kurbana yönelik ve sosyal yapıya yönelik olmak üzere üç faktörde toplanmışlardır. Bulgular, kadınların katile ve sosyal yapıya yönelik atıfları, erkeklerin ise kurbana yönelik atıfları daha yüksek düzeyde kullandıklarını göstermiştir. Ancak cinsiyet grubuyla özdeşleşmenin atıflarla doğrudan bir ilişkisi gözlenmemiştir. Düşmanca cinsiyetçiliğin her iki cinsiyet grubunda da kurbana yönelik atıflarla pozitif yönde ilişkili olduğu, korumacı cinsiyetçilik için ise bu ilişkinin mevcut olmadığı görülmüştür. Muhafazakarlık, yalnızca erkeklerde kurbana yönelik atıflarla pozitif yönde ilişkilidir. Ayrıca düşmanca cinsiyetçilik düzeyi yüksek erkeklerin cinsiyet grubuyla özdeşleşme düzeyi ve katile yönelik atıfları arasında negatif ilişki olduğu görülmüştür. Elde edilen bulgular literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
Role of parenting and self-types on intentional self- and emotion regulation in adolescence

Bu tez çalışmasının amacı erken ergenlikteki öz düzenleme, benlik çeşitleri ve ebeveyn davranışları arasındaki ilişkileri incelemektir. Daha ayrıntılı bir deyişle, ebeveynin özerklik destekleyici davranışlarının, psikolojik ve davranışsal kontrollerinin ve ergenlerin bu kontrolü kabullenmesinin erken ve orta yaştaki ergenlerin hedefli öz düzenleme ve duygu düzenleme yeteneklerinin üzerindeki etkileri üzerinde yoğunlaşılmıştır. Özerk ve ilişkili benlik çeşitlerinin de ergenlerin bu yeteneklerine ne gibi katkıları olduğu araştırılmıştır. Sosyo-ekonomik düzey, ebeveynin cinsiyeti ve ergenin yaşı da göz önünde bulundurulan diğer faktörlerdir. Veriler farklı yaş ve ekonomik gruplardan gelen 259 ergenden toplanmıştır. Hedefli öz düzenleme, Seçim, Optimizasyon ve Telafi gibi süreçleri içeren üçlü bir model kullanılarak ölçülmüştür. Erken ergenlerin, orta yaştaki ergenlere kıyasla, bu üçlü süreci ayrı ayrı yaşamaktan daha çok tek bir süreçmiş gibi yaşadıkları önerilmiştir. Sonuçlar, hedefli öz düzenleme yeteneğinin her iki yaş grubunda da tek bir süreç olarak görüldüğünü, ve erkeklerin kızlara oranla daha yüksek bir hedefli öz düzenlemeye sahip olduğunu ortaya çıkarmıştır. Yapısal denklem modeli ile yapılan analizlere göre özerk benlik ve psikolojik kontrol hedefli öz düzenlemeyi olumlu, ilişkili benlik ise olumsuz şekilde etkilemektedir. Ayrıca, duygu düzenleme sadece ilişkili benlik ile olumlu bir ilişkisiye sahiptir. Değişkenler arasında önerilen bu ilişklilerin ağırlıklarının SED, ebeveynin cinsiyeti ve ergenin yaşına göre değişkenlik gösterdiği de bulgular arasındadır.
Öğrencilerin interneti ve sosyal paylaşım sitelerini kullanma durumlarına göre iletişim becerileri ve öz yeterlik düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, öğrencilerin interneti ve sosyal paylaşım sitelerini kullanma durumlarına göre iletişim becerileri ve öz yeterlik düzeylerini incelemektir. Araştırma tarama modelinde betimsel bir çalışmadır. Araştırma 2013- 2014 Bahar döneminde, Gazi Eğitim Fakültesi öğrencilerinden rastgele olarak seçilen 450 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Araştırmanın verilerinin toplanmasında üç farklı ölçme aracı kullanılmıştır. Bunlardan ilki öğrencilerin internet ve sosyal paylaşım sitelerini kullanma durumlarına ilişkin tanımlayıcı bilgi edinmek amacıyla Kişisel Bilgi Formu, ikincisi öğrencilerin kendi iletişim becerilerini değerlendirmeleri amacıyla İletişim Becerileri Değerlendirme Ölçeği, ve son olarak da öğrencilerin kendi öz yeterlik düzeylerini değerlendirmeleri amacıyla Genel Öz-Yeterlik Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen verilere, değişkenin türüne göre bağımsız gruplar için kullanılan t Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi uygulanmıştır. Anlamlılık kontrolü için hata payı. 05 olarak alınmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular, üniversite öğrencilerinin interneti daha çok film izlemek ya da oyun oynamak amaçlı kullanmaları ile iletişim beceri düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir. Bu sonuç interneti film izlemek ya da oyun oynamak amaçlı kullanan öğrencilerin iletişim beceri düzeylerinin diğerlerinden daha düşük olduğunu göstermektedir. Öte yandan internetin daha çok ders çalışmak, güncel haberleri takip etmek, sosyal paylaşım sitelerinde gezinmek ya da yeni bilgiler edinmek amaçlı kullanılması ile iletişim beceri düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Bunlarla birlikte araştırmada, üniversite öğrencilerinin internetin daha çok film izlemek, ders çalışmak, güncel haberleri takip etmek, sosyal paylaşım sitelerinde gezinmek ya da yeni bilgiler edinmek amaçlı kullanmaları ile öz yeterlik düzeyleri arasında da anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Öte yandan yapılan araştırma ile internetin daha çok oyun oynamak amaçlı kullanılması ile öz yeterlik düzeyi arasında anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Diğer taraftan, internette haftada ortalama harcanan zaman ile iletişim beceri düzeyleri arasında; internette haftada ortalama harcanan zaman ile öz yeterlik düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Ayrıca, sosyal paylaşım sitelerinde günde ortalama geçirilen zaman ile iletişim beceri düzeyleri arasında; sosyal paylaşım sitelerinde günde ortalama geçirilen zaman ile öz yeterlik düzeyleri arasında da anlamlı bir ilişkinin olmadığı tespit edilmiştir.
Yetişkin erkeklerin dürtüsel davranış, duygu düzenleme ve duyguları ifade eğilimlerinin algılanan babalık biçimi ve babaya duygusal erişilebilirlilik açısından incelenmesi

Araştırmanın amacı yetişkin erkeklerde dürtüsel davranış, duygu düzenleme ve duyguları ifade eğilimlerini algılanan babalık biçimi ve babaya duygusal erişilebilirlik açısından incelemektir. Araştırmanın örneklemini İstanbul, Türkiye'de bulunan babaları hala hayatta olan ve 18 yaş üzeri 162 erkek birey oluşturmaktadır. Araştırma verileri; Algılanan Ebeveyn Tutumları Ölçeği - Çocuk Formu, Dürtüsel Davranış Ölçeği, Ebeveyne Duygusal Erişilebilirlik Ölçeği - Baba Formu, Duygu Düzenleme Ölçeği, Duyguları İfade Ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılarak elde edilmiştir. Çalışma verileri SPSS For Windows 20.00 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda; katılımcıların Algılanan Ebeveyn Tutumları Ölçeği - Çocuk Formu ''Duygusal Sıcaklık'' alt boyutu ile Ebeveyne Duygusal Erişilebilirlik Ölçeği - Baba Formu arasında yüksek düzeyde, pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki olduğu görülmektedir. Katılımcıların Algılanan Ebeveyn Tutumları Ölçeği- Çocuk Formu 'Aşırı Koruyuculuk' alt boyutu ile Ebeveyne Duygusal Erişilebilirlik Ölçeği-Baba Formu arasında düşük düzeyde, negatif yönlü ve anlamlı bir ilişki olduğu görülmektedir. Katılımcıların Algılanan Ebeveyn Tutumları Ölçeği- Çocuk Formu 'Reddedicilik' alt boyutu ile Ebeveyne Duygusal Erişilebilirlik Ölçeği-Baba Formu arasında orta düzeyde, negatif yönlü ve anlamlı bir ilişki olduğu görülmektedir. Katılımcıların Algılanan Ebeveyn Tutumları Ölçeği - Çocuk Formu ''Duygusal Sıcaklık'' alt boyut puanları arttıkça Dürtüsel Davranış Ölçeği ''Önceden Tasarlama'' alt boyutu puanı azalmaktadır. Algılanan Ebeveyn Tutumları Ölçeği - Çocuk Formu ''Reddedicilik'' alt boyutu puanı arttıkça Dürtüsel Davranış Ölçeği ''Önceden Tasarlama'' alt boyut puanı ise azalmaktadır. Algılanan Ebeveyn Tutumları Ölçeği - Çocuk Formu ''Duygusal Sıcaklık'' alt boyut puanı arttıkça Duygu İfade Ölçeği alt boyutları ''Yakınlık Duygu İfadesi'' ve ''Negatif Duygu İfadesi'' alt boyut puanları da artmaktadır. Algılanan Ebeveyn Tutumları Ölçeği - Çocuk Formu ''Aşırı Koruyuculuk'' alt boyutu puanı arttıkça Duygu İfade Ölçeği alt boyutları ''Olumlu Duygu İfadesi'' ve ''Yakınlık Duygu İfadesi'' alt boyut puanları da artmaktadır. Algılanan Ebeveyn Tutumları Ölçeği - Çocuk Formu ''Duygusal Sıcaklık'' alt boyutu puanı arttıkça Duygu Düzenleme Ölçeği alt boyutları ''Yeniden Değerlendirme'' alt boyut puanları da artmaktadır. Ebeveyne Duygusal Erişilebilirlik Ölçeği - Baba Formu puanı arttıkça Dürtüsel Davranış Ölçeği ''Acelecilik'' alt boyut puanları ise azalmaktadır. Ebeveyne Duygusal Erişilebilirlik Ölçeği - Baba Formu puanı arttıkça Duygu İfade Ölçeği alt boyutları ''Yakınlık Duygu İfadesi'' ve ''Negatif Duygu İfadesi'' puanları da artmaktadır. Ebeveyne Duygusal Erişilebilirlik Ölçeği - Baba Formu puanı arttıkça Duygu Düzenleme Ölçeği alt boyutları ''Yeniden Değerlendirme'' ve ''Bastırma'' puanları da artmaktadır.
Ebeveynliğe geçiş dönemindeki evli bireylerin evlilik ilişkilerini geliştirme programının evlilik doyumu ve eş destek düzeylerine etkisi

Ebeveynliğe geçiş dönemindeki çiftlerin yeni roller, koşullar ve gereksinimler içinde olmaları nedeniyle dengesizlikler yaşadıkları ve evlilik doyumlarının azaldığı görülmektedir. Bu nedenle ebeveynliğe geçiş sürecinde çiftlere psikolojik destek sunulmasının çiftlerin ebeveynliğe uyumunu kolaylaştıracağı düşünülmektedir. Bu araştırmanın amacı, Ebeveynliğe Geçiş Dönemindeki Evli Bireylerin Evlilik İlişkilerini Geliştirme Programının evlilik doyumu ve eş destek düzeylerine etkisini belirlemektir. Araştırmada, ebeveynliğe geçiş sürecindeki çiftlerin evlilik doyumlarını belirlemek amacıyla 'Evlilik Doyumu Ölçeği' ve algılanan eş destek düzeylerini belirlemek amacıyla 'Eş Desteği Ölçeği' kullanılmıştır. 'Ön Test- Son Test Kontrol Grup Deseni' kullanılan çalışmada, 12 kişi (6 çift) bulunan deney grubu ve 12 kişi (6 çift) bulunan kontrol grubu oluşturulmuştur. Araştırmacı tarafından hazırlanan 'Ebeveynliğe Geçiş Dönemindeki Evli Bireylerin Evlilik İlişkilerini Geliştirme Programı' deney grubundaki çiftlere uygulanmıştır. 8 grup oturumu ve 2 izleme oturumu içeren programın grup oturumları, gebeliğin 6., 7. ve 8. aylarında uygulanmış ve her bir oturum yaklaşık 2,5 saat sürmüştür. İzleme oturumları ise doğumdan 1 ay ve 2 ay sonra ev ziyareti yoluyla gerçekleştirilmiş ve her bir oturum yaklaşık 1 saat sürmüştür. Programın sonunda deney ve kontrol gruplarının ölçeklerden aldıkları ön test, son test ve izleme testi puan ortalamaları arasında bir fark olup olmadığını belirlemek amacıyla Mann Whitney-U testi, Friedman İki yönlü ANOVA testi ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi uygulanmıştır. Elde edilen bulgulara göre; 'Ebeveynliğe Geçiş Sürecindeki Evli Bireylerin Evlilik İlişkisini Geliştirme Programı'na katılan ve katılmayan çiftlerin evlilik doyumu ve eş destek düzeylerinin anlamlı derecede farklılık gösterdiği bulunmuş; geliştirilen programın evlilik doyumunu ve algılanan eş desteğini doğum öncesinde artırmada, doğum sonrasında ise korumada etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen bulgular ilgili alan yazın ışığında tartışılmış ve bazı öneriler sunulmuştur.
Üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi oluşu ile sosyal problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada, üniversite öğrencilerinin sosyal problem çözme ile psikolojik iyi oluş algı düzeylerinin ve bu düzeylerin demografik değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediğinin ortaya konması, sosyal problem çözme ile psikolojik iyi oluş kavramları arasındaki ilişkinin ve psikolojik iyi oluşun problem çözme becerileri üzerindeki açıklayıcılık oranının belirlenmesi amaçlanmıştır. İlişkisel tarama modelinde yapılan çalışmanın evrenini, 2018- 2019 öğretim yılında Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi'nde öğrenimlerine devam eden öğrenciler, çalışma örneklemini ise 2018- 2019 öğretim yılı, güz yarıyılında Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Eğitim Fakültesi ve Fen-Edebiyat Fakültesinde öğrenimlerine devam eden İngilizce Öğretmenliği, Türkçe Öğretmenliği, Tarih Bölümü ve Coğrafya Bölümü, 1. ve 4. Sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Çalışmada, 'Psikolojik İyi Oluş Ölçeği', 'Sosyal Problem Çözme Envanteri-Kısa Formu' ve 'Kişisel Bilgiler' bölümlerinden oluşan ölçekler kullanılmış, gerekli izinler alınarak sınıf ortamında 454 öğrenciye uygulanmıştır. SPSS. 21 Programıyla gerçekleştirilen veri analizinde, betimsel istatistik yöntemlerinde aritmetik ortalama, yüzde ve standart sapma teknikleri, farklılıkların tespiti için T-testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi, basit korelasyon analizi ve basit doğrusal regresyon analizi uygulanmıştır. Analizler neticesinde, öğrencilerin sosyal problem çözme becerilerine ve psikolojik iyi oluşlarına yönelik algıları 'orta' düzeyde saptanmıştır. Sosyal problem çözme becerilerinde cinsiyete göre erkekler lehine 'Kaçınma Tarzı' alt boyutunda, öğrenim görülen alana göre İngilizce Öğretmenliği ile Tarih Bölümü arasında 'Rasyonel Problem Çözme' alt boyutunda farklılık, psikolojik iyi oluş seviyelerinde cinsiyete göre erkekler lehine 'Öz Kabul'boyutunda, öğrenim görülen alana göre 'Özerklik' ve 'Bireysel Gelişim' alt boyutlarında, öğrenim görülen fakülteye göre Eğitim Fakültesi lehine 'Yaşam Amaçları' alt boyutunda farklılık tespit edilmiştir. Üniversite öğrencilerinin sosyal problem çözme becerileri ile psikolojik iyi oluşları arasında pozitif yönlü, orta düzeyde ilişki olduğu sonucuna ulaşılırken, psikolojik iyi oluş algısının problem çözme becerileri üzerindeki açıklayıcılık oranı düşük seviyede kalarak %16 değerinde saptanmıştır