turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Klasik ve modern ütopyalarda mekan tasavvurları

İnsanlık her daim elde ettiklerinden daha fazlasını, yaşadığı ve yaşamak zorunda olduklarından daha iyisini arzulamıştır. Bu arzular sadece zihinsel tasarılarda kalmamış, ütopyalar aracılığıyla somutlaştırılmıştır. İnsanlığın bütün arzularının gerçekleştirilebilir kılındığı; yazıldıkları dönemin ekonomik, siyasal, toplumsal ve kültürel özelliklerinden çok daha iyisinin yaratıldığı, bütün sorunların çözüme kavuşturulduğu bu tasarılar salt arzuların dile getirilişi değil, dönemlerinin birer dışavurumlarıdır da. Dolayısıyla bu ürünler ütopik olsalar da gerçekçi yanlara sahiptir. Nitekim bu dışavurumları gerçekçi kılan ütopyaların mekanlarıdır. Çünkü bütün ütopyalar zihinsel olarak tasarlanan bir mekanda vuku bulur. Bu durum gerek klasik gerekse modern ütopik manifestolarda hayal edilen mekanı tasarlamasıyla somutlaşır. Tasarlanan bir ürün olan ütopyaların toplumsal bir ürün olan mekanla birleşmesi ise onu daha gerçekçi kılar. Çalışmanın konusu, ütopyalar ve tasarlandığı mekanların klasik ve modern ütopik eserler vasıtasıyla çözümlenmesidir. Buradan hareketle, tezin birinci bölümünde ütopyaların kavramsal çerçevesi tarihsel süreçte geçirmiş olduğu değişimlerle birlikte ele alınmış; ikinci bölümde ise mekan kavramı ve ona bağlı olarak gelişen mekan algısı genel bir çerçevede incelenmiştir. Tezin omurgasını oluşturan klasik ve modern ütopyaların mekansal analizini kapsayan üçüncü bölüm ise ütopya ile mekan arasında kurulan ilişkinin seçilen ütopik eserler vasıtasıyla çözümlenmesine dayandırılmıştır. Mekan ile ütopya arasında doğrudan bir ilişki olduğu varsayımına dayanan bu çalışma, yaptığı eser incelemeleri sonucunda mekansal tercihlerin ve mekan algısının toplumsal değişmelerle birlikte değişerek ona paralel bir seyir izlediğini ortaya koymuştur. Bu tez seçilen eserlerdeki mekanı okumaya yönelik düşünsel bir çabanın ürünü olduğundan oldukça zor, bir o kadar da zevkli bir çalışmanın sonucudur.
Avrupa Birliği uyum sürecinde Avrupa Polis Etik Yönetmeliğinin Türkiye'ye uygulanabirliği

Türkiye Currmuriyeti'nin en önemli konularından birisi Emniyet Teşkilatı personelinin davramşlannın, Avrupa standartlarına ulaşması ve tüm vatandaşlar tarafından polise olan güvenin artmasıdır. 'Güç' kavramım sadece gerektiğinde ön plana çıkaran, 'hizmet' kavramım mesleğinin en büyük ilkesi haline getiren bir polislik Türkiye için en büyük hedeflerden birisidir. Artık eski klasik polislik anlayışından tamamen uzaklaşılması gerekmektedir. Şu an ilk öncelikli konu bu olsa bile bunun başarılması uzun süre alacaktır. Fakat yapılacak çalışmalar, halka hizmeti kendine rehber alan bir örgüt meydana getirilecektir. Polislik mesleği insan haklarının en çok gündeme geldiği bir kurumdur. Bu sebepten dolayı emniyet personeli diğer örgütlerin personelinden daha dikkatli davranmak zorundadır. Teşkilat olarak yapılan hatalar bilinmeli, mesleki, teknik ve etik konular hizmet içi eğitim ile kazanılman ve bu doğrultuda personel politikası oluşturulmalıdır. Bu çalışmada halka demokratik, çağdaş ve bilimsel hizmeti sunan polislerin bu çalışmalarını yerine getirirken uyacakları etik davranışların neler olduğunu, Avrupa Birliği kurulduktan sonra polislik mesleği ile ilgili yapılan çalışmalar ve en son oluşturulan Avrupa Polis Etik Yönetmeliğinin içeriği ele alınmıştır. Bu maddeler tek tek incelendikten sonra polislik mesleğinin daha iyi bir seviyeye gelmesi için bu maddelerin nasıl uygulanacağı ortaya konmuştur. Yapılan bu çalışma Türk Polis Teşkilatının Avrupa Birliğine giriş sürecinde kendi etik yönetmeliğini oluşturmayı ve diğer kamu kurumlarına da örnek teşkil etmeyi amaçlamaktadır.
Afet yönetimi kapsamında deprem açısından Japonya ve Türkiye örneklerinde kurumsal yapılanma

Afet yönetimi, günümüze özgü yeni bir kavram ya da bir konu olmayıp, özellikle doğal afetler konusu insanlık tarihinin çok eski bir problemini oluşturmaktadır. Deprem, su baskını gibi doğal afetler ile mücadele edilmesi, insanlık tarihi kadar uzun bir geçmişşe sahip bulunmaktadır. Deprem gibi doğal afetlerin, yoğun insan yerleşimine sahip kentsel alanlarda olması durumunda, sonuçlan daha büyük önem kazanmaktadır. Doğal afetlerin yol açtığı sonuçların, afete hazırlık düzeyine doğrudan bağlı olması, konunun kendine özgü ayrı bir yönünü oluşturmaktadır. Bir yerleşim yerinin doğal afetlere maruz bir bölgede olup olmaması yanında, bu yerleşim yerinde doğal afetlere karşı gerekli önlemlerin alınmış olup olmaması da, doğal afetlerin verebileceği yıkıcı sonuçlan etkilemektedir. Bu yüzden doğal afetler konusu, geçmişşte ve günümüzde olduğu gibi gelecekte de insan yerleşimleri için en önemli konulardan biri olmaya devam edecektir. Afet yönetiminin taşıdığı bu büyük önem, kurumsal yapılanmanın afet yönetimi kapsamında sahip olduğu can alıcı denge işlevi ve Japonya'nın afet yönetimi konusunda haklı olarak üstlendiği öncü rolü nedenleriyle; Kent ve Çevre Bilimleri Doktora Programı tez çalışmasında, 'Afet Yönetimi Kapsamında Deprem Açısından Japonya ve Türkiye Örneklerinde Kurumsal Yapılanma' başlıklı konu incelenmiştir. Tez çalışması kapsamında, yeterli bir afet yönetiminin tesis edilmesi için öncelikli konuların sınırlarının çizilmesine çalışılmıştır. 393 Türkiye'de afet yönetiminin tam anlamıyla tesis edilebilmesi için öncelikle doğal afetler arasında birinci sırada yer alan deprem tehlikesinin doğru bir şekilde ortaya konulması gerekmektedir. Tez çalışması dört ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm, Afet Yönetimi başlığından oluşmaktadır. İkinci bölüm, Afet Yönetimi Kapsamında Deprem Açısından Japonya'da Kurumsal Yapılanma başlığından oluşmaktadır. Üçüncü bölüm, Afet Yönetimi Kapsamında Deprem Açısından Türkiye'de Kurumsal Yapılanma başlığından oluşmaktadır. Dördüncü bölüm; İstanbul Örneği ve Alan Çalışması başlığından oluşmaktadır. 394
Kamu yönetiminde yasa/etik dışı davranışların önlenmesinde 'ifşa' mekanizması: Bir model önerisi

Kamu yönetiminde yasa/etik dışı davranışların önlenebilmesi için ifşa modelinin Türkiye'de kullanılıp kullanılamayacağı ve kullanılabilir ise ne şekilde kullanılabileceği sorusu ile yola çıkan bu çalışma gömülü teori yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma sorusunun cevabını keşfetmek için görüşme, gözlem ve doküman inceleme teknikleri ile elde edilen verilerden yararlanılmıştır. Yarı yapılandırılmış sorularla yapılan yüz yüze görüşmeler, 13 ilçe mülki amiri ile gerçekleştirilmiştir. Gözlem verileri bu görüşmeler sırasında katılımcıların ve çalışma ortamının gözlemlenmesiyle elde edilmiştir. Doküman analizi verileri ise Türkiye'de daha önce yaşanmış ifşa olaylarının halka açık yazılı haber kaynaklarından taranması ile toplanmıştır. Toplanan veriler Maxqda 12 nitel veri analizi programı ile kodlanmış, kümelenmiş ve analiz edilmiştir. Araştırmanın sonuçları; Türkiye'de ifşa mekanizmasının yasa/etik dışı davranışları önlemek için kullanılabileceğini göstermiştir. Kamu yönetimi kültürüne en uygun model araştırmanın son bölümünde paylaşılmıştır. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Araştırma hakkında açıklamalardan oluşan birinci bölümde; araştırmanın konusu ve önemi, amaçları, sorusu, yöntemi ve bilgi derleme ve işleme araçlarına yer verilmiştir. İkinci bölüm; ifşa mekanizmasının anlaşılabilmesi için kavram tanımları, açıklamalar, örnekler, yasal düzenlemeler gibi açıklayıcı bilgilerin verildiği, literatür taraması ile oluşturulan bölümdür. Üçüncü bölüm; araştırmanın en önemli yanını oluşturan araştırma sonuçlarının paylaşıldığı ve model önerisinin sunulduğu bölümdür. Tüm araştırmayı özetleyen sonuç, değerlendirme ve öneriler ise dördüncü bölümde bulunmaktadır.
Cumhuriyet Dönemi polis teşkilatı ve eğitimi

sonrası ve günümüzdeki polis teşkilatının eğitimi anlatılmaya çalışılmıştır. Dördüncü bölümde basın-polis ilişkisi ele alınarak, 21. yüzyılda Türkiye ve bazı batı ülkelerinin polis eğitimi karşılaştırılarak Emniyet Teşkilatında görülen aksaklıklar ve çözüm önerileri ile daha iyi bir Emniyet Teşkilatı için kamuoyunun talep ve önerileri dile getirilmeye çalışılmıştır. XI
Türkiye'de engelli politikaları ve sivil toplum örgütlerinin kentsel engelli politikalarına etkisi: Ankara örneği

Bu çalışmanın amacı öncelikle kamu politikalarında sivil toplum örgütlerinin etkinliği meselesinin sorgulanmasıdır. Sivil toplum örgütlerinin politikalara katılımı meselesi tez kapsamında engelli politikaları bağlamında ve kentsel alan özelinde değerlendirilmiştir. Araştırmada öncelikle kamu politikalarına sivil toplum katılımına yönelik kuramsal çerçeveleri sorgulanmış, ardından engelli politikaları meselesini irdelenmiştir. Engelli politikalarında sivil toplum katılımı meselesi uluslararası kuruluşlar ve farklı ülke örnekleri üzerinden değerlendirilmiş, ardından Türkiye'de engelli politikaları sorunsalı incelenmiştir. Son olarak kentsel alandaki engelli politikalarına sivil toplum örgütlerinin katılımına yönelik kuramsal varsayımlar ve kurumsal yapılar, Ankara örneği üzerinden sivil toplum örgütlerine, kent yönetimlerine ve engelli bireylere yönelik üç ayaklı saha araştırması ile sorgulanmıştır. Sonuç olarak farklı ülke deneyimlerinden ve saha araştırması bulgularından yararlanılarak kentsel alana yönelik daha iyi bir katılım modeli geliştirilmeye çalışılmıştır.
Sivil dikkatsizlik ve Türkiye'de değişen kent kimliği üzerine bir okuma

Bu çalışmada değişen kent kimliğinde iletişim biçimleri, sivil dikkatsizlik bağlamında sorgulanmıştır. Değişen kentin beşeri kimliği üzerinde durulmuştur. Sorumlu vatandaşlığı gösteren kamu vicdanı ile dikkatsizlik bağıntısı anlaşılmaya çalışılmıştır. Konu ile ilgili örneklemler İzmir kent kimliği üzerinden verilmiştir. Çalışmanın amacı toplum, birey ve devlet ilişkileri bağlamında, kentte sivil dikkatsizlik olgusunun kamusal alanda etkileşim biçimlerine ve kamu vicdanına etkisini açıklamaktır. Bu çalışmada literal okuma, derinlikli görüşme, doğal gözlem metotları kullanılmıştır. Güvenlik arayışı, selamlaşma, gündelik hayatta zaman ve mekan kullanımı alt başlıkların yer aldığı, katılımcı derinlikli görüşme metodu kullanılarak değişen kent kimliği İzmir örneklemi üzerinden okunmaya çalışılmıştır. Kentte kamusal alanların kullanımındaki değişim ile sivil dikkatsizlik arasında bir bağıntı kurulmuştur. Bu çalışmada şu sonuçlara ulaşılmıştır: Kent yaşamında yüz yüze iletişim azalmıştır. Kamusal alanın özel alanla iç içe geçmişştir. Kamusal alan yer değiştirmiştir.
Yeni Türkiye Devleti'nin bayıdırlık politikası 1920-1933

I YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ YENİ TÜRKİYE DEVLETİNİN BAYINDIRLIK POLİTİKASI 1920 -1933. Faik Alkan Türkiye Cumhuriyet' i Tarihi Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Haziran 1999. Danışman: Prof. Dr. İhsan Güneş. Ülkelerin gelişmişlik düzeyinin en belirgin göstergesi bayındırlık alanında yapılan çalışmalarla ölçülür. Türkiye'de bayındırlık alanındaki gelişmeler sistemli olarak 1870 yılında Nafia Nezareti'nin kurulması ile başlamıştır. Osmanlı İmparatorluğunda Nafia Nezareti, ülkenin altyapısını geliştirme yönünde çalışmalarda bulunmuş ise de bunda başarılı olduğu söylenemez. Yeni Türkiye Devleti, Ulusal Mücadele Döneminden itibaren Nafia Vekaletine önem verilmiştir. Savaş sonunda ülkenin kalkınmasında önemli rol üstlenecek olan Nafia Vekaletinin politikaları bundan dolayı önem kazanmıştır. Yeni Türkiye Devletinin 1920- 1933 tarihleri arasında baymdırhk politikaları çağdaş, gelişmiş ve bağımsız bir ülkenin oluşturulması yönündedir. Tezin temel amacı, Nafia Vekaletinin 1920 ile 1933 dönemindeki çalışmaları ile Osmanlı İmparatorluğu ile Türkiye Cumhuriyet' i arasındaki kökten farklılaşmayı belirlemek olduğu gibi, günümüz Türkiye'sinin temel sorununu oluşturan altyapı sorununa ışık tutmaktır. Bu çalışmada geniş bir kapsama sahip olan konu karayolları, demiryolları ve limanlan ele alarak daraltılmıştır. Yeni Türkiye Devletinin 1920 ile 1933 arasındaki Nafia politikalarının ele alındığı bu çalışmadan çıkarılacak temel sonuç şudur: Yeni Türk Devleti, kısa zaman içerisinde, kıt olanaklarla ulaşım altyapısını çözerek, ülkede dünya ekonomisi ile bütünleşen bir pazar yaratmayı hedeflemiştir.
Türkiye'de belediyelerin mali yapısı ve denetimi

Tez çalışması üç bölüme ayrılmaktadır. Birinci bölümde Türkiye'de belediyelerin yapısıyla ilgili olarak genel bilgilere vermeye çalıştık. İkinci bölümde belediyelerin mali yapısı incelenirken son bölüm ise belediyelerin denetimine ayrıldı. Türkiye'de yerel yönetimler genel olarak yerel halkın mahalli ve müşterek nitelikteki ihtiyaçlarını görmek üzere kurulmuş karar organları seçimle işbaşına gelen, merkezi idarenin vesayet denetimi altında çalışan kamu tüzel kişileridir. Yerel yönetimlerin temel yapısı belediyeleridir. Belediye yönetiminin organları, belediye meclisi belediye encümeni ve belediye başkanıdır. Belediyeye encümenin genel olarak görevleri, taşıma ücret ve tariflerini düzenlemek, belediye bütçesini onaylamak ve belediye personeliyle ilgili işlemelerdir. Belediye encümeni ise kamulaştırma kararlarını almak ve uygulamak, kanunda öngörülen cezaları vermek gibi görevlerle ilişkilidir. Belediye başkanı ise belediye idaresinin başı ve belediye tüzel kişiliğinin temsilcisidir. Belediye başkanı beş yıllık bir dönem için seçilir. Son birkaç yıl içerisinde ülkemiz yerelleşeme eğilimleri bağlamında çok kapsamlı bir yerel yönetim reform süreci yaşamıştır. Bu amaçla belediyelerin mali yapısının güçlendirilmesi, şeffaflık, iyi yönetişim ve denetim hayati bir rol oynamaktadır.
Büyükşehir belediyesi ile büyükşehir ilçe belediyesi arasındaki ilişkilerde yaşanan sorunlar ve ilişkilerin yeniden yapılandırılması

1982 Anayasasının kabulüne kadar ülke genelinde belediye yönetimi yerleşim yerinin niteliği, nüfusu, gelişmişlik durumu, coğrafi konumu ne olursa olsun 1930 tarih ve 1580 sayılı Belediye Kanunu hükümleri çerçevesinde düzenlenmiştir. Ülkemizde 1960'lı yıllarda başlayan hızlı kentleşme ve bu sürecin doğal sonuçlan olan kentsel beledi hizmet beklentilerinde büyük artışlar görülmeye başlandı. Özellikle büyük yerleşim merkezlerinin bulunduğu bölgelerde 1930 tarihli 1580 sayılı belediye Kanunu bu sorunların çözümlenmesinde yetersiz kalması üzerine Ülkemizde ilk defa 1982 Anayasası ile büyük yerleşim yerleri için özel yönetim şekilleri uygulanabileceği hüküm altına alındı. 1984 yılında ilk kez Ankara-İstanbul ve İzmir'de büyükşehir belediye yönetimine geçildi. Bunu 1986 tarihinde Adana, 1987'de Bursa, Gaziantep, Konya ve Kayseri takip etti. Daha sonra, 1993 tarihinde Antalya, Diyarbakır, Erzurum, Eskişehir, İzmit, Mersin ve Samsun illerinde büyükşehir belediyesi yönetimine geçildi. Sayıları halen 15 olan büyükşehir belediyelerinin 8 'inde 55 ilçe belediyesi kalan 7 büyükşehir belediyesinde ise 21 alt kademe belediyesi mevcuttur. 1982 Anayasası ile getirilen bu özel yönetim şekli ile büyük şehirlerin beledi nitelikte belirli ihtiyaçları karşılamakta yeterli olduğu düşünülebilir. Ancak, büyükşehir ölçeğinde büyükşehir belediyesi ile büyükşehir ilçe ve alt kademe belediyelerinin hizmetlerin planlı, programlı, etkin yürütülmesi, yerel katılım ve demokrasinin gerçekleştirilmesi yönüyle büyükşehir belediyeleri yönetimini düzenleyen 3030 sayılı kanun yeterli değildir. Bu bağlamda büyükşehir belediye yönetimini kapsayan araştırmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Osmanlı Devletinin son dönemlerinden günümüze kadar belediyecilik alanında yaşadığımız tarihsel sürecin belediyelerin mevcut yapısı, görev ve yetkileri, gelirleri ile imar açısından değerlendirilmesi yapılacaktır. İkinci bölümde, 1982 Anayasası ile oluşturulan ve 3030 sayılı kanun çerçevesinde görev ve yetkileri belirlenen büyükşehir belediyeleri ile büyükşehir ilçe belediyelerinin kuruluş, görev ve yetkileri, organları, maliyesi anlatılacaktır. Büyükşehir ve büyükşehir ilçe belediyelerinin genel bir değerlendirilmesi yapılacaktır. Üçüncü bölümde ise büyükşehir belediyesi yönetim modeli içerisinde büyükşehir ve büyükşehir ilçe belediyesi ilişkilerinde sorun olan noktalar belirtildikten sonra büyükşehir belediye yönetimine ilişkin yeni bir kanun önerisinde bulunulacaktır.
Türk Hukuku'nda anayasa şikayeti

Anayasa şikayeti, dünyada uzun yıllardan beri insan haklarının korunmasında çoğunlukla etkili bir yol olarak kullanılmaktadır. Türk hukukuna ise 2010 yılında yapılan anayasa değişikliği ile girmiştir. Anayasa değişikliği sonrasında kabul edilen 6216 sayılı Anayasa Mahkemesi'nin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun ile yasal düzenlemesi yapılmıştır. Araştırmada, anayasa yargısının genel özellikleri belirtilerek anayasa şikayetinin temel nitelikleri, işlevi üzerinde durulmuştur. Dünyada uygulanmakta olan çağdaş örnekler incelenmiştir. Türk hukuk sisteminde Anayasa Mahkemesi'nin yapısı ve denetim alanı açıklanmıştır. Anayasa şikayetinin tarihsel gelişimi hakkında bilgilere yer verilmiştir. Daha sonra Anayasa ve 6216 sayılı yasa çerçevesinde anayasa şikayeti ile korunan temel hak ve özgürlüklerin neler olduğu, başvuru koşulları açıklamıştır. Anayasa şikayetinin kabul edilebilirlik şartları ve kabul edilebilirlik incelemesi üzerinde durulmuştur. Anayasa şikayeti başvurularının esası hakkında inceleme ve verilecek kararların neler olabileceği tartışılmıştır. Ortaya çıkabilecek sorunlar ve bunlara yönelik çözümlere yer verilmiştir. Çalışma boyunca araştırma konusuyla ilgili kitaplar, makaleler, tebliğler yasal mevzuat ve mahkeme kararları incelenmiş ve internet kaynaklarından yararlanılmıştır.
Türkiye'ye yönelik iltica sorunu ve AFAD'ın rolü; Gaziantep çadır kentler örneği

Çeşitli sebeplerden ötürü yerinden ve yurdundan edilmiş kişiler, hem uluslararası toplum, hem de bireyin göç ettiği ülkeler bakımından olumsuz sonuçlara neden olmaktadırlar. 21. yüzyılda devletlerarası ihtilaflar, iç savaşlar ve baskıcı yönetimler, devletlerin kendi vatandaşlarına dahi zor kullanmasını ve zulme maruz kalan insanların yer değiştirmek zorunda kalmasını beraberinde getirmiştir. Bunun bir sonucu olarak insanlar, başka devletlerde sığınma aramışlar ve halen aramaktadır. Neredeyse tüm devletlerarası kurumlarda kendine yer bulan sığınmacı ve mülteci kavramı da, konunun öznesinin insan olması ve insan-devlet arasındaki etkileşimi doğurması hasebiyle, incelenmeye değer bulunmuştur. Bu bağlamda çalışmamızda, iltica kavramının geçmişşinden kısaca bahsederek, uluslararası alanda hangi düzenlemelerin yapıldığı ve hangi kurumlar etrafında şekillendiği anlatılarak, konunun genel çerçevesi çizilmiştir. Ardından Türkiye'nin ulusal hukuk düzenlemelerine değinilmiştir. Devamında Suriye Arap Cumhuriyeti'nden savaş tehdidi altında kaçan bireylerin, ülkemize gelip, iltica talep etmesiyle başlayan süreçte, bu kişilerin hukuki statüsünün ne olduğu ifade edilmeye çalışılmıştır. Bu maksatla gelen bireylerin, yerleştirildikleri çadır kentlerde verilen hizmetlerin kalitesinin ölçülmesi ve Başbakanlık Afet Acil Durum Yönetimi Başkanlığı'nın bu kişilere verdiği hizmetin neler olduğunun ortaya koyulması, çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Çalışma tekniği olarak, konuya ilişkin literatür taraması ve Gaziantep ilindeki çadır kentlerde anket yoluyla saha çalışması metodu tercih edilmiştir.
Azerbaycanda belediyeleşme süreci: Problemler ve çözüm yolları

Bu çalışma, Azerbaycan'da örneğinde belediyelerin yapısall ve uygulamaya ilişkin problemlerini araştırmak ve bunlara çözüm yollarıaramak amacıyla problemlerin kaynağını ve merkezi yönetim-yerel yönetim ilişkilerini konu almıştır. Geçiş dönemindeki boşluklar, belediye yetki alanının belirlenmesindeki dengesizlik ve belediyenin mali yapısının yetersiz olması gibi sorunlar konunun önemini ortaya koymaktadır. Araştırma, Azerbaycan'da belediyeleşme sürecinde belediyelerinfaaliyetini olumsuz yönde etkileyen problemlerin olduğu varsayımına dayanmaktadır. Problemlerin ana kaynağı merkezi yönetim tarafından yetki sınırlarının tam belirlenmeyişidir. Araştırmada belediyelerin gelişim ve kuruluş süreci, belediyelerin mali yapısı ve belediyelerle merkezi idare arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Araştırmada ulaşılan sonuçlara göre, belediyeleşme sürecinde ortaya çıkan sorunların ana kaynağı merkezi yönetimdir. Yerel yönetim geleneğinin olmaması ve yerel sovyetlerden belediyelere geçiş üzerinde geleneğin devam etmesi belediyeleşme sürecini olumsuz yönde etkileyen en önemli nedenlerden birisidir. Yerel yönetim -merkezi yönetimilişkilerinde merkezi yönetimin nesnel ölçütlere dayanmayan ve siyasal iktidarın öznel anlayışına bırakılmış rolü kendi etkisini göstermektedir. Araştırma önerilerine göre, belediyeleşme sürecinde ortaya çıkan problemleri çözümlemek ve toplumsal hayatta belediyeleri güçlü ve etkin kılmak için onların yetki alanını tam anlamıyla belirlemek ve belediyeleriivedilikle mali kaynaklarla temin ederek onları mali özerkliğinekavuşturmak gerekmektedir.
Dünyadaki yeni eğilimler ışığında Türkiye'de yerel yönetimler reformu

Yerel yönetimler son yıllarda reform veya yeniden yapılanma süreçlerinden geçmektedir. Bu süreç yerel yönetim reformlarının genel kamu sektörü reformları ile ilişki içerisinde bulunduğu bir konteks içinde ele alınmalıdır. Bu ilişki ortamında, yerel yönetim reformlarının ekonomi, siyaset bilimi ve kamu yönetimi ile ilgili eğilim ve gelişmelerden etkilendiği görülmektedir. Buna ilave olarak uluslararası gelişme ve eğilimlerin de yerel yönetim reformlarını etkilediği görülmektedir. Bu noktada hangi eğilim veya gelişmenin daha önemli olduğunu söylemek oldukça zordur. Bu durum, ülkeden ülkeye değişim gösterebilmektedir. Bu nedenle burada bütün eğilim ve gelişmeleri ele almakta fayda vardır. Yerel katılmalı yönetim ve sistem kapasitesi kavramlarının son yıllarda yerel yönetimler kavramının değişen karakterinin bir göstergesi olarak karşımıza çıktığı görülmektedir. Kurumsal değişimler konusunda dünyada yaşanan son gelişmelere baktığımızda kurumsal değişmelerin karakterinin aşağıdan yukarıya deneysel öğrenme yönüne doğru değiştiğini kolaylıkla görürüz. Bu değişim, ülkelerin özel ihtiyaç ve hassasiyetlerinin yansıtılabildiği bir ortam yaratır. Bu noktadan bakılarak hazırlanan tezde aşağıdan yukarıya öğrenme reform stratejisi önerilmiştir. Yerel yönetimlerde reform konusunda büyükşehir belediye başkanlarına hazırlanarak gönderilen ve uygulanan anket aşağıdan yukarıya öğrenme reform modelinin Türkiye için uygun bir model olduğunu göstermiştir. 220 Dünyadaki reform stratejilerindeki değişimler ve yerel yönetimlerde reformu etkileyen bütün eğilim ve gelişmeler Türkiye'de gelecekte yapılacak yerel yönetimler reformunda göz önüne alınabilmelidir. Özellikle aşağıdan yukarıya öğrenme stratejisi gelecekte hayata geçirilebilmelidir.
İdari yaptırım olarak mülkiyetin kamuya geçirilmesi, el koyma ile karşılaştırılması ve örnek olay incelemesi

Günümüzde hayatın her alanında gelişim ve değişim süreci oldukça hızlı bir şekilde yaşanmaktadır. Bu değişim doğrultusunda hukuk kuralları toplumsal hayatı belli sınırlar çizerek güvence altına almak fonksiyonunun üstünde işlevler yüklenmiştir. Bu şekilde yasama, yürütme ve yargı fonksiyonları arasındaki etkileşim artmış, klasik anlamlarından sıyrılarak birbirlerinin yetki ve görevlerini üstlenir, hatta çoğu zaman birbirlerinin yerine görev yapar duruma gelmişlerdir. İdarenin herhangi bir yargı kararı olmadan yasaların kendisine verdiği yetki doğrultusunda idare hukuku ilkeleri doğrultusunda kurduğu bir idari işlem ile uyguladığı zorlama olarak karşımıza çıkan idari yaptırımlar günlük yaşamın her alanında yer almaktadır. Bu doğrultuda suç olgusu ve suç işleyen kişilerle savaş vermek, ilgili suçun yapılıp yapılmadığını ve yapıldıysa, yapanı tespit etmek amacıyla bireylerin temel hak ve özgürlüklerine ilişkin bazı müdahalelere olanak tanınmıştır. Bu müdahalelerden olan el koyma, idari yaptırımların genel nitelikleri ile birlikte çalışmamızın konusunu oluşturmaktadır.