turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Doğu Karadeniz Bölgesi'nde yeme bağımlılığı ile bağlanma ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı Doğu Karadeniz Bölgesi'nde yeme bağımlılığı olan bireylerde bağlanma arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmaya gönüllü katılan bireylerin yeme bağımlılığı ile bağlanma stilleri arasında ilişki incelenmiştir. Türkiye Bağımlılık ve Ruh Sağlığı Haritası çalışmasında yer alan dokuz demografik bölgeden biri olan Doğu Karadeniz Bölgesi içerisinde yaşayan ve 18 yaşın üstünde olan 1800 kişi çalışmanın örneklemini oluşturmaktadır. Örneklem çeşitli çalışma ve kamu alanlarından seçilmiştir. Toplam örneklemin %50'si kadın (n=900), %50'si erkektir (n=900) ve yaş ortalaması 31 ,8'dir. Verilerin toplanmasında demografik bilgilere ilişkin soruların yer aldığı araştırmacı tarafından hazırlanmış, Sosyodemografik Bilgi formu, Davranış Etkileme Yükü Formu, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri 2 (YİYE-2) kullanılmıştır. Çalışmanın verileri SPSS- 21 kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin analizi Tukey Tek Yönlü ANOVA Analizi ile Lineer Regresyon kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda yeme bağımlılığı düzeyi ile kaçıngan bağlanma düzeyi arasında anlamlı farklılık bulunmuştur. Yeme bağımlılığı düzeyi ile bağlanma kaygı düzeyleri arasında anlamlı farklılık saptanmıştır. Erkek cinsiyeti ile izlenen yeme bağımlılığında ki artış istatistiki olarak anlamlı düzeyde bulunmuştur. Eğitim düzeyi ile yeme bağımlılığı arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Dolayısıyla eğitim düzeyinde azalma ile izlenen yeme bağımlılığındaki artış istatistikçe anlamlı düzeydedir. Çalışma sonucunda bulunan diğer bir sonuç ise çalışmaya katılan bireylerin yaşları ile yeme bağımlılığı arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Buna göre bireylerde azalan yaş ile beraber yeme bağımlılığında istatistikçe anlamlı bir artış saptanmıştır.
An investigation of brain-to-brain connectivity patternsduring a cooperative fluid intelligence task

Bazı çalı smalar, aynı görevi simültane olarak gerçekle stirmeninkatılımcıların beyin hemodinamikleri arasında senkronizasyona yol açtı gınıgöstermi stir. Bu tezde katılımcların sunulan bulmacanın parçalarına ula smakiçin gözbakı slarını ortak bir sekilde kullanmaları gereken Sandia matrisleri görevini gerçekle stirirkenkibeyin hemodinamiklerini incelemektir. Katılımcılar simültane bir sekildeyapboz formatında hazırlanmı s akı skan zeka görevine angaje olmu slarkenbeyin hemodinamikleri NIRS cihazı ile ölçülmü stür. Bu çalışmanın sonucunda dorsolateral prefrontal korteks ve dorsomedialprefrontal korteks bölgelerine yakın beyin bölgelerinde aktivasyon veba gda sımlılı ga rastlanmı stır. Buna ek olarak, ortak olarak yapılan görevinzorlu gunun bu ba gda sıklı gı arttırdı gı gözlemlenmi stir. Bu bulgular, ortakla sa problem çözmenin ki siler arasında problemin zorlu guyla beraberartı s gösteren bir ba gda sıklı ga sebep oldu gunu ima etmektedir.
İstanbul ili örnekleminde 3-6 yaş grubunda bir hastane polikliniğine başvuran olguların aldıkları tanılar ve ebeveynlerin duygudurumları arasındaki ilişki

Bu araştırmada, Np İstanbul Hastanesi çocuk-ergen psikiyatrisi polikliniğine başvurmuş 3-6 yaş grubu çocukların aldıkları tanılar ile; anne ve babalarının duygu durumları arasında bir ilişkinin var olup olmadığı bakılarak, bu alanda yapılacak çalışmalara katkıda bulunması amaçlanmıştır. Çalışmanın evrenini Np İstanbul Nöropsikiyatri Hastanesi Çocuk ve Ergen Kliniğinde tedavi gören çocuklar oluşturmaktadır. Örneklemi ise söz konusu evrenden seçilen 3-6 yaş aralığında 152 çocuk oluşturmaktadır. Çalışmada dosya tarama methodu kullanılmış ve verilerin analizi SPSS programı ile yapılmıştır. Araştırmada Hiperaktivite Belirti Takip Formu, Conner's Aile Değerlendirme Formu, Beck Depresyon Ölçeği ve Beck Anksiyete Ölçeği kullanılmıştır. Sonuç olarak; anne değerlendirmelerine bakıldığında, çocukların tanı gruplarına göre Hiperaktivite Belirtileri ortalamaları arasındaki fark anlamlı bulunmuştur. Davranım Bozukluğu tanılı ve Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu tanılı çocukların annelerinin çocuklarında gözlemlediği hiperaktivite belirti düzeyi Akıcı Konuşma Bozukluğu tanılı çocukların annelerinin çocuklarında gözlemlediği hiperaktivite belirti düzeyinden daha yüksektir.
Ani kayıp ve beklendik kaybın yas süreci üzerine etkisi

Bu araştırma, son üç yıl içerisinde birinci dereceden yakınlarını ölüm nedeniyle kaybetmiş kişilerin, söz konusu kayıpları ani ya da beklendik şekilde algılamalarının yas sürecine etkisini incelemeyi amaçlamıştır. Çalışmanın örneklemi, Kocaeli ilinde yaşayan ve yaşları 18 ile 65 arasında değişen 150 kişiden oluşmaktadır. Yas sürecindeki değişkenleri tespit edebilmek amacı ile 'Teksas Düzeltilmiş Yas Ölçeği', 'İki Boyutlu Yas Ölçeği' ve 'Temel Yas Unsurları Ölçeği' uygulanmıştır. Sonuçlarda, birinci derece yakınını beklenmedik bir şekilde kaybeden kişiler ile beklendik şekilde kaybeden kişiler kıyaslandığı zaman, yas süreci değişkenlerindeki puan ortalamalarında anlamlı bir farklılık olduğu saptanmıştır. Kişilerin ölüm şeklini ani/beklenmedik ya da beklendik/sıralı algılamalarında cinsiyet, ölüm nedeni ve ölen kişinin yakınlığı ile anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca kişilerin sosyodemografik özelliklerinden cinsiyet, yaş, medeni durum ve dini tutumlarının; kayıp ile ilgili özelliklerden ise ölüm yaşı ve toprağa verilirken görme durumunun kaybın aniliği ile birlikte yas şiddetini anlamlı bir biçimde açıkladığı belirlenmiştir. Çalışmaların bulguları literatür ışığında tartışılmış; beklendik kayıplarda ölüme hazırlık kavramının önemi vurgulanmıştır.
Enhancement of self-esteem in hierarchical relationships

Hiyerarşik İlişkilerde Özgüveni Pekiştirme Shamsi Mehin Akhondzadeh Bu çalışmada, ebeveyn ve çocukların, hiyerarşik aile ilişkilerinde özgüveni pekiştirme deneyimleri araştırılmıştır. Türkiye'nin daha geleneksel bölgelerindeki katılımcıların, Türkiye'nin batısındaki katılımcılara oranla, daha fazla özgüveni pekiştirici deneyimlerini aktaracağı beklenmiştir. Çalışmaya farklı coğrafi ve kültürel ortamlardan olan Boğaziçi ve Dicle Üniversiteleri'nden 284 (135 kadın ve 149 erkek) gönüllü lisans ve yüksek lisans öğrencisi katılmıştır. Araştırmacı tarafından oluşturulan ve benin/diğerinin özgüveni pekiştirme beklentilerini, benin/diğerinin bu beklentilere karşı sergilediği davranışları ölçmeyi amaçlayan Özgüven Pekiştirme Ölçekleri, demografik bilgi formu ve Genişleyen Benlik Ölçeği kullanılmıştır. Sonuçlar farklı üniversitelerde eğitim almanın katılımcıların aile içi ilişkileri algısına önemli bir etkisi olmadığını göstermiştir. Bu ilişkilerde karşılıklı özgüveni pekiştirici beklentiler anne ve çocuk arasında daha kuvvetlidir. Ebeveynlerin özgüveni pekiştirme beklentilerinin kadın katılımcılar arasında daha fazla olduğu bulunmuştur. Fakat annelerinden özgüveni pekiştirme davrnışlarında en yüksek algıyı Boğaziçi Üniversitesi kadın katılımcıları göstermiş, Dicle Üniversitesi kadın katılımcıları ise en düşük algıyı göstermiştir. Ebeveyn farklılıkları açısından, katılımcıların anneleriyle ilişkilerinde daha güçlü karşılıklı özgüven pekiştirme bekentilerinin ve davranışlarının olduğu görülmüştür. Benin iki kültürlü olmasının belirleyicisi olarak görülen Genişleyen Benlik Ölçeği katılımcıların batılılaşma seviyesinin birleştici etkisini görmek için uygulanmıştır. Üniversitev etkisi anlamlı bir farklılık göstermezken, sonuçlar beklenilen doğrultuda çıkmış, Boğaziçi Üniversitesi öğrencileri ve kadın katılımcılar daha yüksek bir çizgide yer almışlardır. Genel olarak ebeveyn eğitiminin, özellikle babanın eğitim düzeyinin artmasının ve kardeş sayısının azalması ilişkilerde karşılıklı özgüveni pekiştirme eğiliminin artmasına neden olduğu görülmüştür. Daha küçük, daha eğitimli aileler, daha yakın ilişkileri göstermektedir. Aile içi ilişkilerde özgüveni pekiştirmede ortamın geleneksel olmasından ziyade aile yapısının ve ebeveyn ve çocuk cinsiyetlerinin daha önemli olduğu görülmüştür. Roland'ın (1988) benin yapısı üzerine oluşturduğu teorik çerçeve ve benin ana organizasyonları ve hiyerarşik ilişkileri ve aile içi ilişkilerde özgüveni pekiştirme boyutu bu çalışmanın bazı sonuçlarıyla desteklenmiştir.
Ergenlerde parasosyal etkileşim: İnternette gerçek benlik, kendilik algısı ve sosyal kaygı arasındaki ilişkiler

Bu çalışmanın temel amacı, ergenlik dönemindeki seyircilerin dizi karakterleriyle geliştirdikleri parasosyal etkileşim ile internette gerçek benlik, kendilik algısı ve sosyal kaygı arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu çalışmada, cinsiyet ve yaşlarına göre sınıflandırılan bireyler, parasosyal etkileşim, internette gerçek benlik, kendilik algısı ve sosyal kaygı değişkenlerinden aldıkları puanlar açısından da karşılaştırılmışlardır. Son olarak da, parasosyal etkileşimle ilişkili olan ve parasosyal etkileşimi yordayan değişkenler incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi 416 lise öğrencisinden oluşmaktadır (206'sı kız (%49.5), 210'u erkek (%50.5)). Ayrıca, bu çalışmada veri toplama aracı olarak; Parasosyal Etkileşim Ölçeği, İnternette Gerçek Ben Ölçeği, Sosyal Karşılaştırma Ölçeği ve Etkileşim Kaygısı Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda, kızların parasosyal etkileşimden aldıkları puanların erkeklerden daha yüksek olduğu bulunmuştur. Bununla birlikte 15 yaşındaki öğrencilerin parasosyal etkileşim düzeylerinin 18 yaşındaki öğrencilerden daha yüksek olduğu da ortaya konmuştur. Çalışmada ayrıca yaş, internette gerçek benlik ve sosyal kaygının parasosyal etkileşimi anlamlı şekilde yordadığı bulunmuştur.
Travma sonrası stres bozukluğu ve depresyon arasındaki ilişkide ontolojik iyi-oluşun aracılık etkisi: Bir yapısal eşitlik modellemesi çalışması

Psikolojik travma, bireylerin yaşamında önemli olumsuz etkiler bırakabilen bir rahatsızlıktır. Sıradan yaşam akışını bozan ve bireyin dünyayı, kendini algılamasında sağlıksız duygu ve bilişler ortaya çıkaran travmatik deneyimlerin ardından en sık görülen psikiyatrik bozukluk Travma sonrası stres bozukluğudur. Ancak çoğu zaman TSSB'nin tek başına bulunmadığı, depresyon, anksiyete bozuklukları başta olmak üzere, birçok klinik tablonun bu bozukluğa eşlik ettiği literatür çalışmalarında görülmektedir. Bir pozitif psikoloji yaklaşımı olan öyküsel psikoloji perspektifinden bakıldığında, insan yaşamının hayat hikayesi formunda yapılandığı; otobiyografik bellek ve dil aracılığıyla gerçekleşen bu yapılanmanın bütünlüklü bir kendilik ve dünya algısına gereksinim duyduğu söylenebilir. Öyküsel psikolojik yaklaşıma göre, psikolojik travma bu bütünlük ve uyum durumunda bir kırılmaya neden olur ve denge yeniden kurulamadığında psikopatolojiler doğurur. Yaşamı hikaye formunda yapılanmış bir 'proje' olarak değerlendiren ontolojik iyi oluş teorisine göre, travmatik deneyimlerin yaşam projesinde yarattığı olumsuz etki, kişinin geçmişş, bugün ve gelecek değerlendirmelerini negatif yönde etkiler; hedefler, memnuniyet ve umut gibi alanlarda zayıflamasına neden olur. Bu çalışmanın amacı, bir proje olarak insan yaşamında travmatik deneyimlerin yarattığı negatif etkileri ve bunun depresyon düzeyinde ne düzeyde aracılık rolü üstlendiğini araştırmaktır. Araştırmada PCL-C, OWBS, BDE ölçekleri ve sosyodemografik bilgi formu kullanılmış ve ölçekler 303 kişiye uygulanmıştır. Katılımcılardan 151 (%49,8) kişi PCL-C ölçeğinde TSSB tanı kriterlerini karşılamakta, 152 (%50,2) kişi ise karşılamamaktadır. Veriler SPSS 15.0 ve Lisrel 8.51 istatistik programları ile analiz edilmiştir. Buna göre, TSSB ve OWB (0,73), TSSB ve Depresyon (0,78), OWB ile Depresyon (0,84) arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Yapısal eşitlik modellemesinde, başlangıçta (0,78) olan TSSB ile Depresyon İlişkisinin OWBS'nin aracılık etmesi ile (0,36) ya gerilediği bulgulanmıştır. Buna göre TSSB tanı kriterlerini karşılayan bireylerin yaşam projesinde bulunan, 'anlamsızlık, umut, pişmanlık, etkinlik' gibi boyutların depresyona aracılık ettiği bulgulanmıştır. Bu araştırma, öyküsel psikoloji perspektifinde psikolojik travmanın yaşam hikayesine etkileri ve sonuçları bakımından literatüre katkı sunmaktadır.
Psikolojik belirtilerin yordayıcısı olarak sosyal problem çözme, aile işlevselliği ve benliğin ayrımlaşmasının rolünün incelenmesi

Bu çalışmada aile işlevselliği, benliğin ayrımlaşması, sosyal problem çözme ve psikolojik belirtiler arasındaki ilişkiler incelenmiş; aile işlevselliği ve psikolojik belirti düzeyi arasındaki ilişkide benliğin ayrımlaşma düzeyi ve sosyal problem çözme becerisinin rolü araştırılmıştır. Çalışmaya Hacettepe Üniversitesinde lisans eğitimine devam eden 425 öğrenci katılmıştır. Kişisel Bilgi Formu, Aile Değerlendirme Ölçeği, Benliğin Ayrımlaşması Ölçeği, Sosyal Problem Çözme Envanteri Kısa Formu ve Kısa Semptom Envanteri kullanılarak katılımcılardan bilgi alınmıştır. Yapılan korelasyon analizleri sonucunda aile işlevselliği, benliğin ayrımlaşması, sosyal problem çözme ve psikolojik belirti düzeyi arasında beklenen yönde anlamlı ilişkiler olduğu görülmüştür. Aile işlevselliği arttıkça benliğin ayrımlaşma düzeyi ve sosyal problem çözme becerisi artmakta, psikolojik belirti düzeyi ise düşmektedir. Benliğin ayrımlaşma düzeyi arttıkça sosyal problem çözme becerisi artmakta, psikolojik belirti düzeyi ise düşmektedir. Sosyal problem becerisinin yüksek olması da psikolojik belirti düzeyinde düşüşle ilişkilidir. Algılanan aile işlevselliği dışındaki tüm değişkenlerde ve bu değişkenlerin bazı alt boyutlarında cinsiyetler arasında fark bulunmuştur. Kişinin kiminle yaşadığının ise genel benliğin ayrımlaşma düzeyi, duygusal tepkisellik, başkalarına bağımlılık ve depresyon belirtileri ile ilişkili olduğu saptanmıştır. Aile işlevselliği ve psikolojik belirtisellik arasındaki ilişkide benliğin ayrımlaşması ve sosyal problem çözmenin aracı rolü Seri Çoklu Değişken Analizi ile incelenmiş ve kurulan modelin anlamlı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Aile işlevselliği ve psikolojik belirti düzeyi arasındaki ilişkide benliğin ayrımlaşma düzeyi ve sosyal problem çözme becerisinin ayrı ayrı olduğu gibi birlikte de aracı rolü bulunmaktadır.
Ortaöğretim öğrencilerinde akran çatışmasının incelenmesi

Sosyal yaşamın her alanında yaşanan değişim ve gelişimle birlikte artan kişisel farklılıklar, çatışmaları da beraberinde getirmektedir. Bu çalışma, Ortaöğretim Öğrencilerinde Akran Çatışmasının İncelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini 2011- 2012 öğretim yılında lise birinci sınıfa devam eden 9950, örneklemini 1743 öğrenci oluşturmuştur. Verilerin analizi SPSS 16.0 istatistik paket programında yapılmıştır. Öğrencilerin %53.6'sının 15 yaşında, %58.7'sinin erkek, annelerinin %19.7'sinin, babaların %6.9'unun okuryazar olmadığı; anne-babaların %89.7'sinin sağ beraber yaşadığı, öğrencilerin %34.9'unun 5-6 kardeşinin olduğu, %37.7'sinin anne-babasının otoriter, ailelerin %48.8'inin gelirinin giderine eşit olduğu belirlendi. Öğrencilerin %47.7'sinin ailelerinde madde bağımlısı varlığı, %37.7'sinde madde bağımlısı olan kişinin babası olduğu,%80.2'si aileden şiddet görmediğini, %35.4'ü sorunlarını aileleriyle paylaştığı, %67.6'sının kendisini anlayan ve dinleyen anne babaya sahip olduğunu, %81.8'i ailesinin saldırgan davranışlara izin vermediği, %19'u delici kesici alet kullandığı, %14.3'ü madde bağımlısı olduğu, %24.7'sinin intihar etmeyi düşündüğünü ifade etmiştir. Öğrencilerin %17.2'si sorunların üstesinden gelmede fiziksel güç kullanılması gerekliliğine inandığı, %38.7'sinin arasıra öfke nöbeti geçirdiği; %47'sinin okulda zorbalık yapanların olduğu, %10.7'si okulda zorbalık yapan gruba katıldığı, %7.3'ü okulda zorbalık yapan grubun üyesi olmanın faydalı olduğunu, okulda herhangi bir sorun olduğunda ilk olarak %11.8'i öğretmenlerine başvurduğunu, %51.6'sının okulda şiddetin çok görüldüğünü, %61.6'sı okulda madde bağımlısının olduğunu, %46.7'sinin okulda kullanılan maddenin sigara olduğunu, %47.9'u okulda en fazla zorbalığın sözel şiddet, %21.5'i daha çok üst sınıfların alt sınıflara şiddet uyguladığını, %36.3'ü akran çatışması en fazla erkekler arasında olduğunu söylemiştir.
Anneye bağlanma ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişkinin yaşam doyumu, öğrenilmiş çaresizlik ve minnettarlık aracı rolüyle incelenmesi

Bu çalışmanın başlıca amacı, anneye bağlanma ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişkide yaşam doyumu, öğrenilmiş çaresizlik ve minnettarlığın aracı rolünü incelemektir. Araştırmaya toplamda 573 kişi katılmış olup, örneklem grubunun yaş ortalaması 30 ,43' tür. Araştırmada veri toplama araçları olarak Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II, Öğrenilmiş Çaresizlik Ölçeği, Yaşam Doyumu Ölçeği, Minnettarlık Ölçeği ve Örgütsel Bağlılık Ölçeği kullanılmıştır. Aynı zamanda örneklem grubu hakkında bilgi edinebilmek için Demografik Bilgiler Formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 22.0 ile analiz edilmiştir. Araştırmada kullanılan ölçeklerin güvenirlik ve faktör analizleri yapılmış; araştırma modelinin geçerliliğini ve yordayıcılığını tespit etmek için regresyon analizi uygulanmıştır. Demografik değişkenlerin bağımlı, bağımsız ve ara değişkenler üzerinde farklılık oluşturup oluşturmadığını incelemek için elde edilen verilere t-testi ve ANOVA uygulanmıştır. Analizler sonucunda anneye bağlanma ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişkide yaşam doyumunun kısmi ve minnettarlığın tam ara değişken rolü oynadığı görülmüştür. Öğrenilmiş çaresizliğin ise anneye bağlanma ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişkide ara değişken rolü oynamadığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular literatür ışığında tartışılmış ve öneriler sunulmuştur.
Özel ve devlet liselerinde şiddete eğilim nedenleri ve şiddet etkenlerinin karşılaştırılması: Üsküdar örneği

Özellikle son yıllarda çok küçük yaşlardan itibaren başlayan gençler arasında şiddet olaylarının temel nedenleri ve şiddetin doğurduğu sosyal problemlere çözüm önerileri üretmek, yakın gelecekte de önemli araştırma konularından biri olmaya devam edecektir. Modern yaşama biçiminin doğurduğu sonuçlardan biri de çalışan anne baba ve çocuk arasındaki ilgi ve iletişim yetersizliğinin bir yansıması olarak çocuğun ilgiye ihtiyaç duyması ve bunu karşılayamamasıdır. Gencin ilgi görme isteğinin sonucu olarak farklı yollara başvurması, özellikle akran ve kitle iletişim araçlarına sığınarak çözüm araması neticesinde dengesizlikler ve sıkıntılar baş göstermektedir. Bu noktada genç veya ergen sıkıntılarının dışa vurumu biçiminde ifade edilebilecek şiddet olaylarına yönelmektedir. Şiddete yönelten faktörler kişilik özellikleri, ailevi özellikler ve okul ortamına ait özelliklerdir. Bu faktörlerin doğurduğu şiddet türleri bedensel, ruhsal, sosyal ve cinsel şiddet biçiminde yansıyan davranışlar olarak belirlenmiştir. Şiddet türlerine eğilimi etkileyen sebeplerin tespit edilmesi ve bu nedenlerin özel ve devlet okullarında farklılık gösterip göstermediğinin ortaya çıkarılması bu çalışmanın esasını teşkil etmektedir. Veri toplama amacıyla hazırlanan iki farklı anket hem öğrencilere hem de öğrencileri tanıyan öğretmenlere uygulanmıştır. Şiddet türlerinin belirlenmesinde öğretmen anketleri, şiddete kaynaklık eden faktörlerin belirlenmesi için de öğrenci anketleri esas alınmıştır. Verilerin analiz edilmesinde çok değişkenli istatistiksel veri analiz yöntemlerinden yararlanılmıştır. Uygulama sonucunda özel ve devlet liselerinde şiddete eğilim nedenleri belirlenerek elde edilen bulgular ışığında şiddet davranışlarını azaltmak amacıyla çeşitli önerilerde bulunulmuştur. Özel ve devlet liselerinde görülen şiddet davranışları ve bu davranışların arkasındaki şiddet etkenlerinin her iki gurupta benzerlik gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Buna göre devlet liselerinde bedensel ve ruhsal şiddet davranışlarının temel etkeni okul ortamı özelliklerine bağlı olarak ifade edilen öğretmen davranışlarıdır. Özel okullardaki ruhsal ve bedensel şiddet nedenlerinde, okul ortamı özelliklerine bağlı olan öğretmen davranışları ve okul sosyal olanaklarının yetersizliği biçiminde belirlenmiştir. Her iki okul türünde de şiddet etkenleri aynı çıkmış olmakla birlikte şiddet etkenlerinin bileşenleri farklılık göstermektedir. Şiddet davranışlarına etkilerini incelemek amacıyla anketlerden sosyal, kültürel ve ekonomik durumları yansıtan veriler de toplanmıştır. Bu verilerin analizi sonucunda, demografik özelliklerin şiddet davranışı ve şiddet etkenini ayırt etmede etkin olup olmadığı ortaya çıkarılmıştır. Bu örneklem grubunda elde edilen bulgular, demografik özelliklerin şiddet türü ve şiddet etkenlerini genellikle etkilemediğini göstermektedir.
Üniversite öğrencilerinin toplumsal cinsiyet tutumlarının özgüven, kişilik özellikleri ve sosyo-demografik değişkenler ile ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışmada üniversite öğrencilerinin toplumsal cinsiyet tutumları ile özgüven ve kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca öğrencilerin toplumsal cinsiyet tutumları ile özgüven ve kişilik özelliklerinin cinsiyet, gelir düzeyi, yaşamının çoğunu geçirdiği yer, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu, eğitim gördüğü fakülte değişkenlerine göre anlamlı farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini 2018- 2019 eğitim öğretim döneminde Çukurova Üniversitesinde öğrenim gören 348 öğrenci oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplama araçları olarak Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeği, Cervantes Kişilik Ölçeği, Özgüven Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırma sonucunda öğrencilerin toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumları ile özgüven düzeyleri arasında pozitif yönlü bir ilişki olduğu, toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumları ile kişilik özellikleri arasında anlamlı ilişki olduğu bulgularına ulaşılmıştır. Toplumsal cinsiyet rolleri tutumları cinsiyet ve ailenin aylık gelirine göre anlamlı farklılık göstermektedir. Öğrencilerin toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin eşitlikçi tutumlarının ve özgüvenlerinin yüksek düzeyde olduğu; öğrencilerin dışa dönük ve tutarlı oldukları, nörotik kişiliklerinin dengeli kişilere göre nispeten daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Sığınma evinde kalan kadınların yaşadıkları şiddet ve kişilik bozuklukları arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı, kişilik bozukluğu belirtilerinin sığınma evinde kalan şiddete maruz kalmış kadınlar ve sığınma evinde kalan ancak şiddete maruz kalmamış grup arasındaki farklılıklarının incelenmesidir. Ayrıca bu araştırmada şiddet görmüş kadınların, maruz kaldıkları şiddetin farklı özellikleri ile kişilik bozuklukları belirtileri arasındaki ilişkilere bakılması amaçlanmaktadır. Araştırmanın örneklemini, Eyüp ve Küçükçekmece Kadın Sığınma Evi'nde barınan 18-55 yaş aralığındaki eşi tarafından şiddet görmüş kadınlar (n=51) ve eşi tarafından şiddet görmemiş ama başka sebeplerden dolayı kadın sığınma evinde barınmak zorunda kalan kadınlar (n=17) oluşturmaktadır. Veriler Kasım 2011 ve Şubat 2012 arasında toplanmıştır. Araştırmada; Kişisel Bilgi Formu ve kişilik bozukluklarına dair belirtileri saptamak amacıyla SCID-II kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen verilerin değerlendirilmesinde frekans dağılımı, Ki-Kare Bağımsızlık testi ve Spearman Korelasyon Katsayısı kullanılmıştır. Şiddet gören katılımcıların yaş ortalaması 30,7 iken, şiddet görmemiş kadınların yaş ortalaması 34 ,1'dir. Şiddet gören kadınların %37,2'si çocukluk ve ergenlik döneminde şiddete maruz kalmamışken, %35,3'ü babanın anneye olan şiddetine tanıklık etmiş, %45,1'i ise bu dönemde babası veya annesi tarafından şiddet görmüştür. Kadınların yaşadıkları şiddet türleri incelendiğinde birden fazla şiddet türünü yaşadıklarını ifade ettikleri belirlenmiştir. Kadınların eşleri tarafından gördüğü şiddetin %70,6'sı fiziksel şiddet, %62,7'si psikolojik, %21,6'sı cinsel şiddet ve 17 ,6'sı ekonomik şiddettir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, şiddete maruz kalmış kadınlarda rastlanan kişilik bozukluklarına dair belirtiler, paranoid kişilik bozukluğu (%7,8), obsesif kompülsif kişilik bozukluğu (%3,9), çekingen kişilik bozukluğu (%37,3), bağımlı kişilik bozukluğu (%31,4) ve sınır kişilik bozukluğu (%11,8) belirtileridir. Her iki grupta da rastlanan bu kişilik bozuklukları belirtilerine dair bu bulgulardan, sadece bağımlı ve çekingen kişilik bozukluğu belirtileri şiddet gören grupta, görmeyen gruba kıyasla anlamlı derecede yüksek çıkmıştır. Ancak kişilik bozuklukları belirtileri ile şiddet türleri arasında anlamlı bir ilişki elde edilmemiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular ilgili literatür çerçevesinde tartışılmıştır.