turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ergenlerdeki aleksitimik özellikler ile kişiler arası ilişki tarzları ve problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, ergenlerdeki aleksitimik özellikler ile onların kişiler arası ilişki tarzları ve problem çözme becerileri arasında herhangi bir ilişki olup olmadığının incelenmesidir. Araştırmada katılımcılar uygun örnekleme yöntemiyle 12-15 yaş arası kız, erkek ergenlerden seçilmiş olup, 103 kişinin bulunmuş olduğu ergen grubu ile çalışılmıştır. Araştırmada sosyodemografik özellikler ve veri formu ve 'Çocuklar İçin Aleksitimi Ölçeği', 'Çocuklar İçin Problem Çözme Envanteri', ve 'Kişilerarası İlişkiler Ölçeği' kullanılmıştır. 103 kişilik örneklemdeki %56,31'i (58 kişi) kız, %45,69'u (45 kişi) erkektir. Örneklemin yaş ortalaması 13 ,52'dir. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel metotların yanı sıra normal dağılım gösteren değişkenlerin ikili grupların karşılaştırmasında bağımsız t testi, değişkenlerin birbirleri ile ilişkilerini belirlemede Pearson korelasyon testi kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda ergenlerin aleksitimik özellikleri ile problem çözme becerileri ve kişiler arası ilişki tarzları arasında anlamlı ilişkiler saptanmıştır (p<0.05). Ergenlerin aleksitimik özellikleri ile problem çözme becerileri arasında negatif yönlü bir ilişki bulunmuştur (r=-0,757, p<0,05). Ayrıca, ergenlerin aleksitimik özellikleri ile kişiler arası ilişki tarzlarından besleyici ilişki tarzı ile negatif yönlü anlamlı düzeyde ilişkiye rastlanırken (r=-0,276, p<0.05), ketleyici ilişki tarzı ile istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkiye ulaşılmamıştır (p>0.05).
Institutional environment and place attachment as determinants of elders' life satisfaction

öz DİNLENME EVİNİN ÇEVRESEL ÖZELLİKLERİNİN ve MEKANA BAĞLANMANIN YAŞLININ HAYAT DOYUMU ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ Kılmç, Müge Yüksek Lisans, Psikoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Bengi Öner-Özkan Ocak 2006, 80 sayfa Bu araştırmanın temel amacı dinlenme evinde yaşayan yaşlıların yaşam doyumunu etkileyen iki önemli faktörü incelemektir; kurumun çevresel faktörleri ve mekana bağlanma. Bu çalışma dinlenme evindeki çevresel faktörlerin yaşlının mekana bağlanma derecesini nasıl etkilediğini, ve mekana bağlanma derecesinin yaşlının hayat doyumunu ne derecede belirlediğini araştırmayı amaçlamaktadır. Dinlenme evinin çevresel faktörleri üç başlık altmda incelenmiştir; dizayn boyutu, sosyal boyut, ve kurumsal boyut. Aynı zamanda bu üç boyut arasındaki ilişkinin ve bu ilişkinin mekana bağlanmaya etkisinin de incelenmesi amaçlanmıştır. Örneklem, Seyranbağları Dinlenme evinde ve Emekli Sandığı 75. Yıl Dinlenme ve Bakımevi'nde yaşayan 120 yaşlıdan oluşmaktadır. Veriler dizayn boyutu ölçeği, sosyal boyut ölçeği ve kurumsal boyut ölçeği, mekana bağlanma ölçeği, hayat doyumu ölçeği ve demografik bilgi formu uygulanarak elde edilmiştir. Veriler üzerinde, maddelerin örtük değişkenlerin güvenilir göstergeleri olup olmadığım belirlemek amacıyla, bir dizi açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri yapılmıştır. Bu çalışmada, data analizi için yapısall eşitlik modeli uygulanmış ve bilgisayar programı olarak LISREL kullanılmıştır. vıDeğişkenler arasındaki ilişki ilgili literatür eşliğinde incelenmiş, ve değişkenler üzerinden iki farklı model tanımlanmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre birinci modelin hipotezleri, sadece bir hipotez dışında doğrulanmıştır. Mekana bağlanma dinlenme evinin sosyal boyutu ve kurumsal boyutu ile, yaşlının hayat doyumu arasında aracı değişken olarak tanımlanmıştır. Bununla birlikte dizayn boyutunun mekana bağlanma üzerinde direk etkisi olduğuna dair hipotez doğrulanmamıştır. İkinci modelde dizayn boyutu; sosyal boyut ve kurumsal boyutunun belirleyicisi olarak alınmıştır. Modelin geri kalan kısmı birinci modelle aynı varsayımları içerir, ikinci model bütün olarak doğrulanmıştır. Araştırmanın sonuçlan ilgili literatür eşliğinde tartışılmıştır. Bulguların yam sıra araştırmanın sınırlılıkları ve gelecek araştırmalar için öneriler de tartışılmıştır.
Psikolojik danışmanların danışma sürecinde manevi konulara yönelik tutumlarınının manevi yönelimleri ve etkili danışman nitelikleri açısından incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı psikolojik danışmanların danışma sürecinde manevi konulara ilişkin tutumlarını manevi yönelimleri ve etkili danışman nitelikleri açısından incelemektir. Araştırmanın temel amacını gerçekleştirebilmek için psikolojik danışmanların danışma sürecinde manevi konulara yönelik tutumlarını ölçmeye yönelik bir ölçme aracının geliştirilmesi araştırmanın diğer amacını oluşturmuştur. Araştırmanın evreni İstanbul ilinde resmi okullarda ve rehberlik araştırma merkezlerinde görev yapmakta olan, lisans eğitimini rehberlik ve psikolojik danışma programında tamamlayan psikolojik danışmanlardır. Araştırmanın örneklemi uygun örnekleme yöntemi ile seçilen 514 (344 kadın, 170 erkek) danışmandan oluşmuştur. Ölçeğin geliştirilme sürecinde çalışma grubuna 386 (253 kadın, 133 erkek) danışman katılmıştır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Kişisel Bilgi Formu, Etkili Psikolojik Danışman Niteliklerini Değerlendirme Ölçeği, Manevi Yönelim Ölçeği ve Psikolojik Danışmada Maneviyata Yönelik Danışman Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Psikolojik Danışmada Maneviyata Yönelik Danışman Tutum Ölçeği'nin geliştirilmesi sürecinde, yapı geçerliğini belirlemek için Açımlayıcı Faktör Analizi ve Doğrulayıcı Faktör Analizi yapılmıştır. Açımlayıcı Faktör Analizi sonucunda yedi maddeden oluşan tek faktörlü bir yapı elde edilmiştir. Tek boyutlu modelin veriye uyumu Doğrulayıcı Faktör Analizi ile test edilmiştir. Analiz sonucunda tek faktörlü modelin iyi uyum indekslerine sahip olduğu saptanmıştır (RMSEA=.04, RMR=.03, GFI=.98, AGFI=.95, CFI=.99, IFI=.99, NFI=.98). Ölçeğin güvenirlik analizlerinde hesaplanan Cronbach Alfa katsayısı.89; test-tekrar test katsayısı. 88 ve %27'lik alt-üst grup t değerlerinin anlamlı olduğu (p<.001) tespit edilmiştir. Geliştirilen ölçekle psikolojik danışmanların danışma sürecinde manevi konulara ilişkin tutumları cinsiyet, eğitim düzeyi ve mesleki kıdeme göre incelenmiştir. Bunun için bağımsız gruplar için t Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi yapılmıştır. Analizler sonucunda psikolojik danışmanların danışma sürecinde manevi konulara ilişkin tutumlarının cinsiyet, eğitim düzeyi ve mesleki kıdem değişkenlerine göre anlamlı düzeyde farklılaşmadığı bulunmuştur. Araştırmanın temel amacı olan psikolojik danışmanların danışma sürecinde manevi konulara ilişkin tutumlarını manevi yönelimleri ve etkili danışman nitelikleri açısından incelemek için çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Analiz sonuçları, manevi yönelim ve etkili danışman niteliği esneklik boyutunun danışmanların danışma sürecinde manevi konulara ilişkin tutumlarını anlamlı düzeyde ve pozitif yönde; etkili danışman niteliği entelektüel yeterlik boyutunun ise anlamlı düzeyde ve negatif yönde yordadığını göstermiştir. Etkili danışman niteliklerinden enerji, destek, iyi niyet ve öz-farkındalık boyutlarının danışmanların danışma sürecinde manevi konulara ilişkin tutumlarını anlamlı düzeyde yordamadığı bulunmuştur. Araştırmanın bulguları ilgili alan yazın çerçevesinde yorumlanmış ve öneriler sunulmuştur.
Politik gösterilerde kişilerin maruz kaldıkları şiddetin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı Gezi Parkı eylemlerine katılmış kişilerin maruz kaldıkları fiziksel ve psikolojik şiddet sonucunda ortaya çıkan travma sonrası stres belirti düzeyi ve travma sonrası büyüme düzeyi boyutlarında incelenmesidir. Bu bağlamda ilk olarak, Gezi Parkı eylemlerine katılmış kişilerde eylemler öncesi ve daha sonrasında travmatik yaşantı düzeyi, politik aktivizm ve şiddete psikolojik hazırlıklılık düzeyi istatistiki olarak kontrol edildikten sonra, eylemler süresince maruz kalınan fiziksel ve psikolojik şiddet düzeyinin, eylemlerde geçirilen toplam sürenin, algılanan sosyal desteğin ve dünyaya ilişkin varsayımların travma sonrası stres belirti düzeyini ve travma sonrası büyüme düzeyini yordayıp yordamadıklarına bakılmıştır. Çalışmanın örneklemi Gezi Parkı eylemlerine en az bir kez katılmış 514 kişiden oluşmaktadır. Katılımcılara, Demografik Bilgi ve Eylem Bilgi Formu, Travma Sonrası Stres Tanı Ölçeği'nin Stres Belirtileri Alt Ölçeği, Travma Sonrası Büyüme Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Dünyaya İlişkin Varsayımlar Ölçeği uygulanmıştır. Çalışmadan elde edilen verilerin analizinde ilk aşamada, politik aktivizm ve şiddete psikolojik hazırlık değişkenlerinin travma sonrası stres belirti düzeyi üzerindeki etkilerini sınamak amacıyla 3 X5 Faktörlü Varyans Analizi yapılmıştır. ANOVA sonuçlarına göre bu iki değişkenin ortak etkisi saptanmamış, ancak (1) örgütlü grubun, politik olarak aktif olmayan gruba göre anlamlı düzeyde daha yüksek travma sonrası stres belirti düzeyine sahip olduğu ve (2) şiddete psikolojik hazırlıklılık arttıkça travma sonrası stres belirti düzeyinin azaldığı bulunmuştur. Sonraki aşamada ise travma sonrası stres belirti düzeyini ve travma sonrası büyüme düzeyini yordayan değişkenleri belirlemeye yönelik olarak iki ayrı Hiyerarşik Regresyon Analizi yürütülmüştür. Yapılan ilk Hiyerarşik Regresyon Analizi sonucunda Gezi Parkı eylemlerine katılmış kişilerde travma sonrası stres belirti düzeyini, eylemler öncesi ve sonrası travmatik yaşantı düzeyleri ile şiddete psikolojik hazırlıklılık düzeyi istatistiki olarak kontrol edildikten sonra eylemler süresince maruz kalınan şiddet düzeyi, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği'nin 'özel bir insan' alt boyutu ve Dünyaya İlişkin Varsayımlar Ölçeği'nin 'rastlantısallık' ve 'kendilik değeri' alt boyutlarınca yordandığı elde edilmiştir. İkinci Hiyerarşik Regresyon Analizi doğrultusunda ise eylemlere katılan kişilerin travma sonrası büyüme düzeylerinin eylemler öncesi ve sonrası travmatik yaşantı düzeyleri ile şiddete psikolojik hazırlıklılık düzeyi istatistiki olarak kontrol edildikten sonra eylemler süresince maruz kalınan şiddet düzeyi, eylemlerde geçirilen toplam süre ve Dünyaya İlişkin Varsayımlar Ölçeği'nin 'iyilik', 'şans' ve 'adalet' alt boyutlarınca yordandığı sonucuna erişilmiştir.
15-18 yaş arası ergenlerde beden imgesi ile sosyal anksiyete arasındaki ilişkide kişilik özelliklerinin aracı etkisinin incelenmesi

Amaç: Kişilik özellikleri, sosyal anksiyete ve beden imgesi arasındaki ilişkiye odaklanan bu araştırmanın temel amacı; Türkiye'de yaşayan ve yaşları 15 ile 18 arasında değişen ergenlerin sahip oldukları kişilik özelliklerinin, beden imgesi algılarına ve sosyal anksiyete yaşama düzeylerine olan etkisinin incelenmesidir. Yöntem: Toplamda 300 katılımcının bulunduğu bu çalışmanın örneklemini 15-18 yaş arası ergenler oluşturmaktadır. Katılımcıların kişiliklerini değerlendirmek adına Beş Faktör Kişilik Envanteri (5FKE), vücut algılarını değerlendirmek adına Vücut Algısı Ölçeği ve sosyal kaygı düzeylerini belirlemek adına Ergenler İçin Sosyal Kaygı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma verilerinin değerlendirilmesi sürecinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler kullanılmış ve araştırmanın temel hipotezlerinin sınanabilmesi adına doğrusal hiyerarşik regresyon analizi yapılmış, değişkenler arası biçimlendirici etki hipotezleri sınanmıştır. Bulgular: Araştırmanın temel hipotezlerin sınandığı ilk adımında yordayıcı değişken olarak beden imgesi, yordanan değişken olarak sosyal kaygı seçilmiş ve bu iki değişken arasındaki ilişkide Beş Faktör Kişilik Envanteri alt boyutlarının biçimlendirici etkilerine odaklanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre; beden imgesinin sosyal kaygı üzerinde anlamlı bir yordayıcı etkiye sahip olduğu görülmüştür (F(1, 298 )=5.753, p<.05). Bu ilişkiye biçimlendirici değişken olarak girilen sorumluluk değişkeninin ise tek başına yordayıcılık etkisinin anlamlı çıkmadığı görülmüştür (F(1,297)=1.053, p>.05). Uyumluluk (F(1,297)=21.872, p<.001), duygusal denge (F(1,297)=41.857, p<.001), dışa dönüklük (F(1,297)=30.920, p<.001) ve deneyime açıklık (F(1,297)=30.375, p<.001) değişkenlerinin ise tek başlarına yordayıcılık etkileri yüksek düzeyde anlamlı çıkmıştır. Her beş biçimlendirici değişkenin ayrı ayrı beden imgesi puanı ile birlikte sosyal kaygı toplam puanı üzerindeki ortak etkileri incelendiğinde yalnızca sorumluluğun biçimlendirici etkisi anlamlı çıkmıştır (F(1,296)= 7 .582, p<.05). Sonuç: Sonuç olarak bu araştırmada kişilik özellikleri, sosyal kaygı ve beden imgesi arasında anlamlı düzeyde karşılıklı bir ilişki olduğu gözlenmiş; kişilik özelliklerinin, sosyal kaygı ve beden imgesi arasındaki ilişkide biçimlendirici bir etkisinin olabileceği yönünde veriler elde edilmiştir. Tüm bulgular değerlendirildiğinde ise kişilik özelliği değişkeninin bu iki faktör ile olan ilişkisine literatürde az yer verildiğinden, gelecek çalışmaların bu iki değişkenle olan ilişkisine odaklanması önerilmiştir.
Müzakere ve arabuluculuk eğitim programının ilköğretim 4. ve 5. sınıf öğrencilerinin çatışma çözüm becerileri üzerinde etkisinin incelenmesi

Bu araştırmada, Müzakere ve Arabuluculuk eğitim programının ilköğretim 4. ve 5. sınıf öğrencilerinin çatışma çözme becerilerine ve empati becerilerine etkisi incelenmiştir. Bu araştırma Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı üç ilköğretim okulunda 2006- 2007 eğitim-öğretim yılında gerçekleştirilmiştir. Araştırmada ön-test, son-test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma kapsamında deney grubunda yer alan öğrencilere 16 hafta süresince Müzakere ve Arabuluculuk eğitimi verilmiştir. Kontrol grubuna ise, herhangi bir eğitim verilmemiştir. Müzakere ve Arabuluculuk eğitim programı dört bölümden oluşmaktadır. Çatışmanın doğasının anlaşılması, iletişim becerileri, öfke yönetim becerileri ve çatışma çözme becerileri olarak da müzakere ve arabuluculuk becerileridir. Bu araştırmanın amacı, Müzakere ve Arabuluculuk eğitim programının ilköğretim 4. ve 5. sınıf öğrencilerinin çatışma çözüm becerileri ve empati becerileri üzerindeki etkisinin olup olmadığını test etmektir. Bu nedenle araştırmanın bağımsız değişkeni deney grubuna uygulanan Müzakere ve Arabuluculuk eğitim programı; bağımlı değişkenleri ise, çatışma çözme ve empati becerileridir. Müzakere ve Arabuluculuk eğitim programı öncesinde ve sonrasında deney ve kontrol grubuna Çatışma Çözümü Ölçeği ve Çocuklar İçin Empati Ölçeği uygulanmıştır. Deney ve kontrol grubunun çatışma çözümü ve empati becerileri arasında anlamlı fark olup olmadığını test etmek amacıyla bağımsız iki örneklem t testi ve ANCOVA kullanılmıştır. Bunun yanında deney ve kontrol gruplarına ait fark puanları karşılaştırılarak, deneysel işlemin etkisi incelenmiştir. Yapılan istatistiksel analizler sonucunda deney grubunda yer alan öğrencilerin kontrol grubunda yer alan öğrencilere oranla çatışma çözümünde daha yapıcı oldukları ve daha az hükmetme ve kaçınma stratejilerini kullandıkları saptanmıştır. Müzakere ve Arabuluculuk Eğitimi alan öğrencilerin empati becerilerinde kontrol grubu ile karşılaştırıldığında herhangi bir farklılık saptanmamıştır. Buna karşın, deney ve kontrol grubunun fark puanları değerlendirildiğinde, deney grubu lehine istatistiki olarak anlamlı bir farklılık saptanmıştır.
Kültürel değerlerin, tutumların, sosyal çevrenin ve algılanan kontrolün olumlu sosyal davranışlarla ilişkisi

İnsanlar arasında sosyal bağların kurulmasına katkı sağlayan olumlu sosyal davranışlar, başkalarına fayda sağlamak amacıyla sergilenen davranışlar olarak tanımlanmaktadır. Bu çalışmada olumlu sosyal davranışlar Planlanmış Davranış Teorisi bağlamında ele alınmıştır. Çalışmada PDT'nin temel bileşenleri olan; davranışa yönelik tutumların, öznel normların, algılanan davranışsal kontrolün olumlu sosyal davranışlara yönelik niyetle ve davranışla olan ilişkileri incelenmiştir. Ayrıca PDT'nin temel bileşenleri dışında modele eklenen kişisel normların ve bireyci-toplulukçu kültürel değerlerin de olumlu sosyal davranışlara yönelik niyetle ve davranışla olan ilişkilerine bakılmıştır. Bu doğrultuda araştırmada olumlu sosyal davranışları değerlendirmek amacıyla kapsamlı bir ölçüm aracı geliştirilmiştir. Geliştirilen ölçüm aracının geçerlik ve güvenirlik çalışmaları iki pilot çalışma ile test edilmiştir. Ana çalışmanın örnekleminde Türkiye'nin çeşitli illerinde yaşayan ve yaşları 18 ile 56 arasında olan 1008 yetişkin katılımcı (739 Kadın, 269 Erkek) yer almıştır. Araştırmada olumlu sosyal davranışlara yönelik tutumları, öznel normları, kişisel normları, algılanan davranışsal kontrolü, davranışa yönelik niyeti ve davranışı değerlendirmek amacıyla mevcut araştırmada geliştirilen 'Olumlu Sosyal Davranışları Değerlendirme Ölçeği' uygulanmıştır. Bireyci ve toplulukçu kültürel değerlerin belirlenmesinde ise 'Bireycilik ve Toplulukçuluk Ölçeği ' kullanılmıştır. AMOS programı kullanılarak yapılan yol analizleri sonucunda; olumlu sosyal davranışlara yönelik tutumlar, öznel normlar ve algılanan davranışsal kontrol olumlu sosyal davranışlara yönelik niyetleri açıklamada anlamlı bulunmuştur. Ayrıca PDT modeline eklenen kişisel normların olumlu sosyal davranışlara yönelik niyetin ve davranışların güçlü bir belirleyicisi olduğu ve modelin tahmin yeteneğini önemli ölçüde arttırdığı görülmüştür. Son olarak yatay toplulukçu değerler hem olumlu sosyal davranışlara yönelik niyetle hem de olumlu sosyal davranışlarla pozitif yönlü ve anlamlı olarak ilişkili bulunmuştur. Ayrıca, dikey toplulukçuluğun, olumlu sosyal davranışlara yönelik niyetle negatif yönlü; yatay bireyciliğin ise olumlu sosyal davranışlarla pozitif yönlü ve anlamlı olarak ilişkili çıkması bireycilik ve toplulukçuluk ayrımının ötesinde eşitliğin ve hiyerarşinin olumlu sosyal davranışlar üzerindeki önemini gözler önüne sermiştir. Elde edilen bulgular ilgili alanyazın çerçevesinde tartışılmıştır.
Contents of Turkish identity, national-social identifications, and inter-group relations in Turkey

Bu tez Türkiye'de Türk kimliği içerikleri, ulusal sosyal kimliklenmeler ve gruplar arası ilişkilerin algılanma biçimleri arasındaki ilişkileri araştırmaktadır. Bu amaca yönelik olarak bu tezde iki çalışma yürütülmektedir. Birinci çalışmaya 64 üniversite öğrencisi katılmıştır ve bu çalışmada Türk kimliğinin içerikleri Türk İç Grubunun Sınırlarının Tanımlanma Biçimleri, Türk Kimliğinin Özellikleri, Türk Kimliğine Sahip Olmanın Anlamları ve Türk İç Grubunun Diğerleriyle İlişkileri olarak bulunmuştur. İkinci çalışmaya 324 üniversite öğrencisi katılmıştır ve bu çalışmada Ulusal Katılım Kürtlerin değerlendirilmesini ve Kültürel, Gerçeğe Uygun ve İtibara Yönelik tehdit ve çatışma algısını öngörmüştür. Ulusal Özcülük herhangi bir bağımlı değişkeni öngörmemiştir. Türk Kimliğinin Önyargısız Olduğu Görüşü, Türk iç grubunun değerlendirilmesini ve Kültürel ve Gerçeğe Uygun tehdit ve çatışma algısını öngörmüştür. Türk Kimliğinin Üst Bir Kimlik Olduğu Görüşü İtibara Yönelik tehdit ve çatışma algısını öngörmüştür. Türk Kimliğinin Ayırt Ediciliği Avrupalıların değerlendirilmesini öngörmüştür. Türk Kimliğinin Birlik ve Bütünleştiriciliği çatışma algısını öngörmüştür. Türk Kimliğinin Yüceliği, Kürtlerin değerlendirilmesini ve Kültürel ve Gerçeğe Uygun tehdit ve çatışma algısını öngörmüştür. Türk Kimliğinin Gücü ve Bağımsızlığı, Türk iç grubunun değerlendirilmesini öngörmüştür. Türk Kimliğinin Olumsuz Atıfları, Türk iç grubunun değerlendirilmesini ve İtibara Yönelik tehdit algısını öngörmüştür. Türk Kimliğinin Gücü, Bağımsızlığı ve Sürekliliği, Türk kimliklenmesiyle etkileşerek çatışma algısını öngörmüştür. Türk Kimliğinin Olumsuz Atıfları ve Gücü, Türk kimliklenmesiyle etkileşerek Türk iç grubunun değerlendirilmesini öngörmüştür. Çatışma algısı, Ulusal Katılımın, Türk Kimliğinin Yüceliğinin ve Kürt ve Avrupalı kimliklenmelerinin, Kürt grubunun değerlendirilmesiyle olan ilişkisine aracılık etmiştir. Ek olarak, Türk Kimliğinin Önyargısız Olduğu Görüşü ile Türk iç grubunun değerlendirilmesi arasındaki ilişkiye Kültürel ve Gerçeğe Uygun tehdit algısı kısmen aracılık etmiştir.
Özgül öğrenme güçlüğü tanısı olan bir grubun belirti şiddeti, annelerinin ebeveynlik tarzlarına dair çocukların algıları, annelerin stresle başaçıkma, ebeveynlik yetkinliği ve ödev çatışması açısından, kontrol grubu ile karşılaştırılarak incelenmesi

Bu çalışmada; Özgül Öğrenme Güçlüğüne Özgü Stres, Ev-ödevi ve Ebeveynlik Yetkinliği Ölçeği'nin Türkçe'ye uyarlanması ve ÖÖB tanısı almış çocukların annelerinin stresle başa çıkma tarzları, çocukların ÖÖB belirti şiddeti ve çocukların, annelerinin çocuk yetiştirme tarzlarına ilişkin algıları ile ÖÖG-SEY'in alt boyutları arasındaki ilişki incelenmiştir. Örneklem grubu olarak ÖÖB ve kontrol gruplarında 161 çocuk (80 ÖÖB grubu, 81 kontrol grubu) ve anneleri ile öğretmenlerine ulaşılmıştır. Araştırma verileri; Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği, Çocuk Yetiştirme Davranışları Ölçeği, Özgül Öğrenme Güçlüğüne Özgü Stres, Ev-ödevi ve Ebeveynlik Yetkinliği Ölçeği, Özgül Öğrenme Bozukluğu Belirti Tarama Listesi kullanılarak toplanmıştır. Çalışmanın bulguları Pearson Korelasyon ve Güvenirlik Analizleri, Tek Yönlü Varyans Analizleri, Çok Değişkenli Varyans Analizi, Bağımsız Gruplar İçin T Testi, Mann-Whitney U Testi uygulanarak elde edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre; ÖÖG-SEY'in Türkçe formunun geçerlik ölçütlerini karşıladığı sonucuna varılmıştır. Ayrıca, ÖÖB tanısı alan çocukların annelerinin; duygu odaklı-etkisiz stresle başa çıkma tarzlarını daha fazla kullandıkları, ebeveynlik yetkinliklerinin daha düşük olduğu, çocuklarıyla daha fazla ev ödevi çatışması yaşadıkları, çocukları tarafından daha fazla karşılaştırmacı, reddedici, aşırı korumacı ve daha az duygusal anlamda sıcak algılandıkları bulunmuştur. ÖÖB tanısı alan çocukların annelerinin; stres düzeyleri ile duygu odaklı başa çıkma tarzları arasında ve ebeveynlik yetkinlikleri ile problem odaklı başa çıkma tarzları arasında pozitif yönde anlamlı ilişki olduğu bulunmuştur. Ayrıca, ÖÖB tanısı alan çocukların annelerini reddedici algılama düzeyi ile anne-çocuk ev ödevi çatışma düzeyi arasında ve ÖÖB tanısı alan çocukların anneleri ile öğretmenlerinden alınan ÖÖB belirti şiddeti değerlendirmeleri arasında pozitif yönde anlamlı ilişki olduğu bulunmuştur. Alanyazın çerçevesinde elde edilen bulgular değerlendirilmiştir.
Characteristics of self-consistent and self-discrepant autobiographical memories

Mevcut literatürde benlik ve otobiyografik hafıza arasındaki ilişkiyi inceleyen çalışmalar bulunmasına rağmen, kişilikle uyumlu ve aykırı otobiyografik anılar pek araştırılmamıştır. Bu çalışmanın amacı kişilikle uyumlu ve aykırı otobiyografik anıları anı özellikleri açısından incelemektir. Kırk yedi katılımcı birer kişilikle uyumlu ve birer aykırı anı bildirdiler ve her bir anı için katılımcıların anıyı hatırlamaları sırasında yaşadıkları görüngüsel deneyimleri ölçen Bellek Deneyimleri Anketi'nin Türkçe versiyonunu doldurdular. Bulgular kişilikle uyumlu anıların kişiliğe aykırı anılara göre daha canlı ve tutarlı olduklarını, daha çok duyusal detay içerdiklerini, benlik/öz kavramına daha yakın olduklarını, daha olumlu bir duygusal ton içerdiklerini, ve daha çok birinci kişinin bakış açısından hatırlandıklarını gösterdi. Bu iki anı çeşidi duygusal yoğunluk, erişilebilirlik, paylaşım ve zamanın net olarak hatırlanması özellikleri bazında bir farklılık göstermedi. Ayrıca her iki çeşit anı da oldukça canlı ve tutarlıydı; duyusal detaylar ve duygusal yoğunluk içermekteydi, erişilebilirdi, zamansal bir netlikle hatırlanmakta ve paylaşılmamaktaydı. Bu bulgular, benlik/öz kavramının anılarla uyumluluğunun onlara kişiliğe aykırı anılara göre birçok açıdan ayrıcalıklı bir konum sağlamasına rağmen, kişiliğe aykırı anıların da aykırılık bazında da olsa sadece benlikle ilişkili olmaktan dolayı aynı açılardan yarar sağlayabileceklerine işaret etmektedir.