turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ulusal varlık fonları bağlamında Türkiye varlık fonu incelemesi

Ulusal varlık fonları, kuruldukları ülkelerin ekonomik sistemlerinde çok önemli roller üstlenmişlerdir. Bu roller, zaman içinde ekonomik kalkınmadan finansal istikrara kadar geniş bir yelpazeye yayılmıştır. Küreselleşmenin etkisiyle ulusal varlık fonları, dünya ekonomik sistemi içerisinde de güçlü birer oyuncu haline gelmişlerdir. Öte yandan, yönettikleri büyük kaynaklar dikkate alındığında UVF'ler birçok ülke için hala 'kapalı kutu' konumundadır. İstisnalar dışarıda tutulacak olursa UVF'lerin birçoğunda şeffaflık ve hesap verebilirlik açısından eksiklikler bulunmaktadır. UVF'ler, faaliyetleri hakkında kamuoyuyla yeterince bilgi paylaşmadıkları için kendilerine ihtiyatlı yaklaşılmaktadır. UVF'lerin ellerindeki ekonomik güç, egemen bir devlet için risk teşkil edebilecek düzeydedir. Aynı zamanda böyle büyük bir ekonomik kaynaktan faydalanmak isteyen devletler, ekonomik güvenlik ve sıcak para arasında zaman zaman ikileme düşmektedirler. Ulusal varlık fonu kavramı, Türkiye'nin gündemine 2016 yılında Türkiye Varlık Fonu'nun kuruluşuyla birlikte girmiştir. TVF'nin, kendine özgü yapısıyla diğer ülke örneklerinden bir takım farklı yönleri bulunmaktadır. TVF, kuruluş şekli, amaçları, kaynakları ve işleyişi bakımından klasik manada bir UVF görünümünde değildir. Bu nedenden dolayı TVF üzerinde, henüz faaliyeti bulunmamasına karşın var olan yasal mevzuattan ve siyasi otoritenin demeçlerinden hareketle çok yoğun tartışmalar yaşanmaktadır. Bu çalışmanın amacı genelde UVF kavramını, özelde TVF'yi detaylı bir şekilde incelemektir. Böylelikle bu çalışma, TVF'yi Türkiye için daha bilinir ve anlaşılır kılmak adına oluşturulacak literatüre katkı sağlayabilecektir. Bir diğer ifadeyle bu çalışmayla Türkiye için henüz çok yeni bir kavram olan UVF irdelenerek TVF'nin daha iyi anlaşılabilmesi ve algılanabilmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda yöntem olarak genelden özele giden bir yol tercih edilmiştir. İlk bölümde UVF'nin teorik altyapısı verildikten sonra UVF'ler hakkındaki olumlu ve olumsuz görüşler gerekçeleriyle birlikte açıklanmıştır. Sonraki bölümde büyüklükleri, faaliyetleri, kaynakları ve hedefleri gibi faktörler açısından önem arz eden UVF ülke örnekleri irdelenmiştir. Böylece UVF'lere dair teorik ve pratik yön verilerek TVF için bir temel oluşturulmuştur. Son bölümde ise TVF detaylı olarak incelendikten sonra olumlu ve olumsuz görüşler gerekçeleriyle birlikte verilerek bir sentez yapılmaya çalışılmıştır.
Kentsel dönüşüm çalışmalarının kent sakinlerinin güvenlik algıları üzerindeki etkileri: Altındağ örneği

Çalışma üç ana kısımdan oluşmaktadır. İlk kısımda Ankara'nın Cumhuriyet yıllarından itibaren gelişim sürecinin, genel kavramsal çerçevesi çizilmekte, göç ve artan nüfus etkeni ile birlikte yoğunlaşan yerleşim sorunları ele alınmaktadır. Ayrıca kenti ilgilendiren hukuksal gelişmeler ile planlama öncesi oluşan yerleşim alanlarının yetersizliği ya da plan dahilindeki sorunlar ve de çöküntü alanına dönüşme sürecinin meydana getirdiği olumsuzluklar ele alınmaktadır. İkinci kısımda ise Altındağ'daki çöküntü süreci ve ortaya çıkardığı yerleşim problemleri, toplumsal temelli sorunlar ve suç potansiyeli yüksek bölgeler haline gelen bölgenin, kentsel dönüşüm çalışmalarıyla her bakımdan yenilenme arayışları kapsamındaki çözüm arayışları ele alınmaktadır. Çalışmanın son kısmında, Ankara Altındağ'da bulunan kentsel çöküntü bölgesi üzerinde gerçekleştirilen kentsel dönüşüm çalışmasının genel görünümü ile bölgeye etkileri incelenmektedir. Bu bağlamda bölgede çalışan kişiler ile mülakat yöntemiyle yapılan yüz yüze görüşmeler ve de bölgede ikamet eden kişiler ile kapalı uçlu sorular üzerinden yapılan niceliksel anketlerin sonuçları ve yorumları yer almaktadır. Alan araştırması Altındağ ilçesindeki çöküntü alanı üzerinde kentsel dönüşüm yapılan Gültepe merkezli gerçekleştirilmiştir.
Ulusal ve ulusalüstü insan haklarının kötüye kullanılmaması

İnsan haklarının kötüye kullanılmaması kavramı, insan haklan mücadelesinin geçirmiş olduğu evrelerin sonunda ortaya çıkmış olan bir gereksinimin ifadesidir. Kavramın ifadesini bulduğu dönem İkinci Dünya Savaşı sonrasıdır. Demokratik, özgürlükçü düzeninin kendini koruması gerektiği temelli militan demokrasi kavramıyla ve özgürlüğü yok etme özgürlüğü tartışmasıyla ilişkili olan kötüye kullanılmama Evrensel İnsan Haklan Bildirisi'nde düzenlenerek ulusalüstü bir nitelik kazanmış, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve bazı ulusalüstü sözleşmelerde yer almış, ülkemiz ve Almanya gibi kimi ülkelerde anayasal hüküm olarak belirtilmiştir. İfade ettiği ilke bakımından çok önemli olan insan haklarının kötüye kullanılmaması ile ilgili düzenlemeler özgürlükçü düzen aleyhtarlarına karşı koruma sağlanırken aynı zamanda yanlış kullanımında bu düzenin fiilen ortadan kalkması sonucunu da doğurabilir. Son derece önemli olan bu konuyu incelediğimiz tezimizi, dört bölüme ayırarak, birinci bölümünde insan haklarının düşünsel ve pozitif hukuk gelişimini batı uygarlığı temelli olarak inceledikten sonra ikinci bölümde ülkemizdeki gelişim sürecini ele aldık. Daha sonra üçüncü bölümde insan haklarının kötüye kullanılmamasını ulusal ve ulusalüstü yönden analiz ettikten sonra dördüncü ve son bölümde Türkiye Cumhuriyeti Anayasalarındaki yerini ve uygulamayı açıklamaya çalıştık.
Türkiye'de belediye hizmetlerinin sunumunda özel sektör alternatifi: Batı Akdeniz bölgesindeki uygulamaların analizi

Günümüzde artan liberalleşme eğilimine paralel olarak birçok belediye hizmet sunumunda özel sektör yöntemlerini tercih etmektedir. Bununla birlikte; uygulamadan kaynaklanan ciddi sorunların varlığı gözden kaçmamaktadır. Bu araştırmada, özel sektör alternatifleri farklı yönleriyle analiz edilerek, belediye hizmetlerinin sunumunda model olma yeterliliği üzerinde durulmaktadır. Bu amaçla Antalya Büyükşehir, Isparta ve Burdur Bölgesi'nde belediye hizmetlerinden yararlanan vatandaşlar ile hizmet sunumunda görevli personel ve belediye yöneticileri olmak üzere üç hedef gruba anketler uygulanmakta ve elde edilen veriler istatistiksel yöntemlerle analiz edilmektedir. Araştırma sonunda belediye hizmetlerinin sunumuna ilişkin ulaşılan bulgular şunlardır:Birincisi; Türkiye'de, belediye hizmetlerinin sunumunda genel olarak ihale, imtiyaz, kiralama, şirketleşme ve yap-işlet-devret modeli gibi özel sektör yöntemleri tercih edilmektedir. İkincisi; hizmetin özel sektör ya da belediye örgütünce sunulması yararlanıcı memnuniyetini etkilememekte; vatandaşlar hizmetin kim tarafından sunulduğundan daha ziyade beklentilerinin karşılanıp karşılanmadığına bakmaktadır. Üçüncüsü; belediye hizmetlerini sunan özel sektör personelinin, sendikal örgütlenme düzeyinin son derece sınırlı olduğu; iş güvencesi ve çalışma koşulları açısından ciddi memnuniyetsizlik içerisinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Dördüncüsü; belediye yöneticileri, hizmetlerin özel sektöre devrine gerekçe olarak kadrolu personel yetersizliği yanında; kaynakların daha etkin ve verimli kullanılması, hizmetlerin daha hızlı ve düşük maliyetle sunulmasını göstermektedir. Diğer taraftan çöplerin toplanması, genel temizlik, vektörel mücadele, rekreasyon alanlarının bakımı, halk otobüsü yolcu taşıma ve otopark hizmetlerinin ihale yöntemi; itfaiye, zabıta, su sayaçlarının okunması, şebeke suyu sağlanması hizmetlerinin belediye personeli tarafından sunulması gerektiğini düşünmektedir. Sonuç olarak firmalar arası rekabet ve özel sektörün dinamizmi sayesinde hizmetlerin özel sektör yöntemleriyle daha ucuz ve etkili şekilde sunulması mümkün olabilmektedir. Ancak belediye hizmetlerinin özel sektöre devri işlemlerinin öncesi ve sonrasıyla çok iyi yönetilmesi gerekmektedir. Hizmet sunum yöntemi, belediyenin stratejik önceliklerine göre belirlenmeli ve devredilen hizmet sürekli denetlenmelidir.
Yerel yönetimlerde fon kullanımı ve ortaya çıkardığı sorunlar

Yerel yönetimlerin, yerel halkın gereksinimlerini karşılamasında ve yasalarla kendilerine verilmiş görevleri yerine getirmelerinde yeterli mali kaynaklara sahip olmaları büyük önem taşımaktadır. Yerel yönetimlerin mali kaynaklan arasında fonlar önemli bir yer işgal etmektedir. Bu çalışmada Türkiye'deki yasal mevzuat taranarak yerel yönetimlerce kullanılan fonların incelemesi ve bu incelemenin uygulamayı yansıtan sayısal verilerle desteklenmesi suretiyle, fonların yerel yönetimlerin mali yapıları içersindeki önemini daha anlaşılabilir bir temele oturtulması amaçlanmıştır. İller Bankası üstlenmiş olduğu işlevler nedeniyle yerel yönetimler açısından büyük önem taşıyan bir kuruluştur. Özellikle genel bütçe vergi gelirlerinden yerel yönetimlere sağlanan paylar ile bu paylara ilişkin oluşturulmuş fonların dağıtılmasında İller Bankası anahtar bir konumda bulunmaktadır. Bu nedenle, İller Bankası bu çalışma kapsamında geniş bir biçimde incelenmiştir. Yerel yönetimlerin kullandığı ve doğrudan 'yerel yönetim fonu' niteliğinde olan 'Belediyeler Fonu', 'Mahalli İdareler Fonu' ve 'İl Özel İdareler Fonu' dışında kalan, doğrudan 'yerel yönetim fonu' niteliğinde olmayan, ancak yerel yönetim kuruluşları tarafından kullanılan; 'Toplu Konut Fonu', 'Geliştirme ve Destekleme Fonu', 'Çevre Kirliliğini Önleme Fonu', 'Trafik Hizmetlerini Geliştirme Fonu' ve 'Muhtaç Asker Ailelerine Yardım Fonu' da bu çalışma kapsamında ele alınmıştır. Yerel Yönetimlerde fon kullanımının ortaya çıkardığı sorunlar 'özerklik sorunu', 'siyasal amaçlarla kullanım sorunu', 'denetim sorunu' ve 'bütçe ilkelerine aykırılık sorunu' olarak dört başlık altında incelenmiştir. Yapılan değerlendirmede, yerel yönetimler tarafından kullanılan fonların önemli bir bölümünün yerel projelerin yaşama geçirilmesinde vazgeçilmez bir kaynak olduğu, ancak mevcut düzenlemelerin fon kaynaklarının dağıtılmasında siyasal tercihlerin öne çıkmasına zemin hazırladığı ve fon kaynaklarının kullanımının yerel yönetimlerin mali yapılan içersindeki ağırlığının artmasının yerel yönetimlerin özerkliğini zedeleyeceği sonucuna varılmıştır.
Demokrasinin üç temel modeli

2500 yıllık tarihi bir arka plana sahip olan demokrasi düşüncesi, günümüzde hala en yaygın yönetim biçimi olma özelliğini korumaktadır. Özellikle Batı'da hakim olan bu model günümüzde birçok sorunu da beraberinde getirmektedir. Farklı rejimler ya da ideolojilerin kendilerini, sistemlerini demokrasi olarak tanıtmaları ve eylemlerinin amacının demokratik idealleri gerçekleştirmeye dönük olduğunu iddia etmeleri birçok tartışmayı da beraberinde getirmektedir. Bu çalışmada demokrasinin tarihsel ve kuramsal arka planı ve demokrasinin üç temel modeli analiz edilmiştir. Bu üç model, Atina demokrasisi, Liberal Demokrasi ve Marksist demokrasidir. Araştırmada, antik ve modern demokrasiler arasındaki farklılıklar üzerinde durulmuş ve günümüzde bu üç modelden hangisinin demokrasiyi gerçekleştirmeye daha uygun olduğu tartışılmıştır. Paris Komünü deneyimi üzerinden ilkeleri ve eksiklikleri incelenen Marksist demokrasinin demokratik idealleri gerçekleştirmeye uygun olup olmadığı ve günümüz demokrasisinin önündeki problemler için alternatif çözümler sunup sunamayacağı tartışılmıştır.
Sanayi toplumundan bilgi toplumuna geçiş sürecinde insan kaynakları yönetiminde ortaya çıkan değişimler ve Türk kamu yönetiminde insan kaynakları yönetimi anlayışı

''Sanayi toplumundan bilgi toplumuna geçiş sürecinde insan kaynakları yönetimi'nde ortaya çıkan değişimler ve Türk Kamu Yönetimi'nde insan kaynakları yönetimi anlayışı'' olarak belirlenen bu çalışmada, sanayi toplumundan bilgi toplumuna geçen süreç içerisinde insan kaynakları yönetimi anlayışında ortaya çıkan değişimlerin irdelenmesi ve Türk Kamu Yönetimi'ne yansıması üzerinde durulmaktadır. Bu çalışma çerçevesinde öncelikle yönetim kavramı ve özellikle endüstri devrimi sonrasında geçirdiği değişim ele alınmıştır. Sonrasında ikinci bölümde insan kaynakları kavramı ve fonksiyonları ile ilgili literatür incelemesine dair bilgiler aktarılmaktadır. Üçüncü bölümde ise öncelikle kamu yönetimi kavramı ve kavramın çerçevesi ele alınmıştır. Sonrasında, Türk Kamu Personel Yönetimi kavramı ve sistemi ile ilgili bilgiler ortaya konmuştur. Bu çerçevede Türk Kamu Personel Rejimi incelenmiştir. Bu incelemeler sonucunda elde edilen literatür bilgileri, anlayışın ortaya konulabilmesi amacıyla değerlendirilmiştir.
Türkiye'nin yeni göçmen siyasetinin kurumsal yapısı: Göç İdaresi Genel Müdürlüğü

Bu çalışmada Türkiye'nin değişen göç ve göçmen siyaseti, göç yönetiminde yaşanan gelişim ve göç yönetiminin kurumsal yapısı Göç İdaresi Genel Müdürlüğü incelenmiştir. Birinci bölümde göç ve göç terimleriyle ilgili tanımlar yapılarak göç kavram ve kuramları incelenmiştir. İkinci bölümde Türkiye'nin göç tarihi incelenmiştir. Cumhuriyetin ilanı sonrası yaşanan göç hareketleri üç döneme ayrılmıştır. 1980 yılına kadar çoğunlukla Türk kökenli kişilerin mübadele yoluyla ülkeye gelmesi şeklinde gerçekleşen göçler, yerini daha çok sınır komşularından gelen yabancıların kitlesel göçlerine bırakmıştır. Bu süreçte göç yönetiminde idari ve hukuki gelişmeler Avrupa Birliği etkisi üzerinden incelenmiştir. Üçüncü bölümde göç yönetiminde atılmış en önemli adım olan Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu ve göç mevzuatına olan katkısı analiz edilmiştir. Göç İdaresi Genel Müdürlüğü'nün kuruluş süreci ve teşkilat yapısı incelenmiştir. Türkiye'nin göç politikalarındaki değişimi ve göç yönetiminde kurumsal yapı ele alınmıştır.
Mega etkinliklerin sosyo-mekansal analizi: İstanbul'da yerinden etme süreçleri üzerinden bir okuma

Bu çalışma 1980'li yıllarla birlikte dünyada hüküm süren neo-liberal politikaların kentsel alanda etkilerini göstermesinin bir aracı olarak mega etkinlikleri ve neden olduğu yerinden edilmeleri konu edinmiştir. Mega etkinlikler; kültür, sanat ve spor organizasyonları olarak karşımıza çıkmaktadırlar. Dünya Fuarı, Dünya Kupası, Formula 1, Olimpiyat Oyunları vb. olarak örneklendirebileceğimiz mega etkinlikler; sanat, spor, kültür amaçlarının yanında kentlerin dönüşümü, rant paylaşımı, prestij kazanma gibi düşüncelere araç edilmeye başlanmışlardır. Amaç-araç çatışması içerisinde kentler ve kentliler bu durumdan etkilenen asıl unsurlar olmaktadırlar. 1970'li yıllarda kavramsallaştırılmaya başlanan mega etkinlikler, genelde akademik çalışmalarda turizm ve ekonomik getiriler içerisinde incelenmeye çalışılmıştır. Sosyal yapı üzerindeki etkilerin incelendiği çalışmalar oldukça yenidir. 2000'li yıllarla birlikte, mega etkinliklerin kente ve kentlilere etkileri irdelenmeye çalışılmaktadır. Bu çalışma ile birlikte bir mega etkinlik türü olan Olimpiyat Oyunlarının neden olduğu yerinden edilmeler incelenerek, Olimpiyat Oyunlarına ev sahipliği yapmak için beş kez adaylık başvurusunda bulunan İstanbul'un adaylık başvuruları ve özellikle 2020 Olimpiyat Oyunları adaylığı için yapılması planlanan tesislerin neden olabileceği yerinden edilmeler üzerine incelemelerde bulunulmuştur.
Yerel yönetimlerde spora yönelik rekreasyon hizmetleri ve büyükşehir belediyelerinin rekreasyonel faaliyetlere olanyaklaşımlarının değerlendirilmesi

Türkiye'de rekreasyon olgusu son yıllarda gerek akademik anlamda gerekseinsanlarımızın ilgisi anlamında büyük bir ivme kazanmıştır. Bu ivmede yerel yönetimlerinpayı yadsınmayacak boyuttadır. Bu tezin yapılmasındaki amaç, yerel yönetimlerin görev ve yükümlülüklerinin analizini yapmak ve rekreasyonel faaliyetlere bakış açılarını ortaya koymaktır. Bu amaçlara yönelik yapılan çalışmanın birinci bölümünde; yönetim biliminin tanımı ve özellikleri, yönetim kuramları, fonksiyonları ve Türkiye'nin yönetim yapısı genel özellikleri ayrıntılı incelenmiştir. İkinci bölümde zaman kavramı, boş zaman kavramı ve rekreasyon kavramları incelenmiştir. Üçüncü bölümde yerel yönetimlerdeki spora yönelik rekreasyon hizmetleri konusunda yapılan yasal düzenlemeler ve uygulama süreçleri incelenmiştir. Dördüncü ve son bölümde ise Türkiye'deki büyükşehir belediyelerininrekreasyonel faaliyetlere olan yaklaşımlarını belirlemeye yönelik bir alan araştırması yapılmıştır. Araştırmada veri toplama tekniği olarak anket yöntemi kullanılmıştır. Araştırma Türkiye'deki 5 büyükşehir belediyesine uygulanmıştır. İstatistiksel değerlendirmeler frekans, yüzde dağılımları teknikleri kullanılarak, SPSS 16.0 paket istatistik programında yapılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre; yerel yönetimlerde rekreasyonel aktivite düzenlenirkentesis ve bütçe sıkıntısı yaşanmamasına rağmen, ilgili kişilerin rekreasyon konusunda eğitim almamış olması ve eğitim düzeylerinin lisenin ötesine geçmemesi düşündürücüdür.
Türkiye'de akıllı kent politikaları ve yerel düzeydeki uygulamaların analizi

Günümüzde yaşanan demografik, sosyal, kültürel, ekonomik ve teknolojik değişim ve gelişmeler insanların yaşam alanı olan kentlerin yapısını etkilemeye ve kentleri dönüştürmeye başlamıştır. Özellikle kentlerde nüfusun artması beraberinde altyapı, ulaşım, güvenlik, barınma, çevre, sağlık, eğitim gibi alanlarda kentsel sorunları da getirmiştir. Kentte yaratılan baskıya yönelik çözüm arayışları yeni kent modellerinin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Akıllı kent, kentsel sorunlara ve kentsel hizmetlerin sunumunda yaşanan aksaklıklara bilgi ve iletişim teknolojileri desteğiyle çözüm üretmek, kaliteli hizmet sunumunu gerçekleştirmek amacıyla ortaya çıkan ve içinde bulunduğumuz bilgi toplumunun yaşam alanı olarak tanımlanan kent modelidir. Akıllı kent kavramının, bileşenlerinin ve uygulamalarının literatür taraması yapılarak incelendiği bu tezin amacı akıllı kent yaklaşımının Türkiye'de merkezi ve yerel düzeyde ne ölçüde benimsendiğini tespit etmek ve incelenen büyükşehir belediyeleri akıllı uygulama örnekleri dikkate alınarak Türkiye'ye ilişkin politika analizi yapmak ve önerilerde bulunmaktır.
Sağlık Bakanlığı hastanelerinde hekim yöneticilerin yönetsel beceri ve rollerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, hastane yöneticilerinin yönetsel yetkinlik algılamalarını, yönetsel yetkinliklerin önem derecelerini ve yönetsel rollerin yerine getirilme sıklıklarını ortaya koymak ve hastane yöneticilerinin kendilerini değerlendirmelerinde kullanabilecekleri bir yönetsel yetkinlik ölçme aracı oluşturmaktır. Hastane yöneticilerine yönelik hazırlanan ankette yer alan yönetsel yetkinlikler, Rubin Pillay tarafından; yönetsel roller, Henry Mintzberg tarafından geliştirilmiştir. Hiçten, oldukça iyi düzeye değişen şekilde 5'li Likert ölçeği kullanılmıştır. 6 yetkinlik boyutundan oluşan yetkinlik ölçme aracı oluşturulmuştur. Hastane yöneticilerinin kendilerini en yetkin gördükleri yönetsel becerilerin özyönetim becerileri, en az yetkin gördükleri becerilerin ise bilişim becerileri olduğu; en önemli gördükleri becerilerin insan ilişkileri ve etik konular, en az önemli gördükleri becerilerin ise örgüt geliştirmeye ilişkin konular ile ilgili olduğu bulunmuştur. Araştırma, hastane yöneticilerinin %53,9'unun yönetim eğitimi almamış olduğunu ve yöneticilerin yönetsel yetkinlik açıklarını kapatacak yönetim eğitimine ihtiyaç duyduklarını ortaya koyması bakımından önem taşımaktadır. Hekimlerin hastane yöneticiliğe giriş için yönetim alanında en az lisans düzeyinde eğitim almaları şartı getirilebilir.
Çevre yönetimi ve sorunları

Bu çalışmada gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler ile Türkiye ve. Uluslararası Kuruluşların çevre ile ilgili oluşturdukları, yönetim modelleri ve uygulamaları birlikte sunulmuştur. Çevre mevzuat ve politikası yerel, bölgesel, ulusal ve uluslararası düzeyde yer alınırken yürütülen çevre koruma ve iyileştirme, yaşam kalitesini geliştirmeye yönelik faaliyetler ve çevre ile ilgili sorunlara getirilmesi gereken tedbirler ortaya konulmuştur. Bunu ortaya koymak için önce değişik ülkeler kuruluşlar ve örgütlerin çalışma prensipleri, yönetmelikleri, çevre sorunlarının ele almış tarzı, çevre kavramının geçirdiği evrim ve çevre politikaları tesbit edilerek, çevreyle ilgili anayasal düzenlemeler belirtilmeye çalışıldı. Bütün ülkeler ve Türkiye'nin, çevre ve çevreyle ilgili özel çalışmalarını açıklamaya çalıştım. Kanımca ülkelerin siyasi ve sosyal rejim farklılıklarına rağmen çevre konusu üzerinde rahatça birleşebildiklerini görebiliyoruz. Eğer bütün ülkeler çevre konularını gereken titizlikle ve ciddiyetle ele alabilirse değişen bir dünyanın gündemindeki en önemli soruna kendi menfaatleri açısından doğru ve tutarlı bir şekilde yaklaşmış olurlar. Temiz ve düzenli bir çevrede yaşayabilmek için, çevre anlayışının bütün karar mekanizmalarında ve idari birimlerde ön plana alınması, çevre mevzuatının tam anlamıyla 161 uygulanması gereklidir. Ayrıca ülkeler bu ortak sorunu, işbirliği yapma yoluyla, izlenen politika ve yaklaşımlarla, ilgili bilgi alışverişleriyle daha önceden kazanılan tecrübelerle ve inceleme projeleriyle ülkeler arasındaki politik diyalogu sürekli kılmakla çözebilirler. 162
Türkiye'de mahalli idareleri yeniden yapılandırma çalışmaları

Ülkemizde yerel yönetimler son yıllarda reform veya yeniden yapılandırma süreci yaşamaktadırlar. Bu süreç yerel yönetim reformunun genel kamu yönetimi reformu ile ilişki içerisinde bulunduğu bir ortamda ele alınmalıdır. Bu karşılıklı ilişki ortamında, yerel yönetim reformunun ekonomi, siyaset bilimi ve kamu yönetimi ile ilgili eğilim ve gelişmelerden etkilenmekte olduğu görülmektedir. Fakat hangi eğilimin etkili olduğunu söylemek ve belirlemek oldukça zordur. Bu durum ülkeden ülkeye değişiklik gösterir. Bu çerçevede dünyadaki reform stratejilerindeki değişimler ve yerel yönetim reformunu etkileyen bütün eğilim ve gelişmeler Türkiye'de de yapılacak yerel yönetim reformunda göz önüne alınmalıdır.
Büyük veriye dayalı teknoloji politikası geliştirme modeli önerisi: Enerji alanı uygulaması

21. yy'da teknolojik yenilik süreçleri, anlaşılması ve yönetilmesi oldukça karmaşık ilişki ağları ile çevrilidir. Teknolojik yeniliklerin artık sadece üretimin ve gelişmenin bir faktörü olarak değil çevre, sağlık, eğitim gibi sosyal ve toplumsal refahı doğrudan etkileyen bir faktör olarak değerlendirilmesi gereklidir. Bu anlamda makro boyutta ülkelerin ve mikro boyutta firmaların teknolojik gelişmenin yönlendirilmesinde sektörel ve küresel rekabette avantaj yaratarak öne çıkabilmesini sağlayacak araçlara ihtiyaçları bulunmaktadır. Kamu politikası bağlamında teknoloji politikası olarak teknolojinin hızının ve yönünün belirlenmesi, inovasyon sisteminde önemli bir konumda olan hükümetlerin tercihleriyle şekillenmektedir. Bu anlamda sınırlı kamu kaynaklarının doğru tercihler doğrultusunda harcanması, teknoloji politikası geliştirme sürecinin en temel sorunlarından birini oluşturmaktadır. Teknoloji politikası geliştirme süreçlerinde bu tercihlerin gelecek odaklı bir yaklaşımla, alan uzmanlarının değerlendirmelerine dayalı uzgörü çalışmalarıyla şekillendiği görülmektedir. Bu noktada tezin amacı büyük veriden yararlanarak ve teknoloji madenciliği yöntemleri ile daha objektif kriterler ve kanıtlar geliştirilmesi ve böylece teknoloji politikası geliştirme sürecinin desteklenebilirliğinin araştırılmasıdır. Yürütülen tez çalışması ile teknoloji madenciliğine dayalı bir süreç oluşturulmuş ve enerji alanında bu süreç uygulanmıştır. Enerji alanında gerçekleştirilen uygulamada gelecek vaat eden bir araştırma alanı olan nano-enerji alanı ele alınmış ve enerji teknolojilerine yönelik politika belgesinde ortaya konulan sorunlar çerçevesinde veriye dayalı cevaplar ortaya konulmuştur.