turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Evli çiftlerde bağışlama sürecinin bağlanma, stresle başa çıkma, empati ve bazı demografik değişkenler açısından incelenmesi

Bu çalışma, evli çiftlerin bağışlama davranışının empati, stresle başa çıkma, bağlanma stilleri ve bazı demografik değişkenler açısından açıklanabilirliğini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma grubu farklı yaş, sosyo-ekonomik düzey, meslek ve eğitim durumuna sahip 256 evli çiftten oluşmaktadır. Katılımcılardan kadınların yaş aralığı 22-60 (X=37), erkeklerin yaş aralığı ise 24-61 (X=39) arasındadır. Ortalama evlilik süreleri ise X=12. 86 'dır. Araştırmada bireylerin bağışlama düzeylerini belirlemek amacıyla Thompson ve arkadaşları (2005) tarafından geliştirilen, Bugay ve Demir (2010) tarafından çeviri ve uyarlaması yapılan 'Heartland Affetme Ölçeği' kullanılmıştır. Bireylerin başa çıkma stratejilerini belirlemek amacıyla Özbay (1993) tarafından geliştirilen, Özbay ve Şahin (1997) tarafından uyarlaması yapılan 'Stresle Başa Çıkma Tutumları Envanteri' kullanılmıştır. Empatik düzeylerini ölçmek amacıyla ise Davis (1983) tarafından geliştirilen, Özbay ve Yıldırım (2005) tarafından Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılan 'Kişiler Arası Tepkisellik İndeksi', bireylerin bağlanma stilini belirlemek amacıyla Griffin ve Bartholomew (1994) tarafından geliştirilen ve Sümer ve Güngör (1999) tarafından uyarlaması yapılan 'İlişki Ölçekleri Anketi' kullanılmıştır. Verilerin analizinde değişkenlerin birbiri ile ilişkisi Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu kullanılarak incelenmiştir. Değişkenlerin cinsiyet açısından ilişkisini incelemek için t-testi kullanılmıştır. Hiyerarşik regresyonda ise değişkenler araştırmacı tarafından belirlenen bir sırada eşitliğe girilmiştir. Her modelde girilen bağımsız değişkenin bağımlı değişkeni yordamaya katkısı değerlendirilmiştir. Araştırma sonucuna göre, bağlanma stilleri alt boyutlarından güvenli ve korkulu bağlanmanın bağışlama davranışı için anlamlı bir yordayıcı olduğu görülmüştür. Güvenli bağlanma gösteren bireylerde bağışlama davranışı artarken, korkulu bağlanma gösteren bireylerde bağışlama davranışı azalmaktadır. Stresle başa çıkma tutumlarından aktif başa çıkmayı benimseyen bireylerin daha çok bağışlama davranışı gösterdiği, kaçma duygusal eylemsel başa çıkmayı benimseyen bireylerin ise bağışlama davranışının azaldığı bulgular arasındadır. Diğer yandan araştırma sonuçları empati düzeyinin, bağışlama davranışı için anlamlı bir yordayıcı değişken olmadığını göstermektedir. Elde edilen diğer sonuçlar, bulgular kısmında değerlendirilmiştir.
Reorganization of object relations in psychotherapy: The function of relational play matrix between the patient and the therapist

Oyun aktivitesi, çocuğun nesnelerle olan ilişkilerinin kendi öznel deneyimleri üzerinden terapistle kurduğu ilişkiye aktardığı ve bu ilişkilerin terapist ile danışan arasındaki oyun matrisinde yeniden düzenlendiği bir alandır (Winnicott, 1971; Baranger & Baranger, 2008). Bu çalışmanın amacı, oyun içerisindeki zengin sosyal temsil kullanımı ile yeni nesne ilişkilerinin oluşumu arasındaki ilişkiyi benzer demografik özelliklere ve semptomlara sahip iki vaka üzerinden, niceliksel metodoloji ve klinik analizler kullanılarak araştırmaktır. Psikoterapi sürecindeki oyun yapılarını ve temsil seviyesini değerlendirmek için Children Play Therapy Instrument (CPTI; Kernberg, Chazan, & Normandin, 1998), ve oyun içerisindeki temel kişilerarası ilişki temalarını belirlemek için Core Conflictual Relationship Theme Method (CCRT; Luborksy, 1998) kullanıldı. Yapılan regresyon analizleri sonucunda semptomlarında klinik olarak ilerleme görülen vakanın terapi süresince kompleks ilişkisellik kapasitende anlamlı bir artış görülmüştür. Bunun yanında, yapılan korelasyon analizlerine göre klinik olarak ilerleme gösteren vakada kompleks ilişkisellik ve temel çatışmalı ilişki temasının devamlılığı arasında negatif korelasyon görülürken, klinik olarak ilerleme göstermeyen vakada aynı değişkenler arasında pozitif korelasyon bulunmuştur. Çıkarımlar tartışılmıştır.
Predictive role of perfectionism on depressive symptoms and anger: Negative life events as the moderator

oz MÜKEMMELLİYETÇİLİĞİN DEPRESİF SEMPTOMLAR VE ÖFKE ÜZERİNDEKİ YORD AYICI ROLÜ: OLUMSUZ YAŞAM OLAYLARININ BELİRLEYİCİLİĞİ Dinç, Yasemin Yüksek Lisans, Psikoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Tülin Gençöz Eylül, 2001, 125 sayfa Bu çalışma, bir Türk üniversite örnekleminde, mükemmeliyetçiliğin depresif semptomlar ve öfke duygu durumlarını yordayıcı rolü üzerinde, olumsuz yaşam olaylarının belirleyiciliğini araştırmayı amaçlamaktadır. Katılımcılar, Ortadoğu Teknik Üniversitesi'nin çeşitli bölümlerinde öğrenim görmekte olan 210 öğrencidir. Temel analizler öncesinde, Üniversite Öğrencileri için Yaşam Olayları Envanteri ve Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği üzerinde Faktör Analiz işlemleri uygulanmıştır. Bu analizler sonucunda, ÜOYE, başarı alanı ile ilgili yaşam olayları ve sosyal alan ile ilgili yaşam olayları olmak üzere iki alt gruba, ÇBMÖ ise kendine yönelik, başkalarınca belirlenen ve başkalarına yönelik mükemmeliyetçilik olmak üzere üç alt gruba ayrılmıştır. Daha sonra, bu alt gruplar kullanılarak, belirleyici etkilerin test edilmesi amacıyla hiyerarşik regresyon analizleri yapılmıştır. Yatkınlık Alan Çakışması Modeli ışığında, kişinin başına gelen başarı alanı ile ilgili olumsuz yaşam olaylarının, kendine yönelik mükemmeliyetçilik ile depresif semptomlar arasında belirleyici rol oynaması bekleniyordu. Öte yandan, sosyal alan ile ilgili olumsuz yaşam olaylarının ise, başkalarınca belirlenen mükemmeliyetçilik ile depresif semptomlar arasında belirleyici rol oynaması bekleniyordu. Başkalarına yönelik mükemmeliyetçilik ile depresif semptomlar arasında bir ilişki olmadığı göz önüne alınarak, bu mükemmeliyetçilik boyutunun olumsuz yaşam olayları ile bir arada bulunduğu durumlarda öfkeye yol açacağı bekleniyordu. Analiz sonuçlarına göre, kendine yönelik mükemmeliyetçilik ve başarı alam ile ilgili olumsuz yaşam olayları etkileşimi, depresif semptomları anlamlı bir biçimde yordayabildi. Ancak, sosyal alan ile ilgili olumsuz yaşam olaylarının, başkalarınca belirlenen mükemmeliyetçilik ile depresif semptomlar arasındaki ilişki üzerindeki belirleyici rolü anlamlı bulunmadı. Başkalarına yönelik mükemmeliyetçilik boyutu ise, sosyal alan ile ilgili yaşam olayları ile bir arada bulunduğunda anlamlı bir biçimde öfkeye yol açtı. Bu çalışmada ortaya çıkan ilginç bir sonuç, başkalarına yönelik mükemmeliyetçilik boyutunun başarı alanı ile ilgili olumsuz yaşam olayları ile bir arada bulunduğunda depresif semptomlara yol açtığı idi. Başarı alanı ile ilgili yaşam olaylarının bu mükemmeliyetçilik boyutu ile depresif semptomlar üzerindeki belirleyici rolü olarak da yorumlanabilecek bu sonuç, tüm diğer sonuçlarla birlikte, bu alanda daha fazla çalışma yapılması gerektiğine dair bir izlenim vermiştir. Mükemmeliyetçiliğİn karmaşık doğasının yanı sıra, depresif semptomlar ve öfke yaşantılarının ciddi sonuçları da hesaba katıldığında, gelecekte bu alanda çalışmalar yapılması gereği ortaya çıkmaktadır. Araştırmanın sonuçlan, literatür bağlamında tartışılmaktadır.
Sokakta çalışan çocukların sosyal destek algısının depresyon ve umutsuzluk düzeyleri ile ilişkisi

Araştırmanın temel amacı, ekonomik yetersizlik sebebi ile sokakta çalışmak zorunda kalan, sivil toplum desteği ile topluma yeniden kazandırılması yönünde ekonomik, sosyal ve psikolojik destek çalışmalarına dahil olan çocukların sosyal destek algılarının, depresyon ve umutsuzluk düzeyleri ile ilişkisi araştırılmasıdır. Araştırmanın örneklemini İstanbul ilinde Fatih ilçesinde bulunan 1998 yılından bu yana sokakta çalışan çocuklar ile çalışan Hayat Sağlık Ve Sosyal Hizmetler Vakfı'nın Çocuklar Sokakta Solmasın Projesine dahil olan 2017 Haziran ayında araştırmaya katılmayı gönüllü kabul eden 12-18 yaş arası 20 kız ve 20 erkek çocuk oluşturmaktadır. Araştırmamızda, 'Çocuklar için Depresyon Ölçeği, Beck Umutsuzluk Ölçeği ve Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Gönüllülük Formu uygulanmıştır.' uygulanmıştır. Cinsiyet ve kardeş sayısı değişkenlerine göre depresyon düzeylerinin farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Erkeklerin depresyon düzeylerinin kızlarınkine göre yüksek olduğu; 0-2 ve 2-4 kardeşi olanların depresyon düzeylerinin, 4-6 kardeşe sahip olanlara göre yüksek olduğu; 6 ve üstü kardeşe sahip olanların ise 4-6 kardeşe sahip olanlara göre yüksek olduğu tespit edilmiştir. Algılanan Sosyal Destek Ölçeği'nden alınan puanlar ile Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği ile Beck Umutsuzluk Ölçeği arasında negatif yönde düşük düzeyde anlamsız bir ilişki tespit belirlenmiştir.
Çocukluk çağı örselenme yaşantılarının kişilik tiplerinin gelişimi üzerine etkisi

Bu araştırmanın amacı; çocukluk çağı örselenme yaşantılarının kişilik tiplerinin gelişimi üzerinde etkisini incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu; 2018/ 2019 eğitim öğretim yılında Ankara ilinde bulunan iki vakıf üniversitesinin PDR 1., 2., 3., ve 4. sınıf lisans öğrencileri oluşturmuştur. Araştırmada kullanılan Kişisel Bilgi Formuyla birlikte 'Çocukluk Örselenme Yaşantıları Ölçeği' ve 'Beş Faktör Kişilik Ölçeğinin Kısa Formu'2018- 2019 eğitim-öğretim yılında 72 erkek 228 kız toplam 300 öğrenciye uygulanmıştır. Araştırmada parametrik testler olan One-way Anova Varyans, bağımsız iki grup T-testi ve Pearson Korelasyon kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, erkeklerin kadınlara göre fiziksel istismar boyutu daha yüksektir. Orta düzeyde geliri olan katılımcıların, iyi ve çok iyi seviyede olan katılımcılara göre duygusal istismar boyutu daha yüksektir. Çocukluk dönemi örselenme yaşantıları ölçeği ve beş faktör kişilik ölçeği, çocuk sırasına göre farklılaşmamaktadır (p>0,05). Dışa dönüklük ile fiziksel ihmal ve duygusal ihmal boyutları arasında pozitif ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu anlaşılmaktadır (p<0,05). Deneyime açıklık ile fiziksel ihmal ve duygusal ihmal boyutları arasında negatif ve anlamlı bir ilişki vardır (p<0,05). Uzlaşılabilirlik ile fiziksel istismar arasında pozitif ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki mevcuttur (p<0,05). Cinsel istismar ve duygusal istismar ile beş faktör kişilik envanteri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki yoktur (p>0,05). Benzer bir şekilde diğer çocukluk dönemi örselenme yaşantıları boyutları ile beş faktör kişilik envanteri boyutları arasında anlamlı bir ilişki bulunmamaktadır (p>0,05). Sonuç olarak çocukluk çağı örselenme yaşantılarının ileriki dönemlerde bireylerin kişilik yapısında etkili olduğu görülmüştür.
Özel ortaöğretim öğretmenlerinin tutumları ve bu tutumları etkileyen etmenler

Eu araştırmada, özel ortaöğretim okullarında çalışan öğretmenlerin tutumları ve bu tutumları etkileyebilecekleri düşünülen cins iye t, yaş, medeni durum, verilen ders gibi faktörler arası ilişkiler incelenmiştir. Araştırma, 1987- 1988 öğretim yılında Ankara il merkezindeki 11 özel ortaöğretim okulunda görev yapan 730 öğretmenden tabakalı tesadüfi örneklem metodu ile seçilen 194 öğretmen üzerinde yapılmıştır. Öğretmenlerin tutumları araştırmacı tarafından geliştirilen 50 maddelik Öğretmen Tutum Envanteri ile değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler varyans analizi ve t-tes- ti gibi istatistiksel yöntemlerle analiz edilmiştir. Özel ortaöğretim okullarında çalışan öğretmenlerin büyük bir çoğunluğunun (%96) tutumlarının demokratik olduğu, cins iye t, medeni durum ve verilen ders değişkenlerinin tutumları herhangi bir yönde önemli bir şekilde etkilemediği saptanmıştır. Yaş değişkeni ile ilgili istatistiksel analizler, 41 ve yukarı yaş gruplarındaki öğretmenlerin tutumlarının daha aşağı yaş gruplarındaki öğretmenlerin tutumlarından daha demoxratik olduğunu göstermiştir. Ortaokul düzeyinde ders veren öğretmenlerin tutumlarının, Üs e düzeyinde ders veren öğretmenlerin tutumlarından daha demokratik olduğu da önemli bir bulgu olarak ortaya çıicmıştır. A- raştırmada çeşitli değişkenlere göre elde edilen tüm bulgular birlikte değerlendirildiğinde örnekleme giren öğretmenler içinde, ortaokullarda sosyal dersleri veren 41 ve yukarı yaş grubundaki evli erke öğretmenlerin en demokratik tutumlara sahip öğretmenler oldukları görülmüştür. Bulgulara dayalı olarak yorumlar yapılıp, öneriler sunulmuştur. Sonuç olarak, demokratik tutumlara sahip öğretmenlerin hem öğrencilerin psiKo-sosyal gelişimleri ile yakından ilgilenecekler i, sorunlarında onlara rehberlik edebilecek- ıııler i, hem de oxullardaki rehberlik hizmetlerinin gelişimi ve etkinliğine olumlu katkılarda bulunacakları belirtilmiştir.
Boşanmış aile çocuklarındaki uyum problemleri: Ortak ebeveynlik açısından bir inceleme

Bu çalışmanın amacı, boşanma sonrası çocuklarda görülebilen uyum problemlerini ortak ebeveynlik açısından incelemektir. Bu amaçla 10-18 yaş arası 370 katılımcıya Ortak Ebeveynlik Davranışları Ölçeği ve 10-18 Yaş Grubu Gençler için Kendini Değerlendirme Ölçeği uygulanmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre boşanmış aile çocuklarının içe yönelim ve dışa yönelim problemleri ile anne ebeveynliği, baba ebeveynliği ve ortak ebeveynlik arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki vardır. İçe yönelim problemleri ile cinsiyet arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki vardır. Dışa yönelim problemleri ile yaş arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki vardır. İçe yönelim problemleri üzerinde cinsiyet, anne ebeveynliği ve baba ebeveynliğinin yordayıcı etkisi söz konusudur. Dışa yönelim problemleri üzerinde yaş, anne ebeveynliği ve baba ebeveynliğinin yordayıcı etkisi söz konusudur. Ortak ebeveynliğin davranış problemleri üzerinde etkisi bulgulanmamıştır
Üniversite öğrencilerinde sigarayı bırakma eğiliminin, denetim odağı ve öznel iyi oluş düzeyleri ile ilişkisinin incelenmesi

Sigara kullanımının insan sağlığına olan olumsuz etkisi ve bağımlılık yapıcı özelliği bilinmesine rağmen, kullanımının halen yoğun bir şekilde devam ediyor olması, sigara kullanımıyla bağlantılı olabilecek unsurların araştırılmasını önemli hale getirmektedir. Bu tez çalışmasının amacı, üniversite öğrencilerinin sigara kullanımı ve sigarayı bırakma eğilimleri ile denetim odağı ve öznel iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu amaçla, etik kurul onayı alındıktan sonra, sigarayı bırakmayı hiç denememiş aktif içiciler, sigarayı bırakmayı denemiş fakat bırakamamış aktif içiciler, sigarayı bırakmış eski kullanıcılar ve hiç sigara içmemiş kişiler olmak üzere 4 grupta toplam 232 üniversite öğrencisi araştırmaya dahil edilmiştir. Katılımcılara Öznel İyi Oluş Ölçeği, Rotter'in İç-Dış Kontrol Odağı Ölçeği ve Beck Depresyon Envanteri uygulanmış olup, elde edilen veriler Tek Yönlü Varyans Analizi ve Korelasyon Analizine tabi tutulmuştur. Hiç sigara kullanmamış katılımcıların öznel iyi oluş puanları anlamlı ölçüde yüksek, depresyon puanları ise anlamlı ölçüde düşüktür. Sigara kullanım durumuna göre denetim odağı puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Depresyon puanları ile öznel iyi oluş düzeyleri arasında istatististiksel olarak anlamlı ve ters yönlü bir ilişki bulunmuştur.
Boşanmış ve boşanmamış ailelere sahip üniversite öğrencilerinde reddedilme duyarlılığının bağlanma stilleriyle ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı boşanmış ve boşanmamış ailelere sahip üniversite öğrencilerinin reddedilme duyarlılığı düzeylerinin, onların yetişkin bağlanma stilleri ile ilişkilendirerek incelemektir. Araştırmanın bir diğer amacı ise; konu ile ilişkili olduğu düşünülen cinsiyet, ebeveynlerinin evlilik durumu, yaş, anne ve babalarının eğitim durumu ve sosyoekonomik düzey gibi değişkenlerin reddedilme duyarlılığı düzeyi ve üniversite öğrencilerinin bağlanma stilleri ile ilişkisinin incelenmesidir. Araştırma, 2015 - 2016 eğitim öğretim yılında üniversitelerin çeşitli bölümlerde lisans öğrenimi gören öğrencilerden 118 kişilik örneklemde rastgele seçki yöntemi ile seçilerek yapılmıştır. Araştırma kapsamında; sosyo - demografik bilgilerin yer aldığı araştırmacı tarafından oluşturulan 'Sosyo - Demografik Bilgi Formu', ''Reddedilme Duyarlılığı Ölçeği'' ve 'İlişki Ölçekleri Anketi' kullanılmıştır. Araştırmada toplanan verilerin analizinde; İki Yönlü ANOVA ve Pearson Korelasyon ve Regresyon Analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre; boşanmamış ailelere sahip bireylerin reddedilme duyarlılığının boşanmış ailelere sahip bireylerin reddedilme duyarlılığı düzeyinden daha yüksek çıkmıştır. Ayrıca, reddedilme duyarlılığı yüksek olanların reddedilme duyarlılığı düşük olanlara göre korkulu bağlanma stilinin anlamlı düzeyde yüksek olduğu görülmüştür. Boşanmamış ailelere sahip bireylerin reddedilme duyarlılığı ölçeği puanı ile güvenli, saplantılı ve kayıtsız bağlanma ölçeği puanı arasında anlamlı bir ilişki elde edilememiştir. Boşanmamış ailelere sahip bireylerin reddedilme duyarlılığı ölçeği puanı ile korkulu bağlanma ölçeği puanı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Buna göre boşanmamış ailelere sahip bireylerin reddedilme duyarlılığı ölçeği puanı arttıkça korkulu bağlanma ölçeği puanı artmaktadır. Bulgular, konu ile ilgili araştırma sonuçları doğrultusunda yorumlanmış ve tartışılmıştır.
4-7 yaş çocukların aile konulu resimlerinin duygusal yönleri

Çocuklar içlerinde saf ve masum duyguları barındıran çok özel insanlardır. Her çocuk bir aileyi simgeler. Çizilen resimler çocuğun yaşadığı aileyi tanıma fırsatı sağlarken, çocuğun varsa çeşitli psikolojik sorunlarını da gündeme getirir. Onlar sözel olarak anlatmakta zorlandıkları veya çekindikleri durumları resimleriyle dile getirirler. Çocuklar genel olarak 2 yaşından itibaren kalem tutup verilen kağıda çeşitli karalamalar yapmaya başlarlar. Ancak bu çizimler çocuğun yaşamına dair net bilgiler vermez. Nitekim 4 yaşına gelen çocuk şema öncesi döneminde etkisi ve hayal gücünün desteği ile bize sahip olduğu aile hakkında anlamamızı kolaylaştıran çizimler yapar. Çocukların çizdikleri aile konulu resimler, içinde yaşanılan sosyal çevrenin çocuk üzerindeki etkilerinin belirlenmesinde araç olarak kullanılabilir. Unutmayalım ki her çocuk bir ailedir. Bu çalışma 4-7 yaş çocukların çizmiş oldukları resimlerden aile yaşantılarının duygusal yönlerini çizdikleri resimler yoluyla anlamlandırmak amacıyla hazırlanmıştır.
Ebeveynlerin öz yeterlilik algılarıyla duygu sosyalleştirme davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada ebeveynlerin öz yeterlik algıları ile duygu sosyalleştirme davranışları arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini Türkiye'de ikamet eden 2-6 yaş arası çocuğu olan 150 ebeveyn (%72 Kadın, %28 Erkek) oluşturmaktadır. Araştırmada ebeveynlerin öz yeterlik algısını ölçmek amacıyla 'Berkeley Ebeveyn Öz yeterlik Ölçeği Yenilenmiş Formu' ve ebeveynlerin duygu sosyalleştirme davranışlarını ölçmek amacıyla 'Çocuklarının Duygularına Verilen Tepkiler' ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın verilerinin analizinde örneklemin normal dağılıma uyup uymadığının tespiti için Shapiro-Wilk Testi kullanılmıştır. Normal dağılıma uyduğu durumlarda parametrik testler, normal dağılıma uymayan durumlarda ise parametrik olmayan testler uygulanmıştır. Gruplar arasındaki farklılıkların tespiti için Post-Hoc Testi kullanılmıştır. Ebeveynlerin duygu sosyalleştirme yöntemleri ile ebeveyn öz yeterlik düzeyleri arasında ilişki olup olmadığı Spearman korelasyon katsayısı ile incelenmiştir. Araştırmaya katılan ebeveynlerin öz yeterlik algıları ve duygu sosyalleştirme yöntemleri; ebeveynlerin cinsiyetine, yaşına, eğitim düzeyine, maddi durumlarına ve çocuklarının cinsiyetine göre incelenmiştir. Ayrıca ebeveyn öz yeterlik algı düzeyinin duygu sosyalleştirme davranışlarını ne derece etkilediği incelenmiştir. Araştırma bulgularına göre; Ebeveynlerin öz yeterlik seviyeleri ile duygu sosyalleştirme yöntemlerinden ödüllendirme, büyütmek/mübalağa, dikkatini dağıtma/avutma arasında pozitif yönlü ilişki bulunmuştur. Ebeveynlerin öz yeterlik seviyeleri ile duygu sosyalleştirme yöntemlerinden ihmal arasında ise negatif yönlü ilişki bulunmuştur. Ebeveynlik tipine göre duygu sosyalleştirme yöntemlerinden cezalandırmak, büyütmek, ihmal ve dikkatini dağıtmak alt ölçek puanları arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Ebeveynlerin aylık gelir durumlarına göre ebeveyn öz yeterlik düzeyleri ile duygu sosyalleştirme yöntemlerinden büyütmek ve ihmal arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Bununla birlikte ebeveynlerin yaş dağılımı, eğitim durumu, sahip oldukları çocuk sayısı ve çocuklarının cinsiyetine göre ebeveyn öz yeterlik düzeyleri ile duygu sosyalleştirme yöntemleri arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır.
Türkiye cezaevlerindeki ıslah-rehabilitasyon çalışmalarının diğer ülkelerin uygulamalarıyla karşılaştırılması

Bu çalışma, Türkiye cezaevlerinde uygulanan ıslah-rehabilitasyon çalışmalarını ortaya koymak ve diğer ülke uygulamalarıyla karşılaştırmasını yapmak amacıyla hazırlanmıştırYöntem olarak, sosyal bilimlerde sıkça başvurulan nitel veri toplama yöntemlerinden biri olan fokus grup metodu tercih edilmiştir. Bu çalışmada, 2009 yılında İstanbul'da görev yapan adli yargı hakimleri, cumhuriyet savcıları ile sosyal çalışmacılar ve Edirne E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda kalan mahkumlardan oluşan 4 adet fokus grup görüşmesi yapılmış ve belli noktalardaki konular tartışılmıştırAraştırma bulguları, katılımcıların Türkiye'de uygulanan ıslah-rehabilitasyon çalışmalarını gerekli fakat yetersiz bulduklarını göstermiştir. Tüm gruplar, bu programların pratikten uzak, çeviri esasında işleyen programlar olduğunu kabul etmektedirler. Bu programların tam anlamıyla işlevsel hale gelmesi ekonomik durum ve toplumun olaya bakışıyla ilişkilendirilmiştirSuçlu ıslahı konusunda ülkedeki ilgili birimlerin koordinasyon içinde çalışmaları beklentilerin başında gelmektedir. Buna ek olarak, cezaevlerindeki özellikle sosyal hizmet uzmanı ve psikolog gibi sosyal çalışmacıların sayısının arttırılması, gerekli sosyo-hukuksal düzenlemelerin yapılması ve sadece uzmanların değil, toplumun her kesiminin taşın altına elini koyması beklenen sonuçlar arasındadır.
Kronik bir hastalığın çocuklar üzerindeki psikolojik etkileri

Kronik bir hastalığı olan çocukların insidansında son 20 yılda önemli artışlar olmuştur. Kronik hastalıklar dünyada ve bütün sanayileşmiş ülkelerde görülen en önemli sağlık sorununu oluşturmaktadır. Bu çalışma kronik bir hastalığın çocuklar üzerindeki psikolojik etkilerini araştırmak amacıyla planlanmıştır. Bu amaçla OMÜ Tıp Fakültesi'nde tedavi edilmekte olan ve kronik bir hastalığı olan 30 çocuk ve ailesi çalışma grubunu, 30 sağlıklı çocuk da kontrol grubunu oluşturmuştur. Bulguların değerlendirilmesinde 'Çocukların Davranışlarını Değerlendirme Ölçeği' kullanılmıştır. Çalışma sonuçlarına göre kızgınlık, suçluluk, immatürite, şizoid belirtiler, depresyon, obsesif-kompulsif belirtiler gibi parametreler çalışma grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek bulunmuştur (p<0.05). Kronik hastalığı olan çocuklarda psikolojik belirtilerin sağlıklı popülasyona göre daha sık görüldüğü, bu ndenle bu çocukların eğitiminde psikolojik desteğe önem verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.