turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Diyalog anlayışı çerçevesinde AB destekli sivil toplum diyaloğu programının incelenmesi

En eski ve 'ideal' iletişim biçimlerinden olan'diyalog' Antik dönemde olduğu gibi XXI. Yüzyılda da geniş şekilde tartışılmaktadır. Antik dönem ile 'felsefi', XIX. Yüzyıl sonrası çalışmalarla ise 'kuramsal' temel kazan anlayış XXI. Yüzyılda yeni bir fenomen olarak 'sivil diyalog' şeklinde ortaya çıkmıştır. Sivil toplum alanı içinde anlam kazanan bu kavram, AB'nin üyelik müzakereleri sürecinde aday ülkelerle yürüttüğü programlarla gündeme gelmiştir. Yapılan bu çalışma ile öncelikle Antik dönemde 'diyalog' anlayışına ilişkin felsefi akımlar ve XIX. Yüzyılda kuramsal yaklaşımlar ele alınmıştır. Daha sonra sivil toplum alanı içinde bir 'sivil diyalog' anlayışının kavramsal altyapısının oluşturulmasına yönelik bir çözümleme yapılmıştır. Bu anlamda sivil toplum kuruluşları 'sivil diyalog aracıları' olarak ele alınmıştır. Son olarak AB'nin aday ülke olarak Türkiye ile yürütmekte olduğu 'Sivil Toplum Diyaloğu' programı Çerçeveleme analizi aracılığıyla analiz edilmiştir. 'Sivil diyalog' anlayışının program kapsamında nasıl 'çerçevelendiği'ne odaklanılmıştır. Sonuç olarak 'diyalog' temelli bir 'sivil diyalog' sürecinin gerçekleştirilmediği ve bu bağlamda 'sivil diyalog' anlayışı çerçevesinde nasıl bir 'diyalogatif' yapının oluşturulabileceğine ilişkin öneri sunulmuştur.
Türkiye'de il olma, il yapılma istek ve kararların siyasal, sosyal ve idari boyutu -Düzce örneği-

Ülkemizde kamu hizmetlerinin teşkilatlandırılmasında başlıca iki sistem söz konusudur. Birisi merkezden yönetim diğeri ise yerinden yönetimlerdir. Üç yerel yönetimden birisi olan il sistemi, Osmanlı Yönetiminin gelenekleriyle bağdaştırılmış ve yüzyılı aşkın bir süredir taşra sistemine hakim olmuştur. Son yıllarda mülki idare sistemini etkileyen en önemli gelişmelerden birisi de, gittikçe artan sayıda il ve ilçe kurulmasıdır. Tezin içeriğinde; mevcut mevzuatları ve yasaları incelemek suretiyle, hangi kriterlere göre Türkiye'de ilçelerin il yapıldığı ve ilçe halkının neden bu çalışmalara destek verdiği ve halkın beklentileri tespit edilerek ilçe yaşamının, bir üst kademe olan il teşkilatına yükseltildiğinde beklentilerin gerçekleşip gerçekleşmediği analiz edilmiştir. Bu analizlerden yola çıkılarak ilçelerin büyük bir hızla il yapılması kararının, halk açısından yararlı olup olmadığı sorusunun yanıtı aranmıştır. Türkiye'deki il olma kriterleri tespit edilerek bu kriterlerin sağlıklı bir şekilde uygulanıp uygulanmadığı incelenmiştir. Halkın bu konudaki beklentilerini haklı mı yoksa bu beklentiyi biz mi üretiyoruz, ilçeleri il yapmak siyasi rejim içinde bir çözüm müdür soruları tezimizde incelenmiştir. Alanımız Türkiye'deki bütün ilçeler değil yalnızca Düzce ilçesidir. 48 yıldır il omayı bekleyen bu ilçenin halkı, siyasileri, sivil toplum örgütleri ve bürokratların konuya bakış açısı incelenerek konuya verdikleri destek analiz edilmiştir. Yani ülkemizde il olmanın genel kriterleri Düzce örneğinde incelenmiştir. Düzce coğrafi konum, nüfus toplamı, nüfus yoğunluğu, içinde bulundurduğu kültür mo- zaiki, alt yapısı, mevcut fakülteleri, sahip olduğu belediye ve köy sayısı, sanayi kuruluşlarının yoğunluğu, tarım sektöründe önemli bir yer teşkil etmesi ve doğal güzellikleri açısından il olmayı arzulayan bir ilçedir. Ama bir takım sebeplerden dolayı hala bu istekleri gerçekleşmemiştir. Bunun sebepleri de yine ilçe halkının bakış açıları ve örnekleriyle tezde verilmiştir. 98 Son bölümde ise; halkın bu istek ve arzularını minumuma indirgemek, kamu yönetiminde insan ilişkilerini düzenlemek, halkla devletin kucaklaşmasını sağlamak amacıyla çözüm yolları üretilmiştir. Ne yazık ki, özellikle seçim dönemlerinde yoğun olarak gündeme gelen ve her fırsatta tartışılan bu konuda henüz bir çalışma gerçekleşmemiştir.
Govarnance within the context of neo-liberalism

öz NEO-LİBERALİZM BAĞLAMINDA YÖNETİŞİM Akdeniz, Eylem Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Mehmet Okyayuz Mayıs 2001, 97 sayfe Bu çalışmanın amacı, siyaset bilimi ve kamu yönetiminin yakın dönemdeki en gözde temalarından biri olan yönetişim yaklaşımım neo-liberalizm bağlamında sorgulamaktır. Bu doğrultuda, yönetişimin neo-liberal düşünce biçimiyle süreklilik mi arz ettiği yoksa bu çizgiden bir kopuşu mu işaret ettiği sorusu tezin merkezi sorusu olma özelliği taşımaktadır. Dolayısıyla, çalışma söz konusu soruya her iki yaklaşımın üzerinde temellendikleri merkezi argümanlar ve kuramsal çerçeveleri karşılaştırarak bir yanıt geliştirmektedir. Tezin büyük bir bölümü neo-liberal gündemin tahliline ayrılmış, yönetişim yaklaşımı, söz konusu tahlilden çıkarsanan yöntemsel ve kuramsal öngörüler yoluyla irdelenmiştir. Bu tezde, yönetişim literatürünün neo-liberalizm ile aynı kuramsal merkezi argümanları paylaştığı ve böylesi bir oluşumun zeminin Yeni Sağ'ın ideolojik çerçevesi tarafindan çok önceden oluşturulduğu iddia edilmektedir.
Arama kurtarma ve müdahale kurum çalışanlarının teknoloji tutumları ile bilgi teknolojilerini kullanma düzeylerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, AFAD ve İtfaiye kurum çalışanlarının teknoloji tutumları ile bilgi teknolojilerini kullanma düzeylerinin belirlenmesi ve bazı değişkenlere göre incelenmesidir. Araştırma kesitsel tipte bir araştırmadır. Araştırmanın evrenini Adana ilinde AFAD ve İtfaiye kurumlarında görev yapmakta olan yöneticiler ve çalışanlar oluşturmaktadır. Tarama modellerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmacı tarafından geliştirilen anket formu Adana ilinde AFAD ve İtfaiye kurumlarında görev yapan yöneticiler ve çalışanlara uygulanmıştır. Bu çalışmada personellerin demografik özelliklerinin belirlendiği 'Demografik Bilgi Formu', tutumlarının değerlendirildiği 'Teknoloji Tutum Ölçeği' ve teknoloji kullanım düzeylerinin belirlendiği 'Bilgi Teknolojilerini Kullanma Düzeyi Ölçeği' kullanılmıştır. Kişisel bilgi formu ile elde edilen nicel veriler, frekans ve yüzdeleri alınarak değerlendirilmiştir. Ölçeklerden elde edilen veriler SPSS 16 programına girilerek analiz edilmiştir. Kullanılan ölçeklerin faktör yapısı, Açımlayıcı Faktör Analizi ile belirlenmiş, ardından Doğrulayıcı Faktör Analizi ile test edilmiştir. Cronbach Alpha katsayılarına, Kaiser-Meyer-Olkin (0,798) ve Barlet's (0,0001) testine ilişkin hesaplamalara yer verilmiştir. Bu çalışma sonucunda elde edilen bulgular, bu ölçeklerin geçerli ve güvenilir olduğunu göstermiştir. Araştırma sonucunda çalışanların genelde müdahalede ve kurum içindeki diğer işlerde teknoloji kullanımına olumlu baktıkları ve teknoloji tutum düzeylerinin kullanım düzeylerinden yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca en az kullanım sağlanan teknolojiler 'Sayısal Harita Uygulamaları', 'Afet Bilgi Sistemi' ve 'Coğrafi Bilgi Sistemleri' olarak değerlendirilmiştir. İstatistiksel analizlerde faktör analizi kullanılmıştır. p<0. 05 anlamlı kabul edilmiştir.
Social housing policy and the welfare regime in Turkey: A comparative perspective

Bu tez Türkiye'de konut politikasının ve konut sektörünün Cumhuriyet döneminde refah rejiminin dönüşümüyle nasıl şekillendiğini incelemektedir. Türkiye örneği karşılaştırmalı tarihsel perspektif içerisinde, Türkiye'nin eski refah rejimi ve Güney Avrupa refah rejimi benzerliği açısından ele alınmaktadır. Tartışma konut politikaları ve konut sektörünün Türkiye ve dört Güney Avrupa ülkesindeki ortak özellikleri üzerinden genişletilmektedir. Türkiye'de refah rejimi değişikliğinin yönünün Avrupa Birliği üyesi Güney Avrupa ülkelerinden farklı olduğu ve bu farklılığın konut politikasının yeni yörüngesine yansıması tartışılmaktadır.
Elitizm ve bürokrasi: Türkiye örneği

Tezde, bürokratik Bürokratik vesayet esasen, bürokratik elitizmi, kolluk kuvvetleri elitizmi, bürokratik oligarşi ve/veya jurostakrasi kavramları incelenmektedir. Her ne biçim, koşul ve uzamda olursa olsun bürokratların yönetimi yönlendirip yönetmeleri bir vesayet biçimidir. Bürokratik vesayet kavramı ile benzer kullanım alanlarına sahip kavramlar, 'demokratik vesayet', 'pretoryen rejim', 'vesayet rejimi' ve 'elitizm' kavramları olmasına rağmen 'vesayet' benzer manada kullanılan elitist yapıların genel adı olabilir. Elitist vesayetçilik kavramı ilk bu çalışmada kullanılacaktır. Ancak tezin ana çerçevesi kolluk kuvvetlerinin elitist yapılanmaları olduğundan bürokratik vesayet kavramı tercih edilmiştir. Bürokratik vesayet, kendine özgü bir vesayet ilişkisi sergilemekte olup Türkiye'de fenomen bir kavram haline gelen 'paralel yapı' ile örtüşük/eşdeğer kavram olarak bu çalışmada kullanılmaktadır. Bürokratik vesayet kavramı Türkiye gerçeğinde son 20 yıllık bir dönem özelinde incelenmektedir. Çalışmanın konusu bürokratik vesayet olarak adlandırılan duruma yol açan meri hukukun sağladığı özel yetki/ler dolayımı ile yaratılan bürokratik rejim; yani bürokrasiyi ele geçirip otoriteye şantaj yapan, kendilerini devletin sahibi sayan hizip gruplar, 'devlet otoritesinin parçalanması' şeklinde ifade edilen kritik görevlerde bulunan kamu görevlilerinin bir ideoloji merkezinde mensup oldukları ideolojinin inananları ile müşterek veya onların yardımı ile çelik bir örgütsel yapı oluşturmak suretiyle devleti parçalamalarını ifade etmektedir.
Afet riski altındaki alanların dönüştürülmesi hakkında 6306 sayılı kanun uygulanması

Türkiye'de, 1999 Depreminden sonra birçok binanın depreme dayanıksız olduğu ve riskli yapı olduğu tespit edilmiştir. Olası bir depremin zararlarını azaltmak amacı ile riskli binaların yenilenmesi için bir düzenleme gereği ortaya çıkmıştır. 6306 Sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun ve 6306 Sayılı Kanun'un Uygulama Yönetmeliği ile deprem riski taşıyan bölgelerdeki riskli alanların veya riskli yapıların yenilenmesi amaçlanmıştır. Kanunun uygulamasındaki eksiklikler sonucu zaman içinde yeni düzenlemeler geliştirilmiş ve kanun son halini almıştır. Bu çalışmada kentsel dönüşümün tanımı, 6306 sayılı kanun'a göre tanımı, kanunu açıklaması, kanunun pratikte uygulanışı, kurumların, idarelerin, Belediyelerin, Tapu Müdürlüklerinin sorumlulukları, kanunun hukuki boyutu, dayanakları, karşılaşılan sorunlar, kanunundaki eksik taraflaruygulamalar ile örneklendirilerek açıklanmıştır. Bu çalışmanın asıl amacı, yasanınmaddelerini yaşanmış örnekler ile açıklayarak anlatılmasıdır.
Türk kamu personel sisteminde esnek çalışma biçimlerinin uygulanabilirliği

Kamu yönetiminde yaşanan değişim ve dönüşümler, onun bir alt dalı olan kamu personel sistemini de etkilemektedir. Bu değişim ve dönüşümün kamu personel sisteminde kendini gösterdiği alanlardan birisi de esnek çalışmadır. Esnek çalışma temelde, 1980'lerden sonra Post-fordizm olarak adlandırılan esnek üretimin çalışma hayatına yansımasıdır. İlk olarak özel sektörde uygulanan hem çalışan, hem de işveren açısından çeşitli avantajlar sağlayan esnek çalışma modelleri, zamanla kamu personelinin çalışma şekilleri üzerinde de tartışılmaya başlanmıştır. Sendikaların yoğun eleştirisine rağmen, kamu personel sisteminde esnek çalışma biçimlerinin uygulanmasına yönelik devlet tarafından çeşitli adımlar atılmaktadır. Eleştiriler genellikle esnek çalışmanın iş güvencesini ortadan kaldıracağı noktasına odaklanmaktadır. Bu çalışmada, esnek çalışma ve kamu personel sistemi hakkında temel bilgiler vererek, kalkınma planları ile hükümet programları çerçevesinde genel bir değerlendirme yapılmıştır. Yapılan değerlendirme neticesinde kamu personel sistemindeki değişimin gerekleri ve personel sistemindeki dönüşüm ortaya konulmuştur. Değişimin gerçekleşmesi için kurtarıcı olarak düşünülen yeni kamu personel rejimi, esnek çalışma üzerinde şekillenecektir. Bu çerçevede 657 sayılı Devlet Memurları Kanununda yer alan hizmet sınıflarında esnek çalışma biçimlerinin uygulanabilirliği analiz edilmiştir. Ayrıca genel değerlendirme yapılarak esnek çalışmanın kamu personel sisteminde gerekleri, faydaları ve sakıncaları ortaya konmuştur.
Hukukun antropolojik kaynakları: İlkel toplumlarda toplumsal çatışma ve çatışmanın çözülmesinde ilkel hukuk

Çalışmada, kurucusu ve koruyucusu olarak çok karmaşık bir yapının çimentosu görevini yerine getiren hukukun, nasıl ortaya çıktığı ve günümüzdeki konumuna nasıl ulaştığı sorusuna, basit toplumların penceresinden bakarak cevaplar üretilmeye çalışılmıştır. Adet olduğu üzere her çalışma, çalışılan kavramın etimoloj isiyle işe başlarken, biz hukukun oluşumundan yapısall bağlantılarına kadar tüm süreci, etnoloji verileri ışığı altında incelemeyi tercih ettik. Böylece etnolojiyi, bir nevi hukukun etimolojisi olarak kullanmış olduk. Tüketici bir çalışmanın neredeyse imkansız hale geldiği günümüzde, amaçlara ulaşabilmek için Türkçe kaynakların tamamına yakın bir kısmı taranmıştır. Doyurucu ve kuşatıcı olması için yalnızca antropoloji değil psikoloji, felsefe, psikiyatri, hukuk sosyolojisi ve hukuk felsefesi eserlerine de müracaat edilmiştir. İngilizce literatürde ise özellikle hukuk antropolojisi üzerine odaklanılmış ve özgünlük adına uzun alıntılardan kaçınılmıştır. Günümüzdeki yapısının anlaşılabilmesi, büyük oranda köken ve yapısall bağlantıların açığa çıkarılmasına bağlı olan hukukun, en basit toplumlardan başlayarak gözlemlenmesi çalışmanın ana gövdesini oluşturur. Tez, soyut ve evrensel bir hukuk kavramının, yapısall ilişkiler nedeniyle imkansız olması gerçeğinden hareketle, hukuku, toplumsal çıkarların etrafında şekillenen yerel bir kavram olarak kurgulamıştır. Hukukla çıkar arasında kurulan doğrudan bağları görmek için, gözlerimizi ilkel topluma çevirdiğimizde, akrabalık yapısıyla karşılaşırız. Bu toplumlarda akrabalık, yalnızca doğrudan çıkar ilişkilerine işaret eden ve mal mübadelesinin hangi şartlarda yapılacağını gösteren karşılıklılık ilkesinin belirleyicisi değildir. Hırsızlıktan, cinayete kadar tüm suçlarda, hangi hukuk kuralının uygulanacağı sorusu akrabalık yapısı bilinmeden cevaplandırılamaz. Kuralların, kişiden kişiye farklılaşması sonucunu doğuran bu izafilik, hukukun akrabalık yapısına bağlı bir değişken olmasının sonucudur. Bu noktada iki ayrı hususun bilinmesinde yarar vardır: ilki akrabalığın, kan bağına dayanan nesnel bir gerçekliğe tekabül etmemesi, diğeri de ilkel zihnin, akrabalık yapışım, çıkarların gerçekleştirilmesinde bir araç olarak kullanması gerçeğidir. Buradan, hukukun belirleyicisi olan akrabalığın, çıkar dışında nesnel bir temeli olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Çalışma, hukukun, yalnızca siyasi ve toplumsal yapıyla değil, özellikle ahlak, inançlar ve mitolojiyle de bağlantılı olduğunu göstermiştir. III
Geleneksel kamu yönetimi ve yeni kamu yönetimi

Dünyada çok hızlı bir değişim süreci yaşanmaktadır. Bu değişim süreci pek çok alanda kendini göstermiştir. Kamu yönetimi anlayışını da etkileyen bu değişim 1980'li yıllarda yeni sağ politikaların iktidara gelmesiyle birlikte ivme kazanmıştır. Değişim süreciyle ortaya çıkan yeni kamu yönetimi anlayışı şu konulan gündeme getirmiştir:. Devletin küçültülmesi,. Refah devleti anlayışının yerine piyasa ekonomisinin alması,. Yöneten-yönetilen ilişkisinin; devlet-müşteri anlayışına dönüşmesi,. Şeffaflık ilkesi,. Yönetimin denetlenmesinde yeni kurumların oluşturulması. Değişimle birlikte kamu yönetimi disiplini faklılaşmıştır. Özellikle ABD ve İngiltere'deki uygulamalar pek çok ülkede yakından izlenmiş ve yapılan çalışmalarda bunlardan yararlanılmıştır. Yeni kamu yönetimi anlayışı, Türk kamu yönetimi sistemini de etkilemiştir. Bu anlayışın sisteme adapte edilmesi ve sistemin çağdaş, etkili ve verimli hale getirilebilmesi amacıyla pek çok yeniden yapılandırma çalışması yapılmıştır. Bu çalışmalarda, mevcut durumun sonuçlarına ilişkin tespitleri ve çözüm önerilerini yer verilmiştir. Bu çalışmaların değerlendirilmesinde Türk kamu yönetiminin genel yapısı ve özellikleri göz önünde bulundurulmalıdır. Çalışmaların en önemli sorunu uygulamaya konamamasıdır. Yapılan çalışmalarda çok sayıda öneri getirilmiş ve bu öneriler tüm çalışmalarda tekrar edilmiştir. Ancak sistemin çağdaş, etkili ve verimli birV nitelik kazanması çalışmaların yapılıp önerilerin sıralanmasıyla mümkün olamamaktadır. Bu çalışmalar, Türkiye'nin sosyal gerçekliği de göz önünde bulundurularak hazırlanmalı; siyasi açıdan desteklenmiş kamu yöneticilerinin çalışmaların gerekli kıldığı alt yapıyı hazırlamasının ardından uygulamaya konmalıdır. Ancak bu şekilde hazırlanacak ve kamu yönetimi sisteminin bütüncül bir biçimde değerlendirilmesi ile sunulacak öneriler uygulama olanağı bulacaktır. Bu amaçla toplumda güven ortamının mutlak suretle sağlanması ve yönetimde farklı fonksiyonlarıyla yer alan birimlerin, bir bütünlük içersinde çalışması gereklidir.
Türk kamu yönetiminde kriz yönetimi uygulaması

Örgütün üst düzey hedeflerini tehdit eden, yaşamını tehlikeye sokan, çabuk tepki verilmesi gereken, örgütün kriz öngörme ve önleme sistemlerinin yetersiz kaldığı, gerilim yaratan duruma kriz denmektedir. Örgütler krizlerle karşılaşmamak veya krizleri az zararla sonlandırabilmek için kriz yönetimini uygulamalıdırlar. Kriz yönetimi; kriz durumlarının öngörülerek, önlenmesi, hazırlıklı olunması, kriz olmuşsa zararların azaltılması veya krizin yarattığı fırsatlardan yararlanılması için yönetimin uyguladığı bir yöntemdir. Kriz yönetimi süreci, kriz öncesi, kriz esnası ve kriz sonrası olmak üzere üç aşamayı kapsar. Kriz öncesi aşamada kriz sinyallerinin alınması ve hazırlık, kriz esnasında krizin kontrol altına alınması ve son aşamada denge durumuna dönüş, öğrenme ve değerlendirme söz konusudur. Kamu yönetiminde krizden bahsedildiğindeyse olma olasılığı düşük, etkisi yüksek bir durum söz konusudur. Kamuyu etkileyen krizler sebeplerinin, etkilerinin, çözüm yollarının belirsizliği, topluca sahip olunan inanç ve değerlerle bireylerin değerlerinin kaybolmasına, hayal kırıklığına, ruhsal ve paylaşılan amaçların kaybına neden olabilir. Türk Kamu Yönetiminde kriz yönetiminde görev yapan kurumlar, kurullar ve gönüllü birimler yer almaktadır. Diyarbakır ili kriz yönetimi, krize neden olan olayların öncesi ve sonrası da dahil olmak üzere, krizi yaratan olayın önlenmesi, ortadan kaldırılması ve milli menfaatler doğrultusunda sona erdirilmesi maksadıyla gerekli hazırlıkların ve faaliyetlerin yönlendirilmesi, ilçelerdeki kriz yönetimleriyle bağlı kurum ve kuruluşlar arasında işbirliği, sürat ve etkinlik sağlayarak krizin en az zararla atlatılmasını sağlamak amacını taşır. Bunları gerçekleştirecek fonksiyona sahip olacak şekilde yapılanmaktadır.
Cumhurbaşkanlığı sisteminin türk kamu yönetimi üzerindeki etkisi

tarihinde yapılan referandum ile uygulamaya geçmesiyle nihayete ermiş bulunmaktadır. Sert kuvvetler ayrılığına dayanan, yürütmenin tek başlı olarak tasarlandığı hükümet sisteminin siyasi, idari ve hukuki düzlem başta olmak üzere pek çok önemli değişimleri de beraberinde getirmesi kaçınılmaz gözükmektedir. Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminin çeşitli etkilerinin olabileceği alanlardan birisi de kamu yönetimi alanıdır. Yeni hükümet sistemine geçilmesiyle birlikte kamu yönetiminde politika belirleme, uygulama, örgütlenme ve işleyiş alanlarında ne gibi etkilerinin olduğu ya da olabileceği bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Çalışma ile elde edilen sonuçlar neticesinde yeni hükümet sisteminin, kamu yönetiminin daha etkin, verimli, hesap verebilirlik düzeyi yüksek, politika belirleme süreçlerinin daha aktif olarak kullanılabileceği, denetimin daha kolay ve geniş bir alanı kapsayacak şekilde yapılabileceği bir alana evrilmesini kolaylaştıracağını söylemek mümkündür.
Michael Hardt ve Antonio Negri'nin imparatorluğu, çokluğu ve karşılaştıkları eleştirileri

Bu çalışmada, Michael Hardt ve Antonio Negri'nin 'İmparatorluk' ve 'Çokluk' adlı eserleri öncelikle anlaşılır bir şekilde açıklanmış ardından da bu kavramlara yöneltilen eleştirilerin incelenmiştir. Kavramlar, bugüne değin akademik literatürde uluslararası ilişkiler disiplini içinde devletlerarası mücadelelerin bir öznesi olarak; tarihsel sosyoloji disiplini içinde ise siyasal, toplumsal yapıları incelemede analitik bir araç olarak kullanılmıştır. Bu tezde ise kavramların tarihsel süreçte nasıl ve neden dönüştüğü tarihsel sosyolojik bir perspektiften incelenmeye çalışılmıştır. Tarihsel süreç içerisinde değişen sosyo-politik yapılar yeni düşünce yapılarını meydana getirmektedir. Michael Hardt ve Antonio Negri'nin 'İmparatorluk/Çokluk tezi, yakın dönemdeki küresel dünya düzenini anlamamızı kolaylaştırması bakımından oldukça yeni bir bakış açısı olarak karşımıza çıkmaktadır. Çalışmada, Hardt ve Negri'nin küreselleşmiş bir dünya düzeninde genel bir iktidar teorisi ile iktidara karşı siyasi öznelerin yeniden kavramsallaştırılmasını hedef alan 'İmparatorluk' ve 'Çokluk' kavramları, yerkürenin halihazırdaki iktidar/egemen durumunu açıklayabilmek amacıyla anahtar olarak kullanılmıştır. Ardından da yazarların kavramlarına diğer düşünürler tarafından yöneltilen eleştiriler okuyucuya sunulmuştur. Tezin yazımı esnasında detaylı bir kaynak taraması yapılmış, konu ile ilgili olarak sunulmuş olan ilk eserler incelenmiş ve olabildiğince geniş bir kaynakçaya başvurulmuştur. Çalışmada işlenen konu hakkında hiçbir fikri olmayan bir okuyucunun dahi konu üzerinde hakimiyet sağlayabilmesi amaçlanmıştır.
İstihbarat teşkilatlarının terör örgütlerine sızması: İRA örneği

Bu tez, istihbarat teşkilatlarının terör örgütlerine sızmasını İRA örneği üzerinden incelemektedir. İstihbarat teşkilatlarının terörle mücadele kapsamında aldığı önlemler ve bu önlemler kapsamında stratejik ve operasyonel üstünlük yaratmakta olduğu savunulmuştur. Bu çalışmada terörizm isimli başlıkta terörizmin ortaya çıkış süreci, terörist örgütlerin yapısı ve terörizm türleri belirtilmiştir. Bununla birlikte terörizm süreciyle birlikte ortaya çıkan güvenlik kavramına açıklık getirilmiş ve 11 Eylül terörist saldırı sonrası uluslararası sistemde terörizmle mücadeleye bakış açısının nasıl değiştiği yer almaktadır. Çalışmada istihbarat tarihi ve uluslararası sistemde mevcut istihbarat teşkilatlarının faaliyet alanlarının neleri kapsadığı belirtilmektedir. Daha sonra İrlanda sorunu ve bu sorunun ortaya çıkış aşaması ele alınmıştır. Bu başlık kapsamında İRA terör örgütünün kuruluş aşaması, örgütün kuruluş amacı, örgütün yapısı incelenmiştir. İRA terör örgütünün yaptığı terör eylemleri sonucunda İngiltere, İrlanda hükümeti ve istihbarat teşkilatlarının terörle mücadelede rolü ve barış müzakereleri sonucunda örgütün silah bırakması tezde incelenmiştir.
Türkiye'de 15 Temmuz darbe girişimi sonrası olağanüstü hal uygulamalarının incelenmesi (21 Temmuz 2016-19 ocak 2017)

Olağanüstü yönetim usulleri veya olağanüstü hal rejimleri devletin, hukuk düzeninin olağan kurallarıyla üstesinden gelinmesine imkan olmayan olağanüstü bir tehdit veya tehlike karşısında başvurduğu usullerdir. Fetullahçı Terör Örgütü/Paralel Devlet Yapılanması tarafından 15 Temmuz 2016 günü düzenlenmiş olan darbe girişiminin ardından 21 Temmuz günü olağanüstü hal ilan edilmiştir. 7 kez uzatılmasının ardından 18 Temmuz 2018'de toplam 2 yıl (730 gün) süren olağanüstü hal süreci sonlanmıştır. Bu tez çalışmasında 21 Temmuz 2016 ile 19 Ocak 2017 tarihleri arasındaki 2 dönem boyunca yürürlükte kalan olağanüstü hal uygulamaları ele alınmıştır. Bu çalışma 15 Temmuz darbe girişiminin bilimsel açıdan incelenmesi; toplumsal, hukuki, siyasal, iktisadi, kültürel sonuçlarının yanı sıra darbeye teşebbüs eden kişi ve kurumların bilimsel verilere göre aydınlatılması; darbe girişimi sonrasındaki sürecin olağanüstü hal kapsamında ele alınması, 21 Temmuz 2016- 19 Ocak 2017 dönemlerinde çıkan kanun hükmünde kararnameleri incelemesi ve Türkiye tarihinde yaşanan diğer olağanüstü haller ile karşılaştırılması temel amacından yola çıkılarak tasarlanmıştır. Bu çalışma sonucunda bir temel hak ve özgürlükleri kısıtlama yöntemi olan olağanüstü halin, 15 Temmuz 2016 Darbe Girişimi sonrasında etkin bir şekilde kullanıldığı görülmektedir. 15 Temmuz 2016 Darbe Girişimi'nin, Türkiye'de daha önce hiç rastlanmamış, kendine özgü niteliklere sahip bir darbe teşebbüsü olması dolayısıyla, sonrasında ortaya çıkan OHAL uygulamaları da diğer OHAL'lerden farklı olarak daha derin ve köklü etkileri olan sonuçlar ortaya çıkarmıştır.