turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sığınma evinde kalan kadınlarda şiddet öyküsü açısından Travma Sonrası Stres Bozukluğu, benlik saygısı ve beden algısının değerlendirilmesi

Bu çalışma, sığınma evinde kalan kadınlarda yaşam boyu şiddete maruz kalma durumunu ve yaşanan şiddete ilişkin özellikleri saptamak ve şiddet öyküsü açısından Travma Sonrası Stres Bozukluğu tanısını, benlik saygısı ve beden algısı düzeylerini değerlendirmek amacıyla tanımlayıcı olarak planlanıp uygulanmıştır. Araştırmanın örneklemini, Mor Çatı Kadın Sığınağı Vakfı, SHÇEK Kadın Konukevi, Eyüp, Küçükçekmece ve Kadıköy Belediyeleri'ne bağlı kadın sığınma evlerinde kalan ve araştırmanın içleme-dışlama ölçütlerini karşılayan 75 kadın oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında, araştırmacı tarafından geliştirilen bilgi toplama formu, Travma Sonrası Tanı Ölçeği, Coopersmith Benlik Saygısı Envanteri ve Vücut Algısı Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmadan elde edilen verilerin istatistiksel analizinde, ki-kare, fisher testi, McNemar testi, t-testi, tek yönlü varyans analizi ve Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Çalışma kapsamına alınan kadınların 18 yaşından önce yaşadıkları şiddet türleri değerlendirildiğinde, %77.3'ünün aile üyelerinden en az birinin duygusal şiddetine, %64'ünün fiziksel şiddete ve %26.7'sinin cinsel şiddete maruz kaldığı bulunmuştur. 18 yaşından sonra yaşanan şiddet türleri incelendiğinde, kadınların %90.7'sinin eşlerinin/erkek arkadaşlarının duygusal şiddetine, %64'ünün fiziksel şiddete ve %73.3'ünün cinsel şiddete maruz kaldığı belirlenmiştir. Çalışma kapsamına alınan kadınların %68'i olası TSSB tanısını karşılamaktadır. Araştırmaya katılan kadınların benlik saygısı puan ortalaması 48.16 ( 18.927), beden imajı puan ortalaması 132. 25 ( 19.261) olarak tespit edilmiştir. Yaşam boyu şiddet öyküsü açısından olası TSSB tanısı değerlendirildiğinde, duygusal, fiziksel ve cinsel şiddet yaşayan kadınların olası TSSB tanısını karşılama oranı, sadece duygusal ve fiziksel şiddet yaşayanlara göre anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Duygusal, fiziksel ve cinsel şiddet yaşayan kadınların benlik saygısı ve beden algısı düzeylerinin de, sadece duygusal ve fiziksel şiddet yaşayanlara göre anlamlı düzeyde düşük olduğu görülmüştür.
The roles of feedback and prior information on the effectiveness of the base rate manipulation for response bias

Tanıma belleği daha önce karşılaşılan maddeleri yenilerinden ayırt edebilme becerisidir. Duyarlılık eski ve yeni maddelerin ayırt edilebilme düzeyi anlamına gelirken tepki yanlılığı ise maddeleri eski olarak sınıflandırmaya yatkınlığı ifade eder. Tepki yanlılığı, temel oran değişimlemesi, güç değişimlemesi gibi yöntemlerle değişimlenebilir. Bu tezin amacı yanıt geribildiriminin ve ön bilginin temel oran değişimlemesindeki rollerini incelemektir. Bu amaçla evet-hayır tanıma belleği görevleri uygulanmıştır. Test listelerinin temel oranları ve bilgi türü iki deneyde değişimlenmiştir. Deney 1 A'da ardışık 3 testin temel oranları %50, %20 ve %20 iken Deney 1 B'de temel oranlar %50, %80 ve %80 olarak değişimlenmiştir. Deneylerde ayrıca geribildirim ve ön bilgi 4 grupta değişimlenmiştir. Sonuçlara göre katılımcılar geribildirim ya da ön bilgi sunulduğunda kriterlerini test listelerinin temel oranlarıyla uyumlu şekilde değiştirebilmişlerdir. Ancak, yardımcı ipuçlarının yokluğunda kriter testler boyunca sabit kalmıştır. Geribildirim ve ön bilgi birlikte sunulduğunda kriterde daha büyük oranda değişimlere yol açmışlardır. Ayrıca, test listeleri çoğunlukla eski ya da çoğunlukla yeni maddelerden oluştuğunda duyarlılık düşmüştür. Bulgular yorumlanmış ve alanyazın ile kıyaslanmıştır.
Bir grupla psikolojik danışma programının çocukların beslenme alışkanlıklarını geliştirmeye etkisinin incelenmesi

Bu çalışmada, araştırmacı tarafından geliştirilen ve uygulanan grupla psikolojik danışma programının çocukların beslenme alışkanlıklarını geliştirme etkisi incelenmiştir. Araştırma grubunu, İstanbul'da ortaokul 5. sınıflarında öğrenim gören 11 yaş grubundaki 113 öğrenci oluşturmuştur. Uygulama grubunu ise araştırma grubundan seçilen, beslenme alışkanlıklarının geliştirilmesine ihtiyaç duyan, grupla psikolojik danışma çalışması yapılan 15 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmacı tarafından çocukların beslenme alışkanlıklarını geliştirmeye yönelik 10 oturumluk grupla psikolojik danışma programının etkililiği belirlemek üzere 'Çocuklar İçin Beslenme Alışkanlıklarını Geliştirme Ölçeği' oluşturulmuştur. Yapılan analizler sonucunda geçerli ve güvenilir bulunan ölçek, öntest-sontest izleme testi olarak tek grup yarı deneysel modelde uygulama grubundaki çocuklara birebir uygulanmıştır. Uygulama grubundaki çocukların annelerine ise farklı bir ölçek olan 'Çocuklar İçin Yeme Davranışını Değerlendirme Ölçeği' öntest-sontest izleme testi olarak tarama modelinde eş zamanlı olarak birebir uygulanmıştır. Uygulama grubundaki çocukların yanıtladığı 'Çocuklar için Beslenme Alışkanlıklarını Geliştirme Ölçeği'ne ilişkin yapılan Friedman Testi sonucuna göre, çocukların beslenme alışkanlıkları, yapılan grupla psikolojik danışma programı sonrasında anlamlı düzeyde ve olumlu yönde bir değişim göstermiştir. Araştırma kapsamındaki annelerin yanıtladığı Çocuklar İçin Yeme Davranışını Değerlendirme Ölçeği ile çocuklarının yeme davranışlarına ilişkin görüşlerinin Friedman Testi sonucuna göre, ölçeğin tüm alt boyutlarda anlamlı düzeyde ve olumlu yönde farklılaştığı görülmüştür. Grupla psikolojik danışma çalışmasından çocukların nasıl katkılar sağladığına yönelik, anne ve çocuklardan, program sonrasında, birebir görüşme yoluyla alınan nitel veriler toplanarak içerik analizi yapılmıştır. Nitel analizde, oluşturulan kod ve temalar yoluyla bilişsel, fizyolojik ve psiko-sosyal gelişim açısından programın çocuklara önemli katkılar sağladığı görülmüştür. Uygulanan grupla psikolojik danışma çalışması, çocukların sağlıklı beslenme alışkanlıkları geliştirmelerinde yararlı olmuştur.
Türkçe konuşan doğal işitsel sözel yöntemle eğitim gören işitme engelli kız çocukların konuşma anlaşılırlığı ile süre ve perde özellikleri ilişkisi

Araştırmada Anadolu Üniversitesi İÇEM ortaokul ve lise düzeyinde doğal işitsel sözel yöntem ile eğitim gören orta dereceden çok ileri dereceye kadar işitme kayıplı 35 kız öğrencinin konuşmalarının bürünsel özelliklerinden tümce süresi, tümce durak süresi ve sayısı ile perde özellikleri, Mustafa Kemal ilköğretim Okulu ve Gazi lisesine devam eden 33 normal işiten kız öğrencinin konuşma özellikleri son test kontrol gruplu deneme modeli uygulanarak karşılaştırılmıştır. Ayrıca adı geçen özelliklerin normal işitenlere yaklaştıkça işitme engelli çocukların konuşma anlaşılırlığı ile ilişkisi gözlenmiştir. Son olarak, işitme kaybı derecesi ile olan ilişkileri gözlenmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, İÇEM'de eğitim gören işitme engelli çocuklar ile normal işiten çocukların tümce süreleri, durak süreleri ve perde özellikleri anlamlı düzeyde farklılık göstermiştir. Konuşma anlaşılırlığı ile adı geçen özelliklerin ilişkisine bakıldığında, tümce süresi, durak süresi ve sayısı ile perde genişliği arasında anlamlı yüksek bir ilişkiden söz edilebilir. Ancak perde ile konuşma anlaşılırlığı arasındaki ilişkinin oldukça zayıf olduğu söylenebilir. Araştırmanın sınırları içinde kalan orta ve çok ileri derecede işitme kayıpları ile konuşmanın anlaşılırlığı arasında orta derecede ilişki görülmüştür. Ancak ileri ve çok ileri derecedeki işitme kayıpları ile konuşma anlaşılırlığı arasında düşük düzeyde bir ilişki görülmüştür, işitme kaybı ortalaması ile tümce süresi, durak süresi, sayısı ve perde özellikleri arasında düşük bir ilişkiye rastlanmıştır. Bu bulguların ışığında Türkçe konuşan, doğal işitsel sözel yöntemle eğitim gören işitme engelli çocukların konuşma sürecinde normal işitenlere göre daha uzun tümce ve durak süresi kullandıkları, mnormallerden daha çok durak kullandıkları, perde genişliklerinin daha dar olduğu ve perdelerinin yüksek olduğu söylenebilir. Ancak bahsi geçen özellikler normal işiten çocuklara yaklaştıkça konuşma anlaşılırlıklarının artacağı söylenebilir. İşitme kaybı derecesi ile konuşma anlaşılırlığı arasında yüksek ilişki olduğu bilinmesine rağmen erken tanı, erken ve uygun cihazlandırma, işitme kalıntısının en üst düzeyde kullanılması ile uygun eğitim ortamları ve işitme engelli çocuğa doğal dil girdileri sağlanarak onların da normal işiten çocuklar gibi konuşma dilini öğrenebilecekleri ve konuşma anlaşılırlıklarının da normal işiten toplumda kabul görecek düzeye gelebileceği söylenebilir. IV
The determinants of posttraumatic growth and posttraumatic stress among motor vehicle accident survivors: Personality, coping mechanisms, and ruminations

Trafik kazası deneyimi özellikle Türkiye'de sıklıkla yaşanan bir olaydır. Travmatik olaylar olumsuz psikolojik sonuçlara yol açsa da bu olayların olumlu sonuçları da psikoloji literatüründe incelenmektedir. Bu çalışma Türkiye'deki trafik kazası mağdurlarında, trafik kazalarının travma sonrası stres ve travma sonrası gelişim gibi olumsuz ve olumlu sonuçlarını incelemeyi amaçlamaktadır. TSS ve TSG'yi yordayan faktörler sırasıyla Multivariate Risk Factor ve Life Crises and Personal Growth Modelleri temel alınarak incelenmiştir. Bu faktörler kişilik özellikleri, olaya ilişkin faktörler ve baş etme ve ruminasyonlar gibi kaza sonrası değişkenlerdir. Ayrıca, TSG ve sürücü olan trafik kazası mağdurlarında olumlu sürücü davranışlarındaki değişim arasındaki ilişki Life Crises and Personal Growth Modeli ve Conservation of Resources Teorisi'nin birleşimi temel alınarak incelenmiştir. Çalışmanın örneklemi 225 yetişkin trafik kazası mağdurundan oluşmaktadır. Bunların 105'i erkek, 120'si kadın katılımcılardır. Yapılan regresyon analizlerinin sonuçları kazanın algılanan şiddeti, çaresiz ve kaderci baş etme ve intrusive ruminasyonun TSS'yi yordadığını ortaya çıkarmıştır. Diğer bir yandan, kazanın algılanan şiddeti, problem çözme odaklı başa çıkma ve istemli ruminasyon ise TSG'yi yordamaktadır. TSS ve TSG'nin alt testleri ise farklı değişkenler tarafından yordanmaktadır. Bu çalışmada, ayrıca TSS ve TSG, ve bu değişkenleri yordayan faktörlerin ilişkilerinin incelenmesi amacıyla aracı değişken analizleri yapılmıştır. Çalışmanın sonuçları ilgili literatür bulguları ve çalışmanın hipotezleri çerçevesinde tartışılmış, çalışmanın klinik göstergeleri ve kısıtlılıkları ele alınmış ve gelecek çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur.
The Effects of a coping skills training program on the coping skills, hopelessness and stress levels of mothers of children with autism

oz BAŞA ÇIKMA BECERİLERİ PROGRAMININ OTİSTİK ÇOCUĞU OLAN ANNELERİN BAŞA ÇIKMA BECERİLERİ, UMUTSUZLUK VE STRES DÜZEYLERİNE ETKİSİ Tekinalp, Ergüner Beng ü Yüksek Lisans, Eğitim Bilimleri Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Füsun Akkök Aralık 2001, 173 sayfa Otistik çocuğa sahip olan aileler, birçok sorunla başa çıkmak durumundadırlar. Otistik çocuğun varlığı tüm aileyi etkilemektedir ancak, bakımlarından sorumlu olan kişiler olarak, anneler genellikle diğer aile üyelerinden daha fazla zorluk yaşamaktadırlar. Çocuğun daha fazla bakım ihtiyaçlarının yarattığı stresin yanı sıra, anneler, öfke, üzüntü, hayal kırıklığı gibi duygularla da başa çıkmak zorunda kalırlar. Bu çalışma, otistik çocuğu olan annelere yönelik bir başa çıkma becerileri programı oluşturmayı ve bu programın otistik çocuğu olan annelerinbaşa çıkma becerileri, umutsuzluk ve stres düzeylerine etkisini ölçmeyi amaçlamaktadır. Denekler Ankara'da özel eğitime gereksinim duyan çocukların eğitim aldığı bir merkez olan İlgi Özel Eğitim Merkezi'nden seçilmiştir. Bu araştırmaya 10 anne katılmıştır. Deneysel araştırma deseni kullanılmış, deney grubuna sekiz oturumdan oluşan başa çıkma becerileri programı uygulanmıştır. Deney ve kontrol grubu, özürlü Çocuk Anne-Babaların Stres Düzeyini ölçme Aracı, Başa Çıkma Stratejisi ölçeği ve Beck Umutsuzluk ölçeklerinden alınan öntest ve son test sonuçlarına göre karşılaştırılmıştır. Deney ve kontrol grubu arasındaki farkları ortaya koymak üzere parametrik olmayan istatistiksel yöntemlerden Mann-Whitney U Testi ve Wilcoxon Testi kullanılmıştır. Sonuçlar umutsuzluk ve bir başa çıkma stratejisi olarak sosyal destek arama puanlarında anlamlı farklar olduğunu; kaçınma, problem çözme ve stres puanlarında gruplar arası anlamlı bir farkın olmadığını göstermiştir. Ayrıca, programa katılan annelerle yapılan görüşme sonuçları otistik çocuğa sahip olan anneler için etkili olduğu yönünde ipuçları vermiştir. Tüm bunlardan yola çıkarak, programın, otistik çocuğu olan annelerin yaşamlarına olumlu katkıları olduğu söylenebilir.
Ebeveyni boşanmış 14-18 yaş arası öğrenciler ile ebeveyni birlikte yaşayan 14-18 yaş arası öğrencilerin benlik algılarının ve kaygı düzeylerinin karşılaştırılması

Bu araştırma 14-18 yaş arasında ebeveyni boşanmış ve ebeveyni birlikte olan öğrencilerin benlik algıları ve kaygı düzeyleri arasındaki ilişkiyi irdelemek ve çeşitli sosyodemografik değişkenlerle bu ilişki arasındaki anlamlı farklılıkları belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi İstanbul ili özel okullarından 14-18 yaş arası 70'i boşanmış aileden, 74'ü boşanmamış ailelerden oluşan toplam 144 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada ölçme aracı olarak 'Benlik Algısı Ölçeği', 'Durumluluk- Sürekli Kaygı Ölçeği'' uygulanmıştır. Ayrıca Öğrencilerin bireysel ve ailevi özelliklerine yönelik bilgiler içeren ''Kişisel Bilgi Formu'' kullanımıştır. Araştırmada kullanılan iki adet ölçeğin cronbach's alpha değerleri hesaplanmış, ölçeklerden hesaplanan ortalama değerler arasında korelasyon analizi uygulanmıştır. Lineer regresyon analizi ise, Benlik saygısı ölçeğinden elde edilen bağımlı değişkeni yordayıcı değişkenleri tespit edebilmek amacıyla uygulanmıştır. Demografik değişkenlere göre ise; t testi ve Tek yönlü varyans analizi uygulanmıştır. Sosyodemografik özellikler ile ölçekler bağlamında yapılan analizler sonucunda benlik algısı ve kaygı düzeyinin ters orantılı işlediği, boşanma sürecinde kız çocuklarının süreçten daha fazla ettkilendiği, boşanmış ailelerin çocuklarında kaygının benlik algısını daha yüksek oranda etkilediği, anne ve babanın eğitim düzeyinin artmasıyla benlik saygsının da arttığı, kaygı düzeyinin ise azaldığı, boşanan aileleye sahip çocukların kardeş sayısının da az olduğu ve aile ilişkilerinden memnun olma durumunun ise düşük seviyelerde gözlemlendiği görülmüştür.
Cinsiyet, yalan söyleme ve çıkar elde etmenin yalana ilişkin yüklemelere etkisi

Yalan söylemenin, kişilerarası ilişkilerin vazgeçilmez bir parçasını oluşturduğu yaklaşımından yola çıkarak, bu çalışmada belirli durumlarda söylenen yalanlar için yapılan nedensel yüklemelerin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, birbirini izleyen iki ayrı araştırma yapılmıştır. Birinci araştırmada yalan söyleyen kişi, yalan söylenen kişi, yalan sonucunda çıkar elde etme durumu ve katılımcı cinsiyetinin yalan için yapılan nedensel yüklemelerin içsel-dışsal, istikrarlılık, genellik ve niyet boyutları üzerinde farklılık yaratıp yaratmadığı araştırılmıştır. Birinci araştırmadan farklı bir örneklem üzerinde gerçekleştirilen ikinci araştırmada, söylenen yalan için yapılan yüklemelerin, yalan söyleyen kişi, yalan söylenen kişinin cinsiyeti, yalan sonucunda çıkar elde etme durumu ve katılımcı cinsiyetine bağlı olarak değişip değişmediği incelenmiştir. Birinci araştırmanın sonuçları yalan söyleyen kişinin bütün yükleme boyutları açısından etkili olduğunu göstermektedir. Aile bireyinin söylediği yalanlar için, diğerlerine göre daha dışsal, istikrarlı, duruma özgü ve iyi niyetli yüklemeler yapılmıştır. Yalanın kime söylendiği ve yalan sonucunda çıkar elde etme durumunun sadece niyet yüklemeleri üzerinde etkili olduğu; kişinin kendisine söylenen ve sonucunda kazanç elde edilmeyen yalanlara daha iyi niyetli yüklemeler yapıldığı bulunmuştur. İkinci araştırmadan elde edilen sonuçların, genel olarak ilk araştırmanın bulgularıyla tutarlılık gösterdiği bulunmuştur. İlk araştırmadan farklı olarak yalan söylenen kişinin cinsiyetinin araştırmaya dahil edilmesi sonucunda, bu değişkenin istikrarlılık dışındaki bütün yükleme boyutları açısından etkili olduğu gözlenmiştir. Ancak, yalanın bir kadına veya erkeğe söylenmesinin içsel-dışsal ve niyet yüklemeleri üzerinde tek başına bir etkisinin olmadığı; bu etkinin ne yönde olduğunun yalanın kimin tarafından söylendiği ve yalan sonucunda çıkar elde etme durumuyla birlikte belirlendiği gözlenmiştir. Elde edilen bulgulara göre, bir kadına çıkar elde edilen bir yalan söylenmesi durumunun yapılan içsel-dışsal ve niyet yüklemeleri açısından en kritik koşul olduğu saptanmıştır.
Din değiştirme ve radikalleşme ilişkisi: Alman mühtediler üzerine nitel bir araştırma

Her ne kadar radikal mühtedilerle ilgili kesin rakamlara ulaşılamasa da özellikle 9 /11'den sonra radikalleşme, mühtedilerde sık rastlanan bir fenomen haline gelmiştir. Din değiştirme ve radikalleşme ilişkisini inceleyen bu çalışmada, din değiştirme tipleri ve radikalleşme ilişkisi, mühtedilerde din değiştirmenin hangi sıklıkta ve hangi süreçlerde meydana geldiği, normal bir din değiştirme sürecinderadikalleşmeye iten sebepler üzerinde durulmaktadır. Araştırma 2018 Mart-Eylültarihleri arasında Almanya'nın farklı şehirlerinde yürütülmüş olup araştırma kapsamında 12 erkek ve 10 kadın olmak üzere toplamda 22 mühtediyle mülakat yapılmıştır. Bu çalışma din değiştirme ve radikalleşme ilişkisine dair Türkçe literatürdegiriş niteliğinde bir çalışma olup genel bir kavrayış sunmaktadır. Araştırma kapsamında görüşülen mühtedilerde radikalleşme eğilimi belirli düzeylerle sınırlı kalmıştır ve bu araştırmanın katılımcılarının radikal olarak değerlendirilemeyeceği ortaya çıkmıştır.
Grup rehberliğinin anne - babaların çocuklarına yönelik davranışları ve çocuklarının sınav kaygısı düzeylerine etkisi

Bu araştırmada, anne-babalara yönelik grup rehberliğinin, anne-babalarin çocuklarına yönelik davranışları ve çocuklarının sınav kaygısı düzeylerine etkisi incelenmiştir. Araştırma, 27'si deney 27'si kontrol grubunda olmak üzere toplam 54 anne-baba ve bunların çocuklarıyla, deney ve kontrol gruplu ön-test, son-test ve izleme ölçümlü desen ile yürütülmüştür. Araştırmanın denekleri 1996- 1997 öğretim yılında Malatya Özel Merkez Dersanesi'ne devam eden öğrencilerin anne-babalari arasından seçilmiştir. Araştırmada anne-babalarin çocuklarına yönelik davranışları araştırmacı tarafından geliştirilen Anne-Baba Davranış Envanteri Anne-Baba Formu ile anne-babalarin algılan, Anne-Baba Davranış Envanteri-Öğrenci Formu ile de çocukların algılarına göre ölçülmüştür. Araştırmacı tarafından geliştirilen bu iki ölçeğin geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmıştır. Öğrencilerin sınav kaygısı ise Öner (1990) tarafından Türk kültürüne uyarlanan Sınav Kaygısı Envanteri ile ölçülmüştür. Aynca, deney ve kontrol gruplarının sosyo-ekonomik düzey açısından betimlenebilmesi için Bacanlı (1992) tarafından geliştirilen Sosyo-Ekonomik Düzey Ölçeği kullanılmıştır. Deney grubundaki anne-babalar 10 hafta süreyle grup rehberliği sürecine katılmışlardır. Anne-babalann çocuklarına yönelik davramşlan grup rehberliği süreci öncesinde, sonrasında ve 10 hafta sonraki izleme ölçümünde anne-babalarin kendi algılan ve çocuklarının algılarına göre ABDE-AB ve ABDE-Ö Formlan ile ölçülmüştür. Aynı şekilde, çocukların sınav kaygısı düzeyleri de SKE ile ölçülmüştür. Ön-test, son-test ve izleme ölçümünde elde edilen veriler varyans analizinin özel bir hali olan Tekrarlanmış Ölçümler için Çift Yönlü Varyans Analizi tekniği ile analiz edilmiş ve şu bulgular elde edilmiştir: 1. Anne-babalara yönelik grup rehberliği, anne-babalarin çocuklarına yönelik davranışlarının olumlu yönde değişmesinde etkili olmuştur. 2. Anne-babalann davranışlanndaki bu olumlu değişim deney ve kontrol gruplarındaki anne-babalarin çocuklarının ABDE-Ö Formu'ndan ön-test, son-test ve izleme ölçümünde almış oldukları puanlara ilişkin analizler tarafindan da desteklenmiştir. 3. Anne-babalara yönelik grup rehberliği çocukların sınav kaygısı düzeylerinin azaltılmasında etkili olmamıştır.
Genç yetişkin üniversite öğrencilerinde çocukluk çağı travmalarının duygu düzenleme becerileri ve kaygı düzeyleri ile ilişkilerinin incelenmesi

Bu araştırma kapsamında, genç yetişkin üniversite öğrencilerinde (18- 25 yaş arası) çocukluk çağı travmalarının duygu düzenleme becerileri ve kaygı düzeyleri üzerindeki ilişkilerinin incelenmesi hedeflenmiştir. İlk aşamada çeşitli devlet üniversitelerinde ve vakıf üniversitelerinde eğitim gören 425 öğrenciye ulaşılmış demografik bilgi formu ve ölçekler dağıtılmıştır. Öğrencilerin cevaplandırdığı ölçekler esas alınarak değerlendirme yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, çocukluk çağı travmaları duygu düzenleme becerileri üzerinde olumsuz etki yaratmaktadır. Bireylerin çocukluk çağı travma düzeyi; kendini suçlama, kabul etme, yıkım ve diğerlerini suçlama düzeyini arttırmaktadır, pozitif tekrar odaklanma, plana tekrar odaklanma, pozitif yeniden gözden geçirme düzeyini azaltmaktadır. Çocukluk çağı travmaları, duygu düzenleme becerilerinden yalnızca 'kabul etme' üzerinde öngörüldüğü şekilde olumsuz etki etmemiş, 'kabul etme' düzeyini arttırmıştır. Çocukluk çağı travmalarının duygu düzenleme becerilerinden 'düşünceye odaklanma' ve 'bakış açısına yerleştirmek' üzerinde etkisi olmadığı sonucuna varılmıştır. Ayrıca çocukluk çağı travmaları ve kaygı düzeyleri incelenmiş, çocukluk çağı travmalarının kaygı düzeylerini arttırdığı sonucuna varılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular literatür aracılığıyla tartışılmıştır.
Kamuda olup, çağrı merkezinde çalışan personelin ailevi, fiziksel ve ruhsal sağlık durumları ile psikolojik semptomları arasındaki ilişkinin incelenmesi

İşletmeler açısından son derece önemli bir kavram olan ve literatürde de sıkça bahsi geçen çağrı merkezleri, müşterilerin sorularına ve beklentilerine daha hızlı ve iyi bir şekilde cevap verebildiklerinden, işletmelerin mevcut müşterilerini korumak ve artırmak konusunda yeni stratejilerin ve politikaların hızlı bir şekilde geliştirilip müşteri potansiyellerinin arttırılmasına olanak sağlamaktadır. Bu araştırmada, kamuda olup, çağrı merkezinde çalışan personelin fiziksel, ruhsal, ailevi, sağlık durumları incelenmiş, tarama türünden betimsel bir çalışma yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi 2015- 2016 yılında İstanbul Büyük Şehir Belediyesi ALO 153 Beyaz Masa Çağrı Merkezinde çalışan 262 personelden oluşmaktadır. Çalışanlara demografik, ailevi ve sağlık değişkenlerini içeren soruların yanı sıra Kısa Semptom Envanteri'de uygulanmıştır. Yapılan bu çalışmada kısa semptom envanterinin güvenirliği yüksek bulunmuş, yapılan normallik testi sonucunda verilerin normal dağılımdan gelmediği tespit edilmiştir. Yapılan analizlere bu sonuca göre parametrik olmayan testlerle devam edilmiştir. Verilerin analizinde; Spearman's korelasyon, Mann-Whitney U Testi, Kruskal-Wallis H Test kullanılmıştır. Çağrı merkezi çalışanlarının ruhsal, ailevi, fiziksel sorunlarının psikolojik semptomlara bakılarak incelenmesini hedefleyen bu çalışma ailevi sağlık ve demografik değişkenlerinin bazılarının çağrı merkezi çalışanlarının yaşadıkları semptomların artışıyla ilişkili olabileceğini göstermektedir.