turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kişilerarası ilişkilerin, duygu düzenleme güçlüğünün ve kaygının bağlanma stilleri ile ilişkisi

Bu araştırmada kişilerarası ilişkiler, duygu düzenleme güçlüğü ve kaygının bağlanma stilleri ile ilişkisinin incelenmesi hedeflenmiştir. Aynı zamanda katılımcıların çocukluk çağında maruz kaldıkları örselenme yaşantılarının da bağlanma stilleri ile ilişkisi incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini yaş ortalaması 24 olan üniversite öğrencileri ve çalışan genç yetişkin bireyler oluşturmuştur. Katılımcılara internet üzerinden ulaşılmıştır. Katılımcılara Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II, Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği, Kişilerarası İlişkiler Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği ve Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği verilmiştir. Belirtilen ölçeklerin yanı sıra katılımcılara araştırma hakkında bilgi sahibi olabilecekleri ve istenildiği takdirde araştırmayı bırakabileceklerine yönelik aydınlatılmış onam formu ve kişisel bilgi formu da verilmiştir. Elde edilen verilerin analizi için SPSS kullanılmıştır. Verilerin analizinde İlişkisiz Gruplar t Testi, Pearson's Korelasyon Matriksi, K Ortalama Kümeleme Analizi ve Tek Yönlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Yapılan araştırmanın bulgularına göre, YİYE-II'den elde edilmesi beklenen dörtlü bağlanma stillerinin elde edilememesi sonucu bağlanma stilleri, güvenli bağlanma stili grubu ve güvensiz bağlanma stili grubu olarak ayrılmıştır. Güvensiz bağlanma stili grubunun DDGÖ'nin alt ölçeklerinden, KİÖ alt ölçeklerinden ve BAÖ'den güvenli bağlanma stili grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde ayrışmıştır. Güvensiz bağlanma stili grubunun, güvenli bağlanma stili grubuna göre duygu düzenleme güçlüğü yaşadığı, kişilerarası ilişkilerde ketleyici ilişki tarzını kullandığı ve daha kaygılı oldukları bulgularına ulaşılmıştır. ÇÇTÖ'nin fiziksel istismar ve cinsel istismar alt ölçeklerinde ise anlamlı bir farklılığa ulaşılamamıştır.
Farklı meslek gruplarının narsisistik yapılanmaları ile beden self ilişkisi ve öfke ifade tarzları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Araştırmanın amacı; farklı meslek gruplarında narsistik yapılanma ile öfke ifade tarzı ve beden self ilişkisi arasında ilişki olup olmadığının ve varsa bu ilişkinin nasıl olduğunun araştırılmasıdır. Çalışmada katılımcı olarak İstanbul ilinde çalışan altı farklı meslek grubundan 18 yaş ve üzeri kişiler seçilmiştir. Katılımcılar belirlenirken kadın ve erkek sayısı dengede tutulmaya çalışılmış ölçekler 117 erkek, 181 kadına olmak üzere toplam 298 kişiye uygulanmıştır. İki bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında t-testi, ikiden fazla bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında Tek yönlü Anova testi kullanılmıştır. Anova testi sonrasında farklılıkları belirlemek üzere tamamlayıcı post-hoc analizi olarak Scheffe testi kullanılmıştır. Araştırmanın sürekli değişkenleri arasında pearson korelasyon ve regresyon analizi uygulanmıştır. Araştırmada meslek gruplarına göre; değişkenlerin ortalamaları ise, Kovaryans analizi ile karşılaştırılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, narsisistik yapılanma ile öfke ifade tarzları alt boyutları arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Narsisistik yapılanma ile beden self ilişkisi alt boyutlarından; görünüş yönelimi, sağlık değerlendirmesi, beden alanlarından doyum arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Mesleklere göre incelendiğinde; sürekli öfke, narsisizm alt boyutları, narsistik yapılanma genel, beden self ilişkisi alt boyutları ile meslek grupları arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur.
Mastering the chaos by asserting agency: Randomness salience and its effects for different models of agency

Bu çalışmada, rastgelelik belirginliğinin önemsizlik hissini arttıracağı ve bunun sonucunda özerk öznelerin özerkliklerini, ilişkisel öznelerin ise ilişkiselliklerini ön plana çıkararak özneliklerini yeniden kurmak isteyecekleri varsayılmıştır. Bölüm 1'de, insanların örüntü tespit etmeye uygun şekilde evrildiği ve bu örüntülerin varoluşsal kaygıyı kontrol etme işlevine sahip olduğu savlandıktan sonra, rastgelelik belirginliğinin bazı olumsuz sonuçlarından bahsedilmiştir. Sonrasında, bu olumsuz deneyimin sebebinin, rastgeleliğin öznelik hissini azaltması olduğu iddia edilmiştir. Bölüm 2'de özerk ve ilişkisel özneliğin özelliklerinden bahsedilmiş, özerk ve ilişkisel öznelerin rastgelelik belirginliği sonrasında özneliklerini farklı yollardan yeniden kuracakları varsayılmıştır. Bölüm 3'te gerçekleştirilen korelasyonal çalışma, özerk özneliğin bireysel kontrol isteği ve sosyal olarak ayrıştırıcı duygularla; ilişkisel özneliğin ise ahenk sağlama isteği ve sosyal olarak bütünleştirici duygularla ilişkili olduğunu göstermiştir. Bölüm 4'te, Çalışma 2, 3 ve 4'teki deneylerde, hem benlik kurgusu hem de rastgelelik manipüle edilmiştir. Çalışma 2 ve 3'ün ortaya koyduğu sonuçlar hipotezlerle uyumlu olmamakla birlikte, Çalışma 4'ün sonuçları önemsizlik hissi hipotezini desteklemiştir. Çalışma 5 de bu sonucu tekrarlamış ve ilgili hipotezin desteklendiği tespit edilmiştir. Bölüm 5'te, benlik kurgusu genel kişilik özelliği olarak ölçülmüş, sonrasında da rastgelelik manipüle edilmiştir. Çalışma 6'daki sonuçlar özneliğin yeniden kurulması hipotezini desteklememiş, ancak Çalışma 7 ve 8 bu hipotezi destekler nitelikte bazı bulguları sağlamıştır. Çalışma 9'da, örtülü olarak rastgelelik hissini arttıran kontrol yoksunluğu manipüle edilmiş; rastgelelik belirginliği sonrasında özerk öznelerin, kontrol sahibi bir tanrıya inanç şeklinde vücut bulan dışsal kontrol odaklarıyla aralarına daha fazla mesafe koyarak özerkliklerini ön plana çıkardıkları bulunmuştur. Bölüm 6'da, çalışmaların bulguları, bu bulguların sağladığı pratik çıkarımlar ve çalışmaların olası kısıtları tartışılmıştır.
Geç ergenlikte depresyon, anksiyete ve yeme bozuklukları arasındaki ilişki

Yeme bozuklukları her türlü sosyo-ekonomik düzeyde görülebilen ve giderek yaygınlaşan bir hastalık haline gelmiştir. İnsanın yaşamını ciddi boyutlarda tehdit eden yeme bozuklukları diğer psikopatolojilerle ilişkili olduğu düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı, geç ergenlik döneminde depresyon ve anksiyete gibi psikolojik etkenlerin yeme bozuklukları ile ilişkisini klinik olmayan bir örneklemde incelemektir. Çalışmanın iki temel hipotezi vardır. İlk olarak yeme bozukluklarının depresyon ile ilişkisi; ikinci olarak da yeme bozuklukları ile anksiyete arasındaki olası ilişki araştırılmaktadır. Bu amaçla, çalışmaya İstanbul Avrupa yakasında bir vakıf üniversitesinde okuyan 466 kız öğrencisi katılmış fakat sadece 451 kişinin verileri kullanılmıştır. 15 katılımcının verileri uygun bulunmadığından çalışmadan çıkarılmıştır. Sırasıyla, bireysel bilgi formu, demografik bilgi formu, Yeme Bozukluğu Değerlendirme Ölçeği, Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri, Beck Depresyon Envanteri kullanılmıştır. Pearson korelasyon katsayısı çalışması ile yeme bozuklukları hem depresyon hem sürekli anksiyetesi ile pozitif ve anlamlı bir ilişki tespit edilirken, durumluk anksiyetesi ile istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanamamıştır. Ayrıca araştırmada çoklu regresyon analizi kullanılmış ve VKİ, Depresyon ve Sürekli anksiyetesi'nin yeme bozukluklarını % 38 oranında yordadığı bulgulanmıştır. Bu veriler doğrultusunda, ergenlik dönemindeki üniversite kız öğrencileri yeme bozuklukları gelişiminde yüksek risk grubunu oluşturması nedeniyle, kampüslerde gereken önlemleri almak ve yeme bozukluklarının depresyon, anksiyete gibi diğer psikolojik faktörleriyle ilişkisini anlamak ve daha önceki çalışmaları desteklemek araştırmanın önemini göstermektedir.
YGS hazırlık sürecindeki lise son sınıf ve mezun olan öğrencilerin sınav kaygıları ile ilişkili özelliklerin incelenmesi

Bu çerçevede araştırmanın amacı YGS hazırlık sürecindeki lise son sınıf ve mezun olan öğrencilerin sınav kaygıları ile ilişkili özelliklerin incelenmesidir. Bu amaçla öğrencilerin sınav kaygısı puanlarının sınıf, yaş, cinsiyet, baba yaşama, baba eğitim, evlerinde yaşayan kişi sayısı, üniversiteye giden kardeş, çalışma odası olmama, rahat çalışabilme imkanı olma, programlı çalışma, sınava giriş sayısı, sınava günlük hazırlanma süresi, spor yapma, aile baskısı hissetme ve psikolojik destek alma, anne yaşama, anne ve baba birliktelik, anne eğitim, anne meslek, baba meslek, aile gelir durumu, başka bir şehre göç etme, lisede okul değiştirme, kardeş sayısı, doğum sırası, dershaneye gitme, dershaneye gitme süresi, özel ders alma, üniversite sınavına girilen alan değişkenleri araştırılmıştır. Araştırmada genel tarama modeli kullanılmıştır. Genel kaygı ölçeği ve Sınav kaygısı ölçeği kullanılmıştır. İstanbul ili Kadıköy, Ataşehir ve Sultanbeyli ilçelerinde bulunan okullardan farklı okul türlerinden lise son sınıf öğrenciler ve mezun olanlar evreni oluştururken bu genel evren içinden rastlantısal olarak belirlenen okullardan ve kurslara devam eden mezunlardan 726 kişi örneklem oluşmuştur. Veri toplamak amacıyla kişisel bilgi formu, durumluk ve sürekli kaygı envanteri ile sınav kaygısı envanteri kullanılmıştır. İlgili ölçek ve sorular, Türkiye'ye yapısall olarak uygun olan ve geçerliliği çeşitli araştırmalarla test edilmiş genel sorulardır. Yani ölçekler araştırmanın amacını ölçmeye yönelik likert ölçek tipi sorulardan oluşmaktadır. Katılımcılara uygulanan 750 adet anket dağıtılmış, 24 anket geçersiz sayılmış 726 anket geçerli olarak kabul edilmiştir. Elde edilen veriler, SPSS 21 programı ile analiz edilmiş ve %95 güven düzeyi ile çalışılmıştır. Çalışmada elde edilen veriler doğrultusunda parametrik test tekniklerinden T testi ve ANOVA kullanılmıştır. Öğrencilerin sınav kaygısı puanlarının sınıf, yaş, cinsiyet, baba yaşama, baba eğitim, evlerinde yaşayan kişi sayısı, üniversiteye giden kardeş, çalışma odası olmama, rahat çalışabilme imkanı olma, programlı çalışma, sınava giriş sayısı, sınava günlük hazırlanma süresi, spor yapma, aile baskısı hissetme ve psikolojik destek alma değişkenlerinde genel kaygı ve farklı alt boyutlarda anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Öğrencilerin sınav kaygısı puanlarının anne yaşama, anne ve baba birliktelik, anne eğitim, anne meslek, baba meslek, aile gelir durumu, başka bir şehre göç etme, lisede okul değiştirme, kardeş sayısı, doğum sırası, dershaneye gitme, dershaneye gitme süresi, özel ders alma, üniversite sınavına girilen alan değişkenlerine göre grupların aritmetik ortalamaları arasında genel kaygı ve hiçbir alt boyutta anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.
Üniversite öğrencilerinde mizah ve iletişim becerilerinin bağlanma stilleriyle ilişkisi

Üniversite öğrencilerinde mizah ile bağlanma stilleri arasındaki ilişkiyle beraber iletişim becerileri ve bağlanma stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmanın örneklem grubunu gönüllülük esasına göre belirlenen Üsküdar Üniversitesinde 18-65 yaş aralığında olan, bilinen madde bağımlılığı ve psikiyatrik hastalığının olmayan 200 öğrenci oluşturmaktadır. Öğrencilerin kullandıkları mizah tarzları, iletişim becerileri ve bağlanma stilleri hem cinsiyet, yaş, medeni durum gibi sosyodemografik değişkenlerin alt boyutlarına göre incelenmiştir. Çalışmada veri toplama aracı olarak sosyodemografik veri formu, mizah tarzları ölçeği, iletişim becerileri envanteri, ilişki ölçekleri anketi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, araştırmaya katılan üniversite öğrencilerinin katılımcı mizah tarzı yüksek olan bireylerin iletişim becerileri de yüksektir. Kendini geliştirici mizah tarzı yüksek olan bireylerin iletişim becerileri yüksek olmakla birlikte kendini yıkıcı mizah tarzı yüksek olan bireylerin iletişim becerileri düşük olması beraberinde saldırgan mizah tarzı yüksek olan bireylerin iletişim becerileri düşüktür. Korkulu bağlanma düzeyi yüksek olan bireylerin duygusal iletişim becerisi düşük olmakla birlikte güvenli bağlanma düzeyi yüksek olan bireylerin iletişim becerileri de yüksektir. Üniversite öğrencilerinin katılımcı mizah tarzı ve yüksek iletişim becerisi, güvenli bağlanmanın artmasına neden olmakla birlikte katılımcı mizah tarzı korkulu bağlanmanın azalmasına; kişiyi geliştirici ve yıkıcı mizah tarzları korkulu bağlanmanın artmasına neden olmaktadır. Katılımcılardan elde edilen bulgulara göre kişiyi geliştirici mizah tarzı saplantılı bağlanmanın azalmasına; kişiyi yıkıcı mizah tarzı saplantılı bağlanmanın artmasına neden olmaktadır. Ulaşılan bulgulara göre katılımcı ve saldırgan mizah tarzları kayıtsız bağlanmanın azalmasına neden olurken; kendini geliştirici mizah tarzı kayıtsız bağlanmanın artmasına sebep olmaktadır. Elde edilen bulgular ilgili literatürün ışığında tartışılmıştır.
Özsaygı düzeyini geliştirme programının ilköğretim okulu 6 ve 7. sınıf öğrencilerinin özsaygı düzeylerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, araştırmacı tarafından geliştirilen Özsaygı Düzeyini Geliştirme Programının özel bir ilköğretim okulunun 6 ve 7. sınıflarına devam eden öğrencilerin özsaygı düzeylerine etkisini incelemektir. Araştırma grubunu, Ankara ilindeki Özel Alp İlköğretim Okulunun 6 ve 7. sınıflarına devam eden 106 öğrenci oluşturmuştur. Öğrencilerin özsaygı düzeylerini tespit etmek için, Coopersmith Özsaygı Envanteri kullanılmıştır. Ölçeğin, Rosenberg Özsaygı Ölçeği ile benzer ölçekler geçerliğine ve test tekrar test yöntemi ile güvenirliğine bakıldıktan sonra, özsaygı düzeyi düşük 28(16 kız, 12 erkek) öğrenci tespit edilmiştir. Araştırma ön-test son-test kontrol gruplu deneysel bir araştırmadır. Tespit edilen 28 öğrenci deney ve kontrol gruplarına tabakalı örnekleme yapılarak rastgele atanmıştır. Deney grubuna seçilen öğrencilerle bireysel olarak programın amaçlan ve kuralları konusunda görüşülmüş ve aileleri çalışma konusunda bilgilendirilmiştir. Deney grubuna, Özsaygı Düzeyini Geliştirme Programı 10 oturum olarak uygulanmıştır. Oturumlar haftada bir kez yapılmış ve her oturum 90 dk. süreyle uygulanmıştır. İki grubun ön test ve son test ölçümlerinden elde edilen verilerin analizi için tekrarlı ölçümlerde iki faktörlü ANOVA kullanılmıştır. Beklenenin tersine, Özsaygı Düzeyini Geliştirme Programı'nın, İlköğretim 6 ve 7. sınıfa devam eden öğrencilerin özsaygı düzeyini geliştirmede etkili bir yöntem olmadığı görülmüştür.
Lise öğrencilerinin anne baba tutum algıları ile kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi

Bu çalışmada Malatya ili sınırları içerisindeki farklı liselerde eğitim görmekte olan 9. ve 12. sınıf lise öğrencilerinin durumluk ve sürekli kaygı düzeyleri ile anne baba tutumları arasındaki ilişki ve sosyodemografik değişkenlerin kaygı düzeyleri ile algılanan anne baba tutumları üzerindeki etkisi incelenmiştir. Araştırmada 358 lise öğrencisine Kişisel Bilgi Formu, Durumluk-Sürekli Kaygı Ölçeği ile Anne Baba Tutum Ölçeği uygulanmıştır. Veriler normal dağılım gösteren ikili değişkenler için t-testi, normal dağılım gösteren ikiden fazla değişkenler için ANOVA analizi, hangi gruplar arasında farklılık olduğunu belirlemek için LSD testi, sürekli ve durumluk kaygı ile anne baba tutumlarını değerlendirme düzeyleri arasında ilişkinin olup olmadığını ve yönünü belirlemek için Pearson Korelasyon Analizi uygulanmıştır. Cinsiyet, yaş ve sınıf değişkenlerine göre durumluk ve kaygı düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılığın olduğu görülmüştür. Kız öğrencilerin erkek öğrencilere göre sürekli kaygı düzeyleri daha yüksek bulunmuştur. 16 yaş ve üzerindeki öğrencilerin durumluk kaygı düzeyleri 15 yaşındaki öğrencilere göre daha yüksek bulunmuştur. 12. sınıftaki öğrencilerin 9. sınıftaki öğrencilere göre durumluk kaygı düzeyleri daha yüksek çıkmıştır. Cinsiyet, yaş, sınıf kademesi, annenin çalışma durumuna göre algılanan anne baba tutumlarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılığın olduğu görülmüştür. Kız öğrenciler anne ve babasında demokratik tutumu daha fazla algılarken, erkek öğrenciler koruyucu ve otoriter tutumları daha fazla algılamışlardır. 15 yaşındaki öğrenciler anne ve babasını daha fazla demokratik tutumda algılarken, 16 yaş ve üstündeki öğrenciler anne ve babasını daha fazla otoriter algılamışlardır. 9. sınıftaki öğrenciler anne babasını daha fazla demokratik tutumda algılarken, 12. sınıftaki öğrenciler anne ve babasını daha fazla otoriter tutumda algılamıştır. Burs alan öğrenciler anne ve babasını daha fazla koruyucu tutumda algılamışlardır. Çalışmayan anneye sahip öğrenciler çalışan anneye sahip öğrencilere göre annesini daha fazla koruyucu tutumda algılamışlardır. Babanın çalışma durumuna göre algılanan anne baba tutumlarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Durumluk ve sürekli kaygı düzeyleri ile algılanan anne baba tutumları arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Demokratik tutum ile durumluk ve sürekli kaygı düzeyleri arasında negatif yönde, koruyucu ve otoriter tutum ile durumluk ve sürekli kaygı düzeyleri arasında pozitif yönde bir ilişki bulunmuştur.
Romantik kıskançlığın erken dönem uyum bozucu şemalar ve çocukluk travmaları ile ilişkisi

Bu çalışmada romantik kıskançlığın, erken dönem uyum bozucu şemalar ve çocukluk travmaları ile arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı araştırılmıştır. Buna ek olarak romantik kıskançlığın, uyum bozucu şemaların ve çocukluk çağı travmalarının bazı değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Çalışma örneklemini, çeşitli üniversitelerde öğrenim görmekte olan 94 gönüllü üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Bu çalışmada veriler; Romantik Kıskançlık Ölçeği, Young Şema Ölçeği, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği ve Sosyo-Demografik Bilgi Formu ile elde edilen bilgilerle toplanmıştır. Araştırmada veri analizi için SPSS 22.00 programından faydalanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemleri olarak sayı, yüzde, ortalama, standart sapma kullanılmıştır. İki bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında t-testi kullanılmıştır. Araştırmanın sürekli değişkenleri arasında pearson korelasyon ve regresyon analizi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda; erken dönem uyum bozucu şemaların ve çocukluk çağı travmalarının romantik kıskançlık ölçeği alt ölçekleriyle bazı boyutlarda ilişkili olduğu ancak bu ilişkinin açıklayıcılık gücünün düşük olduğu bulunmuştur. Sosyodemografik özelliklere bakıldığında, çocukluk çağı travmalarından erkeklerin fiziksel ve duygusal ihmal puanları ile fiziksel, duygusal ve cinsel istismar puanları ve toplam puanları kadınlarınkinden yüksek bulunmuştur. Erken dönem uyum bozucu şemaların cinsiyete ve yaşa göre farklılaşıp farklılaşmadığına bakıldığında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Romantik kıskançlık ölçeğinin cinsiyete göre farklılaşıp farklılaşmadığına bakıldığında sadece kıskançlığın nedenleri ölçeğinde yetersizlik duygusu ve kaybetme korkusu puanlarında farklılaşma bulunmaktadır. Erkeklerin ortalaması, kadınların ortalamasından yüksek bulunmuştur. Evli olamayıp romantik ilişkisi bulunan kişilerin kıskançlık tetikleyicilerinden birinci tür ve ikinci tür kıskançlık tetikleyicilerine verdikleri tepkiler, ilişkisi olamayanların puanlarından yüksek bulunmuştur.
Yetişkinlerde travmatik yasın ve travma sonrası büyümenin psikososyal belirleyicileri

Kişinin hayatındaki önemli ve sevilen birinin kaybı bir yas sürecini beraberinde getirir. Kaçınılmaz olan bu süreç her zaman olağan çizgisinde seyretmeyebilir. Bazı durumlarda kişi kayıp yaşantısına uyum yapmakta güçlük çekmekte ve bu süreci travmatik bir şekilde yaşayabilmektedir. Travmatik yas süreci, literatürde yeni bir tanı kategorisi olarak tartışılmakta olan güncel bir konudur. Bunun yanı sıra bu durumun olumsuz sonuçları ve yol açtığı psikolojik zorluklar da çalışmalar tarafından gösterilmiştir. Bu durumu daha iyi tanımak ve ayrıştırmak amacıyla ülkemizde yasın travmatik bir hal almasına etki eden psikososyal faktörlerin belirlenmesi bu çalışmanın temel amaçlarından biridir. Bunun yanı sıra bu çalışmada son yıllarda üzerinde durulan bir konu olan travma sonrası büyümenin yas sürecindeki yansımalarını incelemek amaçlanmıştır. Çalışmanın amacı doğrultusunda travmatik yas ve travma sonrası büyüme üzerinde etkisi olduğu bulunan kayıp yaşayan kişinin demografik özellikleri, kayıp yaşantısına ait özellikler, travmtik yas ve travma sonrası büyüme değişkenleri incelenmiştir. Bu amaç dahilinde araştırmaya 6 ay ve öncesinde yakın kaybı yaşamış 18 yaş ve üstü 474 kişi katılmıştır. Araştırma sorularına koşut olarak elde edilen bulgular, yas sürecinin travmatik bir hal almasında, kayıp yaşayan kişinin cinsiyetinin, kaybedilen kişinin yakınlık derecesinin, ölüm nedeninin, ölüm yerinin ve cenazeye katılımın olağan yas sürecini travmatik bir hale dönüşmesinde temel etkileri olduğunu göstermiştir. Kaybedilen kişinin yakınlık derecesinin, ölüm nedeninin ve ölüm yerinin ise travma sonrası büyüme üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Araştırma sonucunda, kaybı olan kişinin eğitim düzeyi, yaşadığı kayıp sayısı, kaybedilen kişinin yaşı, kayıp yaşantısının ani ve şiddetli oluşu ve aktif yas tepkilerinin travmatik yas sürecini anlamlı bir biçimde yordadığı belirlenmiştir. Travma sonrası büyümeyi yordayan değişkenlerin de kayıp yaşayan kişinin eğitim düzeyi, kayıp sayısı, sosyal destek, dindarlık ve aktif yas tepkileri olduğu saptanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular ilgili literartür ışığında tartışılmış; uzmanlara koruyucu programlar geliştirmede yol gösterebilecek nitelikte olabileceği vurgulanmıştır.
The role of heuristics in sentence comprehension

Psikodilbilim içindeki araştırma alanlarından biri insanların cümleleri nasıl anladığına odaklanır. Cümle anlama çalışmalarında gösterilmiştir ki dil kullanıcıları cümleleri bazen 'yüzeysel' bir şekilde işlemlemektedir (Barton & Sanford, 1993; Ferreira, 2003), standart dışı cümleler sık sık yanlış anlaşılmaktadır (Ferreira, 2003), çevrimiçi cümle anlamadaki yanlış anlamalar eksik yeniden-çözümlemeden ötürüdür (Christianson et al., 2001). Bu bulgular Yeterince-İyi (Ferreira, 2003; Ferreira, Bailey & Ferraro, 2002; Ferreira & Patson, 2007; Sanford & Sturt, 2002; Swets, Desmet, Clifton & Ferreira, 2008; Townsend & Bever, 2001) işlemleme yaklaşımına öncü olmuştur. Bu yaklaşımda, cümle anlama sisteminin 'sezgisel' olarak adlandırılan stratejiler geliştirebildiği ve bu kısayolları (Swets et al., 2008) kullandığı varsayılmaktadır. Bu çalışmanın merkezinde adların canlı olma özellikleri üzerinden geliştirilen sezgiselin cümle işlemlemedeki rolü vardır. Bunu test etmek için, bölgesel olarak iki anlamlı olan yapılar içeren cümleler kullanılmaktadır. Kendi-hızında okuma deneyinin sonuçları göstermektedir ki insanlar aynı iki anlamlı yapıya, yapıyı oluşturan adların canlılık özelliğine göre farklı şekilde davranabilmektedir. Ayrıca, bölgesel olarak iki anlamlı olan yapının netleştirilmesi de ad dizisindeki adların canlılık özelliklerinden etkilenebilmektedir.