turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
657 sayılı kanun kapsamında disiplin cezaları ve Ceza Hukuku genel ilkelerinin disiplin hukukunda uygulanabilirliği

Devlet kavramının tanımına ve oluşumuna ilişkin pek çok görüş ileri sürülmüştür. Jellinek'e göre devlet, belli bir ülke üzerinde yerleşmiş, zorlayıcı yetkiye sahip bir üstün iktidar tarafından yönetilen bir insan topluluğunun meydana getirdiği siyasi kuruluştur. Bir topluluğa mensup insanların bir takım temel haklarından vazgeçerek bir iktidara üstünlük tanıması ve yönetilmeyi kabul etmesinin genel gerekçesi üzerinde yapılan tartışmalarda güvenlik, sağlık, eğitim gibi gerekçelerle ve isteyerek bu haklardan vazgeçtiği kabul edilmeye başlanmıştır. Böylece Devlete üstün ve ayrıcalıklı bir güç tanınmış olmasının insan ögesine hizmet etmek adına yapıldığı görüşü ağırlık kazanmıştır. Üstelik toplumsal, ekonomik, kültürel ve teknolojik gelişmelere paralel olarak Devletin yetki alanı da giderek genişlemeye başlamıştır. Ancak her halükarda insanların temel ve vazgeçilmez devredilemez çekirdek haklarının var olduğu fikrinin yaygınlaşmaya başlamasıyla birlikte bu hakların güvence altına alınması ve ihlal edilmemesi için Devlet adına hareket eden İdarenin denetlenmesi gerekmiştir. Zamanla tarafsız bir denetimin ancak yargı organlarınca gerçekleştirilebileceği görülmüştür. Özellikle de Devletin kişisel hak ve özgürlüklere en çok müdahale etme imkanının bulunduğu ceza hukukunda temel hak ve özgürlüklere yer verilmesi ve ceza yargılaması esnasında bu hakların korunması da ancak insan hakları kavramının gelişmesi ve korunması için ulusal ve uluslararası tedbirler alınması ile mümkün olmuştur. Bu noktada idare adına hareket eden personelin denetimi bir yandan bu personelin haklarının neler olduğu ve ne ölçüde korunacağı önem arz etmeye başlamıştır. Bu sebeple çalışmanın başında idarenin yaptırım uygulama yetkisi ve kamu personeli disiplin hukuku üzerinde durulacak ikinci bölümse ise ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukukunda yer alan temel hak ve ilkelerin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu bakımından uygulanıp uygulanmayacağı hususuna değinilecektir.
Hastane bilgi yönetim sistemi 'nin Isparta'da bulunan sağlık kuruluşları üzerindeki etkililiğinin araştırılması

Sağlık alanında bilgi teknolojilerinin kullanımı mevcut sorunların çözümüne katkı sağladığı gibi, sağlık alanında bilişimden yeterince yararlanılmaması ise yeni sorunları beraberinde getirmektedir. Sağlık hizmeti almak üzere başvuran bir hastanın önceki başvurularından elde edilen tüm bilgiler olanki sağlık probleminin değerlendirilmesinde de büyük önem taşır. Bu bilgiler aynı zamanda olan sunulacak hizmetlerin maliyetlerinin de düşmesini sağlayabilir. Bu bağlamda tüm bu bilgilerin en kısa zamanda doğru ve tasnif edilmiş olarak gereksinim duyan sağlık personeline sunulması gereklidir. Bunu sağlayabilmek için, hastanelerde tam otomasyon bilgi yönetim sistemi kavramı gündeme gelmektedir. Bu araştırma Isparta'daki yataklı hastanelerde bilgisayar teknolojisini öncelikle yazılım sonra donanım olarak analiz etmek ve bu konuda tamamlayıcı bir durum tespiti yapabilmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde bilgi, bilgi toplumu, bilgi yönetimi ve yönetim bilgi sistemi hakkında bilgi verilmektedir. İkinci bölümde; sağlık ve tıp bilişimi üzerinde durulmakta, üçüncü bölümde Hastane Bilgi Yönetim Sistem 'lerine değinilmekte, dördüncü bölümde ise Hastane Bilgi Yönetim Sistem 'lerinin Isparta'daki sağlık kuruluşları üzerindeki etkililiği ele alınmaktadır.
Suburbanization and a suburban community in Turkey: The case of Bahçeşehir

oz TÜRKİYE'DE UYDU YERLEŞMELERİN YAYGINLAŞMASI VE BİR UYDU YERLEŞME TOPLULUĞU: BAHÇEŞEHİR ARAŞTIRMASI Danış, Aslı Didem Yüksek Lisans, Sosyoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Sencer Ayata Ocak 2001, 149 sayfa Bu tezde, Türkiye'de uydu yerleşim konut alanlarının ortaya çıkışı ve gelişimi incelenmiştir. Bu amaçla, İngiltere, Amerika Birleşik Devletleri, İsveç ve Latin Amerika gibi çeşitli toplumlarda uydu yerleşimlerin yaygınlaşmasındaki farklı modeller araştırılmıştır. Farklı uydu yerleşim modellerinin incelenmesi, Türkiye'deki 1980 sonrası üst-orta sınıf uydu yerleşimlerinin bu farklı modellere birebir uymadığını göstermektedir. Bu tezde ayrıca, 19. yüzyıl ortalarından bugüne Türkiye'deki kentsel konut alanlarının dönüşümü ele alınmıştır. Son bölümde, İstanbul'da özgün ve yeni bir uydu yerleşim alanı olan Bahçeşehir'in toplumsal ve kültürel özellikleri, sosyo-ekonomik yapısı, şehir içi taşınma kalıplan, aile ve toplumsal cinsiyet ilişkileri, komşuluk ilişkileri, ve sakinlerinin diğer kent nüfusuyle ilişkisi tartışılmıştır. Yeni kentsel parçalanma, kent alanında gitgide artan bir toplumsal ve mekansal kutuplaşmaya işaret etmektedir. Uydu yerleşim toplulukları, kent toplumuna kıyasla görece daha homojen bir yapıya sahip olmasına rağmen, Bahçeşehir araştırması, bu yeni uydu yerleşim alanlarının toplumsal ve kültürel bir farklılık barındırdığını tespit etmiştir. Bahçeşehir'deki bu iç farklılaşmanın iki ana toplumsal grubu, bir yanda daha modern ve çocuk-merkezli bir yaşam tarzını benimsemiş, yüksek- eğitimli ve yönetici-meslek sahibi grup, diğer tarafta Anadolu kökenli, daha geleneksel bir yaşam tarzını sürdüren girişimci gruptur. Uydu yerleşim sakinleri arasında güvensizlik ve korku söyleminin yaygınlaşması, ve uydu yerleşim sakinlerinin kent yaşamından çekilmesi gibi uydu yerleşim topluluklarında görülen diğer özellikler Bahçeşehir'de de gözlenmiştir. Bu iki grup uydu yerleşimin güvenliğine atfedilen önem açısından da farklılaşmaktadırlar.
Yönetsel açıdan GAP

Güneydoğu Anadolu Projesi, Türkiye açısından olağanüstü bir öneme sahip olan dev bir projedir. Ayrıca ekonomik ve toplumsal olarak önemlidir. Bu dev proje, merkezi yönetim tarafından oluşturulan Güneydoğu Anadolu Projesi olarak adlandırılan bir kuruluş tarafından uygulanmaktadır. Şu ana değin GAP İdaresi güçlü, verimli, demokratik ve katılımcı bir yapı gösterememiştir. Bu nedenden ötürü günümüzde Güneydoğu Anadolu Projesi ile ilgili hedefler ne yazık ki gerçekleştirilememiştir. GAP İdaresi, dünyadaki diğer bölgesel gelişim modellerinden oldukça farklı bir özelliğe sahiptir. Sonuç olarak, GAP İdaresi son derece güçlü bir merkeziyetçi yapıya sahiptir. Aksine daha yerel, demokratik ve katılımcı bir yapının mümkün olabildiğince en kısa süre içerisinde oluşturulması zorunludur. Eğer daha yerel, demokratik ve katılımcı bir yapı için geç kalındığı düşünülüyorsa, bir önceki cümlede vurgulanan bakış açısının bundan sonra hazırlanacak olan diğer bölgesel gelişim modellerinde göz önünde tutulması gerekmektedir.
Yurtluk-ocaklıks: Land, politics of notables and society in Ottoman Kurdistan, 1820-1890

Bu tez, on dokuzuncu yüzyıl boyunca Osmanlı Kürdistanındaki yurtluk-ocaklık ve hükumet topraklarının dönüşümünü incelemektedir. Bu topraklar sahiplerine siyasi ve iktisadi ayrıcalıklar da sağladığından, bu çalışma ayrıca yurtluk-ocaklık ve hükumet sahibi olarak Kürt emirlerinin taşra düzeni dahilindeki dönüşümüne de ışık tutmaktadır. Merkezileşme reformlarının hız kazandığı Tanzimat dönemi ise yurtluk-ocaklık topraklara ilişkin siyasi ve iktisadi imtiyazlarla uyuşmamaktaydı. Zirki emirlerinin Diyarbekir'in kuzeydoğusunda tasarrufunda bulunan yurtluk-ocaklık ve hükumet toprakları örneğini takip ederek bu tez bu topraklara ilişkin ihtilaflı mülkiyet kavramını ve 1858 Arazi Kanunnamesi sonrasında bu toprakların akıbetini göstermektedir. Bu kanunname sıklıkla Osmanlı bağlamında modern özel mülkiyetin doğuşuğuyla ilişkilendirildiğinden, bu tez Osmanlı hükumetinin tahakkümündeki tanımların ötesinde özel mülkiyete ilişkin çatışmalı bakış açılarını irdelemektedir. Böyle yaparak da yurtluk-ocaklık ve hükumet topraklarından özel mülkiyet oluşumunu Zirki emirleri ve Osmanlı hükumetinin iddiaları arasındaki boşluklarda incelemektedir. Bu oluşum sürecinin altında yatan karmaşayı göstererek aynı zamanda bu sürecin yekpare bir süreç olmadığını aksine kendi gündemleriyle birlikte birçok faili barındırdığını da ortaya koymaktadır. Bunun yanında, bu çalışma Zirki mirlerinin de dahil olduğu ayanın siyaset yapma yollarındaki değişen mefhumları incelemektedir. Osmanlı topraklarında yüzyılın ortasından itibaren ortaya çıkan tarımın ticarileşmesiyle birlikte, bu tez Osmanlı Kürdistanında toprak tasarrufunun on dokuzuncu yüzyıl boyunca iktisadi bir güçten siyasi bir güce nasıl evrildiğini göstermeye çalışmaktadır.
Kamu kurumlarında elektronik belge yönetim sistemi ve verimlilik ilişkisi: Adıyaman Üniversitesi örneği

Adıyaman Üniversitesi, 2006 yılında kurulmuş olan bir kamu kurumudur. Bu, doğal olarak kurumun iş, işleyiş ve verdiği hizmeti göz önüne getirmekte, sorgulanmasına sebep olmaktadır. E-devlet, genel olarak kamusal işlem ve hizmetlerin uygun bilişim teknolojileri kullanılarak elektronik ortama transferi ve bu ortamda yürütülmesi şeklinde tanımlanabilmektedir. E-devlet uygulamaları ile kamusal hizmetlerde verimlilik sağlamak ve bu sayede vatandaş memnuniyeti artırılarak daha güvenilir, etkileşimli bir devlet-vatandaş ilişkisi amaçlanmaktadır. Bu çalışmanın amacı, bir kamu kurumu olan Adıyaman Üniversitesi çalışanlarının bilişim teknolojilerini kullanımının verimlilikle ilişkisini araştırmaktır. Bu araştırmada anket ile veri toplama metodu kullanılmıştır.
State violence and human rights: The European Human Rights Court cases submitted against Turkey on detention

Türkiye Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne bireysel başvuruda bulunabilme hakkını 1987'de vermiştir. Aynı yıl bir kanun hükmünde kararname ile Kürt bölgelerinde yer alan yedi şehirde olağanüstü hal ilan edilmiş ve böylece kolluk kuvvetlerinin bu alandaki uygulamaları yargısal denetimden muaf tutulmuştur. Milyonlarca insanın hukuki statüsünde değişikli öngören bu iki önemli gelişmenin kesişiminde, daha çok Kürtlere karşı işlenen insan hakları ihlalleri erişilebilir ve etkili bir iç hukuk mekanizmasının yokluğunda AİHM'e taşınmıştır. Takip eden yıllarda AİHM Türkiye'nin güneydoğusundan yapılan binlerce bireysel başvuru almış ve böylece 1990'larda yaşanmış olan şiddete dair hikayeler ilk defa kamusal bir forumda duyulmuştur. Mahkeme'nin Türkiye aleyhine vermiş olduğu binlerce karara rağmen, insan hakları söylemi ile birlikte güvenlik ve anti-terör söylemlerinin de gelişmesiyle, bu kararların etkisi ulusal seviyede kısıtlı kalmıştır. Bu tezde yapmayı amaçladığım Mayıs 2009'dan önce Türkiye aleyhine verilmiş gözaltında ölüm ile ilgili mahkeme kararlarını inceleyerek birbirine zıt olarak görünen bu iki söylemin iç dinamiklerini anlamaya çalışmaktır. Mahkemenin, devleti ve devletin sorumluluklarını nasıl kurguladığına ve mahkeme kararlarının mevcut ihtilafların kapsamlarını nasıl dönüştürdüğüne bakarak, insan hakları hukunun devlet şiddetine müdahale etmekte ne ölçüde kısıtlı kaldığını mahkemenin kararlarındaki istisna durumlarına ve suskunlukları üzerinden incelemeyi hedeflemekteyim.
İl özel idaresi üzerinde idari vesayet denetimi

Temelleri 1 864 Vilayet Nizamnamesine dayanan il özel idaresi 'il' adlı coğrafi alanda faaliyet gösteren Anayasal bir yerel yönetim kurumudur. İl özel idarelerinin bütün işlemleri, eylemleri, personeli ve organları söz konusu idarenin yürütme organı olan ve aynı zamanda merkezi idarenin ildeki en üst temsilcisi ve ajanı sayılan, atamayla göreve gelen valinin yanında çeşitli kanunlarda gösterilen makamlarca idari vesayet denetimine tabi tutulmaktadır. İl özel idareleri üzerindeki idari vesayet denetimi, kendileri dışında kanunlarda gösterilen idari makam veya kuruluşlar tarafından, kanunlarda gösterilen sınırlar içinde, kamu yararım gözetmek, mahalli idareleri kanun dışı hareketlerden ve kamuya zarar verecek tasarruflardan uzaklaştırmak amacı ile yerine getirilmektedir. İl özel idarelerinin icraya ilişkin bir takım karar, eylem ve işlemleri ile organları ve personeli üzerinde gerçekleşen idari vesayet denetimi, onaylama, erteleme, bozma, önceden izin ve ilgili makamın yerine geçme şeklinde uygulanmaktadır. İdare sistemimizi örnek aldığımız Fransa'da 1982 yılında yapılmaya başlanılan ve valinin il özel idaresi ile irtibatının kesilmesi yönündeki gelişmeler ülkemizde yoğun tartışmalara konu olmuştur. İl özel idareleri üzerindeki idari vesayet denetimi en azmdan hafifletilmelidir. Valinin seçimle işbaşına gelmesi Türk yönetim sistemi ve geleneği bakımından uygulanabilecek bir öneri olarak görülmemektedir. Ancak, Fransa örneğinde olduğu gibi validen il özel idaresi üzerindeki yürütme görevi alınarak bu görev il genel meclisi içinden çıkacak bir başkana devredilmesi yararlı olabilir.
The Role of new information and communication technologies on community organisation: The case of 1999 Kocaeli earthquake

öz YENİ ENFORMASYON ve KOMÜNİKASYON TEKNOLOJİLERİNİN TOPLUMSAL ÖRGÜTLENMEDEKİ ROLÜ: 1999 KOCAELİ DEPREMİ ÖRNEĞİ Hoşgör, A. Evren Yüksek Lisans, Bilim ve Teknoloji Politikaları Ana Bilim Dalı Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Raşit Kaya Haziran 2001, 146 sayfa Son yirmi yılda telekomünikasyon ve bilgisayar teknolojilerinin buluşmasıyla, dünya ölçeğinde bir bilgisayar ağları sistemi ortaya çıktı. Bu ağlar, en başta Internet, birbiriyle iletişim kurmak isteyen insanlar tarafından benimsendi ve böylece iş dünyasının ya da entellektül, siyasal ve sosyal yaşamın önemli bir aracı haline geldi. Böylece İnternetin, demokrasi, siyasal katılım ve sivil toplumla ilgili konuları yeniden düşünmeyi gerektirecek bir potansiyele sahip olup olmadığı üzerine tartışmalar başladı. Bu tezde, demokratik ilkelerin internete uygulanabilirliği konusundaki belli başlı görüşler ve iddialar değerlendirilmektedir. Çalışma, bu görüşlerin kuramsal temellerini ortaya koymakta ve söz konusu ilkelerinuygulanma potansiyelini etkileyen faktörlerin neler olduğunu tartışmaktadır. Bu çerçevede, tezde yalnızca kuramsal tartışmalarla yetinilmeyip, internetin 1999 Kocaeli Depremi sırasında oynadığı rolü araştıran bir örnek-olay çalışmasına da yer verilmiştir. Çalışmanın amacı, internetin, katılımcı demokrasiyi ve kamusal alanı geliştirip geliştiremeyeceğini veya nasıl geliştireceğini göstermektir. Çalışmanın ulaştığı ana sonuç, internetin içinde yer aldığı kültüre yön vermekten çok onu yansıtmakla sınırlı kaldığıdır. Internet, tek başına, kamunun tamamına dönük özel bir gündem yaratma gücüne sahip olmadığı gibi toplumsal diyalog için gerçek anlamda katılım olanakları sunmaktan da oldukça uzaktır.
Yerel katılımın arttırılmasında yerel gündem 21 ve kent konseylerinin rolü

Eski Yunan Antik kentlerine kadar uzanan ve günümüze kadar farklı süreçlerden geçerek, değişen toplumsal ve siyasal süreçlere bağlı olarak yeni araçlar geliştiren demokrasi, özgürlük ve eşitlik ideallerini dengeli bir biçimde gerçekleştirmek yolunda bir takım sorunları içinde barındırmaktadır. Bu sorunları gidermek amacıyla, yeni bir yönetim modeli bulmaktan ziyade, demokrasi içinde yeni araçların ve farklı çözüm yollarının geliştirildiği görülmektedir. Günümüz temsili demokrasilerinde, katılımcının seçim katılımındaki payı, katılımı anlamsızlaştırmakta ve bunun neticesinde daha fazla kişinin daha etkin katılımının sağlanması amacıyla yurttaş küçük ve yoğun gruplara ağırlık vermektedir. Uluslararası sözleşmelerde ifadesini bulan kent yönetimleri, yerel yönetimlerin demokratikleştirilmesi amacı ile oluşturulan 'Yerel Gündem 21' projesi ve bunun alt başlığım oluşturan kent konseyleri, halkın yönetime katılımının arttırılması, sivil toplum kuruluşlarının yönetim sistemi üzerinde etkin olma çabalarının geliştirilmesinin bir aracı olarak oluşturulmaktadır. Sonuç olarak, 'daha fazla katlimi' amacıyla geliştirilen modellerden birini oluşturan 'Yerel Gündem 21' projesi, yönetişim anlayışının uygulamaya geçirilmesinde, yerel demokrasinin geliştirilmesinde ve katılımın arttırılmasında atılan önemli bir adım olarak görülmektedir. Bununla birlikte projenin farklı ülkelerdeki uygulamaları farklı sonuçlar vermektedir. Dünyadaki uygulamaların 'çevre' odaklı olmasına karşın ülkemizde 'yönetişim' odaklı çalışmalar dikkati çekmektedir ve bu da yönetimle ilgili bir takım sorunların hala çözülmeyi beklediğini ortaya koymaktadır. Bu çalışmada, projenin uygulama alanlarından birini oluşturan Türkiye'deki 'kent konseyi' yapılan incelenmiş ve hazırlıksız olan toplumlarda katılım taleplerinin karşılanmasında, kentli duyarlılığının gelişmesinde projenin yetersiz kaldığı alanlar ortaya koyulmuştur.
Kırsal kalkınma ve köy-kent uygulamaları

Bu çalışmanın konusu 'Kırsal Kalkınma ve Köy-Kent Uygulamalan'dır. Türkiye'de Cumhuriyet'in kuruluşundan günümüze kadar kırsal kalkınmayı sağlayacak ve mevcut sorunları ortadan kaldırabilecek bir takım önlemler ve projeler, akademik çevrelerden siyasi partilere kadar, çok sayıda çevre tarafından ele alınmıştır. Bu projelerden biri olan Köy-Kent Projesi, köy yaşamını daha uygar hale getirmeyi hedeflemektedir. Bu tez çalışmasının amacı, sosyo-ekonomik kırsal sorunların arttığı, göçün ve çarpık kentleşmenin meydana geldiği Türkiye'de bu problemlere Köy-Kent Projesinin bir çözüm olup olmayacağını incelemektedir. Bu çalışma, üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Türkiye'nin iç göç yapısı ve 'Kırsal Kalkınma Stratejileri' incelenecektir. İkinci bölümde, Köy-Kent Projesi, düşünsel ve diğer özellikleri açısından ele alındıktan sonra, Türkiye'deki uygulama örnekleri incelenecektir. Son bölümde ise, Ordu ili Mesudiye İlçesi Çavdar ve yöresi köylerinde uygulanan Köy-Kent Projesi kapsamlı olarak ele alınacak ve genel anlamda Köy-Kent Projesine yöneltilen eleştiriler ortaya konacaktır.
Polislerin hayat boyu öğrenme eğilimlerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, polis memurlarının yaşam boyu öğrenme eğilimlerini incelemek ve bazı demografik değişkenlerle ilişkilerini ortaya koymaktır. Araştırmanın evrenini 2018 yılında Gaziantep ili Şahinbey ve Şehitkamil İlçesi Emniyet Müdürlüklerinde görevli polis memurları oluşturmaktadır. Çalışmamın örneklemini ise farklı birimlerde görev yapan rasgele seçilen 304 polis memuru oluşturmaktadır. Nicel yaklaşım çerçevesinde betimsel bir çalışmadır. Araştırmada, veri toplama aracı olarak 'Kişisel Bilgi Formu' ve Yaman ve Yazar (2015) tarafından geliştirilen 'Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimleri Ölçeği' kullanılmıştır. Ölçeğin güvenirliği tespit edilmiş ve Cronbach Alpha katsayısı 0,97 olarak bulunmuştur. Araştırmada istatistiksel analizlerde bağımsız örneklemler t testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizi sonucunda, çalışmaya katılan polis memurlarının yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin orta düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, polislerin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin; cinsiyete, öğrenim düzeyine, mezun olunan okul türüne ve görev yapılan birime göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olmadığı, buna karşın yaş, mesleki kıdem ve yabancı dil bilgisi bakımından ise anlamlı farklılık olduğu tespit edilmiştir.
Türkiye'de sivil toplum kuruluşlarının insan haklarının korunmasındaki rolü ve yargılamaya toplumsal katılım

bu çalışmada, Türkiye'de temelli STK'ların insan hakların korunmasında ve geliştirlmesindeki rolü belirlemeye gayret edilmiştir. Geçmişte ve günümüzde sivil toplum ve insan hakları açısından Türkiye'nin içinde bulunduğu durum değerlendirilmiştir. Bu çalışma 4 kesim ve 9 bölümden oluşmaktadır. Birinci kesimde araştırma hakkında açıklamalara yer verilmiştir. İkinci kesimde, araştırma bakımından önemli olan insan hakları, sivil toplum kuruluşları kavramları irdelenmiştir. Üçüncü kesimde ise Türkiye'de, STK'ların insan haklarının korunmasındaki rolü belirlenmeye çalışılmıştır. Dördüncü kesimde genel değerlendirmelere yer verilmiştir
Belediyelerde katı atıkların yönetimi: Başakşehir Belediyesi örneği

Çevre kirliliklerinin önlenmesinde yerel yönetimler üst düzeyde görevler üstlenmişlerdir. Özellikle kentte yönetim unsuru olarak ön planda olan yerel yönetim birimleri kenti korumak ve bu bağlamda çevreyi kirlilik açısından en aza indirmeye yönelik adımlar atılmıştır. Sözgelimi katı atık yönetimi konusunda belediyeler yetkili ve karar alan kuruluşlardır. Katı atıkların toplanmasından bertarafına kadar olan süreçte tüm sorumluluk yerel yönetimlere düşer. Atık, yok edilmesi gereken bir madde değil geri kazanılması gereken kaynak olarak görülmektedir. Bu açıdan katı atıkların geri dönüşümü, günümüzde ekonomik, çevresel ve yasal olarak önemli bir konu durumuna gelmiştir.
Kamu kurumlarında elektronik belge yönetimi uygulamalarında karşılaşılan problemler:Teknik şartnamelerin incelenmesi

Kamu kurumlarındaki elektronik belge uygulamalarıyla ilgili sorunların ortaya konulması çerçevesinde e-belge uygulamalarına ilişkin teknik şartnamelerin incelenmesi önemlidir. Bu çalışmada, kamu kurumlarında Elektronik Belge Yönetim Sistemi ile ilgili hazırlanan projelerin hayata geçirilmesinde gözlemlenen ve yaşanan sorunların teknik şartnamelere ve Türk Standartları 13298 Elektronik Belge Yönetimi Standardı'na uygunluğunun değerlendirilmesi amaçlanmış; ayrıca uygulamada karşılaşılan genel problemlere dikkat çekilmeye çalışılmıştır. İnceleme ve karşılaştırmanın yapıldığı bu tezde betimleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada, Elektronik Kamu Alımları Platformu'nda EBYS uygulama projeleriyle ilgili on iki kamu kurumuna ait teknik şartname incelenmiştir. Bu teknik şartnamelerin TS 13298 standardında zikredilen dosya tasnif planları, elektronik belgelerin kayıt işlemleri, EBYS kullanım özellikleri, erişim kontrolü ve güvenlik, sistem tasarım ve yönetimi, doküman yönetimi, elektronik olmayan sistemlerle uyumluluk temel başlıklarına uygunluğu araştırılmıştır. Bu çalışma sonucunda, teknik şartnamesi incelenen on iki kamu kurumunun, EBYS standardında ifade edilen kriterlere uygunluk yüzdesi %54, 4 olarak ölçülmüştür. Bu sonuç; EBYS uygulamalarını hayata geçiren kamu kurumlarının e-devlete geçiş sürecinde çok önemli bir başarı sağlayamadıklarını göstermektedir.
Etnisite olgusunun kavramsal sınırları ve modernite açısından incelenmesi

Bu çalışmada etnisite kavramının sınırlarının belirlenmesi ve etnisite ile modernite arasındaki ilişkilerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Konu teorik olarak ele alınmış; etnisite teorileri arasmda temel öneme sahip eserlerde belirginlik kazanan kavramsal sınırlar belirlenmeye çalışılmıştır. Modernite olgusu, ilerleme, modernleşme ve küreselleşme süreçleri bağlamında araştırılmış ve etnisite ile modernite arasındaki ilişkiler değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, etnisitenin modernite ile olan ilişkisinin çok yönlü bir doğası olduğu görülmüş; etnik kimliklerin kaybolacağına yönelik düşüncelerin zayıfladığına değinilmiştir.