turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Yasası çerçevesinde yerel yönetimlerde mali örgütlenme

Türkiye'de yerel yönetimlerin yıllardır ciddi sorunlarla karşı karşıya olduğu görülmektedir. Bunların bir bölümünü de örgütsel sorunlar teşkil etmektedir. Yerel yönetim reformu kapsamında, 2000'li yıllarda mahalli idarelerin kuruluş yasaları değiştirilmiş; kamu mali yönetimi sisteminde köklü bir değişim süreci yaşanmıştır. Mali yönetimin temel belgesi niteliğindeki 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Yasası yürürlüğe konulmuştur. Ancak, bu yasayla ihdas edilen mali hizmetler birimlerinin, idarelerin teşkilat yapılarında hiyerarşi ve işlev açısından nerede konumlandırılacağı ile aynı mali yönetim ve kontrol sistemine tabi tutulan mahalli idarelerde, mali örgütlenme konusunda standart bir yapılanmanın sağlanamaması tartışma konusudur. Ayrıca, örgüt yapısının yataylaşması, uzmanlaşması ile personelin niteliği arasında da sıkı bir ilişki söz konusu olup, bu noktada, etkin bir personel yönetimi de önem arz etmektedir. Bu çalışmada, belediyeler ve bağlı idareleri ile il özel idarelerinde ve yerel yönetim birliklerinde, 5018 sayılı yasa çerçevesinde öngörülen mali örgütlenme yapısının oluşumunda ve işleyişinde yaşanan yasal düzenlemelerdeki eksikliklerden, kurumsal anlayışlardaki farklılıklardan, personel yönetimindeki aksaklıklardan kaynaklı sorunlar önce tespit edilmekte; uygulama farklılıkları ya da çelişkileri örnekleriyle paylaşılmakta; son aşamada, yeni kamu mali yönetimi anlayışının mahalli idarelerde benimsenip, yerleşmesinde kurumlara öncülük etmesi beklenen mali hizmetler birimi odak alınarak örgüt yapısı konusunda standardizasyonun ve yasal çerçeveye uygunluğun sağlanmasına yönelik yasal-kurumsal düzeyli ve personel bazlı önerilerle çözüm aranmaktadır.
Fransa'da yerelleştirme reformu (1982-1995)

tarihli yerelleştirme yasası ile başlatılan ve tamamlanması uzun bir zamana yayılan yerelleştirme reformuyla bölge düzeyinde yerel yönetimler kuruldu, il ve bölgede yerel yönetimin yürütme işlevi 'atanmış' validen alınıp 'seçilmiş' yerel meclis başkanına verildi, yerel yönetimlerin organlarının oluşum ve işleyişinde çoğulculuğu sağlayacak düzenlemeler yapıldı. Yerel yönetimlerin karar ve işlemleri üzerinde vali aracılığı ile uygulanagelen 'önsel' vesayet denetimi yerini yönetsel yargının uygulayacağı 'sonsal' denetime bıraktı ; yerel yönetimlerin akçal denetimi ile ilgili Bölge Sayıştayları kuruldu. Yerel yönetimlerin yetki ve sorumluluk alanları genişletildi, yerel yönetimlere gerekli akçal, teknik ve insancıl kaynaklar aktarıldı. Yerel çalışanların ve yerel temsilcilerin çalışma koşullan iyileştirildi. Halkın yönetime katılımını sağlamak için yeni kurumlar getirildi. Reform, genelde olumlu değerlendirmelere konu olmakla birlikte, reformun amaçlarının gerisinde kaldığı getirilen eleştiriler arasındadır. Türkiye'nin de yönetim dizgesinde benzeri reformlar gerçekleştirmesi, çağdaşlaştırılması ve halka yaklaştırılması açısından bir zorunluluk halini almıştır. 123
Çocuk istismarı bağlamında müstehcenlik ve fuhuş suçlarının değerlendirilmesi

Çalışmada çocukların müstehcen ürünler ve fuhuş yoluyla uğradıkları istismar ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu nedenle öncelikle müstehcenlik ve fuhuş yoluyla çocukların uğradıkları istismarın daha iyi anlaşılabilmesi için istismar türleri tespit edilmiştir. Bunun akabinde ise Türk Ceza Kanunu'nun Müstehcenlik ve Fuhuş Suçları'nın düzenlendiği 226. ve 227. maddeleri karşılaştırmalı hukuktan da yararlanmaya çalışmak suretiyle suç inceleme metoduna uygun bir biçimde ele alınmıştır.
Seçilmiş ülke uygulamaları bağlamında idarenin denetlenmesinde ombudsman uygulaması ve Türkiye'de Kamu Denetçiliği Kurumu

20. Yüzyılda sosyal devlet anlayışının hakim olması ve idare eliyle yürütülen kamu hizmetlerinin artışı sonrası idare-birey etkileşimi artmıştır. Bu artış sonucu ortaya çıkan uyuşmazlık ve anlaşmazlıkların giderilmesine yönelik araçların yetersiz kaldığı görülmüştür. İdarenin birey karşısında müdahale alanının artmış olması, idarenin hukukla bağlı olması ve denetlenebilir olmasının önemini hak ve özgürlüklerin korunması açısından bir kat daha arttırmıştır. Bu çalışmada idarenin hukukla bağlı olmasını ve denetlenmesini sağlama amacıyla dünyada birçok ülkede uygulanan 'ombudsman' sistemi incelenecektir. Bu amaçla öncelikli olarak Türkiye'de mevcut idari denetim mekanizmalarının açıklanması tercih edilmiştir. Mevcut idari denetim mekanizmalarına ilişkin bilgiler verilerek sahip oldukları aksaklıklara atıfta bulunularak Türkiye'de idarenin denetimine ilişkin genel tablo çizilmiştir. İdari denetim mekanizmaları açıklandıktan sonra ombudsman kurumunun ortaya çıkışı ve özelliklerine ilişkin bilgi verilmiştir. Seçilmiş uygulamalar olan İsveç, İngiltere, Fransa ve Avrupa Birliği ombudsmanları kapsamlı olarak incelenerek; teşkilatlanması, kurumsal yapı, çalışma şekli ve etki düzeyine ilişkin kapsamlı açıklamalara yer verilmiştir. Ombudsmanın seçilmiş ülke uygulamaları bağlamında incelenmesi sonrası, Türkiye'de 6328 Sayılı Kanun ile kurulan ve faaliyet gösteren Kamu Denetçiliği Kurumu teşkilatlanma, kurumsal yapı ve çalışma şekli bağlamında incelenmiştir. Kamu Denetçiliği Kurumunun çalışma şekli ve teşkilat yapısı seçilmiş ülke uygulamaları ile kıyaslanarak Kamu Denetçiliği Kurumunun etkin faaliyet göstermesini sağlayacak düzenleme önerilerinde bulunulmuştur.
Türkiye'de mahkum emeğinin dönüşümü ve kurumsal örgütlenişi: adalet bakanlığı işyurtları kurumu daire başkanlığı üzerine bir çalışma

Mahpus'un çalışması, dünya genelinde yaygınlaşmış bir ıslah etme yöntemi olarak uygulanmakta fakat bu ıslah yöntemi aynı zamanda neo-liberal ekonomi politikalarının etkisiyle cezaevlerindeki üretim sürecinde önemli bir üretim faktörüne dönüşen ekonomik bir girdiyi de tanımlamaktadır. Mahkumun çalışması bazı ülkelerde cezaevlerinin özelleştirilmesi yoluyla uygulanmaktayken, Türkiye'nin de içinde olduğu bazı ülkelerde ise doğrudan devlet örgütlenmesi içerisinde yer alan bir kurum ya da bu iş için kurulmuş bir devlet şirketi tarafından yürütülmektedir. Bu çalışma mahkum emeğinin bir değerlendirmesini yapmaya odaklanmıştır. Değerlendirmenin çerçevesini, mahkum emeğinin siyasi-iktisadi tarih açısından anlamı ve geçirdiği dönüşümleri incelemek oluşturacaktır. Mahkum emeğinin kullanımını düşünsel-yasal düzlemde 'ıslah etme' amacı-gerekçesi ile meşrulaştıran-açıklayan devletin bu işle yetkili - sorumlu kıldığı kurum olarak İşyurtları Kurumu'nun yapısının incelenmesi, çalışma çerçevesinin içeriğini oluşturacaktır. İçeriğin bir diğer odak noktası mahkum emeğinin Neo-liberal politikalarla bir üretim faktörüne dönüşmesi sürecini incelemek olacaktır. Bu çalışmayla ulaşılmak istenen temel hedef ise mahkum emeğinin ve İşyurtları Kurumu'nu bir arada değerlendirerek; elde edilen bilgileri bilimsel çalışma kriterlerine uygun bir şekilde derlemek ve sunmak olacaktır.
Consequantialist versus deontological ethical dispositions of Turkish banking sector managers: Comparing a public and a private bank

Bu tezin amacı, Türkiye'deki kamu ve özel sektör banka yöneticilerinin etikeğilimlerinde bir fark olup olmadığını, iki etik teoriye göre betimsel bir biçimdeincelemektir: sonuçsal ve deontolojik. Çalışma, kişilerin düşünme biçimleriyle tutarlı şekilde hareket edip etmediklerini görmek üzere, yöneticilerin hem eylem hem düşünme biçimlerindekitercihlerini incelemektedir. Sonuçsal/deontolojik ayrımının geçerlik derecesi ve bu Batı teorilerinin Türkiye şartlarına uyumu da ayrıca incelenmektir. ki hipotez ortaya konmuştur: özel sektör yöneticileri, genç yöneticiler ve erkek yöneticiler daha sonuçsal olmaya eğilimlidir ve kamu sektörü yöneticileri, yaşlıyöneticiler ve kadın yöneticilerin deontolojizme bir eğilimi vardır. Bu hipotezler, Ankara'daki genel merkezlerde çalışan 58 yönetici üzerinde (34'ü kamu, 24'ü özelbankada), veri toplama metodu olarak soru formu ve görüşme kullanılarak test edilmiştir. Veriler üzerinde uygulanan ANOVA analizi ve içerik analizi sonucunda, özel sektör yöneticileri ve erkek yöneticiler daha sonuçsal gözükmektedir, düşünüş ve davranış biçimleri birbirleriyle uyumludur. Ancak kamu sektörü yöneticileri, yaşlı ve kadın yöneticilerin deontolojizme bir eğilimi yoktur. Yarı yapılandırılmış görüşmeler, etik teriminin bilinirliğinin düşük olduğunu göstermiştir. Son 20 yılda Türkiye'deki sosyal değerlerde yaşanan radikal değişimler sebebiyle, birbiriyle çelişen değerler bir arada var olmaktadır. Sonuçsal/deontolojik ayrımının Türkiye için uygulanabilirliği sorgulanabilir.
Türkiye'de mobbingle ilgili düzenlemeler ve bir kamu üniversite hastanesinde taşeron çalışanlara yönelik mobbing araştırması

Mobbing bir ya da birkaç kişinin bir başka kişi/kişileri rahatsızlık verecek derecede ve sıklıkta, bilinçli bir şekilde psikolojik olarak taciz etmesidir. Psikolojik taciz; uğrayan kişilerde psikolojik sekellere yol açabilen, istifalara hatta intihara kadar varan sonuçlar doğurmaktadır. Huzurlu bir çalışma ortamı, çalışanların günlük yaşamlarındaki ve işyerlerindeki moral değerlerini olumlu yönde etkilemektedir. Ancak, yöneticileri ya da iş arkadaşları tarafından mobbinge maruz kalmış çalışanlarda moral değerler belli bir sürede yıkıma uğramaktadır. Bu çalışmanın amacı; son 10 yılda sağlık hizmetlerinin içinde sayıları gittikçe artan, hizmet sunan kişiler olarak yer alan taşeron çalışanlarının psikolojik taciz konusunda ne kadar bilgiye sahip oldukları ve psikolojik tacize maruz kalma düzeylerini tespit etmektir. Araştırmanın ilk bölümünde; mobbingin tanımı, türleri ve taşeron çalışmanın kamuda yaygınlaşmasından bahsedilmektedir. İkinci bölümde mobbing olgusunun Amerika, Avrupa ve Türkiye'de hangi aşamalardan geçtiği ele alınmıştır. Daha sonra Türkiye'deki yasalarda mobbingin hukuki açıdan değerlendirilmesi ve Bir Üniversite Hastanesinde Taşeron Çalışanlara Yönelik Anket Uygulaması ve Anketin Değerlendirilmesi yer almaktadır. Sonuç bölümünde anket sonucuna yönelik önerilerde bulunulmaya çalışılmıştır.
Afet sonrası acil toplanma ve geçici barınma alanları standartlarının değerlendirilmesi, Çankırı ili örneği

Bu çalışmanın amacı 'Türkiye Afet Müdahale Planı' çerçevesinde oluşturulan 'Çankırı Afet Müdahale Planı' içerisinde yer alan barınma alanları ve valilikçe belirlenen toplanma alanlarının afet sonrasında düşünüldüğü gibi afetzedelere hizmet edebilecek mi sorusuna cevap aramaktır. Ayrıca yapılan anket ile öğrencilerin afet konularına bakış açısı, toplanma ve barınma alanları hakkında standartları hakkında bilgileri, Çankırı merkezinde bulunan toplanma alanları hakkındaki bilgilerine ulaşmak amaçlanmıştır. Çalışma nitel ve nicel bilgilerin derlenmesiyle karma bir araştırma ortaya çıkarılmıştır. Toplanma ve geçici barınma alanları bilgileri Çankırı İl Afet Ve Acil Durum Müdürlüğü'nden alınmıştır. Alınan bu bilgiler Sphere: Afete Müdahalede Asgari Standartlar ve İnsani Yardım sözleşmesinde ve Birleşmiş Milletler Mülteci Yüksek Komiserliğince belirlenen standartlara uygunluğu karşılaştırılmıştır. Anket çalışması ise Çankırı Karatekin Üniversitesi Mülkiyet Koruma ve Güvenlik Bölümü öğrencilerine uygulanmıştır. Alınan anket verileri SPSS 22.0 programında analizi yapılmıştır. Çalışmada ortaya çıkan sonuçlara göre Çankırı il merkezinde bulunan toplanma alanlarından biri dışında belirtilen standartlara uygun olduğu görülmüştür. Geriye kalan alanın ise değiştirilmesi daha uygun olacaktır. Geçici barınma alanları için seçilen bölgeler ise iki tanesi asgari standartların hepsini taşırken geriye kalanların eksiklikleri vardır. Yetkililerle yapılan görüşmede bu eksikliklerin giderilmesi çalışmalarının olduğu görülmüştür. Yapılan anket çalışmasında öğrencilerin bilgi düzeylerinin yeterli olmadığı fakat bilgi ve bilinç düzeylerinin artması için eğitimlerin gerekli olduğunu söyledikleri görülmüştür.
Türk kamu yönetiminde astlardan üstlere doğru biçimsel iletişim davranışı

Yağmurlu, Aslı, Türk Kamu Yönetiminde Astlardan Üstlere Doğru Biçimsel İletişim Davranışı, Doktora Tezi, Danışman: Prof. Dr. Turgay Ergun, 144s. Bu tezin amacı, örgüt içinde astlardan üstlere doğru biçimsel iletişimi tartışmak ve bu iletişimi etkileyen etkenleri ortaya koymaktır. Örgüt içinde pek çok yönüyle ele alınabilecek olan iletişim, araştırma çerçevesinde, gerçekleşmesi en güç olan haliyle yani astlardan üstlere doğru ele alınmıştır. Araştırma astlardan üstlere doğru iletişimi etkileyen etkenleri ortaya koymak için altı kamu kurumunda bir araştırma yürütülmüş, anket çalışması yapılmış ve faktör analizi yöntemiyle elde edilen veriler değerlendirilmiştir. Bu değerlendirme sonucunda altı faktör, başka bir deyişle altı etken ortaya çıkmıştır: 'astını rahatlatma', 'asta danışma', 'olumlu beden dili', 'ilgi/bilgi desteği', 'iletişimde üslup' ve 'astına karşı anlayış' olarak adlandırdığımız bu altı etken astların üstleriyle iletişime girmesini etkileyen etkenler olarak belirmiştir. Yapılmış olan araştırma çerçevesinde astların üstleriyle iletişim davranışına girmekten çekinmedikleri sonucu çıkmıştır. Üstler astlara göre kendilerini bu iletişim açısından daha olumlu değerlendirmişlerdir. Araştırma çerçevesinde, anket uygulanan kurumlar arasında farklı eğilimlerin olduğunu göstermektedir.
Başkanlık sisteminin algı yönetimi açısından değerlendirilmesi

Algı yönetimi hedef kitlenin tutum, davranış ve algılarının hedeflenen yönde oluşturulması veya değiştirilmesini sağlar. Algı yönetiminin hedefi, algıyı yönetmek isteyen kişinin istekleri doğrultusunda hedef kitlenin duygu, düşünce, tutum ve algılarını uzun vadede değiştirmektir. Hedef kitlede algı oluşturmak ve imajı yönetmek algı yönetiminin en önemli ve temel amacını oluşturur. Bazı toplumlar algı yönetimine karşı daha hassastırlar. Algı yönetim sürecinde bireylerin ve toplumların psikolojik, kültürel ve sosyolojik yapıları hedef belirlenirken önem kazanmaktadır. Algı yönetimi kampanyası bütün çabaların uygulamaya dönüştürülmesidir. Bu çalışma ile Türkiye'de halkın Başkanlık sistemiyle ilgili bilgi seviyesi ve halk tarafından başkanlık sisteminin nasıl algılandığı araştırılmıştır. Bu çalışma ile halkın demokratik sistemler hakkındaki görüşleri, mevcut parlamenter sistemin işleyişinin yeterli olup olmadığı ve başkanlık sistemine ihtiyaç duyulup duyulmadığı araştırılmıştır. Bu bağlamda, kuvvetler ayrılığı ilkesine göre siyasal rejimler incelenmiş, parlamenter sistem ve başkanlık sisteminin özellikleri ayrıntılı olarak ele alınmıştır.
SOSYOEKONOMİK FAKTÖRLERİN YEREL YÖNETİMLERDE SİYASAL KATILIM DAVRANIŞI ÜZERİNE ETKİSİ: BEŞİKTAŞ VE SULTANBEYLİ ÖRNEĞİ

Siyasal katılım demokratik sistemler için var olması gereken temel bir olgu olarak kabul edilmektedir. Siyasal katılımın tanımlanmasında farklı yaklaşımlar söz konusudur. Günümüzde sadece oy vermek siyasal katılım için yeterli kabul edilmemektedir. Bu bağlamda bu kavramın kapsamının geniş tutulması gerektiği savunulmaktadır. Siyasal katılımın uygulanabileceği en uygun yönetsel birimler olarak yerel yönetimler ön plana çıkarılmaktadır. Yerel yönetimlere verilen bu önem kendisini kavramsal düzeyde yerel demokraside ve katılımcı demokrasi yaklaşımlarında göstermektedir. Ancak siyasal katılımın yerel yönetimlerde ya da farklı yönetsel ölçeklerde etkin olabilmesi yurttaşların katılımıyla ve katılımcı anlayışı benimsemeleri ile mümkün olabilmektedir. Her bir yurttaşın siyasal katılıma yaklaşımı ise farklılıklar göstermektedir. Bu noktada sosyoekonomik faktörler yurttaşların siyasal katılım davranışını etkilemesi açısından belirleyici bir etmen olarak kabul edilmektedir. Bu çalışmada siyasal katılım kavramının analizi yerel yönetimler ölçeğinde yapılmaya çalışılmıştır. Çalışmanın amacı sosyoekonomik faktörlerin yerel yönetimler ölçeğinde yurttaşların katılım davranışları arasında anlamlı bir farklılığa sebep olup olmadığını tespit etmektir. Söz konusu amacı gerçekleştirebilmek için İstanbul'un Beşiktaş ve Sultanbeyli ilçelerinde saha çalışması gerçekleştirilmiştir. Ayrıca yapılan çalışmalar çerçevesinde cinsiyet, yaş, eğitim ve gelir faktörlerinin katılım davranışları üzerinde etkili olduğu şeklinde hipotezler geliştirilerek, test edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre sosyoekonomik faktörler yurttaşların katılım davranışlarında anlamlı bir farklılık ortaya çıkarmamıştır.
Yatırım teşvik sistemi ile kalkınma ajansı mali destek programlarının etki ve etkinliklerinin kentlerin kalkınması açısından karşılaştırmalı değerlendirilmesi; Bartın örneği

Kalkınma ajanslarının üstlenmiş oldukları en önemli görevlerden biri bölge içi ve bölgeler arası gelişmişlik farklarının azaltılmasıdır. Söz konusu görevi yerine getirmek için kullanmış oldukları en önemli mekanizma mali destek programlarıdır. Yatırım Teşvikleri de kendi sistematiğinde barındırdığı destek unsurları ile bölgesel gelişmişlik farklarının azaltılmasını amaçlamaktadır. Kalkınma ajansları mali destek programları ile teşvik sisteminin benzer amaçları gerçekleştirmeye çalıştıkları anlaşılmaktadır. Bu çalışmada; kalkınma ajansları mali destek programları ve teşvik sistemlerinin kentlerin kalkınmasına etkileri; yatırım, istihdam ve göç verileri dikkate alınarak değerlendirilmektedir. Ayrıca, bahsi geçen sistemlerin destek unsurlarının etkinlikleri; prosedür, zaman, kaynakların yerinde verimli kullanımı, muhasebeleştirme, istihdam ve yatırım öncelikleri açısından karşılaştırılmaktadır. Etki ve etkinlik değerlendirmeleri yapılırken; 2009 yılı verileri başlangıç kabul edilmektedir. Zira 2009 yılında bütün ajansların kuruluş süreci tamamlanmış ve aynı zamanda yeni teşvik yasası yayınlanmıştır. Bahsi geçen değerlendirmede, 2009- 2018 yıllarını kapsayan dönemde, Bartın İlinde, teşvik sistemi kapsamında gerçekleştirilen yatırımlar ile Batı Karadeniz Kalkınma Ajansınca desteklenen ve teşvik sistemi ile hedef kitlelerinin benzerlik arz ettiği KOBİ Mali Destek Programları, Güdümlü Proje ve Küçük Ölçekli Alt Yapı Mali Destek Programları kapsamında gerçekleştirilen yatırımlar baz alınmıştır. Çalışma sonucunda iki sistemin birbirini tamamlayan ve zaman zaman birbirini ikame edebilen yönlerinin olduğu, kendilerine özgü bazı avataj ve dezavantajları bünyelerinde barındırdıkları görülmektedir. İki sistemin de bu çalışma ile ortaya konulan güçlü yönlerini ihtiva eden hibrit bir sistemin tasarlanması, sunulan hizmetleri; desteği veren kurum açısından kaynakların daha etkin ve yerinde kullanıldığı, yatırımcı açısından ise kolay anlaşılır ve ulaşılır hale getireceği değerlendirilmektedir.
Local Agenda 21 and participation to local administration: A case study in Denizli

Global dünya çevre ve kalkınma problemleriyle karşı karşıyadır. Global gündemdeçevresel kaygılara verilen önemin artması ve çevre ve kalkınma konularındatartışmaya verilen önem, sürdürülebir kalkınmanın oluşumuna neden olmuştur. Ortak Geleceğimiz başlıklı Birleşmiş Milletler raporu sürdürülebilir kalkınmanınbileşenleri olarak çevrenin korunması, ekonomik büyüme ve sosyal eşitlik kavramlarının altını çizmektedir. Yerel Gündem 21 (YG21) yerel toplumunsürdürülebir kalkınma konularına yerelde çözüm yaratmaya çalışan bir programdır. Çalışmanın esas amacı YG21 ile katılım arasında kesişme noktalarını araştırmak veYG21'in yeni katılım platformlarının, halkın yerel yönetime katılımındaki katkısını incelemektir. YG21 ile katılım arasındaki ilişkiyi ayrıntılı olarak inceleyebilmek için, Denizli YG21 kadın çalışma grubuna bir anket çalışması uygulanmıştır. Ankette;belediyenin YG21 ve katılım üzerine etkisine, iki Avrupa çalışmasına göreDenizli'ye en yakın YG21 katılım modeli ve stratejisine, Denizli YG21'in güçlü ve zayıf yanlarına değinilmiştir. Anket sonuçları, Denizli YG21 sürecinin kadınların yerel yönetime katılımını belediye desteğiyle arttırdığını ve ayrıca Avrupa YG21katılım model ve stratejilerinin bazılarıyla Denizli kadın çalışma grubununaktivitelerinin benzerlik gösterdiğini ortaya çıkarmıştır. Böylece anket sınırlamasıçerçevesinde, bu çalışma YG21 pratiğini ve spesifik olarak katılım üzerindeki önemini incelemeye çalışan Türkiye'deki ilk çalışmalardan bir tanesidir.
Türkiye'de yerel yönetimlerde sosyal belediyecilik: Üsküdar Belediyesi örneği

Tarihin her döneminde insanlar birbirlerine yardımcı olmayı dini bir sorumluluk olarak görmüşler ve varlıklı kimseler hayırseverlik anlayışı doğrultusunda yoksul, yardıma muhtaç kimselere el uzatarak onların insanca yaşamalarına katkıda bulunmuşlardır. Ancak sosyal politika için Sanayi Devrimi ayrı bir önem taşımaktadır. Nitekim Sanayi Devrimi ile birlikte sosyal politika bir bilim dalı haline gelmiş ve devrim sonrası ortaya çıkan işçi sınıfı ile işveren arasındaki huzursuzlukların önüne geçmek için bir takım düzenlemeler gerçekleştirilmiştir. Değişen koşullar, çeşitlenen ihtiyaçlar karşısında ise sosyal politika kapsamını genişletmek durumunda kalmış ve birçok grubu kapsayan politikalar üretmeye başlamıştır. Günümüzde merkezi yönetimler, dünyada yaşanan değişimlerin etkisiyle birlikte kamu hizmeti sunumundaki görev ve sorumluluklarını yerel yönetimlerle paylaşmaktadırlar. Ülkemizde yerel yönetim birimleri içerisinde ön planda bulunan belediyeler, klasik belediyecilik hizmetlerinin yanında artık kendi sınırları içerisinde yaşayan vatandaşların huzuru, refahı için çeşitli yardımlarda bulunmakta ve hizmetler sunmaktadırlar. Belediyelerin bu tür sosyal yardım ve sosyal hizmet karakterli uygulamaları ise sosyal belediyecilik anlayışını ortaya çıkarmaktadır. 2004 sonrası değişen yerel yönetim yasalarıyla birlikte belediyeler, sosyal politika taşıyıcısı olma noktasında oldukça önemli sosyal sorumluluklarla donatılmış bulunmaktadırlar. Bu çalışmada; Türkiye'de yerel yönetimlerde sosyal belediyecilik anlayışı Üsküdar Belediyesi örneği üzerinden incelenmiştir. Bu kapsamda çalışmanın ilk iki bölümünde sosyal politika, sosyal devlet, sosyal belediyecilik ile ilgili kavramlar geniş bir biçimde açıklanmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise Üsküdar Belediyesi'nin dezavantajlı gruplara yönelik uygulamış olduğu sosyal belediyecilik hizmetleri değerlendirilmiştir.
Kentleşme ve kentleşme sürecinin çocuk suçluluğu üzerindeki etkileri

Kentler sadece mekan değildir. Kentler aynı zamanda semboller ve metaphorlardır, düşünce şekli ve yaşam biçimidir. Modern toplumlar çoğulcudur, çok farklıdır ve çatışmalardan muzdariptir, kentler bu gibi olguların yoğunlaştığı alanlardır. Birçok Batı Avrupa ülkesi, endüstrileşme ve kentleşmenin en üst düzeyde olduğu klasik dönemini yaşamıştır. Endüstrileşmiş toplumun kentleri gençleri ve göçmen işçileri kendine çekmiştir. Kentleşmeye ilişkin olduğuna inanılan gençlik sorunları, büyüme, mekan sıkıntısı, kültürel yarılmalar bununla ilgilidir. Bugün, en azından birçok batı toplumunda resim bundan çok farklıdır. Kentler, kendi dış mahallerine, uydu kasabalarına hatta kırsal alana doğru nüfus kaybetmektedirler. Aynı zamanda ikinci ve üçüncü dünya ülkelerinde kentler ise genellikle katlanarak büyümektedir. Birleşmiş Milletler verilerine göre, 1980'lerden sonra Kuzey Amerika'da suç oranlarının düşüşü ve AB üyesi ülkelerde ise suç oranlarının yatay seyrettiği tespit edilmiştir. Buna rağmen ülkemizde suç sayılarının hızla artıyor olması; ülkemizde yaşanan hızlı değişim sürecinin bir sonucudur. Türkiye'de yaşanan bu hızlı sosyal değişim, sosyal yapının her katmanında gözlemlenebilir ve bu değişim birçok sorunu da beraberinde getirmektedir. Ankara'da çocuk suçluluğu bu bakış açısıyla değerlendirilebilir.