turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ak Parti hükümetlerinin güvenlik politikaları 2002-2015

Türkiye terörün her zaman etkin bir şekilde var olduğu ve aktif olarak terörle mücadele eden bir ülkedir. Bulunduğu coğrafya savaş ve iç karışıklıkların sık sık vuku bulduğu bir bölgedir. Bu nedenle Türkiye'nin ulusal güvenliği birçok tehditle karşı karşıya kalmıştır. AK Parti hükümetleri dönemindeki Türkiye'nin terör ve ulusal güvenliğini incelemek bu tezin konusunu oluşturmuştur. Çalışmanın temel amacı AK Parti hükümetlerinin terör ve güvenlik politikalarını, politikaların oluşmasında etkili olan terör örgütleri üzerinden incelemektir. Böylece iktidara geldikleri yılından beri teröre çözüm getireceklerini söyleyen AK Parti hükümetlerinin 17 yıllık hükümet deneyimlerine rağmen terörün hala çözülmemesi nedeniyle, neden başarısız oldukları açıklanmıştır. AK Partinin terör ve güvenlik politikaları PKK terör örgütü belirleyiciliğinde şekillenmiştir. Parti terörün çözümüne dini değerlerin birleştiriciliği temelinde yaklaşmıştır. İslamcı sınırlar içinde kalan bu yaklaşım meseleyi dar bir açıdan ele aldığı için başarılı olamamıştır. PKK terörü, Kürt sorunu ile iç içe geçmişş ve uluslararasılaşmış bir yapı oluşturmuştur. Bu nedenle sorun salt ülke sınırları içinde kalan güvenlik politikaları ile çözüme ulaşamamıştır. Çalışma, AK Parti hükümetlerinin kamu yönetimi yaklaşımını terör ve güvenlik alt başlığında incelemiştir. Bu amaçla çalışmada konu ile ilgili literatürde var olan kaynaklar makale, kanun, kitap dergi gibi yayınlar incelenerek analiz edilmiştir. Kuramsal analiz ve tarihsel yaklaşım tekniğine başvurulmuştur.
Türkiye'de belediye personelinin özerklik algısı: Elbistan belediyesi örneği

Genelde yerel yönetimler ve özel olarak belediyeler, kamu hizmetlerini sunan halka en yakın ve özerk birimlerdir. Yerel yönetimlerin sunduğu hizmetlerde etkinlik ve verimliliğin sağlanabilmesi için merkezi idarenin yerel birimler üzerinde müdahalesinin olmaması, yani yerel yönetimlerin özerk olması gerekmektedir. Fakat genelde yerel yönetimlerin ve özel olarak belediyelerin özerkliği konusunda farklı algılamalar olabilmektedir. Bu çalışmada, yerel özerklik kavramı ekseninde ve belediye yönetimine özerklik konusunda yenilikler getiren Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı'nı da dikkate alarak, Elbistan örneğinde Belediye personelinin özerklik ile ilgili olarak zihinlerindeki farklı algılamaların ortaya konulması amaçlanmıştır.
Türkiye'de kamu hizmetlerinin gönüllü kuruluşlar aracılığıyla yerine getirilmesi

Gönüllülük, bireylerin özgür iradeleri ile hiçbir maddi çıkar amacı gütmeksizin toplum yararına hizmet etme, sorumluluk alma tutkusudur. Hayırseverlik kavramı ile ilişkili olan gönüllülük, kutsal metinlerde de teşvik edilmektedir. Gönüllülük duygusu ile hareket eden bireyler bir araya gelerek gönüllü kuruluşları oluştururlar. Gönüllü kuruluşlar, yapıları itibariyle devletten bağımsız, kar amacı gütmeyen ve önemli toplumsal hizmetler üreten ve sunan bir organizasyondur. Toplumun kamusal mal ve hizmetlere olan talepleri her geçen gün artmakta, devletler bu talepleri karşılamakta tek başlarına yetersiz kalmaktadırlar. Kendilerine ortaklar arayan devletlere en ideal ortaklar olarak gönüllü kuruluşlar ön plana çıkmaktadır. Günümüzde çok güçlü olan devletler bile, özellikle toplumsal nitelikli kamu hizmetlerinin üretim ve sunumunda gönüllü kuruluşlardan yararlanmak istemekte ve onları teşvik etmektedir. Türk yönetim kültürü, gönüllü kuruluşların kamusal ihtiyaçların karşılanmasında en etkin olduğu toplumlardan birisidir. Özellikle Osmanlılarda, günümüzde belediyelerin görevleri arasında sayılan birçok hizmet gönüllü kuruluşlar tarafından yerine getirilmiştir. Bu durum, Türkiye'de gönüllü kuruluşların teşvik edilip kamu hizmetlerinin sunumunda devletin omuzlarındaki yükü hafifletmesi anlamında önem arz etmektedir. Bu tez çalışmasında, Türkiye'de gönüllü kuruluşların kamu hizmetlerinin sunumunda devlete alternatif olma potansiyelleri üzerinde durulmaktadır. Bu anlamda konunun kavramsal ve kuramsal çerçevesi çizilmekte, gönüllülük bağlamında hayırseverlik duygusu farklı kültürler ve ülkeler üzerinden ele alınmakta, gelişmiş ülkelerde kamu hizmetlerinin sunumunda gönüllü kuruluşların etkinliklerine yer verilmektedir. Çalışmada Türkiye'de gönüllü kuruluşların mevcut durumları vakıflar ve dernekler üzerinden ele alınmış, bu kuruluşların kamu hizmeti sunma ve devlete ortak olma potansiyelleri değerlendirilmiştir.
Orta Asya'da çevre sorunları

Orta Asya'da günümüzde; Aral Gölü'nün kuruması, tuz ve kum fırtınaları, su kaynaklarının kıtlığı ve kirliliği, radyoaktivite, toprak bozulması ve Hazar Denizi'nin kirlenmesi gibi çevre sorunları mevcuttur. Bu çevre sorunları Sovyet yönetiminin bölgede gerçekleştirdiği tarımsal faaliyetler ve nükleer silah denemeleri ile ortaya çıkmıştır. Sovyetler belirledikleri ekonomik ve askeri hedeflere ulaşmak için Orta Asya bölgesini sorumsuzca kullanmıştır. Bunun sonucunda 1991 yılında bağımsızlıklarını kazanan genç Orta Asya ülkelerine, kendi başlarına çözemeyecekleri çevre sorunları miras kalmıştır. Bu nedenle günümüzde söz konusu çevre sorunlarına çözüm getirebilecek somut adımlar atılamamaktadır.
112'de çalışan personelin afete hazırlık düzeyinin incelenmesi: Gümüşhane ili örneği

112'de Çalışan Personelin Afete Hazırlık Düzeyinin İncelenmesi: Gümüşhane İli Örneği, Yüksek Lisans Tezi, 2019 ,(XVII+88). Türkiye bulunduğu konum nedeniyle afetlere sıklıkla maruz kalmaktadır. Afetler hiç beklenmedik bir anda ortaya çıkabilmektedir. Ülkemizde deprem, sel, heyelan, yangın vb. afetleri oluşmaktadır. Bu afetler büyük hasarlara yol açmaktadır. Afetlerden en az hasarla atlatılması için bir takım planlar yapılmalıdır. Bu planlar afet öncesi için ne kadar fazla olursa hasar oranı o kadar az olacaktır. Afet zararlarını azaltmak için toplumun ve belirli kuruluşların afete hazırlık düzeyi ve bilgi düzeylerinin yüksek olması gereklidir. Bundan dolayı belirli kurum ve kuruluşlara görev düşmektedir. Bunların başında sağlık kuruluşları yer almaktadır. Afet oluştuktan sonra bireylerin en çok ihtiyaç duyduğu kurum sağlık kuruluşları olacaktır. Sağlık kuruluşları herhangi bir afet sonrasında bile kesintisiz bir şekilde hizmet verebilmelidir. Bu sebeple sağlık kurumları afet öncesi ne kadar hazırlık olursa bireylerin refah düzeyi o kadar yüksek olacaktır. Çalışmanın amacı Gümüşhane ilinde bulunan personelin afete hazırlık düzeyini incelemektir. Yapılan çalışmada nicel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Bu araştırma kesitsel bir araştırmadır. Veriler Gümüşhane 112'de çalışan 105 kişiye uygulanan anket ile elde edilmiştir. Veri toplama aracı olarak Fatih Karabıyık'ın 2010 yılında ''Sağlık Afet Yönetiminde Planlama Ve Risk Analizleri'' isimli tez çalışmasında geliştirmiş olduğu anket kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS programında analiz edilmiştir. İstatistiksel analizlerde Bağımsız Gruplarda T testi, Frekans Analizi, Tek Yönlü Anova Testi ve Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Anketten elde edilen verilere göre çalışmaya katılan sağlık personellerinin afetle ilgili eğitim alanların oranının yüksek olduğu (%56,2), tatbikata katılan (%36,2) ya da afette görev alanların (%21,9) oranının düşük olduğu belirlenmiştir. Yapılan çalışmada elde edilen sonuçlara göre Gümüşhane 112'de çalışan personelin afete hazırlık düzeyi orta düzeyde (3,09) olduğu belirlenmiştir. Kurumda çalışan personele yeterli düzeyde afet eğitimi verilmelidir. Herhangi bir afet durumunda daha etkin bir afet planı hazırlanmalıdır. Kurumda triaj çalışmalarına daha çok önem verilmelidir. Afet durumunda koordinasyonu daha iyi sağlamak için diğer kurumlarla işbirliğini yapılmalıdır. Triaj çalışmalarına daha çok önem verilmelidir. Afet durumunda işler ekip anlayışı içerisinde yürütülmelidir.
Modern demokratik devlette siyasal temsil

Bu çalışma, modern devlet düşüncesinin ortaya çıkışıyla birlikte öne çıkan demokrasi anlayışının temel unsurunu oluşturan siyasal temsil ilkesinin tarihsel ve düşünsel temellerine odaklanmaktadır. Kavramsal bir perspektife dayanmakla birlikte, çalışmada, siyasal düşüncelere ilişkin bilimsel çalışmaların tarihsel karşılaştırmalı araştırma yöntemi kullanılmıştır. Böylece, çalışmanın birinci bölümünde, Ortaçağ pratikleri dikkate alınarak temsil kavramının etimolojik kökenleri tartışılmakta ve kavramın tarihsel gelişimi ortaya koyulmaktadır. Siyasal temsil olgusunun kavramsal çerçevesinin ilk bölümde bir bütün olarak sunulmasının ardından, ikinci bölümde; temsil kavramının İngiliz, Amerikan ve Fransız devrimleri sırasında ve sonrasında geçirdiği dönüşüm, bu tarihsel anlarda kavramın hangi nedenler, amaçlar ve sonuçlarla ve ne yönlerde dönüştüğünü de içerecek şekilde incelenmektedir. Hobbes'un ve Locke'un toplum sözleşmesi teorileri temelinde İngiliz Devrimi (1640) ile Şanlı Devrim (1688); Locke'un toplum sözleşmesi teorisi ve Montesquieu'nün kuvvetler ayrılığı teorisi temelinde Amerikan Devrimi; ve Rousseau'nun halk egemenliği teorisi, Sieyes'in ulus egemenliği teorisi ve Burke'ün temsil anlayışı temelinde Fransız Devrimi, ikinci bölümde incelenmektedir. Modern devletin demokrasi anlayışına getirdiği perspektifin ve ayrıca modern temsil modellerinin dikkate alındığı üçüncü bölümde ise, modern devlet anlayışının temsili niteliğinin ana zeminini oluşturan halk/ulus egemenliği teorileri analiz edilmektedir. Siyaset teorisinin modern demokrasi, egemenlik ve devlet gibi ateşli tartışma konularının temelini siyasal temsil olgusunun oluşturduğunu ileri süren ana teziyle bu çalışma, tam da siyasal temsil kavramına ışık tutarak, modern temsili demokrasi modeline ilişkin tartışmaların yeniden değerlendirilmesine dönük farklı bir perspektif sunmaktadır.
Jürgen Habermas'ta sivil itaatsizliğin meşruluğu

Sivil itaatsizlik kavramı, hukuk düzeni içerisinde var olan ya da ortaya çıkabilecek haksızlıklara veya hukuk düzeninin yozlaşması tehlikesine karşı bir araç olarak tartışılmaktadır. Bu, genel anlamda adil bir hukuk düzeninin var olduğu, ancak bu düzenin ek denetim ve düzeltme mekanizmalarına gereksinimi olduğu varsayımına dayanır. Tanımı gereği yasaya aykırı bir eylem olan sivil itaatsizliğin meşruluğunun temellendirilmesi konusunda ise Jürgen Habermas, modern anayasal devletin ahlaki bir olumlamaya hem gereksinimi hem de gücü olduğu varsayımından hareket etmektedir. Buna göre demokratik hukuk devleti, yurttaşların rızasına dayalı bir meşruluk zemini üzerinde durmaktadır. Sivil itaatsizlik eylemleri ise demokratik hukuk devletinin meşruluğuna ilişkin bir sorgulamayı dile getirmektedirler. Bu eylemler yoluyla anayasal ilkeler, pozitif hukuka bağımlı olmaksızın dile getirilip olumlanabilirler. Haklı görülebilecek bir sivil itaatsizlik olanağı da hukuki düzenlemelerin demokratik hukuk devletlerinde dahi meşru olmayabileceği gerçekliğinden ortaya çıkar. Sivil itaatsizliği demokratik hukuk devletinin bir kurumu mertebesine yükselten bu bakış açısında devlet, meşruluğunu yalnızca hukuka uygunluktan almaz. Bunun yanında ahlaki bir temellendirme zemini de gereklidir. Sivil itaatsizlik olgusu da tam olarak bu ahlaki temellendirmenin sınanması işlevini yerine getirmekte, bu sebeple de Habermas'ın düşüncesinde 'hukukilik ile meşruluk arasında askıda' bulunmaktadır.
İki devir, bir kurum; Asakir-i Mansure-i Muhammediye'den 1960 Türkiye'sinin Kara Kuvvetlerine; asker alma işlemleri ve özlük hakları

Mete Kağan ile sistematik kuruluşunu gerçekleştirdiği genel kabul gören Türk kara ordusu, köklü bir ordu geleneği ile tarih sahnesindeki yerini almıştır. Tarihsel mazisiyle Beylik, İmparatorluk ve Devlet gibi siyasi oluşumlar içerisinde varlığını koruyan ve geliştiren kara ordusu önemini hem devlet hayatında hem de 'vatandaş' nazarında sürdürmeye devam etmektedir. Bu yönüyle Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün ifade ettiği gibi: 'Ordumuz; Türk birliğinin, Türk kudret ve kabiliyetinin, Türk vatanseverliğinin çelikleşmiş bir ifadesi' olmayı devam ettirmektedir. Tarihin hemen her devrinde, devlet kurma tecrübelerini tescilleyen Türklerin bu başarısında disiplinli kara ordusuna sahip olmaları başat rol oynamıştır. Ordunun yeri Türk devletlerinde bu kadar önem arz ettiği için olsa gerek devletin zafiyeti ortaya çıktığında da bu durumun giderilmesi adına üst düzey yöneticilerin veya bürokratların aklına gelen ilk değişim girişimi ordu ile ilgili olmuştur. Osmanlı Devleti'nin eski ihtişamlı günlerine dönebilmesi adına askeri alanda yapılmak istenen ıslahatlar bu düşünceyi desteklemek için yeterli delili teşkil etmektedir. Osmanlı Devleti'nde yapılmak istenen ıslahatlar ilk etapta askeri alanda düşünülmüş ve daha sonra alan genişletilmiştir. Yüzeysel yenilik çalışmaları, eskiyi koruma alışkanlıkları, yeniye karşı farklı nedenlerle gösterilen direnç, toplumsal destek yoksunluğu, gerekli barış ortamına kavuşamama, coğrafi sıkıntılar ve yöneticilerin süreci istikrarla devam ettirebilecek kabiliyete sahip olmaması gibi nedenlerle amaca ulaşılamamıştır. Modern Türk ordusunun nüvesinin oluşturulmasında Osmanlı padişahlarından III. Selim ve II. Mahmut büyük bir öneme haizdir. Bu dönemlerin ordusunu temsil eden Nizam-ı Cedit ve Asakir-i Mansure-i Muhammediye için Hatt-ı Hümayun ve nizamnameler çıkarılırken ileriki yıllarda aynı yasal düzenlemeler bu kez modern Türk ordusu için yasa, tüzük, nizamname, genelge, muhtıra ve talimnamelerle süregelmiştir. Bu çalışmada modern tarzda kabul edilen ve II. Mahmut dönemi Osmanlı ordusu ile başlayarak Tanzimat, Meşrutiyet ve nihayetinde yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti Devleti ordu yapılanması ele alınmıştır. Tez konusunu modernleşmenin en belirgin dönemi olan II. Mahmut ve Asakir-i Mansure-i Muhammediye ile başlatmayı uygun gördük. Konunun bitiş noktasının tespitinde ise Türkiye Cumhuriyeti tarihinde bir siyasi kırılma noktası olan 1960 yılını esas aldık.
Türkiye'de sosyal devlet anlayışı kapsamında uygulanan sosyal politikalar ışığında Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfının gerçekleştirdiği sürekli yardımların etkinliği: Isparta ili örneği

Bu çalışmada sosyal devletin tarihsel çerçevesi ve gelişimi açıklanarak Türkiye'de sosyal devlet uygulamasına neden ve ne zaman ihtiyaç duyulduğuna yer verilerek, Isparta Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı tarafından sunulan sürekli yardımların etkinliği ölçülmüştür. Türkiye'de sosyal devlet olma yolunda yoksulluğu ve gelir dağılımdaki adaletsizliği önlemek ve insan onuruna yaraşır hayat standartlarını sağlayabilmek amacıyla uygulanan sosyal politika araçlarından biri olan sosyal güvenlik sisteminin açıklarını kapatıcı sosyal yardım programlarının yasal çerçevesi incelenmiştir. Devletin dezavantajlı gruplara sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıfları eliyle yapmış olduğu sürekli yardımların etkinliğini ölçebilmek amacıyla Isparta İli Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı'ndan yardım alan dezavantajlı grupların demografik profili oluşturularak onlara vakfın etkinliklerini nasıl değerlendirdikleri yönünde üçlü likert tipi sorular yöneltilmiştir. Katılımcıların yanıtlarını analiz etmek üzere yöntem olarak Ki-Kare Bağımsızlık Testi uygulanmıştır. Çalışmanın 8 hipotezi, söz konusu yöntem kullanılarak analiz edilmiş ve Isparta Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı'nın etkin olduğu alanlar bu yöntem doğrultusunda tespit edilmiştir. Araştırma sonucuna göre Isparta Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfının yardımları sunma sırasında genel olarak adaletli davrandığı ve özellikle yakacak ve gıda yardımı sunumunda etkin faaliyetler gerçekleştirdiği söylenebilmektedir. Buna karşın vakfın sosyal yardım faaliyetlerinin belirli alanlarla sınırlı kaldığı sonucuna ulaşılmış ve vatandaşların sosyal yardım programlarının çoğundan haberdar olmadıkları problemiyle karşılaşılmıştır. Ayrıca Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı inceleme ekibinin yoksul kimselerin tespiti aşamasında yetersiz kaldığı sonucuna ulaşılmıştır. Isparta Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfının etkin olarak görev alamadığı bu alanlara yönelik olarak çalışmanın sonuç bölümünde bu durumlara çözüm önerileri sunulmuştur.
İdarenin parasal yaptırımları

Günlük yaşamımızda önemli bir yere sahip olan idarenin parasal yaptırımları, son dönemde özellikle Ceza Hukuku'nda yaşanan gelişmeler nedeniyle öne çıkmıştır. Bu alandaki gelişmeleri takip ederek konu üzerinde ayrıntılı bir inceleme yapmak da büyük önem arz etmektedir. Çalışmamızın Birinci Bölümü'nde, öncelikle, yaptırım ve idari yaptırım kavramları ile bunların hukuki niteliği ve hukukumuzdaki yerleri üzerinde durulmuştur. Bu çerçevede yaptırımın temelleri ve gerekliliği, idarenin parasal yaptırımlarının yaptırımlar içerisindeki yerine de değinilmiştir. İdarenin parasal yaptırımlarının hukuki niteliğinin şekillendirdiği İdari Ceza Hukuku Meselesi'ne ve bu tartışma çerçevesinde İdari Ceza Hukuku'nun varlığı ve yokluğu sorunu üzerinde durulmuştur. Birinci Bölüm'de son olarak, idarenin parasal yaptırımlarının ne tür özelliklere sahip olduğuna değinilmiştir. Çalışmamızın İkinci Bölüm'ünde, idarenin parasal yaptırımlarının belirlenmesi, bu belirlemede esas alınan temel kıstaslar; idarenin parasal yaptırıma karar verme ve uygulama yetkisi; idari para yaptırımı kararının içeriği, idari para yaptırımının uygulanmasının sonuçlarına değinilmiş; idarenin parasal yaptırımlarının türleri üzerinde de ayrıca durulmuştur. Hukukumuzda 'kabahatlerin suç olmaktan çıkarılması karşısında idarenin parasal yaptırımları' konusu da ayrıca değerlendirilmesi gereken bir konudur. Bu çerçevede çalışmamızda, kabahatlerin suç olmaktan çıkarılması ve parasal yaptırımlar da dahil olmak üzere, idari yaptırımlara tabi kılınması da değerlendirilmiştir. Çalışmamızda Üçüncü Bölüm'ünde, idarenin parasal yaptırımlarının yargısal denetimi üzerinde durulmuştur. Bu kapsamda, çalışma boyunca izahatına çalışılan ve uygulanma usullerine değinilen idarenin parasal yaptırımları karşısında, bunlara maruz kalanların hangi hukuki yollara başvurabileceklerine değinilmiştir. Çalışmamızda Sonuç Bölümü'nde de yapılan değerlendirmeler ve görüşler çerçevesinde bazı sonuçlara varılmaya çalışmıştır.
Poliçede aval

Teminattan inceleyen hukuk dalı teminat hukuk olarak değerlendirildiğinde, aval teminat hukukuyla kıymetli evrak hukukunun kesiştiği noktada yer alan bir kurumdur. Kredi ilişkilerinde kullanılan poliçenin temini amacıyla ticari hayatta ortaya çıkmış ve kanunlaşma hareketleri sonucu, hukuki düzenlemede yerini almıştır. Teminat verenin birçok savunmadan mahrum kaldığı bir teminat olduğundan, ticari hayatın gerektirdiği güven ihtiyacını karşılamada, diğer teminatlara göre avantajlı bir kurumdur. Ticari hayatta kullanılmasını sağlayan bir diğer özelliği, kıymetli evrak üzerindeki alacak kadar kolay tedavül edebilmesidir. Kanunda açıklanmamış bulunmakla birlikte, aval verenin sorumluluğu, sözleşmeye dayanmaktadır. Ancak bu sözleşmede oluşan aksaklıklar, iyi niyetli üçüncü kişilere karşı ileri sürülemez. Aval veren lehine aval verdiği kişinin, birçok savunmasından yararlanamaz. Aval poliçe üzerine yazılan bir beyanla oluşur. Bu beyan aval iradesini, lehine aval verilen kişinin kim olduğunu ve aval verenin imzasını içerir. Lehine aval verilen kişinin kim olduğu belirtilmediği taktirde, aval keşideci lehine verilmiş sayılır. Başka bir ibare içermeyen imza, aval iradesini içeriyor kabul edilir. Aval veren sorumluluğunu kendi koyduğu kayıtlarla sınırlandırabilir. Ancak bu sınırlandırma, avalin hukuki niteliğiyle bağdaşmadığı taktirde, aval oluşmaz. Aval verenin poliçe üzerindeki yeri lehine aval verdiği kişiden sonra, bu kişiye başvurabilecek ilk kişiden öncedir. Aval verenin sorumluluğu ve haklan da bu yere göre belirlenir. Buna göre aval veren, lehine aval verdiği kişiye başvurabilecek kişilere karşı sorumludur. Aynı şekilde ödeme yaptığı taktirde, lehine aval verdiği kişi ve ona karşı sorumlu planlara başvurabilir.
Avrupa Birliği'nde çokkültürlülük

Modernizmin yarattığı ve misyonunu 'tek ulus, tek devlet' ya da 'tek ve homojen bir kültür' fikrinden alan ulus-devlet, bir yandan küreselleşmenin neden olduğu sınır ötesi göçlerden dolayı, diğer yandan da kendi içindeki farklı olanı asimile etmekte ya da sisteme dahil etmekteki başarısızlıklarından kaynaklanan 'farklı olanın farklılığını yaşama' taleplerinden dolayı 'birçok farklı kültür'ün buluştuğu oluşumlar haline geldi. Yüklendiği misyona aykırı olan bu durum, ulus-devletin varoluş sorgulamasını da beraberinde getirdi : Ulus-devlet dağılarak tarihteki yerini mi alacaktı yoksa farklı kültürlere bir arada yaşama şansı verecek bir birlik temelinde varlığını devam mı ettirecekti? Bu sorun çerçevesinde geliştirilen çok kültürlülük teorileri, ulus-devletin varlığını devam ettirebilmesi adına etnik çeşitliliğin tanınması ve bireylere kendi kültürlerini muhafaza etme hakkının sağlanması için çözüm üretme misyonunu üstlendi. Ancak, bu ulus-devleti kurtarma misyonu, aslında kendini olumsuzlayacak, bozuma uğratacak öngörülemeyenlerini de beraberinde getirdi. Bunlardan biri de, Avrupa'nın kıtasal birlik ve bütünlüğünü hedefleyen uluslar üstü bir yapı olarak Avrupa Birliği'nin, uluslar üstü özelliğini güçlendirmek için çok kültürlülük teorilerini kullanmasıdır. Bu tez çalışmasında, kendisine üye olan ya da üye olacak ulus-devletlerin tek ve bölünmez egemenliklerini zayıflatacak şekilde etnik, dinsel, dilsel alt kimlikleri güçlendiren azınlık hakları politikası takip eden Avrupa Birliği'nin bu politikalarını inceleme konusu yapmaktadır. Bunu yaparken de Birliğin politikalarının dayanak noktaları olan Birleşmiş Milletler, Avrupa Konseyi ve Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Örgütlerinin yasal düzenlemeleri de ele alınmaktadır.
Terörizm ve şiddet: Türkiye 'de faaliyet gösteren terör örgütlerinin kullandıkları şiddet yöntemleri üzerine bir inceleme.

1980'li yıllardan itibaren Türkiye'de faaliyet gösteren aktif terör örgütlerinin kullandıkları şiddet türlerinin incelendiği bu çalışmada, öncelikle araştırmanın kuramsal çerçevesi çizilerek terörle ilgili kavramlar açıklanmıştır. Daha sonra oluşumu, gelişimi, amaç ve stratejileri incelenen Marksist-Leninist ideoloji eksenli, din eksenli ve etnik kökenli, ayrılıkçı terör örgütleri dahilinde çalışmanın uygulamalı çerçevesini oluşturan DHKP/C, MLKP, TKP/ML-TİKKO, Hizbullah, İBDA/C, İHÖ, PKK terör örgütlerinin şiddet yapılanmaları, eylem yöntemleri, eylemlerin hedefleri analiz edilerek ele alınmıştır. Son olarak, terör örgütlerinin şiddet yapılanmaları karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Mevcut Türk hukuk sistemi tarafından 'terör örgütü' olarak nitelendirilen örgütler genel olarak, devlet otoritesini sarsmak, devletin halkın özgürlüklerini budayıcı tedbirler almasına neden olmak, topluma korku salmak, kendisine karşı olanları sindirmek, taraftarlarına moral vermek, örgütün propagandasını yapmak, Örgüt üyelerini eğitmek ve disiplin sağlamak amacıyla şiddet içeren eylemlere başvurmaktadır. Örgütler, kuruluşunu ilan etmek için veya çözülme sürecinde de şiddete başvurabilmektedir. Kullanılan şiddet türleri ve seçilen hedefler örgütün ideolojik eksenine göre farklılık arz etmektedir. Bununla birlikte, halkın nazarında devlet otoritesini öncelikle güvenlik güçleri temsil ettiğinden kırsal alanlarda askeri birimlerin, şehirlerde ise emniyet güçlerinin personel, bina ve araçlarının örgütlerin ortak hedefi olduğu söylenebilir. Bu amaçlarla örgütler; intihar eylemleri, polis, askeri ya da sivil araçların pusuya düşürülmesi, sivil ve askeri kişilerin kaçırılması, karakol ve köy baskınları, alışveriş merkezlerinin bombalanması, molotof kokteyl atma, açlık grevleri, Ölüm orucu, örgüt içi işkence, sokak eylemleri, pankart asma gibi değişik yoğunluklarda şiddet içeren eylemlere başvurmakta ve halka korku salmaya çalışmaktadır. Dolayısıyla şiddet bugün, amaca ulaşmak için her aracı meşru sayan terör örgütleri için bir araç olmaktan çıkıp adeta dünya haritasını özellikle 'demokratik' ülkeleri ortasına alan bir dart tahtasına çevirerek 12' den vurmaya başlayan ve buralarda terör paranoyası yaşanmasına sebep olan başlı başına bir amaç haline gelmiş ve terörün uluslararası boyutunu aşarak küreselleşmesine neden olmuştur.