turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
6 yaş çocuklarında bağlanma figürleriyle kurulan bağlanma stilleri ve oyun becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, '6 Yaş Çocuklarında Bağlanma Figürleriyle Kurulan Bağlanma Stilleri ve Oyun Becerileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi' amaçlanmıştır. Araştırmanınuygulaması; 2018- 2019 eğitim-öğretim yılında, İstanbul ili Fatih ilçesinde ilkokul 1. sınıfabaşlamış 6 yaşındaki öğrenciler, veliler ve öğrencileriyle gerçekleştirilmiştir. Çalışma random örnekleme yöntemiyle belirlenmiş 90 öğrenci ve velileriyle yapılmıştır. Araştırma kapsamında; katılımcıların bağlanma düzeylerini ölçmek için'Tamamlanmamış Bebek Ailesi Hikayeleri Ölçeği', oyun becerilerini ölçmek için 'OyunBecerilerini Değerlendirme Ölçeği' ve katılımcıların demografik bilgilerini almak amacıyla'Veli Formu' kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; araştırmaya katılan 6 yaş çocuklarının bağlanma stilleri ile oyun becerileri arasında anlamlı bir ilişki olduğu ortaya çıkmıştır. Güvenli bağlanma düzeyi arttıkça oyun becerisinin arttığı kaçınmacı ve olumsuz bağlanma düzeyi arttıkça oyun becerisinindüştüğü tespit edilmiştir.
Madde kullanım bozukluğu nedeniyle yatarak tedavi gören hastalarda bağlanma biçimleri ile mizaç özellikleri arasındaki ilişki

Madde Kullanımın yaygınlaşması neticesinde konu ile ilgili çalışmalar ivme kazanmış ve bireyleri uyuşturucu madde kullanımına iten nedenler ile ilgili araştırmalar yoğunluk kazanmaya başlamıştır. Bu çalışmada madde kullanım bozukluğu olan bireylerde bağlanma stilleri ile mizaç arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Madde kullanım bozukluğu olan bireylerin mizaç özellikleri ve bağlanma türleri arasındaki ilişki, bu bozukluğun ortaya çıkışını kolaylaştırıcı bireysel özelliklerin anlaşılmasına katkı sağlayacaktır. Araştırmanın çalışma grubu, Np Nöropsikyatri Hastanesinde madde kullanım bozukluğu nedeniyle yatarak tedavi gören 50 erkek hastadan oluşmaktadır. Araştırmada madde kullanım bozukluğu teşhisi alan erkek grup ayrı ayrı incelenmiş olmakla beraber, araştırmacı tarafından literatüre uygun şekilde tasarlanan Sosyodemografik Bilgi Formu, Temps-A mizaç Ölçeği, Erişkin Bağlanma Biçimleri Ölçeği kullanılmıştır. Bağlanma özellikleriyle mizaç özellikleri arasındaki ilişki incelenmiştir ve madde kullanım bozukluğu hastalarında bağlanma stillerine göre mizaç skor ortalamaları arasında fark bulunmasa da bağlanma skorları ile bazı mizaç skorları arasında anlamlı bir korelasyon bulunmuştur..
Self-regulatory driving practices of old and young drivers

Bu çalışmanın amacı, yaşlı ve genç sürücülerin trafikteki öz-düzenleyici davranışlarını altında yatan muhtemel faktörler ve güvenli sürüş için sağlayacağı muhtemel faydalar araştırılarak incelemektir. Çalışmaya 258 (120 yaşlı, 138 genç) aktif erkek sürücü katılmıştır. Yaşlı sürücülerin yaşları 60-75 arası sınırlandırılırken, genç sürücülerin yaş aralığı 21-30 olarak belirlenmiştir. Öz düzenleyici davranışları etkilemesi muhtemel olan faktörler, Genel Sağlık Durumu Anketi (Molnar et al., 2013), Sürücü Beceri Değerlendirme Anketi ve Sürüş Özgüveni Anketi'nin (Parker et al., 2001) Türkçe'ye çevrilip, yaşlı ve genç sürücüler üstünde uygulanmasıyla araştırılmıştır. Bunlara ek olarak, Trafikte Öz Düzenleyici Davranışlar Anketi (Molnar et al., 2013) Türkçeye adapte edilmiş ve kısa uyarlaması oluşturulup bu çalışma için kullanılmıştır. Son olarak, trafikteki öz-düzenleyici davranışların, trafik güvenliği için olası yararlarını araştırmak amacıyla Sürücü Davranışları Anketi'nin (Lajunen, & Özkan, 2004) Türkçe adaptasyonu katılımcılara uygulanmıştır. Çalışma sonuçlarına göre, yaşlı ve genç sürücülerin davranış işleyişleri birbirinden farklıdır ve genel sağlık durumu, beceri değerlendirmesi, sürüş özgüveni ve sürücü davranışları arasında öz-düzenleyici davranışların aracılık etkisi yaşlı sürücüler için bulunamamıştır. Genç sürücüler için, duruma bağlı sürüş özgüveni ve ihmaller arasında stratejik öz-düzenleyici davranışların etkisi bulunmuştur. Genel olarak, taktiksel öz-düzenleyici davranışların, sapkın sürücü davranışları üzerinde negatif etkisi bulunurken, stratejik öz-düzenleyici davranışların, sapkın sürücü davranışlarıyla doğru orantılı ilişkisi bulunmuştur. Sonuçlar, yaşlı ve genç sürücüler için sadece taktiksel öz-düzenleyici davranışların, güvenli sürüşü destekliğini göstermektedir. Çalışmayı kısıtlayan olası faktörler ve çalışmanın katkıları ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
Ergenlerde bilişsel esneklik ile özyeterlik arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, ergenlerin bilişsel esneklik düzeyleri ile özyeterlikleri arasındaki ilişki ve bilişsel esneklik puanları ile özyeterlik puanlarının cinsiyet değişkenine göre değişip değişmediği incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini 2013- 2014 yılı, Mersin İlinde yaşayan 14-18 yaş arası ergenlerden oluşan 563 kız ve 472 erkek olmak üzere toplam 1035 öğrenci oluşturmuştur. Veriler 'Bilişsel Esneklik Ölçeği' , 'Ergenlerde Yetkinlik Beklentisi Ölçeği' ve 'Kişisel Bilgi Formu' ile elde edilmiştir. Anketler, Mersin İlinde bulunan 12 lisede tabakalı, seçkisiz yöntemle seçilerek, gönüllülük ilkesiyle, araştırmacı tarafından uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler SPSS 20.0 paket programı yardımıyla korelasyon ve çift yönlü varyans analizi yöntemi kullanılarak değerlendirilmiştir. Sonuç olarak; ergenlerin bilişsel esneklikleri arttıkça akademik, sosyal, duygusal ve genel özyeterlilikleri de artmakta olduğu görülmüştür. Cinsiyetleri farklı ergenlerin bilişsel ile akademik, sosyal, duygusal ve genel özyeterlik arasındaki ilişkiye bakılmıştır. Buna göre, cinsiyetleri farklı ergenlerin bilişsel esneklikleri arttıkça genel, akademik, sosyal özyeterlikleri açısından anlamlı bir fark bulunamamış, ancak duygusal özyeterlik açısından bakıldığında erkekler lehine anlamlı bir fark bulunmuştur.
3-6 yaş arası gelişim geriliği olan çocukların annelerinin suçluluk utanç düzeyleri ve yaşam doyum düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, gelişim geriliği olan çocuklara sahip annelerin yaşam doyum düzeyleri ile suçluluk-utanç düzeylerinin ilişkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, Adana ilinde yaşayan 3-6 yaş arası gelişim geriliği olan çocuğa sahip 121 anne ve sağlıklı çocuğa sahip 60 anne ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcılara Sosyodemografik Bilgi Formu, Yaşam Doyum Ölçeği, Suçluluk ve Utanç Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre; suçluluk ile utanç düzeyi arasında orta derecede pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür (r=0.671, p<0.01). Suçluluk ile yaşam doyum düzeyi arasında ve utanç ile yaşam doyum düzeyi arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır (p>0.05). Bunun yanında, annelerin yaşam doyum puanları (t=-12.628, p<0.01), suçluluk (t=7.838, p<0.01) ve utanç puanları (t=8.841, p<0.01) gelişim geriliği olan çocuğa sahip olup olmama durumuna göre anlamlı şekilde farklılaşmaktadır. İleride daha büyük örneklemler ile araştırmanın tekrarlanması ve suçluluk-utanç ve yaşam doyum düzeyleri arasında ilişki olup olmadığının irdelenmesi önerilir.
Predicting subjective wellbeing of graduate studentsby mindfulness, intolerance to uncertainty, ruminationand anxiety sensitivity

Bu çalışmanın amacı bilinçli farkındalık, belirsizliğe karşı tahammülsüzlük, ruminasyon ve anksiyete duyarlılığının lisansüstü öğrencilerin öznel iyi oluşuüzerindeki rolünü araştırmaktır. Çalışmanın katılımcılarını yaşları 21 ile 30 arasında değişen ve Ankara'da bir devlet üniversitesinde eğitim görmekte olan 364 lisansüstü öğrenci (177 kadın, 187 erkek) oluşturmuştur. Pozitif ve Negatif Duygu Ölçeği, Yaşam Doyumu Öçeği, Bilinçli Farkındalık Ölçeği, Belirsizliğe Karşı Tahammülsüzlük Ölçeği, Ruminatif Yanıt Ölçeği Kısa Formu ve Anksiyete Duyarlılığı Endeksi veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Çalışmanın sonuçları, toplam öznel iyi oluş puanlarının bilinçli farkındalık ile pozitif ilişkili, belirsizliğe karşı tahammülsüzlük, ruminasyon ve kaygı duyarlılığı ile negatif ilişkili olduğunu göstermiştir. Hiyerarşik çoklu regresyon analizi bulguları, bilinçli farkındalığınlisansüstü öğrencilerin toplam öznel iyi oluş puanlarındaki değişimin %14'ünü, bilinçli farkındalık, belirsizliğe karşı tahammülsüzlük, ruminasyon ve kaygı duyarlılığının ise toplam öznel iyi oluş puanlarındaki değişimin %29'unu açıkladığını göstermiştir. Çalışmanın bulguları, kaygı duyarlılığı dışındaki tüm yordayıcı değişkenlerin öznel iyi oluşun önemli yordayıcıları olduğunu göstermiştir. Çalışmanın sonuçları ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
Ergenlerde sağlıklı yaşam biçimi davranışları, ebeveyn kontrolü ve depresyon ile obezitenin ilişkisi: Obezite için koruyucu ve risk faktörleri

Obezite yaygınlığı tüm dünyada her geçen gün hızla artmaktadır. Bu çalışmada obezitenin davranışsal, fizyolojik ve psikolojik risk faktörleri araştırılmıştır. Araştırma örneklemi Aydın merkezde bulunan farklı başarı düzeylerine sahip liselerin 9., 10. ve 11. sınıflarında okuyan 625 öğrenciden oluşmuştur. Katılımcıların yaşa ve cinsiyete özgü beden kitle indeksleri belirlendikten sonra yapılan analiz sonucunda araştırmamıza katılan ergenlerin %12,3'ü fazla kilolu ve obez bulunmuştur. Davranışsal, fizyolojik ve psikolojik etmenlerin BKİ artışını yordayıcı gücü açısından bir arada değerlendirildiği analiz sonucunda, ailede fazla kilolu birey bulunması, ergenliğe erken girilmiş olması, su tüketim miktarının az olması ve hızlı yemek yemeye ek olarak psikolojik etmenlerden aileden algılanan psikolojik kontrolün beden kitle indeksinin artışını yordadığı bulunmuştur. Bu sonuçlar psikolojik etmenlerin de obezite gelişiminde etkili olduğunu göstermektedir.
Üniversite öğrencilerinin sürekli öfke düzeyleri, öfke ifade tarzları ile obsesif kompulsif semptomları arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin sürekli öfke düzeyleri ve öfke ifade tarzları ile obsesif kompulsif semptomları arasındaki ilişkiyi sınamak ve obsesif kompulsif semptom düzeylerinin cinsiyet, sürekli öfke düzeylerinin ve öfke ifade tarzlarının cinsiyet, yaş, annelerinin eğitim düzeyi, babalarının eğitim düzeyi ve ailelerinin gelir durumu değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemektir. Araştırmanın örneklemini, 2008- 2009 öğretim yılı bahar döneminde, Mersin Üniversitesi ve Maltepe Üniversitesi'nin, İktisadi ve İdari Bilimler, Fen-Edebiyat, İletişim ve Mühendislik Fakültelerinde öğrenim gören, 122 kadın ve 92 erkek olmak üzere toplam 214 üniversite öğrencisi oluşturmuştur. Üniversite öğrencilerinin obsesif kompulsif semptomları Maudsley Obsesif Kompulsif Soru Listesi ile, sürekli öfke düzeyi ve öfke ifade tarzları ise Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarz Ölçeği ile sınanmıştır. Veri toplama süreci, iki aylık bir zaman içerisinde tamamlanmıştır. Verilerin toplanması aşamasından sonra, elde edilen verilerin istatistiksel çözümlemeleri yapılmıştır. Üniversite öğrencilerinin sürekli öfke düzeyleri ve öfke ifade tarzları ile obsesif kompulsif semptomları arasındaki ilişkiyi sınamak üzere Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon tekniği kullanılmıştır. Obsesif kompulsif semptom düzeyleri ile sürekli öfke düzeyleri ve öfke ifade tarzlarının cinsiyete göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek üzere İlişkisiz Örneklemler İçin T-Testi tekniği kullanılmıştır. Sürekli öfke düzeyleri ve öfke ifade tarzlarının yaş, annelerinin eğitim düzeyi, babalarının eğitim düzeyi ve ailelerinin gelir durumuna göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek üzere ise, İlişkisiz Örneklemler İçin Tek Yönlü Varyans Analizi tekniği kullanılmıştır. Elde edilen istatistik sonuçlarının anlamlılığı, 0.01 ve 0.05 düzeyinde test edilmiştir. Sonuç olarak, üniversite öğrencilerinin sürekli öfke düzeyleri ve öfke ifade tarzları ile obsesif kompulsif semptomları arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Obsesif kompulsif semptom düzeylerinin cinsiyete göre farklılaşmadığı belirlenirken, öfke ifade tarzlarının cinsiyet, yaş ve annelerinin eğitim düzeyi değişkenlerine göre anlamlı düzeyde farklılaştığı görülmüştür. Baba eğitim düzeyi ve aile gelir düzeyi değişkenlerinin ise sürekli öfke düzeyi ve öfke ifade tarzı açısından anlamlı değişkenler olmadığı saptanmıştır. Bulgular literatür ışığında yorumlanmış ve tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinde bağlanma stilleri, depresyon ve öfke tarzları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bağlanma, bağlanma stili psikoloji ile ilgilenen kimseler tarafından görülecektir ki çok karşılaşılan kavramlardır. Bununla ilgili ülkemizde ve yurt dışında epeyce araştırma yapılmıştır. Ancak, bağlanma stilleri ile sürekli öfke ve öfke ifade arasındaki ilişki üzerine çok fazla çalışma olduğunu söylemek mümkün değildir. Bu araştırmanın amacı ''Üniversite öğrencilerinde bağlanma stilleri, depresyon ve öfke tarzları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Rastgele seçim yöntemiyle 18-65 yaşları arasında 100 kişi örneklem olarak seçilmiştir. Araştırmada, Beck Depresyon Ölçeği, Sürekli Öfke-Öfke İfade Tarzı Ölçeği ile İlişki Ölçekleri Anketi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen verilere göre hipotezin 'bağlanma stilleri ile sürekli öfke ve öfke ifade arasında ilişki gözlenmiştir'' buna göre kayıtsız, korkulu ve saplantılı bağlanma stilleri ile sürekli öfke, öfkenin dışa yöneltilmesi ve öfkenin içe yöneltilmesi arasında pozitif yönde ilişki göstermiştir. Depresyon puanı, korkulu bağlanma, kayıtsız bağlanma, sürekli öfke ve içte öfke arasında pozitif, güvenli bağlanma ve öfke kontrolü arasında negatif ilişki gözlemlenmiştir. İleride, örneklemi nicelik olarak geliştirilmiş, farklı üniversitelerden öğrencilerin katılımıyla çeşitlendirilmiş bir araştırma daha kesin sonuçlar ortaya koyacaktır.
Spinal kord yaralanması olan hastalarda bakım verenlerdebakım yükünün depresyon, anksiyete ve yaşam doyumuna etkisi

Bakım yükü; bakım veren bireylerin yaşamlarını etkileyebilmektedir. Bakım veren bireylerde bakım yüküne bağlı depresyon, anksiyete oluşabilmekte ve bakım veren bireylerin yaşam doyumları azalabilmektedir. Bu çalışmada, spinal kord yer alanması olan hastalara bakım veren bireylerde bakım yükünün depresyon, anksiyete ve yaşam doyumuna etkisi olup olmadığı araştırılmıştır. Çalışma farklı kliniklerden 28'i erkek 55'si kadın olmak üzere toplamda 83 spinal kord yer alanması olan hastaya bakım veren birey ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmada sosyodemografik form ile birlikte, Zarit Bakım Yükü Ölçeği, Yaygın Anksiyete Ölçeği, Psikolojik Sağlık Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre, spinal kord yer alanması olan hastalara bakım veren bireylerin depresyon ve anksiyete düzeyleri ile bakım yükünün ilişkili olduğu ancak yaşam doyumu ile ilişki olmadığı saptanmıştır. Yan amaçlar olarak demografik değişkenlerle bakım yükü, anksiyete, depresyon ve yaşam doyumu ilişkileri incelenmiş ve bir takım bulgular elde edilmiştir. Elde edilen bulgulara bakıldığında cinsiyetin bakım yükü, depresyon ve kaygı ile ilişkili olduğu gelir düzeyinin ise kaygı, bakım yükü ve yaşam doyumu ile ilişkili olduğu gözlenmektedir. Bunun yanı sıra bakım veren bireylerin bakım yükü, anksiyete, yaşam doyumu ve depresyonunun yaş, eğitim düzeyi, medeni hal ve hastanın yer alanma düzeyi ile ilişkili olmadığı gözlenmektedir.
Sigara bağımlılığının üstbilişsel model çerçevesinde incelenmesi

Psikolojik bozuklukların üstbilişsel kuramı ve bağımlılığının üç aşamalı üstbilişsel modeli çeşitli üstbilişsel inanışların ve süreçlerin sigara bağımlılığının gelişmesi ve devam etmesinde önemli bir role sahip olduğunu ileri sürmektedirler. Bu çalışmanın temel amacı, üstbilişsel kuram çerçevesinde oluşturulan sigara bağımlılığının üstbilişsel modelini, sigara kullanımına özgü bir üstbilişler ölçeği kullanarak test etmektir. Bu temel amaç çerçevesinde, birbirinden ayrı iki enlemesine kesitsel çalışma yapılmıştır. İlk çalışmanın amacı, 'Sigara İçmeyle ilgili Üstbilişsel İnanışlar Ölçeği-SÜBÖ'nin Türkçeye uyarlama çalışmasını gerçekleştirmektir. Örneklemini 308 sigara kullanıcısının oluşturduğu çalışma sonucunda Türkçe SÜBÖ'nün kültürümüzde güvenilir ve geçerli bir veri toplama aracı olduğu görülmüştür. İkinci çalışmanın amacı ise, bağımlılık düzeyinin depresyon ve kaygı belirtilerini yordadığı ilişkide sigara içmeyle ilgili üstbilişsel inanışların aracı rolünü incelemektir. 443 gönüllü sigara kullanıcısının katıldığı ve SÜBÖ, Fagerström Nikotin Bağımlılığı Testi ve Hastane Anksiyete ve Depresyön Ölçeği'nin veri toplama aracı olarak kullanıldığı bu çalışmada, Yapısal Eşitlik Modellemesi analizi yoluyla kuram çerçevesinde oluşturulan model denenmiştir. Bulgular, incelenen verinin modele iyi uyum gösterdiğini, sigara bağımlılığının kaygı belirtilerini negatif yönde yordadığı ilişkide duygusal düzenleme hakkında pozitif inanışlar ve negatif üstbilişlerin kısmi bir aracılık rolü üstlendiğini göstermiştir. Öte yandan, sigara bağımlılığının depresyonu yordamadığı ve bu bağlamda üstbilişlerin aracılık ilişkisinden söz edilemeyeceği görülmüştür. Elde edilen bu bulgular, bağımlılık ve kaygı belirtileri ilişkisinde, sigaranın işlevsel olmayan bir başa çıkma stratejisi olarak kullanılıyor olabileceğine işaret etmekte ve üstbilişsel yaklaşımı desteklemektedir. Sonuçlar, ilgili alanyazın çerçevesinde tartışılmıştır.
Depresif belirti düzeyi yüksek ve düşük kişilerde, depresif bilişlerle bağlantılı otobiyografik anıların karakteristik özellikleri: Benlik sistemi ve otobiyografik bellek

Araştırmanın amacı, depresif kişilerde depresif bilişle bağlantılı otobiyografik anıların karakteristik özelliklerini ve benlik sistemiyle olan ilişkilerini incelemektir. Bu amaçla, otobiyografik belleğin 27 boyuttaki karakteristik özellikleri, spesifiklik düzeyi, 'araya giriş ' derecesi ve depresif içeriği araştırılmıştır. Elde edilen bulgular değerlendirilerek, bu anıların bir 'benliği tanımlayan anı olup olmadıklarına ve 'benlik sistemiyle' ilişkilerine bakılmıştır. Araştırmaya, 2004- 2005 öğretim yılında çeşitli üniversitelerde öğrenim gören, toplam 493 öğrenci katılmıştır. Araştırmada, Biliş Tarama Listesi, Otobiyografik Bellek Değerlendirme Formu, Anının Depresif İçeriğini Değerlendirme Formu, Olay Etkisi Ölçeği ve Beck Depresyon Envanteri kullanılmıştır. Elde edilen bulgular, ilgili anının yaşı açısından; olayın yerini, zamanını, nesnelerin konumlarım, olayın görüntülerini, seslerim, dokunsal duyumları, vücut duyumlarını, çevredeki kokulan, tatsal duyumları ve olaydaki konuşmaları hatırlama açısından; olayın gerçek olduğundan ve hayal olmadığından emin olma açısından; anının zihinsel tekrarı açısından, depresif kişilerin depresif olmayan kişilerle aynı özelliklere sahip olduklarım göstermektedir. Diğer taraftan, olaydaki kişileri, kişilerin mekandaki konumlarım, hissedilen duygulan ve düşünceleri hatırlama boyutlarında; hatırlarken olay anma, mekana ve kişilere geri dönme, o anki duygulan ve olayı yeniden yaşama boyutlarında; geçmişşte olayı düşünme sıklığı, olayın geçmişşteki, şimdiki ve gelecekteki önemi boyutlarında, depresif kişiler depresif olmayan kişilerden anlamlı olarak daha yüksek puan bildirmişlerdir. Öte yanda, depresif kişiler geri getirilen anıda kendilerini 'değersiz', 'sevilmeye layık olmayan' ve 'yetersiz' değerlendirmişler, başkalarım 'güvenilmez', 'reddedici' ve 'destek vermez' görmüşler ve olaydaki durumu 'değişmez' bulmuşlardır. Bunlara ek olarak, depresif kişilerin depresif bilişlerine bağlı anılarının, spesifik özellikte ve daha 'araya girici' olduklan görülmüştür. Tüm bu özellikler bir arada değerlendirildiğinde, depresif kişilerin depresif bilişlerine bağlıVI anılarının, bir 'benliği tanımlayan anı' oldukları düşünülmektedir. Bu açıdan bakıldığında ilgili anıların, kişinin benliğini tanımlayıcı, benlik sistemiyle önemli derecede ilişkili, 'araya girici', duyusal ayrıntıları zengin, duygularla canlı bağlantılara sahip, yalan zamana ait ve kişi için önemli oldukları görülmektedir. Bu özellikleriyle otobiyografik anıların BDT'de depresif bilişlerin değiştirilmesi sürecinde önemli bir çalışma malzemesi oldukları ve önemli bir çalışma zemini oluşturdukları düşünülmektedir.
Conflict in cross-gender intimate relationships: The Effects of westernization on the 'expanding self' of Turkish undergraduates

Karşı Cinsle Yakın İlişkilerde Çatışma: Batılılaşmanın Türk Üniversite Öğrencileri'nin 'Genişleyen Benlik' 'i Üzerindeki Etkileri Tuba Tokgöz Bu araştırmada, genişleyen benlik yapısının (Roland, 1988) bir parçası olduğu düşünülen çatışma, karşı cinsle yakınlık olgusunda incelenmiştir. Eğitim yoluyla batılılaşmanın, genişleyen bir benliğin oluşmasına, çatışmayla birlikte neden olabileceği ve bunun karşı cinsle yakınlığa yansıyabileceği düşünülmüştür. Boğaziçi ve İstanbul Üniversite'lerinden, batılılaşmaya eğitim yoluyla farklı düzeylerde maruz kalmış 257 öğrenci karşılaştırılmış ve Boğaziçi Üniversitesi öğrencileri İstanbul Üniversitesi öğrencilerine oranla daha batılılaşmış olan grubu temsil etmiştir. Çalışmaya katılan öğrencilere, araştırmacı tarafindan hazırlanan öyküler ve Genişleyen Benlik Ölçeği'yle birlikte, Bireysellik-Kollektiflik Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma sonuçlan, iki gruptaki üniversite öğrencilerinin tutumlarının sosyal yaşam ve karşı cinsle yakınlık konularında değiştiğini göstermiştir. Boğaziçi Üniversitesi öğrencileri, İstanbul Üniversitesi öğrencilerine kıyasla daha batılılaşmış tutumlar ve daha belirgin bir genişleyen benliğe eşlik eden daha yüksek düzeyde çatışma göstermişlerdir. Bütün örneklemde, yaşanılan çatışma cinsiyet ya da ailenin eğitim düzeyine göre farklılık göstermemiştir. Ancak, ailenin eğitim düzeyi yükseldikçe, bireyselleşmeye eğilim artmıştır. Bunun yanı sıra, daha modern liselerden mezun olmuş öğrenciler, geleneksel liselerden mezun olmuş olanlara kıyasla, ilişkilerinde daha batılılaşmış tutumlar, daha belirgin bir genişleyen benlik ve beraberinde daha yüksek düzeylerde çatışma belirtmişlerdir. Bu araştırma, batılılaşmaya eğitim yoluyla maruz kalmanın, genişleyen bir benliğin oluşumunu kolaylaştırdığım, ancak bunun çatışmayla birlikte olduğunu göstermiştir. Bu durumun lisede başlayıp üniversitede sürmekte olması, bireyselleşme sürecinde devamlılığın bir göstergesi olarak daha belirgin bulunmuştur. Roland'ın teorisinin, batılılaşmaya eğitim aracılığıyla maruz kalan Türk üniversite öğrencileri için geçerli olduğu bulunmuştur. vıu