turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The role of status, status relevance, and in-group identification in group-serving attribution

Statü, Statü ile İlgi ve Grup ile Özdeşleşmenin Gruba Hizmet Eden Atıf Üzerindeki Rolü Merve Yenal Bu araştırma Sosyal Kimlik Teorisi'ni baz alarak yüksek ve düşük statüdeki bireylerin olumlu davranışları için yapılan gruba hizmet eden atıfları incelemiştir. Gruba hizmet eden yanlılık üzerinde yapılan araştırmalara dayanarak, yüksek statüdeki bireylerin statü ile ilgili alanlarda, düşük statüdeki bireylerin ise statü ile ilgisiz alanlarda gruba hizmet eden atıflarda bulunması beklenmiştir. Yüksek statüyü temsil eden 173 Boğaziçi Üniversitesi öğrencisi ve düşük statüyü temsil eden 184 Uludağ Üniversitesi öğrencisi dört farklı senaryoda ele alman kişilerin başarısını içsel ve dışsal boyutta değerlendirmiştir. Gruba hizmet eden atıflar, senaryoda anlatılan kişinin statüsü ve sergilediği davranışın statü ile ilgili olup olmamasına göre değişen dört senaryo ile ölçülmüştür. Beklenenin aksine, grupla az ya da çok özdeşleşmenin gruba hizmet eden atıflar açısından anlamlı bir fark yaratmadığı bulunmuştur. Hem statü ile ilgili hem de ilgisiz boyutta, düşük statüdeki bireyler kendi gruplarına, yüksek statüdeki bireyler ise düşük statü grubuna hizmet etmiştir. Düşük statüdeki bireyler, kendi gruplarına statü ile ilgili olan boyutta ilgisiz olan boyuta göre daha çok hizmet etmiştir. Yüksek statüdeki bireyler ise düşük statü grubuna statü ile ilgili olan boyutta ilgisiz olan boyuta göre daha fazla hizmet etmiştir. Sosyal Kimlik Teorisi'yle örtüşmeyen bu beklenmedik ama tutarlı sonuçlar başka görüş açılarıyla açıklanmıştır.
Ergenlerin mizah tarzları ve öz-anlayış düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada ergenlerin mizah tarzları ile öz-anlayış düzeylerinin anlamlı düzeyde anlamlı düzeyde yordanıp yordanmadığını ve ergenlerin cinsiyet, sınıf, yaşamlarının çoğunu geçirdikleri yer, gelir durumu, kardeş sayısı değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığı araştırılmıştır. Araştırmanın evrenini 2016- 2017 öğretim yılında Yıldız Teknik Üniversitesi'nde okuyan yaşları 17-21 arasında değişen farklı fakültelerden tesadüfi küme örnekleme yöntemi ile seçilen 174'ü (%67) kadın ve 84'ü (%33) erkek olmak üzere toplam 258 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada ''Kişisel Bilgi Formu'', Öz-anlayış düzeylerini ölçmek amacıyla Deniz, Sümer ve Kesici'nin 2008 yılında uyarladıkları ''Öz-Anlayış Ölçeği'' ve uyarlanması Yerlikaya tarafından 2003 yılında yapılan ''Mizah Tarzları Ölçeği'' uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizi SPSS WINDOWS programıyla gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizinde t testi, ANOVA, Tukey, regresyon analizinden faydalanılmıştır. Yapılan araştırma sonuçları incelendiğinde cinsiyet, sınıf düzeyleri arasında anlamlı bir farklılaşma bulunmamıştır. Ergenlerin yaşadıkları yer bakımından incelendiğinde kendini yıkıcı, kendini geliştirici ve saldırgan mizah tarzlarının anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı, katılımcı mizah tarzının ise anlamlı bir biçimde farklılaştığı bulunmuştur. Ortalama gelir düzeyine göre saldırgan ve kendini yıkıcı mizah tarzlarına göre anlamlı düzeyde farklılaşma bulunamamışken, katılımcı ve kendini geliştirici mizah tarzlarında anlamlı bir farklılaşma bulunmuştur. Öz-anlayış düzeylerinde de anlamlı bir farklılaşma bulunmuştur. Kardeş sayısına göre katılımcı mizah tarzında anlamlı bir farklılaşma bulunmuştur. Öz-anlayış düzeyleri incelendiğinde anlamlı bir farklılaşma bulunmamıştır. Öz-anlayış ile katılımcı mizah ve kendini geliştirici mizah tarzları arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler saptanmışken, öz-anlayış ile kendini yıkıcı mizah tarzı arasında negatif yönde anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Öz-anlayışın saldırgan mizah tarzı ile anlamlı bir ilişkisi olmadığı tespit edilmiştir.
Tekvandocuların psikolojik sağlamlık ve öz-anlayış düzeylerinin takım sporcularıyla karşılaştırılması

Bu yüksek lisans tezinde tekvandocuların psikolojik sağlamlıkları ve öz-anlayış düzeylerinin cinsiyet, yaş, spor türlerine göre takım sporcularıyla karşılaştırılması amaçlanmıştır. Muğla, Çorum, Manisa ve Trabzon illerinden en az 5 yıldır bir spor dalıyla uğraşan yaş ortalaması 22 ,3965 3,38213 olan toplam 343 sporcu (128 kadın ve 215 erkek; 140 tekvandocu ve 203 takım sporcusu), araştırmaya katılmıştır. Araştırmada veri toplamak amacıyla; Neff (2003b) tarafından geliştirilen, Türkçe güvenirlik ve geçerlik çalışması Deniz ve ark. (2008) tarafından yapılan Öz-Anlayış Ölçeği, Gürgan (2006) tarafından geliştirilen Yılmazlık Ölçeği ve katılımcıların bazı kişisel bilgilerine ulaşabilmek için araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Elde edilen verilerin çözümlenmesinde tanımlayıcı istatistiklere ait aritmetik ortalama, standart sapma, frekans ve yüzde, minimum ve maksimum değerleri verilmiştir. Bağımsız grup karşılaştırmaları Mann Whitney U testi ile yapılmıştır. İkiden fazla ve ilişkisiz grupların karşılaştırılmasında, nonparametrik NPar Tests Kruskal-Wallis Testi kullanılmıştır. Anlam düzeyi p<0.05, güven aralığı ise % 95 kabul edilmiştir. Sonuç olarak; spor dallarına göre örnek bireylerin öz anlayış ve psikolojik sağlamlık puan değeri ortalamaları arasında farklılık yoktur. Bireysel ve takım sporu yapma durumlarına göre örnek bireylerin öz anlayış puan değeri ortalamaları arasında farklılık yoktur (p>0,05). Cinsiyet ve yaş değişkenlerine göre yapılan karşılaştırmalarda da farka rastlanmamıştır.
Toplumdışı kişilik bozukluğunda sosyal biliş becerileri ile yaşantısal kaçınma ve perspektif alma süreçleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmada Anti-Sosyal Kişilik Bozukluğu bulunan bireylerin, sosyal biliş becerisinin güncel bir yaklaşımla değerlendirilmesi için, yüzde duygu tanıma ve ayırt etme becerisinin, sosyal işlevsellik düzeyinin, perspektif alma becerisinin ve yaşantısal kaçınma eğiliminin araştırılması ve sağlıklı kontrol grubu ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç-Yöntem: Çalışmaya, 15 Ağustos 2018 15 Mart 2019 tarihleri arasında, Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Ayaktan Tedavi Ünitesi'ne başvuran, akut psikiyatri kliniklerinde yatarak tedavi gören, adli servislerde ayaktan veya yatarak tedavi gören ve Denetimli Serbestlik Poliklinikleri'nde ayaktan tedavi gören bireylerden, klinik olarak ASKB olduğu düşünülen 140 birey ile yüz yüze görüşmeyle araştırmanın kapsam ve amacı açıklanmıştır. DSM-III R Eksen II Bozuklukları İçin Yapılandırılmış Görüşme Formu uygulanarak, çalışmaya uygun 100 kişinin ASKB tanıları netleştirilmiştir. Kontrol grubu için ayrıca SCID-II Kısa Formu kullanılarak, ASKB tanı ölçütlerini ve diğer dışlama kriterlerini karşılamayan 76 birey sağlıklı kontrol grubu olarak çalışmaya dahil edilmiştir. Katılımcılara, SCID-II Kısa ve Klinik Formu, Sosyo-Demografik Form, RFT Perspektif Alma Yönergesi, Kabul ve Eylem Formu-II, Sosyal İşlevsellik Ölçeği, Yüzde Dışavuran Duyguların Tanınması Testi ve Yüzde Dışavuran Duyguların Ayırt Edilmesi Testi uygulanmıştır. Bulgular: Çalışmada, ASKB tanılı grubun SİÖ, YDTT, YDAT, KEF-II puanları ve PAY doğru sayıları ile kontrol grubunun SİÖ, YDTT, YDAT, KEF-II puanları ve PAY doğru sayıları arasında anlamlı fark olduğu; KEF-II puanının, SİÖ puanını yordadığı; YDAT puanının ve PAY doğru sayısının, YDTT puanını yordadığı; YDAT puanını ise YDTT puanının yordadığı saptanmıştır. ASKB tanılı bireylerin YDTT puanlarına göre 'Korku' ve 'Öfke' duygusu tanımakta daha fazla hata yanıtı verdikleri ve bu farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır. Sonuç: ASKB tanılı grubun, kontrol grubuna göre sosyal işlevsellik seviyelerinin düşük olduğu, yaşantısal kaçınma eğilimlerinin yüksek olduğu, perspektif alma sürecinde hataya daha yatkın oldukları, yüzde duygu tanıma ve ayırt etme performanslarının daha düşük olduğu görüldü.
Kariyer karar verme güçlüklerinin yordayıcıları olarak kariyere ilişkin ebeveyn desteği ve meslek kararı verme öz yetkinliği

Bu araştırmanın temel amacı, ortaokul öğrencilerinin kariyere ilişkin ebeveyn desteklerinin ve mesleki karar verme öz yetkinliklerinin birlikte mesleki karar verme güçlüklerini yordayıp yordamadığını belirlemektir. Bunun yanı sıra bu araştırmada ortaokul öğrencilerinin kariyer karar verme güçlüklerinin cinsiyete, sınıf düzeyine, algılanan akademik başarıya, gitmek istenilen lise türüne ve ileride seçmek istenilen mesleğe karar verme durumlarına göre anlamlı olarak farklılaşıp farklılaşmadığını incelemek de amaçlanmıştır. Araştırma grubu 400 (203 kız ve 197 erkek) ortaokul öğrencisinden oluşmaktadır. Bu araştırmada Kariyer Karar Verme Güçlükleri Ölçeği-Ortaokul Formu, Kariyere İlişkin Ebeveyn Desteği Ölçeği, Meslek Kararı Verme Yetkinlik Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmanın verilerinin analizinde çoklu doğrusal regresyon analizi, t testi ve ANOVA kullanılmıştır. Ortaokul öğrencilerinin KİEDÖ toplam puanları ve MKVYÖ toplam puanları birlikte KKVGÖ-OF toplam puanlarına ilişkin varyansın %15'ini yordamıştır. Meslek kararı verme yetkinliği, toplam kariyer karar verme güçlüklerinin, hazırlık eksikliği, bilgi eksikliği ve tutarsız bilgiler alt ölçeklerinin en güçlü yordayıcısı olmuştur. Öğrencilerin kariyer karar verme güçlükleri cinsiyete göre anlamlı olarak farklılaşmazken sınıf düzeyine, akademik başarı algısına, gitmek istenilen lise türüne ve ileride seçmek istenilen mesleğe karar verme durumlarına göre anlamlı olarak farklılaşmıştır. Sonuçlar ilgili alanyazına dayanılarak tartışılmıştır. Gelecek araştırmalara ve kariyer psikolojik danışmanlığı ve rehberliği ile ilgili uygulamalara yönelik öneriler sunulmuştur.
5-6 yaş grubu çocukların ebeveynleri ve akranlarıyla ilişkileri ile ebeveynlerinin evlilik yaşam doyumlarının incelenmesi

Araştırmada 5-6 yaş grubu çocukların ebeveynleri ve akranlarıyla ilişkileri ile ebeveynlerinin evlilik yaşam doyumlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemi, basit seçkisiz örnekleme yöntemi ile belirlenmiş olup 2016- 2017 eğitim ve öğretim yılında Manisa İli'nin Yunusemre ve Şehzadeler merkez ilçelerinde bulunan resmi ve özel bağımsız anaokullarına devam eden 5-6 yaş grubu 504 çocuk, ebeveynleri (496 anne, 306 baba) ve öğretmenlerinden oluşmaktadır. Araştırma verileri Genel Bilgi Formu, Çocuk Ana-Baba İlişki Ölçeği, Evlilik Yaşam Doyumu Ölçeği ve Ladd Profilet Çocuk Davranış Ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin analizinde Bağımsız Gruplar T Testi, Mann Whitney-U Testi, Kruskal Wallis-H Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi, Pearson Korelasyon Katsayısı ve Çoklu Regresyon Analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, anne ile çocuk arasındaki çatışmalı ilişkinin çocuğun cinsiyetine göre, anne ile çocuk arasındaki ilişkilerin anne öğrenim durumuna ve aile gelir durumuna göre; baba ile çocuk arasındaki ilişkilerin çocuğun cinsiyetine göre, baba ile çocuk arasındaki çatışmalı ilişkinin çocuğun yaşına göre anlamlı farklılık gösterdiği saptanmıştır. Ayrıca araştırmada, anne evlilik yaşam doyumunun çocuğun cinsiyetine, anne öğrenim durumuna, çalışma durumuna ve aile gelir durumuna göre; baba evlilik yaşam doyumunun ise sadece çocuğun cinsiyetine göre anlamlı farklılık gösterdiği görülmüştür. Araştırmada akranlara karşı prososyal davranışların çocuğun yaşına ve cinsiyetine göre; asosyal davranışların çocuğun yaşına ve devam ettiği okul türüne göre; kaygılı korkulu olmanın, akranlar tarafından dışlanmanın ve aşırı hareketliliğin çocuğun yaşına, cinsiyetine ve devam ettiği okul türüne göre; saldırganlığın çocuğun cinsiyetine ve devam ettiği okul türüne göre anlamlı düzeyde farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır. Bunun yanında akranlarla olan ilişkiler, ebeveyn çocuk ilişkileri ve ebeveyn evlilik yaşam doyumları arasında farklı düzeylerde anlamlı ilişkiler olduğu saptanmıştır. Son olarak yapılan regresyon analizleri sonucunda anne ve baba evlilik yaşam doyumunun anne ile çocuk arasındaki ilişkileri, baba evlilik yaşam doyumunun da baba ile çocuk arasındaki ilişkileri açıklayıcı etkisi olduğu görülmüştür. Anne-baba ile çocuk arasındaki çatışmalı ilişkinin ve baba evlilik yaşam doyumunun çocuğun prososyal davranışlarını; baba ile çocuk arasındaki çatışmalı ilişkinin ve baba evlilik yaşam doyumunun çocuğun asosyal davranışlarını, aşırı hareketliliğini ve saldırganlığını; baba ile çocuk arasındaki olumlu ilişkinin ve baba evlilik yaşam doyumunun çocuğun akranları tarafından dışlanmasını; baba ile çocuk arasındaki olumlu ve çatışmalı ilişkinin çocuğun akranlarına karşı kaygılı korkulu oluşunu açıklayıcı etkisi olduğu görülmüştür. Araştırma bulguları ilgili literatür çerçevesinde tartışılarak yorumlanmış ve önerilerde bulunulmuştur.
Çocuğunda işitme engeli olan ve olmayan annelerin stresle baş etme tarzı, sosyal destek düzeyi ile çocuklarının sosyal uyum becerisini değerlendirmeleri arasındaki ilişki

Bu çalışmada, işitme engeli olan ve işitme engeli olmayan grupların sosyal uyum ve beceri düzeyleri arasındaki farklar incelenmiştir. Aynı zamanda, çocuğunda işitme engeli olan ve olmayan annelerin stresle baş etme tarzları, algılanan sosyal destek düzeyleri ve algıladıkları sosyal destekten memnuniyet düzeyleri arasındaki farklar incelenmiştir. Ek olarak, anne ile ilgili değişkenlerden, annenin algısına göre çocukta sosyal uyum ve beceri düzeyinde problemli davranışları yordayan değişkenler belirlenmiştir. Araştırmanın örneklemini, 6-12 yaş aralığında çocuğunda işitme engeli olan ve çocuğunda işitme engeli olmayan toplam 201 anne oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplamak amacıyla Kişisel Bilgi Formu, Stresle Başaçıkma Tarzları Ölçeği, Yenilenmiş Ana-Baba Sosyal Destek Ölçeği, 6-12 Yaş Türk Çocukları İçin Sosyal Uyum ve Beceri Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma soruları çerçevesinde elde edilen bulgulara göre, işitme engeli olan ve işitme engeli olmayan çocukların sosyal uyum ve beceri düzeyleri anlamlı olarak farklılık göstermektedir. Çocuğunda işitme engeli olan ve olmayan annelerle ilgili değişkenlerde de anlamlı farklılıklar görülmektedir. Annelerin değerlendirmesine göre, çocukların sosyal uyum ve beceri düzeyinde problemli davranışları yordayan değişkenleri belirlemek amacıyla yapılan regresyon analizine göre, işitme engeli olan çocuklarda sadece annelerin stresle başa çıkma tarzlarından boyun eğici yaklaşımı kullanmasının tek başına yordadığı belirlenmiştir. İşitme engeli olmayan çocukların sosyal uyum ve becerisini ise anne ile ilgili değişkenlerden hiçbiri tek başına yordamamaktadır. Çalışmanın bulguları, alan yazınla birlikte tartışılmıştır.
Akıl sağlığı çalışanlarının iş doyumu, öznel iyi oluş düzeyleri ile mesleki anksiyete durumlarının incelenmesi

Bu çalışmada araştırmanın amacı akıl sağlığı çalışanlarının iş doyumu, öznel iyi oluş düzeyleri ile mesleki anksiyete durumlarının incelenmesi olarak belirlenmiştir. Araştırma, karma model kullanılarak hem nicel hem nitel olarak modellenmiştir. Nicel araştırmada ilişkisel tarama modeli seçilmiştir. Nitel araştırmada ise görüşme tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini 2016- 2017 yıllarında İstanbul'da bireysel ve kurumsal olarak hizmet veren akıl sağlığı çalışanları oluşturmaktadır. Bu evren içinde örneklem nicel araştırma için 232 kişi, nitel araştırma için 20 kişiden oluşturulmuştur. Araştırmada veri toplamak amacıyla 'Kişisel Bilgi Formu' ve 'Minnesota İş Doyumu Ölçeği', 'Öznel İyi Oluş Ölçeği' 'Mesleki Kaygı Konulu Görüşme Soruları' kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre akıl sağlığı çalışanlarının iş doyumları ve öznel iyi oluşlarının yüksek olduğu görülmüştür. İş doyumuna bakıldığında cinsiyet, medeni durum, meslek, gelir, yaş, görüşme sayısı değişkenlerine göre anlamlı farklılığın görüldüğü, öğrenim durumu, günlük çalışma saati ve çalışma süresi değişkenlerine göre ise anlamlı farklılığın bulunmadığı saptanmıştır. Öznel iyi oluş ise cinsiyet, öğrenim durumu, çalışma yerleri, gelir, çalışma süresi ve günlük görüşülen kişi sayısı değişkenlerine göre farklılaşırken; yaş, mesleki unvan, çalışma saati ve medeni durum değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Genel iş doyumu ile öznel iyi oluş arasında olumlu yönde ve anlamlı ilişki olduğu görülmüştür. Akıl sağlığı çalışanları mesleklerinde geliştirilmesi gereken alanların olduğunu belirtseler dahi genel anlamda olumlu değerlendirmede bulundukları görülmüştür. Nitel araştırmadan elde edilen bulgulara göre mesleğin sevilerek icra edildiği ifade edilmiştir. Ayrıca edinilen deneyimler sonucu analiz ve gözlem yeteneğini artırarak sorunları anlayabilme kapasitesini geliştirdiği kaydedilmiştir. Mesleğe karşı olumsuz ifadelerde ise mesleğe yönelik yasal sorunların günümüzde de devam etmesi ile ilgidir. Mesleğe karşı önyargıların olduğu, mesleğin gereği sorunlu kişilerle çalışıyor olmanın kaygı oluşturduğu, ancak mesleği sevmenin ve meslektaş dayanışmasının bu kaygıyı azalttığı saptanmıştır.
İş doyumu ve hakçalık duyarlılığı açısından psikolojik sözleşme ihlalleri ve örgütsel adaletsizliğe verilen tepkiler

Psikolojik sözleşme ihlali, örgütsel adalet algıları, işyerindeki problemlere verilen tepkiler ve iş doyumu çalışanların tutum, karar ve davranışlarının yanı sıra örgütsel sonuçlarla da yakından ilgili olduğu için son yıllarda araştırmacılar tarafından oldukça ilgi görmektedir. Bu araştırmanın bir amacı psikolojik sözleşme ihlali, algılanan örgütsel adalet, işyerindeki problemlere verilen tepkiler ve iş doyumunun cinsiyet ve hakçalık duyarlılığı açısından farklarının belirlenmesidir. Bu araştırmanın bir diğer amacı da psikolojik sözleşme ihlali ve algılanan örgütsel adaletle işyerindeki problemlere verilen tepkiler ve iş doyumu arasındaki ilişkiyi hakçalık duyarlılığı açısından incelemektir. Araştırmaya 156 kadın 120 erkek birey katılmıştır. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Psikolojik Sözleşme İhlali Ölçeği, Algılanan Örgütsel Adalet Ölçeği, İşyerindeki Problemlere Verilen Tepkiler Ölçeği ve Minnesota İş Doyum Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, tüm değişkenler üzerinde cinsiyet ve hakçalık duyarlılığı açısından bazı farklar olduğu ortaya çıkmıştır. Araştırmanın sonuçları duyarlılık gruplarının psikolojik sözleşme ihlali ve örgütsel adaletsizliğe verilen tepkiler ile iş doyumu üzerinde etkisi olduğunu göstermektedir.
Ailesinde kanser tanısı almış üniversite öğrencileriyle ailesinde kanser tanısı almamış üniversite öğrencilerinin depresyon ve sürekli kaygı durumlarının karşılaştırılması

Kanser kişilerin ruhsal ve bedensel olarak etkilendikleri ciddi bir hastalıktır. Kanserin hastalar kadar hasta yakınları üzerinde de dolaylı etkileri bulunmaktadır. Bu etkilerin hasta yakınlarının psikolojik sağlıklarında gözlenmektedir. Bu çalışmada ailesinde kanser tanısı alan ve almayan üniversite öğrencilerinin yaşam kalitesi, depresyon ve sürekli kaygı düzeyleri incelenmiştir. Bu amaçla yapılan çalışmaya 122 kadın ve 78 erkek olmak üzere 200 kişi katılmıştır. Katılımcılara demografik veri formu, Yaşam Kalitesi Ölçeği-Kısa Form, Beck Depresyon Ölçeği ve Beck Anksiyete Ölçeği uygulanmıştır. Ailesinde kanser öyküsü olan katılımcıların yaşam kalitesi puanları düşükken depresyon ve anksiyete düzeylerinin anlamlı şekilde yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca ailesinde kanser öyküsü olan katılımcılarda yaşam kalitesi, depresyon ve anksiyete puanları arasındaki ilişki daha anlamlı bulunmuştur. Yapılan analizlerde cinsiyet, yaş, psikolojik sorun varlığı, sigara-alkol-madde kullanımı ve intihar girişimi değişkenlerine göre katılımcıların puan ortalamaları anlamlı şekilde farklılaşmaktadır. Ailede kanser tanısı olmasıyakınların yaşam kalitelerini ve psikolojik iyilik hallerini önemli ölçüde etkileyen bir parametredir.
Çocuklukta algılanan ebeveyn kabul veya reddinin yetişkinlik dönemi yakın ilişkileri üzerindeki etkileri

Ebeveyn Kabul-Red Kuramı üzerine temellendirilmiş olan bu araştırmada çocuklukta yaşanan ebeveyn kabul-reddi ile yetişkinlikte yaşanan eş kabul-reddi arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırma örneklemi 153 bekar, 145 evli toplam 298 kadın ve erkekten oluşmuştur. Deneklere Rohner'in (1986/1999) geliştirdiği Ebeveyn Kabul-Red Ölçeği Anne ve Baba formları, Kişilik Değerlendirme Ölçeği ve Eş Kabul-Red Ölçeği uygulanmıştır. Yakın ilişkisinden memnun olmayan denekler, ilişkisinden memnun olanlara göre, hem çocuklukta ebeveynleri tarafından hem de bugünkü yaşamlarında eşleri tarafından daha fazla red algılamaktadırlar. Çocuklukta ebeveynleri tarafından kabul edilendenekler bugün eşleri tarafından daha çok kabul algılamaktadırlar. Ebeveyn ve eş kabul-reddiölçümleri arasındaki korelasyonlar, çocukluk ve yetişkinlikteki kabul-red açısından orta derecede bir sürekliliğin olduğunu göstermektedir. Ayrıca ebeveyn kabul-reddi, eş kabul-reddi ve kişilik uyumu ölçümleri arasında saptanan korelasyonlar da EKAR Kuramıgörüşleriyle uyumludur. Çocuklukta ebeveynleri tarafından red algılayan deneklerin psikolojik uyumsuzluğu daha yüksek düzeydedir. Psikolojik uyumu etkileyen en önemli faktörler erkeklerde eş kabulü, kadınlarda ise ebeveyn kabulü olarak ortaya çıkmıştır. Bu bulgular, EKAR Kuramı ile yapılan çalışmalarla uyumludur ve çocukluk ve yetişkinlik dönemleri arasındaki süreklilik konusunda Türkiye'deki yetişkinler açısından ampirik veriler sağlamıştır.
Üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılık düzeylerinde beş faktör kişilik özelliklerinin yordayıcı etkisinin incelenmesi

Bu çalışmada, üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılık düzeylerinin beş faktör kişilik özelliklerine göre incelenmesi hedeflenmiştir. Çalışmanın örneklemini; 2015- 2016 eğitim öğretim yılında, Hasan Kalyoncu Üniversitesi, İktisadi, İdari ve Sosyal Bilimler Fakültesinde öğrenimlerine devam eden, 151'i (%67,1) kadın, 74'ü (%32,9) erkek, toplam 225 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplanırken; Basım ve Çetin (2011) tarafından Türkçeye uyarlanan Yetişkinler için Psikolojik Dayanıklılık ölçeği, Sıfatlara Dayalı Kişilik Testi (Bacanlı İlhan ve Aslan, 2009) ve araştırmacı tarafından hazırlanan, Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Toplanan verileri analiz ederken; dağılımın normallik durumuna ve varyansların homojenliğine göre değişkenlere bağlı olarak bağımsız örneklem t-Testi, Tek Yönlü Varyans analizi, Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testleri kullanılmıştır. Psikolojik dayanıklılık ve beş faktör kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin analizinde Pearson Momentler Çarpım Korelasyon Analizinden yararlanılmıştır. Beş faktör kişilik özelliklerinin psikolojik dayanıklılık ve alt boyutlarını anlamlı düzeyde yordayıp yordamadığı, aşamalı çoklu regresyon analizi ile hesaplanmıştır. Üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılık puanları ile beş faktör kişilik özelliklerinden duygusal dengesizlik puanları arasında negatif yönlü; dışa dönüklük, deneyime açıklık, yumuşak başlılık ve sorumluluk alt boyutları arasında pozitif yönlü anlamlı düzeyde ilişkiler bulunmuştur. Beş faktör kişilik özelliklerinden duygusal dengesizlik, dışa dönüklük ve sorumluluk boyutlarının psikolojik dayanıklılıktaki toplam varyansın %35,7'sini açıkladığı görülmüş olup; deneyime açıklık ve yumuşak başlılık özelliklerinin psikolojik dayanıklılığı anlamlı şekilde açıklamadığı görülmüştür. Sosyal kaynakların yumuşak başlılık, duygusal dengesizlik ve dışa dönüklük; kendilik algısının sorumluluk, duygusal dengesizlik ve dışa dönüklük; aile uyumunun duygusal dengesizlik ve yumuşak başlılık; gelecek algısının duygusal dengesizlik ve sorumluluk; sosyal yeterliliğin dışa dönüklük ve duygusal dengesizlik; yapısall stilin sorumluluk ve duygusal dengesizlik tarafından açıklandığı görülmüştür.