turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kök ebeveynlik biçimlerinin boşanma göstergeleri üzerindeki yordayıcı gücü

Bu araştırmanın amacı evli veya boşanmış bireylerde kök ebeveynlik stilleri ile boşanma göstergeleri arasındaki nedensel ilişkinin incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda 19-81 yaş aralığında 600 evli veya boşanmış katılımcıya ulaşılmıştır. Katılımcıların algılanan ebeveynlik stillerinin ölçülmesi amacı ile Young Ebeveynlik Ölçeği ve boşanma göstergelerinin ölçülmesi amacı ile bu araştırma kapsamında geliştirilen Boşanma Göstergeleri Ölçeği uygulanmıştır. Veriler SPSS 22.0 istatistik programı ile analiz edilmiştir. Nicel verilerin analizi amacı ile t-testi; tek yönlü ANOVA ve Kruskall Wallis Testleri uygulanmıştır. Gruplar arasındaki farkların ortaya konulması amacı ile Scheffe Testi kullanılmıştır. Araştırmanın temel sorusuna yanıt aramak amacı ile Hiyerarşik çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Yapılan t testi sonuçlarına göre boşanma göstergeleri puanları cinsiyete göre farklılaşmazken; çocuk sahibi olma, medeni durum ve evlilik türüne göre anlamlı şekilde farklılaşmaktadır. Başka bir ifade ile çocuk sahibi olanlar, görücü usulü ile evlenenler ve boşanmış bireyler daha yüksek boşanma göstergeleri puanlarına sahiptirler. Tek yönlü ANOVA ve Kruskall Wallis Testi sonuçları ise boşanma göstergeleri puanlarının gelir, eğitim, evlikte mutluluk ve boşanmayı düşünme değişkenlerine göre anlamlı şekilde farklılaştığını göstermektedir. Gruplar arasındaki farkları ortaya koymak amacı ile Scheffe Testi uygulanmıştır. Hiyerarşik regresyon analizi sonuçlarına göre ise anne ve babaların her ikisinde küçümseyici, cezalandırıcı, sınırsız ve sömürücü ebeveynlik stilleri boşanma göstergelerini anlamlı şekilde yordamaktadır. Bununla birlikte annelerde duygusal olarak yoksun bırakıcı ebeveynlik stili de boşanma göstergelerini yordamaktadır. Ayrıca boşanma göstergeleri puanları cinsiyete göre farklılaşmazken; evlilik türü, çocuk sahibi olma, gelir ve eğitim düzeylerine göre anlamlı şekilde farklılaşmaktadır. Buna göre görücü usulü evlenenler anlaşmalı evlenenlere göre; çocuk sahibi olanlar olmayanlara göre daha yüksek boşanma göstergeleri puanına sahiptirler. Gelir ve eğitim düzeyi arttıkça boşanma göstergeleri puanları düşmektedir.
Erkek eşcinsel bireylerde sosyal ve duygusal yalnızlığın araştırılması

Bu araştırmanın amacı, erkek eşcinsel bireylerin yaşadıkları sosyal ve duygusal yalnızlığı, yalnızlığa yükledikleri anlamları, yalnızlıkla baş etme stratejilerini ve sosyal desteklerini araştırmaktır. Bu araştırmada nitel ve nicel araştırma yöntemlerinin birlikte kullanılmasına dayanan Karma Yöntem araştırmasına ve Gömülü Desen Yöntemine başvurulmuştur. Nitel araştırma yöntemleri araştırmada, ağırlıklı olarak kullanılmış bunun yanı sıra araştırma verilerinin desteklenmesi ve teyit edilmesi amacı ile nicel araştırma yöntemlerine de başvurulmuştur. Araştırma verileri, araştırmacı tarafından yarı yapılandırılmış görüşme formu ve Sosyal ve Duygusal Yalnızlık Ölçeği Kısa Formu aracılığıyla her katılımcıya ayrılan ikişer saatlik görüşmelerde toplanmıştır. Erkek eşcinsel bireylere ulaşma da yaşanan zorluk ve nitel araştırmanın derin odaklı bir çalışma gerektirmesi ile araştırmanın çalışma grubu, amaçlı örnekleme yöntemlerinden kasti örnekleme yöntemi ile seçilmiş, 19-34 yaş aralığında olan 10 erkek eşcinselle sınırlandırılmıştır. Veri analizi basamağında içerik analizi yöntemine başvurulmuş, temalar, alt temalar ve kategoriler oluşturulmuştur bunun yanı sıra içerik analizi ile ortaya çıkarılan kodların frekans değerleri belirlenerek veriler sayısallaştırılmıştır. Tartışma boyutunda nitel veriyi desteklemek amaçlı kullanılan SELSA-S ölçeği bulguları ile sayısallaştırılmış veri karşılaştırılmış ve tartışmaya dahil edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre katılımcılar kendilerini sosyal kuruluş, yakın arkadaş ve partnerleri ile beraberken daha az yalnız hissetmekte bunun yanı sıra aile, iş ilişkileri ve sosyal topluluklar ile beraberken ise yalnızlık hissetme düzeyleri artmaktadır.
Lise öğrencilerinde affetme becerisi geliştirmeye yönelik psikoeğitim programının affetme ve yaşam doyumu üzerindeki etkisi

Bu araştırmada, affetme becerisi geliştirmeye yönelik psikoeğitim programının lise öğrencilerinin affetme ve yaşam doyumu düzeyi üzerindeki etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma 2016- 2017 eğitim-öğretim yılında İstanbul'da yapılmıştır. Araştırmaya deney grubunda 11 (8 kız, 3 erkek), kontrol grubunda 11 (7 kız, 4 erkek) olmak üzere toplam 22 kişi denek olarak katılmıştır. Deneysel bir çalışma olan bu araştırmanın bağımlı değişkenleri Yaşam Doyumu Ölçeği ve Heartland Affetme Ölçeği puanları, bağımsız değişkenini ise affetme becerisi geliştirmeye yönelik psikoeğitim programıdır. Araştırmada affetme ile ilgili veriler 'Heartland Affetme Ölçeği ' (Bugay ve Demir, 2010) ve yaşam doyumu ile ilgili veriler 'Yaşam Doyumu Ölçeği ' (Yetim, 1991) ile toplanmıştır. Bu araştırma, deneysel modellerden gerçek deneme modeli türlerinden öntest-sontest kontrol gruplu desen kullanılarak gerçekleştirilmiştir. HAÖ' den alınan puanlara göre oluşturulan deney grubuna araştırmacı tarafından 18 oturumluk 'affetme becerisi geliştirmeye yönelik psikoeğitim programı' uygulanırken kontrol grubuna yönelik herhangi bir işlem yapılmamıştır.'Affetme becerisi geliştirmeye yönelik psikoeğitim programı' uygulanmadan önce deney ve kontrol grubunda bulunacak tüm katılımcılara Heartland Affetme Ölçeği uygulanmıştır. Programın uygulaması tamamlandıktan sonra deney ve kontrol gruplarına son test, 3 ay sonra ise izleme testi uygulanmıştır. Araştırmada uygulanan deneysel işlemin affetme ve yaşam doyumu düzeyi üzerindeki etkililiğine ilişkin grupXölçüm ortak etkisi ve grup ile ölçüm faktörlerinin temel etkileri karışık ölçümler için iki faktörlü ANOVA ile test edilmeye çalışılmıştır. Araştırma sonucunda 'Affetme becerisi geliştirmeye yönelik psikoeğitim programı'nın lise öğrencilerinin affetme ve yaşam doyumu düzeyinin arttırılmasında anlamlı düzeyde etkili olduğu ve bu etkinin izleme ölçümlerinde de değişmediği görülmüştür. Elde edilen bulgular ilgili alanyazın ışığında tartışılarak uygulayıcılara ve araştırmacılara bazı önerilerde bulunulmuştur.
Üniversite öğrencilerinin sağlık inançlarının korunma yöntemleri kullanmalarına etkisi

KORUNMA YÖNTEMLERİ KULLANMALARINA ETKİSİ Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin cinsel ilişki sırasında kondom kullanma davranışını gerçekleştirmelerinde sağlık inançlarının etkisi olup olmadığı incelenmiştir. Bu amaçla İstanbul ve İzmir'de yer alan yedi farklı üniversitede okuyan, cinsel deneyimi olan ve araştırmaya katılmaya gönüllü olan toplam 299 öğrenciye AIDS Sağlık İnanç Ölçeği ve AIDS'ten Korunma Öz yeterlilik Ölçeği uygulanmıştır. Yordayıcı ve yordanan değişkenler arasında yapılan lojistik regresyon analizi sonucunda kişilerin kondom kullanma özyeterliliklerinin, kondom kullanma davranışını anlamlı olarak yordadığı görülmüştür. Bunun yanında AIDS'ten korunma öz yeterliliği ve AIDS Sağlık İnancı açısından kadınlar ve erkekler arasında anlamlı farklar bulunmuştur. Kadınların, kondom kullanımına yönelik fayda algısının ve AIDS'ten korunma özyeterliliklerinin erkeklerden daha yüksek olduğu görülürken, cinsellikle ilgili konuları aile ile konuşabilme öz yeterliliğinin erkeklerde daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.
Üniversite öğrencilerinin sosyal medyada kullandıkları izlenim yönetimi taktiklerinin benlik saygısı ile ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışmada, üniversite öğrencilerinin sosyal medyada kullandıkları izlenim yönetimi taktiklerinin benlik saygısı ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Ayrıca kişilerin sosyal medyadaki izlenim oluşturmaya yönelik tutumları da incelenip bu mecralardaki benlik sunumlarına dair çıkarımlar yapılmıştır. Çalışmanın örneklemini Dicle Üniversitesi'nin çeşitli fakültelerinde eğitimlerine devam eden 416 öğrenci (174 erkek, 242 kız) oluşturmuştur. Elde edilen verilerin değerlendirilmesi için SPSS 22.0 istatistik programından yararlanılmıştır. Değerlendirme için tanımlayıcı istatistiksel metotlardan yararlanılmıştır. Ölçekler arası ilişkileri saptamak için Pearson korelasyon analizi ve gruplar arası anlamlı farklılıkların kaynağını bulmak için t-testi ve tek yönlü varyans analizi tekniklerinden faydalanılmıştır. Sonuçlar %95 güven aralığında ve anlamlılık p<0, 05 düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda, sosyal medyada kullanılan izlenim yönetimi taktikleri düzeyi ile benlik saygısı düzeyi arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Ayrıca üniversite öğrencilerinin sosyal medyadaki benlik sunumlarını gerçek kimlikleri üzerinden yaptıkları ve bu ortamlarda olumlu izlenimler oluşturmaya ve olumsuz izlenimden kaçınmaya yönelik tutumlar sergiledikleri görülmüştür.
Ekolojik ikilemler ve hayvan hakları: Yetkecilik, sosyal baskınlık yönelimi ve değerler açısından bir inceleme

Bu çalışmanın temel amacı, ekolojik ikilemler, hayvan haklarına ilişkin tutumlar, sosyal baskınlık yönelimi, yetkecilik ve değerler arasındaki ilişkilerin belirlenmesidir. Çalışmanın bir diğer amacı ise, ekolojik ikilemler ve hayvan haklarına ilişkin tutumların araştırmada yer alan diğer değişkenler tarafından hangi düzeyde yordandığını tespit etmektir. Çalışmada ayrıca, sözü edilen değişkenlerin cinsiyet ve hayvan sahibi olup olmama gibi bazı demografik özelliklere göre değişip değişmediğini incelenmek de hedeflenmiştir. Araştırmanın örneklemini Ankara ve Samsun illerinde öğrenim gören 192'si kadın 206'sı erkek toplam 398 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Veri toplama araçları olarak, Portre Değerler Formu (Schwartz, 1992), Sağ Kanat Yetkecilik Ölçeği (Altemeyer, 1996), Ekolojik İkilemlere İlişkin Tutum Ölçeği (Yalçın, 2009), Sosyal Baskınlık Yönelimi Ölçeği (Sidanius ve Pratto, 1999) ve Hayvan Haklarına İlişkin Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen bulgular araştırma denencelerini büyük oranda desteklemektedir. Çalışmada, ekolojik ikilemler ve hayvan haklarına ilişkin tutumları yordayan değişkenleri belirlemek amacıyla hiyerarşik regresyon analizi yapılmıştır. Sonuçlar, demografik değişkenlerden cinsiyet ve siyasal görüşün ekolojik ikilemleri anlamlı olarak yordadığını göstermektedir. Ekolojik ikilemleri yordayan diğer değişkenler ise grup temelli baskınlık, hayvan hakları ve evrenselliktir. Hayvan haklarını anlamlı olarak yordayan değişkenler incelendiğinde demografik değişkenlerden cinsiyet, siyasi görüş ve sosyo-ekonomik düzeyin bu değişkeni anlamlı olarak yordadığı görülmektedir. Elde edilen bulgular, hayvan haklarına ilişkin tutumları eşitliğe karşı olma ve grup temelli baskınlık değişkenlerinin negatif olarak, güç değerininse pozitif olarak yordadığını göstermektedir. Elde edilen bulgulardan bir diğeri ekolojik ikilemler ve hayvan haklarına ilişkin tutumlar, eşitlik karşıtı olma, grup temelli baskınlık, yetkecilik ile evrensellik ve hazcılık değerlerinin cinsiyete göre anlamlı olarak farklılaştığını göstermektedir. Bunun yanı sıra kişilerin hayvan sahibi olup olmamasının eşitliğe karşı olma, grup temelli baskınlık, yetkecilik ile evrensellik ve hazcılık değerleri üzerinde anlamlı farklılığa yol açtığı görülmektedir.
Eşik altı obsesif kompulsif bozukluk belirtilerinde üst bilişsel faktörlerin etkisi

Bu çalışmanın amacı, eşik altı obsesif kompulsif belirtiler gösteren bireylerde üstbilişsel faktörlerin etkisini incelemektir. Biliş kavramına göre daha yeni olan bu üst biliş kavramı son yıllarda üzerinde oldukça fazla araştırma yapılan konulardan biri olmuştur. Üstbiliş kavramı, bilişleri kontrol eden, düzenleyen ve değerlendiren üst düzey bir süreç olarak tanımlanmaktadır. Üstbilişsel modele göre, OKB'nin oluşmasını ve sürdürülmesini anlamada kişilerin kendi bilişleri ve üstbilişlerini düzenleme stratejileri önemli olarak kabul edilmektedir. Bu nedenle OKB'nin oluşumunda ve sürdürülmesinde üstbilişlerin etkili olduğunu söylemek mümkündür. Araştırma İzmir ilinde rastgele seçilen 30 kadın 30 erkek katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Verilerin toplanması için bazı anket formları ve ölçekler kullanılmıştır. Başta Sosyodemografik Bilgi Formu olmak üzere, Düşünce Davranış Kaynaşması Ölçeği, Maudsley Obsesif Kompulsif Soru Listesi, Obsesif İnanışlar Ölçeği, Üst Biliş Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği olmak üzere toplamda altı tane ölçek uygulanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre, üstbilişsel faktörlerin eşik altı obsesif kompulsif bozukluk belirtilerinde etkili olduğu görülmüştür. Çalışma bulguları ile OKB ve üstbilişsel model ile ilgili çalışmalar yapan araştırmacılara kaynak olunması, eşik altı obsesif kompulsif bozukluk gösteren bireyler için yararlı bilgiler verilmesi üzerine çalışılmıştır ve gelecekte yapılabilecek çalışmalar önerilmiştir.
Dezavantajlı gruplarla çalışan psikologlarda eşduyum yorgunluğu ve stresle başa çıkma tarzları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada, dezavantajlı gruplarla çalışan psikologlarda eşduyum yorgunluğu ve stresle başa çıkma tarzları arasındaki ilişki incelenmiştir. Ayrıca depresyon, anksiyete ve stresin eşduyum yorgunluğu ile ilişkisine bakılmıştır. Alt problemler doğrultusunda katılımcıların sosyo-demografik özelliklerine ilişkin eşduyum yorgunluğu ve stresle başa çıkma tarzlarının karşılaştırma analizleri yapılmıştır. Çalışmanın örneklemini 22-65 yaş arasında İstanbul, İzmir ve Bursa ilinde yaşayan 252'si kadın, 48'i erkek olmak üzere toplam 300 psikolog oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak Demografik Bilgi Formu, Çalışanlar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği, Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği ve Depresyon Anksiyete Stres Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmanın bulgularına kapsamında, dezavantajlı gruplarla çalışan psikologlarda stresle başa çıkma tarzlarının eşduyum yorgunluğu üzerinde yordayıcı etkisi olduğu saptanmıştır. Ayrıca depresyon, anksiyete ve stresin eşduyum yorgunluğu üzerinde yordayıcılığı olduğu bulunmuştur. Ayrıca örneklemin sosyo-demografik özelliklerine göre yapılan incelemelerde; eşduyum yorgunluğu düzeylerinin cinsiyet ve meslekte çalışma sürelerine göre farklılık gösterdiği, stresle başa çıkma tarzlarının ise cinsiyet, meslekte çalışma süresi, meslek içi eğitim alma ve psikiyatrik tanısı olma durumuna göre farklılaştığı bulguları tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular ilgili literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
Öğretmenlerin öznel iyi oluşlarının öz-yeterlik inançları ve psikolojik ihtiyaçların doyumunda denge değişkenleri açısından incelenmesi

Bu çalışmanın amacı öğretmenlerin öznel iyi oluş düzeyleri ile akademik, mesleki, kişilerarası, entelektüel öz-yeterlik inançları ve psikolojik ihtiyaçların doyumunda denge değişkenleri arasında anlamlı bir ilişkinin olup olmadığını incelemek ve söz konusu değişkenlerin öznel iyi oluşu ne oranda açıkladığını ortaya koymaktır. Araştırmanın örneklemini 2018- 2019 Eğitim Öğretim Yılı Güz Yarıyılında Şanlıurfa ilinde görev yapmakta olan, yaşları 22-53 arasında değişen, meslekteki yılı 1 ile 37 yıl arasında değişen, 562'si kadın 382'si erkek toplam 944 öğretmen oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak Öğretmen Öznel İyi Oluş Ölçeği, Öğretmen Öz yeterlik İnancı Ölçeği, Psikolojik İhtiyaç Doyumunda Denge Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Toplanan verilerin analizi SPSS 22.0 paket programı ile gerçekleştirilmiştir. İstatiksel analiz için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu, İlişkisiz Örneklemler İçin Varyans Analizi, Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi yöntemleri kullanılmıştır. Analiz sonucunda öğretmen öz yeterlik inancı ve psikolojik ihtiyaçların doyumunda denge ile öznel iyi oluş arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Diğer yandan mesleki öz yeterlik, özerklik ihtiyaç doyumu, sosyal öz yeterlik, akademik öz yeterlik inancının birlikte öznel iyi oluşu anlamlı bir şekilde yordadığı ve bu değişkenler tarafından toplam varyansın %30.3'ünün açıklandığı sonucuna ulaşılmıştır. Öğretmenlerin öznel iyi oluş puanlarının medeni durum, yaş, meslekteki yıl, kadro sınıfı, zorunlu hizmeti tamamlama ve memleketinde görev yapma durumu demografik değişkenlere göre anlamlı düzeyde farklılaştığına ulaşılmıştır. Son olarak öğretmenlerin öznel iyi oluş puanlarının cinsiyet, okulun kademesi, branşa göre anlamlı düzeyde farklılaşmadığına ulaşılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlar alanyazın çerçevesinde tartışılmış, değerlendirilmiş ve bazı önerilerde bulunulmuştur.
Sosyal medyanın üniversite öğrencilerinin içe kapanıklık ve yalnızlık düzeylerine etkisinin incelenmesi

Bu araştırmada sosyal medyanın üniversite öğrencilerinin içe kapanıklık ve yalnızlık düzeylerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya Ufuk Üniversitesinde okuyan 150 öğrenci katılmıştır. Araştırmada Kişisel Bilgi Formu, UCLA Yalnızlık Ölçeği, Gözden Geçirilmiş Eysenck Kişilik Anketi-Kısaltılmış Formu ve Sosyal Medya Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde bağımsız gruplar arası t-testi, Mann Whitney U testi, tek yönlü varyans analizi, Kruskall-Wallis H testi Pearson-r Korelasyon analizi ve Çoklu Regresyon Analizi kullanılmıştır. Elde edilen bulgular sosyal medyanın üniversite öğrencilerinin yalnızlık ve içe kapanıklık düzeylerini etkilemediğini göstermiştir.
Zihinsel dayanıklılık, bağlanma stilleri ve bilişsel duygu düzenleme: Bedensel engeli olan ve olmayan sporcular üzerine bir çalışma

Zihinsel Dayanıklılık, Bağlanma Stilleri ve Bilişsel Duygu Düzenleme : Bedensel Engeli Olan ve Olmayan Sporcular Üzerine Bir Çalışma Bu araştırmanın amacı; zihinsel dayanıklılık ile bağlanma stilleri ve bilişsel duygu düzenleme stratejileri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın örneklemi, 18-46 yaş arasında (Art. Ort. 26.11 8 .16), bedensel engeli olan (30 kadın, 43 erkek) ve bedensel engeli olmayan (64 kadın, 70 erkek) 207 sporcudan oluşmaktadır. Veri toplama sürecinde, Kişisel Bilgi Formu, Sporda Zihinsel Dayanıklılık Envanteri, İlişki Ölçekleri Anketi ve Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği kullanılmıştır. Veri analizinde SPSS 20.0 programı kullanılmış ve bağımsız gruplar t-testi, pearson momentler çarpım korelasyonu ve hiyerarşik adımsal çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Elde edilen verilerin analizi sonucunda, bedensel engeli olan ve bedensel engeli olmayan sporcular arasında, zihinsel dayanıklılık ve bağlanma stilleri bakımından anlamlı bir farkın olmadığı tespit edilmiştir (p.05). Kabul ve olumlu yeniden odaklanma stratejilerinin ise, bedensel engeli olan sporcular tarafından daha sık kullanıldığı belirlenmiştir (p<.05). Cinsiyetler arası farklılık incelendiğinde, erkek sporcuların zihinsel dayanıklılık puanlarının kadın sporcuların puanlarından daha yüksek olduğu görülmüştür (p<.05). Araştırmanın değişkenleri arasındaki ilişki incelendiğinde, bedensel engeli olan (r=.41, p<.01) ve bedensel engeli olmayan (r=.27, p<.01) sporcuların, zihinsel dayanıklılık durumları ile güvenli bağlanma stili arasında pozitif bir ilişki olmasının yanı sıra güvenli bağlanmanın tüm sporcular bakımından, zihinsel dayanıklılığı oluşturan güven, devamlılık ve kontrol alt boyutları için anlamlı bir yordayıcı olduğu tespit edilmiştir (p<.05).
Kişilik tipolojileri ve çocukluk çağı travmasının bireylerin romantik ilişkileri ile olan ilişkisi

Aşk terimi geçmişşten günümüze farklı tanımlamalarla ifade edilmiş ancak 'Aşk nedir? sorusunun cevabı şu ana kadar tam olarak tanımlanamamış soyut bir kavram olarak kalmıştır. Sanattan bilime aşk kavramı çağlardan beri her disiplinde ele alınmıştır. Mevlana'dan Romeo ve Juliet'e, mitolojiden Picaso'ya, Leonardo Da Vinci'den Descartes'a, Nazım Hikmet Ran'dan Dostoyevski'ye kadar her sanatçı, filozof ve bilim adamı kendi alanlarında bu kavramın anlamını ve altta yatan dinamikleri bulmaya çalışmışlardır. Yapılan araştırmada çocukluk çağında yaşanan travmaların, kişilik yapılarının ve buna bağlı olarak geliştirilen savunma mekanizmaların yetişkin dönemde bireylerin aşkı algılayış biçimleri üzerinde etkileri incelenmiştir. Araştırmanın sonucu savunulan hipotezleri destekler niteliktedir. Çocukluk çağında yaşanan travmaların ileriki dönemde bireylerin eş seçimleri tutumlarında kendi anne babalarına benzer özellikler taşıyan partnerler seçebildiklerini göstemektedir. Bu benzerlikler daha çok eşler arasında yaşanan tartışma sırasında hissedilen benzerlikler olarak görülmektedir. Aynı zamanda kişinin kişilik özelliklerine ve buna bağlı olarak kullanılan savunma mekanizmalarının eş veya partner seçimi üzerinde etkileri olduğu görülmektedir. Sorumluluk sahibi bireyler partner seçiminde yalnız ve tek doğru birinin olduğuna ve bu ilişkide güven duygusunun olması gerektiğine inanmaktadırlar. Aynı şekilde dağınık kişilik yapısına sahip bireyler sorumluluk sahibi bireylerde olduğu gibi eş seçimlerinde ruh eşlerinin olduğuna inanmakta ve ilişkilerinde bunu aramaya yönelmektedirler. İmmatür ve nevrotik savunma şekillerini seçen bireylerde eş seçimindeki ortak özellik olarak ilişkileri üzerinde çaba göstermenin gerekli olduğu ancak nevrotik savunma biçimi tercih eden bireylerin immatür savunma biçimini tercih eden bireylere oran ile ilişkide güven duygusuna önem verdikleri görülmektedir. Çocukluk döneminde fiziksel ihmale maruz kalan bireyler, bu dönemde cinsel istismara uğramış bireylere oranla ilişkilerinde ve eş seçimlerinde romantizm aramadıkları gözlemlenmiştir. Çocukluk çağı travmalarının, kişilik yapılarının ve buna bağlı olarak kişinin kullandığı savunma mekanizmalarının yetişkin dönemdeki bireylerin romantik ilişki tutumlarına etkisinin araştırıldığı bu çalışmanın önemi Türkiye'de bu konu üzerinde yapılan araştırmaların kısıtlılığından doğmaktadır ve bu araştırmanın literatüre katkısının olacağı düşünülmektedir.
Dini yönelim, intihar ve intihara yönelik tutumlar

Üniversite öğrencisi gençlerde intihar davranışını, dini yönelim ile intihara ve intihar eden kişiye karşı tutumlar arasındaki ilişkiyi incelemek bu tezin amacıdır. Bu bağlamda Aydın ilinde bulunan çeşitli bölümlerde okuyan 697 üniversite öğrencisi katılımcı olarak yer almıştır. Katılımcılara İntihar Davranışı Soru Formu, Eskin İntihara ve İntihara Eden Kişiye Karşı Tutumlar Ölçeği, Müslüman Dini Yönelim Ölçeği ve demografik özellikleri içeren genel bilgi formu uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda dini yönelim, intihara ve intihar eden kişiye karşı tutumlar arasındaki ilişki incelenmiş içsel dini yönelim ile intiharın kabul edilebilirliği arasında negatif yönde bir ilişki, sorgulama dini yönelim ile intiharın kabul edilebilirliği arasında pozitif yönde bir ilişki saptanmıştır. Ayrıca içsel dini yönelim ile intihar eden kişiyi sosyal kabul etme arasında pozitif yönde bir ilişki bulunmuştur. Dışsal dini yönelim ile intiharla ilgili kendini açma arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki görülmüştür. Cinsiyet farklılıkları açısından bakıldığında en az bir kez kendini öldürme girişiminde bulunmanın erkeklerde kadınlara kıyasla daha yüksek olduğu görülmüştür. Ancak dini yönelimin alt boyutlarında cinsiyete yönelik anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.
Evli ve boşanmışlarda yalnızlık, depresyon, Kendine saygı düzeyi ve denetim odağı inancı

Bu çalışmada evli ve boşanmış kadın ve erkekler arasında yalnızlık, depresyon, kendine saygı düzeyi ve denetim odağı inancı açısından fark olup olmadığı ve bu değişkenler arasındaki ilişkiler araştırılmıştır. Bulgular; Ankara'da yaşayan, orta sosyo-ekonomik düzeyden 100 evli, 100 boşanmış yetişkinden oluşan örneklemden elde edilmiştir. Deneklere bir sosyo-demografik bilgi formu ile birlikte UÇLA Yalnızlık Ölçeği, Beck Depresyon Envanteri, Rotter'in İçsel-Dışsal Denetim Odağı ölçeği verilmiştir. 68 Veriler 2x2 Faktörlü Varyans Analizi, Scheffe testi ve Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon tekniği kullanılarak çözümlenmiştir. Çözümlemeler evlilerle boşanmışlar, kadınlarla erkekler arasında yalnızlık, depresyon, kendine saygı ve denetim odağı inancı bakımından fark olmadığına işaret etmektedir. öte yandan, depresyon ile yalnızlık düzeyleri arasında anlamlı olumlu ilişki bulunmuştur. Sonuçlar, kendine saygı ile depresyon ve yalnızlık düzeyleri arasında ise anlamlı olumsuz ilişki göstermektedir. Bu çalışmanın bulguları evlilik ve boşanma üzerine daha önce yapılmış olan görgül araştırmalar çerçevesinde tartışılmıştır. Araştırmanın sonuçlan, boşanmaya uyum sağlama konusunda bir kavramlaştırmaya ve bu alanda kuramsal gelişmeye gereksinim olduğunu göstermiştir. Ayrıca, araştırmacıların boşanma konusunu ele alırken sosyal destek boyutunu da göz önüne almaları halinde bu konuda daha anlamlı değerlendirmelerin yapılabileceği düşünülmektedir. 69