turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çalışanlarda mesleki benlik saygısının iş tatmini ve yaşam mutluluğu ile ilişkisi

Bu çalışmada; İstanbul'da farklı sektörlerde faaliyet gösteren özel işletmelerde görevli beyaz yaka çalışanların demografik farklılıkları, mesleki özellikleri, mesleklerini seçme biçimleri, algılanan çalışma koşulları gibi bazı değişkenlerle mesleki benlik saygısı, iş tatmini ve yaşam mutluluğu düzeyleri arasında anlamlı ilişkiler olup olmadığı, ayrıca mesleki benlik saygısı, iş tatmini ve yaşam mutluluğu değişkenleri arasında anlamlı ilişkiler olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırmanın örneklemi İstanbul'da farklı sektör ve fonksiyonlarda görev yapan en az üniversite mezunu olan 268 çalışandan oluşmaktadır. Araştırmanın verileri, araştırmacı tarafından hazırlanan ''Kişisel Bilgi Formu'', mesleki benlik saygısı için ''Arıcak Mesleki Benlik Saygısı Ölçeği'', iş tatmini için ''Minnesota İş Tatmini Ölçeği'', yaşam mutluluğu için ''Oxford Mutluluk Anketi'' kullanılarak elde edilmiştir. Verilerin analizi için SPSS 17 İstatistik paket programı kullanılmıştır. Normal dağılımın incelenmesi için Kolmogorov - Smirnov dağılım testi kullanılmıştır. Niceliksel verilerin karşılaştırılmasında Mann Whitney U ve Kruskal Wallis H testi kullanılmıştır. Ölçekler arası ilişkileri saptamak için Pearson Korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırmanın amacı ve hipotez doğrultusunda; mesleki benlik saygısının iş tatmini ve yaşam mutluluğu ile ilişkisini değerlendirmek üzere Lineer Regresyon Analizi uygulanmıştır. Analiz sonucunda mesleki benlik saygısının iş tatmini ve yaşam mutluluğu ile arasındaki ilişkinin pozitif yönde anlamlı olduğu görülmüştür. Ayrıca iş tatmini ve yaşam mutluluğu arasındaki ilişki de pozitif yönde anlamlı bulunmuştur. Çalışanların mesleki benlik saygısı; mesleki kıdem, çalışma şartları, mesleği seçme biçimi, gelir yeterliliği algısı ve öğrenim görülen alan/çalışma alanı uyumu değişkenleri ile arasındaki ilişki anlamlı bulunurken; yaş, cinsiyet, kurum kıdemi değişkenleri ile arasındaki ilişki anlamlı bulunmamıştır. İş tatmininin, cinsiyet, mesleği seçme biçimi ve kurum kıdemi dışında yukarıda belirtilen değişkenlerle arasındaki ilişki anlamlı bulunmuştur. Yaşam mutluluğunun ise cinsiyet ve mesleki kıdem dışında yukarıda belirtilen değişkenlerle arasındaki ilişki anlamlı bulunmuştur. Bu araştırmadan elde edilen bulguların çalışanların mesleki benlik saygılarının yükseltilerek iş tatmini ve yaşam mutluluklarını artırmak adına yapılacak çalışmalara katkı sağlayacağına inanılmaktadır.
Evlilik doyumunu açıklamaya yönelik bir model: Uyumsuz şemalar, bağlanma stilleri ve duygusal düzenleme

Bu araştırmanın amacı evlilik doyumunu; güvenli bağlanma stili, erken uyumsuz şema alanlarının ve duygusal düzenleme stratejilerinin ne düzeyde etkilediğini incelemektir. Çalışma grubu, lise ve üstü eğitim düzeyine sahip 346 evli çiftten oluşmaktadır. Çalışma grubunda bulunan erkeklerin yaş ortalamaları 39.63 (Ss:7.8), kadınların yaş ortalamaları 36.5 (Ss:7.5)'tir. Grupta yer alan erkek katılımcıların evlenme yaş ortalamaları 26.87 iken, kadın katılımcıların evlenme yaş ortalamaları ise 23 .60'tır. Çalışma grubunda yer alan çiftlerin %9,2'sinin çocuğu yoktur, %32,6'sı bir, %44'ü iki, %11,2'si üç ve %2.6'sı ise dört ve daha fazla çocuğa sahiptir. Bununla birlikte çiftlerin %25,9'u görücü usulü, %6,1'i akraba, %19,3'ü arkadaş aracılığıyla, %44,7'si flört ederek ve %0,9'u sanal yolla tanışarak evlenmiştir. Verilerin toplanmasında İlişki Ölçekleri Anketi, Çift Uyum Ölçeği ve Young Şema Ölçeği Kısa Formu ve araştırmacı tarafından geliştirilen Evlilikte Duygusal Düzenleme Ölçeği kullanılmıştır. Çalışma grubundan elde edilen veriler LISREL ve AMOS istatistik programlarıyla analiz edilmiştir. Araştırmada öne sürülen hipotezleri test etmek için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu, Yapısal Eşitlik Modellemesiyle beraber Dyadic Analiz yapılmıştır. Bulgular aktör etkileri açısından incelendiğinde, güvenli bağlanma düzeyinin artmasının uyumsuz şema alanlarını kadın ve erkelerde negatif yönlü etkilediği görülmüştür. Pozitif düzenleme becerisi aktör etkisi acısından incelendiğinde, kadının kopukluk şema alanını negatif, erkeklerde zedelenmiş sınırlar şema alanını pozitif; evlilik doyumunu hem kadınlarda hem de erkeklerde pozitif etkilediği görülmüştür. Partner etkileri açısından pozitif düzenleme becerisi incelendiğinde; kadınlarda zedelenmiş otonomi, kopukluk, diğeri yönelimlilik, erkeklerde zedelenmiş otonomi şema alanını negatif, evlilik doyumunu hem kadınlarda hem erkeklerde pozitif etkilediği görülmüştür. Çift yönlü ilişkilere bakıldığında aktör ve partnerin güvenli bağlanma stili, pozitif düzenleme becerileri, evlilik doyumları, zedelenmiş sınırlar, kopukluk, yüksek standartlar, zedelenmiş sınırlar ve diğeri yönelimlilik şema arasında pozitif yönlü ilişki görülmüştür. Sonuçlar literatür ve kuramlar açısından tartışılmış, ileride yapılacak araştırmalara önerilerde bulunulmuştur.
Meme kanseri hastalarında mastektomi ve mastektomi sonrası rekonstrüktif cerrahinin depresyon, benlik saygısı ve öz yeterlik inancı üzerindeki etkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, meme kanseri tanısıyla beraber mastektomi ve mastektomi sonrası rekonstrüksif operasyon geçiren hastalarla sağlıklı kontrol grubunun depresyon, benlik saygısı ve özyeterlik inancı puanlarının karşılaştırılmasıdır. Araştırmanın örneklemi, Ocak-Temmuz 2018 tarihleri arasında, Mersin Şehir Hastanesi Tıbbi Onkoloji Kliniği ve Meme Polikliniği'ne meme kanseri tanısı ile başvuran 75 mastektomi hastası, mastektomi sonrası meme rekonstrüksiyon operasyonu geçiren 32 hasta ve 133 sağlıklı kadın olmak üzere toplam 240 bireyden oluşturmaktadır. Araştırma verilerinin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, Genel Öz yeterlik Ölçeği, Öz Saygı Ölçeği ve Beck Depresyon Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, mastektomi olan hastaların depresyon düzeyinin, mastektomi sonrası rekonstrüktif işlem yapılan hastalardan daha yüksek olduğu bulunmuştur. Ayrıca mastektomi olan hastaların mastektomi sonrası rekonstrüktif işlem yapılan hastalara göre daha düşük benlik saygısı ve öz yeterlik inancına sahip olduğu da saptanmıştır. Elde edilen bulgular literatür ışığında tartışılmıştır.
BeMaS-T Haset ve Gıpta Ölçeği'nin Türkçe uyarlaması: Dilsel eşdeğerlik, güvenirlik ve geçerlik çalışması

Bu çalışmada, İngilizce bir haset ölçeğinin Türkçe uyarlama, güvenirlik ve geçerlik çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Ölçeği dört öğretim görevlisi çeviri-geri çeviri yoluyla Türkçe'ye uyarlamıştır. Dilsel eşdeğerlik çalışmasında 44 İngilizce okutmanına, 3 hafta ara ile Türkçe ve İngilizce formlar uygulanmıştır. Güvenirlik ve geçerlik analizleri için çevrimiçi uygulanan ankete 422 kişi katılmıştır. 18 ile 65 yaş arasındaki yetişkinlerden oluşan katılımcıların %64,4'ü kadın ve yaş ortalaması 32 ,92'dir. Araştırmanın verileri BeMaS-T Haset ve Gıpta Ölçeği, INCOM-T Sosyal Karşılaştırma Yönelimi Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Alt Ölçeği, Rotter Kontrol Odağı Ölçeği, Emmons Şükür Ölçeği, SDKT Nevrotizm Alt Ölçeği ve demografik bilgi formu kullanılarak elde edilmiştir. Güvenirlik analizi için iki hafta sonra 102 kişiye BeMaS-T Haset ve Gıpta Ölçeği tekrar uygulanmıştır. Dilsel eşdeğerlik çalışmasında t testi ve Pearson korelasyon analizleri dilsel eşdeğerliğin sağlandığını göstermektedir. Güvenirlik analizinde test-tekrar test, Cronbach alfa iç tutarlılık ve madde analizleri yapılmıştır. Bulgular ölçeğin güvenirliğinin yüksek olduğunu göstermektedir. Geçerlik analizleri için, açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi ve çoklu özellik çoklu yöntem kullanılmıştır. Analiz bulguları, ölçeğin iki faktörlü bir yapıda ve kabul edilebilir düzeyde uyumluluk indekslerini sağlandığını göstermektedir. Ölçeğin yakınsama geçerliği için, haset ve gıpta ile sosyal karşılaştırma yönelimi arasındaki korelasyon incelenmiş ve anlamlı bir ilişki elde edilmiştir. Ölçeğin ayırt edici geçerliği için haset ve gıpta ile nevrotizm, benlik saygısı, iç/dış kontrol odaklılık ve şükür arasındaki korelasyonlar incelenmiştir. Bulgular, haset boyutunun nevrotizm ve benlik saygısı ile pozitif yönlü, şükür ile negatif yönlü anlamlı ilişkileri olduğunu göstermektedir. Araştırma sonucunda elde edilen veriler BeMaS-T Haset ve Gıpta Ölçeği'nin yetişkinlerde haset ve gıpta eğilimlerini ölçebilen dilsel açıdan eşdeğerliği olan, güvenilir ve geçerli bir ölçüm aracı olduğunu göstermektedir.
Fiziksel ve duygusal istismar mağduru olan ve olmayan çocukların sosyal destek algılamaları ve bağlanma stillerinin karşılaştırılması

araştırmada duygusal ve fiziksel istismar mağduru olan ve olmayan çocukların sosyal destek algılamaları ve bağlanma stillerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırmanın örnekleminde toplamda 1179 öğrenci bulunmaktadır ve bu öğrencilerin 603'ü ortaokul öğrencilerinden ve 576'sı lise öğrencilerinden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak 'Bağlanma Stilleri Ölçeği', 'Çocuk ve Ergenler için Sosyal Destek Değerlendirme Ölçeği' ve araştırma sürecinde geliştirilen 'Çocuk İstismarını Belirleme Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırma sonucunda fiziksel ve duygusal istismar mağduru olan ve olmayan çocukların sosyal destek algılamaları ve bağlanma stilleri arasında mağdur olmayan çocukların lehine anlamlı bir farklılaşma olduğu bulunmuştur. Mağdur çocukların kaçınan ve kaygılı bağlanma stillerine sahip oldukları ve sosyal destek algılamalarının diğer çocuklara göre anlamlı düzeyde daha düşük olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, fiziksel ve duygusal istismara maruz kalma durumunun kaçınan ve kaygılı bağlanma stili ve algılanan sosyal destek tarafından anlamlı düzeyde yordandığı ve olumsuz bağlanma stillerinin ve düşük sosyal destek algılamasının çocukların istismara maruz kalmaları noktasında önemli birer risk faktörünü oluşturduğu belirlenmiştir.
Workplace mobbing and its relationship between job satisfaction and organizational trust study: A study on Turkish academicians

Psikolojik yıldırma çalışanlar vesilesiyle, en başından beri var olan karmaşık bir konudur ancak insan doğası gereğince bu süreçte yer alan herkes tarafından görmezden gelinmektedir. Kültür, cinsiyet, yaş, eğitim durumu ve kıdem ayrımı olmaksızın herkes, son derece ciddi sonuçları olan psikolojik yıldırmanın kurbanı olabilir. Psikolojik yıldırma kurbanları genellikle hem psikolojik hem de fiziksel olarak benzer semptomlar göstermektedir. Psikolojik yıldırma, ana faktörlerden biri olarak hem sosyal hayatı hem de iş hayatını etkilemektedir. Psikolojik yıldırmanın kamusal hayat üzerinde ne kadar büyük bir zarara yol açabileceğini anlamak hiç de zor değildir. Bu çalışmanın amacı; psikolojik yıldırma, örgütsel güven ve iş tatmini kavramları arasındaki karşılıklı ilişkiyi üniversite akademisyenlerine uygulanan kantitatif çalışma yoluyla incelemektir. Bu çalışmada, Türkiye'deki akademik ortamda var olan psikolojik yıldırmayı açıklamak için kantitatif yöntemler kullanılmaktadır. Çalışma; hipotez testi üzerine kurulmuştur. Korelasyonel ve kesitsel bir araştırmadır. Veri toplama aşamasında, hem yüz yüze hem de online veri toplama teknikleri kullanılmıştır. Çalışma 250 kişilik bir örneklemle gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar, devlet ve vakıf üniversiteleri olmak üzere iki farklı örgütlenme biçiminden yedi farklı üniversitenin akademisyenleri arasından seçilmiştir. Çalışmanın sonuçlarına göre; psikolojik yıldırma iş tatmini ve örgütsel güven kavramlarını çift yönlü olarak etkilemektedir. Bu çerçevede, iş tatmini iyileştikçe psikolojik yıldırma oranı azalmakta ve iş tatmini kötüleştikçe psikolojik yıldırma oranı artmaktadır. Benzer şekilde, örgütsel güven arttıkça psikolojik yıldırma oranı azalmakta ve örgütsel güven azaldıkça psikolojik yıldırma oranı artmaktadır.
Öz-düzenleyerek piyano çalışmanın sınav performansına etkisi

Bu çalısmada Öz-düzenleyerek Ögrenme stratejilerinin Abant zzet Baysal Üniversitesi Müzik Egitimi Anabilim Dalı Piyano Dersi ögrencileri tarafından ne derecede kullanıldıgı, basarılarına göre ögrencilerin öz-düzenleyerek ögrenmestrateji kullanımları arasında farklılık olup olmadıgı anlasılmaya çalısılmıstır. Ayrıca ögrencilerin piyano çalısmaları sırasında ortaya koydukları kesitsel çalısmadüzenlerinin ögrencilerin basarıları ve piyanoya baslama yasları açısından farklılık gösterip göstermedigi ortaya konmaya çalısılmıstır.
Evli bireylerde evlilik uyumu ile yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi

Evlilik, eşlerin cinsel doyuma ulaştıkları, birliktelik ve dayanışmanın olduğu, neslin devamının sağlandığı bir kurumdur. Evlilik uyumu, eşlerin yaşadıkları gerilim, kaygı, sorunlara sebep olabilen kişisel farklılıklar, doyum, bağlılık ve işlevsellik gibi bireylerin iyi oluşunu etkileyecek noktalarda anlaşmanın sağlanmasını içeren, değişken bir süreçtir. Yaşam doyumu, kişilerin iş, evlilik ve diğer alanlardaki sürdürdüğü mutluluk düzeyidir. Evlilik uyumu ile yaşam doyumu ilişki içerisindedir. Yapılan araştırmada bu ilişkinin tespiti amaçlanmaktadırAraştırmanın evrenini İstanbul ili Ümraniye ilçesinde yaşayan evli bireyler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise Ümraniye'de yaşamını devam ettiren ve tesadüfi örnekleme yolu ile seçilen 100 evli birey oluşturmaktadır. Yapılan araştırmada katılımcılara 'Sosyodemografik Veri Formu, Evlilikte Uyum Ölçeği ve Yaşam Doyum Ölçeği' uygulanmıştır. Çocuk sayısı, evlilik yaşamından memnuniyet durumu, eş ile sorumluluk paylaşma düzeyi ve eşin çalışma durumu değişkenlerine göre evlilik uyum düzeylerinde farklılık saptanmıştır. Cinsiyet, eğitim durumu, ekonomik durum, çocuk sayısı, evlilik yaşamından memnuniyet durumu, eş ile sorumluluk paylaşma düzeyi değişkenlerine göre yaşam doyum düzeylerinde farklılık saptanmıştır. Örneklemin ortalamanın altında evlilik uyum düzeyine sahip olduğu belirlenmiştir. Uyumlu evlilik gerçekleştirenlerin 48 kişi olduğu, uyumsuz evlilik gerçekleştirenlerin ise 52 kişi olduğu belirlenmiştir. Örneklemin ortalamanın üzerinde yaşam doyum düzeyine sahip olduğu belirlenmiştir. Evlilik uyumu ile yaşam doyumu arasında pozitif yönde korelasyon saptanmıştır.
Evlilik olgunluğu ile evlilik beklentisi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Evlilik bireylerin hayatındaki en önemli kararların başında gelir. Bu karar beraberinde maddi manevi birçok sorumluluk getirir. Bu sorumlulukların yerine getirilebilmesi için fiziksel, duygusal, ekonomik ve toplumsal olgunluğa ulaşmış olmak gerekirken, evlilik olgunluğuna ulaşmadan ve gerçekçi olmayan beklentilerle yapılan evliliklerin pek de uzun ömürlü olmayacağı düşünülmektedir. Araştırma üniversite öğrencilerinin olgunluk düzeyleri ile evlilik beklentisi arasındaki ilişkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Bu bağlamda yapılan çalışmaya 290'ı kadın 86'sı erkek olmak üzere toplam 376 kişi katılmıştır. Veri toplamak amacıyla, araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu (Ek-1), Evlilik Olgunluk Ölçeği (Ek-2) ve Evlilik Beklentisi Ölçeği (Ek-3) kullanılmıştır. Araştırmada verilerin analizi için SPSS for Windows 15.0 programı kullanılmıştır. Demografik veriler frekans dağılımı verilerek tablolaştırılmıştır. Niceliksel verilerin karşılaştırılmasında iki grup arasındaki farklılığı belirlemek için Bağımsız Örneklemler T-testi ve Çift Yönlü Varyans Analizi, araştırmanın bağımlı ve bağımsız değişkenleri arasındaki ilişkiyi test etmek amacıyla Pearson Korelasyon Testi ve Regresyon Analizinden yararlanılmıştır. Araştırma bulgularına göre üniversite öğrencilerinin evlilik olgunluğu ve evlilik beklentisi arasında anlamlı ve pozitif bir ilişki bulunmuştur. Araştırmaya göre evlilik öncesi olgunluğu arttıkça evlilik beklentisinin de arttığı görülmüştür. Ancak katılımcıların evlilik olgunluğu ve evlilik beklentisi değerleri yaş ve cinsiyete göre farklılaşmamıştır. Kişilerin evlilik olgunluğu ve evlilikten beklentileri arttıkça evlilik yaşının öteleneceği düşünüldüğünden, aşırı beklentinin yaşattığı zorluklar hakkında eğitimler verilmesinin faydalı olacağı düşünülmektedir.
Üniversite öğrencilerinde sosyal medya kullanımının dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu belirtileri, sosyal görünüş kaygısı ve akademik erteleme ile ilişkisinin incelenmesi

Araştırma üniversite öğrencilerinde sosyal medya kullanımının dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu belirtileri, sosyal görünüş kaygısı ve akademik erteleme ile ilişkisinin incelenmesi üzerine ilişkisel tarama modeline göre hazırlanmıştır. Araştırmanın evrenini İstanbul ili Beykent Üniversitesi öğrencileri oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise Beykent Üniversitesi 1. Sınıfı, 2. Sınıf, 3. Sınıf ve 4. Sınıfı öğrencileridir. Bu araştırmada veriler, Üniversite Öğrencilerine uygulanan Kişisel Bilgi Formu, Sosyal Medya Kullanımı, Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği, DEHB Kendi Bildirim Ölçeği ve Akademik Erteleme Davranışı Ölçeği ile elde edilmiştir. Kadınların sosyal görünüş kaygısı puan ortalaması ile erkeklerin sosyal görünüş kaygısı puan ortalaması arasında anlamlı bir fark olduğu görülmüştür. Sosyal görünüş kaygısı düşük olan katılımcıların sosyal medya kullanımı puan ortalaması, sosyal görünüş kaygısı orta düzeyde olan katılımcıların sosyal medya kullanımı puan ortalaması ve sosyal görünüş kaygısı yüksek olan katılımcıların sosyal medya kullanımı puan ortalamasının en az ikisi arasında istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmiştir.
Üniversite öğrencilerinin psikolojik yardım gereksinimlerine ilişkin öznel faktörlerin incelenmesi

Bu çalışmada üniversite öğrencilerinin psikolojik yardım ihtiyaçlarını etkilediği düşünülen öğrenilmiş güçlülük, öz yeterlik, öz düzenleme ve öznel iyi oluş faktörlerinin ilişkilerini incelemek ve psikolojik yardım ihtiyacını yordamada öznel iyi oluşun öğrenilmiş güçlülük, öz yeterlik, öz düzenleme faktörlerine aracılık edip etmediğini belirlemek amaçlanmıştır. Araştırmanın evreni 2012- 2013 bahar yarıyılında Atatürk Üniversitesi merkez yerleşkesinde 16 fakültede lisans düzeyinde öğrenim gören üniversite öğrencilerinden oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise söz konusu evrenden uygun örnekleme yöntemiyle seçilen 1205 kişilik (Kız=666, %55,3; Erkek=539, %44,7; yaş ortalaması X =21,49; Ss=2,18) bir gruptan meydana gelmektedir. Psikolojik yardım ihtiyacını belirlemek için araştırma kapsamında 'Psikolojik Yardım İhtiyacı Belirleme Ölçeği' geliştirilmiştir. Öz düzenleme becerisini ölçmek için Carey, Neal ve Colins (2004) tarafından geliştirilmiş olan 'Kısa Öz DüzenlemeÖlçeği'nin Türkçeye adaptasyonu yapılmıştır. Bunlardan ayrı olarak araştırma kapsamında Dağ (1991) tarafından Türkçeye uyarlanmış olan 'Rosenbaum Öğrenilmiş Güçlülük Ölçeği', Yıldırım ve İlhan (2010) tarafından Türkçe uyarlaması yapılmış olan 'Genel Öz Yeterlilik Ölçeği' ve öznel iyi oluşu belirlemek için ise Köker'in (1991) Türkçe adaptasyonunu yaptığı 'Yaşam Doyum Ölçeği' ve Türkiye'deki geçerlik ve güvenirlik çalışmalarını Gençöz'ün (2000) yaptığı 'Pozitif ve Negatif Duygulanım Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22.0 ve LISREL 9.1 istatistik programlarından yararlanılmıştır. Araştırmada betimsel analizler, Pearson momentler çarpım korelasyonu, faktör analizleri ve araştırma hipotezlerini test etmek için de path analizi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, öğrenilmiş güçlülük faktörü öznel iyi oluşu yordamamakta ancak öğrenilmiş güçlülük öz düzenleme ve öz yeterlik faktörlerini yüksek düzeyde yordamaktadır. Öz düzenleme ve öz yeterlik faktörlerinin öznel iyi oluşu orta düzeyde ve pozitif yönde yordadığı ve öznel iyi oluşun, psikolojik yardım ihtiyacını yordamada öz düzenleme ve öz yeterlik faktörlerine aracılık ettiği tespit edilmiştir. Ayrıca öznel iyi oluşun psikolojik yardım ihtiyacını olumsuz yönde veivoldukça iyi düzeyde yordadığı tespit edilmiştir. Tüm bu sonuçlar ilgili kuram ve literatür açısından tartışılmış ve çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
İki-dokuz yaş arası çocuk sahibi olan ailelerin babalık algıları üzerine bir inceleme: Sakarya ili örneği

İki ile dokuz yaş arasında çocuk sahibi olan ebeveynlerin, babalık algısını incelemeyi amaçlayan bu çalışmada, ağırlıklı olarak erkeklik ve babalık üzerine araştırmalar yapılmış, bu alandaki kuramsal açıklama ve yaklaşımlar incelenmiştir. Aile, annelik, kadınlık, erkeklik ve babalık kavramlarına feminist çerçeveden bakmayı hedefleyen bu çalışmada, toplumsal cinsiyetin inşa süreci ve toplumsal cinsiyet rolleri de eleştirel bir bakış açısıyla ele alınmıştır. Babaların ve annelerin, babalık kültür ve algısına bakış açısı, ebeveynlerin annelik ve babalığa yükledikleri anlam, babalık davranışlarının karı-koca ilişkisine etkileri, ebeveynlerin çocukluk dönemlerinde kendi babalarıyla ilişkileri, babaların, babalık algıları ile davranışları arasındaki farklar ve ev içi katılım ve çocuk bakımına katkı vermedeki rolleri gibi farklı konularda hazırlanan sorular çerçevesinde ebeveynlerle yüz yüze mülakatlar yapılmıştır. Sakarya ili merkez ve ilçelerde yaşayan 30 bireysel katılımcı (15 ebeveyn) ile yapılan mülakatlardan elde edilen bulgular, betimsel analiz yöntemiyle yorumlanmış, bu bulgular söylem analizi yöntemi ile ve fenomenolojik yaklaşımla incelenmiştir. Araştırma bulguları, genel olarak, ebeveynlerin toplumsal cinsiyet kalıplarında, bu kalıplara uygun rollerinde ve çalışmanın ana konusu olarak, erkeklerin babalık davranışlarında, çok büyük ve keskin değişimlerden bahsedilemeyeceğini göstermektedir. Tam bu noktada, kültür ve algı ile yaşam pratikleri arasındaki fark karşımıza çıkmakta ve değişen babalık algısı ile kısmen de olsa değişmeyen babalık davranışlarından bahsetme gerekliliği doğmaktadır. Araştırma sonuçları, son yıllarda gerek toplumsal yaşamda gerekse iletişim ve teknoloji alanında ortaya çıkan hızlı toplumsal değişimlerin, babalık kültürüne etki ettiği sonucuna ulaşmakla beraber, aynı hızda bir etkinin babalık davranışlarında görülmediğini göstermektedir. Çalışma sonucunda elde edilen veriler, annelerin de babalar kadar, geleneksel cinsiyet rollerine sadık kaldığını gösterirken, babalık kültüründe kendini gösteren ve eğitim, teknoloji, kök aile gibi unsurlar tarafından desteklenen bu dönüşümün, babalık davranışlarında da zaman içinde görünür olacağını ve babalık davranışlarının toplumsal değişime paralel biçimde farklılaşacağını düşündürmektedir.
Obsesif kompulsif bozukluk tanısı alan lise öğrencilerinin annelerinde bilişsel süreçler

Bu çalışma Van il merkezinde okuyan Obsesif Kompulsif Bozukluk tanısı alan öğrenciler ve anneleri arasında OKB'ye özgü bilişsel süreçler açısından etkileşim olup olmadığını araştırmak amacıyla yapılmıştır. Bu çalışmanın birinci ayağı olarak yapılan 11. sınıf lise öğrencilerinde OKB olarak tanı konulan 21 öğrencinin ve aynı örneklem grubundan ve OKB olmayan 27 öğrencinin annesi çalışma örneklemini oluşturmuştur Çalışma için annelere Composite International Diagnostic Interview ? Uluslararası Bileşik Tanı Görüşmesi, Beck Depresyon Envanteri, Padua Envanteri, Penn Dini Kaygılar Envanteri, Düşünce Eylem Kaynaşması Ölçeği, Beyaz Ayı Supresyon Envanteri uygulanmıştır. Çocukları OKB'li olan annelerin DEK-Ahlak ve BDE ölçeklerinden aldıkları puanlar, çocukları OKB'li olmayan annelerin aldıkları puanlardan anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Çocukları OKB'li olan ve olmayan annelerin DEK-Olabilirlik, DEK-Toplam, BASE, PDKE, Padua-Toplam, Padua-Temizlik, Padua-Dürtüler, Padua-Kesinlik, Padua-Düşüncelere Kapılma ve Padua-Kontrol ölçeklerinden aldıkları puanlar arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. OKB'li lise öğrencileri ve annelerinin Padua Temizlik, Dürtüler, Kontrol ölçeklerinden aldıkları puanların korelasyon katsayıları arasında anlamlı ilişki bulunurken; Padua-Düşüncelere Kapılma ve Kesinlik ölçeklerinden aldıkları puanlar arasında anlamlı ilişki bulunmamıştır. Çalışmamızda OKB'li lise öğrencileri ve annelerinin BASE, DEK-Ahlak, DEK-Toplam, Beck Depresyon Envanteri ve Penn Dini Kaygılar Envanterinden aldıkları puanların korelasyon katsayıları arasında anlamlı ilişki bulunurken; DEK-Olabilirlik ölçeğinden aldığı puanlar arasında anlamlı ilişki bulunmamıştır. Sonuç olarak, bu çalışma OKB'ye özgü bilişsel süreçler açısından anne ve çocuk arasında bir etkileşim olduğunu göstermekte, aynı zamanda bilişsel süreçlerin aktarılabildiğini desteklemektedir.