turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği'nde fikri mülkiyet haklarının düzenlenmesi ve malların serbest dolaşımına etkisi

Fikri sınai mülkiyet hukuku, doğası gereği hem bölgeseldir hem de, diğer bütün hukuk alanları gibi içinden çıktığı toplumun izlerini taşır. Dolayısıyla fikri ve sınai mülkiyet yasaları ülkelere ve bölgelere bağlı olarak farklılıklar gösterirler. AB'nin ekonomik bir birlikten öte, birçok alanda ortak kurallar oluşturarak belki de sonuçta federal bir devlet olmaya gittiği süreçte, bu hakların, Avrupa Birliği'nin temelini oluşturan malların serbest dolaşım ilkesinin uygulanmasına engel olması hiç de istenen bir durum değildir. Ancak Avrupa Topluluğu'nun kuruluşundan bu yana malların serbest dolaşımı ile bu haklar arasındaki çatışma tarihsel olarak süregelmiştir. Avrupa Birliği organları bu konunun çözümü için çeşitli girişimlerde bulunmuş, bir yandan Adalet Divanı yaptığı yorumlar ile meseleye katkıda bulunmuş, diğer yandan da Komisyon ve Konsey çıkardığı tüzük ve yönetmeliklerle üye devletlerde farklı yasal düzenlemeler ile koruma altına alınan bu hakları, uyumlaştırma gayreti içine girmiştir. Bu yollarla meselenin çözümünde çok önemli mesafeler alınmış olsa da henüz, bu hakların malların serbest dolaşımını engellenmesinin önüne mutlak olarak geçilememiştir. Tezimizde konuyla ilgili 1966 yılında Adalet Divanı'nın incelediği ilk karardan günümüze kadar geçen 33 yıllık sürede önüne gelen birçok dava incelenmiş Adalet Divanı'nın verdiği kararlar değerlendirilmiştir. Tezimizde yine AB organlarının yapmış oldukları yasama faaliyetleri ele alınmış, incelenmiş ve yapılan bu faaliyetlerin yeterli olup olmadıkları tartışılmıştır. Tüm bu değerlendirmelerin ışığında acaba Avrupa Birliği bünyesinde, bu hakların malların serbest dolaşımına engel olmaması için ne yapılması gerekir sorusuna bir yanıt aranmıştır.
Sayıştay

Bu çalısmada bir Yüksek Denetim Organı olan Sayıstay Osmanlımparatorlugundan günümüze yapısı kanunları yasadıgı degisiklikler ve etkinligiaçısından incelenmistir. Demokratik hukuk devletinin vazgeçilmez ögesi olarak Sayıstayın Osmanlımparatorlugunda 1839 yılında kuruldugunu görüyoruz. Bütün kurumlarda olduğu gibi Sayıstay da uzun dönemde toplumun yapısall özelliklerine, kısa dönemde hukuk kurallarındaki degismelere ve diger faktörlerebağlı olarak çesitli evrelerden geçmişstir. Gerek bu evrelerin özelliklerini belirtmek, gerekse kurulus ve isleyisindeki değişimleri ortaya koyabilmek amacıyla Sayıstayıntarihçesi, yapısı ve görevler dönemlere ayrılarak incelenmis ve verimlilik etkinliknoktasında tartısılmıstır.
Planning and management of bike sharing systems for sustainable urban transport: Konya, Kayseri̇ and İstanbul cases

Aşırı otomobil kullanımına bağlı olan trafik sıkışıklığı, enerji bağımlılığı ve hava kirliliği problemleri dikkate alınarak, farklı ulaşım alternatifleri sürdürülebilir kentsel ulaşımı sağlamak üzere gündeme gelmiştir. Özellikle bazı Avrupa ülkelerinde, hiçbir kirlilik yaratmayan ve kaynakları ve yol kapasitesini asgari seviyede kullanan bisiklet kullanımı kentsel ulaşım için sürdürülebilir bir alternatif olarak ortaya çıkmıştır, ve bunun yanında, son zamanlarda paylaşımlı bisiklet sistemleri bu sürece olumlu katkı yapmıştır. Kentsel alanda insanları bir istasyondan bisiklet alıp sonrasında herhangi başka bir istasyona bırakmasına cesaretlendiren, belli sayıda bisiklet istasyonunu sunan paylaşımlı bisiklet sistemleri bunun ötesinde bisikletin kentsel ulaşım aracı olarak kulanılmasını sağlar. Sistem günümüzde Avrupa'da, Asya'da, ve Kuzey ve Güney Amerika'da çok sayıda örneği bulunmaktadır. Türkiye'de de son zamanlarda birçok kent bu sistemi başlatmayı planlarken, bazı kentlerde bu sistem başlamıştır. Bu araştırma, paylaşımlı bisiklet sistemi uygulamalarındaki planlama ve işletme yaklaşımlarını analiz etmektedir. Bu yaklaşımdaki dünya genelindeki deneyimler incelenmiştir, ve dünyadaki en iyi uygulamalar, bu sistemlerin bazı başarılı planlama ve uygulama kriterlerini ortaya çıkarmak üzerine bir bakış açısıyla araştırılacaktır. Kayseri, Konya ve İstanbul'daki paylaşımlı bisiklet sistemlerinin ilk üç örneği değerlendirilecektir. Temel amaçlar, Türkiye'deki paylaşımlı bisiklet sistemlerinin güncel deneyimlerini daha iyi anlamayı sağlamak, şimdiye kadar uygulanan sistemlerin güçlü ve zayıf yanlarını ortaya çıkarmak, ve gelecekteki sistemlerin planlama, uygulama ve işletmesi için politika önerileri sağlamaktır.
Egemenlik yetkisinin demokrasi açısından sınırlandırılması

Egemenlik devlet düzeni açısından önemli bir kavram olduğu için yoğun tartışmaların ekseninde her zaman yer almıştır. Bu konuda çok çeşitli fikirler ileri sürülmüştür. Egemenlik yetkisinin mutlak, genel ve sınırsız bir anlayış doğrultusunda olması gerektiğini ileri sürenler olduğu gibi, bu yetkinin sınırlı bir anlayış çerçevesinde olması gerektiğini ifade edenler de olmuştur. Bu iki karşıt görüşün değerlendirilip, genel anlamda nasıl bir egemenlik anlayışının olması gerektiği araştırmanın ana eksenini oluşturmaktadır. Araştırma, egemenlik yetkisinin tarihsel gelişim aşamalarında ne gibi değişiklikler geçirdiğini, mutlak egemenlik anlayışından sınırlı egemenlik anlayışına geçişin nasıl olduğunu ve bu konuda fikirler geliştirmiş düşünürleri, egemenlik yetkisinin kişi hak ve özgürlükleri karşısında ne şekilde sınırlandırılması gerektiğini ve günümüzde gelinen noktadaki boyutunu konu almaktadır. Araştırma, egemenliğin ulus devletin ve ulus egemenliğinin ortaya çıkışıyla birlikte geçirdiği dönüşüm sürecinden hareketle hukuk devleti, kuvvetler ayrılığı, insan hakları, küreselleşme gibi kavramlarla olan ilişkisini de ortaya koymaktadır. Bu kavramların egemenlik yetkisi üzerinde yarattığı sınırlandırıcı etkiden bahsedilmektedir. İnsan haklarının evrensel düzeyde ele alındığı günümüz dünyasında sınırsız bir egemenlik anlayışının söz konusu olamayacağından hareketle küreselleşmenin egemenlik üzerindeki sınırlayıcı etkileri de araştırmanın kapsamını oluşturmaktadır. Uluslararası alanda devletler anlaşmalar yapıp birbirleriyle diplomatik ilişkiler çerçevesinde bağlantılar kurarak ilişkilerini geliştirip güçlendirmektedirler. Devletlerin bu şekilde birbirleriyle bağlantılı olduğu bir ortamda sınırsız bir egemenlik anlayışı doğrultusunda hareket etmeleri birbirleriyle ilişkilerini zedeleyecek duruma gelmelerine neden olacağından hareketle araştırmanın kapsamı dahiline uluslararası ve ulusalüstü örgütlerin egemenliğe getirdiği sınırlamalar da dahil edilmiştir.
Türkiye'de büyükşehir yönetimleri ve büyükşehirlerin yeniden yapılandırılmasına ilişkin model arayışları üzerine bir inceleme

The reason of existence about many institutions and departments is commonly shared by countries throughout the World asitin Turkey as well, which is mostly about performing local services in a more efficient and effective way. Among the most pleriminary items, Bunların başında, dünyadaki gelişime ve değişime paralel olarak büyüyen şehirler ve onların yönetimleri gelmektedir. Bu nedenle ülkemizdeki belediye yönetimlerine ilişkin gelişme, özellikle büyükşehir yönetimleri açısından her zaman gündemde olmuştur. Bunun temel sebebi, kentlere olan nüfus mobilitesi ve büyük şehirlerin hemen her alanda artan sorunlarıdır. Bu bağlamda birçok yasal düzenleme söz konusu olmuştur. Yasalar çerçevesinde oluşturulan modeller zamanla yetersiz kalmış ya da revize edilme ihtiyacı göstermiş ve büyükşehirlerle ilgili yeni model arayışları devam etmiştir. Bu arayışlar zaman zaman 'yerellik ilkesini' zaman zaman da ölçeği büyüterek 'hizmetlerde etkinlik' sağlama amacını taşımıştır. İşte bu çalışmada da geniş yer bulan yeni modelde 'hizmetlerde etkinlik' boyutu öne çıkarılmıştır. Ancak nedenleri farklı olsa da uygulamaya yönelik birçok sorun konuşulmaya başlanmış ve yeni arayışlar dillendirilmiştir. Genel anlamda büyükşehir yönetimlerinin gelişim seyri göz önüne alındığında, sürecin 1982 Aanayasası ile başladığı ve netleştiği görülmektedir. Her ne kadar bu döneme gelinceye dek bazı çalışmalar olsa da somut adımların bu dönemde atıldığı söylenebilir. Nitekim 'büyük yerleşim yerleri için özel yönetim biçimlerinin' öngörülmesi beraberinde 1984 yılında kabul edilen 3030 Sayılı Yasayı ortaya çıkarmıştır. Daha sonra 2004 yılında kabul edilen 5216 Sayılı Yasa ve 2012 yılında kabul edilip 2014 yılında yürürlüğe giren 6360 Sayılı düzenleme, büyükşehir yönetimleri için yeni modelleri ortaya koymuştur. Bugün hala arayışların devam ettiği ve farklı kriterler konarak bütünşehir modelinin genişletilme arzusunun olduğu görülmektedir. Bu çalışma ile ortaya konulmaya çalışılan, 6360 Sayılı düzenleme ile oluşturulan yeni modelin yeterli olup olmadığı ve uygulamada yeni arayışlara ihtiyaç duyulup duyulmadığını tespit etmektir. Bu bağlamda ilgli paydaşların bu konu hakkındaki yaklaşımlarının ne olduğu belirlenmeye çalışılmaktadır. Diğer bir ifade ile yasanın asıl uygulayıcıları olan büyükşehir belediye başkanları, ilçe belediye başkanları ve yardımcıları ve genel sekreter yardımcısı düzeyindekilerle yapılan derinlemesine mülakat sonuçları analiz edilerek, 'nasıl bir büyükşehir? sorusuna cevap aranarak, tespit edilen sorunlar doğrultusunda yeni model arayışlarının gözden geçirilmesi ve gerekli revizasyonun yapılmasına ilişkin öneriler geliştirmek istenmektedir.
New public management and the strong mayor: The cases of Adana, Eskisehir and Sanliurfa metropolitan municipalities

Bu tez, Türkiye'de yeni kamu işletmeciliği perspektifinden ilham alan yönetsel reformların siyasal sonuçlarını anlamayı amaçlamaktadır. Özellikle, yerel yönetim alanındaki böylesi reformların en üstteki karar vericinin profilini ve kılgısını nasıl değiştirdiğini incelemektedir. Savlarını Adana, Eskişehir ve Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesi örneklerinde ve Türkiye'deki 1980 sonrası gelişmelere vurgu yaparak geliştirmektedir.
Afet yönetiminde müdahale ekiplerinin organizasyonunda yaşanan yönetsel sorunlar: Van depremi örneği

Afet, bireylerin ve toplumların üzerindeki olumsuz etkileri uzun süre devam eden olaylardır. Afet sosyal hayatı ve insan yaşamını kesintiye uğratan bir durumdur. Ülkemiz deprem, çığ, sel, yangın, kaya düşmesi vb. afetlerin tehlikelerin sık sık görüldüğü bir coğrafyadır. Bu çalışma, Türkiye'de olabilecek depremlere yönelik afet zararlarını en aza indirmek ve can ve mal kaybını azaltmak amacıyla afet anında ve müdahale safhasında müdahale ekiplerinin karşılaştıkları organizasyon eksikliklerini ve aksayan yönlerini ortaya koyarak bunlara yönelik çözüm önerileri getirerek can ve mal kaybını en aza indirmek ve müdahale ekiplerinin etkinliğini artırmak amacını taşımaktadır. Araştırmada nitel ve nicel yöntem kullanılmış. Nitel araştırmada VAN depremine katılan arama ve kurtarmayı yöneten idareciler ve ekip şeflerine yarı yapılandırılmış mülakat tekniği ile yapılan görüşmelerde, depreme müdahale organizasyonunda yaşanan örgütlenmeye bağlı sorunlar derinlemesine incelenmiştir. Nicel araştırmada ise likert ölçeği yöntemi ile oluşturulan araştırma anketi VAN depremine müdahalede bulunan arama ve kurtarma çalışmalarına katılan görevlilere uygulanmış. Yaşanan örgütsel sorunların boyutları ve düzeyi tespit edilerek incelenmiştir. Elde edilen bulgulardan öne çıkanlar; yasa ve mevzuatların teorik ve pratikte uygulanmasında eksikliklerin olduğu ve kağıt üzerindekiler sahaya yansıtılmadığı, toplumu bilgilendirmede sıkıntıların olduğu, stok ve depo çalışmalarından eksiklerin görüldüğü, hasar tespitinde sorunların yaşandığı, gelen yardımların toplanması ve dağıtımında sıkıntılar yaşandığı tespit edilmiştir. Bu bağlamda yapılacaklar arasında; kağıt üzerindeki afet yönetiminin uygulanmasında yasal zorunluluk ve denetimi, hasar tespit çalışmalarında yeterli uzman, sisteme dayalı iaşe ve malzemelerin dağıtımı, depreme karşı halkı bilgilendirme bakımında öneriler sunulmuştur.
Türk nüfus hizmetleri sistemi ve MERNİS Projesi

Nüfus hizmetleri, vatandaş ve devlet arasındaki ilişkilerde önemli bir belirleyicidir. Birey tüm hayatı boyunca eğitim, sağlık, askerlik, güvenlik gibi pek çok alanda devlet ile ilişki içerisindedir. Bu alanlardaki işlemlerinde bireyin nüfus kayıtları önemlidir. Osmanlı İmparatorluğu döneminde tapu tahrir defterleriyle beraber tutulan nüfus kayıtları ilerleyen yıllarda Cumhuriyetinde ilan edilmesiyle birlikte sistemli bir şekilde tutulmaya başlanmıştır. Nüfus kayıtları ve nüfus olayları günümüzde ise MERNİS projesinin hayata geçirilmesi ile birlikte elektronik ortamda tutulmaya başlanmıştır. 21. yüzyılda kamu yönetiminde reform çalışmaları ile bireye yönelik hizmet ve işlerde kolaylık, ucuzluk, hız ve kalite hedeflenmektedir. Bu hedeflerin gerçekleştirilmesinde de bilgi ve iletişim teknolojileri en önemli araçlardır. Gelişmiş ülkelerde vatandaş-devlet ilişkisinin önemli bir bölümü artık bilgisayar üzerinden sağlanmaktadır. Küreselleşme ile birlikte dünyada birçok ülke, kamu hizmetlerinin verildiği alanlarda bilgi ve teknolojiyi kullanarak akıllı devlet veya e-Devlet diye adlandırılan, vatandaşlarına daha hızlı, kolay ve kaliteli hizmet verebilmek için, hizmetlerini elektronik ortamdan sunabilecekleri değişik alternatifler oluşturmaktadırlar. Devlet hizmetlerinin elektronik dönüşümünü sağlamayı amaçlayan e-Devlet platformu da bu çalışmaların bir sonucudur. Bu e-dönüşüm; vatandaş, iş dünyası ve kamu çalışanları arasında iletişim ve etkileşimi sağlayacak potansiyeller içermektedir. Ülkemizde e-Devlet çalışmalarına öncelikle internet sitelerinin kurulması ile başlanmış, daha sonra hazırlanan e-Devlet projeleri ile geliştirilmiştir. E-devlet projelerinin başında İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü'nce yürütülen Merkezi Nüfus İdaresi Sistemi gelmektedir. Bu proje ile Türkiye'deki tüm vatandaşların nüfus kayıtlarının bilgisayar ortamında saklanmasını amaçlanmaktadır. Ayrıca bu proje ile kamu kurumları arasında ortak bir bağ kurulacak ve kamu kurumlarının kendileri ile ilgili olan işlemlerde bireylerin nüfus kayıtlarına ve adres bilgilerine daha rahat ulaşmalarını sağlanacaktır. Bu proje maliyet, zaman ve bürokratik engelleri azaltmayı hedeflemektedir. Türk nüfus hizmetlerinin ve MERNİS projesinin anlatıldığı bu çalışmada, nüfus hizmetlerinin ve nüfus kayıtlarının geçmişşten günümüze kadar olan süreçte nasıl geliştiği, günümüzde nüfus hizmetlerinin nasıl ve hangi şekilde ele alınmakta olduğuna, dünyadaki ve Türkiye'deki e-Devlet projelerine özellikle de MERNİS projesine, bu projenin gelişim sürecine, diğer projelere olan etkilerine ve de kamu yönetimine ne veya neler sağlayacağına ilişkin açıklamalar yer almaktadır.
Yerel yönetimler ve stratejik planlama: Modeller ve uygulama örnekleri

Günümüzde, siyasetten ekonomiye, şirket yönetiminden kamu yönetimine, bilimden teknolojiye kadar, bireylerin, kuruluşların ve devletlerin yapısında uzun vadeli etkilere yol açacak, çok önemli değişim ve gelişim süreci yaşanmaktadır. Bu süreci yönetmenin öne çıkan tekniklerinden birisi de stratejik planlama ve stratejik yönetim olmuştur. Bu çalışmada stratejik planlama ve yönetim yaklaşımı yerel yönetimler yönünden ele alınmaktadır. Ekonomik açıdan yerel yönetimlerin kaynaklarının kıt olması, siyasal açıdan ise yurttaşların katılım isteklerinin artmasına rağmen hesap verebilirlik ve kaliteli hizmet yönündeki eksiklikler yerel yönetimlerde stratejik planlama konusunun önemini artırmaktadır. Stratejik planlamanın yerel yönetimlere özgü özellikler dikkate alınarak uyumlaştırıldığı, stratejik planlama sürecinin bilinçli biçimde uygulandığı, farklı örneklerden yararlanıldığı takdirde yerel yönetimlerde de başarılı olabileceği iddiası çalışmaya konu olmuştur. Çalışmanın birinci bölümünde; strateji, planlama ve stratejik planlama kavramları genel olarak ele alınmaktadır. İkinci bölümde, stratejik yönetim sürecinin aşamaları DPT Stratejik Planlama Modeli çerçevesinde ayrıntılı olarak incelenmektedir. Üçüncü ve son bölümde ise; yerel yönetimler, yerel yönetimlerde planlama ve stratejik planlama ile değişik yerel stratejik planlama uygulama örnekleri irdelenmektedir.
Kamu yönetiminde paradigma değişimi

Bu çalışmanın amacı, kamu kesimi yönetiminde meydana gelen değişimleri, kamu yönetiminin çevresinde meydana gelen değişimlerle ilişkilendirerek incelemektir. Kamu yönetimindeki değişimin boyutu, paradigmatik nitelikte olup olmadığı, değişime yol açan çevresel faktörler ve yeni kamu yönetimi anlayışının yeni toplumsal yapıyla ilişkisi konusu ele alınmıştır. Çalışma giriş, sonuç ve üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde temel dönüşüm dönemleri olarak kabul edilen, tarım ve sanayi toplumlarının geçirdiği aşamalar ve bunların yönetime etkisi ele alınmış ve geleneksel yönetimin özelliklerine değinilmiştir. İkinci bölümde sanayi ötesi toplum aşamasına ilişkin görüşlere yer verilmiş ve değişime yol açan belli başlı unsurlar ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise, yeni kamu yönetimi anlayışı bağlamında, örgütsel yapıdaki ve sorumluluk sitemindeki değişimler ile yeni yönetim tekniklerinin kamu yönetimine yansıması tartışılmıştır. Çalışmada, yeni anlayış ve tekniklerle ilgili olarak, ülkelerdeki uygulamalara yer yer değinilmişse de, daha çok konunun teorik ve kavramsal düzeyde incelenmesine ağırlık verilmiştir. Ülkemizle ilgili olarak, yeni yönetim anlayışı çerçevesinde son zamanlarda uygulamaya konulan üst kurulların yapı ve işleyişleri üzerinde durulmuştur. Varılan sonuç, toplumların teknolojik, ekonomik, kültürel, sosyal ve zihinsel yapılarıyla kamu yönetimleri arasında uyumsuzlukların olması uzun vadede mümkün değildir. Kamu yönetimi ile toplumsal yapılar arasında karşılıklı bir ilişki kaçınılmazdır. Geçmişteki büyük değişimlerin her biri, devleti, kurumlarını, sorumluluklarını ve bu sorumlulukları yerine getirmedeki araçları yeniden şekillendirmiştir. Bu, hiç kuşkusuz yeni toplumsal dönüşüm için de geçerlidir. Yeni toplumsal devrim, en az geçmişş devrimler kadar, yönetimi paradigmatik nitelikte değiştirmiştir ve değiştirmektedir. VI
Türk Anayasalarında insan hakları

İnsan hakları, yoğun olarak, özellikle son dönemlerde hukuk alanında önemli tartışma konularından birisini oluşturmaktadır. Bu nedenle ülkeler, iç hukuklarında insan hakları konusuna daha hassas yaklaşmaktadırlar. Türkiye'de de 1924 Anayasası'ndan itibaren insan hakları konusu çeşitli maddelerde düzenlenmiş, 1961 Anayasası ile insan hakları alanında çok önemli ilerlemeler kaydedilmiştir. Ancak 1980 dönemi olaylarının getirdiği bir ortamda hazırlanan 1982 Anayasası'nda insan hakları alanında çok fazla sınırlama yer almıştır. Bu nedenle özellikle Avrupa Birliği sürecinin de etkisi ile Anayasa değişiklikleri ile bu sınırlamaların azaltılması ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne daha uyumlu bir Anayasa yapılması gündeme gelmiştir. Bu çalışmada da Türk Anayasalarının insan haklarına ne şekilde yer verdiği karşılaştırmalı bir şekilde değerlendirilmiştir.
?İnsan kaynakları planlamasının bir aracı olarak norm kadro uygulaması?

Geleceğin kamu ve özel sektör örgütlerinin, geleneksel bürokratik yapılardan çok farklı olacağını, içinde yaşanılan küreselleşme, demokratikleşme, yerelleşme, özelleştirme vb. olarak ifade edilen değişimler göstermektedir. Yeni yönetsel ve örgütsel yapılanmanın; yönetime katılımcı, yenilikçi, yaratıcı, sorgulayıcı, kendine güvenen, nitelikli ve zihinsel kapasitesi yüksek, bilgi sistemlerindeki ve teknolojideki gelişmelerden yararlanan, kendisini sürekli geliştiren, etkinlik ve verimlilik ilkelerine uygun olarak hareket eden, faaliyetleri doğru yer ve zamanda ve amaçlanan biçimde sonuçlandırıcı türde ve nitelikte insan gücüne ihtiyacı vardır. Geçmişte bir maliyet unsuru olarak kabul edilen, hatta örgütte kullanılan makinelerle eşdeğer ve bu makinelerin bir parçası olarak görülen insan kaynakları; personel yönetimi kavramının ortaya çıkmasıyla beraber bilimsel bir nitelik kazanmış, zaman içinde çeşitli gelişmelerin etkisiyle stratejik bir kaynak olarak algılanmaya ve örgütün amaçlarına ulaşmasında, verimliliği artırmada, rekabet gücünü sağlayabilmede en önemli unsur haline gelmiştir. Yaşanan değişim ve dönüşüm, insan unsurunu örgütün odak noktası haline getirmiştir. Dünyadaki ve ülkemizdeki değişim olgusu, evrensel değerlere uygun bir personel yönetimini, özellikle insan kaynaklarından rasyonel bir biçimde yararlanmayı zorunlu kılmaktadır. İnsan kaynaklarının yeterli niteliklere sahip olması, doğru zamanda, doğru yerde, yeterli sayıda sağlanarak etkili, verimli ve rasyonel olarak kullanılması ve bu çalışmaların bilimsel verilere dayalı olarak gerçekleştirilmesi bir ihtiyaç haline gelmiştir. İnsan kaynakları yönetiminde başarı ve belirlenen amaçlara ulaşabilme; insan kaynağının, nitelik ve nicelik olarak belirlenerek istihdam edilmesini, doğru pozisyonlarda yerleştirilmelerini, gelişimlerine yönelik eğitim almalarını sağlayacak plan, program ve bunları sağlamaya yönelik kullanılan araçlarla sağlanabilir. Bu ise, bugün gelişmiş olarak nitelendirilen ve gerek az gelişmiş gerekse gelişmekte olan ülkelerin model olarak aldıkları birçok ülkede tamamlanmış olan, bilimsel kriterlere dayalı olarak gerçekleştirilen Norm Kadro çalışmaları ile gerçekleşebilir.
Demokratik ve etkin bir devlet için Türk kamu yönetiminde yeniden yapılanma

'Demokratik ve Etkin Bir Devlet İçin Türk Kamu Yönetiminde Yeniden Yapılanma' başlıklı bu tez, şu temel düşünce üzerine kurulmuştur: Dünyada demokratikleşme, küreselleşme, yerelleşme, özelleştirme, bölgeselleşme gibi süreçlerin gelişmesi ile birlikte genelde devletin, özelde ise kamu yönetiminin rolü ve fonksiyonlarının küçültülmesi gerektiği düşüncesi ülkemizin de gündemine girmiştir. Devletin faaliyet alanlarının ve gücünün sınırlandırılması gerektiği konusu, özellikle devletin ekonomik ve sosyal alanlarda sunduğu hizmetlerdeki yetersizlik, kalitesizlik ve verimsizlik sonucu yönetimleri yeni arayışlara itmektedir. Bu anlamda devlet adeta sorun çözme özelliğini yitirerek, bizatihi sorunların kaynağı haline gelmiş ve buna paralel olarak kamu yararı ve kamu hizmeti anlayışındaki değişmelerde devleti sınırsız olmaktan ziyade, sınırlı bir devlet ve kamu yönetimi anlayışına doğru götürmeye başlamıştır. Bu anlamda kamu işletmelerinin özelleştirilmesi, kamu yönetimlerinin küçültülmesi, hizmetlerin yerel yönetimlere devri, gönüllü dediğimiz sivil toplum kuruluşlarının hizmet sahalarının genişletilmesi ve teşviki, yönetim faaliyetlerine katılma ve yönetimde açıklık eğilimleri, yönetim sistemlerini etkilemeye başlamıştır. Bu genel düşüncelerden hareketle tez beş bölüm halinde düzenlenmiştir. Tezin ilk bölümünde Türkiye'de ve Dünyada devletin rolü ve fonksiyonları ile ilgili anlayış ve gelişmeler, devlet ve kamu yönetiminin yeniden tanımı ve Türkiye'de devlet anlayışına ilişkin değerlendirmeler sunulmaktadır. İkinci bölüm Türkiye'de kamu yönetiminin oluşumu ve yapısalf özelliklerine ilişkindir. Burada Türk kamu yönetiminin yapısını etkileyen temel ilke ve kavramlar incelenmektedir. Üçüncü bölümde, Türk kamu yönetiminde yeniden yapılanma çalışmaları, yeniden yapılanmayı gerekli kılan nedenler ve değişimi engelleyen nedenler incelenmektedir. Dördüncü bölümde, siyasi ve idari yapının yeniden yapılanması üzerine yapılan tartışma ve görüşlere yer verilmiştir. Beşinci bölümde Dünyada ve Türkiye'deki değişme ve gelişmeler çerçevesinde Türk kamu yönetiminin yeniden yapılanması ele alınmakta ve öneriler sunulmaktadır.