turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Gelişen teknolojiler ve değişen muharebe şartlarında geleceğin askerine yönelik teknoloji öngörü çalışması

Yapılan araştırmada yakın gelecekte (2030 yılına kadar) asker modernizasyonu gayretlerini etkilemesi muhtemel teknoloji alanları teknolojik gelişmeler ve değişen çatışma ortamının etkisi ile kullanıcı olarak muharip askerlerin teçhizat ve donatım yönünden önceliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın bu yönü ile ''Asker Sistemi'' olarak isimlendirilebilecek, milli ve bütüncül bir asker modernizasyon projesine iskelet veya başlangıç dokümanı olarak kullanılacak bir yardımcı kaynak olabileceği değerlendirilmektedir. Bu maksatla, öncelikle savaş, çatışma ve tehdit kavramlarının geçirdiği evrim ve geleceğin harekat ortamı tanımlanmıştır. Uluslararası alanda hali hazırda devam eden, belli başlı projeler ise ülkeler ve NATO bazında sunulmuştur. Devamında ise, askerin bir sistem olarak tahayyül edilmesi prensibinden yola çıkılarak oluşturulan ''Asker Sistemi'', alt sistem ve bileşenlerine ayrılarak, gelecekte sistem bünyesinde dikkat çeken ve önem arz edebilecek teknoloji alanları ve uygulamaları ortaya konmuştur. Çalışmanın merkezinde olan muharip askerlerin mevcut şartlarda teçhizat, silah, cihaz ve donatımına dair önceliklerinin ve fikirlerinin tespit edilmesine yönelik yapılan yapılandırılmamış ve yapılandırılmış mülakatlar yorumlanmıştır. Çalışmanın devamında uluslararası alanda asker modernizasyonu ve Asker Sistemi konularında uzman kişilerin görüş ve öngörüleri Delfi Yöntemi vasıtasıyla toplanarak yorumlanmıştır. Sonuçta, yapılan yazın taraması, mülakatlar ve Literatür taraması, mülakat ve Delfi çalışmaları sonucu elde edilen tüm verilerin yardımı ile geleceğin askerini etkileyecek teknolojiler, olası teknolojik uygulamalar ve harekat ortamının gerektirdiği gelişmeler ve kullanıcı olarak muharip askerlerin teçhizat ve donatım yönünden öncelik ve beklentilerine ulaşılmıştır.
Çalışanların kişilik özelliklerinin örgütsel özdeşleşme ve işten ayrılma niyeti üzerine etkisinde psikolojik sözleşme algısının rolü

Bu çalışma, çalışanların kişilik özelliklerinin çalışanların tutumlarına etkisinde psikolojik sözleşmenin aracılık rolünü belirlemek amacıyla KOBİ'ler örnekleminde yürütülmüştür. Çalışmada, 421 kişiden anket yöntemi ile toplanan verilerin analizi sonucunda, çalışanların kişilik özelliklerinİn işten ayrılma niyeti ve örgütsel özdeşleşme üzerindeki etkisinde psikolojik sözleşmelerinin aracılık etkisi, oluşturulan model çerçevesinde test edilmiştir. Bulgulara ulaşmak için doğrulayıcı faktör analizi ile birlikte hiyeraşik regresyon ve korelasyon analizleri yapılmıştır. Elde edilen bulgular incelendiğinde, örgütsel tutum ve davranışlarda kişiliğin belirleyici bir rolü bulunduğu, bu ilişkide psikolojik sözleşmenin aracılık rolü oynadığı görülmüştür. Bununla birlikte, değişkenler tek başına değerlendirildiğinde hipotetik model çerçevesinde ortaya konan ilişkiler de desteklenmiştir. Tüm bulgular değerlendirildiğinde, psikolojik sözleşmenin örgütlerdeki psiko-sosyal faktörlerin yönetilmesinde ve verimliliği artırıcı çabaların şekillendirilmesinde önemli bir yeri olduğu belirlenmiştir.
Savunma tedariğinde karşılaşılan sorunların analizi ve tedarik sürecinin iyileştirilmesine yönelik öneriler: TSKGV şirketleri örnekleri

Şirketler için harcama kalemlerinin en büyüğünün tedarik edilen malzeme ve hizmet harcamaları olduğu yapılan son çalışmalarla daha açık ortaya konulmuştur. Bu da şirketler için tedarik bölümlerinin önemini ve katma değerini arttıran en temel unsur olmuştur. Önemi artan tedarik fonksiyonunun ise yeni yeni ortaya çıkmaya başlayan sorunları da vardır. Literatürde farklı sektörlerde bu sorunları anlamaya yönelik çalışmalar yapılsa da savunma sanayi özelinde yapılmış bir çalışma bulunmamaktadır. Ölçemediğimizi yönetemediğimiz bir gerçekse tespit edemediğimiz savunma sanayi tedarik süreci sorunlarını da daha iyi yönetmemiz mümkün olmayacaktır. Bu nedenle bu çalışmada Savunma Sanayi tedarik sürecinde yaşanan sorunların üzerine gerçekçi tespitler yapılmaya çalışılmış ve iyileştirme önerileri ile sürece ivme kazandırma hedeflenmiştir. Bu araştırma nitel araştırma tekniği ile yapılmış olup; verilerin toplanma sürecinde nitel araştırma türlerinden bireysel görüşme, gözlem tekniği ve doküman inceleme kullanılmıştır. Mülakat tekniğiyle toplanan veriler, içerik analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen verilerin savunma sanayi sektör dinamiklerinden kaynaklanan sorunlar ve tedarik birimlerinin iç sorunları olmak üzere iki temel başlıkta toplandığı görülmüştür. Savunma sanayi sektör dinamiklerinden kaynaklanan sorunların; tedarikçiler için gelecek belirsizliği ve yüksek yatırım ihtiyacı, kalifiye tedarikçinin sektörde tutulamaması, projelerin ar-ge yoğun olması, tedarikçi seçim problemleri ve üst-yönetim ile personel ilişkilerindekiuyumsuzluklar olduğu tespit edilmiştir. Tedarik birimlerinin iç sorunları analiz edildiğinde ise süreçsel ve organizasyonel sorunların yanında tedarikpersonelinin örgütsel aidiyetinin zayıflaması ön plana çıkan konular olmuştur.
Çok amaçlı ve çok kriterli araç atama problemleri için bir model önerisi : Güvenlik sektörüne yönelik bir uygulama

Günümüzde asayiş ve güvenlik hizmeti, toplumun bir arada refah ve huzur içerisinde birlikte yaşaması açısından büyük önem taşımaktadır. Asayiş hizmetinin kalitesi ne kadar yüksek seviyede olursa, ülke içerisindeki huzur ve istikrar da o kadar artmış olacaktır. Kolluk kuvvetleri, yerine getirmiş oldukları asayiş hizmetini, kullandıkları araç ve gereçler vasıtası ile halka aktarmaktadırlar. Yapılan bu çalışmada verilen hizmetin kalitesini artırmak maksadıyla motorlu araçların en etkin şekilde kullanılabileceği bölgelere atamalarının yapılması konusu üzerinde çalışılmıştır. Çalışmada araçların atamaları için kullanılacak dört ana, on beş alt kriterden oluşan, kriterler kümesi belirlenmiştir. Kriterlerin istenilen amaçlara ulaşmadaki ağırlıkları Çok Kriterli Karar Verme yöntemlerinden olan ANP yöntemi kullanılarak hesaplanmıştır. Elde edilen ağırlıklar her bir araç ve atanabilecekleri bölgeler açısından ayrı ayrı performans değerlendirmesine tabi tutulmuştur. Araçların optimum verimlilikle kullanılmasını sağlayacak; hizmet, maliyet, zaman ve teknik kapasite kullanım etkinliğini içeren, dört temel amaçlı karar modeli tasarlanmıştır. Kriterlerin ağırlıklandırılmasından sonra hizmet ve aracın teknik kapasite kullanım etkinliğinin maksimizasyonunu, maliyetlerin ve zamanın minimizasyonunu gerçekleştirmeyi hedefleyen matematiksel model oluşturulmuştur. Böylece doğrusal programlamada kullanılan parametrelerin elde edilmesi maksadıyla üç aşamalı bir çözüm prosedürü oluşturulmuş ve ANP-DP bütünleşik yaklaşımı ile bir araç atama model önerisinde bulunulmuştur. Önerilen model ile problemin çözülmesi neticesinde elde edilen sonuçlar mevcut durum ile karşılaştırılmıştır. Böylece, şu ana kadar tecrübe yoluyla gerçekleştirilen araçların atanması işleminin matematiksel yöntemler kullanılarak yapılması hedeflenmiştir. Modelin, farklı amaç önceliklerine sahip işletmelerde kullanılması durumunda ortaya çıkabilecek sonuçlar üç farklı senaryo çalışması ile test edilmiş, elde edilen sonuçların değerlendirilmesi yapılmıştır.
Sosyal kontrolün yeni biçimi olarak özel güvenlik birimleri: Site yerleşimlerinde yaşayanlar üzerinde karşılaştırmalı bir analiz, Ankara örneği

Devletin ortaya çıkışıyla başlayan ve günümüze kadar süren değişime, devletin toplumu kontrol altına almak amacıyla kullandığı güvenlik güçleri de maruz kalmıştır. Neo-liberal politik iklimde müdahaleci kimliğinden sıyrılan devlet, toplumsal düzeni sağlama işlevinin bir bölümünü özel sektöre devretmiştir. Devletin yetkilerini devretmesi olarak görünen özel güvenlik hizmeti, aslında kamusal alanda yapılan gözetleme ve kontrol uygulamalarının özel alanda kesintiye uğramasından dolayı bulunan çözüm yoludur. Özel güvenlik görevlileri özel alanların gözetlenememesinden kaynaklanan kör noktaları görünür hale getirmektedirler. Bunun yanı sıra yaptıkları kontrollerle düzenin devamlılığını sağlamaktadırlar. Özel güvenlik hizmeti, devletin özel alanlarda güvenlik hizmetini girişimcilere bırakmasıyla ortaya çıkmış ve zamanla toplum tarafından kabul görmüştür. Devletin en önemli görevi olan güvenlik hizmetinin özel sektöre devredilmesinin toplum tarafından kolayca kabul edilmesi ilgi çekicidir çünkü devletin esas görevi toplumu korumaktır.. Küreselleşen kentlerde meydana gelen aşırı nüfus artışı ve güvencesiz ortam, artan suça maruz kalma korkusu nedeniyle güvenlik adına topluma sunulan çözümlerin kabul edilmesini kolaylaştırmıştır. Toplumun çoğunluğu tarafından benimsenen normların kabulü esnasında kullanılan parametreler, sosyal kontrol teorisinin araştırma alanına girmektedir. Olayların topluma açıklanmasında kullanılan kavramlar, önem arz etmektedir. Kısacası algı yönetimi sosyal kontrol teorisinin merkezinde yer almaktadır. Araştırma, özel güvenlik görevlilerinin görev yaptığı alanlardan biri olan site şeklindeki yerleşkelerde yapılmıştır. Bireylerin kendini en çok güvende hissettikleri mekan olarak tanımladıkları ev, araştırmanın önemini ortaya koymaktadır. Araştırmada, nitel araştırma yöntemlerinden tanımlayıcı/betimleyici analiz kullanılmıştır. Katılımcılarla yapılan görüşmeler sonucunda, özel güvenlik görevlilerinin görev yaptıkları sitelerde düzeni sağladıkları ve yaptıkları kontrollerde bireylerde davranış değişiklikleri meydana getirdikleri sonucuna ulaşılmıştır. Özel güvenlik görevlilerinin devletin ulaşamadığı noktalara ulaşabilen ve düzen sağlayan yeni kontrol araçları oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Özel güvenlik hizmeti, bireyler tarafından düzen sağlayıcı olarak tanımlanmalarından ve toplumda var olan suça maruz kalma korkusunu azalttığından dolayı talep edilmektedir. Bu araştırmanın, özel güvenlik hizmetinin değerlendirilmesi amacıyla yerel yönetimlere ve özel güvenlik şirketlerine katkı sağlayacağı değerlendirilmektedir.
7.62 mm çaplı hafif silah namlusunda kendi kendine ateşlenme zamanının deneysel ve sayısal olarak belirlenmesi

Tüfekte tetiğe basılıp iğne fişek kapsülüne çarptıktan sonra barut hızlı bir şekilde yanmaya başlar. Yanan barut gazları, çekirdek ile namlu arasında yüksek sıcaklık ve basınca çıkar. Çekirdek namluyu terk edinceye kadar yanmış sevk barutu gazları namluyu ısıtır. Seri şekilde yapılan atışlar sonucunda namlu atım yatağı çok yüksek sıcaklığa çıkmaktadır. Bu durumda atım yatağına yeni fişek sürülüp tetiğe basılmadan beklenirse, atım yatağının sıcaklığı fişek sıcaklığından yüksek olduğundan atım yatağından fişek kovanına, oradan da baruta doğru ısı transferi olmaktadır. Baruta olan bu ısı transferi sonucunda barutun sıcaklığı kendi kendine tutuşma sıcaklığına ulaştığında barut yanmaya başlar. Barutun kendi kendine yanmaya başlaması tetiğe basılmış gibi fişeğin ateşlenmesine sebep olur. 7.62 mm çaplı hafif silah namlusunda kendi kendine ateşlenme zamanının belirlenmesi maksadıyla sonlu elemanlar programı ANSYS Transient Thermal çözücüsünde çeşitli seri atışlara göre analizler yapıldı. Bu tez çalışmasında deneysel olarak 7.62 mm çaplı bir hafif silah ile 180, 200 ve 220 seri atış yapıldıktan sonra atım yatağına yeni fişek sürülmüştür. Atım yatağına sürülen yeni fişeklerin kendi kendine ateşlenme zamanları belirlenmiştir. Daha sonra termal kamera ile atım yatağı üzerinden üç farklı atış için sıcaklık değeri ölçülmüştür. Ölçülen sıcaklık değeri analiz sonuçları ile karşılaştırılarak atım yatağına geçen sabit ısı akısı değeri iterasyon yöntemi ile belirlenmiştir. ANSYS sonlu elemanlar programında, belirlenen sabit ısı akısı değeri sınır şartı olarak kullanılarak 180, 200 ve 220 seri atışlar için analizler yapılmıştır. Deneysel veriler ile analiz sonuçlarının birbirine oldukça yakın olduğu görülmüştür. Tez çalışmasının sonunda kendi kendine ateşlenmenin geciktirilmesi veya olmaması için iki şarjör arasındaki bekleme süresi, bir şarjörde bulunacak mühimmat miktarı, atım yatağı ve kovan kalınlıkları değiştirilerek analizler yapılmıştır. Daha sonra elde edilen sonuçlar değerlendirilerek yorumlanmıştır.
İşletmelerde kurumsal performans ile bireysel performans ilişkisinin belirlenmesi: Sağlık sektörü uygulaması

Bu çalışmada; kurumsal ve bireysel performans ölçümleri arasındaki ilişki örüntülerinin açığa çıkarılması, bu sayede kurumsal ve bireysel performans ölçümleri arasındaki uyum ve/veya çelişkilerin belirlenmesi ve ortadan kaldırılması ile, bütünleşik bir performans ölçüm yapısı oluşturulması hedeflenmiş, bu kapsamda tüm sektörlerde kullanılabilecek bir metodoloji geliştirilmiştir. Metodolojinin uygulaması sağlık sektöründe yapılmıştır. Bu kapsamda; sağlık sektöründe kurumsal ve bireysel performansın ölçümlenebilmesi için öne çıkan değerlendirme yöntemleri araştırılmış, belirlenen yöntemlerden uygun olanlar, Bulanık-TOPSIS kullanılarak tespit edilmiştir. Müteakiben bu yöntemlere ait performans ölçüm boyutları esas alınarak, kurumsal ve bireysel performans ilişkisinin belirlenmesine yönelik bir Yapısal Eşitlik Modeli geliştirilmiştir. Model, T. C. Sağlık Bakanlığı'na bağlı 100 adet kamu hastanesine ait gerçek veri setleri kullanılarak çalıştırılmış, modelin doğrulaması ve geçerlemesi yapılmıştır. Sonuç olarak; geliştirilmiş olan Yapısal Eşitlik Modeline ilişkin tüm hipotezler kabul edilmiş ve sağlık sektöründe kurumsal performansın bireysel performans üzerinde doğrudan ve pozitif yönde etkili olduğu gösterilmiştir.
Bulanık doğrusal programlama modeli ile bir kamu kurumu için tesis yeri seçimi

Tesis yerlerinin belirlenmesi ve belirlenen konumlara talep noktalarının atanması olarak ifade edebileceğimiz tesis yeri seçim kararları, son yıllarda ulaşım ve taşıma maliyetlerinin artmasıyla birlikte, işletmelerinin ve kamu kurumlarının karlılığını etkileyen önemli kararlar halini almıştır. Bu yüzden yer seçimi problemleri üzerine yapılan çalışmalar da son yıllarda ciddi bir artış göstermiştir. Ayrıca yer seçimi kararları gibi yapısında karmaşıklık barındıran kararlar, beraberinde belirsizlik ve bilgi eksikliğini de meydana getirmektedir. Karar verme süreçlerinin neredeyse tamamında mevcut olan bu belirsizlik durumları klasik mantıkla çözümlenmek istendiğinde yeterli doğrulukta sonuçlar elde edilememektedir. Bu çalışmada bir kamu kurumu tarafından tasarımı yapılan yeni tip yerleşkenin yer seçimi problemi ele alınmıştır. Bu problem, kamu kurumunun yurt içinde dağınık olarak konuşlu bulunan ve şehirleşmenin hızlanmasıyla şehir merkezlerinin içerisinde kalan tesislerini yeniden tertiplemek istemesinden ortaya çıkmıştır. Dağınık halde bulunan tesislerinin yeni oluşturulan yerleşkeler altında toparlanmasıyla, kamu kurumunun hem etkinliği artırılacak hem de ayrı tesislerin işletilmesi maliyetinden tasarruf edilecektir. Çalışmada öncelikle, yer seçimi modelinde kullanılacak kısıtları oluşturmak üzere, kamu kurumunun faaliyetleri doğrultusunda yer seçimine etki eden faktörler belirlenmiştir. Bu faktörler belirlenirken literatürde yer seçimi modellerinde kullanılan faktörlerden faydalanılarak kapsamlı bir anket hazırlanmış ve anket neticesinde hem yöneticiler hem de kamu kurumunda çalışanlar açısından önemli olan faktörler tespit edilmiştir. Ayrıca ankette belirlenen faktörlerin ağırlıkları da tespit edilerek modelde amaç fonksiyonuna dahil edilmiştir. Böylelikle faktör önceliklerinin de model içerisinde değerlendirmesi sağlanmıştır. Kamu kurumuna ait verilecek yerleşke yer seçimi kararının daha objektif gerçekleştirilebilmesi ve modelin daha gerçekçi ifade edilebilmesi için, niteliksel özellik taşıyan sekiz adet faktöre ait değerlendirmenin dilsel ifadelerle yapılmasının uygun olacağı düşünülmüş ve Negoita ve Sularia yaklaşımı kullanılarak bulanık doğrusal programlama modeli geliştirilmiştir. Modelin çözümü neticesinde dilsel ifadeler kullanılan faktörleri karşılayan ve belirlenen tesislere faktör ağırlıklı toplam mesafe açısından en yakın olan alternatif en uygun yerleşke yeri olarak belirlenmiştir. Çözümde ayrıca mevcut tesislerin birden fazla yerleşke altında toparlanması durumu da düşünülerek bu tesislerin açılacak yeni yerleşkeye atanması sağlanmıştır.
Firma düzeyinde teknoloji yönetim yeteneği değerlendirme modeli : Savunma sanayi uygulaması

Küreselleşme olgusunu çerçevesinde yeni ekonomide teknoloji en önemli rekabet avantajı unsurlarından biri haline gelmiştir. Teknoloji yönetimi, operasyonların yönetimi, bilgi yönetimi ve inovasyon yönetimi açılarından merkezde konumlanan süreçlerin rekabetçilikte önemli rol oynamasından ötürü bu çalışma teknoloji yönetimi yeteneği üzerine odaklanmıştır. Koşulları çok hızlı değişen rekabetçi dünyada, Teknoloji Yönetim Yeteneği gelişen ve olgunlaşan firmaların rekabet güçleri ve performansları artmaktadır. Bu araştırmada, bir firmayı yönetebilmek için gerekli olan ana süreçler, bilgi, inovasyon, proje, teknoloji yönetimi, rekabet gücü ve kurumsal performans arasındaki ilişkileri ortaya koyabilmek için firmaların Teknoloji Yönetim Yeteneklerini de tanımlayan süreç temelli bir taslak değerlendirme modeli geliştirilmiştir. Geliştirilen model kullanılarak, Ege Bölgesi Sanayi Odası himayesinde hazırlanan ve İzmir Kalkınma Ajansı tarafından desteklenen bir proje kapsamında seçilen 75 şirketin üst düzey yöneticileriyle yüz yüze bilgilendirmeli görüşmelerle veriler toplanmıştır. Elde edilen veriler temel istatistik teknikleriyle incelenmiş yapısall eşitlik modellemesi kapsamında doğrulayıcı faktör analizlerine tabi tutulmuştur. Geliştirilen kuramsal model verilerle doğrulanmıştır. Ortaya çıkan sonuçlar ve bulgular araştırma hipotezlerini destekler niteliktedir. Analizler sonrasında başta Teknoloji Yönetim Yeteneğini oluşturan süreçler olmak üzere bir firmayı yönetebilmek için gerekli tüm süreçlerin rekabet avantajı üzerindeki doğrudan ve kurumsal performans üzerindeki dolaylı etkileri saptanmıştır. Firmaların TYY seviyeleri de tesbit edilmiştir.
Sistem geliştirme projelerinde teknik risk analizi

Teknolojileri geliştirme faaliyetlerindeki riskleri azaltmak amacıyla Teknoloji Hazırlık Seviyesi, Entegrasyon Hazırlık Seviyesi, Üretim Hazırlık Seviyesi ve Sistem Hazırlık Seviyesi gibi çeşitli olgunluk değerlendirme araçları kullanılmaktadır. Bunlar, bir teknoloji/sistemin o anki olgunluğu hakkında karar vericiye bir fikir vermesi açısından faydalı olsa da, teknoloji/sistemin müteakip geliştirilme faaliyetlerinde karşılaşılacak ARGE zorlukları hakkında yeterli bilgiyi vermekten uzaktır. Bu bağlamda, söz konusu olgunluk değerlendirme araçları, yeni ve uç teknolojilerin tek başlarına belirli olgunluğa ulaşmış olduklarını gösterse bile, bu sistemin başarılı olacağı anlamına gelmemektedir. Karar vericinin sistemin bütünü hakkında bilgi sahibi olması önemlidir. Çünkü, sistemler, kendilerini oluşturan teknoloji, bileşen, alt sistem veya sistemlerin tek başlarına gösterdikleri performanstan farklı performans sergileyebilirler. Sistemi oluşturan teknolojilerin birbirine göre farklı olgunlaşma süreçlerinin olması nedeniyle, sistemin bütüncül olarak değerlendirilmesi önemlidir. Ayrıca, sistemin kullanıma hazır olması, sistemi oluşturan parçaların birbiriyle uyumlu ve kullanım amacına uygun olarak, ilgili ortamında çalıştığının gösterilmesiyle sağlanabilir. Bu bağlamda, sistemi oluşturan tüm parçaların bütün olarak sistem geliştirme faaliyetlerindeki zorluk derecelerinin ve risklerinin bilinmesine de ihtiyaç duyulmaktadır. Olgunluk değerlendirme araçları ile risk değerlendirme çalışmalarını entegre eden yeni yaklaşımlar, karar vericilere yönetim faaliyetlerinde daha sağlıklı bilgiler sunacaktır. Bu kapsamda, bu çalışma ile, bir sistemin ve/veya bu sistemi oluşturan teknolojilerin mevcut olgunluk seviyelerinin ölçülmesinin yanı sıra teknoloji ve sistemin müteakip geliştirme faaliyetlerinde karşılaşılabilecek teknolojik/teknik risklerin ölçülmesini sağlayan bir metodoloji önerilmiştir. Önerilen bu metodolojinin MS Excel ortamında kodlaması yapılmış ve Sistem Teknoloji/Teknik Risk Analiz Aracı adlı yazılım geliştirilmiştir. SİTERA'nın bir TAI projesinde kullanımı bir örnekle açıklanmıştır. Ayrıca, olgunluk değerlendirme araçları hakkında bilgi verilmiş, bu araçların kalitatif ve kantitatif olarak gruplandırılması yapılarak, her birinin Güçlü-Zayıf Yönler, Fırsat ve Tehditler analizi yapılmıştır. Bu çalışmada önerilen metodoloji kullanılarak, elde edilen risk değerleri yardımıyla, TRL, IRL ve SRL değerlerinin daha iyi yorumlanabileceği ve sistem geliştirme projelerinde etkin bir şekilde kullanılabileceği değerlendirilmektedir.
Jandarma Genel Komutanlığında araç yedek parça tedarikinde alternatif bir uygulama: Çerçeve anlaşma yapılması

Küreselleşmenin etkisiyle işletmelerin üretim felsefeleri, rekabet şekilleri ve yönetim anlayışları değişmektedir. Değişime uğrayan temel değerleri iyi kavramak, ekonomik, siyasal, toplumsal alanda yeni sürece yön veren dinamikleri iyi analiz etmek ve buna uygun stratejiler geliştirmek kaçınılmaz olmuştur. Artan rekabet ile birlikte uygun tedarikçinin seçim stratejisi ve tedarikçilerle uzun süreli ilişki kurulması işletmelerin başarısında önemli bir rol oynamaktadır. Değişim kendisini Kamu Yönetiminde de göstermiş, katı hiyerarşik ve bürokratik yapısı, esnek piyasa tabanlı kamu yönetimine dönüşmeye başlamıştır. İşletme kültürü, satın alma teknikleri, yönetimsel bilgi ve becerileri kamu sektörünün verimliliği ve etkinliği için yeni öncelikler haline gelmiştir. Yurt genelinde emniyet, asayiş ve güvenlik hizmeti sağlayan Jandarma Teşkilatı, bu hizmeti kullandığı araç ve gereçlerle halka aktarmaktadır. Verilen hizmetin sürekli ve etkin olabilmesi için kullanılan araç ve gerecin bakımlı ve faal bulundurulması büyük önem arz etmektedir. Bu çalışmada, Kamu İdarelerinin sürekli olarak ihtiyaç duyduğu mal ve hizmet alımlarının, Çerçeve sözleşmeler kapsamında olan Çerçeve Anlaşma İhaleleri Uygulama Yönetmeliği ile gerçekleştirilebileceği değerlendirilmiştir. Jandarma Birlikleri tarafından kullanılan araçların bakım ve onarımı için gerekli yedek parçaların, Tam Zamanında Satın Alma yaklaşımı ile ihtiyaç duyulan miktarda ve zamanda teslim edilmesinin gerekliliği ortaya konulmuştur. Ayrıca çalışmamızda, ihtiyaç duyulan araç yedek parçalarının belirlenen kıstaslarda temini için tedarikçi seçimi yapılmıştır. Tedarikçi seçimi yapmak için literatürde daha önce Zhou ve Fan(2007) tarafından ABC stok kalemlerinin sınıflandırılmasında kullanılan bir ağırlıklı doğrusal programlama modeli uygulanmıştır.