turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Genç erişkinlerde bağlanma biçimi ile sosyal medya bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, genç erişkinlerde sosyal medya bağımlılığı ile bağlanma biçimleri arasındaki ilişkinin sosyodemografik verilerle birlikte incelenmesidir. Araştırmaya katılım sağlayan genç erişkinlerin demografik bilgilerinin elde edilmesi adına 'Sosyodemografik Veri Formu', bağlanma biçimlerinin belirlenmesi amacı ile 'Erişkin Bağlanma Biçimi Ölçeği' ve sosyal medyaya olan bağımlılıklarının ölçülmesi amacı ile 'Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği-Yetişkin Formu' kullanılmıştır. Araştırmaya 18-30 yaş arasındaki 140 gönüllü katılmıştır. Verilerin istatistiki değerlendirmesi SPSS 21.0 programında, betimsel yöntemler ile birlikte tek yönlü varyans analizi, bağımsız T-testi, Pearson korelasyon analizi ve lineer regresyon analizi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre; güvenli bağlanma ile sosyal medya bağımlılığı arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Sosyal medya bağımlılığı puanının belirleyicisi olarak güvenli bağlanma ile arasındaki ilişkinin zayıf olduğu görülmüştür. Araştırmaya katılan bireylerin güvenli bağlanma puanlarındaki artış, sosyal medya bağımlılığı puanlarını azaltmaktadır. Sosyal medya kullanım süresi ile cinsiyet arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. 25 yaş ve altı grubunda yer alan katılımcıların Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği-Sanal Tolerans ve Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği toplam puanları, 25 yaş üzeri grubunda yer alan katılımcılara göre anlamlı derecede farklı ve yüksek bulunmuştur. Bekar katılımcıların Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği-Sanal Tolerans, Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği-Sanal İletişim ve Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği toplam puanları, evli katılımcılara göre anlamlı derecede farklı ve yüksektir. Katılımcıların sosyal medya bağımlığı ve bağlanma biçimleri düzeyleri eğitime göre ve yaşanılan yere göre anlamlı düzeyde farklılık göstermemektedir.
Farklı kimlik statülerine sahip ergenlerin kendini engelleme eğilimlerinin karşılaştırılması

Bu çalışmada ergenlerin kendini engelleme eğilimi kimlik statüleri açısından bazı demografik değişkenler ele alınarak incelenmiştir. Araştırma ilişkisel tarama modelindedir. Araştırma grubu 14-18 yaş grubunda, 690 kız 573 erkek olmak üzere Ankara ili Sincan ilçesinde ikamet eden ve devlet okulunda öğrenim gören 1263 lise öğrencisinden oluşmaktadır. Çalışma aynı bölgeden raslantısal olarak seçilen iki farklı okulda yapılmıştır. Araştırmada Kişisel Bilgi Formu, Kimlik Gelişiminin Boyutları Ölçeği ve Kendini Sabotaj Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS programında analiz edilmiştir. Verilerin analizinde tek yönlü ANOVA, t-testi, Kruskal Wallis, Bonferroni, Ki-Kare tekniği uygulanmıştır. Araştırmada ergenlerde kendini engelleme eğilimi bağlamında kimlik statüleri açısından anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Cinsiyetler arası farklılığa bakıldığında ise kız ve erkek öğrenciler arasında kendini engelleme eğilimi ve kimlik statüleri açısından anlamlı bir farklılaşma vardır. Kendini engelleme eğilimi kız öğrencilerde erkek öğrencilere göre daha sık görülmektedir. Sonuçlar ergenliğin en temel görevlerinden olan kimlik gelişimi sürecinde kendini engelleme eğilimi odağında ele alınmaktadır.
Evli bireylerin ilişki istikrarının algıladıkları eş desteği ve ilişki yükleme biçimleri ile ilişkisi

Bu araştırmada evli bireylerin ilişki istikrarlarının cinsiyet, algılanan eş uyumu, ilişki yükleme biçimleri ve algılanan eş desteği değişkenleri açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubu 367 kadın, 163 erkek olmak üzere toplam 530 katılımcıdan oluşmaktadır. Araştırmanın verileri Yıldırım (2016) tarafından geliştirilen Eş Destek Ölçeği, Fincham ve Bradbury (1992) tarafından geliştirilen İlişki Yükleme Biçimleri Ölçeği, Rusbult, Martz ve Agnew (1998) tarafından geliştirilen İlişki İstikrarı Ölçeği ve Demografik Bilgi Formu kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, bağımsız gruplar için t testi, korelasyon katsayıları ve çoklu regresyon analizi işe koşulmuştur. Araştırma bulguları ilişki istikrarının alt boyutlarından sadece ilişki doyumunun cinsiyete göre farklılaştığı, erkeklerin ilişki doyumunun kadınlardan daha yüksek olduğunu ortaya koymuştur. Eşlerini kendileriyle uyumlu algılayanların ilişki doyumları ve yatırım düzeyleri uyumlu algılamayanlara göre daha yüksek iken, seçeneklerin niteliğini değerlendirme düzeyi ise daha düşüktür. Evli bireylerin ilişki doyumlarının yordayıcılarının algılanan eş desteği, ilişki yükleme biçimi, algılanan eş uyumu ve ilişki süresi olduğu ortaya konmuştur. Evli bireylerin seçeneklerin niteliğini değerlendirme boyutunu ise algılanan eş desteği, ilişki yükleme biçimi ve ilişki süresinin anlamlı bir şekilde yordadığı belirlenmiştir. İlişki istikrarının diğer boyutu olan yatırım düzeyinin yordayıcıları ise algılanan eş desteği, ilişki süresi ve yaş olarak belirlenmiştir.
Ergenlerde siber zorba ve mağdur olmanın anne baba tutumları ve okul iklimi ile ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, ergenlerde siber zorba ve siber mağdur olmanın anne baba tutumları ve okul iklimi ile ilişkisini incelemektir. Araştırmanın örneklemi, Gaziantep İlinin Şahinbey ve Şehitkamil ilçelerinde öğrenim gören 844 ortaokul öğrencisinden (470 kız, 374 erkek) oluşmaktadır. Veri toplama araçları olarak 'Revize Edilmiş Siber Zorbalık Envanteri', 'Anne Baba Tutumu Ölçeği', 'Okul İklimi Envanteri' kullanılmıştır. Araştırmada verilerinin analizinde Pearson Momentler Korelasyon Analizi, bağımsız/ilişkisiz örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi ve regresyon analizi kullanılmıştır. Analizler SPSS 15.0 paket programı aracılığıyla. 05 anlamlılık düzeyinde test edilmiştir. Araştırmanın sonucunda, ergenlerin siber zorba ve siber mağdur olma durumu ile kabul-ilgi, psikolojik özerklik ve denetleme anne baba tutumları arasında negatif yönlü anlamlı ilişki vardır. Kabul-ilgi, psikolojik özerklik ve denetleme anne baba tutumları alt boyutları siber zorba olma durumunu anlamlı; psikolojik özerklik ve denetleme anne baba tutumları alt boyutları da siber mağdur olma durumunu anlamlı olarak yordamaktadır. Ergenlerin siber zorba ve siber mağdur olma durumu ile öğretmen desteği ve olumlu arkadaş etkileşimi okul iklimi alt boyutları arasında negatif yönlü anlamlı; katı disiplin ve güvenlik sorunları okul iklimi alt boyutları arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki vardır. Öğretmen desteği, olumlu arkadaş etkileşimi, katı disiplin ve güvenlik sorunları okul iklimi alt boyutları siber zorba olma durumunu anlamlı; Öğretmen desteği, olumlu arkadaş etkileşimi, olumsuz arkadaş etkileşimi, katı disiplin ve güvenlik sorunları okul iklimi alt boyutları ise siber mağdur olma durumunu anlamlı olarak yordamaktadır. Ergenlerde siber zorba ve siber mağdur olma durumu sınıf düzeyi, anne baba birliktelik durumu, baba internet kullanım düzeyi ve internet kullanımının ebeveyn tarafından kontrolüne göre anlamlı olarak farklılaşmazken; cinsiyet, anne eğitim düzeyi, kendi internet kullanım düzeyi ve günlük internet kullanım süresi değişkenlerine göre anlamlı bir şekilde farklılaşmaktadır. Bunun yanında siber mağdur olma durumu baba eğitim düzeyi ve anne internet kullanım düzeyine göre anlamlı olarak farklılaşmaktadır.
Üniversite öğrencilerinin karar verme davranışlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin karar verme stratejileri; sınıf, cinsiyet, annelerinin ve babalarının eğitim düzeyleri ve kendine saygı düzeyleri değişkenleri açısından incelenmiştir. Araştırma kapsamına, 1995- 1996 öğretim yılı bahar döneminde Hacettepe Üniversitesi Beytepe Kampusu Eğitim Fakültesinde yer alan Eğitim Bilimleri Bölümü, Yabancı Dil Eğitimi Bölümü ve Fen Bilimleri Eğitimi Bölümü'nde okuyan toplam 604 öğrenci girmektedir. Araştırmanın değişkenlerinden olan karar verme stratejileri, Kuzgun tarafından 1992 yılında geliştirilerek geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılan Karar Stratejileri Ölçeği ile kendine saygı ise Bogenç tarafından 1994 yılında geliştirilen Kendine Saygı Ölçeği kullanılarak ölçülmüştür. Diğer bağımsız değişkenlere ilişkin bilgiler, araştırmacı tarafından geliştirilen kişisel bilgi formu ile toplanmıştır. Verilerin analizinde t testi ve varyans analizi kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi 0.05 olarak kabul edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bilgiler şu şekilde özetlenebilir: 1. 1. sınıf öğrencilerinin kararsızlık stratejisi puan ortalamasının 4. sınıf öğrencilerinden yüksek öte yandan, sınıflar arasında içtepisel ve mantıklı stratejilerin puan ortalamaları bakımından anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. 2. Kızların içtepisel strateji puan ortalamasının erkeklerden yüksek fakat, kararsızlık ve mantıklı stratejilerin puan ortalamalarının cinsiyetlere göre anlamlı bir fark göstermediği saptanmıştır. 3. Annelerinin ve babalarının eğitim düzeyleri karar verme stratejilerinin puan ortalamalarında anlamlı bir farka yol açmamaktadır. ııı4. Kendine saygı düzeyi düşük olan öğrencilerin içtepisel ve kararsızlık stratejileri puan ortalamalarının kendine saygısı yüksek olan öğrencilere göre yüksek olduğu öte yandan, kendine saygı düzeyi yüksek olan öğrencilerin kendine saygı düzeyi düşük olan öğrencilere göre mantıklı strateji puan ortalamasının yüksek olduğu saptanmıştır. iv
Annelerin çocukluk örselenmelerinin çocuğa bakım verme davranışları üzerinde etkisi ve çocuk için riskleri

Amaç: Çocuklukta yaşanan örselenme yaşantılarının yaşam boyu süren etkileri bulunmaktadır. Bu araştırma ile, çocukluk örselenmelerinin annelik davranışları üzerindeki olumsuz etkisi ve bu durumda çocuğun gelişimi için ortaya çıkabilecek risk faktörlerinin, nörogelişimsel yaklaşım esas alınarak, annenin duygu düzenleme becerisi ve çocuğuyla kurduğu ilişkinin niteliği üzerinden ölçülmesi hedeflenmiştir. Yöntem: Çalışmaya, 4-6 yaş aralığında problem davranışlar sergilediği gözlemlenen 75 çocuğun annesi katılmıştır. Bu annelere Çocukluk Örselenme Yaşantıları Ölçeği, Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği -Kısa Form ve Çocuk Ana-Baba İlişki Ölçeği uygulanmıştır. İlişki ölçeği yakınlık boyutu ters kodlanmıştır ve değişkenler arasındaki ilişkiler anova, korelasyon, ki-kare ve hiyerarşik regresyon analizleri ile yorumlanmıştır. Bulgular: Uygulanan analizler sonucunda; katılımcıların en yüksek oranda duygusal ihmal ve istismar yaşantısı bildirdiği, çocuklukta anne ve babanın birlikteliğinde büyünülen ortamda fiziksel ve cinsel istismar yaşantısına daha az rastlandığı; katılımcı annelerde örselenme yaşantısının varlığı arttıkça duygu düzenleme güçlüğünde artış olduğu (r=.40; p<.01), anne-çocuk ilişkisinin niteliğinde ise DDGÖ açıklık alt boyutunun yordama gücü (Beta=.43; p<.01) bulunduğu görülmüştür. Cinsel istismar yaşantısının varlığı ile anne-çocuk ilişkisinin yakınlık boyutu (r=.30; p<.01) arasında ve duygu düzenleme güçlüğü ile anne-çocuk ilişkisinin çatışma boyutu (r=.37; p<.01) arasında pozitif ilişki olduğu bulgularına ulaşılmıştır. Sonuç: Anne-çocuk ilişkisinin nörogelişimsel mekanizmasını anlamak, annenin ve gelişmekte olan çocuğun duygusal ve bilişsel sağlığı üzerinde daha etkili adımlar atılmasını sağlayacaktır. Bu adımlar, çocukluk dönemi örselenmelerinin gelecek kuşaklara etkisinin kırılabilmesi için gerekli erken müdahalenin yapılabilmesi adına önemli görünmektedir.
Gelişimsel kekemelik ve mizaç: kekeleyen, tipik gelişim gösteren ve kekemeliği kendiliğinden iyileşen çocukların mizaç özelliklerinin karşılaştırılması

Bu araştırmada, kekemeliği olan, kekemeliği olup kendiliğinden iyileşme gösteren ve tipik gelişim gösteren çocukların mizaç özelliklerinin karşılaştırılması amaçlanmaktadır. Araştırmanın çalışma grubu, 3-7 yaş aralığındaki kekemeliği olan, tipik gelişim gösteren ve kendiliğinden iyileşme gösteren toplam 150 katılımcıdan oluşmaktadır. Bu çalışmada ölçme aracı olarak Çocuk Davranış Listesi ve Conner's Ana Baba Derecelendirme Ölçeği (CADÖ-48) kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 21.0 paket programı kullanılarak bağımsız örneklemler t testi, Mann Whitney-U testi, tek yönlü varyans analizi testi ve Pearson korelasyon analizleri ile değerlendirilmiştir. Araştırmanın bulgularına göre, kekemeliği olan 3-7 yaşları arasındaki grup, ÇDL'nin 'Yaklaşım / Olumlu Katılım', 'Rahatsızlık' ve 'Korku' alt testlerinden ve 'Olumsuz Duygulanım' alt boyutundan tipik gelişim gösteren yaşıtlarına göre anlamlı düzeyde daha yüksek puanlar alırken 'Gülümseme ve Kahkaha' alt boyutundan anlamlı düzeyde daha düşük puanlar elde etmişlerdir. ÇDL alt testleri ile yaş ve kekemelik şiddeti arasındaki korelasyon analizleri sonucunda, yaş faktörünün 'Gülümseme ve Kahkaha' alt testi ile pozitif yönde bir ilişkisi mevcutken kekemelik şiddeti ve mizaç alt testleri arasında anlamlı düzeyde bir korelasyon bulunamamıştır. Kekeleyen 6-7 yaşları arasındaki çocuklar ile yaş ve cinsiyetleri eşleştirilmiş tipik gelişim gösteren çocuklar karşılaştırıldığında CADÖ-48'in 'Hiperaktivite / Ataklık' puan ortalamaları bakımından kekemeliği olan çocuklar ile tipik gelişim gösteren çocuklar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamakta; 'Öğrenme Sorunları' boyutu bakımından ise, kekemeliği olan grubun ortalama puanlarının tipik gelişim gösteren gruptan daha yüksek ve iki grup arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu bulgularına ulaşılmıştır. Kendiliğinden iyileşme gösteren 5-7 yaşları arasındaki çocuklar ÇDL'nin 'Dikkati Odaklama' ve 'Engelleme Denetimi' alt testlerinden kekeleyen yaşıtlarına göre anlamlı düzeyde daha yüksek puanlar alırken, 'Utangaçlık', 'Yaklaşım /Olumlu Katılım' ve 'Rahatsızlık' alt boyutlarından anlamlı düzeyde daha düşük puanlar elde etmişlerdir. ÇDL'nin alt boyutları açısından karşılaştırıldığında ise, kendiliğinden iyileşme gösteren grup, kekeleyen gruba göre 'Çabalı Kontol' alt boyutundan anlamlı düzeyde daha yüksek puanlar alırken, 'Olumsuz Duygulanım' alt boyutunda ise anlamlı düzeyde daha düşük puanlar elde etmişlerdir. Kekeleyen bireyler 'Engellenme Denetimi' alt testinden kendiliğinden iyileşme gösteren gruba göre anlamlı düzeyde daha düşük puanlar elde etmişlerdir.
Batı Karadeniz Bölgesi'nde sosyal medya bağımlığı bulunan bireylerin psikolojik semptomlarının incelenmesi

Bu çalışmanın amacı Batı Karadeniz Bölgesi'nde Sosyal medya bağımlılığı olan kişilerin bağımlılık düzeyleri ile psikolojik semptomlar arasındaki ilişkiyi incelemektir. Elde edilecek sonuçlar sosyal medya bağımlılık düzeyinin psikolojik semptomlar üzerine bir etkisinin olup olmadığına dair literatüre bir katkı sunabilecektirÇalışmaya gönüllü katılan bireylerin sosyal medya bağımlılığı, psikolojik semptomları incelenmiştir. Türkiye Bağımlılık ve Ruh Sağlığı Haritası Çalışmasında yer alan dokuz demografik bölgeden biri olan Batı Karadeniz Bölgesi içerisinde yaşayan ve 18 yaşın üstünde olan 2800 kişi çalışmanın örneklemini oluşturmaktadır. Örneklem çeşitli çalışma ve kamu alanlarından seçilmiştir. Toplam örneklemin %49,8'i kadın (1-1395), %50,2'si erkektir (n=1405) olarak saptanmıştır. Genel yaş ortalaması 33 ,2'dir. Verilerin toplanmasında demografik bilgilere ilişkin soruların yer aldığı araştırmacı tarafından hazırlanmış Sosyodemografik Bilgi Formu, Kısa Semptom Envanteri kullanılmıştır. Çalışmanın verileri SPSS 21, kullanılarak analize tabi tutulmuştur. Veri analizleri Lineer Regresyon ve Tukey Tek Yönlü ANOVA ile sağlanmıştır. Çalışmanın sonucunda sosyal medya bağımlılığı ve anksiteye, somatizasyon arasında pozitif doğrultuda istatistikçe anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sosyal medya bağımlılığı ve KSE olumsuz benlik, depresyon alt boyutları arasında ise istatistikçe anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Sosyal medya bağımlılığı ve hostilite arasında pozitif doğrultuda anlamlı ilişki saptanmıştır. Anksiyete, Depresyon, Hostilite, Somatizasyon ve Olumsuz Benlik alt ölçekleri ile sosyal medya bağımlılık düzeyleri arasındaki ilişki incelendiğinde varyans analiz sonuçlarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmıştır.
Profesyonel psikolojik yardım arama psikoeğitim programının profesyonel psikolojik yardım arama tutumuna etkisi

Bu araştırmanın amacı profesyonel psikolojik yardım arama tutumuna ilişkin geliştirilen psikoeğitim programının profesyonel psikolojik yardım arama tutumlarına etkisi incelenmesidir. Hazırlanan psiko-eğitim programında üniversite öğrencilerinin profesyonel psikolojik yardım arama konusundaki farkındalıklarını artırmak ve profesyonel psikolojik yardım aramaya ilişkin olumlu bakış açısı geliştirmelerini sağlamak amaçlanmıştır. Bu amaçla geliştirilen profesyonel psikolojik yardım arama psiko-eğitim programının etkililiği incelenmiştir. Araştırmada deney ve kontrol gruplarını oluşturmak için veri toplama aracı olarak Türküm, (1997) tarafından geliştirilen 'Psikolojik Yardım Almaya İlişkin Tutum Ölçeği' kullanılmıştır. Bu araştırmanın bağımsız değişkeni profesyonel psikolojik yardım arama psiko-eğitim programıdır. Bağımlı değişkeni ise psikolojik yardım arama tutumlarıdır. Araştırmada ön-test, son-test, kontrol-izleme gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcıları Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi'ne devam eden öğrencilere uygulanan Psikolojik Yardım Almaya İlişkin Tutum Ölçeğinden ortalamanın bir standart puan altında puan alan bireylerden seçilmiştir. Bu bireyler seçkisiz olarak 12 kişilik kontrol ve 12 kişilik deney grubuna dahil edilmiştir. Belirlenen deney grubu ile 10 haftalık profesyonel psikolojik yardım arama psiko-eğitim programı uygulanmıştır. Kontrol grubu ile herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Verilerin analizinde 'Wilcoxon Eşleştirilmiş Çiftler İşaretlenmiş Sıra Sayıları Testi' ve 'Mann Whitney-U Testi' kullanılmıştır. Araştırma sonunda katılımcılara uygulanmış olan psiko-eğitim programının yardım arama davranışına olumlu yönde etkisi olduğu saptanmıştır. Elde edilen bulgular doğrultusunda öneriler geliştirilmiştir
Üniversite öğrencilerinin algıladıkları ebeveyn kabul - reddi ile depresyon ve sürekli kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi: Duygu düzenleme güçlüklerinin aracı rolü

Pektaş, Esra. Üniversite Öğrencilerinin Algıladıkları Ebeveyn Kabul-Reddi ile Depresyon ve Sürekli Kaygı Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: Duygu Düzenleme Güçlüklerinin Aracı Rolü, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2015. Bu araştırmanın amacını üniversite öğrencilerinde depresyon ve kaygı belirtileri ile ebeveyn kabul, red ve kontrolü arasındaki ilişkiyi araştırmanın yanı sıra bu ilişkide duygu düzenleme güçlüklerinin aracı rolünü araştırmak oluşturmaktadır. Çalışmanın örneklemini, Hacettepe Üniversitesi'nde lisans düzeyinde öğrenim gören 352 kişi oluşturmuştur. Araştırmada yer alan değişkenlerin ölçülmesi amacıyla araştırmaya katılmak için gönüllü olan katılımcılara Demografik Bilgi Formu, Ebeveyn Kabul Red/Kontrol Ölçeği, Duygu Düzenleme Güçlükleri Ölçeği, Beck Depresyon Envanteri, Durumluk-Sürekli Kaygı Ölçeğinin Sürekli Kaygı Formu uygulanmıştır. Çalışmanın sonuçları değerlendirildiğinde, algılanan ebeveyn reddi ile depresif ve sürekli kaygı belirti düzeyleri arasında pozitif bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca ebeveyn reddi ile üniversite öğrencilerinin duygu düzenleme güçlüklerinin her bir boyutu arasında pozitif ilişkiler bulunmuştur. Bunun yanı sıra yürütülen hiyerarşik regresyon analizleri sonucunda, duygu düzenleme güçlükleri tüm boyutlarının, algılanan anne reddi ve baba reddi ile depresif ve sürekli kaygı belirti düzeyleri arasındaki ilişkide her iki cinsiyet için ayrı ayrı aracı rol üstlendikleri tespit edilmiştir. Çalışmanın sonuçları, önemi ve sınırlılıkları ilgili literatür dahilinde tartışılmış, gelecek çalışmalar için öneriler açıklanmıştır.
Ergenlerde sosyal görünüş kaygısı ve sosyal karşılaştırmanın fonksiyonel olmayan tutum ve bilişsel çarpıtmalarla ilişkisi

Araştırmanın amacı, ergenlik dönemindeki bireylerin bilişsel çarpıtmaları ve fonksiyonel olmayan tutumlarının sosyal görünüş kaygısı ve sosyal karşılaştırma düzeyleri ile arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın örneklemi İstanbul İli Arnavutköy İlçesi'nde öğrenim görmekte olan 319 lise öğrencisinden oluşmaktadır. Araştırma verileri; 'Fonksiyonel Olmayan Tutumlar Ölçeği, Kişilerarası İlişkilere İlişkin Bilişsel Çarpıtmalar Ölçeği, Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği, Sosyal Karşılaştırma Ölçeği' ve araştırmacı tarafından hazırlanmış olan 'Demografik Form' kullanılarak elde edilmiştir. Çalışmadaki veriler SPSS 21 paket program kullanılarak analiz edilmiştir. Ölçek puanları arasındaki ilişkiyi incelemek için Spearman Korelasyon Analizi uygulaması yapılmıştır. Ölçek puanlarını karşılaştırmak için T-test ve Kruskal Wallis Testi uygulamaları yapılmıştır. Araştırma bulguları, ergenlik dönemindeki bireylerin fonksiyonel olmayan tutumları arttıkça bilişsel çarpıtmalarının da arttığını göstermektedir. Bulgularda, ergenlik dönemindeki bireylerin fonksiyonel olmayan tutumları ve bilişsel çarpıtmalarındaki artışın sosyal görünüş kaygılarını da arttırdığı gözlemlenmiştir. Ergenlerin bilişsel çarpıtmaları ile Sosyal Karşılaştırma Ölçeği'nden elde edilen kendilik algısı düzeyleri arasında bir ilişki bulunmadığı; ancak fonksiyonel olmayan tutumların alt boyutlarından olan mükemmelci tutum ve onaylanma ihtiyacı düzeylerindeki artışın ergenlik dönemindeki öğrencilerde olumsuz kendilik algısına sebep olduğu gözlemlenmiştir.
Liderlik etme isteğinde sosyal kimliğe karşı bireysel kimlik: liderlik motivasyonlarını yordamada karanlık üçlü, özgenişletim değerleri ve sosyal baskınlık yönelimi'nin grup prototipiyle kıyaslanması

Liderlik literatüründeki köklü yaklaşımlardan birisi olan kişilik yaklaşımı, bireyin liderlik arzusunun altında yatan süreci kişilik özellikleri ile açıklamaktadır. Diğer taraftan, liderlik ile ilişkili bir diğer köklü yaklaşım olan, durumsal yaklaşım ise liderliği grubun norm ve değerleri ile liderlik pozisyonuna yönelik beklentileri üzerinden açıklamaktadır. Durumsal yaklaşımlar arasında sınıflandırılabilecek olan Sosyal Kimlik Perspektifi ise liderliğe yönelik analizinde grup prototipine odaklanmaktadır. Mevcut çalışmanın temel hipotezleri, söz konusu iki yaklaşım arasındaki belirgin çatışmadan yola çıkarak üretilmiştir. Çalışmanın esas hipotezi liderlik sürecinde kişilik özelliklerinin mi yoksa prototipiklik açıklamasının mı belirleyeceği olduğunu incelemektir. Bir başka önemli amaç ise kişisel güce, başarıya, manipülasyona ve diğerlerini yönetmeye yönelik arzuları yansıtan kişilik özelliklerine sahip bireylerin hedeflerine ulaşabilmek için gruplarının prototiplerini taklit edip etmeyeceğidir. Mevcut çalışma, on farklı üniversitede faaliyet gösteren öğrenci topluluklarının üyesi olan 301 öğrencinin dahil olduğu bir ön çalışma ile başlamıştır. Sosyal Baskınlık Yönelimi'nin ölçümü için SBY- 7 Kısa Formu Türkçeye uyarlanarak kullanılmıştır. Ana çalışmaya katılmaya gönüllü olan katılımcılar arasından 96'sı belirlenen kriterlere göre seçilmiş ve ana çalışmaya dahil edilmiştir. Bu çalışmada, katılımcılara gruplarının özelliklerini yansıttığı belirtilen sahte bir grup prototipi ölçeği sunulmuştur. Ölçeğin, ön çalışmada edinilen bilgilerden oluştuğu belirtilmiş ve ölçekte yer alan maddelerin kendilerini ne ölçüde yansıttığını değerlendirmeleri istenmiştir. Bulgular; karanlık üçlü, özgenişletim değerleri ve topluluk prototipine yaklaşmanın bireyin liderlik motivasyonlarını yordadığını göstermiştir. Özellikle yüksek SBY düzeyleri, bireyin grubunun prototipini taklit etmesiyle ilişkili bulunmuştur. Bulgular, liderlik literatüründeki birey-durum rekabeti ekseninde tartışılmıştır.