turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye' de Kamu Denetçiliği Kurumunun idare üzerindeki etkisi

Hukuk devleti anlayışının gelişmesiyle birlikte ülkeler devasa devlet yapısı karşısında birey haklarının korunması amacıyla denetim mekanizmaları geliştirmiştir. Yargısal, siyasi, idari denetim türlerinin yanında baskı gruplarının da denetiminden bahsetmek mümkündür. Çalışmanın birinci bölümünün ilk kısmında, Türkiye'de genel olarak idarenin denetimi incelenmiş, yargısal denetim ve yargı dışı denetim olmak üzere iki ayrı başlıkta detaylandırılmıştır. Yargı dışı denetim; siyasi denetim, idari denetim, baskı grupları ve kamuoyu denetimi olarak ele alınmıştır. Birinci bölümün ikinci kısmında ise ombudsmanlık kurumunun ortaya çıkışı, gelişimi, amacı, görev ve yetkileri ele alınmıştır. Her ülke gelişmişlik düzeyi ve sosyo kültrel yapısına uygun hale getirerek ombudsmanlık kurumunu idari yapısına adapte etmiştir. Bu çaba sonucunda dünyada farklı ombudsmanlık uygulamaları ortaya çıkmıştır. Bu kapsamda ombudsmanlık türleri, işleyişleri irdelenmiş ve ombudsmanlık sisteminin uygulandığı ülke örnekleri tanımlayıcı araştırma yöntemi kullanılarak ele alınmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde Kamu Denetçiliği Kurumunun Türkiye'de idare üzerindeki etkinliğinin incelenmesi amacıyla, öncelikle Kurumun Türkiye açısından gerekliliği irdelenmiş, Kurumun çalışma usul ve esasları ele alınmış daha sonra karar türleri üzerine inceleme yapılıp örnek kararlara yer verilmiştir. Bu çerçevede nicel ve nitel verilerden faydalanılarak Kurumun mevzuat değişikliğine etkisi, idarelerin tutum ve davranışlarına etkisi irdelenerek bu kapsamda Kurumun yıllık raporlarından faydalanılmıştır. Çalışmanın sonuç bölümünde Kamu Denetçiliği Kurumunun Türkiye'de idare üzerinde nasıl daha etkin bir kurum olabileceği konusu tartışılmıştır.
Başkanlık sistemi ve Azerbaycan örneği

Başkanlık Sistemi ve Azerbaycan Örneği? başlıklı çalışmanın ana konusunu Azerbaycan'da uygulanan başkanlık sistemi oluşturmaktadır. Bu konu, araştırma soruları olarak belirlenen üç soru çerçevesinde açıklanmaya çalışılmıştır. Söz konusu sorulardan birincisi ve temel nitelikte olanı, Azerbaycan'da başkanlık sisteminin kabulünün nasıl bir sürecin sonunda gerçekleştiği şeklindedir. Diğer araştırma soruları ise, Azerbaycan başkanlık sistemiyle ABD başkanlık sistemi arasında ne gibi anayasal farklılıkların olduğu ve başkanlık sisteminin Azerbaycan'da nasıl işlediğidir. İlk başta başkanlık siteminin oluşum süreci ve tanımlanmasıyla birlikte sistemi daha iyi kavramak için parlamenter sistemle karşılaştırılması yapılmıştır. Anayasanın dışında siyasal sistemin işleyişini etkileyen diğer faktörler de dikkate alınarak başkanlık sistemi hakkında detaylı bilgi verilmiştir. Daha sonra Amerika Birleşik Devletleri'nde uygulanan başkanlık sisteminin anayasa ve pratikteki işleyişine göre incelemesi yapılmıştır. En sonda yapılan Azerbaycan'da uygulanan başkanlık sistemi incelemesinde ise önceki kısımlarda ulaşılan bilgiler de kullanılarak yukarıda belirtilen soruların yanıtı verilmeye çalışılmıştır.
Avrupa Birliği bünyesinde yerel yönetim politikaları ve Türkiye

AVRUPA BIRLIGI BÜNYESİNDE YEREL YONETTM POLİTİKALARI VE TÜRKİYE 'Avrupa Birliği Bünyesinde Yerel Yönetim Politikaları ve Türkiye' başlıklı bu çalışmanın amacı, 1950'li yıllarda daha çok ekonomik ve ortak savunma kaygılan ile yola çıkan, 1992'de Maastricht Antlaşması ile bir siyasal birliğe dönüşen AB'nin yerel yönetim konusundaki politikaları ve Birliğe üyelik sürecinde olan Türkiye yerel yönetimlerinin bunlardan nasıl etkileneceğinin ortaya konmasıdır. Birinci bölümde Birliğe üye ülkelerde görülen yerel yönetim modelleri, belli başlı özellikleri ve bu modellerin uygulandığı birer örnek ülke ele alınmaktadır, ikinci bölümde yerel yönetimleri doğrudan ya da dolaylı olarak etkileyen uluslararası metinler irdelenmektedir. Çalışmanın üçüncü bölümünde AB'nin yerel yönetim konusuna yaklaşımı ve bu konudaki politikaları ele alınmaktadır. Son bölümde ise AB'nin üyelik sürecinde olan Türkiye yerel yönetimlerinin Birlik bünyesinde uygulanmakta olan yerel yönetim modelleri ve politikaları karşısındaki durumu incelenmektedir. Bu çalışmada geniş bir literatür taraması ile yola çıkılmış, yerel yönetimlerle ilgili uluslararası metinlere ulaşılmış ve internet kaynaklarından geniş ölçüde yararlanılmaya çalışılmıştır. Birlik bünyesinde uygulanmakta olan yerel yönetim modelleri ülkelerin genel yönetim yapılarına bağlı olarak farklılık göstermektedir. Ancak bunları üç kümede toplamak mümkündür. Bunlar; Napolyon modeli, Anglo-Sakson ikili sistemi ve İskandinav Kurul Sistemdir. AB siyasal bir birlik olmaya doğru yol aldıkça Birlik, üye devletler ve devlet-altı yönetsel ve siyasal birimler arasında yetki bölüşümü önem kazanmaya başlamıştır. Bunların etkisi ile Maastricht Antlaşması'nda subsidiarite ilkesine yer verilmiş ve Bölgeler Komitesi oluşturulmuştur. Avrupa Konseyi üyesi olarak Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı'nı imzalayıp onaylayan Türkiye'nin daha demokratik bir ortamda daha etkin yerel yönetimlere sahip olmak için, Birliğe üye olmanın gereğinin ötesinde, yapılması gerekenleri yapması her koşulda ülke yararına olacaktır. xn
Ceza yargılamasında mahkumiyet hükmü

Bu çalışmada, ceza mahkemeleri tarafından verilen mahkumiyet hükmü incelenmiştir. Mahkeme, yüklenen suçu işlediğinin sabit olması halinde, sanık hakkında mahkumiyet kararı verir. Mahkumiyet hükmünün tesisi belli aşamaları olan bir yargısal faaliyettir. Mahkumiyet hükmünün tesisinde hangi aşamalardan geçileceği, hangi esaslara uyulacağı kanunlarla belirlenmiştir. Hakimler, kanunlarla öngörülen kuralları somut olaya ve sanığa uydurarak mahkumiyet hükmünü tesis edecektir. Hüküm aşamasına gelinene kadar her yönden hatasız bir yargılama yapılmış olsa bile hükmün tesisi aşamasındaki bir hata veya eksiklik yargılamanın sıhhatini bozabilecektir. Bu nedenle hakimler, suçun sübuta erip ermediğinin takdirinde gösterdikleri dikkat ve özenin belki de daha fazlasını mahkumiyet hükmünün tesisi aşamasında göstermelidirler. Aksi takdirde suçun sübutuyla ilgili gösterilen gayretler sonuca ulaşamayacaktır. Hakim, mahkumiyet hükmünü tesis ederken kanunla belirlenen sınırlar dahilinde takdir yetkisini kullanır. Takdir yetkisini kullanırken yaptığı değerlendirmeleri ve seçimleri de gerekçelendirir. Gerekçeli karar hakkı hukukumuzda Anayasal düzeyde korunmaktadır.
Osmanlının son dönemlerinde balkanlar ve Rumeli'den aldığı göçlerin uluslaşmadaki rolü

İnsanoğlunun yeryüzündeki coğrafi dağılımı, ekonomik faaliyetleri, sosyo-kültürel gelişimi ve bütün siyasi ilişkileri tarih bilimi aracılığıyla günümüze aktarılmaktadır. Yeryüzünde yaşamaya başlamalarından günümüze kadar geçen tarihi süreçte binlerce yıldır insanların göç ettikleri bilinen bir gerçektir. Balkan ülkelerinden Türkiye'ye çeşitli göç dalgalarıyla farklı tarihlerde göç etmiş Bulgaristan, Yunanistan ve eski Yugoslavya göçmenleri ve bu göçmenlerin yeni ulus inşasındaki önemi oluşturmaktadır. Bu kapsamdan yola çıkılarak, Anadoluya göç ve özelde Osmanlı'nın son dönemlerinde Balkan ülkelerinden Anadolu'ya göç ve göçmen meselesi ile ilgili olarak tamamlayıcı ve yeni Türk ulusunun oluşturulmasının ilgili literatür ve doktrin taramasının ışığında çıkarım yapılması amaçlanmıştır. Araştırmanın ilgili literatüre önemli bir katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Türkiye'de göç yönetimine ilişkin politikalar bağlamında Göç İdaresi Genel Müdürlüğü

Türkiye tarihsel olarak göç gerçeği ile iç içe olmuştur. Geçen yüzyılın ortasında başlayan kitlesel işçi göçleri bir köken ülke olarak Türkiye'yi öne çıkarmış olsa da göç alan bir ülke özelliği son yıllardaki ekonomik gelişmelere ve küresel değişimlere paralel olarak güçlenmektedir. Bu göç akımlarında ekonominin dışında, siyasi etkenler ve etnik çatışmalar da rol oynamıştır. Göç çalışmaları alanındaki açık, bu alandaki gereksinimler arttıkça daha da ortaya çıkacaktır. Çalışmamızın ilk bölümünde göç olgusunun tanımı yapılarak, göçe neden olan etkenler incelenmiştir. Göçe neden olan etkenler, göçün farklı kriterlere göre türlerine, göç olgusunun tarihsel gelişimine ve kavramsal tartışmalara yer verilmiştir. İkinci bölümünde; göçle ilgili uluslararası kuruluşların yaptıkları çalışmalar sonucu ortaya çıkan uluslararası belgelerde göç ve göçmenlikle ilgili düzenlemeler incelenmiştir. Çalışmamızın son bölümünde ise, Türkiye'deki mülteci politikalarına değinilerek Avrupa Birliğine üyelik sürecindeki etkisine değinilmiştir. Özellikle Suriye krizi sonrası ortaya çıkan, Suriyeli sığınmacıların sorunları ve bundan kaynaklı yaşanmakta olan belirsizlikler, etraflıca ele alınmaya çalışılmıştır. Türk Kamu Yönetimi'nde göç krizinin yönetilmesinde etkin rol alan Göç İdaresi Genel Müdürlüğü incelenmiş, teşkilatın yapısı ve işlevleri ortaya konarak açıklanmaya çalışılmıştır.
1989'da Sovyetlerin çekilmesinden sonraki dönemde Afganistan'daki sosyolojik unsurların Afgan siyasetine etkileri.

Bu Çalışmada 1989 yılında Sovyetlerin Afganistan'dan çekilmesinden sonraki dönemde Afganistan'daki sosyolojik unsurların ülke siyasetine etkileri incelenmektedir. Afganistan'ın sosyal yapısıyla ilgili çok sayıda çalışma yapılmış olmasına rağmen, bu konu hakkında var olan bilgiler birbirinden farklı ve birbiriyle çelişki içindedir. Bu duruma yol açan iki sebepten söz edilebilir. Bunlardan birincisi; Afgan hükümetlerinin geçmişş dönemde ülkenin sosyal yapısıyla ilgili kapsamlı bir çalışma yaptırmamış olmasıdır. İkincisi de Afganistan'da yaşanan işgallerden ve etnik gruplar arasındaki anlaşmazlıklar sonucunda çıkan iç savaşlardan dolayı kapsamlı bir çalışmanın yapılamamasıdır. Ayrıca etnik grupların arasındaki yerleşim sınırlarında da bazı belirsizliklerin bulunması bu alanda yapılabilecek olası bir araştırmayı zorlaştırmaktadır. Bu çalışma konuyu genel olarak üç ana başlık altında incelemektedir; Öncelikle Afganistan'ın siyasi tarihi araştırılmakta ve Afganistan'ı işgal eden çeşitli imparatorluklar ve büyük güçler ile ilgili temel bilgiler verilmektedir. İkinci olarak Afganistan ulusunun hangi etnik gruplardan oluştuğu, bu grupların sahip olduğu kimlik ve yaşam şekilleri hakkında bilgiler verilmektedir. Ayrıca Afganistan'daki etnik gruplar arasında yaşanan ilişkiler de araştırma sürecinde ele alınmaktadır. Afganistan'da yaşayan halkın tamamının kendini 'Afgan' olarak görmeyişi sonucunda ülke içinde yıllar boyunca ulusal birlik sağlanılamamıştır. Etnik gruplar arasındaki etno-dilsel, dinsel ve sosyal yapıyla ilgili mücadeleler günümüze kadar devam etmiştir ve yakın gelecekte kalıcı bir entegrasyonun sağlanıp sağlanamayacağı belli değildir. Son olarak ise Afganistan'daki sosyolojik unsurların Afgan siyasetine etkileri ile ilgili bilgiler verilmektedir. Bu çerçevede ülkede bulunan etnik grupların Afgan siyasetinde rolü ve siyasi partiler ile dini grupların siyasete katkısının olup olmadığı incelenmektedir. Ayrıca eldeki veriler ışığında ülkenin şimdiki duruma gelmesinin altında yatan sebepler açıklanmaya çalışılmakta ve ülkenin bu durumdan kurtulması için bazı çözüm önerileri sunulmaktadır.
A comparison of parliamentary and presidential system with specific reference to Turkish political culture

Bu çalışmanın amacı Türkiyenin Siyasal ve Toplumsal Şartları çerçevesinde parlamenter sistemle başkanlık sistemini karşılaştırarak, Türkiye için istikrarlı, güçlü ve demokratik hükümet şeklini anlamaktır Bu araştırmamda üç bölüm var. Birinci Bölum farklı tanım ve yaklaşımlarla Hükümet Şekillerini ve Tarzlarını ve aynı zamanda başkanlık ve parlamenter hükümetlerin temel vasıflarını, maslahat ve mazaratlarını mukayese ederek ele alıyor. İkinci bölüm Amerikanın Başkanlık Sistemiyle, İngilterenin Parlamenter Rejimlerini tarihi seyri içindeki süreciyle ve temel kurumları ve siyaseten fiili işleyişiyle geniş bir şekilde ele alıyor. Son Bölümde ise Türkiyenin tarihi ve siyasal kültürü ve şartları nazara alınarak, Başkanlık ve Parlamenter sistemin Türkiye için bir değerlendirmesi yapılıyor. 19. cu yüzyıldan başlayarak Osmanlı Meşrutiyet mücadelesi ve Meşrutiyetin ilanı, Tek Parti Dönemi, 61 ile 82 Anayasalarıyla, Türk Hükümet Sisteminin geleceği anlatılıyor. Netice itibarıyla bu çalışma sonucunda; Türkiyenin 21. ci yüzyılda küresel bir aktör olmak için güçlü, istikrarlı ve demoktratik bir hükümet modeli geliştirmesi gerektiğini düşünüyorum. Bunun içinde ya başkanlık sistemine geçmesi ya da sembolik zayıf bir devlet başkanın olduğu fakat öte yandan güçlü bir başbakanın hakim olduğu parlamenter hükümet geliştirmesi kanaatimce isabetli olacaktır.
Evrensel hizmetin finansmanı ve Türkiye örneğinin değerlendirilmesi

19. yüzyılın başlarında ortaya atılan evrensel hizmet kavramı, 1980 lerden sonra tüm dünyada hızla devam eden telekomünikasyon özelleştirmeleri neticesinde bu alanda giderek kamu hizmeti ile eşdeğer bir kavram olarak karşımıza çıkmaya başlamıştır. Bilgi ve iletişim teknolojileri alanındaki ilerleme, sayısal uçurumun çözümü ve ekonomik verimliliğin artırılması gibi birçok konuda evrensel hizmet kavramı ve uygulamalarının önemi genelde bütün dünya ve özelde Türkiye için yadsınamayacak kadar büyüktür. Bu çalışmanın amacı, Türk Telekomun özelleştirilmesinin hemen öncesinde 2005 yılında çıkarılan 5369 sayılı Evrensel Hizmet Yasasının yürürlüğe girdiği tarihten bugüne kadar bir kamu politikası aracı olarak ne şekilde kullanıldığını ve diğer ülke uygulamaları ile karşılaştırarak evrensel hizmetlerin sağlanması konusunda ülkemizin bulunduğu yeri tespit etmektir. Bu bağlamda çalışmanın birinci bölümünde evrensel hizmete dair kuramsal ve kavramsal çerçeve çizilmiştir. İkinci bölümde dünyada evrensel hizmet uygulamaları incelenmiş ve finansman yöntemlerine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde Türkiye de evrensel hizmet uygulamaları, finansmanı ve 5369 sayılı yasa incelenmiştir. Evrensel hizmet hesabında toplanan paraların hangi kaynaklardan toplandığı ve hangi amaçlar için ne kadarının harcandığı BİMER müracaatlarına verilen cevaplar ışığında ayrıntılı olarak verilmiştir. Son bölümde ise bir önceki bölümde yapılan tespitlerden hareketle Türkiye için bir takım önerilerde bulunulmuştur.
Türkiye'de kırsal kalkınma politikaları ve KÖYDES Projesi uygulaması

Hazırlanan bu tezde, Türkiye'de kırsal alan, Osmanlı Devleti'nin son döneminde ve Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasından sonra incelenmiş, kırsal alanın gelişmesi için yapılan politikalar ve uygulamalar ele alınmıştır. Daha sonra KÖYDES Projesi genel olarak anlatılmış ve Ankara uygulaması, karşılaştırma suretiyle ortaya konmuştur. Sosyal, ekonomik ve kültürel anlamda kentler kadar gelişmemiş olan kırsal alanların geliştirilmesi için Türkiye'de çeşitli proje, politika ve yaklaşımlar gündeme gelmiştir. Ancak bu proje, politika ve yaklaşımlar sürdürülememiştir. Küreselleşen dünyada yerel yönetimler önemini artırmaktadır. Yerelde halka daha yakın birimlerin hizmetleri sunması hem daha verimli hem de daha ucuza mal olmaktadır. Halkın kırsal kalkınma çabalarına katılımının sağlanması demokrasinin de gelişmesi açısından önem taşımaktadır.
Türk idare sisteminde yerleşik yabancılara yönelik bir idari örgütlenme modeli: Göçmen ofisleri

Dönüşen ve değişen 'yabancı' kavramı, bireylerin 'öteki'ni algılaması üzerinde etkili olduğu kadar, toplumlar için de farklı sonuçlar doğurmaya başlamıştır. Eskiden 'yabancı' olarak çoğu zaman ikinci plana itilenler, artık küresel dünyada o ülkenin yerleşik yabancılarıdır. Yerleşik olmak ise, o ülkede yaşayan vatandaşlar ile çoğu anlamda eşit haklara sahip olmanın kapısını açmaktadır. Türkiye'de ve özellikle Antalya'da yaşayan yerleşik yabancıların sayıları giderek artmaktadır. Yerleşik yabancılar için gerçekleştirilen akademik çalışmalar, çoğunun yerel halkla bütünleştiğini, ancak kent yönetimine katılım düzeylerinin ve ilgilerinin az olduğunu göstermektedir. Türkiye'de yerel yönetimler düzeyindeki mevcut yapılanmada ise yerleşik yabancıları kent yönetimine katacak ve onların sorunlarına tek çatı altından çözüm üretebilecek birimler bulunmamaktadır. Bu amaçla bu çalışmada, 'yabancı' tanımı çeşitli kavramlar çerçevesinde incelenmiş ve yabancıların Türkiye'deki mevcut hukuki durumu araştırılmıştır. Daha sonra ise, Antalya merkez ve ilçesinde yerel düzeyde yürütülen yönetici mülakatları ile Antalya düzeyinde yerleşik yabancılar için gerçekleştirilen anket çalışmalarının verileri birlikte değerlendirilmiş ve 'Göçmen Ofisleri'nin kurulmasına yönelik çözüm önerileri geliştirilmiştir.
Kamu mali yönetimi ve kontrol kanunu ve bütçenin idari denetimi

Kamu mali yönetim sistemimiz 1927 yılında çıkarılan 1050 sayılı Muhasebe-iUmumiye Kanunuyla düzenlenmis ve az sayıda degisiklikle 77 yıldan bu yana yürürlüktekalmıs ve kamu mali yönetimini düzenleyen temel kanun olma niteligini sürdürmüstür. Bununla birlikte, Avrupa Birliği'ne girme sürecinde, yapılan elestirilerin belki de bir getirisisonucu, kamu yönetiminde yeniden yapılanma çalısmaları çerçevesinde 24.12. 2003 tarihinde 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu yayımlanmıs ve 1050 sayılı Kanununuygulamasına son verilmistir. 5018 sayılı Kanunla mali yönetim ve kontrol sistemimiz bütünüyle yeni bir anlayısçerçevesinde degistirilmis ve 1050 sayılı kanunun arka planda bıraktıgı etkinlik, verimlilik, saydamlık ve hesap verebilirlik kavramları üzerine insa edilmistir. Öte yandan mali yönetim ve bütçenin kapsamı genisletilmis ve bütçe bütünlügünün saglanması yönünde önemli bir adım daha atılmıs, planlama bütçeleme süreci yeniden tanımlanmıs, kamu kaynaklarının kullanılmasında performans esaslı bütçeleme ve çok yıllı bütçeleme öne çıkarılmıs, idarelerinyönetim sorumluluguna agırlık verilmis, bütçe ve muhasebe birliginin saglanmasına yönelik düzenlemelere yer verilmis, sonuç veya amaç odaklı bir mali yönetim sistemi kurulmaya çalısılmıstır. Bütçe hazırlama süreci yeniden düzenlenerek, bütçe hazırlama ve uygulama sürecinde kamu idarelerinin inisiyatifi artırılmıs, bütçenin uygulanmasına esneklik getirilmis ve kamu idarelerinin mali yönetim ve kontrol sistemi alanındaki görev, yetki ve sorumlulukları yeniden düzenlenmis, siyasi, idari ve mali sorumluluk birbirinden ayrılmıstır. Maliye Bakanlıgı ve Sayıstay Baskanlıgı'nın harcama öncesinde yapılan vize ve tescilislemlerine son verilerek, ön mali kontrol görevi idarelere devredilmis ve idarelerin mali yönetim ve kontrole iliskin görev ve yetkileri artırılmıstır. Ayrıca, Sayıstay denetiminin kapsamı genisletilmis genel yönetim kapsamında yer alan tüm idareler Sayıstay denetimine tabi tutulmus, kamuda muhasebe birligi saglanmıs, tüm hesapların konsolide edilmesine ve uluslararası karsılastırmaya imkan tanınarak mali istatistiklerin hazırlanması ve kamuoyunasunulması öngörülmüstür. Son olarak yeni bir iç kontrol ve sürekli ve sistematik bir biçimdeisleyen bir iç denetim sistemi kurulması amaçlanmıstır. ç kontrol mekanizmasının bir unsuru olarak harcama öncesi kontrol is, islem ve görevleri kanunla yeniden belirlenmis, iç kontrol alanında yönetim sorumlulugu anlayısı esas alınmıstır.
Yöneticilerde özyetkinlik algılaması ve sağlık yöneticilerinde bir araştırma

Yönetim, başkaları aracılığı ile eylemler yaparak ürün/hizmet çıktısı sağlamaktır. Yönetici ise, işletme kaynaklarını etkin ve yeterli biçimde planlamak, organize etmek, kadrolamak, yöneltmek ve denetlemek yoluyla işletmenin amaçlarına ulaşmasını sağlayan kişidir Yönetim bilimi ile ilgili ilk çalışmalar Taylor ve Fayol tarafından yapılmış, klasik, neoklasik yaklaşımlar ve diğer yönetim kuramları ile günümüze kadar yönetim bilimi sürekli gelişme içindedir. Bandura ve meslektaşları (Bandura, Adams, Hardy ve Howels, 1977- 1980) bireyin kendisiyle ilgili düşüncelerinin onun davranışını nasıl etkilediğiyle ilgili yeterli benlik adı altında bir kuram geliştirmişlerdir. Araştırmacıların vurguladıkları nokta, kendine güvenen ve yeterli beceri ve yeteneğe sahip olduğunu düşünen bireyin, enerjisini kaygı ve korkuya harcamayacağı için, içinde bulunduğu durumda başarılı olacağıdır. Yönetim işlevlerinden planlama, organizasyon ve kadrolama yönetimin hazırlık evresini oluşturan durağan işlevlerdir. Bu işlevlerin içinde en önemlisi ise, yöneticinin karar verme aşamasıdır. Bu aşamalarda özyetkinlik algılaması açısından, yöneticinin bilişsel ve duyuşsal yeteneklerini gerektirir. Yöneltme işlevi ise dinamiktir ve edimsel yani yöneticinin psikomotor olgunluğunu gerektirir, özyetkinlik, bireyin bilişsel, duyuşsal ve psikomotor olgunluğa ulaşabilmesi ve bunun bilincinde olmasıdır. Bu çalışma, Yöneticilerin özyetkinlik algılamalarının önemini vurgulayarak bu konuda öneriler geliştirmek amacıyla likert tipi anket geliştirilmiş, spesifik sonuç elde edebilmek amacıyla sağlık yöneticilerine uygulanmıştır. Yapılan çalışmanın sonucunda; Yöneticilerde genel özyetkinlik algılama düzeyi, (3.095) orta düzeyde bulunmuştur.
13. ve 15. yüzyıllarda Osmanlı devlet yönetiminin toprak yönetimine etkileri

Dünyanın en köklü ve en işler yönetim mekanizmasına sahip olan Osmanlılar için toprağin dağıtımı, işletilmesi ve kullanımı çok önemli bir husustur. Hatta denilebilir ki Osmanlı devletinin yönetim sistemi toprak yönetimiyle doğrudan bağlantılıdır. Bir Ortaçağ devleti olarak Osmanlı İmparatorluğu kuruluş ve yükseliş dönemlerinde toprak sistemine büyük bir önem vermiştir. İşte bu çalışma 13 .-15. Yüzyıllarda Osmanlı yönetim sisteminin esasını oluşturan toprak yönetiminin temel esaslarını ortaya koymayı amaçlamaktadır.
Impact and consequences of eartquakes in Byzantine Constantinople and its vicinity AD. 342-1454

342 VE 1454 YILLARI ARASINDA KONSTANTİNOPOLİS VE ÇEVRESİNDE MEYDANA GELEN DEPREMLERİN ETKİ VE SONUÇLARI Bu çalışma Bizans Impatatorluğu'nun başkenti Konstantinopolis şehrinin ve etrafındaki yerleşim birimlerinin, imparatorluğun varoluş süresi boyunca karşılaştığı depremlerin etki ve sonuçlarım analiz etmeyi amaçlamaktadır. İlk olarak kronik ve tarihçilerin 4 -15. yüzyıllar arasındaki depremle ilgili verileri değerlendirilmiş; ikinci olarak insanların deprem karşısında gösterdikleri tepki ve buna ek olarak imparatorların ve kilisenin tavırları da irdelenmiştir. Tüm bu tanıcı bölümler Bizanslıların depremi nasıl algıladıkları konusunda bir arka plan teşkil etmektedir. Araştırmamızın asıl önemli kısmı olan depremlerin demografik, ekonomik ve sosyal etkileri, ulaşılabilir ana ve ikincil kaynaklar analiz edilerek yapılmıştır. Elimizdeki kaynakların yetersizliği sebebiyle bazen kesin verilerin elde edilmesinde güçlüklerle karşılaşılmış olmasına rağmen depremlerin etki ve sonuçlan ile ilgili bazı bilgilere ulaşılmıştır. Bu bilgiler depremlerin nüfusa, iaşe sistemine, ekonomiye, çevreye etkisiyle beraber devletin deprem karşısındaki politikası hakkında da bilgiler vermektedir.
Seçme seçilme hakkı ve insan hakları

Seçme ve seçilme hakkı İnsan Hakları Evrensel Bildirgesinin 21. maddesinde ve Birleşmiş Milletler Sivil ve Siyasal Haklar Uluslararası Sözleşmesinin 25. maddesinde yer almakta ve dolayısıyla evrensel bir hak olarak kabul edilmektedir. Fakat seçme ve seçilme hakkının evrensel olmasının ne anlama geldiği ve bir insan hakkı olup olmadığının araştırılması gerekmektedir. Bu araştırmada seçme ve seçilme hakkı yönetme ve yönetilme hakkıyla ilgisinde ele alınmaktadır. Her hak görüşü belirli bir felsefi insan ve değer görüşüne dayandığı için, seçme ve seçilme hakkı ile yönetme ve yönetilme hakkının bir insan hakkı olarak felsefi açıdan temellendirilip temellendirilemeyeceğini sorgulamak zorundayız. Bu amaçla, Platon, Aristoteles, Mill, Huntington, Ringen, Dahl ve Kuçuradi gibi bu konuda farklı yaklaşımlara sahip filozofların insan, değer ve hak görüşleri karşılaştırılmıştır. Araştırmanın sonunda, antik dönemdeki temel soru olan 'kim yönetmeli? sorusunun günümüzde neden dikkate alınmadığı ve çok partili seçim sistemi ve seçme-seçilme hakkı üzerine oturtulan çağdaş liberal demokrasilerde insan haklarının tam anlamıyla korunup korunamayacağı açıklığa kavuşturulmaya çalışılmaktadır.