turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mülkiyet hakkının doğal ve kentsel çevreye olan etkileri Mogan ve Eymir gölleri örneği

Bu tez çalışmasında mülkiyet hakkının doğal ve kentsel çevreye olan etkileri konusuna; gerekil kavramların açıklanması, ilgili hukuksal düzenin ve kentsel planlama çalışmalarının irdelenmesi şeklinde yaklaşılmıştır. Ayrıca Ankara metropolü için oldukça önemli bir rekreasyon alanı oluşturan Mogan ve Eymir gölleri örnek olarak incelenmiştir. Birinci bölümde ilk olarak mülkiyet kavramı açıklanmış; taşınmaz mülkiyet kavramının, ilkel toplumlardan XX. yya kadar olan süreç içerisindeki, tarihsel gelişimi incelenmiştir. Daha sonra mülkiyet hakkının sınırlandırılması kavramı ele alınarak, Türk Hukuku'nda taşınmaz mülkiyet hakkının, kentleşmeye ve doğal çevreye yönelik olarak çeşitli yasalar ile sınırlandırılması incelenmiştir. İkinci bölümde mülkiyet hakkının, kentsel çevre problemleri ile olan ilişkisi ele alınmıştır. Bu bağlamda hızlı kentleşmenin toprak mülkiyetine olan etkileri; kentleşme ve gelişimi, kentlerde toprak mülkiyeti, kentlerde toprak kullanımı başlıkları altında detaylı olarak araştırılmıştır. Ayrıca, Türkiye'de Kent toprakları'na değinilmiş; Arsa Ofisi Genel Müdürlüğü'nün ve Belediyelerin bu konudaki rolleri üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise; örnek olarak seçilen Eymir ve Mogan göllerinin planlama süreci ele alınmıştır. İlk olarak Ankara kentsel gelişim sürecinin genel değerlendirmesi yapılarak; Gölbaşı ilçesinin Özel Çevre Koruma Bölgesi ilan edilene kadar olan süreçteki planlama çalışmaları incelenmiştir. 269 Daha sonra Özel Çevre Koruma Kurumu'nun, Eymir ve Mogan Gölleri'nin dahil olduğu Gölbaşı Plan Kararları, 1/25000 ve 1/5000 ölçeklerinde araştırılmıştır. Dördüncü bölümde Eymir ve Mogan Gölleri'nin fiziksel özellikleri ve çevre sorunları üzerinde durulmuş ve Eymir ve Mogan Gölleri'nin konumları, su kaynakları, bitki örtüleri, kirlilik kaynakları belirtilmiştir. Ayrıca Eymir ve Mogan Gölleri'nin sulak alan olarak değerlendirmesi yapılmış ve yakın çevrelerinin rekreaktif önemi üzerinde durulmuştur. Sonuç olarak ise; Özel Çevre Koruma Kurumu'nun Eymir ve Mogan Gölleri çevresi için almış olduğu plan kararları 1/25000 ve 1/5000 ölçeğinde değerlendirilmiş ve kentlerde toprak kullanımının, mülkiyet hakkı ile direkt olarak ilişkide olduğu vurgulanmıştır.
Bilişim suçları ve bilişim güvenliğinin ulusal ve uluslararası boyutu

Bilişim ve iletişim dünyasındaki hızlı gelişim ülkeleri bilgi çağına ayak uydurmak zorunda bırakmış, bünyelerindeki kurum ve kuruluşların vatandaşlara yönelik hizmetlerini, vatandaş ile olan ilişkilerini siber uzaya taşımaya mecbur etmiştir. Bu mecburiyet insanlara büyük imkanlar ve kolaylıklar sağlamaktadır. Örneğin; uluslararası finans kuruluşlarını takip edebiliyor, fanatiği olduğumuz futbol takımının maç biletlerini internetten alabiliyor, banka havalelerimizi bilgisayarlar aracılığıyla gerçekleştirebiliyor, kilometrelerce uzakta olan arkadaşımızla aramızdaki sınırları kaldırabiliyor, evlerimizdeki bilgisayarlarla dünyanın herhangi bir bölgesine rahatlıkla ulaşabiliyoruz. Bilişim ve iletişim dünyasındaki bu hızlı değişimin, insan yaşantısını olumlu yönde etkileyen gelişmelerinin hemen yanında, bazı olumsuz etkilerinin de bulunduğu görülmektedir. Siber uzay bir yandan insanlara büyük imkanlar ve kolaylıklar sağlarken, diğer yandan yeni suç yöntemlerinin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Siber uzayın içerisinde yer alan sistemler, terör örgütlerinin, organize suç örgütlerinin, finansal kurum ve bankaların veri tabanını elde etmek için bir araya gelmiş menfaat gruplarının elinde büyük bir silaha dönüşebilme imkanını ortaya çıkarmaktadır. Bu silahlarla ancak ulusal ve uluslararası arenada belirlenebilecek stratejiler ve savunma sistemleri ile mücadele etmek mümkündür.
Küresel kentler bağlamında yaşam kalitesi göstergelerine kalitatif bir bakış: İstanbul - New York karşılaştırması

21. Yüzyılın en önemli olgularından küreselleşme, hiç kuşkusuz kentleri de etkilemektedir. Kentler, küreselleşmenin etkileri karşısında kaçınılmaz bir dönüşüm ve değişim süreci içerisine girmektedir. Kentlerde meydana gelen dönüşüm ve değişim özellikle; sosyologların, coğrafyacıların, kent bilimcilerin ve şehir plancıların ilgisini çekmekte ve kendi disiplinleri çerçevesinde farklı bakış açıları geliştirerek yeni bilimsel araştırmalara yönelmektedir. Bu bağlamda; kentleri, siyaset ve sermaye bağlamında analiz eden klasik şehir teorisyenlerinin aksine; John Friedmann, Saskia Sassen ve Manuel Castells günümüz kentlerini anlamak için çoklu kentsel göstergelere ihtiyaç olduğunu vurgulamışlar ve küresel kent tezini bu doğrultuda inşa etmişlerdir. Küresel kent araştırmalarında ele alınan temel konulardan bir tanesi de yaşam kalitesidir. Sosyal bilimcilerin geniş bir yelpaze içinde disiplinler arası yaklaşımla üzerinde durduğu yaşam kalitesi, son yıllarda özellikle kent çalışmaları alanında atıf yapılan bir kavram olarak literatürde yer almaya başlamıştır. Uluslararası yazında yaygın bir uygulama alanına sahip olan yaşam kalitesi olgusunun Türkiye'de sınırlı düzeyde ele alındığı söylenebilir. Bu doğrultuda; kentsel yaşam kalitesine yönelik olarak İstanbul ve New York'ta alan araştırması yapılmış iki kentin yaşam kalitesi göstergeleri nitel araştırma teknikleri kullanılarak karşılaştırılmıştır. Küresel kent ve yaşam kalitesi kavramları arasındaki bağlantısallık üzerine hazırlanan bu çalışma kapsamında, İstanbul ve New York'ta; bankacılık / finans, bilişim, hukuk, mimarlık ve yönetim danışmanlığı alanlarında üst düzey yönetici olarak çalışan Türklerle derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Bu çerçevede; her iki kentte 9 kadın ve 9 erkek olmak üzere 36 kişiyle görüşülmüştür. Sonuç olarak; küresel kentler bağlamında ele alınan yaşam kalitesi olgusu İstanbul ve New York ölçeğinde incelenmiş, görüşme yapılan kişilerin yaşadıkları kente dair sahip olduğu algılara ilişkin bulgular, nesnel ve öznel göstergeler referans alınarak, yorumlanmıştır.
Neoliberal tarım politikaları bağlamında küçük üreticilik: Yağmurca Mahallesi örneği

Türkiye tarımı 1980'den bu yana neoliberal tarım politikaları ile birlikte köklü bir değişim ve dönüşüm süreci yaşamaktadır. Cumhuriyet'in kuruluş yıllarından itibaren tarım sektörü hem ekonomik kalkınmanın önemli bir parçası hem de nüfusun büyük bölümünün geçim kaynağı olarak kamu politikalarıyla desteklenmiştir. Neoliberal tarım politikalarının 1980'den itibaren uygulanmaya başlamasıyla birlikte devletin korumacı ve destekleyici politikaları tasfiye edilmiş, tarım sektörü ve üreticileri kapitalist ekonominin işleyişi içerisinde uluslararası ekonomik kurum ve kuruluşlara karşı yalnız bırakılmıştır. Bu bağlamda çalışmanın amacı neoliberal ekonomi politikalarının tarım sektörüne ve küçük tarım üreticisi üzerine etkilerini incelemek ve alan araştırması ile bu etkileri bir köy örneği üzerinde değerlendirmektir. Çalışmada ilk olarak konuyla ilgili kavramsal ve kuramsal çerçeve çizilmiş ve Türkiye tarımının Cumhuriyet'in kuruluş yıllarından günümüze yaşadığı dönüşüm aktarılmıştır. Son olarak Yağmurca Mahallesi çiftçileri ile yapılan görüşmelerden elde edilen bulgulara yer verilmiştir. Bu kapsamda çalışmada literatür taraması ve saha araştırması bir arada kullanılmıştır. Çalışmanın sonuçları, neoliberal tarım politikalarının uygulanmasından sonra Türkiye'de kırsal nüfusun azaldığı, tarımsal üretimde düşüş yaşandığı, tarımsal dış ticaretin olumsuz yönde etkilendiği, uluslararası şirketler ve büyük üreticiler karşısında direnemeyen küçük köylü üreticisinin kendi topraklarında işçi konumuna geldiği veya köyde geçimini sağlayamadığı için şehirlere göç ettiği şeklinde sıralanabilmektedir.
Demokratik bir kimlik arayışında kamu yönetimi: Yönetsel reformların demokrasi bağlamında analizi

Kamuya hizmet mekanizması konumunda olan kamu yönetiminin, son dönemlerde yaşanan gelişmelerden bağımsız kalması düşünülemez. Ekonomi, siyaset, teknoloji ve sosyal hayat başta olmak üzere diğer alanlarda da meydana gelen gelişmeler kamu yönetimini derinden etkilemiştir. Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin kamu yönetimlerinde uzun yıllar etkili olan geleneksel kamu yönetimi yaklaşımı, belirtilen alanlardaki değişimler karşısında yetersiz kalarak, yerini yeni kamu işletmeciliği yaklaşımına bırakmak zorunda kalmıştır. Yeni kamu işletmeciliği yaklaşımının 1980 -2000'li yılları arasında etkili olduğu görülmektedir. Bu yıllardan itibaren bu yaklaşım da eleştirilmiş ve son yaklaşım yeni kamu hizmeti olmuştur Bu çalışmada geleneksel kamu yönetimi, yeni kamu işletmeciliği ve yeni kamu hizmeti yaklaşımlarının ne olduğu, ilkeleri ve yaklaşımların demokratikleşmesi yaşanan gelişmeler doğrultusunda karşılaştırmalı analizi yapılmaktadır.
A Motivational state analysis: A case study

öz MOTIVASYONEL DURUM ANALİZİ: BİR ÖRNEK ÇALIŞMA Köken, Gül Yüksek Lisans Tezi, Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Şinasi Aksoy Eylül 1996, 95 sayfa Bu çalışmanın amacı, ekonomi politikaların oluşturulmasında ve uygulanmasında önemli yer teşkil eden bir kamu örgütünün araştırma bölümündeki bireylerin motivasyonel durumlarını belirlemektir. Sınırlı ve belirli bir yapı çerçevesinde, bu çalışmada, şu andaki personel politikalarına bir model oluşturacak bilgi birikimi sağlamak için çalışanların motivasyonel durumu üzerinde durulmuştur. Diğer motivasyonel teorilerin yanında, hedef belirleme, motivasyonel durum için çıkış noktası olarak kabul edilmektedir. Bu durumu belirlemek için, bir anket hazırlanmış ve bahsedilen gruba uygulanmıştır. Daha sonra, söz konusu denek grubunun motivasyonel durumları tarif edilmiş ve çıkarımlar yapılmıştır.
Post-fordizm ve yerel yönetimler: Türk yerel yönetim sisteminde yaşanan değişim

Türkiye'de belediye idareleri, dünya genelinde yaşanan değişimlerden açıkça etkilenmişlerdir. Özellikle son yıllarda birçok farklı konuda değişimin temelinde yer alan belediyeler, uluslararası alanda kendilerine yönelik artan ilgi nedeniyle farklı bir süreç içerisine girmişlerdir. Bu süreç, en etkin yerel yönetim birimi olarak belediyeleri, hem yönetim yapısında hem sosyal dokuda hem de edinmiş olduğu misyonlarda değişime uğratmıştır. İnsanların yönetim sistemi içerisinde kendisine en yakın konumda olan yerel yönetimler, insanların hayatında gerek çalışma koşulları gerekse yaşam koşulları açısından belli bir tür kalıbın sunulması şeklinde kendisini göstermiştir. Bu çalışmada halihazırda var olan ve işleyen bir ekonomik düzende belirginleşen bir üretim rejiminin belediye örgütlenmesine nasıl ve ne yönde bir etki bıraktığı konusu incelenmeye çalışılmıştır.
1982 anayasası'na göre olağanüstü hal kavramının teori ve pratiği

Olağanüstü Hal düzenlemeleri, anayasalarda öngörülen belirli durumlarda ve belirli bir çerçevede, hükümetlere bir tür yetki genişlemesi öngörmektedir. Devletler bu tür olağanüstü dönemler için bir hukuk düzeni yaratmaktadır. Bu hukuk düzeni istisnai nitelikte bir düzendir. Birinci bölümde, olağanüstü hallerin hangi durumlarda söz konusu olabileceği ve özellikle Türkiye Cumhuriyeti 1982 Anayasası'nın 120. maddesinde düzenlenen ve 2017 Anayasa değişikliğinde de varlığını sürdüren şiddet olayları sebebiyle söz konusu olabilecek olağanüstü hal nedeninin, hükümetlere keyfi davranma olanağı yaratıp yaratmadığı tartışılacaktır. Bu hususa cevap ararken özellikle OHAL'in amacı ve hukuksal rejimi üzerinde durulacaktır. Bilindiği üzere OHAL ilanı neticesinde, hükümetlere gerek temel hak ve özgürlükleri kısıtlama bakımından, gerekse çıkarmaya yetkileri oldukları OHAL Kanun Hükmünde Kararnameleri ile yapabilecekleri düzenlemeler bakımından çok geniş yetkiler sağlanmaktadır. Dolayısıyla OHAL yetkilerinin çerçevesinin çizilebilmesi için, Hükümetlerin söz konusu zamanlarda temel hak ve özgürlükleri kısıtlama ve OHAL Kanun Hükmünde Kararnameleriyle yapacakları düzenlemeler yönünden ne kadar ileri gidebilecekleri, başka bir deyişle sınırları belirtilecektir. Birinci bölümde OHAL ile ilgili genel bilgiler verildikten ve genel çerçeve çizildikten sonra, ikinci bölümde pratikte OHAL düzenlemelerinin nasıl uygulandığı ve ilan ediliş amacına uygun olarak kullanılıp kullanılmadığı sorgulanacaktır. Sonuç olarak OHAL, devletlere, ortaya çıkan şiddet olayları neticesinde oluşan kaos ortamını sadece belirli bir süre için bastırmak veya ortamı belirli bir süre için yatıştırmak için değil, bunların yanında, çözüm odaklı hareket edebilmeleri için gerekli zamanı tanıyan bir durum olarak kullanılmalıdır. OHAL düzenlemelerinin keyfiyete yol açmaması ve dikta rejimine dönüşmemesi için denetimin çok iyi yapılması ve gerekli tedbirlerin alınması, amaca ulaşma yönünde önemli bir husustur.
Türk kamu yönetiminde denetim anlayışının dönüşümü ve Ombudsmanlık kurumu

Türkiye'de idarenin denetim yollarının etkinliği devamlı tartışma konusu olmuştur. Türkiye'de devletin yaptığı eylemleri denetleyen birçok mekanizma olmasına rağmen bireylerin çeşitli hak kayıplarına uğradığı görülmektedir. Bu hak kayıplarının engellenmesi her platformda tartışılmaktadır, fakat denetim mekanizmalarının nasıl düzenleneceği konusunda ortak bir görüş mevcut değildir. Denetim mekanizmalarının etkin bir şekilde işlemesi için bağımsız ve tarafsız bir denetim kurumuna olan ihtiyaç her geçen gün kendisini bir kez daha göstermektedir. İşte bu noktada uygulandığı ülkelerde birçok başarılı eyleme imza atan Kamu Denetçiliği Kurumu akıllara gelmektedir. Kamu denetçiliği kurumu, ilk defa İsveç'te ortaya çıkmış ve 1980'li yıllardan itibaren birçok ülkede uygulanmaya başlamıştır. Kurumun en önemli özelliği bağımsız ve tarafsız oluşudur. Ayrıca kurumun istediği her belgeye rahatça ulaşabilmesi de kurumun etkin çalışmasını sağlamaktadır. Kamu Denetçiliği Kurumu'nun Türkiye'de uygulanması, denetim sistemindeki aksaklıkları giderebilir mi? Sorusu önce akademik camiada tartışılmış, sonrasında ise kurumun oluşturulması için somut adımlar atılmıştır. Son olarak 14.06. 2012 tarihinde Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu mecliste kabul edilerek yasalaşmıştır. Kamu Denetçiliği Kurumu'nun Türkiye'de uygulandığında etkin ve verimli bir denetim mekanizması olup olmayacağı konusunda çeşitli tartışmalar mevcuttur. Bu çalışmada, Kamu Denetçiliği Kurumu'nun Türkiye kamu yönetimini denetleyecek etkin bir mekanizma olup olmayacağı ve kurumun nasıl olması gerektiği tartışılacaktır.
Vakıf arazilerinin Siirt'in kentleşme sürecine etkisi

İnsanın doğasında var olan yardımlaşma duygu ve düşüncesi, insanlığın tarihi ile yaşıttır. Her toplum sosyal yapısına göre farklı yardımlaşma faaliyetlerinde bulunmuştur. Yardımlaşmanın kurumsallaşma yönünden en ideal şekli ise vakıf olarak karşımıza çıkmaktadır. Ülkemizde halen merkezi ve yerel yönetimlerce yürütülmeye çalışılan birçok temel kamu hizmeti, özellikle 18. ve 19. yüzyıllarda Osmanlı İmparatorluğu'nun hakim olduğu coğrafyanın büyük bir kısmında olduğu gibi Siirt kentinde de hayırseverlerce vakfedilen yapılı/yapısız yüzlerce taşınmazın akarı ile gerçekleşmiştir. İslam coğrafyasında devlet büyükleri veya hayırseverlerce yapılan vakıf müesseseleri mekansal boyutu ile de kentlerin nüvesini oluşturmuş ve şehrin ticari, sosyal ve ekonomik boyutunu önemli ölçüde etkilemiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminde birçok kamu hizmeti yürüten vakıf müesseslerine ait vakıf arazileri, günümüzde kentin planlama, sosyal, alt ve üst yapı gibi hizmetleri yürüten yerel yönetimler için kent planlamasında bir fırsat mı? Yoksa kentleşme önünde engel mi? gibi sorulara cevap aranmış ve aynı zamanda kentin gelişim süreci elle alınmıştır. Vakıf Arazilerinin Siirt'in Kentleşme Sürecine Etkisi başlıklı bu çalışma, vakıfların; kuruluş amaçları, faaliyet türleri, tarihsel gelişimi, özellikle cumhuriyetle beraber vakıf arazilerinde yaşanan dönüşüm süreçleri ve politikalar incelenmiş bu durumun Siirt kentine yansımaları ve etkileri araştırılmış, günümüzdeki Siirt kentinde bulunan mazbut ve mülhak vakıflarına ait taşınmazlar incelenerek kent üzerindeki etkileri ortaya konulmuştur.
Yerel yönetimlerde demokrasi olgusu açısından kent konseylerinin önemi ve Van Kent Konseyi uygulaması

Yönetimin ne olduğu, en iyi yönetimin hangisi olduğu hususu binlerce yıldan beri tartışıla gelmiştir. Bu tartışmaların odağında yer alan en önemli konulardan biri de yönetim erki içinde yönetilenlerin rolünün ne olacağıdır. Günümüz yönetim felsefesi, giderek yönetilenden yana bir sürece doğru yol almaktadır. Yönetilenlerin yönetim sürecinde etkin olması gerektiği düşüncesi, günümüzde yerel yönetimleri daha önemli hale getirmiştir. Yerel yönetimler halkın katılımını sağlamak konusunda çok önemli bir görev üstlenmektedirler. Bu nedenle halkın katılımının arttırılması için yerel yönetimlere daha fazla önem verilmesi ve yerel yönetimlere katılımın teşvik edilmesi gereği ortaya çıkmıştır. Ancak yönetim sürecinde tek başına yerel yönetimlerin varlığı hiçbir anlama gelmemekte, yerel yönetimlerin katılımcı mekanizmalarının işler hale gelmesi için yerelde halkın katılım sağlayabileceği ve söz sahibi olabileceği ortamların oluşturulması gerekmektedir. Son yıllarda Türkiye'de bu amaçla çaba harcanmaya başlanmıştır. 'Yerel Gündem 21'' projesi ve onun alt başlıkları halk katılımı yönünde önemli mesafeler alınmasını sağlamıştır. Yerel yönetimlerin güçlendirilmesi ve halk katılımının arttırılması amacıyla oluşturulan kent konseylerinin halkın yönetime katılmasına ön ayak olduğu ve yerelde halkın ihtiyaçlarını daha etkin olarak karşıladığı görülmektedir. Bunun en açık örnekleri kent konseyleri tarafından kente ilişkin hazırlanan, kent ihtiyaçlarına odaklı çalışma gruplarının oluşturulması ve ilgili grupların alanlarına ilişkin yaptıkları araştırmaların ve belirledikleri kentsel gereksinimlerin, yerel yönetimlerinin en önemli birimlerinden olan belediye meclislerinde gündeme gelmesi ve bu yönlü çalışmaların yapılmasıdır.
Dünya'da ve Türkiye'de küreselleşme ve yoksulluk süreci

İçinde yaşadığımız dünya düzeninde küreselleşme ve yoksulluk önemini giderek arttıran kavramlar haline gelmiştir. Uzun bir tarihi sürece sahip olan küreselleşme, son iki on yılda hızlanarak, bilgi ve iletişim teknolojileri alanındaki gelişmelerle birlikte, dünyada politik, kültürel, sosyal, ekonomik vb. alanlarda çok ciddi anlamda değişikliklere neden olmuştur. Özellikle 1990'lı yıllardaki şaşırtıcı ve köklü değişimler; iki kutuplu dünyayı tek kutuplu yeni bir düzene geçirmiştir. Bu yeni dünya düzeninde ekonomik yapıdaki köklü değişim; ekonomik işlemlerin ve birimlerin hareketliliğinin artması, devlet anlayışında meydana gelen değişmeler, ülkeler arası siyasal, ekonomik, mali, sosyal ve kültürel ilişkilerin yoğunlaşması ve dışa açık piyasa ekonomilerinin benimsenmesi gibi sonuçları ortaya koymuştur. Bunun sonucunda ülkelerin ekonomilerini ve siyasi yapılarını yeni oluşan dünyadüzenine, yani küreselleşmeye uyarlamaları zorunlu hale gelmiştir. Dünyadaki bilim ve teknolojideki hızlı gelişim ve değişim süreci ve yinebilginin mevcut kaynaklarla taşınma işlemi, buna bağlı olarak sermayenin mevcut kaynaklarla yetinmeyip sermayesini arttırmak istemesindeki çaba mevcutküreselleşmenin ekonomik alt yapısını oluşturmaktadır. Bu gelişmeler toplumsal yapıları ve ülkeleri ekonomik, sosyal ve siyasal alanlarda etkilemekte, toplumsal refahın arttırılması için yeni fırsatlar sunmakta ancak bu durum tehlikeli sonuçları da beraberinde getirmektedir. Bu tehlikelerin en başında ülkeler arası gelir dağılımı eşitsizliğinin artması, kalkınma yarışında dünya ekonomik düzenine entegre olamama ve buna bağlı olarak da uluslararası alanda belirlenmiş olan kurallar bütününe uyamama ya da geç entegre olma gibi sonuçlar gelmektedir. Bu noktada yapılması gereken, küreselleşmenin sebep ve sonuçlarının iyi değerlendirilmesi ve yoksullukla mücadele içinde olan ülkelerce iyi yorumlanması ayrıca bunların neticesinde oluşturulacak yapısall düzenlemelerin toplumsal politika ve siyasalarıiyileştirmesi ve oluşturmasıdır.
A comparative analysis of religion-state relations: a case study on Turkey and Iran

Bu çalışmada Türkiye ve İran'da din-devlet ilişkileri tarihsel bir çerçeve içerisinde karşılaştırılmaktadır. Temel olarak, çalışma, bu iki ulusal bağlamda farklı din-devlet ilişkilerini üreten tarihsel izleği, kurumsal farklılıklar, uluslararası ilişkiler ve kültürel unsurlar bağlamında tartışmaktadır. Çalışmanın iddiası iki ülkede din-devlet ilişkilerinin farklılığını üreten temel belirleyicinin dini yapıların farklı düzeyde kurumsallaşması olduğudur. Tarihsel tartışma göstermektedir ki Türkiye'de gelenek, kontrol ve eklemlenme üzerinden ilerlerken, İran'da ise Safavi dönemini istisna tutarsak göreli özerklik şeklinde tezahür etmiştir. Çalışma aynı zamanda uluslarası bağlamın bu kurumsallaşma düzeylerine yansımasını da tartışmaktadır. Bu anlamda, uluslararası bağlamın etkileri İran'da doğrudan iken, Türkiye'de bu etki dolaylıdır. Çalışma iki ülke arasındaki temel farkı mezhepsel aidiyetlere indirgeyen bakışa karşı çıkmaktadır.
Yerel yönetimler ve katılım: Halkın katılım duyarlılığı ve katılım yolları açısından Konya örneği

Bugün bütün dünyada katılımcı toplum yönünde önemli gelişmeler yaşanmaktadır. Dünya nüfusunun üçte ikisinden fazlası demokratik anayasalı devletlerde yaşamaktadır. Küreselleşmenin de etkisiyle, bugün 'demokrasinin uluslararasılaşmasından' söz edilmektedir. Son zamanlarda, toplum katılımcı yönetim konusunda oldukça duyarlı hale gelmiştir. Toplumsal değişme, kamusal etkinliklerin yeni bir bakış açısı ve yöntemle ele alınmasını zorunlu kılmaktadır. Artık, bilgi toplumu kavramı, sivil toplumla ya da yurttaş temeline dayalı toplumla aynı anlamda kullanılmaktadır. Katılımcı demokrasi, değişik toplumsal güç merkezlerinin ve toplumsal kesimlerin işbirliğini ve iletişimini öngörür. Yurttaş girişimleri, çevre hareketleri, sendikalar, kadınlar ve gençler böyle bir sistemde yönetime etki etme olanağına sahiptirler. Yönetsel etkinliklerden memnun olmama durumu uzun bir süredir yaşanmaktadır. Ancak, olabildiğince yeni katilim yöntemleri geliştirilerek bu durumun üstesinden gelme yolları aranmaktadır. Artık, 'seyirci demokrasisi' değil, 'katılmacı demokrasi' bütün yönleriyle olanaklı hale getirilmeye çalışılıyor. Bu bağlamda, seçimlere katılma gibi geleneksel katılım yöntemlerinin yanında, planlama çemberleri, yuvarlak masa toplantıları gibi yeni katılım yöntemleri de gittikçe önem kazanmakta; çağdaş ülkelerdeki reform trendi de bu gelişmeleri doğrulamaktadır. Yurttaşı etkin hale getirme, çağdaşlaşma ve yönetimi geliştirme stratejilerinin temeli olarak görülmektedir. Her şeyden önce bu gereksinim, yönetimin kendi 'meşruiyetini' artırmak istemesinden kaynaklanmaktadır. Çünkü, kamusal etkinliklerden memnuniyetsizlik söz konusudur. Halk egemenliği, parlamenter demokrasilerde temeldir ve temel hakların korunmasında, halk halk egemenliğinin kurumsalllaşmasına, dolayısıyla katılımcı demokrasinin yerleşmesine bağlıdır. 322
Memur Hukukunda disiplin soruşturması

Disiplin Hukuku, kamu ve özel hukuk tüzel kişiliklerinde, tespit edilen amaçlara ulaşılmasını sağlayacak şekilde oluşturulan çalışma ortamını korumak için öngörülen çeşitli müeyyide ve ödüllendirme ve bunların hayata geçirilmesine ilişkin kuralları inceleyen bir hukuk dalıdır. 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun kapsamının çok geniş olması nedeniyle, birbirinden oldukça farklı, girift ve çeşitli zorluklar taşıyan kamu görevlerinin yerine getirilmesi esnasmda idarece önceden belirlenen kural ve prensiplerin dışına çıkılması görevin ifası yönünde olumsuz etki yapacaktır. İşte bu yüzden işin niteliği ve özelliğine göre bazı kamu kurumlannda çalışan memurlar için farklı yasaklamalar ve fiiller tespit edilmiş olup, bu kurallara uymayan memurlara da fiillerine karşılık verilecek disiplin cezalarının ağırlık derecelerinin değişik olması doğaldır. Ancak bu farklılıkların sistematik bir biçimde düzenlenmesi disiplin hukukumuzun gelişimi için faydalı olacaktır. Devlet Memurları, gördükleri kamu hizmetleri dolayısıyla Devlet memuriyetinin şeref ve itibarına layık tutum ve davranışlar içinde bulunmak, böylece kamunun ve Devletin itibarım korumak ve kollamak zorundadırlar. Bu mecburiyetin sağlanmasında disiplinin önemi ortaya çıkmaktadır, idarenin etkili ve süratli tedbirler alması ile disipline aykırı hareketlerin meydana gelmesi önlenebilir.