turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hekimlerin algıladıkları stres düzeyi, psikolojik dayanıklılıkları ve yaşam doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, hekimlerin algıladıkları stres, psikolojik dayanıklılıkları, demografik değişkenler ve yaşam doyum düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırma 2016 yılında yapılmış olup, araştırmaya çeşitli devlet hastaneleri, özel hastaneler ve aile sağlığı merkezlerinde çalışan hekimler katılmıştır. Araştırma verileri 101'i uzman, 227'si aile hekimi 328 kişi ile tamamlanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak 'Algılanan Stres Ölçeği', 'Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği', 'Yaşam Doyumu Ölçeği' ve araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS 22.0 programı ile yapılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde Pearson Momentler Çarpım Korelasyon Katsayısı, Çoklu Regresyon Analizi, İlişkisiz Örneklemler için t-Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda hekimlerin yaşam doyum düzeylerinin cinsiyet, medeni durum, hizmet yılı değişkenleri açısından anlamlı farklılık göstermediği görülmüştür. Bununla birlikte araştırmaya katılan hekimlerin branşa göre yaşam doyum düzeyleri arasında anlamlı bir fark olduğu; uzman hekimlerin yaşam doyum düzeylerinin aile hekimlerinin yaşam doyum düzeylerinden yüksek olduğu görülmüştür. Araştırmada ayrıca psikolojik dayanıklılığın alt boyutları arasında yer alan kendini adama alt boyutunun yaşam doyum düzeyini yordadığı, buna karşılık meydan okuma ve kontrol alt boyutlarının hekimlerin yaşam doyum düzeyini yordamadığı sonucuna ulaşılmıştır. Hekimlerin algıladığı stresin yaşam doyum düzeylerini yordamadığı tespit edilmiştir. Algılanan stres ile psikolojik dayanıklılığın alt boyutları birlikte yaşam doyumu varyansının %39'unu açıklamaktadır. Araştırmada elde edilen bulgular ilgili alanyazın ışığında tartışılmıştır.
Flört şiddeti ve flört şiddetine yönelik tutumun anksiyete ve depresyon düzeyleriyle ilişkisinin incelenmesi

Amaç: Bu araştırmada, flört şiddeti, flört şiddetine yönelik tutumun, depresyon ve anksiyete ile ilişkisinin ölçülmesi amaçlanmıştırYöntem: Araştırma, medeni durumu evli olmayan ve yaşamı boyunca en az bir flört ilişkisi yaşamış olan 289'u kadın ve 32'si erkek toplam 321 erişkin katılımıyla yapılmıştır. Araştırma kapsamında veri toplama araçları Sosyodemografik Özellikler ve Bilgi Formu, Romantik İlişkiyi Değerlendirme Ölçeği, Flörtte Şiddete Yönelik Tutum Ölçekleri, Beck Depresyon Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma bulgularımıza göre; flört şiddetine maruz kalan kadınların depresyon ve anksiyete puanları, flört şiddetine maruz kalmayan kadınların depresyon ve anksiyete puanlarına göre daha yüksektir (p<,05). Ancak erkeklerde flört şiddetine maruz kalıp kalmama bakımından depresyon ve anksiyete puanları farklılık göstermemektedir (p>,05). Ayrıca flört şiddetine yönelik tutum ile depresyon ve anksiyete düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<,05). Flört şiddetine yönelik olumlu tutum arttıkça, depresyon ve anksiyete düzeyleri de artmaktadır. Diğer bir bulgumuza göre kişilerin flört şiddeti ile flört şiddetine yönelik tutum puanları arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<,05). Sonuç: Bu bulgular doğrultusunda erişkin bireylerin, flört şiddeti ve flört şiddetine yönelik tutum puanları arttıkça depresyon ve anksiyete düzeylerinin arttığı gözlenmiştir. Ayrıca bireylerin flört şiddeti mağduriyeti arttıkça, depresyon ve anksiyete düzeyleri de artmaktadır.
Evlilik içi tecavüzün incelenmesi

Bu araştırmanın amacı; evli bireylerin evlilik içi tecavüze ilişkin görüşlerini incelemektir. Bu amaca ulaşabilmek için de evli bireylerin evlilik içi tecavüze yönelik görüşlerini ölçen bir ölçme aracı geliştirilmiştir. Araştırmada karma desen kullanılmıştır. Araştırmanın nitel bölümünde on katılımcı ile görüşmeler yapılmıştır. Nitel veriler Fikir Birliğine Dayalı Nitel Araştırma Yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmanın nicel bölümüne ise 643 evli birey katılmıştır. Veri toplamak için BEM Cinsiyet Rolü Envanteri, Boyun Eğici Davranışlar Ölçeği, araştırmacı tarafından geliştirilen Evlilik İçi Tecavüz Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Nicel verilerin analizinde öncelikle değişkenlere ilişkin betimsel istatistikler incelenmiş ve ardından katılımcıların evlilik içi tecavüze ilişkin görüşlerinin sosyo-demografik değişkenlere, cinsiyet rollerine ve boyun eğici davranışlara sahip olma düzeylerine göre incelemek için İlişkisiz Örneklemler t Testi ve ANOVA yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlar evli bireyler üzerinde geliştirilmiş olan Evlilik İçi Tecavüz Ölçeği'nin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğunu göstermiştir. Araştırmanın nitel bulgularına göre, katılımcıların görüşleri evlilikte cinsellik ve evlilik içi tecavüz temel alanları altında toplanmıştır. Nicel bulgulara göre ise evli bireylerin evlilik içi tecavüze yönelik görüşlerinin cinsiyete, yaşa, eğitim düzeyine, yaşamın çoğunun geçirildiği yere, ücret karşılığı herhangi bir işte çalışıp çalışmamaya, evlilik biçimine, evlilik süresine, geçmişşte şiddete maruz kalıp kalmamaya, toplumsal cinsiyet rolüne göre istatistiksel olarak anlamlı derecede farklılaştığı görülmüştür. Diğer yandan evli bireylerin evlilik içi tecavüze yönelik görüşlerinin cinsel yaşamdan memnuniyet düzeyine, alkol/madde kullanıp kullanmamaya ve boyun eğici davranış düzeyine göre istatistiksel olarak anlamlı derecede farklılaşmadığı bulunmuştur. Araştırma bulguları ilgili literatür çerçevesinde tartışılmış ve araştırmacılara, psikolojik danışmanlara ve politika yapıcılara önerilerde bulunulmuştur.
Evli çiftlerin sosyal fobi ve internet bağımlılık düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi

Teknolojinin hızla gelişmesi ve tüm alanlarda gerekliliğinin artması ile birlikte internet bağımlılığı artmış ve sosyal ilişkilerde bozulmalar görülmeye başlamıştır. Bu durum giderek artmakta ve sosyal hayatta hızla bozulmalara neden olmaktadır. Bu çalışmada evli çiftlerin sosyal fobi ve internet bağımlılık düzeylerinin bazı değişkenler açısından değişiklik gösterip göstermediği incelenmiştir. Araştırmanın evrenini İstanbul'da yaşayan evli çiftler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini İstanbul'da yaşayan 150 evli çift oluşturmaktadır. Örneklem grubu kolaydan örnekleme yöntemi ile oluşturulmuştur. Araştırma da Kişisel Bilgi Formu, Demografik Form, Liebowitz Sosyal Fobi Belirtileri Ölçeği, Problemli İnternet Kullanım Ölçeği kullanılmıştır. Sonuç şunu gösterdi: Çalışmayan Çiftlerde Problemli İnternet Kullanımının çalışanlara göre yüksek olduğu görülmektedir. Kaygı düzeyi çalışmayan çiftlerde çalışanlara göre yüksek olduğu saptanmıştır. Ayrıca çalışmayan çiftlerde kaçınma davranışlar çalışanlara göre daha yüksek olduğu saptanmıştır.
Alkol ve madde bağımlılığı tedavi merkezi'nde tedavi gören bireylerin fonksiyonel olmayan tutumlarının tedavi motivasyonuna etkisi

Alkol ve Madde Bağımlılığı Tedavi Merkezi'nde tedavi gören bireylerin fonksiyonel olmayan tutumlarının tedavi motivasyonuna etkisini incelemek amacıyla planlanan bu araştırma tanımlayıcı-ilişki arayıcı tipte gerçekleştirildi. Araştırma Eylül 2018 ve Mart 2019 tarihleri arasında Bursa'da bir eğitim araştırma hastanesi bünyesindeki AMATEM'de yatarak ya da ayaktan tedavi alan ve araştırma kriterlerine uyan 101 hasta ile yapıldı. Çalışmaya alınan katılımcılara Kişisel Veri Formu, Fonksiyonel Olmayan Tutumlar Ölçeği ve Tedavi Motivasyonu Anketi uygulandı. Verilerin analiz edilmesinde betimleyici istatistiksel yöntemler, Bağımsız Gruplar T testi, Kruskal-Wallis H Testi, Mann-Whitney U testi, Pearson Korelasyon analizi ve Basit Doğrusal Regresyon Analizi kullanıldı. Çalışmada kullanılan tüm analizler için anlamlılık seviyesi p<0, 05 olarak belirlendi. Alkol ve madde kullanım bozukluğu olan bireylerin yaş ortalaması 32,56 11, 35 ve %98'i erkektir. Katılımcıların toplam TMA puan ortalaması 102 ,07 12,03'tür. FOTÖ ve TMA toplam puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı derecede bir ilişki olmadığı ancak TMA alt boyutu olan dışsal motivasyon ve kişiler arası yardım arama ile pozitif ilişkili, tedaviye güven ile negatif ilişkili olduğu bulundu. Katılımcıların tedavi motivasyonlarının belirli alanlarının tedavi şekline, geçmişş remisyon öyküsüne ve geçmişş intihar girişimine göre farklılaştığı bulundu. Regresyon Analizine göre FOTÖ toplam puanlarının TMA skorlarını anlamlı derecede açıklamadığı; fakat Dışsal Motivasyon Alt ölçek skorlarının %11,6'sını (p<0,05), Tedaviye Güven Alt ölçek skorlarının %10,8' ini (p<0,05), Kişiler Arası Yardım Arama alt ölçek skorlarının %5,1'ini anlamlı derecede açıkladığı bulundu. Sonuç olarak alkol ve madde kullanım bozukluğu olan bireylerin dışsal motivasyonlarını daha sağlıklı hale getirmek ve tedaviye olan güvenlerini artırmak amacıyla fonksiyonel olmayan tutumların göz önüne alınması faydalı olabilir.
Ergenlerde internet bağımlılığı ve sosyal destek ilişkisi

İnternet bağımlılığı isminden de anlaşıldığı üzere internet kullanımının kişide bağımlılık derecesine dönüşmesidir. İnternet bağımlılığı bireyin interneti kullanılma isteğinin önüne geçememesi, internete bağlı olmadan geçirdiği zamanı anlamsız bulması, internetten yoksun kaldığı zamanlarda sinirli, gergin veya agresif olması, saldırganlık davranışlarıyla bu gerginliğin iş, aile ve sosyal yaşamına yansıtması yine bağımlılığın genel etkileri olarak kabul edilmiştir. Bu araştırma ergenlerde internet bağımlılığı ve sosyal destek ile ilişkisini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla İstanbul İli Tuzla İlçesindeki 3 okulda eğitim görmekte 102 lise öğrencisine anket uygulanarak anket sonuçları SPSS programında değerlendirilmiştir. Analiz sonucunda internete bağımlılık ölçeği algılanan sosyal destek ölçeği alt boyutları arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur.
Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin psikolojik dayanıklılığının ve akademik erteleme düzeylerinin incelenmesi

Amaç: Bu araştırmanın amacı spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin psikolojik dayanıklılık ve akademik erteleme düzeylerini bazı değişkenlere göre belirlemek ve psikolojik dayanıklılık ve akademik erteleme düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelenmesidir. Yöntem: Araştırmanın örneklemini 2016- 2017 eğitim öğretim yılında Akdeniz Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören toplam 400 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veriler, Friborg ve arkadaşları (2005) tarafından geliştirilen ve Basım ve Çetin (2011) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 'Yetişkinler İçin Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği' ile Çakıcı (2003) tarafından geliştirilen 'Akademik Erteleme Ölçeği' ile toplanmıştır. Araştırmada betimsel istatistik, t-testi, ANOVA testi ve Pearson Korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Bulgular: Öğrencilerin cinsiyetlerine göre psikolojik dayanıklılık düzeyleri ve akademik erteleme düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Öğrencilerin öğrenim gördükleri bölüm değişkenine göre psikolojik dayanıklılık ve akademik erteleme düzeyleri farklılaşmazken, genel akademik not ortalamalarına göre akademik erteleme düzeyleri anlamlı farklılık göstermektedir. Öğrencilerin lisanslı spor yapma durumuna göre ise akademik erteleme düzeyleri farklılık göstermezken, psikolojik dayanıklılık düzeyi anlamlı farklılık göstermektedir. Öğrencilerin akademik erteleme ve psikolojik dayanıklılık düzeyleri arasında negatif yönde düşük düzeyde bir ilişki bulunmuştur. Sonuç: Öğrencilerin psikolojik dayanıklılık ve akademik erteleme düzeyi orta düzeydedir. Kadın öğrencilerin psikolojik dayanıklılık düzeyi daha yüksek erkeklerin ise akademik erteme düzeyi yüksektir. Akademik başarısı yüksek öğrencilerin düşük öğrencilere göre akademik erteleme düzeyi düşüktür. Spor yapma durumuna göre akademik erteleme durumu değişmezken, mücadele sporu yapan öğrencilerin spor yapmayan öğrencilere göre psikolojik dayanıklılıkları yüksek bulunmuştur. Öğrencilerin psikolojik dayanıklılıkları arttıkça akademik ertelemeleri azalmaktadır.
The moderating role of autonomous-related-self in the relationship between perceived psychological control and marital satisfaction

Bu çalışmada, algılanan ebeveyn psikolojik kontrolü ile evlilik doyumu arasındaki ilişki incelenmiş, ayrıca özerk-ilişkisel-benliğin bu ilişkiler kapsamındaki biçimleyici rolü araştırılmıştır. Katılımcılar 131 kadın ve 90 erkekten oluşmaktadır. Örneklem 24-59 yaş aralığında en az 1 yıl süreyle evli olan bireyleri kapsamaktadır. Katılımcılar, internet üzerinden Survey Monkey veri toplama aracı ile Evlilik Yaşam Ölçeği, Psikolojik Kontrol Ölçeği ve Özerk-İlişkisel-Benlik Ölçeklerini cevaplandırmışlardır. Araştırmanın bulgularına göre, kadınlar için, anneden algılanan psikolojik kontrol ve evlilik doyumu arasında anlamlı düzeyde bir ilişki vardır ve özerk-ilişkisel benliğin bu ilişkide moderatör rolü olduğu görülmektedir. Erkek katılıcımlar için anneden algılanan psikolojik kontrolün evlilik doyumu üzerinde etkisi görülmemiştir. Babadan algılanan psikolojik kontrol, evlilik tatmini ve özerk-ilişkisel benlik puanları arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Bulgular, mevcut araştırmanın kısıtlamaları ve gelecekteki araştırmalara ilişkin çıkarımlar tartışılmıştır.
Mevsimsel duygudurum bozukluğu belirtileri ile kompulsif satın alma arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Mevsimsel geçişler, canlıların üzerinde fark edilir değişimler ortaya çıkartır. Mevsimsel değişimlere bağlı olarak günlük yaşamda kişinin duygusal dünyasında inişler-çıkışlar olmaktadır. Duygu durumlardaki dalgalanmalara sebebiyet vererek davranışlarımıza farklı şekillerde yansımaktadır. Mevsimsel geçişlerin etkisi ile dengesi değişen organizma uyarılmış hale gelerek dürtüselliğin ortaya çıktığı gözlenir. Ortaya çıkan dürtüsel kompulsif satın alma davranışının gözlenmesine sebebiyet verebilir. Bu araştırma mevsimsel duygudurum değişimlerinin birey üzerindeki kompulsif satın alma arasında bir ilişki olup olmadığı incelenecektir. Bu olguda daha önce literatürde çalışma yapılmamıştır. Demografik bilgi formu, zorlayıcı satın alma ölçeği ve mevsimsel gidiş değerlendirme formu uygulanmıştır.
Boşanmış ve boşanmamış aileye sahip ergenlerin akran ilişkilerinin karşılaştırması

Ebeveynlerinin boşanması ile akran ilişkileri ve sapan akranlarla ilişkileri ergenlerin suç kabul edilen davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma İstanbul ilinde 5 devlet okulunda ögrenim gören 146 kız, 154 erkek olan toplam 300 lise öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların akran ilişkilerine ilişkin veriler Akran İlişkileri Ölçeği, sapan akranlarla ilişkileri ergenlerin suç kabul edilen davranışlarına ilişkin veriler Akran Sapması Ölçeği ve kişisel özelliklerine ilişkin veriler araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılarak elde edilmiştir. Araştırma sorularına cevap aramak için tek yönlü varyans analizi, korelasyon katsayıları, çoklu regresyon analizi ve T testi analizleri kullanışmıştır. Araştırma sonuçlarına göre ergenlerin akran sapması davranışı güven ve özdeşim ile pozitif ilişkilidir. Akran ilişkilerinde güven ve özdeşim arttıkça akran sapma davranışı da artmaktadır. Akran sapma davranışı ile kendini açma ve sadakat negatif ilişkilidir. Buna göre kendini açma ve sadakat arttıkça sapma davranışı düşmektedir. Son olarak akran sapma davranışı ve ebeveynlerin boşanmış olması pozitif ilişkilidir. Buna göre anne babası boşanmış ergenlerin akran sapma davranışı göstermeleri boşanmamışlara göre daha yükselmektedir.
The ocean and the excursion: Sufism and psychoanalysis a comparative study

Bu çalışma, Sufizm/Tasavvuf ve psikanalizin karşılaştırmalı bir incelemesidir. Amacı; bu iki disiplin arasındaki benzerliklere, farklara, etkileşimlere ve potansiyel ilişki alanlarına işaret etmektedir. Bu niyetle, psikanalitik teorideki temel kavramlar, Sufizm'deki karşılıklarıyla yan yana incelenmiştir. Öncelikle iki disiplinin karşılaştırmalı birer özeti sunulmuş; daha sonra iki alandaki yol göstericiler, 'psikanalist' ve 'inürşid' figürleri incelenmiştir. Sonraki bölümlerde, 'transferans' ve 'rabıta' kavramları, 'direnç' olgusu ve 'nefs', ve son olarak da bu iki perspektifin 'ben'in yapısını nasıl ortaya koyduğu araştırılmıştır. Bu çalışma şöyle bir bulguya işaret eder: Sufizm, Hakikat ile varoluşsal bir bütünleşmeyi hedefler ve yaklaşımını bu hedefe göre belirlerken, psikanaliz böyle bir bütünleşmeyi önleyen bir bakış açısıyla kendini sınırlamaktadır. Bu iki disiplin ve yaklaşım arasındaki bağlantıları izleyerek derinleştirmek, insanın ruhsal boyutunu kavramak üzere yeni keşiflere yol açabilir.
Şizofrenide bağlanma boyutları, içgörü ve klinik değişkenlerle ilişkisi

Bu çalışmanın temel amacı bağlanma ve şizofreni hastalığı arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bunun yanı sıra hastalığın şiddeti ve seyri ayrıca sosyodemografik ve klinik özelliklerle ilişkisine bakmayı amaçlamaktadır. Çalışmanın örneklemini Sultan Abdülhamid Han Hastanesi ve Kartal Yavuz Selim Devlet Hastanesi'ne bağlı hizmet veren Yakacık Toplum Ruh Sağlığı Merkezi'nde takipli tedavi gören 11 kadın, 27 erkek (toplam 38) şizofreni tanılı hastalar ve herhangi bir psikopatolojik tanı almayan 20 kadın, 32 erkek (toplam 52) kişi oluşturmaktadır. Çalışmanın verileri Sosyodemografik Bilgi Formu, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II, İçgörünün Üç Bileşenini Değerlendirme Ölçeği ve Pozitif ve Negatif Sendromlar Ölçeği uygulanarak elde edilmiştir. Elde edilen veriler t tesi, ANOVA ve korelasyon testi kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışmamızda hasta grubun sağlıklı gruptan kaygılı bağlanma boyutu üzerinde farklılaştığı bulgulandı. Kaçınmacı bağlanmanın yatış süresi ve hastanede yatarak tedavi görülen toplam gün sayısı ile arasında pozitif yönde ilişki bulundu. Güvenli bağlanma ve yatış sayısı ve süresi arasında ise negatif ilişkiye rastlandı. Sonuç olarak şizofreni ve bağlanmanın ilişkili olduğu, şizofreni hastalarında kaygılı bağlanma oranının daha fazla olduğu ve hastalığın gidişatının kaçınmacı bağlanma ile ilişkili olduğu, kaçınmacı bağlanmanın azaldıkça yatış sayısının ve süresinin de azaldığı, pozitif ve negatif semptomlarla ilişkili olmadığı ve yaşamın ilerleyen dönemlerinde çıkan hastalığın seyrinde etkili olduğu söylenebilir.
Genel liselerde görev yapmakta olan yönetici ve öğretmenlerin yıldırmaya ilişkin algılarının incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, genel liselerdeki öğretmen ve yöneticilerin yaşadıkları yıldırmanın sıklık derecesi, algılanan nedenleri ve başa çıkma yöntemlerinin belirlenmesidir. Bu bağlamda, ayrıca çeşitli sosyo-demografik değişkenlerin bu değişkenlerle bağlantısı da ortaya konmuştur. Öğretmen ve yöneticiler tesadüfi olarak seçilmiş ve 328 tanesi analiz edilmeye değer bulunmuştur. Veriler araştırmacı tarafından toplanmış ve analizinde t testi, ANOVA ve post hoc scheffe istatistik teknikleri kullanılmıştır. Anket sonuçlarına göre yıldırma mağdurlarının %57,9'u kadın, %42,1'i erkektir. Yıldırma mağdurlarının %63,7'si 10 yıl ve altı kıdeme sahiptir. Mağdurların çoğu (%85,7) öğretmenlerdir. Yıldırma yapanların çoğunun (%57) erkek, kadın saldırganların yüzdesinin %31, 1 ve geri kalan saldırgaların ise grup olduğu belirlenmiştir. Saldırganların okuldaki görevine ilişkin sonuçlara göre yarısından fazlası (%55,2) okul müdürleri ve müfettişlerdir. Yıldırma davranışları cinsiyete ve özel ya da resmi okulda çalışmaya göre farklılık göstermemektedir. Kadınların algılarına göre yıldırmanın nedenleri kişisel ve pisikolojik nedenlerden kaynaklanmaktadır. 21-30 yaşları arasındaki mağdurlar yıldırmaya iletişimle ilgili nedenlerin yol açtığını düşünmektedir. Evli ve bekar öğretmen ve yöneticilere göre yıldırmaya mağdur kaynaklı ve kişisel nedenler yol açmaktadır. 1-5 yıl kıdemi olan yıldırma kurbanları yıldırmanın mağdurdan kaynaklandığını düşünmektedirler. Okul müdürlerinin ve müfettişlerin yıldırma yapmasının nedenleri öğretmen ve yöneticilerin algılarına göre iletişime yönelik nedenlerdir. Evli ve bekar mağdurlar yıldırmayla baş etmek için seslendirme ve örgütü terk etme stratejilerini kullanmaktadırlar. 11-15 ve 6-10 yıl kıdemi olan yıldırma mağdurları yıldırmayla baş etmek için göz ardı etme stratejilerini kullanmaktadırlar. Çalışmanın bulguları son olarak literatür ışığında tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.
Bipolar I bozukluk hastalarında şiddetli çocukluk çağı travmasının hastalık özellikleri üzerine olan etkisinin incelenmesi

Giriş: Çocukluk çağı travması genel toplum ve psikiyatrik hasta örneklemlerinde yaygındır. Çocukluk çağı travmaları, erişkinlikte farklı psikiyatrik hastalıklara yol açabildikleri gibi, var olan psikopatolojilerin daha ağır bir seyir göstermesine de neden olmaktadırlar. Çocukluk çağında şiddetli kötüye kullanım öyküsü olan bipolar hastaların daha çok ek psikiyatrik hastalıkları olduğu ve hastalık gidişinin daha kötü olduğu bulunmuştur. Bipolar hastalarda çocukluk çağı travmaları ile hastalık başlangıcından sonra travmaya maruz kalma ve aile içi şiddet durumlarının ilişkisi ise yeterince araştırılmamış konulardır. Amaç: Bu tez araştırmasında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Kliniği Affektif Hastalıklar Birimi'nde ayaktan izlenen Bipolar I Bozukluk tanılı hastalarda şiddetli çocukluk çağı travmasının hastalık başlangıç ve gidişat özellikleri, psikiyatrik ektanıları, stres veren yaşam olayları, hastalık başlangıcından sonra travmaya maruz kalma ve aile içi şiddet durumları üzerine olan etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Bu araştırmada 18-55 yaş arasındaki bipolar I bozukluk tanılı hastalar değerlendirilmiştir. Remisyonda oldukları saptanan hastalar bir araştırmacı tarafından sosyodemografik özellikleri, hastalık özellikleri ve ektanıları açılarından değerlendirilmiş; çocukluk çağı travması öyküsü ve stres veren yaşam olaylarını değerlendirmek üzere özbildirim ölçekleri (Çocukluk Çağı Kötüye Kullanımı Soru Listesi, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (CTQ-28), Yaşam Olayları Listesi) verilmiş; daha sonra hastanın hastalık öyküsüne kör olan bir diğer araştırmacı tarafından görüşme esnasında Hastalık Sırasında Travma Formu ve Dört Kuşak Aile İçi Şiddet Formu doldurulmuştur. Araştırmanın test istatistikleri için SPSS 16.0 ve STATA 10.1 kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya toplam 78 bipolar I bozukluk hastası alınmıştır. Şiddetli çocukluk çağı travması olan bipolar bozukluk hastalarının (n:29) olmayanlara göre daha fazla özkıyım girişimlerinin olduğu (Yaş ve cinsiyet için uyarlanmış Olasılık Oranı : 3 ,12; %95 Güven Aralığı : 1 ,14-8,49), hastalık sonrasında daha fazla şiddetli travma yaşadıkları (OO: 6 ,27; %95 GA: 1 ,99-19,74), ilk hastalık belirtilerinin başlamasından ilk tedavi görmelerine kadar geçen sürenin daha uzun olduğu (OO: 2 ,92; %95 GA: 1 ,08-7,91), yaşam boyu daha fazla stres veren yaşam olayı yaşadıkları (ß: 0 ,24; %95 GA: 0 ,08-0,39) saptanmıştır. Şiddetli çocukluk çağı travması ile ek tanı kategorileri, kendine zarar verme davranışı, psikotik bulgulu hastalık dönemi oranı, hastalık başlangıç yaşı, geçirilen toplam epizod sayısı ve son bir yılda yaşanan stres veren yaşam olayları arasında ise anlamlı ilişki saptanmamıştır. Sonuç: Araştırma sonucuna göre şiddetli çocukluk çağı travması bipolar bozukluk hastalarında tedavisiz kalınan süreyi uzatmakta, hastalık sonrasında retravmatizasyona, daha fazla özkıyım girişimlerine ve yaşam boyu daha fazla stres veren yaşam olaylarına yol açmaktadır.