turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Understanding conceptual processes through identity judgments via behavioral and neurophysiological methods

Bu doktora tezi, aynılık yargıları üzerinden kavramsal süreçlerin bilişsel ve nöral temellerini anlamayı amaçlamaktadır. Aynılık yargıları literatürde uzamzamansal mesafeden ve benzerlikten etkilenen zorlu felsefi problemlerdir. Katılımcılardan öncelikle hazırlanan Kavramsal Eğilim Testi çerçevesinde sunulan 48 önermeye beşli Likert Skalasında (1: kesinlikle katılıyorum; 5: kesinlikle katılmıyorum) yanıt vermeleri istenmiştir. 48 önermeden yarısı aynıdır diğer yarısı farklıdır olarak sunulmuştur. KET sonrasında katılımcılardan literatürde Theseus'un gemisi olarak geçen paradoksal yazınsalı yine aynı skalada değerlendirmeleri istenmiştir. Kavramsal Eğilim Testinin uygulanmasının amacı katılımcıların paradoksa verdikleri yanıtı tahmin edebilecek bir model sağlamaktır. Bilişsel Bilimler alanındaki temel yaklaşımlardan biri olan Topraklanmış Biliş paradigmasını test edebilmek için: metinsel, vücutsal etkileşim ve görsel sunum olmak üzere üç farklı deneysel tasarım geliştirilmiş ve uygulanmıştır. Elde edilen sonuçların sadece görsel sunum yapılan testlerin normal örüntü dışında bir etkiye sahip olduğunu ortaya koymuştur. Verilen yanıtlar farklı modelleme yöntemleriyle başarılı bir şekilde modellenmiştir. Yapılan davranışsal çalışmalara ek olarak KET esnasında nörofizyolojik testler uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlar katılımcıların aynı-farklı kutuplaşması ve katılma eğilimi üzerinde farklı nöral sistemlerin nörofizyolojik seviyede farklı etkilere neden olduğunu ortaya koymuştur. Ek olarak, elde edilen bulgular Topraklanmış Biliş paradigması açısından tartışılmıştır.
Bağlanma biçimlerinin evlilik doyumu ile ilişkisi

İnsanın kendisi için önemli olan kişilere karşı geliştirdiği güçlü duygusal bağlara bağlanma adı verilir. Bağlanma biçimlerinin özellikle romantik olan yetişkin ilişkilerinde görülen etkilerinin ve bu biçimlerin de evlilik ilişkilerine yansıması konusunun daha önceki çalışmalara konu olduğu görülmektedir. Bu araştırmada da bağlanma biçimlerinin evlilik doyumu ile ilişkisi araştırılmıştır. Bu anlamda rastgele seçilen 120 çift araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak Sosyo-demografik bilgi formu, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II ile Locke ve Wallace İlişki Uyum Testi ile oluşturulan anket formundan yararlanılmıştır. Araştırmada uygulanan ki-kare analizi sonucuna göre, evli bireylerin bağlanma biçimlerinin cinsiyet, eğitim durumu, eş ile yakınlık durumu, eş ile arasındaki yaş farkı, anne yaşam durumu, anne baba boşanma durumu, anne baba ayrı yaşam durumu, anne ve baba psikiyatrik sorun olup olmama durumu değişkenleri ile bağlanma biçimleri puanları arasında istatistiksel olarak bir ilişki olmadığı görülmüştür. Evli bireylerin bağlanma biçimleri ile yaş, evlenme yaşı, çalışma durumu, evlilik süresi, aile yapısı, evlenme biçimi, cinsel yaşam memnuniyet düzeyi, eş ile sorumluluk paylaşma düzeyi, çocuk sayısı, büyüdüğünüzyer ve baba yaşam durumu değişkenleri ile bağlanma biçimleri arasında istatistiksel olarak bir ilişki olduğu görülmüştür. Evli bireylerin ilişki uyumları ile cinsiyet, yaş, eğitim durumu, eş ile yakınlık durumu, eş ile arasındaki yaş farkı, anne yaşam durumu, anne baba boşanma durumu, anne baba ayrı yaşam durumu, anne ve baba psikiyatrik yaşam durumu, evlenme yaşı, çalışma durumu, evlilik süresi, aile yapısı, evlenme biçimi, cinsel yaşam memnuniyet düzeyi, eş ile sorumluluk paylaşma düzeyi, çocuk sayısı, büyüdüğünüz yer ve baba yaşam durumu değişkenleri ile ilişki uyum düzeyleri arasında istatistiksel olarak bir ilişki olmadığı görülmüştür. Evlenilen yaş arttıkça kaçıngan bağlanma düzeyinin azaldığı, güvenli bağlanma düzeyinin arttığı, Evlilik süresi arttıkça kaçıngan bağlanma düzeyinin azaldığı, güvenli bağlanma düzeyinin arttığı, eş ile yaş farkı arttıkça kaçıngan bağlanma ve kaygılı bağlanma düzeyinin arttığı, güvenli bağlanma düzeyinin azaldığı, Çocuk sayısı arttıkça kaçıngan bağlanma düzeyinin azaldığı, güvenli bağlanma düzeyinin arttığı görülmüştür. Evlilikte uyumluluk ve uyumsuzluk yaş, evlilik süresi, çocuk sayısı ve evlenilen yaş düzeyi ile ilişkili olmadığı ve eş ile yaş farkı arttıkça evlilikte uyum azalmakta olduğu görülmüştür. Kaçıngan ve kaygılı bağlanma biçimi arttıkça evlilikte uyumluluk düzeyinin azaldığı ve güvenli bağlanma biçimi arttıkça evlilikte uyumluluk düzeyinin arttığı görülmüştür.
Klinik olan ve olmayan örneklemde temel psikolojik ihtiyaçlar ile irrasyonel inanışlar ve depresyon değişkenlerinin ilşkiselliğinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, klinik olan ve olmayan örneklemde temel psikolojik ihtiyaçlar ile irrasyonel inanışlar ve depresyon değişkenlerinin ilişkiselliğini araştırmaktır. Araştırma verileri kolaydan örneklem yöntemiyle seçilen 100 klinik örneklem, 100 klinik olmayan örneklem olmak üzere 200 katılımcıdan oluşmaktadır. Araştırmaya katılan bireylere Bilgilendirilmiş Onam Formu, Demografik Form, Genel Tutum ve İnanışlar Ölçeği Kısa Formu, Temel Psikolojik İhtiyaçlar Ölçeği ve Beck Depresyon Envanteri uygulanmıştır. Verilerin analizinde, IBM SPSS 22 programı aracılığıyla, bağımsız örneklem t testi, varyans analizi ve Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre, temel psikolojik ihtiyaçlar, depresyon ve irrasyonel inanışların birbirleriyle anlamlı bir ilişki içinde oldukları bulgulanmıştır. İrrasyonel inanışlar, depresyonla pozitif, temel psikolojik ihtiyaçlarla negatif yönlü bir ilişki; depresyon ve temel psikolojik ihtiyaçlar ise, negatif yönlü bir korelasyon ilişkisi göstermektedir. Klinik olan ve olmayan örnekleme göre, depresyon puan ortalamaları farklılık gösterirken, irrasyonel inanışlar ve temel psikolojik ihtiyaçlar puan ortalamasında anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir. Buna göre, klinik örneklemde depresyon puan ortalaması daha yüksek bulunmuştur. İrrasyonel inanışlar, depresyon ve temel psikolojik ihtiyaçların ilişkiselliğine ilişkin yeterli çalışmanın olmaması noktasında, literatürdeki eksikliğin giderilmesi önerilmektedir.
Lise öğrencilerinin bağlanma stilleri, aile yaşam doyumları ve duygusal özerlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı lise öğrencilerinin bağlanma stilleri, aile yaşam doyumları ve duygusal özerklik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmada nicel araştırma modellerinden korelasyon yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Beykoz, Kadıköy, Üsküdar, Ümraniye ve Ataşehir ilçelerinde bulunan Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı resmi lise kurumlarındaki toplam 997 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Verilerin toplanması için 'Üçlü Bağlanma Stilleri Ölçeği'', 'Duygusal Özerklik Ölçeği' ve 'Aile Yaşam Doyumu Ölçeği' kullanılmıştır. Veri seti normal dağılım gösterdiği için ikili grupların karşılaştırılmasında t testi, ikiden fazla değişken gruplarının karşılaştırılmasında ise tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Farklılığın anlamlı bulunması durumunda LSD testi uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda aile yaşam doyumu ile duygusal özerklik arasında negatif yönde ve orta düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Bağlanma stilinin alt boyutlarından olan güvenli bağlanma stili ile aile yaşam doyumları arasında pozitif yönde ve orta düzeyde, kaçınan ve kaygılı-kararsız bağlanma stilleri ile aile yaşam doyumu arasında ise negatif yönde ve düşük düzeyde ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Güvenli bağlanma stili ile duygusal özerklik arasında negatif yönde düşük düzeyde ve anlamlı bir ilişki, kaçınan bağlanma stili ile duygusal özerklik arasında pozitif yönde ve düşük düzeyde anlamlı bir ilişki ve kaygılı-kararsız bağlanma ile duygusal özerklik arasında pozitif yönde ve orta düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Araştırma sonuçları cinsiyet değişkeni yönüyle incelendiğinde güvenli ve kaygılı-kararsız bağlanmanın cinsiyet değişkenine göre anlamlı bir şekilde farklılaştığı, kaçınan bağlanma, aile yaşam doyumu ve duygusal özerkliğin ise cinsiyet değişkenine göre anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı bulunmuştur. Araştırma sonuçları anne baba birliktelik durumuna göre incelendiğinde aile yaşam doyumunun anlamlı bir şekilde farklılaştığı bulunmuştur. Algılanan ders başarısı açısından güvenli bağlanma ve kaygılı-kararsız bağlanmanın, aile yaşam doyumunun, duygusal özerklik düzeyinin algılanan başarı durumuna göre anlamlı bir şekilde farklılaştığı, kaçınan bağlanma puanlarının ise algılanan başarı durumuna göre anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı bulunmuştur. Anne ve baba tutumları açısından öğrencilerin güvenli bağlanma, kaygılı-kararsız bağlanma, aile yaşam doyumu, duygusal özerkliğin anlamlı bir şekilde farklılaştığı görülmüştür.
Değerler, siyasal ideoloji ve bilişsel karmaşıklık düzeyi değişkenlerinin oy verme davranışı ile ilişkisi

Bu çalışmada değerler, siyasal ideolojiler, bilişsel karmaşıklık düzeyi ve siyasal sözlerle oy verme davranışı arasındaki ilişkilerin araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda; 1) bireylerin önem verdikleri değerlerin siyasal ideoloji gruplarına göre farklılaşıp farklılaşmayacağı, 2) bireylerin önem verdikleri değerlerin oy verdikleri partilere göre farklılaşıp farklılaşmayacağı, 3) bireylerin bilişsel karmaşıklık düzeylerinin siyasal ideoloji gruplarına göre farklılaşıp farklılaşmayacağı incelenmiştir. Ek olarak, bireylerin tercih ettikleri siyasal sözler ile bilişsel karmaşıklık düzeyleri ve oy verdikleri partiler arasındaki ilişkiler incelenmiş ve bilişsel karmaşıklık düzeylerinin oy verilen parti grupları arasında farklılık gösterip göstermeyeceğine bakılmıştır. Bulgulara göre, sağ görüşlüler geleneksellik, uyma ve güvenlik değerlerine daha fazla önem verirken, sol görüşlüler evrenselcilik, özyönlendirme ve iyilik değerlerine daha fazla önem vermektedirler. Oy verilen partiler açısından karşılaştırıldığında AKP'ye oy verenler, geleneksellik, uyma ve güvenlik değerlerine CHP'ye oy verenlerden daha fazla önem vermektedirler. CHP'ye oy verenlerse evrenselcilik ve hazcılık değerlerine AKP'ye oy verenlerden anlamlı olarak daha fazla önem vermektedirler. Ayrıca siyasal ılımlı görüşe sahip bireylerin bilişsel karmaşıklık düzeyi, sağ görüşlü ve sol görüşlü bireylerde olduğundan anlamlı olarak düşüktür. Bununla birlikte sağ görüşlülerle ve sol görüşlüler arasında siyasal düşüncenin karmaşıklığı açısından anlamlı bir fark görülmemektedir.
Perceived discrimination and rejection sensitivity among LGBT individuals in associations with depression and anxiety: Moderating roles of self-concealment and reflective functioning

Bu çalışmanın amacı LGBT bireylerde algılanan ayrımcılık ve reddedilme duyarlılığının ruh sağlığı göstergeleri ile ilişkilerini ölçmek ve kendini saklama davranışı ile yansıtıcı işleyişin olası moderatör rolünü araştırmaktır. Çalışmanın örneklemi, 18-54 yaş aralığında ve kendini gay (170), lezbiyen (104) ve biseksüel (49) olarak tanımlayan toplam 323 katılımcıdan oluşmaktadır. Değişkenler arasında ilişkileri ölçmek için öncelikle Pearson korelasyon analizi yapılmış ve bu analiz sonucunda reddedilme duyarlılığı ile ruh sağlığı göstergeleri arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Bu sebeplereddedilme duyarlılığı moderasyon modellerinden çıkarılmış; analizler, algılanan ayrımcılığın yordayan modelleri ile sürdürülmüştür. Regresyon analizlerinin sonuçları, kendini saklama davranışı ve yansıtıcı işleyişin, algılanan ayrımcılık ile depresyon ve kaygı arasındaki pozitif ilişkilerde moderatör rol oynadığını göstermiştir. Algılanan ayrımcılığın depresyon ve kaygı ile ilişkisi, yüksek kendini saklama davranışıkoşulunda kuvvetlenirken, yüksek yansıtıcı işleyiş koşulunda zayıflamaktadır. Bu bulgular ışığında, LGBT bireylerin ayrımcılıkla ilişkili olarak yaşadığı psikolojik sorunların önlenmesinde ve bu gruba yönelik müdahale çalışmalarında kendini saklama davranışı ve yansıtıcı işleyişe odaklanılabileceği görülmektedir.
Ehliyetlerine alkollü araç kullanmaktan dolayı el konulan sürücülerde alkol kullanımı ve bağımlılığının dikkat eksikliği ve hiperaktivite ile ilişkisi

Ehliyetleri alkollü araç kullanmaktan dolayı ikinci defa geri alınan ve ehliyetlerini alabilmek için sürücü davranışları geliştirme eğitimini almaya gelen sürücülerin alkol kullanımı ve bağımlılığı ile bunun dikkat eksikliği ve hiperaktivite ile ilişkisinin incelenmesinin amaçlandığı bu çalışma 220 sürücünün katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışma grubunda yer alan sürücülere Sosyodemografik Bilgi Formu, Alkol Kullanım Bozukluklarını Tanıma Testi, Michigan Alkolizm Tarama Testi ve Erişkin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Kendi Bildirim Ölçeği uygulanmıştır. Kullanılan ölçeklerden alınan puanların demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmamasına belirlemek için yapılan analizlerde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmazken yapılan korelasyon analizleri sonucunda araştırmanın hipotezlerini destekleyen ilişkiler bulunmuştur. Ayrıca korelasyon analizinin ardından ASRS-A ve ASRS-B ölçeğinden alınan puanları yordayan değişkenleri belirlemek için yapılan çoklu regresyon analizi sonucunda analizde yer alan değişkenlerin ASRS-A ve ASRS-B belirti puanlarını belli oranlarda yordadığı ve aralarında istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler bulunduğu gösterilmiştirBulgulara göre, alkol kullanımının sürücülerin davranışlarını negatif şekilde etkilediği ve bunun sonucunda trafik hatalarına ve trafik kazalarına neden olduğu ortaya konulmuştur. Son olarak çalışmada yer alan alkol kullanımına ilişkin değişkenler ile ASRS-A ve ASRSB'ye yönelik var olan ilişkilerin ortaya konulması ve bu değişkenlerin ASRS-A ve ASRS-B belirti puanlarını yordaması ayrıca önemli görünmektedir.
The relationship between forgiveness and mental health: A research on patients with depression and anxiety

Bu çalışma depresyon ve anksiyete tanısı konmuş hastalarda affetme ruh sağlığı ilişkisini incelemeyi konu edinmektedir. Araştırmada affetme eğilimi ile normal ve hasta popülasyonu, cinsiyet, yaş, medeni durum, travma sayısı, yaşam memnuniyeti, depresyon ve anksiyete değişkenleri arasındaki ilişki analiz edilmiştir. Araştırmanın çalışma grubu depresyon ve anksiyete tanısı almış 44 erkek ve 95 kız olmak üzere toplam 139 kişiden oluşmaktadır. Araştırma verileri anket tekniğiyle toplanmış ve anket formunda Kişisel Bilgi Formunun yanında hayat memnuniyet ölçeği, affetme eğilimi ölçeği, Heartland affetme ölçeği, Beck anksiyete ölçeği, Beck depresyon ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda affetme eğilimi ile hasta popülasyonu, cinsiyet ve depresyon değişkenleri arasında istatistiki olarak anlamlı bir ilişki tespit edilmiş iken yaş, medeni durum, travma sayısı, hayat memnuniyeti ve anksiyete değişkenleri arasında istatistiki olarak anlamlı bir ilişki olmadığı tespit edilmiştir.
Nikotin kullanan ve kullanmayan bireylerde öfke ifade tarzları ve yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi

Çalışmanın amacı nikotin kullanan ve kullanmayan bireylerde öfke ifade tarzları ve yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenip, belirlenen sonuçlara göre literatüre katkıda bulunulmasını içermektedir. Araştırmanın örneklemini Zeytinburnu ilçesinde ikamet eden nikotin kullanan 100 kişi, nikotin kullanmayan 100 kişi olmak üzere toplamda 200 kişi oluşturmaktadır. Yapılan araştırmada Sosyodemografik Form, Fagerström Nikotin Bağımlılık Testi, Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarz Ölçeği ve Yaşam Doyum Ölçeği katılımcılarla yüz yüze görüşülerek doldurulmuştur. Sigara kullanan ve kullanmayan bireylerin demografik değişkenlerine yönelik dağılımların tespiti için frekans analizi kullanılmıştır. Sigara kullanan ve kullanmayan bireylerin öfke içe, öfke dışa ve yaşam doyum düzeylerinin karşılaştırılmasında bağımsız gruplar t testi kullanılmıştır. Demografik dağılımları normal olan değişkenlere parametrik testler uygulanmıştır. Öfke içe, öfke dışa ve yaşam doyum değişkenlerinin birbiri arasındaki ilişkisi Pearson Momentler Çarpımı korelasyonu ile değerlendirilmiş olup p değeri <,05 olarak alınmıştır. Araştırma sonucunda sigara kullanan bireylerden 78 kişi hafif düzeyde bağımlı, 14 kişi orta düzeyde bağımlı, 8 kişi ise şiddetli düzeyde bağımlı olduğu belirlenmiştir. Sigara kullananların dışa vurulan ve içe yöneltilen öfke düzeylerinin, sigara kullanmayanlara göre yüksek olduğu tespit edilmiştir. Sigara kullanmayanların kontrol edilen öfke düzeylerinin, sigara kullananlara göre yüksek olduğu belirlenmiştir. Sigara kullanmayan bireylerin, sigara kullananlara göre yaşam doyum düzeylerinin daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Yaşam doyum ile içe vurulan ve dışa yöneltilen öfke arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Yaşam doyum ile öfke kontrol arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir.
Development of empathy scale: A study of validity and reliability

Bu çalışmanın amacı, öğretmenlerin empati yönlerini ölçen geçerli ve güvenilir bir empati ölçeği geliştirmektir. Geliştirilen ölçek, beş puanlık Liker türünde bir empati ölçeğidir. Ölçeğin geliştirilebilmesi için ölçek üzerinde faktör analizi yapılmıştır. Uzman akademisyenlerin görüşünün ardından 38 sorudan oluşan ölçek 27 maddeye düşürülmüştür. Ölçek 653 öğretmene uygulanmıştır. Benzer şekilde, öğretmenlerin öğrencilerle olan ilişkisi çeşitli değişkenler bakımından analiz edilmiştir. Öğretmenlerin empati ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışmaları kapsamında genel güvenirlik öncesi Bern Bach alfa güvenirlik katsayısı analizi yapılmış, analizden sonra 0,771 olarak hesaplanmıştır. Gelişme geçerliliği kapsamında, açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi sonucunda, taslak ölçeği 7 madde ölçeğine düşürülmüştür. Veri yapısının uygun olup olmadığını kontrol etmek için, KMO ve Barlett test yöntemlerinden yararlanılarak faktör analizi kontrol edilmiştir. Bunun sonucunda KMO testinin değeri 0 ,848, Bartlett testi ise 878, 969 olarak belirlenmiştir (p <0, 05). Kişisel Bilgi Formu olarak, Öğretmen Empati Ölçeğinden oluşan bir anket Duhok ilinde çalışma 653 öğretmene uygulandı. Anketlerden elde edilen verilerin değerlendirilmesinde, öğretmenlerin tanımlayıcı özelliklerini belirlemek için yüzdelik ve frekans istatistikleri kullanıldı ve ortalam ve standart sapma istatistikleri de empatiyi belirlemek için kullanıldı. Öğretmen empatisini saptamak için t-test ve Tek Yönlü Avona testi kullanıldı. Araştırmanın sonucu olarak, öğretmenlerinin empatisinin öğretmenlerle öğrencileri arasındaki ilişki üzerinde istatistiksel anlamda önemli ve pozitif bir etkiye sahip olduğu bulundu. Aynı zamanda, öğretmenlerin tanımlayıcı özelliklerine göre, öğrencilerle olan ilişkilerinde ve empatide farklılıklar olduğu saptandı. Kız öğretmenlerin empati ölçeği puanı (x = 21 ,86); sd = 4 ,54), erkek öğretmenlerin empati puanlarından(x = 20 ,82); sd = 4 ,39) biraz daha fazlaydı. Evlilik durumlarına göre herhangi bir fark bulunmadı, aynı zamanda, yaşamdan memnun olma konusunda da bir farka erişilmedi. Deneyim yılına göre ise daha fazla deneyime sahip olanların daha fazla empatiye ve yüksek puana sahip olduğu saptanmıştır. 10-12 yıllık deneyime sahip olan öğretmenlerin empati ölçek puanı ( x =21,61) olarak belirlenmiştir. Çalışmaya katılan öğretmenlerden elde edilen bulgulara göre, 51 yaş ve üstü öğretmenler arasında anlamlı bir fark bulundu ancak diğer kategorilerde herhangi bir fark bulunamadı.
Marmara Bölgesinde cinsel bağımlılığın aleksitimi ve bağlanma ile olan ilişkisinin incelenmesi

Türkiye Bağımlılık ve Ruh Sağlığı Haritası Projesi kapsamında yapılan bu araştırmada, Marmara bölgesindeki bireylerde cinsel bağımlılık düzeyinin belirlenmesi, cinsel bağımlılık üzerinde aleksitimi ve bağlanmanın etkisinin ortaya koyulması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda Marmara bölgesinde yaşayan 7894 kişiye anket uygulanmıştır. Uygulanan veri toplama aracında bağımlılık profiline ilişkin bilgileri de içeren sosyodemografik bilgi formu ile birlikte Toronto aleksitimi ölçeği ve Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri yer almaktadır. Verilerin analizinde SPSS 21.00 kullanılmış olup, betimleyici istatistikler ile birlikte regresyon ve ANOVA analizlerine yer evrilmiştir. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında ve %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre cinsiyet, medeni durum ve kaçınmacı bağlanmanın cinsel bağımlılığı azaltırken; sigara tüketim miktarı, alkol tüketim sıklığı, duygularını tanıma güçlüğü ve kaygılı bağlanma cinsel bağımlılığı azaltmaktadır. Duygularını tanıma güçlüğü ve kaygılı bağlanmada cinsel bağımlılığı olmayanların ortalamaları, düşük ve yüksek düzeyde cinsel bağımlılığı olanlardan; düşük düzeyde cinsel bağımlılığı olanların ortalamaları da yüksek düzeyde cinsel bağımlılığı olanlardan düşüktür. Duygularını ifade güçlüğünde yüksek düzeyde cinsel bağımlılığı yüksek olanların ortalamaları düşük düzeyde cinsel bağımlılığı olan ve cinsel bağımlılığı olmayanların ortalamasından yüksektir. Kaçınmacı bağlanmada ise düşük düzeyde cinsel bağımlılığı olanların ortalamaları, cinsel bağımlılığı olmayan ve yüksek düzeyde cinsel bağımlılığı olan katılımcıların ortalamalarından düşüktür. Aleksitimi ve bağlanmanın cinsel bağımlılık üzerindeki etkisi dikkate alınarak, cinsel bağımlılarda alektsitimi ve bağlanma örüntüsünün değerlendirilmesi ve klinisyenlerin bu doğrultuda terapi programları geliştirmesi önerilmektedir.
Styles of communication and conflict resolution among parantal couples in Turkey

Türkiye'de Çocuklu Eşler Arasında iletişim Biçimleri ve İletişim Çatışmalarının Çözümlenmesi Süheyla Zubaroğlu Bu araştırma İletişim Çatışma Durumu metodunu kullanarak çocuklu eşlerin sözsel iletişim örüntülerini ve iletişim çatışmalarının çözümlenmesini incelemektedir. Blakar tarafından Norveç'de geliştirilmiş olan bu metod basit ve karmaşık yolları içeren iki kısımdan oluşur. Eşlerin bir yol haritası üzerinde çalıştıkları deneyde basit yol, anlatıcı tarafından yalın ve kısa anlatımı gerektirir. Çözümsüz olan ve deneysel müdaheleyle çatışmanın yaratıldığı, ikinci ve karmaşık yol uzun, kapsamlı anlatımı gerektirir. Deneyde etkili iletişim ölçütleri olarak kabul edilen dört aşama vardır (1) basit yol çözümü, (2) deneysel manipulasyon bölgesine ulaşma, (3) yol haritalarının aynılığı hakkında şüphe edilmesinin ifadesi, ve (4) karmaşık yolun çözümü. Etkili zaman kullanımı ve yol haritasının başlangıç noktasına dönme sayısı, eşlerin iletişim biçimlerinin egosentrik ve desentrik olarak sınıflandırılmasında kullanılan ölçütlerdir. Bu araştırmanın amacı eşlerin etkin iletişim ölçütleriyle egosentrik/desentrik davranışlarının ayırt edilip edilemeyeceğini belirlemektir. Araştırmaya katılan düşük ve orta SES düzeyini temsil eden, 20 eş Sönmez ve Blakahn gerçekleştirdiği kültürlerarası 'Şizofreni ve Etkili iletişim' araştırmasının 'normal' grubunu oluşturan örnekleminden alınmıştır. Çalışmada (1) Egosentrism/desentrasyon ile çatışma çözümü ve (2) basit ile karmaşık yolların çözümü arasındaki ilişkiyi yordayan altı denence ileri sürülmüştür. Bunlardan birinci denence, elde edilen verilerin niteliğinden dolayı istatistiksel değerlendirmeye tabi tutulmamıştır. Üç denence Mann Whitney U Wilcoxon; iki denence de Spearman sıra korelasyonu tekniği ile sınanmıştır. Elde edilen verilerden dört denencenin kısmen, birinin de tam olarak desteklendiği görülmüştür. Bu bulgular ışığında, egosentrism/desentrasyon kategorilerinin, deneyin çeşitli aşamalarında başarılı olan ve olmayan eşleri ayırd ettiği sonucuna varılmıştır. Türk örnekleminden elde edilen bulgular Kuzey Avrupa ülkelerinden elde edilenlerle karşılaştırıldığında, Türk eşlerin hem basit hem de karmaşık yolun çözümünde Kuzey Avrupalı eşlerden daha az başarılı oldukları görülmüştür. Bunun nedenleri tartışılarak araştırmanın kısıtlamaları gözden geçirilmiş; ileriki araştırmalarda iletişim Çatışma Durumu metodunun Türk kültürüne uyarlanması önerilmiştir.