turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Suriyeli çocuk ve ergenlerde algılanan sosyal destek ve psikolojik sağlamlık arasındaki ilişki

Bu araştırmada Suriyeli çocuk ve ergenlerin psikolojik sağlamlık düzeyleri ile algıladıkları sosyal destek türleri demografik değişkenler açısından incelenmiştir. Araştırmaya 2017 yılında kapanan Geçici Eğitim Merkezlerinin öğrencilerine yönelik Mersin'in Mezitli ilçesinde açılan yaz okullarında dil ve telafi eğitimi gören 88 kız, 59 erkek toplam 147 öğrenci katılmıştır. Araştırma kapsamında veri toplama araçları olarak; Kişisel Bilgi Formu, Çocuklar için Sosyal Destek Değerlendirme Ölçeği ve Psikolojik Sağlamlık Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucuna göre; Psikolojik sağlamlıkla sosyal destek arasında bir ilişki olduğu ve algılanan aile desteğinin psikolojik sağlamlığı yordadığı, yıl kaybı yaşayan çocukların algılandıkları aile desteğinin düşük olduğu, yaşadıkları sıkıntılar nedeniyle yardım alan çocuk ve ergenlerin psikolojik sağlamlık ve algıladıkları sosyal destek düzeyinin yüksek olduğu, dil değişkeninin, fiziksel istismarın ve ev içi şiddete tanık olmanın algılanan sosyal destek ve psikolojik sağlamlık düzeylerini etkilediği belirlenmiştir. Aynı zamanda çalışmaya katılan Suriyeli çocuk ve ergenlerin duygu ve düşünce durumları incelendiğinde psikolojik sağlamlığa yönelik risk faktörlerine ait birçok bulguyu taşıdıkları gözlenmiştir. Buna rağmen katılımcıların büyük çoğunluğunun; kendilerini yalnız hissetmedikleri, kendilerine güvendikleri, başarılı olacakları ve ülkelerine geri dönmek istedikleri görülmektedir. Tüm bulgular alan yazını kapsamında tartışılmıştır.
Lise son sınıf öğrencilerinin depresyon, anksiyete belirtileri ve olumsuz otomatik düşüncelerin taranması

Bu çalışmanın amacı, lise son sınıf öğrencilerinin depresyon, anksiyete ve otomatik düşünce düzeylerinin belirlenip, bu düzeylerin çeşitli değişkenler ile ilişkisini incelemektir. Araştırma örneklemi, tesadüfi küme örnekleme yöntemiyle belirlenmiştir. Bu görüşe bağlı olarak araştırmanın örneklemini İstanbul ilinin Kadıköy ilçesinde yer alan Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı Mehmet Beyazıd Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesinde son sınıfta okumakta olan 141 öğrenci oluşturmuştur. Öğrencilerin depresyon düzeylerini belirlemeye yönelik Beck Depresyon Envanteri, anksiyete düzeylerini belirlemeye yönelik Beck Anksiyete Envanteri, otomatik düşünce düzeylerini belirlemek için Otomatik Düşünceler Ölçeği ve sosyo-demografik bilgi formu kullanılmıştır. Çalışmaya katılan tüm bireyler bilgilendirilip, onayları alınmıştır. Veriler; SPSS 21.00 programı ile analiz edilmiş ve verilerin analizinde değişkenlere bağlı olarak, bağımsız t testi, tek yönlü varyans analizi ve LCD testi kullanılmıştır. Bulgular, son sınıfta okuyan öğrencilerin; depresyon, anksiyete ve otomatik düşünce düzeyleri arasında anlamlı ve pozitif yönde ilişki vardır. Öğrencilerin depresyon puanları babalarının eğitim düzeyi, geçmişşte psikiyatrik tanı konma, geçmişşde psikolojik yardım alma ve sorunlarını paylaşmalarına göre anlamlı farklılık göstermiştir. Öğrencilerin anksiyete puanları babalarının eğitim düzeyi, bilinen bedensel hastalık olması, geçmişşte psikiyatrik tanı konma, geçmişşde psikolojik yardım alma ve sorunlarını paylaşmalarına göre anlamlı farklılık göstermiştir. Öğrencilerin otomatik düşünce puanları anne eğitim düzeyi, baba eğitim düzeyi, babanın meslek durumu, ders başarı durumu, bilinen bedensel hastalık olması, geçmişşte psikiyatrik tanı konma, geçmişşte psikolojik yardım alma ve sorunlarını paylaşmalarına göre anlamlı farklılık göstermiştir.
Şanlıurfa'da doğup İstanbul'a göç etmiş kişilerle halen Şanlıurfa'da yaşayanlar arasında mevsimsel affektif bozukluk sıklığının karşılaştırılması

Mevsimlerin duygu durumu üzerindeki etkileri bilinmektedir. Günümüzde, mevsimsel değişikliklerle eş zamanlı, yılın belirli dönemlerinde ortaya çıkan ve yinelenen duygudurum değişiklikleri, mevsimsel duygudurum bozukluğu olarak adlandırılmaktadır. Amaç: Bu çalışma Şanlıurfa'da doğup İstanbul'a göç etmiş kişilerle halen Şanlıurfa'da yaşayanlar arasında mevsimsel affektif bozukluğu sıklığını araştırmak, mevsimsel değişikliklerin duygu durum ve davranışlar üzerindeki etkisini değerlendirmek, kişilerin konuyla ilgili bilgi düzeyini artırmak ve yaşam kalitelerini geliştirmek amaçlanmıştır. Araç- Yöntem: Çalışmanın sonucuna ulaşmak için Şanlıurfa'da yaşayan ve göç etmiş bireylere Mevsimsel Gidiş Değerlendirme Formu uygulanmıştır. Bu form demografik özellikleri ve mevsimlerin insanlarda meydana getirdiği değişiklikleri sorgulamaktadır. Çalışmada 100 kişiye ait veriler kullanılmıştır. Bulgular: Mevsimsel duygu durum bozukluğunun cinsiyet, bölgede oturulma yılı ve mesleğe göre istatistiksel bir farklılık göstermediği belirlendi. Yaş faktörü ile Şanlıurfa arası anlamlı bir ilişki bulunmazken, İstanbul'da yaşayanlarda negatif yönlü bir ilişki bulundu. Şanlıurfa'da medeni durum mevsimsellik puanını yükselten bir ayrıntı iken, İstanbul'da medeni durum duygu durumunu etkilemedi. Katılımcıların %25'inde uyku miktarı mevsimlere göre değişiklik gösterirken, %25'i sosyal yaşantılarında hafif bir değişiklik olduğunu, %36'sı mevsimlerin kiloyu hafif etkilediğini ve %29'u da iştahlarının ve mizaçlarının mevsimlerden hafif etkilendiğini söylemiştir. Katılımcıların kendilerini en iyi hissettikleri ve en çok sosyalleştikleri mevsim ilkbahar ve yaz iken, en çok kilo aldıkları mevsimler kış ve ilkbahar olmuştur. En az sosyal yaşantı, en kötü hissetme, en az yemek yeme ve en fazla uyuma kış ve yaz olarak belirlenmiştir. Katılımcıların sıcak hava, güneşli hava ve uzun günlerde mizaç ya da enerji düzeyinde artış gözlenirken; soğuk hava, nemli hava, gri-bulutlu hava, yüksek polen düzeyi, sisli puslu günler ve yağmurlu günlerde mizaç ya da enerji düzeyinde azalma gözlenmiştir. Katılımcıların %31'inde mevsimlerde yiyecek tercihlerinde değişiklik görülmektedir. Ve %58'i bu değişiklikten memnun olmadığını belirtmiştir. Sonuç: Şanlıurfa'da doğup İstanbul'da yaşayanlara göre Şanlıurfa'da doğup Şanlıurfa'da yaşayanların mevsimsel duygu durum bozukluğu sıklığı daha yüksek çıkmıştır.
Effects of different feedback conditions on children's referring expressions

Türkçe'de özellikle ortaçlı yapılar kullanarak uygun bir şekilde gönderme anlatımı yapmanın zorlayıcı olduğu birçok araştırma tarafından bulunmuştur. Bu araştırmada amaçlanan, Türkçe konuşan 2 ile 4 yaş arasındaki çocukları, ürettikleri göndergesel cümlelerde ortaçlı yapıları ve açıklayıcı anlatımları kullanmaları konusunda eğitmektir. Ayrıca, açıklayıcı ve sözdizimsel açıdan kompleks cümleler üretme ile konuşmada akıcı olmama oranı ve akıcılığı azaltan ifade tipleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Çocukların çeldirici çıkartmalar ile birlikte sunulmuş doğru çıkartmayı nasıl ifade ettikleri ön-testte ve eğitim fazını takip eden son-testte değerlendirilmiştir. İki testte de, çocuğa verilen görev kendi kitabını birinci araştırmacının kitabı ile aynı yapan çıkartmayı, odanın diğer köşesinde bulunan ikinci araştırmacıdan isteyip kendi kitabını tamamlamaktır. Bu araştırmada Matthews, Lieven ve Tomasello'nun (2007) geliştirdiği deneysel prosedür kullanılmıştır. Eğitim fazında çocuklar atandıkları gruba göre üç farklı geribildirim durumuna maruz bırakılmışlardır: ortaçlı yapı geribildirim durumu, işaret zamiri ? isim geribildirim durumu ve genel geribildirim durumu. Araştırma sonuçları, ortaçlı yapıları kullanmaları konusunda çocuklara model olmanın, 36 aylık çocuklarda göndergesel cümlelerde üretken olarak ortaçlı yapıları ve açıklayıcı anlatımı kullanmalarını sağladığını göstermektedir. Açıklayıcı ve sözdizimsel açıdan kompleks cümleler üreten çocukların, konuşmada akıcı olmama oranlarında anlamlı bir artış bulunamamıştır. Çalışmanın bulguları, çocukların ne zaman ve nasıl göndergesel cümlelerde ortaçlı yapıları ve farklı açıklayıcı anlatımları kullanmayı öğrendikleri çerçevesinde tartışılmıştır.
Otizm spektrum bozukluğu tanısı almış 5-6 yaş çocukların ebeveyn tutumlarının sosyal duygusal uyum düzeylerine etkisinin incelenmesi

Bu araştırma, Otizm Spektrum Bozukluğu tanısı almış 5-6 yaş çocukların, ebeveyn tutumlarının sosyal duygusal uyum düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Bu ana amaç için de anne baba tutumlarının ve çocuğun sosyal duygusal uyumunun demografik özelliklere göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Araştırmada anket formları ile yapılan alan niceliksel araştırma modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evreni, İstanbul ilinde Kadıköy ilçesinde OSB tanısı almış 5-6 yaş çocuklar ve anne babalarından oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise İstanbul'un Kadıköy ilçesinde bulunan özel bir danışmanlık merkezinde rastgele yöntemle seçilmiş 5-6 yaş OSB tanısı almış 60 çocuk ve anne babalarından oluşmaktadır. Verilerin toplanması amacıyla 'Kişisel Bilgi Formu', Ebeveyn Tutum Ölçeği, ve Marmara Sosyal Duygusal Uyum Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre 36-40 yaş aralığındaki ebeveynlerin 41-45 yaş aralığındaki ebeveynlere göre daha otoriter olduğu, ebeveynlerin eğitim durumu arttıkça otoriter tutum puanlarının arttığı tespit edilmiştir. 3 yaşında özel eğitime başlayan çocukların ebeveynlerinin 2 yaşında özel eğitime başlayan ebeveynlerden daha demokratik tutum içinde olduğu bulgular arasındadır. Sosyal Yaşamın Gereklerine Uygun Davranış alt boyutunda 30-35 yaş arası ebeveynlerin çocukları 36-40 yaş arası ebeveynlerin çocuklarından daha yüksek puan almıştır. Ayrıca Sosyal Çevreye Pozitif Yaklaşma alt boyutunda Yüksekokul mezunlarının çocuklarının ortalaması, Ortaokul mezunlarının çocuklarından yüksektir. Benzer bir şekilde Lisans mezunlarının çocuklarının ortalaması da Ortaokul mezunlarının çocuklarının ortalamasından yüksektir. Korelasyon analizi sonucunda, Demokratik tutum ile sosyal duygusal uyum ölçeğinin alt faktörleri arasında negatif yönlü düşük bir ilişki, Koruyucu Tutumla, Arkadaşlarla Etkileşim alt faktörü arasında pozitif yönlü düşük bir ilişki tespit edilmiştir.
Kadına yönelik yakın partner/eş şiddeti ile yetişkin bağlanma stilleri ve travma sonrası stres belirtileri arasındaki ilişki

Bu çalışma yakın partner ilişkilerinde şiddete maruz kalma yaşantılarının bireylerin yetişkinlik dönemi yakın ilişkilerdeki bağlanma stilleri ve travma sonrası stres bozukluğu ile arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini 18-65 yaş aralığında romantik ilişkisi olan ve/veya geçmişşinde romantik ilişki yaşamış 492 kadın oluşturmaktadır. Rastgele örneklem türünden yararlanılarak çevrimiçi olarak Türkiye'nin çeşitli illerinden katımcılara ulaşılmıştır. Veri toplama sürecinde katılımcılardan onam alınarak Demografik Bilgi formu, Kadına Yönelik Şiddet Ölçeği, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II, Olayların Etkisi Ölçeği ve Çocukluk Çağı Ruhsal Travma Ölçeği kullanılmıştır. Yakın partner ilişkilerinde fiziksel, sözel ve cinsel şiddet puanları ile kaygılı bağlanma puanları ayrıca fiziksel, duygusal, ekonomik ve toplam şiddet puanları ile kaçınmacı bağlanma puanları arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki saptanarak hipotez desteklenmiştir. Ayrıca yakın partner ilişkilerinde fiziksel, sözel, cinsel ve toplam şiddet puanları ile OEÖ/yeniden yaşama, kaçınma, aşırı uyarılma ve toplam puan arasında anlamlı bir ilişki saptanarak araştırmanın diğer hipotezi de desteklenmiştir. ÇÇRTÖ duygusal, fiziksel, cinsel istismar alt ölçek puanları ile kaygılı bağlanma puanları ayrıca ÇÇRTÖ duygusal ihmal puanları ile kaçınmacı bağlanma alt ölçek puanları arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Yakın partner ilişkilerinde maruz kalınan şiddetin alt boyutları ile, ÇÇRTÖ alt boyutları arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Yakın partner şiddetine maruz kalınan fiziksel ve duygusal şiddetin yaşa göre farklılaştığı, ayrıca yakın partner ilişkilerinde fiziksel, ekonomik ve toplam şiddet puanlarının eğitim düzeyine göre farklılaştığı tespit edilmiştir. Ayrıca Çocukluk Çağı Ruhsal Travma ölçeği, Olayların Etkisi Ölçeği ve Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri'nin Kadına Yönelik Şiddet Ölçeği üzerindeki etkisine ilişkin aşamalı regresyon analiziyle incelenmiştir. Bu bulgular ışığında yakın partner şiddeti ile yetişkin bağlanma stilleri ve travma sonrası stres belirtileri arasındaki ilişki mevcut literatür ile karşılaştırılmıştır.
Üniversite öğrencilerinin dumansız kampüs uygulamasına bakış açılarının değerlendirilmesi

Sigara, dünya genelinde kullanımı oldukça yaygın olan, halk sağlığını tehdit eden ve bağımlılık yapan bir maddedir. Sigara içerdiği maddelerden dolayı cilt bozukluklarındankansere kadar pek çok hastalığa sebep olarak Dünya'da milyonlarca kişinin ölümüne sebep olmaktadır ve önlemler alındığı müddetçe ölümler önlenebilmektedir. Gelişmiş ülkelerde sigara kullanımıyla mücadele kapsamında pek çok çalışmalar yapılmaktadır. Ülkemizde de son yıllarda sigara kullanımına ilişkin çalışmalar yürütülmektedir. Ülkemizde Dünya'ya örnek olan çalışmalardan birisi dumansız hava sahasıdır. Dumansız hava sahası, halka açık alanlarda sigara içilmeyen ortamlardır. Üniversitelerde de sigara kullanımı oldukça yaygındır. Bunun önüne geçebilmek amacıyla çalışmalar yapılmaktadır. Üniversitelerde de dumansız kampüsuygulamasına yönelik çalışmalar yapılmaktadır. Bu çalışma; Üsküdar Üniversitesi öğrencilerinin dumansız kampüs uygulamasına bakış açısının değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışmaya Üsküdar Üniversitesi ÇarşıKampüsü'nde okuyan 414 kişi katılmıştır. Öğrencilere Sosyodemografik Form, Dumansız Hava Sahası Değerlendirme Formu ve Fagerström Nikotin Bağımlılık Testi verilmiş olup 3 ayrı test üzerinden çalışma gerçekleştirilmiştir. Yapılan analizlerin sonuçları IBM SPSS versiyon 21.0 (IBM Corp. Released 2012. Armonk, NY, USA) paket programı kullanılarak değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular sonucunda, sigara içmeyenlerin sigara içenlerenazaran DHS'ye daha çok destek verdiği söylenebilir. Ayrıca bağımlılık düzeylerinin çoğuönermede istatiksel olarak anlamlı farklılıklara neden olmadığı belirtilebilir.
İhmal ve istismar mağduru ergenlerde psikolojik destek alma tutumları ve terapötik işbirliğinin psikopatolojik özellikler ve şemalarla ilişkisi

Bu çalışmada, ihmal ve istismar mağduru gençlerin psikolojik destek almaya yönelik tutum ve terapötik işbirliği ile psikopatolojik özellikleri ve erken dönem uyumsuz şemaları arasındaki ilişki araştırılmıştır. Çalışmaya 12-18 yaşlarında ihmal ve istismar mağduru 65 kız çocuğu katılmıştır. Örnekleme uygulanan 'Belirti Tarama Testi (SCL90-R)' ile 'Psikolojik Destek Almaya Yönelik Tutum Ölçeği-Kısa Form ' ve 'Terapötik İttifak Ölçeği-Hasta Formu ' ölçekleri arasındaki ilişki analizinin sonucunda; 'Kişilerarası Duyarlılık', 'Anksiyete', 'Somatizasyon', 'Paranoid Düşünceler' ve 'Obsesif Kompulsif Belirtiler' arttıkça psikolojik yardım alma tutumlarının ve terapötik işbirliğinin olumsuz etkilendiği ortaya çıkmıştır. 'Young Şema Ölçeği-Kısa Form 3 (YŞÖ-KF3) ' ile PYAİTÖ-KF ve TİÖ-HF ölçekleri arasında uygulanan diğer bir ilişki analizi sonucunda; 'Onay Arayıcılık/Tanınma Arayıcılık' şemasının ve 'Cezalandırıcılık/Acımasızlık' şemalarının psikolojik destek tutumlarını olumlu etkilediği; 'Duygusal Yoksunluk' şemasının terapide ortak amaçların belirlenmesine yardımcı olduğu; 'Cezalandırıcılık/Acımasızlık' şemasının da, terapötik amaç, bağ ve görev işbirliğinin her birinde artışa yol açtığı; 'Onay Arayıcılık/Tanınma Arayıcılık' şemasının da terapötik bağı arttırdığı sonuçlarına ulaşılmıştır.
Yeme tutumlarının duygu düzenlemede zorluk ve dürtüsellik ile ilişkisi

Bu araştırmanın amacı, Duygu Düzenlemede Zorluklar ve Dürtüsellik İle Yeme Tutumları Arasındaki İlişki'nin incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini, Konya'da yaşayan farklı cinsiyet, yaş, eğitim seviyesinden toplam 158 gönüllü katılımcı oluşturur. Katılımcılara Barratt Dürtüsellik Ölçeği- 11 Kısa Formu (BDÖ-11), Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği-Kısa Formu (DDGÖ-16) ve Yeme Farkındalığı Ölçeği (YFÖ-30) uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin analizi, SPSS 22.0 programı kullanılarak yapılmış olup verilerin analizinde, dağılımın normal olup olmadığını anlayabilmek için One-Sample Kolmogorov-Smirnov Test uygulanmıştır. Verilerin normal dağılmadığının anlaşılması üzerine hipotezler Spearman Korelasyon Analiz yöntemi ile incelenmiştir. Çıkan sonuçlara göre; duygu düzenleme zorlukları ile yeme tutumu arasında bir ilişki olmadığı, dürtüsellik ile yeme tutumu arasında pozitif yönlü zayıf bir ilişki olduğu ve duygudurum zorluklarıyla dürtüsellik arasında pozitif yönlü zayıf bir ilişki olduğu sonucuna varılmıştır.
Yetişkinlerde anormal hastalık davranışları ve yaşam kalitesi ile ilişkili faktörler: Sağlık kaygısı, kaygı duyarlılığı, sağlıkla ilgili işlevsel olmayan inançlar ve aleksitimi

Sağlık durumu ile ilişkili olan sağlık kaygısı, kişilerin pek çok davranışını etkilemekte ve yaşam kalitesini düşürmektedir. Benzer şekilde, sağlık kaygısını da çeşitli faktörler etkilemektedir. Bu nedenle bu çalışmanın temel amacı, yetişkinlerde anormal hastalık davranışları, yaşam kalitesi, sağlık kaygısı, kaygı duyarlılığı, sağlıkla ilgili işlevsel olmayan inançlar ve aleksitimi arasındaki ilişkileri sağlık kaygısının bilişsel davranışçı modeli ve literatür kapsamında incelemektir. Bu kapsamda birbiriyle bağlantılı iki ayrı çalışma yapılmıştır. İlk aşamada, Sağlık Bilişleri Anketi'ni Türkçe'ye uyarlamak amacıyla bir pilot çalışma yapılmıştır. 343 katılımcıyla yürütülen bu çalışmada Sağlık Bilişleri Anketi'nin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik değerlerinin iyi düzeyde olduğu görülmüştür. İkinci aşamada ise, yapılan ana çalışmada anormal hastalık davranışları, yaşam kalitesi, sağlık kaygısı, kaygı duyarlılığı, sağlıkla ilgili işlevsel olmayan inançlar ve aleksitimi arasındaki ilişkiler yol analizleri aracılığıyla incelenmiştir. 503 katılımcıyla yürütülen bu çalışmada, Hastalık Davranışını Değerlendirme Ölçeği, Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Ölçeği Türkçe Ulusal Kısa Sürüm, Sağlık Anksiyetesi Ölçeği-Kısa Form, Anksiyete Duyarlılığı İndeksi- 3 (ADİ-3), Sağlık Bilişleri Anketi, ve Toronto Aleksitimi Ölçeği- 20 Maddelik Form (TAÖ-20) veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, sağlık kaygısının kaygı duyarlılığı, sağlıkla ilgili işlevsel olmayan inançlar, aleksitimi ve anormal hastalık davranışları ile pozitif; yaşam kalitesi ile negatif yönde ilişkili olduğu bulunmuştur. Kaygı duyarlılığı ve sağlıkla ilgili işlevsel olmayan inançların sağlık kaygısını yordadığı; sağlık kaygısının ise anormal hastalık davranışları ile yaşam kalitesini yordadığı belirlenmiştir. Ayrıca, kaygı duyarlılığı ve sağlıkla ilgili işlevsel olmayan inançların anormal hastalık davranışlarıyla pozitif; kaygı duyarlılığının yaşam kalitesi ile ise negatif yönde ilişkili olduğu bulunmuştur. Kaygı duyarlılığının anormal hastalık davranışları ve yaşam kalitesini yordadığı belirlenmiştir. Sağlık kaygısının, kaygı duyarlılığının anormal hastalık davranışları ile ilişkisinde kısmı aracılık; yaşam kalitesi ile ilişkisinde ise tam aracılık ettiği bulunmuştur. Aleksitiminin ise, yaşam kalitesiyle negatif yönde ilişkili olduğu ve doğrudan yaşam kalitesini yordadığı belirlenmiştir. Bulgular ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
Çeşitli derecelerdeki depresyonun giderilmesinde Beck'in bilişsel terapisinin etkinliğinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı, Beck'in bilişsel terapisinin bireysel ve grup uygulamalarının üniversite öğrencilerinde görülen hafif, orta ve ciddi derecedeki depresyonların tedavisindeki etkililiğinin incelenmesidir. Araştırmada, önce betimsel yöntem, sonra deneysel yöntem kullanılmıştır. Betimsel yöntemin kullanıldığı ilk aşamada K. T. Ü. Fatih Eğitim Fakültesindeki öğrencilerden tabakalı tesadüfi örnekleme yöntemine göre seçilmiş 606 öğrenciye Beck Depresyon Envanteri uygulanmıştır. Her derecede depresyonlu öğrenciler belirlenmiş ve çeşitli değişkenlere göre depresyon oranlan incelenmiştir. Deneysel yöntemin kullanıldığı ikinci aşamada gönüllü öğrencilerden tesadüfi olarak her depresyon derecesinde bir kız ve bir erkek öğrenci bireysel terapi için seçilmişlerdir. Gönüllü öğrencilerden her bir depresyon derecesi için yine tesadüfi olarak seçilerek her biri dört kız ve dört erkek öğrenciden oluşan birer deney ve birer kontrol grubu oluşturulmuştur, deneyden önce tüm öğrencilere Zung Depresyon Ölçeği uygulanmıştır. Beck'in Bilişsel terapisi, bireysel ve grup terapisi şeklinde haftada iki kez olmak üzere beş hafta uygulanmış, kontrol gruplarına herhangi bir psikolojik yardım verilmemiştir. Terapilerin bitiminde tüm öğrencilere Beck Depresyon Envanteri ve Zung Depresyon Ölçeği tekrar uygulanmıştır. Araştırmanın bulguları, öğrencilerin %34'ünde depresyon bulunmadığım, %3 1 inde hafif derecede, %24'ünde orta derecede ve %11'inde ciddi derecede depresyon bulunduğunu göstermiştir, kızlar ile erkekler arasında ve sınıf düzeyleri arasında depresyonun görülme oram açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Depresyon alt sosyo-ekonomik düzeyli öğrencilerde ve kırsal kesimden gelen öğrencilerde daha çok görülmüştür. Beck'in bilişsel terapisinin hem bireysel, hem de grup terapisi şeklinde uygulanması depresyonu gidermede etkili olmuş. Yapılan istatistiksel analizlerde de anlamlı düzeyde farklılıklar bulunmuştur. Hafif ve orta dereceli depresyon tamamen giderilmiş, ciddi derece depresyon ise hafif dereceye indirilmiştir. vn
Özel öğrenme bozukluğu, özel öğrenme bozukluğu dikkat eksikliği hiperaktivite tanısı almış çocuklarda depresyon ve kaygı düzeylerinin nörogelişimsel, eğitsel, kültürel ve sosyal özellikleri temelinde araştırması

Bu çalışmada özel öğrenme güçlüğü tanısı almış çocuklar ve özel öğrenme güçlüğü dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu ikincil tanısı olan çocukların; okuma düzeyleri, depresyon ve kaygı düzeylerinin tanı değişkenine göre, farklılık gösterip göstermediğini incelemek amaçlanmıştır. Çalışma, 66 özel öğrenme güçlüğü tanısı almış öğrenci üzerinde yapılmıştır. Örneklem grubunu oluşturan öğrencilerin 49'u (%74,2) erkek, 17'si (%25,8) kızdır. Katılımcıların en büyüğü 15, en küçüğü 7 yaşındadır. Araştırmaya katılan öğrencilerin 9'u (%13,6'sı) özel öğrenme bozukluğu tanısı almışken, 57'si (%86,4'ü) özel öğrenme bozukluğu, dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanısı almıştır. Araştırmaya katılan öğrencilere Çocuklar için Depresyon Envanteri, Durumluk, Sürekli Kaygı Envanteri ölçekleri uygulanmıştır. Yapılan değerlendirmeye göre klinik depresyon tanısı alan ve almayan çocuklar ele aldığımız değişkenler temelinde karşılaştırılmıştır. Araştırmada Pearson korelasyon analizi yapılarak, t-Testi, Kruskal Wallis-H Testi, Mann Whitney U Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi, Chi-square analizi kullanılmıştır. Kİ Kare ve t-testi kullanılarak yapılan analizlerde depresif belirtileri, klinik tanı alacak durumda olan çocukların, gelişimsel dil becerilerinin ve genel zeka bölümünün genel bilgi, yargılama, şifre alt testlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde düşük bir performans gösterdiği izlenmiştir. Ayrıca yine depresyon grubundaki çocukların diğer gruba göre spor etkinliklere daha az katıldığı izlenmiştir. Anne ve bananın öğretim yılının çocukların toplam zeka düzeyleri üzerinde önemli etkisi olduğu görülmektedir. Gelişimsel dil gelişimin öğrencinin okuma hızında etkili olduğu görülmektedir. Sonuç olarak Özel Öğrenme Bozukluğuna eşlik eden depresyon; gelişimsel, bilişsel ve sosyal değişkenlerle ilişkilidir. Eğitimsel terapi sürecinde duygu durum profilinin değerlendirilmesinin önemli olduğunu vurgulamaktadır. Özel Öğrenme Bozukluğu olan çocuklarda, diğer meslek grupları ile ortak hedefe yönelik çalışma gerektiği düşünülmektedir. Okul öncesi dönemde erken eğitim programlarının oluşturması gerektiği düşünülmektedir.