turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yetişkin bireylerde narsisizm, çocukluk çağı ruhsal travmaları ve ilişki doyumu ile cinsel tutum ve davranışların incelenmesi

Cinsellik, insanlığın oldukça önemli bir parçasıdır. Bu alanda yürütülecek çalışmalar hem alanyazına katkı sağlaması hem de klinik alanda yapılacak çalışmalar için yol gösterici olması açısından önemlidir. Cinsel tutum ve davranışlarla ilgili bu çalışmanın ilk aşamasında konuyla ilişkili olabilecek değişkenler belirlenmeye çalışılmıştır. Alan yazına bakıldığında narsisizm ve erken dönem ruhsal travmalarının bireylerin yakın ilişkilerinde önemli etkilerinin olduğu görülmüştür. Ancak bu değişkenlerin cinsel tutum ve davranışlarla ilişkisi bakımından inceleyen çalışma sayısı çok kısıtlıdır. Bu nedenle öncelikli olarak çalışmanın amacına uygun ölçekler belirlenmiştir bunlar: Beş Faktör Narsisizm Ölçeği, Çocukluk Çağı Travmatik Yaşantılar Ölçeği, İlişki Doyum Ölçeği, Cinsel Risk Alma Ölçeği, Cinsel Tutum Ölçeği ve Cinsel Heyecan Arama Ölçeği'dir. Yukarıda söz edilen ölçekler, online olarak toplamda 350 kişiye uygulanmıştır. 350 kişinin 260'ı daha önce cinsel ilişkiye girdiğini bildirirken; 90 kişi henüz cinsel ilişkiye girmediğini bildirmiştir. Bu kişilere ait verilerin analizleri de ayrıca yapılmıştır. Elde edilen verilerin çözümlemesi SPSS 22 paket programı aracılığı ile yapılmıştır. Araştırma sorularına uygun olacak şekilde bağımsız gruplar t testi, normal dağılmayan ölçekler için ise bu testin non-parametrik karşılığı uygulanmıştır. Son olarak tüm değişkenlerin ilişkilerinin incelendiği pearson korelasyon analizi yapılmıştır. Yapılan analiz sonucunda ise narsisizmin alt boyutlarından kırılgan ve büyüklenmeci narsisizmin cinsel tutum ve davranışlarla ilişkili olduğu görülmüştür. Benzer biçimde travma alt boyutlarından cinsel istismarın da cinsel risk ve cinsel heyecan arama davranışı ile ilişkili olduğu görülmüştür. Duygusal istismarın ise yalnızca cinsel risk davranışı ile ilişkili olduğu bulunmuştur. İlişki doyumunun ise cinsel tutum ve davranışlarla negatif ve pozitif yönde ilişkili olduğu görülmüştür. Elde edilen bulgular son bölümde literatür ışığında tartışılmıştır.
Binge eating behavior: An exploratory study

Çalışmalar ve klinik gözlemler genel nüfusun büyük çoğunluğunun, özellikle de kadınların, bir şekilde yeme bozukluğu yaşadığını göstermiştir. Tıkınırcasına yeme bozukluğunun bir hastalık olarak bu bozuklukların arasında yerini alması çok kısa süre önce olsa da, anoreksia nervoza, bulimia nervoza ve tıkınırcasına yeme bozukluğunun bir alt-tipi olarak her birinin özelliklerini göstermektedir. Bu açıklayıcı çalışma, tıkınırcasına yeme bozukluğu yaşamış olan 8 Türk kadını ile yapılan niteliksel röportajlardan oluşmaktadır. Tüm bu röportajların 'vaka-odaklı' incelenmesi yoluyla, tıkınırcasına yeme bozukluğu ile ilgili nesnel bilgi edinmeye ve bu davranışı gösteren bireylerin öznel deneyimlerini anlamaya odaklanılmıştır. Özellikle, bu bozukluğu gösteren bireyler için tıkınırcasına yeme bozukluğunun amacı ve anlamı incelenmiştir. Röportaj, katılımcıların deneyimlerini, düşüncelerini ve hislerini incelemeyi amaçlayan ucu-açık ve odaklı sorulardan oluşmaktadır. Bu niteliksel verilerden çıkarılan temalar, tıkınırcasına yeme ve diğer yeme bozukluklarına ilişkin nedenbilim literatüründeki teoriler ve örnekler ışığında incelenmiştir. Literatür ile tutarlılık gösteren iki ana tema, tıkınırcasına yemenin kendi kendini denetleme olarak ve öz-farkındalıktan kaçış için kullanılmasıdır.
Üniversite öğrencilerinde mizah anlayışı ve dindarlık: Çukurova Üniversitesi örneği

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin mizah anlayışları ile dindarlığın farklı görüntüleri arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Tarama modelinde yürütülen çalışma, basit rastlantısal yöntemle seçilen 325'i kadın, 252'si erkek toplam 577 kişiden oluşmaktadır. Araştırmanın verilerini toplamak üzere hazırlanan anket formunda sosyo-demografik değişkenlere dair sorular, Çok Boyutlu Mizah Duygusu Ölçeği, İçsel Dini Yönelim Ölçeği ve Dini Dogmatizm Ölçeği kullanılmıştır. Ayrıca 10'lu likert tipi sorular aracılığıyla katılımcılardan dine önem verme düzeyi, öznel mizah algısı ve öznel dindarlık algısı hususunda kendilerini değerlendirmeleri istenmiştir. Verilerin çözümlenmesinde bağımsız gruplar t-testi, Pearson Moment korelasyon ve çoklu doğrusal regresyon teknikleri kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre mizah anlayışı ile dindarlığın farklı görüntüleri arasında negatif yönde, anlamlı ve düşük düzeyde ilişkiler vardır. Mizah anlayışı ile öznel dindarlık algısı arasında ise herhangi bir ilişki tespit edilmemiştir. Bu dört değişken, mizah anlayışı puanlarındaki toplam varyansın %4'ünü açıklamaktadır. Regresyon katsayılarının anlamlılığına ilişkin t-testi sonuçları incelendiğinde ise dini dogmatizm değişkeninin mizah anlayışı üzerinde anlamlı bir yordayıcı olduğu, içsel dini yönelim, dine önem verme düzeyi ve öznel dindarlık algısı değişkenlerinin ise anlamlı bir yordayıcı olmadığı görülmüştür. Buna göre dindarlık değişkenlerinden sadece dini dogmatizmin mizah anlayışını yordama hususunda düşük düzeyde bir etkiye sahip olduğu sonucuna varılmıştır. Ulaşılan bulgular, ilgili alan yazın çerçevesinde tartışılmış, araştırmacılara bir takım öneriler sunulmuştur.
Mobbing, öznel iyi oluş ve mesleki doyum: psikolojik danışmanlar üzerinde bir çalışma

Bu çalışmada psikolojik danışmanların mobbinge maruz kalma durumlarının öznel iyi oluş ve mesleki doyum düzeylerinin anlamlı bir yordayıcısı olup olmadığı araştırılmıştır. Ayrıca psikolojik danışmanların mobbinge maruz kalma puanlarının cinsiyet, yaş ve kıdem değişkeni açısından anlamlı düzeyde farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Bu çalışma ilişkisel tarama modelinde bir araştırma olup, çalışma grubunu, İç Anadolu'da bir ilde görev yapmakta olan 142 Psikolojik Danışman oluşturmaktadır. Araştırmada verilerin toplanmasında, Öğretmenlere Yönelik Yıldırma Ölçeği, Öznel iyi Oluş Ölçeği, Mesleki Doyum Ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda psikolojik danışmanların öznel iyi oluş puanları ile mobbinge maruz kalma puanları ve alt boyutları arasında negatif yönde anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir. Psikolojik danışmanların mobbinge maruz kalma puanları ve alt boyutlarından elde edilen puanlar ile mesleki doyum puanları arasında ise negatif yönde anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, yapılan analizler sonucunda psikolojik danışmanların mobbinge maruz kalma puanlarının mesleki doyum ve öznel iyi oluş puanlarının anlamlı birer yordayıcısı olup olmadığı incelenmiş, çoklu regresyon analizi sonucunda, mobbinge maruz kalmanın psikolojik danışmanların mesleki doyumlarının % 34'ünü, öznel iyi oluşlarının ise %19'unu açıkladığı ve anlamlı birer yordayıcısı olduğu bulgularına ulaşılmıştır. Psikolojik danışmanların mobbinge maruz kalma puanlarının demografik verilere göre farklılaşması değerlendirildiğinde, kadın psikolojik danışmanların erkek psikolojik danışmanlara göre, mesleki uygulamaların, potansiyelin ve sosyal ilişkilerin engellenmesine daha fazla maruz kaldıkları belirlenmiştir. Ayrıca, göreve yeni başlayan psikolojik danışmanların kıdemli psikolojik danışmanlara göre potansiyellerinin daha fazla engellendiği de tespit edilmiştir. Araştırmada elde edilen sonuçlar ilgili alanyazın çerçevesinde tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.
İlkokul öğrencilerinin duygusal zeka düzeyleri ile akran zorbalığı ve okula aidiyet duyguları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı ilkokul üçüncü ve dördüncü sınıf öğrencilerinin duygusal zeka düzeylerini saptayarak duygusal zeka düzeylerinin akran zorbalığı ve okula aidiyet duygularıyla olan ilişkisini tespit etmektir. Bu genel amaç çerçevesinde öğrencilerin duygusal zeka, akran zorbalığı ve okula aidiyet duygusu düzeylerinin ve alt ölçeklerinin cinsiyet, yaş, sınıf düzeyi, kaçıncı çocuk olma durumu, anne-baba eğitim düzeyi ve anne-baba meslek durumuna göre farklılaşıp farklılaşmadığı da incelenmiştir. Bu araştırmanın çalışma grubunu İstanbul ili Tuzla ilçesindeki bir devlet okulunun üçüncü ve dördüncü sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Bu okulun bulunduğu konum itibariyle TÜİK verilerine göre ulaşım ve alt yapı hizmetleri bakımından 'orta gelişmişlik' seviyesinde olduğu tespit edilmiştir. Araştırmaya katılan ilkokul öğrencilerinin 149'u (%43.1) üçüncü sınıf ve 197'si (%56.9) dördüncü sınıfta okumakta olup, toplam 346 öğrencidir. Öğrenciler cinsiyet bakımından eşit sayıdadır (n kız=173, n erkek=173). Öğrencilerin yaş ortalaması ay cinsinden 109. 22 8.20 olarak hesaplanmıştır. Bu araştırmada veri toplama araçları olarak, bir kişisel bilgi formu ve üç ölçme aracı kullanılmıştır. Araştırmada, öğrencilerin zorbalık eğilimlerini belirlemek amacıyla Dölek (2002) tarafından geliştirilen 'Zorbalık Eğilimi Ölçeği', öğrencilerin duygusal zeka düzeylerini belirlemek için Reuven Bar-On ve James D. A. Parker'ın geliştirdiği ve Köksal (2007) tarafından Türkçeye uyarlanan 'Bar-On Duygusal Zeka Ölçeği-Çocuk ve Ergen Formu' ve son olarak öğrencilerin eğitim ve öğrenim gördükleri okula ait olma duygu düzeylerini ölçmek üzere Selçuk ve Güner (1999) tarafından geliştirilen 'Ait Olma Duygusu Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırma sonucunda ilkokul üçüncü ve dördüncü sınıf öğrencilerinin duygusal zeka düzeyleri ile zorbalık eğilimi düzeyleri arasında negatif yönde ve anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Öğrencilerin duygusal zeka düzeyleri ile okula aidiyet duyguları arasında ise pozitif yönde ve anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Yine öğrencilerin zorbalık eğilimi düzeyleri ile okula aidiyet duyguları arasında negatif yönde ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bu bulguların yanı sıra öğrencilerin duygusal zeka, akran zorbalığı ve okula aidiyet duygusu düzeylerinin her birinin cinsiyet, yaş, sınıf düzeyi, kaçıncı çocuk olma durumu, anne-baba eğitim düzeyi ve anne-baba meslek durumuna göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiş olup anlamlı farklılaşmalar bulgular bölümünde ayrıntılı olarak verilmiştir. Bu bulgular ilgili literatür ışığında tartışılmış ve gelecek araştırmacılara ve uygulayıcılara yönelik öneriler sunulmuştur.
Performans başarısızlığı değerlendirme envanteri ve kendinle konuşma anketi'nin Türk sporcu popülasyonu'na uyarlanması ve uygulanması

Bu çalışmanın amacı Conroy ve ark. (2004) tarafından geliştirilen Performans Başarısızlık Değerlendirme Envanteri'nin ile Zervas ve ark. (2007) tarafından geliştirilen Kendinle Konuşma Anketi'nin Türk popülasyonuna uyarlanması ve bir sporcu örnekleminde uygulanmasıdır. Örneklem PBDE için 251 kadın, 401 erkek toplam 652 Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencisi, KKA için ise 157 kadın, 265 erkek toplam 422 Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencisi, sporcu örneklemini çeşitli takım sporlarından 142 kadın, 160 erkek toplam 302 kişi oluşturmaktadır. Yapılan Doğrulayıcı Faktör Analizi ve güvenirlik analizlerinin sonucunda her iki ölçme aracının da Türk popülasyonuna uygun olduğu belirlenmiştir. Sporcu örnekleme uygulanması sonucunda ise PBDE alt ölçeklerinden Önemli Kişilerin İlgisini Yitirme Korkusu'nun, spor deneyimi ile ilişkili olduğu bulunmuştur. Kendinle Konuşma alt boyutları olan Motivasyonel İşlev ve Bilişsel İşlev'in spor deneyimi ile ilişkili olduğu belirlenmiştir. Başarısızlık Korkusu ile Kendinle Konuşma alt boyutlarından bazılarının ilişkili olduğu saptanmıştır.
Madde bağımlılığı tedavisi gören bireylerin bağlanma stilleri ve aleksitimi düzeyi arasındaki ilişki

Bu araştımanın amacı Ankara AMATEM'de madde bağımlılığı tedavisi gören bireylerin bağlanma stilleri ile aleksitimi düzeyleri arasındaki ilişkisinin incelenmesidir. Örneklemi 270 kişi oluşturmaktadır. Betimsel tarama modeli kapsamında veri toplama aracı olarak; demografik bilgi formu, Brennan ve ark. (1998) tarafından geliştirilen, Selçuk ve ark. (2005) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II ile Taylor ve ark. (1985) tarafından geliştirilen ve Dereboy (1990) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Toronto Aleksitimi Ölçeği TAÖ- 26 kullanılmıştır. Aleksitiminin ve bağlanma stillerinin incelendiği regresyon analizi sonuçlarına göre aleksitimi cinsiyete göre değişmemektedir. Bağlanma kaçınması ise kadınlarda daha yüksek rapor edilmektedir. Tüm örneklemde bağlanma stilleri ile aleksitimi toplam puanı arasında ilişki bulunmamaktadır. Aynı zamanda bağlanma kaygısı ve aleksitimi toplam puanı arasında bazı sosyo-demografik değişkenlerinin aracı bir etkisi bulunmamaktadır. Erkeklerde ise bağlanma kaygısı ile aleksitimi arasında sınırda anlamlı yordayıcı bir ilişki mevcuttur. Bununla birlikte tüm örneklemde bağlanma kaygısı ile duyguları ve bedensel duyumları ayırt etme yetersizliği arasındaki anlamlı ilişkiden dolayı bağımlılık süresi ve aile öyküsünün aracı etkisi incelenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre bu değişkenler arasındaki ilişki literatür ile uyumludur. Araştırmada elde edilen bulgular ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
The relationship between environmental chaos and diurnal cortisol levels of preschoolers

Kortizol, hipotalamik-hipofiz-adrenal ekseni etkinliğinin yaygın olarak kullanılan bir göstergecidir. Bu çalışma kaotik ev ve okul öncesi ortamının çocukların bazal kortizol seviyeleri üzerinde, sosyoekonomik statünün de ötesindeki ana, arttırıcı ve etkileşimli rolünü araştırmayı amaçlamıştır. Çalışmaya 75 (47- 83 ay) çocuk, aileleri ve okul öncesi öğretmenleri katılmıştır. Çevresel kaos, ev için CHAOS ve sınıf için LECP ölçekleri ile ölçülmüştür. SES ebeveynlerin gelir ve eğitim durumunun standardize ortalaması olarak hesaplanmıştır. HPA eksen etkinliği diurnal tükürük kortizolü ile ölçülmüştür. Numuneler ev ve okul öncesi kurumlarda, sabah ve öğleden sonra olmak üzere ikişer gün toplanmıştır. Diurnal kortizol eğrileri, gündüz ve öğleden sonra ölçümlerinin farkı olarak hesaplanmıştır. Önceki çalışmaları da replike ederek, ev kortizol eğrilerinin kreştekilerden daha yüksek olduğu, kortizol değerlerinin sabahtan öğleden sonraya doğru daha dik bir şekilde azaldığı gözlenmiştir. Temel hipotezler çok katmanlı doğrusal regresyon analizi ile test edilmiştir. Ev ve kreş ortamındaki kaosun ilgili ortamda ölçülen kortizol seviyeleriyle anlamlı bir ilişkisi görülmemiştir. Beklenenin aksine, kreş ortamındaki kaosun evde ölçülen kortizol eğrisiyle, ev ortamındaki kaosun ise kreşte ölçülen kortizol eğrisiyle, SES'in de ötesinde, özgün ve pozitif bir şekilde ilişkili olduğu görülmüştür. Kreş kortizol değerlerinde çevresel kaosun etkileşimli rolü saptanmış, sonuçlar ev ve kreş ortamındaki kaosun ikili risk yaratabileceğini önermiştir. Bulgular hafif ve orta dereceli kaosun düşük risk örneklemlerinde mikrosistemler arası olası adaptif etkisi ve literatür verileri ışığında incelenmiştir.
Vajinismus tedavisi sonrasında kadınların psikiyatrik belirtileri, cinselliğe bakışları ve evlilik doyumlarındaki değişimin incelenmesi

Vajinismus gelişmekte olan ülkelerde sık rastlanan bir cinsel sorundur. Ülkemizde vajinismusa ilişkin çalışmalar oldukça sınırlıdır. Bu çalışmada, vajinismus hastalığı olan evli kadınların tedavi süreçlerinin sonrasında, tedavi öncesindeki psikiyatrik belirtileri, cinselliğe bakışları ve evlilik doyumlarındaki değişikliklerin saptanması amaçlanmıştır. Bu çalışmada, İstanbul ili sınırları içerisinde yaşayan rastgele seçim yöntemi ile belirlenen tedaviye yeni başlayan 23 vajinismus hastası kadınla çalışıldı. Cinsel Terapi süreci başlamadan önce, Kişisel Bilgi Formu, SCL-90-R, Kadın Cinsel İşlev Ölçeği, Golombok-Rust Cinsel Doyum Ölçeği, Evlilik Uyum Ölçeği uygulanan hastalara tedavi tamamlandıktan sonra aynı ölçekler tekrar uygulandı. Daha sonra tedavi öncesinde ve sonrasında uygulanan ölçekler karşılaştırıldı ve sonuçlar % 95 güven aralığında, p<0, 05 anlamlılık düzeyinde değerlendirildi. SCL-90-R toplam puanlarına göre, hastaların tedavi öncesi somatizasyon, obsesif kompulsif, kişilerarası duyarlılık, depresyon, anksiyete, hostilite, fobik anksiyete, paranoid düşünceler, psikotizm belirtilerindeki düşüşün anlamlı olduğu (p<0,05) ve KCİÖ ve GRCDÖ toplam puanlarına göre, hastaların tedavi öncesi cinsel istek, uyarılma, tatmin, ağrı, sıklık, iletişim, doyum, vajinismus, orgazm bozukluğu ve cinsel doyum alt ölçeklerinin tedavi sonrası puanlarında meydana gelen artışın anlamlı olduğu (p<0,05) saptanmıştır. Vajinismus cinsel işlev bozukluğu olmasının yanı sıra ruh sağlığının birçok bileşeniyle bağlantılıdır. Psikolojik belirtilerin varlığının vajinismus tedavisinde önemli olmasının yanı sıra, vajinismus tanısı alanların yaşadıkları cinsel sorunlar tedavinin uygun bir şekilde ilerleyebilmesi için dikkate alınmalıdır. Vajinismus tanısı alanların kendi cinsel bilgilerini yetersiz buldukları saptanmıştır. Bu sebeple vajinismus tedavisinde cinsel bilgi ve eğitim verilmesinin önemli olacağı düşünülmektedir. Cinsel mitlere yönelik müdahele yapılmasının ve cinsel mitlere inanışların uygun şekilde değiştirilmesinin gerektiği diğer önemli bir sonuçtur. Vajinismus tanısı almış hastaların tedavi sonrası evlilik doyumlarında herhangi bir değişikliğe rastlanılmamış olmasına karşın, psikolojik belirtilerinde düşüş aynı zamanda cinsel işlev ve cinsel doyumlarında artış görülmesi, tedavinin gerekli ve başarılı olduğunu göstermektedir.
Eş uyumu aile içi iletişimi ve anne baba tutumlarının 4-6 yaş çocuğun davranış ve uyumuna etkisinin incelenmesi

Bu araştırma, eşler arası uyum, aile içi iletişim ve anne baba tutumlarının 4-6 yaş arası çocukların davranış ve uyum problemlerine etkisini tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada eşler arasındaki uyum ölçümleri için Locke ve Wallace İlişki Uyum Ölçeği, anne baba tutumlarının ölçümü için ''PARI' aile hayatı ve çocuk yetiştirme tutumu ölçeği, kişisel bilgiler içinse sosyo-demografik form kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini okul öncesi eğitim gören 4-6 yaş çocuğa sahip 100 birey oluşturmaktadır. Katılımcılar İstanbul ili Sultangazi ilçesindeki Özel bir Anaokulu öğrenci velileri arasından gönüllülük esasına uygun olarak seçilmiştir. Araştırmada elde edilen veriler SPSS for Windows 16.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Aile hayatı ve çocuk yetiştirme tutum ölçeğine ait maddelerin betimsel istatistikleri belirlendikten sonra ölçeklerin alt boyutlarıylaaralarındaki ilişkiyi saptayabilmek için Anova ve T testi yapılmıştır. Çalışmanın bulgularına göre; Kişilerin çocuklarına karşı olan tutumları eğitim durumlarına göre anlamlı farklılık göstermektedir. Fark çıkan gruplara baktığımızda ilkokul mezunu annelerin aşırı koruyucu ve daha sıkı bir disipline sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Kişilerin çocuklarına karşı tutumları yaşlarına göre farklılık göstermektedir.41- 50 yaş grubundaki ebeveynlerin aşırı koruma içgüdüsüne sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Kişilerin çocuklarına karşı olan tutumları gelir düzeylerine göre anlamlı farklılık göstermektedir. Düşük gelire sahip olan kişilerin disiplin konusunda daha hassas oldukları bulunmuştur.
Okul öncesi dönemindeki çocukların ritim senkronizasyonlarında müziğe ait duygu durumlarıyla örtüşen ve örtüşmeyen mimiklerin etkisi

Bu çalışmanın amacı, okul öncesi dönemindeki çocukların ritim senkronizasyonlarını sağlamalarında, belirlenmiş olan müzik parçalarına ait duygu durumlarıyla uyumlu olan ve olmayan mimiklerin etkisini değerlendirmektir. Araştırma İstanbul ilinde, 60-71 aylık toplam 96 çocuk ile gerçekleştirilmiştir. Çocukların ritim senkronizasyonlarını ölçmek için araştırmacı tarafından Müzikli Senkronizasyon Görevi geliştirilmiştir. Ayrıca çocukların bilişsel esnekliğinin kontrolü için Baş-Ayak Parmakları-Dizler-Omuzlar Görevinden yararlanılmıştır. Analizlerin sonucunda ilk olarak, müzik parçalarının duygu durumlarıyla örtüşen mimiklerin, çocukların ritim senkronizasyonlarını sağlamalarında daha etkili olduğuna ulaşılmıştır. Çalışmanın ikinci sonucunda ise, araştırma için seçilen duygu durumu türleri fark etmeksizin, uyumun senkronizasyonu olumlu yönde etkilemesidir. Bu sonuçlar, senkronizasyon ölçümleri için geliştirilen diğer çalışmalara paralellik göstermekle birlikte, senkronizasyon ölçümünde müzik ve yüz ifadelerinin etkisine bakılması açısından da literatürde öncüldür. Bedenlenmiş bilişe ait etmenlerin bir arada hareket ettiği, ortak niyete bağlı işbirlikçi faaliyetin gözlemlendiği ve mimik ile müziğe ait duygusal ipuçlarının uyumu sayesinde katılımcıların senkronize olmalarındaki hataların düşük seviyelere çekildiği bir çalışmadır.
Aile içi yaşlılara karşı tutumlar ve psikolojik sonuçları

Aile içi Yaşlılara Karşı Tutumlar ve Psikolojik Sonuçları Araştırma Ekim 1992 -Kasım 1993 tarihleri arasında yapılmıştır. Araştırmanın amacı, Trabzon-Sürmene ilçe merkezinde aileleriyle birlikte oturan yaşlılara karşı aile bireylerinin tutumlarını saptamaktır. Bunun sonucu olarak da yaşlıların psikolojik semptomlarını s ıralamaktır. Genel amaç doğrultusunda, aile bireylerinin tutum ve davranışları üzerinde etkili olabileceği düşünülen değişkenlere ilişkin sorular oluşturarak cevapları aranmıştır. Araştırmada kullanılmak üzere SLC- 90 John Hopkins üniversitesi'nde ayakta tedavi gören psikiyatrik hastalarda semptomatik davranışa yönelik olarak geliştirilmiş klinik değerlendirme ölçeği ile araştırmacı tarafından geliştirilen tutum envanteri kullanılmıştır. ölçekler araştırmacı tarafından geliştirilen 'bilgi form'ları ile birlikte Sürmene ilçe merkezinde yaşayan yaşlılar ve yakınlarına uygulanmıştır. Sonuçlar çeşitli istatistiksel teknikler ve 't' testi kullanılarak çözümlenmiştir. Bu araştırmanın belli başlı bulguları şunlardır: 1- Bu araştırma kapsamına giren yaşlı yakını deneklerin yaşlılara karşı tutumları cinsiyet ve yaş alt grupları dağılımı itibariyle olumludur. Bir başka deyişle, Sürmene ilçe merkezinde aileleriyle oturan yaşlılara karşı aile atmosferinde kabul ve hoşgörü ön2- Aileleriyle birlikte oturan yaşlı kadınlarda, erkeklere göre daha çok olumsuz psikolojik semptoma rastlanmıştır. Ayrıca yaşlı kadın grubu daha çok sıkıntılı olduğunu belirtmiştir. 3 -Beklenenin aksine yaşlıların akrabalarını ziyaret etmede daha çekingen davrandıkları gözlenmiştir. Bunun nedeni kültürel varsayımlar olabilir. 4- Yaşlı yakınlarının yaşlıyı ziyaret sıklığı oldukça üst düzeydedir. Bu durum yaşlıya gösterilen ilgi ve desteğin bir ifadesi olarak kuşaklar boyu yerine getirilmektedir. 5- Yaşlıların yakınları ile yaşamaktan memnun oldukları saptanmıştır. 6- Yaşlıya karşı olumsuz tutum ifadelerinde kadınların erkeklere oranla daha olumsuz bir tutum içinde oldukları tesbit edilmiştir. 7- Yaşlılar için düzenlenmiş kurumlarda yaşlıların kalmasını gerek yaşlılar gerekse yakınları son çare olarak düşündüklerini söylemişlerdir. 8- Aileleriyle birlikte kalan yaşlılarda en çok gözlenen şikayetler bedensel yakınmalar boyutunda olmuştur. 9- Yaşla birlikte meydana gelen ve bu dönemde hızlanan somut yitim ve kayıplar yaşlıları rahatsız eden temel biyo-psikososyal sorunlardır. 10- Bu dönemde yaşlının daha çok desteğe, bakıma ve saygıya ihtiyacı vardır. Yaşlı bunu ancak eski yaşadığı çevrede giderebilir. Bu nedenle yaşlı mümkün olduğu kadar doğal çevresinden koparı İmama lıdır. 11 -Toplumsal ve moral değerlerin baskısı sonucu yaşlı kurumlarına kuşku ile bakan yaşlılar ve yaşlı yakınlarının yaşlılık hakkında yeterli bilgiye sahip olmadıkları 103 saptanmıştır. 12- Fiziksel ve psikolojik durumlarına bakıldığında aileleriyle birlikte kalan yaşlıların daha sağlıklı oldukları; buna karşın kurumlarda kalan yaşlılar ınsa hemen büyük bir çoğunluğunun biyo-psikososyal problemlerle yüz yüze oldukları bu araştırmanın sonuçları ile yaşlı kurumlarında yapılan araştırma sonuçlarının karşılaştırılması sonucu tespit edilmiştir.