turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
TCK madde 257 Görevi kötüye kullanma suçu

'Görevi Kötüye Kullanma Suçu' başlıklı çalışmamızda öncelikle suçun yalnızca kamu görevlileri tarafından işlenebilmesi nedeniyle kamu görevlisi, memur, kamu hizmeti, kamu idaresi ve kamusal faaliyet kavramları açıklanmaya çalışılmıştır. Özellikle kamu görevlisi kavramı Anayasa Hukuku, İdare Hukuku ve Ceza Hukuku yönünden ele alınmıştır. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile karşılaştırmalı hukuktaki durum ve Ceza Kanunu Taslak ve Tasarılardaki düzenlemeler irdelenmiştir. Görevi kötüye kullanma suçunun benzer suçlardan farkı, unsurları ve yargı kararları ile birlikte madde metninde yer alan kişilerin mağduriyeti, kamunun zararı ve kişilere haksız bir menfaat sağlanmasının objektif cezalandırılma şartı mı, yoksa maddi unsura dahil olan netice mi olduğu üzerinde durulmuştur. Son olarak kamu görevlisine ait yargılama usulü incelenmiştir.
Yönetişim ve küreselleşme

Bu çalışma 1990'lı yıllardan bu yana iktisat, siyaset ve kamu yönetimi literatüründe önemli bir yer tutan yönetişim söylemini uluslararası ilişkiler boyutunda ele alıp, yaşadığımız küreselleşme süreci ile birlikte incelemektedir. Bu bağlamda, öncelikle I. bölümde küreselleşmenin kavramsal içeriği ile birlikte geçirdiği tarihsel süreç ele alınacaktır. Daha sonra II. bölümde yönetişim modeli üzerinde durulup, bunun kavramsal içeriği ile birlikte küreselleşmeyle olan bağlantısı ele alınacaktır. Çalışmanın sonuç bölümünde genel bir değerlendirme yapılacaktır.
AB uyum sürecinde Türkiye'de yerel yönetimlerin dönüşümü ve mali özerklik

Türkiye Cumhuriyeti'nin 12 Eylül 1963 tarihinde Ankara Antlaşması'yla başlayan ve bugün itibariyle 50 yılı aşmış olan Avrupa Birliği'ne üyelik süreci, Türkiye'nin birçok alanda reform olarak adlandırılabilecek birçok yeniliği ve yenilik çabasını barındıran bir dönem olarak tarihe kaydolmuştur. Türkiye, bu süreçte AB'nin üzerinde durduğu demokratik standartları sağlamak üzere önemli çabalar sarf etmiştir. Yerel yönetimler, AB'nin kamu yönetimi alanında önem verdiği idari yapılardandır. Halkın yönetime katılması ve demokrasinin tabana yayılmasında özel önem atfedilen yerel idarelerin merkezi idareye hem karar alma noktasında hem de mali bakımdan bağımlılığının azaltılması, AB'nin kurumsal olarak destek verdiği konulardır. AB'nin geniş çaplı katılımla onayladığı hemen her metinde yerel idare ve yerel idarelerin merkezi idarelere karşı güçlendirilmesi gereğine vurgu yapılmaktadır. Türkiye, kuruluşundan bu yana merkeziyetçi idari yapıya sahip bir devlet olmuştur. Merkeziyetçi kamu idaresinin getirdiği sakıncalar ve zorluklar ise hemen her hükümetçe vurgulanmış ve merkeziyetçi yapının esnetilmesi adına çalışmalar yapılmıştır. Bu çalışmalarda ekseri olarak yerel idarelerin merkeze finansal bağımlılıklarını azaltmak ve idari yönden yerel idare yetkilerinin artırılması üzerinde durulmuştur. Merkezi Hükümet Teşkilatı Araştırma Projesi, İçişleri Hizmet ve Teşkilatını Yeniden Düzenleme Projesi ve Kamu Yönetimi Araştırma Projesi başta olmak üzere birçok çalışma yapılmıştır. Bugün geldiğimiz noktada merkeziyetçi yapının sürdüğü, yerel idarelerin idari ve mali yönden merkezi idareye büyük orandaki bağımlılıklarının devam ettiği, akademik ve idari çevrelerce kabul edilen görüştür. Çalışmada, ilk olarak AB, AB'nin kurumsal yapısı içerisinde yerel idarelerin yeri aktarılmaya çalışılmıştır. Daha sonra Türkiye kamu yönetiminde yerel idarelerin yeri ve AB'ye uyum sürecinde geçirdikleri dönüşüm aktarılmaya çalışılmış ve son olarak yerel idarelerin mali özerkliği kavramsal olarak aktarımış ve son olarak Türkiye yerel idarelerinin, AB'nin seçilen ülkeleriyle mali özerklik boyutlarını kıyaslayan bir analize yer verilmiştir.
The Impacts of environmental thought on planning: A case study of Turkey

oz PLANLAMADA ÇEVRESEL DÜŞÜNCENİN ETKİLERİ: TÜRKİYE ÖRNEĞİ Bilgin, Haluk Yüksek Lisans, Kentsel Politika Planlaması ve Yerel Yönetimler Ana Bilim Dalı Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Melih Ersoy Aralık 1999, 260 Sayfa Bu çalışma, Türkiye örneğinde bir 'çevreye duyarlı planlama sistemi' geliştirmek amacıyla yapılmıştır. Bu çerçeve içinde öncelikle çevresel düşüncenin değişen içeriği tarihsel bir bakış açısıyla irdelenmiştir. Çevresel düşünceyi günümüze kadar olan gelişiminde iki farklı bakış açısıyla inceleyebiliriz: Ekolojik olmayan tekno- merkezli yaklaşım ve ekolojik olan eko-merkezli yaklaşım. Fiziksel planlama ile çevre arasındaki ilişkinin kurulabilmesi için çevresel düşüncenin iki temel paradigması olan eko-merkezli ve tekno-merkezli yaklaşımların oluşturduğu kentsel gelişme yaklaşımları tartışılmıştır. Çünkü, insan doğal çevre üzerinde yaratabileceği zincirleme etkileri kontrol etmek zorundadır. Aksi halde istemediği etkilerle karşılaşacaktır. Bu tez kapsamında insanın kendi kaderini kontrol etme aracı olan planlamanın, yapay çevreler yaratırken zincirleme etkileri de değerlendirmek zorunda olduğu vurgulanmıştır. Bu amaçla Türkiye örneğinde değişik çevre koruma araçları ve fiziksel planlamada çevresel değerlerin nasıl ele alındığı irdelenmiştir. Son olarak, bütünüyle tekno-merkezli bir yaklaşım içeren Türkiye'deki fiziksel planlama sistemine çevresel öğelerin entegre edilmesine yönelik öneriler getirilmiştir.
Yerel yönetimlerde katılım ve kent konseyleri

Katılım, demokrasinin işler hale gelebileceği en temel yapıdır. 2004 yılından itibaren Yerel Gündem 21 ve beraberinde gelen yasal düzenlemeler ile toplumun tüm kesiminin yönetimde aktif olarak yer alabileceği mekanizma olan kent konseyleri devreye girmiştir. Kent konseyleri, hizmet kalitesinin arttırılmasının yanı sıra kentlileşme bilincinin sağlanması gibi önemli görevler üstlenmiştir. Türkiye'de kent konseylerinin belirtilen görevlerine karşın ne ölçüde işlevsel olabildiği tartışmalıdır. Kent Konseylerinin etkinlik kazanması oranında, katılımcı yönetim anlayışının yaygınlık kazanacağı ve buna karşılık yönetimin tek taraflı ve buyurgan kararlarının azalacağı beklenebilir bir gelişmedir. Ayrıca kent konseyleri, oy vermekle sınırlı pasif vatandaşların, yaşadıkları kentin sorunları hakkında çözüm önerileri getirebilecekleri aktif vatandaşa dönüşümüne katkı sağlayacaktır. Tezde kent konseyleri farklı boyutları ile ele alınmıştır. Bu bağlamda kent konseylerini işlevsel olarak etkisiz hale getiren yapısall, siyasal ve toplumsal sebepler incelenmeye çalışılmıştır. Bu doğrultuda kent konseylerinin mali durumu, aldığı kararların niteliği, belediyeyle olan ilişkisi, belediye başkanıyla olan etkileşimi gibi çeşitli hususlara, buna ilişkin çeşitli tartışmalara ve önerilere yer verilmiştir. Tezde, Nilüfer Kent Konseyinin yapısı ve işleyişi de bir örnek olarak incelenmiştir.
1982 Anayasası sonrasındaki kurulan hükümetlerin insan haklarının gelişimine katkısı (1983-2000)

İnsan Hakları kavramı çağımızda bütün toplumsal kavramların ve ideolojilerin takdirini ve kabulünü kazanmıştır. Bu kabul, İnsan Haklan amacı gerçekleştirmek üzere, yeryüzünün farklı coğrafi bölgelerinde ulusal ya da uluslararası düzeyde birçok yasal ve sivil oluşumlar meydana getirmiştir. Kabulü olumlu olmasına rağmen, İnsan Haklan'in korunması düzeyinde aynı durumdan bahsetmek mümkün değildir. 1980 sonrası ve özellikle 1982 Anayasası sonrası İnsan Haklan'in korumak maksadıyla birçok girişimler ve oluşumlar da artış gözlenmektedir. TC Hükümetleri bu oluşumun dinamik yapısı olarak öncülük etmeye çalışmaktadır. Çünkü 1982 Anayasası' mn tek yanlı bakışını ortadan kaldırmadıkça İnsan Haklan alanında istenilen gelişmeleri sağlamak mümkün görünmemektedir. Bu çalışmada İnsan Haklan'in koruma amaçlı resmi ve sivil girişimlerin dışında olan Hükümetlerin konuyu programlarında ele alışlan ve uygulamaları incelenmiştir. Tarihsel olarak ülkemizin anayasal süreçte İnsan Haklan'nın gelişimine bakışı ve bunun uygulaması ve geliştirilmesi konusunda hükümetlerin çabalan somut şekilde incelenmiştir.
Cumhurbaşkanlığı hükümet sisteminde Cumhurbaşkanı'nın düzenleyici işlemleri

2017 Anayasa değişiklikleri ile Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi'negeçilmiş ve yürütme organının yapısında önemli değişiklikler olmuştur. Değişiklikle beraber yürütme erkine tek başına Cumhurbaşkanı sahip olmuş ve Bakanlar Kurulu ilga edilmiştir. Yürütme organının düzenleyici işlemlerinden olan kanun hükmünde kararname ve tüzükler Anayasadan kaldırılmıştır. Değişiklik sonrası yürütme organına asli ve özerk düzenleme yetkisi verilmiştir. Bu kapsamda yürütme yetkisine ilişkin konularda Cumhurbaşkanı'naCumhurbaşkanlığı kararnamesi çıkarma yetkisi verilmiştir. CumhurbaşkanıAnayasa'da belirtilen şekilde ve konularda yönetmelikler ve Anayasa'da yer almayan adsız düzenleyici işlemler de yürürlüğe koyabilecektir. Ayrıca Kanun hükmünde kararnamelerin kaldırılmasıyla Türk hukukunda ilk kez olağanüstü hal dönemlerinde de doğrudan Cumhurbaşkanı'nın kanun hükmünde olağanüstü hal Cumhurbaşkanlığı kararnamesi çıkarabileceği hüküm altına alınmıştır. Anayasa değişikliği ile Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin alanı ve sınırları konusunda bazı çeşitli belirsizlikler ortaya çıkmış olup, bu çalışmada bu sorunlara yönelik çözümler sunulmaya çalışılacaktır. Yürütme organının düzenleyici işlemlerinin cumhurbaşkanlığı sistemindeki konumu, etkili düzenlemeler olup olmadığı ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin nitelikleri(m.104/17) ve kanunlar karşısındaki durumu ele alınacaktır. Ayrıca olağanüstü halCumhurbaşkanlığı kararnamelerinin özellikleri, olağan ve olağanüstü halCumhurbaşkanlığı kararnamelerinin hukuk devleti ile uyuşup uyuşmadığınınortaya konulması ve düzenleme yetkisinin ABD'de hangi alan ve sınırlardatanındığının tespiti tezin diğer amaçlarıdır. Cumhurbaşkanlığı kararnamesi ile Cumhurbaşkanı'na olağan dönemlerde de asli nitelikte düzenleme yetkisinin tanınıp tanınmadığı ve Anayasanın dörtmaddesinde (m. 104/9, 106 /11, 108/4, 118/6) düzenlenecek Cumhurbaşkanlığı kararnameleri ile Cumhurbaşkanı'na mahfuz bir düzenleme alanının oluşturulup oluşturulmadığı konuları tezin içeriğinde ele alınmıştır.
Adil yargılanma hakkı bağlamında işkenceye uğramama hakkı

Geçtiğimiz yüzyıl insanlığın hemen her alanında sıçrama zamanı olduğu gibi insan haklarının da belki hiç olmadığı kadar korunmaya çalışıldığı ve bu alanda resmi ve sivil çalışmaların yoğunlaşarak yasal düzenlemeler şeklinde somutlaştığı bir yüzyıl oldu. Bu faaliyetlerden birisi de, asırlardır insanlığın en büyük ayıplarından olan işkence, insanlık dışı ve onur kinci muamele ve cezaların engellenmesi amacıyla yapılan çalışma ve düzenlemelerdir. Bir insanlık suçu olan işkence ve diğer kötü muamelelerin yasaklanması ve en önemli insan haklarından olan adil yargılanma hakkı bağlamında kutsal bir hak olarak hukuk tarihindeki yerini alması yolundaki çabalar ve bu çabaların ürünü olan ulusal ve uluslararası düzenlemeler çalışmamızın özünü oluşturmaktadır. Bu düzenlemeleri gördükten sonra Avrupa Birliği yolunda ilerlemek isterken önüne sıkça 'İşkence ve diğer kötü muamelelere uğramama hakkı' ve bu hakkın ihlali ile ilgili problemler çıkan Türkiye'de bu konuda yapılan çalışmaların neler olduğu, ne kadar yeterli ve uygulanmakta olduğunu açıklayarak artık ülkemizin sicilinden silinmesi gereken bu konu ile ilgili olarak ülkemize özgü önerilerde bulunduk. IX
Belediyelerde stratejik planlama sorunları üzerine bir araştırma: Çanakkale Belediyesi örneği

Belediyelerde, stratejik yönetim anlayışı kapsamında uygulamaya konulan stratejik planlama çalışmaları, içeriği dahilinde bulunan konularda büyük oranlarda etkenlik ve etkililik sağlamıştır. Stratejik planlama sürecinde gerçekleştirilen verimli çalışmaların yanında, bir takım sorunlar da ön plana çıkmıştır. Bu araştırmada, genel olarak stratejik planlama yapan belediyelerin karşılaştığı sorunlar tespit edilerek, bu sorunlara karşı en etkin çözüm önerileri geliştirilmeye çalışılmıştır. Özel bir araştırma evreni oluşturan Çanakkale Belediyesi'nin stratejik planlama uygulamalarında, olumlu örnek niteliğinde gösterilmiş ve çözüm geliştirmede kullanılmıştır. Stratejik planlama sürecinde, belediyeler arasında görülen idari, mali ve siyasi farklılıkların belediyelere yansımaları, hedef ve amaçların belirlenmesindeki öncelikler, planlama mevzuatının uygulanmasındaki farklılıklar, üst yöneticilerin stratejik planlamaya bakış açılarındaki farklılıklar, bütçe oluşturma konusunda izlenen yollar ve personelin stratejik planlamayı algılamasında ortaya çıkan farklılıklar bir bütün olarak ele alınarak yorumlanmıştır. Yapılan alan araştırması, anket çalışması ve bireysel görüşmeler neticesinde ortaya konulan sorunlarla ve bu sorunların çözümünü sağlayabilecek en etkin yöntemlerin belirlenmesi ile oluşturulan bu çalışmanın, literatürde eksik olan kaynak sıkıntısına da belli oranda katkı sağlayacağı umulmaktadır. Bunun yanında, yapılan anket çalışması, personele sorunlarını ifade etme fırsatı yaratması ve farklı düşünceleri yansıtması bakımından önemli bir çalışma niteliği taşımaktadır.
Avrupa Birliği'nde ve Türkiye'de Çevre Hukuku

tarih 79/923 EEC sayılı Konsey direktifinin tam karşılığı Türk Mevzuatında kabuklu canlıların yetiştiği alanlar, hiçbir şekilde düzenlenmiş değildir. Dolayısıyla, Türkiye'nin AB' ne katılması ile 55 Prof. Dr. Pazarcı, Hüseyin: Avrupa Topluluğu'nda ve Türkiye'de Çevre Mevzuatı. Sh. 62 -66. TÇSV Yay. Çevre Üzerine. 83 birlikte bu tür noksanliklarx gidermek amacıyla mevzuatını tamamlaması gerekecektir. Her iki mevzuat karşılaştırıldığında AB mevzuatında ele alınan çevre konuları ile ilgili olarak, Türk mevzuatında genellikle düzenlemelerin bulunduğu görülmektedir. Avrupa Birliği Çevre Mevzuatı ile Türk Çevre Mevzuatının benzerlik göstermesinin başlıca sebeplerinden biri, AB' ne tam üyelik başvurusundan önce Türkiye'nin çevre korunması konusunda AB mevzuatından ve Federal Almanya mevzuatından ve standartlarından yararlanmış olmasıdır. Bazı standartlar belirleninceye kadar Avrupa Birliği standartlarının Türkiye'de doğrudan geçerli olacağını öngören düzenlemelerde mevcuttur. Örneğin, 1986 tarihli Hava Kalitesinin Korunması Yönetmeliğinin 47. Maddesi, TSE standardı bulunmayan konularda bu belirleme yapılana kadar 'AET standartlarındaki değerlerin esas alınmasını' öngörmektedir. Avrupa Birliği yargılama makamı ATAD ve Türkiye'deki üst yargı makamları çevrenin korunmasına özel bir önem vermektedirler.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin taraf devletlere yüklediği pozitif yükümlülükler

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin sağladığı temel hak koruması bireylerin özgürlük alanlarını devletin müdahalesine karşı korumakla sınırlı değildir. Sözleşme'de yer alan hakların yalnızca savunma hakları niteliğinde olmadığı, daha geniş koruma sağlayan bir içeriğe sahip olduğu, Sözleşme'de güvence altına alınan yargısal hakların özellikleri dikkate alındığında açıkça görülmektedir. Bu haklar çerçevesinde devletten, pozitif tedbirler almak suretiyle temel hakları kullanılabilir hale getirmesi ve güvence altına alması talep edilmektedir. Yaklaşık 30 yıldan beri, Avrupa İnsan Hakları Komisyonu ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Sözleşme'deki temel hak ve güvencelerden pozitif yükümlülükler kavramını geliştirmiştir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Sözleşme'nin 1. maddesindeki hakları tanıma ödevinin taraf devletlere yalnızca negatif yükümlülükler değil, aynı zamanda pozitif yükümlülükler de getirdiğini içtihadıyla ortaya koymuştur. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, dinamik ve gelişmeci yorum yaparak sürekli geliştirdiği içtihatlarla Sözleşme'deki özgürlüklerden yargı organları önünde ileri sürülebilecek pozitif haklar, bir başka deyişle devletin temel hakları koruma yükümlülüğünün kapsamını genişleten pozitif yükümlülükler geliştirmiştir. Bu tezin amacı, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin taraf devletlere yüklediği pozitif yükümlülüklerin neler olduğunu Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ışığında ortaya koymaktır. Bu bağlamda pozitif yükümlülük kavramı, pozitif yükümlülüklerin amacı, türleri üzerinde durulmuş ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin içtihatlarından örnekler verilmiştir.
İnsan hakları ve kamu özgürlükleri bağlamında anayasa ve anayasacılık hareketleri: 2001 anayasa değişiklikleri

Çalışma, yürürlüğe girişinden bir süre sonra olumsuz anlamda eleştiri konusu olan 1982 Anayasa'sının, yapılan anayasa değişiklikleri sonrasında, temel hak ve özgürlüklere yaklaşımını inceleyecektir. Temel hak ve özgürlüklere ilişkin birçok değişiklik yapılmış olsa da, geniş kapsamlı olması dolayısıyla, temel olarak 2001 değişiklikleri incelenecektir. 2001 Anayasa değişiklikleriyle, temel hak ve özgürlüklerin sınırlanması konusunda, Anayasa'nın ilk hali ile karşılaştırmalı olarak sistem değişikliğine gidilmiştir. Çalışma bu çerçevede, 2001 Anayasa değişiklikleri sonucu, temel haklar ve hürriyetleri konusunda, mevcut hukuksal durumda ortaya çıkan yenilikler yeterli olmamakla beraber, 1982 Anayasasının ilk haline göre önemli biçimde ilerleme kaydedildiğini ileri sürecektir. Bunun nedenlerinin başında 1961 Anayasası ile kıyaslandığında ise değişikliklikler bu anayasanın gerisinde kalmış olduğu ileri sürülecektir.
Ekonomik istihbaratın küreselleşme içerisindeki yeri ve önemi

Küreselleşme süreci ile birlikte ekonomik alanda yürütülen uygulamalar değişerek gelişmeye ve çeşitlenmeye başlamıştır. Küreselleşme sürecinin en fazla yaşandığı ekonomik alanda, küresel ekonomin yeni kurallarına uygun olarak faaliyetlerin yürütülmesi, önem verilmesi gereken bir konu olmuştur. Küreselleşme, ekonomik faaliyetlerin hızla büyüyerek yoğunlaşmasını sağlamıştır. Ulusların ekonomi politikaları küreselleşme ile birlikte değişmeye başlamıştır. Buna paralel olarak da ekonomik işletmeler, küresel ekonominin oluşturduğu yeni ortama uyum sağlama yarışı içerisine girmişlerdir. Rekabet kavramı küreselleşme ile birlikte gelişmiş, rekabet gücünü elde bulundurmak işletmeler için hayati öneme kavuşmuştur. Ülkeler ekonomik hayatlarını geliştirmek, korumak ve vatandaşlarının refahını artırmak için, küreselleşme sürecinin getirdiği yeni koşullara uyum sağlama ve mücadele çabasına girmişlerdir. Bu mücadelede bilgi elde etmek büyük yer tutmaktadır. Bilginin sistemli bir şekilde elde edilmesi istihbarat faaliyetleri ile mümkündür. Ekonomik istihbarat faaliyeti, ekonomik bilginin elde edilmesini sağlamaktadır. Ekonomik istihbarat sistemlerinin oluşturulmasıyla küreselleşme süreci daha rahat anlaşılabilecek ve bu süreç ekonomin aktörleri tarafından daha rahat yönetilebilecektir.
Avrupa Konseyi'nde stratejik dağ yönetişimi modeli:Türkiye için bir yaklaşım

Dünyadaki temiz su kaynaklarının büyük bir bölümünün karşılandığı dağlık alanlar doğal kaynaklarının yanı sıra çoğu kere sınırlı kapasitedeki beşeri sermayesi ile de korumacı özel yönetim gerektiren alanlardır. Ancak dünyanın yaklaşık %26'sını kaplayan dağlık alanlar özellikle insanların doğal çevreye verdikleri zararlar ile tahribata uğramış ve sürdürülebilir kalkınma politikaları yönüyle de ihmal edilmişlerdir. 1990'lı yıllarda verilmeye başlayan önem sonucunda 1992 yılındaki Birleşmiş Milletler Çevre ve Kalkınma Konferansı'nda dağlık alanlar konusu, 'Hassas Ekosistemler' olarak özel bir başlık halinde değerlendirilmeye alınarak nitelik kazanmıştır. Böylelikle dağ, dağlık alan kavramları tüm dünyanın gündeminde tartışılmıştır. Dağlık alanlarla ilgili ortak çalışmaların gerçekleştirilememesi, her ülkenin farklı fiziksel koşullara sahip olması sebebiyle birbirinden farklılık gösteren eğim, yükselti ve topografya gibi ülkeden ülkeye değişen kriterlerle tanımlanmasından kaynaklanmaktadır. Uluslararası düzeyde ortak bir tanım yapılamadığı için hükumetlerce ortak bir politika da izlenememektedir. Dağlık alanlardaki doğal kaynakların rasyonel yönetimi ve buralarda yerleşik nüfusun sosyo-ekonomik açıdan yaşam kalitesi standartlarının gelişimlerinde yaşanan sorunlar Avrupa'da bölgesel gelişmeye yönelik çalışmalarda önemli yer tutmaktadır. Buna karşılık Türkiye'de dağlık alan yönetimine ilişkin akademik çalışmaların yok denecek kadar az olması, daha çok ormanlar konusuna odaklanılması, bu çalışmanın konusunun tercih edilmesinin temel nedenidir. Bu araştırmada,'dağlık alanların yönetiminde bir metot olarak yönetişim pratiğinin kullanılabilirliği' değerlendirilmiştir. Ayrıca, Dünya'da, Avrupa ülkelerinde ve Türkiye'de dağlık alanlara verilen önemle birlikte uluslararası sözleşmeler ve araştırmalar özellikle Avrupa Konseyi yönüyle çok yönlü değerlendirilmiştir.
Şiilikte siyasal iktidar ve itaat

Yapılan bu tez çalışmasında İslami bir mezhep olan Şiiliğin siyasal görüşleri bağlamında siyasal iktidar ve itaat konularına kuramsal bakış açısı getirilmeye çalışılmıştır. İslami ilkesellik olan din-devlet bütünleşmesi ve bir takım Şii inanç temelleri de incelemeye tabi tutularak Şiiliğin siyasal iktidara yönelik iki temel öğretisi açıklanmıştır. Şiilik siyasal iktidar tasarımını dinsel ilkelere uyumlu bir esasa oturtmuş ve kurumsal siyasal iktidan doğrudan Tanrısal zorunluluğun mantıksal sonucu olarak kabul etmiştir. Üstün özelliklere sahip bir önder temelinde kurgulanan İmamet Öğretisi hem ideal iktidar modeli olarak benimsenmiş, hem de din - devlet Bütünleşmesine iyi bir örnek olarak değerlendirilmiştir. İmamet modelini Mehdi kimliğinin etkisiyle ötedünyalı bir öğretiye dönüştüren Şii düşünce, ortaya çıkan düşünsel boşluğu ulema temelli iktidar fikriyle aşmaya çalışmıştır. XX yüzyılın ikinci yansında Humeyni bu fikri geliştirerek din adamının yönetimi biçiminde açıklanabilecek Velayet - i Fakih öğretisini ortaya koymuştur. Her iki iktidar modelinin değerlendirildiği başlıklardan sonra tez çalışmasında Şii düşüncenin itaat ve itaatsizlik, bu bağlamda siyasal iktidarın meşruiyeti konularına açıklık getirilmeye çalışılmıştır. Özellikle ' Şii devrimciliği ' ve ' pasif itaatsizlik ' konuları arasındaki karşıtlığa dikkatler çekilmiştir.
İstanbul'daki Suriyeli savaş göçmenlerinin kentsel coğrafya üzerindeki dağılışı

Jeopolitik konumu nedeniyle Türkiye, 19. yüzyıldan sonra gerçekleşen göç akımlarında önemli bir rol oynamıştır. Küreselleşmiş dünyada göç hareketlerinin küreselleşmesi, göç kavramına yeni bir boyuttan bakılmasını zorunlu kılmıştır. Arap Baharı'nın Suriye'deki etkisiyle başlayan isyanlar, iç savaşa giden yolu hazırlamıştır. Bu savaş, tüm dünyayı etkileyen büyük bir göç dalgasına yol açmıştır. Türkiye, 2011'den itibaren Suriye'den gelen göç konusunda kilit rol oynamıştır. Türkiye ile Suriye arasındaki sınır, Türkiye'ye göç dalgalarını kolaylaştırmıştır. Bugün Türkiye'de 3.613. 389 kayıtlı Suriyeli göçmen vardır. İstanbul geçici koruma altında olan en fazla Suriyeliye ev sahipliği yapmaktadır. Bugün İstanbul'da ikamet eden 546. 238 göçmen, şehrin bazı bölgelerinde yoğunlaşmıştır. Bu yoğunlaşma, bu bölgeler üzerinde diğer ilçelere göre daha yüksek bir etkiye neden olmaktadır. Bu dağılım aynı zamanda Suriyelilerin kentle bütünleşmesinde ve kentin bu yeni kitlesel ve uluslararası göçle bütünleşmesinde belirleyici bir role sahiptir. İstanbul yeni bir göç deneyimi yaşamaktadır. Suriyeli göçü, göç kavramının yeniden tartışılmasını sağlayacak yeni bir sorun kümesi getirmiştir. Bu bağlamda, bu çalışmanın temel amacı Suriyeli göçünün İstanbul'daki dağılımını ve bunun kentsel değişimler üzerindeki etkisini incelemektir.