turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 6 yaş grubu çocukların benlik kavramlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi

Bu araştırmada okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 6 yaş grubu çocuklarının benlik kavramlarının çeşitli değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir. Bu araştırmanın evrenini, İstanbul ili Kadıköy ve Pendik ilçelerine bağlı bazı mahallelerdeki, gelir düzeyi yüksek ailelerin okul öncesi kurumlarına devam eden 6 yaş çocukları oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemine 93'ü kız 87'si erkek olmak üzere 180 çocuk alınmıştır. Bu araştırmada veri toplama aracı olarak 6 yaş çocukları için geliştirilmiş Demoulin Çocuklar İçin Benlik Algısı Testi kullanılmıştır. Bu araştırmanın bağımlı değişkeni benlik kavramıdır. DBAT'den toplam benlik kavramı puanı, öz yeterlilik ve özsaygı olmak üzere üç ayrı puan elde edilmiş ve bu üç puan bağımlı değişken olarak ele alınmıştır. Araştırmanın bağımsız değişkenlerini ise çocukların cinsiyeti, anne baba eğitim durumu, annenin çalışma durumu, kardeşin olup olmaması, okul öncesi kuruma devam etme süresi, okul öncesi kuruma devam etme süresi ve okul öncesi kuruma başlamadan önce çocuğa bakım veren kişiler oluşturmaktadır. Verilerin analizi için, bağımsız değişkenlerin iki kategorili olduğu durumlarda t-testi, üç ve daha fazla kategori olduğu durumlarda Kruskal Wallis-H testi, anlamlı bir farkın çıkması durumunda bu farkın hangi gruplar arasında olduğunu görmek için Post Hoc testi olarak da Mann Whitney- U testi kullanılmıştır. Çocukların benlik kavramı puanlarının anne eğitim durumu, baba eğitim durumu, okul öncesi kuruma devam ettiği süre, okul öncesi kuruma başlamadan önce bakım veren kişiye göre anlamlı fark gösterdikleri; cinsiyet, anne çalışma durumu ve kardeşi olup olmaması durumuna göre ise anlamlı fark göstermediği bulunmuştur. Çocukların özsaygı puanlarının anne eğitim durumu, baba eğitim durumu, okul öncesi kuruma devam ettiği süre, okul öncesi kuruma başlamadan önce bakım veren kişiye göre, anlamlı fark gösterdiği; cinsiyet, annenin çalışma durumu ve kardeşi olup olmaması durumuna göre ise anlamlı fark göstermediği bulunmuştur. Çocukların öz yeterlilik puanlarının, baba eğitim durumu, okul öncesi kuruma devam etme süresi, okul öncesi kuruma başlamadan önce bakım veren kişiye göre anlamlı fark gösterdiği; annenin eğitim durumu, kardeşi olup olmaması, cinsiyet ve annenin çalışma durumuna göre ise anlamlı fark göstermediği bulunmuştur.
The relation of family boundary violation to subjective well-being and trait anxiety among adolescents

Bu çalışmanın amacı aile içi sınır ihlalinin ergenlerde öznel iyi oluş ve sürekli kaygı ile ilişkisini incelemektir. Çalışma grubu ön ergenlik ve ileri ergenlik döneminde bulunan, 11 ile 18 yaş arası, 723'ü kız ve 582'si erkek olmak üzere 1305 katılımcıdan oluşmuştur. Veri toplama aracı olarak Aile İçi Sınır İhlali Ölçeği, Pozitif Negatif Duygu Ölçeği, Öğrenci Yaşam Doyumu Ölçeği Kısa Formu, Çocuklar İçin Durumluk ve Sürekli Kaygı Ölçeği-Sürekli Kaygı Formu ve araştırmacı tarafından geliştirilen demografik bilgi formu kullanılmıştır. Sınır ihlalinin boyutları olan koalisyon oluşturma, olgunluğa teşvik ve akran düzeyi iletişim ile öznel iyi oluşun boyutları olan yaşam doyumu, pozitif duygulanım ve negative duygulanım arasındaki ilişkiyi ölçmek amacıyla ve yine sınır ihlalinin boyutları ile sürekli kaygı arasındaki ilişkiyi ölçmek amacıyla bir dizi Pearson korelasyon analizi gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların öznel iyi oluş puanları ve sürekli kaygı puanlarını cinsiyet ve ergenlik evresi açısından karşılaştırmak için t-test kullanılmıştır. Sonuçlar koalisyon oluşturmanın; yaşam doyumu ile negatif, negatif duygulanım ve sürekli kaygı ile pozitif yönde ilişkili olduğunu ortaya koymuştur. Öte yandan olgunluğa teşvik ve akran düzeyi iletişim ayrı olarak yaşam doyumu ve pozitif duygulanım ile pozitif yönde, sürekli kaygı ile negatif yönde ilişkili bulunmuştur. Ayrıca çalışmada kızların öznel iyi oluşu erkeklere göre, ileri ergenlerinki ise ön ergenlere göre daha düşük bulunmuştur. Kızların sürekli kaygı puanları ise erkeklere göre daha yüksek bulunmuştur. Korelasyon sonuçları göz önünde bulundurulduğunda, sınır ihlali boyutlarının birbirleri arasında tutarsızlık göstermesi kullanılan ölçeğin kültüre duyarlı olmayabileceğini düşündürmüştür. Gelecek çalışmalar için Türk aile yapısına uygun sınır ihlali ölçekleri geliştirmek önerilebilir.
112 acil sağlık hizmetleri personelinde psikolojik sağlamlık ve sosyo-demografik değişkenlerin işe bağlılıkla ilişkisi

Bu araştırmada afet ve acil durumlarda müdahale ile görevli 112 Acil Sağlık Hizmetleri personelinin psikolojik sağlamlık düzeyleri ile işe bağlılık düzeylerini belirlemek; psikolojik sağlamlığın ve sosyo-demografik değişkenlerin işe bağlılık ile ilişkisini ortaya koymak amaçlanmıştır. Çalışma grubunu Çanakkale ilinde 112 acil sağlık hizmetlerinde çalışan 273 personel oluşturmuştur. Araştırma nicel araştırma yönteminden tarama modelleri arasında yer alan ilişkisel tarama modeline dayandırılmıştır. Veri toplamada 'Sosyo-Demografik Bilgi Formu', 'Utrecht İşe Bağlılık Ölçeği' ve 'Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği'nden yararlanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkiyi belirlemede Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Bağımsız değişkenlerin bağımlı değişkeni yordayıcı güçlerini belirlemede ise hiyerarşik regresyon analizinden yararlanılmıştır. Analiz sonuçları 112 acil sağlık personelinin psikolojik sağlamlık düzeyleri ile işe bağlılık düzeylerinin ortanın üzerinde olduğunu göstermiştir. İşe bağlılığın psikolojik sağlamlıkla ilişkisi pozitif yönde anlamlı olarak saptanmıştır. İşe bağlılığın sosyo-demografik değişkenlerden; nöbet listesinden memnun olma, çocuk sahibi olma, aile ile iletişim ve mesleğini isteyerek seçme ile ilişkisi anlamlı olarak bulunmuştur. Psikolojik sağlamlık ve sosyo-demografik özellikler birlikte işe bağlılıktaki toplam varyansın %19,5'ini açıklamıştır. Çalışma sonucunda elde edilen bulgular doğrultusunda afet ve acil yardımda görev alacak personelin eğitimi ve yönetimi konusunda uygulayıcılara ve araştırmacılara bazı önerilerde bulunulmuştur.
Mizah duygusu ölçeği'nin Türkçe uyarlaması: Dilsel eşdeğerlik, güvenirlik ve geçerlik çalışması

Mizah duygusu, bireyin bir şeylerin komik yönünü görebilme, algılayabilme ve komik şeyler üretebilme yeteneğini veren, bilişsel, sosyal ve duygusal bileşenleri olan karmaşık bir kişilik özelliğidir. Bu araştırma mizah duygusu için bireysel farklılıkları ölçen Mizah Duygusu Ölçeği'ni (Sense of Humor Questionnaire-6-R) Türkçe'ye uyarlamak amacıyla yapılmıştır. Bu kapsamda ölçeğin Türkçe uyarlama, dilsel eşdeğerlik, geçerlik ve güvenirlik araştırmaları yapılmıştır. Çalışmanın çeviri aşamasında her iki dile hakim kişiler ile geri çeviri yöntemi kullanılmıştır. Dilsel Eşdeğerlik korelasyon analizleri her iki dilde de anketi dört hafta ara ile yanıtlayan, orta üzeri seviyede ingilizce bilgisi olduğunu beyan eden 46 katılımcının; yapı geçerliği, benzer ölçekler geçerliği ve güvenirlik katsayısı çalışmaları 211 katılımcının; test-tekrar test güvenirlik analizleri dört hafta ara ile her iki formu da eksiksiz tamamlayan 154 katılımcının yanıtları ile gerçekleştirilmiştir. Örneklemi oluşturan 211 katılımcının yaş ortalaması 30 ,64'dür (min=19; mak=61; SS=11,12). Dilsel eşdeğerlik çalışmasında korelasyon analizleri ile her iki dildeki ölçek formu maddeleri arasında pozitif ve anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Ölçeğin geçerlik ve güvenirlik araştırma çalışmalarından elde edilen bulgular doğrultusunda diğer mizah duygusu ölçekleri ile pozitif yönlü ve anlamlı ilişkili olduğu saptanmıştır. Ölçeğin Cronbach Alfa güvenirlik katsayısı 0,64 olarak saptanmıştır. Ölçeğin madde-toplam korelasyonları ise 0,16 ila 0,55 arasında bulunmuştur. Bu çalışma ile Türkçe'ye uyarlanan Mizah Duygusu Ölçeği'nin yetişkinlerin mizah duygusu özelliklerini değerlendirmede güvenilir ve geçerli bir ölçüm aracı olduğu söylenebilir.
Danışanların algıladıkları terapötik çalışma uyumu ve oturum etkisi düzeylerinin bazı değişkenlere göre yordanması: Ege Üniversitesi örneği

Bu araştırma, psikolojik danışman adaylarının aldıkları süpervizyonun etkililiğinin ve kullandıkları psikolojik danışma becerilerinin etkililik düzeylerinin, danışanların algıladıkları terapötik çalışma uyumu ve oturum etkisi düzeylerini yordama derecesini belirlemeyi amaçlayan bir psikolojik danışma süreç ve sonuç araştırmasıdır. Araştırma kapsamında önce Yardım Becerileri Sistemi (Hill & O'Brien, 1999), Etkililik Değerlendirme Ölçeği (Elliott, 1985), Oturum Etkisi Ölçeği (Stiles, 1980), Terapötik Çalışma Uyumu Envanteri (Horvath & Greenberg, 1989) ve Süpervizyon Ölçeği (Worthington & Roehlke, 1979) Türkçe'ye uyarlanmıştır. Araştırmada veriler Ege Üniversitesi Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Lisans Programı'nda eğitim gören 60 farklı psikolojik danışman adayından ve onlardan yarıyıl boyunca psikolojik danışma yardımı alan 78 danışandan elde edilmiştir. Verilerin analizi beş ayrı çoklu doğrusal hiyerarşik regresyon analizi ile gerçekleştirilmiştir. Terapötik çalışma uyumunu süpervizyonun etkililiğinin ve psikolojik danışma becerilerinin etkililiğinin yordamadığı bulunmuştur. Süpervizyonun etkililiğinin oturum etkisinin derinlik, akıcılık, oturum sonrası olumluluk ve canlılık boyutlarını yordamadığı saptanmıştır. Oturum etkisinin derinlik boyutu ve akıcılık boyutları için yönlendirme becerisinin etkililiğinin anlamlı bir yordayıcı olduğu bulunmuştur. Yönlendirme becerisinin etkililik düzeyiyle, oturum etkisinin derinlik ve akıcılık boyutları düzeyleri arasında ters yönde korelasyon saptanmıştır. Yönlendirme becerisinin etkililik düzeyi, danışanın oturum sonrası olumluluğun; duygu yansıtma becerisi ise danışanın oturum sonrası canlılığının anlamlı yordayıcıları olarak saptanmışlardır. Hem yönlendirme becerisinin etkililiğiyle olumluluk, hem de duygu yansıtma becerisinin etkililiğiyle canlılık düzeyleri arasındaki ilişki ters yönlü bulunmuştur.
Eğitim veren, uçuş veya karargah görevi yapan helikopter pilotları ile uçak/helikopter teknisyenlerinin iş ortamıyla ilgili bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, Türk Kara Kuvvetleri'nde çalışan havacılık personelinde, iş doyumu, kuruma bağlılık ve benlik şemaları ilişkisini incelemektir. Ayrıca, demografik değişkenlerin iş doyumu, kuruma bağlılık ve benlik şemaları ile ilişkisi incelenmiştir. Bu amaçla iş doyumu ölçeği, kuruma bağlılık ölçeği ve sosyal karşılaştırma ölçeği, helicopter pilotu ve kara havacılık teknisyenlerinden oluşan 304 kişilik bir ömeklem grubuna uygulanmış ve gruplar arası karşılaştırma yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen bazı önemli sonuçlar şunlardır: Genel iş doyumu, kuruma duygusal bağlılık ve benlik şemaları açısından gruplar arasında anlamlı farklar bulunmuştur. Genel iş doyumu yönünden pilotların ortalamaları teknisyenlerden daha yüksek bulunmuştur. Kuruma genel bağlılık yönünden gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmamış, pilotların duygusal bağlılıkları anlamlı olarak teknisyenlerden yüksek çıkmıştır. Benlik şemaları yönünden teknisyenler pilotlardan daha yüksek puan almıştır. Eğitim düzeyinin artışı ile maaş boyutunda iş doyumu düşmekte ve kendini olumlu benlik şemalarıyla değerlendirme azalmakta; yükselme şansı, yönetim/denetim, ödüllendirme sistemi ve iletişim alt boyutlarında ise iş doyumu artmaktadır. Rütbe, hizmet süresi ve yaşın artışı ile bazı boyutlarda iş doyumunun ve kuruma bağlılığın azaldığı görülmüştür. Ödülün artışı ile iş 108 doyumu artmakta bununla birlikte kuruma bağlılık azalmaktadır. Cezanın artışı ile iş doyumunda azalma meydana gelmektedir. Aynı garnizonda görev yapma süresinin artmasıyla birlikte bazı boyutlarda iş doyumu ve kuruma bağlılık azalmaktadır. Gelir düzeyinin artışının iş doyumuna olumlu ve olumsuz etkileri bulunmakta, artışı ile kuruma bağlılık düzeyinde azalma meydana gelmektedir. İş doyumu ile kuruma bağlılık ve kendini olumlu benlik şemalarıyla değerlendirme arasında pozitif ilişki vardır. Bu çalışmadan elde edilen bulgular daha once yapılmış olan araştırmalar çerçevesinde tartışılmıştır. 109
The link between emerging adult's narrative identity in familial context and positive development

Bu çalışmanın amacı, genç yetişkinlerin anlatısal kimliklerinin şekillenmesinde rol oynayan deneyimlere dayalı anlatılarının olumlu gelişim göstergeleri, kültürel benlikleri ve pekiştiriciye olan duyarlılıkları ile arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmada, genç yetişkinlerin dönüm noktası anlatıları, nedensellik ve tematik çerçevede incelenerek, bu anlatı özelliklerinin olumlu gelişim göstergeleri olan yeterlilik, karakter, kendine-güven, ilişkiler ve ilgililik ile ilişkisi araştırılmıştır. Ayrıca genç yetişkinlerin özerk, ilişkisel ve özerk-ilişkisel benlikleri ile davranışsal aktivasyon ve inhibiyon düzeylerinin hem anlatısal kimlikleri hem de olumlu gelişim göstergeleriyle ilişkisinin incelenmesi de çalışmanın diğer amaçlarını oluşturmuştur. Toplamda 91 (42 erkek, 48 kadın, 1 diğer) genç yetişkinin katıldığı bu çalışmada (ortalama yaş=23.01, SS=.52, ranj=18-29), her bir katılımcı ile yüz-yüze görüşme gerçekleştirilmiş ve katılımcılar bilgisayar-destekli anket formları doldurmuştur. Bulgular göstermistir ki anne, baba ve ilişkisel olarak nötr olan anılar arasında nedensellik açısından anlamlı bir fark bulunamamıştır. Bununla birlikte babayla yasanan anılardaki tematik bütünlük ilişkisel olarak nötr olan anılardan daha düşük bulunmuştur. M Plus 7.4 ile yapılan yol analizleri; genç yetişkinlerin dönüm noktası niteliğindeki anılarının gelişimsel nedensellik bağı ile olumlu, gelişimin alt başlıkları olan yeterlilik, kendine-güven, ilişkiler, ilgililik arasında ters yönlü ilişkiye işaret etmiştir. Ayrıca, dönüm noktası anılardaki tematik bağ ile olumlu gelişimin alt başlıkları olan yeterlilik, kendine-güven, ilişkiler arasında pozitif yönlü ilişki bulunmuştur. Bu bulgular göstermiştir ki genç yetişkinlerin anlatısal kimliklerindeki nedensellik ve tematik bütünlük olumlu gelişimleriyle ilişkilidir. Tüm bunlara ek olarak, kültürel benliğin ve motivasyonel eğilimlerin nasıl bir örüntü oluşturduğunu görmek amacıyla gerçekleşleştirilen kümeleme analiziyle elde edilen kümelerin, pozitif gelişim göstergeleri ve anlatısal benlik değişkenleri açısında farklılıklar gösterip göstermediğine bakılmıştır. Analiz sonuçları, 3 farklı kültürel benlik kümesi ve 3 farklı motivasyonel eğilim kümesi vermiştir. Kümeleme analizi sonucunda, ilişkililik göstergeleri yüksek ve özerkliği düşük olan bireylerin pozitif gelişim göstergelerinden olan karaktere yatkınlığı özerk-ilişkili olanlardan yüksek bulunmuştur. Buna ek olarak, ilişkililik göstergeleri yüksek-otonomi göstergeleri düşük bireylerin oluşturduğu grubun bağlılık ve ilgililik göstergeleri diğer iki grup olan otonomi göstergeleri yüksek-ilişkililigi düşük grup ve özerk-ilişkili gruptan daha yoğun olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Aktif ve inaktif dönemdeki minör rekürrent aftöz stomatitli hastaların, ağız sağlığıyla ilişkili yaşam kalitesi ve anksiyete seviyelerinin değerlendirilmesi

Rekürent aftöz stomatitis oral mukozal hastalıklar içinde en çok görülen lezyonlardandır. Nonkeratinize oral mukozanın epidermal tabakasındaki tek veya multipl lezyonlar şeklinde kendini gösterir. Çiğneme ile artan ağrı ile karakterize olan lezyonlar, ağızda genellikle 7-10 gün arasında kalırlar. RAS'ın etyolojisi tam olarak açıklığa kavuşmadığı için kesin bir tedavisi de yoktur. Bu hastaların yaşam kalitesini ve anksiyetelerini bilmek onların yaşam kalitelerini arttırabilmemiz ve yapılan tedavilerin etkinliğini anlayabilmemiz için faydalı olacaktır. Çalışmanın amacı; RAS'lı hastaların ülserlerinin aktif ve inaktif olduğu dönemlerdeki hem anksiyetelerini ve hem de ağız sağlığıyla ve genel sağlıkla ilişkili yaşam kalitelerini, değerlendirilerek, sağlıklı kontrol grubuyla karşılaştırarak incelemektir. Bu amaçla minör RAS teşhisi konan 100 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışma ve kontrol grubundaki bütün hastaların anksiyete düzeyini ölçen anket olan STAI anketlerini ve yaşam kalitesini ölçen anketler olan OHIP-14, OHR-QoL, SF-36'yı kendi başına doldurması sağlanmıştır. Sonuç olarak, aktif dönemdeki RAS, yemek yemeyi, konuşmayı zorlaştıran ağrısı nedeniyle hastaların yaşam kalitelerinin düşük, anksiyetelerinin de yükselmiş olduğunu söyleyebiliriz. RAS tedavisinde klasik tedavi seçeneklerine ek olarak psikolojik tedavinin de göz önünde bulundurulması gerektiğini tavsiye edebiliriz.
Sosyal medya kullanımının cinsel işlevler ve boşanmaya etkisi

Sosyal medya; bilgi ve içerik paylaşımında bulunmayı sağlayan, yorumlar ve bireysel mesajlarıyla kişilerin meşgul olmasına olanak sunan ve topluluk oluşturmayı hedefleyen bir yapısı bulunan sanal ortamlardır. Cinsel işlev bozukluğu; kadın ve erkekte cinsel yanıt döngüsüyle ve cinsel istek bozukluklarıyla karakterize olan, psikofizyolojik farklılıklara göre ortaya çıkan bir bozukluktur. Boşanma ise evlenildikten sonra kanunen uygun görülen bazı nedenlerin olması durumunda eşlerin birisinin talebiyle hakimin evlilik birliğini bitirmesine denilir. Gerçekleştirdiğimiz araştırmadaysa bu değişkenlerden ışığında sosyal medya kullanımı ile cinsel işlevler ve boşanma arasındaki ilişkiye bakılmıştır. Çalışmada sosyal medya ile cinsel işlevler ve sosyal medya ile boşanma arasındaki ilişkiyi ve bu değişkenlerle bazı sosyodemografik özellikler arasında anlamlı bir ilişki bulunup bulunmadığını araştırmak amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini İstanbul ve Ankara ilinde yaşamakta olan bireyler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise İstanbul ve Ankara ilinde yaşamakta olan 50 boşanmış 50 evli birey oluşturmaktadır. Araştırmada Kişisel Bilgi Formu, Golombok-Rust Cinsel Doyum Envanteri ve Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği-Yetişkin Formu kullanılmıştır. Verilere düzenlenmiş olan ölçek aracılığıyla ulaşılmıştır, alt hedeflere yönelik istatistiksel yöntemlerle analiz geçekleştirilmiştir. Kodlanmış SPSS (22) programı kullanılarak yapılan anketlerden ulaşılan veriler bilgisayar ortamına geçirilmiş ve istatistiksel işlem yapılmıştır. Kolmogorov-Smirnov Testi'nden bu çalışma kapsamında veri dağılımının normalliğini ölçmek için faydalanılmıştır. Parametrik testlerde normal dağılımı tespit etmek amacıyla Kolmogorov-Smirnov Testi'nden yararlanılır. Verilerin normal dağılmadığı Kolmogorov-Smirnov Testinden alınan değerin p < .05 olmasıyla anlaşılırken; p> .05 olması ise verilerin normal dağıldığına işarettir. Anlamlılık seviyesi çalışmada en az. 05, güven aralığıysa % 95 olarak alınmıştır.
Meme tümörlerinde ilkdefa ışın tedavisine alınan hastalarla-metastazdan sonra tekrar ışın tedavisine alınan hastaların anksiyete düzeylerinin karşılaştırılması

Bu çalışma, İstanbul Üniversitesi Onkoloji Enstitüsü ' ünde, ilk defa ışın tedavisine alınan ve ikinci kez ışın tedavisine alınan toplam 80 hasta üzerinde yapılmıştır. Çalışma, ışın tedavisine girmeden önce, hastalarda oluşan anksiyeteyi tesbit etmek ve çıkan sonuçlar dikkate alınarak neler yapılması gerektiğini saptamak amacıyla planlanmıştır. Verilerin toplanmasında; görüşme formu, Durumluk ve Sürekli Anksiyete Envanteri (Staı Form TX-1 ve Star Form TX-2) kullanılmıştır. Elde edilen veriler, bilgisayar yardımıyla değerlendirilmiş ve değerlendirmede; yüzdeleme, student 't' testi kullanılmıştır. Çalışma kapsamına aldığımız vak'aların; % 37 ,5'ğu ilkokul mezunu % 67 ,5'ğu ev hanımı, % 73 ,7'si evli ve % 87 ,5'ğu çocuk sahibidir. Yaş ortalamaları ise 40-49 arasındadır. Sonuç olarak; eğitim düzeyi düşük olan hastaların,, ayrıca dul ve bekar olanların, sürekli anksiyeteleri daha yüksek ve istatistiki açıdan anlamlı, teşhisini bilmeyenlerin durumluk anksiyeteleri daha yüksek. Bununla birlikte, ışın tedavisi hakkında bilgi isteyenlerin durumluk ve sürekli anksiyeteleri daha yüksektir. Memesinin olmamasından eksiklik hisseden hastaların durumluk ve sürekli anksiyeteleri daha yüksek ve istatistiki açıdan anlamlı bulunmuştur. Fakat, ilk defa ışın tedavisine alınan vak'alar ile ikinci kez ışın tedavisine alınan vak'aların, radyoterapi öncesi Durumluk ve Sürekli anksiyeteleri birbirine yakın değerler olduğundan, istatistiki açıdan anlamlı bir fark bulunmamıştır. Ayrıca, her iki grubunda ışın tedavisinden önce aydınlatıcı bilgilere ihtiyaçları olduğu ve psikolojik sorunlarının varlığı saptanmıştır. Tüm bunların sonunda, kadınların meme kanseri konusun da eğitime, teşhis ve yapılan tedaviler hakkında aydınlatılma ya ve psikolojik olarak yardıma ihtiyaçları vardır.
Yetişkinlerin psikolojik yardım arama niyetlerinin incelenmesi: İzmir ili örneği

Bu araştırmanın amacı, İzmir ilinin Karşıyaka ilçesinde yaşayan yetişkinlerin psikolojik yardım arama niyetleri ile onu etkilediği saptanan; psikolojik yardım aramaya ilişkin tutum, sosyal damgalama, genel öz-yeterlik düzeyi, profesyonel psikolojik yardım aramada pratik engeller ve cinsiyet bağımsız değişkenleri arasındaki ilişkisinin, profesyonel psikolojik yardım arama deneyimi kontrol edilerek incelenmesidir. Araştırmanın örneklemi, küme örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir ve daha önce psikolojik yardım almamış, 1000 yetişkinden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak, Psikolojik Yardım Arama Niyeti Envanteri, Psikolojik Yardım Almaya İlişkin Tutum Ölçeği-Kısa Form, Psikolojik Yardım Alma Nedeniyle Sosyal Damgalanma Ölçeği, Genel Öz-Yeterlilik Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Ayrıca, araştırma kapsamında, Psikolojik Yardım Aramada Pratik Engeller maddeleri Türkçe'ye uyarlanarak veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Verilerin analizi Yapısal Eşitlik Modellemesi kullanılarak yapılmıştır. Araştırmanın bulguları, sosyal damgalama ile psikolojik yardım arama niyeti arasında negatif yönde doğrudan bir ilişki olduğunu göstermiştir. Bunun yanında, sosyal damgalama ile psikolojik yardım arama niyetinin, psikolojik yardım almaya ilişkin tutum ve öz-yeterlilik aracılığıyla ilişkili olduğu görülmüştür. Ayrıca, psikolojik yardım aramada pratik engeller algısı ile psikolojik yardım arama niyeti arasında pozitif yönde doğrudan bir ilişki olduğu saptanmıştır. Son olarak, modelde yer alan değişkenler arasındaki ilişkilerin cinsiyet gruplarına göre farklılaştığı fakat bulguların çelişkili olduğu görülmüştür.