turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Depresif kişilerin kendilerine ve önem verdikleri bir kişiye ilişkin yüklemeleri

Bu araştırmanın amacı depresif kişilerin kendileri ve önem verdikleri bir kişi hakkındaki yükleme biçimlerini incelemektir. Araştırmada dört grup ve her grupta 20 şer olmak üzere toplam 80 deneğin yükleme biçimleri incelenmiştir. Bu gruplar a) nevrotik depresif, b) depresif olmayan nevrotik, c) psikiyatrik olmayan hastalarla d) hastanede yatmayan ve tedavi görmeyen deneklerden oluşmuştur. Deneklerin yükleme biçimlerini inceleyebilmek amacıyla tüm deneklere Yükleme Biçimi ölçeği uygulanmıştır. Deneklerin söz konusu ölçeğin ilgili boyutlarından aldıkları puanlar 4x2x 2 faktörlü, son iki faktörde tekrar ölçümlü deney desenine uygun variyans analizi tekniğiyle analiz edilmiştir. Bu analizler sonucunda depresifler ile diğer grupların yükleme biçimleri arasında sistematik farklılıklar olduğu gözlenmiştir. Ayrıca depresif deneklerin kendileri ve önem verdikleri kişilere ilişkin yükleme biçimleri arasında da ters yönde bir ilişki olduğu bulunmuştur. Depresif denekler kendilerine ilişkin iyi sonuçları dışsal, değişebilir ve özel; kötü sonuçları ise içsel, değişmez ve genel nedenlere yüklemişlerdir, önem verdikleri kişilere ilişkin yüklemelerinde ise iyi sonuçları içsel, değişmez. ve genel nedenlere yüklerken;' kötü sonuçları dışsal, değişebilir ve özel nedenlere yüklemişlerdir. Bu bulgular, depresyonun anlaşıla- 75 bilmesi ve açıklanabilmesi için nedensel yüklemelerin önemli bir değişken olarak dikkate alınması gerektiğini belirtmektedir.
Türkiye'de kasten adam öldürme suçunu işlemiş faillerin kişilik yapılarının analizi ve adam öldürme suçunun yordayıcılarının irdelenmesi

Giriş: Kasten adam öldürme, şiddetin en travmatik şeklidir. Geçmişte yapılan araştırmalar kişilik özellikleri ile şiddet derecesi arasında bir ilişki bulunduğunu destekler yöndedir. Bu araştırmada, Türkiye'de kasten adam öldürmek suçundan hükümlü erkek faillerin; kişilik özellikleri, psikopatolojik özellikleri, sosyo-demografik özellikleri ve klinik özgeçmişşleri incelenerek, suçlu profillerinin çıkarılması amaçlanmıştır. Suçluluğun hangi kişilik özellikleri ve psikopatolojik belirtilerle ilintili olduğu irdelenmiştir. Bu çalışma ile Türkiye'de suç oranlarının azaltılmasına ve suçlu profillerinin çıkarılmasına katkı sağlamak amaçlanmıştır. Yöntem: Bu araştırma Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü'nden alınan resmi izin ile Ankara 1 No'lu L Tipi, İzmir 4 No'lu T Tipi ve Ümraniye E Tipi Cezaevleri'nde yapılmıştır. Kasten adam öldürme suçundan hükümlü, yaşları 18-65 arasında değişiklik gösteren 77 gönüllü erkek katılımcı çalışma grubunu, daha önce hiç suç işlememiş ve ceza almamış 77 gönüllü erkek ise kontrol grubunu oluşturmuştur. Araştırma öncesinde tüm katılımcılardan bilgilendirilmiş gönüllü katılımcı onam formu alınmıştır. Sosyo-demografik bilgi formu ile birlikte, grupların kişilik boyutlarının ve psikopatolojilerinin ölçümünde Mizaç ve Karakter Envanteri-MKE ve Belirti Tarama Listesi (Symptom Check List-SCL-90-R) kullanılmıştır. Şiddetin derecesi ise Taylor Şiddet Derecelendirme Ölçeği uygulanarak ölçülmüştür. Bulgular: Bu çalışmada grupların; yaş, medeni durum ve eğitim düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Mizaç ve Karakter Envanteri'ne ilişkin elde edilen puanlara bakıldığında, Sebat Etme dışında diğer tüm alt ölçekler için gruplar arasında anlamlı bir farklılık görülmüştür (p<0.05). SCL-90-R skorlarının da gruplar arasında farklılık gösterdiği %95 güven düzeyinde tespit edilmiştir (p<0.05). Şiddetin derecelendirilmesine ilişkin soruya verilen yanıtlar değerlendirildiğinde görülmüştür ki kasten adam öldürme fiili; hükümlülerin %18, 2 tarafından minimal şiddet, %13,0'ı tarafından orta derecede şiddet ve %2,6'sı tarafından şiddet dışı olarak derecelendirilmiştir. Sonuç: Bu araştırmada, çocukluk döneminde; bakım veren kişi, uygulanan disiplin, gösterilen ilgi, fiziksel şiddete maruz kalıp kalmama, anne-babanın eğitim durumu ve gelir seviyesi gibi kişilere göre değişkenlik gösteren faktörlerin suç işleme motivasyonu üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Bu nedenle suçun azaltılması ve/veya önlenebilmesine dair yapılacak rehabilitasyon çalışmalarında bu konuların üzerinde ehemmiyetle durulması, yapılacak çalışmaların olumlu sonuçlar doğurabilmesi açısından önemli olacaktır.
Psikolojik danışman adaylarının öz-bakım davranışlarını geliştirmek amacıyla 'Psikolojik danışmanlarda öz-bakım' dersinin tasarlanması ve uygulanması

Bu çalışmanın amacı, psikolojik danışman adaylarına öz-bakım kapsamında farkındalık, bilgi ve beceri kazandırmak amacıyla 'Psikolojik Danışmanlarda Öz-Bakım Dersinin' tasarlanması, uygulanması ve derse katılan öğrencilerin öz-bakım davranışlarındaki gelişimin incelenmesidir. Çalışma, eylem araştırması deseninde gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın katılımcıları 2016- 2017 Öğretim Yılı Bahar Döneminde Anadolu Üniversitesi, Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Lisans Programında öğrenim gören 20 (dört erkek, 16 kadın) son sınıf öğrencisinden oluşmaktadır. Çalışmanın verileri gözlemler, görüşmeler, araştırmacı ve öğrenci günlükleri, geçerlik ve güvenirlik komitesi toplantı tutanakları ve İyilik Hali Yıldızı Ölçeği aracılığı ile toplanmıştır. Verilerin analizinde hem uygulama sürecinde hem de uygulamadan sonra kapsamlı, döngüsel ve sarmal bir yol izlenmiştir. Çalışmada öz-bakımın bilişsel-duygusal, manevi, ilişkisel, profesyonel ve fiziksel öz-bakım ile denge şeklinde adlandırılan çok boyutlu yapısı üzerine yapılandırılan 12 haftalık PDÖBD tasarlanmış ve uygulanmıştır. PDÖBD, yaparak-yaşayarak öğrenme ilkesi ile öğrencilerin aktif/etkin katılımlarını temel alan yaşantısal bir ders olarak geliştirilmiştir. Bu bağlamda öğrenme-öğretme süreci içinde öğrencilerin öz-bakım kapsamında kendi duygu, düşünce ve davranışlarını değerlendirmelerini ve düzenlemelerini sağlayan çeşitli etkinlikler tasarlanmıştır. PDÖBD'ne katılan öğrencilerin neredeyse tamamının, öz-bakım boyutları kapsamında çok çeşitli farkındalıklar kazandıkları ve bu farkındalıkları ile eyleme geçebildikleri anlaşılmıştır. Bunun yanında öğrencilerin dersle birlikte umut ve öz-yeterlik inançları ile genel iyilik hali düzeylerinin arttığı belirlenmiştir. Sonuç olarak tüm bu bulgular, PDÖBD'nin öğrencilerin öz-bakım kapsamında farkındalık, bilgi ve beceriler kazanmalarına, kazandıkları becerileri hayata geçirmelerine ve bu sayede iyilik hallerini artırmalarına destek olduğuna işaret etmektedir.
Ortaokula devam eden öğrencilerde akran zorbalığına neden olan etkenlerin incelenmesi

Bu araştırma nicel verilere dayalı genel tarama modelinde tasarlanmıştır. Araştırmanın evreni Ankara ilinde bulunan, ortaöğretime devam eden 5, 6, 7 ve 8. Sınıf öğrencilerden oluşmaktadır. Ankara genelinde 2018 yılında toplam 448 okul ve 250 bin öğrenci bulunmaktadır. Çalışma grubundaki öğrencilere akran zorbalığı ölçeği uygulanmıştır. Veri toplama aracı olarak birinci bölümde araştırmacı tarafından araştırmanın amacı doğrultusunda kaynak taraması yapılarak oluşturulan ve katılımcı öğrencilerin demografik özelliklerine ilişkin toplam 16 soru içeren Genel Bilgi Formu kullanılmıştır. İkinci bölümünde ise fiziksel, sözel, dışlama, söylenti yayma ve eşyalara zarar verme olarak 5 alt boyuttan ve 41 maddeden oluşan Akran Zorbalığı Ölçeği kullanılmıştır. Akran zorbalığı geçerlik ve güvenirliğinin yenilenmesi için açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri yapılmıştır. Ölçüm değişkenlerinin normal dağılıp dağılmadığını incelemek için Kolmogrov-Smirnow normallik testi yapılmıştır. Normal dağılan verilerde Bağımsız Örneklem t testi ve ANOVA, normal dağılım göstermeyen verilerde ise Mann-Whitney U ve Kruskal-Wallis H testleri yapılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre fiziksel zorbalık ile cinsiyet arasında anlamlı bir farklılık bulunmaktadır. Erkek öğrenciler kız öğrencilere göre daha fazla fiziksel zorbalık mağdurudur ve fiziksel zorbalık davranışında bulunmaktadır. Öğrencilerin sınıf kademesi ile zorbalık davranışları arasında anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Genel olarak bakıldığında zorbalık davranışının zorbalık mağduriyetinden daha fazla olduğu görülmektedir. Bunun yanı sıra zorbalık davranışı yine zorbalık davranışını doğurmaktadır.
Meme kanserinde mastektomi geçirmenin psikolojisi: Meme kanseri tanılı ve sağlıklı kadınlar arasında bir karşılaştırma

Bu araştırma, meme kanseri tanısı almış kadınlarda mastektomi sonrası beden algısı, benlik saygısı ve partnerler arasındaki cinsel doyumun araştırılması ve bu faktörlerin operasyon geçirmemiş kadın grubu ile karşılaştırılması amacıyla tanımlayıcı ve analitik olarak yapılmıştır. Araştırma 1 Haziran 2018- 1 Eylül 2018 tarihleri arasında, araştırmaya dahil olma kriterlerini 18-65 yaş aralığındaki 78 mastektomi olan ve 78 sağlıklı kadın olmak üzere toplam 156 kadın ile yapılmıştır. Araştırma kapsamında katılımcılara Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği Kısa Formu, Beden Algısı Ölçeği ve Golombok-Rust Cinsel Doyum Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma verilerinin analizinde t-test ve Pearson korelasyon analizi kullanılmış, bulgular %95 güven aralığında, %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre mastektomi olan kadınların benlik saygısı ve beden algısı düzeyleri, sağlıklı kadınlardan anlamlı şekilde düşüktür. Bununla birlikte cinsel doyuma ilişkin faktörlerden cinsel ilişkiden kaçınma düzeyleri mastektomi olan kadınlarda anlamlı şekilde yüksek iken, cinsel ilişki sıklığı ve cinsel doyum anlamlı şekilde düşüktür. Yapılan korelasyon analizi sonuçlarına göre mastektomi olan kadınlarda benlik saygısı ile cinsel ilişkiden kaçınma arasında aynı yönlü, beden algısı ile cinsel ilişki sıklığı ve doyumu arasında aynı yönlü, cinsel ilişkiden kaçınma arasında zıt yönlü ilişkiler bulunmuştur. Sağlıklı kadınlarda ise beden algısı ile cinsel ilişki sıklığı, cinsel ilişkiden doyum ve cinsel ilişki sırasında dokunma arasında aynı yönlü ilişkiler vardır.
Farmakoterapi gören şizofrenlerde kognitif davranışçı terapinin terapötik etkisi

oz Bu çalışmada şizofren hastaların tedavisinde, optimal farmakoterapi ile birlikte uygulanan kognitif davranışçı psikoterapinin terapötik etkisi araştırılmıştır. Çalışmaya tedavi döneminde 47, altı aylık takip döneminde ise 41 hasta katılmıştır. Hastaların gruplara dağılımında random seçim yöntemi kullanılmıştır. Çalışmada tedavi öncesinde, tedavi sonrasında ve takip döneminin sonunda olmak üzere üç ayrı zamanda değerlendirme yapılmıştır. Araştırmada Pozitif Semptomları Değerlendirme Ölçeği, Negatif Semptomları Değerlendirme Ölçeği, Calgary Şizofrenide Depresyon Ölçeği, DSM - IV e göre İşlevselliğin Genel Değerlendirilmesi Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği ve SCID-I kullanılmıştır. Katılımcıların araştırma problemi bağlamında önem taşıyan kişisel özelliklerini saptamak için kullanılan Demografı Formu araştırmacı tarafından hazırlanmıştır. Kognitif davranışçı psikoterapi uygulaması, haftada bir kez olmak üzere her biri 45 dakika süren, toplam 18 seanstan oluşmuştur. Psikoterapi programı değerlendirme ve terapötik işbirliği; Başa çıkma yöntemlerinin düzenlenmesi, normalizasyon ve uyum süreci; Psikolojik eğitim, hastayla işbirliği içinde yeni bir psikoz modelinin geliştirilmesi; Hezeyan ve halüsinasyonlara ilişkin inançlar üzerinde çalışma; İkincil morbiditenin tedavisi, işlevsel olmayan çekirdek inançlar üzerinde çalışma; Sonlandırma ve nüks riskine yönelik önlemler olmak üzere altı aşamadan oluşmuştur. Araştırmanın istatistiksel analizlerinde t - testi, tekrarlanan ölçümler için varyans analizi ve ANCOVA kullanılmıştır. Sonuçlar şizofren hastaların tedavisinde kognitif davranışçı terapinin etkili olduğunu göstermiştir. Deney ve kontrol grupları arasında pozitif ve negatif semptomlar, depresyon semptomları, genel işlevsellik düzeyi ve kendilik saygısı açısından anlamlı fark bulunmuştur.
9-12 yaş çocuklarının evlilik çatışması algısı ile yaşam kalitesi arasındaki ilişkide ebeveyn tutumunun aracı etkisinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, 9-12 yaş çocuklarının evlilik çatışması algısı ile yaşam kalitesi arasındaki ilişkide anne baba tutumlarının aracı bir etkiye sahip olup olmadığını incelemektir. Bu amaçla 134 kız ve 130 erkek olmak üzere toplam 264 çocuğun ebeveynlerine Kişisel Bilgi Formu, Çocuklar için Yaşam Kalitesi Ölçeği, Ebeveyn Kabul Red Ölçeği Kısa Form ve çocuklara Çocukların Evlilik Çatışmasını Algısı Ölçeği, Çocuklar için Yaşam Kalitesi Ölçeği, Ebeveyn Kabul Red Ölçeği Kısa Form verilmiştir. Yapılan istatistiksel değerlendirme ve analizler sonucunda, anneden ve babadan algılanan sıcaklığın, çatışma özellikleri algısı ve tehdit algısı ile çocuğun fiziksel sağlıkla ilgili yaşam kalitesi arasındaki ilişkide aracı değişken olduğu görülmüştür. Anneden algılanan sıcaklık, çatışma özellikleri algısı, tehdit algısı ve kendini suçlaması ile çocuğun psikososyal sağlıkla ilgili ve toplam yaşam kalitesi arasındaki ilişkide kısmi aracı değişkendir. Babadan algılanan sıcaklık, kendini suçlama ile çocuğun fiziksel sağlıkla ilgili ve toplam yaşam kalitesi arasındaki ilişkide kısmi aracı değişken olmakla beraber tehdit algısı ile fiziksel sağlıkla ilgili yaşam kalitesi arasında aracı değişkendir. Çalışmanın bir diğer amacı anne ve babaların bildirdikleri ebeveyn tutumu ve çocuğun yaşam kalitesi ile çocuğun algıladıkları arasında farklılık olup olmadığını göstermektir. Analizler sonucunda, annelerin çocukların fiziksel sağlıkla, başkalarıyla ilgili sorunlarını ve toplam yaşam kaliteleri çocuklardan anlamlı seviyede daha az ve çocuklarının duygusal ve okul sorunlarını çocuklardan anlamlı seviyede daha fazla bildirdikleri görülmüştür. Babalar ise çocukların fiziksel sağlıkla ilgili sorunlarını çocuklardan anlamlı seviyede daha az, okul ile sorunlarını ise anlamlı seviyede daha fazla bildirmektedirler. Babalar çocukların algıladıklarından daha çok sıcaklık ve düşmanlık bildirmişlerdir. Çocuklar annelerinden babalarından algıladıklarından anlamlı seviyede daha çok sıcaklık ve düşmanlık algılamaktadırlar.
0-6 yaş arası çocukların gelişim düzeyleri ile annelerinin örselenme yaşantıları ve aile yaşam kaliteleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

. Araştırmada 0-6 yaş arası çocukların gelişim düzeyleri ile annelerinin çocukluk örselenme yaşantısı ve aile yaşam kaliteleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemi, basit tesadüfi örnekleme yöntemi ile belirlenen toplam 202 anne ve 0-6 yaş arası çocuklarından (82 kız ve 120 erkek) oluşmaktadır. Örneklem, Balıkesir İl Sağlık Müdürlüğü'ne bağlı Atatürk Şehir Hastanesi Çocuk Gelişim Polikliniği'ne başvuran 0-6 yaş arası çocuk ve annelerinden oluşmaktadır. Araştırmanın verileri; Aile Bilgi Formu, Çocukluk Örselenme Yaşantısı Ölçeği, Beach Center Aile Yaşam Kalitesi Ölçeği ve Denver Gelişimsel Tarama Testi II ile toplanmıştır. Verilerin analizi yapılırken Çok Gözlü Ki-Kare Testi, Mann-Whitney U Testi, Kruskal-Wallis H Testi, Pearson Korelasyon Katsayısı ve Çoklu Regresyon Analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda çocukların DGTT II sonuçları ile annenin Çocukluk Örselenme Yaşantısı Ölçeği alt boyutları ve toplam puan ortalaması arasında farklılaşma bulunamazken annelerin Beach Center Aile Yaşam Kalitesi Ölçeği'nin Duygusal Yeterlik, Finansal Yeterlik alt boyutları ve toplam puan ortalaması ile DGTT II ince motor gelişim sonucu arasında farklılık saptanmıştır. Bunun yanı sıra, annenin çocukluk örselenme yaşantısı ile annenin evlenme yaşı, öğrenim durumu ve mesleği arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Son olarak regresyon analizleri sonucunda annelerin çocukluğundaki fiziksel istismar yaşantısının ebeveynliği; duygusal istismar-ihmal yaşantısının ise aile etkileşimini, duygusal yeterliği ve finansal yeterliği açıklayıcı etkisi olduğu görülmüştür.
The Emergence and developmental progress of autobiographical memory

araştırmada esas olarak, otobiyografik belleğin gelişimsel sürecinin öne sunulandoğrultuda olduğu doğrulanmaya çalışılmaktadır. Otobiyografik belleğin gelişimsel sürecinin 7 tane seviyesi olduğu düşünülmüş ve her bir seviyenin ortaya çıkışının bir önceki seviyenintamamlanmasıyla olduğu savunulmuştur. Bu süreçteki son iki seviye otobiyografik belleğin ortaya çıkışını ileri sürmektedir. Bu araştırma ayrıca otobiyografik belleğin ortaya çıkması için ilk 5 seviyenin tamamlanmasının zorunlu olup olmadığını da ortaya çıkarmaya çalışmaktadır. Katılımcılar 2 ila 6 yaş arasındaki 100 tane çocuktan oluşmaktadır. Katılımcılarevlerinde 4 hafta arayla 2 kere ziyaret edilmişlerdir. lk ziyarette katılımcı araştırmayla tanışır, onunla hamurlardan bir oyun oynar ve de daha sonra araştırmacıdan bir hediye alır. 4 hafta sonrasında ise ikinci ziyaret gerçekleştirilir. kinci ziyarette ise katılımcıdan araştırmacıyıanımsaması ve hediyeyi hatırlaması istenir. Hediyeyi hatırlayıp hatırlamadığı iki şekilde testedilir; anımsama ve tanıma. Katılımcıların hediyeyi anımsama ve tanıma seviyelerinin yaşlarıartıkça değişiklik gösterdiği görülmüştür. kinci ziyarette katılımcıların ayrıca ilk ziyarettearaştırmacıyla birlikte oynadıkları oyunu da hatırlamaları gerekmektedir. Katılımcılar bu oyunu da iki şekilde hatırlayabilirler; davranışsal canlandırma veya sözlü anımsama. Anlatıbecerisi otobiyografik belleğin ortaya çıkışını etkileyen bir unsur olarak görüldüğünden ikinciziyarette katılımcıların anlatı becerileri de test edilmektedir. Ayrıca katılımcılarınotobiyografik bellek gelişimlerini derecelendirebilmek için de katılımcılardan iki taneotobiyografik bellek anılarını anlatmaları istenmiştir. Bulgular temel bellek becerileri öncegeliştiğini göstermiştir. Otobiyografik bellek gelişimi diğer bellek becerilerinin gelişiminebağımlılık olduğunu düşündüren bir seyir sergilemiş ve olaya ilişkin bir şemanın olup olmaması farklılık yaratmıştır. Olayda bir şema olduğu takdirde, olaya ilişkin belirli bilgilerihatırlamanın daha az önem taşıdığı gözlemlenmiştir. Ayrıca, otobiyografik bellek gelişimindeanlatı becerisinin etkisi de saptanmıştır.
Boşanmış ve boşanmamış ebeveyne sahip bireylerin depresyon, aleksitimi ve öfke düzeylerinin ilişkisi

Boşanma olgusu son zamanlarda sıkça rastlanan bir durum haline gelmiş ve bunun çocuklar üzerindeki etkileri çeşitli değişkenler açısından incelenmiştir. Ayrıca boşanmış aileye sahip çocuklar ve boşanmamış aileye sahip çocuklar üzerinde pek çok çalışmalar mevcuttur. Bu araştırmada anne babası boşanmış ve boşanmamış 20-30 yaş aralığında bulunan genç yetişkin bireylerin depresyon, aleksitimi ve öfke düzeylerinin ilişkileri incelenmiştir. Araştırma grubunu 62 kadın, 47 erkek, 53 boşanmış ebeveyne sahip, 56 boşanmamış ebeveyne sahip olmak üzere toplamda 109 birey oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri 'Beck Depresyon Ölçeği', 'Toronto Aleksitimi- 20 Ölçeği', 'Sürekli Öfke-Öfke İfade Tarzı Ölçeği' ve araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' olmak üzere 4 adet ölçme aracıyla toplanmıştır. Veriler SPSS v.21 ile istatistiksel analize tabi tutulmuştur. Anne-babaların boşanma durumuna göre öfke ölçeğinin alt boyutu olan 'öfke dışa' vurum ve aleksitimi ölçeğinin alt boyutu olan 'dışa dönük düşünce' boyutu boşanmış ebeveyne sahip bireylerde daha yüksek bulunmuştur. Öfke ölçeğinin diğer alt boyutlarından biri olan 'öfke kontrol' boyutunda ise ebeveynleri birlikte olanların puanları boşanmış ebeveynle sahip olan bireylere göre daha yüksek bulunmuştur. Diğer ölçek ve alt ölçeklerde ise ebeveynleri ayrı ya da birlikte olma durumuna göre anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Boşanmış ailedeki bireylerin öfke ve aleksitimi ölçeklerin alt boyutu olan 'öfke dışa vurumu', 'duyguları tanıma zorluğu' ve depresyon puanı kardeş sayılarına göre incelenmiş, 3 ve üzeri kardeş sayısına sahip olan bireylerin puanları daha yüksek bulunmuştur. Ayrıca boşanmış ailedeki bireylerin öfke, aleksitimi ve depresyon ölçekleri ve ölçeklerin alt boyutları, ebeveynlerinin ayrıldıkları dönemde kiminle yaşadıklarına, diğer ebeveynlerini görme sıklığına, ebeveynlerinin ayrıldığı dönemdeki yaşlarına göre incelendiğinde anlamlı derecede farklılaşmadığı görülmüştür.
Üniversite öğrencilerinde kültürlerarası duyarlılık ve özgüven algısı arasındaki ilişki: Çağ Üniversitesi örneği

Son yüzyılda, insanlığın farklılıklarla birlikte yaşamayı öğrenmesi gerektiği ortaya çıkmış; farklılıklar nedeniyle ortaya çıkan sosyal sorunlarla başa çıkmak için, bazı ülkeler çare olarak yeni kavramlar geliştirmiştir. Bu kavramlardan birisi de kültürlerarası duyarlılık kavramıdır. Ancak kültürlerarası duyarlılık sosyal yönleri ağır basmasına rağmen, bireysel özelliklerle de ilişkili bir kavramdır. Bu araştırma, üniversite öğrencilerinde kişisel bir özellik olarak kültürlerarası duyarlılık ve özgüven arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın örneklemini, araştırma sahası olan Mersin'deki Çağ Üniversitesi'nde çeşitli branşlarda okuyan öğrenciler arasından rastgele seçilen 259 katılımcı oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak Kültürlerarası Duyarlılık Ölçeği ve Kendine Güven Ölçeği kullanılmıştır. Çalışma sonucunda Özgüven puanı ile Kültürlerarası Etkileşimde Özgüven ve Kültürlerarası Etkileşimden Zevk Alma puanı arasında pozitif yönde bir korelasyonun mevcut olduğu gözlenmiştir. Ayrıca iki değişkenli karşılaştırmalarda anlamlı değişkenlerin yerleştirildiği doğrusal bir regresyon modeli oluşturulmuş ve bağımsız değişkenlerin kültürlerarası duyarlılık ortalama puanı üzerindeki etkisi incelenmiştir. Sonuç olarak özgüven, psikoloji eğitimi, yabancı dil becerileri, kadın olma ve il merkezinde yaşamanın kültürlerarası duyarlılık ortalama puanını etkileyen bağımsız faktörler olduğu bulunmuştur.
The mediating roles of emotion dysregulation and metacognition in the relationship between terrorism and community violence related risk appraisals and psychological symptomatology

Bu çalışmanın amacı, terörizm ve toplumsal şiddetle ilgili risk algısı ile psikolojik semptomatoloji arasındaki ilişkide duygu düzenleme güçlüğünün ve üst bilişin aracı rolünün araştırılmasıdır. En az üç yıldır Ankara'da yaşayan üniversite öğrencilerinden (18- 23 yaş arası) data toplamak için Kısa Semptom Envanteri, Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği, Terör Risk Algısı Anketi, Üstbiliş Anketi kullanılmıştır. Çoklu Aracı Modelin sonuçları şunları göstermektedir; terörist saldırılarına ve toplumsal şiddet olaylarına karşı olan risk algımız duygu düzenlememede güçlüklere ve yararsız üstbilişsel fonksiyonlara yol açıyor olabilir, bu da genç popülasyonda psikolojik işlevselliğin bozulmasına yol açıyor olabilir. Bu çalışmanın sonuçları klinik ve psikososyal doğurgulara sahiptir. Klinik doğurgularda, gençlerin bilişsel ve duygusal becerileri duygu düzenleme ve üst biliş fonksiyonları üzerine çalışılarak desteklenebilir. Psikososyal doğurgularda ise, gençlerin kontrol ve güvenlik hissi toplum temelli müdahaleler ve politikalarla arttırılabilir.