turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Gelişmiş ülkelerde ve Türkiye Cumhuriyeti'ndeki nüfus tespit uygulamaları, adrese dayalı nüfus kayıt sistemi'nin türk kamu yönetimi üzerinde olası etkileri ve çözüm önerileri

Dünyadaki tüm ülkelerde, ülkelerdeki insan kaynağının her yönü ile değerlendirilerek toplumun gelişme potansiyelinin ortaya çıkarılması, gelişmişlik hedeflerine yönelik kalkınma planlarının yapılıp politikaların üretilmesi önemli bir amaç teşkil etmiştir. Bu amaçlara ulaşabilmek için ülkelerdeki nüfusun nicelik ve niteliklerinin bilinmesi gerekmektedir. Nüfusun nicelik ve niteliklerinin öğrenilmesinde kullanılan en eski ve en güvenilir yöntem, nüfus sayımlarıdır. Bireylerin coğrafik ve demografik envanteri olan nüfus sayımları, en küçük yerleşim yeri hakkında bilgi sağlayan tek veri kaynağıdır. Birçok ülke benzer hedeflere ve amaçlara ulaşabilmek için nüfus sayımları gerçekleştilmektedir. Gerçekleştirilen sayımlara yönelik yaklaşımlar ve bilgi ihtiyacı ülkeden ülkeye değişim göstermiş ve zaman içerisinde değişikliğe uğramıştır. Ülkemizde de nüfusun nicelik ve niteliklerinin belirlenmesi amacı ile ilki 1927'de olmak üzere 2000 yılına kadar düzenli olarak 14 adet nüfus sayımı yapılmıştır. Nüfus sayımları, ülkemizdeki nüfusun dağılımı ve niteliklerinin zaman içindeki değişiminin yansıtılması ve bu bilgilere dayalı plan ve programların oluşturulmasında kullanılmaktadır. 2000 yılında yapılan Genel Nüfus Sayımı sonrasında ülkemizdeki nüfus sayım yöntemi değiştirilmiş ve Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi kurulması çalışmaları başlamıştır. Kurulacak olan sistem, ülkemizde sadece nüfus sayımları konusunda yeni bir yaklaşım olmayacak aynı zamanda ülkemiz kamu yönetimine de birçok yenilik getirecek ve etki edecektir. Bu çalışmada Gelişmiş Ülkeler olarak adlandırılan G-8 ülkelerinde ve Türkiye Cumhuriyeti'nde yapılan nüfus sayımlarına değinilerek, ülkemizde kurulma çalışmaları tamamlanmış olan Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi'nin Türk Kamu Yönetimi üzerine olası etkileri incelenmiştir.
Turkey's rejection by the European Union due to human rights violations and democracy

Bu tez Türkiye'nin Avrupa Birliği tarafından reddedilmesinin nedenlerini insan haklan ihlalleri ve demokratik dengesizliğe odaklanarak araştırmaktadır. Bu politik konuların Avrupa Birliği'nin Türkiye'yi birliğe kabul etmemesine temel oluşturmasına dair önerge; Avrupa'nın daha büyük bir birleşmeye doğru gitmesi, Türkiye'nin kendi tarihi içinde Avrupa ile Türkiye arasında insan haklan ve askerin Türk politikasındaki rolü gibi zaman zaman çakışan konulan analiz etmektir. Son olarak, bu araştırma AB'nin Türkiye'de politik olmaktan çok ekonomik bir birlik olduğunu göstermektedir ki, bu bulgu belki de Türkiye'nin birliğe kabul edilmemesi ile ilgili olarak Türkiye ile Avrupa arasındaki büyük fikir farklılığını da açıklamaktadır.
Belediyelerde siyasallaşma sorunu: Neden-sonuç analizi

Günümüzde özellikle teknolojiye bağlı hızlı bir değişim ve dönüşüm süreci yaşanmaktadır. Bu değişim ve dönüşüm sürecinin etkileri elbette kamu yönetimi alanında da görülmektedir. Bu etkiler neticesinde birçok ülkede kamu yönetiminde yeniden yapılanma çalışmalarına girişilmiştir. Türk kamu yönetiminin de bu değişim ve dönüşümden etkilenmesi elbette kaçınılmazdır. Bu değişimlere bağlı olarak son dönemlerde Belediye Kanunu, İl Özel İdaresi Kanunu ve Büyükşehir Belediye Kanunu çıkarılmıştır. Ancak geçmişşten günümüze ülkemizde kamu yönetiminde yaşanan sorunlar tam olarak çözülememiştir. Kamu yönetiminde; bir yerel yönetim olarak belediyelerin önemi oldukça büyüktür. Yeni kamu yönetimi anlayışıyla birlikte merkezi otoritenin etkisinin azaltılması, doğal olarak beraberinde yerel yönetimlerin etkisinin artmasına neden olmuştur. Bir yandan yerelleşmenin önemi artarken, bir yandan da yerelleşmedeki bu büyüme beraberinde çeşitli sorunları getirmiştir. Bunlardan birisi, birçok problemin de kaynağı olan 'siyasallaşma'dır. Belediyelerin siyasallaşması, en genel anlamda belediyelerin siyasal gücün etkisi altına girmesidir. Demokrasinin gereği olarak elbette belediye yöneticileri siyasal partiler aracılığıyla seçilip gelirler ve belli bir siyasal partiyi veya siyasal anlayışı temsil ederler, fakat halka hizmet sunmada politize olmamalıdırlar. Belediyelerin siyasallaşmasının beraberinde getirdiği aksaklıklara örnek olarak işgücü kapasitesinin tam olarak tespit edilememesi, hizmet sunumunun yerel halkın ihtiyaçlarına göre değil, merkezdeki siyasal örgütün direktifleri doğrultusunda yapılması, vasıflı ve liyakatli elaman temin edilememesi belirtilebilir. Sonuç itibariyle siyasallaşmanın doğurduğu partizanca tutum belediyelerin eşit hizmet anlayışından yoksun çalışmalarına sebebiyet vermektedir. Bu çalışmada 'Türkiye'de belediyelerin siyasallaştığı' varsayımından hareketle, bir neden-sonuç analizi yapılmıştır. Çalışma, derinlemesine kütüphane araştırmasına dayanmaktadır. Türk belediyelerinin Osmanlı'dan başlayarak günümüze kadarki gelişim süreci içerisinde, sistematik ve bürokratik yapısı ile beraber siyasallaşma faaliyetleri ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Çevre Hukuku bakımından çevre hakkı

Çevre hakkını konu alan çalışmamızın amacı, haklar kategorisine bu hakkın dahil olup olmamasını sorgulamak değil, hakkın nasıl ifade edilmesi gerektiğini bulmaktır. Bizce çevre hakkı somut olarak talep edilebilir hale gelmiştir. Ulusal ve uluslararası tartışmaların zeminin giderek hakkın niteliğine ilişkin olması da bu savımızı desteklemektedir. Çalışmamızda çevre hakkı, çevre hukukunun bakış açısı ile alınmaktadır. Diğer hukuk dallarından farklı olarak çevre hukuku, bizzat hukuk sistemine ve bu arada tabii olarak haklar kategorisine eleştirel açıdan yaklaşmaktadır. Çevre hakkının ne anlam ifade etmesi gerektiğine ilişkin olarak yapılan çalışmada da bu yöntem benimsenmiştir. Çevre hakkının unsurları, gelişim süreci, kavramsal çerçevesi, uygulamaya aktarılış biçimleri ve uygulamada çevre hakkını algılanışı ayrı başlıklar altında incelenmiştir. Çevre hakkının hangi şekilde ifade edilmesi gerektiği yönündeki düşüncelerimiz de çalışmamızın sonunda ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Kentleşme sürecinde Türkiye ve kent kimliği

Sanayi devrimi ve Dünya Savaşları ile başlayan kentleşme süreci, 1980 sonrasında üretim sistemi ve ekonomideki değişimle birlikte daha da artmıştır. Sadece ulusal değişimler değil, küreselleşme aktörü de kentleşmenin hızını ve yönünü etkilemiştir. Kentlere akın eden nüfus büyük kentsel sorunları da beraberinde getirmiştir. Hızlı ve çarpık kentleşmenin önündeki en büyük sorun konut sıkıntısı şeklinde doğmuştur. İnsanlar bu sorunlarına gecekondular yaparak çözüm bulmaya çalışmıştır. İşte bu süreçte yerel yönetimler önemli bir aktör olarak kentleşmede yerini almış, önemli görevler üstlenmiştir. Uyguladıkları kentsel dönüşüm projeleriyle kentlere yeni kimlikler kazandırmış, konut sıkıntılarına çözüm bulmuş, çarpık kentleşmeyi önlemeye çalışmıştır. Kentsel dönüşüm projelerini hayata geçirirken kent halkının yaşamını da büyük ölçüde etkilemiştir. Gecekondularda yaşamaya alışmış insanlar, yüksek yapılı binalar arasında kentlileşme olgusuyla tanışmışlardır. Gerek mimari gerekse sosyo-kültürel ilişkiler yönünden büyük değişimlerle karşılaşan insanlar yeni yaşam tarzına uyum sağlamakta zorlanmakta, yalnızlık ve dışlanmışlık duygularına kapılmaktadırlar. Komşuluk ilişkilerindeki azalma, beton binalar, bireysel hareket edememe gibi olumsuzluklar bu durumu büyük ölçüde tetiklemektedir. Tüm bu eksilere karşı temiz, düzenli, güvenli ve sosyal aktiviteler bakımından birçok olumlu yönüyle de kentleşmeye katkıda bulunmaktadır. Ancak günümüzde konut eksikliğini gidermeye çalışan yerel yönetimler farkında olmadan sadece kentleşmeye bu yönüyle yaklaşmakta değişen kimliğinin olumlu ve olumsuz yönleriyle ilgilenmemektedir. Daha da önemlisi bu tür uygulamalarda kişilerin katılımına çok yer verilmemesidir. Türkiye'de özellikle Ankara, İstanbul ve İzmir gibi büyük şehirlerde kentsel dönüşüm projeleri yoğun şekilde uygulanmaktadır. Gökçek Yasası ve finansmanını kendi sağlaması gibi yönleriyle büyük ilgi uyandıran Kuzey Ankara Kentsel Dönüşüm Projesi bu konuda güzel bir örnek olarak incelenebilir. Havalimanı yolu üzerinde olması ve geniş bir alanı kapsaması bu projenin önemini artıran sebepler arasındadır.
Türkiye'de kamu hizmetlerinin sunumunda gönüllü STK katılımı: Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı örneği

Sivil toplum geçmişşten günümüze gelene kadar her toplumda var olmuştur. İnsanların topluluk halinde yaşamaya başlamasından itibaren oluşum gösteren bu kavramın dönemlere göre farklı birçok tanımı yapılmıştır. Genel bir tanımla sivil toplum; gönüllülüğün esas olduğu, devletten özerk olarak hareket etme yetisine sahip, kendine ait destekçisi bulunan, bireyler ve devlet arasında aracı kurum niteliği taşıyan sosyal bir alandır. Sivil toplumun mihenk taşı sivil toplum kuruluşlarıdır. Daha çok toplumda eğitim, sağlık, çevre, insan hakları, sanat, spor vb. konularda farkındalık yaratmak ve bilinç oluşturmak, ortak bir fikir, ortak bir amaç, ortak bir hedef doğrultusunda bir araya gelmiş insanların, gönüllülük esasına dayalı olarak oluşturdukları birlikteliklerdir. Dernek, vakıf, sendika, birlik gibi oluşumlar şeklinde meydana gelmektedir. Devletin topluma sunduğu hizmette eksik ve yetersiz kaldığı noktalarda sivil toplum kuruluşları boşlukları doldurmaya çalışmaktadır. Sadece toplumsal ihtiyaçların karşılanmasında değil siyasi konular hakkında fikirlerini beyan ederek siyaset arenasında da aktif rol oynamaktadır. Araştırmanın birinci bölümünde kavramsal çerçeve içerisinde sivil toplum, kamu hizmeti ve gönüllülük ile ilgili tanımlar yapılmış; çalışmanın özünü oluşturan sivil toplumun tarihsel açıdan gelişimi geniş bir perspektiften inceleme ve açıklanmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde; topluluk haline gelen sivil toplum kuruluşunun tanımı yapılmıştır. Amaçları, işlevleri, özellikleri ve üye olan kurumlardan oluşan kuruluş türleri incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise; Türkiye'de eğitime destek vermek için kurulan Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı'nın hizmet ve faaliyetleri değerlendirilmiştir.
Alandakilerin bakış açısıyla Türk kamu yönetiminde iç denetim

Türk kamu yönetimine uluslararası standartlara sahip bir anlayışla, kamu idarelerinin çalışmalarına değer katmak ve geliştirmek amacıyla kaynakların etkililik, ekonomiklik ve verimlilik esaslarına göre yönetilip yönetilmediğini değerlendirme ve üst yöneticiye danışmanlık hizmeti sunma öngörüsüyle Avrupa Birliğine uyum sürecinde 2003 tarihinde çıkarılan 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu ile iç denetim sistemi getirilmiştir. Getirilen iç denetim sisteminin kamu kurumlarına ne tür bir katkı sağladığı, geleneksel denetim anlayışından hangi yönleriyle ayrıldığı, 2010 yılı itibariyle iç denetimin geldiği nokta ve iç denetçilerin kamu idarelerinde karşılaştıkları sorunlar ve çözüm önerileri tezin ana konusudur. Alandakilerin bakış açılarıyla bu konuları araştırmak üzere hazırlanan bu çalışmada, literatür taramasının yanında iç denetçiler ve bu alanda yetkili olan üst düzey yöneticilerle derinlemesine mülakatlar yapılmış, Türk kamu yönetiminde iç denetim uygulaması farklı yönleriyle irdelenmiştir.
Rekreasyonel yerel parkların sahip olması gereken özelliklerin uzman görüşlerine göre belirlenmesi: Eskişehir ili örneği

Boş zaman değerlendirme alışkanlıkları toplumsal kalkınma için önem arz etmektedir. Parklar, herhangi bir ücrete tabi olmaması, insanların yaşadıkları bölgede açık alan rekreasyon faaliyetlerine uygun olması, kolayda boş zaman aktivitelerinin yapılabileceği ve bireye sportif, sanatsal, kültürel aktiviteler gibi birçok alanda herhangi bir aktivitenin ve etkinliğin parçası olabilme olanağı tanıyacak şekilde düzenlenme imkanına sahip rekreasyonel alanlar olarak ön plana çıkmaktadır. Özellikle mahalle arasında bulunan parklar, aktivitelere ulaşım ve katılım noktasında kolaylık sağlar. Parklarda, zorlama olmadan gönüllü olarak geçirilen zaman dilimi bireye ve dolaylı olarak topluma katkı sunmaktadır. Yapılan incelemeler neticesinde parkların birbirinin benzeri olduğu, farklı aktivite imkanları sunmadığı gözlemlenmiş ve bir standartlaşmanın olmadığı görülmüştür. Kaliteli parklar için standartlaşma önemli görülmüş ve araştırmanın amacı; rekreasyonel yerel parkların sahip olması gereken özelliklerin uzman görüşlerine göre belirlenmesi olarak şekillendirilmiştir. Bu amaçla öncelikle Eskişehir Büyükşehir Belediyesi bünyesinde bulunan yirmi mahalle/komşu parkı gözlem tekniği ile incelenmiş ve Eskişehir'de yaşayan alan uzmanları ile odak grup görüşmeleri yapılmıştır. Literatür, odak grup görüşmesi ve gözlem neticesinde elde edilen otuz beş maddelik özellik havuzu, delfi tekniği ile Türkiye'deki alan uzmanlarına ulaştırılarak tekrar uzman görüşüne iki tur halinde başvurulmuştur. Alan uzmanları, on beş özelliği mahalle/komşu parklarının olmazsa olmaz özelliği, altı özelliği ise parkların temalarına, alan büyüklüklerine ve kullanıcı profillerine göre şekillenebilecek özellikler olarak belirlemiştir. Araştırmanın son aşamasında, belirlenen bu özelliklerin gözlem yapılan yirmi mahalle/komşu parkındaki mevcut durumu incelenmiş ve parkların belirlenen özelliklere sahip olma durumunun yeterli düzeyde olmadığı saptanmıştır. Belirlenen bu özellikler standartlaşma sürecine katkı sağlayacak ve kaliteli parkların oluşumuna zemin hazırlayacaktır.
Türkiye'de kent planlama: Gelişimi, kurumlar ve çalışmalar

Günümüzün üzerinde en çok tartışılan konularından biri olan kent planlaması, sadece bir yerleşmeyi oluşturan öğelerin uyumlu olarak düzenlenmesini değil, orada yaşayan toplumsal ve ekonomik gereksinimleri karşılayacak gelişmeyi de konu alır. Bu bağlamda, kent planlaması, fen bilimlerinin yanında sosyal bilimlerden de faydalanır. Bu çalışma, Türkiye'de 19. yüzyıldan itibaren yaşanan siyasi gelişmelerle ilişkili olarak, kentlerdeki değişimleri incelemektedir. Osmanlı imparatorluğu'nun yıkılmasından itibaren, kurulan yeni Türkiye Cumhuriyeti'ndeki siyasal değişimler, bu değişimlerin kentlere ve kent yaşamına olumlu ve olumsuz etkileri ele alınmıştır.
Performans değerlendırme: Şanlıurfa İl Emniyet Müdürlüğünde bir uygulama

Performans değerlendirme; örgütlerde çalışan personelin işindeki başarısı ya da başarısızlığı hakkında karar verme süreci olarak tanımlanmaktadır. Memur sicil yönetmeliğinin 2011 yılında kaldırılmasıyla birlikte kamu kurum ve kuruluşlarına kendi değerlendirme ölçütlerini belirleyerek, personel değerlendirme sistemlerini oluşturma yetkisi verilmiştir. Bu süreçte Emniyet Genel Müdürlüğünde de yeni bir performans değerlendirme sistemi için çalışmalar başlatılmış, bu çalışmaların sonucunda ''Kurum İçi Bireysel Performans Değerlendirme Sistemi'' oluşturulmuştur. 2012 yılından itibaren de bu sistem kurumda uygulanmaya başlanmıştır. Değerlendirme sonuçları personelin işinde başarılı olup olmadığının belirlenmesinin yanında, personelin eğitim ihtiyacı, branşlaşması, rütbe-terfi işlemleri, lojman sıralaması gibi alanlarda da kullanılmaktadır. Bu da performans değerlendirmeyi her rütbe ve branşdaki personel için önemli kılmaktadır. Bu tez çalışması ile Şanlıurfa İl Emniyet Müdürlüğünde görev yapan, farklı rütbe ve branştaki 7 sıralı amirle birebir görüşülüp, yeni ve eski değerlendirme sistemleri hakkındaki görüşleri nitel araştırma yöntemi ile alınmaya çalışılmıştır. Görüşmeler sonucu toplanan veriler bilgisayar ortamında aktarılmış ve yapılan vak'a analizi sonucunda sıralı amirlerin görüşlerini eski ve yeni sistemi karşılaştırarak belirttikleri anlaşılmıştır. Sıralı amirler yeni sistemin eski sisteme göre daha şeffaf olduğunu, personelin yeni sistemle performans notunu daha kolay öğrenebildiğini, yeni sistemin daha kolay bir değerlendirme sunduğunu belirtmişlerdir. Değerlendirme sürecinin eski sisteme göre daha esnek olduğu, eski sitemin kağıt ve zaman israfına neden olduğu, yeni sistemin ise elektronik ortamda yapılması ile bu israfın önlendiği, yeni sistemle değerlendirici amir sayısının arttığı ve bunun da daha adil bir değerlendirme için olumlu sonuçları olduğu tespit edilmiştir.
Yeni kamu yönetimi anlayışı bağlamında yerel yönetimler

Yönetim alanında meydana gelen gelişimler, zamanla çeşitli paradigma değişimlerinin de önünü açmıştır. Bir ülke de yaşayan hemen her vatandaşı ilgilendiren yönetim hususu, merkezi ve yerel boyutlarda farklılıklar arz etmektedir. Yirminci yüzyılın son çeyreğinde dünyanın hemen her yerinde gündeme gelen liberal politikaların yönetim alanında da uygulanabilirliği ve kamu sektörü-özel sektör yönetim tekniklerinin birbirine yaklaştırılması fikri yeni kamu yönetimi yaklaşımın önemini artırmıştır. Dünya'da yaşanan bu gelişmeler, devletlerin yönetim anlayışlarında çeşitli reformlara gitmesini sağlamış, merkezi teşkilat, taşra teşkilatı ve yerel yönetimler bağlamında ciddi çalışmalar yapılmasını sağlamıştır. Özellikle 2000'li yıllardan sonra Türkiye'de uygulanan reformlar, yerel yönetimlerin daha demokratik ve daha verimli bir çalışma alanına sahip idareler olmasını sağlamıştır. Hemen her reformun sancılı geçen süreçleri gibi, Türkiye'de geliştirilen ve uygulanan reformlar birden düzenli bir şekilde hayata geçmemiş çeşitli evrelerden geçmişştir. Ayrıca yerel yönetimler özelinde demokratik uygulamaların önü açılmaya çalışılmış, bu düşüncenin aksine gelişen bazı durumlar ise eleştirilmiştir.
Üniversitelerde örgüt kültürü ile akademik performans arasındaki ilişkiler

Araştırmanın amacı, üniversitelerde örgüt kültürünü karşılaştırmalı olarak inceleyerek, akademik performans ile örgüt kültürü arasındaki ilişkileri tartışmaktır. Araştırmada; Ankara, Gazi, Hacettepe ve Ortadoğu Teknik Üniversitelerinde, dört eğitim alanında toplam 18 fakültede görev yapan 647 akademisyene ulaşılmıştır. Üniversitelerin örgüt kültürünü incelemek amacıyla, 'Örgüt Kültürü Değerlendirme Ölçeği', Türkçe'ye ve yükseköğretim kurumlarına uyarlanarak kullanılmıştır. Üniversitelerin akademik performanslarının değerlendirilmesinde ise Üniversite Performans Sıralamaları verileri kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, Türk yükseköğretim kurumlarında, rekabetçi değerler çerçevesinde; 'yenilikçi takım kültürü', 'rekabetçi kültür' ve 'hiyerarşik kültür' şeklinde isimlendirilebilecek üç farklı kültür tipi gözlenmektedir. Ayrıca, yenilikçi kültürün bir sonucu olması beklenen; araştırma, patent, eser vb. özgün çalışmalar ortaya koyma ve yeni araştırma/proje fonları alma gibi bilimsel faaliyetlerin, yenilikten çok rekabetin bir parçası olduğu belirlenmiştir. Araştırma bulguları örgüt kültürünün; üniversitelere, akademik birimlere, kampüs büyüklüğüne göre değişkenlik gösterdiğini ortaya koymaktadır. Örgüt kültürü tipinin akademik performansla ilişkisi ile ilgili sonuçlar, rekabetçi kültürün ve yenilikçi takım kültürünün akademik performansla güçlü bir ilişki gösterdiğini, hiyerarşik kültürün ilişkisinin ise anlamlı düzeyde olmadığını göstermektedir. Ayrıca rekabetçi kültürün akademik performans üzerinde etkili olduğu, hiyerarşik kültür ile yenilikçi takım kültürünün akademik performansa etkisinin istatistiksel olarak anlamlı olmadığı görülmektedir. Çalışmanın sonuçlarına dayalı olarak, örgüt kültürünün akademik performansı nasıl etkilediği ve akademik performansı artırmaya yönelik politikalardan nasıl etkilenebileceği tartışılmış, uygulayıcılar, araştırmacılar ve özellikle politika yapıcılar için bazı öneriler sunulmuştur.
A critical evaluation of the third way and its reflections on Turkish politics

ÖZ ÜÇÜNCÜ YOL VE TÜRKİYE SİYASETİNE YANSIMALARI ÜZERİNE ELEŞTİREL BİR DEĞERLENDİRME Türk, Duygu Yüksek Lisans, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi: Assist. Prof. Dr. Galip Yalman Eylül 2005, 155 sayfa Bu tez, Üçüncü Yol ve Türkiye siyasetine yansımalarının eleştirel bir değerlendirmesini sunmayı amaçlamaktadır. Üçüncü Yol, 1990Tı yılların sonunda, refah devleti döneminin sosyal demokrasisine ve aynı zamanda neo-liberalizme bir alternatif sunma iddiası ile ortaya çıkmıştır. Radikal biçimde değişmiş olan dünya algısına dayanarak, Üçüncü Yol, ortaya çıkan yeni koşulların eski kavramsallaştırmaları ve eski siyasal konumlan geçersiz kıldığı iddiasındadır. Bu tezin temel savlarından biri, Üçüncü Yol yaklaşımının devlet-toplum ilişkisi, yurttaşlık ve küresel düzen konularında ortaya koyduğu yeni tanımlamaların hegemonikleştiğidir. Buna ek olarak tez, Üçüncü YoPun, farklı yaklaşımlarca da benimsenmiş olan, rekabetçi piyasa mekanizmasını toplumsal olarak içermeci bir stratejiye dayanan sosyal dayanışma modeliyle tamamlama çabasının ürünü olarak değerlendirilebileceğini savunmaktadır. Üçüncü Yol anlayışının Türkiye siyasetine olan yansımaları da bu anlayışın hegemonyasının bir göstergesi olarak değerlendirilmektedir.
Neo liberal politikalar doğrultusunda Türkiye'de devletin yeniden yapılanması küresel sistemle bütünleşme sorunları

Dünyada gelişen teknoloji ile birlikte başlayan değişim süreci neo-liberal politikaların da uygulanmaya başlanmasıyla birlikte ülkelerin özellikle kamu yönetimi alanında önemli değişikliklere gitmesine neden olmuştur. 70'li yıllarda ekonomik krizle başlayan değişim süreci refah devleti anlayışının bir sonucu olarak kabul edilmiş ve bu bağlamda küreselleşmenin de etkisiyle ülkeler yönetim anlayışlarında köklü değişimlerin şart olduğuna karar vermişlerdir. İngiltere ve Amerika'da başlayan yeni kamu yönetimi hareketi Türkiye'de 1980'li yıllarda neo-liberal politikaların uygulanmaya başlanmasıyla birlikte gündeme gelmiştir. Ancak Türkiye'nin aşırı merkeziyetçi yönetim yapısının bu değişim sürecine girmesi idari alanda önemli değişikliklerin yapılmasını zorunlu kılmaktadır. Türkiye bu değişim sürecinde hem yasalar açısından hem de bürokratik uygulamalar açısından köklü bir değişime ihtiyaç duymaktadır. Dünyada ve Türkiye'de yaşanan bu değişim rüzgarının kamu yönetimi alanında meydana getirdiği değişimi ele alan bu çalışmanın teorik ve çözümleme modeli olmak üzere iki yönü bulunmaktadır. Teorik kısmında genel olarak dünyadaki değişime neden olan gelişmeler ve bu bağlamda ortaya çıkan kavramlar üzerinde durulmuştur. Dünyada bu değişimden etkilenen ve kamu yönetimi alanlarında köklü değişime giden ülkelerin nasıl bir süreçten geçtikleri ayrıntılı bir şekilde anlatılmıştır. Küreselleşme kavramı ile birlikte ortaya çıkan bu değişim ve dönüşüm sürecinden Türkiye'nin nasıl etkilendiği ayrıntılı bir şekilde anlatılmıştır. Teorik kısmı oluşturan bu iki bölümün çözümleme modelinin yer aldığı üçüncü bölüme kavramsal bir alt yapı oluşturması hedeflenmiştir. Çözümleme modelinde ise yeni kamu yönetimi anlayışı çerçevesinde Türkiye'de çıkarılan ya da çıkarılmakta olan yasalar ve yasa tasarıları ayrıntılı bir şekilde incelenmiş, yeni kamu yönetimi modelini oluşturan kavramlara yer verilip verilmediği tespit edilmiştir. Türkiye'de kamu yönetimi alanında başlayan reform hareketinin diğer ülkelerdeki reform çalışmalarına benzerlikleri ve farklılıkları karşılaştırmalı ülke analizi yöntemiyle incelenmeye çalışılmıştır.