turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Okul öncesi çocukların paylaşma, yardımlaşma ve rahatlatma becerilerini geliştirme programının etkililiğinin değerlendirilmesi

Bu araştırmanın amacı dört-beş yaşındaki çocukların yardımlaşma, paylaşma verahatlatma davranışlarını geliştirmeye yönelik bir programın oluşturulması, uygulanması, etkililiğinin değerlendirilmesi ve bu becerilerin sosyal bilgi işleme ve duygu tanıma becerileri ile ilişkisinin incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda olumlu sosyal beceriler ve bilişsel becerilere yönelik bir program geliştirilmiş ve çocuklara altı modülden oluşan üç haftalık bir eğitim verilmiştir. Eğitim programı kapsamında çocuklarla her haftayardımlaşma, paylaşma ve rahatlatma davranışlarını arttıracak etkinlikler gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmaya dört-beş yaşlarında anaokuluna devam eden 57 müdahale, 39 kontrol grubunda olmak üzere toplam 96 çocuk katılmıştır. Araştırma kapsamında hem çocuklardan bireysel ölçümler alınmış, hem de ebeveynler ve öğretmenlerden çocukların olumlu sosyal davranışlarını değerlendirmeleri istenmiştir. Elde edilen sonuçlar, uygulanan sosyal beceri geliştirme programının hem çocuklardan alınan ölçümlerde hem de ebeveyn ve öğretmen bildirimlerinde anlamlı bir farklılaşmayarattığını göstermektedir. Programın uygulandığı gruptaki çocukların yardımlaşma, paylaşma, rahatlatma davranışlarının, duygu tanıma becerilerinin ve olumsuz bir duruma karşı verdikleri sakin yanıtların arttığı tespit edilmiştir. Ebeveyn ve öğretmenlerden alınan bildirimlerde de sosyal beceri geliştirme programı uygulanan grubun aldığıpuanların, kontrol grubunun aldığı puanlardan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek olduğu bulunmuştur. Bu nedenle çocuklardan alınan ölçümler ile ebeveynler ve öğretmenlerden alınan ölçümlerin tutarlı olduğunu, uygulanan programın çocukların sosyal becerileri üzerinde etkili olduğunu söylemek mümkündür. Çalışma kapsamında aynı zamanda çocukların olumlu sosyal davranışları ve bilişsel becerilerinin demografik özelliklerle ilişkili olup olmadığı incelenmiştir. Elde edilen sonuçlar, cinsiyet, yaş, kardeşe sahip olma ve annenin eğitim düzeyinin bu davranışlar ve beceriler üzerinde en etkili değişkenler olduğunu göstermiştir.
Psikolojik yardım için başvuruda bulunan ve bulunmayan evli çiftlerin evlilik ilişkilerini değerlendirmelerinin karşılaştırılması

Kişilerarası ilişkileri açıklamak amacıyla geliştirilen kuramlardan bir bölümü Sosyal Mübadele Kuramları adını almaktadır. Bu kuramsal modellerden biri Thibaut ve Kelley'in ( 1959 ) geliştirmiş oldukları Etkileşim Sonuçları Kuramı'dır. Thibaut ve Kelley'e göre kişilerarası ilişkiler, ödül - bedel mübadelesine dayanır ve insanlar, ödülü yüksek, bedeli düşük ilişkileri tercih ederler. Kuram, bir bireyin halen yaşadığı ilişkiden elde ettiği sonuçları değerlendirebilmek için iki standart kullandığını ileri sürmektedir. Bunlar karşılaştırma düzeyi ile seçenekler için karşılaştırma düzeyi adını almaktadır. Bu iki standart açısından ele alındığında, karşılaştırma düzeyi kavramı, bir ilişkinin ne denli doyum sağladığı ; seçenekler için karşılaştırma düzeyi kavramı ise ilişkinin istikrarı konusundaki karar üzerinde etkili olmaktadır. Bu araştırmada, kuramın evlilik istikrarı ve doyumu konusundaki öngörülerini sınamak amacıyla psikolojik yardım için başvuran ve başvurmayan evli çiftler evlilik için karşılaştırma düzeyleri açısından karşılaştırılmıştır. Araştırmaya 104 evli çift (104 kadın, 104 erkek ) katılmıştır. Ölçme aracı olarak Evlilik İçin Karşılaştırma Düzeyi ölçeği ( Binici ve Hovardaoğlu, 1996), demografik bilgi formu ve bir soru formu kullanılmıştır. Uygulanan istatistiksel analizler sonucu elde edilen bulgulara göre, psikolojik yardım için başvuran evli çiftlerle, psikolojik yardım için başvurmayan evli çiftlerin evlilikleri için karşılaştırma düzeyleri arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Buna göre, psikolojik yardım için başvuran evli çiftlerin karşılaştırma düzeyleri başvurmayan evli çiftlerin karşılaştırma düzeylerinden düşüktür. Psikolojik yardım için başvuran kadınlar ile başvurmayan kadınlar arasında ve psikolojik yardım için başvuran erkekler ile başvurmayan erkekler arasında da karşılaştırma düzeyi açısından anlamlı farklılıklar gözlenmiştir. Ayrıca psikolojik yardım için başvuran kadınlar ile eşleri arasında anlamlı farklılıklar bulunurken, başvurmayan kadınlar ile eşleri arasında anlamlı farklılıklar bulunmamıştır. Bu bulgular, psikolojik yardıma yönelen bireylerin daha düşük karşılaştırma düzeyine sahip olduklarına işaret etmektedir. Bu çalışmadan elde edilen bulgular. kuramsal yaklaşım çerçevesinde ve daha önce yapılan araştırmalar da dikkate alınarak tartışılmıştır.
Anne-babası boşanmış ve boşanmamış ergenlerde sosyal beceri ve kaygı düzeylerinin akademik başarıları ile ilişkisinin değerlendirilmesi

Boşanma, aile içerisindeki tüm aile fertlerini yakından ilgilendiren ve etkileyen bir durumdur. Boşanan çiftlerin etkilenmesinden ziyade ailenin tüm üyeleri en çokta çocuklar etkilenmektedir. Boşanmandan sonra aile üyelerinin tüm yaşam şartları bozulmakta ve çocuklar anne ya da babasından ayrı yaşamaktadır. Boşanma sonrasında anne ya da babanın evden ayrılması, çocuğun başka okula gitmesi, arkadaşlar ve yaşam şartlarındaki farklılıklar çocukların bu duruma alışmalarını zorlaştırmakta, sosyal becerilerini olumsuz etkilemektedir. Bu olumsuz yönde olan değişimler ergen çocuklarda değişik sorunlarla ortaya çıkmaktadır. Bu araştırmada anne-babası boşanmış 84 ergen ile aynı yaş grubundaki anne-babası boşanmamış 217 ergenin sosyal beceri ve kaygı düzeyleri arasındaki ilişki İstanbul il örneklemi içinde incelenmiştir. Ayrıca buna bağlı olarak, çalışmada öğrencilerin bazı bireysel özelliklerine ve ailelerine ilişkin değişkenlere göre anne-babası boşanmış ve boşanmamış ergenlerin sosyal becerileri ve kaygı düzeyleri arasındaki anlamlı farklılıklar belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmada ölçme aracı olarak, Sosyal Beceri Ölçeği, Sürekli-Durumluk Kaygı Envanteri ve araştırmacı tarafından hazırlanan öğrencilerin bireysel ve ailesel özelliklerine dair bilgileri içeren Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmada bağımsız değişkenlere verilen cevaplara ilişkin frekans analizi yapılmıştır. Örneklem grubunu oluşturan ergenlerin kaygı düzeyi ve sosyal beceri arasındaki ilişkiler korelasyon tekniği kullanılarak analiz edilmiştir. Ayrıca bağımsız değişkenlerle bağımlı değişkenler arasında anlamlı farklılıkların olup olmadığı incelenmiştir. Boşanmamış ailedeki öğrencilerin sosyal beceri puanları ile kaygı düzeyi puanları arasında pearson korelasyon analizi sonucunda değişkenler arasındaki zayıf kuvvetli ilişki anlamlı bulunmuştur (r=,250; p<0,05). Boşanmış ailedeki öğrencilerin sosyal beceri puanları ile kaygı düzeyi puanları arasında pearson korelasyon analizi sonucunda değişkenler arasındaki düşük kuvvetli ilişki anlamlı bulunmuştur (r=,440; p<0,05).