turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üniversite öğrencilerinin evlilik tutumlarının duygusal zeka ve umutsuzluk bakımından incelenmesi

Üniversite öğrencilerinin evliliğe yönelik tutumlarının, duygusal zeka ve umutsuzluk bakımından incelenmesi araştırmanın temel amacını oluşturmaktadır. İlgili araştırmayı gerçekleştirmek adına Evlilik Tutumu Ölçeği, Duygusal Zeka Ölçeği ve Beck Umutsuzluk Ölçeği'nden yararlanılmıştır. Araştırma kapsamında yararlanılan ölçeklerin yanı sıra araştırmacının belirlediği soruları içeren kişisel bilgi formu, ölçeklerle beraber katılımcılara uygulanmıştır. Kişisel bilgi formunda yer alan sorular, bağımsız değişken olarak ele alınmış, ilgili ölçeklerle beraber değerlendirilerek, aralarındaki anlamlılık düzeyleri ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Araştırmada betimsel-tarama modeli esas alınmıştır. Araştırmanın evreni Dokuz Eylül Üniversitesi, Buca Eğitim Fakültesi 2017- 2018 öğretim yılında öğrenimine devam eden öğrencilerden oluşmaktadır. Örneklem, bahsi geçen fakültede farklı bölüm ve sınıf düzeylerinden öğrencilerdir. Gönüllü katılımın esas alındığı bu araştırmada katılımcılar, uygun örnekleme yoluyla belirlenmiştir. Araştırmada 270 katılımcı yer almıştır. Katılımcıların 105'i erkek, 165'i kadındır. Katılımcılardan elde edilen veriler istatistiksel tekniklerle çözümlenmiştir. İstatistiksel analizler sonucunda evliliğe yönelik tutumlar, duygusal zeka ve umutsuzluk arasında pozitif yönlü anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Cinsiyet faktörü, araştırmada yararlanılan tüm ölçeklerde anlamlılık göstermiştir. Yaş, ilgili ölçeklerde anlamlılık göstermezken; öğrenime devam edilen sınıf, duygusal zeka ve umutsuzluk üzerinde anlamlılık sağlamıştır. Araştırmacının belirlediği diğer sorular, araştırma kapsamında yararlanılan Evlilik Tutumu Ölçeği, Beck Umutsuzluk Ölçeği, Duygusal Zeka Ölçeği ve onun alt boyutlarında anlamlılık göstermiştir. İlgili araştırmadan elde edilen veriler, literatür ışığında yorumlanarak, önerilerde bulunulmuştur.
20 - 65 yaş arası kadınlarda denetim odağı ve öz - yeterlik düzeyleri arasındaki ilişikinin incelenmesi

Denetim odağı ve öz yeterlikle ilgili yapılan birçok araştırma ağırlıklı olarak belirli bir meslek grubun ile kadın ve erkeği ayırmadan beraber değerlendirilerek gerçekleştirildiği görülmektedir. Yapılan bu çalışma kadınları özel olarak ele alıp birçok değişkenle denetim odağı ve öz yeterlik ilişkisinin incelenmesini içermektedir. Bu araştırma İstanbul ilinin Avcılar ilçesinde yaşayan 386 kadının katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Örneklemi yaşları 20 ile 65 arasında değişen kolayda örnekleme yöntemiyle belirlenen yetişkin kadın bireyler oluşturmaktadır. Değerlendirmede iki ölçekten yararlanılmıştır. Denetim odağını tespit etmek için 'Rotter Denetim Odağı Ölçeği' ile öz yeterliği tespit etmek için 'Öz Etkililik Yeterlik Ölçeği' kullanılmıştır. Ayrıca demografik bilgilere ulaşmak amacıyla 'Demografik Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre öz yeterlik ve denetim odağı arasında negatif yönlü çok zayıf bir ilişki gözlenmiştir. Buna göre davranışa başlama, davranışı sürdürme, davranışı tamamlama ve öz etkililik yeterlik arasında ve davranışı sürdürme davranışı tamamlama, engellerle mücadele, öz etkililik yeterlik arasında pozitif yönde bir ilişki gözlenirken, denetim odağı ile negatif yönde bir ilişki gözlenmiştir. Ayrıca yaşa, kardeş sayısına, medeni duruma ve çocuk sahibi olma durumuna göre denetim odağı anlamlı farklılık göstermektedir. Davranışa başlama, davranışı sürdürme, öz yeterlik ve denetim odağı eğitim durumuna göre ve davranışı tamamlama, denetim odağı çalışma yılına göre anlamlı farklılık göstermektedir.
Sosyal hizmet merkezinden yardım almış olan kadınların psikolojik dayanıklılıklarına etki eden faktörler: ACT modeli incelemesi

Bu çalışmanın amacı; Sosyal Hizmet Merkezinden yardım almış olan yetişkin kadınların Psikolojik Dayanıklılıklarına etki eden faktörlere ilişkin kesitsel/ durumsal bir araştırma yaparak elde edilen veriyi ACT modeli ışığında değerlendirmektir/ yorumlamaktır. Çalışma; nicel yöntemle tasarlanmış olup İstanbul il sınırları içerisinde yaşayan 18-50 yaş aralığında Sosyal Hizmet Merkezinden yardım almış, gönüllü 50 kadın katılımcı ile yapılmıştır. Verilerin toplanması için anket formları ve ölçekler kullanılmıştır. Psikolojik Dayanıklılık bağımlı değişkeni; Sosyo-demografik bilgi formu, Motivasyonel Kararlılık, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek, Koşulsuz Kendini Kabul, Bilinçli Farkındalık ve Yaşam Doyumu ölçeği verilerinden oluşan bağımsız değişkenlerle yordanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen verilerin analizi için IBM SPSS Statistics 24.00 programı kullanılmış olup kurulan regresyon modelinde bağımsız değişkenler yetişkinler için psikolojik dayanıklılık ölçek değişkenini %75 oranında açıkladığı ve modelin anlamlı olduğu gözlenmiştir (F=26,308; p<.05). Yetişkin kadınlar için psikolojik dayanıklılık ölçek puanlarına, bilinçli farkındalık ve motivasyonel kararlılık ölçek puanlarının etkisi istatistiksel olarak anlamlı (p<.05) bulunmuş olup; sonuçlar, ilgili alanyazına göre tartışılmış ve gelecekte yapılabilecek çalışmalar önerilmiştir
Üniversite öğrencilerinde benlik saygısı ile aile tutumunun ilişkisi

Benlik saygısı, kişinin kendisini değerlendirmesi ve olumlu ya da olumsuz bir kanıya varmasıdır. Benlik saygısı gelişiminde bireyin aile ortamı, ebeveyn tutumları ve davranışları, ebeveynlerin üstlendiği roller önem taşımaktadır. Ebeveynlerin tutumları, davranışları ve kullandıkları yöntemler çocukların kişiliklerinin oluşmasında, benlik saygılarında, sosyal ilişkilerinde ve sağlıklı bir birey olarak yetişmelerinde etkili bir husus olarak görülmektedir. Bu araştırmanın amacı, aile ilişkilerinin ve ebeveynlerin yetiştirme tutumunun üniversite öğrencilerinin benlik saygısını ne yönde etkilediğini saptamaktır. Bu amaç doğrultusunda; İstanbul Üsküdar Üniversitesinden 122 öğrencinin aile tutumu ile benlik saygısı arasında anlamlı ilişkiler olup olmadığı, ebeveyn tutumu ve benlik saygısının cinsiyete, eğitim, çalışma ve ekonomik durumlarına göre farklılık gösterip göstermediğine bakılmıştır. Araştırmada Veri toplama aracı olarak 'Aile Değerlendirme Ölçeği' ve 'Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği' olmak üzere iki ayrı ölçek uygulanmıştır. Verilerin analizinde SPSS 20 programı kullanılmış, tüm testler iki uçlu olup p<0, 05 anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular incelendiğinde Aile Değerlendirme Ölçeği alt boyutları ile Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeğinin alt boyutları arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Anne baba ilgisi ve benlik saygısı alt boyutları arasında pozitif yönde orta düzeyde ilişki bulunmuştur. Anne baba ilgisi artarken, benlik saygısı da artmakta; anne baba ilgisi azalırken, benlik saygısı da azalmaktadır. Benlik saygısı alt boyutu ile davranış kontrolü (r=0,27), depresif duygulanım (r=0,42), iletişim (r=0,4), psikosomatik belirtiler (r=0,26), psişik izolasyon (r=0,42), roller (r=0,3) alt boyutları arasında pozitif yönlü orta düzeyde ilişkiler bulunmuştur. Sonuç olarak bu araştırma üniversite öğrencilerinde aile tutumları ile benlik saygısı arasında ilişki olduğunu göstermektedir.
Psikolojik danışmanlar için terapötik ilişki eğitim programının geliştirilmesi ve etkililiğinin sınanması

Bu araştırmanın amacı, Terapötik İlişki Eğitim Programı'nın psikolojik danışmanların terapötik çalışma uyumları ve bilişsel esneklikleri üzerine etkisini incelemektir. Çalışma, eş zamanlı yuvalanmış karma yöntem ile desenlenmiştir. Araştırmanın nicel boyutunda ön test, son test, izleme testi (6 ay sonra) kontrol gruplu yarı deneysel desen, nitel boyutunda programın değerlendirme oturumunun verileri kullanılmıştır. Ankara'da çalışan ve en az bir yıldır danışma yapan psikolojik danışmanlar çalışma grubunu oluşturmaktadır. Deney grubuna araştırmacı tarafından geliştirilen TİEP 10 hafta boyunca uygulanırken, kontrol grubuna müdahale edilmemiştir. Nicel veriler, Psikolojik Danışma Özyeterlik Ölçeği, Terapötik İttifak Ölçeği-Kısa Form ve Bilişsel Esneklik Envanteri ile nitel veriler Değerlendirme Oturumu Yönergesi ile oluşturulmuştur. Nicel veriler Wilcoxon İşaretli Sıralar testi ve Mann Whitney U testi, nitel veriler tematik analiz tekniğiyle değerlendirilmiştir. TİEP, deney grubunun terapötik ilişki düzeylerini, terapötik çalışma uyumlarını ve bilişsel esnekliklerini arttırmıştır. Deney grubunun PDÖÖ, TİÖ-KF ve BEE'den aldığı ön test ve son test puanları arasındaki fark son test puanları lehinedir. Kontrol grubunun ön test ve son test puanları karşılaştırıldığında TİÖ-KF'nin görevler alt boyutu hariç diğer boyutlarda anlamlı bir fark yoktur. Deney ve kontrol grubunun son test puanları karşılaştırıldığında BEE'nin alternatifler alt boyutunda deney grubu lehine farklılık gözlenirken, diğer boyutlarda anlamlı farklılık bulunmamıştır. İzleme ölçümleri TİEP'in etkisinin devam ettiğini göstermektedir. Değerlendirme oturumu analizinde 'kazanımlarla birlikte gelen fırsatlar' ana temasına; 'kazanımlar' ile 'fırsatlar' alt temalarına ulaşılmıştır.
Yetişkin bağlanma boyutları ile parasosyal etkileşimin parasosyal ayrılık ve ayrılık anksiyetesi ile ilişkisi

Bu araştırmada Yetişkin Bağlanma Boyutları ile Parasosyal Etkileşimin Parasosyal Ayrılık ve Ayrılık Anksiyetesiyle arasındaki ilişkiyi incelemek amaçlanmıştır. Bu hedefle ölçekler link üzerinden ulaşılabildiği kadar farklı yetişkin katılımcılar tarafından doldurulmuştur. Toplamda 180 katılımcıya ulaşılabilmiştir. Araştırmada yetişkin bireylerin çocukluk ayrılma anksiyetesi belirtilerini ölçmek için Diriöz ve arkadaşları (2011) tarafından Türkçe'ye kazandırılmış olan Ayrılma Anksiyetesi Belirti Envanteri kullanılmıştır. Yetişkinlik dönemi ayrılma anksiyetesinin belirtilerini değerlendirmek için ise yine Diriöz ve arkadaşları tarafından (2011) Türkçe'ye kazandırılan Yetişkin Ayrılma Anksiyetesi Anketinden yararlanılmıştır. Katılımcıların en sevdikleri dizi karakteri ile olan parasosyal etkileşim düzeylerini ölçmek için, Türkçe'ye Arda (2006) tarafından kazandırılan Parasosyal Etkileşim Ölçeğinden yararlanılmıştır. En sevilen dizi karakterinin diziden ayrılması ya da dizinin bitmesiyle ilgili duyguları değerlendirmek amacıyla Parasosyal Ayrılık Ölçeği kullanılmıştır. Kişilerarası ilişkilerde sergilenen bilişsel çarpıtmaları değerlendirmek amacıyla İlişkilere İlişkin Bilişsel Çarpıtmalar Ölçeği kullanılmıştır. Fonksiyonel olmayan ve depresyonla ilişkili olan tutumları değerlendirmek amacıyla 1992 yılında Şahin ve Şahin tarafından Türkçe'ye kazandırılan Fonksiyonel Olmayan Tutumlar Ölçeğinden yararlanılmıştır. Bağlanma bayutlarını değerlendirmek amacıyla Selçuk ve arkadaşlarının 2005 yılında Türkçe adaptasyonunu kazandırdığı Yakın İlişkilerde Yaşantı Envanterinden faydalanılmıştır. Ek olarak katılımcıların demografik bilgilerini almak için kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Bulgulara göre parasosyal etkileşim, parasosyal ayrılık, yetişkin ayrılık anksiyetesi, çocukluk ayrılık anksiyetesi birbirleri ile istatistiksel olarak anlamlı şekilde ilişkili bulunmuştur. Bu değişkenlerin dörtlü bağlanma stillerinin her çeşidinde birbiri ile farklılaşmadığı gözlemlenmiştir. Yapılan regresyon analizinde yetişkin ayrılık anksiyetesi için kaygılı bağlanma alt boyutu ve gerçekçi olmayan ilişki beklentisi olumlu yönde yordayıcı faktörler olarak bulunmuştur. Klinik örneklem üzerinde de bu tip bir çalışma yürütmek klinik psikoloji ve parasosyal etkileşim açısından daha yararlı olabilir. Bir diğer öneri olarak ise, sevilen karakterler dışında nötr ve sevilmeyen karakterlerle olan parasosyal etkileşimin de bu açıdan incelenmesinin faydalı olabileceği belirtilebilir.
Ostomili hastaların depresyon düzeyi ve yaşam kalitesinin, bakım vericilerin depresyon düzeyi ile ilişkisinin araştırılması

Bu araştırmanın amacı kolostomili ve ileostomili hastalarda depresyon anksiyete ve yaşam kalitesi faktörlerini incelemek, bu faktörleri etkilediğini düşündüğümüz stoma bakımı ile ilgilenen hasta yakının depresyon ve anksiyetesini araştırmak, hasta yakının depresyon ve aksiyete düzeyleri ile hastaların depresyon, anksiyete ve yaşam kalitesi arasında ilişki olup olmadığını ortaya koymaktır. Araştırmanın örneklemini 29 erkek ve 21 kadın olmak üzere 50 hasta, 39 kadın ve 11 erkek olmak üzere 50 hasta yakını oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak depresyon düzeyini ölçmek amacıyla Beck Depresyon Ölçeği, anksiyete düzeyini ölçmek amacıyla Beck Anksiyete Ölçeği, yaşam kalitesini ölçmek amacıyla ostomili bireylere yönelik yaşam kalitesi ölçeği ve sosyodemografik özellikleri araştırmak amacıyla kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre hasta ve hasta yakınlarında depresyon, anksiyete ve yaşam kalitesi açısından anlamlı bir ilişkinin bulunduğu saptanmıştır. Hasta yakınlarının depresyon düzeyinin hastaların depresyon düzeyini etkilediği ve hasta yakınının depresyon düzeyi arttıkça hastanın da depresyon düzeyinin arttığı görülmüştür. Hasta yakınlarının anksiyete ve depresyon düzeylerinin hastaların yaşam kaliteleri üzerinde etkili olduğu ve hasta yakınlarının depresyon ve anksiyete düzeyleri arttıkça hastaların yaşam kalitelerinin bundan olumsuz etkilendiği ortaya konulmuştur. Demografik değişkenler açısından bakıldığında hem hastalarda hem de hasta yakınlarında anlamlı sonuçlar bulunmuştur. Hasta yakınları ve hastaların çalışma durumlarına göre çalışanların anksiyetelerinin yüksek olduğu, yaş arttıkça anksiyete ve depresyon düzeyinin arttığı, evli bireylerin anksiyete düzeylerinin daha düşük olduğu, öğrenim süresi daha fazla olanların depresyon ve anksiyete düzeylerinin daha düşük olduğu, kadınların anksiyete düzeylerinin ise daha yüksek olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır. Bakım veren hasta yakınının depresyon ve anksiyete düzeyi azaldıkça hastalarında depresyon ve anksiyetelerinin azaldığı ve yaşam kalitelerinin arttığı sonuçlarına ulaşılmıştır.
Aleksitimi, öfke ve öfke ifade tarzları ile stresle başa çıkma tarzları ve psikolojik belirtiler arasındaki ilişkinin incelenmesi

Aleksitimi kavramı temel olarak kişilerin duygularını tanımlama ve ifade etmeyle ilgili yaşadığı çeşitli sorunlara işaret etmektedir. Bu çalışmanın amaçlarından biri aleksitimi ile öfke ve öfke ifade tarzlarının stresle başa çıkma tarzları ve psikolojik belirtilerle ilişkisini incelemektir. Çalışmanın bir diğer amacı ise cinsiyetin ve sosyoekonomik düzeyin belirleyicileri olarak ele alınan anne ve baba eğitim düzeylerinin aleksitimi düzeyi ile ilişkisini incelemektir. Bu amaçla Hacettepe Üniversitesi'nin farklı bölümlerinden 434 (244 kadın, 190 erkek) öğrenciye Demografik Bilgi Formu ile birlikte aleksitimik özellikler taşıyıp taşımadıklarını değerlendirmek amacıyla 20 maddelik 'Toronto Aleksitimi Ölçeği (TAÖ-20)', öfke duygularını ve öfke ifade tarzlarını değerlendirmek amacıyla 'Sürekli Öfke-Öfke Tarz Ölçeği', stres verici yaşam olaylarıyla başa çıkma tarzlarını belirlemek amacıyla 'Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği', psikolojik belirtilerini taramak için de 'Kısa Semptom Envanteri ' uygulanmıştır. Aleksitimi düzeyinin cinisyete göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemek amacıyla yapılan t-testi analizinde aleksitimi düzeyinin cinsiyete göre farklılaşmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Anne ve baba eğitim düzeyleri ile aleksitimi düzeyi arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılan korelasyon analizinde ise bu değişkenlerin anlamlı ilişkilere sahip olmadığı görülmüştür. Çalışmanın tüm değişkenleri arasındaki ilişkileri değerlendirmek amacıyla uygulanan korelasyon analizinin ardından, son olarak aleksitimi düzeyi, öfke ve öfke ifade tarzlarının stresle başa çıkma tarzlarını ve psikolojik belirti düzeyini yordama güçlerinin incelenmesi amacıyla Hiyerarşik Regresyon analizleri yürütülmüştür. Regresyon analizlerine göre aleksitimi düzeyinin duygu odaklı/pasif başa çıkma tarzlarını ve psikolojik belirti düzeyini pozitif; problem odaklı/aktif başa çıkma tarzlarını ise negatif yönde yordadığı sonucuna ulaşılmıştır. Analizler sonucunda Sürekli Öfke ve Öfke-İçte boyutlarının Çaresiz Yaklaşımı ve psikolojik belirti düzeyini pozitif yönde yordadığı görülürken; Sürekli Öfke boyutunun İyimser Yaklaşımı ve Öfke-İçte boyutunun Sosyal Destek Arama Yaklaşımını negatif yönde yordadığı bulunmuştur. Sonuçlar, Öfke-Kontrol boyutunun Kendine Güvenli ve İyimser yaklaşımları pozitif; Çaresiz Yaklaşımı negatif yönde yordadığını göstermiştir. Öfke-Dışa boyutunun ise hiçbir değişkeni yordamadığı sonucuna ulaşılmıştır. Çalışmanın sonucunda elde edilen bulgular ilgili alanyazın ışığında tartışılmıştır.
Yetişkinlerde algılanan sosyal yetkinlik ile sıkıntıya dayanma kapasitesinin dijital oyun oynama motivasyonu ile ilişkisi

Bu araştırmanın amacı, dijital oyun oynayan yetişkinlerin sıkıntıya dayanma kapasiteleri ve algılanan sosyal yetkinlikleri ile oyun oynama motivasyonları arasındaki ilişkinin belirlenmesidir. Bu amaç doğrultusunda çalışmanın evrenini en az bir dijital oyun oynamış yetişkinler oluşturmaktadır. Çalışmanın örneklemi ise, bu evrenden seçilen 300 katılımcıdan meydana gelmiştir. Araştırmada nicel yöntemlerden çevrimiçi ve yüz yüze anket tekniği tercih edilmiştir. Verilerin toplanması amacıyla Anderson-Butcher, Iachini ve Amorose (2007) tarafından geliştirilen, Sarıçam ve ark. (2013) tarafından Türkçeye uyarlaması ve geçerlik-güvenirlik analizi yapılan Algılanan Sosyal Yetkinlik Ölçeği, Simon ve Gaher (2005) tarafından geliştirilen ve Sargın ve ark. (2012) tarafından Türkçeye uyarlanan Sıkıntıya Dayanma Ölçeği, Lafreniere, Verner-Filion ve Vallerand (2012) tarafından geliştirilen ve Türkçeye Akın, Kaya ve Demirci (2015) tarafından uyarlanan Oyun Oynama Motivasyon Ölçeği kullanılmıştır. Ayrıca katılımcılara ilişkin demografik özellikleri belirten ve araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde bağımsız gruplar için t testi, tek yönlü varyans analizi, Pearson Korelasyon Analizi, Bonferroni Testi ve çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Analiz bulgularının değerlendirilmesinde %95 güven aralığı (p<0,05) dikkate alınmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; katılımcıların oyun oynama motivasyonunun, sıkıntıya dayanma kapasitesi ile pozitif yönde anlamlı bir ilişkisi olduğu, algılanan sosyal yetkinlikle ise negatif yönde anlamlı bir ilişkisi olduğu tespit edilmiştir. Katılımcıların oyun oynama motivasyonları arasında cinsiyet, haftalık oyun oynama süresi, oyunu sadece eğlence olarak görme durumu ve arkadaşlarıyla dışarıda zaman geçirme durumu değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Yaş, eğitim durumu, çalışma durumu, oyun oynanan platform ve oyun modu değişkenlerine göre ise oyun oynama motivasyonları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.
Obsesif kompulsif bozukluk hastalarında obsesyon, kompulsiyon ve endişe ile erken dönem uyum bozucu şemalar, üst-biliş ve düşünce eylem kaynaşması arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada, Obsesif Kompulsif Bozukluk tanısı almış bireylerde şema alanları ile obsesif-kompulsif belirtiler ve endişe arasındaki ilişkide düşünce eylem kaynaşması ve üst-bilişlerin aracı rolü incelenmiştir. Ayrıca DEK'in üst-bilişleri yordayıp yordamadığı sorusuna cevap aranmıştır. Hacettepe Üniversitesi Hastanesi Psikiyatri polikliniğine başvuran ve psikiyatri servisinde yatan OKB tanısı almış 96 birey araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak demografik bilgi formu, Young Şema Ölçeği-Kısa Formu, Üst-bilişler Ölçeği- 30 (ÜBÖ-30), Düşünce Eylem Kaynaşması Ölçeği, Yale-Brown Obsesyon Kompulsiyon Derecelendirme Ölçeği ve Penn Eyalet Endişe Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın temel sorularını yanıtlamak için öncelikle düşünce eylem kaynaşması ile üst-bilişler arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla Aşamalı Regresyon Analizi yürütülmüştür. Yapılan analiz sonucunda DEK-Ahlakın üst-biliş boyutlarını yordadığı belirlenmiştir. Şema alanları ile obsesyon, kompulsiyon ve endişe arasındaki ilişkide üst-bilişlerin aracı rolünü belirlemek amacıyla Hiyerarşik Regresyon Analizi yürütülmüştür. Yapılan analizlerin sonucuna göre zedelenmiş otonomi ve kopukluk şema alanları ile obsesyonlar arasındaki ilişkide olumsuz inançlar ve bilişsel güvensizliğin aracı rolü olduğu belirlenmiştir. Zedelenmiş otonomi ve kopukluk şema alanları ile kompulsiyonlar arasındaki ilişkide olumlu inançlar ve bilişsel güvensizliğin aracı rolü olduğu belirlenmiştir. Zedelenmiş otonomi, kopukluk ve diğeri yönelimlilik şema alanları ile endişe arasında üst-biliş boyutlarının tümünün aracı rolü olduğu belirlenmiştir. Zedelenmiş sınırlar şema alanı ile endişe arasındaki ilişkide olumsuz inançlar, düşünceleri kontrol ihtiyacı ve bilişsel farkındalığın aracı rolü olduğu saptanmıştır. Son olarak yüksek standartlar şema alanı ile endişe arasındaki ilişkide olumlu inançlar, olumsuz inançlar, düşünceleri kontrol ihtiyacı ve bilişsel farkındalığın aracı rolü olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Şema alanları ile obsesyonlar arasındaki ilişkide DEK'in aracı rolü olmadığı belirlenmiştir. Bunun yanı sıra zedelenmiş otonomi şema alanı ile kompulsiyonlar arasında DEK-Ahlakın aracı rolü olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Şema alanları ile endişe arasındaki ilişkide DEK'in aracı rolünü incelemek amacıyla yürütülen analizler sonucunda zedelenmiş otonomi, kopukluk ve diğeri yönelimlilik şema alanları ile endişe arasında DEK-Ahlak ve DEK-Olabilirliğin aracı rolü olduğu saptanmıştır. Sonuç olarak OKB tanısı almış kişilerde özellikle zedelenmiş otonomi ve kopukluk şema alanlarının ön plana çıktığı görülmektedir. Ayrıca şema alanları ile obsesif-kompulsif belirtiler ve endişe arasındaki ilişkide üst-bilişsel kavramlar olan düşünce eylem kaynaşması ve üst-bilişlerin de rolü olduğu belirlenmiştir. Kuramı destekleyen bu bulgular literatür ışığında tartışılmıştır.
3-6 yaş çocuğu olan depresyonlu ve depresyonu olmayan annelerin ebeveyn öz yeterlikleri çocuk mizaç algısı ve duygu sosyalleştirme tepkilerinin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı; 3-6 yaş çocuğu olan depresyonlu ve depresyonu olmayan annelerin ebeveynlik öz yeterlilikleri, çocuk mizaç algıları ve duygu sosyalleştirme tepkileri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini İstanbul Avrupa yakasında sağlık kurumlarına depresyon şikayetiyle başvurmuş 40 anne ile kartopu tekniğiyle toplanmış depresyonu olmayan 40 anne oluşturmaktadır. Bu anneler 3-6 yaş arası çocuğa sahiptirler. Araştırmada ölçüm araçları olarak, 'Sosyo-Demografik Veri Formu', 'Ebeveynliğe Yönelik Tutum Ölçeği', 'Beck Depresyon Ölçeği', 'Çocuk Mizaç Ölçeği' ve 'Çocukların Olumsuz Duygularıyla Baş Etme Ölçeği' kullanılmıştır. Analizler sonucunda depresyonlu ve depresyonu olmayan annelerin öz yeterlilikleri çocuk mizaç algıları, duygu sosyalleştirme tepkileri arasında farklılık bulunmuştur.. Depresyonsuz annelere ilişkin probleme odaklı tepkiler, duyguya odaklı tepkiler ve duygu ifadesini kolaylaştıran tepki puanları, depresyonu olan annelerin puanlarına göre daha yüksektir. Ancak küçümseyici, cezalandırıcı ve ebeveynde sıkıntı boyutlarına ilişkin puanlar daha düşük olarak elde edilmiştir.