turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Adli alanda çalışanlarda adil dünya inancı, tükenmişlik, iş doyumu ve yaşam doyumu ilişkisi

Adalet insanlar arası ilişkileri düzenleyen, bireylerin olaylara tepki verebilmelerini ve yaşamlarını sürdürebilmelerini sağlayan içsel bir güçtür. Bu güç, insanların yaşadıkları çevreyi güvenli algılamalarını ve düzen kurmalarını sağlayan adil dünya inancı ile kendini göstermektedir. Yaşamının önemli bir kısmını adaletle ilgili konulara ayıran, insanlar için adalet duygusunun devamlılığında önemli rol oynayan adli alan çalışanlarının adil dünya inancı düzeylerinin özellikle iş yaşantılarında etkili olduğu düşünülmektedir. Adli alan çalışanlarının iş ve kişisel yaşantısıyla ilgili kapsamlı bir çalışmanın literatürde bulunmayışı, bu çalışmanın başlangıç noktasını oluşturmuştur. Bu bağlamda bu çalışma adil dünya inancı, iş doyumu, tükenmişlik ve yaşam doyumu düzeylerini inceleyerek adli alan çalışanlarının iş ve yaşamlarına dikkat çekmeyi hedeflenmiştir. Bu amaçla adli alanda çalışan avukatlar, hakim ve savcılar, sosyal çalışma görevlileri, zabit katibi, infaz ve koruma memurları, bilirkişiler ve idari işler yürüten 378 kişi ile Ocak 2018 -Şubat 2019 tarihleri arasında bu çalışma yürütülmüştür. Ayrıca karşılaştırma grubu olarak Sağlık Bakanlığı'na bağlı devlet kurumlarında çalışan 62 kişi ile çalışılmıştır. Veriler toplanırken araştırmacı tarafından oluşturulan Demografik Bilgi Formu, Adil Dünya İnancı Ölçeği, Tükenmişlik Ölçeği Kısa Form, İş Doyumu Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma bulguları adli alanın yargı kısmında çalışanlarının çoğunlukla merak, ilgi, yetenek, mesleki prestij nedeniyle alanı tercih ederken, infaz alanında çalışanların çoğunlukla garantili bir işe sahip olmasınedeniyle alanı tercih ettiği görülmüştür. Adli alan çalışanlarının adil dünya inancı ve iş doyumu düzeyleri sağlık alanında çalışanlara göre daha yüksek bulunmuştur. Tükenmişlik ve yaşam doyumu açısından iki grup arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Ayrıca adli alan çalışanları için tükenmişlik ve iş doyumu ilişkisinde adil dünya inancının kısmi aracı etkisi saptanmıştır. Çalışmanın diğer bulguları ışığında tartışma yürütülmüş ve adli alan çalışanları için önerilerde bulunulmuştur.
Kendine zarar verme davranışı olan ergenlerin aleksitimi, mizaç ve karakter özellikleri ve çocukluk dönemi ihmal ve istismarı yönünden değerlendirilmesi

Kendine zarar verme davranışı, özellikle de ergenler arasında son dönemlerde en çok görülen psikiyatrik problemlerden birisidir. Bu davranışının içerisinde, deri kesme, yakma, kafayı duvara vurma, duvara yumruk atma ve saç çekme gibi eylemler girebilmektedir. Bu davranışın yarattığı fiziksel sonuçlar, çoğu zaman ergenin kendisi tarafından müdahalelerle iyileştirilebilmektedir. Bu nedenle de, ergenler psikiyatri polikliniklerine ancak buna eşlik eden diğer tabloları onları zorlamaya başladığında ya da davranışları, ölümcül risk meydana getirdiğinde gelmektedirler. Bu araştırmanın amacı, bu davranışı gösteren ergenlerin psikolojik yapılarını daha iyi anlamak ve bu yolla, sadece tedavi için değil ayrıca önlemesine yönelik çalışmalara da katkıda bulunmaktır. Araştırmamıza kendine zarar verme davranışı olan ve olmayan 15-18 yaşları arasındaki ergenler alınmıştır, her iki grup da kırk kişiden oluşturulmuştur. Araştırmada araştırmacı tarafından hazırlanan Demografik Soru Formu, Mizaç ve Karakter Envanteri, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, Beck Depresyon ve Anksiyete Ölçekleri, Ergen Disosiyatif Yaşantılar Envanteri ve Toronto Aleksitimi Ölçeği kullanılmıştır. Sonuçlar, istatistiki olarak değerlendirilmiştir. Buna göre; bu davranışı gösteren ergenlerin disosiyasyon ve depresyon düzeylerinin kontrol grubuna göre, istatistiki olarak anlamlı derecede yüksek olduğu görülmüştür. Mizaç ve karakter özelliklerinden ise, davranışı sadece Ödül Bağımlılığı değişkeninin anlamlı olarak yordadığı saptanmıştır. Aleksitimi ve anksiyete puanları açısından da iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır ve deney grubu puanlarının kontrol grubu puanlarından daha yüksek olduğu görülmüştür. Ancak, bu puanların testlerin kesme puanlarının altında kalması dikkat çekmiştir. Yukarıda belirtilen istatistiki sonuçlar psikanalitik kurama dayandırılarak yorumlanmış, psikosomatik yapılanmalar ile kendine zarar veren bireyler arasındaki örtüşen noktalar açıklanmmıştır. Kız ve erkek ergenlerin arasındaki farkların incelemesi ve kendine zarar verme davranışının belirlenebilmesi için ölçüm yöntemlerine duyulan gereksinim üzerine durulmuştur.
Üniversite öğrencilerinde umutsuzluk düzeyleriyle depresyon ve anksiyete belirtilerinin ilişkisinin incelenmesi

Araştırmanın amacı eğitim hayatına devam etmekte olan lisans ve yüksek lisans düzeylerindeki üniversite öğrencilerinin umutsuzluk, depresyon ve anksiyete düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu amaçla araştırmaya İstanbul ilinde öğrenim görmekte olan 250 lisans ve yüksek lisans öğrencisi katılmıştır. Verilerin toplanmasında Sosyodemografik Bilgi Formu, Beck Umutsuzluk Ölçeği, Beck Depresyon Envanteri ve Beck Anksiyete Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde Bağımsız Örnekler T-Testi, ANOVA ve Pearson Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Araştırmada umutsuzluğun eğitim durumuna, hane gelir durumuna, okunan üniversiteyi isteyerek seçme durumuna, baba çalışma durumuna ve cinsiyete göre farklılık gösterdiği; fakat çalışma durumuna, yaşa, okunan bölümü isteyerek seçme durumuna, üniversite türüne, anne çalışma durumuna, baba eğitim durumuna, anne eğitim durumuna ve hanedeki birey sayısına göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermediği belirlenmiştir. Araştırmada depresyonun hane gelir durumuna, eğitim durumuna, çalışma durumuna, okunan bölümü isteyerek seçme durumuna ve üniversite türüne göre farklılık gösterdiği; fakat okunan üniversiteyi isteyerek seçme durumuna, yaşa, baba eğitim durumuna, anne çalışma durumuna, anne eğitim durumuna, baba çalışma durumuna, cinsiyete ve hanedeki birey sayısına göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermediği belirlenmiştir. Araştırmada anksiyetenin okunan üniversiteyi isteyerek seçme durumuna, okunan bölümü isteyerek seçme durumuna, baba eğitim durumuna, cinsiyete, anne eğitim durumuna ve anne çalışma durumuna göre farklılık gösterdiği fakat eğitim durumuna, hane gelir durumuna, üniversite türüne, baba çalışma durumuna, çalışma durumuna, hanedeki birey sayısına ve yaşa göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermediği belirlenmiştir. Umutsuzluk, depresyon ve anksiyete arasında anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir.
Gençlerde yaşlanmaya dair kalıp yargılarla ilgilenen deneysel bir çalışma

Ortalama insan ömrünün uzaması ve yaşlılık dönemindeki birey sayısının artması dünyada yaşlanma ve yaşlılık dönemini gündeme yerleştirmektedir. Dünya nüfusundaki demografik değişim benzer şekilde Türkiye nüfusunda da gözlemlenmektedir. Toplumun sosyokültürel yapısı ve topluma sunulan tanımlar, bireylerin yaşlılık dönemini algılayış biçimini etkilemekte ve yaşlı ayrımcılığı gibi sorunlara yol açmaktadır. Yaşlı ayrımcılığı kişiye sadece yaşı nedeni ile farklı tutum, tavır veya önyargı ile yaklaşma olarak tanımlanabilir. Bu farklar olumlu ve olumsuz yönelimli olabilmekle birlikte, genellikle yönelimin olumsuz olduğu görülmektedir. Bu çalışmanın amacı olumlu ve olumsuz yönelimin kontrol edilip edilemeyeceğini tespit etmektir. Bu kapsamda katılımcılar gruplara ayrılarak yaşlılık dönemi ile ilgili olumlu ve olumsuz yönelimli yaşlılık dönemi tanımlarını uyaran olarak almış, ölçekler ile verilen tanımı okuduktan sonraki yönelimleri tespit edilmiştir. Araştırma örneklemini 52 erkek ve 56 kadın olmak üzere toplam 108 kişi oluşturmaktadır. Katılımcılar olumlu anlamsal hazırlama grubu, olumsuz anlamsal hazırlama grubu ve kontrol grubu olmak üzere üçe ayrılmıştır. Kontrol grubu ölçeklere başlamadan önce herhangi bir tanım okumazken, olumlu anlamsal hazırlama grubu yaşlılık dönemine dair olumlu yönelimli yaşlılık dönemi tanımı, olumsuz anlamsal hazırlama grubu yaşlılık dönemine dair olumsuz yönelimli yaşlılık dönemi tanımını ölçeklere başlamadan önce okumuş ve sonra ölçekler uygulanmıştır. Analizler sonucu; farklı anlamsal hazırlama gruplarındaki katılımcıların yaşlılık dönemine yönelik Yaşlılık Dönemi Sıfat Ölçeği ve Yaşlılık Dönemi Tutum Ölçeği skor ortalamaları arasındaki farkı tespit etmek amacı ile uygulanan varyans analizi sonucunda; farklı anlamsal hazırlama gruplarında yer alan katılımcıların ölçek skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur.
Yakınları intihar eden kişilerde travma sonrası stres belirtileri ve travma sonrası gelişim ile ilişkili değişkenler

İntihar tüm dünyada özellikle de genç nüfus arasında önemli bir halk sağlığı sorunu olarak görülmektedir. İntihar davranışı, sonuçları itibariyle yalnızca intihar davranışı gerçekleştiren kişiyi değil aynı zaman da yakın çevresini de etkilemektedir. Yakınları intihar eden kişiler genellikle yoğun üzüntü, suçluluk ve pişmanlık duyguları yaşamaktadırlar. Alanyazın incelendiğinde yakınları intihar eden kişilerle ilgili çalışmaların çoğunlukla intiharın olumsuz psikolojik sonuçlarına odaklandığı görülmektedir. Mevcut çalışma kapsamında ise yakınları intihar girişiminde bulunan ve yakınları intihar eden kişilerde travma sonrası stres belirtileri ve travma sonrası gelişim ile ilişkili değişkenlerin ele alınması amaçlanmıştır. Bu bağlamda sosyo-demografik özelliklerin, intihar olayı ile ilişkili özelliklerin, temel inançların sarsılmasının, olayla ilişkili ruminasyonların, dini başa çıkma yollarının, intihara yönelik tutumların ve kültürel yönelimin TSSB'yi ve TSG' yi yordamadaki rolü araştırılmıştır. Bununla birlikte temel inançların sarsılması ile TSSB ve TSG arasındaki ilişkide istemsiz ve istemli ruminasyonların aracı rolü incelenmiştir. Son olarak intihara yönelik tutumlar ve TSG arasındaki ilişkide kültürel yönelimin düzenleyici rolü araştırılmıştır. Araştırmaya yakını intihar girişiminde bulunan 205 kişi ve yakınını intihar nedeniyle kaybeden 143 kişi olmak üzere toplam 348 üniversite öğrencisi katılmıştır. Katılımcılara demografik özelliklere ve yakınlarının intiharına ilişkin bilgi formu ile birlikte 7 öz-bildirim ölçeği uygulanmıştır. Bulgular kadınların erkeklere kıyasla TSSB puanlarının anlamlı olarak daha yüksek olduğunu; buna karşın TSG puanlarının anlamlı olarak farklılaşmadığını göstermektedir. Bununla birlikte TSSB ve TSG puanlarının intihar davranışının türüne göre anlamlı olarak farklılaşmadığı bulunmuştur. Regresyon analizi sonuçları incelendiğinde intihar nedeniyle yaşanan suçluluk duygusu, temel inançların sarsılması, olayla ilişkili istemli ve istemsiz ruminasyonlar TSSB'yi pozitif yönde ve anlamlı olarak yordamaktadır. TSG' yi yordayan değişkenler incelendiğinde olumlu dini başa çıkmanın, istemli/amaçlı ruminasyonların ve kendine yönelik temel inançlardaki sarsılmanın hem toplam TSG puanını hem de alt alanları pozitif yönde ve anlamlı olarak yordadığı bulunmuştur. İntiharın kabul edilebilirliğine yönelik tutumların ise toplam TSG' yi ve alt alanlarını negatif yönde ve anlamlı olarak yordadığı görülmüştür. Bununla birlikte temel inançların sarsılması ve TSSB arasındaki ilişkide istemsiz ruminasyonların; temel inançların sarsılması ve TSG arasındaki ilişki de ise istemli ruminasyonların kısmi aracı rolünün olduğu bulunmuştur. Son olarak intiharın kabul edilebilirliğine yönelik tutumlar ve TSG arasındaki ilişkide kültürel yönelimin düzenleyici bir rolünün olmadığı görülmüştür. Bulgular ilgili alan yazın bağlamında tartışılarak, söz konusu araştırmanın sınırlılıkları ve gelecek çalışmalar için öneriler sunulmuştur.
Üsküdar üniversitesi'nde öğrenim gören öğrencilerde sınav öncesi depresyon ve anksiyete düzeylerinin incelenmesi

Üniversite öğrencileri akademik hayatları boyunca sınav dönemlerinde kaygı yaşayabilmektedir. Bu kaygı durumu farklı değişkenlere göre farklılaşabilmektedir. Sınav kaygısının sürekliliğinin depresyona varan sonuçları olabilmektedir. Bu araştırma Üsküdar Üniversitesi öğrencilerinin sınav öncesi kaygı ve depresyon düzeylerini tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Bu kapsamda Üsküdar Üniversitesi öğrencileri arasından seçilen 202 öğrenciye anket uygulanarak anket sonuçları SPSS 22 programında değerlendirilmiştir. Öğrencilerin depresyon ve kaygı düzeyleri ile sosyodemografik değişkenler arasında anlamlı farklılaşmalar tespit edilmiştir. Depresyon ile durumluk sürekli, kaygı arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki saptanmıştır.
The relationship between metacognitive vocabulary and theory of mind development

Zihinsel Durum Belirten Eylemler ile Zillin Kuramı arasındaki ilişki Teri Granti Bu çalışmanın amacı, yanlış kanı atfım anlama ile dil becerileri zihinsel durum belirten eylemleri {sanmak, düşünmek, bilmek, vb.) anlama, ve tümleç cümlelerini üretme ve anlama arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Araştırmaya 3;0-6; 6 yaşlan arasında, her altı aylık dönemde 10 çocuk olmak üzere, toplam 70 anaokulu çocuğu katılmıştır. Araştırmada zihin kuramı ölçümü için Wimmer ve Perner'ın (1983) birinci aşama yanlış kanı atfı testlerinden 'umulmayan içerik testi' ve 'umulmayan yer testi' kullanılmıştır. Zihinsel durum belirten eylemlere ilişkin bilginin ölçümü için Astington ve Pelletier'ın (2001) testi uyarlanmış, tümleç cümlelerin ölçümü için ise resimli hikayeler kullanılmıştır. Bu çalışmanın denenceleri şunlardır: 1) Yaşla birlikte yanlış kanı atfı testlerindeki basan da artacaktır. 2) Yanlış kanı atfı testlerini geçen çocuklar, zihinsel durum belirten eylemleri de {sanmak, düşünmek, bilmek) anlıyor olacaklardır. 3) Yanlış kanı atfı testlerini geçen çocuklar, tümleç cümlelerini üretme ve anlama ile ilgili testlerde de başanlı olacaklardır. Bulgular çocuklann, yanlış kanı atfı testlerinde 3 yaşından itibaren başanlı olmaya başladıklarını ancak bu becerilerinin tam olarak 4 yaş dolayında ortaya çıktığını göstermiştir. Çocuklann zihinsel durum belirten eylemler arasında en erken
Depresyon tanısı konulmuş hastalar ile depresif şikayetleri olmayan kişilerin kullandıkları savunma mekanizmaları açısından karşılaştırılması

Depresyon psikiyatride yaygın olarak karşılaşılan bir hastalıktır. Çoğunlukla psikodinamik kavramlarla açıklanmakta ve psikoterapötik yöntemlerle tedavi edilmektedir. Kaygı ve elem veren durumun algılanmasını engellemek ve kaygının derecesini azaltmak savunma mekanizmalarının işlevidir. Savunma mekanizmaları geçici rahatlama sağlamalarına karşın sorunların etkili bir biçimde çözülmesini önler. Savunma mekanizmalarını sıklıkla kullanan kişiler hiçbir zaman daha etkili başa çıkma yollarını öğrenemezler. Bu açıdan depresyon ile savunma mekanizmaları arasındaki ilişkiyi anlamak önemlidir. Bu araştırmada çeşitli yakınmalar ile kliniğe başvuranlar arasından depresyon tanısı konulmuş 100 hasta ile iş, aile ve toplumsal yaşantı içerisinde depresif yakınmaları olmayan 100 kişinin kullandıkları savunma mekanizmaları SBT_40, Savunma Biçimleri Testi ve Beck Depresyon Ölçeği ile karşılaştırılarak ortak ve faklılaşan dinamikleri ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Tüm katılımcılara uygulanan Kişisel Bilgi Formu ile yaş, cinsiyet ve eğitim gibi değişkenler sabitlenmiş bu iki grubunun testleri ele alış biçimi ile hastalıkları arasındaki bağıntılar üzerine sonuçlara gidilmiştir. Araştırmada depresyon tanısı Beck Depresyon Ölçeği'ne göre konulmuştur. Katılımcıların savunma düzeneklerini değerlendirmek için Savunma Biçimleri Testi uygulanmıştır. Araştırmanın sonunda depresyon tanısı konulmuş hastaların, depresif şikayetleri olmayan sağlıklı kişilerden daha az olgun, daha çok ilkel ve nevrotik savunma düzenekleri kullandıkları bulunmuştur. Elde edilen bulgular literatür ışığında tartışılarak bir senteze gidilmiştir. Sonuç olarak; ilkel ve nevrotik savunmaların sık, olgun savunmaların ise görece az kullanılmasının depresyonun gelişmesine yatkınlık oluşturabileceği ya da yaşanan depresyonun biçimi ile ilgili bilgi verebileceği düşünülmüştür.
Üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılıklarının karar stratejileri ve durumluk sürekli kaygı düzeylerine göre incelenmesi

Bu araştırma, üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılıklarının; karar stratejileri, kaygı durumları, cinsiyet, yaş, sınıf düzeyleri ve öğrenim görülen fakülteye göre değişip değişmediğini incelemek amacıyla yapılmış betimsel bir çalışmadır. Araştırma grubu; 2012- 2013 Eğitim-Öğretim yılı içerisinde Ankara ilinde bulunan Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi, Fen Fakültesi ve İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi'nde öğrenim gören 321 kadın ve 214 erkek olmak üzere 535 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmanın bağımlı değişkeni olan psikolojik dayanıklılığı ölçmek için 'Yılmazlık Ölçeği'; araştırmanın bağımsız değişkenleri olan karar stratejilerini ölçmek için 'Karar Stratejileri Ölçeği', kaygı durumlarını ölçmek için 'Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri', risk durumlarıyla karşı karşıya kalan öğrencileri belirlemek için 'Risk Faktörlerini Belirleme Listesi', cinsiyet, yaş ve diğer demografik değişkenlerin belirlenmesi için araştırmacı tarafından düzenlenen 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde öğrencilerin psikolojik dayanıklılık düzeyleri, karar verme stratejileri ve kaygı durumları arasındaki ilişkileri belirlemek amacıyla Pearson Momentler Çarpım Korelasyon Katsayısı kullanılmıştır. Karar stratejileri ve kaygı durumlarının her bir alt boyutunun psikolojik dayanıklılığın her bir alt boyutunu yordamadaki rolünün belirlenmesi amacıyla Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi kullanılmıştır. Ayrıca bu araştırmada, öğrencilerin psikolojik dayanıklılık düzeylerinin cinsiyete göre değişip değişmediğini belirlemek için ilişkisiz örneklemler için t-Testi; yaş, sınıf düzeyi ve fakülte türüne göre değişip değişmediğini test etmek için Tek Yönlü Varyans Analizi uygulanmıştır. Araştırmada karar verme stratejilerinin ve kaygı durumlarının psikolojik dayanıklılığın önemli yordayıcıları olduğu saptanmıştır. Mantıklı karar verme stratejisini kullanan bireylerin psikolojik dayanıklılığının yüksek olduğu; kararsızlık stratejisini kullanan bireylerin psikolojik dayanıklılığının düşük olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca bireylerin sürekli kaygı düzeyleri yükseldikçe psikolojik dayanıklılık düzeylerinin düştüğü sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma grubunu oluşturan öğrencilerden erkeklerin psikolojik dayanıklılık düzeylerinin kadınların psikolojik dayanıklılık düzeyinden daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, araştırma grubunda psikolojik dayanıklılık yaşa ve fakülte türüne göre farklılaşmıştır. Ancak sınıf düzeyine göre anlamlı bir farklılaşma oluşmamıştır. Bulgular, ilgili araştırmalarla tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.
Stres kontrolü, genel öz-yeterlik, durumluk kaygı ve yaşam doyumuyla ilişkili bir akış modeli

Bu arastırma 2005- 2006 Egitim-Ögretim yılında, Bilecik ili sınırlarında yer alan Atatürk lkögretim Okulu'nda okuyan ilkögretim ikinci kademe ögrencilerininyeme davranıslarını etkileyen bazı faktörlerin değerlendirimesi amacıylayürütülmüstür. Arastırma rastgele örnekleme yöntemi ile seçilen 125 kız ve 175 erkek olmak üzere toplam 300 ögrenci üzerinde yürütülmüstür. Arastırma sonucunda;lkögretim ikinci kademe ögrencilerinin % 79 .7'si üç ögün, % 13 .3'ü dörtögün, % 7 .0'si ise iki ögün yemek yemektedir. En çok atlanan ögün sabah kahvaltısı, ögün atlama nedenleri ise daha çokistahsızlık ve zaman olmamasıdır. Ögrencilerin beslenme bilgi düzeyleri yaslarındaki artısa paralel olarak yükselmektedir. Anne ve babası üniversite ya da yüksekokul mezunu olan ögrencilerin beslenme bilgi düzeyleri diger ögrencilerden daha yüksektir.
Ergenlerde yılmazlığın akran ilişkisi ve bağlanma stilleri açısından incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, ergenlerde yılmazlığın bağlanma stilleri ve akran ilişkisi açısından incelenmesidir. Araştırma da ergenlerin demografik özelliklerinden; cinsiyet, yaş, gelir düzeyi, anne babanın eğitim düzeyi, kardeş sayısı, doğum sırası ve okul türü alınmıştır. Araştırmanın katılımcıları 2016- 2017 öğretim yılında Burdur merkezde bulunan liselerde eğitim gören 14-18 yaş arası 495 ergenden oluşmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Ergen Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği, Ebeveyn Bağlanma Envanteri Kısa Formu, Akran İlişkileri Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Analizi, Çoklu Regresyon Analizi, t Testi ve One Way kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, ergenlerin yılmazlık düzeyleri ile bağlanma stilleri ve akran ilişkileri arasında pozitif yönde anlamlı düzeyde ilişki olduğu belirlenmiştir. Regresyon analizi sonucunda bağlanma stilleri ve akran ilişkilerinin ergenlerin yılmazlık düzeylerini %37 varyans yüzdesiyle yordadığı görülmüş; çatışmasızlık, yardım, bağlanma stilleri değişkenlerinin ergenlerde yılmazlık üzerinde pozitif yönlü ve anlamlı bir etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir. Ergenlerin yılmazlık düzeylerinin cinsiyet, baba eğitim durumu, kardeş sayısı ve doğum sırasına göre anlamlı düzeyde farklılaştığı; bağlanma stillerinin anne ve baba eğitim durumu, kardeş sayısı, doğum sırası ve okul türüne göre anlamlı düzeyde farklılaştığı belirlenmiştir. Ergenlerin akran ilişkilerinin ise cinsiyet, yaş, anne ve baba eğitim durumu ve okul türüne göre anlamlı düzeyde farklılştığı sonucuna ulaşılmıştır. Diğer taraftan, ergenlerin yılmazlık düzeylerinin yaş, aile gelir düzeyi, akran desteği ve okul türüne göre; bağlanma stillerinin cinsiyet, yaş ve ailenin gelir durumuna göre akran ilişkilerinin kardeş sayısı ve doğum sırasına göre anlamlı düzeyde farklılaşmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç olarak bu çalışmada bağlanma stilleri ve akran ilişkilerinin ergen yılmazlığının önemli yordayıcıları olduğu tespit edilmiştir.
18 yaş üzeri madde bağımlısı yetişkin bireylerde benlik saygısı ve sosyal uyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bağımlılık, ergenlik döneminden yaşlılık dönemine değin gözlenebilen ve bireyin yaşam kalitesini düşüren önemli bir halk sağlığı sorunudur. Madde bağımlılığı, farklı risk etmenleri ile koruyucu etmenlerin karşılıklı etkileşimi ile ortaya çıkan, biyolojik olduğu kadar psikososyal kökenleri de olan bir davranış sorunu olarak ele alınabilir. Ülkemizde ve Dünya'da yaygınlığı giderek artan ve politik ve toplumsal duyarlılığın son yıllarda giderek geliştiği madde bağımlılığı sorunu, toplumun genç nüfusunu da önemli boyutlarda etkilemektedir. Madde kullanımı ile ilişkili sorunlar, tek bir yönüyle ele alınamayan, çok boyutlu, çok etkenli olması dolayısıyla, çok sektörlü bir çalışmayı gerektiren sorunlardır. Araştırmada, madde bağımlısı olan ve olmayan yetişkinlerin benlik saygısı ve sosyal uyum düzeylerinin farklılığının ortaya koyulması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda, bağımlılık tedavisi gören 18 yaş üzeri 60 klinik vaka ve herhangi bir madde bağımlılığı olmayan 18 yaş üstü 60 birey olmak üzere toplam 120 kişilik bir örneklem üzerinden anet kullanımı ile veri toplanmıştır. Katılımcılara Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği ve Sosyal Uyum Envanteri uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, madde bağımlılığı olmayan katılımcıların benlik saygısı, aile çevresine uyum ve sosyal uyumları madde bağımlısı yetişkinlerden anlamlı şekilde yüksektir. Bununla birilikte madde bağımlılığı olan ve olmayan grupların her ikisi için de benlik saygısı ile sosyal uyum arasında aynı yönlü korelasyonların varlığı tespit edilmiştir.