turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sığınma evinde kalan şiddet mağduru kadınlar: Anksiyete duyarlığı, travmaya bağlı suçluluk, travma sonrası stres bozukluğu ve psikolojik belirtiler

Bu araştırmanın amacı sığınma evlerinde kalan şiddet mağduru kadınlarda travma sonrası stres bozukluğu, travmaya bağlı suçluluk, anksiyete duyarlığı ile psikolojik belirtiler arası ilişkilerin incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda 106 şiddet mağduru kadın araştırmada yer almıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Olay Etkisi Ölçeği, Travmaya Bağlı Suçluluk Ölçeği, Kaygı Duyarlığı İndeksi ve Kısa Semptom Envanteri kullanılmıştır. Araştırmada şiddet mağduru kadınların maruz kaldıkları şiddet türüne göre değerlendirilmesi için Tek Yönlü Varyans Analizi uygulanmıştır. Analiz sonuçları, şiddet türlerine göre, travma sonrası stres bozukluğu, travmaya bağlı suçluluk, anksiyete duyarlığı ve belirti düzeyleri puanlarının anlamlı olarak farklılaştığını ortaya koymuştur. Şiddet mağduru kadınların maruz kaldıkları şiddet sıklığıyla ilgili ölçek puanları ile intihar girişimleriyle ilgili ölçek puanları arası farklar T-testi ile analiz edilmiş ve şiddet sıklığına göre söz konusu ölçek puanlarının farklılaşmadığı bulunmuştur. Anksiyete duyarlığı ve travmaya bağlı suçluluk puanlarının, intihar girişiminin olup olmamasına göre de anlamlı düzeyde farklılaşmadığı, travma sonrası stres bozukluğu, belirti toplamı, depresyon, anksiyete, hostilite, olumsuz benlik, somatizasyon puanlarına göre ise farklılaştığı saptanmıştır. Travma sonrası stres bozukluğu, travmaya bağlı suçluluk ve anksiyete duyarlığı puanlarının, Kısa Semptom Envanteri ve alt ölçekleri ile ilişkisini araştırmak amacıyla Çoklu Regresyon analizi yapılmış ve analiz sonuçlarına göre ilgili ölçek puanlarının Belirti Toplamı ile Depresyon, Hostilite, Somatizasyon, Olumsuz Benlik, Anksiyete alt ölçek puanlarını yordadığı belirlenmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular ilgili literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinin çeşitli kaynaklardan aldıkları evlilik mesajları ve evliliğe ilişkin tutumları

Bu araştırmanın amacı; üniversite öğrencilerinin çeşitli kaynaklardan aldığı evlilik mesajları ve evlilik tutumlarını incelemektir. Bunun için araştırmada öğrencilerin çeşitli kaynaklardan aldığı evlilik mesajlarını ölçen bir araç geliştirilmiştir. Araştırmada karma desen kullanılmıştır. Araştırmaya katılanlar, Ankara'da bir devlet üniversitesinde öğrenimine devam eden öğrencilerdir. Araştırmanın nitel bölümünde iki odak grup görüşmesi ve sekiz bireysel görüşme gerçekleştirilmiştir. Görüşme kayıtları yazıya çevrilerek nitel analize tabi tutulmuş, temalar oluşturulmuştur. Buna göre evlilik mesajları; aile, arkadaşlar, kitle iletişim araçları ve diğer kurumlar şeklinde dört kaynaktan alınmaktadır. Evlilik Mesajları Ölçeği hazırlanarak geçerlilik ve güvenilirlik çalışmaları yapılmıştır. Araştırmanın nicel bölümüne 654'ü kadın ve 359'u erkek olmak üzere toplam 1013 daha önce evlenmemiş üniversite öğrencisi katılmıştır. Veri toplamak için İnönü Evlilik Tutum Ölçeği, Evlilik Mesajları Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde ilişkisiz örneklemler t testi ve tek yönlü varyans analizinden yararlanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre aile, arkadaşlar, kitle iletişim araçları, diğer organizasyon kaynakları ile bu kaynakların hepsinden alınan genel evlilik mesajlarının puanları üst düzeyde olumlu olan üniversite öğrencilerinin evlilik tutumlarının daha olumlu olduğu görülmüştür. Araştırmada incelenen cinsiyet ve anne babanın evliliğinin algılanma durumuna göre kaynaklar arasında farklılık olmakla birlikte alınan evlilik mesajlarının istatistiksel olarak anlamlı düzeyde farklılaştığı belirlenmiştir. Evlilik mesajlarının romantik ilişki durumu ve anne babanın evlenme şekline göre ise istatistiksel olarak anlamlı derecede farklılaşmadığı saptanmıştır. Araştırma bulguları tartışılarak araştırmacılara, psikolojik danışmanlara ve politika yapıcılara önerilerde bulunulmuştur.
Self-esteem and life satisfaction of working and non-working adolescents in Pakistan

Bu tez çalışması ergenlerle gerçekleştirilmiş karma-yöntemli bir çalışmadır. Araştırmanın niceliksel bölümü a) bir işte çalışan ve çalışmayan ergenlerin yaşam doyumu ve özgüven düzeylerini b) zorunlu olarak çalışan ve kendi isteği ile çalışan ergenlerin yaşam doyumu ve özgüven düzeylerini ve c) aile bağlılığı düzeyinin çalışan ergenlerin yaşam doyumu ve özgüveni üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Analiz sonuçları çalışan ergenlerin çalışmayan ergenlere kıyasla daha yüksek yaşam doyumu düzeyine sahip olduklarını göstermiştir. Ancak cinsiyet faktörünün analizi bu farkın çalışan kızlardan kaynaklandığını ortaya koymuştur. Buna göre, çalışan kızların yaşam doyumu çalışmayan kızlardan fazladır, ancak çalışan ve çalışmayan erkekler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamaktadır. Özgüvene ilişkin analizler yine çalışan kızların çalışmayankızlardan daha fazla özgüvene sahip olduğunu göstermiştir. Araştırmanın nitelikselbölümü hem çalışan hem de çalışmayan ergenler açısından bu yaşta bir işte çalışmanın anlamını daha derinlemesine anlamayı amaçlamaktadır. Tematikanalizler bir işte çalışmaya ilişkin hem olumlu hem de olumsuz anlamlaratfedildiğini göstermiştir. Olumlu anlam temaları şunları içermektedir: 'çalışmaktankeyif almak', 'maddi avantajlar' and 'aileye destek olmak'. Negatif temalar ise şunlardır: 'eğitim fırsatının kaçırılması', 'ağır iş koşulları' ve 'ergenliğin bir işte çalışma zamanı olmaması'. Pakistan'ın kültürel bağlamı, çalışan ergenlerin okula devamı ve kız ergenlerin eve maddi destek olarak güçlendirilmesi araştırmanın bulgularının tartışılmasında ele alınan konulardır.
Pozitif psikoloji temelli mesnevi hikayelerine dayalı psikoeğitim programının evlilik uyumuna etkisinin incelenmesi

İnsanın karşı cinsine yüksek düzeyde bağlandığı, iki kişi arasındaki yoğun duygusal bağ olan evlilik yaşamı, yaratılışı itibariyle yaşamını anlamlandırmaya çalışan insan için toplumsal hayatın temelini oluşturmaktadır. Evlilik yaşamı; iş hayatından, yaşam doyumuna, bireylerin ruh sağlığından, aile ve toplumların psikolojik sağlıklarına kadar birçok durumu etkilemektedir. Sağlıklı ve istikrarlı bir evlilik hayatının devam etmesi için eşlerin arasındaki bağın zamanla daha da güçlenmesi ve eşlerin evlilik uyumunun devam etmesi gerekmektedir. Bu araştırmanın temel amacı, araştırmacı tarafından hazırlanan pozitif psikoloji temelli Mesnevi hikayelerine dayalı psikoeğitim programının evlilik uyumuna etkisini inceleyerek, geliştirilen psikoeğitim programı aracılığıyla evli çiftlerin uyumunu arttırmak ve yaşam doyumlarına katkı sağlamaktır. Yapılan araştırma, 'kontrol gruplu ön test, son test ve izleme testi modeline' dayalı deneysel bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubu, İstanbul ilinde ikamet eden ve araştırmaya gönüllü olarak katılmayı kabul eden 14 evli çiftten oluşmaktadır. 14 evli çift içerisinden seçkisiz bir şekilde yedi çift deney grubuna, yedi çift de kontrol grubuna atanmıştır. Psikoeğitim programının etkililiğini ortaya çıkarmak için ise, 'Çift Uyum Ölçeği' ve araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' ilk oturum başlamadan çiftlere uygulanmıştır. Kontrol grubunda yer alan çiftlere de ziyaret edilmek suretiyle ilgili ölçek ve formların uygulanması gerçekleştirilmiştir. Çalışma kapsamında deney grubu çiftlerine 11 haftalık pozitif psikoloji temelli Mesnevi hikayelerine dayalı psikoeğitim programı uygulanırken, kontrol grubuna herhangi bir işlem yapılmamıştır. Deney öncesi, deney sonrası ve izleme sürecinde deney ve kontrol grubundaki çiftlere aynı ölçme araçları uygulanarak programın etkililiği sınanmıştır. Verilerin analizinde ise, Wilcoxon işaretli sıralar testinden faydalanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; pozitif psikoloji temelli Mesnevi hikayelerine dayalı psikoeğitim programının, evli çiftlerin, çift uyum düzeylerini arttırmada etkili olduğu tespit edilmiştir. Bu sonuçlarla birlikte pozitif psikolojik temaların ve metaforların yer aldığı Mevlana Mesnevi'sinin de psikoterapötik yönünün olduğu görülmüştür. Elde edilen sonuçlar ilgili literatürle birlikte tartışılarak, farklı uygulama alanlarına yönelik teorik ve pratik önerilerde bulunulmuştur.
Bir dönem sokakta yaşamış üç gencin yaşamöyküsü: Sokakta yaşamaya başlama süreci üzerinde erken dönem anne-çocuk ilişkisini etkisi

Bu araştırmanın temel amacı, bir dönem sokakta yaşamış üç gencin yaşam öyküsü üzerinden, sokakta yaşamaya başlama süreci üzerinde erken dönem anne-çocuk ilişkisinin etkisini Nesne İlişkileri ve Bağlanma Kuramı çerçevesinde anlamaya çalışmaktır. Bu amaç doğrultusunda, İstanbul Büyük Şehir Belediyesi Darülaceze Müdürlüğü'ne bağlı hizmet veren İstanbul Gençlik Rehabilitasyon ve Meslek Edindirme Merkezi'nde kalan üç gencin görüşmeleri, nitel bir desen içinde derinlemesine görüşme tekniklerinden biri olan yaşam öyküsü analizi ile yapılmıştır. Gençlerin demografik bilgileri ise, onlara verilen sosyo-demografik bilgi formu ile öğrenilmiştir. Yapılan görüşmelerin sonucunda, gençlerin sokakta yaşamaya başlama süreçleri üzerinde, onların erken dönem anne-çocuk ilişkilerinin etkisini ortaya koyan bulgular elde edilmiştir. Gençlerin erken dönem anne-çocuk ilişkileri, Nesne İlişkileri ve Bağlanma Kuramı çerçevesinde değerlendirilmiş, onların erken çocukluk döneminde anneleri ile sınırlı ve örseleyici ilişkilerinin olduğu ve bu ilişkilerin onların yaşamlarının ilerleyen dönemlerinde yaşadıkları yerleri terk ederek sokakta yaşamaya başlamaları üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Ayrıca gençlerin yaşam öykülerinden, her üç gencin de işlevsel olmayan aile yapısına sahip oldukları ve çocukluk döneminden itibaren ağır travmalara maruz kaldıkları ortaya çıkmıştır. Gençlerin ebeveynleri tarafından maruz kaldıkları örseleyici davranışların, sokakta çalıştırılmalarının ve gençler üzerindeki akran etkisinin, onların sokakta yaşamaya başlama süreçleri üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Gençlerin maruz kaldıkları ağır travmaların, sokakta ve devlet kurumlarında yaşadıkları dönemlerde de devam ettiği ve onların aldıkları hizmet modelleri tarafından da yeterince korunmadıkları ortaya çıkmıştır.
Kültür endüstrisi bağlamında selfıe ve kimlik

Günümüzde çok amaçlı kullanıma olanak sağlayan cep telefonları ile çekilen, sanal dünyadaki 'paylaşım' çeşitlerinden biri olan, otoportre dönüşüme uğrayarak Oxford sözlüğünde de yer aldığı şekliyle 'selfie' olmuştur. Türkçe'de özçekim, görçek gibi karşılıklar bulan selfie, sosyal paylaşım sitelerinde kolayca paylaşılmasıyla farklı bir tüketim çağının kapılarını açmıştır. Zamanla farklı yönde kurgulanmış selfieler üretme isteğine sıkça rastlanmaktadır. Bu 'ikame kimlik fotoğrafları'na bazen birkaç satır iliştiren katılımcı, paylaşım sitesindeki takipçilerine, kendisi hakkında bazı verileri anbean aktarırken; ekonomik, politik, kültürel, sosyolojik duruşuna dair veriler de sunmaktadır. Sanal platformda aldığı yorumlarla kimlik kurgusunu değiştiren ya da ufak oynamalarda bulunabilen kişinin, kendini önemli hissetme itkisi ancak, selfienin araçsallaşmasıyla doyuma ulaşır. Olumlu-olumsuz geribildirim almanın yeni üretimi, yeni üretimin de yeni geribildirimi beslediği bu durumun otomatikleşmesiyle ve grubun tüm bireylerinin sosyal davranışı haline gelmesiyle, kabul gören bir 'jest ve mimik tipolojisi' oluşmuştur. Paylaşılan her yeni 'imaj' ın bir öncekini öldürdüğü platformda, en son 'paylaşılan', kimliğin en gerçek yansıması olarak kabul görmektedir. Bu çalışmada; çağımızın postmodern toplumlarında, selfienin, pseudo kimlik suretine dönüşerek, amaç haline geliş süreci irdelenmiştir.
Üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılık, yaşam becerileri ve algılanan sosyal destek düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılıkları ile yaşam becerileri ve algılanan sosyal destek düzeyleri arasındaki yordayıcı ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. Nicel bir çalışma olan bu araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, Konya ilinde öğrenimlerine devam eden üniversite öğrencileri oluşturmuştur. Araştırma için etik kurul onayı ve kurum izni alındıktan sonra, sınıf ortamında öğrencilere açıklamalar yapılarak gönüllülük esasına göre veriler toplanmıştır. Araştırmaya 440 kız (%62,7) ve 262 erkek (%37,3) olmak üzere toplam 702 üniversite öğrencisi katılmıştır. Araştırmada verileri toplamak amacıyla Yetişkinler için Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği, Yaşam Becerileri Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği'nin Gözden Geçirilmiş Formu ve araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde SPSS 25.0 paket programı kullanılmış ve çoklu regresyon analizi testinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda yaşam becerileri ile algılanan sosyal desteğin ; psikolojik dayanıklılığın alt boyutlarından olan kendilik algısına ilişkin varyansın %31.8'ini, gelecek algısına ilişkin varyansın %16.4'ünü, yapısall stile ilişkin varyansın %11.4'ünü, sosyal yeterliliğe ilişkin varyansın %14'ünü, aile uyumuna ilişkin varyansın %32.1'ini ve psikolojik dayanıklılığın son alt boyutu olan sosyal kaynaklara ilişkin varyansın ise %33.4'ünü açıkladığı tespit edilmiştir.
Ortaokul öğrencilerinin psikolojik sağlamlık düzeylerinin bağlanma stilleri ve duygu düzenleme becerileri açısından incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı ortaokul öğrencilerinin bağlanma stilleri ile psikolojik sağlamlık arasındaki ilişkide duygu düzenleme becerilerinin aracı rolünü incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu Batman ilinde 2020- 2021 eğitim-öğretim yılında 7. ve 8. sınıfa devam eden 238'i (%60.4) kız, 156'sı (%39.6) erkek öğrenci oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplama amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu, öğrencilerin psikolojik sağlamlık düzeylerini belirlemek için 'Çocuk ve Genç Psikolojik Sağlamlık Ölçeği' , ebeveyn bağlanma boyutlarını ölçmek amacıyla 'Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II Orta Çocukluk Ölçeği' ve duygu düzenleme becerilerini belirlemek amacıyla 'Ergenler İçin Duygu Düzenleme Ölçeği' kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 25.0 paket programı ile analiz edilmiş olup Pearson momentler çarpım korelasyon katsayısı ve bootstrapping yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları, psikolojik sağlamlık düzeyi ile bağlanma stilleri ve duygu düzenleme becerileri arasında anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir. Yapılan aracılık analizi sonuçlarına göre bağlanma stillerinin tüm alt boyutları ile psikolojik sağlamlık arasındaki ilişkide duygu düzenleme becerilerinin kısmi aracılık rolü üstlendiği görülmektedir. Elde edilen bulgular ile ilgili alanyazın ışığında tartışma yapılarak araştırmanın sonucuna göre önerilerde bulunulmuştur.
Ergenlerin bağlanma stilleri ve sosyal kaygıları ile akıllı telefon bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, ergenlerin akıllı telefon bağımlılığı ile bağlanma stilleri ve sosyal kaygıları arasındaki ilişki incelenmektedir. Araştırmanın örneklemi 208 kadın ve 202 erkek olmak üzere toplam 410 lise öğrencisinden oluşmaktadır. Katılımcılara Kişisel Bilgi Formu, Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeği-Kısa Versiyonu, Ergenler için Sosyal Kaygı Ölçeği, Ebeveyn ve Arkadaşlara Bağlanma Envanteri-Kısa Formu uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS paket programı ile yorumlanmıştır. Araştırmada kullanılan ölçekler; cinsiyet, yaş, sınıf, yaşanılan yer değişkenlerine göre karşılaştırmasında bağımsız iki örneklem t testi ; okul başarı durumu ve anne-baba eğitim durumu değişkenlerine göre karşılaştırılmasında tek yönlü varyans analizi testi uygulanmıştır. ANOVA testinde gruplar arasında anlamlı farklılık görüldüğünde farkın hangi iki grup arasında olduğunu belirlemek amacıyla Tukey post hoc testinden yararlanılmıştır. Akıllı telefon bağımlılığının, sosyal kaygı ve bağlanma stilleri ile arasındaki ilişkide Pearson korelasyon analizinden yararlanılmıştır. Analizler sonucunda sosyal kaygıları yüksek olan ergenler ile güvensiz bağlanma stiline sahip olan ergenlerin akıllı telefon bağımlılık düzeylerinin yüksek olduğu sonucu elde edilmiştir.
Ebeveyni boşanmış ergenler ile ebeveyni birlikte yaşayan ergenlerin benlik saygılarının, iletişim becerilerinin ve baş etme yollarının karşılaştırılması

Bu çalışmada, annesi babası boşanmış olan ergenlik çağındaki 12-15 yaş grubu çocukların benlik saygıları, iletişim becerileri ve baş etme yollarının uygun ölçeklerle incelenip, karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini, 2016- 2017 öğretim yılında İstanbul ilindeki birçok ortaöğretim okulunda öğrenim görmekte olan 12-15 yaş aralığında 190 öğrenci oluşturmuştur. Benlik kavramlarını ölçmek için Rosenberg Benlik Saygısı Envanteri, İletişim Becerileri Envanteri, Başa Çıkma Stratejileri Kısa Formu ve demografik bilgilerini öğrenmek için Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Betimsel ve ilişkisel tarama modelinin analizinde SPSS 23.0 programından yararlanılmıştır. Ayrıca Student's t testi, ikiden fazla değişkenler için uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen verilere göre anne babası boşanmış olan çocuklar daha çok işlevsel olmayan başa çıkma tutumlarını, anne babası evli olanlar ise duygu odaklı başa çıkma tutumlarını kullanırlar. Ayrıca Boşanmış aile çocuklarının Davranışsal iletişimsel becerileri, evli aile çocuklarının Duygusal iletişim becerileri yüksek düzeydedir. Benlik saygısı, İnsanlara güven duyma, Depresif duygulanım, Psikosomatik belirtiler, Tartışmalara katılabilme derecesi, Ana-Baba ilgisi ve Psişik izolasyon alt boyut puanları ergenlerde anne babanın evlilik durumuna göre anlamlı farklılık göstermiştir. Hayalperestlik ve Psikosomatik belirtiler, Araçsal sosyal destek kullanma, Duygulara odaklanma ve ortaya koyma ve Diğer etkinlikleri bırakma puan ortalamaları çocukların cinsiyetin durumuna göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermiştir.
Depresyon tedavisinde metakognisyon eğitimi grup terapisinin Türk Kültüründeki etkinliği

Bu araştırmada depresyon hastalığı tedavisinde metakognisyon eğitimi grup terapisinin Türkiye'deki tedavi edici etkinliğini incelemek amaçlanmıştır. Bu amaçla Np İstanbul Beyin Hastanesinde yatarak tedavi görmekte olan 60 hasta (n= 25 erkek n=35 kadın) ile yürütülen çalışmada 30 hastaya D-MKT uygulanmış, 30 hasta da kontrol grubu olarak ele alınmıştır. Araştırmanın verileri, Sosyodemografik Veri Formu, Beck Depresyon Envanteri, Üstbiliş Ölçeği, Rumi-Olumlu Ölçeği, Rumi-Olumsuz Ölçeği, Ruminatif Tepkiler Ölçeği ve Özyeterlilik Ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. Ön test-son test kontrol gruplu deneysel desen ile yürütülen yarı deneysel nitelikteki çalışmamızdaki istatistiksel değerlendirmeler SPSS For Windows 24.00 paket programı ile yapılmıştır. D-MKT tedavi ve kontrol grupları arasındaki ön test ölçüm farklılıklarını belirlemek için Mann Whitney U testi kullanılmış olup, Cohen's d ve Eta kare yöntemleriyle bağımsız değişkenlerin bağımlı değişken üzerindeki etki büyüklüğü değerleri incelenmiştir. Kovaryans analizi ile ön test ve son test puanlarına bağlı olarak D-MKT tedavi ve kontrol grubunun son test ölçümleri arasında anlamlı bir farkın olup olmadığı test edilmiştir. İlişkili örneklem tek yönlü varyans analizi ile ön ve son test ölçümler arasındaki farklılıklar incelenmiştir. İlişkili örneklem iki yönlü varyans analizi ile D-MKT tedavi ve kontrol grupları arasındaki ön test ve son test ölçümler arasındaki farklılıklar incelenmiştir. Bağımsız örneklem iki yönlü varyans analizi ile ön test ölçümlerine bağlı olarak D-MKT tedavi ve kontrol grubundaki hastaların demografik değişkenlere göre farklılıkları incelenmiştir. D-MKT tedavi ve kontrol grubu karşılaştırılması itibariyle Beck Depresyon Ölçeği ve Üstbiliş Ölçekleri üzerinde anlamlı bir farklılık tespit edilememiştir. Rumi-Olumlu Ölçeği, Rumi-Olumsuz Ölçeği, Ruminatif Tepkiler Ölçeği ve Özyeterlilik Ölçeği verileri itibariyle D-MKT tedavi grubunun kontrol grubuna göre anlamlı ve kuvvetli biçimde tedavi edici nitelikte farklılık ortaya koyduğu saptanmıştır. D-MKT'nin depresyondaki bilişsel belirtiler üzerinde tedavi edici nitelikte oldukça etkili olduğu saptanmıştır.
Mesleki ve teknik Anadolu lisesi öğrencilerinin mesleki karar düzeyleri ile bilişsel esneklik ve duygusal özerklik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi öğrencilerinin mesleki karar düzeyleri ile bilişsel esneklik ve duygusal özerklik düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın diğer amacı mesleki karar ve bilişsel esneklik ve duygusal özerklik düzeylerinin sınıf ve cinsiyet değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemektir. Araştırmaya 2018- 2019 eğitim öğretim yılında Balıkesir'deki 3 lisede öğrenim gören 368 öğrenci katılmıştır. İlişkisel tarama modeli esas alınarak yapılan çalışmada veri toplama aracı olarak 'Mesleki Karar Envanteri', 'Bilişsel Esneklik Ölçeği ' ve 'Duygusal Özerklik Ölçeği ' kullanılmıştır. Araştırmada verilerin istatistiki çözümlenmesi için SPSS 22.0 paket programından yararlanılmıştır. Araştırmanın amacı ve soruları doğrultusunda analizler yapılırken; ilişkisiz örneklemler için T-testi, tek yönlü varyans analizi, Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu ve çok değişkenli varyans analizi teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda mesleki karar, bilişsel esneklik ve duygusal özerklik düzeyleri cinsiyet değişkenine göre farklılık göstermezken, bilişsel esneklik ve duygusal özerklik düzeylerinin sınıf değişkenine göre farklılık gösterdiği bulunmuştur. Mesleki karar ile bilişsel esneklik arasında negatif yönde ve mesleki karar ile duygusal özerklik arasında negatif yönde anlamlı düzeyde ilişki olduğu bulunmuştur. Duygusal özerklik alt boyutu olan bireyleşme ile mesleki karar alt boyutları arasında negatif yönde anlamlı düzeyde ilişki olduğu ortaya çıkmıştır. Mesleki karar toplam puan ve mesleki karar alt ölçek puanları bilişsel esneklik düzeylerine göre farklılık gösterdiği belirlenmiştir.
Romantik ilişkilerde aldatma eğiliminin yordayıcıları olarak sosyal medya kullanımı ve temel psikolojik ihtiyaçların doyumu

Bu araştırmada aldatma eğilimi üzerinde sosyal medya kullanım düzeyinin ve temel psikolojik ihtiyaçların etkisi incelenmiştir. Bunun yanı sıra aldatma eğilimi, sosyal medya kullanım düzeyi ve temel psikolojik ihtiyaçların doyumunun, cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi, çocuk sayısı, maddi durum gibi değişkenlerle olan ilişkileri de araştırılmıştır. Araştırmada kullanılan ölçekler, İstanbul, İzmir ve Gaziantep illerinde yaşayan 25-45 yaş aralığında bulunan 200 (103 erkek, 97 kadın) kişiye uygulanmıştır. Çalışmada veri toplamak amacıyla ''Aldatma Eğilim Ölçeği'' , ''İhtiyaç Doyum Ölçeği'', ''Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği Yetişkin Formu'' ve ''Sosyo-demografik Bilgi Formu'' kullanılmıştır. Çalışmada kullanılan Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği, katılımcıların sosyal medya kullanım düzeyini saptamak amacıyla kullanılmıştır. Verilerin analizi için SPSS 23.0 paket programı kullanılmıştır. Araştırma verileri değerlendirilirken, korelasyon testi, tek yönlü varyans analizi ve t testinden yararlanılmıştır. Yapılan araştırmanın sonucunda, aldatma eğilimi ile sosyal medya kullanım düzeyi arasında istatistiksel olarak pozitif yönde yüksek derecede anlamlı bir ilişki olduğu (r=0.619, p<0.001), aldatma eğilimi ve temel psikolojik ihtiyaçlar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamadığı (p>0.05). Ancak temel psikolojik ihtiyaçlar alt boyutları değerlendirildiğinde; aldatma eğilimi ile 'Yeterlilik' alt boyutu arasında negatif yönde, çok yüksek derecede anlamlı bir ilişki olduğu (r=0.-960), p<0.001) tespit edilmiştir.