turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İnternet oyun oynama bozukluğu, akılcı olmayan inançlar, başa çıkma stratejileri ve öz-denetim becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı Patolojik İnternet Kullanımının Bilişsel Davranışçı Modeli'ni temel alarak akılcı olmayan inançlar, başa çıkma stratejileri, öz-denetim becerisi ve İnternet Oyun Oynama Bozukluğu arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Örneklem bağımlı (N=31) ve klinik olmayan (N=30) olmak üzere iki gruptan oluşmuştur. Bağımlı grup, Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi İnternet Bağımlılığı Kliniği'ne başvuran ve İnternet Oyun Oynama Bozukluğu tanısı alan, klinik olmayan grup ise Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Polikliniği'ne başvuran ve dahil edilme kriterlerini sağlayan 14-18 yaş aralığındaki ergen bireylerden oluşmuştur. Katılımcılara Kişisel Bilgi Formu, İnternet Oyun Oynama Bozukluğu Kısa Formu, Akılcı Olmayan İnanç Ölçeği-Ergen Formu, Ergenlerde Öz-Denetim Becerileri Ölçeği ve Ergenler için Başa Çıkma Ölçeği uygulanmıştır. Veriler dört analiz ile değerlendirilmiştir. Temel değişkenleri demografik değişkenler açısından incelemek için karşılaştırmalı analizler, bağımlı ve klinik olmayan gruplar arasındaki olası farklılıkların tespiti için bağımsız gruplar t-testi, temel değişkenler arasındaki ilişkiler için korelasyon analizi ve son olarak, genel örneklem üzerinden temel değişkenler arasındaki yordayıcı ilişkileri incelemek için Çok Değişkenli Doğrusal Regresyon Analizi yapılmıştır. Analizlerin sonuçlarına göre, internet oyun oynama bozukluğu dışında veya yanı sıra psikiyatik bozukluğu olan katılımcıların internet oyun oynama bozukluğu düzeyi ve başarısız öz denetimleri diğer katılımcılara göre daha yüksek bulunmuştur. İlgili bulguyu destekler nitelikte oyun oynama bozukluğu ve öz-denetimin düzenli ilaç kullanımına göre farklılaştığı tespit edilmiştir. Akılcı olmayan inançlar ve başa çıkma stratejileri demografik değişkenler açısından farklılaşmamıştır. Bu iki değişken için bağımlı ile klinik olmayan grupların karşılaştırılmasında da farklılık tespit edilmemiş olmakla birlikte internet oyun oynama bozukluğu düzeyi ve başarısız öz-denetim bağımlı grupta daha yüksek bulunmuştur. Bu çalışma kapsamında modele dahil edilen öz-denetim becerilerinden başarısız öz-denetimin internet oyun oynama bozukluğunu önemli düzeyde yordadığına ulaşılmıştır. Diğer değişkenler ile benzer şekilde ilişki tespit edilmemiş olmasının olası nedenleri, sınırlılıklar ve doğurgular tartışma bölümünde ele alınmıştır.
Lise son sınıf öğrencileri ile üniversite öğrencileri arasında bir karşılaştırma: Akademik benlik yeterliği, denetim odağı, stresle başa çıkma ve problem çözme becerisi

Bu araştırmada lise son sınıf ve üniversite öğrencileri, denetim odağı, akademik benlik yeterliği, stresle başa çıkma ve problem çözme açısından karşılaştırılmıştır. Aynı zamanda, bu araştırmada, cinsiyet değişkeni de incelenmiştir. Araştırmaya 307 lise son sınıf öğrencisi ile 213 üniversite öğrencisi olmak üzere toplam 520 öğrenci katılmıştır. Araştırmada ölçme aracı olarak, Akademik Benlik Yeterliği Ölçeği, Rotter Denetim Odağı Ölçeği, Stresle Başa Çıkma ve Problem Çözme Envanteri ve araştırmacılar tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, lise son sınıf öğrencileriyle karşılaştırıldığında, üniversite öğrencileri, akademik benlik yeterliğinde daha yüksek, daha içten denetimli, problem çözmede daha yeterli, kendine güveni daha yüksek, boyun eğiciliği daha düşüktür ve daha fazla sosyal destek aramaktadırlar. Katılımcıların akademik benlik yeterliğini; denetim odağı, problem çözme ve stresle başa çıkmanın kendine güvenli yaklaşım alt ölçeğinin anlamlı olarak yordadığı görülmüştür.
Kadınlarda evlilik doyumunun cinsel yaşam kalitesi ve bilişsel çarpıtmalar bağlamında incelenmesi

Evlilik ilişkisi ve evlilik yaşamı bireyin hayatında oldukça önemli bir olgudur. Kişinin psikolojik anlamda iyi veya kötü olmasında önemli bir etkene sahip olan evlilik, yeni bir yaşantıya adım atma evresidir. Bireylerin evlilik ilişkilerinden sağladıkları doyum, yaşamdan da alacakları doyumu şekillendirmede önemli bir rol üstlenmektedir. Bu araştırmada ''Kadınlarda Evlilik Doyumun Cinsel Yaşam Kalitesi ve Bilişsel Çarpıtmalar Bağlamında İncelenmesi'' konusu ele alınmıştır. Bunun yanında demografik veriler de değerlendirilerek evlilik doyumu ile aralarındaki ilişki incelenmiştir. Araştırma bağlamında kullanılan ölçekler ise şunlardır: Evlilik Yaşamı Ölçeği, Cinsel Yaşam Kalitesi Ölçeği ve Bilişsel Çarpıtmalar Ölçeği. Araştırma kapsamında bu ölçekler, Ankara ilinde yaşayan 322 evli kadına uygulanmıştır. Ölçeklerden elde edilen verilerin analizi SPSS 22 programında yapılmıştır. Sosyodemografik verilerin tespit edilmesinden sonra; cinsel yaşam kalitesi, evlilik doyumu ve bilişsel çarpıtmalar arasındaki ilişkiler Pearson korelasyon analizi ile test edilmiş olup, değişkenlerin birbirleri ile ilişkili olduğu bulunmuştur. Evlilik doyumu ortalama puanları, cinsel yaşam kalitesi düşük ve yüksek olan katılımcılar arasında bağımsız örneklem t testi aracılığıyla karşılaştırılmıştır. Cinsel doyumu yüksek olan kadınların, cinsel doyumu düşük olan kadınlara göre evlilikten aldıkları doyumun daha yüksek olduğu bulunmuştur. Bağımsız örneklem t testi aracılığıyla, bilişsel çarpıtmaları az ya da çok kullanmalarına göre karşılaştırılan kadınlarda, bilişsel çarpıtmaları daha çok kullananların daha az kullananlara göre evlilik doyumunun daha düşük olduğu görülmüştür. Araştırmamızda aynı zamanda, sosyodemografik değişkenlere göre evlilik doyumu bağımsız örneklem t testi ve Kruskal-Wallis testi ile değerlendirilmiştir. Flört ederek evlenen, çalışan ve çocuk sahibi olmayan kadınların görücü usulü evlenen, çalışmayan ve çocuk sahibi olan kadınlara göre evlilikten daha çok doyum aldıkları saptanmıştır. Eğitim düzeyine göre bakıldığında, lisans ve yüksek lisans eğimi alan kadınların lise ve altında eğitim alanlara kıyasla evlilik doyumunun daha yüksek olduğu görülmüştür.
Ortaokula devam eden 11-12 yaş grubu çocukların çatışma çözme davranışları ile annelerinin ebeveyn tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, 2012 2013 Eğitim Öğretim yılında ortaokula devam etmekte olan 11-12 yaş grubu çocukların çatışma çözme davranışlarının, annelerinin ebeveyn tutumlarına göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Araştırmaya katılan 396 çocuğun, 189'u kız, 207'si erkektir. Çocukların Çatışma Çözme davranışlarını ölçmek amacıyla, Koruklu (1998) tarafından geliştirilen Çatışma Çözme Davranışları Belirleme Ölçeği kullanılmıştır. Annelerin ebeveyn tutumlarını ölçmek amacıyla Schaefer ve Bell (1958) tarafından geliştirilen, Güney Le Compte, Ayhan Le Compte ve Serap Özer (1978) tarafından Türkçeye uyarlanan Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS MAC 21 istatiksel paket programı ile yapılmıştır. Çocukların çatışma çözme davranışları ve annelerinin ebeveyn tutumları arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla 'Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı Analizi' uygulanmıştır. Çocukların çatışma çözme davranışlarının demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığına ilişkin bulguları elde etmek amacıyla 'Bağımsız Grup t-Testi Analizi ve Tek Yönlü Varyans Analizi ' uygulanmıştır. Farklılığın hangi gruplar arasında olduğunu belirlemek amacıyla 'Levene Testi' yapılmış, yapılan 'Post-Hoc'ta varyansların homojen olup olmamasına göre de 'Tamhane' ya da 'Scheffe' testi uygulanmıştır. Annelerin ebeveyn tutumlarının demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığına ilişkin bulguları elde etmek amacıyla da aynı süreç uygulanmıştır. Araştırma sonucunda 11-12 yaş grubundaki çocukların çatışma çözme davranışı ile annelerinin ebeveyn tutumlarının farklılaşan alt boyutlarında ters ve pozitif yönde anlamlı bir ilişki vardır. Buna göre, çocukların saldırganlık puanları artıkça; annelerin demokratik tutum puanlarında azalmış, ev kadınlığını reddetme puanlarında artmıştır. Buna karşılık saldırganlık puanları ile aşırı annelik, geçimsizlik ve sıkı disiplin puanları arasında anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır. Çocukların problem çözme puanları artıkça; annelerin demokratik tutum puanları da artmıştır. Buna karşılık problem çözme puanları ile aşırı annelik, ev kadınlığı rolünü reddetme, geçimsizlik ve sıkı disiplin puanları arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır.
Eşlerde ilişki doyumunun belirleyicileri olarak yaşam pozisyonları ve temel psikolojik ihtiyaçlar

Bu araştırmanın temel amacı, yaşam pozisyonlarının ve temel psikolojik ihtiyaçların eşlerde ilişki doyumunun belirleyicileri olup olmadığını incelemektir. Bu amaç doğrultusunda hem kadının hem erkeğin yaşam pozisyonları ve temel psikolojik ihtiyaçlar ile olan ilişkisi araştırılmıştır. Araştırmanın örneklemini İstanbul'da yaşayan toplamda 400 kişiden oluşan 200 kadın ve 200 erkeğin oluşturduğu evli çiftler oluşturmaktadır. Araştırmada İlişki Doyumu Ölçeği, Yaşam Pozisyonları Ölçeği, Temel Psikolojik İhtiyaçlar Ölçeği, ayrıca hazırlanmış olunan kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Çalışmada verilerin analizi için 'Hiyerarşik Regresyon Analizi' tekniği uygulanmıştır. Çalışmanın sonucunda, temel psikolojik ihtiyaçların, alt boyutları kadınlara göre incelendiğinde, kadınların 'yeterlik ve ilişki' düzeyi yükseldikçe erkeklerin ilişki doyumunun anlamlı ve yüksek olduğu bulunmuştur. Erkeklere göre incelendiğinde 'özerklik' ve 'ilişki' boyutunun anlamlı olduğu ve kadınların ilişki doyumunun yüksek olduğu görülmektedir. Kadınların ilişki doyumunda yaşam pozisyonları belirleyiciyken, erkeklerin ilişki doyumunda yaşam pozisyonlarının belirleyici olmadığı görülmüştür.
Emotional jealousy positively predicts relationship quality in fledgling relationships

Romantik kıskançlık ve bağlanma kaygısının romantik ilişkiler üzerinde olumlu ve olumsuz etkileri bulunmaktadır. Geçmişte yapılan çalışmalar bu etkileri çoğunlukla uzun süreli ilişkilerde araştırmışlardır. Mevcut çalışmada kıskançlık ve kaygının olumlu etkisi hem yeni başlayan hem de uzun süreli ilişkiler üzerinde araştırılmıştır. Bu amaç doğrultusunda toplam iki yüz altmış iki katılımcıya ulaşılmış (130 yeni ilişki grubu, 132 uzun ilişki grubu) ve katılımcılar laboratuar ortamında Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II, Çok Boyutlu Kıskançlık Ölçeği ve Algılanan Romantik İlişki Kalitesi Ölçeği'ni doldurmuşlardır. Sonuçlar, yeni başlayan ilişkilerde duygusal kıskançlığın ve kaygını uzun süreli ilişkilere göre daha yüksek olduğunu göstermiştir. Ayrıca, yeni başlayan ilişkilerde duygusal kıskançlık ve ilişki kalitesi arasında olumlu bir ilişki olduğu bulunmuştur. Moderasyon analiz sonuçları diğer kıskançlık boyutları ve kaygı açısından anlamlı olmasa da mevcut çalışma özel olarak duygusal kıskançlığın yeni başlayan ilişkilerdeki olumlu rolünü ortaya koymuştur.
Sosyal medya kullanım özelliklerinin kişilik yapılanmaları, yaşam doyumu ve depresyon açısından incelenmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı sosyal medya kullanım özelliklerinin kişilik yapılanmaları, narsisizm, yaşam doyumu ve depresyon ile ilişkilerinin incelenmesidir. Yöntem: Araştırmanın örneklemi, gönüllülük usülüne göre, Surveey anket sistemi üzerinden katılım sağlamış, 281'i kadın, 147'si erkek olmak üzere toplam 428 sosyal medya kullanıcısından oluşmaktadır. Veri toplama aşamasında, Sosyodemografik Özellikler ve Veri Formu, Beş Faktör Kişilik Envanteri Kısa Form (5FKE), Narsisistik Kişilik Envanteri, Yaşam Doyumu Ölçeği ve Beck Depresyon Envanteri kullanılmıştır. Verilerin analizinde, frekans dağılımları oluşturulmuş, normallik dağılımlarında Shapiro-Wilk, Mann Whitney-U, Kruskal Wallis ve Spearman's rho analizleri kullanılmıştır. Bulgular: Bulgularımıza göre sosyal medya kullanımı kadınlarda, erkeklerden ve 30 yaş ve altı katılımcıların 30 yaş üzerindekilerden daha yüksek oranda gözlenmiştir. En çok kullanılan sosyal medya aracının Facebook olduğu (%98,6), tüm katılımcıların çoğunluğunun en fazla günde 1-3 saatlerini (%45,1) sosyal medya araçları kullanarak geçirdikleri gözlenmiştir. Sosyal medyada en fazla günde 0-10 arası paylaşım (%93) yapılmaktadır. Arkadaş veya takipçi sayısı olarak 100- 500 aralığı (%48,4), en çok katılımcının bulunduğu aralık olarak belirlenmiştir. Sosyal medya kullanımı ile yaş arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki gözlenmiştir. Depresyon ile sosyal medya kullanımı arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. 5 FKE'nin Sorumluluk alt boyutu ile sosyal medya arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki gözlenmiştir. Narsisizm ve yaşam doyumu ile sosyal medya kullanımı arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Sonuç: Bu bulgular doğrultusunda bireylerin, depresyon düzeyleri arttıkça sosyal medya kullanımlarının arttığı gözlenmiştir. Bununla beraber, bireylerde sorumluluk, dışadönüklük ve nevrotizm/duygusal denge arttıkça sosyal medya kullanımının azalmakta olduğu belirlenmiştir.
Anatomy of antidepressant effect of light: The role of the BNST lesions

Bu çalışmanın amacı ışık terapisi ile gözlenen antidepresan etkinin anatomisine ışık tutabilmektir. Bununla bağlantılı olarak, stres ile ilişkili devrelere etkisi gözlenen, önemli bir geçiş bölgesi olan BNST yapısına lezyonlar yapılmıştır. Deneklerin diğer yarısı ise Sham-kontrol olarak ameliyat edilmiştir. Bu deneyde erkek Wistar sıçanları denek olarak kullanılmıştır. Ameliyatlardan dokuz hafta sonra, ZT21 (04:00) 10 dakika, 200 watt, 1350 lüks parlak ışık lezyonlu ve lezyonsuz hayvanlara tatbik edilmiştir. Bunun yansıra lezyonlu veya sham gruplarından iki adet kontrol grubu da ışık almaksızın aynı deneysel işleme tabi tutulmuşlardır. Davranışsal çaresizlik zorunlu yüzme testi ile ölçülmüştür. Sonuçlar LC grubu için hareketsizliğin artış gösterdiğini replike etmiştir ve ayrıca ışığın koruyucu etkisinin BNST bölgesinin lezyonu ile dahi korunduğunu ortaya koymuştur. Bu sonuçlar, özellikle BNST bölgesinin medyal kısımlara yoğunlaşmış lezyonların ışığın antidepresan etkisinde ayrılmaz bir rolü olmadığını göstermektedir.
Yetişkin zihin engelli kadınların günlük yaşam becerilerini gerçekleştirme durumlarının belirlenmesi

Bu araştırma ile Eskişehir Yetişkin Zihinsel Özürlü Kadınlar Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kalmakta olan zihin engelli kadınların temel günlük yaşam becerilerim gerçekleştirme durumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma durum saptamaya yönelik tarama modelinde betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın deneklerini 1998 yılında Eskişehir Yetişkin Zihinsel Özürlü Kadınlar Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde kalan ve Araştırma kapsamına dahil edilen 38 zihin engelli kadm oluşturmaktadır. Araştırma verilerinin toplanabilmesi için araştırmacı tararından geliştirilen 'Günlük Yaşam Becerileri Ölçü Aracı'ndan yararlanılmıştır. Ölçü aracı üç ana bölümden oluşmaktadır; Birincisi 'Bireyin Kendini ve Kurumu Tanıma Ölçü Aracı', ikincisi 'Giyinme, Beslenme ve Temizlik Ölçü Aracı', üçüncüsü ise 'Akademik Beceriler Ölçü Aracı' dır. Ölçü araçları özellikleri itibariyle farklı ortamlarda uygulanmıştır. Verilerin toplanmasında doğrudan ve sürekli ölçümlerin yam sıra, görüşme teknikleri de kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde betimsel istatistik tekniklerinden, frekans ve yüzdelik hesaplan kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre günlük yaşamda sıkça kullanılan kimlik bilgileri ile uzun süre birlikte oldukları kişilerin ve yaşadıkları ortamların isimlerinin öğrenildiği, ancakyaşamda daha az kullanılan ve eğitimine yeterince yer verilmeyen kurum ve kişisel bilgilerin öğrenilemediği söylenebilir. Rehabilitasyon merkezinde yaşamlarını sürdüren zihin engelli kadınların giyinme, beslenme, mutfak ve temizlik becerilerindeki yeterlilikleri farklılık göstermektedir. Bu farklılığa, saçlarını tarama, diş fırçalama, çamaşır yıkama, yemek hazırlama becerilerinin karmaşık özellikler göstermesi ve ön beceriler gerektirmesi neden olabilir. Ayrıca bu becerilerin uygun ve yeterli bir biçimde kazandınlmaması da istenilen davranışların oluşmamasının farklı bir boyutu olarak ifade edilebilir. Araştırma bulgularına göre zihin engelli kadınların akademik becerilerde yetersiz olduğu görülmüştür. Bu durum eğitim özgeçmişşleri ile ilişkilendirilebilir. Özellikle okuma - yazma bilenler bu alandaki becerilerde daha iyi davranışlar sergilerken, hiç eğitim almamış olanlar istenilen başarıyı gösterememişlerdir. Ayrıca rehabilitasyon merkezinde yaşamlarım sürdüren kadınlara performanslarına dayalı bir eğitim programının hazırlanmaması ve etkili bir eğitimin verilmemesi de akademik becerilerde yetersiz kalmalarına yol açmış olabilir.
Logoterapi yönelimli sağaltım programının konuşma bozukluklarından kekemelik üzerindeki etkisi vaka çalışması

Bu çalışmada Logoterapi yönelimli sağaltım programının konuşma bozukluklarından kekemelik üzerindeki etkisini test etmek amaçlanmıştır. Ayrıca Logoterapi Yönelimli Sağaltım Programının kekeme bireylerin düşünce odağını değiştirmede, kekeme bireylerde görülen psikolojik belirtileri azaltmada, kekeme bireylerin konuşmalarına eşlik eden davranışları ortadan kaldırmada ve kekeme bireylerin takılma sayılarını düşürmede etkili olup olmadığı incelenmiştir. Araştırma vaka çalışması kapsamında üç aşamada gerçekleştirilmiştir. Bu aşamalar; tanılama, psikolojik danışma ve değerlendirmedir. Birinci aşamada kekemelik sorunu yaşayan ve bu süreçte gönüllü olarak yardım almayı kabul eden bireyin düşünce, duygu, inanış, deneyim, davranış ve sorunu derinlemesine analiz edilmiştir. İkinci aşamada logoterapi yönelimli sağaltım programının konuşma bozukluklarından kekemelik üzerindeki etkisini test etmek için psikolojik danışma uygulaması gerçekleştirilmiştir. Her oturum bir saat olarak planlanmış, her bir oturumda o oturumun amacı, bir önceki oturumun özeti, amaca yönelik uygulama, davranışsal gözlemler ve yapılan oturumun özetlemesine yer verilmiştir. Üçüncü aşamada logoterapi yönelimli sağaltım programının konuşma bozukluklarından kekemelik üzerindeki etkisini test etmek için uygulanan sağaltım programının kalıcılığını sağlamak için değerlendirme çalışması yapılmıştır. Bu bağlamda hem bireye ait özellikler, hem de logoterapi yönelimli sağaltım programının etkililiği derinlemesine incelenmiştir. Çalışmada verilerin toplanması için davranışsal gözlemlere yer verilmiş, Gözlem ve Öykü Alma Formu, Kısa Semptom Envanteri, Kekemeliğe Eşlik Eden Motor Davranışları Belirleme Formu, Düşünce, Duygu, Davranış Belirleme Formu, Kekeleme Durumuna Yönelik Düşünce Belirleme Formu kullanılmıştır. Araştırma nitel araştırma kapsamında değerlendirildiği için hiçbir istatistiksel analize tabi tutulmadan ifade edilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular şu şekilde ifade edilebilir;1. Logoterapi Yönelimli Psikoterapi Programı konuşma bozukluklarından kekemeliğin sağaltımında etkindir.2. Logoterapi Yönelimli Sağaltım Programı kekeme bireylerin düşünce odağını değiştirmede etkindir.3. Logoterapi Yönelimli Sağaltım Programı kekemeliğe eşlik eden psikolojik belirtilerin giderilmesinde işlevseldir.4. Logoterapi Yönelimli Sağaltım Programı kekeme bireylerin konuşmalarına eşlik eden motor davranışlarının kaldırılmasında etkindir.5. Logoterapi Yönelimli Sağaltım Programı kekeme bireylerin takılma sayılarını düşürmede etkindir.
Üstün yetenekli ve normal çocukların ebeveyn kabul-red, ebeveyn tutumu ve sosyal destek algıları ile yaşadıkları psikolojik güçlükler arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amaçlarından biri, üstün yetenekli ve normal gelişim gösteren çocukları ebeveyn kabul-red, ebeveyn tutum, sosyal destek, psikolojik güçlükler ve yalnızlık algısı açısından karşılaştırmaktır. Çalışmanın bir başka amacı ise üstün yetenekli ve normal gelişim gösteren çocukları yalnızlık düzeylerini ve yaşadıkları psikolojik güçlükleri yordayan değişkenler açısından karşılaştırmaktır. Bu amaç doğrultusunda, araştırmanın örneklemini 172 üstün yetenekli ve 232 normal gelişim gösteren çocuk oluşturmaktadır. Yapılan analizler sonucunda, üstün yetenekli çocukların normal gelişim gösteren akranlarına göre daha fazla otoriter ebeveyn tutumu, ebeveyn reddi, ilgisizlik ve ihmal duyguları algıladığı, daha fazla yalnızlık duyguları yaşadığı ve dikkat eksikliği hiperaktivite belirtileri gösterdiği bulunmuştur. Ancak regresyon analizleriyle çocukların yaşadıkları psikolojik güçlükleri yordayan değişkenler incelendiğinde, her iki grubun da annenin otoriter tutumun, anneden algılanan red duygularının ve arkadaştan alınan düşük sosyal destek değişenlerinin benzer düzeyde yordayıcı olduğu bulunmuştur. Ayrıca regresyon analizleriyle çocukların yaşadıkları yalnızlık duygusunu yordayan değişkenler incelendiğinde, her iki grubun da babanın otoriter tutumu, arkadaştan alınan düşük sosyal destek, aileden alınan düşük sosyal destek ve yaşadıkları toplam psikolojik güçlükler değişkenlerinin benzer düzeyde yordayıcı olduğu bulunmuştur. Oysa üstün yetenekli çocukların sorunlarında olumsuz ebeveyn tutumlarının ve ebeveyn reddinin yordayıcı gücünün daha fazla olması beklenmiş, ama bulgular bu beklentiyi karşılamamıştır.
Psikotik bozukluklarda belirti taraması ve dağılımı

Bu araştırma psikiyatri hastanesinde tedavi gören şizofreni, bipolar bozukluk ve şizoaffektif bozukluk hastalarının belirti taramasını yapıp dağılımlarını incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu çalışmada Negatif Sendrom Ölçeği yerine daha kısa ve pratik ölçütlerin kullanılıp kullanılamayacağı belirlenmek istenmiştir. Bunun için Negatif Sendrom Ölçeğinden oluşturulan 7 maddelik belirti grubu hastalara sorulmuş ve Negatif Sendrom Ölçeği puanlarıyla karşılaştırılmıştır. Bu puanlar arasında bir ilişki bulunursa, negatif belirtilerin kısa sürede belirlenebileceği düşünülmüştür. Araştırmanın amacına yönelik olarak üç ayda, belirlenen ölçütlere uyan 32 hasta araştırma kapsamına alınmıştır. Hastalara araştırmacı tarafından hazırlanan Sosyodemografik Bilgi Formu, Pozitif ve Negatif Sendrom Ölçeği, SCL-90-R Belirti Tarama Listesi ve Negatif Sendrom Ölçeğinin maddelerinden oluşturulan 7 maddelik belirti soruları uygulanmıştır. Tanımlayıcı istatistikler ortalama, standart sapma, ortanca, en küçük, en büyük, frekans, yüzde olarak verilmiştir. Negatif Sendrom Ölçeği ile 7 maddelik belirti grubu puanları arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır.