turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Siyasi iktidarı sınırlayan hukuki etmenlerden biri olarak katı anayasa

YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ SİYASİ İKTİDARI SINIRLAYAN HUKUKİ ETMENLERDEN BİRİ OLARAK KATI ANAYASA Selman Karakul Kamu Hukuku Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mayıs 1999 Danışman: Prof. Dr. Ahmet Mumcu Siyasi iktidarın sınırlandırılması yönündeki teorik görüşleri İlk Çağ'a kadar götürmek mümkündür. Ancak, siyasi iktidarın 'hukukla' smırlandmlması düşüncesi, Anayasacılık akımıyla birlikte ortaya çıkmıştır. Anayasacılık akımı, uygulamada, iktidarın bir takım siyasal belgelerle ve nihayet yazalı anayasalarla sınırlandırılması şeklinde bir gelişim göstermiştir. Devletin niteliklerini, yapışım ve işleyişini düzenleyen, bireylerin özgürlüklerini güvenceye alan anayasaların, diğer yasalardan üstün bir konuma sahip olması gerekiyordu. İşte, 'anayasanın üstünlüğü' de denilen bu ilkeyi güvenceye alacak ilk hukuksal araç olarak, anayasal katılık öngörülmüştür. Buna göre, anayasalar, diğer yasalar gibi alelade yöntemlerle değil, fakat, zorlaştınlmış bir takım yöntemlerle değiştirilebilmelidir. Ük yazılı anayasa olarak kabul edilen Amerika Birleşik Devletleri Anayasası ve sonrasında yapılan tüm dünya anayasaları, birkaç istisna dışında, katı anayasalardır. Bu araştırmayı yaparken incelenen -halen yürürlükteki- 118 yazalı anayasadan 112'sinin katı anayasa olduğu görülmüştür. Anayasaların değiştirilme yöntemleriyle ilgili olarak, farklı katlık ölçütleri benimsenmiştir. Bazı ülkeler değiştirme yöntemim çok sıkı şekil koşullarına bağlarken, diğerleri daha esnek bir yöntem geliştirmiştir. Buna rağmen, anayasaların katılığı bakımından, genel bir derecelendirme yapmak mümkün değildir. Çünkü her ülke kendi sosyo-politik durumunu göz önüne alarak, kendine özgü bir katılık yöntemi geliştirmiştir. Önemli olan, istikrarlı bir devlet düzeni ile, değişime olan ihtiyaç arasındaki hassas dengenin bulunmasıdır. Katı anayasaların, siyasi iktidarı sınırlandıran bir güvence mekanizması olarak düşünülebilmesi için, anayasanın görünüşte değil, gerçek bir anayasa olması gerekir. Bireylerin özgürlüklerini son derece sınırlayan ve demokratik ilkelerden uzak bir katı anayasa, öngörülen amacının dışına çıkmış demektir.
Çevre halkla ilişkileri

11 YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ ÇEVRE HALKLA İLİŞKİLERİ Melih Özkan İletişim Sanatları Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kasım 1999 Danışman: Doç. Dr. Rüveyde Akyürek Son yıllarda giderek artan çevre sorunları, insan sağlığım ve geleceğini tehdit eder hale gelmiştir. Buna tepki olarak 1960'lardan itibaren çevre korumayı amaç edinen çevreci gruplar ortaya çıkmış, zamanla bu hareket siyasi ve sosyal oluşumlanda beraberinde getirerek 1990'larda kollektif bir hal almıştır. Bunun neticesinde üretimleri gereği bazı endüstri kuruluşları çevre konusundaki kaygılar ve meydana gelen çevre sorunları yüzünden çevreci gruplar ve bunların etkilediği medya, hükümetler ve kamuoyunun tepki ve eleştirilerine uğramaktadırlar. Bu tepkinin yumuşatılması ve aradaki denge ve uyumun sağlanması için gerekli unsur Çevre Halkla İlişkileri'dir. Bu noktada çalışmanın amacı, Çevre Halkla İlişkilerinin kısa ve uzun vadede kuruluş açısından işlevselliğini ortaya koymak olmaktadır. Bu değerlendirme yapılırken 'Halkla İlişkiler'in bir yönetim işlevi olması' ve 'Bir kuruluşun amaçlarına ulaşırken sosyal çevre ile olan ilişkilerin idaresine yardımcı olmasından' hareket edilmektedir. Çevre Halkla İlişkileri karmaşık çevre konulan ve özel ilgi grupları olan çevreci gruplar ile çalışmayı içerdiği için, Halkla İlişkiler Disiplini içerisinde ayn bir uzmanlık alam olarak kabul edilmektedir. Bu doğrultuda Çevre Halkla İlişkileri stratejileri ve planlama süreci de ortaya konmaktadır. Son olarak bir durum saptama yapmak için, Eskişehir Sanayi Bölgesindeki kuruluşlarda bir araştırma yapılmıştır.
2005 Irak Anayasası ve anayasal gerçeklik ışığında Irak Cumhuriyeti'nde devletin yapısı

Bu çalışmada, genel olarak yapısall açıdan devlet şekilleri tek tek incelenmiştir, daha sonra Irak'taki eski Anayasalarda ve yürürlükteki 2005 Anayasasında devletin yapısına ilişkin düzenlemeler ele alınmıştır. Bu bağlamda ilk olarak 1876 Osmanlı dönemine ve Birinci Dünya Savaşı sonrasında Irak'ın İngiltere mandası altına girmesi ile Irak devletinin kurulmasına değinilmiştir. Ardından Irak'ın 1925, 1958, 1963, 1964, 1968, 1970 ve 2004 Anayasaları üzerinde durulmuştur. Son olarak ise 2005 Anayasası ayrıntılı bir şekilde ele alınmıştır. Bugün yürürlükte olan 2005 Anayasası incelenirken devletin yapısı, temel ilkeler, haklar ve özgürlükler, federal organlar, federal makamların görev alanları, Anayasa değişikliği, 2005 Anayasasında bölgesel otoriteler, özellikle 2005 Anayasasında Kürdistan Bölgesel yönetimi ve yetkileri detaylı bir şekilde anlatılmaya çalışılmıştır. Bu çalışmanın temel amacı, genel olarak yapılarına göre devlet şekillerini ortaya koymak ve Irak devletinin yapısını Anayasa hükümleri ve Anayasal gerçeklik ışığında incelemektir. Tezin konusu normatif düzenlemeler ışığında incelenmiş aynı zamanda Anayasanın uygulanması da dikkate alınmıştır. Bu çalışmada genel olarak, Irak Anayasalarında devletin şekli ayrıntılı bir şekilde anlatılmaya çalışılmıştır. Irak devleti, 1925 Irak Anayasasında devlet modeli olarak üniter devlet modelini öngörmüş ve bu devlet modelini 1958, 1963, 1964, 1968 ve 1970 Anayasalarında devam ettirmiştir. Bu Anayasalarda üniter devlet modeline uygun olarak merkeziyetçi bir devlet yapısı düzenlenmiştir. 2004 Irak Devleti Geçiş Dönemi Yönetim Kanunu ve 2005 Irak Anayasası ise devlet modeli olarak federal devlet modelini benimsemiştir. Sonuç olarak, Krallık döneminde kabul edilmiş olan 21 Mart 1925 tarihli Anayasa Irak'ın ilk ve kalıcı Anayasasıdır. Cumhuriyeti döneminde 1958 ile 2005 arasında yapılan Anayasalar, bu dönem koşulları gereği geçici nitelikte Anayasalar olmuştur. 2005 yılında kabul edilmiş olan ve bugün de yürürlükte olan Anayasa ise, Irak'taki kalıcı Anayasalardan biridir.
Kamu sektöründe sözleşmeli personel istihdamı: Akdeniz Üniversitesi örneği

Bu tezin amacı, 657 Sayılı Yasa'nın 4/B maddesi çerçevesinde istihdam edilen sözleşmeli personelin durumunu, sıkıntıları ve görüşlerini ortaya koymaktır. Bu doğrultuda, araştırma yöntemi olarak 'nitel araştırma yöntemi' seçilmiş, veri toplama aracı olarak ise anket tekniği kullanılmıştır. Hazırlanan anket 193 kişiyle yüz yüze görüşülerek uygulanmış ve elde veriler SPSS 15.0 istatistik programı kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışmamızın birinci bölümünde, Türk kamu personel sisteminin genel özellikleri, eleştirilen yönleri ve sorunlarına değinilmiştir. İkinci bölümde ise, kamu personel sistemindeki değişim ve yeniden yapılandırma çalışmaları yer almaktadır. Üçüncü bölümde, sözleşmeli personel istidam biçimleri ve sözleşmeli personel istihdamının ana gövdesini oluşturan 657 Sayılı Yasa'nın 4/B maddesi çerçevesindeki istihdamın sorun alanlarına yer verilmiştir. Son bölümde ise, Akdeniz Üniversitesi'nde 657 Sayılı Yasa'nın 4/B maddesi çerçevesinde çalışan sözleşmeli personelin durumları, sıkıntıları ve görüşleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmamız bütün olarak değerlendirildiğinde ortaya çıkan sonucu şu şekilde özetleyebiliriz; sözleşmeli personel uygulamasının bugün geldiği nokta, kamu personel sistemindeki 'eşitsizliği' arttırarak derinleştirmektedir. Bu durum kamu personeli arasında huzursuzluğa neden olarak, çalışanların motivasyonunu, takım çalışmasını, iş verimini olumsuz yönde etkilemektedir. Bu durum kamu personel sitemindeki bütünlüğü de zedelemektedir. Bu olumsuz durumların ortadan kaldırılabilmesi için, kamu personel sisteminde bütünlüğün, liyakatin, adaletin ve eşitliğin esas alındığı kapsamlı bir yeniden düzenlemeye ihtiyaç vardır.
Osmanlı Devleti'nde modern belediyeciliğin doğuşu ve altıncı daire-i belediye örneği

Bu tez, Osmanlı İmparatorluğu'nun 19. yüzyıl başından itibaren geçirdiği dönüşümün başkent İstanbul'a uzanan siyasi, iktisadi ve toplumsal etkilerinin bir sonucu olarak ortaya çıkmış olan Altıncı Daire-i Belediye'yi incelemektedir. Galata ve Beyoğlu'nun sahip olduğu özel konum sebebiyle buradaki şehircilik hizmetlerinin ve sahip olduğu fiziki görünümün ön planda tutulması Altıncı Daire-i Belediye'nin kurulması sürecini başlatmıştır. Ayrıca daha önceki Şehremaneti tecrübesinin de başarısızlıkla sonuçlanmış olması Altıncı Daire'yi bir model olarak ortaya koymuştur. Bu tezde Altıncı Daire-i Belediye'nin şehircilik hizmetleri kısmen başarılı olmuşsa da hizmetlerin belirli bölgelere götürüldüğü, kurumun sınırlı bir kesime hitap ettiği iddiası işlenmiştir. Bölgenin sosyal ve ekonomik farklılıkları sebebiyle Altıncı Daire'nin uygun bir model olmasının mümkün olmadığı da bu tezde öne sürülen bir başka iddiadır. Ayrıca çalışmada Altıncı Daire'nin Tanzimat, Hamidiye ve II. Meşrutiyet dönemlerindeki dönüşümü dönemin özellikleri göz önüne alınarak incelemeye çalışılmıştır.
Türkiye'deki bağımsız düzenleyici kurumların formel bağımsızlığının ölçümü

1980'li yıllarda devletin ekonomik rolünde değişim yaşanmıştır. Bu bağlamda, müdahaleci devletten düzenleyici devlet modeline geçilmiştir. Düzenleyici devletin temel aktörleri Bağımsız Düzenleyici Kurumlar olmuştur. Hükümetler önemli düzenleyici yetkilerini BDK'lara devretmişlerdir. BDK'lar Amerika Birleşik Devletleri'nde uzun bir geçmişşe sahip olmasına rağmen, BDK'lar Avrupa ülkelerinde yeni bir yapılanmadır. 1980'li yıllarla birlikte, Avrupa'da BDK'ların sayısı hızla artmıştır. Türkiye de düzenleyici devlet ve BDK'lara geçişi yaşamış ülkelerden biridir. Ancak, Türkiye BDK'ları oluşturmakta geç kalmış bir ülkedir. Türkiye 1990'ların sonunda bu kurumları yoğun bir şekilde kurmaya başlamıştır. Türkiye'deki BDK'lar her zaman tartışmalı kurumlar olmuşlardır. Bu kurumlara yönelik tartışmaların başında BDK'ların bağımsızlığı gelmektedir. Bu bağlamda, bu tez çalışmasının amacı, Çok Boyutlu Ölçekleme Analizi yöntemini kullanarak, Türkiye'deki BDK'ların formel bağımsızlık seviyelerini ölçmektir. Bu tezdeki ampirik çalışmanın bulgularına göre, Tükiye'deki formel bağımsızlık seviyesi en yüksek kurum Radyo ve Televizyon Üst Kurulu iken, en düşük kurum Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu'dur. Ayrıca, 2011 yılında çıkarılan 643 ve 649 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler BDK'ların formel bağımsızlıklarını olumsuz etkilemektedir.
Yeni kamu yönetiminde yönetişimin önemi ve ülkemizde oluşturulan yönetişim mekanizmaları

Bilgi çağının getirdiği standartlar; yaşam koşullarımızı, beklentilerimizi, ihtiyaçlarımızı değiştirmiştir. İhtiyaç ve beklentilerdeki değişim, örgütlerin de yapısall ve yönetsel değişikliklere gitmeleri yönünde bir baskı oluşturmuştur. İlk olarak özel sektörde başlayan yönetim alanındaki gelişmeler, kamu sektörüne de etki ederek yeni kamu yönetimi anlayışının doğmasına neden olmuştur. Yönetimde yaşanan sorunlar, kamu personelinin tutumları, bürokrasinin olumsuz yönleri ve diğer sorunlar, yeni kamu yönetimi anlayışının ortaya çıkışında etkili olan içsel nedenlerdir. Yeni kamu yönetimi anlayışının ortaya çıkmasında en önemli dışsal nedenler ise küreselleşme ve bilgi ve iletişim teknolojilerindeki gelişmeler olmuştur. Söz konusu gelişmeler sonrasında, klasik yönetim anlayışının yerini yönetişimin etkili olduğu yeni kamu yönetimine bıraktığı görülmektedir. Kamu yönetimimiz de, yönetişimin hangi hukuki düzenlemeler ve mekanizmalarla uygulandığı çalışmamızın ana konusunu oluşturmaktadır. Bu alanda, yapılan düzenlemelerin ve oluşturulan mekanizmaların, yönetişime geçişte etkileri ve iyi yönetişim için yapılması gerekenler çalışmamızda incelenen ve cevap aranan konulardır. Yönetişimin ülkemizde geldiği aşamayı tespit ettikten sonra gelinen noktanın yeterliliği ve yapılması gerekenlerin değerlendirilmesi ile yönetişim kavramı irdelenecektir.
Genelleştirilmiş momentler metodunun irdelenmesi ve bir uygulama

Bu çalışmada Türkiye eğitim sistemindeki iller arasındaki farklılaşmanın Genelleştirilmiş Momentler Metodu yardımıyla açıklanması amaçlanmaktadır. Eğitim daha dünyaya gelmeden önce anne karnında başlayan ve ömür boyu devam eden bir süreçtir. Her yeni bilgi daha önce kazanılmış bilginin üzerine inşa edilir. Bu süreçte zaman içerisindeki değişimler ve bağımlılıklar çok önem taşır. Çalışmanın ikinci bölümünde zamana göre değişen ve birden çok değişkenin analizini yapmaya imkan veren Panel Veri Analizi üzerinde durulmuştur. Panel Veri Analizinin kullanıldığı benzer çalışmalara da bu bölümde yer verilmiştir. Çalışmanın yöntem bölümünde GMM ve tahmin edicileri incelenmektedir ve bu çalışmada kullanılış amacına değinilmektedir. Çalışmanın uygulama bölümünde ise Türkiye'de 2007- 2010 yılları arasında yapılan Öğrenci Seçme Sınavı sonuçlarının GMM yöntemiyle iller bazındaki farklılıkları; demografik, ekonomik ve sosyal açıdan incelenmiş ve sonuç bölümünde aradaki farklar yorumlanmıştır. Türkiye eğitim sisteminde eğitime genel anlamıyla iş sahibi olmak amacıyla devam edilir. Her okulda eşit seviyede kalite sağlanamaması nedeniyle merkezi sınavlarla öğrenciler tercihlerine göre en iyi okullara yerleşebilmek için yarışırlar. Bu yarış üniversite giriş sınavlarına kadar devam eder. Bu çalışmada ÖSS sonuçlarının illere göre değişimleri ele alınmış ve GMM bu tür verilere başarıyla uygulanmıştır. Modelin uygulanması sonucunda Türkiye için bölge ve iller bazında eğitim başarısı için önemli sonuçlar ortaya konmuştur.
Çokkültürlülük açısından dil hakları

Dil haklarının tanınması yönündeki talepler birçok ülkede giderek artmaktadır. Egemen konumda olmayan dilsel azınlıkların bu taleplerini, azınlık hakları ile birey ve kültür arasındaki ilişkiyi dikkate alan çokkültürlülük kavramları içinde dile getirdikleri gözlemlenmektedir. Dilin, kültürün ve kimliğin birey için taşıdıkları önem nedeni ile hukukun konusu olmaları gerektiği yönündeki çokkültürcü anlayış, kültürün insan yaşamındaki yeri, politik önemi, kültürler arasındaki ilişkiler ve bu ilişkilerin nasıl düzenlenmesi gerektiği ile ilgilenmektedir. Bu çalışmada çokkültürcü yaklaşım, dil haklarının dayandırıldığı normatif temel olarak benimsenmiştir. Çalışmanın temel amacı, tezin ikinci bölümünde ortaya konulmuştur. Tezin amacı, dilsel farklılığın hukuksal bir değer ve hak olarak kabul edilecekse bunun hangi ilkeler temelinde ve nasıl düzenlenebileceğinin araştırılmasıdır. Dilsel farklılığın tanınıp tanınmaması ise dil politikaları ile bağlantılıdır. Dil politikası resmi tek dilliliği esas aldığında, bu dil politikası diğer dillerin kamusal alandan dışlanması sonucunu doğurmaktadır. Bu ise dilsel adalet hakkında bazı soruları gündeme getirecektir. Dilsel adalet çerçevesinde bazı dil haklarının tanınması gereği söz konusu olduğunda, bu hakların temellerinin neler olduğu, nitelikleri ve bunların nasıl uygulanacağının incelenmesi gerekli olmuştur. Dil haklarının güçlü bir savunusu, hukuk öncesi/ötesi bazı kavramların, bireylerin sahip oldukları hakları belirleyen kurumların ve hakların türetildiği temel ilkelerin, dil kaynaklı taleplerin doğasına uygun bir biçimde anlaşılmasına bağlıdır. Bütün bunlar birinci bölümün konusunu oluşturmaktadır. Çalışmada dilsel azınlıkların uluslararası hukuka göre sahip olabilecekleri dil hakları da üçüncü bölümde incelenmiş ve dil hakları alanındaki cari uluslararası hukuk rejiminin öngördü haklar ile dilsel grupların talepleri arasındaki hak açığı ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Kamu değeri yönetimi bağlamında kamu-özel ortaklıkları

Kamu değeri yönetimi 2000'li yılların sonuna doğru Mark H. Moore tarafından ortaya atılan değer temelli bir kamu yönetimi yaklaşımıdır. Ağ yönetişimi kavramı ile sıkı ilişkisi, geleneksel kamu yönetimi ve Yeni Kamu İşletmeciliği' ne eşit mesafede kuramsal konumu ile geleceğin kamu yönetimi yaklaşımı adayları arasında yerini almıştır. Kamu değeri yönetimi artan bir ilgiyle araştırılmaktadır ve bu konuda yazın canlılığını sürdürmektedir. Bu çalışmada ise bu zamana kadar pek az çalışmanın yapıldığı kamu özel ortaklıkları modellerinin kamu değeri yönetimi bağlamında incelenmesi ele alınmıştır. Bu amaçla kamu özel ortaklıkları bağlamında bir uygulamanın nasıl olabileceği, uygulama durumunda kamu özel ortaklığı modelinin kamu değeri üretmede etkin bir model olup olmadığı çalışmanın cevabını aradığı sorular olmuştur. Kamu değeri yönetimi ilgi çeken bir yaklaşım olsa da pratik uygulama konusundaki zorlukları yaygın bir kullanıma sahip olmasını engellemiştir. Özellikle kamu özel ortaklıkları modelleriyle nasıl bir şekilde örtüşeceği ortaklıkların kendisi hakkındaki sorunlar henüz çözülemediği için çalışmayı zorlaştıran bir faktör olmaktadır. Bu nedenle çalışmada öncelikle kamu değeri yönetimi yaklaşımının kamu özel ortaklıkları bağlamında uygulama imkanı araştırılmış ve bir uygulama yöntemi önerisi sunulmuştur. Uygulama yöntemi önerisi özel sektördeki benzer yönetim yaklaşımlarından esinlenerek ortaya konmuştur. Konunun daha iyi anlaşılabilmesi için geleneksel kamu yönetimi, Yeni Kamu İşletmeciliği ve Post Yeni Kamu İşletmeciliği ile anılan yaklaşımlara kavramsal olarak yer verilmiştir. Bunun yanında kamu değeri yönetimi ve kamu özel ortaklıkları da ayrı başlıklar halinde kavramsal açıdan incelenmiştir. Sonrasında kamu değeri yönetimi bağlamında kamu özel ortakları ele alınmış, öncelikle risk ve fırsatlar ortaya konmuştur. Akabinde bir uygulama yöntemi önerisi sunulmuştur. Böylece konu hakkında daha sonra yapılacak uygulamaya yönelik çalışmalar için de bir temel olabilecek çerçeve oluşturulmuştur.
Kamu diplomasisi çerçevesinde TİKA ve Yunus Emre Enstitüsü'nün Kosova'daki faaliyetlerinin analizi

Bu çalışmanın amacı kamu diplomasisi çerçevesinde Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı ve Yunus Emre Enstitüsü'nün Kosova'daki faaliyetlerini halkla ilişkiler açısından ele alıp iletişim boyutunu saptamaktır. Bu bağlamda tezde kamu diplomasisinin kavramsal çerçevesi ve ilgili alanları incelenmiş, Türkiye'nin kamu diplomasisi aktörleri ele alınmıştır. Çalışmada içerik analizi yöntemi kullanılarak TİKA ve Yunus Emre Enstitüsü'nün faaliyetleri araştırılmış ve çoğunlukla çift yönlü asimetrik ve enformasyon modellerinin uygulandığı saptanmıştır. Bunun dışında TİKA'nın Kosova'nın ihtiyaçları doğrultusunda eğitim ve ekonomik kalkınma alanlarında faaliyetler gerçekleştirdiği, Yunus Emre Enstitüsü'nün ise kültürel alanda ve dil eğitimi alanında Türkiye'nin tanıtımını sağlayan faaliyetleri gerçekleştirerek Türkiye'nin Kosova'daki kültürel diplomasi aktörü olduğu tespit edilmiştir.
İş doyumu ve örgütsel bağlılık: Polis Akademisi başkanlığında bir uygulama

Bu araştırma ile; toplumsal uyuşmazlıkları çözmeye yönelik zor bir mesleği icra eden polislerin mesleki doyumlarının demografik değişkenlere göre ölçülmesi ile karşılaştıkları sorunların belirlenmesi ve doyum ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır, işten ayrılma ve devamsızlık gibi iş davranışlarına neden olan iş doyumu ve örgütsel bağlılık tutumları incelenmiştir. Araştırma; 68 sorudan oluşan anket formunun Polis Akademisi Başkanlığında görev yapan polislerden 350 kişilik bir gruba uygulanması sonucu elde edilen verilere dayanmaktadır. Araştırmada iş doyumu ve örgütsel bağlılık ölçekleri kullanılmıştır. Çalışmada; polislerin iş doyumu- duyumsuzluğu ile örgüte bağlılık düzeyleri belirlenip karşılaştırılarak çeşitli demografik değişkenler ışığında iş doyumu ve örgütsel bağlılık tutumlarının ölçümü yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen bazı önemli sonuçlar şunlardır: Polis Akademisi Başkanlığında görev yapan polislerin rütbelerine göre iş doyumuna ve örgütsel bağlılığa ilişkin algılan; gelişme ve yükselme olanakları, yönetim biçimi, ücret ve personel, çalışma olanakları, toplam iş doyumunda, uyum, içselleştirme ve özdeşleştirme alt boyutlarında anlamlı fark göstermektedir. Fiziksel ortam ve çalışma arkadaşları alt boyutlarında iş doyumu algılan anlamlı farklar göstermemektedir. Polis memurları anlamlı fark gösteren iş doyumu ve örgütsel bağlılık alt boyutlarında diğer rütbelere nazaran daha az doyum algılamışlardır. Polislerin iş doyumu alt boyutlan ve örgütsel bağlılık seviyeleri ile eğitim seviyeleri arasında anlamlı farklar bulunmuştur. Yüksek lisans eğitimi alan polisler diğer eğitim seviyelerine göre iş doyumları daha yüksek bulunmuştur. 16-20 yıl hizmet yılma sahip olan polisler; örgütsel bağlılıkta özdeşleşme ve içselleştirme boyutlan ile fiziksel ortam, ücret ve personel, çalışma arkadaşları, çalışma olanakları alt boyutlan ve toplam iş doyumunda diğer hizmet yıllarına sahip polislere göre daha fazla doyum algılamışlardır. Aynı görevde 1-3 yıl arası hizmet veren polislerin; Yönetim biçimi, ücret ve personel, çalışma arkadaşları, çalışma olanakları alt boyutlan ile toplam iş doyumunda 3 yıldan fazla hizmet süresine sahip olanlara göre daha fazla doyum algılamışlardır. 26-35 yaş grubundaki polislerin iş doyumu algılan; 36-45 yaş grubunda olanlara göre çalışma arkadaşları alt boyutunda daha fazladır. Evli polislerin, gelişme ve yükselme olanakları alt boyutunda iş doyumu algılan ve özdeşleşme boyutuna ilişkin örgütsel bağlılıkları; bekar polislere göre daha fazladır. Kendi evinde ikamet eden polislerin kirada oturan polislere göre özdeşleşme ve içselleştirme boyutunda örgütsel bağlılıkları daha yüksektir.
Örgütsel kültürün bilgi teknolojileri - örgütsel yapı etkileşimindeki önemi

Bu çalışmada, bilgi teknolojileri-örgüt yapısı etkileşimi çerçevesinde, örgütsel kültürün bilgi teknolojilerinin benimsenmesine etkisi araştırılmaktadır. Bunu yaparken, Giriş Bölümü'nde çalışmanın amacı, hipotezi ve kapsamı ortaya konmakta, I. Bölüm'de ise örgütsel kültür, 'iç girişimcilik' kavramı incelenmektedir. Bilgi teknolojileri-örgütsel yapı etkileşimine ilişkin kavramlar, 'öncü araştırmalar' ışığında n. Bölüm'de ele alınmakta, temel bazı kavramlara ve eleştirel yaklaşımlara değinilmektedir. Konumuz açısından örgütsel kültür üzerine araştırmalara yer verilen Di. Bölüm, güdülenme, girişimci kültür, BT kullanıcılarına ilişkin bulgular, bazı örnek uygulamalar, çevresel koşullar, Türk kültürünü de dikkate alan varsayımlar, küresel etkileşimler türünden çeşitli yaklaşımları içermektedir. Yöntem Bölümü, IV. Bölüm'de verilmektedir. Genel olarak örgüt araştırmalarında yöntem konusu çeşitli yaklaşımlar düzeyinde tartışıldıktan sonra, hem nitel hem de nicel yöntemlerin bir senteziyle, alan araştırmasının daha gerçekçi bulgulara erişmedeki rolü kabul edilmektedir. Araştırmanın kapsamı ve sınırlılıkları da bu bölümde sunulmaktadır. Bilgi teleolojilerinin uygulanmasında karşılaştırmalı bir alan araştırması, H. Ü. ÖİD ve ODTÜ ÖİD birimlerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırma hipotezi 'Bilgi teknolojilerinin benimsenip uygulanması ve bu uygulamalardan etkili sonuçların alınabilmesi, örgüt kültürünün iç girişimciliği destekleyici bir yapıda oluşması veya oluşturulmasına bağlıdır' şeklindedir. V. Bölüm'de alan araştırmasına yönelik gözlemler, incelemeler, anket uygulaması ve istatistik sonuçlarla desteklenen hipotezin önerilmesine ilişkin bulgular yer almaktadır. Genel değerlendirmeler, BT altyapısı, gerekli düzenlemelerin vurgulanması, araştırma sonucunda sınanan varsayımların belirtilmesi, iç girişimcilik özelliklerinin ve girişimci kültürün geliştirilmesi, BT-örgütsel yapı etkileşiminde örgütsel kültürün, iç girişimciliğin, 'insan unsurunun' önemine ilişkin önerilerde bulunulmasıyla, çalışma VI. Bölüm'le tamamlanmaktadır.