turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Menopoz dönemi kadınlarının uyum düzeyleri

Bu araştırmada Samsun SSK Hastanesi Kadın Doğum Kliniğine menopoz şikayetleri ile başvuran kadınların genel uyum, kişisel uyum, sosyal uyum, kendini gerçekleştirme, duygusal kararlılık, nevrotik eğilim, psikotik belirti aile ilişkileri, sosyal ilişki, sosyal normlara uyma düzeyi ve antisosyal eğilim düzeyleri ile bunları etkileyen çeşitli değişkenler karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Menopozal kadınların yaşı, eğitim düzeyi, çalışma durumları, ev hanımı ya da meslek sahibi olmaları, medeni durumları gelir düzeyleri, menopoza doğal ya da cerrahi olarak girmiş olmaları hormon tedavisi kullanıp kullanmamaları, psikiyatrik tedavi görüp görmemeleri, çocuk sahibi olup olmamaları ve yaşantılarının büyük bir bölümünü geçirdikleri yerleşim birimleri de bağımlı değişken olarak incelenmiştir. Araştırmanın örneklerini 1994- 95 yıllan arasında Samsun SSK Hastanesi Kadın Doğum Kliniğine başvuran 100 kadın oluşturmaktadır. Araştırmada, araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Anketi ile Hacettepe Kişilik Envanteri kullanılmıştır. Denencelerin test edilmesinde, Kruskal Wallis test ile Mann-Whitney U testlerinden yararlanılmıştır. Toplam 1 2 ana değişken incelenmiş bu denenceler ile elde edilen bulgular aşağıda maddeler halinde özetlenmiştir. 1- Araştırmaya katılan menopozal kadınların genel uyum düzeyleri yeterli bulunmuştur. 2- Premenopoz döneminde genel uyum düzeyi menopoz ve postmenopoz dönemlerine göre daha düşük bulunmuştur. 3- Menopozal kadınların eğitim düzeyleri ile genel uyum düzeyleri arasında bir ilişki olmadığı saptanmıştır. 4- Çalışma durumları ile menopozal kadınların genel uyum düzeyleri arasında ilişki olmadığı belirlenmiştir. 1555- Ev hanım ya da meslek sahibi olmalarına göre de genel uyum düzeyleri arasında ilişki olmadığı sonucuna varılmıştır. : j 6- Evli, bekar ya da dul olma ile genel uyum düzeyleri arasında ilişki bulunmamıştır. 7- Gelir düzeyinin düşük, orta ya da yüksek olmasına göre genel uyum düzeyleri değişmemektedir. 8- Menopoza doğal ya da cerrahi olarak girmiş olma ile genel uyum düzeyleri arasında ilişki bulunmamıştır. 9- Hormon tedavisi görüp görmeme menopozal kadınların genel uyum düzeylerini etkilememektedir. 10- Daha önce psikiyatrik tedavi görmüş olmaları da menopozal kadınların genel uyum düzeylerini etkilemektedir. 11- Çocuğun olup olmaması ile genel uyum düzeyleri arasında bir ilişki olmadığı saptanmıştır. 12- Yaşantısının büyük bir bölümünü geçirdiği yerleşim birimine göre menopozal kadınların genel uyum düzeyleri değişmemektedir. Elde edilen bu bulgulara göre, menopozun uyum düzeyini etkilemediği sonucuna varılmıştır. Genel olarak, menopoza olumsuz bakış açısının hem toplum hem de kadınlar tarafından değiştirilmesi, menopoz konusunda kadınların; bu dönemin normal fizyolojik bir dönem olduğu hormon tedavisinin bilinenin aksine kanser riskini attırmadığı ve fiziksel belirtileri ortadan kaldırdığı için psişik olarak da olumlu etkileri olduğu, menopozun cinsel yaşantının bitmesi değil aksine daha aktif bir cinsel yaşantı başlangıcı olarak algılanması gerektiği konularında bilgilendirilmelilerdir. 156
The Effects of sex and social class on childrens play in different activity areas

Bu çalışmada cinsiyetinin ve sosyo-ekonomik düzeyinin oyununa etkisi gözlenmiştir. Bu çalışma orta sosyo-ekonomik düzey çocukları ile düşük sosyo-ekonomik düzey çocuklarının oyunlarının ve erkek ile kız çocuklarının değişik ilgi köşelerindeki oyunlarının farklı olacağı hipotezini sınamak için hazırlanmıştır. Orta sosyo-ekonomik düzey çocuklarının oyunlarının düşük sosyo-ekonomik düzey çocuklarınınkinden daha yüksek nitelikte olacağı düşünülmüştür. Ayrıca, erkek ve kız çocuklarının oyunlarının bazı ilgi köselerinde değişmez iken diğerlerinde farklılık göstereceği beklenmiştir. Çocukların oyunundaki cinsiyet farklılığı dört değişik ilgi kösesinde; blok, evcilik, sanat ve sessiz köselerde araştırılmıştır. Sosyo-ekonomik farklılıklar ise ilgi köselerinde ayrı ayrı değil, bunların toplamından elde edilen verilerde araştırılmıştır. Çocukların oyun davranışlarını karşılaştırmak için üç ölçüm aracı kullanılmıştır. Bunlar materyal kullanımı, oyun karmaşıklığı ve sosyal katılım düzeyidir. Bu çalışmada iki okul öncesi kurumu kullanılmıştır. Bunlardan biri orta sosyo-ekonomik düzey diğeri isş düşük sosyo-ekonomik düzey çocuklarına hizmet vermektedir. Çocukların oyun davranışları bu yuvalarda gözlem yöntemi ile saptanmıştır. Denek grubu beş yaşındaki seksen çocuktan oluşmuştur. Her yuvadan yirmi çocuk seçilmiştir. Yuvalardan seçilen gruplarda kız ve erkek sayısı eşittir. Her çocuğun davranışı, her ilgi kösesinde on dakikalık zaman örneklemiyle toplam dört kez gözlenmiştir. Toplam olarak her çocuk 40 dakika gözleme tabi tutulmuştur. Çocukların sosyo-ekonomik düzeylerinin oyunlarına beklenmedik etkileri olduğu bulunmuştur. Orta sosyo-ekonomik düzey çocuklarının oyunlarının niteliğinin daha yüksek olacağı beklenirken ya farklılık bulunamamış ya da bulunan farkın beklenilenin tersi doğrultuda olduğu saptanmıştır. Cinsiyet farklılığı ile ilgili sonuçlar beklendiği gibidir. Erkeklerin oyunu blok kösesinde kızlarınkinden daha niteliklidir. Kızların oyunu ise evcilik kösesinde erkekler ink inden daha yüksek düzeydedir. Sanat kösesinde sosyal katılım düzeyi dışında başka bir cinsiyet farklılığı gözlenmenmiştir. Sessiz kösede ise hiçbir fark bulunamamıştır. Genelde cinsiyetin çocuğun değişik köşelerdeki oyununu etkileyen önemli bir faktör olduğu belirlenmiştir. Sosyo-ekonomik düzeyin ise çocuğun oyununa etkisi olmadığı veya beklenmedik etkilerde bulunduğu saptanmıştır.
Madde bağımlılarının erken dönem uyumsuz şemaları ve işlev bozucu baş etme biçimleri: Şema terapi perspektifinde bir inceleme

Bu araştırmada belirlenen temel sorular çerçevesinde madde bağımlılarının çeşitli demografik özellikleri, erken dönem uyum bozucu şemaları ve işlev bozucu başa çıkma biçimleri incelenmiştir. Araştırma Konya' da madde bağımlılarının hastane sonrasında sosyal rehabilite çalışmalarını yürüten Sosyal Rehabilitasyon Derneğinde yürütülmüştür. Araştırmaya 50 madde bağımlısı olan kişi ve 50 tane de madde kullanmayan kişi katılmıştır. Araştırmada hem olgu grubunun hem de karşılaştırma grubunun cinsiyet özellikleri, yaşları ve araştırmaya katılan kişi sayıları benzerdir. Bu çalışmada demografik bilgi formu, Young Şema Ölçeği Kısa Formu 3, Young Rygh Kaçınma Ölçeği ve Young Telafi Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın temel sorularına cevap bulmak için ki-kare ve t testi kullanılmıştır. Yapılan analizler neticesinde madde bağımlısı olan grubun karşılaştırma grubuna kıyasla YŞÖ KF-3, YR-KÖ ve YTÖ ölçeklerinden anlamlı olarak yüksek puan aldıkları tespit edilmiştir. Madde bağımlısı olan grup karşılaştırma grubuna göre tüm şema boyutlarından ve kaçınma ile telafi ölçeklerinde yer alan tüm alt boyutlardan anlamlı olarak daha yüksek puan almıştır.
9-12. sınıf öğrencilerinin sınıf içi durumlarının dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu açısından değerlendirilmesi

Bu çalışmada DEHB yaşayan çocukları sınıf içinde belirlemek ve ailelerine gerekli bilgiler verilerek bilinçlendirme yapmak amaçlanmıştır. Ayrıca DEHB yaşayan çocukları belirleyip onlara uygun öğretim yöntemleri uygulayarak başarı ve motivasyonlarını artırmak amaçlanmıştır. Bu çalışmada Conners Öğretmen Derecelendirme Ölçeği 15-21 yaş aralığındaki mesleki ve teknik anadolu lisesi öğrencilerine öğretmenler tarafından uygulanmıştır. Verilerde 6 öğretmen tarafından 150 öğrenci değerlendirilmiştir. Yapılan çalışmada DEHB ile yaşanılan yerin, annenin ve babanın eğitim durumunun ilişkisine bakılmıştır. Elde edilen bulgularda, DEHB tanısı almış veya almamış 15-21 yaş arası çocukların davranışlarının, ailenin eğitim düzeyi ve yaşanılan yerle ilişkili olduğunu göstermiştir. Annenin eğitim düzeyi ile yaşanılan yer arasında ilişki bulunurken; annenin eğitim düzeyi ile hiperaktivite arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Babanın eğitim düzeyi ile dikkat eksikliği arasında bir ilişki bulunamamışken; hiperaktivite arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Yaşanılan yerle hiperaktivite arasında bir ilişki bulunurken; dikkat eksikliği arasında anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır. Elde edilen çalışmanın veri analizi SPSS programında yapılmıştır.
Alkol kulanım bozukluğu tanısı almış hastaların ailelerinde eş bağımlılık ve duygu dışavurumunun tedaviye etkisi

Alkol kullanım bozukluğu çağımızın en ciddi ve karmaşık halk sağlığı sorunlarından biridir. Madde Kullanım Bozukluğu, bir maddenin yineleyerek kullanımıyla ortaya çıkan ve yoksunluk sendromunu engellemek için maddenin sürekli alınmasının gerektiği fizyolojik ve ruhsal bir durumdur (Uzbay, 2009). Alkol kullanım bozukluğu sorunu artık yalnızca alkol kullanım bozukluğu olan kişiyle sınırlı kalmayan bir sorun kaynağı olmaya devam etmektedir. Alkol kullanım bozukluğu, bireyi olduğu kadar ailesini de olumsuz biçimde etkilemekte ve aile içi ilişkilere zarar vermektedir. Son yıllarda yapılan çalışmalarda hastanın tedavisinin devamında ailenin duygu dışavurumunun, hastanın aile ile olan iletişiminin ve hastanın duygu durumunun izlenmesinin aile içerisinde hastaya destek olması açısında önemli olduğu vurgulanmaktadır. Araştırma örneklemini, Nöropsikiyatri İstanbul Beyin Hastanesi AMATEM Kliniği'nde istemli olarak yatışı yapılan ve herhangi bir psikotik bozukluk teşhisi bulunmayan yatarak tedavi gören ve DSM-IV'e göre; alkol kullanım bozukluğu tanı kriterlerini karşılayan 30 hasta grubu ve bu hastaların ebeveyni oluşturulmuştur. Katılımcılar 18-65 yaş aralığındaki bireylerdir. Araştırmanın amaçları doğrultusunda, katılımcılara sosyodemografik özelliklerine ilişkin bilgilerin alınabileceği, araştırmacılar tarafından oluşturulan soru formu ile birlikte ailelere Eş Bağımlılık Ölçeği ve Duygu Dışavurum Ölçeği, hastalara ise Tedavi Motivasyon Anketi ve Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri uygulanmıştır. Veriler Statistical Package for the Social Sciences programına girilerek uygun istatistiksel analizler ile değerlendirilmiştir. Çalışma sonuçlarından yola çıkarak, bağımlılık tedavilerinin aile temelli yaklaşımlara dayandırılarak ailenin de sürece dahil edilmesinin ve tedavinin bir yönünün aile ilişkileri bağlamında sürdürülmesinin faydalı olacağı düşünülmektedir.
Üniversite öğrencilerinin güvenli bağlanma düzeyleri ile kişilerarası ilişki tarzları arasındaki ilişkiler

Bu çalışmanın amacı üniversitede okuyan kadın ve erkek öğrencilerin anne ve babalarına olan güvenli bağlanma düzeyleri ile kişilerarası ilişki tarzları arasındaki ilişkileri incelemektir. Bu amaçla 111'i kadın, 144'ü erkek olmak üzere toplam 255 üniversite öğrencisine kişisel bilgi formu, anne-baba bağlanma ölçeği ve kişilerarası ilişkiler ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS programıyla analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlar aşağıda özetlenmektedir:1- Katılımcıların anne ve babalarına olan güvenli bağlanma düzeyleri ile kişilerarası ilişki tarzları arasında anlamlı korelasyonlar gözlenmiştir.2- Katılımcıların annelerine olan bağlılıkları ile babalarına olan bağlılıkları arasında cinsiyet açısından fark bulunmamıştır. 3- Kişilerarası ilişkilerde kadınlar erkeklere göre daha olumlu/besleyici bir tarza sahipken, erkekler kadınlara göre daha olumsuz/zehirleyici tarzda ilişkiler kurmaktadırlar.4- Kadın ve erkekler güvenli bağlanma objelerini anne veya baba diye ayırmamışlardır.5- Katılımcıların annelerine olan güvenli bağlılık düzeyleri besleyici ilişki tarzları üzerinde etkili olmaktadır.6- Katılımcıların cinsiyetleri, annelerine olan güvenli bağlılık düzeyleri ve babalarına olan yakınlıkları zehirleyici ilişki tarzları üzerinde etkili olmaktadır.7- Katılımcıların cinsiyetleri ve annelerine olan güvenli bağlılık düzeyleri kişilerarası ilişki tarzları üzerinde etkili olmaktadır. Elde edilen bulgular literatür ışığında tartışılmış, araştırmanın sınırlılıkları ve gelecekte yapılacak araştırmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Çoklu ortam tasarımında paralellik düzeyinin öğrenme süresi. başarı ve transfer becerilerine etkisi

Bu araştırma çoklu ortamlarda paralellik düzeyinin öğrenme süresi, başarı ve transfere etkisini ortaya koymak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın deneysel işlemleri 2005- 2006 öğretim yılı ilköğretim 7. sınıf öğrencilerinden toplamda 60 öğrenciyle yapılan uygulama sonucunda değerlendirmeye alınmıştır. Araştırma ders dışı etkinlik olarak sürdürülmüş ve bilgisayarda Excel programı formülleri üzerinde 40 dakikalık 4 ders saati süresi içinde uygulama gerçekleştirilmiştir. Bu araştırma üç gruplu deneysel model içerisinde yürütülmüştür. Araştırmanın bağımsız değişkeni; birinci, ikinci ve sanal olmak üzere üç düzey paralellikten oluşmaktadır. Araştırmada kullanılan bağımlı değişkenler ise öğrenme süresi, başarı ve transferdir. Araştırma verileri ön test, son test, transfer testi ve uygulama sürelerindenelde edilmiştir. Tek değişkenli varyans analizi sonuçlarındanyer alanılarak yorumlanan bu araştırmada, birinci düzey paralellik ile sanalparalellik arasında bulunmuş olan farklar; öğrenmede sanal paralellik düzeyininbaşarısının ve transfer becerilerinin en yüksek iken harcanan sürenin ise en fazla olduğu yönünde yorumlanabilmiştir.
Dışavurumcu tekniklere dayalı grupla psikolojik danışma programının ebeveyn kaybı yaşayan 9-11 yaş çocukların travma sonrası stres düzeyine etkisi

Bu çalışmanın amacı ebeveyn kaybı yaşayan ve anksiyete ve travma sonrası stres bozukluğu belirtileri gösteren çocukların kayıpları ile ilgili duygularının, sağlanan güvenli ortamda uygulanan yapılandırılmış grupla psikolojik danışma sürecinde açığa çıkartılmasıdır. Araştırmacı tarafından oluşturulmuş ve dışavurumcu yaratıcı etkinliklere dayalı olan bu grup programı, çocuğu travmadan etkilenmiş pasif bir birey olmak yerine aktif bir deneyime yönlendirmenin önemli olduğu ilkesine dayanmaktadır. Araştırmanın uygulama kısmının dayandığı yaklaşımlardan biri de kişilerin krizle baş etme kanallarını güçlendiren ve böylece travma sonrası stresin daha da artmasını engelleyecek bir müdahale yaklaşımı olan BASIC ? Ph yöntemidir. Oturumlarda uygulanan etkinlikler travmatik duyguların dışavurumunu sağlarken aynı zamanda kişilerin krizle baş etme yöntemlerini güçlendirmeye yönelik planlanmıştır. Bu noktalardan hareketle çeşitli nedenlerden dolayı ebeveynlerinden birini kaybeden 9-11 yaş arasında 8'er kişilik deney ve kontrol grubu oluşturulmuştur. Gruplara oturumlar öncesinde ? Çocuklarda Anksiyete Bozukluklarını Tarama Ölçeği- Çocuk Formu ? ve ? Çocuklar İçin Travma Sonrası Stres Tepki Ölçeği ? uygulanmıştır.
KTÜ Tıp Fakültesi Yenidoğan Ünitesinde düşük doğum ağırlıklı preterm bebek annelerinin normal doğum ağırlıklı term bebek anneleri ile depresyon ve anksiyete düzeyleri bakımından karşılaştırılması

Amaç: Doğum sonrası dönemde gelişen hızlı değişime ayak uydurmak ve yeni döneme uyum sağlamak için anne, doğumun ilk gününden itibaren mücadele etmeye başlar. Bu süreçte beklenmeyen erken doğumlar ve preterm bebekler annenin yeni hayatına uyum sağlayabilmek için verdiği mücadeleyi zorlaştırır. Her annenin doğum sonrası yaşadığı bunaltı preterm bebeklerin annelerinde daha yoğun yaşanabilmektedir. Bu çalışmanın amacı; düşük doğum ağırlıklı preterm bebeği olan annelerin depresyon ve anksiyete düzeylerini term bebek annelerinin depresyon ve anksiyete düzeyleri bakımından karşılaştırmak ve annenin yaşadığı depresyon ve anksiyeteye etki eden değişkenleri incelemektir. Yöntem: Çalışma grubu; Ocak-Haziran 2008 tarihleri arasında KTÜ Tıp Fakültesi Yenidoğan Servisi'nde bulunan düşük doğum ağırlıklı preterm bebeği olan ve doğum sırasında hiçbir komplikasyon gelişmeyen 45 anneden, kontrol grubu; aynı serviste term bebeği bulunan ve doğum sırasında hiçbir komplikasyon gelişmeyen 42 anneden oluşmaktadır. Tüm katılımcılara doğumdan sonra 3. ve 15. günlerde yapılan uygulamalarda sırasıyla Sosyo-demografik Veri Formu, Beck Depresyon Envanteri, Beck Anksiyete Envanteri, Durumluk Sürekli Kaygı Envanteri'nden oluşan test bataryası uygulanmıştır. Komlikasyon gelişerek Yenidoğan Yoğun Bakım Servisi'nde tedavi gören bebekler için Komplikasyon Veri Formu servis hekimleri tarafından doldurulmuştur. Bulgular: İki grup arasında sosyo-demografik özellikler açısından karşılaştırma yapılmış; istatistiksel olarak yaş, eğitim, ekonomik durum, yaşanılan yer ve ailesel özellikler açısından gruplar benzer bulunmuştur. Çalışma grubunun BDE ve BAE ölçek puanları kontrol grubuna kıyasla yüksek bulunmuştur. BDE kesme puanına göre gruplarda depresyon görülme sıklığı çalışma grubundaki annelerde daha yüksek bulunmuştur. Kontrol grubunda yer alan term bebek annelerinin BDE, BAE ve STAI ölçek puanlarında düşüş görülürken, çalışma grubundaki annelerde BDE ve STAI ölçek puanlarında anlamlı bir azalma görülmemiş; sadece BAE ölçek puanlarında azalma görülmüştür. Gruplarda iki uygulama arasında BDE ve STAI- 2 ölçek puanları değişim miktarları benzer bulunmuştur. STAI- 1 ve BAE ölçek puanları değişim miktarlarının çalışma grubunda daha düşük olduğu görülmüştür. Sonuç: Düşük doğum ağırlıklı preterm bebek annelerinin doğumdan sonraki ilk günlerden itibaren term bebek annelerine göre daha yüksek depresyon ve anksiyete düzeylerine sahip oldukları görülmüştür. Preterm bebek annelerindeki bu sonuçlara gestasyon yaşı, bebek doğum ağırlığı ve gelir gibi değişkenlerin etkisinin bulunduğu tespit edilmiştir.
Öznel iyi oluşa dayalı mizah tarzları modeli

Bu araştırmanın amacı, mizah tarzlarının öznel iyi oluş üzerindeki rolünü bir model içerisinde açıklamaktır. Araştırmada yer alan katılımcılar 2004- 2005 eğitim-öğretim yılında Gazi Üniversitesi, Gazi Eğitim Fakültesinde okuyan 154 erkek, 300 kız öğrencilerden oluşmaktadır. Bu çalışmada veri toplamak amacıyla; Beş Faktör Kişilik Envanteri, Mizah Tarzları Ölçeği, Yaşam Doyumu Ölçeği ve Genelleştirilmiş Öz-Yeterlik ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 13.0 ve EQS 6.1 paket programından yararlanılmıştır. Bu araştırmada, öncelikle mizah tarzlarının rolüne ilişkin hipotez bir model önerilmiş, daha sonra üretilen alternatif modeller arasından en uygun olanı tercih edilmiştir. Tanımlanan nihai model, yüksek düzeyde uyum katsayılarına sahip olmasına karşın mizah tarzlarının model içerisinde iyi oluşu çok düşük düzeyde açıkladığı bulunmuştur. Diğer bir ifadeyle, mizah tarzları içerisinde sadece Kendini Geliştirici Mizahın öz-yeterlik yoluyla dolaylı bir şekilde iyi oluşu etkilemiştir. Buna karşın, öznel iyi oluş üzerinde en fazla etkiyi kişilik özellikleri ve öz-yeterlik yapmaktadır. Kişilik özelliklerinden dışadönüklük ve duygusal tutarsızlık, hem doğrudan hem de kendini geliştirici mizah ve öz-yeterlik üzerinden dolaylı bir şekilde iyi oluşa etki etmektedir. Öz-yeterlik ise iyi oluşu orta düzeyde ve doğrudan etkilemektedir. Sınıf düzeyinin ve cinsiyetin iyi oluş üzerinde çok düşük seviyede bir etkisi bulunmaktadır.
Üniversite ve lise öğrencilerinin sosyal amaç oryantasyonlarının başa çıkma ve bazı değişkenlerle incelenmesi

Bu çalısmada üniversite ve lise ögrencilerinin sosyal amaç oryantasyonları düzeyi ilebasa çıkma tutumları, anne ve baba egitim durumları, basarı algısı, fiziksel görünüm algısı ve ekonomik durum algısı arasındaki iliski incelenmistir. Arastırma için iki ölçme aracı kullanılmıstır:Sosyal Amaç Oryantasyon Ölçegi (AllisonRyan 2001 ) ve Stresle Basa Çıkma Tutumları Envanteri (Yasar Özbay,1993). zzet Baysal Üniversitesin 'de farklı bölümlerinde ögrenimlerine devam edenögrencilerle, Düzce 'de farklı liselerde ögrenim gören 323 lise ögrencisi ile 287 üniversite ögrencisi (334'ü erkek, 276'sı kız ) toplam 600 ögrenci çalısmaya katılmıstır. Verilerin analizi tek yönlü varyans analizi ve t testi ile yapılmıstır. Bu arastırmada sosyal amaç yönlendirme modeli temel alınmıstır. Bu model, sosyal amaç arastırmalarını temel alarak olusturulmus ve bu da daha önce var olan akademik basarı yönlendirmesinden esinlesmistir. Bu model üç bazal amaç oryantasyonundanolusmaktadır ki bunlar; mastır, performans yaklasım ve performans kaçınımdır. Bunlar destekleyici ilişkiler üzerine odaklanmıs olup, becerilerigeliştirmek ve yeniden insa etmek amacı gütmektedir. Performans yaklasımyönlendirmesi, bireyin kendisine sosyal prestijini göstermeye odaklanmasıdır. Performans kaçınım amaçları, bireyin kendisinin sosyal olarak beceriksiz olduğununbaskalarına gösterilmemesi düsüncesine odaklanmasıdır. Sosyal amaçoryantasyonunun bazı degerlerle iliskisine bakıldıgında, sosyal mastır ilişkilerde gerek fiziksel görünüm algısında sosyal ve akademik durumlarda çok daha fazla adaptivdir. Buna ragmen sosyal performans kaçınım amaçları sosyal ve akademik fonksiyonlar için zararlıdır. Bu çalısmada Sosyal mastır, sosyal performans yaklasım, aktif planlama, dıs yardım arama ve kabul yeniden yapılanma ile yüksek oranlarda pozitif olarak iliskili olduğu gibi sosyal performans kaçınım, biyokimyasal olarak kaçma soyutlama, kaçma soyutlama duygusal eylem ile yüksek fakat negatif yönde iliskili olduğu bulunmuştur. Sosyal performans yaklasım ise sosyal performans kaçınım, dıs yardım arama, kabul yeniden yapılanma, kaçma soyutlama duygusal eylem pozitif yönde iliskili olduğu bulunmuştur. Sosyal performans kaçınımın ise, dine sıgınma ve kaçma soyutlama duygusal eylem ile arasında pozitif yönde güçlü bir iliski bulunmus aynı zamanda aktif planlama ile ve dıs yardım arama ile oranında ters yönde iliskili olduğu bulunmuştur. Son olarak arastırmanın sınırlılıkları ve yapılacak diger arastırmalar için öneriler tartısılmıstır.
Psikoloji Alanında Eğitim Gören Öğrencilerde Eşcinselliğe Yönelik Tutumların ve İlişkili Kavramlara Dair Bilgi Düzeyinin İncelenmesi

Türkiye'de ruh sağlığı profesyonellerinin eşcinsel yönelimdeki kişilere yönelik tutumlarını değerlendiren az sayıda çalışma bulunmaktadır. Bahsedilen tutumların önemli belirleyicilerinden birisinin, konu ile ilgili akademik bilgi yeterliliği olduğunu düşünmekteyiz. Bu amaçla bu çalışmada; ruh sağlığı alanında çalışacak önemli gruplardan birisi olan psikolog/klinik psikolog adaylarının, eşcinselliğe yönelik tutumlarının ve cinsiyet kimliği, cinsel yönelim, biyolojik cinsiyet gibi konulardaki akademik bilgi düzeyinin değerlendirilmesi hedeflenmiştir. Katılımcılar psikoloji bölümü birinci ve dördüncü sınıflarında okuyan ve klinik psikoloji yüksek lisansı yapmakta olan toplam 308 öğrenciden oluşmaktadır. Katılımcıların 249'u kadın ve 59'u erkek cinsiyettedir. Çalışma, etik kurul onayı alındıktan sonra iki vakıf üniversitesi ve bir devlet üniversitesinde gerçekleştirilmiştir. Bu amaçla katılımcılara Sosyodemografik Veri Formu, Cinsel Yönelim Tutum Ölçeği ve tarafımızca oluşturulmuş olan Akademik Bilgi Düzeyi Anketi uygulanmıştır. Yapılan analizlerde katılımcıların eşcinselliğe yönelik tutumlarının cinsiyet, eğitim düzeyi, mezun olunan lise türü, okunulan üniversite türü, dini inançlar gibi değişkenlere göre anlamlı farklılık gösterdiği saptanmıştır. Ayrıca katılımcılarda belirtilen konulardaki akademik bilgi düzeyinin düşük olduğu ve eşcinselliğe karşı olumsuz tutumların düşük akademik düzey ile ilişkili olduğu sonucuna varılmıştır.