turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kısa süreli bellek ile ilişkili elektriksel salınımların hemodinamik karşılıklarının EEG-fMRI eşzamanlı ölçüm yöntemi ile analizi

Kısa süreli bellek / Çalışma belleği ile ilgili EEG çalışmalarının çoğu retansiyon fazı ile ilişkili olarak posterior alfa salınımının genliğinde yükselme ve daha az tutarlı olarak frontal teta salınımının genliğinde düşme bildirmektedir. fMRI çalışmalarının çoğunda ise KSB/ÇB süreçlerine ilişkin prefrontal ve pariyetal kortikal alanlarda aktivasyon bildirilmiştir. KSB/ÇB'de retansiyon dönemine özgü posterior alfa salınımını pariyetal bölgelerle, frontal teta salınımını prefrontal bölgelerle ilişkilendirmek olası gözükse de, EEG ve fMRI verilerinin doğrudan entegrasyonuna dayanmayan varsayımların geçerliliği tartışmalıdır. Eşzamanlı EEG-fMRI kayıtlamalarının avantajı bir nöral sürece ait EEG ve fMRI bilgisine aynı anda ulaşarak, farklı zamanlarda yapılan EEG ve fMRI ölçümleri arasında araştırılan değişkenin gösterebileceği değişkenlikleri ortadan kaldırmasıdır. Bu çalışma kapsamında, Sternberg benzeri bir bellek paradigması kullanılarak eş zamanlı EEG-fMRI kayıtlamaları yapılmış ve KSB/ÇB'nin retansiyon fazında elde edilen EEG sinyalleri, bağımsız bileşen analiziyle topografik bileşenlerine ayrılmıştır. Ardından, EEG'nin farklı frekans bantlarında sahip olduğu güç retansiyon dönemi ile retansiyon dışı dönemler arasında anlamlı farklılık gösteren bileşenler saptanmış, ve bu bileşenlerden farklı bellek yüklerine sahip koşullar (2/6) ve kontrol (0) koşulu arasında anlamlı farklılık gösterenler belirlenmiştir. KSB/ÇB'nin retansiyon fazında bellek yüküne korele olarak frontal alfa salınımı genliğinde düşme ve bununla korele olarak sağ orbitofrontal ve dorsolateral prefrontal alanın fMRI aktivitesinde yükselme bulunmuştur. Frontal teta salınımı genliğinde düşme ile korele olarak ise inferior temporal giruslar ile sol inferior frontal korteks ve kuneus-prekuneus bölgesi aktivitesinde yükselme bulunmuştur. Söz konusu alanların bellek süreçleriyle ve varsayılan kip ağı ile yakın ilişkileri göz önüne alındığında, EEG'de gözlenen KSB muhafaza sürecine ilişkin elektriksel aktiviteleri açıklayabilecek yapılar olduğu görülmüştür.
Yalnızlık, kişilik ve ebeveyn yetkinliği bağlamında anne-babaların kendileri ve çocukları için duydukları suç korkuları ve öngördükleri mağduriyet riski

Bu çalışmada ebeveynlerin kendileri ile duydukları suç korkusu ve öngördükleri mağduriyet riski ile çocukları ile ilgili duydukları suç korkusu ve öngördükleri mağduriyet riskinin karşılaştırılması ve yalnızlık, kişilik ve ebeveyn yetkinliği kapsamında incelenmesi amaçlanmıştır. Katılımın gönüllülük esasına göre gerçekleştiği araştırmaya 126 kadın, 90 erkek olmak üzere toplam 216 kişi katılmıştır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Demografik Bilgi Formu, Suç Korkusu ve Öngörülen Mağduriyet Risk Anketi, UCLA Yalnızlık Ölçeği, Ebeveyn Yetkinlik Ölçeği ve HEXACO- 60 Kişilik Envanteri kullanılmıştır. Elde edilen veriler sonucunda ebeveynlerin kendilerinden daha fazla çocukları için suç korkusu taşıdıkları sonucu bulunmuştur. Bunun yanında kadınlar erkeklere göre daha fazla suç korkusu duymakta ve mağduriyet riski öngörmektedir. Duygusallık ile katılımcıların kendileriyle ilgili duydukları suç korkusu, kendileriyle ilgili öngördükleri mağduriyet riski, çocuklarıyla ilgili duydukları suç korkusu ve çocuklarıyla ilgili öngördükleri mağduriyet riski arasında anlamlı pozitif ilişki bulunurken; yalnızlık ile sadece çocuklarla ilgili öngörülen mağduriyet riski arasında anlamlı pozitif bir ilişki bulunmuştur. Ebeveyn yetkinliği ile çocuklarla ilgili duyulan suç korkusu ve öngörülen mağduriyet riski arasında herhangi bir ilişkiye rastlanmamıştır.
Duygu düzenleme güçlüğü, ruh sağlığı ve bedensel belirti bozuklukları ilişkisinde öz-şefkatin aracı etkisi

Bu çalışmada, duygu düzenleme güçlüğü ile bedensel belirti bozuklukları ve ruh sağlığı ilişkisinde öz-şefkatin aracılık etkisi araştırılmıştır. Katılımcıların sosyo-demografik özelliklerine ilişkin duygu düzenleme güçlüğü, bedensel belirti bozuklukları, depresyon, anksiyete ve öz-şefkat ile yapılan karşılaştırma analizleri alt problemler kapsamında incelenmiştir. Çalışmaya 18-65 yaş arası 348'i kadın ve 213'ü erkek olmak üzere toplam 561 kişi katılmıştır. Çalışmada anket-veri toplama yöntemi kullanılmıştır. Bu amaçla hazırlanan ankette Sosyo-demografik Veri Formu, Kısa Semptom Envanteri, SCL- 90 Somatizasyon Alt Ölçeği, Öz-Şefkat Ölçeği ve Duygu Düzenleme Güçlüğü ölçeği yer almaktadır. Çalışmanın sonuçlarına göre duygu düzenleme güçlüğü ile bedensel belirti bozuklukları ve ruh sağlığı ilişkisinde öz-şefkatin aracılık etkisi sağlanmıştır. Örneklemin sosyo-demografik özelliklerine ilişkin bir takım bulgular tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular ilgili yazın çercevesinde tartışılmıştır.
Görevdeki sağlık profesyonellerinin temel empati düzeylerinin araştırılması

Amaç: Bu araştırma tanımlayıcı ve kesitsel nitelikte olup, amacı profesyonel sağlık çalışanlarının temel empati düzeylerinin cinsiyet, yaş ve meslek gibi değişkenler açısından farklılık gösterip göstermediğini belirlemek ve kendini ifade etme, yaşam doyumu, meslekte hissedilen tükenme gibi bazı değişkenlerle ne derecede ilişkisinin olduğunu saptamaktır. Gereç ve Yöntem: Araştırmanın örneklemini Ankara Dr. Sami Ulus Kadın Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'ne bağlı Turgut Özal Hastanesi Ek Binası'nda hizmet veren hemşire, doktor, sağlık teknisyeni, ebe ve acil tıp teknisyeninden seçkisiz örnekleme yoluyla seçilen 164 gönüllü katılımcı oluşturmaktadır. Araştırmada 'Sosyo Demografik, Mesleki Özellikler ve Meslekle İlgili Düşünceler Soru Formu' , 'Temel Empati Ölçeği' , 'Yaşam Doyumu Ölçeği' ve 'İfade Etme Ölçeği' kullanılmıştır. Veri analizinde Statistical Package for Social Sciences 22 paket programı kullanılmıştır. Pearson momentler çarpımı korelasyonu, bağımsız örneklemler t testi, ANOVA analizi ve basit doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Bulgular: Araştırma örnekleminde; kadınların erkeklere göre, ortalama yaş olarak hesaplanan 34 ,55'ten büyük olan yaş grubunun küçük olan yaş grubuna göre ve hemşirelerin doktorlara göre temel empati düzeyleri yüksektir. Sonuçlar: Ülkemizde sağlık çalışanlarında iletişim, empati, kendini ifade etme, yaşam doyumu, hizmeti kalitesini arttırıcı çalışmaların yapılabilmesi için üzerinde daha fazla araştırma yapılması gereken önemli kavramlardır.
Ergenlerde saldırganlığın madde bağımlılığı ve diğer değişkenlerle ilişkisi

Bu çalışma, ergenler arasında saldırganlığın, madde bağımlılığı ile ilişkisini incelemek amacıyla yapılmış bir araştırmadır. Bununla beraber, cinsiyet, SED, eğitim düzeyi, örgün eğitimde öğrenci olma veya cezaevinde bulunma durumu ile kullanılan madde türleri arasındaki ilişkiler de incelenmiştir. Araştırmada kullanılan Saldırganlık Ölçeği Buss ve Perry (1992) tarafından geliştirilmiştir. Araştırmanın evrenini, 2007- 2008 yıllarında, ortaöğretim çağında örgün eğitim kurumundaki 160 öğrenci ile cezaevinde bulunan 100 hükümlü-tutuklu ergen oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi hem ortaöğretim okullarında hem cezaevinde bulunan ergenlerden tesadüfi örneklem yöntemi ile seçilmiştir. Veriler, SPSS 15.0 istatistiksel çözümleme programı aracılığıyla analiz edilmiştir ve aşağıdaki sonuçlara ulaşılmıştır. Araştırmada kullanılan madde türlerinin dağılımı incelendiğinde; ergenlerin en fazla esrar kullandıkları ortaya çıkmıştır. Madde bağımlılığı ile saldırganlık, cinsiyet, saldırganlık alt boyutları arasında anlamlı bir ilişki olduğu; buna karşın madde türü, SED, eğitim düzeyi, örgün eğitimde ya da cezaevinde bulunma durumu arasında anlamlı bir ilişki olmadığı; madde türü ile bütün değişkenler arasında anlamlı bir ilişki olmadığı; saldırganlık alt boyutları ile eğitim düzeyi, madde türü arasında anlamlı bir ilişki olmadığı; ancak SED, cinsiyet, örgün eğitimde ya da cezaevinde bulunma durumu ve madde kullanımı arasında anlamlı bir ilişki olduğu ortaya çıkmıştır.
Ergenlikte madde bağımlılığının projektif testler aracılığıyla incelenmesi

Bu araştırmanın amacı madde bağımlılığı olan ergenlerin ruhsal işleyişlerini incelemektir. Bağımlılığın ruhsal nedenlerine dair farklı bir bakış açısı getirilmeye çalışılmış, bunu yaparken psikanalitik görüşün nesne ilişkileri kuramından yola çıkılmıştır. Bağımlılığın oluşmasında önemli bir evre olan ergenlik ve onun temel problematiklerinden biri olan ayrılık süreci ele alınacak, maddenin ergenin ruhsallığında doldurduğu yer anlaşılmaya çalışılacaktır. Bu doğrultuda en az bir yıl süreyle bir madde kullanan ve bu maddelere bağımlılık geliştiren ergenlerle madde kullanım öyküsü bulunmayan ergenler düşünce süreçlerine yatırım, dürtü ve duygulanımların işlenmesi ve nesne ilişkileri açısından Rorschach testi aracılığıyla karşılaştırılmıştır. İstatistiksel değerlendirmeler ruhsal işleyişe dair farklılıkları ortaya koymada nispeten yetersiz kalsa da, psikanalitik yoruma dayanan içerik analizleri iki grup arasındaki bazı farklılıkları ortaya koymaya izin vermiştir. Yine de her olgunun kendi bireysel süreci içinde değerlendirilmesinin faydalı olacağı düşünülmektedir.
Orta çocukluk döneminde görsel kaçınma davranışının bağlanma şekli ve sosyal anksiyete ile ilişkisi

Araştırmada orta çocukluk döneminde bağlanma şekli ve sosyal anksiyetenin görsel kaçınma davranışı ile olan ilişkisi incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini 9-12 yaş aralığında 111 katılımcı oluşturmaktadır. Veri toplama aşamasında Çocuklar için Sosyal Anksiyete Ölçeği, Yakın I lis kilerde Yaşantılar Envanteri-II- Orta Çocukluk Ölçeği ve Kerns Güvenli Bağlanma Ölçeği kullanılmıştır. Çocukların sosyal uyarandan kaçınma düzeyleri, sosyal anksiyete seviyeleri ve güvenli, kaygılı ve kaçıngan bağlanma boyutları ile ilişkili olarak incelenmiştir. Yapılan regresyon analizlerine göre; Çocukların sosyal uyarandan kaçınma düzeyleri, sosyal anksiyete seviyeleri ve kaygılı bağlanma boyutu ile anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Araştırmadan elde edilen bulgular literatürdeki mevcut bulgular bağlamında tartışılmış ve klinik uygulamalarda nasıl kullanılabileceği ele alınmıştır.
Genç yetişkinlerde yaşamda anlamın, maneviyat ve kişilik özellikleri açısından incelenmesi

Bu çalışmada genç yetişkinlerin yaşamda anlam varlığı ve anlam arayışları ile maneviyat düzeyleri ve beş faktör kişilik özelliği arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmaya 19 29 yaş arasında, 185'i kadın, 130'u erkek olmak üzere toplam 315 kişi katılmıştır. Veri toplama araçları olarak, Kişisel Bilgi Formu, Yaşamda Anlam Ölçeği, Sıfatlara Dayalı Kişilik Testi ve Mizaç ve Karakter Envanteri'nin alt ölçeği olan Kendini Aşma Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde Pearson Momentler Çarpım Korelasyon Katsayısı, Çoklu Regresyon Analizi ve İlişkisiz Örneklemler için t-Testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda genç yetişkinlerin yaşamda anlam varlığı ve anlam arayışı düzeylerinin cinsiyet açısından farklılık göstermediği bulunmuştur. Kişilik özellikleri ile yaşamda anlamın varlığı arasında anlamlı bir ilişki bulunmazken; yaşamda anlam arayışı sorumluluk ve deneyime açıklık kişilik özelliği ile ilişkili bulunmuştur. Araştırmada elde edilen diğer sonuçlara göre maneviyat alt boyutları birlikte yaşamda anlam varlığı varyansının %10'unu, anlam arayışı varyansının %12'sini açıklamaktadır. Kendini aşma, kişiler ötesi özdeşim ve manevi kabullenme değişkenlerinin anlam varlığı düzeyini yordadığı ve kişiler ötesi özdeşim ile anlam varlığı arasında pozitif ilişki olduğu görülmüştür. Ayrıca, genç yetişkinlerin kendini aşma düzeylerinin anlam arayışı düzeylerini yordadığı, bireylerin kendini aşma, kişiler ötesi özdeşim ve manevi kabullenme düzeyleri ile anlam arayışları arasında negatif ilişki olduğu görülmüştür. Araştırmada elde edilen bulgular ilgili alan yazın ışığında tartışılmıştır.
Hemşirelerin duygu durumları ile yatarak tedavi gören hastaların memnuniyet düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı hemşirelerin duygu durumları ile yatarak tedavi gören hastaların memnuniyet düzeyleri arasındaki ilişkiyi ortaya konulmasıdır. Ek olarak, araştırmada hemşirelerin ve hastaların cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim düzeyi gibi değişkenlerin hemşirelerin duygu durumları ile hastaların memnuniyet düzeyleri üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Araştırmaya İstanbul ilinde üç farklı özel hastanede çalışan hemşireler ile yatarak tedavi gören hastalar arasından rasgele olarak seçilen 100 hemşire ve 100 hasta alınmıştır. Aynı zamanda hemşirelerin ve hastaların demografik özelliklerini öğrenmek adına Kişisel Bilgi Formu ve değişkenleri ölçmek adına da Pozitif-Negatif Duygu Durumu ve Hemşire Bakımı Memnuniyeti ölçekleri uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde Bağımsız Örneklem T Testi, Anova Testi ve Pearson Koreslasyon Analizi kullanılmıştır. Araştırmada sosyo-demografik özelliklere göre bakıldığında; hastaların yaşları arttıkça hastaların hemşirelik bakımı memnuniyeti düzeyleri de artmakta olduğu, evli hastaların hemşirelik bakımı memnuniyeti düzeylerinin bekar hastaların hemşirelik bakımı memnuniyeti düzeylerine oranla daha yüksek olduğu, üniversite mezunu olan hastaların hemşirelik bakımı memnuniyeti düzeylerinin lise mezunu ve altı olan hastaların hemşirelik bakımı memnuniyeti düzeylerine oranla daha düşük olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır. Araştırmada yer alan hemşirelerin cinsiyeti, yaşı, eğitim düzeyi, çalışma süresi gibi sosyo-demografik özelliklere göre de anlamlı sonuçlar elde edilmemiştir. Ayrıca; hemşirelerin pozitif duygu durumu düzeyi arttıkça hastaların hemşirelik bakımı memnuniyeti düzeyleri de artmakta olduğu görülmüştür. Araştırmanın sonunda yer alan tartışma bölümünde bulgulara dayalı olarak araştırmacılara ve hastanede çalışan bireylere yönelik olarak; hastaların hemşirelik bakımı memnuniyet düzeyini olumsuz etkileyen unsurların tespit edilmesi ve gerekli önlemlerin alınması gerektiği önerilmektedir.
The role of coping style as a mediator between the dark triad and psychological well-being

Karanlık Üçlü kavramı narsisizm, Makyavelizm ve psikopati olmak üzere sosyal olarak kötücül üç kişilik özelliğinden oluşmaktadır ve klinik psikoloji alanında oldukça yeni sayılabilecek bir araştırma alanı olduğundan üzerine daha çok araştırma yapılmasına ihtiyaç duyulmaktadır. Bu araştırmanın amacı üç farklı başa çıkma stilinin Karanlık Üçlü kişilik özellikleri ve psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkideki aracı rolünü araştırmaktır. Buna ek olarak, narsisizm ve psikopatinin alt boyutlarının başa çıkma stilleri ve psikolojik iyi oluşla nasıl bir ilişkisinin olduğu incelenmiştir. Bu anlamda, bu çalışma Karanlık Üçlü kişilik özelliklerinin alt boyutlarını göz önünde bulunduran nadir çalışmalar arasında yer almaktadır. Araştırma, yaşları 18 ve 65 (M=34.55, SD=12.83) arasında değişen 297 katılımcı ile yürütülmüştür. Katılımcılara Kısa Demografik Bilgi Formu'nun ardından, klinik-altı narsisizmi ölçmek için Narsisistik Kişilik Envanteri, Makyavelizmi ölçmek için Mach-IV Ölçeği, klinik-altı psikopatiyi ölçmek için Levenson Öz Bildirim Psikopati Ölçeği, tercih edilen başa çıkma stilini ölçmek için Stresli Durumlarla Başa Çıkma Envanteri, genel yaşam doyumunu ölçmek için Yaşam Doyumu Ölçeği ve Depresyon Anksiyete Stres Skalası verilmiştir. Sonuçlar, Karanlık Üçlü'nün etkisiz başa çıkma stillerini kullandığını ve psikolojik iyi oluşla negatif yönde ilişkilerinin olduğunu göstermiştir. Bunun yanında, başa çıkma stillerinin Karanlık Üçlü kişilik özellikleri ve psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkiye aracılık ettiği görülmüştür. Bu bulgular, önceki çalışmalar ışığında tartışılmış, çalışmanın alana katkıları, eksik yanları ve gelecek araştırmalar için öneriler sunulmuştur.
Futboldaki cinsiyetçi söylem ve davranışların kadın taraftarlar üzerinde yarattığı sosyal kaygı ve erkek taraftarların toplumsal cinsiyet algısı düzeyi

Araştırmanın amacı erkek bireylerin toplumsal cinsiyet algıları ve kadınların futbolda yapılan cinsiyetçi söylemler doğrultusunda yaşadıkları sosyal kaygı ve kaçınma düzeylerinin ortaya konmasıdır. Bu amaçla araştırmaya 75 kadın ve 75 erkek olmak üzere 18-35 yaş arasında 150 üniversite öğrencisi katılmıştır. Verilerin toplanmasında Toplumsal Cinsiyet Algısı Ölçeği ve kadın bireylere Liebowitz Sosyal Kaygı ve Kaçınma Ölçeğinden faydalanılmıştır. Verilerin analizinde İlişkili Örneklem T-Testi, Bağımsız Örnekler T-Testi, ANOVA ve Pearson Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Bulgulara göre maça gitme sayısı az olan kadın bireylerin, maça gitme sayısı daha fazla olan bireylere kıyasla sosyal kaçınma düzeylerinin daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Bulgulara göre maça gitme sayısı az olan kadın bireylerin, maça gitme sayısı daha fazla olan bireylere kıyasla sosyal kaygı düzeylerinin daha yüksek olduğu belirlenmiştir.
Özel eğitime gereksinimi olan çocuğa sahip ailelerde aile yükü ile psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişki

Bu araştırma özel eğitime gereksinimi olan çocuğa sahip ailelerin aile yükleri ile psikolojik dayanıklılıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma, İstanbul ili sınırları içinde yaşayan özel eğitime gereksinimi olan çocuğa sahip toplam 106 anne ile gerçekleştirilmiştir. Özel eğitime gereksinimi olan çocuğa sahip ailelerin demografik bilgilerini öğrenebilmek amacıyla araştırmacı tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu, aile yüklerinin ölçülmesi amacıyla Zihinsel Yetersiz Çocuğu Olan Aileler için Aile Yükü Değerlendirme Ölçeği, psikolojik dayanıklılıklarının ölçülmesi amacıyla Yetişkinler için Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma kapsamında elde edilen verilerin çözümlenmesinde çeşitli tanımlayıcı istatistiksel metotlar ve normal dağılım göstermeyen ölçekler arası ilişkileri saptamak için Spearman Korelasyon analizi kullanılmıştır. Normal dağılım göstermeyen parametrelerin karşılaştırılmasında iki grup olduğu durumlarda Mann Whitney U testi, ikiden fazla grubun olduğu durumlarda Kruskal Wallis testi kullanılmıştır. Farklılığa neden olan grubun tespiti için Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Araştırma sonucuna göre; özel eğitime gereksinimi olan çocuğa sahip ailelerin aile yükleri ile psikolojik dayanıklılıkları arasında istatistiksel olarak negatif yönlü bir ilişki bulunmuştur. Annelerin eğitim durumlarına, eşlerinin eğitim durumlarına, ailenin aylık ortalama gelir düzeyine, engelli olan çocuğun tanısına, çocuğun özel eğitim dışında başka bir okula gidip gitmemesi durumuna göre aile yükü değerlendirme ölçeği puanları ve psikolojik dayanıklılık puanları farklılaşmaktadır.
Astımlı çocuk ve ergenlerde anne baba tutumları, duygu düzenleme ve psikosomatik rahatsızlıkların ilişkisi

Çocukluk çağında ortaya çıkan ve sık görülen bir hastalık olan astımın çocuk ruh sağlığı üzerine etkilerini araştıran az sayıda çalışma bulunmaktadır. Bu çalışmanın ortaya çıkmasında astımın bir psikosomatik rahatsızlık olduğu ve diğer bedensel sıkıntılara eşlik edebileceği, astım tanılı çocukların anne baba tutumlarının aşırı koruyucu olabileceği, çocukların özerkleşmesini yeterince desteklememeleri ve bunların duygu düzenleme süreçlerindeki sorunlarla ilişkili olabileceği varsayımları rol oynamıştır. Çalışmanın amacı ise 8-17 yaş arası astım tanısı almış çocukların anne baba tutumları, duygu düzenleme becerileri ve psikosomatik rahatsızlıklar arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmada astım hastası 64 çocuk ve herhangi bir kronik hastalığı olmayan 96 çocuk yer almıştır. Katılımcılara Sosyodemografik Veri Formu, Anne Baba Tutum Ölçeği, Ergenler için Duygu Düzenleme Ölçeği ve Çocuklar için Somatizasyon Envanteri doldurtulmuştur. Araştırma verileri IBM SPSS 25.0 programında analiz edilmiştir. Hasta ve kontrol grubu arasında Anne-Baba Tutumları Ölçeği'nde yer alan psikolojik özerklik alt boyutu ve Çocuk Somatizasyon Ölçeği puanları arasında anlamlı fark görülmüştür. Sonuç olarak astım hastası çocukların kronik hastalığı olmayan çocuklara göre psikolojik özerkliklerinin düşük olduğu(t(144)=-2,412, p<0,05), psikosomatik rahatsızlık düzeylerinin ise daha fazla olduğu (t(144)=2,412, p<0,05) gözlenmiştir.
Serebral palsili çocukların ebeveynlerine uygulanan aile eğitimi programının aile işlevleri, yılmazlık ve umutsuzluk üzerindeki etkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, 7-18 yaş arasında Serebral Palsi'li çocuğu olan ebeveynler için geliştirilen aile eğitim programının ebeveynlerin; aile işlevleri, yılmazlık ve umutsuzluk düzeyleri üzerindeki etkisini ve bu etkinin kalıcılığını incelemektir. Araştırma, Ankara'da Milli Eğitim Bakanlığı İller Bankası Özel Eğitim İş Uygulama Merkezi Okulu'nda Mayıs 2017 ile Haziran 2018 tarihleri arasında yürütülmüştür. Araştırmada ön test son test kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu; deney grubunda 14, kontrol grubunda 14 olmak üzere toplam 28 ebeveynden oluşmuştur. Deney grubunda yer alan ebeveynlere haftada bir gün olmak üzere sekiz ardışık hafta boyunca araştırma kapsamında geliştirilmiş olan 'Serebral Palsi Aile Eğitim Programı' uygulanmış, kontrol grubunda yer alan ebeveynlere ise herhangi bir müdahalede bulunulmamıştır. Deney ve kontrol grubunu oluşturan ebeveynlerin aile işlevleri 'Aile Değerlendirme Ölçeği'nden, yılmazlık düzeyleri 'Aile Yılmazlık Ölçeği'nden, umutsuzluk düzeyleri ise 'Beck Umutsuzluk Ölçeği'nden elde edilen veriler aracılığı ile değerlendirilmiştir. Her iki gruba da adı geçen ölçekler aracılığı ile ön test ve son test uygulamaları yapılmış, kalıcılık testi uygulamaları ise sadece deney grubuna son test uygulamalarından dört hafta sonra gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında yapılan analizlerde; gruplar arası karşılaştırmalarda Mann-Whitney U-Testi, grup içi karşılaştırmalarda ise Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Tüm analizler %95 güven aralığında yapılmış ve p<0, 05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Verilerin analizinden elde edilen bulgulara dayanılarak; deney grubuna uygulanan Serabral Palsi Aile Eğitim Programı'nın ebeveynlerin aile işlevleri, yılmazlık ve umutsuzluk düzeyleri üzerinde olumlu yönde etkisinin olduğu ve bu etkinin kalıcı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Kadın tutuklu hükümlülerin travma düzeyleri ve bilişsel çarpıtma şekillerinin toplum örneklemi ile karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışmada cezaevinde tutuklu/hükümlü bulunan kadınlar ile toplum örneklemi arasında psikolojik semptomlar, bilişsel çarpıtmalar ve travmatik yaşantıların karşılaştırılması; psikolojik semptomlar, bilişsel çarpıtmalar ve travmatik yaşantılar arasındaki ilişkinin ortaya koyulması amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırmaya 150 tutuklu/hükümlü kadından oluşan çalışma grubu ve 150 toplum örnekleminden oluşan kontrol grubu olmak üzere toplam 300 kadın dahil edilmiştir. Katılımcılara sosyodemografik bilgi formu ile birlikte Kısa Semptom Envanteri, Bilişsel Çarpıtmalar Ölçeği ve Travmatik Yaşantılar Ölçeği uygulanmıştır. Bulgular: Araştırmadan elde edilen bulgulara göre tutuklu ve hükümlü kadınlardan oluşan çalışma grubunun anksiyete, depresyon, olumsuz benlik, somatizasyon ve hostilite düzeyleri kontrol grubundan anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur. Çalışma grubunda bilişsel çarpıtma faktörlerinden iki uçlu biçimde düşünmenin ortalaması kontrol grubundan anlamlı şekilde yüksek iken, diğer faktörler açısından iki grup arasında anlamlı farklılık görülmemiştir. Bununla birlikte çalışma grubunun travmatik yaşantı düzeyleri kontrol grubundan anlamlı şekilde yüksektir. Çalışma grubunda değişkenler arası ilişkinin incelenmesi için yapılan korelasyon analizi sonuçlarına göre genel olarak psikolojik belirtiler, bilişsel çarpıtmalar ve travmatik yaşantılar arasında pozitif yönlü ilişkiler tespit edilmiştir. Kontrol grubunda yapılan incelemede ise psikolojik belirtiler, bilişsel çarpıtmalar ve travmatik yaşantılara ilişkin faktörlerden bazıları arasında pozitif yönlü ilişkilere rastlanmıştır. Sonuç: Kadın suçluluğunda genel olarak travmatik yaşantıların etkili olduğu ve bu örneklemin psikolojik belirtilerinin daha yüksek olduğu düşünülmekte; kadın suçluluğunu önleme ve tutuklu/hükümlü iyileştirme çalışmalarında bu sonuçlara paralel politikalar üretilmesi önerilmektedir.