turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The predictive role of communication on relationship satisfaction in married individuals with and without children and in cohabiting individuals: The moderating role of sexual satisfaction

Bu araştırmanın temel amacı, evli çocuklu/çocuksuz ve birlikte yaşayan bireylerde değişik iletişim şekillerinin ve cinsel doyumun ayrı ayrı ve cinsel doyumun düzenleyici değişken olarak ilişki doyumunu yordayıcılığını araştırmaktır. Bu değerlendirmenin yapılması amacıyla, 68 evli çocuklu, 74 evli çocuksuz ve 66 birlikte yaşayan bireyden oluşan örneklemde İletişim Şekilleri Ölçeği, Golombok-Rust Cinsel Doyum Ölçeği, Çift Uyum Ölçeği ve Demografik Bilgi Formu uygulanmıştır. Farklı ilişki durumları için iletişim şekilleri, cinsel doyum ve ilişki doyumunun nasıl değiştiğine varyans analizi yapılarak bakılmıştır. Araştırma sonuçları, farklı ilişki durumlarının her bir değişkende anlamlı bir fark yaratmadığı bulunmuştur. Yaşın ve ilişki süresinin etkisi kontrol edilerek farklı iletişim şekilleri ve cinsel doyumun ilişki doyumu üzerine temel ve ortak etkilerine regresyon analizi yapılarak bakılmıştır. Araştırma sonuçları, bütün gruplar için yüksek seviyede yapıcı iletişim şekli, cinsel doyum ve düşük seviyede yıkıcı iletişim şeklinin ayrı ayrı daha yüksek ilişki doyumunu yordadığını göstermiştir. Ancak, duygusal-mantıklı iletişim şeklinin ilişki doyumuyla arasındaki pozitif ilişki sadece evli çocuklu bireyler için; saldırgan iletişim şeklinin ise ilişki doyumuyla arasındaki negatif ilişki sadece evli çocuksuz ve birlikte yaşayan bireyler için görülmüştür. Ayrıca evli çocuksuz bireyler için cinsel doyumun yıkıcı iletişim şekli ve ilişki doyumu arasındaki ilişkiyi düzenlediği bulunmuştur. Bulgular ilgili literatür çerçevesinde araştırmanın sınırlılıklarıyla birlikte tartışılmıştır.
Sosyal görünüş kaygısının duygusal ve bilişsel şemalarla olan ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, sosyal görünüş kaygısı ve erken dönem duygusal ve bilişsel şemalar arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmaya 200 kişi katılmış olup, katılımcılara Demografik Bilgi Formu, Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği, Young Şema Ölçeği Kısa Formu- 3 (YŞÖ-KF3) ve Leahy Duygusal Şema Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada, karşılaştırmalı ve ilişkisel-yordayıcı analiz yöntemleri uygulanmış olup, araştırma soru ve hipotezleri çözümlenmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre, erken dönem uyum bozucu şemalar ve duygusal şemalar arasında anlamlı ve pozitif yönlü ilişki olduğu saptanmıştır. Sosyal görünüş kaygısının duygusal ve bilişsel şemalarla ilişkili olduğu bulunmuştur. Katılımcıların sosyal görünüş kaygısı puanlarının artması ile uyum bozucu duygusal ve bilişsel şemaların puanlarını artmasının ilişkili olduğu görülmüştür. Ayrıca, sosyal görünüş kaygısı, şema alanlarından zedelenmiş otonomi ve kopukluk tarafından anlamlı düzeyde yordanmaktadır. Duygusal şemalar arasında yer alan duygulara karşı zayıflık, hisleri kabullenme ve farklılık boyutlarının sosyal görünüş kaygısını yordayıcı duygusal şema boyutları olduğu bulunmuştur. Demografik değişkenler bakımından bilişsel ve duygusal şemalar ile sosyal görünüş kaygısı incelendiğinde, cinsiyet, çalışma durumu, romantik ilişki, dış görünüşe ilişkin kişinin kendisinin ve çevredekilerin düşünceleri ve alkol-sigara kullanımı bakımından duygusal ve bilişsel şemalar ile sosyal görünüş kaygısının anlamlı düzeyde farklılıkları olduğu saptanmıştır. Araştırmada elde edilen bulguların, erken dönem uyum bozucu şemaların, bireylerin benlik algısı hakkında bilgi verebilen bir değişken olan sosyal görünüş kaygısı ile ilişkili olduğunu göstermektedir. İleri çalışmalarla çalışmanın sonuçlarının tekrarlanabileceği ve uygulamalarda da sosyal görünüş kaygısı bulunan bireylerde etkin müdahalelerin yapılandırılabileceği düşünülmektedir.
Investigating the frequency, causes and results of school vandalism according to the views of secondary students and teachers

Bu araştırmanın temel amacı okullarda yaşanan tahripçiliğin sıklığını, nedenlerini ve olası sonuçlarını öğrenci ve öğretmen görüşlerine göre belirlemektir. Çalışma, Ankara'da üç farklı ilçede üç ortaokulda öğrenim gören 397 öğrenci ve bu okullarda görev yapan 59 öğretmen ile gerçekleştirilmiştir. Çalışma kapsamında katılımcılara okullarda yaşanan tahripçiliğin sıklığı, nedenleri ve sonuçlarını ele alan ve araştırmacı tarafından geliştirilen anketler uygulanmıştır. Toplanan veriler yüzde-frekans tabloları ve Cramer's V korelasyon katsayısı kullanılarak raporlaştırılmıştır. Sonuçlar, erkek öğrencilerin daha fazla okul tahripçiliği davranışları gösterdiğini ortaya koymaktadır. Bununla birlikte, öğrencilerin sınıf düzeyi arttıkça daha fazla tahripçi davranışlar gösterdiği ortaya konulmuştur. Öğrencilerin en sık yaptığı tahripçi davranışın 'masa ve sıralara zarar vermek' iken en az yaptığı tahripçi davranışın 'arkadaşlarının ve okulun malzemelerini habersiz eve götürmek' olduğu bulunmuştur. Öğrencilerin temel olarak eğlence aradıkları için tahripçiliğe başvurdukları belirlenmiştir. Bununla birlikte, öğrenci ve öğretmen görüşlerine göre okul tahripçiliğinin, diğer öğrencilerin tahripçileri 'rol-model almasıyla' sonuçlanabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Okul tahripçiliği kapsamında yaşanan bazı olayların sıklığının ve okul tahripçiliğinin bazı nedenlerinin okulun bulunduğu yer ile manidar bir birliktelik gösterdiği belirlenmiştir. Elde edilen bulgular ilgili alanyazın dikkate alınarak tartışılmıştır.
Ergenlerin sahip oldukları değerler ile gelecek beklentileri ve madde bağımlılığından korunma öz-yeterliği arasındaki yordayıcı ilişkiler

Araştırmamın amacı ergenlerin sahip oldukları değerler, gelecek beklentileri ve madde bağımlılığından korunma öz-yeterlikleri arasındaki yordayıcı ilişkileri ortaya koymak ve bu ilişkiden hareketle oluşturulan modeli test etmektir. Araştırma, genel tarama modelinin bir alt türü olan ilişkisel tarama modeline uygun olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubu, 2014- 2015 Eğitim-Öğretim yılında Konya ilinde bir meslek, dört Anadolu lisesi olmak üzere beş farklı okulda ve farklı sınıf seviyelerinde eğitim görmekte olan ergenlerden tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilmiştir. Çalışma grubunun, 318' si kız, 252'si erkek öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada Dilmaç (2007) tarafından geliştirilen İnsani Değerler Ölçeği ; Eker, Akkuş ve Kapısız (2013) tarafından geliştirilmiş olan Madde Bağımlılığından Korunma Öz-Yeterlik Ölçeği; Tuncer (2011) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Ergen Gelecek Beklentileri Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma 'Yapısal Eşitlik Modeli'ne göre AMOS 19 Programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, değerlerin madde bağımlılığından korunma öz-yeterliği ve gelecek beklentileri üzerinde doğrudan etkileri ve gelecek beklentisinin, madde bağımlılığından korunma öz-yeterliği üzerinde doğrudan etkisi görülmüştür.
Anoreksiya Nervoza tanısı almış ergen hastaların şema terapi süreçlerindeki değişim örüntülerine yönelik nitel bir inceleme

Bu tez çalışmasında Anoreksiya Nervoza tanısı alan kız ergen hastalarla yürütülen Şema Terapi süreçleri incelenmiştir. Psikoterapi araştırmaları ile uygulamalar arasında kalan boşluğu doldurabilmek ve psikoterapinin yol açtığı değişim mekanizmalarını incelemek için süreci nitel ve nicel verilerle aktarmak temel bir öneri olarak vurgulanmaktadır (Elliot, 2002; Kazdin 2008; Iwakabe ve Gazzola, 2009). Bu doğrultuda, bu tez çalışmasında ölçekler, terapist puanlamaları, katılımcı görüşmeleri gibi çok sayıda kaynaktan veri toplanması ve ayrıntılı vaka özetleri oluşturulması yoluyla sistematik vaka çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Her seansın başında ve sonunda Duygudurum Değerlendirme Formu, Seans Değerlendirme Ölçeği-Sıfatlar Formu, Terapötik İttifak Ölçeği Gözden Geçirilmiş Kısa Formu ile nicel veriler toplanmıştır. Bunlarla birlikte psikoterapi süreçlerinin başında, ortasında ve sonunda katılımcılar Kısa Semptom Envanteri, Yeme Tutum Testi ve Young Şema Ölçeği Kısa Formu doldurmuştur. Çalışmada ayrıca katılımcıların psikoterapi deneyimlerine odaklanılmış, 10. ve 20. seansların ardından Değişim Görüşmeleri gerçekleştirilmiştir. İlk değişim görüşmelerinden çıkan temalar 'Çekingenim Her Yerde, Hatta Burada' ve 'Başkaları Söylesin' alt temalarıyla 'Konuşmak Zor' teması; 'Aklım Yemekte: Yemekle Kavga', 'Gözüm Kilomda: Bedenimle Kavga' ve 'Sosyalleşmek Sıkıntı Veriyor' alt temalarıyla 'Hastalığa Dair' teması; 'Hem Yakın Hem Uzağım', 'Neden Böyleyim, Nasıl Değişiyorum?, 'İçimdeki Sesler: Modlarla Temas' ve 'Farklı Bir Ses Tanıyorum: Sınırlı Yeniden Ebeveynlik' alt temalarıyla 'Gelgitli Terapi' teması olmuştur. İkinci değişim görüşmelerinden çıkan temalar 'Daha İyi Bir Ben', 'Davranışlarım Değişiyor: Başka Yollardan Gidiyorum' ve 'Sağlıklı Yetişkin Modum Büyüyor' alt temalarıyla 'Değişime Dair' teması; 'Bana İyi Gelenler, Farklı Tarifler' ve '20 Seans Yetmez: Beklentiler' alt temalarıyla 'Güçlenirken' teması olmuştur. Çalışmadan elde edilen tüm bulgular ilgili alanyazın ışığında tartışılmıştır.
The Validity and reliability study of Turkish form of parental acceptance rejection questionnaire

Bu çalışmanın amacı çocuğun annesiyle olan ilişkisini nasıl algıladığını, ölçen Aile Kabul ve Reddetme Ölçeği Türkçe formunun yapı geçerliğini destekleyen veriler sağlamaktır. Bu ölçeğin aslı Rohner, Saavedra ve Granum (1980) tarafından geliştirilmiştir. Ölçek toplam 60 maddeden meydana gelen dört alt ölçekten oluşur, i) Sevgi 2) Saldırganlık ve Kin 3) İlgisizlik ve İhmal 4) Ayrıştırılmamış Reddetme Ölçeğin güvenirlik katsayıları Polat (1988) tarafından saptanmış ve şimdiki çalışmada ölçeğin yapı geçerliliğini saptamak için çocuk tarafından algılanan reddedilme ile bağlantılı değişkenlerin ilişkileri araştırılmıştır. Bu değişkenleri ölçen ölçeklerden bazıları şunlardır: 1) Piers-Harris'in Çocuklarda Öz Kavramı Ölçeği 2) Durumluk -Sürekli Kaygı Envanteri, Sürekli Kaygı Skalası 3) Çocuklarda Öğrenilmiş Çaresizlik Ölçeği 4) Akademik Başarı Algılanan aile hayatı tutumlarını ölçmek üzere Aile Hayatı Tutum Ölçeğinin Faktör 1: Aşırı Koruyuculuk, Faktör 2 :Demokrasi, Faktör 3: Annenin Ev Kadınlığı Rolünü Reddetmesi, Faktör 4: Aile İçi Çatışma, Faktör 5: Sıkı Baskı ve Disiplin Boyutları kullanılmıştır. 344 kız ve erkekten oluşan örneklem grubu, aşağı, orta ve orta üstü sosyo-ekonomik seviyeleri temsil eden dokuz okuldan meydana gelmiştir, PARQ skorları dört gruba bölünmüş ve dört farklı seviyede algılanan reddedilme grubu oluşturulmuştur. Bu dört değişik seviyedeki reddedilme ile diğer değişkenlerin ilişkileri tek yönlü varyans analiziyle işleme sokulmuştur. ANOYA sonuçları. PARQ da yüksek sonuçlar alan öğrencilerin Sürekli Kaygı Skalası, Çocuklarda Öğrenilmiş Çaresizlik Ölçeği, PARI Annenin ve Ev Kadınlığı Rolünü Reddetmesi, Aile İçi çatışma ve Sıkı Baskı ve Disiplin alt boyutlarından anlamlı bir şekilde yüksek skorlar aldıklarını göstermiştir. Buna ek olarak, PARO dan yüksek sonuçlar alan öğrencilerin Piers-Harris Çocuklarda öz Kavramı Ölçeği, PARI Demokrasi alt boyutu ve Akademik Başarıda anlamlı olarak düşük sonuçlar aldıkları görülmüştür. PARI Aşırı Koruyuculuk alt boyutları ile PASU skorları arasında anlamlı bir ilişki bulunamamış, bu sonucu t-testi ve Pearson çarpımlar katsayısı da desteklemiştir. Yapı geçerliğine başka bir destek ise faktör analizinden gelmiştir. Faktör analizinde maddelerin iki faktörde kümelendikleri ve maddeler yakından incelendiğinde bu faktörlerin kabul ve reddedilme şeklinde isimlendirilebilecekleri görülmüştür. Güvenirlik çalışmalarında, iki üç haftalık bir aradan sonra test tekrar test katsayısı. 70 olarak saptanmış, iç tutarlık için kullanılan Cronbacb Alpha katsayısı. 95 olarak bulunmuştur. Madde artan korelasyonları 28 ve 50 nolu maddeler dışında. 34 ve 67 arasında değişmiş, 28 ve 60 nolu maddelerin korelasyonları düşük olduğu için ölçekten çıkartılmaları tavsiye edilmektedir. Bu sonuçlar ölçeğin geçerlik ve güvenirliğini desteklemiştir.
Orta yetişkinlikte evlilik uyumu ile benlik saygısı ve bağlanma stilleri arasındaki ilişkinin saptanması

Evlilik uyumunu etkileyen bireysel değişkenler arasında yer alan bağlanma stilleri, kişinin ilk çocukluk çağlarında anneyle kurduğu bağla ilişkilidir. Sahip olunan bağlanma stili yetişkin yaşamında kurduğu ikili ilişkilerde belirleyici rol oynamaktadır. Ayrıca kişinin benlik saygısı düzeyi, hem kendini hem de romantik ilişki kurduğu kişiyi nasıl bir düzlemde algıladığını belirleyen bir etken olarak ele alınmaktadır. Bu araştırmada, evli çiftlerde çift uyumunun bağlanma biçimleri ve benlik saygıları arasındaki ilişki araştırılmıştır. Ayrıca çift uyumu ve benlik saygısı, demografik değişkenlerden cinsiyet, yaş, eğitim durumu, çalışma durumu ve kişilerin ebeveyn durumlarına göre incelenmiştir. Çalışmada evlilik uyumu olarak da tanımlanan çift uyumu, hem aile içi düzeni hem de aile dışı sosyal yaşamı etkileyen bir unsurdur. Bağlanma stili ve benlik saygısı dışında katılımcıların demografik özelliklerinin de evlilik uyumuyla olan ilişkisi incelenmiştir. Araştırmanın örneklem grubunu, İstanbul'da ikamet eden 35-55 yaş arası evli, 116 kişi oluşturmaktadır. Katılımcıların demografik özellikleri ve ebeveyn durumlarını tanımlamak için Kişisel Bilgi Formu verilmiştir. Katılımcılara benlik saygısı ölçümü için, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği ; çift uyumu ölçümü için Çift Uyum Ölçeği ve bağlanma biçimlerini belirlemek için de İlişki Ölçekleri Anketi verilmiştir. Katılımcıların benlik saygısı ve çift uyum düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Korkulu ve saplantılı bağlanma düzeyleri arttıkça, çift uyum düzeyinin azaldığı belirlenmiştir. Benlik saygı düzeyi düştükçe, saplantılı bağlanma düzeyinin arttığı saptanmıştır. Araştırmada yaş grubu, cinsiyet ve eğitim ile çift uyum düzeyi arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Anne-babaları hiçbir zaman ayrılmayı düşünmeyen katılımcıların kendi çift uyum düzeyleri yüksek çıkarken aynı zamanda, her zaman ayrılmayı düşünen katılımcıların da çift uyum düzeyleri yüksek çıkmıştır. Ebeveyni sık kavga eden katılımcıların çift uyum düzeyi düşük çıkmıştır. Anne-babanın birbirine sevgi göstermesi ile çift uyum düzeyi arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Farklı yaş gruplarındaki katılımcıların benlik saygı düzeyleri benzerlik göstermiştir. Cinsiyet ve benlik saygısı düzeyi arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Katılımcıların eğitim düzeyi ile benlik saygıları arasında anlamlı bir ilişki belirlenmiştir. Benlik saygısı ve iş durumu arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. Katılımcıların anne-baba kavga etme sıklığı ve kişilerin kavgadan etkilenme düzeyleri ile benlik saygıları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Ebeveyni ev dışı faaliyetleri beraber geçiren katılımcıların, kendi evliliklerinde benzer uyumlu davranışı göstermediği saptanmıştır.
Farklı sosyo-ekonomik düzeylere mensup ergenlik çağındaki kız ve erkeklerin saldırgan davranışlarıyla ana-baba tutumları arasındaki ilişkiler

Bu araştırma ergenlik dönemindeki kız ve erkeklerin ana-baba tutumları ile saldırgan davranışları arasındaki ilişkileri ortaya koymak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Söz konusu ilişki araştırılırken, ergenin saldırgan davranışlarının ve ana-babanın çocuk geliştirme tutumlarının, ergenin cinsiyetine ve ana-babanın sosyo-ekonomik düzeyine göre farklılaşıp farklılaşmadığı da ilişkisel olarak incelenmiştir. Araştırmamn evrenini 1999- 2000 eğitim-öğretim yılında İzmit İnkılap Lisesi'nde okuyan 487 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmamn ömeklemini ise aynı okulda okuyan 30u kız, 30u erkek olmak üzere toplam 60 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmamn veri toplama aşamasında iki ölçekten yararlanılmıştır. Ergenlerin saldırgan davranışlarını belirlemek için 'Rosenzweig P-F Araştırması', ana-babalann tutumlarını saptamak amacıyla da 'Gençlik Döneminde Aile Sorunlarım Değerlendirme Ölçeği' uygulanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde bağımsız Grup t-testi tekniği kullanılmıştır. Elde edilen bilgiler özetle aşağıda sunulmuştur Ana-baba davranışları ile ergenlerin saldırgan davranışlarına yönelik yapılan t-testi sonuçlarına göre, 'I. L. D. T.' boyutu ile ergenlerin saldırgan davranışları arasında anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Fakat, 'A. B. I. U.', 'S. S. S.', 'E. S.' boyutları ile ergenlerin saldırgan davranışları arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Ana-baba davranışlarının etkisinin kız ve erkeklere göre farklılık gösterip göstermediğini araştırmak için yapılan t-testi sonuçlarına göre, kızlar ve erkekler arasında, ana-baba davranışları yönünden anlamlı farklılıklar bulunamamıştır. Saldırgan davranışlar açısından, kızlarla erkekler arasmda anlamlı farklılıkların olup olmadığım araştırmak için yapılan t-testi sonuçlarına göre, erkeklerin kızlara göre daha az saldırgan oldukları bulunmuştur. Ana-baba davranışlarıyla sosyo-ekonomik düzey arasmda anlamlı farklılıklar olup olmadığını kontrol etmek amacıyla yapılan t-testi sonuçlarında, anlamlı bir farklılığın olmadığı saptanmıştır.
Lise öğrencilerinde yaratıcı kişilik ile beş faktör kişilik özellikleri arasındaki ilişkiler

Bu çalışmanın amacı kişiliğin yaratıcılık ile ilişkisinin olup olmadığı; eğer varsa nasıl bir ilişkisinin olduğunu incelemektir. Bu çalışmanın ilk bölümünde kişilik ve yaratıcılıkla ilgili literatür taraması yapılmış; kişilik bilimcilerin ve kuramcıların görüşlerine yer verilmiştir. Araştırmaya İstanbul ili, Eyüpsultan ve Esenyurt İlçelerinde Meslek Lisesi, Anadolu Lisesi ve İmam Hatip Lisesi olmak üzere 4 farklı lisede öğrenim gören 235 öğrenci katılmıştır. Veri toplama aracı olarak kişilik ve yaratıcılık alanlarında Türkçeye uyarlanmış, geçerliliği ve güvenirliği test edilmiş Beş Faktör Kişilik Ölçeği kısa formu ve Yaratıcılık Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen toplam 228 anket formu SPSS programıyla analiz edilmiştir. Beş Faktör Kişilik Özellikleri ile Yaratıcı Kişilik Özellikleri arasındaki ilişkiler incelenmiş, sosyodemografik bilgiler temelinde oluşturulan gruplar arasında bağımlı değişken düzeyleri bakımından farklılık olup olmadığı araştırılmış, ele alınan değişkenlerin Yaratıcı Kişilik Özelliklerini yordayıp yordamadığı değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda cinsiyet, anne öğrenim durumu, kardeş sıralaması, kitap okuma, seyahat etme, bulmaca çözme, sayısal, sözel ve eşit ağırlık alanlarını sevme durumu ile 5FKÖ alt boyutları ve yaratıcılık ölçeği puanları arasında olumlu yönde ve anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Ayrıca sınıf düzeyi, konut tipi, baba öğrenim düzeyi, aylık gelir, kardeş sayısı, samimi arkadaş sayısı, sosyal gruplara üye olma gibi değişkenlerle ölçek puanları arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Elde edilen bulgular alan yazınla karşılaştırılmış ve tartışılmıştır.
Madde bağımlısı olan ergenlerin kimlik statülerinin belirlenmesi

Bu çalısmada 55 madde bagımlısı ve 56 madde bagımlısı olmayan toplam 111 Türkergenin kimlik statüleri, algılanan anne-baba kabul redleri ve psikolojik uyumları arasındaki iliski karsılastırılmıstır. Örneklemin %14'ü kız ergenlerden olusmaktadır. Arastırma sonuçlarına göre bagımlı ergenlerin basarılı kimlik statüsü puanları kontrol grubunun ilgili puanlarından anlamlı derecede düsükken ; bagımlı grubun kargasalı kimlik statüsü puanları kontrol grubuna oranla anlamlı derecede yüksektir. Ebeveynlerine iliskin kabul algılayan ergenlerin basarılı kimlik statüsü puanları, redalgılayanlara oranla anlamlı derecede yüksektir. Ebeveynlerinden red algılayan ergenlerinkargasalı kimlik statüsü puanları farklılasacak düzeyde yüksek olarak izlenmistir. Ebeveynlerince reddedildigini algılayan ergenlerden %63.2'si madde bagımlısıdır. Maddebagımlısı ergenler annelerini kontrol grubuna oranla daha saldırgan ve ayrısmamıs reddavranısı içinde, ve daha düsük kabullü algılamıslardır. Bagımlı ergenler babalarını dahaihmalkar, saldırgan ve ayrısmamıs red davranısı içinde degerlendirmislerdir. Psikolojik uyumlarına bakıldıgında bagımlı ergenlerin kontrol grubuna oranla, daha saldırgan oldukları, özsaygı ve öz-yeterliliklerinin daha düsük belirdigi, duygusalduyarlılıklarının daha az ve dünya görüslerinin daha olumsuz izlendigi arastırma bulguları arasındadır.
Yaşam doyumunun duyguları ifade etme, kendini toparlama gücü ve algılanan sosyal destek açısından incelenmesi

Bu araştırmada, yaşam doyumu, duyguları ifade etme, kendini toparlama gücü, algılanan sosyal destek ve bazı değişkenler açısından incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubu 767 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Yaşam doyumu ile ilgili veriler 'Yaşam Doyumu Ölçeği' (Durak, Şenol-Durak ve Gencoz, 2010), duyguları ifade etme ile ilgili veriler 'Duyguları İfade Etme Ölçeği' (Kuzucu, 2011), kendini toparlama gücü ile ilgili veriler 'Kendini Toparlama Gücü Ölçeği' (Terzi, 2006), algılanan sosyal destek ile ilgili veriler 'Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği' (Eker ve Arkar, 1995) ile toplanmıştır. Bazı değişkenlere ilişkin veriler araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' ile toplanmıştır. Araştırmanın hipotezleri doğrultusunda araştırma verileri korelasyon analizi, regresyon analizi, tek yönlü ANOVA ve t testi kullanılarak analiz edilmiştir. Ayrıca, yaşam doyumu ve duyguları ifade etme arasındaki ilişkide kendini toparlama gücü ve algılanan sosyal desteğin istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde aracılık etkisinin olup olmadığı araştırmanın hipotezleri doğrultusunda çoklu sıralı aracı model kullanılarak test edilmiştir. Araştırma sonucunda, yaşam doyumunun duyguları ifade etme, kendini toparlama gücü ve algılanan sosyal destek ve yaş ile pozitif yönlü, günlük sosyal medya kullanım süresi ve kardeş sayısı ile negatif yönde istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde ilişkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca test edilen çoklu sıralı aracı model, yaşam doyumu ve duyguları ifade etme arasındaki ilişkide kendini toparlama gücünün ve algılanan sosyal desteğin çoklu sıralı aracı etkiye sahip olduğu sonucunu göstermiştir. Araştırma sonucunda, yaşam doyumu cinsiyete göre anlamlı bir farklılık göstermiştir. Buna göre, kadınların yaşam doyumu düzeyinin erkeklere göre daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca travmatik yaşantısı olan bireylerin yaşam doyumu travmatik yaşantısı olmayanlara göre daha düşük çıkmıştır. Diğer yandan, travmatik yaşantı sonunda hissedilen duygunun ifade edilip edilmemesi yaşam doyumu düzeyini etkilemediği sonucuna ulaşılmıştır. Son olarak, travmatik yaşantı sonunda hissedilen duygunun ifade edilme biçimine göre yaşam doyumu düzeyi istatistiksel açıdan anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı görülmüştür.
The relationship among internet addiction, use of facebook and academic performance

İnternet, dünyanın pek çok yerinde gençlerin günlük yaşamlarının ayrılmaz bir parçasıdır. Son zamanlarda online sosyal ağ siteleri de siber dünyanın bir parçası haline gelmiştir. Internetin birçok faydalı uygulamaları ve servisleri olmasına rağmen, aşırı Internet kullanımıyla birlikte bireylerin kişisel, sosyal, akademik ve mesleki sorunlar yaşamasını tanımlayan yeni bir kavram olan 'Internet Bağımlılığı' problemi ortaya çıktı. Bu tezin amacı ergenlerin Internet bağımlılığı seviyelerini ve bunun akademik performans üzerine olan etkilerini araştırmaktadır. Ayrıca internet bağımlılığı seviyeleri ile Facebook'ta harcanan zaman arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu tezin örneklem grubu İstanbul-Beylikdüzü ilçesinden iki farklı okuldan seçilen 15-17 yaş arası 370 lise öğrencisinden oluşmaktadır. Çalışmanın sonuçlarına gore, katılımcıların yüzde 77 .8'inde düşük seviyede Internet bağımlılığı, yüzde 20 .5'i orta derecede Internet bağımlılığı ve sadece yüzde 1 .6'sı yüksek seviyede Internet bağımlılığı oranlarına sahiptirler. Cinsiyet farklılığı açısından bakıldığında ise erkek katılımcıların Internet bağımlılığı düzeylerinin kadın katılımcılara oranla nispeten daha yüksek olduğu bulunmuştur. Ayrıca, Internet bağımlılığı seviyesi ve akademik performans arasında anlamlı bir ilişki bulunmamaktadır. Çalışmanın diğer bir sonucu ise Internet bağımlılığı seviyesi ve Facebook'ta harcanan zaman arasında istatiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmasıdır.