turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Grupla psikolojik danışmanın cinsiyet sınıf ve başarı düzeyleri farklı öğrencilerin öz saygı düzeyine etkisi

Bu araştırmada grupla psikolojik danışmanın öğrencilerin özsaygı düzeylerini etkileyip etkilemediği cinsiyet, sımf ve başarı düzeyleri açısından araştırılmıştır. Araştırma 1992- 1993 Eğitim-Öğretim yılında Malatya ili Merkez Karakavak Lisesine devam eden öğrencilerden seçilen gönüllü 54 öğrenci ile yapılmıştır. Öğrencilerin özsaygı düzeyleri 'Özsaygı Envanteri' ile belirlenmiştir. Öğrencilerin özsaygı envanterinden aldıkları puanlar cinsiyetleri, sımf düzeyleri ve başarı düzeyleri göz önüne alınarak, üç deney-üç kontrol grubu oluşturulmuştur. Deney grupları ile on iki hafta süreyle grupla psikolojik damşma oturumları yapılmıştır. Grupla psikolojik danışma başlangıcında ve bitiminde özsaygı envanteri üç ay ara ile iki kez uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin istatistiksel analizlerinde 't-testi' ve 'Tek- Yönlü Varyans Analizi' tekniği kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlar şöyle özetlenebilir. 1. Grupla psikolojik danışmanın öğrencilerin özsaygı düzeylerini anlamlı düzeyde etkilediği ortaya çıkmıştır. 2. Grupla psikolojik danışmanın öğrencilerin özsaygı düzeyine etkisinin cinsiyetlere göre anlamlı düzeyde fark göstermediği ortaya çıkmıştır. 3. Grupla psikolojik danışmanın öğrencilerin özsaygı düzeyine etkisinin sımf düzeylerine göre anlamlı düzeyde fark gösterdiği ortaya çıkmıştır. Grupla psikolojik danışmanın etkisi lise 2. sımf öğrencilerinde, lise 1. ve lise 3. öğrencilerine göre daha belirgin olmuştur. 4. Grupla psikolojik danışmanın öğrencilerin özsaygı, düzeyine etkisinin akademik başarı düzeylerine göre anlamlı düzeyde fark gösterdiği ortaya çıkmıştır. Grupla psikolojik danışmanın etkisinin yüksek düzeyde akademik başarıya sahip öğrencilerde daha anlamlı olduğu ortaya çıkmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular okullarda Psikolojik Damşma ve Rehberlik hizmetlerinin gerekliliğine yeniden işaret etmiştir.
Anlam kafesi kurma: Dokunmatik ekranlı cihazlar üzerinden insan-insan ve yazılım-insan etkileşimlerinin kavram gelişimine etkileri

Çocukların kavramlaştırmaları algısal benzerlikleri tarama becerilerine mi dayanır? Yoksa kavramları başkalarından mı öğrenirler? Başka bir ihtimal, kimi durumlarda algısal benzerliklerin, kimi durumda ise kültürel öğrenmenin belirleyici olmasıdır. Bu çalışmada öne sürülen model, Anlam Kafesi Kurma, literatürdeki bu bakış açılarını eleştirerek, kavramlaştırmayı, zihinsel temsilleri sosyal etkileşim bağlamında bir dizi yukarıdan aşağıya işlemle örgütleme becerisi olarak tanımlamaktadır. Aynı zamanda bu örgütlemenin algısal deneyimlerimizi yeniden biçimlendirdiğini de iddia etmektedir. Bu çalışmanın ampirik amacı, AKK çerçevesinde insan-insan ve insan-bilgisayar etkileşimlerinin üç ve beş yaş çocuklarının kavramlaştırma performansları üzerindeki etkilerini incelemektir. Bu amaç doğrultusunda, kavramlaştırma performansını ölçmek üzere tablet bilgisayar veya ahşap bloklarla kullanılabilen yeni bir blok sınıflama görevi geliştirilmiştir. Deney 1'de (N = 60), ahşap bloklar üzerinden AKK çerçevesinde desteklendiklerinde çocukların kavramlaştırma performanslarının arttığı görülmüştür. Öyle ki bu destek, üç yaş çocuklarını beş yaş seviyesine çıkarmıştır. Ayrıca bu etkinin, ortalama 2.36 gün sonra gücünü yitirse de, hem ahşap bloklarda hem sanal ortamda hala görece yüksek performansa neden olduğu anlaşılmıştır. Deney 2'de (N = 90), ilk deneydeki görevin tablet bilgisayar versiyonu üzerinden bir insan veya bilgisayar tarafından AKK çerçevesinde desteklenen çocukların kavramlaştırma performanslarının aynı derecede arttığı görülmüştür. Bu destek, üç yaş çocuklarını yine beş yaş seviyesine çıkarmıştır. Bu seviyenin ortalama 2.36 gün sonra hem ahşap bloklarda hem sanal ortamda hala korunduğu gözlenmiştir. Deneylerde gözlenen mikrogenetik etkilerle birlikte bu sonuçlar, diğer yaklaşımların öngörülerinden ziyade AKK'nin öngörülerine oturmaktadır. Sonuç olarak çalışma, kavramlaştırmadaki en etkili unsurun kaynak veya modalite değil, tam etkileşimsel pedagojik karşılıklılık olduğunu işaret etmiştir.
Alkol kullanım sorunları nedeniyle ayaktan tedavi gören bireylerin ego savunma biçimleri ve tedavi motivasyonu arasındaki ilişkide öz yeterliğin ve değişime hazır olmanın aracı rolünün incelenmesi

Çalışmada, alkol kullanım sorunları nedeniyle ayaktan tedavi gören bireylerin savunma biçimleri ile tedavi motivasyonu arasındaki ilişkide öz yeterlik ile değişime hazır olmanın aracı rolünün araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmanın örneklemini Sağlık Bilimleri Üniversitesi Dr. Abdurrahman Yurtaslan Ankara Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi Alkol ve Madde Bağımlılığı Tedavi Merkezi'nde alkol kullanım sorunları nedeniyle ayaktan tedavi görmekte olan 83 erkek oluşturmuştur. Araştırma verileri, Demografik Bilgi Formu, Savunma Biçimleri Testi, Değişime Hazır Olma ve Tedavi İsteği Ölçeği, Genel Özyeterlilik Ölçeği ve Tedavi Motivasyonu Anketi kullanılarak toplanmıştır. Savunma biçimleri, öz yeterlik, değişime hazır olma ve tedavi motivasyonu değişkenleri arasındaki ilişkileri değerlendirmek için yapılan Korelasyon Analizi sonucunda değişkenler arasındaki ilişkiler istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Savunmabiçimleri, öz yeterlik, değişime hazır olma ve tedavi motivasyonu değişkenleri demografik değişkenler açısından karşılaştırılmıştır. Çok Değişkenli Varyans Analizi sonucuna göre katılımcıların immatür savunmaları kullanma düzeyi, baba alkol kullanımı açısından anlamlı bir farklılık gösterirken; Bağımsız Örneklemler için t Testi sonucunda katılımcıların immatür savunmaları kullanma, değişime hazır olma ve tedavi motivasyonu düzeyleri, baba alkol kullanımı açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermiştir. Korelasyon Analizi sonucuna göre, ilk alkol kullanım yaşı ile nevrotik ve immatür savunmalar arasında olumsuz yönde anlamlı bir ilişki bulunurkenolgun savunmaları kullanma, öz yeterlik, değişime hazır olma ve tedavi motivasyonu düzeyleri arasında olumlu yönde anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Savunma biçimleri ile tedavi motivasyonu arasındaki ilişkide, öz yeterlik ve değişime hazır olmanın aracı rolünün değerlendirilmesi için savunma biçimleri için ayrı olarak Seri Çoklu Aracı Değişken Analizleri yapılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, katılımcılarda olgun ve nevrotik savunma biçimleri ile tedavi motivasyonu arasındaki ilişkide öz yeterlik ve değişime hazır olmanın aracı rolü bulunmuştur. Savunmabiçimlerinin tedavi motivasyonu üzerindeki dolaylı etkileri incelendiğinde, olgun ve nevrotik savunma biçimleri ile yapılan analizde öz yeterlik aracılığıyla, değişime hazır olma aracılığıyla ve öz yeterlik ile değişime hazır olmanın seri aracılığıyla olmak üzere toplam üç dolaylı etki de istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Son olarak, çalışmanın klinik doğurguları ve sınırlılıkları açıklanarak gelecek çalışmalar için çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
Kadınlarda Pilates-mat egzersizlerinin psikolojik sağlık üzerine etkisi

Bu çalışmanın amacı pilates-mat egzersizlerinin kadınların psikolojik sağlıkları üzerindeki etkisini araştırmaktır. Genel olarak, egzersizin insanların fiziksel ve psikolojik sağlıklarına olumlu etkisi olduğu literatür araştırmalarında görülmektedir. Pilates-mat egzersizlerinin kadınlarda depresyon ve anksiyeteyi azaltırken yaşam doyumunu artıran, stresle mücadelede destekleyici bir fiziksel egzersiz aktivitesi olarak kullanılabileceğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Araştırmaya deney (n=15) ve kontrol (n=15) grubu olmak üzere toplam 30 kadın katılmıştır. Araştırmada deney grubunda bulunan kadınlara 6 hafta boyunca haftada 3 gün ve günde 1 saat olmak üzere toplam 18 seans pilates egzersiz programı uygulanmıştır. Bu süreçte kontrol grubunda yer alan kadınlar herhangi bir bedensel etkinliğe katılmamıştır. Araştırmanın veri toplama sürecinde 'Beck Anksiyete Ölçeği', 'Beck Depresyon Envanteri' ve 'Yaşam Doyumu Ölçeği' kullanılmıştır. Elde edilen veriler bağımlı ve bağımsız örneklemler t-testleriyle değerlendirilmiştir. Bağımlı gruplar t-testiyle yapılan analizlerde etki açısından fark görülse de(anksiyete için t=7.31, depresyon içint=8.52, yaşam doyumu için t=-4.15, p<.05), bağımsız gruplar t-testleriyle yapılan deney ve kontrol gruplarının son-test puanlarına dair kıyaslamalarda sadece yaşam doyumu değişkeni açısından anlamlı bir etki olduğu görülmüştür (anksiyete için t=-.47, depresyon için t=-1. 47 p>.05; yaşam doyumu t=4.93, p<.01). Sonuç olarak, 18-50 yaş grubunda bulunan sağlıklı kadınlara uygulanan haftalık pilates egzersiz programının depresyon veanksiyete düzeyinin azalmasına, bunun yanında yaşam doyum düzeyinin yükselmesine katkı sağladığı söylenebilir.
Kişisel özdeşlik kavramı üzerine felsefi ve psikolojik bir inceleme

Kişisel özdeşlik felsefeyle psikolojinin ortak bir sorunudur. Daha kesinleştirilirse, bilgi teorisiyle psikiyatrik/psikoanalitik araştırmaların ortak sorunudur. Bu, bilincin zamanda-mekanda değişmesine rağmen kendisiyle nasıl özdeş kaldığı sorusuna cevap arayıştır. Felsefe bilincin kişisel özdeşliğini konu edinirken psikololojik uğraşlar bu özdeşliğin bölünüşü ve bozuluşu ile ilgilenirler. Her iki disiplin bu sorun da birçok teori üretmiştir. Psikolojik teoriler çok daha fazladır, çünkü pratik, yani tedavi, soruna çok yönden girişi gerektirir. Çalışma dört bölüme ayrılmıştır: 1. Felsefeyle psikolojinin ortak sorunu olarak kişisel özdeşlik, 2. Kişiliğin yapısı ve bölünüşü / bozuluşu üzerine psikolojik çözümlemeler, 3. Kişilik bozulmasının psikiyatrik çözümlenmesi, 4. Psikanalizin canlanışı ve Heinz Kohut'un benlik psikolojisi. Sonda, Takeo Doi'nin bilimi bilgeliğe kavuşturan görüşleri sunulmaktadır.
Sosyal beceri eğitiminin ilköğretim öğrencilerinin öz kavramı düzeylerine etkisi

Bu araştırmada sosyal beceri eğitiminin İlköğretim öğrencilerinin öz-kavramı düzeylerine etkisi araştırılmıştır. Çalışma 2000- 2001 Eğitim-Öğretim yılında Samsun ili merkezindeki 30 Ağustos İlköğretim Okulunda okuyan 7. Sınıf öğrencilerinden 14 kişilik deney grubu ve 14 kişilik kontrol grubu olmak üzere toplam 28 öğrenci ile yapılmıştır. Araştırmanın deseni kontrollü ön-test, son-test modele dayalı deneysel bir çalışmadır. Öğrencilerin öz kavramı düzeylerim belirlemek için Pier-Harris'ın Çocuklar için Öz-Kavramı Ölçeği kullanılmıştır. Oturumlara katılan öğrencilere 10 hafta, haftada bir saat Sosyal Beceri Eğitimi verilmiştir. Oturumların sonunda deney ve kontrol gruplarına uygulanan Pİer-Harris'ın Çocuklar için Öz-Kavramı Ölçeği ön-test ve son-test toplam puan ve ortalamaları arasında fark olup olmadığım belirlemek için t-Testi, Mann Whitney U testi, Wilcoxon testi kullanılmıştır. Genel olarak sonuçlar öğrencilerin öz kavramı düzeylerine sosyal beceri eğitiminin olumlu etkisi olduğunu göstermiştir. Bununla beraber sosyal beceri eğitimi verilen deney grubundaki Öğrencilerin öz-kavramı toplam puanları İle sosyal beceri eğitimi verilmeyen kontrol grubundaki öğrencilerin öz kavramı toplam puanlan arasında bu eğitim sonucunda. 001 anlamlılık düzeyinde anlamlı fark olduğu bulunmuştur. Öz kavramı toplam puanlan düşük ve yüksek olan deney grubu öğrencilerinin ön-test, son-test puanlan arasında. 05 düzeyinde anlamlı fark olduğu bulunmuştur. Cinsiyete göre sosyal beceri eğitiminin kız ve erkek öğrencilerin öz kavramı toplam puanlan üzerine etkisinin. 05 düzeyinde anlamlı bir fark oluşturmadığı bulunmuştur. Elde edilen bulgular Literatür ışığında yorumlanmış ve önerilerde bulunulmuştur.
Examination of the coping processes of caregivers of children with cancer

Bu çalışmanın amacı kanserli çocuklara bakım verenlerin baş etme süreçlerinin incelenmesidir. Ana çalışma, üç alt çalışmadan oluşmaktadır. Bu çalışmaların amaçları (1) Transaksiyonel Baş Etme Teorisi kullanılarak kanserli çocukların bakım verenlerinin stres düzeylerini etkileyen etmenleri araştırmak; (2) bu süreçle ilgili etmenleri bakım verenin bakış açısından niteliksel olarak incelemek ve (3) bir müdahale programı geliştirmek ve etkililiğini test etmektir. Birinci çalışma, anket setini dolduran 105 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Bulgular, depresyon ve kaygı belirtileri ve yaşam doyumunu yordayan etmenleri göstermiştir. İkinci çalışma bakım verenlerin öznel deneyimlerini incelemiştir. 20 kişi ile görüşme yapılmış ve duygular, değişim ve baş etme temaları belirlenmiştir. Üçüncü çalışma bir müdahale programı geliştirme ve etkililiğinin test edilmesinden oluşmuştur. Kanserli çocukların bakım verenleri için çok boyutlu bir program planlanmış ve 16 kişiye uygulanmıştır. Bulgular, uygulama sonrasında katılımcıların ön-test ölçümlerine oranla pozitif duygularının arttığını ve negatif duygularının azaldığını göstermiştir. Bulguların olası açıklamaları incelenmiş ve çıkarımları klinik ve araştırma yönlerinden tartışılmıştır. Sonuç olarak bu çalışma kanserli çocukların bakım verenlerinin uyum sürecini destekleme amacıyla yapılmış, baş etme süreçlerini yapısall olarak incelemiş ve ayrıca müdahale programlarının geliştirilmesinde rol oynayan önemli etmenlere ışık tutmuştur.
Üniversite öğrencilerinin kendini gerçekleştirme düzeyi ile benlik saygıları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Alan araştırması olarak tasarlanan çalışmanın ana konusunu kendini gerçekleştirme ve benlik saygısı kavramları oluşturmaktadır. Bu çerçevede çalışmanın amacı benlik saygısı ile kendini gerçekleştirme değişkenleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu araştırmanın örneklemi 2016- 2017 öğretim döneminde İstanbul'da bir vakıf meslek yüksekokulunda, 1. ve 2. Sınıfın birinci ve ikinci öğretimine devam eden, 18-26 yaş arasındaki, 76 kız ve 59 erkek olmak üzere toplam 135 öğrenciden oluşmaktadır. Öğrenciler araştırmaya gönüllülük esasına göre seçilmiştir. Araştırmada kendini gerçekleştirme düzeyini ölçmek üzere Everett Storm (1968) tarafından geliştirilen 'Kişisel Yönelim Envanteri ' , benlik saygısı düzeyini ölçmek için Stanley Coopersmith (1986) tarafından oluşturulan 'Coopersmith Benlik Saygısı Envanteri' kullanılmıştır. Öğrencilerin sosyo-demografik özelliklerini belirlemek için araştırmacı tarafından hazırlanan 'kişisel bilgi formu' kullanılmıştır. Araştırmada verilerin analizinde SPSS 24 paket programından yararlanılmıştır. Verilerin analizinde ANOVA testi, t testi, pearson korelasyon analizi, çoklu regresyon analizi yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda kendini gerçekleştirme ve benlik saygısı arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Orta gelirli ailesi olan öğrencilerde ve kız öğrencilerde 'kendini gerçekleştirme düzeyi' yüksek bulunmuştur. Orta gelirli ailesi olan öğrencilerde ve kız öğrencilerde 'kendini gerçekleştirme düzeyi' yüksek bulunmuştur.
Okul öncesi çocukların evlilik çatışma algısı ile kişiler arası problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amaçları okul öncesi çocukların evlilik çatışması algısını incelemek ve çocukların evlilik çatışması algılarının kişilerarası problem çözme becerilerine etkisini araştırmaktır. Ayrıca çocukların algıladığı çatışma sıklığı ile ebeveyn çatışma çözüm türünün ortak etkisinin kişilerarası problem çözme becerilerinde farklılık yaratıp yaratmayacağı sorusuna cevap bulmak hedeflenmiştir. Katılımcılar 56 kız ve 50 erkek olmak üzere toplam 106 çocuk ve annelerinden oluşmaktadır. Okul öncesi kurumlara devam eden 5-6 yaş grubundaki çocuklara, ebeveynlerinin onayı alındıktan sonra 'Ebeveyn çatışma algısını belirleyebilmek için çeşitli ebeveyn ilişkilerini gösteren altı farklı resim kartı' ve 'Okul Öncesi Problem Çözme Becerileri Testi' uygulanmıştır. Annelerinden ise O'Leary Porter Evlilik Çatışması' ölçeğini doldurmaları istenmiştir. Çocukların evlilik çatışma algısını incelemek için resim kartlarıyla alınan cevaplar içerik analiziyle incelenmiştir. Yapılan analiz sonucunda çocukların çatışma algılarının bilişsel-bağlamsal teorinin 5-6 yaş grubu için açıkladığı modeli destekler yönde olduğu görülmüştür. Çocukların çatışma algılarının kişilerarası problem çözme becerilerine etkisini incelemek amacıyla çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Çocukların algıladığı çatışma sıklığının, yaşadığı üzüntü duygusunun ve algıladığı ebeveyn çatışma çözüm türünün kişilerarası problem çözme becerilerinin anlamlı yordayıcısı olduğu bulunmuştur. Çocukların algıladığı sıklık ve ebeveyn çatışma çözüm türü ortak etkisinin kişilerarası problem çözme becerilerini farklılaştırıp farklılaştırmadığı ise iki yönlü ANOVA analiziyle incelenmiştir. Kişilerarası problem çözme becerilerini ortak etkinin farklılaştırmadığı görülmüştür. Ancak çocukların ebeveyn çatışma çözüm türü ana etkisinin kişilerarası problem çözme becerilerini anlamlı düzeyde farklılaştırdığı tespit edilmiştir. Kız ve erkek çocukların kişilerarası problem çözme becerilerinde anlamlı fark olmadığı bulunmuştur. Araştırma sonuçları literatür ışığında tartışılmıştır.
Denetimli serbestlik personelinin ve madde kullanan denetimli serbestlik yararlanıcılarının rehabilitasyon uygulamalarında yaşadıkları güçlüklerin saptanması-İzmir İli örneği

Amaç: Madde kullanımı olan denetimli serbestlik yararlanıcıları ile infaz süreci boyunca rehabilitasyon çalışmaları yürüten denetimli serbestlik personelinin ve madde kullanımı olan denetimli serbestlik yararlanıcısı yükümlülerin karşılaştıkları güçlükleri araştırmak ve ilgili güçlük alanlarına bazı çözüm önerileri getirmektir. Yöntem: İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü yetki alanı açısından İzmir ilinin geneline yayılmış haldedir. İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nde görev yapan 24 denetimli serbestlik uzmanı ve 40 denetimli serbestlik memuru araştırmanın 1. örneklemini oluşturmaktadır. Araştırmanın uygulama döneminde İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nde TCK 191. Maddeden denetimli serbestlik tedbiri alan 200 denetimli serbestlik yararlanıcısı yükümlü, araştırmanın 2. örneklemini oluşturmaktadır. Bu araştırmada birbirinden bağımsız iki grupta uygulamalar gerçekleştirilmiştir: 64 gönüllü katılımcı denetimli serbestlik personellerinden oluşan 1. araştırma grubuna iki ayrı soru seti halinde 'Denetimli Serbestlik Personeli için Denetimli Serbestlik Hizmetleri Değerlendirme Anketi' ve 'Minnesota İş Tatmini Ölçeği', 'Maslach Tükenmişlik Envanteri', 'İletişim Becerileri Envanteri' ve 'İş Stresi Ölçeği' uygulanmıştır. Madde kullanım problemi olan 200 gönüllü katılımcı denetimli serbestlik yararlanıcılarından oluşan araştırma grubuna 'Yükümlüler için Denetimli Serbestlik Hizmetleri Değerlendirme Anketi', 'Bağımlılık Profil İndeksi-Klinik Formu ' ölçeği ve 'Çok Boyutlu Algınan Sosyal Destek Ölçeği' uygulanmıştır. Bulgular: Madde kullanım problemi olan yükümlülerle çalışan denetimli serbestlik personelinden elde edilen bulgulara göre iş tatmini alt boyutları açısından içsel iş tatminin dışsal iş tatminine göre yüksek olduğu; tükenmişlik alt boyutları açısından ds personelinin duygusal tükenme ve duyarsızlaşma düzeylerinin yüksek olduğu, kişisel başarısının da yüksek olduğu bulgulanmıştır. Madde kullanım problemi olan denetimli serbestlik yararlanıcısı yükümlülerin genel olarak düşük riskte madde kullanım problemi yaşadığı bulgulanmakla birlikte psikopatolojik etmenler açısından tekrar madde kullanma riski altında oldukları gözlenmiştir ve sonuç olarak denetimli serbestlik sisteminden genel olarak memnun oldukları, bununla birlikte geliştirilmesi gereken alanların olduğunu ifade etmiştir. Ayrıca denetimli serbestlik personelinin iş stresi, iş tatmini ve tükenmişlik alt boyutlarının birbiri ile olan ilişkileri ve denetimli serbestlik yararlanıcılarının sosyal destek algısı, güvenli davranış eksikliği, denetimli serbestlik memnuniyet seviyeleri alt boyutları incelenmiştir. Sonuç: Araştırmanın bulguları denetimli denetimli serbestlik sisteminin hem personeli hem de yükümlü bireyi açısından sürekli geliştirilmeye açık bir sosyal hizmet uygulama sahası olduğunu destekler niteliktedir. Elde edilen bulgular ışığında ortaya konan öneriler sonraki çalışmalarda güçlükleri gidermede katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
EGE BÖLGESİNDE BAĞLANMA STİLLERİ İLE YEMEK YEME BAĞIMLILIĞI ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Bu çalışmanın amacı Türkiye Bağımlılık ve Ruh Sağlığı Profili Çalışması'nda Ege Bölgesi'nde taranacak olan bireylerde Bağımlılık Yükü Formunda Yemek Yeme Bağımlılığı olan kişilerin, bağımlılık özellikleri ile bağlanma biçimleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Ek olarak, araştırmada bireylerin cinsiyet, medeni durum, eğitim düzeyleri gibi değişkenliklerine göre bağlanma stilleri ve yeme bozuklulukları arasında bir farklılık olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırmanın evreni Ege bölgesinde yaşayan bireylerden oluşmaktadır. Aynı zamanda kişilerin demografik özelliklerine öğrenmek adına Kişisel Bilgi Formu ve değişkenleri ölçmek adına da Davranış Etkileme Yükü Formu ve Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde Bağımsız Örneklem T, Anova ve Regresyon Testleri kullanılmıştır. Araştırmada sosyo-demografik özelliklere göre bakıldığında; bireylerin yaşları bireylerin yeme bozukluğu ölçeğinden aldıkları puanları düşürmekte olduğu, bireylerin kaygılı bağlanma ölçeğinden aldıkları puanlar bireylerin yeme bozukluğu ölçeğinden aldıkları puanları arttırmakta olduğu gibi sonuçlara ulaşılmıştır. Ayrıca; yüksek düzeyde yeme bozukluğuna sahip olan birinin kaygılı bağlanma ölçeğinden aldığı puanlar düşük yeme bozukluğuna sahip olan ve yeme bozukluğu olmayan bireylerin kaygılı bağlanma ölçeğinden aldığı puanlara göre daha yüksek olduğu ve düşük düzeyde yeme bozukluğuna sahip olan bireylerin kaygılı bağlanma ölçeğinden aldığı puanlar yeme bozukluğu olmayan bireylerin kaygılı bağlanma ölçeğinden aldığı puanlara göre daha yüksek olduğu sonuçlarına varılmıştır. Araştırmanın sonunda yer alan tartışma bölümünde bulgulara dayalı olarak araştırmacılara yönelik olarak önerilere yer verilmiştir.
Construction of trans masculinities: Experiences of trans men, lawyers and psychiatrists in Turkey

Bu tez Türkiye'de trans erkeklerin bugünkü kimlik oluşturma biçimleri, geçiş süreçleri ve başta avukat ve psikiyatrlar olmak üzere devlet kurumlarıyla olan müzakere ve işbirliği deneyimleri bağlamında trans erkeklerin yaşam deneyimlerine odaklanmaktadır. Az sayıda hukukçu ve psikiyatrın yanı sıra, trans erkekler ile derinlemesine yapılan mülakatlar ve katılımcı gözleme dayanan bu araştırma, trans erkeklerin 'geçişlerinin' kendilerini tanımlama biçimleri, görünürlükleri ve Türkiye'de sosyal ve kurumsal alanlarda buldukları yer ile mümkün temaslarını araştırmaktadır. Trans erkekler trans erkeklikleri nasıl deneyimliyor? Hukuki ve tıbbi kurumların yanı sıra, trans erkekler trans erkekliğin anlamlarına dair bilgiye nasıl ve ne ölçüde erişebilmekte? Trans erkekler, bu kurumsal alan ve yaptırımlara karşı ne tür zorluklar çıkarıyor ve dile getiriyorlar? Trans erkekler ile LGBTI+ dostu doktor ve hukukçular arasındaki işbirliği, devlet yaptırımlarına karşı nasıl ve ne ölçüde karşı koyabilmekte ve/veya bunu sürdürebilmekte? Trans erkek kimliğinin inşası ile ilgili olarak, transgenderizm, erkeklik, psikiyatri ve hukuk kavramları nerelerde örtüşüyor? Bu tez, bu sorulardan yola çıkarak trans erkekler ile psikiyatr ve avukatlarının, trans erkek kimliğinin ve trans erkekliklerin inşasında birbirlerini nasıl etkilediklerini tartışıyor ve dolayısıyla kurumsal ve sosyal çevrelerin trans öznellikleri ve erkeklikleri nasıl algıladığını sorguluyor. Bu tez, Türkiye'de trans erkekler ile avukat ve psikiyatrlar arasındaki kimlik inşası ve komünite oluşturma deneyimlerini araştırarak transgenderizm ve erkeklikler üzerine var olan literatüre katkıda bulunmayı da hedefliyor.