turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A computational study on the role of planning and affordances in learning: Plan to learn vs. learn to plan

Geçmiş planlarımız hareketlerimizi yönlendirirler ve yeni planlar oluşturmamıza yardımcı olurlar. Bu yeni planlar, eski planlarımızın yeni duruma uyarlanmış versiyonlarıdırlar. Bu süreç 'planlama yaparak öğrenme' olarak adlandırılabir. Bu süreçte çevre hakkında daha çok bilgi edinilir ve çevredeki objeler ve hareketler anlamlandırılır. Geçmiş planlarımızın bizi yönlendirmek konusunda yetersiz kaldığı durumlarda, kullanışlı planlar oluşturmak kolay değildir. Bizim dünyamızdan oldukça farklı, yanlış sağlayıcılar taşıyan objelerle dolu bir dünyada, rastgele olayların gerçekleşmesi çevreyi anlamlandırmayı ve onun bu sistemde hareketin planlanmasın engeller. Eğer bu dünya ile o dünya arasındaki farklar azsa, bir takım tekrar eden kalıplar bularak o dünyaya uyum sağlayabiliriz. Ancak aradaki farkların çok fazla olduğu durumlarda bazı durumlarda takılı kalabiliriz. Bu gibi koşullarda sistemi nasıl anlamlandıracağımızı bilemediğimiz için doğuştan gelen planlama mekanizmamızı kullanarak bu durumda nasıl mantıklı planlar oluşturabileceğimizi de bilemeyebiliriz, yani bu yeni sisteme göre plan yapmayı öğrenemeyebiliriz. Bu tezde, 'öğrenmek için planlama' ve 'plan yapmayı öğrenme' süreçleri karşılaştırılmaktadır. Bu amaç için objeler ile etkileşimin olduğu bir oyun geliştirdik ve bu oyunun oynanmasını içeren iki deney düzenlendi. Bu deneylerin sonucunda elde edilen bilgilerin ışığında geçmişş planlarını ve sağlayıcı bilgilerini kullanarak çevresi hakkında bilgiler toplayan ve planlamada kullanacağı bilgileri güncelleyen bir bilgisayar modeli geliştirildi.
İş yaşamında temel psikolojik ihtiyaçların duygulanım, anksiyete ve depresyon ile ilişkisi

İş yaşamı, insanlar üzerinde duygusal etkileri olabilen ve belirli psikolojik sorunların oluşumuna yol açabilen bir ortamdır. İş yaşamına dair yürütülmüş geçmişş çalışmalar aracılığıyla, anksiyete ve depresyonun, iş ortamında oluşabilecek önemli sorunlardan olduğu bilinmektedir. Aynı zamanda, bir kişilik boyutu olarak tanımlanan pozitif ve negatif duygulanımın iş doyumu ve stres gibi değişkenler ile ilişkili olduğu, alanyazındaki güncel çalışmalar tarafından bulgulanmıştır. Bundan hareketle, bu araştırma, çalışan ve çalışmış bireylerde; motivasyon ve duygusal iyi oluşu farklı bir temele dayandıran Öz Belirlenim Kuramı'na dayalı Temel Psikolojik İhtiyaçların tatmin düzeyi ile duygu durum, anksiyete ve depresyon arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırma örneklemini, geçmişşte bir işte çalışmış veya şu anda çalışıyor olan, 18-67 yaş aralığındaki 246 katılımcı oluşturmaktadır. Tüm katılımcılar, demografik form, Temel Psikolojik İhtiyaçlar Ölçeği, Kısa Semptom Envanteri, ve İş Ortamında Duygusal İyi Oluş Ölçeği'ni doldurmuşlardır. Yapılan analizler sonucunda yetkinlik, özerklik ve ilişkili olma ihtiyaçlarının depresyon, anksiyete ve duygulanım ile anlamlı düzeyde ve güçlü birer ilişki içinde bulundukları görülmüştür. Bunun yanında temel psikolojik ihtiyaçların duygulanımı önemli ölçüde yordadığı bulgulanmıştır. Negatif duygulanımdaki varyansın %11'ini yetkinlik, %8'ini özerklik ve %9'unu ilişkili olma ihtiyacı açıklarken, pozitif duygulanımdaki varyansın %25'ini yetkinlik, %13'ünü özerklik ve %16'sını ilişkili olma ihtiyacı açıklamaktadır. Bulgular alanyazındaki çalışmalar ile kıyaslanarak tartışılmış ve gelecek araştırmalar için öneriler sunulmuştur.
Lise son sınıf öğrencilerinde bağlanma biçimi ile karar verme stratejileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı; lise son sınıfa giden kişilerin oluşan bağlanma biçimlerinin geliştirdikleri karar verme stratejileri üzerinde etkili olup olmadığını incelemektir. Bağımsız değişken olarak cinsiyet, annenin eğitim durumu ve babanın eğitim durumu, kardeş sayısı ve doğum sırası ele alınmıştır. Araştırma nicel yöntemlerle kullanılarak hazırlanmıştır. Araştırmaya İstanbul ilinde bulunan Çınar Koleji'nde 2018- 2019 öğretim yılında eğitim gören 200 lise son sınıf öğrencisi katılmıştır. Araştırmada bağlanma biçimlerini ölçmek için İlişki Ölçekleri Anketi, karar verme stratejilerini ölçmek için Karar Stratejileri Ölçeği ve bağımsız değişkenleri toplamak için Demografik form kullanılmıştır. Araştırmanın amaçlarına uygun olarak toplanan veriler SPSS v.21 programı ile istatistiksel analize tabi tutulmuş ve araştırmada yararlanılan anket ile toplanan verilere ilişkin frekans ve yüzdelik dağılımlar bulunmuş, elde edilen sonuçlar tablolaştırılarak bulgular bölümünde yorumlaması yapılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre, lise son sınıf öğrencilerinde, güvenli bağlanma düzeyi arttıkça mantıklı karar verme, kararsızlık, bağımlı karar verme stratejisi azalırkeniçtepisel karar verme stratejisi arttığı görülmüştür. Korkulu bağlanma ve saplantılı bağlanma düzeyleri arttıkçamantıklı karar verme, kararsızlık, bağımlı karar verme stratejisi artarken, içtepisel karar verme stratejisi arasında bir ilişki bulunamamıştır. Kayıtsız bağlanma düzeyi arttıkça mantıklı karar verme ve içtepisel karar verme stratejisi ise arttığı görülmüştür. Cinsiyetle ilgili anlamlı bir fark elde edemezken annenin eğitim durumuna göre mantıklı karar verme, kararsızlık ve bağımlı karar verme stratejisi arasında anlamlı fark bulunmuştur. Babanın eğitim durumlarına göre ise kararsızlık, bağımlı karar verme ve içtepisel karar verme stratejisi arasında anlamlı fark bulunmuştur. Kardeş sayılarına göre kayıtsız bağlanma ile mantıklı karar verme stratejileri arasında anlamlı fark bulunurken doğum sıralarında göre mantıklı karar verme ve içtepisel karar verme stratejisi arasında anlamlı fark bulunmuştur. Sonuçlar kurumsal çerçeve bağlamında değerlendirilip tartışılmış ve gelecekte yapılabilecek çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Psikolojik destek alan ve almayan bireylerde çocukluk çağı travmaları ve dürtüsellik ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı psikolojik destek alan ve almayan bireylerin çocukluk çağı travmaları ile dürtüsellik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Ek olarak, araştırmada bireylerin cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim düzeyi, gelir düzeyi gibi sosyo-demografik değişkenlere göre çocukluk çağı travmaları ve dürtüsellik düzeyleri arasında bir farklılık olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırmanın evreni Türkiye'de yaşayan ve psikolojik destek alan ve almayan 20 yaş üzeri bireylerden oluşmaktadır. Araştırmaya katılan bireylerin demografik özelliklerini öğrenmek adına 'Kişisel Bilgi Formu' ve değişkenleri ölçmek adına da 'Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği' ile 'Barrat Dürtüsellik Ölçeği' uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde 'Mann Whitney U', 'Kruskal Wallis H' ve 'Spearman Korelasyon' testleri kullanılmıştır. Literatüre bakıldığında, çocukluk çağı travmaları ve dürtüsellik ile ilgili yapılan çalışmaların çoğunun, belirli semptomlarla ya da tanılarla, çocukluk çağı travmalarının ya da dürtüselliğin ilişkisine baktığı görülmektedir. Ancak bu araştırmanın diğerlerinden farkı sadece psikolojik destek alan ya da belirli semptomlara sahip olan grupla çalışılmamış olunmasıdır. Araştırmaya karşılaştırmalı olarak psikolojik destek almayan yani görece sağlıklı olduğu düşünülen bir grup daha eklenerek literatüre katkı sağlamak amaçlanmıştır. Psikolojik destek alsın ya da almasın, çocukluk çağı travmalarının, dürtüsellik üzerinde her iki grupta da etkili olacağı öngörülmüştür. Psikolojik destek almayan grubun, psikolojik destek ihtiyacının olup olmadığı ve olduysa neden almadıklarına dair sorular kişisel bilgi formunda yer almaktadır. Buradaki amaç da psikolojik destek alma ihtiyacı olmasına rağmen destek alınmamasının nedenlerini tespit etmek ve bu konuyla ilgili araştırmalara katkı sağlamaktır. Cinsiyetler arasında çocukluk çağı travmalarında dürtüsellik çeşitleri ve düzeyleri arasında farklılık olup olmadığı da araştırma ile ulaşılan sonuçlar arasındadır. Buna göre sosyo-demografik özelliklere bakıldığında; psikolojik destek alan kadınların cinsel istismar ölçeğinden aldığı puanların, psikolojik destek alan erkeklerin cinsel istismar ölçeğinden aldığı puanlardan daha yüksek olduğu görülmüştür. Dürtüsellik açısından değerlendirildiğinde ise psikolojik destek alan ve almayan tüm erkek katılımcıların sonuçları, tüm kadın katılımcıların sonuçlarından motor dürtüsellik yönünden daha yüksektir. Bunun yanı sıra öngörüldüğü üzere, tüm katılımcıların dürtüsellik ölçeğinden aldıkları puanlar arttıkça, çocukluk çağı travmaları ölçeğinden, özellikle duygusal istismar ve duygusal ihmal alanlarında aldıkları puanlar da artmaktadır. Araştırmadan elde edilen bulgular, literatürde yer alan diğer araştırmalar göz önünde tutularak tartışılmış ve araştırmanın sonucuna göre alanda çalışan uzmanlara ve araştırmacılara, yeni araştırmalara konu sağlamak için ve çalışmalarında kullanabilmeleri için önerilerde bulunulmuştur.
The psychological profiles of ex-prisoner torture survivors who served in Diyarbakır Prison between the years of 1980-1984

Bu çalışma 1980- 1984 yılları arasında Diyarbakır Cezaevi'nde bulunmuş eski mahkum işkence mağdurlarının psikolojik profillerini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu amaçla Diyarbakır Cezaevi Gerçekleri Araştırma ve Adalet Komisyonu tarafından gerçekleştirilmiş 30 mülakat, içerik analizi yöntemi kullanılarak incelenmiştir. Travma sonrası stres bozukluğu semptomlarının tek tek incelenmesinin yanı sıra katılımcılar tarafından belirtilen tüm psikolojik sorunlar kategoriler altında toplanmıştır. Buna göre önemli bir çoğunluğun, yoğun işkencelere maruz kaldıkları bu dönemin üzerinden yaklaşık 30 yıl geçmişş olmasına ve sistematik bir semptom sorgulaması yapılmamış olmasına rağmen, birçok travma sonrası stres bozukluğu semptomlarını gösterdiği görülmüştür. Katılımcıların bir kısmının eşik-altı düzeyde TSSB tanısı alabileceği de bulunmuştur. Bununla beraber katılımcılar yüksek oranda somatik şikayet de belirtmiştir. Hapishaneden çıktıktan sonra yaşanılan psikolojik ve ilişkisel problemler, hapishanedeyken yaşanılan psikolojik problemler, içinde bulundukları olumsuz duygu durum, ve hafıza problemleri katılımcılar tarafından belirtilen diğer psikolojik yakınmaları oluşturmaktadır. Birçok katılımcınınsa yaşadıkları travmatik deneyimleri anlatırken birinci tekil şahıs kullanmaktan kaçındığı, bunun yerine birinci ya da ikinci çoğul şahsı tercih ettiği gözlenmiştir. Çalışmanın sonuçları, travma literatürü bağlamında tartışılmaktadır.
Üniversite öğrencilerinin romantik ilişki doyumunu yordamada akılcı olmayan inançlar ve evlilik öncesi ilişki algılarının rolü

Bu araştırmanın birinci amacı, üniversite öğrencilerinin romantik ilişkilerle ilgili akılcı olmayan inançlarıyla evlilik öncesi ilişki algılamaları ve ilişki doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın diğer amacı ise üniversite öğrencilerinin romantik ilişkilerle ilgili akılcı olmayan inançları, evlilik öncesi ilişki algılamaları ve demografik değişkenlerin ilişki doyumlarını ne oranda yordadığını belirlemektir. Araştırmanın grubu Hatay Mustafa Kemal Üniversitesinde öğrenim gören 299 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Üniversite öğrencilerinin cinsiyetleri, yaşları, fakülteleri, sınıfları, ilişki durumları ve ilişki süreleri hakkında bilgi almak amacıyla araştırmacı tarafından demografik bilgi formu geliştirilmiştir. Öğrencilerin romantik ilişkilerle ilgili inançlarını ölçmek üzere Sarı (2008) tarafından geliştirilen Romantik İlişkilerde Akılcı Olmayan İnançlar Ölçeği, evlilik öncesi ilişki algılarını değerlendirmek üzere Kalkan ve Kaya (2007) tarafından geliştirilen Evlilik Öncesi İlişkileri Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Ayrıca, üniversite öğrencilerinin ilişki doyumları Rusbult, Martz ve Agnew (1998) tarafından geliştirilen Büyükşahin, Hasta ve Hovardaoğlu, (2005) tarafından Türk kültürüne uyarlanan İlişki İstikrarı Ölçeği'nin İlişki Doyumu alt boyutu ile ölçülmüştür. Öğrencilerin ilişki doyumlarının yordayıcılarını belirlemek amacıyla Hiyerarşik Çoklu Regresyon Analizi uygulanmıştır. Regresyon analizi sonucunda anlamlı çıkan yordayıcılara göre anlamlı bir fark olup olmadığını test etmek üzere tek yönlü varyans analizi ve t-testi hesaplamaları kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda; bireylerin ilişki durumu, RAİNÖ'nün 'Aşırı Beklentiler', 'Farklı Düşünmek' , 'Cinsiyet Farklılıkları' alt boyutları ve EÖİDÖ'nün 'Dini Değerler', 'İletişim', 'Arkadaş İlişkileri', 'Aile İlişkileri' alt boyutlarının ilişkiden algılanan doyumu anlamlı olarak yordadığı bulunmuştur. Bunun yanında, flört dönemindeki bireylerin ilişki doyumlarının sözlü ve nişanlı bireylere oranla daha yüksek olduğu bulunmuştur. Ayrıca, RAİNÖ'nün 'Aşırı Beklentiler' alt boyutundan alınan puanlar yükseldikçe ilişki doyumunun yükseldiği, 'Farklı Düşünmek' ve 'Cinsiyet Farklılıkları' alt boyutlarından alınan puanlar yükseldikçe de ilişki doyumunun düştüğü belirlenmiştir. Son olarak, yapılan analizler sonucunda EÖİDÖ'nün 'Dini Değerler', 'İletişim', 'Arkadaş İlişkileri' ve 'Aile İlişkileri' alt boyutlarından alınan puanlar yükseldikçe ilişki doyumunun yükseldiği belirlenmiştir.
Hemodiyaliz tedavisi gören kronik böbrek yetmezliği hastalarının psikolojik dayanıklılığının yaşam kalitesine etkisi

Kronik böbrek yetmezliği hastalığının tedavisinde sık kullanılan hemodiyaliz, hasta ve ailesini psikolojik, sosyal ve ekonomik yönlerden olumsuz olarak etkilemekte ve yaşam kalitesini düşürmektedir. Bu araştırma hemodiyaliz tedavisi gören kronik böbrek yetmezliği hastalarının psikolojik dayanıklılığının yaşam kalitesine etkisini ortaya koymak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada nicel araştırma yönteminden yararlanılarak ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma İskenderun Devlet Hastanesi ve Başkent Üniversitesi İskenderun Diyaliz Merkezinde düzenli olarak hemodiyaliz tedavisi gören 101 hasta ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak, hemodiyaliz hastalarının sosyo-demografik özelliklerini ortaya koymak için araştırmacı tarafından hazırlanan Sosyo-Demografik Form, yaşam kalitesi düzeylerini ortaya koymak için SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği ve psikolojik dayanıklılık düzeylerini ortaya koymak için Yetişkinler İçin Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada toplanan veriler SPSS Statistics 23 adlı bilgisayar programı ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda hemodiyaliz hastalarının gelir düzeyi, hemodiyaliz görme süresi ile yaşam kalitesi arasında ve cinsiyet, hemodiyaliz görme süresi ile psikolojik dayanıklılık düzeyi arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu saptanmıştır. Psikolojik Dayanıklılık Ölçeğinin Kişisel Güç alt boyut puanları ile SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeğinin Genel Sağlık ve Mental Sağlık alt boyutu puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı zayıf düzeyde pozitif yönlü ilişkiler bulunmaktadır. Psikolojik Dayanıklılık Ölçeğinin Sosyal Kaynaklar alt boyutu puanları ile SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeğinin Mental Sağlık alt boyutu puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı zayıf düzeyde pozitif yönlü ilişki bulunmuştur
Kanser tanısı alan çocukların sağlıklı kardeşlerinin yaşadığı uyum güçlüğü ve travmatik etkilenme düzeyleri

Bu çalışmada kanser olgusunun sağlıklı kardeşler ve anneler üzerinde yarattığı psikolojik etkiler çeşitli açılardan incelenmiştir. Kanserli çocukların kardeşlerinde davranış sorunları, travma sonrası stres tepkileri, öz kavramı araştırılmış, aile işlevsellikleri değerlendirilmiş; ayrıca anneler gösterdikleri psikiyatrik semptomlar açısından incelenmiş ve travma sonrası stres bozukluğu belirtileri araştırılmıştır. Katılımcılar, kanserli çocuğa sahip olan ve olmayan anneler olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Her iki gruptaki annelerin de sağlıklı en az bir çocuğu daha bulunmaktadır. Araştırma grubunu kanser tanısı almasının üzerinden en az 1 ay geçmişş olan, sağlıklı kardeşi olan çocuk ve ergenlerin anneleri oluşturmaktadır. Kontrol grubunu ise en az iki sağlıklı çocuğu olan anneler oluşturmaktadır. Araştırmaya dahil edilen toplam 80 sağlıklı kardeşin 46'sı kız (%57,5), 34'ü erkektir (%42,5) ve tümü 9-18 yaş aralığındadır. Veri toplama aracı olarak annelerle görüşmede Sosyodemografik Veri Formu, Kısa Semptom Envanteri, Gözden Geçirilmiş Olayların Etkisi Ölçeği, Çocukluk Çağı Davranış Değerlendirme Ölçeği, ve Aile Değerlendirme Ölçeği doldurulmuş, onlara sağlıklı kardeşin evde doldurması için Piers-Harris Çocuklar İçin Öz Kavramı Ölçeği ve Çocuklar İçin Travma Sonrası Stres Tepki Ölçeği verilmiş ve bir sonraki görüşmede geri toplanmıştır. Hasta grubunda kanserli kardeşe sahip sağlıklı çocukların travma sonrası stres tepki toplam puanları kontrol grubundaki kardeşlerin travma sonrası stres tepki toplam puanlarından yüksek bulunmuştur. Olguların 2'si (%5,3) orta düzeyde, 29'u (% 76,3) ağır düzeyde, 7'si (% 18,4) çok ağır travma sonrası stres bozukluğu tanısı alma ölçütünü karşılamaktadırlar. Sağlıklı kardeşlerin kaygı düzeyleri, sosyal içe çekilme, anksiyete- depresyon, dikkat sorunları ve içe yönelim düzeyleri kontrol grubundaki kardeşlere oranla anlamlı düzeyde yüksektir. Çalışmaya katılan kanserli çocuk annelerinin depresyon ve anksiyete düzeyleri, travma sonrası stres bozukluğu alt boyutu olan kaçınma düzeyleri kontrol grubundaki annelere göre yüksektir. Annedeki somatizasyon ve depresyon arttıkça ailedeki problem çözme, iletişim ve duygusal tepki verebilme azalmakta, kardeşlerde mutluluk- doyum azalmakta; travma sonrası stres, kaygı, sosyal içe çekilme, içe yönelim artmaktadır.
Bireylerin uyum ve empatik beceri düzeyleri arasındaki ilişkiler

YÜKSEK LİSANS TEZİ BİREYLERİN UYUM DÜZEYLERİ İLE EMPATİK BECERİLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİLER Birol ALVER Danışman: Yrd. Doç. Dr. Fikri KOKSAL 1998 -SAYFA:174. jüri: Yrd. Doç. Dr. Fikri KOKSAL Bu araştırmada, bireylerin uyum düzeyleri ile empatik beceri düzeyleri arasındaki ilişkiler, cinsiyet ve öğrenim alanı değişkenleriyle birlikte incelenmiştir. Araştırmanın örnekleri 1997- 1998 öğretim yılında Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Üçüncü sınıflarında okuyan öğrencilerin 100'ü kız, 100'ü erkek; 100'ü sosyal alanda, 100'ü fen alanında öğrenim gören toplam 200 öğrenci seçkisiz örnekleme yöntemiyle seçilerek oluşturulmuştur. Bireylerin uyum düzeylerinin belirlenmesinde, Özgüven (1976) tarafından geliştirilen Hacettepe Kişilik Envanteri ; empatik beceri düzeyinin belirlenmesinde ise Dökmen (1988) tarafından geliştirilen Empatik Beceri Ölçeği-B Formu kullanılmıştır. Hacettepe Kişilik Envanteri ile üç uyum ve sekiz alt uyum düzey ve özellikleri tespit edilmiş ve empatik becerileriyle ilişkisine bakılmıştır. Ayrıca cinsiyet ve öğrenim alanının empatik beceri ve genel uyum düzeylerinde bir farklılık oluşturup oluşturmadığına bakılmıştır. Elde edilen bulgular, uyum ve alt uyum düzeyleri ile empatik beceri arasında önemli bir ilişkinin bulunmadığını göstermiştir. Ayrıca cinsiyet ve öğrenim alanının empatik beceri ve genel uyum düzeyinde bir farklılık oluşturmadığı tespit edilmiştir.
Predicting student task motivation: The role of endorsed achievement goals and personal characteristics

Bu çalışmada deneysel tasarım yöntemi kullanılmış olup öğrencilerin başarı çıktıkları ile otonom ve kontrol nedenlerinin başarı hedefleri ile uyarlanmış ilişkisi araştırılmıştır. Ayrıca bu araştırmada öğrencilerin bireysel değerleri ve başarıya olan ihtiyaç ve başarısızlık korkusu güdülerine olan yatkınlıkları, öğrenci isteklendirme belirleyicisi olarak özel bir görevde kullanılmıştır. Bu araştırmada, Ankara ilindeki vakıf üniversitenin İngilizce Hazırlık Okulu'nun 219 öğrencisi katılmıştır. Öncelikle kendi dillerinde yazılmış bir anket dizisi tamamlamışlardır ve sonrasında rastgele verilmiş yedi deneysel koşulu, iki isteklendirme nedenlerinden biri ile performans yaklaşımı ya da içsel yaklaşım ya da içsel kaçınma başarı hedeflerinden biri içselleştirmeleri teşvik edilmiştir. Deneye bir tarafsız kontrol koşulu dahil edilmiştir. Bu çalışmada bazı önemli sonuçlar, özel bir görevde öğrenciler tarafından edinilmiş otonom nedenlerle hangi başarı hedefi olursa olsun, ilgi çekici ve eğlenceli bulundu oysaki kontrol nedenlerle herhangi bir başarı hedefi edinmiş öğrenciler, görev sırasında baskı ve gerilim hissettiler. Ayrıca otonom nedenler ile bir hedefi edinenler kopya çekme davranışına meyletmediler. Diğer yandan hem başarıya olan ihtiyaç hem de başarısızlık korkusu içsel yaklaşım hedefi desteği altında yatan otonom nedenlerle tahmin edildi oysa ne başarıya olan ihtiyaç ne de başarısızlık korkusu performans yaklaşımı ya da içsel kaçınım hedefinin altında yatan otonom nedenlerle tahmin edilemedi. Bunun yanında öğrenciler değer edinirken kendi ilgilerini izlediler, öğrenciler kendilerini geliştirmek için belirli bir görevde daha az olası hedef edinmişlerdir. Bu sonuçlarda, yönergeler ve bunları eğitim için uygulamalar yönünden tartışılmasının yanı sıra öğretmen eğitimine ilişkin önerilerde tartışılmıştır.
Erken dönem yaşantılar, aleksitimi ve bedenselleştirme arasındaki ilişkiler: Şema terapi modeli çerçevesinde bir inceleme

Çalışmada algılanan ebeveynlik biçimleri, erken dönem uyumsuz şemalar, aleksitimi ve bedenselleştirme arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Bu bağlamda mevcut araştırmada algılanan ebeveynlik biçimleri ile aleksitimi ve bedenselleştirme arasındaki ilişkide erken dönem uyumsuz şema alanlarının aracı rolü değerlendirilmiştir. İstatistiksel analizler klinik olmayan örneklemde çeşitli yaş ve meslek gruplarına mensup 422 gönüllü katılımcıdan edinilen veriler üzerinden gerçekleştirilmiştir. Veri toplama araçları olarak Young Ebeveynlik Ölçeği, Young Şema Ölçeği Kısa Form 3 (YŞÖ-KF3), Belirti Yorumlama Ölçeği ve Toronto Aleksitimi Ölçeği 20 (TAÖ-20) kullanılmıştır. Erken dönem uyumsuz şema alanlarının aracı rolünün değerlendirilmesi amacıyla Paralel Çoklu Aracı Değişken Analizi yürütülmüştür. Elde edilen bulgulara göre eğitim düzeyi ve gelir düzeyi düşük bireylerin aleksitimiye; yaşı küçük, bedenselleştirmeye daha yatkın oldukları bulunmuştur. Yanı sıra kadınların bedenselleştirmeye erkeklerden daha eğilimli oldukları gözlemlenmiştir. Algılanan ebeveynlik biçimlerinin aleksitimiyi yordamasında zedelenmiş otonomi ve kopukluk erken dönem uyumsuz şema alanlarının aracı rol oynadığı görülmüştür. Ayrıca algılanan ebeveynlik biçimlerinin bedenselleştirmeyi yordamasında da zedelenmiş otonomi ve yüksek standartlar şema alanlarının aracı rol oynadığı bulunmuştur. Ek olarak, aleksitimi ile bedenselleştirme arasındaki ilişkiler değerlendirilmiş; edinilen bulgular bedenselleştirmenin, aleksitiminin baş etme biçimi olarak da ortaya çıkabileceği şeklinde yorumlanmıştır.
Madde kullanım bozukluğu olan ergenlerin ve ebeveynlerinin, geniş otizm fenotipi ve aleksitimik özelliklerinin incelenmesi

MADDE KULLANIM BOZUKLUĞU OLAN ERGENLERİN VE EBEVEYNLERİNİN, GENİŞ OTİZM FENOTİPİ VE ALEKSİTİMİK ÖZELLİKLERİNİN İNCELENMESİ Bu çalışmanın amacı, Madde Kullanım Bozukluğu tanısı almış 12-18 yaş arası ergenler ile ailelerinde geniş otizm spekturumu ve aleksitimik özelliklerinin incelenmesidir. Bu araştırmanın örneklemini ise Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Ergen ve Madde Bağımlılığı Kliniğine başvuran Madde Kullanım Bozukluğu tanısı almış 12-18 yaş arası 0 ergen ve 50 ebeveynlerinden oluşmaktadır. Kontrol grubu da yaş cinsiyet olarak eşleştirilmiş sağlıklı ergen ve ebeveynlerinden oluşmaktadır. Katılımcılara Kişisel Bilgi Formu, Otizm-Spectrum Anketi, Toronto Aleksitimi Ölçeği ve Duygu Düzenlemede Güçlükler Ölçeği uygulanmış ve elde edilen veriler SPSS for Windows 21.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma Madde Kullanım Bozukluğu tanısı almış 12-18 yaş arası ergenler ve ailelerinde kontrol gruplarına oranla Otizm-Spectrum Anketi, Toronto Aleksitimi Ölçeği ve Duygu Düzenlemede Güçlükler Ölçeğinden alınan puanlar anlamlı bir şekilde yüksek saptanmıştır. Bu ölçeklerden alınan sonuçlar birlikte değerlendirildiğinde duyguları tanımada güçlük düzeylerinin daha yüksek olan grubun aleksitimi puanları da yüksektir. Aleksitimi puanı yüksek olan grubun otistik davranışlarının daha fazla olduğu saptanmıştır. Araştırma dahilinde elde edilen bulgular ışığında gerekli öneriler ve sonuçlar detaylı bir şekilde yapılmıştır.