turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Intergenerational mobility in education in Turkey

Her ne kadar Anayasanın 42. Maddesi 'Kimse, eğitim ve öğrenim hakkından yoksun bırakılamaz.' hükmetse de, bireylerin eğitim seviyeleri arasında büyük farklılıklar vardır. Ek olarak, merkezi ve eşitlikçi eğitim sistemi eğitimin maliyetini yoksul aileler için düşürüp nesiller arası hareketliliği kolaylaştırmasına rağmen Türkiye'de, bireylerin eğitim seviyeleri, ailelerinin sosyo-ekonomik durumuyla ilişkilidir. Bu tezde biz bireylerin eğitim seviyeleriyle babalarının eğitim seviyeleri arasındaki ilişki seviyesini ölçmeyi amaçladık. Bu analizde Markov zinciri modelini, geçişlilik olasılığından elde edilen indeksleri, en küçük kareler metodunu ve sıralı logit tahmin yöntemlerini kullandık. Cinsiyetler, yaş grupları, etnik kimlikler ve dindarlık seviyeleri için ayrı ayrı sıralı logit tahminleri yapılmıştır. Elde edilen sonuçlar, Türkiye'nin nesiller arası hareketliliğinin İtalya ve Amerikadan daha düşük olduğunu ortaya koymaktadır. Gruplar arası karşılaştırmalarımızda kadın bireylerin erkek bireylere göre daha az hareketli ve yüksek eğitim alma olasılıklarının daha düşük olduğu ortaya çıkmıştır. Daha yaşlı bireylerin daha az hareketli olduğu ve genç bireylerin yüksek eğitim alma olasılıklarının daha yüksek olduğunu bulunmuştur. Ek olarak Kürt bireylerin Türk bireylere göre daha az hareketli olduğu ve düşük eğitim seviyesinde kalma ihtimallerinin daha yüksek olduğu gösterilmiştir. Bireylerin dindarlık seviyeleri göz önünde bulundurulduğunda, daha dindar olan bireylerin nesiller arası hareketliliğinin ve ileri eğitim alma ihtimallerinin daha düşük olduğunu gözlenmiştir. Öte taraftan, dindar bireyler arasındaki kadınların daha az hareketli ve az eğitim alma olasılıklarının daha yüksek olduğunu saptanmıştır.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi kararları örnekleriyle ayrımcılık yasağı

İnsan Hakları Hukuku için çok önemli ilkelerden biri olan ayrımcılık yasağına uygulamada mahkemelerin içtihatlara dayalı bir yorum getirdiği dikkati çekmektedir. Bu durum, hukuk uygulayıcılarının hayatın değişen koşullarına uyum sağlama ve karşılaştıkları sorunlara çözüm bulmayı amaçlamalarından kaynaklanmaktadır. Ancak hayatın olağan akışı içerisinde, ayrımcılık konularının ve bireylerin bu konudaki duyarlılıklarının artması sebebiyle, yürürlükteki var olan hukuk kurallarının toplumun çekirdeğini oluşturan bireyi ayrımcılıktan ne ölçüde koruyabildiği hususu tartışmaya açıktır. Bilindiği üzere Türkiye, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne aleyhine en çok başvuru yapılan ülkelerdendir. Bu araştırmada, öncelikle eşitlik ilkesi ile ayrımcılık yasağı arasındaki ilişkiye odaklanılacak ve AİHM'nin ayrımcılık yasağını nasıl yorumladığı üzerinde durulacaktır. Türk Anayasa Hukuku'nda ayrımcılık yasağının düzenleniş biçimi ile Anayasa Mahkemesi'nin bu konudaki yaklaşımı üzerinde durulacak ve Anayasa Mahkemesi'nin verdiği güncel kararların AİHM kararları ile hangi ölçüde benzer nitelikte olduğu tartışılacaktır. Çalışmanın amacı, AİHM ve Anayasa Mahkemesi kararlarında ayrımcılık yasağının nasıl yorumlandığının sentezini yapmak ve ayrımcılık yasağını daha etkin hale getirecek ve bireyin ayrımcı muamelelerden korunmasını sağlayacak yapılan yasal düzenlemelere işlerlik kazandırmaktır.
Siyasi partilerin Anayasa Mahkemesi tarafından kapatılması

Tural Hakan, Siyasi Partilerin Anayasa Mahkemesi Tarafından Kapatılması, Yüksek Lisans Tezi, Danışman : Doç. Dr. Merih ÖDEN, IX-182 sayfa. Siyasi partiler, çağdaş siyasi sistemlerin vazgeçilmez unsurlarıdır. Siyasi partilerin taşıdıkları önem, onların çağdaş demokrasilerde yerine getirdikleri işlevlerden kaynaklanmaktadır. Siyasi partilerin önemine ve çağdaş siyasi sistemlerin vazgeçilmez unsurları olarak kabul edilmelerine rağmen, özgürlükçü demokratik düzenin kurallarını ihlal eden ve onu ortadan kaldırmaya yönelen siyasi partilerin varlığı da bir gerçektir. Bu tür siyasi partilere karşı hukuk düzeni içinde bir takım önlemler alınması zorunludur. Bu çalışmada, özgürlükçü demokratik düzene karşı amaç ve faaliyetlere sahip olan siyasi partilere karşı kabul edilen en ağır yaptırım olan 'Siyasi Partilerin kapatılması', Türk Hukuku'ndaki düzenlemeler açısından incelenmiştir. Çalışma iki bölümden oluşmuştur. Birinci Bölüm'de, siyasi partilerle ilgili bir çerçeve oluşturulmuştur. Bu Bölüm'de, siyasi parti kavramı tanımlanmış ve siyasi partilerin tarihsel gelişimi ve hukuksal rejimi incelenmiştir. İkinci Bölüm'de, kapatma davası incelenmiştir. Bu Bölüm'de, Anayasa'daki ve Siyasi Partiler Kanunu'ndaki yasaklar ve kapatma sebepleri, kapatma davasında uygulanan usul, Anayasa Mahkemesi'nin kapatma davalarında verdiği kararlar ve kapatma kararının sonuçları incelenmiştir. 181
Bulanık doğrusal programlama ve yerel yönetimlerde bir bulanık hedef programlama uygulaması

Her sistem kendi bünyesi için en iyi sonucu hedefler. Belirsizlikler ve çeşitli kısıtlar altında bu hedefi gerçekleştirmeye çalışır. Belediyeler de belirli kısıtlar altında hedeflediği vergi gelirlerini toplamak isterler. Bu çalışmada İskenderun Belediyesi'ndeki vergi gelirlerinde hedeflenen değerlerdeki bulanıklık nedeniyle oluşacak sonuçlar bir üyelik derecesiyle açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmadaki modellemede Çok Amaçlı Karar Verme alanı içine giren Bulanık Hedef Programlama kullanılmıştır. Problemdeki kısıtların değişmesi durumundaki sonuçlar incelenerek hedef değerler ile ilgili öneri ve yorumlar yapılmıştır.
Afganistan'da kamu yönetimi

Bu çalışma, Afganistan'ın kamu yönetim sistemi hakkında olup, tez kapsamında özellikle devlet teşkilatı yapılanması ile yerel yönetimlerin işleyiş sorunları incelenmiştir. Afganistan yıllardır iç savaşın içerisinde olması nedeniyle, uygun yönetim sistemi ve kamu hizmeti yönünden sorunlar yaşamaktadır. Bu nedenle, öncelikle Afganistan'da bir bürokratik sistem oluşturulması gerekmektedir. Uygun ve işleyen bir yerel yönetim sisteminin oluşturulması, güçlü merkezi bir hükümetin sorunlarını azaltacak ve insanların sosyo-ekonomik yönden gelişmelerine ve yönetime katılımcı faaliyetlerde bulunmalarına yardımcı olabilecektir. Afganistan'ın, Bonn Anlaşması'nı imzalaması sonrasında, yerel yönetimlerini geliştirmeye ve güçlendirmeye başladığını söyleyebiliriz. Afganistan önemli jeopolitik konumundan dolayı yabancı hükümetler tarafından defalarca işgale uğramış ve yüzyıllar boyunca bu coğrafya, hep güçlü ülkelerin istila ve işgaline sahne olmuştur. 18. yüzyılda Büyük Britanya, 19. yüzyılda Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği ve en son 20. yüzyılda Amerika Birleşik Devletleri askeri müdahalelerde bulunmuştur. 11 Eylül saldırısı sonrası, ABD terörü bitirme, istikrarı sağlama ve ekonomik kalkınma politikalarıyla, Afganistan'a askeri müdahelede bulunmuştur. Taliban rejiminin bölgeden çekilmesinden sonra, Afganistan devleti ABD ve NATO müttefikleri tarafından yeniden yapılandırılmıştır. Bu çalışmada, Afganistan devlet yapısının yeniden kurulması, yerel ve yerinden yönetimlerin işleyişinin bu yeni oluşumla nasıl şekillendiği incelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde Afganistan'ın tarihsel gelişimi ve sosyo-ekonomik yapısı ele alınmış, ikinci bölümde modern bir devletin kamu yönetimi yapısı, Afganistan yönetim yapısının olası eksiklikleri ve Türkiye ile Afganistan idari yapılarının örneklerle karşılaştırılmasıdetaylandırılmıştır. Üçüncü bölümde, Afganistan'ın yeniden yapılandırılma girişimleri ve Afganistan kamu yönetimi için yeni bir örgütlenme modeli önerisi ele alınmıştır. Dördüncü bölümde ise sonuç ve öneriler yer almaktadır.
Polisin insan hakları eğitimi ve bir model önerisi

Bir toplumun temel ihtiyaçlarına bakıldıgı zaman güvenlik, saglık ve egitim ihtiyacı basta gelen ihtiyaçlar arasındadır. Güvenlik ihtiyacı ise bütün bu ihtiyaçların arasında birincil sırayı alabilecek en temel ihtiyaç ve de haktır. Dolayısıyla güvenlik ihtiyacı insanın kendisi dısındaolusabilecek olan tehlikelere karsı ortaya çıkacagından baskalarıncasaglanması gerekmektedir. Nitekim modern toplumlarda da bu görevgüvenlik kuvvetlerine daha özelde de polislere verilmistir. Arastırmada ele alınan konulara bakıldıgı zaman insanların en temel ihtiyaçlarından birisi olan güvenlik ihtiyacının ne ölçüde kimler tarafından saglanması gerektigi ve bu konuda alınan egitimleyapılabilecek olan iyilestirmeler ve genel durum hakkında bilgiler yer alacaktır. Güvenlik kuvvetlerinin insanların güvenlik ihtiyacının karsılanması konusunda göstermis oldukları hassasiyet ve almısoldukları egitimle gelmis oldukları son durum ile karsılasılan sorunlara yönelik olarak bir degerlendirilme yapılmıstır. Polisin egitimi ve insan hakları konusunda bu zamana kadaryapılmıs birçok çalısma bulunmasına ragmen ortaya net bulgularlasomut öneriler koyabilmek mümkün olmamıstır. Ancak; ne var ki yapılan her çalısmanın polisin gerek mesleki konularda almıs olduğuegitimler bakımından gerekse de insan haklarının daha iyi anlasılabilmesi konusunda son derece faydalı olduğu görülmektedir.2Nitekim Avrupa Birliği uyum yasaları çerçevesinde gerçeklestirilenyasa degisiklikleri basta olmak üzere insanlarımızın kendi haklarının neler olduğunu bilmeleri polisin insan hakları konusunda daha hassasdavranmasını sağlam ıstır
Türkiye'de korunan alan olarak milli parkların yönetimi: Orman ve Su İşleri 4. Bölge Müdürlüğü örneği

Türkiye'de bulunan korunan alanların idari yapılanması ve organizasyonunda aksaklık ve hataların olduğu bilinen bir gerçektir. Ülkemizde bulunan korunan alanlar; ilgili idari yapının dağınıklığı, korunan alanlara özgü mevzuatın karmaşıklığı ve bu mevzuatta söz sahibi kurumların çokluğundan kaynaklı sıkıntılardan dolayı olumsuz etkilenmektedir. Bu açıdan hareket edilerek, bu çalışma kapsamında başlıca amaçlar, Orman ve Su İşleri 4. Bölge Müdürlüğü'nün sorumluluğundaki Milli Park Müdürlüklerinin kaynak değerleri ve idari yapılanması incelenerek, bu alanlarda var olan idari sorunların tespitini yapmak ve çözüm önerilerini geliştirmek olarak belirlenmiştir. Bununla birlikte; bu araştırma kapsamında bulunan milli parkların kaynak değerleri karşılaştırılarak, bu alanlarda yapılan aktivitelerin tespiti ile mevcut değerlerin etkin korunması için idari yapılanmanın önemi de ortaya çıkarılmıştır. Ayrıca, bu çalışma ile Milli Park Müdürlükleri yapılanmasının olumlu yönleri ve eksik yanları ile milli parktaki tehditler incelenmiştir. Sonuç olarak, ülkemizdeki tüm korunan alanlar için faydalı olabilecek idari yapılanmaya dikkat çekmeye ve ideal idari yapılanma şekli ortaya koymaya çalışılmıştır. Çalışma kapsamında Milli Park Müdürlüklerinin yönetim şemasını belirlemek amacı ile araştırma yöntemi olarak hipotezli sınama-akıl yürütme ve alan çalışmasında yöneticilerle yapılan mülakatların sonucuna ilişkin karşılaştırma yapılması yoluna gidilmiştir. Sonuçta, Orman ve Su İşleri 4. Bölge Müdürlüğü'nün sorumluluğundaki Milli Park Müdürlüklerinin idari yapılanmasının geliştirilmesine yönelik tespit edilen sorunların çözümüne yönelik öneriler getirilmiştir.
Rusya'da 1905-1920 yılları arasında tarihsel dönüşüm süreci ve siyasal tartışmalar

Bu çalışmanın amacı, Rus Devriminin hangi tarihsel ve düşünsel koşullar içinde oluştuğunu, bu koşullarda meydana gelen değişikliklerin Lenin'in teorik dünyasına nasıl yansıdığını ve devrim stratejisini belirlerken ne tür etkilerde bulunduğunu anlamaya ve göstermeye yöneliktir. Rusya'da devrimci dönüşüm sorunsalına Lenin açısından bakıldığında sosyalizmin gerçekleşmesi için bir devrime ihtiyaç vardır. Ancak, Rusya'nın kendine özgü koşulları göz önünde bulundurulduğunda, işçi sınıfının 'bilinçlendirilmesi' gerekliliği ön plana çıkar. Lenin, bu noktadan sonra kitlelerin bilinçlendirilmesinin merkezi esaslara dayalı örgütlenmiş disiplinli bir parti aracılığıyla aşılabileceğini iddia eder. Klasik Batı kapitalizminin gelişimine bakıldığında burjuva devrimleri diye adlandırılan tarihsel dönüşüm süreçlerinin burjuvazinin önderliğinde farklı sosyal katmanlarla kurulan ittifaklar öncülüğünde gerçekleştirildiği görülecektir. Rus burjuvazisinin güçlü olmayışı burjuva devrimini güçleştiren temel faktörlerden biridir. Bu noktadan sonra Lenin, kapitalizmin görece geliştiği ve güçlü burjuvazinin olmadığı ülkelerde işçi-köylü ittifakı temelinde burjuva demokratik devriminin gerçekleştirebileceği iddiasında bulunur. 1917 Devrimi sonrasında devletin, sınıfsız toplum idealinin gerçekleştirilmesi yönünde bazı ekonomik düzenlemelerin yapılabilmesi için, varlığını proletarya diktatörlüğü adı altında bir süre daha devam etmesi gerekliliği anlayışını ortaya atar. Ayrıca Lenin, kapitalizmin farklı bir aşamasında -emperyalist aşamada- işçi sınıfının sosyalist devrim stratejisinin değişebileceği öngörüsünde bulunur.
Toplam kalite yönetiminde liderlik ve konu ile ilgili bir uygulama

T. W. Taylor tarafından temelleri oluşturulan bilimsel yönetim modellerinden günümüze kadar birçok yönetim teorisi öne sürülmüş ve yönetim teorilerinin olumlu-olumsuz yönleri belirlenmeye çalışılmıştır. Günümüzde Toplam Kalite Yönetimi adından da en çok söz ettiren yönetim modeli olarak karşımıza çıkmaktadır. Küreselleşmenin etkileriyle rekabetin acımasız olduğu pazarlarda T. K. Y. en az maliyetle en fazla kaliteyi müşteriye sunar. T. K. Y.' nin temel amacı sürekli gelişmedir. Sıfır hata ile en yüksek kaliteli ve maliyeti düşük üretim / hizmet amaçlayan T. K. Y. felsefesinde, işletme hiyerarşisinin en üst kademesinden, en alt kademesine kadar tüm bölüm çalışanlarının katılımı ve işbirliğiyle, kendilerini, dağıtım kanallarını, tedarikçi işletmeleri ve müşterileri etkileyen bütün faaliyet ve kararların amaçlanan kalite düzeyine erişmesi olarak algılanabilir. Eğitim için kaynak ayrılması, takım çalışması, tam katılmam sağlanması, işletmede kalite kültürünün oluşması ve sürekli gelişme ortamının sağlanması ancak işletme yönetiminin ısrarlı liderüği ve değişimin gereğine inanarak kaliteye kendini adamasıyla gerçekleşebilir. Uzun süre liderüğe olan ilginin azlığı, insan ilişkilerinde otokratik liderlik tipine uygundu ve bu da yönetici ile liderin aynı kişi olamaması sonucunu doğuruyordu. İnsanlar sadece verilen işleri yerine getiriyorlar ve sonuç olarak daIV çalışanlar kabiliyetlerinin çok azmi kullanabiliyorlardı. Bunun sonucu da rekabet ortamında yok olmaktı. Günümüz işletmeleri T. K. Y.' nin en önemli özelliklerinden birisi olan insan gücü potansiyelinden, zekasından, hayal gücünden, yetenek ve bilgilerinden yararlanmayı ve uzun dönemde kabul görecek liderlik tarzlarım ister. Liderlik T. K. Y.' nin ileriye doğru giden ve kendini sürekli geliştiren kalite yolculuğunun itici gücüdür. Liderlik, kalite performansı ve kalite, müşteri hizmetinden oluşan değişim ve gücü veren motordur ve bu motor her aşamada sürekli model değiştirmeli ve kendini geliştirmelidir. Bu tez çalışması, yöneticilerin liderlik yapması gerektiği, bu görevleri yerine getirirken hangi hususlara dikkat etmelerinin uygun olacağı ve uygulayacakları liderlik anlayışları ile bu anlayışların rolleri üzerinde durulmuştur. Bu amaçla önce klasik liderlik ve lider davranışlarının analizi yapılmış, sonra kalite ve T. K. Y. kavramı üzerinde durularak, T. K. Y. felsefesinin faydaları gibi temel unsurlar incelenmiştir. Üçüncü olarak başarılı bir uygulama için gereken T. K. Y. unsurları incelenmiş ve bu süreçte gereken temel adımlar ve prensipler ortaya konmuş, son olarak da bütün bu bilgilerin ışığında T. K. Y. felsefesinde gerekli olan liderlik prensipleri incelenmiştir. T. K. Y. anlayışında liderlik, durağı belli olmayan ileriye doğru sonsuz bir yolculuğa çıkmaktır. Bu yolculuk esnasında, işletmenin kültürü değiştikçe liderlik biçimi de değişir.
Avrupa Birliği bölgesel politikası: Macaristan ve Türkiye uygulamaları

Avrupa Birliği Bölgesel Politikası, sosyoekonomik anlamda Birlik içinde ve aday ülkelerdeki bölgeler arası gelişmişlik farklarını azaltmayı hedeflerken; bu politikanın başarılı bir şekilde yürütülebilmesi ve etkili olabilmesi adına devletlerin idari kapasitelerini yükseltecek Avrupa Birliği yönetsel ilkelerinin ulusal kamu yönetimi sistemlerine girmesi öngörülmektedir. Bütün Avrupa Birliği müktesebatının üstlenilmesi sürecinde de geçerli olan yönetsel ilkelerden özellikle adem-i merkeziyetçi anlayışı yansıtan hizmette yerellik/yerindenlik ilkesi öne çıkmaktadır. AB Bölgesel Politikası çerçevesinde bölgesel kalkınmada yönetişim ve çok düzlemli yönetişim mekanizmalarının kurulmasıyla; klasik yönetimde merkezin yaptığı planlama ve uygulama süreçlerine, yerel/bölgesel aktörlerin daha fazla yetkiyle hatta ulus üstü yapılarla beraber katılması söz konusu olmaktadır. AB Bölgesel Politikası'na uyum sürecine Macaristan 1990'lı yılların başından itibaren, Türkiye ise 2000'li yılların başında dahil olmuştur. Her iki ülke açısından da; özellikle üniter devlet yapısı ve merkeziyetçi yönetim anlayışı dikkate alındığında, idari anlamda köklü değişimin söz konusu olması beklenmektedir. Benzer kamu yönetimi sistemi ve anlayışına sahip Macaristan'ın Türkiye'den önce bu sürece başlamış olması ve özellikle idari anlamda elde ettiği tecrübelerin Türkiye açısından önemli ve yol gösterici bir nitelikte olduğu düşünülmektedir. Bundan dolayı, bu tez çalışmasında Macaristan'ın Avrupa Birliği Bölgesel Politikası uygulamaları ve Türkiye'nin bu politikaya uyumda geldiği nokta açısından karşılaştırmalı bir yöntemle teorik değerlendirmelerde bulunulmuştur. Bu tezde ilk olarak, AB Bölgesel Politikası'nın ana hatları, daha sonra tarihsel bir perspektifle Macaristan ve Türkiye'de ekonomi, bölgesel eşitsizlikler ve yönetim anlayışı ele alınarak; bu politikaya hazırlık ve uygulama süreçleri değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bu çalışmayla ortaya çıkan sonuçların; konunun daha iyi anlaşılması ve Türkiye'nin AB Bölgesel Politika süreci konusunda yapılacak çalışmalara da katkı sağlaması amaçlanmaktadır.
Toplumsal dönüşümlere biyopolitik çerçeveden bakmak: Erken Cumhuriyet Dönemi ve 2000'ler sonrası Türkiye

Cumhuriyet'in kurulmasıyla başlayan dönem Türkiye için başta sosyal alan olmak üzere birçok farklı düzlemde inkılap anlamına gelmekteydi. Yapılan siyasi devrimin sürdürülebilirliği toplumsal boyutun evrimi ile sağlanmak istenmiş ve makbul görülen yeni insan tipinin yaratılması hedeflenmiştir. Çoğunlukla kapatma kurumları ve disipliner iktidar mekanizmalarıyla gerçekleştirilmek istenen bu hedef dönemin normlarına uygun vatandaşlar yetiştirmek olmuştur. Bu normlar sosyal devlet anlayışı ile iç içe geçmişş durumdadırlar ve toplumsal bir normalleşme sürecini körüklemektedirler. Benzer bir durum, 2000'li yıllara gelindiğinde bu kez neo-liberalizmin sunduğu normlar ile gelen reformların yine yeni bir insan tipi yaratma hedefi olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu kez boş zamanın düzenlenmesine ve özgürlük söylemlerine odaklanılması ile girişimci ve tüketici kimliklerine sahip bir insan tipinin yaratımı gözlemlenmektedir. Siyasetin söylemlerinde ekseriyetle karşılaştırılan bu iki dönem yüzeyde oldukça benzer görünmelerine rağmen paralellikleri kadar farklılıkları da bulunmaktadır. Çalışma bunları detaylı biçimde incelemekte ve iki uzun süreli iktidar dönemini ve doğurdukları insan tiplerini biyopolitika kuramı üzerinden açıklamayı ve uzun süreli iktidar dönemlerinin toplumsal dönüşümler üzerindeki etkilerini belirlemeyi hedeflemektedir. Bu doğrultuda nitel araştırma yöntemlerinden faydalanılmış, doküman taraması ile veri analizi yapılmış ve kültürel analiz ile edinilen bilgiler yorumlanmıştır.
Corruption, democracy, and growth: An empirical analysis

Genel kanı yolsuzluğun ekonomik kalkınma ve demokratik yönetim üzerinde olumsuz bir etkiye sahip olduğu yönündedir. Mevcut çalışma yolsuzluk, ekonomik kalkınma ve demokrasi arasındaki ilişkiyi tekrardan ele alarak şu soruları sormaktadır: Yolsuzluğun bir ülkenin ekonomik kalkınması üzerindeki etkisi nedir? Yolsuzluğun bir ülkenin demokrasisi üzerinde ne tür bir etkisi vardır? Ne tür demokratik kurumsal mekanizmalar yolsuzluğu sınırlandırıcı bir etkiye sahip olabilir? Uluslararası Şeffaflık Derneği'ne ait 'Yolsuzluk Algı Endeksi' ve 'Demokrasi Çeşitleri' veri setlerinden faydalanarak, mevcut çalışmada 1995- 2015 yılları arasında 170 ülke için yolsuzluk, demokrasi ve ekonomik kalkınma arasındaki ilişkiye yönelik nicel bir analiz sunmaktayım. Çalışmadan elde edilen bulgular göstermektedir ki yolsuzluğun ekonomik kalkınma üzerinde negatif bir etkisi bulunmazken, orta-gelir düzeyindeki ülkelerde demokrasi üzerinde negatif bir etkiye sahiptir. Ayrıca bu çalışmada, yüksek mahkeme bağımsızlığı ve şeffaf yasa yapım süreci ve bu yasaların öngörülebilir uygulanması yolsuzluğu en çok sınırlandıran iki farklı demokratik kurumsal özellik olarak ön plana çıkmaktadırlar.
Sokak çocuğu olgusu ve Türkiye'de uygulanan hizmet modeli

Sokak çocuğu olgusu, 90'lı yıllarda dünya çapında yaygınlaşmasıyla, birçok akademik çalışmaya konu olmuştur. Refah devletin çöküşü ve uygulanan yanlış ekonomik politikalar tüm dünyada yoksulluğa neden oldu. Bu tezde, diğer birçok çalışmalarda olduğu gibi sokak çocuğu olgusunu bu çerçevede ele aldık. Çocukluk kavramının tarihsel gelişimi ve koruma politikalarını göz önüne alarak, sokak çocuğu olgusunu yurttaşlık, kentleşme, dışlanma, sosyal izolasyon, sosyal politika ve haklar ekseninde tartışmaya çalıştık. Ancak amacımız, şu an Türkiye ve dünyada uygulanan modellerikarşılaştırarak, yeni bir hizmet modeli sunmak değil, sokak çocuğu olgusunu, ortaya çıkış koşullarında kavramsal olarak yeniden gözden geçirmeye çalışmaktır
Siyasal davranış üzerine bir karşılaştırma: Bayburt örneği

Birey, hayatın her alanında kendine özgü davranışlar sergilemektedir. Bu davranışların siyasi alandaki görünürlüğü ise 'siyasal davranış' olarak tanımlanmaktadır. Siyasal davranış, en basit ifadesiyle bireyin siyasi alanda ortaya koyduğu tutum ve faaliyetler bütünüdür. Bireyin, toplumsal bir kurum olan siyasete karşı sergilediği basit bir beğeniden ileri düzeydeki katılıma kadar her şey bu çerçevede ele alınmaktadır. Birey, bu davranışları sergilerken kişisel faktörlerden ekonomik faktörlere, iletişim faktörlerinden sosyo-kültürel faktörlere kadar birçok unsurun etkisi altındadır. Göç ise, ortaya çıkardığı yeni siyasal kültürle birlikte siyasal davranışların şekillenmesinde önemli rol oynamaktadır. Göç, çeşitli nedenlerle ortaya çıkan ve insanoğlunun tarihten bugüne elde ettiği tecrübeler arasında yer alan sosyolojik bir olgudur. Göçle birlikte yeni yaşam alanları, hayata karşı yeni bakış açılarını ortaya çıkarmaktadır. Bireyin siyasal davranışlarının oluşmasında göç sonrası ortaya çıkan bu yeni bakış açılarının etkisi bulunmaktadır. Dolayısıyla, siyaset bilimi literatüründe göç ve siyasal davranışların ilişkisini ele alan çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır. 'Siyasal Davranış Üzerine Bir Karşılaştırma: Bayburt Örneği' adlı çalışma bu ilişkiyi ortaya koymaktadır. Bu çalışmada göç üzerinden bir siyasal davranış karşılaştırması yapılarak ortaya çıkan sonuçların tartışılması hedeflenmiştir. Çalışmada, göç ve siyasal davranış arasındaki ilişki tüm boyutlarıyla ele alınmış ve göçün siyasal davranışlar üzerinde etkisinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır.