turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
5-18 yaş arası bedensel ve zihinsel engelli çocukların annelerinin depresyon ve kaygı düzeylerinin yaşam kalitesi üzerindeki etkisi

Bu çalışmanın amacı; bedensel ve orta düzey zihinsel engelli olup 5-18 yaş arası Serebral Palsi teşhisi konmuş olan çocukların annelerinin depresyon ve kaygı oranlarının yaşam kalitesi üzerine etkisinin araştırılmasıdır. İlişkisel tarama modeli olan bu çalışmaya İstanbul il sınırlarında rastgele yöntemle seçilmiş Serebral Palsi ve orta düzey zihinsel gelişme geriliği teşhisi konmuş 81 çocuğun annesine Beck Depresyon Envanteri, Hamilton Anksiyete Değerlendirme Ölçeği ve Whoqol-Bref tr Yaşam Kalitesi ölçeği uygulanmıştır. Bireylerin orta düzeyde depresif belirtilere ve majör anksiyeteye sahip olduğu görülmüştür (p>0.05). Bireylerin yaşam kalitesi alt ölçeklerinden en çok sosyal alan alt ölçeği skorlarının yüksek olduğu görülmüştür (p>0.05). Depresyon ölçeğinden alınan puanlar ile bireylerin anksiyete ölçeğinden aldıkları puanlar arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bireylerin depresyon ölçeğinden aldıkları puan arttıkça anksiyete ölçeğinden alınan puan da artmaktadır (p>0.05). Bireylerin yaşam kalitesi alt ölçeklerinden alınan puanlar ile bireylerin beck depresyon ve anksiyete ölçeğinden aldıkları puanlar arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. (p>0.05). Depresyon ve anksiyete arttıkça yaşam kalitesi düşmektedir. Sonuç olarak; Serebral Palsi teşhisi konmuş olan çocukların annelerinin depresyon ve kaygı oranlarının yüksek olduğu ve bu oranların yaşam kalitesi üzerine olumsuz etkisinin olduğu saptanmıştır.
Üniversite öğrencilerinde bağlanma stilleri ile sürekli öfke ve öfke ifade tarzları arasındaki ilişkide aleksitiminin aracı rolü

Bu araştırmada; üniversite öğrencilerinde bağlanma stilleri ile sürekli öfke ve öfke ifade tarzları arasındaki ilişkide aleksitiminin aracı rolü incelenmiştir. Örneklem grubunu 2016- 2017 yıllarında İstanbul Kültür Üniversitesi Sanatla Tasarım Fakültesi İletişim Sanatları Bölümü'nde öğrenim gören 197 katılımcı oluşturmaktadır. Demografik Bilgi Formu, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri, Toronto Aleksitimi Ölçeği (TAÖ-20) ve Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarzları Ölçeği katılımcılara sınıf ortamında gruplar halinde uygulanmıştır. Araştırma soruları çerçevesinde elde edilen bulgular değişkenlerin birbirleriyle ilişkili olduğunu ortaya koymaktadır. Sürekli öfke ve öfke ifade tarzlarını yordayan değişkenleri belirlemek amacıyla yapılan regresyon analiziyle, duyguları tanımada güçlük ve güvenli bağlanmanın sürekli öfkeyi yordadığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca duyguları tanımada güçlüğün kontrol altına alınmış öfkeyi ve dışa vurulan öfkeyi yordadığı görülmüştür. Kaçıngan bağlanma ve duyguları tanımada güçlüğün içe dönük öfkeyi yordadığı tespit edilmiştir. Bağlanma stilleri ve sürekli öfke ve öfke ifade tarzları arasındaki ilişkide aleksitiminin aracı rolünü değerlendirmek için gerçekleştirilen aracı değişken analizi, kaygılı bağlanma ve içe dönük öfke arasında aleksitiminin alt boyutu olan duyguları tanımada güçlüğün kısmi aracı etkisi olduğunu göstermiştir. Çalışma, normal kabul edilen popülasyonda da görülme olasılığı yüksek ve ülkemizde oldukça az çalışmaya konu olan aleksitimi kavramına odaklanmıştır. Çalışmanın, aleksitiminin temellerini ve kişilerarası ilişkilerdeki görüngülerini ortaya koyması açısından uzmanlara yarar sağlayacak bilgiler içerdiği düşünülmektedir. Araştırmadan elde edilen bir diğer bulgu kadınların sürekli, içe ve dışa yönelik öfkelerinin erkeklerden daha yüksek olduğu yönündedir. Bu bulgu araştırmamızda toplumsal cinsiyet yönünden tartışılmaktadır. Araştırmada elde edilen bulgular yerli ve yabancı literatürler ile desteklenmiştir. Araştırmanın sınırlılıkları ve gelecek çalışmalar için öneriler belirtilmiştir.
İnternet, online oyun ve bağımlılık

İnsanoğlu yaşadığı zaman dilimi içerisinde geçirdiği yenilikler sayesinde değişimlere uğramaktadır. Özellikle başat faktör olarak hayatımızın her alanına dahil ettiğimiz 'internetin' bu değişimde payı büyüktür. İnternet sayesinde kullanıcılar sohbet, oyun, haberleşme ve alışveriş gibi hizmetlere kolaylıkla ulaşabilmektedir. Ancak getirdiği bu kolaylıkların yanı sıra internettin aşırı kullanımı sonucundan bağımlılık gibi bir takım sorunlarında ortaya çıkmasına neden olmaktadır. Özellikle internet bağımlılığının ortaya çıkmasında önemli rol oynayan online oyun bağımlılığı da söz konusu sorunların başında gelmektedir. Bu çalışmada da 2015- 2016 eğitim öğretim döneminde eğitim gören ortaöğretim öğrencilerinin online oyun bağımlılığı araştırılmaktadır. İstanbul'daki Fatih, Bayrampaşa, Bakırköy ilçelerindeki imam hatip, meslek lisesi, anadolu lisesi ve özel liselerde öğrenimini sürdüren 840 öğrenciye yönelik niceliksel alan araştırması ve anket tekniği kullanılmıştır. Çalışmada Young'un (1998) bağımlılık ölçeğinin online oyunlara uyarlanmasıyla hazırlanan anket, amaçlı örneklem yoluyla bazı bulgular elde edilmiştir. Bu bulgulara göre, katılımcıların yüzde 1 .8'i online oyun bağımlılığı belirtisi gösterirken yüzde 36 .7'si ise bağımlılık riski taşımaktadır. Araştırmada katılımcıların 5'te 1'i günde en az iki saat online oyun oynayarak bağımlılık riskini arttırdığı, anne eğitim düzeyi düştükçe bağımlılık düzeyinin arttığı ve katılımcıların 5'te 1'i online oyun oynamaya 10-30 TL arasında harcama yaptığı dikkat çekmektedir. Özellikle erkeklerin kızlara göre daha bağımlı olduğu gözlenmiştir.
Madde kullanan ve kullanmayan ergenlerin anne baba tutumları ve aile işlevleri açısından karşılaştırılması

Gelişimsel dönemi itibariyle çeşitli çatışmaları barındıran ve bu anlamda araştırmalara konu olan ergenlik döneminde madde kullanımı yaygın riskli davranışlar arasında yer almaktadır. Ergenlikte madde kullanımında rol oynayan genetik, bireysel veya çevresel birçok etkenin yanı sıra aile ile ilgili çalışmalar da araştırmalara konu olmaya devam etmektedir. Bu çalışmada madde kullanan ve kullanmayan ergenleri, anne baba tutumları ve aile işlevleri açısından karşılaştırmak amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırmanın evrenini 2016- 2017 eğitim-öğretim döneminde, Muş Merkez İlçesi'nde öğrenim gören 12.599 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise oranlı küme yolu ile belirlenen 7 farklı lisede öğrenim gören ve değerlendirmeye alınan 616 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma kapsamına alınan lise öğrencilerine, Anne Baba Tutum Ölçeği (Kuzgun 1972), Aile Değerlendirme Ölçeği (Bulut 1990) ve Kişisel Bilgi Formu'ndan oluşan anket formları uygulanmıştır. Veriler SPSS 22.0 paket programı kullanılarak tanımlayıcı istatistikler yöntemler, t testi, tek yönlü Anova, pearson korelasyon ve regresyon analizi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: İki grubu ölçek puanları açısından karşılaştırdığımızda, madde kullanan öğrencilerin, kullanmayan öğrencilere göre koruyucu tutum (t(614)=-3, 047 p<0,05) ve otoriter tutum (t(614)=-7, 174 p<0,05) puanlarının anlamlı düzeyde yüksek olduğu, madde kullanmayan öğrencilerin ise kullanan öğrencilere göre demokratik tutum (t(614)=6, 253 p<0,05) puanlarının anlamlı düzeyde yüksek olduğu bulunmuştur. Araştırmaya katılan öğrencilerin, aile değerlendirmeleri incelendiğinde, madde kullananların, problem çözme (t(614)=-5, 461 p<0,05), iletişim (t(614)=-6, 295 p<0,05), roller (t(614)=-4, 685 p<0,05), duygusal tepki verebilme (t(614)=-4, 369 p<0,05), davranış kontrolü (t(614)=-3, 627 p<0,05) ve genel işlevler (t(614)=-6, 793 p<0,05) alt ölçeklerini anlamlı düzeyde sağlıksız olarak algıladıkları saptanmıştır. Sonuç: Anne babaların, çocuklara yönelik tutumlarının ve aile işlevlerini sağlıklı olarak yerine getirmelerinin hem ergenlik döneminde karşılaşılabilecek sorunlarla baş etme açısından hem de madde kullanımı olan hastaların tedavi sürecinde ele alınmasının gerekli olacağı düşünülmektedir.
Tip 2 diyabet ve diyabet yönetimi üzerine nitel bir araştırma: Hastaların perspektifinden diyabet ve yönetiminde yaşanan zorluklar

Bu araştırmanın amacı tip 2 diyabeti olan yetişkinlerin diyabet ve diyabet yönetimini nasıl deneyimlediklerini, kendi perspektiflerinden değerlendirmektir. Bu amaç doğrultusunda 35-59 yaşları arasında tip 2 diyabet tanısı almış 8 katılımcıyla derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Bu görüşmeler tematik analiz yöntemi ile analiz edilmiştir. Mevcut çalışmada iki ana tema tespit edilmiştir. Birinci ana tema, diyabetin katılımcıların gözünden ne anlama geldiği ve nasıl deneyimlendiğini tanımlamaktadır ve 'Diyabetin Öznel Deneyimi' olarak adlandırılmıştır. İkinci ana tema ise diyabetin katılımcılar tarafından nasıl düzenlenebildiğine ve düzenlenemediğine işaret etmektedir ve 'Diyabetin Düzenlenmesi' olarak adlandırılmıştır. Diyabetin öznel deneyimi ana teması, katılımcıların diyabet hastalığı ile ilgili tanımlamalarını, teşhisi nasıl deneyimlediklerini, teşhise verdikleri ilk tepkileri, hastalığa atfedilen sebepleri ve hastalığın etkilerini kapsamaktadır. Diyabetin düzenlenmesi ana teması ise, diyabetle baş etmede yaşanan zorluklar ve kolaylaştırıcı faktörleri kapsamaktadır. Hastalığın yönetimini zorlaştıran faktörler arasında hastalığı kabullenememe, yaşanan ikircikli durumlar, inkar etme, yemekten zevk alma, kaçamak yapma, kısıtlanamama, belirti yokluğu ve gündelik hayatta yaşanan zorluklar bulunmaktadır. Kolaylaştırıcı faktörler arasında ise, hayır diyebilme, hastalığı kabullenme, eş desteği ve sosyal karşılaştırma yapma bulunmaktadır. Tüm bu bulgular ilgili literatür çerçevesinde değerlendirilmiş ve diyabet hastalarına verilecek psikososyal eğitim ve müdahaleler için öneriler sunulmuştur.
Rumination and psychological distress as mediators in the relationship between perfectionism and job burnout

Endu stri/Örgu t Psikolojisi literatu ru ndeki çeşitli çalışmalarda, mu kemmeliyetçilik ve tu kenmişlik arasındaki ilişki incelendi. Ancak çok azı, aynı konuya bilişselperspektifle yaklaştı. Bu anlamda, bu çalışmayı diğerlerinden ayıran yönu ; bilişsel bir aktivite olan ru minasyonun psikolojik distres ile birlikte, kişilerin mu kemmeliyetçieğilimleri ve tu kenmişlik arasındaki ilişkide, aracılık rölu u stlenip u stlenmedikleriniaraştırmasıdır. Ek olarak, tu m bu ilişkiler içinde, mu kemmeliyetçiliğin boyutlarınınkişilerin tu kenmişlik eğilimlerini saptamada önemli rol oynadıkları öngöru lmu ştu r. Mu kemmeliyetçiliğin boyutları konusunda, mevcut çalışma Stoeber & Otto'nun 'İkiFaktörlu Mu kemmeliyetçilik Teorisi' yaklaşımını izlemiştir. Bu teoriye göremu kemmeliyetçilik; 'mu kemmeliyetçi kaygılar' ve 'mu kemmeliyetçi çabalar' olarak adlandırılan iki adet u st boyuttan oluşur (Stoeber & Otto, 2006). Çalışmada yer alan katılımcı grubu, farklı sektör ve uzmanlıklardan gelen ve beyaz yaka pozisyonlardatam zamanlı olarak çalışan 245 kişiden oluşmaktadır. Mesleki tu kenmişlik, alt boyutları olan 'duygusal tu kenmişlik', 'sinizm' ve 'kişisel yetersizlik' u zerinden incelenmiştir. Hayes'in 'Çoklu Paralel Aracılar Analizi' (2013) ile elde edilen bulgular; Tu rk Beyaz Yaka Çalışanlar'ın mu kemmeliyetçi kaygılarının, ru minasyonve psikolojik distres aracılığı ile, duygusal tu kenmişlik ve sinizmin anlamlı bir göstergesi oldukları sonucunu ortaya koymuştur. Bunun yanı sıra, bulgular ayrıcamu kemmeliyetçi çabaların; psikolojik distres, duygusal tu kenmişlik ve sinizm ile ilişkili olmadığını, ancak, ru minasyon ile pozitif fakat zayıf bir ilişkisi olduğunu ve kişisel yetersizlik ile negatif yönde bir ilişkisinin olduğunu göstermiştir. Bu çalışma, çok boyutlu mu kemmeliyetçilik, ru minasyon, psikolojik distres ve tu kenmişlik ile ilgili önceden çalışılmış olan kognitif modellere, yeni ampirik bulgularla destek olarak, ilgili literatu re önemli bir katkı sağlamıştır.
The mediating role of narcissistic vulnerability in the relationships between internalized heterosexism, shame, and aggression in gay and lesbian individuals

Bu çalışmanın amacı homoseksüel bireylerde narsisistik kırılganlığın içselleştirilmiş heteroseksizm-agresyon ve içselleştirilmiş utanç-agresyon ilişkilerindeki rolünü incelemektir. Bu amaç doğrultusunda cinsel yönelimini gey ve lezbiyen olarak tanımlayan 159 kişiden kartopu örneklemi yoluyla veri toplanmıştır. Anket paketi Demografik Bilgi Formu, İçselleştirilmiş Homofobi Ölçeği, İçselleştirilmiş Utanç Ölçeği, Aşırı Duyarlı Narsisizm Ölçeği, Buss-Perry Saldırganlık Ölçeği ve İki Boyutlu Sosyal İstenirlik Ölçeği'ni içermektedir. Çalışmada, içselleştirilmiş heteroseksizm ile içselleştirilmiş utanç arasında ve narsisistik kırılganlık ile saldırganlık arasında pozitif yönde ilişki olacağı hipotez edilmiştir. Ayrıca narsisistik kırılganlığın içselleştirilmiş heteroseksizm-agresyon ve içselleştirilmiş utanç-agresyon ilişkilerinde aracı rolünde olması beklenmektedir. Veri analizinde korelasyon ve hiyerarşik çoklu regresyon analizleri kullanılmıştır. Analizler sonucunda içselleştirilmiş heteroseksizm ve içselleştirilmiş utanç arasında istatistiksel olarak anlamlı bir sonuç bulunmamıştır. Narsisistik kırılganlık ile agresyon düzeyi arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu, öfke ve düşmanlık faktörlerinin fiziksel ve sözel saldırganlık düzeylerine kıyasla narsisistik kırılganlık ile daha kuvvetli bir korelasyon sergilediği doğrulanmıştır. Narsisistik kırılganlık hem içselleştirilmiş heteroseksizm-agresyon hem de içselleştirilmiş utanç-agresyon ilişkisinde kısmi aracı rolü olduğu görülmüştür. Bu bulgular, içselleştirilmiş heteroseksizm ve içselleştirilmiş utanç düzeyleri yüksek olan bireylerde, yüksek ihtimalle heteronormatif toplum yapısı tarafından stigmatizasyon ve utandırılma nedeniyle, narsisistik kırılganlık düzeyinin de yüksek olduğuna işaret etmektedir. Narsisiktik kırılganlık ise bir başa çıkma mekanizması olarak agresyon düzeyine etki etmektedir. Çalışmanın bulguları literatürle bağlantılı olarak tartışılmış ve klinik çıkarımlar ve ileri araştırmalar için öneriler sunulmuştur.
Kişisel gelişim odaklı yapılandırılmış geştalt temas biçimleri grup uygulaması ve etkiliği

GÜLOL Çağla. Kişisel Gelişim Odaklı Yapılandırılmış Geştalt Temas Biçimleri Grup Uygulaması ve Etkililiği, Doktora Tezi, Ankara, 2005. Bu çalışmanın amacı, kişisel gelişim odaklı, kısa süreli, egzersizlerle bilgi aktarımının bir arada kullanıldığı, yapılandırılmış bir grup terapi paketi oluşturmayı ve hazırlanan paketin çalışan yetişkinlere uygulanmasını ve uygulanan programın etkililiğinin objektif ve sübjektif kriterlere göre değerlendirilmesini kapsamaktadır. Oluşturulan paket 21-36 yaş arası 72 çalışan yetişkine uygulanmış, karşılaştırma grubu olarak da uygulamaya tabi tutulmamış 44 kişilik bir grup ele alınmıştır. Analizlerin sonucunda uygulama grubunun ön ve son ölçümleri arasında iç içe geçme, saptırma, kendine döndürme ve benlik şeması boyutlarında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu; temas, duygusal duyarsızlaşma ve kişilerarası şemalarda ise istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı görülmüştür. Değişimin, uygulama sonrasında öncesine kıyasla ilintili temas biçimlerinin kullanımında azalma, olumlu benlik şemasında ise artış yönünde olduğu görülmüş; katılımcıların uygulamada çalışılmış beş temas biçimi ile ilgili belirledikleri bireysel hedeflerin gerçekleştirilme oranları %75 olarak saptanmıştır. Bu bulgulara dayanarak uygulanmış olan Geştalt Temas Biçimleri Grup Terapi Paketi'nin temas biçimlerinin daha sağlıklı kullanılmasında ve benlik şemalarının olumlu yönde değişmesinde etkili olduğu düşünülmüş; elde edilen tüm sonuçlar ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
Elazığ'daki özürlü çocukları olan anne-babaların çocuk yetiştirme tutumlarının normal çocuklu anne babalarla karşılaştırmalı olarak incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, özürlü çocuğu bulunan ailelerin kendi aile işlevlerini algılama biçimleri ve çocuklarına karşı tutumları ile, aile işlevlerinin özürlü çocuğu olmayan aileler ile karşılaştırmalı olarak incelenmesidir. Araştırmada aile işlevlerine ilişkin değerlendirmeler ile ailenin, çocuğun, sosyal, psikolojik ekonomik ve demgrafik özellikleri arasındaki ilişkiler değerlendirilmiştir. Bu çalışmadan elde edilen sonuçlar, özürlü çocuğu bulunan ailelere, verilecek psikolojik hizmetlerin, hangi önceliklere göre verilebileceği konusunda yardımcı olabileceği düşünülmektedir. Yaklaşık deneysel bir araştırma olarak değerlendirilebilecek bu çalışmada, örnek grubu, 1994- 95 öğrenim döneminde, Elazığ'da ilk öğrenim sürecinde olan ve özel eğitim gören alt sınıftaki 3 1 öğrencinin aileleri ve yine aynı öğrenim yılında Elazığ'da hizmet veren özel rehabilitason merkezindeki 19 çocuğun aileleri oluşturmaktadır. Kontrol grubu ise, yine benzer yaş grubunda ve normal sağlıklı çocuğu olan, benzer sosyo-ekonomik koşullar ve çevredeki 30 çocuğun ailelerinden oluşmuştur. Araştırmada deney ve kontrol grubunu oluturan aileleri tanımak üzere sosyo, demografik bilgilerin yer aldığı bir 'anket formu' aile işlevlerini değerlendirmek, sağlıklı veya sağlıksız olduğunu saptamak üzere de 'Aile Değerlendirme Ölçeği veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, ailenin sosyo-ekonomik ve demografik özelliklerinin, aile işlevlerinin aigilanmasına etkisi özürlü çocuğa sahip olan ailelerde sınırlı olmakla birlikte, önemli saptamıştır. Ebeveynin öğrenim düzeyi ile duygusal tepki verebilme problem çözme, rol ve davranış kontrolü işlevleri arasında anlamlı ilişki saptanmıştır. Ebeveynin öğrenim düzeyi yükseldikçe, özürlü-çocuğa sahip anne babaların karşılıklı duyguların ve davranışların daha uygun ifade edilebildiğini ve anne babanın kendi rollerine karşı daha duyarlı olduklan saptanan önemli bulgular arasındadır. Çocuğun yaşı, cinsiyeti, özrünün doğuştan ya da sonradan oluşu, nedeniyle, aile işlevleri arasında önemli bir etkileşim saptanmamıştır. 77 Anne babanın çocuklarına karşı tutumları ile aile işlevlerini algılama biçimleri arasında anlamlı istatistiksel (ilişki saptanmıştır. Çocuklarını kabul eden ve çocuğuna uygun davranış kalıplan geliştiren ailelerin aile işlevlerini de daha sağlıklı algıladıkları araştırmanın en önemli bulgusudur. Sonuç olarak, özürlü çocuğa sahip olan ailelerin istatistiksel açıdan anlamlı bir farkla, çocuklarına karşı nasıl davranacaklarım bilemediklerini, zaman zaman, pişmanlık, suçluluk, yılgınlık, tahammülsüzlük ve isimlendiremedikleri duygularının olduğu gözlenmiştir. Bu duygular içindeki ailenin aile işlevlerinde sağlıksız algıladıkları gözlenmiştir. Bu nedenlerden dolayı ailenin çocuğuna karşı daha olumlu tutumlar geliştirmesi yönünde prefesyonel yardıma ihtiyaçlarının olduğu sonucuna vanlabilmektedir. 78
Prematüre bebeğe sahip ebeveynlerin eş ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışmanın esas amacı, prematüre bebek sahibi olmanın eş ilişkisine olan etkilerinin demografik özellikler ve Aile Değerlendirme Ölçeği ile ve Lovibond & Lovibond Depresyon, Stres ve Anksiyete Ölçeği açısından incelenmesidir. Bu araştırma ilişkisel tarama yöntemini esas almıştır. Çalışmanın örneklemini Bursa ili Nilüfer İlçesi, PEDMER Özel Çocuk Sağlığı Merkezine başvuran prematüre bebek sahibi olan 108 kadın ve 40 erkekten oluşturmaktadır. Araştırmada Aile ve Bebek Bilgi Formu, Aile Değerlendirme Ölçeği ve Lovibond & Lovibond Depresyon, Stres, Anksiyete Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde parametrik test ölçümleri yapılmıştır. Bu araştırmada eşlerin sağlıklı ve sağlıksız işlev eğilimlerine; problem çözme, iletişim roller, gereken ilgiyi gösterebilme, davranış kontrolü ve genel işlevler alt faktörlerinde bakılmış bununla birlikte depresyon, anksiyete ve stres düzeyleri incelenmiş ve ölçeklerden elde edilen puanların Aile ve Bebek Bilgi Formu'ndaki değişkenlere göre, hastane süreci ve taburculuk süreci arasında anlamlı düzeyde farklılaşıp-farklılaşmadığına yönelik analizler yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre aile değerlendirme ölçeğinden elde edilen puanlar sağlıklı ve sağlıksız olma eğilimi hastane süreci ve taburculuk sürecinde anlamlı bir farklılık göstermiştir. Bununla birlikte eşlerin depresyon, stres ve anksiyete düzeylerinde de hastane süreci ve taburculuk sürecinde farklılık göstermiştir.
Aile, çalışma ve sosyal hizmetler bakanlığına bağlı çalışan meslek elemanlarının tükenmişlikleri ile psikolojik dayanıklılıkları ve umutları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışma; Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına bağlı kurumlarda çalışan meslek elemanlarının tükenmişlikleri ile psikolojik dayanıklılıkları ve umutları arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma grubu; 2019 yılı içerisinde Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na bağlı çeşitli kuruluşlarda çalışan Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik, Psikoloji, Sosyal Hizmet, Çocuk Gelişimi ve Sosyoloji branşlarındaki toplam 300 meslek elemanından oluşmaktadır. Araştırma grubunda 174 kadın, 126 erkek bulunmaktadır ve bunların 142'sinin bekar, 158'i evli bireylerden oluşmaktadır. Araştırma grubuna katılan bireylerin yaş gruplarına bakıldığında 24-34 yaş aralığında 219 kişinin, 35-43 yaş aralığında 57 kişinin, 44-60 yaş aralığında ise 22 kişinin bulunduğu görülmüştür. Araştırma grubunda yer alan meslek elemanlarının branşlarına bakıldığında; 97 kişinin sosyal hizmet, 73 kişinin psikolojik danışmanlık ve rehberlik, 58 kişinin sosyoloji, 44 kişinin psikoloji, 28 kişinin çocuk gelişimi bölümünden olduğu bulunmuştur. Araştırma ile ilgili bulguları toplayabilmek için Maslach Tükenmişlik Ölçeği, Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği, Sürekli Umut Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde t-testi, tek yönlü varyans analizi ve çoklu regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırmada; psikolojik dayanıklılık ve tükenmişlik arasında anlamlı ve negatif yönde ilişkili olduğu bulunmuştur. Aynı şekilde umut ve tükenmişlikleri arasında da anlamlı ve negatif ilişki tespit edilmiştir. Tükenmişlik düzeylerinin cinsiyet, medeni durum değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık göstermediği bulunmuştur. Tükenmişlik düzeyleri yaş gruplarına göre anlamlı farklılık göstermektedir. 24-34 yaş aralığındaki bireylerin diğer yaş aralığında bulunan bireylere göre tükenmişliğinin daha fazla olduğu bulunmuştur. Tükenmişlik düzeyleri mesleki branş gruplarına göre anlamlı bir farklılık göstermekte olduğu görülmüştür. Sosyal hizmet uzmanı meslek grubundaki bireylerde anlamlı farklılaşma görülmüştür. Elde edilen bulgular, literatür desteği ile tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.
The construction of the self: Self as a mere imputation through the symbolic, identity and the practice of freedom

Bu yüksek lisans tezinin amacı tanımlayıcı ve kuralcı Batı düşüncesi ve öznelliği üzerinden 'benlik' kavramı ve problematizasyonuna kritik bir bakış açısı ve analiz sunmaktır. Freud, Lacan ve Foucault'un özne, benlik ve bilinç teorileri; Budist bakış açısının zihin ve bilince dair geliştirdiği karşı-analiz ile birlikte kullanılarak Batı düşüncesinde içsel olarak bulunan ve aslen kimlik yapılarının bir alt formu olan benlik ve öznelliğin Batı tarzı nesnelliği ve onun üzerinden işleyen güç ve iktidar mekanizmalarına karşı geliştirilen özgürlük pratiklerini desteklemede ve açıklamada yetersiz ve yapay olduğu savı üzerine tartışılmıştır.