turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bilişsel çelişki kuramı kapsamında replikasyon çalışması

Bu çalışmanın amacı, daha önce Festinger ve Carlsmith (1959) tarafından yapılan 'Cognitive Consequences of Forced Compliance' adlı makaledeki çalışmanın birebir tekrarlanmasıdır. Bilişsel çelişki kuramının en önemli çalışmasının replikasyonunun yapılmasının nedeni benzer sonuçlara ulaşıp ulaşılmayacağının görülmek istenmesidir. Orijinal çalışmada katılımcılara verilen para ödülü 1 dolar ve 20 dolar olarak belirlenmiştir (Festinger ve Carlsmith, 1959). Bu çalışmada ise 1 dolar 1 TL yerine kullanılırken 20 dolar ise 50 TL yerine kullanılmıştır. Çalışma, Başkent Üniversitesi'nde Ticari Bilimler Fakültesi'nde eğitimini sürdüren 43 lisans öğrencisi (23 kadın, 20 erkek) ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcılara araştırmalara katıldıkları için 4 ek puan verilmiştir. Araştırma 'performans ölçümü' olarak duyurulmuştur. Katılımcılara iki farklı materyal sunulmuştur. Takılıp çıkarılabilen tabla üzerine kurulmuş 12 adet tahta silindir ilk materyal olarak gösterilmiştir. Bu görev yarım saat sürmüştür. Daha sonra, 48 adet el yardımıyla çevrilebilen küplerden oluşan ikinci materyal sunulmuştur. Bu görev de yarım saat sürmüştür. Her iki materyal de orijinal çalışmadakine uygun olarak hazırlanmıştır. Bu iki materyal ile alınacak performans ölçümü ile esas amaç katılımcıların sıkılmasını sağlamaktır. Deney odasında yapılan çalışma katılımcılarla birebir gerçekleştirilmiştir. Katılımcılara deneyin belirli aşamasında dışarıda bekleyen bir katılımcıyı deneyin eğlenceli olduğunu söylemesi beklenmektedir. Katılımcı bu yardımı kabul ettikten sonra kendisine 1 TL ya da 50 TL verilmektedir. Son aşamada, deneyden haberi olan psikoloji öğrencisi rolündeki yardımcı, katılımcıya deneyin ne kadar eğlenceli olduğunu sormuştur. Orijinal çalışmadaki sonuçlar 1 dolar alan katılımcıların eğlendiğini göstermektedir. 20 dolar alan katılımcıların ise sıkıldığı sonucuna ulaşılmıştır. Genel olarak istenilen tutum değişimine ulaşılmıştır. Bu bağlamda 1 dolar alan katılımcıların bilişsel çelişkiye maruz kaldığı saptanmıştır (Festinger ve Carlsmith, 1959). Ancak bu tez çalışmasında hem 1 TL, hem de 50 TL alan katılımcıların deneyden keyif aldıkları bulunmuştur. Kontrol grubunda yer alan katılımcılar, hem orijinal çalışmada hem de bu çalışmada olduğu gibi deneyden keyif almadıklarını belirtmiştir. Ancak orijinal çalışmaya yöntemsel olarak bağlı kalınamayan durumlar ve şartlar bulunmaktadır. Yapılabilecek yeni çalışmalar ve nelere dikkat edilmesi gerektiği araştırmanın tartışma bölümünde detaylandırılmıştır.
Mükemmeliyetçilik, kendini sabotaj, öz-şefkat ve psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Mükemmeliyetçilik ile ilgili yapılan araştırmalarda, mükemmeliyetçiliğin bazı psikolojik rahatsızlıklar için bir risk ve sürdürücü faktör olduğu kanıtlanmıştır (Egan, Wade ve Shafran, 2011). Diğer yandan, bazı araştırmacılar ise mükemmeliyetçiliğin çok boyutlu bir yapı olduğunu ve tümüyle olumsuz bir kavram olmayabileceğini savunmaktadır (Stoeber ve Otto, 2006). Ayrıca, mükemmeliyetçilik ile psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkide birçok farklı faktörün de rol aldığı bilinmektedir. Bu bağlamda, bu araştırmanın amacı mükemmeliyetçilik, kendini sabotaj ve öz-şefkatin psikolojik iyi oluş ile ilişkisini incelemektir. Bu amaçla, araştırmaya farklı şehirlerden 18-50 yaş aralığında (Ort. = 24 .90, SS = 7 .57) 360 kadın ve 293 erkek gönüllü katılımcı dahil edilmiştir. Araştırmanın verileri Demografik Bilgi Formu, Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği, Kendini Sabotaj Ölçeği, Öz-Duyarlık Ölçeği, Kısa Semptom Envanteri, Pozitif ve Negatif Duygu Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre kendine yönelik mükemmeliyetçilik, psikolojik iyi oluşun, olumlu duygunun ve yaşam doyumunun artması ile ilişkili iken; sosyal olarak belirlenen mükemmeliyetçilik ise olumsuz duygunun ve psikolojik belirtilerin artması ile ilişkilidir. Ayrıca, öz-şefkatin ve kendini sabotajın, psikolojik belirtiler, duygulanım ve yaşamı doyumu üzerinde, mükemmeliyetçiliğin ötesinde yordayıcı rolünün olduğu bulunmuştur. Sosyal olarak belirlenen mükemmeliyetçiliğin kendini sabotaj ile pozitif; öz-şefkatle negatif yönde ilişkisi; ve de kendini sabotajın öz-şefkatle pozitif yönde ilişkisi de araştırmanın sonuçları arasındadır. Farklı mükemmeliyetçilik özelliklerinin, özşefkat ve kendini sabote etme eğilimiyle birlikte, psikolojik iyi olma ile ilişkisinin test edildiği bu çalışma modeline dair sonuçlar ilgili alanyazınla birlikte değerlendirilmiştir. Ayrıca, yaşam kalitesinin arttırılması ve psikolojik belirtilerin önlenmesine yönelik müdahalelerde, bu sonuçların sunabileceği katkılara yer verilmiştir.
Tiyatro oyuncularında borderline ve narsisistik kişilik özelliklerinin optimal performans duygu durum ve öznel kariyer başarısı ile ilişkisi

Bu araştırma tiyatro oyuncularının, Borderline, Narsisistik kişilik özellikleriyle optimal performans duygu durum ve öznel kariyer başarıları arasındaki ilişkilere odaklanmaktadır. Bu amaçla araştırma içerisinde Sosyo-Demografik Form, Borderline Kişilik Ölçeği, Narsisistik Kişilik Envanteri, Optimal Performans Duygu Durum Ölçeği ve Öznel Kariyer Başarısı Ölçeği İstanbul Şehir Tiyatrosu'ndan seçilen 100 kadın ve 100 erkek olmak üzere toplamda 200 katılımcıya uygulanmış ve elde edilen veriler SPSS 25.0 programında analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda yalnızca Narsisistik kişilik özellikleri ile öznel kariyer başarısı arasında ve optimal performans duygu durum ile öznel kariyer başarısı arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Ayrıca Borderline kişilik özellikleri ile medeni durum arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Borderline ve Narsisistik kişilik özellikleri, optimal performans duygu durum ve öznel kariyer başarısı ile yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, çocuk sahipliği ve yaşam ortamı arasında anlamlı farklılıklar bulunamamıştır. Narsisistik kişilik özellikleri, optimal performans duygu durum ve öznel kariyer başarısı ile medeni durum arasında anlamlı farklılık bulunamamıştır. Elde edilen bulgular alanyazın kapsamında tartışılmıştır.
İstanbul örnekleminde üniversite öğrencilerinde algılanan ebeveyn tutumunun sosyal kaygı ve mükemmeliyetçilik düzeylerine etkisi

Bu araştırmanın amacı İstanbul örnekleminde üniversite öğrencilerinde algılanan aile tutumunun mükemmeliyetçilik ve sosyal kaygı düzeylerine olan etkisini incelemektir. Araştırmanın örneklemini 2018- 2019 öğretim yılında İstanbul'da öğrenim görmekte olan 214'ünün kadın (%61.5), 134'ünün erkek (%38.5) olduğu 348 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada Sosyo-demografik Bilgi Formu, Anne Baba Tutumları Ölçeği, Frost Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği ve Liebowitz Sosyal Kaygı Ölçeği kullanılarak veri toplanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 25 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre mükemmeliyetçilik toplam puanının, mükemmeliyetçiliğin alt boyutlarından birisi olan aileden eleştirinin ve kaygının kadın öğrencilerde erkek öğrencilere göre daha fazla olduğu bulunmuştur. Demokratik anne ve baba tutumlarının mükemmeliyetçilik ile pozitif yönde anlamlı ilişkiler gösterirken koruyucu-istekçi ve otoriter anne/baba tutumlarının mükemmeliyetçilik ile pozitif yönde anlamlı ilişkiler gösterdiği ayrıca kaygı ve kaçınmanın da mükemmeliyetçilik ile pozitif yönde anlamlı ilişkiler gösterdiği bulunmuştur. Kaygıyı ve kaçınmayı yordayan mükemmeliyetçilik alt boyutları olduğu saptanmıştır. Araştırmanın temel amacı doğrusunda yapılan regresyon analizlerinde farklı anne bana tutumlarının sosyal kaygıyı ve mükemmeliyetçiliğin birçok boyutunu yordadığı tespit edilmiştir. Çalışmada elde edilen bulgular literatür ışığında tartışılmıştır.
An investigation of the locus of control, helplessness, hopelessness, and haplessness, predicting substance use disorder

Madde kullanımı toplumda yaygın olarak görülmektedir. Madde kullanımının bireyler ve toplum üzerindeki etkileri birçok araştırmaya konu olmuş ve önleyici çalışmalar geliştirmek için de araştırmalar yapılmıştır. Bu çalışma, madde kullanım bozukluğu tanısı alan bireylerde çaresizlik, umutsuzluk, talihsizlik düzeyleri ve bunların bireylerin madde kullanımındaki rolünü araştırmayı amaçlamaktadır. Örneklem hem klinik hem de klinik olmayan gruplardan oluşmuştur. Hiçbir ruhsal bozukluk tanısı almamış ancak madde kullandığını ya da madde kullanmadığını bildiren bireyler klinik olmayan grubu oluşturmuştur. Çalışma aynı zamanda her iki gruptan elde edilen verileri karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Ayrıca, klinik grup içerisinde madde kullanımının ağırlığı ve kullanmanın çekiciliği yönünden bir ayrışma olup olmadığı da incelenmiştir. Çalışmaya 18-60 yaş arası toplam 231 yetişkin katılmıştır. Katılımcılar Sosyo-Demografik form, Çaresizlik Umutsuzluk Talihsizlik Ölçeği, Rotter'in İç-Dış Kontrol Odağı Ölçeği, Madde Kullanımının Ağırlığı ve Kullanmanın Çekiciliği Ölçeği'nden oluşan bir bataryayı doldurmuşlardır. Çalışmanın sonuçları, bireylerin çaresizlik, umutsuzluk ve talihsizlik düzeylerinin madde kullanımı üzerinde etkili olduğunu göstermektedir. Ek olarak, madde kullanımını bırakma girişimlerinin sayısı ile umutsuzluk düzeyleri ve madde kullanımının çekiciliği arasında bir ilişki olduğu görülmektedir. Bu bulgular, geçmişş çalışmalar ışığında yorumlanmıştır. Araştırmanın güçlü ve zayıf yönleri, çıkarımlar ve gelecekteki araştırmalar için öneriler tartışılmıştır.
İnsan bilimlerinin mantıksal temelleri

Tüm bilimsel, felsefi, dinsel ve sanatsal araştırmalar insanın ne'liğini bulmaya yönelik bir arayıştır. Her biri insanın farklı yönlerine odaklanarak, o alanda yoğunlaşarak incelemelerini yapmaktadır. Mantık, felsefe ve bilim birbirleriyle tarihsel ve kapsamsal olarak sıkı bir ilişki içindedirler. Bilimlerin bilgi elde etme süreçlerinde zorunlu olarak yararlandıkları ve akıl yürütmenin yöntemini belirleyen alan mantıktır. Bu sebeple mantığın bütün bilimlerin temelinde yer aldığını söyleyebiliriz. Ancak bilimlerin mantık ile olan bağlantısı detaylı bir şekilde belirtilmemiştir. Bu eksikliği kapatmak ve alanlar arasındaki bağın nasıl olduğunu göstermek amacıyla bu araştırmanın konusu şu şekilde belirlenmiştir :'İnsan bilimlerinin mantıksal temelleri nelerdir? Araştırmanın amacı, seçilmiş olan bilimler ile bilimsel çalışmanın özünü belirlememizi sağlayan mantık arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Araştırmada insan bilimleri ve mantık arasındaki yöntemsel bağı göstermek amacıyla nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi kullanılmıştır. Nitel araştırmalarda veri elde edilirken kullanılan yazılı ve görsel dokümanlar kapsamlı bir çalışma olanağı sunmaktadır. Bu çalışmada elde edilen bulgular insan bilimlerinin temelini anlamanın oluşturduğunu ve bu bilimlerin mantık zemininde inşa edilebildiğini göstermektedir. Her bilim kendisine konu ve amacına göre farklılık gösteren bir yöntem belirlemektedir. Fakat konu ne olursa olsun, doğru düşünmenin kuralları değişmemektedir. Bu kuralları belirleyen mantık bilimlerin bilimi olarak anılmaktadır. Bu araştırma sonucunda varılan sonuç şudur: Mantık, bilimlerinin bilgi elde etme süreçlerinde zorunlu olarak yararlandıkları, doğru düşünmenin yöntemini belirleyen formel bir disiplindir. Doğru ve düzgün bir düşünme için bazı prensipler gereklidir. Bu prensiplere, mantıkta aklın ilkeleri denilmekte ve özdeşlik, çelişmezlik, üçüncü halin imkansızlığı ve yeter sebep ilkesi olarak kabul edilmektedir. Bilim adamının düşüncesinde hareket noktası olarak bu üç ilke yer almalıdır. Aklın ilkeleri doğru düşünme için temel oluşturacak ve akıl yürütme türleri bizi sonuçlara ulaştıracaktır. Sonuçlara ulaşırken öncüller arasındaki ilişkilere bakılarak tutarlılık, geçerlilik denetlemesi yapılabilecek, beş tümel kullanılarak kavramlar arasındaki ilişkiler belirlenebilecek, sınıflandırma ile bazı özelliklere göre sıralamalar yapılabilecektir. Tüm mantıksal işlemler bilimsel araştırmaların yapılabilmesini sağlamaktadır.
Do men and women utilize social support differently in stressful work environments

İş stresi, iş ortamındaki fiziksel ve psikolojik yükümlülüklerin sebeb olduğu rahatsız edici duyumlardan oluşur. Bu çalışma, demografik değişkenler, iş stresi, cinsiyet, medeni hal ve sosyal destek arasındaki ilişkiyi araştırmıştır. Sonuçlara göre, gelir düzeyi artıkça iş stresi azalmıştır. iş rolü belirsizliği, çatışması ve fazlalığı açısından kadın ve erkek arasında bir fark bulunmamıştır. Erkekler, kadınlara göre, daha fazla kişiyle yüz yüze ve telefonla görüşmektedir, iş stresi daha yüksek olan denekler, az olanlara göre, daha az duygusal ve bilgisel destek aldıklarını, ve aldıkları duygusal, bilgisel ve maddi destekten daha az memnun olduklarını; ailelerinden daha az destek gördüklerini, ve ailelerinden, arkadaşlarından ve meslektaşlarından aldıkları destekten daha az memnun olduklarım algılamışlardır. Stresli bir iş ortamında bulundukları varsayıldığında, kadınlar, erkeklere göre, arkadaşlarından ve meslektaşlarından duygusal destek almayı; stresli denekler, stressizlere göre, ailelerinden, arkadaşlarından ve meslektaşlarından bilgisel destek almayı; ve stresli kadınlar ile stressiz erkekler, stressiz kadınlar ile stresli erkeklere göre, ailelerinden değer verici destek almayı daha çok tercih etmişlerdir. Evli denekler, bekarlara göre, daha fazla kişiyle daha sık yüz yüze ve telefonla görüşmüşlerdir. Bekar kadınlar ile evli erkekler, evli kadınlar ile bekar erkeklere göre, daha fazla duygusal ve bilgisel destek aldıklarım, ve aldıkları duygusal destekten daha fazla memnun olduklarım algılamışlardır. Bekar denekler, evlilere göre, arkadaşlarından daha fazla destek gördüklerini, ve bu destekten memnun olduklarım algılamışlardır. Bekar kadınlar ile evli erkekler, evli kadınlar ile bekar erkeklere göre, ailelerinden daha fazla destek gördüklerini, ve bu destekten daha fazla memnun olduklarım algılamışlardır. Ayrıca, stresli bir iş ortamında bulundukları varsayıldığında, bekar denekler, evlilere göre, arkadaşlarından duygusal, bilgisel, maddi ve değer verici desteği; bekar kadınlar ile evli erkekler, evli kadınlar ile bekar erkeklere göre, ailelerinden değer verici desteği dahafazla tercih etmişlerdir.
Şizofrenide aile ve hasta arasındaki etkileşimin hastalık belirtileri ve yaşam kalitesi üzerine etkisi

Bu çalışmada şizofren hasta ile aile bireyleri arasındaki etkileşimin ve bu etkileşimin hastalık belirtileri ve yaşam kalitesi üzerindeki etkisinin hastalık süresinin beş yıldan az olduğu yeni başlangıçlı hasta ve beş yıldan uzun olduğu kronik hasta gruplarında incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın iki temel hipotezinden ilki yeni başlangıçlı ve kronik grupların; hastanın hastalık belirtileri, hasta yakınının duygu ifadesi düzeyi ve aile işlevselliği açısından farklılık göstereceğidir. İkinci temel hipotez ise düşük ve yüksek Dİ gösteren aileler arasında hastanın hastalık belirtileri ve yaşam kalitesi ile aile işlevselliği açısından fark bulunacağıdır. Ayrıca çalışmamızın dört temel değişkeni arasında ilişki bulunacağı varsayılmaktadır. Çalışmaya, İ. Ü. Tıp Fakültesi Psikiyatri ABD.'nda şizofreni tedavisi görmekte olan 30 'kronik' hasta, 27 'yeni başlangıçlı' hasta ile her hastanın birlikte yaşadığı bir aile bireyi katılmıştır. Kronik ve yeni başlangıçlı hastaların pozitif belirtiler açısından, bu gruplarda hasta yakınlarının ADÖ problem çözme puanı açısından, yüksek ve düşük duygu ifadeli ailelerin ise çeşitli ADÖ alt boyutları açısından farklılaştığı görülmüştür
Üniversite öğrencilerinin psikolojik yardım alma tutumlarında demografik, kişisel ve çevresel değişkenlerin incelenmesi

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin psikolojik yardım alma tutumlarında demografik, kişisel ve çevresel değişkenlerin incelenmesi amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda üniversite öğrencilerinin demografik ve kişisel bazı bilgileri, sosyal damgalanma ve kendini damgalama algıları, erken dönem uyumsuz şemaları ile psikolojik yardım almaya ilişkin tutumlar incelenmiştir. İlişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Bu doğrultuda üniversite öğrencilerinin psikolojik yardım alma tutumları cinsiyet, medeni durum, daha önce psikolojik yardım alma durumu, ihtiyaç halinde yardım alma düşüncesi ve daha önce travmatik bir yaşantıya sahip olma durumu değişkenlerinin analizinde bağımsız gruplar t testi ve yaş grubu, sınıf düzeyi, fakülte türü, sosyoekonomik düzey, yardım alınan uzman türü ve yardım alma deneyimi gibi değişkenlerin analizinde ise tek yönlü varyans analizi kullanılmış olup üniversite öğrencilerinin psikolojik yardım alma tutumları ile sosyal damgalanma, kendini damgalama ve erken dönem uyumsuz şemaları arasındaki ilişki de korelasyon analizi, bu değişkenlerin psikolojik yardım alma tutumuna etkisi ise regresyon analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmanın evreni üniversite öğrencileri olup örneklem grubunu RTEÜ'de öğrenim gören 525 öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak Psikolojik Yardım Almaya İlişkin Tutum Ölçeği Kısa Formu, Psikolojik Yardım Alma Nedeniyle Sosyal Damgalanma Ölçeği, Psikolojik Yardım Aramada Kendini Damgalama Ölçeği, Young Şema Ölçeği Kısa Form- 3 ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmaktadır. Psikolojik yardım alma tutumları ile medeni durum ve daha önce yardım alınan uzman türüne göre arasında anlamlı fark olmadığı; cinsiyet, yaş grubu, sınıf düzeyleri, fakülte türü, daha önce psikolojik yardım alma deneyimleri ve ihtiyaç halinde psikolojik yardım alma düşüncesi değişkenleri ile psikolojik yardım alma tutumu arasında anlamlı fark saptanmıştır. Üniversite öğrencilerinin psikolojik yardım alma tutumu ile psikolojik yardım alma nedeniyle sosyal damgalanma, kendini damgalama algıları ve erken dönem uyumsuz şemaları arasında negatif yönlü anlamlı ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Psikolojik yardım alma nedeniyle sosyal damgalanma, psikolojik yardım alma nedeniyle kendini damgalama ve erken dönem uyumsuz şemaların üniversite öğrencilerin psikolojik yardım alma tutumunu bir bütün olarak yordamakta olduğu görülmüştür. Başarısızlık ve terk edilme şemalarının üniversite öğrencilerinde psikolojik yardım alma tutumlarını pozitif yönde yordadığı; sosyal damgalanma, kendini damgalama ve cezalandırılma şemalarının ise psikolojik yardım alma tutumları üzerindeki negatif yönlü yordadığı görülmüştür.
İlk ergenlik döneminde benlik saygısının, evlilik çatışması, akran ilişkileri ve ebeveyn tutumu ile olan ilişkisinde, duygusal güvenliğin aracı rolü

Amaç: Bu çalışmada, ilk ergenlik dönemindeki çocukların, ebeveyn tutumları, çocukların evlilik çatışması algısı ve akran ilişkilerinin duygusal güvenlik seviyeleri aracılığı ile benlik saygılarına yordayıcı etkileri incelenmiştir. Yöntem: Araştırma, İstanbul ve Balıkesir illerinde ortaokul seviyesinde eğitim gören, 10-13 yaşları arasında 390 öğrenci( 202 kadın, 188 erkek) ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcılara; Sosyo-Demografik Bilgi ve Veri Formu, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Duygusal Güvenlik Ölçeği, Çocukların Evlilik Çatışmasını Algılaması Ölçeği, Anne-Baba Tutum Ölçeği ve Akran İlişkileri Ölçeği verilmiştir. MEB tarafından gerekli izinler alınarak belirlenmiş okullarda, ebeveynleri tarafından araştırmaya katılmasına onay verilen çocuklara, ders saatleri içerisinde anket formları dağıtılarak uygulama gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda sosyo-demografik değişkenlerin değerlendirilmesi için betimleyici analizler, sosyo-demografik değişkenlerin çocukların duygusal güvenlikleri üzerindeki etkilerini incelemek için t-testi ve ANOVA analizleri, hipotezleri test etmek için ise korelasyon ve çoklu regresyon analizleri kullanılmıştır. Bulgular: Yapılan analizler sonucunda, öncelikli olarak çocukların duygusal güvensizlik seviyeleri üzerinde, cinsiyet, yaşadıkları şehir, tehdit ve kendini suçlama açısından anlamlı farklar bulunmuştur. Evlilik çatışması alt ölçeklerinden tehdit ve kendini suçlama değişkenleri ile ergenlerin duygusal güvensizlik seviyeleri arasında pozitif yönde ilişki vardır. Ergenlerin cinsiyeti ve yaşadıkları şehir, duygusal güvensizlikleri ile negatif yönde ilişkilidir. Bununla birlikte ergenlerin duygusal güvensizliğinin, tehdit ile benlik saygısı arasındaki ilişkide tam aracılık, kendini suçlama ile benlik saygısı arasında ise kısmi aracılık rolü olduğu bulunmuştur. Bu çalışmanın sonuçları, özellikle evlilik çatışması algılarının ilk ergenlik dönemindeki çocuklarda, hem duygusal güvensizlik seviyelerinin belirlenmesinde hem de benlik saygıları gelişiminde etkili olduğunu göstermektedir. Sonuç: Ergenlik döneminin benlik saygısı gelişimi açısından önemi bilinmektedir. Bu dönemde duygusal olarak güvenli bireylerin, benlik saygısının da yüksek olduğu saptanmıştır. Bulgularımızın, duygusal güvenlik, duygusal güvenliği etkileyen faktörler ve benlik saygısı açısından literatüre katkısı olacaktır.
Obsesif kompulsif bozukluğu olan çocuklara uygulanmış olan bilişsel davranışçı terapi, ilaç tedavisi ve kombinasyonunun etkililiklerinin karşılaştırılması

Literatür, çocukluk çağı Obsesif Kompulsif Bozukluk'un tedavisinde, bilişsel davranışçı terapinin ve ilaç tedavisi olarak, seçici seratonin geri alım inhibitörlerinin etkililiğini vurgulamaktadır. Bu çalışma için Ocak 2009 Ağustos 2010 tarihleri arasında kliniğe başvuran 1,500 çocuğun dosyası incelenmiş ve OKB tedavisini tamamlayan 47 çocuğun dosyaları analiz edilmiştir. Kırk yedi çocuğun dosyasında tedavi öncesi ön test ve tedavi sonrası son test olarak Çocukluk Çağı Yale Brown Ölçeği bilgileri bulunmaktadır, tedavi öncesi 16 puan ve üzeri skoru olan çocuklar bu çalışmaya dahil edilmiştir. Tedavi yöntemleri ve Yale Brown Ölçeği'nden alınan sonuçlar değerlendirilmiş ve 47 çocuğun dosyası tedavi yöntemlerine göre üç grupta analiz edilmiştir. Birinci grup ilaç tedavisi ile tedavi edilen çocuklar, ikinci grup bilişsel davranışçı terapi ile tedavi edilen çocuklar ve üçüncü grup ise bu iki tedavi yöntemi bir arada kullanılarak tedavi edilen çocuklardır. İstatistiksel analizler sonucu, hem tek başına uygulanan BDT tedavisinin hem ilaç tedavisinin hem de iki tedavi yönteminin birleştirilmesinin anlamlı olarak semptomları azalttığı bulunmuştur. Bilişsel davranışçı terapi ve ilaç tedavisinin birlikte uygulanması sonuçları, sadece bilişsel davranışçı terapi sonuçlarına oranla anlamlı olarak daha etkili bulunmuştur. Bu çalışmada Türkiye'den seçilen bir örneklemin, çocukluk çağı OKB tedavi yöntemlerinin etkililiği bakımından literatür ile paralellik gösterdiği bulunmuştur.
Nöro-geribildirim antrenmanının bilişsel ve duyu-motor beceriler üzerine etkisinin incelenmesi

Amaç: Araştırmanın amacı 30 seanslık DMR NGBA bilişsel ve duyu-motor becerilere etkisini incelemektir. Araştırmanın alt amacı ise DMR NGBA ile kazanılan somato-duyusal ve duyu-motor yolların kontrolünün kısa ve uzun süreli dönemlerde korunup korunmadığının belirlenmesidir. Yöntem: Çalışmaya Akdeniz Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulunda okuyan 21,59 1, 62 yıl yaş ortalamasına sahip 39 erkek birey katılmıştır. Bireyler NGBA (n=12), YNGBA (n=13) ve KONT (n=14) olmak üzere 3 gruba ayrılmışlardır. Bireylere 30 seanslık DMR NGBA ya da YNGBA uygulanmış ve ön test, son test, 1. Takip ve 2. Takip olmak üzere 4 seans ölçüm yapılmıştır. Bireylere EEG kaydı ile bilişsel ve duyu-motor becerilerini ölçen bilgisayar destekli testler kullanılmıştır. EEG değerlerinde bireylerin testler sırasındaki ve dinlenik haldeki DMR'leri incelenmiştir. Bulgular: Çalışmadan elde edilen bulgulara göre, NGBA grubunun dikkat (2=.30), hatırlama (2=.34) ve DMK (2=.64), ön test, son test, 1. Takip ve 2. Takip ölçüm puanları arasında geniş etki düzeyinde anlamlı farklılık bulunmuştur. Bu etki düzeyinin diğer gruplara kıyasla daha büyük olduğu belirlenmiştir. Diğer parametrelerde anlamlı farklılık gözlenmemiştir. EEG değerlerinde ise, hedefleme EEG değerleri dışında, yalnızca NGBA grubunda düşüş gözlenirken, diğer gruplarda EEG değerleri artış göstermiştir. Sonuç: Çalışma bulguları incelendiğinde, 30 seans DMR NGBAlarının bireylerin bilişsel becerilerine ve DMK becerisine olumlu etki ettiği gözlenmiştir. Ayrıca bireylerin EEG değerlerini ise düşürdüğü belirlenmiştir.