turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bölgeselleşme ve bölgesel devlet modelleri

Yerel ile devlet arasında bir ara kurum olarak görülen bölge; bazı ülkelerde güvenlik, idari, iktisadi, siyasi ve kültürel ve hizmet sunma gibi çeşitli nedenlerle oluşturulmuştur. Bunları bölgesel modeller olarak ele alabiliriz. Bölge bir yerel birim olabilir mi? Sorusuna klasik yerel birimlerin yerel halk tarafından seçilen nasıl bir karar organı, idari ve mali özerkliği varsa bölgenin de olabilir cevabına ulaşılabilir. Örnek olarak Fransa, İspanya ve Polonya'daki bölgelerin sahip oldukları görev ve yetkiler gösterilebilir. Bölgenin ortaya çıkış amacı, incelediğim ülkelerde farklıdır. Yani her ülkenin bölgeselleşme süreci nevi şahsına münhasırdır. Örneğin İspanya'da özerk topluluklar denilen bölgeler ile kültürel ve siyasi; Fransa'da güvenlik, iktisadi ve idari, Polonya'da idari ve iktisadi bölgeselleşme yapıları söz konusudur. Bu bağlamda bahsedilen ülkelerin üniter devlet biçimlerinin de olduğu göz önüne alınırsa, bölgeli üniter devlet biçimlerinin var olabileceğini belirtebiliriz. Bölgeli bir devlet biçimi tek merkezden idare edilen üniter devlet yapısını zayıflatmayabilir bilakis bütünlüğü koruyabilir. Bundan kasıt, alan düzenlenmesi ile coğrafi dağılım içerinde insan kaynağının, zenginliklerin, doğal kaynakların ve iktisadi faaliyetlere bağlı optimum alanın belirlenmesinde bölge bir idari örgütlenme modeli olarak kabul edilebilir. Avrupa Birliği'nin de bu yöndeki yapılanmaları Bölgesel Kalkınma Ajansları oluşumları ile desteklediğini belirtebiliriz. Bu çalışmada bölge modelleri ve optimum büyüklükte idari örgütlenmeler ile etkinliğin sağlanabileceğine değinilerek, bölge mefhumunun merkeze karşı çevrenin yeniden tanımlanması olarak üniter devletin biçiminde yaşanan bir evrimden ülke örnekleriyle ortaya konmuştur.
A Foucaltian reading of genetic science: Archaeologizing the science of the gene

Son yıllarda modern genetiğin ortaya koyduğu sorunlar sosyal bilimlerin bir konusu haline gelmiştir. Bu tartışmalar genetiğin sadece bir bilimsel çaba olup olmadığını sorgulamamıza neden olmaktadır. Bu ise bu tezin odağını oluşturan bir başka soruyu gündeme getirir: Modern genetik bilimsel bir ilgi olmanın dışında ne olabilir? Sonuç olarak bu çalışmanın amacı genetiğin gerçekte ne olduğunu sormaya başlamaktır. Bu amaca ulaşmak için bu tez genetiği Foucaultca bir gözle inceler. Bu çerçevede birinci bölüm Foucault'nun teorik pozisyonu yorumlar. İlk bölüm uyarınca Foucault'nun gücü vücudun yaşam koşullarının detaylı bir kontrolü olarak algıladığı söyleneblir. Gücün böyle bir kavramsallaştırması bedenin yönetimini hakimiyet taktikleri ve benlik teknolojileri temelinde yorumlar. İkinci bölüm Foucault'nun bu kavramsallaştırmayı tarihsel tecrübeler üzerine nasıl uyguladığını göstermek suretiyle modern genetiğin nasıl analiz edilmesi gerektiğini ortaya koyar. Bu arkaeolojik bakış yeni güç modlarının oluşumunu söylemsel dönüşümler ve yer 111 bozmalar temelinde algılat. Üçüncü bölüm Foucault'nun bu yorumunu genetik üzerine uygulamaya çalışır. Böyle bir okumanın sonucunda genetiğin sadece blimsel bir çaba olmadığı fakat bunun yanında yeni bir benlik teknolojisi ve yeni bir hakimiyet taktiği olduğu söylenebilir. Key Words: Michel Foucault, Bilgi-Güç, Bakış-Güç, Söylem, Benlik, Arkaeoloji, Genetik Bilim, Öjenizm, Genetik Danışmanlık, Moleküler Risk, Somatik Birey, Submikroskopik Düzey, Moleküler Politik, Etopolitik. Ek olarak bu çalışma daha sonraki çalışmalara yardımcı olabilecek bazı yeni kavramsallaştırmalar sunmaktadır: Homo-etopolitikus, Moleküler Mükemmellik, Moleküler Norm ve Genetiko-medikal Söylem.
Görevi kötüye kullanma suçu (TCK. m.240)

Görevi kötüye kullanma suçu, genel, tali ve tamamlayıcı bir suç olup Türk Ceza Kanununun 'Devlet İdaresi Aleyhinde İşlenen Cürümler' babında, 240 'incı maddede düzenlenmiştir. Suç, düzenlenme itibariyle mahsus suçlardan olup sadece memurlar tarafından işlenebilir. Memur görevi kötüye kullandığında, kanunda tarifini bulmamış hallerde, şartlan da varsa bu maddeden hüküm giyebilecektir. Suçun faili olarak kabul edilen memurun tanımı, Türk Ceza Kanununun 279'uncu maddesinde yapılmıştır. Buna göre kamu görevi görenler ceza kanunu uygulamasında memur, kamu hizmeti görenler ise memur kabul edilememektedirler. Suçun maddi unsuru, memurun memuriyet görevine bağlı yetkilerini kötüye kullanılmasıdır. Suçun maddi unsurunun net bir şekilde belirtilmemiş olması nedeniyle madde düzenlemesinin suçların kanuniliği ilkesine aykırılığı iddia edilmişse de Anayasa Mahkemesi, madde düzenlemesinin anılan ilkeye aykırı olmadığına karar vermiştir. Doktrin ve yargı kararlarına göre takdir hakkının amacı dışında kullanılması, gerekli usuli şartlara uymama, kanuni yetkinin aşılması gibi durumlar görevin kötüye kullanılması sayılmaktadır. Suçun manevi unsuru kast olmakla birlikte bu kastın özel kast mı yoksa genel kast mı olduğu doktrin ve uygulamada ihtilaflıdır.
15 temmuz 2016 sonrasında kurumlara güven algısının araştırılması: Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi örneği

Sosyal sermaye özellikle 20. Yüzyılda popüler hale gelen ve toplumdaki kişilerin ortak amaçlar doğrultusunda, toplum yararını ön planda tutarak birlikte hareket edebilmeyi sağlayan bir kavramdır. Bireylerin diğer bireylerle kurdukları ilişkilerin karşılıklı güven temelinde oluşması ortak amaçlar doğrultusunda hareket etmeyi kolaylaştırıcı bir unsurdur. Bir amaç doğrultusunda kendi çıkarlarını arka plana atıp, toplumun faydasını ön planda tutan, diğer bireylerin de aynı şekilde toplumun faydasına hareket edeceğine inanan bireylerin oluşturduğu toplumda, amaçlara ulaşmak daha kolay olacak ve işbirliği artacaktır. Toplumdaki bireylerin güven üzerine kurdukları ilişki sosyal sermayede artış sağlayacaktır. Bireyler arası iletişim sürecinin temel dayanağı karşılıklı güven duygusudur. Güvene dayalı sosyal ilişkiler hem sosyal yaşamın devamında, hem de birey ile devlet arası ilişkilerin sürdürülmesinde önem arz etmektedir. Bireyin toplum, devlet ve devlet kurumları ile ilişkileri güven içinde sürdürüldüğünde bireyin hem kendisine, hem de topluma katma değeri artmaktadır. Birey ile devlet arasında güven temelli bir ilişkinin kurulabilmesinde ve sürdürülebilmesinde yerine getirilmesi gereken karşılıklı görevler bulunmaktadır. Bireyden devlete karşılıklı sorumlulukların ve yükümlülüklerin güvene dayalı sürdürülmesi, devletin de vatandaşlara, adalet ile yönetildiklerine dair güvence vermesi kamusal düzen için oldukça mühimdir. Literatüre '15 Temmuz Kalkışması' olarak geçen ve devleti ele geçirmek üzere Türk Silahlı Kuvvetlerinde görevli bir grup tarafından yapılan ekonomik, siyasi, sosyal ve psikolojik sonuçlar doğuran kalkışma tez kapsamında ele alınmıştır. Kalkışmanın ardından yaşanan süreçle ilgili vatandaşların, kamu kurumlarına ve yöneticilerine bakış açılarının hangi düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Bu amaçla Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi akademik ve idari personeline uygulanan ankette; 15 Temmuz 2016 gecesinde ve sonrasında yaşananların, Türkiye'nin sosyal, ekonomik ve siyasi yaşamına etkileri analiz edilmiştir.
Türkiye'de yerel yönetimlerde dönüştürücü liderlik algısı üzerine bir uygulama: Kars Belediyesi örneği

20. yy'ın ikinci yarısından itibaren yaşanan gelişmeler ve bu gelişmelere küreselleşmenin de etkisi ile ortaya çıkan değişim her alanda olduğu gibi yönetim alanında da belirli değişikliklere neden olmuştur. Bu dönemden itibaren kente yapılan göçler nedeni ile yerel yönetimlerin sundukları hizmetler çeşitlenmiş bu durum ise yerel yönetimlerin iş yükünü ve dolayısı ile önemini arttırmıştır. İş yükü artan yerel yönetimlerin liderlerinin tutumu yerel yönetim için önemlidir. Dönüştürücü liderlik anlayışı, çağımıza yön veren değişimleri ifade eden dönüşümleri gerçekleştirerek, başarıyı yakalamaya çalışan bir anlayıştır. Gelişimin ve değişimin çok hızlı gerçekleştiği zamanlarda bu dönüşüme ayak uydurabilecek yöneticilere ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmanın amacı belediye çalışanların algısına göre belediye örgütü üst yöneticilerinin tutum ve davranışları sergileme düzeyini belirlemektir. Bu kapsamda birinci bölümünde; yerel yönetim konusuyla birlikte Türkiye'de yerel yönetimlerin tarihine, hiyerarşik yapısına ve yönetim kademelerine yer verilmiştir. İkinci bölümde de yerel yönetimlerde dönüştürücü liderlik konusunun kavramsal çerçevesi çizilmiştir. Üçüncü bölümde ise, dönüştürücü liderlik algısı üzerine Kars Belediyesi'nde bir çalışma yapılarak önerilerde bulunulmuştur.
Kamu personel hukukunda liyakat ilkesi

Kamu hizmetlerinde günden güne yaşanan değişim ve gelişim, idarenin sunduğu hizmetlerde bunlara uyum sağlama yükümlülüğünü getirir. İdarenin bu doğrultuda en önemli aracı, gelişim ve ihtiyaçlara cevap verebilecek nitelikli personellerdir. Liyakat ilkesi bir yandan göreve en uygun kişinin seçilmesini sağlayarak idareye hizmetlerinde verimlilik tesis etmekte, diğer yandan göreve seçilen bir personelde dikkat edilecek kıstasları sınırlayarak idarenin objektif hareket etmesini sağlamaktadır. Liyakat ilkesinin özellikle idarenin tarafsızlığına ilişkin sınırlayıcı rolü, bu konuda yargı mercilerinin önündeki davaların önemli bir kısmını oluşturmaktadır. İlkenin beraberinde getirdiği subjektiflik problemi, idarenin takdir yetkisi ve bunun sınırlanması problemiyle birlikte ele alınmaktadır.
İç güvenlik koşullarının eğitimde denetim sürecine etkisi

Bu araştırmada, iç güvenlik koşullarının okul yöneticisinin denetlenmesi sürecini nasıl etkilediğinin eğitim yöneticisi ve denetçilerinin görüşlerine göre incelenmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmanın evrenini Bingöl'de 1997 -1998, 1998- 1999 öğretim yıllarında iç güvenlik koşullarında görev yapmış olan 14 ilköğretim denetçisi ve 23 eğitim yöneticisi oluşturmaktadır. iç güvenlik koşullarının okul yöneticisinin denetlenmesine etki derecesini ölçmek için Likert tipi beşli derecelendirme esasına dayanan ölçme aracı geliştirilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular aşağıda özetlenmiştir. 1. Iç güvenlik koşullarının, okul yöneticisinin 'personel hizmetleri' alanında denetlenmesinde 'personelin çalışmalarının denetlenmesi', 'aday personelin mevzuata göre yetiştirilmesi', 'personel ile yöneticiler arasında yakın ilişkiler kurulması', 'okulda çatışmaların yönlendirilmesi', 'personelin sosyal ve kültürel gelişiminin sağlanması' ve 'personelin dileklerinin belirlenme ve çözümlenmesi' görevlerinde fazla etkili olduğu, diğer görevlerde kısmen etkili olduğu görülmüştür. 2. lç güvenlik koşullarının, okul yöneticisinin 'öğrenci hizmetleri' alanında denetlenmesinde 'öğrencilerin sosyal ve kültürel gelişimini sağlayıcı tedbirlerin alınması', 'öğrenci okul başarısının arttırılması' ve 'öğrenci sağlığını koruyucu güvenliğini sağlayıcı tedbirlerin alınması' görevleri üzerinde fazla etkili olduğu, 'devamsız öğrencilerin izlenmesi ve devamlarının sağlanması' ve 'öğrenci ruhsal dosyalarının işlenmesi' görevleri üzerinde çok az etkili olduğu, diğer görevlerde kısmen etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. 11 3.1ç güvenlik koşullarının, okul yöneticisinin 'öğretim hizmetleri' alanında denetlenmesinde 'planların uygulanması ve izlenmesi', 'öğretimin yapılması' ve 'gezi, inceleme ve araştırmaların planlı olarak yürütülmesi' görevleri üzerinde fazla etkili olduğu, diğer görevlerde kısmen etkili olduğu görülmüştür. 4. lç güvenlik koşullarının, okul yöneticisinin 'eğitim hizmetleri' alanında denetlenmesinde 'okul ve çevre ilişkilerinin geliştirilmesi', 'okul spor sahası ve tesislerinin çevre gençlerine açılması', 'okul-aile birliği ve okul koruma derneklerinin kurulması ve geliştirilmesi' ve 'ders araç ve gereçleriyle ortam sağlanması' görevleri üzerinde fazla etkili olduğu, diğer görevlerde kısmen etkili olduğu sonucu ortaya çıkmıştır. 5. iç güvenlik koşullarının, okul yöneticisinin 'işletme işleri' alanında denetlenmesinde 'yazışmaların düzenli ve zamanında yapılması' ve 'yangından korunma ve sivil savunma tedbirlerinin alınması' görevleri üzerinde fazla etkili olduğu, diğer görevlerde kısmen etkili olduğu görülmüştür. 6. lç güvenlik koşullarının, okul yöneticisinin, yukarıda ifade edilen beş görev alanından en fazla 'eğitim hizmetleri' alanında denetlenmesini etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. 7. lç güvenlik koşullarının, okul yöneticisinin belirtilen beş görev alanında denetlenmesine ilişkin denetçi görüşlerinin ortalamaları alındığında kısmen etkili olduğu ortaya çıkmıştır. Bu bulgular değerlendirildiğinde iç güvenlik koşullarının okul yöneticisinin denetlenme sürecine kısmen etki ettiği sonucuna ulaşılmıştır.
Türk dış politikasında Türkiye Maarif Vakfı ve Doğu Afrika'daki faaliyetleri

Devletler, uluslararası sistemde dış politikalarını yumuşak güç yönünde değiştirecek olan faaliyetlere öncelik vermeye ve uygulamaya geçmişşlerdir. Küreselleşme ile değişen güç ve güç unsurları nedeniyle devletler, oluşturdukları ulus ötesi topluluklarla dış politikalarına yön vermeyi tercih etmektedirler. Dış politikalarını hükümet içi ve dışı kuruluşlarla çeşitlendirmek isteyen devletler, çok amaçlı ve yönlü stratejilerini gerçekleştirmeyi hedeflemektedirler. Bu doğrultuda Türkiye'de dış politikasını değiştirerek dış yardımlarla uluslararası politika çerçevesinde kültürel diplomasiyi benimsemiştir. Zengin kültürel değerlere sahip olan Türkiye'nin bu bağlamda yumuşak güç kapasitesi artmakta ve yaratılan yeni kuruluş ve kurumlar da bunda etkili bir rol oynamaktadır. Bu çalışmanın amacı Türk dış politikası kapsamında 2016 yılında kurulmuş olan Türkiye Maarif Vakfı, Vakfın Türk dış politikasının şekillenmesindeki rolü ve özellikle Doğu Afrika'daki faaliyetleri araştırılmıştır. Çalışmada yazılı dokümanlar incelenmiş, kaynak taraması yapılmıştır. Türk dış politikasında uygulanan stratejiler içerisinde bulunan yumuşak güç uygulamaları arasında Türkiye Maarif Vakfı önemli bir unsurdur. FETÖ'nün ABD bağlantısı göz önüne alındığında, Türkiye'nin dış politikasını Batı'nın ve ABD'nin etkisinden çıkararak, yeni politikalar üretmeye çalışması gerekmektedir. Araştırma Türkiye Maarif Vakfı'nın sadece Doğu Afrika'daki faaliyetleri ile sınırlandırılmıştır. Türkiye Maarif Vakfı'nın faaliyetleri bu kapsamda olumlu değerlendirilmektedir. Türkiye'nin işbirliği içinde olduğu ülkelerde kültür ve medeniyet bakımından etkileşime neden olan Vakfın, uluslararası eğitim alanında Türkiye ile dünya arasında bir köprü olduğu şeklinde bir değerlendirme yapılmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde dış politika kavramı, yumuşak güç kavramı, Türkiye'nin yumuşak güç kaynakları, Türkiye'nin dış politikasında yumuşak güç kullanımı üzerinde durularak açıklamalara yer verilecektir. Çalışmanın ikinci bölümünde Türkiye Maarif Vakfı ve dış politikada rolü araştırılmıştır. Bu kapsamda Vakfın kuruluşu, faaliyet, amacı, organları ve personeli değerlendirilmiş, Vakfın Türk dış politikasının şekillenmesinde nasıl bir rol oynadığı, Vakfın toplumdaki önemi ve yeri, dış politikadaki yeri, Doğu Afrika'daki faaliyetleri araştırılmış ve değerlendirilmiştir.
Küresel kentlerin yönetimi ve İstanbul için bir model önerisi

Küreselleşme her şeyi kendi değerler sistemini uygulayabilmek için değiştirmekte ve dönüştürmektedir. Bu süreçte değişen, niteliği farklılaşan alanlardan biri de kenttir. Kentler küresel ekonomiyle eklemlenebilmek için potansiyellerini bu doğrultuda kullanmakta, diğer kentlerden her alanda önde olmak için sürekli rekabet eden bir yapıya bürünmektedirler. İşte küresel ekonominin kontrol edildiği, yoğunlaştığı, yönlendirildiği bu kentler literatürde küresel kent olarak kavramsallaştırılmaktadır. Küreselleşmenin tüm etkilerinin gözlemlenebildiği bu kentler, artan hizmet yükünü karşılayabilmek, kentlilere daha nitelikli bir yaşam sağlayabilmek için kendilerine özgü bir yönetim yapısı belirlemişlerdir. Tokyo ve Londra'da kendine özgü bir yönetim yapısına sahip olan küresel kentlere örnek teşkil etmektedir. Bu çalışma küresel kent özelliklerini taşıyan ve küreselleşmenin etkilerinin açıkça gözlemlendiği İstanbul'un da kendine ait bir yönetim yapısına sahip olması gerekliliği üzerine kurgulanmıştır. Bu doğrultuda hem İstanbul'un mevcut yönetimiyle ilgili hem de önerilen modelle ilgili derinlemesine mülakat tekniği ile İstanbul'un mevcut yapısındaki sorunlar ve önerilen modele ilişkin düşünceler tespit edilmeye çalışılmıştır. Mülakatlar, İstanbul Büyükşehir Belediyesinde, İlçe belediyelerinde ve şehir plancıları odasında görevde bulunan kişilerle yapılmıştır. Mülakat çalışması sonucunda mevcut yapıdaki aksaklıkların bir kısmı dile getirilse de birçoğu ifade edilmemiş, yapının belirli kısımları korunmak istenmiştir. Bu çalışmada alan çalışması sonuçları ve İstanbul'la ilgili yapılan çalışmalar göz önüne alınarak İstanbul'a özgü bir yönetim modeli oluşturulmaya çalışılmaktadır.
Görevi kötüye kullanma

Devlet vatandaşların kendisine duyduğu güveni korumak ya da güven sağlamak amacıyla, ceza kanunlarında bir takım suçlar öngörür. Çalışma konumuz olan 5237 sayılı TCK'nın 257. maddesinde düzenlenen 'görevi kötüye kullanma' suçu da devletin kendisine duyulan güveni korumak ya da güven sağlamak amacıyla ihdas ettiği suçlardandır. Görevi kötüye kullanma suçu genel ve tamamlayıcı bir suçtur. Suçun faili olan kamu görevlisinin görevlerinin gereklerine aykırı olarak gerçekleştirdiği eylemler; özel görevi kötüye kullanma suçları olan zimmet, rüşvet, irtikap gibi suçları meydana getirmediği sürece görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacaktır. 5237 sayılı TCK'nın 257. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçu; 765 sayılı mülga TCK'nın 228. maddesinde düzenlenen 'keyfi muamele-sert muamele', 230. maddesinde düzenlenen 'görevi ihmal' ile 240. maddesinde düzenlenen 'görevi kötüye kullanma' suçlarının karşılığını oluşturmaktadır. Görevi kötüye kullanma suçunun oluşması için 'kişilerin mağduriyetine' veya 'kamunun zararına' neden olmak ya da 'kişilere haksız menfaat sağlama' koşulları gerçekleşmelidir. Suçun failinin kamu görevlisi olması ve işlenen suçun görevle bağlantısı olması nedeniyle, görevi kötüye kullanma suçunun soruşturması 4483 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılacaktır.
Hükümet sistemleri ve yüksek denetim: Sayıştay'ın konumu üzerine bir inceleme

Uzun tarihsel mücadelelerin sonucunda, tüm güçleri elinde bulunduran hükümdarların iktidarını sınırlandıran parlamentoların ortaya çıkmasıyla devlet iktidarı yasama, yürütme ve yargı erkleri olarak üçe ayrılmıştır. Bu erklerin farklı kurumlarca yerine getirilmesini ve denge içerisinde işlemesini öngören hükümet sistemi kavramı söz konusu kuvvetlerin birliğine ve ayrımına dayalı olmak üzere iki başlıkta incelenmektedir. Kuvvetler ayrımına dayanan ve her biri demokratik hükümet sistemleri olan parlamenter, başkanlık ve yarı-başkanlık sistemleri farklı zamanlarda gelişerek, kamu yönetimi örgütlenmesinin şekillenmesinde önemli etkide bulunmuşlardır. Parlamentolar geliştikçe yürütme iktidarını bütçe hakkı aracılığıyla hesap verebilir kılmaya başlamış, bütçe hakkı olgusu ise yüksek denetimin varlık nedenini oluşturmuştur. Büyük ölçüde yasama ve yürütme arasındaki ilişkilerin değişimiyle belirginleşen farklı hükümet sistemlerinde yüksek denetimin de bu değişime uyum gösterdiğini savunan bu çalışmada her hükümet sisteminin ortaya çıktığı model ülkeler ve bu ülkelerin yüksek denetim sistemleri incelenmiştir. Ayrıca bu sistemleri transfer ederek kendi ülkelerinde uygulamaya koymasına karşın başarısızlıkla sonuçlanan devletler de sapma örneği olarak ele alınmıştır. Hükümet sistemlerindeki değişimin bir kamu örgütü olan Sayıştay'ı denetimde etkinlik ve kurumsal özerklik açısından etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Bu etkileşimde en önemli faktörlerden biri ise güçlü yürütme organları tarafından uygulanabilecek politik baskı olarak ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmanın Türkiye açısından ulaştığı sonuç; Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemine geçişle birlikte parlamentonun bütçe hakkının aşındırıldığı ve yürütme organının yeni bir merkezileşme ile Cumhurbaşkanlığı teşkilatında toplanacağıdır. Dolayısıyla hükümet sistemindeki değişim tüm kamu yönetimini dönüştürme gücüne sahip olduğundan yüksek denetim sisteminin de bu dönüşüm çerçevesinde yeniden kurgulanmasının muhtemel olduğu değerlendirilmektedir.
27 Mayıs askeri müdahalesinin ardından Türk siyasetinin yapılanma dönemi (1961-1965)

Türkiye Cumhuriyeti tarihinde, İkinci Dünya Savaşı sonrası başlayan çok partili hayat içinde, bu dönemin iki önemli aktörü olan iktidar partisi CHP ile ana muhalefet partisi DP arasındaki ilişkiler incelendiğinde; 1908'de başlayan çok partili siyasi hayatımızda, iktidar-muhalefet ilişkilerinde görülen birçok aksaklık, sorun ve yanlışların, 1946- 1960 dönemi içinde derinleştiği görülür. İktidar ve muhalefet arasında izlenen yanlış politikalar, ülkede kurulan siyasi dengeleri ters düz eden gelişmeler, ülkemizin demokratik gelişimini rafa kaldıran ve askeri müdahale anlayışının yerleşmesinde rol oynayan 27 Mayıs 1960 Askeri Müdahalesi'ne giden yolu açmıştır. Bu çalışma, askeri müdahale sonrası başlayan yeni siyasi dönemde, siyasi hayatı verimsiz, zararlı ve hatta tehlikeli çekişmelerden kurtarmak; partiler arası münasebetlerde medeni ve seviyeli bir ortam yaratmak ve 27 Mayıs Askeri Müdahalesi'nin asıl gayesini teşkil eden demokratik hukuk devletini fiilen gerçekleştirmek için vatansever Türk Milleti'nin duygularına ve iyi niyetli temennilerine uygun olarak, 1961- 1965 yılları arasında demokratik düzeni yeniden tesis etmek adına yaşanan partileşme dönemini bilimsel veriler ışığında ortaya koymayı amaçlamıştır.
Bir hükümet sistemi olarak başkanlık rejimi: ABD örneği

Kuvvetlerin sert ayrılığına dayanan, organların bağımsızlığına rağmen mevcut denge ve denetim mekanizmalarıyla aralarında etkileşim öngören başkanlık sistemi, 200 yılı aşkın süredir Amerika Birleşik Devletleri'nde başarılı bir şekilde uygulanmaktadır. Sistemin karakteristik özelliklerinin yanı sıra, ülkenin tarihsel, kültürel ve politik yapısı; aynı sistemin, dünyanın başka hiçbir ülkesinde işlevsel olamamasına neden olmuş; başkanlık rejimi, kuvvetler arası ilişkilere göre tanımlanan çeşitlirejimlerden ayrıştığı gibi, en çok da kendisine öykünen Latin Amerika ülkelerirejiminden ayrılmıştır.
Türkiye'de yönetim kültürü ve mahalli idarelerin gelişimine etkisi

Kültürel unsurlar ve yapılar, etkileşimli olarak birbirini zamanla dönüştürebilen görünümündedir. Bu dönüşüm sürecinde her aşamanın kendine özgü ayırdedici nitelikleri bulunmaktadır. Türkiye'de yönetim kültürünün gelişme sürecinde Osmanlı devleti, toplumsal gereksinmeleri karşılamaya yönelik işlevlerini yerine getirirken, yönetme tarza ve örgütlenme biçimi ile genel yönetsel karakterim ortaya koymuştur. Tanzimat'tan önceki yönetsel karakter, devletin merkezi birliği anlayışına dayanmaktadır. Bunun görünümü olarak adem-i merkeziyete yollayan gelişmelere merkezin gücünde bir zaaf olarak bakılmıştır. Adem-i merkeziyete yönelik uygulamalardan merkezi güçlendirmek ivin yararlanılmıştır. Yerel yönetimlerin yasallaşarak resmi bir statüye sahip Olabilmeleri Tanzimat' döneminde mümkün olabilmiştir. Bu dönemde; dış dünyaya açılrna, mali merkeziyetçiliğin'' yerleştirilmesi gereği, dış devletlerin yaptıkları baskılar ve ayrıca girişilen reformların halka benimsetilmesi ihtiyacı yerel yönetim kurumlarının oluşturulmasının altında yatan nedenlerdir; Tanzimat dönemi, modem anlamda merkeziyetçiliğin esas alındığı ve kuramlarının oluşturulduğu bunun yanında modern yerel yönetim kurumlarının da tohumlarının atıldığı bir dönem olarak tarihe geçmişştir. Türkiye Cumhuriyetine de bu anlayış miras kalmıştır. Devletin örgütlenmesi ve ideolojik karakterinde merkeziyetçilik görülmektedir. Ekonomik ve sosyal icraatlardaki merkeziyetçi anlayışta, hizmetlerin iyi işlemesine yönelik teknik nedenlerden çok, siyasal nedenler etkili olmuştur. Yerel yönetimlerin güçlendirilmesine, sivil oluşumlara ve yetki devrine sıcak bakılmamıştır. IX