turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kardeş şehir ilişkileri ve öğrenen kentler: Trabzon Büyükşehir Belediyesi örneği

20. yüzyılda ortaya çıkan ve 21. yüzyılda etkilerini bir hayli artıran 'işbirliği, yönetişim, küreselleşme' gibi kavramlar, gerek yerel yönetimler gerekse farklı alanlarda karşılığını bulmuştur. Çalışma açısından üzerinde durulan işbirliği kavramı ile yerelde taraflar arasında ilişkiler kurulmuş ve bu durum karşımıza yeni bir kavram olarak kardeş şehir ifadesini çıkarmıştır. Bu tezin amacı, kardeş şehir ilişkilerinin yerel yönetim birimlerini nasıl etkilediği ve kurulan bu ilişkilerin kentler açısından birer öğrenme aracına dönüşüp dönüşmediği incelemektir. Öğrenen örgüt kavramı, öğrenme kavramının önemine dikkat çekmektedir. Kentlerin aralarında kurdukları kardeş kent ilişkileri ve kentler arasında gerçekleşmesi beklenen öğrenmenin önemine dair farkındalık çalışmada öğrenen örgüt kavramı ile ilişkilendirilmiştir.21. yüzyılın küreselleşme ve teknoloji alanlarında devam eden ilerleme ve her gün öğrenmenin gereksinimi dünyadaki her birey ve örgütler için de yadsınamaz bir gereksinim olarak karşımıza çıkmaktadır. Yerel yönetimler, gelişen bu teknoloji çağında çeşitliliği artan ihtiyaçlardan dolayı çeşitli zorluklar ile karşılaşabilmektedir. Bu ihtiyaçlar, yerel yönetimleri gerek ulusal gerekse uluslararası alanlarda işbirliği yapma ve belirli hedefler için beraber hareket etmek zorunda bırakmıştır. Özellikle 2000'li yıllardan sonra artan çeşitli ihtiyaçların varlığı, belediyeleri bazen zor durumda bırakmıştır. Belediyeler çoğu zaman bu ihtiyaçları kendi imkanları ile aşabilseler de bazen de belediyelerin imkanları buna izin vermemiştir. Bu noktada belediyelerin kurmuş oldukları işbirliği amacı taşıyan kardeş şehir anlaşmaları, her zaman olmasa da, çözüm için yardımcı birer kaynak olabilme potansiyeli taşımaktadır. Kardeş şehir ilişkilerini sadece ekonomik bir işbirliği olarak görmek son derece yanlış bir yaklaşım olacaktır. Kardeş şehir ilişkisi kurulan şehirler arasındaki işbirlikleri incelendiğinde, ilişkilerin sadece ekonomik değil çoğunlukla sosyal ve kültürel alanlarda geliştiği görülecektir. Buradaki temel hedefin ülkelerin ve kentlerin birbirlerinin kültürlerini tanımak ve öğrenmek amacının yanında bir de kentlerin, bu tür ilişkiler kurarak dünyada tanınırlığını artırmayı amaçladığı görülmüştür. Yukarıdaki bilgilerden hareketle, Trabzon şehrinin kardeş şehir ilişkileri, işletme bilim dalına ait kıyaslama ve öğrenen örgütler kavramlarının da kullanılması ile kentler için birer öğrenme aracına dönüşüp dönüşmediği bu tez çalışmasında incelenerek literatüre önemli bir katkıda bulunulmak hedeflenmiştir.
Jean Baudrillard perspektifinde tüketim olgusunun yeniden üretilmesi: Tüketim toplumu

Bu tez çalışmasında ünlü Fransız düşünürlerinden biri olan Jean Baudrillard'ın tüketim olgusu ve tüketime yaklaşımı incelenmektedir. Akademik hayatı boyunca kapitalizmi anlamaya çalışan Baudrillard, teknoloji, reklam, kitle iletişim araçlarıyla kapitalist tüketim ilişkilerinin nasıl dayatıldığı ve devamlılığını sağladığını ayrıntılı bir şekilde çözümlemeyi amaçlamıştır. Tüketim olgusu, insanlığın ortaya çıkmasıyla ilintili bir durumdur. Binlerce yıllık yaşamsal süreçte birçok aşamadan geçen tüketim, günümüz toplumlarında kullanım değeri çerçevesinde satın alınıp tüketme anlayışı önemini kaybetmiştir. Baudrillard'ın tüketim toplumunun nasıl ortaya çıktığı incelenirken, simülasyon, simülakr, hiper gerçeklik, gösterge, nesne, kitle iletişim araçları, reklam, teknolojiye ilişkin görüşlerinden yararlanılarak hareket edilmiştir. Baudrillard'ın düşünce sistemi irdelenlenmiş ve günümüz tüketim toplumlarını inşa eden üretim ve tüketim ilişkilerine odaklanılmıştır. On dokuzuncu yüzyıllarda teknolojide başlayan önemli ilerlemeler sonucunda toplumların tüketim ilişkilerinde değişim yaşanmaya başlanılmış ve tüketim toplumundaki tüketim olgusunun sorgulanmasına neden olmuştur. Dolayısıyla Jean Baudrillard, teknoloji, reklam, kitle iletişim araçları ile tüketim olgusunun gerçekliğini yitirdiğini ve gerçekliğin simülakrların göstergeleriyle yeniden üretilerek tüketim temelli bir topluma dönüştüğünü belirtmiştir. Bu doğrultuda çalışmamızda Jean Baudrillard'ın simülasyon kuramının ve bu kurama ilişkin tüm değerlerin anlamlarını yitirdiği, bunun inşasında gelişen teknoloji, reklam ve kapitalist tüketim ilişkilerinin etkisi ortaya konulmuştur.
Türkiye tarihinde kentsel alanda değişen güvenlik anlayışı

Bu çalışmada Yakın tarihte Türkiye'de şehirsel alanda değişen güvenlik algısı incelenmiştir. Güvenlik kavramına ilişkin değişimler tarihsel ve toplumsal değişimin temel eğilimleri doğrultusunda tartışılmıştır. Şehirsel alanda değişen güvenlik algısının toplumsal dayanakları sorgulanmıştır. Güvenlik algısında yaşanan bu değişim şehir içinde farklı kesimlerin birbirlerini tehlikeli olarak görmelerine yol açmıştır. Sıradan bir şehirlinin, şehire karşı belleğinde oluşan emniyetsizlik hali güvenlik önlemlerinin arttırılması talebini yükseltmektedir. Güvenlik sorunu insanların yaşama hakları göz önüne alınarak sosyal bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. İnsanlar yaşadıkları toplum içerisinde özgürce hareket edebilme, güvende olma hissi içerisinde yaşamak isteyecektir. Bu nedenle şehir içerinde güvenliğin sağlanması toplumsal bir ihtiyaç olduğundan özel kesimlere bırakılmamış ve devlet güvencesi altına alınmıştır. Güvenliğin ne olduğu, güvende olma hissi, güvenliğin nasıl tanımlanacağı, siyaset ile güvenliğin ilişkisi, toplumsal ve bireysel güvenlik, toplumsal yaşamda güvenliği sağlayacak unsur ve faktörler gibi sayılabilecek bir dizi sorun ve başlık farklı disiplinlerce de ele alınabilmesi güvenlik olgusuyla ilgili yapılacak düşünsel faaliyetlerin sınırlandırılması zorunluluğunu da beraberinde getirmektedir. İdeal şehir oluşturulması için toplumların hep birlikte beraber yaşamalarını sağlayan ortak kültürün önemseyen düşünceler ile şehirlerde güvenlik algısına dikkat çekilmelidir. Eğer hep birlikte toplumsal ortamda yaşama bilincine varamamış olan devletlerde iç düzenin bozulduğu ve ortaya çatışmaların çıktığı gözlenecektir.
Avrupa Birliği açısından terörle mücadele ve insan hakları

ÖZ Terörizmle mücadele etmek durumunda olan demokrasilerin karşılaştığı temel problem, KABUL EDİLEBİLİRLİK ve ETKİLİLİK arasındaki açmazdır. Anti-terörist uygulamaların, bir taraftan bireysel hak ve hürriyetlerin korunduğu demokratik toplum ve hukuk devleti gerekleri ve uluslararası insan haklan norm ve standartları açısından kabul edilebilir olması gerekirken; diğer taraftan da terörizm tehditine karşı etkili olmaları gerekir. Bu çalışmada, özellikle Avrupa Birliği'nin terörizmle mücadelede başvurduğu önlemlerin genel özellikleri, AB'nin 'serbestlik', 'güvenlik' ve 'adalet' konularındaki politikalarına özel atıfta bulunmak ve bu politikaların tarihsel gelişimini de kapsamak suretiyle, tanımlanmaya çalışılmaktadır. Aynı zamanda, Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesi'ne özel bir önem verilmiştir. Bu çalışma; aynca, AB ve Türkiye arasındaki ilişkileri, 'Kopenhag Kriterleri' olarak bilinen standartlar/ölçütler açısından değerlendirmektedir.
Türkiye'de demokratik topluma geçiş aşamasında sivil toplumun yeri ve önemi

Sivil toplum Batı'nm yaşadığı sosyal ve ekonomik olaylar sonucu ortaya çıkan ve Batı'ya özgü bir kavramdır. Başlangıçta devletle özdeşleştirilen bu kavram zamanla anlam kaymasına uğrayarak devletin karşısında olarak algılanmaya başlandı. Sivil toplum özellikle 1989 yılında Doğu Bloku'nun çöküşüyle adeta demokrasinin olmazsa olmaz koşulu olarak görülmeye çalışıldı. Sivil topluma her ne kadar bazı göstergeler olsa da ne Osmanlı'da, ne de Cumhuriyet döneminde tam anlamıyla rastlanmamaktadır. Son zamanlardaki gelişmelere paralel olarak demokrasimizin pekişmesi için sivil toplumun oluşturulması gerektiği fikri kabul görmektedir. Gerçekten de sivil toplum güçlendirilerek demokrasimiz sağlamlaştınlabilir. Ama sivil toplumu oluşturmak sadece yasalarla olmaz, yasaları bir gecede değiştirerek bu sonuç elde edilemez. Nitekim 1961 Anayasası'yla sivil toplumun oluşmasına olanak sağlanmıştır ama iyi sonuçlar vermemiştir. Burada yasalardan daha önemli olan unsur sivil toplumu taşıyabilecek bir siyasal kültüre sahip olmaktır.
Şemsettin Günaltay'ın başkanlığı döneminde Türk Tarih Kurumu tarafından yapılan çalışmalar (1941-1961)

Ulusal bağımsızlığın kazanılmasından sonra yeni kurulan devletin güçlü bir yapıya ulaşması için çalışmalar başlatılmıştı. Devletin geçmişşinden ders alarak geleceğe uzanması adına yapılacak faaliyetlerde etkin rol alacak olan Türk Tarih Kurumu, Atatürk'ün liderliğinde kurulmuştu. 1938 yılına kadar Atatürk liderliğinde faaliyet gösteren Kurum, Mustafa Kemal Atatürk'ün ölümünden sonra İsmet İnönü'nün koruyuculuğunda çalışmalarına devam etmiştir. Tezin ilk bölümünde Tarih Kurumu'nun kuruluş süreci ve 1938 yılına kadar olan dönemden kısaca bahsedilmiştir. İkinci bölümde Kurumun Başkanlığını yapan Şemsettin Günaltay hakkında geniş bir bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde tezin esas konusuna yer verilmiştir. Tez süresince 1941 yılında Türk Tarih Kurumu Başkanlığına getirilen Günaltay'ın 20 yıllık başkanlık dönemi detaylı bir biçimde incelenmiştir. Türk Tarih Kurumu yıllık raporları, Arşiv belgeleri, gazeteler ve ikinci el kaynaklar tetkik edilerek teze aktarılmıştır. Yapılan araştırmanın sonucunda 1941- 1961 yılları arasında Kurum faaliyetlerinin neler olduğu ortaya konulmuştur.
Turgutlu'da kentsel alan kullanımı ve okulların yer seçiminin değerlendirilmesi

Araştırma Başlığı 'Turgutlu'da Kentsel Alan Kullanımı ve Okulların Yer Seçiminin Değerlendirilmesi' Araştırmacının İsmi : Esra YAZGAN Çalışma alanı, Ege Bölgesi'nde Manisa İline bağlı Turgutlu ilçe merkezi'dir. İlçe merkezinin kuzeyinde Gediz nehri, güneyinde Irlamaz, Çepnidere ve Osmancık Köyleri, Yaylalı sırtı, Karlık Tepe (279 m.), İğdeli Tepe (263 m.), Göktepe (395 m.), Beşli Tepe (88 m.), doğusunda Ahmetli ilçesi, batısında Manisa ili merkez ilçesi ve Kemalpaşa ilçesi yer alır. İlçenin yüzölçümü 473 km2'dir. Bu alan, Türkiye yüzölçümünün % 0 .061'i kadardır. Kentsel alanların kurulmasında ve gelişmesinde sürdürülebilir kentleşmenin gerçekleşmesi için yer seçimi önemli bir etkendir. Ülkemizde yanlış yer seçimleri sonucunda çarpık ve sağlıksız kentleşme yaygın olarak görülmektedir. Özellikle kentsel kullanım alanları içinde en önemli, en büyük nüfus kitlesine ulaşabilen eğitim alanlarının yer seçimleri bugün ve gelecek için büyük önem taşımaktadır. Doğru yapılmış eğitim programları yanında doğru yer seçimleri ve fiziki kapasitesi yüksek eğitim kurumları gelecekte yakalayabileceğimiz başarıların göstergesi olacaktır. Kentsel alan kullanımı ve planlamasında arazinin fiziki coğrafya özellikleri, arazi yetenek durumu, kentin gelişimine yön veren beşeri ve ekonomik faktörlerin tümünün dikkate alınması gerekmektedir. İlçe merkezi hızlı nüfus artışı ve sanayi nedeniyle plansız kentleşmenin tüm sorunlarını yaşamaktadır. Çalışma, veri toplama aşaması ile başlamıştır. Veri toplama aşamasında saha ve konu ile ilgili literatür taraması yapılmıştır. Arazi gözlemleri ve bu gözlemler sonucunda elde edilen bulgular değerlendirilmiştir. Turgutlu ilçe merkezinde kentsel alan kullanım durumu tespit edilmiştir. İlçede bulunan yaygın ve örgün eğitim kurumlarının fonksiyonel işlevsellik, fiziki kapasite, sağlık, ulaşım mesafesi ve öğrenci kapasitesi açısından kentsel alan içerisinde dağılımı incelenmiştir. Ortaya çıkan sorunlara çözüm önerileri geliştirilmiştir. Çalışma tablo, şekil, harita ve fotoğraflarla desteklenmiştir.
Yeni sağ ve kamu yönetimi reformları

Kamu yönetimi 1980 sonrası önemli değişikliklere maruz kalmıştır ve geleneksel yapısından gitgide uzaklaşmıştır. Bu değişim sürecinde yeni sağın siyasal birtakım olarak etkisi büyüktür. Yeni sağ politik olarak savunduğu ilkeleri küreselleşme ve yeni kamu yönetimi aracılığıyla kamu yönetimi reformları şeklinde somutlaştırmaktadır. Bu iki araç sayesinde devleti küçültme amacına uygun güçlü ve etkin, ekonomik rasyonalite mantığına göre işleyen bir kamu yönetimi yapısı oluşturulmaktadır. Bu araştırma siyasetin kamu yönetimi politikalarını yönlendirme ve etkilemedeki rolünü açıkça ortaya koymaktadır. Yeni sağın ideolojik arka planının kamu yönetimi reformları üzerindeki etkisini incelemektedir. Araştırmanın amacı, 1980 sonrası gerçekleştirilen biçim ve içerik açısından kapsamlı kamu yönetimi reformlarının yeni sağ içeriğe dayandığını kanıtlamaktır. Çalışma yeni sağın kamu yönetimini nasıl ve ne biçimde etkilediği, bu etkileşimin vatandaş taleplerine uygun olup olmadığı, yapılan reformların kamu hizmetlerini nasıl şekillendirdiği soruları üzerinde odaklanmıştır. Araştırma metodolojik olarak teoriktir ve kavramsal incelemelere dayanmaktadır. Bu teorik kapsamı ülke örnekleriyle pratik açıdan da ele almıştır. Çalışmada ilk bölümde yeni sağın teorik çerçevesi çizilmiştir. Yeni sağın üçüncü yol yaklaşımına etkisi açıklanmıştır. Yeni sağın kamu yönetimi reformlarında kullandığı iki işlevsel araç olan küreselleşme ve yeni kamu yönetimi anlayışı ayrıntılarıyla ortaya konmuştur. İkinci bölümde yeni sağın ilk ortaya çıktığı ülkeler olarak İngiltere ve Amerika incelenmiştir. Aynı zamanda sol bir siyasal iktidar öncülüğünde yeni sağ kaynaklı reformlar gerçekleştiren Avustralya ve Yeni Zelanda analiz edilmiştir. Üçüncü bölüm Türkiye'de 1980 askeri darbesi sonucu Turgut Özal'la girilen yeni sağ süreci ele almaktadır. Ardından 2002 genel seçimleriyle iktidara gelen AK parti dönemi incelenmektedir. AK parti kamu yönetiminde geniş kapsamlı birçok reform yapmıştır. Muhafazakar demokrat kimliğiyle tipik yeni sağ bir parti görünümündedir. Çalışma sonucunda yeni sağ politikaların kamu yönetiminde köklü değişiklikler gerçekleştirdiği görülmektedir. Ekonomi alanında başlayan bu değişim süreci kamu yönetiminin hemen hemen her alanına yayılmıştır. Böylece ulusal kamu yönetimleri piyasalaşma, özelleştirme / deregülasyon politikalarıyla işletmesel bir özel sektör mantığına sahip kılınmıştır.
İnsan güvenliği, güvenlikleştirme ve HIV/AIDS: Rusya örneği

Bu tezin genel amacı, güvenlikleştirme kavramın çerçevesinde, Rusya'da HIV/AIDS tehdidinin güvenlik politikalarına yansıması ve bu güvenlikleştirmenin insan güvenliği kavramı açısından incelenmesidir. Bu kapsamda, Rusya Federasyunu'nda HIV/AIDS'i güvenlikleştirmesi süreci 1985'ten 2016 yılına kadar ele alınmaktadır. Rusya, HIV/AIDS'in ciddi bir hızla arttığı ülkelerden biridir. Bu nedenle bu mesele haklı olarak bir güvenlik meselesi olarak görülmektedir. Bu çalışma, HIV/AIDS ile Rusya'daki mücadele sürecini analiz ederken, bu sorunun nasıl bir devlet güvenliği sorunu olarak güvenlikleştirildiğini göstermektedir. Bu kapsamda, insan güvenliği yaklaşımının kısmi bir yere sahip olsa da, güvenlikleştirme süreci nedeniyle geri planda kaldığı gösterilmiştir. Rusya'daki güvenlikleştirmenin, sorunun insan güvenliği anlayışından çok devlet güvenliği anlayışı içinde ele alınmasına neden olduğu ortaya konmuştur.
Yeni Kamu yönetimi anlayışı çerçevesinde kurumsal yönetişim: KOSGEB örneği

Cumhuriyet tarihi boyunca Türk Kamu yönetiminde yapılmaya çalışılan reform ve yapılandırma çalışmaları 1980 yılı ile birlikte hem anlayış hem de ivme açısından farklı bir şekle bürünmüştür. Verilen kamu hizmetinin niceliği kadar niteliğinin de önem kazanmaya başladığı yıllar; sistemin özeleştirisini yaparken, sistemin parçaları olan kamu kurumlarının, çalışanları ve çalışma usulleri açısından da sorgulanmasına neden olmuştur. Alandakilerin bakış açısıyla bir kamu kurumunu inceleyen bu çalışma; KOSGEB'in, Yeni Kamu Yönetimi Uygulamalarından hangi bakımlardan etkilendiğini araştırmaktadır.
Yeni dünya düzeni ve demokrasi ilişkileri

Sovyetler Birliği'nin yıkılması ile Soğuk Savaş sona erdi. Soğuk Savaş döneminin temel kutuplarından birisi olan Amerika Birleşik Devletleri, dünyanın içine girdiği bu yeni süreci 'Yeni Dünya Düzeni' olarak tanımladı. Ancak dünya düzeni sadece Amerika'nın nitelediği tarzda yeni bir düzene girmemişti. Globalleşmenin yeni bir evreye girmesiyle esastan bir 'Yeni Dünya Düzeni' gelişmeye başladı. İki kutuplu Soğuk Savaş dönemi, yerini çok kutuplu bir düzene bıraktı. Ekonomik, siyasi ve sosyo-kültürel alanlardaki gelişmeler bir yönetim biçimi ve bir yaşam stili olarak demokrasinin küresel ölçekte yeniden ele alınmasını gerekli kılmaktadır. Nasıl isimlendirilirse isimlendirilsin, eksik ve fazlalığına rağmen yeni düzende demokrasinin sahası genişlemektedir. Sivil toplum, bireysel ve toplumsal parametreler ve dahası devletin fonksiyonları yeniden tanımlanmaya başlanmıştır. Dünya, artık herkesin herkesle hem dost hem düşman olduğu ama her halükarda birbiriyle bağlantılı olmak zorunda olduğu bir alan haline gelmektedir. Bu tez, yukarıda özetlenen konular ekseninde şu hususları ileri sürmektedir:-Dünya, çok kutuplu bir yeni düzene gitmektedir.-Bu düzen globalleşmenin ileri bir aşaması olarak ele alınmalıdır.-Devletlerin klasik mentalitesi hızla değişmektedir.-Bu yeni süreçte birey, toplum ve devletlerin demokrasiye yönelişi artmaktadır. - Bu yöneliş, sivil toplumsal unsurların da etkin olduğu kozmopolitik bir demokrasi hedeflemekte.
Yerel seçimlerde seçmenlerin oy verme davranışlarını etkileyen faktörlere ilişkin bir uygulama: Trabzon Büyükşehir Belediyesi örneği

Yapılan çalışmamızda sosyodemografik özelliklerin seçmenin oy kullanma davranışı üzerinde etkisinin ne yönde olduğu incelenecektir. Seçmenler oy verme davranışında bulunurken, bu davranışa etki eden, etnik ve demografik özelliklerle sosyoekonomik faktörlerin seçmene sağlayacağı getiriler veya götürülerin neler olduğunu düşünerek oyunu kullandığı görülmektedir. Buradan hareketle de Demografik yapının oy verme davranışı üzerinde etkisini bu etkinin de seçmen beklentisini ne yönde etkilediğini belirleme amacı güdülmüştür. Bu etkiyi belirlemek amacıyla, Seçmen davranışına dayalı yapılan bilimsel çalışmalar, 'sosyolojik yaklaşım', 'Sosyopsikolojik yaklaşım' ve 'Ekonomik yaklaşım' ile beraber olmak üzere üç temel başlık altında incelenmiştir ve açıklanmıştır. Bu çalışmanın sonucunda ise şu bulgulara ulaşılmıştır;1- Seçmenlerin yapmış olduğu davranışlar sonucunda umdukları beklentileri büyük oranda gerçekleşmediği ve seçim sonrası beklenilen gerçekliğe ulaşılamadığı görülmüştür. 2- Seçmen davranışı üzerine önemli bir yere sahip olan ekonomik politikalar, seçmen davranışı ve beklentileri üzerinde önemli bir etkisinin olduğu görülmüştür.3- Cinsiyet bazında ise kadın ve erkek seçmenlerin arasında beklentilerin farklılaştığı görülmüştür. 4- Yaş grupları arasında ise seçmen davranışlarından hareketle beklentilerin değişkenlik gösterdiği görülmüştür.
Bir yerel yönetişim aracı olarak kent konseyleri: Adıyaman Kent Konseyi örneği

Dünyada ortaya çıkan bir takım gelişmeler neticesinde başta kamu yönetiminde olmak üzere özel sektör ve sivil toplum örgütlerinde katılıma dayalı yeni bir yönetim anlayışı ortaya çıkmıştır. Bu yeni yönetim anlayışı ile bir tarafın diğer tarafı yönettiği klasik yönetim anlayışından örgütlü ve örgütsüz tüm kesimlerin yönetim sürecine katıldığı, karşılıklı etkileşimin ön plana çıktığı, denetlenebilir, şeffaf, hesap verilebilir yönetişim anlayışına geçiş olmuştur. Yönetişim ile yönetenle yönetilenin sürekli bir etkileşim içerisinde olduğu, kamu yararının kişi ve grup çıkarlarının önüne geçmesinin sağlandığı bir sistem sunulmaktadır. Küresel, ulusal ve yerel mekansal ölçekte uygulama alanı bulan yönetişimin yerel mekansal ölçekte boyutlarından yerel yönetişim ise yönetişim sürecinin yerel yönetimlerle karşılıklı etkileşim içerisinde gerçekleştirilmesi olarak tanımlanabilir. Yerel yönetişim sürecinde ise yönetişimi gerçekleştirmede bazı mekanizmaların etkili olduğu görülmektedir. Bunların başında ise Türkiye'de olduğu gibi kent konseyleri gelmektedirler. Türkiye'de Yerel Gündem 21 Programı öncesinde ve Program süresinde çeşitli adlar altında varlık gösteren kent konseyleri, 5393 Sayılı Belediye Kanunu ve Kent Konseyi Yönetmeliği ile yasal zemine kavuşmuş ve yaygınlaşmıştır. Bu kapsamda; çalışmanın amacı yerel yönetişimin Türkiye'de uygulamada en önemli araçlarından biri olarak kabul edilen kent konseylerini Adıyaman Kent Konseyi örneği ile birlikte incelemektir.
Land use, peasants and the Republic: Debates on land reform in Turkey, 1923-1945

Bu tezin konusu tek parti dönemindeki toprak reformu tartışmalarıdır. İlk önce, bu tartışmaların arka planını resmetmek için, toprak üzerindeki mülkiyet ve tasarruf ilişkilerinin geç Osmanlı döneminden erken Cumhuriyete nasıl değiştiği incelenmektedir. Burada esas soru, tarımsal üretimin ticarileşmesinin toprak üzerindeki mülkiyet ve tasarruf ilişkilerini ne ölçüde değiştirdiğine dairdir. Bu sebeple, tartışma Osmanlı tarım kesiminin pazar ekonomisinin bir parçası haline geldiği on dokuzuncu yüzyıldan başlamaktadır. Burada meta üretimi, toprak yoğunlaşması ve mülksüzleşme süreçlerinin on dokuzuncu yüzyıl Anadolu'sundaki seyri ikincil literatür üzerinden ele alınmaktadır. Daha sonra ise, imparatorluktan miras kalan mülkiyet yapısının Cumhuriyet yönetiminin ilk yirmi yılında ne ölçüde ve ne şekillerde değiştiği yine ağırlıklı olarak ikincil literatür ışığında tartışmaya açılmaktadır. Türkiye'de toprak reformu fikrinin gelişimi yeterince çalışılmamış bir konudur. Bu tezde, var olan az sayıda çalışmanın ortak bir tarih anlatısından beslendiği tespit edilmektedir. Söz konusu anlatının öne çıkardığı tarihsel uğraklar sırasıyla şöyledir: Şeyh Said İsyanından sonra çıkarılan tehcir ve toprak dağıtımı kanunları, 1934 tarihli İskan Kanunu, 1935- 1937 döneminin Toprak Kanunu tasarıları ve anayasa değişikliği ve nihayet 1945 tarihli Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu. Bu çalışmada, bahsi geçen uğraklar tek tek incelenmekte ve her birinde Kemalist rejimin toprak üzerindeki ilişkilere ne ölçüde ve hangi sebeplerle müdahale ettiği sorusu üzerine gidilmektedir. Diğer yandan, ortak/yerleşik tarih anlatısı bir takım önemli gelişmeleri dışarıda bırakmakta ve Kemalist toprak reformu projesinin evrimine dair ancak kısmi bir resim çizmektedir. Buna karşılık, bu tez, toprak reformu girişimlerini Kemalist rejimin güttüğü tarımsal politikaların bütünü içerisinde değerlendirmeye çalışmaktadır. İşte bu sebeple, 1930'ların hububat alımı politikası ve İkinci Dünya Savaşı yıllarının iaşe tedbirleri tartışmaya dahil edilmektedir.
Türkiye'de düzenleyici kurumlar ve üst kurulların görevleri ve işlevleri

İlk ortaya çıktıkları ülke olan Amerika Birleşik Devletleri'nde kökleri 1800'lerin sonlarına kadar gitmekte olan üst kurullar, dünyanın birçok yerinde yaşanan çok kapsamlı değişimlere ve dönüşümlere bağlı olarak, temel hak ve özgürlükler ile piyasa mekanizmalarının daha düzenli işleyişini sağlama ve güvence altına alma amacıyla son dönemde ülkelerin kamu yönetimlerinde yerlerini alamayan başlamıştır. Ülkelerin siyasi, iktisadi ve sosyal sistemlerine, devlet örgütlenmesine ve toplum yapısına bağlı olarak farklı şekiller alan üst kurullar, Türk kamu yönetiminde devletin düzenleyici kapasitesini daha etkili kılmak amacıyla oluşturulmuştur. Çalışmamızda öncelikle üst kurulların ortaya çıkışları, tanımları ve dünyadaki örnekleri incelenmiştir. İkinci bölümde Türkiye'de ortaya çıkışına, yapılanmasına ve gelişimine değinilmiştir. Üçüncü bölümde ise üst kurullar teşkilat yapısı ve görevleri kapmasında incelenerek tek tek ele alınmıştır. Üst kurulların işlevlerine ve Türkiyedeki üst kurul benzeri kurumların örneklerine son bölümde değinilmiştir.