turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Akıcı konuşma bozukluğu olan bireylerde kekemelik şiddeti ile psikolojik belirtiler arasındaki ilişkinin incelenmesi

Kekemelik tanısı almış bireylerde kekemelik ve kekemelik şiddetinin psikolojik belirtiler ile olan ilişkisi literatürde uzun zamandır araştırılan bir konudur. Kekemeliğin bireyin sosyal hayatında yarattığı olumsuzluklar, doğal olarak bireyin psikolojik durumu üzerinde de olumsuz etkilere yol açar. Yapılan pek çok araştırmada kekemelik anksiyete ve/veya depresyonla ilişkilendirilmiş olup, tüm psikolojik belirtilere yönelik bir tarama çalışmasına ulaşılamamıştır. Bu çalışmada, Türkçe konuşan kekeme bireylerde kekemelik şiddetinin değerlendirilmesi ve bu bireylerin ayrıntılı psikolojik belirtilerinin taranması amaçlanmıştır. Çalışmaya kekemelik şikayeti olan 18 yaş ve üzeri 47 birey dahil edilmiştir. Bireylerden kekemelik şiddetini değerlendirmek amacıyla yaklaşık 15-20 dakika süresince ortalama 300 kelime içeren konuşma kaydı alınmış ve bu kayıtlar incelenerek konuşma analizleri yapılmıştır. Çalışmaya katılan tüm bireylerin psikolojik belirtilerini taramak amacıyla Somatizasyon, Obsesif-Kompulsif Bozukluk, Kişilerarası Duyarlılık, Depresyon, Anksiyete, Hostilite, Fobik Anksiyete, Paranoid Düşünceler ve Psikotizm alt ölçeklerini içeren Kısa Semptom Envanteri uygulanmıştır. Kekemelik şiddetinin, Kısa Semptom Envanteri Toplam puanı, Somatizasyon alt ölçeği, Kişilerarası Duyarlılık alt ölçeği ve Fobik Anksiyete alt ölçeği ile istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif yönde ilişkili olduğu bulunmuştur. Bu bulgular doğrultusunda, kekeme bireylerin konuşma terapisi sürecinde psikolojik belirtilerinin de göz önünde bulundurulması ve gerektiğinde ruh sağlığı profesyonellerine yönlendirilmelerinin uygun olacağı düşünülmüştür.
Lise öğrencilerinde yeme tutumu üzerinde beden algısı, kontrol odağı ve ebeveyn tutumu etkisi

Yeme tutumu davranışı son yıllarda fiziksel ve psikolojik sorunlar doğurması nedeniylearaştırılan önemli konulardan birisi olmuştur. Özellikle yeme tutum davranışındadeğişikliklerin meydana gelmesi açısından ergenlik dönemi önem taşımaktadır. Yeme tutum davranışında bozulmaların meydana gelmesi tek bir değişkenebağlanmamaktadır. Bu nedenle bu araştırmanın amacı yeme tutumunu etkileyenyordayıcıları incelemektir. Araştırmanın örnekleminin yaşı 15-18 yaş aralığında değişen lise öğrencilerinden oluşmaktadır. Toplamda 318 kişiye ulaşılmış ve ölçekler uygulanmıştır. Katılımcılara yeme tutumu üzerinde etkisini araştırmak amacıyla; Yeme Tutum Testi, Beden Algısı Ölçeği, Kontrol Odağı Ölçeği, Kısaltılmış Algılanan Ebeveyn Tutum Testi uygulanmıştır. Araştırmada, cinsiyet ve Beden Kitle İndeksi değişkenleri açısından yeme tutumu, kontrol odağı, beden algısı ve algılanan ebeveyn tutumları karşılaştırılmıştır. Ayrıca, yeme tutumu, beden algısı, iç-dış kontrol odağı ve algılanan ebeveyn tutumları incelenmiştir. Bulgular doğrultusunda, cinsiyet ve Beden Kitle İndeksi değişkenleri bakımındanbeden algısı ve algılanan ebeveyn tutumlarının anlamlı farklılık gösterdiği saptanmıştır. Yeme tutumunun beden algısı, iç ve dış kontrol odağı ve algılanan ebeveyn tutumlarıyla ilişkisi incelendiğinde, iç kontrol odağı, anne ve babadan algılanan reddedici tutumlar ile babadan algılanan aşırı koruyucu tutum pozitif yönlü ve anlamlı ilişki bulunmuştur. Babadan algılanan sıcaklık tutumu ile yeme tutumu negatif yönlü ve anlamlı ilişkili bulunmuştur. Yeme tutumunun yordayıcıları incelendiğinde, babadan algılanan reddedici tutumların yüksek düzeyde oluşu yeme tutumunun normal olmayan seyirdeolduğunu açıklamaktadır. Elde edilen bulguların, ergenlik dönemindeki lise öğrencilerinin psikososyal açıdan sağlıklı bir gelişim süreci geçirmelerine katkı sağlayabilecek koruyucu ve önleyici programların ya da ebeveynleri bilinçlendirmeye yönelik yapılacak çalışmalara katkı sağlayabileceği düşünülmektedir.
Duygusal yeme ile çocukluk çağı travmaları arasındaki ilişki

Bu çalışmanın amacı duygusal yeme ile çocukluk çağı travmalarının arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Araştırmaya 108'i kadın 80'i erkekten oluşan toplamda 186 kişi katılmıştır. Katılımcılar Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, Yeme Farkındalığı Ölçeği ve Duygusal Yeme Ölçeği ile değerlendirilmiştir. Araştırmaya katılan kişilerin çocukluk çağı travmaları ortalama puanının sonucuna göre duygusal istismar, duygusal ihmal ve çocukluk çağı travmalara maruz kalmadığı; fiziksel istismar, fiziksel ihmal ve cinsel istismara maruz kaldıkları söylenebilir. Aynı zamanda çocukluk çağı travmaları ile yeme farkındalığı arasında da anlamlı bir ilişki elde edilememiştir. Duygusal yeme ile çocukluk çağı travmaları alt tipleri karşılaştırıldığında ise duygusal istismara maruz kalan kişiler de duygusal yeme davranışı olduğu, diğer alt tipleri ile arasında anlamlı bir ilişki olmadığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak çocukluk çağında duygusal istismara maruz kalan kişilerde erişkin dönemde duygusal yeme davranışının görülebileceği, diğer çocukluk çağı travmalarıyla problemli yeme davranışları arasında anlamlı bir ilişki olmadığı tespit edilmiştir.
İlişki stillerinin reddedilme duyarlılığı ve ilişkide güven üzerindeki etkisi

İlişki Stillerinin Reddedilme Duyarlılığı ve İlişkide Güven Üzerindeki Etkisi Bowlby tarafından teorileştirilen bağlanma kuramı bireylerin, yaşam boyu ilişkilerini, güven düzeylerini ve duyarlılığını etkileyen en önemli faktördür. Bu araştırmanın amacı, bağlanma stillerinin reddedilme duyarlılığı ve ilişkide güven üzerindeki etkisine odaklanmaktır. Birinci hipotez, güvenli bağlanma düzeyine sahip bireylerin reddedilme duyarlılığının düşük, ilişkide güven düzeylerinin yüksek olduğudur. İkinci hipotez, korkulu, saplantılı ve kayıtsız bağlanma stillerine sahip bireylerin, reddedilme duyarlılığının yüksek, ilişkide güven düzeylerinin düşük olduğudur. Araştırma, 78 üniversite öğrencisinin katılımı ile yapılmıştır. Cinsiyet, yaş ve fakülte bölümü olmak üzere sosyo-demografik form, İlişki Ölçekleri Anketi, İlişkide güven ölçeği ve Reddedilme duyarlılığı Ölçeği'ni içeren toplam 69 maddeli anket katılımcılara verilmiştir. 27 güvenli, 10 korkulu, 14 saplantılı, 27 kayıtsız bağlanma stili olduğu tespit edilmiştir. Bulgulara göre, reddedilme duyarlılığı (F=25.01; p<.05) ve ilişkide güven ölçeği (F=11.22; p<.05) ile bağlanma stilleri arasında anlamlı bir fark gözlenmiştir. Bulgular sonrasında hipotezler kabul edilmiştir.
Regulatory fit in the context of multiple goal-pursuit: The role of feedback valence

Düzenleyici uyum geçmişş çalışmalarda genellikle tekli hedef ortamlarında incelenmiş ancak çoklu hedef ortamlarındaki dinamikler göz ardı edilmiştir. Bu nedenle, birbirini takip eden üç ayrı çalışmada geribildirimin yönü yoluyla yaratılan düzenleyici uyumun rolü çoklu hedefler ortamında araştırılmıştır. İlk çalışmada, çalışmanın amacı doğrultusunda geliştirilmiş bir bilgisayar programı aracılığıyla düzenleyici uyum deneysel olarak incelenmiştir. Katılımcılara (N = 100; Ort. yaş = 21 .68; SS = 1 .79) düzenleyici odak çerçevesinde verilen hedefe takiben sahte geribildirim verilmiştir. Sonuçlar, olumsuz geribildirimin yaklaşmacı odak koşulunda motivasyonu arttırdığını göstermiştir. İkinci çalışmada düzenleyici uyum çoklu hedef ortamında ilk kez test edilmiştir. Düzenleyici odaklar çalışma öncesinde ayrı bir oturumda uyarılmıştır. Ardından katılımcılar (N = 142; Ort. yaş = 20 .91; SD = 1 .64) hayali bir senaryoda geribildirimi takiben kaynaklarını iki hedef arasında dağıtmışlardır. Sonuçlar, uyum koşullarında kaynakların odak hedefe aktarıldığını göstermiştir. Üçüncü çalışma, ikinci çalışmayı hedef tipi ekleyerek geliştirmiştir. Katılımcılar (N = 190; Ort. yaş = 20 .95; SD = 3 .28) geribildirimin ardından sınırlı kaynaklarını değişik düzenleyici odağa sahip hedefler arasında dağıtmışlardır. Sonuçlar, her iki uyum koşulunda da kaynakların yaklaşmacı alternatif hedefe aktarıldığını göstermiştir. Bulgular düzenleyici uyumun hedef motivasyonunu arttırdığını göstermiştir. Bu tez çalışması hedef izleme stratejileri ile geribildirim arasındaki ortak etkinin hedeflere kaynak aktarımı üzerindeki önemini vurgulamaktadır.
Lise öğrencilerinde sosyal ilişkilerin niteliği ve akıllı telefon bağımlılığı ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı lise öğrencilerinin sosyal ilişkilerinin niteliği ile akıllı telefon bağımlılıkları arasındaki nedensel ilişkileri ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda öncelikle alanyazında akıllı telefon bağımlılığı ile ilişkilendirilen çeşitli değişkenler incelenmiş ve yalnızlık, anne algısı, baba algısı, sosyal öz-yeterlik ve cinsiyet değişkenlerine ulaşılmıştır. Bir yandan da araştırmanın hedef kitlesinin bu konudaki görüşleri alınarak, inceleme kapsamının geliştirilmesi yoluna gidilmiştir. Bu kapsamda sürekli internete bağlanabilme, kullanım amacı çokluğu, sosyal medya, aileyle nitelikli vakit geçirme, arkadaşlarla nitelikli vakit geçirme ve yapılacak işin olmaması değişkenlerine ulaşılmıştır. Bu araştırma keşfedici sıralı karma yöntem deseninde yürütülmüştür. Araştırma grubu lise 11 ve 12'inci sınıfta öğrenim gören öğrencilerden oluşmaktadır. Araştırmanın nitel sürecinde bir kez odak grup görüşmesi yapılmış, bu görüşmede 8 lise öğrencisi yer almıştır. Araştırmanın nicel sürecinde ise 620 öğrenci yer almıştır. Veri toplama paketinde Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeği Kısa Formu, UCLA Yalnızlık Ölçeği Kısa Formu, Anne Baba Algısı Ölçeği ve Sosyal Öz-yeterlik Ölçeği; ayrıca araştırmacı tarafından geliştirilen Odak Grup Görüşme Formu ve Kişisel Bilgi Formu yer almaktadır. Elde edilen veriler üzerinde betimsel istatistikler, Pearson momentler çarpımı korelasyonu ve çoklu doğrusal regresyon analizleri yürütülmüştür. Araştırma sonuçlarına göre, akıllı telefon bağımlılığı ile kullanım amacı çokluğu, sosyal medya ve yapılacak işin olmaması arasında olumlu yönde; anne algısı ve arkadaşlarla nitelikli vakit geçirme arasında ise ters yönde anlamlı ilişkiler vardır. Ancak akıllı telefon bağımlılığı ile cinsiyet, yalnızlık, baba algısı, sosyal öz-yeterlik ve sürekli internete bağlanabilme durumu arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Yapılan doğrusal regresyon sonuçlarına göre; anne algısı, cinsiyet, kullanım amacı çokluğu, sosyal medya, arkadaşlarla nitelikli vakit geçirme ve yapılacak işin olmaması değişkenleri akıllı telefon bağımlılığını yordamaktadır. Yapılan aşamalı çoklu doğrusal regresyon analizi sonrası akıllı telefon bağımlılığındaki varyansa en yüksek anlamlı katkıyı sosyal medyanın sağladığı bulunmuştur. Sosyal medyayı sırasıyla, yapılacak işin olmaması, arkadaşlarla nitelikli vakit geçirme, anne algısı, cinsiyet ve kullanım amacı çokluğu izlemektedir.
Ergenlerde akıllı telefon bağımlılığı ve sosyal görünüş kaygısı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma, ergenlerde akıllı telefon bağımlılığı ve sosyal görünüş kaygısı arasındaki ilişkiyi belirlemek ve literatüre katkıda bulunmak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini Tekirdağ'ın Malkara ilçesinde bulunan Malkara Anadolu Lisesi ve Gazi Ömer Bey Anadolu Lisesi'nde öğrenimine devam eden 180 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeği-Kısa Form, Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği ve soruları araştırmacı tarafından belirlenen Sosyodemografik Veri Formu kullanılmıştır. Araştırmanın modelini betimsel yöntem oluşturmaktadır. Araştırmadan elde edilen verilerin analizi için IBM SPSS 20 Windows paket programı kullanılmıştır. Yapılan normallik testi sonucuna göre verilerin normal dağılmadığı tespit edilmiş ve Non-Parametrik Testler uygulanmıştır. Araştırmanın hipotezlerinin istatistiği için korelasyon analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda; Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği ve cinsiyet değişkeni arasında anlamlı, kadınların Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği puanının erkeklere göre daha yüksek anlamlı ilişkide olduğu tespit edilmiştir. Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği ve okul değişkeni arasında anlamlı, GÖBAL'de öğrenim gören ergenlerin puanının Malkara A. L'nde öğrenim gören ergenlere göre daha yüksek anlamlı ilişkide olduğu tespit edilmiştir. Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği ve kardeş sayısı değişkeni arasında anlamlı, dört kardeş olan ergenlerin puanının tek, iki, üç, beş ve daha fazla kardeş olanlara göre daha yüksek anlamlı ilişkide olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda; Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeği-KF ve okul değişkeni arasında anlamlı, GÖBAL'de öğrenim gören ergenlerin puanının Malkara A. L'de öğrenim gören ergenlere göre daha yüksek anlamlı ilişkide olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda; Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği toplam puanları ve Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeği-KF toplam puanları arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir.
Evli bireylerde cinsel mitlerle eş doyumu ve cinsel işlevler arasındaki ilişki

Bu araştırmada evli bireylerde cinsel mitler ile eş doyumu ve cinsel işlevler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olup olmadığının tespit edilmesi hedeflenmiştir. Bu amaçla çalışmaya Kasım 2017- Şubat, 2018 tarihleri arasında, elverişli örnekleme yöntemi ile evli bireylerden oluşan 133 kadın ve 112 erkek katılmış olup toplamda 245 kişi dahil edilmiştir. Katılımcılara onam formu, sosyo-demografik veri formu ve Golombok-Rust Cinsel Doyum Ölçeği, Cinsel Mitler Ölçeği, Golombok-Rust Evlilik Doyum Envanteri uygulanmış, bu ölçeklerden elde edilen verilerle cinsel mitler ile eş doyumu ve cinsel işlevler arasındaki ilişkiler araştırılmıştır. Çalışmamızdan elde edilen bulgulara göre; erkeklerde cinsel mitler ile cinsel işlevler arasında anlamlı bir ilişki saptanmış, kadınlarda ise böyle bir ilişki saptanmamıştır. Tüm katılımcılarda cinsel mitler ile evlilik doyumu arasında anlamlı bir ilişkinin bulunduğu görülmektedir. Yapılan regresyon analizine göre, erkeklerde cinsel mitlerin cinsel doyum üzerine negatif yönde üzerine etki ettiği görülmüştür. Buna ek olarak, cinsel mitlerin hem kadınlarda hem erkeklerde evlilik doyumunu negatif yönde etkilediği görülmektedir.
Adalet alanında çalışan ve bu konuda eğitim görenlerin ahlaki gelişim evrelerinin incelenmesi

Ahlak gelişimi ile ilgili kuram ve araştırma sonuçlan, bireylerin birçok konu ile ilgili yargılarının, ulaşmış oldukları ahlak evreleri tarafindan belirlendiğini önermektedir. Kohlberg'in ahlak gelişimi kuramında 'adalet' ile 'ahlak' kavramlarının yakın ilişkisine yapılan vurgu nedeniyle, bu araştırmada eğitim ve hizmet süreci içinde adil olma ve hakkaniyet ilkesine göre davranma nosyonunu öğrenen, benimseyen ve uygulayan kişilerin ahlak gelişimi evreleri incelenmiştir. Bu amaçla yargıç, savcı, avukat olarak görev yapan kişiler ve A. Ü. Hukuk Fakültesi öğrencileri ile farklı mesleklere sahip üniversite mezunlarına (N=200) SRM-SF, DİT ve Kontrol Odağı ölçeği uygulanmış, gruplardan elde edilen puanların ortalamaları karşılaştinlmıştır. Uygulanan istatistiksel analizler sonucu elde edilen bulgular, gruplar arasında başat evre açısından fark bulunmadığını; dolayısıyla başat ahlak evresinin belirleyicisinin hukuk eğitimi ve hukukçu olarak çalışma sürecindeki deneyim ve birikimler olmadığına işaret etmektedir. Kontrol odağı puanlan açısından ise gruplar arasında anlamlı farklar bulunurken, yaş ile kontrol odağı puanlan arasında negatif yönlü bir ilişki saptanmıştır. Ancak kontrol odağı ile ahlak gelişimi evreleri arasında anlamlı bir ilişki yoktur. P puanlan yönünden ise yaşm etkisi çıkarıldığında gruplar arası fark ortadan kalkmaktadır. B + ve B - ahlak tipine sahip deneklerin, diğer puanlar yönünden farklı olmadıklan görülmüştür. Bu çalışmadan elde edilen bulgular, daha önce yapılan araştırma ve kuramsal yaklaşımlar çerçevesinde tartışılmıştır.
Zihinsel engelli çocuğa sahip ailelerin stresle başa çıkma tutumları

Zihinsel engelli çocukların ihtiyaçları ebeveynlerinin yaşam tarzlarını etkileyerek, anne babaların tutumlarına şekil vermekte ve stresle başa çıkma yöntemleri geliştirmelerine neden olmaktadır. Bu çalışmada zihinsel engelli ebeveynlerinin stres ile başa çıkma düzeylerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Stresle başa çıkma stratejileri olarak da ebeveynlerin, çocuğa ait yaş, cinsiyet, engellilik düzeyi ile anne babalara ait yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi gibi değişkenler karşılaştırmalı olarak incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma Üsküdar ilçesindeki 4 rehabilitasyon merkezindeki zihinsel engelli çocukların annelerine, bizzat araştırmacı tarafından uygulanan ölçeklerle gerçekleştirilmiştir. Araştırmada zihinsel engelli çocuğa sahip ebeveynlerin stresle başa çıkma düzeylerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Ebeveynlerin stresle başa çıkma stratejileri; çocuğa ait yaş, cinsiyet, engellilik düzeyi ile anne babalara ait yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi gibi değişkenler karşılaştırmalı olarak incelenecektir
Boşanma sürecinde olan kişilerde çocukluk çağı travmalarının duygu düzenleme stratejileri ile ilişkisi üzerine bir araştırma

Bu çalışmada, Boşanma Sürecinde olan ya da boşanmış kişilerde Çocukluk Çağı Travmalarından Fiziksel İstismar, Cinsel İstismar, Duygusal İstismar, Duygusal İhmal ve Fiziksel ihmal türlerinin Bilişsel Duygu Düzenleme Stratejileri ile ilişkisi araştırılmıştır. Ayrıca, Çocukluk Çağı Travmaları ve Bilişsel Duygu Düzenleme Stratejilerinin çeşitli demografik değişkenler ile olan ilişkilerine bakılmıştır. Bu kapsamda, kişilerin stresli durumlar ile bilişsel baş etme şekillerini etkileyen değişkenlerin değerlendirilmesi ve psiko-sosyal gereksinimlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya katılan 89 gönüllü kişi tarafından Demografik Bilgi Formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği ve Bilişsel Duygu düzenleme ölçeği doldurulmuştur. Öncelikli olarak verilerin normallik dağılımına bakılmıştır. Daha sonra hipotezlerin değerlendirilmesi amacı ile t-testi, varyans analizi ve farklılaşma analizi kullanılmıştır. Bulgularda, Duygusal İstismar, Duygusal İhmal, Fiziksel İstismar ile farklı duygu düzenleme stratejileri arasında anlamlı pozitif ve negatif yönlü ilişkiler bulunmuştur. Bilişsel Duygu Düzenleme stratejilerinin kullanımının eğitim, gelir, sosyal destek gibi sosyo-demografik değişkenlere göre farklılaştığı anlaşılmıştır. Ayrıca Bilişsel duygu Düzenleme Stratejilerinin kullanımına göre boşanmaya yönelik yaşanan olumsuz duyguların düzeyinin farklılaştığı görülmüştür. Bulgular alan yazında yer alan diğer çalışmalar çerçevesinde tartışılmıştır.
Anı sahibinin yaşı çocukluk amnezisinin sınırlarını etkiler mi?

Bu araştırmada, literatürde 10 yaşından sonra değişmediği belirtilen çocukluk amnezisinin sona erme yaşının (Peterson ve ark., 2005), yetişkin ve yaşlı örneklemde de aynı olup olmadığı konusu araştırılmıştır. Bu amaçla, çocuk, yetişkin ve yaşlı örneklemin ilk anı yaşları karşılaştırılmıştır. Literatürde belirtilenin aksine, çocukluk amnezisinin sınırlarının, anı sahibinin yaşına bağlı olarak değiştiği, yaşlı örneklemde ilk anı yaşının 11-13 yaş grubundan daha yüksek olduğu bulunmuştur. Bulgular, literatürdeki ilişkili bulgular ve görüşler açısından tartışılmıştır.
Yetişkinlerde yetersizlik duygusu ve dindarlık ilişkisi

Bu araştırma yetişkin bireylerde yetersizlik duygusu ve dindarlık arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu bağlamda cinsiyet, yaş, meslek, kardeş sayısı gibi kişisel ve demografik özellikler açısından da bu ilişki ele alınmıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel ve betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Bolu'da ikamet eden veya eğitimini sürdüren 516 yetişkin oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Yetersizlik Duygusu Ölçeği, Ok-Dindarlık Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Üç ana başlıktan oluşan çalışmada ilk bölümde kavramsal çerçeveye yer verilmiştir. Bu bölümde yetersizlik duygusu, dindarlık ve yetişkin kavramları ele alınmıştır. İkinci bölümde çalışmanın modeli, evreni, veri toplama araçları, verilerin toplanması hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde araştırmanın neticesinde elde edilen bulgular ve bunlara yönelik değerlendirmeler bulunmaktadır. Araştırmanın bulgularına göre yetersizlik duygusu ve dindarlık düzeyi demografik değişkenlere göre farklılık göstermektedir. Dindarlık düzeyi ile yetersizlik duygusu arasında negatif yönlü orta derecede bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Dindarlık düzeyi arttıkça yetersizlik duygusunun azaldığı görülmüştür.
Doğu Marmara Bölgesi'nde sosyal medya bağımlılığı ile kişisel iyi oluş ilişkisinin incelenmesi

Araştırmada Türkiye Bağımlılık Risk Profili ve Ruh Sağlığı Haritası çalışması kapsamında Doğu Marmara Bölgesi'nde yaşayan bireylerin sosyal medya bağımlılık düzeyleri ile kişisel iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkisinin incelenmesini amaçlamaktadır. Doğu Marmara Bölgesi'nde yaşayan ve çeşitli okullar, belediye binaları, özel şirketler gibi çeşitli çalışma alanları ve muhtarlık, ortak kamu alanları, kurslar, yardım dernekleri gibi kamu alanlarında çalışan %50'si kadın %50'si erkek olmak üzere araştırma kapsamında toplam 2999 kişiye ulaşılmıştır. Araştırma kapsamında bireylerin kişisel iyi oluş düzeylerini belirleyebilmek için Kişisel İyi Oluş Envanteri, bireylerin sosyal medya bağımlılık düzeylerini belirleyebilmek için ise Bağımlılık Davranış Etkileme Yükü Formu kullanılmıştır. Yapılan bu çalışmada bireylerin sosyal medya bağımlılık düzeyleri ile kişisel iyi oluş düzeyleri arasında negatif yönlü yüksek düzeyde bir ilişki olduğu görülmektedir. Öyle ki bireylerin sosyal medya bağımlılık düzeyleri arttıkça kişisel iyi oluş düzeylerinin azaldığı sonucuna ulaşılmaktadır. Sosyal medya bağımlılığının bireylerin yaşam doyumlarını azaltabileceği düşünüldüğünden özellikle okullarda bağımlılıkla mücadele eğitimlerine önem verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
The relationship between facet satisfaction and intention to quit: The indirect effect of personality through perceived facet importance

Bu çalışma, çalışanların işlerinin farklı yönlerinden duydukları tatmin ile o işi bırakma eğilimleri arasındaki ilişkiyi bireysel farklılıklar perspektifinden incelemektedir. Araştırmanın amacı, işin söz konusu yönüne verilen önemin çalışanın kişilik özelliklerinden etkilenipetkilenmediğinin, ve işin söz konusu yönüne verilen önemin aynı iş yönünden hissedilentatmin ile işi bırakma eğilimi arasındaki ilişkiyi belirleyici değişken olup olmadığını araştırmaktı. Araştırmaya, 36 farklı kurumun insan kaynakları, satış, pazarlama, teknoloji gibibölümlerinde görev alan 140 beyaz yaka çalışan katılmıştır. Sonuçlar, DuygusalDengesizlik'in yönetim, yan haklar, iş arkadaşları, işin doğası ve iletişim faktörlerinin ne kadar önemli algılandığındaki varyansın belirli bir yüzdesini anlamlı olarak açıkladığını, Geçimlilik ile yönetimin ve yan hakların ne kadar önemli algılandığı arasında pozitif bir ilişki olduğunu, Sorumluluk'un iş koşullarının ne kadar önemli algılandığındaki varyansın belirli bir yüzdesini anlamlı olarak açıkladığını ve iletişimin önemi ile pozitif bir ilişkisi olduğunu, Açıklık ve işin doğasının ne kadar önemli algılandığı ile iletişimin önemi arasında pozitif ilişki olduğunu, ve Dışadönüklük ve iletişimin ne kadar önemli algılandığı arasında pozitif bir ilişki ortaya koymuştur. Ek olarak, iş yönlerinden sadece iletişimin ne kadar önemli algılandığı iletişimden duyulan tatmin ile işi bırakma eğilimi arasındaki ilişkide belirleyici değişken olmuştur. Bu etki, hipotezin aksi yönünde bulunmuştur.