turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Milas ilçesinin tarım coğrafyası

Milas Anadolu'nun güneybatısında yer alır. Muğla ilinin nüfus ölçeğinde üçüncü büyük ilçesidir. Geçmişte önemli bir tarım kenti olan Milas, günümüzde de tarımsal yapısını korumaktadır. Muğla ilçeleri arasında en fazla tarımsal alana sahip ilçenin kuzeyinde Bafa Gölü ve Aydın, doğusunda Menteşe ve Yatağan ilçeleri, güneyinde Gökova Körfezi, batısında Bodrum ilçesi ve Güllük Körfezi bulunur. İlçede görülen ılıman iklim sayesinde çok sayıda tarım ürünü yetiştirilebilmektedir. Meyvecilik, özellikle zeytinciliğin yanında sebzecilik, hayvancılık ve diğer tarla bitkileri ziraatı son yıllarda gelişme göstermiştir. Yeni yapılan barajlarla birlikte sulamalı tarım önem kazanmış, ilçede yetiştirilen tarım ürünü çeşitliliği artmıştır. İlçede geçmişşte büyük önemi olan tütün ve pamuk ziraatı, yerini meyve ve sebze yetiştiriciliği, balıkçılık ve büyükbaş hayvancılık sektörlerine bırakmıştır. Zeytincilik alanında Muğla'da ilk sırada olan Milas'ta coğrafi işaret alan 10 adet zeytinyağı markası bulunmaktadır. Bunlardan biri 2018 yılında dünya zeytinyağı markaları arasında altın madalya ödülü almıştır. Ayrıca her türlü hayvancılık faaliyetinin yapıldığı Milas ilçesi, büyükbaş hayvancılık, kümes hayvancılığı ve arıcılık alanında Muğla'da ilk sırada gelir. Son yıllarda kültür balıkçılığı sektöründe önemli gelişmeler kaydedilmiştir. Milas ihracata yönelik kültür balıkçılığı faaliyetleri ile ülke çapında dikkat çeken bir ilçedir. Bu çalışmada, Milas ilçesinin tarımsal faaliyetleri coğrafi açıdan ele alınmış, Milas'ta tarım sektöründe meydana gelen değişimler ve ilçenin zirai üretimine etki eden fiziki ve beşeri coğrafya koşulları incelenmiş, tarım sektöründe karşılaşılan sorunlar, sebepleri ve sonuçlarıyla değerlendirilmiş, bu sorunlara çözüm önerileri sunulmuştur.
Coğrafya eğitiminde 5E modeliyle uygulanan bağlam temelli öğretim yaklaşımının akademik başarıya etkisi

Bu çalışmada dokuzuncu sınıf coğrafya dersi öğretim programında yer alan harita bilgisi konularının öğretiminde 5E modeliyle hazırlanan bağlam temelli yaklaşımın kullanılmasının akademik başarıya etkisi incelenmiştir. Araştırmada 9. sınıf coğrafya dersi öğretim programında yer alan A.9.4, A.9. 5 ve A.9. 6 kazanımlarının kapsadığı harita bilgisi konularına dair akademik başarı durumu ortaya konulmuştur. 2013- 2014 eğitim-öğretim yılı güz döneminde uygulanan araştırmanın örneklemini Giresun İl merkezinde yer alan Hamdi Bozbağ Anadolu Lisesinde dokuzuncu sınıfta öğrenim gören 34 deney, 32 kontrol grubu olmak üzere toplam 66 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada karma metot kullanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutunda ön test-son test eşleştirilmiş kontrol gruplu desen kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak harita bilgisi başarı testi ve yapılandırılmış mülakat kullanılmıştır. Nicel verilerin analizinde SPSS kullanılmıştır. Harita bilgisi başarı testinden elde edilen verilerin incelenmesinde nicel veri analizi teknikleri kullanılmış, veri analizinin nicel boyutunda araştırmanın ilk iki alt problemi için yapılan analizler için t-testinden yararlanılmıştır, araştırmanın nitel boyutu için ise ikinci, üçüncü ve dördüncü alt problem doğrultusunda hazırlanan yapılandırılmış mülakat formlarından elde edilen verilere betimsel analiz yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre hem geleneksel yaklaşıma dayalı öğretim yapılan kontrol grubunun hem de 5E modeliyle hazırlanan bağlam temelli öğrenme yaklaşımının uygulandığı deney grubunun uygulama sonrası akademik başarıları artmıştır. Fakat kontrol ve deney gruplarının uygulama sonrası başarı durumları incelendiğinde deney grubunda yer alan öğrencilerin kontrol grubunda yer alan öğrencilere göre başarı oranlarının daha fazla artmış olduğu görülmektedir. Dolayısıyla 5E modeliyle hazırlanan bağlam temelli öğrenme yaklaşımının harita bilgisi konularının öğretiminde akademik başarıyı arttırmada etkili olduğu sonucuna varılmıştır.
Zihin haritalarında kimlik algıları: Çanakkale Fevzipaşa örneğinde romanlar

Romanlar, 9. yüzyıldan itibaren Hindistan'dan dünyanın geri kalanına üç rota üzerinden göç etmişler ve tarihsel süreç içerisinde bugünkü büyüklüklerine ulaşmışlardır. Bu göçler sonucu yerleşilen toprakların başında da Anadolu ve Rumeli gelmektedir. Anadolu ve Rumeli toprakları Asya ile Avrupa'yı bağlayan bir köprü niteliğindedir ve Romanlar uzun süre Batı tarafından 'Türk casusu' olarak adlandırılmakla birlikte Lozan Anlaşmasıyla birlikte kitlesel olarak Türkiye'ye geri göç etmişlerdir. Bugün ülkemizde Romlar, Domlar ve Lomlar bir arada yaşamaktadır. Bu aynı zamanda Türkiye'yi üç Roman grubunun aynı anda yaşadığı bir coğrafya olarak ayrıcalıklı kılmaktadır. Bu gruplar ise genelde üç farklı bölgeye dağılmışlardır. Bunlar İstanbul, Rumeli ve Anadolu'dur. Çalışma bağlamında ele alınacak olan Çanakkale Romanları Ankara'nın Batısı'ndan itibaren Roman gruplarına hakim olan dilsel, dinsel, sosyo-ekonomik özellikleri itibarı ile Rumeli Romanları olarak değerlendirilebilmektedir. Zihin haritalarında kimlik algısı kavramı bağlamında bir kentin tarihselliğini inşa eden unsurlar o kentin tüm paydaşlarıdır. Çanakkale örneğinde de Romanlar bu açıdan önem kazanmaktadır. Bu bağlamda, dünyada ve Türkiye'de Romanların tarihi, sosyo-kültürel ve ekonomik yapıları ele alınmış, Çanakkale Romanları ile görüşülerek zihin haritalarında kimlik algısını inşa eden unsurlar analiz edilmiştir. Bu çalışmanın amacı Romanların mekan algılarını ve mekana bakış açılarını ve bu açıların üzerinde etkili olan faktörleri belirlemektir. Tesadüfi örnekleme yoluyla seçilen bireyler ile önce yarı yapılandırılmış görüşme yapılmış ardından zihinsel haritalama yöntemi uygulanmıştır. Veriler Excel çalışma dosyasında düzenlenerek tablolaştırılmıştır. Elde edilen veriler Beşli Öge Yaklaşımı ve Sosyal Temsiller Kuramı ile analiz edilmiştir. Romanların mekan bağlılığı 'ana yurt' söylemiyle anlam kazanmaktadır. Onlar için mekan, kültürlerini devam ettirdikleri yerdir. Zihin haritalarında da bu ortaya çıkmıştır. Romanlar, öncelikle yaşadıkları mekanları çizmişlerdir.
Çanaklı polyesi'nin jeomorfolojisi ve morfometrik analizi

Su (H2O), kireçtaşı (CaCO3) ve karbondioksitin (CO2) tepkimeye girmesi sonucunda meydana gelen karstik yüzey şekillerinin en büyüğünü polyeler oluşturmaktadır. Polyeler, karstlaşmanın yanında, çoğu zaman yapısall unsurlar ve flüviyal süreçler gibi birçok farklı faktörün etkisi ile oluşmaktadır. Bu çalışmada Batı Toros karst alanı içerisinde yer alan Çanaklı Polyesi incelenmiştir. Çalışmada bir fiziki coğrafya araştırmasının gerektirdiği bütün incelemeler yapılmaya çalışılmıştır. Öncelikle sahanın jeolojik, klimatolojik ve jeomorfolojik özellikleri araştırılmıştır. Bununla beraber, Çanaklı Polye Havzası'nda tektonizmanın etkisini belirlemek, sahanın jeolojik evrimini tespit edebilmek amacıyla polye ve havzaya uygun morfometrik analizler seçilmiş ve yapılmıştır. çalışmanın yapılmasında öncelikle çalışma sahasına ait 1/25000 ölçekli topografya haritalarından Sayısal Yükseklik Modeli üretilmiştir. Çanaklı Polyesi'nde yapılan arazi gözlemleri ve literatür bilgisi sonucunda, günümüzde polyenin yüzeyinde sürekli akışa sahip bir akarsuyun bulunmadığı ve polyenin sularını düdenler aracılığıyla yeraltı drenajına gönderdiği tespit edilmiştir. Yağışlı dönemlerde düdenlerin tıkanması veya yeraltı suyu seviyesinin yükselmesi sonucunda polyenin doğusunda ve batısında geçici göller oluşmaktadır. Çalışma sahasının doğusunda ve batısında Mesozoyik yaşlı kireçtaşlarından oluşan humlar bulunmaktadır. Yaptığımız araştırmalar sonucunda elde edilen verilerin bütünü dikkate alınarak çalışma sahasının bir polye olduğu doğrulanmıştır. Çanaklı Ovası'nın geniş ve engebesiz olması burayı tarım ve yerleşme için uygun ortam haline getirmektedir. Akdeniz bölgesinde karstlaşmanın yoğun olduğu sahalarda yöre halkı için karstik dolin, uvala ve polye tabanları adeta zorunlu yerleşim ve tarım alanlarını oluşturmaktadır.
Türkiye'de endüstri bitkileri üretim ve yörelerinin belirlenmesi üzerine bir deneme

Yüksek Lisans Tezi Türkiye'de Endüstri Bitkileri Üretim Yörelerinin Belirlenmesi Üzerine Bir Deneme Bedir BÜYÜKER Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Ensitüsü Coğrafya Anabilim Dalı ELAZIĞ - 2002 Bu çalışmamızda Türkiye'de yetiştirilen endüstri bitkilerinin ilçeler boyutunda dağılımı gösterilmeye çalışılmıştır. Bu bitkilerin yetiştirilmesinde etkili olan unsurlar belirtilerek Türkiye'deki mevcut durumu ilçeler bazında ele alınarak dağılımı ve yoğunluğu gösterilmeye çalışılmıştır. Çalışmamızda Devlet istatistik Ensitüsünün 1992- 1997 yıllarına ait altı yıllık ortalama üretim değerleri çıkartılarak, bitkilerin yetişme koşulları, yüzey şekilleri ve iklim koşulları göz önünde bulundurularak2G ayrı endüstri bitkisi üretim yöresi belirlenmiştir Çalışma sonucunda Türkiye'de endüstri bitkilerinin yetiştirilmediği ' alanlar kendiliğinden ortaya çıkmıştır. Çalışmamızın sonunda ülkemiz endüstri bitkilerinin yetiştirilmesi için uygun koşullar taşıdığı görülmüştür. Kıyı kesimlerinde endüstri bitkilerinde bir çeşitlilik gözlenirken iç kısımlara doğru gidildikçe çeşitliliğin azaldığı görülmüştür. Ülkemizin göstermiş olduğu topoğrafik ve iklimsel zenginlik endüstri bitkilerinin Türkiye'nin büyük bir kısmına yayılmasına olanak sağlamıştır.
Ege bölgesi kıyılarında sıcaklık ve yağış derecelerinde görülen değişimler

Bu çalışmanın amacı öncelikli olarak Ege Bölgesi kıyılarında yer alan istasyonlarda, iklimi ve iklim değişkenliğini anlamamıza yardımcı olan başlıca iki unsur olan sıcaklık ve yağışın belirlenen zaman dilimi boyunca ne şekilde salınım ve değişim gösterdiği, değişkenliğin gelişimini ve sıklığını analiz etmektir. Seçilen istasyonlardan günlük ve aylık maksimum ve minimum sıcaklık verileriyle aylık toplam yağış verileri kullanılmıştır. Shapiro-Wilk testiyle verilerin dağılımı belirlenmiştir. Normal dağılıma uymadığı tespit edilen verilerin homojenliğini tespit etmek için RH testi uygulanmıştır. Zaman içindeki trendi belirlemek için aylık maksimum sıcaklık, minimum sıcaklık ve toplam yağış verilerine parametrik olmayan Mann-Kendall ve Sen Eğilim test yöntemi kullanılmış ve trend eğilimi saptanmıştır. Ayrıca WMO ve CLIVAR tarafından belirlenen 27 adet iklim indisinin 16 tanesi günlük maksimum ve minimum sıcaklık verilerine uygulanarak ekstrem değerlerin trendleri belirlenmiştir. Trend analizleri R ve R tabanlı yazılım olan Climpact ile yapılmıştır. Analiz sonuçları ArcMap 10.7 programında haritalandırılmıştır. Analiz sonuçlarına göre aylık maksimum sıcaklıklarda Şubat ve Nisan ayları, aylık minimum sıcaklıklarda ise Mart, Mayıs, Haziran, Temmuz ve Kasım ayları ısınmanın belirgin olarak artış gösterdiği aylardır. Ağustos ve Eylül aylarının hem maksimum hem de minimum sıcaklıklarında artış yaşanmıştır. Aylık yağış verilerinde bazı istasyonlarda değişkenlik söz konusu olup Mayıs, Haziran ve Eylül aylarında artış, bazı istasyonlarda ise Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarında yağış azalışı gerçekleşmiştir. Bu azalış artan sıcaklıklarla birlikte hidrolojik ve tarımsal açıdan su açığını tetikleyebilmektedir. Günlük verilerin hesaplanmasıyla oluşan indislerde ise sıcak geceler, sıcak günler, yaz günleri, tropik geceler, günlük maksimum sıcaklıkların aylık maksimumu, günlük minimum sıcaklıkların aylık maksimumu ve sıcak devre süresi artış göstermekte buna karşın serin geceler, serin günler, donlu günler, soğuk devre süresi, günlük sıcaklık aralığı azalış eğilimi içerisindedir. Artan bu sıcaklıklara karşın doğal ortam ve insan yaşamının sürdürülebilirliği için değişime neden olan süreçlerle mücadele ile birlikte adaptasyon sürecinin de dikkate alınmasını gerekli hale getirmiştir.
Kültürel coğrafya açısından bir inceleme: Çanakkale ilinde geleneksel köy hayırları

Kültür, insanlık tarihinin başladığı günden itibaren ortaya çıkan ve zaman içerisinde dünyanın farklı yerlerine yayılan bir olgudur. Kültürün dünya üzerinde yayılış göstermesi gerek maddi gerekse manevi unsurların kültürleşme ile çoğalmasına neden olmuştur. Dünyanın çeşitli coğrafyalarındaki kültürler birbirlerinden farklı özellikler gösterseler de birçoğunun ortaya çıkma amacı köken olarak birleri ile aynıdır. Her ne kadar kökenleri aynı olsa da yerel tüm kültürler birbirlerinden farklı özellikler gösterir. Sonuç olarak, kültürlerin tarih boyunca birbirleri ile etkileşim içinde olmaları farklı coğrafyalarda köklenip yaşamalarına rağmen aslında hiçbir kültürün bir diğeriyle kesin ve net çizgilerle ayrılmadığının kanıtıdır. Anadolu toprakları tarih boyunca birçok kültüre ev sahipliği yapmıştır. Bunda en etkili olan faktör, Anadolu'nun eski dünya karaları olan Asya, Avrupa ve Afrika'nın birbirine en çok yaklaştığı Akdeniz Havzası'nda yer almasıdır. Tarihin ilk dönemlerinden itibaren aynı zaman diliminde Anadolu topraklarında bazı faktörlere bağlı olarak birden fazla büyük medeniyet yan yana yaşamıştır. Zengin bir kültürel yapıya sahip olan Anadolu, bu zenginliğini birçok faaliyette göstermektedir. Ülkemizde gerçekleştirilen yerel etkinlikler hem Türk kültürünü hem de İslami motifleri taşımaktadır. Ayrıca bu etkinlikler ülkemizde yöreden yöreye farklılıklar içerir. Çünkü ülkemiz birbirinden çok farklı özelliklere sahip toplumlara ev sahipliği yapmaktadır. Ülkemizin batısında yer alan Çanakkale ili Anadolu'nun Avrupa'ya açılan iki önemli kapısından biridir. Yörenin tarih boyunca birçok medeniyete ev sahipliği yapmış olması etnik ve kültürel açıdan zenginleşmesine vesile olmuştur. Çanakkale ilinde çeşitli kültürel etnik kimliklerin varlığı yörede kırsal etkinlikleri de çeşitlendirmiştir. Ülkemiz sınırları içinde örneklerine daha çok Güney Marmara bölümünde rastlanan köy hayırları geleneksel baharı karşılama törenleri kapsamında yer almaktadır. Bu etkinlikler baharı karşılama töreni niteliği taşımasının yanı sıra yardımlaşma, dini ritüeller ve çeşitli spor etkinliklerini de bünyesinde barındırır. Araştırma kapsamında seçilen örneklem hayırları Çanakkale ilinin birçok kırsal yerleşmesinde düzenlenmektedir. Bu kapsamda çalışmanın amacı, köy hayırlarının dağılış özelliklerinin coğrafi ortamla ilişkisini değerlendirmektir. İl ölçeğinde dağılış gösteren çeşitli büyüklükteki köy hayırlarının, köylerin temel geçim kaynakları, sosyo-kültürel özellikleri, il ve ilçe merkezi ile var olan ulaşım bağlantıları açısından analiz edilmesi hedeflenmiştir. Araştırma kapsamında sağlanan çeşitli veriler, saha çalışmalarında uygulanan anket, mülakat ve gözlem teknikleri ile toplanmıştır. Yerleşmeler ve katılımcılara ilişkin bulgular frekans ve yüzde hesaplamalarıyla analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular sonucunda yörede gerçekleştirilen köy hayırı etkinlikleri kültürel bir zenginlik taşımasının yanı sıra kırsal turizm açısından potansiyel taşıdığı söylenebilir.
Bursa Kenti'nin hava kalitesini etkileyen coğrafi faktörler ve kirleticilerin zaman içerisindeki değişimi

Hava kirliliği geçmişşten günümüze önemi giderek artan bir sorundur. Global açıdan çeşitli yönleriyle incelenen bu sorun, Türkiye'de de son yıllarda nedenleri ve sonuçları ile birlikte araştırılmaktadır. Bu çalışmada hava kirliliğini doğuran ve hava kirliliğini etkileyen faktörler olarak iki ana başlıkta incelenmiştir. Hava kirliliğini doğuran faktörler olarak; nüfus ve şehirleşmenin artmasıyla önemi daha da artan ısınmada kullanılan yakıtların neden olduğu emisyonlar, aynı zamanda endüstriyel tesislerde kullanılan yakıtlardan ve endüstriyel prosesler sırasında ortaya çıkan emisyonlar, son olarak da çizgisel kirlilik de denilen motorlu kara taşıtlarından kaynaklanan emisyonlar ele alınmaktadır. Hava kirliliğini etkileyen etmenler de ise fiziki coğrafya faktörlerine değinilmiştir. Hava atmosfer içerisinde dinamiktir ve iklim, yer şekilleri, bitki örtüsü gibi nedenler var olan kirliliğinin etkisini arttırmakta ve azaltmaktadır. Bu nedenden dolayı bir bölgenin hava kalitesini incelerken fiziki coğrafya etmenleri de önem arz etmektedir. Çalışmada Bursa Kenti hava kirliliğini doğuran faktörler irdelenmiştir. Daha sonra hava kirliliğini etkileyen fiziki coğrafya etmenlerine değinilmiştir. Bursa Kenti iklimi, yer şekilleri ve bitki örtüsü incelenerek hava kalitesiyle arasında bağlantı anlatılmıştır. Çalışmanın devamında Bursa Kenti hava kalitesi 1990- 2016 yılları arasında partiküler madde ve kükürt dioksit emisyonları baz alınarak incelenmiştir. Bu yıllarda ölçülen kirleticilerin aylık ortalaması ay içerisinde ulaştığı maksimum değerler ve yanma dönemlerindeki konsantrasyon oranları incelenmiştir. Bulguların ikinci kısmında Bursa Kenti 2015- 2016 yılları arasında mevcut bulunan 5 hava kalitesi ölçüm istasyonları verileri alınarak 10 farklı hava kirleticisi değerlendirilmiştir. Günlük ve aylık ortalamalar ile değerlendirilen dönemde kirletici oranları mekansal olarak analiz edilmiştir. Böylelikle kirleticilerin hangi bölgelerde yoğunlaştığını görülmektedir. Araştırma sahası Türkiye'nin büyük kentleri arasında sayılmaktadır. Bursa Kenti Türkiye'nin büyük kentlerinden biri olmasının yanında Cumhuriyet tarihinden beri endüstriyel faaliyetlerin yoğunlaştığı bir kenttir. Kent nüfusu arttıkça aritmetik nüfus yoğunluğu da artmıştır. 2016 yılı Bursa Kenti'nde metrekareye 1390 kişi düşmektedir. Aritmetik nüfus yoğunluğunun fazla olduğu alanlarda da orantılı olarak konut sayısı, araç sayısı artmaktadır, bu da hava kalitesini olumsuz etkilemektedir. Bunun yanında Kent'in büyük bir kısmının Bursa ovasına kurulması ve kenti çevreleyen dağların fiziki coğrafya açısından hava kalitesini olumsuz etkilemesi gibi nedenler de sayılabilmektedir.
Evzahu'l-Mesalik ila Ma'rifeti'l-Büldan ve'l-Memalik / Esamİ-i Büldan

XVI. yüzyılda yaşamış Osmanlı ilim ehlinden ve kadılarından olan Bursalı Sipahizade Mehmed, kaleme aldığı Evzahu'l-mesalik ila ma'rifeti'l-büldan ve'l-memalik adlı eseri ile dönemi için önemli bir başvuru kaynağı oluşturmuştur. Günümüzde bu eserin İstanbul ve farklı illerde onlarca nüshasının yanı sıra yurtdışında da birçok nüshası mevcuttur. Coğrafya ile ilgili temel bilgileri aktararak başlayan eserin ilk dört bölümünde en çok bilinen denizler, dağlar, göller ve nehirler tanıtılmaktadır. Beşinci bölümde ise yüzlerce şehir hakkında temel bilgiler verilmektedir. Eserin, dönemi ve sonrasında başvuru kaynaklarından biri olmasının en temel sebepleri arasında bu şehirlerin harf sırasına göre sıralanması gelmektedir. Sipahizade Mehmed'in, eserinin en temel kaynağı XIV. yüzyıl İslam coğrafyacılarından Ebü'l-Fida'nın Takvimü'l-büldan adlı coğrafya eseri olmuştur. Ayrıca eserinde otuzu aşkın farklı kaynaktan da istifade etmiştir. Evzahu'l-mesalik ila ma'rifeti'l-büldan ve'l-memalik'in İstanbul'daki nüshaları çalışma süresince gözden geçirilmiş, Sultan III. Murad'a sunulan tam nüshalardan biri seçilerek, bu nüshanın metni transkript edilmiş ve eser, dönemi ve sonrasındaki coğrafya çalışmaları arasındaki yeri ve tesirleri açısından incelenmiştir.
İslam haritacılığında mitolojik unsurlar

İnsanlık tarihindeki ilk haritanın veya ilk haritacılık girişiminin nerede ve hangi topluluk tarafından gerçekleştirildiğini bilmemekteyiz. Ancak kültürlerin şehir, ülke ve coğrafi düzlemlerdeki bilgilerini aktarmaya başladıkları harita örnekleri ve sonraları günümüze ulaşan dünya haritaları başta olmak üzere; efsanevi ve mitolojik unsurlar kimi belgelerde karşımıza çıkmaktadır. Bu hususta kavimlerin hafızasında yatan mitolojik ögeler; yalnızca coğrafi bölgelerin değil çok daha ötesinde dünyanın şeklini dahi belirleyici bir etken olmuştur. Halk inançları ve efsanelerin doğdukları coğrafyaya göre şekillenmesi ve nesilden nesile aktarımı dikkatimizi çekmektedir. Bu doğrultuda 9 .-17. yüzyıllar arasında harita sahibi olan el-Me'inun Heyeti, el-İ ahri, İbn av al, el-Ma disi, el-Biruni, Kaşgarlı Ma mud, el-İdrisi, el- azvini, amdullah el-Müstevfi, afı -ı Ebru, İbnu'l-Verdi, Piri Reis, Tunuslu acı A med ve Evliya Çelebi'nin eserlerindeki mitolojik unsurlar ve kökenleri bilimsel disiplin gereği bu görsel kayıtların bilgi özelliği taşıyarak coğrafya ve haritacılık alanlarında nasıl nakledildikleri üzerinde durulacak ve bu tasvirlerin birer mitolojik unsur olup olmadığı tartışılacaktır.
İzmit Körfezi kıyılarının jeomorfolojisi ve kıyı alanı kullanımı

Marmara Bölgesi'nin doğusunda, kara içine doğru sokulmuş, toplam 129, 7 km. uzunluğunda sahil şeridine sahip olan İzmit Körfezi'nde kıyının jeomorfolojik yapısı ve kıyı alanındaki kullanım çeşitliliği bir etkileşim halindedir. İzmit Körfezi kıyılarında kıyı jeomorfolojisi birimleri olan, falezler, deltalar, plaj alanları, kıyı okları, lagünler, vadiler, kıyı kumulları ve sulak alanlar bulunmaktadır. Bu jeomorfolojik birimler, İzmit Körfezi'nin kuzey, güney ve doğu kıyılarında dağılış, çeşitlilik ve yapı olarak farklılıklar gösterir. İzmit Körfezi kıyılarındaki jeomorfolojik farklılıklarının ve diğer doğal coğrafya faktörlerinin etkisiyle kıyı alanı kullanımında da farklılıklar meydana gelmiştir. Aynı zamanda çalışma sahasının sanayi, ticaret, yerleşim ve ulaşım alanı olması, İzmit Körfezi kıyılarında yoğun kıyı alanı kullanımını meydana getirmiştir. İzmit Körfezi kıyılarında 25 farklı kıyı alanı kullanım türü belirlenmiştir. Ancak kıyı alanı kullanım türleri İzmit Körfezi'nin kuzey, doğu ve güney kıyılarında alan, dağılış, oran ve tür sayısı olarak farklılıklar göstermektedir. İzmit Körfezi kıyılarında birçok doğal ve beşeri faktörde kıyının jeomorfolojik yapısını ve kıyı alanı kullanımını etkilemektedir. İzmit Körfezi kıyılarının jeomorfolojik durumunun kıyı alanı kullanımına etkisi ele alınarak sahanın doğal ve beşeri coğrafya faktörleriyle birlikte sürdürülebilir kıyı planlamasının yapılması gerekmektedir. Bütünleşik kıyı alanı yönetimi çerçevesinde kıyının planlaması, yoğun kıyı kullanımını barındıran İzmit Körfezi'nde geçmişşten günümüze meydana gelen doğal ve beşeri sorunların azalmasını ve kıyı alanından daha faydalı yararlanılmasını sağlayacaktır.
Iğdır'da Yaşayan Azerbaycan Türklerinin Yaşam Tarzının Kültürel Coğrafya Açısından İncelenmesi

Iğdır ili Doğu Anadolu Bölgesi'nin en doğusunda Erzurum-Kars Bölümü'nde bulunan depresyonlardan Iğdır Ovası'nın güneyinde yer alır. Jeopolitik öneme sahip bir konumda olan Iğdır ili kuzey ve kuzeydoğu tarafındaki sınırı Aras Nehri ve bu nehrin devamı boyunca geçen Ermenistan sınırı belirler. Güneydoğu ve doğu tarafında Nahçıvan ve İran, güneyinde ve batısında Ağrı ili, kuzeybatısında ise Kars ili yer almaktadır. Iğdır ili merkez ilçeyle beraber olmak üzere 4 ilçe, 8 belediye, 166 köy ve 27 mahalleye sahiptir. Yüzölçümü 3.588 km2 büyüklüğündedir. Iğdır ilinin 2017'deki nüfusu TÜİK verilerine göre 194 .775'tir. Yükseltisi, güneyden-kuzeye ve batıdan-doğuya doğru azalarak devam eder. Iğdır ilinin %26'sını ovalık alan kaplarken %74'ünü dağlık alan oluşturmaktadır. İlde yer alan Dil Ovası, aynı zamanda ülkemizin en doğu uç noktasını (4448') oluşturmaktadır. Aras Nehri ile bölgeyi drene eden akarsuları oluşturmaktadır. Doğu Anadolu platosunda 800- 900 m rakımı ile mikroklima iklime sahip bir çukurluğu oluşturduğu için birçok meyve ve sebzenin yetiştirilebildiği saha pamuk yetiştirmesi ile meşhur olduğu için 'Doğu'nun Çukurovası' olarak bilinir. Genel olarak karasal iklimdir. Bitki örtüsü bakımından İran-Turan flora bölgesinde yer alıp step bitki örtüsü özelliği taşımaktadır. Iğdır ilinin fiziki şartları ile coğrafi konumunun uygun oluşu tarım, hayvancılık, hizmet, ticaret ile nispeten sanayi sektöründen meydana gelen ekonomik yapıyı oluşturmuştur. Iğdır ili asırlar boyunca zorlu mücadeleler ile farklı uygarlıklara ev sahipliği yapmış olması bu yörenin çok kültürlü bir yapıya sahip olmasının temelini oluşturmaktadır. Antik Çağ'dan günümüze kadar sayısız uygarlığın beşiği olan Iğdır bu medeniyetlerin izlerini taşımaktadır. Bununla beraber farklı uygarlıklara ait inançların, sanatın, edebiyatın, yaşam şekillerinin kısaca farklı kültür dünyalarının bu coğrafyada yaşamasına olanak tanımıştır. İl nüfusunun çoğunluğunu oluşturan Azerbaycan Türklerinin kültürlerini oluşturan ögelerin ve ögelerin yaşatılma şekli, kültürel coğrafyanın perspektifinde incelenmeye çalışılmıştır.