turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Motivasyon dindarlık ilişkisi

Bu çalışma, motivasyon ve dindarlık ilişkisini ele almakta ve dinin insanların yaşamındaki motive edici etkisini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Araştırmada öncelikle motivasyon, motivasyon ile ilgili kavramlar ve motivasyon teorileri izah edilmiş; daha sonra din, dindarlık, dindarlık tipleri ve boyutları ile ilgili teorik bilgiler üzerinde durulmuştur. Son olarak akademik motivasyon ölçeği ve içsel dini motivasyon ölçeğinden oluşan bir anket vasıtasıyla akademik motivasyon ile içsel dini motivasyon arasındaki ilişki incelenmiştir. Ankette ayrıca demografik özellikler ve akademik motivasyonu etkileyen faktörler dikkate alınarak hazırlanan bir takım sorular da bağımsız değişken olarak kullanılmıştır.
Tecavüze ilişkin tutumların tecavüz mitleri, adil dünya inancı, cinsiyet rolleri ve demografik değişkenler açısından incelenmesi

Amaç: Bu çalışmada, farklı tecavüz senaryoları üzerinden katılımcıların, tecavüze maruz bırakılankadına ve saldırgana yönelik tutumları, tecavüz mitleri, adil dünya inancı ve cinsiyet rollerinincinsiyet, yaş ve eğitim gibi değişkenlerle ve birbirleri ile olan ilişkisi incelenmiştir. Yöntem: Araştırmaya seçkisiz olmayan örnekleme içinden 18 yaş üzeri 164'ü kadın, 136'sı erkek olmak üzere toplam 300 katılımcı dahil edilmiştir. Katılımcılara Kişisel Bilgi Formu, IllinoisTecavüz Mitlerini Kabul Ölçeği, Bireysel ve Genel Adil Dünya Ölçeği, Bem Cinsiyet Rolü Envanteri ve 6 farklı tecavüz senaryosuna ilişkin 10 soruluk değerledirme anketi doldurtulmuştur. Ölçeklerin birbiri ile olan ilişkisini incelemek için Anova, her bir ölçeğin yordayıcılığınıdeğerlendirmek içinse Regeresyon analizi uygulanmıştır. Bulgular: Araştırma sonuçlarına göre; erkeklerin kadınlara oranla tecavüze maruz bırakılan kadını daha fazla suçladıkları, tecavüz mitlerini daha fazla kabul ettikleri, düşük eğitimli katılımcıların ve erkeksilik düzeyi yüksek katılımcıların tecavüz mitlerini daha fazla kabul ettikleri ve tecavüze uğrayan kadını daha fazla suçladıkları bulgulanmıştır. Senaryolarda diğerlerine göre daha saygın olarak sunulan kadının, daha az tahrik edicilik ve dikkatsizlikle suçlandığı, olaydan daha az sorumlu tutulduğu ve daha fazla etkilendiğinin düşünüldüğü görülmüştür. Sonuç: Beklenildiği gibi tecavüz mitlerinin kabulü arttıkça tecavüze maruz bırakılan kadının daha fazla suçlandığı görülmektedir. Ayrıca literatürle uyumlu olarak; erkekler kadınlara oranla tecavüze uğrayan kadını daha fazla suçlama eğilimindedirler. Kadının saygınlığının kadını suçlama düzeyini etkilediği görülmüştür. Kadının suçlanması, failin sorumluluğun azımsanmasına ve tecavüzolgusunun olağanlaştırılmasına zemin yaratabilmektedir. Bu bağlamda gereken tedbirlerin alınması ve yaptırımların uygulamaya dökülmesinin önemi dikkati çekmektedir.
Yetiştirme yurdu müdürlerinin stres kaynaklarının belirlenmesi ve değerlendirilmesi

Toplumsal ve ekonomik yaşamda meydana gelen değişmelerin yaşandığı günümüzde bireylerin stresle karşı karşıya kalmaları kaçınılmazdır. Çalışma yaşamında da stres açısından en çok risk altında bulunan kişiler yöneticilerdir. Plan ve programların oluşturulması ve gerçekleştirilmesinden sorumlu olan yöneticilerin çoğu her zaman yoğun stres etkenleri altındadır. Araştırmadaki temel amaç, yetiştirme yurdu müdürlerinin sosyo-demografık ve çalışma yaşamı ile ilgili özelliklerinin belirlenerek, stres kaynağı ve stres belirtileri olduğu düşünülen durumları müdürlerin hangi düzeyde yaşadığının ortaya konulmasıdır. Araştırmada 'tarama modeli' kullanılmıştır. Çalışma evreni, Türkiye'deki yetiştirme yurtlarının müdürleridir. Araştırmada veriler, 71 müdürden toplanmış ancak 66 müdürden alınan veriler değerlendirmeye uygun bulunmuştur. Sonuçta, müdürlerin %74'üne ulaşılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, üç bölümden oluşan anket uygulanmıştır. Verilerin çözümünde frekans, yüzde, aritmetik ortalama ve standart kayma hesaplamaları yapılarak değerlendirmeye alınmıştır. 'Yetiştirme Yurdu Müdürlerinin Stres Kaynaklarının Belirlenmesi ve Değerlendirilmesi' adlı çalışmada elde edilen önemli sonuçlar şunlardır. Müdürlerin büyük kısmının erkek, 40 yaş ve daha yukarı yaşta, öğretmen, erkek yetiştirme yurdunda çalışan ve 9 yıldan daha az yöneticilik kıdemine sahip kişiler olduğu tespit edilmiştir. Araştırmaya katılan müdürler, yapmış olduğu işe karşılık aldığı ücretin yetersiz olma durumunu yüksek düzeyde stres kaynağı olarak görmekte; stres belirtilerinden olan daha fazla çalışma, sigara kullanma, uyku problemleri, yorgunluk hissi, baş ve adale ağrısını da orta düzeyde stres belirtisi yaşadıkları belirlenmiştir.
Madde kullanan ve kullanmayan üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılık düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmada, madde kullanan ve kullanmayan üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılık düzeyleri incelenmiştir. Betimsel araştırma modelinin uygulandığı araştırmanın örneklemi, Antalya ili Akdeniz Üniversitesi'nde dört yıllık lisans programlarına devam eden 546 üniversite öğrencisinden oluşmuştur. Araştırmada veri toplamak için, Maddi ve Khoshaba (2001) tarafından geliştirilen Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği ve Yılmaz ve Türkkahraman (2014) tarafından geliştirilen Madde Kullanım Anketi ile Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Madde kullanan ve kullanmayan üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılıkları arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır. Öğrencilerin psikolojik dayanıklılıkları, demografik değişkenlere göre incelendiğinde, yalnızca devam ettikleri fakültelere göre anlamlı farklılık göstermiştir. Madde kullanan öğrencilerin psikolojik dayanıklılıkları, maddeyi ilk deneme nedenlerine ve ilk deneme yaşına göre anlamlı farklılık göstermemiştir. Madde kullanan öğrencilerin psikolojik dayanıklılıkları, maddeyi kullanma ortamlarına göre anlamlı farklılık göstermiştir. Okulda madde kullanan öğrencilerin psikolojik dayanıklılıkları, araştırmada sorulan diğer tüm ortamlarda kullanan öğrencilere göre yüksek bulunmuştur. Maddeyi okulda kullanan öğrencilerin ve eğlence/kafe ortamlarında kullanan öğrencilerin psikolojik dayanıklılıkları, evde ve arkadaşlarının evinde kullanan öğrencilere göre anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Madde kullanan öğrencilerin psikolojik dayanıklılıkları, kullanmaya devam etme nedenlerine göre anlamlı farklılık göstermiştir. Arkadaşları arasında dışlanmamak için kullanmaya devam eden öğrencilerin psikolojik dayanıklılıkları, sorulan diğer tüm nedenlerden dolayı kullanmaya devam eden öğrencilere göre düşük bulunmuştur. Sorunlarını unutmak için madde kullanmaya devam eden öğrencilerin psikolojik dayanıklılıkları, eğlenmek için, bırakamadığı için ve diğer nedenlerden dolayı kullanmaya devam eden öğrencilere göre anlamlı derecede düşük olduğu bulunmuştur
Üstün zeka tanısı almış ve almamış ilkokul 1. sınıf öğrencilerinin ebeveyn tutumlarına göre sosyal duygusal uyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada üstün zeka tanısı almış ve almamış ilkokul 1. sınıf öğrencilerinin ebeveyn tutumlarına göre sosyal duygusal uyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya 69 1. sınıf öğrencisi ve öğrencilerin anneleri olmak üzere 138 kişi katılmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerin 25'i (13'ü kız, 12'si erkek öğrenci) üstün zekalı çocuklara eğitim veren özel bir okulda okuyan, yapılan WISC-R testi raporuna göre üstün zeka tanısı almış öğrenci grubundan oluşmaktadır. Araştırmaya katılan diğer öğrencilerin, 44'ü (22'si kız, 22'si erkek öğrenci) üstün zeka tanısı almamış öğrenci grubundan oluşmaktadır. Araştırma kapsamında, Kişisel Bilgi Formu, Ebeveyn Tutum Ölçeği ve Marmara Sosyal ve Duygusal Uyum Ölçeği kullanılarak veri toplanmıştır. Araştırmanın bulgularına göre, üstün zeka tanısı almış ve almamış ilkokul 1. sınıf öğrencilerinin sosyal duygusal uyum düzeylerine ilişkin puanları incelendiğinde iki grubun uyum düzeyleri, sosyal çevreye pozitif yaklaşım hariç, tüm alt boyutlar ve genel olarak farklı bulunmuştur ve bu fark üstün zeka tanısı almış öğrencilerin lehine olduğu bulunmuştur. Üstün zeka tanısı almış ve almamış ilkokul 1. sınıf öğrencilerinin, ebeveyn tutum düzeylerine ilişkin puanları incelendiğinde ebeveynlerin sadece aşırı koruyucu tutumları arasında anlamlı fark olduğu ve bu farkın tanı almamış ilkokul 1. sınıf öğrencilerin ebeveynleri lehine olduğu görülmüştür. Ebeveynlerin diğer tutumları arasında ise öğrencilerin üstün zeka tanısı almış veya almamış olmasına göre anlamlı fark yoktur.
Çocukluk çağı travmatik yaşam olaylarının yetişkin obsesif kompulsif bozuklukla komorbiditesi

Amaç: Obsesif Kompulsif Bozukluk, obsesyon ve/veya kompulsiyonlar ile karakterize ruhsal bir bozukluktur. OKB hastalarında çocukluk çağı travmatik yaşam olaylarının sağlıklı nüfusa göre daha fazla olduğunu ortaya koyan epidemiyolojik çalışmalar, literatürde yerini almasına rağmen bu çalışmaların sayısı sınırlıdır. Bu çalışmada OKB hastaları ile sağlıklı gönüllülerin çocukluk çağı travmatik yaşam olayları açısından karşılaştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: OKB tanısı almış ve tedavileri devam eden 25 ardışık hasta ile sosyodemografik özellikler açısından denkleştirilmiş 25 sağlıklı kontrol çalışmaya alındı. Katılımcılara Sosyodemografik Veri Formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği ve Maudley Obsesif Kompulsif Soru Listesi uygulandı. İstatistiksel düzeyde anlamlılık değeri p<0, 05 olarak kabul edildi. Bulgular: OKB hasta grubunda sağlıklı kontrollere göre CTQ puanları istatistiksel düzeyde yüksek bulundu. MOKSL yavaşlık alt ölçeği puanlarının CTQ toplam puanı, cinsel istismar ve duygusal istismar alt ölçek puanları ve MOKSL ruminasyon alt ölçeği puanlarının CTQ cinsel istismar puanları ile anlamlı düzeyde ilişkili olduğu belirlendi. Sonuç: OKB hastalarında sağlıklı kontrollere göre daha fazla çocukluk çağı travmatik yaşam olayları bulguları görülmektedir.
Bireylerin değer yönelimleri ile benlik denetim düzeyleri arasındaki ilişki

Yapılan çalışmada, üniversite öğrencilerinin değer yönelimleri ve benlik denetimi düzeyleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Çalışmanın örneklemini, Hasan Kalyoncu Üniversitesinde eğitim görmekte olan 509 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada kullanılan veri toplama araçları; Kişisel Bilgi Formu, Dilmaç, Arıcak ve Cesur tarafından geliştirilen Değerler Ölçeği ve Kısa Öz-Kontrol Ölçeğinin Türkçe Versiyonu şeklindedir. Analiz sonuçları, dokuz değer alt boyutu arasından, entelektüel, materyalistik ve kariyer değerlerinin benlik denetimini yordadığı yönündedir. Entelektüel ve kariyer değerleri puanlarındaki bir standart sapmalık artış, benlik denetimi düzeyinde sırasıyla 0.19 ve 0.21 standart sapmalık artışa neden olurken, materyalistik değerler puanındaki bir standart sapmalık artış, benlik denetimi düzeyinde 0.21 standart sapmalık düşüşe neden olmaktadır. Ayrıca, katılımcıların değerlerinin katılımcıların cinsiyet, öğrenim gördükleri fakülte, sınıf düzeyleri ve anne eğitim düzeyleri şeklindeki demografik değişkenlerin alt grupları arasında farklılaştığı ancak baba eğitim düzeyleri, şu anda yaşadıkları yer ve yaşamlarının çoğunu geçirdikleri yerleşim yeri değişkenlerine göre farklılaşmadığı bulgusuna ulaşılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular literatür dikkate alınarak tartışılmıştır.
Türkiye'ye sığınan Suriyeli dul kadınların, depresyon, travma, benlik saygısı ve başa çıkma stilleri açısından dul olmayan mülteci kadınlarla karşılaştırılması

Bir kişinin ya da topluluğun bulundukları coğrafi konumdan doğal afet, deprem, savaş vb. durumlardan dolayı farklı bir yerleşkeye geçici ya da kalıcı olarak göç etmesi insanlık tarihinden bugüne kadar gerçekleşen bir durumdur. Coğrafi ve kültürel değişim olarak adlandırılan göç her iki cinsiyet içinde farklılık göstermektedir. Göç sebebi ile birçok kadın hem toplumun atfettiği değer nedeni ile hem de gittikleri coğrafi bölgedeki olumsuz tutum, fuhuş yapmaya zorlanma gibi durumlardan dolayı sıkıntılar yaşadıkları bilinmektedir. Bu problemler kadın bireylerde depresyon, travma, benlik saygısı gelişiminin zarar görmesi gibi durumlara yol açmıştır. Karşılaşılan bu problem durumlarına karşı her bireyin farklı başa çıkma becerisi gösterdiği görülmektedir. Kimi kadınlar olumlu başa çıkma becerilerini kullanırken kimi kadınların da olumsuz başa çıkma becerilerini kullandıkları belirlenmiştir. Amaç: Bu çalışmanın amacı iç savaş sürecinde dul kalan, eşinden ayrı yaşamını sürdüren ve mülteci olarak Türkiye'ye sığınan Suriyeli kadınların, aynı şekilde iç savaş sürecinde Türkiye'ye sığınan, eşleriyle birlikte yaşayan Suriyeli kadınların benlik algısı, travma, depresyon ve başa çıkma stillerinin karşılaştırılması ve değerlendirilmesidir. Yöntem: Bu araştırma, karşılaştırmalı ilişkisel tarama modeline uygun olarak hazırlanmıştır. Örneklem seçimi basit-rastgele yöntemi ile yapılmıştır. Araştırmanın evrenini İstanbul ili Sultanbeyli ilçesinde mülteci olarak yaşayan kadınlar oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklem grubunu ise mülteci olarak yaşayan 30 dul kadın ve 30 evli kadından oluşturmaktadır. Bulgular: Yaptığımız çalışmada Evli katılımcıların depresyon değişkeni ile travma sonrası stres belirtileri arasında aynı yönlü pozitif bir ilişki olduğu görülmüştür. Çalışmamızda Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeğinin alt boyutu olan Benlik Saygısı değişkeni ile evli-dul katılımcıların başa çıkma becerileri arasında anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. Yaptığımız çalışmada Evli katılımcılarda travma sonrası stres belirtileri değişkeni ile benlik saygısı arasında anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Araştırmamıza göre Başa çıkma ölçeği alt boyutlarından madde kullanımı değişkeni ile evli-dul katılımcıların ölçek puanları arasında anlamlı bir farklılık yokttur.
Comparisons of behaviorally Anchored Rating Scales, Graphic Rating Scales, and Modified Graphic Rating Scales in student evaluation of instructors

öz ÖĞRETİM ELEMANI PERFORMANSI DEĞERLENDİRMESİNDE KULLANILAN DAVRANIŞ ODAKLI DEĞERLENDİRME ÖLÇEĞİ, GRAFİK DEĞERLENDİRME ÖLÇEĞİ VE GELİŞTİRİLMİŞ GRAFİK DEĞERLENDİRME ÖLÇEKLERİNİN KARŞILAŞTIRMASI Ok, Afife Başak Yüksek Lisans, Psikoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. H. Canan Sümer Haziran 2001, 168 sayfa Bu çalışmanın amacı, öğrencilerin öğretim elemanı performansı değerlendirmesinde kullanılacak üç farklı değerlendirme ölçeğini psikometrik özellikleri ve kullanıcı tepkileri açısından karşılaştırmaktı. Farklı formatları temsil eden üç değişik öğrenci değerlendirme ölçeği, Davranış Odaklı Değerlendirme Ölçeği, Grafik Değerlendirme Ölçeği ve Geliştirilmiş Grafik Değerlendirme Ölçeği, geliştirildi ve Orta Doğu Teknik Üniversitesinde uygulandı. Hipotezler DODÖ ve GDÖ ile karşılaştırıldığında, GGDÖ'nün hale ve cömertlik etkisine daha az açık olacağı ve daha fazla 'hemfikir geçerliğine' sahip olacağı ve ayrıca bu üç farklı format içinde DODÖ'nün kullanıcılar tarafından daha fazla kabul göreceği doğrultusundaydı. Çalışma iki aşamada tamamlandı. Birinci aşamada DODÖ, GDÖ ve GGDÖ geliştirildi. Çalışmanın ikinci aşamasında ise üç format 395 kişilik bir öğrenci örneklemine uygulandı ve hipotezler test edildi. İki hipotezi de desteklemeyen sonuçlar elde edildi. Psikometrik açıdan GGDÖ, DODÖ ve GDÖ'den üstün bulunmadı ve kullanıcı tepkileri açısından DODÖ diğer formatlara göre üstün bulunmadı. Ancak, GGDÖ ve DODÖ ile karşılaştırıldığında, GDÖ'nün hem psikometrik özellikleri hem de kullanıcı tepkileri açısından biraz daha etkili olduğu görüldü. Bu sonuçlar değerlendirme ölçekleri üzerinde yapılan çalışmalarla tutarlı görünmektedir. Sonuç olarak, geliştirilme aşaması diğerlerine göre daha az zaman alan iyi geliştirilmiş bir GDÖ'nün daha güvenilir ve geçerli sonuçlar verebileceği söylenebilir.
Çocukluk çağı travmasının erken dönem uyumsuz şemalar ve stresle başa çıkma tarzına etkisi

Bu araştırmada, çocukluk çağı travmalarının erken dönem uyumsuz şemalar ve stresle başa çıkma tarzlarına etkisi incelenmiştir. Ek olarak, erken dönem uyumsuz şema alanları ve stresle başa çıkma tarzları arasındaki ilişki de ortaya konmuştur. Çalışma örneklemini 18-61 yaş aralığında (Mode=18- 28 yaş) İstanbul ilinde ikamet eden 430 (330 kadın, 100 erkek) katılımcı oluşturmaktadır. Öz bildirim anketleri aracılığıyla veriler toplanmıştır. Çocukluk Çağı Travması Ölçeği (Şar ve diğerleri, 2012), Young Şema Kısa Form- 3 (Soygüt, Karaosmanoğlu ve Çakır, 2009), Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği (Şahin ve Durak, 1995) kullanılmıştır. Araştırma sonuçları, çocukluk çağı travmasının erken dönem uyumsuz şemaları etkilediğini göstermiştir. Ancak çocukluk çağı travmasının stresle başa çıkma tarzları üzerindeki etkisine bakıldığında etkinin sınırlı olduğu saptanmıştır. Ayrıca, bu çalışmada erken dönem uyumsuz şemalar ve stresle başa çıkma tarzı arasında da ilişki olduğu belirtilmiştir. Bu bulgular ışığında, sonuçlar alternatif açıklamalar göz önüne alınarak tartışılmıştır. Çalışmanın bulguları tartışılmış ve literatürdeki ilgili çalışmalar ışığında alternatif açıklamalar yapılmıştır. Ayrıca klinik uygulamalar, sınırlılıklar ve daha ileri araştırmalar için öneriler sunulmuştur.
İşitme engelli bireylerde dil kullanımı ile depresyon arasındaki ilişkide saldırganlık eğiliminin etkisi: Bir yapısal eşitlik modellemesi çalışması

İşitme engelliler, engel grupları içerisinde dışarıdan bakıldığında ortopedik engelli, görme engelli ve zihinsel engelli diğer gruplara göre daha az dikkati çeken ve bu sebeple kısmen göz ardı edilmiş azınlık bir topluluk, bir toplumdur. Zannedilenin aksine diğer engel gruplarının yaşadığı fiziksel ve sosyal dezavantajlardan daha azını yaşamamaktadırlar. Literatüre bakıldığında işitme engellilere dair depresyon, anksiyete düzeyi, benlik saygısı, agresyon düzeyleri üzerinde birçok çalışma olduğu görülmektedir. Ancak bu çalışmalarda işitme engelli olmanın, dile dair yaşantıların bu bireylerin benlikleri ve psikolojileri üzerinde nasıl tezahür ettiği ile ilgili bir çalışma bulunmamaktadır. Ancak işitme engellilerin dili kullanma düzeyleri ne olursa olsun yaşadıkları psikolojik durumları üzerinde dil ve dile dair yaşantılarının etkili olduğu düşünülmektedir. Bu görüşten hareketle bu çalışmada işitme engelli bireylerde dil kullanımı ile depresyon arasındaki ilişkide saldırganlık eğiliminin etkisini yapısall eşitlik modellemesi ile incelenmiştir. Araştırma 18 65 yaş arası, 200 işitme engelli birey ile gerçekleştirilmiştir. Yapılan yapısall eşitlik modellemesi sonucunda işitme engelliler psikolojisi üzerinde dil kullanımı, dile olan inançların düzeyinin etkili olduğu, dil kullanımı ve depresyon arasındaki ilişkiye ise saldırganlık eğiliminin aracılık ettiği bulunmuştur.
Suça sürüklenen çocukların risk alma davranışlarının ve problem çözme becerilerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı suça sürüklenen çocukların risk alma davranışlarını ve problem çözme becerilerini incelemektir. Araştırma kapsamında suça sürüklenen çocukların risk alma davranışları ve problem çözme becerilerinin sosyo-demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı da incelenmiştir. Araştırmanın örneklem grubunu 78 suça sürüklenmiş ve 61 daha önce hiç suça sürüklenmemiş 12-18 yaş arası erkek çocuklar oluşturmaktadır. Bu araştırma; korelasyon analizi, regresyon analizi, t-test, tek yönlü varyans analizi ve Post Hoc Sheffe Testi'ne dayalı bir çalışmadır. Araştırmanın veri toplama araçları Gullone ve ark. (2000) tarafından geliştirilen Ergenlerde Risk Alma Ölçeği; Heppner ve Peterson (1982) tarafından geliştirilen Problem Çözme Envanteri ve araştırmacının hazırladığı Kişisel Bilgi Formu'dur. Araştırmada elde edilen verilerin analizi, SPSS istatistik paket programı 15.0 ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular, suça sürüklenen çocukların risk alma davranışları ve/veya problem çözme becerilerini; yaş, öğrenime devam etme, baba eğitim düzeyi, sosyo-ekonomik düzey, birden fazla kez suça sürüklenme, ailede veya çevrede suçlu kişiler bulunması gibi faktörlerin etkilediği bulunmuştur. Elde edilen bulgular doğrultusunda daha önceki çalışmalar ışığında tartışılmış ve gerekli öneriler getirilmiştir.
Effects of joint action and nature of task setting on time perception

Bu çalışmada sosyal durumun ileri dönük zaman algısı üzerindeki etkisini araştırdık: Bir görevi yalnız, bir yardımcı ile, veya bir rakip ile yaptığımızda zamanı daha farklı mı algılıyoruz? Dikkat Kapısı Modeli (Block & Zakay, 2006) ile değerlendirdiğimizde, birlikte yapılan işlerde yalnız olmaya göre daha fazla dikkat gerekeceğini ve zaman algısı için daha az kaynak kalacağını öne sürüyoruz. Bu nedenle, birlikte durumlarda sürenin yalnız durumdan daha fazla kısa olarak algılanacağını, ve birlikte durumlar içerisinde, rekabet durumunda sürenin yardımcı duruma göre daha fazla kısa olarak algılanacağını bekliyoruz. N=90 katılımcı (her grupta 30 kişi) test edildi. Katılımcılar zaman ölçümü ile eş zamanlı olarak, üç farklı sürede (15, 30 ve 45 saniye), Simon görevi gerçekleştirdi ve ardından zaman geri bildirimi yaptı. Yalnız durumda, katılımcı bütün Simon ve zaman görevlerini kendileri yaptı, birlikte durumda ise iki katılımcı Simon görevini paylaştı ve zaman geri bildirimlerini yarı yarıya yaptı. Toplamda her katılımcı aynı sayıda zaman geri bildirimi yaptı. Katılımcılara doğru yanıtları için puan verileceği söylendi. Yalnız durumda bu puanların diğer katılımcılar ile karşılaştırılacağı, yardımcı durumda diğer takımlar ile karşılaştırılacağı ve rekabetçi durumda iki katılımcının birbiriyle karşılaştırılacağı söylendi. Sonuçlarda, Helmert kıyaslaması yalnız ve birlikte durumlar arasında anlamlı bir farklılık olduğunu gösterdi. Birlikte durumlarda zaman geri bildirim süreleri yalnız durumdan daha kısaydı. Ayrıca, yardımcı ve rekabetçi durumlar arasındaki farklılık da anlamlıydı. Geribildirim oranları rekabetçi durumda daha küçüktü yani süreyi yardımcı durumdan daha kısa olarak algılamışlardı. Sonuçlar, sosyal durumun zaman algısını etkilediğine dair ilk kanıtı sunmuştur.
Aile hekimlerinin ve uzman hekimlerin empati ve bilişsel esneklik düzeylerinin kişilerarası ilişki tarzları üzerine olan etkisi

Bu çalışmada aile hekimlerinin ve uzman hekimlerin empati ve bilişsel esneklik düzeylerinin kişilerarası ilişki tarzları üzerine olan etkisinin araştırılması hedeflenmiştir. Çalışmaya devlete bağlı hastanelerde ve aile sağlığı merkezlerinde hasta gören 30 aile hekimi ve 30 uzman hekim katılmıştır. Katılımcılara sosyodemografik form, Jefferson Hekim Empati Ölçeği, Bilişsel Esneklik Envanteri ve Kişilerarası İlişki Tarzları Ölçekleri uygulanmıştır. Bulgulara göre açık, saygılı ve küçümseyici ilişki tarzları arasında uzman hekimler lehine anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Uzman hekimlerin empati ve bilişsel esneklik puanları yüksek bulunurken istatistiksel olarak sadece alternatifler alt boyutunda bilişsel esneklik puanları anlamlı bulunmuştur. Bu çalışmada aile hekimlerinin cinsiyetlerine ve medeni durumlarına göre empati eğilimleri, bilişsel esneklik düzeyleri ve kişilerarası ilişki tarzları arasında anlamlı bir fark bulunmazken çalışma süresi daha uzun olan aile hekimlerinin empati eğilimlerinin, bilişsel esneklik düzeylerinin ve besleyici ilişki tarzlarının arttığı, yine yaşları artarken bilişsel esneklik düzeylerinin arttığı ve tüm bu değişkenlerin istatistiksel olarak anlamlı olduğu görülmüştür. Uzman hekimlerin cinsiyetlerine, medeni durumlarına, yaş ve çalışma sürelerine göre empati eğilimleri, bilişsel esneklik düzeyleri ve kişilerarası ilişki tarzları arasında bulunan ilişkilerin hiçbirinin anlamlı olmadığı kaydedilmiştir. Hasta ve hekim arasında gerçekleşen, tanı, tedavi ve sağlık sonuçları üzerinde etkililiği çok sayıda araştırma ile ortaya konulan empati ve esnek iletişim tarzının geliştirilmesi ve uygulanacak müdahale yöntemlerinin belirlenmesi için yeni araştırmalara ihtiyaç vardır.