turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Asimetrik tehditlerle mücadelede stratejik yönetim: Emniyet Genel Müdürlüğü örneği

Bu çalışma Soğuk Savaş'ın bitişiyle beraber değişen tehdit algısını ve bu tehditlere karşılık güvenlik kurumları için çözüm önerilerini incelemektedir. Yeni tehdit paradigması, yeni güvenlik paradigmalarını gündeme getirmiştir. Değişen kamu yönetimi anlayışıyla beraber stratejik yönetim ortaya çıkmış ve kamu veya özel sektör fark etmeksizin bütün örgütleri etkilemiştir. Değişime ayak uydurmak isteyen bütün örgütler, hayatta kalmak için bu değişimleri takip etmek ve sürekli gelişim içerisinde olmak zorunda kalmıştır. Bu çalışmada stratejik yönetimin asimetrik tehditlerle mücadele için uygunluğu değerlendirilmiştir. Çalışmada şok edici, görünmeyen ve dinamik özellikler gösteren asimetrik tehditlerle mücadelede stratejik yönetimin uygun savunma ve engelleme mekanizmaları kurabilme olanağı araştırılmaktadır. Ayrıca stratejik yönetimin değişime vurgu yapan yönünün, güvenlik kurumlarına ve diğer örgütlere 21. yüzyılda ve gelecekte, asimetrik tehditler başta olmak üzere olası güvenlik sorunlarının önüne geçmede kazandırabileceği yeteneklerin incelenmesi amaçlanmaktadır. Konunun daha iyi anlaşılması adına Türkiye'de stratejik yönetimi ilk uygulayan güvenlik kurumu olan Emniyet Genel Müdürlüğü örnek olarak verilmiştir. Emniyet Genel Müdürlüğü'nün hazırladığı stratejik planlarda, asimetrik tehditlerin niteliklerine dikkat çeken tespitlerde bulunulmuştur.
Bir siyasal katılma aracı olarak memur sendikaları: Isparta örnek olayı

Çalışmanın ilk bölümü, araştırma konusu ile yakından ilgili olan kamu görevlileri, memur, sendika ve konfederasyon gibi kavramların, kanunlardaki tanımlarından yararlanılarak açıklanmasına ayrılmıştır. Ayrıca sendikacılık olgusu, tarihsel akışıyla birlikte ele alınarak, sendikacılığa çeşitli doktrinlerle birlikte açıklık getirilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde, Osmanlı İmparatorluğun son yıllarından başlayarak günümüze kadar uzanan süreçte, sendikacılığın tarihsel gelişimi, dünü bugünü ve ülke deneyimleri, memurların çalışma hayatı içindeki konumu ile toplumsal konumu, uluslararası mevzuat çerçevesinde sahip oldukları örgütlenme hakları ile birlikte ele alınmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde, araştırmanın konusuyla yakından ilgili olan siyaset ve siyasal katılma kavramları ele alınmış ve siyasal katılma davranışının içeriği, yapısı, boyutları açıklanmıştır. Bireylerin genel örgütsel faaliyetlerinin siyasal davranışlarla ilişkisine açıklık getirmek amacıyla, siyasal katılma, siyasal yönelişlerle birlikte incelenmiştir. Kişinin bireysel hayatı bakımından siyasal anlam taşıyan tavır ve davranışlar çözümleyici siyasal yönelişlerle birlikte incelenmiştir. Dördüncü bölümde araştırmanın bulguları analiz edilip yorumlanmıştır. Sonuç bölümünde araştırmanın bulguları değerlendirilmiş, kamu görevlileri açısından ülkemizde çokça tartışılan sendika-siyaset ilişkisine yönelik değerlendirmeler yapılmıştır.
Türkiye'de hukuk devleti ve yargı bağımsızlığı

Bu çalışma Türkiye'de hukuk devleti ve yargı bağımsızlığınıincelemektedir. Birinci bölümde hukuk devleti ve yargı kavramları, hukuk devletinin kavramsal olarak gelişme süreci, hukuk devletinin genel özellikleri gibi konular incelenecektir. İkinci bölümde ise ilk bölümde kavramsal olarak ele alınan bu konuların anayasal süreç içerisinde ne kadarının uygulamaya geçirildiğinindeğerlendirilmesi yapılacaktır. Bu bölümde hukuk devletinin ve yargı bağımsızlığının gelişim süreci anayasal olarak ayrı ayrı incelenecektir. Ve son bölüm olan üçüncü bölümümüzde öncelikle yargının bağımsızlığının mahiyeti ve diğer güçlere karşı olan duruşundan bahsedilerek akabinde yargının savunucuları ve adaletin sağlayıcıları olan hakimlerin güvenceli olmaları konusuna değinilerekhukuk devleti kapsamında yargı bağımsızlığının ve hakimlik teminatının ülkemiz açısından değerlendirilmesi yapılacaktır. Sonuç kısmında ise bu çalışma ışığındayargıyı güçlendirmek ve adaletin tecellisini çabuklaştırmak için neler yapılabileceği dile getirilecektir. Ülkemizdeki durum göz önüne alınarak Türkiye'de hukuk devleti ve yargı bağımsızlığı kurumlarının geliştirilmesi ve daha iyi şekilde uygulamaya koyulabilmesi adına ne yapılması gerektiğideğerlendirilecektir.
Afet kaynaklı krizlerin yönetimi: 1999 sonrası İstanbul Büyükşehir Belediyesi örneği

Tarihsel süreç içerisinde, afet olgusuna yaklaşımda meydana gelen iki önemli değişiklikten söz edilmektedir. Bunlardan ilki; afetlerin açıklanmasına yönelik yaklaşımlarda meydana gelen değişikliktir. Yeni anlayışa göre afetler esasen Tanrı işideğil, insan faaliyetleri sonucu meydana gelen olaylardır. İkinci değişiklik ise, afet yönetimi anlayışında meydana gelmiştir. Buna göre afet yönetimi, sadece afet anı ve sonrasındaki çalışmaları değil, ama aynı zamandaafeti önlemeyi veya etkisini azaltmayı ifade eden afet öncesi çalışmaları da içeren birsüreçtir. 1999 yılında Türkiye'de yaşanan iki büyük deprem olayının etkisi ve bilim adamlarının, İstanbul'u tehdit eden muhtemel bir depremin etkilerini tartışmaları, dikkatlerin odağına yine afet ve afet kaynaklı krizlerin yönetimi olgusunuyerleştirmiştir. Dolayısıyla bu çalışmanın amacı, çağdaş afet yönetimi stratejisini teorik temellerine dayanarak incelemek ve bu bağlamda İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin, afetlere yönelik olarak özellikle 1999 sonrası çalışmalarının başarısını tartışmaktır.
Vergi idaresinin takdir yetkisinin saptanması

Vergi idaresinin takdir yetkisinin saptanması başlıklı çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde idarenin takdir yetkisi kavramı normlar hiyerarşisi teorisi bakımından incelenmiştir. Bölümde öncelikle takdir yetkisine atfedilen özellikler saptanmaya çalışılmıştır. Ardından saptanan bu özellikler normlar hiyerarşisi teorisi bakımından irdelenmiştir. Vergi normlarında idarenin takdir yetkisinin saptanmasını konu edinen ikinci bölümdeyse, ilk olarak takdir yetkisinin saptanması bakımından kilit öneme sahip bağımlı bağımsız norm ayrımı incelenmiştir. Bu ayrım içerisinde özellikle hipotetik/koşullu-kategorik norm alt ayrımları üzerinde durulmuştur. Daha sonra takdir yetkisinin idari işlemin hangi unsurunda olduğu sorunu analiz edilmiştir. Bu bağlamda idarenin takdir yetkisi ve değerlendirme yetkisinin farkı ortaya konulmuştur. Bu bölüme kadar yapılan tespitlerin yardımıyla idarenin takdir yetkisini saptamaya yönelik ölçütlerin eleştirisi yapılmış ve yeni bir ölçüt önerisinde bulunulmuştur. Son olarak, varılan sonuçlar vergi normu örnekleri üzerinden sergilenmiştir.
Türkiye'de parlamenter sistemden başkanlık sistemine geçişin demokratikleşme üzerine etkileri: Karşılaştırmalı bir çalışma

Dünyada demokrasi adına gerçekleşen sistem değişikliği akımına paralel ülkemizde de parlamenter sistemden başkanlık sistemine 2017 Anayasa değişikliği ile geçildi. Bu sistem değişikliğini yorumlamak adına çalışmamızda ülkemizle benzer şekilde, Batı Avrupa'dan etkilenerek parlamenter sistemi tercih eden ve değişim talepleri karşısında parlamenter sistemden başkanlık sistemine geçen ülkeler ve bu ülkelerde başkanlık sistemi tercihinin demokraside 3. Dalga hareketi mi yoksa demokraside ters bir dalga hareketi mi yarattığına değineceğiz. Demokratik dalga analizlerini Freedom House raporları dahilinde değerlendireceğiz. Türkiye'de 2017'de yaşanan sistem değişikliği taleplerinin geçmişşi ve yeni sisteme yöneltilen olumlu-olumsuz eleştirelere çalışmamızda yer vereceğiz. Türkiye ile benzer şekilde parlamenter yönetimden, başkanlık sistemine geçen Burundi, Afganistan, Nijerya ve Sudan ülkelerinde meydana gelen demokratik dalgalara değineceğiz. Freedom House raporları dahilinde tercih edilen bu yeni sistemler, Samuel Huntington'un değindiği üzere demokrasiyi geliştiren üçüncü bir demokrasi dalgası mı yoksa demokrasiyi baltalayan üçüncü bir ters dalga mı gerçekleşmiştir? Çalışmamızda Freedom House Raporlarının son dört yıllık verilerini inceledik ve raporlardan başkanlık sistemli demokrasilerde yaşanan demokratik kırılmaların daha çok ve yoğun olduğu, ek olarak ülkemizde de sistem değişikliğinin demokraside kırılmalara ve anti-demokratik eğilimlere yol açtığı sonucuna ulaştık.
Antalya'daki yörüklerin yerel siyasetteki yeri ve önemi

Antalya'da yörükler, kentlinin geçmişş ve kültürel açıdan temelini oluşturur. Antalyalı vatandaşların geneli eskiden yörük olup, merkeze göçmüş ve yörük kültüründen kopmuştur. Yörüklük birçok zaman bir millet gibi algılanmıştır, ancak milletten öte kültürü yansıttığı belirtilmelidir. Tarihleri, Selçuklu Devleti, Osmanlı Devleti ve Türkiye Cumhuriyeti ile yaşıt olan yörükler, Anadolu'nun ve Balkanların Türkleşmesinde önemli bir rol oynamışlardır. Kendine has üretim sistemleriyle zor yaşam şartları altında ayakta kalabilmiş ve kültürel özelliklerini bugünlere kadar yaşatabilmişlerdir. Siyasi alanda, kökenleri itibariyle bulunan yörükler, genellikle genel siyasette kökenleri üzerinden siyaset yapmamışlar, ancak yerel siyasette bunun üzerine çalışmalarda bulunmuşlardır. Alan olarak seçtiğim Antalya'da, yerel siyasette yörüklerin seçmen, sivil toplum ve aktif siyasette neler yapmışlardır üzerinde yapmış olduğum çalışmalardan oluşan araştırma tezim, yörüklerin kültürünün devamını sağlamak ve yerel siyasette neler yaptıklarını ve neler yapabileceklerini göstermeyi amaçlamaktadır.
Sürdürülebilir kalkınma bağlamında çevre sorunlarının önemi: Türkiye ve AB karşılaştırması

İnsanoğlu varoluşundan bu yana çevreyi etkileyerek yaşamını sürdürmüş, 18. Yüzyılda gerçekleştirilen Sanayi Devrimi ile birlikte insan kaynaklı çevresel etki boyut değiştirmeye başlamıştır. Sanayi Devrimi'nin getirdiği hızlı üretim ve tüketim kalıpları ile birlikte ortaya çıkan çevre sorunları 1970'li yıllara kadar hissedilir düzeylere ulaşmamış, 1970'li yıllarla beraber ozon tabakasının delinmesi gibi olgularla kendini göstermeye başlamıştır. Bu süreci takiben 1987 yılında yayınlanan 'Brundtland Raporu' ile birlikte gündeme gelen 'sürdürülebilir kalkınma' yaklaşımıyla çevre sorunlarının çözüme ulaştırılması amaçlanmıştır. Bu çalışmada, sürdürülebilir kalkınma bağlamında çevre ve çevre sorunlarının önemi vurgulanmış, Türkiye ve AB ülkelerinin sürdürülebilir kalkınmanın çevre boyutuna ağırlık verilerek karşılaştırması yapılmaya çalışılmıştır. Yapılan karşılaştırma ile birlikte Türkiye'nin sürdürülebilir kalkınmada AB ülkelerinin gerisinde olduğu sonucuna varılmıştır. Bununla birlikte, AB ülkelerinin de tam olarak sürdürülebilir kalkınmayı gerçekleştiremediği anlaşılmış ve son yıllarda Türkiye ve AB ülkelerinin sürdürülebilir kalkınma için çaba sarf ettiği gözlenmiştir.
Sosyal belediyecilik çerçevesinde engellilere sunulan hizmetler: İstanbul Büyükşehir Belediyesi örneği

Gelişen, büyüyen ve nüfusu sürekli artan Türkiye Cumhuriyeti'nde merkezi hükümet vatandaşlara sosyal politikalar bağlamında ne kadar hizmet vermek amacında ve gayretinde olsa da, bu hizmetleri yerel yönetimlere indirgemeden vatandaşların tamamına ulaşmasının çok güç olduğu açıkça ortadadır. Bu sebepten dolayı merkezi yönetim belediyelere gerekli desteği vererek vatandaşların ihtiyaçları ve sıkıntılarını gidermek hususunda yerel yönetimleri etkin bir şekilde kullanma zorunluluğu ortaya çıkmaktadır. Sosyal belediyecilik bu noktadan sonra devreye girmektedir. Bu çalışmada, sosyal belediyecilik kavramı incelenmiş, sosyal belediyeciliğin işlevleri açıklanmış Türkiye Cumhuriyeti'nde sosyal belediyeciliğin tarihçesine değinilmiş, sosyal belediyeciliğin hukuki altyapısı açıklandıktan sonra engelli ve engellilik kavramları irdelenmiş, sosyal belediyecilik çerçevesinde engellilere sunulan hizmetler, merkezi ve yerel yönetimlerin sosyal hizmetlerinin yasal dayanakları üzerinde durulmuştur. Son olarak, sosyal belediyecilik çerçevesinde İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin engellilere yönelik sosyal hizmetleri incelenmiş, sunulan hizmetlere dair değerlendirmeler, toplanan veriler ışığında değerlendirmeler yapılmıştır.
An analysis of social assistance programmes during the Neoliberal era: Bolsa Familia programme in Brazil as a case study

1985 yılından itibaren neoliberal ekonomik reçeteleri demokrasiye geçiş süreciyle birlikte uygulayan Brezilya, 1980'lerin ortaları ile 1990'ların ortaları arasında yüksek enflasyon ve borç krizleriyle karşı karşıya geldi. Bu kapsamda uygulanan yapısall uyum ve istikrar programları ülkede eşitsiz olan gelir dağılımını daha da bozdu ve yoksulları, uygulanan makroekonomik politikalar sebebiyle sıkça gerçekleşen krizlerin yıkıcı etkilerine maruz bıraktı. Başlangıçta birkaç yerel hükümet tarafından, 1995 yılında, bu krizlerin etkilerine karşı, aşırı yoksul insanlara ödenmeye başlananşartlı nakit transferleri, zaman içerisinde hem coğrafi hem de kapsam bakımından genişledi ve 2004 yılında, 2002 seçimlerinde iktidara gelen İşçi Partisi lideri Lula tarafından Bolsa Familia adı altında tüm ülkede uygulanmaya başladı. Buna göre, programın iki hedefi vardı: 1. Verilen yardımlar aracılığıyla yoksulluğu acil olarak azaltmak; 2. Eğitim ve sağlık alanında getirilen koşullar yoluyla insanların yoksulluktan kurtulmalarını sağlamak ve yoksulluğun nesiller arası aktarımını engellemek. Birinci hedefin gerçekleştirilmesine dair olumlu gelişmeler gözlendi; ancak ikinci hedefin gerçekleşmesine yönelik yapılan çalışmalarda ortaya çıkan sonuçlar, çeşitlilik göstermekle birlikte umut verici değil. Dolayısıyla, bu tezin amacı, söz konusu çalışmaları ve sonuçları inceleyerek ikinci hedefin gerçekleştirilebilir olup olmadığını yoksulluğun nedenlerine referansla araştırmak ve bunun programın yapısall sınırlarıyla ilişkisini belirlemektir.
Türk Anayasa Hukukunda toplantı ve gösteri yürüyüşü özgürlüğü ve sınırlandırılması

Bu tez, toplantı ve gösteri yürüyüşü özgürlüğünün tarihi gelişimi ve pozitif hukukumuzda ve uluslararası belgelerde düzenlenişi ele almaktadır. Toplantı, belli bir amaçla birden fazla kişinin geçici bir süre bir araya gelmesidir. Gösteri yürüyüşleri ise, bir düşünce ve kanaatin açıklanması ve yayılmasına hizmet eder. 1876 Kanuni Esasisinde 1909 değişiklikleri ile toplantı özgürlüğü Türk Anayasa Hukukuna girmiştir. 1924, 1961 ve 1982 Anayasalarında da toplantı ve gösteri yürüyüşü özgürlüğü yer almıştır. 1961 Anayasası döneminde idareye erteleme ve yasaklama yetkileri verilmiş, ancak Anayasa Mahkemesince idareye tanınan bu yetkiler hakkın özü kavramına dokunduğu için iptal edilmiştir. Ancak 1982 Anayasasında erteleme ve yasaklama yetkileri ayrıntılı bir biçimde yer almış ve süreleri ve yetki alam genişletilmiştir. İdareye tanınan bu geniş yetkiler nedeniyle, 1982 Anayasası ve 2911 sayılı TGYK'nda yer alan önceden bildirim sistemi, uygulamada izin sistemine dönüşmüştür. Ancak 1982 Anayasası ve 2911 sayılı TGYK'nda 4709, 4748, 4771 ve 4963 sayılı Kanunlarla yapılan değişiklikler ile uygulamada da bildirimde bulunma sistemine geçilmeye çalışılmıştır. Ayrıca dernekler, vakıflar ve sendikalar ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının kendi konu ve amaçlan dışında toplantı ve gösteri yürüyüşü düzenleme yasağı kaldırılmıştır. Özgürlüğün kullanımı sırasında karşılaşılan idarenin ölçüsüz güç kullanımı halen devam etmekte olup, özgürlüğü sınırlamada idarenin kullandığı araçlarda ölçülülük ilkesine göre davranmadığı görülmektedir. İdare, trafik yoğunluğu ve kamu düzeni gerekçeleri ile bu hakkın kullanımını sık sık engellemektedir. Sonuç olarak toplantı ve gösteri yürüyüşleri özgürlüğü, son yapılan değişikliklerle çağdaş demokrasilerde görülen esaslara uygun normlarla düzenlenmeye çalışılmıştır. Ayrıca yargı kararlarında özgürlüğü Avrupa Birliği Müktesebatma uygun şekilde özgürlükleri genişletici bir yaklaşım içinde bulunulmuştur. Yine de uygulamada idarenin toplantı ve gösteri yürüyüşleri özgürlüğünü genişletici şekilde uygulaması zaman alacak gibi görünmektedir.
The effect of teamwork on personnel's job satisfaction and an application

TAKIM ÇALIŞMASININ PERSONELİN İŞ TATMİNİNE ETKİSİ 1990'larda organizasyonların yapı ve yönetimleri ekonomik ve sosyal çevredeki değişimlerden ötürü çeşitlenmeye başlamıştır. Bu değişimlerden bir tanesi, organizasyonlarda takım çalışmasının artan kullanımıdır. Organizasyonlar, bünyelerinde sıklıkla üzerinde durdukları takım çalışmasının rakiplerinin karşısında durmalarına yardımcı olduğunu fark ettiler. Bunun sebebi, takım çalışması karar alma sürecini kolaylaştırmakta, elbirliği ile problemleri çözmeye yardımcı olmakta, çalışanların motivasyonunu yükseltmekte, örgütlerin katı ve gereksiz hiyerarşik yapısının ötesine geçerek çalışana hareket alanı bırakmakta, vb. Tüm bu faktörler takım çalışmasının son yıllardaki popülerliğinin temel nedenlerindendir. Bu çalışmada altı çizilen asıl önemli nokta ise, takım çalışması ve iş tatmini arasındaki bağlantıdır. Bu çalışmayla takım çalışması ve iş tatmini arasındaki ilişki anlatılmaya çalışılmıştır. Takım çalışmasına iştirak etmeleriyle çalışanların iş tatmini düzeyleri yükselmektedir. Takım halinde çalışarak personelin iş tatmini yükselmektedir çünkü personel takım halinde çalışarak sorumluluklarını paylaşmış olurlar, bir tek konu hakkında birçok değişik fikir üretebilirler, iş yüklerini azaltabilirler, yapmaları gereken iş içinde kendilerini yalnız hissetmezler, vb. Böylelikle, çalışanlar direkt olarak tatmin olmuş olurlar.
Demokrasi ve hükümet sistemi ilişkisi bağlamında karşılaştırmalı bir çalışma: Fransa ve Rusya örnekleri

Yaygın kabul gören anayasal tarifine göre, faaliyetlerine devam edebilmek için parlamentonun güvenine ihtiyaç duyan hükümet ve doğrudan halk tarafından seçilen devlet başkanının birlikte yer aldığı hükümet sistemi 'yarı-başkanlık sistemi' olarak adlandırılmaktadır. Önceleri üzerine pek fazla akademik çalışma yapılmayan bu sistemin, özellikle üçüncü demokrasi dalgası ve Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin dağılması sonrası bağımsızlıklarını kazanan ülkelerin de benimsemesiyle popülaritesi artmış ve her geçen gün bu konudaki akademik çalışmalara yenileri eklenmeye başlamıştır. Yarı-başkanlık sisteminin en iyi uygulandığı ülkelerden biri olarak kabul edilen Fransa, 1958 Anayasası'nda yapılan 1962 yılı anayasa değişiklikleri ile yarı-başkanlık sistemini benimsemiştir. Üçüncü ve Dördüncü Cumhuriyet dönemlerinde yaşanan siyasi istikrarsızlıklara bir çare bulmak amacıyla benimsenen sistem, parlamento çoğunluğunun devlet başkanını desteklediği zamanlarda istikrar sağlamayı başarmıştır. Bununla birlikte parlamento çoğunluğunun devlet başkanını desteklemediği durumlarda sistemin tıkanacağı ve işlemez hale geleceği konusunda endişeler de yok değildi. Daha sonraki süreçte yaşanan üç kohabitasyon döneminin de çok büyük krizler yaşanmadan atlatılmasına rağmen kohabitasyon dönemlerinin tekrar yaşanmaması için bazı yasal düzenlemeler yapılarak önlem alınmaya çalışılmıştır. Fransa'da 1962 değişiklikleriyle benimsenen sistem, Rusya Federasyonu gibi istikrar arayışında olan birçok ülke tarafından benimsenmiş fakat oluşturulması aşamasında her ülkenin sosyal, ekonomik ve siyasal yapısının etkilediği anayasalardan kaynaklanan farklılıklar söz konusu olmuştur. Bu bağlamda Rusya Federasyonu'nun ele alınmasının nedeni, yarı-başkanlık sistemini benimsemiş olmasına rağmen sahip olduğu ekonomik, sosyal ve siyasal kültürün dizayn edilişini etkilediği 1993 Anayasası ile yarı-başkanlık sisteminin Fransa'ya nazaran daha güçlü bir yürütme organı oluşturmuş örneği olmasından kaynaklanmaktadır. Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin mirasçısı olan Rusya Federasyonu 1993 Anayasası kabul edilmeden önce derin siyasal krizler ile boğuşmuş, ülkede yürütme ile yasama arasında çifte meşruluk sorunundan kaynaklanan ciddi çatışmalar yaşanmıştır. Bu mücadeleden zaferle çıkan devlet başkanı Yeltsin olmuş ve 12 Aralık 1993 Referandumu ile yeni anayasa kabul edilmiştir. 1993 Anayasası'nın kurguladığı ilişkiler ağı, Rusya'da devlet başkanına, eğer güçlü bir kamuoyu ve parlamento çoğunluğunun desteğini arkasına alırsa, tüm sistem üzerindeki denetimini arttırma olanağı vermektedir. Bu çalışmada, yarı-başkanlık sistemine sahip iki ülke olan Fransa Cumhuriyeti ve Rusya Federasyonu'nda, demokrasi seviyesinin farklılığının nedenleri, söz konusu ülkelerin anayasaları üzerine yapılacak bir incelemeyle ortaya konulmaya çalışılacaktır. Çünkü iki ülkenin de aynı hükümet sistemine sahip olmasına karşın demokrasi seviyesinde ciddi farklılıkların olması, bu ülkelerdeki anayasal düzenlemelerin, gücü, yasama ve yürütme erkleri arasında nasıl paylaştırdığının incelenmesini gerektirmektedir.
Özbekistan Anayasasında ve Özbekistan uygulamasında kültürel çoğulculuk

IV özet Dünyadaki ilk sosyalist ülke olan ve diğer komünist rejimleri savunan Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri Birliği 70 yıllık tarihi boyunca milyonlarca insanı etkisi altında tutmuştur. Çeşitli ırk ve milletlerden oluşan Sovyet vatandaşlarının dili ve kültürü, egemen ulus olan Rusların kültüründen etkilenmiştir. Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri Biriiği'nin 70 yıllık tarihi boyunca çeşitli milletleri kaynaştırmak ve Sovyet Milleti yaratmak için geniş bir politika yürütülmüştür. Bu alanda belirli ölçüde amaçlanna ulaşmışlardır. SSCB'de 130' dan fazla etnik grubun yaşamasına rağmen, dünyada Sovyetler Birliği denince sadece Ruslar anlaşılmıştır. Türkiye'de bile insanlann büyük çoğunluğu, SSCB'de Özbek, Kazak, Kırgız, Türkmen, Azeri, Tatar, Uygur gibi milyonlarca Türk halklannın yaşadığını ancak SSCB'nin dağılmasından sonra öğrenmişlerdir. SSCB'nin on beş Sovyet cumhuriyetinden oluştuğunu dünyada büyük çoğunluk bilmemekte ve SSCB'yi sadece Rusya olarak görmekteydi. Bütün baskılara ve üstü örtülü asimilasyon politikalarına rağmen SSCB'de yaşayan Özbekler kendi kültürünü koruma ve yaşatma bakımından eşsiz bir direnç göstermiş ve öz kültürünü bugünlere kadar taşımayı başarmıştır. SSCB'de eğitime oldukça önem verildiğini görmekteyiz. % 100'lere varan bir okuma oranının gerçekleştirilmesi bir basan olarak karşımıza çıkıyor. Gizli asimilasyon politikasının yalnızca şehirlerde başanlı olduğunu, kırsal kesimde ise başansız olduğunu gözlemliyoruz. Özbekistan'ı dünyada ilk tanıyan devlet Türkiye olmuştur. Büyük yeraltı ve yerüstü zenginliklerine sahip olan Özbekistan'da liberal ekonominin gereklerini yerine getirmeye başlanmış ve özelleştirme ülke siyasi hayatının gündemine yerleşmiştir. Özbekistan'da kültürel çoğulculuğun hangi yollardan ortaya çıktığını anlatmak için konu yüzyıl öncesinden başlayarak incelenmektedir. 1917 Ekim Devrimi'nden sonraki hızlı politik gelişmeler ve SSCB'nin oluşumu, Türk okuyucusunun sosyalist sistem hakkında yeterince bilmediği özellikler de anlatılmaktadır. Kültürel çoğulculuğu oluşturan unsurlar örf-adetler, dil, sanat ve teknik kavramlan açıklanmaktadır. Bu çalışmada, kültürel çoğulculuğun Özbekistan'daki etkisi: SSCB'nin oluşumuyla meydana gelen değişiklikler; çeşitli dönemlerde olan göçler ve etkileri; kültürel çoğulculuğun eğitim, sanat, din, dil, ekonomi, aile, basın ve yayındaki etkileri; Özbekistan'ın bağımsızlığından sonra meydana gelen durum; Özbekistan'a katılan Karakalpakistan Cumhuriyeti'nin özel konumu; Özbekistan'daki kültürel çoğulculukla ilgili konular, yasal düzenlemeler ve uygulamalar diğer Sovyet cumhuriyetleriyle karşılaştırmalı olarak incelenmektedir.
II. Meşrutiyet Türkiye'sinde siyaset - yönetim ilişkisi (1908-1914)

Günümüz Kamu Yönetimi yazınında, mutlak anlamda siyaset-yönetim ayrılığının olamayacağı yaygın kabul görmektedir. Ancak meşru ve etkin bir kamu yönetimi için dar anlamda siyaset-yönetim ayrılığı gereklidir. II. Meşrutiyet Türkiye'si, siyaset ve yönetimin fazlaca iç içe geçmesinin sakıncalarını gösteren bir örnektir. Siyaset- yönetim ayrılığı tabii bir durum değil, toplumsal ihtiyaçlar doğrultusunda üretilen bir kurgudur. Bu kurgunun hayata geçirilebilmesi de toplumsal şartlara bağlıdır. II. Meşrutiyet Dönemi'nde yaşanan meşruiyet bunalımı, siyasetle yönetim arasına mesafe koyulmasını engellemiştir. Siyasi partiler ve hükümetler, halktan alamadıkları desteği kamu örgütünden almaya çalışmışlardır: İttihat ve Terakki Cemiyeti yanlısı kamu görevlileri seçimlere müdahale etmiş, buna bir tepki olarak muhalif subaylar bir muhtıra vererek hükümeti devirmişlerdir. İTC, bir süre iktidardan uzak kalmıştır. Bu sırada İTC'ne yakın bazı kamu görevlileri görevden alınmıştır. Babıali Baskını ile yeniden iktidara gelen İTC de muhalif kamu görevlilerinin işine son vermiştir. Kamu görevlilerinden partiye sadakat göstermeleri beklendiğinden liyakat göz ardı edilmiştir. Neticede etkinlikten ve meşruiyetten uzak bir kamu yönetimi ortaya çıkmıştır.