turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İntihar girişiminde bulunan depresiflerin ruhsal işleyişlerinin projektif testlerle değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı intihar girişiminde bulunan Majör Depresif Bozukluk tanılı hastaların ruhsal işleyiş özelliklerini projektif testler aracılığıyla incelemektir. Projektif testler, intihar davranışıyla ilişkili ruhsal işleyiş özelliklerini belirleme ve intihar riskini değerlendirmede önemli katkılar sağlamaktadır. Ülkemizde intihar konusunda psikanalitik kavramlar ve projektif testlerle yapılan çalışmalara rastlanmamıştır. İntihar girişimleri ve depresyon, tamamlanmış intiharaçısından en önemli risk etmenleridir. Bu nedenle bu çalışmada depresyonda intihar davranışıyla ilişkili ruhsal işleyiş özelliklerinin belirlenmesi hedeflenmiştir. İntihar girişimi sonrası psikiyatri hastanesine başvuran 25 MDB tanılı hasta çalışmayaardışık örnekleme yoluyla alınmıştır. Kontrol grubu; yaş, cinsiyet ve eğitim değişkenleri açısından intihar grubuyla eşleştirilmiş, intihar öyküsü olmayan 25MDB tanılı hastadan oluşmaktadır. Her iki grubun yanıtları gerçeği değerlendirme, sosyal uyum, duygulanım düzenlenmesi, dürtü kontrolü ve depresif pozisyonla başa çıkma biçimleri açısından karşılaştırılmıştır. Çalışmanın bulguları intihar ve kontrol grubu hastalarının ruhsal işleyişlerinde anlamlı farklılıklar olduğunu göstermektedir. İntihar grubundaki hastaların gerçeği değerlendirmede, sosyal uyumda ve dürtükontrolünde sorun yaşadıkları ve depresif pozisyonla başa çıkmada ilkel savunmalarıkullandıkları saptanmıştır. İstatiksel analizler ve içerik analizleri intihar grubunundürtüsel olduğunu, saldırganlığın kontrol edilemediğini, sembolizasyon kapasitelerinin yetersiz olduğunu, özdeşim kapasitesinin daha zayıf olduğunu, ayrılma-bireyleşmede sorun yaşadıklarını, depresif pozsiyonu aşmaktazorlandıklarını göstermektedir. Sonuçlar intihar girişiminde bulunan hastaların sınır kişilik örgütlemesi düzeyinde olduklarına işaret etmektedir.
Özgül öğrenme güçlüğü olan ve olmayan çocuklarda anne-baba tutumları ve bazı değişkenlere göre öz-kavramı

Bu araştırmada özgül öğrenme güçlüğü olan çocukların öz-kavramı düzeylerinin, bazı değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı ve özgül öğrenme güçlüğü olma-olmama durumunun çocukların öz kavramları ve anne-tutumları üzerinde etkili olup olmadığı incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini Ankara İli'nde yaşayan 9-16 yaş aralığında 76 çocuk (31 öğrenme güçlüğü olan + 45 öğrenme güçlüğü olmayan) ve bu çocukların anneleri olmak üzere 152 kişi oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemi kolay ulaşılabilir örnekleme yöntemine göre seçilmiştir. Araştırmaya katılan annelere araştırmacı tarafından hazırlanan demografik bilgi formu ve Çocuk Yetiştirme Tutum Ölçeği uygulanmıştır. Çocuk Yetiştirme Tutum Ölçeği. Schaefer ve Bell tarafından geliştirilen PARI, Le Compte, Le Compte ve Özer (1978) tarafından Türkçe'ye çevrilmiş, geçerlilik güvenilirlik çalışması yapılmış bir ölçektir (Özerk, 2006,). Çocukların öz kavramının belirlemek için de Türkçe'ye uyarlaması Çataklı ve Öner (1985) tarafından yapılan Piers-Harris Öz-Kavramı Ölçeği kullanılmıştır (Öner,2005). Elde edilen verilerin çözümlenmesinde sosyal bilimler alanında istatistik analizi için kullanılan SPSS 20.0 programı tercih edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde Mann Whitney U Testi, T testi ve Spearman Korelasyon Analizi'nden yararlanılmıştır. Elde edilen bulgular öğrenme güçlüğü olma-olmama durumunun öz kavramı üzerinde etkili olduğuna işaret etmektedir.
Toplum ruh sağlığı merkezinden hizmet alan şizofreni hastalarına bakım veren aile üyelerinin duygu dışavurumlarının değerlendirilmesi

Bu çalışmanın temel amacı, toplum ruh sağlığı merkezinden hizmet alan şizofreni hastalarına bakım veren aile bireylerinin duygu dışavurumlarını değerlendirmektir. Araştırma Sakarya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Toplum Ruh Sağlığı Merkezi'nde 17 .12.2018 01. 02. 2019 tarihleri arasında, şizofreni (DSM- 4 tanı sistemine göre) tanılı hastalara birincil bakım vermekte olan 54' ü kadın, 53' ü erkek toplam 107 kişiyle yüz yüze görüşme yöntemi ile yapılmıştır. Veriler araştırmanın amacı doğrultusunda, yazılı onay alınarak hastaya bakım veren aile üyelerinden toplanmıştır. Veri toplama aracı olarak; hasta ve yakınlarının sosyo-demografik özelliklerini öğrenmek amacıyla Bilgi Toplama Formu ve 'Duygu Dışavurum Ölçeği' kullanılmıştır. Çalışmada hastaneye çoklu yatışı olan hastalara bakım veren kişilerin duygu dışavurumu ölçek puanının, hastaneye hiç yatışı olmayan hastalara bakım veren kişilerden anlamlı düzeyde yüksek olduğu tespit edilmiştir. Hastası hastaneye hiç yatmamış olan bakım verenin çoklu yatışı olan hastaya bakım verene göre; TRSM'ye düzenli olarak devam edenlerin de etmeyenlere göre duygu dışavurum ölçeğinden aldıkları puanın istatistiki açıdan anlamlı düzeyde (p<0.005) düşük olduğu saptanmıştır. Çalışmada geliri ve çalışma hayatı olan bakım verenlerin, geliri ve çalışma hayatı olmayan bakım verenlere göre anlamlı düzeyde (p<0.05) duygu dışavurumu ölçek puanının düşük olduğu rapor edilmiştir. Çalışma sonucuna göre bakım verenin hastalıkla ilgili bilgi düzeyi ve hastayla geçirilen sürenin duygu dışavurumu üzerinde etkili bir yordayıcı olmadığı saptanmıştır. Özetle hastanın hastaneye yatış sayısı ve Toplum Ruh Sağlığı Merkezine düzenli olarak devam etmesi gibi klinik bulgularının bakım verenin duygu dışavurum düzeyini yordayan önemli iki değişken olduğu ve bakım verenin gelir ve çalışma hayatının var olması durumunun, bakım verenin duygu dışavurumu üzerinde etkili sosyo-demografik yordayıcılar olduğu bulgularına ulaşılmıştır. Çalışma Toplum Ruh Sağlığı Merkezinin bakım verenin hastasına yönelttiği duygu dışavurum düzeyini nasıl etkilediğinin incelenmesi açısından önemlidir. Toplum Ruh Sağlığı Merkezlerinin sayısının arttırılarak merkezlerdeki mesleki rehabilitasyon çalışmalarının istihdama yönelik olarak yapılandırılması önerilmektedir
Ameliyat dönemine ilişkin bilgilendirmenin cerrahi korkuya etkisi

Bireyin cerrahi girişim geçireceğini öğrenmesi ile başlayan ve cerrahi girişim sonrası taburculuk ve iyileşme dönemini de etkileyebilen cerrahi korku, cerrahi süreçte önemli stres ve anksiyete kaynağıdır. Cerrahi korkunun uygun hemşirelik girişimleri ile giderilmesi cerrahi girişime bağlı olumlu sonuçların elde edilmesine önemli katkı sağlamaktadır. Bu deneysel araştırmanın amacı da, cerrahi girişim geçirecek hastalara ameliyat öncesi dönemde yapılacak ameliyat dönemine ilişkin bilgilendirmenin cerrahi korku üzerine etkisini belirlemektir. Araştırma; 15.10.2018-15.07. 2019 tarihleri arasında Trakya Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Genel Cerrahi Servisi ve Ameliyathanesi'nde elektif abdominal cerrahi girişim uygulanan 92 (46+46) hasta ile gerçekleştirildi. Araştırma verileri 'Hasta Tanıtım Formu' ve 'Cerrahi Korku Ölçeği' ile toplandı. Hastalar randomize olarak deney ve kontrol grubuna dahil edildi. Deney grubundaki hastalara cerrahi girişimden önceki gün serviste ameliyat sırası döneme ilişkin yazılı ve sözlü bilgilendirme yapıldı. Hastaların cerrahi korku düzeyleri hem serviste, hem de ameliyathanedeki görüşmeler ile elde edildi. Verilerin değerlendirilmesinde, tanımlayıcı istatistiksel yöntemler, t testi, varyans analizi, Mann Whitney U, Ki-Kare ve korelasyon analizi kullanıldı. Sonuçlar %95 güven aralığında, anlamlılık ise p<0, 05 düzeyinde değerlendirildi. Deney ve kontrol grubundaki hastalar ile serviste ve ameliyathanede yapılan görüşmelerde, deney grubundaki hastaların ameliyathanedeki görüşmede değerlendirilen cerrahi korku düzeylerinin serviste değerlendirilen cerrahi korku düzeylerinden daha düşük olduğu; kontrol grubunda ise ameliyathanedeki görüşmede değerlendirilen cerrahi korku düzeyinin serviste değerlendirilen cerrahi korku düzeylerinden daha yüksek olduğu saptandı. Hastaların medeni durumları ile ameliyat sırası döneme ilişkin bilgilendirilme durumlarının hastaların cerrahi korku düzeylerini etkilediği belirlendi. Ameliyat sırası dönem ve bu dönemde hastalara verilecek bakım konusunda hemşireler tarafından bilgilendirme yapılması hastaların cerrahi korkularının azalmasına yardımcı olmaktadır. Bu sonuç doğrultusunda, özellikle sosyal destek sistemleri yetersiz olabilecek cerrahi girişim uygulanacak olan hastalara, ameliyat öncesi, sırası ve sonrası süreçte yaşanabilecek korkular öngörülerek, ameliyat öncesi dönemde, hemşireler tarafından ameliyathane ortamı, cerrahi ekip, uygulanacak cerrahi girişim ve ameliyat sırası bakıma ilişkin bilgilendirme yapılması, hastalara verilecek eğitim konularının kapsamına alınması önerilmektedir.
Örgütsel güven, hissedilen güvenilirlik, işyerinde dışlanma ve örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki yordayıcı ilişkiler üzerine bir araştırma

Bu tezin amacı örgütsel güven, hissedilen güvenilirlik, iş yerinde dışlanma ve örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki yordayıcı ilişkileri incelemektir. Ayrıca bu ilişkilerin süpervizör-çalışan ve çalışan-iş arkadaşları bağlamında nasıl farklılaştığı araştırılmıştır. Araştırma kapsamında hali hazırda geliştirilmiş ve uygulanmış anketler kullanılmıştır. Veriler online veri toplama aracı olan Qualtrics aracılığıyla internet üzerinde toplanmıştır. Araştırmanın katılımcıları Almanya'da çalışan ve İngilizce konuşabilen beyaz yakalı çalışanlardır. Araştırma çıktıları hissedilen güvenilirlik ve güven arasındaki ilişkinin süpervizör ve iş arkadaşlarıyla olan ilişkiye göre farklılaştığını göstermiştir. Elde edilen veriler hissedilen güvenilirlik alt boyutlarının örgütsel güven üzerinde olumlu etki yarattığını göstermiştir. Süpervizöre ve iş arkadaşlarına duyulan güvenin örgüte yönelik örgütsel vatandaşlık davranışı üzerinde olumlu etki yarattığı gözlenmiştir. Süpervizörle ve iş arkadaşlarıyla ilişkili hissedilen yardımseverliğin ise beklendiği üzere hem örgüte yönelik hem de bireye yönelik örgütsel vatandaşlık davranışı üzerinde olumlu etki yarattığı gözlenmiştir. Süpervizör tarafından dışlanmanın süpervizöre duyulan güveni olumsuz etkilediği gözlenmiştir. Ayrıca süpervizör ve iş arkadaşları tarafından dışlanmanın hissedilen güvenilirliği de olumsuz bir şekilde etkilediği gözlenmiştir. İş arkadaşları tarafından dışlanmanın sadece örgüte yönelik örgütsel vatandaşlık davranışı üzerinde olumsuz bir etki yaratırken, süpervizör tarafından dışlanmanın örgütsel vatandaşlıkla bir ilişkisi olmadığı gözlenmiştir. Elde edilen veriler söz konusu kavramların ve kavramlar arasındaki ilişkinin süpervizör ve iş arkadaşı bağlamında göre değişebildiğini göstermiş ve gelecek araştırmalar için faydalı olabilecek bilgiler sunmuştur. Ayrıca sonuçlar yorumlanırken, verilerin çok kültürlü işyerlerinden toplandığı ve 20'den fazla farklı kültürden gelen katılımcıların araştırmaya katkıda bulunduğu göz önünde bulundurulmuştur. Son olarak, gelecek araştırma ve uygulama önerileri tüm bu boyutlar göz önünde bulundurularak sunulmuştur.
Sportif etkinlikte bulunan lise öğrencileriyle bulunmayanların uyum düzeylerinin karşılaştırılması

C. özet Bu araştırmada, lisanslı sporcu liseli öğrenciler ile yalnızca haftada iki saat Beden Eğitimi derslerine katılan lise öğrencilerinin uyum düzeyleri, yaş, cinsiyet, sportif etkinliklere bireysel veya takım halinde katılma biçimi ve sıklığı gibi bağımsız değişkenleri açısından karşılaştırıImıştır. Araştırma yalnızca Ankara ili Yenimahalle ilçesi Mustafa Kemal Lisesi'nde okuyan öğrenciler ile sınırlandırılmıştır. Sportif etkinliklere lisanslı sporcu olarak katılan 122 öğrenci araştırmanın esas grubunu yaş, cinsiyet, sınıf değişkenleri göz önünde tutularak seçkisiz örenklem yöntemiyle eleştirilen haftada sadece iki saat Beden Eğitimi dersine katılan 124 öğrencide kontrol grubu oluşturmaktadır. 1990 yılı II. yarıyıl dönemi egitim-ögretim programında toplanan 246 öğrenciye uygulanmıştır. Deneklere ilişkin bilgiler araştırmacı tarafından geliştirilen bir anket aracılığıyla elde edilmiştir. Deneklerin uyum düzeyleri ise, H. ü. öğretim üyelerinden Özgüven (1982) tarafından geliştirilen Hacettepe Kişilik Envanteri aracılığıyla saptanmıştır. Çeşitli araştırıcılar tarafından yapılan geçerlik ve güvenirlik katsayıları HKE için sırasıyla.85,. 90 dolayında bulunmuştur. Bu araştırmanın bulgularına göre, lisanslı sporcu liseli öğrenciler ile yalnızca haftada iki saat Beden Eğitimi derslerine katılan liseli öğrencilerin uyum düzeyleri arasında yaş, cinsiyet ve sportif etkinliğe katılma biçimi ve sıklığı bağımsız değişkenler açısından anlamlı bir fark yoktur.. - 45 Araştırma sonuçlarına dayanarak, lisanslı sporcu öğrencilerin sportif etkinliklerinin, ruh sağlığı bakımından haftada iki saat verilen Beden Eğitimi etkinliklerinden daha etkili olmadığı söylenebilir. Bu sonuçtan hareketle, kaynakların lisanslı sporcu yetiştirmeye yönelik olarak kullanıldığı oranda, okullardaki Beden Eğitimi dersleri etkinliklerine de ayrılması önemli görünmektedir. Kısacası, okullarda öğrencilere sunulan Beden Eğitimi etkinliklerine daha çok kaynak ayrılması sporun genel amaçları bakımından yararlı olacaktır denilebilir. Sportif etkinliğe katılma biçimi ve sıklığının bireyin uyum düzeyi üzerinde etkili olup olmadığını ortaya koyabilmek için, sportif etkinliğe daha sık katılanlar ile seyrek katılan veya hiç katılmayanların karşılaştırılmasına yönelik araştırmalara gerek vardır.
Cinsel tacize ilişkin tutumları yordayan faktörler: Çelişik duygulu cinsiyetçilik, kontrol odağı ve empati

Bu araştırma mesleki tecrübesi olan ruh sağlığı çalışanlarının cinsel tacize ilişkin tutumlarını ve cinsel tacize ilişkin tutumları ile çelişik duygulu cinsiyetçilik, kontrol odağı ve empati arasındaki ilişkiyi incelemek amacı ile yürütülmüştür. Ayrıca, araştırmada ruh sağlığı çalışanlarının cinsel tacize ilişkin tutumları ile cinsel tacize uğramış bireylerle çalışma deneyimleri ve kendilerinin cinsel taciz geçmişşleri arasındaki ilişki de incelenmiştir. Araştırmaya 58 Psikolog, 18 Psikolojik Danışman ve 7 Sosyal Hizmet Uzmanı olmak üzere toplam 83 ruh sağlığı çalışanı katılmıştır. Katılımcılara 'Cinsel Tacize İlişkin Tutumlar Ölçeği', 'Çelişik Duygulu Cinsiyetçilik Ölçeği', 'Kontrol Odağı Ölçeği', 'Kişiler Arası Tepkisellik İndeksi' ve araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' uygulanmıştır. 'Cinsel Tacize İlişkin Tutumlar Ölçeği', Sakallı-Uğurlu, Salman ve Turgut (2010) tarafından geliştirilmiştir. 'Çelişik Duygulu Cinsiyetçilik Ölçeği', Glick ve Fiske (1996) tarafından geliştirilmiş olup Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması Sakallı-Uğurlu (2002) tarafından yapılmıştır. 'Kontrol Odağı Ölçeği', Dağ (2002) tarafından geliştirilmiştir. 'Kişiler Arası Tepkisellik İndeksi' ise Davis (1980) tarafından geliştirilmiş olup Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması Engeler (2007) tarafından yapılmıştır. Araştırmadan toplanan verilerin analizi 'SPSS 22.0 for Windows' alt testleri ile yapılmıştır. Yürütülen araştırmanın sonucunda cinsel tacize ilişkin tutumlarda cinsiyete, mesleğe ve cinsel taciz geçmişşi olup olmamasına göre farklılıkların olduğu; yaşa ve cinsel taciz mağdurları ile çalışma deneyimi olup olmamasına göre faklılıkların olmadığı bulgulanmıştır. Düşmanca ve korumacı cinsiyetçilik ile cinsel tacizi kadının kışkırtıcı davranışlarının sonucu ve önemsiz mesele olarak kabul etmeye yönelik tutumlar arasında ilişki olduğu, çabalamanın anlamsızlığı, kadercilik ve adil olmayan dünya inancı ile cinsel tacizi kadının kışkırtıcı davranışlarının sonucu olarak kabul etmeye yönelik tutumlar arasında ilişki olduğu, kadercilik ile cinsel tacizi normal flörtleşme olarak kabul etmeye yönelik tutumlar arasında ilişki olduğu, şansa inanma ile cinsel tacizi önemsiz mesele olarak kabul etmeye yönelik tutumlar arasında ilişki olduğu bulgulanmıştır. Ayrıca, kişisel rahatsızlık ile cinsel tacizi kadının kışkırtıcı davranışlarının sonucu olarak kabul etmeye yönelik tutumlar arasında ilişki olduğu, empatik düşünce ile cinsel tacizi normal flörtleşme olarak kabul etmeye yönelik tutumlar arasında ilişki olduğu, perspektif alma ve empatik düşünce ile cinsel tacizi önemsiz mesele olarak kabul etmeye yönelik tutumlar arasında ilişki olduğu bulgulanmıştır.
Unveiling the role of perceived partner responsiveness in the link between emotional disclosure and well-being: A comparison of Turkish and Dutch young adults

Mevcut araştırmanın temel amacı, algılanan partner duyarlılığının duyguları romantik bir partnere açmaya istekli olma ile psikolojik esenlik arasındaki ilişkide ne ölçüde rol oynadığını test etmektir. Bu amaç doğrultusunda araştırmanın hipotezleri, içinde yaşayan bireylerin benlik tanımları ve iletişim biçimleri açısından kültürel farklılık gösterdiği bilinen iki ülke olan Türkiye ve Hollanda'dan genç yetişkinler üzerinden kültürlerarası bir karşılaştırma yapılarak test edilmiştir. Araştırmaya 18-40 yaşları arasında, halihazırda romantik bir ilişkisi olan toplam 853 katılımcı (Türkiye örneklemi için n = 447 ve Hollanda örneklemi için n = 406) çevrimiçi bir anket aracılıyla katılmıştır. Duyguları açma; olumlu, olumsuz ve genel olarak duyguları açma olarak ayrı ayrı modellerde test edilmiştir. Analizler sonucunda, genel olarak duyguları açmanın psikolojik esenliği olumlu şekilde yordadığı gözlenmiş; ancak algılanan partner duyarlılığı ile duyguları açmanın karşılıklı etkisi anlamlı bulunamamıştır. Bununla birlikte, olumlu duyguları açma pozitif ve anlamlı şekilde esenliği yordamakta; fakat aynı etki olumsuz duygular için anlamlı görülmemektedir. Ayrıca, bahsi geçen bu bulgular her iki ülkeden katılımcılar için de benzer şekilde gözlenmiştir. Kontrol değişkenleri modellere dahil edildiğinde de sonuçlar aynı kalmıştır. Araştırmanın sonuçları özellikle olumlu duyguları romantik partnerlere açmaya istekli olmanın, algılanan partner duyarlılığı ve araştırma kapsamında ele alınan kontrol değişkenlerin etkisinin ötesinde hem Türk hem de Hollandalı genç yetişkinlerin psikolojik esenliğini olumlu şekilde yordadığını ortaya koymuştur. Her iki ülke için ortaya konulan benzer sonuçlar, alanyazındaki mevcut diğer çalışmalar ele alınarak tartışılmıştır.
Grup rehberliğinin disiplin cezası almış lise öğrencilerinin uyum düzeylerine etkisi

Bu araştırmada, grup rehberliğinin disiplin cezası almış lise öğrencilerinin uyum düzeylerine etkisi incelenmiştir. Araştırma, 25'i deney 25'i kontrol grubunda olmak üzere toplam 50 deney ve kontrol gruplu ön-test, son-test ölçümlü desen ile yürütülmüştür. Araştırmanın denekleri 1996- 1997 öğretim yılında Malatya 'Şehit Kemal özalper Endüstri Meslek Lisesi' ve 'Gazi Lisesi'ne devam eden öğrencilerin arasından seçilmiştir. Araştırmada öğrencilerin uyum düzeylerini ölçmek için özgüven (1992) tarafindan geliştirilen Hacettepe Kişilik Envanteri kullanılmıştır. Deney grubuna katılan disiplin cezası almış lise öğrencileri 12 hafta süreyle grup rehberliği sürecine katılmışlardır, öğrencilerin uyum düzeyleri grup rehberliği sürecinden önce ve grup rehberliği süreci sonunda HKE ile ölçülmüştür. Aynı sürelerde kontrol grubu öğrencilerinin de uyum düzeyleri ölçülmüştür. Elde edilen verilerin analizinde varyans analizinin özel bir hali olan tekrarlanmış ölçümler için tek faktör üzerinden iki boyutlu varyans analizi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda şu bulgular elde edilmiştir: 1. Grup rehberliği, disiplin cezası almış lise öğrencilerinin genel uyum düzeylerine olumlu yönde etki etmektedir. 2. Grup rehberliği, disiplin cezası almış lise öğrencilerinin kişisel uyum düzeylerine etki etmemektedir. 3. Grup rehberliği, disiplin cezası almış Use öğrencilerinin sosyal uyum düzeylerine olumlu yönde etki etmektedir.
Örgütlerde sosyal kategorizasyon ve sosyal kimlik

Bu çalışma sosyal kimlik kuramı perspektifinden, sosyal kat egorizasyoa ve sosyal kimlik konusunu örgütsel bağlamda üç temel statü bakımndan araştırmıştır. Bireyin sosyal olarak imtiyazlı başat ve prestijli sosyal kaegorilere ait olduğunda daha aktif ve özerk davrandığı ve kendini özel ve durumsal olmayan terimlerle tanımladığı ve kendini özel ve durumsal olmayan terimlerle tanımladığı, aksi durumda ise daha sosyal, daha pozisyonel ve daha determinist bir düzlemi öne çıkardığı kabulünden hareketle üç aşamalı bir sosyal kimlik envanteri geliştirilmiştir. Birinci aşamada bireylerden içinde bulunduğu kurumu veya çalışma ortamını göz önüne alarak, sosyal hayatın farklı alanlara ilişkin kırk dikotomik ayrıma karşılık gelensıfat çiftlerine verilen değer, ikinci aşamada çeşitli konuşma konularından hareketle, iletilen enformasyonun niteliği ve son aşamada temel kimlik boyutlarına bağlanan değere ilişkin bilgiler alınmaktadır. Uygulama İzmir'deki çeşitli sanayi ticaret ve hizmet sektöründe faaliyet gösteren kurumlarda çalışan 36 işçi (15 Kadın, 21 Erkek), 39 memur (26 Kadın, 13 Erkek) ve 41 yönetici (12 Kadın, 29 Erkek) ile yüz yüze görüşme yoluyla gerçekleştirilmiştir. Sonuçlarda sahip olunan mesleki statü, örgütsel bağlamda tanımlanan sosyal kimliğin niteliğine yansıdığı görülmüştür, öngörüldüğü üzere, yüksek statülü grup normatif ve bireysel değerleri öne alarak genel ve soyut bir dünya ve benlik kavramı yansıtan bir kimlik profili ortaya çıkarırken, düşük statülü grup betimsel ve sosyal değerleri öne alarak somut ve olgual bir dünya ve benlik kavramı yansıtan bir kimlik profili çizmiştir. Anahtar kavramlar : sosyal kategorizasyon, sosyal kimlik benlik kavramı, örgütsel özdeşim 83
Effect of power on social exchange between managers and subordinates

Bu araştırma yöneticilerin kullandıkları gücün çalışanların iş davranışları ve yöneticileriyle olan ilişkilerini anlamak ve ayrıca bu ilişkinin kültüre göre nasıl değiştiğini anlamak amacıyla yapılmış bir inceleme araştırmasıdır. Güç organizasyonlardaki yönetimi ve sosyal ilişkileri anlamlandırmak açısından oldukça önemli bir kavramdır. Bu araştırmada da güç kavramının öneminin anlaşılması ve bu sayede ileriki çalışmalarda daha çok araştırılması amaçlanmaktadır. Araştırma sonucunda, zorlayıcı güç dışındaki tüm güç kaynaklarının örgüte bağlılık, algılanan destek ve lider-üye etkileşimiyle pozitif anlamda ilişkili olduğu bulunmuştur. Zorlayıcı güç ise negatif anlamda bir ilişkide bulunmuştur. Algılanan destek daha çok toplulukçu bireylerde görülmüş, lider-üye etkileşimi ise daha çok bireyci bireylerde görülmüştür. Algılanan destek ve lider-üye etkileşimi güç faktörleri ve örgüte bağlılık arasında anlamlı aracı olarak rol almaktadır. Algılanan destek ise lider-üye etkileşimin güç faktörleri ve örgüte bağlılık ilişkisindeki aracı rolünü moderatör olarak etkilemektedir.
Psikolojik iyi oluş ile iş doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi

İş doyumu, bireyin çabasının karşılığında hissettiği mutluluktur. Psikolojik iyi oluş ise bireyin kendisini iyi hissedip, üretici olabilmesi ve yaşama yönelik olumlu hislerinin olmasıdır. Kişisel ve örgütsel etkenlerle ilişkili olan iş doyumunun psikolojik iyi oluş ve üretkenliği etkilediği saptanmıştır (Dikmen, 1995). Yapılan araştırmada sosyodemografik değişkenler ışığında, çalışan bireylerin psikolojik iyi oluş düzeyleri ile iş doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Malatya Büyükşehir Belediyesinde çalışan kişiler oluşturmaktadır. Malatya Büyükşehir Belediyesinin çeşitli departmanlarında görevli 250 kişi araştırmaya katılmıştır. Araştırmada, Sosyodemografik Veri Formu, Psikolojik İyi Oluş Ölçeği ve Minnesota İş Doyum Ölçeği uygulanmıştır. Verilerin analizi için SPSS 22 paket program kullanılmıştır. Verilerin normal dağılmadığı belirlenmiş ve non-parametric testlerden Mann-Withney U ile Kruskal-Wallis testi kullanılmıştır. Ayrıca frekans ve korelasyon analizinden yararlanılmıştır. Anlamlılık değeri 0,05 olarak alınmıştır. Araştırma sonucunda, demografik değişkenlere göre iş doyumu ve psikolojik iyi oluş düzeylerinde farklılık belirlenmemiştir (p>,05). 46 kişi düşük iş doyumuna, 4 kişi nötr iş doyumuna, 200 kişi ise yüksek düzeyde iş doyumuna sahiptir. Örneklem grubunun genel itibariyle yüksek düzeyde iş doyumuna sahip olduğu belirlenmiştir. Psikolojik iyi oluş düzeyleri açısından ise ortalama değerlerin üstünde puan alındığı belirlenmiştir. İş doyumu ile psikolojik iyi oluş arasında pozitif yönde orta düzeyde ilişki olduğu tespit edilmiştir (p:,001). Bireylerin iş doyumları ile psikolojik iyi oluşları ilişki içerisindedir ve her iki değişkende birbirleriyle bağlantılıdır.