turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Alkol kullanımı ile kaygı düzeyleri arasındaki ilişkiye yönelik kuramsal bir çalışma

Günümüzdeki halk sağlığını tehdit eden en önemli unsurlardan biri alkol bağımlılığıdır. Alkol kullanımın giderek yaygınlaşması alkolün yanlış kullanımını da beraberinde getirmiştir. Yapılan araştırmalarda ise alkol bağımlılığına neden olabilecek en önemli sorunlardan birinin anksiyete bozuklukları olduğu görülmektedir. Bununla birlikte alkol bağımlılığı ile anksiyete bozuklukları arasında var olan ilişkinin çift yönlü olması alkol bağımlılığının mı anksiyete bozukluklarına neden olduğunu, anksiyete bozukluklarının mı alkol bağımlılığına neden olduğunun anlaşılmasını zorlaştırmaktadır. Bununla birlikte alkol bağımlılığının toplumda giderek artan bir risk haline gelmesi bu çalışmaları üzerine yapılan araştırmaların derinleştirilerek ve alkol bağımlılığı ile anksiyete bozuklukları arasındaki ilişkinin daha iyi anlaşılması gerekliliğini doğurmaktadır. Bu bağlamda yapılan çalışmada literatürde var olan ve alkol bağımlılığı-anksiyete bozuklukları ilişkisini inceleyen çalışmalar ile bunların toplumda görülme oranları ve çıkış şekillerini belirlemeye yönelik yapılan çalışmalar incelenmiştir.
Time based reward maximization

İnsanlar ve hayvanlar saniyelerden dakikalara kadar olan zaman aralıklarında yüksek doğruluğa ancak düşük kesinliğe sahiplerdir. Bundan dolayı zamana bağlı bütün kararlar kaçınılmaz olarak içsel zaman belirsizliğine sahip olmakta ve zamansal risk analizi gerektirmektedir. Birinci çalışmada insanlar ödül alabilmek için bir önceki tepkilerinden sonra bir başka tepki vermeden en az asgari bir sure beklemeleri gereken zamansal risk analizi deneyi ile test edilmişlerdir. İlk grupta asgari süreden önceki tepkiler cezalandırılmamış ancak ikinci grupta bu tepkiler katılımcıların toplam kazançlarının azalmasına neden olmuştur (birim ödül/2). Katılımcılar sekiz seans boyunca sabit oturum süresi içinde ödüllerini azamileştirmeye çalışmışlardır. Deneyin başlangıcında ve devamında katılımcılara yönerge verilmemiş veya deneyin parametreleri hakkında bilgilendirme yapılmamıştır. İki gruptaki katılımcılar da kazanabilecekleri azami ödüle yaklaşmış ve optimal sürelere çok yakın beklemiştirler. Deney kurallarının öğrenimi hızlı ve ani olmuştur, ilk öğrenmeden sonra iyileşme veya kötüleşme olmamıştır. İkinci çalışmada ise aynı deney paradigması kullanılmış ancak erken tepkilere verilen ceza kazanılan ödül miktarına eşitlenmiş ve adaptasyon süreçlerinin incelenebilmesi için dördüncü deneyde asgari bekleme süresi ilk üç oturumun yarısına indirilmiştir. Katılımcılara durumsal kaygı ölçeği, davranışsal inhibisyon ve davranışsal aktivasyon ölçeği, barratt dürtüsellik ölçeği ve Padua obsesif kompülsif bozukluk envanteri verilmiş, skorların deney performansı ile olan ilişkisine bakılmıştır. İkinci deney sonucunda çoğu katılımcının dördüncü oturumdaki azami süre değişikliğine uyum sağlayabildiği gösterilmiştir. Yüksek davranışsal inhibisyon ve yüksek Padua envanteri skorlarına sahip katılımcıların optimale daha yakın olduğu gözlenmiştir. Bu iki çalışmanın sonuçları yönergesiz DRL deneyinin zamansal karar verme literatürü için önemli bir araç olduğunu göstermiştir.
Biyolojik geri bildirimle zihinsel antrenman programının sporcuların performansına etkisi

Tuna N. Biyolojik Geri bildirimle Zihinsel Antrenman Programının Sporcuların Performansına Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Spor Bilimleri ve Teknolojisi Programı Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2018. Bir zihinsel antrenman yöntemi olarak kullanılan sinirsel geribildirim uygulamasının okçularda fiziksel antrenman ile birlikte sağlanan EEG-BGB uygulamasının sporcuların performanslarının artışına yardımcı bir yöntem olup olmadığını araştırmaktır. Çalışmaya İzmir Büyükşehir Belediyesi Okçuluk Takımından yaş ortalaması (18,33 2,41) yıl olan 30 sporcu katılmıştır. Sporcular, antrenör görüşü dikkate alınarak deney ve kontrol olarak 2 gruba ayrılmışlardır. Bu 2 gruba çalışmadan önce performanslarını belirlemek amacıyla 72 ok atışı yaptırılmış, kaygı düzeylerini belirlemek için kaygı ölçeği ve dikkat, odaklanma puanları için de dikkat testi kullanılmıştır. Ayrıca kaygı, dikkat, odaklanma ve kas kontrolü gibi zihinsel ve fiziksel durumlarını sayısal olarak tespit etmek için de EEG-BGB kayıtları alınmıştır. Deney grubuna 10 haftalık 20 seanslık DMR aktivitesi eğitimi verilmiştir. Deney ve kontrol grubundan tekrar aynı ölçümler alınmıştır. Veri analizinde atış performansları açısından t-testi, normallik testi, Kurskal-Wallis ve ANOVA (2x2) testleri kulanılmıştır. Hata payı 0,05 olarak alınmıştır. Bulgularda, performans, bedensel ve öz-güven ölçek puanları, teta, beta değerleri ve IVA- 2 dikkat testinin görsel odaklanma dışındaki alt ölçek puanları bakımından gruplar arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir fark yoktur (p>0,05). CSAI- 2 ölçeğinin bilişsel ve bedensel kaygı puanlarında grup ve ölçüm etkileşimi arasında anlamlı fark vardır sırasıyla; , . DMR değeri için grup ve ölçüm etkileşimindeki fark istatistiksel açıdan anlamlıdır. IVA- 2 dikkat testinin alt ölçeklerinden olan işitsel tepki kontrolü puanları incelendiğinde, ölçümler arasında anlamlı bir fark olduğu görülmüştür. Grup ve ölçüm etkileşimindeki fark arasında bulunan fark istatistiksel açıdan anlamlıdır. Sonucunda, sporcu daha iyi odaklanabilmiş ve dışşal etmenleri göz ardı edebilmiş ve okçulukta yayın gerilmesi ve sırasında kas kontrolünün kontrol etmeyi öğrenmişlerdir.
Üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılık düzeylerinin toplumsal cinsiyet rollerine kültürlerarası duyarlılığa ve risk faktörlerine göre yordanması

Araştırma, üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılık düzeylerinin toplumsal cinsiyet rollerine, kültürlerarası duyarlılığa, risk faktörlerine ve kişisel değişkenlere göre yordanmasını incelemeye yönelik olarak yapılmış olan betimsel bir çalışmadır. Araştırma evrenini; 2015- 2016 Eğitim-Öğretim yılında İstanbul İli, Avrupa Yakası, Yıldız Teknik Üniversitesi'nde öğrenim gören üniversite öğrencileri oluşturmuştur. Belirtilen evrenden küme örnekleme yöntemi kullanılarak 519 üniversite öğrencisi, araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Araştırmada gerekli verileri elde etmek için 'Kendini Toparlama Gücü Ölçeği', 'Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeği', 'Kültürlerarası Duyarlılık Ölçeği', 'Risk Faktörlerini Belirleme Listesi' ve 'Kişisel Bilgiler Formu' kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde SPSS 21 Paket Programı'ndan yararlanılmıştır. Araştırmada, üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılık düzeylerinin toplumsal cinsiyet rollerine, kültürlerarası duyarlılığa, risk faktörlerine ve cinsiyete göre anlamlı bir biçimde yordanıp yordanmadığını belirleyebilmek için Basit Regresyon analizi yapılmıştır. Ayrıca, öğrenim görülen fakültelere göre üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılık düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık olup olmadığını belirlemek için Varyans Analiz Tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, toplumsal cinsiyet rolleri, kültürlerarası duyarlılık düzeyi ve risk faktörlerine sahip olma değişkenlerinin, üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılık düzeylerinin anlamlı yordayıcıları olduğu görülmüştür. Toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin eşitlikçi tutuma sahip olan üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılık puan ortalaması, toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin geleneksel tutuma sahip olan öğrencilerin psikolojik dayanıklılık puan ortalamasından anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Kültürlerarası duyarlılık düzeyi yüksek olan üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılık puan ortalaması, kültürlerarası duyarlılık düzeyi düşük olan öğrencilerin psikolojik dayanıklılık puan ortalamasından anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Risk faktörlerine sahip olan üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılık puan ortalaması, risk faktörlerine sahip olmayan öğrencilerin psikolojik dayanıklılık puan ortalamasından anlamlı düzeyde düşük bulunmuştur. Cinsiyet değişkeninin, üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılık düzeyleri üzerinde anlamlı bir yordayıcı olmadığı görülmüştür. Kadın üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılık puan ortalaması ile erkek öğrencilerin psikolojik dayanıklılık puan ortalaması arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Farklı fakültelerde öğrenim görmeye göre üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılık düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür. Farklı fakültelerde öğrenim gören öğrencilerin psikolojik dayanıklılık puan ortalamaları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.
Obez ve obez olmayan bireylerde yeme tutumları, aile işlevleri ve benlik saygısı ilişkisi

Obez ve Obez Olmayan Bireylerde Yeme Tutumları, Aile İşlevleri Ve Benlik Saygısı İlişkisi Bu çalışmada 18-65 yaş aralığındaki obez ve obez olmayan yetişkinlerde yeme tutumları, aile işlevleri ve benlik saygısının karşılaştırması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda 76 obez ve 108 obez olmayan yetişkin olmak üzere toplam 184 katılımcıya anket uygulanmıştır. Kullanılan anket formunda sosyodemografik veriler ile birlikte Yeme Tutumu Testi, Aile Değerlendirme Ölçeği ve Coopersmith Benlik Saygısı Ölçeği yer almaktadır. Araştırma verilerinin değerlendirilmesinde SPSS kullanılırken, veri analizlerinde ki-kare, bağımsız örneklem t-test ve Pearson korelasyon analizine yer verilmiştir. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında ve %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre obez katılımcıların yeme bozukluğu düzeyleri obez olmayan gruptan anlamlı şekilde yüksektir. Bununla birlikte aile işlevlerinden kontrol, iletişim, duygusal tepki verebilme, gereken ilgiyi gösterme, davranış kontrolü ve genel işlevler obez olmayan grupta daha yüksek bulunmuştur. Benlik saygısı açısından yapılan karşılaştırmada ise obez olmayan bireylerin benlik saygısı düzeyinin anlamlı bir şekilde yüksek olduğu belirlenmiştir. Elde edilen bu sonuçlar yeme bozukluğu ve obezite gelişiminde olumsuz aile ilişkilerinin ve düşük benlik saygısının önemli etkenler olduğunu ortaya koymakta ve obezite tedavisinde aile işlevlerinin değerlendirilmesi ve benlik sayıgısının artırılmasına yönelik önlemler alınması gerekliliğini ortaya koymaktadır.
Sporda zihinsel dayanıklılık ölçeği geliştirme çalışması

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de spor alanında kullanılabilecek psikometrik özellikleri ortaya konmuş Sporda Zihinsel Dayanıklılık Ölçeği'ni geliştirmektir. Gereç ve yöntem: Araştırmaya farklı branşlardan 18-38 yaş arası 110 kadın ( Xyaş=20. 71 + 4 .10) ve 269 erkek ( Xyaş=22. 65 + 5 .10) olmak üzere toplam 379 sporcu ( Xyaş=22. 10 + 4 .92) gönüllü olarak katılmıştır. Ölçeğin yapı geçerliğini sınamak için açımlayıcı faktör analizi yapılmıştır. Sporda Zihinsel Dayanıklılık Ölçeği'nin kriter geçerliği için Sporda Zihinsel Dayanıklılık Envanteri ile ilişkisi Pearson Moment Çarpım Korelasyonu ile test edilmiştir. Ölçeğin güvenirliği ise Cronbach Alfa katsayısı ve test-tekrar test güvenirliği ile hesaplanmıştır. Bulgular: Sporda Zihinsel Dayanıklılık Ölçeği verileri varimaks rotasyonu ile yapılan Açımlayıcı Faktör Analizi sonucunda 4 alt boyuttan ve 22 maddeden oluştuğu görülmüştür. Ölçeğin kriter geçerliği analizi sonucunda, Sporda Zihinsel Dayanıklılık Ölçeği'nin alt boyutları ile Sporda Zihinsel Dayanıklılık Envanteri'nin alt boyutları ve toplam ölçek puanları arasında pozitif anlamlı (p<0.01) ilişki olduğu saptanmıştır. Alt boyutların Cronbach Alpha değerleri 'Kontrol' alt boyutu için 0 .82; 'Bağlılık' alt boyutu için 0 .75; 'Mücadele' alt boyutu için 0 .74; 'Dağılma' alt boyutu için 0.72 ve toplam zihinsel dayanıklılık için 0.86 olarak tespit edilmiştir. Test-tekrar test güvenirliği sonuçları ise: Kontrol için r=.83 ; p<.01; Bağlılık için r=.70; p<.01; Mücadele için r=.89; p<.01; Dağılma için r=.75; p<.01 ve Toplam zihinsel dayanıklılık için r=.78; p<.01 sonuçları elde edilmiştir. Sonuç: Bulgular, Sporda Zihinsel Dayanıklılık Ölçeği'nin Türkiye sporcularının zihinsel dayanıklılık düzeylerini belirlemede kullanılabileceğini göstermektedir.
Ergenlerin aile aidiyeti ve ebeveyn ilişkileri ile ahlaki olgunluk düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu araştırmada, ergenlerin aile aidiyeti ve ebeveyn ilişkileri ile ahlaki olgunluk düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. İlişkisel tarama modelinde tasarlanan araştırmanın evrenini ortaöğretim kurumlarına devam eden 15-18 yaş grubu ergenler, örneklemi ise 313'ü kız ve 247'si erkek (n=560) ergen oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında 'Aile Aidiyeti Ölçeği', 'Ebeveyn-Ergen İlişki Niteliği Ölçeği' ve 'Ahlaki Olgunluk Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin analizi bilgisayar ortamında yapılmış, t-Testi, tek yönlü varyans analizi ve Pearson Korelasyon Katsayısından yararlanılmıştır. Araştırmanın sonucunda Meslek Lisesi'ne devam eden ergenlerin aile aidiyetlerinin, okul başarısını orta ve zayıf olarak algılayan ergenlerin kendilik aidiyetlerinin düşük düzeyde olduğu belirlenmiştir. Ergenlik dönemindeki kız öğrencilerin, erkek öğrencilere oranla, annelerine yönelik açıklık ve olumsuz ebeveyn ilişkilerinin, erkeklerin ise kız öğrencilere oranla babalarıyla olumlu ebeveyn ilişkilerinin daha fazla olduğu; okul başarısını orta ve zayıf olarak algılayan ergenlerin ebeveyn-ergen ilişki düzeylerinin düşük olduğu; annelerini demokratik olarak algılayan ergenlerin ebeveyn-ergen ilişki niteliğinin, annelerini otoriter ve aşırı koruyucu olarak algılayanlara göre daha yüksek olduğu; babayla ilgili hem olumlu hem de olumsuz duyguların aile gelir düzeyi algısı yüksek olanlarda daha fazla olduğu belirlenmiştir. Ergenlik dönemindeki kız öğrencilerin, erkek öğrencilere göre, İmam-Hatip ve Fen Lisesi'ne devam eden ergenlerin, Anadolu ve Meslek Lisesi'ne devam eden ergenlere göre ve anne-babalarını demokratik olarak algılayan ergenlerin, koruyucu ve otoriter olarak algılayan ergenlere göre ahlaki olgunluk düzeylerinin daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Araştırmada ergenlerin aile aidiyetleriyle ebeveyn-ergen ilişki niteliği ve ahlaki olgunluk düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir.
Eşlerde evlilik uyumu ile bağlanma stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu tezin amacı eşlerin bağlanma stilleri ve eş uyumları arasındaki ilişkileri demografik ve aile faktörleri açısından incelemektedir. Çalışmada nedensel karşılaştırma araştırma deseni kullanılarak evli çiftlerin evlilik uyum düzeyleri; bağlanma stili, cinsiyet, çocuk sayısı, evlilik süresi, evlilik şekli, eğitim durumu, aylık gelir ve yaş değişkenlerine göre karşılaştırılarak incelenmiştir. Hatay'ın il, ilçe ve köy merkezlerinde ikamet eden 234 evli çift araştırmaya dahil edilerek çalışma grubu oluşturulmuştur. Araştırmada demografik bilgi formu, evlilik uyum ölçeği ve ilişki ölçekleri anketi kullanılarak veriler elde edilmiştir. Araştırma verilerinin analizi ile kadınların ve erkeklerin büyük bir oranı kayıtsız ve güvenli bağlanma stiline sahip olduğu anlaşılmaktadır. Cinsiyet ile bağlanma stili arasında anlamlı bir ilişki bulunmamaktadır. Araştırmada güvenli bağlanma stiline sahip kadınların evlilik uyumları kayıtsız bağlanma stiline sahip kadınlarınkine göre anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur. Benzer şekilde güvenli bağlanma stiline sahip erkeklerin evlilik uyumları hem kayıtsız hem de saplantılı bağlanma stiline sahip erkeklerinkine kıyasla anlamlı olarak daha yüksek düzeyde bulunmuştur. Bağlanma stiline göre çiftlerin evlilik uyum puan ortalamalarında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Güvenli bağlanma stiline sahip çiftlerin evlilik uyumlarının, kayıtsız bağlanma stiline sahip çiftlerinkinden anlamlı olarak daha yüksek olduğu görülmüştür. Araştırmanın diğer boyutunda ise katılımcıların cinsiyet, aylık gelir, yaş, çocuk sayısı, evlilik şekline, süresine göre evlilik uyumlarında karşılaştırmalar yapılmıştır. Araştırma verilerine göre, cinsiyet, çocuk sayısı, evlilik şekline, süresine yaşa ve aylık gelire göre evlilik uyumunda anlamlı bir fark bulunamamıştır. Bununla birlikte eğitim durumu ve aylık gelire göre evlilik uyumu anlamlı düzeyde farklılık göstermektedir.
The relations between construal level and time estimation: The effects of intentionality

Bu tezin amacı, zaman algısının zihin kurgusu ve amaçlılık bağlamında incelenmesidir. Yapılan araştırmalar, bireylerin görevleri tamamlamak için ihtiyaç duydukları süreyi hafife alma eğiliminde olduklarını göstermiştir. Zihin kurgusunun ve verilen görevde amacın olup olmamasının süre tahmininde farklılık göstereceği beklenmektedir. Ayrıca, katılımcıların öznel zaman algılarında, süre tahmini ile ilişkisi olup olmadığını değerlendirmek için, ele alınmıştır. Genel olarak, soyut zihin yapısında ve amacı olan bireylerin görevi tamamlamak için ihtiyaç duydukları süreye daha gerçekçi tahminler yapacağı beklenmiştir. Bu doğrultuda, üç farklı deney yürütülmüştür. Birinci deneyde, katılımcının verilen görevi tamamlamak için ne kadar süreye ihtiyacı olacağını tahmin etmesi üzerine odaklanmıştır. İkinci deneyde ise katılımcıların tamamladıkları görevin süre tahmini ve gerçekte görevi tamamladıkları süre ile tahminleri arasındaki sapma üzerinde durulmuştur. Son olarak üçüncü deneyde, amaçlılık koşulu çalışmadan çıkarılmış, önceki çalışmaları doğrulamak için yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi, Ankara'da bir devlet üniversitesi olan Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi'ndeki öğrencilerden oluşmuştur. Birinci deneye 105 öğrenci (85 kadın, 20 erkek), ikinci deneye ise 108 öğrenci (82 kadın ve 26 erkek) katılmıştır. Üçüncü deney, İstanbul'da özel bir üniversite olan Haliç Üniversitesi'nde 44 öğrenci (21 kadın, 23 erkek) ile yapılmıştır. Deneyde zaman algısı, süreyi sözel olarak tahmin etme yöntemi ile çalışılmıştır. Bununla birlikte, zihin kurgusu ve amaçlılık manipüle edilmiştir. Gruplar arasındaki farkı test etmek için, Mann-Whitney U ve ANOVA testleri kullanılmış ve ilişkiyi test etmek için ise Spearman's Korelasyon analizi yapılmıştır. Sonuçlara göre, üç farklı deneyden sadece birinci deneyin ilk hipotezi doğrulanmıştır. Farklı zihin kurgusundaki bireylerin süre tahmininde farklılık göstereceği bulgusu literatür ile uyuşmaktadır. Ancak, elde edilen sonuç çalışma hipotezinin tersi yönündedir. Somut zihin yapısındaki bireyler, soyut zihin yapısındaki bireylere göre daha uzun süre tahmininde bulunmuşlardır. Üç farklı deney kapsamında oluşturulan diğer hipotezlerin hiçbiri desteklenmemiştir. Çalışmanın sınırlılıkları ve sonuçlarını etkilediği düşünülen olası değişkenler, özellikle kurgu seviyesi kuramının evrenselliği ve sonuçları etkileyebilecek kültürel faktörler ilgili literatür kapsamında tartışılmıştır.
Babalık işlevinin oidipalden latansa geçiş sürecinde erkek çocukların ruhsal gelişimi üzerindeki etkisinin incelenmesi

Bu araştırma sırasında babalık işlevinin ödipalden latansa geçiş döneminde erkek çocukların ruhsal gelişimi üzerindeki etkileri incelenmiştir. Baba ve erkek çocuk ilişkisinin, çocuğun ruhsallığındaki yeri ve önemi üzerinde durulmuştur. Maddi olarak çocuklarına destek verebilen ama özellikle duygusal olarak yakınlık kuramayan babalar seçilmiş ve çocuklarıyla ne tür zorluklar yaşadığı araştırılmıştır. Bu araştırmada ön görüşme formu, yarı yapılandırılmış aile görüşmeleri, objektif testler testleri, oyun seansları, psikiyatrik görüşmeler, öğretmen görüşmeleri bulguları desteklemek amacıyla kullanılmıştır. Psikanalitik literatüre göre babalık işlevinin öneminin Öidipal ve latans döneminde arttığı düşünüldüğü için bu çalışma 6-7 yaş arasında iki çocukla boylamsal bir araştırma olarak vaka analizi şeklinde gerçekleştirilmiştir. Araştırma süresi boyunca nitel araştırma yöntemlerinden faydalanılmış, elde edilen bulgular içerik analizi ve söylem analizi teknikleriyle değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bu araştırmadan elde edilen sonuçlar doğrultusunda, babalık işlevinin ödipaldan latans sürecine geçen erkek çocuklar üzerindeki etkilerini psikanalitik çerçevede daha iyi anlamak ve değerlendirmek esas alınmıştır.
Evli çiftlerin evlilik uyumu ile kişilik özellikleri ve romantik ilişkilerindeki sosyal ilginin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, evli çiftlerin evlilik uyumları ile kişilik özellikleri ve romantik ilişkilerindeki sosyal ilgilerinin incelenmesidir. İlişkisel tarama modeline uygun olarak düzenlenen araştırmada, evli çiftlerin evlilik uyumları ile kişilik özellikleri ve romantik ilişkilerindeki sosyal ilgileri arasında ilişki var mıdır sorusuna cevap aranmaktadır. Örneklem grubu 100 evli çiftten yani 200 kişiden oluşmaktadır. Araştırmaya katılan evli çiftlerin sosyodemografik özelliklerine ve evlilik yaşamlarına ait bilgileri elde etmek amacıyla 'Kişisel Bilgi Formu'; algıladıkları evlilik uyumunu ölçmek amacıyla 'Evlilikte Uyum Ölçeği', kişilik özelliklerini belirlemek amacıyla 'Sıfatlara Dayalı Kişilik Testi' ve romantik ilişkilerindeki sosyal ilgilerini ortaya çıkarmak amacıyla 'Romantik İlişkilerde Adleryan Sosyal İlgi Ölçeği' kullanılmıştır. Evli çiftlere kişisel bilgi formu, Evlilikte Uyum Ölçeği, Sıfatlara Dayalı Kişilik Testi ve Romantik İlişkilerde Adleryan Sosyal İlgi Ölçeği'nin yer aldığı dokümanlar kapalı bir zarf içerisinde birlikte verilmiş ve çiftlerden eşlerinden bağımsız bir şekilde formları doldurarak kimlik bilgisi yazmadan yine kapalı zarf içerisinde araştırmacıya teslim etmeleri istenmiştir. Verilerin toplanması aşamasından sonra, elde edilen verilerle ilgili istatistiksel analizler yapılmıştır. Örneklem grubunun demografik değişkenlerini açıklamak amacıyla yüzde ve frekans değerlerine bakılmıştır. Evlilik uyumu, kişilik özellikleri ve romantik ilişkilerindeki sosyal ilgileri arasındaki ilişkiyi bulmak amacıyla Pearson Momentler Çarpım Korelasyonu Katsayısı uygulanmıştır. Evlilik uyumu ve demografik değişkenler arasındaki ilişkiyi ortaya koymak amacıyla da Bağımsız Gruplar T Testi, ANOVA, Kruskal WALLIS analizleri yapılmıştır. ANOVA'da fark çıkan durumlarda Scheffe, KRUSKAL WALLIS'te fark çıkan durumlarda MANN WHITNEY U testlerine başvurulmuştur. Araştırma kapsamında tüm veriler için anlamlılık düzeyi en az.05 olarak kabul edilmiştir. Yapılan araştırma sonucunda, evli çiftlerin evlilik uyumu ile dışadönüklük, deneyime açıklık, sorumluluk ve yumuşak başlılık kişilik özellikleri alt boyutları arasında pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki; evlilik uyumu ve duygusal dengesizlik kişilik özelliği alt boyutu arasında ise negatif yönlü ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Evli çiftlerin evlilik uyumu ile romantik ilişkilerindeki sosyal ilgileri arasında da pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir.
Otizm spektrum bozukluğu olan çocuğa sahip annelerin ve normal gelişim gösteren çocuğa sahip annelerin depresyon düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı; Otizm spektrum bozukluğu olan çocukların annelerinin ve normal gelişim gösteren çocuğa sahip annelerin depresyon düzeyinin incelenmesidir. Normal gelişim gösteren çocukların annelerindeki depresyon düzeyi ile otizm spektrum bozukluğa sahip çocukların annelerinin depresyon düzeyi belirlenecek ve karşılaştırılacaktır. Araştırmanın örneklemi, İstanbul ilinde Ataşehir'de bir gelişim merkezinde terapi gören ve otizm spektrum bozukluğu olan 50 çocuğun annesi ve Ataşehir ve çevresinde bulunan, normal gelişim gösteren 50 çocuğun annesi olmak üzere toplam 100 kişiden toplanan veriler ile sınırlıdır. Araştırmada, Beck tarafından geliştirilmiş olan Beck Depresyon Ölçeği kullanılmış ve katılan annelerin depresyon düzeyleri Beck Depresyon Ölçeği ile değerlendirilmiştir. Otistik çocuğu olan annelerin ve normal gelişim gösteren çocukların annelerinin sosyodemografik özelliklerini öğrenebilmek üzere, araştırmacının geliştirmiş olduğu 'Sosyodemografik Bilgi Formu'ndan faydalanılmıştır. Ulaşılan istatistiksel analizlere göre otistik spektrum bozukluğu olan çocuğa sahip anneler ve normal gelişim gösteren çocuğa sahip annelerin depresyon seviyeleri arasında anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Araştırmanın sonuçları ile ulaşılan bulguların, literatür ile tutarlı olup olmadığı ve sonuçları etkileyebilecek diğer değişkenler tartışılmış ve bir takım önerilerde bulunulmuştur.