Emniyet personelinin empatik becerileri, çatışma ve şiddete ilişkin farkındalıkları ile çatışma çözme stilleri

İnsanlar yaşam sürecinde daima bir iletişim ve etkileşim içindedirler. Kurulan ilişkiler bazen istenilen düzeyde olabildiği gibi bazen de anlaşmazlıklarla sonuçlanabilmektedir. Bu ilişki ve etkileşim sürecinde bireylerin sahip oldukları beceriler çoğunlukla ilişkiye yönde verebilmektedir. Kolluk kuvvetleri de sosyal hayatta bu ilişki ve etkileşim sürecinin içinde gerek bir vatandaş olarak gerekse de bir görevli olarak yer almaktadırlar. Bu araştırma da Tokat Emniyet Müdürlüğü bünyesinde çalışan Emniyet Hizmetleri Sınıfı Personelinin empatik becerileri, çatışma ve şiddete ilişkin farkındalık düzeyleri ile çatışma çözme stilleri arasındaki ilişki cinsiyet, çalıştığı birim, eğitim durumu ve rütbe değişkenleri açısından incelenmiştir. Araştırmada survey modeli kullanılmıştır. Empatik Beceri Ölçeği B Formu, Çatışma ve Şiddete İlişkin Farkındalık Ölçeği ve Çatışma Çözme Stilleri Formu 39 bayan ve 391 erkek olmak üzere toplam 430 Emniyet Hizmetleri Sınıfı Personeline uygulanmıştır. Katılımcıların empatik beceri düzeyleri Empatik Beceri Ölçeği, çatışma ve şiddete ilişkin farkındalık düzeyleri Çatışma ve Şiddete İlişkin Farkındalık Ölçeği ve çatışma çözme stilleri de Çatışma Çözme Stilleri Formu ile belirlenmeye çalışılmıştır. Sonuçlar cinsiyet, çalıştığı birim, eğitim durumu ve rütbe değişkenleri açısından ilişkisiz bağımsız örneklemler t-testi, tek yönlü varyans analizi, faktör analizi, Pearson Korelasyon Katsayısı ile test edilerek analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre Emniyet Hizmetleri Sınıfı Personelinin empatik becerileri ve çatışma ve şiddete ilişkin farkındalık düzeyleri ortalamanın üzerinde bulunmuştur. Çatışma çözme stillerine bakıldığında Emniyet Hizmetleri Sınıfı Personelinin bir çatışma durumunda oldukça yüksek oranda bütünleştirme ve uzlaşma stratejilerini, kısmen de uyma stratejilerini kullandıkları, kaçınma ve hükmetme stratejilerini ise kullanmadıklarını tespit edilmiştir. Katılımcıların cinsiyet, çalıştığı birim, eğitim durumu ve rütbelerine göre empatik becerileri ve çatışma ve şiddete ilişkin farkındalık düzeyleri incelenmiş, bu değişkenler açısından anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Cinsiyete göre çatışma stilleri incelenmiş, uzlaşma stratejisini kadın personelin erkek personele göre daha yüksek oranda kullandıkları tespit edilmiştir. Çalıştığı birimlerine göre personelin çatışma stillerine bakıldığında uzlaşma stratejisini Asayiş, Terör, Kaçakçılık, İstihbarat, Güvenlik Şubeleri ile Büro Hizmetlerinde çalışan personelin diğer birimlerde çalışan personele göre daha yüksek oranda kullandıkları ve yine Asayiş, Terör, Kaçakçılık, İstihbarat, Güvenlik Şubelerinde çalışan personelin bütünleştirme stratejisini diğer birimlerde çalışan personele oranla daha fazla kullandıkları tespit edilmiştir. Eğitim durumu ve rütbe değişkenlerine tercih edilen çatışma stilleri arasında bir farklılık bulunmamaktadır. Emniyet Hizmetleri Sınıfı Personelinin empatik becerileri ile çatışma ve şiddete ilişkin farkındalık düzeyleri arasındaki ilişki incelendiğinde anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir. Çatışma ve şiddete ilişkin farkındalık düzeyleri ile çatışma çözme stilleri arasındaki ilişki incelendiğinde farkındalık düzeyi yükseldikçe bütünleştirme ve uzlaşma stratejisinin kullanımının daha fazla tercih edildiği, farkındalık düzeyi azaldıkça hükmetme ve kaçınma stratejilerinin tercih edildiği ortaya çıkmıştır. Empatik beceriler ile çatışma çözme stilleri arasındaki ilişki incelendiğinde katılımcıların empatik beceri düzeyleri yükseldikçe bütünleştirme, uzlaşma ve uyma stratejilerinin kullanıldığı, empatik beceri düzeyleri azaldıkça da hükmetme ve kaçınma stratejilerinin kullanıldıkları tespit edilmiştir. Araştırma bulguları literatür ışığında tartışılmış, yorumlanmış ve önerilerde bulunulmuştur.