turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kurumda yaşayan korunmaya muhtaç çocuklarda Rorschach Testinin 'kendilik algısı, duygulanım ve fikir yürütme' boyutlarının incelenmesi

öz Bu çalışmada Çocuk Esirgeme Kurumunda yaşayan korunmaya muhtaç çocuklarda, aileden ayrılmanın ve kurumda kalmanın etkileri Rorschach Testi kullanılarak araştırılmıştır.
Öz-yetkinlik ve mesleki doyum arasında çocukluk çağı travmalarının aracı rolünün incelenmesi

Bu araştırma ile Adana'nın dört merkez ilçesi olan Seyhan, Çukurova, Yüreğir ve Sarıçam'da, İl Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı kurumlarda görev yapan psikolojik danışmanların öz-yetkinlik ve mesleki doyum düzeyi arasındaki ilişkide çocukluk çağı travmalarının aracı rolünün incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmanın çalışma grubunda, Adana'nın Seyhan ilçesinden 173; Çukurova ilçesinden 92; Yüreğir ilçesinden 103; Sarıçam ilçesinden 26 olmak üzere toplam 394 psikolojik danışman bulunmaktadır. Araştırmaya katılan psikolojik danışmanlara, araştırma için gerekli olan bireysel verileri elde etmek amacıyla 'Kişisel Bilgi Formu'', mesleki doyum düzeyini ölçmek amacıyla'Mesleki Doyum Ölçeği'', çocukluk çağı travmaları ile ilgili verileri toplamak amacıyla 'Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği'' ve öz yetkinlik düzeyi ile ilgili verileri elde etmek amacıyla 'Okul Psikolojik Danışman Öz Yetkinlik Ölçeği'' uygulanmıştır. Elde edilen veriler R programlama dilinde lavaan paketi kullanılarak yapısall regresyonlar ve aracılık analizi yapılarak değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen verilere göre; okul psikolojik danışmanların öz-yetkinlik düzeyi ile mesleki doyum düzeyi arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ancak; okul psikolojik danışmanların da öz-yetkinliğin kişisel-sosyal gelişim, liderlik-değerlendirme, mesleki-akademik gelişim, işbirliği, kültürel kabul alt boyutları ile mesleki doyumun niteliğe uygunluk ve gelişme fırsatı alt boyutları arasında çocukluk çağı travmaları alt boyutlarının aracı rolünün olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Yani okul psikolojik danışmanlarının öz-yetkinlik ve mesleki doyum düzeyi arasındaki anlamlı ilişkide çocukluk çağı travmalarının aracılık rolü bulunmamaktadır. Ülkemizde psikolojik yardım hizmeti veren kişilere yönelik çocukluk çağı travmaları ile ilgili çalışmaların yetersiz kaldığı, dolayısıyla bu tür çalışmaların arttırılmasının yardım hizmetinin kalitesini arttıracağı düşünülmektedir. Ayrıca okul psikolojik danışmanları ile yaptığımız bu çalışmanın farklı meslek mensuplarıyla karşılaştırmalı olarak çalışılmasının alan-yazına katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Kabin ekibi üyelerinin mesleğin gerektirdiğini düşündükleri ego durumları ile kendilerinde algıladıkları ego durumlarının örtüşmesinin geleceğe yönelik umutsuzluk düzeyleri ile ilişkisi

Bu araştırmanın amacı, kabin ekibi üyelerinin uçuş operasyonu sırasında ekip ve yolcu ile iletişimde bulunduklarında mesleğin gerektirdiği ego durumları ile kendilerinde algıladıkları ego durumlarının bağdaşıklık düzeyinin, kabin ekibi üyelerinin geleceğe yönelik umutsuzluk düzeyleri ile ilişkisini ortaya koymaktır. Araştırmanın örneklemini, İstanbul ili içerisinde yer alan; devlet ve özel havayolu şirketlerinde kabin memuru olarak görev yapan 300 kabin ekibi üyesi oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan kabin ekibi üyelerine Transaksiyonel Analiz Kuramı bağlamında Ego Durumları Ölçeği uygulanmıştır. Buna ek olarak, Araştırmacı tarafından oluşturulan Kişisel Bilgi Formu verilerek doldurulması sağlanmıştır. Kabin ekibi üyelerinden kabin memurluğu mesleğinin gerektirdiği düşünülen kişilik özelliklerini Ego Durumları Ölçeği'nde doldurmaları istenmiştir. Ayrıca, kabin ekibi üyelerinden kendilerinden algıladıkları özellikleri işaretlemeleri istenmiştir. Bununla birlikte kabin ekibi üyelerinden Beck Umutsuzluk Ölçeği'ni mesleğe göre değerlendirmeleri istenmiştir. Araştırma kapsamında tüm verilerin anlamlılık düzeyi p< .05 düzeyinde sınanmıştır. Elde edilen verilerin analizi SPSS 22.0 istatistik paket programı kullanılarak yapılmıştır. Kabin ekibi üyelerinin gerek kendilerinde algıladıkları gerekse mesleklerinin gerektirdiğini düşündükleri baskın ego durumları frekans dağılımlarının istatistiksel olarak anlamlı derecede farklılık gösterdiği bulunmuştur. Bununla ilişkili olarak Kabin ekibi üyelerinin kendilerinde algıladıkları ve meslekte algıladıkları baskın ego durumları arasında anlamlı düzeyde uyumsuzluk olduğu bulgulanmıştır. Kabin ekibi üyelerinin umutsuzluk düzeylerinin cinsiyet ve öğrenim durumu değişkenlerine göre farklılık gösterdiği bulgusu elde edilmiştir. Mesleği tercih bağlamında ise tercih nedenleri ile umutsuzluk düzeyleri arasında farklılık bulunmuştur. Benzer biçimde kariyer inancı ile umutsuzluk düzeyleri arasında da anlamlı bir ilişki bulgulanmıştır.
Duygusal zeka ve dindarlık

Duygusal zeka, son yıllarda psikolojide ön plana çıkan kavramlardan biridir. Akademik zekadan farklı ama onu tamamlayan bir yetenek olarak görülen duygusal zeka; aslında bütün yeteneklerimizi ne kadar iyi kullanabildiğimizi belirleyen en önemli niteliklerimiz arasında yer almaktadır. Dindarlık ise; dinin inanç, davranış, bilgi, duygu ve etki boyutlarının hayatımıza ne kadar ve nasıl yansıdığıyla açıklanabilir. Bu araştırmada üniversite öğrencileri örneklem alınarak duygusal zeka ve dindarlık ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Buna yönelik olarak bu araştırmada Necmettin Erbakan Üniversitesi'nde farklı fakültelerde eğitim gören öğrenciler üzerinde nicel bir çalışma yapılmıştır. Araştırma sonucunda dindarlık ve dindarlığın boyutlarına göre üniversite öğrencilerinin duygusal zekalarının farklılaştığı görülmüştür. Buna göre dindarlığın; inanç, davranış ve duygu boyutlarından alınan puan ile duygusal zeka arasında anlamlı ilişkiler varken bilgi boyutunda anlamlı bir korelasyon görülmemiştir. Neticede; dindarlık ile duygusal zeka arasında genel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Buna karşılık demografik değişkenlerden yaş, cinsiyet ve medeni durum ile duygusal zeka arasında anlamlı bir farklılık görülmemiştir.
Ergenlerde mükemmeliyetçilik, öznel iyi oluş ve depresyon arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu araştırmada mükemmeliyetçilik, depresyon ve öznel iyi oluş arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. Aynı zamanda mükemmeliyetçilik, depresyon ve öznel iyi oluş üzerinde anlamlı farklar oluşturabileceği düşünülen çeşitli sosyodemografik değişkenlerin bu kavramlar üzerindeki etkileri de incelenmiştir. Bu araştırmaya Sakarya ili Hendek ilçesinde lise öğrenimine devam etmekte olan 350 kişi katılmıştır. Katılımcılar sosyodemografik bilgi formu, Frost Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği ve Öznel İyi Oluş Ölçeği-Lise Formu kullanılarak değerlendirilmişlerdir. Araştırma sonuçlarına göre; öznel iyi oluş ile depresyon arasında negatif yönlü, depresyon ile mükemmeliyetçilik arasında ise pozitif yönlü istatistiksel olarak anlamlı ilişkilere rastlanmıştır. Ayrıca öznel iyi oluş ile mükemmeliyetçiliğin alt boyutlarından eylemlerden şüphe duyma, ebeveyn beklentileri ve ebeveyn eleştiriciliği alt boyutları arasında negatif yönlü, kişisel standartlar ve organizasyon alt boyutları ile pozitif yönlü anlamlı ilişkiler elde edilmiştir. Depresyon ile çok boyutlu mükemmeliyetçilik ölçeği alt boyutlarından hata endişesi, eylemlerden şüphe duyma, ebeveyn beklentileri ve ebeveyn eleştiriciliği alt boyutları arasında pozitif yönlü, organizasyon alt boyutu ile arasında negatif yönlü anlamlı ilişkiler saplanmıştır. Bunun dışında sosyodemografik değişkenlere göre katılımcıların mükemmeliyetçilik, depresyon ve öznel iyi oluş düzeylerinde de istatistiksel olarak anlamlı farklara rastlanmıştır.
Association between the level of perception of adolescents on importance of selected issues and type of reference group they prefer to consult

ÖZ ERGENLERİN SEÇİLMİŞ BAZI KONULARIN ÖNEMLERİNİ ALGILAMA DÜZEYLERİYLE DANIŞMAYI TERCİH ETTİKLERİ REFERANS GRUPLARI ARASINDAKİ İLİŞKİ BALCI, AYŞE Yüksek Lisans Tezi, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Barbaros Günçer Şubat, 1992, 86 sayfa. Bu çalışmada devlet liselerinin son sınıf devam eden Türk öğrencilerin seçilmiş bazı konuların önemlerini algılama düzeyleriyle bu konularda hangi referans gruplarına danışmayı tercih ettikleri arasındaki ilişkiye bakılmıştır. Araştırmanın örneklemi 1990- 1991 öğrenim yılında Ankara metropolitenine bağlı beş devlet lisesine devam eden 473 son sınıf öğrencisinden oluşmuştur. Veriler bir anket kullanılarak toplanmıştır. Bu anket ergenlerin seçilmiş konuların önemini algılama düzeylerini ve bu konularda anne-baba veya yaşıt gruplarına danışma tercihlerini Ölçmeyi amaçlayarak araştırmacı tarafından hazırlanmıştır. Veri analizinde ' Chi-squaren istatistik tekniği kullanılmıştır. Veri analizleri anlamlı çıkan ilişkilerde araştırmaya katılan öğrencilerin çoğunun seçilen konuları önemli veya çok önemli olarak algıladıklarını göstermiştir. öğrencilerin, konuların içeriği ne olursa olsun, anne-babaya yönelik bir eğilimde oldukları da bulunmuştur. Cinsiyeti dikkate alan analizler kız ve erkek öğrenciler arasında farklılıklar bulunduğunu göstermiştir. Kız öğrenciler bütün anlamlı ilişkilerde anne-babalarını referans olarak seçerken, erkek öğrenciler biri eğitim diğeri kişisel konulardan olmak üzere sadece iki anlamlı ilişkide anne-babalarını referans olarak seçmişlerdir. Babanın eğitim seviyesini dikkate alan analizler, babalarının eğitim seviyeleri yüksek olan öğrencilerin, özellikle eğitim-meslek 1 e ilgili konularda, akranlarından göreceli olarak daha anne-babaya yönelik olduklarını göstermiştir. Bazı anlamlı ilişkilerde, erkek ve babalarının eğitim seviyeleri düşük olan öğrencilerin konuların içeriği ne olursa olsun kendi kendilerini referans olarak tercih ettikleri bulunmuştur. Bu ilginç bulgunun literatürle tutarlı olmadığı görülmüştür. Bilim Dalı Sayısal Kodu: 222.03. 01 vi
10 yaş altı erkek sünnet çocuklarının sünneti algılayışlarının, bu durum karşısında yaşadıkları güçlüklerin ve anksiyete düzeylerinin incelenmesi

Çalışma, 10 yaş altı, erkek sünnet çocuklarının, sünneti algılayışlarını, bu durum karşısında yaşadıkları güçlükleri ve anksiyete düzeylerini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Yöntem: Çalışmaya, 41 erkek çocuk ve aileleri dahil edilmiştir. Çalışmaya başlamadan önce, uygulama yapmak için, hem çocuklardan hem ebeveynlerinden onam alınmıştır. Çalışmaya alınan çocuklara ölçekler, sünnet girişimi öncesinde ve sünnet sonrasındaki ilk iki ay içerisinde uygulanmıştır. Katılımcılara, Sosyodemografik Form, Çocuklarda Anksiyete Duyarlılığı İndeksi ve Güçler Güçlükler Anketi uygulanmıştır. Bulgular: Çocuğun duygusal ve davranışsal sorunlarını ölçen GGA'nın toplam güçlük skorlarının sünnet öncesi ve sonrası karşılaştırılması sonucunda, sünnet sonrasında görülen güçlük puanları daha yüksek bulunmuştur; fakat anlamlı bir fark gözlenmemiştir. Çocuklar için anksiyete duyarlılığı ölçeği ile, çocukların sünnet girişiminden önce ve sonra anksiyete duyarlılıklarının karşılaştırılması amaçlanmıştır. ÇAD ölçeğinde, araştırmaya katılan çocukların sünnet öncesi ve sonrası, anksiyete duyarlılığı indeksi toplam puanları karşılaştırıldığında, sünnet sonrası anksiyete duyarlılığı puanları daha düşük bulunmuştur; fakat sünnet sonrası anksiyete duyarlılığı, sünnet öncesine oranla anlamlı bir fark göstermemiştir. Sonuç: Sünnetin, çocukların duygusal ve davranışsal yaşantılarına herhangi bir olumsuz etkisinin olmadığı, anksiyete düzeylerini arttırmadığı bulunmuştur. Ülkemizde sünnete atfedilen olumlu özelliklerin, sünnetin çocukların ruh sağlığı üzerindeki olumsuz etkilerini engellediği düşünülmüştür.
Evlilik uyumu-dindarlık ilişkisi: Adana örneği

Bu çalışmanın amacı, evlilik uyumu ve dindarlık arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın örneklemi, en az bir yıllık evli olan 418 bireyden oluşmaktadır. Veriler demografik bilgi formu, Çift Uyum Ölçeği ve Dinsel Yaşayış Ölçeği ile toplanmıştır. Ayrıca araştırmacı tarafından hazırlanan evlilikte dinin etkisini hissetme, evlilikteki cinsiyet rolleri, eşe yapılan yüklemeler ve akraba ilişkilerine dair tutum maddelerine de yer verilmiştir. Toplanan veriler Pearson Moment ve Spearman Rho korelasyon analizi, bağımsız gruplar t testi, tek yönlü ANOVA, tek yönlü MANOVA ve çoklu doğrusal regresyon analizi ile incelenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre evlilik uyumu ve dindarlık arasında pozitif yönde, anlamlı, ancak düşük düzeyde bir ilişki tespit edilmiştir. Aynı şekilde dindarlık ve evlilik uyumunun alt boyutları ile evlilik uyumu ve dindarlığın alt boyutları arasında da pozitif yönde, genellikle anlamlı ve düşük düzeyde bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Araştırmaya ait diğer bulgular şu şekildedir: 1. Evlilikte dinin etkisini hissetmeye dair değişkenler ile evlilik uyumu arasında anlamlı bir ilişki vardır. 2. Evlilikteki cinsiyet rolleri, eşe yapılan yüklemeler ve akraba ilişkilerine ait değişkenlerle hem evlilik uyumu hem de dindarlık arasında anlamlı bir ilişki vardır. 3. Erkeklerin evlilik uyumu, kadınlara göre daha yüksektir. 4. Görücü usulü ve isteyerek evlenenlerin dindarlık düzeyi, tanışarak evlenenlere göre daha yüksektir. 5. Evlilik yaşı arttıkça evlilik uyumu artmakta, dindarlık ise azalmaktadır. 6. Eşle yaş farkına dair bazı gruplar, evlilik uyumu açısından farklılaşmaktadır. 7. Evlilik süresi arttıkça dindarlık artmaktadır. 8. Çocuk sayısı ve planlanan çocuk sayısı arttıkça dindarlık artmaktadır. 9. Çalışan erkeklerin evlilik uyumu, çalışan kadınlardan daha yüksektir. 10. Çalışmayan kadınların dindarlık düzeyi, çalışan kadınlardan daha yüksektir. 11. Eşi çalışmayan katılımcıların evlilik uyumu, eşi çalışan katılımcılara göre daha yüksektir. 12. Eşi çalışmayan erkeklerin evlilik uyumu, eşi çalışmayan kadınlara göre daha yüksektir. 13. Geliri eşinden az olan kadınların dindarlık düzeyi, geliri eşinden fazla olan kadınlara göre daha yüksektir. 14. Evlilik öncesi cinsel tecrübe yaşamayanların dindarlık düzeyi, evlilik öncesi cinsel tecrübe yaşayanlara göre daha yüksektir. 15. Evlilik öncesi cinselliği onaylamayanların dindarlık düzeyi, evlilik öncesi cinselliği onaylayanlara ve kararsızlara göre daha yüksek, evlilik öncesi cinselliği onaylayanların dindarlık düzeyi de kararsızlara göre daha yüksektir. 16. Evlilik dışı cinsel tecrübe yaşamayanların hem evlilik uyumu hem de dindarlık düzeyi, evlilik dışı cinsel tecrübe yaşayanlara göre daha yüksektir. 17. Evlilik dışı cinsel tecrübeyi onaylayanlar ve onaylamayanların dindarlık düzeyi, kararsızlara göre daha yüksektir. 18. Anne-babanın evliliğine ait mutluluk düzeyi arttıkça hem evlilik uyumu hem de dindarlık artmaktadır. Ortaya çıkan bu araştırma bulguları ilgili literatür bağlamında tartışılmış ve yorumlanmış, ileride yapılacak çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Aile tutumlarının kekemelik problemi olan çocukların psiko-sosyal gelişimine etkisinin incelenmesi

Aile tutumunun beş-sekiz yaş grubu kekemelik problemi olan çocukların psiko-sosyal gelişimlerine etkisi olup olmadığı, bu çalışmanın amacını oluşturmuştur. Milli Eğitim Bakanlığı Rehberlik ve Araştırma Merkezine ve Hacettepe Üniversitesi Çocuk Ruh Sağılığına kekemelik problemi ile başvuran 50 çocuk ve ailesi bu araştırmaya alınmıştır. Bu çocuklara öncelikle Doç. Dr. H. YAVUZER tarafından Türk çocuklarına adapte edilen Psiko-Sosyal Uyum Testi uygulanmıştır. 139 tane olan soru adeti beş-sekiz yaş grubuna uygun olanlar seçilerek ve yakın sorular birleştirilerek 32 soruya indirilmiştir. Bu çocukların ailelerine de Aile Tutum Ölçeği uygulanmış ve 55 sorunun değerlendirmesi yapılarak aile tutumları belirlenmiştir. Yapılan istatistiksel işlemler sonucu aile grupları arasında : - El yıkama becerisinde, - Yalnız yatma davranışında, - Kitap resimlerine ilgi davranışında, - Yalnız kitap seçme davranışında, - Yiyeceği miktara karar verme davranışında, - Kendine söylenmeden ellerini yıkama davranışında, - Elini yüzünü yardımsız ve kendine söylenmeden yıkama davranışında, - Yardımsız giyinme davranışında, - Telefonu yanıtlama davranışında gruplar arasındaki fark önemli bulunmuştur, - Kendi kendine tuvalete gitme davranışında, - Sokağa yalnız çıkabilme becerisinde, - Kitap okumaya ilgide, - Resimli kitapların metinlerine ilgide, - Ailenin bedensel ceza vermeyi bırakma davranışında, - Peçeteyi uygun biçimde kullanma becerisinde, - Başkalarının yardımı olmadan kahvaltı etme davranışında, - Kulaklarını temizleme davranışında, - Yalnız yıkanma davranışında, - Okula yalnız gitme davranışında, - Eve arkadaş davet etme davranışında, - Saate bakmayı bilme ve kullanma becerisinde, - Yabancılarla ilişkide büyük insan davranışı gösterme davranışında, - Kendi kendine ders yapma davranışında, - Ev işlerine yardım davranışında, - Küçük çocukla meşgul olma davranışında, - Sinemaya gitme davranışında, - Alışveriş için çocuğa para verme davranışında, - Verilen parayı serbest harcama davranışında, - Kolleksiyon yapma becerisinde, - Sorumluluk verildiğinde güven ve sır saklamada gruplar arasında fark önemli bulunmamıştır. Bu davranışlarda bireysel farklılıkların getirdiği dezavantaj, uygun yaşantı içinde olmaya ve fırsat verilmeme durumlarının etkin olduğu düşünülebilir.
Sokakta çalışan çocuklarda dini duygu ve düşünce gelişimi: Üsküdar örneği

Bu araştırma, toplumdaki dezavantajlı gruplardan biri olan sokakta çalışan veya çalıştırılan çocukların dini duygu ve düşünce gelişimlerinin din psikolojisi açısından değerlendirilmesini konu edinmektedir. Bu çalışmayla İstanbul'un Üsküdar ilçesinde yaşayan ve sokakta çalışan çocukların yaş, cinsiyet, eğitim durumu, doğum yeri, sokakta çalıştıkları iş türü, ailelerinin genel profili ve maddi koşullar gibi demografik değişkenler bakımından tespit edilmesi, çocukların sokakta çalışmasının nedenlerinin ortaya çıkarılması ve içinde bulundukları sosyo-ekonomik ve sosyo-kültürel koşulların çocukların diğer gelişim türleriyle birlikte dini duygu ve düşünce gelişimlerini nasıl etkilediğinin din psikolojisi açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Bunun için en uygun metot olarak da nitel araştırma yöntemine başvurulmuş ve Üsküdar Belediyesi'nin, ilçe sınırları içerisinde sokakta çalışan ve eğitim hayatına devam edemeyen çocuklara yönelik başlattığı ve yürüttüğü Çocuk Eğitim Merkezi Projesi kapsamında ulaşılan ve ilgilenilen 20 çocuk ile birebir derinlemesine mülakat yapılmıştır. Bu doğrultuda çocuklar ilk olarak projenin ana merkezi olan binada düzenlenen etkinlikler esnasında gözlemlenmiş, daha sonra her birine mülakat formu uygulanmıştır. Araştırmanın bulgularına göre Üsküdar ilçesinde sokakta çalışan çocuklar çoğunlukla erkek olup 11-14 yaş aralığındadır. Güneydoğu veya Doğu Anadolu bölgesi şehirlerinden göç etmiş, maddi koşulları kötü olan kalabalık ailelere mensuptur. Çocukların sokakta çalışma nedeni ise ailelerinin yaşadığı geçim sıkıntısıdır. Söz konusu ailelerin bütünlüğünü koruması, anne babanın dini bilgilerini çocuklarına aktarabilmelerini sağlamış, çocuk eğitiminde ailenin önemini bir kere daha ispat etmiştir. Ancak çocukların sokakta çalışmaları, onların fiziksel, bilişsel ve sosyal gelişimlerinin yanı sıra dini duygu ve düşünce gelişimlerini de olumsuz etkilemiş, akranlarının gerisinde kalmalarına neden olmuştur. Bu nedenle çocukların dini inançları daha çok taklit düzeyinde kalmıştır.
Okul yöneticilerinin stresle başa çıkma yollarının incelenmesi

Stresin en önemli nedenlerinden birisi, şüphesiz iş yaşamı ve çalışma koşullarıdır. Kuralları fazla olan işler, bilindiği gibi diğer işlere göre daha yüksek strese neden olmaktadır. Öğretim ortamlarında, okulların en stresli alanıdır. Eğitim kurumlarının can damarı olan yöneticilerde stres kaynaklarının belirlenmesi, daha iyi bir eğitim ortamı oluşturabilmek için şarttır. Stresli ortam, yöneticinin ve buna bağlı olarak da eğitim öğretim sürecinin etkililiğini azaltabilir. Uzmanların stresle başa çıkmadaki en önemli yargısı şu cümle ile özetlenebilir: Amaç, stresten uzak bir yaşam sürdürmek değil, stres ile etkin bir şekilde mücadele etmeyi öğrenmek olmalıdır. Bu çalışma, eğitim yöneticilerinin stresle başa çıkma yollarının incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evreni 2017- 2018 eğitim öğretim yılında İstanbul ilinde okullarda görev yapan okul yöneticileridir. Örneklemi ise Avrupa Yakası ilçelerindeki çeşitli okullarda görev yapan 161 yöneticidir. Bu doğrultuda anketler, bu evrenden yakın ve ulaşılabilen 161 yöneticiye uygulanmıştır. Okul yöneticilerinin stresle başa çıkma yollarını incelemek üzere Yıldırım(2008)'ın geliştirdiği 12 maddelik anket kullanılmıştır. Araştırmada toplanan veriler SPSS programında analiz edilerek sonuçlara ulaşılmıştır. Araştırmada okullarda görev yapan yöneticilerin stresle başa çıkma yollarının incelenmesi ve cinsiyet, yaş, öğrenim durumu, kurumdaki görevi, yöneticilikte kıdem yılı, şu an çalıştığı kurumda kaç yıldır görev yaptığı, öğrenci sayısı, okul türü, öğretim şekli ve branş değişkenlerine göre farklılıkları incelenmiştir. Yöneticilerin stresle başa çıkma yollarının incelenmesi ve demografik özelliklere göre karşılaştırılması anketi dört alt faktörden oluşmaktadır. Veriler % , t-testi, Anova ve scheffe testi yapılarak yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda okul yöneticileri stresle mücadelede sırasıyla en çok 'sevdikleriyle vakit geçirmeyi, olayların iyi taraflarını aramayı, stres yaratan durumlardan kaçınmayı tercih etmektedirler. Okul yöneticileri stresle baş etmede bir yol olarak çoğunlukla ortam yarattıklarını ifade etmektedirler. Bunun yanı sıra, strese neden olan şeyleri hatırlatan durumlardan kaçınmakta, olayların iyi taraflarını aramakta ve sevdikleriyle vakit geçirmektedirler. Stresle baş etme yolları olarak zamanlarını iyi kullanabilmek için çoğunlukla önceden planlama yaptıkları görülmektedir. Stresle baş edebilmek için uzman kişilerden yardım almadıklarını belirten katılımcılar, bunun için güvendikleri kişileri tercih etmektedirler. Diğer taraftan stresle baş edebilmek için stres yaratan kişiyle bazen ya da seyrek olarak yüzleşmeyi seçmektedirler.