turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Spor yapan ve yapmayan Üsküdar Üniversitesi öğrencilerinde mizah tarzlarının incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin spor yapıp yapmamalarına göre savunma mekanizmalarının incelenmesidir. Araştırma, Üsküdar Üniversitesi'ne 2018- 2019 eğitim-öğretim yılında devam eden öğrencilerle yapılmıştır. Çalışmaya 19-25 yaş aralığında (22,45 1,72) 96 kadın, 97 erkek olmak üzere; toplam 191 lisans öğrencisi katılmıştır. Örneklemin %49,50'si kadınlardan; %50,50'si erkeklerden oluşmaktadır. Araştırmaya 18 yaşından büyük, fiziksel ve ruhsal açıdan klinik olarak problemi bulunmayan öğrenciler alınmıştır. Çalışma yüz yüze yapılmış olup katılımcılar araştırma hakkında bilgilendirilmiştir. Katılımcılar, bilgilendirilmiş onam formunu okuyup imzalamışlardır. Veri toplama aracı olarak, Sosyodemografik Bilgi Formu ve Mizah Tarzları Ölçeği kullanılmıştır. Normallik ve güvenilirlik analizlerinden sonra, araştırmanın beş temel hipotezi test edilmiştir. Mizah tarzları kullanımının, iki bağımsız grup olan kadınlar ve erkeklere göre değişip değişmediğine bakmak için bağımsız örneklem t-testi uygulanmıştır. Düzenli spor yapan ve yapmayan öğrencilerin kullandıkları mizah tarzlarının farklılaşıp farklılaşmadığına bakmak için bağımsız örneklem t-testi uygulanmıştır. Düzenli spor yapan öğrencilerin, spor yapma sürelerine ve sıklığına göre kullandıkları mizah tarzlarının değişip değişmediğine bakmak için bağımsız örneklem t-testi ve tek yönlü varyans analizi uygulanmıştır. Düzenli spor yapan öğrencilerle, düzenli spor yapmanın dışında profesyonel olarak bir sporla uğraşan öğrencilerin kullandıkları mizah tarzlarını analiz etmek için bağımsız örneklem t-testi kullanılmıştır. Tüm analizlerde anlamlılık derecesi 0.05 alınmış; güven aralığı %95 olarak belirlenmiştir. Bulgulara göre, mizah tarzları cinsiyete göre farklılaşmamaktadır. Düzenli spor yapan ve yapmayan öğrencilerin kullandıkları mizah tarzları değişmektedir. Düzenli spor yapan öğrenciler kendini geliştirici mizah ve kendini yıkıcı mizah tarzlarını daha sık kullanırken; spor yapmayan öğrenciler katılımcı mizah ve saldırgan mizah tarzlarını daha sık kullanmaktadır. Mizah tarzlarının kullanımı spor yapma süresine ve sıklığına göre değişmemektedir. Profesyonel olarak bir sporla ilgilenmenin mizah tarzları üzerinde belirleyici bir etkisi bulunmamaktadır. Spor yapmanın bireyi kendi odaklı ve kendi başına mizah yapmaya ittiği görülmüştür. Kendini geliştirici mizah uyumlu bir mizah tarzı olarak kabul edilirken, kendini yıkıcı mizah uyumsuz bir mizah tarzı olarak görülmektedir. Spor yapan gençleri hem uyumlu, hem de uyumsuz mizah yapmaya iten dinamiklerin ileriki çalışmalarca incelenmesi önerilmektedir.
Uyku bozuklukları ekseninde anne bebek ilişkisi ve annenin ruhsal dünyası

Bu araştırmada uykuya dalmakta güçlük çeken ve/veya gece sık uyanan bebeklerin annelerinin ruhsal dünyasının ve yaşanan problemin anne-bebek ilişkisi içindeki yerinin incelemesi hedeflenmiştir. Niteliksel yöntemle yapılan araştırmaya katılan yedi katılımcı ile yarı yapılandırılmış ön görüşme yapılmış, ardından katılımcılara Rorschach ve Tematik Algı Testleri uygulanmıştır. Elde edilen veriler Fransız Okulu sistemine göre içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Bulgular, katılımcıların nesne kaybı endişesine karşı manik savunmalar kullandıklarını göstermektedir. Annenin yaşadığı kaygıların ve kullandığı savunmaların bebeğin uyarılmasına sebep olduğu ve bebeğin doyum yoluyla rahatlayarak uykuya dalmasını engellediği düşünülmektedir. Uyarılımlara karşı uyarı-kalkanı sistemi henüz gelişmeyen bebek için bu işlev anne tarafından yerine getirilir. Katılımcıların dışsal uyaranlar karşısındaki kontrollerini kolayca yitirebildikleri, içsel heyecanlarını kontrol etmekte güçlük yaşadıkları ve uyarı kalkanlarının heyecanları karşılamada yetersiz kaldığı görülmüştür. Erken dönem nesne ilişkileriyle ilişkili bulgularda ayna rolünü ve tutma işlevini yerine getirmede yetersiz, kapsayıcılıktan uzak anne imgeleri ile karşılaşılmıştır. Katılımcıların kaygı ve uyarılımlar karşısında iç nesnelerden dayanak alarak rahatlayamadığı ve kendini sakinleştirme yöntemlerine başvurdukları ve bebeklerine de ancak böyle bir yolla sakinleşme sağlayabildiği düşünülmektedir.
The interrelationship of therapeutic alliance with affect expression and affect regulation throughout play in psychodynamic child psychotherapy

Terapötik ittifak, danışan ve terapist arasındaki ilişkiyi ifade eder. Duygu ifadesi ve duygu regülasyonu kapasitesinin bir ilişki içerisinde geliştiği bilinmektedir. Yetişkin psikoterapisinde terapötik ittifak ile duygu ifadesi-regülasyonu konusunda araştırmalar bulunurken, çocuk literatüründe doğrudan buna bakan araştırmalar bulunmamaktadır. Teorik altyapı düşünüldüğünde çocuk terapisinde de ittifak ve duygu ifadesi-regülasyonu arasında bir ilişki beklense de bu konudaki araştırmaların olduğu alan henüz yeni gelişmektedir. Bu çalışmanın amacı, oyun terapisi boyunca terapötik ittifağın çocukların duygu ifadesi ve regülasyonu üzerindeki yordayıcı etkisini incelemektir. Araştırmanın katılımcıları İstanbul Bilgi Üniversitesi Psikolojik Danışmanlık Merkezinde psikodinamik oyun terapisi alan 131 çocuktan oluşmaktadır. Araştırma datası olarak deşifresi yapılan 491 seans bağımsız kodlayıcılar tarafından ayrı ayrı kodlanmıştır. Çocuklar ve terapistler arasındaki terapötik ittifak, Therapy Process Observational Coding System - Alliance Scale ile değerlendirilirken, duygu ifadesi ve regülasyonunu değerlendirmek için ise Children's Play Therapy Instrument kullanılmıştır. Analiz için üç seviyede çok düzeyli modelleme yöntemi kullanılmıştır. Çalışmanın bulguları terapötik ittifakın duygu ifadesi ve regülasyonu üzerindeki etkisini desteklemiştir. Sonuçlara göre; terapötik ittifak çocuğun oyunda çıkardığı duygu çeşitliliğini, üzüntü ifadesinin ve keyif ifadesinin yoğunluğunu, duygu düzenlemesini pozitif yönde ve anlamlı düzeyde yordarken oyundaki öfke yoğunluğunu da negatif yönde ve anlamlı düzeyde yordamaktadır. Bu çalışma çocuk psikanalitik oyun terapisinde terapötik ittifak ile duygu ifadesi ve regülasyonu arasındaki ilişkiye dair bir ön çalışma olduğu için, bulgular ve klinik uygulamalar detaylıca tartışılmıştır. Sonuçlar, terapötik ittifağın sağladığı güvenli ortamda oynanan oyun ile çocukların duygu ifadesinin çeşitliliğinin ve duygu regülasyonunun arttığını göstermiştir. Bu da terapötik ittifağın çocuk oyun terapisindeki önemine dair fikir vermektedir.
Eşcinsel bireylerde içselleştirilmiş homofobi ve açılım süreciyle ilişkisinin değerlendirilmesi

Gey ve lezbiyen bireylerin içselleştirilmiş homofobi ve açılım süreciyle ilişkisinin değerlendirilmesi amacıyla 35'i gey ve 35'i lezbiyen 70 eşcinsel birey ile bir çalışma yapılmıştır. Çalışmada eşcinsel bireylerin içselleştirilmiş homofobi düzeylerini araştırmak üzere Hudson ve Ricketts Homofobi Ölçeği, bireylerin depresyon düzeylerini araştırmak üzere Beck Depresyon Ölçeği, bireylerin anksiyete düzeylerini araştırmak üzere ise Beck Anksiyete Ölçeği ve kişilerden demografik bilgiler elde etmek amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu bireylere uygulanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre eşcinsel bireyde içselleştirilmiş homofobi düzeyi arttıkça depresyon ve anksiyete düzeyinin arttığı, gey ve lezbiyen olmaya göre içselleştirilmiş homofobi düzeyinin anlamlı şekilde farklılaşmadığı, sosyal çevreye açılma düzeylerine göre ortalama anksiyete ve ortalama depresyon puanları arasında fark olmadığı, aileye açılma düzeylerine göre ortalama anksiyete puanları arasında fark olmadığı ayrıca aileye açılma düzeylerine göre hiç kimse bilmiyor diyenlerin ortalama depresyon puanlarının çoğu biliyor ve herkes biliyor cevabını verenlerin depresyon puanlarından daha yüksek olduğu bulunmuştur. Araştırmanın asıl problemi olan içselleştirilmiş homofobi ve açılım süreciyle ilişkisine yönelik yapılan analizlerde ise ailede eşcinsel bireyin cinsel yönelimine dair bilinirlik arttıkça içselleştirilmiş homofobi düzeyinde düşüş gözlenmiştir aynı şekilde sosyal çevrede kişinin cinsel yönelimine dair bilinirlik arttıkça içselleştirilmiş homofobi düzeyi azalmıştır.
The Development of verb-tense usage and the structure of verbs used among Turkish preschoolers

öz OKUL ÖNCESİ TÜRK ÇOCUKLARINDA EYLEM KİPLERİ KULLANIM GELİŞİMİ VE KULLANILAN EYLEMLERİN YAPISI Koyuncuoğlu, Binhan Yüksek Lisans, Gelişim Psikolojisi Tez Yöneticisi : Doç. Dr. Ayşe Gül Güven Eylül 2002, 159 sayfa Bu araştırmanın birinci amacı 2-6 yaş arası Türk çocuklarının, eylem kiplerini edinme sürecini betimsel olarak incelemektir. İncelenen eylem kipleri, haber/bildirme kipleri, dilek kipleri ve bileşik zamanlı eylemlerdir. Bu çalışmanın ikinci amacı da, uygulama genelinde kullanılan eylem kiplerini temel morfolojik yapılarına göre genel olarak incelemektir. Cinsiyet ve anne eğitim seviyesi kontrol edilerek, toplam 96 normal gelişen okul öncesi Türk çocuğu bu araştırmaya katılmıştır. Konuşma örneklemini elde etmek için katılımcılarla üç ayrı araştırma ortamında çalışılmıştır. Veri analizleri genel olarak Varyans Analizi kullanılıp, Eşleştirilmiş T - Testi, Tukey ve Scheflfö işlem sonrası testlerle desteklenerek yapılmıştır. Bulgular, gereklilik ve söylenti kiplerinin, bileşik eylemlerin, bildirme kiplerinin ve bileşik zamanlı tüllerin kendi içlerinde toplam kullanımları haricinde, diğer bütün eylem kiplerinin kullanımında anlamlı bir ortam temel etkisinin olduğunu göstermiştir. Ayrıca yaş gruplarının belirli geçmişş zaman, belirsiz geçmişş zaman, geniş zaman, emir ve söylenti bileşik zamanı ve dilek kiplerinin toplam kullanımında, sıklık açısından birbirinden anlamlı derecede farklı olduğu da belirlenmiştir. Eylem kipi kullanımında ortam ve yaşın ortak etkisi, sadece belirsiz geçmişş zaman kullanımında görülmüştür. Araştırma sonunda ayrıca, eylem kipi kullanımlarındaki sapmaların tüm eylem kipi kullanımına oranı da belirtilmiş ve yaşa bağlı kip kullanımı ve eylem yapısı kullanım tercihleri belirtilmiştir. Uygulama genelinde, basitten karmaşığa doğru bir genel kazanım süreci olduğu da fark edilmiştir.
Çekirdek veya geniş ailede yetişen bireylerde sosyal onay ihtiyacı ile benliğin ayrımlaşması arasındaki ilişkinin incelenmesi

Doğup büyüdüğümüz aile insanı pek çok yönden etkileyen bir yapıdır. İnsanın kendi benliği ve diğerlerine yönelik oluşturduğu ilk tasarımlar aile içinde oluşmaya başlamaktadır. Bu araştırmada çekirdek ve geniş ailede yetişen bireylerde sosyal onay ihtiyacı ile benliğin farklılaşması arasındaki ilişki incelenmiştir. Buna yönelik olarak seçilen örneklemi, 2017- 2018 yılları arasında Çanakkale İl Merkezi'nde ve Çan İlçesinde yaşayan, yaşları 18 ile 50 ve üzeri arasında değişen, çekirdek veya geniş ailelerde yetişmiş 449 kişi oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan örneklem grubunun demografik bilgilerini almak üzere araştırmacının geliştirdiği Kişisel Bilgi Formu, sosyal onay ihtiyacı düzeylerini ölçmek için Sosyal Onay İhtiyacı Ölçeği, benliğin farklılaşması düzeylerini ölçmek için Benliğin Ayrımlaşması Ölçeği kullanılmıştır. Toplanan verilerin çözümlenmesinde SPSS 25 paket programı kullanılmış ve çeşitli betimsel analizlere başvurulmuştur. Araştırmaya göre benliğin farklılaşma düzeyi ile sosyal onay ihtiyacı arasında ters yönlü anlamlı bir ilişki mevcuttur. Cinsiyet değişkenine göre benliğin ayrımlaşması farklılaşırken, sosyal onay ihtiyacına göre farklılaşmamaktadır. Katılımcıların yetiştiği aile tipine göre ve ailedeki baskın bireye göre benliğin ayrımlaşması ve sosyal onay ihtiyacı düzeyleri anlamlı derecede farklılaşmamıştır. Yaş değişkeninde ise 18-24 yaş grubu katılımcılar 50 ve üzeri yaş grubundaki katılımcılara göre daha düşük düzeyde sosyal onay ihtiyacı hissetmektedir. Eğitim düzeyi arttıkça katılımcıların sosyal onay gereksinimleri düşmektedir. Meslek gruplarına göre katılımcıların hem benliğin farklılaşma düzeylerinin hem de sosyal onay gereksinimlerinin mesleklerine göre alt boyutlarda anlamlı düzeylerde farklılaştığı gözlenmiştir.
The relationship between social dominance orientation, relationship power and dyadic adjustment: Examining actor-partner effects

Bu çalışmanın sosyal baskınlık yönelimi ile çift uyumu arasındaki doğrudan aktör ve partner etkilerinin yanı sıra ilişkideki güç ve çelişik duygulu cinsiyetçilik yoluyla sosyal baskınlık yönelimi ile çift uyumu arasındaki dolaylı etkileri inceledi. Bu çalışma, en az 2 yıl (M = 179.9, SD = 116. 48 ay) evli olan ve 2 yaşından büyükçocukları olan 90 heteroseksüel çiftin (90 kadın ve 90 erkek) örneklemiyle gerçekleştirildi. Katılımcılar çeşitli ekonomik, eğitimsel, mesleki ve coğrafi geçmişşlerden gelmektedir ve kartopu örnekleme yöntemi ile toplanmıştır. Veriler Qualtrics aracılığıyla online olarak toplandı. Katılımcılardan aşağıdaki ölçekleri doldurmaları istendi: Sosyal Baskınlık Yönelimi (Pratto ve ark., 1994), Çift Güç Ölçeği (Day ve diğerleri, 2011, akt. iç. Kaynak-Malatyalı, 2014), Yenilenmiş Çift Uyum Ölçeği (Busby ve ark., 1995), Çelişik Duygulu Cinsiyetçilik Ölçeği (Glick & Fiske, 1996) ve Demografik Bilgi Formu. Aktör-Partner Karşılıklı Bağımlılık Modeli ve Aktör-Partner Karşılıklı Bağımlılık Aracılık Modeli analizleri yapılmıştır. Sosyal baskınlık yönelimi ile çift uyum arasındaki ilişkiyi anlamayı amaçlayan ara değişken olarak ilişkideki güc, korumacı cinsiyetçilik ve düşmanca cinsiyetçilik ile üç farklı APIMeM modeli yürütülmüştür. Sonuçlar, kadınların sosyal baskınlık yönelimi ile erkeklerin çift uyumu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir pozitif ilişki olduğunu göstermektedir. Ayrıca, erkeklerin kendi sosyal baskınlık yönelimi ile erkeklerin kendi çift uyumu arasında istatistiksel olarak anlamlı negatif bir ilişki bulunmuştur. İlişkideki gücünün dolaylı etkileri anlamlı olmamakla birlikte, sosyal baskınlık yönelimin ilişkideki gücün üzerinden çift uyumla ilişkili değildi olmadığını gösterirken, korumacı cinsiyetçilik ve düşmanca cinsiyetçilik ile APIMeM analizlerinde istatistiksel olarak anlamlı dolaylı etkiler bulunmuştur. Kadınların kendi sosyal baskınlık yönelimi, kadınların kendi korumacı cinsiyetçiliği yoluyla eşlerinin çift uyumu üzerinde olumsuz dolaylı bir etkiye sahipti. Erkeklerin kendi sosyal baskınlık yönelimleri, dolaylı olarak erkeklerin kendi düşmanca cinsiyetçiliği yoluyla kendi çift uyumu ile olumsuz bir şekilde ilişkiliydi. Bu bulguların sonuçları, mevcut literatür ve teorik çerçeve açısından tartışılmıştır. Son olarak, bu çalışmanın katkıları, sınırlılıkları ve gelecekteki araştırmalar için öneriler tartışılmıştır.
Kültürel eğilimlerin otantiklik ve kendini ayarlama üzerindeki etkisi: Benlik bilinçliliğinin aracı rolü

Bu çalışmanın ilk amacı, otantiklik ile kendini ayarlama arasındaki ilişkinin incelenmesidir. İkinci olarak, kültürel eğilimlerin kendini ayarlama ve otantiklik üzerindeki doğrudan etkisini incelemek amaçlanmıştır. Üçüncü amaç ise bu etki üzerinde benlik bilinçliliğinin aracı rolünü test etmektir. Bu doğrultuda, tüm doğrudan ve dolaylı etkilerden oluşan bir model önerilmiştir. Modelde, kültürel eğilimler, kendini ayarlama, otantiklik ve benlik bilinçliliği alt boyutlarıyla ele alınmıştır. Çalışma örneklemi 643 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Veri toplama araçları olarak Kişisel Bilgi Formu, Otantiklik Ölçeği, Benlik Bilinçliliği Ölçeği, INDCOL Ölçeği ve Kendini Ayarlama Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmada önerilen modeli test etmek için yol analizi uygulanmıştır. Sonuçlar, çalışma denencelerinin büyük oranda desteklendiğini göstermiştir. Otantiklik arttıkça korumacı kendini ayarlamanın azaldığı bulunmuştur. Bireyciliğin artması kazanıcı kendini ayarlamayı; toplulukçuluğun artması ise ilişkisel otantikliği artırmaktadır. Diğer yandan, özel benlik bilinçliliği bireycilik ile otantiklik arasında ve toplulukçuluk ile ilişkisel otantiklik arasında aracı bir rol üstlenmektedir. Bununla birlikte, aleni benlik bilinçliliği toplulukçuluk ile otantiklik, kazanıcı kendini ayarlama ve korumacı kendini ayarlama arasında aracılık etmektedir. Son olarak, çalışma bulguları ilgili yazın çerçevesinde tartışılmış ve ileriki çalışmalar için öneriler sunulmuştur.
Akılcı duygusal eğitimin yatılı ve yatılı olmayan ortaokul öğrencilerinin zorbalığa maruz kalma düzeylerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, akılcı duygusal eğitimin yatılı ve yatılı olmayan ortaokul öğrencilerinin zorbalığa maruz kalma düzeyleri üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırmada, yatılı olan ve yatılı olmayan öğrencilerde ayrı ayrı olmak üzere iki deney ve iki kontrol grubu bulunmaktadır. Araştırma, deney ve kontrol gruplarında, 15'er öğrenciden oluşan 60 yedinci ve sekizinci sınıf öğrencisi ile yürütülmüştür. Araştırmanın denekleri 2017- 2018 eğitim-öğretim yılında bir yatılı bölge ortaokulunda öğrenim gören 139 yedinci ve sekizinci sınıf öğrencisi arasından seçilmiştir. Araştırmada, öğrencilerin akran zorbalığına maruz kalma düzeyleri 'Akran Zorbalığı Ölçeği'nin 'Kurban' alt ölçeği ile ölçülmüştür. Deney gruplarına, haftada bir oturum olmak üzere 10 hafta süre ile akılcı duygusal eğitim programı uygulanırken, kontrol gruplarına herhangi bir işlem uygulanmamıştır. Deneklere işlem öncesi ölçümün uygulanmasından bir hafta sonra deneysel işleme başlanmış; uygulamanın son oturumundan bir gün sonra işlem sonrası ölçüm; bir ay ve üç ay sonra da izleme ölçümleri yapılmıştır. Araştırmada öntest-sontest kontrol gruplu, iki faktörlü (2x4) karışık desen kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde; ilişkili gruplar arası farkın anlamlılığını incelemek için Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi, bağımsız iki grup arası farkın anlamlılığını incelemek için Mann Whitney U-Testi ve grup içi tekrarlı ölçümler arası farkın anlamlı olup olmadığını incelemek için ise Friedman Testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, akılcı duygusal eğitim programının öğrencilerin zorbalığa maruz kalma düzeylerini azaltmada etkili olduğu ve bu etkinin bir aylık ve üç aylık izleme dönemi sonunda da devam ettiği bulunmuştur.
Ergenlik döneminde yaygın kullanılan savunma mekanizmaları ile psikolojik sağlamlık ve mutluluk düzeyi arasındaki ilişki: Hatay il merkezi örneği

Bu araştırmada, ergenlerin yaygın kullandığı savunma mekanizmaları ile psikolojik sağlamlıkları ve mutluluk düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığını incelemek ve bu ilişkiyi belirleyen faktörleri saptamak amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini 2016- 2017 öğretim eğitim yılında Hatay ilinin Antakya ilçesine bağlı rastgele yöntemle seçilmiş 5 lise de öğrenim gören 15 ve 18 yaşları arası değişen, 190 kadın, 202 erkek öğrenci olmak üzere toplam 392 öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak geliştirilen Kişisel Bilgi Formu, Savunma Biçimleri Testi (SBT-40), Oxford Mutluluk Ölçeği-Kısa Formu ve Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği Kısa Formu kullanılmıştır. Çalışmada ergenlerde en yaygın kullanılan savunma mekanizmasının psödo altruizm olduğu saptanmıştır. Öğrencilerin olgun savunma biçimleri ile nevrotik savunma biçimleri arasında negatif yönde zayıf düzeyde bir korelasyon saptanırken (r=-0,31), immatür savunma biçimleri ile arasında negatif yönde orta düzeyde bir ilişki saptanmıştır (r=-0,54). İSB ile NSB arasında ise pozitif yönde yüksek düzeyde bir korelasyon saptanmıştır (r=0,75). Psikolojik sağlamlık ile mutluluk düzeyi arasında yüksek düzeyde pozitif bir korelasyon olduğu saptanmıştır (r=0,73). Psikolojik sağlamlık düzeyi ve savunma mekanizmalarıilişkisi incelendiğinde; KPSÖ ile OSB (r=0,29) ile zayıf düzeyde pozitif, NSB (r=-0,34) ve İSB (r=-0,47) ile zayıf düzeyde negatif bir korelasyon saptanmıştır. Mutluluk düzeyinin savunma biçimleri ile ilişkisi incelendiğinde ise; OSB (r=0,28) ile zayıf düzeyde pozitif, NSB (r=-0,37) ile zayıf düzeyde negatif ve İSB (0=-0,50) ile negatif yönde orta düzeyde bir korelasyon olduğu saptanmıştır. Aile yapısı ve tutumu, ekonomik durum, alınan sosyal ya da psikolojik destek gibi bazı sosyo-demografik değişkenlerin psikolojik sağlamlık, mutluluk düzeyi ve savunma mekanizmalarını etkilediği saptanmıştır. Çalışmadan elde edilen sonuçlar, stres ve travma durumlarının üstesinden gelebilme ve adaptasyonu için geliştirilen savunma biçimlerini belirlemenin ve bireyin güçlü yanlarının vurgulandığı psikolojik sağlamlık ve mutluluk düzeyinin ortaya çıkarmanın ve bunları etkileyen faktörleri saptamanın özellikle ergenlerin sağlıklı gelişiminde önemli yer tuttuğunu göstermektedir. Psikolojik sağlamlık, iyilik hali, mutluluk ve olgun savunma biçimlerinin öne çıkarılması, klasikleşmiş 'insanın hasta olduğu ve tedavi edilmesi gerektiği' anlayışından 'bireyin sağlıklı olduğu ve pozitif özelliklerinin geliştirilmesi gerektiğini dile getiren' pozitif psikoloji anlayışana geçişi sağlayacak olan önemli kavramlar olduğu saptanmıştır.
Confidence enhanced performance: Does it exist and if so how does it work?

Çalışmamızda Özgüvenin Geliştirdiği Performans modelinin (Compte ve Postlewaite, 2004) altındakı psikolojik mekanizmayı bulmak için deneysel olarak test ve analiz ediyoruz. Bu model özgüvenin performansı iyileştirdiğini varsayarak insanların geçmişş başarısızlıklarını görmezden gelip aşırı özgüvenin refahlarının artışına neden olacağını ileri sürmektedir. Bu hipotezi farklı bilişsel beceriler talep eden üç farklı görev kullanıp deneysel olarak test ediyoruz. Bulgularımız insanların gelecek performansları hakkında aşırı iyimser olduklarını doğrulamasına rağmen, geçmişşteki performansları hakkında yeterince net olduklarını da öne sürmektedir. Deneylerimiz sonucunda sadece bir görevde özgüvenin ve moral seviyesinin performansı geliştirdiğini buluyoruz.