turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Erken dönem uyumsuz şemalar ile evliliği sürdürme nedenleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı ilk olarak evliliği sürdürme nedenlerini ortaya koymak ve bu nedenlere verilen önem derecesini ortaya koyan bir ölçek geliştirmektir. Araştırmanın sonraki amacı ise erken dönem uyumsuz şemalar ile evliliği sürdürme nedenleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmada kullanılan yöntemler; ölçek geliştirme çalışması ve nicel araştırma yöntemlerinden tarama modelidir. Ölçek geliştirme çalışması için uygun örnekleme yöntemi ile seçilen Çanakkale'de yaşayan 40 evli birey madde havuzu oluşturulması için, 300 evli birey ölçek deneme formu çalışması için, 80 evli birey de test tekrar test çalışması için araştırmaya katılmıştır. Araştırmanın ikinci aşaması için İstanbul, İzmir ve Çanakkale'de yaşayan 300 evli birey çalışmaya katılmıştır. Veri toplama sürecinde Demografik Bilgi Formu, Evlilik Yaşam Ölçeği, Evliliği Sürdürme Nedenleri Ölçeği, Young Şema Ölçeği Kısa Form- 3 kullanılmıştır. Veriler SPSS 18.0 programı ile analiz edilmiştir. Ölçek geliştirme çalışması için açımlayıcı faktör analizi ile geçerlilik ve güvenirlilik analizleri yapılmıştır. İkinci aşama için ise t-Testi, Anova, Korelasyon ve Regresyon analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda 24 maddelik ve 5 faktör yapısına sahip evliliği sürdürme nedenleri ölçeği geliştirilmiştir. Faktörler içeriklerine göre Köken Aile, Sosyoekonomi, Çocuk, Güven ve İlişki olarak adlandırılmıştır. Ölçek iç tutarlılık croanbach alpha değerleri, test-tekrar-test katsayıları, madde-toplam puan korelasyonu ve ölçüt bağıntılı geçerlilik değerlerinin uygun olduğu görülmektedir. Erken dönem uyumsuz şemalar ile evliliği sürdürme nedenlerinin incelenmesi sonucunda: Zedelenmiş Otonomi, Kopukluk, Yüksek Standartlar şema alanları ile sosyoekonomi boyutuna verilen önem arasında anlamlı ve pozitif bir ilişki olduğu görülmüştür. Zedelenmiş otonomi, Kopukluk şema alanı ile Güven ve İlişki boyutuna verilen önem arasında anlamlı ve negatif bir ilişki olduğu görülmüştür. Kopukluk şema alanınınsosyoekonomi, çocuk, güven ve ilişki boyutuna verilen önemi yordadığı görülmüştür. Diğeri yönelimlilik şema alanının sosyoekonomi ve çocuk boyutuna verilen önemi yordadığı, Zedelenmiş otonomi şema alanının ise sosyoekonomi boyutuna verilen önemi yordadığı görülmüştür. Analizler sonucunda elde edilen bulgular alanyazın ışığında tartışılmaktadır.
Mülteci gençlerin travma tepkileri: Hayat ağacı uygulaması ve uygulamanın gençlerin kimlik ve roller alanındaki deneyimlerine etkisi

Bu çalışmada, Narrative terapi içerisinde özellikle travma yaşamış gruplarda psikososyal destek amaçlı geliştirilmiş bir grup uygulaması olan Hayat Ağacı uygulamasının (Ncube, 2008) mülteci gençlerin kimlik ve roller alanındaki deneyimlerini nasıl etkilediği araştırılmıştır. Uygulamaya katılmaya İstanbul ve Ankara illerinden 15-30 yaş arası toplam 48 kişi gönüllü olmuş, bu kişilerden 35 tanesi ilk oturuma katılmış, bu kişilerden 16 katılımcı uygulamanın başından sonuna katılım göstererek uygulamayı tamamlamışlardır. Çalışmada hem nitel hem nicel veri analizi yapılarak karma yöntemli araştırma deseni kullanılmıştır. Grup içi paylaşımlar, çizilen ağaçlar ve araştırma sonundaki değerlendirme soruları nitel veriler olarak analiz edilmiştir. Uygulamanın kimlik ve roller alanındaki deneyimlere etkisini görmek için uygulama öncesi ve sonrasında ADAPT İndeksinin Kimlik ve Roller alanına ilişkin bölümü Likert-tipi anket olarak dağıtılarak nicel veri analizi kısmında kullanılmıştır. Sonuçlara göre, uygulama sonrasında kimlik ve roller alanındaki olumsuz deneyimlerin toplam skorlarında istatistiksel olarak anlamlı bir değişme meydana gelmemiştir. Ancak madde bazında yapılan analizlerde 'toplumda kendine bir yer edinebilme noktasındaki kültürel engelleri aşmaya çalışırken zorluklarla karşılaşma' maddesinde uygulama sonrasında bir artış gözlenmiştir. Grup farklılıklarının kimlik ve roller alanındaki olumsuz deneyimler ve bu deneyimlerin uygulamadan nasıl etkilendiği üzerindeki rolü tartışılmıştır. Araştırma sonuçları mültecilerle ilgili derin çalışmalara olan ihtiyacı gösterdiği gibi gelecek çalışmalara yönelik yeni alanlar da açmıştır.
İntihar riski olan bireylerde anlam arayışı ve logoterapinin etkililiği

Dünya Sağlık Örgütü tarafından bir halk sağlık sorunu olarak kabul edilen intiharın sebeplerinden biri bireylerin yaşamı anlamlandıramamaları ve bundan dolayı yaşadıkları varoluşsal anlamsızlık düşüncesi ve duygusudur. Varoluşsal anlamsızlık veya anlam krizi yaşayan kişilere müdahalede kullanılan ve kişilerin anlam edinmelerine destek olarak logoterapinin bu krizlerde etkili olduğu düşünülmektedir. Bu araştırmada, logoterapi müdahalesinin varoluşsal anlam krizi yaşayan ve intihar riski taşıyan bireylerin, intihar düzeylerine etkisinin olup olmadığının ortaya çıkarılması amaçlanmaktadır. Söz konusu amaç doğrultusunda deneysel yöntem kullanılan çalışma, öntest-sontest modeline dayanmaktadır. Bu çalışma kapsamında altı deney grubunda, altı da kontrol grubunda olmak üzere toplam on iki kişiden oluşan katılımcı grubu ile çalışılmıştır. Deney grubuna müdahaleye 02.12. 2020 tarihinde başlanmış, 14.07. 2021 tarihinde sonlandırılmıştır. Bu süreçte anamnez dahil toplam 75 seans gerçekleştirilmiştir. Kontrol grubuna ise herhangi bir müdahalede bulunulmamıştır. Müdahale bittikten sonra izlem çalışması ise altı hafta sonra yapılmıştır. Müdahalenin katılımcılar üzerindeki etkililiğini belirlemek için ön test, son test ve izlem süreçlerinde İntihar Olasılığı Ölçeği ve Hayatın Anlam ve Amaç Ölçeği uygulanmıştır. Logoterapi müdahalesinin etkisini test etmek amacıyla Mann-Whitney U ve Wilcoxon İşaretli Sıralar testleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, deney ve kontrol grubu katılımcılarınin müdahale öncesinde intihar risk düzeylerinin benzer olduğu ancak son test ve izleme ölçümlerinin deney grubunun lehine olduğu görülmüştür. Sonuç olarak logoterapi müdahalesinin intihar riski olan bireylerde intihar riskini kalıcı olarak düşürerek hayatı anlamlandırma da etkili olduğu saptanmıştır.
Yetişkinlerde cinsel doyum ile suçluluk ve utanç arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada Yetişkinlerde cinsel doyum ile suçluluk ve utanç arasındaki ilişkinin incelemesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya İstanbul İli sınırları içersinde yaşayan yetişkin 200 kadın ve 200 erkek toplam 400 yetişkin ile gerçekleştirilmiştir. Yetişkin kadın ve erkeklerin demografik bilgilerini öğrenebilmek amacıyla araştırmacı tarafından oluşturulan Kişisel Bilgi Formu, yetişkinlerin cinsel doyumlarını ölçmek için Golombok-Rust Cinsel Doyum Ölçeği, suçluluk ve utanç düzeylerini ölçülmesi için Suçluluk-Utanç Ölçeği kullanılmıştır. Gruplu değişkenler arasındaki ilişki ki-kare analizi ile test edilmiştir. Araştırmanın sürekli değişkenleri arasında pearson korelasyon ve regresyon analizi uygulanmıştır. Araştırmanın sonucuna göre; Yetişkinlerin suçluluk ve utanç düzeyi arttıkça cinsel doyum düzeyi azalmaktadır. Yetişkin erkeklerin utanç duyguları sertleşme sorunu, suçluluk duyguları erken boşalma sorunu yaşamalarına etki etmektedir. Yetişkin kadınların suçluluk ve utanç duyguları vajinusmus ile anorgazm sorunu yaşamalarına etki etmektedir. Yetişkinlerin yaş, kardeş sayısı, ailede kaçıncı çocuk, eğitim durumu, en uzun süre yaşanılan yer, evlilik öncesi ilişki, çalışma durumu, gelir durumu, evlilik dışı ilişki olmalımı, cinsel bilgi kaynağı, cinsel sorun da başvurma yeri, mastürbasyon ve cinsel sorun da uzmana başvurma ile cinsiyet arasındaki ilişki anlamlı bulunmuştur.
Çocuklarda duygusal dışa vurumun ebeveyn tutumu açısından incelenmesi

Duygular doğduğumuz andan itibaren hayatımızın en temel parçalarındandır. Duygular ifade edilme şekli ve yoğunluğu açısından kişiden kişiye farklılaşmaktadır. Çocuğun duygusunu etkileyen değişkenleri anlamak, çocuğa karşı olan davranışlarımızı tasarlama sürecinde önemlidir. Bu çalışmada, çocukların ortaya koydukları duyguların ebeveynlerin çocuklarına karşı olan tutumları ve bu tutumları etkileyen değişkenler açısından araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda yaşları 2-6 arasında değişen ve basit seçkisiz örnekleme yöntemi kullanarak seçilen 300 çocuk ve ebeveynlerine Ebeveyn Tutum Ölçeği, Çocuk Duygu İfade Ölçeği ve Aile Bilgi Formu uygulanmıştır. Çalışmanın evreni Çekmeköy ilçesinde oturan aileler olarak belirlenmiştir. Araştırma sonucunda, çocuklarda duygusal dışavurum ile ebeveyn tutumları arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Ebeveyn tutumlarından demokratik tutum ile çocuk duygu durum ifadelerinden mutlu arasında pozitif yönlü güçlü düzeyde; üzgün, öfkeli, korkmuş arasında negatif yönlü zayıf düzeyde anlamlı ilişki bulunmuştur. Ebeveyn demokratik tutuma sahip olduğunda çocuğun mutlu duygu ifadesin sahip olma olasılığı artarken, üzgün, öfkeli ve korkmuş duygusu ifadesine sahip olma olasılığı azalmaktadır.
Kabul ve kararlılık yaklaşımı temelli grup psikoeğitiminin beden imgesi esnekliği üzerindeki etkisi

Bu araştırmanın amacı, Kabul ve Kararlılık Yaklaşımına dayalı olarak geliştirilen beden imgesi esnekliği grup psikoeğitim programının üniversite öğrencilerinin BİE düzeylerine olan etkisini ve bu etkinin üç hafta süreyle kalıcılığını incelemektir. Araştırma, geliştirilen BİE'yi artırmaya yönelik olan psikoeğitim programının etkililiğini incelemek amacıyla öntest-sontest-izleme ölçümlü deney, plasebo ve kontrol gruplu 3 x3'lük yarı deneysel desen şeklinde planlanmıştır. Bu desende birinci faktör, bağımsız işlem gruplarını ifade ederken; ikinci faktör, bağımlı değişkenlere ilişkin tekrarlayan ölçümleri ifade etmektedir. Bağımsız değişken BİE'yi yönelik olarak geliştirilen sekiz oturumdan oluşan (her bir oturum 75 dk.) bir psikoeğitim programıdır. Araştırmanın bağımlı değişkeni ise katılımcıların BİE düzeyleridir. Veri toplama aracı olarak bu çalışma kapsamında Türkçe'ye uyarlaması gerçekleştirilen Beden İmgesi Esnekliği Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi'nde 2017- 2018 Eğitim-Öğretim Güz yarıyılında farklı fakültelerde öğrenimlerine devam eden ve çalışmaya katılmaya gönüllü olan 35 öğrenci oluşturmaktadır. Çalışma grubundan 11 kişi deney grubunda, 12 kişi plasebo grubunda ve 12 kişi kontrol grubunda yer almaktadır. Deney grubu ile KKY'ye dayalı olarak geliştirilen ve sekiz oturumdan oluşan (her oturum 75 dakika) Beden İmgesi Esnekliği Psikoeğitim Programı yürütülmüştür. Plasebo grubuna kişisel gelişim başlığı altında çeşitli uygulamaları içeren bir program uygulanmıştır. Kontrol grubundaki katılımcılara ise bir uygulama yapılmamıştır. Programın etkililiğinin incelemesinde ANCOVA, ANOVA ve t-testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, deney, plasebo ve kontrol gruplarının ön test, son test ve izleme testi ölçümleri arasında anlamlı bir fark olduğu, deney grubu öğrencilerine yapılan psikoeğitim programının, öğrencilerin BİE'sini artırmada etkili olduğu ve bu etkinin üç hafta süreyle kalıcı olduğu görülmüştür. Araştırmanın sonucunda, üniversite öğrencilerine uygulanan KKT'ye dayalı BİE grup psikoeğitim programının öğrencilerin BİE'sinin artmasında etkili olduğu ve izleme testi ile bu etkinin üç hafta süreyle kalıcılığını koruduğu görülmüştür.
Narsistik kişilik özelliklerinin sosyal görünüş kaygısı ve benlik saygısı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada, narsistik kişilik özelliklerinin sosyal görünüş kaygısı ve benlik saygısı ile arasındaki ilişkinin incelenmesi araştırılmıştır. Bu doğrultuda yaşları 18 ile 30 arasında olan 167 (80 kadın, 87 erkek) katılımcıdan veri toplanmıştır. Ölçme aracı olarak katılımcılara Demografik Bilgi Formu, Narsistik Kişilik Envanteri, Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği ve Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma sonucunda sosyal görünüş kaygısı erkek katılımcılarda kadınlara göre daha yüksek, benlik saygısı puanlarında ise kadın katılımcıların erkek katılımcılara göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Narsistik kişilik özellikleri ve sosyal görünüş kaygısı arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki, sosyal görünüş kaygısı ve benlik saygısı arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu bulgulanmıştır. Narsistik kişilik özellikleri yüksek olan bireylerin sosyal görünüş kaygısı yüksek, sosyal görünüş kaygısı yüksek olan bireylerin ise benlik saygısı düşüktür. Narsistik kişilik özellikleri ile benlik saygısı arasında anlamlı ilişki olmadığı tespit edilmiştir. Sosyal görünüş kaygısı üzerinde benlik saygısı narsistik kişilik tutumuna göre daha fazla etkili olduğu bulgulanmıştır. Bireylerin sosyal görünüş kaygıları narsistik tutumlarına göre daha çok benlik saygılarından etkilendiği sonucuna ulaşılmıştır.
Farklı gelişim gösteren ve normal gelişim gösteren çocuk sahibi annelerin düşmanlık-saldırganlık, kayıtsızlık-ihmal ve depresyon düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, farklı gelişim gösteren çocuk sahibi olan annelerin çocukları ile ilişkilerinde ortaya çıkabilecek düşmanlık-saldırganlık ve kayıtsızlık-ihmal eğilimleri ile annelerin depresyon düzeylerinin belirlenerek değerlendirilmesidir. Bunun yanı sıra çalışmanın amaçları arasında bu değişkenlerin birbiriyle ilişkisinin ve ele alınan tüm değişkenler açısından, farklı gelişim gösteren ve normal gelişim gösteren çocuk sahibi olan anneler arasında farklılaşma olup olmadığının incelenmesi yer almaktadır. Bu amaçla araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu, annelerin depresyon düzeylerini belirlemek üzere Beck Depresyon Ölçeği ve annelerin çocukları ile ilişkilerinde ortaya çıkabilecek olan düşmanlık-saldırganlık ve kayıtsızlık-ihmal eğilimlerini belirleyen Aile-Çocuk İlişkileri Ölçeği-Anne Formu kullanılmıştır. Araştırma grubu Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğü Göztepe Ek Hizmet Birimi Aile Danışma Merkezi ve İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğü Maltepe Ek Hizmet Birimi'ne başvuran özürlü çocuk sahibi 100 anne ve karşılaştırma grubu Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Ümraniye Toplum Merkezi'ne başvuran normal gelişim gösteren çocuk sahibi 100 anneden oluşmaktadır. Uygulanan ölçeklerden alınan puanların istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde farklılaşma gösterip göstermediği analiz edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, araştırma grubunu oluşturan farklı gelişim gösteren çocuk sahibi annelerin düşmanlık-saldırganlık ve kayıtsızlık-ihmal düzeylerinin, karşılaştırma grubunu oluşturan normal gelişim gösteren çocuk sahibi annelerin aynı değişkenlere ilişkin düzeylerinden daha düşük olduğu belirlenmiştir. Buna karşın araştırma grubuna dahil olan annelerin depresyon puan ortalamasının, normal gelişim gösteren çocuk sahibi annelerin depresyon puan ortalamasından yüksek olduğu, ancak Beck Depresyon Ölçeği'nden alınan puanların farklı gelişim gösteren çocuk sahibi olma durumuna göre anlamlı bir farklılaşma göstermediği, yani farklı gelişim gösteren çocuk sahibi olma ile Beck Depresyon Ölçeği'nden alınan puanlar arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki olmadığı tespit edilmiştir. Ayrıca gruplar arasında Düşmanlık-Saldırganlık ve Kayıtsızlık-İhmal değişkenlerine ilişkin anlamlı farklılaşma olduğu belirlenmiştir. Araştırma kapsamında ele alınan düşmanlık-saldırganlık, kayıtsızlık-ihmal ve depresyon değişkenleri arasındaki ilişkiye bakıldığında ise; her iki grup için de tüm değişkenler arasında pozitif yönde ve anlamlı ilişki olduğu saptanmıştır.
Yetenek haritaları belirlenen üstün yetenekli çocukların ailelerine verilen aile destek eğitiminin çocukların gereksinimlerine yönelik farkındalıklarına etkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, yetenek haritaları belirlenen üstün yetenekli çocukların ebeveynlerine verilen aile destek eğitiminin çocukların gereksinimlerine yönelik farkındalıklarına etkisini incelenmektir. Araştırmanın çalışma grubunu Karaman Bilim ve Sanat Merkezi'ne devam eden 5 .-8. sınıf üstün yetenekli çocuklar ebeveynleri oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında nitel ve nicel verilerin birlikte kullanıldığı karma yöntem tercih edilmiştir. Çalışma iki kısımdan oluşmaktadır. İlk kısımda Karaman BİLSEM'de öğrenim gören 130 üstün yetenekli çocuk ve ebeveynlerinden yarı yapılandırılmış görüşme formlarıyla elde edilen nitel veriler betimsel analiz yöntemiyle analiz edilmiştir. Aydın Yetenek Testi Ortaokul İlgi Formu'yla üstün yetenekli çocukların ilgi alanları doğrultusunda yetenek haritaları çıkarılmıştır. İkinci kısmında; yarı deneysel desenlerden denkleştirilmemiş kontrol gruplu ön test son test modeli kullanılmıştır. Deneme grubunu 37, kontrol grubunu 28 ebeveyn oluşturmaktadır. Deneme grubundaki ebeveynlere araştırma kapsamında geliştirilen 16 oturumluk Aile Destek Eğitim Programı uygulanmıştır. Deneme ve kontrol grubundaki ebeveynlere deney öncesinde ve sonrasında 'Ebeveynin Çocuğuyla İletişimi Ölçeği ' uygulanmıştır. Ayrıca deneme grubunda yer alan üstün yetenekli çocuklar ve ebeveynlerine aile eğitimi öncesinde ve sonrasında yarı yapılandırılmış görüşme formlarıyla ihtiyaç analizi formu uygulanmıştır. Eğitim öncesinde elde edilen bulgularla eğitim sonrası elde edilen bulguların karşılaştırılması yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda bu çalışma kapsamında geliştirilen Aile Destek Eğitim Programı'nın üstün yetenekli çocuklar ve ebeveynlerin yaşadıkları sorunlar ve etkileşimleri üzerinde etkili olduğu sonucuna ulaşılmış; problem olarak tanımlanan davranışlarla iletişime yönelik sorunlar da olumlu yönde değişim tespit edilmiştir.
Üniversite öğrencilerinde evlilik tutumu ve algılanan sosyal destek arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin evlilik tutumları ve algıladıkları sosyal destek arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmanın evren ve örneklemi 2018- 2019 eğitim-öğretim yılı içerisinde Konya Selçuk Üniversitesi'nde öğrenim gören 430 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Araştırmaya katılan öğrencilerin tamamı bekardır. Örneklem tesadüfi olmayan örnekleme yöntemlerinden kolayda örnekleme yöntemiyle belirlenmiştir. Araştırmada üniversite öğrencilerinin evliliğe yönelik tutumlarını belirlemek amacıyla 'İnönü Evlilik Tutum Ölçeği', öğrencilerin algıladıkları sosyal desteği ölçmek için 'Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği'nin Gözden Geçirilmiş Formu' kullanılmıştır. Ayrıca katılımcıların demografik özelliklerine ilişkin verilerin elde edilmesi için araştırmacı tarafından bir 'Sosyodemografik Form' hazırlanmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler SPSS v21. 0 paket programı ve Amos v24 programları kullanılarak analiz edilmiştir. Katılımcıların edindikleri puanların demografik değişkenlere göre karşılaştırılmasında ikili gruplar için bağımsız örneklem t-testi'nin parametrik olmayan karşılığı Mann-Whitney U test istatistiğinden, ikiden fazla grup karşılaştırmaları içinse Kruskal Wallis H test istatistiğinden faydalanılmıştır. Bu araştırmadaki değişkenler arasındaki ilişkiler Spearman Rho sıra korelasyonları ile incelenmiştir. Araştırmanın sonucunda elde edilen bulgular literatür çerçevesinde tartışılmıştır ve araştırmadan elde edilen sonuçlar kapsamında bu alanda önerilerde bulunulmuştur.
Ortaokul öğrencilerinin internet bağımlılığının bazı değişkenlere göre incelenmesi

Gelişen teknoloji ve beraberinde oluşan bilgi kirliliği üzerinde birçok problemler barındırmaktadır. Bu tehlikelerin en etkili ve psikolojik olayı internet bağımlılığıdır. İnternet bağımlılığı başta genç nüfus olmak üzere birçok yaş grubu için tehdit unsuru haline gelmiştir. Bu çalışma ortaokul öğrencilerinin internet bağımlılık düzeyinin spesifik değişkenlerle açıklanmasını amaçlamaktadır. Çalışmamız ortaokul düzeyindeki öğrencileri özel konsepte incelemektedir. Çünkü bu yaş grubunda bulunan öğrencilerde bağımlılık düzeyinin gelişimi daha etkindir. Bu sebeple bu dönemde internet bağımlılığının engellenmesi gerekmektedir. Bu çerçevede çalışmamızda tesadüfi örneklem yöntemiyle belirlenen 260 öğrenci araştırmaya alınmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS for Windows 21.0 kullanılarak analiz edilmiştir. Verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel teknikleri kullanılmıştır. Niceliksel verilerin karşılaştırılmasında iki grup arasında istatistiki fark olup olmadığını belirlemek için t-testi, ikiden fazla grup olması durumunda parametrelerin gruplar arası karşılaştırmalarında Tek yönlü Anova testi kullanılmıştır. Araştırmanın bağımlı ve bağımsız değişkenleri arasındaki ilişkiyi Pearson korelasyon, etki ise regresyon analizi ile test edilmiştir. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında, %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir.
Üniversite öğrencilerinin sosyal medyada benlik sunumlarının belirleyicisi olarak narsisizm: Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi örneği

Gündelik hayatta kendisine yüklenen rollere ve çevresindeki insanların beklentilerine uygun olarak benlik sunumunu gerçekleştiren insanoğlu; sosyal medya sayesinde benlik sunumunu sanal ortamda da gerçekleştirmeye başlamıştır. Görünür olmayı ve kendini beğendirmeyi amaçlayan insanların sosyal ağlardaki benlik sunumunun temel motivasyonlarından biri narsisizmdir. Çalışmanın kavramsal çerçevesi, Erving Goffman'ın dramaturji teorisi ve izlenim yönetimi kavramı üzerine kuruludur. İlişkisel tarama modeli kullanılan çalışma; basit tesadüfi örneklem tekniği kullanılarak seçilen, Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi'nde eğitim almakta olan 408 katılımcı üzerinde gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların anket formlarına verdikleri cevaplar; frekans analizi, Mann-Whitney U testi, tek yönlü varyans analizi, Kruskal Wallis testi, korelasyon analizi ve regresyon analizi gibi istatistiki testler kullanılarak yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda ulaşılan bulgulara göre; katılımcıların %98,3'ü sosyal medya kullanmaktadır. Çalışmaya katılan üniversite öğrencilerinin en çok tercih ettikleri sosyal medya araçları sırasıyla Whatsapp, Youtube, Instagram, Twitter, Wiki, Pinterest, Podcast ve Facebook'tur. Çalışmada; katılımcıların benlik sunum taktikleri seçimlerinde; cinsiyet, aylık harcama tutarı, kaç yıldır internet kullanıcısı oldukları, gün içerisinde sosyal medyada geçirdikleri süre, sosyal medyayı kullanım amaçları, kullandıkları sosyal medya ağları ve narsisizm düzeylerinin etkili olduğu görülmüştür. Bireylerin narsisizm düzeyleri, benlik sunumunu etkileyen en önemli faktörlerden biri olarak karşımıza çıkmaktadır.
İç denetim programının ergenlerin denetim odağı, öğrenilmiş güçlülük ve savunma mekanizmalarını kullanma biçimi üzerindeki etkisi

Bu araştırmanın amacı, İç Denetim Programı'nın ergenlerin denetim odağı üzerindeki etkisini incelemek, öğrenilmiş güçlülük ve savunma mekanizmalarını kullanma biçiminin uygulanan eğitim programından etkilenip etkilenmediğini saptamaktır. Amaca uygun olarak planlanan oturumlarda, planlama, karar verme, problem çözme ve sorumluluk alma becerilerinin geliştirilmesine çalışılmıştır. Çalışma 2010- 2011 eğitim-öğretim yılında, İzmir ili Buca ilçesinde bulunan bir genel lisenin 10. sınıf öğrencileri ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada öntest-sontest kontrol gruplu, izleme çalışması yapılan deneysel desen kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak Kontrol Odağı Ölçeği, Rosenbaum Öğrenilmiş Güçlülük Ölçeği ve Savunma Mekanizmaları Envanteri Ergen Formu kullanılmıştır Verilerin analizinde t-testi, kovaryans analizi, tekrarlayan ölçümler için varyans analizi ve LSD testi kullanılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre deney grubuna katılan öğrencilerin öntest-sontest denetim odağı puanları arasında deney grubu lehine istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. Öğrenilmiş güçlülük puanlarında öntest-sontest arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Savunma mekanizmalarını kullanma biçimleriyle ilgili olarak, nesneye yöneltme alt ölçeği puanlarında anlamlı bir düşüş saptanmıştır. Yansıtma, kendine yöneltme, tersine çevirme ve ilkeleştirme mekanizmaları açısından anlamlı bir farklılık yoktur. İzleme testi sonuçlarına bakıldığında, denetim odağı, öğrenilmiş güçlülük ve nesneye yöneltme sontest-izleme testi puanları arasındaki fark anlamlı değildir. Öntest-sontest puanları arasında anlamlı bir farklılık saptanmayan tersine çevirme alt ölçeğinde ise, öntest-sontest-izleme testi puanları arasında anlamlı bir farklılık görülmüştür.