turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ombudsmanlık kurumunun etkinliği: Türkiye ve İsveç ombudsmanlık kurumlarının karşılaştırılması

Temelleri 18. yüzyıla dayanan ve İsveç'te ortaya çıkan ve günümüzde çok sayıda ülkede uygulanan ombudsmanlık kurumu, kamu kurumları ile vatandaşlar arasında ortaya çıkan sorunların, mağduriyetlerin ve eksikliklerin yargıya gitmeden çözümünü sağlamak amacıyla oluşturulan bir denetim kurumudur. Günümüzde değişen ve gelişen kamu kurumlarının eylem ve yaptırımlarında, hali hazırda var olan yargısal ve idari denetim mekanizmalarının yetersiz veya eksik kalması sonucu, yönetim zafiyeti ve toplumsal aksaklıklar ön plana çıkmaktadır. Söz konusu haksızlıkların ve mağduriyetlerin giderilmesi hususu, farklı bir çözüm mekanizmasına ihtiyacı beraberinde getirmiştir. Ombudsmanlık kurumu, devletin kurumları ile vatandaşların arasında yaşanan uyuşmazlıkların çözümü noktasında arabulucu rolü oynayarak öneriler getirmektedir. Söz konusu kurumun dünya geneline yayılmasıyla idarenin tarafsız olması ve sonuç odaklı faaliyet icra etmesi sağlanmaktadır. Ülkemizde ilk olarak 2006 yılında yasalaşmış olan kurum, Anayasa Mahkemesi'nin yürütmeyi durdurma kararıyla faaliyete geçememiştir. 2010 yılında yapılan Anayasa değişikliği ve 2012 yılında çıkarılan kanunla Kamu Denetçiliği Kurumu yasal zeminde hayata kavuşmuştur. Bu çalışmanın amacı Ombudsmanlık kurumunun ilk örneği olan İsveç Ombudsmanlık Kurumu ile Türkiye'deki Kamu Denetçiliği Kurumunun incelenmesi ve etkinlikleri açısından karşılaştırılmasıdır. Bu doğrultuda Ombudsmanlık terimi kavramsal olarak açıklandıktan sonra İsveç ve Türkiye Ombudsmanlık kurumlarının değerlendirme sonuçları, performansı, idarenin karar uygulaması ve hukuki üstünlüğü açısından etkinlikleri incelenmiştir.
Belde belediyelerinin yönetimi ve sorunları: Antakya örneği

Çalışma, Antakya sınırları içinde yer alan belde belediyeleri üzerinde yapılmıştır. Çalışmanın amacı, belde belediyelerinin yönetimini ve sorunlarını ortaya koymaktır. Bu çerçevede çalışmada, Antakya'daki belde belediyelerinin yönetim çerçevesinde yaşadıkları sorunlar, ilgili belde belediyelerinin üst yöneticilerine anket uygulamak ve mülakat yapmak suretiyle öğrenilmeye çalışılmıştır.
Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkı

Bu projenin gayesi; tüm insanların ortak haklarından olan hürriyet ve güvenlik hakkının tarihsel gelişimi, sınırlanması ve bu hak Anayasa, Ceza Muhakemesi Kanunu ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi çerçevesinde ele alınarak bu hakkın ihlale sebebiyet veren durumlarda bireysel başvuru kapsamında Anayasa Mahkemesi'nde ileri sürülebilmesi incelemek ve karşılaştırmaktır. Bu çalışmanın kapsamı; kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkı detaylı bir şekilde incelenmiş ve bu hakkı ihlal eden uygulamalardan yakalama, gözaltına alma, tutuklama ve adli kontrol tedbirleri ele alınıp bu ihlal neticesinde kişilerin bireysel başvuru kapsamında Anayasa Mahkemesi'ne başvuruda bulunabileceği ve bu kapsamdaki daha önceden verilmiş kararlar incelenmiştir. 1982 Anayasası'nda 12 Eylül 2010 tarihinde yapılan değişiklikle yer alan, 30 Mart 2011 tarihi ile 6216 sayılı kanun ile yasalaşan bireysel başvuru müessesesinin nasıl uygulanacağıyla birlikte herkese, kamu gücü tarafından, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nde yer alan ve Anayasamızda ele alınan temel hak ve özgürlüklerden birinin ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesi'ne başvuru hakkı tanınmıştır. Tez üç ana bölüm altında planlanmış olup; birinci bölümde, temel olarak Anayasa yargısı, kişi özgürlüğü ve güvenlik hakkının kapsamı ve bu hakka müdahale olduğu iddia edilen eylemin hukuka uygunluğu; ikinci bölümde, kişi özgürlüğü ve güvenlik hakkına müdahale eyleminin işlenmesine neden olan koruma tedbirleri; üçüncü bölümde ise, bireyse başvuru kurumu hakkında genel açıklamalardan sonra mahkumiyet ve güvenlik tedbiri kararı sonrası bireysel başvuruda bulunabilme koşulları ele alınmıştır. İnsan haklarını koruyan bir hukuk devleti yaratabilmek için, söz konusu somut olaylar temel alınarak yapılan tespitlerin objektif ve gerçekçi bir biçimde değerlendirilmesi, dünya çapında olmasa da en azından ülkemiz açısından muhakeme bakımından cezai unsur içereni kanun ve yönetmeliklerde gerekli hususların hızlı ve yerinde bir düzenle gerçekleşmesi, yapılacak olan bu hususlarında de fiiliyatta etkin bir şekilde düzene koyulması gerekmektedir.
Harf inkılabı ve günümüze yansımaları

Osmanlı Devleti'nin tarih sahnesinden çekilmesi ve yerini Türkiye Cumhuriyeti'ne bırakması normal bir devir teslim şeklinde olmamıştır. Tanzimat'tan beri devletin bekası için yapılan tartışmalarda ileri sürülen görüşlerden ne Osmanlıcılık ne de İslam Birliği istenilen başarıyı sağlayabilmiştir. Kurtuluşu Batı medeniyetini bütünüyle alma ve bir ulus devlet inşa etme fikrinde arayanlar ise Milli Mücadeleden sonra kurulan Türkiye Cumhuriyeti'nde iktidar olmuşlardır. Genç Cumhuriyet, hedefine koyduğu Batı medeniyet ailesinin bir ferdi olma yolunda eşine nadir rastlanan inkılaplar yapmıştır. Siyasi ve idari sistemden hukuk sistemine, eğitim sisteminden alfabeye, sosyo-kültürel yapıdan iktisadi yapıya, ölçü ve tartıdan kılık kıyafete kadar tüm alanlarda köklü değişimlere gidilmiştir. Bu çalışmaya konu olan Harf İnkılabı belki de yapılan değişimlerin toplumsal etki bakımından en önde gelenlerinden birisidir. Zira tarihte yapılan büyük devrimlerde pek çok alana müdahale edildiği halde hiçbirisinde alfabe değişimine gidilmemiştir. Türkiye'de gerçekleştirilen Harf İnkılabı sadece Osmanlıcadan Latin alfabesine geçişle kalmamış, dilde sadeleşme hareketi ile Türkçeye giren Arapça ve Farsça kelimeler de atılmıştır. Bunun sonucunda Harf İnkılabından günümüze kadar geçen yaklaşık bir asırlık sürede nesiller arasındaki iletişim kopma noktasına gelmiş, kelime dağarcığındaki daralma Batı menşeli kelimelerle doldurulmaya başlanmış, bunun sonucunda da bir kültürel yozlaşma ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada Harf İnkılabı ve inkılabın siyasi ve sosyal hayatımıza etkileri incelenecektir.
AB'ye tam üyelik sürecinde işkencenin önlenmesi Avrupa Sözleşmesi ve Türkiye

AB'ye tam üyelik sürecinde Türkiye'nin önüne çıkartılan en önemli engeller siyasi kriterler adı altında ileri sürülen insan haklan ihlali iddialarıdır. Bu iddiaların başında da işkence ve kötü muamele şikayetleri gelmektedir. Bu tespitten yola çıkılarak hazırlanan bu çalışmanın amacı, işkence ve kötü muamele uygulamaları üzerinde yoğunlaşan insan haklan ihlallerinin, AB - Türkiye ilişkilerine olan etkisinin incelenmesidir. Bu amaçla çalışmanın birinci bölümünde öncelikle işkence kavramı ve temel nitelikleri üzerinde durulmuş ve işkencenin benzer eylemlerden farklılıkları ortaya konulmaya çalışılmıştır. İkinci olarak, uluslararası metinlerde işkence yasağının ele alınışı irdelenmiş ve bu metinler içerisinde özel bir yere sahip olan Birleşmiş Milletler İşkencenin Önlenmesi Sözleşmesi ve İşkencenin Önlenmesi Avrupa Sözleşmesi üzerinde durulmuştur. Bu sözleşmeler incelenirken, sözleşmelerin kapsamı ve temel özellikleri, bu sözleşmelerle getirilen denetim mekanizmalan ve bu denetim mekanizmalannm Türkiye'ye karşı işletilişi konulan ele alınmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise; AB'nin insan hakları sistemi ve koruma mekanizmaları ortaya konulduktan sonra, Birliğin üçüncü ülkelerle olan ilişkilerindeki insan hakları politikası ele alınmıştır. Ardından, Birliğin Türkiye'deki insan haklan, işkence ve kötü muamele sorununa bakışı özellikle KomisyonVI raporlarına dayanılarak ortaya konulmuştur. Bu bölümde üzerinde durulan bir diğer konu ise, AB'nin yetkili organlarının tespit ve önerileri doğrultusunda, Türkiye'nin işkenceyle mücadele amacıyla özellikle mevzuat alanında kaydettiği gelişmelerin yeterliliğidir. Bütün bu tespit ve değerlendirmelerin ardından da sonuç bölümünde; işkence ve kötü muameleyle etkin bir şekilde mücadele amacına yönelik somut bir takım öneriler getirilmiştir, böylece Türkiye'nin tam üyeliği önündeki en önemli sorunlardan birinin çözümüne katkıda bulunulmaya çalışılmıştır.
Globalization and state transformation: The Ottoman-Turkish case

Bu çalışma küreselleşmenin etkisi altında Osmanlı - Türk devletinin transformasyonunu tarihsel bir çerçevede incelemiştir. Küreselleşme ve devlet literatüründeki transformasyon argümanının operasyonelleştirilmesi için bir denemedir. Birinci ve ikinci küreselleşmelerin etkisi altında Osmanlı - Türk devleti once modern ulusal devlete sonra modern ulus devlete dönüşmüştür. Günümüzde üçüncü küreselleşmenin etkisi altında liberal demokratik devlete dönüşme sürecindedir.
Yasama organının bütçe gözetim işlevinin mali saydamlık açısından ekonometrik analizi

Yirminci yüzyılın son çeyreği, hükümetlerin politika ve eylemlerindeki mali saydamlık eksikliğini gün yüzüne çıkarmıştır. Mali saydamlık eksikliğinin giderilmesi adına ulusal ve uluslararası düzeyde pek çok reform çalışması başlatılmıştır. Uluslararası düzeyde, mali kuruluşlar saydamlığın sağlanmasına yönelik girişimlerde bulunurken; ulusal düzeyde de yasama organları mali saydamlığı desteklemek için gözetim işlevlerini güçlendirmişlerdir. Reform çalışmalarına rağmen; mali saydamlığın ve bütçe gözetiminin devletlerin mali sistemlerine tam anlamıyla yerleştirilememesi konunun daha fazla önemsenmesi gerektiğini göstermektedir. Yasama organının bütçe gözetimi ile mali saydamlık ilişkisi üzerine kurulan bu çalışmanın temel amacı, yasama organının etkin bütçe gözetimi gerçekleştirmesi durumunda mali saydamlığın artıp artmadığını belirlemektir. Ayrıca çalışma yasama organının bütçe gözetimini ve mali saydamlığı etkileyen faktörleri belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu amaçlar doğrultusunda birinci bölümde yasama organının bütçe hakkını kullanım düzeyi ve bütçe sürecinde yasama organının rolü bütçe-yasama organı ilişkisi bağlamında ele alınmıştır. Yasama organının bütçe gözetimi ile mali saydamlık arasındaki ilişkinin teorik altyapısının sunulduğu ikinci bölümde öncelikle yasama organının gözetim işlevi ele alınmıştır. Sonrasında bütçe gözetiminin tanımı, amaçları ve araçları değerlendirilmiştir. Mali saydamlık açısından yasama organının bütçe gözetim işlevinin önemi ülke örnekleri çerçevesinde vurgulanmıştır. Ayrıca bütçenin uygulama öncesi gözetimini etkileyen faktörler ve Kıta Avrupası ile Anglosakson modelde uygulama sonrası gözetimin farklılıkları ortaya koyulmuştur. Üçüncü bölümde yasama organının bütçe gözetimi ile mali saydamlık arasındaki ilişki İki Aşamalı En Küçük Kareler Yöntemi (2SLS) ile ampirik olarak test edilmiştir. Uluslararası Bütçe Ortaklığının 2017 yılında yayınlanan Açık Bütçe Anketi verilerinin kullanıldığı analizde 115 ülkeye yer verilmiştir. Analiz sonucunda yasama organının bütçeyi etkin gözetlemesi durumunda mali saydamlığın artacağı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca çalışmada yasama organının bütçe gözetimi ile mali saydamlığı etkileyen faktörler de araştırılmıştır. Analiz sonucunda yasama organının bütçe gözetimini yüksek denetim kurumlarının gözetiminin, hukuk sistemi türünün, parti disiplininin, siyasi rekabetin, bütçe sürecine kamu katılımının, ekonomik gelişmişlik seviyesinin ve demokratikleşme seviyesinin etkilediği tespit edilmiştir. Mali saydamlığı ise bütçe sürecine kamu katılımının, ekonomik gelişmişlik seviyesinin, demokratikleşme seviyesinin ve bütçe denkliğinin etkilediği belirlenmiştir.
5015 sayılı petrol piyasası kanunu çerçevesinde idari yaptırımlar ve yargısal denetimi

Günümüzde devletin ekonomik kamu düzenini sağlarken geçmişşe nazaran daha aktif davrandığı bir gerçektir. Devlet bu düzeni tesis ederken düzenleyici, denetleyici ve hukuka aykırılıkları önlemek ve gidermek için yaptırım uygulayıcı rolünü üstlenmektedir. Devlet petrol piyasasındaki bu sorumluluğunu genel olarak EPDK eliyle yerine getirmektedir. Nitekim, petrol piyasası faaliyetlerinin şeffaf, eşitlikçi ve istikrarlı biçimde sürdürülmesi için yönlendirme, gözetim ve denetim faaliyetleri 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nda düzenlenmektedir. Üç bölümden oluşan bu çalışmada ilk önce, idari yaptırımlara ilişkin olarak doktrinde ve yargısal içtihatlarda konuyla ilgili olarak yer alan bilgiler derlenerek sunulmaktadır. Ardından, EPDK'nın petrol piyasasında uyguladığı idari yaptırımlar ve bu idari yaptırımların uygulanmasına sebep olan kabahatler incelenmektedir. Son olarak da, bu idari yaptırımların yargısal denetimine ilişkin başlıca konulara yer verilmektedir. Tüm bunlar yapılırken Anayasa Mahkemesi ve Danıştay'ın emsal nitelikte çok sayıdaki kararından yararlanılmıştır.
Kıyılardan yararlanma

Kıyıların ekonomik olarak sürdürülebilir kalkınma ile birlikte gelecek nesillere aktarılması ve ekolojik dengesinin korunması için kullanılacak araçların en önemlisi hukuki araçlardır. Bunlar Anayasa, kanun, tüzük, yönetmelik ve yargı kararlarıdır. Anayasalanlamda ilk defa 1982 Anayasası 43. maddesiyle kıyı alanlarının hukuki statüsüdüzenlenirken kıyı kullanımının kamu yararı amaçlı olarak kanunla düzenlenmesinin gerekliliği üzerinde durulmus, buna paralel olarak 3086, 3621 ve 3830 sayılı kıyı ile ilgili kanunlar hukuk sistemimizde yer almıstır. Tez çalısmamızın ilk bölümünde, Hukukliteratürü çerçevesinde kıyı alanının sınırları, nitelikleri ve özellikleri üzerinde durulmus, kıyı alanları üzerinde devletin temel yetkilerinin neler olduğu, yargı kararları da dikkate alınarak incelenmistir. Çalısmamızın diğer bölümlerinde ise, kıyılardan yararlanmanınAnayasa ve Kıyı Kanununda yer alan düzenlemeler dikkate alınarak kıyı kullanımının temel hak ve hürriyetler içerisindeki yeri, hukuki niteliği ve kapsamı üzerinde durulmustur. Kıyı Kanununda sayılan kirletme, kazı yapma ve yapı yasakları ile getirilen sınırlamanın özeltesebbüs hürriyetini kısıtlayıcı olmadığı; sosyal, ekonomik ve hukuki gerekçeleri ile birlikteaçıklanmıs, kıyı alanlarının amaç dısı kullanılmasının idari, hukuki ve cezai yaptırımısorumluluk hukuku ilkeleri doğrultusunda incelenmistir.
Olağanüstü hallerde temel hak ve özgürlükler

Tarih boyunca doğuşu ve gelişimi çok yavaş olan temel hak ve özgürlükler günümüzde uluslararası ilişkilerde bir ülkenin konumunu belirler duruma gelmiştir. Temel hak ve özgürlüklerin kısıtlandığı veya ortadan kaldırıldığı ülkelerde uluslararası kuruluşlar harekete geçerek her türlü baskıyı uygulamaktadır. Ortaçağ karardığında, kilisenin baskısı ve zulmü üzerine kurulmuş bir sistemle yönetilen ve insan hayatının hiçe sayıldığı, en ufak bir suçta dahi idam edilen bir dönemden, temel hak ve özgürlüklerin doğuştan elde edildiği devredilemeyen, vazgeçilemeyen haklar olarak kabul edilip hem ulusal hem de uluslararası organlarca koruma altına alman bir döneme geçilmiştir. İşte Bu tezde bu geçiş süreci ile ülkemizdeki durum incelenerek temel hak ve özgürlükler tanımlanıp sınırlan çizilerek Olağanüstü Hal Rejimlerindeki durum incelenecektir.
Türkiye'de çevre sorunları açısından hidroelektrik santrali uygulamalarının değerlendirilmesi

Günümüzde çevre sorunları öncelikli olarak ele alınması gerekli bir konudur. Çünkü sanayi devrimiyle birlikte artan enerji ihtiyacı çevre sorunlarını da beraberinde getirmiştir. Hızlı sanayileşme ile enerji üretimine yönelik çalışmalar ve ortaya çıkan sorunlar, çevreye olan müdahalelerin tartışılmasına neden olmuştur. Çevre sorunları insanlar üzerinde etkisini göstermeye başladığında ise, çevresel sorunların çözümüne yönelik ilgiyi arttırmıştır. Özellikle son dönemlerde artan enerji ihtiyacı yatırımlarına yönelim olmaktadır. Enerji ihtiyacını karşılmak için yapılan bu yatırımlardan birisi de hidroelektrik santrali uygulamalarıdır. Bu nedenle hidroelektrik santrallerinin çevreye verdiği olumsuz etkiler araştırılması gereken alanlardan bir tanesidir. Çünkü hidroelektrik santralleri çevre dostuymuş gibi gözükseler de çevre sorunlarına yol açmaktadırlar. Bu tezin amacı, hidroelektrik santrallerin çevre sorunlarına neden olduğunu ifade etmektir. Çünkü esas olan nokta, hidroelektrik santralleri yapılırken çevresel etkileri göz önünde tutularak uygulanması gerektiğidir. Yani HES'ler olmalı ancak çevre ön planda tutularak uygulanması gerekmektedir. HES'ler ekonomik kalkınmaya katkı sağladığı için ekolojik etkiler göz ardı edilmektedir. Bu nedenle Türkiye'deki HES uygulamalarının ortaya çıkardığı çevre sorunları dile getirilme gereksinimi duyulmuştur. Aslında bu tezin yaklaşımı insan merkezci değil, çevre merkezci hareket edilmesi gerektiğini belirtmektir. Çünkü çevrenin insana değil, insanın çevreye bağımlılığı söz konudur.
İbni-Haldun düşüncesinde devlet kavramı

Bu çalışmada büyük İslam düşünürü İbn-i Haldun'un görüşleri detaylı bir şekilde incelenerek bu görüler ışığında devlet kavramı, devletin unsurları, fonksiyonları ve ömrü konuları değerlendirilmiştir. İbn-i Haldun özellikle sosyoloji ve tarih felsefesi konularında ön plana çıkan bir düşünür olmakla birlikte, sosyal bilimlerin hemen her alanında bilgi sahibi olan ve aynı zamanda bu konularda çalışmalar da yapmış bir ilim insanıdır. Sosyoloji konusunda ortaya koyduğu düşünceler onun bu bilimin kurucusu olarak değerlendirilmesine sebep olacak büyüklüktedir ve bu sebeple en çok bu yönüyle tanınmaktadır. İbn-i Haldun'un en çok bilinen teorisi 'asabiyet' tir. Asabiyet bireyleri bir araya getiren onları sıkı bağlarla bağlayan bir görüş ve amaç birliğidir. Asabiyet bir toplumda ne kadar kuvvetliyse o toplumun devletleşmesi o derece mümkün olur. Böylece asabiyeti kuvvetli toplumlar diğer toplumları da egemenlikleri altına alarak devleti kurmayı başarırlar. Ancak zamanla bu asabiyet kaybolur ve devlette yıkılış sürecine girer. Bu nedenle İbn-i Haldun devleti bir canlı gibi değerlendirir ve devletlerinde doğup, yaşayıp ve öldüklerini söyler. Ortaya koyduğu orijinal fikirlerle günümüze kadar uzanan bir etki bırakmayı başaran İbn-i Haldun yalnızca İslam dünyasında değil Batı'da da kabul görmüş ve takdir edilmiş bir bilim adamıdır. Onun Batının takdirini kazanmış olması özellikle 19. yüzyılın ardından Arap dünyasının İbn-i Haldun'a gösterdiği ilginin artmasına neden olmuştur. Bununla birlikte İbn-i Haldun'un Batı'nın ünlü düşünürleriyle karşılaştırılması onun büyüklüğünü çok daha net bir şekilde ortaya koyması bakımından büyük faydalar sağlamıştır.
Max Weber ve Michel Foucault'da iktidar: Karşılaştırmalı bir analiz

Toplumsal yaşamın hemen hemen her düzleminde iç içe olan iktidar olgusu, sosyal bilimlerin ilgilendiği merkezi önemdeki konulardan biridir. İktidar sorunu, farklı açılardan çok sayıda bilimsel çalışma alanına konu olmuş ve olmaya devam etmektedir. Bu çalışma, iktidar kavramı üzerinde özel olarak duran ve çalışmaları iktidar ilişkileri bakımından önem taşıyan düşünürlerden Max Weber ve Michel Foucault'nun iktidara dair çözümlemelerinin incelenmesini içermektedir. Weber'in bakış açısından iktidar, kişinin mevcut koşullar bağlamında istencini gerçekleştirme potansiyeline göndermede bulunan bir olasılığı ifade eder. İktidarın Weber tarafından ele alınışı aynı zamanda rasyonalizmin normatif boyutuna eklemlenen bir iktidar tahayyülünü ima etmesi açısından önem arz etmektedir. Foucault ise iktidarı hemen hemen organize, hiyerarşik, koordineli olan bir ilişkiler kümesi olarak tanımlar. Tüm analizlerinin arka planında iktidarı düşüncesine yön veren bir sorunsal olarak ele alan Foucault, modern yaklaşıma getirdiği önemli eleştirilerle iktidarı farklı bir boyutta ele almıştır. Modern yaklaşımların merkezileşmiş iktidar vurgusu karşısında Foucault, dağınık ve toplumun her gözeneğine sirayet eden iktidar ilişkilerine işaret etmektedir. Bu çalışma, Weber ve Foucault'nun iktidar anlayışlarının mümkün mertebe sistematik bir takdimini yapmayı ve bu çerçevede iki düşünürün iktidar çözümlemelerini karşılaştırarak, ortak noktaları ve farklılıkları yakalamayı amaçlamaktadır.
2011-2017 tarihleri arasında Suriyeli sığınmacıların kente uyum sürecinde yaşadıkları ekonomik ve sosyal sorunlar: Gaziantep örneği

Savaşlar, etnik çatışmalar, siyasi baskılar, krizler sonucunda insanlar göç etmeye zorlanmıştır. Arap Baharı olarak adlandırılan olaylar zincirinden birçok Ortadoğu ülkeleri etkilenmiştir. En çok etkilenen ülkelerden birisi de Suriye'dir. 2011 yılında Suriye'de iç savaşın başlamasından hemen sonra milyonlarca Suriyeli ülkesini terk etmek zorunda kalmış barışın, huzurun, adaletin ve güvenliğin olduğu ülkelere doğru göçler yaşanmıştır. Türkiye'de Suriyeli sığınmacıları misafir eden ülkelerin başında gelmekte fakat bu sığınmacı yükünün çoğunu tek başına çekmektedir. Sığınmacıakınında ne Arap ülkeleri ne de Avrupa ülkeleri Türkiye'ye ciddi bir yardımyapmamıştır. İnsani gerekçelerle hareket eden Türkiye umduğundan çok daha büyük bir sığınmacı kitlesiyle karşılaşmıştır. Kısa sürede sayıları üç buçuk milyonu bulan Suriyeli sığınmacılar kente uyum sürecinde birçok sorunla karşı karşıya kalmaktadır. Bu çalışma Suriyeli sığınmacıların kente uyum sürecinde yaşadıkları ekonomik ve sosyal sorunların Gaziantep ili örneğiyle incelenmesi üzerinedir. Araştırma kapsamında Suriyeli sığınmacıların yaşadıkları ekonomik, sosyal ve psikolojik sorunlar ayrıntılı bir şekilde araştırılmış ve bu sorunların hangi faktörlere göre farklılık gösterdiği saha araştırmasıyla ortaya konulmuştur. Araştırmada çoktan seçmeli anket soruları şeklinde yüz yüze görüşme yöntemiyle veriler toplanmıştır. Anket uygulamasında 384 kişilik örneklem grubu oluşturulmuş ve bu örneklem grubundan elde edilen veriler SPSS analiz yöntemi ile değerlendirilmiştir.
Merkezi personel yönetimi örgütlenmesi: ABD ve Japonya örnekleri ve Türkiye için bir model önerisi

1970'lerde başlayan ekonomik bunalımın tetiklemesiyle kamu yönetiminde başlayan arayışlar neticesinde ortaya atılan Yeni Kamu İşletmeciliği, özellikle gelişmiş ülkelerde kabul görerek bunlar tarafından uygulanan reform hareketlerine şekil veren başlıca yaklaşım olmuştur. Nitekim Türk kamu yönetiminde son dönemde yaşanmakta olan değişimin emareleri de YKİ yaklaşımının öngörüleri ile büyük ölçüde örtüşmektedir. Kamu yönetiminin bir alt disiplini olarak kamu personel yönetimi de bu değişim dalgasından uzak kalamamıştır. Bu bağlamda geleneksel anlayışının yöntem ve uygulamaları terk edilmiş, yerlerine özel sektör insan kaynakları yönetiminden devşirilenler ikame edilmiştir. Ancak bütün bunlar yaşanırken kamu personel yönetiminden merkezi olarak sorumlu olan kamusal organlar ihmal edilmiş, bütüncül bakış açısından uzaklaşılmıştır. Oysa ki, sorunsuz bir kamu personel sistemi her şeyden önce sistemin başında iyi kurgulanmış bir merkezi otoritenin yer almasına bağlıdır. Bu konudaki uygulamalara bakıldığında farklı alternatiflerin tercih edildiği anlaşılmaktadır. YKİ yaklaşımı ile; özerkliğe sahip, politika belirleme, genel düzenleme, rehberlik ve koordinasyon gibi fonksiyonlara odaklanıp ikincil önemde olanları ilgili kamu kurumlarına bırakan bir merkezi personel yapısının öngörülmekte olduğu söylenebilir. Bu öngörüye uygun oldukları, aynı zamanda Türkiye açısından da örnek olma potansiyeline sahip bulundukları değerlendirilen ABD ve Japonya örneklerinin incelenmesi bu nedenle gerekli görülmüştür. Türkiye'de ilk defa 1960'da bir reform örgütü olarak kurulan Devlet Personel Dairesi, kendisinden bekleneni verememiş olması sebebiyle 1984 yılında Devlet Personel Başkanlığı adı altında yeniden yapılandırılmış, ancak bu Kurum da yeterince etkinlik sağlayamamış, dahası merkezi kamu personel yönetiminde oynaması gereken rolü büyük ölçüde Maliye Bakanlığı başta olmak üzere diğer kamu kurumlarına kaptırmak durumunda kalarak kendisini bir anlamda 'gizli işlevsiz' konumuna düşürmüş ve nihayet yeni hükümet sistemine geçiş sonrası da kapatılmıştır. Türk kamu personel yönetimi 'çok başlı' bir görünüm arz etmektedir ve personel sisteminin bir reforma tabi tutulabilmesi için öncelikle YKİ öngörülerine uygun bir merkezi personel yapılanması modelinin ortaya konulması gerekli görülmektedir.