turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Seydişehir ilçesinin beşeri ve ekonomik coğrafyası

Bu çalışmada Seydişehir ilçesi'nin Beşeri ve Ekonomik Coğrafya Özellikleri incelenmeye çalışılmıştır. İlçe arazisi Paleozoik, Mesozoik, Tersier, ve Kuaterner'e ait farklı birimlerden oluşmuştur. Araştırma sahasını kuzeydoğu ve doğuda Erenler-Alacadağ; batı ve güneyini Akdağ-Karadağ-Reze dağı ile Gidengelmez dağlan çevreler. Yöre iklimi, Akdeniz iklimi ile karasal iklim arasında geçiş tipi özelliği gösterir. Yıllık ortalama sıcaklık 11,6 C, yıllık ortalama yağış 732, 3 mm.'dir. Etüt sahasının ovalık kesimlerinde alüvyal, dağlık kesimlerde kalkersiz kahverengi orman topraklan yaygındır. Ovalık sahalarda step, dağlık sahalarda ise meşe, ardıç, sedir ormanları karışık ve saf topluluklar halinde görülür. Seydişehir İlçesi, 2000 yılı itibarıyla toplam nüfusu, 85 456; ilçe merkezinin nüfusu ise 48 372'dir. Nüfusun % 50 ,5'ird erkek, % 49 ,5'ini kadın nüfus oluşturur. İlçe'de 1 şehir, 8'i belediye örgütlü köy yerleşmesi olmak üzere 39 köy yerleşmesi vardır. Belediye örgütlü köy yerleşmelerinden Ortakaraören gelişmiş bir kasaba özelliği göstermektedir. Seydişehir'deki köy yerleşmeleri toplu yerleşme tipinde olup, taş meskenler çoğunluktadır. İnceleme sahasının kırsal kesiminde geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. İlçe merkezinde hizmetler sektörü (%63,4) önemli gelişme göstermiştir. Hizmet sektörünü, sanayi (% 32,2) sektörü takip eder. Gerek hizmet sektörü, gerekse sanayi sektörünün yüksek oran teşkil etmesinde Seydişehir Alüminyum Tesisleri etkili olmuştur. Tarım sektörü ise, % 4 ,4'lük oranıyla son sırada yer alır.
Türkmen Dağı'nın vejetasyon coğrafyası

İnceleme sahası, Ege ve İç Anadolu Bölgeleri'nin birbirinden ayıran İç Batı Anadolu Eşiği üzerinde, Kütahya ve Eskişehir il sınırları dahilinde yer alır. Bu doktora tez çalışmasının başlıca amacı Türkmen Dağı'nın ekolojik yapısını ve vejetasyona ait özelliklerini ortaya koymaktır. Ekosistem özellikleri bakımından geçiş sahası olma özelliği taşıyan Türkmen Dağı dikkat çekici bir alandır. Kütle üzerinde iklimsel koşullar, yükselti ve bakıya göre değişiklik gösterir. Bitki örtüsü bu iklimsel koşullardan etkilenmekle beraber, tür çeşitliliği ve dağılış bakımından da saha genelinde farklılıklar arz eder. Bu Doktora tez çalışması giriş ve sonuç bölümleri hariç üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde sahanın genel ekolojik özellikleri, örnek olarak: İklim, jeomorfoloji ve toprak özellikleri saptanmıştır. İkinci bölümde bitki örtüsünün dağılışı değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde ise bitki örtüsü ve insan faaliyetleri arasındaki ilişkiler ortaya konulmuştur. Sahadaki arazi degredasyonu ve derecesi değerlendirilmiştir. Çalışmada 1/25000 ölçekli topografya paftaları, amenajman haritaları ile uydu görüntüleri kullanılmıştır. Bu veriler arazi çalışmaları ile desteklenmiştir.
Doğu Karadeniz bölümü'nde meydana gelen taşkınlar

Ülkemizin kuzeyinde bir şerit halinde uzanan Karadeniz Bölgesi dağlık ve engebeli bir yapıya sahiptir. Her mevsim yağış alan bölgede başlıca bitki örtüsü gür ormanlardır. Bölgenin doğusu taşkın ve heyelan olaylarının sıkça rastlandığı bir alandır. Taşkın, sağanak yağışlara bağlı olarak akarsu seviyesinin yükselmesi ve yatağından taşarak çevreye zarar vermesi olayıdır. Doğu Karadeniz Bölümü'nde eğimin artmasının etkisiyle de doğal afetler ciddi zararlar vermektedir. Geçmiş yıllardaki olaylara bakıldığında bölgenin yapısına bağlı olarak alınan önlemlerin günümüzde çok etkili olmadığı görülmektedir. Ekonomik faaliyetlerin artış göstermesinin ve nüfusa bağlı konut artışının bu duruma etkisi fazladır. İnsanlar yerleşmeler ve tesisler için dere yataklarını kullanmakta, ormanları tahrip etmektedir. Böylece önünde herhangi bir engel bulunmayan su kütleleri çevreye onarılamaz hasarlar vermektedir. Ülkemizde su ve toprak kontrolü çalışmaları yapan DSİ, taşkından korunmak için çeşitli projeler geliştirmekte ve tesisler yapmaktadır. Son yıllarda sel olaylarında zarar verici faktör su kütlesi değil içerdiği malzemedir. Bu sebeple artık sadece sorunlu alanlarda değil akarsuların yukarı havzalarında da çalışmalar başlatılmıştır. Fakat alınan önlemlerin, yapılan faaliyetlerin bir birlik ve beraberlik içerisinde olunmadığında etkisiz olduğu görülmektedir. Yetkili tüm kurumların birlikte çalışması sonucu, halkın da katkısıyla taşkından korunma mümkündür.
İklim değişikliğinin kış turizmine etkisi

Çağımızda küresel ısınma şeklinde cereyan eden iklim değişikliği birçok fiziki ve beşeri etkiye neden olmakta, turizm endüstrisi de bu çalkantıdan payını almaktadır. Bu çalışma, kar mevcudiyetine bağımlılığı nedeniyle küresel ısınmadan ciddi hasar görebilecek kış turizmi sektörünü, daha yakın bir ölçekle; kayak merkezlerini mercek altına almıştır. Çalışmanın ilk bölümünde iklim değişikliğine yönelik kavram ve tanımlar açıklanmış ve bu doğa olayının turizmle ilişkisi ortaya konmuş, ikinci bölümde ise tüm yönleriyle kış turizmi iklim değişikliği konusundan bağımsız olarak ele alınmıştır. Bu iki ana unsurun açıklanmasını 74 ülkede 5000'i aşkın ve Türkiye'de 50 kayak merkezine yönelik iki ayrı döküm çalışması takip etmiş, Türkiye için bulgular ayrıca bir çevrimiçi etkileşimli haritaya aktarılmıştır. Çalışmanın son iki bölümünde başlıca kış turizmi destinasyonlarının küresel ısınma karşısındaki durumu incelenmiş, bu bağlamda yapılan yazın sayımı ile 30 ülkeyi kapsayan 300'den fazla akademik çalışma bölge ve ülkelere göre alt başlıklarda ve çevrimiçi bir jeo-bibliyografyada toplanmıştır. Burada üç ülke için gerçekleştirdiğimiz ampirik çalışmalardan Norveç'e yönelik incelemeler fiziki yönden görsel ve sayısal verilere dayalı doğal ve teknik kar güvenirliği analizlerini beşeri yönden ise işletmecilerin uyum sürecini inceleyen mülakatları, Slovakya'ya yönelik inceleme disiplinler arası bir bakış açısı ile başlıca bir kayak merkezine dair turizm ve iklim verilerinin ilişkisinin bir çoklu lineer regresyon analizi ile ortaya konmasını ve Türkiye'deki başlıca 12 kayak merkezine yönelik fiziki inceleme ise analojik bir yaklaşımla 1971- 2000 iklim normalinden 2,4o C sapan 2009- 2010 sezonunu mercek altına alarak donma seviyeleri üzerinden kar güvenirliklerinin tespitini içermiştir. Son bölümde kış turizminin küresel ısınmaya uyumu için takip edilmesi önerilen stratejilerin yorumlanmasıyla tez sonuçlandırılmıştır.
Ayancık ve yakın çevresinin ekoturizm potansiyeli

Ayancık, Karadeniz Bölgesi'nin Batı Karadeniz Bölümü'nde, Sinop iline bağlı bir ilçedir. Bu araştırmada çalışma alanı olarak Ayancık ilçesi esas alınmakla birlikte yakın çevrede çekicilik oluşturabilecek alanlar da çalışmaya dahil edilmiştir. 1929 yılında ilçe merkezine kurulan Zingal TAŞ isimli kereste fabrikası ile Cumhuriyetin ilk sanayi kasabalarından olan Ayancık, fabrikanın kapanmasıyla ekonomik anlamda bir gerileme yaşayarak kırsaldan büyük oranda göç vermiştir. Sanayi fonksiyonunu kaybeden ilçede ekonomik çıkış yolları aranmaktadır. Çalışmanın amacı, Ayancık ve yakın çevresinin ekoturizm açısından taşıdığı potansiyeli ortaya koymak, bu mevcut potansiyelin faaliyete geçirilmesini sağlayacak öneriler sunmak ve bölgedeki kırsal alanların kalkınmasında öncü bir unsur olarak ekoturizm potansiyelini değerlendirmektir. Bir bölgenin doğal, kültürel ve tarihi değerleri o bölgenin turizm potansiyelini oluşturmaktadır. Bu kaynaklar içinden önceleri daha çok kıyı alanları turizm değeri taşırken günümüz dünyasında insanların turizme bakış açısı giderek farklılaşmaktadır. Sanayileşme ile birlikte büyüyen şehirlerin boğucu ortamından uzaklaşmak isteyen insanlar doğal alanlara hasret duymaktadır. Hareketli şehir hayatından uzaklaşmak isteyenler tatillerinde kalabalık kıyı bölgelerinden ziyade ekoturizm kapsamında sakin doğal alanlara seyahat etmeyi tercih etmeye başlamıştır. Doğal alanlara yapılan, yerel toplumların refahını arttıran ve çevreyi koruyan sağduyulu/sorumlu bir turizm çeşidi olan ekoturizm, doğal ve kültürel kaynakları tahrip etmeden turizm faaliyetlerinin gerçekleştirilebilmesini ve sürekliliğini amaçlayan bir turistik faaliyet olması sebebiyle de ekolojik yapının ve ekonomik değerin korunması ve gelecek nesillere aktarımı açısından en doğru turizm seçeneği olarak görülmektedir. Ayancık'ta da bu manada doğa yürüyüşü, mağara turizmi, av turizmi, biyoçeşitlilik, kamp ve karavan turizmi, yat turizmi, kültür turizmi, endüstriyel miras turizmi, agro turizm vb. birçok ekoturizm aktivitesi yapılabilmektedir. Sonuç olarak Ayancık, ekoturizm adına önemli kaynak değerlerine sahip bir ilçedir. Ayancık'ın doğal güzellikleri, kültürel değerleri ve endüstriyel mirası doğru kullanılabilirse bu sayede bölgeye ekonomik hareketlilik gelmesi sağlanabilir. Ayancık ve çevresinde ekoturizm etkinlikleri sayesinde yöre için yeni bir istihdam alanı açılırken doğal ve kültürel kaynaklar korunabilecektir.
Zilan ve Tekler akarsu havzaları arası antropojen faaliyetlerin reliefe etkisi

Araştırma alanı, Van Gölü'nün kuzeyinde Zilan ve Tekler Dereleri havzaları arasını kapsamaktadır. Van Gölü Havzası'nın ortaya çıkışı, Arap Plakası'nın Avrasya Plakası altına dalarak, aradaki okyanusu kapatması sonucu başlayan kıta-kıta çarpışmasından günümüze kadar uzanan jeolojik olaylarla ve Türkiye'nin tektonik evrimi ile yakından ilişkilidir. Van Havzası Nemrut volkanından çıkan lavların etkisiyle Muş Havzası'ndan ayrılmıştır. Kuvaternerdeki yaşanan iklim değişmelerine de bağlı olarak göl durumuna gelmiştir. Sahanın temeli Miosen ve Pliosen'e ait çeşitli kayaçlardan oluşmaktadır. Özellikle Havzaların kuzeydoğusu ve kuzeybatısında bazalt formasyonları geniş yer kaplamaktadır. Havzaların güneyinde bilhassa güneybatısında Kuaterner'e ait geniş bir alüvyon ova yer almaktadır. Litolojik özelliklerin farklılığı, jeomorfolojik birimlere de yansımıştır. Sahanın bugünkü morfolojik görünümünün kazanılmasında genç tektonik hareketler ile akarsu aşındırması ile biriktirmesi etkili olmuştur. İnsanların bölgeye eski tarihlerden itibaren yerleşmesi ve zaman içinde nüfusun hızla artması ile araştırma alanındaki doğal ortam da bu durumdan etkilenmiştir. Özellikle Erciş Ovası ve çevresinin yoğun tarım alanı olarak kullanılması, bitki örtüsünün tahribi ve bunun sonucunda erozyonun ortaya çıkması gibi. Son olarak da baraj, yerleşme, sulama kanalları, karayolu, taş ve kum ocakları, enerji nakil hatları ile de relief etkilenmiştir.
Kirazdere Havzası ve çevresinin jeomorfolojisi

'Kirazdere Havzası (Kocaeli ve Çevresinin Jeomorfolojisi' adlı bu çalışmada, İzmit ilinin içme - kullanma ihtiyacını karşılamak için kurulan Yuvacık Barajı'nın en büyük alt havzalarından birisi olan aynı zamanda en büyük havzalarından bir tanesi olan Kirazdere Havzası'nın jeomorfolojik özellikleri belirlenmeye çalışılmıştır. Kirazdere sularını yerel taban seviyesi işlevi gören ve İzmit ilinin içme - kullanma ihtiyacını karşılamak amacıyla kurulan Yuvacık Barajı'na boşaltmaktadır. Havza'nın kapladığı toplam alan ise 83 km2'dir. Havza'nın jeomorfolojik özelliklerinin belirlemek amacıyla, literatür taraması ve arazi çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Bunun yanında elde olan verilerden CBS teknolojilerinden yararlanılarak amaca uygun haritalar üretilmiştir. Üretilen haritalar incelenip sahanın jeomorfolojik özellikleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Yapılan araştırma sonucunda, sahanın jeomorfolojik özelliklerinin yapısall faktörlerle yakından ilişkili olduğu saptanmıştır. Sahanın topografyasında egemen jeomorfolojik birim 'V' profilli ve Boğaz vadilerdir. Yukarıda da belirtildiği gibi litolojik yapıyla birebir ilişkilidir. Temelde yer alan metamorfik şistlerin içerisinde akan akarsular genellikle vadilerini yana doğru aşındırarak 'V' profilli vadiler oluştururken, Şist'in üzerine blok olarak gelen mermerlerin yüzeylendiği alanlarda akarsular vadilerini derine doğru kazarak boğaz vadileri oluşturmuşlardır. Bunun yanında havza Samanlı Dağlık kütlesi içerisinde yer aldığı için yüksek tepelik alanlar geniş yer tutmaktadır. Havza'nın G-GB kesimleri 1000 ve üzeri yükseltilerin geniş alanlar kapladığı, sahanın en yüksek kesimlerini oluştururken, orta ve kuzey kesimler daha alçak bir topografik yapıya sahiptir.
Buzul topografyası konusunda ortaöğretim 9. sınıf öğrencilerinin temel kavramları öğrenme düzeylerinin incelenmesi

Bu betimsel çalışma, Dış Kuvvetler ünitesindeki Buzul Topografyası konusunda öğrencileri kavramları öğrenme düzeyleri ile öğrenme güçlüğü çektikleri kavramları tespit etmek ve öğrencilerin öğrenme güçlüğü çektikleri konuları azaltmak için hangi yöntemlerin daha etkili olacağını tespit etmek için yapılmıştır. Bu çalışma, Ankara İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı üç farklı lise türünde uygulanmıştır. Bu çalışmada buzullar konusunun seçilmesindeki başlıca neden, buzullar konusunun yeryüzü şekillerinin oluşumunda etkili olmasıdır. Araştırmaya ait veriler elde etmek için, öncellikle buzullar konusunda geçen kavramların hangilerini öğrencilerin yanlış öğrendiğini tespit etmek olmuştur. Daha sonra bilgi testi ve anket hazırlanarak araştırma yapılan okullarda uygulanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bazı bulgular şunlardır: 1- Buzullar konusuna ait kavramlar da öğrencilerin en fazla hata yaptığı kavramlar; Buzul aşındırma ve biriktirme şekilleri, buzul dönemleridir.2- Buzullar konusunda geçen kavramların öğretiminde gösteri, Bilgisayar Destekli ve tartışma yöntemlerine öğrenci başarısını arttırmada daha etkilidir. Konularında geçen diğer kavramların öğretiminde öğrenci merkezli öğretim yöntemleri ile görsel araç-gereç kullanımının öğrenci başarısını arttıracağı söylenebilir.3-Buzullar konusunun sınıflarda yeterince işlenebilmesi için 2 saat olan Coğrafya Ders saatinin en az 3 saat olarak belirlenmesi gerekmektedir.4-Okul türlerine göre buzullar konusunun yeniden düzenlenmesi gerekmektedir.
Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti'nin demografik yapısı

Bu çalısmada, Rusya Federasyonu'na bağlı Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti'nindemografik yapısı incelenmektedir. Kuzey Kafkasya'da bulunan Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti Abhazya, Gürcistan, Rusya içinde de Kabardey-Balkar Cumhuriyeti, Stavropol ve Krasnodar bölgeleri ile sınır komsusudur. 1922 yılında özerk bölge olarakkurulmustur. Nüfusu esas olarak Karaçay ve Nogay Türklerinden, Çerkes, Abaza ve Ruslardan olusmaktadır. Bu tez çalısmasında Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti'nin demografik yapısınüfusunun gelisimi, nüfusun dağılısı, nüfus hareketleri ve nüfusun sosyal nitelikleribaslıkları altında incelenmistir. Çalısmada 1939, 1959, 1970, 1979, 1989 ve 2002 yıllarında yapılan genel nüfus sayımı sonuçları ile istatistik verileri esas alınmıstır.
Beypazarı şehri'nin kururluşu, gelişimi ve şehir içi arazi kullanımı

Yukarı Sakarya bölümünün kuzeybatısında oldukça eski bir yerleşim yeri olan Beypazarı, günümüzde idari bakımdan Ankara iline bağlı 34.496 (2007) nüfuslu bir ilçe merkezidir. Beypazarı, Anadolu'nun tarihi gelişimine uygun olarak çeşitli uygarlıklara ev sahipliği yapmıştır. Hitit, Frig, Galat, Roma, Selçuklu ve Osmanlı gibi farklı uygarlıkların egemenliği altında kalmıştır ve tarihi yollar üzerinde olup, bugün de yine Ankara-İstanbul yolu üzerinde yer almaktadır. Tarihi yollar üzerinde olması şehrin tarihini zenginleştirmiş ayrıca şehirde ticari faaliyeti de geliştirmiştir. Kuestaların arasında gelişen tarihi Beypazarı çarşısı, önemli ticaret faaliyetlerinin yapıldığı alanlardır. Bu alan, geleneksel el sanatlarını ve yaşam tarzını korumaktadır. Özellikle 1999 yılından sonra tarihi çarşının turizme açılması ile ticarethanelerin sayısı artmıştır. 2000 yılı nüfusu sayımına göre Beypazarı'nın nüfusu 34.441 (Erkek:17277, Kadın:17164) kişidir. Bu miktarın 22972 sini ekonomik yönden faal olanlar, 11457 sini faal olmayanlar oluşturmaktadır. Ekonomik bakımdan faal nüfusun sektörlere dağılımı ise şöyledir: Hizmet sektörü; 4632 (%46), tarım sektörü; 1935 (%29), sanayi sektöründe ise; 1767 (%25)kişidir. Burada hizmet sektörü önemli ve gelişmekte iken hizmet sektörünün gelişiminin asıl nedeni olan tarım sektörü gerilemektedir.
Türkiye'deki konaklama istatistiklerinin illere göre mekansal analizi

Dünya'da ve Türkiye'de bugün en önemli ekonomik sektörlerden biri olarak görülen turizmde meydana gelen zamansal ve mekansal değişim, turizme daha stratejik bakma gerekliliğini ortaya çıkarmıştır. Ekonomik olarak büyümenin getirdiği sorumluluklarla, birlikte beklentilerde artmaktadır. Turistik mekanlar birer çekim gücü haline geldiğinden, kişilerin beklentilerini karşılayabilmek, aynı zamanda da yeniliklere ayak uydurmak gerekmektedir. Turizm sektöründe yapılan yenilik ve düzenlemeler sadece bireylerin memnuniyetini sağlamak için değil, aynı zamanda bu alanda oluşabilecek sorunlara karşı etkin çözümler bulmamızı da faydalı olacaktır. Turizmde uygulanacak olan teknoloji ve bilgi sistemlerinin etkin kullanımı sonucunda, turizm talebinin hangi mekanda daha çok yoğunlaştığı ya da bu mekanlarda meydana gelen zamansal değişimin nasıl ve ne yönde olduğunu değerlendirmede en etkin araçlardan birisi CBS'dir. CBS aracılığı ile mekansal alanlarda meydana gelen değişimin gözlemlenmesi ve yorumlanması turizm politikaları ve turizm planlaması uygulamaları da katkı sağlayacaktır. Bu çalışmada, işletme ve belediye belgeli tesislerde Türkiye'de illere göre konaklama sayılarının mekansal dağılımı analiz edilmiştir. Veriler, Kültür ve Turizm Bakanlığıyla, TUİK'ten elde edilmiştir. Bu veriler doğrultusunda CBS aracılığıyla illere göre konaklama sayılarının zamansal ve mekansal dağılımı haritalandırılmış ve turistik talebin, mekan ile ilişkisi değerlendirilmiştir. Mekansal analiz yöntemiyle konaklama sayılarının, zamansal ve mekansal değişimleriyle birlikte, mekansal kümelenme ve bu kümelenmedeki değişim süreci de ortaya konulmuştur.
2002 ve 2012 yıllarında Türkiye'de meydana gelen intihar vakası nedenlerinin mekansal analizi

En kısa tanımıyla bir insanın kendi yaşamına son vermesi olarak tanımlanabilecek olan 'intihar', sosyal bilimler içerisinde yer alan özellikle psikoloji ve sosyoloji gibi çeşitli bilimler tarafından incelenen önemli araştırma konularındandır. İntihar vakaları, bu bilim dalları tarafından kendi ilgi alanları ve araştırma prensipleri bakımından incelenmektedir. Ancak, intihar vakaları üzerinde coğrafya biliminin de kendi araştırma prensipleri bakımından yapması gereken çalışmalar mevcuttur. Dolayısıyla intiharların coğrafya biliminin yaklaşımı ile incelenmesi gerektiği için bu çalışma gerçekleştirilmiştir. Çalışmada intihar vakalarının mekansal analizi, Coğrafi Bilgi Sistemleri yardımıyla yapılmıştır. Türkiye İstatistik Kurumu'ndan alınan intihar verileri, nüfus verileri ile karşılaştırılmış ve ArcMap (ArcGIS 10.2) programı yardımı ile analiz edilmiştir. Analiz yöntemleri olarak; merkez obje, ortalama merkez, standart sapma elipsi, sıcak nokta analizi ve kernel yoğunluk analizi yöntemleri kullanılmıştır. Elde edilen bulgular haritalar eşliğinde detaylı şekilde açıklanmış ve sonuçlar iki ayrı başlık altında özetlenerek çalışma sonuçlandırılmıştır. Çalışma sonucunda, Türkiye'de intihar vakalarının, 2002 yılında 2.301 kişi iken 2012 yılında 924 kişi artarak 3.225 kişiye ulaştığı tespit edilmiştir. Merkez obje ve ortalama merkez yöntemlerine göre sonuçlar genel olarak; İç Anadolu Bölgesi'nde yoğunlaşırken, standart sapma elipsi yöntemine göre elipsler; haritanın iç bölgelerini kapsayarak ve doğu-batı yönlü olarak uzanmıştır. Sıcak nokta analizi ve kernel yoğunluk analizi yöntemlerine göre ise; yoğunlaşmaların tüm bölgelerde bulunduğu ve harita üzerinde dengesiz dağılım gösterdiği tespit edilmiştir.
Bulanık İlçe Merkezi'nin kuruluşu, gelişmesi ve fonksiyonları

Araştırmanın konusunu, ülkemizin Doğu Anadolu Bölgesi'nin, Yukarı Murat Bölümü, Murat Boyu Depresyonları Yöresinde yer alan Muş iline bağlı Bulanık ilçe merkezi oluşturmaktadır. Anadolu'nun . yüzyılın ortalarında tamamen Osmanlı hakimiyetine girmesinden sonra Bulanık, 1884 yılında Bitlis Vilayeti'nin Muş Sancağı'na bağlı bir kaza olmuştur. Cumhuriyet'in ilanından sonra bir süre Bitlis iline bağlı bir ilçe olan Bulanık, 1927 yılında Muş iline bağlanmıştır. Eski adı ''Kop'' olan ilçe merkezine 1929 yılında belediye teşkilatı kurulmuştur. Bugün yerel halk tarafından hala Kop olarak adlandırılan Bulanık'ın geçmişşi, MÖ 3500- 3000 yıllarına kadar ulaşmaktadır. Geçmişte olduğu gibi bugün de tarım ve hayvancılık faaliyetlerinin yoğun olduğu bir yerleşme olma özelliğini kısmen azalmış olsa da sürdürmektedir. Bu araştırmada Bulanık ilçe merkezinde yaşayan faal nüfusun ekonomik sektörlere göre dağılımı incelenmiş ve şehirleşme sürecinde olan Bulanık'ta tarım, sanayi ve hizmetler sektörünün istihdam üzerindeki payına bakılarak ilçe merkezinin fonksiyonel sınıflandırmadaki yeri belirlenmeye çalışılmıştır. Nicel ve nitel araştırma yöntemlerin bir arada kullanıldığı 'karma yöntem' ile sahada araştırmalar yapılmış ve Bulanık'ın ilçe merkezi statüsü taşıyan büyük bir kasaba yerleşmesi olduğu, ekonomik fonksiyonlarına göre şehirleşme sürecinin devam ettiği hizmet-tarım kasabası evresini yaşamakta olduğu sonucuna varılmıştır.
Uludağ'daki periglasiyal süreçlerin, periglasiyal yerşekillerinin ve bunlari denetleyen etmenlerin incelenmesi

Tez çalışmasının amacı, Uludağ'ın alpin kuşağı üzerinde etkili olan periglasiyal süreçleri, bu süreçlere bağlı olarak gelişen periglasiyal yer şekillerini ve bunları denetleyen etmenleri, alanda nasıl bir iklimsel değişimin yaşandığını ve bu değişimin periglasiyal süreç ve şekilleri nasıl etkileyebileceğini araştırmaktır. Çalışmada ulaşılan başlıca sonuçları şu şekilde sıralayabiliriz: Donma-çözülme ve buna bağlı kuvvetli fiziksel ufalanma, zayıf kimyasal ayrışma, yamaç yıkanması, kaya akması, kaya düşmesi ve rüzgar süpürmesi egemen periglasiyal süreçler iken; girland, elenmemiş çember şekilleri, taş kümesi, kaya buzulu, yamaç döküntüsü ve taş kaldırımı egemen periglasiyal şekillerdir. Periglasiyal süreç ve şekillerin dağılışı, bodur ardıcın yayılışı, mermer ana kaya ve arazinin eğim özellikleri ile yakından ilişkilidir. Girlandlar genel olarak eğimli yamaçlarda görülürken; çemberler, alpin bitkilerin seyrek olduğu düz ve düze yakın alanlarda gelişme gösterir. Girland ve çemberlerin oluşumunda iki tür alpin bitki önemli bir rol oynar. Yamaç döküntüleri, sirk duvarları boyunca gelişme gösterir ve bu döküntüler zamanla kaya buzuluna dönüşür. İklimsel değişkenlik açısından yapılan analiz sonuçlarına göre ise, aşağıda özetlenen değerlendirmeler ve öngörüler yapılabilir: Uludağ doruklar bölümünde, yaz sıcaklıklarında yaşanan artış, orman üst sınırının daha üst düzeylere çıkması ve bodur ardıçların daha geniş bir alana yayılmasına yol açarak periglasiyal süreç ve şekillerin egemen olduğu alanların daralmasına neden olabilir. Ortalama bulutluluk tutarlarındaki azalma eğilimleri, kuramsal olarak, gündüz güneşlenmenin, gece ise uzun dalga boylu ışımanın artmasına neden olarak, gece ile gündüz arasındaki sıcaklık farkının artmasına yol açabilir. Günlük sıcaklık farkının büyümesi ise, genel olarak fiziksel parçalanmanın ve kütle hareketlerinin artmasıyla sonuçlanabilir. Bu durum, bazı şekillerin bozulmasına yol açabilirken, bazı şekillerin gelişmesine ve yaygınlaşmasına neden olabilecektir.