turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kentsel dönüşüm sürecinde paydaş katılımının etkisi: Samsun örneği

Bu çalışma esasında, Samsun'da Canik Belediyesi tarafından gerçekleştirilen, Kuzey Yıldızı Kentsel Dönüşüm Projesi olarak adlandırılan ve büyük ölçekli kentsel dönüşüm projelerinden biri olan, Belediye-TOKİ ortaklığında gerçekleştirilen proje genelinde, proje öncesinde ve sonrasında orada yaşayan halkın projeye katılımının ne derece sağlandığı, halkın karar alma süreçlerinde yer almak isteyip istemedikleri, dönüşümün yaşandığı bölgede, proje sonrasında kişilerin yaşadığı fiziksel, sosyal ve ekonomik değişiklikler araştırılmış ayrıca halkın bu proje ile ilgili beklenti ve memnuniyet düzeyleri ölçülmeye çalışılmıştır. Araştırma kapsamında, kentsel dönüşümün modernleşme ve kentleşme kavramından bağımsız olmadığı, kentsel dönüşüm projeleriyle dönüşümün sağlandığı alanda sadece fiziksel değişimler değil, beraberinde ekonomik, kültürel ve sosyal değişimlerin de dikkate alınması gerekliliği ortaya konulmuştur. Çalışmada araştırma konusuna ilişkin yazılı kaynaklar taranmış olup, teorik çerçevede kentsel dönüşüm, kentleşme, yer değiştirme, katılım, katılım aşamasında hangi aktörlerin rol oynadığı, Dünya ve Türkiye üzerindeki kentsel dönüşüm projelerinin örneklerinden bahsedilmiş, kentsel dönüşümün tarihsel gelişimi hakkında literatür çalışması yapılmış ve bu kavramlar üzerindeki tartışmalar değerlendirilmiştir. Bu kapsamda genel olarak kentsel dönüşüm, Dünyada ve Türkiye'de kentsel dönüşüm süreçleri, kentleşme süreci ele alınmıştır. Özelde ise Canik belediyesinde Kuzey Yıldızı Kentsel Dönüşüm Projesi incelenmiştir. Bu sürecin önemli örneklerinden olan ve proje öncesinde gecekondu bölgesi ve yoksullukla birlikte anılan alanda ciddi bir değişim yaşanmıştır. Kuzey Yıldızı Kentsel Dönüşüm Projesi adı altında gerçekleştirilen kentsel dönüşüm projesi'ne yönelik olarak yapılan alan çalışması, tez kapsamında ele alınan teorik tartışmaların irdelendiği bölümü oluşturulmaktadır. Tez araştırmasında kullanılan yöntem; literatür, internet araştırmaları, proje alanında yaşayan hak sahipleri, yaşanılan değişimleri incelemek adına proje öncesinde ve sonrasında burada yaşamakta bulunan katılımcılara hane bazında yapılan anket çalışmaları ve çıkan sonuçların yorumlanmalarından oluşmaktadır. Tezde projeyle birlikte mahalle'nin değişen sosyo-ekonomik durumu ve kişilerin proje sonrasında memnuniyet durumları da ele alınmaya çalışılmıştır.
Diyanet İşleri Başkanlığı'nın din algısı: 1972 ve 2011 yılları Cuma hutbeleri örneği

Din algısı, din felsefesi biliminin temel konularındandır. Bu çalışma Diyanet İşleri Başkanlığı'nın din algısındaki değişimi incelemeyi amaçlamaktadır. Bu amacı gerçekleştirmek üzere 1972 ve 2011 yıllarındaki Diyanet İşleri Başkanlığı'nın yayınladığı hutbeleri konu edinmektedir. Mezkur hutbeler din felsefesinin imkanlarıyla analiz edilmiştir. Zikredilen iki yıl arasındaki hutbeler din dilindeki değişimine işaret etmek amacıyla konuların tekrarı, ayet ve hadis kullanımı, hutbelere giren yeni konular gibi birçok açıdan irdelenip karşılaştırılmıştır. Din algısındaki değişim toplumsal değişime paralel bir seyir izlemektedir. Bununla beraber Diyanet İşleri Başkanlığı'nın kuruluşunun sağlıklı bir zeminden neşet etmemesinden dolayı, hutbe dilinde yabancı din dillerinin etkisi zaman zaman görülmektedir. Başka örneklerin yanında, özellikle yılbaşı hutbelerindeki değişim dikkat çekmektedir. Sonuç olarak, 1972 hutbelerine göre şeklen belli bir seviye yakalamış olan 2011 hutbelerinin din algısında menfi bir değişim olduğu söylenebilir.
Türk modernleşmesinde halkevleri ve Van Halkevi

Geç Osmanlı döneminde başlayan Türk modernleşmesi erken Cumhuriyet veya diğer bir ifadeyle Tek Parti döneminde idareden orduya, eğitimden hukuka ekonomiden gündelik hayat dek radikal bir şekilde uygulanmaya başlanmıştır. Cumhuriyet modernleşmesinin en mühim iki normu milliyetçilik ve sekülerizm olup Cumhuriyet modernleşmesi söz konusu iki parametre üzerinden gerçekleştirilmeye çalışılmıştır. Şüphesiz Erken Cumhuriyet döneminin en mühim ideolojik aygıtlarından biri halkevleridir. Bu çalışma, Kemalist rejimin en önemli ideolojik aygıtlarından olan Halkevlerinin Türk modernleşmesindeki yeri ve özelde de Van Halkevi'nin Van'daki siyasi, sosyal, kültürel ve ideolojik çalışmalarına yoğunlaşıyor. 1932- 1951 yılları arasında yaklaşık çeyrek asır faaliyet gösteren Halkevleri, yeni toplumu ve yeni hayatı inşa etmeyi hedeflemiştir. Genel olarak işlenen modernleşmenin yanında, Van Halkevi'nin Van'daki insanların hayat tarzı, düşünce yapıları, gündelik yaşamdaki rolü ile insanların siyasal, sosyal ve kültürel alanlardaki etkileri ortaya konularak Kemalist modernleşmesindeki yeri belirlenmeye çalışılmıştır.
Türkiye'de ortanın solu hareketi Cumhuriyet Halk Partisi'nde yeni kimlik arayışı: 1965-1976

Bu çalışma, CHP'nde gelişen ortanın solu hareketinin CHP'nin kimliği üzerinde yarattığı sonuçlan incelemeye yönelik bir girişimdir. Tezin amacı CHP'nin bir devlet partisinden bir siyasi partiye, bunun da ötesinde bir sol partiye geçiş çabasını ve CHP'nin yeni kimliğini açığa çıkarmaktır. Çalışmada öncelikle ortanın solu kavramıyla ilgili diğer sol kategoriler, daha sonra ise CHP'nin tarihsel geçmişşi ve ideolojisi incelenmiştir. Arkasından ortanın solunu hazırlayan etmenler, hareketin ortaya çıkışı ve gelişimi, dayandığı temel ilkeler. başvurduğu ideolojik ve düşünsel referanslar ve hedefleri ele alınmıştır. Ortanın solu kavramı üzerinde yapılan parti içi ve parti dışı tartışmalar çalışmanın diğer önemli bir ayağını oluşturmuştur. Ortanın solu kavramı, CHP'nin günü kurtarmak ve sol tabanı kapmak amacıyla ortaya attığı bir kavramdır. Ancak daha sonra Ecevit ve 1968 yılından itibaren çevresine toplanan aydınlar tarafından başka noktalara götürülmüştür. Parti tarihini ciddi eleştiriye tabi tutmuşlardır. İşçi sınıfını ve yoksulları temsil eden bir parti olma çabası 1970'li yılların ortalarına kadar devam etmiştir. Ancak fikir üreten birçok akademisyenin Ecevit' le anlaşmazlığa düşerek ayrılması hareketin gelişimini tamamlayamadan son bulmasını beraberinde getirmiştir.
Avrupa kentsel şartı bağlamında bisiklet paylaşım sistemlerinin incelenmesi: Çanakkale örneği

1992 yılında kabul edilen Avrupa Kentsel Şartı Türkiye'nin de üyesi olduğu Avrupa Konseyi'nin yerel yönetimlere rehberlik etmesi için oluşturduğu tavsiye niteliğinde bir belgedir. Kentlerin yenilenen ihtiyaçları doğrultusunda revize edilen belge 2008 yılında Avrupa Kentsel Şartı 2 olarak tekrar kabul edilmiştir. Kabul edilen iki kentsel şartta da kentsel yaşam kalitesinin arttırılması adına sürdürülebilirlik ve ulaşım kavramlarının önemi vurgulanmaktadır. Otomobil kullanımının azaltılması, yolların çok modlu olarak tasarlanması, toplu taşımada kalitenin arttırılması, bisiklet ve yaya alt yapısının kentin tamamında oluşturulması, şartta belirtilen ulaşım politikalarıdır. Bu politikaların sadece bir tanesinin eksik olarak uygulanması diğer politikaları da olumsuz olarak etkilemektedir. Bu çalışmada Avrupa Kentsel Şartı ve Avrupa Kentsel Şartı 2'de belirtilen ulaşım ve dolaşım ilkelerinden yola çıkılarak sürdürülebilir ulaşım kavramı anlatılmaktadır. Kent içinde uygulanacak sürdürülebilir ulaşım politikaları değerlendirilirken bu politikalar içerisinde bisikletli ulaşım ve bisiklet paylaşım sistemleri öne çıkarılmaktadır. Bu iki yapının kentsel ulaşım içerisindeki yeri ve gelişimi tarihsel süreç içerisinde incelenmektedir. Türkiye'de bulunan 34 farklı bisiklet paylaşım sistemi ve bu sistemleri sağlayan 7 farklı firma karşılıklı olarak değerlendirilirken bu uygulamaların işletme, teknoloji, fiyat politikası, diğer ulaşım modları ile entegrasyonu, hizmet alanları incelenmektedir. Çanakkale'de bulunan bisiklet paylaşım sistemlerinin hem kent içi ulaşım, ulaşımdaki yeri anlatılırken hem de Türkiye'deki diğer bisiklet paylaşım sistemleri ile karşılaştırılması yapılmaktadır. Bununla birlikte Çanakkale'deki bisiklet paylaşım sistemi Avrupa Kentsel Şartı'nda belirtilen 'Ulaşım ve Dolaşım' ilkeleri bağlamında ele alınmaktadır.
Gecekondu sorununun çözümünde kentsel dönüşüm projeleri Ankara Dikmen Vadisi Projesi örneği

Kentsel dönüşüm projeleri, Türkiye'de son yıllarda ilgi duyulan bir konu olmuştur. Plansız ve programsız kentleşmenin getirmiş olduğu sorunların çözümünde bir kurtuluş yolu olarak görülmüştür. Tezimde kentsel dönüşüm kavramı üzerinde durulmuş, kentsel dönüşüm mevzuatı ele alınmıştır. Ankara Dikmen Vadisi Projesi üzerinden gecekondu sorunu ve kentsel dönüşüm projeleri irdelenmiştir. Gecekondu sorununu genellikle İstanbul, Ankara, İzmir ve Bursa gibi Büyükşehirlerde yoğun olarak görülmektedir. Büyükşehirlerdeki toprak rantının yüksek olması bu şehirlerde kentsel dönüşüm projelerinin uygulanmasını kolaylaştırmakta ve başarılı kılmaktadır. Kentsel Dönüşüm Projeleri Kamu idaresi eliyle gerçekleştirilmeli ve sosyal dengeyi bozmayacak şekilde yapılmalıdır. Gecekondu sahiplerini mağdur edilmemelidir. Diğer taraftan da haksız yüksek rant sağlayacak uygulamalardan da kaçınılmalıdır. Oluşan rant kamuya ve kentlerin iyileştirilmesinde kullanılmalıdır.
Patrimonial characteristics of Turkish public bureaucracy in the Özal era

Bu tez 1983- 1993 yıllan arasındaki, Özal dönemi Türk Kamu Bürokrasisinin patrimonyal özelliklerini incelemiştir. Türk Kamu Bürokrasisindeki patrimonyal özellikler tarihsel bir çerçeve içerisinde çalışılmıştır. İşbu çalışma 1980'lerde Anavatan Partisi'nin iktidara gelmesiyle bürokratik yapı dahilinde güçlenmeye başlayan patrimonyal eğilimleri temel öğe olarak incelemiştir. Bu çalışma ayni zamanda 1980'lerde Yeni Sağ politikalarıyla hedeflenen temel siyasi değişimlerini ve bu süreçte söz konusu politikalar dahilinde bürokrasisinin dönüşümünü işlemiştir. Ayni zamanda çalışmanın bir diğer hedefi de bürokratik yapıdaki patrimonyal eğilimlerin Yeni Sağ politikalar sürecinde güçlenmiş olduğunu göstermektir
Bir doğal afet olarak depreme hazırlıklı olma bilinci ve katılım: ABD, Japonya ve Türkiye Afyon ili örneği

tarihinde Afyon ili Sultandaği-Çay yöresinde yaşanan deprem öncesinde ve sonrasında yapılan Afyon ili depreme hazırlıklı olma bilincini ölçmeye yönelik alan araştırmamızın ve gözlemlerimizin sonuçlarına dayandırılmıştır. Söz konusu araştırma, Afyon kent merkezi ve depremi yaşayan yöredeki insanlar arasından rastlantısal yöntemle seçilmiş 730 deneğe uygulanan anket ile, yerel düzeyde yöneticilerle yapılan derinlemesine görüşmeleri içermektedir. Depremlerin yaratacağı yıkımların önlenmesinde ya da olası zararlarının en az düzeye indirilmesinde ABD ve Japonya'daki durumun ülkemiz için örnek oluşturabileceği düşünülerek, tezde bu ülkelerde bu konuda yapılan çalışmalar ve yasal ve kurumsal yapılar irdelenmiştir. Bu bağlamda deprem zararlarının azaltılmasında depreme hazırlıklı olma bilincinin önem taşıdığı ve böyle bir bilincin oluşturulabilmesi için etkin bir yönetsel yapının kurulmasının gerekliliğinin yam sıra toplumun eğitim ve gelir düzeylerinin yükseltilmesinin zorunlu olduğu vurgulanmıştır. 160
Kamu kurumlarında cinsiyet ayrımcılığına bağlı mobbing araştırması: Gümüşhane ili örneği

Bu çalışmanın amacı, kamu kurumlarında cinsiyet ayrımcılığını ve mobbing algısını ölçerek söz konusu sorunları etkileyen faktörleri ele almaktır. Araştırmanın evrenini Gümüşhane ilindeki 33 kamu kurumunda görev yapmakta olan 4272 çalışan arasından gönüllülük esasına dayalı olarak tesadüfi örneklem yöntemi ile seçilen 471 birey oluşturmaktadır. Araştırmada kullanılan veri toplama aracı iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Laleoğlu ve Özmete (2013) tarafından Türkçeye çevrilen Aiello, Nardella, Bonafede ve Deitinger'in Mobbing Ölçeği, Sayar'ın (2008) geliştirdiği Cinsiyet Ayrımcılığı Ölçeği, Tınaz, Gök ve Karatuna'nın (2010) geliştirdiği Mobbing Ölçeği ve Leymann'ın (1993) geliştirdiği Mobbing Ölçeği kullanılmıştır. İkinci bölümde ise katılımcıların demografik değişkenlerinin tespiti için kişisel bilgi formu kullanılmıştır. 5'li likert türünde derecelendirilen ve 32 sorudan oluşan anketler 471 çalışana dağıtılmış olup bu anketlerden yanlış veya eksik dolduranların ayıklanması ile geriye kalan 466 anket, SPSS 21 paket programı aracılığı ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, özellikle cinsiyet ve medeni durum gibi demografik değişkenlerin mobbing algısını önemli ölçüde farklılaştırdığı ortaya konulmuştur.
Siyasete katılımın sosyo-kültürel boyutları: Karaman il örneği

Toplumun siyasal sisteme iliskin tüm inanç, tutum ve siyasete dair davranıs kalıplarıtoplumun siyasal kültürünü olusturan faktörlerdir. Siyasal sistem içerisinde bireylerin, karar verenlerin ve toplumun siyasal tutum ve yönelimlerini etkilemek ve alınan kararlarıyönlendirmek amacıyla giristikleri tüm faaliyet ve davranıslara siyasal katılma denilmektedir. Modern toplumlarda halkın yönetime katılması, siyasal katılımı daha etken kılmaktadır. Ancak katılım düzeyi, yogunlugu, niteligi toplumların sosyo-kültürel düzeyleriyle yakından ilgilidir. Bu çalısmada; bireylerin katılım düzeylerinin artırılabilmesi için yapılması gerekenler, katılım düzeylerinin hangi değişkenlere bağlı olduğu, demokrasi ve katılım iliskisi ve bireylerin politikadan soguma sebepleri incelenmistir. Ayrıca siyasal katılım örnegi olarak sosyo-kültürel boyut temelinde Karaman il örnegiarastırılmıstır.
1980 sonrası yeni sağın hegemonya mücadelesi: Özal liderliğinde Anavatan Partisi

DUMAN, Betül. 1980 Sonrası Yeni Sağın Hegemonya Mücadelesi: Özal Liderliğinde Anavatan Partisi, Doktora Tezi, Ankara, 2005. Bu Tezde, 1980 yılında oluşan organik krizi çözme iddiası ile dünya konjonktüründe Reagan ve Thatcher liderliğinde iktidara gelen yeni sağın, özal liderliğinde cisimlenen hegemonya mücadelesi analiz edilmekte; bu mücadele ekonomik temeli önceleyen analizler ile devlet merkezli analizler göz ardı edilmeden, hem söylem hem de politika alanı kuşatılarak ve geleneksel merkez sağdan 'yeni' olan yönleri ayrıştırılarak ortaya konulmaktadır. Tezin temel argümanı; 1980 Darbesi ile sağa kaydırılan siyasal merkezin üzerinde yükselen özal liderliğindeki Anavatan Partisi'nin, sola ve Kemalizm'e karşı hegemonya mücadelesi verdiğidir. Neo-Gramsci'gil bir kavramsal çerçeve kullanılarak bu sürecin hegemonya bağlamında tahlili, yeni sağ siyasetin toplumla kurduğu rıza ilişkisini, 'siyasal ' kadar 'kültürel ' olanı da kapsayarak anlamak bakımından tercih edilmiştir. Tezde, bu kapsamda, özal liderliğinin sola ve Kemalizm'e karşı yürüttüğü mücadelenin, popülizmi tek ekiemieyici ilke olarak benimsemeyerek, gerek yeni bir iktidar geometrisi kurmak gerekse Kemalizm'in 'halkçılık', 'devletçilik', 'korporatist toplum tahayyülü', 'modernleşme' ve 'milliyetçilik' eksenlerinde oluşturduğu antagonizmaları kendi projesine eklemleyerek, 'yeni bir ulusal- popüler tahayyülü' oluşturmak hedefiyle hegemonya mücadelesi olduğu gösterilmeye çalışılmaktadır. Ayrıca, bu hegemonya mücadelesinin ne ölçüde başarılı olduğuna dair değerlendirme sunulmaktadır.
Türkiye'de çevre politikasının dönüşümü: 1980-2006

Hazırlanan bu tezde, Türkiye'de 1980- 2006 yılları arasında uygulanan çevre politikaları ve bu politikalarda yaşanan dönüşüm incelenmeye çalışılmıştır. 1982 Anayasa'sında doğrudan çevreyle ilgili bir maddeye yer verilmiş ve herkesin sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahip olduğu ifade edilmiştir. Başta 1983 yılında çıkarılan Çevre Kanunu olmak üzere çevre ile ilgili düzenleme yapan birçok kanun ve yönetmelik çıkarılmış, kalkınma planlarında çevre ile ilgili önemli düzenlemelere yer verilmiştir. Yapılan düzenlemeler incelendiğinde önceleri sadece kirliliği giderici politikalar benimsenirken, zaman içinde kirliliği önleyici ve sürdürülebilir kalkınma anlayışına uygun politikaların benimsendiği görülmektedir. Özellikle 2006 yılında çıkarılan 5491 sayılı yeni Çevre Kanunu bir dönüm noktası olmuştur. Kanunda sürdürülebilir kalkınma kavramının tanımı yapılmış ve önemi vurgulanmıştır. Ayrıca yine bu kanunla ceza müeyyideleri arttırılmış ve caydırıcı hale getirilmiştir. Ulusal alanda yapılan bu düzenlemelerin yanı sıra, uluslararası alanda da çevreyle ilgili birçok anlaşmaya taraf olunmuş ve bazı düzenlemeler yapılmıştır. Yapılan tüm bu çalışmalardan çevre politikalarıyla ilgili olumlu bir değişimin yaşandığı görülmektedir. Ancak politika belirlemede sağlanan bu başarının politikaların hayata geçirilmesinde de yaşandığını söylemek pek mümkün değildir. Uygulamada birçok aksaklık yaşanmaktadır. Alınan kararlar ve hazırlanan düzenlemeler uygulamaya aktarılmalıdır. Çevreyi korumak için devlet, ilgili kurum/kuruluşlar ve sivil toplum örgütleri üzerlerine düşen sorumlulukları yerine getirmelidirler.
Türk Deniz Kuvvetleri tarihi ve 21nci yüzyılda deniz kuvvetleri stratejisi

Türkler, 1071 yılında Anadolu'ya girmelerini müteakip batıya doğru hızla ilerlemiş ve Ege Denizi'ne kadar ulaşmışlardır. Ege Denizinin cazibesi Türklerin karaya ilintili yaşamlarına farklı bir boyut getirmiş ve 1081 yılında Çaka Bey tarafından ilk donanma kurulmuştur. Çakabey'in ölümünden sonra Türk Deniz Kuvvetleri duraklamaya girmiş ancak Anadolu Beylikleri döneminde Aydınoğlu Umur Bey, 1326 yılından itibaren Türk Denizciliği'ni yeniden canlandırmıştır. Osmanlı İmparatorluğu denizle İzmit'in fethinden sonra tanışmış, döneminde Türk Deniz Kuvvetleri inişli çıkışlı grafik yaşamış ancak genelde Akdeniz ve Karadeniz'i kontrol altında tutabilecek seviyede güçlü bir yapı arz etmiştir. Tarihin yetiştirdiği en büyük denizci ve kumandanlardan biri olan Barbaros Hızır Hayrettin Paşa'nın 1532 yılında Osmanlı İmparatorluğu'nun hizmetine girmesiyle birlikte Osmanlı denizciliği en görkemli ve başarılı yıllarını yaşamıştır. 1683 yılından itibaren Osmanlı imparatorluğunu gerilemeye başlaması üzerine deniz kuvvetleri de gerileme dönemine girmiş ve I Dünya savaşından sonra da Osmanlı deniz gücü son bulmuştur. Cumhuriyet'in ilanından sonra Ulu Önder Atatürk'ün destek ve direktifleriyle Türk Deniz Kuvvetleri yeni yapılanma sürecine girerek büyük gelişme kaydetti. 1974 yılında Kıbrıs'a yapılan amfibi harekatı başarıyla icra ederek gücünü ve etkinliğini kanıtladı. Denizlerdeki hak ve menfaatlerimizin yegane koruyucu olan Deniz Kuvvetleri, 1980 yılından sonra ise tam bir atılım içine girdi ve yurt dışından temin ettiği veya Türk tersanelerinde inşa ettiği gemilerle Akdeniz'in en güçlü donanmalarından birisini oluşturdu. Günümüzde küreselleşen ve küçülen dünyada, soğuk savaşın sona ermesiyle genel bir çatışma olasılığı azalır gibi gözükürken, çeşitli kritik bölgelerde, başta terörizm olmak üzere etnik, dini çatışmalar ve belirsizlikler artmaktadır. Bu durum devletlerin milli çıkarlarını büyük ölçüde etkileyerek devletlerarası arenada büyü.. V- çıkar çatışmalarına neden olmakta ve dünya barışını tehdit etmektedir. Hu nedenle.. devletin milli çıkarlarını korumak, caydırıcılık sağlayarak dünya baı ışına katkıda bulunmak maksadıyla deniz kuvvetlerinin önemi her geçen gun daha da artırmaktadır. Bu bağlamda, Türkiye'ye yönelik tehditler, uluslararası ve bölgesel gelişmeler dikkate alınarak belirlenmeli ve Türk Deniz Kuvvetleri stratejisi tespit edilmelidir.
2547 sayılı yükseköğretim kanunu çerçevesinde yükseköğretim kurumlarında akademik ve idari personele uygulanan disiplin soruşturmasının hukuki niteliği ve usulü

'2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu Çerçevesinde Yükseköğretim Kurumlarında Akademik ve İdari Personele Uygulanan Disiplin Soruşturmasının Hukuki Niteliği ve Usulü' başlıklı çalışmada; ülkemizdeki yükseköğretim kurumlarında görev yapan akademik ve idari personel hakkında yapılan disiplin soruşturmaları, disiplin soruşturması sonrası verilen disiplin cezaları ve verilen bu disiplin cezalarına karşı başvuru yolları, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun disiplin hükümlerinde yapılan son değişiklikler çerçevesinde incelenmiştir. Yükseköğretim Kurumlarında uygulanan disiplin soruşturmaları, soruşturmaya sebep olan fiil ya da fiillerin işleniş zamanından başlayıp, soruşturma sonucunda ceza işleminin kesinleştiği zamana kadar geçen süreçtir. Tüm bu süreçte uygulanan usul, disiplin hukuku çerçevesinde ele alınmıştır. Disiplin hukukundaki tüm ilkelerin disiplin soruşturmalarında nasıl uygulanacağı ve 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 53. maddesinde yer alan disiplin hükümlerinin nasıl uygulanması gerektiği çalışmanın amacını ortaya koymaktadır. 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 53. maddesinde yer alan, Yükseköğretim kurumlarındaki akademik ve idari personele uygulanacak bu usul ve esasların, yargı kararları ve disiplin hukukunun temel ilkeleri ile örtüşmeyen hükümleri disiplin hukuku çerçevesinde değerlendirmek suretiyle tespit edilmiştir. Bu eksiklikler için disiplin soruşturmaları ile ilgili Danıştay içtihatları ve hukukun temel ilkeleri ayrıntılı olarak incelenmiş ve bu çerçevede usulüne uygun bir disiplin soruşturması yapılabilmesi için çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
'It can happen anytime': Experts dealing with the risk of a future Istanbul earthquake

Bu araştırma önümüzdeki on yıllar içerisinde İstanbul'u etkilemesi öngörülen şiddetli deprem üzerinde afet hazırlıkları, arama ve kurtarma alanında çalışan sivil toplum kuruluşları, bilim insanları, mühendisler ve şehir planlamacıları gibi İstanbul depremi üzerine uzman olan kişilerin mevcut hazırlıkları ne şekilde yorumladıkları ve yönlendirdikleri üzerine odaklanmaktadır. Devlet kurumları şehri depreme hazırlamaya yönelik birçok program uygulamaya ve kentsel dönüşüm projeleri devreye sokmaya başlamış olsa da, bu sürecin 'afet neoliberalizmi' olarak tanımlayabileceğimiz bir çerçeveden yapılıyor olması, hazırlık sorumluluğunun ağırlıklı olarak şehrin sakinlerine bırakılması, sivil toplum kuruluşlarının güçsüzleşmesi ve özel şirketlerin ayrıcalık kazanması gibi sonuçlar doğurmaktadır. Bireylere yüklenen bu sorumluluğun sınıfsal statü düştükçe daha da ağırlaştığı gözlemlenmektedir. Bu araştırma göstermektedir ki uzmanlar bu süreçteki karmaşık rolleriyle bahşederken mizah önemli bir araç olabilmektedir. Aynı zamanda, pek çok durumda, deprem hazırlıkları konusunda topluma hakim olan kinik duruşa karşı uzmanların profesyonel ve kişisel alanda inisiyatif almayı seçtikleri gözlenmiştir. Öte yandan, bu tez, harekete geçememenin ve önlem almamanın 'Türk kültürünün' bir parçası olduğu yönünde uzmanlar arasında yaygın olan görüşün, kültürel özcülük ve Garbiyatçılık fikrine sırtını dayıyor olmasından dolayı mevcut olan kinik görüşü güçlendireceğini ve gelecekteki afetlere yönelik çalışmalar açısından da sorun oluşturacağını iddia etmektedir.
Kamu yönetiminde etik çalışmalar ve Türkiye'deki son gelişmeler

Günümüzde küreselleşme ve değişen dünya düzeni kamu yönetimi sistemlerinin de değişmesini ve yeni düzene uyum sağlamasını gerektirmiştir. Dünyada ve Türkiye'de yapılan çalışmalar bu yönde gelişme sağlamak amacı ile yapılmaktadır. 21. yüzyıla girerken eki ve geleneksel yönetim anlayışlarından vazgeçilmiştir. kamu yönetiminde de esnek, şeffaf ve katılımcı anlayış benimsenmiştir. Ana konulardan biri de vatandaşların devlete olan güvenlerinin artırılması olarak benimsenmiştir. Bu amaçla, yönetim biçiminde ve çalışanlar açısından etik ilkelerin benimsenmesi gerekli görülmüştür. İyi yönetişim anlayışı da etik dışı faaliyetlerin önelnemesi açısından gereklidir. Bu çalışmada, iki ana başlık altında, etik ve iyi yönetişim kavramları ile bu sistem için gereken yasal düzenlemeler konu edilmiştir. Türkiye'de yapılan yasal düzenlemelerle birlikte çıkarılan kanunlar incelenmiş ve yeni bir kurum olan Kamu Görevlileri Etik Kurulunun çalışmalarından bahsedilmiştir.