turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sıklet sporcularının beslenme alışkanlıklarının ve yeme tutumlarının duygu durumlarına etkisi

Amaç: Sporda beslenme, sporcunun sportif performansı yanında beden ve ruh sağlığını da etkilemesi yönünden önemlidir. Çalışmamızın amacı; sporcuların beslenme davranışlarının, duygu durumlarını nasıl etkilediğinin araştırılmasıdır. Materyal ve Metot: Araştırma, 2013- 2014 yılında, Türkiye Büyük Erkekler Greko-Romen Stil Güreş Milli Takım Hazırlık Kampına katılan 33 güreşçi, TBE Serbest Stil Güreş MTHK katılan 18 güreşçi ve TBE Judo MTHK katılan 9 judocu olmak üzere toplam 60 sporcu üzerinde gerçekleştirilmiştir. Sporcuların, anket formu ile demografik özellikleri, antropometrik ölçümleri, besin tüketim sıklıkları ve 3 günlük besin tüketimlerine ilişkin bilgileri alınmış, yeme tutum testi ve depresyon, anksiyete, stres ölçeği (DSAÖ-42) kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel değerlendirilmesinde; Student-t testi, Mann Whitney U testi, ki-kare testi ve parametreler arasındaki ilişkinin belirlenmesi için Pearson korelasyon katsayısı ile Spearman's rho korelasyon testi kullanılmıştır. Gruplar arası farklılıkları değerlendirmek için Anavo testi ile Kruskal Wallis, ortalamalar arası farklılıkları ise Tukey testi ile yapılmıştır. Bulgular: Greko-romen stil güreşçiler ile serbest stil güreşçiler arasında YTT puanları arasında istatiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuş olup, greko-romen stil güreşçilerin YTT puanlarının daha yüksek olduğu gözlemlenmiştir (p<0,05). YTT ile depresyon ve anksiyete, puanları arasında aynı yönde, anlamlı bir ilişki saptanmıştır (p<0,05). Stres puanı normalin üzerinde olan sporcuların, ortalama karbonhidrat alımları, stres puanı normal olan gruba göre anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur (p<0,05). Sonuç: Sıklet sporcuların da vücut ağırlığı, performans üzerine önemli ölçüde etkilidir. Sağlıksız diyetler sporcunun bir yandan beslenmesini bozarken diğer yandan, duygu durumlarını da olumsuz olarak etkilemektedir. Gerek beslenme, dengesizliği gerekse olumsuz duygu durumundaki dengesizlik sporcuların hem genel sağlığını hem de sportif başarısını olumsuz olarak etkileyebileceği söylenebilir.
Bir grup üniversite öğrencisinde bağlanma stilleri ve intihar davranışı arasındaki ilişki

Bu tezde, Bowlby'nin (1973) geliştirdiği 'Bağlanma Kuramı' temelinde, Bartholomew ve Horowitz (1991) tarafından geliştirilen farklı bağlanma kategorüerinin bir grup üniversite öğrencisinde intihar davranışıyla ilişkisi sınanmışlar. Araştırmanın örneklemini Adnan Menderes Üniversitesinin farklı bölümlerinde okuyan öğrenciler oluşturmuştur (N = 701, Kız = % 43; Erkek= % 56). Bağlanma stillerini ölçen İlişki Anketi ve intihar düşünce ve girişimim' değerlendiren indeks, hocalarından izin alınarak, ders öncesi veya sonrası, öğrencilere dağıtılmıştır. Araştırmanın kabul edilen hipotezleri şunlardır: 1-) Kendine karşı olumsuz algıları olan Saplantılı ve Korkulu bağlanma kategorilerine giren kişilerde, kendini olumlu algılayan Güvenli ve Kayıtsız bağlanmış kişilere göre daha yüksek oranda intihar düşüncesi görülmüştür. 2-) Kendini olumsuz, diğerlerini olumlu algılayan Saplantılı bağlanmış kişilerin intihar düşüncesi, Korkulu bağlanmış kişilere göre daha yüksek oranda görülmüştür. Korkulu ve Saplantılı bağlananlarda intihar düşüncesinin daha çok görülmesi, kendilerine ilişkin algılarının olumsuz olmasıyla açıklanmıştır. Saplantılı bağlanma ve intihar davranışı arasındaki ilişki ise şu şekilde yorumlanmıştır: Çocukken ebeveynlerinin sevgisinden emin olamamaları, yetişkinlikteki ilişkilerine yansır. İlişkilerine ilişkin tatminsizlik ve güvensizlik hisleriyle birlikte, kökeninde ebeveynlerini kaybetme korkulan canlanabilir. Kayıpla birlikte, yeterince sevilmeme ve yalnız kalma korkularını kontrol etmenin bir yolu olarak intihar davranışına yönelebilirler.
İstanbul'da bir grup ergen üzerinde cep telefonundan ayrı kalma korkusu, bağlanma özellikleri, ruhsal ve davranışsal sorunlar arasındaki ilişkinin incelenmesi

Nomofobi, bireylerin cep telefonlarıyla temaslarını kaybettiklerinde ortaya çıkan yoğun duygusal sıkıntı olarak tanımlanmaktadır. Bu çalışmanın amacı bağlanma özellikleri, ruhsal ve davranışsal sorunlar ve nomofobi arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Çalışma İstanbul'daki üç liseden gönüllü 819 ergen (%46 erkek, n = 379; % 54 kadının = 440) ile yürütülmüştür. Katılımcılara uygulanan anketler, Nomofobi Anketi, Güçler ve Güçlükler Anketi ve Ebeveyn ve Arkadaşlara Bağlanma Envanteridir. Ergenler, NMP-Q puanlarına göre, nomofobinin hafif, orta ve ciddi derecesine göre gruplandırılmıştır. EABE ve GGA puanları tek yönlü varyans analizi ile karşılaştırılmıştır. Kategorik değişkenler ki-kare testi ile karşılaştırılmıştır. Ölçekler arası ilişkiyi belirlemek için Pearson Momentler Çarpımı Korelayon Analizi yapılmıştır. Bağlanma puanlarının ve ruhsal ve davranışsal sorunların NMP-Q düzeylerinde öngörülebilirliği çok değişkenli doğrusal regresyon analizi ile test edilmiştir. Katılımcıların % 34 .3'ü (n = 281) hafif, % 55 .4'ü (n = 453) orta, % 10 .4'ü (n = 85) ciddi nomofobi derecesinde çıkmıştır. Anne ve babanın bağlanma puanları anlamlı derecede düşük, yabancılaşma puanları ciddi nomofobi grubunda orta ve hafif derecede nomofobi grubuna göre anlamlı derecede yüksektir (p <0.05). Ergenlerin GGA toplam sorun puanları, davranış sorunları, duygusal sorunları, dikkat eksikliği ve hiperaktivite alt ölçeği puanları ciddi nomofobi grubunda orta ve hafif derecedeki nomofobi gruplarına göre anlamlı derecede yüksek çıkmıştır (p <0.05). Korelasyon analizine göre, toplam NMP-Q skorlarının, ergenlerin GGA toplam sorun puanlarıyla (r = 225) pozitif korelasyon gösterdiği ve anne bağlanma toplam (r = -121) ve baba bağlanma toplam (r = -122) puanları ile negatif korelasyon gösterdiği ortaya çıkmıştır, EBAE (p <.0.01). Çoklu doğrusal regresyon analizinde ise, tüm alt ölçekler analiz edilmiş ve EABE'nin anne ve baba bağlanma toplam puanları, baba iletişim puanı (p <0.05) ve anne yabancılaşma puanı (p <0.05), nomofobi puanlarını önemli ölçüde etkilemektedir. GGA ergen toplam sorun puanı (p <0.05) ise nomofobi puanlarını önemli ölçüde etkilemede anlamlılığa yaklaşmıştır. Bu çalışmanın sonuçlarına göre, hem akademik hem de klinik alanda nomofobisi olan ergenleri değerlendirirken bağlanma özelliklerine, ruhsal ve davranışsal sorunlara odaklanmanın önemli olacağı düşünülmektedir.
Sosyo-ekonomik düzey ile kendini gerçekleştirmenin bazı boyutları arasındaki ilişkiler

Bu çalışmada Erzurum Atatürk Üniversitesi öğrencilerinin, sosyo-ekonomik düzeyi ile 'Kendini Gerçekleştirme'nin bazı boyutları arasındaki ilişki araştırılmıştır. 'Kendini Gerçekleştirmelin 'Zamanı İyi Kullanma', 'Desteği İçten Alma', 'Kendini Kabul Edebilme' ve 'Başkaları ile Yakınlık Kurabilme' boyutlarının saptanmasında, E. Shostrom tarafından geliştirilen ve Kuzgun'un Türkçe'ye uyarladığı 'Kişisel Yönelim Envantari' ile araştırmacının geliştirdiği sosyo-ekonomik düzeyi belirleyen 'Anket Formu' kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini, Atatürk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi 2. sınıfında okuyan 85 kız ve 168 erkek olmak üzere toplam 253 denek oluşturmuştur. Araştırmada, deneklerin cinsiyeti, sosyo-ekonomik düzeyi, ailede birey sayısı ve uzun süre yaşanan yerleşim biriminin, 'Zamanı İyi Kullanma', 'Desteği İçten Alma', 'Kendini Kabul Edebilme' ve 'Başkaları ile Yakınlık Kurabilme' boyutlarına etkisi araştırılmıştır. Araştırma bulgularına göre cinsiyet ile 'Kendini Gerçekleştirme' boyutlarının karşılaştırılmasında 'Zamanı İyi Kullanma' (p< 0 .001), 'Desteği İçten Alma' (p<0.05) düzeyinde kızlar lehine anlamlı bulunurken, 'Kendini Kabul Edebilme' ve 'Başkaları ile Yakınlık Kurabilme' boyutlarında, cinsiyetler arasında anlamlı bir fark olmadığı saptanmıştır. Sosyo-ekonomik düzeyde ise orta SED'den gelen deneklerde 'Zamanı İyi Kullanma' (p< 0 .05), 'Desteği İçten Alma' (p<0.01) ve 'Kendini Kabul Edebilme' (p<0.05) düzeyinde, alt SED'e göre anlamlılık görülürken, 'Başkaları ile Yakınlık Kurabilme' boyutunda iki SED arasında anlamlı fark görülmemiştir. Orta SED ve üst SED'den gelen denekler söz konusu boyutlar yönünden karşılaştırılmış ancak aralarında anlamlı fark görülmemiştir. Diğer taraftan, alt SED ve üst SED'den gelen deneklerin karşılaştırılmasında 'Başkaları ile Yakınlık Kurabilme' boyutu bakımından (p<0.05) düzeyinde anlamlılık görülürken, 'Zamanı İyi Kullanma', 'Desteği İçten Alma', 'Kendini Kabul Edebilme' ve 'Başkaları ile Yakınlık Kurabilme' boyutları bakımından anlamlı fark saptanmamıştır. 'Azkalabalık' ve 'Kalabalık' ailelerden gelen deneklerin, 'Zamanı İyiII Kullanma1', 'Desteği İçten Alma', 'Kendini Kabui Edebilme' ve 'Başkaları iie Yakınlık Kurabilme' boyutları açısından karşılaştırılmasında, anlamlı fark saptanmazken, 'Kendini Kabul Edebilme' boyutunda kalabalık ailelerden gelen denekler lehine (p<0.05) düzeyinde anlamlı fark görülmüştür. Deneklerin, uzun süre yaşadıkları yerleşim yerlerinin 'Zamanı İyi Kullanma', 'Desteği İçten Alma', 'Kendini Kabul Edebilme' ve 'Başkaları ile Yakınlık Kurabilme' düzeylerini etkileyip, etkilemediği karşılaştırılmış, söz konusu boyutlar bakımından denekler arasında anlamlı bir fark olmadığı saptanmıştır.
Aile yaşamlarında şiddet olan ergenlerin ana-babalarıyla olan ilişkilerini ve kendilerini değerlendirilmeleri

Bu araştırmanın temel amacı aile yaşamlarında şiddet olan ergenlerin aile ilişkilerini Davranışsal-Aile Sistemleri Modeli doğrultusunda çok yönlü bir şekilde değerlendirebilmek ve aile yaşamlarında şiddet olan ergenlerin ruhsal sorunlarını saptayabilmektir. Bu amaçla modelde ileri sürülen a-problem çözme iletişim becerileri b-bilişler/içselleştirilmiş inançlar c-aile yapısı ile ilgili kavramları kapsayan Ana-Baba Ergen İlişkileri Envanteri Ergen Formu kullanılmıştır. Ergenlerin olası ruhsal sorunları belirleyebilmek için de SCL-90-R kullanılmıştır. Bu amaçları gerçekleştirmek için, araştırmaya aile yaşamlarında şiddet olan ve aile yaşamlarında şiddet olmayan 11-17 yaşlar arasındaki ergenlerden oluşan toplam 111 ergen ve bu ergenlerin anneleri katılmıştır. Araştırma Bornova Belediyesi Kadın Danışma Merkezine yardım almak amacıyla başvuran ve öykülerinde fiziksel şiddet bulunan kadınların ergenleri üzerinde yapılmıştır. Karşılartırma grubu yine aynı semte bulunan Sıdıka Rodop Lisesi ve Reşat Nuri Güntekin İlköğretim Okuluna devam eden öğrencilerden oluşturulmuştur. Aile yaşamlarında şiddet olan ergenlerden ve aile yaşamlarında şiddet olmayan ergenlerden elde edilen verilere, çeşitli sosyo-demografik değişkenlerin dağılımı açısından karşılaştırılmak için Ki-kare testi yapılmıştır. Ayrıca aile ilişkilerini ve ruhsal belirti düzeylerini karşılaştırmalı olarak değerlendirebilmek için MANOVA ve Aşamalı Regresyon Analizleri yapılmıştır. Yapılan Ki-kare Analizlerinde genel olarak, aile yaşamlarında şiddet olan ergenlerin ailelerinin kırsal kökenli olduğu, gelir düzeylerinin düşük olduğu ve anne-babalarının eğitim düzeylerinin düşük olduğu görülmüştür. Bu sonuçlar genel olarak yazılı kaynaklarla tutarlılık göstermektedir. PARQ alt ölçek ortalama puanlarının ve SCL-90-R alt ölçek ortalama puanlarının karşılaştırılması için MANOVA uygulanmıştır.
Suriyeli sığınmacılara yönelik algının yardım etne üzerindeki yordayıcı etkisi

Bu çalışmada Suriyeli sığınmacılara yönelik yardım etme davranışı incelenmiştir. Suriyelilerin Türkiye'ye sığınmaları sonrasındaki süreçte onlara karşı tutumların değişmeye başladığı gözleminden hareketle 'Suriyeli sığınmacılara yardım etmeyi yordayan değişkenler nelerdir? şeklinde bir araştırma sorusu geliştirilmiştir. Bu doğrultuda algılanan tehdit, insanlık algısı, iç grupla özdeşim, yaş ve politik görüşün yardım etmeyi ne derece yordadığı ilişkisel araştırma deseni yöntemi kullanılarak incelenmiştir. Araştırmaya çeşitli illerde yaşamlarını sürdüren 171 kişi katılmıştır. Katılımcıların 98'i (%57) kadın, 83'ü (%43) erkektir. Çalışma grubunun yaşı 17-61 yaş arasında değişmektedir ve yaş ortalaması 28'dir (SS = 8 .05). Veriler, ölçeklerin sosyal medya ortamında dağıtılması yoluyla, çevrimiçi anket üzerinden toplanmıştır. Analiz sonuçlarına göre, Suriyeli sığınmacılara geçmişşte yardım edenlergelecekte de yardım etme isteği belirtmektedir. Geçmişte yardım etme, sadece algılanan tehdit tarafından anlamlı bir şekilde yordanmaktadır. Gelecekte yardım etme isteği üzerinde ise algılanan tehditin yanı sıra insanlık algısının ve katılımcıların yaşınınanlamlı yordayıcı bir etkiye sahip olduğu bulunmuştur. Geçmişte yardım etme ve gelecekte yardım etme isteğinin, beklenenin aksine, iç grup özdeşimi ve politik görüş tarafından yordanmadığı görülmüştür. Elde edilen bulgular literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
Annelerin problem çözme becerileri ile depresyon düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada annelerin problem çözme becerileri ile depresyon düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada, geçmişşte olan ya da halen var olan bir durumu mevcut durumdaki hali ile betimlemeyi amaçlayan çalışmalarda kullanılan ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma kapsamında, annelerin problem çözme becerileri ve depresyon düzeyleri yaş, çocuk sayısı, eğitim durumu, çalışma durumu, medeni durum arasındaki fark arandığından nedensel bir araştırma yapılmıştır. İstanbul ili, Küçükçekmece ilçesinde yer alan iki, Kadıköy ve Ataşehir ilçelerinde yer alan bir okul öncesi okulunda öğrenim gören 233 öğrencinin annesi araştırmanın grubunu oluşturmaktadır. Okul öncesi öğrencilerin annelerinden Bilgi Formu, Problem Çözme Envanteri ve Beck Depresyon Envanteri kullanılarak veriler toplanmıştır. Analiz sürecine başlamadan önce veriler IBM SPSS 21 istatistik programına işlenmiştir. Çalışmanın alt problemleri oluşturulmuş ve alt problemlere göre ortaya çıkan veriler değerlendirilmiştir. Annelerinin depresyon puanlarının ortalamasına ( =29,54) bakıldığında annelerin orta düzeyde depresyona sahip oldukları ortaya çıkmıştır. Ayrıca annelerinin depresyon düzeylerine ilişkin dağılımları incelendiğinde, 133 katılımcı annenin 'Orta' düzeyde; 100 katılımcı annenin 'Şiddetli' düzeyde depresyona sahip olduğu belirlenmiştir. Annelerinin problem çözme puanları ile depresyon puanları arasında ilişkinin belirlenmesi amacıyla Pearson Korelasyon analizi yapılmıştır. Yapılan Pearson Korelasyon analizleri sonuçlarına göre, problem çözme ile depresyon toplam puanları arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur (r=,354; p<.01). Problem çözme ile depresyon arasında ortaya çıkan ilişki pozitif yönde ve 'zayıf' düzeyde olduğu sonucu ortaya çıkmıştır.
Danışmanların ideal özellikleri

63 şarak motive olmalarına ve mesleğin kalitesinin yükselmesine de sebep olabilir, öğrencilerin kendini algılamaları ile ideal danışmanı algılamaları arasında böyle fark görülmesi, danışman olarak yetişmekte olan öğrencilerin danışmanları fazlaca idealize etmelerinden olabileceği gibi kendilerini henüz yetişmekte görmelerinden olabilir. özet ve öneriler Bu araştırmada 'danışmanların ideal özellikleri' alanda çalışan danışmanlar ve ilgili bölümlerdeki öğretim üyelerinin görüşlerine dayanarak belirlenmiştir. Belirlenen özelliklerden 'danışmanların ideal özelliklerine ait sıfat listesi ölçeği oluşturulmuştur, ölçeğin madde analizi çalışmaları yapıldıktan sonra danışman adayı son sınıf öğrencilerinin, öğretim üyesi ve danışmanların 'danışmanların ideal özelliklerine ait görüşleri ve öğrencilerin kendilerini algılamalarıyla ideal danışmanı algılamaları t-testi ile karşılaştırılmıştır. Araştırmanın sıfatları toplama safhasına 51 danışman ve 10 öğretim üyesi; madde analizi çalışmasına 68 danışman ve 26 öğretim üyesi katılmıştır. Araştırmaya katılan öğrenci sayısı ise I Uygulamaya 67, II. Uygulamaya 66'dır. 'Danışmanların ideal Özellikleri'ne ait görüşleri karşılaştırıldığında öğretim üyesi ve danışmanların görüşleri arasında fark bulunmazken, öğrencilerle/danışmanlar ve öğrencilerle/öğretim üyelerinin görüşleri arasında fark bulunmuştur, öğrencilerin görüşleri her iki gruptan farklı ve farklılık öğrenciler lehinedir. Öğrencilerin danışmanları daha çok idealize ettikleri ve/veya kendilerini daha az yetişmiş buldukları düşünülebilir. 64 Öğrencilerin kendilerini algılamaları ile ideal danışmanı algılamaları arasında 126 sıfattan 85' inde fark bulunmuştur. Farklılık 78 sıfatta ideal danışman lehinedir, öğrenciler anlayışlı, dile hakim, duyarlı, empatik, esnek, güvenilir, iletişim kurabilen, kendisiyle barışık, mesleğini seven, önyargısız, sabırlı, sır tutan, yargılamayan gibi bir danışman için son derece önemli özelliklerde kendilerini düşük algılamaktadırlar. Danışman yetiştiren programların danışmanların listede belirlenen ideal özelliklerini geliştirmeye ve kontrol etmeye dönük etkisi olup olmadığı araştırılmalı ve değerlendirmelidir. 'Danışmanların ideal Özellikleri' ile ilgili farklı grupların görüşleri karşılaştırılmalıdır. Öğrencilerin kendilerini algılamaları ile ideal danışmanı algılamalarının, sınıflara ve üniversitelere göre farklı olup olmadığı araştırılmalıdır. Alanda çalışan danışmanların kendilerini algılamaları ile ideal danışmanı algılamaları karşılaştırılmalıdır. Danışman adayı son sınıf öğrencilerinin 'danışmanların ideal özelliklerinde kendilerini düşük algılamalarının sebepleri araştırılmalıdır. Öğrencilerin kendilerini algılamalarındaki düşüklüğü gidermek için programlar fonksiyonel uygulamalı çalışmalarla zenginleştirilmelidir. Danışman olabilmek için her şeyden önce kişilerin kendilerinin bireysel ve grupla danışmadan geçmeleri gerekir, öğrencilerin bu tür çalışmalara üniversite bünyesinde 65 ya da dışarıda katılmaları teşvik edilmeli ve desteklenmelidir.
Conflict distress, conflict attributions and perceived conflict behaviors as predictors of relationship satifaction

ÖZ İLİŞKİ DOYUMU YORDAYICILARI OLARAK ÇATIŞMADAN DUYULAN RAHATSIZLIK, ÇATIŞMA ATIFLARI VE ALGILANAN ÇATIŞMA DAVRANIŞLARI Eğeci, İ. Sine Yüksek Lisans, Psikoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Hürol Fışıloğlu Temmuz, 2005 Araştırmanın temel amacı, çatışmadan duyulan rahatsızlık, çatışma atıfları, algılanan çatışma davranışların ve ilişki doyumu arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Birlikteliği olan 58 çifte İlişki Çatışma Ölçeği, Çift Uyum Ölçeği, Çatışma Davranışı Anketi ve Demografik Bilgi Formu uygulanmıştır. Çatışmadan duyulan rahatsızlığın, çatışma atıflarının, algılanan çatışma davranışlarının ve demografik değişkenlerin ilişki doyumunu yordamadaki gücünü ölçmek için regrasyon analizi yapılmıştır. Ayrıca, bir partnerin çatışmadan duyduğu rahatsızlık, çatışma atıfları, algıladığı çatışma davranışları ile diğer partnerin ilişki doyumu arasındaki ilişkiyi ve bir partnerin çatışmadan duyduğu rahatsızlık ve çatışma atıfları ile diğer partnerin çatışma davranışlarını nasıl algıladığı arasındaki ilişkiyi ölçmek için karşılıklı bağımlılık durumları için kısmi korelasyon analizi uygulanmıştır. Bunlara ek olarak, demografik değişkenlerden cinsiyetin, her değişken üzerindeki etkisi incelenmiştir. Sonuçlar, çatışmadan duyulan rahatsızlığın yüksek düzeyde olmasının ve algılanan çatışma davranışlarının farklı olmasının düşük ilişki doyumunu yordadığını göstermiştir. Kadınların ilişki doyumunu yordamada çatışmadan duyulan rahatsızlığın tek anlamlı değişken olduğu, ancak erkeklerin ilişki doyumunu algılanan çatışma davranışlarının benzer olmasının ve kendini suçlamanın yordadığı bulunmuştur. Ayrıca, bulgular bir partnerin çatışmadan duyduğu rahatsızlık, çatışma atıfları ve algılanan çatışma davranışların ile diğer partnerin ilişki doyumu arasında negatif bir ilişki olduğunu ve bir partnerin çatışmadan duyduğu rahatsızlık ve çatışma atıfları ile diğer partnerin çatışma davranışlarını algılaması arasında pozitif bir ilişki olduğunu göstermiştir. Son olarak bulgular incelenen değişkenler açısından cinsiyet farklılığına işaret etmemiştir. Araştırma bulguları ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
Evli bireylerin algıladıkları sosyal destek ve kullandıkları savunma mekanizmalarının evlilik uyumu ile ilişkisi

Bu çalışmada, evli bireylerin algıladıkları sosyal destek ve kullandıkları savunma mekanizmalarının evlilik uyumu ile ilişkisi incelenmiştir. Araştırma için 75 kadın ve 75 erkeğin gönüllü katılımı ile anket çalışması yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi İstanbul'da yaşayan 18-65 yaş arasındaki evli kadın ve erkeklerden oluşmaktadır. Araştırmada, katılımcıların kişisel bilgilerini incelemek için 'Demografik Bilgi Formu', savunma mekanizmaları için 'Savunma Biçimleri Testi-40', sosyal destek için 'Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği' ve evlilik uyumu için 'Evlilik Uyumu Ölçeği' kullanılmış ve katılımcılara yanıtlamalar için özbildirim formları olarak verilmiştir. Araştırma, demografik ve ölçek puanlarına ilişkin betimleyici ve araştırma değişkenlerinin karşılaştırılması bakımından karşılaştırmalı ve ilişkisel analizlerin yapıldığı bir çalışmadır. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre, evlilikte anlaşma alt boyutu, katılımcıların algılanan aile, arkadaş ve özel bir insan desteği ile anlamlı ve pozitif ilişkili bulunmuştur. Ayrıca, evlilikte anlaşma alt boyutu savunma biçimleri ile anlamlı ilişkili bulunmamıştır. Evlilikte tarz alt boyutu, kişilerin algılanan aile, arkadaş ve özel bir insan desteği ile anlamlı ve pozitif ilişkili bulunmuştur. Bununla birlikte, nevrotik savunma puanı uyumsuz evlilik puan aralığındaki erkeklerde daha yüksektir. Ayrıca, nevrotik savunmalar uyumlu evlilik puan aralığında olan ve çocuk sahibi olmayan bireylerde anlamlı düzeyde yüksektir. Olgun savunmalar, uyumsuz evliliği olan lisansüstü mezunu kişilerde anlamlı düzeyde yüksektir. Yüksek sosyoekonomik düzeydeki kişilerin nevrotik ve olgun savunma puanları yüksektir. Sosyal destek alt boyutlarının da evlilik uyumu ve demografik değişkenler bakımından anlamlı ölçüde farklılaştığı bulunmuştur. Kadınların algılanan aile desteği puanı erkeklere göre daha yüksek bulunmuştur. Meslek, çalışma durumu ve sosyoekonomik düzey bakımından sosyal desteğin her üç boyutunda skorlar anlamlı ölçüde farklılık göstermektedir. Evlilik ve aile hayatı ile ilgili demografik değişkenler arasındaki evlilik yılı ve evlenme biçimi değişkenleri bakımından, özel bir insan desteği puanları anlamlı düzeyde farklılaşmaktadır. Ayrıca, uyumlu evliliği olan ve bir çocuk sahibi kişilerin algılanan sosyal destek puanları anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur.
Üniversite sınavındaki başarısızlık ile tabiatüstü yüklemeler arasındaki ilişki üzerine bir araştırma

Bu araştırmanın amacı üniversite sınavı gibi öğrenciler için büyük öneme sahip bir olgu için öğrencilerin mevcut veya olası başarısızlık durumuna yaptıkları yüklemelerin tespit edilmesidir. Araştırmamızın temel problemi öğrencilerin dindarlık düzeyleri ile üniversite sınavındaki başarı/başarısızlık durumuna yaptıkları nedensel yüklemeler arasındaki ilişkinin ortaya konmasıdır. Araştırmanın alt problemlerini ise bu iki değişkenin sınav kaygısı ve bazı kişisel değişkenlerle olan ilişkisi oluşturmaktadır. Çalışmamızın teorik kısımda dokümantasyon, alan araştırmasında ise anket tekniği uygulanmıştır. Alan araştırmamızda 2013- 2014 eğitim öğretim yılında Kütahya ilinde bulunan altı dershanede öğrenim görmekte olan 86 mezun ve 126 lise son öğrencisinden oluşan 212 kişilik örneklem gurubuyla anket çalışması yapılmıştır. Uygulamada 'İslami Dindarlık Ölçeği' ve 'Sınav Kaygısı Ölçeği' 'Yükleme Anketi' ve 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre dindarlık eğilimi ile sınav başarısına yapılan sosyal ve tabiatüstü yüklemeler arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca dindarlık ve sınav kaygısı ile bazı kişisel değişkenler arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur.