turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Genç yetişkinler ile yaşlıların otantiklik, yaşamda anlam, mutluluk, affedicilik ve yalnızlık düzeylerinin karşılaştırılması

BBu çalışmanın temel amacı genç yetişkinler ile yaşlı bireylerin otantiklik, yaşamda anlam, affedicilik, mutluluk ve yalnızlık düzeylerini karşılaştırmaktır. Ayrıca, bu araştırma değişkenleri cinsiyet, yaşanılan şehir, kentsel/kırsal yaşam alanı, gelir, barınılan yer ve ideolojik-siyasi eğilim gibi demografik değişkenler bakımından karşılaştırılmıştır. Çalışma grubunu, 308 üniversite öğrencisi ile 285 yaşlı birey oluşturmaktadır. Genç yetişkinlerin yaşları 18-29 arasında iken yaşlı bireylerin yaşları ise 65-78 arasındadır. Veri toplama Kişisel Bilgi Formu, Otantiklik Ölçeği, Yaşamda Anlam Ölçeği, Oxford Mutluluk Ölçeği-Kısa Formu, Affedicilik Ölçeği ve UCLA Yalnızlık Ölçeği aracılığıyla yapılmıştır. Verilerin analizinde bağımsız örneklemler t testi, ANOVA, MANOVA; ikili/kategorik değişkenler ve yordayıcı değişkenler arasındaki ilişkileri incelemek ve tanımlamak için Lojistik regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre otantiklik, yaşamda anlam, affedicilik ve mutluluk puan ortalamaları genç ve yaşlı yetişkinlerde istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde farklılaşmaktadır. Gruplar arasında yalnızlık puan ortalamalarının karşılaştırmasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık çıkmamıştır. Yaşlı yetişkinler genç yetişkinlerden daha otantik, mutlu ve affedicidir. Yaşlı yetişkinlerin mevcut yaşamda anlam puan ortalamaları genç yetişkinlerden daha yüksektir. Aranan yaşamda anlam puan ortalamalarında ise genç yetişkinler lehine bir durum söz konusudur. Ayrıca, hem genç yetişkinler hem de yaşlı yetişkinlerde otantiklik, yaşamda anlam, affedicilik, mutluluk ve yalnızlık puan ortalamaları bazı demografik değişkenler bakımından önemli ölçüde farklılıklar göstermektedir. Erkek yaşlılar kadın yaşlılardan daha mutlu iken kadın yaşlılar, erkek yaşlılara göre daha yalnızdır. Ağrı'da yaşayan genç yetişkinler, Antalya'da yaşayan genç yetişkinlerden daha otantiktir. Ağrı'da bulunan hem gençler hem de yaşlılar, Antalya ve Kütahya'dakilere göre daha az yalnızdır. Köylerde yaşayan hem gençler hem de yaşlılar kentsel yerlerde yaşayanlardan daha otantiktir. Kentlerdeki yaşlılar daha yalnızdır. Huzurevinde yaşayan yaşlılar, kendi evinde yaşayan ve/veya çocuklarının yanında yaşayan yaşlılardan daha yalnızdır. Araştırma bulguları yaşlanma teorileri ve sembolik etkileşim yaklaşımı ışığında tartışılmıştır. Çalışmada sosyologlar, sosyal psikologlar ve diğer araştırmacılar için pratik sonuç ve öneriler vardır. Örneğin yaşlı kadınlarda mutsuzluk ve yüksek yalnızlık düzeyinin nedenleri nitel çalışmalarla araştırılmalıdır.
Kültüre duyarlı psikolojik danışma eğitiminin psikolojik danışman adaylarının kültürel duyarlılık düzeyleri üzerindeki etkisi

Bu araştırmanın amacı, kültüre duyarlı psikolojik danışma eğitim programının psikolojik danışman adaylarının kültürel duyarlılık düzeyi üzerindeki etkisini belirlemektir. Araştırma 2013- 2014 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde, Karadeniz Teknik Üniversitesi Fatih Eğitim Fakültesi Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık lisans programı son sınıf öğrencileriyle yürütülmüştür. Araştırmaya katılım için gönüllü olan 40 öğrenci arasından 14 katılımcıdan oluşan bir deney grubu ve bu 14 katılımcıya ön-test puanları açısından benzer bir kontrol grubu oluşturulmuştur. Oluşturulan deney grubu ile farkındalık, bilgi ve beceri yeterlik alanları ile ilgili çalışmaları kapsayan 12 oturumluk 'Kültüre Duyarlı Psikolojik Danışma Eğitim Programı' yürütülmüştür. Kontrol grubuna ise herhangi bir müdahale uygulanmamıştır. Araştırma sürecinde deney ve kontrol gruplarından birer katılımcı ayrılmış, bu nedenle eğitimin etkililiği 13'er katılımcının verileri üzerinden değerlendirilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak 'Demografik Bilgi Formu' ve 'Kültürlerarası Duyarlılık Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırma 2 x3'lük split-plot desenle, yarı deneysel araştırma yöntemine uygun olarak yürütülmüştür. Kültürlerarası Duyarlılık Ölçeği, kültüre duyarlı psikolojik danışma eğitim programının uygulamasının başladığı ve sona erdiği hafta içerisinde sırasıyla ön-test ve son-test olarak, programın sona ermesinden üç ay sonra ise izleme testi olarak deney ve kontrol gruplarındaki katılımcılara uygulanmıştır. Bu ölçümler sonucunda elde edilen verilerin analiz edilmesinde, ölçüm ve gruplar arasında anlamlı bir farkın olup olmadığını belirlemek için, tekrarlı ölçümler için varyans analizi istatistiksel tekniği kullanılmıştır. Veriler SPSS 15.0 programı ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucu elde edilen bulgular, kültüre duyarlı psikolojik danışma eğitim programının, deney grubundaki katılımcıların kültürel duyarlılık düzeylerinde kontrol grubundaki katılımcılara kıyasla anlamlı bir artışı ortaya çıkardığını ve bu artışın eğitim programının sona ermesinden üç ay sonraki izleme ölçümünde kalıcı olduğunu göstermektedir. Elde edilen bulgular ilgili literatürdeki bulgular ile karşılaştırılarak yorumlanmış, uygulamaya ve gerçekleştirilecek benzer araştırmalara dönük önerilerde bulunulmuştur.
Çocuklardaki yalnızlık duygusunun resimlerinde kullandıkları renklere yansıması

'Çocuklardaki Yalnızlık Duygusunun Resimlerinde Kullandıkları Renklere Yansıması' konulu bu araştırmanın amacı, günümüzde gittikçe büyüyen yalnızlık duygusunun ve bu duygunun yarattığı psikolojik durumların resim yaptırma yoluyla fark edilmesine, tedavi süreci için yönlendirilmesine katkıda bulunmak ve çocukların duygu ve düşünceleriniyansıtılmasını kolaylaştırmada ve yorumlamada resimden yararlanılmasındaki faydaları göz önüne koymaktır. Çocukların ruhsal durumlarını onları zorlamadan ve incitmeden resim yoluyla inceleyebilmek, daha sonra gerekli olabilecek danışmanlık hizmetinin doğru ve etkili bir şekilde yapılabilmesine katkı sağlamaktır. Araştırmada 9 yaşındaki 30 çocuğa 'okulda veya evinizde herhangi bir gününüzü anlatın' konulu resim çalışması uzman denetiminde yaptırılmıştır. Çalışmaya başlamadan önce, sınıf öğretmenlerince söz konusu çocuklar için, psikolojik rehber danışmanlar yardımıyla ve yalnızlık üzerine yapılan çalışmalardan dayanakla hazırlanan yalnızlık gözlem formu doldurulmuştur. Formlardan elde edilen sonuçlar ışığında uygulama yapılacak öğrenciler belirlenmiştir. Süre, olanaklar ve çocuğun gelişim dönemi düşünülerek kazanımlar belirlenmiş ve buna uygun olarak etkinlik planı hazırlanmıştır. İki ders süresi kullanılarak farklı zamanlarda her çocuğa iki resim yaptırılmıştır. Süreç boyunca çalışmalar çocukların hassasiyeti gözetilerek yapılmıştır. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden betimsel araştırma tarama modeli ve 'Katılımlı Gözleme Dayalı Eylem Araştırması' tekniği kullanılarak uygulanmıştır. Araştırmanın ilk aşamasında literatür taraması yapılmış konu ile ilgili yapılan çalışmalar incelenmiştir. Yararlanılan tüm kaynaklar çalışmada sunulmuştur. Çocukların yaptıkları resimler uzmanlarla birlikte değerlendirilmiştir. Resim faaliyeti sonunda öğrencilerle resimlerin içeriği hakkında görüşülmüş, onların duygu ve düşünceleri dinlenmiştir. Araştırma verilerinin çözümlenmesinde ise SPSS bilgisayar programından faydalanılmıştır. Elde edilen veriler tablolar halinde sunulmuştur. Araştırmadan elde edilen sonuçlar, yalnız çocukların belirlenmesinde ve bu çocukların gerekli yerlere yönlendirilmesinde resmin önemli bir rolünün olduğu yönündedir. Çocuğun resimle anlatımının sözel ifadeden daha kolay ve derinlemesine bir anlatım yöntemi olduğu görmektedir. Olumsuz duyguları dışa vurmada etkili ve saf bir yöntem olarak çocuk resimleri önemli bir araç olabilmektedir.
Eğitim düzeyinin, cinsiyetin, sosyal statünün ve giyim tarzının tecavüze ilişkin algılar üzerine etkisi

Bu araştırmada, tecavüz kurbanına ve saldırganına ilişkin algılar incelenmiştir. Araştırmada ele alman temel değişkenler, kurbanın sosyal statüsü, kurbanın giyim tarzı, deneğin eğitim düzeyi ve deneğin cinsiyetidir. Araştırma 160'ı ilkokul mezunu ve 160'ı üniversite mezunu olmak üzere 320 denekle yürütülmüştür. Her iki grupta da deneklerin yansı kız yansı erkektir. Araştırmada veri toplama aracı olarak, tecavüze uğrayan bir kadının yer aldığı dört öykü kullanılmıştır. Bu öykülerin ilkinde, tecavüze uğrayan kadın sosyal statü açısından normal - giyim tarzı açısından açık, ikincisinde sosyal statü açısından normal - giyim tarzı açısından kapalı, üçüncüsünde sosyal statü açısından hayat kadım - giyim tarzı açısından açık ve son olarak dördüncüsünde sosyal statü açısından hayat kadını - giyim tarzı açısından kapalı olarak betimlenmiştir. Deneklerden, tecavüze uğrayan kurbanı ve tecavüzü gerçekleştireni saldırganı 5 basamaklı ölçekler üzerinde değerlendirmeleri istenmiştir. Elde edilen verilere 2x2x2x 2 Faktörlü Deney Desenine uygun varyans analizi uygulanmıştır. Araştırma sonunda ortaya çıkan bulgular şöyledir: İlkokul mezunu denekler üniversite mezunu deneklerle karşılaştırıldığında kurbana daha fazla oranda suç yüklemişlerdir. Kurban kapalı giyimli olduğu durumdan ziyade açık giyimli olduğu durumda daha fazla oranda suçlu olarak algılanmıştır. Saldırgana yüklenen suç miktarı açısından bakıldığında, kızlar erkeklere oranla saldırgana daha fazla miktarda suç yüklemişlerdir. Üniversite mezunu denekler ilkokul mezunu deneklere oranla saldırgana daha fazla miktarda suç yüklemişlerdir. Tüm denekler, kurbanın açık giyimli olduğu durumdan ziyade kapalı giyimli olduğu durumda saldırgana daha fazla miktarda suç yüklemişlerdir. Saldırgana verilen yasal ceza miktarı açısından bakıldığında ise, kızların erkeklerden daha fazla oranda ceza verdikleri görülmüştür. Denekler, saldırgana, kurbanın açık giyimli olduğu durumdan ziyade kapalı giyimliuı olduğu durumda daha fazla miktarda ceza vermişlerdir. Kurbanın sosyal statü açısından normal ve giyim tarzı açısından açık giyimli olduğu koşulda, kızların, saldırgana, erkeklere oranla daha fazla miktarda ceza verdikleri görülmüştür. Erkekler, saldırgana, kurbanın sosyal statü açısından normal ve giyim tarzı açısından kapalı giyimli olduğu durumda, açık giyimli olduğu duruma oranla daha fazla miktarda ceza vermişlerdir. Kurbanın sosyal statü açısından hayat kadım ve giyim tarzı açısından kapalı giyimli olduğu durumda, kızlar, saldırgana, açık giyimli olduğu duruma oranla daha fazla miktarda ceza vermişlerdir. Yine, kurbanın sosyal statü açısından hayat kadını ve giyim tarzı açısından kapalı giyimli olduğu durumda, kızların, saldırgana, erkeklere oranla daha fazla miktarda ceza verdikleri görülmüştür. Elde edilen bulgular ilgili kaynakların ışığı altında tartışılmıştır.
Denetim odağı farklı olan ergenlerin problem çözme becerilerinin karşılaştırılması

jüri: Yrd. Doç. Dr. Sırrı AKBABA Bu araştırmada, denetim odakları farklı olan ergenlerin problem çözme becerileri puanları karşılaştırılmıştır. Araştırmanın örneklemi, 1998- 1999 Öğretim Yılı'nda Erzurum'un Dadaşkent semtindeki Adnan Menderes Lisesi'nde okuyan öğrencilerden 105 erkek, 66 kız olmak üzere toplam 171 öğrenciden oluşmaktadır. Ergenlerin problem çözme becerileri puanları P. P. Heppner ve C. H. Peterson (1982) tarafından geliştirilen ve Nail Şahin tarafından uyarlanan Problem Çözme Envanteri ile denetim odağı puanlan ise, İhsan Dağ (1991) tarafından uyarlanan Rotter'in İç-Dış Denetim Odağı Ölçeği ile belirlenmiştir. Ergenlerin problem çözme becerileri ve iç-dış denetim odağı puanları karşılaştırılarak, puanlar arasındaki ilişkinin anlamlı olup olmadığı test edilmiştir. İç ve dış denetim odağına sahip ergenlerin problem çözme becerileri puanları karşılaştırılmış ve aralarında anlamlı ilişki bulunmamıştır. Ancak, cinsiyet açısından bakıldığında: kız ve erkeklerin denetim odakları puanları aralarındaki ilişki, anlamlı bulunmuştur.
Kanser hastalarında iç-dış kontrol odağının depresyon üzerine etkisinin araştırılması.

Sağlıklarının şans tarafından kontrol edildiğine inananlar gelecekleri hakkında yüksek anksiyete ve belirsizlik duyarlar. Bu bireylerde hastalığın şiddeti ve depresyon arasında kuvvetli bir ilişki vardır. Araştırma hipotezi, dış kontrol odaklı kanser hastalarının depresyon düzeylerinin iç kontrol odaklı bireylere göre yüksek olduğu ve kontrol odağının depresyonu etkilediğidir. Bu çalışmada, kanser hastalarında iç-dış kontrol odağının depresyon düzeyleri üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya, hasta grubunu oluşturan 30 kanser hastası ve kontrol grubunu oluşturan 30 gönüllü birey olmak üzere toplam 60 kişi katılmıştır. Çalışma GATA Haydarpaşa Onkolojipolikliniğinde, Aralık 2006 -Şubat 2007 tarihleri arasında yapılmıştır. Örneklemdeki bireylerin yaşları 20-70 arasında olup, grupların kadın-erkek sayıları eşittir. Her iki gruba da sırasıyla, Sosyo-demografik Bilgi Formu, Beck Depresyon Envanteri, Rotter'ın İç-Dış Kontrol Odağı Ölçeği ve Olumsuz Duygudurumu Düzenleme Beklentileri Ölçeği uygulanmıştır. Uygulama sonucunda elde edilen veriler, SPSS 13.0 ortamında, iki yönlü varyans analizi yöntemi kullanılarak ve 0.05 anlamlılık düzeyinde analiz edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda, hasta ve kontrol gruplarında, iç-dış kontrol odağının depresyon ile etkileşiminin anlamlı olmadığı saptanmıştır, . Başka bir ifadeyleiç-dış kontrol odağı puanlarının kanser hastalarında, depresyon üzerinde anlamlı bir farklılık göstermediği görülmüştür. Ancak depresyon açısından gruplar arasındaki farklılık anlamlı bulunmuş, ; iç-dış kontrol odağına göre depresyon düzeylerinde ise anlamlı farklılık bulunmamıştır, .
Karar verme süreçlerinde duygunun rolü

Bu tez çalışmasında, duygunun karar verme süreçlerine etkisinin incelenmesi amaçlanmış ve bu incelemede, kapsamlı bir görüş çerçevesi olarak alanda öne çıkan Değerlendirme Eğilimi Yaklaşımı (Lerner & Keltner, 2000, 2001) esas alınmıştır. Bu amaç doğrultusunda, kesinlik, kontrol ve öngörülen çaba değerlendirme eğilimleri bakımından farklılaştığı kabul edilen, kızgınlık, mutluluk ve üzüntü duygularının Iowa Kumar Oynama Görevi (IKOG; Bechara, Damasio, Damasio & Anderson, 1994) performansı üzerinde etkilerinin araştırıldığı üç farklı deney düzenlenmiştir. IKOG'un belirsizlik içeren ikinci blok aşamasında, kontrolün yoğunluklu olarak kişinin kendisinde hissedildiği mutluluk duygusuna sahip katılımcıların, sezgileri önem taşıyan bir girdi olarak karar sürecine dahil etmeleri ve bu bakımdan avantajlı destelere daha fazla yönelmeleri beklenmiş; fakat bu hipotezin yalnızca ikinci deneyde kısmen desteklendiği görülmüştür: Rakamlara vurgunun yapılmadığı, görsel ipuçlu IKOG versiyonunda, mutluluk grubunun, üzüntü grubuna kıyasla, dezavantajlı olan A destesinden daha fazla kaçındığı gözlenmiştir. IKOG'un açık risk altında karar vermeyi içeren ileri bloklarında ise, kızgınlık grubunun, göreve ilişkin öngörülen çaba nedeni ile avantajlı performansta düşüş yaşamaması beklenmiş ve bu hipotez ile paralel bir sonuç elde edilmiştir. IKOG'a ilişkin bilgi seviyesi açısından, üzüntü koşulunun belirsizlik değerlendirme boyutunu daha yoğunluklu olarak içermesinden dolayı oyuna ilişkin kavramsal bilgi seviyesinin daha yüksek olması beklenmiştir. Ancak, IKOG'un karmaşık yapısı nedeni ile, bu hipotezi karşılayacak yeterli bulgu elde edilememiştir. Bu sonuçlar genel olarak değerlendirildiğinde, karar verme süreçlerinde duygunun etkisini açıklamada Değerlendirme Eğilimi Yaklaşımının kapsamlı bir çerçeve sunduğu, fakat bu görüş çerçevesinin literatürde yer alan diğer yaklaşımlarla desteklenerek, farklı bilişsel koşulları ve duygu kaynaklarını temsil edebilecek yeni ampirik çalışmalarca değerlendirilmesinin alana katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Mavi yakalı çalışanların iş doyumu düzeyleri ile örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma; imalat sektöründe mavi yakalı olarak çalışanların, iş doyumu ve örgütsel bağlılık düzeylerinin demografik özelliklerine göre incelenmesi ve iş doyum düzeyleri ile örgütsel bağlılık düzeyleri arasındaki ilişkileri belirlemeye amaçlamıştır. Bu amaç doğrultusunda hazırlanan anket İstanbul ili içerisinde faaliyette bulunan tekstil sektöründe iki kuruluşta çalışan rastgele seçilmiş 120 kadın ve 120 erkek, toplam 240 işçi üzerinde gerçekleştirilmiştir Araştırma sonucunda; mavi yakalı çalışanların düşük düzeyde örgütsel bağlılığa ve iş doyumuna sahip oldukları, örgütsel bağlılık düzeylerinin çalışanların yaşlarına göre, iş doyum düzeylerinin ise cinsiyetlerine göre istatistiksel olarak farklılık göstermediği, diğer değişkenlere göre örgütsel bağlılık ve iş doyum düzeylerinde istatistiksel olarak farklılıklar olduğu belirlenmiştir. Araştırmada iş doyumu ile örgütsel bağlılık arasında pozitif yönlü anlamlı ilişkilerin olduğu da ortaya çıkarılmıştır. Buna göre mavi yakalı çalışanların iş doyumları arttığında aynı doğrultuda örgütsel bağlılıklarının da arttığı sonucu ortaya konulmuştur.
Çocukluk döneminde ebeveyn kaybı yaşayan bireylerde duygusal zekanın sosyal uyum ve yaşam doyumu arasındaki ilişki

Bu araştırmada, çocukluk döneminde ebeveyn kaybı yaşayan bireylerin duygusal zeka düzeylerinin sosyal uyum ve yaşam doyumu üzerindeki etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmaya 78 erkek 74 kadın olmak üzere toplam 152 kişi dahil edilmiştir. Araştırma verilerinin toplanması için Schutte Duygusal Zeka Ölçeği, Sosyal Uyum ve Kendini Değerlendirme Ölçeği ile Yaşam Doyumu Ölçeği Kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre duygusal zeka; sosyal uyumun alt boyutları olan genel uyum, heyecanla ilgili uyum, sosyal uyum ve aile çevresine uyum üzerinde anlamlı etki yaratmaktadır. Bununla birlikte, iyimserlik ruh halinin düzenlenmesi, sosyal uyuma ilişkin tüm unsurlar da artırıcı etki yaratmaktadır. Duyguların kullanımı sosyal uyum ve aile çevresine uyumu artırırken, genel uyum ve heyecanla ilgili uyum üzerinde etki yaratmamaktadır. Duyguların değerlendirilmesi ise sosyal uyum, aile çevresine uyum düzeyini artırırken; genel uyum ve heyecanla ilgili uyum düzeyini etkilememektedir. Duygusal zeka ile yaşam doyumu ilişkisini ortaya koymak üzere yapılan regresyon analizi sonucuna göre, duygusal zeka, yaşam doyumu üzerinde anlamlı etki yaratmaktadır. Bununla birlikte iyimserlik ruh halinin düzenlenmesi, yaşam doyumu düzeyini arttırmaktadır. Duyguların kullanımı, iyimserlik ruh halinin düzenlenmesi, duyguların kullanımı ve duyguların değerlendirilmesi yaşam doyumu düzeyini arttırmaktadır.
Benlik saygısı ve sosyal kaygının talasemili bireylerin yaşam kalitesi üzerindeki etkisi

Tezin adı 'Benlik Saygısı ve Sosyal Kaygının Talasemili Bireylerin Yaşam Kalitesi üzerindeki Etkisi'dir. Bu tez, talasemi, ya da halk arasında bilinen adıyla; Akdeniz Anemisi'nin hastalar üzerindeki psikolojik etkileri üzerine yazılmıştır. Tezin ana hattında Talasemi hastalarının karşılaştığı benlik saygısı yitimi ya da azalması ve hastaların yaşadığı sosyal fobinin sonucunda oluşan semptomlar ve yaşam kalitesi seviyesi araştırılmıştır. Tez, bu hastalığı taşıyanların psikolojik ve sosyal sorunlarına farklı perspektiflerle bakmaktadır. Bu perspektiflerden biri; toplumsal cinsiyet, biri toplumsal sorunlar ve diğeri psikolojik problemlerdir. Toplumsal cinsiyet perspektifinde kadın hastaların depresyon seviyesi, erkek hastalara göre daha yüksek olduğu uygulanan ölçeklerle tespit edilmiştir. Talasemili kadın katılımcıların depresif duygulanım düzeyi, erkek katılımcıların düzeyinden anlamlı seviyede yüksek olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanında, sağlıklı olan bireylerin yaşam kalitesi, hasta olanlara göre daha yüksek olduğu da sayısal verilerle ortaya konulmuştur. Ayrıca, kaygı düzeyi yüksek talasemili bireylerin mental sağlık ve yaşam kaliteleri düşük düzeyde olduğu bulunmuştur. Diğer bir deyişle, kaygı düzeyi yüksek talasemili bireylerin mental sağlık ve yaşam kaliteleri düşük düzeydedir. Ancak, ebeveyn ilgisi yüksek talasemili bireylerin fiziksel fonksiyonun da yüksek olduğu gözlemlenmiştir kı bu da Talasemili bireyleri olumlu etkileyen tutumlar arasındadır.
Marmara Üniversitesi Medikososyal Merkezi Psikolojik Danışmanlık Birimine başvuran öğrencilerin psikiyatrik şikayetleri

Günümüzde birçok karmaşık problemle aynı anda baş etmeye çalışan üniversite öğrencileri ruhsal açıdan önemli problemler yaşamaktadırlar. Bu problemler hem sosyal çevreleriyle olan ilişkilerini olumsuz yönde etkilemekte, hem de akademik başarılarında önemli bir düşüşe neden olmaktadır. Ayrıca bu öğrencilerden bir kısmı ilaç tedavisi almalarını veya hastaneye yatmalarını gerektirecek ölçüde ciddi psikolojik belirtiler gösterebilmektedirler. Marmara Üniversitesi Medik-ososyal birimine başvuran öğrenciler üzerinde yaptığımız bu çalışmada, öğrencilerin en sık hangi psikiyatrik semptomlarla başvurduğunu ve bu semptomların öğrencilerin sosyo-demografik özellikleriyle ilişkili olup olmadığını araştırdık. Bu doğrultuda, araştırmamıza gönüllü olarak katılan 61 öğrenciye SCL90 R tarama ölçeği ve eş zamanlı olarak sosyo-demografik anket uygulaması yaptık. Sonuçlarımız öğrencilerin genel semptomatoloji skorlarından, özellikle obsesif kompulsif ve depresyon boyutu alt skorlarının diğer skorlara oranla anlamlı ölçüde daha yüksek, öte yandan, fobik anksiyete ve psikotizm skorlarının ise diğer skorlara oranla düşük çıktığını göstermiştir. Alt semptomatoloji skorları düzeyinde analiz edildiğinde, yaş, cinsiyet, okunan bölüm, gelinen şehir, kendisinde veya ailesinde kronik hastalık olma durumu ve gelir kaynakları sosyo-demografik verilerinin anlamlı ölçüde skorlarda değişkenlikle ilişkili olabildiği saptanmıştır. Sonuçlarımız, Marmara Üniversitesi ile benzer özellikteki diğer Üniversitelere de uyarlanabilmesi açısından önem taşımaktadır. Bulgularımızın ışığında öğrencilerin ruhsal durumları analiz edilerek, sosyo-demografik özellikleri de göz önünde bulundurularak ruh sağlıklarının korunması ve iyileştirilmesi için programlar geliştirilmesi uygun olacaktır.
The development of narrative skills in Turkish-speaking children: A complexity approach

Anlatı karmaşık bir söylem türüdür. Bir anlatının oluşturulması için olayların, başkalarının davranış ve duygularının anlaşılması ve açıklanabilmesi ile dil kullanımının birleştirilmesi gerekmektedir (Trabasso & Rodkin, 1994, p.87). Bu çalışmada bu yetilerin üç karmaşıklık düzeyi ile örtüştüğü ileri sürülmektedir: 1) anlatının içindeki zamansal ve konusal bütünlüğü ahenkli bir şekilde yansıtan olay dizgisi düzeyinde karmaşıklık, 2) anlatıcının olaylara karşı kendi bakış açısını içeren değerlendirici anlatı öğelerinin kullanımı düzeyinde karmaşıklık, ve 3) anlatılan olaylar arasındaki nedensel, zamansal ve mantıksal düzenin birbirine bağlanarak ifade edilmesini sağlayan sentaks düzeyinde karmaşıklık. Bu çalışmanın amacı her düzeydeki karmaşıklığın gelişimini ve birbirleriyle ilişkilerini araştırmaktır. Ayrıca, her düzeydeki karmaşıklığın zihin kuramı, yönetici fonksiyonlar ve karmaşık sentaksın anlaşılması yetisi ile ilişkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çalışmaya dört farklı yaş grubundan (4, 5, 7-8 ve 10-11 yaş) toplam 105 Türkçe konuşan çocuk ve 15 yetişkin katılmıştır. Katılımcılar 1) Anlatı Kurma İşlemi, 2) Duygusal Stroop İşlemi, 3) 1. (4 yaş) ve 2. derece Zihin Kuramı İşlemleri, 4) Gerçek-görünen Duygu İşlemi (4 yaş) ve 5) Tümleç Yantümcelerinin Anlaşılması İşlemi'ne katılmışlardır. Çocukların zihin kuramı, yönetici fonksiyonlar ve karmaşık sentaksın anlaşılması işlemlerindeki başarı düzeylerinin yaşla arttığı bulunmuştur. Olay dizgisi düzeyinde karmaşıklığın da yaşla arttığı gözlenmiştir. Bu artışta beş ve yedi yaş dönemlerinin önemli olduğu gösterilmiştir. Ayrıca, karmaşık sentaksın anlaşılmasının olay dizgisi düzeyinde karmaşıklığı yordadığı bulunmuştur. Bu, genel dil kullanma yetilerinin anlatı kurma yetileri üzerindeki etkisini göstermektedir. Çocukların her yaş grubunda değerlendirici anlatı öğelerini belli bir düzeyde kullanabildikleri bulunmuştur. Fakat, tercih edilen değerlendirici anlatı öğelerinin yaşla birlikte değiştiği ve yetişkinlerin bile değerlendirici anlatı öğelerini nadiren kullandıkları gözlenmiştir. Yönetici fonksiyonların sentaks düzeyindeki karmaşıklığı yordadığı bulunmuştur. Kullanılan tümleçlerin yapısı incelendiğinde yaşla birlikte bilişsel açıdan daha karmaşık olan ilişkileri tifade eden karmaşık sentaks yapılarının kullanımının geliştiği gösterilmiştir. Sadece değerlendirici anlatı öğelerinin kullanımı düzeyi ile sentaks düzeyi karmaşıklığı arasında bir ilişki bulunmuştur. Bu bulgular anlatıların bilişsel, dilsel ve sosyokültürel yapısı ve bağlamın anlatılar üzerindeki etkisi göz önünde bulundurularak tartışılmıştır.