turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Associative memory impairment in schizophrenia: Its relation with hemispheric lateralization and affective reactivity

Şizofrenide Çağrışımsal Bellek Bozukluğu : Yarımküre Lateralizasyonu ve Duygusal Tepkisellik ile İlişkisi F. Gökçe özkarar Bu çalışmanın iki ana amacı vardı. Birincisi şizofrenide çağrışımsal bellek bozukluğunun, aktive olan çağrışımsal hafiza ağına göre değişkenlik gösterip göstermediğini, ve eğer gösteriyorsa, bozukluğun hangi yarımkürede daha belirgin olduğunu araştırmaktı. İkinci amaç ise, çağrışımsal bellek bozukluğunun çağrışımları başlatan uyaranın duygusal yüküne göre değişkenlik gösterip göstermediğini, ve eğer gösteriyorsa, hangi duygusal yükün daha belirgin bir bozukluğa yol açtığım incelemekti. Örneklem, Marmara Üniversitesi Hastanesi Psikiatri Polikliniklerinde tedavi gören 30 şizofren hasta ve hastanenin intörnlerinden ve güvenlik görevlilerinden oluşan 30 kontrol deneğinden oluşmaktaydı. Kelime Çağrışım Testi ve Pozitif ve Negatif Semptomları Değerlendirme ölçekleri kullanılan ölçeklerdi. KÇT, her biri 5 kelime içeren olumlu, olumsuz ve nötr üç listeden oluşmaktaydı. KÇT bir grup şizofren (15) ve kontrol (15) deneklere sağ kulaktan uygulanırken, geriye kalan iki gruba da sol kulaktan uygulandı. Deneyden sonra hastalar için PNSDÖ dolduruldu. KÇT 'ndeki performanslar, tahmin edildiği gibi, şizofrenide çağrışımsal bellek bozukluğunun sol yarımkürede daha belirgin olduğunu ve bu bozukluğun şizofrenideki sol fronto-temporal bağlantısızlıktan ötürü olduğunu gösterdi. Saptanan bu bozukluk yaş ve cinsiyet farklılıklarından etkilenmemekteydi. İkinci olarak; şizofren kişilerdeki çağrışımsal bellek bozukluğunun, çağrışımları başlatan uyaranın duygusal yüküne göre değişiklik göstermediği saptandı. Çağrışımsal bellek bozukluğunun pozitif ve negatif semptomlarla ilişkisi incelendiğinde; pozitif semptomların çağrışımsal bellek bozulduğuyla pozitif korelasyona sahip olduğu bulundu, negatif semptomların etkisinin bellek bozukluğu üzerindeki etkisi ise yeterince kesin değildi. Son olarak; çağrışımsal bellek bozukluğunun, hastalığın süresi, hastaneye yatış süresi, ilaç tedavisinin süresi ve alman EKT kürlerinin sayısı ile ilişkisinin olmadığı bulundu. vm
Self-compassion as a mediator between parental acceptance rejection and emotional reactivity among university students

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinde öz-duyarlığın ebeveyn kabuliyeti reddi ve duygusal tepkisellik arasındaki ilişki üzerindeki aracı rolünü incelemektir. Çalışmanın örneklemi 428 üniversite öğrencisinden oluşmuş, veriler Kişisel Bilgi Formu, Duygusal Tepkisellik Ölçeği, Yetişkinler için Ebeveyn Kabul-Red Ölçeği, ve Öz-duyarlık Ölçeği aracılığıyla toplanmıştır. Duygusal tepkiselliğin iki alt boyutu ölçüt değişkenleri olarak, anne ve baba reddi yordalayan değişkenler olarak ve öz-duyarlığın altı alt öğesi aracı değişkenler olarak kullanılarak dört aracılık modeli oluşturulmuştur. Duygusal tepkiselliğin hassasiyet alt boyutu ile anne ve baba reddi arasındaki korelasyonlar istatistiki açıdan anlamlı bulunmadığı için aracılık analizine dahil edilmemiştir. Aracılık testi bulgularında öz-duyarlığın anne reddi - tepkisellik alt boyutu arasındaki ilişkide ve anne reddi psikolojik dayanıklılık alt boyutu arasındaki ilişkide aracı rolü olduğu tamamıyla desteklemiştir. Baba reddi yönünden, analizler öz-duyarlığın baba reddi psikolojik dayanıklılık alt boyutu arasındaki ilişkide aracı rolü olduğunu tamamıyla desteklemiştir. Öz-duyarlığın, baba reddi - tepkisellik alt boyutu arasındaki ilişkide kısmi aracılık rolü olduğu görülmüştür. Öz-duyarlığın aşırı özdeşleştirme öğesi bu ilişkiye tamamıyla aracılık ederken; öz-sevecenlik, öz-yargılama, paylaşımların bilincinde olma, izolasyon ve bilinçlilik ilişkiye kısmen aracılık etmiştir. Araştırma sonuçlarına göre öz-duyarlığın üniversite öğrencilerinin algıladıkları anne-baba reddi ve duygusal tepkisellikleri arasındaki ilişkide aracı rolü olduğu tamamıyla ve kısmen desteklenmiştir. Sonuç olarak, üniversitelerin psikolojik destek birimlerinde öz-duyarlık temelli koruyucu ve önleyici psikolojik danışmanlık uygulamaları geliştirilmesi yoluyla üniversite öğrencilerinde ebeveyn reddinin duygusal tepkisellik üzerindeki etkileri azaltılabilir ya da ortadan kaldırılabilir.
An investigation of the reciprocal relationship between cognitive style and political ideology

Politik muhafazakarlıkla düşük çabalı ya da sezgisel düşünme şeklini ilişkilendiren çalışmalar olmasına rağmen, bilişsel stil ve politik ideoloji arasındaki karşılıklı ilişkiyi sistematik bir şekilde inceleyen bir çalışma yoktur. Bu araştırmada, ilk olarak kişilerin demografik özelliklerini, bilişsel kapanma ihtiyaçlarını, kişilik özelliklerini, dindarlıklarını ve genel bilişsel yeteneklerini kontrol ederek analitik düşünme stiliyle politik muhafazakarlık arasındaki ilişkiyi inceledik (1. Çalışma) ve düşük analitik düşünme eğiliminin sosyal muhafazakarlığı ve politik kimliği yordadığını ancak ekonomik ya da kişisel muhafazakarlığı yordamadığını bulduk. 2. Çalışmada katılımcıların daha muhafazakar hale gelip gelmediğini görmek adına onları bilişsel yük altına sokarak sezgisel düşünmeye yönlendirdik fakat manipülasyon kontrolü yaptığımız manipülasyonun işe yaramadığını gösterdi. 3. Çalışmada katılımcılara kısa bir analitik düşünme eğitimi verdik ve farklı konularda liberal tutumlarının artış gösterdiğini ancak uzun süreli politik tutumlarında bir değişiklik olmadığını gözlemledik. 4. çalışmada politik ideolojilerin bilişsel stiller üzerinde bir etkisi olup olmadığını kişileri liberal ya da muhafazakar ideolojilerin gerekliliğine dair olan metinlerle ikna etmeye çalışarak bu defa ters yönde bir nedensel ilişkiyi test etmeye çalıştık ve bu manipülasyonun bilişsel stiller üzerinde bir değişiklik yaratıp yaratmadığını inceledik ancak manipülasyon kontrolü insanların bu manipülasyondan etkilenmediğini gösterdi. Sonuç olarak, bu sonuçlar, sosyal muhafazakar insanların eğilimsel olarak daha sezgisel ve sosyal liberal insanların da daha analitik düşünme şekline sahip olduğunu ve kişileri analitik düşündürdüğünüzde sosyal liberal düşüncelerde bir artış olduğunu göstermektedir. Ayrıca sonuçlar insanların uzun süreli politik tutumlarının deneysel manipülasyonlara dirençli olduğunu göstermektedir.
Algılanan ebeveynlik biçimleri ile duygusal yeme davranışı arasındaki ilişkide başa çıkma biçimlerinin aracı rolü

Bu araştırmada, yetişkin bireylerde anne ve babaya yönelik algılanan ebeveynlik biçimlerinin duygusal yeme davranışıyla olan ilişkisinde kaçınma ve telafi başa çıkma biçimlerinin aracı rolünün incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemi 204 kadın 97 erkek olmak üzere toplam 301 kişiden oluşmaktadır. Araştırmada yer alan değişkenlerin ölçülmesi amacıyla Young Ebeveynlik Ölçeği, Türkçe Duygusal Yeme Ölçeği, Young Rygh Kaçınma Ölçeği, Young Telafi Ölçeği ve Demografik Bilgi Formu kullanılmıştır. Gerçekleştirilen çalışma doğrultusunda elde edilen sonuçlara göre, duygusal yeme davranışının yaş, babanın hayatta olup olmaması ve Beden Kitle İndeksi değişkenleri açısından anlamlı düzeyde farklılaştığı görülmüştür. Ayrıca duygusal yeme alt boyutlarından uyaran karşısında kontrol davranışının da medeni durum ve eğitim durumu değişkenlerine göre anlamlı bir farklılaşmaya sahip olduğu saptanmıştır. Bununla birlikte duygusal yemenin anneye ilişkin algılanan aşırı koruyucu/evhamlı ve aşırı izin verici/sınırsız ebeveynlik biçimleri ve babaya yönelik algılanan kötümser/endişeli ve cezalandırıcı ebeveynlik biçimleriyle ilişkili olduğu saptanmıştır. Duygusal yeme ile kaçınma başa çıkma biçimlerinden psikosomatizm ve aktiviteyle zihinden uzaklaştırma arasında; telafi başa çıkma biçimlerinden ise statü düşkünlüğü, asilik, kendi yönelimlilik ve eleştiriye tahammülsüzlük arasında ilişkili olduğu bulgulanmıştır. Öte yandan, gerçekleştirilen aracı değişken analizleri sonucunda, anneye yönelik algılanan aşırı koruyucu/evhamlı ebeveynlik ile duygusal yeme davranışı arasında psikosomatizm ve aktiviteyle zihinden uzaklaştırma kaçınma başa çıkma biçimlerinin, anneye yönelik algılanan aşırı izin verici/sınırsız ebeveynlik biçimi ile duygusal yeme davranışı arasındaki ilişkide psikosomatizm kaçınma başa çıkma biçimimin ve eleştiriye tahammülsüzlük telafi başa çıkma biçiminin aracı rolü olduğu görülmüştür. Babaya yönelik algılanan kötümser/endişeli ebeveynlik biçimi ile duygusal yeme davranışı arasındaki ilişkide psikosomatizm kaçınma başa çıkma biçiminin, babaya yönelik algılanan cezalandırıcı ebeveynlik biçimi ile duygusal yeme davranışı arasındaki ilişkide ise psikosomatizm kaçınma başa çıkma biçimimin ve eleştiriye tahammülsüzlük telafi başa çıkma biçiminin aracı rolü olduğu saptanmıştır. Sonuç olarak anneye ve babaya yönelik algılanan ebeveynlik biçimlerinin kaçınma ve telafi başa çıkma biçimleri aracılığıyla duygusal yeme davranışını yordadığı, başa çıkma biçimlerinin bu ilişkide aracı rolünün olduğu görülmüştür.
Klinik olmayan örneklemde sosyal medya bağımlılığının sosyal görünüş kaygısı ve iletişim becerileri ile arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada klinik olmayan örneklemde sosyal medya bağımlılığının sosyal görünüş kaygısı ve iletişim becerileri ile arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmaya 149 kadın ve 111 erkek olmak üzere toplam 260 kişi katılmıştır. Çalışma kapsamında katılımcılara 'Sosyodemografik Bilgi Formu', 'Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği', 'Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği' ve 'İletişim Becerileri Ölçeği' uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda sosyal medya bağımlılığının alt boyutlarından olan sanal tolerans ve sanal iletişim oranları arttıkça kişilerin iletişim becerilerinde azalma, sosyal görünüş kaygısı oranlarında ise artma olduğu tespit edilmiştir. Sosyal görünüş kaygısı oranları arttıkça sanal iletişim oranları ve empati azalmaktadır. Bunun yanında Sosyal medya bağımlılığı oranı arttıkça iletişim becerileri ölçeği alt boyutu olan kendini anlama-kendini açma ve beden dili kullanımı oranlarında azalma olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca beden dili kullanımı ve sosyal medya bağımlılığı erkeklere kıyasla kadınlarda daha yüksek bulunmuştur. Üniversite öğrencilerinde diğer eğitim durumlarına oranla sosyal medya bağımlılığı ve sosyal görünüş kaygısının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Literatür incelemesi sonucunda sosyal medya bağımlılığı, sosyal görünüş kaygısı ve iletişim becerileri ile ilgili çalışmaların yetersiz olduğu görülmüştür. Elde edilen bu sonuçların literatüre olumlu yönde katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Partner davranışlarının değerlendirilmesi: Partner hakkında sunulan bilgilerin yapılan değerlendirmelere etkisi

Araştırmanın amacı, olumlu ve olumsuz partner davranışlara ilişkin yapılan değerlendirmelerin davranışa maruz kalan partnerler hakkında sunulan bilgilerden nasıl etkileneceğini araştırmaktır. Her bir bilginin düzeyi katılımcılara düşük ya da yüksek olarak verilmiştir. Bu doğrultuda toplamda hem olumlu hem de olumsuz olay için 8 farklı kombinasyon sunulmuştur. Daha sonra bu düzeylere ilişkin kombinasyonların değerlendirmeler üzerindeki etkisi incelenmiştir. Bu amaç doğrultusunda 200 katılımcı, araştırmacı tarafından hazırlanan Partner Değerlendirmeye İlişkin Kısa Öyküler Formunu ve Demografik Bilgi Formunu doldurmuşlardır. Araştırmanın amacı doğrultusunda yapılan tekrarlı ölçümler için ANOVA sonuçlarına göre, katılımcılar, davranışa maruz kalan partnerin ilişki doyumunun ya da güven düzeyinin yüksek, çatışma eğiliminin ise düşük olduğunu bildiklerinde, tam tersi bilgileri bildikleri durumlara göre olumsuz davranışların daha dışsal, olumlu davranışların ise daha içsel faktörlere yükleneceğini; bu davranışlar için daha az kasıt ya da art niyet aranacağını ve olumsuz davranış için partnerin daha az suçlanacağını; olumlu davranış için ise partnerin daha çok takdir edileceğini düşünmüşlerdir. Araştırmadan elde edilen bulgular, ilgili kuramsal yaklaşımlar ve literatür temelinde tartışılmıştır.
Genç yetişkinlerde akılcı olmayan inanç ile öz-anlayış arasındaki ilişkide affetmenin aracı rolü

Bu araştırmada genç yetişkinlerin akılcı olmayan inançları ile öz-anlayış düzeyleri arasındaki ilişkide affetme ve affetmenin alt boyutları kendini affetme, başkalarını affetme ve durumu affetmenin aracı rollerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Gaziantep Üniversitesinde çeşitli fakültelerde lisans, yüksek lisans ve formasyon düzeyinde öğrenim gören 523 öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak 'Akılcı Olmayan İnanç-K Formu', 'Öz-Anlayış Ölçeği' ve 'Heartland Affetme Ölçeği' ve araştırmacı tarafından oluşturulan 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS makro programı PROCESS v.3.3. kullanılmış ve regresyon modelinden yararlanılarak işlem yapılmıştır. Analizler sonucunda akılcı olmayan inanç ile öz-anlayış, affetme, kendini affetme ve durumu affetme arasında negatif yönde, düşük ve anlamlı düzeyde ilişki bulunurken, akılcı olmayan inanç ile başkalarını affetme arasında anlamlı bir ilişkinin bulunmadığı görülmüştür. Öz-anlayışın; affetme, kendini affetme ve durumu affetme ile pozitif yönde, orta ve anlamlı düzeyde; başkalarını affetme ile pozitif yönde, düşük ve anlamlı düzeyde ilişkili olduğu görülmüştür. Akılcı olmayan inanç ile öz-anlayış arasındaki ilişkide aracılık modellerine bakıldığında ise bu ilişkide affetme ve durumu affetmenin kısmi aracı, kendini affetmenin de tam aracı etkisinin olduğu görülmüştür. Akılcı olmayan inanç ile öz-anlayış arasında başkalarını affetmenin aracılık etkisinin olmadığı görülmüştür. Sonuç olarak katı, değişmez, mantıkdışı inançlarını terk eden ve öz-anlayış düzeyleri yüksek bireylerin kendilerini ve yaşadıkları durumu daha kolay affedebilecekleri söylenebilir.
Change in usage of cognitive words, affect words, discourse markers, and first person pronoun position among clients in psychotherapy process

Bu çalışmanın amacı, 5. Psikoterapi seansı ile 15. Psikoterapi seansı arasında danışanların konuşmalarında meydana gelen belirli dilbilimsel değişimleri anlamaktır. Çalışmada, danışanların konuşmlarındaki duygular ile ilişkili kelimeler, bilişsel mekanizmalar ile ilişkili kelimler, en sık kullanılan eylem belirleyiciler ve birinci şahıs zamirlerinin, bilgi yapısı konumlarında kullanımı analiz edilmiştir. Katılımcılar 11 psikoterapist ve 16 danışandan oluşmuştur. Danışanların konuşmaları karışık desen ANOVA yöntemi ile analiz edilmiştir. Sonuçlar psikoterapi sürecinde danışanların, duygular ile ilişkili kelime kullanımında, bilişsel mekanizmaları ile ilgili kelime kullanımında, söylem belirleyici kelime kullanımlarında ve birinci şahıs zamirlerinin eylem öncesi pozisyonda kullanımlarında anlamlı fark olduğunu ortaya koymaktadır. Sonuçlara göre, psikoterapi süreci belirli dilbilimsel değişimlere yol açmaktadır ve bu değişimler, psikoterapi sürecinde danışanda ortaya çıkan değişimi anlamak için bir araç olarak tartışılmıştır.
Romantic relationship experiences and emotion regulation strategies of regular mindfulness meditation practitioners: A qualitative study

Bu kalitatif çalışma en az iki yıl sure ile düzenli mindfulness meditasyonu uygulayıcılarının duygu regülasyon stratejilerine ve romantik ilişki deneyimlerine ve onların meditasyon yapmayan veya düzensiz yapan partnerlerinin romantik ilişki deneyimlerine, bağlanma teorisi perspektifi üzerinden odaklanmaktadır. Yarı yapılandırılmış görüşmeler, ana dili Türkçe olan 8 heteroseksüel ve 2 eşcinsel çift ile yapılmıştır ve görüşmeler her bir partner için birebir olacak şekilde gerçekleştirilmiştir. Tematik analiz sonuncunda, üç farklı seviyede 7 tema ve 13 alt tema ortaya çıkmıştır. Bu üç seviye; içsel kişilik seviyesi, romantik ilişki seviyesi ve düzenli meditasyon yapmayan partnerin perspektifi olarak belirlenmiştir. İçsel kişilik seviyesinde üç tema ve dört ilişkili alt tema oluşmuştur: 1) meta-farkındalık; 1a) duyguların geçiciliği; 2) duygu düzenleme stratejilerinde değişim; 2a) duyguların azalan yoğunluğu; 2b) zor duygularla kalabilme; 3) kendiyle ilişkide değişim; 3a) öz-şefkat. Üç romantik ilişki teması ve yedi alt tema ortaya çıkmıştır: 4) stresli durum deneyiminde değişim; 4a) daha az negatif tepkisellik; 4b) daha az tartışma; 5) duygusal bağın dönüşümü; 5a) duyguları ifade etme; 5b) romantik ilişki ile ilgili azalan kaygı; 6) romantik ilişkinin dönüşümü; 6a) cinsel ilişki sırasında anda olma; 6b) partner için şefkat ve kabul 6c) sınırları tekrar belirleme. Düzenli meditasyon yapmayan partner seviyesinde bir tema ve iki alt tema belirmiştir: 7) düzenli meditasyon pratiğinin genel pozitif etkileri; 7a) partnerde gözlemlenen genel sakin duygu durumu; 7b) daha az tepkiselliğin partnerde gözlemlenmesi. İçsel kişilik seviyesindeki temalar, düzenli meditasyon uygulayıcısının meta-farkındalığının, gelişmiş duygu düzenleme becerilerinin ve artan öz-şefkatin önemini vurgulamıştır. Bu temalar romantik ilişkiye, daha az tepkisellik, daha az kaygı, daha çok duygularını ifade etme ve diğer partner için artan şefkat ve kabul olarak yansımıştır. Bağlanma perspektifinden bu sonuçlar partnerler arası daha güvenli bir bağlanma olarak ilişkilendirilmiştir. Düzenli meditasyon uygulayıcılarının partnerleri de düzenli pratik ile gelen bu bireysel ve ilişkisel değişimleri onaylamıştır. Çift ve aile terapisi alanında bağlanma teorisini düzenli mindfulness meditasyonu pratiği ile entegre etmek değerli bir yaklaşım olabilir. Sadece bir eşin bile devam ettiği düzenli meditasyon pratiği çift terapisi sırasında yararlı olabilir. Gelecek araştırmalar, meditasyon pratiğinin özellikle romantik ilişkinin özel dönem ve durumlarına etkisine odaklanabilir. Ayıca mindfulness pratiğinin getirdiği eşsiz duygu düzenleme becerileri ile her partnerin kendi bağlanma stillerindeki potansiyel değişimler arasındaki ilişki de gelecek araştırma konuları olabilir.
Benton Yüz Tanıma Testi'nin Türk toplumu normal yetişkin (20-65 yaş ve üzeri) denekler üzerindeki standardizasyonu

Bu çalışmada, nöropsikolojik değerlendirmelerde kullanılan test bataryasında yer alması gerektiğini düşündüğümüz, yüz tanıma yetisini değerlendirmekte kullanılan, Benson Yüz Tanıma Testi'nin standardizasyonu yapılacakta-. Bunun için, 20 - 88 yaş grubu normal denekler üzerinde normatif veriler elde edilecektir. Testin güvenirliğine bakılacak ve bir grup posterior serebral arter enfarktı geçirmiş hastanın test performansı normal deneklerle karşılaştırılarak, testin geçerliği tespit edilecektir. Normatif verilerin elde edilmesi için test, 3 eğitim, 4 yaş ve 2 cinsiyet grubundan toplam 256 normal denek üzerinde uygulanmıştır. Yaş grupları 20 -34, 35 -49, 50-64 ve 65-88 olarak belirlenmiştir. Eğitim grupları; düşük, orta ve yüksek {ön lisans, lisans ve lisansüstü eğitim eğitimli gruplar olarak belirlenmiştir. Araştırma deseninde bulunan her alt grupta, denek sayılan yaklaşık olarak eşit tatulmuştur. Testin güvenirliği, 48 normal denek üzerinde 'test - tekrar test', tüm grubun verileri üzerinde de 'yarıya bölüm güvenirliği' yöntemiyle kontrol edilmiştir. Testin geçerliğine, posterior serabral arter enfarktı geçiren 30 hastanın test skorlan, kontrol grubu ile karşılaştınlarak bakılmıştır. Elde edilen verilere göre; 1. Deneklerin, alt gruplara bölünmeden, kısa formda aldıklan minumum puan 11, maksimum puanı 27'dir. Uzun formda minumum puan 26, maksimum puan ise 54'tür. Genel olarak kısa form puan ortalama ve standart sapması 20.3 + 3.05 iken, uzun form puan ortalama ve standart sapması 41.36 + 5 .6'dır. 2. Cinsiyetin test performansına herhangi bir etkisi bulunmamıştır. 3. Deneklerin yaşlan arttıkça, gerek kısa gerekse uzun form test puanlan, anlamlı derecede düşmektedir.4. Normal denekler üzerinde yapılan uygulamanın istatistiki açıdan değerlendirilmesi sonucunda, eğitimin, test performansına, anlamlı bir etkisi saptanmıştır. Eğitim düştükçe, test skora da düşmektedir. 5. Testin yarıya bölüm güvenirliği r =.69, test - tekrar test güvenirliği ise kısa formu için r =.78, uzun form için r =.84 olarak tespit edilmiştir. (p<.001) 6. Testin uzun formunun, prediktif bir geçerliği bulunmaktadır. Kontrol grubuyla sağ PCA grubu skoru arasında, normal denekler lehine anlamlı derecede artma tespit edilmiştir (p< 05). Kısa formda ise, gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilmemiştir.
Üniversite öğrencilerinin aile aidiyet düzeyleri ve yaşam doyumlarının incelenmesi: Biruni Üniversitesi örneği

Aidiyet ve yaşam doyumunun bireysel ve toplumsal düzeydeki sonuçlarını anlamaya ve açıklamaya ilişkin sosyal bilimlerde yapılan araştırmalara konu edinilmiş ve özelde aile aidiyetine ilişkin son zamanlarda yapılan çalışmalar artmaktadır. Aile aidiyeti ve yaşam doyumu arasındaki ilişkinin genellikle birbirini etkilediği yönünde savlar bulunmaktadır. Aile aidiyet bağları güçlü olan bireylerin yaşam doyumları da olumlu bir düzeyde arttığına ilişkin varsayımlar yapılmaktadır. Bu çalışmada üniversite öğrencilerinin aile aidiyeti ve yaşam doyumu arasındaki ilişki incelenmiştir. 100 öğrenci, ailesiyle birlikte yaşayan; 100 öğrenci, ailesiyle birlikte yaşamayan olmak üzere toplamda 200 öğrenci çalışmaya alınmıştır. Nicel araştırma deseninin ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Mavili ve arkadaşları (2014) tarafından geliştirilen Aile Aidiyet Ölçeği, Dağlı ve Baysal'ın (2016) Türkçe'ye uyarladığı Yaşam Doyumu Ölçeği ile Kişisel Bilgi Formu anketi kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, aile aidiyeti arttıkça yaşam doyumunun da arttığı saptanmıştır. Ailesiyle birlikte yaşayan ve ailesiyle birlikte yaşamayan öğrencilerde aile aidiyetinde herhangi anlamlı bir değişiklik görülmemiştir ancak ailesiyle birlikte yaşamayan öğrencilerin yaşam doyumunun daha yüksek olduğu saptanmıştır. Kadın ve erkek öğrenciler arasında aile aidiyeti ve yaşam doyumu arasında anlamlı bir farklılık görülmemiştir. Annenin eğitim durumu ve çalışma durumunun aile aidiyeti ve yaşam doyumu üzerinde anlamlı bir etkisi görülmemiştir. Babanın eğitim durumu ve çalışma durumunun ise hem aile aidiyetini hem de yaşam doyumunu etkilediği görülmüştür.
Adil dünya inancı ve sezgisel ahlak: Mağdur ve suçlu bağlamında adaletsizlik

Adil Dünya İnancı Kuramını literatürde ilk kez ahlaki duygularla beraber ele almaya çalışan ve mağdur ve suçlu kavramını birlikte inceleyen bu çalışma temel olarak Adil Dünya İnancı Kuramının mağduru değersizleştirme iddiasını ele almıştır. Ahlaki duyguların, karar verme süreci içerisinde birincil rol oynadığı ve bu sürecin kültürel olarak değişim gösterdiğini öne süren Sosyal Sezgi Modeli üzerinden ilerlenmiştir. Araştırmanın birinci amacı, ahlaki duyguları Adil Dünya İnancı Kuramının mağdur ve suçlu değersizleştirme iddası üzerinde incelemektir. İkinci amacı ise Adil Dünya İnancı Kuramının sonuç odaklı bir kuram olduğu iddiasını, sonucu manipüle ederek incelemektir. Ötekini-kınama duyguları olan iğrenme ve kızgınlığı adaletsizlik kurgusu ile birleştirmek amaçlanmıştır. Bu sebeple, ensest ve ihanet temasının kullanıldığı iki ahlaki içerikli hikaye ile Adil Dünya İnancıyla karşılaştırmak için Correia ve arkadaşlarının (2002) kullandığı kaza hikayesi kullanılmıştır. Araştırmanın; hikayenin içeriği ve sonucu olmak üzere toplam iki bağımsız değişkeni vardır ve bunun mağdur/suçlu değerlendirmelerine etkisini incelemektedir. Araştırmanın birincil beklentisi, içerikler vasıtasıyla harekete geçirilmesi planlanan duyguların mağdur/suçlu değerlendirmelerinde etkisini pozitif yönde görmektir. İkincil beklentisi ise içeriğin yarattığı etkinin, sonucun etkisinin önüne geçmesidir. Araştırma 203 üniversite öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Sonuçlar, enseste tanık olan mağdurun en çok uzaklaşma gösterilmesine rağmen en pozitif değerlendirilen mağdur olduğunu göstermiştir. Fazla antipati gösterilen suçlun ensest ilişkiye giren ve kaza yapan olmuş, en çok uzaklaşma gösterilen suçlu ise ihanet eden ve ensest ilişkiye giren olmuştur. Hikayenin sonucunun iyi ve kötü sonla bitmesi en çok enseste tanık olan mağdurun pozitif değerlendirilmesinde etkili çıkmıştır. Ayrıca, enseste tanık olan mağdur hariç kötü son ile biten senaryolarda mağdur daha sempatik algılanmış ve uzaklaşma gösterilmemiştir. Bu bulgular, Adil Dünya İnancı Kuramının önermesine ters düşmektedir. Bu çalışmanın sonuçları, ahlaki duyguların mağdur değersizleştirme sürecinde etkili olabileceğini ve ileriye yönelik çalışılması gerektiğini öne sürmektedir.