turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kayıt dışı istihdam ve neden olduğu mali kayıpların bütçe üzerindeki etkileri

Bu tezle, kayıt dışı ekonominin ve kayıt dışı istihdamın tanımı, kayıt dışı istihdamın şekilleri ve kayıt dışı istihdamın oluşmasına neden olan faktörler ve kayıt dışı istihdam konusunda özellik arz eden durumların ortaya konulması; kayıt dışı istihdamın neden olduğu sosyal sigorta sigorta primi, gelir vergisi ve damga vergisi gibi doğrudan kayıplarla yersiz yapılan sosyal yardımlar gibi dolaylı kayıpların ortaya konulması ve sorun alanları ile yapılması gerekenlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Tezde kayıt dışı ekonomi ve kayıt dışı istihdamın tanımı, kavramsal çerçevesi, türleri, nedenleri incelenmiş daha sonra neden olduğu sosyal güvenlik primi, gelir ve damga vergisi gibi doğrudan kayıpları hesaplanarak, merkezi yönetim bütçesine yük oluşturan dolaylı kayıpları ve bazı olumlu getirileri analiz edilerek kayıt dışı istihdamın bütçe üzerindeki etkileri ortaya konulmuştur. Kayıt dışı istihdamın mali etkisi ve bütçe üzerindeki etkileri ile doğrudan ilişkisi bulunmayan haksız rekabet, sendikalaşma ve çalışanların sosyal güvenlik haklarının ihlal edilmesi gibi konulara detaylı bir şekilde değinilmemiştir.
Suç ve suçlulukla mücadelede sosyal hizmet uygulamalarının önleyici etkileri

Toplumlar ne kadar gelişse ve değişse de, bilgi toplumu, modernleşme ve ihtisaslaşmalara rağmen karmaşık ve paradoks bir hal almış, küçük yerleşim yerlerinden büyük kentlere olan nüfus yığılması ve bunlara bağlı olarak ortaya çıkan kültürel yozlaşma, toplumsal yaşayışta özellikle de büyük kentlerde birçok sorunu ortaya çıkarmıştır. İşte bu sorunların en başında suç ve suçlular ile mücadele gelmektedir. Bireyler artık daha materyalist ve bireyci bir felsefe içinde yaşama kültürünü kendilerinde görürken, çevrelerindeki sorunlara duyarsız kalmış ve yaşam döngüsü içinde bu sorunlar, bütün toplumu kapsamaya ve genel bir sorun oluşturmaya başlamıştır. İnsanın kendini güvende hissetmesinin bir gereği olarak, suç ve suçlularla mücadele etme süreci her zaman canlılığını korumuş, ancak zor ve karmaşık olan bu sorunsal ile mücadelenin bir sistematiğinin oluşması ve üretilecek yeni politikaların gerekliliğini ortaya çıkarmıştır. Bu bağlamda Kamu ve STK'lar bu sorunlarla mücadele edecek ve önleyecek sosyal politikalar üretme ve bu politikaları etkin bir şekilde uygulama gereği duymuş ve alanda bu rolü sosyal hizmet üstlenmiştir. Suç ve suçlularla mücadelede sadece güvenlik önlemlerinin, kolluk faaliyetlerinin ve cezai müeyyidelerin yetersiz kaldığı günümüzde; etkin, uygulanabilir, genel ve kapsayıcılığı ile ön plana çıkan sosyal hizmet, suç ve suçlular olmak üzere toplum refahını bozan sorunlarla mücadelede önemli bir fonksiyonu yerine getirmiş ve getirmeye devam edecektir. Gelişmelere ve değişmelere orantılı olarak toplumda ve yönetim erkinde sosyal hizmet algısı da zamanla değişmiş, suç ve suçlularla mücadelede sosyal hizmet müdahalelerinin sorun oluşmadan önce etkinliğinin ne kadar önemli olduğu ortaya çıkmıştır. Çalışmada pragmatik, pratik ve uygulanabilir müdahaleleri ile sosyal hizmetin, suç ve suçlularla mücadelede sorun odaklı uygulamalarının yanında koruyucu ve önleyici uygulamalarının ne denli önemli yeri olduğu vurgulanmaya çalışılırken, ülkemizde çok fazla ilgilenilmemiş ve geri bırakılmış bu alanda; suç ve suçlularla mücadelede sosyal hizmetin önemine dair bir bakış açısı oluşturulurken, suç ve sosyal hizmet kavramsallaştırılarak bağdaştırılmaya çalışılmış ve en azından bu bağlamda okuyucuda bir algı oluşturulması amaçlanmıştır.
Vergi kaçakçılığı suçu

Vergi devletin kamu hizmet ve faaliyetleri finansmanında önemli bir gelir kaynağıdır. Devlet yaptırım uygulayarak gerçek ve tüzel kişilerden vergileri toplamaktadır. Mükellef, verginin gelirini azalttığı, boşuna vergi verdiği veya vergiyi yük olarak düşünmesi dolayısıyla vergi kaçırmaktadır. Vergi kaçakçılığı suçu ve yaptırımları 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde düzenlemiştir. Bu çalışmada, bu suç tipi ayrıntılı olarak incelenmiştir.
1982 Anayasası'na göre Kamu Denetçiliği Kurumu

Günümüzde, idarenin denetimi, idarenin genişlemesiyle eş boyutta zorlaşmaktadır. Geçmişten bugüne Türkiye'de denetim adına birçok yeniliğe imza atılmıştır. Daha şeffaf bir yönetim ile yönetenlerin menfaatlerinden ziyade artık yönetilenler için yönetim ilkesi benimsenmiştir. Türkiye'de mevcut denetim türlerinin etkisizliği ve yetersizliği aşikardır. Denetim türlerinden olan hiyerarşik denetim veya vesayet denetimin zaafları ve eksikliklerini izah etmeye gayret edeceğiz. Hiyerarşik denetimin çok geniş kapsamlı yetkiler içermesi nedeniyle istismar edilmesi ve kötü amaçlar için kullanılması olağandır. Yine vesayet denetimi ise hiyerarşik denetim kadar büyük sorunlara yol açacak potansiyele sahip olmasa da merkezi idarenin doğurduğu sıkıntıların gerçekleşmesine yol açabilecektir. Aynı zamanda kesin ve güvenilir bir çözüm yolu olan idari yargının iş yükü de olması gereken düzeyi çoktan aşmıştır. İdari yargı yolu ile idarenin yapması gereken eylem ve işlem tesis ettirilmesinin, idarenin itibarsızlaşmasına da yol açacağı tartışmasızdır. Bunlardan başka denetim yolları elbet mevcuttur ki bunlardan göze çarpanları inceleyeceğiz. Ancak tüm bunlardan öte; teşkilatlanması, faaliyetleri ve yaptırımları ile bambaşka bir kurum olarak ombudsmanlık sistemi mevcuttur. İşte tezimizde, yukarıda izah edilen denetim yollarının yetersiz ve etkisizliğine çare olarak ombudsman sisteminin Türkiye'deki yansıması, Kamu Denetçiliği Kurumu'dur. 2010 yılında 1982 model Anayasa üzerinde bazı değişiklikler yapılmıştır. Bu değişiklerden biri de 74'üncü maddede öngörülen Kamu Denetçiliği Kurumu'dur. Söz konusu maddeye dayanılarak yürürlüğe konulan 6328 sayılı Kanun ile Kamu Denetçiliği Kurumu tam anlamıyla teşkil edilmiştir. Kamu Denetçiliği Kurumu, teşkil edilene kadar tam anlamıyla ombudsmanlık sistematiğine sahip olmayıp, kısmen bu özelliklerden bazılarına sahip kurum ve kuruluşlar mevcuttur. Söz konusu kurum ve kuruluşlar hala faaliyetlerine devam etmekte olup; Kamu Denetçiliği Kurumu ile yetki ve görev anlamında da henüz herhangi bir yetki veya görev uyuşmazlığı da yaşanmış değildir.
Kamu hizmetlerinin etkin sunumunda e-devlet uygulamalarının rolü

Bilgi ve iletişim teknolojileri birçok alan yanında kamu yönetimi alanında modernleşmeyi ve ilerlemeyi sağlayan temel bir reform olarak algılanan e-devlet alanında da reformları destekleyen bir unsurdur. E-devlet, kısaca kamuda yapılan her işlemin ve kamu kesimi tarafından sunulması gereken servis ve hizmetlerin uygun bilişim teknolojileri kullanılarak elektronik ortama transferi olarak tanımlanabilir. Bununla birlikte, bilgi ve iletişim teknolojilerinin uygulanabilmesi için politikacılar ve uygulamacılar tarafından e-devlet ile çıktıların, risklerin, maliyet ve faydaların daha iyi bilinmesi gerekmektedir. Tek noktadan e-devlet, birleştirilmiş e-devlet gibi değişik modellerle ifade edilen tümleşik bir e-devlet platformunun dağınık haldeki kamu hizmetlerinin elektronik ortamdan etkin sunumunda kaçınılmaz olduğu anlaşılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, bilgi ve iletişim teknolojilerinin kullanılmasıyla birlikte ortaya çıkan e-devlet uygulamalarının, kamu kesiminin yerine getirmekle yükümlü olduğu kamu hizmetlerinin etkin sunumu üzerindeki etkilerini açıklamaktır.
Yerel yönetimlerde halkla ilişkilerin amaçları ve yöntemleri

Yerinden yönetimler, yerel halkın, kendi eliyle seçtiği organlarca yönetilmesini ifade eden bir örgüttür. Demokratik devlet yapısı içinde yerel yönetimlerin önemi son derece büyüktür. Hatta demokratik hukuk düzenin temel taşı yerel yönetimlerdir, denebilir. Bulundukları bölgede yaşayan insanları yakından ilgilendiren hizmetler yaptıkları için halkla ilişkileri zorunludur. Halkla ilişkiler; örgütün çevre desteğini sağlamak için yapmış olduğu planlı girişim olarak ifade edilebilir. Kamu yönetimi veya yerel yönetimler için düşünürsek halkla ilişkilerden yönetimin, iletişim olayından yararlanarak çevreye doğru bilgiler aktarması anlaşılmaktadır. Yerel yönetimler yerel hizmet birimleridir ve etkili verimli hizmet üretebilmeleri için halkla içice olması kamuoyunun nabzını tutması ve onun desteğini alması gerekir. Kamuoyunun genel düşüncesi yerel yönetimlerin başarısı ve süresi için oldukça önemlidir. Yerel Yönetimlerin halkın nabzını tutarken uygulayacağı yöntemler de en az halkla ilişkiler fikri kadar önemlidir. Çünkü, uygun iletişim amaçlarının seçilmesi iletilmek istenen düşüncelerin yerine ulaşmamasını sağlayacaktır. Yerel yönetimler hedef kitlenin yani halkın özelliğine uygun, en etkili iletişim anemi kullanmak zorundadır. Halkla ilişkiler yöntemlerinin yönetim birimlerince özellikle yerel yönetimlerce kullanılması, yönetim ve halk ilişkisi açısından olaya yeni bir boyut kazandırmıştır.
Türkiye için sürdürülebilir enerji çevre politikaları

Enerji insan yaşamının temel taşıdır. İnsanoğlu tarih boyunca ekonomik ve sosyal kalkınmayı sağlayacak kesintisiz ve ucuz enerjiyi temin edebilmenin yollarını aramıştır. Diğer taraftan enerji üretimi ve tüketimi sonucu ortaya çıkan kirleticiler ve özellikle küresel ısınmaya neden olan sera gazlan, günümüz çevre sorunlarının başında gelmektedir. BM tarafından, 1987 yılında yayımlanan 'Ortak Geleceğimiz' adlı rapor ve 1992 yılında Rio 'da yapılan BM Çevre ve Kalkınma Konferansı ile sürdürülebilir kalkınma kavramı tüm dünyayı etkilemiştir. Sürdürülebilir enerji kavramı ise sürdürülebilir kalkınmanın bir unsurudur. Enerjinin çevresel tahribatlara yol açmadan, ekolojik dengeyi bozmadan, kuşaklar arası adalet anlayışına uygun şekilde kesintisiz ve en az maliyetle üretilmesi ve kullanılması olarak tanımlanan bu kavram günümüz enerji politikalarının çerçevesini çizmektedir. AB'nin enerji politikasının temel hedefi de sürdürülebilir kalkınmaya katkı olarak belirlenmiştir. AB, enerji temininde güvenilirlik ve çevre koruma hedeflerini rekabet ortamında sağlayacak bir enerji politikası izlemektedir. Türkiye'de de sürdürülebilir enerji ilkelerine uygun planlama ve uygulamalar yapıldığı görülmektedir. Kalkınma planlarında çevresel etkiler dikkate alınmış, son Hükümet Programlarında arz güvenliği, rekabet ve çevresel korumanın altı çizilerek sürdürülebilir bir enerji politikası izleneceği belirtilmiştir. Ancak Türkiye'nin yasal 168 bağlayıcılığı olan uluslararası teknik düzenlemelere taraf olma konusunda aynı duyarlılığı göstermediği de söylenmektedir. Diğer yandan Türkiye, fosil enerji kaynaklarmın kullanımında yeni teknolojilere geçişini tamamlayamamış, petrol ve doğal gazı arz güvenliği ve fiyat istikrarını sağlayacak şekilde temin edememiş ve arama çalışmalarını yeterince destekleyememiş, nükleer enerji tartışmalarını sonuçlandıramamış, önemli bir potansiyele sahip olduğu halde jeotermal, rüzgar, güneş, biyokütle ve hidrojen enerjisi konusunda ciddi bir adım atamamıştır. Böylece Türkiye'nin; enerji ihtiyacının ve enerjide dışa bağımlılığının artması karşısında, geleneksel ve yenilenebilir enerji kaynaklarını, arz güvenliği, rekabet ve çevresel koruma ilkelerine uygun bir biçimde henüz yeterince planlamadığı ve enerji kaynaklan arasında optimal bir denge kuramadığı da iddia edilebilir. 169
Türkiye'de belediyelerin mali sorunları: Ege Belediyeler Birliği'ne bağlı belediyelerde bir alan çalışması

Toplum halinde yaşama ve şehirleşme ile beraber belediye yönetimlerinin önemi arttıkça dış veya iç etkenlerden kaynaklanan sorunları da büyümektedir. Sorunların da en başında geleni kaynak kullanımıdır. Mali sorunlar olarak adlandırılan ancak karmaşık bir ilişkiler ağından kaynaklanan bu sorunların birçok nedeni bulunmaktadır. Merkez yönetim tarafından yerel yönetimlere ve özelde de belediyelere aktarılan kaynakların miktarı ve dağıtım biçimi mali sorunların en çok çok tartışılan nedeni durumundadır. Merkezden yapılan pay dağıtım uygulamasının miktarının ne olması gerektiği ya da en uygun kriterlerin nasıl oluşturulabileceğinin tespiti kolay değildir. Ancak merkezden yapılan dağıtımın miktar olarak büyük boyutlarda oluşması yerel yönetimlerin mali özerkliğinin en büyük açmazını oluşturmaktadır. Dağıtılan paylar büyüdükçe yerelin merkeze olan bağımlılığı artmakta, merkez yönetimin de büyük kaynak aktardığı yerel yönetimleri daha fazla idari ve mali vesayet altına almak istemesi doğal bir süreç haline gelmektedir. Mali sorunların çözümü için aktarılan kaynakların artırılması özerklik ve vesayet sorununu büyütmektedir. Belediyelerin merkezden yapılan aktarımlar dışında kullanabilecekleri alternatif gelir kaynakları bulunmaktadır. Bunlar yerel vergiler ve diğer alternatif faaliyet kazançlarıdır. Belediyelerin özerklik ve mali güçlerinin doğru orantılı olarak büyümesi için daha çok öz gelirlerinden sağlanan mali kaynaklarının artırılması yolu tercih edilmelidir. Bu konuda merkez tarafından toplanan bazı vergi kalemlerinin belediyelere bırakılması ve belediyelere hem bunlarla hem de alternatif diğer girişimleri ile ilgili uygulama özerkliğinin tanınması gerekmektedir. Belediyelerin mali sorunlarının önemli bir kısmı da kaynakların kullanım biçiminden ortaya çıkmaktadır. Kaynak kullanımında etkinlik ve verimliliğin sağlanması, yeni kaynak bulma veya mevcut kaynakların geliştirilmesi kadar önemlidir. Etkinsizlik, savurganlık ve yapısall sorunlar düzeltilmeden sadece para miktarının artırılması mali sorunları çözmeyecektir. Mevcut haliyle belediyelerin en büyük mali sorununun etkinlik ve verimlilik kaynaklı olduğu tespit edilmiştir. Mali sorunların çözümü için, belediyelerin mevzuattan, planlamadan, mali yönetim, bütçe ve borç yönetiminden, personel politikası ve siyasi eğilimlerden kaynaklanan kurumsallığa aykırı yapısall sorunlarının düzeltilmesi/düzelmesi gerekmektedir.
Avrupa Birliği'nin insan hakları politikası/Türkiye örneği üzerinde inceleme

İnsan hakları, kişinin sırf insan olduğu için sahip olduğu haklar demektir. Bu kavram, insanlığın üyesi ve insan olma gibi bir kaynağa dayanır. Yani bu kaynak, insanlık ve insanın ahlaki tabiatıdır. İnsan hakları, en geniş anlamda siyasal meşruluğun bir ölçüsüdür. Hükümetler ve onların uygulamaları, insan haklarını korudukları ölçüde meşrudurlar. II. Dünya Savaşında ve daha önceki yıllarda, insan yaşamına ve onuruna yönelik utanç verici saldırılar, 1945'de imzalanan Birleşmiş Milletler Antlaşması'nda insan haklarına ve temel özgürlüklere duyulması gereken saygının özellikle vurgulanmasına yol açmıştır. Daha sonra 1953 yılında Avrupa Konseyi'nce uygulamaya geçen Avrupa insan Hakları Sözleşmesi, içeriği ve yaptırımları açısından bu konuda tarihi bir dönüm noktası oluşturmuştur. Daha sonraki yıllarda, çeşitli sözleşmeler kabul edilmiş ve insan haklarının gittikçe artan ölçüde korunması için gayret edilmiştir.
The Case of Susurluk: How to make sense of state-civil society relations in Turkey

öz SUSURLUK ÖRNEĞİ: TÜRKİYE'DEKİ DEVLET SİVİL TOPLUM İLİŞKİLERİNİ ANLAMLANDIRMAK Umut Bozkurt Yüksek Lisans, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi: Dr. Galip Yalman Ağustos 2001, 196 sayfa Bu tez Türk Basınındaki Susurluk Olayım izleyen tartışmalara odaklanarak Türkiye'deki devlet-sivil toplum ilişkilerini anlamlandırmayı amaçlamaktadır. Susurluk'a ilişkin tartışmayı belirleyen farklı bakış açılarını ana hatlarıyla ortaya koyduktan sonra, tez, zamanla ana akım halini alan egemen yaklaşım üzerine yoğunlaşmıştır. Türk devlet geleneği savı olarak tanımlanabilecek bu ana yaklaşımın irdelenebilmesi için sivil toplum kavramının temelleri ve bu kavrama ilişkin güncel tartışmalar ele alınmıştır. Bu tezin temel amacı Türkiye'deki devlet geleneği anlayışım, sivil toplum kavramına ilişkin klasik ve güncel tartışmalar ışığında değerlendirmektir.
Türkiye Avrupa Birliği ilişkileri çerçevesinde Kıbrıs sorunu

Temmuz 1959'da AET'ye başvuran Türkiye'nin birliğe üyelik sürecindekarşısına çıkarılan en büyük sorunlardan biri Kıbrıs meselesi olmuştur. Türkiye - AB ilişkileri çerçevesinde Kıbrıs sorunu başlıklı yüksek lisans tez çalışmasında Kıbrıs, sorununun Türkiye-AB ilişkilerini nasıl etkilediği incelenmiştir. Çalışmamın birinci bölümünde; Kıbrıs'ın tarihçesi, Enosis ve Megola dea, Kıbrıs Cumhuriyeti'nin kurulması, Garanti ve ttifak Anlaşması, 1960 anayasası, Kıbrıs barışharekatının yapılmasının nedenleri, 20 Temmuz ve 14 Ağustos harekatlarının yapılışı, KKTC'nin kuruluşu ve adada son dönemde yaşananlar anlatılmıştır. kinci bölümde ise; 1959 yılında birliğe yapılan başvuru ile başlayan Türkiye-AB ilişkileri anlatılmıştır. Atatürk'ten itibaren gerçek anlamda batıya dönük siyaset izleyenTürkiye'nin tarihi, siyasi ve ekonomik nedenlerle birliğe girmek istediği, 14 Nisan 1983'teTürkiye'nin yaptığı tam üyelik başvurusu ve birlikten çıkan kararlar ele alınmıştır. Üçüncü bölümde; Kıbrıs sorununun Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri üzerindeki olumsuz etkisi anlatılmıştır. Genişleme sürecinde yer alan GKRY'nin hukuksal olarak mümkün olmayan başvurusunun kabulü, bu başvurunun Türkiye'nin birliğe üyeliğindekiolumsuz etkileri, Annan Planı ve sonuçları, Türk tarafının ve Türkiye'nin yapması gerekenler belirtilmiştir. Çalışmanın bu bölümünde Kıbrıs sorununun Türkiye'nin birliğineüyeliğini engelleyen en önemli nedenlerden biri olduğu ortaya konulmuştur.
1982 Anayasası'nda ifade özgürlüğü ve sınırlanması

İfade özgürlüğü, insanın serbestçe düşünce ve bilgilere ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanmaması ve bunları tek başına ya da başkalarıyla birlikte söz, basın, resim, sinema, gibi araçlarla barışçıl yollara riayet ederek açıklayabilmesi ve başkalarına aktarabilmesi anlamına gelmektedir. İfade özgürlüğü, demokratik toplumun ve bireyin özgürlüğünün bir ön koşuludur. İfade özgürlüğü, sadece bireyler açısından değil, farklı ve yeni fikirlere imkan vermesi yönüyle toplum açısından da önem taşır. Bir ülkede ifade özgürlüğü olabilmesi için, o ülkenin anayasasının ve hukuki mevzuatının bu hakkı tanımış ve güvence altına almış olması gereklidir. Bu çalışmada, ifade özgürlüğünün tanımı, tarihsel gelişimi ve 1982 Anayasası çerçevesinde sınırlanması konuları ele alınmış, Anayasa Mahkemesinin ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin ifade özgürlüğüne ilişkin vermiş olduğu bazı kararları incelenmiştir.
İşsizlik sigortasına karşılaştırmalı bir yaklaşım: Avrupa Birliği ülkeleri ve Türkiye

Gelişmişlik seviyesi ne kadar olursa olsun, bütün dünyada ülkelerin karşı karşıya olduğu sosyo-ekonomik sorunların en başında işsizlik gelmektedir. Günümüzde hızla gelişen teknoloji ve üretimde insan gücünün yerini makinelerin alması insanların işsiz kalmasına neden olmuş, işsizliğin ortaya çıkardığı olumsuzlukları önlemek ve işsizleri korumak amacıyla da çeşitli ülkeler birbirinden farklı yaklaşım ve politikalar geliştirmiştir. Bunlar işsizliği tazmin yöntemleri olarak da bilinen, kıdem tazminatı, işsizlik yardımı ve işsizlik sigortasıdır. Bu politikalardan en yaygın kullanılan ise, işsizlik sigortasıdır. İşsizliği tazmin edici bir sistem olarak işsizlik sigortası, kişinin işsiz kalması durumunda devreye girmektedir. Ülkeler, işsizliğin sonuçlarını giderici, geçici gelir kayıplarını tazmin edici politikalar uygulamak zorundadırlar. Bu politikaların temel araçlarından birisi de işsizlik sigortasıdır. İşsizlik sigortası, ekonomik büyümenin yanı sıra sosyal gelişmenin sağlanması ve gelirin toplumda adil ve dengeli bir biçimde paylaştırılmasını amaçladığı için sosyal devlet olma ilkesinin bir gereğidir. İşsizlik sigortasının amacı, bir işyerinde çalışırken çalışma istek ve yeteneğine sahip olmasına rağmen, kendi istek ve kusuru dışında işini kaybeden kişinin, işini kaybetmesi nedeniyle uğradığı gelir kaybını kısmen de olsa geçici bir süre sağlamak, böylece işsiz kalan kişinin kendisi ve ailesinin sosyo-ekonomik bakımdan zor duruma düşmelerini önlemek, işsiz kaldığı sürede yeni bir iş bulması için gerekli hizmeti ve eğitimi vermektir. Bu çalışmamızda, işsizliğin ortaya çıkardığı olumsuzlukları gidermeye yönelik tedbirlerden biri olan işsizlik sigortası ele alınmış, bu bağlamda bazı Avrupa Birliği Ülkelerindeki işsizlik sigortası uygulamaları ile Türkiye'de uygulanmakta olan sistem değerlendirilerek, Ülkemizdeki işsizlik sigortasının daha iyi işleyebilmesi için çözüm önerileri getirilmeye çalışılmıştır.
Küreselleşme, yönetişim ve türk kamu yönetiminde halkla ilişkilerin dönüşümü

Küreselleşme süreci diğer pek çok alanda olduğu gibi kamu yönetiminde halkla ilişkiler anlayışında da bir yenilenmeye sebep olmuştur. Bu süreçte geleneksel kamu yönetimi anlayışı terk edilerek, yönetişim kavramı ön plana çıkmış, bu kavramın ilkeleri doğrultusunda da kamu kurumlarında halkla ilişkiler büyük önem kazanmıştır. Türkiye'nin bu değişim sürecine dahil olması ise küreselleşme süreci ile ön plana çıkan uluslararası kuruluşlardan biri olan Avrupa Birliği'ne uyum süreci ile olmuştur. Bu çalışma ile Avrupa Birliği'ne uyum süreci kapsamında kamu yönetiminde halkla ilişkilerin nasıl gelişim gösterdiği, tarihçesi, bu süreçte ortaya çıkan yeni kavramlar ele alınarak halkla ilişkilere katkı sunan yasal değişiklikler ve halkla ilişkiler uygulaması olarak ele alınabilecek kurumlar tespit edilmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde halkla ilişkiler, kamu yönetimi ve kamu yönetiminde halkla ilişkiler kavramsal olarak ele alınmış ve kamu yönetiminde halkla ilişkilerin tarihçesine yer verilmiştir. İkinci bölümde, küreselleşme süreci ve bu sürecin kamu yönetiminde halkla ilişkilerin gelişimindeki önemli kavramlardan yeni kamu yönetimi ve yönetişim kavramları ele alınmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise Avrupa Birliği'nin bu süreçteki yeri ve önemine değinilerek, Türkiye'de bu süreç kapsamında yapılmış olan yasal yenilikler ve kurulan kurumların tespiti yapılmıştır.
Tarihsel çevrenin korunmasında emniyet teşkilatının bugünü ve geleceği

Tarih bir ulusun hafızasıdır ve temel kaynaklan da Tarihsel Çevremizdir. Zengin bir tarihsel geçmişşi bulunan Anadolu topraklarımız binlerce yıllık süreç içerisinde birçok etnik kültür ve mozaik yapıyı bünyesinde barındırmaktadır. Tarihsel çevremiz evrensel düzeyde öneme sahip olup, çağdaş uygarlık platformunda yerimizi almamızın başta gelen itici güçlerindendir. Doğal ve kültürel mirasımızın korunması yalnızca iyi niyetli beklenti ve duyularla gerçekleştirilemez, evrensel kültür ve tabiat varlıkları etiği yaratılmalıdır. Kültür ve tabiat varlıklarının korunması ve eski eser kaçakçılığının önlenmesi bilim adamlarımız ve Emniyet Teşkilatımızın eşgüdüm içerisinde çalışmaları ile sağlanmalıdır. Çevre, Tarihsel Çevre ve Çevre bilimlerinin ışığı altında 'Çevre Güvenliği' ve 'Çevre Polisi' kavramlarının bilimsel platformlarda irdelenerek, halk ve sivil toplum kuruluşları ile işbirliği içerisinde kurumunu gerçekleştirilmelidir. Bu bağlamda özellikle Polis Amirlerinin yetiştirildikleri Polis Koleji ve Polis Akademisi'nde Çevrebilim ve Tarihsel Çevre dersleri ders programlarına yerleştirilmeli, Polisin çağdaş, bilimsel, evrimsel ye evrensel gelişim göstermesi gerçekleştirilmelidir.
Klasik dönem Osmanlı İmparatorluğu yönetim sisteminde olağanüstü hal ve uygulamaları

İnsan varoluşundan beri birçok doğal ve beşeri tehlike ile karşı karşıya kalmıştır. Savaş tehlikesi, isyan, doğal afetler, yangın gibi can ve mal kaybına neden olan bu olaylar sosyo-ekonomik olarak devletleri ve milletleri etkilemiştir. Devletler tarafından bağımsızlıklarını zedeleyecek bu olaylar, olağanüstü yönetime sebep olmuştur. Devletin amacı olağan döneme ivedilikle geri dönmektir. Bu çalışmada 16. ve 17. yüzyıllarda Osmanlı Devleti'nde meydana gelen olağanüstü olaylar ve bu olaylarla nasıl başa çıkıldığı ele alınmıştır.