turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ölümle çok karşılaşan servislerde çalışan hemşirelerle meslekleri gereği ölümle karşılaşmayan kişilerde ölüm kaygısı, sürekli kaygı ve umutsuzluk düzeylerinin karşılaştırılması

Bu tez, meslekleri gereği çok fazla ölüm vakası ile karşılaşan, yetişkin yoğun bakım ve onkoloji servislerinde çalışan hemşireler ile meslekleri gereği ölüm vakası ile karşılaşmayan öğretmen, bankacı ve akademisyenlerin ölüm kaygısı, sürekli kaygı ve umutsuzluk düzeyleri, ölümle sık karşılaşma veya karşılaşmama durumuna göre farklılaşıp farklılaşmadığını ortaya koymak amacıyla genel tarama modeli kullanılarak yapılmıştır. Araştırma, 100 yetişkin yoğun bakım ve 100 onkoloji hemşiresi ile 65 bankacı, 70 öğretmen ve 70 akademisyen olmak üzere toplam 405 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Veriler Thorson-Powell Ölüm Kaygısı Ölçeği, Spielberger Sürekli Kaygı Ölçeği, Beck Umutsuzluk Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde T-Testi, Mann-Whitney U Testi, One-Way ANOVA, Kruskal-Wallis H Testi ve Pearson Korelasyon analizi kullanılmıştır. Yapılan istatistiksel analizler sonucunda, meslekleri gereği ölümle sık karşılaşan hemşirelerin ölüm kaygısı puanları, meslekleri gereği ölümle karşılaşmayan akademisyen, bankacı ve öğretmenlerin ölüm kaygısı puanlarından anlamlı olarak düşük olduğu saptanmıştır (p<0.05). Umutsuzluk puanları açısından ise akademisyen, bankacı ve öğretmenlerin umutsuzluk puanları hemşirelerin umutsuzluk puanlarından anlamlı derecede daha düşük olduğu görülmüştür (p<0.01). Sürekli kaygı düzeyi açısından iki grup arasında ise anlamlı bir fark saptanmamıştır. İki hemşire grubu karşılaştırıldığında, onkoloji hemşirelerin ölüm kaygısı puanları, yetişkin yoğun bakım hemşirelerinin ölüm kaygısı puanlarından anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p<0.05). Sürekli kaygı ve umutsuzluk puanları açısından ise anlamlı bir fark olmadığı saptanmıştır. Eğitim değişkeninin ölüm kaygısı, sürekli kaygı ve umutsuzluk düzeylerine etkisi incelendiğinde; akademisyen, bankacı ve öğretmen grubunda ölüm kaygısı, sürekli kaygı ve umutsuzluk düzeyine bir etkisi olmadığı bulunmuştur. Hemşire grubunda eğitim değişkeninin, sadece ölüm kaygısı üzerinde etkisi olduğu saptanmıştır. Analiz sonuçlarına göre sağlık meslek lisesi hemşirelik mezunlarının ölüm kaygısı puanları, ön lisans ve lisans hemşirelik mezunlarının ölüm kaygısı puanlarından anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p<0.05). Bu bulgular doğrultusunda, okul döneminde ve mesleğe başladıktan sonra, hemşirelerin ölümün getirdiği sıkıntı ve stresle baş edebilmeleri için psikolojik destek çalışmaları yapılması ve aralıklı olarak stresle baş etme eğitimlerinin düzenlenmesi; belirli aralıklar ile çalışma yerlerinde rotasyon yapılması önerilmektedir. Ölüm kaygısı, sürekli kaygı ve umutsuzluk düzeyleri arasındaki ilişki analizi sonuçlarına göre ise sürekli kaygı ve umutsuzluk düzeyleri arsında pozitif yönde orta derecede bir ilişki tespit edilmiştir (r =0.459, p<0.01). Çeşitli değişkenlerin ölüm kaygısı, sürekli kaygı ve umutsuzluk düzeylerine etkisi araştırılmış, istatistiksel olarak anlamlı bir etkisi olmadığı saptanmıştır.
Evlilik uyumu ilişkisinde aile içi iletişimin rolü: Konya örneği

Aile toplumu önemli ölçüde etki eden bireyin sahip olduğu ilk gruptur. Bu nedenle aile ile ilgili araştırmalar son dönemde daha da önem kazanmıştır. Özellikle iletişimin çiftler arasındaki uyumu ve dolayısıyla ailenin diğer fertlerini ne ölçüde etkilediği araştırmalarda ön plana çıkarılması gereken bir konudur. Bu araştırmanın amacı evlilik uyumu ilişkisinde aile içi iletişimin rolünün incelenmesidir. Araştırma çiftler arası ve aile içi iletişimin evlilik uyumunu ne denli etkilediğini ortaya koyabilmek ve ileriye dönük çiftler arasında sağlıklı iletişim kurmayı arttırabilecek çalışmalara önayak olabilmek amacıyla Konya merkezinde ikamet eden 827 kişi üzerinde tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Yapılan anket ve evlilik uyum ölçeği uygulaması sonucunda EUÖ puan ortalaması 43,99 olarak tespit edilmiş, katılımcıların %56,0'ı uyumlu, %44,0'ının evliliklerinde uyumsuz olduğu görülmüştür. Bununla birlikte eşler arasında iletişimin evlilik uyumunun önemli ölçüde etkilediği tespit edilmiştir. Aynı şekilde çocuklar ile ebeveynler arasındaki iletişimin de evlilik uyumunun etkilediği saptanmıştır.
Üniversite öğrencilerinin zaman perspektikleri ile ruh sağlıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin zaman perspektiflerinin ruh sağlıklarına etkisi incelenmiştir. Araştırmaya 18-40 yaş arası 49'u kadın, 51'i erkek 300 üniversite öğrencisi dahil edilmiştir. Araştırmada öğrencilere zaman perspektifi ile ruh sağlığı arasındaki ilişkiyi ölçmek için Zimbardo Zaman Perspektifi Envanteri Kısaltılmış Form ve Kısa Semptom Envanteri uygulanmış, ayrıca yaş, cinsiyet gibi demografik bilgilerin olduğu Kişisel Bilgi Formu'nu doldurmaları istenmiştir. Elde edilen verilerin analizinde SPSS 16 paket programı kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkiyi incelemede Pearson Momentler Korelasyon Tekniğinden yararlanılmıştır. Zaman Perspektiflerinin, Psikolojik Belirtileri yordayıp yordamadığını belirlemek için Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi kullanılmıştır. Cinsiyet değişkenine ilişkin farklılıkları belirlemek amacıyla Bağımsız Örneklem T-Testi kullanılmıştır. Zaman pespektiflerinin ruh sağlığna etkisine yönelik yapılan analizler sonucunda depresyon, anksiyete ve somatizasyon alt boyutlarının görülmesinde geçmişşe olumlu, geçmişşe olumsuz ve şimdide kaderci zaman perspektiflerinin etkisi olduğu, şimdide hazcı ve gelecek zaman perspektiflerinin bu üç alt boyuta etki etmediği saptanmıştır. Olumsuz benlik alt boyutunun görülmesinde geçmişşe olumlu ve geçmişşe olumsuz zaman perspektiflerinin etkisi olduğu, şimdide kaderci, şimdide hazcı ve gelecek zaman perspektiflerinin etki etmediği belirlenmiştir. Hostilite alt boyutunun görülmesinde şimdide kaderci, şimdide hazcı, geçmişşe olumlu, geçmişşe olumsuz zaman perspektiflerinin etkisi olduğu, gelecek zaman perspektifinin ise etki etmediği bulunmuştur. Cinsiyete göre farklılaşma testlerinde zaman perspektiflerinde herhangi bir fark bulunamazken, psikolojik belirti boyutlarından depresyon, anksiyete ve somatizasyonun kadınlarda daha çok görüldüğü tespit edilmiştir.
Serebral palsili çocuklara istek bildirme iletişim amacını gerçekleştirmeye yönelik olarak resimli kart kullanım becerisinin öğretilmesi

Yüksek Lisans Tezi SEREBRAL PALSİLİ ÇOCUKLARA İSTEK BİLDİRME İLETİŞİM AMACINI GERÇEKLEŞTİRMEYE YÖNELİK OLARAK RESİMLİ KART KULLANIM BECERİSİNİN ÖĞRETİLMESİ SULTAN SELİM GERÇEK Anadolu Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dil ve Konuşma Terapistliği Anabilim Dalı Danışman: Yard. Doç. Dr. Dilek ERBAŞ 2005 Görsel sembol sistemleri SP'li çocuklar için sıklıkla konuşmaya alternatif olarak kullanılmaktadır. Buna rağmen Türkiye'deki SP'li çocuklara görsel sembol sistemlerini öğretme süreçlerinin etkililiğini gösteren deneysel bir çalışma henüz yapılmamıştır. Bu araştırmada, SP'li üç çocuğa istedikleri yiyecek ve içecek maddelerini, bu maddelerin resimlerim işaret ederek istemeleri öğretilmiştir. Araştırmanın amacı, resim iletişim tahtasının istek bildirme iletişim amacının gerçekleştirilmesi için kullanıldığı öğretim programının etkililiğidir. SP tanısı almış 8 ve 13 yaşlarındaki iki kız çocuğuyla ve 10 yaşındaki bir erkek çocuğu araştırmanın deneklerini oluşturmuştur. İki aşamadan oluşan araştırmanın ilk aşamasında deneklerin istedikleri yiyecek ve içecek maddelerinin belirlenmesi için görüşme ve doğrudan gözlem yöntemleri kullanılmıştır. İkinci aşamada ise denekler istedikleri yiyecek ve içecek maddeleri için istek bildirme iletişim amacım gerçekleştirmek üzere resimli kartları nasıl kullanacaklarım öğrenmişlerdir. Araştırmada öğretim programının etkililiğini belirlemek üzere tek denekli araştırma modellerinden yoklama evreli denekler arası çoklu yoklama modeli kullanılmıştır. Daha önce yapılan çalışmalara benzer olarak, bu araştırma da istek bildirme iletişim amacım gerçekleştirmek üzere resimli kart kullanım becerisini öğretmek için hazırlanan öğretim programının etkili olduğunu göstermiştir. Deneklerin öğretim sona erdikten sonra da beceriyi korudukları belirlenmiştir.
Instagram kullanan ergenlerde beden algısı ve özyeterliliğin incelenmesi

Bu araştırmada, 'Instagram kullanan ve kullanmayan ergenlerin beden algıları ve öz yeterlik inançları arasında anlamlı bir farklılık var mıdır? sorusuna cevap aranmıştır. Araştırmada üç bölümden oluşan anket formu kullanılmıştır. Anket formunun ilk bölümünde katılımcıların cinsiyet, yaş, kardeş sayısı, anne ve baba öğrenim düzeyi, anne ve baba mesleği, ekonomik durum, ders başarısı algısı, Facebook ve Instagram kullanım durumları bilgilerinden oluşan demografik bilgi formu yer almaktadır. Anket formunun ikinci bölümünde Secord ve Jourard (1953) tarafından geliştirilen ve Hovardaoğlu (1993) tarafından Türkçe'ye uyarlanıp güvenirlik-geçerlik çalışmaları yapılan Beden Algısı Ölçeği yer almaktadır. Anket formunun üçüncü bölümünde Sherer vd. (1982) tarafından hazırlanıp Sherer ve Adams (1983) tarafından güncellenen ve Yıldırım ve İlhan (2010) tarafından Türkçe'ye uyarlanıp güvenirlik-geçerlik çalışmaları yapılan Genel Öz Yeterlik Ölçeği yer almaktadır. Araştırmadaki ölçeklerin güvenirlik ve geçerlik çalışmaları kapsamında açımlayıcı faktör analizi, doğrulayıcı faktör analizi, madde toplam korelasyonu ve Cronbach Alpha kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre Genel Öz Yeterlik Ölçeği, 17 madde ve 3 boyutlu yapısı ile güvenilir ve geçerli bir ölçektir. Beden Algısı Ölçeği, 40 madde ve tek boyutlu yapısı ile güvenilir ve geçerli bir ölçektir. Araştırmaya Ağrı İli Doğubayazıt İlçesinde bulunan ortaöğretim kurumlarından 790 öğrenci katılmıştır. Bu katılımcıların %63,7'si kadın, %36,3'ü erkektir. Ergenlerin beden algılarının ve genel öz yeterlik inançlarının Instagram kullanma durumuna göre anlamlı farklılık gösterip göstermediğini belirlemek amacıyla bağımsız örneklemler t testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre; genel öz yeterlik ve alt boyut puanlarının Instagram kullanıcısı olma durumuna göre anlamlı farklılık göstermediği tespit edilmiştir. Beden algısı puanlarının Instagram kullanıcısı olma durumuna göre anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Instagram kullanıcısı ergenlerin beden algısı puanı, Instagram kullanıcısı olmayan ergenlerin beden algısı puanına göre anlamlı düzeyde daha yüksektir. Buna ek olarak beden algısı puanının cinsiyete göre; hem beden algısı puanının hem de genel özyeterlik alt boyut puanlarının Facebook kullanma durumuna göre anlamlı farklılıklar gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmanın sonunda elde edilen bulgular, alanyazın eşliğinde tartışılmış ayrıca araştırmacılara, öğretmenlere ve bu alanlarda çalışmak isteyen psikolojik danışmanlara önerilerde bulunulmuştur.
Suç mağduru çocuğun dinlenmesi

Çocukların yargılama safhalarında gerek şikayetçi gerek sanık veya tanık olarak bulunmaları halinde, yetişkinlere ilişkin usul ve yöntemlerle yargılamaya dahil edilmeleri mümkün değildir. Çok özel bir konu olan çocuk yargılaması ve mağdur çocuğun dinlenmesinde klasik yargılama usullerinin yetersizliği bilinen bir gerçektir. Bu sebeple yeni çözüm modelleri olarak türlü yöntemler geliştirilmiştir. Ceza Yargılama Hukukumuzda henüz on yıllık bir geçmişşi olan 236. Maddesi'nde mağdur çocuğun dinlenmesine ilişkin usul düzenlenmiştir. Bu araştırmanın amacı CMK'nun 236. maddesinde düzenlenmiş olan mağdur çocuğun dinlenmesi sırasında uzman bulundurma zorunluluğuna ilişkin olarak yargılamanın değişik safhalarında görevli kamu personelinin 'polis, savcı, hakim, görevli uzman' yasal düzenlemenin amacına matuf olarak uygulamayı ne oranda benimsedikleri, konuya ilişkin mevcut mevzuatın çocuğun üstün yararı ilkesinin korunmasına yeterli olup olmadığı hususlarıdır. Araştırma mağdur çocuğun mahkemede dinlenmesi sırasında görevli olan 2015 yılında İstanbul adliyelerinde görev yapan 5 Savcı 5 Hakim 10 Çocuk Adalet Uzmanı 10 Avukat olmak üzere toplam 30 kişi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma yöntemi derinlemesine mülakatlardır. Yapılan mülakatlar ses kayıt cihazına kaydedilerek yazdırışı yapılmış ve sorulara verilen yanıtlar üzerinden mevcut durum tespit edilerek çözüm önerilerinde bulunulmuştur. Araştırmanın bazı önemli sonuçlarına göre; görüşülen kişiler mevzuatı kısmen yeterli bulurken, görüşülenlerin büyük bölümü Mağdur çocuğun dinlenmesinde uzman bulundurulmasının adaletin tecellisine katkıda bulunduğu noktasında hem fikirdir. Özellikle avukat görüşmeciler mağdur çocuğun ifadesi alınırken çocuğun ikincil örselenme yaşamamaları hususunda yeterli özenin gösterilmediğini belirtmiştir. Avukatların mağdurun dinlenmesinde gerekli müdahaleleri yapıp yapmadıklarına dair soruya ilişkin, hakim ve savcılar özellikle CMK' dan görevlendirilen avukatların bu anlamda yeterince hassas davranmadıkları yönünde fikir beyan etmişlerdir.
Sex-trait stereotypes and self-images of female college students: A cross-cultural study between Turkey and the United Arab Emirates

ÖZ CİNSİYET ÖZELLILLERINE ILISKIN KALIP YARGILAR VE BENLİK KAVRAMI: TÜRKİYE VE BİRLEŞİK ARAP EMİRLİKLERİ KIZ ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI Al-Ali, Najla Mohammed Eğitim Bilimlerinde Yüksek Lisans Danışman: Doç. Dr. Füsun Akkök Şubat. 1992, 172 sayfa Bu çalışma iki kültürdeki kız üniversite öğrencilerin cinsiyet özelliklerine ilişkin kalıp yargılar ile benlik imajı arasındaki ilişkiyi araştırmaya yöneliktir. Buna bağlı olarak, gençlerin benlik algıları düzeyleri ve cinsiyet özelliklerine ilişkin kalıp yargılar da araştırılmıştır. Çalışmanın örneklemini Orta Doğu Teknik üniversitesi Hazırlık Okulundan 100 kız öğrenci ile. Birleşik Arap Emirlikleri üniversitesi Temel ingilizce Okulundan 141 kız öğrenci oluşturmuştur. Verilerin çözümlenmesi için Pearson Product Moment Korelasyon ve t-test kullanılmıştır. Bulgulara göre, Türk örnekleminde cinsiyet özelliklerine ilişkin kalıp yargılar ve benlik kavramı arasında anlamlı düzeyde yüksek bir korelasyon vardır. Birleşik Arap Emirlikleri örnekleminde ise, ikisi arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Ayrıca, iki ülke kız öğrencilerinin cinsiyet özelliklerine ilişkin kalıp ve Offer Benlik Öz-Imaj ölçeğinin alt boyutlarında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Bu iki değişken açısından kültürler arası farklılıklar olduğu sonucuna varılmıştır.
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite tanısı almış çocuklarda obsesif belirtiler

Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu bireylerin aşırı hareketlilik ve dikkat odaklı problemler ve dürtüsellik ile karakterize edilen bir nörogelişim odaklı sorundur. Bu çalışmanın amacı, Çocukluk dönemi problemi olarak nitelendirilen dikkat eksikliği ve hiperakivite bozukluğu tanısı konulan çocuklarda obsesif belirtilere ilişkin semptomların görülme sıklığını saptamaktır. Çalışma, Mersin İli Özel bir muayene de tanısı konmuş çocukların obsesif belirtilerinin tarandığı kesitsel bir araştırmadır. Çalışma aracı olarak 'semptom tarama listesi' kullanılmıştır. Obsesif verilere ait 10 semptomun görülme sıklığı; mikroplardan korku %19,6, hastalık kapma ya da hasta olma korkusu %21,6, zehirli ya da tehlikeli maddelere temas etme korkusu %27,8, kir korkusu %24,7, bazı şeyleri yapmayı unutma korkusu %21,6, birini istemeden yaralama korkusu %20,6, istemeden kötü, ahlaksız ya da utandırıcı bir şey söyleme ya da yapma korkusu %35,0, yanlış yapma korkusu 33,0, işlerin mükemmel olmayacağı korkusu %26,8, kural dışı şeyler yapma korkusu %21, 7 olarak saptanmıştır. Yapılan faktör analizine göre alt ölçek dağılımı incelendiğinde fiziksel dış faktörlere yönelik korku görülme sıklığı %20,6, kendine dair korku görülme sıklığı %20,6, toplumsal ve ahlaki kurallara dair korku görülme sıklığı %63 olarak saptanmıştır. Özet olarak elde edilen sonuçlar şu şekilde sıralanabilir, dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanısı koyulan çocuklar da yaş, hiperaktivite, hafif zeka geriliği ve dürtüsellik tanılarının konması cinsiyete göre farklılık göstermemiştir. Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanısı koyulan çocukların içinde dürtüsellik tanısı koyulan çocukların hiperaktivite tanısının da aldığı gözlenmiştir. Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanısı koyulan çocukların %74'üne hiperaktivite, %15'ine hafif zeka geriliği ve %16'sına dürtüsellik tanısı konmuştur. Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanısı koyulan çocukların, bir obsesif belirti semptomu olan 'hastalık kapma ya da hasta olma korkusu' çocukların yaşlarına göre belirgin olarak farklılaşmıştır. Netice itibariyle 8 yaşından daha küçük olan çocukların hastalık kapma ya da hasta olma korkusunu, 9 yaş ve üzerindeki çocuklara göre daha az veya hafif yaşamaktadır.
Rehabilitasyon merkezlerinde eğitim alan otizm tanısı almış olan çocuklara sahip ebeveynlerin yaşam doyumunun, aile işlevlerinin ve öğrenilmiş güçlülüğünün incelenmesi

Araştırma, rehabilitasyon merkezlerinde eğitim alan otizm tanısı almış olan çocuklara sahip ebeveynlerin yaşam doyumunun, aile işlevlerinin ve öğrenilmiş güçlülüğünün incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini İstanbul ilinde özel eğitime giden otizm tanısı almış çocukların ebeveynleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini İstanbul ili Gaziosmanpaşa ilçesi ile İstanbul ili Esenyurt ilçesi Rehberlik Araştırma Merkezi'nden rapor almış olan otizmli çocukların ebeveynleri oluşturmuştur. Bu 575 ebeveyn kurum içerisinde rastgele örneklem yoluyla seçilmiştir. Rosenbaum Öğrenilmiş Güçlülük Ölçeği, Aile Değerlendirme Ölçeği Yaşam Doyumu Ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanmış olan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS for Windows 21.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metotları kullanılmıştır. Araştırmanın yaşam doyumu, aile değerlendirme ve öğrenilmiş güçlülük ölçekleri arasındaki ilişkiye Spearman Korelasyon analiz ile bakılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre; ebeveynlerin gelir düzeyine, evlilik sürelerine ve çocukların özel eğitim merkezlerinde eğitim alma sürelerine göre anlamlı bir farklılık olmadığı saptanmıştır. Otizmli çocuğa sahip annelerin ve babaların yaşam doyumları, öğrenilmiş güçlükleri, iletişim düzeyleri, duygusal tepki verebilme düzeyleri, aile değerlendirme düzeylerinde anlamlı farklılık olduğu saptanmıştır. Ebeveynlerin yaşlarına ve eğitim durumuna bakıldığında ise; problem çözme, iletişim, duygusal tepki verebilme ve aile değerlendirme düzeylerinde, ruh halini denetleme düzeyinde anlamlı farklılık olduğu saptanmıştır. Eğitim düzeyi arttıkça, yaşam doyumunun daha yüksek olduğu görülmüştür. Otizmli çocuğun kaçıncı çocuk olduğunun; yaşam doyumunda, duygusal tepki verebilmede, aile değerlendirmede ve öğrenilmiş güçlülük düzeylerinde anlamlı farklılık oluşturduğu saptanmıştır. Çocuğun tanı aldığı yaşın; planlı davranma düzeyinde, yaşam doyumu düzeyinde, problem çözmede, iletişimde ve duygusal tepki verebilmede anlamlı farklılık oluşturduğu saptanmıştır. Ebeveynlerin aile değerlendirme düzeyleri arttıkça; öğrenilmiş güçlülük düzeylerinin de düşmekte olduğu görülmektedir. Ebeveynlerin öğrenilmiş güçlülük düzeyleri arttıkça; yaşam doyumu düzeylerinin de düşmekte olduğu görülmektedir. Bu bulgular güncel yayınlar ışığında tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinde somatizasyon eğiliminin yordanmasında stresle başa çıkma yöntemleri, genel öz yeterlik inancı ve bilişsel esnekliğin rolü

Bu çalışmada stresle başa çıkma yöntemleri, genel öz yeterlik inancı ve bilişsel esnekliğin somatizasyon eğilimi üzerindeki yordayıcı rolünün ortaya konulması amacıyla 353 üniversite öğrencisinden veri toplanmıştır. Katılımcılardan elde edilen demografik bilgiler, Somatizasyon Ölçeği, Stresle Başa Çıkma Ölçeği, Genel Öz Yeterlik Ölçeği Ve Bilişsel Esneklik Ölçeklerinden alınan puanlar SPSS paket programı ile analiz edilmiştir. Verilerin istatistiksel olarak yorumlanması amacıyla bağımsız gruplar t Testi, pearson çarpım moment korelasyon testi, tek yönlü ANOVA testi ve çoklu doğrusal regresyon analizi uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular somatizasyon eğiliminin katılımcıların cinsiyetine, gelir düzeyine ve kardeş sayısına göre farklılaştığını göstermektedir. Ayrıca somatizasyon eğilimi, stresle başa çıkma yöntemleri, genel öz yeterlik inancı ve bilişsel esneklik ile istatistiksel olarak anlamlı ve negatif yönde ilişkili olarak bulunmuştur. Değişkenlerin somatizasyon eğilimi üzerindeki yordayıcı rolü incelendiğinde bilişsel esneklik ve sosyal destek arama yönteminin somatizasyon eğilimi üzerinde istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yordayıcı rollerinin olduğu görülmüştür.
Çocuklarda depresyon belirtilerinin yordanmasında yaşanmış olumsuz olaylar, algılanan anne-baba tutumu, öğrenilmiş çaresizlik ve umutsuzluğun rolü

Bu araştırmanın amacı, 9-12 yaş arası çocuklardaki depresyon belirtilerinin yordanmasında yaşanmış olumsuz olaylar, algılanan anne-baba tutumu, öğrenilmiş çaresizlik ve umutsuzluğun rolünün incelenmesidir. Araştırma kapsamında, çocuklarda depresyon belirtilerini yordayan değişkenler önceki kuramlar ve araştırmalara dayanılarak seçilmiş olup seçilen değişkenlerin birbiriyle aralarındaki ilişkisel durumları incelenmiş bulunmaktadır. Araştırmadan elde edilen bulgular doğrultusunda ise, yordayıcı değişkenler depresyon belirtilerinin görülmesinde anlamlı rol oynadıklarına ilişkin bir model içerisinde sunularak açıklanmıştır. Bu model, çocuklarda depresyon belirtilerinin yordayıcıları olarak demografik özellikler, yaşanmış olumsuz olayların sıklığı, algılanan anne-baba tutumu, öğrenilmiş çaresizlik ve umutsuzluğu içermektedir. Araştırmanın örneklemi 9-12 yaş arası 299 kız, 300 erkek olmak üzere toplam 599 çocuktan oluşmaktadır. Veriler öz-bildirim ölçekleri aracıyla toplanmış bulunmaktadır. Depresyon belirtileri puanlarının bağımlı değişken olarak ele alındığı analiz hiyerarşik regresyon yöntemiyle yapılmıştır. Bu yöntemle modelde yer alan yordayıcı değişkenlerin depresyon belirtileri üzerindeki rolü incelenerek varyansa katkısına bakılmıştır. Elde edilen bulguların çocuklarla ve ailelerle çalışan psikologlar açısından önemli doğurguları olduğuna inanılmaktadır.
Ortaokul öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığı ile psikolojik sağlamlık ve bilinçli farkındalık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı ortaokul öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığı ile psikolojik sağlamlık ve bilinçli farkındalık düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığını ve dijital oyun bağımlılığının bazı sosyo-demografik değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediğini incelemektir. İlişkisel tarama modeline göre yapılan bu araştırmada veri toplama aracı olarak Çocuklar İçin Dijital Oyun Bağımlılığı Ölçeği, Çocuk ve Genç Psikolojik Sağlamlık Ölçeği, Çocuk ve Ergenler İçin Bilinçlilik Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmaya 2018- 2019 eğitim öğretim yılında Bursa Osmangazi ilçesindeki resmi ortaokul ve imam hatip ortaokullarında öğrenim görmekte olan 604 öğrenci katılmıştır. Verilerin analizinde ilişkisiz örneklemler için t testi, tek yönlü varyans analizi, Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; dijital oyun bağımlılığı ile psikolojik sağlamlık arasında negatif yönde, dijital oyun bağımlılığı ile bilinçli farkındalık arasında negatif yönde ve psikolojik sağlamlık ile bilinçli farkındalık arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Bununla birlikte dijital oyun bağımlılığının cinsiyet, anne babanın birliktelik durumu, okul başarı durumu algısı, olumsuz yaşam olayları yaşama, sosyal destek algısı, sahip olunan dijital oyun araçlarına göre farklılaştığı bulunmuştur. Bu bulgulardan hareketle psikolojik sağlamlık ve bilinçli farkındalık temelli önleyici çalışmalar yapılabileceği, deneysel çalışmalar yapılarak oyun bağımlılığı üzerinde etkilerinin araştırılabileceğine yönelik önerilerde bulunulmuştur.