turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yerel yönetimlerde yönetim bilişim sistemlerinin uygulanması: Aydın merkez, Nazilli ve Söke ilçe belediyeleri örneği

Bilgi Teknolojilerinin kullanımının artması, yerel yönetimler düzeyinde bilişim sistemlerinin kullanımını da gerekli hale getirmiştir. Önceleri genel ülke düzeyindeki bilgi teknolojisi kullanımı giderek yerel düzeye inmiş; yerel yönetimlerde hizmet sunumunda karşılaşılan zorluklar azaltılmaya çalışılmıştır. Zorlukların azaltılması yönünde yapılan çalışmalar, öncelikle kırtasiyecilik açısından bürokrasiyi azaltmaya yöneliktir. Tarım ve sanayi devrimlerinden sonra, 21. yüzyılın gerekli ve en önemli temel dayanağı bilgi olmuştur. Bilgi Çağı'na uyum sürecinde dünya ülkeleri, yönetimlerinde ve halka sundukları hizmetlerde bilişim teknolojilerine yatırımlarını arttırmıştır. Yatırımlar sonucu yönetimde idari reformlar düzenlenmiş ve uygulanmıştır. Bilgi Çağı'na uyum sürecinde Türkiye'de yönetim düzeyinde ve halk düzeyinde uyum süreçleri geliştirilmekte ve gerçekleştirilmektedir. Yerel yönetimler düzeyindeki uyum çalışmalarının incelendiği bu tez çalışmasının amacı; Yönetim Bilişim Sistemleri'nin yerel yönetim düzeyinde sağladığı kullanım kolaylıkları ve yönetim açısından Bilgi Çağı'na uyum sağlamada karşılaşılan zorlukların belirlenmesidir. Ayrıca Yerel yönetimler düzeyinde sunulan hizmetlerin bilişim teknolojileri kullanılarak uygulanmasında yönetimin ve halkın dünya ile bütünleşmesine katkısı da belirlenmeye çalışılmaktadır. Tez çalışmasında görüşme, gözlem, anket ve yapılandırılmış mülakat uygulaması yapılmıştır. Uygulamalar ile Aydın Merkez, Nazilli ve Söke Belediyeleri'nin Yönetim Bilişim Sistemlerini kullanma olanakları ve verdikleri hizmetlerde halk düzeyinde kullanımda sağladıkları kolaylıklar incelenmiştir. İncelemeler sonucunda Aydın Merkez, Nazilli ve Söke belediyelerinin Yönetim Bilişim Sistemlerini geçiştirmeci bir anlayışla sürdürdükleri, internet kullanıcılarının e-belediye hizmetlerine etkin katılımlarını sağlayamadığı, verimli bir şekilde yararlanamadıkları, dosyalama işlemlerine devam ettikleri, Bilgi Çağı'na tam anlamıyla uyum sağlayamadıkları, halkın ve personelin e-yönetim konusunda bilgilendirme eksikliği olduğu ve uygulamalarında önemli eksiklerin yaşandığı belirlenmiştir. Belirlenen sonuçlara dayanılarak hizmetlerin sunumunda halkın da bilinçlendirilmesi gerekliliği, bilgi teknolojilerine uyum süreçlerinde etkin ve verimli olabilmek için Yönetim Bilişim Sistemleri konu alanı uzmanlarından gerekli eğitimin alınması gerektiği ve merkeziyetçi anlayış yerine katılımcı bir anlayış temelinde halkın yönetime katılımının sağlanması gerektiği belirtilmiştir.
Sanayileşme ve Batılılaşma sürecinde Türkiye'de teknolojik belirlenmişlik: Bir model önerisi olarak offset uygulaması

Çalışma, Batı'yı 'gelişmiş Batı yapan unsurlar' ve Türkiye'nin Batılılaşma çabalarını açıklamayı amaçlayan bir çerçeve üzerine şekillendirilmiştir. Bu bağlamda öncelikle dünya ülkelerinin gelişmiş ve az gelişmiş olarak konumlandırılmasına ilişkin genel kabul görmüş bilgiler verilerek, Batı'nın rolüne dikkat çekilmiştir. Batı karşısında Türkiye'nin Osmanlı son dönemi itibarıyla nasıl bir yön izlediği konusunda da genel olarak Batılılaşma çabaları hakkında bir tablo çizilmiştir. Bu tablo doğrultusunda Batılılaşma çabalarına karşın Türkiye'nin özellikle kalkınmayı tetikleyecek teknoloji ve sanayi gücüne neden sahip olamadığı hususunda bir tartışma yürütülmüştür. Türkiye'nin kalkınma hızının arttırılması hususunda teknoloji üretmesi ve sanayi sektörünü ön planda tutulması gerektiği önerileri yapılırken, bunların teknik detaylarına girilmeksizin 'düşünsel' bağlamı esas tartışma eksenini oluşturmuştur. Genel olarak sanayi sektörünün bir toplumun gelişmişlik düzeyinde olan etkisini önemine vurgu yapılmış, bir toplumda ileri teknolojiyi kullanan alanın savunma sanayi olduğu belirtilmiş ve savunma sanayi sektöründe bir yöntem olarak kullanılan offsetin bu sektörde elde edilen nisbi başarıya olan katkısının sanayinin diğer dallarına ve diğer sektörlere örnek olması çalışmanın odak noktasını oluşturmuştur. Bu bağlamda Türkiye'nin savunma sanayine ilişkin tarihsel bir inceleme yapılarak savunma sanayi sektörüne ilişkin offset uygulaması açıklanmıştır. Offset uygulamasına ilişkin teorik bilgilere dayanılarak bu uygulamanın savunma sanayinde olduğu gibi pek çok kamu sektöründe uygulanabileceği önerisi sunularak çalışma sonlandırılmıştır.
Küresel kent olgusu ve Ortadoğu'daki yansımaları

Ekonomi, politika, teknoloji, iletişim, sosyal ve kültürel alanlarda günümüzün hızlı değişimlerine sebep olan küreselleşme süreci kendi içinde dinamik yapısını devam ettirirken aynı zamanda da çağımızın kentlerini şekillendirmektedir. Küreselleşmenin kentlerde giderek daha fazla görünen yüzü, kent formlarında değişimlere sebep olmuş, bu değişimler ve kentlerin karşılıklı artan ilişkileri neticesinde oluşan ağlarla, küresel kentler ortaya çıkmıştır. Küresel kentler, önceleri yalnızca ekonominin, özellikle uluslararası firmalar tarafından kontrol edilen ve yönlendirilen merkezler olarak tanımlanmış olsa da günümüzde bu değerlendirmeler de değişime uğramıştır. Buna göre küresel kentler ekonomi, Ar-Ge, kültürel etkileşim, yaşanabilirlik, çevre ve ulaşılabilirlik gibi yeni kıstaslar ve göstergeler ile sınıflandırılmıştır. Günümüzde küresel kentler Mega Kentler olarak da ifade edilebilmektedir. Buna bağlı olarak da farklı sınıflandırmalar ya da isimlendirmeler söz konusu olmaktadır. Bunlar; GAWC, GPCI ve GPI gibi sınıflandırmalar olarak küresel kentleri sıralamıştır. Farklılaşan ve çoğalan bu küresel kent sınıflandırmaları içerisinde Ortadoğu kentleri de belirginleşmeye ve etki gücünü arttırmaya başlamıştır. Örneğin Kahire 1998 yılında GAWC sınıflandırmasında vardır. İstanbul 2012 ve Dubai 2017 yıllarındaki GPCI sınıflandırmalarında ilk defa yer almıştır. Ortadoğu kentleri küresel ölçekte sahip olduğu potansiyeli ve bu potansiyeli kullanabileceği kaynağı petrol, doğalgaz ve turizm gibi getirisi yüksek alanlardan sağlamaktadır. Bu kaynaklarla gelen zengin diyalektik, Ortadoğu kentlerini küresel kent sınıflandırmalarında önemli yerler edinmelerini sağlamaktadır.
Türkiye'de bağımsız idari otoritelerin etkinliği ve geleceği : Kamu ihale kurumu örneği

Teknolojik gelişmeler, üretim tekniklerinde yaşanan değişimler, özelleştirme faaliyetlerinin sayıca arması ve küreselleşmenin etkisiyle, 1980'li yıllardan itibaren dünya genelinde yönetim anlayışında yeni bir döneme girilmiştir. 1929 yılında başlayan Büyük Buhran neticesinde ortaya çıkan Klasik Devlet, diğer adıyla Müdahaleci Devlet anlayışı etkisini 1970'li yıllarda çıkan yeni bir kriz ile kaybetmiş, devletin üretici olarak faaliyette bulunmasının gerekliliği sorgulanmaya başlamıştır. Bu sorgulamalar neticesinde, iktisadi yapıda üretici konumunda olan, piyasanın işleyişine yön veren ve aksi durumlarda müdahalede bulunan devlet, tüm bu görevlerinden arınarak yeni bir misyona bürünmüştür. Düzenleyen ve denetleyen devlet olarak adlandırılan bu yeni misyon, özellikle özelleştirme faaliyetlerinin yaygınlaşmaya başladığı 1980'li yıllardan itibaren kabul görmeye başlamış ve klasik devlet anlayışı, yerini yavaş yavaş düzenleyen ve denetleyen devlet anlayışına bırakmıştır. Düzenleme ve denetleme misyonunun en önemli araçları olarak da Bağımsız İdari Otorite denilen idari yapılar kurulmuştur. Ülkemizin bu idari yapılarla ilk buluşması 1981 yılında Sermaye Piyasası Kurulu ile olmuş ve bu yapılar zamanla çoğalarak bugün yönetim için vazgeçilmez duruma gelmiştir. Beraberinde birçok eleştiriyi de getiren bu kurumların ülkemizde sayılarının hızlı bir şekilde artması, bunların etkinliğini gündeme getirmiş ve Bağımsız İdari Otoritelerin geleceği sorgulanmaya başlanmıştır. Çalışmanın çıkış noktasını oluşturan bağımsız idari otoritelerin etkinliği ve geleceği sorunu, çeşitli kaynakların taranması sonucunda elde edilen bilgiler doğrultusunda ülkemizde faaliyet gösteren bağımsız bir idari otorite olan Kamu İhale Kurumu örneği üzerinden ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Toplumsal ilişkiler bağlamında sınıf bilinci ve sınıf kültürü: Seydişehir Eti Alüminyum Fabrikası örneği

Sınıf oluşumu, sınıf bilinci, sınıf kültürü, mekanın sınıfsal düzenlenişi ve sınıflar mücadelesi gibi faktörlerin diyalektik ilişkisine dayanan bir sürece işaret etmektedir. Bu nedenle, mekanın sınıfsal düzenlenişi, sınıf mücadelesi, işçi sınıfı bilinci ve kültürü, sınıf oluşum sürecinin temel dinamikleri arasında yer alır. Buna göre, işçi sınıfı mücadelesi sınıf bilincinin gelişiminde olduğu gibi işçi sınıfına özgü bir kültürün oluşumunda da önemli bir etkiye sahiptir. Bunun yanı sıra, kent mekanının düzenlenişi sınıflar mücadelesine veya işçi sınıfı kültürüne zemin hazırlayıcı bir etkiye sahip olduğu gibi, benzer şekilde sınıflar arasındaki her türlü mücadele de kent mekanının yeniden düzenlenmesinde önemli bir paya sahiptir. Bu nedenle kent mekanının sınıfsal düzenlenişi, bir yandan işçilerin sosyal yaşamına ve gündelik yaşam pratiklerine yön verirken, diğer yandan işçi sınıfının örgütlenme ve mücadele etme edimlerini belirlemektedir. 246 Sınıf oluşum sürecinin bu temel belirlenimleri ışığında, çalışmamızda bir kamu iktisadi teşebbüsü olan Eti Alüminyum Fabrikasında çalışan kamu ve taşeron işçilerinin toplumsal yaşam alanında nasıl bir sınıf bilinci ve kültürü geliştirdiğine ve bunun yansımalarının ne olduğuna ilişkin bir alan araştırması yapılmıştır. Gözlem, mülakat ve anket teknikleri ile desteklenen olan bu araştırmada, ortaklaşma ve farklılaşma düzlemi içinde işçilerin bilincinde, siyasal davranışlarında, kolektif hareketinde, sosyal yaşamında ve gündelik yaşam pratiklerinde hangi etmenlerin belirleyici olduğu ve bunun görünümlerinin ne olduğu, elde edilen veriler ışığında ortaya konmaya çalışılmıştır. 247
The governmental policies and military methods against the Workers Party of Kurdistan in the 1990s

Bu çalışma 1990'larda, ethnic-politik söylemiyle Türk devlet düzenine meydan okuyarak, milli güvenliğini tehdit eden ve terörist bir örgüt olarak kabul edilen PKK'nın üstesinden gelebilmek için hangi hükümet politikalarının ve askeri metodların benimsendiğine cevap aramaktadır. Bu bağlamda bu tez, Kürt sorununu daha karmaşık hale getiren ve Türk devletini Güneydoğu, kuzey Irak ve Batı Avrupa'daki faaliyetleriyle tehdit eden PKK'nın kontrol altına alınabilmesi açısından, her hükümetin soruna yaklaşımını ve söz konusu başkaldırıyla mücadele politikalarını, ve ayrıca Türk ordusunun taktik ve operasyonlarını incelemektedir. Bu yüzden bu çalışma, PKK'nın silahlı ve politik faaliyetlerini; Türk devletinin Güneydoğu bölgesi ve ülke genelinde aldığı terörle mücadele önlemlerini; bu önlemlerin bölge halkı üzerindeki sosyal, politik ve ekonomi sonuçlarını; insan hakları ihlallerini; her hükümet döneminde izlenen güneydoğu politikalarını; PKK'yla mücadele politikalarının Türkiye'nin özellikle Irak, Suriye ve Avrupa Birliği ile ilişkilerine etkisini irdelemektedir. Her hükümet dönemindeki PKK'yla mücadele politikaları pek farklılık göstermese de; tezin amacı Türk sivil yetkililerinin bu konuda inisiyatifi elde edemediklerini, asker kontrolündeki yaklaşımın bölgedeki sosyal ve siyasi koşulları şiddetlendirerek PKK'nın, Kürt milliyetçiliğinin yükselişine yol açan devlet karşıtı söylemini güçlendirdiğini ortaya koymaktır.
Kamu yönetimi bağlamında Diyanet İşleri Başkanlığı'na paydaşların etkileri

Toplumların var olmalarında, halkın birliğinin ve bütünlüğünün oluşmasını sağlayan en temel unsurlardan birisi din kavramı ve bununla bağlantılı olarak da ilgili kurum ve kuruluşlar oluşturmaktadır. Bu bağlamda ülkemizde din işleri ile alakalı bütün hizmetleri sunan kurum da Diyanet İşleri Başkanlığı'dır. Halkının büyük bir çoğunluğu Müslüman olan Türkiye'de Diyanet İşlerinin toplumsal açıdan oldukça önemlidir. Bugün DİB camilerle sınırlı olan alanlarda hizmetler veren kurum olmaktan çıkarak basın, yayın, televizyon, radyo, internet ortamı ve mobil iletişim uygulamaları bağlamında hizmet verir hale gelmiştir. Bununla birlikte yurtdışında yardım organizasyonları, yurtdışı ibadethane açılışları, hac ve umre organizasyonları ve daha birçok hizmet alanlarında toplumların çok geniş kitlelerini etkileyebilen bir kuruma dönüşmüştür. DİB'in sunmakta olduğu hizmetlerden, İslam dininin paydaşları olan; Müslüman cemaatler, belediyeler, muhtarlar, sendikalar, vakıflar ve dernekler faydalanmaktadır. Bu paydaşlar; İslam dininin ibadet ve ahlak esaslarıyla beraber ibadethane ile ilgili işlerin yürütülmesinde ve dini konularda bilginin doğru şekilde kendilerine ulaşması hususunda Diyanet İşleri Başkanlığı'ndan hizmet beklemekte ve aynı zamanda destekte olmaktadırlar. Bu çalışmada, DİB'in tarihsel gelişimi, teşkilat yapısı, ayrıca iç ve dış paydaşlar ile mülakatlar yapılarak DİB'in işleyişi üzerindeki olumlu ve olumsuz etkileri incelenecektir.
Belediyelerde kararlara demokratik katılıma bir örnek olarak Ermenek İlçe Belediyesi

Türk yönetim sistemi merkezden yönetim ve yerinden yönetim olarak iki temele ayrılmış ve demokrasinin işleyişi açısından daima birbiriyle etkileşim içerisinde olmuştur. Yerel anlamda demokratik yönetimlerin ve yerel siyasal kültürün oluşması pek çok olgu gibi belli bir tarihsel süreç içerisinde olmuştur. Günümüzde demokrasinin temel kurumları olarak görülen yerel yönetimler, halkın da yönetime katılmasına ve halkın kendi kendilerini yönetmesine yerel anlamda olanak sağlayan demokrasinin yerel anlamda hayata geçirildiği en önemli kuruluşlardır. Yerel yönetimler temsilci ve seçmen arasındaki mesafeyi en aza indirgeyerek gerçek bir seçme, denetleme ve katılım sürecini sağlamaktadır. Karar organlarını doğrudan seçmesi bakımından yerel halk katılım ve denetleme sürecine demokratik açıdan en önemli etkiyi gösterse de karar süreçlerine katılımda diğer faktörlerin de bu sürece göz ardı edilemez önemli etkileri söz konusudur. Bu çalışmada demokrasi, yerel demokrasi ve yerel yönetim birimleri etraflıca irdelenmiş, katılımcı demokrasi konusu işlenmiş, ülkemizde Türk belediyeciliğinde kararlara demokratik katılma konusu ortaya konulmaya çalışılmıştır. Ayrıca örnek ilçe olarak Karaman ili Ermenek ilçesi belediye çalışmaları, katılımcı demokrasi açısından incelenmiş ve yapılan anket çalışması ile Karaman ili Ermenek ilçesi sınırları içerisindeki yerel halkın karar süreçlerine katılımı ve bu süreci etkileyebilmelerinin tespit ve analizi gerçekleştirilmiştir.
City branding: İstanbul case study

Bu çalışmanın amacı, marka ve markalaşma kavramlarından yola çıkarak, şehirlerin markalaşması kavramını tanımlamak ve kavramın gelişimini, şu anki yerini ortaya koymaktır. Bir diğer amaç ise İstanbul şehrinin markalaşma sürecindeki yeri hakkında fikir sahibi olmaktır. İkincil araştırmada yazın taraması yapılarak marka, markalaşma, marka yönetimi ve şehirlerin markalaşması kavramları incelenerek, bir şehrin markalaşabilmesindeki süreçler değerlendirilmiş ve 2005- 2006 marka şehir indeksleri ile desteklenmiştir. Birincil araştırmada ise şehirlerin markalaşması ve İstanbul'un bu kavramdaki yerinin tartışıldığı derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Bu görüşmeler, İstanbul'un markalaşma sürecinde bir şehir olduğunu ortaya koymuş ve stratejik şekilde planlanmış iletişim çalışmalarıyla bu sürecin hızlandırılabileceğini vurgulamıştır.
Yerel yönetimlerin spora katkısından lisanslı sporcuların beklentileri

Halka en yakın yönetim birimi olan yerel yönetimler halka eğitim, sağlık, spor gibi hizmetlerin götürülmesinde birinci derecede sorumluluk taşımaktadır. Dünyada olduğu gibi Türkiye de belirttiğimiz bu unsurları anayasayla güvence altına almıştır. Bu çalışmada dünyadaki ülkelerden de örnekler kullanılarak sporda başarılı ülkelerin sporavermiş olduğu önem ve bu ülkelerdeki yeri incelenmiştir. Türkiye'de de sporincelenmiş, yerel yönetimler bazında görevler ve ortaya çıkan sonuçlar ele alınmıştır. Araştırmada nicel analiz yapılmış, anket verilerinin değerlendirilmesinde SPSS programı kullanılmıştır. Verilerin analizinde, Faktör Analizi, T Testi, Cronbach's Alpha, KMO ve Bartlett testlerinden faydalanılmıştır. Araştırma sonucunda yerel yönetimlerin spora katkısı yetersiz bulunmuştur. Lisanslı sporcular, spora katkı konusunda yerel yönetimlerden daha fazla destekbeklemektedir. Bölümün sonunda bu sorunlara karşı çözüm önerileri geliştirilmiştir.
Kemal H. Karpat'a göre Türkiye'de modernleşme ve demokrasi sorunları

Modernleşme süreci üzerinde farklı yaklaşımlar olmakla beraber, sürecin siyasal yönünün demokrasiyi içerdiğini söyleyebiliriz. Türkiye, özellikle 19. yüzyılın başlarından itibaren modernleşme çabalarına sahne olmuştur. Türkiye'de modernleşme ve demokrasi sürecinde, genelde merkezi devlet geleneğine paralel bir anlayışla hareket edildiği görülmüştür. Süreçte, özellikle laiklik anlayışı, bürokrasinin seçkinci tutumu ve ordunun yönetime müdahaleleri öne çıkan sorunlar olmuştur. Türkiye'deki modernleşme ve demokrasi süreci ile bu sürecin problemleri, Kemal H. Karpatın eserleri çerçevesinde incelenmiştir. Karpat'a göre, Türkiye'de modernleşme ve demokrasi sürecinin en önemli aktörlerinden biri 'orta sınıf' olarak adlandırılabilecek kesimdir. Karpat, Türkiye'de demokrasi mücadelesinin orta sınıf etrafında cereyan ettiğini belirtmektedir.
Türkiye'de Anayasa Mahkemesi'nin yapısı, konumu, işlevi ve batı demokrasilerinden örnekler: İngiltere-ABD-Fransa

Hukukun üstünlüğünü ve bağlayıcı lığını kabul etmiş tüm devletlerde pozitif hukuk kuralları, temel bir düzenleyici belgeye uygun olmak zorundadır ki bu belge Anayasa'dır. Söz konusu kuralların Anayasa'ya uygunluğu iki değişik yolla sağlanır: Siyasal denetim ve yargısal denetim ya da diğer bir deyişle Anayasa yargısı. Siyasal denetimden daha güvenli ve etkin olan Anayasa yargısı da, Amerikan Modeli ve Avrupa Modeli adları ile iki farklı uygulama metoduna sahiptir. Türk hukuk sistemi, ilk defa 1876 tarihinde yazılı bir Anayasa'ya kavuşmuştur. Hukuk kurallarının Anayasa'ya uygunluğunun sağlanması gereksinimi de, bu tarihten itibaren Türk Anayasa ; hukukunun konularından birini oluşturmuştur. 1961 Anayasası ' na kadar söz konusu uygunluk, siyasal denetim yolu ile sağlanmaya çalışılmıştır. 1961 Anayasası'nda Anayasa Mahkemesi'nin kurulması öngörülmüştür. Böylece Türkiye'de hukuk kurallarının Anayasa'ya uygunluğu siyasal denetim yerine Anayasa yargısı ile ve Avrupa Modeli'ne uygun olarak gerçekleştirilmeye başlanmıştır. Yürürlükteki 1982 Anayasası ise, sistemin özünü korumakla birlikte Anayasa Mahkemesinin yapısı ve işleyişinde değişik bir takım düzenlemelerde bulunmuştur. Bu araştırmada, kuruluşundan bugüne kadar organizasyon, görev ve yetkilerinde yaşadığı değişikliklerin. Anayasa Mahkemesi'nin konum ve işlevini ne şekilde etkilediği; Mahkemesi'nin kuruluş ve işleyişinde ortaya çıkan ve çıkabilecek sorunların neler olduğu ve ı bunların nasıl giderilebileceği; Türk Anayasa yargısı sisteminin, Avrupa Modeli içerisinde hangi konumda bulunduğu ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Kapitalist devlette sağlık hizmetlerinin örgütlenmesindeki dönüşüm: Türkiye üzerine bir analiz

Bu tez çalışması, kamu yönetimi alanında devletin dönüşümü olgusunu diyalektik bir yaklaşımla sağlık örgütlenme mantığının değişimi ekseninde analiz etmeyi amaçlamaktadır. Türkiye bağlamında tarihsel süreçte kapitalizm ve sermaye birikimi açısından sağlık hizmetlerinin gördüğü çeşitli işlevlere göre örgütlenme yapısındaki dönüşüm araştırmanın temel inceleme nesnesini oluşturmaktadır. Çalışmanın temel tezi, sağlığın eskiden meta üretiminin bir tamamlayıcısı iken günümüzde meta üretiminin öznesi konumuna gelmesinin izdüşümü olarak Türkiye'de sağlık hizmetlerinin örgütlenmesinin, Erken Cumhuriyet döneminden itibaren sermaye birikiminin önkoşullarını sağlamaya yönelik iken, 1980 sonrası sermaye birikiminin nesnesi haline geldiğidir. Sağlık Bakanlığının kuruluşundan itibaren devlet, temel sağlık hizmetlerinin gelişimi ile sermaye birikiminin maddi koşullarını yerine getirmeye çalışarak altyapı boşluğunu doldurmaya yönelik örgütlenirken, kapitalizm açısından emeğin yeniden üretimi asli işlev niteliğine sahipti. 1980 sonrası neoliberal politikaların etkisiyle sağlıkta piyasalaşma ve işletmecilik esaslı yönetim anlayışı yerleşmeye başlamıştır. Bu doğrultuda 1990'lı yıllarda Dünya Bankası proje kredileri ile yönlendirilen reform girişimleri iktisadi krizler, sınıfsal çelişkiler, siyasi bunalımlar gibi faktörlerin de etkisiyle kısmen sekteye uğramıştır. 2003 yılında ise Sağlıkta Dönüşüm Programı ile sağlık hizmetlerinin metalaştırılması yoluyla ciddi bir yatırım alanına dönüşen sağlık alanında devlet, 663 sayılı KHK ile stewardshiplik fonksiyonuna uygun olarak ilaç ve tıbbi cihaz, tıp eğitimi, hastane hizmetleri, Ar-Ge, biyoteknoloji gibi üretici politikalar ile sağlık turizmi, KÖO modeli ile inşa edilen sağlık kampüsleri gibi araçlarla doğrudan sermaye birikimine katkı sağlayan bir işlev yerine getirmeye başlamıştır. Bu bağlamda da sağlık politikalarının odağı ve dolayısıyla sağlık hizmetlerinin örgütlenmesi sağlık hizmetlerinden sağlık endüstrilerine doğru bir değişim göstermektedir.
Türk Anayasa Hukukunda anayasa şikayeti

Günümüz dünyasında ülkelerin gelişmişliği insana verilen değer ve gösterilen saygı ile doğru orantılıdır. Gelişmiş olarak kabul edilen ülkelerin neredeyse tamamında temel hak ve özgürlükler yasal ya da anayasal güvence altına alınmıştır. Çünkü insan hakları bireyin siyasi iktidar karşısındaki en önemli güvencesidir. Günümüz demokratik anayasalarının vazgeçilmez unsuru olan hak ve özgürlüklere anayasalarda yer verilmesi demokratikleşme adına önem arz etse de tek başına ne devletlerin gerçek anlamda demokratik olmasına ne de hak ve özgürlüklerin korunmasına yeterli gelir. Bu nedenle devlet organlarınca kullanılan kamu gücü nedeniyle hak ve özgürlüklerin ihlal edilmesi halinde bireyler daha nitelikli bir korumaya ihtiyaç duyarlar. İşte anayasa şikayeti de bu gereksinimden kaynaklı olarak hak ve özgürlüklere yönelik ihlaller için etkili bir koruma mekanizması olarak ortaya çıkmıştır. Anayasa şikayeti uygulamasının ülkemiz hukuk sisteminde yer alması ise 2010 yılında yapılan halk oylaması sonucu olmuştur. Anayasa şikayetine ya da yasa koyucunun tercih ettiği şekliyle Anayasa Mahkemesi'ne bireysel başvuruya ilişkin düzenlemeler Anayasa, 6216 sayılı Kanun ile Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nde yer almaktadır. Bu tez kapsamında, anayasa şikayetinin tanımı, işlevi, özellikleri ve mukayeseli hukuk örnekleri ile anayasa şikayetinin Türk hukuk sistemindeki görünümü olan Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru hakkının usul ve esaslarına ilişkin düzenlemeler Anayasa Mahkemesi kararları çerçevesinde incelenmiştir.
Memurun muhakematı yasasına göre memur suçlarının soruşturması

Araştırmanın amacı, memurların göreve ilişkin suçlarından dolayı yargılanmalarını düzenleyen Memurların Yargılanması Hakkında Geçici Yasa'ya dayalı kovuşturma sisteminin Anayasa'ya ve hukuk devleti ilkesine uygun olup olmadığının saptanmasıdır. Bu amaca ulaşmak üzere sistemin dayanağını oluşturan yasanın, 1) Yürürlülüğü, 2) Anayasal dayanakları, 3) Anayasa'ya uygunluğu konularında başta Anayasa Mahkemesi olmak üzere Danıştay, Yargıtay gibi yüksek yargı organlarının ve yerel mahkemelerin kararlan incelenmiş, yasanın uygulaması hakkında hukuk ve bilim çevrelerinin görüş ve düşünceleri araştırılmıştır. Bu görüş ve düşünceler ışığında yasanın iptal edilen hükmü yerine yapılan yasal düzenlemeden yola çıkılarak yasanın mevcut haliyle Anayasa iükarşısındaki durumu, memur yargılama yönteminin çağın ihtiyaç ve koşullarına uygun olup olmadığı, sistemin uygulamada neden olduğu sorunlar tespit edilmeğe çalışılmıştır. Araştırma sonucundan çıkan görüşler şu şekilde özetlenebilir: 1 -Yasa kapsamına giren memurlar yasalarla değil, yargısal içtihatlarla belirlenmektedir. 2- Yasanın atıf yaptığı Ceza Mahkemeleri Usulü Yasasının adli yargı hakim ve savcıları dışındaki kimselerce uygulanması yargı yetkisine müdahale niteliğindedir. 3 -Yasanın getirdiği sistem çifte yargılama yapılamaması kuralına aykırıdır. 4 -Yasanın Anayasaya uygunluğu, Anayasa'nın yasaya göre yorumu ile mümkün olabilmiştir. 5- Yasa, Anayasal düzene aykırı ve ona yabancı bir düzenleme olup, günün ihtiyaç ve koşullarına da uygun değildir. rv