turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Political economy of populism: The case of Argentina

Bu çalışma, popülizm kavramını bir siyasi mantık olarak inceleyerek, Arjantin tarihindeki üç popülist dönemin karşılaştırmasını yaparak, popülist hareketlerin sürdürülebilir kalkınma stratejilerine eklemlenebilirliğini sorgulamaktadır. Popülizmin, kriz zamanlarında farklı sınıfları ve ideolojileri birleştirme kapasitesi, Arjantin tarihi boyunca popülist hareketlerin yeniden üretilmesini sağlamıştır. Popülizmin, kriz çözme ve sosyal çatışmaları yatıştırma rolü, Juan Domingo Peron, Carlos Menem ve Nestor Kirchner yönetimlerinde siyasal iktisat analizi çerçevesinde tartışılmıştır. Bu analiz, popülizmin Arjantin'deki ekonomik ve siyasi yapıyı nasıl değiştirdiğine odaklanmıştır. Bu yüzden, bu çalışma Arjantin'de popülist yönetimler sırasındaki ekonomik ve siyasi dönüşümleri, aynı zamanda da küresel ekonomik sistemle olan ilişkilerde oluşan değişiklikleri inceleyerek popülizmin kalkınma sağlama kapasitesine ilişkin bir anlayış oluşturmaya çalışmaktadır.
6360 Sayılı Kanun'a göre büyükşehirlerde bütünleşme sürecinin etkileri:Malatya örneği

Türk idari sisteminde reform boyutuyla gündeme gelen birçok değişiklik gerek merkezi idarede gerekse yerel yönetimlerde çok önemli sonuçlar doğurmuştur. Merkezi idarenin etkisi altından kurtarılmak istenen yerel yönetimlere ilişkin gerçekleştirilen birçok yasal düzenleme dünyadaki küreselleşmenin etkisine paralel bir seyir izlemiş ve özellikle AB ülkelerinde yaşanan yerel yönetim birim sayılarının azaltılması süreci Türkiye'de de yaşanmaya başlamıştır. 6360 sayılı Kanun, yerel yönetimler açısından şu ana kadar ortaya konulan kanunlar içerisinde en köklü değişim ve dönüşümü gerçekleştirmeyi amaçlamış bir yasal metin olarak durmaktadır. Bu kanunun getirdiği değişimleri siyasal, yönetsel ve ekonomik boyutlarıyla ele alıp inceleyen bu çalışma sahadan elde ettiği veriler ile kanunun şu ana kadarki uygulamalarını tartışmakta, kanunun genel gerekçesinde ve temel metinde ortaya konulan ilkeler ile uygulamalar arasındaki ilişkileri incelemektedir. Araştırmada dünyada başta AB ülkeleri ve ABD'de etkili olan ve etki alanını gittikçe geliştiren liberal yerel yönetim politikalarının etkilediği bu ülkelerdeki yerel yönetim ve metropol alan yönetimi üzerinde değerlendirmeler de yapılmıştır. Büyükşehirlerde yaşanan bütünleştirilme sürecinin yerel üzerindeki etkilerini Malatya örneği üzerinden ortaya koymaya çalışan bir araştırmanın, Türkiye'de büyükşehir olan bütün illeri kapsayacak bir genelleme şeklinde değerlendirilmesi elbette mümkün değildir. Fakat siyasal kültür, yönetim kültürü ve kırsal alan özellikleri açısından benzer özellikler gösteren kentlerin ortak sorun alanlarına sahip olması pekala mümkündür. Bu açıdan bakıldığında bu araştırma her ne kadar Malatya ilinde yapılan bir alan araştırması olsa da ulusal ölçekte yaşananları anlama çabasıdır.
Türkiye'de kamu taşınmazlarının turizm yatırımlarına tahsis işlemleri ve sorunlarının analizi

Türkiye'de 1940'lı yıllarda sosyal ve iktisadi önemi kavranmaya başlayan turizm yatırımlarının, en temel sorunlarından biri olarak değerlendirilen arazi sorununun çözümüne yönelik çeşitli düzenlemeler yapılmıştır. Bu düzenlemelerden en önemlisi, 2634 sayılı Turizm Teşvik Kanunu olup, söz konusu Kanun ile turizm sektörüne yönelik önemli teşvikler sağlanmıştır. Bu teşviklerden en önemlisi, kamu taşınmazlarının turizm yatırımlarına tahsisi olmuştur. 2634 sayılı Kanun ile Hazineye ait taşınmazlar ile Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler, mera ve orman arazilerinin turizm yatırımlarına irtifak hakkı tesisi yoluyla tahsisi ve bu işlemlerin belirli bir düzen içinde gerçekleştirilmesine imkan sağlanmıştır. 1982 yılında Kanunun yürürlüğe girmesi ile turizm sektörü büyük bir ivme kazanmış ve bugün Türkiye turizm gelirleri açısından dünyanın önde gelen ülkeleri arasında yerini almıştır. Ancak turizm sektöründe gelişen ve değişen dünyaya uyum sağlama bakımından bazı sorunların yaşandığı görülmektedir. Bu araştırmada kamu arazilerinin turizme yönelik faaliyetlere tahsisi ve işletme dönemlerinde yaşanan sorunlar ve başlıca çözüm önerileri tespit edilmiştir. Arazi tahsisi yapılan işletmelerden yüz yüze görüşme ve anketle toplanan verilerin analiziyle işletmelerin tahsis sırasında çok sayıda kurum ile ilişki kurmak zorunda kaldıkları, işletme döneminde çok farklı isimler altında bedellerin ödendiği, ödenen bedellerin işletmelerin ekonomik faaliyet sonuçları ile doğrudan ilişkili olmadığı ve tahsis süresinin bitiminden sonra işletmelerin ekonomik sürdürülebilirliğinin önemli bir sorun olabileceği ortaya konulmuştur. İşletmelerden alınacak bedelin toplulaştırılması ve tek bir kalemde toplanması ve özellikle değerleme teorisine uygun olması zorunlu görülmektedir. Sonuç olarak ülkenin sahip olduğu turizm potansiyelinden daha etkin bir biçimde yararlanabilmek için tahsis süreci ve sonrasının bir bütün olarak gözden geçirilmesinin gerekliliği kendisini göstermektedir.
Türkiye'de merkezden yereli güçlendirme çabası: Yerel Yönetimler Bakanlığı deneyimi

Bu çalışmanın amacı, kurulup kapatılan Yerel Yönetimler Bakanlığı'nın Türkiye'de yerel yönetimlerin güçlendirilmesine katkı sağlayıp sağlayamadığının tespit edilmesidir. Bu amaçla; tezin ilk bölümünde, merkezi yönetim ve yerel yönetimler arasındaki ilişkilere değinilmiştir. İkinci bölümde ise Türkiye'de 1970'li yıllardaki merkezi yönetim ve yerel yönetim ilişkileri ele alınmıştır. Bu teorik altyapı ışığında üçüncü bölümde; merkezden yereli güçlendirme amacıyla kurulmuş olan Yerel Yönetimler Bakanlığı'nın kuruluş süreci ve örgütlenişi ele alınmıştır. Son bölüm, Bakanlığın yerel yönetimleri güçlendirme hedefine paralel olarak yürüttüğü hizmetlere ayrılmıştır. Bunlardan ilki Tan-Sa Projesi, diğeri de Belediye Gelirleri Yasa Tasarısı Çalışmasıdır. Bu bölümde ayrıca Bakanlığın kapatılması süreci, genel olarak Bakanlığın ve varlık gösterdiği süre boyunca uygulamaya koyduğu çalışmaların değerlendirmelerine yer verilmiştir. Tez kapsamında yapılan literatür çalışmaları ve görüşmeler ışığında; genel olarak ağır merkeziyetçiliğin hüküm sürdüğü Türkiye'de yereli güçlendirme adına yine merkezde kurulan Yerel Yönetimler Bakanlığı'nın; kendi kendine yeterli yerel yönetimlerin oluşturulması amacı doğrultusunda olumlu katkı sağlayacak çalışmalar yaptığı fakat kısa süreli bir deneyim olması sebebiyle bu hedefi gerçekleştiremediği sonucuna varılmıştır.
Yönetim danışmanlığı ve Türk kamu yönetiminde danışmanlık faaliyetleri

Yönetim danışmanlığı belirli bir alanda uzmanlaşarak, sahip olduğu bilgi beceri ve tecrübeleri kullanarak kurumlara yönetimsel faaliyetler ve diğer alanlarda destek veren yeni bir meslek alanıdır. Çağdaş yönetim yaklaşımlarının ortaya çıkması ve rekabetin artmasıyla önemi gittikçe artan bir sektör haline gelmektedir. Günümüz koşullarında hızla ilerleyen teknolojik gelişmeler, rekabet piyasasında küreselleşen iş dünyası ve kamu sektörü yöneticilerine yönetim faaliyetlerinde profesyonel yardım alma ihtiyacını zorunlu kılmıştır. Bu zorunluluk yönetim danışmanlığı sektörünün hızla gelişmesine sebep olmuştur. Yöneticiler değişim yönetimi, problem çözme, organizasyonel sorunlar ve eğitim konusundaki ihtiyaçlarını kendi imkanlarıyla yapabileceklerinden çok daha ucuza ve daha kısa sürede danışmanlara yaptırabilmektedirler. Yönetim danışmanlığı dünyada ve ülkemizde profesyonel bir meslek olarak yer bulmuş, uluslararası örgüt ve kuruluşların çatısı altında toplanmıştır. Dünyanın çeşitli ülkelerinde değişik danışmanlık örgütleri kurulmuştur. Bu örgütler tarafından uluslararası mesleki etik kuralları tanımlanmış, mesleki tanım, ilke ve standartlar belirlenmiş, profesyonel danışmanlar ortak payda da bir araya getirilmiştir. Bu örgütler yönetim danışmanlığı mesleğinin gelişimi ve yaygınlaşması noktasında büyük rol oynamaktadır. Ülkemizde yönetim danışmanlığı öncelikle özel sektör ve işletmelerde aktif olarak çalışma alanı bulmuş ve büyük ilerlemeler sağlamıştır. Yeni kamu yönetimi yaklaşımının gerekleri ile kamu sektöründe de danışmanlık hizmeti alınmaya başlanmış fakat yeterli seviyelere ulaşılamamıştır.
Integration of migrants in Europe: Role of local authorities and migrant associations

Çağlar boyu insanlar daha iyi yaşam koşullarına sahip olabilmek için göç etme gereksinimi duymuşlardır. Özellikle küreselleşen dünyamızda, sunduğu fırsatlardan ötürü şehirler, göçmenler için birer çekim merkezi haline gelmiştir. Her ne kadar göçmenlerin yaşadıkları ülkelere uyumu konusundaki entegrasyon politikaları hükümetler tarafından ele alınsa da, bu politikaların asıl uygulamaya koyulduğu ve etkilerinin hissedildiği şehirlerde yerel yönetimlere önemli görevler düşmektedir. Aynı derecede göçmenlerin uyumunu kolaylaştırma konusunda göçmen derneklerinin önemi göz ardı edilemez. Bu nedenlerden ötürü, bu çalışma göçmen entegrasyonunda yerel yönetimlerin ve göçmen derneklerinin rolünü anlamayı amaçlamaktadır. Bu çalışmada, göçmen entegrasyonunda yerel yönetimlerin ve göçmen derneklerinin rolü Belçika'nın Ghent şehrine odaklanarak ve orada 1960 larda misafir işçi olarak giden ve daha sonra etnik azınlık haline gelen Türklerin kurdukları dernekler üzerinden incelenmeye çalışılmıştır. Bu çerçevede öncelikli olarak entegrasyon kavramı ve modelleri incelenmiş, daha sonra genel olarak yerel yönetimlerin göçmen entegrasyonu konusundaki politikalarına bakılmış, göçmen derneklerinin kuruluş amaçları ve faaliyetlerine bakılmıştır. Avrupa Birliği'nin göçmen entegrasyonu konusunda ortak bir çerçeve oluşturmak için attığı adımlar ve bu konudaki girişimleri ayrıca incelenmiştir. Çalışma sonucunda, göçmenlerin uyumu ve sosyal uyumun sağlanmasının yerel yönetimler ve göçmen derneklerinin birbiriyle etkileşiminden, ortak proje üretmelerinden ve bunu sadece göçmen gruplar üzerinden değil toplumun tamamını kucaklayarak yapması gereği ortaya çıkmıştır.
Çevre yönetimi aracı olarak çevre envanteri ve bir örnek çalışma: Aydın ili çevre envanteri

Çevrenin korunması ve çevresel bozulmaların önlenmesi günümüzdeki en önemli sorunlardan biridir. Çevre sorunlarının önlenebilmesi için, onarıcı, koruyucu ve geliştirici çevre politikalarına dayalı bir çevre yönetimi dizgesine gerek vardır. Çevre yönetimleri onarma, koruma ve geliştirme gereksinimlerini belirlemek, gerekli iyileştirme etkinliklerine karar vermek için, çevre yönetiminin konusunu oluşturan çevre hakkında güncel ve güvenilir bilgiye sahip olmalıdır. Bu bilgi, çevre öğelerinin niceliksel ve niteliksel özelliklerini, çevre üzerindeki baskıların türlerini ve düzeylerini, bu baskıların yol açtığı çevre sorunlarım içermelidir. Böylece, çevresel bilgilere dayanarak uzun erimli ve tutarlı politikalar üretilebilecek; doğru kararlar verilecek ve uygun karışma araçları seçilebilecektir. Çalışmada, Türkiye'deki çevre yönetimi dizgesinin çevresel bilgi üretme, işleme, biriktirme ve karar alma düzeneklerine sunabilme kapasitesi ile var olan bilgileri politika üretme, uygulama ve değerlendirme aşamalarında kullanabilme becerisi araştırılmıştır. Ancak, çevre yönetiminin bu işlevleri karşılayacak dizgesel bir bilgi sağlama aracından yoksun olduğu saptanmıştır. Bu nedenle, çevre yönetiminin karar alma, planlama, ÇED ve katılım gibi süreçlerinde, ayrıca, hizmetlerin etkinleştirilmesinde yararlanabileceği dizgesel bir çevresel bilgi üretme aracı olarak çevre envanteri önerilmiştir. Çevre envanteri hem ülke düzeyinde hem de iller düzeyinde hazırlanmalıdır. Bütünsel bir ülke çevre envanteri üretilmesinin yolu da iller düzeyinde hazırlanmış envanterlerin çevre öğeleri ve sorunları düzleminde bütünleştirilmesidir. Çalışmada bir örnek olarak, Aydm İH için bir çevre envanteri hazırlanmıştır. Bu envanter ildeki çevre değerlerinin niceliksel ve niteliksel özelliklerini belirlemeyi, var olan çevre sorunlarım adlandırmayı ve tanımlamayı, sorunların nedenlerini saptamayı ve çözümlemeyi amaçlamıştır. 352
Türkiye'de mali yönetimdeki yapısal dönüşümün Hazine ve Maliye Bakanlığı'nın kariyer sistemine etkisi

Yeni kamu işletmeciliği anlayışının devletin çalışma biçiminde öngördüğü değişim devletin doğrudan hizmet üretimine katılmasından ziyade, sunulacak hizmetlere ilişkin düzenleme yapması şeklinde kendini göstermiştir. Hizmetlerin piyasaya gördürülmesi vasıtasıyla devletin sorumluluk alanının daraltılması ve kamu örgütlerinde özel sektör uygulamalarının benimsenmesiyle yönetimde verimliliğin artacağı düşüncesi egemen olmuştur. Bu doğrultuda, özellikle 1970'lerin sonları itibarıyla dünya genelinde kamu sektöründe çeşitli reformlar uygulanmıştır. Bu reformların devletler nezdinde benimsenip uygulamaya konulmasında uluslararası kuruluşlarla yürütülen karşılıklı ilişkiler de etkili olmuştur. Devletin işlevindeki bu dönüşüm idari teşkilat yapılarına; bakanlık örgütlenmelerine de sirayet etmiş; devletteki küçülmeyi bakanlıklarda gözlemlemek mümkün hale gelmiştir. Bu yaklaşım Türkiye'de bakanlıklar bünyesindeki hiyerarşik kademelerin azalması ve bakanlık sayısındaki düşüş ile kendini göstermiştir. Yatay hiyerarşiye dayanan, bürokratik olmayan süreçlere sahip, sonuç odaklı bir yönetim sistemi gerçekleştirilmek istenmiştir. Öte yandan, devletin işlevindeki değişimle Türkiye'de bakanlık örgütlenmeleri de düzenleyici bir kimliğe bürünmüş; bakanlıklar vizyon ve strateji belirleme ile politika üretme işlevlerini üstlenmiştir. Bu çalışmada, bakanlık örgütlenmelerinde yaşanan söz konusu dönüşüm Hazine ve Maliye Bakanlığı üzerinden irdelenmiştir. Kariyer uzmanları ise, strateji belirleme ve politika oluşturma süreçlerini yürüten, özel sektörü takip eden, ayrıcalıklı özlük haklarına sahip ve 'düzenleyici' bakanlıkların çalışmalarına işlerlik kazandıran vasıtalar olarak görülmüştür. 2011 yılında yapılan yasal düzenlemelerle, merkez ve taşra uzmanı unvanlarının kendi içlerinde standardizasyonu gerçekleştirerek unvanlarda sadeleşmeye gidilmiştir. Bu kapsamda çalışmada, Hazine ve Maliye Bakanlığındaki dönüşümün yeni kariyer uzmanlık sistemi vasıtasıyla incelenmesi amaçlanmıştır. Sonuç olarak; Hazine ve Maliye Bakanlığının, tarihsel süreç içerisinde yeni kamu işletmeciliği anlayışının savunduğu 'küçük devlet', 'küçük kamu örgütleri' ilkesiyle örtüşen biçimde parçalandığı ; hem görev ve sorumluluklarının dönüşüme uğradığı hem de ölçek olarak küçüldüğü tespit edilmiştir. Çok unvanlı ve çok parçalı bir denetim ve kariyer uzmanlık sisteminden, tekli denetim ve kariyer uzmanlık sistemine geçildiği görülmüştür. Ayrıca, hızlı karar alma süreçlerinin tesisi ve bürokrasinin azaltılması hedefleriyle tasarlanan Cumhurbaşkanlığı hükümet sisteminde; mali alanda, Hazine ve Maliye Bakanlığının yanı sıra Strateji ve Bütçe Başkanlığı ve politika kurulları gibi kurumların dahil edildiği çok aktörlü bir politika önerileri geliştirme ve üretme süreci öngörüldüğü üzerinde durulmuştur.
Yönetişim kavramı ve yönetişim kavramı bağlamında kent konseyleri: Afyonkarahisar kent konseyi örneği

Temsili demokrasinin yerini katılımcı demokrasiye bıraktığı günümüzde kent konseyleri, hemşehrilerin aktif olarak yönetim sürecine katılabilmeleri açısından büyük önem taşımaktadırlar. Bu çalışma ile yerel yönetişim ilkeleri doğrultusunda katılımcı demokrasi açısından kent konseylerinin konumunu tespit etmek amaçlanmıştır. Bu amaçla, Afyonkarahisar Kent Konseyi ekseninde yapılan çalışmada, Kent Konseyi Başkanlığından talep edilen, faaliyet raporlarından araştırılan, konseyin resmi web sitesinde yer alan ve görüşme tekniği ile elde edilen veriler, betimsel yöntemle analiz edilerek yorumlanmıştır. Çalışma sonucunda Afyonkarahisar Kent Konseyinin, kent konseylerine atfedilen çoğu görevi yerine getirdikleri görülmüştür. Ancak paydaş katılımların daha etkin bir şekilde rol almasının, belirli çalışma grupları ve meclislerin çalışmalarından ziyade tüm çalışma gruplarının ve meclislerin yönetim ilkeleri çerçevesinde çalışma yapmalarının sağlanmasının gerekliliği tespit edilmiştir.
Avrupa yerel yönetimler özerklik şartı kapsamında belediye yasası ve büyükşehir belediyesi yasası

Avrupa Konseyi Statüsü'nde, Avrupa'da işbirliğinin geliştirilmesi ve gerçekdemokrasilerin kurulması ortak ideal değer olarak benimsenmiştir. Gerçek bir demokrasinin ise ancak insan haklarının güvence altına alınması ve hukuk devleti anlayışının yaşama geçirilmesi ile mümkün olacağı öngörülmüştür. Bu amacı tesis için örgüt bünyesinde birçok antlaşma yapılmıştır. Bu antlaşmalardan bir tanesi de Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı'dır. Bu antlaşma ile de yerel yönetimlerin her türlü demokratik rejimin temellerinden birisi olduğu, vatandaşların kamu işlerinin sevk ve idaresine katılma hakkının üye Devletlerin tümünce paylaşılan demokratik ilkelerden biri olduğu, bu hakkın en doğrudan kullanım alanının yerel yönetimler olduğu, özerk yerel yönetimlerin korunması ve güçlendirilmesinin demokratik ilkelere ve idarede ademi merkeziyetçiliğe dayanan bir Avrupa oluşturulmasında önemli bir katkı sağlayacağı belirtilmiştir. Özerklik Şartı TBMM tarafından 08.05. 1991 tarih ve 3723 sayılı kanun ile onaylanarak içhukukun doğrudan uygulanması gereken bir parçası haline getirilmiştir. Uluslararası antlaşmaların tüzel statüsü Anayasanın 90. maddesinde düzenlenmiştir. Bu nedenle bu çalışmada Anayasadaki bu düzenlemeye uygun olarak, uluslararası antlaşmaların normlar hiyerarşisindeki yeri, Özerklik Şartı'nın içerdiği ilkeler, Anayasa, Belediye Yasası ve Büyükşehir Belediyesi Yasası ile Özerklik Şartı arasındaki uyum ve aykırılıklar ve Özerklik Şartı'nın temel insan haklarını düzenleyen uluslararası bir antlaşma olması halinde, çıkacak uyuşmazlıklarda uygulanma önceliğine sahip olup olmadığı konuları incelenmiştir.
İdarenin kusursuz sorumluluğu ve risk ilkesi

İdarenin, kamu hizmetlerini yerine getirmek amacıyla yapmış olduğu işlem ve eylemlerden doğan zararları karşılayacağı Anayasal bir hüküm olarak belirlenmiştir. Ancak idarenin sorumluluğu konusunda kanunlarla getirilmiş genel düzenlemeler ve ilkeler bulunmamaktadır. Bu boşluk Anayasanın 125. maddesinde yer alan hükme dayanılarak yargı içtihatları ile doldurulmaktadır. Yargı içtihatlarının ise zaman içinde değişmesi, her olaya özgü kararlar verilmesi ve yargı organlarının karar verirken hangi ilke uyarınca sorumluluğa hükmettiklerini açıkça belirtmemeleri konunun sistematikleştirilmesini zorlaştırmaktadır. İdarenin sorumluluğu kavramı belli evreler geçirerek bugüne gelmiştir. 19. yüzyılın sonlarına kadar bütün dünyada, sorumsuz idare anlayışı egemendi. Bu tarihten sonra ise, bu anlayış terk edilerek idarenin kusurlu olduğu işlem ve eylemleri ile verdiği zararlardan sorumlu olacağı anlayışı kabul görmüştür. Günümüzde ise devletin kusurlu sorumluluğu kadar kusursuz sorumluluğu bulunduğu da kabul edilmektedir. Hatta artık devletin herhangi bir kusuru olmasa ve zarar ile idare arasında herhangi bir illiyet bağı bulunmasa dahi bazı toplumsal olaylardan kaynaklanan zararların idarece tazmin edileceği ifade edilmektedir. Sosyal risk ilkesi adı verilen bu ilke giderek daha geniş bir uygulama alanı bulmaktadır.
Freedom of expression in Turkey

Düşünce Özgürlüğü üç bölüme ayrılarak ele alındı. Bunlar; Düşünce Özgürlüğünde Kurumsal Temel, 1961,. 1982 Anayasalarında Düşünce Özgürlüğü ve Uluslararası düşüncelerde, hususiyle Avrupa İnsan Hakları Komisyonu divanında düşünce özgürlüğü. Birinci bölüm olan kurumsal düşünceyle hukuki ilişkili düşünce özgürlüğünün tarifi, düşünce özgürlüğü oluşturma unsurları, bu unsurları diğer ifade şekilleri belirtilerek tespiti, Düşünce Özgürlüğünün varlığı için şekli hürriyetler, düşüncenin dışa vurulmasıyla ilgili hürriyetler gibi konuları içermektedir. Bu işlenen konularla düşünce hürriyetinin haklar kategorisinde yeri ve önemini belirtilmiş, düşünce hürriyetinden ne anlaşılması gerektiği kapsamına neler girdiği açıklanmıştır. İkinci bölümde ise 1961 ve 1982 anayasasında düşünce özgürlüğünün nasıl düzenlendiği işlenmiştir. Bu çerçevede anayasalardaki düzenlenerek konusundaki doktrindeki tartışmalar derinlenmesine izlenmeye çalışılmıştır. Bu çerçevede düşünce özgürlüğü için öngörülen sınırlar var mıdır, varsa bu sınırların sınırı nedir? Öze dokunma veya demokratik toplum düzeninin gereklerinden ne anlaşılması gerekmektedir. Anayasa Mahkemesi bu kavramları nasıl yorumlamaktadır gibi konular işlenmektedir. Üçüncü bölümde; Uluslararası bildirgelerde düşünce özgürlüğünü nasıl düzenlemiştir. Bu konudaki bildirgelere değinilmiştir. Öte yandan özellikle Avrupa ülkelerinin anayasalarında düşünce özgürlüğü ile ilgili maddeler alıntı yapılarak bu konuda bir fikir oluşması sağlanmıştır. Bu bölümün önemli konusu olan Avrupa İnsan Hakları Komisyonu ve Divanında bu konu nasıl ele alınmıştır? Nasıl yorumlanmıştır? Divanın önüne gelen şikayetler konusundaki verdiği kararlar örnek olarak aktarılmış. Böylece düşünce özgürlüğü konusunda bir Avrupa standardı çizilmeye çalışılmıştır. Bu IXçerçevede Türkiye'den yapılan şikayetler özellikle belirtilmiş ve eksikliklerinin altı çizilmeye çalışılmıştır. Sonuç olarak; Düşünce Özgürlüğü doktrinde nasıl anlaşılmıştır. Pozitif hukukta nasıl yer almıştır. Yerel ve uluslararası mahkemeler nasıl yorumlamıştır sorularına cevap vermeye çalışılmış, böylece konunun vuzuha kavuşması sağlanmıştır.
6360 Sayılı Kanuna yönelik halk algısının seçmen davranışına etkileri: Atça örneği

Türk Kamu Yönetimi yapılanması içerisindeki yerel yönetimler alanında, gerek mevzuat gerekse uygulamada dönüşümler yaşanmaktadır. 6360 Sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunla büyükşehir belediyeleri yapılanmasında meydana gelen dönüşümle, büyükşehir olan illere bağlı bulunan belde ve köyler tüzel kişiliğini kaybetmiştir. Bu durum, dönüşümlerin etki alanında bulunan halkın algısının ölçülmesini ve bu algının oy verme davranışlarına etkisinin incelenmesini zaruri bir durum olarak ortaya çıkarmaktadır. 6360 Sayılı kanunla tüzel kişiliği kaldırılan belediyelerde, yaşanan dönüşüme karşı oluşan halk algısının seçmen davranışına etkisini incelemek, bu araştırmanın amacıdır. Yerel yönetimler alanında yapılan dönüşümlere karşı oluşan halk algısının, oy verme davranışına doğrudan etki etmesi bu çalışmanın hipotezini oluşturmaktadır. Dönüşüme karşı oluşan halk algısının, dönüşümü gerçekleştirenlere karşı, seçimlerde partiler üstü bir seçmen dayanışması şeklinde kendisini göstereceği temel varsayımımızdır. Bu amaç ve varsayımdan hareketle, Aydın İli Sultanhisar ilçesi'ne bağlı belde belediyesi iken, 6360 Sayılı Kanun ile Sultanhisar İlçesi'ne bağlı bir mahalleye dönüşen Atça Beldesi halkının, bu dönüşüme yönelik algısını ölçmek amacıyla geçerliliği ve güvenirliliği test edilmiş anketler uygulanmıştır. Anket sonuçları frekans, korelasyon ve regresyon analizleriyle yorumlanmıştır. İnceleme bulgu ve sonuçları literatür taraması yöntemiyle, seçmen davranışlarını etkileyen faktörlerle açıklanmaya çalışılmıştır.