turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Exclusion and inclusion in the bourgeois public sphere in the 18 th century

oz 18. YÜZYIL BURJUVA KAMUSAL ALANINDA DIŞLAMA VE İÇERME Sezer, Devrim Yüksek Lisans Tezi, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Anabilim Dalı Tez Yöneticisi. Dr. Cem Deveci Ocak 1998, 133 sayfa Bu çalışma, 18. yüzyılda Londra ve Paris'teki idealize edilmiş burjuva kamusal alanını ve kamusallığın boyutlarıyla ilgili varsayımları sorgulamayı amaçlamaktadır. Evcimenlik ve ekonomik özerklik retoriği üzerine kurulu 18. yüzyılın kamusal yaşamının idealize edilmiş temsilinin, toplumsal yasanım belirli yönlerinin kamusal alandan dışlanmasını meşrulaştırdığı gösterilmeye çalışılmıştır Bu çalışma, demokratik ve ideal bir kamusal alanın 18. yüzyılda var olduğu düşüncesini tamamen reddetmektedir. Bu da, birbiriyle ilişkili olan tarihsel ve Kant ve Hegel'in kamusallık, yurttaşlık ve sivil toplum üzerine yaptıkları teorik- felsefi-tartışma arasında kurulan etkileşimle gösterilmeye çalışılmıştır.
Yerel hizmet sunumunda katılım kültürünün yerel demokrasi açısından değerlendirilmesi: Balıkesir ve Eskişehir illeri üzerine karşılaştırmalı bir analiz

Türkiye'de 2000'li yıllarla birlikte geleneksel kamu yönetimi anlayışı ve uygulamalarına yönelik başlatılan yönetsel içerikli ve çok yönlü yeniden yapılanma çalışmaları, 'yönetişim' başlığı altında etkinlik, şeffaflık, hesap verebilirlik, katılım gibi kavramları yönetim sisteminin hakim ilkeleri haline getirmiştir. Söz konusu durum, kamu hizmetinden yararlanan ve hizmet sunan kesim arasındaki ilişkinin niteliğini değiştirmiş, hem halkın hem de uygulayıcıların yönetsel kararların alınması ve politikaların oluşturulması sürecine aktif olarak katılımını öngören bir süreç yaşanmaya başlamıştır. Bu dönemde, hemşehrileri merkeze alan yeni yönetsel katılım mekanizmaları geliştirilmiş, halka en yakın birimler olarak yerel yönetimler ise bu mekanizmaların uygulamaya geçirildiği ilk basamağı oluşturmuştur. Yönetsel katılımın, kuramsal düzeyde yeni yönetsel anlayışlarda öne çıkan bir kavram olmasının yanı sıra, uygulama düzeyinde de yeni araçlar ve yöntemler aracılığıyla hayata geçirilmesi, her geçen gün önem ve meşruiyetinin arttığının bir göstergesidir. Yönetsel katılımın, işbirliğini temel alan ve hemşehri ile yönetimin etkileşim ve iletişim içinde olmasını savunan yaklaşımları destekleyici tavrı ancak katılımın geniş kesimlerce benimsenerek bir kültür haline getirilmesi ile anlam kazanmaktadır. Hemşehrilerin katılıma yönelik oluşturdukları kültürel birikimlerinde hayat bulan 'katılım kültürü' kavramına, kültürün toplumsal, siyasal ve yönetsel boyutlarından hareket ederek ulaşılmaktadır. Çalışmanın amacı, yönetim reformu çalışmalarında planlanan biçimiyle ve demokratik katılımın yerel yönetimler için temel değer olduğu kabulünden yola çıkarak, katılım kültürü ve yönetsel katılım kavramlarının kuramsal ve uygulamaya yönelik bir analizini gerçekleştirmektir. Söz konusu kavramların günümüzdeki durumunun daha iyi analiz edilebilmesi açısından, alan araştırması yöntemlerinden olan anket çalışması yapılması uygun görülmüştür. Bu kapsamda yeniden yapılanma çalışmalarının katılımcılığı teşvik eden atmosferinde, katılım kültürünün yerel düzeydeki gelişimi, Türkiye'nin yerel yönetim geleneği bakımından en zengin illerinden birisi olan Eskişehir ve 6360 sayılı kanun ile Büyükşehir Belediyesi statüsüne kavuşan Balıkesir illeri tercih edilerek karşılaştırmalı şekilde analiz edilmiştir. Araştırmada Balıkesir ve Eskişehir il merkezlerinde ikamet eden hemşehrilere ve Büyükşehir Belediyeleri'nde çalışan personele yönelik iki ayrı anket çalışması gerçekleştirilmiş, bu sayede katılım kültürünün boyutları, hem hizmet sağlayıcıların hem de hizmetten yararlananların bakış açısı yansıtılarak ortaya konulmuştur. Çalışmanın, yerel demokrasi amacı doğrultusunda toplumsal ve yönetsel kapsamda yeni katılım mekanizmalarına yönelik artan talep ile orantılı olarak, bu yönde yapılmış çalışmalara olan ihtiyacın giderilmesine katkı vereceği düşünülmektedir.
Mali yönüyle il özel idareleri ve Kütahya il özel idaresi

Yerel yönetimler, hizmetlerin daha etkin ve daha hızlı sunulması amacıyla kurulmuş olan birimlerdir. Türkiye'de yerel yönetim birimleri: il özel idaresi, belediye ve köy yönetimleridir. İl özel idareleri, Osmanlı İmparatorluğundan günümüze intikal eden batılı anlamdaki ilk yerel yönetim uygulamasıdır. Günümüzde il özel idareleri merkezi yönetimle iç içe girmiş ve merkezi yönetim adına işgören bir birim olarak kalmıştır. Günümüzde il özel idareleri ile ilgili bazı sorunlar şöyle sıralanabilir: Kaynak yetersizliği, görev alanlarının belirsizliği, kendilerine has teşkilat ve personelin yeterli olmaması ve koyu bir idari vesayetin varlığıdır. Günümüzde, hem il özel idareleri hem de merkezi idare tarafından aynı hizmetin yürütülmesi söz konusudur. Hizmetlerin yürütülmesinde ve görevlendirmede çatışmalar vardır. Bu çatışmaların kaldırılması ve görev alanlarının ayrıştırılarak belirlenmesi gerekir. Günümüzde diğer bir sorun da, il özel idaresi seçilmiş organları ve vali arasındaki ilişkilerdir. Vali, il genel meclisi ve il daimi encümeni'nin başı ve kararların alınmasında ve uygulanmasında etkili kişidir. Vali'nin atamayla gelen bir yönetici olması, il özel idareleri ile ilgili özerklik tartışmasını getirmiştir. Kütahya İl Özel İdaresi örneği incelemesinde de görüldüğü gibi, il özel idarelerinin merkezi idareye gelir elde etme ve karar alma sürecinde bağımlı olmaları, bu idarelerin faaliyetlerini kısıtlamaktadır. Sonuç olarak şunu söyleyebiliriz: Türk yönetim sistemi içinde yerel yönetimler ve il özel idareleri yetersizdir. İl özel idareleri, demokratik vasıflan geliştirilerek yeterli mali imkana kavuşturulmak ve görev alanları çatışmaya imkan vermeyecek şekilde yeniden düzenlenmelidir. Ayrıca, bu idarelerin daha iyi daha hızlı hizmet verebilmeleri için, merkezi idarenin bu idareler üzerindeki etki alanının daraltılması ve kaynak bakımından bağımsız kaynaklara kavuşturulmaları gerekir.
Avrupa Birliği ve Türkiye bağlamında ombudsmanlık: Kamunun denetimsizliği ve yolsuzluk

Ombudsmanlık pozisyonu itibari ile Maasstricht Antlaşması tarafından oluşturulmuştur. AB vatandaşları, iş dünyası ve kurumları veya herhangi bir AB ülkesinde ikamet eden gerçek kişiler ile AB'de kayıtlı olan tüzel kişilerin hakkındaki şikayetleri soruşturur. Bu soruşturmanın genel konuları kamu düzeni içindeki denetimin sağlanması ve var olan ya da olabilecek açıklıkları tamamlamak maksatlı yapılır ve sonuca vardırılır. Varılan sonuca göre yeni kurallar ve düzenler doğar bu düzenlemelerin tamamı da demokratik olarak yerel yönetimlerce onaylanarak sisteme alınır. Yani Ombudsmanlık Kurumu yerel yönetimlerden en tepeye kadar giden yolda en demokratik şekilde kamu yönetiminin düzenini sağlar. İşte AB ülkeleri bu bilinç içinde yerel yönetimlerde kamu içinde düzen sağlar ve yolsuzluğun önüne geçer. Ombudsmanlık kurumu uygulamaya geçildiğinde de sabit bir sistem ile değil var olacağı ülkenin kendi sosyal ve politik yapısı ile gerçekleştirilir. Bu da hem uygulamada hem de bunu uygulayacak bireyler açısından daha anlaşılır bir sistemi ortaya çıkarmış olacaktır. AB politikalarının içinde var olan bu sistemin bizim ülkemizde uygulanabilirliği araştırıldığında, bu sisteme gerçekten ihtiyacımız olduğu var olan yolsuzluklar ile başa çıkmada etkin olacağı göz ardı edilmemelidir. Bu araştırma da bu kurumun varlığını anlatmak ve ülkemizde uygulanabilirliğini araştırmak için ortaya çıkmıştır.
Kamu düzeninin sağlanmasında iç güvenlik istihbaratının önemi

Kamu düzeni kavramı hayatın her alanında kullanılan, çok sık karşımıza çıkan ve bu yüzden de tam olarak ne olduğu üzerinde bir fikir birliği oluşturulamayan kavramlardan biridir. Kamu düzeni, hukuk devletinin temeli olmakla beraber toplumun güvenlik ve emniyet içerisinde yaşamasının, bireylerin kendi aralarındaki çıkarlarının temin edilmesinin ve bireylerin devlet karşısında temel hak ve özgürlüklerinin sağlanmasının da temelidir. Milli güvenlik ve dolayısıyla iç güvenlik ile kamu düzeni arasında önemli bir ilişki bulunmaktadır. Tüm güvenlik tedbirleri kamu düzeninin korunması amacıyla uygulanmaktadır. Kamu düzeninin bozulmaması için tehditlere yönelik suç oluşmadan önceki güvenlik tedbirlerinin en önemlilerinden biri de iç güvenlik istihbaratıdır. İç güvenlik istihbaratı küreselleşmeyle birlikte bir ülkenin iç güvenliğini doğrudan etkileyen dış bağlantılı casusluk, terör, suç örgütleri, kaçakçılık, uyuşturucu ve insan kaçakçılığı ile ilgili dış, iç, askeri istihbaratının kesiştiği bir alan olmuştur. İç güvenlik istihbaratı kamu düzeni açısından büyük önem taşımaktadır. Ancak iç güvenlik istihbarat faaliyetleri; hukuka, demokrasinin ruhuna, insan haklarına ve özgürlüklerin sınırlarına uygun yürütülürse başarı sağlanabilir. Çalışmada kullanılan olgusal ve yargısal veriler; kütüphaneler, akademik veri tabanları, bilimsel yayın tarama siteleri, medya ve internet arşivleri, resmi internet sitelerinden elde edilen birincil ve ikincil kaynaklardan istifade edilerek belgesel tarama yöntemi ile sağlanmıştır. Elde edilen bilgilerin bir takım somut örneklerle desteklenmesiyle şekillenmiştir.
Destinasyon yönetiminde yerel yönetimlerin rolü ve önemi: İstanbul örneği

Bu çalışmada, destinasyon yönetiminde yerel yönetimlerin rolü ve önemi araştırılmaktadır. Yerel yönetimler, belirli bir coğrafi alanda yaşayan yerel toplumun gündelik yaşamlarındaki ortak ihtiyaçlarını karşılamak için kurulan idari birimlerdir. Destinasyon yönetimi ise, bir destinasyonun altyapısının, üstyapısının, tanıtımının, planlamasının, politika ve strateji geliştirilmesinin destinasyonda bulunan paydaşlarla birlikte etkin ve verimli kullanılmasını ifade etmektedir. Nitel bir araştırma olan bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde yerel yönetimler, ikinci bölümde ise destinasyon yönetimi konularında kapsamlı ve detaylı literatür taraması yer almaktadır. Üçüncü bölümde ise, literatür taraması sonucunda geliştirilen soru formu aracılığıyla, İstanbul'da bulunan yerel yönetimlerin destinasyon yönetimindeki rol ve önemlerini ortaya koymak için; mülakat ve doküman analizi yöntemleriyle yapılmış bir uygulama bulunmaktadır. Bu uygulamadan elde edilen bulgular, betimsel analiz ve içerik analizi yöntemleriyle incelenerek sonuçlar çapraz tablolar halinde verilmiştir. Buna göre yerel yönetimlerin, destinasyon yönetiminde önemli rollere sahip olmalarına rağmen bu rollerinin etkin ve verimli olarak kullanılmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Yeni kamu yönetimi yaklaşımının sosyal hizmetlerin yeniden yapılandırılmasına etkisi: Manisa örneği

Amaç: Bu çalışmada yeni kamu yönetimi yaklaşımının sosyal hizmetleri yeniden yapılandırma sürecinde etkisini anlamak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma, Manisa'da toplamda dokuz kamu kurumunda görev yapan yönetici ve personelden oluşan 21 kişi ile gerçekleştirilmiş nitel bir çalışmadır. Araştırmada katılımcılardan yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla veri toplanmıştır. Bu kapsamda katılımcıların sosyo-demografik bilgilerinin elde edilmesinin yanı sıra, yeni kamu yönetimi yaklaşımı ve bu yaklaşım çerçevesinde yapılan reformlar, sosyal sorunlar ve toplumsal cinsiyet konularındaki görüşlerinin alınması ve yeni kamu yönetimi ilkeleri ile yasal düzenlemelerin kurumları ve hizmet sunumlarını nasıl etkilediğinin tespiti yapılması amacıyla açık uçlu sorular sorulmuştur. Araştırmanın verileri 2019 yılı Temmuz-Ağustos aylarında derinlemesine görüşme yöntemi ile elde edilmiştir. Elde edilen veriler içerik analizi ve tematik analiz ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Araştırma kapsamında katılımcılar yeni yönetim anlayışı çerçevesinde yapılan reformlar hakkında bilgi sahibi olmakla birlikte görev yaptıkları kurumlarda bu anlayış çerçevesinde gelişen kurumsal yenilikleri uyguladıkları fakat yönetişim anlayışının yetersiz olduğu tespit edilmiştir. Yeni kamu yönetimi yaklaşımıyla birlikte hizmetlere erişimin kolaylaştığı, etkili, verimli ve vatandaş odaklı hizmet sunumunun gerçekleştiği belirtilmektedir. Bununla birlikte katılımcılar toplumsal cinsiyete ilişkin geleneksel toplumsal cinsiyet rolleri doğrultusunda görüşe sahiptir. Sonuçlar: Yeni kamu yönetimi yaklaşımının Manisa genelinde henüz yeni görülmeye başlandığı, bu doğrultuda kurumlarda bir takım yeniliklerin ortaya çıktığı, etkin ve verimli hizmet sunmaya çalışıldığı, vatandaş odaklı hizmet anlayışının geliştiği görülmektedir. Fakat Manisa'da yönetişim ve kent yönetimi anlayışı, cinsiyet eşitliği kültürü ile yerelleşmenin başarısız olduğu görülmektedir.
Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun yargı bağımsızlığı ve tarafsızlığı bakımından Türk Hukukundaki yeri

Bu çalışma Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun yargı bağımsızlığı ve tarafsızlığı bakımından Türk hukukundaki yerinin belirlenmesi üzerine yapılmıştır.
Doğrudan demokrasinin günümüz koşullarında uygulanabilirliği

Günümüzde, dünyanın çok değişik bölgelerinde yaşayan çok farklı topluluklara 'en iyi yönetim biçimi hangisidir? sorusunu yöneltsek, büyük bir çoğunlukla alacağımız cevap 'demokrasi' olacaktır. Pek çok yönetimin kavram veya uygulama açısından demokrasiden çok uzak olmasına rağmen bu adla anılması bir yana, genel kabul itibariyle demokrasiyle yönetildiği bilinen ülkelerin arasında bile 'az demokrasi-çok demokrasi' ayrımları yapılmakta. Bunların arasında 'çok demokrasi' ile yönetilmekle övünen ülkelerde bile 'tam, eksiksiz, ideal' bir demokrasiye sahip oldukları iddiası ileri sürülemez zira demokrasiden anladığımız, demokrasinin bir çeşidi olan 'temsili demokrasi'dir ve ideal olmak bir yana yeterli olduğu bile tartışmalıdır. Temsil sistemi, kimi toplumlarda az ama kimi toplumlarda demokrasinin tümüyle kaybına sebep olacak kadar çok sorunlara sahip olmasına rağmen 'ehven-i şer' yani 'kötünün iyisi' ve sürdürülebilir tek seçenek olduğu için savunulmaktadır. 'Halkın, halk için, halk tarafından' yönetilmesi anlamına gelen ve tarihte ilk defa 'demokrasi' adıyla tanımlanan yönetim sistemine günümüzde 'doğrudan demokrasi' diyoruz. Ancak mükemmele en yakın yönetim sistemi olmasına rağmen, antik çağda küçük bir alanda yaşayan küçük bir topluluk tarafından icat edildiği, nüfus artıp insanlar geniş coğrafyalara dağılınca uygulanması imkansız hale geldiği için de 'ütopik' kategorisine koyduk ve gündemimizden çıkardık.'Günümüz dünyası' ifadesiyle insanlığın özellikle son yüzyılda, binlerce yılda elde edilen gelişmeden daha fazlasına ulaştığı bilgi çağını kastediyoruz. Türümüzün doymak bilmez 'hep daha fazla' ihtiyacı ve ihtirası özellikle bilimde ve teknolojide büyük sıçramalara sebep oldu, hep daha iyisine ulaşmak için yollar aramak bizi buralara kadar getirdi. Ancak sürat çağının baş döndürücü koşuşturması arasında gözden kaçırdıklarımız da oluyor. Her ne kadar bireysel imkanlarımız artsa da, toplumlarımızı daha iyi yönetmek için yeni yollar bulma konusunda yeterince başarılı olduğumuz söylenemez. Bu sebeple çağımız bireyselliğin parladığı bir dönem olsa da sosyal yapının sönük kaldığı görülüyor. Bilgiye erişim teknolojilerinin dünyanın farklı kıtalarındaki insanları birbirine bağladığını, dünyanın küreselleştiğini, küçüldüğünü, küresel bir 'köy'e dönüştüğünü gururla söylüyoruz. Ancak 'madem her alanda her şeyin en iyisini istiyoruz, madem dünya artık küresel bir köy, o halde neden en iyi yönetim biçimi olan doğrudan demokrasiyi bu yeni köyde uygulamanın yolunu bulmayı düşünmüyoruz? sorusunu sormuyoruz. Bu çalışmanın amacı bu soruyu sorup cevabını bulmaya çalışmaktır.
Kamu kurumlarında süreç yönetimi: Bir banka örneğinde süreç esaslı denetim

Bu çalışmada, süreç yönetimi ve aşamaları incelenerek, süreç yönetimi ve süreç esaslı denetimin kamu kurumlarında uygulanabileceğinin bir uygulama örneği aracılığıyla ortaya koymaya çalışılmıştır. Bu kapsamda, süreç yönetimi ve süreç esaslı denetim yaklaşımının Bir banka örneğine yer verilerek literatürüne katkıda bulunmak hedeflenmiştir. Kamu kesiminde iş süreçlerinin artması ve karmaşık hale gelmesi nedeniyle süreç esaslı denetimi zorunlu hale getirmiştir. COSO ve COBİT vb. uluslararası denetim modelleri süreç esaslı denetimi öngörmektedir. Ülkemizde süreç yönetimi ve süreç esaslı denetimde yaşanan gelişmelerin bankacılık sektörünce yakından takip edildiği fakat kamu kesiminde henüz yeterli gelişimi göstermediği tespit edilmiştir.
Kentsel sürdürülebilirliği sağlamada geri planda kalan bir boyut: Toplumsal dayanışma ve bütünleşme kültürü

Sanayi Devrimi ile birlikte üretim ve tüketim anlayışında meydana gelen değişim ve ülkelerin sınır tanımayan kalkınma politikaları, doğanın tahribatını hızlandırarak çevresel sorunların küresel çapta baş göstermesine neden olmuştur. Bu süreçte, mevcut kalkınma anlayışının doğa üzerinde yarattığı tahakküm sorgulanarak sürdürülebilirlik anlayışı uluslararası düzeyde gündeme getirilmiştir.'Kentler yüzyılı' olarak ifade edilen 21. yüzyılda, kentlerin yoğun göç dalgası sonucunda kapasitelerinin oldukça üzerinde bir büyüme eğilimi ile karşılaşması, kentleri çevresel bozulmalar, enerji sorunu, gıda yetersizliği, hava ve su kirliliğinin yanı sıra; yoksulluk, eşitsizlik, dışlanma gibi birçok sorunun merkezi haline getirmiştir. Bu süreçte kentsel sürdürülebilirlik, sürdürülebilirliği kent ölçeğinde ele alan ve kentlerin daha yaşanılabilir, adil ve kapsayıcı yaşam alanları haline gelmesini amaçlayan bir yaklaşım olarak ortaya çıkmıştır. Çalışmanın konusunu oluşturan kentsel sürdürülebilirlik, gelecekteki kuşaklara yaşanılabilir kentler bırakma noktasında oldukça önemli bir çaba olarak görülmektedir. Ekonomik, fiziksel, yönetsel, çevresel ve toplumsal boyutları bulunan kentsel sürdürülebilirliğin sağlanabilmesi için tüm bu boyutları dikkate alan, kararlı adımlara ihtiyaç duyulmaktadır. Ancak yapılan çalışmalarda kentsel sürdürülebilirliğin toplumsal boyutunun görece geri planda kaldığı görülmektedir. Bu sebeple çalışmanın amacı, görece geri planda kaldığı düşünülen toplumsal boyutu aydınlatmak ve kentsel sürdürülebilirliği sağlamadaki önemine dikkat çekmektir.
Türkiye'nin Bosna-Hersek politikası

Bu çalışmada Balkanların Türkiye açısından önemine değinilerek 1992 yılından itibaren Bosna-Hersek'de yaşanan krizde Türkiye'nin izlediği politikalar değerlendirilmeye çalışılmıştır. Türklerin Balkanlarla olan ilişkileri V. yüzyıldan itibaren başlamış ve Osmanlı tmparatorluğu'nun Balkanlar'daki egemenliği ile daha kalıcı bir zemine oturmuştur. Osmanlı İmparatorluğu ve kısmen Tito döneminde istikrarlı bir dönem yaşayan Balkanlar 1980'de Tito'nun ölümü ile bir bunalım ve parçalanma yaşamıştır. Soğuk savaş döneminde farklı etnik ve dini yapılan, iktisadi ve siyasi sistem farklılığı ile uluslararası ilişkiler yönünden tampon bir bölge olan Balkanlar dünyanın jeo-politik bakımdan en hassas bölgelerinden olmuştur. Balkan ülkeleri içinde Bosna-Hersek ise ekonomik ve siyasi açıdan birçok Balkan ülkesinin menfaatlerinin kesiştiği bir konumda olduğundan daima savaş alam olmuştur. 1991'de Bosna-Hersek'in bağımsızlığım ilan etmesi ile Sırbistan Bosna-Hersek devletine saldırılarım başlatmıştır. Böylece Bosna-Hersek katliamı ve etnik temizliği başlamıştır. Dünya ülkelerinin izledikleri politikaların önem kazandığı bu ortamda Bosna-Hersek tarihi süreç içinde ele alınarak 1991 bağımsızlık ilanı ve izleyen dönemde dünya ülkelerinin ve Türkiye'nin Bosna-Hersek politikaları incelenmiştir Sonuç olarak, dünya ülkelerinin uzun süre seyirci kaldığı Bosna-Hersek etnik temizliğinde Türkiye, savaşm bitirilmesine ve barışa yönelik çaba harcamakla birlikte kendi politikalarım daima Batılı ülkelerin politikalarına uyumlu olacak şekilde belirleyerek Batılı ülkelerle birlikte hareket etmiştir. VI
Küreselleşme sürecinde dönüşüme uğrayan ulus-devletin iç hukuk yaratımı ve Türkiye açısından değerlendirilmesi: Milletlerarası Tahkim Kanunu

Tezin Türü: Yüksek Lisans Tezin Adı: Küreselleşme Sürecinde Dönüşüme Uğrayan Ulus-Devletin İç Hukuk Yaratımı ve Türkiye Açısından Değerlendirilmesi: Milletlerarası Tahkim Kanunu Tezi Hazırlayan : Hülya Köseleci Tez Danışmanı: Yrd. Doç. Dr. Bekir Parlak İnsanların toplu yaşama geçmesiyle birlikte doğan hukuk, her zaman iktidarı elinde bulunduran tarafından oluşturulmuştur. Bu doğrultuda hukuk iktidarda oluşan dönüşümlere paralel olarak tarih boyunca dönüşüme uğramıştır. Orta Çağ' in çoklu iktidar ortamında hukuk da çoklu bir görünüm sergilemiştir. Ancak modern ulus-devletin doğuşu ile birlikte, iktidarın merkezi bir otorite etrafında toplanması sonucu hukuk merkezi otorite tarafından sistemli bir biçimde üretilerek 'birliğe' kavuşmuştur. Yirminci yüzyılın son otuz yılında, küreselleşme süreci içerisinde dünyanın ekonomik, siyasi ve kültürel yapılan dönüşüme uğramıştır. Küreselleşme süreci bir zamanlar dünyada en üst otorite kabul edilen ulus-devlet yanında farklı iktidar birimleri oluşturmuştur. Bunun sonucunda bir zamanlar en üst otorite olması nedeni ile ulus-devletin tekelinde olan pek çok işlev farklı iktidar birimlerine dağıtılmıştır. Ulus-devletin tekelinden çıkan en önemli işlevlerden biri de hukuk yaratma ve yargılama yetkisi olmuştur. Farklı iktidar birimlerinin hukukun oluşumuna katılması ile bu süreç içerisinde dünyada çoklu hukuk yeniden doğmuştur. Küreselleşme süreci içerisinde, artık hukuk ulus-devlet dışında, uluslararası ve ulus-üstü örgütler tarafından oluşturulmaktadır. Böylelikle dünyanın bütünleşmesi için ulus-üstü mekanlarda oluşturulmuş küresel bir hukuk doğmaktadır. Dünyanın bütünleşmesinin sağlanması için ulus-devletlerin egemenliklerinin parçalanması gerekmektedir. Parçalanarak zayıf kalan ulus-devletler dünyanın bütünleşmesi için direnme güçlerini yitirirler. Hukuk yaratma ve yargılama hakkı ulus-devletin tekelinden alınması ile ulus-devletlerin bulundukları coğrafi bölge üzerinde egemenlik hakları giderek azalmıştır. Bu çalışmada incelenen Milletlerarası Tahkim Kanunu küreselleşme süreci içerisinde ulus-devletin iç hukuk yaratımının dönüşümünün somut bir örneğidir. Milletlerarası Tahkim Kanunu Birleşmiş Milletler tarafından hazırlanan model kanun örnek alınarak hazırlanmıştır. Tahkim Kanunu hem hukukun ulus-üstü düzeyde oluştuğunun hem de ulus-devletin yargılama yetkisinden kısmen vazgeçtiğinin göstergesidir. Bu kanunu çıkarmak küreselleşme sürecine eklemlenmek isteyen Türkiye için bir zorunluluktu. Çıkarılması uluslararası ve ulus-üstü örgütler tarafından önerilen, Türkiye'de yatırım yapacak olan küresel sermaye tarafından talep edilen bir kanundu. Bu çalışmada küreselleşme sürecinde ulus-devletin hukuk yaratma ve yargılama yetkisindeki dönüşümler incelenirken, artık küreselleşen hukukunoluşumunda ulus-devletlerin iradelerini bertaraf eden bu sistemin sorunları belirlenip çözüm yolları aranmıştır.
Geleneksel şehir sistemlerinin akıllı şehir sistemlerine geçiş süreçlerinin yönetilmesi

Kentlerdeki yaşam standartlarının artması kenti bir cazibe noktası haline getirerek kırsaldan kente göçü tetiklemektedir. Bu durum zaten yoğun olan kent nüfusunun daha da yoğun bir hal almasına neden olmakta ve kentleşme denilen süreci başlatmaktadır. Kentleşme ile birlikte, kentteki problemler artmakta ve kentlilerin yaşama standartlarını etkilemektedir. Kentleşme ile ortaya çıkan çevre, enerji, trafik gibi problemler ortaya çıkmakta ve her geçen gün büyümektedir. Diğer bir yandan gelişen ve sürekli değişen teknoloji kente ve kentsel yaşama birçok yenilik getirmektedir. Kentleşme ile ortaya çıkan sorunları en aza indirmek ve daha yaşanabilir kentler ortaya çıkarmak için çeşitli planlamalar yapılmakta ve yeni yaklaşımlar doğmaktadır. Akıllı kent, kentleşmenin sorunlarını ortadan kaldırmak için 20. yüzyılın sonlarında ve 21. yüzyılın başlarında ortaya çıkmış yeni bir kavramdır. Akıllı şehirler ile kentler insanlara maksimum verimlilik sağlayacak şekilde teknolojinin desteğiyle yeniden yapılandırılmaktadır. Bu çalışma akıllı kentlerin gelişim sürecini detaylı bir şekilde ele alarak akıllı kentin temel unsurlarını ortaya koymaktadır. Araştırma kapsamında bir önek olarak ele alınan İstanbul şehrindeki akıllı kentleşme hareketleri incelenmiş ve İstanbul'un akıllı kent profili ortaya çıkarılmıştır.