turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Afgan göçmenlerinin sosyo-ekonomik ve kültürel özellikleri üzerine bir analiz, İstanbul örneği

Kamu politikası bir devletteki politika yapıcılarının bir şeyi yapma veya yapmama konusunda tercih ettiği yol ve yöntemlerdir. Kamu politikasında en önemli ve en aktif konuların başında göç politikası gelmektedir. Özellikle de bölgesel olarak Türkiye'nin jeopolitik konumu göç meselesini daha önemli başlık haline getirmektedir. Küreselleşme süreciyle birlikte gelişen teknoloji ve ulaşım ağları toplumların göç hareketlerini de etkilemiştir. Afganistan'daki bir vatandaş gelişmiş bir ülkedeki yaşam koşullarını yakından izleyebilmektedir. Daha iyi bir yaşam ve savaş koşullarından kaçma durumu da bu koşullara bağlı olarak paralel bir şekilde yaygınlaşmaktadır. İç savaşların ve dış müdahalelerin yoğun olarak yaşandığı Orta Doğu coğrafyasından göç dalgaları son yıllarda hız kazanmıştır. Afgan göçmenler de özellikle Türkiye üzerinden Avrupa'ya göç edebilmenin yol ve yöntemlerine daha fazla başvurmaya başlamıştır. Göç hareketi içerisinde yer alan birçok insan beraberinde olumlu ve olumsuz birçok hikayenin de meydana gelmesine neden olmuştur. Fakat her ne kadar Türkiye üzerinden Avrupa'ya göç etme hayaliyle bu yola geçilse de Türkiye'de yaşamın devam ettirilmesi için insanların kendi yaşam alanlarına göre daha elverişli bir durumdadır. Göç hareketlerini, ekonomik, sosyal, toplumsal ve siyasi etkileri içerisinde barındıran ve çoğunlukla da küresel etkileri tetikleyen bir domino taşı olarak nitelendirmek yanlış olmaz. Türkiye'nin de konumu itibariyle göç dalgalarının içerisinde yer alması ve ekonomik ve sosyal olarak diğer ülkelere göre daha çok etkilenmesi kaçınılmazdır. Bu açıdan Afgan göçmenlerin Türkiye'yi tercih etmesi ve Türkiye'de yaşamlarını devam ettirenlerin oluşturduğu ekonomik sosyal sonuçlar kamu politikası açısından değerlendirmelere ve yeni politikalara muhtaç bir alandır. Göçmenlerin öz kimlikleri açısından yaşadığı sorunları sosyo-ekonomik ve kültürel açıdan irdelemek politikaların oluşturulması açısından önemlidir. Afgan göçmenlerin Türkiye'yi tercihleri ve Türkiye'de yaşamış oldukları sosyo-ekonomik ve kültürel etkileşimler kamu politikalarının başarılarını ortaya çıkaracaktır.
Türk vatandaşlığının kazanılması ve kaybı halleri

Türk vatandaşlık kanunlarında vatandaşlığın kazanılması ve kaybedilmesi konusunda, vatandaşlık hukuk sistematiğine bağlı olarak geçmişşten günümüze bir takım yenilikler getirilmiştir. Bu yenilikler genel içeriği itibarı ile kökten bir değişiklik göstermese de bir takım farklılıklar olmuştur. Vatandaşlığın kazanılması ve kaybı ile alakalı olarak 5901 Sayılı 2009 tarihli Türk Vatandaşlık Kanunu esas alınarak, vatandaşlığın kazanılması ve kaybı halleri kanunun içerik ve usulü çalışmamın ilgi çerçevesini oluşturmaktadır. Literatür taraması sonucunda yapılmış bu çalışmada, kanunda yer alan Türk vatandaşlığının nasıl kazanıldığı ve nasıl kaybedildiğini, Avrupa Birliği Müktesebatına ve Avrupa Vatandaşlık Sözleşmesine uyum konusuna vurgu yapılmış, iç hukuk boyutu esas alınarak incelenmiş ve değerlendirmeler yapılmıştır. Türk vatandaşlığının kazanılması 'doğumla' ve 'sonradan' kazanılan vatandaşlık olarak iki ana başlıkta incelenmektedir. Doğumla kazanılan Türk vatandaşlığı, 'soy bağı' ve 'doğum yeri' esasına göre kendiliğinden kazanılırken, vatandaşlığın sonradan kazanılması yetkili makam kararı, evlat edinme, seçme hakkının kullanılması ile mümkün olmaktadır. Vatandaşlık kanunları Türk vatandaşlığının kaybını iki grupta toplamıştır. Bunlardan birincisi 'Yetkili makam kararı ile kaybı halleri' ikincisi ise kişinin iradesine bağlı olarak 'seçme hakkının kullanılmasıyla kaybı halleridir'. Türk vatandaşlığının yetkili makam kararıyla kaybı; Türk vatandaşlığından izin almak suretiyle çıkma, Türk vatandaşlığını kaybettirme ve Türk vatandaşlığını kazanma kararının iptali ile gerçekleşir. Seçme hakkıyla vatandaşlığın kaybı kanunda belirlenen şatların tamamlanmasıyla karar tarihinden itibaren hüküm ifade etmektedir.
Uyuşturucu veya uyarıcı madde suçları

Uyuşturucu veya uyarıcı madde üretimi, ticareti, kullanımı, her ülkenin olduğu gibi Türkiye'nin de geleceği için önemli bir tehdittir. Hemen her toplum devamlılıklarını sağlamak için uyuşturucu veya uyarıcı madde ile savaşmaktadır. Ülkemizde de uyuşturucu veya uyarıcı madde üretimi, ticareti ve kullanımı ülke geleceği için büyük bir tehlike oluşturduğundan, toplumun hemen her birimi bu mücadelede ortak hareket etmelidir. Bu tehdidi ortadan kaldırmak için, öncelikle ortaya çıkma gerekçelerinin doğru tespit edilmesi gerekmektedir. Uyuşturucu veya uyarıcı madde sorunu, sadece Ceza Hukukunun problemi değildir. Bütün toplum, toplumun her bölümü bu soruna ortak bir çözüm bulmak için bir arada çalışmalıdır. Uyuşturucu ve uyarıcı maddelerin insan üzerindeki olumsuzluklarını, bir milletin geleceği için nasıl bir tehdit oluşturduğunu, aile ve okul yaşamında, emniyet birimlerinin de desteği ile ortak ele alınarak gösterilmelidir. Bu organların herhangi birinin yetersizliği, istenen sonucun alınmasını engelleyecektir. Ülkeler, uyuşturucu tehdidine karşı bazı önlemler almakta, yasalarında bu tehdidin önüne geçebilmek için düzenlemeler yapmaktadırlar. Çünkü uyuşturucu veya uyarıcı madde ticaretinden mağdur olan yine halktır, millettir. Bu ticareti yapan kesim, buradan elde ettikleri kazancı yine milletin bölünmez bütünlüğüne karşı bir tehdit olarak kullanmaktadır. Uyuşturucu veya uyarıcı madde üretiminin, dağıtımının ve kullanımının önüne geçmek, Türkiye'nin birliği ve bütünlüğü için de son derece gereklidir. Bir hukuk devleti olan Türkiye Cumhuriyeti, yasalarıyla ve organlarıyla bu mücadeleyi gerçekleştirmektedir. Çalışmamız, Türk Ceza Kanunu'nun, uyuşturucu veya uyarıcı madde suçları ile ilgi düzenlemelerini araştırıp değerlendirmek amacı ile hazırlanmıştır. Bu çalışma hazırlanırken, başta Türk Ceza Hukuku Külliyatı olmak üzere birçok kitap, tez, dergi, makale, rapor, web sayfalarından yararlanılmıştır. Çalışmamın birinci bölümünde, Uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin suiistimali, uyuşturucu ve uyarıcı madde, uyuşturucu ve uyarıcı maddeler ile ilgili uluslararası çalışmalar, mevzuatımızda uyuşturucu ve uyarıcı madde ve Türk Ceza Kanunu'nda uyuşturucu ve uyarıcı maddelerin gelişim boyutu ele alınmıştır. Çalışmamın ikinci bölümünde ise; Türk Ceza Kanununda yer alan uyuşturucu ve uyarıcı madde suçları, Türk Ceza Kanunu'nda yer alan uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti suçları, Uyuşturucu ve uyarıcı madde suçlarında yargılama hukuku ele alınmıştır. Çalışmanın sonuç kısmında uyuşturucu ve uyarıcı madde suçları ile mücadelede hangi yöntemlere başvurulması gerektiği, Türk Ceza Kanun'unun uyuşturucu veya uyarcı madde suçları ile ilgili düzenlenmiş maddeleri değerlendirilmiştir.
Türkiye'de yerel yönetim birimi olarak belediyelerin personel yapısı ve sorunları

Türkiye'de belediyeler temsil niteliği en fazla, halka en yakın ve en güçlü yerel yönetim birimidir. Ancak, günümüzde belediyeler, belde halkının yerel nitelikteki ihtiyaçlarını karşılama noktasında birçok sorun ile karşı karşıya bulunmaktadır. Kamu ya da özel olsun tüm örgütlerin temel unsuru insandır. Yerel yönetim birimi olarak belediyeler de insanlardan oluşmuş bir örgüttür. Dolayısıyla, belediyelerin yerel halkın ortak nitelikteki ihtiyaçlarını karşılamaları noktasındaki başarı ya da başarısızlıkları büyük ölçüde bünyelerinde barındırdıkları insan unsuruna, değişik bir ifade ile personele bağlı bulunmaktadır. Personeli sayıca ve nitelik bakımından yeterli, yetişmiş elemanlara sahip belediyeler ancak bu şekilde bulundukları beldeye ve belde halkına gerekli şekilde hizmet sunabilirler. Belediyelerde, 'seçimle gelen görevliler' ve 'diğer görevliler' olmak üzere iki tür personel bulunmaktadır. Seçimle gelen görevliler, her yerel yönetim seçimleri sonucunda değişen belediye başkanı, belediye meclis üyeleri olup bu çalışmanın kapsamı dışında bırakılmıştır. Diğer görevliler ise, memurlar, daimi kadrolu işçiler, geçici işçiler ve sözleşmeli personeldir. Belediye personeli üzerinde merkezi yönetimin çok geniş ve çeşitli alanlara yönelik vesayeti en temel sorun olarak görünmektedir. Memurlara ödül verilmesinden belediyede çalışan en küçük derecedeki bir memurun kadro derecesinin değiştirilmesine kadar personeli ilgilendiren hemen tüm alanlarda merkezi yönetimin bir kuruluşunun ya onayı ya da kararı gerekmektedir. Bu ölçüde vesayet uygulaması belediye personeliniolumsuz yönde etkilemekte, verimini düşürmektedir. Dolayısıyla beldeye ve belde halkına etkili, verimli ve ucuz hizmetlerin götürülmesi de bu noktada engellenmektedir. Personel ile ilgili olmak üzere, belediyelerin bu noktada özerkliklerini arttırıcı tedbirlerin alınması ve yasal ve yapısall değişikliklerin kısa bir sürede çıkarılarak uygulamaya konulması kaçınılmaz bir zorunluluk olarak bulunmaktadır.
Sermaye Piyasası Kurulu'nun idari yaptırım yetkisinin idarenin takdir yetkisi kapsamında değerlendirilmesi ve yargısal denetimi

Hızla gelişen teknoloji karşısında kamusal hayatın hassas sektörleri olarak nitelendirilen sermaye piyasaları, medya, bankacılık, enerji, haberleşme gibi alanlarda ortaya çıkan sorunlara klasik idari yapının cevap vermede yetersiz kalması bağımsız idari otoritelere duyulan ihtiyacı gündeme getirmiştir. Türk sermaye piyasasının otoritesi olması sebebiyle SPK'nın görev ve yetkileri hususunda 6362 sayılı SPKn ile pek çok yenilik yapılmıştır. SPK'nın görev ve yetkilerinin artması ve bu otoritenin sermaye piyasasına daha çok müdahale etmesi sebebiyle SPK'nın işlemleri üzerinde bir denetimin varlığı da bir gereklilik olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu denetim ise, yargısal denetimdir. SPK tarafından tesis edilen idari işlemlere karşı başvuru yapılacak kanun yolu idari yargı yoludur.
THKP-C'den DHKP-C'ye devrimci sol örgütü üzerine bir inceleme

tarihleri arasında Şam'da gerçekleştirdiği 1. Kongresinde almış olduğu kararda; örgütün partileşme sürecine geçerek, partiyi kurduğunubelirterek partinin isminin; 'Devrimci Halk Kurtuluş Partisi ', cephe kanadının ise; 'Devrimci Halk Kurtuluş Cephesi (DHKQ' şeklinde değiştirerek DHKP/C adını aldığı, 12 Eylül 1980 sonrası, Devrimci Sol Terör Örgütün ülke içindeki faaliyetleri Yurtdışı bağlantıian, diğer sol örgütlerle ve PKK Terör Örgütü ile olan ilişkileri, toparlanma için Ricat Karan'nm alınması, 'Darbe' olayı, örgütsel yapısı, stratejileri ve bazı eylemleri tarihsel bir süreç içerisinde anlatılmaya çalışılmıştır.
Yeni kamu yönetimi yaklaşımının uluslararası göç üzerindeki etkilerinin incelenmesi

Geçmişten günümüze göç olgusu sürekli olarak insanlık tarihinde var olan ve sosyal bir olgu olarak gerek bireylerin, gerekse birey üzerinden toplumların düzenini olumsuz etkilemektedir. Bu nedenle göç olgusunun çözümü sadece ulusal önlemler değil, uluslararasıişbirliklerini de gerektirmektedir. Yapılan çalışmalarda daha çok göç olgusu daha mikro düzeyde ve daha kısa vadede çözüm önerilerine dayandırılarak ele alınmaktadır. Oysakonunun öncelikle daha geniş perspektiften bakılması ve ele alınması, uzun vadede göç olgusunu çözmede etkili olabilir. Bu nedenle bu araştırmada, göç olgusunun günümüzdeki durumunu ortaya koymak ve uzun vadede çözümünü araştırmak üzere, yeni kamu yönetimi ve klasik kamu yönetimi yaklaşımları ele alınmıştır. Araştırmada öncelikle, geçtiğimiz 2015 yılında en fazla göç alan ve en fazla göç veren ilk üç ülke üzerinde inceleme yapılmış, bu ülkelerin kamu yönetim biçimleri konusundauzmanı akademisyenler tarafından değerlendirilmesi istenmiştir. Araştırmada seçilen ülkelerin'Yeni Kamu Yönetimi', 'Klasik Kamu Yönetimi', 'Özgürlük Düzeyi', 'Ekonomik RefahDüzeyi', 'Gelir Dağılımında Adalet', 'Genel Toplumsal Refah' ve 'Halkın YönetimdeGücü' düzeylerinin katılımcılar tarafından 10'lu değerlendirme skalasına göre değerlendirilmesi istenmiştir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre en fazla göç alan ülkelerde, alınan göçmen sayısı ile tüm bu özelliklerin artışı birbirine paraleldir. En fazla göç veren ülkelerde ise klasik kamu yönetimi derecesi ve yeni kamu yönetimi dereceleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark çıkmamıştır (p<0,05). Gerek araştırma bulguları, gerekse uluslararası istatistikler, dünya genelindeki göç olgularının büyükçe bir bölümünün klasik kamu yönetiminden yeni kamu yönetimine doğru olduğunu ortaya koymaktadır.
Türkiye'de bölgesel kalkınmada akıllı uzmanlaşan üniversiteler

Yirminci yüzyılın son çeyreğinde üretim formunda ve sermayenin coğrafi birikim stratejisinde yaşanan dönüşüm, devletin mekansal örgütlenmesinde ve düzenleme biçimlerinde köklü değişiklikler meydana getirmiştir. Bunlardan biri, bölgenin bir üretim, yönetim ve kalkınma ölçeği olarak yeniden tanımlanmasıdır. Bölgeler rekabetçi dikey politikalarla biçimlendirilmeye başlanmış, bölgesel yenilik sistemleri bu çabayı yönlendirmiştir. 2008 krizi sonrasında AB bölgelerinde uygulanan akıllı uzmanlaşma, bölgesel kalkınmayı bölge kaynaklarıyla gerçekleştirmeye yönelik bir yenilik stratejisi olarak ortaya çıkmış, yükseköğretim politikasına verilen üçüncü misyon ile desteklenmiştir. Bu çerçevede AB'de başlatılan Akıllı Uzmanlaşma İçin Yükseköğretim projesinin bir benzeri de 2015 yılında Türkiye'de başlatılmıştır. Bu tez, akıllı uzmanlaşma yoluyla bölgesel kalkınmanın sağlanmasında yükseköğretim politikasının işlevsel bir kanal olup olmadığını Türkiye'de başlatılan Bölgesel Kalkınma Odaklı Misyon Farklılaşması ve İhtisaslaşma Projesi pilot uygulaması üzerinden araştırmayı amaçlamıştır. Bu çalışmada karma araştırma yöntemi kullanılmıştır. Öncelikle nicel araştırma yapılmış, bu araştırmada bölgesel yeniliğin yükseköğretimle bağlantılı ve ölçülebilir bir bileşeni olan patent tescili verileri tercih edilmiştir. Araştırma sonucunda, pilot üniversitelerin yer aldığı TR42, TR33, TRB1, TR61 ve TR71 kalkınma bölgeleri için proje öncesi dönem (2014-2016) ve proje dönemi (2017-2019) patent tescili verileri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunduğu ancak bu farkın, ihtisaslaşma üniversitesi işbirliği ile alınan ve pilot üniversitelerin ihtisaslaşma alanında olan patentlerle ilgisi olmadığı anlaşılmıştır. Daha sonra mülakat ve doküman-belge analizi kısımlarından oluşan nitel araştırma gerçekleştirilmiştir. Nitel araştırma sonucunda ise, akıllı uzmanlaşmanın bölgesel kalkınmaya olan etkisinde yükseköğretim politikasının yadsınamaz bir rolü bulunduğu, bu rolün somutlaştığı projede tüm pilot uygulama bölgeleri için önemli gelişmeler kaydedildiği değerlendirilmiştir. Bununla birlikte, projenin ileriye taşınması için araştırmacı ve uygulamacılara önerilerde bulunulmuştur.
Yerel yönetimlerin sivil toplum kuruluşlarına bakışı: İstanbul üzerine bir analiz

Sivil toplum kuruluşları, kamu yönetim birimleri ile sivil toplum arasında bir köprü vazifesi görmekle birlikte; toplum yararına olan bir kısım faaliyetleri yine kamu desteği alarak uygulamaya sokan kuruluşlar olarak ifade edilmektedirler. Çeşitli alanlarda ekonomik, yardımlaşma, eğitim, din, kültür ve benzeri alanlarda çalışmalar yapan STK'ların ortak paydaları, toplumsal fayda gözeten faaliyetlerde bulunmalarıdır. Yerel bağlamda STK'lar bu faaliyetleri yürütürken; yerel yönetimlerle ve özellikle belediyelerle koordinasyon halindedirler. Belediyelerin sosyal sorumluluk çalışmaları başlığında yer alan bir kısım görevleri yerine getirmelerinde STK'lar aracılığıyla hareket ettikleri görülmektedir. Bu ilişkide yerel yönetimlerin STK'lara bakış açısı, birlikte faaliyet geliştirme ve uygulamaları noktasında büyük önem taşımaktadır. Bu araştırma kapsamında, İstanbul'un çeşitli ilçelerindeki yerel yöneticiler ve İstanbul büyükşehir belediyesi yöneticileri ile (143 kişi) görüşmeler sağlanmış; yöneticilerin STK'lara bakış açıları şeffaflık, güvenilirlik, katılımcılık ve politiklik bağlamında değerlendirilmiştir. Pozisyon ve çalışma süresi gibi etmenlerin, şeffaflık algısını farklılaştıran bir unsur olduğu tespit edilmiş ancak eğitim ve yaş gruplarına göre şeffaflık algısı farklılık sergilememiştir. Güvenilirliği etkileyen kriterler yaş, çalışma süresi iken katılımcılık için bu kriterler pozisyon ve yaş olarak tespit edilmiştir. Politiklik algısı ise pozisyon ve yaşa göre farklılaşmıştır. Araştırmada edinilen bulgulara, nitel ve nicel araştırma yöntemleri kullanılarak ulaşılmıştır.
Seferberlik ve savaş halinde acil sağlık hizmetlerinin koordinasyonu: bir model önerisi

Teknolojinin gelişmesiyle birlikte, savaş stratejilerinde önemli değişiklikler meydana gelmiş ve bu değişiklikler özellikle savaş zamanında uygulanacak sağlık hizmetlerini etkilemiştir. Sahada uygulanması gereken tıbbi tedavilerin, deneyimli sağlık personelleri tarafından icra edilmesi gerekmektedir. Ancak askeri sağlık birimlerinin Sağlık Bakanlığına devredilmesi sonucunda koordinasyonda bozulmalar ve planlamalarda hatalar gerçekleşebilecek niteliktedir. Söz konusu hatalar savaş zamanında büyük krizlere sebebiyet verebilecektir. Seferberlik ve savaş kavramlarının sadece askeri bir terim olmadığı anlaşılması ile birlikte, sivil-asker işbirliğinin uyumu önem kazanmıştır. Geçmişten günümüze savaşlarda ölümlerin arttığı, bilhassa teknolojinin gelişmesiyle bu ölümlerin çoğunu sivillerin oluşturduğu bilinmektedir. Savaş döneminde gerçekleşme olasılığı yüksek olan bazı yer alanma tipleri hakkında, uzman personellerin konu ile ilgili eğitimleri almış olması önem arz etmektedir. Askeri sağlık birimlerinin sivil kaynaklara aktarılmasından dolayı bahsi geçen eğitimlerin sivil personel ve Sivil Toplum Kuruluşları gönüllülerine verilmesi gerekmektedir. Savaş hali aynı zamanda bir kaos yönetimi olduğundan hastane nakil işlemlerinde bir takım krizlerin çıkması kaçınılmaz niteliktedir. Bu nedenle askeri ve sivil yaralılara olay yerinde müdahale işlemleri geliştirilmeli ve personel planlamaları düzgün bir şekilde yapılmalıdır. Askeri personele ve sivil vatandaşa uygulanması planlanan ilk ve acil yardım kapsamındaki kaynak planlamaları, sağlıklı şekilde yürütülmelidir. Söz konusu kaynakların yeterliliği, askeri ve sivil kaynakların birlikte kullanılması ile mümkündür. Özellikle bulunduğu jeopolitik konum itibari ile her an savaş tehdidi altında bulunan Türkiye, savaş haline yönelik olarak planlamalarında zayıf yönlerini güçlendirmeli ve eksikliklerini tamamlamalıdır. Barış döneminde yapılması gereken planlamalar sivil-asker işbirliğine bağlı olarak yapılmalıdır. Bu çalışmada, seferberlik ve savaş halindeki acil sağlık hizmetlerinin tüm kurum ve kuruluşların kendi uzmanlık alanlarıyla ilgili görev almasını sağlayan model önerisi sunulmuştur.
Türkiye'de eğitim almanın Suriyeli göçmenlerin entegrasyonuna etkisi

Göç, son zamanlarda dünyanın en temel gündem konusu haline gelmiştir. Ülkelerdeki istikrarsızlıklar, iç savaşlar ve ekonomik sebeplerden dolayı birçok insan göç etmek istemiş ya da zorunda kalmıştır. Göç alan ülkeler bu göç dalgalarıyla mücadele edebilmek için politikalar oluşturmaktadır. Türkiye son yıllarda en fazla göç alan ülkelerin başında gelmektedir. Tarihinin hiçbir döneminde bu kadar çok göç almayan Türkiye, yeni göç politikalarıyla göçü yönetmeye çalışmaktadır. Bu kapsamda 2013 yılında 6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanununu çıkarılmıştır ve aynı tarihte Göç İdaresi Genel Müdürlüğü kurulmuştur. Entegrasyon ve kültürlerarası ilişkilerin kavramsallaştırılması ve kuramsallaştırılması temelindeki bu çalışmada Suriye'den Türkiye'ye göç eden göçmenlerin entegrasyonundaki temel argümanlardan olan eğitimin etkisi çok eşlilik üzerinden araştırılmıştır. Türkiye'ye gelen Suriyeli göçmenlere yönelik uygulanan eğitim politikaları ve bu politikaların göçmenler üzerindeki etkisi incelenmiştir. Türkiye'ye gelen ve eğitim alan göçmenlerle, Türkiye'de hiç eğitim almayan göçmenlerin entegrasyonunu karşılaştırmak için Gaziantep ilinde anket yapılmıştır. Anket yoluyla elde edilen verilerle, Türkiye'de eğitim almanın entegrasyona etkisi çok eşlilik üzerinden ölçülmeye çalışılmıştır. Suriyeli göçmenlerin entegrasyonunda eğitimin küçükte olsa etkisinden söz etmek mümkündür. Fakat Suriyeli göçmenlerin entegrasyonunda eğitimden daha çok kültürün etkili olduğu söylenebilir. Suriyeli göçmenlerin bazı alışkanlıkları bir kültür haline geldiğinden bu alışkanlıklarını devam ettirdiği söylenebilir.
Kamu Yönetiminde Dijital Dönüşüm: Türkiye'de Kamu Yönetiminin Dijital Dönüşümüne Dair Bir Analiz

Bilgi toplumunun ortaya koyduğu dijital dünyada, 'dijitalleşme' kavramının önemi gittikçe artmaktadır. Günümüzde bu teknolojik ilerlemeler sayesinde insanların hayatlarını dijital araçlar çevrelemektedir. Bu bağlamda kamu sektörlerinin dijital teknolojileri kullanımı, hizmet ve süreçlere bu teknolojileri entegre etmeleri daha hızlı, etkin, verimli, hesap verebilir bir kamu yönetimi anlayışını geliştirmiştir. Gelişen bu anlayış doğrultusunda dijital devletin önemi de oldukça artmıştır. Ülkeler kamu sektörlerinde gerçekleştirmek istedikleri dijital dönüşüm için politikalar oluşturmaya, yasalar yapmaya ve bilgi teknolojilerine yatırımlar yapmaya başlamışlardır. Çalışmanın birinci bölümünde; dijital dönüşüm kavramı ile ilgili teorik açıklamalar yapılıp, dijital teknolojilerden bahsedilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde; dijital devlet kavramı hakkında teorik bilgiler ortaya koyulmuştur. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise, Türkiye'de dijital devlet üzerine yapılan çalışmalar üzerinde durulmaktadır.
Türk Emniyet Teşkilatı'nın kuruluş ve gelişmesi (1845-1920)

Ne zaman İnsanlar birlikte yaşamaya başlamış, birlikte yaşamayı düzenleyen, işbirliği ve dayanışmayı amaçlayan kurallar ortaya koymuşlar, işte o zaman kurallara uymama başka bir deyimle suç mefhumu da birlikte ortaya çıkmış, aynı şekilde kuralların toplum adına koruma ve kollama ihtiyacı da kendiliğinden doğmuş, bu amaçla değişik isimler adı altında teşkilatlar kurulmuştur. Bilinen ilk Türk Devletlerinden beri toplum düzenini korumak ve kollamak için her zaman belli bir kuvvet istihdam edilerek hazır bulundurulmuştur. Bu araştırmada; Türk Devletlerinde Kamu düzenini koruyan ve kollayan, bugünkü manada Polisin görevini yerine getiren görevliler üzerinde durulmuş ve Emniyet Teşkilatı için ilk defa Polis tabirinin kullanıldığı 1845 yılından itibaren Emniyet Teşkilatının geçirdiği evreler ve bu Teşkilat için yapılan yenilikler incelenmiştir. Ayrıca 1845- 1920 yılları arasında Emniyet Teşkilatı ile ilgili yapılan yeni düzenleme ve getirilen yeniliklere dair Kanun, Nizam, Tüzük, Genelge ve Talimatnameler bu araştırmada verilmiştir.
İstanbul Büyükşehir Belediyesi hayvan aşılama ve tedavi ünitesi hizmet kalitesinin servqual ölçeği ile ölçümü

Bu araştırma, hizmet kalitesi ölçümünde pek çok sektörde sıklıkla kullanılan SERVQUAL ölçeğini İstanbul'da bulunan bir hayvan aşılama ve tedavi ünitesine uygulayarak ünitedeki hizmet kalitesini ve hayvanları için sağlık hizmeti alan hayvan sahiplerinin algıladıkları hizmet kalitesini ölçmek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada ilk olarak hizmet, kalite ve hizmet kalitesi konusunda bilgi verilerek bir arka plan sağlanmış, ilerleyen kısımlarda ise hizmet kalitesi ölçüm modelleri ele alınmıştır. Araştırmanın uygulama kısmında hayvan sahiplerinin sosyodemografik özellikleri Sosyodemografik Bilgi Formu ile toplanmış olup, hayvan aşılama ve tedavi ünitesinin hizmet kalitesi SERVQUAL ölçeği ile ölçülmüş ve hizmet kalitesi ölçeğin alt boyutları olan fiziksel özellikler, güvenilirlik, heveslilik, güven ve empati altında değerlendirilmiştir. Araştırma 6 Haziran- 6 Ağustos 2018 tarihlerinde gerçekleşmiş olup, 304 farklı hayvan sahibinin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Ölçeğin uygulanmasından sonraki değerlendirme kısmında verilerin analizi farklı istatiksel yöntemlerle yapılmış ve SERVQUAL skorları hesaplanmıştır. Elde edilen bulgular sonucunda, hayvan aşılama ve tedavi ünitesinin hayvan sahiplerinin beklentilerini tam anlamıyla karşılayamadığı, fakat sağlanan hizmet kalitesinin hayvan sahiplerininin beklentilerine çok yakın olduğu görülmüştür.