turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sosyal medyanın, süreklilik ve kopuş teorileri bağlamındaki toplumsal hareketlere etkisi: Gezi Parkı örneği

1960'lı yıllarda bütün dünyada ve özellikle batı ülkelerinde ortaya çıkmaya başlayan, öğrenci hareketleri ve Amerika'da ortaya çıkan Sivil Haklar Hareketi toplumsal hareketler üzerinde önemli bir değişim yaşanmasına yol açmıştır. Böylelikle eski sınıf temelli hareketlerin ivme kaybettiği onun yerine 'Yeni Toplumsal Hareketler' başlığının ortaya çıktığı dile getirilmeye başlanmıştır. Ancak bu değişim sosyal bilimlerde yeni bir tartışmayı da beraberinde getirmiştir. Bazı sosyal bilimciler eski ve yeni hareketler arasında önemli bir 'Kopuş' yaşandığını belirtirken, bazıları ise eski ve yeni hareketlerin birbirleriyle 'Süreklilik' ilişkisi içinde olduğunu iddia etmiştir. Bu çalışmada eski ve yeni olarak kategorize edilen hareketler üzerinden Türkiye'de yaşanmış olan Gezi Parkı olaylarının hangi yönüyle eski hareketlerle süreklilik ilişkisi içinde olduğu ve hangi yönüyle eski hareketlerden bir kopuşu ifade edip, yeni tür bir hareketi imgelediği tartışılmıştır. Bu anlamda tartışmaya açıklık getirebilmek için harekete katılanların profili ve örgütlenme şekilleri incelenmiştir. Ayrıca teknolojik ilerlemeyle birlikte günlük hayatımızı dahi ele geçiren sosyal medyanın farklı coğrafyalarda ortaya çıkan ve domino taşı etkisiyle tüm dünyaya sıçrayan ve sonuçta Türkiye'ye de bulaşan toplumsal hareketlerin biçim değiştirmesinde oynadığı rol ele alınmıştır. Bu bağlamda sosyal medyada ortaya çıkan sanal kamusal alan, eski ve yeni ayrımındaki toplumsal hareketlerin anlamlandırılmasında ki işlevi Gezi Parkı üzerinden yorumlanmıştır.
İdari yargıda dava açma ehliyeti ve iptal davalarında menfaat ihlali koşulu

Hukuk devleti, kişiyi, idare karşısında koruyan, ona hukuki güvence sağlayan bir devlet anlamına gelir. Bu güvence yargı denetimi ile sağlanır. Devlet organlarının veya idarenin hukuka uygun davranmadığını iddia edenler idari yargı mercilerine başvurur. Hukuk devleti, en kısa tanımıyla vatandaşların hukuki güvenlik içinde bulundukları devletin eylem ve işlemlerinin hukuk kurallarına bağlı olduğu bir sistemi anlatır. Ancak önemli olanın, tanımının yapılmasından çok, bu ilkenin vücut bulmasının sağlanması olduğu kuşkusuzdur. İdarenin yargısal denetimi, ülkemizde idari yargı mercileri tarafından yapılan yargılama faaliyetleriyle yerine getirildiğinden, idari yargıda dava açma ehliyetinin geniş ya da dar yorumlanması ve uygulanması, resen hareket serbestisi olmayan idari yargı mercilerinin yargılama faaliyetlerinin sınırlarını etkilemektedir. Bu nedenle idari yargıda dava açma ehliyeti hukuk devleti olabilmeyi etkileyen önemli bir unsur olarak ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada idari yargıda, dava açma ehliyetinin ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesiyle iptal davalarında öngörülen menfaat ihlali koşulu incelenmektedir. Bu bağlamda, menfaat ihlali koşulunun hukuk devleti ilkesiyle olan ilişkisi ve menfaat ihlali koşulunun yargı mercileri tarafından yorumlanış biçiminin hukuk devletine olan etkilerinin beraber ele alınması amaçlanmaktadır. Bu kapsamda, hukuk devletinin tanımı ve gerekleri, iptal davası, idari yargıda ehliyet ve iptal davalarında menfaat ihlali koşulu yargı kararları ışığında anlatıldıktan sonra, yeni bir idari usul kanunu hazırlanması ve idarenin işlem ve eylemlerinin etkin bir yargı denetimine tabi kılınabilmesi için idari savcılıkların oluşturulması gerektiği yolunda varılan sonuçların, anayasa ve ilgili yasalarda yapılacak değişikliklere katkıda bulunacağı ve yapılacak yeni çalışmaların yolunu açacağı düşünülmektedir.
Türkiye'de neo-liberal politikalar çerçevesinde devletin yeniden yapılandırılması: Siyasi ve idari anlamda yerel özerklik

Liberalizm, bireylerin özgür olması gerektiğini vurgular. Neo-liberalizm ise politika olarak ekonomik liberal anlayışın kolektif düşünce karşısında bireyi öncü görerek piyasa temelli çözümler sunması olarak görülür. Türkiye'deki neo-liberal politikalar 1980'den sonra özelleştirme, deregülasyon, siyasi liberalizasyon ve küreselleşmenin yaygınlaştırılması olarak ortaya çıkmaktadır. Modernleşen dünyada özgürlüklerin, devlet düzenlerinin ve ekonomideki gelişmelerin bir dayanak noktası her zaman bulunur. Bu gelişmelerin ışığında liberalizmin dünyada modernleşmenin ön ayağı niteliğinde olması Türkiye'de de etkisini ortaya koymaktadır. 1980'den sonra ülkemizin içinde bulunduğu durum toplumun içerisinde bulunduğu kriz, mevcut politikaların yetersizliğini ortaya koymaktadır. Yönetimsel krizler sonucunda yeniliğe ihtiyaç duyularak reform çalışmaları yapılmaktadır. Böylece kendi kendine yetebilme fikrinden dolayı özerklikliğin neo-liberal eksende yaşanan gelişmelerle ortaya çıktığı söylenmektedir. Dolayısıyla çalışmamızda; yeniden yapılanma, neo-liberal anlayışın ortaya çıkışı, yönetim ilkeleri, yerel yönetimler, merkezden ve yerinden yönetim arasındaki ilişki açıklanmaktadır. Faaliyet gösterme alanlarının ülkede meclis tarafından ortaya çıkarılan kanunlarla belirlendiği özerk yapılara yerel yönetimler denir. Özerklik; muhtariyet ve otonomi olarak da kullanılır. Ülkede yaşayan bireylerin ve grupların, sorumluluklarını ve görevlerini yerine getirmeleri için özerklik, ön koşuldur. Gerçekleşen neo-liberal dönüşümün ülkemizde ortaya çıkardığı yeni kurumlar ile gelenekselliğini bir kenara bırakmaya çalışan toplumsal yapı çerçevesinde modernleşme süreci geçiren kurumların incelenmesi yapılmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda neo-liberal politikalar çerçevesinde siyasi ve idari özerklik konuları izah edilmiştir.
Tarihte Türk-Ermeni ilişkileri ve Ermeni soykırımı iddialarının Türkiye'nin Avrupa Birliği üyelik sürecine etkileri

Yüzyıllardır iç içe yaşayan Ermeni ve Türk halkı arasındaki ilişkilerde, Osmanlı devleti zayıflamaya başlayıp, hemen her konuda Avrupa'nın müdahalesine maruz kalınca, bir bozulma devri başlamıştır. Batılı ülkeler Osmanlı devleti'ni bölerek bölgesel çıkarlarına ulaşabilmek için Ermenileri Türk toplumundan koparmayı hedeflemişlerdir. Özellikle Avrupa'nın bazı büyük devletleri Ermenileri, Osmanlı yönetimi'ne karşı teşkilatlandırmışlardır. Böylece ülke içinde ve dışında teşkilatlanan ve silahlanan Ermeni komiteleri ile Ermeni kiliseleri'nin kışkırtıcı faaliyetleri sonucunda, Ermeni toplumu yavaş yavaş Türklerden uzaklaşmaya başlamış, devletin bekasının temini gereği göçe tabi tutulmuştur. Göç dolayısıyla da devletin elinde olmayan sebeplerden ötürü de kayıplar vermişlerdir. 1960'lı yılların ikinci yarısından itibaren, çeşitli ülkelerde yerleşik olan Ermeni grupların, Türkiye aleyhine başlattıkları karalama kampanyaları ile varlığını hissettiren sözde Ermeni sorunu, 1973'den sonra 'Ermeni Terörizmi'ne dönüşmüştür. Bu tarihten itibaren Türkiye'ye yönelik Ermeni faaliyetleri, sözde Ermeni sorununun tüm dünyada tanıtılması, soykırımın tanınması, Türkiye'den tazminat alınması ve Türkiye'den toprak elde edilmesi aşamalarını içermektedir. Türkiye Avrupa Birliği ilişkileri açısından değerlendirildiğinde, Ermeni meselesinin Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne giriş sürecinde gündeme gelmesini ve sorunun süreç üzerindeki etkileri ele alınmıştır. Birçok Avrupa ülkesi parlamentosunda 'Ermeni soykırımı' kararları ya da kanunları kabul edilmiş, Avrupa Birliği kurumları da benzer yönde kararlar almışlardır. Birlik üyesi bazı devletler, bu konuda kendi iç politikalarındaki tutumlarıyla yetinmemekte, konuyu Avrupa Birliği düzlemine taşıyarak, sözde Ermeni soykırımını Türkiye'ye karsı bir koz olarak kullanmakta hatta sözde soykırımının kabulünü Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliğinin bir ön koşulu haline getirmeye çalışmaktadırlar. Bütün bunlara rağmen Türkiye süreçle ilgili kararlı tutumunu devam ettirirken, gerek Ermenistan gerekse AB içindeki diğer ülkelerle olan diyalogunu arttırarak devam ettirmektedir.
Bir çevre sorunu olarak, Munzur Vadisi ekosistemi

çevre sorunu olarak ele aldığımız, Munzur vadisi ekosistemine yapılacak müdahalelerin hem hukuk bilimine, yasalara, mevzuata uygun olması, hem de ''Kamu yararı'', Kamu hizmeti dediğimiz daha öznel ölçütlerle bağdaşması gerekmektedir. Bu ekosistemdeki fauna ve flora'ya özen gösterilmesini gerekli görmek, bu iki değere yönelik Barajlar ve HES'le yapılacak''tecavüz''ler gibi, siyanürle altın aranması ve işletilmesinin de doğaya, çevreye, insan sağlığına vereceği zararlar da sergilenmeli, meydana getireceği tahribatın boyutları hakkında merkezi ve yerel yönetimlerin alacağı Kararların ''yerindeliği'' konusunda gerekli eleştiri ve uyarılar yapılmalıdır. -fauna, flora- sağlık ve sürdürülebilir yaşam ve kalkınma alanında, atılacak adımlar dikkatle atılmalıdır. Böylece iş işten geçmeden atılacak adımlar gibi, atılmasından sakınılacak adımlar da merkezi ve yerel yönetimler tarafından sağlıklı bir çevre için göz önünde bulundurulmuş olacaktır.
The competency-based interviewing technique and an application

İnsan kaynaklarının kalite amaçlarına ulaşmada anahtar rolü oynadığı günümüz kalite bilincine sahip örgütlerinde, sektörde ayakta kalabilmek için doğru çalışanı bulmada en büyük dayanak noktası olması itibariyle personel seçimi olgusu git gide daha önemli bir husus olmaktadır. Küreselleşme, hızla değişen teknolojin ve katı rekabet koşullan tarafından belirlenen hızlı değişen dünyamıza ayak uydurabilmede geleneksel mülakatla yapılan istihdam artık uzun süreli rekabetçi avantaj yaratma konusundan yardımcı olmayacaktır Geleneksel mülakatlarda eleman seçiminde bilgi veya tecrübe ön planda tutulmaktadır. Günümüzün örgütleri işe alınacak personelin gerekli bilgi ve tecrübeye sahip olmasının başarılı olacağının göstergesi olmadığını fark ettiler. Örgütler seçtikleri elemanlarından, örgüt amacına katkıda bulunmaları, çeşitli beceriler geliştirme konusunda daha fazla esneklik göstermeleri ve değişimlere uyum sağlamaları gibi daha fazlasını beklemektedirler. Bu yüzden yetkinlikler - beceriler, bilgi, tutum ve iş davranışları - işe alımda gözetilen yeni kıstaslar olmaktadır. Bu çalışma ile, geleneksel mülakat tekniği ile yetkinlik bazlı mülakat tekniği arasındaki farklılıklar ve yetkinlik bazlı mülakatın geleneksele göre üstün yönleri araştırılıp tartışılmaktadır. Yetkinlik bazlı mülakat, doğru personeli seçmede yardımcı olmakta, daha yüksek bir iş-çalışan uyumunu temin etmekte ve böylece personel devir hızını düşürmekte ve verimliliği arttırmaktadır.
Türkiye'de kent konseyleri deneyimi: Bir yapılandırma önerisi

Bu çalışmanın amacı, kamu yönetimi alanında özellikle 1980'lerin sonlarından itibaren kamu yönetiminde yaygınlaştırılmaya çalışılan katılımcı yaklaşımların yerel yönetimlerde kamusal hizmetlerin etkinliğini artırıp artırmadığını kuramsal tartışmalar ve dünya genelinde gerçekleştirilen uygulamalar çerçevesinde ortaya koymaktır. Bu amaçla çalışmada, katılımcılık konusunda 1960'ların sonundan günümüze kadar gelen kuramsal tartışmalara yer verilerek, dünya genelinde seçilen ülkelerdeki ve Türkiye'deki yerel yönetimlerin katılımcı çalışmaları incelenmiştir. Çalışma sonucunda, katılımcı yaklaşımların gerçekten katılımcılığı artırma bilinciyle uygulandığı örneklerde yerel düzeyde kamusal hizmetlerin etkinliğini artırdığı ortaya çıkmıştır. Buradan hareketle, çalışmanın son bölümünde, yerel düzeyde kamusal karar alma sürecini etkinleştirmeye yönelik katılımcı mekanizmalar içeren bir yapılandırma önerisi geliştirilmiştir.
Sadri Maksudi Arsal'ın düşünce dünyasında liberal milliyetçi tema

Bu çalışmada Sadri Maksudi Arsal'ın düşünce dünyasında liberal milliyetçi temayı ortaya koymak amaçlanmıştır. Millet, milliyet, milliyetçilik, hukuk, tarih, dil gibi alanlarda uğraş verdiği görülen Arsal, Cumhuriyetin ilk yıllarında ulus devletin inşası sürecinde faaliyet göstermiş bir akademisyen ve siyasetçidir. Arsal'ın milliyetçilik yaklaşımının incelenmesi milliyetçilik alanında ve Türk siyasal yaşamı üzerinde yapılan araştırmalara katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Bu kapsamda bir kavram olarak milliyetçilik, Türk milliyetçiliği ve gelişimi doküman incelemesi temel alınarak incelenmektedir. Çalışmanın sonucunda Sadri Maksudi Arsal'ın milliyetçilik teorileri içerisinde ve Türk milliyetçiliği içerisindeki yeri ortaya konmuştur. Arsal'ın milliyetçi yaklaşımında liberal milliyetçi temanın olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Orta ölçekli yerleşim alanlarının geleceğe yönelik büyümesinde alternatif il içi içsel çekim alanları Denizli örneği

Bu çalışma, yaşayan sosyal bir organizma olan kentin sürekli değişen ve gelişen yapısını anlamayı ve Denizli kentine il sınırları içerisinde alternatifyerleşim alanları tespit etmeyi amaçlamaktadır. Tezin ilk bölümünde kent, kentleşme ve kentlileşme tanımlanmaktadır. Kentsel gelişim kentin kendine has özellikleri neticesinde şekillendiğinden, Denizli kent merkezinin gelişimini bu kenteözel ilişki ağları ve farklı bilim dallarının görüşlerinden de istifade edilmiştir. Kentsel büyüme kuramları, kentsel ekonomik gelişme ve çekim modellerikonularında temel bilgiler verilmekte ve Türkiye'de kentlerin gelişim süreci özetlenmektedir. İkinci bölümde, uygulama bölgelerinin seçiminde kullanılabilecek faktörlersıralanmakta, kontrolsüz kentsel büyümenin yaratacağı dengesizlikler ve sonuçları ele alınmaktadır. Orta ölçekli yerleşim alanları, bölgeleme ve sınıflama amaçlıekonomik gruplama yöntemlerine yer verilmektedir. Yerleşim alanları olarak ifade edilen orta ölçekli kentlerin büyüklük sıralaması ve ölçek tanımlamasıyapılmaktadır. Son bölümde, alternatif il içi içsel çekim alanlarının uygulandığı bölgeye has özelliklerle şekillendiği düşüncesinden hareketle Denizli ili idari birimleri özelindedeğerlendirilmelerde bulunulmaktadır. Bu çerçevede, öncelikle aşırı ve sorunlubüyüme tehdidi altındaki Denizli kent merkezinin etkisiyle akslar boyuncabüyüyen komşu Sarayköy ve Honaz ilçelerinin istenmeyen büyüme durumu ele alınmaktadır. Denizli kent merkezi boyunca uzanan üç ana karayolu üzerindekigelişmede verimli tarımsal araziler, deprem tehlikesi ve akslar boyunca gelişmetehlikesi değerlendirilmektedir. Tezin devamında il içindeki idari merkezlerdealternatif yönetimsel merkezlerin oluşturması önerilmektedir. Bu merkezlerkalabalıklaşan ve büyüyen Denizli kent merkezinin olumsuzluklarını/yan etkilerini azaltmayı amaçlamaktadır. Yeni çekim ve/veya büyüme merkezlerinin geliştirilmesi kentsel gelişme ve il içi ekonomik dengeye önemli katkı sağlayabilir. Bu noktada Çardak-Bozkurt ekonomik, sosyal, coğrafi ve diğer özellikleri dikkate alınarak alternatif içsel çekim ve yerleşim alanı olarak tespit incelenmiştir.
1982 Anayasası'nda vesayetin yapısı ve oluşumu

Türk toplumu tarihsel yapısı itibari ile devlet-ebed-müddet inancının yerleşik olduğu bir toplumdur. Bu inancın somut organı ise özellikle Osmanlı İmparatorluğu ile çeşitli biçimlerde devlet mekanizmasını elinde tutmuş olan bürokrasidir. İslam sonrası dönemde neredeyse bütün Türk devletlerinin 'gaza' şuurundaki askerlerin eliyle kurulmuş olması köklü bir askeri bürokrasi geleneği yaratmıştır. Osmanlının son döneminde gerçekleştirilmeye çalışılan modernleşme çabaları da yine aynı bürokrasinin eli ile olmuştur. Devlet içindeki bu geleneksel tarihi rol kaçınılmaz bir şekilde askeri bürokrasiye üstün bir konum sağlamıştır. Bu konum Cumhuriyet Dönemi'nde de bir gelenek olarak varlığını sürdürmüştür. Demokrat Parti'nin iktidara gelmesi ile bürokrasinin merkezi konumu sarsılırken taşrayı temsil eden farklı bir siyasi irade devletin merkezi güç sistemi içerisinde bürokrasinin üzerinde konumlanmış ve bu da yüzyıllardır süren dengelerin değişmesine yol açmıştır. Buradan zuhur eden rahatsızlıklara, Demokrat Parti'nin politik hataları da eklenince 1960'ta askeri müdahale gerçekleşmiştir. Bu müdahale ile taşra güçlerinin konumu zayıflatılmış, merkezi güçlerin sistem içerisindeki tarihten beri var olan zımni konumu anayasal olarak aleni hale getirilmiş, birçok kurum yaratılarak bürokrasinin devlet mekanizması içindeki ayrıcalıklı konumu açık bir şekilde deklare edilmiştir. 1982 Anayasası da bu konumu daha da pekiştirme çabası içerisinde olmuştur. 2000'li yıllarda ise dünyadaki ulus devlet sistemine ilişkin sorgulamaların da etkisiyle bürokratik vesayet konusu tartışmaya açılmıştır. Türkiye'nin son on yılı bu tartışmaların yoğun bir şekilde yapıldığı ve çeşitli reformlarla özellikle askeri bürokrasinin şahsında cisimleşmiş olan bürokratik vesayetin konumunun geriletildiği bir dönem olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada sivil siyasetin üzerindeki vesayet kavramı ele alınmıştır. Vesayetin kökleri, niteliği, kurumsal yapısı, hukuksal statüsü incelenmiş ve son yıllardaki reformlar kapsamında vesayetin geldiği nokta incelenmiştir.
The state elites and secularism with special reference to the military: The case of the 1980 Military intervention

Bu çalışma 1980 Askeri Müdahelesini gerçekleştiren askeri liderlerin din ve laikliğe ilişkin takındıkları tutumu ve uyguladıkları politikaları incelemektedir. Türkiye'de devlet seçkinleri ilk modernleşme hareketlerinin başladığı dönem olan on sekizinci yüzyılın sonlarından itibaren hem modernleştirici reformların hem de laikliğin arkasında duran en önemli güç olagelmiştir. Oysa 1980 Askeri müdahalesini gerçekleştiren askeri liderlerin uygulamalarına baktığımızda önceki gelenekten bariz bir şekilde ayrıldıkları görülür. Bu liderler dinin milli kültürümüzü oluşturan vazgeçilmez unsurlardan biri olduğunu vurgulayarak onu değişik yollardan kültürel olarak güçlendirmeye çalıştılar. Bu çalışma, bu değişikliğin mevcut sekülerlik geleneği açısından ne anlama geldiğini ortaya koymaya çalışmaktadır.
Askeri yargıda disiplin mahkemeleri ve temel hak ve hürriyetleri

Zor ve düzenli, tertipli olmayı gerektiren görev olması ve bundan dolayı gerekli olan disiplini sağlamak amacıyla ayrı olarak bir yargılama sistemine sahip olan Türk Silahlı Kuvvetlerinin yargı unsurlarından biri de Disiplin Mahkemeleridir. Bu mahkemeler 1961 Anayasası ile hukuk sistemimize girmiştir. 1964 yılında çıkarılan kanunla da kurulmuşlardır. Kanunda yapılan bazı değişikliklerle bugüne kadar mevcudiyetini devam ettirmiştir. Kanun, kuruluşu, yargılama usulünü ve konu olan suçları bir arada bulundurmaktadır. Kanunun son haline göre Disiplin Mahkemeleri asgari tugay seviyesinde kurulmakta ve tüm asker kişilere kanunda belirtilen sınırlar dahilinde hürriyeti bağlayıcı cezalar verebilmektedir. Kararlarına karşı net bir kanun yolunun olmaması ve teşkilatında kurulduğu komutanın hiyerarşik astı olan kıta subay veya astsubaylarından mahkeme heyetinin oluşması bu mahkemelerin bağımsızlığı ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine uygunluğu konusunda tereddütler yaşanmasına neden olmaktadır. Askeri yargının tarihinden başlamak üzere, kanunun yapım süreci içinde, mahkemelerin kuruluşu, yargılama usulü ve disiplin mahkemesi kararlarına konu olan suçlar, amirlerin görevleri ve diğer askeri suçlar da aktarılmak suretiyle anlatılmıştır. Fiiliyatta görevine devam eden bu mahkemelerin temel hak ve hürriyetler karşısındaki durumu, Anayasa Mahkemesi kararları ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine göre değerlendirilmiştir. Disiplin Mahkemelerinin Mahkeme teşkilatı da oluşturulmak kaydı ile askeri hakim sınıfından olan kişilerden kurulu ve tek hakimli olarak yapılandırılması bağımsızlıkları konusundaki tereddütleri ortadan kaldıracaktır.
Milli Eğitim Bakanlığı taşra teşkilatında görevli yöneticilerin atama, yer değiştirme ve görevde yükselme yönetmeliklerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, Milli Eğitim Bakanlığı Taşra Teşkilatında Görevli Yöneticilerin Cumhuriyet döneminden bu yana atama, yer değiştirme ve görevde yükselmelerinin nasıl yapıldığını ve günümüze kadar geçen süreç içerisinde meydana gelen yönetmelik değişiklikleri ve bu değişikliklerin sebeplerini ortaya koymaktır. Bu amaçla ilgili literatür taranmış, Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan günümüze kadar yasal düzenlemelerde yer alan eğitim yöneticilerinin atanması, yer değiştirmesi ve yükseltilmesine ilişkin mevzuat hükümleri ve tarihsel gelişimi irdelenmiştir. Doküman inceleme yöntemi ile gerçekleştirilen bu çalışmanın temel verilerini araştırma konusu ile ilgili olan yazılı ve basılı belgeler oluşturmaktadır. Yapılan literatür taraması kapsamında okul ve kurumlara yönetici seçme, atanma süreçlerinin düzenlendiği 2 yönerge ve 28 yönetmelik incelenmiştir. 2013 yılına kadar olan yasal mevzuatların yöneticilik görevine atanma, 2013 yılından sonraki mevzuatların ise yönetici olarak görevlendirilme şeklinde düzenlendiği saptanmıştır. Araştırma sonucunda genel olarak yapılan mevzuat değişiklikleri ile yönetici atama sürecinin belirli standartlara kavuşturulmasının, kariyer ve liyakat ilkeleri yönünde yönetici seçme ve atama sürecinin iyileştirilmesinin amaçlandığı gözlenmiştir. Bu kapsamda yönetici atama sürecinde atılan bazı önemli adımlar şu şekilde özetlenebilir. Cumhuriyetin ilk yıllarında, 1928 yılında Gazi Eğitim Enstitüsünde açılan Pedagoji Bölümü ile eğitim örgütlerinin yönetici, müfettiş ve öğretmen ihtiyacını karşılamak üzere; meslekte tecrübeli, başarılı, yönetici ve müfettiş olma yeteneğine sahip olan ilkokul öğretmenleri Pedagoji bölümüne alınmış ve yetiştirilmişlerdir. 1960 yıllarına kadar eğitim yöneticiliğinde öğretmen eğitimi temel alınmış, her öğretmenin eğitim yöneticisi olabileceği inancıyla hareket edilmiştir. 1964 yıllarına gelindiğinde Türk eğitim sisteminin ihtiyacı olan yönetici, denetici ve uzman ihtiyacı eğitim fakülteleri tarafından karşılanmıştır. 657 Sayılı Devlet Memurları kanununun kariyer ve liyakat ilkelerinin yönetici atama, yer değiştirme ve görevde yükselme yönetmeliklerine dayanak oluşturduğu görülmüştür. 1999 yılında çıkarılan Devlet Memurlarının Görevde Yükselme Esaslarına Dair Genel Yönetmelik ile daha önce herhangi bir standarda tabi olmaksızın yürüyen kurum içi yükselme uygulamaları belirli standartlara bağlanmış olup bu genel yönetmeliğe istinaden Milli Eğitim Bakanlığı kendi görevde yükselme yönetmeliğini hazırlamıştır. Bu kapsamda hazırlanan Milli Eğitim Bakanlığı Personelinin Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliğinin 6 kez değiştirildiği tespit edilmiştir.
Becoming 'heterodox' and the role of the dervishes in the contex of the Ottoman state

Bu çalışma, hem 'heterodoksi' teriminin kavramsallaştırılmasını Osmanlı devletinin 13. ve 16. yüzyılları arasındaki bağlamında incelemeye, hem de bu kavramsallaştırmaya alternatif bir yaklaşım geliştirmeye yöneliktir. Burada, Osmanlı devleti ile derviş grupları arasındaki ilişkiler, Deleuze ve Guattari'nin 'köksap' ve 'savaş makinesi' kavramları ile ilişkili olarak tartışılmaktadır. Çalışma, derviş gruplarının 'heterodoks' oluşlarının Osmanlı devlet oluşumu ile birlikte gerçekleştiğini tartışmak için bir zemin sunmaktadır. Böylelikle, Osmanlı tarihi içerisindeki farklı iki evre -13. ve 15. yüzyıllar arası ve 15. ve 16. yüzyıllar- Osmanlı devleti ve derviş grupları arasındaki ilişkilerin değişen doğası etrafında incelenmiştir.
Yerel yönetim ve sivil toplum kuruluşları paydaşlığında yerel hizmet sunumu

Yerel hizmet sunumunda yerel yönetim ve sivil toplum kuruluşları paydaşlığı ortaya konurken devlet anlayışının geçirdiği değişim önemlilik arz etmektedir. Aslında değişen devlet anlayışı kamu yönetimindeki dönüşümü beraberinde getirmiştir. Bu dönüşüm sürecinde kamu hizmetinin sunucuları değişkenlik göstermektedir. Bu açıdan değerlendirildiğinde yerelleşmenin önem kazanmasıyla kamu hizmet sunucusunun çoğunlukla yerel yönetimler olduğu öngörülmektedir. Ayrıca bu süreçte katılımcılık ve demokrasi kavramları ön plana çıkmış olup, bu kavramlar kamu hizmet sunumunda sivil toplum kuruluşlarının aktör olarak ele alınabileceğini ortaya koymuştur. Bu çalışmada değişim sürecinde söz konusu paydaşlık, Türkiye açısından ele alınmış olup, kamu hizmeti sunumunda yerel yönetim sivil toplum kuruluşları işbirliğinin teorik izahı yapılmaya çalışılmıştır.