turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Renk algısının algısal organizasyonunun bireysel farklılıklar metodu ile değerlendirilmesi ve renk algısında cinsiyet farklılıkları

Renk görme modellerinden bazıları renk görmede ana renklerin özel bir yeri olduğunu öne sürmektedir (Hurvich ve ark., 1957, 1955; DeValois ve ark., 1993). Renklerin bu özel konumu gözlenen bireysel farklılıkların ana renkler tarafından kontrol edildiği önermesini ortaya koyar. Fakat, yakın zamanda Amerika'da ve İngiltere'de yapılan araştırmalarda, katılımcılar ana ve ara renkleri bulundukları kategoride belirlemek açısından farklılıklar göstermiştir (Wuerger ve ark., 2005; Malkoç ve ark., 2005). Bu farklılıklar arasında korelasyonun düşük ve anlamsız olması bu renk kategorilerininbağımsız faktörler tarafından oluşturulduğuna işaret etmektedir (Malkoç ve ark.,2002). Bu araştırmadaki deneylerde uyarıcılar makul doygunlukta ve eşitparlaklıkta olup 30 cd/m 2 zeminde sunulmuştur. Renkler yeniden ölçeklenen S- ve L-M dairesel kardinal kromatik alanda tanımlanmıştır. Deneyde kullanılan renkler, birbiri ardınaiki ayrı kutuptan rastgele sunulan merdiven yöntemi ile sunulmuş ve hesaplanmıştır. Örneklem grubu, normal veya düzeltilmiş olarak gören 35 kadın ve 33 erkek olmak üzere toplam 68 katılımcının renk görme durumu test edilerek oluşturulmuştur. Malkoç ve arkadaşlarının (2002) öne sürdüğü gibi eğer ana renkler renkalanında özel bir statüye sahipse bu renkler arasında ve eğer ara renkler onları oluşturan ana renkler tarafından temsil ediliyorsa, o zaman bunlara renklerle ana renkler arasında bir korelasyonun olması gerekmektedir. Önceki araştırmalarda bu korelasyonun olmadığı görülmüştür (Webster ve ark., 2000; Malkoç 2002). Bu araştırmanın sonuçları Webster ve arkadaşları (2000) ve Malkoç'un (2002)çalışmalarıyla tutarlıdır. Kadın ve erkekler arasındaki renk algısının farklılığına olan ortak inanç, bunlaraştırmanın bulguları tarafından desteklenmemektedir. Yani kadınlar ve erkekler arasındaki renk algısı farklılıkları anlamlı bulunmamıştır.
Diş hekimlerinde duygusal emek ile tükenmişlik ilişkisi: Adana örneği

İş hayatında beklenen şekilde davranmak için gerçekte hissedilen duygular sergilenmemekte, bu durum da bireyde duygular arasında çatışmaya ve duygusal uyumsuzluğun ortaya çıkmasına neden olmaktadır. Bu uyumsuzluk, birey için mesleki tükenmişlik gibi çeşitli olumsuz sonuçlara yol açabilmektedir. Bu çalışmanın amacı, diş hekimlerinin duygusal emek davranışı alt boyutları ile mesleki tükenmişlik ilişkisinin araştırılmasıdır. Adana ilinde özel sektör ve kamu sektöründe çalışan 87 diş hekimiyle gerçekleştirilen araştırmada rassal örneklem yöntemi kullanılmıştır; 4 bölüm ve 54 sorudan oluşan 2 ölçekli bir anket uygulanmıştır. Araştırmanın analizleri sonucunda, duygusal emek davranışının alt boyutları olan, duygusal talepler ve duygu düzenleme, duygusal uyumsuzluk ve incinme, organizasyonel gözetim ve izlenme ile mesleki tükenmişlik arasında orta düzeyli pozitif yönlü istatistiksel olarak anlamlı ilişki; organizasyonel destek ve koruyucu sistemler boyutu ile mesleki tükenmişlik arasında orta düzeyli neğatif yönlü istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur. Müşteri hizmetlerinde aşırı iş yükü ve çatışma boyutu ile mesleki tükenmişlik arasında ise istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilmemiştir. Araştırmanın diğer bir sonucu olan, duygusal emek davranışı ve mesleki tükenmişliğin demografik değişkenlerle olan farklılaşma durumlarına bakıldığında; diş hekimlerinin duygusal emek davranışının demoğrafik değikenlerden medeni durum ve eğitim durumu değikenlerine göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gösterdiği; cinsiyet, yaş, çalışma süresi, kurum türü, yapılan görev ve çalışma alanını paylaştıkları kişi sayısına göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermediği sonuçlarına ulaşılmıştır. Diş hekimlerinin mesleki tükenmişlik düzeylerinin demografik değişkenlere göre farklılaşması incelendiğinde ise; mesleki tükenmişlik düzeyinin cinsiyet, yaş ve çalışma süresi değişkenlerine istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gösterdiği; medeni durum, eğitim durumu, kurum türü, yapılan görev ve çalışma alanını paylaştıkları kişi sayısına göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermediği gözlemlenmiştir.
The effects of stress management program for mothers of children with autism

Bu çalısmanın amacı, otizm tanısı almıs çocukların annelerine yönelik bir Stres Yönetimi Programı hazırlamak ve programın depresyon, kaygı ve intihar olasılıgıüzerindeki etkisini değerlendirmektir. Herhangi bir uygulamaya tabi tutulmayanannelerin depresyon, kaygı ve intihar olasılıklarında herhangi bir degisiklikolmazken, Stres Yönetimi Programına katılan annelerin derpesyon, kaygı ve intiharolasılıklarında bir düsüs olması beklentisi bulunmaktadır. Katılımcılar Uyum Özel Egitim Merkezi ve ilgi Özel Egitim Merkezi'nden 44 otizm tanısı almıs çocukannesidir. Bilgiler dört ölçegin dagıtımı sonucunda elde edilmistir; Beck Depresyon Envanteri, Beck Kaygı Envanteri, intihar Olasılıgı Ölçegi ve Demografik Bilgi Formu. Bilgilerin analizi için Tekrarlı Ölçümler Varyans Analizi kullanılmıstır. Elde edilen sonuçlar, Stres Yönetimi Programından sonra otizm tanısı almıs çocukların annelerinde depresyonda anlamlı bir düsüs olurken kaygı ve intihar olasılıklarındadegisiklik olmadıgını göstermistir. Herhangi bir uygulamaya tabi tutulmayan anneler için depresyon, kaygı ve intihar olasılıgında bir farklılık olmadıgı görülmüstür. Sonuçlar ilgili literatur çerçevesinde tartısılmıstır.
YETİŞKİNLERDE BAĞLANMA STİLLERİ VE DİNİ BAŞA ÇIKMA İLİŞKİSİ

Bu araştırmada, yetişkin bağlanma stilleri ile dini başa çıkma arasındaki ilişki Türk örnekleminde incelenmiştir. Çalışmaya İstanbul'da yaşayan ve 18-72 yaş aralığında bulunan 453 kişi katılmıştır. Katılımcıların yetişkin bağlanma tarzları, İlişki Ölçekleri Anketi ile, dini başa çıkma stilleri Dini Başa Çıkma Ölçeği ile, dindarlık düzeyleri ise Dindarlık Ölçeği ile ölçülmüştür. Dini başa çıkma etkinliklerinin alt boyutları ile bağlanma stilleri arasındaki korelasyon ilişkileri incelenmiş, bazı değişkenlerin birbiri ile anlamlı şekilde pozitif veya negatif ilişki içinde olduğu görülmekle birlikte bu ilişkilerinin tamamının çok zayıf olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, demografik değişkenlerle bağlanma stilleri, dini başa çıkma tarzları ve dindarlık arasındaki olası ilişkiler tartışılmıştır. Yetişkin bağlanma stilleri ile dini başa çıkma tarzları arasındaki ilişkiyi analiz etmek için gerçekleştirilen Alternatif Spearman Testi ve Likelihood Ratio Test sonuçlarına göre, kişilerde 'güvenli bağlanma' eğilimi arttıkça, 'dini yalvarma, dini yakınlaşma, dini istikamet arayışı' etkinliklerine yönelme sıklığında artış görülmüştür. Buna karşın 'korkulu bağlanma' eğilimi arttıkça 'dini hoşnutsuzluk, manevi hoşnutsuzluk ve şerre yorma' sıklığında artış görülürken; 'dini yakınlaşma' boyutunda ise düşüş tespit edilmiştir.
Örgütsel sinizmin iş değiştirme fikri üzerindeki etkileri: istanbul otelcilik sektörü araştırması

Günümüzde örgütsel bağlılık ve örgütel bağlılık psikoloji, sosyoloji, sosyal psikoloji ve örgütsel davranış bilim dalları arasında üzerinde durulan konular haline gelmiştir. Örgütsel sinizme bakılıdığında ise işgörenlerin bullundukları işletmeye karşı oluşan negatif bir duygu olarak literatürde yerini almıştır. Bu negatif his; çalışanların örgüt alanına karşı inançsızlık ve güven hissedememe gibi duygularından dolayı meydana çıkar. Çalışmaların öneminin artması, rekabetin giderek arttığı günümüzde; işyerlerinde çalışanlarının işyerine bağlılığınıarttırararak giderek güçlenme isteklerinden ileri gelmektedir. Örgütle olan bağlılıkları fazla olan çalışanlar, işletmelerin gerçekleştirmek istedikleri amaçlara kendi istekleri ilebağlanarak görevlerini yerine getirmeye çalışmaktadırlar. Bu araştırmanın amacı; otel işletmesi işgörenlerinin ortalama sinizm seviyeleri, örgütsel sinizm düzeylerinin etkili olup olmadığını araştırmak ve olumsuz tutum ve beklentiler arasındaki ilişkileri incelemektir. Bu amaçla belirlenen anket soruları, İstanbul'daki otellerdebelli bir katılımcı grubuna uygulandı. Elde edilen verilerin analizi neticesinde genel sinizm ve örgütteki sinizm arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Bu konuya yönelik öneriler sunulmuştur.
The moderating role of sensory-processing sensitivity in the relationship between spousal caregiving, perceived social support and marital quality

Bu tez çalışmasının amacı, uyarıcı işleme hassasiyetinin eş bakımı, algılanan sosyal destek ve evlilik doyumu ve evlilik iletişim kalitesi arasındaki ilişkide düzenleyici rolünü araştırmaktır. Bu amaç doğrultusunda, iki ayrı çalışmada üç yaklaşım; (1) yatkınlık-stres modeli, (2) ayırıcı yatkınlık hipotezi ve (3) avantajlı hassasiyet modeli, kişilik-çevre etkileşimi kapsamında Aktör-Partner Bağımlılık Analizi kullanılarak karşılaştırılmıştır. Uyarıcı işleme hassasiyetinin düzenleyici rolünün araştırma değişkenleri arasındaki ilişkide bulunması halinde, bu etkinin yatkınlık-stres modeli, ayırıcı yatkınlık hipotezi ya da avantajlı hassasiyet modellerinden birini destekleyici nitelikte olması beklenmektedir. Birinci çalışmada, orijinalde tek boyutlu olarak ele alınan içeren uyarıcı işleme hassasiyetini ölçmek için kullanılan Yüksek Duyarlı Kişi Ölçeği (YDKÖ; Aron ve Aron, 1997) Türkçeye uyarlanmış ve 341 üniversite öğrencisi üzerinde ölçeğin psikometrik özellikleri betimleyici ve doğrulayıcı faktör analizi teknikleri kullanılarak ve geçmişş çalışmalarda önerilen faktör yapıları ile karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Birinci çalışmanın sonuçları, YDKÖ'nin, veriye daha uygunluk gösteren dört boyutlu faktör yapısı ile tanımlanması durumunda psikometrik bakımdan geçerli ve güvenilir bir ölçüm aracı olduğunu göstermiştir. İkinci çalışmada, Aktör-Partner Bağımlılık Modeli kullanılarak uyarıcı işleme hassasiyetinin düzenleyici rolü 133 evli çift üzerinde incelenmiştir. Çalışmanın sonuçları, kadınların ve kocaların düşük uyarıcı hassasiyeti düzeylerinin, partnerlerinin düşük sosyal destek ve kadınların olumsuz iletişim şekilleri kullanımı arasındaki ilişkide düzenleyici rolü olduğunu göstermiştir. Bulgular ayırıcı yatkınlık hipotezini ve avantajlı hassasiyet modelini destekleyici nitelikte değildir, ancak yatkınlık-stres modeli kısmi olarak desteklenmiştir. Düşük seviye uyarıcı hassasiyetinin düzenleyici rolü ve kişilik-çevre etkileşimi kuramlarının evlilik ilişkisi içerisindeki işleyişi, ilgili kuramlar, geçmişş araştırmalar ve kültürel özellikler dikkate alınarak tartışılmıştır.
Ailesinin yanında yaşayan ve ailesinin yanında yaşamayan üniversite öğrencilerinin psikolojik sağlamlıklarının yordayıcısı olarak algılanan sosyal destek ve mutluluk düzeylerinin karşılaştırılması

Bu araştırmada ailesinin yanında yaşama ve ailesinin yanında yaşamama durumunun psikolojik sağlamlık, mutluluk ve sosyal destek üzerindeki ilişkisinin incelenmesi ve karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırma 18-28 yaş aralığında 600 üniversite öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği, Oxford Mutluluk Ölçeği Kısa Formu, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılarak toplanmıştır. Üniversite öğrencilerinin psikolojik sağlamlık ölçeğinden aldıkları ortalama puan 17 ,54 2,80, algılanan sosyal destek ölçeğinden aldıkları ortalama puan 63 ,37 13,17, mutluluk ölçeğinden aldıkları ortalama puan 19,97 4, 02 olarak bulunmuştur. Araştırmanın sonucuna göre, algılanan sosyal destek ile mutluluk arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki vardır. Psikolojik sağlamlık ile mutluluk arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki vardır. Yaşadığı yer değişkenine göre üniversite öğrencilerinin psikolojik sağlamlık ve mutluluk düzeylerinde anlamlı derecede farklılaşma görülmezken; algılanan sosyal destek düzeylerinde anlamlı derecede farklılaşma görülmüştür. Çekirdek ailede yaşayanların aldığı puan, yurtta yaşayanlara göre daha yüksek bulunmuştur. Psikolojik sağlamlık, algılanan sosyal destek ve mutluluk düzeylerine yapılan regresyon analizi sonuçlarında ilk modele bakıldığında algılanan sosyal desteğin psikolojik sağlamlığı yordamadığı sonucu tespit edilmiştir. İkinci modele bakıldığında algılanan sosyal desteğin yanına mutluluk eklendiğinde psikolojik sağlamlıkta açıklanan varyans %5,2'ye çıkmıştır. Diğer bir ifade ile mutluluk değişkeninin psikolojik sağlamlılığa %5,1'lik bir katkısı görülmektedir. Çalışmanın ailesinin yanında yaşayan ve ailesinin yanında yaşamayan üniversite öğrencileri üzerine yapılan bundan sonraki araştırmalara kaynak niteliğinde olması hedeflenmektedir.
Relationships between courage, self-construals and other associated variables

Yüreklilik, oldukça eski zamanlardan beri takdir edilmiş bir erdem olarak çeşitli özelliklerle bağdaştırılagelmiştir. Ancak bu bağlantıları görgül olarak inceleyen çalışma sayısı azdır. Ayrıca, literatürde yürekliliğin ölçümünde kullanılabilecek kişi beyanına dayalı uygun bir ölçüm aracı yoktur. Literatürdeki bu boşluklar çerçevesinde, 3 amaç belirlenmiştir: a) genellikle; kendini olduğu gibi sunabilmek, zor şartlar altında sebat gösterme ve ahlaki anlamda doğru davranma şeklinde algılanan yüreklilik ile ilgili yeni bir ölçek geliştirme, b) Dengeli Bütünleşme ve Ayrışma (İmamoğlu, 2003) Modeli çerçevesinde benlik ile ilgili yüreklilik farklılıklarını inceleme, ve c) yüreklilik ile alakalı olduğu düşünülen bazı kavramlar arasındaki ilişkileri incelemek. Bu amaçlarla, yeni geliştirilmiş olan Yüreklilik Ölçeği, DBA Ölçeği (İmamoğlu, 1998), Kişilerarası Yetenekler Bataryası (Paulhus, & Martin, 1988), Moral Yüreklilik Ölçeği (Bronstein ve ark, 2007), Kısa Form Otantiklik Ölçeği (İmamoğlu ve ark, 2009), Umut Ölçeği (Snyder ve ark, 1991), İfade Etme Ölçeği'ni (Van Dyne, & LePine, 1998) içeren bir grup ölçek 313 üniversite öğrencisine dağıtılmıştır (182 kadın, 127 erkek ve 4 belirtilmemiş). Sonuçlar, yeni geliştirilmiş olan Yüreklilik Ölçeği'nin kabul edilebilir düzeyde bir içtutarlılık katsayısı olduğunu göstermiştir. Bu ölçek ayrıca, çalışma boyunca yapılmış olan çeşitli analizlerde yürekliliğin spesifik bir ölçümü olan Moral Yüreklilik Ölçeği ile benzer örüntüler göstermiştir. Yürekli olmak literatür ile uyumlu olarak, kendini ifade etme davranışı ve kendine güvenli, atılgan ve dürüst olmak gibi özelliklerle pozitif korelasyon göstermiştir. Sonuçlar, dengeli ve kopuk-kendileşmiş benlik tipindeki kişilerin yüreklilik skorlarının diğer benlik tiplerine kıyasla daha yüksek olduğunu göstermiştir. Bu durum, yürekliliğin doğasında kişisel gelişme yöneliminin önemini işaret etmektedir. Ancak, regresyon analizleri sadece kendileşmenin değil her iki benlik yöneliminin de yürekliliğin güçlü yordayıcıları olduğunu göstermiştir. Yürekliliğin bir gizil değişken olarak ölçüldüğü önerilen yüreklilik modelinde, ilişkililik, kendileşme ve umut, yürekliliği özgünlüğün aracılığı yoluyla dolaylı olarak yordamış, ayrıca son iki değişken doğrudan da yordamıştır. Çalışmanın, benliğin yüreklilikteki rolünü ilk olarak incelemesi, yüreklilikle ilişkilendirilen bazı kavramlar ile yüreklilik arasında çeşitli görgül ilişkiler kurması ve bir yüreklilik modeli önermesi açısından literatüre katkı sağladığı düşünülmektedir. Çalışmadan elde edilen sonuçlar, sınırlılıkları ve bunlara bağlı öneriler çerçevesinde tartışılmıştır.
Epileptik psiko-sendromlu yetişkinlerde bilişsel süreçler, afektif süreçler ve sosyal çevreyle ilişkilerin yönetici işlev becerilerine göre incelenmesi

Epilepsi, merkezi sinir sistemindeki nöronların artmış uyarılabilirliğinden kaynaklanan beynin fokal ya da jeneralize karakterde, ani paroksismal tepkisiyle belirgin bir nörolojik hastalıktır. Planlama, organizasyon, inhibisyon, hedef seçimi gibi yönetici işlev becerilerini yürüten prefrontal korteks başta olmak üzere sorumlu mekanizmalar hastalığın ikincil etkilerine maruz kalabilmektedir. Bu araştırmanın amacı, yetişkin epilepsi hastaları ve kontrol grubunun bilişsel süreçleri, afektif süreçleri ve sosyal çevreyle ilişkilerini yönetici işlev becerilerine göre incelemektir. Araştırmanın epilepsi ve kontrol grubuna 30 katılımcı atanmıştır. Veri toplama araçları, araştırmacı tarafından hazırlanan Sosyodemografik Bilgi Formu, Stroop TBAG Formu, KAS Akıcılık Testi, Kategori Akıcılık Testi, İz Sürme Testi ve Rorschach Testidir. Araştırma sonuçlarına göre, epilepsi ve kontrol grubunda, yönetici işlev becerilerini ölçen testlerden yalnızca, İz Sürme Testi-B Bölümü puanları ve KAS Akıcılık Testi-'K' harfi puanları farklılaşmıştır. Bununla beraber, Rorschach Testinde, kontrol grubuna göre epilepsi grubunda reaksiyon zamanında uzama, tepki sayısında azalma, bilişsel fonksiyonlarda bozulma, afektif süreçlerde bozulma ve sosyal çevreyle ilişkilerde bozulmalar istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Ayrıca, meticulosite, commontoire, perseverasyon ve description görülmüştür.
The relationship among self construal, family functioning and sibling number in terms of gender in high school students

Araştırmanın amacı, lise öğrencilerinde cinsiyet bağlamında benlik kurgusu, aile işlevselliği ve kardeş sayısı arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Çalışmaya, Ankara'daki yedi farklı genel liselerde öğrenim gören beş yüz yirmi dokuz öğrenci katılmıştır. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Aile Bağlamında Benlik Ölçeği (Kağıtçıbağı, 2007a) ve Aile Değerlendime Ölçeği (Epstein, Balwin & Bishop, 1983) kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre kızlarda ve erkeklerde bağımlı-ilişkisel benlik kurgusu ile sağlıklı aile işlevselliği arasında anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Ayrıca, erkeklerin kızlara göre özerk-ayrık benlik kurgusu puanlarının anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu ve kızların erkeklere göre bağımlı-ilişkisel benlik kurgusu puanların anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu bulunmuştur. Buna ek olarak, Aile İşlevselliği alt boyutlarından hangilerinde ailelerin sağlıklı veya sağlıksız olmaya yatkın olduğu ortaya konmuştur. Elde edilen tüm bulgular ilgili alanyazın çerçevesinde tartışılmıştır.
Çocukluk çağı travması yaşamış ergen ve genç erişkinlerde anhedoni ve benlik saygısı ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırma 16-29 yaş arası ergen ve genç erişkinleri kapsamaktadır ve bu çalışmada çocukluk çağı travması yaşamış ergen ve genç erişkinlerde anhedoni ve benlik saygısı ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çocukluk dönemi benlik saygısının gelişmeye başladığı dönem olarak kabul edilmektedir. Bu dönemde meydana gelen çocukluk çağı travmaları ergenlik ve genç erişkinlikte benlik saygısını olumsuz yönde etkileyebilmektedir. Bir diğer önemli konu ise anhedoni üzerine çok fazla araştırmanın olmaması, genel olarak anhedoninin depresyon içerisinde ele alınması, çocukluk çağı ve anhedoni ilişkisiyle ilgili çok fazla araştırmanın yapılmaması, bu araştırmada anhedoninin de ölçülmesine olanak sağlamıştır. Bu yüzden araştırmanın amacı ergen ve genç erişkinlerde çocukluk çağı travması yaşamışların benlik saygısını ve anhedoni oranlarını değerlendirmektedir. Araştırma, İstanbul ilinin Üsküdar ilçesinde bulunan Üsküdar Üniversitesi Çarşı Yerleşkesi Sosyal Bilimler Fakültesi öğrencilerinden oluşan 200 kişilik örneklem üzerinde uygulanmıştır. 200 katılımcının 99'u erkek, 101'i kadın katılımcıdır. Üniversite yönetiminden alınan onam formunun akabinde, üniversite öğrencileri, araştırma değişkenlerinin ölçülmesi amacıyla verilen anketleri yanıtlamışlardır. Sosyodemografik bilgi formu öğrencilerin cinsiyet, yaş, eğitim durumu gibi bilgilerini ölçmek için kullanılmıştır. Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, katılımcıların çocukluk çağındaki travmalarını ölçmek için kullanılmış beş alt tip travmayı ölçen ölçektir. Benlik saygısı oranlarını ölçek için Rosenberg Benlik Saygısı Envanteri ve Anhedoni oranlarını ölçmek için ise Snaith-Hamilton Haz Ölçeği kullanılmıştır. İstatistiksel yöntemler, araştırma değişkenlerini ve diğer demografik değişkenlerin araştırmanın değişkenleriyle ilişkilerini kapsamaktadır. Araştırmanın sonuçlarına bakıldığında, araştırmanın değişkenleri ile katılımcıların demografik bilgileri arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Erkek katılımcılar kadın katılımcılara göre çocukluk çağı travmaları, anhedoni ve benlik saygısından daha fazla puan almışlardır. Yaş dağılımı ile anhedoni ilişkisine bakıldığında genç erişkinlerin anhedonisi istatistiksel olarak daha yüksek çıkmıştır. Benlik saygısı ise genç erişkinlikte düşmektedir. Benlik saygısı ve çocukluk çağı travması arasında anlamlı düşük düzey ilişki bulunmuştur. Benlik saygısı ve anhedoni arasında anlamlı yüksek düzey ilişki bulunmuştur. Anhedoni ve çocukluk çağı travmaları arasında ise anlamlı orta düzey ilişki bulunmuştur.
Kinetic family drawings: A study of construct validity with a Turkish sample

Bu çalışmanın temel amacı projektif bir test olan Kinetik-Aile-Çizimi Testinin yapı geçerliliğini Aile Uyum ve Yakınlık Tespit Skalası III ile karşılaştırarak incelemektir. Diğer bir amaçta Kinetik- Aile-Çizimi Testinden elde edilen çocukların uyum ve yakınlık puanlarını Achenbach Çocuk Davranış Checklist 'inden aldıkları puanları ile karşılaştırmaktır. Son olarak da resimlerinde kendilerini ailelerinden uzakta çizmiş çocuklarla, kendilerini aileleriyle birlikte bir şey yaparken çizmiş çocuklar arasında, ebeveynleri tarafından doldurulmuş CBCL'den elde ettikleri puanlar arasında bir fark olup olmadığına bakılmıştır. Bu amaçla, üç denence geliştirilerek sınandı. Birinci denenceye göre, çocukların K-F-D'den aldıkları yakınlık ve uyum puanları ile ebeveynlerinin FACES lll'den aldıkları yakınlık ve uyum puanları arasında belirgin, pozitif bir etki olacaktır. İkinci denenceye göre, çocukların CBCL'den elde edilen problem puanları ile K-F-D yakınlık ve uyum puanları arasında belirgin, negatif bir etki olacaktır. Sonuncu denenceye göre de, kendilerini ailelerinden uzakta çizmiş çocukların CBCL puanları kendilerini aileleriyle birlikte bir şeyler yaparken çizmiş çocuklarınkine kıyasla daha yüksek olacaktır. Aile uyum ve yakınlığı ebeveynlere FACES III, çocuklaraysa K-F-D verilmek surretiyle ölçülmüştür. Ayrıca her çocuğun tek tek uyum ve yakınlığı da -K-F-D'lerden saptanmıştır. Çocukların problemleri ebeveynleri tarafından CBCL'e puanlanmıştır. Bu çalışmaya toplam 24 aile ve 53 çocuk katılmıştır. Aileler sosyo-ekonomik statüleri, klinik statüleri ve annenin çalışma statüsü olmak üzere üç demografik faktöre göre bölünmüştür. Bu demografik faktörlere ilişkin hiçbir denence geliştirilmemiştir.- XIII- Bu çalışmadaki üç denence kısmen desteklenmiştir. Sonuçlar bu araştırma sonucu ortaya çıkan metodolojik ve kavramsal açılardan ele alınmıştır.
İyi oluşun yordayıcıları olarak yalnızlık ve nomofobi

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin yalnızlık ve nomofobi düzeylerinin iyi oluşu yordayıcı gücü incelenmiştir. İlişkisel tarama modeli ile yapılan çalışmada veri toplama araçları olarak Mental İyi Oluş Ölçeği, UCLA Yalnızlık Ölçeği ve Nomofobi Ölçeği ile kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2017- 2018 Eğitim Öğretim yılında Orta Karadeniz Bölgesi'nde bir üniversitenin farklı fakültelerinde öğrenim gören 337 kadın, 265 erkek olmak üzere 602 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Değişkenler arasındaki ilişkiler için Pearson Korelasyon Analizi, yordama için Çoklu Regresyon Analizi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, iyi oluş ile yalnızlık arasında negatif yönlü orta düzey bir ilişki bulunmaktadır ve iyi oluş düzeyi nomofobi ölçeğinin alt boyutlarıyla negatif yönlü zayıf bir ilişkiye sahiptir. İyi oluş üzerinde yalnızlık anlamlı bir yordayıcı olarak bulunmuştur. Nomofobi alt boyutlarından rahatlıktan feragat etme ve çevrimiçi bağlantıyı kaybetme boyutları da iyi oluşun anlamlı yordayıcıları olarak belirlenmiştir. Ayrıca üniversite öğrencilerinde iyi oluş düzeyinin yalnızlık ve nomofobi tarafından yordandığı regresyon analizi istatistiksel olarak anlamlıdır. Üniversite öğrencilerinde yalnızlık ve nomofobi arttıkça iyi oluş azalmaktadır.