turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üniversite öğrencilerinin algıladıkları anne baba tutumları ve psikolojik iyi oluş düzeyleri ile toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumları arasındaki ilişkinin bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırma üniversite öğrencilerinin algıladığı anne baba tutumları ve psikolojik iyi oluş düzeyleri ile toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumları arasındaki ilişkiyi bazı değişkenlere göre incelemeyi amaçlamaktadır. Çocuğun gelişimi için önem arz eden anne-baba tutumlarının ve psikolojik iyi oluş düzeyinin toplumsal cinsiyet rolleri tutumu ile ilişkisini inceleyen çalışma araştırma yöntemlerinden nicel yöntem ve tarama modeliyle gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya Ankara, Çanakkale, İstanbul ve İzmir illerindeki üniversitelerde öğrenim gören 504 kişi katılmış olup ölçekler online şekilde kişilere ulaştırılmıştır. Verilerin toplanmasında 'Kişisel Bilgi Formu, Anne-Baba Tutum Ölçeği, Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeği ve Psikolojik İyi Olma Ölçeği ' nden yararlanılmıştır. Toplanan tüm verilerin analizi istatistik programlarından SPSS 21 ile 't-testi, anova, kruskal wallis h, mann whitney u ve korelasyon analizleri' ile yapılmıştır. Araştırmanın istatiksel analizleri neticesinde; üniversite öğrencilerinin algıladığı ABT ile TCRTÖ toplam puan arasında ABT'nin otoriter ve koruyucu-istekçi alt boyutlarında anlamlı ilişkiye rastlanmıştır. Otoriter ABT alt boyutu ile TCRT'ye ilişkin eşitlikçi tutum arasında anlamlı ilişki varlığı ve bu ilişkinin negatif olduğu bulunurken demokratik ABT alt boyutu ile TCRT'ye ilişkin eşitlikçi tutum arasındaki anlamlı ilişkinin pozitif olduğu bulunmuştur. ABT alt boyutlarından koruyucu istekçi tutum ile TCRT'ye ilişkin geleneksel-eşitlikçi her iki tutum arasındaki ilişkinin anlamlı ve negatif olduğu görülmüştür. Demokratik ABT alt boyutu ile TCRT'ye ilişkin geleneksel tutumun farklılaşma göstermediği anlaşılmıştır. Öğrencilerin PİÖ düzeyleri ile TCRTÖ puanlarının pozitif yönde farklılaştığı anlaşılmıştır. Ölçeklerin alt boyutları ve sosyo-demografik özelliklere göre ilişkileri bulgular ve tartışma kısmında ayrıntılı olarak yer verilmiştir.
çalışan evli kadınların cinsel yaşam kalitesinde toplumsal cinsiyet rolleri ve çift uyumu

Giriş: Aile ve ev içerisinde pek çok konuda anlaşabilen, sağlıklı ilişkiler kurabilen, sorunlara yapıcı çözümler bulabilen çiftler uyumlu çiftler olarak tanımlanmaktadır. Cinsellik Çiftlerin yaşamlarının ve yaşam kalitelerinin önemli unsurlarından biridir. Bu nedenle cinsellikle ilgili yaşanan sorunların cinsel yaşam kalitesini etkileyebileceği düşünülmektedir. Amaç: Bu araştırmanın amacı, çalışan evli kadınların cinsel yaşam kalitesinde toplumsal cinsiyet rolleri ve çift uyumu arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Bu araştırma Türkiye'de farklı coğrafi bölgelerde çalışmakta ve evli olan 161 kadın üzerinde yapılmıştır. Araştırmada kullanılan veriler dört ölçme aracı ile toplanmıştır. Bunlar; Kişisel Bilgi Formu, Cinsel Yaşam Kalitesi Ölçeği, Toplumsal Cinsiyet Rolleri Ölçeği ve Çift Uyumu Ölçeği'dir. Kullanılan ölçme aracıyla elde edilen veriler, alt amaçlara uygun istatistiksel tekniklerle analiz edilmiştir. Katılımcılara uygulanan ölçeklerden elde edilen veriler kodlanarak, SPSS 24,0 istatistik paket programı kullanılarak bilgisayar ortamına aktarılmış ve istatistiksel işlemlere tabi tutulmuştur. Bulgular: Araştırmada grubun toplumsal cinsiyet rolleri ile cinsel yaşam kalitesi arasında ve toplumsal cinsiyet rolleri ile çift uyumu arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Çift uyumu ile cinsel yaşam kalitesi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sonuç: Araştırmada kişisel bilgi formu ve diğer testlerin uygulandığı 161 çalışan evli kadının 72'si (%44,7) 31-40 yaş aralığındadır, 93'ü (%57,8) lisans mezunu, 60'ının (%37,3) hiç çocuğu yoktur, 138'i (%85,7) Marmara bölgesinde yaşamaktadır, 61'inin (%37,9) evlilik süresi 10 yıldan fazladır, 155'i (%96,3) bir kez evlilik yapmıştır, 125'inin (%77,6) cinsel birleşme süresi 8 dakika ve daha fazladır, 131'i (%81,4) orgazm olmaktadır, 64'ünün (%39,8) aylık cinsel birleşme sayısı 1-5 kez ve 137'si (%85,1) eşi dışında çocuğuyla uyumamaktadır.
Yüzme sporu yapan gençlerin aleksitimi seviyeleri, duygu düzenleme güçlükleri, kaygı seviyeleri ve aile ortamı özellikleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Araştırmanın amacı, yüzme sporu yapan gençlerin aleksitimi ile kaygı seviyesi, duygu düzenleme güçlüğü ve aile ortamı özelliklerinin bir arada incelenmesidir. Ayrıca, bu değişkenler açısından yüzme sporu yapan ve yapmayan gençlerin karşılaştırması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda, aleksitimi, durumluk-sürekli kaygı, duygu düzenleme güçlüğü ve aile ortamı değişkenleri ilgili ölçekler kullanılarak 161 yüzme sporu yapan ve 153 yüzme sporu yapmayan genç katılımcıyla araştırma yürütülmüştür. Gruplar arasında, yüzme sporu yapan gençlerin lehine, aleksitimi seviyesi, TAÖ-20'nin duyguları tanımada güçlük, duyguları ifade etmede güçlük alt ölçekleri, duygu düzenleme güçlüğü, DDGÖ'nin farkındalık, açıklık, amaçlar alt ölçekleri açısından anlamlı fark görülmüştür. Korelasyon analizleri, aleksitimi seviyesinin, kaygı seviyesi, sürekli kaygı seviyesi, duygu düzenleme güçlüğü, DDGÖ'nün farkındalık, açıklık, kabul etmeme, stratejiler, dürtü, amaçlar alt ölçekleri ile pozitif yönde anlamlı; AOÖ'nin birlik beraberlik alt ölçeği ile negatif yönde anlamlı olduğunu göstermiştir. Çoklu regresyon analizine göre, yüzme sporu yapanlarda DDGÖ'nün açıklık ve stratejiler alt ölçekleri aleksitimi seviyesini yordarken; yüzme sporu yapmayanlarda DDGÖ'nün açıklık, kabul etmeme, dürtü alt ölçekleri, sürekli kaygı ve AOÖ'nün birlik-beraberlik alt ölçeği aleksitimi seviyesini yordamaktadır. Yüzme sporu yapmayan örneklemde yüzme sporu yapan örnekleme oranla aleksitimi seviyesini yordayan alt ölçeklerin fazla olduğu, dolayısıyla yüzme sporu yapmanın aleksitimik özellikler, duygu düzenleme güçlüğü ve kaygı gibi psikolojik süreçlerde olumlu işlevi olduğu söylenebilir.
Üniversite öğrencilerinde erken dönem uyumsuz şemalar, başa çıkma stilleri ve öznel iyi oluş arasındaki ilişkilere yönelik bir model sınaması

Bilişsel kuramın klinik gruplardaki uygulamalarının yanı sıra sağlıklı bireylerdeki psikolojik danışma müdahaleleri ve gelişimsel programlarda uygulamaları gün geçtikçe artmaktadır. Duygusal ve davranışsal tepkiler üzerinde benlik şemalarının önemini vurgulayan bilişsel modeller içinde şema odaklı yaklaşım temel inanışlara ilişkin ayrıntılı tanımlamalarıyla uygulamayıcılara ve araştırmacılara önemli bir zemin sunmaktadır. Bu çalışmada bilişsel davranışçı terapi geleneğinden gelen şema odaklı yaklaşım özelinde tanımlanmış olan erken dönem uyumsuz şemaların başa çıkma stilleri ve öznel iyi oluşla ilişkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmanın amaçları doğrultusunda 645 üniversite öğrencisine araştırmacı tarafından hazırlanmış bir demografik soru formu, Young Şema Ölçeği-Kısa Form, Stresli Durumlarla Başa Çıkma Envanteri, Yaşam Doyumu Ölçeği, Pozitif ve Negatif Duygu Ölçeği uygulanmıştır. Söz konusu değişkenlerin demografik özelliklerle ilişkine bakılmıştır. Psikolojik değişkenler arasındaki ilişkililer yapısall eşitlik analizi yardımıyla modellenmiştir. Analizler sonucunda yaşam doyumunun cinsiyete, gelir düzeyine ve babanın eğitim düzeyine göre farklılaştığı bulunmuştur. Yaşam doyumu kız öğrencilerde, yüksek gelir grubunda olan ailelerin çocuklarında ve babanın eğitim düzeyi arttıkça yükselmektedir. Erkekler kızlara göre daha yüksek pozitif duygulanım puanları aldıkları halde, negatif duygulanımda cinsiyet farkı bulunamamıştır. Babasının eğitim düzeyi ilkokul olan öğrenciler daha yüksek negatif duygulanım puanı bildirmiştir. Kız öğrencilerin erkeklere göre daha fazla duygusal başa çıkma stratejilerini kullandığı görülmüştür. Erkeklerin kızlara göre daha fazla Sosyal Kopukluk ve Reddedilmişlik şemalarına sahip olduğu belirlenmiştir. Yüksek gelir grubunda olan öğrencilerin orta ve düşük gelir grubunda yer alan öğrencilere göre Gelişmemiş Kişisel Sınırlar şema alanından daha yüksek puanlar aldıkları gözlenmiştir. Erken dönem uyumsuz şemalar, öznel iyi oluş ve başa çıkma stilleri arasındaki ilişkilerin ele alındığı modelin geçerliği yapısall eşitlik algoritması kullanılarak test edilmiştir. Yapılan analizde önerilen hipotetik modelin geçerli olduğu bulunmuştur. Hipotetik modelin geçerliği gösterildikten sonra hipotetik modelde ele alınan gizil değişkenler arasındaki ilişkilerin manidarlığı test edilmiştir. Yapısal modelde öznel iyi oluş gizil değişkeninin bilişsel şema alanları gizil değişkenine yordayıcı etkisinin istatistik olarak manidar olmadığı görülmüştür. Yine erken dönem uyumu bozucu şemaların başa çıkma stilleri gizil değişkenine etkisi manidar bulunmamıştır. Modelde başa çıkma stillerinin öznel iyi oluştaki artışta temel belirleyici olduğu görülmüştür.
Öfke ifadesinde annenin psikolojik ve davranışsal kontrolü ile denetim odağının yordayıcı rolü

Bu araştırmada anneden algılanan psikolojik ve davranışsal kontrolün ve bireyin denetim odağının öfkenin ifade tarzları üzerindeki etkisi incelenmiştir. Buna göre, öfke duygusunun ortaya çıkışında olayları ve kişileri algılama biçiminin önemini gösteren denetim odağı; çocukluk döneminde anneden algılanan psikolojik-davranışsal kontrol ve çocukluk dönemi hiperaktivite, dürtüsellik ve dikkat dağınıklığı değerlendirmeye alınmıştır. Bu kapsamda araştırmaya 18-28 yaş aralığında toplam 405 üniversite öğrencisi katılmıştır. Katılımcılar Demografik Bilgi Formu, Algılanan Ebeveyn Psikolojik Kontrolü Ölçeği, Algılanan Ebeveyn Davranışsal Kontrolü Ölçeği, Rotter Denetim Odağı Ölçeği, Wender Utah Derecelendirme Ölçeği ve Sürekli Öfke ve Öfke ifade Tarz Ölçeği'ni tamamlamışlardır. Katılımcılarda grup etkisinin ve cinsiyet farklılıklarının belirgin olarak ortaya çıktığı araştırmada, sürekli öfke düzeyleri ve ifade tarzlarını yordamak amacıyla biyo-psiko-sosyal yaklaşım kapsamında bir model oluşturularak analiz yapılmıştır. Buna göre hem kadın hem de erkek katılımcılarda sürekli öfke düzeyleri ve ifade tarzlarının farklılaştığı; çocukluk dönemi yaşantılarına yönelik algının da bugünkü öfke yaşantısını yordadığı görülmektedir. Bu kapsamda en kritik faktör de katılımcıların çocukluk dönemine yönelik belirttikleri hiperaktivite, dürtüsellik ve dikkat dağınıklığı düzeyi olarak bulunmuştur. Sonuçlar hem öfke ifadesinde ebeveyn psikolojik-davranışsal kontrolü ve denetim odağının yordayıcı rolü açısından hem de uygulamaya katkıları açısından tartışılmıştır.
Bir grup öğretmenin algıladıkları sosyal destek ve yaşam doyumu ile depresyon arasındaki ilişkinin incelenmesi

Amaç: Bu araştırma, bir grup öğretmenin algıladıkları sosyal destek ve yaşam doyumu düzeyleri arasındaki ilişkide, depresyon düzeyinin aracı rolünün olup olmadığı incelenmek amacıyla gerçekleşmiştir. Yöntem: Araştırmaya, İstanbul ili Çekmeköy semtinde bulunan özel ve devlet okullarında ilkokul, ortaokul ve lise kademelerinde çalışan toplamda 300 öğretmen katılmıştır. Araştırmada, Sosyodemografik Özellikler ve Veri Formu, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Yaşam Doyumu Ölçeği ve Beck Depresyon Envanteri kullanılmıştır. Veriler, bağımsız t-testi, tek yönlü varyans analizi, korelasyon, meditör analiziyle saptanmıştır. Bulgular: Araştırmanın bulgularında; cinsiyete göre öğretmenlerin algıladıkları sosyal destek, yaşam doyumu ve depresyon düzeylerinde anlamlı olarak farklılık bulunmuştur. Boşanan öğretmenlerin depresyon düzeyinin, evlilere göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Yaş, okul türü, eğitim kademesi ve ek gelire sahip olup olmama durumuna göre öğretmenlerin algıladıkları sosyal destek, yaşam doyumu ve depresyon düzeylerinde anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Algılanan sosyal destek ve yaşam doyumu arasında pozitif bir ilişki bulunmuştur. Algılanan sosyal destek ve depresyon arasında negatif bir ilişki saptanmıştır. Aynı zamanda depresyon ve yaşam doyumu düzeyleri arasında da negatif bir ilişki bulunmuştur. Algılanan sosyal destek ve yaşam doyumu arasındaki ilişkide depresyonun kısmi aracılık rolü olduğu saptanmıştır. Sonuç: Araştırmada, öğretmenlerin algıladıkları sosyal destek arttıkça yaşam doyumunun arttığı görülmüştür. Aynı zamanda algıladıkları sosyal destek arttıkça depresyon düzeyleri düşmektedir. Öğretmenlerin algıladıkları sosyal destek ve yaşam doyumu arasındaki ilişkide depresyon kısmi aracılık rolü vardır.
Sosyal anksiyete bozukluğu ve akıllı telefon bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Günümüzde akıllı telefonların ve uygulamaların gelişmesi tartışılmaz konumdadır. İnsanların nasıl davrandığını, nasıl çalıştığını, iletişim kurduğunu, tükettiğini, etkileşimde bulunduğunu ve bilgi topladığını etkilemektedir. Bu araştırmanın amacı sosyal kaygı bozukluğu ve akıllı telefon bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın temel hedefi doğrultusunda, mevcut bir durumu ortaya koymaya, bu mevcut durum üzerinde herhangi bir oynama yapılmadan, mevcut haliyle ortaya konulması adına tarama modeli tercih edilmiştir. Araştırmanın niceliksel araştırma metotlarından olan anket yöntemi uygulanmıştır. Araştırma kapsamında Liebowitz Sosyal Kaygı Ölçeği ve Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma Nisan-Mayıs 2018 tarihleri arasında Marmara Üniversitesi, Göztepe Kampüsünde gerçekleştirilmiştir. Akıllı telefonu olan 417 öğrenci çalışmaya katılmıştır. Sonuç olarak akıllı telefon bağımlılarında sosyal kaygı düzeyi daha yüksektir. Ayrıca akıllı telefon ile meşguliyet arttıkça bağımlılığın da arttığı görülmüştür.
Lise öğrencilerinin bağlanma stilleri ve flört davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, Mardin'de eğitimine devam etmekte olan lise öğrencilerinin bağlanma stilleri ile flört davranışları arasındaki ilişkiyi ve bu iki değişkenin, öğrencilerin cinsiyetlerine göre değişip değişmediğini incelemek amaçlanmıştır. Araştırma Mardin'de 2010- 2011 eğitim öğretim yılının 2. döneminde 5 farklı okula devam eden 552 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın bağımlı değişkenlerinden bağlanma stillerini ölçmek amacıyla İlişki Ölçekleri Anketi (Bartholomew & Horowitz, 1991) kullanılmıştır. Araştırmanın diğer bağımlı değişkeni olan flört davranışlarına ilişkin veriler ise araştırmacı tarafından hazırlanan anket ile toplanmıştır. Söz konusu ankette bulunan sorular daha net bir değerlendirmeyi sağlamak amacıyla okul içerisindeki davranışlar, iletişime geçebilmek için bulunulan davranışlar, okul dışındaki davranışlar olmak üzere 3 kategoriye ayrılmıştır. Verilerin analizinde yüzde, frekans, aritmetik ortalama, standart sapma ve kay kare testleri kullanılmıştır. Bulgular, öğrencilerin bağlanma stilleri ile cinsiyetleri arasında anlamlı bir ilişki olduğunu ortaya çıkarmıştır. Kız öğrenciler daha çok korkulu bağlanma stiline sahipken, erkek öğrencilerin daha çok güvenli bağlanma stiline sahip oldukları bulunmuştur. Flört davranışlarına ilişkin sorulan sorularda daha çok cesaret ve aktiflik içeren davranışlara erkek öğrencilerin yüzde oranları, pasiflik ve karşı cinsten ilk adımı beklemeyi gerektiren davranışlarda ise kız öğrencilerin yüzde oranları daha yüksek çıkmıştır.
Bireylerin internet kullanımının kaygı ve internet kullanım alanları ile ilişkileri açısından incelenmesi

Bu çalışma, bireylerin internet kullanımının kaygı, internet kullanım alanları ve bazı sosyodemografik özellikler ile arasında ilişki olup olmadığını incelemektedir. Araştırmaya, Gazianep ilinden 18 ile 25 yaş arasında 251 kişi katılmıştır. Çalışmada, Young tarafından geliştirilen İnternet Bağımlılık Ölçeği, Bayraktar (2001) tarafından Türkçeye uyarlaması yapılmış ve standardize edilmiş olan ölçek ile Spielberger ve arkadaşları tarafından geliştirilen Sürekli Kaygı Ölçeği, Öner ve Le Compte (1985) tarafından Türkçe uyarlaması, güvenirlik ve geçerlik çalışmaları yapılan ölçek kullanılmıştır. Verilerin analiz edilmesinde ki-kare, varyans analizi, Pearson Çarpım Moment Korelasyon Analizi, tek boyutlu varyans analizi testleri uygulanmıştır. Araştırma örnekleminin %2'si internet bağımlısı olarak bulgulanmıştır. Analiz sonucuna göre sosyodemografik özelliklerden eğitim durumu ile internet bağımlılığı semptomları arasında anlamlı bir bağımlılık bulunmuştur. Ancak diğer sosyodemografik özelliklerle internet bağımlılığı semptomu arasında anlamlı bir bağımlılık bulunmamıştır. İnternet kullanım amacı değişkeni ile internet bağımlılık semptomları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir bağımlılık bulunmamıştır. İnternet bağımlılığı ile kaygı arasında pozitif yönde ve istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur.
Otistik çocukların ailelerine yönelik grup rehberliğinin ailelerin kabul düzeylerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, bilgi verici danışmanlık programı kullanılarak yapılan otistik çocukların ailelerine yönelik rehberlik uygulamalarının, anne babaların kabul düzeyleri üzerindeki etkisini belirlemektir. Araştırma, iki aşamada gerçekleştirilmiştir. Ön çalışma grubuna, otistik çocukları olan 26 anne baba katılmış, programa katılmaya gönüllü olan 13 kişi deney grubunu, çeşitli nedenlerle katılamayan 13 kişi kontrol grubunu oluşturmuştur. Asıl çalışma grubu ise, dört alt çalışma grubundaki 43 anne baba ile yürütülmüş, bütün aileler grup çalışmalarına katılmış ya da katılmakta olduğu için bu gruba kontrol grubu oluşturulamamıştır. Anne babaların psikolojik danışma grubundan beklentilerini ve gereksinimlerini belirlemek amacıyla, araştırmacının geliştirdiği anket formu ve AGBA kullanılmıştır. Anne babaların kabul düzeyleri, gösterdikleri depresif davranışların yoğunluğu ve benlik saygılarındaki değişikliklerle ölçülmeye çalışılmıştır. Bu amaçla bilgilendirici psikolojik danışmanlık programı uygulamasından önce ve sonra BDE ve RBSÖ uygulanmıştır. Programın sonunda, ailelerin memnuniyet düzeyleri Uygulamalı Çalışma Değerlendirme Formu kullanılarak değerlendirilmiştir. Gruplardaki anne babalara, haftada bir gün 3 saatlik sürelerle, 8 oturumluk bilgilendirici psikolojik danışmanlık programı uygulanmıştır. Programda anne babalara, otistik çocuklarını daha iyi tanımaları, anlamaları, eğitimle kazanabilecekleri beceriler ve ailenin eğitimdeki önemi ve yeri ile ilgili bilgiler verilmiştir. Bunun yanı sıra anne babaların otistik çocukla yaşamaya ilişkin duygu ve düşüncelerini, aile içi ilişkiler ve rollerde oluşan değişiklikleri ve bu yeni durumun yarattığı sorunlarla baş etme yöntemlerini paylaşmışlardır. Araştırmada elde edilen verilerin değerlendirilmesinde, tekrarlanan ölçümler için çift yönlü varyans analizi tekniği kullanılmıştır. Bu analizler sonucunda anne ve babanın depresyon düzeylerinin düşmesinde bilgilendirici psikolojik danışmanlık programının etkili olduğu, ancak benlik saygılarının artmasında etkili olmadığı belirlenmiştir.
Psikolojik danışman adaylarının başlangıç oturumlarında sağladıkları başarının danışman ve danışan sözel davranışları açısından incelenmesi

Bu araştırmanın genel amacı, psikolojik danışman adaylarının Bireyle Psikolojik Danışma Uygulaması dersi kapsamında yürüttükleri danışma oturumlarının başlangıç evresinde elde ettikleri başarıyı, danışman ve danışan sözel davranışları açısından incelemektir. Danışman adaylarının oturumlardaki başarı düzeylerini belirlemek amacıyla Oturum Değerlendirme Ölçeği - Danışan Formu puanları ölçüt alınmıştır. Danışman adaylarının oturum değerlendirmeleri ise Oturum Değerlendirme Ölçeği - Psikolojik Danışman Formu aracılığıyla belirlenmiştir. Danışman adayları ve danışanların, oturumlar süresince ortaya koydukları sözel davranışlar ise Psikoterapideki Etkileşimi Kodlama Sistemi aracılığıyla kodlanmıştır. Araştırmanın bulgularına göre, hem başarılı hem de başarısız gruplarda yer alan danışman adayları oturumlar süresince en fazla Keşfetme, Açıklama ve Empati davranışlarını ortaya koymuşlardır. Danışman adaylarının birinci ve ikinci oturumlardaki Empati ve Yeniden Formüle Etme davranışları, oturumlarda başarı sağlayan danışman adaylarının lehine; Yönerge - Sınıflandırma, Sınıflandırma ve Yorumlama davranışları ise görece daha başarısız olan danışman adaylarının lehine anlamlı düzeyde bir farklılık göstermiştir. Danışanlar ise oturumlar boyunca en sık Problem Betimleme davranışı sergilemişlerdir. Birinci oturumdaki Aydınlanma, Terapötik İlişki Üzerine Konuşma ve Diğer Kategori davranışları ile ikinci oturumdaki Engelleyici Davranış, Spesifik Problem, Anlama, Teslimiyet ve Diğer Kategori davranışları, görece başarısız gruplarda yer alan danışanların lehine anlamlı düzeyde farklılaşmıştır. Çalışmada, psikolojik danışman adaylarının ve danışanların oturumlara yönelik değerlendirme puanları arasındaki ilişki ve oturum değerlendirme puanlarının, süreçteki hangi danışman ve danışan davranışlarıyla ilişkili olduğu da incelenmiştir. Danışman adaylarının ve danışanların oturumlara yönelik değerlendirme puanları arasında orta düzeyde ve pozitif yönlü bir ilişki gözlenmiştir. Danışanların her iki oturuma ilişkin değerlendirme puanları, psikolojik danışmanların Empati davranışı ile orta düzeyde pozitif yönlü bir ilişki gösterirken, Sınıflandırma davranışları ile orta düzeyde negatif yönlü bir ilişki göstermiştir. Birinci oturumda, psikolojik danışman adaylarının Empati davranışları ile kendilerinin oturum değerlendirme puanları orta düzeyde pozitif yönlü bir ilişki sergilemiştir. İkinci oturumda ise, danışanların Kısa Yanıt davranışları ile hem danışman adaylarının hem de danışanların oturum değerlendirme puanları arasında negatif yönlü orta düzeyde bir ilişki gözlenmiştir. Elde edilen bulgular, ilgili literatür ışığında tartışılmış, gelecek araştırmalar ve uygulamalara yönelik öneriler sunulmuştur.
İlkokul öğrencilerinde dil ve konuşma bozukluğunun öğrencilerin özgüvenleri üzerine etkisi: 50. Yıl Ortaokulu ve dilkonmer örneği

Dil ve konuşma, günlük yaşantıda önemli bir yer tutan ve bireyler arası iletişimin gerçekleştirilmesi için kullanılan araçlardandır. Kimi durumlarda dil ve konuşmanın kullanımında aksaklıklar ortaya çıkar. Çeşitli tür ve boyutlarda olan bu aksaklıklar, bireyin ve çevresindekilerin günlük yaşantılarını olumsuz yönde etkileyebilir. Bireyin sosyal ve akademik gelişiminde oynadığı rol düşünülürse, iletişimin bireyin yaşantısında ne denli önemli sonuçlar doğuracağı kestirilebilir. Bu nedenle, iletişimin herhangi bir nedenle ve herhangi bir boyutta aksaması, gerek birey gerekse o bireyin çevresi için önemli olumsuzluklar oluşturmaktadır. 'Konuşma özrü', 'konuşma bozuklukları', 'dil ve konuşma bozuklukları' vb. terimlerle ifade edilen bireyler arası iletişimde karşılaşılan olumsuz durumlar, 'gecikmiş konuşma', 'dil gelişiminde gecikme', 'kekemelik', 'afazi', 'genizsi konuşma', 'artikülasyon bozukluğu', 'ses bozukluğu', 'afoni' vb. terimlerle de türlendirilmektedir. Bu çalışmada genel olarak konuşma ve dil bozukluklarının ilkokul öğrencilerinin özgüvenleri üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. İlkokul öğrencilerinde dil ve konuşma bozukluklarının öğrencilerin özgüvenleri üzerine etkilerinin incelendiği bu çalışma İstanbul ili Sultangazi ilçesindeki 50. Yıl Ortaokulu ile Bahçelievler ilçesi Dilkonmer'de eğitim gören 100 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Araştırma sonucunda genel olarak dil ve konuşma bozukluğu olan öğrencilerin dil ve konuşma bozukluğu olmayan öğrencilere göre daha düşük özgüven algısına sahip oldukları bulunmuştur.