turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Camili 'nin coğrafi etüdü

İCamili'nin Coğrafi Etüdü? konulu bu araştırmamızın amacı, Camili Köyü'nün fiziki, beşeri ve ekonomik coğrafya özelliklerini, coğrafi yapının orada yaşayan insanlarla olan karşılıklı etkileşimini, sahanın bütün yönüyle potansiyelini ortaya koymak, çalışma sahasındaki sorunlar ve bu sorunların çözümü hususunda öneriler sunmaktır. Araştırma sahasını oluşturan Camili Köyü Türkiye'nin Gürcistan sınırında, Karadeniz Bölgesi'nin Doğu Karadeniz bölümünün, Kıyı Dağları Yöresi'nde yer almaktadır. Artvin ili Borçka ilçesinin sınırları içerisinde kalan köyün idari bakımdan sınırlarını, doğuda Maral Köyü, güneyde Efeler Köyü, güneydoğuda Kayalar Köyü, güneybatıda Düzenli Köyü, kuzeyde ve batıda ise Gürcistan sınırı oluşturmaktadır. Camili Köyü'nün Borçka'ya uzaklığı 53 km, Artvin'e ise 82 km'dir. Camili'nin yükseltisi 400 ? 3435 m arasında olup arazi yapısı dağlık, engebeli ve arazinin eğim derecesi oldukça yüksektir. Nemli-ılıman iklim özelliğine sahiptir. Camili Köyü'nün toplam nüfusu 165 kişi olup ekonomik hayat tarım ve hayvancılık faaliyetlerine dayanmaktadır. Başta arıcılık ve organik tarım olmak üzere çeşitli özel ve kamu kuruluşlarının çalışmaları sayesinde havzada çeşitli kollardan ekonomik faaliyetlerin gelişmesi amaçlanmaktadır. Camili, dünyada eşi benzeri olmayan doğa harikası yerlerimizden birisidir. Camili Havzası 2000 yılında biyolojik çeşitlilik ve sürdürülebilir doğal kaynak yöntemi projesi kapsamına alınmış olup olağanüstü zenginlikte flora ve faunaya sahip bir bölgedir. Camili Havzası'nda 2005 yılında UNESCO başvuruyu kabul ederek, Artvin ? Camili Bölgesini 29 Haziran 2005 tarihinde Türkiye'nin ilk Biyosfer Rezervi olarak ilan etmiş olup havzada iki adet tabiat koruma alanı bulunmaktadır. Tarım Bakanlığı ise Camili'yi Saf Kafkas Arı Genetik Bölgesi olarak ilan etmiştir.
Kayıt ve kadastro sisteminin oracle VTYS ve ESRI arcengıne teknolojilerinin yardımı ile oluşturulması

Bu çalışmada e-devletin esas unsurlarından birisi olan Tapu ve Kadastro bilgi sistemi için yazılımın hazırlanması ele alınmışdır. Önce Coğrafi Bilgi Sistemlerinin ne olduğu, hangi bileşenlerin üzerinde çalıştıkları araştırılmış, daha sonra söz konusu bileşenlerin uygulamaların içerisinde nasıl kullanılabileceği incelenmiştir. Bu amaç doğrultusunda geliştirilmiş olan yazılım araçları arasında önerilen sisteme en uygun olan araç olarak ESRİ şirketinin ürünü olan ArcEngine yazılımının kullanılmasının daha uygun olduğu saptanmıştır. Tezde ArcEngine ürününün imkanları, kullanım alanları araştırılarak örnek uygulama geliştirilmiştir.
Havsa ilçesi Söğütlüdere Köyü arazi kullanımı

öz Bu çalışmada Havza ilçesi Söğütlü dere Köyünün mülkiyet durumu, tarım ve hayvancılık faaliyetleri tüm özellikleriyle tespit edilmeye çalışılmıştır. Hazırladığımız grafik ve tablolarla köydeki zirai potansiyel gözler önüne serilmiş, çevre köylerle de karşılaştırılarak bu sorunlar ve eksiklikler tespit edilmiştir. Özelikle tarım ürünlerindeki çeşitliliğin giderek azalması, var olan potansiyelin yeterince kullanılamaması başlıca eksiklikler olarak görülmektedir. Çalışmada tarafımızdan bu sorunlara çözüm önerileri üretilmiş ve Edirne ili Ziraat Bölge Müdürlüğü'nün uygulamaya başladığı projelere destek verilmesiyle sorunların aşılabileceği açıklanmıştır.
Doğal ortamın ortaöğretim düzeyindeki eğitim-öğretim faaliyetlerine etkisi: Şanlıurfa örneği

Şanlıurfa ili sınırları içerisinde doğal ortamın ortaöğretim düzeyindeki eğitim-öğretim faaliyetlerine etkisinin ele alındığı bu araştırmanın amacı Şanlıurfa ilindeki doğal ortam unsurlarının eğitim-öğretim faaliyetlerine etkilerini ortaya koymaktır. Örnekleme yoluyla belirlenen 228 öğrenci ve 101 öğretmene jeoloji, jeomorfoloji, klimatoloji ile hidrografyanın eğitim-öğretim faaliyetlerine etkisinin olup olmadığıyla ilgili sorular yöneltilmiştir. Öğretmenlerin % 99 .1'i, öğrencilerin ise % 85 .96'sı söz konusu unsurların etkili olduğunu ifade etmiştir. Jeolojik niteliklerin, ova, plato ve dağlık alanların yanı sıra iklim özellikleriyle hidrografyanın da eğitim-öğretim faaliyetlerinin gerçekleştirilmesi ile eğitim altyapısı bakımından önemli olduğu görülmektedir. Elde edilen bulgulara göre eğitim-öğretim faaliyetleri için en uygun saha ovalık alanlardır. Benzer şekilde mevsimsel farklılıkların da öğrenme ve öğretme performansı bakımından farklı etkileri olduğu vurgulanmalıdır. Öğrencilerin % 56 .15'i bulunduğu sahadaki iklim özelliklerinin öğrenmeyi olumsuz etkilediğini, öğretmenlerin ise % 66 ,34'ü aynı özelliklerin öğretme performanslarını olumsuz etkilediği yönünde kanaat belirttikleri görülmüştür. Eğitim-öğretim faaliyetlerinin planlama ve uygulama sürecinde doğal ortam unsurlarının etkisi azımsanmayacak niteliktedir. Dolayısıyla bu unsurların esas alınması söz konusu faaliyetlerin verimlilik düzeyini arttırmak bakımından önemlidir.
Ünlükaya ve çevresinde kütle hareketleri

1995, SAYFA Jüri: Yrd. Doç. Dr. Mustafa GİRGİN Araştırma sahası Türkiye'nin doğusunda, Karadeniz Bölgesinin 'Doğu Karadeniz Bölümü' sınırlan içinde yer almakla beraber, Doğu Anadolu Bölgesi illerinden Erzurum iline bağU Oltu-Narman ilçeleri arasında kalmaktadır. Bu alan, 60 km2'lik bir sahaya karşılık gelmektedir. Sahanın şekillenmesinde etkili tektonik, sıkışma-gerilme tektoniğidir. İnceleme alanında görülen formasyonlar dört farklı jeolojik zamana aittir. Bu formasyonlardan özellikle Eosen ve Oligosen yaşlı olanları geniş bir yüzeylenme alanına sahiptir. Araştırma sahasının da içinde yer aldığı Oltu ilçesi ve çevresinde yan kurak, karasal bir iklim hüküm sürmektedir. Sahanın bitki örtüsü bakımından çok fakir olmasında antropojen etkiler esas faktör olmuştur. Araştırma sahasında başlıca iki toprak grubuna rastlanır. Bunlar azonal ve intrazonal topraklardır. Sahada enine profillerine göre dört farklı vadi tipi görülür. Bunlar, 'V' profilli vadiler, asimetrik vadiler, alüvyal tabanlı geniş vadiler ve boğaz vadi'dir. İnceleme alanında, yüksek tepelerin eğimli yamaçlarında başlıca dört tip kütle hareketi meydana gelmiştir. Bunlar, başta kaya düşmeleri olmak üzere, heyelanlar, çamur akmaları ve toprak düşmeleridir. Özellikle kaya düşmeleri, diğer kütle hareketlerine oranla daha geniş bir etki alanına sahiptir. Kütle hareketleri hem sahanın şekillenmesine etki etmiş, hem de birçok sosyo-ekonomik problemi beraberinde getirmiştir, özelikle, Ünlükaya köyü konutları ile köye ait tarım alanları ve yollar zarar görmüştür, Günümüzde bu problemlerin çözülmesi için yeterli teknik vardır. Ancak, daha çok uygulamada eksiklikler bulunmaktadır.
Sur ilçe merkezinde yaşanan göçün (2015-2016) sosyo-ekonomik boyutlarının incelenmesi

Özelde Suriçi, genelde ise Suriçi'nin de içinde bulunduğu Diyarbakır şehrinin yedi bin yıllık bir geçmişşi bulunmaktadır. Başka bir ifade ile Suriçi, bir taraftan oldukça eski bir yerleşim birimi, diğer taraftan ise çok sayıda uygarlığın izlerini taşıması nedeniyle hem ulusal hem de uluslararası alanda önemi olan ve ilgi duyulan bir yerdir. Bu özellikleri nedeniyle Diyarbakır Surları ve Hevsel Bahçeleri, Temmuz 2015'te UNESCO tarafından 'Dünya Kültür Mirası' olarak tescillenmiştir. Ancak, aynı yıl, Suriçi sakinleri, başlayan çatışmalı ortam nedeniyle önce yakın mahallelere ve sonrasında da yakın ilçe ve diğer illere göç etmek zorunda kalmışlardır. Nitekim Suriçi'nde olduğu gibi tarihin her döneminde insanlar, birçok nedenden dolayı yaşam alanlarını geniş bir zaman diliminde veya ansızın değiştirmek durumunda kalmışlardır. İşte çalışmanın konusunu Çözüm Süreci (2013-2015) sonrasında Suriçi ilçe merkezinde yaşanan çatışmalı ortam ve sonrasında uygulanan sokağa çıkma yasaklarına bağlı olarak meydana gelen göçler oluşturmaktadır. Bu çalışmanın amacı ise; 2015- 2016 yıllarında ansızın yaşam alanlarını değiştirmek zorunda kalan Diyarbakır kentinin Sur ilçe merkezi sınırları içerisinde kalan Suriçi sakinlerinin kısa metrajlı yer değiştirmelerinden sonra yaşadıklarını, sosyo-ekonomik yapılarında meydana gelen değişimleri, mekansal değişimlerini ve geleceğe ilişkin beklenti ve umutlarını ortaya koymaktır. Söz konusu dönemde yaşanan çatışmalı ortama bağlı olarak Suriçi'ndeki on beş mahallede göçe maruz kalanlarla önceden yapılandırılmış anket formu kullanılarak 'yüz yüze görüşme yöntemi' ile 308 kişiyle görüşülmüştür. Anket formu ile elde edilen verilerin değerlendirilmesinde ve analizinde SPSS (22.0) istatistik paket programı ve göç eden ailelerin mekansal dağılışını göstermek, başka bir ifade ile tematik haritalar oluşturmak için de Coğrafi Bilgi Sistemleri ArcMap 10.3 paket programı kullanılmıştır. Ayrıca, araştırmada elde edilen nicel verilere ek olarak nitel bilgi elde etmek için de 'odak grup görüşme'leri de yapılmıştır. Araştırma sonucunda oturdukları Suriçi'nden göç etmek zorunda kalan insanların, göç sürecinde ciddi sorunlar yaşadıkları, göç öncesi ve sonrasında sosyo-ekonomik yapılarında ciddi bozulmaların meydana geldiği, büyük bir kısmının Diyarbakır kent merkezindeki diğer ilçe ve mahallelere göç ettiği, bir kısmının beklentilerinin kısmen karşılandığı ve büyük bir kısmının ise umutlarını kaybettikleri saptanmıştır.
Osmanlı Döneminde Seydişehir kentinin fizikİ ve sosyoekonomik yapısı

Seydişehir, kent merkezinin kuruluşu itibariyle Eşrefoğulları dönemine kadar uzanan ve 700 yıldan daha uzun bir geçmişşe sahip olan orta ölçekli yerleşim yerlerinden biridir. XV. yüzyılın ikinci yarısında Osmanlı idaresine girmesi ile Seydişehir, nüfus bakımından büyümüş ve orta halli bir Anadolu kenti haline gelmiştir. XIX. yüzyıldan itibaren kent merkezinde Gayrimüslim nüfusa rastlanmakla birlikte Müslümanlarla aynı mahallelerde yaşadıkları görülmüştür. Seydişehir, sahip olduğu ekonomik potansiyel ile Konya ve çevresinin önemli ekonomik merkezlerinden biri olmuştur. Çeşitli zanaat dallarının gelişmesi ile sahip olduğu ekonomik zenginliği XIX. yüzyıl sonlarına kadar korumuştur. Çeşitli vakıf eserleri ile önemli bir kültür merkezi vazifesini de görmüştür. XIX. yüzyıldan itibaren hem Konya'nın diğer yerleşimCumhuriyet döneminde ise, özellikle Etibank Alüminyum Tesisleri'nin kurulmasıyla, kent mekanı büyümüş, demografik ve ekonomik büyümeyi tecrübe etmiş ve nihayetinde ise idari olarak ilçe statüsü kazanmıştır
Coğrafya öğetiminde, kazandırılması gereken becerilerin gerçekleşme düzeyinin, öğrenciler açısından incelenmesi

Beceri, öğrencilerde öğretim süreci boyunca kazandırılması ve geliştirilmesi amaçlanan kabiliyetlerdir. Günümüz eğitim ve öğretim anlayışında bilgiyi olduğu gibi almak yerine, bilgiyi bulma, kullanma ve bilgiyi yapılandırma ön plana çıkmıştır. Program geliştirme ile ilgili tüm yaklaşımlar bu merkezde şekillenmiş, dolayısıyla da eğitim ve öğretim sürecinde beceri kazandırmaya yönelik hedefler de yer almıştır. Bu çalışma ile dört yıl boyunca öğretim gören ortaöğretim öğrencilerinin coğrafi becerileri kazanma düzeyleri incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmamızın yeni değişen müfredata göre coğrafi becerilerin gerçekleşme düzeyleri hakkında Türkiye'de yapılan ilk araştırma olması nedeniyle, tezde coğrafi beceriler hakkında bilgiler sunulmuştur. Araştırma ölçmeye dayalı bir çalışmadır. Uygulama; 2008- 2009 eğitim-öğretim yılı birinci dönem sonunda, İstanbul-Ümraniye ilçesindeki Atakent Lisesi, Namık Kemal Lisesi, Özel İrfan Anadolu Lisesi okullarında, dokuzuncu ve on ikinci sınıf öğrencileri üzerinde gerçekleştirilmiştir. Dokuzuncu sınıfta okuyan öğrenciler sadece ilköğretimden getirdikleri becerilere sahiptir. Bunun düzeyi öğrencisine göre değişmektedir. Bu öğrenciler on ikinci sınıfa gelene kadar coğrafi becerileri kazanmış olması gerekmektedir. Doğal olarak dokuzuncu sınıflar ile on ikinci sınıflar arasındaki kazanılmış beceri farkları bize becerilerin gerçekleşip gerçekleşmeme düzeyini verecektir. Ölçme işlemi, dokuzuncu ve on ikinci sınıflardan seksen üç kişiye otuz dokuz soruluk bilgi değerlendirme sınavı uygulanarak gerçekleştirilmiştir. Bilgi değerlendirme sınavından elde edilen nicel veriler spss programında istatistiki analize tabi tutularak, çaprazlama analizi ile değerlendirilmiştir. Yapılan analizler sonucunda; kazandırılması gereken coğrafi becerilerin gerçekleşme düzeyi ortaya koyulmuştur.
Çardak ilçe merkezinin coğrafyası

Araştırma sahasını teşkil eden Çardak ilçe merkezi Denizli ili topraklarının doğusunda yer almaktadır. İlçe arazisinin doğusunda Dazkırı, batısında Bozkurt, kuzeyinde Çal, güneyinde Yeşilova, güneydoğusunda Başmakçı ilçeleri bulunmaktadır. Çardak, idari bakımdan bağlı bulunduğu Denizli iline 58 km İzmir'e ise 288 km uzaklıkta bulunmaktadır. Araştırma sahasını teşkil eden Çardak ilçe merkezi, Ege Bölgesinin Asıl Ege Bölümü sınırları içerisinde yer almaktadır. İlçede, Akdeniz iklimi görülmektedir. Bitki örtüsü bakımından ise ilçe sınırları içerisinde, hem Akdeniz iklim bitki türleri hem de step bitki formasyonuna ait türler mevcuttur. Araştırma sahasında sürekli akış gösteren bir akarsu bulunmamaktadır. İlçede tarım ve hayvancılık en önemli gelir kaynağını oluşturmaktadır. Araştırma sahasında tarımsal ekonomi geniş bir yer tutmaktadır. İlçe merkezi ve merkeze bağlı mahallelerde halkın % 80'i tarımla uğraşmaktadır. Hayvancılık faaliyetlerinde ise büyükbaş, küçükbaş, kümes hayvancılığı yoğunluk kazanmaktadır. Tüm bunların yanında çalışma sahasında bir miktar da arıcılık faaliyeti yapılmaktadır. Çardak, tipik bir tarım-hayvancılık kasabası özelliği göstermektedir. İlçe sınırları içerisinde; 13 mahalle yerleşmesi ile aynı zamanda ilçe merkezi konumunda olan bir kasaba yerleşmesi bulunmaktadır. 2012 yılı adrese dayalı nüfus kayıt sistemi verilerine göre, ilçenin toplam nüfusu 9.386 idi. İlçe merkezinde ise 4.725 kişi yaşamaktaydı. Bunun da 2 .476'sı erkek, 2 .249'u ise kadın nüfustan oluşmaktaydı.
Tekirdağ şehir coğrafyası

Tekirdağ şehri, Marmara Bölgesi'nin Ergene Bölümü'nde yer alır. Çalışma sahasını oluşturan şehir, Marmara Denizi'nin kuzeybatısında yer alan geniş koylu bir kıyının kenarına yerleşmiştir. İdari bakımdan Tekirdağ ili Süleymanpaşa ilçesi sınırları dahilindedir. 2012 yılında Tekirdağ'ın büyükşehir olmasıyla birlikte merkez ilçenin yerini alan Süleymanpaşa, doğuda Çorlu, batıda Malkara ilçeleriyle komşudur. Kuzey ve kuzeydoğusunda Muratlı, kuzey ve kuzeybatısında Hayrabolu ilçeleri bulunur. Güneybatıda Şarköy ilçesiyle komşu olup güneyde Marmara Denizi'yle çevrilidir. Çalışma sahasını teşkil eden Tekirdağ şehri, bulunduğu konum ve sahip olduğu coğrafi özellikler sayesinde yaklaşık 5 bin yıldır yerleşim alanı olarak varlığını sürdürmektedir. Farklı medeniyetlere ev sahipliği yapan Tekirdağ'ın tarihte bilinen ilk adı Bizanthe'dir. Bizans döneminde kale ekseninde gelişen Tekirdağ, Osmanlı hakimiyetinden sonra liman şehri olarak gelişme göstermiş, denizden gelen ticaretin merkezi olmuştur. Mekansal gelişim iktisadi gelişmeye paralel bir seyir izlemiş, her geçen gün şehirsel alan genişlemiştir. Günümüzde 2.253 hektarlık alana yayılan Tekirdağ şehri, 14 mahalleden müteşekkil olup yaklaşık 171 bin nüfusa sahiptir. Araştırma sahasına konu olan Tekirdağ şehrinin kurulu bulunduğu sahada yer alan plato, taraça, vadi yamacı ve vadi tabanları gibi birimler; mahallelerin dağılışı, bina ve meydanların yer seçimi, cadde ve sokakların uzanış doğrultusuna yön vermiş, şehir morfolojisine etki etmiştir. Tekirdağ şehrinin bir bölümü akarsu vadi tabanlarında oluşan alüvyal dolgu sahaları üzerinde bulunur. Bu durum Kuzey Anadolu Fay Zonu'nun yaklaşık 21 km kuzeyinde olan Tekirdağ şehrinde depreme bağlı olarak meydana gelebilecek afet riskini artırmaktadır. Buna ek olarak söz konusu yerleşim alanlarında yanlış yer seçiminden dolayı sel ve taşkın riski de bulunmaktadır. Şehrin gelişiminde çeşitli unsurlar etkili olmuştur. Bunlardan biri olan Tekirdağ limanı, Trakya gibi geniş bir ard bölgeye sahiptir. Bölgede yapılan zirai faaliyetlere bağlı ürünler, liman aracılığıyla sevk edilmiş, bu durum şehrin ticari hayatında önemli rol oynamıştır. Hammadde varlığına bağlı olarak 1931 yılında kurulan Tekirdağ Tekel Fabrikası, şehrin batı yönüne doğru gelişmesinde etkili olmuştur. İlerleyen dönemde Marmara Denizi kıyısına yapılan İstanbul yolu ve 2006 yılında açılan Namık Kemal Üniversitesi, şehrin doğu yönüne doğru gelişimini hızlandırmıştır. Tekirdağ, daha önceleri zirai ve sınai faaliyetlerin yoğun olduğu bir şehir iken, günümüzde genel hizmetlerin hakim olduğu şehirler grubu içerisinde yer almaktadır.
The analysis of the distribution of the non-muslim population and their socio-cultural properties in istanbul in the frame of İstanbul: European capital of culture 2010

Günümüz İstanbulunda gayrimüslim cemaatlerin dağılışına bakıldığında yaklaşık 2,500 kişilik nüfusuyla Rum cemaatinin, Şişli ilçesinin Feriköy, Kurtuluş, Ergenekon ve Halaskargazi semtlerinde yoğunluk göstermektedirler ve bir kısmı Kadıköy'ün Moda semti olmak üzere Boğaz tarafında Yeniköy ve az olarak Kuzguncuk civarında ikamet etmektedirler. Yahudi cemaati ise, eski oturdukları semtlerden bugün en uzak olarak oturan cemaattir denilebilir. Haliç çevresinde ve Beyoğlu-Galata semtinde ikamet ederlerken, Bugün 20.000 olan nüfuslarıyla Şişli ilçesinin Gayrettepe, Teşvikiye, Beşiktaş ilçesinin Ulus, Ortaköy ve Etiler'i civarında ikamet etmektedirler. Bununla birlikte Anadolu yakasında Kadıköy ilçesindeki Caddebostan, Göztepe ve Suadiye yoğunlakta yaşadıkları diğer bölgelerdir. Şehrin en dış alanı ve güvenlikli bölgelerine gidenler bugün, Beykoz Acarkent, Eyüp Kemerburgaz ve Büyükçekmece Alkent 2000 gibi yerleri seçmişlerdir. Ermeni cemaatine bakıldığında ilk ikamet yerlerine bağlı kalmakla birlikte çevreye doğru yayıldıkkları görülmektedir. En yoğunluklu bölgeleri, Bakırköy ve Yeşilköy oluştururken, ardından Marmara kıyılarına bakan, Fatih ilçesindeki Kocamustafapaşa, Nişanca, Kasap İlyas ve İmrahor gibi yerler gelmekte, bunları Şişli ilçesindeki Kurtuluş, Feriköy, Beyoğlu İstiklal Caddesi ve Cihangir takip etmektedir. Anadolu yakasında ise Kadıköy Moda ve Feneryolu ile Kınalıada Ermeni nüfusun yoğun olarak görüldüğü yerlerdir.
Şanlıurfa şehrinde öğrenim gören ortaöğretim öğrencilerinin turizm algılarının değerlendirilmesi

Bu araştırmanın konusu, 'Şanlıurfa şehrinde öğrenim gören ortaöğretim öğrencilerinin turizm algılarının değerlendirilmesi'dir. Araştırma yöntemi olarak 'anket' kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Şanlıurfa şehrinde ortaöğretim kurumlarında okuyan öğrenciler oluşturmaktadır. Öğrenciler tarafından cevaplanan anketler SPSS 23 programına yüklenerek değerlendirmeye alınmıştır. Araştırma, anket sonuçlarının Betimsel Analizine dayanmaktadır. Sürdürülebilir turizm politikalarının üretilebilmesi için gençlerimizin turizme dair görüşleri çok önemlidir. Bu ve buna benzer araştırmalar sonucunda ortaya çıkacak olan veriler dikkate alınarak oluşturulmuş plan, program ve projelerin geleceğimizin teminatı olan gençlerimiz tarafından daha kolay benimseneceği muhakkaktır. Araştırmanın neticesine göre ortaöğretim öğrencileri, turizmin ekonomiyi güçlendirdiğini, iş olanaklarını arttırdığını ve Şanlıurfa ilinin önemli bir turizm potansiyeline sahip olduğunu düşünmektedir. Ancak öğrencilerin, Şanlıurfa turizminin şimdiki durumu hakkında olumlu bir algıya sahip olmadıkları görülüyor. Turizm faaliyetlerinin, Şanlıurfa ilinin ekonomisine önemli bir katkı sağlamadığını düşünüyorlar. Öğrenciler, kan davalarının ve şehri yanlış yansıtan televizyon programlarının, Şanlıurfa'nın turizm faaliyetlerini olumsuz etkilediğini, ülke dışından alınan göçlerin güvenlik sorunlarına yol açtığını düşünmektedir. Öğrenciler, çarpık kentleşmeyi turizmin zayıf yönlerinden biri olarak görüyor ve çevre düzenlemesinin yetersiz olduğunu düşünüyor. Özellikle ulaşımın geliştirilmesi gerektiğini düşünüyorlar. Şanlıurfa'nın tanıtım yüzü ile ilgili öğrencilerin tercihlerine baktığımızda, 'Göbeklitepe Kalıntıları'nın en yüksek oranda tercih edilen madde olduğu görülüyor. Akademik başarısı yüksek olan okullarda okuyan öğrencilerin algı düzeylerinin daha yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. Akademik başarısı düşük olan okullarda okuyan öğrencilerinin algı düzeylerinin daha düşük olduğu tespit edilmiştir. Özellikle Turizm Meslek Lisesi'nde okuyan öğrencilerin, Şanlıurfa ilinin turizmine dair algı düzeylerinin düşüklüğü oldukça düşündürücüdür.
Türkiye'nin kuraklık analizi

Türkiye'nin çok büyük bir bölümünde yaz mevsiminin yağışsız geçmesi, Polar Cephe'nin bu mevsimde iyice kuzeye çekilmesi, yüksek basınç sistemi ve cT hava kütlelerinin etkisiyle ilgili olduğu bilindiği için bu durum iklim normali ve her yıl tekrarlanan bir süreç olarak su kaynaklarının yönetimi konusunda bir belirsizliği ortadan kaldırmıştır. Fakat yaza göre daha yağışlı olan mevsimlerde gerçekleşen, periyodik olmayan, ne zaman, ne şiddette ve ne kadar uzun süreceği belli olmayan kuraklıklar en tehlikeli ve baş edilmesi en zor olanlarıdır. Yağış miktarının yıllar arası değişim oranı yüksek olan yarı kurak iklim bölgelerinde yaşanan kuraklıklar, doğal ve beşeri ortamda büyük zararlara neden olabilir. Türkiye'nin Kuzey bölgeleri dışında kalan çok önemli bir bölümü, yaşanabilecek şiddetli veya ekstrem kurak koşulların neden olacağı stres karşısında ciddi problemler yaşayabilir. Tarım sektöründen kentsel ve kırsal bölgelerin su ihtiyacına, hidroelektrik üretiminden ekosisteme varıncaya kadar suyla ilişkili bütün sistemler yıkıcı etkilerle karşılaşabilir. Bu çalışmada, fiziksel iklim bileşenleri, iklim değişikliği ve Türkiye'nin bulunduğu bölgenin iklim koşullarını kontrol eden sinoptik süreçler ile yerel faktörler hakkında detaylı bilgiler verilmiştir. Kuraklık tanımı, etkileri, çeşitleri ve kuraklığa neden olan doğal sistemler geniş bir literatür taranarak anlatılmıştır. 1975- 2008 yılları arasında Türkiye'de ortaya çıkan kuraklık olayları, Türkiye'deki 133 istasyonun aylık toplam yağış miktarları SYİ yöntemiyle incelenerek ele alınmıştır. Türkiye genelinde kuraklığın zamansal ve alansal karakteristikleri, şiddetli ve ekstrem kuraklık olasılıkları, kuraklık süresi, kuraklık genliği ve şiddeti incelenmiştir. Özellikle kış aylarında Akdeniz havzasına yağış getiren Kuzey Atlantik kökenli cephesel depresyonların frekansını etkileyen, dolayısıyla meteorolojik kuraklık olaylarına da neden olabilen süreçlerden KAS'ın Türkiye'deki kuraklıkları ne ölçüde etkilediği araştırılmıştır.
İstanbul Yarihi Yarımadası'nda müzecilik ve müze turizmi

Bu araştırma İstanbul Tarihi Yarımadası'nda müzeler, müzecilik ve müze turizmini konu edinmiştir. Araştırmada, turizm, turist, müze, müze turizmi kavramları incelenmiş; Dünya'da ve Türkiye'de turizm sektörü, Türkiye'nin turizm politikası, Dünya'da ve Türkiye'de müzecilik, müze turizminin gelişimi ortaya konulduktan sonra, İstanbul Tarihi Yarımadası'nda müzeler ve müze turizmi ele alınmıştır. Türkiye'deki müzelere bakıldığında Kültür ve Turizm Bakanlığı'na bağlı 199 müze, Kültür ve Turizm Bakanlığı denetiminde faaliyet gösteren ise 239 özel müze bulunmaktadır. Bu müzelerden Kültür ve Turizm Bakanlığı'na bağlı 18 müze, Kültür ve Turizm Bakanlığı denetiminde faaliyet gösteren 112 özel müze ise İstanbul'da bulunmaktadır. Türkiye'deki müze ziyaretçilerine bakıldığında ziyaretçilerin yaklaşık %69'unu yabancıların, %31'ini Türkiye vatandaşlarının oluşturduğu görülmektedir. Müze ziyaretlerindeki en büyük payı alan yer ise %44 ile İstanbul'dur. Bunda İstanbul'da yer alan Topkapı Sarayı Müzesi ve Ayasofya Müzesi'nin Türkiye'de en çok ziyaret edilen müzeler olması oldukça etkili olmuştur. (Kültür ve Turizm Bakanlığı, 2017). Bu oranlara bakıldığında müzelerin Türkiye ve İstanbul turizmine önemli bir katkısından söz edilebilir. Bu araştırmada, İstanbul Tarihi Yarımadası'nda Kültür ve Turizm Bakanlığı'na bağlı 8 müzede ve Kültür ve Turizm Bakanlığı denetiminde faaliyet gösteren 1 özel müzede, gelen yerli ve yabancı ziyaretçilerin müzelere karşı güdü ve davranışlarını ölçmek amacıyla anket yapılmıştır. Yapılan anketlerden elde edilen veriler ışığında, müzelerin ve müzeciliğin mevcut durumu ortaya konulmuş, müzelere gelen turist sayısını ve müzelerin turizm sektörü içerisindeki önemini artırmak için uygulanabilecek önerilere yer verilmiştir.