turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ergen öğrencilerin okuldaki Temel Psikolojik İhtiyaçları Ölçeği'nin Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışmaları

Bu araştırmanın temel amacı, Tian, Han ve Huebner (2014) tarafından geliştirilen Ergen Öğrencilerin Okuldaki Temel Psikolojik İhtiyaçları Ölçeği'nin Türkçeye uyarlanması ve psikometrik özelliklerinin değerlendirilmesidir. Araştırmanın bir diğer amacı ise, ergen öğrencilerin okul ortamındaki temel psikolojik ihtiyaçları ile algıladıkları okul sosyal iklimi arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırma dört farklı çalışma grubu ile gerçekleştirilmiştir. 266 lise öğrencisinden oluşan birinci çalışma grubu ile EÖOTPİÖ' nin açımlayıcı faktör analizi gerçekleştirilmiştir. İkinci çalışma grubunda, 300 lise öğrencisi ile ölçeğin doğrulayıcı faktör analizinin yanı sıra ölçeğin ölçüt bağıntılı geçerliği, iç tutarlılık katsayısı, boyutlar arası korelasyonlar ve madde analizleri gerçekleştirilmiştir. Üçüncü çalışma grubunda ise 73 lise öğrencisinden toplanan veriler ile test-tekrar test analizi gerçekleştirilmiştir. 303 lise öğrencisinden oluşan dördüncü çalışma grubu ile ergenlerin okuldaki temel psikolojik ihtiyaçları ile algıladıkları okul sosyal iklimi arasındaki ilişkiyi ortaya koymak amacıyla üç ayrı regresyon analizi gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri Kişisel Bilgi Formu, Ergen Öğrencilerin Okuldaki Temel Psikolojik İhtiyaçları Ölçeği, Temel Psikolojik İhtiyaçlar Ölçeği-Lise Formu ve Okul Sosyal İklimi Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırma verilerinin analizinde SPSS 16.0 ve LISREL 8.8 programları kullanılmıştır. Araştırma sonuçları göstermektedir ki; Ergen Öğrencilerin Okuldaki Temel Psikolojik İhtiyaçları Ölçeği Türkçe formu geçerli ve güvenilir bir ölçme aracıdır ve ergen öğrencilerin okuldaki temel psikolojik ihtiyaçlarının doyumunu değerlendirmek üzere iyi düzeyde psikometrik özelliklere sahiptir. Ayrıca, okul ortamındaki bazı temel psikolojik ihtiyaçlar ile algılanan okul sosyal iklimi arasında anlamlı ilişkiler bulunmaktadır.
Çocukluk çağı travması, duygu düzenleme becerileri ve somatizasyon arasındaki ilişkinin incelenmesi: Üniversite öğrencileri örneklemi

Bu çalışmanın amacı, çocukluk çağı travmaları ile somatizasyon problemleri arasındaki ilişkiyi ve duygu düzenleme becerilerinin bu ilişkideki aracılık rolünü incelemektir. Bu amaçla çalışmaya 18-30 yaş arası 467 üniversite öğrencisi katılmıştır. Katılımcılara Sosyo-Demografik Bilgi Formu, Çocukluk Çağı Ruhsal Travmaları Ölçeği(CTQ-33), Duygu Düzenleme Becerileri Ölçeği ve Bradford Bedensel Belirti Ölçeği (BSI-44) araştırma bataryası uygulanmıştır. Çalışma verilerinin analizi için öncelikleçocukluk çağı travmaları ile duygu düzenleme becerileri arasındaki ilişkiye bakılmıştır. Bu bağlamda yapılan korelasyon analizinin sonuçlarında çocukluk çağı travmaları ile duygu düzenleme becerileri arasında negatif yönde ve anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. İkincikorelasyon analizi ise somatizasyon ile duygu düzenleme becerileri arasındaki ilişkiyi tespit etmek için uygulanmıştır. Bu analiz sonucunda somatizasyon ile duygu düzenleme becerileri arasında negatif yönde ve yüksek düzeyde anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Çocukluk çağı travmaları ile somatizasyon problemleri arasındaki ilişkiye bakılması için yapılan korelasyon analizi sonuçlarına göre ise çocukluk çağı travmaları ile somatizasyon problemleri arasında pozitif yönde ve yüksek düzeyde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Çocukluk çağı travmalarının somatizasyon problemlerine etkisinde duygu düzenleme becerilerinin aracılık etkisi hiyerarşik regresyon analizi aracılığıyla incelenmiştir. Yapılan analizin sonuçlarına göre çocukluk çağı travmalarının somatizasyon problemleri ve duygu düzenleme becerileri üzerinde ayrı ayrı yordayıcı etkisi olduğu aynı zamanda duygu düzenleme becerilerinin somatizasyon problemlerini yordadığı görülmüştür. Çocukluk çağı travmalarının somatizasyon problemleri üzerindeki etkisinde duygu düzenleme becerilerinin aracılık rolü incelendiğinde ise duygu düzenleme becerilerinin kısmi aracı değişken olduğu tespit edilmiştir. Çalışma bulguları alanyazın kapsamında tartışılmıştır. Çalışmanın kısıtlılıkları ele alınmış, literatüre katkı sağlayacak araştırma ve uygulama planları için öneriler ifade edilmiştir.
Astımı olan çocuklarda erken dönem anne imgesi ve anne tutumları

Fizyolojik bir çocuk hastalığı olarak bilinen astımın ruhsal yönü üzerine, özellikle erken çocukluk döneminde yeterli sayıda araştırma bulunamamıştır. Bu araştırmada, astımın fizyolojik ve ruhsal yönü, anne-çocuk ilişkisi bağlamında ve psikanalitik kuram çerçevesinde ele alınmıştır. Çalışmaya toplamda 60 kişiden oluşan beş ve altı yaş arasındaki, sıfır-bir yaş döneminde astım tanısı almış ve astım tanısı olmayan iki grup ve anneleri katılmıştır (Bunlardan 30'u astım tanısı almıştır). Çocuklara Rorschach ve CAT Testi testleri, annelere ise Ebeveyn Tutum Ölçeği ve Demografik Bilgi Formu uygulanmıştır. Kontrol grubundaki çocuklarda farklı sorunları elemek için öğretmenlere Conners Öğretmen Değerlendirme Ölçeği uygulanmıştır. Ayrıca Demografik Bilgi Formu aracılığıyla, astıma neden olabilecek farklı etmenler elenmiştir. Her iki grubun yanıtları karşılaştırılmıştır. Anne tutumlarına bakıldığında, aşırı koruyucu ve otoriter anne tutumu, astımlı grupta kontrol grubuna oranla anlamlı ölçüde farklı bulunmuştur. Projektif Testler'den elde edilen bulgulara göre, astımlı grupta, annenin kapsayıcı işlevlerinde eksiklik ve kayıp sorunsalı, çocuklarda simgeleştirme kapasitesinde yetersizlik ve sosyal uyum yetisi kontrol grubuna oranla anlamlı ölçüde farklı bulunmuştur (p<0.05). Bu örneklemde astımlı grupta temelde yatan sorunsalın, erken dönemde kapsayıcı işlevlerde eksiklik ve kayıp sorunsalı olduğu sonucuna varılmıştır. Buna bağlı olarak çocuklarda simgeleştirme kapasitesinde yetersizlik ve sosyal uyum kapasitesinde yetersizlik bulguları elde edilmiştir.
Üniversite öğrencilerinde stres algısı Stres Audit Ölçeği'nin geçerlik ve güvenirliği

Stres, yüzyıllardır yaşanmasına karşın, son yıllarda güncel bir konuma gelmiş bir kavramdır. Konu hakkındaki birçok farklı bakış açısıyla beliren çeşitli tanımlar kavram karmaşasına neden olmakla birlikte, stres genel anlamda, organizma ve çevresi arasındaki dinamik yapıdaki gerilimdir. Bu gerilim, organizmanın bütünlüğünü korumak için çevresinin baskı ve zorlanmalarına tepki vermesi üzerine ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada, stresin biyo-davranışsal modeli temel alınarak geliştirilen 'Stres Audit' ölçeğinin (Miller ve ark., 1988) geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılarak ilk izlenim oluşturulması amaçlanmıştır. Örneklem, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi birinci sınıf öğrencilerinden 105'i kız, 93'ü erkek olan toplam 198 öğrenciden oluşmaktadır. Yaş ortalaması 18 olan örneklemin, özellikle homojen bir gruptan seçilmesinin nedeni, geçerlik ve güvenirlik hesaplamaları için yaş, eğitim düzeyi v. b. gibi değişkenlerin dışlanmasına çalışılmıştır. Araştırmada ayrıca, stres ile genel ruh sağlığı arasındaki ilişkinin araştırılması için Katz Genel Uyum Skalası ; yapı geçerliğinin araştırılması için Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri ve örneklemin demografik özelliklerinin ölçümü için de Bireysel Bilgi Formu kullanılmış; öz-bildirim ölçeği olan tüm bu ölçekler toplu halde uygulanmıştır. Sonuçlar, araştırmanın yapıldığı örneklem ile sınırlı olduğu dikkate alınarak, değerlendirildiğinde Stres Audit ölçeğinin geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğu söylenebilir. KAS veya Katz Genel Uyum Skalası ve Sürekli Kaygı Envanteri ile Stres Audit ölçeğinin stres belirtileri alt alanı ile ilişkili bulunmuştur. Sosyo-demografik özelliklerden biri olan cinsiyet değişkeni Stres Audit alt ölçeklerine göre değerlendirildiğinde; erkek deneklerle kızlar arasındaki farkın anlamlı olduğu bulunmuştur. Stres Audit ölçeği ile bundan sonra yapılacak çalışmalarda farklı yaş, eğitim düzeyi, meslek, v. b. gibi sosyo-demografik özelliklere sahip olan 'normal' yetişkinlerde ve çeşitli psikiyatrik ve fiziksel bozukluk gösteren örneklem gruplarında uygulanarak norm çalışmalarının geliştirilmesi önerilmektedir.
Farklı risk gruplarındaki ergenlerin psikolojik sağlamlıklarının incelenmesi

Psikolojik Sağlamlık, özellikle teşhis ve önleme kavramları ile beraber gün geçtikçe eğitim çevrelerinde önemini artırmaktadır. Bu çalışmanın amacı, farklı risk gruplarındaki ergenlerin psikolojik sağlamlık düzeylerinin incelenmesidir. Araştırmaya Aksaray İlinde Milli Eğitim Bakanlığına bağlı ortaöğretim okullarında öğrenim gören 499 öğrenci katılmıştır. Veri toplama aracı olarak Psikolojik Sağlamlık ve Ergen Gelişim Ölçeğinin Türkçe uyarlaması ve araştırmacı tarafından hazırlanan demografik bilgi formu kullanılmıştır. Ölçek 54 maddeli dörtlü likert tipi bir ölçektir. Elde edilen veriler; açımlayıcı faktör analizi, t-testi ve ANOVA teknikleri kullanılarak analiz edilmiştir. Analiz sonuçları, yoksulluk içinde bulunma, tek ebeveyn ile yaşama, cinsiyet ve okul türü değişkenlerine göre farklılaştığını göstermektedir. Ev içi ilişkilerde ilgi, yüksek beklentiler ve ev içi etkinliklere katılım koruyucu faktör özellikleri tek ebeveyn ile yaşayan ergenlerin, ailesi ile birlikte yaşayan ergenlere göre daha yüksektir. Problem çözme becerileri, amaçlar ve eğitimsel beklentiler koruyucu faktör özellikleri ise ailesi ile birlikte yaşayan ergenlerin, tek ebeveyn ile yaşayan ergenlere oranla daha yüksektir. Yoksulluk içindeki ergenlerin cinsiyet değişkenine göre oluşturulan gruplarda arkadaş grubundaki ilgi, empati, amaçlar ve eğitimsel beklentiler koruyucu faktör özellikleri kızların erkeklere göre daha yüksektir. Yine aynı grupta problem çözme becerilerine ilişkin algıları erkeklerin oranı kızlara göre daha yüksektir. Tek ebeveyn ile yaşayan ergenlerin cinsiyet değişkenine göre oluşturulan gruplarda arkadaş grubundaki ilgi, empati ve ev içi ilişkilerde ilgi kızların oranları erkeklere göre daha yüksektir. Erkeklerin ise problem çözme becerilerine ilişkin algıları kızlara oranla daha yüksektir. Okul türü değişkenine göre incelendiğinde, okul içi ilişkilerde ilgi, eğitimsel beklentiler, amaçlar, problem çözme becerilerine ilişkin algılar Fen ve Anadolu Öğretmen Lisesi öğrencilerinin, Anadolu lisesi öğrencilerine göre daha yüksektir.
Üniversite öğrencilerinde beden memnuniyeti ve depresyon puanları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Ülkemizde üniversite dönemi son ergenlik dediğimiz 18-22 yaş aralığına denk gelmektedir. Bu dönem içerisinde kişinin birden fazla gelişim görevi bulunmaktadır. Üstesinden gelinmesi gereken en önemli görevlerden biri de bedeni kabul etmektir. Ergenler ve kadınlar üzerinde yapılan beden imajı algısı ve memnuniyeti ile ilgili çalışmalarda, beden memnuniyetsizliğinin depresif semptomlarla ilişkili olduğu bulunmuştur. Ancak yapılan çalışmalar son derece sınırlı olup literatürde son derece az sayıda çalışma olduğu görülmüştür. Bütün bu bilgiler ışığında bu çalışmada, üniversite öğrencilerine ilişkin beden memnuniyeti seviyesinin depresyon puanları ile ilişkisinin bulunup bulunmadığı bilimsel bir gerçeklikle sunulmuştur. Bu çalışmada, katılımcılara Beden Memnuniyeti Ölçeği ve Beck Depresyon Envanteri verilmiştir. 100 kadın ve 100 erkek olmak üzere 200 üniversite öğrencisine uygulanmıştır. Elde edilecek veriler SPSS Programı kullanılarak değerlendirilmiştir. Dahil olma kriteri üniversite öğrencisi olmaktır. Bu araştırmada üniversite öğrencilerinde beden memnuniyeti ve depresyon puanları arasındaki ilişki incelenmiştir. Tez, bu konu hakkında bilgi sağlamak ve literatüre katkı yapmayı hedeflemektedir. Araştırmanın sonucunda, öğrencilerin depresyon ölçeğinden aldıkları puan arttıkça, genel beden memnuniyeti ölçeğinden aldıkları puanlarda azalma olduğu görülmüştür.
Manevi bakım hizmetlerinin kaygı, depresyon ve umutsuzluk üzerine etkisi

İnsan ruh ve beden bütünlüğü içerisinde hayatı anlamlandırmaktadır. Hayatı anlamlandırma sürecinde dini-manevi öğretilerin insan üzerine etkisi gözlemlenebilmektedir. Manevi danışmanlık bireyin olumsuz yaşam olayları ile baş etmede dini ve manevi enstrümanlar aracılığı ile harekete geçirilerek kişiye destek sağlanmasıdır. Bu çalışmada manevi bakım hizmetlerinin kaygı, depresyon ve umutsuzluk üzerine etkisi Kayseri Kapalı Ceza İnfaz Kurumu örnekleminde incelenmiştir. 31 erkek adli suç hükümlüsüne ön test/son test tekniği ile Beck kaygı, depresyon ve umutsuzluk ölçekleri uygulanmıştır. Ön test sonrasında hükümlülere ümitvar olmak, sabır, yaratıcıyı tanımak, yaratıcıya karşı görev ve sorumluluklarımız, kader, haya, ibadetlerin önemi, tefekkür, sevgi ve merhamet konulu dini-psiko eğitim programları uygulanmıştır. Uygulama sonrasında örneklem grubuna ilgili testler tekrar uygulanarak sonuçlar incelenmiştir. Hazırlanan manevi danışmanlık ve rehberlik programının bu hükümlülere uygulanması sonucunda hükümlülerin kaygı ve depresyon seviyelerinin belirgin azaldığı gözlemlenirken, umutsuzluk seviyesinde beklentilere cevap verecek kadar etkili olmadığı görülmüştür.
Self-regulation in at-risk children: Exploring factors that affect cognitive functions in refugee children

Dünya genelinde her geçen yıl mülteci çocukların sayısı, yaşadıkları psikolojik ve bilişsel problemlerle birlikte artmaktadır. Mültecilik içinde şiddetli travmatik deneyimler barındıran kaotik bir yaşantı olarak tanımlanabilir. Bu çalışmanın temel amacı mültecilik deneyimindeki travmatik ve kaotik etmenleri tanımlamak ve bu etmenlerin çocukların bilişsel fonksiyonlarına etkilerini Türkiye'ye yerleşmiş Suriyeli çocuklar ile araştırmaktır. Özellikle görsel işler bellek, ket vurma ve bilişsel esneklik fonksiyonları ölçülmüştür. Mültecilik deneyimindeki ev kaosunu ölçmek için bir yöntem önerilmektedir. Otuz dört 7 ve 13 yaş arası Suriyeli ve kırk Türk çocuk ebeveyni ile birlikte çalışmaya katılmıştır. Katılımcı çocuklara Children Color Trials Test, Heartland Flowers Task ve Corsi Block Tapping Task uygulanmıştır. Çocukların Türkçe yeterliliği bilişsel fonksiyonları açıklamakta en güçlü etmendir. Travma ve ev kaosu, anne depresyonu ve algılanan sosyal desteği ile birlikte, bilişsel fonksiyonlarla ilişkili çıkmıştır. Çalışmanın sonuçlarının alana akademik ve klinik çıkarımları tartışılmıştır.
Obez bireylerin çocukluk çağı travmaları ile yeme tutumları bakımından incelenmesi

Bu çalışmada obezite tedavisi için polikliniğe başvuran obez bireylerin, obez olmayan bireylerle çocukluk çağı yaşantıları, yeme tutumları ve sahip oldukları psikiyatrik semptomları bakımından karşılaştırıldıklarında; obez olanların çocukluk çağında daha fazla duygusal istismara maruz kaldıkları, daha fazla psikiyatrik semptoma sahip oldukları ve yeme tutumlarında daha fazla bozulmalar olduğunun görülmesi varsayımı araştırılmıştır. Bu çalışmanın obez grubunu Türk Kızılayı Kartal Kızılay Tıp Merkezinde diyet ve beslenme polikliniğine tedavi için başvuran 18 yaş üzeri 51 danışan oluşturmaktadır. Obez olmayan kontrol grubunu ise araştırma grubuna benzer yaş, cinsiyet ve kontrol grubu dahil edilme kriterlerine uygun 50 kişi oluşturmuştur. Çalışmaya alınan bireylerin vücut ağırlığı ve boy uzunlukları saptanmış ve beden kitle endeksleri ölçülmüştür. Çocukluk çağı travmalarını değerlendirmek için bireylere Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, yeme tutumlarını belirlemek için Yeme Tutum Testi, psikiyatrik semptomlarını saptamak için ise Kısa Semptom Tarama Envanteri verilmiştir. Bireylerin demografik bilgilerini elde edebilmek için ise bireylerden tarafımızca hazırlanan Sosyodemografik Veri Formu'nu doldurmaları istenmiştir. Çalışmada obez bireylerle obez olmayan bireyler karşılaştırıldığında gruplar arasında ve çocukluk çağı travması olup olmaması bakımından anlamlı bir ilişki bulunmamakla birlikte, obez bireylerde en çok karşılaşılan çocukluk çağı travmasının fiziksel ihmal olduğu görülmüştür (N=15). Obez bireylerin obez olmayanlara göre yeme tutumlarında daha fazla bozulma olduğu ( p<.01) ve psikiyatrik semptomlar bakımından karşılaştırıldıklarında ise hostilite hariç (p<.05) diğer psikiyatrik belirtiler açısından anlamlı bir fark elde edilmemiş olup, obez bireylerde psikiyatrik semptomlar açısından en çok depresif belirtilere (Ort.=12.88 11.29) sahip oldukları gösterilmiştir.
The effects of working on adolescent development among high-school students and working adolescent

Aile yapısı, okul çevresi ve akran grupları gibi birçok psikolojik ve sosyal faktörün ergenlerin kimlik ve benlik gelişimi üzerindeki etkileri kapsamlı bir şekilde incelenmesine karşın, ergenlik döneminde bir işte tam zamanlı olarak çalışmanın anılan değişkenler üzerindeki etkisi yeterince irdelenmemiştir. Bu nedenle, bu çalışmanın temel amacı çalışan ergenlerle çalışmayan öğrenci ergenleri, kimlik statüleri, benlik imgesi, ruh sağlığı ve çocuk yetiştirme tutumları bağlanımda karşılaştırmaktır. Öğrencilerle karşılaştırıldığında, çalışan ergenlerin ipotekli kimlik statüsü, ebeveyn kontrolü ve ruh sağlığı değişkenlerinden daha yüksek puanlar alması beklenmiştir. Araştırmaya dört farklı okuldan toplam 182 çalışan ergen ve 280 çalışmayan öğrenci ergen katılmıştır. Katılımcılara beş farklı ölçek uygulanmıştır; Genişletilmiş Nesnel Kimliği Statüleri Ölçeği, Benlik İmgesi Ölçeği, Kısa Semptom Envanteri, Çocuk Yetiştirme Tutumları Ölçeği ve, araştırmacı tarafından hazırlanan demografik bilgi formu. Çalışan ergenleri ve çalışmayan öğrencileri adı geçen değişkenlerVI temelinde karşılaştırmak amacıyla bir dizi, iki yönlü kovaryans analizi yapılmıştır. Sonuçlar bu çalışmanın hipotezlerini kısmen desteklemiştir. Yaş ve aile gelirleri sabit tutulduğunda, çalışan ergenlerin, hem ideolojik hem de kişilerarası alanlarda daha yüksek düzeylerde kimlik statüleri rapor etmişlerdir. Farklılıkların özellikle ipotekli kimlik statüsü değişkeninde belirgin olduğu gözlenmiştir. Diğer yedi kimlik statüsü alt boyutlarında da çalışan ergenler, çalışmayan öğrenci ergenlere oranla daha yüksek puanlar rapor etmişlerdir. Çalışan ergenler, öğrenci ergenlere oranla Benlik İmgesi Ölçeğinin bazı alt boyutlarında daha düşük puanlar almışlardır. Özellikle, aile ilişkileri, dürtü kontrolü ve cinsel tutumlar da belirgin farklılıklar gözlenmiştir. Çalışan ergenlerin öğrencilere oranla yüksek düzeyde somatizasyon, depresyon ve kaygı rapor ettikleri de bulunmuştur. Ayrıca çalışan ergenlerin, öğrencilere oranla daha fazla ebeveyn denetimi algıladıkları saptanmıştır. Sonuçlar ilgili literatür içinde tartışılmış ve gelecek çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Öğrenme stilleri ile yetenekler akademik başarı ve ÖSS başarısı arasındaki ilişki

araştırmanın amacı öğrenme stilleri ile yetenekler, akademik başarı ve ÖSSbaşarısı arasındaki ilişkiyi, öğrenme stillerinin bunları yordama gücünü belirlemektir. Araştırma kapsamında ortaöğretim düzeyi için öğrenme stilleri ölçeği geliştirilmiştir. Araştırma, on farklı lise türünden, toplam 1028 (15- 18 yaş; 422 erkek, 606 bayan) lise öğrencisi üzerinde gerçekleştirilmiştir. Öğrenme stillerinin ölçülmesinde Marmara Öğrenme Stilleri Ölçeği, yeteneklerinin ölçülmesinde DAT ve Wonderlic Testi kullanılmış, akademik başarı içinOÖBP, ÖSS başarısı için de OSS ham puanları kullanılmıştır. Ayrıca demografik değişkenler için de araştırmacı tarafından hazırlanan bir anketin de kullanıldığı araştırma 2004- 2005 eğitim öğretim yılında gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonunda bazı MÖSÖ alt boyutlarının cinsiyet, yaş, algılanan sosyoekonomik düzey, annenin eğitim düzeyi, babanın eğitim düzeyi, okulun niteliği, okul türü ve alan değişkenine göre istatistiksel açıdan anlamlı şekilde farklılaştığı saptanmıştır. Öte yandan MÖSÖ dokunsallık, görsellik, ve sebat alt boyutu puanlarınınOÖBP'nı ve ÖSS puanlarını açıklama gücü; MÖSÖ sosyal etkileşim alt boyutu puanlarının ÖSS sözel ham puanlarını açıklama gücü istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. MÖSÖ sosyal etkileşim alt boyutunun DAT alt boyutları puanlarını ve Wonderlic testi puanını yordama gücü için yapılan basit regresyon analizi sonucunda, MÖSÖ sosyal etkileşim alt boyutu puanları dil yeteneği puan varyansını; dokunsallık alt boyutu puanlarının mekanik yeteneği, mekansal yeteneği, soyut düşünme yeteneği alt boyutları ve Wonderlic testi puanlarının toplam varyansını; görsellik alt boyutu puanları soyut düşünme yeteneği alt boyutu ve Wonderlic testi puanlarının toplam varyansını;aydınlatma alt boyutu puanları soyut düşünme yeteneği, mekansal yetenek alt boyutu puanlarının toplam varyansın; otorite alt boyutu puanları dil yeteneği alt boyutu puanvaryansını; zaman alt boyutu puanları dil yeteneği alt boyutu puan varyansını;mekansal yetenek alt boyutu toplam varyanslarını son olarak sebat alt boyutu puanlarımekansal yetenek alt boyutu toplam varyanslarını istatistiksel olarak anlamlı biçimde açıkladığı saptanmıştır.
Parental acceptance-rejection/control and symptoms of psychopathology: Mediator roles of personality characteristics

Bu çalışmanın amacı ebeveyn kabul-reddi/kontrolü, kişilik yapıları ve psikopatolojik belirtiler arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Bu bağlamda, mevcut araştırmaya yaşları 18 ve 47 arasında değişen (O = 21 .85, SS = 2 .59), 440 kadın 361 erkek, toplam 801 üniversite öğrencisi katılmıştır. Çalışma kapsamında katılımcılara sırasıyla Demografik Bilgi Formu, Ebeveyn Kabul-Reddi/Kontrolü Ölçeği Anne ve Baba formu, Temel Kişilik Özellikleri Ölçeği, Frost Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği, Kontrol Odağı Ölçeği, Beck Depresyon Envanteri, Durumluk Sürekli Kaygı Envanteri Durumluk Kaygı Formu ve Durumluk Sürekli Öfke İfade Tarzı Ölçeği Durumluk Öfke Formu'ndan oluşan bir ölçek bataryası uygulanmıştır. Temel analizlerden önce, üniversite öğrencileri için Frost Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği'nin faktör yapısı incelenmiştir. Yapılan analiz sonucunda ölçeğin asıl formülasyonu ve teorik arka planıyla uyumlu olarak, hatalara aşırı dikkat, davranışlardan şüphe duyma, ebeveyn beklentisi, ebeveyn eleştiriselliği, kişisel standartlar ve organizasyondan oluşan altı faktörlü bir yapı elde edilmiştir. Sonrasında, demografik değişkenlerin ölçüm alınan değişkenler üzerindeki etkisini araştırmak için bir dizi MANOVA uygulanmıştır. Buna göre, sosyo-ekonomik düzey ve cinsiyet ebeveyn davranışları, kişilik yapıları ve durumluk kaygı düzeyi üzerinde etkili bulunmuştur. Daha sonra, kişilik yapıları ve psikopatolojik değişkenler arasındaki ilişkiyi incelemek için iki set hiyerarşik regresyon analizi uygulanmıştır. Beklendiği gibi, olumsuz ebeveyn davranışları, uyumsuz kişilik yapılarını ve psikopatolojik belirtileri yordamıştır. Buna ek olarak, ebeveyn reddi ve kontrolü ile psikopatolojik belirtiler arasındaki ilişkide mükemmeliyetçiliğin aracı rolünü araştırmak için bir dizi çoklu regresyon analizi uygulanmıştır. Buna göre, hem anne hem de baba reddi ve psikopatolojik belirtiler arasında mükemmeliyetçiliğin aracı rol oynadığı belirlenmiştir. Öte yandan, sonuçlar ebeveyn kontrolü açısından incelendiğinde, mükemmeliyetçiliğin yalnızca babadan algılanan davranışsal kontrol ve durumluk öfke arasındaki ilişkide aracı rol oynadığı görülmüştür. Sonrasında, çalışmadan elde edilen bulgular güncel literatürdeki bilgiler ışığında tartışılmıştır. Son olarak, çalışmanın klinik alana yansımaları ve ileride yapılacak çalışmalara ilişkin göz önünde bulundurulması gereken faktörler belirtilmiştir.