turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tıp fakültesi öğrencilerinde eleştirel düşünme eğilimi ile depresyon eğilimi arasındaki ilişki ve etkileyen faktörler: Çukurova üniversitesi örneği

Bu çalışmanın amacı Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencilerinde eleştirel düşünme eğilimi ile depresyon eğilimi arasındaki ilişkiyi ve etkileyen faktörleri incelemektir. Çalışmanın örneklemini 2017- 2018 eğitim öğretim yılı bahar döneminde Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi 1, 2, 3. sınıfta preklinik dönemde öğrenim gören toplam 403 öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak; Kişisel Bilgi Formu, Kaliforniya Eleştirel Düşünme Eğilimi Ölçeği ve Beck Depresyon Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre, çalışma grubumuzu oluşturan üniversite öğrencilerinin sadece %7,4'ü yüksek eleştirel düşünme eğilimine sahipken, %51,9'unun orta seviyede, %40,7'sinin ise düşük seviyede eleştirel düşünme eğilimine sahip oldukları saptanmıştır. Öğrencilerin %9,9'unda şiddetli, %18,4'ünde orta, %32'sinde hafif düzeyde depresyon eğilimi vardır. Öğrencilerin %39,7'sinde depresyon eğilimi seviyesi normal düzeydedir. Depresyon eğilimi ile eleştirel düşünme eğilimi arasındaki ilişki incelendiğinde BDÖ puanı ile KEDEÖ puanı arasında negatif yönlü orta derecede (r= -0,45) bir uyum-korelasyon olduğu saptanmıştır. Öğrencilerin eleştirel düşünme eğilimi seviyesi arttıkça depresyon eğilimi seviyesi azalmaktadır. Eleştirel düşünme eğilimi seviyesi ve depresyon eğilimi seviyelerinin akademik başarı düzeyi, aile yapısı, hobi varlığı ve hobi sıklığı, depresyon nedeniyle daha önce psikolojik destek alma durumu ve depresyon nedeniyle şu an psikolojik destek alma durumları ile farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Eleştirel düşünme eğilimi ve depresyon eğilimi seviyeleri ailenin ekonomik durumuna göre farklılık göstermemektedir. Eleştirel düşünme eğilimi seviyesi kadın öğrencilerde daha yüksek iken depresyon eğilimi seviyelerinin cinsiyete göre farklılaşmadığı görülmüştür. Eleştirel düşünme eğilimi seviyeleri sınıf düzeylerine göre farklılaşmakta iken depresyon eğilimi seviyeleri değişmemektedir. Depresyon eğilim düzeyini etkileyen bağımsız değişkenleri belirlemek amacıyla lojistik regresyon analizi yapılmıştır. Depresyon eğilimini etkileyebileceği saptanan cinsiyet, sınıf, akademik başarı düzeyi ve daha önce psikolojik destek alma durumu ve eleştirel düşünme düzeyi modele bir arada eklendiğinde; cinsiyet, daha önce psikolojik destek almış olmak ve düşük eleştirel düşünme düzeyinin depresyon düzeyini anlamlı olarak etkileyen bağımsız ve istatistiksel olarak anlamlı faktörler olduğu izlenmektedir. Depresyon eğiliminde olma durumunu; kadın olmak 1,8 kat (OR:1.8; %95GA:1.1-3.2), daha önce psikolojik destek almış olmak 3,6 kat (OR:3.6; %95GA:2.0-6.8) ve düşük eleştirel düşünme düzeyine sahip olmak ise 3, 4 kat (OR:3.4; %95GA:2.1-5.6) arttırmaktadır. Araştırmadan elde edilen sonuçlar, eleştirel düşünme düzeyi gelişmiş olan bireylerin depresyon ile daha kolay başa çıkabileceğine işaret etmektedir.
Eğitsel rehberlik programının 7. sınıf öğrencilerinin akademik öz düzenleme becerilerine ve akademik başarılarına etkisi

Bu araştırmanın amacı eğitsel rehberlik programının ortaokul yedinci sınıf öğrencilerinin akademik öz düzenleme becerilerine ve akademik başarılarına etkisinin incelenmesidir. Araştırmada eşitlenmemiş kontrol gruplu yarı deneme modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2017- 2018 eğitim-öğretim yılında Ankara ili Çankaya ilçesinde iki özel okula devam eden 7. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Deney ve kontrol grupları 22 öğrenciden oluşmaktadır. Deney grubuna araştırmacı tarafından hazırlanan Sınıf Rehberliği Programı (9 hafta sınıf rehberliği, 9 hafta atölye eğitimi) uygulanmış olup kontrol grubuna herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Araştırmada öğrencilerin akademik öz düzenleme beceri düzeylerini belirlemek için araştırmacı tarafından geliştirilen Akademik Öz Düzenleme Ölçeği kullanılmıştır. Nitel veriler ise Sınıf Rehberlik Program Değerlendirme Formu, Ebeveyn Gözlem Formu ve Öğretmen Gözlem Formu ile elde edilmiştir. Deney ve kontrol gruplarının deneysel işlem öncesinde akademik öz düzenleme beceri düzeyleri açısından denk olup olmadıkları, ilişkisiz ölçümler için t testi ile incelenmiştir. Diğer bir bağımlı değişken olan derslerin dönem ağırlıklı puan ortalamasına göre deney ve kontrol gruplarının deneysel işlem öncesinde denk olup olmadıkları ise Mann-Whitney U Testi ile incelenmiştir. Araştırma kapsamında yürütülen müdahale programının akademik öz düzenleme becerileri üzerindeki etkisi karışık desenler için iki faktörlü ANOVA ile incelenmiştir. Müdahale programının akademik başarı üzerindeki etkisi ise bağımsız örneklemler için t testi ile incelenmiştir. Deney grubundan elde edilen nitel verilerin incelenmesinde betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Yapılan araştırma sonuçları değerlendirildiğinde sınıf rehberliği programına katılan öğrencilerin akademik öz düzenleme beceri düzeylerinde anlamlı düzeyde artış olmuştur. Deney grubu öğrencilerinin akademik başarıları kontrol grubuna göre anlamlı bir farklılık göstermemektedir. Araştırmada elde edilen nitel bulgularda, deney grubuna uygulanan sınıf rehberliği programının öğrencilerinin akademik öz düzenleme becerilerine yönelik olumlu etkisi olduğu yönündedir.
Children's over and understimation of academic performance in relation to anxiety and self-concept

Çocukların Akademik BaşarriarınıDeğerlendirme Tarzları ve Bunun Kaygı ve Öz-Kavram ile İlişkisi Dalya Benbasa Bu araştırmada akademik beklenti, güncel akademik başarı, kaygı, öz-kavram ve annenin çalışma durumu arasındaki ilişki incelenmektedir. Çalışmaya istanbul'daki bir ilköğretim okuluna devam eden 165 sekizinci sınıf öğrencisi katılmıştır. Akademik başarı beklentisi ile dönem sonu notu pozitif korelasyon göstermektedir. Kaygı ile akademik performans ise negatif korelasyon göstermektedir. Beklenenin aksine anksiyete ile öz-kavram pozitif korelasyon göstermektedir. Bu korelasyon annenin çalışma durumunun çocukların özkavramları ve akademik performansları üzerindeki etkisi aracılığıyla açıklanmaktadır: Çalışan annelerin çocuklarının öz-kavramlarının daha yüksek olduğu ve bu çocukların dönem sonu not tahmininde daha başarılı olduğu görülmektedir. Bunun yanı sıra, çalışan annelerin çocuklarının akademik başarılarının daha düşük olduğu da saptanmaktadır. Anksiyete ile öz-kavram arasındaki şaşırtıcı ilişki annenin çalışma durumunun bu değişkenler üzerindeki etkisi bağlamında ele alınmaktadır.
Yakın ilişkilerde aldatma ve affetme eğiliminin şema terapi modeli çerçevesinde incelenmesi

Bu çalışmada, yakın ilişki yaşayan bireylerin aldatma ve affetme eğilimlerinin onların erken dönem uyumsuz şemalarını ne düzeyde yordadığı incelenmektedir. Bu doğrultuda, çalışma kapsamında, Aldatma Eğilimi Ölçeği, Heartland Affetme Ölçeği ve Young Şema Kısa Formu veri toplama amacıyla kullanılmıştır. Çalışmanın katılımcıları, değişik ilişki statüsü yaşayan yetişkin bireyleri içermektedir. Çalışmanın verileri uygun örnekleme yoluyla çalışmaya katılmaya gönüllü olan 316 yetişkinden toplanmıştır. Verilerin analizi için uygulanan Çoklu Regresyon analizi, bireylerin çocukluk döneminde oluşturdukları şemalarının onlarin aldatma ve affetme eğilimlerini ne düzeyde yordadığını ortaya koymuştur. Bulgular, katılımcıların erken dönem uyumsuz şemalarının sosyo-demografik özellikleriyle birlikte aldatma eğilimi yüzde 36 ve affetme eğilimi yüzde 21 düzeyinde yordadığını ortaya koymuştur.
Üniversite öğrencilerinin psikolojik danışma sürecine ilişkin tercihleri

Bu araştırmanın temel amacı üniversite öğrencilerinin psikolojik danışma sürecine ilişkin tercihlerini değerlendirmektir. Bu kapsamda üniversite öğrencilerinin psikolojik yardım sürecinde tercih ettiği yaklaşıma ve tercih edilen uzmana yönelik tercihleri incelenmiş, üniversite öğrencilerinin cinsiyeti, daha önce psikolojik yardım alma durumu, psikolojik belirtileri ve beş faktör kişilik özelliklerinin psikolojik danışma tercihleri üzerindeki yordayıcılığı değerlendirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu 2018- 2019 akademik yılında üniversite öğrenimine devam eden 1032 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında veri toplama aracı olarak Demografik Bilgi Formu, Psikolojik Yardım Tercihleri Anketi, Cooper-Norcross Tercih Envanteri Türkçe Formu, Kısa Semptom Envanteri ve Sıfatlara Dayalı Kişilik Testi kullanılmıştır. Psikolojik danışma sürecine ilişkin genel tercihler uzmanın özellikleri, müdahale sürecinin özellikleri bağlamında değerlendirilmiştir. Psikolojik danışma tercihlerini yordayan faktörler ise danışman yönlendiriciliğine karşı danışan yönlendiricilik, duygusal yoğunluğa karşı duygusal sınırlılık, geçmişş zaman yönelimliliğe karşı şimdiki zaman yönelimlilik ve samimi desteğe karşı odaklı yüzleştirme alt boyutları bağlamında hiyerarşik regresyon analizi kullanılarak incelenmiştir. Araştırma bulguları, problem türüne göre değişmekle birlikte üniversite öğrencilerinin psikolojik yardım alma söz konusu olduğunda daha çok bireysel görüşmeyi içeren kısa süreli müdahaleleri tercih ettiğini göstermektedir. Üniversite öğrencileri genel olarak orta yaş bir uzmanı tercih etmektedir. Cinsiyet söz konusu olduğunda belirgin bir tercih ifade edilmemekte, ancak hemcins yönünde tercihlerin saha sık ifade edildiği gözlenmektedir. Psikolojik danışma tercihlerinin yordayıcılarını değerlendirmek için gerçekleştirilen regresyon analizlerine göre psikolojik belirtiler psikolojik danışma tercihlerinin en güçlü yordayıcısıdır. Psikolojik belirtileri sırası ile kişilik özellikleri, cinsiyet ve psikolojik yardım alma takip etmektedir. Üniversite öğrencileri daha yönlendirici ve şimdiki zaman odaklı yaklaşımları tercih etmektedir. Ulaşılan bu bulgular ilgili alanyazın çerçevesinde tartışılmış, araştırmacılara ve uygulayıcılara öneriler sunulmuştur.
Ergenlerde iletişim becerileri ve utangaçlık arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, ergenlerde iletişim becerileri ve utangaçlık arasındaki ilişkinin ortaya konulmasıdır. Ek olarak, araştırmada öğrencilerin cinsiyeti, yaşı, kaç kardeş oldukları, doğum sırası, okul başarısı, ebeveynlerin eğitim düzeyi ve gelir düzeyinin iletişim becerileri ve utangaçlık üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Araştırmaya İstanbul İlinde Beşiktaş ilçesindeki liselerde okuyan 14-18 yaş arasında olan 200 öğrenci alınmıştır. Veri toplama araçları olarak İletişim Becerileri Ölçeği ve Utangaçlık Ölçeği kullanılmıştır. Aynı zamanda öğrencilerin sosyo-demografik özelliklerini belirlemek amacıyla araştırmacı tarafından Kişisel Bilgi Formu oluşturulmuştur. Araştırmada sosyo-demografik özelliklere göre bakıldığında; kızların iletişim beceri düzeylerinin erkeklere oranla daha yüksek olduğu, ergenlerin yaşları büyüdükçe utangaç düzeylerinin düşmekte olduğu, öğrencilerin okul başarısı düşük ve orta olan öğrencilerin diğer öğrencilere oranla utangaçlık düzeylerinin daha yüksek olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır. Araştırmada yer alan ebeveynlerin eğitim düzeyi, gelir düzeyi gibi sosyo-demografik özelliklere göre de anlamlı sonuçlar elde edilmemiştir. Araştırmada grubun iletişim becerileri düzeyleri ile utangaçlık düzeyleri arasında da negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Araştırmanın sonunda yer alan tartışma bölümünde bulgulara dayalı olarak araştırmacılara, alanda çalışan psikolojik danışmanlara ve ailelere yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Evli bireylerde yaşanan çatışmalar, bağlanma stilleri ve problem çözme becerilerinin evlilik doyumu açısından incelenmesi

Bu araştırma evli bireylerde yaşanan çatışmalar, bağlanma stilleri ve problem çözme becerilerinin evlilik doyumu açısından incelenmesi amacı ile gerçekleştirilmiştir. Bunun yanı sıra evlilik doyumu bazı sosyo-demografik değişkenler açısından incelenmiştir. Araştırmaya İstanbul ilinde yaşayan, gönüllülük esasına dayalı, rastlantısal olarak seçilen 170 evli birey katılmıştır. Araştırmada veri toplama amacıyla; 'Kişisel Bilgi Formu', evlilik çatışmasını ölçmek amacıyla 'Evlilik Çatışma Ölçeği', bağlanma stillerini ölçmek amacıyla 'Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri', problem çözme becerilerini ölçmek için 'Problem Çözme Envanteri' ve evlilik doyumunu ölçmek amacıyla 'Evlilik Yaşam Ölçeği' kullanılmıştır. Yapılan değerlendirme ve analizler sonucuna göre; evli bireylerde çatışma düzeyleri arttıkça evlilik doyum düzeylerinin düşmekte olduğu; kaygılı bağlanma düzeyleri arttıkça evlilik doyum düzeylerinin düşmekte olduğu; kaçınmalı bağlanma düzeyleri arttıkça evlilik doyum düzeylerinin düşmekte olduğu ve evli bireylerin problem çözme becerileri konusunda kendilerini yetersiz hissetme düzeyleri arttıkça evlilik doyum düzeylerinin düşmekte olduğu; tespit edilmiştir. Evlilik doyumu sosyo-demografik değişkenler açısından incelendiğinde ise; evlenme biçimi ile evlilik doyumu arasında anlamlı bir fark olduğu görülmüştür. Yani evli bireylerin flört ederek evlilikten aldıkları doyum, görücü usulü evlenen bireylere göre daha yüksek bulunmuştur. Araştırmanın diğer değişkenleri olan yaş, cinsiyet, çocuk sayısı, gelir düzeyi ve çalışma durumu gibi sosyo-demografik özelliklere göre anlamlı sonuçlar elde edilememiştir. Sonuç olarak bulgular; evlilik çatışması, bağlanma stilleri ve problem çözme becerileri evlilik doyumu ile ilişkili olduklarını göstermiştir. Kuram ve uygulamaları destekleyen bu bilgiler literatür ışığında tartışılacaktır.
The association between work-personal life interface and employees' organizational attitudes and psychological well-being

Bu araştırmada, iş-özel hayat dengesinin çalışanların örgütsel tutumları ve psikolojik iyilik halleri ile olan ilişkisi incelenmiştir. Araştırmada ayrıca kuşaklar arası farklılığın bu ilişkideki düzenleyici rolü incelenmiştir. Çalışmadaki veriler farklı sektörlerdeki tam zamanlı çalışan beyaz yakalı çalışanlardan toplanmıış ve yapısall eşitlik modeli ile analiz edilmiştir. Bulgular, iş-özel hayat çatışmasının işten ayrılma niyeti ve tükenmişlik düzeyi ile pozitif, duygusal bağlılık ve hayat doyumu ile negatif ilişkisinin olduğunu göstermektedir. Öte yandan özel hayat-iş çatışmasının araştırmadaki değişkenlerle bir ilişkisi bulunmamıştır. Iş-özel hayat dengesinin olumlu etkisi açısından, İş-özel hayat iyileşmesinin, duygusal bağlılık ve hayat doyumu ile pozitif, işten ayrılma ve tükenmişlik düzeyi ile negatif ilişkisi bulunmuştur. Şaşırtıcı biçimde, özel hayat-iş iyileşmesinin işten ayrılma niyetiyle olumlu ilişkisi bulunmuştur. Beklenenin aksine, kuşaklar arası farklılık bulunmamıştır. Bulguların teorik ve pratik sonuçları tartışılmıştır.
Şiddete maruz kalan ergen öğrencilerin psikolojik sağlamlıkları ile empati ve öz yeterlikleri arasındaki ilişkinin demografik değişkenlerle birlikte incelenmesi

Ergenlerin şiddete maruz kalmalarının yanında şiddete tanık oldukları da görülmektedir. Bu durum ergenleri olumsuz bir şekilde etkilemekte ve ortaya çıkan bu olumsuz durumlardan sonra ergenlerin psikolojik sağlamlıkları ile empati ve öz-yeterlikleri arasındaki ilişki demografik değişkenlerle birlikte araştırılmıştır. Araştırmanın örneklemini, Kahramanmaraş merkez ilçeleri olan Dulkadiroğlu ve Onikişubat'a bağlı tüm liselerde okuyan toplam 405 ergen öğrenci oluşturmaktadır. Ayrıca basit tesadüfi örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırma verileri, çocuk ve genç psikolojik sağlamlık ölçeği, empatik eğilim ölçeği, çocuklar için öz-yeterlik ölçeği ve demografik bilgi formu kullanılarak elde edilmiştir. Araştırma verilerinin analizinde SPSS 22.00 kullanılmış olup, elde edilen bulgular ise, 05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Yapılan analizler sonucunda, şiddete maruz kalan ergen öğrencilerin psikolojik sağlamlıkları ile empatik eğilimleri arasında pozitif yönlü, zayıf ve anlamlı bir ilişki; psikolojik sağlamlıkları ile öz-yeterlikleri arasında pozitif yönlü, orta güçte ve anlamlı bir ilişki; öz-yeterlik ile empatik eğilimleri arasında ise pozitif yönlü, zayıf ve anlamlı bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir. Şiddete maruz kalan öğrencilerde psikolojik sağlamlık ile geçme notu, mazeretsiz devamsızlık, anne babanın beraber ve hayatta olması arasında; empatik eğilim ile sınıf düzeyi, cinsiyet, anne eğitim durumu arasında; öz-yeterlik ile geçme notu arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Akademik öz-yeterlik ile cinsiyet, geçme notu, mazeretsiz devamsızlık, anne babanın beraber olması; duygusal öz-yeterlik ile cinsiyet ve anne eğitim durumu değişkenleri arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Sosyal öz-yeterlik ile hiçbir değişken arasında anlamlı farlılık bulunamamıştır.
Sosyal medyada gözlemci etkisi ile benlik sunumu arasındaki ilişki

20. yüzyılın son çeyreğinde, küresel çapta bir dönüşüme neden olan iletişim teknolojisi alanındaki gelişmelerle kullanıcı sayısı her gün artan sosyal ağların kullanımı önem kazanmaya başlamıştır. Bireyin sosyal medyada kendisini bulabilmesi ve sosyal medyayı amacına uygun kullanıp kullanmadığı psikolojik açısından sorgulanmaya açık bir konudur. Bu çalışmada, yeni iletişim teknolojilerinden sosyal medya platformlarında takipçi gözlemiyle benlik sunumu arasındaki ilişki ve gözlemcilerin kullanıcılar üzerindeki etkileri araştırılmıştır. İnsanların birbiriyle etkileşimde bulundukları sanal ortamlarda, takipçileri tarafından izlendiği durumlarda nasıl davrandıkları, sosyal etkinin sanal ortamda da geçerli olup olmadığı, kullanıcıların benlik sunumu üzerinde etkisi olup olmadığı, varsa bu etkinin hangi yönde gerçekleştiği sorularına yanıt aranmıştır. Sosyal medyada kişinin kendi izni ile başkaları tarafından gözlemlenmesi ve aldığı etkileşimler sonucunda dijital kimliklerde benlik sunumunun farklılaşması; kendini gösterme, beğenilme ve tanınma dürtüsüyle ilişkilendirilmiş, kullanıcıların takipçilerin hoşuna gidecek şekilde öz benliklerini bir kenara bırakarak idealize edilmiş benlikler sunmaya başladıkları fikrine ulaşılmıştır. Bu yüzden bu tezde, benlik kavramı sosyal psikoloji ve yeni iletişim ortamları çerçevesinde ele alınmıştır. Benlik sunumunda takipçi merkezli bu değişimi tespit edebilmek için yapılandırılmış sözlü mülakata ve Instagram içeriklerindeki değişimi ortaya koyan dramaturjik içerik analizine başvurulmuştur. Elde edilen veriler, benliğin sanal ortamdaki değişimi gösterecek şekilde Goffman'ın dramaturjik benlik sunumu terminolojisiyle yorumlanmıştır. Günümüz toplumunda sosyal medya profilinde kullanıcı sayısı fazla olan kişilerin sunuş biçimlerinin, aldıkları geri bildirimler sayesinde sürekli değiştiğini, başkaları üzerinde olumlu izlenim bırakmak için davranışlarını kontrol etme çabası içerisine girdikleri ortaya çıkmıştır. Sonuç olarak sosyal medya mecralarında takipçi sayısı fazla olan kişiler, benliğini olduğundan farklı sunmakta, paylaşacağı içeriklerini kurgulamakta, davranışlarını takipçi beğenilerine odaklı yönetmektedir. Başkalarının ideallerine göre benliğini biçimlendiren kullanıcılar, sosyal medya uygulamalarıyla kendi yeteneklerini geliştirerek dikkat çekmeyi amaçlamaktadırlar. İdealize edilen geliştirilmiş benlik sunumlarıyla kullanıcılar, sosyal hayattaki başarılarını artırsa da öz benlik ile ideal benlik arasında meydana gelen uçurum yüzünden ortaya çıkan birçok olumsuz etkiyi yaşamaktadırlar.
Yetiştirme yurdunda kalan ergenlerin benlik saygısı, sosyal destek algıları ve umutsuzluk düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Ergenlik dönemi, çocukluk ve erişkinlik döneminin arasındaki kritik bir geçiş evresi olarak bilinmektedir. Bu dönemde, bireyleşmenin adımları atılarak kişilerin sosyal hayatları aile dışında farklı ortamlarda şekillenmeye ve önem kazanmaya başlar. Bu doğrultuda yapılan bu çalışma, ergenlerde sosyal destek algısının benlik saygısı ve umutsuzluk düzeylerine etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada toplamda 103 ergen bireyin anketlere vermiş olduğu yanıtların verileri incelenerek araştırma değişkenleri arasındaki ilişki ve demografik değişkenler bakımından araştırma değişkenlerinin farklılaşma düzeyleri ele alınmıştır. Katılımcıların benlik saygısını ölçmek için 'Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği', algılanan sosyal desteği ölçmek için 'Algılanan Sosyal Destek Ölçeği'; umutsuzluk düzeylerini ölçmek için 'Beck Umutsuzluk Ölçeği' Kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçları doğrultusunda, demografik değişkenler bakımından benlik saygısı, algılanan sosyal destek alt boyutları ve umutsuzluk puan ortalamalarının anlamlı düzeyde farklılaştığı saptanmştır. Bununla birlikte, yetiştirme yurdunda kalan ergenlerin; düşük benlik saygısı ile algılanan öğretmen desteği puanları anlamlı ve negatif ilişkili bulunmuştur. Umutsuzluk ile algılanan sosyal destek öğretmen alt boyutu arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Algılanan sosyal destek alt boyutları arasında ise pozitif yönlü anlamlı ilişki bulunmuştur. Yapılan doğrusal regresyon analizi sonuçlarına göre, katılımcıların umutsuzluk düzeyi, algılanan öğretmen desteği tarafından anlamlı bir biçimde yordanmaktadır. Yapılan bu çalışmada elde edilen bulguların, ülkemizde yetiştirme yurdunda kalan ergenlerin psikososyal özellikleri hakkında güncel veri sunması ve ilerleyen dönemlerde yapılacak çalışmalara katkı sağlayabilecek bulgular içerdiği düşünülmektedir. Farklı örneklem grupları ile ileri araştırmaların yapılabileceği öne sürülmektedir.
Kardeş sahibi olup olmama durumunun okul öncesi dönemdeki sosyal oyuna etkisi

Bu araştırma okul öncesi dönemde kardeş sahibi olup- olmamanın sosyal oyuna etkisini incelemektedir. Araştırmanın birinci bölümünü kardeşli ve tek çocuk olma durumunu, oyunla ilgili kuramsal çerçeveyi, araştırmanın amacı ve önemini içermektedir. Üçüncü bölümde bulgular ve tartışma kısmı yer almaktadır. Dördüncü bölüm ise özet, sonuç ve önerileri içermektedir. Bu araştırmanın amacı kardeşli ve tek çocuğun sosyal oyun tercihlerindeki farklılığı tespit etmektir. Bu amaçla 18 kardeşli, 20 tek çocuk oyun ortamında Parten'in sosyal oyun kategorilerine göre gözlenmiştir. Bulgular tek çocukların kardeşli çocuklardan daha fazla yalnız oyun, kardeşli çocukların tek çocuklardan daha fazla birlikte ve işbirlikçi oyun oynadığını göstermiştir. Araştırmanın bir diğer amacı kardeşli ve tek çocukların serbest oyun sırasındaki oyun arkadaşlarının cinsiyeti ve sayısı arasında fark olup- olmadığıdır. Kardeşli olsun-olmasın bütün çocuklar daha çok aynı cinsiyetten çocuklarla oynamaktadır. Oyundaki oyun arkadaşlarının sayısı ortalama beş kişidir. Bu beş kişinin dördü aynı cinsiyetten, biri karşı cinsiyetten çocuklardan oluşmaktadır.
Cryptoanalysis of cinema

Sayısız filozof ve film teorisyeni tarafından katkıda bulunulan sinemaya yönelik psikanalitik yaklaşımlar, yalnızca sinemayı incelemenin bir yolu olarak değil, aynı zamanda pek çok farklı film teorisini doğuran başlı başına bir alan olarak zengin bir geçmişşe sahiptir. Ancak psikanalitik film teorisinin köklerinin Freudyen kavramlaradayandığı göz önünde bulundurulduğunda, psikanalize yöneltilen herhangi bir eleştirininhem psikanalitik film teorisine yönelik yeni bir yaklaşımı hem de bu yeni yaklaşım ışığında sinemaya olan yeni bir bakışı beraberinde getireceği söylenebilir. Ne film teorisine de psikanaliz alanlarında bütünüyle incelenmemiş ama kendi içinde tutarlılığa sahip olan teorilerden birisi Nicolas Abraham ve Maria Torok tarafından öne sürülmüştür. Freud'un teorisinden kökten bir kopuşu içermemekle birlikte, kriptoanaliz olarak adlandırılabilecek olan bu teori, Freud'un yas ve melankoli kavramlarının genişletilmeleriüzerine kuruludur. Bu tezin amacı Abraham ve Torok'un 'kriptonomi' üzerineyazdıklarını ve psikanalizde kriptoanalitik metodu incelemektir. Abraham ve Torok'unçalışmalarına dayanarak kriptonomi açıklandıktan sonra sinemanın bu teori olan ilişkisikurulacak ve film analizi için bir kriptoanaliz metodu geliştirilecektir.