turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bilgi teknolojilerinin belediyelerde kullanımı

Günümüzde pek çok alanda önemli gelişmeler yaşanmaktadır. Bu gelişmeler, tüm toplumsal kurumlan etkilemekte ve onları değişime zorlamaktadır. Bu kurumlardan biri de vatandaşa hizmet payı büyük olan devlettir. Devletin, toplumun ihtiyaçlarını karşılamada etkin ve başarılı olabilmesi için, gelişen ve değişen koşullara ayak uydurması gerekmektedir. 21. yüzyıla damgasını vuran bilgi teknolojilerinin devlet sisteminde kullanılması devletin yapısında değişimler meydana getirmektedir. Bilgi teknolojilerinin yaygın bir şekilde kullanılması sonucu klasik devlet anlayışı yerini, e-devlet anlayışına bırakmıştır. Bu çalışmanın temel amacı, bilgi çağının temel enstrümanı olan bilgi teknolojilerinin belediyelerde kullanımlarını incelemektir. Belediyeler, devlet yönetiminin vatandaşa en yakın hizmet birimleridir. Çalışma konusu geniş kapsamlı olduğu için, konu daraltılarak bilgi teknolojilerinin kullanımı Büyükşehir belediyeleri açısından incelenmiştir. Çalışmada, bilgi teknolojilerinin etkin ve yaygın kullanımı sonucu devlet hizmetlerinin elektronik ortama taşınması ile gündeme gelen e-devlet sisteminin, Büyükşehir Belediyeleri web sitelerinde hangi ölçüde uygulandığı, yani bilgi teknolojilerinden e-devlet gereklerine göre yararlanıp yararlanmadıkları, 24 kriter baz alınarak incelenmiştir. Konu ile ilgili ayrıntılı literatür taraması yapılarak ilk iki bölüm oluşturulmuş ve araştırma, Büyükşehir belediyeleri web sitelerinin incelenmesi ile sonuçlandırılmıştır. İnceleme sonucunda, Büyükşehir Belediyeleri hazırladıkları web sitelerini vatandaşa hizmet için etkin ve verimli bir şekilde kullanmadıkları görülmüştür. Çalışmanın birinci bölümünde, teknolojik gelişmelerin doğurduğu toplumsal değişimler, bilgi teknolojilerinin doğurduğu bilgi toplumu ve bilgi toplumunun özellikleri genel olarak değerlendirilmiş ve Türkiye açısından bilgi toplumu değerlendirmesi yapılmıştır. Daha sonra bilgi teknolojileri ve bu alanda yaşanan gelişmeler ele alınmış ve Türkiye'nin bilgi teknolojisi kullanımındaki durumu açıklanmıştır. İkinci bölümde, internet alanında yaşanan gelişmeler ve e-devlet ile ilgili uygulamalara değinilmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise, Büyükşehir Belediyelerinin web siteleri belirlediğimiz 24 kritere göre incelenerek değerlendirilmiştir. X
Belediyelerde halkla ilişkiler ve vatandaş memnuniyeti: Kütahya Belediyesi örneği

Belediyelerde halkla ilişkiler faaliyetleri, halkın refah düzeyinin yükselmesi adına önemlidir. Halkın yaşadığı çevre ile ilgili sorunlarının tespit edilmesi ve bunlara yönelik düzenlemelerin yapılması, belediyecilik hizmetlerinin olumlu yönde gelişmesi ve halkın refah düzeyinin yükselmesi açısından önemlidir. Bu araştırmada Kütahya amacı Kütahya Belediyesi'nin halkla ilişkiler faaliyetlerinin incelenmesi ve halkın memnuniyet durumunun tespit edilmesi amaçlanmıştır. Araştırmada anket formu aracılığıyla halkın Kütahya Belediyesi'nin halkla ilişkiler faaliyetlerine yönelik memnuniyet durumu araştırılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre Kütahya'da yaşayan bireylerin Kütahya Belediyesi'nin halkla ilişkiler faaliyetlerinden memnun oldukları tespit edilmiştir. Kütahya Belediyesi'nin yürüttüğü halkla ilişkiler faaliyetleri, vatandaşlar tarafından olumlu olarak algılanmış ve değerlendirilmiştir.
Kentleşme süreci ve sosyal sermaye etkileşimi

Kent; belli bir nüfus yoğunluğunun ve heterojenliğin yaşandığı; ekonomik, sosyal ve kültürel çeşitliliğin yerleştiği, birey olgusunun ortaya çıktığı coğrafi mekanlar olarak görülmektedir. Kentleşme ise kent olmaya giden bir süreç olarak, insanların davranış ve ilişkilerinde kentlere özgü değişikliklerin olduğu, sürekli bir şekilde sosyal kurumları da içine alarak değişimlerin yaşandığı bir süreç olmuştur. Bu süreçte, bireyin yalnızlık ve güvensizlik duyguları oluşmaya başlamış ve devamında birçok toplumsal sorunun da oluşmasına sebep olmuştur. Kentleşme sürecinin her aşamasının sosyal sermaye ile ilişkili olduğunu ve ortaya çıkan sorunların çözümünde de, sosyal sermayenin katkısının olabileceğini düşünmekteyiz. Çünkü toplumsal hayattaki tüm değişimlerde sosyal sermeyenin etkisinin olduğu kanısındayız. Bu çalışmada da kentleşme sürecini ve sosyal sermayenin birbiriyle nasıl etkileşimde olduğunu incelemeye çalışacağız. Öncelikle amacımız, kentleşme sürecinde göz ardı edildiğini düşündüğümüz sosyal sermaye olgusuna dikkat çekerek, sağlıklı bir kentleşme sağlanabilmesi için sosyal sermayeyi oluşturan; güvenirlik, saygınlık, kabul görme, görev bilinci, merhamet, değer verme, karşılıklı konuşma, paylaşma, katılım, esneklik, işlemsel eşitlik, vatandaşlık ve ortaklık bilinci gibi unsurlara nasıl işlerlik kazandırılabileceği yönünde sonuç çıkarmaya çalışmaktır. Bu çalışmayı gerçekleştirirken kentleşme sürecinde sosyal sermayenin ekonomik etkilerini, siyasal yaşama etkilerini, eğitim-öğretim ve toplumsal hayata etkilerini karşılıklı olarak incelemeye çalışacağız.
Uluslararası Hukuk perspektifinde Türkiye'de göç ve sığınmacı sorunu: Suriyeli sığınmacılar örneği

Göç olgusu, insanlık tarihinin başlangıcından günümüze kadar önemini korumuş olup, bireyleri ve toplumları etkilemeye devam etmektedir. Özellikle 20. yy içinde yaşanan büyük savaşlar sonucunda göç ve mülteci sorunu ciddi bir şekilde ele alınmış ve uluslararası düzenlemeler yapılmıştır. Bu açıdan, Türkiye de tarihi boyunca bu sorunlarla iştigal etmiş ve dönem içinde farklı göç politikaları sergilemiştir. Tarihi boyunca mülteci ve sığınmacı konusunda birçok hukuki düzenleme yapan Türkiye, Mart 2011 ayında patlak veren Suriye krizinden sonra mevzuatında ve göç politikasında birçok eksikliğin olduğunu fark etmiş olup, bu minvalde düzenlemeler yapmış ve yapmaya devam etmektedir. Ancak, ani ve kitlesel bir göçe maruz kalan Türkiye'nin halihazırda büyüyen bir Suriyeli sığınmacı sorunu ile karşı karşıya kaldığı açık bir şekilde söylenebilir. Bu araştırma, üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, göç, mülteci, sığınmacı ve vatansız kavramları detaylı şekilde incelenmiştir. Göçün gelişimi ve teorik anlamda göçün nasıl bir görünüm sergilediği ele alınmıştır. Ayrıca, mülteci ve sığınmacıların milletlerarası örgütlerde, uluslararası ve bölgesel anlaşmalarda ele alınış biçimi detaylı şekilde incelenmiştir. Evrensel hukuk kuralları açısından mülteci, sığınmacı ve vatansızların hakları ve göç sorunlarına ne şekilde müdahale edildiği araştırılmıştır. Araştırmanın ikinci bölümünde ise göçün genel tarihi hakkında bilgi verilmiş, ayrıca Osmanlı Devleti ve Türkiye Cumhuriyeti'nde yaşanan önemli göç vakaları ile ilgili araştırma yapılmıştır. Akabinde, Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan bu yana mülteci ve sığınmacılar ile ilgili yapılan bütün önemli düzenlemeler kronolojik şekilde ele alınmıştır. Türkiye'de ilk defa uluslararası korumaya ihtiyaç duyan kişilerle ilgili düzenlenen Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu hakkında oldukça detaylı bir inceleme yapılmıştır. İkinci bölümün son kısmında ise göç yönetişimi ve Türkiye'de gelişen göç yönetimi ele alınarak, Türkiye'nin göç politikası aktarılmaya çalışılmıştır. Araştırmanın son bölümünde ise son yüzyılın en önemli vakalarından olan Suriye iç savaşı ve ülkemize olan etkisinden söz edilmiştir. Suriye siyasi tarihi ve geçmişşten günümüze Türkiye-Suriye ilişkileri incelendikten sonra, 'Arap Baharı' olarak adlandırılan süreç ve ülkemize yönelen kitlesel göç akımı ele alınmıştır. Ayrıca, Türkiye'ye ani ve kitlesel olarak göç eden milyonlarca Suriyelinin hukuki durumu detaylı olarak aktarılmıştır. Son olarak, değişen göç politikası kapsamında Türkiye'de yaşayan Suriyeli sığınmacıların yaşadığı sorunları ve sosyolojik açıdan etkileri hakkında elde edilen veriler analiz edilerek sunulmuştur.
Motivasyona etki eden faktörler; Ankara Çevik Kuvvet örneği

Bu tez çalışmasının amacı, motivasyon ile yönetici arasındaki etkileşimi teorik olarak ortaya koyarak çevik kuvvette görevli polis memurlarının motivasyon düzeyleri ile motivasyonlarına etki eden faktörleri bir alan araştırması ile ortaya koymaktır. Bu anlamda, güvenlik hizmetinin daha etkin, kaliteli ve hızlı bir şekilde sunulması için polis çevik kuvvet birimi başta olmak üzere Türk Polis Teşkilatı'nda görevli polis memurlarının motivasyonlarına etki eden faktörler tespit edilmesine çalışılmıştır. Çalışmada yöntem olarak, araştırma, doküman analizi ve anket tekniklerinden faydalanılmıştır. Çalışmanın teorik alt yapısının oluşturulmasında yerli ve yabancı literatürden ve konu ile ilgili uzman görüşlerinden geniş ölçüde yararlanılmaya çalışılmıştır. Diğer taraftan, tümevarımcı bir yaklaşım benimsenerek ortaya konulan teorik alt yapı uygulamadaki durum anket çalışması ile betimlenmeye çalışılmıştır. Çalışmada araştırma evreni olarak Ankara Emniyet Müdürlüğü Çevik Kuvvet Şube Müdürlüğü belirlenmiş ve araştırma evrenin büyük olması nedeniyle bir aynı yerde çalışan polis memurların da oluşan bir örneklem belirlenmiştir. Literatür taraması sonucu derlenen bilgiler ile alan araştırması sonucunda çevik kuvvet birimlerinde görevli polis memurlarının motivasyon düzeylerinin düşük olduğu ve hijyen faktörlerin sağlanamadığı ortaya çıkmıştır. Polis memurlarının motivasyonlarına etki eden faktörler açısından bakıldığında sırasıyla örgütsel-yönetsel, ekonomik faktörler ve psiko-sosyal faktörlerin polis memurların motivasyonlarına olumsuz etkiye sahip oldukları tespit edilmiştir. Sonuç olarak, polis amirlerine çalışan motivasyonu hakkında yeterli eğitimin verilmesi ve çalışma şartları üzerinde gerekli düzenlemelerin yapılması ile çevik kuvvette görevli polis memurlarının motivasyonlarının yükseltilebileceği değerlendirmektedir.
Görevi kötüye kullanma suçu kapsamında ekim sayım beyanlarını denetlememe fiili

Tarım alanında önemli bir yere sahip olan çiftçilerin yapmış olduğu faaliyetler zirai faaliyet olarak isimlendirilmiştir. Bu zirai faaliyetlerin gerçekleştirilmesi sonucu elde edilen kazançların vergilendirilmesi söz konusudur. Zirai kazanca sahip olan çiftçiler de gerçekleştirdikleri zirai faaliyetler sonucu kazançlarının vergilendirilmesi sürecinde bir takım yükümlülüklerle sorumlu tutulmuştur. Bu yükümlülüklerden birisi de ekim sayım beyanında bulunma yükümlülüğüdür. Gelir Vergisi Kanunu'nda tespit edilmiş olan işletme büyüklüğü ölçülerini aşan çiftçiler, zirai işletmelerinin yer aldığı köy veya mahalle muhtarlıklarına davet süresi içinde ekim sayım beyanında bulunmak mecburiyetindedir. Çiftçilerin beyanda bulunduğu veya zamanında beyanda bulunup bulunmadığı Vergi Usul Kanunu çerçevesinde muhtar ve ihtiyar heyetlerinin sorumluluğu altındadır. Bu sorumluluğa uymayan muhtar ve ihtiyar heyeti üyeleri, görevini ihmal veya suistimal etmesi nedeniyle Türk Ceza Kanunu'nun 'Görevi Kötüye Kullanma Suçu' ile öngörülen cezalara mahkum olacaktır. Bu bakımdan suçun değerlendirilmesinde vergi mevzuatının yanında ceza hükümlerinin de dikkate alınması gerekmektedir.
İdari işlemin iptalinde hukuka uygunluk denetiminin sınırları

İdari işlemlerin hukuka uygunluğunun yargısal denetimi, hukuk devleti ilkesinin gereklerinden biridir. Ancak yapılacak denetimin, idari faaliyetlerin hukuka uygun olarak icra edilmesini engellememesi ve giderek idarenin iradesi yerine yargıcın iradesini ikame edecek, yargı organının kendi yetkilerini aşarak yürütme yetkisini kullanması neticesini doğuracak boyuta taşınmaması gerekir. İdari işlemler çeşitli şekillerde sınıflandırılabilirler. Ancak icrai nitelikte ve tek yanlı idari işlemler iptal davasına konu olabilir. Tezin bir bölümü idari işlem kavramı, idari işlemlerin sınıflandırılması, iptal davasına konu olabilecek işlemlerin özellikleri ve idari işlemlerin unsurlarına ayrılmıştır. Hukuk devleti ilkesine göre idare hukuk kurallarına uygun olarak hareket etmek zorundadır. İdarenin hukuka uygunluğu yargısal denetimle sağlanır. İdari işlemlerin yargısal denetimi, işlemin unsurları üzerinde yapılacak denetimle mümkün olur. Bu nedenle idari işlemin unsurlarında meydana gelebilecek hukuka aykırılıklar ve bu hukuka aykırılıklar neticesinde karşılaşılacak yaptırımlar da incelenmiştir. Ay. m. 125 ve İYUK m. 2 idarenin yargısal denetiminin hukuka uygunluk denetimi ile sınırlı olduğunu belirtmiştir. Yargı yerleri yerindelik denetimi yapamaz, idarenin takdir yetkisini kaldıracak şekilde karar veremezler. İdari faaliyetlerin kanunlara uygun olarak yerine getirilmesini engelleyecek tarzda ve idari eylem ve işlem niteliğinde yargı kararı veremezler. Tezde hukuka uygunluk denetiminin sınırlan somutlaştınlarak hangi noktadan itibaren denetimin yerindelik denetimi sayılacağı tespit edilmeye çalışılmıştır. Danıştay'ın konu ile ilgili tutumu da yargı kararlan incelenerek tespit edilmeye çalışılmıştır.
Kentsel açık alanların geliştirilmesi ve kalite kriterleri üzerine araştırmalar: Eskişehir örneği

Kentsel açık ve yeşil alanlar; kentte yaşayanlara fiziksel, sosyal ve psikolojik, kente ise ekolojik ve ekonomik olarak fayda sağlamaktadırlar. Kentsel açık ve yeşil alanların kent içerisindeki bu fonksiyonlarını yerine getirebilmeleri için; proje aşamasında olan açık ve yeşil alanların nicel ve nitel anlamda kaliteli mekanlar olarak tasarlanması veya mevcut açık ve yeşil alanların nicel ve nitel yönden iyileştirilmesi gerekmektedir. Yapılmış olan bu tez çalışmasında, Eskişehir'de bulunan ve kentin açık ve yeşil alan sistemi içerisinde geniş hacime sahip iki büyük kent parkı olan Kentpark ve Sazova Park örnek alanlar olarak seçilmiştir. Söz konusu iki parkın mekansal kalitelerini ölçmek amacıyla, yapılan literatür araştırması sonucu mekansal kalite kriterleri belirlenmiştir. Belirlenen kriterler bazında mekansal kalitenin tespiti için; bu kriterler çevresinde şekillenen sorulardan oluşan ve mekanı değerlendiren; alanı inceleyen gözlemci için, Alan Fiziksel Değerlendirme Formu ve park kullanıcılarına uygulanmak üzere anket formu oluşturulmuştur. Alan Fiziksel Değerlendirme Formu her park için birer adet uygulanmıştır. 43 sorudan oluşan anketler ise Kentpark için 400, Sazova Park için 400 katılımcıya uygulanmıştır. Anketlerin analizi için, SPSS programında frekans ve ki-kare analizi yöntemi kullanılmıştır. Elde edilen bulgular tartışılarak parklara dair öneriler getirilmiştir. Çalışmanın sonucunda Eskişehir ilinin kişi başına düşen yeşil alan miktarının 13 m2 olduğu ve örnek alanlar olan Kentpark ve Sazova Park'ın nitelik ve nicelik yönünden tatminkar değerlere sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Kapitalist devlette siyaset ve yönetim ilişkisi

Kapitalist Devlette Siyaset ve Yönetim İlişkisi Siyaset ve yönetim, batılı kapitalist toplumların, tarihsel ve toplumsal gerçekliğinin bir ürünü olarak ortaya çıkmış ve birbirlerinden kurumsal ayrılıkları temelinde belli bir biçimsellik kazanmışlardır. Bu biçimsellik, kapitalist toplumsal oluşumun özgül karakterini oluşturan, artı-değere saf ekonomik araçlarla el konulma sürecinin yanında, baskı gücü olarak siyasal alanın tamamlayıcı varlığı ile maddi bir içeriğe sahip olmuştur. Oysa ki, liberal kuram, siyaset ve yönetim ilişkisini, gerçeği kendi kavrayış ve sunuş yöntemi çerçevesinde, siyasetçi ve bürokratlar arasında bir ayrılık olarak içeriklendirmiş ve kamusal yönetimin piyasacı ilkeler temelinde yapılandırılmasını öngörmüştür. Siyaset ve yönetimin biçimsel kavranışı, aynı zamanda, özellikle batılı olmayan kapitalistleşmekte olan toplumların, siyasal ve yönetselliğinin hem çözümlenmesinde sorunlar yaratmış hem de batılı biçimlerin ideal ölçüler olarak alınıp uygulanmaya çalışılması sonucunu doğurmuştur. Siyaset ve yönetim bir ilişki olarak, siyasal alanın; hukuk, temsil ve yönetimden oluşan bütünlüğü içinde, batı kapitalizminin gelişme aşamalarına göre, bu alanın yapılanması ve yeniden yapılanmasını sağlayan birer araç niteliğinde olmuştur. Kapitalist piyasa zorunlulukları, bir bütün olarak siyasal alanı, liberal ve müdahaleci dönemde, temsili kapitalist siyaset kapsamında; neo-liberal dönemde ise, yönetişimci kapitalist siyaset kapsamında biçimlendirmiştir. Böylece, kapitalist toplumsal eylem, biçimsel ayrılıktan bütünleşmeye doğru ilerleyen bir gelişme çizgisi izlemiştir. Dolayısıyla, kapitalist yönetselliğin, siyasal bir eylem biçimi olarak gerçeklik kazandığı ileri sürülebilir. Türkiye toplumsal gerçekliğinde siyaset ve yönetim ilişkisi ise, ancak tarihin aşkın devlet koşullanması ve ulus-devlet odaklı olarak yorumlanmasındaki yöntemsel çıkmazlardan arındırılarak maddi temelleriyle incelenebilir. 210
Yeni kamu anlayışı çerçevesinde yerellik ilkesi açısından Türkiye'de bölge kalkınma ajansları

Günümüz dünyasında hızlı bir değişimin yaşandığı kavramlar, değerler ve anlayışlar karşısında ülkelerin de bu değişime uyum sağlayacak politika ve hedefler üretmeleri zorunluluk haline gelmiştir. İnsani değerlerin güçlenerek, bireysel refah ve mutluluğun arttırılmasına yönelik anlayışların önem kazandığı bir çağda yaşıyoruz. Bu esasla var olan Kamu Yönetimi ise bu süreçte kendini yenileme ihtiyacı içindedir. İçinde yaşadığımız küresel dünyada, yeni değerlerin kabul edilerek, bu esasla kurumların, idari yapılaşmaların oluşturulduğuna şahit olmaktayız. Toplumsal ihtiyaçların kolayca tespit edilip, hızlı ve etkin hizmet sunulması, halka yakınlık ile sonuçlara kolay ulaşmasını sağlayacak idari kurumların varlığı ile olmaktadır. Yerellik ilkesinin özünde yer alan demokrasi ise aslında kamu hizmetlerinin yürütülmesinde toplumsal iradenin yansıtılmasında rol oynayan bir güçtür. Yerelleşme eğilimlerinin merkezi idare ile bütünleyici olması ve bölgesel gelişme ile kalkınmanın da bu doğrultuda sağlanmasında önemli role sahip bulunan Bölge Kalkınma Ajansları çalışmada bu kapsamda ele alınarak incelenmiştir. Türkiye'de uzun yıllar bölgesel politikaların hazırlanarak bölgesel dengesizliklerin azaltılmasına yönelik büyük çabalar olmuştur. Özellikle 1960'lı yıllardan itibaren ortaya konulan planlama anlayışı önemlidir. Bu çabaların ve politikaların günümüzde dünyadaki örnekleri ile ele aldığımızda ise Bölge Kalkınma Ajansları'nın bölgesel politikaların kurumsallaşması olarak karşımıza çıktığını görmekteyiz. Türkiye'de bu anlayışla Avrupa Birliği sürecinin de etkisiyle 2006 yılında yasal altyapısını oluşturduğu 5449 sayılı Kanun ile önemli bir adım atmıştır. Avrupa Birliği'nin istatistiki bölge birimleri sınıflandırması esas alınarak oluşturulan bölgelerde kurulması öngörülen ajanslar Türkiye'de ilk olarak iki pilot bölgede kurulmuştur. Buradan hareketle sağlanan gelişmelerin ve tecrübelerin katkısıyla hedeflenen kalkınmanın sağlanması ve bu doğrultuda yaşanan sıkıntıları giderecek yeni düzenlemelerin yapılması da gelecek dönemlerde gündemde olan konulardan olacaktır.
Avrupa Birliği'ne tam üyelik sürecinde Yunanistan, Portekiz, Polonya ve Bulgaristan deneyimleri ışığında Avrupalılaşma olgusunun Türk kamu yönetimine etkisi

Avrupa Birliği günümüz dünya düzeninde gücünü ve etkinliğini giderek artırmaya çalışan, bir örgüttür. Birlik bu amaca erişmek için, çeşitli mekanizmalar kullanmaktadır. Bu mekanizmaların önde gelenlerinden biri de Avrupalılaşmadır. Etki alanını giderek genişleten Avrupalılaşma, günümüzde Avrupa Birliği üyesi ve aday ülkelerin yönetim sistemlerinde Birlik etkisiyle meydana gelen değişim ve dönüşümleri ifade etmek için kullanılan bir kavram olarak Avrupa Birliği literatüründeki yerini almış gözükmektedir. Avrupalılaşma ile beraber Avrupa Birliği gündeminde yer alan diğer bir kavram da çok düzlemli yönetişimdir. Bu kavram, Avrupa Birliği içinde karar alma mekanizmalarında yaşanan değişikliği ifade etttiği için önem taşımakta ve incelemeye konu olmaktadır. Avrupa Yönetsel Alanı kavramı ise, Avrupa Birliği'nin sahip olmak istediği Avrupa Birliği'nde geçerli ortak kamu yönetimi ilkelerini ifade etmesi açısından önem taşımaktadır. Bu kavramlar Avrupa Birliği üyesi ve aday ülkeleri çeşitli şekillerde etkilemiş ve söz konusu ülkeler bu doğrultuda gereken yasal ve yönetsel değişiklikleri yapmışlardır. Avrupa Birliği'ne aday ülke olarak Türkiye de aynı şekilde kendi yönetsel sisteminde gereken değişikleri yapmış ve yapmaya da devam etmektedir. İşte bu Tezde, ilk olarak yukarıda ifade edilen kavramların tanımlarıı yapılmış; ve Avrupa Birliği ortak kamu yönetimi ilkeleri ortaya konulmuştur. İlk bölümünün içeriği bu şekilde düzenlenen Tezin ikinci bölümünde, örnek ülke olarak seçilen Yunanistan, Portekiz, Polonya ve Bulgaristan'ın Avrupa Birliği üyelik öncesi ve sonrası süreçlerinde yönetsel sistemlerinde yaptıkları değişiklikler ele alınarak, bu uygulamalardan Türkiye için çıkarılabilecek dersler ortaya konulmuştur. Tezin üçüncü bölümünde Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri özellikle yönetsel uyum ve kapasite açılarından ele alınmış; dördüncü ve son bölümde de, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne uyum çerçevesinde bugüne kadar gerçekleştirdiği değişiklikler değerlendirilmiş, bundan sonra yapılması gerekenler konusunda önerilerde bulunulmuştur. Tezin sonuç bölümünde ise, Tezin genel bir değerlendirmesinin yanında, Türkiye ve Avrupa Birliği ilişkilerinin geleceği konusuna değinilmiştir. Bu Tez ile, Türkçe literatürde çok az sayıda bulunan kaynaklara bir yenisinin eklenmesi, dolayısıyla bu konuda çalışmak isteyen araştırmacılara yardımcı olunması ve aynı zamanda Türk kamu yönetiminin Avrupa Birliği çerçevesinde değerlendirilmesi hedeflenmiştir.
Polislerin iş stresi ve bazı değişkenlere göre stresle başa çıkma tarzlarının karşılaştırılması

araştırma ile polislerin iş stresi düzeyleri ile çalıştıkları birim, rütbe, cinsiyet ve çalışma sistemleri değişkenlerine göre Stresle Başa Çıkma Tarzlarınınkarşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Adana Emniyet Müdürlüğü'nde görevli 98 amir ve 681 memur olmak üzere toplam 779 polisoluşturmuştur. Polislerin, iş stresini ölçmek için Stres Ölçeğinin ş ve Okul Hayatı alt ölçeği;stresle başa çıkma tarzlarının ölçümü için ise Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği kullanılmıştır. Veriler iki faktörlü Varyans Analizi ve LSD testi ile analiz edilmiştir. Sonuçta, algılanan iş stresi düzeyine göre stresle başa çıkma tarzlarından kendine güvensiz yaklaşım ve sosyal desteğe başvurmada farklılık bulunmuştur. Çalışılan birime göre sosyal desteğe başvurma dışında tüm yaklaşımlarda farklılık gözlenirken, rütbeye göre sadece kendine güvensiz yaklaşımda farklılık bulunmuştur. Cinsiyete göre ise iyimser yaklaşım, kendine güvensiz yaklaşım, boyun eğici yaklaşım ve sosyal desteğe başvurmada farklılık olduğu bulunmuştur. Polislerin çalışma sistemine göre de kendine güvensiz yaklaşım, boyun eğici yaklaşım ve sosyal desteğe başvurmada farklılık olduğu saptanmıştır. Ayrıca algılanan iş stresi düzeyinin çalışılan birimle etkileşimine göre kendine güvenli yaklaşımda; rütbeyle etkileşiminde ise kendine güvensiz yaklaşımda ve çalışma sistemiyle etkileşimine göre de sosyal desteğe başvurmada farklılık olduğu gözlenmiştir.