turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Afet triajında etik karar verme: İzmir ili örneği

Afetler, birçok insanın ölümü ve yer alanması ile sonuçlanan, erişilebilir kaynakların kısıtlı olduğu veya yetersiz kaldığı, kaynak-talep dengesinin bozulduğu ve zamanla mücadele edilerek bir an önce müdahale edilmesi gereken zorlu bir andır. Erişilebilir kaynaklar ile müdahale gücü arasında oluşan bu orantısızlık, afete müdahalenin her aşamasında triaj yapmayı zorunlu kılmaktadır. Triaj, yaralıları veya hastaları sağlık durumuna ve aciliyitine göe sınıflandırılması ve önceliklendirilmesi işlemidir. Afet triajında görev alan sağlık profesyonelleri, daha çok yaşamı kurtarabilmek için bu kaotik ortamda hangi yaralının öncelikli acil müdahaleye ihtiyacı olduğunu ve kısıtlı kaynakları doğru kullanarak nasıl bir müdahalede bulunması gerektiğini hızlıca değerlendirmek ve bu sırada etik kararlar vermek zorundadır. Bu durum, 'çok sayıda insan için en iyisini yap' ilkesinin benimsendiği afet triajında hayati önem taşımaktadır. Bu çalışmada İzmir'deki sağlık profesyonellerinin afet triajına ilişkin niteliklerinin yeterli olup olmadığı ve bunun etik karar verip vermelerine etkisi araştırılmıştır. Bu doğrultuda, Bağlayıcı Vignette Yöntemi ile hazırlanan anket formları çalışmanın yapıldığı ildeki 112 Acil Sağlık İstasyonları çalışanları, UMKE ekibi ve AKS- 110 ekibine uygulanmıştır. Böylelikle sağlık profesyonellerinin afet triajı yapabilme yeterlilikleri ve ikilem halinde etik karar verebilme düzeylerini değerlendirilmiş ve değişkenler ile arasındaki ilişkiler belirlenmiştir. Araştırma sonucunda katılımcıların afet triajı etik bilgi düzeylerinin yetersiz olduğu ve günlük triaj ile afet triajı arasındaki farkı yeteri kadar bilmedikleri tespit edilmiştir. Ayrıca etik sorunlara sebep olan aşırı ve yetersiz triaj kararları oranları yüksek bulunmuştur. Genel olarak katılımcıların afet triajında etik karar verme eğiliminde oldukları ve afet triajı etik bilgi düzeyi arttıkça etik karar verme eğilimlerinin de arttığı gözlemlenmiştir. Bu araştırma, afet planlamalarının hazırlanmasında; afet triajı uygulamaları ile ilgili mesleki ve hizmet içi eğitim ve tatbikatların içeriğinin ve zamanlamasının belirlenmesinde; afetlerde görev alacak ekiplerin karar verme süreçlerinde yol gösterici olacaktır.
Kent parkların antropolojik açıdan değerlendirilmesi: Ankara örneği

Kentlerin temel bileşenlerinden birisi olan parklar, kent sakinleri ile doğa arasında bir köprü vazifesi görmektedir. Kentlerin kalabalıklaşması ve çevresel olarak kirlenmesinin bir sonucu olarak ortaya çıkan kent parklarının varlığı, sanayi devrimi sonrasında olduğu gibi günümüzde de önemini korumaktadır. Ülkemizde kent parklarının tarihi çok eskiye uzanmamaktadır, Cumhuriyet Dönemi ile birlikte modernleşmenin ve yeniden yapılanmanın adımları Ankara'da parkların da yardımıyla atılmaya başlanmıştır. Araştırmanın konusunu Ankara'da yer alan Altınpark, Gençlik Parkı, Göksu Parkı ve Seğmenler Parkı oluşturmaktadır. Araştırmanın amaçlarından biri, Ankara'daki kent parklarının kullanımının belirlenmesidir. Kullanıcı memnuniyeti anketi 1091 ( 533 erkek ve 558 kadın) kullanıcıya uygulanmıştır. Araştırma sonucunda kullanıcıların parklara genelde kendi araçlarıyla geldikleri ve ulaşım süresinin 15-30 dakika sürdüğü belirlenmiştir. Kullanıcıların parklara arkadaşları veya aileleri ile geldikleri ve parklarda 1-3 saat kaldıkları saptanmıştır. Parkların tercih edilme nedenleri, doğada vakit geçirmek, dinlenmek, arkadaşlarla buluşmak gibi rahatlatıcı faktörlere bağlıdır, bu nedenle kullanıcılar parklara geldiklerinde kendilerini mutlu, huzurlu ve özgür hissetmektedirler. Kullanıcılar, kültürel etkinlikleri ve otoparkları yetersiz bulmakta ve parkların daha temiz ve bakımlı olmasını istemektedirler. Araştırmanın diğer bir amacı parklarda kullanılan donatıların TSE standartlarına uygunluğunun belirlenmesidir. Araştırma sonucunda parklarda kullanılan aydınlatmaların TSE standartlarına uygun olduğu ancak bazı oturma birimlerinin ve çoğu çöp kutularının standartları karşılayamadığı saptanmıştır.
An evaluation of business oriented non-governmental organizations : A case study of BTC Project Community Investment and Development Programs

Bu çalışmanın amacı; Sivil Toplum Kuruluşları ve Özel Sektör ortaklığı ile bunların Yerel Kurumlarla ilişkilerini analiz etmektir. Bu bağlamda bazı sorular soruyoruz. STK'lar gerçekten kar amacı gütmeyen kuruluşlar mıdır? Özel Sektör, Sosyal Kalkınma Projeleri ile toplum için mi yoksa kendi çıkarları için mi ilgilidir? Bu çalışma, bu sorulara bir enerji şirketi ve sıra dışı ortakları tarafından uygulanan Bakü ? Tiflis ? Ceyhan Ham Petrol Boru Hattı'nın Toplumsal Yatırım Programı ve Bölgesel Sürdürülebilir Kalkınma Programı aracılığıyla cevap vermeye çalışır. Aynı zamanda bu programların proje paydaşları, yerel yönetimler ve toplumlar üzerindeki etkilerini ele almaktadır. Bu çalışma, özel sektör, yerel yönetimler ve Sivil Toplum Kuruluşlarının değişen rolleri, ortaklıkları ve sorumlulukları konusunda analitik bir çerçeve önermektedir.
Gaziantep'te çocuk suçluluğu

Bu çalışma Emniyet Müdürlüğü Çocuk Şubesinden elde edilen veriler ışığında, Gaziantep ilinde gerçekleşen çocuk suçlarının durumunu ortaya koymak ve yapılan, çocuk suçluluğunu azaltmaya yönelik, çalışmaların etkisini görmek amacıyla hazırlanmıştır. Gaziantep'te çocuk suçluluğunu ortaya koymak amacıyla suçluluğun kent, kentleşme ve göç ile ilişkisi incelenmiştir. Çalışma sonucuna göre, 2001- 2008 yıları arasında işlenen çocuk suçlarında %200'lük bir artış tespit edilmiştir. İncelenen yıllar arasında işlenen toplam çocuk suçlarının %75'ini erkek çocukları ve %25'ini kız çocukları işlemiştir. 2005 yılında Gaziantep'te suça karışan çocukların %5.7'si sokakta yaşayan çocuklardan oluşurken bu oran 2009 yılında %0.7'ye düşmüştür. Çocuk suçluluğunu önlemeye ve/veya azaltmaya yönelik çalışmaların yapıldığı yıllarda işlenen çocuk suçların artış oranında azalışlar tespit edilmiştir.
Kentsel bir çevre sorunu olarak görsel kirlenme: Çanakkale örneği

Bir yerleşim yerinin ekonomik, toplumsal, siyasal özelliklerini betimleyen kent, doğal bir çevre üzerinde insan müdahalesiyle kurulmuş yapay bir mekanı ifade etmektedir. Bu nedenle çevre ile yakından ilişkili bir kavramdır. Sanayileşme ve nüfus artışıyla birlikte gittikçe artan çevre sorunları kentleri de olumsuz etkilemektedir. Kentleri etkileyen çevre sorunlarından bazıları hava kirliliği, su kirliliği, gürültü kirliliği, görsel kirlenme şeklinde sıralanabilir. Görsel kirlenme, görme duyusu yoluyla algılanabilen, ortamda olumsuz görüntüler ortaya çıkararak insanlarda kirlilik algısı yaratmaya yol açan süreçlerin bütünüdür. Görsel kirlenmenin nedenleri ve ortaya çıkış şekilleri toplumların ekonomik ve kültürel koşullarıyla yakından ilgilidir. Halkın duyarlı olduğu, kentlerin estetik görünümünü düzenleyen tutarlı bir yaklaşımın bulunduğu ve yasal önlemlerin zamanında alındığı ülkelerde görsel kirlenme sınırlı bir sorun olarak kalmaktadır. Ancak ekonomik ve toplumsal sorunların estetik konuların önüne geçtiği bazı ülkelerde görsel kirlenme zamanla içinden çıkılması güç bir sorun haline gelmektedir. 'Kentsel Bir Çevre Sorunu Olarak Görsel Kirlenme: Çanakkale Örneği' başlıklı bu yüksek lisans tez çalışmasında, Türkiye ve Çanakkale'de görsel kirlenmenin nedenleri belirlenerek, çözüm önerileri geliştirilmiştir. Bunun için de hem yazın taraması, hem de Çanakkale'de kent estetiği ile ilgili veri, düşünce ve uygulama üreten aktörlerle derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Araştırma sonucunda, görsel kirlenmenin yerel yönetimlerin tek başına üstesinden gelebileceği bir sorun olmadığı ve konuyla ilgili ulusal bazda düzenleme yapılması gerektiği ortaya konmuştur. Çanakkale bazında ise başta planlama, yapılaşma, yeşil alanlar, reklam panoları, otoparklar, çöplerle ilgili olmak üzere birçok alanda çözüm önerilerinde bulunulmuştur. Ayrıca kent aktörlerine düşen görevler noktasında da bazı öneriler getirilmiştir.
Kurumsal politikanın işe yabancılaşma üzerindeki etkisi: Isparta ili Ptt çalışanları üzerinden nitel bir analiz

Yabancılaşma insanın doğasında olan ve her zaman içinde varlığını devam ettirecek bir uzaklaşma hali olarak tanımlanmaktadır. Yabancılaşma bireyin kendisine, çevresine, topluma, sosyal ve çalışma hayatına yansıyıp olumsuz sonuçlara neden olmaktadır. Bireyin işe yabancılaşması kurum içerisinde meydana gelen sorunlar ile yakından ilgilidir. Kurumsal politika kaynaklı görev tanımının eksikliği, rol belirsizliği, adaletsizlik ve iletişimsizlik işe yabancılaşmanın ana sebepleri arasında yer almaktadır. İşe yabancılaşmanın sonuçları ise motivasyonun kaybedilmesi, performansta düşüklükler, yaratıcılığın körelmesi, tatminsizlik, tükenmişlik ve işten ayrılma olarak ortaya çıkıp kuruma mali ve yapısall olarak zarar vermektedir. Bu tez çalışmasının amacı kurumsal politikanın çalışanların işe yabancılaşma düzeyinde nasıl bir etkisi olduğunu saptamak ve işe yabancılaşma düzeyinin en aza indirilmesi için öneriler sunmaktır. Çalışmanın amacı kapsamında Isparta ili PTT Başmüdürlüğü bünyesinde çalışanlarından 34 kişi belirlenerek yarı yapılandırılmış görüşme yöntemi ile veri elde edilmiştir. Çalışmada verilerin toplanması için kullanılan yöntem; görüşmenin yapısı bakımından yarı yapılandırılmış görüşme, iletişim ve kayıt biçimi bakımından sözel görüşme ve görüşme yapılan birey sayısı bakımından bireysel görüşme tekniği olarak belirlenmiştir. Bu teknik nitel olarak analiz edilmiş derinlemesine görüşme tekniği olarak da adlandırılmaktadır. Görüşme içerisinde çalışanlara 17 soru yöneltilmiş ve cevaplar nitel olarak analiz edilip tablo ve grafikler üzerinde gösterilmiştir. Bu çalışmanın verileri MAXQDA 2020 Analytics Pro programı ile analiz edilmiştir. Kurumsal politikanın çalışanların işe yabancılaşma düzeyinde etkisi var mıdır ana sorusu üzerine yazılan tez çalışmasında elde edilen analiz sonuçları; kurumsal politikanın işe yabancılaşma üzerinde etkisi olduğunu ve bu etkinin çalışanlar üzerinde kurumsal bağlılığın azalması, kuruma karşı güvensizlik, iş tatminsizliği, motivasyon kaybı, performans düşüklüğü ve işe yabancılaşma olarak sonuçlandığı yönünde değerlendirilmiştir.
Halkla ilişkiler kapsamında stratejik iletişim yönetimi: Zeytin Dalı Harekatının incelenmesi

21. Yüzyılda artan küresel rekabetle birlikte kurumların amaçlarına ulaşabilmesi için, hedef kitlelerini tanıması, anlaması ve beklentilerine cevap vermesi ihtiyaçtan öte bir zorunluluk haline gelmiştir. Telekomünikasyon ve enformasyon alanındaki teknolojik gelişmelerle birlikte, iletişim de küresel bir boyut kazanmıştır. Dolayısıyla halkla ilişkiler, stratejik iletişim yönetimi boyutuyla ön plana çıkmaktadır. Bu anlayıştan hareketle halkla ilişkilerin yönetim ve karar alma mekanizmasının bir parçası olarak konumlandırılması, akıllı, stratejik, tutarlı iletişim faaliyetleri ile desteklenmesi gerekmektedir. Günümüzde kurum ve kuruluşlar kadar, devletler düzeyinde de stratejik iletişim faaliyetlerine ihtiyaç duyulmaktadır. Dolayısıyla devletlerarası ilişkilerde cephe savaşları yerini, yumuşak güç ile mücadeleye bırakmıştır. Ancak bununla da yeterli kalmayıp, sert ve yumuşak güç unsurlarının aynı anda kullanılmasını ifade eden akıllı güç tanımının ortaya çıktığı görülmektedir. Bu nedenle devletlerin haklılıklarını ve politikalarını meşru zeminlere oturtarak destek sağlamaları, günümüzde halkla ilişkilerin ve onun bir uzantısı olan stratejik iletişimin bir sonucu olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmayla Zeytin Dalı Harekatı özelinde sert ve yumuşak güç unsurlarının birlikte kullanılmasının incelenmesi imkanı oluşmuştur. Çalışmamızda 20 Ocak tarihinde Suriye'nin Afrin Bölgesi'nde TSK tarafından gerçekleştirilen Zeytin Dalı Harekatı'nın stratejik iletişim bağlamında değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu süreçte uygulanan iletişim çalışmalarının, stratejik iletişim yönetimi faaliyetlerine uygun olup olmadığı araştırılmıştır. Bu amaçla harekattan sorumlu resmi kurum ve aktörlerin çeşitli mecralarda paylaştıkları söylemlerin, literatürde yer alan James E. Grunig'in stratejik iletişim yönetimi modeli kapsamında tasnifi yapılmıştır. Twitter paylaşımları ve medya yansımalarının incelenmesi sonucu elde edilen bulgular betimsel analiz çerçevesinde söylem analiziyle değerlendirilmiştir. Yine bu kapsamda ilgili kurum yetkilileriyle yapılan mülakat görüşmeleri ile de çalışma desteklenmiştir.
Parlamento dışı muhalefet

Siyasi iktidara yönelik karşı çıkışları ifade eden siyasi muhalefetin türlerinden biri olan parlamento dışı muhalefet, siyasi partiler dışındaki kişi ve grupların bir takım faaliyetlerini kapsamaktadır. Siyasi partiler vasıtasıyla yapılan muhalefete göre daha kolay gerçekleşen bu muhalefet türünde, kişilerin herhangi bir partiye mensup olması gerekmemektedir. Bu yönüyle parlamento dışı muhalefet ile birlikte, belli bir siyasi görüşü olan ancak bir siyasi partiye girmekten çekinen kişiler de siyasi hayatın içinde yer almıştır. Diğer yandan muhalefetin çoğu zaman aracısız yani doğrudan kişi ve gruplarca aktif bir rol üstlenerek gerçekleştirilmesi, bürokratik engeller olmadan halkın sesinin sorumlu makamlara ulaştırılması parlamento dışı muhalefete olan ilgiyi artırmıştır. Bunun sonucunda siyasi muhalefet, sadece siyasi partiler tarafından yapılan ve sadece parlamentolarda görülen bir konu olmaktan çıkarak toplumun her kesiminde söz konusu olabilen bir olgu haline gelmiştir. Siyasi muhalefet ve dolayısıyla parlamento dışı muhalefet, insanların düşüncelerini açıklamaktan çekinmediği ve insanlara hak ve özgürlükler tanıyıp güvence altına alan bir sistemde kendisini ifade edebilmektedir. Bu koşulları sağlayan demokratik rejimlerde azınlık durumunda bulunan kişi ve gruplar, çoğunluk haline gelebilmekte ve düşüncelerini özgürce belirtebilmektedir. Bunun yanında halkın siyasi olaylara karşı bilinçli olması, ülke gündemini yakından takip etmesi, yani toplumda belli bir siyasi kültürün oluşması da parlamento dışı muhalefetin varlığı için gerekli bir koşul olarak ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada öncelikle parlamento dışı muhalefetin, siyasi muhalefet içindeki konumu belirlenmiş, devamında da parlamento dışı muhalefet kavramı açıklanmıştır. Bu açıklamalar yapılırken parlamento dışı muhalefetin tarihsel süreç içinde nasıl ortaya çıktığı ifade edilmiştir. Daha sonrasında parlamento dışı muhalefet odağı olan kişi, grup ve topluluklar incelenerek, ortaya koydukları muhalif faaliyetler belirtilmiştir.
Belediye başkanının başkanlıktan düşürülmesi

m yıllarda ülkemizde belediye başkanlarının başkanlıktan düşürülmelerinde görülen iş, bu konunun yakından incelenmesini gerektirmiştir. Çalışmanın amacını, belediye başkanlarının başkanlıktan düşürülmesinde yasal düzenlemelerdeki boşluk ve sikliklerin ortaya konulması ve çağdaş anlamda bir yasal düzenleme ve yargı netiminin nasıl olması gerektiği oluşturmaktadır. belediye başkanlarının başkanlıktan düşürülmesi konusu, 1961 Anayasası yürürlüğe inceye kadar geçen süre içinde, yerel yönetimlerin temel yasaları ile hüküm altına almıştır. 1961 Anayasası ve daha sonra da 1982 Anayasası ile yerel yönetimlerin :ilmiş organlarının, organlık sıfatını kazanma ve kaybetme konusundaki denetimin ;ak yargı yoluyla olabileceği hükme bağlanmış, dolayısıyla belediye başkanları da yargı güvencesine kavuşmuştur. Çalışmada, genel olarak belediye başkanlarının göreve gelme şekilleri ve belediye, ütü içindeki konumları ortaya konulmuş, daha sonra da belediye başkanlarının kanlıktan düşürülmeleri konusundaki yargı denetiminin nasıl yapıldığı ilgili yargı kararları esas alınarak geniş şekilde incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda, konu ile ilgili olarak, mevzuatımızda önemli eksiklik ve boşlukların olduğu ve boşlukların yargı kararlarıyla doldurulmaya çalışılmasının sağlıklı uçlar vermediği, başta 1580 sayılı Belediye Kanununda yer alan bazı hükümler ıak üzere, günün koşulları ile bağdaşmayan ve ihtiyaçlara cevap veremeyen yasal enlemelerin değiştirilmesi gerektiği anlaşılmaktadır.
Türk Hukukunda adli ve önleme amaçlı telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi

Dört bölümden oluşan çalışmanın genel bilgiler başlıklı birinci bölümünde telekomünikasyon yoluyla iletişimin denetlenmesi tedbirinin tanımı, tedbirle ilgili kavramlar, tedbirin hukuksal niteliği, bağlantılı olduğu ilkeler, tarihsel gelişimi ve ikili tasnifi yapılarak konu ele alınmıştır. Türk hukukunda adli amaçlı iletişimin denetlenmesi başlıklı ikinci bölümünde; koruma tedbiri niteliği taşıyan yönüyle telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi tedbiri ele alınmıştır. Bu kapsamda; tedbirin amacı, kapsamı, koşulları ve icrası, elde edilen verilerin yok edilmesi, ilgilisine bildirimde bulunulması, başvurulan tedbir sonucu elde edilen verilerin ceza muhakemesi hukukundaki değeri ve özel kişiler tarafından iletişimin denetlenmesi konuları ayrı başlıklar altında incelenmiştir. Türk hukukunda önleme amaçlı iletişimin denetlenmesi başlıklı üçüncü bölümde; meşruluğunu devletin, kişilerin ve toplumun güvenliğini, huzurunu sağlama görevinden alan ve idari nitelik taşıdığından idari kolluk birimlerince başvurulan önleme amaçlı iletişimin denetlenmesi tedbirinin tanım ve kapsamı, uygulanma koşulları, icrası, sona ermesi, tedbire başvurulması sonucu elde edilen verilerin kullanımı, tedbirin denetim şekilleri, hukuka aykırı olarak önleme amaçlı iletişimin denetlenmesi tedbirine başvurulması ile tedbir sonucu tesadüfen elde edilen verilerin akıbeti konuları ayrı başlıklar altında açıklanmıştır. Çalışmanın dördüncü bölümünde; iç hukukumuzun bir parçası haline gelen AİHS ve AİHM içtihatları bağlamında konu ele alınmıştır. Bu kapsamda, özel hayatın gizliliğini ve haberleşme hürriyetini güvence altına alan AİHS'nin 8. maddesinin uygulanma alanı, iletişimin denetlenmesi tedbiri bakımından getirdiği sınırlamalar, AİHM kararları ışığında sözleşmenin 8. maddesi ve telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi tedbiri ile bu bağlamda AİHM kararlarında telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi tedbiri bakımından aranan kriterler, iç hukukumuzda iletişimin denetlenmesi tedbiri bakımından getirilen düzenlemelerin AİHM'nin haberleşme hürriyetinin sınırlanmasında aradığı kriterleri teorik anlamda karşılayıp karşılamadığının analizi yapılarak konu ele alınmıştır. Çalışmanın sonuç kısmında ise; telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi tedbirine ilişkin olarak çalışma sonucunda elde edilen tespitler ile doktrinde tartışmalı konulara ilişkin görüşler özetle ortaya konulmuştur.
Değişen planlama anlayışı ve Devlet Planlama Teşkilatı

Devletin müdahale alanım artırdığı sosyal refah devleti uygulaması içinde ortaya çıkan ve II. Dünya Savaşı'nın ardından dünyada yaygın bir uygulama alanı bulan planlama kavramı son çeyrek yüzyıldır devletin sosyo-ekonomik süreçteki rolünü sınırlandıran global düzeydeki liberalleşme hareketi kapsamında değişime uğramış ve yeni boyutlar kazanmıştır. Bu çalışmanın amacı Türkiye'de ulusal düzeyde planlama yaklaşımı ve uygulamalarındaki ve bu kapsamda Devlet Planlama Teşkilatı'ndaki değişimi ortaya koymaktır. Üç bölümden oluşan çalışmanın ilk bölümünde, planlama kavramının farklı tanımları, türleri ve dünyadaki gelişimi; ikinci bölümde, Türkiye'de ulusal planlama uygulamasının gelişimi ve özellikle 1980 sonrası değişen ekonomi politikalar altında geçirdiği değişim; üçüncü bölümde ise Türkiye'nin planlama örgütü olan Devlet Planlama Teşkilatı yine 1980 yılı temel alınarak iki farklı dönemde incelenecektir. Çalışmada araştırma metodu kullanılmış, konunun uzmanlarının görüşlerine yer verilmiştir. Planlama uygulamaları ve planlama örgütleri konusunda farklı ülkelerdeki uygulamalar da değerlendirilmektedir. Çalışmada varılan sonuç; günümüzde uluslararası rekabetin ve belirsizliğin arttığı ortamda planlama örgütlerinin ekonomik faaliyetlerin koordinasyonunu sağlayan, uzun dönemli stratejileri saptayan, dış dünyaya karşı duyarlı, bu alanlardaki gelişmelere kendini hızla uyarlayabilecek bir yapıya kavuştuklarıdır. Bu gelişmeler altında Devlet Planlama Teşkilatı'nın dinamik, araştıran, izleyen, değerlendiren, koordine eden bir yapıya kavuşturulması şarttır.
Kamu işletmeciliği anlayışı ve kamu istihdamına etkileri

Bu tezde 1980 sonrasında kamu yönetimine egemen olan yaklaşımların kamusal istihdam sistemine etkileri incelenmiştir. l980'lerin başlarından itibaren neo-liberal politikalar devletin rolünü yeniden düzenleyerek kamu yönetimi alanında radikal dönüşümler yaratmıştır. Küreselleşme bağlanımda sermayenin rahatça hareket edebilmesi için gerekli olan bu düzenlemeler uluslararası kurumlarca akademik açıdan yayınlanan raporlarla, maddi açıdan ise verilen kredilerle desteklenerek beslenmektedir. Kamu yönetimi alanına küreselleşmenin yansımasıyla birlikte kamu işletmeciliği adı altında çeşitli yaklaşımlar geliştirilmiştir. Tarihsel süreç içerisinde öncelikle 'kamu işletmeciliği yaklaşımı', Amerikan yazınında 'girişimci devlet yaklaşımı', İngiltere özelinde 'Yeni Kamu İşletmeciliği Yaklaşımı' en son aşamada da 'yönetişim paradigması' başlıklarında incelenmiştir. Kamu yönetimi alanında dönüşüm, geleneksel kamu yönetimi yaklaşımının kamu hizmeti kamu mekanizmaları ve kamu yararı kavramlarına dayanan anlayışını reddetmektedir. Disipline egemen olan kamu işletmeciliği yaklaşımı bunların yerine birey yaran müşteri memnuniyeti rekabet piyasa mekanizması, özelleştirme ve kar kavramlarını getirmektedir Kamu işletmeciliği yaklaşımı kamusal istihdam sistemini dönüştürerek, özel sektörde kullanılan ilke, teknik ve uygulamaları kamu sektörüne uyarlamaya çalışmaktadır. Kamusal istihdam politikası, hizmete alma sürecinden başlayarak, personelin atanma, yükselme, iş güvencesi, işten çıkarılma, emeklilik, ücretlendirme ve personelin değerlendirilmesi konularında dönüşüm geçirmiştir. Türkiye'de kamu istihdam sistemi merkezi, yerel, KİT'ler ve kurullar ölçeğinde ele alınarak, istihdam sisteminde yaşanan değişimler sayısal, hukuksal, yapısall ve işlevsel yönlerden ele alınmıştır. Merkezi yönetimde memur statüsünün sözleşmeli personel statüsü ile, yerel yönetimlerde ise işçi statüsünün geçici işçi statüsüne tercih edildiği sonucuna varılmıştır. Özellikle kurul tipi örgütlenmelerin bürokratik mekanizmayı parçalayarak, siyasal otoriteden bağımsız, kamu işletmeciliği anlayışına dayanan istihdam sistemi getirdiği görülmüştür.
Türkiye ve Irak Kürt Ulusal Hareketlerinin karşılaştırmalı analizi (1958-1999)

Bu çalışmada 1958 ve 1999 tarihleri arasında Irak ve Türkiye'deki Kürt Ulusal Hareketlerinin analizi, benzerlikleri ve farklılıklarını tespit ederek her iki ülkedeki Kürt Ulusal Hareketinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Bu tarih aralığının seçilmesinin nedeni, Irak'taki Kürt Ulusal Hareketi'nin temel aktörü olan Molla Mustafa Barzani'nin 1958 yılında Rusya'dan Irak'a dönmesi ve 1980'li yıllardan itibaren Türkiye'deki Kürt Ulusal Hareketi'nin temel aktörü olan PKK'nın lideri Abdullah Öcalan'ın Türkiye'ye 1999 yılında teslim edilmesidir
Siyasal, toplumsal ve ekonomik değişim sürecinde Türkiye'de din-devlet ilişkileri

Bu araştırma, Türkiye'de din-devlet ilişkilerinin siyasal, toplumsal ve ekonomik değişim sürecindeki bir çözümleme ve değerlendirmesini içermektedir. Ülkemizde din-devlet ilişkilerinin gelişim ve değişimi batıdan tamamen farklı olarak ortaya çıkmıştır. Kilise, Batıda yaşanan toplumsal ve ekonomik değişim sonucunda, devlet üzerindeki yüzyıllar süren egemenliğini kaybetmiştir. İslamiyette, Hıristiyanlıktaki gibi bir ruhban sınıfını bulunmamaktadır. Ayrıca din-devlet ilişkileri konusunda Batıda yaşanan ekonomik ve toplumsal süreç ülkemizde yaşanmamıştır. Bu nedenlerle ülkemizde din-devlet ilişkileri yukarıdan aşağıya doğru yapılan düzenlemelerle biçimlendirilmeye çalışılmıştır. Araştırmada, tarihsel süreçte yaşanan din-devlet ilişkilerindeki değişim incelenmiş, Türklerde ve Türkiye Cumhuriyeti'ndeki din-devlet ilişkileri dönemler halinde açıklanmış, yönetsel ve hukuksal düzenlemelerdeki din-devlet ilişkisi ortaya konmuştur. Türkiye Cumhuriyeti'nde din-devlet ilişkilerinin çözümlenmesi yapılırken dönemlerin siyasal, toplumsal ve ekonomik yapıları da göz önüne alınmıştır. Günümüzde küreselleşme süreci ile toplumsal, ekonomik, siyasal ve kültürel alanlarda büyük bir değişim yaşanmakta ve bu değişim din-devlet ilişkilerini de etkilemektedir. Bu ortamda ülkemizde toplumsal bütünleşmenin sağlanması için din, siyasi çekişmelerin kaynağı olmak yerine, toplumu birleştirmenin araçlarından birisi olmalıdır.