turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocuğun değeri: Adana araştırması

Bu çalışmanın amacı 'Günümüzde neden çocuk yaparız?, 'Çocuğun değeri nedir?, 'Cinsiyetin çocuğun değeri açısından önemi var mı? ve 'Çocuktan ne bekleriz? gibi sorulara yanıt bulmaktır. Bu kapsamda 2016 yılında Adana ilinde yaşayan insanların 'çocuk' kavramına bakışı ve düşünceleri öğrenilmeye çalışılmıştır. Çocuğun anne ve babasının gözündeki değeri, bunun doğurganlıkla ilişkisi, anne babaların çocuğa yaptıkları/planladıkları yatırım ile çocuktan psikolojik, sosyal ve maddi beklentileri incelenmiştir. Ayrıca yapılan çocuk sayısına ve cinsiyetin etkilerine de bakılmıştır. Çalışmanın Adana ilinde yapılmasında Adana'nın çok kültürlü yapısı, farklı bakış açıları ve değerleri ile farklı sosyoekonomik düzeylerdeki insanları bir arada barındırıyor olması ve bulunduğu bölgenin metropol kenti olması etkili olmuştur. Bu çalışma, betimleyici bir araştırmadır ve bilgiler tarama yöntemi ile toplanmıştır.'Çocuğun Değeri' araştırması ilk kez 1975 1980 yılları arasında Kore, Filipinler, Singapur, Tayvan, Tayland, Türkiye, Endonezya, ABD ve Almanya'da paralel çalışmalar şeklinde evli kişiler üzerinde yürütülmüştür. Bu çalışmanın Türkiye'deki ayağını Prof. Dr. Çiğdem Kağıtçıbaşı (1981) yapmıştır. Bu çalışmada da Kağıtçıbaşı (1981)'nın kullandığı formun kısaltılmış hali kullanılarak, Adana'nın dört merkez ilçesinden çalışmaya katılan katılımcılardan elde edilen sonuçlar, Kağıtçıbaşı (1981) ve bu çalışmanın kısmi tekrarları olan Kağıtçıbaşı ve Ataca (2005) ile Kağıtçıbaşı, Ataca ve Diri (2005)'nin elde ettiği bulgular ile kıyaslanarak zaman içerisindeki değişimi incelenmiş ve 'Aile Değişimi Kuramı' üzerinden yorumlanmıştır. Sonuçlar incelendiğinde çocuğun maddi/faydacıl değeri azalırken psikolojik değerinin yükseldiği; bununla beraber yapılan çocuk sayısı, cinsiyetin önemi ve çocuktan beklentilerinde değiştiği görülmüştür.
The Effects of implicit theories of intelligence on flow and job satisfaction mediated by goal orientation

Örtülü zeka inanışlarının hedef oryantasyonu üzerindeki etkisi ve hedeforyantasyonunun da akış ve iş tatmini üzerlerindeki etkisi araştırılmıstır. İki ayrı örneklem grubu bulunan bu araştırmaya 130 adet tiyatro oyuncusu ve 117 adet ilköğretim okulu öğretmeni katılmıştır. Her iki örneklem grubunda da zekanın gelişebilirliğineinananların gelişemeyeceğine inananlara oranla daha fazla öğrenme hedefi seçtikleri görülmüştür. Öğrenme hedefi seçen katılımcıların da performans hedefi seçenlere oranla daha fazla akış duygusuna kapıldıkları her iki grupta saptanmıştır. Yalnızca tiyatrooyuncuları grubunda öğrenme hedefi seçenlerin performans hedefi seçenlere göre daha yüksek iş tatmini yaşadıkları sonucuna varılmıştır. Sahip olunan işin gerektirdiğibecerilerin çokluğu hedef oryantasyonunun akış üzerindeki etkisinde rol oynamaktadır. Bu araştırma akış kavramını iki ayrı boyutta inceleyip bu boyutların farklı değişkenlerle ilişkilerini saptayan ilk araştırmadır.
Okul psikolojik danışmanları ile psikolojik danışman adaylarının olumsuz otomatik düşüncelerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, okul psikolojik danışmanları ile psikolojik danışman adaylarının olumsuz otomatik düşüncelerinin karşılaştırmalı olarak incelenmektir. Araştırmanın diğer bir amacı da, olumsuz otomatik düşünceleri ile çeşitli değişkenler arasında anlamlı farklar olup olmadığını belirlemektir. Araştırmanın örneklemini 2016- 2017 Adana ili merkez İlçelerinde görev yapan 163 kadın, 93 erkek olmak üzere 256 okul psikolojik danışmanı ve Çukurova Üniversitesi Rehberlik ve Psikolojik Danışma Programında okuyan 145 kadın, 74 erkek olmak üzere 219 3. ve 4. Sınıf öğrencileri oluşturmuştur. Araştırma verileri, Otomatik Düşünceler Ölçeği ' ve geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu' ile elde edilmiştir. Normal dağılım gösteren sürekli değişkenlerin analizinde independent sample t testi veya tek yönlü varyans analizi, normal dağılım göstermeyen sürekli değişkenlerin analizinde ise Mann whitney U veya Kruskall Wallis testi ve kategorik değişkenlerin analizinde ise ki-kare testi kullanılarak çözümlenmiştir. Elde edilen bulgularda psikolojik danışman adaylarının olumsuz otomatik düşünceler alt ölçeklerinde ve toplamda okul psikolojik danışmanlarından daha fazla olumsuz otomatik düşüncelere sahip oldukları bulunmuştur Cinsiyete göre olumsuz otomatik düşünceler toplam çalışma grubunda ve psikolojik danışman grubunda,'kendine yönelik' olumsuz düşünceler alt ölçeği hariç, kadınların erkeklere göre daha yüksek ortalama puanlara sahip olduğu bulunmuştur. Psikolojik danışman adaylarının olumsuz otomatik düşünceleri cinsiyete göre ve mezun olduklarında çalışmak istedikleri kuruma göre alt ölçek ve toplam puan ortalamalarında anlamlı bir fark gözlenmemektedir Mesleki deneyimi 16 yıl ve daha fazla olanların daha az olumsuz otomatik düşüncelere sahip olduğu saptanmıştır. Psikolojik danışmanların meslek algısına göre, kendilerini 'psikolojik danışman' olarak algılayanların puan ortalamaları 'rehber öğretmen' olarak algılayanlardan anlamlı olarak olduğu yüksek bulunmuştur.
Gratitude interventions to reduce negative effects of extrinsic goals on psychological well-being

Bu çalışma, içsel-dışsal amaç oryantasyonu, şükür, temel psikolojik ihtiyaçların karşılanması ve psikolojik iyilik arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Şükür ve temel psikolojik ihtiyaçların tatmininin, dışsal amaç oryantasyonu ve düşük seviyelerdeki psikolojik iyilik arasındaki ilişkide aracı değişken olacağı öngörülmektedir. Buna ek olarak, deneysel olarak şükrü teşvik etmenin iyi oluşu artıracağı beklenmektedir. Bu çalışmada, dışsal amaçların psikolojik iyilik üzerindeki negatif etkilerini azaltmak için şükür müdahalesi kullanılmış ve katılımcılardan 14 gün boyunca şükür yazma egzersizini tamamlamaları istenmiştir. Çalışmanın sonuçları şükür ve temel ihtiyaç tatmininin dışsal amaç oryantasyonu ve iyi oluş arasındaki ilişkide aracı değişken olduğunu göstermiştir. Ayırca, şükür müdahalesinden sonra müdahale grubundaki katılımcıların iyi oluş skoru anlamlı olarak artmıştır ama bu artış dışsal amaç odaklı katılımcılarda, içsel amaçlı olanlara göre anlamlı olarak daha fazla değildir. Çalışmanın bulguları, katkıları, zayıf noktaları ve gelecek çalışmalar için öneriler tartışılmıştır.
The mediating role of time perspective on the relationship between attachment dimensions and satisfaction

Bağlanma boyutları başkalarıyla kurulan ilişkilerde etkin bir rol oynamaktadır. Doğum anından itibaren kişi, birincil bakım verenle kurduğu ilişki doğrultusunda zamanla bağlanma boyutlarından birine sahip olur. Erişkinlik döneminde kişinin sahip olduğu bağlanma boyutunun etkilerini kişinin yaşamındaki her alanda görmek mümkündür. Zaman Perspektifi ise kişinin hayatı nasıl algıladığını ve nasıl odaklandığını görmesine yardımcı olan bir perspektiftir. Zaman Perspektifi içerisinde beş tane zaman yönelimi yer almaktadır; Geçmişe Pozitif odaklanma, Geçmişe Negatif odaklanma, Bugüne Hedonistik odaklanma, Bugüne Kaderci odaklanma ve Geleceğe odaklanma. Hayata daha sağlıklı bir perspektiften yaklaşmak ise Dengeli Zaman Perspektifine sahip olunarak sağlanmaktadır. Kişinin Dengeli Zaman Perspektifine sahip olabilmesi için Geçmişe Pozitif odaklanma, Hedonistik odaklanma, Geleceğe odaklanma yaklaşımlarının diğer zaman yönelimlerine göre daha fazla kullanmaları gerekmektedir. Mevcut Çalışma, Bağlanma boyutlarıyla Zaman Perspektifinin yönelimleri arasındaki ilişkiyi ortaya çıkarmayı amaçlamıştır. Yaşam ve İlişki doyumu üzerindeki etkileşimine bakmak için iki üst kuramsal yaklaşım birlikte incelenmiştir. Çalışmaya 241 kadın ve 70 erkek katılmıştır. Katılımcıların yaşları 18 ila 74 (Ort.= 31 .43, SD = 15 .20) arasındadır. Kişilerin Geleceğe nasıl odaklandıklarını incelemek adına Geleceğe İlişkin Tutum Ölçeği-kısa versiyonu kullanılmıştır. Bu çalışmada kullanılan diğer ölçekler; Zimbardo Zaman Perspektifi Envanteri, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri II, Yaşam Doyum Ölçeği, İlişki Doyum ölçeğidir. Sonuçlara bakıldığında Bağlanma boyutları ve Yaşam doyumu, İlişki doyumu arasındaki ilişkiye Geçmişe Pozitif odaklanma, Geçmişe Negatif odaklanma, Bugüne Hedonistik odaklanma, Bugüne Kaderci odaklanma Zaman perspektifleri ve Dengeli Zaman Perspektifi aracılık etmektedir. Sonuçlar literatür bilgisi ışığında tartışılmıştır.
Ayrılma anksiyetesi tanısı alan çocukların ebeveynlerinin mizaç ve karakter özellikleri

Ayrılma anksiyetesi bozukluğu, çocuğun ebeveynden ayrılmakta zorluk çektiği, yeni ortamlara uyum sorunlarıyla belirginleşen, işlevselliğinin kaybına neden olduğu bilinen, sıklıkla okul fobisinin eşlik ettiği bir klinik tablodur. AAB yaşayan çocukların okul yaşamının başlarında tanınması ve bu durumun ortaya çıkışındaki risk faktörleri kapsamında anne ve babanın mizaç özelliklerinin belirlenmesinin, kaygı ve depresyon düzeylerinin değerlendirilmesinin koruyucu ruh sağlığı adına önemli veriler sağlayacağı düşünülmüştür. Bu amaçla annelerinde ve babalarında herhangi bir ruhsal rahatsızlık olmadığı belirlenen 6-9 yaş arası, AAB tanılı çocuklar ve anne babalardan çalışma grubu oluşturulmuştur. Yine annelerinde ve babalarında fiziksel ya da ruhsal rahatsızlık bulunmayan sağlıklı çocuklardan kontrol grubu oluşturulmuştur. Karşılaştırma grubu olarak, AAB'na neredeyse karşıt bir fenomen olan Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu tanılı çocuklar ve ebeveynleri seçilmiştir. Her üç grup için anne ve babalara, sosyodemografik veri formu, 4-18 yaş çocuklar için davranış değerlendirme ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği, Durumluk Sürekli Kaygı Envanteri ve ebeveyn mizaç özelliklerinin saptanması için Cloninger'in psikobiyolojik kuramına dayanan Mizaç ve Karakter Envanteri verilmiştir. Yürütülmüş olan araştırmanın sonuçları gözden geçirildiğinde hipotezlerin doğrulandığı görülmektedir. Öncelikle ileri sürülen AAB tanısı alan çocukların davranış sorunlarının, DEHB tanılı çocuklardan ve AAB tanısı almayan ve herhangi bir ek ruhsal rahatsızlığı olmayan çocuklardan farklılık göstereceği görüşü doğrulanmıştır. İkinci olarak, AAB tanısı alan çocukların ebeveynlerinin mizaç ve karakter özelliklerinin, DEHB tanılı çocukların anne-babalarınınkinden ve AAB tanısı almayan ve herhangi bir ek ruhsal rahatsızlığı olmayan çocukların anne-babalarının mizaç özelliklerinden Zarardan Kaçınma boyutunda farklılaştığı da çalışma sonuçları ile doğrulanmıştır. Ayrıca, hem AAB tanısı alan çocukların, hem DEHB tanılı olanların, hem de kontrol grubunda yer alan ve ruhsal rahatsızlığı bulunmayan çocukların ruhsal belirtilerinin, ebeveynlerinin mizaç özellikleri ile ilişkili olduğu düşüncesi çalışma sonucunda sağlanan bulgularla desteklenmiştir. Sonuçlar, çocukların ruh sağlığının ebeveynlerinin mizaç ve karakter özelliklerinden etkilendiğini, ebeveyn mizaç ve karakter özelliklerinden bazılarının çocukta psikopatoloji gelişiminde risk oluşturabileceğini düşündürmüştür. Bu sonuçlar annenin ve babanın mizaç özelliklerinin AAB'nun oluşumunda etkili olduğunu düşündürmektedir. Annenin ve babanın mizacının belirlenmesi, AAB açısından riskli grupların fark edilerek mizaç yapılarına uygun davranış yöntemlerinin geliştirilmesine yardımcı olacağından çocuğun ve ailesinin ileride yaşayacağı uyum sorunlarının azaltılmasına katkıda bulunacaktır.
Geçmiş intihar girişimi olan ve olmayan bipolar bozukluk tanılı hastalarda dürtüsellik ve obsesif belirtiler

Bu araştırmada geçmişş dönemde intihar girişimi olan olmayan bipolar bozukluk tanısı almış insanların dürtüsellik ve obsesyon ilişkisinin etkenlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın hasta grubunu NP İstanbul Hastanesi'nde yatmakta ve ayaktan tedavi olan 31 katılımcı oluşturmaktadır. Tüm katılımcıları barratt dürtüsellik ölçeği ve maudsley obsesyon ölçeği uygulatılarak araştırılmıştır. Kadın hastaların intihar girişiminin erkek hastalara oranla daha fazla olduğu bulunmuştur. İntihar girişimi olan bipolar bozukluk tanısı alan hastalarının MOK kontrol alt ölçeğinden aldıkları puanlar ile Barratt dikkat eksikliği dürtüselliği alt ölçeğinden aldıkları puanlar arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Yaş oranı arttıkça intihar girişimi de artmakla beraber anlamlı bir fark bulunmamıştır. Medeni hal, eğitim durumu ile intihar girişiminde anlamlı bir fark bulunmamıştır. İntihar girişimi olan ve olmayan bipolar bozukluk hastalarının Maudsley Obsesif Belirtiler Ölçeği ve alt ölçeklerinden aldıkları ortalama puanlar arasında anlamlı fark bulunmamıştır. İntihar girişimi olan ve olmayan bipolar bozukluk hastalarının Barratt Dürtüsellik Ölçeği ve alt ölçeklerinden aldıkları ortalama puanlar arasında anlamlı fark bulunmamıştır.
Toplum ve ruh sağlığı merkezlerinde tedavi gören şizofreni hastalarında, bağlanma stillerinin terapötik ittifak ve ilaç uyumu ile ilişkisi

Bu çalışma, Toplum ve Ruh Sağlığı Merkezleri'nde tedavi gören şizofreni hastalarında bağlanma stillerinin terapötik ittifak ve ilaç uyumu ile ilişkisini incelemeyi hedeflemiştir. Araştırma için, ölçek çalışmasına katılımı uygun bulunan ve şizofreni tanısı olan 60 hastanın katılımı sağlanmıştır. Bilgilendirilmiş onamları doğrultusunda anketleri doldurması istenen katılımcıların vermiş olduğu bilgiler analiz edilerek araştırma değişkenleri değerlendirilmiştir. Araştırma için katılımcıların yanıt verdikleri değerlendirme araçları 'Demografik Bilgi Formu', 'İlişki Ölçekleri Anketi', 'Tıbbi Tedaviye Uyum Oranı Ölçeği' ve 'Görüşme Değerlendirme Formu'dur. Araştırmada ölçeklerden alınan bilgiler istatistiksel analiz yöntemleriyle değerlendirilmiştir. Araştırmanın bulguları doğrultusunda, tedaviye uyum değişkeni ile saplantılı bağlanma stili arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki bulunmuş, kayıtsız bağlanma ve terapötik ittifak arasında negatif yönlü anlamlı ilişki bulunmuştur. Bununla birlikte, demografik değişkenler araştırmanın değişkenleri olan bağlanma stilleri, terapötik ittifak ve tedaviye uyumu ile karşılaştırılmış, medeni durum, içgörü, intihar girişimi ve tıbbi rahatsızlık bakımından araştırma değişkenlerinin anlamlı farklılıkları olduğu saptanmıştır. Şizofreni tanısı konulmuş hastalar için uygun bir tedavi planı oluşturulması anlamında tedavi sürecinde bağlanma stilleri ve tedaviye gösterdiği uyumun önem arz etmesi sebebiyle, bu çalışmada elde edilen bulguların uygulama anlamında tedavi sürecinin etkililiği arttırabilecek yöntemlerin geliştirilmesi ve ilerleyen dönemlerde yapılacak çalışmalara katkıda bulunacağı düşünülmektedir.
Psikolojik sorunları olan 9-14 yaş grubundaki çocukların yaratıcılık düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmada psikolojik sorunları olan 9-14 yaş grubundaki çocukların yaratıcılık düzeyleri; cinsiyet, anne ve babanın eğitim düzeyi, doğum sırası, yaş, çocukların almış oldukları psikolojik tanılar gibi değişkenler açısından incelenmiştir. Araştırma kapsamına giren bireyler, Nisan 1994 -Aralık 1994 tarihleri arasında SB Ankara Dr. Sami Ulus Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Merkezi, Çocuk Ruh Sağlığı Bölümüne herhangi bir nedenle psikolojik tedaviye gereksinim duyarak başvuran çocuklar arasından seçilmiştir. 35 kız ve 36 erkek olmak üzere toplam 71 çocuk, bu çalışmada yer almıştır. Yaratıcı düşünme yeteneği, Torrance Yaratıcı Düşünme Testi Sözel Test A Formu kullanılarak ölçülmüştür. Verilerin analizinde t testi ve gerekli olduğu durumlarda varyans analizi kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, kız ve erkek çocuklar arasında sözel ve şekilsel yaratıcılığın tüm boyutlarında önemli bir fark olmadığı görülmüştür. Annesinin eğitim düzeyi ortaokul ve üstü olan çocuklar, sözel ve şekilsel yaratıcılığın tüm boyutlarında önemli düzeyde başarılı olmuşlardır. Babasının eğitim düzeyi ortaokul ve üstü olan çocuklar sözel akıcılık, esneklik ve özgünlük ve şekilsel akıcılık ve özgünlük boyutlarında önemli düzeyde yüksek sonuç almışlardır. Araştırmanın diğer bir sonucuna göre, doğum sırasının sözel ve şekilsel yaratıcılıkta önemli bir etkisi yoktur. Ayrıca, bu çalışmada, 12-14 yaş grubundaki çocukların sözel akıcılık, esneklik ve özgünlük boyutlarında 9-11 yaş grubundan önemli düzeyde daha yüksek puan aldıkları bulunmuştur. Son olarak, psikolojik tanı grupları arasında yalnızca sözel özgünlük açısından önemli bir farklılaşma olduğu saptanmıştır.
Ebeveyn evlilik çatışma çözüm stilleri, ergenin duygu düzenlemesi ve ergen çatışma çözme davranışları arasındaki ilişkiler

Bu araştırmada 11-14 yaş grubu ergenlerin ebeveynlerinin evlilik çatışma çözüm stilleri, ergenin duygu düzenlemesi ve ergen çatışma çözme davranışları arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Ek olarak araştırmada ebeveyn evlilik çatışma çözüm stilleri ile ergen çatışma çözme davranışları arasındaki ilişkide ergenin duygu düzenlemesinin aracı rolü test edilmiştir. Araştırmanın örneklemi, milli eğitime bağlı ortaokullarda öğrenim gören, yaşları 11 ile 14 arasında değişen 186 öğrenci ve bu öğrencilerin anne ve babalarından oluşmaktadır. Araştırmada kullanılan veri toplama araçları ebeveynler için, 'Çatışma Çözüm Stilleri Ölçeği' ve ergenler için 'Çatışma Çözme Davranışlarını Belirleme Ölçeği' ve 'Ergenler İçin Duygu Düzenleme Ölçeği' dir. Araştırma sonuçları, ebeveyn evlilik çatışma çözüm stilleri, ergen duygu düzenleme ve çatışma çözme davranışlarının bazı alt boyutları arasında anlamlı ilişkiler olduğunu göstermektedir. Annenin olumlu çatışma çözüm stili, ergenin problem çözme davranışı ile ilişkili bulunurken; annenin olumsuz çatışma çözüm stili ise, ergenin saldırganlık davranışıyla ilişkili bulunmuştur. Aynı zamanda babanın boyun eğme çatışma çözüm stilinin de, ergenin saldırganlık davranışıyla ilişki olduğu görülmüştür. Öte yandan araştırmada annenin olumsuz çatışma çözüm stili ile ergenin saldırganlık davranışı arasındaki ilişkide içsel işlevsel ve dışsal işlevsel olmayan duygu düzenlemenin aracılık etkisinin olduğu bulunmuştur. Babanın boyun eğme çözüm stili ile ergenin saldırganlık davranışı arasındaki ilişkide ise içsel işlevsel olmayan duygu düzenlemenin kısmi aracılık etkisi görülmüştür. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular ilgili literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
Alkollü araç kullanımına bağlı ehliyetlerine el konulan sürücülerde alkol içme davranışının devamının öfke, dürtüsellik ve mizaç özellikleri

Dünyada ve ülkemizde sanayileşme ile makinenin ve araçların kullanımı yaygınlaşmaktadır. Artan araç sayıları trafik kazalarını da beraberinde getirmiştir. Dünyada yılda bir milyondan fazla insanın trafik kazaları nedeni ile yaşamını yitirdiği görülmektedir ( WHO, 2013). Ölümlü trafik kazalarının önemli unsurlarından biri de alkollü araç kullanımıdır. Bu araştırmada da alkollü araç kullanımına bağlı ehliyetlerine el konulan sürücülerde alkol içme davranışının devamının öfke, dürtüsellik ve mizaç özellikleri ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın örneklemi Ankara Halk Sağlığı Müdürlüğü ve Gaziantep Halk Sağlığı Müdürlüğüne Ağustos- Eylül 2017 tarihlerinde Sürücü Davranışları Geliştirme Eğitimine katılan 184 erkek sürücüden oluşmaktadır. Bu araştırmada sosyo-demografik özelliklerin sorgulandığı 'Kişisel Bilgi Formu', ' Michigan Alkolizm Tarama Testi', 'Barrat Dürtüsellik Ölçeği(BIS-11)', 'Sürekli Öfke-Öfke Tarzı Ölçeği ' Cloninger Mizaç ve Karakter Envanteri ve 'Obsesif Kompulsif İçme Ölçeği ' uygulanmıştır. Verilerin analizinde SPSS 24.0 paket programından yararlanılmıştır. Araştırmanın amacı doğrultusunda araştırma problemlerine yanıt bulabilmek için; ölçek puanlarına ilişkin betimsel istatistikler, ilişkisiz örneklemler için t testi, tek yönlü varyans analizi ve Pearson korelasyon katsayısı hesaplanmıştır. Bu araştırma sonucunda Alkol kullanımı ile Mizaç ve Karakter özelliklerinden olan kendini yönetme, işbirliği yapma ve ödül bağımlılığı arasında negatif yönlü; yenilik arayışı ve zarardan kaçma arasında ise pozitif yönlü istatistiksel açıdan anlamlı ilişki çıkmıştır. Alkol kullanımı ile Öfkeyi ifade etme tarzlarından olan sürekli öfke, dışa vurulan öfke arasında pozitif yönlü, kontrollü öfke arasında ise negatif yönlü istatistiksel açıdan anlamlı ilişki çıkmıştır. Alkol kullanımı ile dürtüsellik arasında pozitif yönlü ilişki çıkmıştır.
Üç-altı yaşları arasındaki otistik çocuklarda uygulamalı davranış analiz yönteminin stereotipik davranışlara etkisi

Bu araştırmada, üç-altı yaşları arasındaki otistik çocuklarda uygulamalı davranış analizi yönteminin stereotipik davranışlara etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmada Gilliam Otistik Bozukluk Derecelendirme Ölçeği (GOBDÖ-2-TV) kullanılarak, İstanbul ilinde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı çeşitli özel eğitim ve rehabilitasyon kurumlarında özel eğitim almakta olan 3-6 yaşları arasındaki 8 kişilik deney grubu ve 3-6 yaşları arasındaki 8 kişilik kontrol grubu oluşturmuştur. Daha sonra 12 hafta süresince haftada 26 saat uygulamalı davranış analizi yöntemi uygulanan çocuklar ile kontrol grubundaki çocukların stereotipik davranış alt ölçeği sonuçları karşılaştırılmıştır. Çalışma sonuçlarına göre uygulamalı davranış analizi öncesinde deney ve kontrol grubundaki çocukların stereotipik davranışlar, iletişim ve sosyal etkileşim düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmezken (p>0,05); uygulama sonrasında deney ve kontrol grubunun iletişim, sosyal etkileşim boyutunda istatistiksel olarak anlamsız (p>0,05), stereotipik davranışlar ve Otistik Bozukluk İndeksi değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklar bulunmuştur (p<0,05). Araştırma sonuçlarına göre kontrol grubunun üç boyutta ve OBİ değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmamıştır (p>0,05). Araştırmada elde edilen bu bulgular, uygulamalı davranış analizinin, 3-6 yaşları arasındaki otistik çocukların stereotipik davranışları üzerinde olumlu etkilerinin olduğunu göstermektedir.
Grupla psikolojik danışmanın 15-18 yaş grubundaki gençlerin benlik kavramı ile ideal benlik kavramlarının uygunluk düzeyine etkisi

-36 _ BÖLÜM V Özet, Sonuç, Öneriler Bu bölümde araştırmanın problemi, amacı özetlenmiş ve bulgular doğrultusunda sonuç ve önerilere yer verilmiştir. Bu araştırmada, bireylerin benlik kavramı ve ideal benlik kavramları arasındaki farkın uyumun ve ruh sağlığının bir ölçütü olduğundan yola çıkılarak, bu farkın grupla psikolojik danışma yoluyla azaltılıp azaltılamayacağı araştırılmıştır. Araştırma Bursa Yetiştirme Yurtlarında kalan öğrenciler üzerinde yapılmış deneysel bir araştırmadır. Öner (1980) tarafından geliştirilmiş olan sıfat listesi, iki ayrı yönergeyle 15-18 yaş grubundaki öğrencilere uygulanmış ve benlik kavramı ile ideal benlik kavramları arasındaki fark bulunmuştur. Benlik kavramı ile ideal benlik kavramları arasındaki farkın en yüksek olduğu bireylerden başlamak üzere deney ve kontrol grupları oluşturulmuş ve bağdaşım dereceleri hesaplanmıştır. Daha sonra deney grubuna sekiz hafta süreyle ve haftada iki saat. olmak üzere grupla psikolojik danışma uygulanmıştır. Kontrol grubuna ise hiçbir yardım yapılmamıştır. Yaklaşık iki aylık süre sonunda sıfat listesi deney ve kontrol gruplarına tekrar uygulanmış ve bağdaşım dereceleri tekrar hesaplanmıştır. Ön test ve son test arasındaki bağdaşım dereceleri farkı da hesaplanmıştır. Bulguları değerlendirdiğimiz zaman, 1- Grupla psikolojik danışma oturumlarından sonra deney grubunun benlik kavramı ile ideal benlik kavramı arasındaki bağdaşım derecesinde artış görülmüştür. 2- Kontrol grubunun benlik kavramı ile ideal benlik kavramı arasındaki bağdaşım derecesinde hiçbir değişiklik olmamıştır. f Deney grubundaki deneklerin benlik kavramı ile ideal benlik kavramı arasındaki bağdaşım derecesinin artışının grupla psikolojik danışma yardımından kaynaklandığını söyleyebiliriz. Araştırma sonuçları sıfat listesi ve Bursa Yetiştirme Yurdu ile sınırlıdır. Araştırma sonuçlarının ge- nellenebilmesi için daha fazla sayıda daha kapsamlı araştırmalara gerek vardır. Bu konu ile ilgili yapılacak araştırmalarda, benlik kavramı ile ideal benlik kavramı arasındaki fark sadece bu sıfat listesi ile değil, kişilik envanterleri ve projektif teknikler yardımıyla ölçülmelidir, yani uyumun ölçülmesinde başka kriterler de kullanılmalıdır. Ayrıca grupla psikolojik danışma oturumlarının sayısının arttırılması yararlı olacaktır. Araştırma bulgularına göre Yetiştirme Yurdu ergenlerinin uyumsuzluğunun azaltılması ve benlik kabulünün sağlanmasında grupla psikolojik danışma tekniğinden yararlanılabilir. Ve böylece daha çokbireye yardım etmek mümkün olur.