turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Algılanan anne tutumları ile zorbalık mağduriyet ilişkisinde ontolojik iyi oluşun aracılık rolü

Literatürde ebeveyn tutumlarının bireyin tutum ve davranışlarında, kişilik gelişiminde ve hayatının tüm evrelerinde belirleyici özelliklere sahip olduğuna işaret edilmektedir. Ebeveynin çocuğa karşı sergilediği tutumun demokratik olması ve çocuğu bir birey olarak kabullenen, görüşlerine yer veren mahiyette olması, çocuğun hayatı boyunca özgüven, pozitif kişilik özellikleri ve olumlu benlik gelişimine önemli katkılar sağlamaktadır. Beraberinde, iyi oluş düzeyinde de pozitif yönlü etkisi söz konusu olan bu tutumların ontolojik iyi oluş bağlamında geçmişş, şimdi ve geleceğin şekillenmesinde de önemli rolleri söz konusudur. Aynı zamanda ebeveyn tutumlarına bağlı olarak bireyin kendini ve yaşam öyküsünü algılama biçimleri de farklılaşmakta; anne tutumlarına bağlı olarak davranış biçimleri ve tutumlar farklılaştığı gibi bireydeki yansımaları da farklılaşabilmektedir. Anne tutumuna bağlı olarak birey zorbalık sistemi içerisinde zorba ya da mağdur olarak yer alabileceği gibi yaşamı algılama biçimi de farklılaşabilmektedir. Bu durum, Ontolojik iyi oluşun yaşamın öyküsel anlatımının ebeveyn tutumları ile ilişkisine işaret etmektedir. Araştırmada bu yönde elde edilen bulgular dikkate alındığında, anne tutumlarına bağlı olarak anne duyarlılık ve anne davranışsal denetim faktörlerinin zorbalıkla ters yönlü bir ilişki sergiledikleri görülmektedir. Beraberinde anne psikolojik kontrol seviyesinin yüksek olması halinde ise çocuğun mağdur olma eğiliminin arttığı söylenebilmektedir. Ontolojik iyi oluşun bu bağlamdaki aracılık rolü incelendiğinde ise anne duyarlılığının aktivasyon ve umut değişkenlerine pozitif etki etmekte, hiçlik ve pişmanlık değişkenlerini ise negatif yönlü olarak etkilemektedir. Beraberinde, anne tutumlarının pozitif etkilere sahip etkileri doğrultusunda ontolojik iyi oluşun pozitif alt boyutları aynı yönlü ortalama sergilemekte ve bu pozitiflik zorbalık ve mağduriyet düzeylerini düşürmektedir.
Evlilik uyumu, mizah tarzı ve kaygı düzeyi arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı evli bireylerin evlilik uyumu, mizah tarzı ve kaygı düzeyi arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Örneklem, resmi ve özel kurumlarda çalışan, evliliği 1 ile 10 yıl arasındaki 225 gönüllü birey ve onların eşlerinden oluşmaktadır (N=450). Katılımcılara bilgi formu, Çift Uyum Ölçeği, Mizah Tarzı Ölçeği ve Spielberger Sürekli Kaygı Ölçeği uygulanmıştır. Evlilik uyumu, mizah tarzı ve kaygı düzeyinin katılımcıların sosyodemografik özelliklerine göre farklılaşıp farklılaşmadığı; iki gruptan oluşan bağımsız gruplarda t-testi, ikiden fazla grupta tek yönlü varyans analizi kullanılarak incelenmiştir. Dağılımın normal olmadığı durumlarda Mann-Whitney U veya Kruskall Wallis Testi kullanılmıştır. Tek yönlü analizlerde çiftlerin evlilik uyumu üzerine istatistiksel olarak anlamlı etkisi saptanan değişkenlerin bağımsız etkisini saptayabilmek için MANOVA'nın bir grubu olan Genel Doğrusal Model uygulanmıştır. Mizah tarzınınevlilik uyumu üzerine etkisini bulmak amacıyla, çiftler K-Means Cluster analizi kullanılarak olumlu ve olumsuz mizah tarzlarına göre dört gruba ayrılmışlardır. Genel grup analizleri sonucunda çiftlerin evlilik uyumuna anlamlı etkisi olan değişkenler; evlilikte ayrıkalınan süre olması, erkeğin kaygı durumu, erkeğin yaşı ve çiftin mizahi özellikleri olarak bulunmuştur. Olumlu mizah özelliklerinin yüksek olduğu çiftlerde evlilik uyum düzeyinin de yüksek olduğu bulunmuştur. Kadın ve erkek verilerinin ayrılmış olduğu korelasyon analizleri sonucunda; kadının evlilik uyumunu etkileyen değişkenler; evlilik süresince ayrıkalınan süre olması ve mizah tarzı olarak bulunmuştur. Erkeklerin evlilik uyumu üzerineyaş grupları ve kaygı durumunun anlamlı etkisi olduğu saptanmıştır. Mizah gruplarınınerkeklerin evlilik uyumu üzerine etkisi anlamlı bulunmamakla beraber anlamlılık seviyesine yakındır. Araştırmadaki çiftlerde mizahi özelliklerinin yüksek olmasının evlilik uyumunu olumlu etkilediği, mizahi özelliklerinin olmamasının ise olumsuz etkilemediği söylenebilir. Bulgular literatürle ilişkilendirilerek tartışılmıştır.
Evli annelerin eş kabul-ret algıları ve psikolojik uyumlarının, çocuklarının anne kabul ret algısı ile ilişkisi

Kabul-Ret Kuramı üzerine temellendirilmiş olan bu araştırmada annelerin evliliklerinde algıladıkları eş kabul-reddi, psikolojik uyumları ile çocuklarının anneleriyle ilişkide algıladıkları kabul-ret arasındaki ilişkilerin araştırılmıştır. Araştırma örneklemi yaşları 28 ile 51 arasında değişen 119 evli anne ile yaşları 9 ile 14 arasında değişen ve ortaokula devam etmekte olan çocukları olmak üzere toplam 238 kişiden oluşmuştur. Araştırmada Rohner (1986, 1999) tarafından geliştirmiş olan EKAR Ölçekleri kullanılmıştır. Annelerin eşleriyle ilişkide algıladıkları eş kabul-reddi 'Eş Kabul-Ret Ölçeği', psikolojik uyumu 'Kişilik Değerlendirme Ölçeği', çocukların anneleriyle ilişkide algıladıkları anne-kabul-reddi ise 'Ebeveyn Kabul-Ret Ölçeği / Çocuk Formu ile değerlendirilmiştir. Araştırmada eşleriyle ilişkide göreceli olarak daha az kabul algılayan annelerin, daha fazla kabul algılayan annelere oranla hem daha olumsuz psikolojik uyuma sahip oldukları hem de çocukları tarafından daha az kabul edici olarak algılandıkları bulunmuştur. Araştırmada annenin saldırganlık ve duygusal tutarlılığının çocukların annelerinin ne kadar kabul ya da reddedici olarak algıladıklarıyla anlamlı düzeyde ilişkili olduğu ortaya çıkmıştır. Ancak, Annenin eş kabul-ret algısının çocuğun kabul-ret algısını yordama da istatistiksel olarak anlamlı bir değişken olmadığı için annenin eş kabul-ret algısının annenin psikolojik uyumu ile çocuğun kabul-ret algısı arasında aracı bir faktör olmadığı görülmüştür.
Çocukluk dönemi örselenme yaşantıları ve kişilik bozuklukları arasındaki ilişki: Kesitsel bir çalışma

Kişilik bozuklukları ile çocukluk dönemi örselenme yaşantıları arasındaki ilişki uluslararası yazında çok az, ulusal yazında ise sadece psikiyatrik örneklemle birkaç araştırmada çalışılmıştır. Bu eksiklerin kapanmasına destek olmak için bu çalışma İstanbuldaki vakıf üniversitelerindeki lisans öğrencilerinden 438 kişilik bir örneklem ile Çocukluk Dönemi Örselenme Yaşantıları Ölçeği ve SCID-II kullanılarak yapılmıştır. Tam olarak, farklı çocukluk dönemi örselenme yaşantıları türlerinin şiddetleri/dereceleri ile kişilik bozuklukları semptom seviyeleri ve kişilik bozuklukları tanıları arasındaki korelasyon katsayıları ve ANOVA değerleri çeşitli değişkenler sabit tutularak hesaplanmıştır. Sonuçlar genel olarak alanyazındaki sonuçlara paraleldir. Analizlerden anlamlı bulunan münferit ilişkiler ve genel örüntü alanyazına atıfta bulunarak tartışılmıştır. Ek olarak bu araştırma çocukluk dönemi örselenme yaşantıları ile kişilik bozukluklarının Türkiye'den bir üniversite örnekleminde görülme sıklıkları hakkında veriler üretmiştir.
Edebİ bir eserde şairin dini yaşaması -Arif Nihat Asya örneği-

Bu çalışma, Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatı şairlerinden Arif Nihat Asya'nın şiirlerindeki dini yaşantısını konu edinmiştir ve konuya imkanlar dahilinde psikolojik açıdan yaklaşmayı kendisine hedef seçmiş bulunmaktadır. Öncelikle şairin hayatı ve kişiliği hakkında bilgi verilmiş, daha sonra onun şiirlerinde dini inanca yönelik düşünce ve tasavvurları, dini inancının uygulamaya dönüşmesi ve dini yaşayışını besleyen diğer tesirler din psikolojik açıdan analiz edilmiştir.
Mevlit ile ilgili inanç ve tutumlar: İstanbul Avcılar örneği

Bu çalışma mevlit ile ilgili inanç ve tutumları konu edinmiştir. İstanbul ilinin Avcılar İlçesi'nde yaşayanların mevlide yönelik inanç ve tutumlarını, dindarlık ve hayat memnuniyeti düzeylerini ölçen bu araştırmada 655 kişiye uygulanan anketlerden elde edilen bulgular değerlendirilmiştir. Araştırmada katılımcıların demografik değişkenlerinin yanında 'Hayat Memnuniyeti Ölçeği' ve 'Ok-Dini Tutum Ölçeği' ile tarafımızdan geliştirilen 'Mevlide Yönelik Tutum Ölçeği', 'Mevlitten Etkilenme Ölçeği' ve 'Mevlit Hakkında Bilgi Ölçeği' kullanılmıştır. Temelde iki bölümden oluşan araştırmanın ilk bölümünde popüler dindarlık ve popüler dindarlığın en önemli unsuru olan mevlit ile ilgili kavramsal bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde ise mevlide yönelik tutum, mevlitten etkilenme düzeyi, mevlit hakkında bilgi düzeyi, dindarlık ve hayat memnuniyeti düzeyleri arasındaki ilişkiler incelenmiştir.
Elit dağ koşusu sporcularında pozitif algı ve zihinsel dayanıklılık düzeylerinin başarı motivasyonu üzerine etkisinin incelenmesi

Bu araştırma ile Türkiye Dağ Koşusu Şampiyonası'na katılan 18 yaş ve üzeri 'elit dağ koşusu sporcularının pozitif algı ve zihinsel dayanıklılık düzeylerinin başarı motivasyonu üzerine etkisinin incelenmesi' amaçlanmıştır. Araştırma grubunu 56'sı kadın ve 110'u erkek sporcu olmak üzere toplam 166 dağ koşusu (Yaş Ort.= 22 ,45) sporcusu oluşturmaktadır. Araştırmada; Altıntaş ve Koruç (2016) tarafından Türkçe geçerlilik ve güvenirlik çalışması yapılan, Madrigal, Hamill ve Gill (2013) tarafından geliştirilen Zihinsel Dayanıklılık Ölçeği, Akın ve Kaya (2015) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Icekson ve Pines (2013) tarafından geliştirilen Pozitif Algı Ölçeği ve Tiryaki ve Gödelek (1997) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Willis (1982) tarafından geliştirilen 'Spora Özgü Başarı Motivasyonu Ölçeği - SÖBMÖ' kullanılmıştır. Veriler Microsoft Excel 2003 programında düzenlenip, SPSS 20.0 paket programı kullanılarak çözümlenmiştir. Çalışmaya dahil olan sporcuların kişisel bilgilerinin dağılımlarını belirlemek için betimleyici analiz yöntemlerinden olan çapraz tablo analizi ile birlikte yüzde tablo analizi kullanılmıştır. Çalışmada uygulanan ölçekler için, iki ölçeğin alt boyutlarının normal dağılım gösterip göstermediğini test etmek amacı ile 0,05 önem düzeyinde normallik testi uygulanmıştır. Verilerin normal dağılıp dağılmadığına göre her iki ölçeğin alt boyutları arasında karşılaştırma yapabilmek için parametrik ya da nonparametrik testler uygulanmıştır. Bağımsız değişkenlerin pozitif algı ve spora özgü başarı motivasyonu üzerindeki etki düzeylerini ortaya çıkarmak için 0.01 önem düzeyinde çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Zihinsel dayanıklılık ve pozitif algı arasındaki ilişki ise 0.01 önem düzeyinde korelasyon analizi ile belirlenmiştir. Araştırma sonucuna göre, sporcuların zihinsel dayanıklılık düzeylerinin ve pozitif algı düzeylerinin başarı motivasyonu düzeylerine olumlu etki ettiği görülmüştür. Bu sonuca istinaden sporcuların performanslarının arttırılması konusunda pozitif algı ve zihinsel dayanıklılık faktörlerinin önemi vurgulanmış, federasyonlar, antrenörler ve kulüplere yapılacak çalışma ve programlarında bu sonucun dikkate alınması önerilmiştir.
Okul öncesi dönemdeki çocuklarda bakış açısı alma becerileri, duygu düzenleme ve ahlak gelişiminin davranış sorunları ile ilişkisi

Bu çalışmanın amacı okul öncesi dönemdeki çocukların bilişsel ve duygusal bakış açısı alma becerileri ile içselleştirme ve dışsallaştırma davranışları arasındaki ilişkide duygu düzenleme ve ahlaksal yargılamaların aracı rolünü incelemektir. Buna ek olarak, belirtilen değişkenlerin çocukların yaşı, cinsiyeti ve sosyoekonomik düzeye göre farklılaşıp farklılaşmadığı ele alınmıştır. 4-6 yaş aralığındaki 123 çocuğun ve ebeveynlerinin katıldığı bu çalışmada sosyoekonomik düzey annelerin eğitim durumuna göre düşük, orta ve yüksek olmak üzere üç alt grupta incelenmiştir. Çocuk uygulamalarında, bilişsel bakış açısı alma becerileri için Dağ Testi, Sally-Anne (1-2) ve Dondurmacı Görevleri; duygusal bakış açısı alma becerileri için Denham Duygu Anlama Görevi ve çocukların ahlak gelişimleri için araştırmacılar tarafından yazılan ahlaki ikilemler kullanılmıştır. Çocukların duygu düzenleme becerileri Duygu Düzenleme Ölçeği, ruhsal sorunları ise Hacettepe Ruhsal Uyum Ölçeği ile ebeveynler tarafından değerlendirilmiştir. Çalışmanın amaçlarını test etmek için varyans ve regresyon analizleri yapılmıştır. Bulgulara bakıldığında, çocukların bilişsel ve duygusal bakış açısı alma becerileri ve ahlaksal yargılamalarının yaş, cinsiyet ve sosyoekonomik düzeye göre anlamlı olarak değiştiği görülmüştür. Duygu düzenleme becerileri ve içselleştirme sorunları ise yalnızca sosyoekonomik düzeye göre farklılaşmaktadır. Demografik değişkenlere ilişkin bulgulara ek olarak, çocukların bilişsel ve duygusal bakış açısı alma becerilerinin onların ahlaksal ihlallerin altında yatan niyeti fark etmelerini olumlu yönde yordadığı bulunmuştur. Buna ek olarak, duygusal bakış açısı alma becerileri içselleştirme sorunlarını ters yönde yordamaktadır. Çocukların duygu düzenleme becerilerinin de onların hem içselleştirme hem de dışsallaştırma sorunlarını ters yönde yordadığı görülmektedir. Son olarak, bilişsel ve duygusal bakış açısı alma becerilerinin içselleştirme ve dışsallaştırma sorunları ile arasındaki ilişkide duygu düzenleme ve ahlaksal yargılamanın aracı rolü aracılık analizine ilişkin ölçütler karşılanmadığından test edilememiştir. Çalışmanın bulguları alanyazın ışığında tartışılmıştır.
What it means to work and go to school for working children: Motivations, resources and challenges of working children

Bu çalışma 12 ile 14 yaş arasındaki çocuklar için eş zamanlı olarak çalışmanın ve okula gitmenin öznel anlamını araştırmayı amaçlamaktadır. Çalışma ve aynı zamanda okuma deneyimleri hem çocukların hem de annelerinin bakış açılarıyla incelenmiştir. Her çalışan çocuğun özgün olaylar deneyimlediği ve deneyimlerini nasıl yorumlayıp değerlendirdiğinin çalışan çocukların göğüs gerdikleri durumları anlamak için önemli olduğu varsayılmaktadır. Bu bağlamda, sekiz çalışan çocuk ve annesiyle yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen niteliksel verinin Yorumlayıcı Fenomenolojik Analizi sonucunda, çocuk katılımcılar için altı ana tema elde edilmiştir: (1) çalışma kararı, (2) çalışmanın değeri, (3) çalışmak kolay çalışmak zor, (4) okul eğlenceli ama kolay değil, (5) çalışmanın ve aynı zamanda okumanın normalleştirilmesi, (6) destek mekanizmaları. Ayrıca, anne katılımcılar için de altı ana tema elde edilmiştir: (1) çocuğun çalışmasına hakkındaki düşünce ve duyguların ikircikliği, (2) çalışmanın değeri, (3) çocuğun meselelerini bilmemek, (4) dış dünyaya güvensizlik, (5) ben sahip olamadım, ama çocuğum olmalı, (6) destek mekanizmaları. Sonuçlar çalışmanın varsayımları ve ilgili yazın ile uyumlu olmakla birlikte, elde edilen sonuçlar Türkiye'deki çocuk işçiliği sorunun sosyo-kültürel, ekonomik ve ailesel yapılarla bütünleşik, özgün özelliklerin olduğunu göstermiştir. Çalışmanın sonuçları riskli çevrelerde yaşayan çocuklar için çalışmanın koruyucu değerinin daha kapsamlı olarak araştırmasını önermektedir. Ayrıca göç olgusu ve göç ve çocuk işçiliği arasındaki ilişkinin de gelecek çalışmalarda kapsamlı olarak analiz edilmesi önerilmektedir.
Engelli çocuğu olan anne ya da babalarda aile desteği ve aile stresi ile ilgili değişkenlerin incelenmesi

Araştırmanın amacı engelli çocuğa sahip olan anne ya da babalar da, aile desteği ve aile stresi ile ilişkili değişkenlerin anlamlı düzeyde farklılaşıp farklılaşmadığını saptamaktır. Bu amaç doğrultusunda araştırmanın örneklemini, 2013- 2014 yılları arasında İstanbul'un Bağcılar ilçesinde bulunan, Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı otistik çocuklar eğitim merkezi ile özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerine devam etmekte olan, zihinsel yetersizlik, bedensel yetersizlik, zihinsel ve bedensel yetersizlik ile otizm tanısı almış 2-41 yaş arasında rassal olarak seçilen 248 engelli bireyin anneleri (n=188) ve babaları (n=60) oluşturmaktadır. Kişisel Bilgi Formunu, Aile Destek ve Aile Stresini Değerlendirme ölçeğindeki soruları yanıtlayan 248 bireyin 118'i (%75,8) kadınlardan ve 60'ı (%24,2) erkeklerden oluşturmaktadır. Annelerin yaş ortalaması 38,59 9 ,38, babaların yaş ortalaması 42,75 9,93 olduğu görüldü. Gelir düzeyine göre karamsarlık alt ölçeği puanları açısından düşük gelire sahip olan bireyler ve orta ve üzeri gelire sahip bireyler arasında düşük gelire sahip bireylerin lehine anlamlı bir fark vardır. Düşük gelire sahip bireylerin orta ve üzeri gelire sahip bireylere oranla daha karamsar olduğu görülmüştür. Bilgi sahibi olan bireylerin diğer bireylere oranla kişilerarası ilişkilerde destek düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Çocukları otizm tanısı alan bireylerin diğer bireylere oranla bilgi destek düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Çocukları 5 yıldan az süredir özel eğitim alan bireylerin diğer bireylere oranla işlevsellik boyutlarının daha yüksek olduğu görülmüştür. Engelli çocuğu olan ebeveynlerin gereksinimlerine göre verilmesi gereken eğitimin devam ettikleri rehabilitasyon merkezlerinde planlanması ve sürekliliğinin sağlanması, engelli çocuğa sahip annelerin yaşadığı yüksek düzeyde ebeveynlik stresi nedeniyle aile destek programlarına yönelik çalışmalar yapılması, engelli çocuk ailelerinin özelikle ekonomik açıdan rahatlatılması sağlayan çözümlerin yerel ve merkezi yönetimlerce dikkate alınması, engelli çocuğun sağlıklı büyütülmesi ve gelişebilmesi için aile içindeki rollerin yeniden yapılanması gerekebilir. Eğer aile, çocuk doğmadan önce sağlıksız fonksiyonlara sahipse bu durum ailenin yeniden yapılanması ve var olan sorunların çözümlenmesi yönünde çalışmaların yapılmasını zorunlu hale getirecektir.
Orkestra şefinin eğitimcilik yönü ve orkestra psikolojisi üzerindeki etkileri

orkestra şefliğinin eğitimcilikle olan bağlantılarını ve bu bağlantıların orkestra psikolojisini ne yönde etkilediğini incelemektedir. Eğitimcilik-sanat-psikoloji disiplinlerinin birbirleriyle olan etkileşimlerine de vurgu yapılan araştırmada, nitel ve nicel araştırma tekniklerinden yararlanılmıştır. Birçokmüzisyenin müzik yapmak için bir araya geldikleri ve bu birliktelik sonucunda bir bütüne ulaşarak orkestra ruhunu oluşturdukları bilinmektedir. Bu birlikteliğin ve ruhun oluşmasında, orkestra şefinin çok önemli bir rolü bulunmaktadır. Bilgisi, yeteneği, deneyimi ile performansın en iyi seviyeye ulaşması için orkestraya yol gösteren, onları bir bakıma eğiten orkestra şefinin eğitimcilik yönünün de bulunduğu araştırma sonucunda görülmüştür. Orkestra şefinin eğitimci yaklaşımlarının orkestra üzerinde performans ve psikolojik yönden etkileri, yapılan ölçeklerle ortaya çıkartılmıştır. Araştırmada üzerinde durulan orkestra psikolojisi kavramı, sosyal psikoloji ve çalışma psikolojisi bağlamında incelenmiştir. Araştırmada, profesyonel orkestra şeflerinin konuyla ilgili görüşleri alınmıştır. Bununla beraber orkestra psikolojisi, orkestra şefleriyle orkestrasanatçılarının aralarındaki iletişim, davranış ve tutum beklentileri, güdülenme, orkestra psikolojisini olumlu-olumsuz etkileyen faktörler, üç farklı senfoniorkestrasına yapılan üç ölçekle aydınlatılmaya çalışılmıştır. Uzman görüşlerine göre, orkestra şefinin eğitimcilik yönü vardır. Ayrıca orkestra şefinin, psikoloji, grup psikolojisi bilmesi gerekmektedir. Orkestra sanatçılarının görüşlerine göre, orkestra şefinin eğitimcilik özelliği orkestra psikolojisini ve performansını iyi yönde etkilemektedir. Araştırma sonucunda elde edilen bu görüşlere göre çeşitli öneriler getirilmiştir.
Strese yatkınlık, bilişsel duygu düzenleme ve ebeveynlik biçiminin obsesif inançlar üzerine etkisi

Bu çalışma, strese yatkınlık, olumsuz yaşam olayları ile karşılaşıldığında bireylerin kullandıkları bilişsel duygu düzenleme stratejileri ve bireylerin maruz kaldığı ebeveynlik biçimlerinin obsesif inançlar üzerine etkisini incelemek amacıyla 18-65 yaş arasında olan ve herhangi bir psikiyatrik bozukluk tanısı almamış olan 254 kişi ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcılara Demografik Bilgi Formu, Strese Yatkınlık Ölçeği, Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği, Young Ebeveynlik Ölçeği ve Obsesif İnanışlar Anketi - Gözden Geçirilmiş Formu olmak üzere 5 ölçek uygulanmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkileri belirlemek amacıyla korelasyon ve regresyon analizleri, cinsiyet değişkeninin obsesif inançlar ile ilişkisini incelemek için t-testi uygulanmıştır. Sonuç olarak, düşük eğitim ve gelir düzeyi ve erkek olmak obsesif inançlarla ilişkili bulunmuştur. Strese yatkınlık değişkeninin obsesif inançlarla olan ilişkisi istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Bilişsel duygu düzenleme stratejilerinden olan felaketleştirme hem obsesif inançları hem de obsesif inançların sorumluluk/tehdit algısı ve mükemmeliyetçilik/kesinlik alt boyutlarını; başkalarını suçlama stratejisi de obsesif inançların düşüncelerin ve kontrolünün önemsenmesi alt boyutunu yordamaktadır. Ebeveynlik biçimi değişkeni incelendiğinde ise sadece babanın göstermiş olduğu kötümser/endişeli ebeveynlik biçiminin obsesif inançların düşüncelerin ve kontrolünün önemsenmesi alt boyutunu yordadığı görülmüştür. Çalışmanın sonuçları literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
Çocukların görüşlerine göre çocuk yetiştirmede yapılan yanlışlar

Bu araştırmanın amacı; ebeveynlerin çocuk yetiştirmede yaptıkları hataları belirlemek ve bu hataları erken dönem uyumsuz şemalar kapsamında incelemektir. Bu araştırma nitel araştırma yöntemi ve durum çalışması deseniyle yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini, amaçlı örnekleme yöntemiyle seçilen Ankara ili Keçiören ilçesinde yer alan resmi bir ortaokulda eğitim gören 51 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada kullanılan ölçme araçları, araştırmacı tarafından geliştirilmiş, anne-baba-çocuk arasında cereyan eden örnek durumlardan oluşan 18 adet 'Kısa Hikaye ' ve katılımcıların anne ve babalarıyla ilgili hatırladıkları ilk ve en belirgin anılarını anlatacakları 'İlk Anı' uygulamasıdır. Araştırma pilot ve asıl uygulama olmak üzere iki basamakta gerçekleştirilmiştir. Pilot uygulama, 2014- 2015 eğitim-öğretim yılının birinci yarıyılında, asıl uygulama da aynı eğitim-öğretim yılının ikinci yarıyılında yapılmıştır. Verilerin analizinde ise, araştırmacı ve iki alan uzmanı tarafından bağımsız olarak yapılan kodlamada ortak belirlenen kodlamalar ele alınmış, temaların bulunması ve bunların organize edilmesiyle katılımcılardan elde edilen veriler analiz edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda ebeveynlerin çocuk yetiştirmede yaptıkları hataların erken dönem uyumsuz şemalar kapsamında farklılaştığı ve bu hataların; etkili problem/çatışma çözme yöntemleri, iletişim yolları, sorumluluk kazandırma, koşullu/koşulsuz kabul ve sevgi ve çocuğun ihmal ve istismarı kategorilerine ayrıldığı bulunmuştur.
Üniversite öğrencilerinde kişiler arası bağımlılık düzeyleri ve çocukluk çağı travmaları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada üniversite öğrencilerinin kişiler arası bağımlılık düzeyi ile çocukluk çağı travmaları düzeyi arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırma genel ilişkisel tarama modelinde bir çalışmadır. Araştırmanın örneklem grubunu Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi ve Konya Selçuk Üniversitesi'nde öğrenim gören 640 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Örneklem grubuna, Hirschfeld, Klerman, Cough, Barrett ve Korchin (1977) tarafından geliştirilen ve Ulusoy (2010) tarafından geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılarak uyarlanan Kişiler Arası Bağımlılık Ölçeği, Bernstein (1994) tarafından geliştirilen ve Şar (2012) tarafından geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılarak uyarlanan Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği ve araştırmacı tarafından düzenlenen Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Araştırma verilerinin analizinde t-testi ANOVA ve Pearson momentler çarpım katsayısı istatistiksel analizleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda kişiler arası bağımlılık düzeyi ile çocukluk çağı travmaları arasında anlamlı düzeyde ilişki bulunamamıştır. Çocukluk çağı travmalarının alt boyutlarından duygusal istismar, fiziksel istismar, cinsel istismar, duygusal ihmal, fiziksel ihmal düzeyleri arttıkça kişiler arası bağımlılığın alt boyutu olan sosyal özgüven eksikliği düzeyleri düştüğü bulunmuştur. Bireylerin çocukluk çağı travmaları, duygusal istismar, fiziksel istismar, duygusal ihmal, fiziksel ihmal ve duygusal güven düzeyleri arttıkça otonomi düzeyleri düştüğü bulunmuştur. Ayrıca kişiler arası bağımlılık düzeyi cinsiyete göre anlamlı düzeyde farklılaşmakta fakat yaşa, ekonomik düzeye göre anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür. Çocukluk çağı travmaları düzeyi cinsiyete, yaşa, ekonomik düzeye göre anlamlı düzeyde farklılaşmaktadır. Elde edilen sonuçlara göre bazı önerilere yer verilmiştir.