turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mobil telefon bağımlılığı ile sosyal beceri ilişkisinin incelenmesi: İstanbul ili Avrupa yakası lise öğrencileri üzerine bir araştırma

Bu araştırma ergenlerde mobil telefon bağımlılığı ve sosyal beceri arasındaki ilişkinin incelen-mesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma, İstanbul ili Avrupa yakası sınırları içinde tesadüfi örnek-leme yöntemi ile seçilen Eyüp ve Beyoğlu ilçelerinde okuyan toplam 315 lise öğrencisi ile ger-çekleştirilmiştir. Araştırmaya katılan lise öğrencilerinin demografik bilgilerini öğrenebilmek sebebiyle araştırmacı tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu, mobil telefon bağımlılığı düzeylerinin ölçülmesi amacıyla Problemli Mobil Telefon Kullanımı Ölçeği, sosyal becerilerinin ölçülmesi amacıyla Sosyal Beceri Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlar üzerinde betimsel, korelasyon, t testi, Anova, Tukey HSD analiz teknikleri uygulanmış ve sonuçlar yorumlanmıştır. Araştırma sonucuna göre; mobil telefon bağımlılığı ile sosyal beceri arasında istatistik-sel olarak pozitif yönlü bir ilişki bulunmuştur. Lise öğrencilerinin mobil telefona sahip olma süreleri ve mobil telefonu günlük kullanma süreleri değişkenlerine göre mobil telefon kullanım ölçeği puanları ve sosyal beceri ölçeği puanları farklılaşmaktadır.
Marka beğenilirliğiyle genel aidiyet ve demografik özellikler arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı marka beğenilirliğiyle genel aidiyet ve demografik özellikler arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Çalışmada marka kullanıcısının beğenilirliğiyle markaya olan aidiyetin psikometrik özelliklerinin Sosyodemografik bilgilerle ilişkisi araştırılmıştır. Araştırmanın örneklemini amaçsal örneklem yöntemlerinden uygun örneklem yöntemi ile belirlenen İstanbul ili üniversite öğrencileri, İstanbul ilindeki bir işyeri adı altında çalışanlar ile meslek sahibi kişilerin araştırmaya katılmaya gönüllü 100 kişi oluşturmaktadır. Elde edilen verilerin analizinde Ortalama, Ki-kare, Spermann-Kendal tau b korelasyon analizi, Mann-Whitney U Testi uygulanmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre; Sosyodemografik bilgi formunda erkek katılımın daha yüksek olduğu, yaş ortalaması 22 olan çalışmanın sosyodemografik bilgi formu dikkate alınarak markanın kişiler üzerinde nasıl bir etki bıraktığını, markaya olan ilgiyi ya da o anki ihtiyacı karşılamak için seçildiğini bireylerin genel aidiyetlerinin psikometri özelliği arasında anlamlı ilişki içinde olduğu tespit edilmiştir.
Psikiyatrik tanı alan ve almayan bireylerde evlilik doyumunun incelenmesi

Bu çalışma araştırma amaclıdır. Psikiyatrik tanı alanlar kapsamına giren hasta grubundan şizofreni hastalarıyla çalışıldı. Psikiyatrik tanı alan bireylerin psikolojik durumları, cinsel doyumları, evlilik doyumu ve uyumlarını etkiler. Evlilik ilişkisinde sağlanan doyumun, insanların yaşamdan sağladıkları genel doyum düzeyine büyük ölçüde katkıda bulunduğu bilinmektedir. Araştırmanın temel amacı psikiyatrik tanı alan ve almayan bireylerde evlilik doyumunun karşılaştırılmasıdır. Araştırmanın evreni Bursa da yaşayan okuma-yazma bilen 18-65 yaş arasında olan ve evli olan bireylerden oluşmaktadır. Araştırmada kullanılan veriler Bursa Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı polikliniğine ayaktan başvuran DSM V e göre şizofreni tanısı almış 48 hasta ve hastanede çalışan 48 sağlıklı gönüllü personel çalışmaya alınmıştır. Her iki gruba Demografik Bilgi Formu, Evlilikte Uyum Ölçeği, Arizona Cinsel Yaşantılar Ölçeği verilmiştir. İstatistiksel analizler için SPSS (IBM Corp. Released 2012. IBM SPSS Statistics for Windows, Version 21.0. Armonk, NY: IBM Corp.) programı kullanılmış olup p < 0,05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Bireylerin cinsel işlev bozukluğu durumuna göre iki grup arasında istatiksel olarak anlamlı fark olduğu gözlenmiştir. Şizofreni grubunda cinsel işlev bozukluğu görülme oranı daha yüksek çıkmıştır. Bireylerin EUÖ i toplam puanına göre gruplar arasında istatiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır. EUÖ ait ortalamaya göre sağlıklı grubun uyumlu puan oranı daha yüksektir, lakin p değerine göre anlamlı fark bulunmamıştır. Cinsel İşlev Bozukluğunu gösteren Arizona ölçeği toplam puanına göre gruplar arasında farklılık gözükmektedir.
An investigation of factors causing demotivation of school teachers in Turkey

Bu tez çalışmasının temel amacı, Türkiye'nin doğu kenti Elazığ'da ilköğretim, ortaöğretim ve liselerde çalışan öğretmenlerin demotivasyon düzeylerini araştırmaktır. Bu bağlamda, çalışma, öğretmenlerin demotivasyon seviyelerine cinsiyet, öğretim deneyimi, çalışma alanı, eğitim durumları, yaş ve okul türü açısından görüşleri arasında istatistiksel olarak demotivasyon açısından anlamlı bir fark olup olmadığını araştırmayı amaçlamıştır. Araştırmaya üç yüz bir öğretmen katılmıştır. Veriler araştırmacılar tarafından geliştirilen Öğretmen Motivasyon Ölçeği ile toplanmıştır. Ölçek, okul yönetimi ve sağladığı imkanlar, öğrenci ve iş arkadaşları arasındaki ilişkiler, mesleki yeterlilik ve sınıf mevcudu, tatiller ve ders süreleri, müfredat ve beklentiler, öğretmenlerin toplumdaki statüleri ve tavsiyeler, öğretmenlik mesleği ve heves, seminer, hizmet içi eğitim ve sosyal etkinlik, derslerde verimlilik, kişisel gelişim ve özel hayat başlıklı on alt bölüm ve 45 maddeden oluşmaktadır. Nicel veri ile tanımlayıcı ve çıkarımsal istatistikler yapıldı. Elde edilen sonuçlara göre, öğretmenler arasında cinsiyet, tecrübe, çalışma alanı, okul türü ve yaş açısından istatistiksel olarak demotivasyon açısından anlamlı farklılıklar bulunmuştur.
İlköğretim birinci sınıf öğrencilerinin (6-7 yaş) televizyon izleme alışkanlıkları ile sosyal duygusal uyum düzeyleri arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı; ilköğretim birinci sınıf öğrencilerinin televizyon izleme alışkanlıklarıyla sosyal duygusal uyum süreçlerinin etkisini incelemektir. Bu araştırma da her iki değişken arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma nicel bir araştırmadır. İlköğretim birinci sınıf öğrencilerinin televizyon izleme alışkanlıkları ile sosyal duygusal uyum düzeyleri arasındaki ilişkiyi betimlemeyi amaçlayan bu araştırma, tarama modelindedir. Araştırma önerisinin örneklemini, İstanbul İlinin Anadolu yakasındaki Kadıköy, Pendik, Maltepe ilçelerindeki üç devlet okulu ve bir özel okulun birinci sınıflarında toplam 12 okulda eğitim gören B ve C şubelerindeki öğrencilerden oluşturmaktadır. Araştırmanın amacına uygun olarak oluşturulmuş kişisel bilgileri içeren bir kişisel bilgi formu, veli onay yazısı, toplam 21 sorudan oluşan velilerin birinci sınıfa giden çocuklarını düşünerek doldurdukları televizyon izleme alışkanlıkları anketi, ilköğretim birinci sınıf öğretmenleri tarafından doldurulan sosyal ve duygusal uyum düzeylerini araştırmak üzere Marmara Sosyal Duygusal Uyum Ölçeği kullanılmıştır. Toplanan verilerin tümü, SPSS for Windows 17.0 paket programı ile çözümlemeye tabi tutulmuştur. Yapılan istatiksel değerlendirme ve analizler sonucunda, öğrencilerin televizyon izleme alışkanlıkları ve sosyal-duygusal uyum düzeyleri arasındaki ilişkinin cinsiyet, okul türü, okul öncesi eğitim alıp almama, anne-baba eğitim durumu alt gruplarıyla karşılaştırması yapılmıştır. Bu genel amaç çerçevesinde ilköğretim birinci sınıf öğrencilerinin televizyon izleme alışkanlıklarına yaklaşımlarının ne olduğu ile öğrencilerin ebeveynlerinin çocuklarına, televizyon izleme alışkanlıklarına yaklaşımlarının nasıl olduğu ve son olarak ilköğretim birinci sınıf öğrencilerinin sosyal duygusal uyum düzeyleri, televizyon izleme alışkanlıklarına göre farklılaşıp farklılaşmadığına ilişkin durumları belirtilmiştir.
Ergenlik dönemindeki gençlerin sosyal ve psiko-seksüel gelişimleri

Bu araştırma Yozgat ili'nde Erkek Yetiştirme Yurdu ile ortaöğretim kurumlarında 30 Mayıs ile 5 Haziran 1989 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Yurttan ve aileden eşit olmak üzere toplam 220 kişi araştırma kapsamına alınmıştır. Araştırmanın verileri anket yöntemi ile elde edilmiştir. Araştırma gençlerin cinsel gelişim düzeylerini ve bu gelişime paralel olarak ortaya çıkan sorunları saptamak, aile ve yurt ortamında yaşamanın sorulara farklılık getirip getirmediğini ortaya çıkarmak ve elde edilen bu bilgilerin ışığında gençlerin sorunlarının çözümüne yönelik öneriler geliştirmek amacı ile yapılmıştır. Araştırmada elde edilen en önemli sonuç; gençlerin cinsel konularda bilgi eksikliğinin olduğu, yurt veya aile ortamında yaşamanın cinsel konularla ilgili bilgi ve sorunlar da çok önemli bir farklılık getirmediği şeklindedir. Gençlerin cinsel bilgi eksikliğinin giderilebilmesinin ancak aile ve okulda verilecek cinsel eğitimle mümkün olacağı kanaatine varılmıştır. Cinsel eğitimin yurt ortamında grupla çalışma etkinliği içerisinde verilmesi, sorunlu kişilerin ekip elemanları tarafından saptanmalı ve onlarla bireyle çalışma yapılmalıdır. Genel olarak milli eğitim sistemi içinde okullarda cinsel eğitim başlatılmalı, rehberlik merkezleri çalışır duruma getirilmelidir. Hepsinden önemli olan konu, genç ile iletişim halinde olan annenin her konuda bilgilendirilmesi için programlar başlatılmalıdır.
Üstün yetenekli çocukların ailelerine yönelik geliştirilen aile rehberliği programlarının etkililiğinin incelenmesi

Bu araştırma, Ankara ili Yasemin Karakaya Bilim ve Sanat Merkezi'ne devam eden 3., 4. ve 5. sınıf üstün yetenekli çocukların ailelerinin ihtiyaçlarından yola çıkılarak geliştirilen Hacettepe Üstün Yetenekliler Aile Rehberliği Programı'nın aile içi fonksiyonlar, çocuğun ruhsal uyumu ve çocuğun algıladığı sosyal destek üzerindeki etkilerini ortaya koymak ve yurtdışında yaygın olarak kullanılan SENG Aile Rehberliği Modeli ile yeni geliştirilen HÜYAP Modeli arasındaki farkları incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada öncelikle üstün yetenekli çocuğa sahip ailelerle ihtiyaç analizi çalışması gerçekleştirilmiştir. Ortaya çıkan konu başlıkları ve uzman görüşlerinden faydalanılarak HÜYAP Modeli oluşturulmuş ve araştırmanın ilk deney grubu olan 20 üstün yetenekli çocuğun ebeveynine 10 hafta süreyle uygulanmıştır. Diğer taraftan yurtdışında üstün yetenekli çocukların aileleri için uygulanmakta olan SENG Modeli Aile Rehberliği Programı kültürümüze uyarlanmış ve eş zamanlı olarak ikinci deney grubu olan 20 ebeveyne 10 hafta süreyle uygulanmıştır. Programların etkilerini görebilmek için Aile Değerlendirme Ölçeği, Hacettepe Ruhsal Uyum Ölçeği ve Çocuklar için Sosyal Desteği Değerlendirme Ölçeği ön test, son test ve son testten iki ay sonrasında izleme testi olarak uygulanmıştır. Kontrol grubuna hiçbir uygulama yapılmamıştır. Verilerin analizinde Tekrarlı Ölçümler için İki yönlü ANOVA, Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi, Mann Whitney U testi ve t testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, üstün yetenekli çocuğa sahip ailelerin ihtiyaçlarına yönelik hazırlanan HÜYAP Modeli'nin aile fonksiyonlarından olan Aile İçi İletişim, Problem Çözme, Davranış Kontrolü, ve Genel Aile Fonksiyonları açısından istatistiksel olarak anlamlı fark ortaya koyduğu (p<.05), SENG Modeli'nin ise yalnızca Davranış Kontrolü fonksiyonunda istatistiksel olarak anlamlı fark yarattığı görülmüştür. Üstün yetenekli çocuğun ruhsal uyumu açısından Davranış Sorunları ve Nevrotik Sorunlar alt boyutlarında hem HÜYAP Modeli hem de SENG Modeli istatistiksel olarak anlamlı fark yaratmıştır (p<.05). Öte yandan çocukların algıladıkları sosyal desteğin derecesi açısından hiçbir alt boyutta gruplar adına bir fark gözlenmemiştir. Tüm bu sonuçlar izleme testlerinde de benzer şekillerde tespit edilmiştir. Sonuç olarak, farklı aile rehberliği gruplarında olmaya göre değerlendirildiğinde kültüre özgü geliştirilmiş olan HÜYAP Modeli'nin bu araştırmada ölçülen değişkenler açısından genel olarak etkili bir program olduğu ve tespit edilen bu etkilerin SENG Modeli'nde görülenlerden daha fazla olduğu söylenebilir. Bununla birlikte temel geliştirilme amacı üstün yetenekli çocukların sosyal ve duygusal gelişimlerini ailelerine verilen rehberlik programı yoluyla desteklemek olan SENG Modeli'nin, bu araştırma yoluyla ortaya konan sonuçları, programın amacına ulaştığını ve kültürümüzde uygulanabilir bir model olduğunu göstermektedir.
Erken dönem uyum bozucu şemalar ve duygusal zeka düzeyi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışma, erken erişkin bireylerde duygusal zeka ve erken dönem uyumsuz şemalar arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamıştır. Araştırmada 137 katılımcıyla anket çalışması yürütülmüştür. Katılımcılara, demografik bilgi formu, Schutte Duygusal Zeka Ölçeği Gözden Geçirilmiş Formu ve Young Şema Ölçeği Kısa Formu uygulanmıştır. Çalışmada, duygusal zeka ve şema boyutlarının karşılaştırılması ve aralarındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre, cinsiyet ve medeni duruma göre katılımcıların duygusal zeka ve erken dönem uyumsuz şemaları anlamlı düzeyde farklılaşmaktadır. Duygusal zeka ve erken dönem uyumsuz şemalar arasındaki ilişki incelendiğinde, duygusal zeka ruh halinin düzenlenmesi ve duyguların değerlendirilmesi alt boyutları ile zedelenmiş otonomi ve kopukluk/reddedilmişlik şema alanları içerisindeki alt boyutlar ile negatif yönlü ve anlamlı ilişkili saptanmıştır. Yüksek standart, diğerleri yönelimlilik ve zedelenmiş sınırlar şema alanlarının duygusal zeka boyutlarıyla anlamlı ilişkili olmadığı saptanmıştır. Regresyon analizi bulgularına göre duygusal zeka boyutları, bağımlılık, terk edilme, kusurluluk duyguları bastırma şema boyutlarının anlamlı düzeyde yordanmaktadır. Anlamlı ilişki bulunan şema boyutlarından alınan puanların yüksek olması, duygusal zeka alt boyut puanlarının düşük oluşunu açıklamaktadır. Araştırmada elde edilen bulgular doğrultusunda, erken dönem uyumsuz şemaların, duygusal zeka ile ilişkisi olması bakımından özellikle duygu düzenleme güçlükleri ve erken dönem yaşantıları ile ilgili olarak yapılan çalışmalarla tutarlı sonuçlar elde edildiği görülmektedir. İleri çalışmalarda, duygusal zekaya ilişkin farklı değişkenlerin dahil edilmesiyle çalışmanın tekrarlanabileceği düşünülmektedir.
Suriyeli kadın göçmenlerin travmatik yaşantıya bağlı ruh sağlığı sorunlarının ve sosyal destek süreçlerinin incelenmesi

Suriyeli Kadın Göçmenlerin Travmatik Yaşantıya Bağlı Ruh Sağlığı Sorunlarının Ve Sosyal Destek Süreçlerinin İncelenmesiAmaç: Savaş insanlık tarihi boyunca birçok toplumsal yıkıma yol açmıştır. Savaştan en çok etkilenen, ülkesini, evini terk etmek zorunda kalan kadınlar göç öncesi ve göç sonrası yaşam zorluklarıyla da baş etmek durumunda kalmaktadırlar. Savaşın neden olduğu bu sorunlar kadınların ruh sağlığını olumsuz etkilemektedir. Bu bağlamda, bu çalışmanın amacı Suriyeli kadın göçmenlerin şiddet öyküleri ile ruh sağlığı sorunları, sosyal destek ve adli yardım süreçlerinin incelenmesi yoluyla göçmen kadınların sorunlarını araştırmak ve görünür kılmaktır. Yöntem: Araştırma 1 Temmuz- 15 Eylül 2016 tarihleri arasında İstanbul'un Fatih ilçesindeki Sığınmacılar ve Göçmenlerle Dayanışma Derneği'ne başvuran Suriyeli kadınlarla yapılan kesitsel nitelikte bir araştırmadır. Bulgular: Araştırmaya katılan kadınların yaş ortalaması 32 .14'tür. Katılımcıların çoğunun göç öncesi bombalama, yakma ya da ikamet yerlerinin yerle bir edilmesine şahit olduğu (%90.4); göç sonrasında en çok yaşanan zorluğun ise, yeme-içme, barınma için yeterli para olmaması (%90.6) olduğu saptanmıştır. Suriyeli kadınların %19.16'sı Türkiye'de en az bir kere adli nitelikli bir olay yaşadığı ve çoğunluğunun hukuki süreç başlatmadığı görülmüştür (%88.2). Katılımcıların büyük çoğunluğunun (%78.3) BDE'ye göre hafif, orta ya da ağır düzeyde Depresyon tanısı aldığı görülmüştür. TSSB puanlarına bakıldığında, katılımcıların %28'inin HTE-DSM IV kriterleri üzerinden; %20.8'inin HTE-toplam puan üzerinden TSSB tanısı aldığı görülmüştür. Göç öncesi yaşanan travmatik olaylar ve göç sonrası yaşanan zorluklar arttıkça TSSB ve Depresyon düzeylerinin de arttığı saptanmıştır. Sonuç: Suriyeli göçmen kadınlar göç öncesi yaşadıkları travmatik olaylar ve göç sonrası yaşadıkları zorluklar nedeniyle psikopatoloji geliştirme açısından risk taşımaktadır. Bu nedenle göçmenlere yönelik ruh sağlığı hizmetlerinin geliştirilmesi ve göçmen kadınların sosyal ve hukuki haklarıyla ilgili bilgilendirilmesini amaçlayan çalışmaların yapılmasının önemli olduğu düşünülmektedir.
Üst kuşak ebeveynlik tutumlarının kişilerin ebeveynlik tutumlarını yordayıcı etkisi

Bu çalışmada üst kuşak ebeveynlik tutumlarının kişilerin ebeveynlik tutumlarını yordayıcı etkisinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada İstanbul ilinde yaşayan 148 aile çalışmaya dahil edilerek 148 anne (%33,33), 148 baba (%33,33) ve 148 çocuk (%33,33) olmak üzere toplam 444 kişilik bir örneklem kullanılmıştır. Annelerin yaş aralığı 34-58 (42,64 5,17), babaların yaş aralığı 38-62 (46,42 4,95) ve çocukların yaş aralığı ise 14-19 (16,72 ,93)'dur. Çalışmada Kuzgun ve Eldeleklioğlu tarafından 1999'da geliştirilen Anne Baba Tutumları Ölçeği kullanılmıştır. Ergen ve yetişkinlere uygulanabilen bu ölçekle, anne babaların demokratik, koruyucu/istekçi ve otoriter tutumları ölçülmüştür. Ayrıca çalışmada üst kuşak ebeveynlik tutumları bağımsız değişken, alt kuşak ebeveynlik tutumları ise bağımlı değişken olarak çoklu doğrusal regresyon analizine tabi tutulmuştur. Çocukların, erkeklerin ve kadınların algıladıkları ebeveyn tutumlarının karşılaştırılması sonucunda, çocukların algıladıkları anne demokratik tutum ortalamaları, erkeklerin ve kadınların algıladıkları anne demokratik tutum ortalamalarına göre anlamlı seviyede yüksek çıkmıştır. Çocukların, erkeklerin ve kadınların algıladıkları ebeveyn tutumlarının karşılaştırılmasından elde edilen diğer bir sonuçta, çocukların algıladıkları baba demokratik tutum ortalamalarının, erkeklerin ve kadınların algıladıkları baba demokratik tutum ortalamalarına göre anlamlı seviyede yüksek olduğu gözlemlenmiştir. Çocukların, erkeklerin ve kadınların algıladıkları ebeveyn tutumlarının karşılaştırılması sonucunda, çocukların algıladıkları baba otoriter tutum ortalamaları, erkeklerin ve kadınların algıladıkları baba otoriter tutum ortalamalarına göre anlamlı seviyede düşük bulunmuştur. Diğer tutumlar arasında ise anlamlı seviyede bir farka ulaşılamamıştır. Anne Baba Tutumları Ölçeğinden elde edilen veriler doğrultusunda kadınların demokratik ebeveyn tutumlarını üst kuşak anne demokratik tutumu ve negatif yönde üst kuşak baba otoriter tutumu tarafından yordandığı görülmüştür. Kadınların otoriter ebeveyn tutumlarını ise üst kuşak anne otoriter tutumu ve baba koruyucu/istekçi tutumu tarafından yordandığı saptanmıştır. Ayrıca kadınların koruyucu/istekçi ebeveyn tutumlarını üst kuşak baba koruyucu tutumu ve anne koruyucu/istekçi tutumunun açıkladığı bulunmuştur. Erkeklerin ebeveynlik tutumlarının üst kuşak tutumları tarafından yordanmasına yönelik analiz sonuçlarında ise erkeklerin demokratik ebeveyn tutumlarını üst kuşak baba demokratik tutumunun yordadığı bulunmuştur. Erkeklerin otoriter ebeveyn tutumlarını üst kuşak baba otoriter tutumunun açıkladığı görülmüştür. Erkeklerin koruyucu istekçi ebeveyn tutumlarını ise üst kuşak baba koruyucu/istekçi tutumunun yordadığı saptanmıştır. Analiz sonuçları incelendiğinde kadınların ebeveynlik tutumlarında üst kuşak farklı anne ve baba ebeveynlik tutum kombinasyonlarının etkili olduğu; erkeklerin ebeveynlik tutumlarında ise üst kuşak baba ebeveynlik tutumlarının tekrarlandığı görülmüştür.
From lexical and conjunctive cohesion to coherence: Reading, recalling and comprehending high cohesive and low cohesive clauses

Bu tezin amacı, bağlantılılık, bağıntılılık ve kavrama arasındaki ilişkinin araştırılması, bunun yanında iki cümlecikli cümlelerde sözcüksel bağıntılılığın ve birleştirici bağıntılılığın rolünün anlaşılmasıydı. Bu amaç bağlamında, dört cümle grubu oluşturuldu. İlk cümle grubu, sözcüksel bağıntılılık ve karşıtlık birleştiricisi olarak kullanılan ama veya fakat içererek oluşturuldu, ikinci grupta sözcüksel bağıntılılık korunurken, karşıttık sağlayıcı bağlaç cümleden çıkarıldı, üçüncü grupta cümle içerisindeki sözcüksel bağlantı bozuldu fakat cümleler arasında karşıtlık bağlacı kullanıldı, dördüncü grupta hem sözcüksel bağlantı bozuldu hem de karşıtlık sağlayıcı bağlaç çıkarıldı. İlk iki grup yüksek bağıntılı grup olarak adlandırılırken, üçüncü ve dördüncü grup düşük bağıntılı grup olarak adlandırıldı. Cümleler düşük ya da yüksek bağıntılı olabiliyorken, hepsi de kendi içinde bağlantılı cümlelerdir. Bu dört farklı cümle grubu, dört farklı katılımcı grubuna gösterilmiştir. Çevrim-dışı ölçüm olarak, kabul edilebilirlik sorusu, serbest hatırlama, ve tepki zamanı sonuçları kullanılmıştır; bunun yanında, çevrim-dışı ölçüm olarak göz izleme sonuçları kullanılmıştır. Sonuçlar, hatırlamada bağıntılılığın kolaylaştırıcı rolünü göstermiştir. Yüksek bağıntılı grup, düşük bağıntılı gruptan daha iyi hatırlama sonuçları almıştır. Bu çalışmanın varsayımlarından biri, birinci gruptan dördüncü gruba doğru cümleciklerin bağıntılılığının azalacağı yönündeydi. Kabul edilebilirlik sorusunun yanıtları bu varsayımı desteklemiştir. Ayrıca, beklendiği şekilde bazı sözcüksel bağıntılılık araçlarının etkisinin diğerlerinden daha güçlü olduğu hatırlama sonuçlarında görülmüştür. Hatırlama sonuçlarında, sözcüksel bağıntılılığın, birleştirici bağıntılılıktan daha kolaylaştırıcı bir etkiye sahip olduğu görülmüştür. Göz izleme sonuçları da bağıntılılığın kolaylaştırıcı etkisine işaret etmiştir, bir cümledeki cümlecikler birbirleriyle ne kadar bağıntılıysa, kelime başına düşen odaklanma sayısının o kadar az olduğu görüşmüştür. Özetle, McNamara ve Kintsch'in (1996) de vurguladığı gibi, bağıntılılık metne dayalı kavramayı kolaylaştırır. Bununla birlikte bu sonuçlar, bazı bağıntılılık araçlarının metin temelli kavramaya büyük bir etkisi olduğunu gösterirken, bazılarının aynı etkiyi göstermediği gerçeğine vurgu yapmıştır.
17 Ağustos Marmara depremine maruz kalan ilköğretim 7 ve 8. sınıf öğrencilerinde görülen korkular ve bu korkuların psikolojik belirtilerle ilişkisi

Bu çalışmanın amacı, 17 Ağustos 1999 Marmara depreminin maruz kalan 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin psikolojik semptom ve korkularını araştırmaktır. Bu çalışmanın örneklemini Sakarya ilinin ilköğretim okullarının 7. ve 8. sınıfına devam eden 360 öğrenciden oluşmaktadır. Bu araştırma nedensel karşılaştırma ve korelasyonel yönteme dayalı bir çalışmadır. Araştırmada veri toplama araçları, L. R Derogatis (1992) tarafından geliştirilen Kısa Semptom Envanteri ve araştırmacının hazırladığı Deprem Korku Anketi ve Bilgi toplama formlarıdır. Araştırmadan elde edilen verilerin analizi SPSS WINDOWS programıyla gerçekleştirilmiş ve tanımlayıcı, korelasyon ve varyans analizi yapılmıştır. Çalışma sonunda 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin ana korkularının yakın yerleşim bölgelerinde ölen insanları görme, ebeveynlerini kaybetme, arkadaşlarının sakat kalması, ölmesi, evini kaybetmesi, olarak bulunmuştur. Cinsiyet farklılıkları öfke ve düşmanlık hariç bütün psikolojik semptomlarda anlamlı olduğu görülmektedir. Bayan öğrenciler erkek öğrencilerden daha fazla semptomlara sahiptir. Bayan öğrencilerin ortalama korku puanlan erkek öğrencilerden daha fazla olduğu bulunmuştur. Bununla birlikte bu farklılıklar kilinik bir göstergeye sahip olmayabilir. Can kaybı olan öğrencilerde bütün psikolojik belirtilerde daha fazla puan almış oldukları görülmüştür. Can kaybı olan kişilerin diğerlerinden daha fazla korkuya sahip oldukları bulunmuştur. Mal kaybı olan kişiler önemli psikolojik semptom ve korkular göstermemektedir. VII