turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kamu örgütlerinde etkin bir yönetim anlayışı bağlamında vizyoner liderlik ve karaman kamu kurumlarında bir uygulama

Geçmişten günümüze insanlar toplu halde yaşayıp hayatlarını devam ettirmişlerdir. Birlikte yaşamın gereklerinden biri de saygın, sözü dinlenen ve toplum üzerinde etkisi herkesçe kabul edilmiş birinin o toplumu sevk ve idaresi ile uğraşmasıdır. Dolayısıyla ilk çağlardan beri topluluklar kaliteli liderlerin peşinden yürümüşlerdir. Liderlik, bu denli önemli olmasından dolayı bilimin bir konusu haline gelmiştir. Nitekim liderlik bu çalışma dahil birçok çalışmanın konusu olmuştur. Bu çalışmanın genel amacı kamu kurumlarında yöneticilik görevi yapanların liderlik konusundaki yaklaşımlarını incelemektir. Yapılan araştırmadan elde edilen bulgular yorumlanarak sunulmuştur. Bu çerçevede ilk olarak katılımcı liderlik ve vizyoner liderlik kavramları incelenerek aralarındaki ilişkiler tespit edilmiştir. Daha sonra bu iki kavram hakkında kamu idarecilerin görüşleri açıklanmaya çalışılmıştır. Araştırma bulgularında, elde edilen sonuçlara bakıldığında kamu idarecilerinin, kendilerini demokratik lider olarak gördükleri ve liderlik konusunda çok az eğitim aldıkları görülmektedir. Kendilerini güçlü olarak görebilmek için güvenilir ve sevilir olmak gerektiğine inanmaktadırlar. En büyük sıkıntılarını siyasi baskılar olarak ifade etmişlerdir. Yine kamu idarecilerinin astlarına önemli düzeyde güvendikleri, astları ile fikir alışverişinde bulundukları ve astlarına güven verdikleri tespit edilmiştir. Kamu idarecilerinin karar verme noktasında katılımcılığa önem verdikleri, astları ile grup çalışması yapmayı tercih ettikleri ve kurumun başarısı için tüm çalışanların özveriyle çalışmaları gerektiğine inanmaktadırlar. Çalışmaya katılan yöneticilerin vizyoner liderlik hakkında kısmen de olsa bilgi sahibi oldukları tespit edilmiştir. Kurumun başarısı için liderin vizyon sahibi olması ve vizyoner liderin dikkat etmesi gereken konuların başında astların yaklaşım ve görüşlerine değer vermesi gerektiğini belirtmişlerdir. Astların vizyoner liderlere karşı saygı duymaları gerektiğine inanmaktadırlar. Bir kurumda liderin etkinlik derecesini, öngörüde bulunmaya, olası gelecek olayları tahmin edebilmeye ve planlama yapabilmeye bağladıklarını belirtmişlerdir. Sonuç olarak örgütlerin yönetiminde, vizyoner liderlik anlayışının yaşamsal bir role sahip olduğu unutulmamalıdır.
Asayiş şube müdürlüklerinde gasp suçu soruşturması sürecinin iyileştirilmesinde süreç haritalama ve hata türü ve etkileri analizi yönteminin kullanılması üzerine bir araştırma

Günümüzdeki güvenlik anlayışı, temel hak ve özgürlüklerin ön planda tutularak, korunması, demokrasinin tüm bileşenleri ile birlikte geliştirilmesi ve güvence altına alınması, küresel ve ulusal düzeyde toplumun huzur ve güven ortamı içerisinde yaşamasını hedeflemektedir. Ülkemizde Emniyet Genel Müdürlüğü, ülke içerisinde halkımızın huzur ve güvenliğini sağlamak amacıyla, insan hak ve hürriyetlerine saygılı bir şekilde çağdaş polislik yöntemlerini kullanarak ve kendini sürekli yenileyerek vatandaşlarımıza güvenlik hizmeti vermektedir. Gasp Suçu Soruşturmalarının mevcut durumdan daha iyi hale getirilerek daha etkili, verimli ve hızlı bir şekilde yürütülmesi, oluşan suçların Faili meçhul olarak kalmaması, faillerinin bulunarak yakalanması, şu an halihazırda yapılmakta olan suç soruşturmalarının süreçlerinin belirli bir standarda oturtularak daha iyi bir şekilde sürdürülmesi amaçlanmaktadır. Bu amaçla İzmir İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğünde Gasp Suçu soruşturmasının iyileştirilmesinde süreç haritalama ve Hata Türleri ve Etkileri Analizi teknikleri uygulanmıştır. Süreç haritalama, süreci görsel hale getirerek, süreçlerde yapılan iş ve işlemlerin akışının herkes tarafından kolayca anlaşılmasını ve öğrenilmesini sağlamaktır. Tezde SIPOC (Tedarikçi Girdi Süreç Çıktı Müşteri yöntemi kullanılarak hazırlanan Çapraz fonksiyonlu süreç haritası kullanılmıştır. HTEA en kısa tanımıyla tasarım, sistem, süreç ve serviste oluşabilecek sıkıntılar, problemler, düzeltilmesi gereken noktalar ve eksikliklerin ortaya çıkmadan değerlendirilmesini sağlayan bir metotlar bütünüdür. Hataların önceden bulunarak önlenmesi, maliyet açısından hiç kuşkusuz işletmeleri büyük zararlardan kurtaracak ve hatta karlılığının artmasına neden olacaktır. Tezin konusu olan süreç HTEA uygulamasıyla, sürecimizde toplam 15 hata türü ile 36 hata nedeni tespit edilmiştir. HTEA uygulamalarında risk önceliklerinin (risk öncelik sayısı hesaplamalarında kullanılan olasılık, keşfedilebilirlik ve şiddet değerlerinin belirlenmesinde rehberlik etmek amacına yönelik tablolar hazırlanmıştır. Uygulanan mevcut keşfedilebilirlik ve önleyici kontrol ile bu sayılar, hata türünde 10'a hata nedeninde ise 22'ye indirilmiştir. Kalan Hata türleri ve nedenleri RÖS hesaplamaları sonucu RÖS> 100 değerinden büyük olduğundan dolayı iyileştirme önerileri verilmesi ve uygulanması kararı alınmıştır. Öneriler ve bunların uygulaması sonucunda tüm hata türü ve nedenlerinde azalma sağlanmıştır. İlk RÖS değerlerinin hesabı ile ikinci RÖS değerinin arasında % 80,6 azalma görülmüştür.
İdari işlemin kaldırılması ve geri alınması

İdari makamlar, 'idari işlemler' yoluyla irade açıklaması yapmaktadır. İdari işlemin, idari makamlar tarafından sona erdirilmesi yine idari işlemler yoluyla olmaktadır. Bu yetki, 'İdari İşlemin kaldırılması' ve 'İdari İşlemin Geri Alınması' şeklinde kullanılacaktır. Türk Kamu Yönetiminde, bu yetki kullanımında hatalar olmaktadır. Bu temel bilgiden yola çıkarak, bu çalışmada, öncelikle. 'İdari İşlemin kaldırılması' ve 'İdari İşlemin Geri Alınması' kavramlarından bahsedilmiştir. Daha sonra Türk Kamu Yönetiminde bu yetkinin kullanımında yönelik uygulamalar açısından incelenmiştir. Ayrıca idari işlemin geri alınması ve kaldırılmasının yargı kararlarına konu olan içeriği ve hukuki durumuna değinilmiştir. Türk Kamu Yönetimi'nde idari işlemin idarece sona erdirilmesinin çeşitli uygulamalarına yer verilmiştir. Son olarak, Türk Kamu Yönetiminde idari işlemlerin idare tarafından sona erdirilmesinin etki ve sonuçları ayrı ayrı ele alınmıştır.
İmar uygulamalarında (3194/18. madde) karşılaşılan yönetsel ve tüzel sorunlar, Ankara'dan iki örnek olay

3 1 94 sayılı İmar Yasasının 1 8 nci madde uygulaması, ülkemiz açısından halen uygulanmakta olan en aktif ve en geniş bilgileri kapsayacak nitelikte bir uygulama olup, planlı kentleşmenin de temel şartı olarak görülmektedir. Bu nedenle, özellikle büyük ve büyümekte olan kentlerimizde, kentleşme hızına paralel olarak yeterli sayıda arsa üretilebilmesi için imar planı uygulamalarının daha hızlı yapılması gerekecektir. Toprağın artırılamaz bir kaynak olması ve bir toprak parçasının yerleşime açılması sonrasında meydana gelen rant, kentsel toprak üzerinde oluşan ve kentsel gelişimi çarpıklaştıran çok önemli bir rol oynamaktadır. Bu rant denetim altına alındığı ölçüde, kentsel gelişimde o denli sağlıklı olacaktır. Burada bireyin ekonomik çıkan ile kamu yararı arasında bir dengenin kurulması gerekmektedir. Bundan dolayı 3194 sayılı İmar Yasasının 18nci madde uygulamalarında ortaya çıkan sorunlar, gerek yönetsel, gerekse tüzel boyutta çözümlenmelidir. Bu nedenle, bu çalışmada, genel olarak ülkemizdeki imar tüzesi ve uygulamaları, tarihsel bir gelişme içinde günümüze kadar incelenerek, imar uygulamalarında ortaya çıkan kavram karmaşaları, teknik, yönetsel ve tüzel sorunların neler olduğu belirlenmiştir. Ayni zamanda; Ankara İli Çankaya İlçesinde ayni arazi karakterlerine ve yapısına sahip olan Dikmen Keklikpınarı II. Etap ıslah imar uygulaması ile Çankaya GEÇAK II imar uygulamalarında gerçekleştirilen Düzenleme Ortaklık Pay Oranlarındaki farklılıkların nedenleri ortaya konmaya çalışılmış ve bölgelerdeki kentsel gelişmeler değişik yıllarda çekilmiş hava fotoğrafları ile gösterilmiştir. Ayrıca, imar uygulamalarının konut, gecekondu, sanayi, kıyı bölgeleri, çevre ve turizmdeki durumları ile günümüze kadar yapılan uluslararası çalışmaların neler olduğu incelenmiştir.
Modern polis ve Türk Emniyet Örgütü üzerine kurumsal ve uygulamalı bir çalışma: Bursa Emniyet Örgütü örneği

Polis ve polislik uygulamaları, dünya üzerindeki birçok üniversitede araştırma konusu olmakta ve bu alanda yapılan çalışmalar yerel ve global platformlarda değerlendirilerek mevcut 'polislik' ile ilgili problemlere çözüm için temel oluşturmaktadır. Bu tez çalışmasında, Türk Emniyet Örgütü' nü, modern polis örgütleri ve tarihsel açıdan modern polisin gelişimini inceleyerek karşılaştırma ve örgütün 'modernlik', 'modernite' ve 'küreselleşme' gibi kavramlara 'yakın'lığını sorgulama amacıyla yapıldı. Özellikle Amerika ve Avrupa gibi gelişmiş ülkelerde 'polis' ve 'polislik' konularında birçok bilimsel araştırma yapılmakta ve hatta bu alanda üniversitelerde 'kürsü'ler oluşturulmaktadır. Ancak Türkiye'de bu alana tam olarak eğilimli olan üniversite sadece Polis Akademisi'dir denilebilir. Zira henüz 2002- 2003 döneminde bu alanda lisansüstü çalışmalarına başlanmıştır. Bilimsel araştırmalarla desteklenen ve eğitilen polisler, modern toplum ve modern devletin olduğu ya da oluşturulduğu yerde muhakkak daha verimli ve daha etkin olacaktır. Ancak bunun yapılabilmesi için öncelikle 'modern olma'sını arzu ettiğimiz 'varlık'ların durumu sorgulanmalıdır. Bu çalışmada polisin 'modern'liği sorgulandı. Bununla birlikte tez çalışmasında belirtileceği gibi, -her devlet kurumu için geçerli olmakla birlikte- polis de içinde bulunduğu toplumu ve 'adına' çalıştığı devleti temsil etmektedir. Polislik uygulamaları ele alındığında, Türkiye sınırları içerisindeki bazı kültür, alt-kültür ve sosyal yaşama ait unsurların bu uygulamalarda etkili olduğu görülecektir. Bu tez çalışmasında ilke olarak polis ve polisliğin tanımlarından başlayarak, polisliğin ortaya çıkışı, ilk polis ve polislik uygulamaları, modern polislik kavramı ile modern polisliğin gelişimi, modern devletlerde polislik ve modernite, post-modernite ve küreselleşme bağlamlarında polislik konuları ele alınmıştır. Ayrıca modern polisliğin kriterleri ile Türk Emniyet örgütünün bu anlamda kuramsal çerçevesi belirlenmeye çalışılmıştır. Son bölümde ise, modern polislik kriterleri açısından polis örgütünün durumunu belirlemek amacıyla birçok polislik uygulaması için 'pilot bölge' olarak kabul edilen Bursa polisi ve Bursa halkı ele alınmıştır. ıı
Cumhuriyet Döneminde sıkıyönetimler 1974-1983

Bu çalışma kapsamında Türk siyasi hayatında sıkıyönetim uygulamaları incelenmiştir. Sıkıyönetimler idari bakımdan değerlendirilmiş, kanun ve anayasalarda gelişim ve değişimleri incelenmiştir. Çalışma kapsamı kabul edilen 1974- 1983 sürecindeki farklı sebeplerle ilan edilen ve uygulanan sıkıyönetimler ile TBMM tarafından reddedilen bir sıkıyönetim uygulaması değerlendirilmiştir. Sıkıyönetim uygulaması, 1876 Anayasasının 113. maddesi ile ilk kez örfi idare kavramı ile Türk siyasi hayatına girmiştir. İlk kez 14 Mayıs 1877 İstanbul'da tarihinde başlamıştır. Bir yıl süren uygulama meclisin tatil edilmesi ile son bulmuş kabul edilebilir. Milli Mücadele'de dönemin şartları gereği çıkartılan kanunlar bir sıkıyönetim modeli olarak görülmüştür. Cumhuriyetin ilanından itibaren anayasalarda yer alan sıkıyönetim ilk dönemlerde iç ayaklanmalara karşı kullanılmıştır. Sıkıyönetim yetkisi 1974 yılında ilk kez Türkiye Cumhuriyeti'nin gerçekleştirdiği bir askeri harekat nedeniyle uygulandı. Bu uygulama 1 yıl 15 gün sürdü. Mart 1975'te TBMM ilk kez bir sıkıyönetim teklifini reddetmişti. 26 Aralık 1978'de ilan edilen sıkıyönetim ise sivil hükümet tarafından kullanılan son sıkıyönetim yetkisi olmuştur. İki yıldan fazla süre yürürlükte kalan bu uygulamadan sonra 12 Eylül Darbesi yaşanmıştı. 12 Eylül dönemi ise sıkıyönetim yetkisinin en kapsamlı kullanıldığı dönem oldu.
Türkiye'nin yakın siyasetinde bir örnek olay 'Adalet Partisi'

Türkiye'nin tarihinde, 1961- 1971 dönemi önemli bir kesit oluşturur. 1961 yılı, yeni bir siyasal rejim, yeni bir Anayasa, ekonomide yeni bir örgütlenmenin yanı sıra Türkiye'nin 20 yılına damgasını vuracak yeni bir siyasal partinin ortaya çıkışı açısından bir dönüm noktasıdır. Bu yeni parti, Adalet Partisi, Türk siyasal yaşamının temel öznelerinden birisi olmuştur. Dolayısıyla üzerinde çalışılması gerekiyordu. Her ne kadar AP 1960- 1980 döneminin bir siyasal partisi idiyse de öncelikle 1961- 71 yıllan arasındaki AP'nin nasıl bir parti olduğunun belirlenmesi özel bir önem taşımaktadır. Şurası bir gerçektir ki, siyasal partilerin oluşumu, örgütlenmesi, ideolojisi, toplumsal tabanı ve siyasal uygulamaları bize, içinde yer aldıkları siyasal rejim ve topluma ilişkin önemli ipuçları verirler. 1961- 71 döneminin iki alt evresinde AP: Lidersiz bir partiden lider partisine, önce koalisyon ortağı sonra muhalefet sonra yine koalisyon ortağı bir partiden iktidar partisine, özgürlükleri savunan bir partiden tutucu ve giderek otoriter-baskıcı bir partiye, toplayıcı bir partiden sınıf partisine ve özgürlükçü nitelikler taşıyan 1961 rejimine kendisini uyarlayan bir parti olmaktan bu rejimin temel niteliklerinin değiştirilmesini talep eden bir parti olmaya doğru evrilmiştir. Sonuç olarak, 1961- 71 döneminin toplumsal- siyasal ve ekonomik, oluşumları doğrultusunda AP, sermaye sahibi sınıflan temsil eden ama bölünmüş bir rejim partisi olmuştur.
Afet yönetiminde insani diplomasi: Türkiye örneği

Araştırmamızın amacı, Türkiye'nin bağımsız yabancı kuruluşlar tarafından yapılan araştırmalara göre en cömert ülke olmasının, bu konumunu devam ettirmesinin ve Dünya tarihinde ilk defa gerçekleştirilen Dünya İnsani Zirvesi'ne Türkiye'nin ev sahipliği yapması durumunun nedenlerini saptamak, Türkiye'nin afet yönetim sürecindeki bu insani diplomasi başarısının nedenlerini ve altında yatan maddi ve manevi dinamiklerin neler olduğunu ortaya koyabilmektir. Ayrıca dünyada yeni yeni şekillenmeye başlayıp somut örnekler ile ayakları basar hale gelen insani diplomasi kavramının içeriğine Türkiye'nin yapmış olduğu katkılar ve afet yönetimindeki somut insani yaklaşımları bu çalışma ile değerlendirilmesi hedeflenmiştir. Araştırmamızda Afet Yönetimi kavramı ortak bir dil oluşturulmasına adına hazırlanan kaynakların kullanılması ile açıklanmış ve afetlerin insani ve uluslararası boyutu vurgulanmıştır. Ayrıca İnsani Diplomasinin geleneksel diplomasiden devinimi, doğuşu ve gelişimi üzerine yeni tespitlerde bulunulmuştur: Kuvvet yerine Hakkın, Mücadele yerine Yardımlaşmanın, Menfaat yerine İnsani Değerlerin esas alındığı bir dünya düzeni üzerinde durulmuştur. Araştırma sorusuna matuf olarak bu araştırma nitel araştırma çerçevesinde gerçekleştirilmiş ve bunun için dokümantasyon incelemesi ve arşiv taraması yapılarak tamamlanması planlanmıştır. Bu taramada ilgili kurumların ve üst düzey temsilcilerinin afet yönetimi özelinde 'insani diplomasi' ve 'insani yardım'
ABD başkanlık sistemi ve Amerikan siyasetinde erklerin ilişkisi

ABD başkanlık sistemi son yıllarda üzerinde en çok araştırma yapılmakta olan konulardan biri durumuna gelmiştir. Özellikle ülkemizde de parlamenter sistemin yerine başkanlık sisteminin getirilmesine yönelik yapılan tartışmalar ve referandum sürecinde, Türkiye'de oluşturulması gereken başkanlık sisteminin nasıl bir yapıya sahip olması gerektiği çokça tartışılmış ve bu neticede ABD başkanlık sisteminden de ziyadesiyle bahsedilmiştir. Dolayısıyla bu araştırma çerçevesinde ABD başkanlık sistemi ile Amerikan siyasetinde erklerin ilişkisi konusu incelenmiştir. Araştırma kapsamında ABD başkanlık sisteminde yasama, yürütme ve yargı erkleri arasındaki ilişkide güçler ayrılığının yumuşak mı yoksa sert bir şekilde mi gerçekleştirildiği ile bu çerçevede oluşturulan fren ve denge mekanizmasının işler bir yapıya sahip olup olmadığı sorularına yanıt aranmıştır. Gerçekleştirilen literatür taraması neticesinde ABD başkanlık sisteminde, Avrupa'daki ve ülkemizdeki parlamenter sistemin aksine oldukça sert bir güçler ayrılığı bulunduğu, bununla birlikte etkin bir fren ve denge mekanizmasının oluşturulmuş olduğu, bu sayede sistemin neredeyse hiç kilitlenmediği ve erkler arasında bir uzlaşma ile işbirliği kültürünün meydana getirilmiş olduğu neticelerine erişilmiştir.
İktidar alanının yeniden üretim aracı olarak yönetimsellik: Adalet ve Kalkınma Partisi örneği

Bu çalışma iktidar alanının yeniden üretiminde yönetimselliğin oynadığı rolü incelemektedir. Bu kapsamda, nüfusları ve diğer tüm toplumsal süreçleri ilgilendiren idare tekniklerinin yönetim pratikleri, bilgi-iktidar ilişkisi ve iktidar söylemleri üzerinden okunabileceğinden söz edilmektedir. Böyle bir okuma, iktidarın yeniden üretiminin sadece baskı ile sağlanamayacağını, söz konusu denkleme özne ve iktidar arasındaki ortaklığın da eklenebileceğini öne sürmektedir. Hristiyanlığın bir Kilise olarak kurumsallaşması ile beraber bireylerin yönetimi konusu, iktidar pratiklerinin temel konularından biri olmuştur. Hristiyan Kilise'sinin pastöründen ismini alan bu pastoral iktidar tekniği XV. ve XVI. yüzyıllarda bir kriz dönemine girer. Modern çağda devlet olarak tanımlanan iktidar rejimi, Hristiyan Kilise'sinin yaşadığı bu yönetim krizlerini, devlet aklı ekseninde yönetmeyi amaçlamıştır. Hristiyan Kilisesi ve modern devletin yönetim rejimleri arasındaki ilişkiyi pastoral iktidar ve yönetimsellik olarak adlandıran bu çalışma, 3 Kasım 2002'den bu yana Türkiye'de iktidar olan Adalet ve Kalkınma Partisi'nin kendi iktidarlarını nasıl ürettiğini, Adalet ve Kalkınma Partisi'nin önde gelen siyaset icracılarının pastoral ve yönetimsel söylemlerinden yola çıkarak analiz etmektedir. Böylece, yönetilenlerin de yönetenlerle beraber iktidarın yeniden üretimine katkıda bulundukları vurgulanmıştır.
Environmental pressure groups in Turkey

Bu araştırma, Türkiye'deki çevreci baskı gruplarının çevreciliğin gelişmesindeki rollerini ve Türkiye'deki sivil toplumun gelişmesine olan etkilerini, Türkiye'nin üç önemli çevre kuruluşu olan Türkiye Çevre Vakfı, Doğal Hayatı Koruma Derneği ve Türkiye Tabiatını Koruma Derneği'ni esas alarak incelemektedir.
Hamidiye alayları ile koruculuk ilişkisi

Hamidiye Alayları ile köy koruculuğu yaklaşık bir asırlara ile kurulmalarına rağmen dayandıkları unsurlar, kuruluş çalışmaları, kurulma şekilleri, aldıkları eleştiriler, merkezi otoritelerin eleştirilere verdikleri cevaplar ve aşiretlerle merkezi otoritenin ilişkileri açısından benzerlik göstermektedirler. Hamidiye Alaylarının aşiret hiyerarşisi üzerine yaptığı etki ve aşiretsel yapının güçlenmesine katkı sağlamasıyla da korucolukla benzerlik göstermektedir. Alaylara katılan aşiretler ile Koruculuğu kabul eden aşiretlerin de büyük bir çoğunlukla aynı olduğu ve aşiret liderleri ya da varislerinin siyasi alandaki etkinlerine bakıldığında da bu aynılığın devam ettiği tesbit edilmektedir.
Kamu yönetimi disiplininde Dwight Waldo düşüncesi

Elli yılı aşan bir süre boyunca kamu yönetimi alanına büyük katkılar yapan Dwight Waldo zamanımızın en önemli kamu yönetimcilerinden ve disiplinin kurucularından biri olarak kabul edilmektedir. Waldo, kamu yönetiminin aslında siyaset kuramı olduğunu söyleyen ve kamu yönetiminin temel konularını Batı siyasal düşüncesi bağlamında kavramlaştıran ilk kamu yönetimi düşünürlerinden biridir. Bütün bir 20. yüzyılın ve kamu yönetimi alanı ve çevresinde meydana gelen temel dönüşümlerin tanığı olan Waldo kamu yönetimi disiplininin durumu ve gelişimi üzerine bir yaşam boyu düşünmüş ve yazmıştır. Ancak, bir yönetici, yönetimci, akademisyen, yazar ve eğitimci olarak taşıdığı yaşamsal öneme karşın eserleri Türkçeye hiç çevrilmeyen Waldo Türk kamu yönetimi dünyasında yeterince tanınmamaktadır. Alanda oynadığı merkezi rolü ve yukarıda belirtilen önemini göz önüne alan bu çalışma kamu yönetimi disiplini ve uygulamasında günümüzde meydana gelen gelişmeleri anlayabilmek açısından Waldo düşüncesini güçlü bir araç olarak görmekte ve Waldo'nun çalışmalarını kamu yönetimi alanının gelişimi ile koşut olarak ayrıntılı bir biçimde incelemeyi amaçlamaktadır.
Türkiye'de demokratikleşme süreci ve 27 Mayıs ihtilali bağlamında medya-siyaset ilişkisi (1950-1965 dönemi)

Türk basın tarihinin başlangıcından itibaren basın-iktidar ilişkileri her zaman önemini korumuştur. Basın, siyasi iktidarlar toplumla ilişki kurmada önemli araçtır. Partiler iktidara gelmelerinde ve iktidarların devamında basına büyük bir ihtiyaç duyarlar. Bundan dolayı kendilerinin progandasını yapan bir basın oluşturmaya çalışırlar. Basın iktidarla ilişkisinin yanında kamuoyunun gözcüsü rolünü de üstlenmiştir. Basın toplumsal sorunları gündeme getirerek kamuoyu oluşturma ve sorunların siyasi iktidarlar tarafından duyulmasını sağlar, kimi zaman da çıkar guruplarının menfaatlerini korumak için aracı olurlar, kimi zaman da bir ideoloji yayma aracı olurlar. Tezin ilk bölümünde siyasi kavramları, siyasi parti özelliklerini, ideolojileri, medyanın tanımını, özelliklerini ve medya kuramlarını belirtilmeye çalışılmıştır. İkinci bölümde Osmanlı basın tarihini, Kurtuluş Savaşında basının durumunu, Şeyh Sait isyanı ve Menemen olayı nedeniyle basının üzerindeki kısıtlamalar, İkinci Dünya Savaşı nedeniyle ülkenin içine kapanması ve bunun basın üzerindeki olumsuz etkileri açıklanmaya çalışılmıştır. Üçüncü Bölümde, çok partili siyasi yaşama geçişte basın özgürlüğü, basın özgürlüğü için çıkarılan yasalar. Demokrat Parti'nin iktidara gelişinde basının gayretleri, Demokrat Partinin iktidarının ilk yıllarında Basın ve Demokrat Parti arasındaki ilişkiler. 1953 yılından sonra basın ve Demokrat Parti arasındaki ilişkileri ele alınmıştır. Bu periyotta basının DP iktidarını aşırı tenkitleri nedeniyle Demokrat Parti'nin basın üzerindeki kısıtlamaları, muhalefet partileri ve basın üzerindeki ilişkiler ve 27 Mayıs İhtilalinin şartlarının oluşması muhalefet partisince de desteklenmiştir. Bu bölümde, 27 Mayıs İhtilalının şartlarının oluşmasında basın, muhalif partiler, asker ve akademik çevreler arasındaki ittifak araştırılmıştır.
İnsan hakları ve liberalizm

İnsan hakları kavramı, bugün evrensel kabul gören temel bir değeri ifade etmektedir. Günümüz dünyasında insan hakları, bir bütün olarak, siyasal düşüncelerin ve yönetimlerin saygınlık ve meşruluk ölçütü haline gelmiştir. İnsan haklarım içselleştirmemiş bir siyasal düşüncenin veya bu hakları pervasızca ihlal eden bir siyasal yönetimin, saygı görmesi ve meşru kabul edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle, bütün siyasal sistemler ve yeryüzündeki hemen hemen tüm devletler, insan haklarım, en azından sözsel anlamda, kabul etmekte, ona saygı göstereceğini ilan etmektedir. Bu durum, insan hakları düşüncesinin evrensel bir onaya sahip olduğunu çok açık bir şekilde göstermektedir. Ancak insan hakları konusunda evrensel bir mutabakatın bulunması, bu konuda tartışmaların bittiği anlamına gelmez. Paradoksal bir durum olarak, insan haklarının en çok tasvip gördüğü bu dönemde, bu kavrama ilişkin eleştirilerin de arttığı görülmektedir. Bu çalışmada, özellikle insan haklarının kapsamına ve evrensellik iddiasına yönelik tartışmalara yer verilmiş ve bu tartışmalar liberal bir perspektifle değerlendirilmiştir. Çalışmanın giriş bölümünde, insan hakları ve liberalizm kavramlarının genel olarak neyi ifade ettiği ve bu kavramların Türkiye'de nasıl algılandıktan üzerinde durulmuştur. Birinci bölümde, günümüzdeki İnsan haklarına ilişkin aktüel tartışmaları daha iyi anlayabilmek için, bu doktrinin felsefi arka planı ana başlıklarıyla aktarılmış ve insan haklarının bugün bu kadar büyük bir güç kazanmasında, bu büyük tarihsel ve düşünsel birikimin önemine değinilmiştir. İkinci bölümde, insan haklarının kapsamı ve statüsüne dair günümüz düşünce dünyasında devam eden tartışmalara yer verilmiş ve insan haklarının kendinden bekleneni yerine getirebilmesi için, bu konudaki belirsizliğin giderilmesi gerektiğine işaret edilmiştir. Üçüncü bölümde, İnsan haklarının evrenselliğe karşı öne sürülen itirazlara ve bunlara karşı insan haklarının evrenselliğini savunanların görüşlerine yer verilmiş ve insan onuruna yakışan bir yaşamı tesis etmek için, bu hakların evrenselliğinin her zaman ve her yerde savunulmasının zorunluluğuna değinilmiştir. Sonuç bölümünde ise, daha yaşanılır ve daha değerli bir dünya yaratmak için İnsan haklarının daha da geliştirilmesi, işlevsel kılınması ve korunması gerektiği belirtilmiş ve bu bağlamda yapılması gerekenler birkaç başlık altında sıralanmıştır.