turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hukuk devleti açısından idari yargıda hak arama özgürlüğü ve sınırları

Bir toplum ve devlet düzeni içinde yaşamanın doğal sonucu olarak bireyler, Devlet organ ve makamlarıyla sürekli bir ilişki içerisinde bulunmaktadırlar. Bu dikey ilişkilerde de, her türlü ilişkide olduğu gibi, hak ihlalleri meydana gelebilmektedir. Bir devletin, hukuk devleti niteliğine sahip sayılabilmesinin en önemli koşullarından birisi de, meydana gelebilecek bu hak ihlallerine karşı hak arama yollarını tanımış ve göstermiş olmasıdır. Hak arama özgürlüğü, aynı zamanda; toplumsal barışı güçlendiren faktörlerden biri olarak görülmekle birlikte, bireyin adaleti bulma, hakkı olanı elde etme ve haksızlığı giderme uğraşının uygar bir yöntemidir. Hak arama yollan olarak; yargısal başvuru yolu dışında, idari ve siyasi başvuru yollan da önemli olmakla birlikte, yargısal başvuru ve denetim yolu hukuk devleti ilkesinin diğer öğelerinin güvencesini oluşturan temel bir öğedir. Gerçekten de, Devlet organ ve makamlarının yetkilerini kötüye kullanmalan olasılığı ve olgusu karşısında, yönetilenleri bu keyfilikten kurtarabilmek için idari ve siyasi denetim yollarının yetersizliğinin tecrübe edilmesi sonucundadır ki, yargısal başvuru ve denetim yolunun tanınmasına gerek duyulmuştur. Hak arama özgürlüğü ve dolayısıyla, yürütme ve İdarenin yargısal denetim konusunda karşılaşılan güçlük ve sınırlamalar Ülkemizde hep olagelmiştir. Bu tür engel ve sınırlamalar ya yargı yerlerinin kendileri tarafından yapılmıştır, ya da daha büyük ölçüde olmak üzere Yasama ve/veya Yürütme organlan tarafından getirilmiştir. İdari yargıda hak arama özgürlüğü konusunda karşılaşılan güçlük ve sınırlamalann konu alındığı ve üç bölümden oluşan çalışmamızın birinci bölümünde; genel olarak hak arama özgürlüğü ve hukuk devletinin gereklerine değindikten sonra, ikinci ve üçüncü bölümlerde; idari yargıda hak arama özgürlüğünün normatif ve içtihadi sınırlan üzerinde durmuş bulunuyoruz.
Askeri Disiplin Hukuku

Askeri Disiplin Hukukunun amacı; silahlı kuvvetlerin düzen ve disiplinini muhafaza etmek, kurulu askeri yapının yeterlilik ve etkinliği sağlamak ve böylece ülkenin milli güvenliğini güçlendirmektir. Disiplin aykırı hareketler, ordudaki askeri disiplin sistemini ve birlik disiplinini zaafiyet uğratacağından bozulan disiplinin mümkün olan en kısa zamanda iadesi için disiplini ihlal kişilere karşı gerekli önlemler süratle uygulanmalıdır. Askeri Disiplin Hukukunun, disiplinin sağlanmasına ve idame ettirilmesine yarayan bir araç olduğu unutulmamalıdır. Komutanın, askeri disiplinin sağlanması için oluşturulan sistemde en son karan verme gücü ve yetkisini sahip olmasının sebebi de budur. Çünkü, Komutan, otorite ve disiplini ihlal eden bir davranışın zararlı etkilerini hesap ederek bu durumu telafi edecek hareket tarzını ve uygulanacak tedbiri seçebilecek en iyi konumdadır. Üstelik birçok durumda da askeri disiplin yargısı yolunun işletilmesi disiplinle ilgili bir sorunun giderilmesinde seçilecek hareket tarzlarından en doğrusu olmayabileceği gibi; çoğu zaman Askeri Mahkemelerin vereceği cezaların neticeleri itibariyle ağır olması, yargılama sürecinin ise işleyişinin yavaş ya da hantal oluşu gibi sebeplerle mevcut ihlalin niteliğine, sanığın konumuna yahut komutanın amacına uygun düşmediği durumlar da söz konusu olabilecektir. İşte bu gibi durumlarda disiplin amirlerinin disiplin cezası verme yetkilerini kullanmaları veya disiplin mahkemeleri tarafından disiplin cezası ile cezalandırma daha uygun olabilir. Tezimizde Askeri Disiplin Hukukunun sistemi, askeri disiplin suç ve cezalan Ceza Hukukunun genel ilkeleri ile bağlantı kurulmak suretiyle incelenmeye çalışılmıştır. Tez konusunun seçimi ve hazırlanması sırasındaki yardım ve önerileri nedeniyle, tez danışmanın Prof. Dr. Zeki HAFIZOĞULLARI' na teşekkürlerimi sunmak isterim. 95
Türkiye'de merkez sağ ve merkez sol partilerde bölünme

Parti sistemlerinin incelenmesinde, sosyolojik ve kurumsal yaklaşım olmak üzere iki yaklaşım hakimdir. Parti sistemlerinin bir siyasal rejimden diğerine niçin farklılaştığı sorusu, iki yaklaşımın farklı yanıtlarıyla birlikte ortaya konur. Sosyolojik yaklaşım, toplumdaki bölünmelerin merkeziliğine önem verirken, kurumsal yaklaşım taraftarları, seçim sistemleri, hükümet sistemleri ve devletin örgütlenme biçimi üzerinde dururlar. Batı Avrupa parti sistemlerine ilişkin çalışmalar, 1960'lardan sonra bu sistemlerin bir değişim süreci içinde olduğunu ileri sürerler. Bunun temel nedeni, sosyal bölünmelerdeki değişimdir. Değişimin göstergeleri ise, partili kimliğinin silikleşmesi, parçalanma ve oynaklıktır. Bu çalışma, Türkiye'de 1960'lardan itibaren, merkez sağ ve merkez sol partilerdeki bölünmelerin nedenlerini araştırmaktadır. Bu konuya değinmeden önce, Türk parti sisteminin oluşum yıllarındaki dikkat çekici görünümüne bakarak, sistemin başlıca sosyal ve kurumsal belirleyici etkenlerinin neler olduğunu anlamaya çalıştık. Bu, merkez-kenar bölünmesi olup, 1960'lardan itibaren, sosyo-ekonomik gelişmeyle birlikte işlevsel bölünmeler de etkili olmaya başlamıştır. Gerek CHP, gerekse AP'deki bölünmelerde bunun etkisi vardır. 1970'lerde sistemin başlıca niteliği parçalanmışlıktır. Parçalanmada askeri müdahaleler ve seçim sistemleri de etkilidir. Ekonomik istikrarsızlık ve siyasal şiddet. 1980'de sivil rejimi askeri rejime taşımıştır. Askeri rejim, yeni bir merkez, anayasa. Siyasal Partiler Kanunu ve Seçim Kanunu tasarlamıştır. Amaç, parçalanmış sistemi ve koalisyon hükümetlerini önlemekti. 1983- 1987 arasında ANAP en güçlü partidir. Yeni partilerin, eski liderlerle seçime katılmasından sonra, sistem yeniden parçalanmakta ve ideolojik yelpaze dağınık bir görünüm almaktadır. Bu çalışmada, her iki kanattaki bölünmüşlük olgusunun ardında, sosyolojik ve ideolojik etkenlerin bulunmadığı, asıl belirleyici etkenin patronaj temelli siyaset tarzının olduğu sonucuna ulaşılmıştır. V
Azerbaycan'da belediyeler ve yerel demokrasi ilişkisi: Bakü örneği

Yerel demokrasi 'demokratik değerlerin yerel yönetimlerde uygulanması' olarak tanımlanabilir. Tarih boyunca yerel yönetimlerin gerekli olup olmadığı tartışılsa da, günümüzde, yerel yönetimlerle demokrasi arasında doğrudan ilişki olduğu söylenmektedir. Demokrasi, ulusal düzeyde olduğu kadar yerel düzeyde de önemlidir. Dolayısıyla, yerel düzeyde demokrasi sağlanmadığı sürece ulusal demokrasiden bahsetmek mümkün değildir. Bağımsızlığım yeni kazanmış bir ülke olarak, Azerbaycan Cumhuriyeti de demokratikleşme sürecine katılmaktadır. Bu amaçla ülkede idari reformlara gidilmektedir. Azerbyacan'da yerel yönetimler, demokratik kuruluşların ve demokratik kültürün oluşmasında hayati önem taşımaktadır. Çalışmada demokrasi, yerel yönetimler, yerel demokrasi kavramlarının teorik çerçevesi çizildikten sonra, Azerbaycan Cumhuriyeti'nin toplumsal, siyasal ve yönetsel kültürü, merkezi yönetiminin yapısı, belediyelerin anayasal temelleri, belediyelerle ilgili yasal düzenlemeler incelenmiştir. Baku kentinin 20 belediyesinde, anket yöntemi kullanılarak yerel demokrasiyle ilgili araştırma yapılmıştır. Çalışma şunu gösteriyor. Azerbaycan Cumhuriyeti'nde mevcut tüm yasal olanaklara rağmen, yerel demokrasi ilkeleri yeterli düzeyde uygulanmamaktadır.
2010 yılı Anayasa değişikliğinin memur sendikacılığı açısından değerlendirilmesi

Türkiye'de memur sendikalcılığı çok eski bir geçmişşe sahip değildir. Uzun yıllar boyunca devlet tarafından şüpheyle yaklaşılan kamu görevlileri sendikacılığı sendikal hakları kamu görevlilerine 1961 Anayasası kapsamında tanıyan 1965 tarihli ve 624 Sayılı Devlet Personeli Sendikaları Kanunu ile başlayan yasal serüvenine 1971 yılında yapılan Anayasa değişikliği ile 1995 yılına kadar uzun bir ara vermek durumunda kalmıştır. 1995 yılında yeniden Anayasal zemine kavuşan bu hak, 624 sayılı yasanın ardından 2001 yılında kabul edilen 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Kanunu ile otuz yıl sonra yeniden yasal zemine kavuşmuştur. Bu yasal ve anayasal değişim süreci içinde çok önemli kırılma noktasını oluşturan ve kamu görevlilerine toplu sözleşme hakkını ilk kez tanıyan 2010 yılı Anayasa değişikliği ile Türkiye'de kamu görevlileri sendikacılığı farklı bir mecraya doğru yönelmiştir. Bu çalışmada Türkiye'de memur sendikacılığının tarihsel arka planı, Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası hukuk belgelerinde kamu görevlilerine tanınan sendikal haklar ile 2010 yılında yapılan Anayasa değişikliğinin memur sendikacılığını ne yönde etkilediği ele alınacaktır.
Yasal düzenlemelere göre hava kirliliği ve Türkiye ile İran arasında bir karşılaştırma

Hava kirliliği, günümüzde sosyal bir sorun haline gelmiştir. Atmosferde oluşan bu kirlilik, çevreyi olumsuz yönde etkilemektedir. Hızla artan dünya nüfusuyla birlikte hava kirliliği bütün dünyanın ortak problemi olmuştur. Hava kirliliği özellikle gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde daha fazla görülmekte ve bütün canlıları dolaylı ve dolaysız olarak olumsuz yönde etkilemektedir. Zira düzensiz kentleşme, motorlu araçlar ve kullanacak yakıtlar ve meteorolojik sorunların etkisiyle bu kirliliğin yüksek değerlere ulaştığı görülmektedir. Türkiye'de 1983 yılında özellikle 2872 sayılı Çevre Kanunu'yla birlikte bu kirliliği önlemek için çeşitli kanunlar oluşturulmuştur. İran Anayasası'nda 1979 yılına kadar çevre kirliliği, dolayısıyla hava kirliliği, konusunda herhangi bir hukuki düzenleme bulunmazken, 1955 yılında çıkarılan Belediye Kanunu'nun 55. maddesinin 20. bendi, bu konudaki o dönem için tek düzenleme olarak kabul edilebilir. Zira bu konudaki kapsamlı düzenleme için 1999 yılına kadar beklenilmiş ve İran'da hava kirliliği önleme kanunu onaylanmıştır. Söz konusu Kanun'da çevre örgütünün görevleri açıklanırken, hava kirliliğinin ölçütleri ile ilgili yasalar açıklanmıştır. Emisyon kavramının yanı sıra, hava kirliliğinin nedenleri ve etkilerini, hava hacminde yer alan partiküllerin insan sağlığına, doğaya, yapılara olan küresel etkilerini ve denetimini incelenmiştir. Bu kirliliğin sebepleri, mevzuatının tanıtılması, hava kirliliği ile ilgili kanun ve yönetmelikleri ve havanın kaliteli standartlarını incelenmiştir. Son olarak kent hava kalitesine önemli katkıda bulunduğu düşünülen ulaşım sisteminde yapılan düzenlemelere de yer verilmektedir.
Kamu hizmetlerinin sunumunda kamu özel işbirlikleri: Sağlık Bakanlığı örneği

Enerji, ulaştırma, eğitim gibi birçok alanda karşılığı olan kamu özel işbirliği mekanizmaları sağlık sektöründe de hayata geçirilmektedir. Ancak sağlık sektöründeki KÖİ uygulamalarının bir takım faklı yönleri vardır. Uzun süreli sözleşmelere dayalı olan ve sağlık hizmetinin sunumu, yönetimi, finansmanı, denetimi gibi birçok alt boyutu olan kamu özel işbirlikleri bütünleşmiş şehir hastanelerinde uygulanmaktadır. Bu çalışma kapsamında bütünleşmiş sağlık kampüsü olarak adlandırılan şehir hastanelerinde Kamu Özel İşbirliği geliştirilmesinin ne gibi sonuçlar doğuracağı, Türk Kamu Yönetiminde yeni bir hizmet sunum yöntemi olan işbirliği olgusunun kamu hizmetini nasıl etkileyeceği incelenmiştir. Çalışma kapsamında şehir hastaneleri politikasının geliştirilmesi, uygulanması ve sürdürülmesi sürecinde söz sahibi olan aktörlerle yarı yapılandırılmış mülakatlar gerçekleştirilmiş ve bu mülakatlar nitel analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir.
Presentation od urban violence in the Turkish media after the 1990 s

Bu çalışma, 1990 lardan sonra kentsel şiddetin basında nasıl temsil edildiğini incelemiştir. 'Varoş insanf'nın medya tarafından ele alınışı ve kentsel şiddetin basında ortaya konan sebepleri vurgulanmıştır. Kırsal kesimden kente göç, etnik kökene, göreli ekonomik yoksunluğa ve kamu alanı üzerindeki rekabete dayanan toplumsal kutuplaşma 1990 lardan sonra ortaya çıkan ve basına yansıyan sokak olayları göz önüne alınarak tartışılmıştır.
Neo-Marksist kent kuramları çerçevesinde Türkiye'de soylulaştırma

Kentlerdeki mekansal ayrışmayı tarihsel boyutuyla analiz ettiğimizde, ekonomik, kültürel ve politik birçok değişkenin etkisiyle şekillendiği görülmektedir. Bu anlamda, kentleşmenin bir sonucu olarak ortaya çıkan soylulaştırma olgusu, ortaya çıktığı zaman itibariyle sanayi sonrası topluma özgü bir süreç ve kapitalist yeniden yapılanma doğrultusunda ele alınması gereken bir husus olarak karşımıza çıkmaktadır. Soylulaştırma en genel anlamıyla, kent içinde bir çöküntü alanının varlığı, alanın fiziksel dokusunun yenilenmesi, bu alanda sınıfsal bir yer değiştirme hareketi ve devamında bu bölgelerde hem konut hem de arazi değerlerindeki artışla yeni rantsal alanların yaratılması olarak ifade edilmektedir. Bu tanımıyla soylulaştırma, eskimiş kent içi alanlarının hem fiziksel hem de sınıfsal bir değişim geçirmesinin bir örneğini sunmaktadır. Ancak soylulaşma kavramının açıklamasının tarihsel olarak farklı anlamlar içerdiğini, bu nedenle soylulaştırma derken neyin kast edildiğinin tartışmalı olduğunu da belirtmek gerekmektedir. Nitekim soylulaştırma kavramının içeriği, 1964 yılında Ruth Glass'ın işçi sınıfı mahallerdeki dönüşümden yola çıkarak yaptığı tanımdan bu yana, tarihsel olarak bir takım değişikliklere uğramış ve artık kapsamına sığmayarak orijinal tanımından epeyce uzaklaşmıştır. Soylulaştırmanın gelişen tanımlarına ve geçirdiği evrime baktığımızda mekansal boyutunun dışında ekonomik ve toplumsal boyutlarıyla da ele alınması gereken çok katmanlı bir süreci kapsadığı görülmektedir. Aynı zamanda soylulaştırılan bölgelerde salt bir konut iyileşmesinden de bahsedilemeyeceği, yenilenen alanlara taşınan eğlence ve alışveriş merkezleri, revaçta olan markaların bu alanlarda yer açması, popüler restoranların alana gelmesi, kültürel ve sanatsal yaşama göre bölgenin şekillendirilmesi gibi belirli bir kesimin tüketim kalıplarına yönelik bir dönüşümün de ifade edildiği söylenebilir. Diğer taraftan, Türkiye düzleminde hem soylulaştırma olgusunun kavramsallaştırılmasında hem de sürecin tanımlanmasında fikir birliğine varılmamış olduğu görülmektedir. Ancak, Türkiye'deki soylulaştırma çalışmaları incelendiğinde soylulaştırmanın aktörleri, soylulaştırılan alanın işlevsel niteliği ve soylulaştırılan alanın küreselleşme ve neo-liberal ekonomi ile ilişkisi ve son olarak kent kuramları ve soylulaştırma kuramları bağlamında dünya örnekleriyle gösterdiği uyum çerçevesinde bir eğilimin olduğu da görülmektedir. Dolayısıyla Türkiye düzleminde soylulaştırma olgusunu açıklama biçiminin sınıf tartışması, ekonomik ve toplumsal yapılanma, kültürel sermaye ve yerel farklılıklar temelinde kurulması ve anlam farklılaşmasına neden olan kırılma dönemlerinin belirlenmesi çalışmamız açısından önemli görülmektedir.
Terör sorunu ve propaganda ile ilişkisi

Bu çalışmada, terör olgusu ile propaganda arasındaki ilişki konu edinilmektedir. Bu amaçla, Türkiye'de on yılı aşkın bir süre boyunca özellikle Güneydoğu'da insanlık dışı terör eylemleri gerçekleştiren Hizbullah terör örgütü, 'örnek olay' olarak seçilmiş ve örgütün yapısı ile propoganda faaliyetleri incelenmiştir. Çalışma, ikinci el kaynaklara dayanan bir literatür taramasına dayanmaktadır.. Bu çerçevede önce, terör ve terörizmin tarihsel gelişimi, geçirdiği evreler, teröre sebep olan etmenler, terör eylemlerinde başvurulan yöntemler, terör ve propaganda arasındaki ilişki gibi olgular ve daha sonra Türkiye'de terör ve özellikle Hizbullah terörü incelenmiştir. Bu çerçevede; terör sorunu, terörizmi besleyen jeopolitik, jeostratejik ve jeokültürel etkenlere bağlı dış nedenler ile ekonomik, sosyo-kültürel ve siyasi etkenler gibi iç sebepler ve buna ilaveten terörizmin başvurduğu araçlar ve kullandığı yöntemler ilgili literatürden derlenmiştir. Bu teorik bilgiler ışığında Hizbullah terör örgütü ideolojisi, örgütsel yapısı, propoganda araç, ortam ve stratejileri incelenmiştir. Sonuç olarak bu çalışmada, terör ve propaganda arasında mutlak bir ilişki olduğu, Hizbullah terör örgütünün de bu ilişkiyi, Türkiye gibi İslam dininin temsili konusunda tarihsel ve kültürel birikimi olan bir ülkede dahi sistematik bir şekilde uygulayarak, örgütün yapılanması için gerekli olan taban oluşumunda ve şiddet içersin ya da içermesin her türlü faaliyetine meşruiyet sağlamakta kullandığı sonucuna varılmıştır.
15 temmuz darbe girişiminde sosyal medyanın rolü

15 Temmuz 2016 gecesi yaşanan darbe girişimi, bölgesel ve küresel çapta yankı uyandırmıştır. Siyasi ve askeri aktörlerin, kanaat önderlerinin ve halkın da müdahil olduğu bu stratejik süreçte kitle iletişim araçlarının rolü yadsınamayacak kadar önemli boyutlara ulaşmıştır. Yaşanan süreçte yeni kitle iletişim araçları çatısı altında değerlendirilen bir sosyal medya platformu olan Twitter önemli bir rol oynamıştır. Bu araştırmada yeni bir kamusal alan olarak ele aldığımız Twitter mecrasında darbe girişimiyle ilgili ne tür söylemlerin inşa edildiği ve sosyal medyadaki okuyucuların nasıl yönlendirilmeye çalışıldığı incelenmiştir. Araştırmada 15 Temmuz darbe girişiminin yaşandığı gün, bu kamusal alan içerisinde yerini alan Twitter'da, kanaat önderi olarak değerlendirebileceğimiz siyasi parti liderleri ve tirajı yüksek ilk beş gazete yazarlarının tweetleri incelenmiştir. Değerlendirmeye alınan kişiler takipçisi yüz binin üzerinde olan ve girişimin yaşandığı gün tweet atanlar olarak sınırlandırılmıştır. Ele alınan kişilerin, Twitter kanalıyla okuyuculara ilettikleri gönderi metinlerinin çözümlenmesiyle, sosyal medyadaki okuyucuları nasıl yönlendirmeye çalıştıkları ve ne tür söylemler ürettikleri ortaya çıkartılmıştır.
Türkiye'de belediye başkanlarının Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı'na ilişkin algı ve yaklaşımları

Yerel yönetimler ve özerklik ilişkisi dünyada olduğu gibi Türkiye'de de yerel siyasetin ve sosyolojinin önemli tartışma konularından biridir. Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı 15 Ekim 1985 tarihinde İsveç'in başkenti Stockholm'de Avrupa Konseyi Yerel ve Bölgesel Sürekli Konferansında hazırlanarak Yerel Yönetimlerden Sorumlu Avrupa Bakanlar Konferansında kabul edilerek aynı tarihte sadece Avrupa Konseyi üyesi ülkelerin imzasına açılmıştır. Yürürlüğe girebilmesi için asgari 4 üye ülke tarafından onaylanması koşulu bulunan belge 1 Eylül 1988 tarihinde bu onay sayısına ulaşılmasıyla resmen yürürlüğe girmiş olup Eylül 2011 itibariyle Avrupa Konseyi üyesi 47 ülkeden 45'i tarafından onaylanmıştır. Şart, akit tarafları, yerel yönetimlerin siyasi, idari ve mali bağımsızlığını güvence altına alan temel kuralları uygulama taahhüdü altına sokmakta, yerel özerklik ilkesinin ulusal mevzuatta ve uygulanabilir olduğu hallerde, Anayasa'da tanınması hükmünü getirmektedir. Türkiye ise Avrupa Yerel Yönetim Özerklik Şartı'nı 21 Kasım 1988 tarihinde imzalamıştır. Ancak yerel özerkliği teminat altına alan ve yerel yönetimlere görevleri ile mütenasip gelir sağlanmasını ve kaynakların gerçek ihtiyaçlara yöneltilmesini amaçlayan maddelere çekince koymuştur. İmzalandığı günden itibaren yerel yönetimler alanında çok sayıda reform yapılmasına rağmen halen yerel yönetim kurumlarına idari, mali ve siyasi alanda çeşitli hakların verilmesini öngören madde ve paragrafların üzerindeki çekinceler devam etmektedir. Bu çekinceli maddeler yerel yönetimlerin verimli, şeffaf, hesap verebilir ve çözüm odaklı hizmet üretmelerini kısıtlamaktadır. En önemli yerel yönetim kurumları olan belediyelerin bu konuya ilişkin yaklaşım ve uygulamaları bugün bile yeterince bilinmemektedir. Oysa Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı öncelikle ve doğrudan belediyeleri ilgilendirmektedir. Dolayısıyla asıl olan yerel yönetim aktörlerinin bu şarta ilişkin algı, görüş ve yaklaşımlarıdır.
Prioritization of public investment project proposals using fuzzy analytic hierarchy process

Halkın ekonomik, sosyal ve refah düzeyinin artırılması amacıyla kar elde etme gayesi güdülmeden Devlet tarafından gerçekleştirilen yatırımlara kamu yatırımları denmektedir. Ulaşım, enerji, iletişim, üretim, sağlık, eğitim ve adalet gibi hizmetlerin gerçekleştirilmesi ile bu hizmetlerin devamlılığını sağlamak üzere yapılan inşa, yenileme, bakım ve onarımlar ile temin edilen çeşitli donanımlar kamu yatırımlarına örnek olarak verilebilir. Tüm ülkeler, özellikle Türkiye gibi gelişmekte olan ülkeler, sınırlı kaynaklarının etkin kullanımını sağlamak üzere doğru yatırım kararları vermek zorundadır. Bu nedenle gerçekleştirilecek tüm yatırım projeleri, bu projeleri ölçebilen ve öncelik sırasına koyabilen yöntemler ve modeller aracılığıyla analiz edilmelidir. Ancak, halihazırda Türkiye'de yatırım projelerinin seçimine ilişkin karar alma sürecinde sayısallaştırmaya dayalı bilimsel bir yöntem henüz kullanılmamaktadır. Bu bağlamda, tezin amacı ülke, sektör ve türüne bakılmaksızın proje tekliflerini değerlendirebilen yeni bir model vasıtasıyla bu seçim sürecinin kalitesini iyileştirmektir. Tezde önerilen model iki aşamadan oluşmaktadır. İlk aşamada, tekliflerin değerlendirilmesinde kullanılmak üzere bir kriter seti geliştirilmiş ve bu kriterleri ağırlıklandırmak için bulanık AHP analizi gerçekleştirilmiştir. İkinci aşamada, karar vericinin öneriyi kriterleri yerine getirme açısından inceleyerek her bir kriter için 1 veya 0 puan atadığı ve böylece proje teklifine ilişkin bir öncelik skorunun hesaplandığı bir yöntem geliştirilmiştir. Her bir proje teklifi için hesaplanan öncelik skorları kullanılarak proje teklifleri önceliklendirilmiştir.
Kütahya ili Simav ilçesinde kapatılan belde belediyelerinin optimal yerel yönetim büyüklüğü açısından değerlendirilmesi

Yerel yönetimler, tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de önemli hizmetleri yerine getirmektedir. Bu hizmetlerin etkin bir şekilde sunulması için optimal büyüklüğe sahip olup olmadığı önem arz etmektedir. Ülkemizde özellikle son yıllarda gerçekleştirilen yasal düzenlemeler ile birlikte belediye kurulma kriterlerinde önemli değişikler yapılmış ve küçük belediyeler kapatılarak belediye sayıları azaltılmıştır. Belediye kurulması için 5393 sayılı yasa ile, nüfus kriteri 2000'den 5000'e yükseltilmiş olmasına rağmen aynı kanunda zikredilen 2000 nüfusun altındaki beldelerin köye dönüştürülmesi hususu 6360 sayılı kanunun yayımlanmasına, 30 Mart 2014 yerel yönetimler seçimlerine kadar uygulanamamıştır. Kanunda 559 belde belediyesinin 30 Mart 2014 seçimleri ile birlikte köye dönüşeceği belirtilmiştir. Aynı listede en çok (18) beldesi köye dönüşen ilçe olarak Kütahya'nın Simav ilçesi karşımıza çıkmaktadır. Araştırmamızın evreninin köye dönüştürülen 559 belde belediyesi oluştururken örneklemimiz ise Simav'da köye dönüşen 18 belde oluşturmaktadır. Çalışmamızda Nitel veri toplama tekniği olan odak grup görüşmesi faydalanılmıştır. Odak grup görüşmelerinde, Simav'da kapanan belde belediyelerinin başkanları ile iki grup halinde görüşme gerçekleştirilmiştir. Odak grup görüşmelerinde, belediye başkanlarına 6360 sayılı kanun sonucu belediyelerinin köye dönüşmesi, belediye tüzel kişiliklerini kaybetmesi, sonucuyla alakalı görüşleri ve bundan sonra hizmetlerin nasıl yürüyeceği ile ilgili görüşleri sorulmuş ve analizi yapılmıştır. Bu çalışmanın amacı Türkiye'de yerel yönetimler üzerinde yapılan yenilikler üzerinde durarak, 6360 sayılı kanunun Simav'da kapanan beldelerin optimal yerel yönetim büyüklüğü açısından değerlendirmesini yapmak ve bu kanunla yerel yönetimlerde sunulan hizmetlerin aksayıp aksamayacağı konusunda analiz yapmaktır. Ölçek ve verimlilik ölçütleri dikkate alınarak belde belediyelerinin kapatılması sonuncunda, kaynakların daha etkin şekilde kullanılabileceği büyükşehir belediyelerine veya il özel idarelerine aktarılmasının yerinde bir karar olduğunu göstermektedir.