turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
15-18 yaş ergenlerde anne babaya bağlanmanın akıllı telefon bağımlılığı üzerindeki etkisinin ve duygu düzenlemenin aracı rolünün incelenmesi

Bu tez çalışmasında, 15-18 yaş aralığındaki ergenlerde anne babaya bağlanmanın akıllı telefon bağımlılığı üzerindeki etkisinin ve duygu düzenlemenin aracı rolünün incelenmesi amaçlanmıştır. Tez çalışmasında nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini 15-18 yaş aralığın da 175'i kız 205'i erkek olmak üzere toplam 380 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak demografik veri formu, Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeği, Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği-Kısa Formu ve Anne Babaya Bağlanma Ölçeği-Kısa Formu kullanılmıştır. Yapılan analizlerin sonucunda, orta ergenlik dönemindeki ergenlerde anne babaya bağlanmanın akıllı telefon bağımlılığı üzerinde etkisi ve duygu düzenlemenin bu etkide aracı rolü olduğu belirlenmiştir. Belirlenen sonuçların cinsiyet, yaş, akademik başarı, aile ekonomik durumu, doğum sırası ve internet kullanım amacı gibi sosyodemografik değişkenlere göre farklılaştığı görülmüştür. Literatür incelendiğinde ilgili değişkenlerle ve ergenlik döneminde yürütülmüş çalışma sayısının sınırlı olduğu görülmektedir. Bu nedenle bu araştırmanın ergenlerde anne babaya bağlanmanın akıllı telefon bağımlığı üzerindeki etkisini ve bu etkide duygu düzenlemenin aracı rolünün incelenmesi noktasında önemli olacağı ve literatüre güncel bilgiler sunacağı düşünülmektedir.
Klinik psikologların iyilik hallerinin nitel yöntemle incelenmesi

Bu araştırma psikologların iyilik hallerini sağlama ve sürdürme becerileri ile meslekleri arasındaki ilişkiyi zamansal bir çizgide değerlendirmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu amaç doğrultusunda uygulama alanında beş yıl ve daha uzun süredir çalışan psikologların, meslek seçimi motivasyonlarından mesleki anlamda yetkinlik kazanmaya kadar olan sürece dair anlatıları değerlendirilerek gömülü teori yöntemi ile kuramsal bir çerçeve oluşturulmaya çalışılmıştır. Türkiye'de doğrudan psikologları konu alan çok az çalışma olmasından dolayı, araştırma ile bu doğrultudaki alanyazına katkı sağlaması amaçlanmaktadır. Psikolog adayları ve genç psikologlar için de çalışmanın rehber niteliği görebileceği beklenmektedir. Araştırma sonucunda; kişilerin meslek seçimlerinde etkili olan faktörlerin ve mesleki gelişim süreçlerinin, özyeterlilik ve iş tatminlerine olan etkisi ile iyilik hallerini sağlamak ve sürdürmek için uyguladıkları stratejiler belirlenmiştir. Sürdürmeyi zorlaştıran; maddi, eğitim sistemi ve iş ortamında yaşanılan problemler ve kişilerin ruhsal durumlarına olumsuz etki eden faktörlere yönelik gerçekleştirilen stratejiler iyilik hali boyutlarına göre değerlendirilerek mesleki iyilik hali kavramı çerçevesinde ele alınmıştır. Çalışmada kişilerin mesleki iyilik hallerini sağlamalarında; psikolog olmalarının en önemli faktör olduğu gözlenmiştir.
Sanat, dissosiasyon ve kişilik

Bu çalışmada Durumsal Dissosiasyon Ölçeği, Dissosiyatif Yaşantılar Ölçeği- 2 ve Zuckerman-Kuhlman Kişilik Envanteri: Alternatif Beş Faktör Modeli'nin psikometrik özellikleri çalışılmıştır. Durumsal Dissosiasyon Ölçeği ve Dissosiyatif Yaşantılar Ölçeği Türkçe'ye kazandırılmıştır. Sanat öğrencilerinin mesleki uygulamaları esnasında durumsal dissosiasyon skorlarının, normal popülasyondan anlamlı şekilde farklılaştığı incelenmiştir.
Çevrimiçi bilinçli farkındalık temelli bilişsel terapi uygulamasının algılanan stres ve ruminatif düşünce düzeyi üzerine etkisi

Çevrimiçi bilinçli farkındalık temelli bilişsel terapi uygulamasının bireylerin algılanan stres ve ruminatif düşünme biçimi düzeylerine etkisi açısından karşılaştırmayı hedefleyen bu araştırmada tek grup öntest-sontest kontrol grupsuz model uygulanmıştır. Araştırmanın çalışma grubu; İstanbul ili, Sultanbeyli, Arnavutköy, Güngören, Bakırköy ilçeleri okullarında çeşitli kademelerde çalışan 12 rehber öğretmenden oluşmaktadır. Araştırmada 'Kişisel Bilgi Formu', 'Algılanan Stres Ölçeği (ASÖ-14)' ve 'Ruminatif Düşünme Biçimi Ölçeği' katılımcı grubuna program öncesi öntest ve program sonrası son test olarak uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizi SPSS programı, Bağımlı-T Testi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, 8 oturum 90 dakikadan oluşan bir program uygulanmıştır. Elde edilen veriler, bireylerin algılanan stres ve ruminatif düşünme biçimi düzeyi puanlarında anlamlı bir farklılık olmadığını göstermektedir.
Annelerin depresyon ve anksiyete düzeyleri ile çocukların uyku alışkanlıkları arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı, annelerin depresyon ve anksiyete düzeyleri ile 6-11 yaş aralığındaki çocukların uyku alışkanlıkları arasındaki ilişkiyi incelemek olarak belirlenmiştir. Kesitsel nitelikte olan bu araştırmanın örneklemi sosyal medya aracılığı ile duyurulan çevrimiçi ankete katılım sağlayan 511 anneden oluşmaktadır. Veri toplama araçları olarak Sosyodemografik Form, Çocuk Uyku Alışkanlıkları Anketi, Beck Depresyon Ölçeği ve Beck Anksiyete Ölçeği kullanılmıştır. Veriler Pearson Ki-Kare, Mann Whitney-U, Spearman Korelasyon Kat Sayısı ve Binary Lojistik Regresyon Analizi kullanılarak değerlendirilmiştir. Araştırmanın sonuçları anneye göre çocukta uyku problemi varlığı ile çocuk uyku alışkanlıkları anketine göre çocukta uyku problemi varlığı arasında anlamlı bir farklılık olduğunu göstermiştir. Kendine ait yatağı bulunmayan, geçmişşte veya günümüzde psikiyatrik/psikolojik yardım alan, yaşı daha küçük olan, annesinin yaşı daha küçük olan, annesinin eğitim yılı daha az olan, annesi gebelik sırasında veya doğum sonrasında psikolojik veya fiziksel hastalık geçiren çocuklarda uyku problemlerinin daha fazla görüldüğünü gösteren sonuçlar elde edilmiştir. Annenin depresyon ve anksiyete düzeyi ile babanın eğitim düzeyinin, çocukta uyku problemlerinin yordayıcıları olduğu saptanmıştır. Bu bilgiler ışığında annelerin, çocuklarda uyku problemlerini tespit edebilmek için uyku konusunda bilinçlendirilmesinin ve kendi ruhsal sorunlarının çocuk uyku problemlerine etkisini göz önünde bulundurarak bunların çözümü için psikolojik/ psikiyatrik destek almasının önemli olduğu düşünülmektedir.
Annelerin yansıtıcı işleyişleri ve aleksitimik özellikleri arasında bilinçli farkındalığın aracı rolü

Bu çalışmada, annelerin yansıtıcı işleyişleri ve aleksitimik özellikleri arasında bilinçli farkındalığın aracı rolüne bakmak amaçlanmıştır. Çalışmanın örneklemini çocuk sahibi olan 506 anne oluşturmuştur. Yapılan tez çalışmasında, nicel araştırma yönteminden ilişkisel tarama modeli ile çalışılmıştır. Örneklemin evreni temsil etme gücünün yüksek olması için örneklem seçilirken yalnızca çocuk sahibi olan kadınlar/ anneler ölçüt alınmış belli yaştaki çocuğa sahip olma, belli bir ilde yaşama, belli bir eğitim seviyesine sahip olma gibi kriterler belirlenmemiştir. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Reflectıve Functıonıng Ölçeği, Bilinçli Farkındalık Ölçeği ve Türkçe TAÖ- 20 Toronto Aleksitimi Ölçeği (The 20 -Item Toronto Alexithymia Scale (TAS-20) kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda, annelerin yansıtıcı işleyişleri ve aleksitimik özellikleri arasında bilinçli farkındalığın aracı rolü olduğu saptanmıştır. Araştırmada yansıtıcı işlevler, aleksitimik özellikler ve bilinçli farkındalık değişkenlerinin katılımcıların demografik özelliklerine göre farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir. Bulgular neticesinde katılımcıların yansıtıcı işlevsellik, aleksitimi ve bilinçli farkındalık düzeylerinin demografik değişkenlere göre farklılık gösterdiği bulunmuştur. Alan yazında anneler ile yapılan bu değişkenlerin bir arada kullanıldığı bir çalışmaya rastlanmamıştır. Bu sebeple bu çalışma anneler ile yapılacak çalışmaların önünü açacak dolayısıyla çocuk ruh sağlığı alanına ve koruyucu, önleyici, destekleyici çalışmalara hizmet edecektir.
Estetik cerrahi deneyime sahip bireylerde olumsuz çocukluk çağı yaşantıları, mükemmeliyetçilik ile beden imajı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada temel olarak estetik cerrahi deneyime sahip bireylerde olumsuz çocukluk çağı yaşantıları, mükemmeliyetçilik ile beden imajı arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda estetik cerrahi deneyimine sahip bireylerin olumsuz çocukluk çağı yaşantıları ve mükemmeliyetçilik algılarının beden imajı üzerindeki yordayıcılığı incelenmiştir. Çalışmanın örneklemi 20-60 yaş arasında Türkiye'de yaşayan 173'ü kadın 62'si erkek olmak üzere toplamda 235 estetik cerrahi deneyime sahip bireyden oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Çocukluk Çağı Travmalar Ölçeği, Beden İmajı Ölçeği, Frost Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği kullanılmıştır. Bulgularda nicel ölçme araçlarından elde edilen verilerin analizi sonucunda estetik cerrahi deneyime sahip bireylerin olumsuz çocukluk çağı yaşantıları ile beden imajı arasında negatif yönlü ilişkinin var olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu çalışmada belirtilen örneklemde beden imajı ile mükemmeliyetçilik alt boyutlarından hata yapma endişesi, ailesel beklenti, ailesel eleştiri, yaptığından emin olamama ile negatif yönde; düzen alt boyutu ile pozitif yönde ilişki olduğu belirlenmiştir. Bu araştırmada ayrıca, estetik cerrahi deneyimine sahip bireylerin olumsuz çocukluk çağı yaşantılarından fiziksel ihmal ve aşırı kontrol, mükemmeliyetçiliğin hata yapma endişesi, kişisel standartlar ve düzen alt boyutlarının beden imajını yordadığı sonucu ortaya çıkmıştır. Gelecek araştırmalar için estetik cerrahi operasyon planlayan ve/veya geçirmiş bireylerde çocukluk çağı travmalarının ve mükemmeliyetçiliklerinin ele alındığı nitel ve nicel yöntemlerin kullanıldığı klinik araştırmalar yapılması önerilebilir.
Ergenlerde sosyal medya bağımlılığının yordanmasında akran ilişkileri ve dürtüselliğin rolü

Araştırmanın amacı, ergenlerde sosyal medya bağımlılığının yordanmasında akran ilişkileri ve dürtüselliğin rolünü ve bu üç değişkenin bireylerin demografik özelliklerine bağlı olarak farklılık gösterip göstermediğini incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu 13-19 yaş aralığındaki 199 kadın ve 83 erkek olmak üzere toplam 282 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırma verilerini toplamak amacıyla 'Demografik Bilgi Formu', 'Ergenler İçin Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği Kısa Formu', 'Akran İlişkileri Ölçeği' ve 'Barratt Dürtüsellik Ölçeği Kısa Formu' kullanılmıştır. Verilerin analizini yapmak için SPSS 22.0 programı kullanılmıştır. Verilerin analizi aşamasında ise Bağımsız Gruplar t-Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi, Pearson Korelasyon Analizi ve Çoklu Doğrusal Regresyon teknikleri kullanılmıştır. Katılımcıların akran ilişkileri ve dürtüsellik puanlarının cinsiyete göre farklılaştığı, sosyal medya bağımlılığında ise gruplar arasında farklılaşma olmadığı bulunmuştur. Üç değişkenin de sınıf düzeyine bağlı olarak farklılık göstermediği tespit edilmiştir. Değişkenler arasındaki ilişki incelendiğinde, akran ilişkileri ve sosyal medya bağımlılığı arasında pozitif ve anlamlı, sosyal medya bağımlılığı ve dürtüsellik arasında ve akran ilişkileri ve dürtüsellik değişkenleri arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Araştırmanın son aşamasında dürtüsellik ve akran ilişkilerinin sosyal medya bağımlılığını etkilediği, dürtüselliğin etkisinin anlamlı olduğu ve akran ilişkilerinin sosyal medya bağımlılığını anlamlı düzeyde yordamadığı görülmüştür.
Lacanyen psikanalitik klinikte obsesyonel öznenin kaygısının imkanı

Bu çalışmada, Lacanyen Psikanalitik Özne Kuramı çerçevesinde bir vaka analizi üzerinden semptomun ele alınışı nitel bir çalışma ile ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu çalışmanın amacı, Obsesyonel Yapı ve OKB tanısının;semptomun farklı ele alınışı üzerinden, vaka analizi ile öznenin tarihselliği ve dilinde ortaya koymaya çalışmaktır. Bu bağlamda birinci bölümde araştırmanın konusu, içeriği, problematiği; ikinci bölümde psikiyatri ve klinik psikolojidesemptom ve tanı ile Lacanyen psikanalitik kuramda semptom ve yapı incelenmiştir. Çalışma, Lacanyen psikanalitik kuramı esas alınarak OKB tanısı almış ve geçmişş tedavi deneyimlerine sahip bir kadın ile yürütülmüştür. Çalışma boyunca süpervizyon desteği alınmıştır. Sekiz aylık süreç boyunca kişinin iznidoğrultusunda, veri analizi için ses kaydı alınmıştır. Dördüncü bölümde çalışmanın amacı doğrultusunda psikanalitik söylem analizi perspektifinde klinik vaka çalışması; sonrasında kuramsal tartışma yürütülmüştür. Bu bağlamda çalışmanın sonucu olarak; DSM merkezci semptomun ele alınışında görülen davranış ve düşüncelere yönelinmesinden ziyade, Lacanyen psikanalitik özne kuramı çerçevesinde öznenin tarihselliği ve dilinde, semptomunanlamı ve işlevinin önem taşıdığı düşünülmüştür.
Premenstruel sendrom yaşayan kadınlarda luteal ve foliküler evrelerde gözlenen emosyonel ve kognitif değişikliklerin incelenmesi

Premenstruel sendrom, menstrüel döngünün luteal evresinde beliren ve foliküler evrede kaybolan psikolojik ve somatik semptomlarla karakterize psikonöroendokrin bir bozukluktur. PMS literatüründe, psikolojik semptomlar arasında emosyonel belirtiler hakkındaki bilgiler tutarlıyken, bu değişikliklerle eş zamanlı olarak kognitif süreçlerin nasıl etkilendiği net değildir. Bu çalışmada, PMS yaşayan ve yaşamayan kadınlardan oluşan bir çalışma grubunda, luteal ve foliküler evreler arasında emosyonel ve kognitif işlevlerin birlikte değişiklik gösterip göstermediğinin belirlenmesi, önemli bir değişiklik varsa bunun nöropsikolojik yöntemlerle tespit edilmesi amaçlanmaktadır. Çalışma, düzenli menstrüel döngüye sahip 18-39 yaş arası 41 gönüllü kadın ile yürütülmüştür. Katılımcılar, Premenstrüel Sendrom Ölçeği'ne göre PMS (n=23) ve kontrol (n=18) olarak, sosyodemografik ve menstrüel özellikler açısından benzer dağılım gösteren iki gruba ayrılmıştır. Gruplara, foliküler ve luteal evrelerde iki kez, Beck Depresyon Envanteri, Durumluk-Sürekli Kaygı Ölçeği ve bir dizi nöropsikolojik test uygulanmıştır. Karşılaştırma analizlerinden elde edilen verilere göre, kontrol grubuna kıyasla PMS'li grupta emosyonel ölçümlerde ve kognitif yeteneklerin birçoğunda foliküler evreye göre luteal evrede istatistiksel açıdan anlamlı düşme yaşandığı saptanmıştır. Bununla birlikte çalışma belleği ve psikomotor hız parametrelerinde iki grubun da luteal evrede etkilendiği tespit edilmiştir. İlerleyen çalışmalarda, gözlemlenen değişikliklerin nedensel mekanizmasının ve günlük yaşama ne ölçüde müdahale ettiğinin belirlenmesi tanısal ve tedavisel yaklaşımların geliştirilmesine önemli katkılar sağlayacaktır.
Benlik düzenleme odakları, otantiklik ve ilişkisel / özerk benlik ketlenmesi

Bu çalışmanın amacı, benlik ketlenmesi durumunda verilen duygusal tepkilerin kişilerin benlik düzenleme odakları ve otantik benlik algıları tarafından yordanıp yordanmadığını araştırmaktır. Araştırma örneklemini Mersin Üniversitesi'nde 2009- 2010 eğitim yılı bahar döneminde üniversitenin farklı fakültelerinin farklı sınıflarında eğitimlerine devam eden 156 erkek ve 161 kız olmak üzere toplam 317 öğrenci oluşturmaktadır. Katılımcılardan Katılımcılardan Kaçınmacı / Yaklaşmacı Benlik Düzenleme Ölçeği, Otantiklik Ölçeği ve Benlik Ketlenmesine Verilen Duygusal Tepkiler Ölçeği olmak üzere toplam 3 ölçeğin doldurulması istenmiştir. Öncelikle araştırmada uygulan ölçeklerin güvenirlik ve geçerlik çalışmaları tekrar edilmiştir. Ardından araştırmada ortaya sunulan hipotezleri test etmek amacı bir model oluşturulmuştur. Çalışmamızda önerilen tüm değişkenler gözlenebilir değişken olduğundan önerdiğimiz model bir yol modelidir. Araştırma bulguları kaçınmacı benlik düzenleme odağı ile ilişkisel benliğin ketlenmesine verilen ajitatif duygusal tepkiler ve yaklaşmacı benlik düzenleme odağı ile özerk benliğin ketlenmesine verilen depresif duygusal tepkiler arasında olumlu yönde doğrudan bir ilişki olduğunu göstermektedir. Diğer bir değişken olan otantik yaşamanın ise yaklaşmacı benlik düzenleme odağı ile ilişkisel benliğin ketlenmesine verilen depresif duygusal tepkiler ve ilişkisel benliğin ketlenmesine verilen ajitatif duygusal tepkiler arasında aracılık yaptığı da görülmektedir.
Bağlanma boyutları ve evlilik doyumu arasındaki ilişkide öz-şefkatin aracı rolü

Bu araştırmanın temel amacı, bağlanma boyutları ve evlilik doyumu arasındaki ilişkide öz-şefkatin aracı rolünü araştırmaktır. Araştırmada, katılımcı olmayı gönüllü olarak kabul eden 200 evli kadın ve 200 evli erkeğe Demografik Bilgi Formu, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri, Çift Uyum Ölçeği ve Öz-Duyarlık Ölçeği uygulanmıştır. Bağlanma boyutları ve evlilik doyumu arasındaki ilişkide öz-şefkatin aracı rolünü test etmek için Bootstrap örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, mevcut örneklem üzerinde bağlanma boyutları ve evlilik doyumu arasındaki ilişkide bazı aracı mekanizmaların katkı sağladığı görülmüştür. Yapılan analizler, öz-şefkatin öz-sevecenlik alt boyutu için kaçıngan bağlanma ve evlilik doyumu arasındaki ilişkiye kısmen aracılık ettiğini; öz-şefkatin öz-yargılama alt boyutunun ise, hem kaçıngan bağlanmadan evlilik doyumuna giden ilişkiye hem de kaygılı bağlanmadan evlilik doyumuna giden patikaya kısmen aracılık ettiğini ortaya koymuştur. Öz-şefkatin tek bir boyut halinde bağlanma boyutları ve evlilik doyumu arasındaki ilişki üzerinde aracılık etkisi ise anlamlı çıkmamıştır. Bulgular, bağlanma boyutları ve evlilik doyumu arasındaki ilişkide öz-şefkatin altta yatan mekanizmalardan biri olduğunu ve önemini vurgulamıştır. Araştırmanın bulguları ilgili literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
Psikiyatrik belirtiler ile belirsizliğe tahammülsüzlük ve mükemmeliyetçilik arasındaki ilişkide deneyimsel kaçınmanın aracı rolü

Bu çalışmada psikiyatrik belirtiler ile belirsizliğe tahammülsüzlük ve olumsuz mükemmeliyetçilik arasındaki ilişkide deneyimsel kaçınmanın aracı rolü yapısall eşitlik modeliyle sınanmıştır. Araştırma panik bozukluğu, yaygın anksiyete bozukluğu, obsesif kompulsif bozukluğu, sosyal anksiyete bozukluğu, travma sonrası stres bozukluğu, agorafobisi, özgül fobi hastalık kaygısı, majör depresyonu, komorbid anksiyete ve depresyon veya tanımlanmamış diğer bir kaygı bozukluğu tanılarına sahip olan 18-65 yaş aralığında 221 gönüllü katılımcı ile yürütülmüştür. Sonuçlar deneyimsel kaçınmanınpsikiyatrik belirtiler ile belirsizliğe tahammülsüzlük ve olumsuz mükemmeliyetçilik arasındaki ilişkiye tümden aracılık ettiğini göstermiştir. Belirsizliğe tahammülsüzlük ve olumsuz mükemmeliyetçilik arttıkça deneyimsel kaçınmanın arttığı, artan deneyimsel kaçınmanın da psikiyatrik belirtileri arttırdığı görülmüştür. Modelin deneyimselkaçınmadaki varyansın %55'ini açıkladığı; psikiyatrik belirtilerdeki varyansın da%63'ünü açıkladığı bulunmuştur. Çalışma bulguları deneyimsel kaçınmanın tanılar üstüözelliğini desteklemiş ve deneyimsel kaçınmanın çeşitli psikopatolojiler ve klinik özellikler ile yakından ilişkili olduğunu göstermiştir. Klinik değerlendirmelerde ve tedavide deneyimsel kaçınmanın odağa alınmasının tedavilerin etkisini arttıracağı düşünülmektedir. Araştırma bulguları ilgili alan yazın ışığında tartışılarak klinik uygulamalara yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Ortaöğretim öğrencilerinin stresle başa çıkma tarzları, kontrol odağı ve psikolojik dayanıklılık düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırma, ortaöğretim öğrencilerinin stresle başa çıkma tarzları, kontrol odağı ve psikolojik dayanıklılık düzeylerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya 242 kız, 240 erkek olmak üzere toplam 482 öğrenci katılmıştır. Katılımcıların stresle başa çıkma tarzlarını ölçmek için Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği, kontrol odağını ölçmek için Rotter İç-Dış Kontrol Ölçeği, psikolojik dayanıklılıklarını ölçmek için Ergen psikolojik Dayanıklılık Ölçeği, kendilerine ilişkin bilgilere ulaşmak için Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Verilerin analizinde t-Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi, Pearson Korelasyon Analizi uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, stresle başa çıkma tarzlarından iyimser yaklaşımı erkekler, çaresiz yaklaşımı kızlar daha fazla tercih etmektedir. Anne eğitim durumu üniversite olanlarda sosyal desteğe başvurma yaklaşım tarzı daha yüksek, baba eğitim durumu okur-yazar olmayanlarda kendine güvenli yaklaşım tarzı daha düşüktür. EPDÖ uyum yaklaşımı erkeklerde daha yüksek, anne eğitim durumu okuryazar olmayanlarda daha düşük, baba eğitim durumu lise olanlarda akran desteği yaklaşımı eğitim durumu ilkokul olanlardan daha düşüktür. İç-dış kontrol odağı puanları cinsiyetleri, anne eğitim durumu ve baba eğitim durumuna göre farklılık göstermemektedir.
Üniversite öğrencilerinin çatışma stilleri, algıladıkları ebeveyn çatışması ve psikolojik belirtileri arasındaki ilişkiler

Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin çatışma stilleri, ebeveyn çatışma algıları ve psikolojik belirtileri arasındaki ilişkileri incelemektir. Çalışmanın örneklemini 160 kız 160 erkek olmak üzere toplam 320 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Katılımcıların yaş ortalaması 22 ,22'dir. Katılımcılara Çatışma İletişim Tarzları Ölçeği, Çocukların Ebeveyn Çatışması Algısı Ölçeği ve Semptom Tarama Envanteri Revize Versiyonu (SCL-90R) uygulanmıştır. Çalışmanın bulgularına göre, üniversite öğrencilerinin çatışma stillerinde cinsiyete dayalı anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür; erkekler kızlara oranla çatışmaya daha fazla yaklaşırken, kızlar erkeklere göre çatışma esnasında duygularını daha fazla ifade etmektedir. Ebeveyn çatışma algısında cinsiyete dayalı farklılık incelendiğinde ise erkeklerin ebeveyn çatışmasına dair kendilerini daha fazla suçladıkları görülmüştür. Psikolojik belirtiler cinsiyete göre farklılık göstermemiştir. Üniversite öğrencilerinin çatışma stilleri, ebeveyn çatışması algıları ve psikolojik belirtileri arasında ilişkiler incelendiğinde farklı boyutlar arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Çatışma stillerinin, ebeveyn çatışma algısı ve psikolojik belirtileri yordadığı; ebeveyn çatışmasının ise psikolojik belirtiler üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Çatışma stilleri ve psikolojik belirtiler arasındaki ilişkide ebeveyn çatışma algısının aracı rolü incelenmiş, duygularını ifade etme alt boyutu ile psikolojik belirtilerin alt boyutları arasında ebeveyn çatışmasına dair algılanan tehdit ve kendini suçlama alt boyutları ile çatışma algısı toplam puanının aracı etkisi saptanmıştır. Çatışma stilleri toplam puanları ve psikolojik belirtilerin alt boyutları arasındaki ilişkide ise ebeveyn çatışmasına dair algılanan tehdidin aracı rol oynadığı görülmüştür.
Prolaktinomalı hastalarda dopaminerjik tedavinin dürtü kontrolü üzerine etkisi

Başta Parkinson hastalığı olmak üzere, dopamin agonisti ile tedavi edilen hasta gruplarında dürtü kontrol bozukluğu sıklığının arttığını gösteren birçok çalışma vardır. Ancak tedavisinde dopamin agonisti kullanılan prolaktinomalı hasta grubu için yeterli bulgu yoktur. Çalışmamızda prolaktinomalı hastalarda dopamin agonist tedavisinin dürtü kontol bozukluğu üzerine etkisi, hem kişinin kendi bildirimine dayalı, hem de psikometrik ölçekler kullanılarak araştırılmıştır. Dopamin agonisti kullanan prolaktinomalı hastaların (n=31), çeşitli dürtüsellik ölçeklerindeki performansı, demografik özellikler açısından eşitlenmiş dopamin agonisti kullanmayan prolaktinomalı hastalar (n=20) ve dopamin agonisti kullanmayan ve prolaktinoması olmayan kontrol grubu (n=30) ile karşılaştırılmıştır. Veriler SPSS 24.0 programında ANOVA, Kruskal Wallis Testi ve Spearman korelasyon katsayısı kullanılarak analiz edilmiştir. Gruplar arasında Minnesota Dürtü Kontrol Bozukluğu Ölçeği, Barratt Dürtüsellik Ölçeği- 11 ve Iowa Kumar Testi performansı açısından anlamlı fark bulunamamıştır. Dopamin agonisti kullanan prolaktinomalı hastaların, bu üç testteki puanları ile kabergolin kullanım süresi ve dozu arasında bir korelasyon bulunamamıştır. Dürtü kontrol Bozukluğu sıklığı dopamin agonisti kullanan prolaktinomalı grupta %25.8, dopamin agonisti kullanmayan prolaktinomalı hastalarda %15 ve kontrol grubunda %16.7' dir. Ancak aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildir.