turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sürdürülebilir kentler ve topluluklar - kamerun'un bamendakentsel bölgesi çalışması

Geçmişte, kentlerin ve toplulukların gelişimi ve değişimi kentsel tartışmaların çoğunun odak noktasıolurdu. Fakat son zamanlarda, sürdürülebilirlik fikrine doğru yavaş yavaş bir yönelim başlamıştır, öyle ki Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, sürdürülebilir gelişim amaçlarına sürdürülebilir kentleri ve toplulukları eklemiştir. Bu yönelimin nedenleri geçtiğimiz on yılda kent nüfusundaki artış, gecekondu mahallerindeki artış ve aynı zamanda çevresel bozulmada artıştır. Bunlar nedeniyle, çoğu ülke, bu sorunları çözmek amacıyla gökdelen kentler kurmuşlardır, fakat bu çözüm de başarısız olmuş gibi görünmektedir. Aslında kentler, tüm toplumun ya da ülkenin sosyo-kültürel, ekonomik ve ekolojik durumunu kalkındırmada büyük bir rol oynamaktadır. Bu bağlamda, bir kent inşa ederken, yukarıdaki üç etmen ve gelecek nesillerin çıkarları da hesaba katılmalıdır. Fakat, bu araştırma giriş ifadeleriyle başlamakta ve kentlere ilişkin küresel ve yerel olarak farklı fikirler ortaya koymaktadır. Bir kenti ya da topluluğu sürdürülebilir kılarken uygulanabilecek mantıklı görüşler oraya koyarak devam etmektedir. Dahası, Bamenda kentinin gelişim ve değişim tarihini, alan ve yerel yönetim açısından sunmaktadır. Bu bağlamda, göç, sömürgecilik ve Bamenda'nın mevcut alansal dağılımının en önemli etkilerinden biri olan çarpık kentleşme gibi yönleri ele almaktadır. Bununla beraber, bu araştırma daha da ileri gidip sahada toplanan istatistik bilgiler ışığında Bamenda kentinin sürdürülebilirlik seviyesini belirlemektedir. Son olarak, Bamenda kenti için tavsiyeler ve hem Kamerun'da hem de dünya nasıl daha iyi sürdürülebilir kentler oluşturabileceğimiz hakkında ifadeler bulunmaktadır.
Türk kamu ihale sistemindeki gelişmelerin kamu harcamaları boyutunda analizi

Ülkemizde Cumhuriyet döneminde 10.12. 1934 tarih ve 2490 sayılı Artırma ve Eksiltme Kanunu 08.09. 1983 tarih ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu ve 04.01. 2002 tarih ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu uygulanmıştır. Ayrıca kamu ihale sözleşmelerini düzenlemek üzere 05.01. 2002 tarih ve 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu çıkarılmıştır.10.12. 1934 tarih ve 2490 sayılı kanunun içerdiği katı hükümler, zaman kaybına sebep olan ayrıntılı düzenlemeler içerdiği için 08.09. 1983 tarih ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanununa geçilmiştir. 08.09. 1983 tarih ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunun şeffaflık konusunda yeterince etkili olmaması, ihale mevzuatının dağınık olması, dünyadaki gelişmelerin takip edilememesi gibi aksaklıkları neticesinde 04.01. 2002 tarih ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'na geçilmiştir. Bu kanun getirdiği Kamu İhale Kurumu gibi düzenlemelerle ihale konularını daha denetlenebilir ve takip edilebilir bir duruma getirmiştir. Kamu harcamalarında etkinliğin giderek önem kazandığı günümüzde kamu ihale mekanizmasında şeffaflık ve açıklığın sağlanması çok önemlidir. Kamu ihalelerinde ki yolsuzluk ve usulsüzlükler kamu kaynaklarının kötü kullanılmasına ve suiistimallere neden olur. Türk ihale sistemi, bu konularda daha etkin olabilmek için sürekli yenilenmekte ve özellikle Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde yasal düzenlemeler hızlı bir şekilde hayata geçirilmektedir.
Küreselleşme bağlamında devletin değişen rolü ve çalışma hayatına etkisi

20. yy'ın son çeyreğinden itibaren toplumların sosyal ve ekonomik yapılanmaları hızlı bir değişim sürecine girmiştir. Bu değişim sürecinden temel toplumsal kurumlardan biri olan devletin de yerine getirdiği işlevler ve üstlendiği roller etkilenmiştir. Bu değişimlerin temelinde 1970'li yıllarda ortaya çıkan ekonomik kriz ve krizden çıkmak için üretilen politikalar ile teknolojik yenilikler, dünya ekonomik sisteminin gerek aktörler gerekse nitelik olarak değişmesi ve sermayenin uluslararasılaşması anlamında küreselleşme olgusu vardır. Bu gelişmeler ekonomik ve sosyal sistemin bir alt sistemi olan çalışma ilişkilerinde de kendisini göstermiştir. Son yirmi beş yılda çalışma ilişkileri alanında tartışılan en önemli konu uluslararası rekabetin, teknolojik yeniliklerin ve işgücünün farklılaşması sonucunda çalışma hayatında nasıl bir değişimin gerçekleşeceği ve bunun, çalışma ilişkilerinin tarafları açısından ne gibi sonuçlar doğuracağı olmuştur. Oldukça kapsamlı incelemelere tabi tutulmuş olan bu konuda, devletin, ekonomik ve sosyal hayatta üstlendiği rol ve işlevleri ile çalışma ilişkilerinin esneklik arayışları çerçevesinde yeniden yapılanma süreci içinde olduğu, ortak kanıyı teşkil etmektedir. Devletin esneklik talepleri ve liberal görüşler doğrultusunda şekillenen yeni konumunda, devletin ekonomik ve sosyal hayata müdahalesinin ez aza indirgenerek çalışma hayatında çalışanları koruyucu düzenlemeler yapmaktan kaçınmasına ve sosyal devlet anlayışı sonucu oluşan kazanımlar hususunda da bir gerilemenin ortaya çıkmasına yol açmıştır. Bu çalışmanın temel amacı, veri olarak aldığımız sosyal devletin, yaşanan küreselleşme olgusunun gerek iş dünyasına gerekse toplumsal yaşama ve kurumlara getirdiklerinden ne yönde etkilendiği tespit etmektir. Bu doğrultuda, küreselleşme ve devlet olguları kavramsal çerçevede ele alındıktan sonra tarihsel gelişimleri göz önünde bulundurularak, küreselleşme bağlamında devletin üstlendiği rol ve işlevlerdeki dönüşüm, piyasa mekanizmasının egemenliğini sağlamanın araçları olan yapısall uyum politikaları ve özelleştirme uygulamaları çerçevesinde değerlendirilmiş, bunların çalışma hayatındaki sonuçları incelenmiştir. Son olarak da, Türkiye'de devletin kuruluş aşamasından itibaren ekonomik ve sosyal hayatta üstlendiği roller ile 1980 sonrasında dünyadaki eğilime paralel olarak bunların değişimi incelenmiş, ayrıca, yaşanan küreselleşme olgusunun nasıl değerlendirildiğinin tespiti amaçlanmıştır.
Türkiye'de kamu özel sektör işbirliği ve bir model önerisi

Kamu Özel Sektör İşbirliği, Yeni Kamu Yönetimi yaklaşımı ile ortaya çıkmış bir uygulamadır. Geleneksel kamu yönetimi uygulamalarının özellikle 1970'li yıllar sonrasında ortaya çıkardığı bütçe sorunları sonrasında devletin küçültülmesi ve piyasa mekanizmalarının devlet yönetimine dahil edilmesi amacıyla başlangıçta özelleştirme uygulamaları ile günümüzde ise Yap-Kirala-Devret gibi daha karmaşık yapılar ile karşımıza çıkan KÖİ, özellikle son yıllarda dünya çapında rağbet gören bir uygulama olmuştur. KÖİ'yi kamu hizmetlerinin 20-30 yıl gibi uzun dönem için yapılan sözleşmeler ile özel sektöre yaptırılması olarak kısaca özetlemek mümkündür. Bu kısa özete rağmen, kamu hizmetlerinin özel sektör eli ile yaptırılıyor olması kamunun sorumluluklarını azaltmak yerine artırmaktadır. Diğer taraftan özel sektörün belirli oranda bir kar beklentisi ile kamu hizmetine girmiş olması gerçeği, KÖİ uygulamasının yönetimini karmaşık hale getirmektedir. Bu karmaşıklığın aşılması ve KÖİ uygulamalarının yaygınlaşması amacıyla dünya üzerinde birçok uluslararası kuruluş ve araştırmacı KÖİ modellerinin ve sözleşme yöntemlerinin geliştirilmesine yönelik rehber, kılavuz ve yönerge yayınlamışlardır. Genel olarak bu kuruluş ve araştırmacıların amacı, uygulamaya yönelik 'en iyi yöntemi' bulmaya çalışmaktadır. Tüm uluslararası kuruluşlar KÖİ konusunda uzmanlaşmış ülkelerde uygulanan yöntemlerin alınmasını, tecrübelerden faydalanılmasını, geliştirilmiş prosedürlerin ve mevzuatın kullanılmasını tavsiye etmektedir. Bu yol ile 'en iyi' yönteme ulaşılmasının daha kolay olacağı belirtilmektedir. Bu tez, söz konusu kuruluşların ve araştırmacıların çalışmalarından yola çıkılarak, Türkiye'de KÖİ modellemesi yapabilmek için gerekli kritik başarı faktörlerini, bu çalışmalardan analiz etmek ve bu veriler ışığında Türkiye için bir model oluşturulmasını amaçlamaktadır.
Marka kent olmanın önemi: Çanakkale örneği

Ticari hayatın vazgeçilmez kavramlarından olan marka, mal ve hizmetlerin tüketicilere yönelik en önemli tanıtım ve reklam aracıdır. Ürünlerin birbirlerinden ayırt edilmesi amacıyla üretici ya da satıcıyı farklılaştıracak arayış 'marka' kavramının doğmasına neden olmuştur. Günümüzde bir ürün ya da hizmetin tercih edilme nedenlerinden en önemlisi olan marka, ürüne duyduğumuz güvenle ilgilidir. Marka sadece bir ürün ve hizmet için değil, artık kentler içinde söz konusudur. 'Marka kent' olmanın temelinde kentin pazarlanması vardır. Bir marka öyküsü bir bireyin bir kenti ziyaret etme kararında, onun ürünlerini ve hizmetlerini satın almasında, orada iş yapmasında hatta yerleşmesinde büyük bir etki yaratmaktadır. Her kent, her yöre hatta her ülke dünya refahından pay almak için yarış içindedir. Burada amaç; daha iyi anılmak ve hatırlanmak, ziyaret edilmek ve kentin itibarını ve gelirini arttırmaktır. Bu bağlamda uygulanacak yol ve yöntemlerin tamamına kent pazarlaması, varılmak istenen hedefe 'marka kent' denmektedir. Marka, pazarlama çalışmalarının tek hedefi ve en önemli görevidir. Çünkü artı değer, yani kar, oradadır. Dolayısıyla, Kentin ününü oluşturacak marka elemanlarının özenle seçilmesi gerekmektedir. Çanakkale İli, kültür yapısı köklü tarihiyle, Boğazı, eşsiz doğasıyla markalaşabilen ürünlere sahiptir. Bu çalışmada, Çanakkale İlinin 'marka kent' potansiyeli değerlendirilmiştir. Bununla ilgili olarak ilk bölümde kentler, kentlerin tarihi ve gelişimi, İkinci bölümde ise marka kavramı, türleri ve önemi açıklanmıştır. 'Kent' ve 'marka' kavramlarının nasıl bir arada kullanılmaya başlandığı incelenmiştir. Çanakkale İlinin değerlerine, üçüncü bölümde yer verilmiştir. Yapılan SWOT analizi sonucunda gerekli sonuç ve öneriler açıklanmıştır.
Ulus-devletin çözülüşü sürecinde yurttaşlık tartışmaları

Son yirmi yıldır yurttaşlık, siyaset teorisinde merkezi tartışmalardan birisi haline gelmiştir. Hukuki yaklaşım yurttaşlığı, bireye hak ve görevler veren bir kavram olarak açıklar. Bu tanım hukuksal açıdan yeterli olsa da, yurttaşlığın siyasal ve sosyal boyutunu yansıtmaz. Yurttaşlık antik zamanlardan beri, sınıf mücadelelerinin merkezinde yer almıştır ve yurttaşlık haklan, bu mücadeleler ile gelişmiştir. Modern öncesi dönemde yurttaşlığın en önemli özelliği, dışlayıcı yapısıdır. Yurttaşlık, bu dönemde, cinsiyet ve sınıf ayrımcılığı üzerine temellenmiş ve bu ayrımcılık, gelenek hukukuyla desteklenmiştir. Modern yurttaşlığın temel özelliği kanun önünde eşitlik ilkesidir. Modern zamanlarda yurttaşlık haklarının ortaya çıkması, gelişmesi ve genişlemesi, bu ilke ile gerçekleşmiştir. Bir başka deyişle, geniş kitleler, kanun önünde eşitlik ilkesi sayesinde yurttaşlık haklarını elde etmişlerdir. Bununla birlikte, modern yurttaşlık, yeni toplumsal hareketlerin meydan okumasıyla karşı karşıyadır. Yeni toplumsal hareketler, modern yurttaşlığın kanun önünde eşitlik ilkesini eleştirmişler, yurttaşlığın kimlik farklılıklarını da içerecek şekilde yeniden tanımlanmasını talep etmişlerdir. Bunun yanı sıra, küreselleşme sürecinde, ulus-devlet yurttaşlığına alternatif olarak, Avrupa Birliği yurttaşlığı, kent yurttaşlığı gibi yurttaşlık önerileri de gündeme gelmiştir. Bütün bu tartışmalar bize yurttaşlık konusunda, küresel düzlemde yeni bir tartışmanın başladığım göstermektedir. Yeni yurttaşlık talepleri, ancak doğal kaynakların hakkaniyete uygun dağılımı sorununu çözdükleri sürece hayatta kalabilirler. Bir başka deyişle, modem yurttaşlığın çözülüşüyle, çokkültürcüler, ekolojistler, feministler gibi çeşitli toplumsal gruplar tarafından yurttaşlık konusunda bir tartışma başlatılmıştır. Bu sürecin sonunda yurttaşlık, kesin ve nihai bir tanıma kavuşmayacaktır. Çünkü yurttaşlığın hiçbir zaman kesin ve nihai bir tanımı 86 yapılmamış, yurttaşlığın anlam ve içeriği daima, toplumsal mücadeleler sonucunda değişmiştir.
T. C. döneminde Cumhurbaşkanlığı makamının değişimi: Anayasal, siyasal ve uygulama boyutundan inceleme

Son dönemlerde, Türkiye'de başkanlık sistemi konusunda tartışmalar gündeme gelmektedir. Tartışma konularından biri de Cumhurbaşkanının konumudur. Türkiye'de geçmişş yıllara bakıldığında zayıf yürütme yapılanması uygulamada aksaklıklara ve sorunlara sebep olmuştur. Bu nedenle yürütmenin güçlendirilmesi adına sık sık anayasa değişiklikleri yapılmakla birlikte günümüzde de bu çerçevede yeni bir anayasa hazırlanmıştır. Bu tez çalışmasında; öncelikle T. C. anayasaları çerçevesinde Cumhurbaşkanlığı makamı karşılaştırmalı olarak ele alınmaktadır. Cumhurbaşkanının konumu hükümet sistemleri bağlamında değerlendirilmekte ve Türkiye'de hükümet sistemlerinin değişimi üzerinde durulmaktadır. Ayrıca yeni anayasa tasarısının başkanlık sistemine ve Cumhurbaşkanlığı makamına olası etkilerine yer verilmektedir. Çalışmada anayasal değişimler çerçevesinde Cumhuriyet döneminde Cumhurbaşkanlarının uygulamaları ve siyasal sistemdeki konumları değerlendirilmekte olup tek başlı bir yürütme yapılanması savunulmaktadır.
Küresel kapitalizm ve devletin dönüşümü: Türkiye'de mali idarede yeniden yapılanma

çalışmanın konusunu kamu mali yönetiminde ve gelir idaresinde yeniden yapılanma ve buna yönelik yapılan yasalar ve kurumsal değişimler oluşturmaktadır. Çalışma şu soruları sorarak başlamaktadır. Kamu mali yönetiminde yeniden yapılanmanın 2000'li yıllarda gerçekleşmesinin gerisinde hangi dinamikleryatmaktadır? Bu yeni dönemdeki tartışmaları önceki dönemlerden farklılaştırannedir? Yeniden yapılanmaya yönelik çıkarılan yasalar kamu yönetimi alanında hangi değişiklikleri gündeme getirmektedir? Ya da devletin rolü ve işlevlerinde bir değişimden söz edilebilir mi? Bu sorulardan hareketle çalışma, mali idarede yeniden yapılanmanın gerisindeki dinamikleri araştırmıştır. Çalışmada mevcut tartışmalar ve yaklaşımlar eleştirel bir gözle incelenerek alternatif bir çerçeve geliştirilmektedir. Buna göre mali idarede yeniden yapılanma devletin küresel piyasaların gerekleri doğrultusunda yeniden örgütlenmesinin önemli bir parçasıdır. Mali idarede yeniden yapılanma devletin ve sınıf içi mücadelenin aldığı biçimleri yansıtmaktadır.
Trafik yönetim ve denetim hizmetlerinin belediyelere devredilmesi

Türkiye'nin idari yapısı Anayasanın 123. maddesi gereğince 'Merkezden Yönetim' ve 'Yerinden Yönetim' ilkesine dayanır. Demokrasinin vazgeçilmez birer kurumu olan yerel yönetimler bütün dünyada her gün biraz daha önem kazanmaktadır. Türkiye uzun yıllardır, yerel yönetimlerin kuruluş, görev, mali kaynaklarının geliştirilmesi, merkezi yönetim kuruluşları ile ilişkilerinin iyileştirilmesi gibi yeniden yapılanma ve düzenleme çabalan içindedir. 1980'li yıllardan sonra trafik hizmetlerinin bir mahalli idare birimi olan belediyelere devredilmesi yeniden yapılanma çalışmaları içinde yer almaktadır. Günümüzde; özerklik ve demokratik katılım kavramlarının yanı sıra, yerel kaynakların kullanımında verimlilik, hizmet sunumunda etkinlik ilkelerinin gözetilmesi büyük önem kazanmıştır. Merkezi idarenin yerel nitelikte sayılabilecek hizmetleri yüklenmesi bürokrasiyi arttırmakta bu da hizmetlerin görülmesinde beklenen performansı azaltmaktadır. Çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci Bölümde; Trafiğin tanımı, önemi, tarihçesi, Türkiye'deki Trafik mevzuatının tarihsel gelişimi, trafik yönetiminden sorumlu kurumlar, kuruluşlar gibi, genel açıdan Türkiye'deki trafik yönetiminin işleyişi konusunda genel bir fikir verilmeye çalışmıştır. İkinci bölümde; Trafik yönetimi sürecinde; personel, karar alma, mevzuat örgütlenme, eğitim ve uygulama konularında ortaya çıkan sorunlara değinilmiş, bunun yayında bu sorunlara, çeşitli öneriler getirilerek tartışılmıştır. Üçüncü bölümde; Trafik hizmetlerinin aksamasına neden olan ve yeni trafik yönetim sistemlerinin geliştirilmesinde bir dayanak oluşturan 'Kentsel UlaşımIll Sorunlan'na değinilmiştir. Kentsel Ulaşım Sorunlarına etki eden faktörler, bu sorunların olumsuz etkileri ve ekonomik boyutları bu kısmın temelini teşkil etmektedir. Dördüncü bölümde; çalışmanın diğer bölümlerinde geçen, Türkiye'deki trafik olgusunun daha iyi anlaşılabilmesi amacıyla, özellikle gelişmiş Avrupa ülkelerinden, İngiltere, İspanya, Norveç, İtalya, Almanya, Fransa, Hollanda ve İsviçre'deki trafiği düzenleyen yasal dayanaklar, trafik polisi ve trafik suçlarına ilişkin süreçten bahsedilmiştir. Beşinci bölümde; araştırmanın ana temasını teşkil eden Trafik yönetiminin belediyelere devri gereksiniminin nereden kaynaklandığına değinilmiş, daha önce yapılmış olan bir Kanun Hükmünde Kararname hakkında çeşitli kuruluşların görüşlerine yer verilmiştir. Konu hakkında kabul edilen bir yasa tasarısının uygulanabilirliği üzerinde tartışılmış, ayrıca trafik hizmetlerinin belediyelere devredilmesinin imkansız olduğu görüşlerine de yer verilmiştir. Son kısımda ise, araştırma süresince karşılaşılan sorunlar, ve elde edilen kazanımlar neticesinde bir sentez yapılarak yeni bir trafik yönetim modeli olarak 'Trafik Yönetimi Üst Kurulu' önerilerek, bu yapılanmanın trafik yönetiminde nasıl bir çözüm getireceği üzerinde durulmuştur.
PKK'nın uluslararası terör faaliyetlerinde Avrupa ülkelerinin rolü

PKK terör örgütü ülkemizin en önemli sorunlarından biridir. Ülkemizin son otuz yılı ve milyarlarca doları, bu sorunu ortadan kaldırmak için harcanmıştır. 1978 yılında birkaç kişi ile başlayan terör faaliyetleri, şimdilerde yüz binleri aşan uluslararası bir terör organizasyonu olarak varlığını devam ettirmektedir. PKK terör örgütü kuruluşunda her ne kadar kendine has etnik bazı argümanları kullanıp, sözde bu temelde bağımsız mücadele verdiğini ifade etse de, aslında durumun böyle olmadığı sonradan ortaya çıkmıştır. Terör örgütünün ilk dönemler Suriye, S. S. C. B., İran ve Filistinli grupların ve ülkelerin denetimindeyken zamanla Yunanistan, Kıbrıs Rum Kesimi, Almanya, Hollanda, İsveç, Fransa, İsrail ve ABD gibi ülkelerle de ilişki kurduğu ve bu ülkelerin menfaatleri doğrultusunda faaliyet gösterdiği görülmüştür.1960'lar dan sonra Avrupa ülkelerine yönelik gurbetçi akını gerçekleşmiş ve neticesinde Avrupa'da önemli oranda Türkiye'den göç eden bir nüfus kitlesi ortaya çıkmıştır. İşte bu kitle zamanla örgütün en önemli lojistik, elaman ve mali kaynağı haline gelmiş, terör örgütü Avrupa ülkelerinde yerleşerek bu ülkeleri siyasal üssü haline getirmiştir. Bu çalışmadaki amaç ise ortaya çıkan bu durumu, bu örgütün Avrupa çalışmalarının neler olduğunu ve karşı faaliyet olarak nelerin yapılmasıyla terör faaliyetlerinin pasifize edilebileceğini analiz etmektir. Bu çalışmada bölücü terör örgütünün ortaya çıkışı, amacı, bölgesel ve sonra uluslararası bir terör örgütü haline gelişi, bu süreçte Avrupa ülkelerinde nasıl faaliyet yürüttüğü ve bir kısım Avrupalı devletlerin örgütü isteyerek veya göz yumarak ülkelerinde nasıl barındırdığını incelemeye çalışılmıştır.
Kentleşme ve kentlileşme bağlamında suç: İskenderun örneği

Sürekli olarak gelişen ve değişen kent yaşamında suç, her kesimden insanı etkileyen ve üzerinde en fazla durulması gereken olgulardan bir tanesidir. Kentleşme süreci ile birlikte kentler yüksek ivmede göçlere maruz kalmış, bunun bir sonucu olarak kentlerde suç ve suç oranları yükselmiştir. Kentleşme süreci suç ve suç oranlarını arttırmanın yanında yeni suç türlerinin ortaya çıkmasında da etkili olmuştur. Yüksek ivmede göçe maruz kalan kentlerin güvenliğini sağlamak her şeyden önce kente göç yoluyla gelen veya kentin farklı sosyo-ekonomik bölgelerinde yaşayan unsurların kente ve kent yaşamına adaptasyonu ile mümkündür. Zira kentleşme sürecinde suç işleyenlerin büyük çoğunluğunu kentle uyum sorunu yaşayan ve kentle bütünleşemeyen kişiler oluşturmaktadır. Kentleşme ve kentlileşme ile suç arasında doğru orantılı bir ilişkinin olduğu inkar edilemez bir gerçektir. Yaygın olarak kabul gören görüşe göre; suç ve suçluluk olguları, toplumsal problemlerin ortaya çıkardığı bir sürecin ürünüdür. Kentleşme ve kentlileşme sürecinde artan suç olgusunun temelini ise bu süreçte kentsel alanda ortaya çıkan toplumsal problemler oluşturur. Bu sebeple; kentlerde suç ve suç oranlarındaki artışı anlayabilmek için; kente uyum sağlayamayan bireylerin suça konu olmalarının temelinde yatan sebepleri analiz etmek gerekmektedir.
İtalya'daki Afrikalı düzensiz göçmenler: Gambiyalı düzensiz göçmenlerle ilgili bir vaka çalışması

Bu yüksek lisans tezi, İtalya'daki Gambiyalı düzensiz göçmenler hakkındadır. Tez, genel olarak Gambiyalıları Italya'ya düzensiz bir şekilde göç etmeye sevk eden sebepleri ve bu düzensiz göçmenlerin İtalya'ya yaptıkları yolculuk sırasında karşılaştıkları sorunlar ile birlikte, göçmenlerin yasal statüleri, insani yardıma erişme konusundaki ve İtalyan toplumuyla bütünleşme sürecinde karşılaştıkları sorunlarını incelemeyi amaçlamıştır. Tez, bu soruların cevaplarını etkili bir şekilde bulmak için niteliksel bir yaklaşım benimsemiştir. Orta Akdeniz üzerinden İtalya'ya düzensiz göçmen olarak gelen 16 Gambiyalı göçmen ile anket çalışması yapılmıştır. Göçmenlerin çoğunluğu Roma'da yaşamaktadır. Ankette, çalışmanın cevaplamaya çalıştığı bu sorunları incelemek için katılımcılara mülakat ve mail ile anket formları gönderilerek soruları cevaplamaları istenmiştir. Dört göçmen ile mülakat yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçları eleştirel bir biçimde analiz ettikten sonra, İtalya'daki Gambiyalı düzensiz göçmenlerin İtalya'ya yaptıkları yolculuk sırasında çeşitli zorluklarla karşılaştıkları tespit edilmiştir. Bu sorunlardan bazıları, göçmenlerin yolculuk süresince acı çekmesi, hapis, adam kaçırma, soygun, işkence, sömürme ve açlıktır. Çalışma ayrıca, Gambiyalıları düzensizce göç ettirmenin nedenlerinden bazılarının Gambiya'da yüksek işsizlik oranı, yoksulluk ve düşük ücretler olduğunu ortaya koymuştur. Bunun yanında, Gambiyalı düzensiz göçmenlerin iltica başvurularının dil engeli ve yüksek ret oranından etkilendiği ortaya çıkmıştır. Kalitesiz gıda, kötü sıhhi tesisler ve göçmenlere verilen az aylık ödenek gibi insani yardımlarla ilgili sorunlar da vardır. Çalışmada, İtalya'daki Gambiyalı düzensiz göçmenlerin İtalyan toplumu ile bütünleşmesinde yardımcı olması için dil öğrenme programı sunulduğu ancak istihdam ve beceri kazanma eğitimi gibi ekonomik bütünleşmeyi sağlayacak desteklerde eksiklikler olduğu saptanmıştır.
Türk Milli Eğitim teşkilatında toplam kalite yönetiminin uygulama analizi ve keçiborlu ilçesinde bir araştırma

Danışman: Doç. Dr. Hüseyin AKYILDIZ Bu tezde Türk Milli Eğitim Teşkilatında ve Keçiborlu'da Toplam Kalite Uygulamalarının sonuçları analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda Türk Milli Eğitim Teşkilatının bir alt birimi olan Keçiborlu ilçesinde bir takım eksikliklere rağmen Toplam Kalite Yönetimi Uygulamalarının büyük ölçüde olumlu sonuçlar verdiği gözlemlenmiştir.
Yeni Dünya düzeni bağlamında terör, vekalet savaşları ve Türkiye

Değişen koşullar neticesinde vekalet savaşları kavramı yeni yüzyılın yeni savaş stratejisi olarak karşımıza çıkmaktadır. Günümüzde terör örgütleri başta olmak üzere farklı devlet ve devlet dışı aktörlerle yürütülen Vekalet Savaşları özellikle Ortadoğu coğrafyasında sıkça yaşanmaktadır. Yeni Dünya Düzeni bağlamında ve değişen koşullar çerçevesinde Vekalet Savaşlarının bugün olduğu gibi gelecekte de en çok tercih edilen savaş stratejisi olacağı tahmin edilmektedir. Bu tez çalışması sonuç hariç üç bölüm olarak ele alınmıştır. İlk bölümde ABD ve Batılı müttefikleri tarafından oluşturulmaya çalışılan Yeni Dünya Düzeni ve bu düzenin bir yansıması olarak günümüzde tüm dünyayı saran Terör ve Terörizm kavramları ele alınmıştır. İkinci bölümde günümüzde devlet ve devlet dışı aktörlerin yeni savaş stratejisi haline gelen Vekalet Savaşlarının ne olduğu, neden ortaya çıktığı, nasıl yürütüldüğü ve aktörlerinin kimler olduğu başlıklar halinde örneklerle açıklanmıştır. Üçüncü ve sonuç bölümünde Türkiye'nin zorlaşan konumuyla beraber vekalet savaş stratejisini hayata geçirmesinin gerekliliği anlatılmıştır. Ayrıca Türkiye'nin Suriye iç savaşında doktrine etmeye çalıştığı vekalet savaş stratejisi, bu stratejide yapılan hatalar ve çıkarılması gereken dersler ele alınmıştır.