turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The mediating role of vulnerable narcissism in the relationship between perantal bonding and body image

Bu çalışmanın amacı anne babaya bağlanma ve beden imajı arasındaki ilişkide kırılgan narsizmin aracı rolünü araştırmaktır. Çalışmanın örneklemi, 18-25 yaş aralığındaki toplam 279 lisans öğrencisinden oluşmaktadır. Katılımcılar Anne ve Babaya Bağlanma Ölçeği, Patolojik Narsisisizm Envanteri, Beden İmajı Ölçeği, Beck Depresyon Envanteri ve Kısa Demografik Bilgi Formu'nu doldurmuşlardır. Yordayıcı değişken, yordanan değişken; ve aracı değişken arasındaki koresyonları değerlendirmek için Pearson korelasyon analizi yapılmıştır. Anne ve babanın ilgi boyutu ve beden imajı arasında anlamlı ilişki bulunmuş ancak anne ve babanın aşırı koruması ve beden imajı arasında anlamlı bir ilişki görülmemiştir. Aracı değişken analizlerinin sonuçları, anne ya da baba ilgisi ile beden imgesi ile arasındaki ilişkide kırılgan narsisizm aracılığıyla aracılık etmediğini göstermiştir. Bu sonuçlar önceki çalışmaların bulguları ışığında tartışılmış; araştırmanın katkıları, sınırlılıkları ve yeni çalışmalar için, öneriler sunulmuştur
'Anlaşmazlıklarımızı Çözebiliriz' çatışma çözümü eğitim programının sonuçları: Batı Trakya ilköğretim örneklemi

Bu çalışmanın temel amacı, 'Anlaşmazlıklarımızı Çözebiliriz' çatışma çözümü eğitim programının etkililiğini, Yunanistan Batı Trakya Azınlığı ilköğretim örneklemi üzerinde sınamaktır. Söz konusu eğitim ile öğrencilere arkadaşları ile yaşayabilecekleri anlaşmazlıkları yapıcı yollar ile çözme becerilerinin kazandırılması, duygu düzenleme becerilerinin geliştirilmesi, sosyal davranış becerilerinin artırılması ve davranış sorunlarının azaltılması hedeflenmiştir. Araştırmada ön-test son-test konrol gruplu araştırma deseni kullanılmış olup, uygulama grubu 103; kontrol grubu ise 74 öğrenciden oluşmuştur. Toplam 21 oturumdan oluşan eğitim kapsamında uygulama grubundaki öğrencilere duyguları tanıma, öfke kontrolü, empati ve yapıcı çatışma çözümü eğitimi verilmiştir. Kontrol grubundaki öğrencilere ise böyle bir eğitim verilmemiştir. Eğitimin öncesinde ve sonrasında her iki gruptaki öğrencilerin çatışma çözme becerileri, duygu düzenleme becerileri, sosyal davranış becerileri ve davranış sorunu düzeyleri ölçülmüştür. Bulgular, 'Anlaşmazlıklarımızı. Çözebiliriz'. çatışma çözümü eğitim. programının öğrencilerin yapıcı. çatışma çözme becerileri, duygu düzenleme becerileri ve sosyal davranış becerilerini artırdığını; davranış sorunu düzeylerini ise azalttığını göstermiştir.
The effects of duration words and spatial - temporal metaphors on perceived duration

Pek çok çalışma, süre algısı ile bu süreyi temsil eden uyaranın farklı özelliklerinin büyüklüğü arasında pozitif bir ilişki göstermektedir. Örneğin; öznel süre algısının artan rakamsal değerler (Xuan ve ark., 2007), uyaran büyüklüğü (Ono & Kawahara, 2007), parlaklığı (Goldstone, Lhamon & Sechzer, 1978), karmaşıklığı ve yoğunluğu (Schiffman & Bobko, 1974) ile arttığı gözlemlenmiştir. Bu çalışmada, zamansal yeniden üretim görevi kullanarak, dil uyaranı ile verilen zamansal ve uzamsal büyüklük / küçüklük bilgisinin kişilerin öznel zaman algısını etkileyip etkilemeyeceğini araştırdık. İlk deneyde, belirli bir süre anlatan zaman kelimeleri kullandık. İkinci deneyde ise, hem uzamsal hem de süre olarak büyüklük anlatan uzamsal-zamansal dil metaforları kullandık. Sonuçlar, tüm katılımcıların kısa süreyi daha uzun, uzun süreyi ise daha kısa yeniden ürettiğini gösterdi. Ayrıca, ilk deneyde, 'hafta' kelimesinin hedef sürede, 'sene' kelimesinin ise hedef sürenin yeniden üretildiği esnada göründüğü durumda, katılımcıların uzun süreyi diğer tüm durumlara göre daha da az ürettikleri bulundu. Fakat diğer durumlarda kelimeler yolu ile belirtilen bu anlamsal büyüklük-küçüklük bilgisinin algılanan süreyi etkilediği görülmedi. Bulgular ile ilgili olası sebepler tartışılmıştır.
Association between neurological, dermatological and psychological disorders: Levels of depression, anxiety, and somatization among patients and healthy controls

Bu çalışma depresyon, kaygı ve somatizasyon gibi psikolojik rahatsızlıklar ve migren ve sedef gibi kronik medikal hastalıklar arasındaki ilişkiyi araştırmaktadır. Çalışmada 55 migren hastası, 51 sedef hastası ve 54 sağlıklı katılımcı yer almıştır. Analizlerde demografik değişkenlere göre ortalama değer ve standart sapma skorları hesaplanmıştır. Bunun yanında ortalama değer ve standart sapma skorları her değişken için de ayrı ayrı elde edilmiştir. Gruplar arası farklılıkların anlamlandırılabilmesi için ANOVA ve çoklu karşılaştırma analizleri kullanılmıştır. Migren hastaları depresyon, kaygı ve somatizasyon ölçeklerinde sedef hastalarına ve sağlıklı kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek skorlar elde etmiştir. Sedef hastaları kaygı ölçeğinde sağlıklı kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek skorlar elde etmiştir. Ancak sedef hastaları, depresyon ve somatizasyon ölçeklerinde sağlıklı kontrol grubuna göre anlamlı derece yüksek skorlar elde edememiştir. Yani, migren hastalarının depresyon, kaygı ve somatizasyon semptomlarına sahip olmaları sağlıklı kişilerin bu semptomlara sahip olmasından daha muhtemeldir. Bunun yanında sedef hastalarının da kaygı semptomlarına sahip olmaları sağlıklı kişilerin bu semptomlara sahip olmasından daha muhtemeldir.
Şiddet gören kadınlarda dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu ve madde kullanımının araştırılması

Şiddet Gören Kadınlarda Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu ve Madde Kullanımının AraştırılmasıKadına yönelik aile içi şiddet, Türkiye'de ve dünyada önemli sorunlardan biridir. Günümüzde artık Dünya'da ve Türkiye'de yaygın olarak rastlanan kadına yönelik şiddet olgusu insan hakları sorunu olduğu gibi bir halk sağlığı sorunu içeriğinde kabul edilmeye başlanmıştır. Yaygın kanının aksine şiddet, sadece düşük gelir düzeyli, eğitimsiz ailelerde yaşanmamaktadır. Her gelir düzeyinden, her eğitim seviyesinden, her meslek grubundan ve her yaştan kadınlar şiddete maruz kalmaktadır. Bu çalışmada şiddet gören kadınlarda dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu ve madde kullanımının araştırılması amaçlanmıştır. Tanımlayıcı tipteki araştırmada, araştırmanın örneklemini Eskişehir büyükşehir Belediyesi, Kadın Danışma ve Dayanışma Merkezi'ne başvuran ve çalışmaya katılmayı kabul eden 100 kadın oluşturmuştur. Araştırma kapsamına alınan kadınlara Demografik Bilgi Formu, Erişkin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Kendi Bildirim ölçeği, Karşılıklı Bağımlılık Ölçeği, Bağımlılık Şiddetini Belirleme Ölçeği ve Stroop Tesi uygulanmıştır. Sonuçların değerlendirilmesinde; frekans tabloları, çapraz tablolar, kategorik değişkenler için ki-kare, Kruskal-Wallis Testi ve sayısal değişkenler için tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Çalışmaya katılan kadınların Erişkin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu ölçeğinden aldıkları toplam puan ortalaması 47,11 6 ,67. Kadınların karşılıklı bağımlılık puan ortalaması 79.06 9 ,15'tür. ASRS dikkat eksikliği alt ölçeği ile fiziksel şiddet arasında anlamlı bir farklılık vardır (p .014; p<0.05). ASRS ikinci alt ölçeği hiperaktivite/dürtüsellik ile fiziksel şiddet arasında da anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p 0.00; p<0.01). Çoğul şiddet gören kadınlar ile ASRS puan ortalaması arasında anlamlı bir farklılık vardır (p .000; p<0.05). Çoğul şiddet gören kadınlar ile Stroop puanı arasında da anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p .000; p<.001). Sonuç olarak; dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu belirtilerinin şiddet gören kadınlarda yüksek olduğu söylenebilir. Fakat bu yükseklik gerçek anlamda bir farklılıktan mı kaynaklanıyor bunu söyleyebilmek için bu konuda daha çok araştırma yapılması kesin sonuçlar elde edilmesi yönünden uygun olacağı düşünülmektedir.
Noktürnal ve diürnal bireylerin MMPI Ölçeği kullanılarak incelenmesi

Bu araştırmaya konu olan 'Noktürnal Ve Diürnal Bireylerin MMPI Ölçeği Kullanılarak İncelenmesi' adlı bu çalışma 2018 yılında İstanbul random yoluyla ulaşılan bireyler üzerine yürütülmüştür. Bu araştırmada verileri toplamak için Sosyodemografik Veri Formu, MEQ Sabahçıl-Akşamcıl Uyku Ölçeği ve MMPI kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS for Windows 22.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma kapsamında 'akşamcıl/akşamcıla yakın' 'ara tip' 'sabahçıl/sabahçıla yakın' olarak 3 başlıkta ele alınmıştır. Buna göre araştırmaya katılan 57 bireyin 19'u 'akşamcıl veya akşamcıla yakın' 31'i 'ara tip' 7'sinin ise 'sabahçıl veya sabahçıla yakın' uyku tiplerine sahip olduğu belirlenmiştir. Araştırmanın bazı sonuçlarına göre MEQ Sabahçıl-Akşamcıl Ölçeği ve MMPI Ölçeği alt boyutlarına ilişkin olarak cinsiyet değişkenine göre anlamlı fark bulunmuştur. Buna göre, erkeklerin kadınlara göre sabahçıllığa daha yakın olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte kadınların erkeklik-kadınlık ve histeri alt boyutu puan ortalamalarının erkeklere göre anlamlı şekilde daha yüksek olduğu belirlenmiştir. L, K, depresyon, psikopatik sapma, şizofreni, hipomani, F, hipokondriasis, paranoya, psikasteni ve sosyal içe dönüklük alt boyutuna ilişkin olarak anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır. Yaş, medeni durum, beraber yaşanan kişiler, tek yaşayabilme, ev dışı sosyal destek varlığı değişkenlerine göre anlamlı farklılık bulunmamıştır. Vardiyalı iş geçmişşi olanların hipomani puanları vardiyalı iş geçmişşi olmayanların hipomani puanlarından daha yüksektir. Uyku tipi değişkenine göre anlamlı fark bulunmuştur. Buna göre, L, şizofreni, sosyal içe dönüklük alt boyutlarına ilişkin fark anlamlıdır. Buna göre, noktürnal olanların L, puanları ara tip olanlardan ve diürnal olanlardan düşüktür. Sabahçıl ve ara tip katılımcılar arasında ise anlamlı bir farklılık yoktur. Diürnal katılımcıların şizofreni ve sosyal içe dönüklük puanları ara tip ve akşamcıl olanların puanlarından anlamlı derecede düşüktür. Akşamcıl ve ara tip katılımcılar arasında şizofreni ve sosyal içe dönüklük açısından ise anlamlı bir fark yoktur. MMPI Ölçeği'nin F, K, hipokondriasis, histeri, psikopatik sapma, erkeklik-kadınlık, psikasteni ve diğer alt boyutlarında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.
Sosyal uyum ile sürekli kaygı arasındaki ilişki

Bu çalışmada liselerde okuyan öğrencilerin sosyal uyum düzeyi ile sürekli kaygı düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı incelenmiştir. Bu amaçla aile ilişkileri, sosyal ilişkiler, sosyal normlar ve antisosyal eğilimler ile sürekli kaygı düzeyleri arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Araştırmanın örneklem grubunu, İzmit ili merkezindeki Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı genel eğitim yapan liselerden raslantısal örnekleme yöntemiyle seçilmiş toplam 150 öğrenci oluşturmuştur. Bu öğrenciler, sosyal uyumu iyi ve sosyal uyumu orta düzeyde olanlar olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Sosyal uyum puanları iyi olan grup deney grubu, sosyal uyumu puanlan orta olan grup ise kontrol grubu olarak seçilmiştir. Deney ve kontrol grubu 30'u deney, 30'u kontrol grubu olmak üzere 60 kişiden oluşmuştur. Veri toplama aracı olarak Hacettepe Kişilik Envanteri ve Sürekli Kaygı Envanterleri 'nden yararlanılmıştır. Veriler t-testi ile karşılaştırılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular aşağıda özetlenmiştir: 1 - Aile ilişkilerinin iyi düzeyde olması sürekli kaygı düzeyini olumlu yönde etkilediği bulunmuştur. Kontrol grubunda aile ilişkileri orta düzeyde bulunmuş, buna bağlı olarak sürekli kaygı düzeyi yükselmiştir. 2 -Sosyal ilişkileri iyi olan öğrencilerin sürekli kaygı puanı da iyi düzeyde olduğu bulunmuştur. Kontrol grubunda sosyal ilişki düzeyi orta düzeyde sürekli kaygı da yüksek olarak bulunmuştur. 3- Sosyal normlara uyum düzeyi arttıkça sürekli kaygı düzeyinin düştüğü kontrol grubuna bakarak görülmüştür. Çünkü sosyal normlara uyum orta düzeyde olan kontrol grubunda sürekli kaygı puanı yükselme göstermiştir. 4 -Antisosyal eğilimlerin azalması ile sürekli kaygının da azaldığı sonucu bu araştırmada görülmüştür. Kontrol grubunda antisosyal eğilimler arttıkça sürekli kaygıda da artış bulunmuştur.
Panik bozukluğu tanısı olan hastalarda kişilik profilleri ile bağlanma stillerinin ilişkisinin araştırılması

Amaç: Bu çalışmada panik bozukluk tanısı olan hastalarda Cloninger'in psikobiyolojik modeli açısından kişilik örüntülerinin ve bağlanma stillerinin birbiriyle ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Ulaşılan sonuçlar doğrultusunda panik bozukluğu hastalarında sağaltımın, kişilik ve bağlanma stillerine göre düzenlenmesinin tedavi sonucu üzerinde olumlu katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Ayrıca panik bozukluğu tanısı almış hastalarda hem bağlanma stillerinin hem kişilik örüntülerinin bir arada incelendiği ilk çalışma olması nedeniyle literatüre katkı sağlamak amaçlanmaktadır. Gereç-Yöntem: Çalışmaya 18-65 yaş aralığında, Gebze Fatih Devlet Hastanesi Psikiyatri Polikliniği'ne Ocak 2019 -Mayıs 2019 tarihleri arasında başvuran, DSM 5 tanı kriterlerine göre Panik bozukluk tanısı almış 65 gönüllü katılımcı dahil edilmiştir. Katılımcılara test ortamında Sosyodemografik Bilgi Formu, Mizaç ve Karakter Envanteri ve Erişkin Bağlanma Biçimi Ölçeği uygulanmıştır. Normal dağılım gösteren nicel verilerin iki grup karşılaştırmalarında Student t Test, normal dağılım göstermeyen verilerin iki grup karşılaştırmalarında ise Mann Whitney U testi kullanıldı. Normal dağılım gösteren üç ve üzeri grupların karşılaştırmalarında One-way Anova Test ve ikili karşılaştırmalarında Bonferroni test; normal dağılım göstermeyen üç ve üzeri grupların karşılaştırmalarında ise Kruskal Wallis test ve ikili karşılaştırmalarında Bonferroni Dunn test kullanıldı. Değişkenler arası ilişkilerin değerlendirilmesinde Pearson Korelasyon Analizi kullanıldı. Ölçeklerin geçerlilik güvenilirlik değerlendirmelerinde Reliability analiz yapılmıştır. Bulgular: Olguların KY puanları ile kaygılı/ikircikli bağlanma puanları arasında negatif yönlü orta düzeyde anlamlı ilişki; YA ve kaçıngan bağlanma puanları arasında negatif yönlü anlamlı zayıf ilişki; ÖB ve güvenli bağlanma puanları arasında pozitif yönlü anlamlı zayıf ilişki; SE ile kaygılı/ikircikli bağlanma puanları arasında negatif yönlü anlamlı zayıf ilişki; İY ile kaçıngan bağlanma puanları arasında negatif yönlü anlamlı zayıf ilişki saptanmıştır. Ayrıca çeşitli değişkenlere göre EBBÖ ve MKE puanlarında istatistiksel olarak anlamlı farklar saptanmıştır. Sonuç: Çalışma sonucunda Panik bozukluğu tanısı alan hastalarda kişilik örüntüleri ile bağlanma stillerinin birbiriyle; medeni durum, gelir durumu, fiziksel hastalık varlığı, eğitim durumu ve yaş gibi değişkenlerin kişilik özellikleri ve bağlanma stilleri ile ilişkili olduğu görüldü.
Gebelik sürecindeki kadınlarda manevi iyi oluş ile hayat memnuniyeti ilişkisi

Araştırmamızın amacı gebelik dönemindeki kadınların etkilendikleri fiziksel, psiko-sosyal faktörlerin hayat memnuniyetleri ve maneviyatları ile ilişkisini ortaya koymaktır. Yaşları 19-43 (X : 28 ,74) arasında değişen 152 gönüllü gebe kadından oluşan örneklem grubuna, Hayat Memnuniyeti Ölçeği, Gebelikte Psiko-Sosyal Sağlığı Değerlendirme Ölçeği ve Maneviyat Ölçeği 2019 Şubat-Mart aylarında, online anket ile uygulanmıştır. Çalışmanın bağımsız değişkenleri ile psiko-sosyal sağlık, hayat memnuniyeti ve maneviyat ilişkisi incelenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre; 25-30 yaş döneminde olan, kendini dindar olarak tanımlayan, planlı bir gebelik yaşayan, eğitim düzeyi, evliliğindeki mutluluk düzeyi yüksek olan gebelerin diğerlerine göre hayat memnuniyetleri, psiko-sosyal sağlıkları ve maneviyatları yüksektir. İlk defa çocuk sahibi olacak gebelerin daha önce çocuk sahibi olmuş olanlara göre genel psiko-sosyal sağlıkları, eşleri ile olan ilişkileri, ailesel özellikleri daha düşük, psiko-sosyal destek gereksinimleri ve gebelikten kaynaklanan değişikliklerden etkilenme düzeyleri ise daha yüksektir. Çalışma durumu, ekonomik durum, evlilik süresi, trimester dönemleri ve gebelikte yaşanan tıbbi sorun bağımsız değişkenleri ile ilgili anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Bağımlı değişkenlerin birbirleriyle ilişkisini belirlemek için korelasyon analizi yapılmıştır. Örneklem grubunun genel psiko-sosyal sağlıklarının, hayat memnuniyetlerinin ve maneviyatlarının iyi düzeyde olduğu belirlenmiştir. Yapılan korelasyon analizi sonucuna göre gebelerin maneviyat puanları arttıkça psiko-sosyal sağlığı ve hayat memnuniyetleri de artmakta, değişkenler arasında pozitif yönde ve orta kuvvette bir ilişki bulunmaktadır. Bütün bu sonuçlar doğrultusunda psiko-sosyal sağlığın, hayat memnuniyetinin ve maneviyatın birbiriyle ilişki içerisinde olduğu, gebelerin bu yönlerden desteklenmesinin anne-bebek sağlığına ve aile kurumunun geleceğine olumlu katkısı olacağı düşünülmektedir. Elde edilen bulgulardan hareketle sağlık hizmetlerinde görevli personele, özellikle gebelerin bakımından sorumlu olan hemşirelere ve psikolojik destek sağlayan psikolog ve manevi destek uzmanlarına öneriler sunulmuştur.
Ergenlik ve ilk yetişkinlik dönemindeki bireylerde yaşam doyumu, psikolojik ihtiyaçlar ve benlik algısı

Bu çalışma ergenlik dönemindeki bireylerle ilk yetişkinlik dönemindeki bireylerin yaşam doyumu, psikolojik ihtiyaçlar ve benlik algısı düzeyleri arasında ilişki olup olmadığının incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada yaşam doyumu, psikolojik ihtiyaçlar ve benlik algısı değişkenleri birlikte incelenmiş, yaş gruplarına göre farklılaşma olup olmadığı araştırılmış ve değişkenler arasında da birbirlerini yordama düzeyleri incelenmiştir.
Çocuklarda (3-4 yaş) zihin kuramı ve kendini düzenleme becerisinin olumlu sosyal davranış üzerindeki etkisi

Bu çalışmada çocukların zihin kuramı ve kendini düzenleme becerisinin duygusal ve bilişsel yönlerinin olumlu sosyal davranış üzerindeki etkisi incelenmiştir. Araştırma, yaşları 36-59 ay arasında olan toplam 104 çocuk üzerinde yürütülmüştür. Olumlu sosyal davranış, araçsal yardım etme görevi ile değerlendirilmiştir. Zihin kuramının ölçümünde Zihin Kuramı Ölçeği görevleri kullanılmıştır. Kendini düzenleme becerisinin ölçümü için ise öğretmenlerin puanlamış olduğu Çocuk Davranış Listesi Kısa Formu ve bireysel değerlendirmenin yapıldığı Kalem Tıklatma görevi kullanılmıştır. Çocukların alıcı dil becerilerini kontrol etmek için Türkçe İfade Edici ve Alıcı Dil Testi uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda kendini düzenleme becerisinin duygusal yönünün çocukların olumlu sosyal davranışları ile ilişkili olmadığı bulunmuştur. Çoklu regresyon analizi ise kendini düzenleme becerisinin bilişsel yönünün değil zihin kuramının çocukların yardım etme davranışının yordayıcısı olduğunu göstermiştir. Ayrıca kız ve erkek çocuklarının olumlu sosyal davranışları arasında anlamlı fark olmadığı bulunmuştur. Araştırmanın sonuçları, olumlu sosyal davranışın açıklanmasına katkıda bulunan zihin kuramı ve kendini düzenleme becerilerinin oynamış olduğu roller ile ilişkilendirilerek, literatür bulguları ışığında tartışılmıştır.
Mükemmeliyetçilik ve psikolojik belirtiler arasındaki ilişkide öz duyarlık faktörünün aracı rolü

Bu tez çalışmasının temel amacı, mükemmeliyetçilik ve psikolojik belirtiler arasındaki ilişkide öz duyarlık faktörünün aracılık rolünü incelemektir. Araştırma, İstanbul'da yaşayan, yaşları 18-60 arasında değişen, 206 kadın, 147 erkek olmak üzere toplam 353 katılımcıdan oluşmaktadır. Araştırma katılımcılarına rastlantısal örneklem yöntemiyle ulaşılmıştır. Katılımcılara veri toplama aracı olarak 'Sosyodemografik Bilgi Formu, Frost Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği, Kısa Semptom Envanteri ve Öz Duyarlık Ölçeği' uygulanmıştır. Bu araştırmadan elde edilen bulgular doğrultusunda mükemmeliyetçilik puanları ve psikolojik belirti puanları arasında pozitif yönlü anlamlı; öz duyarlık puanları arasında ise negatif yönlü anlamlı ilişkinin olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır. Aynı zamanda, öz duyarlık puanları ve psikolojik belirti puanları arasında da negatif yönlü anlamlı ilişkinin olduğu görülmüştür. Araştırmanın sonucunda elde edilen yapısall modelde, mükemmeliyetçilik ve psikolojik belirtiler arasındaki ilişkide öz duyarlığın kısmi aracı role sahip olduğu görülmüştür. Demografik değişkenlere yönelik yapılan analizlerde, toplam mükemmeliyetçilik puanlarında katılımcıların cinsiyetlerine ve gelir düzeylerine göre; toplam psikolojik belirti puanlarında çalışma, eğitim, medeni durumlarına ve gelir düzeylerine göre anlamlı farklılaşmaların olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır. Toplam öz duyarlık puanlarında ise demografik değişkenlere göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılaşmanın olmadığı görülmüştür. Çalışmadan elde edilen bulgular, ilgili literatür desteği ile tartışılmış ve gelecekte yapılacak çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Hemodiyaliz hastalarında depresyona bilişsel yaklaşım

HEMODİYALİZ HASTALARINDA DEPRESYONA BİLİŞSEL YAKLAŞIM Bu çalışmada, hemodiyaliz hastalarında görülen depresyonun bilişsel kuram açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Bu temel amacın dışında, üç yan amaç daha vardır: (1) Hemodiyaliz tedavisi gören depresif grubun Beck Depresyon Ölçeği kullamlarak belirti dağılımını belirlemek, BDÖ ile Otomatik Düşünceler Ölçeği, Beck Umutsuzluk Ölçeği ve Sürekli Kaygı Envanteri arasındaki ilişkiyi incelemek. (2) Hemodiyaliz tedavisi gördüğü halde depresif olmayan grubun Beck Depresyon Ölçeği kullamlarak belirti dağılımını belirlemek, BDÖ ile ODÖ, BUÖ ve SKE arasındaki ilişkiyi incelemek. (3) Depresif ve non-depresif grubu BDÖ, ODÖ, BUÖ ve SKE puanlan açısından karşılaştırmak. Bu araştırma, depresif olan hemodiyaliz hastalarında, depresif olmayan hemodiyaliz hastalarına kıyasla, depresyon ile kendine ve geleceğine yönelik bilişsel çarpıtmalar arasında doğru orantılı bir ilişkinin olduğu genel hipotezi üzerine kurulmuştur. İşlemsel hipotezler ise şöyledir : 1- Depresif grubun Otomatik Düşünceler Ölçeği puanı, non-depresif grubun puanından daha yüksektir.2- Depresif grubun Beck Umutsuzluk Ölçeği puanı, non-depresif grubun puanından daha yüksektir. 3- Depresif grubun Sürekli Kaygı Envanteri puanı, non-depresif grubun puanından daha yüksektir. 4- Depresif grubun, BDÖ puanı arttıkça, ODÖ, BUÖ ve SKE'inden aldığı puanlar da artacaktır. 5- Depresif ve non-depresif grupların, BDÖ 21 belirti kategorisine göre belirti dağılımı farklıdır. Bu araştırma hemodiyaliz tedavisi gören depresif ve non-depresif grup olarak isimlendirilen iki araştırma grubu ile gerçekleştirilmiştir. Her bir grup için 30 kişi olmak üzere toplam 60 kişi çalışmaya alınmıştır. Her iki gruba da, BDÖ, ODÖ, BUÖ, SKE ve hasta görüşme çizelgesi uygulanmıştır. Verilerin istatistiksel analizleri depresif hemodiyaliz hastaları grubunun, non-depresif hemodiyaliz hastaları grubuna göre, kendine ve geleceğine yönelik bilişsel çarpıtmaları olduğu şeklindeki genel hipotezi doğrulamaktadır. Tüm işlemsel hipotezlerimiz de doğrulanmıştır. Depresyonun belirtileri açısından, her iki grup arasında anlamlı farklar olduğu görülmüştür.
Hermeneutik-psikoloji ilişkisi bağlamında Gadamer Hermeneutiğinin incelenmesi

Hans-Georg Gadamer, çağdaş hermeneutiğin en önemli temsilcilerinden biridir. Gadamer, kendinden önce Heidegger'le birlikte başlayan, hermeneutiği ontolojik bir zemine yerleştirme çabalarını daha da derinleştirmiş, hermeneutiği evrenselleştirme yolunda önemli adımlar atmıştır. Bu bağlamda hermeneutik modelinin temel kavramlarını ve ayrıntılarını ele aldığı temel eseri Hakikat ve Yöntem'le çağdaş hermeneutiğe yön vermiş ve bu alanda pek çok verimli tartışmanın ortaya çıkmasına neden olmuştur. Felsefe-psikoloji bağlantısı kurmayı hedeflediğimiz tezimizde, psikoloji alanına yönelik yaptığımız incelemelerde, psikolojinin doğa bilimleri olma yolunda yaptığı tercihten sonra doğa bilimlerinin yöntemlerini kullanmaya başladığını, bunun da insanı anlama konusunda ciddi sıkıntılara yol açtığını gördük. Bu bağlamda psikolojide hermeneutik yöntem kullanımının alana katkı sağlayacağı düşüncesiyle Gadamer'in hermeneutik modelini, özellikle psikoloji bağlantılı olabileceğini düşündüğümüz temel kavramları çerçevesinde incelemeye çalıştık.