turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çölyak hastalığı tanısı almış kişilerde glutensiz diyetin psikososyal durum ve yaşam kalitesi üzerine etkisi

Çölyak hastalığı gluten adı verilen bir proteine karşı otoimmün bir reaksiyon olarak tanımlanmaktadır. Hastalığın görülme sıklığı bölgeden bölgeye değişse de giderek arttığı gözlenmektedir. Çölyak hastalarında beslenme ve diyet uygulamaları ile psikososyal durum arasında güçlü bir ilişki mevcuttur. Bu çalışma, İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi'ne son bir yıl içerisinde başvuran ve çölyak tanısı ile takip edilen çocuk, adölesan ve yetişkin hastaların diyetlerine uyum seviyelerini incelemek ve diyete uyum seviyesi ile, yaşam kalitesi, psikolojik ve sosyolojik duygu durumu arasındaki ilişkiyi saptamak ve analiz etmek amacıyla yapılmıştır. Çalışmaya hekim tarafından çölyak tanısı konmuş 84 gönüllü birey katılmıştır. Bu bireylerin 23'ü 18 yaşın üstünde, 61'i ise 18 yaşın altındadır. Çalışmaya katılan bireylerin 63'ü kadın, 21'i erkektir. Katılımcılara Çölyak Hastalığı Yaşam Kalitesi Anketi uygulanmıştır. Çalışma sonucunda, hastaların toplamda ve son 2 hafta boyunca tükettikleri glutenli yiyecek miktarının, ailelerinde çölyak hastası olması durumunun, eğitim durumunun, tanıyı alma yaşının, bireylerin tanıdıkları çölyak hastası sayısının, yaşam kalitesi ile yakından ilişkili olmadığı bulunmuştur. Bu değişkenler, bireylerin sağlıkla ilgili kendini kısıtlanmış ve depresif hissetme, tedaviyi yetersiz bulma gibi duygu durumları ile anlamlı olarak ilişkilendirilmiştir. Çölyak hastalığının tek tedavisi yaşam boyu glutensiz diyettir. Glutensiz diyet almakta olan hastalarda yaşam kalitesinin yüksek olması diyete uyumu kolaylaştıracaktır ancak uygulanan diyet yaşam kalitesini düşürürse, diyette kaçak yapma riski artabilir. Bu nedenle, hastaların diyete uyumlarının ve yaşam kalitelerinin değerlendirilmesi önemlidir.
Algılanan erkeklik tehdidinin ve erkeklik ile ilgili otobiyografik anıların, tecavüz olasılığı ve kadını insanlıktan çıkarma üzerindeki etkisi

Bu çalışmanın amacı algılanan erkeklik tehdidi ve erkeklikle ilgili otobiyografik anıların kadını insanlıktan çıkarma, tecavüze yönelik tutumlar ve tecavüz olasılığı üzerindeki etkilerinin incelenmesidir. Bu doğrultuda, iki ayrı çalışma yürütülmüştür. Birinci çalışmada, erkeklik tehdidi yaratmak amacıyla deney grubundaki katılımcılardan kadınsı bir eylemi gerçekleştirmeleri istenmiş ve katılımcıların makyajlı hallerini bir kadın işbirlikçi (tehdit1a) ya da bir erkek işbirlikçi (tehdit1b) görmüştür. Kontrol grubundaki katılımcılar ise standart bir mandala boyama eylemi gerçekleştirmişlerdir. Çalışmanın örneklemi 134 erkek öğrenciden oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak, otobiyografik bellek envanteri, kadını insanlıktan çıkarma örtük çağrışım testi, tecavüze yönelik örtük çağrışım testi ve tecavüz olasılığı ölçeği kullanılmıştır. Analiz sonuçları, algılanan erkeklik tehdidinin ve toplumsal cinsiyetle ilgili anıların benliğe etkisinin İÇ, TT ve TO üzerinde anlamlı etkilerinin olduğunu ortaya koymaktadır. İkinci çalışmada, erkeklik tehdidi yaratmak amacıyla hatalı geribildirim yöntemi kullanılmıştır. Bu çalışmanın örneklemi 41 erkek öğrenciden oluşmaktadır. Tüm katılımcılar ilk önce BEM cinsiyet rolü envanterini yanıtlamışlardır. Cinsiyet rolüne ilişkin geribildirim verildikten sonra tüm katılımcılar OBE, İÇ-ÖÇT, TT-ÖÇT ve TOÖ'yü yanıtlamışlardır. Sonuçlar, yalnızca TT açısından anlamlı farklılıklar göstermektedir. Özetle, öncelikle yalnızca birinci çalışmada kadını insanlıktan çıkarmaya yönelik farklılar bulunmuştur. Ayrıca, birinci çalışmada TO açısından farklılık gözlenirken, ikinci çalışmada TT açısından farklılıklar gözlenmiştir. Bulgular hem algılanan tehdidin kaynağı hem de tutum-davranış ilişkileri çerçevesinde tartışılmıştır.
Pareidolia: Obsesif kompulsif yatkınlığı olan bireylerle otistik yatkınlığı olan bireylerin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı obsesif kompulsif yatkınlığı olan bireylerle otistik yatkınlığı olan bireylerin pareidolik yüzleri algılamaları arasında bir farklılık olup olmadığını incelenmektir. Bu amaçla araştırmanın ilk aşamasında 376 katılımcıya Obsesif Kompulsif Envanteri ve Otizm-Spektrum Ölçeği uygulanmıştır. Dışlama kriterlerine göre bu katılımcılardan 336'sı (264 kadın, 72 erkek) analize uygun bulunmuştur. Katılımcıların ön-testlerden aldıkları puanlara göre Obsesif Yatkınlık, Otistik Yatkınlık ve kontrol grupları oluşturulmuştur. Araştırmanın ikinci aşamasında ise, belirlenen OBY (n=19), OTY(n=19) ve kontrol (n=19) grubu katılımcıları, araştırmacı tarafından geliştirilen pareidolia uygulamasına katılmıştır. Bu uygulama kapsamında katılımcılara 14 pareidolik yüz görüntüsü, 11 pareidolik nesne görüntüsü ve 10 kontrol görüntüsü sunulmuştur. Çalışmadan elde edilen bulgulara göre OBY, OTY ve kontrol gruplarının pareidolik yüz algılarının birbirinden farklılaşmadığı görülmüştür. Araştırmanın sonuçları literatürdeki bulgular ışığında tartışılmıştır.
Hiperaktif çocukların davranış bozuklukları ve akademik öğrenmeleri ile ebeveyn tutumları arasındaki ilişki

Bu tez çalışmasında hiperaktif çocukların akademik öğrenmeleri ve sosyal uyumları ile ebeveyn tutumlarının arasındaki ilişki ele alınmıştır. Hiperaktif çocuklar tüm duygularını kontrol edemedikleri hareketleri ile yaşarlar. Mutlu, mutsuz, öfkeli, heyecanlı tüm anlarında içlerinden gelen hareketli olma durumları sergilenir. Bu durumda hiperaktif çocuklara bilgi aktarımı yapmak, onların davranışlarını anlayıp istedikleri şekilde cevaplar verebilmek daha çok titizlik gerekmektedir. Tüm bu durumlar sonucunda böyle bir araştırma ortaya çıkmıştır. Araştırma, anaokulu ve ilkokul a giden hiperaktif çocuklar üzerinde yapılmıştır. Okula gitmeleri, sosyal gelişimlerini daha rahat izleyebilmek için göz önüne alınmıştır. Araştırma da çeşitli ebeveyn tutumlarının hiperaktif çocukların davranışlarını, tepkilerini, bilgiyi öğrenmelerini, yönergelere karşı tepkilerini nasıl etkiliyor diye bakılmıştır. Sosyal ortamlar da aktif, pasif, çekingen, lider olmak gibi davranışlar çocukların ebeveynlerinin tutumları ile fazlası ile alakalıdır. Anne ve babaların demokratik davranmaları hiperaktif çocukları nasıl etkiliyor, ilgisiz kayıtsız davranmaları nasıl etkiliyor, aşırı ilgili davranmaları, fazla fedakar davranmaları nasıl etkiliyor diye bakılmıştır. Olumlu ve olumsuz birçok sonuç bulunmuştur.
Görme yetersizliği olan bireyler ve dini başa çıkma

Bu çalışma görme yetersizliği olan bireylerin hayatları boyunca karşılaştıkları problemlerle başa çıkma sürecinde dini başa çıkma etkinliklerini ne sıklıkla kullandıklarını konu edilmektedir. Görme yetersizliği olan bireylerin hayata bakış açılarını yansıtmak, karşılaştıkları problemleri nasıl ele aldıklarını gözlemlemek, bu problemlerle baş etme sürecinde olumlu ya da olumsuz ne tür dini başa çıkma yöntemlerine başvurduklarını tespit etmek araştırmanın temel amacını oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında bireylerin cinsiyet ve yaş gibi demografik özellikleriyle dini başa çıkma eğilimleri arasındaki ilişkiler de incelenmiştir. Araştırma, ilişkisel tarama yöntemine uygun, anket tekniğinin kullanıldığı bir saha araştırması niteliğindedir. Örneklem, görme yetersizliği olan bireylerden oluşmaktadır. Yaşları 18 ile 45 arasında değişen 108 kişiye, Pargement, Koenig ve Perez (2000) tarafından geliştirilen ve Ayten (2010) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 'Dini Başa Çıkma Ölçeği' uygulanmıştır. Araştırma sonucunda, 'görme yetersizliği olan bireylerin Allah'a yönelme, hayra yorma, toplumsal dini yakınlaşma, doğru tevekkül ve yakarış ve dini dönüşüm ve istikamet arayışı gibi olumlu dini başa çıkma etkinliklerine, şerre yorma, dinsel sosyal mesafe, manevi hoşnutsuzluk ve yanlış tevekkül gibi boyutların kapsadığı olumsuz dini başa çıkma etkinliklerine göre daha sık başvurdukları' belirlenmiştir.
Öğretmenlerin işyeri ruhsallığı ile pozitif psikolojik sermaye algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı öğretmenlerin işyeri ruhsallığı ile pozitif psikolojik sermaye algıları arasındaki ilişkinin ve öğretmenlerin demografik özelliklerine göre algılarının farklılaşıp farklılaşmadığının belirlenmesidir. Nicel araştırma yaklaşımı benimsenerek gerçekleştirilen araştırma tarama modelinde ilişkisel bir çalışma özelliği taşımaktadır. Araştırma 2016- 2017 eğitim öğretim yılında Gaziantep ili Şehitkamil ilçesine bağlı resmi devlet ortaokul ve ortaöğretim okullarında görev yapan 165'i kadın ve 146'sı erkek olmak üzere toplam 311 öğretmen ile yürütülmüştür. Araştırmanın verileri; 'işyeri ruhsallığı' ve 'pozitif psikolojik sermaye' ölçeği olmak üzere iki farklı ölçek aracılığıyla toplanmıştır. Ayrıca katılımcılara, araştırmacı tarafından oluşturulan demografik bilgi formu uygulanmıştır. Öğretmenlerin işyeri ruhsallığı ile pozitif psikolojik sermaye algıları arasındaki ilişkiyi belirlemek için doğrusal korelasyon yöntemlerinden varsayımların sağlandığı koşullarda uygulanan Pearson Momentler Çarpım Korelasyonu tekniği tercih edilmiştir. Demografik değişkenlere göre gruplar arasındaki farkın manidarlığını test etmede, Mann Whitney U ve Kruskall-Wallis H testi uygulanmıştır. Araştırma bulgularından elde edilen sonuçlara göre; öğretmenlerin işyeri ruhsallığı algıları 'Katılıyorum', pozitif psikolojik sermaye algıları 'Tamamen Katılıyorum' düzeyinde olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Öğretmenlerin işyeri ruhsallığı algısı, cinsiyet değişkenine göre kadınlar lehine anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Araştırmada işyeri ruhsallığı ile pozitif psikolojik sermaye algısı arasında orta düzeyde pozitif yönde ve anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.
Üniversite öğrencilerinin bağlanma stilleri ile uyum süreçleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada Üniversite öğrencilerinin bağlanma stilleri ile uyum süreçleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmaya Uşak Üniversitesi'ne devam eden 1033 öğrenci katılmıştır. Araştırmanın 566'sı (%54.79) kız ve 467'si (% 45 .21) erkek öğrencidir. Öğrenciler 1., 2., 3. ve 4. sınıflardan seçkisiz olarak seçilmiştir. Araştırmada Hacettepe Kişilik Envanteri, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen verilere göre, güvenli bağlanma stili olan öğrencilerin korkulu, kayıtsız ve saplantılı bağlanan öğrencilerden daha yüksek genel uyumları bulunmaktadır. Bununla birlikte 23 yaş ve üzerindeki öğrencilerin 18-22 yaş arasındaki öğrencilere göre genel uyumları daha yüksek bulunmuştur. Ayrıca, ilişkide karşı cinse çok fazla güvenen öğrencilerin hiç güvenmeyen öğrencilerden daha yüksek genel uyumları olduğu bulunmuştur. Bu çalışmada, üniversite öğrencilerinin bağlanma stillerinin genel uyumlarını etkilediği görülmektedir. Genel uyumu en yüksek gerçekleştiren kişilerin ise güvenli bağlanma stili olan öğrenciler olduğu görülmüştür.
Ege bölgesi'nde yeme bağımlılığı ve aleksitimi ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırma, Türkiye Bağımlılık ve Ruh Sağlığı Profili Çalışması kapsamında Ege Bölgesi'nde yaşayan bireylerin Yeme Bağımlılığı ve Aleksitimi ilişkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmaya Ege Bölgesi'nden yaşayan 1607'ü kadın, 1593'ü erkek olmak üzere toplam 3200 kişi katılmıştır. Araştırmada, Sosyodemografik Bilgi Formu, Davranış Etkileme Yükü Formu ve Toronto Aleksitimi Ölçeği veri ölçüm araçları olarak kullanılmıştır. Araştırma betimsel ve karşılaştırmalı analiz yöntemlerini içeren nicel araştırma yöntemleri kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın sonuçları doğrultusunda, cinsiyet ve yaş değişkenine göre yeme bağımlılığı düzeyinin anlamlı düzeyde farklılaştığı saptanmıştır. Erkek katılımcılarda ve 18-23 yaş arası olan katılımcılarda yeme bağımlılığı puan ortalamalarının daha yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca, aleksitimi düzeyi bireylerin yeme bağımlılığı düzeylerine göre farklılaşmaktadır. Duyguları tanımada zorluk puanı ile yeme bağımlılığı arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmıştır. Katılımcıların yaşları ile yeme bağımlılığı arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Yaşta ki azalma ile izlenen yeme bağımlılığında ki artış istatistikçe anlamlı düzeydedir. Araştırmada elde edilen bulguların, ilerleyen dönemlerde ülke ve bölge bazında bağımlılık alanında yapılacak çalışmalarda göz önünde bulundurulabilecek değişkenlerin belirlenmesinde ve bu doğrultuda etkin müdahale yöntemlerinin yapılandırılmasında katkısı olabileceği düşünülmektedir.
The effect of system justification and regulatory focus orientation in the endorsement of honor and honor based violence

Bu çalışmanın amacı Sistemi Meşrulaştırma Kuramı, Düzenleme Odağı Kuramı, namusun onaylanması ve namus temelli kadına yönelik şiddet arasındaki ilişkiyi incelemektir. Namus, bazı kültürlerde kadınların cinsel saflığıyla ilişkilidir. Namus saplantısı kadınlara baskınlık kurulmasına ve kadınların kontrol edilmesine neden olur. Ayrıca, namusunu kirlettiği düşünülen kadınlar ölümle sonuçlanabilen şiddete maruz kalmaktadır. DOK benlik düzenlemede iki ayrı yönelim önermektedir: yaklaşmacı odak ve önleyici odak. DOK'un temel varsayımlarından biri yaklaşmacı odağın ideallerle ve önleyici odağın yükümlülüklerle ilgili olduğudur. SMK insanların gruplarını ve kendi çıkarları pahasına sistemi meşrulaştırma motivasyonu olduğunu iddia eder. İnsanların geleneksel cinsiyet rollerini meşrulaştırma ve kadınların gördükleri muameleyi hak ettiğine inanma eğilimleri vardır. Önleyici odağın namus ve namus temelli şiddetin meşrulaştırılmasında önemli bir rol oynayacağı öne sürülebilir. Bu araştırma üç ayrı çalışmayla SMK'nın ve DOK'un namusla ilişkili olup olmadığı ve NO, NTKYŞ, ve namusla ilişkili örtük çıktıları yordamada etkileşime girip girmediklerini test etmeyi amaçlamıştır. Birinci çalışmada (N = 553) Namus Temelli Sistemi Meşrulaştırma Ölçeği geliştirilmiş ve geçerlik ve güvenirliği test edilmiştir. İkinci çalışmada (N = 366) bu ölçek test edilerek, önleyici odağın NO ve NKUŞT üzerinde rol oynadığı bulunmuştur. Ayrıca, NTSM'nin namusla ilişkili olduğu ve önleyici odak ve namus ve NTKYŞ arasındaki ilişkiye aracılık ettiği gösterilmiştir. Üçüncü çalışmada (N = 214), iki örtük ölçüm aracı kullanılmıştır. Bulgular, NTSM'nin düzenleme odağı ve NO ve NKUŞT arasındaki ilişkiye aracılık ettiğini göstermiştir. Ayrıca, katılımcıların örtük düzeyde namusu onayladıkları görülmüştür. Üç farklı çalışma ile namusa yönelik olumlu tutumları anlamada ve namus adına kadına yönelik şiddeti önlemede literatüre yeni bir bakış açısı kazandırılmıştır. Araştırmanın bulguları ilgili yazın temelinde tartışılmıştır.
Assessment of computer-based and self-reported hazard perception skills among drivers: The role of personality and driving skills

Bu çalışmanın amacı sürücülerde tehlike algısı becerisini açıklamada ilişkisi bulunan ve yordayan değişkenleri incelemektir. Özellikle acemi ve deneyimlisürücülerin tehlike algısı becerisi bakımından ne derece farklılık gösterdiği araştırılmıştır. Ayrıca kişilik özellikleri ve sürücülük becerilerinin tehlike algısıbecerisini açıklamadaki yordayıcı gücü incelenmiştir. Sürücülerin tehlike algısı becerisi gerçek trafik ortamında çekilmiş 31 video görüntüsünden oluşan bilgisayar tabanlı bir test veözbildirime dayalı bir anket kullanılarak ölçülmüştür. Türk sürücüler (N= 135; 90 erkek, 45 kadın) tehlike algısı ölçümlerinin tamamlanması sonrası sürücülük becerileri envanteri, beş faktörlü kişilik envanteri ve heyecan arama risk alma envanterini doldurmuşlardır. Araştırmanın sonuçlarına göre yaş etkisi kontrol edildikten sonra hem bilgisayar tabanlı hem de özbildirime dayalı tehlike algısı ölçümünde acemi ve deneyimlisürücülerin puanlarının anlamlı olarak farklılaştığı görülmüştür. Tehlike algısınıyordayan değişkenleri belirlemek amacıyla yapılan regresyon analizinde bilgisayar tabanlı tehlike algısı becerisinin sürücülük becerisi envanterinin algısal motor beceriler alt ölçeği tarafından anlamlı olarak yordandığı bulunmuştur. Özbildirime dayalı tehlike algısı becerisi ise benzer olarak algısal motor beceriler ve yaş tarafından yordanmıştır. Buna karşın beş-faktör kişilik özelliklerinin ve heyecan aramanın bilgisayar tabanlı ve özbildirime dayalı tehlike algısını yordamada anlamlı katkısı olmadığı görülmüştür. Bu bulguya istinaden kişilik özellikleri etkisinin sürücünün yoldaki performansının değerlendirildiği araç-içiölçümler ile daha açık gözlenebileceği sonucuna varılmıştır. Bununla birlikteacemi ve deneyimli sürücülerin tehlike algısı becerilerindeki fark, tehlike algısıeğitiminin genç acemi sürücü güvenliğini sağlamak amacıyla ülkemizde sürücü eğitimi müfredatına dahil edilmesi gerektiğini göstermektedir. Araştırmanın bulguları literatüre dayalı olarak ve Türkiye'de trafik güvenliğine yönelik katkıları bakımından tartışılmıştır. Araştırmanın sınırlılıkları ve gelecek çalışmalara yönelik öneriler üzerinde de durulmuştur.
Türkiye'de yaşayan yabancıların Türk ve kendi toplumuna yönelik yüklemsel yargıları üzerine bir inceleme

Birey, çevresindeki obje ve olaylara yönelik sürekli kararlar vermek durumundadır. Yaşantılarına, öğrenmelerine, beklentilerine, ortamsal özeliklere, içinde yetiştiği kültüre, aldığı eğitime, sahip olduğu mesleki role ve bunun gibi birçok özelliklere bağlı olarak oluşturduğu algısal yapısı, bireyin sosyal değerlendirmelerinin temelini oluşturur. Bireyin bu tür değerlendirmelerinin gerçekliğe yakınlığı bireysel ve toplumsal yaşamda önemli bir yer kapsar. Bu araştırmanın giriş bölümünde sosyal değerlendirme ve sosyal değerlendirmenin temelini oluşturan sosyal algı, yükleme kuramları ve tutumlara ilişkin bilgiler sunulmuştur. Araştırmanın konusu, Türkiye'de yaşayan yabancıların Türk ulusuna ve kendi uluslarına yönelik değerlendirmelerini belirlemek. Ayrıca genel olarak insanların davranış biçimlerine ilişkin tutumlarım saptamaktı. Araştırmanın katılımcıları, İstanbul'da yaşayan 130 yabancıdan oluşmaktadır, bunların 54'ü Fransız, 39'u İngiliz, 37'si Amerikalıdır. Araştırmada iki veri toplama aracı kullanılmıştır aynı zamanda katılımcılara Bireysel Bilgi Formu verilmiştir. Araştırma araçlarından biri katılımcıların kendi uluslarına ve Türk ulusuna yönelik değerlendirmeleri belirlemek için kullanılan 'Karşılaştırmalı Sıfat Listesi', diğeri ise 'İnsan Doğası Felsefesi' anketidir. Bireysel bilgi formunda, katılımcıların sosyal ve psikolojik karakteristikleri hakkında 10 soru bulunmaktadır. Bu bağımlı değişkenlerle katılımcıların değerlendirmeleri karşılaştırılmıştır. Karşılaştırmalı sıfat listesinin ölçüm sonuçları, yabancıların kendilerini, Türklerden daha olumlu yönde değerlendirdiklerini göstermiştir, bu sonuçlar bağımlı değişkenlerden çok etkilenmemiştir. Fakat bu sonuç, bu değişkenlerin etkisiz olduğu anlamına gelmez. Sonuçlar, katılımcıların yargılarının, bu araştırmada kullanılan sosyal ve psikolojik değişkenlerce değişmediğini, çok güçlü ve dayanıklı olduklarını göstermektedirler. Bu alanda yeni araştırmaların yapılmasına ihtiyaç vardır. İnsan doğası felsefesinin değerlendirme sonuçlan katılımcıların genel olarak insanların davranış biçimlerine ilişkin tutumlarının olumsuz yönde olduğunu göstermiştir. Bu olumsuzluk en fazla diğerkamlık boyutundadır. Bu alanda da daha fazla araştırma yapılması gerekmektedir. VI
Bir dönem boyunca verilen pozitif psikoloji dersinin öğrencilerin mutluluklarına ve duygularını ifade etmelerine olan etkisinin incelenmesi

Bu araştırmada, üniversitede 1 dönem süresince ve haftada 3 saat olarak verilen Pozitif Psikoloji dersinin öğrencilerin mutluluk ve duygularını ifade edebilme düzeyleri üzerinde anlamlı bir olumlu etkisi olup olmadığı incelenmektedir. Araştırmaya 249 birey katılmış olup, katılımcıların yaş aralığı 18-32 arasında olup, yaş ortalaması ise 19 ,8'dir. Araştırmanın verileri Kişisel Bilgi Formu, Oxford Mutluluk Ölçeği ve Duyguları İfade Etme Ölçeği ile toplanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde çıkarımsal istatistikler çerçevesinde Bağımsız Örneklemler T-Testi, İlişkili Gruplar T-Testi ve ANOVA analizi kullanılmıştır. Gerçekleştirilen analizler sonucunda elde edilen bulgular şu şekilde özetlenebilir: Üniversite öğrencilerinin üniversitede 1 dönem süresince ve haftada 3 saat olarak verilen Pozitif Psikoloji dersinin sonunda mutluluk, duyguları ifade edebilme, yakınlık duygusunu ifade edebilme, olumlu duyguları ifade edebilme, olumsuz duyguları ifade edebilme düzeylerinin yükseldiği saptanmıştır.
Normal ve üstün yetenekli çocukların ahlaki yargılarının karşılaştırılması ve yaratıcı drama programının çocukların ahlaki yargılarına etkisi.

Bu araştırma 6. ve 7. sınıf düzeyindeki üstün yetenekli ve normal gelişim gösteren çocukların ahlaki yargılama düzeylerini saptama ve yaratıcı drama yöntemiyle verilen, ahlaki yargılama düzeyinin gelişimini destekleyici eğitiminin, üstün yetenekli ve normal gelişim gösteren çocukların ahlaki yargılama düzeyleri üzerine etkisini ortaya çıkarmak amacıyla planlanmıştır. Araştırmanın birinci bölümünün örneklemini Ankara Bilim Sanat Merkezi ve Ümit Bilim Sanat Merkezine devam eden, 6. ve 7. sınıf, genel zihinsel alanda üstün yetenekli 80 çocukla, bu çocukların devam ettikleri MEB'e bağlı 2 farklı ilköğretim okulluna devam eden 160 normal gelişim gösteren çocuk oluşturmaktadır. Araştırmanın ikinci bölümünün örneklemini ise 6. ve 7. sınıfa devam eden, üstün yetenekli 32 çocukla, normal gelişim gösteren 32 çocuk oluşturmaktadır. Genel zihinsel alanda üstün yetenekli ve normal gelişim gösteren çocukların Ahlaki Yargılar Envanteri'nden aldıkları puanlarının t-testi sonuçlarına göre normal gelişim gösteren ve üstün yetenekli çocukların ahlaki yargı puan ortalamaları arasında anlamlı bir farklılık vardır. Bu fark cinsiyete ve sınıf düzeyine göre de anlamlıdır. Uygulanan 10 haftalık drama programları sonucunda hem üstün yetenekli hem de normal gelişim gösteren çocuklardan oluşan deney grubunun ortalamalarının son test ve izlemede kararlı olarak farklılaştığı görülmektedir. Bunun yanında kontrol grubuna ilişkin ölçümlerde zaman açısında bir değişim gözlenmemiştir. Deney grubunda yapılan müdahale sonucunda izleme ile meydana gelen kalıcılık sonucunda öntest puanlarına göre değişim % 100 olarak ortaya çıkmıştır.
Görsel-motor entegrasyon sürecinde beyinde oluşan fonksiyonel bağlantısallık değişimlerinin manyetik rezonans görüntülemeyle araştırılması

Motor sekans öğrenme, ardışık hareket unsurlarının sıra, zamanlama ve uzaysal konum bileşenlerini kapsayan bir süreçtir. Bu bileşenler ile erken ve geç öğrenme süreçleri arasında beyinde farklı bölgelerin rolü söz konusudur. Nörogörüntüleme çalışmalarında, çeşitli kortikal ve subkortikal yapıların aktivasyonlarında değişimlere dair çelişkili bulgular sunulmuştur. Ayrıca, duysal ve dikkate ilişkin süreçlerin motor öğrenmeyi etkilediğine dair bulgular vardır. Bu çalışmada, uzun süreli öğrenme sürecini araştırmak amacıyla, görsel olarak yönlendirilen 8 unsurlu bir motor sekans öğrenme paradigması kullanılarak, 10 sağlıklı, sağ elli katılımcı ile görev temelli fonksiyonel manyetik rezonans çalışması gerçekleştirildi. Katılımcılar görevi sol elleriyle, fMRG sırasında gerçekleştirdiler. Sonraki 3 günde ise görevin antrenmanını yaptılar ve 5. gün fMRG sırasında tekrar test edildiler. Aktivasyon değişimleri, bu iki oturum arasında karşılaştırıldı. İkinci oturuma göre, presantral ve postsantral giruslar, premotor korteks, süperiyor ve inferiyor pariyetal alanlar ile orta ve süperiyor oksipital giruslarda azalmış aktivasyon gözlendi. Davranışsal bulgulara göre, katılımcılar ilk oturuma göre son oturumda daha hızlı yanıt verdiler; ancak doğrulukta anlamlı değişim tespit edilmedi. Sıklıkla aktivasyon artışı bildirilen primer motor kortekste saptadığımız aktivasyon azalması bulgumuz, beyinde fonksiyonun daha az metabolik kaynakla ya da nöral keskinleşme ile gerçekleşmesi görüşünü destekler nitelikte olabilir. Ayrıca bulgularımız, motor beceri öğrenme sırasında, görev gereklilikleri ile dikkat ve algı süreçleri arasındaki ilişkinin önemini vurgulamaktadır.