turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İstanbul'da yaşayan 18-60 yaş aralığındaki kişilerin Myers Briggs Testi ile belirlenen kişilik tipleri ve SCL-90 değerleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Giriş ve Amaç: Çalışmada İstanbul'da yaşayan 18-60 yaş aralığındaki kişilerden oluşan örneklemin Myers Briggs kişilik tipleri ile SCL- 90 değerleri arasındaki ilişkiler incelenecektir. Gereç ve Yöntem: Araştırma İstanbul'da farklı ilçelerde yaşayan kişiler ile yapılmıştır. Örneklem 100 kadın, 100 erkek toplam 200 katılımcıdan oluşmaktadır. Kişilerin internet kullanabilecek bilgisayar bilgisine ve ölçekleri dolduracak bilişsel yeterliliğe sahip olmaları araştırmaya dahil edilme kriteri olarak belirlenmiştir. Bulgular: Çalışmada hipotezler tek tek incelendiğinde Myers Briggs kişilik tipleri ile SCL- 90 alt ölçek puanları arasında içe dönük veya dışa dönük olma durumu dışında etki eden anlamlı bir ilişki saptanamamıştır. İçe dönük ya da dışa dönük olmak ile psikotizm ve depresyon puanı arasında 0,05 anlamlılık düzeyinde pozitif yönde yüksek ilişki saptanmıştır. Psikotizm ve depresyon değerleri diğer kişilik tipleri ile karşılaştırıldığında benzer bağlantılı sonucun olmaması dikkat çekicidir. Sonuç: Bu araştırma sonucunda SCL- 90 alt ölçekleri ile kişilik özelliklerinin psikolojik semptomlarının 0,05 anlamlılık düzeyinde ilişkili olduğuna dair farklılık depresyon ve psikotizm değerleri için saptanmıştır. Myers Briggs kişilik tipleri ve SCL- 90 diğer alt ölçekleri ile oluşturulan diğer hipotezlerde anlamlı ilişkiler kurulamaması, kurulan ilişkiler kadar yol gösterici nitelik taşımaktadır. Bu bulguların alandaki araştırmacılar ve ruh sağlığı uzmanlarına yardımcı bir rehber olabileceği düşünülmektedir. Bu araştırmada kişilik mi psikopatolojiyi etkilemektedir yoksa psikopatoloji sonucunda kişilik mi etkilenmiştir, araştırmanın sınırlandırılması açısından bu konuda bir netlik söz konusu değildir. Araştırmada ortaya konan bütün bulgular ile ruh sağlığı alanındaki klinik vakaları daha kapsamlı tanımak ve daha doğru tedavi yöntemleri geliştirilerek alana değer katılabilmesi hedeflenmiştir.
The investigation of the link between perceived stress, perfectionism, body image perception and steroid hormones in late adolescent females during the menstrual cycle

Bu tezdeki çalışmalar, adet döngüsü sırasında geç ergen kadınlarda algılanan stres, mükemmeliyetçilik, beden imgesi algısı ve steroid hormonları arasındaki bağlantıyı araştırmayı amaçlamıştır. Literatür, kadınlarda vücut memnuniyetsizliğinin depresyon, anksiyete ve yeme bozuklukları gibi bazı psikopatolojilerin etiyolojisi ile ilişkili olduğunu göstermektedir. Bu psikopatolojiler aynı zamanda mükemmeliyetçilikle de yakından ilgilidir. Bununla birlikte, mükemmeliyetçilik ile beden imgesi algısı arasındaki ilişkiyi biyolojik açıdan araştıran yeterli çalışma yoktur. Bu amaçla, 18 ile 26 yaşları arasında sağlıklı 82 kadın üniversite öğrencisi, steroid hormonları seviyelerinin ölçüldüğü deneysel çalışmaya katılmıştır. Bununla birlikte katılımcıların, mükemmeliyetçilik, beden memnuniyeti, algılanan stress ölçek puanları ve bedenle ilişkili stroop test yanıt süreleri hesaplanmıştır. Regresyon analizleri, uyumlu mükemmeliyetçilik ile vücut memnuniyeti arasında pozitif bir korelasyon olduğunu göstermiştir. Ek olarak, uyumsuz mükemmeliyetçiliğin bir stres hormonu olan kortizolün vücut memnuniyetsizliğine olan etkisini azaltıcı bir rolü olduğu ılımlılık analizleri ile göstermiştir. Bu çalışmanın sonuçları, geç ergenlik dönemindeki kadınların adet döngüsü sırasında beden algısının ve mükemmeliyetçiliklerinin biyolojik yönden önemine ilişkin önemli veriler sağlamıştır.
Profesyonel psikolojik yardım alma deneyimlerine göre mersin üniversitesi öğrencilerinin psikolojik yardım almaya yönelik tutumları: sosyal damgalanma, kendini damgalama, kendini açma, benlik saygısı ve cinsiyet değişkenlerinin rolü

Bu çalışmanın amacı, profesyonel psikolojik yardım alma deneyimine göre, sosyal damgalanma, kendini damgalama, kendini açma, benlik saygısı ve cinsiyet değişkenlerinin, üniversite öğrencilerinin psikolojik yardım almaya yönelik tutumlarını ne derece yordadıklarının incelenmesidir. Araştırma örneklemini, Mersin Üniversitesi'nde öğrenim görmekte olan 1013 (660 kadın, 353 erkek) lisans öğrencisi oluşturmaktadır. Bu çalışmada, 'Kişisel Bilgi Formu', 'Psikolojik Yardım Almaya İlişkin Tutum Ölçeği', 'Psikolojik Yardım Alma Nedeniyle Sosyal Damgalanma Ölçeği', 'Psikolojik Yardım Aramada Kendini Damgalama Ölçeği', 'Öznel Sıkıntıları Açma Ölçeği' ve 'Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği' olmak üzere altı ölçme aracı kullanılmıştır. Verilerin analizinde çoklu ve adımsal regresyon analizi yöntemleri kullanılmış ve tüm veriler. 01 anlamlılık düzeyinde test edilmiştir. Toplam örneklem ve profesyonel psikolojik yardım alma deneyimi olmayan örneklem grubu için yapılan regresyon analizi sonuçlarına göre sırasıyla kendini damgalama, sosyal damgalanma, kendini açma ve cinsiyet değişkenlerinin üniversite öğrencilerinin psikolojik yardım almaya yönelik tutumlarını anlamlı düzeyde yordadıkları belirlenmiştir. Diğer yandan, profesyonel psikolojik yardım alma deneyimi olan örneklem grubu için yapılan analizler sonucunda sadece sosyal damgalanma ve kendini damgalama değişkenlerinin öğrencilerin psikolojik yardım almaya yönelik tutumlarını anlamlı düzeyde yordadığı ancak kendini açma, benlik saygısı ve cinsiyet değişkenlerinin, bu öğrencilerin psikolojik yardım aramaya yönelik tutumları üzerinde bir katkısı olmadığı belirlenmiştir. Elde edilen bulgular tartışılarak, uygulamalara ve gelecek çalışmalara yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Okul öncesi çocuklarının çekingenlik davranışları üzerine oyun terapisi uygulamalarının etkisi

Bu araştırmanın amacı, okul öncesi dönemde oyun terapisinin çekingenlik davranışı olan bir çocuk üzerindeki etkisinin ebeveyn ve öğretmen değerlendirmeleri aracılığıyla incelenmektir. Araştırma, 2014 2015 eğitim öğretim yılında Denizli ili Sarayköy ilçesinde bulunan Sarayköy Merkez Mükerrem Tokat Anaokulu'nda öğrenimine devam eden altı yaş grubundan bir çekingen öğrencinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada tek denekli desenlerden AB deneysel desen kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak gruplara 'Güçler ve Güçlükler Anketi ' ve 'Kişisel Bilgi Formu ' uygulanmıştır. Öğrenci her biri 40 dakika süren, 6 oturumdan oluşan çekingenlik davranışını azaltmak için hazırlanmış oyun terapisi programına katılmıştır. Verilerin analizinde, SPSS 15.0 istatistik paket programı ile veri girişi yapılarak grafiksel analiz yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın bulgularından elde edilen sonuçlar, araştırmanın denenceleri doğrultusunda incelendiğinde, çekingenlik davranışı olan okul öncesi dönem çocuğuna uygulanan oyun terapisi sonrasında anneden ve öğretmenden alınan değerlendirmeler, duygusal sorunların, akran ilişkileri problemlerinin ortadan kalktığını ve prososyal davranışların büyük oranda arttığını belirlemektedir. Sonuç olarak, oyun terapisi programının okul öncesi dönem çocuğunun çekingenlik davranışında anlamlı bir etkisi olduğu saptanmıştır.
Bir metal fabrikasında çalışan işçiler üzerinde stres-özsaygı-verimlilik ilişkisinin incelenmesi

Bir metal fabrikasında çalışan işçiler üzerinde gerçekleştirilen araştırmada, işçilerin stres düzeyleri, verimlilikleri ve özsaygı seviyeleri ölçülmüştür. Stres sonuçlarını açıklayan üç faktör; 'kaygı', 'fiziksel stres rahatsızlıkları', 'işten soğuma ve umutsuzluk' olarak saptanmıştır. İşçilerin yaşadığı en büyük stres sonucu fiziksel stres rahatsızlıklarıdır. Stresin verimlilik üzerindeki etkisinin oldukça düşük olduğu tespit edilirken verimlilikle ilişkisi en yüksek stres faktörünün kaygı olduğu tespit edilmiştir. Yetersizlik duygusu ve iş kaybetme korkusunu ifade eden 'kaygı' yükseldikçe verim düşmektedir. 'Özsaygı'nın, stresin verimlilik üzerindeki etkisini değiştirmediği görülmüştür. Araştırmada elde edilen en güçlü ilişki özsaygı ile kaygı arasındadır. Bulgular, özsaygısı düşük işçilerin yaşadığı kaygının; özsaygısı yüksek işçilerin, yaşadığı kaygı seviyesinden daha yüksek olduğunu göstermektedir. Araştırma, kadın işçilerin özsaygı seviyelerinin erkeklerden daha yüksek; kaygılarınınsa daha düşük olduğunu ortaya koymuştur. III
The mediating roles of coping styles and perceived social support between dispositional hope and posttraumatic growth/PTSD relationships among postoperative breast cancer patients: A longitudinal study

Araştırmanın amacı postoperatif meme kanseri hastalarında umut-travma sonrası gelişme/travma sonrası stres bozukluğu ilişkisi üzerinde baş etme stratejilerinin mediator rolü ve algılanan sosyal desteğin hem mediator hem moderator rolünü değerlendirmek için üç mediator ve bir moderator modeli test etmektir. Buna bağlı olarak hipotezler; 1) Postoperatif meme kanseri hastaları arasında sorun odaklı baş etme stratejisini kullanmanın, umut yönelimi ve travma sonrası gelişme arasındaki ilişki üzerinde mediatör rolü olabilir. 2) Postoperatif meme kanseri hastaları arasında duygu odaklı baş etme stratejisini kullanmanın, umut yönelimi ve travma sonrası stres bozukluğu arasındaki ilişki üzerinde mediatör rolü olabilir. 3) Postoperatif meme kanseri hastaları arasında algılanan sosyal desteğin, umut eğilimi ve travma sonrası gelişme arasındaki ilişkide mediatör rolü olabilir. 4) Postoperatif meme kanseri hastaları arasında algılanan sosyal desteğin, umut eğilimi ve travma sonrası gelişme arasındaki ilişkide moderator rolü olabilir. Çalışmada halen kemoterapi ya da radyoterapi alan 73 postoperatif meme kanseri hastası kadın yer aldı. Farklı şehirlerden gelen katılımcılar, Dr. Abdurrahman Yurtaslan Ankara Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde tedavi gördü. Ölçekler katılımcılara sözel olarak uygulandı. Araştırmanın sonucuna göre sorun odaklı baş etme stratejisi umut eğilimi ve travma sonrası gelişme ve alt ölçekleri arasındaki ilişkiyi mediate etmememiştir. Benzer bir şekilde, umut yönelimi ve travma sonrası stres bozukluğu ve alt ölçekleri arasındaki ilişkiyi duygu odaklı baş etme stratejisi mediate etmemiştir. Ayrıca, algılanan sosyal destek ve kaynakları, umut eğilimi ve travma sonrası gelişme ve alt ölçekleri arasındaki ilişkiyi mediate etmemiştir. Ancak, algılanan sosyal destek ve arkadaştan algılanan sosyal destek umut eğilimi ve travma sonrası gelişme arasındaki ilişkiyi moderate etmiştir. Çalışmanın sonuçları, sınırlılıkları, klinik anlamdaki uygulamaları ve gelecek çalışmalar için öneriler literatür doğrultusunda tartışılmıştır.
Türk sinemasında dindar insan tipolojisi

Bu araştırma Türk Sinemasında sıkça yer verilen tiplemelerden biri olan dindar insan tipinin oluşumunu ve Türk Sinemasının 1960 ile 2010 yılları arasını kapsayan dönemde söz konusu tipin uğradığı değişim ve dönüşümü ortaya koymak amacıyla hazırlanmıştır. Araştırma, giriş kısmı hariç iki bölümden oluşmaktadır. Araştırmanın giriş bölümünde, temel kavramlar üzerinde durulmuştur. Birinci bölümde Türk Sineması tarihi ve Türk Sinemasında etkili olan akımlar ele alınmıştır. İkinci bölümde ise Türk Sinemasının 1960 ile 2010 yılları arasındaki dönemini kapsayan örneklerden konuya uygun olarak seçilen yirmi beş filmin çözümlemesi yapılarak bulgular ortaya konulmuştur.
Otobiyografik belleğin çocukluk örselenmesini takip eden depresif belirtilerle ilişkisi

Bu çalışmanın temel amacı, çocukluk örselenme öyküsü olan ve olmayan iki grup üzerinde otobiyografik anıları çeşitli değişkenler açısından karşılaştırmak ve çocukluk örselenme yaşantıları ile depresif belirtiler arasındaki ilişkide otobiyografik belleğin rolünü incelemektir. Bu amaçla çalışma iki aşamada yürütülmüştür. Çalışmanın birinci aşamasının örneklemi 19-30 yaş arası 198 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. İlk kısımda veri toplama işlemi, Çocukluk Örselenme Yaşantıları Ölçeği, Otobiyografik Bellek Özellikleri Ölçeği, Olayların Etkisi Ölçeği-R aracılığıyla gerçekleştirilmiştir. İlk aşamada ulaşılan 198 katılımcıdan yalnızca çocukluk örselenme öyküsü olan 46 katılımcıya yeniden ulaşılarak, çalışmanın ikinci kısmı oluşturulmuştur. Bu aşamada ise, katılımcılara Otobiyografik Bellek Özellikleri Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği, Olayların Etkisi Ölçeği-R, Otobiyografik Olay İçeriği Formu ve Otobiyografik Anı Formu sunulmuştur. Bu aşamada uygulamalar bireysel olarak gerçekleştirilmiştir. Verilerin değerlendirilmesi sırasında, katılımcılar tarafından aktarılan olumsuz, olumlu çocukluk anıları ve karşılaştırma anıları, aşırı genelleme, anının detayı ve anının etkisi olmak üzere üç temel boyutta karşılaştırılmıştır. Ayrıca, çocukluk örselenme yaşantıları ile depresif belirtiler arasındaki ilişkide araya girici ve kaçınma örüntülerine bakılmıştır. Elde edilen bulgular, çocukluk örselenme yaşantıları olan katılımcıların olmayanlara göre olumsuz çocukluk anılarını anlamlı düzeyde daha detaylı hatırladıklarını göstermiştir. Ancak bu etki olumlu çocukluk anısında ve karşılaştırma anısında tersine dönmüştür. Aynı zamanda çocukluk örselenmesi olan grubun aşırı genelleme düzeyi olmayan gruba göre daha fazladır. Çalışmanın ikinci kısmının bulguları, yetişkinlik dönemi depresif belirtilerin çocukluk örselenme yaşantılar tarafından yordandığına ve araya girici anılar ve anıdan kaçınmanın bu ilişkiye aracılık ettiğine işaret etmiştir. Elde edilen bulgular alan yazın ışığında tartışılmıştır.
Algılanan ebeveynlik stilleri ile sosyal kaygı bozukluğu arasındaki ilişki: Erken dönem uyumsuz şemaların aracı rolü

Araştırmanın amacı, Sosyal Kaygı Bozukluğu belirti düzeyleri farklılaşan gruplar arasında erken dönem gelişen uyumsuz şemalar ile algılanan ebeveynlik stilleri bakımından farklılıkları ve erken dönem uyumsuz şemaların, algılanan ebeveynlik stilleri ve SKB belirtileri ilişkisindeki aracı rolünü cinsiyet bağlamında irdelemektir. Örneklemi, 2015- 2016 öğretim yılında, 4'ü vakıf, 2'si devlet üniversitelerinde lisans ve lisansüstü eğitimine devam eden, 253 (%60,4)'ü kadın, 166 (%39,6)'sı erkek, toplam 419 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Denek yaş aralığı 17 -31, yaş ortalaması ise 21.58 (SS= 2 .54)'dir. Araştırmada Young Ebeveynlik Ölçeği, Liebowitz Sosyal Kaygı Ölçeği ve Young Şema Ölçeği-Kısa Form (YŞÖ-KF3) kullanılmıştır. Sonuçlar, SKB belirtileri yüksek olan kişilerin aşırı tetikte olma ve bastırılmışlık şema alt boyutu hariç tüm şema alt boyutlarından yüksek puan aldıklarını göstermektedir. Öte yandan, SKB belirti düzeyleri yüksek olan grubun, SKB belirti düzeyleri düşük olan gruba kıyasla, annelerini kuralcı/kalıplayıcı, küçümseyici/kusur bulucu, evhamlı, kötümser, cezalandırıcı ve değişime kapalı; babalarını ise, kuralcı/kalıplayıcı, küçümseyici/kusur bulucu, evhamlı ve cezalandırıcı ebeveynlik boyutları bakımından daha olumsuz değerlendirdikleri görülmektedir. Bulgular aracı değişken bağlamında, cinsiyet açısından değerlendirildiğinde, kadınlarda, zedelenmiş otonomi, kopukluk ve diğeri yönelimlilik şema alanlarının, her iki ebeveyne ilişkin işlevsel olmayan ebeveynlik algısı ve SKB'de görülen anksiyete belirtileri ile kaçınma davranışları arasında tam aracı rolünün olduğunu göstermektedir. Ancak, kadınlarda aşırı tetikte olma ve bastırılmışlık şema alanının anneye ilişkin işlevsel olmayan ebeveynlik algısı ve SKB'de görülen anksiyete belirtileri arasındaki aracı rolünün tam, SKB'de görülen kaçınma davranışları arasındaki aracı rolünün ise kısmi olduğu görülmektedir. Buna ek olarak, yine kadınlarda babaya ilişkin işlevsel olmayan ebeveynlik algısı ve SKB'de görülen anksiyete belirtileri ile kaçınma davranışları arasında ise aşırı tetikte olma ve bastırılmışlık şema alanının aracı rolünün kısmi olduğu görülmektedir. Erkeklerde ise sonuçlar, sadece zedelenmiş otonomi ve kopukluk şema alanlarının hem anne hem de babaya ilişkin işlevsel olmayan ebeveynlik algısı ve SKB'nin anksiyete belirtileri ile kaçınma davranışları arasında tam aracı rolünün olduğunu göstermektedir. Bulgular ilgili literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
Din görevlilerinde tükenmişlik düzeyi ile iş doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu tez, Gaziantep ilinde görev yapan din görevlilerinin tükenmişlik düzeyleri ile iş doyum düzeylerini ve bunlar arasındaki ilişkiyi çeşitli değişkenler açısından belirlemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada din görevlilerinin tükenmişlik ve iş doyum düzeylerinin belirlenmesi için Maslach Tükenmişlik Ölçeği ve Minnesota İş Doyum Ölçeği kullanılmıştır. Din görevlilerinin tükenmişlik ve iş doyum düzeylerinin değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediğini belirlemek için ise ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Din görevlilerinin iş doyum düzeyleri ile değişkenler arasında anlamlı bir farklılık tespit edilemezken, tükenmişlik düzeyleri ile cinsiyet ve statü değişkenleri arasında anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir. Sonuç olarak din görevlilerinin tükenmişlik düzeyleri ile iş doyum düzeyleri arasında orta düzeyde ters yönde anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Yapılan çalışmanın farklı örneklemlerle genişletilmesinin ve nitel yöntemlerle derinleştirilmesinin, din görevlilerinin iş doyumlarını artıran nedenlerin bilinebilmesi açısından faydalı olacağı düşünülmektedir.
Yakın ilşkilerde fiziksel çekiciliğin ve kişilik özelliklerinin rolü

Bu tez iki çalışmayı içermektedir. Birinci çalışmanın amacı kız ve erkek üniversite öğrencilerinin yakın ilişkilerde kendilerine partner olabilecek kişilerde aradıkları özellikleri saptamaktır. Birinci araştırmanın diğer bir amacı ise erkek ve kadınlar arasında ideal bir eşte istenen özellikler açısından farklılıklar olup olmadığını test etmektir. Araştırma sonucunda kadın ve erkekler tarafından ortak olarak en çok tercih edilen olumlu özellikler dürüstlük, sevgi, sadakat, samimiyet, güvenilirlik, saygı, paylaşımcılık, hoşgörü, fedakarlık, eğitimli olmak, heyecan vericilik, uzlaşmacılık, kararlılık, sağlıklı olmak, olgunluk, iyimserlik ve sempatiklik gibi özelliklerdir. Bulgular kadın ve erkeklerin bazı özelliklerde farklılaştığını göstermiştir. Kadınların erkeklere kıyasla ideal bir partnerde, zenginlik ve basan özelliklerini daha çok tercih ettikleri bulunmuştur. Erkeklerin ise kadınlara kıyasla bakire olma özelliğini daha fazla tercih ettikleri bulunmuştur. İkinci çalışmanın amacı alternatif kişinin çekiciliğinin ve kişilik özellilerinin var olan ilişkinin devamı ya da sonlandınlması üzerindeki etkisini incelemektir. Alternatif partnerin devam eden ilişkideki partnere göre fiziksel çekiciliğini ve kişilik özelliklerini değişimlemek için senaryolar kullanılmıştır. Senaryolarda kullanılan olumlu kişilik özellikleri ilk çalışmada en çok tercih edilen olumlu özellikler arasından seçilmiştir. Öğrencilere atandıkları koşula bağlı olarak 4 senaryodan biri verilmiş ve senaryoyu okuduktan sonra gözlerini kapatıp kendilerini böyle bir durumda hayal etmeleri istenmiştir. Daha sonra katılımcılar var olan ilişkiyi devam ettirme, var olan ilişkilerini sonlandınp alternatif partnerle yeni bir ilişkiye başlama, ve var olan ilişkilerini devam ettirirken alternatif kişi ile de bir ilişkiye başlama olasılıklarını 5 basamaklı likert tipi bir ölçek (1= çok düşük, 5= çok yüksek) üzerinde derecelendirmişlerdir. Daha sonra deneklerden bu 3 soruyu hemcinsleri açısından da cevaplamaları istenmiştir. Alternatif kişinin var olan partnere göre çekiciliğinin ve kişilik özelliklerinin ilişkiyi devam ettirme ya da sonlandırma karan üzerinde anlamlı bir etkiye sahip olduğu bulgulanmıştır.
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu olan çocuk ve ergenlerde Neurofeedback tedavisi ile medikal tedavi yöntemlerinin karşılaştırılması

Bu araştırmada, hasta grubunu Çocuk ve Genç Psikiyatri merkezine başvuran ve DSM- 5 tanı ölçütlerine göre DEHB tanısı almış olan 7 ve 16 yaş aralığındaki çocuk ve ergenler oluşturmaktadır. Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanısı almış olan çocuk ve ergenlerde Neurofeedback tedavisi ile medikal tedavi yöntemlerinin karşılaştırılması ve bu doğrultuda Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu Belirti Tarama Listesi, Conner's Aile Değerlendirme Formu ve Sürekli Performans Testi ile tedavi sonuçlarının değerlendirilmesi ve incelenmesi hedeflenmiştir. DEHB ile ilişkili davranışların denetlenebilmesinde en iyi sonuç aile ve toplum kaynaklarının tümünün kullanıldığı çoklu tedavi modelleri ile elde edilmektedir DEHB'nin tedavisinde medikal tedavi, davranışsal modifikasyon terapisi ve Neurofeedback tedavisini içeren çok yönlü tedavi yaklaşımları söz konusudur. DEHB tedavisi dikkatsizlik, hiperaktivite ve impulsivite dahil olmak üzere DEHB belirtilerini kontrol etmeye yardımcı olur. Dikkat eksikliği ve hiperaktive bozukluğu tanısı almış olan çocuk ve ergenlerde ilaç tedavisinin aile tarafından öncelikle tercih edilmediği durumlarda ya da ilaç tedavisi yan etkileri sebebiyle tercih edilmediğinde Neurofeedback tedavisinin dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tedavisindeki etkinliği belirgin bir şekilde görülmektedir. Araştırmanın sonucunda Neurofeedback ile DEHB'nin tedavisi üzerinde anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Araştırmadan elde edilen veriler NCSS 2007 &PASS 2008 Statistical Software programı kullanılarak analiz edilmiş ve yorumlanmıştır.
Üniversite öğrencilerinde internet bağımlılığı ve akıllı telefon bağımlılığının bağlanma stilleri ile ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin internet ve akıllı telefonlara karşı bağımlılık düzeylerinin, kişilerin bağlanma stilleri ile arasında bir bağlantı olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırmayı 18-24 yaş aralığındaki üniversite öğrencileri oluşturmaktadır. Toplam 100 öğrenciden oluşan araştırmada öğrenciler tesadüfen seçilmişlerdir. Araştırmadaki kişi profilini 50 kız ve 50 erkek öğrenci oluşturmaktadır. İnternet bağımlılığı ve akıllı telefon bağımlılığının bağlanma stilleri ile arasındaki ilişkiyi ölçmek için bu araştırmada üç adet ölçek kullanılmıştır. Araştırmada öğrencilerin akıllı telefon bağımlılıkları düzeyini ölçmek için Kwon, Kim, Cho ve Yang (2013) tarafından geliştirilen ve Türkçe uyarlaması ile güvenirlik geçerlik çalışması Demirci, Orhan, Demirdaş, Akpınar ve Sert (2014) tarafından yapılan Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeği kullanılmıştır. İnternet bağımlılığı düzeylerini ölçmek için Young (1998) tarafından geliştirilen ve çalışmanın Türkçe uyarlaması Bayraktar (2001) tarafından yapılan İnternet Bağımlılığı Ölçeği kullanılmıştır. Üniversite öğrencilerinin bağlanma stillerini saptamak için ise Griggin ve Bartholomew (1994) tarafından geliştirilen ve Türkçe çalışmasını Sümer ve Güngör (1999) tarafından yapılan İlişki Ölçekleri Anketi uygulanmıştır. Verilerin analizi için SPSS 24.0 paket programı kullanılmıştır. Araştırmalar SPSS programı içerisinde yüzde, ortalama, t testi, tek yönlü varyans testi, Kruskal Wallis ve Mann-Whitney U testleri ile ölçülmüştür. Araştırmaya katılan %50 erkek ve %50 kadın öğrenciler arasında internet bağımlılığı ve akıllı telefon bağımlılığının bağlanma stilleri ile arasındaki ilişki incelenmiştir. İnternet bağımlısı olan hiçbir öğrenci bulunamamış ancak 11 öğrenci internet bağımlılığı risk grubunda bulunmuştur. Akıllı telefon bağımlılığı ölçeği sonuçlarına bakıldığında ise %43 akıllı telefon bağımlısı, %57 ise akıllı telefon bağımlılığı bulunmayan öğrenciler olarak sonuçlanmıştır. Alınan bu veriler ile bağlanma stilleri arasındaki ilişkiye bakıldığında ise internet bağımlılığı ile bağlanma stilleri arasında anlamlı bir farklılaşma bulunamamıştır. Ancak akıllı telefon bağımlılığı ile bağlanma stilleri arasındaki ilişkide anlamlı bir farklılaşma bulunmaktadır. Akıllı telefon bağımlılığı görülen öğrencilerin daha çok korkulu ve kayıtsız bağlanma stilleri gösterdikleri görülmüştür. Bu sonuçlara göre akıllı telefon kullanımının bağlanma stilleri ile arasındaki ilişkinin daha da güçlü olabileceği, bireylerin bağımlılık sahibi olmalarında etkili bir neden olabileceği düşülmelidir. Akıllı telefonlar ise bu konuda bir bağımlılık sonucu yaratabilecekleri için, akıllı telefon kullanımı hakkında daha çok bilinçlenme yaratılmalı ve bu konuda sorun yaşayan bireyler için sosyalleşme konusunda iyileştirilmeler yapılmalıdır.