turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Son dönem Türk kamu yönetimi refomlarının değerlendirilmesi

Cumhuriyetin kuruluşundan beri, kamu hizmetlerinin asıl sahibi ve sorumlusu olan devletin, bu hizmetleri vatandaşına sunarken haiz olduğu etkinlik ve yeterlilik derecesi tartışılmıştır. Bürokratik işlemlerin fazlalığı kamu yönetiminin demokratik işlemediği, devlet yapısının hantal olduğu, yapılan eleştiriler arasındadır. Bu eleştiriler doğrultusunda kamu yönetimi reformugündeme gelmekte, siyasi partilerin programlarına konu olmaktadır. Bu çalışmada 2000'li yılların Türkiye'sinde, Türk kamu yönetimininniteliğini değiştirmeyi amaçlayan reform tasarıları irdelenmiştir. Bu amaçla öncelikle dünyada kamu yönetimi reformu alanındaki yaşanan gelişmelerin neler olduğu, niçin değişime ihtiyaç duyulduğu ve bu değişimler sonucu ortaya çıkan yeni kamu yönetimi anlayışının Türkiye'ye yansımaları değerlendirilmiştir. Yapılan çalışmanın birinci bölümünde; kamu yönetimi kavramı, kamuyönetimde yeni arayışlara yol açan nedenler ve reform alanları değerlendirilmiştir. İkinci bölümde yeni kamu yönetimi kavramı ve anlayışı, kamu politikaları transferler ile bu transferlere yönelik örneklere yer verilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise idare sistemimizin genel esasları, tarihi gelişimi, kamu hizmetlerinin etkili ve verimli bir şekilde yerine getirilebilmesi için merkezi yönetim ile yerel yönetimlerin örgütlenme, görev, yetki ve kaynak dağılımı ile bunlar arasındaki ilişkilerin esas ve yöntemlerinidüzenlemeyi amaçlayan Kamu Yönetimi Temel Kanunun Temel Tasarısı, Belediye Kanunu, Büyükşehir Belediye Kanunu ve Mahalli İdare Birlikleri Kanunu değerlendirilmiştir. Yine aynı bölüm içerisinde kamu yönetimindebaşarının önkoşulları ile ilgili önerilere yer verilmiştir. Sonuçta ise reform çalışmaları yürüten her ülkenin kendi ekonomik siyasal ve kültürel yapısına uygun olarak birebir taklitçi anlayış yerineyenilikçi, günü kurtarmaya yönelik olmayan reform çalışmaları yapması gerektiği, aksi halde bunun reform değil restorasyon olacağı, bu durumun ise kamu yönetiminde yapısall ve işlevsel sorunlara çözüm olamayacağı belirtilmiştir.
Yerel yönetimlerin hizmet ve yatırım planlamasında etkinliği ve görevlerinde değişmeler

Yerel yönetimler halkın müşterek ve mahalli hizmetlerini görmekle sorumlu kılınmıştır; yerleşim, çevre, sağlık, eğitim ve altyapı sorunlarına çözüm getirmek için çalışırlar. Yerel ihtiyaçların belirlenmesi ve karşılanmasında yerel yönetimlerin daha etkin olacağı, hizmetlerin kaynak israfına yol açmadan, istenen vasıf ve büyüklükte karşılanabileceği, hizmeti alanla hizmeti veren arasında denetim ilişkisinin daha kolay kurulacağı bunun da verimlilik ve etkinliği artıracağı kabul edilmektedir. Merkeziyetçiliğin azaltılması ve yerinden yönetimin geliştirilmesini önemseyen anlayışın giderek yaygınlaşmasıyla yerel yönetimlerin geliştirilmesi ve etkinliklerinin arttırılması konusu da önem kazanmaktadır. Bu çalışmada yerel yönetimlerin güçlendirilmesinin zaruret olduğu ön kabulüyle ve mevcut durum itibariyle yerel yönetimlerin yerel hizmet ve yatırımların gerçekleştirilmesindeki kabiliyetleri üzerinde durularak planlama konusuna özellikle vurgu yapılmaktadır. Genel yönetim ile yerel yönetimler arasında görev bölüşümü, yatırım ve hizmetlerin genel yönetim ve yerel yönetimler düzeyinde planlanması ve bu bağlamda yerel yönetimlerin üstlendikleri görevler çalışma kapsamında bulunmaktadır. Yerel yönetimlerin gelirleri ile görevleri arasındaki ilişkinin incelenmesi, yatırım ve hizmetlerin gerçekleştirilmesindeki kaabiliyetlerinin değerlendirilmesi bu çalışmada ulaşılmak istenen sonuçlardandır. Yerel yönetimler konusunun çok geniş olması sebebiyle bu çalışma, fonksiyonları ve mevzuatlarında önemli değişiklikler gözlemlenen yerinden yönetim kuruluşları olarak il özel idareleri ve belediyelerle sınırlandırlmıştır.
A comparative study of religion-state relations in Greece and Turkey: The identity cards controversy

Din ve devlet arasındaki ilişkiler, bu iki alanın sınırlarının net bir şekilde çizilmesiyle ilgili zorluklar nedeniyle siyasi yaşamı derinden etkilemektedir. Modernite, bu alanların birbirinden ayrılması konusunun ön planda olduğu dönem olarak bilinmektedir. Bu dönemde süreç içerisinde laikleştirme teorisini ve bu teorinin alternatif modellerini şekillendiren farklı fikirler ortaya çıkmıştır. Modernite altında biçimlenen ulus-devlet kavramı çerçevesinde söz konusu laikleştirme teorileri ile laisizm ve laisite gibi farklı modeller, ulus-devletlerin kendi sınırları içerinde yer alan vatandaşlarını etkileyen din-devlet ilişkilerini daha iyi anlayabilmek için birer kategori olarak kullanılmaya başlanmıştır. Bu nedenle, söz konusu modeller modern birer kurum olarak vatandaşların devletler tarafından nasıl şekillendirildiklerini ve ne türlü davranış biçimlerine maruz kaldıklarını yansıtmaktadır. Bu çalışma, modern çağda din, devlet ve vatandaş arasındaki farklı ilişki biçimlerinin nasıl geliştiğini anlamaya yönelik bir girişim olmakla birlikte Türk ve Yunan ulus devletlerinin farklı deneyimlerinin bir kıyaslaması etrafında şekillenmekte ve modernleşme projelerinin merkezinde AB'nin temel kurum olarak yer aldığı ülkelerin mevcut konumlarını anlamamızı mümkün kılmaktadır. Bu çerçevede konunun halihazırda gündemde olan tüm boyutlarına değinmektense, çalışmanın odak noktasını Türkiye'de ve Yunanistan'da kimlik kartlarındaki din hanesinin kaldırılması ya da farklı bir hale getirilmesine yönelik olarak 2000 ve 2004 yıllarındaki girişimler üzerine ortaya çıkan kimlik kartı tartışmaları oluşturmaktadır. Yunanistan'da kilisenin itirazlarına rağmen din hanesinin kimlik kartlarından tamamen kaldırılması, Türkiye'de ise din beyanının kişinin tercihine bırakılması ile sonuçlanan bu girişimler, söz konusu ulus-devletlerin şekillenmesinde vatandaşlık algısının oluşmasına paralel olarak gelişen din-devlet ilişkilerinin inşa edilmesi süreci bağlamında değerlendirilmektedir.
Organize suçlulukla mücadelede başvurulan hak ve alacaklara ilişkin tedbirler

Organize suçluluk son yıllarda toplumlar için giderek daha ciddi bir tehlike halini almıştır. Organize suç gruplarının giderek gelişen teknolojik imkanlardan yararlanmaları bu örgütlerle mücadeleyi daha da güç hale getirmektedir. Organize suçlulukla mücadelede telefon dinleme, gizli görevli gibi tedbirlere başvurulmakla birlikte bunlar tek başlarına yeterli olmamaktadır. Bu grupların ellerinde bulundurdukları mali güce müdahale edilmeden organize suçlulukla etkin mücadele mümkün değildir. Bu anlamda hukukumuzdaki temel düzenleme genişletilmiş elkoymadır. Çalışmamızın konusunu da bu tedbir oluşturmaktadır. Çalışmamızda konu iki bölümde ele alınacaktır, ilk bölümde tedbir kavramsal olarak ortaya konacak ve benzer kavramlarla mukayese edilecektir. İkinci bölümde ise tedbirin uygulamasından söz edilecektir. Bu kapsamda öncelikle uygulama koşullarından söz edilecektir. Daha sonra da tedbirin sona ermesi incelenecektir. Çalışmamızda son olarak tedbirin denetimi ve tazminat konusuna değinilecektir. rv
Kişi özgürlüğü ve polis

Türkiye Cumhuriyetinde modern hukuk devleti olma sürecinde güvenlik konusunda önemli ilkeler ilk kez 1961 Anayasası ile getirilmiştir. Kişi özgürlüğü ve güvenliğinin 1961 ve 1982 Anayasasıyla temel hak olarak anayasallaşması üzerine, yakalama gibi kişi özgürlüğü ile ilgili yasal düzenlemelerin de önemi artmıştır. Herkesin kişi özgürlüğü ve güvenliğine hakkı vardır. Yakalama yapma yetkisini polis bazen kötüye kullanmaktadır. Bu polisin kültür yapısıyla iligli bir husustur. Polisin eğitimine de önem verilmeli, özellikle 'işkence ve başka zalimce, insanlık dışı ya da onur kırıcı davranış ya da cezaya karşı sözleşme' si md. 10'da belirtildiği üzere yetiştirilmesinde işkence yasağına ilişkin eğitim ve bilgilerin tam anlamıyla yer alması devlet tarafında sağlanmalıdır. İşkencenin önlenmesi için gözaltına alınan kişilerin avukatıyla görüşebilme ve sağlık durumunun kontrolü gibi haklar sağlanarak işlerliği kontrol edilmelidir. Özgürlüklerin konuşulması gereken bir ortamda işkence gibi insanlık dışı bir davranışa karşı devlet gereken önlemi göstermeli, bu nedenle de sözünü ettiğimiz haklar yakalanan kişiye verilmelidir. Türk Hukukunda bu özgürlüğün daha fazla güvence altına alınmasına yönelik mekanizmayı oluşturma ve işletme amacına hizmet eden son yasal düzenlemelerin özellikle kişi özgürlüğü ve güvenliğinin en ağır ihlali demek olan işkencenin önlenmesi yolunda kısmen de olsa olumlu bir gelişme oluşturduğu ve ulusal hukukumuzu çağdaş normlara yaklaştırdığı söylenebilir. Sonuç olarak; özgürlükler ancak güvenceye sahip oldukları zaman anlam ifade ederler ve bu güvenceyi ancak güçlü ve demokratik niteliği olan, hukukun üstünlüğünü bilen, kural ve kurumlarıyla benimseyip kavrayan devlet ile sağlamak mümkündür. 134
Seçmen davranışları yaklaşım modelleri kapsamında Malatya ili milletvekili genel seçimleri (1991-2018) sonuçlarının analizi

Demokrasilerin vazgeçilmez unsurları olan seçimler, sonuçları itibariyle yönetimleri belirlemede etkili olurken aynı zamanda ülkelerin ve toplumların içinde bulundukları siyasi, sosyal ve ekonomik koşulların anlaşılması açısından da ayrı bir önem taşımaktadır. Sosyal bir varlık olan insanın içinde bulunduğu koşullardan etkilenmesi ve bu koşullar altında hareket etmesinin siyasal alana yönelik yansıması, en belirgin ve meşru şekilde siyasi seçimler aracılığıyla olmaktadır. Bireylerin siyasal alana yönelik sergiledikleri duygu, düşünce, kanaat ve faaliyetlerinin bütününü oluşturan siyasal davranışlarının oluşmasında siyasal kültürün ve siyasal toplumsallaşma süreçlerinin önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu anlamda bireylerin veya toplumların benzer gelişmeler karşısında farklı davranışlar sergilemeleri, süreç içerisinde edindikleri siyasi kültür ve siyasal toplumsallaşma süreçleri ile yakından ilgilidir ve seçmenlerin siyasal alana yönelik hassasiyetlerinin gelişmesinde ve siyasal davranışlarının şekillenmesinde etkili olmaktadır. Seçmenlerin siyasal davranışları üzerinde birçok faktör etkili olmaktadır ve seçmenler bu faktörlerden bilinçli veya bilinçsiz bir şekilde etkilenmektedirler. Ayrıca yaşanan siyasi, sosyal ve ekonomik gelişmelere bağlı olarak bu faktörlerin etkileri değişmektedir. Yapılan bu çalışmayla, seçmen davranışları yaklaşım modelleri kapsamında seçmenlerin siyasal davranışları üzerinde etkili olan faktörlerle birlikte belli seçim dönemleri içerisinde gerçekleştirilen genel seçimler öncesi ve sonrası yaşanan gelişmeler ele alınmış, genel seçimlerin sonuçlarının değerlendirmesi yapılmış ve Malatya seçmenlerinin siyasal tercihlerinin şekillenmesinde etkili olan durumlar analiz edilmeye çalışılmıştır.
E-devlet hizmetlerinin merkezi teşkilatının yeniden yapılanması: Dijital Dönüşüm Ofisi örneği

Kamu yönetiminde yaşanan paradigma değişiminin temelini, yeni kamu yönetimi ve yönetişim anlayışlarının dayanışma, demokrasi, katılımcılık, etkinlik, verimlilik gibi ilkeler oluşturmaktadır. Bu ilkeler ile bilgi ve iletişim teknolojilerinin yarattığı kolay, hızlı ve ucuz iş gerçekleştirebilirliği çok iyi uyum sağlamıştır. Bu doğrultuda kamu hizmetlerinde teknolojiden yararlanma fikri doğmuştur. Bu fikrin en somut biçimi olarak elektronik devlet gösterilmektedir. E-Devletleşme sürecinin tüm dünyada benzer bir seyir izlediği görülmektedir. Ancak, dinamik bir yapıya sahip olan dijital dönüşüm, zaman içerisinde e-Devlet politikası, yönetimi ve hizmet sunma anlayışında değişimlere neden olmuştur. İçinde bulunduğumuz dijital çağda yapay zeka ve nesnelerin interneti başta olmak üzere yeni teknolojilerin kullanılmasıyla kamu hizmeti anlayışında yeni bir döneme girildiği görülmektedir. Bu dönemde koordinatör devlet, rekabetçi devlet, yeni kalkınmacı devlet söylemleriyle devletin örgütleri de yeniden yapılanmaya başlamıştır. Türkiye'de de 2018 yılı itibariyle geçilen Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi'nde bu anlayışın yansımaları görülmektedir. Türkiye'de başlangıçtan itibaren e-Devlet politikalarının yönetiminden doğrudan ya da dolaylı olarak sorumlu olan farklı kişi, kurum ya da kuruluşlar karşımıza çıkmaktadır. Bu da e-Devlet'in gelişiminde bazı sorunlara neden olmaktadır. Bu nedenle Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi'ne geçilmesiyle hem örgüt yapılarında hem de e-Devlet politikasının yönetimi konusunda sadeleştirilmelere gidilmiştir. Bu kapsamda yeni politika aktörleri oluşturulmuş, ülkenin dijital dönüşümü konusunda bütüncül bir anlayış benimsenmiş ve dijital dönüşümü kamudan başlatacak öncü bir birim olarak Dijital Dönüşüm Ofisi kurulmuştur. Bu tez ile amaçlanan, genel olarak Türkiye'de e-Devlet söyleminden Dijital Türkiye söylemine evrilme sürecini incelemek; özel olarak da Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi'nden sonra hayatımıza giren Dijital Dönüşüm Ofisi ile e-Devlet hizmetleri merkezi teşkilatında öngörülen değişimlerin nedenlerini tespit ederek değerlendirmektir. Bu doğrultuda tezin yöntemi, nitel veri toplama aracı olan doküman incelemesi ile elde edilen araştırma verilerinin betimsel bir analiz yöntemi kullanılarak irdelenmesidir.
Göçmenlerin kentle bütünleşmesi: Bursa-Bulgaristan göçmenleri örneği

Dünya tarihinde, ekonomik, kültürel, siyasi ve çevresel nedenlerle toplumsal yaşamı derinden etkileyen birçok göç hareketi yaşanmış ve yaşanmaktadır. Bireysel, grup ya da kitlesel olarak yaşanan bu göç hareketlerinin temelinde, insanların daha iyi bir yaşam sürdürebilme isteği bulunmaktadır. Yaşanan göç hareketleri ile birlikte kentler de 'insan' gibi canlı bir varlık haline gelmiş ve içinde yaşayan insanların özelliklerinden etkilenerek yıllar itibariyle değişimlere uğramıştır. Kentlere göç eden toplumların, bireylerin ilk etapta aynı bölgelerde yaşadığı ve bu yerlerde kendi örf-adetlerini, geleneklerini uygulayarak yaşanılan kentte ve yerli halkla etkileşim içinde olduğu yadsınamaz. Göç, göç nedenleri, kent, kentleşme ve göçün kentleşme üzerindeki etkilerinin Türkiye'de yaşanılan bir örnekle inceleneceği bu çalışmada, 1980'li yıllarda sınır dışı edilerek Bulgaristan'dan Bursa'ya göç eden göçmenlerin, kente uyumu ve kentleşme üzerinde etkileri değerlendirilmeye çalışılmıştır.
New right local government: The Turkish case

öz YENİ SAĞ VE YEREL YÖNETİMLER: TÜRKİYE ÖRNEĞİ Üstündağ, G. Ebru Yüksek Lisans, KentseF Politika Planlaması ve Yerel Yönetimler Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Y. Doç. Dr. H. Tank Şengül Temmuz 1999, 141 sayfa Bu çalışmanın amacı yeni-sağ politikalarının yerel yönetimlere olan etkilerini incelemektir. Bu amaç doğrultusunda Jessop (1982)'ın kapitalist devleti çözümlemek için kullandığı devletin üç bileşeninden yararlanılmıştır. Sözü edilen devletin bu üç bileşeni; iç örgütlenme biçimleri, müdahele biçimleri vetemsilfyet biçimleridir. Bu çalışmada, öncelikle, yeni-sağ politikalarının temel ilkeleri ve fikirleri incelenmiş ve sonrasında yeni-sağ söyleminin ortaya koyduğu örnek yerel yönetim modeli değerlendirilmiştir. Buna ek olarak, teori ve pratik arasındaki farklılıkları göstermek amacıyla, 1980 sonrası İngiltere örneği incelenmiştir. Ayrıca, yeni-sağ politikalarının Türk yerel yönetim sistemindeki olasF etkilerini gösterebilmek için, önce yerel yönetim yapılarının evrimi gözden geçirilmiş ve daha sonra bu yapıların 1980 sonrası uğradıkları değişimler değerlendirilmiştir. Yeni-sağ politikalarının olası etkilerini açıklayabilmek için yerel yönetimlerin kentsel taşıma ve konut politikalarındaki değişen ideolojik tercihleri, Ankara Büyükşehir Belediyesi örnek alınarak incelenmiştir. Sonuç olarak yeni sağ politikalarının ilke ve fikirlerinin Türk yerel yönetim yapılarına büyük ölçüde uyarlandığı gözlenmiştir. Yeni-sağ modeli etkin, etkili ve demokratik bir yerel yönetim yapısı öngörmesine rağmen, ne yazık ki Türkiye örneğinde bunu destekleyecek bir kanıt ya da çalışma bulunmamaktadır.
1990 sonrası Arnavutluk'ta kamu yönetimi reformu ve vatandaşların reforma bakışı

Arnavutluk da bağımsızlığını kazandığı 1913 yılından sonra çeşitli siyasal kültür ve düşüncelerin etkisi altında kalmıştır. Bağımsızlığın ilk yıllarında Osmanlı ve Avrupa'nın yönetim kültürü ve politikaları ile harmanlanmış bir yönetim modeli oluşturulmuştur. 1913 ile 1939 yılları arasında krallık ile yönetilen ülke, 1939 yılından sonra Enver Hoxa ile birlikte sosyalist bir yönetime geçmişştir. Enver Hoxa döneminde ülke tek adam tarafından demir yumruk ile yönetilmiş ve ülkede tamamen komünist rejim politikaları uygulanmıştır. Yaklaşık 45 yıllık komünist rejim döneminde dış dünya ile bağlantısı kopan Arnavutluk kendi içine kapanmış, ekonomisi zayıf bir ülke konumuna gelmiştir. Yine bu dönemde toplumsal anlamda bireylerin hak ve özgürlükleri kısıtlanarak, demokrasiden giderek uzaklaşılmıştır. Enver Hoxa'nın ölümü ile birlikte Arnavutluk'ta yeni bir dönem başlamış ve ülkede demokrasiye geçişe doğru adımlar atılmıştır. Yaklaşık 20 yıllık demokrasiye geçiş sürecinde ilerleme kaydeden Arnavutluk'ta bu süreç içerisinde ülkede siyasi, ekonomik ve yönetsel istikrarın sağlanması kolay olmamıştır. 2005 yılından sonra, gerek reformlar ve gerekse yürütülen dış politikanın etkileriyle demokrasiye geçişin hız kazandığı Arnavutluk'ta özellikle 1990'lardan sonraki gelişmeler ve AB sürecinin etkileriyle kapsamlı reformlara girişilmiş olsa da etkinlik, şeffaflık, etik ve hesap verebilirlik gibi demokratik yönetişim ilke ve politikaları bakımından alanda yapısall eksiklikler ve sorunlar devam etmektedir. Bu çalışmada, Arnavutluk'un siyasal, ekonomik, sosyal ve yönetsel açıdan tarihsel gelişim süreci de dikkate alınarak özellikle 1990'lardan sonra kamu yönetiminde yaşanan değişimin kurumsal, yasal ve yapısall boyutlarının incelenmesi ve aynı zamanda Arnavutluk halkının özellikle Avrupa Birliği'ne uyum sürecinin başladığı 2000'li yıllarla birlikte kamu yönetiminde yaşanan reformlara yönelik algısının ölçülmesi amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda tesadüfi örnekleme yoluyla seçilen Arnavut vatandaşlarına reformlara yönelik algısını ölçmek amacıyla anket uygulanmıştır. Örneklemin seçiminde Arnavutluk'un Kuzey, Güney ve Orta Bölgelerinde kent merkezlerinde yaşayan vatandaşların temsil edilmesine çalışılmıştır. Çalışmanın sonucunda, ankete katılan bireylerin AB sürecinde kamu yönetiminde gerçekleştirilen reformların farkında oldukları, reformlara yönelik memnuniyetlerinin orta düzeyde olduğu, kamu yönetiminin temel problemleri olarak yolsuzluk, yönetimde siyasallaşma ve kayırmacılık, rüşvet ve güvensizliğin önde geldiği, rüşvetin en yoğun olduğu kurumla olarak gümrükler, belediyeler ve hastanelerin öne çıktığı bulgularına ulaşılmış; Arnavutluk'ta yönetime ilişkin reformlarla ilgili gelecek politikaların belirlenmesinde bu sonuçların dikkate alınması ihtiyacı vurgulanmıştır.
Cittaslow olma potansiyelinin belirlenmesine yönelik bir araştırma: Kandıra örneği

Türkçede 'Yavaş/Sakin Şehir' anlamlarında kullanılan Cittaslow, İtalyanca Citta ve İngilizce Slow kelimelerinden oluşmaktadır. Cittaslow'un kökleri, küreselleşmenin tekdüzeleştirdiği beslenme alışkanlıklarına karşı yerel lezzetlerin ve çeşitliliğin korunması gerektiğine vurgu yapan Slow Food Hareketi'ne uzanmaktadır. 'İyi, temiz ve adil' biçimde üretilmiş olan gıdalara ulaşmanın temel bir insan hakkı olduğunu savunan Slow Food, 'hız'ın yerine 'yavaş' kavramına, küresel değerlerin baskınlığına karşı çeşitliliğe, yerel ve özgün olanın önemine vurgu yapan bir hareket olarak 1986 yılında İtalya'da ortaya çıkmıştır. 'Yavaş' felsefesinden ilham alarak başlayan bu akımın hayatın değişik alanlarında uygulanabilir olduğu keşfedilmiştir. Bu bağlamda hem bir hareket hem de ağ olan Cittaslow, Slow Food'a kardeş bir örgütlenme olarak ortaya çıkmıştır. Cittaslow'un logosu, yavaşlığı temsil eden salyangozdur. Amacı kentlerdeki yaşam kalitesini yükseltmek, küreselleşmenin etkisiyle yok olmaya yüz tutmuş olan yerel değerleri canlandırmak ve sürdürülebilirlik çerçevesinde kentlerin gelişimine katkı sağlamaktır. Dünyada, Cittaslow Hareketi'nin 30 ülkede 213 üyesi bulunmaktadır. Türkiye, İzmir'e bağlı Seferihisar ilçesinin 2009 yılında salyangoz logosunu kente kazandırmasıyla dahil olmuştur. Sürdürülebilir bir kent modeli olan Cittaslow belirlediği ölçütlerle kentlere yerel bir kalkınma alternatifi sunmaktadır. Bu çalışmada, Kocaeli'ne bağlı Kandıra ilçesinin Cittaslow olma potansiyeli incelenmiştir. Çalışmanın amacı, Cittaslow'un önerdiği yerel değerlere dayalı sürdürülebilir kalkınma modelinin Kandıra'da uygulanabilir olduğunun ortaya konulmasıdır. Kandıra örneğinin seçilmesinde, kente özgünlük katan yerel değerlerin ve sahip olduğu doğal dokunun korunması, sosyoekonomik gelişmişlik düzeyinin artırılması ve istihdam olanaklarının yetersizliği nedeniyle kent dışına sürekli göç verilmesinin engellenmesi ve var olan potansiyelin kalkınmayı sağlayacak bir biçimde değerlendirilmesi gibi hedeflere ulaşılmasında Cittaslow Hareketi'ne dahil olmanın önemli katkılar sağlayacağı düşüncesi etkili olmuştur.
Sivil toplum kuruluşlarının yerel yönetimlerin kalkınmasındaki rolü: Bingöl Tavz-Der örneği

Toplum Kuruluşlarının Yerel Yönetimlerin Kalkınmasındaki Rolü: Bingöl Tavz-Der Örneği adlı bu çalınmanın temel amacı, gönüllü birlikteliklerden meydana gelen sivil toplum kuruluşlarının kamu kuruluşu olarak nitelendirilebilecek yerel yönetim birimlerinin kalkınmasındaki rolünü Bingöl Tavz Kültür Sanat ve Kalkınma Derneği özelinde incelemektir. Çalışma, üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm yerel yönetimler başlığını taşırken, ikinci bölüm sivil toplum kuruluşları başlığını taşımaktadır. Üçüncü bölüm ise Bingöl Tavz Kültür Sanat ve Kalkınma Derneği başlığını taşımaktadır. İlk iki bölüm çalışmanın kuramsal bölümünü oluştururken, üçüncü bölüm çalışmanın uygulamalı bölümünü oluşturmaktadır. Çalışmada nitel yöntem kullanılmıştır. Nitel veri toplama tekniği olarak ise görüşme, gözlem ve belgelerden yararlanılmıştır. Çalışmada, bir takım araştırma sorusu belirlenmiş ve çalışma boyunca bu sorulara yanıt aranmıştır. Çalışma sonucunda varılan temel sonuç, sivil toplum kuruluşları, faaliyet gösterdikleri bölgelerde bulunan yerel yönetim birimlerinin kalkınmasında önemli roller üstlenebilmektedir. Bu alana ilişkin literatür incelendiğinde sınırlı sayıda çalışma ile karşılaşılmaktadır. Bu açıdan, bu çalışmanın literatüre önemli katkılar sunması beklenmektedir.
Yeni kamu yönetimi anlayışı ve yerel yönetimlerde modernizasyon süreci

1980'li yıllarda önem kazanan Yeni Kamu Yönetimi anlayısı ile Kamu Yönetiminde modernizasyon çabaları hız kazanmıstır. Bu yaklasım, Geleneksel Kamu Yönetimi anlayısının degisen günün ihtiyaçlarına cevap vermediginisavunmakta ve Kamu Yönetimine pek çok yeni deger katmaktadır. Türkiye'de bu çerçevede yapılan yeniden yapılandırma çalısmaları içersindeKamu Yönetimi Temel ilkeleri ve Yeniden Yapılandırması Hakkında Kanun, 5393 sayılı Belediye Kanunu, 5216 sayılı Büyüksehir Belediye Kanunu, 5302 sayılı l Özel idaresi Kanunu yer almaktadır. Bu çalısmanın amacı, yerel yönetimlerdeki reformların Yeni Kamu Yönetimi anlayısının bir yansıması olduğunun ortaya konmasıdır. Bu çalısmanın sonucunda, Yeni Kamu Yönetimi anlayısının getirdigi degerlerin yerel yönetimlerde de uygulanması, yerel nitelikli hizmetlerin yerel yönetimlere aktarılması ve böylecemerkezi yönetimin küçültülmesi gerektigi sonuçlarına ulasılmıstır.