turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Effects of motives, volunteer role identity and sense of community on sustained volunteering

Bu çalışmanın amacı; gönüllü motivasyonları, gönüllü kimliği, topluluk hissi, sosyal sorumluluk ve gönüllülük deneyiminden duyulan tatminin gönüllü çalışmanın uzunluğu ve gönüllü etkinliğine ayrılan zaman üzerindeki etkilerini incelemektir. Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı'ndan 294 gönüllü çalışmaya katılmıştır. Beklenenin aksine, topluluk hissi gönüllü çalışma uzunluğunu öngören tek değişken olmuş, değişkenlerin hiçbiri TEGV'de gönüllü çalışma için ayrılan zamanı öngerememiştir. Ek analizler anlama ve koruma motivasyonlarının, topluluk hissinin ve sosyal sorumluluğun gönüllü kimliği için belirleyen olduklarını gösterirken, sadece gelişme motivasyonu ve topluluk hissi gönüllülük deneyiminden tatmin olma düzeyini kestiren değişkenler olmuşlardır. Özetle sonuçlar topluluk hissinin gönüllülük süresiyle azaldığını ve gönüllü kimliğinin ben-yönelimli motivasyonlarla ilişkili olduğunu göstermiştir. Bunun yanında, TEGV gönüllüleri kişisel gelişim ve özgüvenlerini artırma motivasyonuyla gönüllü çalışma yaptıklarında gönüllülük deneyiminden daha çok tatmin olmuşlar, TEGV'de daha çok topluluk hissi olduğunu belirtmişlerdir. Mevcut çalışmanın, topluluk hissi ve sosyal sorumluluğu araştırmaya dahil ederek ve sivil toplum örgütü türünün gönüllülük deneyimi üzerindeki etkisini vurgulayarak gönüllülük yazınına katkı yaptığına inanılmaktadır. Ayrıca bu çalışma Türk gönüllülerinin profilini çıkarmayı ve gönüllülük davranışlarının altında yatan etmenleri belirlemeyi amaçlayan ender çalışmalardan biridir.
Türkiye'de serebral palsili çocukların bakım verenleri ile sağlıklı çocukların bakım verenlerinde depresyon ve anksiyete düzeylerinin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı, serebral palsili çocukların bakım verenleri ile sağlıklı çocukların bakım verenlerinin depresyon ve anksiyete düzeylerinin karşılaştırılması ve elde edilen verilerin katılımcıların sosyo-demografik özellikleriyle ilişkisinin ortaya konulmasıdır. Araştırmaya ülkemizin Bursa, Bolu ve İstanbul illerinde bulunan belirli rehabilitasyon ve fizik tedavi merkezlerinde eğitim ve tedavi gören serebral palsili çocukların primer bakımı ile uğraşan 100 birey ile, yine aynı illerde sağlıklı çocukların bakımı ile uğraşan 100 birey alınmıştır. Bakım veren bireyler gönüllülük esasına göre ve rastlantısal olarak seçilmiştir. Veri toplama aracı olarak Beck Depresyon Ölçeği ile Beck Anksiyete Ölçeği ve araştırmacı tarafından oluşturulan sosyo-demografik bilgi formu kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, serebral palsili çocuklara bakım veren bireylerin depresyon düzeylerinin sağlıklı çocuklara bakım veren bireylerin depresyon düzeylerine göre anlamlı şekilde daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Serebral palsili çocuklara bakım veren bireylerin anksiyete düzeyleri ile sağlıklı çocuklara bakım veren bireylerin anksiyete düzeyleri arasında ise anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Serebral palsili çocuklara bakım veren bireyler arasında ilkokul mezunu olanların depresyon düzeyleri, lise mezunu olan bakım verenlere göre anlamlı şekilde daha yüksektir. Serebral palsili çocuklara bakım verenlerin depresyon ve anksiyete düzeylerinin bireylerin yaşları ile korelasyon gösterdiği; yaş arttıkça, depresyon ve anksiyete düzeylerinin de yükseldiği tespit edilmiştir. Bu araştırmaya göre, serebral palsili çocukların bakımıyla uğraşan bireylerde depresyon ve anksiyete oranları topluma göre daha yüksektir. Araştırmada elde edilen bulgular güncel literatürün ışığında yorumlanarak tartışmaya açılmıştır.
Ergenlerde akıllı telefondan yoksun kalma korkusu ile sosyodemografik değişkenler, temel psikolojik ihtiyaçlar, sürekli kaygı ve mutluluk arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmacının amacı; ortaöğretim öğrencilerinin nomofobi düzeylerini; cinsiyet, yaş, okul türü, sınıf düzeyi, kardeş sayısı, okul başarısı, anne-baba eğitim düzeyi, aile ekonomik düzeyi, günlük akıllı telefon kullanma süreleri, kullanım amaçları, hangi durumlarda kullandıkları, temel psikolojik ihtiyaçları, sürekli kaygıları ve mutluluk düzeyleri açısından incelemektir. Araştırmanın çalışma evrenini 2018- 2019 eğitim öğretim yılında Tokat ili Niksar ilçesinde öğrenim gören ortaöğretim öğrencileri oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini belirlemek için tabakalı rastgele örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Çalışma grubunu; Anadolu Lisesi, Fen Lisesi, Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi, İmam Hatip Anadolu Lisesi ve Özel Lisede öğrenim gören 349'u kız 212'si erkek olmak üzere toplamda 561 öğrenci oluşturmaktadır. Bu öğrencilere Nomofobi Yaygınlığı Ölçeği, Temel Psikolojik İhtiyaçlar Ölçeği, Sürekli Kaygı Ölçeği, Oxford Mutluluk Ölçeği Kısa Formu ve kişisel bilgi formu uygulanmıştır. Uygulanan bu ölçeklerden elde edilen verilere bağlı olarak betimsel analiz için ortalama ve Pearson korelasyon kaysayısı; çoklu doğrusal regresyon analizi, iki grubun karşılaştırılmasında t-Testi, ikiden fazla grubun karşılaştırılmasında ise tek yönlü varyans analizi tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın sonucuna göre; Ergenlerde nomofobinin cinsiyet, günlük akıllı telefon kullanma süresi, kullanma amaçları ve hangi durumlarda kullandıkları değişkenlerine göre farklılaştığı görülürken; yaş, okul türü, sınıf düzeyi, kardeş sayısı, okul başarısı, anne-baba eğitim düzeyi ve ailenin ekonomik düzeyi değişkenlerine göre farklılaşmadığı ortaya çıkmıştır. Nomofobi ve alt boyutları ile temel psikolojik ihtiyaçlar, sürekli kaygı ve mutluluk arasında anlamlı bir ilişki olduğu ve bu bağımsız değişkenlerin ergenlerde nomofobinin yaklaşık olarak %10'unu yordadığı tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular alanyazın doğrultusunda yorumlanmış ve psikolojik danışmanlara, ebeveynlere, araştırmacılara ve okul yöneticilerine yönelik öneriler oluşturulmuştur.
Üniversite öğrencilerinin problemli internet kullanımları ile akılcı olmayan inançları ve yetersizlik duygusu arasındaki ilişkiler

Bu araştırmada ilk olarak üniversite öğrencilerinin problemli internet kullanım düzeylerinin nasıl bir dağılım gösterdiğini incelemek amaçlanmıştır. İkinci olarak üniversite öğrencilerinin problemli internet kullanım düzeylerinin internet kullanım amacına göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek amaçlanmıştır. Üçüncü olarak ise cinsiyet, yetersizlik duygusu ve akılcı olmayan inançlar değişkenlerinin problemli internet kullanımını yordama gücünü ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubu Anadolu Üniversitesi'nin çeşitli fakültelerinde örgün öğrenim gören 1229 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Araştırmanın verileri Ceyhan, Ceyhan ve Gürcan (2009) tarafından geliştirilen 'Problemli İnternet Kullanımı Ölçeği, Yurtal (1999) tarafından uyarlanan 'Akılcı Olmayan İnançlar Ölçeği' ve Akdoğan (2012) tarafından geliştirilen 'Yetersizlik Duygusu Ölçeği' ile toplanmıştır. Verilerin analizinde betimleyici istatistikler, Tek Yönlü Varyans Analizi, Pearson Korelasyon Analizi ve Doğrusal Hiyerarşik Regresyon Analizi teknikleri kullanılmıştır. Bu araştırmada katılımcıların problemli internet kullanımının düşük düzeyde olduğu bulunmuştur. Ayrıca interneti sosyal medya ve oyun oynamak amacıyla kullanan katılımcıların problemli internet kullanım düzeyinin interneti akademik faaliyetler için kullananlara göre daha yüksek olduğu ortaya koyulmuştur. Yapılan regresyon analizinde ise yetersizlik duygusunun cesaretin kırılması ve kendi değerini yadsıma boyutlarının problemli internet kullanımı yordayan en güçlü değişkenler oldukları belirlenmiştir. Bunu akılcı olmayan inançların onaylanma isteği, suçlama eğilimi ve mükemmeliyetçilik boyutları ile erkek olmak izlemektedir. Öte yandan bu araştırmada yetersizlik duygusunun yararsız üstünlük çabası boyutu ile akılcı olmayan inançların yüksek beklentiler, aşırı kaygı ve duygusal sorumsuzluk boyutlarının problemli internet kullanımını yordamadığı ortaya koyulmuştur.
Beliren yetişkinlik dönemindeki bireylerde yaşantısal kaçınma, kendindelik ve bilişsel esnekliğin, kaygı ile belirsizliğe tahammülsüzlük ilişkisindeki rolü: Bir model denemesi

Bu araştırma üniversite lisans öğrencilerinin kaygı düzeyleri ile belirsizliğe tahammülsüzlük, kendindelik, yaşantısal kaçınma ve bilişsel esneklik değişkenleri arasında doğrudan ve dolaylı ilişki örüntüsünü Yapısal Eşitlik Modellemesi ile incelemektir. Araştırmanın örnekleme seçiminde seçkisiz olmayan, uygun örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırma Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesinde Eğitim Fakültesi, Fen Fakültesi, Edebiyat Fakültesi, Sağlık Bilimleri Fakültesi ve İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesinde lisans öğrenimi gören 448 (%59.4) kadın, 306 (%40.6) erkek olmak üzere toplam 754 öğrenci oluşturmuştur. Katılımcıların yaş aralığı 18 ile 24 arasında olup, yaş ortalaması 20 .73'tür. Araştırma kapsamında öncelikle Freiburg Kendindelik Envanterinin Türkçe uyarlama çalışması yapılmıştır. Ardından asıl uygulama için öğrencilere, Beck Anksiyete Envanteri, Belirsizliğe Tahammülsüzlük Ölçeği, Bilişsel Esneklik Ölçeği, Kabul ve Eylem Formu- 2 ve Freiburg Kendindelik Envanteri uygulanmıştır. Araştırmada toplanan verilerin çözümlenmesi AMOS 20.0, SPSS 22.0 ve Ggplot 2 R-Studio paket programlarıyla gerçekleştirilmiştir. YEM sonuçları, ele alınan bütün değişkenlerin modele anlamlı katkısının olduğunu göstermektedir. Kaygının bilişsel esneklik tarafından doğrudan, belirsizliğe tahammülsüzlük, yaşantısal kaçınma ve kendindelik tarafından dolaylı olarak yordadığına ve uyum indekslerinin de iyi değerler verdiği ulaşılmıştır. Araştırmada doğrulanan modelin cinsiyetler arasında anlamlı fark olup olmadığına bakılmıştır. YEM sonucuna göre cinsiyetler arası anlamlı fark olmadığı görülmüştür. Elde edilen bulgular ışığında sonuçlar tartışılmış ve gelecek araştırmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Examining needs and issues of refugee- receiving schools in Turkey from the perspectives of school counselors

Dünya üzerindeki çatışmalar sonucunda 2017 yılında 65.3 milyon insan ülkesinden ayrılmak zorunda bırakılmıştır (ECHO, 2017). Resmi rakamlara göre 2018 yılı itibariyle 3.9 milyon birey Türkiye'ye yerleşmiştir (ECHO, 2018). Bu sayı ile Türkiye, dünya üzerinde en fazla mülteciyi barındıran ülke konumuna gelmiştir (UNICEF, 2017). Mülteci krizinin tüm dünyada yaşandığı görülmektedir. Bireylerin farklı ülkelere yerleşmesi ve farklı kültürler ile tanışmaya başlamaları, mülteci adaptasyonu ile ilgili birçok çalışmayı beraberinde getirmiştir. Okullar ise mülteci adaptasyon sürecinin ayrılmaz bir parçasıdır. Okul psikolojik danışmanları, okuldaki tüm bileşenlerin ihtiyaç ve durumlarından haberdar olduğu için anahtar kişi konumundadır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de mülteci alan okulların ihtiyaçlarını ve durumunu okullardaki anahtar kişi olan psikolojik danışmanların bakış açısından incelemektir. Bu çalışmada veriler nitel veri toplama yöntemi kullanılarak Ekim-Kasım 2017 ayları boyunca toplanmıştır. Veri toplanacak iller seçilirken Göç İdaresi Müdürlüğü'nün yayınladığı Suriyeli mültecilerin illere göre dağılımı listesi göz önünde bulundurularak 7 il seçilmiştir. Bunlar; İstanbul, Hatay, Şanlıurfa, Mardin, Diyarbakır, İzmir ve Gaziantep'tir. Mevcut olarak mültecilerin yoğunlukta bulunduğu okullarda çalışan 15 okul psikolojik danışmanı ile yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Analizler sonucunda psikolojik danışmanlar, yerel öğrenciler ve mülteci öğrenciler olmak üzere üç ana tema ortaya çıkmıştır. Her ana temanın altında ihtiyaç, sorunlar ve koruyucu faktörler alt temaları görülmektedir.
Akıllı telefon kullanımı ile duygusal zeka ve yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma üniversite öğrencilerinde akıllı telefon kullanımı duygusal zeka düzeylerini ve yaşam doyumunu anlamlı biçimde yordayıp yordamadığını tespit etmek ve bazı demografik değişkenler açısından farklılaşıp farklılaşmadığını incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın çalışma grubunu; 2017 Eğitim öğretim yılı İstanbul Gelişim Üniversitesi eğitim-öğretim faaliyetlerine devam eden 466 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada cinsiyeti, sınıf düzeyi ve gelir düzeyleri gibi değişkenler hakkında bilgi toplamak amacıyla Demografik Bilgi Formu, akıllı telefon bağımlılık düzeyini belirlemek amacıyla Demirci ve arkadaşları (2015) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 'Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeği', Duygusal Zeka düzeylerini belirlemek amacıyla Tatar ve arkadaşları (2011) tarafından Türkçeye uyarlanan 'Schutte Duygusal Zeka Ölçeği' ve yaşam doyumunu ölçmek amacıyla Dağlı ve Baysal (2016) tarafından Türkçe'ye uyarlaması yapılan 'Yaşam Doyumu Ölçeği' kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen bulgular değerlendirilirken, istatistiksel analizler için SPSS 16 for Windows kullanılmıştır. Çalışma verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metotların kullanılmıştır. Parametrik varsayımların karşılandığı değişkenlerin iki grup arası karşılaştırmalarında Student t test, karşılamayan değişkenlerin iki grup arası karşılaştırmalarında Mann Whitney U test kullanıldı. İkiden çok grup karşılaştırmalarında parametrik istatistik varsayımlarının sağlandığı değişkenlerden tek yönlü ANOVA ve tek yönlü MANOVA, farkın hangi gruplardan kaynaklandığının tespitinde Post-Hoc test olarak Bonferroni testi kullanılmıştır. Parametrik istatistik varsayımlarının karşılanmadığı değişkenlerde Kruskal Wallis kullanılmıştır. Niteliksel verilerin karşılaştırılmasında ise Ki-Kare testi, beklenen frekansların karşılanmaması durumunda Fisher Exact testi kullanılmıştır. Çalışmada nitel ve nicel ilişkilerin değerlendirilmesinde normal dağılım gösteren verilerde Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı, normal dağılmayan verilerin karşılaştırılmasında ise Sperarman's rho kullanılmıştır. Tüm analizlerin sonuçları anlamlılık p<0. 05 ve p<0. 01 düzeyinde değerlendirilmiştir. Bireylerin Akıllı Telefon Bağımlılığı ile Duygusal Zeka ve Yaşam Doyum Ölçeği arasındaki ilişkiye bakılarak değerlendirilmiştir. Katılımcıların Yaşam Doyumları ile Akıllı Telefon kullanımı arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Katılımcıların Duygusal Zeka düzeyleri ile Akıllı Telefon kullanımları arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Araştırma, elde edilen bulgular doğrultusunda tartışılmış ve ileride yapılacak çalışmalara kaynak olabilecektir.
Toplumda eşik altı otistik belirti sıklığının araştırılması

Otizm, yaşamın erken dönemlerinde başlayan ve yaşam boyu süren, sosyal ilişkiler, iletişim, davranış ve bilişsel gelişmede gecikme ve sapmayla giden nöropsikiyatrik bir bozukluk olarak kabul edilmektedir. Otizm tüm sosyoekonomik düzeylerde ve tüm dünyada görülen bir bozukluktur. Bu çalışmanın amacı 18-60 yaş arası katılımcıların Eşik altı otizm seviyelerinin belirlenmesi ve eşik altı otizme etki eden faktörlerin belirlenmesidir. Bu amaçla, psikiyatri başvurusu olmayan yakınlarına (n=184) çalışmaya katılımları için onayları alınmıştır. Katılımcılara, sosyo-demografi bilgi formu ile eşik altı otizm seviyelerini belirlemek için Otizm Spektrum Anketi uygulanmıştır. Otizm Spektrum Anketinin alt boyutları olarak, sosyal beceri, dikkati kaydırabilme, ayrıntıya dikkat etme, hayal gücü ve iletişim boyutları tespit edilmiştir. Sonuçlar istatistik açıdan, SPSS 22.0 paket program vasıtasıyla, t-Testi ve varyans analizi ile değerlendirildi. İstatistik önemlilik değeri olarak p<0, 05 değeri kabul edildi. Çalışmamızın sonuçları, toplumun %9 unun eşik altı otistik olduğunu ve %91'inin de normal insanlardan meydana geldiğini göstermektedir. Ayrıca, bazı alt boyutlar arasında da anlamlı sonuçlar (p<0,05) elde edilmiştir.
Doğu marmara bölgesinde sosyal medya bağımlılığı ile aleksitimi ilişkisinin incelenmesi

Teknolojinin gelişimiyle birlikte hayatımıza giren sosyal medya, toplumdaki iletişim şekillerini de değişime uğratmıştır. Sosyal medya platformları farklı bakış açılarının paylaşılmasına imkan tanıması, bilgi edinimini kolaylaştırması, kolay ulaşılabilir olması ve sosyalleşme aracı olarak kullanılması gibi özelliklerinden dolayı hayatımızın vazgeçilmezlerinden biri olmuştur. Sosyal medyanın toplumdaki iletişim biçimlerini etkilediği gibi değişime de uğratmıştır. Bunun sonucu olarak sosyal medyanın bireylerde ruhsal, sosyal ve fiziksel olumlu veya olumsuz birçok etkisini görmekteyiz. Bu etkilerden biri de kullanıcılarda bağımlılığa neden olabilmesidir. Bu nedenlerden ötürü sosyal medya bağımlılığının incelenmesi önem taşımaktadır. Son zamanlarda yapılan araştırmalarda sosyal medya bağımlılığı literatüre girmiş ve sosyal medya bağımlılığının ile farklı değişkenler üzerinde etkileri araştırılmıştır. Yapılan bu çalışmada da sosyal medyaya bağımlılık düzeyi ile aleksitimi düzeyleri arasındaki ilişki ve bunun sosyodemografik özelliklere göre farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir. Araştırmada örneklem Doğu Marmara Bölgesi'nde yaşayan, 18 yaş üzeri olan %.50,1'i kadın (n=1502), %49,9'u erkek (n=1498) olmak üzere toplamda 3000 kişiden oluşmaktadır. Araştırmaya katılım şartları 18 yaşının üstünde olma, gönüllü olma, anketlerin doldurulmasına engel herhangi bir problemin olmaması olarak belirlenmiştir. Yapılan araştırma, bireylere Sosyo-Demografik Bilgi Formu, Bağımlılık Yükü Formu ve Toronto Aleksitimi Ölçeği (TAÖ-20) uygulanarak gerçekleştirilmiştir. Sosyal medya bağımlılığı ile bireylerin aleksitimi düzeyleri arasındaki ilişki tek yönlü varyans analizi kullanılarak incelenmiştir. Sosyal medya bağımlılığı ile sosyodemografik özellikler arasındaki ilişki incelendiğinde, sahip olunan çocuk sayısındaki azalma ile izlenen sosyal medya bağımlılığında ki artış istatistikçe negatif yönde anlamlı, yaşları ile sosyal medya bağımlılığı arasında da negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmaktadır cinsiyetleri, eğitim düzeyleri, medeni durumları ile anlamlı düzeyde bir fark görülememiştir. Bunun dışında sosyal medya bağımlılığını aleksitimi ile ilişkisi incelendiğinde ölçeğin alt boyutlarından duyguları tanımada zorluk puanlarının sosyal medya bağımlılığı üzerine pozitif yönde istatistikçe anlamlı, katılımcıların duygularını ifade etmede zorluk puanlarının sosyal medya bağımlılığı üzerine pozitif yönde istatistikçe anlamlı, Katılımcıların dışa vuruk düşünce puanlarının ise sosyal medya bağımlılığı üzerine negatif yönde istatistikçe anlamlı olduğuna ulaşılmıştır.
Bireysel psikolojik danışmanın yaşlılarda kendini kabule etkisi

Bu araştırmada; bireysel psikolojik danışmanın yaşlıların kendini kabul düzeyleri üzerindeki etkisi incelenmiştir. Ayrıca, bireysel psikolojik danışmanın yaşlıların kendilerini kabul düzeylerine etkisi cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim düzeyi çocuk sayısı ve huzurevinde kalış süresi değişkenleri bakımından da incelenmiştir. Araştırmanın denekleri Ankara Yaşlılar Huzurevinde kalan yaşlılardan oluşmuştur. 18' i deney 18' i kontrol grubunda olmak üzere, araştırmaya 36 gönüllü denek katılmıştır. Araştırmanın bağımlı değişkeni olan kendini kabul düzeyi, Kılıççı (1981) tarafından geliştirilmiş olan ve araştırmacının yaşlılara uyarladığı Kendini Kabul Envanteri Y formu ile ölçülmüştür. Araştırma deseni, öntest son test ölçümlerine yer veren deney ve kontrol grupları desenidir. Deneyin başlangıcında deneklerin kendini kabul düzeyleri Kendini Kabul Envanteri Y Formu ile ölçülmüştür. Sonra deney grubundaki yaşlılara haftada bir kez bir buçuk saatlik otu- 184 rumlar şeklinde on hafta süreyle bireysel psikolojik danışma uygulanmıştır. Yapılandırılmış yaşamı gözden geçirme terapi modelinin uygulandığı psikolojik danışmalar, sunulmuştur. İlerde benzer araştırma yapacak olanlara ve özellikle yaşlılarla psikolojik danışmalar yapacaklara yararlı olabilecek bazı öneriler sunulmuştur.
Subjective experience of autobiographical memory: The role of the discrete emotions, participant age and age of memory

Bu çalışmanın amacı otobiyografik belleğin hatırlanma özelliklerinin anının duygusaliçeriğine, katılımcı yaşına ve anının yaşandığı zamana göre nasıl değişiklikler gösterdiğiniincelemekti. Otuz iki genç ve otuz bir yaşlı yetişkin farklı duygular içeren yakın ve uzak geçmişşe ilişkin anılarını anlattıktan sonra her bir anı için Anı Özellikleri Anketinicevaplandırdı. Tekrar-ölçümlü varyans analizi farklı tip duygular içeren anıların hatırlanmaözeliklerinde farklılıklar gösterdiğini ortaya koydu. Duygu ve otobiyografik belleğinfenomenolojik özellikleri arasındaki ilişkide genç ve yaşlı yetişkinler arasında farklı örüntülergörüldü. Ancak, ikili karşılaştırmalar bulunan farklılıkların beklenilen yönlerde çıkmadığınıgösterdi. Korelasyonlar duygu ve otobiyografik belleğin fenomenolojik özellikleri arasındaki ilişkilerin çok güçlü olmadığını gösterdi. Bu ilişkilerin genç ve yaşlı yetişkinlerde de çok güçlü olmadığı bulundu. Bunun yanı sıra, yaşlı yetişkinlerde otobiyografik belleğin bazıhatırlanma özellikleriyle anının duygusal içeriğinin ilişkili olmadığı bulundu. Farklı tür duyguların kodlama ve hatırlama arasındaki yoğunluk farklarında gençler ve yaşlılar arasında görülen farklılıklar hedef-yönelimli bellek hipoteziyle ve sosyo-duygusal seçicilik teorisiyleçelişkiliydi. Otobiyografik anlatı analizleri ve anket sonuçları farklı örüntüler gösterdi. Bu araştırmanın bulguları ilerde yapılacak duygu ve otobiyografik bellek araştırmalarına yön verici niteliktedir.
Sağlık Hukuku açısından kanserli hastaları bilgilendirme zorunluluğu ve bilgilendirmenin psikolojik sonuçları

Kanser hastalarına gerçeği söylemenin hastadaki psikolojik etkilerini araştırmak, gerçeği söyleme konusunda hasta, hasta yakını ve hekimlerin yaklaşımlarını belirlemek amacıyla yapılan bu çalışmaya 72 şer hasta, hasta yakını, hekim alınmış ve kendilerine birer anket formu doldurtulmuştur. Tanısı söylenen ve söylenmeyen hastalara ameliyatı beklerken ve ameliyattan 3 ay sonra depresyon ve anksiyete testleri yapılmıştır. Hekimlerin %100 ü gerçeğin hastaya söylenmesi kanaatinde olup aynı zamanda hasta yakınlarının da gerçeği bilmesini uygun bulmaktadır. Hasta yakınlarının % 75 i gerçeği hastanın kendisine, %25 i hasta yakınına söylenmesini doğru bulmaktadır. Hastaların %97. 2 si tanının kendilerine, %2.8 i yakınlarına söylenmesini istemektedir. Çalışmamızda Aydınlatılmış Onam konusunda hekimlerin % 81.9 unun bilgili, %18. 1 inin biraz bilgili olduğuna inandığı sonucu elde edilmiştir. Hastalarda ise %19, 4 u bilgili, %44, 4 ü hiç bilgisiz, %36, 1 i biraz bilgili olarak belirlenmiştir. Hasta yakınlarında ise bilgili %19,4, hiç bilgisiz %38,9, biraz bilgili %41, 7 olarak tespit edilmiştir. Hastaların testleri kıyaslandığında gerçek tanı söylenen hastalarda önce depresyon ve anksiyetede yüksek skorlar varken, üç ay sonra her iki testte de skorlarda anlamlı düşüşler saptanmıştır. Gerçek tanı kendisine söylenmeyen hastalarda tanıyı bilen hastalara göre önce skorlar düşük çıkarken üç ay sonra depresyon skorları benzer çıkarken anksiyete testlerinde skorların yüksek çıkması anlamlı bulunmuştur. Bu araştırma tanıya ilişkin doğru tanının hastaya bildirilmesinin yarattığı psikolojik sonuçları ortaya koymuştur. Hasta ve hekim gerçeği hastaya söylemenin doğru olduğunu düşünürken hasta yakınlarının bir kısmı hastaya gerçeği söylememenin daha doğru olacağı kanaatindeler. Yine artık hekimlerin hastalara kanser tanısını söylemede titiz davrandıkları, aydınlatılmış onama önem verdikleri anlaşılmaktadır. Ancak hala hasta ve hasta yakınlarının aydınlatılmış onam hakkında tam bilgili olmadıkları gözlenmiştir.