turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Developmental change in early competencies of institution-reared children as compared to their parent-reared peers

Kurumda yetişmiş olmanın çocukların becerileri üzerindeki olumsuz etkisi, kurum bakımındaki çocuklarla ailesiyle yaşayan çocukları kıyaslayan birçok çalışma ile gösterilmiştir. Bu çalışma ise, sosyal, bilişsel ve dil alanlarındaki gelişimsel değişimin çocuğun yetiştiği çevreye göre farklılaşıp farklılaşmadığını araştırarak mevcut literatüre katkı sağlamaktadır. Araştırma verisi, kurum bakımındaki 73 çocuktan, annesi düşük-orta eğitimli 51 çocuktan, annesi yüksek eğitimli 75 çocuktan bir yıl arayla iki farklı zamanda toplanmıştır. Hem Zaman 1 hem Zaman 2'de; zihin kuramı, yönetici işlevler ve dil becerileri bireysel değerlendirmelerle; sosyal yetkinlik, saldırganlık ve içe çekilme ise anne/bakıcı raporları ile ölçülmüştür. Yaş ve cinsiyetin etkisi kontrol edildikten sonra Kovaryans Analizi sonuçları, kurum bakımındaki çocukların zihin kuramı ve yönetici işlevler testlerinde ailesiyle yaşayan iki grup çocuğa göre iki zamanda da anlamlı olarak daha düşük performans elde ettiğini göstermiştir. Ayrıca kurum bakımındaki çocuklar, sosyal yetkinlik ve dil becerileri açısından ailesiyle yaşayan çocuk gruplarına göre anlamlı olarak daha düşük seviyede gelişim göstermiştir. Cinsiyetin ve yaşın etkisi kontrol edildiğinde, fark skoru metodu ile yapmış olduğumuz hiyerarşik regresyon analizi sonuçları kurum bakımının sosyal yetkinlik ve dil alanlarında düşük gelişimsel değişimi (1 yıl içindeki) yordadığını göstermektedir. Yüksek eğitimli annelerin çocukları ile kurum bakımındaki çocukların arasındaki dil alanındaki gelişimsel değişim farkının, düşük-orta eğitimli annelerin çocukları ile kurum bakımındaki çocukların arasındaki değişim farkından büyük olduğu bulunmuştur. Bu çalışma tipik ve atipik yetiştirme ortamlarındaki çocukların sosyal ve bilişsel gelişimsel değişimindeki farklılıklarını ortaya koymaktadır.
Örgütsel adalet algısı iş aile çatışması ve algılanan örgütsel destek arasındaki bağlantılar

Örgütsel adalet algıları, algılanan örgütsel destek ve iş-aile çatışması çalışanların tutum, karar ve davranışlarınını yanı sıra örgütsel sonuçlarla da yakından ilgili olduğu için son yıllarda araştırmacılar tarafından oldukça ilgi görmektedir. Bu araştırmanın temel amacı yaş, cinsiyet, haftalık çalışma saati, toplam çalışma yılı ve medeni hal gibi demografik değişkenlerle birlikte örgütsel adalet algısı, algılanan örgütsel destek ve iş-aile çatışması arasındaki ilişkileri ortaya koymak ve algılanan örgütsel desteğin, örgütsel adalet algıları ile iş-aile çatışması arasındaki aracı rolünü belirlemektir. Araştırmanın örneklem grubunu 14 farklı bankadan toplam 360 banka çalışanı oluşturmuştur. Katılımcılara veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Örgütsel Adalet Algısı Ölçeği, Algılanan Örgütsel Destek Ölçeği ve İş-Aile Çatışması Ölçeği verilmiştir. Araştırmada ayrıca Örgütsel Adalet Algısı ölçeğinin faktör yapısı sınanmış ve Algılanan Örgütsel Destek Ölçeğinin de uyarlama çalışması yapılmıştır. Araştırma sonucunda haftalık çalışma saatinin algılanan örgütsel destek ve iş-aile çatışmasını yordadığı görülmüştür. Yapılan analiz sonuçlarında algılanan örgütsel destek ile dağıtımsal adalet algısı, işlemsel adalet algısı, etkileşimsel adalet algısı ve etkileşimsel adalet algısının alt boyutları olan kişilerarası adalet ve bilgisel adalet algısı arasında pozitif ilişki bulunmuştur. Dağıtımsal adalet algısı, işlemsel adalet algısı, etkileşimsel adalet algısı ve etkileşimsel adalet algısının alt boyutları olan kişilerarası adalet ve bilgisel adalet algısı ile iş-aile çatışması arasında negatif ilişki görülmüştür. Ayrıca yapılan analizler çalışanların algıladıkları örgütsel destek arttııkça iş-aile çatışmalarının azaldığını göstermiştir. Algılanan örgütsel desteğin, örgütsel adalet algıları ile iş-aile çatışması arasındaki aracı rolünü belirlemek amacıyla yapılan regresyon analizi sonunda algılanan örgütsel desteğin örgütsel adalet algısının tüm boyutları ile iş-aile çatışması arasında aracı rolü olduğu görülmüştür. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular ilgili literatürdeki araştırma sonuçlarıyla karşılaştırılmış ve tartışılmıştır.
Sıçanlarda gebelik sırasındaki sosyal izolasyon stresinin adolesan dönemde bilişsel fonksiyonlara etkileri

Ş. (2006). Sıçanlarda gebelik sırasındaki sosyal izolasyon stresinin adolesan dönemde bilişsel fonksiyonlara etkileri. stanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Fizyoloji ABD. Yüksek Lisans Tezi. stanbul. Neonatal ve postnatal yaşam sırasında maruz kalınan sosyal izolasyon stresi ile öğrenme ve bellek performansında gözlenen değişiklikler yoğun bir şekilde araştırılmış olmasına rağmen, gebelik sırasında maruz kalınan sosyal izolasyon stresinin yavrununöğrenme ve bellek performansına etkilerini araştıran çalışmalar yeterli düzeyde değildir. Bu çalışmada gebelik sırasındaki sosyal izolasyon stresinin yavrunun adolesan dönemdeöğrenme ve bellek performansına etkilerini araştırmayı amaçladık. Bu amaç doğrultusunda sıçanlar, gebelikleri saptandıktan sonra sosyal izolasyona tabi tutulan vegebeliklerini sosyal bir ortamda sürdüren kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayrıldılar. Sosyal izolasyon, sıçanları laboratuvar kafeslerinde tek başlarına tutarak ve birbirlerinigörmemelerini sağlayarak gerçekleştirildi. Her iki gruptaki gebe sıçanların yavrularıdoğumdan sonra adolesan çağa ulaşıncaya kadar standart laboratuvar koşullarındabarındırıldı. Adolesan çağa ulaşan hem prenatal sosyal izolasyona maruz kalan hem de kontrol grubundaki sıçanlar spasyal bellek performansının değerlendirilmesi amacıyla sekiz kollu radial maze, assosiyatif öğrenme ve konsolidasyonyeteneklerinin değerlendirilmesi amacıyla da pasif sakınma düzeneklerinde bazı testlere tabi tutuldular. Yapılan testler sonucunda radial maze düzeneğinde, prenatal sosyal izolasyona maruz kalan sıçanların spasyal bellek hatalarının kontrol grubundakisıçanlardan daha az olduğu belirlendi. Ancak bu farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. Diğer bir öğrenme ve bellek ödevi olan pasif sakınma düzeneğinde de sosyal izolasyon grubundaki sıçanların elektrik şokundan sonraki 24 saat ve 48 saat sonraki denemelerde karanlık odaya geçiş latanslarının kontrol grubundaki sıçanlardandaha uzun olduğu belirlendi; ancak bu latans farklılığı da istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. Bu sonuçlar sosyal izolasyon ile oluşturulan prenatal stresin postnatalyaşamda öğrenme ve bellek performansını etkilediğini göstermesi açısından önem taşımaktadır.
Environmental perception and 'Affect' interaction within public interiors: İstanbul courthouses

Kamusal iç mekan, mekan-birey etkileşiminin incelenebilmesi için önemli yapısall alanlardır. Bu çalışma, kamusal iç mekan ve birey arasındaki etkileşimi, bireylerin kamusal iç mekanlara verdikleri duygusal tepkiler olarak da tanımlanabilecek affekt/duygulanım kavramı üzerinden araştırmayı hedeflemiştir. Çalışma kapsamında; son yıllarda İstanbul'da inşa edilmiş olan adliye yapılarına odaklanılmıştır. İstanbul'daki bu yeni adliye binaları, daha önce inşa edilip kullanılmış olan diğer binaların tek bir yapı altında birleştirilerek merkezi bir rol oynaması amacından yola çıkılarak hayata geçirilmiştir. Adliye binalarında görülen merkezileşme ve beraberinde gelen radikal değişimin ise, mekan algısını etkileyen affektlerde/duygulanımlarda farklılıklara neden olduğu düşünülmektedir. Çalışmanın temel amacı, kamusal iç mekan-birey etkileşimini bir arada okumaya çalışmak, tasarım ve affekt/duygulanım arasında bir etkileşimin varlığını ve eğer var ise; farklı tasarım kararlarının bu affektleri/duygulanımları nasıl tetiklediğini görmeye çalışmaktır. Bahsedilen bu hipotezlerin doğruluğunu ise, alan araştırmasıyla ölçülmeye çalışılmıştır.
Akılcı duygusal aile eğitim programının anne babaların akılcı olmayan inançları ve anne babalık stresleri üzerine etkisi

Bu araştırmanın genel amacı, Akılcı Duygusal Davranışçı Yaklaşıma dayalı olarak geliştirilen Akılcı Duygusal Aile Eğitim Programı'nın anne babaların akılcı olmayan inançlarının ve anne babalık streslerinin azaltılmasında etkili olup olmadığının incelenmesidir. Çalışmaya çocukları ilkokula devam eden 4 baba ve 22 anne katılmıştır. Katılımcılardan 2 baba ve 11 anne deney grubunu oluştururken, yine 2 baba ve 11 anne kontrol grubunu oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında Abidin (2012) tarafından geliştirilen Anne Baba Stres Ölçeği Türkçe'ye uyarlanmıştır. Araştırmanın bağımlı değişkenleri anne babaların akılcı olmayan inançları ve stres düzeyleridir. Anne babaların stres düzeyleri araştırmacı tarafından uyarlanan Anne Baba Stres Ölçeği ile değerlendirilirken, anne babaların akılcı olmayan inançları Kaya ve Hamamcı (2011) tarafından geliştirilen Anne Babaların Akılcı Olmayan İnançları Ölçeği ile incelenmiştir. Uygulama öncesinde deney ve kontrol gruplarına ABSÖ ve ABAOİÖ uygulanmıştır. Ön-test ölçümlerinin ardından deney grubunda yer alan anne babalarla 7 oturumdan oluşan Akılcı Duygusal Aile Eğitim Programı gerçekleştirilmiştir. Kontrol grubu ile herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Deney grubu ile uygulamaların bitiminden 1 hafta sonra son-test, 1 ay ve 3 ay sonra ise izleme ölçümleri gerçekleştirilmiştir. Elde edilen verilerin analizinde 2x4 yönlü varyans analizi tekniği kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda deney grubunda yer alan anne babaların kontrol grubundakilere göre anne baba olmaya ve rollerinin kısıtlanmasına ilişkin stres düzeylerinin azaldığı, anne babalık rollerine ilişkin mükemmeliyetçi inançları ve çocuklarına ilişkin gerçekçi olmayan beklentilerinin azaldığı bulumuştur. Elde edilen bulgular, araştırmacı tarafından geliştirilen Akılcı Duygusal Aile Eğitim Programının anne babaların anne babalık streslerinin ve akılcı olmayan inançlarının azaltılmasında etkili olduğunu göstermektedir.
İlk yetişkinlik döneminde sorumluluk ve dindarlık ilişkisi

Araştırmamızın amacı ilk yetişkinlik dönemi içerisinde buluna kişilerin sorumluluk ve dindarlık düzeyleri arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Bu nedenle 2014- 2015 yılında Samsun ve İstanbul illerinden rastgele seçilmiş olan yaşları 20-40 arasında değişen toplam 333 kişi ile çalışılmıştır. Çalışmaya katılmış olan kişilerden Kişisel Bilgi Formu, Sorumluluk Duygusu ve Davranışı Ölçeği ve Dindarlık Ölçeği'ni doldurmaları istenmiştir. Yapmış olduğumuz araştırmanın bağımsız değişkenleri cinsiyet, yaş, medeni durum, meslek, gelir durumu, öğrenim durumu, yaşamın büyük kısmının geçtiği yer, dindarlık algısı ve sorumluluk duygusu ve davranışı algısıdır. Araştırmamız dört ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde araştırmanın amacı, hipotezler ve araştırmanın önemi belirtilmiştir. İkinci bölüm çalışmamızın teorik kısmıdır ve bu bölümde sorumluluk, dindarlık ve ilk yetişkinlik döneminin genel özelliklerine yer verilmiştir. Sorumluluk, dindarlık ve ilk yetişkinlik dönemi ile ilgili yapılmış olan çalışmalardan bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde ise örneklemin ve kullanmış olduğumuz ölçme araçlarının özellikleri açıklanmıştır. Dördüncü ve son bölümde ise verilerin analizi sunularak sonuç kısmında bulguların değerlendirilmesi yapılmıştır. Toplamış olduğumuz veriler SPSS 21.0 paket programı ile analiz edilerek veriler elde edilmiştir. Sonuçlar yaş ve meslek grubuyla dindarlık algısı arasında ve medeni durum ve sorumluluk algısı arasında pozitif bir ilişki olduğunu ortaya koymaktadır. Ayrıca Sorumluluk duygusu ve davranışı ile dindarlık algısı arasında da pozitif yönde bir ilişki tespit edilmiştir.
The effects of auditory and visuo-spatial secondary tasks on lane maintenance in predictable and unpredictable driving conditions

Bu çalışma, işitsel ve görsel-mekansal ikincil görevlerin, tahmin edilebilir ve tahmin edilemez sürüş koşullarında, şerit pozisyonundaki değişkenliklere olan etkilerini araştırmaktadır. Çalışmanın bir amacı da algılanan sürüş becerileri ve güvenlik becerilerinin araç kullanma performansına olan etkilerini keşfetmektir. Altmış altı katılımcı Sürücü Beceri Anketini doldurmuş ve simülatörde araç kullanmıştır. Tahmin edilebilirlik rüzgar eklenmesiyle ve ikincil görev yükü, işitsel n-geri göreviyle ya da görsel-mekansal n-geri göreviyle manipüle edilmiştir. Sonuçlara göre, tahmin edilebilir sürüş koşulunda, işitsel yük şerit pozisyonundaki değişkenliği azaltmıştır fakat görsel-mekansal yük şerit tutmada önemli bir değişikliğe yol açmamıştır. Tahmin edilemez sürüş koşulunda, işitsel yük şerit tutmada önemli bir değişikliğe yol açmamışken, görsel-mekansal yük şerit pozisyonundaki değişkenliği arttırmıştır. Hem işitsel hem de görsel-mekansal grubundaki, algılanan sürüş becerileri düşük sürücüler tüm koşullarda şerit pozisyonunda en yüksek değişkenliği göstermişlerdir. Sonuçlar, hiyerarşik kontrol teorisi ve çalışma belliği modeli taban alınarak tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinde pozitif şemaların iyi oluş ve psikolojik belirtileri yordaması

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin pozitif şemaların iyi oluş ve psikolojik belirtileri yordamadaki rolünün incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma ilişkisel tarama modeli kullanılarak yürütülmüş ve katılımcılara kolaylıkla bulabilene örnekleme yöntemi ile ulaşılmıştır. Araştırmada veri toplama araçlaçları olarak, Kişisel Bilgi Formu, PERMA Çok Boyutlu İyi Oluş Ölçeği, Kısa Semptom Envanteri ve Türk kültürüne uyarlama çalışması araştırma kapsamında gerçekleştirilen Pozitif Şema Ölçeği kullanılmıştır. Çalışma sonucunda Pozitif Şema Ölçeği'nin Türkçe formunun üniversite öğrencilerinin pozitif şemalarının ölçülmesinde geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olarak gerekli psikometrik özellikleri taşıdığı görülmüştür. Ayrıca, pozitif şemalar hem iyi oluşun hem de psikolojik belirtilerin yordanmasında anlamlı bulunmuştur. Araştırmada pozitif şema alt boyutlarının iyi oluş ve psikolojik belirti alt boyutlarını yordanması incelenmiş ve iyi oluş ve psikolojik belirtilerin alt boyutların yordanmasında anlamlı bulunan pozitif şema alt boyutlarının farklılık gösterdiği görülmüştür. Araştırma sonuçları ilgili alanyazın doğrultusunda tartışılmış ve araştırma kapsamında elde edilen bulgular temel alınarak öneriler üretilmiştir.
Farklı kayıp veri tekniklerinin çok göstergeli örtük gelişme modelleri üzerindeki etkisi

Bu çalışmanın amacı, örneklem büyüklüğü ve kayıp veri türüne bağlı olarak, kayıp veri ile başa çıkmada kullanılan tekniklerin, çok göstergeli örtük gelişme modelleri üzerindeki etkisinin incelenmesidir. Araştırma deseninde, kayıp veri tekniği, kayıp veri türü ve örneklem büyüklüğü (100, 250 ve 500) olmak üzere üç bağımsız değişken yer almaktadır. Bağımsız değişkenlerin model üzerindeki etkileri yakınsama oranı, model uyumu, parametre tahmin yanlılığı ve standart hata yanlılığı olmak üzere dört bağımlı ölçüm üzerinden incelenmiştir. Çalışma kapsamında, (1) veri setlerinin üretilmesi, (2) veri silme işlemlerinin yapılması, (3) değer atama işlemlerinin yapılması ve (4) model testlerinin yapılması olmak üzere dört aşamadan oluşan bir işlem yolu takip edilmiştir. Yakınsama oranı, model uyumu ve parametre tahmin yanlılığına ilişkin bulgular, çok göstergeli örtük gelişme modellerinde çift bazında silme tekniğinin diğer tekniklere kıyasla daha iyi bir alternatif olduğunu göstermektedir. Buna karşın, standart hata yanlılığına ilişkin sonuçlar, söz konusu yöntemin parametre tahminleri için yapılan anlamlılık testlerinin gücünü azaltabileceğine ve bu nedenle dikkatli olunması gerektiğine işaret etmektedir. Beklenti-maksimizasyon algoritması ve çoklu değer atama tekniklerinin standart hata yanlılıklarında daha iyi performans gösterdikleri, model uyumlarının kabul edilebilir sınırlar içerisinde kaldığı ve örneklem sayısının büyük olduğu durumlarda yakınsama problemine yol açmadığı düşünüldüğünde, çok göstergeli örtük gelişme modelleri kapsamında bu yöntemler de kayıp veri ile başa çıkmak üzere önerilmektedir. Öte yandan, regresyonla değer atama yönteminin çok göstergeli örtük gelişme modelleri kapsamında kayıp veri ile başa çıkmak üzere kullanılmasının uygun olmayacağı düşünülmektedir.
Alopesi areata tanısı almış erkek hastalarda baba oğul ilişkisinin projektif yöntemlerle değerlendirilmesi

Bu çalışmada alopesi areata tanış erkek hastaların ruhsal süreçlerinin, baba oğul ilişkisinin, pre-ödipal baba tasarımlarının, depresif duygulanımlarınınpsikanalitik kuram çerçevesinde incelenmesi amaçlanmıştır. Türkiye'de alopesi areata tanısı almış kişilerin üzerindeki psikolojik etkilerini inceleyen araştırmalar yapılmış olsa da bu hastaların ruhsal süreçlerini psikanalitik ve psikosomatik kuram ışığında inceleyen çalışmalar oldukça kısıtlıdır. Deri hastalıkları ile psikolojik süreçler arasında ilişki olduğunu gösteren yabancı kaynaklı çalışmalar mevcuttur. Bu çalışmada alopesi areata tanısı almış 14 erkek katılımcı ile öncepsikanalitik temelli yapı-yapılandırılmış bir öngörüşme yapılmış, ardından da katılımcılara Rorschach ve TAT testi uygulanmıştır. Uygulama öncesinde katılımcılar çalışma hakkında bilgilendirilmiş ve onamları alınmıştır. Yapılan testlerin sonuçları Fransız Okulu'na özgü içerik analizi yöntemi ile incelenmiştir. Yapılan içerik analizi sonucunda alopesi areata tanısı almış erkek hastalarda pre-ödipal dönemde babayla kurulan ilişkideki çatışmalara, özdeşim kurmakta yaşanan güçlüklere, depresif pozisyon ile başa çıkma kapasitelerindeki yetersizlikleregönderme yapan bulgular izlenmiştir.
Yetişkinlerde yeme tutumlarının erken dönem uyumsuz şemalar ve savunma biçimleriyle ilişkisi

Araştırmalar yeme tutumlarının erken dönem uyumsuz şemalar ve savunma biçim-leriyle ilişkisini kapsamlı bir şekilde incelemiştir (Coveney ve Olver, 2017; Pugh, 2015; Steiger ve Houle, 1991; Waller, 2003). Ancak Türk popülasyonunda, uyumsuz şemaların yeme tutumlarıyla ilişkisini inceleyen araştırmalar kısıtlıyken, savunma biçimlerinin yeme tutumlarıyla ilişkisini inceleyen bir araştırma bulunmamaktadır. Bu araştırma bir Türk örnekleminde yeme tutumlarının erken dönem uyumsuz şe-malar ve savunma biçimleriyle ilişkisini incelemeyi amaçlamıştır. Yaşları 19 ile 64 arasında değişen 371 katılımcı Yeme Tutum Testi, Young Şema Ölçeği-Kısa Form 3 (YŞÖ-KF3) ve Savunma Biçimleri Testi (SBT-40) kullanılarak değer-lendirilmiştir. Yeme tutumlarının uyumsuz şemalar ve savunma biçimleriyle ilişkisini belirlemek amacıyla Spearman korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Erken dönem uyumsuz şemalar ve savunma biçimlerinin normal ve anormal yeme tutumlarına göre ne derece farklılaştığını belirlemek için ise Mann-Whitney U testinden yarar-lanılmıştır. Sonuçlar YTT toplam puanı ile Nevrotik ve İmmatür Savunma Biçim-lerinden alınan puanlar arasında pozitif yönlü istatistiksel olarak anlamlı zayıf bir korelasyon bulunduğunu ortaya koymaktadır. YTT toplam puanı ile tüm erken dönem uyumsuz şemalardan alınan puanlar arasında pozitif yönlü istatistiksel olarak anlamlı zayıf bir korelasyon bulunmaktadır. Gruplar arası farklar karşılaştırıldığında ise İmmatür Savunma Biçimlerinden alınan puanlar yeme tutumu değişkenine göre anlamlı bir farklılık göstermektedir ve anormal yeme tutumu gösteren grup normal yeme tutumu gösteren gruba göre anlamlı derecede daha fazla immatür savunmaları kullanmaktadır. Tüm şema alanları ve şemalardan alınan puanlar yeme tutumlarına göre anlamlı bir şekilde farklılaşmaktadır ve anormal yeme tutumu gösteren grubun şema puanları, normal yeme tutumu gösteren gruba göre anlamlı derecede daha yük-sektir. Bulgular bu alanda yapılmış önceki araştırmaları desteklemektedir (Blaase ve Elklit, 2001; Dingemans, Spinhoven ve Van Furth, 2006; Schmidt, Tiller ve Treasure, 1993; Unoka, Tölgyes, Czobor ve ark., 2010).
Üstün yetenekli ve normal öğrencilerin benlik saygısı ve bağlanma düzeylerinin karşılaştırılması

Bu çalışmada üstün yetenekli ve normal öğrencilerin benlik saygısı ve bağlanma düzeylerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya 137 BİLSEM ve 137 ilkokul, ortaokul öğrencisi katılmıştır. Örneklemde 147 öğrenci kız, 127 öğrenci erkektir. Örneklem 10-15 yaş grubu öğrencilerden oluşmaktadır. Araştırmada Kern's Güvenli Bağlama Ölçeği ve Kendine Saygı Ölçeği kullanılmıştır. Analizler SPSS 21 istatistik paket programında yapılmıştır. Verilerin analizinde; frekans ve yüzde dökümleri alınmıştır. Değişkenler arasındaki farklılaşmanın belirlenmesi için analizinde ise tek yönlü varyans analizi uygulanmış ve korelasyon katsayıları hesaplanmıştır. Yapılan analizler sonucunda üstün yetenekli öğrencilerin benlik saygı puanlarının iyi düzeyde olduğu, sınıf düzeyine, cinsiyete, aile gelir düzeyine göre farklılaşmadığı, normal öğrencilerin benlik saygısı puanlarının iyi düzeyde ve sınıf düzeyine, cinsiyete, aile gelir düzeyine göre farklılaşmadığı saptanmıştır. Yaptığımız çalışmada iki grubu karşılaştırdığımızda üstün yetenekli öğrencilerin benlik saygısı düzeylerinde normal öğrencilere göre olumlu yönde fark olduğu tespit edilmiştir. Üstün yetenekli ve normal öğrencilerin güvenli bağlanma puanları karşılaştırıldığında üstün yeteneklilerin güvenli bağlanma puanlarının normal öğrencilere göre yüksek olduğu görülmüştür. Üstün yetenekli öğrencilerin benlik saygı ile güvenli bağlanma arasındaki ilişki düzeyinin normal öğrencilere göre daha fazla olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Çalışmanın sonuçları, sınırlılıkları ve gelecek çalışmalar için öneriler tartışılmıştır.
Anne baba tutumları ile 8. sınıf öğrencilerinin benlik saygıları ve atılganlıkları arasındaki ilişki

SONUÇ VE ÖNERİLER ÖZET Bu araştırma, sekizinci sınıf öğrencilerinin anne-baba tutumları ile benlik saygısı ve atılganlık seviyesi arasındaki ilişkinin incelenmesi amacı ile yapılmıştır. Araştırma 1998- 1999 eğitim-öğretim yılında gerçekleştirilmiştir, ilişkisel tarama modeline göre yapılan araştırmanın evrenini Bakırköy ilçesindeki resmi ilköğretim okullarındaki 3667 sekizinci sınıf öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmanın ömeklemini Bakırköy ilçesindeki 11 resmi ilköğretim okulundaki 223'ü erkek ve 197'si kızdan oluşan toplam 420 kişilik bir grup oluşturmuştur. Araştırmanın veri toplama aşamasında, öğrencilerin atılganlık düzeyinin belirlenmesinde Rathus Atılganlık Envanteri, benlik saygısı düzeyinin belirlenmesinde Piers-Harris Benlik Saygısı Ölçeği, anne baba tutumlarının belirlenmesinde de ABTÖ kullanılmıştır. Ayrıca öğrenciler hakkında bazı kişisel bilgileri toplamak amacıyla hazırlanan Bireyi Tanıma Çizelgesi kullanılmıştır. Verilerin toplanmasından sonra istatistiksel çözümlemeler yapılmıştır. Sonuçların istatistiksel analizi, exsell windows istatistik paket programındaki t-testi, bir boyutlu varyans analizi ve Pearson Momentler çarpımı tekniği kullanılarak yapılmıştır.
İlköğretim 8. sınıf öğrencilerine uygulanan etkili iletişim ve empatik beceri eğitiminin öğrencilerin iletişim ve empatik becerilerine etkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, İlköğretim 8. Sınıf Öğrencilerine Uygulanan Etkili İletişim ve Empatik Beceri Eğitimi'nin öğrencilerin iletişim ve empatik becerilerine etkisinin incelenmesidir. Araştırma, deneysel desenlerden ön test ? son test kontrol gruplu seçkisiz desen kullanılarak yapılmıştır. Araştırma, Manisa İli Turgutlu ilçesi Namık Kemal İlköğretim Okulu 8. sınıf öğrencileriyle yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak, Empatik Beceri Ölçeği B Formu ve İletişim Becerileri Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmaya katılan 30 gönüllü öğrencinin 15'i deney grubuna, 15'i kontrol grubuna rastgele atamayla seçilmiştir. Araştırma kapsamında geliştirilen Etkili İletişim ve Empatik Beceri Eğitim Programı, 15 kişilik deney grubuna haftada bir defa olmak üzere on hafta boyunca toplam on oturumda uygulanmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistik ve kovaryans analizi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular, uygulanan Etkili İletişim ve Empatik Beceri Eğitim Programı'nın öğrencilerin iletişim becerileri üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark yaratmadığını, empatik becerileri üzerinde ise istatistiksel olarak anlamlı bir fark yarattığını göstermiştir.