turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The effect of maternal mental state talk on preschool children's theory of mind abilities

Bu çalışmada annelerin yazısız hikaye kitap okurken kullandıkları zihinsel durum ifadelerinin 3 ila 5 yaşları arasındaki çocukların zihin kuramı becerilerine olan etkisi, Türk örnekleminde incelenmektir. Otuz-iki çocuğa zihin kuramı seti, standartlaştırılmış kelime ölçekleri ve boyutsal kart sınıflandırma ölçeği uygulanmıştır. Akabinde, annelerden resimli, yazısız kitabı çocuklara anlatması istenmiştir. Annelerin kullandıkları zihinsel durum ifadeleri 3 yapısall karmaşıklık seviyesinde kodlanmıştır: kelime seviyesi, ek seviyesi ve cümle seviyesi. Kelime seviyesinde, sıklık ve çeşitlilik bazında zihinsel durum kelimeleri kodlanmıştır. Ek seviyesinde, dilek kipleri ve istek kipleri kodlanmıştır. Yedi alt kategoriye ayrılan zihinsel durum ifadeleri hitap özelliklerine göre çocuğa, anneye veya başkalarına hitaben ve hikaye karakterlerine hitaben olmak üzere ikiye ayrılmıştır. Cümle seviyesinde ise zihinsel durum kelimelerini açıklayıcı cümleler belirgin açıklayıcılar ve dolaylı açıklayıcılar olmak üzere 2 kategoride kodlanmıştır. Bulgular annelerin kullandıkları zihinsel durum kelimelerinin kontrol değişkenleri kontrol edildiğinde zihin kuramı becerileriyle anlamlı ilişkiler olduğunu göstermiştir. Çocuğa, anneye veya başkalarına hitaben kullanılan zihinsel durum kelimeleri, bilişsel ve algısal kelimeler, hikaye karakterlerine hitaben kullanılan algısal kelimeler ve toplam algısal kelimeler zihin kuramı becerileriyle anlamlı ilişki içindedir. Bunların yanında, bilişsel kelimelerin zihin kuramını artı yönde yordadığı, bilişsel kelimeleri açıklayan cümlelerin ise zihin kuramı becerilerini eksi yönde yordadığı bulunmuştur. Algısal kelimelerin zihinsel durum ifadeleri ile ilişkisi göz önünde bulundurularak algısal, bilişsel ve karşıtsal kelimelerin aralarındaki ilişkiyi incelemek için yapılan analizler bu kelimelerin toplamlarının zihin kuramı becerilerini yordadığı bulunmuştur. Son olarak, annelerin çocuğa, kendine veya başkalarına hitaben kullandıkları bilişsel kelimelerin çocukların zihin kuramı becerilerini yordadığı bulunmuştur.
Amatör düzeyde futbol oynayan sporcuların bilişsel duygu düzenleme ve saldırganlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışma, amatör seviyede futbol oynayan genç ve yetişkin oyuncuların adaptif ve daha az adaptif bilişsel duygu düzenleme stratejilerinin; düşmanlık, öfke, fiziksel ve sözel saldırganlık davranışları ile olan ilişkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmaya, İstanbul ilinde çeşitli amatör seviyelerdeki takımlarda aktif olarak forma giyen 159 sporcu katılmıştır. Katılımcılara Demografik Bilgi Formu, Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği ve Buss-Perry Saldırganlık Ölçeği uygulanmıştır. Çalışmanın bulgularına göre; katılımcıların toplam saldırganlık seviyeleri ile daha az adaptif duygu düzenleme stratejilerinden Başkalarını Suçlama stratejisinin pozitif yönde ilişkili olduğu belirlenmiştir. Katılımcıların fiziksel saldırganlık düzeylerinin ise adaptif bilişsel duygu düzenleme stratejilerinden Bakış Açısına Yerleştirme ile negatif yönde ilişkili olduğu saptanmıştır. Katılımcıların Öfke seviyelerinin, adaptif stratejilerden Bakış Açısına Yerleştirme ile negatif; katılımcıların Düşmanlık seviyelerinin daha az adaptif stratejilerden Ruminasyon ile pozitif yönde ilişkisi olduğu belirlenmiştir. Katılımcıların sözel saldırganlıklarının ise daha az adaptif bilişsel duygu düzenleme stratejilerinden Başkalarını Suçlama, Ruminasyon ve adaptif bilişsel duygu düzenleme stratejilerden Plana Tekrar Odaklanma ile pozitif yönde ilişkili olduğu saptanmıştır. Analizler sonucu elde edilen bulgular, literatürdeki saldırganlık ve duygu düzenleme ilişkisine dair bilgiler ışığında tartışılmıştır.
Are women and men's atypical educational choices punished? gender system justification, ambivalent sexism, and precarious manhood

Mevcut tez, kadın veya erkek öğrencilerin azınlık cinsiyet olduklarında üniversite bölümlerinde ayrımcılığa uğrayıp uğramadıklarını araştırmayı amaçlamaktadır. Bir kadın veya bir erkek karşı cinsin ağırlıklı olduğu bir bölümde okuduğunda, kuralcı cinsiyet kalıp yargılarını ve cinsiyet statüsünü ihlal eden biri olarak kabul edilebilir ve cezalandırılabilir. Çünkü üniversiteler cinsiyet hiyerarşisinin bir parçasıdır ve cinsiyet ayrımı üniversitede bulunmaktadır. Ayrıca, sistemi meşrulaştırma, çelişik duygulu cinsiyetçilik ve kırılgan erkekliğin, öğrencilerin cinsiyet tipikliği durumu ile onlara karşı ayrımcılık arasındaki ilişkiyi modere edeceği öngörülmektedir. Bu tez, amaçlarına ulaşmak için dört çalışma uygulamaktadır. İlk çalışma, kadınlara ve erkeklere en uygun bölümlerin, sırasıyla, Okul Öncesi Öğretmenliği ve İnşaat Mühendisliği olarak algılandığını bulmuştur. İkinci çalışma cinsiyet azınlık olan öğrencilerin, ama çoğunluk cinsiyet olanların değil, bölüm seçerken yakınları tarafından ilgili bölümleri seçmemeleri konusunda uyarıldığını göstermiştir. Üniversitede cinsiyet azınlık öğrencilere yönelik ayrımcılığı test etmek için iki çalışma tasarlanmıştır. Birincisinde komunal profillere oranla eylemli profilerin, bölümü temsil etmede daha fazla puan aldıkları bulunurken korumacı cinsiyetçilik arttıkça, komunal kadın adayların bölümü temsil etmek için daha uygun olarak değerlendirildikleri görülmüştür. İkincisi ise, eylemli profillerin, komunal profillere oranla, lisansüstü eğitime kabul edilme ihtimalinin daha yüksek olduğunu bulmuştur. Bulgular, bazı üniversite bölümlerinin tek cinsiyete uygun olarak algılandığını, atipik eğitim tercihlerinin öğrencilerin yakınları tarafından engellenmek istendiğini ve korumacı cinsiyetçiliğin komunal kadınlar için pozitif bir ayrımcılığın olup olmayacağının önemli bir göstergesi olduğunu göstermektedir. Sonuçlar cinsiyetçilik, kalıpyargı içeriği modeli, sistemi meşrulaştırma ve erkekliğin ışığında tartışılmıştır.
Investigation and comparison of human factors in driving and attitudes towards disabled drivers: A study with disabled and non-disabled drivers

Bu çalışmanın amacı ilk olarak trafikte engelli sürücülere yönelik tutumu ölçmek ve belirlemek amacıyla bir tutum ölçeği geliştirmektir (Çalışma 1). Tutum ölçeği geliştirme sürecinde engelli sürücülükle ilgili bilgi edinmek amacıyla yarı yapılandırılmış mülakatlar düzenlenmiştir. Çalışmaya 12 engelli sürücü, 16 engelsiz sürücü olmak üzere toplam 28 aktif olarak araç kullanan sürücü katılmıştır. Mülakat sonuçları nitel analiz yöntemiyle analiz edilmiş; bu sonuçlar 'Engelli Sürücülere Yönelik Tutum Ölçeği ' geliştirme sürecine temel sağlamıştır. Ana çalışmada ise engelli sürücüler sürücülükte insan faktörleri açısından litertürde ilk defa incelenmiş ve trafikte engelli sürücülüğe yönelik tutumlaru ölçmek amacıyla hem engelli sürücülerden hem de engelsiz sürücülerden veri toplanmıştır. Çalışmaya 189 engelli sürücü 349 engelsiz sürücü olmak üzere toplam 538 aktif olarak araç kullanan sürücü katılmıştır. Sürücülerin kendi sürücü davranışlarını ve diğer grubun sürücü davranışlarını değerlendirmesi amacıyla Lajunen ve Özkan (2004) tarafından türkçeye adapte edilen 'Sürücü Davranışları Ölçeği ' Özkan ve Lajunen (2005) tarafından geliştirilen 'Pozitif Sürücü Davranışları Ölçeği' eklenerek 37 maddde halinde kullanılmıştır. Yine sürücülerin kendi sürücü becerilerini ve diğer grubun sürücü becerilerini değerlendirmesi amacıyla ise Lajunen ve Summala (1995) tarafından geliştirilen 'Sürücü Becerileri Ölçeği ' kullanılmıştır. Son olarak hem engelli sürücülerin hem de engelsiz sürücülerin engelli sürücülüğe yönelik tutumlarını ölçmek amacıyla çalışma 1'de geliştirilen 'ESYTÖ' ile her iki sürücü grubundan da veri toplanmıştır. Çalışma 1 ve ana çalışma bulguları, çalışmanın literature katkıları ve çalışmanın kısıtları ilgili literatür ışığında detaylı bir şekilde tartışılmıştır.
Görgü tanıklığında, ahlaki yargı değişiminin bellek hataları ve tanığın işlemleme performansı üzerine etkisi

Adli mekanizmalarda görgü tanığı önemli bir rol oynamaktadır. Birçok ülkede, masum kişiler, görgü tanığının verdiği yanlış ifade yüzünden hüküm giymektedir. Ayrıca görgü tanıklığı alanyazınında yapılan birçok araştırma, orjinal anı ile ilgili maruz kalınan yanlış bilginin belleği yanılttığını göstermektedir. Bu çalışmanın amacı ise orjinal olay ile ahlaki yargı arasındaki ilişkiyi test etmek ve olay öncesi ya da olay sürecinde ahlaki yargıyla ilişkili yanlış bilginin bellek hatalarına olan etkisini saptamaktır. Çalışma, ilk aşamasında 80, ikinci aşamasında 60 olmak üzere toplam 140 üniversite öğrencisi ile yürütülmüştür. Öncelikle üniversite öğrencilerinden yazılı onam alınmış ve araştırma ayrıntılı olarak anlatılmıştır. Araştırmacı tarafından hazırlanan Tanıma Testi, SuperLab 4.0 programı ile katılımcılara uygulanmış ve farklı sürelere sahip aynı video izletilmiş ve olayın doğru ve hatalı olarak anlatıldığı olay sonrası hikaye okutulmuştur. Ardından hazırlanan tanıma testi ile katılımcıların bellekleri ve tepki süreleri test edilmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasında, olayın ahlaki boyutu ele alınmış, olumlu, olumsuz ve nötr olarak anlatıldığı önbilgi metni okutulmuş ve belirlenen video izletilmiştir. Ardından tuzak soruların bulunduğu bir tanıma testi ile katılımcıların bellekleri ve tepki süreleri test edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, ahlaki yargı değişimine neden olan durumların bellek hatalarında ve görgü tanıklığında etkili olduğu bulunmuştur.
Üst-bellek türlerinin beyin elektrofizyolojik tepkileriyle ilişkisi

Üst-biliş ve yönetici işlevler kavramları bilişin içeriğini ve süreçlerini izleme, kontrol etme ve yönetme kapasitesine işaret etmektedir. Kavramsal benzerliklerine rağmen, literatürde üst-biliş ve yönetici işlevler farklı hipotetik yapılar olarak incelenmektedir. Mevcut çalışmanın amacı üst-belleğin elektrofizyolojik karşılıklarını analiz etmek ve üst-bellek ile yönetici işlevler arasındaki ilişkileri incelemektir. Örneklem, üniversitepopülasyonundan 50 (23 kadın 27 erkek) sağlıklı gönüllü yetişkini içermiştir. Örneklemin yaş aralığı 18-29 ( X =21.56, ? 2 .64), eğitim düzeyi 12 yıl ve üstü olmuştur. Görevler bir sözel çağrışım çiftleri listesi, Stroop testi ve WCST'yi içermiştir. EEG kaydı (NeuroScan 4.2) 10-20 sistemine göre 30 elektrot lokasyonundan alınmış, kayıtlar 0.16- 100 Hz (3 dB noktası, 12 dB oktav/eğim) sınırlarında filtrelenmiştir. Örnekleme hızı 512 Hz olmuştur. Deneyselkoşullar ve elektrot alanlarının OİP zirveleri üzerindeki etkisi tekrar ölçümlü varyans analizi ile incelenmiştir. Üst-bellek ile yönetici işlevler arasındaki ilişkiler ise çeşitli istatistiksel tekniklerle analiz edilmiştir. Elektrofizyolojik veriler, BDD'de P3 zirvesinin genliğinin, performans ile performansa ilişkin farkındalık düzeyinin uyumsuz olduğu koşulda, uyumsuzluğun belirlenmesi sürecine işaret ettiğini göstermiştir. Stroop testi performansında P3 ve N4 zirveleriningenliği, uyarıcı anlamının değerlendirilmesi sürecine, N2 ve P3 zirvelerinin genliği ise, tepki rekabeti sürecine işaret etmiştir. N3 ve N4 bileşenlerinin genliği, tepkidoğruluğunun değerlendirilmesi/farkındalığı sürecine işaret etmiştir. WCSTperformansında P4 bileşeninin, hem genliği hem de latansı ile, tepkinin doğruluğukonusundaki farkındalığı/değerlendirmeyi yansıttığı sonucuna varılmıştır. İlişkililikdurumunun belirlenmesine yönelik analizlerde, farkındalık düzeyi ile Stroop Testi veWCST performansının pozitif yönde ilişkili olduğu görülmüştür. Sonuç olarak, bulgular, beyin ve süreçlerini sürekli izleyen ve kontrol eden bir üst-biliş sistemininetkinliklerinden beklenen bir sonuç olmuştur.
Interspousal communication in a problem solving situation

öz BİR PROBLEM ÇÖZME DURUMUNDA EŞLERARASI İLETİŞİM Taştan, Nuray Yüksek Lisans, Psikoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Olcay imamoğlu Ocak 1996, 101 Sayfa Bu çalışmada bir problem çözme durumunda eşler arası iletişim üç temel soruyla incelenmiştir: a) Eşler arası iletişimin olumluluk derecesinde cinsiyet ve evlilik tipi açısından farklar var mı? b)Eğer bazı eşler kullandıkları haritada sorun olduğunu farkederlerse, iletişimin olumluluk derecesinde bu sorunu sezmeye bağlı olarak nasıl bir fark olur? c) Bir problem çözme durumunda, haritada sorun olduğunu fark etme ve haritada vısorun olduğunu farketmeme durumlarında iletişimin olumluluk derecesi- açısından cinsiyet farkı var mı? Örneklem, 55 evli çiftten oluşmuştur. Evliliklerin 23' ü görücü usulü, 32'si anlaşarak yapılan evliliklerdi. Eşlerin iletişimi 'İletişim Çatışma Durumu' diye anılan problem üstünde çalışırlarken, gözlenmiş ve videoya kaydedilmiştir. Daha sonra gözlenen ve kaydedilen iletişim seyredilip, araştırma için oluşturulan gözlem formu üzerinde değerlendirilmiştir. Sonuçlara göre, eşler haritada sorun olduğunu fark etme durumunda farketmeme durumuna oranla daha fazla olumlu iletişime girmişlerdir ve anlaşarak evlenen çiftler haritada sorun olduğunu farketmeme durumunda görücü usulü evlenen çiftlere oranla daha fazla olumlu iletişimde bulunmuşlardır. Sonuçlar eşler arası iletişim açısından cinsiyet farkı olduğunu da ortaya koymuştur: Kadınlar haritada sorun olduğunu fark ettikleri durumda erkeklere oranla daha fazla olumlu iletişim göstermişlerdir. vı ıSonuçlar, Türk kültüründe eşler arası iletişimin önemi açısından tartışılmıştır.
Duygu temelli eğitim programının hemşirelik öğrencilerinin duyguları fark etme, ifade etme ve empati becerilerine etkisi

Bu çalışma, duygu temelli eğitim programının hemşirelik öğrencilerinin duyguları fark etme, ifade etme ve empati becerilerine etkisini incelemek amacıyla, randomize plasebo kontrol gruplu, tekrarlayan ölçümlü deneysel bir çalışma olarak gerçekleştirildi. Araştırmanın evrenini bir üniversitenin 2. sınıf hemşirelik öğrencileri (N: 320), örneklemini ise, power analize göre her grupta 40 kişi olacak şekilde belirlenen 120 öğrenci oluşturdu. Çalışmanın verileri 18 soruluk anket formu; Duygusal Farkındalık Düzeyi Ölçeği, Duyguları İfade Etme Ölçeği ve Empatik Beceri Ölçeği kullanılarak toplandı. Gruplara uygulanan ön test sonrasında deney grubuna haftada 1 gün 1,5- 2 saatlik Duygu Temelli Eğitim Programı; plasebo grubuna hemşirelik eğitim sürecinde öğrencilerin yaşadığı zorlukların tartışıldığı etkileşim grubu 10 oturum şeklinde uygulandı. Kontrol grubuna ise herhangi bir uygulama yapılmadı. Uygulamaların etkinliğini değerlendirmek için 10. oturumun sonunda ve 6 ay sonra veri toplama araçları tekrar uygulandı. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı ve karşılaştırmalı istatistiksel yöntemler, ileri analizlerde Bonferroni düzeltmesi kullanıldı. Öğrencilerin duygusal farkındalık ve duyguları ifade etme düzeylerinin orta; empati becerilerinin ise düşük düzeyde olduğu belirlendi. Duygu temelli eğitim programına katılanların, bu programa katılmayanlara göre duygusal farkındalık, duyguları ifade etme ve empati becerilerinin anlamlı düzeyde arttığı; izlem ölçümünde de artarak devam ettiği belirlendi (p<0,05). Etkileşim grubundaki öğrencilerin duygusal farkındalık ve duyguları ifade etme becerilerinde son testte anlamlı düzeyde bir artış sağlandı (p<0,05), izlem döneminde puan düzeyi değişmedi. Empati becerileri düzeylerinde ön test, son test ve izlem test arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Kontrol grubunda ise herhangi bir anlamlı değişme gözlenmedi. Sonuçlar; duygu temelli eğitim programının hemşirelik öğrencilerinde duyguları fark etme, ifade etme ve empati becerilerinin geliştirilmesinde uygulanabilir ve etkili bir program olduğunu; etkileşim grubu uygulamasının duyguları fark etme ve ifade etmede uzun süreli etkili olmadığını, empati becerilerini geliştirmede ise yetersiz kaldığını göstermektedir. Lisans düzeyinde hemşirelik eğitimi verilen okullarda duygu temelli eğitim programının müfredat kapsamına alınması, böylece hemşirelik eğitimi süresince öğrencilerin duyguları fark etme, ifade etme ve empati becerilerinin geliştirilmesi önerilmektedir.
Evli çiftlerde evlilik uyumu, beş büyük kişilik özelliği, manevi iyi olma ve kontrol odağı

Bu çalışmanın amacı, evlilik yaşamında evlilik uyumunun ve kişilik özelliklerinin, manevi iyi olma ve kontrol odağı ile ilişkisinin belirlenmesidir. Bu çalışmayla evlilik uyumu ve kişilik özelliklerinin manevi iyi olma ve kontrol odağı ile ilişkisinin evli bireylere uygulanan ölçekler aracılığı ile tespit edilmesi amaçlanmaktadır. Bu araştırmanın kapsamını yaşları 18-65 arasında olup İzmir'de yaşayan kadın ve erkek evli bireyler oluşturmaktadır. Evli bireyler çift olarak değil bireysel olarak çalışmaya katılım sağlamışlardır. Araştırmaya, cinsiyet bakımından 283'ünün (%53.8) kadın, 243'ünün(%46.2) erkek olmak üzere toplam 526 katılımcının verileri dahil edilmiştir. Araştırmaya katılan kişilere Rotter tarafindan geliştirilen, Dağ (2002) tarafından Türkçeye uyarlananKontrol Odağı Ölçeği, Locke ve Wallace (1959) tarafından geliştirilen ve Tutarel ve Kışlaktarafından Türkçeye çevirilen Evlilik Uyumu Ölçeği, Ekşi ve Kardaş tarafından (2016)geliştirilen Spiritüel İyi Oluş Ölçeği, Costa ve McCare(1987) tarafından geliştirilen kişilik özelliklerini ölçmek amacıyla Verlmuts ve Geris (2005) tarafından Goldberg'in (1992)ortaya koyduğu kişilik özellikleri ile ilgili 100 sıfattan 30'u seçilerek geliştirilen Hızlı Büyük Beşli Kişilik Testi ölçeklerinin formları ile sosyo-demografik bilgi formu uygulanmıştır. Ölçeklerden elde edilen verilerin istatistiksel analizi için SPSS 22.0 bilgisayar programı kullanılmıştır. Araştırmada kullanılan verilerin Kolmogorov Smirnov test istatistiğine göre normal dağılmadığı görülmüş ve çarpıklık ve basıklık değerleri baz alınarak normallik dağılımı varsayımını sağladığı tespit edilmiştir. Araştırmada kullanılan ölçekler ile demografik karşılaştırmalarda Independent Sample T-Test ve Tek Yönlü Varyans Analizi analizi kullanılmıştır. Demografik bilgilere ilişkin frekans ve yüzde, ortalama, standart sapma, çarpıklık basıklık değerlerine yer verilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular literatür bağlamında tartışılmıştır. Katılımcıların evlilik uyumu ölçeğinden aldıkları puanlara göre erkek evli bireylerin evlilik uyumlarıkadınlardan daha yüksek bulunmuştur (p<0.05). Evlilik uyumu ile manevi iyi oluş arasındaki ilişkinin incelendiği istatistik sonuçlarına göre evlilik uyumunun arttıkçamanevi iyi oluşun da arttığı tespit edilmiştir. Evlilik uyumunun beş büyük kişilik özelliği ile arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişkinin olduğu görülmüştür. Buna göre evlilik uyumu arttıkça beş büyük kişilik özelliği puanının da evli bireylerde arttığı sonucuna ulaşılmıştır. Evli bireylerde evlilik uyumu ile kontrol odağı arasındaki ilişkinin incelendiği araştırmanın sonuçlarına göre evlilik uyumu ile kontrol odağı arasında negatif yönlüvikorelasyon bulunmuştur. Buna göre kontrol odağı puanı arttıkça evlilik uyumunun azaldığı tespit edilmiştir. Evlilik uyumu ile demografik değişkenler ve bu çalışmada kullanılan, manevi iyi oluş ölçeği, hızlı büyük beşli kişilik testi ve kontrol odağı ölçeği ile evlilik uyumu arasındaki ilişkinin incelendiği başka çalışmaların yapılması faydalı olabilir.
Takım sporlarında algılanan antrenör, ebeveyn ve akran güdüsel iklim faktörlerinin başarı algısı üzerindeki etkisi

Spor, günümüz insanının yoğun temposuna karşı gerek fiziksel gerek psikolojik anlamda rahatlama, zinde kalma amacıyla yürütülen egzersizlerdir. Geçmiş yıllarda sporcunun başarıyı elde etmesinde fiziksel performansın en etkili faktör olduğu düşünülmekteyken, bugün güdülenme faktörünün fiziksel performans faktöründen daha etkili olduğu ifade edilmektedir. Bir güdülenme türü olarak içsel güdüleme, sporcunun kendini başarıya odaklaması, başaracağına inanması bağlamında önem taşımaktadır. Sporcuların başarıya ulaşma yolunda tercih ettikleri yöntemler veya teknikler kadar, başarı algıları da günümüzde değişime uğramaktadır. Güdüsel iklim kavramı, spor psikolojisi alanında gittikçe önem kazanan bir kavramdır ve bu çalışmanın da temel çıkış noktasını oluşturmaktadır. Bu araştırma, takım sporlarında algılanan antrenör, ebeveyn ve akran güdüsel iklim faktörlerinin başarı algısı üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla Sivas'ta bulunan ve futbol, basketbol, voleybol ve hentbol sporlarıyla en az 3 yıl deneyim kazanmış 362 adet sporcu üzerinde uygulanmıştır. Güdüsel iklim konusunda yeterli çalışmalar bulunurken ebeveyn ve akran güdüsel iklim konularında literatürde çok az çalışma olması nedeniyle önem taşımaktadır. Çalışmada, sporcuların başarı algılarını belirlemek amacıyla nicel araştırma yöntemlerinden anket tekniği kullanılmıştır. Geniş örneklemlere sahip olan araştırma ve çalışmalar için anket tekniği oldukça elverişlidir. Anket tekniği katılımcıların herhangi bir konudaki görüşlerini çeşitli türlerde sorular sorarak toplamayı hedefleyen bir tekniktir. Araştırmacıya istatistiki anlamda sağlıklı veriler vermektedir. Anket formları, katılımcılara yüz yüze uygulanmış ve elde edilen veriler SPSS istatistik programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırma kapsamında frekans analizi, çapraz tablo, t testi gibi istatistiki analizler yapılmıştır. Elde edilen veriler analize tabi tutularak değerlendirilmiştir. Bulguların değerlendirilmesi sonucunda, katılımcıların demografik özellikleri ile güdüsel iklim envanteri alt boyutları olan ustalık, performans, başarı algısı envanteri alt boyutları olan görev, ego, akran güdüsel iklim envanteri alt boyutları olan takım içi çatışma ve ebeveyn güdüsel ilkim envanteri alt boyutları baba-anne endişe iklimi, baba-anne çabasız başarı, baba-anne öğrenme haz arasında anlamlı farklılıklar saptanmıştır (p<0,05). Sporcuların ölçek sorularına verdikleri cevaplar doğrultusunda güdüsel iklim alt boyutlarından performans alt boyutunun erkek sporcularda ön planda olduğu görülmektedir. Araştırmanın sonucunda sporculara ustalık becerilerini geliştirme imkanı konusunda içsel güdüleme eğitimleri verilebilir. Bir diğer sonuç olarak, sporcuların branşlara yönlendirilmesinde beden eğitimi öğretmenlerinin daha etkin olduğu görülmektedir. Bu doğrultuda, beden eğitimi öğretmenlerine sporcu seçimleri ve yetenekli sporcuları tespit etmeleri konusunda gerekli akademik eğitimler verilmesinin uygun olduğu önerisinde bulunulabilir.
Ergenlerde yeme tutumunun bağlanma stili, beden algısı ve öz-şefkat açısından incelenmesi

Bu çalışmanın temel amacı, ergenlerin yeme tutumunun bağlanma stili, beden algısı ve öz-şefkat açısından incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini İstanbul ilinde bir ortaöğretim kurumunda öğrenim görmekte olan 14-17 yaşları arasındaki 256 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Sosyodemografik Bilgi Formu, Yeme Tutumu Testi, İlişkiler Ölçeği Anketi Ergen Formu ve Öz-Şefkat Ölçeği Kısa Formu kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler SPSS 21. Programı ile analiz edilmiştir. Verilerin analizleri için, Bağımsız Gruplar T-testi, Tek Yönlü Varyans Analizi, Kruskal Wallis testi, Mann Whitney U testi, Pearson Korelasyon Analizi ve Regresyon Analizi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda, ergenlerin yeme tutumu ile bağlanma stili, beden algısı ve öz-şefkat düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Araştırma bulgularına göre ergenlerin olumsuz yeme tutumu puanları ile kayıtsız bağlanma alt stili puanları arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki vardır. Ergenlerin olumsuz yeme tutumu puanları ile beden algısı puanları arasında ve ergenlerin olumsuz yeme tutumu puanları ile öz-şefkat düzeyleri arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Araştırmada ergenlerin cinsiyetleri, yaşları ve beden kitle indeksi değerleri ile yeme tutumları arasında ise anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Regresyon Analizi sonucunda ise beden algısı ve kayıtsız bağlanma stilinin yeme tutumunu anlamlı derecede yordadığı belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarının genel olarak literatür ile uyumlu olduğu görülmektedir. Son olarak, yapılan analizler sonucunda elde edilen bulgular literatür kapsamında yorumlanarak ergenlerde olumsuz yeme tutumlarını önleyici bir takım önerilere yer verilmiştir.