turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Perceived parental relationship, self-discrepancy, and personality characteristics in relation to psychological well-being

Bu çalışmanın amacı algılanan ebeveyn ilişkisi, benlik farklılıkları kişilik yapıları ile psikolojik iyi olma hali arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmaya 729 katılımcı (456 kadın, 273 erkek) katılmıştır. Katılımcıların yaşları 18 ile 39 arasında değişmektedir (O = 22 .03, SS = 2 .58). Çalışma kapsamında katılımcılara Demografik Bilgi Formu, Barrett Lennard İlişki Envanteri, Bütünleşmiş Benlik Farklılıkları Endeksi, Kendini Toparlama Gücü Ölçeği, Duygu Düzenlemede Güçlükler Ölçeği, Temel Kişilik Özellikleri Ölçeği, Algılanan Ebeveyn Tutumları-Kısa Formu, Beck Depresyon Envanteri ve Beck Anksiyete Envanteri uygulanmıştır. Verinin toplanmasının ardından ilk olarak Barrett Lennard İlişki Envanteri ve Bütünleşmiş Benlik Farklılıkları Endeksi'nin psikometrik analizleri yapılmış ve iki ölçeğin de geçerlik ve güvenirliği yeterli bulunmuştur. Ardından, çalışmanın değişkenleri arasındaki anlamlı ilişkileri belirleyebilmek amacıyla üç set hiyerarşik regresyon analizi yapılmıştır. Ayrıca, kişilik yapılarının, benlik farklılıkları ve psikolojik iyi olma hali arasındaki ilişkideki rolünü belirlemek amacıyla moderasyon analizi uygulanmıştır. Çalışmanın sonuçları, beklenildiği üzere, algılanan ebeveyn ilişkisi, benlik farklılıkları, ve kişilik yapılarının psikolojik iyi olma hali ile anlamlı olarak ilişkili olduğunu ortaya çıkarmıştır. Bununla birlikte, bazı kişilik yapılarının benlik farklılıkları ve psikolojik iyi olma hali arasındaki ilişkide düzenleyici rolunün olduğu bulunmştur. Çalışmanın sonuçları güncel literaür ışığında tartışılmış ve sonuçların klinik uygulamalar açısından önemi ele alınmıştır.
Exploring the moderating roles of cognitive flexibility, gender, and Big Five personality dimensions on the relationship between prejudice and depression

Depresyon ve önyargı, sırasıyla klinik psikologlar ve sosyal psikologlar tarafından yoğun şekilde incelenmiş iki kavramdır. Literatür taraması, bu iki kavramın altında yatan bilişsel mekanızmaların temel olarak aynı olduğunu öne süren, depresyon ve önyargıya bütüncül bir bakış açısı önerisini göstermiştir. Depresyon ve önyargıya bütüncül bakıştan yola çıkarak, bu çalışmanın ana önerisi, belirli koşullar altında bir birey daha üst seviyede önyargılı olduğunda, aynı zamanda daha üst seviyede depresyonun gözlemlenmesi gerektiğidir. Önyargı ve depresyon arasında gözlemlenecek bu olumlu ilişkinin üç aracı yoluyla gerçekleşebileceği önerilmiştir. Bu üç aracı sırasıyla, cinsiyet, bilişsel esneklik ve beş faktörlü kişilik özellikleridir. Çalışmanın verisi 304 katılımcıdan toplanmıştır. Katılımcıların 234'ü kadın ve 70'i erkektir. Katılımcıların yaş ortalaması 25.45 (SD= 9 .25) olarak saptanmıştır. Katılımcıların depresyon düzeyini ölçmek için Beck Depresyon Envanteri kullanılmıştır. Önyargı seviyesi Samimiyet ve Yeterlilik Ölçekleriyle ölçülmüştür. Bilişsel esneklik seviyesinin ölçülmesi ve Beş Faktörlü kişilik özelliklerinin belirlenmesi için sırasıyla Bilişsel Esneklik Envanteri ve Beş Faktörlü Ölçek kullanılmıştır. Yapılan aracı analizi, erkek katılımcılar için artan önyargı düzeyinin artan depresyon düzeyini yordadığını göstermiştir. Ek olarak, Beş Faktörlü kişilik özelliklerinden düşük seviyede dışadönüklük ve yüksek düzeyde yumuşak başlılığa sahip olan katılımcılarda artan önyargı düzeyinin depresyon düzeyini yordadığı gözlemlenmiştir. Sonuçlar literatür taraması göz önüne alınarak tartışılmıştır.
18-25 YAŞ ARASI ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNDE ALGILANAN EBEVEYN TUTUMUNUN YEME TUTUMUNA ETKİSİ

YALÇIN Sümeyra Nur, Yüksek Lisans, İstanbul, 2019) 18-25 YAŞ ARASI ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNDE ALGILANAN EBEVEYN TUTUMUNUN YEME TUTUMUNA ETKİSİ Bu çalışmanın amacı; ebeveyn tutumu ve yeme tutumunun ilişkisini incelemektir. Bu bağlamda 18-25 yaş arası üniversite öğrencileriyle çeşitli testler yapılmıştır. 50 kadın 50 erkek 18-25 yaş arasındaki 100 öğrenciyle yapılan çalışmada gönüllü olur formu alındıktan sonra, demografik form, anne-baba tutum ölçeği, yeme tutumu testi ve SCL90 uygulanmıştır. Analiz için SPSS 18 programı kullanılıp değişkenler arası ilişkiler Pearson Korelasyonu ile tespit edilmiştir. Bulgulara göre, demokratik anne baba tutumunda zayıflık ile uğraş olumsuz yönde ilişkili, otoriter ve koruyucu-istekçi anne baba tutumunda olumlu yönde ilişkilidir.
A mother, a daughter and a son: Qualitative analysis of family therapy process with an adult family

Bu araştırma yetişkin bir ailenin bir yıllık aile terapisi sürecini inceleyen kalitatif bir araştırmadır. Aile 3 yetişkin kişiden oluşmaktadır. Anne, kız çocuk ve erkek çocuk. Araştırmanın amacı; bireylerin, aralarındaki diyalektik etkileşimlerin ve ailenin yapısının, psikoterapötik duruş ve terapistin sistemik terapinin farklı evrelerinde kullandığı tekniklerle sağlanan değişimini araştırmaktır. Terapistin kendi içsel dinamikleri de bu sürece dahil edilmiştir. Kalitatif analiz için bir yıl boyunca yapılan seansların içerisinden, tüm aile üyelerinin bulunduğu 8 seans seçilmiştir. Değişen aile dinamiklerini anlamak amacıyla tematik analiz kullanılmıştır. Sonuç bölümü ailenin bir sene içerisindeki gelişimleri ile uyumlu olarak 4 zaman aralığına bölünmüştür. Her zaman dilimi 3 ana temadan oluşmaktadır: aile dinamiklerindeki değişim, terapist müdaheleleri ve terapistin içsel süreçleri. Sonuçlar, ilgili literatür ve terapötik yaptırımları üzerinden tartışılacaktır.
6-10 yaş aralığındaki çocukların sosyal beceri gelişim düzeyleri ile anne baba tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

çalışmanın amacı, 6 ve 10 yaş arası çocukların sosyal beceri düzeyleri ile anne baba tutumları arasındaki ilişkinin, incelenmesini kapsamaktadır. Çocukların sosyal becerilerinin gelişebilmesi için tüm gelişim alanlarında olduğu gibi sosyal becerilerde de aile tutumlarının etkisi büyüktür. Aile çocuğun ilk sosyal çevresidir ve bu becerinin kazandırılmasında temel olan rol modeldir. Bu araştırma ilişkisel tarama modeliyle analiz edilmiştir. IBM SPSS Statistics 22.0 programı kullanılmış olup anlamlılık düzeyi 0,05 alınmıştır. Değişkenler arasındaki ilişki ise Spearman koorelasyon katsayısı ile incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi İstanbul Kartal ilçesinde özel ilkokulda okuyan, 101'i kız, 88'i erkek olmak üzere toplam 189 öğrencidir. 'Anne Baba Tutum Ölçeği', 'Sosyal Beceri Ölçeği' 'Kişisel Bilgi Formu' veri toplama araçlarıdır. Araştırmanın bulgularına bakıldığında çocukların sosyal becerileriyle aile tutumları arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Literatür bulgularındaki bilgilerle paralellik gösteren bu sonuç; anne ve babaların tutumları otoriterliğe kaydıkça çocuklarının sosyal beceri düzeyleri azalmakta, demokratik tutumlara doğru algılama arttıkça sosyal beceri düzeyleri, anlamlı derecede yükselmektedir. Araştırma sonucuna göre çocuk, ebeveynlerini otoriter olarak algılamaktadır. Ayrıca öğrencilerin sınıf ve yaş seviyeleri yükseldikçe çocukların hem aile tutumlarında hem sosyal beceri gelişiminde pozitif yönde bir değişim olduğu görülmüştür. Yine aile tutumları demografik olarak incelendiğinde cinsiyet farkı, kardeş sayısı, birliktelik durumu gibi değişkenlerde anlamlı bir fark görülmemiştir.
Özürlü birey ve ailesinin sosyal iletişim sürecinde karşılaştığı ve yaşadığı durumlar hakkında teorik ve ampirik bir çalışma

İnsanın var olması ile ortaya çıkan iletişim olgusunun temelinde, paylaşma ihtiyacının giderilmesi gerçeği yatmaktadır. Günümüzde de iletişim sosyal yaşantının vazgeçilmez bir parçasıdır. Yüzyıllardan beri toplumda var olan özürlülük sorunu da insanlık tarihi kadar eskidir. Özürlülük, sadece medikal model açısından ele alınan bir durum değil özürlü bireyin kendisini olduğu kadar, ailesini, yakın çevresini ve ait olduğu toplumsal yapıyı ilgilendiren sosyal bir olgudur. Her insan gibi özürlü bireyler de çevreleri ile duygularını, düşüncelerini, hayallerini, isteklerini, beklentilerini kısaca yaşama dair ne varsa paylaşmak isterler. Ne var ki sağlıklı iletişim normal insanların bile sıklıkla başarabildiği bir olgu değildir. Çünkü karşı tarafın psiko-sosyal yapısı, değerleri, tutumları, yaşam algısı, düşünce örüntüleri farklıdır. Hal böyle iken bir handikapa sahip olan özürlü birey, eksikliği ve yetersizliği nedeni ile sosyal iletişim sürecinde önyargıların da etkisiyle acınan, zavallı biri olarak değerlendirilmekte ya da toplumun olumsuz tutumlarına maruz kalıp dışlanmaktadır. Bu sürece özürlü bireyin en yakınları olan ailesi de dahil olmakta özürlü bireyin yaşadığı güçlükleri onlar da yaşamaktadır. Buradan yola çıkarak bu çalışma, toplumun kendilerine yönelik tutumu karşısında; özürlü birey ve ailesinin bu süreçteki konumunun tespitini yapmayı, maruz kaldıkları ve yaşadıkları durumun iletişim düzeylerine olan etkisini saptamayı ve sosyal çevre, özürlü birey ve aile üçgeninde iletişim kavramının önemini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışmanın verileri 115 özürlü ebeveyni ve 45 özürlü birey üzerinde yüz yüze görüşme tekniği uygulanarak toplanmıştır. Çalışma sosyal çevre, özürlü birey ve aile üçgeninde iletişimin çok önemli bir olgu olduğunu ortaya çıkarmıştır.
Kadın ve aile sağlığı merkezine başvuran çocuklarda öfke: Anne ve çocuğun çocukluk dönemi istismar yaşantıları, aile işleyişi ve annenin öfke düzeyi açısından bir değerlendirme

Bu araştırmanın üç temel amacı vardır. Birinci amaç, çocuklar ve annelerin çocukluk dönemi istismar yaşantıları arasında ilişki olup olmadığını araştırmak. İkinci amacı çocuklar ve annelerin çocukluk dönemi istismar yaşantıları ile öfke düzeyleri arasında ilişki olup olmadığını araştırmak. En son amacı da çocuklar ve annelerin çocukluk dönemi istismar yaşantıları ile aile işleyişleri arasında ilişkinin olup olmadığını araştırmaktır. Araştırma, İstanbul Anadolu ve Avrupa yakasından 100 çocuk ve anneleri olmak toplam 200 kişi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda, Sosyodemografik bilgiler çocukların çocukluk dönemi istismar yaşantısı açısından değerlendirildiğinde, cinsiyet değişkeni arasında sadece ekonomik istismar alt ölçeğine göre erkeklerin lehine anlamlı bir fark olduğu bulunmuştur. Çocuğun yaş değişkenine göre anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Annenin yaşı, annenin eğitim durumu göre sadece ekonomik istismar alt ölçeğinde anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Babanın eğitim durumu değişkenine göre istismar yaşantısı arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Ekonomik düzey değişkeni arasında ise anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Babanın yaş değişkenine göre ise fiziksel istismar açısından anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Çocukların çocukluk dönemi istismar yaşantısı ile öfke düzeyi ve aile işleyişi açısından anlamlı bir ilişki bulunurken, annelerin ise çocukluk dönemi istismar yaşantıları ile öfke arasında anlamlı bir ilişki yokken, aile işleyişi açısından anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Çocuklar ve annelerin çocukluk dönemi istismar yaşantısı ile öfke düzeylerinin arasındaki ilişkide anlamlı bir ilişki olmadığı görülmüştür. Çocukların ve annelerin aile işleyiş biçimleri arasında ise anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Çocukların öfke düzeylerini yordayan değişkenlere bakıldığında ise birçok değişkenin anlamlı olduğu görülmüştür.
Üniversite öğrencilerinde bağlanma stilleri ve kaygı düzeylerinin sosyo-demografik değişkenlere göre incelenmesi

Bu araştırmada amaç; üniversite öğrencilerinde bağlanma stilleri ve kaygı düzeylerinin cinsiyet, ebeveynin sağ/ölü olma durumu, ebeveynin eğitim durumu ve yaşanılan yer gibi çeşitli sosyo-demografik değişkenlere göre incelenmesidir. Araştırma betimsel yöntemlerden tarama modeli ile yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini Üsküdar Üniversitesi'nin farklı bölüm ve sınıflarında eğitime devam etmekte olan 100 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Veriler demografik bilgi formu, İlişki Ölçekleri Anketi ve Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri kullanılarak toplanmıştır. Araştırma sonuçları bağlanma stilleri ve kaygı düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık olmadığını gösterdi. Bununla birlikte, korkulu bağlanma stiliyle baba eğitim durumu; yaşanılan yer ile de kayıtsız bağlanma stili arasında anlamlı farklılaşma vardır. Ayrıca, durumluk kaygı düzeyinde hiçbir değişkenle farklılık görülmezken; sürekli kaygı düzeyi ile baba eğitim seviyesi arasında farklılık vardır.
Role of locus of control and critical thinking in handling dissatisfactions in romantic relationships of university students

Bu araştırmanın amacı kontrol odağı ve eleştirel düşünmenin üniversite öğrencilerinin duygusal ilişkilerindeki doyumsuzlukları ele alış biçimleri üzerindeki rolünü araştırmaktır. Bu çalışmaya Ankara'da bulunan beş üniversitenin farklı fakültelerinden 580 (373 kız ve 207 erkek) üniversite öğrencisi katılmıştır. Araştırmada kullanılan İlişki Problemlerine Tepkilerim Ölçeğinin Türkçe'ye uyarlanması için bir pilot çalışma yapılmıştır. MRRPS bireylerin yakın duygusal ilişkilerinde yaşadıklarıdoyumsuzluklara yönelik verdikleri tepkileri ölçmek için geliştirilmiştir. Uyarlamaçalışmasında İlişki Problemlerine Tepkilerim Ölçeği'nin faktör ve boyut yapısınıdeğerlendirmek için Doğrulayıcı Faktör Analizi ve Çok boyutlu Ölçeklendirme kullanılmıştır. Ana çalışmada, kontrol odağı ve eleştirel düşünmenindoyumsuzluk tepkileri üzerindeki etkilerini test edebilmek için Karıştırıcılı Regresyon analizleri kullanılmıştır. Sonuçlar kontrol odağının terk etme, dile getirme ve ihmalpuanlarını anlamlı biçimde yordadığını göstermiştir. Kontrol odağı dışsal olan katılımcıların terk etme ve ihmal puanlarının anlamlı düzeyde yüksek olduğu, içsel kontrol odağı olan katılımcıların ise anlamlı biçimde yüksek dile getirme ortalamasına sahip oldukları görülmüştür. Son olarak, terk etme ve dile getirme puanlarının eleştirel düşünme tarafından anlamlı olarak yordandığı belirlenmiştir. Eleştirel düşünmeyatkınlığı yüksek olan katılımcıların, dile getirme puanlarının düşük olanlardan, eleştirel düşünme yatkınlığı düşük olan katılımcıların ise terk etme puanlarının yüksek olanlardan daha yüksek ortalamalara sahip olduğu bulunmuştur. Araştırmanın bulgularıyakın ilişkiler, kontrol odağı ve eleştirel düşünme literatürü ışığında tartışılmıştır.
The effect of implementation intention on speeding behavior:A simulator study

Sürücülük ile ilgili literatürde niyet davranışın en önemli belirleyicisi olarak kabul edilmektedir. Bu tezde öncelikle niyet ve hız yapma davranışı arasındaki ilişkiyi inceleyen çalışmaların sistematik bir literatür taraması ile incelenmesi amaçlanmaktadır. Literatür taraması sonucunda, niyetin hız yapma üzerinde en çok etkisi olan değişken olduğu bulgulanmıştır. Bir sonraki bölümde niyetin, hız yapma davranışını düşürmek amacıyla niyet aşılama yöntemi kullanılarak manipüle edilmesi amaçlanmıştır. Niyet aşılama, hedefe yönelik niyetlerin bir alt kavramı olan, öz-düzenlemeyedayalı, '... ise/o zaman' şeklinde kurulan planlardır. Ek olarak çalışmada, ulaşılmak istenen hedefin türünün davranış üzerindeki etkisi incelenmek istendiğinden, niyet aşılama yaklaşma ve uzaklaşma türü hedefler olarak ikiye ayrılmıştır. Kendi-bildirimtüründe ve simülasyonda ölçülen hız yapma davranışları seçkisiz kontrollü bir deneydeseninde, ön ve son ölçümler alınarak test edilmiştir. İlk aşamada deney grubundaki katılımcılar bir 'niyete yönelik yardım cetveli' aracılığı ile kritik durumları uygun buldukları tepkiler ile eşleştirirken, kontrol grubundaki katılımcılar araştırma hipotezi ile ilgili olmayan günlük cümleleri eşleştirmişlerdir. İki haftalık bir zaman aralığındansonra tekrar ölçümler alınmıştır. Bulgulara göre, niyet aşılama hız yapma davranışı bağlamında hedefe ulaşmayı sağlayabilmekte ve yol güvenliğine katkı sağlayabilmektedir. Ayrıca, yaklaşma ve kaçınma türü hedeflerde de yaklaşma türühedefler lehine bir farklılık olduğu, ancak kaçınma türü hedeflerin ise yayaların dahil olduğu senaryolarda daha faydalı olduğu görülmüştür. Son olarak, hız limitlerine uyma konusundaki tercihlerin hedefe ulaşma üzerinde etkili olduğu ve önceki tercihlere bağlı olarak niyet aşılamaya olumlu ya da olumsuz etki edebildiği görülmüştür. Bulgular ilgili literatür bağlamında tartışılmıştır.
Çalışan ve çalışmayan kadınların sosyal görünüş kaygısı ve psikolojik iyi oluş açısından incelenmesi

Araştırmanın amacı sosyal görünüş kaygısı ile psikolojik iyi oluş puanlarının çalışan ve çalışmayan kadınlarda farklılığın incelenmesidir. Bunun yanında çalışmada sosyal görünüş kaygısı ve psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkinin anlamlılığı incelenmiştir. Bu amaçla araştırmaya Gaziantep'in Şehitkamil ilçesinde yaşamakta olan 144 kadın (70 çalışan ve 74 çalışmayan) katılmıştır. Verilerin toplanmasında Sosyo-Demografik Bilgi Formu, Psikolojik İyi Oluş Ölçeği ve Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde Ki-Kare Testi, Bağımsız Örnekler T-Testi, ANOVA, Pearson Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda kadınların psikolojik iyi oluş puanlarının medeni durum, eğitim durumu ve yaşamın büyük bölümün geçirildiği yere göre farklılık göstermez iken yaşa, çalışma durumuna ve gelir durumuna göre farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Çalışmanın sonucunda kadınların sosyal görünüş kaygısı puanlarının yaşa, gelir durumuna ve yaşamın büyük bölümün geçirildiği yere göre farklılık göstermez iken medeni duruma, eğitim durumuna ve çalışma durumuna göre farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Araştırma sonucunda psikolojik iyi oluş puanı ile sosyal görünüş kaygısı puanı arasında negatif yönde orta kuvvetli bir ilişki bulunduğu saptanmıştır.
The predictors of disordered eating attitudes: A comparison study of clinical and healthy population

Yeme bozuklukları yeme davranışında devamlı bozulma, kilo ve beden şekli hakkında ciddi stresle karakterize bir hastalıktır. Bozulmuş yeme tutumları YB ile anlamlı bir ilişki içinde olduğundan, bu araştırmanın amacı Türkiye'de klinik ve sağlıklı popülasyonda BYT'nin yordayıcılarını belirlemektir. Bu çalışma ayrıca BYT'nin kadın ve erkeklerdeki yordayıcılarını araştırmıştır. Örneklem 63 hasta ve 119 üniversite öğrencisinden (64 kadın, 55 erkek) oluşmaktadır. BYT'nın yordayıcılarının belirlenmesi için, katımcılar Demografik Bilgi Formu, Yeme Bozuklukları Değerlendirme Ölçeği, Yeme Tutum Testi(YTT-40), Beden Bölgelerinden Hoşnut Olma Ölçeği, Toronto Aleksitimi Skalası (TAS-20) ve Beck Depresyon Envanterini doldurmuşladır. Betimleyici istatistik analizine göre hastaların YBDÖ, YTT-40, BBHOÖ, BDE ve TAS-20'den aldıkları skorlar BBHOÖ dışında tüm ölçeklerde üniversite öğrencilerine göre daha yüksektir. Buna ek olarak, hastaların beden kitle indeksleri öğrencilerden daha düşüktür. Kadın ve erkekler arasında sadece BKİ açısından istatistiksel olarak anlamı bir fark bulunmuştur. Çoklu regresyon analizine göre, YBDÖ ve YTT-40'taki varyans BBHOÖ, BKİ ve TAS- 20 tarafından istatistiksel olarak anlamlı şekilde açıklanmaktadır. Ayrıca, her bir katılımcı popülasyonu için YBDÖ'nün alt ölçekleri ve YTT-40'ın farklı yordayıcıları olduğu bulunmuştur. BDE ise sadece kadın üniversite öğrencilerindeki kilo kaygısını yordamaktadır. Bu araştırmanın bulgularının, BYT'nın ve YB'nın yordayıcılarının klinik ve sağlıklı gruplarına ve her iki cinsiyete ilişkin var olan bilgiye katkıda bulunduğuna inanılmaktadır. Çalışma ayrıca YB'nın Türk toplumdaki görünürlüğüne ilişkin bilgi sunmaktadır. Var olan literatür kapsamında; çalışmanın sonuçları, güçlü ve zayıf yönleri ile çıkarımları tartışılmıştır. Aynı zamanda, gelecek çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Ergenlerin öznel iyi oluş ve anne baba tutumu ile akıllı telefon bağımlılığı arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmanın amacı ergenlerin öznel iyi oluş ve anne baba tutumu ile akıllı telefon bağımlılığı arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırmanın evreni, 2017- 2018 eğitim-öğretim yılında Kocaeli ilinde liseye devam eden öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi bu evrenden rastlantısal olarak seçilen 6 farklı lise kurumuna devam eden 671 ergen oluşturmaktadır. Katılımcıların 313'ü (% 46,6) kadın, 358'i (% 53,4) erkektir. Araştırmada kullanılan veri toplama araçlarının ilki lise öğrencilerinin cinsiyet, algılanan akademik başarı ortalaması, algılanan aile gelir düzeyi, anne-babanın birlikte ya da ayrı olma durumu, akıllı telefonun günlük kullanım süresi ve akıllı telefonu kullanım amacı ile ilgili bilgileri belirlemeye yönelik hazırlanan Kişisel Bilgi Formudur. Bununla birlikte ergenlerin öznel iyi oluş düzeyini belirlemek için Eryılmaz (2009) tarafından geliştirilmiş olan Ergen Öznel İyi Oluş Ölçeği kullanılmıştır. Ayrıca Şar, Ayas ve Horzum (2015) tarafından geliştirilen Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeği kullanılmıştır. Son olarak da anne baba tutumlarını belirlemek için Orijinal adı Parenting Style Inventory-PSI olan ve Lamborn, Mounts, Steinberg ve Dornbusch (1991) tarafından geliştirilmiş, Türkçeye uyarlaması Yılmaz (2000) tarafından yapılan Anne-Baba Tutumu Ölçeği kullanılmıştır. Veriler; 'IBM SPSS Statistics 22.0' kullanılarak, Pearsona Kolerasyonu, ANOVA, Regrasyon, ve t testi yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, katılımcıların akıllı telefon bağımlılığı puanlarının cinsiyete, ebeveynlerin birlikte ya da boşanmış olma durumuna ve ailelerinin gelir durumuna göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermediği belirlenmiştir. Akademik başarı ile akıllı telefon bağımlılığı arasında negatif yönde anlamlı bir ilişkinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Yine analiz sonuçlarına göre akıllı telefon kullanım süresi arttıkça akıllı telefon bağımlılık düzeyinin de arttığı sonucuna ulaşılmıştır. Akıllı telefon bağımlılığının ergenlerin öznel iyi oluşları ve anne-baba tutumları tarafından yordanıp yordanmadığını belirlemek amacı ile yapılan analiz sonuçlarına göre ebeveyn kabul/ilgi boyutu dışındaki diğer tüm değişkelerin akıllı telefon bağımlılığının negatif yönde anlamlı birer yordayıcısı olduğu belirlenmiş. Akıllı telefon bağımlılığının en önemli yordayıcısının öznel iyi oluş olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma sonuçları, elde edilen bulgular ışığında tartışılmış ve ileride yapılacak çalışmalara ilişkin önerilerde bulunulmuştur.
Psikolojik danışmanların algıladıkları yıldırma davranışları, tükenmişlik düzeyleri ve psikolojik danışmadaki öz yeterliliklerinin incelenmesi

Psikolojik danışmanların algıladıkları yıldırma davranışları, tükenmişlik düzeyleri ve psikolojik danışmadaki öz yeterlilik düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelendiği bu araştırma ilişkisel tarama modeline göre desenlenmiş betimsel bir araştırmadır. 2015- 2016 Öğretim Yılı'nda Gaziantep il merkezinde çeşitli eğitim kurumlarında görev yapan psikolojik danışmanlar araştırmanın evrenini oluşturmaktadır. Araştırmada 286 psikolojik danışmana ulaşılarak araştırma örneklemi oluşturulmuştur. Araştırmada veri toplamak amacıyla Tanhan ve Çam (2009) tarafından geliştirilen 'Öğretmenlere Yönelik Yıldırma Ölçeği', Maslach ve Jackson (1986) tarafından geliştirilen ve ilk kez Girgin (1995) geçerlilik ve güvenirliliği yapılarak Türkçe'ye uyarlanmış biçimi olan 'Maslach Tükenmişlik Ölçeği', Lent ve arkadaşları (2003) tarafından geliştirilen ve Türkçeye uyarlanmış biçimi olan 'Psikolojik Danışma Öz Yeterlik Ölçeği' ve araştırmacı tarafından geliştirilen 'Demografik Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler, SPSS 21 programına işlenmiş ve dağılımın normalliği test edilerek t testi, varyans analizi, korelasyon ve regresyon analizi gibi istatistiksel işlemler yapılmıştır. Verilerinin analizi sonucunda; psikolojik danışmanların algıladıkları yıldırma davranışları, tükenmişlik düzeyleri ve psikolojik danışmadaki öz yeterliklerine ilişkin puanlar arasında anlamlı derecede ilişki olduğu, psikolojik danışmanların, psikolojik danışmadaki öz yeterlilik düzeylerinin yordanmasına ilişkin çoklu regresyon analizi sonuçları toplam varyansın %22'sini açıkladığı, ancak bu puanların cinsiyet ve mezun olunan lisans programı değişkenleri açısından anlamlı derecede farklılaşmadığı görülmüştür. Elde edilen bulgular ilgili literatür ışığında tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.