turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kadınların siyasete ilgileri ve katılım düzeyleri: Uşak ili örneği

Toplumu oluşturan bireyler karar alma süreçlerine katıldıkça demokratik sistemin meşruluğu artmaktadır. Bu noktada, demokratik sistemi sürdürmede dünya nüfusunun yarısını oluşturan kadınların siyasal karar alma mekanizmalarındaki eksik temsili önemli bir sorundur. Günümüzde hukuki açıdan kadın ve erkek arasındaki eşitlik sağlanmış olmakla birlikte, cinsiyet eşitsizliği toplumsal yaşamın her alanında devam etmektedir. Örneğin kadınlar siyasal alanda geri plana itilmişlerdir. Kadınların siyasal alanda eksik temsil edilmesinin çeşitli nedenleri bulunmaktadır. Bu nedenler ülkeden ülkeye değişkenlik gösterse de her toplumda kadınlar, erkeklere oranla dezavantajlı konumlarını sürdürmektedirler. Bu çalışmanın temel amacı toplumsal cinsiyet eşitsizliğinden yola çıkarak, kadınların siyasete olan ilgilerini ve katılım düzeylerini ortaya koymaktır. Bu doğrultuda Uşak ilinde kadınların siyasete katılım düzeylerini ölçmek için 400 kadın üzerinde bir anket uygulaması yapılmıştır. Ayrıca Uşak ilinde toplumsal ve siyasal alanda öne çıkmış 21 kadınla görüşme yapılmıştır. Elde edilen veriler çalışma kapsamında değerlendirilmiştir. Çalışmada, kadınların siyasal yaşama ilgileri ve katılım düzeyleri yapılan alan araştırmasından elde edilen verilerle görünür kılınmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak, kadınların katılım düzeylerinin ülkemizdeki genel eğilimden farklılık göstermediği tespit edilmiştir.
Türkiye'de yargı bağımsızlığı ve hakimlik teminatı

Yargı bağımsızlığı ve hakimlik teminatı, yargı organının görevini adalete uygun olarak tarafsızca yerine getirebilmesi için oluşturulmuş güvencelerdir. Yargı bağımsızlığı ve hakimlik teminatı kavramları, kuvvetler ayrılığı ilkesine bağlı olarak ortaya çıkmış ve hukuk devleti ilkesinin en önemli unsurları arasında kabul edilmiştir. Yargı bağımsızlığı ve hakimlik teminatı eski çağlardan beri üzerinde ittifak edilen bir konu olmuştur. Yargı organına yönelik bu güvenceler, günümüzde de birçok demokratik hukuk devleti tarafından tanınmış ve anayasal güvenceye kavuşturulmuştur. Bu güvenceler devletlerin iç hukuk düzenlemelerinde yer alan bir konu olmaktan çıkmış, aynı zamanda uluslararası sözleşmelerde de benimsenen ilkeler haline gelmiştir. Yargı bağımsızlığı ve hakimlik teminatının sağlanması, büyük ölçüde hakimlerin atanma ve özlük işlerinde benimsenen sistemlere bağlıdır. Hakimlerin atanma ve özlük işlerinde benimsenen sistemler farklılık göstermektedir. Hakimlerin atanma ve özlük işlerinde benimsenen sistemler şunlardır: Yasama organı tarafından seçim, yürütme organı tarafından atama, hakimlerin halk tarafından seçimi, hakimler tarafından seçim ve özel kurullar tarafından seçim. Bu sistemler arasında hakimlerin hakimler tarafından seçimi, kast sistemine neden olması dolayısıyla geniş ve kapsamlı bir uygulama alanı bulamamıştır. Türkiye'de de yargı bağımsızlığı ve hakimlik teminatı konusunda, anayasal ve yasal düzenlemelere gidilmiştir. Hakimlerin atanma ve özlük işlerinin ise bağımsız bir kurul olan Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu tarafından yerine getirilmesi benimsenmiştir. 2010 Anayasa değişikliği ile Kurulun oluşumundan ve işleyişinden kaynaklanan sorunları gidermeye yönelik olarak, yeni düzenlemeler yapılmıştır. Yapılan Anayasa değişikliği ile mevcut sorunlar kısmen giderilmiştir.
Azerbaycan'ın Avrupa Birliği ile ortaklık ve işbirliğinin temelleri

1991'de bağımsızlığını ilan eden Azerbaycan, ulusal çıkarlarını sağlamak ve korumak için uluslararası arenada bölgesel ve küresel düzeydeki faaliyetlerini genişletmiştir. Avrupa alanına yakın entegrasyon gereği duyan devlet, Avrupa Birliği ile çok taraflı karşılıklı ilişkiler kurmuştur. Azerbaycan'ın Avrupa Birliği ile ilk iki taraflı ilişkileri ekonomik yardımlar şeklinde başlamış ve gelecek ekonomik, politik ve kültürel ilişkilerin şeklini biçimlendirmiştir. Azerbaycan, Avrupa Birliği'nin enerji güvenliğinin sağlanması açısından güvenilir ortaktır. Azerbaycan, Avrupa Birliği ile enerji ve ulaştırma projeleriyle işbirliğini güçlendirmeye odaklanarak, yakın siyasi entegrasyondan kaçınmaktadır. Bu çalışma, Azerbaycan ile Avrupa Birliği arasındaki ortaklık ve işbirliğinin hukuki temellerinin kapsamlı analizini içermektedir.
Kent yönetiminin demokratikleşme sürecinde mahallenin rolü ve önemi

Mahalle yönetimi yerel demokrasinin önemli unsurlarından birisidir. Halka en yakın birim olan mahalle yönetiminin güçlendirilmesi; katılım, kendi kendini yönetebilme ve etkin halk denetimi ilkelerinin uygulanmasına bağlıdır. Bu kapsamda mahalle muhtarlıklarının ayrı bir tüzel kişiliğe sahip yerel yönetim birimleri şeklinde yeniden yapılandırılmasına yönelik talepler sıkça gündeme getirilmektedir. Yerel demokratik kanalların etkin bir şekilde hayata geçirilmesi ile gerekli temsil ve katılım mekanizmalarının mahalle düzeyine yayılması sonucunda demokratikleşme sürecinin hız kazanacağı değerlendirilmektedir. Bu çalışma çerçevesinde yerel yönetimler, katılım, yerel demokrasi ve demokratikleşme konuları çeşitli yönleriyle ele alınmış, mahalle yönetimlerinin tarihi süreci, yasal altyapısı ve yerel katılıma etkileri incelenmiştir.
1918-1938 yılları arasında devletlerin sosyal regülasyon uygulamaları bağlamında alkol yasağı: Türkiye-ABD uygulamalarının karşılaştırılması

Günümüzde çoğu devlet her alanda düzenleyici ve denetleyici bir rol üstlenmektedir. Devletlerin üstlendiği bu rol regülasyon kavramıyla ifade edilmektedir. Regüle edilen alanın türüne, yöntemine ve amacına göre üç farklı regülasyon türü bulunmaktadır. Bunlar; iktisadi, idari ve sosyal regülasyonlardır. Regülasyon uygulamalarının temek amacı, regüle edilecek alanın etkinliğinin ve verimliliğinin sağlanmasıdır. Sosyal regülasyonlar; çevre, sağlık, genel ahlakı ve gelecek nesilleri korunmak gibi amaçlarla uygulanmaktadır. Hatta devletler bu nedenle, anayasalarına sosyal devlet ilkesini koymuşlar ve anayasada yer alan ilgili madde/maddeler gereğince de sosyal regülasyon uygulamalarına yönelmişlerdir. Sosyal regülasyon uygulamaları arasında ise alkolle mücadele en başta yerini almıştır. 1918- 1938 yılları arasında çoğu ülke alkolle mücadele etmiştir. Rusya, Kanada, Norveç, Macaristan, Türkiye ve Amerika gibi daha birçok ülke bu dönemde çeşitli düzenlemelerle alkolü kısıtlamış veya yasaklamıştır. Alkolün toplumda yaşanan sorunların nedeni olarak görülmesi ve bu nedenle de alkolü toplumdan bertaraf etmek amacıyla alkol yasağı uygulamalarının en çarpıcı örnekleri, Türkiye'de ve Amerika'da uygulanan alkol yasakları olmuştur. 1920- 1933 yılları arasında On sekizinci Anayasa Değişikliği ve bu kanunu tamamlamak amacıyla Amerikan Kongresi tarafından çıkarılan Volstead Kanunu ile Amerika'da alkol yasaklanırken, 1920- 1926 yılları arasında da Men-i Müskirat Kanunu ile de Türkiye'de alkol yasaklanmıştır. Toplumdaki sorunları önlemek amacıyla reçete olarak sunulan bu kanunlar; amacına ulaşamamış, alkol yasağının uygulanması sırasında bu ülkelerde çeşitli sorunlarla karşılaşılmış ve alkolü yasaklayan kanunlar en nihayetinde kaldırılmıştır. Bu çalışmada, sosyal regülasyon uygulamaları bağlamında Türkiye'de ve Amerika'da 1918- 1938 yılları arasında uygulanan alkol yasağı kanunlarının nedenleri, nasıl yasalaştığı, uygulandığı dönemde ilgili ülkede neler yaşandığı ve kanunların kaldırılması süreçleri literatür taramasından elde edilen veriler ışığında aktarılacaktır. Ayrıca bu veriler ışığında her iki ülkede uygulanan alkol yasağı kanunlarının karşılaştırmalı ve kapsamlı bir analizi sunulacaktır.
Hukuk öznesi ışığında Türkiye'de anayasa önerileri ve yurttaşlık tartışmaları

Bu çalışmada dünyada ve Türkiye'de yoğunlaşan yurttaşlık tartışmalarının, hukuk içinde kendisine bulduğu yerle bu tartışmaların mevcut hukuki kavram ve kurumlara yönelik etkisi konu edilmektedir. Bu kapsamda 2011- 2013 yılları arasında Türkiye'de büyük bir toplumsal katılımla gerçekleşen yeni anayasa çalışmaları ele alınıyor. Zira bu dönemde yer alan anayasa öneri ve taslakları, yurttaşlık tartışmalarının da hukuksal düzlemde somutlaştığı alan olarak değerlendirilir. Söz konusu taslak ve öneriler, kimlik ve farklılıklarının gözetilmesi talepleriyle ortaya çıkan grupların yurttaşlık kavramına yönelik talep ve eleştirilerini içermektedir. Ancak kimlik ve farklılıklar temelli bu eleştirilerin, yeni yurttaşlık biçimleriyle geleneksel yurttaşlık kavramını reddetmesi basit bir kavram değişikliği sonucunu doğurmaz. Bu kapsamda, kimlikleri yurttaşlık kavramına dahil etmenin, yalnızca yurttaşlık kurumu üzerinden değil, bütünsel olarak hukuksal alanda doğuracağı sonuçları sorgulamak önem kazanır. Zira bu yeni talep ve eleştiriler, kimliğin iç çelişkilerle dolu niteliği nedeniyle, yurttaşlık kavramının çelişkisini arttırıp kavramı yeniden üretemezler. Bu suretle, yurttaşlık krizi olarak başlayan bu gerilim, tüm hukuka sirayet edecek nitelikte sonuçları haizdir. Türkiye'deki yurttaşlık tartışmalarının da bu sorun ve tartışmalardan azade olmadığı bu çalışmayla ortaya koyulmaktadır.
Türkiye'deki sağlık haberciliğinde etik ve kamu yararı olgusu

Etik ve kamu yararı, gazetecilik için en önemli hatta olmazsa olmaz olgulardandır. Gazeteciliğin uzmanlaşma alanlarından biri olan sağlık haberciliğinde ise etik ve kamu yararı olguları çok daha büyük önem arz etmektedir. Çünkü söz konusu olan sağlıktır ve yanlış bir bilgi önemli sağlık sorunlarına neden olabilir hatta insan hayatını tehlikeye sokabilir. Bu noktada sağlık haberciliğinin doğru ve belirli ilkeler çerçevesinde yapılması gazetecinin etik sorumluluğunu oluşturmaktadır. Sağlık haberciliğinde uzmanlaşmak bu etik sorumluluğun yerine getirilmesi konusunda faydalı bir adım olarak görülmektedir. Uzman sağlık habercileri, sağlık haberlerinin magazinleştirilmesinin, reyting ya da 'tıklanma' uğruna sansasyonel haberler, yanlış bilgiler verilmesinin önüne geçme konusunda önemli bir role sahiptir. Ancak sağlık muhabirlerinin haber hazırlama sürecinde karşılaştığı zorluklar sağlık haberlerinde etik olgusunu zedeleyebilmektedir. Dört bölümden oluşan araştırmanın ilk bölümünde, haber ve sağlık kavramları ele alınmış, tanımlamalar yapılmıştır. İkinci bölümde sağlık haberciliği ayrıntılı şekilde incelenmiş, sağlık haberciliğinin konuları, sağlık muhabirinin kaynakları araştırılmıştır. Sağlık haberciliğinde uzmanlaşmanın önemi, dilin kullanımı, sağlık muhabirinin karşılaştığı sorunlar, sağlık okuryazarlığı, literatür taraması yapılarak değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde araştırmanın da başlığını oluşturan sağlık haberciliğinde etik ve kamu yararı olgusu incelenmiştir. Son bölümünde ise Türkiye'deki ulusal medya kuruluşlarında çalışan, sağlık haberciliği konusunda uzman sağlık muhabirleriyle görüşülmüş, sağlık haberciliğinde etik ve kamu yararı olgusunun mesleki deneyimlerine yansımalarını öğrenmek amacıyla sorular yöneltilmiştir.
Osmanlı'dan günümüze kamu güvenlik yönetiminde dönüşüm

Kamu güvenliği, genellikle, devlet tarafından yurttaşların can ve mal emniyetinin sağlanması amacıyla yürütülen bir kamu hizmeti olarak tanımlanan bir kavramdır. Ancak, bu kavrayış, güvenlik meselesinin işlevlerini algılamada yetersiz kalmaktadır. Bu sorunu aşmak için güvenlik meselesi iki boyutlu bir kavrayış üzerinden sorunsallaştırabilir. Bu kavrayış, aynı zamanda çalışmanın hipotezini oluşturur: Güvenlik, egemen sınıfların çıkarlarına dayalı üretim ve mülkiyet ilişkilerinin inşa edilmesi, korunması ve yeniden üretiminde merkezi bir işlevdedir. Böylece güvenlik kavramına yönelik eleştirel bakış açısını ifade eden ikinci kavrayış ortaya çıkar. Bu çalışmada ilk olarak, kamu güvenliğinin bu çift boyutlu kavrayış üzerinden açıklanması, buna ilişkin kavramsal ve kuramsal literatürün sistematize edilerek kurgulanması hedeflenmiştir. Bunun sağlayacağı altyapı ile çalışmanın hipotezi sınanabilir. Yönteme ilişkin çerçevenin oluşturulmasıyla, bu çalışmada, Osmanlı ve Türkiye dönemlerinde, kamu güvenlik yönetimindeki dönüşümleri etkileyen temel dinamiklerin ne olduğu sorusu, teorik tartışmalardan destek alarak toplumsal ilişkiler çerçevesinde incelenebilmiştir. Bu çerçevede, Osmanlı'dan günümüze kadar gelen süreçte, güvenlik yönetiminin birçok kez kurumsal ve yasal anlamda dönüşüme uğradığı tespit edilmiştir. Çalışmanın hipotezinde de öne sürüldüğü gibi, güvenlik, Osmanlı ve Cumhuriyet dönemlerinde toplumsal ilişkilerin düzenlenmesinde merkezi bir rol oynamıştır. Bu rol, belirli bir tarihsel aralıktaki egemen sınıfların çıkarlarının korunması ve yeniden üretilmesidir. Çalışmamızda sözü edilen inşa ve yeniden üretim süreçlerinin, hangi yönetim teknikleri ile gerçekleştirildiği açıklanmaktadır. Bu teknikler aracılığıyla artık değer yaratan bir toplumsal ilişkiler sistemi inşa edilir. Örneğin toplum üzerinde oluşturulan hegemonya sayesinde, bireylerin siyasal iktidarı olumlama düzeyinin doruklaştırılması hedeflenir. İktidara eklemlenmiş organik entellektüeller vasıtasıyla, devletin çıkarı ile bireyin çıkarının özdeşleştirilmesi amaçlanır. İdeolojik aygıtlar arasında yer alan eğitim, haberleşme, dini ve kültürel dia'lar aracılığıyla, bireye ve topluma şekil verilerek, iktidarın arzuladığı toplum yapısı/makbul vatandaş dizayn edilmeye çalışılır. Biyo-iktidar/gözetim teknikleriyle, bir mühendislik, tasarım ve inşa süreci olarak görülen nüfusun, istatistik ve verilerden yararlanarak idare edilmesi öngörülür. Toplumun içinde yaşadığı ortam düzenlenerek, bu suretle kendisi için düzenlenen ortam içinde yaşayan nüfusun tepkilerinin öngörülebilir ve davranışlarının yönlendirilebilir hale gelmesi hedeflenir. Bu doğrultuda bireyler gündelik hayatlarının her anında izlenir ve haklarında bilgi depolanır. Toplumda korku ve güvensizlik ilkimi oluşturularak toplumsal pasifleştirme, yani bireyin politik karar alma süreçlerine katılımdan vazgeçmesi sağlanır. Böylece toplumsal muhalefet ve hareketler bastırılmakta, iktidar eleştirisi engellenmekte, adalet ve eşitlik arayışlarının önü kesilmektedir.
Türkiye'de yeni büyükşehir belediye sistemi

Hızlı kentleşme eğilimi ile kentsel alanlarda ortaya çıkan nüfus yığılmaları, hizmet taleplerinin karşılanmasında meydana gelen gecikmeler ve yetersizlikler, metropol kentsel alanlara yönelik yeni arayışlara sebebiyet vermiştir. Bu arayışlar 1982 Anayasası'nın oluşturduğu temelde 3030 sayılı Kanunla, 1984 yılında somutlaşmıştır. Küreselleşme ve beraberinde kamu yönetiminde meydana gelen dönüşüm, büyükşehir belediyelerinin mevcut yönetim anlayışında da bir takım değişiklikleri gerektirmiştir. Metropoliten yönetim sisteminin temel düzenleyici kurallarını belirleyen 3030 sayılı Kanun ile başlatılan, 5216 sayılı Kanun ile geliştirilen büyükşehir belediye sistemi, 2012 tarihli 6360 sayılı Kanun ile yeni bir döneme girmiştir. Türkiye'de büyükşehir belediye deneyimini, yasal mevzuat temeli ve mevzuatta yapılan değişiklikler üzerinden yansıtan bu çalışmada, metropoliten kentsel alan yönetimine ilişkin 3030, 5216, 5747 sayılı Kanunlara ve temel niteliklerine yer verilmektedir. Büyükşehir belediye sisteminde değişiklik yapan 6360 sayılı Kanun ile gelen il ölçeğinde büyükşehir yönetim sistemi çalışmanın temel inceleme alanını oluşturmaktadır. Yeni büyükşehir belediye sistemine geçiş nedenleri, Kanunla gelen değişiklikler, sistemin son hali, sisteme yöneltilen olumlu ve olumsuz değerlendirmeler ışığında çalışma şekillendirilmektedir.
Türkiye'de göç sorunu ve yönetimi: Van ili örneği

Göç, zaman ve mekan bakımından insanlığın kadim olgularından biridir. Türkiye de kurulduğu günden bu yana göçe maruz kalmıştır. Sınırları belirlendikten sonra ilk olarak soydaş göçüyle karşılaşan ülkemiz, günümüzde bunun ötesine geçerek ekonomik göçün de hedefi olmuştur. Çalışmada göç tarihsel süreçte, kavramsal, türleri ve nedenleri-sonuçları açısından incelenmekle beraber, mekansal olarak Türkiye'de yaşanan iç göç ve dış göçlere odaklanmaktadır. Tezin birinci bölümünde göçün tanımı yapılmış, çeşitleri belirlenmiş, nedenleri-sonuçları incelenmiş, sonrasında geçmişşten günümüze kıtalar baz alınarak dünya göç tarihi incelenmiştir. Ayrıca Türkiye'nin cumhuriyetten bu yana göç tarihi ve uygulanan politikalar iç göç ve dış göç üzerinde anlatılmaya çalışılmıştır. Aynı şekilde Avrupa Birliği ayrı olarak göç ve göçmen politikalarıyla birlikte tez çalışmasında yerini almıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde göç olgusunun Türkiye'de nasıl yönetildiği ele alınmaktadır. Bu bağlamda Türkiye'de göç yönetiminin yapısall gelişimi üzerine durulmuş ve Göç İdaresi Genel Müdürlüğü teşkilat yapılanmasına yer verilerek göçün yapısall ve hukuki süreçlerine değinilmiştir. Ayrıca genel müdürlüğün görev ve yetkileri ile Van İl Göç İdaresi de ele alınarak göçün taşra örgütlenmesi aydınlatılmak istenmiştir. Van İl Göç İdaresi'nin kentteki düzensiz göç olgusu karşısında karşılaştığı ve üstesinden geldiği temel durum ve olaylar ele alınmıştır. Tezin asıl amacı olan Van'ın göç açısından incelenmesi de üçüncü ve son bölümde gerçekleştirilmektedir. Bu kapsamda Van'ın cumhuriyetten bu yana olan göç süreci incelenmiş ve Van'ın aldığı dış göç, yapılan anket çalışmasıyla anlaşılmaya ve açıklanmaya çalışılmıştır. Yapılan güvenirlik analiziyle de çalışma güvenilirliğikanıtlanmıştır. Yapılan anket çalışmasıyla yabancıların Türkiye ve Türkiye ve Van'ı tercih etme sebeplerini ve tercih edenler arasında ortak bir noktanın olup olmadığını anlama amaçlanmıştır.
Türk kamu yönetiminde yozlaşma

Yozlaşma üzerine yaptığımız çalışma neticesinde yozlaşma kavramının toplumsal, ekonomik, sosyal, ahlaki ve kültürel bağlamda meydana getirdiği çürüme, bozulma, gayri ahlaki bir hal alma gibi birçok anlama gelebilecek yönü ele alınmıştır. Yozlaşmanın farklı birçok açıdan yansımaları olduğunu görmüş olmakla birlikte tüm bu yansımaların çıkış noktasının bir tek bünyeden yani sistemden daha doğru bir ifadeyle sistemsizlikten kaynaklandığım müşahede etmiş bulunmaktayım. Konuyla ilgilenen birçok araştırmacı ve yazar da yozlaşmayı farklı açılardan ele almalarına karşın yukarda belirttiğimiz üzere, sorunun temelini teşkil eden noktada, birliktelik sergilemeleridir. Konu iki ana bölüm üzerinde ele alınmış olup, ilk bölümde yozlaşmanın muhtelif tanımlan, sebepleri, çeşitli şekillerde görünen yozlaşma, buna bağlı olarak özellikle ortaya çıkan yeni yozlaşma türlerine ilişkin çalışmalar ele alınmıştır. Yakın tarihimizde konuyla ilgili, yaşanan birçok gelişme incelenmiş olup, özellikle geçmişşten günümüze kadar uzanan süreç içerisinde yozlaşmanın siyasal ve bürokratik gelişmelerle olan ilintileri açıklamaya çalışılmıştır. İkinci bölümde özellikle çözüme yönelik yapılması gereken çalışmalar bağlamında konu ele alınmış olup, geçmişşte bu alanda yapılan birçok çalışma ve yapılan analizin incelenmesi ile birlikte idari anlamda olsun, siyasi anlamda olsun, birçok çözüm önerileri üzerinde durulmuştur. Son yıllarda kamuoyu gündeminde sıkça yer alan, birçok siyasi ve bürokratik çevrede tartışılan yeni çözüm önerileri olarak ifade edebileceğimiz ombudsman gibi kamu tercihi teorisi gibi özellikle birçok Avrupa Ülkesinde mevcut olan bu kurum ve teorileri farklı birçok görüş ışığında irdelenmeye çalışılmıştır. VTemennim geçmişşte olduğu gibi, bugünde farklı boyutları ve zararları olmasına karşın gelişmiş veya az gelişmiş, dünya üzerinde mevcut tüm ülkelerde var olmaya devam edecek olan her türlü yozlaşmanın hayat bulduğu sistemi esir almaması yönündedir. VI
Türkiye'de kentsel yoksullukla mücadelede yerel yönetimler

Yoksulluk, genel anlamda insanların yaşamlarını sürdürebilmeleri için gerekli olan ihtiyaçlarını karşılayamamalarıdır. Bazı fikirlere göre insanca yaşayabilmek için gerekli olan ihtiyaçların sağlanamamasıyken, bazılarına göre sadece gıda değil diğer temel tüm ihtiyaçların karşılanamamasıdır. Yoksulluğun zamanla çeşitlenmesi ve kentsel yoksulluğun daha dikkat çekici hale gelmesiyle bu ihtiyaçlar sadece ekonomik verilere dayandırılmaktan çıkmış, sosyal-kültürel ihtiyaçların da giderilmesi durumu olarak değerlendirilmeye başlanmıştır. Kentsel yoksulluğun en belirgin nedenleri, kırsaldan kente göç ve gecekondulaşma, işsizlik ve ekonomik krizler, dengesiz gelir dağılımı, küreselleşme, plansız sanayileşme ve kentleşmedir. Öte yandan ülkelerin gelişmişlik düzeyleri bu nedenleri artırmakta veya azaltmaktadır. Kentsel yoksullukla mücadelede merkezi yönetimin yanı sıra yerel yönetimlere önemli roller düşmektedir. Genel olarak yoksullukla ve kentlerdeki yoksullukla mücadele edebilmek için yapılan gıda, giyecek, yakacak ve nakit yardımlarının kesin bir çözüm olmadığı ortadadır. Yerel yönetimlerin yoksullukla mücadelede etkili olabilmesi kuşkusuz ki, bölge halkı, özel sektör ve sivil toplum örgütleriyle yapacağı etkili iletişime ve iş bölümüne bağlıdır.
Navlun sözleşmelerinde tellallık

Denizyolu ile taşınacak yükler ile bu yükleri taşıyacak gemileri buluşturmak için çeşitli aracılar faaliyet göstermektedir. Bu aracılardan biri de tellaldır. Navlun sözleşmesinin konusu, yükün denizyolu ile bir yerden başka bir yere taşınmasıdır. Navlun sözleşmelerinde faaliyet gösteren tellallar, navlun sözleşmesi taraflarını bir araya getirerek bu sözleşmenin yapılmasına aracılık ederler. Navlun sözleşmesi tarafları, genellikle farklı yerlerde bulunmaları, birbirlerini tanımamaları, yabancı dil ve ülke mevzuatlarını bilmemeleri, zamanlarının yetersiz olması ve devamlı büyüyen navlun piyasasından sürekli olarak haberdar olmak istemeleri gibi nedenlerle bu sözleşmelerin yapılmasına aracılık etmeyi meslek edinen tellalların aracılığına önemli ölçüde gereksinim duymaktadırlar. Bu çalışmanın amacı, navlun sözleşmeleri alanındaki tellalların faaliyetlerini, çalıştıkları navlun piyasalarını, haklarında uygulanan kanun hükümlerini, hukuki hak, yükümlülük ve sorumluluklarını incelenmektir. Bu incelemede konunun, İngiliz Hukuku'ndaki konumu da açıklanmıştır. Navlun sözleşmelerinde faaliyet gösteren tellallar hakkında esasen Türk Ticaret Kanunu'nun ticaret işleri tellallığına ilişkin hükümleri uygulandığından, ticaret işleri tellallığının tanımı ve unsurları da açıklanmıştır. Tellalların ücret alacakları ile ilgili olarak, çarter parti örneklerinde yer alan şartlar incelenmiştir. Bununla birlikte, söz konusu çarter parti örneklerinin çokluğu karşısında hepsinin tek tek incelenmesi mümkün olmadığından belli başlı birkaç tanesinin şartları belirtilerek, tellalların ücret alacakları incelenmiştir.