turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ebeveyn stilleri, siyasal toplumsallaşma, liderlik, kişilik ve oy verme davranışı arasındaki ilişkiler

Bu çalışmanın amacı, ebeveyn stilleri, siyasal toplumsallaşma, liderlik, kişilik ve oy verme davranışı arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Ayrıca oy verme davranışıyla ilgili bir modelin ortaya konulması da araştırmanın amaçların arasındadır. Bu amaçlar doğrultusunda, İstanbul'da üniversite eğitimine devam eden 266 kadın 127 erkek öğrenci olmak üzere toplam 393 katılımcıya ulaşılmıştır. Katılımcılara demografik soru formunun yanı sıra Siyasi Parti Kimlik Gücü Ölçeği, Siyasi Lider Değerlendirme Ölçeği, Siyasal Toplumsallaşma Ölçeği, Anne-Baba Tutum Ölçeği ve Türk Kültüründe Geliştirilmiş Temel Kişilik Özellikleri Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmadaki bulgular, siyasi parti kimlik gücü ile ilişki odaklı liderlik arasındaki ilişkide kişilik özelliklerinin alt boyutlarından olan duygusal tutarsızlığın düzenleyici role sahip olduğunu göstermiştir. Yine siyasi parti kimlik gücü ile görev odaklı liderlik arasındaki ilişkide kişilik özelliklerinin alt boyutlarında olan deneyime açıklığın ve uyumluluğun düzenleyici role sahip olduğu bulunmuştur. Ayrıca her bir liderlik stili için modeller test edilmiştir. Sonuç olarak, karizmatik ve ilişki odaklı lider tercihlerini ebeveyn stilleri, kişilik özellikleri ve siyasal toplumsallaşma değişkenleriyle açıklayan iki farklı model önerisinde bulunulmuştur. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular ilgili alanyazın ışığında tartışılmıştır.
18-25 yaş arası üniversite öğrencilerinde anne-baba tutumunun kişinin kaygı düzeyleri ve bağlanma tipi ile ilişkisi

Bu araştırmanın amacı 18-25 yaş arası üniversite öğrencilerinde anne-baba tutumunun kişinin kaygı düzeyleri ve bağlanma tipi ile ilişkisinin incelenmesidir. Araştırmanın örneklem grubunu İstanbul'un Üsküdar ilçesindeki Üsküdar Üniversitesi'nde öğrenim gören 75 kız ve 75 erkek, 150 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Çalışmada anne baba tutumunu ölçmek için 'Anne-Baba Tutum Ölçeği' , katılımcıların kaygı düzeylerini incelemek için Sürekli Kaygı Envanteri( Stai Form TX-2), bağlanma tiplerini ölçmek amacı ile Erişkin Bağlanma Biçimi Ölçeği katılımcılarla ilgili demografik bilgi edinmek için ise araştırmacı tarafından geliştirilen 'Sosyo-demografik Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22.00 programı kullanılmıştır. Çalışma sonucunda 136 öğrencide orta, 10 öğrencide ise ağır anksiyeteye rastlanmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, anne-baba tutumlarıyla kaygı düzeyi ve bağlanma tipleri arasında istatiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Bundan sonra yapılacak olan araştırmalarda daha geniş yaş aralığını içeren ve daha farklı sosyodemografik özellikleri barındıran örneklem grubu üzerinde çalışılması önemlidir. Literatürde ebeveyn tutumlarına yeterli yer verilmiş olsa da kaygı ve bağlanma ile ilgili araştırmaların kısıtlı olduğu dikkat çekmektedir. Bu sebeple bu alanda farklı gruplarda çalışmaların düzenlenmesi oldukça önemlidir.
Çocuklukta ebeveynleştirilme, evlilik doyumu ve depresyon

Bu çalışmada, yetişkinlerin çocuklukta ebeveynleştirilme düzeylerini ölçen Türkiye kültürüne özgü bir ölçme aracının geliştirilmesi ve evli bireylerin çocuklukta ebeveynleştirilme düzeyleri ile evlilik doyumları, depresyon düzeyleri, ailesel ve kişisel nitelikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma-I'de araştırma kapsamında geliştirilen Ebeveynleştirilmiş Çocuk Ölçeği-Yetişkin Formu'nun geçerlik ve güvenirlik analizleri 705 yetişkin bireyle yapılmıştır. EÇÖ-Y, genel ebeveynleştirilme (22 madde-tüm yetişkinler için) ve kardeş odaklı ebeveynleştirilme (10 madde) olmak üzere iki alt ölçekten ve 32 maddeden oluşmaktadır. İlk alt ölçeğin açıkladığı toplam varyans oranı %59,52; ikinci alt ölçeğin ise %62, 10 olarak tespit edilmiştir. Güvenirlik çalışması sonuçlarında ise, ilk alt ölçeğinin iç tutarlık katsayısı.89; ikinci alt ölçeğin ise.88'dir. Test tekrar test yöntemi uygulaması sonucunda, iki uygulama arasındaki korelasyon katsayısı ise. 91 olarak bulunmuştur. Geliştirilen EÇÖ-Y'nin yanı sıra, Evlilik Doyumu Ölçeği, Beck Depresyon Envanteri ve Kişisel Bilgi Formu 597 evli bireye uygulanarak, Çalışma-II gerçekleştirilmiştir. Çalışma-II'de, çocuklukta ebeveynleştirilme düzeyleri düşük ve yüksek bireylerin, evlilik doyumu ve depresyon düzeylerine t-testi ile bakılmış, kişisel-ailesel niteliklerin ebeveynleştirilmeye etkisi ANOVA ile test edilmiştir. Çocuklukta ebeveynleştirilme düzeyleri düşük ve yüksek grupların evlilik doyumu düzeyleri arasında manidar bir fark bulunmazken, depresyon düzeyleri arasındaki farkın manidar olduğu görülmüştür. Çocuklukta ebeveynleştirilme düzeylerinde, anne ve baba eğitim düzeyine, ailede kalıcı rahatsızlık durumuna, ebeveynler ile vakit geçirmeye, ebeveynlerin madde bağımlılığı durumuna, babanın çalışma durumuna, ebeveynlerinden birinin il dışında çalışması durumuna, kardeş sayısına ve kişinin çalışma durumuna göre manidar bir fark olduğu tespit edilmiştir. Buna karşın, anne çalışma durumunun, cinsiyetin ve katılımcıların yerleşim biriminin çocuklukta ebeveynleştirilme üzerinde temel bir etkisi gözlenmemiştir.
Kendini gerçekleştirme ve kişilik

Bu çalışmada Kişilik Teşhis Envanteri (PDQ-4+), Kendini Gerçekleştirme Kısa Endeksi ve Zuckerman-Kuhlman Kişilik Envanteri:Alternatif Beş Faktör Modeli'nin psikometrik özellikleri çalışılmıştır. Kendini Gerçekleştirme Kısa Endeksi Türkçe'ye kazandırılmıştır. Kendini gerçekleştirmenin hangi kişilik özellikleriyle ilişkili olduğu incelenmiştir.
Ön ergenlik döneminde psikolojik dışlanma, bağlanma ve yaşam doyumu arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Ön ergenlik dönemi, fiziksel, duygusal, sosyal ve bilişsel yapıdaki değişimlerin yoğun yaşandığı bireyler için zorlayıcı bir geçiş sürecidir. Bu dönemde bireylerin, yaşıtlarıyla kurdukları veya kuracakları sosyal ilişkileri, sahip oldukları bağlanma stillerinden etkilenmektedir. Bu açıdan bakıldığında bağlanma stillerinden etkilenen akran ilişkilerinin ön plana çıktığı ön ergenlik döneminde, akranları tarafından kabullenilmesi, arkadaş gruplarına dahil olması bireyin gelişimi açısından oldukça önemli role sahiptir ve. akran gruplarına dahil olamamış, akranlarıyla yeterince vakit geçiremeyen çocukların yaşadıkları psikolojik dışlanma süreci yaşam doyumunu olumsuz etkilemektedir. Bu doğrultuda bu araştırmanın amacı, ön ergenlik döneminde psikolojik dışlanma, bağlanma ve yaşam doyumları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu bağlamda Ankara ilinde benzer sosyo-ekonomik düzeye sahip olduğu düşünülen 246 çocuğa Demografik Bilgi Formu, Ergenler İçin Ostrasizm Ölçeği, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II-Orta Çocukluk Ölçeği ve Çok Boyutlu Öğrenci Yaşam Doyum Ölçeği, Aile, Arkadaş ve Benlik Doyumu alt boyutlarıyla uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda, ebeveynlere bağlanma düzeyine bağlı olarak ön ergenlerin psikolojik dışlanma ile yaşam doyumlarında farklılık olduğu görülmüştür. Buna göre, annelerine ve babalarına güvenli bağlananlara kıyasla güvensiz bağlananların daha yüksek psikolojik dışlanma yaşadıkları ve daha düşük yaşam doyumuna sahip oldukları bulgulanmıştır. Ayrıca, psikolojik dışlanma ve yaşam doyumu cinsiyet, sınıf düzeyi, anne-baba eğitim düzeyi gibi değişkenler açısından da incelenmiş ve 5. sınıf öğrencilerinin 6., 7. ve 8. sınıf öğrencilerine göre dışlanmayı daha az yaşadıkları, cinsiyete bağlı olarak katılımcıların psikolojik dışlanma ve yaşam doyumu ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olmadığı, ancak anne eğitim düzeyinin güvenli - güvensiz bağlanma stilleriyle ve aile yaşam doyumuyla ilişkili olduğu saptanırken psikolojik dışlanmayla ilişkili olmadığı görülmüştür. Yapılan çalışma sonucu elde edilen bulgular, literatür bilgileri ve alan araştırmaları çerçevesinde tartışılmıştır.
Bağımlı bireylerde sanal ortamda risk davranışının deneysel bir çalışma ile incelenmesi: Risk davranışı ile davranışsal inhı̇bı̇syon sı̇stemı̇ ve davranışsal aktı̇vasyon sı̇stemı̇ arasındaki ilişki

Bu araştırmada Bağımlı Bireylerde Sanal-Sosyal Ortamlarda Risk Davranışının İncelenmesi ve etkisini tespit etmek amaçlanmıştır. Araştırmaya 30 madde bağımlısı birey (yaş= 27 ,06 3,54) ile 30 madde bağımlısı olmayan birey (yaş= 27 ,10 3,52) olmak üzere toplam 60 (yaş= 27 ,08 3,50) birey katılmıştır. Araştırmada; Carver ve White (1994) tarafından geliştirilen DİS/DAS Ölçeği (1985) ile Haddad ve arkadaşlarının (2014) çalışmasında geliştirilmiş olan Çarkı Felek oyunu uygulatılmıştır. Kişisel bilgilerin elde edilmesi için de hazırlamış olduğumuz 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin analizinde Pearson Korelasyon, karışık ölçümler için iki faktörlü varyans analizi, t-Testi, ve betimsel istatistiksel yöntemler uygulanmıştır. Madde bağımlısı bireylerin, ödüle duyarlılık ile davranış inhibisyonu arasında, dürtü ile davranış inhibisyonu puanları arasında, Dürtü ile eğlence arayışı puanları arasında, Yüksek risk alma ile davranış inhibisyonu arasında, Yüksek risk alma ile eğlence arayışı arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0,05). Yine Yüksek risk alma ile dürtü arasında, Orta risk alma ile eğlence arayışı arasında, Orta risk alma ile yüksek risk alma arasında, Düşük risk alma ile orta risk alma arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0,05). Araştırmaya katılan madde bağımlısı olmayan bireylerin, ödüle duyarlılık ile davranış inhibisyonu arasında, yüksek risk alma ile dürtü alt boyutu puanları arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0,05). Varyans analizi sonuçlarına göre, madde bağımlısı olma değişkeni açısından ödüle duyarlılık ortalama puanları, eğlence arayışı ortalama puanları ve Dürtü alt boyutu ortalama puanları açısından anlamlı bir farklılık görülmüştür (p<0,05). Madde bağımlısı olma değişkeni açısından yüksek risk alma, orta risk alma ve düşük risk alma ortalama puanları açısından anlamlı bir farklılık görülmektedir (p<0,05). Sonuç olarak araştırmaya katılan bireylerin madde bağımlısı olma ile madde bağımlısı olmama değişkenleri açısından DİS-DAS ve Risk alma düzeyleri arasında farklılıklar bulunmuştur. Katılımcıların DİS-DAS ve Risk alma düzeyleri arasında anlamlı ilişki görülmektedir.
Reddedilme duyarlılığının ebeveyn tutumları ve sosyometrik statü bakımından incelenmesi

Reddedilme duyarlılığı, özellikle çocukluk döneminden başlayarak ileriki yaşam dönemlerine de etki eden önemli bir konudur. Bu nedenle bu araştırmada ergenlerin reddedilme duyarlılığı öfke ve anksiyete boyutlarının ebeveyn tutumları ve sosyometrik statüleri bakımından ne düzeyde yordandığı incelenmiştir. Araştırma ölçekleri, 2017- 2018 eğitim öğretim yılında ortaöğretim 6. ve 7. sınıfa devam eden 200 özel okul öğrencisine uygulanmıştır. Araştırma kapsamında; 'Çocuklar için Reddedilme Duyarlılığı Ölçeği', 'Anne Baba Tutumu Ölçeği' ve 'Sosyometrik Test' kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre; reddedilme duyarlılığı öfke ve anksiyete boyutları, sosyometrik statü ve ebeveyn tutumları bakımından anlamlı düzeyde yordanmıştır. Bunun yanı sıra çocukların sosyometrik statüsüne göre yapılan kıyaslamalarda, popüler olan çocukların reddedilme duyarlılığı öfke ve anksiyete boyutunda düşük çıkarken, reddedilmiş/popüler olmayan çocukların reddedilme duyarlılığı öfke ve anksiyete boyutunda yüksek çıkmıştır. Bulgular araştırmada çıkan sonuçlara göre yorumlanmış ve tartışılmıştır.
Variables related to earthquake preparedness behavior

oz DEPREME ÖNLEM ALMA DAVRANIŞINI YORDAYAN FAKTÖRLER Şakiroğlu, Mehmet Yüksek Lisans, Psikoloji Bölümü Tez Danışmanı: Prof. Dr. A. Nuray Karancı Ağustos, 2005, 102 sayfa Bu çalışma ileride gerçekleşmesi muhtemel depremlerin zararlarını azaltıcı önlem alma davranışını yordayan faktörleri incelemektedir. Yetişkinlerin betimleyici özellikleri, depreme maruz kalma düzeyleri, kullandıkları başa çıkma stratejileri, depremle ilgili sıkıntılar, önlem almanın algılanan zorluğu, önlem almanın algılanan yararlılığı, sorumluluk, algılanan tehdit ve sürekli kaygı değişkenlerinin depreme önlem alma davranışını yordama güçleri ölçülmüştür. Veriler üç bölümden oluşan anket aracılığı ile toplanmıştır. Anketin birinci bölümü katılımcının betimleyici özelliklerini incelemeye yönelik maddelerden oluşturulmuştur. İkinci bölüm, kişinin geçmişş deprem yaşantısı ve depremle ilgili sıkıntılarını, muhtemel bir depremle ilgili algılarını, önlem alma sorumluluğu algısını ve önlem alma veya almama nedenlerini ölçen maddelere ayrılmıştır. Anketin üçüncü bölümü dört farklı ölçekten meydana getirilmiştir. Bu ölçeklerden Olayın Etkisi Ölçeği vı ı ile katılımcıların depremle ilgili sıkıntıları, Başaçıkma Yolları Ölçeği ile katılımcıların kullandıkları başa çıkma stratejileri, Sürekli Kaygı Ölçeği ile katılımcıların sürekli kaygı düzeyleri ve Geliştirilmiş Mulilis-Lippa Depreme Hazırlık Ölçeği ile katılımcıların depreme hazırlık seviyeleri, hazırlanmanın zorluğu ve yararlılığı ile ilgili algıları ölçülmüştür. Çalışma örneklemi İstanbul'da yaşayan 218 yetişkinden (20- 67 yaşları arasında 120 kadın ve 98 erkek) oluşmaktadır. Örneklemde İstanbul'un bütün semtlerinden katılımcılar vardır. Veriler İstanbul Teknik Üniversitesi'nin mimarlık ve inşaat mühendisliği, ODTÜ Psikoloji Bölümü, Kabataş Erkek Lisesi ve Bahçelievler İlköğretim Okulu öğrencilerinin İstanbul'da yaşayan velilerinden toplanmıştır. Yapılan regresyon analizi sonuçları geçmişş deprem yaşantısının şiddetinin, kaçınma belirtilerinin, önlem almanın algılanan zorluğunun ve önlem almanın algılanan yararının depreme önlem alma davranışı ile anlamlı olarak ilişkili olduğunu ortaya koymuştur. Bu anlamlı çıkan faktörler ele alındığında geçmişş deprem yaşantısının şiddetinin ve önlem almanın algılanan yararının depreme önlem alma davranışını pozitif yönde yordadığını, bunun yanında, kaçınma belirtilerinin ve önlem almanın algılanan zorluğunun ise depreme önlem alma davranışını negatif yönde yordadığı görülmektedir. Bu çalışmanın sonuçlarının ortaya koyduğu algılanan zorluğun önlem alma davranışı ile arasındaki negatif ilişki ve algılanan faydanın önlem alma davranışı ile arasındaki pozitif ilişki bulgularının 'Algılanan Kaynakların Olay Algısına Göreceliği Modeli'nin ilgili argümanlarını desteklediği görülmektedir. Çalışmanın sonuçlan, önemi ve sınırlılıkları afetlere önlem alma davranışı literatürü kapsamında tartışılmıştır.
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanılı çocuk ve ergenlerde sosyal anksiyete ve aleksitimi

Amaç: Bu araştırmada, DEHB olan çocuk ve ergenlerin aleksitimi ve sosyal anksiyete düzeyleri bakımından sağlıklı kontrollerle karşılaştırılması ve aleksitimi ile sosyal anksiyete arasında olası bir ilişkinin araştırılması planlanmıştır. Yöntem: Katılımcılar, İstanbul ili Acıbadem Hastanesi Altunizade Şubesi'ne başvuran 9-16 yaş arası çocuk ve ergenler ile ebeveynlerinden oluşmaktadır. Araştırmaya toplam 77 çocuk/ergen ve 77 ebeveyn katılmıştır. Araştırılması amaçlanan bilgiler Sosyodemografik Bilgi ve Veri Formu, Çocuklar için Aleksitimi Ölçeği, Çocuk ve Ergenlerde Davranım Bozuklukları için DSM-IV'e Dayalı Tarama ve Değerlendirme Ölçeği, Çocuklar için Sosyal Anksiyete Ölçeği Yenilenmiş Biçim, Okul Çağı Çocukları için Duygulanım Bozuklukları, Şizofreni Görüşme Çizelgesi-Şimdi ve Yaşam Boyu Şekli-Türkçe Uyarlaması, Yenilenmiş Conners Ebeveyn Derecelendirme Ölçeği ve Yenilenmiş Conners Öğretmen Derecelendirme Ölçeği ile elde edilmiştir. Bulgular: Araştırma sonucuna göre DEHB tanısı olan çocuk ve ergenlerin aleksitimi ve sosyal anksiyete puanları kontrollerden anlamlı düzeyde daha yüksek çıkmıştır. Ek olarak, KOKGB eş tanısına sahip olan DEHB tanılı hastalar, KOKGB eş tanısına sahip olmayan DEHB hastalarından anlamlı düzeyde daha yüksek aleksitimi puanları almıştır. Çocuklar için Aleksitimi Ölçeği alt boyutları olan 'Duyguları Tanıma', 'Duyguları İfade Etme' ve 'Dışsal Yönelimli Düşünme' puanları DEHB grubunda kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde yüksek çıkmıştır. Ayrıca DEHB grubu ve kontrol grubunun her ikisi kendi içinde analiz edildiğinde sosyal anksiyete ile aleksitimi arasında pozitif yönde korelasyon bulunmuştur. Sonuç:Sonuçlar DEHB olan çocuk ve ergenlerin duyguları tanımada ve ifade etmede zorlukları olduğunu ve sosyal anksiyete için yüksek risk altında olduğunu desteklemektedir. Ek olarak sosyal anksiyete ve aleksitimi arasında sadece DEHB'na spesifik olmayan bir ilişki bulunmuştur. Son olarak aleksitiminin, karşıt olma karşı gelme davranışı için bir risk faktörü olduğu öngörülebilir.
Sınav kaygısının yordanmasının psikolojik dayanıklılık ve karar verme becerileri açısından incelenmesi

Bu araştırmanın ana amacı sınav kaygısı ile psikolojik dayanıklılık ve karar verme becerileri arasındaki ilişkileri ortaya koymak olarak belirlenmiştir. Araştırmanın evrenini 2016- 2017 eğitim ve öğretim yılında Şırnak ili Uludere İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü bünyesinde bulunan resmi Ortaokul 7. ve 8. sınıf öğrencilerinden oluşmaktadır. Evreninin tamamına ulaşmak mümkün olmadığından evreni temsil eden örneklem seçilmiştir. Burada 161 kız, 170 erkek olmak üzere toplam 331 öğrenci araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Araştırmada sınav kaygısı envanteri, ergenlerde psikolojik dayanıklılık ölçeği ve ergenlerde karar verme ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada iki değişken ortalamaları arasındaki farkın anlamlılığı için t testi, ikiden fazla değişken ortalamaları arasındaki farkın anlamlılığı için tek yönlü Varyans Analizi, Sınav Kaygısının, Psikolojik Dayanıklılık ve Karar Vermeyi yordamadaki önem sırasını belirlemek için de Regresyon Analizi yapılmıştır. Kız öğrencilerin sınav kaygısı puanları ortalaması, erkek öğrencilerin sınav kaygısı puanları ortalamasından daha yüksektir. Erkek öğrencilerin karar verme ölçeği puanları ortalaması, kız öğrencilerin karar verme ölçeği puanları ortalamasından daha yüksektir. Kız öğrencilerin psikolojik dayanıklılık ölçeği puanları ortalaması, erkek öğrencilerin psikolojik dayanıklılık ölçeği puanları ortalamasından daha yüksektir. Cinsiyet değiştikçe ölçeklerden alınan puanlarda farklılıklar göstermektedir. Babası sağ olmayan öğrencilerin sınav kaygısı puanları ortalaması, babası sağ olan öğrencilerin sınav kaygısı puanları ortalamasından daha yüksektir. Çalışma odasının bulunması sınav kaygısını azaltmaktadır. Gelir durumunun çok iyi ve çok kötü olması sınav kaygısını arttırırken, gelir durumunun orta halli olduğu öğrencilerde sınav kaygısı puanları ortalaması daha da düşmektedir. Kendi başına aldığı kararlara saygı gösterilmeyen öğrenciler daha fazla sınav kaygısı yaşamaktadır. Günlük 3-5 saat arası ders çalışan öğrencilerin psikolojik dayanıklılık seviyeleri, daha az ve daha fazla ders çalışan öğrencilerin psikolojik dayanıklılık ölçeği puanları ortalamasından daha yüksek çıkmıştır. Sınıf geçme notu yükseldikçe öğrencilerin psikolojik dayanıklılık puanları ortalamaları da artmaktadır. Regresyon Analizi sonucuna göre sınav kaygısını en iyi Psikolojik dayanıklılık ölçeği alt boyutlarından empati alt ölçeği, karar verme ölçeği alt boyutlarından panik alt ölçeği yordamaktadır. Sonuç olarak; öğrencilerin sınav kaygısı düzeylerine dönük görüşlerini onların psikolojik dayanıklılık ve karar verme becerileri etkilemektedir.
Some psychosocial correlates of postpartum depression: A longitudinal study

Gebelik fizyolojik, psikolojik ve sosyal değişimlerin yoğun yaşandığı özel bir dönemdir. Gebeliğin psikolojik ve sosyal yönleri, doğum ve anneliğe geçiş, yaşam şartları ve biçimi, ilişkiler, kariyer ve kadının kendine bakışında radikal değişiklikleri beraberinde getirir. Doğum sonrası dönem, psikolojik açıdan bir takım riskleri barındırır. Depresyon doğum sonrası en sık görülen psikolojik sorundur. Doğum sonrası depresyon doğum sonrası görülen ciddi bir halk sağlığı problemi olarak tanımlanmaktadır. Post-partum depresyon annenin iş yaşamını, sosyal ilişkilerini ve bebekle kurduğu bağı olumsuz yönde etkilemektedir. Bu nedenle, bu çalışmada doğum sonrası ve hamilelik dönemi depresyonuna neden olan risk faktörlerinin araştırılmasını hedeflemektedir. Özellikle evlilik ilişkisi, doğum öncesi depresyon, aile desteği ve yakın ilişkilerdeki bağlanma modeli ile doğum sonrası depresyonun ilişkisi incelenmektedir. Çalışmanın ilk aşamasına Ocak 2009 ? 2010 tarihleri arasında Okmeydanı Eğitim hastanesine periyodik kontrolleri için gelen 128 hamile kadın dahil edildi. Çalışmanın ikinci aşamasına ise ilk faza da katıla 87 kadın katıldı. Sonuçlar hamilelikteki depresif duygu durumu, aile desteği, eş yardım ve desteği, önceki depresyon tarihçesi ve istenmeyen hamileliğin doğum sonrası depresyon için önemli risk faktörleri olduğunu gösterdi. Sağlık çalışanları, ciddi bir tehdit oluşturan ve zamanında müdahale gerektiren bu probleme karşı hassas olmalıdır. EPDS ölçeğinin rutin hamilelik kontrollerinde uygulanması da risk taraması için yararlı olacaktır. EPDS sonucu 12 /13'ün üstünde olanların ileri klinik inceleme için yönlendirilmesi önerilmektedir.
Çocukluk çağında aile içerisinde şiddete maruz kalmış bireylerde özgüven ve öfke kontrol durumlarının incelenmesi

Şiddet hayatın hemen her alanında karşımıza çıkan ve tüm dünyayı ilgilendiren evrensel bir sorundur. Önemli noktalarından birisi de birçok kimsenin şiddete çocukluk çağında maruz kalmasıdır. Bu çalışma, aile içerisinde şiddete maruz kalan bireylerin özgüven ve öfke kontrol durumlarını incelemek üzerine yapılmıştır. Araştırmanın evrenini, çalışmaya katılmayı kabul eden 150'si denek grubu ve 150'si kontrol grubundan oluşan toplam 300 kişi oluşturmaktadır. Kişiliğin geliştiği ve benliğin oluştuğu bu dönemde şiddete maruz kalmak çocuk için olumsuz bir durumdur. Çocuk, bir yetişkin olduğunda çocukken maruz kaldığı şiddeti ya öğrenerek öfke kontrolü sağlayamayan bir birey olarak varlığını sürdürecektir ya da zarar gören benliği kendine olan güvenini sarsacak, düşük benlik algısı geliştirecektir. Elde edilen bulgular doğrultusunda da çocukluk çağında aile içerisinde şiddete maruz kalan bireylerin özgüven seviyesinin düşük olduğunu ve öfke kontrolünde problem yaşadıklarını söylemek mümkündür.
Öğretmen adaylarında duygusal zeka sosyal kaygı ve öznel iyi oluş arasındaki yordayıcı ilişki

Bu araştırma öğretmen adaylarının sahip oldukları duygusal zekaları, öznel iyi oluşları ve sosyal kaygıları arasındaki yordayıcı ilişkinin incelenmesi ve bu değişkenler aralarındaki ilişkilerin yapısall eşitlik modeli ile sınanması amacıyla yapısall eşitlik modeli analizi yapılmıştır. Yapısal eşitlik modeli analizi AMOS 19 programı ile yapılmıştır. Ayrıca toplanan verilerin yüzde ve frekans hesapları SPSS 18 paket programı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu İstanbul ilinde farklı üniversitelerin farklı eğitim fakültelerinde öğrenim gören 339'u (%84.5) kadın, 62'si (%15.5) erkek öğrenciler oluşmaktadır. Araştırma ile ilgili veriler 'Duygusal Zeka Değerlendirme Ölçeği' , 'Öznel İyi Oluş Ölçeği' ve 'Liebowitz Sosyal Anksiyete Ölçeği' ile toplanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; öğretmen adaylarının sosyal kaygıları ile öznel iyi oluşları arasında yordayıcı ilişkiler incelendiğinde, negatif yönde doğrusal ve anlamlı bir ilişkinin olduğu görülmektedir. Öğretmen adaylarının duygusal zeka ile öznel iyi oluş düzeyleri arasındaki yordayıcı ilişkiler incelendiğinde, pozitif yönde doğrusal ve anlamlı bir ilişkinin var olduğu görülmektedir. Öğretmen adaylarının duygusal zeka ve sosyal kaygı düzeyleri arasında bulunan yordayıcı ilişkileri incelediğimizde, negatif yönde doğrusal ve anlamlı bir ilişkinin ortaya çıktığını görmekteyiz.