turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Serbest zamanda sıkılma algısının yaşam kalitesi ve evlilik doyumu üzerine etkisinin belirlenmesi

Bu çalışmanın amacı spor merkezine aile üyeliği olan ve olmayan evli bireylerin serbest zamanda sıkılma algısının yaşam kalitesi ve evlilik doyumunun belirleyicisi olup olmadığını araştırmaktır. Bu araştırmada nicel ve nitel araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Nicel ve nitel araştırma ölçüt örnekleme modeline göre Ankara'da yaşayan ve özel ve/veya kamu spor işletmelerine aile üyelikleri olan ve olmayan evli bireylerin seçilmiştir. Bu kapsamda, nicel araştırmada, Serbest Zamanda Sıkılma Algısı Ölçeği, Yaşam Kalitesi Ölçeği Kısa Formu ve Evlilik Yaşam Ölçeği ve araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu' uygulanmıştır. Çalışmaya 354 kadın ve 370 erkek toplam 724 evli birey gönüllü olarak katılmıştır. Nitel araştırma aşamasında odak grup görüşmesi için spor merkezine aile üyelikleri olan ve olmayan toplam 6 evli çift (12 kişi) seçilmiştir. Bulgular, evlilik yılı ve spor merkezi üyeliğine göre serbest zamanda sıkılma algısında, yaş, evlilik yılı ve spor merkezi üyeliğine göre ise yaşam kalitesi ve evlilik doyumunda anlamlı farklılık olduğunu göstermiştir. Bununla birlikte, spor merkezine aile üyeliğinin serbest zamanda sıkılma algısı doyum alt boyutu üzerinde pozitif, sıkılma alt boyutu üzerinde negatif etkileri belirlenmiştir. Serbest zamanda sıkılma algısının sıkılma alt boyutunun, spor merkezi üyeliği ve evlilik yılı değişkenlerinin yaşam kalitesi ve evlilik doyumunun belirleyicisi olduğu saptanmıştır. Spor merkezine aile üyeliği olan katılımcıların görüşleri 'motivasyon ve aktiviteye bağlılık', 'yatkınlık/yetkinlik', 'ekonomik yeterlilik', 'fiziksel gelişim', 'sosyal yaşam', 'ruhsal durum', 'ortak/paralel yaşam alanı' ve 'sürdürülebilir doyum' temaları altında toplanmıştır. Spor merkezine aile üyeliği olmayan katılımcıların görüşleri ise 'işkoliklik/çalışmaya tutkunluk', 'aktivite yoksunluğunu duyumsama', 'yatkınlık/yetkinlik', 'tükenmişlik', 'sosyal izolasyon ve çevre', 'çocuk sorumluluğu', 'ekonomik gelir', 'yalnızlık alanı' ve 'evlilikten-eşten sıkılma' temaları altında toplanmıştır. Sonuç olarak, serbest zamanda sıkılma algısının yaşam kalitesi ve evlilik doyumu üzerinde anlamlı etkileri olduğu, spor merkezi üyeliğinin sıkılma algısıyla başa çıkmada, yaşam kalitesi ve evlilik doyumu algısında olumlu katkıları olduğu belirlenmiştir.
Ana babaların çocuklarına yönelik sevgilerini destekleyen davranışlarının farklı değişkenlere göre incelenmesi

Araştırmanın temel amacını ana babaların çocuklarına sevgilerini destekleyen bilişsel ve davranışsal etmenlerin ana babaların tutumu, çocuğun cinsiyeti, anne ya da baba olma durumu, çocuk sayısı, eğitim düzeyi, sosyo-ekonomik düzeyi ve yaşamın çoğunun geçtiği yer değişkenleri ile birlikte incelenmesi oluşturmaktadır. Karma araştırma yönteminde kurgulanan çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2-6 yaş aralığında çocuğu olan 169 ana baba oluşturmaktadır. Araştırmada nicel verileri toplama aracı olarak; kişisel bilgi formu, Barnett Çocuk Sevme Ölçeği ve Ebeveyn Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Ele alınan amaçlar doğrultusunda SPSS 21 paket programı kullanılarak betimleyici istatistikler yapılmıştır. Ana-babaların çocuk sevme düzeylerinin çocuğa yakınlık ve cinsiyet değişkenine göre farklılaşıp farklılaşmadığı t testi; sahip olunan çocuk sayısı, eğitim düzeyi, yaşamın çoğunun geçirildiği yer ve ortalama gelir düzeyi değişkenine göre farklılaşıp farklılaşmadığı ise tek yönlü ANOVA ile incelenmiştir. Araştırmada ana baba tutumlarının ve adı geçen demografik değişkenlerin çocuk sevme düzeylerini yordayıp yordamadığını belirlemek amacıyla çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden görüşme tekniği uygulanmıştır. Nitel araştırma verileri yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmış, içerik analizi tekniği kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonunda, çocuk sevme ölçeğinden alınan puanlar ile çocuğa yakınlık durumu, çocuğun cinsiyeti, çocuk sayısı, ana babanın eğitim düzeyi, sosyo-ekonomik düzeyi ve yaşamın çoğunun geçtiği yer değişkenleri arasında anlamlı bir farklılığın olmadığı görülmüştür. Regresyon analizi sonuçları; ana baba tutumları ve ana baba ile ilgili demografik değişkenlerin, ana babaların çocuk sevme düzeyinin %27'sini açıkladığını ortaya koymuştur. Bununla birlikte sadece çocuğa yakınlık ile ana baba tutumlarından demokratik ve otoriter ana baba tutumlarının, modele katkısının anlamlı olduğu belirlenmiştir.
Hafif kognitif bozukluk olgularında bilgisayarlı bilişsel değerlendirme

Amaç: Bu çalışmada, Amnestik Hafif Kognitif Bozukluk olgularında meydana gelen bilişsel bozulmaların nöropsikolojik testler ve tablet temelli Sanal Süpermarket Uygulaması ile değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Yöntem: Çalışmamıza 37 aHKB olgusu (yaş ortalaması: 70 ,41) ve cinsiyet, eğitim ve yaş eşleştirmeli 57 sağlıklı kontrol (yaş ortalaması: 66 ,46) katılmıştır. Tüm katılımcılara Sanal Süpermarket Uygulaması ve ayrıntılı bir nöropsikolojik test bataryası uygulanmıştır. Bulgular: HKB olguları ve sağlıklı kontroller arasında nöropsikolojik test skorları açısından anlamlı bir fark gözlenmiştir. Amnestik HKB-Çok Alan olgularının, Amnestik HKB-Tek Alan olguları ve sağlıklı kontrollere göre, aHKB-TA olgularının ise sağlıklı kontrollere göre SSU Testi'nde daha düşük puanlar aldığı ve testi daha uzun sürede tamamladıkları gözlenmiştir. SSU Süre değişkeni ile nöropsikolojik testler arasında çeşitli düzeylerde ilişki tespit edilmiştir. SSU testinin aHKB ve sağlıklı kontrolleri % 80.9 doğru sınıflama oranıyla birbirinden ayırabildiği bulunmuştur. Sonuç: aHKB-TA/ÇA olgularının olası tanısı nöropsikolojik testlerle tespit edilebilmektedir. Mini Mental Durum Testi'nden daha yüksek doğru sınıflama oranı olan SSU, klinikte pratik bir tarama testi olarak kullanılabilir. Bu testin aHKB ve sağlıklı kontrolleri birbirinden ayırabildiği gösterilmiştir.
Çocuk suçluluğunda çocuk istismarı 0lgularının değerlendirilmesi

Çocuk suçluluğunun önlenmesinde ilk basamak, risk faktörlerinin saptanması ve bunların ortadan kaldırılması veya azaltılmasıdır. Bu çalışmanın amacı, diğer risk faktörlerinin yanında çocuk istismarı ve ihmalinin çocukların suça yönelmeleri üzerindeki etkilerinin incelenmesidir. İstanbul Çocuk Mahkemelerinde 2006 ? 2007 yılları arasında değişik suçlardan yargılanan 12-18 yaş grubundaki 100 çocuk araştırma grubu olarak ele alınmıştır. Kontrol grubu ise araştırma grubuyla eşit sayı, yaş ve cinsiyette olup, suça karışmamış, ilköğretim ve lisede okuyan, 12-18 yaşındaki öğrencilerden oluşturulmuştur. Her iki gruptaki çocukların ve ailelerinin sosyo-demografik özellikleri; çevre, okul, iş, arkadaş ile ilgili ve suça ilişkin bilgileri değerlendirilmiştir. Suça iten faktörlerin yanı sıra istismar ve ihmal verileri irdelenmiştir. Çocuklara sosyo-demografik bilgilerinin elde edilmesi için bir adet görüşme formu ve birisi saldırganlığı ölçen Saldırganlık Ölçeği, diğeri de istismar ve ihmali değerlendiren Çocuk İstismarı Tanıma ve Tarama Ölçeği olmak üzere iki adet ölçek uygulanmıştır. Bu şekilde elde edilen veriler ile suçluluk ve istismar arasındaki ilişki, analiz edilmiştir. Sonuçta, çocuk suçluluğu ile saldırganlık arasında bir ilişki saptanmamasına karşın, suça yönelen çocukların, özellikle ihmal ve ekonomik sömürü şeklinde istismar edildiği görülmüştür.
Güvensiz bağlanma ve yalnızlık arasındaki ilişkide duygu düzenlemenin aracı rolü

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinde güvensiz bağlanma ve yalnızlık arasındaki ilişkide duygu düzenlemenin aracı rolünün incelenmesidir. Araştırmanın çalışma grubu Anadolu Üniversitesi'nde öğrenimine devam eden 522 (347 kadın, 175 erkek) katılımcıdan oluşmaktadır. Araştırma verilerini toplamak amacıyla Kişisel Bilgi Formu, UCLA Yalnızlık Ölçeği Kısa Form, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II ve Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği kullanılmıştır. Toplanan verilerin analizinde korelasyon katsayıları, betimsel istatistikler, çoklu aracılık analizi, bootstrap yöntemi, t-testi ve varyans analizinden yararlanılmıştır. Araştırma analizleri sonucunda, üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeyi ortalamasının 13.1 olduğu bulunmuştur. Ayrıca yalnızlık düzeylerinin cinsiyet ve yaşa göre farklılık göstermezken, ilişki durumuna göre farklılaştığı; duygu düzenleme güçlüğününse cinsiyet ve yaşa göre farklılaşmadığı görülmüştür. Bağlanma boyutlarına cinsiyet açısından bakıldığında ise kaçınma ve kaygı boyutlarının kadınlarda erkeklere göre daha yüksek olduğu bulunmuştur. Hem kaçınan bağlanma ile yalnızlık arasında hem de kaygılı bağlanma ile yalnızlık arasındaki ilişkide duygu düzenleme güçlüklerinden yöntem, reddetme ve farkındalığın kısmi aracılık yaptığı bulunmuştur. Bağlanmanın kaçınma ve kaygı boyutlarının duygu düzenleme güçlükleri üzerindeki doğrudan etkisi incelendiğinde ise hedefler, yöntem, reddetme, dürtü, açıklık ve farkındalık ile pozitif yönde anlamlı olduğu görülmüştür. Aynı zamanda kaçınan ve kaygılı bağlanmanın yalnızlık üzerinde pozitif yönde etkili olduğu bulunmuştur. Bu bulgular alanyazındaki çalışmalar ışığında tartışılarak önerilerde bulunulmuştur.
Coping mechanisms and emotions of the ex-convicts in Diyarbakir prison

Bu çalışma Türkiye'de 12 Eylül 1980 yılında yapılan askeri darbeden sonra 1980 ve 1984 yılları arasında Diyarbakır Askeri Cezaevi'nde işkence görmüş eski siyasi tutsakların başa çıkma mekanizmalarını ve ifade ettikleri duyguları araştırmayı amaçlamaktadır. Otuz eski tutsağın (n=30) mülakatı söylem analizi ile incelenmiştir. Analiz, eski tutsakların zengin bir başa çıkma mekanizması repertuarına sahip olduğunu göstermiştir (24 başa çıkma mekanizması). İşkenceyle başa çıkmada kullanılan mekanizmalar arasında öne çıkanlar politik bilinç ve anlamlandırma, direniş ve sosyal destektir. Bunun yanı sıra, söylem analizi ile eski tutsakların işkence anlatılarına, bulunan 14 ayrı duygu ifadesi arasında özellikle üzüntü, öfke, utanç ve korku duygularının ifadesinin eşlik ettiği görülmüştür.
Öğretmenlerin bazı demografik özelliklerine göre bilişsel esneklik düzeyleri ile öğrencilerinin bilişsel esneklik düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, ortaöğretim kurumlarında görev yapan öğretmenlerin bazı demografik özelliklerine göre bilişsel esneklik düzeyi ile öğrencilerinin bilişsel esneklik düzeyi arasında anlamlı farklılıklar olup olmadığını incelemektir. Araştırmanın örneklemi, 13 19 yaşları arasında, 211 kız, 127 erkek, 338 öğrenci ile 20 -50+ yaşlarında 185 kadın, 153 erkek 338 öğretmen olmak üzere toplam 776 kişidir. Araştırmanın örneklemi Adana ili, Çukurova, Seyhan, Sarıçam ve Yüreğir ilçelerinde yer alan yedi ortaokul, sekiz lisenin evrendeki oranlarına göre Tabakalı ve seçkisiz örnekleme yöntemi ile oluşturulmuştur. Araştırmaya katılan öğrenci ve öğretmenlerin, bilişsel esneklik puanlarını belirlemek için 'Bilişsel Esneklik Ölçeği', kullanılmış, araştırmadan elde edilen veriler SPSS 22.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemleri olarak sayı, yüzde, ortalama, standart sapma kullanılmıştır. Öğretmenlerin bilişsel esneklik düzeylerine göre öğrencilerin bilişsel esneklik puan ortalamaları arasında fark olup olmadığını belirlemek için tek yönlü varyans analizi, öğretmenlerin bilişsel esneklik düzeyi ve cinsiyet, yaş, kıdem yılı ve branşlarının öğrencilerin bilişsel esneklik puanları üzerinde ortak etkisi olup olmadığını belirlemek içinde iki faktörlü varyans analizi yapılmıştır. Araştırmaya katılan öğretmenlerin bilişsel esneklik düzeylerine göre öğrencilerin bilişsel esneklik puanları ortalamaları arasında anlamlı fark bulunamamıştır. Araştırmaya katılan öğretmenlerin bilişsel esneklik düzeyine ve cinsiyetlerine göre öğrencilerinin bilişsel esneklik puanlarının anlamlı fark göstermediği görülmüştür. Bilişsel esneklik ve cinsiyet etkileşiminin de anlamlı bir fark yaratmadığı görülmektedir. Araştırma sonucunda öğretmenlerin bilişsel esneklik düzeyine ve yaşlarına göre öğrencilerinin bilişsel esneklik puanlarının anlamlı fark göstermediği görülmüştür. Bilişsel esneklik ve yaş etkileşiminin de anlamlı bir fark yaratmadığı görülmektedir. Araştırma sonucunda öğretmenlerin bilişsel esneklik düzeyine ve branşlarına göre öğrencilerinin bilişsel esneklik puanlarının anlamlı fark göstermediği görülmüştür. Bilişsel esneklik ve branş etkileşiminin de yine anlamlı bir fark yaratmadığı görülmektedir. Araştırma sonucunda öğretmenlerin bilişsel esneklik düzeyine ve kıdem yıllarına göre öğrencilerinin bilişsel esneklik puanlarının anlamlı fark göstermediği görülmüştür. Bilişsel esneklik ve kıdem yıllarının etkileşiminin de yine anlamlı bir fark yaratmadığı görülmektedir.
Associates of social deviancy and violence among prisoners

oz CEZAEVİ'NDE KALAN KİŞİLERDE SOSYAL SAPKINLIK VE ŞİDDETE EŞLİK EDEN FAKTÖRLER Erkunt, Adonis Çiğdem Yüksek Lisans, Psikoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Tülin Gençöz Eylül 2003, 393 sayfa Bu çalışma benlik saygısı, başa çıkma yöntemleri, sosyal destek, aile ilişkileri, ve yaşam olayları değişkenlerini kullanarak Türk tutuklu ve hükümlülerinde sosyal sapkınlığa ve şiddete eşlik eden faktörleri belirlemeyi amaçlamaktadır. Katılımcılar farklı suçlardan ötürü İstanbul özel Tip Cezaevi'nde kalan yüz erkek tutuklu ve hükümlüdür. Temel analizler öncesinde, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Sorunlarla Başa Çıkma Yöntemi Ölçeği üzerinde Faktör Analizi işlemleri uygulanmıştır. Bu analizler sonucunda, ÇBASDÖ, arkadaştan gelen sosyal destek, özel birinden gelen sosyal destek, ve aileden gelen sosyal destek olmak üzere üç alt gruba, SBCYO ise problem odaklı başa çıkma yöntemi ve duygu odaklı başa çıkma yöntemi olarak iki alt gruba ayrılmıştır. Daha sonra suç tiplerinin çalışma değişkenleri üzerindeki etkisini incelemek amacıyla varyans analizi yapılmıştır. Hükümlü ve tutuklular vişledikleri suçun çeşidine göre iki grup altında toplanmıştır: şiddet içeren suç işlemiş kişiler ve şiddet içermeyen suç işlemiş kişiler. Şiddet içermeyen suç işlemiş kişilerin benlik saygısı puanları şiddet içeren suç işlemiş olanlara oranla anlamlı olarak daha yüksek çıkmıştır. Şiddet içeren suç işlemiş kişilerin şiddet içermeyen suç işlemiş kişilere oranla daha depresif oldukları bulunmuş; bu grubun şiddet içermeyen suç işlemiş kişilere göre dahafazla antisosyal davranış gösterdikleri bulunmuştur. İki grup arasında kaygı seviyeleri açısından anlamlı bir fark bulunamamıştır. Sonuçlar sosyal destek, başa çıkma yöntemleri, ve aile ilişkilerinin suç tipini temel olarak etkileyen faktörler olduğunu göstermiştir. Çalışmanın değişkenlerinin sapkınlık üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla hiyerarşik regresyon uygulanmıştır. Sonuçlar geçmişş intihar teşebbüsü, sağlıksız aile ilişkileri, ailede kişiye yönelmiş fiziksel şiddet, depresyona yatkınlık, paranoid eğilim, düşük kaygı seviyesi, ve hipomaniye yatkınlık faktörlerinin MMPI psikopatik sapma alt ölçeğinden alman yüksek puanlarla ölçülen sosyal sapkınlığın toplam varyansının %59'unu açıkladığını göstermiştir.
The relationship of cyber bullying to empathy, gender, traditional bullying, internet use and adult monitoring

Bu çalışmada geleneksel zorbalık ve empati ilişkisinden yola çıkarak siber zorbalık ve empati düzeyi arasındaki ilişkinin toplumsal cinsiyete bağlı olarak incelenmesi amaçlanmaktadır. Ek olarak, siber zorbalığı yordamada geleneksel zorbalığın, bilgi ve iletişim araçları kullanım sıklığının ve internet kullanımında aile denetiminin rolü araştırılmıştır. Çalışmaya yaş ortalaması 16.83 (SD=1.46) olan 717 (411 kız ve 302 erkek) kişi katılmıştır. Araştırma kapsamında Siber Zorbalık Envanteri (Erdur-Baker & Kavşut, 2007) yenilenmiş, Geleneksel Zorbalık Ölçeği geliştirilmiş ve Temel Empati Ölçeği'nin (Jolliffe & Farrington, 2006) Türkçe uyarlaması yapılmış ve kullanılmıştır. Araştırma sonuçları, katılımcıların %55.2'sinin geleneksel zorbalık yaptığını, %47.6'sının ise siber zorbalık yaptığını göstermektedir. Erkek katılımcıların hem geleneksel zorbalık deneyiminde hem de siber zorbalık deneyiminde kız katılımcılardan daha yüksek puanlar aldığı ortaya çıkmaktadır. Hiyerarşik çoklu regresyon analizi sonuçları, geleneksel zorbalık deneyiminin ve bilgi ve iletişim araçlarını sık kullanmanın siber zorbalık deneyimini yormada başarılı değişkenler olduğuna işaret etmektedir. Son olarak, çoklu regresyon analizi sonuçlarına göre toplumsal cinsiyet empati düzeyi ve zorbalık arasında aracılık eden bir değişkendir. Bir başka deyişle, empati düzeyleri yüksek olan kızlar daha az geleneksel ve siber zorbalık yaptıklarını rapor etmişlerdir. Empati düzeyi düşük olan erkekler ise daha sık geleneksel ve siber zorbalık yaptıklarını rapor etmişlerdir. Buna rağmen toplumsal cinsiyetin empati ve zorbalık arasındaki ters yönlü ilişkide moderatör bir değişken olmadığı görülmektedir. Bulgular alan yazını ışığında tartışılmıştır.
Characteristics and functions of self-defining memories in restrained eaters

Bu araştırmanın amacı, yeme davranışını kısıtlayan katılımcılarda benlik-tanımlayıcı anıların özelliklerini yeme tutumlarına göre araştırmaktır. Bu amaçla BTA'ların, özgüllüğü, bütünlüğü, duygusal değeri ve işlevi, depresyon ve aleksitimi kontrol edilerek analiz edildi. Katılımcılar, Yeme Bozukluğu Anketi'nden aldıkları puanlara göre yüksek/düşük yeme bozukluğu gruplarına ayrıldılar. Her katılımcı üç BTA hatırladı. Benlik tanımlayıcı anıların özelliklerinin temel etkisi bulunmadı. Yüksek ve düşük yeme bozukluğu olan gruplar arasında, anıların içeriği, özgüllüğü, duygu değeri ve bütünlüğü açısından da bir fark bulunmadı. Öte yandan gruplar, benlik tanımlayıcı anıların işlevi açısından farklılaştı. İlk olarak, yemek yeme davranışı hakkında az endişe eden grubun anılarındaki yönlendirici işlev puanları, yemek yeme davranışı hakkında çok endişe eden grubun puanlarından daha yüksek çıktı. İkinci olarak, beden şekli hakkında az endişe eden grubun üç anıya ait ortalama benlik ve yönlendirici işlev puanları, beden şekli hakkında çok endişe eden grubunkinden yüksek çıktı. Sosyal işlev puanları açısından ise bunun tersi bir sonuç gözlendi: Beden şekli hakkında çok endişe eden grubun sosyal işlev puanları hem üç anının ortalamasında hem de ilk benlik tanımlayıcı anıda, beden şekli hakkında az endişelenen grubunkinden yüksek çıktı.
Evlilik: Sistemi meşrulaştırma kuramı açısından bir inceleme

Bu çalışmanın temel amacı, evlilik sistemini meşrulaştırma ile evlilik doyumu arasındaki ilişkide olumlu yanılsamaların aracı rolünün test edilmesidir. Bu amaçla çalışmada öncelikle bir nitel çalışma, ardından da iki ölçek için geliştirme çalışması yürütülmüştür. Nitel çalışma toplam 20 kişi ile yürütülmüştür. Katılımcılara evliliğin yararları, evlilik kurumu ile ilgili düşünceleri gibi evlilik hakkında daha derinlemesine bilgiler alabilmeyi hedefleyen sorular sorulmuştur. Evlilik sistemini meşrulaştırmayı ölçmeyi amaçlayan ölçek geliştirme çalışması, 326 (249 kadın ve 77 erkek) üniversite öğrencisi ile yürütülmüştür. Çalışma bulguları, ölçeğin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğunu ortaya koymaktadır. Evli bireylerin ilişkilerine ve eşlerine yönelik olumlu yanılsamalarını ölçmek amacıyla yapılan çalışmaya 200 evli birey (125 kadın ve 75 erkek) katılmıştır. Bu çalışmadan elde edilen bulgularda, ölçeğin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğunu ortaya koymaktadır. Nitel çalışma ve ölçek geliştirme çalışmalarının ardından, ana çalışma toplam 166 evli çift ile yürütülmüştür. Katılımcılar bilgilendirilmiş onay ve demografik bilgi formunu, Evlilik Sistemini Meşrulaştırma, Olumlu Yanılsama, Genel Sistemi Meşrulaştırma ve Çift Uyum Ölçeği'ni doldurmuşlardır. Aktör-Partner Karşılıklı Bağımlılık Modeli (Kenny, Kashy ve Cook, 2006) ile test edilen denencelere ait bulgular, evlilik sistemini meşrulaştırma ile evlilik doyumu arasındaki ilişkide olumlu yanılsamaların aracı rol oynadığını göstermektedir. Kadınlarda ve erkeklerde evlilik sistemini meşrulaştırma düzeyi arttıkça eşlerine ve ilişkilerine yaptıkları olumlu yanılsamaları da artmaktadır. Ayıca kadınlarda ve erkeklerde olumlu yanılsamalar evlilik doyumunu pozitif yönde yordamaktadır. Çalışmadaki partner etkilerine bakıldığında ise, kadının evliliğinde yaptığı olumlu yanılsamaların erkeğin evlilik doyumunu pozitif yönde yordadığı görülmektedir.
Okul öncesi dönemdeki çocukların bağlanma stilinin ebeveyn duygu dışa vurumu ve dürtüselliği ile ilişkisi

Bu araştırmada, okul öncesi dönemdeki çocukların bağlanma stilinin ebeveynlerin duygu dışa vurumu ve dürtüselliği ile ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini, 2018- 2019 eğitim öğretim yılında anaokuluna devam etmekte olan 4-6 yaş aralığındaki 30 çocuk ve 30 anne oluşturmaktadır. Araştırmanın verilerini toplamak için 'Demografik Bilgi Formu', 'Duygu Dışa Vurum Düzeyi Ölçeği', 'Barratt Dürtüsellik Ölçeği' ve 'Bağlanma Öykü Tamamlama Testi' kullanılmıştır. Araştırmada toplanan veriler, Statistical Package for Social Science for Windows 21.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda, ebeveynlerin Duygu Dışa Vurum Düzeyi Ölçeğinin alt boyutu olan müdahalecilik alt ölçeğinden aldıkları puanlar ile güvensiz bağlanma stili arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir fark bulunmuştur. Buna göre, güvensiz bağlanma stiline sahip çocukların ebeveynlerinin güvenli bağlanma stiline sahip çocukların ebeveynlerine kıyasla daha yüksek müdahalecilik düzeyine sahip oldukları görülmüştür. Ayrıca çalışan annelerin Barratt Dürtüsellik Ölçeğinin motor dürtüsellik alt boyutundan aldıkları puanların çalışmayan annelere kıyasla daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Bakım veren ve çocuk arasındaki bağın sağlıklı bir şekilde gelişmesi çok önemlidir. Bu sağlıklı bağın temelleri doğumdan itibaren oluşmaya başlar ve yaşam boyu devam eder. Bu süreçte anne ve babaların çocuğun bakımını, beslenmesini ve güven ihtiyacını sürekli olarak sevgi dolu ve içten bir şekilde karşılamaları büyük önem taşımaktadır.
Boşanmış ailelerin 13-17 yaş grubu çocuklarında ebeveyne yabancılaşma sendromunun depresyon düzeyine etkisinin incelenmesi

Bu araştırma, anne babası boşanmış 13-17 yaş grubundaki çocuklarda ebeveyne yabancılaşma sendromu ve depresyon düzeyi arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla hazırlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Ankara ilinde yer alan danışmanlık merkezine boşanma sonrası danışmanlık hizmeti almaya gelen 52 boşanmış aile ve ergenlik dönemindeki çocukları oluşturmaktadır. Araştırmada çocukların yabancılaşma düzeylerini belirlemek amacıyla uzman görüşü doğrultusunda hazırlanan 'Ebeveyne Yabancılaşma Sendromu Anketi', ergenlik dönemindeki çocukların depresyon düzeylerini belirlemek amacıyla Aaron Beck tarafından geliştirilen 'Beck Depresyon Envanteri' kullanılmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmış olup, analizler SPSS v 25.0 programı ile yapılmıştır. Yapılan normallik testi sonucunda verilerin normal dağılmadığı görülmüştür (p<0,5). Bu doğrultuda çalışmada Fisher-Freeman-Halton Exact ve Spearman's Rho Korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda ebeveyn yabancılaşması ve ergenlerin depresyon düzeyleri arasında istatistiksel olarak yüksek düzeyde anlamlı ilişki bulunmuştur (p<0.1).