turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ergenlerde dini düşüncede yaşanan güçlükler

Bu araştırma ergenlerin dini düşüncede yaşadıkları güçlükleri belirlemek amacıyla düzenlenmiştir. Bunun için 3 lise ve 1 İlköğretim okulundan 400 öğrenci örneklem alınarak yapılmıştır. Araştırma giriş bölümü hariç toplam 4 bölümden oluşmaktadır. Literatür incelemesinden oluşan birinci bölümde konu ile ilgili yapılan çalışmalar incelenmiştir. Bu bölümde ergenlerin düşünce yapısı başlığı altındaonların kimlik arayışı bu arayışa aile ve çevrenin etkisi tartışılmış, daha sonra ergenlerin bilişsel ve duygusal gelişimi ve sosyalleşme gereksinimleritartışılmıştır. Yine aynı bölümde ergenlerin din anlayışı ana başlığı altındaergenlerin dini düşüncede yaşadıkları evreler beş alt başlıkta incelenmiştir. Bunlar soyut düşünce ve dini şuurun belirginleşmesi, dini konularda şüphe vekararsızlık, suçluluk ve günahkarlık duygusu, sorgulama ve dine dönüş, dini inanç ve tutumların netleşmesi olarak belirlenmiştir. İkinci bölümde araştırmanın evreni, örneklemi, kullanılan veri toplama aracı hakkında bilgiler verilmiştir. Ayrıca ulaşılan ham verilere uygulanan istatistiksel işlemler konusunda bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde bulgular, ergenlerin dini düşüncede yaşadıkları güçlükleri açıklaması açısından dini çelişki ölçeği ve dini arayış ölçeği yardımıyla yapılmıştır. Dini çelişki ölçeğinde dört faktör belirlenmiştir. Bunlar;1-Belirsizlik-çelişki- sorgulama 2 -İnanç kaybı ve suçluluk3-Bir bütün olarak din konusunda çelişki 4 -Daha fazla dindarlıkarayışıAyrıca arayış ölçeğinde de üç faktör belirlenmiştir. Bunlar;1-Şüpheyi olumlu algılama 2 -Varoluşsal sorgulama ve değişimeaçıklık3-Şüphe karşıtlığıSon bölümde araştırmada elde edilen sonuçlar problemler dikkate alınarak değerlendirilmiş ve bu sonuçlara bağlı olarak öneriler sunulmuştur.
Erken ergenlik dönemi ergenlerinin depresyon düzeylerini etkileyen bazı dış etmenler

Bu araştırmanın amacı, ergenlerin, erken ergenlik dönemindeki depresyon düzeyini etkileyebilecek bazı önemli faktörlerin ortaya konulmasıdır. bu araştırmada depresyon düzeyine etki eden bağımsız değişkenlerle ilgili bilgiler, araştırıcı tarafından geliştirilen Bilgi Toplama Formu ile, erken ergenlerin depresyon düzeyi ise Aaron T. Beck tarafından geliştirilen Beck Depresyon Envanteri ile elde edilmiştir. Beck Depresyon Envanterinde 17 puan ve üzeri depresyon sayıldığından, araştırmaya 921 öğrenciden 17 ve üzerinde puan alan toplam 316 öğrenci dahil edilmiştir. Toplanan veriler tek yönlü varyans analizi ile çözümlenmiştir. Bağımsız değişkenlere ilişkin gözlenen farklar F-testi ve t-testi ile test edilmiş ve en az p<0. 05 önem düzeyi benimsenmiştir. İstatistiksel analizlerle F ve t testlerinden elde edilen bulgulara göre erken ergenlerin depresyon düzeyine; eve giren aylık gelir miktarının; evdeki oda sayısının; şehirde yaşanılan bölgenin ve yerleşim kesiminin etki ettiği saptanmıştır. Bu değişkenlerin aksine, cinsiyetin; yaşın; sosyal faaliyetlerin; annenin eğitim düzeyinin; annenin mesleğinin; babanın eğitim düzeyinin;babanın mesleğinin ve evde yaşayan insan sayısının depresyon düzeyine etkisi F ve t-testi analizleri sonunda önemli bulunmamıştır. Sonuç olarak araştırmada, erken ergenlerin depresyon düzeyini daha çok ailelerin ekonomik düzeyinin etkilediği saptanmıştır.
Dikkat ve uyarıcıyı ayırt etmenin bilişsel beyin potansiyellerine etkisi ve yaş dönemlerine bağlı değişiklikler

Bu çalışmanın amacı, çeşitli deneysel paradigmalar altında dikkat ve uyarıcıyı ayırt etme, elektrot lokasyonunu ve yaşa bağlı değişimlerin olay-ilişkili potensiyel ve olay-ilişkili osilasyonlara etkisini incelemektir. Araştırmada yaş (19- 24 ve 45 -67), deneysel paradigma ve elektrot lokasyonu olmak üzere 2x4x 3 faktörlü deney deseni kullanılmıştır. Araştırmada çoklu-paradigma yaklaşımı altında dört paradigma uygulanmıştır. Araştırmaya 35 gönüllü denek katılmış; deneklerin eğitim düzeyleri ise 12 yıl ve üstü olmuştur. Deneklerin elektrofizyolojik ölçümleri Bilişsel Psikofizyoloji Araştırma Biriminde, ses ve elektrik yalıtımlı izole odada yapılmıştır. Ölçümler, uluslararası 10-20 sistemine göre yerleştirilmiş 15 elektrot lokasyonundan yapılmıştır. Analizler ortalama EEG-OİP kayıtlan, genlik frekans karakteristikleri ve filtrelenmiş EEG-OİS eğrileri üzerinde yaş, deneysel paradigma ve elektrot lokasyonuna göre yapılmış; ayrıca tekrar ölçümlü desene uygun varyans analizi ile incelenen değişkenlerin etkisi test edilmiştir. Analizler, genelde, 19-24 yaş grubu deneklerin genlik zirve değerlerinin 45-67 yaş grubuna göre daha büyük olduğu göstermiştir. Her iki yaş grubunda da N100, N200 ve P300 bileşenleri sagittal alanlara doğru küçülme eğilimi göstermiştir. Genlik frekans karakteristiklerinde, 19-24 yaş grubu, 45-67 yaş grubuna göre düşük frekanslarda daha güçlü dalga formları göstermiştir. Delta tepkisi özellikle SUP'da belirgin bir ayrışma göstermiştir. Teta tepkisi ise, 19-24 yaş grubu için SUP hariç, delta tepkisi ile geniş bir band oluşturmuştur. Filtrelenmiş EEG-OİP kayıtlan yaş, deneysel paradigma ve elektrot lokasyonuna göre farklılık göstermiştir. 19-24 yaş grubuna ait tepkilerin genliği genelde, 45-67 yaş grubundan daha büyük olmuştur. Varyans analizi sonuçları ise paradigma ve elektrot lokasyonunun tüm zirveleri etkilediği, yaşın ise N100 latansını etkilediği yolunda olmuştur. Bu analizler sonucunda elde edilen bulgular ilgili literatür bağlamında tartışılmıştır.
Çocuklarda içe yönelim ve dışa yönelim davranış problemlerinin bilme hissi kararı üzerindeki etkisi

Bu araştırmada çocuklarda görülen İçe Yönelim ve Dışa Yönelim davranış problemlerinin üstbilişsel izlemenin göstergesi olan Bilme Hissi Kararına etkisi incelenmiştir. Araştırmaya 8-10 yaş aralığında 130 sağlıklı çocuk dahil edilmiştir. Çocuk davranış problemlerini ölçmek amacıyla Çocuk Davranış Değerlendirme Ölçeği (CBCL/6-18), bilme hissini değerlendirmek amacıyla Üst Biliş Testi kullanılmıştır. Çocukların yönetici işlev faaliyetleri Wisconsin Kart Eşleme Testi, Stroop Testi TBAG Formu, Sayı Dizisi Testi ve Raven Renkli Progresif Matrisler Testi ile değerlendirilmiştir. Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Analizi sonuçları, içe yönelim davranış problemlerinin alt grupları olan anksiyete ve somatik şikayetler, dışa yönelim davranış problemlerinin alt grupları olan saldırgan davranışlar ve karşıt olma karşı gelme bozukluğu ile bilme hissi kararının yönelimleri arasında bağlantılar olduğunu ortaya koymuştur. Bununla birlikte bilme hissi kararı doğruluğunun yaş ile birlikte arttığı görülmüştür. Bulgular, ilgili literatür kapsamında değerlendirilmiş ve tartışılmıştır.
Azim eğitim programının azim ve motivasyonel kararlılık düzeylerine etkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, ortaöğretim öğrencilerinin azim ve motivasyonel kararlılık düzeylerini artırmaya yönelik hazırlanmış olan pozitif psikoloji kuramına dayalı psiko-eğitim programının etkisini incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu oluşturmak amacıyla, 2018- 2019 eğitim öğretim yılında ortaöğretim kurumunda öğrenim görmekte olan 128 kız, 196 erkek olmak üzere toplam 324 onuncu sınıf öğrencisine Kısa Azim Ölçeği, Motivasyonel Kararlılık Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Ölçek sonuçları azim ve motivasyonel kararlılık düzeyleri düşük olan, psiko-eğitim programına katılmaya gönüllü ve çalışma grubuna katılım için gerekli ölçütleri sağlayan öğrenciler ile bireysel olarak yapılan görüşmeler sonucunda, 12 öğrenci deney grubuna ve 12 öğrenci kontrol grubuna atanmıştır. Araştırmanın bağımlı değişkenini ortaöğretim öğrencilerinin kısa azim ölçeği ve motivasyonel kararlılık puanları, bağımsız değişkenini azim psiko-eğitim programı oluşturmuştur. Araştırmanın deney grubuna 10 hafta süre ile haftada bir kez olmak üzere araştırmacı tarafından hazırlanan azim psiko-eğitim programı uygulanmıştır. Kontrol grubuna herhangi bir işlem yapılmamıştır. Elde edilen verilerin analizinde SPSS 21.0 istatistik programı kullanılarak t testi, tekrarlı ölçümler için ANOVA ve nonparametrik tekniklerden Friedman ve Wilcoxon istatistik analiz teknikleri kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular göre, Azim psiko-eğitim programı, deney grubunda yer alan ortaöğretim öğrencilerinin azim ve motivasyonel kararlılık düzeyleri üzerinde anlamlı bir artışa neden olduğu ve psiko-eğitim programının tamamlanmasından 2 ay sonra yapılan izleme ölçümleri arasında anlamlı bir farkın olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma sonuçları ilgili alan yazın kapsamında tartışılmış ve bulgulara dayalı olarak önerilerde bulunulmuştur.
Evlilik öncesinde aile danışmanlığı hizmeti alınmasının evlilik sürecine, yaşamına ve işlevselliğine katkılarının araştırılması

Bu çalışma bir ömrü beraber yaşama isteğinde olan iki bireyin bir araya gelişlerinin başlangıç noktası sayılabilecek evlilik öncesi dönemi eksen noktası tutup; olgusal olarak bu dönemde tarafların aile danışmalığı hizmetinden yararlanmaları durumunda bunun evliliğe giden sürece, evlilik yaşamına ve evlilikteki işlevselliklere pozitif manada katkıda bulunup bulunamayacağını anlamak üzere yapılmıştır. Bu minvalde öncelikle aile, evlilik ve aile danışmanlığı konularında kapsamlı bir literatür taramasına gidilmiş; konular olabildiğince irdelenmeye çalışılmıştır. Ardından araştırma evreni olarak belirlenen İstanbul ili ve yakın bölgesinde daha önce evlenip boşanmış 57 kişi ve danışmanlık alarak evlenmiş 9 kişiden oluşan toplamı 66 kişi, iki ayrı örneklem grubu oluşturularak bunlara nicel olarak öncelikle Bayoğlu ve Atlı (2014) tarafından geliştirilmiş İnönü Evlilik Tutum Ölçeği uygulanmıştır. İETÖ 5'li likert 21 sorudan oluşmakta ve genç yetişkinlerin evlilik ve evlilik kurumuna yönelik tutumlarını ölçmek üzere hazırlanmıştır. Ölçekten elde edilen puanın yüksekliği evliliğe yönelik tutumun olumluluğuna, azlığı ise aksini ifade etmektedir. Daha sonra içinde 7 demografik sorunun yer aldığı 13'ü ortak olmak 8 'eri katılımcıların medeni durumlarını gözeten özellikte ayrı ayrı toplamda 28 'er soruyla cevabı evet/hayır şeklinde net olarak verilebilecek nitel bir anket uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre her iki grupta evliliğe yönelik olumlu tutum beslemektedir. Boşanmış katılımcılarda bu oran nispeten daha az olmuştur. Her iki grupta evlenmeden önce bir Aile Danışmanından destek almanın gerekliliği kanaatlerini ortaya koymuştur. Yalnız, boşanmış grupta bu oran %89, 5 ile diğer gruptan %10, 5 daha düşüktür. Boşanmış katılımcıların %71,4'ü evlenmeden önce danışmanlık hizmeti alınabileceğini duymamışken: evlilik öncesi süreçte danışmanlık alanlardan %77,8' in evlenmeden önce evlilikle ilgili gerçekçi olmayan beklentileri fark ettikleri ve bununla başa çıkmayı seanslarda öğrendikleri ifade edilmişlerdir. Araştırmadan çıkan diğer bir çarpıcı sonuç ise evlenmeden önce danışmanlık alanların %66,7'sının evlendikten sonra da bir uzmana gittiklerini beyan etmeleridir.
Güzellik merkezine başvuran ve başvurmayan kadınların beden algısı, benlik saygısı ve bazı değişkenler açısından karşılaştırılması: Kayseri ili örneği

Bu çalışmada, güzellik merkezine başvuran kadınlar ile başvurmayan kadınların beden algısı ve benlik saygısı arasındaki ilişki incelenmiştir. Bununla birlikte iki grubun yaş, eğitim, medeni hal, gelir durumu, beden kitle indeksi, alkol ve sigara kullanımı, egzersiz yapma değişkenleri ile beden algısı, benlik saygısı puanları arasında anlamlı bir farklılık olup olmadığına da bakılmıştır. Araştırmanın örneklemini, Kayseri ilinde yaşayan ve güzellik merkezlerine başvuran 154 kadın ile benzer sosyodemografik özelliklere sahip hiç başvurmamış 145 kadın oluşturmaktadır. Katılımcılar gönüllülük esasına dayandırılarak araştırmaya dahil edilmiştir. Araştırmada katılımcılara, kadınların beden algısı düzeylerini ölçmek için Beden Algı Ölçeği, benlik saygısı düzeylerini ölçmek için Arıcak Benlik Saygısı Ölçeği kullanılmıştır. Katılımcılardan detaylı bilgi edinmek için 21 sorudan oluşan kişisel bilgi formu hazırlanmış ve form kullanılan ölçeklerle birlikte katılımcılara uygulanmıştır. Güzellik merkezine başvuran kadınlarda beden algısı ve benlik saygısı arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı bir ilişki vardır (r=0,643, p<0,05). Benzer şekilde, güzellik merkezine başvurmayan kadınlarda, beden algısı ve benlik saygısı arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur (r=0,529, p<0,05). Buna göre, beden algısı ve benlik saygısı arasındaki ilişkinin güzellik merkezine başvuranlarda daha kuvvetli olduğu ifade edilebilir. Kadınların güzellik merkezine başvurma durumları ile yaşlarının beden algısı üzerindeki ortak etkisinin anlamlı olduğu belirlenmiştir (F(4, 242 )=2,587, p<0,05)). 18-55 yaş aralığında güzellik merkezine başvuranların beden algısı puanları daha düşükken 56 yaş ve üzeri grup için bu durumun tam tersi olmuştur. Ancak yaş ve ABSÖ arasında anlamlı bir farklılık olmadığı saptanmıştır. Kadınların güzellik merkezine başvurma durumları ile eğitim düzeylerinin beden algısı üzerindeki ortak etkisinin anlamlı olduğu belirlenmiştir (F(3,242)=2,587, p<0,05). Tüm eğitim düzeylerinde güzellik merkezine başvurmayanların beden algısı puanları daha yüksektir. Fakat ortaokul ve üniversite mezunu katılımcılarda bu farkın azaldığı görülmektedir. Katılımcıların güzellik merkezine başvurma durumları ile eğitim düzeylerinin benlik saygısı düzeyi üzerindeki ortak etkisinin anlamlı olduğu belirlenmiştir (F(3, 277 )=0,587, p<0,05). Güzellik merkezine başvurmayan katılımcıların benlik saygısı puanları eğitim düzeyi fark etmeksizin güzellik merkezine başvuran katılımcıların benlik saygısı puanlarından yüksektir. Kadınların, BKİ, medeni durum, gelir düzeyi, egzersiz yapma, sigara ve alkol kullanımı değişkenleri ile BSÖ ve ABSÖ üzerinde ortak etkilerinin anlamlı olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Raven'ın ilerleyen matrisler plus testinin 14 ? 15 yaş çocukları üzerinde geçerlik, güvenirlik ve ön norm çalışmalarına göre üstün olan ve üstün olmayan öğrencilerin duygusal zeka düzeylerinin karşılaştırılması

Bu araştırmada, Raven SPM Plus Testi'nin 14 ? 15 yaş grubu için geçerlik, güvenirlik ve ön ? norm çalışması yapılmış; Raven SPM Plus Testi'ne göre üstün olan ve üstün olmayan öğrenciler duygusal zekaları açısından karşılaştırılmıştır. Ayrıca zeka ve duygusal zeka öğrencinin cinsiyeti, yaşı, öğrenim gördüğü okul türü, kardeş sayısı, okul başarı algısı ve anne ? babasının eğitim ve gelir durumu değişkenleri açısından incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini, İstanbul ilinde 15 ilköğretim ve 15 ortaöğretim olmak üzere toplam 30 okulun 8., 9. ve 10. sınıflarına devam eden 505 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada Raven Standart Progressive Matrices Plus, Bar-on Duygusal Zeka Testi, Bar-on Duygusal Zeka Testi: Çocuk Formu, Cattell Zeka Testi ve araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Raven SPM Plus testinin ilişkili boyutlarını doğrulamak için faktör analizi, geçerlilik çalışmaları için kriter geçerliliği ve ayırt edicilik hesaplamaları yapılmıştır. Cattell ile Raven SPM Plus Testleri benzer ölçek ilişkisi kullanılarak eş zaman test geçerliği sınanmıştır. Güvenirlik çalışmaları için, test-tekrar test ve iç tutarlılık (KR-20) katsayıları hesaplanmıştır. Bununla birlikte madde toplam, madde kalan, madde fark değerlerine bakılarak madde analizi yapılmıştır. Norm değerlerinin belirlenmesinde de 14 ve 15 yaşlar; 14, 14.5, 15, 15.5 olmak üzere toplam dört gruba ayrılarak ayrı ayrı hesaplanmış ve 5, 10, 25, 50, 75, 90, 95. yüzdelik dilime denk düşen ham puanlarla birlikte tablolarda verilmiştir. Araştırmanın verileri SPSS 13.0 programıyla değerlendirilmiştir. Gruplar arası farkların belirlenmesi için t testi ve varyans analizi, değişkenler arası ilişkileri belirlemek için korelasyon analizleri yapılmıştır. Normal dağılım göstermeyen gruplar için non-parametrik testler kullanılmıştır. Araştırma sonucunda Raven SPM Plus testinin 14-15 yaş grubu için geçerli ve güvenilir bir değerlendirme aracı olduğu saptanmıştır. Zekanın, duygusal zekanın bazı alt boyutlarıyla ilişkili olduğu belirlenmiş ancak duygusal zeka toplam puanları değerlendirildiğinde bu ilişki anlamlı bulunmamıştır. Ayrıca duygusal zeka puanlarının üstün olan ve olmayan öğrenciler arasında sadece üstünler lehine stresle başa çıkma alt boyutunda farklılık gösterdiği, diğer boyutlar ve toplam puanda ise üstünlerin ortalamaları daha yüksek olsa da farkların anlamlı olmadığı belirlenmiştir.
Ailenin bazı özelliklerinin çocuğun suça yönelmesinde etkisi

Bu araştırma, üç ilimizde bulunan çocuk ıslahevle- rindeki suçlu çocuklar ile. ailelerin bazı özelliklerinin çocukların suca yönelmesinde, etkisi incelenmiştir. Araştırmada, suçlu çocukların; ailelerindeki kardeş sayısı, anne-baba yoksunluğu ve aile parçalanması, ailenin ekonomik düzeyi, anne-babanın öğrenim durumu ve anne baba tutum ve tavırları bazı özellikler olarak ele alınmıştır. 1992 yılında Ankara-izmir-Elazıg illerinde bulunan çocuk ıslahevlerindeki 217 suçlu çocuk araştırma kapsa- mına alınmıştır. Suçlu çocukların bası aile özelliklerini incelemek için, bu amaçla geliştirilmiş olan ve 100 maaddeden oluşan anket, araştırmacı tarafından bizzat suçlu çocuklarla görüşme yolu ıjle uygulanmıştır. Denencelerin incelenmesinde, anketten elde edilen bilgilerin çetelesi tutularak toplam veriler elde edilmiş ve yüzdeleri hesaplanarak tablolarda aösteri lmistir. 59 Bu araştırmada beş ana denence incelenmiştir. Dö nencelerle ilgili olarak elde edilen bulgular aşağıda ö- zetlenmistir. 1. Suca yönelmede, aile içinde birlikte kalınan bi- / / rey sayısının artrnarınm etkili olduğu bulunmuştur. 2. Suca yönelmede, anne-baba ölümü ve aile parçalanması f ayrılma, boşanma, tutuklu olma ) nan önemli düzeyde etkili olmadığı bulunmuştur. 3. Suca yöne. lmede. anne-babanm öğrenim düzeyinin düşmesinin etkili 1 olduğu bulunmuştur. 4. Ailenin ekonomik durumunun düşmesi ile suça yönelme arasında bir ilişki olduğu bulunmuştur. 5. Anne-baba tavır ve tutumlarının çocuğun suca yönelmesinde etkili olduğu bulunmuştur. Yukarıda özetlenen bulgular genel olarak ele alındığında, ailenin bazı özelliklerinin suca yönelmede etkili olduğu anlaşılmıştır. Bununla birlikte suçlu çocukların, başarısız bir okul yaşantıları olduğu ve yetersiz bir eğitim aldıkları, ekonomik koşulların yetersiz olması nedeniyle, isçi ya da çırak olarak çalıştıkları ve bu nedenle ailelerinden ayrı yaşadıkları, aileleri ile anlaşmazlık içinde oldukları ve fazla kardeşe sahip oldukları anlaşılmıştır. 60 Bu sonuçlardan yararlanılarak, çocuğun yetişmesin de önemli bir kurum olan ailenin eğitimine önem verilmesi ve özellikle aile rehberliği çalışmalara ve ana-baba okulları tüm illerimizde yaygı lastırı larak çocuklarımızın suça yönelmelerinin azaltılabileceği ve çocukların topluma kazandın labi lecegi kanaatine varılmıştır.
Alkol ve madde bağımlılarında uyku bozukluğu ve dürtüsellik arasındaki ilişki

Amaç: Son zamanlarda artan alkol ve madde bağımlığı hastalarının içinde yaşadığı sorunlardan biri olan uyku probleminin dürtüsel davranış ve düşünceleri nasıl etkilediği bu durumda nasıl uykuya geçtiği, ayrıca Motor Dürtüselliği, Dikkat Eksikliği Dürtüselliği ve Plan Yapma Dürtüselliğinin uyku kalitesiyle ilişkisinin olup olmadığı araştırılacaktır. Bu çalışmada alkol ve madde bağımlılarında uyku bozukluğu ve dürtüselliğin karşılaştırılması ve uyku bozukluğu ile dürtüsellik arasında ilişki olup olmadığının araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırmanın çalışma grubunu İstanbul il merkezinde bulunan 2016- 2017 yıllarında resmi kayıtta yer alan NP İSTANBUL NÖROPSİKİYATRİ HASTAHANESİ Amatem bölümünde yatan 47 hastadan oluşmuştur. Katılımcıların hepsi Alkol ve Madde bağımlısıdır. Araştırmaya katılan alkol ve madde bağımlısı hastaların 42'i erkek (%89,4), 5'i kadındır (%10,6)Araştırmanın kontrol grubu Kütahya'nın Tavşanlı ilçesi merkezindeki 47 kişiden oluşmuştur. Katılımcıların alkol ve madde bağımlısı değildir. Uygulama boyutunda ise veri toplama aracı olarak, yerli ve yabancı kaynaklar taranarak, yayınlar incelenerek, uzman görüşleri de alınarak Epworth Uykululuk ölçeği, Stanford uykululuk ölçeği, Pitsburg Uyku Kalitesi ölçeği, Berlin Anketi, Barratt Dürtüsellik Ölçekleri araştırmada uygulanmıştır. Uygulama Alkol ve Madde bağımlısı hastalara yapılmış ve sonuçlar istatistiki yöntemlere irdelenerek sonuçlar değerlendirilmiştir. Bulgular: Araştırmadaki bulgulara göre Alkol ve Madde Bağımlılarının uyku kaliteleri ile motor dürtüleri arasında bir ilişki incelendiğinde, Alkol ve Madde Bağımlılarının uyku kalitesi ile motor dürtüleri arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunamamıştır. BIS- 11 ölçeğinin alt ölçeği olan Dikkatsizlik ve Bilişsel Düzensizlik ve Kontrolü Sağlayamama, Bilişsel Karışıklığa tahammülsüzlük ile Uyku kalitesi arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Yaptığımız bu çalışmada Alkol ve Madde bağımlısı hastalarda Dürtüsellik ve Uyku bozukluğu puanları arasında pozitif ilişki görülmektedir. Yapılan çalışmamızda Alkol ve Madde bağımlısı hastaların kontrol grubuna göre uyku kalitesinin anlamlı olarak daha kötü olduğu gözlemlenmiştir. Sonuç: Bu çalışmada alkol ve madde bağımlısı hastalarında dürtüsellik ve uyku kalitesi arasında pozitif bir ilişki görülmüş olup, Sağlıklı bireylerde dürtüsellik ve uyku kalitesi arasında anlamlı ilişki bulunamamıştır. Alkol ve madde bağımlısı hastalarına yönelik uyku bozukluğu ve dürtüsellik arasındaki ilişkiyi inceleyen daha geniş hasta ve kontrol grubunun olduğu başka çalışmalara ihtiyaç olduğu görülmektedir.
Lise son sınıf öğrencilerinin öz saygı ve denetim odağını etkileyen bazı değişkenlerin incelenmesi

Bu çalışma lise son sınıfta öğrenim gören öğrencilerin özsaygı ve denetim odağı gelişimlerinin incelenmesi amacı ile yapılmıştır. Alt sosyo-ekonomik düzeyden 400, orta sosyo-ekonomik düzeyden 400, üst sosyo-ekonomik düzeyden 400 öğrenci basit tesadüfi örnekleme tekniği ile araştırmaya seçilmiştir. Toplam denek sayısını 600 kız, 600 erkek olmak üzere 1200 öğrenci oluşturmuştur. Araştırma örneklemini oluşturan öğrencilere Coopersmith özsaygı Envanteri ile Rotter'in Denetim Odağı ölçeği uygulanmıştır, öğrencilerin özsaygı gelişimleri ile denetim odağı gelişimleri üzerinde etkili olan değişkenler istatistiksel işlemler sonucu saptanmıştır. örneklem grubunu oluşturan farklı sosyo-ekonomik düzeylerdeki öğrencilerin, özsaygı gelişimlerine göre aldıkları puanlar arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır (p<0.01). Yapılan varyans analizi sonunda farklı sosyo-ekonomik düzeylerdeki öğrencilerin, denetim odağı gelişimlerine göre aldıkları puanlar arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır (p<0.01). öğrencilerin özsaygı gelişimleri ile kardeş sayıları, anne ve babalarının öğrenim durumları arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır (p<0.01).- 106 öğrencilerin özsaygı gelişimleri ile cinsiyetleri, yaşları ve ailede kaçıncı çocuk oldukları arasındaki farkın anlamlı olmadığı saptanmıştır (p>0.05). Araştırmaya alman öğrencilerin denetim odağı gelişimleri ile kardeş sayıları arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır (p<0.05). öğrencilerin denetim odağı gelişimleri ile ailede kaçıncı çocuk oldukları, anne ve babalarının öğrenim durumları arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır (p<0.01). öğrencilerin denetim odağı gelişimleri ile cinsiyetleri ve yaşları arasındaki farkın anlamlı olmadığı saptanmıştır (p>0.05). örneklemi oluşturan öğrencilerin özsaygı ve denetim odağı gelişimleri arasındaki farkın anlamlı olduğu (p<0.01), her iki bağımlı değişken arasında yapılan korelasyon sonucu ise p<0. 05 düzeyinde olumlu bir ilişkinin olduğu saptanmıştır. Araştırma sonuçları kişiliğin boyutları olan özsaygı ve denetim odağının olumlu yönlerde birleştiğini göstermektedir. Bu nedenle mümkün olduğunca erken dönemlerde özsaygı ve denetim odağı gelişimi açısından anne-babanın çocuklarını demokratik bir aile ortamında yetiştirmeleri, onların kişiliklerini olumlu yönde desteklemeleri gerekmektedir. Okullardaki rehberlik hizmetlerinin daha etkin bir hale getirilmesi ve yaygınlaştırılması, okul-aile işbirliğinin sağlanması ve ekip çalışmasının yapılması önerilebilir. Kişiliğin diğer boyutları, anne-babaların özsaygı ve denetim odağı gelişimleri, farklı öğrenim kurumlarında okuyan öğrencilerin özsaygı ve denetim odakları, özsaygı ve denetini odağının davranış özellikleri ile ilişkileri araştırılması gereken konular olabilir.