turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Değişen uluslararası sistemde Türkiye'nin güvenlik ve barış algısı

Tarihin başından bu yana var olan güvenlik ve barış kavramlarının geleneksel kökenlerinden, Soğuk Savaş sonrası dönemde ortaya çıkan modern yaklaşımlara dönüşmesi sırasında ortaya çıkan teorik yaklaşımlar yeni politikaların oluşmasına sebep olmuştur, bunun sonrasında kurulmuş olan güvenlik amaçlı bölgesel uluslararası örgütlerden BM, NATO ve AGİT küresel barış için politikalar düzenlemiştir. Özellikle Soğuk Savaş sonrası iki kutup sisteminin değişmesiyle birlikte meydana gelen bölgesel çatışmaları engellemek adına Birleşmiş Milletler ve NATO tarafından gerçekleştirilen Barışı Destekleme Harekatlarının, Türkiye için önemi ve söz konusu bu harekatların amaç ve görevleri, hukuksal temelleri ile hukuksal ilke ve esaslarını, siyasi ve askeri boyutlarını önemli bir güncel ve halen yürütülmekte olan harekatlar çerçevesinde, Barışı Destekleme Harekatlarına katılımın Türkiye'ye sağlayabileceği faydaları, Türkiye'nin uluslararası arenada söz sahibi olmasını sağlamıştır. Ulusal güvenlik kavramı da uluslararası güvenlik kavramı kadar önemlidir. Ulusal güvenlik çerçevesinde çatışma çözümü aygıtları barış inşası için gerekli olan bir kavramdır. Türkiye ise çatışma çözümü sürecinde bir örnek olarak PKK-IRA karşılaştırmasıyla İngiliz Hükümetinin kullanılmış olan çatışma çözümü metotlarının Türkiye tarafından nasıl dönüşüm sağlayabileceği üzerinde durulmuştur. Türkiye bu süreçte uygulamış olduğu çatışma çözümü politikalarının siyasi partilerce kimi durumlarda desteklenmiş, kimi durumlarda ise eleştirilmiştir.
Türkiye'de siyasi partilerin kapatılması rejimi

Siyasi partiler demokrasinin vazgeçilmez unsurudur. Bugün modern devlet ve siyasi partiler iç içe geçmişş iki kavram halindedir ve artık siyasi partisiz bir devlet düşünülememektedir. Siyasi partilerin evrensel plandaki bu öneminin yanında, 1982 Anayasası ve 2820 Sayılı Siyasi Partiler Kanunu ile bu kuruma getirilen statünün, toplumun hemen her kesiminde tartışılıyor olması ve hiçbir demokratik batı ülkesinde rastlanmayacak sayıda siyasi partinin kapatma yaptırımı ile karşılaşmış bulunması, bazı partiler için de kapatma istemli davalara halen Anayasa Mahkemesi'nde bakılmakta olması, konuyu daha önemli kılmaktadır. Bu görüş ve düşüncelerden hareketle, siyasi partilerin ülkemizdeki kapatılma rejiminin inceleneceği bu çalışma, genel bir teorik çizgiden yola çıkarak partilerin hangi çerçeve içinde faaliyet göstereceklerini, bu alanın sınırlarını ve sınır taşlarını ele alacaktır. 'Türkiye'de Siyasi Partilerin Kapatılması Rejimi' isimli bu tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, siyasi parti kavramı, siyasi partilerin önemi, partilerin fonksiyonları, siyasi partilerin tarihsel gelişimi, partilerin kuruluş şartlan, iç düzenleri ve işleyişleri, sona ermeleri incelenmiştir, ikinci bölümde, hukukumuzda siyasi parti yasaklamaları önce Anayasal çerçeve, daha sonra kanuni çerçeve ayrı ayrı ele alınarak, Siyasi Partiler Kanunu ile partilere getirilen ve Anayasa'yı da aşan sınırlamalar ve yasaklamaların daha belirgin bir biçimde gözler önüne serilmesi sağlanmıştır. Son olarak üçüncü bölümde, uygulamadan örneklerle Anayasa Mahkemesi kararlan açısından siyasi partilerin statüleri ve kapatılma şartlan, çeşitli parti kapatma davalan ve Avrupa İnsan Haklan Mahkemesi'nin Türk Anayasa Mahkemesi'nce kapatılan partilerin yaptıklan başvurular üzerine vermiş olduğu kararlar değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, 1982 Anayasası ve 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun parti yasaklan ve partilerin kapatılmasına ilişkin hükümlerinin yeniden düzenlenerek gerçek demokrasilerdeki hukuki çerçeveye getirilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda parti yasaklan daraltılmalı ve şiddet eylemlerine başvurmadığı, şiddete teşvik etmediği müddetçe partilerin kapatılmalan mümkün olmamalıdır. XIII
Security sector reform in Iraq: Building security forces in post-conflict multi-ethnic societies

Bu çalışma, 2003 Amerikan işgalinden sonra Irak'ta güvenlik sektörü reformu arkasındaki dinamikleri kavrama amacıyla yazılmıştır. Baas rejimi ve onun kurumlarının toplamının imhasından dolayı Irak devletinin başından itibaren yeniden inşa edilmesi gerekiyordu. Bu analiz, Barış-İnşası, Ulus-İnşası ve Devlet-İnşası kavramları üzerinden yapılmıştır. Tarihsel arka planı da Irak'ta yaşayan farklı etnik ve mezhepsel gruplar arasındaki mevcut dinamikleri kavramak amacıyla tahlil edilmiştir. Ana kullanılan yöntem, teorilerin literatürü yanı sıra günlük Irak haber takibi olmuştur. Sonuçlar, Irak'ta ne Devlet-İnşası'nın, ne de Ulus-İnşası'nın başarılı olmadığını göstermektedir. Sadece demokratik kurumlar hızla hayata geçirilmiştir ama iç dinamiklerden dolayı hemen hemen hepsi başarısızlıkla sonuçlanmıştır ve işlevsel değillerdir. Güvenlik Sektörü yeniden oluşturulmuş, ama güçlü milislerin varlığı, liderlik eksikliği, işgalcilerin ve yerel politikacılar siyasi tercihleri hala Irak devletinin toprakları üzerinde şiddet tekeline sahip olmasına engellemektedir. Yeni bir Güvenlik Sektörü oluşturmak devletin siyasal ve sosyo-ekonomik yönleri ile iç içedir. Bundan ötürü Ulus-İnşası ve Devlet-İnşası ahenkli bir şekilde işletilmelidir. Ancak, Irak'ta yürütülen çabalar başarısızlıkla sonuçlanmıştır. Halen devam etmekte olan olaylar Irak'ın muhtemelen iki ya da üç farklı Devletlere bölünmüş olacağını gösteriyor.
Environment is our mother, mining is our father: Contesting gold mining in Turkey

Bu çalışma söylem analizi ve aktör temelli yaklaşımdan yararlanarak yeni altın madeni yatırımları üzerine olan söylemsel tartışmaları incelemektedir. Dünya çapındaki ünlü maden tartışmalarını inceleyerek, maden tartışmalarındaki tarafların kendi davaları icin giristikleri mücadelenin aynı zamanda aktörlerin kendi gerceklik anlayışlarının doğruluğunu ispatlamaya çalıştıkları bir söylemsel mücadele olduğu tezini savunmaktadır. Bu bağlamda eklemleme/artikülasyon süreci söylem alanını şekillendirerek, karşi gruplara stratejik hareket etme gücünü sağladığı icin siyasi olarak önem taşımaktadır. Kaz Dağları maden tartışmaları da benzeri bir söylem mücadelesinin örnek çalışmasını oluşturmaktadır. Bu araştırma Kaz Dağları'ndaki altın madeni tartışmalarında yer alan aktörlerin artiküle ettiği çevrecilik, kalkınmacılık, milliyetçilik ve ulusötecilik söylemlerine bakarak maden yanlısı ve karşıtı tarafların destek kazanmak için giriştikleri mücadeleyi anlamaya çalışmaktadır. Bir yandan devlet ve maden şirketleri yeni maden yatırımlarıyla ilgili toplumsal algıyı yönetmeye çalışırken, otoriter çevre ve kalkınma söylemlerinin şekillendiğini görmek mümkündür. Maden şirketleri ve devlet tarafından artiküle edilen çevrecilik ve ekonomik kalkınma söylemlerinin aslında teknokratik ve siyasi ayrımını yaparak maden yatırımlarına karşı tepkileri bastırma çabalarını da incelemektedir. Diğer yandan yerel aktivistlerin, maden yatırımlarını ekolojik, sosyal ve kültürel yıkımla bağdaşlaştırarak, maden karşıtı mücadele icin yerel halktan destek almayı başardıklarını görmek mümkündür. Sonuç olarak, bu çalışma maden tartışmalarında aktörlerin giriştikleri eklemleme/artikülasyon sürecinin önemini vurgulayarak karşı grupların maden şirkelerine ve devlete karşı nasıl bir stratejik hareket etme gücü sağladiğini incelemektedir.
6360 sayılı kanunun kapatılan köylere/yeni mahallelere etkisi: Aydın örneği

6360 sayılı Kanunun yerel yönetim sisteminde idari yapılanma, belediyelerin mali yapısı, yerel halkın siyasete katılımı, kamu hizmetlerin sunumunda ve yerel yönetim birimlerinin sorumluluk alanı gibi birçok konuda önemli ve köklü değişikliğe neden olmuştur. 6360 sayılı Kanun kapsamında 16 olan büyükşehir belediye sayısı 30'a yükselmiş, büyükşehir belediye sınırları içerisindeki belde belediyelerin ve köylerin tüzel kişiliği kaldırılarak birer mahalleye dönüştürülmüştür. Türk yerel yönetim sisteminde köklü geçmişşi olan İl Özel İdareleri de kapatılarak yerine Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı kurulmuştur. Büyükşehir belediye sınırlarını il sınırı olarak belirlenmiş böylelikle bir bütünlük sağlamayı amaçlamışlardır. 6360 sayılı Kanun ile büyükşehir belediye statüsü kazanan Aydın'da bu önemli değişim ve dönüşüm hareketinden etkilenmiştir. İl sınırları içerisinde yer alan 490 köy ve 36 belde belediyesi kapatılarak mahalleye dönüştürülmüştür. Araştırmamız kapsamında 490 köy içinden 100 eski köy/yeni mahalle muhtarıyla anket çalışması yapılmış, toplanan veriler SPSS 16 Statistics programı ile değerlendirilmiş, 6360 sayılı Kanunla köylerin kapatılması yerine yeni mahalleler kurulmasının idari, hizmet ve yönetimsel olarak olumsuz bir gelişmeye neden olduğu hipotezi test edilmiştir.
Türkiye'de kentsel dönüşüm ve yerel yönetimler: Esenler ilçe belediyesi örneği

Bu araştırmada, Esenler ilçesi ve Esenler Belediyesi kapsamında kentsel dönüşüm olgusu incelenmiştir. Çalışmanın perspektifini, kentsel dönüşüm uygulamaları ve yerel yönetimler seviyesinde kentsel dönüşüm uygulamaları oluşturmaktadır. Merkezi yönetimin kentsel dönüşümdeki rolü ve öneminin yanı sıra yerel yönetimlerin rol, görev ve sorumlulukları da yine bu bağlamda dikkate alınan hususlar arasındadır. Esenler Belediyesi, kentsel dönüşüm uygulamalarını kendi iktisadi teşebbüsü olan ESKON A. Ş. üzerinden yapmakta; projelerin değerlendirilmesi, planlanması, ihale şartnameleri ve hatta kimi projelerin de yapımını yine bu iştiraki aracılığıyla hayata geçirmektedir. Bunun yanı sıra Esenler ilçesinde faaliyet gösteren müteahhitlerin oluşturduğu Esinder A. Ş.'de hem Esenler ilçesi sınırları içerisinde kentsel dönüşüm uygulamalarını hayata geçirmiş hem de Aydın Üniversitesi işbirliğinde bu konuyla alakalı olarak bir bilinçlenme süreci başlatmıştır. Bu sürecin neticesinde 'Müteahhitlik Okulu' uygulamasının ortaya çıktığı görülmektedir. Görülen o ki, Esenler Belediyesi kentsel dönüşüme, İstanbul ilçeleri içersinde kentsel dönüşümün startının verildiği yer olması hasebiyle de oldukça çaba harcamakta ve bu anlamda ilçe sınırları dahilinde mahalle bazında bir dizi planı hayata geçirmektedir.
Türkiye'de 1960 sonrası öğretmen sendikacılığı

Dünyanın her yöresinde egemenlik hakkını kullananlar özellikle geçimini emeği karşılığı sağlayanların haklarını tanımakta son derece kıskanç davranmışlardır. İşçiler uzun ve zorlu savaşımlar sonunda çalışma yaşamlarına ilişkin önemli haklar kazanabilmişlerdir. Devletin egemenlik hakkının kullanımının delege edildiği kamu görevlileri ise işçilere göre daha şanssız bir sonla karşılaşmışlar ve birçok ülkede çalışma koşullarını birlikte belirleme ve özgür sendikalar kurma hakkına ya hiç sahip olamamışlar ya da yeterli haklar elde edememişlerdir (Ünsal,1999). II. Dünya savaşı tek partili rejimlerden çok partili sisteme geçilmesi üzerinde etkili olmuş 1945 yılında kurulan ilk partinin ardından çeşitli görüşlerde çok sayıda parti siyasi hayata katılmıştır. Bu partilerden 7.1. 1946 yılında kurulan Demokrat Parti 1960 yılına kadar Türk siyasi hayatını ve sendika hareketini etkilemiştir (Sencer, 1971). Çok partili sisteme geçilmesinin ardından cemiyetler yasasında değişiklik yapılması zorunlu hale gelmiş 1946'da cemiyet kurma yasağı kaldırılmıştır. İlk sendikalar yasası 20.2. 1947 tarihinde 5018 sayılı Sendikalar Yasası ile yürürlüğe girmiştir. Serbestlik ve gönüllülük esasını, pozitif ve negatif sendika özgürlüğünü benimseyen yasa sendika kurma ve sendikaya üye olma hakkını sadece 3008 sayılı İş yasasında tanımı yapılmış işçi ve işverenlere tanımıştır. Bu nedenle sadece bedenen çalışması fikren çalışmasına üstün sayılanlar sendika kurma ve sendikaya üye olma hakkından yararlandırılmıştır (Çelik, 1979). Bu süreçte memurların sendikaya üyeliğinden hiçbir şekilde söz edilmemiştir. Çağdaş bir toplum olmanın gereği çağdaş hukuk kurallarına göre yönetilen bir düzen kurmaktır. Bir hukuk devletinde ilk göstergelerden birisi ülke çalışanlarının çalışma koşullarını belirleme, örgütlenme ve katılım sürecine dahil olmasıdır.1960'lı yıllara kadar kamu görevlileri devletin kişiliğini temsil ettiği düşüncesiyle örgütlenememiş ve bu konuda hiçbir yasal düzenleme yapılamamıştır. İlk defa 1961 anayasası ile memur sendikacılığının yasal dayanağı oluşmuştur. Ancak 1971 yılında tekrar geri alınan bu hak memurların uzun ve zorlu bir sürece girmelerine ve bu haklarını tekrar kazanabilme çabası içine girmelerine neden olmuştur. 1961 anayasasından günümüze kadar memur sendikacılığı değişik yasa ve yönetmeliklerle düzenlenmeye çalışılmış, uluslararası sözleşmeler imza edilmiş ancak halen Türkiye kamu çalışanlarının birçoğu sendikal hareket içinde yer alamamıştır. Bu araştırma ile 1960'tan günümüze Türkiye'de memur ve özelinde öğretmen sendikalarının tarihsel gelişimi ve değişimini, sendikaları olumlu ya da olumsuz etkileyen ülke içi ve ülke dışı etmenleri göz önüne sermeye, yasal düzenlemeler ve uygulanabilme durumu hakkında ilgililerde bir bakış açısı oluşturulmaya ve öneriler sunmaya çalışılacaktır.
Sivil toplum kuruluşları ve yerel siyaset, sivil toplum kuruluşları yöneticileri üzerine bir değerlendirme: Uşak alan araştırması

Temsili demokrasinin halkın taleplerini karşılayamaması nedeniyle günümüzde önemi gittikçe artmaya başlayan sivil toplum kuruluşlarından beklenende artmaya başlamıştır. Halkın isteklerinin yönetime iletilmesinde önemli araçlardan birisi olan sivil toplum kuruluşları, günümüzde hem katılımcı hem de çoğulcu demokrasinin bir aracı haline gelmesi beklenmektedir. Yerelde oluşturulacak kamu politikalarında meşruiyet krizi çözmek için sivil tolum kuruluşlarını katılımı gereklidir. Yönetimi aldığı kararları da etkilemenin en etkili yolu ise örgütlü toplumdur. Bu tezin amacı sivil toplum kuruluşları yöneticilerinin yerel siyasetteki etkinlik algısını, sivil toplum kuruluşlarının yerel karar alma süreçlerine katılıp katılmadığını ve yerel demokrasinin gelişimine katkıda bulunup bulunulmadığını ortaya koymaktır. Çalışmanın birinci ve ikinci bölümünde yerel siyaset, yerel demokrasi kavramı, yerel siyaset aktörlerini; sivil toplum ve sivil toplum kuruluşları kavramları, özellikleri ve işlevleri kuramsal olarak incelemiştir. Çalışmanın üçüncü bölümündeki uygulama kısmında ise; kuramsal boyuta uygun bir çerçevede anket formu hazırlanmış ve Uşak ilindeki sivil toplum kuruluşları yöneticilerine uygulanmıştır. 126 sivil toplum kuruluşu yöneticilerine uygulanan anket verilerine yönelik olarak SPSS yazılımı kullanılarak istatistiksel analizler yapılmıştır. Bu bağlamda, temel olarak tanımlayıcı istatistikler, faktör analizi, Mann-Whitney U, Kruskal wallis hipotez testleri kullanılmıştır. İstatistiksel analiz değerlendirilmesi sonucunda, sivil toplum kuruluşları yöneticileri yerel siyasette etkin olmanın bir gereklilik olduğunu, sivil toplum kuruluşlarının yerel demokrasinin güçlenmesinde önemli bir aktör olduğunu ifade etseler de; sivil toplum kuruluşlarının yerel düzeyde kamu politikası oluşturma sürecine katılmadığı görülmektedir. Katılım olanaklarının yetersiz olması, sivil toplum kuruluşlarını önemsenmemesi ve sivil toplum kuruluşları uygun çalışma ortamı yaratılmaması sivil toplum kuruluşlarının katılımını engelleyen faktörler olarak karşımıza çıkmaktadır.
Siyasal kültür- siyasal katılım ilişkisi ve Kütahya il merkezinde uygulamalı bir çalışma

Çağdaş Demokrasilerin en önemli ve vazgeçilmez şartlarından biri olan devlet yönetimine katılma hakkının bir boyutu da siyasal katılma hakkıdır. İnsanların siyasal hayata ilişkin, duygu, düşünce, değer ve tutumlarının paralelinde siyasetle ilgilenmelerine siyasal katılma diyoruz. Toplumdan topluma farklılık gösteren siyasal kültür anlayışları, siyasal katılmanın şeklini, boyutunu ve düzeyini etkileyebilmektedir. Her toplum için farklı da olsa insanların siyasal sisteme ve siyasal hayatın geneline ilişkin duygu, düşünce ve tutumlarından oluşan siyasal kültür, insanların siyasal davranış şekillerine zemin oluşturmaktadır. Bireylerin içinde yaşadıkları toplumda aile yapısı, yaş, cinsiyet, meslek, ekonomik durum, eğitim düzeyi vb. farklılıklar nedeniyle siyasete bakışları da değişebilmektedir. Yapılan bu çalışmada birinci bölümde siyasal kültür kavramı topluma yönelik olarak siyasal katılmayı etkileyen yönleriyle ele alınmış ve analiz edilmiştir. İkinci bölümde ise birinci bölümle bağlantılı olarak bir toplumdaki bireylerin siyasal katılma davranışları ve bu davranışlarına etki eden faktörler incelenerek toplumda hakim olan siyasal kültür ve siyasal katılma davranışı arasındaki bağıntı ortaya konmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise Kütahya il merkezinde yapılan anket çalışmaları verilerini ve önceki bölümlerde ortaya konulan teorik düşünceleri bir araya getirerek Kütahya halkının siyasal katılma şekli ve derecesini siyasal kültür boyutuyla beraber anlamaya olanak sağlayacak anlamlı bir bütün oluşturulmaya çalışılmıştır.
I. ve II. Körfez Savaşları dönemi Türkiye- ABD ilişkileri

İngilizler tarafından isimlendirilmiş olan Ortadoğu bölgesi özellikle sanayi devriminin gerçekleşmesiyle ve petrol yatakları bakımından zengin olması aynı zamanda kültürel ve tarihi açıdan manevi anlamda önem taşıması sebebiyle uluslararası alanda ele geçirilmesi veya üzerinde söz sahibi olunması gereken bir bölge olarak günümüze kadar önemini korumuştur. Soğuk Savaş sonrasında yaşanan iki kutuplu dünyadan tek kutuplu dünyaya geçiş ve yumuşama döneminin ardından tek süper güç olarak karşımıza çıkan ABD, Ortadoğu üzerindeki amaçlarını gerçekleştirmek amacıyla bölgede dengeleri kendi lehine çevirecek politikalar izlemeye başlamıştır. Türkiye de yakın coğrafik özellikleri neticesinde olayların dışında kalamamıştır. Ayrıca Türkiye özellikle 1991 yılında yaşanan Körfez Krizi ile o yıllara kadar izlemiş olduğu aktif tarafsızlık politikasını terk ederek ABD yanlısı politika benimseyerek olayların içinde bulunmuştur. 1991 yılında ABD müttefiki ülke pozisyonunda yer alan Türkiye, Kuzey Irak ve PKK konusunda politikalarının çatışması sebebiyle politikalarında bir takım değişiklik yapmaya başlamıştır. 2003 yılında ABD'nin Irak'ı işgal etmesinin meşruiyeti oldukça tartışılan bir durum yaratmıştır. Bu anlamda Türkiye, güçlü bir Kürt Devleti'nin kurulma tehdidiyle karşı karşıya bulunduğundan ve işgali meşru olarak nitelendiremediğinden askeri anlamda ABD'nin taleplerini gerçekleştirmemiştir. Ancak, daha sonraki dönemlerde almış olduğu kararlarla kendi güvenliğini ön planda tutarak ABD'nin bazı isteklerinin yerine getirilmesi konusunda kararlar almıştır. Ortadoğu'da yaşanan ve özellikle ABD ve Irak'ın savaşı olarak nitelendirilebilecek olan I. ve II. Körfez Savaşı dönemlerinde ABD ve Türkiye arasında yaşanan gelişmeler ile Türkiye'nin bu iki savaşta izlemiş olduğu politikalar paralel değil de değişken nitelik taşımıştır.
İlköğretim okullarında öğrenci güvenliğinin sağlanması

Bu araştırmada, Türkiye'de İlköğretim okulu öğrencilerinin okulda bulundukları zaman içinde, güvenliklerinin sağlanması hakkında; öğretmen ve yöneticilere ait görüşlerin tespiti ve onların okullarındaki uygulamaları ne düzeyde yeterli bulduklarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla 1999 yılı Nisan ayı içinde, Ankara ili Çankaya, Keçiören ve Yenimahalle ilçelerinde resmi ve özel ilköğretim okullarında görev yapan 345 öğretmen ve 62 yöneticiden oluşan gruba; ilköğretim okullarında görevli yönetici ve öğretmen görüşleri açısından; öğrenci güvenliğinin sağlanmasının ne derece önemli olduğu ve okulların uygulamalar açısından ne derece yeterli bulunduğu hakkında anket uygulanmış ve veriler 0.05 düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırmanın başlıca bulguları şunlardır: Yönetici ve öğretmenler, öğrenci güvenliğinin sağlanmasını pek çok önemli olarak değerlendirmiş ve iki grup arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır(Yöneticiler için x=4.57; Öğretmenler için x=4.56). Okullar uygulamalar açısından yeterli görülmesine rağmen, iki grup arasında anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Yöneticiler için x=3.94; Öğretmenler için x=3.62). Resmi ya da özel okulda olmalarına göre yöneticiler öğrenci güvenliğinin sağlanmasının önemi açısından yüksek düzeyde görüş birliği içindedir (22 maddeden 17 'sinde); ancak uygulamalar açısından farklılıklar tespit edilmiştir. Öğretmen görüşleri açısından hem görüşler, hem de uygulamalar açısından özel ve resmi okul öğretmenleri arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. IX
Şiddete maruz kalan kadınların neoliberal feminizm ve kültürel feminizm bağlamında hayata tutunma biçimleri

Neredeyse insanlık tarihiyle eş zamanlı olarak ortaya çıkan şiddet kavramının günümüzde de etkisini tüm hızıyla sürdürdüğü bilinen bir gerçekliktir. Her gün gazetelerde, televizyonda onlarca şiddet haberine denk gelmekte, bazen de şiddetle tanık ya da mağdur rolünde karşı karşıya kalmaktayız. Gerek meydana çıkma anında gerekse sonrasında kişinin hayatında büyük etkilere ve kayıplara sebebiyet veren şiddet olayından en fazla yara alanlar ise hiç şüphesiz kadınlardır. Fiziki olarak daha zayıf yapıda olmaları sebebiyle şiddetle, erkeklere oranla, daha fazla yüzleşmek durumunda kalan kadınların, bir kez şiddet gördükten sonra o ortamı ya da şiddet gösteren kişiyi neden terk etmedikleri incelenmeye değer bir konudur. Çünkü şiddeti tümüyle ortadan kaldırmak, kısa vadede mümkün değildir, ancak şiddetin devamının engellenmesi ile şiddetin zararları en az seviyeye indirilebilecektir. Bu çalışmanın konusunu, şiddete maruz kalan kadınların, şiddeti yaşadıkları süre zarfında ve bu süreç sonlandığında, hayata bağlanmalarını sağlayan temel nedenler oluşturmaktadır. Çalışmanın amacı, kadınların bir kez şiddete maruz kaldıktan sonra bu şiddeti yaşamayı neden göze aldıkları, şiddetle yaşamaya neden tahammül ettikleri gibi sorulara yanıt bulmaktır. Onları bu süreçte hayata bağlayan şeyler ve şiddetle mücadele yöntemlerinin tespiti, araştırma açısından önem arz etmektedir. Çalışmada, öncelikle şiddetin ve kadına yönelik şiddetin kavramsal analizi, tarihçesi ve türlerine yer verilmiştir. İkinci bölümde, şiddet mağduru kadınların yaşama tutunma biçimleri ele alınmıştır. Son bölümde ise nitel araştırma yöntemi ile bir çalışma yapılmış ve şiddet mağduru on bir kadınla derinlemesine mülakat gerçekleştirilmiştir. Şiddetle yüz yüze kaldıkları zaman bu şiddeti tekrar görmeyi neden göze aldıkları, şiddet tekrarlandığında ise bu şiddete neden katlandıkları yapılan birebir görüşmelerde sorulmuştur. Kadınların şiddete tahammül nedenleri arasında annelik, ekonomik bağımsızlık, yardım alacakları kimsenin olmayışı gibi faktörler yer alırken, şiddet sürecinin bitmesinden sonra mağdurların hayata bağlanmalarına ise annelik, iş hayatı, inanç gibi etkenlerin neden olduğu yapılan çalışma sonucu ulaşılan bulgulardandır.
Turgut Özal Dönemi Türkiye kronolojisi: Aralık 1979 - Nisan 1993

Kronoloji kelime anlamı olarak, tarihi olayların zaman ve tarihini inceleyen bilim veya tarihi olayların sırası ve tarihidir. Ülkemizde yakın tarih çalışmalarına önem verilmemesi anlamlıdır. Yakın tarih çalışmaları sayı ve içerik açısından tatmin edici düzeyde değildir. Bu alanda çalışmaların yoğunlaşması bir takım gerçeklerin daha iyi anlaşılmasına, gün ışığına çıkmasına yardımcı olacağı kanaatindeyiz. İşte bu tür çalışmalara temel teşkil eden ön açan, katkı sağlayan eserlerin başmda Kronolojik yapıtlar gelmektedir. Türkiye'de de son yıllarda kronolojik yeni çalışmalar yapılmakta yeni belge, bilgi ve kaynaklar açıklamalı olarak araştırmacıların istifadesine sunulmaktadır. Bu çalışmada Aralık 1979 -Nisan 1993 yıllan arası yaklaşık 14 yıllık Turgut ÖZAL dönemine ait Siyasi, Ekonomik ve Sosyal olaylar tarih sırası ile listelenerek araştırmacıların hizmetine sunulmuştur. VI