10-14 yaş arasında olan yelken yapan ve yelken yapmayan çocukların benlik algısı ve mükemmeliyetçilik boyutları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu tezin amacı, 10-14 yaş arasında olan, yelken yapan ve yapmayan çocukların benlik algısı ve mükemmeliyetçilik boyutları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Böylelikle yelken yapan ve yapmayan çocukların benlik algısı, olumlu ve olumsuz mükemmeliyetçilik düzeyleri arasındaki ilişkiyi karşılaştırmalı olarak ortaya koymak mümkün olmuş, cinsiyet değişkeninin benlik algısı, olumlu ve olumsuz mükemmeliyetçilik üstündeki etkisi incelenmiştir. Ayrıca, yelken sporuyla uğraşan bireylerin benlik algılarının mükemmeliyetçilik boyutlarına göre değişkenlik gösterip göstermediği de belirlenmiştir. Çocukların benlik algılarını ölçmek amacıyla 1964 yılında Piers ve Harris tarafından geliştirilen, 1986 yılında Türkçe'ye Öner tarafından uyarlanan Piers-Harris' in Çocuklarda Öz Kavramı Ölçeği, olumlu ve olumsuz mükemmeliyetçilik boyutlarını ölçmek amacıyla 2004 yılında Kırdök' ün geliştirdiği Olumlu Olumsuz Mükemmeliyetçilik Boyutu Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, Türkiye'de yelken sporu yapan ve yapmayan 10-14 yaş arasındaki çocuklar oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini 2011 Türkiye Yelken Şampiyonası'na katılan 10-14 yaş arasındaki 136 yelkenci çocuk ile İstanbul ve Tekirdağ'daki 4 farklı okulda okuyan, yelken yapmayan, 5. sınıf düzeyinden 9. sınıf düzeyine kadar olan çocuklar oluşturmuştur. Toplamda 272 çocuğa ulaşılmıştır. Çalışmanın sonunda cinsiyetin yelken yapan ve yapmayan sporcuların benlik algıları, olumlu mükemmeliyetçilik ve olumsuz mükemmeliyetçilik boyutları üzerinde etkisi olmadığı belirlenmiştir. Yelken yapan ve yapmayan sporcuların benlik algıları arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Buna göre, yelken yapan çocukların benlik algıları (X=51,83, Ss=8,34) yelken yapmayan çocukların benlik algılarına (X=48,07, Ss=8,44) göre daha yüksektir (t(270)=3,69; p<0,05). Yelken yapan ve yapmayan sporcuların olumlu ve olumsuz mükemmeliyetçilik boyutları arasında da anlamlı bir fark bulunmuştur. Buna göre yelken yapan çocukların olumlu mükemmeliyetçilik boyutları (X=32,51, Ss=6,199) yelken yapmayan çocuklara (X=29,60, Ss=7,959) göre daha yüksektir (t(270)=3,36; p<0,05). Aynı şekilde yelken yapan çocukların olumsuz mükemmeliyetçilik boyutları (X=17,60, Ss=5,010) da yelken yapmayan çocuklara göre daha yüksektir (X=16,00, Ss=5,372), (t(270)=2,54; p<0,05). Yelken yapan çocukların olumlu mükemmeliyetçilik boyutlarının benlik algılarını yordayıp yordamadığını belirlemek amacıyla yapılan regresyon analizi sonucunda olumlu mükemmeliyetçilik ile benlik algısı arasında pozitif ve orta düzeyde bir ilişki olduğu görülmüştür (r=0,275, R=0,275, R =0,75, p<0,01). Yelken yapan çocukların olumlu mükemmeliyetçilik boyutu benlik algısını yordamaktadır ve benlik algısındaki toplam varyansın yaklaşık %7,5' ini açıklamaktadır. Yelken yapan çocukların olumsuz mükemmeliyetçilik boyutlarının benlik algılarını yordayıp yordamadığını belirlemek amacıyla yapılan regresyon analizi sonucunda yelken yapan çocuklarda olumlu mükemmeliyetçilik ile benlik algısı arasında bir ilişki olmadığı görülmüştür (r=-0,85, R=0,85, R =0,007, p>0,05).