turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Emniyet Teşkilatında kurumsal etkileşimin sosyal davranışa etkileri

Bilgi teknolojilerinin yaygınlaşması, siyasal ve ekonomik alanlarda meydana gelen hızlı değişimler, devletlerin en temel hizmetleri olan güvenlik anlayışlarında da değişiklikleri zorunlu kılmıştır. Emniyet Genel Müdürlüğü bünyesinde bulundurduğu pek çok farklı birimle, değişik görev alanlarında, bu görevlere uygun üniforma ve mesai düzenlemeleriyle kentlerin asayiş ve güvenliğini sağlamak üzere örgütlenmiş ve örgütsel yapısı içerisinde görev alanlarının gereği olarak daha iyi hizmet verebilmek amacıyla branşlaşmak zorunda kalmıştır. Emniyet Genel Müdürlüğünün branşlı dairelerinden olan Bilgi İşlem Daire Başkanlığında görevli personelin kurumsal etkileşim, moral, motivasyon, iş doyumları hakkında bilgi sahibi olmak ve bunun personelin sosyal davranışına etkilerini ortaya koymaya ilişkin yapılan bu çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; Araştırmanın konusu, Problemi, Amacı, Önemi ile araştırma için gerekli verilerin toplanması, çözümlenmesi ve yorumlanmasında kullanılan yöntem açıklanmıştır. İkinci bölümde; Emniyet Teşkilatı tanıtılmış, görev alanları, teşkilat içerisindeki hiyerarşik yapı incelenmiş ve tarihi gelişimi ile ilgili bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde; Kurum, Kurumsal Tavır ve Kurumsal Etkileşim konuları teorik olarak ele alınmış, Dördüncü bölümde; sosyal davranış tanımlanmış, katılımcıların olgusal özellikleri tablolar halinde ortaya konmuş ve yapılan anket sonucu elde edilen bulgular yorumlanmıştır. Sonuç ve Öneriler bölümünde; yapılan çalışmada elde edilen sonuçlar ve önerilere yer verilmiştir.
Osmanlı - Türk modernleşme serüveni ve bugünkü durumunun değerlendirilmesi

'Osmanlı-Türk Modernleşmesi ve Bugünkü Durumun Değerlendirilmesi' adını taşıyan tez çalışmamız, giriş dışında üç bölümden oluşmaktadır. Kendi içerisinde iki alt bölümden oluşan girişin birinci bölümünde modernleşme kavramı irdelenerek Batılı toplumlann kapitalistleşme-modernleşme serüvenine kısaca yer verilmiştir. Girişin ikinci alt bölümünde de, Osmanlı klasik toplumsal düzeni ve bu düzenin çözülüş süreci üzerinde durularak, Osmanlı toplumunda ortaya çıkan modernleşme- Batılılaşma gereksiniminin nedenleri vurgulanmıştır. 'Osmanlı'da Modernleşme' başlığını taşıyan birinci bölümde, Cumhuriyete kadar olan Batılılaşma-modernleşme çalışmaları üzerinde durulmuştur. Osmanlı toplumunda değişimin ilk izleri Lale Devri'nde görülmeye başlar. Tanzimat'a kadar olan modernleşme girişimleri, genelde askeri alanda yapılan reformlarla sınırlı kalmıştır. Bu reformlarda, özellikle Avrupa ülkelerinden gelerek İslamı benimsemiş kişiler büyük rol oynamışlardır. Askeri alandaki en önemli girişim, 1826 yılında Yeniçeri Ocağı'nın kaldırılması olmuştur. Tanzimat ise, Batılılaşma alanındaki ilk girişim değildir. Bununla birlikte, önceki girişimlerden önemli farklılığı, devlete yeni bir açılım getirmesidir. Tanzimat'la girişilen reformlar siyasi, idari, adli, mali ve askeri pek çok alanı kapsamaktadır. Yine, bu dönemde ortaya çıkan ilk örgütlü muhalefet, düşünsel anlamda yeni açılımlar yaratmıştır. 1908 devrimi ile iktidara gelen Jön Türk hareketi, sınırlı da olsa burjuva reformlarının gerçekleştirilmesini sağlamıştır. Müslüman bir burjuvazinin oluşumuna yönelik önemli adımlar atılmıştır. İmparatorluk bünyesindeki çok uluslu yapının sür-IV dürülemeyeceğinin anlaşılması üzerine Türk milliyetçiliği düşüncesi benimsenmiştir. Kısacası bu dönemde, çok uluslu bir yapıdan ulusal bir devlete dönüşüm süreci tamamlanmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde, Cumhuriyet Türkiye'sinin 1970'li yıllann sonlan- na kadar olan modernleşme serüveni irdelenmiştir. Milli mücadelenin kazanılmasından sonra iktidara gelen Kemalistler, Osmanlı kurumlarını tasfiye ederek yeni bir devletin temellerini atmışlardır. Toplumun tüm alanlarına ilişkin yeni yasal düzenlemelerle toplumu denetim altına alan Kemalistler, Osmanlıdaki gibi merkezi yapıyı sürdürmüşlerdir. Yönetimin halkla bütünleşmesi başarılamamıştır. Halkın siyasal katılımı gerçekleşememiştir. Çok partili siyasal dönem ve 1960'h yılların nispeten demokratik ortamı da siyasal katılımı sağlayamamıştır. Üçüncü bölümde, 1980'li yıllarda küreselleşen dünyanın genel görünümü resmedilmeye çalışılmıştır. Küreselleşmenin ekonomik, sosyal, siyasal ve kültürel a- lanlardaki yansımaları ele alınmıştır. Yaşanan sürecin Türk toplumu ve Türk insanı üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Modernleşemeyen Türk toplumunun postmodemiteye geçişteki çelişkileri ortaya konmaya çalışılmıştır.
Avrupa Birliği tavsiyelerinin Kosova kamu yönetimine yansımaları

Avrupa Birliği, kurulduğu günden bu yana özel bir devlet birliğidir. En önemli özelliklerden biri, üye devletlerin hükümetlerinin uyması gereken ve özel olarak uygulanması gereken ortak standartların oluşturulmasıdır. Avrupa Birliği'nin devam eden evrim sürecindeki yeniliklerden biri, üye devletlerin ve üyeliğe aday olanların kamu yönetimi ile ilgili standartlardır. 'İyi Yönetişim', kamu yönetiminin modern işleyişine ilişkin ilkeleri ve standartları içeren Avrupa Birliği kurumları tarafından belirlenen bir kavramdır. Avrupa Birliği, demokratik hükümet sistemleri ve fonksiyonel piyasa ekonomileri birliğidir. Hızlı ekonomik değişikliklere adapte olabilen ve vatandaşlarına refah sağlayan profesyonel kapasiteleri olan kamu yönetimi; şeffaf ve açık; sorumlu olmaya hazır; vatandaş odaklı ve yakın; vatandaşların hak ve özgürlüklerini güvence altına alma ve karar alma süreçlerine katılımlarını sağlamak, Avrupa Birliği entegrasyonu yolunda standart olarak iyi yönetişim kavramını oluşturan değerlerden ve ilkelerden sadece birkaçıdır.
Anayasa Mahkemesi ve Hukuk devleti

1982 Anayasası'nın 2. maddesinde Türkiye Cumhuriyeti'nin bir hukuk devleti olduğu açıkça belirtilmiltir. Türkiye'de dönem dönem hukuk devletinden sapmalar olduğu ve hukuk devleti anlayışının farklılştığı görülmektedir. Hazırladığım çalışma dört bölümden oluşmaktadır. ilk bölümde Hukuk Devleti ve Hukuk Devletinin Gerekleri anlatılmıştır. ikinci bölümde Anayasa Yargısı ve Türk Anayasa Mahkemesi'ne değinilmiştir. Üçüncü bölümde ise Anayasa Mahkemesine Göre Hukuk Devleti ve Anayasa Mahkemesi Kararları Çerçevesinde Hukuk Devletinin ilkeleri açıklanmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise Anayasa Uygunluk Denetiminin Sonucu ve Anayasa Mahkemesi Kararlarının Niteliğiincelenmiştir.
The Determinants of environmental policy stringency and the impact of environmental regulations on trade

Bu tezde, öncelikle, çevre politikasının sıkılığı ile, bazı geleneksel ekonomik gelişme indikatörleri arasındaki ilişki incelendi. Bizce bu tür bir yaklaşım, gelir ile atıkların emisyonları arasındaki ilişkiye konsantre olan önceki çalışmalardan daha öncelikli ve anlamlıdır. Kesitsel bir analiz uygulayarak, gelir- çevresel politika sıkılığı arasındaki ilişkinin, daha önceki araştırmaların gelir ile emisyonlar arasında ters-U tipinde bir ilişki öneren bulguları ile bir dereceye kadar uyumlu olduğunu bulduk. Ayrıca, ticaretin serbestleştirilmesinin, ÇPS üzerinde pozitif bir etkisi olduğunu saptadık. Çalışmanın ikinci bölümü, ÇPS'nm kirli endüstrilerin uluslararası rekabet gücü üstündeki etkisini araştırmaktadır. Bu analiz, üç endüstri için yapıldı ve sadece bir endüstri için kirli endüstrilerin göçüne dair hipotez desteklendi; bütün olarak bakıldığında sonuçlar belirsizdi.
Belediyelerde kültür politikaları:İstanbul büyükşehir belediyesi örneği

Kültür kavramı oldukça geniş ve tartışmalı anlamlara sahiptir. Bir dönem kavramın kullanılmaması yönünde tartışmalar yaşanmış, diğer taraftan kültür kavramı ile medeniyet kavramının eş değer olduğu söylenmiştir. Zira kültür insan topluluğunun yaşadığı maddi manevi her şeydir. Buna göre kültür insan hayatında bu kadar geniş yer kaplamışsa bir politika aracı olması kaçınılmazdır. Kültür politikası Kültür Bakanlıkları ile devletin ve yerel idareler olan belediyelerin hizmet alanına girmiştir. Çalışmamızın kapsadığı belediyeler seçimle iş başına gelen yöneticiler tarafından idare edilmektedir. Her yönetici seçmenine hitap edecek bir kültür politikası gütmek zorundadır. Dolayısıyla her yöneticinin ideolojisini yansıttığı kültür politikaları çalışmamızın konusunu oluşturmuştur. Türkiyedeki kültür politikalarını şekillendiren bu genelleme bir yana, üç imparatorluğa başkentlik yapmış İstanbul kültür politikalarının oluşumu bakımından farklı bir yerde durmaktadır. Öyle ki İstanbul tartışmasız dünyanın en önemli kültür mekanlarından biri olarak inkişaf etmektedir. Dolayısıyla İstanbul bu çerçevede ele alınmalı kültürel değerine uygun politikalarla yönetilmelidir. Söz konusu kültürün korunması ve tanıtımında önemli bir yere sahip olan İstanbul Büyükşehir Belediyesine oldukça fazla görev ve sorumluluk düşmektedir. Mevcut kültürel birikimin korunması noktasındaki gayretleri yanında kütüphane, müze, tiyatro, yayın ve çeşitli etkinliklerle İstanbula yakışır bir kültür faaliyeti içerisinde olan ve bu çerçevede bir kültür politikası geliştirme eğiliminde olan İstanbul Büyükşehir Belediyesinin çabaları dikkate değerdir. Bu çalışma, 1984 yılından günümüze görev almış belediye başkanlarının görev yaptıkları dönemler açısından kültürel hizmetlerini ve politikaları incelemeyi hedeflemiştir.
Dış politikada yumuşak güç ve kamu diplomasisi: Türkiye örneği

Güç Uluslararası İlişkiler disiplininin önde gelen araştırma konularındandır. Bir devletin kendi çıkarlarını korumak ve taleplerini başka bir ülke ya da toplumda kabul ettirebilmek konusundaki maddi ve manevi potansiyeli olarak tanımlanmaktadır. Güç kavramı bir devletin coğrafyası, tarihi, kültürü, askeri kapasitesi, insan gücü, ekonomisi gibi faktörlerle şekillenmektedir. Ancak 20. yüzyılın başlarında yaşanan iki büyük savaş bu anlamdaki bir gücün taraflara yıkım getirdiğini göstermiştir. Bunun bir sonucu olarak gerek uygulamada ve gerekse alan-yazında farklı arayışlara girişilmiş ve yumuşak güç olarak kavramlaştırılan yaklaşım doğmuştur. Yumuşak güç, bir ülkenin sahip olduğu siyasi değerler, kültür yapısı ve uyguladığı dış politika yoluyla kendini bir cazibe merkezi haline getirme yeteneği olarak tanımlanabilir. Bu tez çalışmasının amacı, Türkiye'nin yumuşak güç uygulamalarını inceleyerek, yumuşak güç potansiyelini ortaya koymak ve gelişime açık alanları belirlemektir. Araştırma, Türkiye'nin yumuşak gücü, kamu diplomasisinin bir aracı olarak kullanma kapasitesinin ve potansiyelinin ne düzeyde olduğu sorusuna cevap aramaktadır. Cumhuriyet Dönemi ile sınırlı tutulmuş olan bu araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden literatür taraması kullanılmıştır. Türkiye'nin kültür, tarih, din, sağlık turizmi ve insani yardım alanlarında başarılı uygulamalara sahip olmakla birlikte, ekonomi, teknoloji, spor, üniversite, akademik araştırma alanlarında potansiyelini yeterince kullanamadığı belirlenmiştir.
Ceza infaz sisteminde denetimli serbestliğin koşullu salıverilme ile ilişkisi

Ceza infaz sistemlerinde en çok tartışılan konulardan biri hapis cezası yerine kişinin toplumdan uzaklaştırılmadan topluma yeniden kazandırılmasıdır. Uzun bir süre boyunca ceza kavramından suç faillerinin toplumdan uzaklaştırılarak demir parmaklıkların arasına kapatılması anlaşıldı. Oysa yapılan araştırmalar ve tüm dünyada yıllardır görülen alternatif uygulamalar göstermiştir ki etkili bir denetimle failin özgür olarak toplumun içinde olması daha olumlu sonuçlar doğurmaktadır. Modern anlamdaki denetimli serbestlik uygulamalarının farklı hukuk sistemlerinde yaklaşık 150 yıldır uygulandığı bilinmektedir. Ülkemizde Osmanlı Devleti döneminden beri benzer sistemler uygulanmasına rağmen modern bir sisteme oldukça gecikmeli olarak, 2005 yılında yeni ceza mevzuatının yürürlüğe girmesiyle kavuşulmuştur. Denetimli serbestlik ve koşullu salıverilme gibi kurumlardan faydalanma oranı hızla artarken cezaevi nüfusunun da hızla artmayı sürdürmesi sistemde tutarsızlıkların varlığını ve sistemin gerektiği gibi işlemediğini göstermiştir. Denetimli serbestlik ceza infaz sisteminin bir parçası da olsa aslında geniş bir uygulama alanı olduğundan ötürü başlı başına kendine özgü bir sistem olarak kabul edilmelidir. Denetimli serbestlik koşullu salıverilenler hakkında da uygulanabilmektedir, yani koşullu salıverme kurumu için tamamlayıcı bir rol üstlenmektedir. Her iki kurumun da topluma kazandırma ve suçu önleme amacını yerine getirilebilmesi için öncelikle uygun yasal zemin oluşturulmalı, sonrasında da etkili bir denetim mekanizması geliştirilmelidir.
Kadın dostu kentler projesi ve Bursa örneği

Çalışmamız, kadınların temsil gücünün arttırılması için neler yapılabilir sorusu doğrultusunda Kadın Dostu Kentler Projesi'nin Bursa örneğinden yola çıkarak cevaplar aramaktadır. Kadınların, eğitim, istihdam, sağlık, sosyal hizmetler gibi konularda, şiddete maruz kaldıklarında ya da hakları ihlal edildiğinde kolayca ulaşabilecekleri ve kendilerini savunabilecekleri yerel mekanizmaların oluşturulması, bu mekanizmaların karar alma, uygulama, denetleme tüm süreçlerine ve kentin bütün sunduklarından kadın, erkek tüm insanların eşit bir şekilde katılması için yapılanlar ve yapılabilecekler tartışılacaktır. Bütün bunların doğrultusunda bu çalışmanın amacı, kentin sunduğu her türlü imkandan kadın ve erkeğin eşit olarak faydalanması ana düşüncesi etrafında kadınların da yerel yönetim mekanizmalarında aktif rol almasının gerektiğini vurgulamaktadır. Amacımıza paralel olarak kentlerin cinsiyetsizleştirilmesi yolunda Kadın Dostu Kentler Projesi ve Bursa örneği ele alınarak somut bir gerçeklik ortaya koyulmak istenmektedir. Çalışmamızın birinci bölümünde kent, yerel yönetim, kadın ve kadın erkek eşitliği kavramına genel bir çerçeve çizerek, uluslararası metinlerde kadın kavramının yer alış biçimine değinerek bu çerçeve desteklenmiştir. İkinci bölümde ise dünyada ve Türkiye'de feminizmin tarihsel süreç içerisinde ilerleyişi ele alınmıştır. Son bölümümüz olan çalışmamızın başlığında da yer verdiğimiz üçüncü kısımda Kadın Dostu Kentler Projesi ve Bursa Örneği'ne yer verilerek proje doğrultusunda yerel düzeyde yapılan uygulamalar ve yapılabilecekler tartışılmıştır.
Kamu yönetiminde merkezileşmiş bir otorite olarak Kamu Görevlileri Etik Kurulu

Çalışmada kamuda etik kültürünü yerleştirmek geliştirmek, etik davranış ilkelerini belirlemek ve bu ilkelere aykırılıklarla ilgili inceleme ve araştırma yapmak üzere kurulan Başbakanlığa bağlı Kamu Görevlileri Etik Kurulunun yapısı ve etkinliği incelenmektedir. Bu amaçla öncelikle etik kavramından yola çıkıp, etik ile ilişkilendirilen kavramlara değinilerek etiğin yönetimdeki yeri ve önemi irdelenmektedir. Daha sonra kamu yönetiminde etiğin ulusal ve uluslararası alandaki çalışmaları ve uygulamaları incelenmektedir. Türkiye'de kamu yönetimi açısından etiğin gelişimi sorgulanmaktadır. Daha sonra Kamu Görevlileri Etik Kurulunun yapısı, etkinliği ve faaliyetleri ele alınarak Kurula yapılan başvurular analiz edilmekte ve Kurulun yapısına, işleyişine yönelik eleştirilere yer verilmektedir. Bu eleştiriler Türkiye'nin yönetim anlayışı kapsamında çekilen sıkıntıların böyle önemli bir Kurumu nasıl etkilediği üzerinde yoğunlaşmaktadır. Bu çalışmanın ana amacı da Kamu Görevlileri Etik Kurulunun öneminin yanı sıra Türkiye'deki yönetim anlayışının Etik Kurulunun yapısını ve işlevini nasıl etkilediği yönündedir.
İnsan hakları ve Türk kamu yönetiminde insan haklarını korumamekanizmaları

İnsan hakları dünyada ve ülkemizde son yüzyılda adını sık duyduğumuzkavramların başında gelmektedir. II. Dünya Savaşı ve öncesinde yaşanan insan hakları ihlallerinin önlenmesi konusunda ulusal ve uluslararası alanda çeşitli çalışmalar yapılmıştır. Bu konu üzerine özellikle devletlerarası birçok sözleşme imzalanmış ve bildiriler yayınlanmıştır. Uluslararası alanda insan hakları konusunda yaşanan bu gelişmeler, uluslara bir takım yükümlülükler getirmiştir. Bu kapsamda Türkiye'de de bu yükümlülükleri yerine getirmek amacıyla birçok hukuki ve idari düzenlemeler gerçekleştirilmiştir. Türkiye'de insan haklarının geliştirilmesi, korunması ve ihlallerinin önlenmesi amacıyla 1990 yılında İnsan Haklarını İnceleme Komisyonun kurulmasıylakurumsallaşma süreci başlamıştır. Çalışmanın esası Türkiye'de bu süreç içerisinde kurulan koruma kurumlarının tamamına yer veren bir çalışma hazırlamaktır. Ayrıca söz konusu bu kurumların yapısı ve işleyişi sırasında yaşanan sorunları tespit etmek ve sorunlara ilişkin çözüm önerileri geliştirmek amaçlanmaktadır. Bu kapsamda birinci bölümde insan haklarının kavramsal, kuramsal ve tarihselçerçevesine; ikinci bölümde ulusal, bölgesel ve uluslararası insan hakları hukukikaynakları ve insan haklarını koruma mekanizmalarına; son bölümde ise Türk kamu yönetimi yapısına ve bu yapı içerisindeki insan haklarını koruma mekanizmalarına yer verilmiştir.
Türkiye'de Anayasal çerçevede temel hak ve hürriyetlerin durdurulması ve olağanüstü yönetim usulleri

Bu çalışma temel hak ve hürriyetlerin kullanılmasının durdurulmasını açıklamaktadır. Amaç, temel hak ve hürriyetlerin olağanüstü dönemlerde durdurulmasının sınırsız olmadığını göstermektir. Çalışmamızda literatür taraması sonucu tarihsel karşılaştırma yöntemi de kullanılarak tarama/değerlendirme metodu kullanılmıştır. Literatür taraması sonucu ise daha önce bizim çalışmamızda yer alan kavramları bir araya getiren hiçbir çalışma yapılmadığı ve böyle bir çalışma yapılması gerekliliği görülmüştür. Öncelikle çalışmamızın temel noktalarını oluşturan Anayasa, insan hakları ve temel haklar kavramları, tarihsel süreçlerini de içine alacak şekilde tanımlanmaktadır. Daha sonrasında temel hakların kullanılmasının sınırlandırılması ve durdurulması kavramları arasında ne gibi bir fark olduğu ortaya konulmuştur. Durdurulma kavramının Anayasal zeminini açıklamak amacıyla 1982 Anayasası ve daha önceki Anayasal metinlerdeki durumu ele alınmaktadır. Bir sonraki aşamada ise temel hakların Durdurulmasının esas nedeni olan olağanüstü yönetim usullerinin Türkiye'deki mevzuat açısından durumu detaylı olarak ele alınmaktadır. Daha sonra Anayasa Mahkemesinin kararları incelenmektedir. Konunun uluslararası boyutunu ele almak için ise başta Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi olmak üzere Uluslararası Sözleşmeler incelenmekte ve birkaç komşu ülke Anayasalarının da bakış açısı ortaya konmaktadır. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin bu konuda vermiş olduğu kararlar detaylı olarak ele alınmakta ve son olarak ise temel hakların kullanılmasının durdurulması güvenlik güçleri açısından incelenmektedir.
Kamuda insan kaynakları planlaması olarak norm kadro

Yeni kamu işletmeciliğinin bir yansıması olarak karşımıza çıkan kamu yönetimi reform tasarısı sonrasında kamu yönetiminde daha önce yapılmasına çalışılmış değişimlere nazaran çok daha köklü bir değişim görülmüştür. Bu köklü değişimde amaç halkın verilen ürün ve hizmetlerden memnun edilmesidir. Günümüzde kamu sektöründe örgütlenme ve personel alımlarında sorunlar yaşanmaktadır. Yerel yönetimlerde özellikle de özerk bir yapıya sahip olan belediyelerde kadro fazlalığı yaşandığı görünmektedir. Belediyelerimiz halkla iç içe olan kurumlardır bu sebeple halkın istek ve ihtiyaçlarını birinci dereceden görebilme özelliğine sahiptirler. Belediyeler halkın taleplerini görme ve yerine getirme üzerine kurulmuş yapılardır. Fakat genel olarak belediyelerimizin yapısına bakıldığında işsiz kesimin iş bulma yolunda garanti olarak gördükleri devlet kurumları haline gelmiş ve bu kurumlarda kadrolarda yığılmalar olmuştur. Bu yığılmalar kadrolardaki yoğunluğu dolayısıyla istihdamı gereksiz derecede arttırmıştır. Aynı zamanda siyasi bir kadrolaşma olayı da gündeme gelmiş ve başa gelen başkanlar belediye kadrolarını kendi çevrelerinden oluşturma eğilimi göstermişledir. Bu da işe göre adam değil, adama göre iş olgusuna yol açmıştır. Niteliksiz elemanlar ve fazla istihdam sebebiyle ürün ve hizmetlerde etkenlik, kalite gibi kriterler sağlanamamıştır. Bunlar gibi kriterlerin olmaması sonucunda ise hem halkın memnuniyeti hem de personelin memnuniyeti gerçekleştirilememiştir. Bu çalışmada insan kaynakları planlaması olarak norm kadro konusu ele alınmıştır. Norm kadro ile gereksiz istihdamın ortadan kaldırılması, nitelikli ve gerekli sayıda personel alımı konusu, ayrıca personelin ve halkın memnuniyetinin nasıl sağlanacağı gibi konular açıklanmış ve incelenmiştir. Çalışmada örnek olarak Saraybahçe Belediyesi norm kadro standartları ve yapısı alınmış ve incelenmiştir.
Türkiye'de yerel yönetimler ve yerel demokrasi ilişkisi Eskişehir Büyükşehir örneği

Dünyada yıllardır süregelmiş merkeziyetçi yönetim anlayışı artık özgürlük ve liberalleşme rüzgarlarıyla etkisini yitirmek üzeredir. Yerel yönetimler günümüzde ciddi bir değişim sürecine girmiştir. Demokratikleşme yolunda merkezi yönetimlerin vesayetçi gücü hafifletilmeye çalışılmaktadır. Bu gelişmeler ilgiyi, demokrasi ve yerel yönetim ilişkisi üzerine yoğunlaştırmaktadır. Yerel yönetimlerin doğası gereği demokratik olduğu, demokrasinin temeli, beşiği olduğu yaygın görüştür. Üç bölümden oluşan tezimizin birinci bölümünde demokrasi kavramı genel hatlarıyla incelenmiş, modern demokrasi kuramları tariflendirilmiştir. Demokrasi kavramı dün olduğu gibi bugünde tartışılmaya devam etmekte ve yeni çözüm arayışları aranmaya devam edilmektedir. İkinci bölüm yerel demokrasi için yerel yönetimlerin işlevleri, özerkliği anlatılmış dünyadaki örneklerine yer verilerek karşılaştırma imkanı sağlanmıştır. Yerel demokrasiyi geliştirme amacıyla uluslararası düzeyde yapılan düzenlemeler incelenmiştir. Yerel demokrasi ve yerel siyaset kavramları açıklanmaya çalışılmıştır. Yerel demokrasinin var olabilmesi için gerekli asgari ilkelerden yola çıkarak üniter veya federal devlet yapısına sahip ülkelerin yerel yönetimleri de bu bölümde incelenmektedir. Tezimizin üçüncü bölümü Eskişehir ilinde bulunan iki merkez ilçe belediye meclis üyeleri ile il genel meclis üyelerinin yerelleşme ve demokrasi ilişkisi bilinçlerini ölçmeye yönelik bir alan araştırması ve sonuçlarından oluşmaktadır.
Çevreci tutum ve davranışlar: Sosyal baskınlık yönelimi, yetkecilik ve ahlak açısından bir değerlendirme

Bu çalışmada birbirini izleyen iki ayrı araştırma gerçekleştirilmiştir. İlk araştırmada, çevreci tutum ve davranışlar ile sosyal baskınlık yönelimi, yetkecilik ve siyasal görüş değişkenleri arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Araştırmada ayrıca, çevreci tutum ve davranışların cinsiyet açısından farklılaşıp farklılaşmadığı da araştırılmıştır. Ek olarak araştırmada, Çevre Araştırmaları Envanteri Türkçe'ye uyarlanmıştır. Araştırmanın örneklemi 192'si kadın 123'ü erkek 315 kişiden oluşmaktadır. Bu araştırmada veri toplamak amacıyla, Demografik Bilgi Formu, Sosyal Baskınlık Yönelimi Ölçeği, Sağ Kanat Yetkeciliği Ölçeği ve ÇAE kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda ÇAE'nin algılanan çevresel sonuçlar, çevreci niyetler ve çevreci davanışlar alt ölçeklerinden alınan puanların sol siyasal tutumla pozitif, sosyal baskınlık yönelimi ve yetkecilik değişkenlerinden alınan puanlarla negatif yönde ilişkili oldukları bulunmuştur. Regresyon analizi sonuçları ise, cinsiyet, yaş, siyasal görüş ve yetkecilik değişkenlerinin ÇAE'nin üç alt ölçeğinden alınan puanları da yordadığını göstermiştir. Sosyal baskınlık yöneliminin eşitliğe karşı olma bileşeni ÇAE'nin alt ölçeklerinden algılanan çevresel sonuçları yordarken, grup temelli baskınlık bileşeninin çevreci niyetleri yordadığı belirlenmiştir. Çalışmada gerçekleştirilen ikinci araştırmada ise, çevreciliği ahlak açısından incelemek için iki ayrı deney gerçekleştirilmiştir. İlk deneyde sağ ve sol görüşlü bireylerin çevreci olmayan bir davranışı ahlaklı bulma düzeyleri arasında fark olup olmadığı incelenmiştir. Deneyin sonunda, sağ görüşlü bireylerin çevreci olmayan bir davranışı sol görüşlü bireylerden daha ahlaklı algıladıkları sonucuna ulaşılmıştır İkinci deneyde ise, sağ ve sol görüşlü katılımcılar saflık/kutsallık ve zarar verme/bakım verme ahlaki temellerinden yola çıkarak hazırlanmış çevreci mesajlara ve fotoğraflara maruz bırakılmışlardır. Söz konusu koşullardaki katılımcılar çevrecilik açısından karşılaştırılmışlardır. Bu iki deney toplamda 277 (198 kadın 78 erkek) katılımcıyla gerçekleştirilmiştir. II. Araştırmada Demografik Bilgi Formu, ÇAE, manipülasyon metinleri ve fotoğraflar aracıyla veri toplanmıştır. Deneyin sonunda, 'saflık/kutsallık' ve 'zarar verme/bakım verme' ahlaki temellerine göre hazırlanmış koşullarda yer alan sağ görüşlü katılımcıların çevrecilik düzeyleri arasında anlamlı farklılık olmadığı görülmüştür.