turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üniversite öğrencilerinin kimlik gelişiminde sosyal ve kimlik sermayelerinin rolü

Bu çalışmada temel amaç, yetişkinliğe geçiş sürecindeki üniversite öğrencilerinin yetişkin kimliği ve toplumsal kimlikleri üzerinde etkili olduğu düşünülen sosyal ve kimlik sermayelerinin rolünün incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda Türkiye'deki altı devlet üniversitesinden 985 öğrenciden veri toplanmıştır. Kimlik statülerinin ölçülmesinde Ego Kimlik Statüleri Ölçeği (EOM-EIS-2) ve yetişkin kimliği ve toplumsal kimliğin ölçülmesinde ise Kimlik Aşaması Çözümlenme İndeksi kullanılmıştır. Başarılı kimlik statüsünde yer alan katılımcılar sosyal sermaye ve kimlik sermayesi açısından erken bağlanmış ve kararsız statüdekilere göre daha avantajlı konumdadırlar. Erken bağlanmışlar ise birçok sosyal sermaye boyutunda kararsız statüdekilerden daha yüksek puanlar elde etmiş olmakla birlikte, kimlik sermayesi boyutlarında başarılı statüdekilerden daha dezavantajlı durumdadırlar. Ayrıca, başarılı kimlik statüsündeki gençler kendilerini daha fazla yetişkin hissetmekte ve içinde yaşadıkları toplumun bir üyesi olarak görmektedirler. Sosyal sermaye ve kimlik sermayesi arasındaki ilişkiler incelendiğinde; bölümden memnun olan ve üniversitedeki hocalarını kendi özerkliğini geliştirmede destekleyici olarak algılayan, akranlar ve diğer insanlardan sosyal destek gören gençlerin kimlik sermayelerinin daha yüksek olduğu bulunmuştur. Yetişkinliğe geçiş sürecinde olmalarına rağmen gençler ailelerinden ve özellikle de annelerinden algıladıkları özerklik desteğinden olumlu yönde etkilenmektedir. Aile ile ilgili faktörler özellikle gencin kendini yetişkin olarak hissetmesi üzerinde etkiliyken, toplumsal kimlik üzerinde daha çok arkadaş ve üniversite ortamı gibi sosyal çevrelerden elde edilen sosyal sermaye etkili olmaktadır. Sonuç olarak, yetişkinliğe geçiş sürecindeki üniversite öğrencilerinin sahip oldukları sosyal sermayenin onların kimlik sermayelerini arttırdığı ve bu yolla da yetişkinlik hissi ve toplumsal kimliği olumlu yönde etkilediği bulunmuştur.
Testing the caregiver stress model with the caregivers of children with leukemia

Bu çalışmanın amacı lösemili çocukların bakıcılarında, bakıcılık sürecinin getirdiğistrese sebep olan faktörler ve sağlıkla ilgili durumlar arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bakıcı Stres Modeli çalışmanın kavramsal çerçevesini oluşturmaktadır. Bakıcının strese sebep olan faktörlerini ölçmek amacıyla, 1. Çalışma olarak, bakıcı iyilik ölçeği Türk kültürüne uyarlanmıştır. Uyarlama çalışması çeşitli kronik hastalıkları olan aile bireyine sahipbakıcılar ile yapılmıştır. Bulgular, bakıcı iyilik ölçeğinin Türk versiyonunun Türkbakıcılar için yeterli psikometrik özelliklere sahip olduğunu göstermiştir. İkinci çalışmanın örneklem grubunu Türkiye'de Ankara ve İzmir'deki hastanelerin onkolojiya da hematoloji bölümlerinde tedavi gören 100 lösemili çocuğun bakıcılarıoluşturmaktadır. Problem odaklı başa çıkma, duygu odaklı başa çıkma ve sosyal destek aracı değişkenler olmak üzere 9 aracılık modeli test edilmiştir. Modeller, bağımsız değişkenler olarak strese sebep olan birincil faktörleri ve ikincil faktörleri ; ve bağımlı değişkenler olarak da depresyon, kaygı ve genel psikolojik sağlığıiçermektedir. Sonuçlara göre, duygu odaklı başa çıkma ve sosyal destek, strese sebep olan faktörler ve sağlık sonuçları arasındaki ilişkinin anlamlı aracı değişkenleridir. Ancak, problem odaklı başa çıkma anlamlı bir aracı değişken değildir. Strese sebep olan birincil faktörler, ikincil faktörler ve sağlık sonuçları arasında farklı anlamlı ilişki örüntüleri bulunmuştur. Ancak, bakıcılık görevleri hiçbir sağlık sonucunuyordamamıştır. Çalışmanın güçlü ve zayıf yönlerinin yanı sıra, çıkarımlar da tartışılmıştır.
Psikiyatri kliniğine başvuran çocuk ve ergenlerde ana-baba tutumu, benlik kavramı ve semptomlar arasındaki ilişkinin araştırılması

Bu çalışmada benlik kavramı-ana-baba tutumları ve ruhsal bozukluklar arasında etkileşim araştırılmıştır. Ayrıca benlik kavramı ve ana-baba tutumları, yaş, cinsiyet, sosyo-ekonomik düzey eğitim düzeyi değişkenleri açısından da incelenmiştir. Çalışma örneklemi 'normal' ve 'psikiyatrik' grup olarak adlandırılan iki grup çocuk ve ergenle, onların ana-babalarından oluşmuştur. Araştırmaya 9-16 yaş arasındaki çocuklar içinden seçilen 156 normal çocuk ve ergen ile ana-babaları ve psikiyatri kliniğine başvurarak çeşitli sorunlar nedeniyle yardım isteyen 76 psikiyatrik çocuk ve ergen ile ana-babalarından oluşan toplam 464 kişi katılmıştır. Elde edilen bulgulara göre benlik kavramı ile demokratik tutum arasında pozitif bir ilişki, sıkı baskı ve disiplin arasında ise negatif bir ilişki bulunmuştur. Dışa yönetilmiş davranış bozuklukları ve okul başarısızlığı olanların olumsuz benlik kavramına sahip olduğu, bu çocukların ailelerinin daha koruyucu olduğu bulunmuştur. Demokratik tutumu uygulayanların çocuk ve ergenlerinin davranış bozukluğu gösterme sıklığının ise daha düşük olduğu bulunmuştur. Araştırmada, literatürdeki pek çok araştırmaya paralel olarak, sosyo-ekonomik düzey ile davranış bozuklukları, ana-baba tutumları ve benlik kavramı arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Alt SED'dekilerin içe ve dışa yöneltilmiş davranış bozuklukları ve okul başarısızlığı gösterme sıklığının daha fazla IIolduğu, aşın koruyuculuk, sıkı baskı ve disiplin gibi tutumları daha çok uyguladıkları ve bu ebeveynlerin çocuklarının benlik kavramının daha olumsuz olduğu bulunmuştur. Bunun yanı sıra 9-12 yaş arasındaki çocukların, 13-16 yaş ergenlerine oranla, daha olumlu benlik kavramına sahip olduğu bulunmuştur. Kızlarla erkekler arasında benlik kavramı açısından bir farklılaşma görülmezken, erkeklerin dışa yöneltilmiş davranış bozukluklarını ve okul başarısızlığını daha fazla gösterdiği bulunmuştur. Çalışmada normal grup ebeveynlerin daha koruyucu ve disiplinli olduğu bulunmuştur. Bu bulgu toplumumuzda genel olarak koruyucu ve disiplinli çocuk yetiştirme tutumunun yaygın olduğunu gösteren araştırma sonuçları ile desteklenmiştir. İlkokul mezunu ebeveynlerin aile içi çatışmayı içeren ve annenin ev kadınlığı rolünü reddeden, aşırı koruyucu maddeleri içeren alt ölçekaortalamalarının daha yüksek olduğu bulunmuştur. Ebeveynin yaşı ile çocuk yetiştirme tutumu ve çocuklarının benlik kavramı arasında ise anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır. III
Akciğer kanseri hastalarında travma sonrası gelişim, tekrarlayıcı düşünme örüntüleri, algılanan sosyal destek ve belirsizliğe karşı tahammülsüzlük belirtileri arasındaki ilişkiler

Bu çalışma akciğer kanseri hastalarında travma sonrası gelişim, tekrarlayıcı düşünme örüntüleri, algılanan sosyal destek ve belirsizliğe karşı tahammülsüzlük belirtileri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Dr. Suat Seren Göğüs Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde onkoloji polikliniğine kontrole gelen, akciğer kanseri hastası, 90 kişi araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Tamamı erkek olan 37-70 yaş aralığındaki hastalara ' Travma Sonrası Gelişim Ölçeği', 'Tekrarlayıcı Düşünme Ölçeği', 'Algılanan Sosyal Destek Ölçeği' ve 'Belirsizliğe Karşı Tahammülsüzlük Ölçeği' ölçekleri uygulanmıştır. Hastalıkla ilgili değişkenlerin etkisini görmek amacıyla, çok yönlü varyans analizi, tek yönlü varyans analizi ve bağlantısız örneklem t testi uygulanmıştır. Değişkenler arası ilişkileri belirlemek için ise, korelasyon analizi ve aşamalı regresyon analizi yapılmıştır. Sonuçlara göre; evrenin travma sonrası gelişim puanı üzerinde anlamlı bir etkisi olduğu bulunmuştur F (3,86) = 4 .01, p<.05. Korelasyon analizi sonucunda travma sonrası gelişim toplam puanı ile algılanan sosyal destek ve belirsizliğe tahammülsüzlük toplam puanı ve alt boyutları arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur (p<.01). Regresyon analizi sonuçlarına göre travma sonrası gelişim üzerinde tek anlamlı değişken, algılanan sosyal destektir. Bulgular literatür ışığında tartışılmıştır.
Üst biliş ve pozitif psikolojik sermayenin sınav kaygısı ile ilişkisi

Araştırmada Haliç Üniversitesi lisans ve yüksek lisans öğrencilerinin üst bilişlerinin ve pozitif psikolojik sermayelerinin sınav kaygılarıyla ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Buradan hareketle ilk olarak üst biliş ile sınav kaygısı arasındaki ilişki, pozitif psikolojik sermaye ile sınav kaygısı arasındaki ilişki ve üst biliş ile pozitif psikolojik sermaye arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırma Haliç Üniversitesi Lisans ve Yüksek Lisans öğrencilerinden oluşan 211 kişiden anket yoluyla toplanan verilerle gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileri Demografik Bilgi Formu, Üstbiliş Ölçeği-30, Pozitif Psikolojik Sermaye Ölçeği ve Sınav Kaygısı Envanteri kullanılarak elde edilmiştir. Elde edilen veriler, ''IBM SPSS Statistic 22'' paket programıyla analiz edilmiştir. Verilerin analizinde ilk olarak demografik bilgilerin incelendiği frekans analizleri, demografik verilerle değişkenlerin farklılıklarını ölçümlemek için t-test ve korelasyon analizi yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmada üst biliş ve pozitif psikolojik sermayenin sınav kaygısı ile arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişkinin olduğu, üst biliş ile pozitif psikolojik sermaye arasında da pozitif yönlü anlamlı bir ilişkinin olduğu sonucu çıkmıştır. Ayrıca cinsiyet faktörüyle gerçekleştirilen fark testleri sonucunda erkeklerin pozitif psikolojik sermayelerinin kadınlarınkine göre daha fazla olduğu; psikolojik tanı almayan bireylerin tanı alan bireylere göre üst biliş ve pozitif psikolojik sermayelerinin daha yüksek olduğu sonucu elde edilmiştir.
Fabrika çalışanları için iş doyum ölçeğinin uyarlanması

Bu araştırmada Hackman & Oldham tarafından geliştirilen ve Taştan (2008) tarafından öğretmenlerin iş doyumunu ölçmek üzere geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılmış olan iş doyum ölçeğininsanayi kuruluşlarındageçerlik ve güvenirlik çalışmasının yapılması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda, Taştan tarafından öğretmenler için uyarlanan ölçek, tarımsal sanayi işleyen tesisler için uyarlanmak amacıyla, bu sanayi tesislerinde çalışan işçilerin iş doyumu puanlarında farklı değişkenler açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu Mersin'de faaliyet gösteren tarımsal ürün işleyen üç sanayi kuruluşunda çalışan 152 işçi oluşturmaktadır. Örneklem grubundaki katılımcıların 47 (%30,9)' si kadın, 105 (%69,1)' i erkektir. Araştırmanın amacına yönelik olarak verilerin elde edilmesi için anket metodu kullanılmıştır. Anket formu iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm katılımcılara yönelik olarak kişisel özellikleri içeren bilgi formu niteliğindeyken ikinci bölümde iş doyumuna yönelik sorular için Hackman&Oldham tarafından on dört sorudan oluşan İş Doyum Ölçeği kullanılmıştır. Hackman&Oldham'un İş Doyum Ölçeğinin geçerlik güvenirlik çalışması Taştan (2008) tarafından öğretmenler üzerinde yapmış olduğu ile bir çalışma ile gerçekleştirilmiştir. Buradaki çalışmada ise ölçeğin tarımsal ürün işleyen sanayi kuruluşlarında çalışan işçilere uygulanmak suretiyle elde edilen veriler üzerinden geçerlik ve güvenilirlik çalışması yapılarak fabrika işçilerine uyarlaması yapılmıştır. Geçerlik ve güvenirlik çalışması için verilerin açımlayıcı faktör analizine uygun olup olmadığını belirlemek amacıyla hesaplanan KMO değeri.856, Barlett testi anlamlı (p<0.05) bulunmuştur. Bu değerler, verilerin analizler için uygun olduğunu göstermektedir. Geçerlik ve güvenirliğin yüksek olduğu(Cronbach alfa değeri 0 .88)görülerek, ölçeğin sanayi kuruluşlarında çalışmakta olan işçilere uygulanabileceği sonucuna varılmıştır. Verilerin analizi için SPSS paket programı kullanılmış ve anlamlılık düzeyi p<0, 05 olarak kabul edilmiştir. Sonuç olarak toplam 152 katılımcı üzerinde gerçekleştirilen bu araştırmada, katılımcıların genel olarak işlerinden memnun oldukları yani iş doyum düzeylerinin yüksek olduğu tespit edilmiştir.
Üniversite öğrencilerinde algılanan duygusal istismar düzeyleri ile atılganlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Araştırma, duygusal istismar ile atılganlık arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığını inceleyerek, yaş, cinsiyet, ekonomik durum vb. değişkenlerin bu ilişkideki rolünü ortaya koymaya çalışacaktır.
Narsisizm, yalnızlık ve ilişkili olma gereksinimi ile facebook, twitter ve instagram kullanımı arasındaki ilişki

Bu çalışmada, narsisizm, yalnızlık ve ilişkili olma gereksinimi ile üç popüler sosyal paylaşım sitesi olan Facebook, Twitter ve Instagram kullanımı arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmaya katılan toplam 153 üniversite öğrencisinin öncelikle sosyal paylaşım sitesi kullanım özellikleri sorgulanmış ardından da Narsisistik Kişilik Envanteri (NKE-16), UCLA Yalnızlık Ölçeği ve İhtiyaç Doyumu Ölçeği'nin İlişkili Olma alt ölçeği uygulanmıştır. Daha sonra, her bir sitede araştırmaya özel olarak oluşturulan hesaplar aracılığı ile katılımcıların SPS kullanım verileri geçmişş 12 ay için doğrudan gözlem yoluyla incelenmiştir. Araştırmanın niteliksel olarak yapılandırılan bu kısmında katılımcıların sosyal ağ ve sosyal etkinlik göstergeleri ile paylaşım içerikleri sınıflandırılmış ve sayısallaştırılmıştır. Sonuçlar, kişilik faktörlerinin her bir SPS ile faklı biçimde ilişkili olduklarını göstermiştir. Regresyon analizi farklı farklı SPS kullanım biçimlerini yordayan kişilik faktörlerini ortaya çıkrmıştır. Bulgular mevcut alan yazını çerçevesinde tartışılmaktadır.
Bir grup profesyonel futbolcunun futbolu bırakmadan önce ve bıraktıktan sonra madde kullanım profilinin incelenmesi

Bu çalışmada madde kullanımının profesyonel futbol oynamış ve bırakmış kişiler arasında yaygınlığı incelenmiştir. Bu kişilerin madde kullanım profillerini araştırarak, aktif sporculuk dönemi içerisinde sigara, alkol ve diğer madde kullanımının değerlendirilmesi yapılmıştır. Madde kullanımı, futbolu bırakmadan önce ve bıraktıktan sonra, her iki dönemi ele alarak çok yönlü değerlendirilmiştir. Bu çalışmadaki amacımız; geriye dönük sorgulamaya dayanarak sporcuların hem futbolculuk dönemi hem günümüzdeki madde kullanma davranışlarının sosyo-demografik bileşenlerini saptamaktır. Çalışmanın futbolu bırakmış kişiler ile yapılmasının nedeni, profesyonel olarak aktif oynayan futbolculardan mesleki kaygıları sebebiyle madde kullanımı ile ilgili sorulan sorulara samimi cevaplar alınamayacağının düşünülmesidir. Yapılan araştırmada, çalışma evrenini İzmir'de yaşayan profesyonel futbolu bırakmış kişiler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise, İzmir ili içinde yaşayan, 25-65 yaş aralığında olan, en az 5 yıl futbol oynamış ve bırakmış bir grup eski futbolcu oluşturmaktadır. Örneklemin tamamı erkektir. Herhangi bir istatistiki seçme yöntemi kullanmadan 238 gönüllü kişiye bireysel olarak anket uygulaması yapılmıştır. Çalışmamızın konusunu teşkil eden profesyonel futbolcuların futbolu bırakmadan önce ve bıraktıktan sonra madde kullanım alışkanlıklarının olduğu ortaya çıkmaktadır. Sonuç olarak, çalışmamıza katılan futbol oyuncuların genelinde özellikle alkol ve sigara gibi zararlı alışkanlıkların yaygın olduğu ve bu maddelerle tanışmaları futbol ortamında gerçekleştiği belirlenmiştir.
Örgütsel adalet ile cam tavan sendromu ilişkisi

Cam tavan sendromu kadınların iş hayatlarında kendilerini daha çok hissettirmeleri neticesinde gün geçtikçe daha da önemli hale gelmektedir. Bununla birlikte araştırmanın diğer değişkeni olan algılanan örgütsel adalet kavramının da işletmeler açısından önemi üzere oldukça fazladır. Bu kapsamda araştırmanın amacı cam tavan sendromu ve algılanan örgütsel adalet arasındaki ilişkiyi açıklayarak teorik anlamda; aynı zamanda iş hayatındaki ilgililere de pratik anlamda fayda sağlamaktadır. İki değişken arasındaki ilişkiyi açıklamak üzere İstanbul ilinde faaliyet gösteren otellerin kadın çalışanlarından 523 anket toplanmıştır. Bu anketlerden 497 tanesinin ise araştırma kapsamında kullanılacağına karar verilmiştir. Toplanan anketler SPSS paket programı yardımı ile demografik değişkenler bazında frekans analizleri yapılmıştır. Daha sonra katılımcıların medeni durumları, içinde bulundukları yaş kuşakları ve eğitim durumları kapsamında örgütsel adalet ve cam tavan algılarına yönelik farklılık testleri yapılmıştır. Son olarak ise katılımcıların cam tavan algıları ile örgütsel adalet algıları arasındaki ilişkiyi açıklamak üzere korelasyon analizi yapılmıştır.
Age differences in inattentional blindness to emotional unexpected stimulus

Dikkatsizlik körlüğü, dikkatin başka bir göreve, olaya veya nesneye yönlendirilmesi nedeniyle açıkça görünür olsa bile beklenmedik bir uyaranı fark edememe olarak tanımlanır. Önceki birkaç çalışma dikkatsizlik körlüğünde yaş farklarını incelemiş ve orta yaş üstü yetişkinlerde dikkatsizlik körlüğünün gençlere göre daha fazla görüldüğünü göstermiştir. Son zamanlardaki çalışmalar, orta yaş üstü erişkinlerin dikkat gibi bilişsel süreçlerinin, uyaranların duygusal değerlerinden etkilendiğini ortaya koymuştur. Bu çalışmalar, orta yaş üstü yetişkinlerin nötr ve olumsuz uyaranlardan ziyade olumlu uyaranlara dikkat etme eğiliminde olduklarını göstermiştir. Ayrıca, orta yaş üstü erişkinlerde dikkatsizlik körlüğü çalışmaları literatürde nispeten yeni olup bu konuda yeterli çalışma bulunmamaktadır. Bilgimiz dahilinde beklenmedik uyaranın duygusal değerinin etkisi orta yaş üstü yetişkinlerde henüz araştırılmamıştır. Tüm bunların ışığında, bu çalışmanın amacı, farklı duygu yüküne sahip beklenmedik uyaranların dikkatsizlik körlüğünü etkileyip etkilemediğini ve beklenmedik uyaranın duygu yükü nedeniyle dikkatsizlik körlüğünde yaşa bağlı farklılıkların olup olmadığını araştırmaktır. Çalışmaya 30 genç yetişkin (18- 24 yaş arası) ve 30 orta yaş üstü yetişkin (60- 70 yaş arası) olmak üzere toplam 60 gönüllü katılmıştır. Dikkatsizlik körlüğü görevinde olumlu beklenmeyen uyaran ve olumsuz beklenmeyen uyaran kritik aşama ve tam-dikkat aşamasında katılımcılara eş zamanlı olarak sunulmuştur. Tüm katılımcılardan bilişsel bozukluk ve duygu durum ölçen testleri doldurmaları istenmiştir. Bulgular, daha önceki çalışmalarda olduğu gibi, orta yaş üstü yetişkinlerin, genç yetişkinlere göre daha fazla dikkatsizlik körlüğü gösterdiğini ortaya koymuştur. Ancak, beklenmedik uyaranın duygu yükü dikkate alındığında bu bulgu değişmektedir. Olumlu ve olumsuz beklenmedik uyaranların fark edilme sıklığı her iki yaş grubu için de benzer düzeydeydi. Buna ek olarak, orta yaş üstü yetişkinler tarafından tespit edilen beklenmedik uyaranın %86'sı olumlu ve %14'ü olumsuzdu. Bu durum orta yaş üstü yetişkinlerin dikkatlerini olumsuz beklenmeyen uyarandan ziyade olumlu beklenmeyen uyarana yönlendirdiğini göstermektedir. Genç yetişkinler tarafından tespit edilen beklenmeyen uyaranların %73'ü olumlu ve %27'si olumsuzdu. Yani, genç yetişkinler sayısal olarak olumsuz beklenmeyen uyarandan daha fazla olumlu beklenmeyen uyaran tespit etmişlerdir, ancak olumluluk etkisi orta yaş üstü yetişkinlerde olduğu kadar büyük değildi. Bu sonuçlar, Sosyo-duygusal Seçicilik Kuramı çerçevesinde ortaya atılan Olumluluk Etkisi ile açıklanabilir. Orta yaş üstü yetişkinlerin dikkatlerini olumsuzdan, olumlu uyaranlara doğru yönlendirmeleri, bir duygu düzenleme yolu olabilir. Bu durum, çalışmada elde edilen ve orta yaş üstü yetişkinlerin genç yetişkinlere göre daha olumlu ve daha düşük olumsuz duygu durumda olduklarını gösteren ölçümlerle de desteklenmektedir.
Üniversite öğrencilerinde travmatik yaşantılar, travma sonrası stres belirtileri, yasal yollara başvuru tercihleri ve adil dünya inancı arasındaki ilişki

Bu çalışmada travmatik yaşantılar, travma sonrası stres belirtileri, yasal yollara başvuru tercihleri ve adil dünya inancı arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini 349 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Demografik Bilgi Formu, Yaşam Olaylarını Kontrol Listesi, Travma Sonrası Stres Belirtileri Ölçeği, Yasal Yollara Başvuru Tercihleri Anketi ve Kişisel ve Genel Adil Dünya İnancı Ölçekleri uygulanmıştır. Bulgular t-testi ve ve basit regresyon analizi kullanılarak değerlendirilmiştir. Travmatik yaşantısı olan ve travmatik yaşantısı olmayan bireylerin adil dünya inançları açısından aralarında anlamlı bir fark olmadığı görülmüştür. Bununla birlikte travma sonrası stres belirtileri düşük ve yüksek gruplar arasında adil dünya inançları açısından negatif yönde anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuş, travma sonrası stres belirtilerinin adil dünya inancını yordadığı görülmüştür.
Köylerden Adana'ya gelen ailelerin sağlık ve hastalıkla ilgili bilgi, tutum ve davranışlarını etkileyen sosyo-ekonomik faktörler

Kırsal yörelerden kentsel yörelere göçlerin yaygın olması ve hızla artış göstermesi, göç edenlerin gecekondularda olumsuz koşullarda yaşaması bu grubun sağlıkla ilgili davranış ve tutumlarının incelenmesini önemli kılmaktadır. Kentleşme ile ilgili araştırmalar incelendiğinde bu konunun ele alındığına rastlanmamıştır. Giderek artan kentsel nüfusun sağlıkla ilgili tutumları, hastalandıklarında nasıl davrandıkları, kimlere başvurdukları konusunun incelenmesi açıklayıcı bilgiler sunabilir ve önlemler alınmasına yol açabilir. Bu gerekçe ile Adana gecekondu mahallelerinde yerleşmiş kırsal yörelerden göç etmiş ailelerin sağlık konusundaki tutumları ve hastalanınca kimlere başvurdukları açılarından değerlendirmeler yapmak üzere bu araştırma planlanmıştır. Bu ailelerin tutum ve davranışlarında aile yapısı, gelir, eğitim durumu ve benzeri sosyo-demografik değişkenlere göre farklılaşmalar olacağı ileri sürülmüştür. Ayrıca ailelerin sağlıkla ilgili tutum ve davranışlarında gelenekselden moderne değişimler araştırılmıştır. Araştırma Adana kentinin gecekondu mahallelerinden tabakalı rastgele örnekleme yöntemi ile seçilen 450 kişiyi kapsamıştır. Araştırıcı tarafından geliştirilen sağlıkla ilgili tutum ve davranışlar soru kağıdı yoluyla bilgiler alınmıştır. Sorular çeşitli hastalıklarda ne yapar, kime başvurur veya ne tür uygulamalar yapar konularını kapsamaktadır. Verilerin istatistiksel değerlendirmesinde çoklu varyans analizi ve korelasyon teknikleri kullanılmıştır. Sonuçlar kente göç etmiş kişilerin yaşına, eğitim, gelir, çalışma durumuna, kent kalış süresi gibi değişkenlere göre sağlıkla ilgili tutum ve davranışlarda anlamlı farklılaşmalar olduğunu ortaya koymuştur. Sosyo-ekonomik düzeyi yükseldikçe sağlıkla ilgili tutum ve davranışlarda geleneksel yöntemlere başvurma azalmıştır. Genelde Gecekondularda yaşayan göçmenlerin sağlıkla ilgili sorunların yaşanması durumunda doktor hastane yerine halk içinde bilinen geleneksel kişilere ve geleneksel uygulamalara başvurdukları ortaya çıkmıştır. Sosyo-ekonomik düzey yükseldikçe tutum ve davranışlarda modernleşme artmıştır.