turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Milletlerarası Hukuk açısından En Çok Gözetilen Ulus Kaydı

ULUS KAYDI Elif UZUN Kamu Hukuku Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ağustos 2002 Danışman: Doç. Dr. Ayşe Nur TÜTÜNCÜ 20. yüzyıla damgasını vuran küreselleşme olgusu, milletlerarası ilişkilerde de etkisini göstermiş ve Devletler, birbirleriyle olan ilişkilerini kodlaştırma yönünde büyük bir ilerleme sağlamışlardır. Çalışmamızın konusunu oluşturan 'En Çok Gözetilen Ulus Kaydı', milletlerarası andlaşmaların her türünde karşımıza çıkabilen, ayırıcı özelliği olarak da, andlaşma yapan tarafların karşılıklı ilişkilerinde, tarafların diğer Devletlerle olan ilişkileri açısından eşitliği sağlamayı amaç edinen bir kayıttır. Bu kayıtla, andlaşmanın tarafı olan Devletler birbirlerine, üçüncü Devletlere tanımış oldukları ya da daha sonradan tanıyacakları ayrıcalıkları -tek taraflı ya da karşılıklı olarak- tanımayı taahhüt ederler. Bu kayıt bir andlaşma hükmü olmasından dolayı, egemen ve eşit Devletlerin serbest iradeleriyle oluşturulmaktadır. Ancak milletlerarası ilişkilerin kodlaştırılmasında önemli etkisi olan milletlerarası teşkilatların da etkisiyle, özellikle ticari alanlarda, bu kaydın belli ilkeler etrafında oluşturulması her geçen gün kabul görmektedir. Kayıt, ilk ortaya çıktığı dönemlerden günümüze kadar, oldukça değişik uygulamalara konu olmuş ve zaman zaman milletlerarası anlaşmazlıklara da neden olmuştur. Günümüzde dünya ticaretine yön veren Dünya Ticaret Örgütü de, temel ilke olarak eşitliği, bu ilkenin aracı olarak da en çok gözetilen ulus kaydını kabul etmektedir. Kaydın ve uygulamalarının ekonomik yönden sıkça tartışıldığı bir ortamda, hukuki yönlerinin de ayrıntılarıyla ortaya konması gereklidir.
Kimlik ve aidiyet bağlamında zorunlu göç ve uyum: Ankara Önder mahallesi örneği

Suriye'de yaşanan kaos ortamı Türkiye'nin tarihindeki en önemli göç olaylarından biriyle karşılaşmasına sebep olmuştur. Zorunlu göçün bir etkisi olarak üç milyonun üzerinde Suriyeli Türkiye'ye göç etmiştir. Göç eden Suriyelilerin büyük kısmı kampların dışında, şehirlerde yaşamaktadır. Suriye'deki siyasi belirsizlik devam ederken Türkiye'deki Suriyelilerin toplum içindeki yeri gün geçtikçe daha da önem arz eden bir konu olarak değerlendirilmektedir. Göç sonrası ile ilgili en önemli konulardan biri ulaşılan bölgedeki uyum ve entegrasyon sürecidir. Özellikle kimlik ve aidiyet duygularının uyum ve entegrasyon sürecine etkisi bu çalışmanın araştırma konusudur. Dinamik bir kavram olarak kimlik sürekli gelişen ve çevresel faktörlerden çeşitli boyutlarda etkilenen bir yapıya sahiptir. Bu anlamda Suriyelilerin kendi kimlikleri ve kültürel varlıklarıyla toplumda var olabilmeleri farklı kültürleri ötekileştirmeyen bir bakış açısı gerektirmektedir. Bu çalışma kapsamında zorunlu göçe maruz kalan Suriyelilerin toplumsal uyum süreci ile ilgili düşüncelerini ortaya koyabilmek için saha araştırması gerçekleştirilmiştir. Saha araştırması kapsamında nicel araştırma yöntemi kullanılarak Ankara'ya savaş sonrasında göç eden Suriyelilerin en yoğun yaşadığı bölgelerden biri olan Önder Mahallesi'nde iki yüz yetmiş altı kişilik bir örneklem grubuyla anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Ayrıca yerelde Suriyelilerle ilgili çalışmalar yapan sivil toplum kuruluşlarıyla mülakatlar yapılarak nitel veri elde edilmiştir. Alan araştırmasından elde edilen veriler nihayetinde Suriyelilerin kimlik ve aidiyet duygularının uyumu zorlaştıran unsurlar olmadığı, uyum konusunda istekli oldukları ancak bu süreci zorlaştıran dil farklılığı gibi çeşitli unsurların varlığı tespit edilmiş ve uyum sürecini zorlaştıran unsurların çözümü için öneriler getirilmeye çalışılmıştır.
Yerel yönetimlerde sosyo-kültürel hizmetler ve sivil toplum kuruluşlarının rolü: Esenler örneği

Bu çalışma sosyo-kültürel hizmetlerin gerçekleştirilmesinde sivil toplumun rolünü Esenler örneğinde incelemek ve değerlendirmek amacı ile yapılmıştır. Bu amaçla öncelikle birinci bölümde, sosyo-kültür kavramı tanımlanmış, kavramın öğeleri ve türleri otaya konulmuştur. Bir çerçeve çizilerek sosyo-kültür kavramın toplumsal değerler bağlamında incelemesi yapılmıştır. İkinci bölümde sivil toplum kavramı, amaçları, işlevleri incelenirken sivil topluma ait kuramlar irdelenmiştir. Sivil toplum kuruşlarının kapsam, faaliyet ve işlevleriyle ilgili bilgilerin yanında tablolarla ayrıntılı şemalar aktarılmaya çalışılmıştır. Tezin odağında bulunan örneğin Esenler özelinde belediye olması nedeniyle sivil toplum belediye ilişkileri üzerinde durularak aralarındaki bağlar açıklanmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise, belediyelere yüklenen yasal yükümlülükler üzerinde durulmuş, bu yükümlülüklerin uluslararası rollerle ilgilileri ortaya konulmaya özen gösterilmiştir. Dördüncü bölümde sosyo-kültürel hizmetlerin yerine getirilmesinde yasal mevzuat ile uluslararası rollerin yüklediği sorumlulukların yeni kamu yönetimi anlayışıyla yerine getirilmesi üzerine durulmuştur. Bu çalışmada yapılan analizler sonucunda; belediyelerin hizmetleri, kurumdaki çalışma sürelerine göre incelendiğinde; belediye kapsamında çalışanların çalışma süreleri boyunca yaptıkları işe, çalışmakta oldukları yönetim birimlerine ve iş ortamlarına karşı pek çok deneyim kazandığı sonucuna ulaşılmıştır. Çalışanlar, çalışma hayatları boyunca; şahit oldukları, üzüldükleri, yaşadıkları, gördükleri veya mutlu oldukları durumlarla karşı karşıya kalabilmektedir. Belediyelerce yapılan yardımlar ile ilgili yapılan regresyon analizleri sonucunda; sivil toplum kuruluşlarının, gönüllülük temeline dayandırılmış ve halkın isteklerinin yöneticilere ulaştırılması için önemli bir araç görevi üstlendiği belirlenmiştir. Dünyada ve Türkiye'de gönüllülük esası kapsamında sivil toplum kuruluşlarının önemi daha da artmış ve yerel yönetimler ile beraber demokrasinin en önemli unsurlarından biri olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Türkiye'de bağımsız idari otoriteler ve Rekabet Kurumu örneği

Bağımsız İdari Otorite, kamu yönetimi anlayışındaki değişim doğrultusunda devletin üretici kimliğinden ayrılarak oluşan boşluğu doldurmak üzere denetleyici ve düzenleyici bir kimliğe bürünmesiyle öncelikle ABD'de ve Kıta Avrupası'nda ortaya çıkmıştır. Türkiye'de ise 24 Ocak 1980'de serbest piyasa ekonomisine geçişle birlikte önce 1981 yılında Sermaye Piyasası Kurulu kurulmuş ardından 1994 yılında ve 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun ile Rekabet Kurumu'nun oluşumuna dair yasal dayanak oluşturularak 1997 yılında RK göreve başlamıştır. Çalışmada ilk olarak BİO kavramı tanımlanmış ve BİO'ları ortaya çıkaran nedenler açıklanmıştır. Değişen kamu yönetimi anlayışında BİO'nun ortaya çıkış sürecinden bahsedilmiştir. Türkiye'de faaliyet gösteren on BİO'nun oluşumu örgüt yapısı, görev ve yetkileri açıklanmıştır. Son olarak da RK ile neoliberazlim kavramı ilişkilendirilmiştir.
Bartın'ın kentsel imgeleri ve kent kimliği oluşumundaki etkileri

Hızla küreselleşen dünyada, teknolojik gelişmelere de paralel olarak insanlar, dolayısıyla kentler arasındaki iletişim ve ulaşım daha hızlı hale geldi. Kentler, kimlik oluşturma ve imaj geliştirmede kültürel değerlerinin fark edilirliğini arttırmak, tercih edilebilir kent haline gelmek, diğer kentlerle rekabet edebilmek, kültürel cazibe merkezine dönüşmek, büyüme ve kalkınmada sürdürülebilirliğini arttırmak için kentin güçlü ve ayırt edici özellikleri olan imgelerini markalaşmaya yönlendirmektedir. Yerel değerlerin korunmasının ve hem ulusal hem uluslararası boyutta değerlendirilebilmesinin önemli olduğu bir dönemde, ulusal kalıtın tespiti ve kültürel değerlerin sürekliliğinin sağlanması için kent imgeleri en etkili unsurlardır. Bu çalışmada Bartın'ın kentsel imgelerinin kent kimliği oluşumundaki etkileri incelenmeye çalışılmıştır. İlk olarak kent, kimlik, kent kimliği, imge, kentsel imge kavramları üzerinde durulmuştur. Daha sonra kentin tarihi ve imgeleri ile ilgili bilgi verilmiştir. Son olarak tespit edilen kent imgelerinin kentin kimlik oluşumundaki etkileri açıklanmaya çalışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinin kentleşme süreçleri üzerine etkileri: Bülent Ecevit Üniversitesi örneği

Kentler göçebe yaşamdan yerleşik hayata geçiş sonucu ortaya çıkmış süreçlerdir. Bu eski kent yapıları zamanla, bir değişimin ifadesi olan kentleşme sürecine girmiş ve büyük dönüşümler geçirmiştir. Kentler üzerinde yapısall değişimlere neden olan önemli faktörlerden biri ise sanayileşmedir. Sanayileşme, kentleşme üzerine etki eden tek unsur değildir. Üniversiteler de kentleşme sürecini etkileyen önemli diğer etkenlerden biri olarak görülmektedir. Üniversiteler ve üniversitelerde eğitim gören öğrenciler bulundukları şehri demografik, ekonomik, sosyal, kültürel olmak üzere birçok açıdan değiştirmektedir. Zonguldak'ta da Bülent Ecevit Üniversitesi'nin kurulmasıyla şehir birçok farklı açıdan etkilenmiştir. Saha çalışması olarak seçilen Zonguldak ilinde, Bülent Ecevit Üniversitesi'nin kurulmasıyla üniversite kentleşme ilişkisi farklı bir boyut kazanmıştır. Dolayısıyla bu çalışmada, Bülent Ecevit Üniversitesi öğrencilerinin Zonguldak'ın kentleşme süreçleri üzerindeki olumlu olumsuz etkileri araştırılmıştır. Çalışma 2016- 2017 akademik yılı güz döneminde Bülent Ecevit Üniversitesinde kayıtlı bulunan ve merkez kampüste okumakta olan öğrenciler arasından belirlenen örneklem grup üzerinde gerçekleştirilmiştir. Elde edilen analizler sonucunda ise, üniversitenin kente getirdiği öğrencilerin Zonguldak'ın demografisini, mekansal yerleşimini, ekonomisini ve kültürünü etkilediği görülmüştür. Sonuçta öğrencilerin cinsiyetinin, kayıtlı oldukları fakülte/yüksekokulun, eğitim ve öğretim döneminde bulundukları sınıfın, kentte barındıkları yerin ve ailelerinden aldıkları harçlık miktarının, kentsel süreçlerde belirleyici olduğu görülürken, anne ve babanın eğitim durumunun ve mesleğinin kentsel fonksiyonları yeterince etkilemediği açıkça tespit edilmiştir.
Kamu istihdamında esnekleşme

20. yüzyılın son çeyreğinden itibaren yaygınlaşan küreselleşme ve neoliberalizm başlığı altında toplanabilecek 'yeni' yaklaşımlar, kamu politikalarında önemli değişikliklere yol açmıştır. Keynesyen devletten minimal ve düzenleyici devlete dönüşüm, aynı zamanda devletin kamu hizmeti algısının piyasa eksenli dönüşümü anlamına gelmektedir. Kamu hizmetinde sunumdan ziyade ekonomik ölçütün ön planda tutulması, hizmetin sunucusu olan personelin değişebilir saatlerde, işyerlerinde ve statülerde istihdamını gerektirmekte ve bu gerekliliğin karşılanması kamu istihdamında esnekleşme politikalarıyla mümkün kılınmaktadır. Bu tez çalışmasında kamu istihdamında esnekleşmenin eleştirel bağlamda incelenmesi amaçlanırken konu, bütüncül bakış açısıyla devletin kamu politikalarını piyasacı anlayışla yürütmesi yönündeki tercihinin personel alanındaki yansıması olarak ele alınmaktadır. Türkiye'de bu tercih doğrultusunda 1980'li yıllarda özelleştirme ve taşeronlaşma uygulamalarıyla başlayan istihdamda esnekleşme hedefinin, 2000'li yıllarda da hükümetin politika belgelerinde yerini koruduğu gözlenmektedir. Esnekleşmede küresel sermaye örgütlerinin etkisi yadsınmamakla birlikte, konunun salt küresel bir dayatma değil, ulusal sermaye örgütlerinin ve devletin benimsediği politika olarak görülmesi kaçınılmazdır. Çalışmada kamu istihdamında esnekleşmenin sayısal boyutuna odaklanılarak niceliksel tablo ortaya konulmuştur. Kamu personel sayılarının nüfus ve toplam istihdam gibi parametrelerle karşılaştırılmasıyla yapılan hesaplamalarda politika belgelerinde kesintisiz biçimde yer verilen esnekleşme hedefinde, özellikle seçim dönemlerinde uygulanan popülist siyaset tarzı nedeniyle aksamalar olduğu görülmüştür. Bu nedenle sayısal incelemelerde esnekleşme politikalarına ilişkin istikrarlı bir başarı eğrisinin çizildiğini söylemek doğru değildir ancak bu hedefin personel politikalarında varılmak istenen nihai nokta olarak varlığını sürdürdüğü gözlenmektedir.
Dünya finans sistemi ile Türkiye'de Cumhuriyet Dönemi hukuk politikaları ilişkisi

Hukuk alanında yaşanan değişimler dünya finans sisteminin işleyişi ve dünya-sistem teorileri dikkate alınmaksızın gerçekçi bir şekilde değerlendirilemez. Türkiye'nin Cumhuriyet dönemi boyunca hukuk politikaları da bu bağlamda analiz edilmelidir. Bunun için tezde dünya finans sistemi tanımlanmış ve dünyada hukuk alanlarındaki genel eğilimlerle ilişkileri ele alınmıştır. Ayrıca hukuk politikası kavramına dair bir analiz yöntemi geliştirilmiştir. Bu yönteme uygun olarak Cumhuriyet tarihi boyunca hukuk politikalarının seyri beş dönem üzerinden incelenerek, bunların dünya finans sistemi ile ilişkisi tartışılmıştır.
Defansif tıp uygulamalarında idarenin sorumluluğu

Sağlık hizmetleri yerine getirilirken hatalı tıbbi müdahale sonucunda bir zarar meydana gelmiş ise Anayasal ve yasal düzenlemelere göre kamu görevlisi hekime doğrudan dava açılamaz. Ancak, meydana gelen zararın hekime rücu edilecek olması hekimlerin tedirginliğini arttırır. Bu yasal güvencelere rağmen bazen hekime doğrudan dava açıldığı ve idare tarafından ödenen tazminatın hekimin kişisel kusuru olup olmadığına bakılmadan tümünün rücu edildiği görülmektedir. Hekim sağlık hizmetini etkin bir şekilde sunmaya gayret ederken diğer taraftan da kendisine dava açılacağı endişesi ile bilinçli ya da bilinçsiz olarak savunma davranışları geliştirir. Bu davranışlar pozitif ve defansif tıp uygulaması olarak nitelendirilir. Defansif tıp uygulamaları hem hasta-hekim ilişkisine zarar verdiği gibi sağlık hizmetlerinin sunumuna da olumsuz şekilde yansır. Çalışmamızda defansif tıbbın idare ve hekim bakımından doğan olumsuz sonuçlara dikkat çekilerek, olası çözüm önerilerine yer verilmiştir.
Türk Anayasa Mahkemesinin işleyişi ve yeniden yapılandırma çalışmaları

Kanunların anayasaya uygunluğunun denetlenmesi ABD'de 1803'ten beri uygulanmaktadır. Anayasa yargısı sisteminin Kıta Avrupasında yaygınlaşması ise 2. Dünya Savaşı sonrasında olmuştur. Avrupa'da anayasa mahkemelerinin yaygınlaşması ile günümüzde kanunların anayasaya uygunluğunun denetimi hukuk devleti ilkesinin temeli olmuştur. Günümüzde anayasa yargısının temel görevi bireyin temel hak ve özgürlüklerinin yasama organı işlemlerine karşı yargısal olarak korunması ve bu vasıtaylaanayasal düzenin sağlanmasıdır. Bu çalışmada Türkiye'de anayasa yargısının tarihsel gelişimi, kurumsal yapısı ve işleyişi ile ilgili konular ele alınmış, kırk dört yıllık varoluş süreci sonunda Anayasa Mahkemesinin yeniden yapılandırılması hakkındaki görüşler ve önerilere değinilmiştir. Bilindiği üzere anayasa yargısı kavramı dar anlamda ele alındığında kanunların ve denetime tabi diğer normların anayasaya uygunluğunun yargı organlarınca denetlenmesi, geniş anlamda ise siyasi partilerin kapatılması davalarının karara bağlanması, Yüce Divan yargılaması gibi diğer bazı anayasa hukuku sorunlarının da yargı organlarınca çözüme bağlanması sürecidir. Bu çalışmada Türk Anayasa Mahkemesi görevleri dar anlamda ele alınmıştır. İlk bölümde anayasa yargısının tarihsel gelişimi, meşruiyeti, Amerikan ve Avrupa modeli hakkında genel bilgiler verilmiş, Türk Anayasa yargısı sistemiyle farklı yanlarını ortaya koyma amacıyla İngiltere, ABD, Almanya ve Fransa örnek olarak ele alınmıştır. Anayasa Mahkemesinin yapısı, görev ve yetkileri ile kararların etkisi üzerinde durulmuş, ikinci bölümde Türk Anayasa Mahkemesinin yeniden yapılandırılmasıyla ilgili önerilere yer verilmiştir. Genel kabul gören ve doktrinde sıklıkla yapılan eleştirilere ağırlık verilmeye özen gösterilen bu bölümde amaç Anayasa Mahkemesinin işleyişine genel bir bakış yapmaktır. Böylece ana hatlarıyla Mahkemenin değişim ihtiyacıyla ilgili bir tablo çizilmeye çalışılmıştır.
2000 sonrası merkezi ve yerel yönetimin görev bölüşümünde değişen konsept ve yapısal sorunlar

Uluslararası alanda ortaya çıkan yönetsel yaklaşım ve stratejiler bağlamında Türk kamu yönetiminde yerel yönetim lehine yapılması gereken düzenlemelerde tereddütler yaşanmaktadır. Yine, aşırı merkeziyetçi yapıdan kurtularak, kamu hizmetlerinin yürütülmesinin yerel yönetimlere devredilmesinde kararlılık eksikliği bulunmaktadır. Yerel yönetimlerin kendilerine ait yönetsel gelenekler oluşturamaması ya da varlığı ve geleceğine ilişkin belirsizlikler, yapısall sorunları çözmek yerine daha da karmaşıklaştırmaktadır. Bu durum Türkiye'de reform niteliği taşıyan değişikliklerin bir süre sonra 'kolay vazgeçilebilir' hükümlere dönüşmesine neden olmaktadır. Görev bölüşümünde yapısall sorunların çözümü ancak zihniyet değişimi ve reform kararlılığı ile mümkündür. 2000 sonrasında merkezi yönetim ile yerel yönetim arasında görev bölüşümüne ilişkin yapısall sorunlar, zihniyet değişimi, alan yönetimi, görev çakışması, gelir temini açılarından incelenmiş ve siyasi iradenin ortaya koyduğu yasal metinler ayrıntılı biçimde değerlendirilmiştir. Tez çalışmasında yer alan araştırma ile temel varsayımlara ilişkin sorular merkezi yönetimin taşra temsilcileri vali ve kaymakamlarla yerel yönetimlerin başı olan belediye başkanlarına yöneltilmiştir. Bu araştırma ile yapılan yasal değişiklik ve düzenlemeler sonucunda yapısall sorunların varlığı yanında yerel yönetimlerle görev paylaşımında yaşanan geri dönüşler ve duraksamaların ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Araştırma anket yöntemiyle gerçekleştirilmiş, muhataplara sorular mail yoluyla gönderilmiş ve toplanmıştır. Araştırma neticesinde 2000 sonrasındaki yapısall düzenlemeler hakkında etki ve fonksiyonu olan vali, kaymakam ve belediye başkanlarının görüş ve düşünceleri ortaya konulmuştur. Sonuç olarak yönetsel değişim sürecinin geldiği nokta netleşmiş ve yapısall sorunlar da bilimsel temele kavuşmuş olmaktadır.
Türkiye'de kentleşme politikalarında bölge planlaması ve Çukurova bölgesi örneği

'Türkiye'de Kentleşme Politikalarında Bölge Planlaması Ve Çukurova Bölgesi Örneği' Çalışmada, Türkiye'de bölge planlamasının kentleşme politikalarındaki yeri ve önemi ele alınmıştır. Bu çerçevede, farklı bölge planlama çalışmalarına sahne olan Çukurova Bölgesi örnek alınmış ve tez kapsamındaki alan araştırmasının bir bölümüne konu olmuştur. Çalışmanın amacı, kentleşme sürecinde karşılaşılan temel sorunların önlenmesi ve çözümü konusunda elverişli bir araç olarak görülen bölge planlamasına ilişkin temel kabullerin sınanmasıdır. Buna ek olarak, Türkiye'de bölge planlaması alanında beliren 'Eylemsizlik Eğilimi'nin nedenleri araştırılmıştır. Çalışmamız üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; betimsel çerçeveye kısa bir giriş niteliği taşıyan kent, kentleşme ve kentleşme politikalarının ardından Türkiye'de kentleşme konusu ele alınmıştır. Türkiye'de kentleşme nedenleri, kentleşmenin özellikleri ve beş yıllık kalkınma planlan çerçevesinde izlenen kentleşme politikalarına yer verilmiştir. İkinci bölümde; ilk olarak, bölge kavramı, bölge türleri, bölge planlamasının tanımı ve tanıtımına yer verilmiştir. Çeşitli ülkelerde bölge planlaması ve Türkiye'de bölge planlaması tarihsel bir bakış açısıyla ele alınmıştır. Üçüncü bölümde; 'Çukurova Metropoliten Bölgesi Kentsel Gelişme Projesi' özelinde, Çukurova Bölgesine yönelik bölge planlama yaklaşımları ele alınmıştır ve ardından iki kısımdan oluşan alan araştırmasına yer verilmiştir. Alan araştırmasının ilk kısmı 'DPT Uzmanlarını', ikinci kısmı ise 'Çukurova Bölgesi Üst Düzey Yöneticilerini' hedef almıştır. Çalışmadan elde edilen bulgular şu şekilde özetlenebilir. Bölge planlama konusunda, merkezi yönetimin isteksizliği ve buna paralel olarak merkez - çevre ilişkisinin yetersizliği söz konusudur. Türk plan modeli ve örgütlenmesi bölge planlamasının hayata geçirilmesine engel teşkil etmektedir. DPT, gerek kentleşme ve gerekse bölge planlaması konusunda üzerine düşen görevi tam olarak sağlıklı bir şekilde yerine getirmemektedir. Planlama kademeleri arasında uyum ve bütünlük sağlanamamaktadır. Türkiye'de, kentleşme sorunlarının önlenmesi ve çözümü konusunda elverişli bir araç olan bölge planlamasından yeterince faydalanamamaktadır. Sonuç olarak, 'Türk Plan Modeli ve örgütlenmesi''nde yeniden yapılanmaya ihtiyaç duyulduğu, söylenebilir. Bölge planlaması, söz konusu yeniden yapılanma sürecinde kilit rol üstlenmelidir.
Türkiye'de turizm politikasının oluşturulmasında yönetişimin uygulanabilirliği üzerine bir araştırma

Bu çalışmanın temel amacı, Türkiye'de turizm politikası oluşturulması sürecinde yönetişimin uygulanıp uygulanmadığını araştırmaktır. Çalışmada kamu politikasının farklı tanımları, kamu politikası oluşturma süreci ve bu süreçte yer alan resmi ve gayri resmi aktörler anlatılmıştır. Bir kamu politikası örneği olarak turizm politikası ve devletlerin neden turizm ile ilgili bir politika yapması gerektiği tartışılmıştır. Bununla birlikte yönetişim yaklaşımları, turizm politikası ve yönetişim ve alan araştırması için gerekli kuramsal yapı açıklanmıştır. Araştırma sorusuna cevap verebilmek için bir nitel yaklaşım olan fenomenolojik araştırma deseni ve amaçlı örneklem kapsamında ölçüt örneklem kullanılmıştır. Bu bağlamda, araştırmaya turizm politikası oluşturma sürecinde rol oynayabilecek turizm paydaşları dahil edilmiştir. Yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılarak yedi ayrı paydaş temsilcisi ile yüz yüze görüşme gerçekleştirilmiş ve toplanan veriler betimsel analiz yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırma verileri çalışmada açıklanan literatüre uyumlu olacak şekilde kodlanmış ve nitel veri analizi programı yardımı ile temalara ilişkin kod haritaları oluşturulmuştur. Çalışmanın sonucunda, Türkiye'de turizm politikası oluşturma sürecinde; paydaşlara göre farklı düzeylerde katılımcılığın sağlandığı, koordinasyon ve işbirliği eksikliğinin olduğu, turizm politikası ve Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın aktörlerin talep ve ihtiyaçlarına yeteri kadar cevap vermediği, paydaşlar arasında yeterli şeffaflığın sağlanmadığı ve dolayısıyla bu süreçte etkin bir yönetişimin uygulanmadığı ortaya çıkmıştır.
Türkiye'de kıyı kullanımı ve planlaması

Kıyılar ilk çağlardan beri insanlar için çok önemli alanlar olmuştur. Günümüzde de insanların kıyı bölgelerine olan ilgisi artarak devam etmektedir. Böylece bu alanların planlanması önemli bir hal almıştır. Planlama ile kıyı alanlarının ekolojik, doğal niteliklerinin korunması sağlanmakta; su, kara ve havanın etkileşiminden oluşan hassas dengeye verilebilecek zararlar önlenebilmektedir. Burada bütünleşik kıyı alanları yönetimi oldukça önemli bir yaklaşım olarak karşımıza çıkmaktadır. Çünkü kıyılar ne tek yönlü olarak karasal alanlardır ne de denizel alanlardır. Kıyılar deniz, hava ve karanın etkileşimiyle oluşan doğal alanlardır ve çok yönlü incelenip korunmalıdırlar. Dolayısıyla kıyı alanlarının planlaması yapılırken bu yönleri dikkate alınmalı ve bölge halkı ve ilgili kuruluşların da katılımını sağlayarak en doğru yöntem bulunmalıdır. Bu çalışmada son derece hassas bir dengeye sahip olan kıyı alanlarının planlanmasında izlenen yöntemler, günümüze kadar yapılmış olan hatalar, gelecekte nasıl bir yöntem izlenmesi gerektiği gibi konulara yer verilmiş, sonuç olarak bütünleşik kıyı alanları yönetimi yaklaşımının oldukça etkin ve gerçekçi bir yaklaşım olduğu vurgulanmıştır.
Aral Gölü ve çevre sorunları

Orta Asya'da çevre konusunda şu andaki hassasiyetin esas nedeni, çevre problemlerinin duyarsız kalınamaz boyutlara ulaşmış olmasıdır. Aral Gölü'nün kurumasıyla en ilgisiz insanların dahi fark edilebileceği düzeye ulaşan kirlenme aydınların ve halkın ilgisini kaçınılmaz bir şekilde çevre sorunlarına yoğunlaştırmiştır. Bu tez çalışmanın birinci bölümünde Aral Gölü'nün Kuruma Noktasına Gelmesinin Sebepleri, ikinci bölümünde Sosyal Ekonomik Görevler, üçüncü bölümünde Halkın sağlık durumu, dördüncü bölümde Aral Gölü Bölgesindeki Bitki örtüsünün Değişmesi, beşinci bölümünde Aral Gölü Araştırmaları Tarihi olarak Aral'a verilen önem anlatmaktadır. Günümüzde Aral Gölü ile ilgili çalışmalar devam etmektedir. Aral Gölü için 100 milyon Dolardan fazla yardım yapılmıştır. Aral'ın kurtarılması için birçok çözüm önerisi getirilmiştir. Ancak görünürde yapılan fazla bir şey yoktur. Önümüzdeki yirmi yılda Orta Asya'daki nüfus yaklaşık iki katı yükselerek çoğunluğu müslüman olmak üzere altmış milyona çıkacaktır. Dolayısıyla Kuzey Afrika ve Ortadoğu'da olduğu gibi gelecekte bir yandan nüfus patlarken diğer yandan da su kaynaklarının ve tarımsal üretimin azalmasından doğacak ihtilafların ortaya çıkacağını tahmin etmek zor değildir. Aral Gölü meselesi aslında Orta Asya'nın demografik, etnik, siyasal ve ekonomik unsurlarını daha da içinden çıkılmaz hale getirmektedir. Şüphesiz bu sorun, ancak Aral'ın çevresinde yaşayan halkın sayesinde çözülebilecektir.