turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bireyler arası zihin kuramı performans farklılıklarının kavramsal ve görsel yöntemlerle incelenmesi

Zihin kuramı, bir başkasına inanç, arzu, bilgi, niyet gibi zihinsel durumlar atfederek diğerinin davranışını açıklama ve tahmin etme becerisi olarak tanımlanmaktadır. Genellikle yanlış inanç testlerindeki performansa eş değer görülen ve kategorik ölçüm yöntemleriyle incelenen bu beceri son zamanlarda bireyler ve durumlar arasında farklılıklar gösterebilen bir değişken olarak ele alınmaya başlanmıştır. Temel nokta bir yeterliliğe sahip olmak ile o yeterliliği günlük yaşamda spontane olarak kullanabilmenin farklı olgular olduğu yönündedir. Bu bağlamda bu çalışmada Uludağ Üniversitesi'nin çeşitli bölümlerinde okuyan öğrencilerin zihin kuramı becerilerine başvurma eğilimleri kavramsal ve görsel olmak üzere iki farklı alanda incelenmiştir. Literatürdeki bulgularla uyumlu olarak katılımcılar kavramsal perspektif alma görevinde kendi sahip oldukları bilgiyi, bu bilgiye sahip olmayan bir başkasına atfederek egosantrik yanlılıklar göstermiştir. Bu yanlılığı göstermeyen katılımcıların performansı incelendiğinde ise iki grubun tepki sürelerinde anlamlı düzeyde farklılık olduğu bulunmuştur. Bu bulgu sahip olunan yeterliliğin performansı sırasında yönetici kontrol süreçleri gibi ek hesaplama ve işlemlemelere ihtiyaç duyulduğunu göstermektedir. Aynı zamanda kişinin kendi bilgisine çapa atarak bu bilgiye sahip olmayan bir diğeri için uyarlamalarda bulunduğu yönündeki simülasyon yaklaşımı da desteklenmiştir. Görsel perspektif alma görevinde ise katılımcılar gerekmediği halde bir diğerinin görsel perspektifini otomatik olarak hesaplamış ve bu hesaplama tepki süresi ve hata bedeli olarak kendini göstermiştir. İlginç olarak kavramsal boyutta kendi sahip olduğu bilgiyi baskılayabilen bireyler, görsel boyutta diğerinin görsel perspektifinin yarattığı bozucu etkiye daha iyi direnç gösterememiştir. Bu bulgu zihin kuramının düşük düzey ve yüksek düzey süreçler olarak ayrıştırılabilecek çok boyutlu doğasını kanıtlar niteliktedir. Ek olarak simülasyonun benzerlik algısı üzerindeki etkisi kendiliği referans alan işlemleme paradigması bağlamında incelenmiş ancak bu yönde bir kanıt elde edilememiştir.
Evli bireylerde psikolojik iyi oluşun kök aile ile ilişkiler, benlik saygısı ve evlilik doyumu açısından yordanması

Bu araştırma evli bireylerde psikolojik iyi oluşun, kök aile ile ilişkiler, benlik saygısı ve evlilik doyumu açısından yordanma gücünün belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Psikolojik İyi Oluş Ölçeği'nin yetişkinler için geçerlik ve güvenirlik çalışmaları 234 yetişkin bireyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini İzmir ilinde yaşayan 386 evli birey oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama araçları olarak Psikolojik İyi Oluş Ölçeği, Kök Aile ile İlişkiler Envanteri, Rosenberg Benlik Saygısı Alt Ölçeği, Evlilik Yaşamı Ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmada toplanan verileri analiz etmek için Sosyal Bilimler İstatistik Paket Programı 17.0 kullanılmıştır. Evli bireylerde psikolojik iyi oluşun, kök aile ile ilişkiler, benlik saygısı ve evlilik doyumu açısından yordanma gücünün belirlenmesi amacıyla aşamalı çoklu regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları incelendiğinde, benlik saygısı ve evlilik doyumunun evli bireylerde psikolojik iyi oluşun anlamlı yordayıcıları olduğu, ancak kök aile ile ilişkiler değişkeninin evli bireylerde psikolojik iyi oluşu yordamadığı görülmüştür. Bu bulgular literatürdeki önceki araştırma bulguları ile karşılaştırılarak tartışılmıştır.
The Relationship Between Psychotherapists' Theoretical Orientation, Family Functioning, Birth Order And Communication Apprehension

Teorik yönelim, psikoterapistlerin bir olaya yaklaşma / formüle etme ve danışanı tedavi etme biçimini ifade eder. Psikoterapistin bir vakayı kavramsallaştırması için faydalı bir araçtır. Terapistin, danışanın ihtiyaçlarını belirli müdahale araçları kullanarak daha iyi anlamasını sağlayarak teorilere dayanarak bir dizi varsayım veya eğilime verilen genel isimdir teorik yönelim. Her psikoterapist, farklı teorik yönelimi / kuramları benimser. Bu çalışma ise, Türk psikoterapistler arasında teorik oryantasyonun benimsenmesini etkileyen olası faktörleri incelemektedir. Psikoterapist adayları için yararlı bilgiler sağlayarak ve teorik yönelim seçme sürecine katkıda bulunmak amacıyla bu faktörler gözlemlenmiştir. Örnekleme, alanında en az bir yıldır aktif olarak çalışan 140 psikoterapist dahildir. Katılımcılara, kök ailelerinin işlevselliğini ve iletişim kaygılarının seviyelerini ölçmek için McMaster Ailesi Değerlendirme Ölçeği ve İletişim Kaygısı Ölçeği (PRCA-24) verilmiştir. Katılımcıların teorik oryantasyonları Teorik Yönelim Profili Ölçeği - Güncellenmiş kullanılarak ölçülmüştür. Psikoterapistlerin teorik oryantasyonunu ve kök ailelerini inceleyen sadece birkaç çalışma olduğunu belirtmek önemli olacaktır. Sonuçlar, belirli teorik oryantasyon türleri ile aile işlevselliği arasında anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir. Ayrıca, bulgular belirli teorik yönelimler ile doğum sırası arasında anlamlı bir fark olduğunu vurgulamıştır. Ancak, teorik oryantasyon ile psikoterapistlerin iletişim kaygısı arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Bu sonuçlar, kök ailenin ve doğum sırasının hem teorik yönelim üzerine etkisini vurgulayarak hem de psikoterapistlerin kendilerine dair farkındalıkların artması konusunda faydalı olabileceğini göstermektedir.
Çocuklar için durumluk-sürekli kaygı envanterinin uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması

Bu çalışma, Spielberger'in Çocuklar için Durumluk- SUrekli Kaygı Envanterinin Türk çocuklarına uyarlanması çalışmasıdır. Bu amaçla, 9-12 yaşlarındaki toplam 615 çocuktan (298 kız ve 317 erkek) normatif veriler toplanmıştır. Dört yas grubuna ilişkin durumluk-sUrekli kaygı puanlarının yüzdelik sıraları ve normallestirilmis t puanları hesaplanmıştır. ölçeklerin güvenirlik çalışması, içtutarlık için Cronbach Alfa yöntemi ve test-tekrar test yöntemiyle hesaplanmıştır. ölçeklerin, sözü geçen yöntemlere göre Türk örneklemi için güvenilir olduğu bulunmuştur. Yas ve cinsiyete göre durumluk ve sürekli kaygı puanları, varyans analiziyle karsılastırılmıstır. Büyük yas çocukların (11- 12 yas), küçük yas çocuklarına göre (9-10) ölçeklerden daha yüksek puan aldıkları bulunmuştur. Ayrıca kızların erkeklere göre durumluk ve sürekli kaygı ölçeklerinden yüksek puan aldıkları bulunmuştur. Kriter geçerliği çalışmasında ise, kaygı bozukluğu tanısı alan, diğer psikiyatrik tanıları alan ve normal çocuklardan toplanan veriler karsılastırılmıstır. Kaygı bozukluğu ve normal grup arasındaki farklar, durumluk ve sürekli kaygı puanı acısından manidar bulunmuştur. Ill Kaygı bozukluğu tanısı alan grubun, diğer psikiyatrik tanıları alan gruba göre durumluk kaygı ölçeğinden daha yüksek puanlar aldıkları bulunmuştur. Bu grupların sürekli kaygı ölçeğinden aldıkları puanlar açısından fark bulunmamıştır. Sunulan çalışmada, çocuklarda kaygının önemi ve ölçülmesinin gerekliliği vurgulanmış ve bulgular, ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
İçe dönük-dışa dönük kişilik yapısı dindarlık ilişkisi: SDÜ örneği

Bu araştırmada, İçedönük-Dışadönük Kişilik Yapısı ve Dindarlık İlişkisi, bazı sosyo-demografik değişkenler açısından incelenmiş ve aralarındaki ilişki açıklanmıştır. Araştırmanın örneklemi, Süleyman Demirel Üniversitesi'nde okuyan ilahiyat fakültesi, güzel sanatlar fakültesi, sağlık bilimleri fakültesi ve eğitim fakültesi öğrencilerinden tesadüfi olarak seçilen 280 kişiden oluşmaktadır. Araştırmada dindarlığı ölçmek amacıyla, Allport ve Ross tarafından geliştirilen, Türkçe'ye çeviri ve uyarlaması Cirhinlioğlu tarafından yapılan ''Dini Yönelim Ölçeği'' ve içedönük-dışadönük kişilik yapısını ölçmek amacıyla H. J. Eysenck ve S. B. G. Eysenck tarafından geliştirilen, Türkçe'ye çeviri ve uyarlaması Topçu tarafından yapılan ''Eysenck Kişilik Envanteri'' kullanılmıştır. Araştırma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde din, dindarlık, kişilik, içedönük-dışadönük kişilik dindarlık ilişkisi; ikinci bölümde yöntem; üçüncü bölümde bulgular ve yorum kısmı bulunmaktadır. Araştırmada kullanılan verilerin analizinde SPSS 22 programı kullanılmıştır. Verilerin türüne göre t testi, tek yönlü varyans analizi yapılmış; F değerinin anlamlı olması durumunda farkın hangi gruptan kaynaklandığını bulmak için Tukey testi uygulanmıştır. Araştırmada, yaş, öğrenim görülen fakülte, yaşamın çoğunluğunun geçirildiği yer, dini bilgi düzeyi, algılanan dindarlık, dini eğitim alınan yer ile bireyin dindarlık düzeyi arasında anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur. Araştırmanın değişkenleri ile içe dönük dışa dönük kişilik yapısı arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Araştırmada, içe dönük dışa dönük kişilik yapısı ile dindarlık arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.
Zihinsel engelli çocuğa sahip annelerin özel bir çocuğa sahip olmaya ilişkin görüşleri

Zihinsel engelli çocuğa sahip annelerin özel bir çocuğa sahip olmaya ilişkin tecrübelerini belirlemek amacıyla yapılan bu çalışma, nitel araştırma dizayndadır. Araştırmanın örneklemini zihinsel engelli çocuğa sahip olan ve bakım veren, amaçlı örneklem yöntemi ile belirlenen ve çalışmaya katılmayı kabul eden on yedi anne oluşturmuştur. Anneler ile yarı yapılandırılmış soruların rehberliğinde, derinlemesine görüşme tekniği kullanılarak ortalama otuz dakika ile bir buçuk saat arasında değişen sürelerde veriler elde edilmiştir. Verilerin kaydı ses kayıt cihazı ile yapılmıştır. Araştırmanın analizinde içerik analizi yapılarak tümevarımcı yöntem kullanılmıştır. Transkripsiyonların içeriği tema, kategori ve alt kategorilere ayrılmıştır. Analiz sonucu temalar 'etki', 'bakım yönetimi', 'stigma', 'belirsizlik', 'ilişkiler', 'anlam arayışı' olarak belirlenmiştir. Zihinsel engelli bir çocuğa sahip olmanın her anne için olumsuz anlama gelmediği, hepsinin bakım konusunda sıkıntı yaşamadığı görülmüştür. Gelecek neredeyse tüm anneler için endişe kaynağıdır. Aile ve sosyal hayattaki ilişkilerinde büyük bir değişim yaşadıkları belirlenmiştir. Tüm annelerin yaşadığı ortak sorunun 'damgalama' olduğu görülmüştür. Bu araştırma zihinsel engelli çocuğa sahip annelerin özel bir çocuğa sahip olmaya ilişkin görüşleri, yaşanan sorunları ve algılanan olumlu yönleri, deneyimlerini ve bu süreçte yaşadıklarını anlamaya dair katılımcıların kendi perspektifinden önemli bilgiler sunmaktadır. Sonuçların zihinsel engelli çocukların ve annelerin hayatlarının uygun hale getirilmesi, topluma uyumun sağlanması ve toplumda var olabilmeleri açısından yararlı olacağına inanılmaktadır.
Self experience, westernization and intimate friendships: An exploration of Roland's concept of familial self

Benlik, Batılılaşma, Yakın Arkadaşlık İlişkisi: Ailesel Benlik (Roland, 1988) Üzerine Bir Araştırma Selen Fehimoğlu- Sinan Bu çalışma, batılı eğitimin benlik üzerindeki etkilerinin arkadaşlık yaşantısında nasıl ifade bulduğu üzerinedir. Bu çabada, Roland'ın (1988) 'ailesel benlik' üzerine öne sürdüğü teorik yaklaşım kullanılmıştır. Buna göre ailesel benliğin duygusal boyutu olan 'birliktelik-karşılıklılık boyutunun eğitimle gelen batılılaşmadan nasıl etkilendiği araştırılmıştır. Bu amaçla, nispeten batılılaşmış ve geleneksel eğitim gruplarını temsil etmek üzere, Türk ve Yabancı özel okul mezunu Boğaziçi Üniversitesi/İstanbul öğrencileri ile devlet lisesi mezunu Trakya Üniversitesi/Edirne öğrencileri, Arkadaşlık Yaşantısında Benlik Algısı ve Yakınlık (Shulman, 1993) ölçeklerine verdikleri yanıtlar doğrultusunda karşılaştırılmıştır. Yapılan değerlendirmeler sonucunda, gruplar arsında 'birliktelik-karşılıklılık' boyutunda kısmi farklılıklar görülmüştür. Edirne grubunda, ben yapısının, ilişkisel, ailesel bir yapılanma gösterdiği, Boğaziçi grubunda ise daha bireyselleşmiş özellikler taşıdığı görülmüştür. vuBenlik sınırlarında, beklentiler doğrultusunda, Edirne grubunun Boğaziçi grubuna oranla arkadaşlarına daha az açıldıkları, ancak daha bağlı oldukları bulunmuştur. Duygusal sınırlarda, Edirne grubundaki kız öğrencilerin Boğaziçi grubundakilere oranla daha geçirgen oldukları gözlenmiştir, ancak erkek öğrenciler arasında grup farkı bulunamamıştır. Gruplar arasında maddi, manevi destek ve karar sınırlarında bir fark bulunamamıştır. Kız öğrencilerin erkeklere oranla arkadaşlık ilişkilerinde daha duygusal, destekleyici oldukları ve daha çok açıldıkları görülmüştür. Elde edilen sonuçlar, batılı eğitim almış öğrenci grubunun kendilerini daha geleneksel eğitim almış gruba oranla daha bireyselleşmiş olarak algıladıklarını göstermiştir. Bağımsızlık ve kendini ifade etme gibi batılı eğitimde işlevsel olan özelliklerin, benlik yapılarına sindirilerek arkadaşlık ilişkilerine yansıdığı görülmüştür. Geleneksel kesimde ise ilişkisel ve ailesel benlik algılarının ve karşılıklı bağlılığın ön plana çıkması, daha az sözel iletişim görülmesi, Roland' in 'ailesel benlik' kavramını desteklemektedir. vuı
Burnout in clinical psychologists in relation to self-regulatory modes and passion

Klinik psikologlarda tükenmişlik hem klinik psikologları hem de danışanlarıkoruma anlamında araştırılması gereken önemli bir kavramdır. Tükenmişlik kavramı literatürde çeşitli kavramlarla ilişkili olarak çalışılmış olsa da, tükenmişlik ve özdüzenleme modları arasındaki ilişkiye dair sınırlı sayıda araştırma bulunmaktadır. Atash, Pierro, Shah, ve Spiegel (2000) tarafından geliştirilen Düzenleyici ModKuramı insan davranışının oluşumunun ve yönleniminin iki ayrı öz düzenleme modu ile ilişkili olduğunu öne sürmektedir. Ayrıca özdüzenleme modları ile tutku türlerinin birbirleri ile yakından ilişkili olduğunu gösteren çalışmalar da bulunmaktadır (Vallerand,2003). Dolayısıyla, bu çalışmanın amacı tutkunun, tükenmişlik ve öz düzenlememodları arasındaki ilişkideki aracı rolünü araştırmaktır. Çalışmaya Türkiye'nin çeşitlişehirlerinden, yaşları 23 ile 55 arasında değişen (Ort = 30 .88, SS = 6 .62) 144 klinik psikolog katılmıştır. Çalışmada Uyumlu Tutkunun, Lokomosyon ile Duygusal Tükenme arasındaki ilişkide ve Lokomosyon ile Duyarsızlaşma arasındaki ilişkide tam aracı rolünü, Lokomosyon ile Kişisel Başarı arasındaki ilişkide kısmi aracı rolünü oynadığı ortaya konmuştur. Çalışmanın bir diğer sonucu olarak, TakıntılıTutkunun, Lokomosyon ve Duygusal Tükenme arasındaki ilişkide kısmi aracı rolü olduğu bulunmuştur.
Suriyeli mültecilerde travmatik yaşantılarla yalnızlık, umutsuzluk ve intihar davranışı arasındaki ilişki

Bu çalışma, Suriyeli mültecilerin yaşadıkları travmatik olaylar ile yalnızlık, umutsuzluk ve intihar davranışları arasındaki ilişkiyi incelemeyi hedeflemiştir. Araştırma kapsamında İstanbul'da bulunan Mülteciler Derneği'ne başvuran 100 Suriyeli mülteci gönüllülük esasına dayanarak araştırmaya dahil edilmiştir. Sosyodemografik bilgi formu, Harvard Travma Envanteri, Beck Umutsuzluk Ölçeği, Beck İntihar Düşüncesi Ölçeği ve UCLA Yalnızlık Ölçeği araştırmada kullanılan ölçeklerdir. Tüm ölçeklerin Arapça uygulanmıştır ve Arapça geçerlilik güvenilirlikleri bulunmaktadır. Araştırmada katılımcıların demografik özelliklerinin travmatik yaşantılar, umutsuzluk, yalnızlık ve intihar davranışı açısından gösterdiği değişiklikler de incelenmiştir. Araştırmanın amaçlarına uygun olarak toplanan veriler SPSS v.21 programı ile istatistiksel analize tabi tutulmuştur. Analizlerde Kruskal Wallis, Mann Whitney U testi, Spearman korelasyon analizi ve t testi ile çalışılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre travmatik yaşantılar ile katılımcıların cinsiyeti yaşı, anne ve babanın yaşı, medeni durumu, birlikte yaşadıkları kişiler arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. İntihar davranışı ile yalnızca katılımcılarının annelerinin yaşları arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Yalnızlık düzeyleri ile medeni durum ve anne baba yaşı birbirleriyle anlamlı şekilde ilişkilidir. Umutsuzluk seviyesi ile hiçbir demografik özellik anlamlı bir ilişki göstermemiştir. Tüm ölçekler ikili olarak karşılaştırıldığında birbirleriyle anlamlı olarak pozitif yönde bir ilişki tespit edilmiştir.
Evlilik yaşam doyumunun algılanan ebeveyn ilişkisi, psikolojik dayanıklılık ve dinsel inanç gücü açısından incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, evli bireylerin evlilik yaşam doyumu, algılanan ebeveyn ilişkisi, psikolojik dayanıklılık ve dinsel inanç gücü arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Ayrıca, araştırmada evli bireylerin evlilik yaşam doyumunun cinsiyete göre önemli bir biçimde farklılık gösterip göstermediği de incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubu İstanbul ili Beylikdüzü ilçesinde oturan 314 evli bireylerden oluşmaktadır. Çalışma grubunda yer alan yaşları 17 ile 69 arasında değişen bireylerin 193'ü (%62) kadın, 120'si (%38) erkektir ve 1 birey ise cinsiyetini belirtmemiştir. Araştırmada veri toplama araçları olarak Evlilik Yaşam Doyumu Ölçeği (Çelik, 2015), Algılanan Ebeveyn İlişkisi Ölçeği (Çelik ve Öziş, 2016), Kısa Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği (Akın, Sahranç, Turan, Akın, Kaya ve Ercengiz, 2014), Santa Clara Dinsel İnanç Gücü Ölçeği (Akın ve diğerleri, 2014) ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmanın hipotezleri, korelasyon, bağımsız örneklem t-testi tekniği ve regresyon analizi ile test edilmiştir. Araştırma sonucunda, evlilik yaşam doyumu, algılanan ebeveyn ilişkisi olan anneye yönelik demokratik tutum algısı ile babaya yönelik ilgisiz tutum algısı, psikolojik dayanıklılık ve dinsel inanç gücü düzeyleri arasında anlamlı ilişkiler olduğu belirlenmiştir. Anneye yönelik demokratik tutum algısına sahip olan evli bireylerin daha yüksek düzeyde evlilik yaşam doyumuna sahip oldukları, babaya yönelik ilgisiz tutum algısına sahip olan evli bireylerin ise daha düşük düzeyde evlilik yaşam doyumuna sahip oldukları görülmüştür. Ayrıca, dinsel inanç gücü yüksek olan evli bireylerin algılanan ebeveyn ilişkisi tutumlarından bağımlı tutum algısının daha yüksek olduğu görülmüştür. Yine evli bireylerin babaya yönelik ilgisiz tutum algısı ile psikolojik dayanıklılık düzeyleri arasında negatif ilişki olduğu görülmüştür. Son olarak da dinsel inanç gücü düzeyleri ile evlilik yaşam doyumu ve psikolojik dayanıklılık düzeyleri ile evlilik yaşam doyumu arasında pozitif ilişki olduğu görülmüştür. Araştırmadan elde edilen bulgular alt problemler doğrultusunda tartışılmıştır.
Futbolcuların sürekli öfke ve öfke ifade tarzları ile saldırganlık düzeylerinin incelenmesi

Amaç; Futbolcuların Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarzları İle Saldırganlık düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Gereç ve Yöntem: Araştırma nicel yöntem anlayışında ilişkisel tarama modeli kullanılarak yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini 2018- 2019 futbol sezonunda Karadeniz Bölgesinde TFF Süper lig, Spor Toto 1. Lig, 2. Lig, 3. Lig ve Bölgesel Amatör Lig futbol takımlarındaki futbolcular, örneklemi ise, kolay ulaşılabilir örnekleme yöntemiyle seçilen TFF Süper lig, Spor Toto 1. Lig, 2. Lig, 3. Lig ve Bölgesel Amatör Lig'inde futbol oynayan toplam 597 kişi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu', Spielberger ve arkadaşları (1983) tarafından geliştirilen Özer (1994) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 'Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarzı Ölçeği' ve Buss ve Perry (1992) tarafından geliştirilen Demirtaş Madran (2012) tarafından Türk kültürüne uyarlanan 'Saldırganlık Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin çözüm ve yorumlanmasında betimsel istatistikler, t-testi, tek faktörlü varyans analizi kullanılmış ve Pearson korelasyon katsayısı hesaplanmıştır. Bulgular: Yapılan analizler neticesinde, farklı liglerde oynayan futbolcuların öfke kontrolleri ile saldırganlık düzeyleri arasında orta seviyede pozitif yönde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca farklı liglerde oynayan futbolculardan elde edilen ortalama puanlara bakıldığında futbolcuların öfke ve saldırganlık düzeylerinin orta seviyede olduğu görülmüştür. Sonuçlar: Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarzları Ölçeği incelendiğinde gelir durumu, sporculuk düzeyi, spor yaşı, sakatlık geçirme durumu, sarı ve kırmızı kart görme durumuna göre anlamlı farklılıklar görülürken yaş, medeni durum, eğitim durumu ve oynanılan mevki durumuna göre anlamlı bir farklılık görülmediği tespit edilmiştir.
Ergenlerde ana-babaya bağlanma örüntüsünün benlik saygısı ve yalnızlık ile ilişkisi

Bu çalışmada ergenlerin ana babalarına bağlanma biçimlerinin benlik saygısı ve yalnızlık üzerinde etkisi olup olmadığının incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya Özel Sultan Fatih Lisesi 9, 10, ve 11. sınıflarında öğrenim görmekte olan 50 kız, 50 erkek öğrenci katılmıştır. Araştırmada Ana Babaya Bağlanma Ölçeği, CSEI Coopersmith Benlik Saygısı Ölçeği'nin 25 maddelik kısa formu, UCLA Yalnızlık Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmadaki bulgular SPSS- 23 kullanılarak elde edilmiştir. Araştırmanın verileri Spearman Korelasyon Analizi, Tek Yönlü Gruplar arası Varyans Analizi, ve Bağımsız Gruplar T-Testi kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda, anne babaya olumlu bağlanma benlik saygısıyla pozitif ilişkili bulunmuştur. Anne babalarına olumlu bağlanma gösteren öğrencilerin daha yüksek benlik saygısına sahip oldukları bulunmuştur. Yalnızlık ve ana-babaya bağlanma ilişkisine bakıldığında ise, yalnızlık ve ebeveynlere olumlu bağlanma arasında negatif bir ilişki olduğu bulunmuştur. Anne babalarına olumlu bağlanma gösteren öğrencilerin yalnızlık duygularının daha az olduğu görülmüştür. Yalnızlık ve benlik saygısı arasındaki ilişkiye bakıldığında negatif yönde bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Benlik saygısı yüksek olan öğrencilerin kendilerini daha az yalnız olarak değerlendirdikleri görülmüştür. Çalışmada ele alınan değişkenlerden anne-baba eğitim durumu ve cinsiyet değişkenlerinin ana-babaya bağlanma örüntüsünde etkisi olmadığı bulunmuştur. Tek yönlü gruplar arası varyans analizinde baba eğitim durumunun öğrencilerin yalnızlık duyguları üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Çalışmanın sonuçları, sınırlılıkları ve gelecek çalışmalar için öneriler tartışılmıştır.
A Turkish adaptation of the revised post-event processing questionnaire

Olay sonrası işleme, sosyal kaygı yaratan etkileşim veya performans sonrasında tekrar eden ve zihni meşgul eden düşüncelere verilen isimdir. Sosyal kaygı modelleri (örn. Heimberg, Brozovich, & Rapee, 2014) OSİ'nin sosyal kaygının oluşumunda ve sürekliliğinde önemli bir mekanizma olduğunu önermektedir. McEvoy ve Kingsep (2006) OSİ ölçeğini sosyal fobik hastalar üzerinde yaptıkları çalışmayla düzenlemiş ve sürecin değerlendirilebilmesi için ölçeği kullanılabilir hale getirmişlerdir. Türkçede sosyal kaygının bu özelliğini ölçen bir araç olmaması, bu çeviri çalışmasını gerekli kılmaktadır. Bunun yanında, bazı bilişsel süreçlerin mükemmeliyetçilikle bazı psikolojik rahatsızlıklar arasındaki ilişkiyi dolayımlayıcı özellikte olduğu düşünüldüğünden, bilişsel bir süreç olarak OSİ'nin bu ilişkilerde dolayımlayıcı rolü incelenmiştir. Türkiye'de bir üniversiteye kayıtlı 525 öğrenciden internet üzerinden toplanan verilerle çalışma yapılmıştır. OSİ ölçeğinin yanı sıra, kaygı, depresyon ve tekrar eden düşünce ölçekleri de formun içerisinde bulunmakta ve bu sayede ölçeğin güvenilirlik ve geçerlilik değerleri de hesaplanmıştır. Doğrulayıcı etken çözümlemesi sonuçlarıyla ölçeğin güvenli ve geçerli olduğu görülmüştür. OSİ'nin diğer ölçeklerle ilintisine bakıldığında, beklenilen yönde ve pozitif ilintili olduğu görülmüştür. Dolayımlama analizleri, beklenilen ilişkinin olmadığını göstermiştir. Bu çalışma olay sonrası işleme ölçeğinin Türkçeyi kullanan bireylerde kullanılabilir olduğunu göstermektedir. Bulgular, çalışmanın sınırlılığı ve gelecek çalışmalar için önerilerle birlikte tartışılmıştır.