turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The association of the birth of a sibling with the older child's externalizing behaviors

Araştırmalar kardeş doğumu ile evdeki büyük çocuğun dışsallaştırma davranışları arasında bir ilişki olduğunu gösteriyor. Bu ilişkide ebeveyn-çocuk ilişkisindeki iki durum: büyük çocuğa sağlanan ebeveyn kaynakları ve anne-çocuk arasındaki gerçek zamanlı etkileşimin özellikleri ve anne depresyonu rol oynayabilir. Bu çalışmada bu ilişki test edilmiştir. Türkiye'de Erken Çocukluk Gelişim Ekolojileri Araştırması'ndaki verileri bu çalışmada kullanılmıştır. Çalışma 1'de nicel veriler kullanılırken (N = 560), Çalışma 2'de nitel veriler kullanılmıştır. Bu çalışma aşağıda sıralanan ilişkilerin olup olmadığını incelenmiştir. kardeş doğumu ile ebeveyn kaynakları arasındaki ilişki, kardeş doğumu ile gerçek zamanlı etkileşimler arasındaki ilişki, kardeş doğumu ile anne depresyonu arasındaki ilişki ve kardeş doğumu ile evdeki büyük çocuğun dışsallaştırma davranışları arasındaki ilişki. Ayrıca, ebeveyn kaynakları ve gerçek zamanlı etkileşimlerin kardeş doğumu ile büyük çocuğun dışsallaştırma davranışları arasındaki ilişkide aracı rolünde olup olmadıkları test edilmiştir. Son olarak, kardeş doğumu ile ebeveyn kaynakları ve dışsallaştırma davranışları arasındaki ilişki Çalışma 1'de kardeş doğumundan daha çok etkilenebilecek risk grubunda bulunan katılımcılar açısından incelenmiştir. Sonuçlar gösteriyor ki; (1) kardeş doğumu ile gelişimsel kaynaklar arasında bir ilişki bulunuyor, (2) kardeş doğumu, doğum sonrası gerçek zamanlı etkileşimlerdeki anne ve çocuk davranışlarını tahmin ediyor, (3) deneyimsel çeşitlilik kardeş doğumu ile dışsallaştırma davranışları arasındaki ilişkide aracı rolünü üstleniyor ve (4) yüksek riskli tüm alt gruplarda, doğum sonrası sert disiplin evdeki büyük çocuğun dışsallaştırma davranışlarını tahmin ediyor.
Psychological adjustment and sibung relationships of older brothers and sisters of children with pervasive developmental disorders

Yaygın Gelişimsel Bozukluğu Olan Çocukların Ağabey ve Ablalarının Psikolojik Uyumu ve Kardeş İlişkileri Virna Apalaçi Bu çalışmanın amacı, yaygın gelişimsel bozukluğu olan bir kardeşe sahip çocukların psikolojik uyumu ve kardeşler arası etkileşim sürecini araştırmaktır. Ayrıca cinsiyet ve kardeşler arası yaş farkının etkilerine bakılmıştır. Araştırmaya katılan 58 çocuğun (7 - 16 yaşlar arası) yansının yaygın gelişimsel bozukluğu olan, yansının da normal gelişimi olan küçük kardeşleri vardır. Ağabey-ablalar ve annelerin doldurduğu anket sonuçlarına göre yaygın gelişimsel bozukluğu olan çocukların kardeşlerinde depresyon daha yüksek, öz-kavramı daha düşük çıkmıştır. Davranış soruman ve sosyal uyum bakımından özürlü kardeşi olan ve olmayan çocuklar arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır. Yaygın gelişimsel bozukluğu olan bir kardeşe sahip çocukların kardeş ilişkileri daha az sıcak/yakın ve daha çok asimetrik olarak belirtilmiştir. Kardeşler arası çatışmada gruplar arası farklılık görülmemiştir. Yaygın gelişimsel bozukluğu olan çocukların ablalarının kardeşlerinin bakımıyla gelişimi normal çocukların ağabey ve ablalarından daha çok ilgilendiği bulunmuştur. Yaygın gelişimsel bozukluğu olan bir kardeşe sahip erkek çocukların ise kontrol grubundaki çocuklardan daha az ev işi yaptıkları ortaya çıkmıştır. Ağabey ve ablalar ebeveynlerin farklı tutumları açısından, annelerin yaygın gelişimsel bozukluğu olan çocuklarına daha çok sevgi gösterdiklerini; kendilerini ise daha fazla kontrol ettiklerini bildirmişlerdir. Babaların tutumları açısından anlamlı farklılıklar belirtilmemiştir.
Sınıf öğretmenlerinin öz duyarlık ve çokkültürlülüğe yeterliklerinin incelenmesi

Bu çalışmada, sınıf öğretmenlerinin öz duyarlıkları ile çokkültürlülüğe ilişkin yeterlik algıları arasındaki ilişki araştırılmıştır. Ayrıca öğretmenlerin öz duyarlıkları ve çokkültürlülüğe dair yeterlik algıları çeşitli değişkenlere göre de incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini İstanbul ili Küçükçekmece, Bahçelievler ve Başakşehir ilçelerinde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı devlet ilkokulları arasından uygun örnekleme yöntemiyle seçilen 729 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Veriler, çalışmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu, Öz Anlayış Ölçeği ve Çokkültürlü Yeterlik Algıları Ölçeği aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin analizinde t-testi, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Pearson Momentler Korelasyon Katsayısı Çarpımı analiz yöntemleri kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre sınıf öğretmenlerinin öz duyarlıkları ile çokkültürlülüğe dair yeterlik algılarında pozitif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca bu ilişkinin cinsiyete ve sınıftaki toplam öğrenci sayısına göre anlamlı düzeyde farklılaştığı görülmüştür. Öğretmenlerin öz duyarlık düzeylerinin cinsiyet, medeni durum, yaş, görev süresi, sınıftaki toplam öğrenci sayısı, sınıf ve okul mevcudu ve okuldaki toplam psikolojik danışman sayısına göre anlamlı biçimde farklılaşmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Çokkültürlülüğe dair yeterlik algılarının medeni durum, görev süresi, sınıftaki toplam öğrenci sayısı ve sınıf ve okul mevcuduna göre anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı; yaş değişkeninde genel olarak ve cinsiyet ile okuldaki toplam psikolojik danışman sayılarına göre ise sadece bir alt boyutta anlamlı düzeyde farklılaştığı görülmüştür. Çalışmadan elde edilen bulgular ile ilgili literatür çerçevesinde tartışılmış ve çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
İnsan kaynakları uygulamalarının oyunlaştırma ve davranışsal psikoloji çerçevesinde incelenmesi

Oyunlaştırma kavramı birçok alanda özellikle eğitim ve öğretim amaçlı kullanılmaktadır. Günümüzde işletmelerde insan kaynakları süreçlerinde de kullanılmaya başlanan oyunlaştırma, başta işveren markası yaklaşımı olmak üzere işveren-çalışan memnuniyeti ve performans artışları açısından oldukça değerlidir. Çalışma kapsamında insan kaynakları uygulamalarında oyunlaştırmanın kullanımı ve oyunlaştırmanın davranışsal psikoloji üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Oyunlaştırma ve oyunlaştırmanın davranışsal psikoloji üzerindeki etkisi insan kaynakları alanındaki uygulamalar açısından ele alınmış ve nitel analiz tekniğinden yararlanılmıştır. Elde edilen bulgular doğrultusunda oyunlaştırma uygulamalarını ve tekniklerinin mülakat süreçlerinde bireysel anlamda, eğitim süreçlerinde ise ekipsel anlamda davranışsal farklılıklar yarattığı, oyunlaştırma yöntemleri ile hazırlanan kurguların psikolojik davranış farklılıkları oluşturduğu sonucuna varılmıştır.
14-18 yaş grubunda Tanrı algısı ile psikolojik sağlamlık ilişkisinin incelenmesi

Araştırmanın amacı, 14-18 yaş ergen grubunun Tanrı algısı ile psikolojik sağlamlık arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırma, genel tarama modelinin bir alt türü olan ilişkisel tarama modeline uygun olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma evrenini Konya ilinde yaşayan 14-18 yaş arasındaki ergenler ve araştırmanın çalışma grubunu, araştırma amacına uygun olarak 2016 2017 eğitim öğretim yılında Konya il ve ilçelerinin ortaöğretim kurumlarında eğitim öğretimine devam eden ve tesadüfi küme örnekleme yöntemi ile seçilen ortaokul 8. sınıf, lise1, lise2, lise 3. ve lise 4. sınıf öğrencileri oluşturmuştur. Araştırmada 'Tanrı Algısı Ölçeği', 'Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği' ve araştırmacı tarafından geliştirilen kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Araştırmada ergenlerin cinsiyetlerine göre ölçeklerden aldıkları puanlar arasında anlamlı farklılık olup olmadığına bağımsız örneklem t-Testi analizi ile bakılmıştır. Ergenlerin yaş düzeylerine göre ve öğrenim gördükleri okul türlerine göre ölçeklerden aldıkları puanlar arasındaki anlamlı farklılığa tek yönlü varyans analizi ile bakılmıştır. Ergenlere uygulanan ölçekler arasındaki ilişkiye Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon analizi ile bakılmıştır. Araştırmanın sonucunda elde edilen bulgular ışığında; ergenlerin psikolojik sağlamlık ölçeğinin alt faktörleri ile Tanrı algısı ölçeğinin alt boyutları arasında pozitif yönde anlamlı düzeyde ilişki bulunmuştur. Araştırma sonuçları, elde edilen bulgular ışığında yorumlanmış ve ileride yapılacak çalışmalara ilişkin önerilerde bulunulmuştur.
Üst-düzey kişilik boyutları ile karşıt olma karşı gelme bozukluğu arasındaki ilişkide temel psikolojik ihtiyaçlara ilişkin akılcı olmayan inanışların aracılık rolü

Bu çalışmanın temel amacı, üst düzey kişilik boyutları ile karşıt olma karşı gelme bozukluğu arasındaki ilişkide temel psikolojik ihtiyaçlara ilişkin akılcı olmayan inanışların aracılık rolünü incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu KOKGB tanısı almış, yaşları 8-17 arasında değişen toplam 150 erkek katılımcı oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında Beş Faktörlü Kişilik Ölçeği, Akılcı Duygucu Öz Belirleme Ölçeği, Karşıt Olma Karşı Gelme Bozukluğu Derecelendirme Ölçeği ve çalışmacı tarafından hazırlanan Demografik Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırma kapsamında önerilen modelin test edilmesinde Yapısal Eşitlik Modellemesi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucuna göre üst düzey kişilik boyutları ile karşıt gelme karşı olma bozukluğu arasındaki ilişkide özerklik ihtiyacı akılcı olmayan inanışlarının aracılık etkisinin olduğu; ilişkili olma ihtiyacı akılcı olmayan inanışları ve yeterlilik ihtiyacı akılcı olmayan inanışlarının ise bu ilişkide aracılık etkilerinin olmadığı belirlenmiştir. Bu çalışmadan elde edilen sonuçlar literatürden elde edilen bilgiler doğrultusunda tartışılmış ve gelecek çalışmalarla ilgili önerilerde bulunulmuştur.
Does enriched mode of communication make a difference in performance feedback for the rater and the ratee comparing written feedback with written plus verbal feedback

Araştırmada, iki farklı performans geribildirim verme yönteminin, geribildirim veren ve alan çalışanların geribildirimi ne derece yararlı buldukları ve geribildirimden ne derece memnun kaldıklarına ilişkin görüşleri, ve geribildirimi alan çalışanların iş performansları üzerindeki etkileri askeri bir örneklem üzerindekarşılaştırılmıştır. Yarı deneysel bir desenin kullanıldığı araştırmaya, geribildirim veren 77 amir ve geribildirim alan 71 ast katılmıştır. Araştırma sonuçları, farklı geribildirim verme yöntemlerinin amirleringeribildirimin yararlılığına ilişkin algıları ve geribildirimden memnuniyet dereceleri üzerinde farklı etkiler yarattığını göstermektedir. Astlarına yazılı ve sözlü geribildirim veren amirlerin sadece yazılı geribildirim veren amirlere göregeribildirimi daha yararlı buldukları ve geribildirimden daha fazla memnun kaldıkları görülmüştür. Fakat, her iki geribildirim koşulundaki astların; geribildiriminyararlılığına ilişkin algıları, geribildirimden memnuniyet dereceleri ve iş performanslarındaki iyileşme açısından anlamlı farklılıklar göstermedikleri saptanmıştır.
Üniversite öğrencilerinde yeme tutumu ile beden algısı ilişkisinde irrasyonel inanışlar ve ontolojik iyi oluşun aracılık rollerinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı üniversite öğrencilerinde yeme tutumları ile beden algısı arasındaki ilişkide irrasyonel inanışlar ve ontolojik iyi oluş düzeylerinin aracılık rollerinin incelenmesidir. Üniversite öğrencilerinde irrasyonel inanışlar ve ontolojik iyi oluş düzeyinin yeme tutumu ile beden algısı ilişkisindeki aracılık rollerini sınayan bu çalışma nedensel-karşılaştırma modeli ile desenlenmiştir. Araştırmanın evrenini İstanbul'da bulunan çeşitli okullardan üniversite öğrencileri oluştururken, örneklemi ise aynı üniversitelerdeki 18-25 yaşları arasındaki 303 öğrenci oluşturmaktadır. Katılımcılara Demografik Bilgi Formu, Yeme Tutum Ölçeği, Beden Algısı Ölçeği, Akılcı Olmayan İnançlar Ölçeği ile Ontolojik İyi Oluş Ölçeği uygulanmıştır. Çalışmada gerçekleştirilen temel istatistikler IBM SPSS Statistic 25 programıyla analiz edilmiştir. Üniversite öğrencilerinin yeme tutumları ile beden algısı arasındaki ilişkide irrasyonel inanışlar ve ontolojik iyi oluş düzeylerinin aracılık rollerini ortaya çıkarmayı hedefleyen bu çalışmada veriler regresyon analizi ve bootstrapping yöntemi kullanılmıştır. Yeme tutumu ile beden algısı arasındaki aracılık modelinde ontolojik iyi oluş ve irrasyonel inanışlar sonuçları etkileyebilme olasılıkları nedeniyle kontrol değişkeni olarak dahil edilmiş ve analiz yapılmıştır. Analiz sonucunda elde edilen sonuçlara göre üniversite öğrencilerinde irrasyonel inanışlar ile yeme tutumu arasında pozitif yönde ilişki belirlenmiştir. Ayrıca ontolojik iyi oluş ve yeme tutumu arasında negatif yönde ilişki belirlenirken; irrasyonel inanışlar ve beden algısı arasında negatif yönde ilişki tespit edilmiştir. Ontolojik iyi oluş ve beden algısı arasında pozitif yönde ilişki tespit edilmiştir. Yeme tutumu ile beden algısı arasında irrasyonel inanışlar ve ontolojik iyi oluşun aracılık etkisi gösterdiği belirlenmiştir.
A model towards subjective well-being: The roles of dispositional and state hope, cognitive flexibility, and coping strategies

Bu çalışmanın amacı, sürekli umut, bilişsel esneklik, durumluk umut ve başa çıkma stratejilerinden oluşan bir modelin üniversite öğrencilerinin öznel iyi oluşlarını ne ölçüde açıkladığını incelemektir. Bu çalışmanın örneklemini, Ankara, Türkiye'de yer alan bir devlet üniversitesinde eğitimlerine devam eden 1222 üniversite öğrencisi (601 kadın ve 621 erkek) oluşturmuştur. Veri toplamada, Sürekli Umut Ölçeği, Bilişsel Esneklik Envanteri, Durumluk Umut Ölçeği, Stresle Başa Çıkma Ölçeği, Olumlu ve Olumsuz Duygu Ölçeği, Yaşam Doyumu Ölçeği ve kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Önerilen modelin testinde Yapısal Eşitlik Modellemesi analizinden yararlanılmıştır. Sonuçlar, önerilen modelin veri ile uyum sağladığını ve öznel iyi oluşun içinde yer alan toplam varyansın % 79'unu açıkladığını göstermiştir. Bulgulara göre, sürekli umut, bilişsel esneklik ve kaçınma ile öznel iyi oluş arasında anlamlı doğrudan bir ilişki bulunmazken; durumluk umut, problem-odaklı başa çıkma ve sosyal destek arama ile öznel iyi oluş arasında anlamlı doğrudan ilişkiler bulunmuştur. Daha yüksek seviyede durumluk umuda sahip olan, stresle başa çıkarken daha az problem-odaklı başa çıkma ve daha çok sosyal destek arama stratejilerini kullanan üniversite öğrencilerinin daha yüksek öznel iyi oluş seviyelerine sahip oldukları bulunmuştur. Ek olarak bulgular, sürekli umudun başa çıkma stratejileri ve öznel iyi oluş ile arasında anlamlı ve dolaylı ilişkilerinin olduğunu göstermiştir. Sürekli umut ve başa çıkma stratejileri arasındaki anlamlı dolaylı ilişki durumluk umut aracılığıyla gerçekleşirken, sürekli umut ve öznel iyi oluş arasındaki anlamlı dolaylı ilişkinin durumluk umut; sosyal destek arama; durumluk umut ile problem-odaklı başa çıkma; ve durumluk umut ile sosyal destek arama yolları aracılığıyla gerçekleşebileceği sonucuna varılmıştır. Çalışmanın bulguları, alan yazının ışığında tartışılmıştır.
The Prediction of divorced parents emotional/social adjustmant and psychological distress from perceived power/Control over child-related concerns, perceived social supprt, and demographic characteristics

ÖZBOŞANMIŞ EBEVEYNLERİN DUYGUSAL/SOSYAL UYUMU VE PSİKOLOJİK SIKINTILARININ ÇOCUKLA İLGİLİ KONULARDA ALGILANAN GÜÇ/KONTROL, ALGILANAN SOSYAL DESTEK VE DEMOGRAFİK ÖZELLİKLERDEN YO RD AN MASI Yılmaz, A. Esin Yüksek Lisans, Psikoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Hürol Fışıloğlu Ocak 2002, 136 sayfa Bu araştırmanın temel amacı çocukla ilgili konularda algılanan güç/kontrolün, boşanma sonrası duygusal/sosyal uyum ve genel psikolojik sıkıntı düzeylerini yordayıcı olup olmadığını incelemektir. Çocukla ilgili konularda algılanan güç/kontrol; velayet, ziyaret, nafaka ve ebeveynlik konularından duyulan memnuniyet ve ekonomik sıkıntı düzeyi açısından kavramsallaştırılmış ve ölçülmüştür. Bu çalışmada ayrıca, algılanan sosyal destek ve bazı ilgili demografik özelliklerin boşanma sonrası duygusal/sosyal uyum ve psikolojik sıkıntı düzeyleri ile ilişkilerinin incelenmesi de amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Ankara mahkeme kayıtları ve kartopu örnekleme yöntemi aracılığıyla ulaşılmış 135 boşanmış ebeveyn oluşturmaktadır. Çalışmanın hipotezlerini test etmek için çoklu hiyerarşik regresyon analizleri kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, ebeveynlik ve ekonomik konular üzerinde algılanan güç/kontrolün ve algılanan sosyal desteğin yüksekliği, boşanma sonrası duygusal/sosyal uyum düzeyinin yüksekliğini ve psikolojik sıkıntı düzeyinin düşüklüğünü yordamaktadır. Ayrıca demografik özelliklerden yaşın ve eğitim düzeyinin yüksekliği, boşanma fikrini ilk ortaya atan kişi olma, profesyonel yardım almıyor olma ve boşanma sonrasında yeni biriyle duygusal ilişki kurmuş olmanın da Türk anne-babalarının boşanmaya daha yüksek düzeyde duygusal/sosyal uyum sağlamalarını ve boşanma sonrası psikolojik sıkıntı düzeylerinin düşük olmasını yordayıcı değişkenler oldukları bulunmuştur. Öte yandan cinsiyet, evli kalma süresi, çocuk sayısı, boşanma davasını kimin açtığı ve boşanmanın üzerinden geçen süre duygusal/sosyal uyum ve psikolojik sıkıntı düzeyleri ile ilişkili bulunmamıştır. Araştırma bulguları ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
Yetişkin bireylerde bağlanma biçimleri ile psikososyodemografik değişkenlerin aleksitimi düzeyi üzerindeki etkileri

Bu araştırmada; yetişkin bireylerde bağlanma biçimleri ile psikososyodemografik değişkenlerin aleksitimi düzeyi üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Araştırmaya Türkiye'nin çeşitli bölgelerinde yaşayan ve çalışmaya gönüllü olarak katılan 192'si kadın 84'ü erkek toplam 276 birey katılmıştır. Araştırmada psikososyodemografik özelliklerin belirlenebilmesi için araştırmacı tarafından oluşturulan 'Demografik Bilgi Formu', aleksitimi düzeylerini ölçmek amacıyla 'Toronto Aleksitimi Ölçeği (TAÖ-20)', bağlanma biçimlerini belirlemek amacıyla 'Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri II ' kullanılmıştır. Veriler internet ortamında ölçeklerin doldurulmasıyla toplanmıştır. Araştırma sorularını yanıtlamak amacıyla öncelikle korelasyon analizi yapılmıştır. Sonrasında yürütülen hiyerarşik doğrusal adımsal regresyon analizleri sonucunda, yetişkin bireylerde kaygılı ve kaçınmacı bağlanma biçiminin aleksitimi toplam puanını ve duygularını tanıma zorluğu alt boyutunu yordadığı görülmektedir. Bununla birlikte kaçınmacı bağlanma biçiminin, duygularını ifade etme zorluğu alt boyutunu yordadığı gözlenmiştir. Öte yandan yürütülen iki bağımsız örneklemli t-testi, Mann-Whitney U ve ANOVA testleri sonucunda, aleksitimi toplam puanı ile dışa-vuruk düşünce puanının erkeklerde kadınlardan daha yüksek çıktığı bulunmuştur. Ayrıca aleksitimi toplam puanı ve bütün alt boyut puanlarında, eğitimi lise ve altı düzeyde olanların, eğitim yüksek lisans/doktora düzeyi olanlara göre daha yüksek olduğu sonucuna varılmıştır. Son olarak aleksitim toplam puanı, duygularını tanıma zorluğu puanı ve duygularını ifade etme zorluğu puanı romantik ilişkisi olmayan bireylerde olanlara göre daha yüksek çıkmıştır.
Karmaşık yas: Bilişsel-davranışçı model çerçevesinde bir inceleme

Mevcut çalışmanın amacı karmaşık yas sürecinde rol oynayan değişkenleri bilişsel-davranışçı model çerçevesinde incelemektir. Araştırmanın örneklemini 475 kişi oluşturmaktadır. Veri toplama amacıyla, Karmaşık Yas Envanteri, Uzamış Yasta Depresif ve Kaygılı Kaçınma Ölçeği, Yas Bilişleri Ölçeği, Otobiyografik Bellek Özellikleri Ölçeği, Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği, Beck Depresyon Envanteri kullanılmıştır. Ön çalışma niteliğinde 123 katılımcıdan elde edilen veriler ile Uzamış Yasta Depresif ve Kaygılı Kaçınma Ölçeğinin Türkçe uyarlama çalışması yapılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, DKKÖ Türkçe versiyonunun yeterli psikometrik özelliklere sahip olduğu görülmüştür. Araştırmada ilk olarak kişisel değişkenler açısından karmaşık yas, yas bilişleri ve kaçınma düzeyleri karşılaştırılmıştır. Buna göre kadınların, düşük eğitim düzeyine sahip olanların, sosyal desteği daha az rahatlatıcı olarak algılayanların ve manevi inançlarından daha az güç aldığını belirtenlerin daha fazla yas ile ilişkili belirtilere sahip oldukları bulunmuştur. Araştırmanın temel amacı kapsamında, karmaşık yas sürecini açıklama amacıyla öne sürülen model AMOS v23 programı kullanılarak Yapısal Eşitlik Modeli ile test edilmiştir. Elde edilen son modele ait değerler modelin veri ile iyi uyum sağladığını göstermektedir. Buna göre, karmaşık yas üzerinde yas bilişlerinin ve kayba ilişkin otobiyografik bellek özelliklerinin doğrudan etkileri olduğu; aynı zamanda kayıp yaşantısının özellikleri, kaybedilen kişi ile olan ilişki ve duygu düzenleme güçlüğü ile karmaşık yas ve kaçınmalar arasındaki ilişkide yas bilişlerinin ve kayba ilişkin otobiyografik bellek özelliklerinin aracı rol oynadığı görülmüştür. Sonuç olarak, ülkemizde henüz oldukça az çalışmanın odaklandığı karmaşık yas sürecinde rol oynayan öncül ve aracı değişkenlerin incelendiği mevcut çalışmanın literatüre özgün bir katkı sunacağı düşünülmektedir. Aynı zamanda, elde edilen bulguların klinik müdahaleler açısından da yol gösterici nitelikte olduğu düşünülmektedir.
Çiftler arasındaki evlilik uyumunun evli kalma sürelerine bağlı olarak beden algısı, kıskançlık düzeyleri ve akılcı olmayan inançları ile ilişkisinin incelenmesi

Bu tez çalışmasının amacı, cinsiyet, yaş, çocuk sayısı, evlenme şekli gibi sosyo-demografik değişkenlerle, çiftlerin evli kalma süreleri göz önünde bulundurularak cinsel doyum, bedenlerinden memnuniyet, eşlerine yönelik kıskançlık düzeyleri ve ilişkilerine yönelik akılcı olmayan inançlarının evlilik uyumlarına etkisinin incelenmesidir. Çalışma grubu 419 evli bireyden oluşmaktadır. Uygulamada Çift Uyum Ölçeği, Golombok-Rust Cinsel Doyum Ölçeği, İki Boyutlu Beden İmgesi Ölçeği, Romantik Kıskançlık Ölçeği ve İlişki İnançları Ölçeği kullanılmıştır. Çiftlerin evlilik uyumlarının yordanması için, kullanılan ölçek ve alt boyutları ile evlilik süresinin etkilerini belirlemek adına yapılan çoklu doğrusal regresyon analizi sonucunda, evlilik süresinin çiftlerin evlilik uyumlarında etkili olduğu ve evlilik süreleri arttıkça evlilik uyumlarının azaldığı görülmüştür. Kullanılan ölçeklerin ve alt boyutların evlilik uyumu ile ilişkisinin incelenmesi adına yapılan korelasyon analizi sonucunda evlilik uyumu, Golombok-Rust Cinsel Doyum Ölçeği alt boyutları ve Romantik Kıskançlık Ölçeği 'Kıskançlıkla Baş Etme Yöntemleri' ve 'Kıskançlığın Nedenleri' alt boyutları ile negatif yönde ilişki gösterirken, Beden İmgesi Ölçeği alt boyutları ve İlişki İnançları Ölçeği dört alt boyutu ile pozitif yönde ilişki göstermektedir. Bulgulara göre, çiftlerin kıskançlığın nedenlerine yönelik düşünceleri ve baş etme yöntemleri arttıkça evlilik uyumları azalmakta, cinsel doyumları, beden memnuniyetleri ve akılcı olmayan ilişki inançları arttıkça evlilik uyumları artmaktadır.
Bağlanma biçimi ve doğum sonrası depresyon arasındaki ilişki

Bu araştırmada, bağlanma biçimini ile doğum sonrası depresyon ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Erişkin bağlanma biçiminin, doğum sonrası depresyon ile ilgili bir bağının olup olmadığı incelenmiştir. Doktor Sami Ulus Kadın Doğum ve Çocuk Sağlığı Hastanesi'ndeki takipli gebe olan 51 hastaya ölçekler uygulanmıştır. Sonuçlar SPSS 25 programında yorumlanmıştır. Ankete cevap veren katılımcılar en çok 26 yaş ve üst yaş grubundandır. Evli olanların oranı %98,0'dir. Evlilik süresi 1-5 yıl arası olanların oranı %37,3'dür. Lise mezunu olanların oranı %33,3, çalışmayanların oranı ise %90,2'dir. Katılımcılardan herhangi bir rahatsızlığı olanların oranı %15,7; depresyon geçirmiş olanların oranı %3,9; alkol, sigara veya madde kullanımı olanların oranı %27,5'tir. Katılımcılardan çocuğu olanların oranı %86, 3 iken, aylık geliri 1001- 3000 TL arası olanların oranı %64, 7 ile en fazla gruptur. Katılımcılardan doğum sonrasında depresyon görülmeyenlerin oranı %76,5'tir. Erişkin bağlanma biçimi ile ilgili elde edilen sonuçlara göre, yaş, evlilik süresi, eğitim seviyesi, çalışma durumu, herhangi bir rahatsızlık olma durumu, alkol, sigara veya madde kullanma durumu, çocuk sahibi olma durumu, çocuk sayısı ve aylık gelire göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmamıştır. Doğum sonrası depresyon görülüp görülmeme durumu ile ilgili elde edilen sonuçlara göre, yaş, evlilik süresi, eğitim seviyesi, çalışma durumu, herhangi bir rahatsızlık olma durumu, alkol, sigara veya madde kullanma durumu, çocuk sahibi olma durumu, çocuk sayısı ve aylık gelire göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmamıştır.