turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The relationship between handedness and valence a gesture comprehension study

Vücuda özgünlük teorisine göre kişiler etraftaki dünyayı farklı vücutlarla deneyimledikleri için bu iletişimlerden ortaya çıkacak değer yargıları da farklı olacaktır (Casasanto, 2009). Bu farklı iletişimlerden en yapısall ve düzenli olanlardan biri de kişilerin baskın el kullanımlarıdır. Kişilerin olumlu içerikli konuşmalar yaparken baskın elleriyle jest yaptıkları, olumsuz içerikli konuşurken ise baskın olmayan ellerini kullandıkları bulunmuştur (Casasanto & Jasmin, 2010). Bu çalışma, jest, baskın el ve duygusal değer yargıları arasındaki ilişkinin jestleri anlarken de kişilerce göz önünde bulundurulup bulundurulmadığını anlamak için yürütülmüştür. Katılımcılar göz-izleme yöntemiyle, pozitif ve negatif içerikli, yüz gösterilmeden çekilmiş jest videoları izlemişlerdir. Sonuçlarımız baskın el grupları arasında bir fark bulmamış, ancak olumlu ve olumsuz koşullar arasında; pozitif duyguları sağ tarafla, negatif duyguları ise sol tarafla eşleştiren genel bir duygusal değer etkisi gözlemlemiştir. Buna ek olarak, videoların ilk üç saniyesinde gözlemlenen, el tercihi veya duygusal özelliklerden bağımsız olarak soldan sağa yönelen bir yön etkisi bulunmuştur. Son olarak, katılımcılardan spontane jestleri kayıt altına alınırken izledikleri videoları tekrar anlatmaları istemiş ve jest üretimi sırasında katılımcılar arasında el kullanımı açısından el tercihine ya da duygusal değer özelliklerine bağlı bir fark gözlemlenmemiştir. Ancak el kullanımı jest türüne göre incelendiğinde baskın el tercihinin etkisi gözlemlenmiştir. Katılımcılar, ritim jestleri yaparken baskın ellerini tercih ederlerken; temsili jest yaparlarken sadece sağ elini bakın kullanan grup sağ elini tercih etmiş, solaklar ellerini eşit sıklıkta kullanmışlardır. Genel olarak, çalışmamızda vücuda özgünlük teorisi üzerine yayınlamış önceki literatürle çelişen sonuçlar bulunmuştur. Bu çelişkiye etkisi olmuş olabilecek nedenler tartışılmıştır.
An interpretative phenomenological analysis of shame in adult women and compassion focused group intervention with schema therapy techniques

Bu tezin amacı yüksek utanç yatkınlığı olan yetişkin kadınlarda utancın incelenmesi ve kadınlarda öz-şefkat becerilerini öğretecek bir müdahale geliştirmektir. Birinci çalışmada yetişkin kadınlarda utanç deneyimlerinin, utancın kökenleri, kadınların baş etme yöntemleri ve ihtiyaçlarının derinlemesine analiz edilmesi amaçlanmıştır. Amaca uygun örneklemle, örneklem yüksek utanç yatkınlığı olan, çalışan, evli ve çocuğu olan, İstanbul'da yaşayan orta sınıf 9 kadından oluşmuştur. Her kadınla dört yarı yapılandırılmış görüşme yapılmış ve toplam 36 görüşme yorumlayıcı fenomenolojik analiz yöntemi ile analiz edilmiştir. Analiz sonucunda dört tema ortaya çıkmıştr. Bunlar 'Öfkenin değersizlik ve utanç duygusunun yerine geçmesi', 'Yetersiz anne olma inancının telafisi için mükemmel anne olmaya çalışmak', 'Kendi bedeni ve cinsel ilişki için utanç duyma've 'Bireyselleşme ihtiyacı''dır. İkinci çalışma, özşefkatin duygusal bir seviyede deneyimlenmesi için şema terapi tekniklerini ve yaklaşımını öz-şefkat zihin eğitimi ile birleştirmeyi amaçlamıştır. Şema terapi teknikleri ile şefkat odaklı müdahale geliştirilmiştir. Bu müdahale ikişer saatlik on hafta süren seanslardan oluşan özşefkat ve kendini yatıştırma becerilerini öğreten bir grup müdahalesidir. Katılımcılar daha önceki çalışmamıza katılmış olan yüksek utanç yatkınlığı ve düşük öz-şefkat seviyesi olan dört gönüllü kadındır. Grup seansların tematik analizi iki üst temayı ortaya çıkarmıştır: 'Öz-şefkate karşı engeller ve 'Değişim süreci'. Öz-şefkate karşı engeller üst teması üç alt tema içermiştir: 'Öz-şefkatten korku', 'Çocuk moda ulaşmakta zorluk've 'Kendine ve diğerlerine öfke duymak'. Değişim süreci üst teması dört alt temadan oluşmaktadır. Bunlar 'Kabul edilmeyi hissetme', 'Kendine daha yakın hissederek kendine öfkeyi anlama', 'Kendinde özşefkati ve kökenlerini tanımak', 'eleştirel ebeveyn moduna karşı durmak: öz yargıya karşı öz sevecenlik'. Temalar ve klinik sonuçları ilişkili literatür bağlamında tartışılmıştr.
Özgül öğrenme güçlüğü olan çocuklar ile sağlıklı çocukların anksiyete ve depresyon düzeyleri açısından karşılaştırılması

Bu çalışmada özgül öğrenme güçlüğü olan çocuklar ile sağlıklı çocukların anksiyete ve depresyon düzeylerinin karşılaştırılması amaçlanmakta olup, ÖÖG olan çocukların depresyon ve anksiyete düzeylerinin yaş, cinsiyet, kardeş sayısı gibi değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Çalışmaya İstanbul'da özel bir psikiyatri kliniğinde ÖÖG tanısı alan 30 çocuk ve bir devlet ilkokulunda eğitim gören 30 sağlıklı çocuk katılmıştır. Araştırmada Çocuklar İçin Süreklilik Anksiyete Alt-Ölçeği ve Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, ÖÖG olan çocuklarda depresyon ve anksiyete puan ortalamaları sağlıklı çocuklardan daha yüksek bulunmuş fakat bu sonuç istatistiksel olarak anlamlı çıkmadığı için kesin bir yargıya varılamamıştır (p>0,05). ÖÖG olan grupta iki veya daha fazla kardeşi olan çocuklar tek kardeşi olan çocuklardan ve erkekler kızlardan daha depresif bulunmuştur (p<0,05).
Deprem travması yaşamış yetişkinlerde travma sonrası stres bozukluğu ile savunma mekanizmalarının ilişkisi

ÖZ TSSB ile savunma mekanizmaları arasında bir ilişki olup olmadığım incelemek amacı ile, bu araştırma İzmit ili Derince 1. bölge prefabriklerinde gerçekleştirilmiştir. 19-62 yaş arasında, 63 kadın 27 erkek, 60 TSSB olan ve 30 TSSB olmayan toplam 90 yetişkin yer almıştır. Araştırmada, ele alınan problemleri incelemek üzere, bilgi formu, TSSB semptom ölçeği ve Savunma Biçimleri Testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, TSSB olan ve olmayanlar arasında Gerileme, Fantezi, Bedenselleştirme ve Yardım Reddedici Yakınma savunmalarında p<.05 düzeyinde anlamlı fark bulunmuştur. TSSB olmayanlarda, TSSB semptom ölçeğinin yeniden yaşama semptom grubu ile gerileme savunma mekanizması arasında (r =.41), p<.05 düzeyinde, düşük ama anlamlı bir korelasyon bulunmuştur. TSSB semptom ölçeği puanlan ile savunma mekanizmaları arasında yapılan korelasyon analizi sonucunda, TSSB puanlan ile Karşıt Tepki Oluşturma (r =.30) ve Gerileme (r =.30) arasında p<.05 düzeyinde, TSSB puanlan ile bedenselleştirme savunması arasında (r =.37), p<.01 düzeyinde anlamlı bir korelasyon bulunmuştur. Bu sonuçlar, TSSB olma ile Gerileme, Fantezi, Bedenselleştirme ve Yardım Reddedici Yakınma savunmaları arasında ve TSSB şiddeti ile Gerileme, Karşıt Tepki Oluşturma ve Bedenselleştirme savunmalan arasında anlamlı ilişki olduğuna işaret etmektedir.
Kişilik özellikleriyle yeme davranışı ilişkisi

Bu araştırmada bireylerin spesifik kişilik özelliklerinin yeme davranışıyla olan ilişkisini incelenmesi ve tespit edilen kişilik özelliklerinin işlevsiz yeme davranışına müdahale için kullanılması amaçlanmıştır. Örneklemden 18 yaş üstü, yeme örüntüsünü etkileyecek kronik bir hastalığı olmayan bireyler seçilmiş ve 620'si kadın, 167'si erkek olmak üzere 787 kişi ile çalışma tamamlanmıştır. Bireylerin baskın kişilik özelliklerini belirlemek için Enneagram Kişilik Ölçeği kullanılmıştır. Bu ölçeğin alt boyutları olan kişilik tipleri ile problemli yeme davranışına yatkınlığı ölçmek için Yeme Tutumu Testi ve Yeme Farkındalığı Ölçeği'nin alt boyutları karşılaştırılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 21.0 programı ile analiz edilmiştir. Araştırmada bazı kişilik özelliklerinin spesifik yeme davranışıyla ilişkili olabileceği bulgulanmıştır. Yeme Farkındalığı Ölçeği'nin alt boyularından olan disinhibisyon ile Enneagram Kişilik Ölçeği alt boyutlarından olan Tip 2, 4 ve 7 ile negatif yönde anlamlı bir ilişki, duygusal yeme ile Tip 7, 8, 9 ile pozitif, Tip 2 ile negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Odaklanma alt boyutu ile Tip 1, 2, 3, 5, 6 ve 8 arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki, yeme disiplini ile Tip 1, 5, 7 ve 8 arasında pozitif; farkındalık ile Tip 2 arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Ayrıca yeme kontrolü alt boyutu Tip 2 ile; enterferans alt boyutu Tip 2, 3 ve 4 arasında negatif yönde bir ilişki bulgulanmıştır. Tüm bu sonuçların, işlevsel olmayan yeme tutumları, davranışları ve yeme bozukluklarının araştırmaları ve tedavilerinde farkındalık ve müdahale için kullanılabileceği düşünülmektedir.
Adölesan gebelerde çocukluk çağı istismarı, duygu düzenleme ve evlilik doyumu

Bu çalışmanın amacı adölesan gebelerde çocukluk çağı istismarı ile adölesan gebelerin duygu düzenleme durumları ve evlilik doyumları arasındaki ilişkinin belirlenmesidir. Nicel araştırma olarak planlanan bu çalışmanın modeli, genel tarama modelidir. Araştırmanın evrenini adölesan gebeler, örneklemini Nisan 2016- 2017 tarihleri arasında Konya Dr. Faruk Sükan Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesine başvuran adölesan gebeler oluşturmuştur. Araştırmaya gönüllü olarak katılan adölesan gebelerin sosyo-demografik özelliklerini belirlemek için araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Demografik Bilgi Formu', adölesan gebelerin çocukluk çağı istismar puanlarını belirlemek için 'Çocukluk Çağı Travma Ölçeği', duygu düzenleme güçlüğü puanlarını belirlemek için 'Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği' ve evlilik doyum puanlarını belirlemek için 'Evlilik Yaşam Ölçeği' kullanılmıştır. Veriler yüz yüze görüşme tekniği kullanılarak araştırmacı tarafından toplanmıştır. Çalışmaya dahil olan 350 adölesan gebeden elde edilen verilerin istatistiksel analizleri SPSS 23.0 paket programı yapılmıştır. Örneklem grubunun demografik değişkenliklerini açıklamak için yüzde ve frekans değerlerine bakılmıştır. Gruplar arasındaki farkların anlamlılık düzeylerini açıklamak için 't testi', iki değişken arasındaki doğrusal ilişkinin gücünü test etmek için korelasyon ve regresyon testleri uygulanmıştır. Araştırmanın sahada uygulanmasına olanak veren etik kurul izni ile kurumda uygulanmasına izin veren kurum izni ilgili mercilerden alınmıştır. Yapılan araştırma sonucunda adölesan gebelerde çocukluk çağı travmaları ile duygu düzenleme güçlüğü arasında pozitif yönlü güçlü bir ilişkinin, evlilik doyumu ile negatif yönlü güçlü bir ilişkinin var olduğu görülmüştür. Ayrıca gebelerde çocukluk çağı travmalarının duygu düzenleme güçlüğünü %44 düzeyinde, evlilik doyumunu ise %53 düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde açıkladığı sonucuna varılmıştır.
Yapısal aile sistemleri kuramı temelli psikoeğitim programının aile ortamı, yeme tutumu ve obeziteye etkisi: Vaka çalışması

Bu araştırma giderek yaygınlaşan bir problem olan obeziteyle ilgili değişkenleri incelemek ve obezitesi olan çocuğa sahip ailelere yönelik yapısall aile sistemleri kuramı temelli psikoeğitim programı geliştirip etkililiğini test etmeyi amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda iki çalışma yapılmıştır. İlk çalışma ilişkisel tarama türünde olup yaşları 11 ile 14 arasında değişen toplam 565 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmada obezite ile cinsiyet, sınıf düzeyi, sosyoekonomik düzey ve aile ortamı arasındaki ilişki ele alınmıştır. Araştırmada demografik değişkenler ile obezite arasındaki ilişkiyi analiz etmek için ikili gruplarda gruplar arası farklılık bağımsız grup 2 testi ile incelenmiştir. İnceleme sonunda obezite ile cinsiyet ve sosyoekonomik düzey arasında gözlenen farkın anlamlı olduğu, sınıf düzeyi ile gözlenen farkın anlamlı olmadığı görülmüştür. Ayrıca obez öğrencilerin birlik beraberlik boyutu puanlarının düşük, denetim boyutu puanlarının ise yüksek olduğu sonucuna varılmıştır. İkinci çalışma kapsamında yapılan deneysel çalışmada yapısall aile sistemleri kuramı temelli psikoeğitim programının etkililiği test edilmiştir. Verilerin analizi çizgi grafik tekniği ile analiz edilmiştir. Psikoeğitim öncesi, psikoeğitim sonrası ve uygulanan psikoeğitim programından iki ay sonra her bir aile üyesine uygulanan ölçme araçlarına ilişkin bilgiler elde edilmiştir. Elde edilen veriler ışığında yapısall aile sistemleri kuramı temelli psikoeğitim programının aile ortamını düzenlemede, anormal yeme davranışını değiştirmede ve kilo kaybında etkili olduğu görülmüştür.
Algılanan ana-baba tutumlarının ergenlerin kişisel yönelimleri ile ilişkisinin incelenmesi

Araştırmanın amacı lise öğrencilerinin kişisel yönelimleri ile algılanan anne baba tutumları arasındaki ilişkileri belirlemektedir. Bolu ili Merkez ilçesinde 2017- 2018 eğitim öğretim yılı içerisinde lise eğitimi gören 14-18 yaş aralığındaki 496 kişi araştırmanın örneklemi olarak belirlenmiştir. Araştırma verilerinin toplanmasındaKuzgun ve Eldeleklioğlu tarafından geliştirilen ana baba tutum ölçeği ve Shostrom tarafından geliştirilen kişisel yönelim envanteri kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre anne-baba tutumlarının kişisel yönelimlere ilişkin tüm faktörler üzerinde anlamlı etkisi vardır. Demokratik anne baba tutumlarınınetkileri olumlu yönde iken, koruyucu-istekçi ve otoriter anne baba tutumlarının kişiselyönelimler üzerinde olumsuz etkiler oluşturduğu görülmüştür. Yapılan t-test ve varyans analizi sonuçlarına göre erkek öğrencilerin ve 17-18 yaş aralığındaki katılımcıların algıladığı otoriter anne baba tutumları diğer gruplardan yüksektir. Cinsiyet açısından yapılan değerlendirme sonucuna göre, kadınların desteği içten alma düzeyleri ve duygusal açıklıkları daha yüksektir.
Travma sonrası değişim olgusunun niceliksel ve niteliksel yöntemlerle açık kalp ameliyatı geçiren koroner kalp hastalarında incelenmesi

Travma sonrası uyum süreci ele alınırken salt olumsuz sonuçlara odaklanmanın tüm tabloyu açıklamaktan uzak olmasından yola çıkarak mevcut araştırmada psikolojik ve fiziksel uyumun yanı sıra, travma sonrası gelişim olgusu da incelenmiş ve söz konusu olgunun doğrulanabilirliğine katkı sağlanmaya çalışılmıştır. Açık kalp ameliyatı geçiren yetişkinlerin psikolojik ve fiziksel sağlıklarını açıklamada benzer değişkenlerin rol oynadığı, gelişimin de bu değişkenler arasında yer aldığı gözlemlenmiştir. Sağlık açısından önceki travma yaşantısının, ameliyata ilişkin algılanan travma şiddetinin, uyum sürecinde güçlüklerle mücadele ederken etkisiz yollara başvurmanın ve strese yatkınlığın önemli risk etmenleri olduğu; diğer taraftan psikolojik uyum için etkili yollara başvurmanın ve yaşam felsefesinde yaşanan olumlu değişikliklerin koruyucu olduğu elde edilmiştir. Yetişkinlerin açık uçlu soruya verdikleri yanıtlar doğrultusunda yapılan gruplar arası karşılaştırmalarda, olumlu değişim rapor edenlerin psikolojik ve fiziksel uyumlarının, olumsuz değişim yaşayanlardan ve değişim yaşamayanlardan daha iyi olduğu gözlemlenmiştir. Sözü edilen bulgunun gelişimin uyum açısından fark yaratabilecek bir etmen olduğu görüşüne katkı sağladığı düşünülmektedir. Gelişim olgusunu açıklamaya yönelik yapılan analizlerde, travmayı kendini sınama olanağı olarak algılamanın ve olumlu modelin varlığının söz konusu olguyu anlamlı düzeyde yordadığı bulgusu elde edilmiştir. Bu bulgunun travma sonrası gelişim olgusunu açıklayan modellerle uyumlu olduğu gözlemlenmiştir. Sözü edilen sonuçların psikolojik travma alanındaki uzmanlar için psikososyal müdahaleler planlarken destekleyici etkenlerin devreye sokulması, risk etmenlerinin ise azaltılabilmesi için katkı sağlayabileceği söylenebilir.
Lise öğrencilerinde benlik saygısı, yaşam amacı, akademikkontrol odağı ve psikolojik belirtilerin okula yabancılaşmayı yordamadaki rolü

Araştırmanın genel amacı lise öğrencilerinde benlik saygısı, yaşam amacı, akademik kontrol odağı ve psikolojik belirtilerin okula yabancılaşmayı ne oranda yordadığını belirlemektir. Bunun yanında araştırma okula yabancılaşmanın, okul türü, cinsiyet, sınıf düzeyi, herhangi bir işte çalışma durumu, ailenin aylık geliri, aile içindeki psikolojik şiddet, not ortalaması ve devamsızlık durumu değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını ortaya koymak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma yaşları 14-18 arasında değişen, 9., 10., 11., ve 12. sınıfa devam eden, 340 (%34.9) kız ve 635 (%65.1) erkek olmak üzere toplam 975 lise öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Veri toplamak amacıyla ise Kişisel Bilgi Formu, Öğrenci Yabancılaşma Ölçeği(Sanberk,2003), Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği (Rosenberg, 1963) , Ergenler İçin Yaşam Amaçları Belirleme Ölçeği (Eryılmaz, 2010), Akademik Kontrol Odağı Ölçeği (Akın, 2007) ve Kısa Semptom Envanteri(Derogatis, 1992) kullanılmıştır. Verilerin analiz edilmesinde SPSS 20. versiyonu kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı; çoklu doğrusal regresyon analizi, iki kategoriden oluşan grup karşılaştırmaları için t-Testi ve ikiden fazla kategoriden oluşan grup karşılaştırmaları için tek yönlü varyans analizinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda okula yabancılaşma puanları ile yaşam amacı, dışsal akademik kontrol odağı, anksiyete, depresyon, olumsuz benlik, somatizasyon ve hostilite ile pozitif yönde; benlik saygısı ve içsel akademik kontrol odağı puanları arasında negatif yönde anlamlı ilişkiler elde edilmiştir. Doğrusal regresyon analizi sonucuna göre bu dokuz değişken birlikte öğrenci yabancılaşma puanlarındaki değişimin %29'unu açıklamaktadır. Cinsiyetlere göre ayrı ayrı elde edilen regresyon analizi sonuçlarına göre ise dokuz değişen kız öğrencilerde %39, erkek öğrencilerde %25 oranında okula yabancılaşma puanındaki değişimi açıklamaktadır. Okula yabancılaşmanın alt boyutlarının doğrusal regresyon analizi sonuçlarına göre ise; söz konusu dokuz değişken birlikte güçsüzlük puanlarındaki değişimin %25'ini, anlamsızlık puanlarındaki değişimin %14'ünü, kuralsızlık puanlarındaki değişimin %20'sini ve sosyal uzaklık puanlarındaki değişimin %8'ini açıklamaktadır. Bunun yanında araştırmada okula yabancılaşma puanlarının devam edilen okul türüne, sınıf düzeyine, herhangi bir işte çalışma durumuna, ailenin aylık gelirine, ailedeki psikolojik şiddet durumuna ve devamsızlık durumuna göre anlamlı şekilde farklılaşırken cinsiyet ve not ortalamasına göre anlamlı düzeyde farklılaşmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Ergenlerde suça sürüklenmenin sosyal psikolojik arka planı

Bu çalışma, Genel Gerilim, Bağlanma, Stresle Başa Çıkma ve Düşmanca Yükleme Yanlılığı kuramları çerçevesinde hareket ederek, ergenlerin suça sürüklenmesinde etkili olan sosyal psikolojik faktörleri incelemeyi amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda, araştırmanın örneklemi, İzmir ve Ankara Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumlarında kalmakta olan 382 suça sürüklenmiş ve 2013- 2014 öğretim yılında İzmir ilinde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı liselerde öğrenimleri devam eden ve herhangi bir suça karışmamış 237 erkek ergenden oluşmaktadır. Analizler sonucunda, suça sürüklenmiş ergenlerde, deneyimlenen olumsuz yaşam olayı sayısının ve güvensiz bağlanma paternlerinin daha yüksek olduğu, başa çıkma tarzlarından boyun eğici, çaresiz ve kendine güvenli yaklaşımın suça sürüklenmiş ergenlerde, sosyal destek arama yaklaşımının ise suça sürüklenmemiş ergenlerde daha yüksek olduğu bulunmuş, iyimser yaklaşım açısından ise farklılaşma bulunmamıştır. Her iki grupta da olumsuz yaşam olayı sayısının güvensiz bağlanma, etkili olmayan başa çıkma ve düşmanca yükleme eğilimi ile ilişkili olduğu, güvenli bağlanma ile etkili başa çıkma, güvensiz bağlanma ile de etkili olmayan başa çıkma tarzları arasında pozitif ilişki bulunduğu, etkili başa çıkma tarzını kullanımın düşmanca niyet yüklemeyi azalttığı görülmüştür. Yapılan lojistik regresyon analizi sonucunda, kaçınan ve kaygılı bağlanma, boyun eğici yaklaşım, sosyal destek arama, olumsuz niyet yükleme ve toplam olumsuz yaşam olayının suça sürüklenmiş ya da sürüklenmemiş ergen olmayı belirlemede anlamlı yordayıcılar olduğu bulunmuştur. Sonuç olarak, gerilim, güvensiz bağlanma, problem çözme becerilerinde yetersizlik ve düşmanca yükleme yanlılığının ergenin suç davranışına yönelmesi açısından birbirini besleyen bir döngü oluşturduğu ortaya konmuştur.
Investigation of cognitive bias in attachment

Kaçınmacı bağlanma stiline sahip kişilerin duygusal belleklerinde yanlılık olduğuna, duygusal bilgileri daha zor ve daha geç hatırlandıklarına işaret eden araştırmalar rapor edilmiştir. Bunun yanı sıra bazı araştırmalar (Fraley ve diğ., 2006; Majer ve diğ., 2005; Mikullincer ve Shaver, 2003) kaygılı bağlanma stiline sahip kişilerin duygusal uyaranları daha kolay ve hızlı hatırlayabildiğini rapor etmişken, bazı araştırmalar da (Davis ve diğ., 2014; Dewitte ve diğ.,2007; Kirsh ve Cassidy, 1997; Zejmals Van Emmichoven ve diğ., 2003) kaygılı bağlanma stiline sahip kişilerin bu uyaranlarla karşılaşınca dikkatlerini başka yöne çevirdiklerini ileri sürmektedir. Buna karşın, diğer bir grup araştırmanın (Eldestein, 2006) bulguları ise kaygılı bağlanma ve duygusal bellek arasında bir ilişki bulunmadığı yönündedir. Bu sebeple bağlanma stilleri ve bilişsel yanlılıkla ilişkili olarak tam bir fikir birliğinin olmadığını söylemek mümkündür. Bu çalışmanın amacı; kaçınmacı ve kaygılı bağlanma stillerine sahip kişilerin bellek yanlılıklarını incelemektir. Bu amaçla kaçınmacı bağlanma ve kaygılı bağlanma stiline sahip kişilerdeki bağlanma ile ilişkili olan ve ilişkili olmayan uyaranlara karşı bellek yanlılığı ve dikkat yanlılığıaraştırılmıştır. Yaşları 17 ile 30 arasında değişen, hayatlarında en az bir defa romantik ilişki yaşamış, katılımcılar, Yetişkin İlişkilerinde Yaşantılar Envanteri-II'den aldıkları puanlara göre kaygılı (9 kadın, 13 erkek) ve kaçınmacı (27 kadın, 7 erkek) grupları oluşturmuştur. Katılımcıların çalışma belleği performansları işlem-kelime uzamı göreviyle ; bölünmüş dikkat performansları ise bağlanmayla ilişkili olumlu olumsuz ve yansız kelimelerin ve resimlerin yer aldığı bir dikkat göreviyle ölçülmüştür. Varyans analizlerine göre, iki grup arasında çalışma belleği kapasitesi ve bölünmüş dikkat açısından fark yoktur. Ancak bağlanma grupları kendi içinde analiz edildiğinde uyaran türü temel etkisinin her iki görevde de anlamlı farklar yarattığı bulunmuştur. Bölünmüş dikkat görevinde, kaçınmacı ve kaygılı gruptaki katılımcıların, olumlu ve olumsuz kelimeleri yansız kelimelere göre daha başarılı şekilde hatırladıkları; olumsuz kelimeleri, yansız ve olumlu kelimelere göre daha çok kaçırdıkları göstermektedir. Bunun yanı sıra her iki grubun, olumsuz ve olumlu kelimelere ilişkin tepki süreleri, yansız kelimelere göre daha hızlı olmuştur. Görsel uyaranların, kaygılı kişilerin görsel uyaranları hatırlama süreleri üzerinde bir etkisi olmamasına rağmen, kaçınmacı gruplar için, olumsuz fotoğraf karelerini hatırlamak için geçen sürenin, olumlu fotoğraf karelerini hatırlamak için geçen süreden daha uzun olduğu görülmüştür. Çalışma belleği görevi sonuçlarına göre, bağlanma stiline bakılmaksızın katılımcıların çalışma belleği kapasitelerinin düşük olduğu rapor edilmiştir. Bu sonuç görevin duygusal yükünün etkisi değerlendirilerek açıklanmıştır. Tüm bulgular, bağlanma stilleri, bellek yanlılıklarını, dikkat yanlılığı ve savunma mekanizmaları ile ilgili yapılan çalışmalar ve bunların sonuçlarına göre tartışılmıştır.
Karşıt cinsel erkek üniversite öğrencilerinde riskli cinsel davranış

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de yaşayan karşıt cinsel erkek üniversite öğrencilerinin riskli cinsel davranışlarının hangi değişkenler tarafından ve hangi oranlarda belirlendiğini ortaya koymaktır. Çalışmanın örneklemi Ankara Üniversitesi ve ODTÜ'de okuyan 382 öğrenciden oluşmuştur. Çalışmada demografik sorulara ek olarak Cinsel Heyecan Arama Ölçeği, Cinsel Risk Alma Ölçeği, Dinsel Tutum Ölçeği, AIDS Bilgi Ölçeği, AIDS'ten Korunmada Öz-Yeterlik Ölçeği, Bem Cinsiyet Rolü Envanteri kullanılmıştır. Çalışmanın bulgularına göre yaş, cinsel yolla AIDS dışında başka bir hastalığa maruz kalma ve AIDS testi olma değişkenleri cinsel risk alma davranışını olumlu yönde ve anlamlı olarak yordamıştır. Temel ölçeklerden cinsel heyecan arama ve erkeksilik cinsel riski olumlu ve anlamlı olarak yordayan diğer değişkenlerdir. Diğer bir deyişle, belirtilen değişkenler cinsel risk alma davranışını artırıcı etkiye sahiptir. İlk ilişkide kondom kullanma, AIDS'ten korunmada kondom kullanma öz-yeterliği ve kadınsılığın cinsel risk alma davranışını olumsuz yönde ve anlamlı olarak yordadığı belirlenmiştir. Diğer bir deyişle, belirtilen değişkenlerin cinsel risk alma davranışını azaltıcı etkileri vardır. AIDS bilgi düzeyi ve dinsel tutumun ise model üzerinde herhangi bir yordayıcı etkisi bulunmamıştır. Bulgular, daha önce gerçekleştirilen çalışmalar ve ilişkili kuramlar çerçevesinde tartışılmıştır.