turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bireysel başvuru kapsamında bir sınırlama ve güvence ölçütü olarak demokratik toplum düzeninin gerekleri

İnsan haklarını düzenleyen ulusal/uluslararası metinlerde genel yaklaşım önce hakkın norm alanını belirlemek ve sonra da bu alanın sınırlarını çizmektir. Hakların sınırlanması anayasalarda ve uluslararası belgelerde çoğunlukla aynı ölçütler kullanılarak yapılmaktadır. Hakların norm alanını düzenleyen hükümler kısa ve özdür. Ancak, haklara getirilen sınırlamalar oldukça ayrıntılı ve karışıktır. Demokratik toplum düzeninin gerekleri, bu sınırlama sistemi içinde yer alan bir kavramdır ve sınırlamaların sınırı olarak kabul edilen ölçütlerden biridir. Bu ölçüt, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 8 ila 11. maddelerinde düzenlenen haklar için kullanılmaktadır. Bu haklar, bireyin özel yaşamını, aile yaşamını, konutunu, haberleşmesini, din ve vicdan hürriyetini, ifade hürriyetini ve diğer insanlarla bir araya gelmesini sağlayacak toplanma hürriyetini kısaca tüm hayatını şekillendirecek konuları kapsamaktadır. Sözleşme'de sadece bu haklar açısından demokratik toplum düzeni vurgusu yapılması ve bunun gereklerinin olduğunun belirtilmesi, anayasal niteliği kabul edilen bir metnin hedeflediği ya da oluşturmaya çalıştığı bir 'toplum' ve 'düzen' olduğu izlenimi uyandırmaktadır. Sözleşmenin bağıtlandığı dönemde var olan 'demokratik toplum', ve 'düzen' irdelenmeden hedeflenen toplum ve düzeni anlamak kolay olmayacaktır. Üzerinden yarım asırdan fazla bir zaman geçen Sözleşme'nin yaşanabilir, uygulanabilir kılınmasında Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin içtihatları etkili olmuştur. Demokratik toplum düzeninin gereklerini her somut olaya uygulanabilir kılmak, Mahkemenin, Sözleşmenin amacını gerçekleştirmede oynadığı role işaret eder. Uluslararası sözleşmelerde yer alan bu ölçüt, anayasalarda da benzer şekilde yer almıştır. 1982 Anayasasında demokratik toplum düzeninin gerekleri ölçütü yer almış ve Anayasa Mahkemesi de bazı kararlarında kullanmıştır. Bireysel başvuru yolunun kullanılmaya başlanmasıyla, Anayasa Mahkemesi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarına doğrudan gönderme yaparak bu ölçüte kararlarında yer vermiştir. Demokratik toplum düzeninin gerekleri kavramını daha iyi anlayabilmek için 'demokrasi', 'demokratikleşme' ve 'demokratikleştirme' kavramlarının siyasal/politik alanda nasıl kullanıldığını ve anlamlandırıldığını da tartışmak gerekmektedir.
Afet yönetimi sistemi ve marmara depremi sonrasında yaşanan sorunlar

Dogal afetler Türkiye'nin tarihi boyunca sık karsılastıgı, ekonomik, sosyal ve toplumsal yapısını derinden etkileyen ve bozan sorunlarının basında gelmektedir. Her dogal afetin arkasından toplumun bütün kesimleri yıkımın etkilerini bir an öncegidermeye odaklanmaktadır. Afet nedeniyle olusan yıkımın etkilerini azaltmak için afet olmadan önce olası zararları tahmin ederek, bilimsel, teknolojik, yasal ve yönetsel her türlü önlemleri almak gerekmektedir. Yüzyılın afeti olarak nitelendirilen 17 Agustos Marmara Depremi, ülkeninfiziki, ekonomik ve sosyal olarak en gelismis bölgesindeki kentlerde binlerce kisininyasamını yitirmesine, çok büyük ekonomik kayıplara ve yüz binlerce kisinin evsiz kalmasına neden olmustur. Depremin hemen arkasından acil yardım çalısmaları yanı sıra, barınma sorununun çözümü için çalısmalar baslamıstır. Ülkemizde, afetler olduktan sonra, ortaya çıkan yıkımın etkilerini kısa süredegidererek, toplumun eski durumuna gelmesini sağlam ak için çok sayıda is ve isleminyapılması gerekmektedir. Yasamın yeniden normale dönmesi için mevzuat geregiyapılan çalısmaların sonuçları birçok soruna neden olmustur. Bu sorunlardan bir kısmı itirazlar sonucunda çözülmüs, bir kısmında ise çözüm yargı yoluylasaglanmıstır. Çalısma kapsamında, afet yönetimi sistemi ve bu sistemin önemli bir parçası olan iyilestirme ve yeniden yapım çalısmaları ve neden olduğu sorunlar Marmara Depremi özelinde irdelenmistir. Marmara Depremi'nin yol açtıgı yıkımın etkilerini gidermek için yürütülen yeniden yapım sürecindeki hasar tespit, hak sahipligi belirleme çalısmaları, enkazkaldırma, sigortalı konutların durumu ve borçlandırma ve konut dagıtımları ile ilgili yapılan islemleri ile ilgili olarak dare Mahkemelerine çok sayıda dava açılmıstır. Bu çalısmada açılan bu davalar ve sonuçları ile bunun afet yönetimi sistemine etkileri tartısılmıstır.
Avrupa Birliği çevre politikası ve Türkiye üzerine etkileri

Çevre kirliliği; tarım toplumundan sanayi toplumuna geçilmesiyle tüm insanlığı tehdit eder oranlara ulaşmıştır. Bunun üzerine batılı ülkeler, Merkezi Nairobi'de bulunan ve kısa adı UNEP olan bir teşkilat kurmuş ve çalışmalarına başlamışlardır. Çevrenin korunmasının, çevreye zararlı olabilecek etkileri önceden belirleyip, bu etkiler gerçekleşmeden önce müdahale etmek olduğunun bilincine varmışlardır. Çünkü çevre kirliliği önceden öngörülmesi gereken küresel bir problemdir. Bu çalışmada Avrupa Birliği çevre politikaları ortaya konulmuş, AB üyeliği yolunda ilerleyen Türkiye'nin durumu AB ile kıyaslanmıştır. AB'ye üyelik sürecinde çevre politikalarımızın, uzun vadeli, planlı ve kararlı bir şekilde yürütülmesi, gelecek nesillere daha temiz bir çevre bırakılması açısından hayati önem taşımaktadır. Ulusal çevre mevzuatımızın AB mevzuatına uyumlu hale getirilmesi, aday ülke olarak yükümlülüklerimiz arasındadır. Dünyanın herhangi bir yerinde meydana gelen olay, artık dünyanın bir başka yerinde etkilerini gösterebilmekte ve etki alanı sanılandan çok daha geniş boyutlara ulaşabilmektedir. Yakın zamanda Japonya'da yaşanan olay bu durumu açıklamaktadır. Çevrenin korunmasında merkezi yönetimin desteği ile birlikte yerel yönetimlerin çevre konusunda görev ve sorumluluklarını yerine getirebilmeleri sağlanmaktadır. Böylece çevre duyarlılıkları ve halkın bilinçlendirilmesi sayesinde çevre sorunlarının azaltılması olanağı ortaya çıkacaktır. Ayrıca AB'ye uyum sürecinde gerekli yasaların çıkartılması ve yerel yönetimlere gerekli mali ve hukuki altyapıların hazırlanması gerekmektedir.
İzmir Büyükşehir Belediyesi çalışanlarının katılmış oldukları hizmet içi eğitim programlarının niteliğine ilişkin görüşleri

Araştırma zmir Büyükşehir Belediyesi çalışanlarının katılmış oldukları hizmet içi eğitim programlarının niteliğine ilişkin görüşlerinin saptanması amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini zmir Büyükşehir belediyesinde çalışan 214 belediye personeli oluşturmaktadır. Veriler, araştırmacı tarafından konu ile ilgili literatür incelenerek ve uzman görüşü alınarak oluşturulan soru formu aracılığıyla elde edilmiştir. Veri değerlendirmede, yüzdelik dağılımlar ve yüzdelik olarak karşılaştırma yapılmıştır. Araştırmaya katılan personelin büyük çoğunluğu en az bir defa hizmet içi eğitim programına katılmıştır. Çoğunluğunun göreve başlarken oryantasyon eğitimi almadıkları, hizmet içi eğitim ihtiyacının genellikle yönetici tarafından belirlendiği sonucuna varılmıştır. Hizmet içi eğitimlerin yararlı olduğu personelin çoğunluğu tarafından belirtilmiştir. Ders süresinin yetersiz olduğu, eğitim materyallerininyeterince sağlanmadığı, personelin çoğunluğunun görüşleri doğrultusunda genellikle hizmet içi eğitim programı sonunda değerlendirme yapılmadığı ve herhangi bir belge verilmediği sonucuna varılmıştır. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda gerekli önerilerde bulunulmuştur.
Production and appropriation of open public spaces: Representational moments for urban green in Ankara

Kentsel yeşil alanlar ikili üretim ve sahiplenme süreçlerini imler: Kamusal mekan olarak, kamu malı olduğundan herkese açıktır; mekansal pratikler aracılığıyla halk tarafından algılanır, deneyimlenir ve sahiplenilirler. Bunun ötesinde resmi kararlarla devlet eliyle üretilir ve düzenlenirler. Bu araştırma 'kurgulanan' mekanla 'anlamlandırılan' mekan arasındaki boşluğu ve çelişkiyi, mekansal sahiplenmeyi şekillendiren kurucu öğelerden biri olarak incelemeyi tercih etmektedir; çünkü parklar 'temsil mekanları' olarak üretilir ve sahiplenirler. Tezin ana sorusu: Kentsel yeşil alanların sunum ve sahiplenme duraklarının, Ankara'daki kentsel yeşil üretme süreci içinde nasıl farklı temsil mekanları ortaya çıkardığıdır. Bu problem üç alt soru içinde analiz edilmiştir: (1) Makro analiz, Ankara'daki yeşil alan alanların farklılaşmasına odaklanmıştır; (2) Mezo-analiz, temsil politikaları ile ilişki içinde ilçe ölçeğinde yeşil alanların sahiplenmesinin ve üretilmesinin nasıl farklılaştığını sorgulamıştır; (3) Mikro analiz ise Ankara'da seçilmiş iki mahalle parkında temsili mücadelelerin mekansal sahiplenmeyi nasıl etkilediğini incelemiştir. İncelemelerin temelinde 2009- 2015 yılları arasında alanlarda yapılan gözlemler, belediye meclis tutanakları, yerel yönetimlerin web siteleri, yasal metinler, derin görüşme ve kişisel haritalamalar bulunmaktadır. Ankara'daki yeşil alanlar için belirlenen üç durak: (1) konut ve kentsel dönüşüm projelerine eklenen 'siyasa aracı' olarak yeşil alanlar; (2) kentsel yeşil kalitesinde parçalanma ve düşüşü getiren 'siyasa bağlamı' olarak yeşil alanlar; (3) kentsel yeşilin politik ve temsili boyutlarını öne çıkaran 'siyasa alanı' olarak yeşil alanlar. Bütün bu duraklar, kentsel yeşil alanların doğal bir olguyken, politik, ekonomik, teknik olgulara bağlanan bir kamusal girdiye dönüştüğünü işaret etmektedir.
Sivas Valisi Mehmet Memduh Paşa

Osmanlı Devleti yüzyıllar süren varlığında oldukça geniş bir alana yayılmış, doğal olarak bu geniş alan ve zaman hükmettiği kişiler ve toplumlar çeşitlilik arz etmiştir Bu geniş çalışma alanı içerisinde Mehmet Memduh Paşa ve Sivas Valiliği araştırmamızın temelini oluşturmaktadır. Bu temel bağlamında Memduh Paşa'nın Sivas Valiliği yaptığı zaman dilimi içerisinde Sivas'taki sosyal kültürel, ekonomik yaşam hakkında bilgi de yer almaktadır. Şayet araştırmamız Osmanlı Devletinin belirli bir dönemini yansıtan bir tabloya benzetilirse bu tablodaki resim Memduh Paşa ve Sivas Valiliğini yansıtırken çerçevenin birinci çıtası ailesi-hayatı ikinci çıtası saraydaki görevleri üçüncü çıtası taşradaki görevleri dördüncü çıtası ise dahiliye nazırlığıdır diyebiliriz. Tarafsız ve bilimsel olabilmesi için elimizden geleni yapmaya çalıştığımız bu araştırmamızda Osmanlı idari yönetimi içerisindeki vilayet yönetimini bir bürokratın yaşamından izlerle aydınlatmaya çalıştık. Bu çalışmayla Osmanlı Tarihine küçük de olsa bir katkıda bulunabildiysek gerçekten kendimizi mutlu sayacağız.
Avrupa vatandaşlığının bir parçası olarak Avrupa ombudsmanlık kurumu

Çalışmada 7 Şubat 1992 tarihinde imzalanan Maastricht Antlaşması ile kabul edilen Avrupa Vatandaşlığı kavramı ve Avrupa vatandaşlığı haklarıyla gelişen Avrupa Ombudsmanlık Kurumu incelenmiştir. Bu bağlamda, ilk kez Maastricht Antlaşması ile resmiyet kazanan Avrupa Ombudsmanlık Kurumu'nun tarihsel gelişimi, yasal dayanakları, bütçesi, personeli, yapısı ve özellikleri ele alınmıştır. Ayrıca Avrupa Ombudsmanı'na şikayet hakkı ele alınarak, Ombudsman'a başvuru şartları ve prosedürleri incelenmiştir. Avrupa Ombudsmanı'na gelen şikayetler incelendiğinde bu kurumun gün geçtikçe öneminin arttığı ifade edilebilir.
Kolluk faaliyetlerinin özel kişiye gördürülmesi

Güvenlik, bireyin ve toplumun en temel ihtiyacıdır. Bu ihtiyaç idare tarafından giderilir. Önceleri kamu güvenliğini sağlamak adına yapılan tüm faaliyetler ordu ve vatandaşlar tarafından yerine getirilirken, 18. yüzyılın ikinci yarısından itibaren polis teşkilatları kurulmuştur. Ekonomik ve sosyal alanda yaşanan dönüşümden birçok kamu hizmeti de etkilenmektedir. Devletin, toplumun güvenliğini sağlamak adına özel kişilere yetki aktarımı yapması sonucunda, modern anlamdaki özel güvenlik kavramı ortaya çıkmıştır. Kolluk faaliyetinin özel kişilere gördürülmesini anlatan bu çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, kavramsal olarak kolluk hizmeti ele alınarak; kolluk hizmetinin kamu hizmetinden ayrılan yanları, kolluğun türleri ve nitelikleri anlatılmıştır. Kolluğun özel güvenlik ile olan bağlantısına değinilerek, özel güvenlik kavramının ortaya çıkış gerekçeleri açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise Türkiye'deki özel güvenlik hizmetleri analiz edilmiştir. Özel güvenlik hizmetlerinin tarihsel dönüşümü, bu alanda yapılan hukuki düzenlemeler incelenmiştir. Özel güvenlik görevlilerinin sahip olması gereken nitelikler ve sektörün denetiminin nasıl yapıldığı mevzuattan örnekler verilerek aktarılmıştır. Özel güvenlik görevlilerinin yetkileri tek tek incelenerek, bu yetkilerin hangi durumlarda kullanılabileceği analiz edilmiştir.
2011 Van depremlerinin ardından kırsal alanlarda yeniden yapılanma süreci

Depremler etkisi bakımından toplumdan topluma farklılık gösterir. Ama depremlerden en çok etkilenenler depreme hazırlıksız olanlar ve kaynaklara erişmede zorluk çekenlerdir. Bir toplumun deprem riskine karşı hazırlıklı olabilmesi, o toplumun direnç düzeyini göstermektedir. Türkiye'de depreme hazırlık ve kaynaklara erişim sorunlarını aşamadığından, farklı zamanlarda meydana gelen depremlerin yol açtığı hasarı gidermek ve normale dönüş hep uzun zaman almaktadır. Şüphesiz bu zorluğun yaşandığı alanlardan biri de köylerdir. Buna rağmen depremin sosyal boyutları üzerine var olan literatürde köyler yeterince ilgi görememektedir. Deprem sonrasındaki dört aşamadan biri olan ve literatürde en az çalışılan yeniden yapılanma dönemi; depremden sonraki ikinci yıl ve sonrasını kapsamaktadır. 2011 yılında Van'da meydana gelen depremlerde resmi rakamlara göre 40 köy haritadan silinmiş ve birçok köy derinden etkilenmiştir. Buna rağmen Van'ın kırsal alanlarında yeniden yapılanma dönemine ilişkin çalışma bulunmamaktadır. Bu bakımdan bu tez Van'daki yeniden yapılanma dönemine ilişkin ender sosyolojik çalışmalardan ve bu döneme yönelik kırsal alanlara yönelik ilk sosyolojik çalışma olarak literatüre katkıda bulunmaktadır. Bu araştırma Erciş'e bağlı üç köyde gerçekleştirilmiştir. Bu köylerde; konutlara, altyapıya, insanların memnuniyet derecesine, halen etkisi devam eden sorunlara, eskiyle yeninin karşılaştırmasına, durumu kabullenme süreçlerine, deprem bilgilerine, kırılganlıklarına, direnç düzeylerine ve deprem hazırlıklarına odaklanarak yeniden yapılanma sürecini irdeledim. Araştırmada köy düzeyinde veri üretilerek köyler birbirleriyle karşılaştırılmıştır. Analiz nitel olarak gerçekleştirilmiştir. Bulgular, yeniden yapılanma sürecinin başarısını en çok, köylerin Erciş merkeze ve hükümete yakınlıkları ile kapitalizme ve Erciş merkeze eklemlenme düzeylerinden etkilendiğini göstermektedir.
İnsan haklarının evrenselliği ve bölgesel çıkarlar paradoksu: Bosna Hersek krizi

İnsan hakları alanındaki gelişmeler 20. yüzyılda hız kazanmaya başlamıştır. Özellikle II. Dünya Savaşı'nda yaşanan ihlaller, devletleri bu konuda hukuki düzenlemeler yapmaya yöneltmiştir. Avrupalı devletlerin öncülüğünde hazırlanan uluslararası metinlerde insan haklarının evrensel niteliği vurgulanmıştır. Uluslararası sözleşmelerde evrensellik kavramı sürekli vurgulanmış olsa da fiiliyatta herkesi kapsayıcı şekilde uygulanmamıştır. Bu durum çalışma çerçevesinde Gazze, Ruanda ve Somali örnekleri üzerinde çeşitli açılardan değerlendirilmiştir. Çıkarlarının örtüşmediği yerlerde olayları engellemek adına güçlü devletler tarafından etkin girişimlerde bulunulmamıştır. Buna karşın ekonomik ve siyasi çıkarlarının tehdit edildiği yerlere gecikmeksizin müdahale etmeleri, insan haklarının evrenselliği konusundaki samimiyetlerini tartışılır hale getirmiştir. 20. yüzyılın sonlarına doğru Bosnalı Müslümanlar etnik kimliklerinden dolayı soykırıma uğramışlardır. Bosna Hersek Cumhuriyeti'nin 1991'de kurulup devletin kısa sürede tanınması Sırpları rahatsız etmiştir. Yakınlarında Müslüman nüfusun yoğun olduğu bir devlet görmek istemeyen Sırplar Bosna Hersek'e saldırmışlardır. Özellikle Birleşmiş Milletler ve Avrupa Birliği soykırıma müdahale konusunda kararsız kalmıştır. Örnek olaylar, gelişmiş devletlerin müdahalelerdeki gerçek amaçlarının insan haklarını korumak olup olmadığının irdelenmesini gerekli kılmıştır. Dayton Antlaşması sonucunda çatışmalar sona ermiş fakat Bosna Hersek'in geleceği konusunun adil bir şekilde çözüme bağlanıp bağlanmadığı sorusu uzun süre tartışılmıştır. Bosna Hersek'te oluşturulan yeni düzen incelenerek devletin bağımsızlık derecesi yorumlanmıştır. Sonuç olarak, insan haklarını koruma alanının bölgesel çıkarlar uğruna daraltılması Bosna Hersek Krizi üzerinden gösterilmeye çalışılmıştır. Araştırma yöntemi olarak literatür taraması ile ulusal ve uluslararası gazetelerin arşiv incelemesi kullanılmıştır. Bu kapsamda hukuksal metinler ve somut örnekler incelenerek evrensel söylemin tutarlılık derecesi değerlendirilmiştir. Günümüzde gelinen noktada evrensel insan hakları olgusu devletlerin çıkarlarına yenik düşmeye devam etmektedir. İnsan haklarının herkesi kapsayacak şekilde uygulanmaması ihlalleri derinleştirmektedir. Evrensel nitelik, çıkarları gerçekleştirmek için müdahale aracı olarak kullanılmanın aksine ulaşılması hedeflenen amaç olarak görülmelidir.
Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne tam üyelik sürecinde uluslararası göç yönetimi stratejisi

Uluslararası göç hareketleri, küreselleşmenin de etkisiyle çok daha karmaşık bir hal almış, çok yönlü ele alınması gereken bir süreç haline gelmiştir. Türkiye, göç hareketlerinin merkezinde yer alan bir ülke olarak, bu gelişmelerden doğrudan etkilenmektedir. Çalışmada, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne aday ülke olarak göç yönetimi ve AB göç yönetimi politikası tarihsel süreç içinde incelenmiştir. Çalışmanın temel amacını, AB göç yönetimi politikasının aday, komşu, göç veren, göç alan ve transit ülke konumundaki Türkiye'ye etkileri ile sonuçlarını incelemek ve bir model önermek teşkil etmiştir. Çalışmada öncelikle, göçün kavramsal ve kuramsal çerçevesi çizilerek, göçün tarihi seyri, göçün sebep ve sonuçları ile birlikte küreselleşme, uluslararası göç ve kültürlerarası iletişim arasındaki bağ incelenmiş, temel bir perspektife ulaşılmaya çalışılmıştır. AB'nin göç politikasının temel ilke ve stratejileri ile pratikteki gelişimi, kuruluşundan itibaren kronolojik sıra izlenerek, antlaşmalar, zirve kararları, özgürlük, güvenlik ve adalet alanının oluşturulmasına yönelik beş yıllık programlar, düzenlemeler ve konsey kararları paralelinde incelenmiştir. Türkiye'nin göç yönetimine yönelik politikalarına ve uygulamalarına Avrupa göç politikalarının etki ve yansımaları analiz edilmeden önce, Türkiye-AB ilişkileri, Türkiye'nin göç deneyimi tarihsel süreç içinde politika belgeleri, kalkınma planları, düzenlemeler, uluslararası anlaşma ve sözleşmeler paralelinde incelenerek nihai durum ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Türkiye'nin 'kaynak ülke' iken 'transit ülke' ve 'göç alan hedef ülke'ye dönüşümü ile Avrupa göç rejimi çerçevesinde şekillenen göç yönetiminin tespiti sonrasında, yalnızca AB'ye aday ülke olarak, AB göç rejiminin şekillendirdiği göç yönetim stratejisi değil daha kapsamlı ve sürdürülebilir bir göç yönetim stratejisi önerisi yapılmıştır. Kapsamlı göç yönetim stratejisi önerisi, insan hakları temelinde, sürdürülebilir, devletlerin ortak anlayış ve işbirliğini içeren küresel yaklaşımın göç yönetiminde hayata geçirilmesinin gerekliliğini ortaya koymaktadır.
Kamu örgütlerinde iş stresi olgusu ve sosyo-ekonomik riskleri üzerine bir araştırma

Küreselleşen dünyada ulusların varlığını sürdürmeleri, çağın gereklerini yakalamanın ötesinde diğer uluslardan bir adım önde olmayı gerektirmektedir. Günümüzde, çalışma yaşamının sürekli değişen ve hızla akıp giden temposuna ayak uydurma çabası, birey ve örgüt üzerinde yalnızca fizyolojik değil; psikolojik sorunlar da yaratmaktadır. Bu sorunlardan biri de bireyin yaşadığı baskı ve gerginlik hissine karşı vermiş olduğu spesifik tepki olarak adlandırılan stres olgusudur. Yönetim psikolojisi alanında özellikle Hans Selye ve Richard S. Lazarus tarafından incelenen stres olgusu; örgütsel psikoloji alanında daha çok stresin iş ile ilgili olan kısmıyla ilgilenmektedir. Çalışma yaşamında etkililik ve verimliliğin gereği olarak iş stresinin yönetilmesi, örgütsel ve bireysel stres ile başa çıkma yöntemlerinin uygulanması ile mümkündür. Bu çalışmada kamu örgütlerinde iş stresi olgusu ve sosyo-ekonomik riskleri, Malatya Turgut Özal Araştırma Hastanesi örneği üzerinden anlatılmaktadır. Bu örnek çerçevesinde hastanede çalışmakta olan hemşirelerin sosyo-demografik özelliklerine ve mesleki durumlarına göre stres düzeyini belirlemeye yönelik bir alan araştırması yapılmıştır. Stresin kaynakları ve sonuçları konusunda gerekli bilgiye ulaşmak amacıyla hazırlanan çalışmada; kurumsal teoriler incelenmiş, dolaylı alıntısal yöntem ve anket yöntemi kullanılmıştır. Değişkenlerin çalışanların stres düzeyi üzerinde etkili olup olmadığını araştırmak için yapılan veri analizlerinde uygulanan test teknikleri sonucunda; hemşirelerin stres düzeyinin, değişkenlere göre istatistiksel olarak farklılık göstermediği fakat değişkenlerin durumuna göre hesaplanan stres oranlarının birbirinden farklı olduğu görülmüştür.
Türkiyede adli kolluk birimlerinin sorunları ve çözüm önerileri

Ülkemizde kolluk kuvvetleri toplum genelinde asayişin temininde ve huzurun sağlanmasında vazgeçilmez bir unsurdur. Huzuru sağlamakla beraber, bir suç işlendikten sonra da suçluların yakalanması ve bu suçlarla ilgili her türlü maddi delillerin kurallarına uygun bir şekilde toplanıp incelenmesi ve değerlendirilmesi sonucunda bu suçların aydınlatılması sağlanmaktadır. Bu konuda özellikle adli kolluğa çok önemli görevler düşmektedir. Özellikle suç işlenmesi sonrasında başlayacak olan adli süreç de zaman büyük önem arz etmektedir. Suçlarla alakalı her türlü delili uygun şartlarda toplayarak gerekli adli mercilere sağlıklı bir şekilde ulaştırılması gerekmektedir. Bunun için de deneyimli ve konusunda uzmanlaşmış bir personele ihtiyaç duyulmaktadır. Ülkemizde uzun yıllardan beri bu konularla ilgili olarak ihtiyacı hissedilen adli kolluğun kurulması ile görev ve yetkilerinin çizilmesi yönünde birçok fikirler ortaya konulmuştur. Son olarak ülkemizde 2005 yılında yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunun' da adli kolluğun kurulmasına yönelik olarak kanuni düzenlemeler yapılmıştır. 2005 yılından sonra adli kolluk kurularak genel kolluk içerisinde yapılandırılmıştır. Adli kolluk, hizmet ifası aşamasında gerek mevzuatlardan ve gerekse uygulamalardan kaynaklanan birçok sorunlar ile karşılaşmaktadır. Bu sorunlar, idari görevler ile birlikte adli kolluk personeli üzerindeki iş yükünü artırmaktadır. Bu durum personeli bir takım sıkıntı ve stres içerisine sokarak iş verimini büyük oranda etkilemektedir. Bu tür sıkıntılar soruşturma evresinde adli kolluğun bir takım hatalar yapmasına sebebiyet verebilmektedir. Araştırmamızın amacı; Adli görevlerde kolluk, Cumhuriyet Savcılığına bağlı olarak görev yapmaktadır. Adli kolluğun görevi esnasında gerek mevzuatlardan ve gerekse uygulamalardan kaynaklanan sıkıntı ve sorunların oluştuğu görülmektedir. Oluşan sorunları tespit ederek bunlara ne gibi çözümlerin üretilebileceği üzerinde durulmaya çalışılacaktır. Adli kolluğun sıkıntı ve sorunlarının giderilmesi, kolluğun soruşturma evresinde daha dikkatli ve titiz çalışmasını sağlayacaktır. Bu durum soruşturma aşamasının daha sağlıklı, eksiksiz irdelenmesini sağlayacak ve tahkikat evraklarının daha iyi ve titiz hazırlanarak adli mercilere sunulmasını sağlayacaktır. Adli sürecin daha kısa sürede ve sağlıklı bir şekilde sonuçlandıracaktır. Sonuç olarak; Adli kolluk personellerinin gerek mevzuatlardan ve gerekse de uygulamalardan kaynaklanan birçok sorunlarının olduğu anlaşılmaktadır. Ancak bu sorunların çözümsüz olmayıp, yapılacak bazı düzenlemelerle ortadan kaldırılabileceği kanaati hasıl olmaktadır. Adli kolluğun kendi üst amirleri, Cumhuriyet Savcıları ve mülki idare amirleriyle olan ilişkilerinin sonucunda oluşan sorunların görevin ifasını etkileyecek derecede olmadığı bazı mevzuat düzenlemeleri ve karşılıklı iletişimlerle çözülebileceği görülmüştür. Adli kolluğun genel kolluktan ayrılarak bağımsız bir kolluk olarak Cumhuriyet Savcılığına bağlanmasının da yeterince fayda sağlamayacağı, aksine bir takım sıkıntıları da beraberinde getireceği anlaşılmıştır.