turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İş kazalarının azaltılmasında davranış temelli işgüvenliği modelinin uygulanması

Bu çalışmada, iş kazalarını azaltmak için, 'Davranış Temelli İş Güvenliği Modeli' uygulanmıştır. Araştırma, Arçelik A. Ş. Pişirici Cihazlar İşletmesi Montaj Bantlarında, 283 mavi yakalı erkek denek ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma sırasında, ABC Analizleri yapılarak olası iş kazası öncülleri, davranışları ve sonuçlan bulunmuştur. Daha sonra bu bilgiler, araştırma içinde ölçek geliştirmek, eğitim programı hazırlamak ve ilgili bölümlere iş güvenliği konusunda öneride bulunmak için kullanılmıştır. Araştırmanın sonunda, Montaj Bantları çalışanlarının riskli tutum ve davranışlarında güvenli tutum ve davranışlara doğru anlamlı bir değişim olduğu gözlenmiştir.
Erken dönem uyum bozucu şemaların liderlik stillerine etkisi

21. yy belirsizliklerin, değişimin, teknolojinin yüksek boyutlara ulaştığı yeni bir dönemin başlangıcı olmuştur. Toplum yapısı, insanlar, ekonomi kadar şirketler de bu geçiş döneminde ayakta kalmaya ve yapılarını, hizmetlerini sürdürülebilir kılmaya gayret göstermektedirler. Özellikle özel sektörde yeni dalga değişime adapte olabilmenin en önemli boyutlarından birinin liderlik olduğu anlaşılmıştır. Sonuca odaklanmış yöneticiler yerine belirsizlik karşısında sezgilerini de kullanabilen, çalışanlarını ortak hedefe ulaşmada takım arkadaşları olarak gören bütünsel liderler ön plana çıkmaktadır. Bu kapsamda birçok şirket her yıl önemli bütçeler harcayarak yöneticilerini liderlik programlarına dahil etmektedirler. Bu programlar sayesinde önceki jenerasyon yöneticilere oranla liderlik vasıflarında önemli bir gelişme olduğu görülmekle birlikte çoğu zaman tam bir dönüş olmadığı fark edilmekte ve çok az yönetici öğrendiklerini aktif biçimde hayata geçirebilmektedir. Bu çalışma ile mevcuttaki liderlik gelişim programlarını tamamlayacak ve katılımcılarda davranış değişimini sağlayacak bir bakış açısı geliştirmek üzere liderlik stilleri ile şema terapi kapsamında yer alan erken dönem uyum bozucu şemalar arasında bir ilişki olup olmadığı incelenmiştir. Araştırma kapsamında ilk, orta ve üst kademeden, 82 kadın 89 erkek olmak üzere toplam 171 özel sektör yöneticisine mail yoluyla Young Şema Ölçeği Kısa Form- 3 ve online olarak Talent Insights Liderlik Stilleri Ölçeği uygulanmış olup sadece davranışsal boyutu değerlendirmeye dahil edilmiştir. İncelemeler neticesinde Türkiye'de özel sektörde en fazla kuralcı stilin, ikinci derecede de etkileyicilik stilinin kullanıldığı görülmüştür. Şemalar bazında bakıldığında ise stilden bağımsız olarak Tükiye'deki yöneticilerde cezalandırıcılık, onay arama ve yüksek standartlar şemalarının yüksek olduğu tespit edilmiştir. Çalışmada belirtilen dört stilden her birinin belli şemalarla eşleştiği de belirlenmiştir. Liderlik stilleri ile bazı şemalar arasında pozitif ve negatif korelasyonlar da ortaya konulmuştur.
Evli bireylerin bağlanma stilleri ve psikolojik ihtiyaçları ile affetme düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, evli bireylerin bağlanma stilleri ve psikolojik ihtiyaçları ile affetme düzeyleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu 396 evli birey oluşturmaktadır. Katılımcıların kişisel bilgilerini belirlemek amacıyla 'Kişisel Bilgi Formu', bağlanma stillerini ortaya koymak için 'Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri', psikolojik ihtiyaçlarını belirlemek amacıyla 'Yeni Psikolojik İhtiyaçlar Değerlendirme Ölçeği' ve affetme düzeylerini belirlemek amacıyla ise 'Heartland Affetme Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin analizinde, değişkenler arasındaki ilişkiyi ortaya koymak amacıyla Pearson Momentler Çarpım Korelasyon Katsayısı, bağlanma ve psikolojik ihtiyaçların evli bireylerde affetme düzeyleri üzerindeki yordayıcı etkisini belirlemek amacıyla da hiyerarşik regresyon analizi tekniğinden yararlanılmıştır. Korelasyon analizi sonuçlarına göre, evli bireylerde affetme ile bağlanma ve psikolojik ihtiyaçlar arasında anlamlı düzeyde ilişkiler ortaya çıkmıştır. Yapılan hiyerarşik regresyon analizinde ise demografik değişken olarak ele alınan cinsiyet, yaş ve evlilik süresinin kendini affetme alt boyutunda modele herhangi bir katkısı bulunmazken başkalarını ve durumu affetme alt boyutunda yaş ve evlilik süresinin modele anlamlı bir katkısı vardır. Psikolojik ihtiyaçlar ve bağlanma ise affetmenin tüm alt boyutlarının önemli yordayıcıları olarak bulunmuştur. Elde edilen sonuçlar dahilinde tartışma ve önerilere yer verilmiştir.
Sağlık çalışanlarında travma sonrası stres belirtileri ile ilişkili değişkenlerin incelenmesi.

Bu çalışmada sağlık çalışanlarının yaşamış oldukları ruhsal sorunlar ve bu sorunlarla nasıl baş ettiklerini ortaya çıkarmak amaçlanmaktadır. Sağlık çalışanlarının çalışma şartlarından kaynaklanan mesleki travmatik olaylarla karşılaşma yaygınlığı yaşam boyu travmatik olaylarla karşılaşma sıklıkları ve travmatik olaylara tanıklığın yanından mesleki yaşantılarında ve iş yaşamlarından kaynaklı sorunlarını da yaşamlarında nasıl yer tuttuğunu ortaya çıkarmak hedeflenmektedir. Araştırma; İstanbul İlinde 2014 yılında Devlet ve Özel Hastanelerdeki sağlık çalışanlarını kapsamaktadır. Araştırma dahilinde kişisel bilgi formunu ve anket sorularını yanıtlayan 295 bireyin 178'ini kadınlar ve 117'sini erkekler oluşturmaktadır. Araştırma dahilinde kişisel bilgi formunu ve anket sorularını yanıtlayan 295 bireyin (%60,3) kadınlar ve (%39,7) erkekler oluşturmaktadır. Bireylerin yaşlarının ortalaması 31,08 9 ,26'dır. Travma sonrası stres ölçeği puanları açısından mesleğini isteyerek seçip seçmediği arasında mesleğini istemeden seçen bireylerin lehine anlamlı bir fark vardır. Mesleğini istemeden seçen bireyler mesleğini isteyerek seçen bireylere oranla travma sonrası stres düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Travma sonrası stres ölçeği puanları açısından çalışılan sektörler arasında kamuda çalışan bireylerin lehine anlamlı bir fark vardır. Kamuda çalışan bireyler özelde çalışan bireylere oranla travma sonrası stres düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Travma sonrası stres ölçeği puanları açısından çalıştıkları kurumda fiziksel saldırıya şahit olup olmadığı arasında çalıştıkları kurumda fiziksel saldırıya şahit olan bireylerin lehine anlamlı bir fark vardır. Fiziksel saldırıya şahit olan bireyler fiziksel saldırıya şahit olmayan bireylere oranla travma sonrası stres düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Travma sonrası stres ölçeği puanları açısından çalıştıkları kurumda fiziksel saldırıya maruz kalıp kalmadıkları arasında çalıştıkları kurumda fiziksel saldırıya maruz kalmış olan bireylerin lehine anlamlı bir fark vardır. Fiziksel saldırıya maruz kalan bireyler fiziksel saldırıya maruz kalmamış olan bireylere oranla travma sonrası stres düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Bu çalışma ortamlarında çalışanlara yönelik bilgilendirme ve işle ilgili stresi azaltacak girişimlerde bulunma gibi yapılacak koruyucu sağlık hizmetlerinin artırılması gerektiği düşünülmektedir. Bunun yanında işyeri ortamını ve çalışma koşullarının travma etkilerini en aza indirecek ve bireyin başa çıkma olanaklarını destekleyecek biçimde düzenlenmelidir. İlerde yapılacak bu alandaki çalışmalar bu yerlerde çalışanlara yönelik koruyucu ve tedavi edici yaklaşımların artmasına katkı sağlayabilir.
Alzheimer hastalığında davranışsal semptomlar ve mikrobiyota ilişkisi

Alzheimer bellekteki yıkımla seyreden bir demans türüdür. En önemli semptom kognitif yıkım olmakla birlikte hastalıkla artan davranış bozuklukları bakım verenler için daha yorucu bir hale gelebilmektedir. Bu nedenle, davranışsal semptomların tedavisi daha önceliklidir. Son zamanlarda nörolojik hastalıkların insan mikrobiyotasıyla ilişkili olduğunu gösterir yayınlar artmaktadır. Mikrobiyota kaynaklı tedavi yaklaşımlarının davranışsal semptomların tedavisinde de yer edinmesi kaçınılmazdır fakat öncelikle nörolojik hastalık olan Alzheimer ile mikrobiyota arasındaki ilişkinin detaylı şekilde incelenmesi gerekmektedir. Bildiğimiz kadarıyla Alzheimer hastalığında davranışsal semptomlar ile mikrobiyotanın ilişkisini inceleyen bir çalışma bulunmamaktadır. Bu ilişkiye ışık tutmak amacıyla yapılan bu pilot çalışmaya 13 Alzheimer hastası ile demografik olarak eşleştirilmiş 9 sağlıklı kontrol dahil edilmiştir. Tüm katılımcılara Nöropsikiyatrik Envanter, Geriyatrik Depresyon Ölçeği ve Standardize Mini Mental Durum Testi uygulanmıştır. Fekal örnek alınıp 16S rRNA Next Generation Sekanslama analizi yapılmış, mikrobiyota kompozisyonu ile davranış skorlarının korelasyonuna bakılmıştır. Hasta grubunda davranışsal bozukluklar anlamlı derecede yüksek çıkarken korelasyon sonuçlarına bakıldığında davranış skorlarının mikrobiyota kompozisyonundaki değişimle kısmen korele olduğu görülmüştür. Bu, Alzheimer'da davranış bozukluklarının bakterilerle ilişkili olduğunu göstermektedir. Bu çalışma, ileri çalışmalarla altta yatan mekanizmaların bulunup yeni ve invaziv olmayan tedavi yöntemlerinin bulunması için basamak oluşturmaktadır.
Nöropazarlama çerçevesinde farklı emosyonel değerliğe sahip uyaranların bellek üzerindeki etkisinin olaya ilişkin potansiyeller ve salınımlarla araştırılması

Emosyonların elektrofizyolojik ve davranışsal karşılıklarına ait sonuçlar, kullanılan farklı stratejiler nedeniyle çeşitlilik gösterirken, belleği nasıl etkilediğini açıklayan çalışmaların ortak bulgusu emosyonel iletilerin daha iyi hatırlandığıdır. Bu çalışmanın amacı, nötr kelimelerle verilen, uyarılmışlık seviyeleri kontrol altına alınmış, farklı emosyonel değerliğe sahip görsel uyaranların kelime belleği üzerindeki etkisini Olaya İlişkin Potansiyeller ve Olaya İlişkin Salınımlar ile incelemektir. 18-28 yaş aralığında 20 sağlıklı gönüllülerden farklı emosyonel değerliğe sahip Uluslararası Duygusal Resim Sistemi resimleri ve şematik yüzlerin ardından verilen nötr kelimeleri akılda tutmaları istenmiştir. Beyin elektriksel aktivitesi, 32 kanaldan EEG kaydı alınarak ölçülmüştür. Şematik yüzlere ilişkin bulgulara göre en çok negatif yüzü ile verilen kelimeler hatırlanmış, UDRS resimlerindeyse benzer anlamlı bellek etkisi bulunmamıştır. Tepki süresi analizleri en hızlı tepkinin negatif uyaranlara verildiğini göstermiştir. Çalışmanın elektrofizyolojik bulguları ise OİP'lerin görsel uyaranların emosyonel değerliği ve kelimenin hatırlanmasına ilişkin değişimleri ayrı zaman pencerelerinde yansıttığını ortaya koymuştur. UDRS resimlerinin kullanıldığı deneyde literatürle uyumlu şekilde kelimeyi izleyen OİP'nin 450- 600 ms zaman aralığında 'sonradan hatırlama etkisi' anlamlı biçimde bulunmuştur. Şematik yüzlerde kelimeden sonraki 250 -300, UDRS resimlerinde 300- 400 ve 400- 650 ms zaman pencerelerinde görsel uyaranın emosyonel değerliğini yansıtan değişimler saptanmıştır. Bellek ve emosyona ilişkin OİP bulguları farklı zaman pencerelerinde gerçekleştiği için emosyonların belleği modüle edici etkisinin nörofizyolojik karşılığı saptanamamıştır. Buna karşın, görsel uyaranın sunumuyla kelimenin görünmesi arasında geçen sürede belirli bir zaman aralığında frontal bölgede ortaya çıkan indüklenmiş teta salınımları hatırlanan kelimelerde ve negatif şematik yüzlerde anlamlı artış göstermiştir. Davranışsal bulgularla birlikte, şematik yüzün emosyonel değerliğinin nötr kelimenin belleğe kaydını etkilemesinin elektrofizyolojik karşılığı ortaya konulmuştur.
Erken dönem uyumsuz şemalar, algılanan ebeveynlik biçimleri ve duygu düzenlemenin yeme tutumu üzerindeki etkisi

Bu çalışmada, yeme bozukluğu riski taşıyan ve taşımayan üniversite öğrencisi genç kadınların, algılanan ebeveynlik biçimleri, erken dönem uyumsuz şemalar ve duygu düzenleme güçlükleri değişkenleri açısından farklılaşıp farklılaşmadığını incelemek amaçlanmıştır. Çalışmanın bir diğer amacı ise, bu değişkenlerin yeme bozukluğundaki tutumları yansıtan yeme tutumu üzerindeki yordayıcı etkisini araştırmaktır. Araştırmanın örneklemini 17-35 yaş aralığındaki 773 kadın üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada, katılımcıların yeme tutumlarını değerlendirmek için Yeme Tutum Testi, erken dönemde kazanılmış bilişsel şemalarını değerlendirmek için Young Şema Ölçeği - Kısa Form 3 (YSÖ-KF3), algılanan ebeveynlik biçimlerini değerlendirmek için Young Ebeveynlik Ölçeği ve duygu düzenlemedeki güçlüklerini değerlendirmek için Duygu Düzenlemede Güçlükler Ölçeği kullanılmıştır. Ayrıca, katılımcıların sosyo-demeogrofik bilgileri başta olmak üzere bazı kişisel bilgilerini elde etmek için Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Yapılan analizlerde, yeme bozukluğu açısından riskli olan grubun hem anneye hem de babaya yönelik algılanan kuralcı/kalıplayıcı, aşırı izin verici/sınırsız, aşırı koruyucu, kötümser/endişeli ve cezalandırıcı ebeveynlik biçimlerinde daha fazla puan aldıkları görülmüştür. Yine yeme bozukluğu açısından riskli olan grubun riskli olmayan gruba göre tüm erken dönem uyumsuz şema boyutlarında ve farkındalık alt boyutu hariç tüm duygu düzenlemedeki güçlükler boyutlarında anlamlı bir şekilde daha yüksek puanlar aldıkları bulunmuştur. Yeme tutumunu yordamak için araştırmanın değişkenleri ile gerçekleştirilen hiyerarşik regresyon analizi sonucunda ise, erken dönem uyumsuz şemalardan duygusal yoksunluk, kendini feda ve yüksek standartlar şema boyutları ile duygu düzenlemedeki güçlükler toplam puanının yeme tutumunu anlamlı bir şekilde yordadığı bulunmuştur (R2=.18, F(1,716)= 8 .95, p<.001). Çalışmanın bulguları ilgili literatür sonuçları ile birlikte tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi oluş düzeylerinin stres, stresle başa çıkma tarzları ve sosyal destek değişkenleri bakımından incelenmesi

Bu çalışmada üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi oluş düzeylerinin algılanan stres, stresle başa çıkma tarzları ve sosyal destek değişkenleri bakımından incelenmesi amaçlanmıştır. İlişkisel tarama modelinde tasarlanan araştırmanın çalışma grubunu Uludağ Üniversitesi, Eğitim Fakültesinin farklı programlarından 563 öğrenci oluşturmuştur. Çalışma grubuna Psikolojik İyi Oluş Ölçekleri, Algılanan Stres Ölçeği, Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS programında çözümlenmiştir. Öğrencilerin psikolojik iyi oluş, algılanan stres, stresle başa çıkma tarzları ve sosyal destek puanlarının sınıf düzeylerine göre farkı tek yönlü varyans analizi ile test edilmiş, cinsiyet açısından fark olup olmadığını belirlemek için t-testi kullanılmıştır. Değişkenlerin psikolojik iyi oluşun önemli birer yordayıcısı olup olmadıkları basit doğrusal regresyon analizi ve çoklu doğrusal regresyon analizi ile incelenmiştir. Araştırmada öğrencilerin psikolojik iyi oluş, stres, stresle başa çıkma tarzları ve sosyal destek düzeylerinin sınıf düzeyi değişkenine göre anlamlı biçimde farklılaşmadığı bulunmuştur. Bulgular ayrıca erkek ve kadınların stres düzeyleri arasında anlamlı bir farkın olmadığını ortaya koymuştur. Kadınların psikolojik iyi oluş ve aileden algılanan sosyal destek düzeylerinin erkeklerden daha yüksek olduğu; kadınların ve erkeklerin problem ve duygu odaklı başa çıkma tarzlarını kullandıkları gözlenmiştir. Araştırmada ayrıca, stres, stresle başa çıkma tarzlarının dört alt boyutu ve sosyal desteğin iki alt boyutunun psikolojik iyi oluşun önemli yordayıcıları olduğu belirlenmiştir. İyimser yaklaşım ve özel bir insandan algılanan sosyal desteğin ise psikolojik iyi oluşu anlamlı biçimde yordamadığı görülmüştür.
The Influence of gender and level of stress on the coping strategies of adolescents

Ergenlerin Cinsiyet ve Stres Düzeylerinin Stresle Başa Çıkma Stratejileri Üzerine Etkisi Bu nedensel-karşılaştırma desenli araştırma ergenlerin cinsiyet ve stres düzeylerinim stresle başa çıkma stratejileri üzerindeki etkisini incelemiştir. Araştırmaya üç Anadolu Lisesinin Lise I, II ve III sınıflarından 538 kız ve 744 erkek öğrenci katılmıştır. Stresle başa çıkma stratejilerinin ölçümü için Stres Yaşantılarında Kullanılan Başa Çıkma Ölçeği faktör analizi yapılarak kullanılmıştır. Ölçeğin yapılan faktör analizinde Aile Desteği Arama yeni bir faktör olarak açığa çıkarılmıştır. Cinsiyetin başa çıkma stratejileri üzerine etkisini araştırma için t-testler, stres düzeylerinin başa çıkma stratejileri üzerine etkisini araştırmak için tek yönlü varyans analizleri kullanılmıştır. Sonuçlar, her iki değişkenin de ergenlerin stresle başa çıkma stratejileri üzerinde etkisi olduğunu göstermiştir. Kızların erkeklere oranla Problem Çözme, Sosyal Destek Arama ve Aile Desteği Arama stratejilerini daha fazla kullandıkları, buna karşın, erkeklerin Kaçınma stratejini kızlara oranla daha fazla kullandıkları görülmüştür. Stres düzeyi ile Hayal Etme ve Kendini Suçlama stratejisi kullanımı arasında lineer bir etki görülmüş, stres düzeyi yüksek olan ergenlerin bu stratejiyi orta stres düzeyine oranla daha fazla kullandıkları, orta stres düzeyine sahip ergenlerin ise bu stratejiyi düşük stres grubuna oranla daha fazla kullandıkları görülmüştür. Orta stres düzeyine sahip ergenlerin Problem Çözme stratejisi kullanımı, diğer gruplara oranla daha yüksektir. Orta stres düzeyinde Sosyal ve Aile Desteği Arama stratejilerinin kullanımı düşük stres grubuna göre daha yüksektir. Destek VIstratejilerinin kullanımında orta ve yüksek stres grupları arasında ve Kaçınma stratejisinin kullanımında stres düzeyleri arasında anlamlı bir fark görülmemiştir. (221 sözcük). vn
The relationship between eating attitudes, personality factors, weight perception, self-esteem, appearance esteem, and eating regulation motivations based on self determination theory

Bu çalışma, yeme tutumları, kişilik özellikleri, kilo algısı, özgüven, görünüme ilişkin özgüven, görünüme ilişkin sosyokültürel tutumlar ve yeme davranışını düzenleme motivasyonları arasındaki ilişkiyi öz belirleyicilik kuramı çerçevesinde araştırmayı hedeflemiştir. Bu incelemeleri sonucunda gelecekteki klinik uygulamalar için öneriler sunulması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda biri niceliksel biri niteliksel olmak üzere iki araştırma uygulanmıştır. Nicel araştırmada grup farklılıkları analiz edilmiştir. İlk olarak, cinsiyet karşılaştırmaları kadınların problemli yeme tutumlarının daha yüksek olduğunu ortaya çıkarmıştır. İkinci olarak, kadınlar yeme davranışlarını düzenleme motivasyonlarının daha yüksek olmasına rağmen, erkekler görünüme yönelik sosyokültürel tutumlar düşünüldüğünde eş düzeyde kaygılıdırlar. Üçüncü olarak, öznel kilo algıları değerlendirildiğinde, kendini aşırı kilolu olarak algılayan bireylerin yeme davranışını düzenlemeye yönelik motivasyonlarının daha yüksek olduğu ve daha çok problemli yeme tutumlarına sahip oldukları, ancak daha düşük sorumluluk ve görünüm özgüveni skorları olduğu görüşmüştür. Bu çalışmada ayrıca iki boyutlu motivasyon biçimleri grupları önerilmiştir. Bu gruplar özerk-uğraşılı, aşırı-uğraşılı, zorlanmış-uğraşılı ve kayıtsız-uğraşılı düzenleyicilerden oluşmuştur. Özerk-uğraşılı düzenleyiciler daha yüksek özgüven ve görünüm özgüveni, dışadönüklük ve daha düşük kilo algısına sahiptir. Kayıtsız-uğraşılı düzenleyiciler için hem yeme tutumları hem de sosyokültürel görünüm tutumları en düşük düzeydedir. Zorlanmış-uğraşılı grubun görünüm özgüveni skorları en düşüktür. Ayrıca zorlanmış-uğraşılı ve aşırı-uğraşılı düzenleyicilerin problemli yeme tutumları ve sosyo-kültürel görünüm tutumları daha yüksektir. Nitel çalışmanın sonuçları kişilerin kilo vermeye ilişkin hissettikleri baskının arttıkça olumsuz duyguların da daha çok ortaya çıktığını göstermiştir. Ayrıca, kilo yanlılığı da önemli bir faktör olarak ortaya çıkmıştır. Bu bulgular ışığında bir uygulama önerisi getirilmiştir.
Çocukların bağlanma kaygısı ile bağlanma kaçınmasının okula bağlanma ve akran ilişkilerine etkisinin incelenmesi

çocukluktan edindiği bağlanma biçimlerinin etkileri tüm yaşantı sürecinde ilişkilerine yansıyabilmektedir. Araştırmada, çocukların kaçınmalı ve kaygılı bağlanma örüntülerinin okula bağlanma durumuna ve akran ilşkilerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini; 2016- 2017 yılı bahar döneminde İstanbul ili Beyoğlu ilçesindeki MEB'e bağlı çeşitli liselerinde lise 1. sınıfta öğrenim gören 528 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada sosyodemografik bilgileri almak için 'Kişisel Bilgi Formu', çocukların ebeveyne bağlanma şeklini ölçmek için, 'Aile İçi Yakın İlişkilerde Deneyimler Ölçeği '', çocukların arkadaş ilişkilerini ölçmek için, 'Akran İlişkileri Ölçeği ' ve okula bağlanma durumlarını ölçmek için, 'Çocuklar ve Ergenler İçin Okula Bağlanma Ölçeği '' kullanılmıştır. Verilerin analizinde çocukların bağlanma şekilleriyle okula bağlanma ve akran ilişklerini belirlemek için; Bağımsız Örnek T-Testi, ikiden fazla kategorili bir değişkene göre farklılaşıp farklılaşmadığının belirlenmesinde ise Tek Yönlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Kullanılan Tek Yönlü Varyans Analizi sonucu varyanslar homojen olarak elde edilmediğinde varyans analizi yerine robust bir test olan Welch testi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre; bağlanma biçimlerinin cinsiyet faktörüne göre değişmediği saptanmıştır. Akran ilişkilerinde cinsiyete göre anlamlı farklılaşma tespit edilmiştir. Bu durumun kızlar lehine olduğu saptanmıştır. Annesi serbest meslek sahibi olan çocukların daha fazla kaygılı bağlandıkları, annesi kamuda çalışan çocukların ise arkdaşlarıyla çatışmalı ilişkiler kurdukları sonucu bulunmuştur. Anne öğrenim durumuna göre bağlanma biçimleri arasında anlamlı farklılaşma bulunmuştur. Çocukların bağlanma biçimlerinin anne baba eğitim durumundan etklendiği görülmektedir. Öğrenim seviyesi arttıkça güvenli bağlanma yönüne doğru olumlu etkilenme görülmektedir. Araştırmada, gelir düzeyi ile bağlanma biçimleri arasında anlamlı farklılaşmalar tespit edilmiştir. Ailede gelir seviyesi azaldıkça kaygılı bağlanma arttığı tespit edilmiştir. Gelir seviyesi arttıkça çocukların okulda arkadaş ve öğretmenleriyle daha olumlu iletişimde oldukları saptanmıştır. Okul öncesi eğitim almayan çocuklarda daha fazla kaçınmalı davranış görülürken, okul öncesi eğitim alan çocukların arkadaşlarıyla daha çok yardıma açık oldukları sonucu görülmüştür. Anne sütü alan çocukların arkadaşlarıyla daha fazla birlikte olmayı tecrcih ettikleri saptanmıştır. Bakım veren kişi durumuna göre; arkadaşlara bağlanma ile yakınlık puan ortalamaları arasında anlamlı farklılaşma görülmüştür. Arkadaşlara bağlanma puan farkı bakıcı tarafından bakılan çocuklardan kaynaklandığı, yakınlık puan farkının ise anneannenin bakım verdiği durumlardan kaynaklandığı tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda, çocuklarda bağlanma kaygısı ile bağlanma kaçınmasının arttıkça okula bağlanma durumunun ve akran ilşkilerinin olumsuz yönde etkilendiği görülmektedir.