turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İlköğretimde görev yapan beden eğitimi ve sınıf öğretmenlerinin sosyal beceri düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından karşılaştırılması

Bu arastırmada beden egitimi ve sınıf ögretmenlerinin sosyal beceri düzeylerinin ve sosyal becerilerinin brans, cinsiyet ve meslek deneyimideğişkenlerine göre farklılasıp farklılasmadıgının belirlenmesi amaçlanmıstır. Tarama modelinde gerçeklesen bu arastırmaya, 2006- 2007 egitim- ögretim yılı güz döneminde Zonguldak Merkez ve Kdz. Eregli ilçesine bağlı ilkögretimkurumlarında görev yapan 31 bayan 55 erkek toplam 86 beden egitimi ve 31 bayan 55 erkek toplam 86 sınıf ögretmeni katılmıstır. Veriler, Riggio (1986) tarafından gelistirilen ve Yüksel (1998) tarafından Türkçe'ye uyarlanan ? Sosyal Beceri Envanteri? ile toplanmıstır. Envanter; 90 maddeden olusmaktadır. Ölçegin altı alt boyutu bulunmaktadır. Her bir alt ölçek 15 maddeden olusmaktadır. Verilerin çözümlenmesinde, betimsel istatistik, tek yönlü varyans analizi ve iliskisiz örneklemler için iki faktörlü ANOVA teknikleri kullanılmıstır. Anlamlılık düzeyi. 05 olarak belirlenmistir. Arastırmada elde edilen sonuçlara göre, beden egitimi ve sınıf ögretmenlerisosyal beceri düzeyleri brans değişkenine göre, duyussal anlatımcılık, duyussalduyarlılık, sosyal anlatımcılık ve toplamda istatistiksel anlamda fark gösterirken, beden egitimi ve sınıf ögretmenlerinin sosyal beceri düzeyleri cinsiyet ve cinsiyet x brans değişkenlerine göre degismedigi ortaya çıkmıstır. Beden egitimi ve sınıf ögretmenlerinin sosyal beceri düzeyleri duyussalanlatımcılık alt ölçeginde brans değişkenine göre anlamlı farklılık gösterirken, cinsiyet, cinsiyet x brans değişkeni açısından anlamlı farklılık göstermemistir. Beden egitimi ve sınıf ögretmenlerinin sosyal beceri düzeyleri duyussalduyarlılık alt ölçeginde bransa göre anlamlı fark bulunurken cinsiyet, cinsiyet x bransdeğişkeni açısından anlamlı fark bulunamamıstır. Beden egitimi ve sınıf ögretmenlerinin sosyal beceri düzeyleri sosyal anlatımcılık alt ölçeginde brans değişkenine göre anlamlı farklılık gösterirken, cinsiyet, cinsiyet x brans değişkeni açısından anlamlı farklılık göstermemistir. Beden egitimi ve sınıf ögretmenlerinin sosyal beceri düzeyleri toplam puandabrans değişkenine göre anlamlı farklılık gösterirken, cinsiyet, cinsiyet x bransdeğişkeni açısından anlamlı farklılık göstermemistirBransa, cinsiyet ve cinsiyet x brans değişkenine göre sosyal duyarlılık, duyussal kontrol ve sosyal kontrol alt ölçeginde beden egitimi ve sınıf ögretmenleriarasında anlamlı bir fark bulunamamıstır. Sınıf ögretmenlerinin meslek deneyimine göre, duyussal anlatımcılık alt ölçeginde fark bulunurken duyussal duyarlılık, duyussal kontrol, sosyal anlatımcılık, sosyal duyarlılık, sosyal kontrol alt ölçeklerinde ve toplam puanda anlamlı fark bulunamamıstır. Beden egitimi ögretmenlerinin sosyal beceri düzeylerinin meslek deneyimi ile arasında istatistiksel olarak bir farka rastlanmamıstır.
Uyku ile aktive olan epileptik sendromların nöropsikolojik işlevlerle ilişkileri

Bu çalışmanın temel amacı uykuda aktive olan epileptik sendromlarm nöropsikoloöik profilini belirlemektir. Bu amaç doğrultusunda 37 BRE, 21 OLE ve 31 CSWS sendromlu olmak üzere toplam 89 hastaya WISC-R, Stroop Testi TBAG Formu, İT Türk Formu, GİSD-B, SDÖT Türk Formu, AVLT ve KKTT uygulanmıştır. Araştırmanın ilk aşamasında 7 ayrı nöropsikolojik testten elde edilen 112 puan için epileptik sendrom etkisi göstermeyen test puanlan yaş değişkeninin istatistiksel olarak kontrol edildiği ANCOVA ile bir elemeye gidilmiştir. İleri analizler tam değişkeni ile belirlenen puanlarda, yaşın istatistiksel olarak kontrol edildiği MANCOVA ile yürütülmüştür. Epileptik sendrom etkisi gözlenen puanlarda, gruplar arası farkın kaynağım araştırmak amacıyla Bonferroni düzeltmesi ile post hoc analizleri yapılmıştır. MANCOVA analizlerine göre CSWS sendromunun performansı BRE ve OLE ye göre daha kötü olarak bulunmuştur. BRE ve OLE grupları arası anlamlı farklılıklar AVLT skorlarında elde edilmiştir. Mevcut çalışmanın ikinci aşamasında ANCOVA'ya göre belirlenmiş nöropsikolojik test puanlarından epileptik sendromlarm lojistik regresyon analizine göre yordanabilirliği ortaya konmuştur. Lojistik regresyon analizlerinde AVLT skorlarının %82. 46 oranında yüksek bir sınıflandırma yaptığı gösterilmiştir. Bu bulgular CSWS'nin nöropsikolojik işlevler açısından BRE ve OLE'ye göre daha ciddi bir bozukluk olduğunu göstermiştir. Lojistik regresyon analizleri BRE-OLE, BRE-CSWS ve OLE- CSWS sendromlan için ayrı ayrı yapılarak, nöropsikolojik test puanlarının epileptik sendromlan ayırdetme özellikleri belirlenmiş ve bulgular ilgili literatür bağlamında tartışılmıştır.
Brunel ruh hali ölçeği'nin yetişkin sporcularda geçerlik-güvenirlik çalışması

Bu araştırmanın amacı: yetişkin sporcularda ruh halinin değerlendirilebilmesi için Brunel Ruh Hali ölçeği'nin Türkçe'ye uyarlanarak geçerlik ve güvenirlik çalışmasının yapılmasıdır. Araştırmanın yöntemi kesitsel tarama deseni olarak belirlenmiştir. Bu çalışma test-tekrar test şeklinde yapılmıştır. Çalışma grubunu farklı branşlardan 18 yaş üstü lisanslı, %76.64'ünün erkek, %23.36'sının kadın olan 608 sporcu oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak, 'Brunel Ruh Hali Ölçeği ' ve kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde ölçeğin güvenirliği için Cronbach alfa katsayısı kullanılmış, test-tekrar test güvenirliği sırasıyla ( =.866) ve ( =.853) bulunarak ölçeğin oldukça güvenilir olduğu tespit edilmiştir. Açıklayıcı faktör analiz sonuçları madde 3'ün, ilk faktör analizinde faktör yapısını bozduğu için analiz dışı bırakılmıştır. Geriye kalan 23 madde ile varimax rotasyonlu ve temel bileşenler yöntemiyle yapılan açıklayıcı faktör analiz sonucu ile 4 faktörlü bir yapı elde edilmiştir. Elde edilen bu yapının geçerliğini test etmek için doğrulayıcı faktör analizi yapılmış ve açıklayıcı faktör analiz sonucu elde edilen modelin aynen olduğu şekilde geçerli olmadığı tespit edilmiştir. Böylece; 1. 6. 17. 18. maddeleri işlem dışı bırakılmıştır. Doğrulayıcı faktör analizi sonucu elde edilen modelin alt boyutları güvenirlik analizinde, Bitkinlik ( =.811) ve Depresiflik ( =.859) yüksek derecede güvenilir bulunurken, Kızgınlık ( =.756) ve Dinçlik ( =.786), alt boyutları ise oldukça güvenilir olduğu görülmüştür. Test-Tekrar test madde faktör analizi için bağımlı örneklem t testi yapılmış ve iki farklı zaman diliminde elde edilen sonuçların benzer olduğu, böylelikle ölçeğin değişmezliği tespit edilmiştir. Doğrulayıcı faktör analizi model sonuçlarında 2/sd'nin 2 .95, GFI'nin 0.93 NFI'nin 0.91 CFI'nın 0.94 RMSA'nın 0.057 değerini almasıyla iyi uyum RMR'nin 0.05 değerini almasıyla da modelin mükemmel uyum gösterdiği görülmüştür. Ölçeğin alt boyutlar arasındaki korelasyon katsayılarına bakıldığında ise anlamlı ilişkinin olduğu görülmüştür. Sonuç olarak; Brunel Ruh Hali Ölçeği'nin Türkçe'ye uyarlanan versiyonunun geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğu görülmüştür.
Ortaokul öğrencilerinin yaşadığı sınav kaygısının nedenleri ve anne - baba tutumlarının sınav kaygısına etkisi: Merzifon örneği

Bu araştırmanın amacı öğrencilerde yaygın olarak yaşanan sınav kaygısının nedenlerini ve Anne babaların tutumuyla sınav kaygısı arasında bir ilişkinin olup olmadığını tespit etmektir. Öğrencilerin sınavlarda kaygı duymasına neden olan birçok etmen vardır; Bunlar: akademik başarı, sınavlara yeteri kadar hazırlık yapamama, psikolojik durum, özgüven eksikliği, cinsiyet, sosyoekonomik durum, öğretmen tutumu, mükemmeliyetçi kişilik, benlik saygısı, kendi problemini çözme becerisi ve anne baba tutumudur. Araştırmada 327 öğrenciye sınav kaygısı envanteri ve anne baba tutum envanteri uygulandı. Çalışmada elde edilen bulgular değerlendirilirken, istatistiksel analizler için SPSS 21.0 İstatistik paket programı kullanıldı. Araştırma sonucunda, Erkek öğrencilerin baskıcı anne baba tutumu, kız öğrencilerin baskıcı anne baba tutumundan yüksek bulunmuştur. Kız öğrencilerin anne babalarının erkek öğrencilerin anne babalarına göre daha demokratik olduğu bulunmuştur. Kız öğrencilerin sınav kaygısına etki eden zihinsel tepki puanı erkeklerin zihinsel tepki puanından yüksek çıkmıştır. Sınıf düzeyinde anne baba tutumları farklılaştığı belirlenmiştir. Otoriter anne baba tutumu etkisinde olan öğrencilerin gelecekle ilgili endişe puanları diğer anne baba tutumunda olan öğrencilerden yüksek çıkmıştır. Araştırma sonucuna göre cinsiyete ve sınıf düzeyine göre kaygıya etki eden faktörlerin değiştiği, Anne baba tutumunun sınav kaygısına etki ettiği sonucu çıkmıştır. Otoriter baskıcı anne baba tutumu ile genel sınav kaygısı arasında pozitif yönde ilişki bulunmuştur. Bu sonuçlara göre anne babalara yönelik ebeveynlik eğitim kursları, öğrencilerin başarısı ve sağlıklı gelişimi için çok büyük öneme sahiptir. Öğrencilerin yaşadıkları sınav kaygısına etki eden faktörleri incelediğimizde, hayata ve sınavlara yönelik rehberlik çalışmalarına ağırlık verilmesi gerektiği ortaya çıkmıştır.
Yatan hastalarda yeme tutumunun klinik tanılara göre incelenmesi: Psikoz, depresyon, alkol ve madde kullanım bozukluğu

Araştırmanın amacı psikoz, depresyon, alkol ve madde kullanım bozukluğu olan yatan hastaların yeme tutumunun incelenmesidir. Araştırmaya Şubat 2019 ile Haziran 2019 arasında psikiyatri kliniği ve AMATEM kliniğinde yatışı olan toplam 150 hasta alınmıştır. Çalışmaya 43 psikoz, 47 depresyon ve 60 alkol ve madde kullanım bozukluğu tanısı olan hasta katılmıştır. Yeme tutumunu ölçmek amacıyla hastalara Yeme Tutumu Testi ve demografik bilgi formunda yer alan sorular sorulmuş ve cevaplar formlara kaydedilmiştir. YTT ile yapılan uygulama sonucunda yeme bozukluğu görülme riski %8 olarak bulunmuştur. Klinik tanılara bakıldığında psikoz hastaların %2.32'sinde, depresyon hastaların %6.38'inde ve alkol ve madde kullanım bozukluğu olan hastaların %13.33'nde yeme bozukluğu görülme riski olduğu belirlenmiştir. Klinik tanılar ile yeme tutumu arasındaki ilişkiye bakılmak amacıyla tek yönlü varyans analizi yapılmış ve anlamlı bir fark olmadığı saptanmıştır. Yeme tutumu puanı ile cinsiyet arasında anlamlı bir farklılık olduğu bulunmuştur. Kadınlarda yeme bozukluğu görülme riskinin erkeklere göre daha fazla olduğu saptanmıştır. Yeme tutumu puanı ile medeni durum, sosyoekonomik durum algısı, eğitim durumu, sigara kullanımı, alkol kullanımı, madde kullanımı arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Yeme tutumu puanı ve beden kitle indeksi arasında anlamlı bir ilişki bulunamamış ancak beden kitle indeksi alt sınırını aşmış hastaların %50'sinde yeme bozukluğu görülme riski olduğu saptanmıştır. Sonuç olarak yapılan çalışmayla yeme tutumu ve yeme bozukluğu yaygınlığı ile ilgili literatüre katkı sağlanmıştır. Yeme bozukluğu ile ilgili farkındalığın artırılması, olguların tedaviye yönlendirilmesi ve koruyucu halk sağlığı önlemlerin alınmasına ihtiyaç duyulmaktadır.
Preschool children's story construction and use of deixis in fictional narratives

Deiktik Değişim teorisi, bir ifadeyi yorumlamak için deiktik terimlerin kullanılmasının ve konuşmacıya göre deiktik merkezin değişmesinin gerektiğini öne sürer. Bu çalışmada Türkçe konuşan okul öncesi çocuklarının kurgusal anlatıları ile Deiktik Merkez ve Deiktik Değişim teorisi içerisinde hikaye dünyası bağlamını oluşturmak için kullandıkları deiktik terimler araştırılmıştır. Bu amaç için, 3;6 ve 6 yaşları arasındaki 47 okul öncesi çocuğun resimli bir kitabı hikayeleştirdikleri anlatıları incelenmiş ve 23 yetişkinin hikayesiyle karşılaştırılmıştır. Daha küçük çocuklar daha gösterici bir ifadeyle, hikaye bağlamına kıyasla resimli kitaba odaklanıp buna uygun deiktik gösterici terimler kullanmışlardır. Ayrıca zaman belirten deiktik terimleri yetişkinlerden daha az sıklıkla kullanmışlardır ve bu da zamansal terimlerin hikaye kurgulama yeteneğinin yanında geliştiğini göstermektedir. Genel olarak sonuçlar; anlatı gelişiminin, gerçek dünya bağlamında kullanılan dilin hikaye dünyası bağlamındaki değişimi ile deiktik ifadelerin psikolojik yakınlığı belirtmedeki gelişimi ile paralel gittiğini göstermektedir.
Erkeklik rollerini kabullenmenin ve erkekliğe yönelik tehdit algısının üniversite öğrencilerinin flört şiddetine yönelik tutumları ile ilişkisi

Bu araştırmada, erkeklik rollerini kabullenmenin ve erkekliğe yönelik tehdit algısının üniversite öğrencilerinin flört şiddetine yönelik tutumları ile ilişkisi incelenmiştir. Ayrıca araştırmada üniversite öğrencilerinin flört şiddetine yönelik tutumlarında, ilişki durumu, ilişkide şiddete maruz kalma ve şiddete başvurma, aile içinde şiddete tanıklık etme ve şiddete maruz kalma durumuna göre bir fark olup olmadığı da incelenmiştir. Araştırmanın grubu, 2016- 2017 eğitim öğretim yılında Gaziantep Üniversitesi'nde öğrenim gören 510 erkek öğrenciden oluşmaktadır. Bu araştırmada veri toplama aracı olarak ''Flört Şiddetine Yönelik Tutum Ölçekleri', 'Erkeklik Rolleri Ölçeği', 'Erkekliğe Yönelik Algılanan Tehdit Ölçeği' ve ''Kişisel Bilgi Formu'' kullanılmıştır. Verilerin analizinde Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı ve t-testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda; erkek üniversite öğrencilerinin flört şiddetine yönelik tutumları ile erkeklik rollerini kabullenmeleri arasında olumlu yönde ancak düşük düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Erkek üniversite öğrencilerinin erkekliğe yönelik tehdit algıları ile flört şiddetine ilişkin tutumları arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Üniversite öğrencilerinin, demografik değişkenlere göre flört şiddetine yönelik tutumlarında anlamlı bir fark olmadığı belirlenmiştir.
Evli bireylerde eşe kendini açma ve evlilik doyumu

Bu çalışmada evli bireylerde, evlilik doyumu ve eşe kendini açmayı etkileyen değişkenler ile evlilik doyumu ve eşe kendini açma arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu araştırma betimsel nitelikte ve ilişkisel tarama modeli kullanılarak yapılmış bir çalışmadır. Araştırmanın katılımcıları Türkiye'de büyük bir şehirde yaşayan evli bireylerden oluşmaktadır. Katılımcılar, araştırmaya gönüllü katılım sağlayan ve uygun örnekleme yoluyla seçilen, 167 kadın (%57,8) ve 122 erkek (%42,2) olmak üzere toplamda 289 evli bireyden oluşmaktadır. Çalışmada; Kişisel Bilgi Formu, Evlilik Yaşamı Ölçeği ve Eşe Kendini Açma Ölçeği veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Çalışmanın verileri, Çok Değişkenli Varyans Analizi ve Pearson Korelasyon Katsayısı ile analiz edilmiştir. Çalışma bulgularına göre gelir sağlayıcı iş, aile aylık geliri, ev işlerinde eş yardımı, eşin kök aile müdahalesi değişkenleri evli bireylerin evlilik doyumlarını manidar olarak etkilemektedir. Cinsel davranış rahatlığı ve aynı eşi tercih etme değişkenleri ise evli bireylerin hem evlilik doyumlarını hem de eşe kendini açmalarını manidar olarak etkilemektedir. Cinsiyet, yaş, öğrenim durumu, aile üyeleri, evlilik süresi, çocuk sayısı, eşler arası yaş farkı değişkenlerinin evli bireylerde hem evlilik doyumu hem de eşe kendini açmayı manidar olarak etkilemediği bulunmuştur. Gelir sağlayıcı iş, aile aylık geliri, ev işlerinde eş yardımı, eşin kök aile müdahalesi değişkenlerinin evli bireylerde eşe kendini açmayı manidar olarak etkilemediği bulunmuştur. Evli bireylerde evlilik doyumu ve eşe kendini açma arasında yüksek düzeyde pozitif yönlü bir ilişki bulunmuştur. Çalışmadan elde edilen bulgular yorumlanmış, literatür ışığında tartışılmış ve öneriler sunulmuştur.
The role of contact and the perception of threat in prejudice towards Syrians in Turkey

Bu çalışmada, Türkiye'deki Suriyeliler bağlamında gruplar arası temas, tehdit algısı ve önyargı arasındaki ilişki Birleşik Tehdit Kuramı (Stephan & Stephan, 2000) kullanılarak incelenmiştir. İstanbul ve Şanlıurfa'da yaşayan 310 kişiye anket uygulanmıştır. Suriyelilerle farklı seviyelerde temas kuran katılımcılara ulaşmak için İstanbul'da düşük ve yüksek sığınmacı yoğunluklu semtlerden iki grup seçilmiştir. Sonuçlara göre, temas kalitesi arttıkça gerçekçi ve sembolik tehdit algısı, olumsuz kalıpyargılar, dış gruba karşı olumsuz duygulanım ve sosyal mesafe algısı azalırken, olumlu hisler artmıştır. Gerçekçi tehdit algısı olumlu duyguları, sembolik tehdit algısı sosyal mesafeyi, olumsuz kalıpyargılar ise sosyal mesafe ve dış gruba karşı olumsuz duygulanımı pozitif, olumlu hisleri ise negatif olarak yordamıştır. Gerçekçi tehdit algısının temas kalitesi ile olumlu hisler arasında, sembolik tehdit algısının ise temas kalitesi ile sosyal mesafe arasında aracı değişken olduğu bulunmuştur. Son olarak, olumsuz kalıpyargılar temas kalitesinin ile üç önyargı değişkeni arasındaki ilişkide aracı değişken olduğu görülmüştür. Temas kalitesi, temas miktarı ile önyargı değişkenleri arasındaki ilişkiyi düzenlememiştir. Tehdit değişkenleri arasında önyargı değişkenleri en güçlü ilişkisi olan değişken olumsuz kalıpyargılardır. Grup farklılıkları üzerinden temas kalitesi ve temas miktarının tehdit algısı ve önyargı üzerindeki rolü tartışılmıştır. Araştırma sonuçlarının Türkiye'nin sosyopolitik ortamı açısından önemi vurgulanmıştır.
Küçük gruplarda duygudurumun ve duygu bulaşmasının saldırganlığa etkileri

Gruplarda saldırganlık davranışı gerek bireysel gerekse toplumsal açıdan oldukça önemli bir konudur. Bununla birlikte literatür incelendiğinde grupların saldırganlıklarını inceleyen çok az sayıda deneysel araştırma olduğu görülmektedir. Her ne kadar yapılan çalışmalar grupların bireylerden daha saldırgan olduğunu gösterse de gruplarda saldırganlığa yönelik açıklamaların yetersiz kaldığı dikkat çekmektedir. Bu nedenle bu araştırmada iki kişiden oluşan küçük gruplarda saldırganlık konusunun araştırılması amaçlanmıştır ve bu amaç doğrultusunda iki deney yürütülmüştür. Yapılan deneylerde öfke duygu durumunu manipüle etmek amacıyla psikolojik dışlanma paradigması kullanılmıştır. Yapılan birinci deneyde, bireyler ve grupların saldırganlıkları karşılaştırılmıştır. Bunun için psikolojik dışlanmaya maruz kalan ve kalmayan birey ve gruplar saldırganlık ölçümü skorları açısından karşılaştırılmıştır. Yapılan birinci deneyin bulguları psikolojik dışlanmaya maruz kalan bireylerin kalmayanlara göre daha saldırgan davrandıklarını göstermektedir. Öte yandan, beklenenin aksine gruplar halinde ve bireysel olarak araştırmaya katılan katılımcılar arasında saldırganlık açısından bir fark olmadığı görülmüştür. Yapılan ikinci deneyde ise küçük grupların saldırganlığı farklı duygudurum kompozisyonları ve duygu bulaşması değişkenleri dahil edilerek incelenmiştir. İkinci deneyin bulguları ise katılımcılardan birinin öfkeli diğerinin ise nötr duyguduruma sahip olduğu koşuldaki katılımcıların saldırganlık skorlarının en yüksek saldırganlık skoru olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, duygu bulaşmasının küçük gruplarda saldırganlık üzerinde etkisinin olmadığı görülmektedir. Araştırmanın bulguları güncel literatür ışığında tartışılmıştır. Araştırmanın sonuçlarının sosyal, eğitim ve klinik gibi farklı alanlarda önemli doğurguları olduğu düşünülmektedir.
Göç süreçlerindeki çocukların karşılanamayan gereksinimleri, haklara erişimleri ve beklentileri: Ankara ve Hatay'da yaşayan Suriyeli çocuklar örneği

Bu çalışma, çocukların göç süreçlerindeki gereksinimlerini, karşılaştıkları zorlukları ve çocuk haklarına erişimleri ile birlikte çocukların göç süreçlerindeki beklentilerini, baş etme mekanizmalarını ve destek sistemlerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Aynı zamanda, çocukların ifadelerinden ve algılarından yola çıkarak, göç öncesi, göç eylemi ve göç sonrası olmak üzere farklı kronolojik evreleri içeren bütüncül bir zaman dilimini ele almaktadır. Bu kapsamda, Ankara ve Hatay'da yaşayan 13'ü kız, 17'si erkek, 30 Suriyeli çocuk ile derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Analiz süreci, yarı yapılandırılmış görüşme yönergesine ve araştırmanın amacına paralel olarak bilgisayar destekli nitel veri analizi (NVivo 11) çerçevesinde gerçekleştirilmiştir. Analiz sonucunda, göç süreçlerindeki 'Çocukların Hakları Algılama Biçimi', 'Çocukların Gereksinimleri ve Karşılaştıkları Zorluklar', 'Çocukların Baş Etme Mekanizmaları ve Destek Sistemleri' ile 'Çocukların Beklentileri' olmak üzere dört ana tema ortaya çıkmıştır. Çocukların hak kavramını, hak çerçevesinden öte, savaşın ve zorunlu göç sürecinin yarattığı karşılanamayan gereksinimler ve zorluklar üzerinden ifade ettikleri görülmüştür. Çocukların gereksinimleri ve karşılaştıkları zorluklar ise Max-Neef'in insani ihtiyaçlar ve giderilmesi matrisinde yer alan dokuz gereksinim çerçevesinde şekillenmiş olmasına karşın, veri yoğunluğu, daha çok yaşamı sürdürebilme gereksinimi ve koruma gereksinimi içerisinde yer alan temel gereksinimler çerçevesinde kümelenmiştir. Çocukların baş etme mekanizmaları ve destek sistemlerinin, büyük oranda geniş aile ilişkileri, kültürel ve geleneksel özellikler üzerinden şekillendiği gözlemlenmiştir. Çocukların beklentilerinin ise genel itibarıyla karşılanamayan gereksinimlerle ve zorluklarla paralellik gösterdiği belirlenmiştir. Bununla birlikte, Suriyeli çocukların gereksinimleri ve karşılaştıkları zorluklara ilişkin ihtiyaçların karşılanma biçimlerinin ve haklara erişim süreçlerinin farklılık gösterdiği görülmüştür. Çalışmanın ortaya çıkardığı sonuçlar çerçevesinde, göç süreçlerindeki çocuklara ilişkin hak temelli ve güçlendirme yaklaşımları çatısı altında, eklektik ve kapsayıcı bir sosyal hizmet müdahalesinin nasıl olması gerektiği tartışılmıştır.
The role of home and childcare chaos in children's development

Bu çalışma ev ve okul öncesi eğitim kurumlarındaki kaosun, okul öncesi dönemdeki çocukların sosyal yetkinlik ve uyum, kendini denetleme becerisi ve duygulanımdurumları üzerindeki arttırıcı ve etkileşimli rolünü araştırmayı amaçlamıştır. 269 çocuk (137 erkek, 132 kız), çocukların anneleri ve okul öncesi öğretmenleri çalışmaya katılmıştır. Ev ve okul öncesi eğitim kurumlarındaki kaos, sırasıyla anne tarafından doldurulan CHAOS ölçeği ve öğretmen tarafından doldurulan LECPölçeği aracılığıyla ölçülmüştür. Ev ve okul öncesi eğitim kurumlarındaki kaosunarttırıcı ve etkileşimli rolü çok düzeyli doğrusal modeller kullanılarak test edilmiştir. Ev ve okul öncesi kurumlarındaki kaosun arttırıcı rolü, yalnızca dışa yönelimsorunların yordanmasında gösterilmiştir. İçe yönelim sorunlarındaki anlamlı farklılığı yalnızca ev kaosu açıklarken sosyal yetkinlikteki anlamlı farklılığı yalnızca okul öncesi eğitim kurumundaki kaos açıklamıştır. Ancak, ev kaosu ve okul öncesi eğitim kurumundaki kaos arasındaki iki-yönlü etkileşimin çocukların gelişimsonuçlarını yordamadığı bulunmuştur. Diğer bir ifadeyle, bir ortamdaki kaos ile çocuk gelişimi arasındaki ilişkinin bir başka ortamdaki kaosun düzeyine göre değişmediği gösterilmiştir. Bunların yanı sıra, hem ev hem de okul öncesi eğitim kurumunda yüksek düzeyde kaosa maruz kalan çifte risk grubundaki çocuklar bu iki ortamdaki kaos dağılımı üzerinde üçlü ayrıştırma yöntemi kullanılarak incelenmiştir. Çifte risk grubundaki bu çocuklar, hem ev hem de okul öncesi kurumunda düşük düzeyde kaosa maruz kalan çifte korunma grubuna göre daha fazla dışa yönelim sorunları sergilemektedir. Ayrıca, ev ortamında düşük ama okul öncesi ortamda yüksek düzeyde kaosa maruz olan çocuklar, her iki ortamda da ortalama düzeyde kaosa maruz kalan çocuklara göre daha az sosyal yetkinlik sergilemiştir. Bu bulgular, riskli ortamların additif rolüne odaklanan politikaları akla getirmiştir.