turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kamu yönetimi ve kamu hizmeti anlayışında yaşanan değişimin Türk kamu yönetimine yansımaları

Tüm dünyada 'Değişim Çağı' olarak adlandırılan 20. yüzyıl içerisinde, kamu kurumlarının hizmet sunumunda da çeşitli değişim ve dönüşümler yaşanmıştır. Toplumsal hayat ve bilgi teknolojileri alanlarında yaşanan gelişmeler, yönetim bilimlerinin de değişiklikler ışığında kendini revize etmesini gerekli kılmıştır. Yönetim alanındaki değişim, idare hukukunun temel kavramı 'kamu hizmetine' de etki etmiştir. Tez kapsamında birinci bölümde; yönetim kavramı, unsurları bu kavramdan yola çıkılarak oluşturulan yönetim bilimi ve son olarak kamu yönetimi anlayışının Geleneksel Kamu Yönetiminden Yeni Kamu Yönetimi anlayışına kadar geçirmiş olduğu süreç anlatılacaktır. İkinci bölümde ise; kamu hizmetinin ne olduğu, tanımı, ilkeleri ve türlerine yer verilerek kavramsal bir çerçeve çizilecektir. Son bölüme gelindiğinde ise tezin ana varsayımı olan; 'devletin, hizmet sunarken uygulamada gerçekleştirdiği faaliyetler ve ülkedeki kamu yönetimi anlayışı arasında ilişki bulunduğu' varsayımı çerçevesinde, yönetim anlayışında yaşanan değişim ve dönüşüm sürecinin Türk Kamu Yönetiminin hizmet sunumunda yaratmış olduğu değişimlerin somut örnekleri e-devlet, m-devlet, ombudsman, bağımsız idari otoriteler, bölgesel kalkınma ajansları, kamu özel ortaklıkları, özelleştirme ve son olarak Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminden bahsedilecektir.
Yargı bağımsızlığı ilkesi kapsamında Hakimler ve Savcılar Kurulu

Bu çalışma yargı bağımsızlığı ilkesi kapsamında Hakimler ve Savcılar Kurulu'nun tarihsel gelişimi, yargı bağımsızlığını oluşturan ilkelerin demokratik ülkelerde nasıl uygulandığı ve bu çerçevede Hakimler Savcılar Kurulu'nun 16 Nisan Anayasa Değişikliği sonrası mevcut yapısını inceleyen bir çalışmadır. Tezin amacı yargı bağımsızlığının tam sağlanması ile ilgili konularda devletlerin hukuk sistemlerinde aldıkları önlemleri ortaya koymaktır. Tezde kullanacağımız yöntem, birinci bölümde yargı bağımsızlığının tanımı ve tarihsel süreci inceledikten sonra yargı bağımsızlığı ilkelerinin çağdaş demokratik devletlerde ve Türkiye'de nasıl uygulandığına ilişkin tarihsel süreç hususunda bilgi vermektir. İkinci bölümde yargı bağımsızlığının Türk hukuk sistemindeki tarihsel gelişimi Kanun-i Esasi'den 1982 Anayasasına kadar incelenmiştir. Üçüncü bölümde Hakimler ve Savcılar Kurulu'nun yeniden yapılandırılması, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun hukuk devleti ve yargı bağımsızlığı kavramları ile ilişkisi incelenmiştir.
Effect of military intervention on executive power

müdahalesinde, bu şartların gerçekleştiği, sivil yönetimin uygulamalarının müdahaleleri kolaylaştırdığı gözlenmektedir. Askerlerin iktidarı sivillere bırakmadan önce yaptıkları yasalar sonraki dönemi etkilemekte ve bu yolla rolleri devam etmektedir. Kendilerini ve yeni düzeni korumak için oluşturulan bazı garantiler, sivil rejime geçildikten sonra da siyasette etkili olmalarını sağlamaktadır. Seçim sisteminin belirlenmesi, af kanunları, vesayet yetkisi, mahfuz alanlar olarak sıralanabilecek bu garantiler, etkinin devamlılığını sağlayan faktörlerdir. Askeri müdahalelerden sonra yapılan anayasalarla yeni bir düzeni kuran ordu, bu düzenin devamı konusunda çok hassas davranmaktadır. Mesela 1982 Anayasasında aşka kökenli olması beklenen Cumhurbaşkanının yetkileri genişletilmiş, buna karşılık yürütmenin diğer kesiminin yetkileri azaltılmıştır. Bir diğer etki aracı ise, 1961 anayasası ile oluşturulan Milli Güvenlik Kuruludur. Asker ve sivil üyelerden oluşan kurulun askeri kesiminin ağırlığı her müdahale ile artmıştır. Bunlardan başka, tüm yetkilerin askeri idarecilere geçtiği sıkıyönetim hali ile ilgili düzenlemeler, zamanla ilan şartlan zorlaşsa da, askeri yetkileri genişletici şekil almıştır. Görülen şudur ki, askeri müdahaleler, sivil rejime geçildikten sonra da inisiyatifin tamamen sivil seçilmiş yöneticilere geçmesine engel olacak bazı uygulamaların başlamasına sebep olmuştur. Bu durumu oluşturan anayasa maddelerinin ve yasaların değiştirilmesi mümkün gibi gözükse de uygulamada çok zor olduğu gözlenmektedir. Herm yönüyle gelişmiş, dünya ile bağlantısını sağlamış bir Türkiye arzusu içindeki siyasilerin, öncelikli olarak bu maddeleri değiştirmeleri, gelişmenin ilk şartı olan demokrasinin tesisi ve hayata geçirilebilmesi için zorunludur.
Kırgız Cumhuriyeti'nde parlamentarizmin işleyişi

1990'lı yılların başında Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin çöküşüyle birlikte, birliği oluşturan cumhuriyetlerden biri olan Kırgız Cumhuriyeti de bağımsızlığını kazanmıştır. Sovyetlerin dağılması ile bağımsızlıklarını kazanan tüm cumhuriyetlerin önünde aşılması gereken en önemli problem ülkelerdeki siyasal ve ekonomik sistemin değişimi ve dönüşümü olarak ortaya çıkmıştır. Aslında Kırgızistan'ın da dahil olduğu bu cumhuriyetlerde iki ana tartışma konusu olarak gündeme oturan siyasal ve ekonomik değişim meselesi, bir başka ifade ile 1990'lı yıllara kadar gelen 'iki kutuplu' dünya algısında hangi kutupta yer alınacağı' sorunsalı olarak da tanımlanabilir. Bu siyasal ve ekonomik değişim ve dönüşüm sürecinin koşullarını belirlemek Sovyetler Birliğinden ayrılarak bağımsızlıklarını ilan eden ülkelerin o tarihsel süreçteki yönetim kadrosunun yüklenmesi gereken bir misyon olarak ortaya çıkmaktadır. Artık merkezi bir otorite yoktur ve her ülkenin dönüşüm serüvenini belirleyecek olan o ülkenin kendi öz dinamikleridir. İşte bu aşamada Kırgız Cumhuriyeti, politik ve ekonomik alanda liberal demokratik yönde dönüşümü sağlamak için diğer Orta Asya ülkelerinin arasında en radikal karar veren ülke görünümü arz etmektedir. Bu tez çalışmasında, Kırgız Cumhuriyeti'nin bağımsızlığından sonra oluşturduğu hükümet sistemleri Anayasal düzenlemeler çerçevesinde incelenecektir. Kırgızistan geçmişşte başkanlık sistemini, günümüzde parlamenter sistemi uygulamakta olan farklı konumdadır. Her iki hükümet sistemi uygulamış olduğundan çalışmada, başkanlık sistem dönemi ve parlamenter sistem dönemi olarak karşılaştırarak incelemeye uygun bir örnektir. Çalışmada ayrıca Kırgızistan'da Parlamenter sistemin uygulanmasında ortaya çıkan olumlu ve olumsuz yönlerine yer verilmiştir. Ülkenin bağımsızlığını kazandıktan sonraki kısa tarihi boyunca kazanılan deneyimler ve yapılan akademik çalışmalar, analizler, ülkenin geleceğine katkı sunacağı muhakkaktır. Çalışma nitel, betimleyici nitelik taşıdığından konuyla ilgili geniş literatür taraması yapılmıştır. Araştırmada yerli ve yabancı yazarların araştırmaları teorik destek noktası oluşturmuştur ve Kırgız Cumhuriyeti Anayasasından (Kırgızistan'ın 1993 ve 2010 yılında kabul edilen Anayasasından ve Referandum sonuçlarından) yararlanılmıştır.
Karabük Üniversitesi öğrencilerinin zaman yönetimi becerileri ile akademik başarıları arasındaki ilişki

Zaman eşsiz bir kaynaktır. Bu eşsiz kaynağın kullanılması da çok büyük ölçüde hassasiyet gerektirir. Çünkü zaman hayat demektir. Günümüzde zaman hızla tüketilmektedir ve hemen herkes zamanının olmamasından yakınmaktadır. İstenen ise belirli bir süre içinde en fazla zamanı değerlendirmektir. Bu, zaman içinde kendimizi yönetmekle mümkündür. Zaman yönetimi kişinin iş ve özel hayatında etkili ve verimli olmasını sağlar. Bu araştırmanın amacı Karabük Üniversitesi öğrencilerinin zaman yönetimi becerileri ile akademik başarıları arasında bir ilişki olup olmadığının belirlenmesidir. Araştırma sonucuna göre, öğrencilerin zaman yönetimi becerileri ile akademik başarıları arasında ilişki vardır.
Türkiye'de siyasette etik ile ilgili mevzuat ve anlayışın karşılaştırmalı siyaset açısından değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de siyasette etik konusunu mevzuat ve anlayış bakımından karşılaştırmalı bir incelemeye tabi tutmak ve bu çerçevede mevcut sorunların arka planını ortaya koyarak bu sorunlara çözüm önerileri sunmaktır. Bu çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde daha çok teorik altyapı oluşturulmaya çalışılmış, bu bağlamda, etik kavramının tanımı ve kapsamı, etiğin çağlara göre nasıl temellendirildiği ve önemli düşünürler tarafından nasıl yorumlandığı üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, genel olarak siyasette etik anlayışı bakımından Türk kültürü ve Türk devlet geleneği incelenmiş, belli başlı yaklaşımlar ve sorunlar ortaya konulmuştur. Üçüncü bölümde ise, çağdaş siyasetin etik değerleri bağlamında çeşitli konulara değinilmiş, siyasette etik ile ilgili belli başlı ülkelerin mevzuatları incelenmiş ve bu bilgiler ışığında Türkiye'deki siyasette etik mevzuatı derinlemesine bir analize ve değerlendirmeye tabi tutulmuştur.
İnsan ticareti kavramı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda insan ticareti suçu

İnsan ticareti suçu, dünyada uyuşturucu ve silah kaçakçılığından sonra en çok kar getiren organize suçlardan biri olarak kabul edilmektedir. Günümüzde dünyada milyonlarca insan ticareti mağduru vardır. İnsan ticareti, Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesi'ne Ek Özellikle Kadın ve Çocuk Ticaretinin Önlenmesine, Durdurulmasına ve Cezalandırılmasına İlişkin Protokol'ün hükümleri gereğince Türk Ceza Kanunu'nda da bir suç tipi olarak düzenlenmiştir. Tarihsel boyutlarından soyutlanarak ele alındığında, insan ticareti suçunun hukuki boyutunun tanımlanması oldukça güçtür. Bu çalışmada modern kölelik olarak da adlandırılan insan ticareti, tarihsel boyutuyla ve köleliğin kaldırılması süreciyle birlikte açıklanmıştır. Köleliğin yasaklanmasına ilişkin uluslararası sözleşmeler kronolojik olarak değerlendirilmiş ve taraf devletlere insan ticaretinin suç tipi olarak düzenlenmesi yükümlülüğü getiren Palermo Protokolü ele alınmıştır. İnsan ticaretinin tanımlanabilmesi ve sınırlarının çizilebilmesi için, bir suç tipi olarak düzenlenmesinin tarihsel ve hukuksal boyutu ve TCK'daki suç tipinin incelenmesi bu çalışmanın temel konusudur. Bunun yanında insan ticaretinin kriminolojik değerlendirmesiyle suçun boyutları, temel nedenleri, istismar şekilleri ve suçla mücadele konusu da incelenmiştir.
Uluslararası İnsan Hakları Sözleşmelerinde kadının şiddete karşı korunması ve Türkiye'nin durumu

Dünya genelinde ve özellikle de ülkemizde kadına yönelik şiddet olayları artarak devam etmektedir. Önceleri aile içinde olağan karşılanan ve ev içinde meydana geldiği için devletin müdahale alanı dışında görülen kadına yönelik şiddet olgusu 20. yy. ın son yarısından itibaren gerek uluslararası gerekse ulusal anlamda bir insan hakları ihlali olarak kabul edilerek ciddi ve yaygın bir sorun olarak ele alınmaya başlanmıştır. Bu doğrultuda kadına yönelik şiddeti önleme önce uluslararası insan hakları sözleşmeleri kapsamına alınmış, ülkemiz de bu gelişmelerden etkilenerek kendi iç hukuk sisteminde kadına yönelik şiddeti önlemeye yönelik düzenlemelerde bulunmuştur. Çalışmada öncelikle kadına yönelik şiddet kavramına açıklık getirilmiş daha sonra Birleşmiş Milletler ve Avrupa Konseyi tarafından uluslararası insan hakları sözleşmelerinde, kadına yönelik her türlü şiddetin önlenmesi ve ortadan kaldırılmasına yönelik yapılan düzenlemeler incelenmiştir. Ayrıca son dönemde Avrupa Konseyi tarafından bu konu çerçevesinde oluşturulan ilk sözleşme incelenerek alınan olumlu tedbir ve önlemler ortaya koyulmuştur. Türkiye'nin de bu gelişmeler ışığında kadına şiddeti önlemek adına hem mevcut hukukunda yaptığı düzenlemeler hem de bu amaca yönelik oluşturduğu 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanun, bu kanunda yer alan eksikliklerden ve kanunun yeterince koruma sağlayamamasından dolayı hazırlanan 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Yönelik Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun ele alınmış ve Türkiye'nin durumu ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmada ödün verilmeden, kararlılıkla ve etkin biçimde uygulanan yasaların, şiddetten zarar gören kadınları korumada etkili olduğu tespit edilmiş, uygulama aşamasında sorun yaşanan yasaların kadını şiddetten koruyamayacağı gerçeği ortaya çıkmıştır.
The production of refugee subjectivities in the state discourse: The case of syrian refugees in Turkey

Bu çalışma, Suriyeli mültecilerin öznelliklerinin devlet söyleminde ne şekilde üretildiğini incelemektedir. Suriyeli mültecilerin, 2011 yılı itibariyle başlayan Türkiye'ye doğru kitlesel göçü, Türkiye göç tarihi açısından önemli bir dönüm noktasıdır. Hem Suriyeli mültecilerin kitlesel göçünün Türkiye'nin niceliksel olarak deneyimlediği en büyük göç hareketi olması hem de devletin dini temelli hayırseverlik söylemiyle görünürlük kazanmış kabul politikası bu göç hareketinin tarihsel olarak ayırt edici özellikleridir. Bununla birlikte, göç politikasında mültecilere yönelik yapısall düzenlemelere dair eksiklikler Türkiye göç tarihi açısından süreklilik arz eden bir hat olarak varlığını sürdürmektedir. Bu bakımdan, her bir göç hareketinin devlet söyleminde ne şekilde konumlandırıldığı ve bu göç hareketlerindeki mülteci öznelliklerinin ne şekilde üretildiği üzerinde durulması gereken bir çalışma alanıdır. Bu tezin ana hattını, devlet söylemi içerisinde oluşan farklı bağlamlar ve kurgular etrafında, Suriyeli mültecilerin öznelliklerinin üretilme biçimlerini araştırmak oluşturuyor. Bu bağlamda, bu tez devlet alanında ve devlet adına konuşan ana aktör konumundaki Adalet ve Kalkınma Partisi'ne bağlı siyasetçilerin söylemlerini merkeze almaktadır. Tez boyunca, AKP'li siyasetçilerin Suriyeli mülteciler hakkındaki söylemlerinde zamana, mekana ve hitap edilen farklı kitlelere bağlı olarak ortaya çıkan değişimlere odaklanılarak, söylem analizine dayalı bir inceleme yapılmaktadır. Sonuç olarak, Suriyeli mültecilerin öznelliklerinin devlet söylemindeki bağlamsal değişimlere bağlı olarak ortaya çıkan bir belirsizlik etrafında biçimlendirildiği ve üretildiği iddia edilmektedir. Suriyeli mültecilerin devlet söyleminde konumlandırıldığı farklı dini, tarihsel ve faydacı anlatılar ise bu belirsizliğin ana unsurları olarak tartışılmaktadır.
Sınıraşan suların kentsel alanlarda ortaya çıkardığı sorunlar: Edirne-Meriç nehri örneği

Dünya üzerinde bulunan ekosistemdeki tüm canlı varlıkların yaşam kaynağını su oluşturmaktadır. Canlı varlıkların su olmadan yaşamlarını sürdürmeleri imkansızdır. Bu yüzden ilk çağlardan günümüze medeniyetlerin çoğu büyük nehirlerin veya su kaynaklarının etrafında kurulmuş ve buralarda gelişim göstermişlerdir. Yaşam kaynağımız olan su aynı zamanda tarih boyunca 'siyasi bir güç' unsuru olarak da kullanılmıştır. Bu bağlamda 'sınıraşan sular' ile 'sınır oluşturan sular' kavramları son zamanlarda uluslararası alanda çok önemli bir konuma gelmiştir. Nehir kıyıları tarih boyunca yerleşim alanları için suya yakın olma ihtiyacı ve kıyıya ait toprakların verimli olması nedeniyle ilk tercih edilen yerler olmuştur. Ayrıca akarsulardan tarımsal üretim, sanayi üretimi, taşımacılık, spor ve rekreasyon alanı olarak yararlanılmaktadır. Nehirlerin kullanılmasında çeşitliliğin artmasıyla birlikte doğal yapılar zarar görmektedir. Akarsular ve dolayısıyla kıyılar bu durumdan en çok etkilenen doğal kaynaklarımızdır. Bu tez kapsamında, sınıraşan sulara ilişkin uluslararası belgelerde kullanılan kavramların ve Ülkelerin ulusal olmayan akarsuları tanımlarken kullanmayı tercih ettikleri kavramların daha iyi anlaşılabilmesi için akarsulara ilişkin temel kavramlar ayrıntılı olarak incelenmiştir. Ülkemizin savunduğu sınıraşan su politikasının ve Meriç Nehrinde yer alan kıyıdaş ülkelerin sınıraşan su sorunlarına yaklaşımlarının daha iyi anlaşılması için sınır aşan sulardan yararlanmaya ilişkin doktrinler incelenmiştir. Meriç havzasının genel durumu, havzada yaşanan sorunlar ve bu sorunların nedenleri ortaya konulmuştur. Araştırma sahasındaki taşkın geçmişşi detaylı olarak ele alınmıştır. Taşkın setlerinin, Bulgaristan sınırları içerisinde yapılan barajların taşkınlara ve yatak değişimlerine etkileri incelenmiştir.
Bireysel özgürlük ve kültürel özgürlük tartışmalarına katkı olarak Amartya Sen'in kapasite yaklaşımı

Günümüz dünyasında küreselleşmenin etkisiyle kültürel kimlikler çeşitlenip çoğalmakta, kültürel kimliklerle ilgili bilimsel çalışmalar toplulukların 'kültürel haklar'ıyla ilgilenmekte ama insanların birey olarak özgürlüklerini ilgi alanlarının dışında bırakmakta, bu yüzden insanların özgürlüklerinin en önemli yönlerinden biri olan topluluk karşısındaki özgürlükleriyle ilgilenmeyi ihmal etmektedir. Bu tespitler temelinde, kültürel haklar kavramını kullananların ihmal ettiği sorunu çözümleme gücüne sahip bir yaklaşım geliştirilmesi gereği önemle ortaya çıkmaktadır. Bu amaçla, bu tezde Amartya Sen'in kapasite yaklaşımı değerlendirmeye çalışılmıştır.'Kapasite', insanların arzu ettikleri yaşam şeklini gerçekleştirebilmelerini sağlayan fırsatların toplamını ifade etmektedir. İnsanların özgürleşebilmesi için, öncelikle kendilerine bazı fırsatların sağlanması gerektiği düşüncesini içermektedir. Ayrıca, insanların potansiyel olarak özgürlüğe eğilimli olduğu düşüncesini içermektedir. Bütün mesele, insanların kapasitelerini artırmaktır. Bu sayede, önceden özgürlüğü önemsemeyen insanlar bile özgürlüğün değerini anlayacak ve talepkar bir tutum içine gireceklerdir. Talepleri karşılandıkça da özgürlükleri artacak ve yeni taleplerde bulunacaklardır. Böylece, kapasitelerin artması kendini besleyen bir süreç olarak karşımıza çıkmaktadır. Kapasite yaklaşımı açısından özgürlük; gelir, servet, fayda veya birincil mallar gibi niceliklerin çoğalmasıyla değil, insanların kapasitelerinin artmasıyla sağlanabilir. Adı geçen nicelikler özgürlük için gereklidir ama yeterli değildir. Bunları özgürlüğün genişlemesini sağlayan araçlar arasında kabul etmek gerekir. Kapasite yaklaşımına göre özgürlük, hem amaç hem de kendisine gidilecek yolda kullanılması gereken bir araçtır. Kapasite yaklaşımı açısından, insanları kültürel temelde ayırmak özgürlüğe aykırı bir tutumdur. Çünkü, insanların etnik, dinsel, vb. özelliklerinden başka özellikleri de vardır. Bu tezde, içine doğulan topluluğa veya başka topluluklara bağlılığın insanların kendisine bırakılması gerektiği vurgulanmıştır. Ayrıca, en az bunun kadar önemlisi, insanların kendilerini toplumsal, siyasal, kültürel, mesleki, vb. özellikleriyle birlikte, bir bütün olarak tanımlamaları gerektiği vurgulanmıştır.
Yönetişim çerçevesinde sivil toplum kuruluşlarının değişen rolü ve sivil toplum kuruluşları üzerine bir inceleme: Isparta ili örneği

Dünya küreselleserek bilgi toplumuna geçerken, sanayi toplumunun ulus devletlerdünyasının temsili demokrasi anlayısı da beklentileri karsılamakta yetersiz kalıyor ve anlamını yeniden tanımlıyor. Demokrasi içerisinde karsılıklı etkilenme, diyalog ve müzakere etme kavramları ön plana çıkmakta ve bu nedenle günümüz demokrasisi müzakere eden ya dadiyalojik demokrasi olarak da adlandırılmaktadır. Degisen demokrasi tanımının içerigineparalel olarak, demokraside alınan kararların mesruiyet temelleri de degismis ve artıkyönetisim anlayısıyla uyum çerçevesinde ve müzakereci yöntemlerle karar alınmasıbeklenmektedir. Bu çerçevede günümüz demokrasisinin önemli aktörleri haline gelenSTK'ların gelismisligi, demokrasilerin gücünü ve gelismisligini gösteren önemli bir faktör olarak düsünülmektedir. Diger taraftan, dünyada yaslıların bakımı, kimsesiz çocukların korunması, özürlülerinegitimi, yoksullara yardım gibi sosyal hizmet alanlarında öncülük yapan sivil toplumkurulusları modern toplumsal yasamın vazgeçilmezi olmuslar ve artık günümüz toplumlarındakamusal otoritenin eksik kaldıgı egitim, saglık, sosyal hizmetler, çevre, kırsal-kentselkalkınma gibi degisik alanlarda önemli islevler üstlenmeye baslamıslardır. Dolayısıyla sivil toplum kuruluslarının yönetisim çerçevesinde durumlarının incelenmesi ve sorgulanması önem tasımaktadır
Afetlerde atık yönetimi ve hastane personelinin hastane atık yönetimi konusunda algı düzeyi : Gümüşhane ili örneği

Afet yönetiminin esas amaçları toplumun karşı karşıya olduğu tehlikeleri analiz etmek, ortaya çıkabilecek durumdan minimum zarar görebilecek durumları tahmin etmek, ikincil afetlere mahal vermeyecek stratejiler geliştirmek ve uygulamak gibi çalışmalar yapmaktır. Bu sebeple hastanelerin olası bir afet durumunda atık yönetim stratejisi olması gerekir. Atık yönetimi, çalışanların atık konusunda tutum, farkındalık ve algıları ile verimli olabilir. Araştırmanın verileri Yousef Elgitait tarafından 2013 yılında yapılan 'Staff Perceptions and Practice for Hospital Waste Management With Reference to Recycling in the UK versus Libya, a Comparative Study' adlı doktora tezinde kullanılan anket formu ülke koşullarına uygun olarak düzenlenmiştir. Anket üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde kişilerin demografik özelliklerini belirlemek amacıyla sorulan sorular bulunmaktadır. İkinci bölümde iki alt bölümden oluşan Atık Yönetimi Farkındalık soruları (10 soru), Afetlerde Atık Yönetimi Farkındalık soruları (11 soru) kullanılmıştır. Üçüncü bölümde ise Atık Yönetimi Tutum soruları (12 soru) bulunmaktadır. Katılımcıların farkındalık düzeyi puan ortalaması 74,24 16, 606 olarak bulunmuştur. Tablo 4 .5'teki skalaya göre, 74 ,24'lük puan ortalaması yüksek düzey olarak belirlenmiştir. Katılımcıların tutum düzeyi puan ortalamaları 3,88 0, 629 olarak bulunmuştur. Tablo 4 .12'deki skalaya göre bu puan ortalaması kararsızım kategorisine girmektedir. Atık yönetimi ve afet atığı konularında daha fazla çalışma yapılması önerilir. Ayrıca tüm kurumların, özellikle de afetlerde etkin olarak rol alanların, bu konudaki hazırlık ve farkındalık düzeylerinin incelenmesi ve bu yapılan araştırmalar neticesinde iyileştirmeler yapılması önerilmektedir.
Kamu personel mevzuatı açısından psikolojik taciz olgusunun incelenmesi

Günümüzde henüz kullanımı yeni olan ve literatürde çok fazla kaynak teşkil etmeyen psikolojik taciz kavramı, gerek örgüt gerekse bireylerin çalışmalarında performanslarını etkileyen önemli bir etmendir. Psikolojik tacizin kavramsal olarak iyi bir şekilde anlaşılması, nedenlerinin ortaya konulması ve etkilerinin bertaraf edilmesi kamu kurum ve kuruluşları, işletmeler ve örgütler için önem arz etmektedir. Son yıllarda ülkemizde uluslararası literatürden daha sonra başlamakla birlikte gittikçe artan bilinç ve buna paralel olarak artan akademik çalışmalar psikolojik taciz olgusunun oldukça kritik bir çalışma hayatı problemlerinden biri olduğunu ortaya çıkarmıştır. Ülkemiz çalışma hayatında her ne kadar kara Avrupası ve Anglo-sakson ülkeler kadar erken dönem çalışmalarına konuolmasa da son yıllarda giderek artan psikolojik taciz algısının kamu personel mevzuatı açısından incelenerek eksikliklerin giderilmesine yönelik önerilerin sunulması amaçlanmaktadır.
Bölgeli devlet

Bu çalışmada bölgeli devlet modeli, devlet modellerinden biri olarak incelenmiştir. Öncelikle bölgeye ilişkin kavramlar genel bir perspetktifte ele alındıktan sonra bölgelidevletin diğer devlet modelleri olan federal ve üniter devletten farklılıkları belirtilerekbağımsız bir kategori olduğu ortaya konmaktadır. Bu farklı devlet modeli kategorisininXX. yüzyılda meydana gelme sebepleri irdelenmekte ve daha sonra bölgeli devletin temel ilkeleri/unsurları bölgeli devlet örnekleri çerçevesinde tespit edilmektedir. Ve nihayetinde bölgeli devlet ile ulus arasındaki ilişki incelenmektedir.