turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ricotia L. cinsinin filogeni ve filocoğrafyası

Bu çalışmada, dünya üzerinde Doğu Akdeniz Bölgesinde yetişen 9 türle temsil edilen Ricotia L. cinsinin filogenisi ve filocoğrafyası incelenmiştir. Brassicaceae familyası içerisinde herhangi bir tribusa yerleştirilememiş olan Ricotia cinsini belirli bir tribusa yerleştirmek, cins sınırlarını kesin bir şekilde çizebilmek, cins içi taksonomik sorunları çözebilmek ve cinse ait türlerin biyocoğrafik ilişkilerini ortaya koyabilmek için morfolojik, moleküler ve sitometrik çalışmalar ile Ekolojik Niş Modellemesi yöntemi kullanılmıştır. Çalışma materyalini oluşturan örneklerin çoğunluğu Türkiye'den, bir kısmı da Yunanistan'dan toplanmıştır. Çalışmada kullanılan diğer örnekler ise İsrail Gen Bankası'ndan ve çeşitli herbaryumlardan temin edilmiştir. Çekirdek DNA'sının ITS bölgesi ile kloroplast DNA'sının trnL-F, rps16 trnQ ve rpL32-trnL bölgeleri kullanılarak cinsin hem familya içerisindeki filogenetik pozisyonu hem de tür içi ve türler arası filocoğrafik ilişkiler aydınlatılmaya çalışılmıştır. Çalışma sonucunda Ricotia' nın Lunaria, Biscutella ve Megadenia cinsleriyle beraber Biscutelleae tribusunda olması gerektiğine karar verilmiş ve birleştirilmiş bu tribus için yeni bir betim ve anahtar hazırlanmıştır. Ricotia türlerine ait yetersiz betimler genişletilmiş ve cins için yeni bir teşhis anahtarı oluşturulmuştur. Ayrıca türlerin yayılış alanları güncellenmiş ve buna bağlı olarak IUCN tehlike kategorileri yeniden değerlendirilmiştir. Filogenetik çalışmalarda tanımlanan dört Ricotia 'soyu' tohum şekil analizleriyle de sınanmış, ancak tohum verisi 'tenuifolia' soyu dışında diğer soyları birbirinden ayırmada yetersiz kalmıştır. Sekonder kalibrasyon ve ITS mutasyon oranları kullanılarak gerçekleştirilen ayrılma zamanı hesaplamaları Ricotia' nın (9.2-11. 3 milyon yıl önce Akdeniz bölgesi flora ve faunası üzerinde çok önemli bir etkisi olan Messiniyen Tuzluluk Krizinden (5.9 -5.3 myö) önce ortaya çıktığını göstermiştir. Atasal türün coğrafi lokasyonunu tespit edebilmek için gerçekleştirilen analizler Ricotia' nın % 54.1 olasılıkla Anadolu Diyagonali üzerinde ortaya çıktığını göstermiştir. Ayrıca Ricotia sistematiğinde kullanılan önemli taksonomik karakterlerin kökenini belirlemek için yapılan analizler Ricotia' nın % 93.5 olasılıkla çok yıllık, % 78.9 olasılıkla replumu olmayan, %78. 9 olasılıkla da ovat / dairesel ve açılmayan meyve yapısına sahip bir atadan köken aldığını göstermiştir. Son olarak Ricotia türlerinin tarihsel demografilerini anlayabilmek için gerçekleştirilen moleküler filocoğrafya ve Ekolojik Niş Modellemesi analizleri, türlerin orta Pleistosen'den (0.781-0. 126 myö) günümüze kadar demografik bir durgunluk içerisinde oldukları ortaya koymuştur.
Lykia hydrografisi

Bu çalışmanın amacı, Anadolu'nun güneybatı köşesini teşkil eden Teke Yarımadası'nda konumlanmış Lykia bölgesinin hidrografik yapısını incelemektir. Bu inceleme yapılırken, ilişkili bütün antik kaynakların, epigrafik ve arkeolojik araştırmaların sunduğu veriler göz önüne alınmış, modern yaklaşımlar ile desteklenerek Lykia'nın antik su coğrafyasında 'ne nerededir? ve 'bu suların tarihsel süreçteki önemi nedir? gibi sorulara yanıt bulunmaya çalışılmıştır. Yüksek sıra dağlara sahip olması ve çok yağış almasından dolayı nehir, göl ve kaynaklar, Lykia'nın coğrafyasında önemli bir yer tutmaktadır. Bu su çokluğu Lykia için önemli bir bereket kaynağı oluşturmuştur. Temel olarak üç ana nehre sahiptir: Doğu Lykia'da - Alakır Çayı, kuzeyde Termessos'un güneyinden kıyıda Gagai ve Finike arası sahile kadar uzanan geniş Alakır Vadisi'ni sular; Orta Lykia'da, çevresinde erken dönemin tüm önemli kentlerinin filizlendiği, kuzeydeki Seki Ovası'ndan kaynaklarını alan Eşen Çayı, Seki'den Patara'ya kadar açılan büyük Eşen Vadisi'ni oluşturur; Batı Lykia'da ise, Dalaman Çayı, Lykia ve Karia arasında doğal bir sınır oluşturarak uzun, derin bir vadiden geçer. Kuzeyde, Milyas'ta Akçay, Elmalı Ovası'nın besleyicisidir. Günümüzde eskiye nazaran su miktarları önemli ölçüde azalmış olan bu nehirlerin çoğu, Antik Dönem'de hem ticaret, hem balıkçılık, hem de taşıma işlemlerini yürütülebilecek kadar çok su potansiyeline sahip olmuştur. Oldukça fazla olan nehir, göl ve kaynaklardan Antik Dönem'deki isimleri günümüze ulaşabilenlerin toplam sayısı 32'yi geçmemektedir.
Balıkesir Ovası ve yakın çevresinin fiziki coğrafyası

Bu çalışma, ayrıntılı olarak fiziki coğrafyası incelenmemiş olan Marmara Bölgesi'nin Güney Marmara Bölümü'nde Karasi Yöresi olarak bilinen bir kesimde yer alan, Susurluk ırmağı ile kollarının drene ettiği tektonik kökenli boşalma sonucunda açılmış Balıkesir Ovası ve yakın çevresini kapsamaktadır. Temel amaç, insan mekanının fiziki ortam koşullarını ortaya koymaktır. Bu nedenle alanın jeolojisi, jeomorfolojisi, iklimi, hidrografyası, toprak ve bitki özellikleri ayrı bölümler halinde incelenmiş ve gereken yerlerde bu bölümler arasında ilişkiler kurulmuştur. Çalışma, canlı ve cansız doğal ortam unsurların birbirleri ile etkileşimini ortaya koyması bakımından Balıkesir Ovası ve yakın çevresinde büyük öneme sahiptir. Bu nedenle bundan sonra yapılacak çevre, coğrafya ve diğer bilimlere ait araştırmalara temel teşkil edeceği düşünülmektedir. Sonuç olarak bölgenin fiziki coğrafya özelliklerini ortaya koymak amacıyla haritalar, çizelgeler ile şekiller oluşturulmuş ve değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmeler yapılırken bundan sonra yapılacak çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur. 316
Şişman Çayı Havzası ve yakın çevresinin jeomorfolojisi

Yüksek Lisans Tezi Fevzi KIRIK Şişman Çayı Havzası ve Yakın Çevresinin Jeomorfolojisi Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Coğrafya Anabilim Dalı 2001 117sh. Çalışmamız 'Şişman Çayı Havzası ve Yakın Çevresinin Jeomorfolojisi' olup, çayı besleyen ana ve tali kollar havzanın incelenmesinde esas alınmıştır. Saha Doğu Anadolu Bölgesinin, Yukarı Fırat bölümünde yer almaktadır. Doğusunda Kale, batısında Battalgazi, güneyinde Pütürge ve kuzeyinde Karakaya baraj gölü ile çevrilidir. Malatya - Elazığ karayolu doğu-batı yönünde sahamızın orta kesiminden geçmektedir. Sahada yükselti kuzeyde 700 m ve güneyde 2045 m gibi değerler gösterir. Şişman Çayı havzası jeolojik açıdan; Yüksekova karmaşığı, İspendere ofıyolitleri ve Kırkgeçit formasyonlan ile temsil edilmektedir. Sahamızda ana jeomorfolojik birimler, dağlar, platolar ve vadilerdir. Sahamızdaki önemli problemlerden bazıları; erozyon, meraların aşın otlatılması, yanlış arazi kullanımı ve kuraklıktır. Ayrıca; sahamızın güneyinden geçen Doğu Anadolu Fayı havzada sismititeyi artırmaktadır. Sahadaki sorunları tespit edip çözmek, uygulamalı jeomorfoloji açısından önemli olup, gerekli çözüm önerilerinde bulunulmuştur. Bununla birlikte bazı kuruluşlar bu problemlerle ilgili olarak çalışmalarda bulunmuşlardır. Bu çalışmalardan ikisi 'Kapıkaya Mikro Havzası' ve 'Karnin Çayı Mikro Havzası' olup, bu çalışmalar Malatya Orman Bölge Müdürlüğü tarafindan yürütülmektedir. Mamikan Çayı üzerinde 2002 yılında bitirilmesi planlanan Kapıkaya barajı sulama amaçlı bir çalışmadır. 7.'
Güneydoğu Anadolu Bölgesinde zeytin üretim alanlarının dağılışı (1991-2016)

Türkiye zeytin üretimi ve zeytinyağı üretiminde 1950'li yıllardan itibaren bir azalma meydana gelmiş olsa da 1961- 1962 döneminde Türkiye ilk zeytinyağı ihracatını yapmıştır. 1980'li yıllar ve sonrasında zeytinciliği koruma kanununa rağmen zeytinlikler sökülerek, kıyı turizmi uğruna feda edilerek başka tarımsal faaliyet alanları zeytinciliğin yerini almıştır. Ülkemizde 2000'li yıllardan bu yana Cumhuriyetin ilk yıllarındaki gibi özellikle de sofralık zeytin ve zeytinyağı üretiminde nitelik ve nicelik olarak ciddi gelişmeler görülmektedir. Çünkü sofralık zeytin ve zeytinyağı teknolojisi gelişmekte, bölgeleriyle özdeşleşen ve markalaşan zeytin çeşitleri, zeytin ve zeytinyağı pazarının gelişmesine destek vermektedir. Ülkemiz zeytincilik yapısı geleneksel zeytincilikten çıkıp modern zeytinciliğe yönelmektedir. Türkiye dünya sofralık zeytin ve zeytinyağı pazarında söz sahibi olabilmenin en önemli koşulu olan yüksek kaliteli üretimi hedeflediği için bazı sorunlar da yaşamaktadır. Zeytine gereken önem verilmeli ve iç piyasa talepleri ile birlikte ihracatta da önemli paya sahip olmalıdır. Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde zeytinin anavatanı olması ve yörede zeytinyağının bir kültür haline gelmesi nedeniyle zeytin yetiştiriciliği çok uzun yıllara dayanmaktadır. Bölgenin en önemli dezavantajı yaz döneminin çok kurak geçmesi ve su sıkıntısının yaşanmasıdır. Son otuz yılda bölgede uygulamada ön plana çıkan GAP projesi sayesinde barajlar inşa edilmiştir. Böylece bölgenin kuraklık yaşayan çorak alanlarına suyun ulaştırılması ve baraj göletlerinin kıyılarının zeytinciliğe çok uygun olması nedeniyle ağaç dikimi hızlanmıştır. Dünya'da zeytine ve zeytinyağına verilen değerin artması ile birlikte ağaç dikimi hızlanmıştır. Bölgede üretilen zeytinin %70'ni sofralık %30'nu ise yağlık oluşturmaktadır. Kilis, Gaziantep, ve Şanlıurfa çevresinde yağlık zeytin üretimi yapılır iken Mardin, Adıyaman ve çevresinde Sofralık üretim gelişmiştir. Bölgede üretilen zeytinler hem klasik yöntem ile hem de fabrikalarda modern yöntem ile yağı çıkarılmaktadır. Çıkarılan bu zeytin çoğunlukla iç pazarda tüketilmektedir. Ayrıca zeytinin pirinasından sabun yapımı bölgede önemli bir potansiyel oluşturmaktadır. Zeytin yetiştiriciliğine gerekli desteğin verilmesi teknoloji ve fidan desteğinin yanında çiftçilerin bilinçlendirilmesi halinde Güneydoğu Anadolu bölgesinde zeytincilik önemli ölçüde gelişecektir. Bu çalışmada zeytinin dağılışı, iller arasında zeytin üretim farklılığı ve değişimini harita, grafik ve tablolar ile coğrafi bilgi sistematiği çerçevesinde katkılar ve öneriler dahilinde ışık tutmaya çalışıldı. Güneydoğu Anadolu Bölgesinde geçmişşten günümüze zeytin üretimi ile ilgili tespitler ortaya konuldu ve neler yapılması hakkında görüşler bildirildi.
Almatı Bölgesi'nin Turizm Coğrafyası

Almatı'nın eski adı Jetisu olup burası hala tarihi öneme sahiptir. Jetisu adlandırılması bölgenin sahip olduğu İle, Karatal, Biyen, Aksu, Lepsi, Baskan, Sarkand gibi yedi ana nehir ile ilgilidir. Almatı Bölgesi Bağımsız Kazakistan Cumhuriyeti'nin güneydoğusunda yer alan idari ve bölgesel birimdir. Kuruluş tarihi 10 Mart 1932 yönetim merkezi Taldıkorgan şehri, toplam alanı 223. 911 km2 ve bölgenin en yüksek noktası 6995 metre yükseklikte olan Tanrı Dağı Zirvesi'dir. Bölge 17 ilçe ve 3 bölgesel yönetime bağlı şehirlere bölünmüştür. Bölge fiziki coğrafi açıdan karmaşık bir yapıya sahiptir. Kuzeybatı kısmı yarı kurak ovalardan oluşur. Güneydoğusunda Tyan Şyan Dağ sisteminin bir parçası olan Jetisu ve Zailiysky Aladagı gibi iki ayrı dağ masifleri dizisi uzanır. Tüm kuzey kısmını 300- 500 m yüksekliğinde kuzeye hafif eğilimli güney Jetisu veya Balkaş düzlükleri kapsamaktadır. Güney kısmı ise yüksekliği 5.000 m'ye kadar varan alanlarla doludur.. Güney bölümünün tamamı yüksek sismik alandır. Almatı Bölgesi'nin doğal kaynakları şelaleler, kaplıcalar, ormanlar, dağlık alanlar, geniş su havzaları, hayvan varlığı çeşitliliği, bölgede farklı alanlarda turistik faaliyetleri yürütmek adına elverişlidir. Almatı'nın bölgesel merkezi Taldykorgan şehridir
Reterritorialization of Post-Soviet Eurasia

Bu çalışma Avrasya'da yeni mekansal düzenlemeyi ele almaktadır. Bu tez, alan ve alanlılığın gelişimini sorgulamaktadır. Avrasya'daki alansallığın değişimini incelerken, bu tez, Kuşak ve Yol Girişimini Avrasya'daki yertsiz yurtsuzlaşma ve yeniden yapılanma açısından ana faktör olarak değerlendirmektedir. Kuşak ve Yol Girişimi, ulus devlet sınırları yerine, ulus devlet sınırlarını aşan ekonomik koridorlar projeksiyonu yapmaktadır. Bu tez altı koridor içerinde Yeni Avrasya Kıta Köprüsü ve Çin-Orta Asya-Batı Asya koridorlarını vaka çalışması olarak almaktadır. Bu iki koridorun Avrasya'daki yersiz yurtsulaşma ve yeniden yapılanmanın gözlenebileceği koridorlar olması bu seçimin nedenidir.
Defne metropol ilçesinin turizm coğrafyası açısından değerlendirilmesi

Türkiye, tarih boyunca birçok medeniyete ev sahipliği yapmış olan ve en eskiyerleşmeleri bünyesinde barındıran bir ülkedir. Farklı doğal ve beşeri zenginliklere sahip olması, önemli turizm alanlarının ortaya çıkmasına olanak sağlamıştır. Araştırma sahası, Akdeniz Bölgesi'nin Adana Bölümü'nde yer alan Hatay ilinin 15 ilçesinden birini oluşturmaktadır. Antakya ilçesine bağlı yerleşmelerden biri olanDefne, 2012 yılında yürürlüğe giren 6360 sayılı büyükşehir belediye yasasısonrasında Antakya merkez ilçesinden ayrılarak ayrı ilçe statüsü kazanmıştır. İlçe güneyden Yayladağı, kuzeyden Antakya, doğudan Altınözü ve batıdan Samandağilçeleriyle çevrilmiştir. Defne ilçesinin yüzölçümü 154 km 'dir. İlçenin toplam 37 mahallesi bulunmaktadır. İlçe, E-91 karayolu üzerinde bulunur ve ilçe merkeziAntakya şehir merkezine yaklaşık 8 km uzağındadır. İlçenin Suriye sınırına olan uzaklığı ise 55 km'dir. Defne Metropol ilçesinin toplam nüfusu 151. 071 kişidir. Akdeniz iklim özelliklerini gösteren araştırma sahasında tarımsal üretiminde maki bitki örtüsüne ait türlerden olan zeytin, defne gibi ekonomik getirisi yüksek tarım ürünleri üretilmektedir. Sahanın en önemli akarsuyunu Asi Nehri oluşturmaktadır. Kırsal alanlarda küçük çaplı hayvancılık faaliyetleri yapıldığı görülmektedir. Araştırma sahasında tarım, sanayi ve ticaret gibi ekonomik faaliyet türleri yerineturizmin ve turizme dayalı sektörünün ön plana çıkmaktadır. Çalışma alanı bulunduğu konumu itibariyle kültürel ve sosyo-ekonomik özellikleri bakımından önemli turizm merkezlerinden birini oluşturmaktadır. Bu çalışma yörede turizm potansiyelinin daha iyi anlaşılması açısından önem taşımaktadır.
Yazıhan platosu'nun coğrafi etüdü

Malatya çöküntü alanı içerisinde yer alan 'Yazıhan Düzü' kendine özgü coğrafi özelliklere sahiptir. Bu çalışmada sahanın Fiziki-Beşeri-Ekonomik Coğrafya özellikleri ile insan-çevre ilişkisi ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu araştırmada sonuca gidebilmek için Coğrafya da bu tür çalışmaların esası olan Nedensellik-Dağılış prensibinden faydalanılmıştır. Bu prensiplerin uygulanmasında çevre şartları göz önünde bulundurulmuştur. Bu araştırmanın bilimsel olması için ilk etapta tatmin edici, güvenilir verilerin toplanmasına, özen gösterilmiş yerinde anketler yapılarak Beşeri Coğrafya bilgileri ile kısmen Ekonomik Coğrafya bilgileri arazinin tamamı gezilerek Fiziki Coğrafya ile ilgili gözlemler yapılmış, bu incelemelere saha ile ilgili önceki çalışmalar ve resmi dokümanlarla sonuca gidilmeye çalışılmıştır. İkinci etapta araştırma raporları, makaleler, dergi ve kitaplar incelenmiştir. Bu aşamadan sonra arazi çalışmalarından daha verimli sonuç alınabilmesi için saha ile ilgili haritalar temin edilmiştir. Bu haritalardan ve gözlemlerden faydalanarak yeni haritalar çizilmiştir. Yazıhan ve çevresi kaynakları son derece zengin bir sahadır. Mevcut projelerin bitirilmesiyle kaynaklardan istifade edilecek, ekonomik kalkınma sağlanmış olacaktır. VI
Varto kasabasının coğrafi etüdü

Jüri: Araştırma sahamızı oluşturan Varto Kasabası, Doğu Anadolu bölgesinin Yukarı Murat Van Bölümü sınırları içerisinde yer almaktadır. İdari bakımdan Muş iline bağlı olan Varto, Muş il merkezine 58 km uzaklıktadır. Sahayı doğrudan Bulanık, batıdan Solhan ve Karlıova, kuzeyden Hınıs, güneyden ise Muş ilçe merkezi çevrelemektedir. Belediye sınırlan içinde yüzölçüm 7 km2'dir. Belediye 7 mahalleden oluşmaktadır. 2000 yılı genel nüfus sayımı sonuçlarına göre 16.381 kişidir. Araştırma sahasından Muş-Erzurum karayolu geçmektedir. Sahada yerleşme tarihi Urartular'a kadar uzanmaktadır. Varto Kasabasında temel ekonomik faaliyet hayvancılıktır. Fakat modern usullerle hayvancılık yapılmadığı için hayvancılık gelişmemiştir. Diğer ekonomik faaliyetler ise ticaret ve tarımdır. Bu faaliyetlerde gelişme içindedir. Sahanın doğal ve beşeri turistlik sahaları değerlendirilmemiş olmakla birlikte önemli bir potansiyele sahiptir.
İlköğretim II. kademe sosyal bilgiler derslerinde coğrafya konularının öğretimi: Sorunlar ve çözüm önerileri

Bu araştırmanın amacı, ilköğretim okullarında 2. kademe Sosyal Bilgiler derslerinde coğrafya konularının öğretiminde karşılaşılan problemleri, Kilis ve Gaziantep illerinde ilköğretim okullarında görev yapan Sosyal Bilgiler öğretmenlerinin görüşleri doğrultusunda tespit ederek, çözüm önerileri sunmak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın çalışma sahasını oluşturan Kilis ve Gaziantep illerinde 2009- 2010 eğitim-öğretim yılında 6 ve 7. sınıf sosyal bilgiler derslerine giren 51 sosyal bilgiler öğretmenine, 40 ifadeden oluşan bir anket uygulanmıştır. Araştırmada kullanılan anket formu 2 bölümden oluşmaktadır. I. Bölümde ankete katılan öğretmenler hakkında kişisel bilgiler elde edilmeye çalışılmıştır. II. Bölümde yeni ilköğretim 6 ve 7. sınıf sosyal bilgiler dersi öğretim programına ilişkin ifadeler, ders işlenişi, yöntem ve tekniklere, ders kitabı ve araç-gereç kullanımına ilişkin ifadelere yer verilmiştir. Anket sonuçları bilgisayarda SPSS istatistik programı ve Excel programı yardımıyla yüzde ve frekans dağılımları, t ve Anova test teknikleri kullanılarak çözümlenmiştir. Anlamlılık testlerinde p<0. 05 düzeyi esas alınmıştır. Araştırma sonucunda, yenilenen müfredat programı ışığında sosyal bilgiler dersleri coğrafya konularının öğretiminde program, süre, yöntem ve teknikler, uygulama, ders kitapları ve araç gereç açısından bazı sorunlar ortaya konmuş ve çözüm önerileri getirilmeye çalışılmıştır.
Marmara bölgesindeki don olaylarının tarımsal üretime etkileri

Türkiye'nin ortalama yükseltisi en az olan Marmara Bölgesi, kapladığı alan bakımından Türkiye'nin en küçük ikinci bölgesidir. Bölge; Akdeniz, Step ve Karadeniz iklimlerinin özelliklerini taşıyan bir geçit iklimine sahiptir. Bölge ikliminin genel özelliği, sözü edilen üç iklim tipinin etkisinin Marmara Bölgesi'nde hafiflemiş bir biçimde görülmesidir. Örneğin; yazlar daha az sıcak, kışlar daha az soğuk, yağışlar orta derecede gibi. Bölge genelinde en sıcak ay kıyıda Ağustos, iç kesimlerde Temmuz iken en soğuk ay Ocaktır. Don olayı tarımsal üretimi olumsuz yönde etkileyen doğal bir olaydır. Donun şiddeti ve süresine göre tarım ürünlerindeki zarar derecesi değişir. Don olaylarına bölgenin tamamında rastlanmaktadır. İç kesimlerde Ekim ayında başlayan don, kıyı kesimlerinde Kasım ayında başlar. Nisan ayı don o laylarının sona erdiği aydır. Bölgede donlu günlerin en fazla görüldüğü ay, Ocak'tır. Marmara Bölgesi'nde görülen iklim çeşitleri bölgede yetiştirilen tarım ürünlerini de çeşitlendirmiştir. Bölgedeki tarım alanları incelendiğinde yetiştirilen ürünlerin iklimlerin dağılımına paralel bir durum ortaya çıkardığı görülmüştür. Marmara Bölgesi'ne ait don olayları ve oluşum dönemleri incelendiğinde ise bu bölgede üretimi yapılan tarım ürünlerinin dondan zarar görme riskinin olduğu belirlenmiştir. Bölgede sanayileşme her ne kadar gelişmişse de Marmara Bölgesi'nin ekili - dikili topraklarının Türkiye ortalamasının üstünde olması dikkat çekicidir. Dolayısıyla bölge tarımının Türkiye ekonomisinde yeri büyüktür. Bölge ve Türkiye ekonomisinin gelişmesi, tarımsal verimin arttırılması yolunda çeşitli çalışmalar yapılmaktadır. Ancak bölge çiftçisini hazırlıksız yakalayan 107 bir don olayı tarımsal üretime zarar vermektedir. İşte bu çalışmada, don olayı sonucunda meydana gelen zararları önlemek için bölge çiftçisine yetiştire ceği ürünleri seçmesinde, bu ürünlerin ekim ve hasat zamanları konusunda, dona karşı alacağı tedbirleri bilmesinde yardımcı olunmaya çalışılmıştır.
Prostanna antik kenti

Bu çalışmada Pisidia Bölgesi'ndeki Prostanna Antik Kenti, var olduğu coğrafya, yerleşmede bulunan yapılar ve kentleşme süreci bağlamında incelenmiştir. Eğirdir Gölü'nün güneybatı ucundaki Prostanna'nın yerinin seçiminde, Hellenistik Dönem'de kurulan diğer birçok yerleşme gibi bulunduğu yerin stratejik konumu ve çevre yerleşmelerle bağlantısı, Pisidia Bölgesi'nde Hellenistik Dönem'in siyasi ve askeri koşulları belirleyici olmuştur. Bulunduğu bölgenin savunmasında kilit rol oynayan yerleşmelerden biri olması nedeniyle Prostanna'da savunmaya ve çevreyi denetlemeye yönelik yapılar öne çıkar. Kentin bulunduğu yer, yan yolların kesişme noktasıdır. Kente yakın belirli stratejik noktalarda kule ve ön karakollar inşa edilmiş, yukarı sığınma yeri olarak Mt. Viarus'un güney yamacında uzun bir tahkimat duvarı yapılmıştır. Çalışmada Prostanna'nın içinde ve çevresindeki mevcut yapı kalıntıları belgelenirken bunların işlevleri de belirlenmeye çalışılmıştır. Ayrıca kente ait sikke ve seramiklerin de yerleşme tarihine katkısı araştırılmıştır. Kentin yayılım sahası ve yapılarından hareketle Roma İmparatorluk Dönemi'nde ana yollara yakın kentler gibi büyüyemediği anlaşılmaktadır. Bu dönemde kentte yaşayanların bir kısmının Prostanna'nın kırsal alanına; daha elverişli yaşam koşulları sunan yerlere taşındığını varsayabiliriz. Prostanna Akropolisi'ndeki kalenin Geç Antik Dönem'de yeniden tahkim edilmesi ve kentte bulunan seramiklerden bazılarının M. S. 5 .-6. yy.'lara tarihlenmesi, kentin Erken Hıristiyanlık Dönemi'nde henüz terkedilmediğine işaret etmektedir.
Boraboy gölü ve yakın çevresindeki toprak, bitki ve su özelliklerinin coğrafi bilgi sistemleri ve uzaktan algılama ile araştırılması

Bu çalışmada Borabay Gölü ekosisteminin önemli bileşenlerinden olan su, toprak ve bitki özellikleri coğrafi bilgi sistemleri ve uzaktan algılama yöntemleri kullanılarak ayrıntılı bir şekilde araştırılıp haritalanmıştır. Su numuneleri dört ayrı gözlem zamanında (2013 Nisan-Ağustos-Ekim ve 2014 -Ocak) göl yüzeyinde belirlenen 10 örnekleme istasyonundan alınmıştır ve sıcaklık, oksijen doygunluğu, elektriksel iletkenlik ( mhoscm-1), tuzluluk, pH, oksidasyon-redüksiyon potansiyeli, seki derinliği, bulanıklık, askıda katı madde, amonyak azotu, nitrit azotu, nitrat azotu, toplam fosfor, ortofosfat, klorofil a ve toplam çözünmüş katı maddeyi içeren 17 su değişkeninin analizi yapılmıştır. Boraboy gölü çevresinden toplam 15 coğrafik referanslı yüzey (0-20 cm) toprak örneği alınmış ve toprak tekstürü, toprak reaksiyonu, organik madde, elektriksel iletkenlik (mmhoscm-1), Na (cmolkg-1), potasyum (me100g-1), fosfor ( mgkg-1), CaCO3, azot ve ağır metallerden oluşan 19 toprak değişkeni laboratuvarda analiz edilmiştir. Coğrafik referanslı bitki örnekleri ise 2013 Mart - 2014 Kasım tarihleri arasında 28 günlük arazi çalışması ile toplanmıştır. Her bir belirlenen su ve toprak parametresi CBS'de Kriking metodu kullanılarak bir raster haritaya (1 m çözünürlük) dönüştürülmüştür. Arazi örnekleme verileri ve çalışma süresi içinde farklı tarihlerde alınan dört LANDSAT- 8 görüntüsünün bantları arasındaki ilişkiler korelasyon ve regresyon analizi yöntemleri ile araştırılmış ve modellenmiştir. Su örnekleme noktalarının ve zamanlarının heterojenitesi kümeleme analizi kullanılarakiitayin edilmiştir. İzlenen su kalitesi parametreleri arasındaki ilişkiler kanonik analiz ile araştırılmıştır. Sonuç olarak dört model Nisan ve Eylül ayları dönemlerindeki suyun sıcaklık ve bulanıklık değişkenleri için geliştirilmiştir. Azot ve pH toprak değişkenleri için ise Eylül dönemine ait iki model geliştirilmiştir. Su değişkenlerinin istatistiksel değerlendirmesi Boraboy Gölünün besinlere göre mezotrofik olduğunu göstermiştir. Bununla birlikte, kısıtlayıcı fiziksel özelliklere göre göl oligotrofik olarak değerlendirilmiştir. Boraboy Gölü çevresinde 222 bitki taksonu tespit edilmiş ve hakim bitki tür toplulukları haritalanmıştır.