turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
4-15 yaş arası otizm spectrum bozukluğu olan çocukların öğretmen algılarının resim analizi aracılığı ile incelenmesi

Bu çalışmada amaçlanan, Otizm Spektrum Bozukluğu olan çocukların, eğitim gördükleri kurumlarda birlikte oldukları eğitimcilerine dair algılamalarının resim analizi aracılığıyla değerlendirilmesidir. Çocukların çizmiş oldukları öğretmen resimleri, çeşitli gelişimsel resim dönemleri açısından incelendiği gibi, çizim esnasındaki davranışlar ve buradan hareketle de çizimlerdeki öğretmen algılarının tanımlanması yapılmıştır. Olgubilim modeliyle gerçekleştirilen çalışmanın katılımcıları 4 15 yaş arasında olan (N=30), İstanbul ilinde özel eğitim veren bir rehabilitasyon merkezinde eğitim gören Otizm Spektrum Bozukluğu olan çocuklardır. Verilerin toplanması için ailelerden Kişisel Bilgi Formu alınmış, çocuklardan ise çizdikleri resimlere göre Gelişimsel resim değerlendirme kriter tablosu doldurulmuştur. Verilerin toplanması ve analizlerinin değerlendirilmesi sonucunda elde edilen bulgulara göre, Otizm Spektrum Bozukluğu olan çocukların çizdikleri resimlerde karalama dönemi resimleri yüksek düzeyde, şema öncesi dönem resimleri orta düzeyde, şematik dönem resimleri orta düzeyde, gerçekçilik dönemi resimleri orta düzeyde, görünürde doğalcılık dönemi resimleri orta düzeyde gelişimsel seviyesinde oldukları görülmüştür. Ayrıca çocukların çoğunluğu resimlerini on dakika içerisinde bitirirken, herhangi bir kaygılı davranış sergilememişler, sık sık soru sormamışlar ve çizimi yaparken baş-gövde ve ayak yönünde gerçekleştirmişlerdir. Resimlerde olumlu eylemleri gerçekleştiren veya olumlu yüz ifadesi ile resmedilen öğretmen çizimlerinden hareketle, öğrencilerin %76,7'si öğretmenlerini olumlu algılayan resim çizimi yapmışlardır. Bütün bu bilgiler ışığında, OSB'li çocukların öğretmenleriyle genel olarak olumlu bir ilişki kurduklarını göstermektedir ve bu çalışma, özel bir rehabilitasyon merkezinde çalışan öğretmen kimliğinin belirlenmesinde yararlı olabilir. Ek olarak, risk altındaki çocuk gruplarının kendilerini ifade edebilmelerinde sanatın büyük bir etkisi olacağı, bu çalışmanın bir diğer önemli noktasıdır.
Kosova'lı Arnavut, Boşnak ve Türk ergenlerin şiddete karşı tutumlarının incelenmesi

Bu araştırmada Kosova'da öğrenim gören üç etnik grup olan Arnavut, Boşnak ve Türk ergenlerin şiddete yönelik tutumları kültürel boyutuyla incelenmiştir. Araştırmanın amacı Kosova'da öğrenim gören Arnavut, Boşnak ve Türk ergenlerin şiddete yönelik tutumlarının, etnik grup, cinsiyet ve etnik grup ve cinsiyetin ortak etkilerine göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini incelemektir. Veriler 2013- 2014 eğitim öğretim yılı içerisinde, üç ayrı gruptan ayrı ayrı toplanmıştır. Araştırmanın örneklemi 300 Arnavut, 200 Boşnak, 200 Türk olmak üzere toplamda 700 ergenden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak 'Şiddete Yönelik Tutum Ölçeği' üç ayrı dile uyarlanmış ve söz konusu ölçek 5'li likert tipinde 24 maddeden oluşmaktadır. Araştırmanın bulguları, şiddete yönelik tutumların etnik gruplar arasında anlamlı bir fark gösterdiğini ve Arnavut etnik grubun diğer iki etnik gruba göre şiddeti daha çok onayladıklarını ortaya koyumaktadır. Ayrıca Boşnak ergenlerin Türk ergenlere göre şiddeti daha fazla onayladıkları görülmüştür. Bu araştırmada majör grup olan Arnavutların daha yüksek düzeyde şiddeti onaylamaları literatür ışığında tartışılmıştır. Bunun yanı sıra bulgular, yapılan diğer araştırma sonuçlarıyla benzer olarak, şiddete yönelik tutumlarda tüm etnik gruplarda erkek ergenlerin kız ergenlerine göre şiddete yönelik tutum puanlarının daha yüksek olduğunu ortaya koymaktadır.
Erken dönem uyumsuz şemalar ile kendine zarar verme davranışı arasındaki ilişki: Duygu düzenleme ve kişiler arası ilişki tarzlarının aracı rolü

Bu çalışmada erken dönem uyumsuz şemalar ile kendine zarar verme davranışı arasındaki ilişki ve bu ilişkide duygu düzenleme güçlüğü ve kişiler arası ilişki tarzlarının aracı rolünün olup olmadığı incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini 18-26 yaş arası 443 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Katılımcıların erken dönem uyumsuz şemalarını değerlendirebilmek amacı ile Young Şema Ölçeği Kısa Form- 3 (YŞÖ-KF-3); duygu düzenleme ile ilgili güçlüklerini değerlendirmek amacı ile Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği ; kişilerarası ilişki tarzlarını değerlendirmek amacı ile Kişiler Arası İlişki Tarzları Ölçeği ve kendine zarar verme davranışlarını ve işlevlerini değerlendirmek amacı ile Kendine Zarar Verme Davranışı Değerlendirme Envanteri kullanılmıştır. Araştırma soruları çerçevesinde elde edilen bulgular cinsiyet değişkeninin duygu düzenleme güçlüğü değişkeni üzerindeki etkisi hariç tüm diğer değişkenler üzerinde; anne eğitimi değişkeninin yalnızca kişiler arası ilişki tarzları üzerinde; kendine zarar verme değişkeninin ise tüm değişkenler üzerinde temel etkisinin olduğunu göstermiştir. Ayrıca farkındalık ve besleyici tarz alt boyutları üzerinde kendine zarar verme, cinsiyet ve anne eğitimi ortak etkisinin olduğu; ketleyici tarz üzerinde ise kendine zarar verme ve anne eğitimi ortak etkisinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmada kapsamında icelenen tüm temel değişkenlerin birbirleriyle ilişkili olduğu, kendine zarar veren ve kendine zarar vermeyen kişilerin araştırmada kullanılan tüm değişkenler açısından farklılaştığı görülmüştür. Kendine zarar verme davranışını yordayan değişkenleri anlamak amacıyla yapılan regresyon analizi sonuçları, kendine zarar verme davranışını cinsiyet, ailede psikiyatrik tanı, zedelenmiş otonomi şema alanı ve ketleyici tarzın yordadığını göstermiştir. Erken dönem uyumsuz şemalar ile kendine zarar verme davranışı arasındaki ilişkide duygu düzenleme güçlüğü ve kişiler arası ilişki tarzlarının aracı rolünün değerlendirilmesi amacıyla yapılan regresyon analizi bulguları, şema alanları ile kendine zarar verme davranışı arasındaki ilişkide ketleyici tarz, açıklık ve dürtü kontrolünün aracılık etkisi olduğuna işaret etmektedir.
Kadınların cinsel işlev düzeyleri, evlilik doyumları ile cinsel memnuniyet düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı kadınların cinsel işlev düzeyleri, evlilik doyumları ile cinsel memnuniyet düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Ek olarak, araştırmada kadınların yaşı, eğitim düzeyi, çocuklarının olup olmaması, gelir düzeyi, kaç yaşında evlilik yaptıkları, kaç yıldır evli oldukları gibi Sosyo-demografik değişkenlere göre cinsel işlev düzeyleri, cinsel memnuniyet düzeyleri ile evlilik doyumu düzeyleri arasında bir farklılık olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırmanın evrenini İstanbul ilinde yaşayan kadınlar oluşmaktadır. Araştırmaya katılan kadınların demografik özelliklerini öğrenmek adına Kişisel Bilgi Formu ve değişkenleri ölçmek adına da Cinsel İşlev İndeksi Ölçeği, Cinsel Memnuniyet Ölçeği ve Evlilik Doyum Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde Bağımsız Örneklem T-testi, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Pearson Korelasyon Testleri kullanılmıştır. Araştırmada sosyo-demografik özelliklere göre bakıldığında; yaşı 40 yaş üzeri olan kadınların cinsel memnuniyet ölçeğinden aldığı puanlar yaşı 40 yaş ve altı olan kadınların cinsel memnuniyet ölçeğinden aldığı puanlara göre daha düşük olduğu, lise mezunu ve altı olan kadınların evlilik doyum ölçeğinden aldığı puanlar lisans mezunu ve üzeri olan kadınların evlilik doyum ölçeğinden aldığı puanlara göre daha düşük olduğu, çocuğu olmayan kadınların uyarılma, lubrikasyon ve cinsel işlev ölçeklerinden aldıkları puanların çocuğu olan kadınların uyarılma, lubrikasyon ve cinsel işlev ölçeklerinden aldıkları puanlara oranla daha yüksek olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır. Ayrıca; kadınların uyarılma, lubrikasyon, orgazm, memnuniyet ve cinsel işlev ölçeklerinden aldıkları puanlar arttıkça kadınların cinsel memnuniyet ölçeğinden aldıkları puanların da artmakta olduğu, kadınların uyarılma, lubrikasyon ve cinsel işlev ölçeklerinden aldıkları puanlar arttıkça kadınların evlilik doyum ölçeğinden aldıkları puanların da artmakta olduğu ve kadınların cinsel memnuniyet ölçeğinden aldıkları puanlar arttıkça kadınların evlilik doyum ölçeğinden aldıkları puanların da artmakta olduğu sonuçlara varılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular alanyazın doğrultusunda tartışılmış ve araştırmanın sonucunca alanda çalışan uzmanlara ve araştırmacılara yönelik önerilere yer verilmiştir.
Klinik olmayan bir örneklemde yeme tutumu, beden algısı ve benlik saygısı ile dissosiyatif belirtiler arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Çağımızda yeme tutumu farklı sebeplerle ele alınan ve sıkça tartışılan bir konu haline gelmiştir. Kişilerde bilinçsiz beslenme, dengesiz yemek yeme, yeme sırasında dikkat dağılması, hızlı yemek yeme gibi birçok olumsuz yeme tutumu gelişmiştir. Bu çalışmada amaçlanan olumsuz psikolojik niteliklerin yeme tutmu ile ilişkisi ve negatif etkilerden bahsedilmektedir. Çalışmaya İstanbul ilinde bulunan 150 üniversite öğrencisi ile yapılmıştır. Öğrencilere Sosyodemografik Bilgi Formu, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Beden Algısı Ölçeği, Dissosiyatif Yaşantılar Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği ve Yeme Tutumu Testinden oluşan test bataryası uygulanmıştır. Araştırmadaki veriler SPSS programından analiz edilmiştir. Bu çalışmada Pearson Ki-Kare testi, Fisher EXact test, İndependent TEst, One Way Anova testi kullanılmıştır. Çalışmaya göre yeme tutumu ortalaması arttıkça beden algısı ortalamasının azaldığı, beden algı düzeyi arttıkça, depresyon düzeyinin azaldığı, benlik sayısı düzeyi arttıkça, beden algısı ortalamasının azaldığı görülmektedir. Sonuç olarak; psikolojik iyi olma halinin kişinin yaşam kalitesine ne denli etki ettiği görülebilmektedir. Bireylerin yaşam kalitesini yükseltebilmek adına onların fizyolojik ve ruhsal bütünlükleri birlikte değerlendirmelidir. Eğitim kurumlarında ve aile içerisinde gençlerin bedenleri ve kendileri hakkında kişisel bakım, özen ve dikkat konularında eleştiri yapılmamalı, bu konularda desteklenmeli ve gençlerin iyi hissetmeleri sağlanmalıdır.
Boşanmış kadınlarla yürütülen duygu odaklı grupla psikolojik danışmanın etkililiğinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı Duygu Odaklı Grupla Psikolojik Danışma'nın boşanmış kadınların duygusal farkındalık ve psikolojik iyi oluş düzeylerine etkisini saptamak ve DOGPD'nin etkililiğine ilişkin gruba katılan kadınların görüşlerini incelemektir. Araştırmada nicel ve nitel yöntemler birlikte kullanılmış, karma yöntem kapsamında yer alan eş zamanlı yuvalandırma stratejisi seçilmiştir. Araştırmada, 2 x3'lük ön test son test kontrol gruplu gerçek deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, deney grubunda dokuz, kontrol grubunda 11 olmak üzere 20 boşanmış kadın oluşturmuştur. Araştırmada, deney grubuna 16 oturumluk DOGPD uygulanmış, kontrol grubuyla ise herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Araştırma kapsamında nicel veriler Duygusal Farkındalık Düzeyi Ölçeği ve Psikolojik İyi Oluş Ölçeği aracılığıyla; nitel veriler ise Danışan Günlüğü, Grup Lideri Günlüğü ve Odak Grup Görüşme Formu aracılığıyla toplanmıştır. Nicel verilerin analizinde tekrarlı ölçümler için varyans analizi ; nitel verilerin analizinde ise içerik analizi kullanılmıştır. Araştırmanın nicel bulguları sonucunda, deney grubunu oluşturan boşanmış kadınların duygusal farkındalık düzeylerine ait son test ve kalıcılık testi puanlarının yükseldiği, kontrol grubunu oluşturan boşanmış kadınların duygusal farkındalık düzeylerine ait son test ve kalıcılık testi puanlarının azaldığı görülmektedir. Diğer yandan, bulgular uygulanan DOGPD'nin, boşanmış kadınların psikolojik iyi oluş düzeylerinin arttırmada etkili olmadığını ortaya koymuştur. Araştırmanın nitel bulguları 'Katkı', 'Duygu Odaklı Grupla Psikolojik Danışma' olmak üzere iki kategoride toplanmıştır. Katkı kategorisi, duygusal farkındalık düzeyi, psikolojik iyi oluş, boşanma sonrası uyum ve metaforlar olmak üzere dört tema altında toplanmıştır. Duygu odaklı grupla psikolojik danışma kategorisi altında teknikler, grup lideri, ve grup yapısına ilişkin öneriler olmak üzere üç tema yer almıştır.
Üniversite öğrencilerinin yeme tutum inançları, bağlanma stilleri, yalnızlık düzeylerinin yeme tutumu üzerindeki etkisi

Bu çalışma, yeme tutum inançları, yalnızlık düzeyleri ve bağlanma stillerinin yeme tutumu üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın örneklemini İstanbul Teknik Üniversitesi'nde okuyan 148 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Katılımcılara demografik bilgi formu, Yeme tutum İnanç Ölçeği, UCLA Yalnızlık Ölçeği, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri ve Yeme Tutum Testi uygulanmıştır. Yapılan analizlere göre, yeme tutumuna ilişkin olumsuz inançlardan 'Kendini Kabul' ve 'Yeme Üzerinde Kontrol' bağımsız değişkenlerinin varyansın %18'ini açıkladığı bulunmuştur. Yeme Tutumu Testinden alınan puanlar ile UCLA Yalnızlık, YİYE Kaygı, YİYE Kaçınma ve YTİÖ Olumsuz Kişisel İnanç ölçek ve alt ölçeklerinden alınan puanlar arasında anlamlı ilişki bulunmazken; yeme tutumu ile yeme tutumuna ilişkin olumsuz inançlardan 'Kendini Kabul', 'Başkaları Tarafından Kabul' ve 'Yeme Üzerinde Kontrol' alt ölçekleri arasında anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur. Tartışma ve sonuç bölümünde çalışmanın temel bulguları literatür ışında tartışılmış, gelecek çalışmalar için öneriler sunulmuştur.
Kariyer farkındalığı geliştirme amaçlı grup rehberliği programının 7. sınıf öğrencilerinin kariyer gelişim düzeylerine olan etkisinin incelenmesi

Bu araştırma kariyer farkındalığı geliştirme amaçlı grup rehberliği programının yedinci sınıf öğrencilerinin kariyer gelişim düzeyleri üzerinde bir etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada 2x2 faktörlü ve tekrar ölçümlü desen kullanılmıştır. Araştırma 'ön test-son test' deney ve kontrol gruplu bir uygulamadır. Araştırmanın çalışma grubunu İzmir Bornova ilçesi Orkide İlkokulu ve İsmet Sezgin İlkokulu yedinci sınıf öğrencileri oluşturmuştur. Çalışmanın deney ve kontrol grubunu oluşturmak için her bir okuldan birer yedinci sınıf tesadüfi olarak belirlenmiş ve yine tesadüfi olarak biri kontrol diğeri ise deney grubu olarak atanmıştır. Araştırmanın başında ve sonunda öğrencilerin kariyer gelişim düzeylerini ölçmek amacıyla Çocuklar İçin Kariyer Gelişimi Ölçeği (Bacanlı, Özer ve Sürücü, 2007) kullanılmıştır. Araştırmada deney grubunun çocuklar için kariyer gelişim ölçeği alt ölçeklerinin ön test-son test puanları arasındaki farkın anlamlılığının yanı sıra deney ile kontrol grubunun çocuklar için kariyer gelişim ölçeği alt ölçeklerinin ön test-son test puanları arasındaki farkın anlamlılığını incelemek için karışık ölçümler için iki faktörlü ANOVA analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, kariyer farkındalığı geliştirme amaçlı grup rehberliği programının yedinci sınıf öğrencilerinin kariyer gelişim düzeylerini kısmen arttırdığı ortaya konulmuştur.
Anaokuluna devam eden çocukların oyun davranışları ve oyunlarında ortaya çıkan zorbalık davranışlarının incelenmesi

Bu araştırma; anaokuluna devam eden çocukların oyunları sırasında ortaya çıkan zorbalık ve oyun davranışlarını ilişkisel tarama modeli temelinde ortaya koymak için yapılmıştır. Araştırmanın verileri; Demografik Aile Bilgi Formu, Çocuk Davranış Ölçeği/ The Child Behavior Scale (Ladd ve Profilet, 1996) ve araştırmacı tarafından geliştirilen Okul Öncesi Erken Çocukluk Dönemi Oyun ve Saldırganlık Gözlem Yöntemi ile toplanmıştır. Ayrıca Okul Öncesi Sosyal Davranış Ölçeği/ Crick, Casas ve Mosher,1997) ve Okul Öncesi Oyun Davranış Ölçeği/ Preschool Play Behavior Scale (Coplan ve Rubin, 1998) araştırmanın gözlem yöntemi olan Okul Öncesi Erken Çocukluk Dönemi Oyun ve Saldırganlık Gözlem Yöntemi ile tespit edilen saldırganlık ve oyun davranışlarının puanlayıcılar arası uyumunu hesaplanmak için kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu; Beytepe Anaokulu'na devam eden ve araştırmaya aileleri tarafından izin verilen toplam 55 çocuk oluşturmaktadır. Araştırmanın amacına uygun olarak oyun gözlemi sırasında fiziksel saldırganlık davranışları göstermeyen toplam 25 çocuğa ve ilişkisel saldırganlık davranışları göstermeyen toplam 22 çocuğa ait veriler araştırma kapsamından çıkartılmıştır. Daha sonra çalışma grubunu oluşturan ve oyun gözlemi sırasında 2 ve 2'den daha yüksek saldırganlık davranışları gösteren çocukların davranışları süreklilik gösterdiğinden ötürü zorbalık olarak adlandırılmıştır. Fiziksel ve ilişkisel zorbalık puanı yüksek olarak iki farklı gruba ayrılan çocukların zorbalık ve oyun davranışları demografik değişkenlere göre incelenmiş; ayrıca oyun, zorbalık davranışları ve akran ilişkileri arasındaki ilişki ile beraber zorbalık davranışlarının yordayıcıları ilişkisel tarama modeli temelinde açıklanmaya çalışılmıştır.
Toplumumuzda kişilerarası ilişkilerde kullanılan kaynaklar denklik kuralları ve takas normlarının incelenmesi

Bu araştırmada, Poa'nın (1971) 'Kaynak Modeli' temelinde, toplumumuzdaki bireyler arasında alınıp-verilen kaynak yapılarının ve bu alış-verişlerin temel ilkelerinin belirlenmesi genel amacı oluşturmaktadır. Araştırmamızda, bu genel amaç kapsamında, hangi kaynakların birbirine karşılık sayıldığı, bu kaynaklar arasındaki ilişkiler, karşıdaki kişiye verilen kaynaklar arası örüntünün, o kişinin rolüne göre nasıl değiştiği, kaynakların simetri derecesi ve ilişkiden sağlanan doyum arasındaki etkileşimler, kaynak davranışlarının benzerlik düzeylerinin farklı rollerden nasıl etkilendiği gibi sorulara yanıt aranmıştır,, Bu çalışmada, toplumumuzun kendine özgü yanlarını ortaya koyabilmek için, hem modern, hem geleneksel özellikleri bir arada taşıyan bir kasaba ortamında araştırmamızı gerçekleştirmenin, amacımıza daha uygun olduğu düşünülmüştür. Uygulama, İzmir'in Bergama ilçesinden alman 18 yaş ve üzerindeki kadın ve erkek bireylerden oluşan bir örneklem üzerinde yapılmıştır. Üç aşamada gerçekleştirilen araştırmada, hazırlanan ölçme araçları yoluyla toplam 197 denekten veri toplanmıştır. Araştırma bulguları incelendiğinde, kaynaklar arasındaki ilişkiler, Poa'nın kuramsal kaynak modeli ile genelde tutarlı bulunmuştur. Araştırmamızdan elde edilen bulgular, Poa'nın modelinde birbirine yakın olan kaynakların, birbirine benzer olarak görüldüğünü ortaya koymuştur. Örneğin, sevgi, hizmete yakın olarak görülmektedir. Yine sırada yakın-79- olan statü ve enformasyon kaynakları benzer olarak görülmekte, hatta biribirlerine karşılık sayılmaktadırlar,, Fakat özellikle evlilik, arkadaşlık, akrabalık gibi yakın ilişkilerde, kaynaklararası ilişkilerin, kuramsal modeldeki varsayılan sıraya tam olarak uymadığı görülmüştür,, Varsayılan yapı ile ampirik yapı arasındaki bu farklılığın, davranışın bağlamı ile ilişkili olduğu düşünülmüştür,, Kaynakların simetri derecesi ve doyum arasındaki ilişkilere bakıldığında, ilginç bulgular olduğu görülmektedir. Eşler arasında, kaynakların simetri derecesi ve doyum düzeyinin olumsuz bir ilişki gösterdiği gözlenmiştir. Aynı şekilde, çocuklarla olan ilişkide de benzer bulgular elde edilmiştir. Bu sonuçlar, literatürdeki araştırma bulguları ile paralellikler taşımaktadır,, Araştırmamızda elde edilen bir diğer bulgu, kaynak davranışlarının benzerlik düzeylerinin, roller açısından farklılaştığını göstermektedir. Bu farklılaşmanın, cinsiyete göre de benzer bir yapıda olduğu görülmüştür. Araştırmadan elde edilen bulguların nedenleri, 'bulgular ve tartışma' bölümünde ayrıntılı bir biçimde ele alınarak yorumlanmıştır.
Neural and cognitive underpinnings of trustworthiness in the prefrontal cortex via optical brain imaging

İnsan yüzü, çekicilik, sakinlik ve güvenilirlik gibi çeşitli özelliklerin bir göstergesi olarak kabul edilmiştir. Kısa süreliğine tek bir bakış bile birinin tutumunu etkileyebilir. Bu deneysel çalışma, optik beyin görüntüleme yöntemi ile yüz fotoğraflarındaki güvenilir yargıların sinirsel ilişkilerini anlamayı amaçlamaktadır. Deneysel tasarım, sunulan fotoğrafları 4000 milisaniye boyunca izledikten sonra kategorilere ayırmak için geliştirilmiştir. Katılımcıların yanıtları 3 puanlık Likert ölçeğinde toplandı. Elde edilen bulgular, belirli bir optod (O-3) arasında pozitif ve negatif cevaplar arasında anlamlı düzeyde nöral aktivasyon farkı olduğunu göstermektedir. Ayrıca, birkaç farklı optod arasında diğerlerine karşı nötr tepkiler için üç optodda (12, 14 ve 16) istatistiksel olarak anlamlı seviyede nöral aktivasyon farklılıkları saptanmıştır. Sonuçlar aynı zamanda yüz aktivasyon kodlama analizi ile fotoğrafların belirginlik seviyelerinin yanı sıra fotoğraftaki bireylerin duygusal durumlarına göre de kontrol edilmiştir. Sonuç olarak elde edilen veriler, güvenilirlik seviyesinin belirli bir düzeyde anlaşılabileceğini göstermektedir.
Üniversite öğrencilerinin mutluluk, umut ve narsisizm düzeylerinin incelenmesi

Psikolojide psikopatolojiyi araştıran olağan araştırmalar yerini giderek, bireyin olumlu yönlerini, mutluluklarını, iyilik hallerini ve olumlu duygulanımlarını araştıran çağdaş yaklaşımlara ve araştırmalara bırakmaktadır. Psikolojik sağlığın, psikolojik semptomların yokluğu ile açıklanamaması umut, mutluluk gibi iyi hal durumlarının ve patoloji özelliği göstermemesine rağmen kimlik ve kişisel açıdan uyumsuzluklara neden olan kişilik özelliklerinin araştırılmasını önemli hale getirmiştir. Bu noktadan hareketle gerçekleştirilen bu araştırmada üniversite öğrencilerinin mutluluk, umut ve narsisist kişilik özellikleri araştırılmış ve üniversite öğrencilerinin mutluluk, umut ve narsisizm düzeyleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Ayrıca araştırmada üniversite öğrencilerinin mutluluk ve umut düzeyleri ile narsisist kişilik özelliklerinin çeşitli demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubu Orta Karadeniz Bölgesi'nde bir üniversite yerleşkesinde 7 fakültede öğrenim gören hazırlık, 1., 2., 3., 4., 5., ve 6. sınıfındaki 526 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Araştırmada, araştırmacı tarafından geliştirilen kişisel bilgi formunun yanı sıra; üniversite öğrencilerinin mutluluk düzeylerini belirlemek amacıyla Öznel Mutluluk Ölçeği, umut düzeylerini belirlemek amacıyla Umut Ölçeği, narsisistik kişilik özelliklerini belirlemek amacıyla Narsisist Kişilik Envanteri kullanılmıştır. Verilerin analizinde ise bağımsız örneklem t testi, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Pearson Momentler Çarpım Korelasyon Katsayısı yöntemlerinden yararlanılmıştır. Araştırma bulgularına göre üniversite öğrencilerinin umut ve mutluluk düzeyleri arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Narsisist kişilik özelliği ile mutluluk arasında ise pozitif yönde anlamlı fakat zayıf bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca üniversite öğrencilerinin, demografik değişkenlerden cinsiyet değişkenine göre umut, narsisizm düzeylerinde anlamlı bir farklılık olduğu bulunmuştur. Demografik değişkenlerden öğrencilerin algıladıkları anne baba tutumlarına göre umut düzeyleri ve narsisist kişilik özelliklerinin alt boyutları olan hak iddia etme özelliklerinin anlamlı düzeyde farklılaştığı belirlenmiştir.
Otomatik düşünceler ve irrasyonel inanışların duygu durum ve depresyon üzerindeki etkisi

Her ne kadar uluslararası alan yazında olumsuz otomatik düşünceler ve irrayonel inanışlar ile ilgili, bu değişkenlerin negatif duygulanım, pozitif duygulanım ve depresyon üzerindeki etkilerine dair birçok araştırma bulunmasına rağmen, ülkemizde bu kavramlar üzerinde yapılan çalışmalarda eksiklikler vardır. Özellikle olumsuz otomatik düşünceler ve irrayonel inanışların alt boyutları çok fazla incelenmemiştir. Bu çalışmada olumsuz otomatik düşünceler ve irrayonel inanışların alt boyutları negatif duygulanım, pozitif duygulanım ve depresyon değişkenleri gözetilerek incelenmiştir. Araştırma 270 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Korelasyon analizleri ile ilişkiselliğe ve doğrusal regresyon analizi ile sebep-sonuç ilişkilerine bakılmıştır. İlişkisellik analizleri anlamlı çıkmıştır. Sonuçlar göre irrasyonel inanışlar ölçeğinin dört alt boyutundan katılık haricindeki üç boyutunun depresyonu yordadığı ancak olumsuz otomatik düşünceler ölçeğinin beş boyutundan sadece iki boyutunun depresyonu yordadığı bulgulanmıştır. Problemden kaçış ve duygusal sorumsuzluk irrasyonel inanışlarının ters yönde pozitif duyguları yordadığı bulgulanmıştır. Olumsuz otomatik düşünceler alt boyutları ve irrasyonel inanışlar alt boyutlarının negatif duygularla ilişkili olmasına rağmen herhangi bir anlamlı etkide bulunmadıkları ortaya konmuştur. Araştırma sonuçlarının daha geniş örneklemde tekrar edilmesi gelecekteki araştırmalar için önerilmiştir.