turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Alman yönetim düşüncesinin tarihi: Kameral-polizey bilimden devlet bilimine

Bu tez, Kameral-Polizey Bilim ile Devlet Bilimi'nin incelenmesini ve Çağdaş Yönetim Bilimlerinin kökeniyle olası bağlantılarının çözümlenmesini amaçlamaktadır. Araştırmanın temel nesnesi, Alman prensliklerinde ve Prusya'da yönetim bilgisinin ortaya çıkışı ve feodalizmden kapitalizme geçiş süresinde değişimidir. Bu çerçevede, öncelikle Alman coğrafyasında feodal yapı, Hohenzollern Devleti'nin kuruluşu incelenmiştir. Ardından Hohenzollern Devleti'nde monarşik-bürokratik yapının kuruluşu ve Kameral-Polizey Bilimlerin ortaya çıkışı ele alınmıştır. Tezin devamında, Kameral-Polizey Bilimlerin dönüşümü ve feodalizmden kapitalizme geçiş sürecinde Devlet Bilimi'nin yükselişi incelenmiştir. Son olarak da Devlet Bilimi'nin parçalarına ayrılması ile çağdaş yönetim kuramlarına köken olup olamayacağı irdelenmiştir. Araştırmanın bulgularına göre birkaç sonuca ulaşılmıştır. Öncelikle Kameral-Polizey Bilim, feodal yapının; Devlet Bilimi ise feodalizmden kapitalizme geçiş aşamasının yönetim bilgisidir. Dolayısıyla gerek Kameral-Polizey Bilim gerekse Devlet Bilimi'nin, kapitalizmin yönetim bilgisi olan Çağdaş Yönetim Bilimlerine köken olamayacağı sonucuna varılmıştır. Ayrıca 19. yüzyıldaki anlamıyla Devlet Bilimi, feodaliteden kapitalizme geçiş sürecinde ortaya çıkmıştır ve her iki üretim tarzının çelişkilerini uzlaştırmaya çalışarak, bütüncül bir yönetim bilgisi oluşturmaya dönüktür. Kısaca, 19. yüzyılda görülen Devlet Bilimi, feodaliteden kapitalizme geçiş sürecinin yönetim bilgisidir. Öte yandan Kameral-Polizey Bilim, sadece kral ya da prensin hazinesinin yönetimi olmadığı gibi toplum ve devlet tasarımı bulunmayan pratik bilgiler yığını olarak tanımlanamaz. Aynı biçimde Kameral-Polizey Bilim ve Devlet Bilimi'nde başlangıçlarından itibaren görülen kapsam ve içerik değişiklikleri, yeni bir üretim tarzına geçmekten değil, feodal düzendeki iktidar ilişkilerinde yaşanan farklılaşmadan kaynaklanmaktadır. Son olarak Kameral Bilim, Merkantilizm'in Alman versiyonu olarak tanımlanamaz. Çünkü Kameral Bilim, Merkantilizm'den tümüyle farklı bir bilgi alanıdır.
6360 sayılı yasa sonrası kapatılan belde belediyelerinde hizmette etkinlik ve verimlilik sorunsalı: Kahramanmaraş ili Göksun ilçesi örneği

Kamu hizmetlerinin yürütülmesinde hizmette etkinliğin ve verimliliğin sağlanması amacıyla 2012 yılında yayınlanan, 2014- 30 Mart seçimleriyle yürürlüğe giren 6360 sayılı yasa birçok yenilikleri de beraberinde getirmiştir. 6360 sayılı yasayla 14 il büyükşehir belediyesi statüsüne geçmişş, 27 yeni ilçe kurulmuş, büyükşehir belediyesi kurulan 14 ildeki il özel idareleri ve belde belediyelerinin ve köylerin tüzel kişilikleri kaldırılarak mahalleye dönüştürülmüştür. 6360 sayılı yasaya bağlı olarak büyükşehir belediyesi statüsüne geçenillerden bir tanesi de Kahramanmaraş'tır. Bu araştırmada Kahramanmaraş'ın Göksun ilçesine bağlı kapatılan belde belediyelerinde, hizmetin kapatılmadanöncesi ve sonrası ne durumda olduğu Bozhüyük, Değirmendere ve Taşolukmahallelerinde yapılan alan araştırması ile ölçülmeye çalışılmıştır. Yapılan araştırma sonucunda belde belediyelerinin kapatılmasından sonramahallelere sunulan hizmetten genel olarak memnun olunduğu görülmüştür. Hizmetler tek tek incelendiğinde yaşanan sorunlar daha belirgin olmaktadır ve mahalle halkının herhangi bir sorun karşısında ilçe belediyesinden sorunlarınıanlatabilecek birilerini bulmakta zorlandıkları tespit edilmiştir.
Türkiye'de kentsel dönüşüm uygulamaları: Ankara Yenimahalle örneği

Kentler 19. yüzyıldan itibaren birçok değişim ve dönüşüm sürecinden geçmişş, fiziksel, sosyal, kültürel, ekonomik ve politik sorunların merkezi haline gelmişlerdir. Her geçen gün karmaşıklaşan ve dönemin sosyal, ekonomik ve politik hareketlerinden etkilenen kentlerin karşılaştığı bu sorunların çözümü için yönetimler bir takım kentsel müdahaleler geliştirmişlerdir. Günümüzde Türkiye'de merkezi yönetim ve yerel yönetimler kentsel sorunlara çözüm olarak kentsel dönüşümü sunmaktadır. Türkiye'de ise, 1950'li yıllardan bu yana sanayileşme hareketleriyle hızlanan kentleşme, büyük kentlerin gelişmesi ve küçük yerleşimlerden büyük kent merkezlerine doğru hızlanan göç hareketleri, kentsel alanda birçok sorunun ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Barınma ihtiyacı ile birlikte ortaya çıkan sağlıksız ve yasal olmayan yapılaşmalar, buna bağlı olarak gelişen altyapı sorunları, yetersiz mekansal koşullar ve düşük yaşam kalitesi, ülkemizde dönüşüm ihtiyacının temellerini oluşturmuştur. 1980'li yıllardan itibaren ise kentsel dönüşüm uygulamalarını da etkileyen liberalleşme politikalarının bir sonucu olarak, yeni örgütlenme modelleri ve kamu-özel sektör işbirlikleri gündeme gelmiştir. Günümüzde de uygulanmaya devam eden bu yöntemlerde, özel sektörün ön planda oluşu ve kamunun arazi temini, ıslahı ve denetimi gibi daha pasif roller üstlenişi dikkat çekmektedir. Kentsel dönüşümün yalnızca fiziksel ve ekonomik boyutunun ele alındığı bu yıllardan sonra, 1999 depremi ile kentlerde afet riski gündeme gelmiş ve dönüşüm uygulamalarının da dahil olduğu kentsel gelişim uygulamaları, afet odaklı olacak biçimde gerçekleştirilmeye başlanmıştır. 2000'li yıllar hem kentsel dönüşüm için hem de afet riskinin azaltılması yönünde radikal adımların atıldığı yıllar olmuştur. Afet riskini azaltmaya yönelik yürürlüğe koyulan yasa ve yönetmelikler, benimsenen politikalar doğrultusunda kentsel dönüşüm, bir uygulama aracı olarak kullanılmaya başlanmış ve mevcut yapı stoklarının yenilenmesi yönündeki uygulamalara konu olmuştur. Kentlerdeki afet riskini azaltarak, yaşayanlara sağlıklı ve yaşam kalitesi yüksek bir kentsel çevre ortaya koymak temel amacıyla hareket eden kentsel dönüşüm uygulamalarının, mevcut yapı stokunu yıkıp yeniden yapma ya da yeni, afete dayanıklı yapılar inşa etmeden öteye gidemediği çeşitli araştırmalar ve bilimsel yayınlar kapsamında ortaya konmaktadır.
Siyasal katılıma ve üniversite gençliği: Bilkent, Başkent, Ankara ve Gazi Üniversiteleri örnekleri

Bugün artık 'kim yönetecek? sorusunun cevabını demokrasi ile diğer yönetim biçimleri arasında değil, demokrasinin farklı yorum ve pratikleri içerisinde arıyoruz. Bu arayış -günümüzde- temsili kurumlar aracılığıyla işleyen bir demokrasinin gerçek bir demokrasi olmadığı, demokrasinin kriz halinde bulunduğu, bu krizden çıkış için katılımcı pratiğin toplumsal yaşamın her alanına yaygınlaştırılması gerektiği konusunda tartışmalara yol açmıştır. Yani etkin 'siyasal katılma' odaklı demokrasi modelleri gündemdedir. Katılım odaklı demokrasi modellerinin gerçekleştirilmesi için ise öncelikle, yeni bir' anlayışın oluşması -başka bir deyişle- toplum bilincinde katılım odaklı bir değişimin gerçekleştirilmesine ihtiyaç vardır. Bu ihtiyacın karşılanması noktasında ise toplumun gençlik kesimi, gençlik kesimi içerisinde de 'üniversite gençliği' üzerinde özellikle durulmalıdır. Çünkü gençliğin üniversiteli kesimi gerek bilgi açısından, gerekse yakın bir gelecekte ülkenin yönetim sorumluluğunu üstlenerek siyasal sistemin işlerliğinde söz sahibi olacağından katılımcı demokrasi modellerinin oluşumundaki katkı kapasiteleri diğer gençlik kategorilerine oranla daha fazladır. Kaldı ki, tüm ülkelerde değişim talebinin dile getirilmesinde muhalif güç olarak üniversite gençliği bir biçimde rol oynamıştır / oynamaktadır. Ancak üniversite gençliğine böyle bir misyon yükleyebilmek için öncelikle siyasal katılmaya ilişkin bakış açılarının ortaya konulması gerekir. Bu çalışmada, Türk üniversite gençliğinin siyasal katılma konusundaki görüşlerinin tespiti ve bu görüşlerinin şekillenmesinde demografik ve sosyo-ekonomik faktörlerin etkisi belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışma kapsamında; Bilkent, Başkent, Ankara ve Gazi Üniversitelerinin İktisadi ve İdari Bilimler Fakültelerine bağlı Kamu Yönetimi, Uluslararası İlişkiler, İktisat ve İşletme bölümlerinin 4. sınıf öğrencileri yer almıştır. Şüphesiz -sadece- Ankara ilinde bulunan ikisi özel, ikisi kamu üniversitesi dört üniversitenin belirli bölüm ve sınıf kapsamlı bu araştırma sonuçlarının Türkiye'nin tüm üniversite gençliğine genelleştirilmesi mümkün değildir. Ancak ulaşılan araştırma sonuçlan alanda daha geniş kapsamlı çalışmalara başlangıç ve kaynak oluşturur ise, ülkemizin katılımcı demokrasiye ulaşması yolunda bir katkı sağlandığı düşünülecektir.
İkna edici iletişim açısından korku çekiciliği kullanımı: Sağlık Bakanlığı tarafından yayınlanan kamu spotları örneği

İkna amaçlı gerçekleştirilen iletişim çabalarında, hedef kitleyi etki altına almak ve istenen yönde davranış geliştirmek için çeşitli stratejiler ve yöntemler geliştirilmiştir. Bu çalışmada da bu stratejilerden biri olan korku çekiciliği ele alınmıştır ve 2006- 2016 yılları arasında, Sağlık Bakanlığı tarafından yayınlanan ve desteklenen kamu spotları örneklem olarak seçilmiştir. Bu örneklem dahilindeki kamu spotları, oluşturulan kodlama cetveli ile içerik analizi yöntemi kullanılarak incelenmiştir. Korku çekiciliğinin daha çok hangi konularda kullanıldığı, hangi korku unsurlarına hangi oranda yer verildiği, hangi ikna edici unsurların kullanıldığı, çözüm önerisi sunulma durumu gibi değişkenlerle, ikna edici iletişim açısından korku çekiciliğinin nasıl kullanıldığı saptanmaya çalışılmıştır. Sonuçlara bakıldığında ise araştırma kapsamındaki kamu spotlarının hem rasyonel, hem duygusal çekicilikleri tercih ettiği görülmüştür. Ancak duygusal çekicilik türleri içinde korku çekiciliği daha büyük oranda kullanılmıştır. Rasyonel çekicilik daha çok sağlık hizmetleri ile ilgili tanıtıcı ve genel olarak bilgi verme amaçlı kamu spotlarında kullanılırken, korku çekiciliği direk olarak bireyin sağlığına zarar veren durumlarda daha fazla tercih edilmiştir. Genel olarak bakıldığında, bu çalışmada analiz edilen kamu spotlarında korku çekiciliğinin, çeşitli değişkenler açısından oransal olarak kullanım ve dağılım durumu tespit edilmeye çalışılmıştır. Aynı zamanda ikna edici diğer unsurların kullanımı da çalışma kapsamında değerlendirmeye alınmıştır.
Adli kontrol

Meydana gelen suçların aydınlatılması ve verilecek hükmün yerine getirilmesi safhasında, ceza muhakemesi hukuku kapsamında bir takım tedbirler öngörülmüştür. Kişi özgürlüğüne kısıtlama niteliğinde olan bu 'Koruma Tedbirleri' içerisinde en ağır olanı tutuklamadır. Henüz suçluluğu yönünde hüküm verilmeden uygulanan tutuklama tedbiri, masumiyetin ortaya çıkmasıyla bir takım zararları da beraberinde getirmektedir. Böylece, en ağır koruma tedbiri olan tutuklama yerine, ceza muhakemesinin yapılabilmesine imkan sağlayan adli kontrol tedbiri 2005 yılından itibaren hukukumuzda yerini almıştır. Fransız Ceza Muhakemesi Kanunu'ndan esinlenilerek düzenlenen adli kontrol müessesesi, 01.06. 2005 tarihinde yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu ile uygulanmaya başlanmıştır. Şüpheli ya da sanıkların, tutuklama yerine adli kontrol içerisinde düzenlenen yükümlülüklere tabi tutulmasıyla denetim ve kontrolün sağlanması amaçlanmıştır. Zaman içerisinde bir takım değişikliklerle kendisine getirilen eleştirileri bir nebze de olsa ortadan kaldırma zemininde olan müessese, uygulayıcıların tam olarak benimseyememesi, uygun yükümlüklerin ya da yeterli denetimin yapılaması gibi nedenlerle hak ettiği yerde bulunmamaktadır. Çalışmamızda, yapılan bir takım yasal düzenlemeler sonunda adli kontrolün hukuki niteliği, amacı, şartları, yükümlülük çeşitleri ve infazı gibi konular ile karşılaşılan sorunlar ve eleştiriler üzerinde durulmuştur. Çalışmamızın sonunda, adli kontrol tedbirine yapılan yasal değişikliklerin oldukça yerinde olduğu, daha etkin yükümlülükler ve bunların denetimi için yeterli personel ve teknik altyapı gibi birkaç başlıkta daha sürmesi gerektiği belirtilmiştir.
Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti'nden günümüz Kosova Cumhuriyeti'ne Kosova'da Türk kimliği

Bu çalışmada, Kosova Türklerinin kimlikleri araştırılmaktadır. Öncelikli olarak kimlik kavramı, genel sözlüklerdeki ve farklı disiplinlerdeki araştırılmasıysa başlar, daha sonra ise kimliğin tanımı incelenirken bazı perspektiflere ayrılarak incelenmiştir. Ardından kimliğin kültürel, kişisel, kolektif ve milli tanımları incelenmiştir. Kosova tarihçesini Osmanlı İmparatorluğu döneminden başlayarak günümüz bağımsız Kosova Cumhuriyeti'ne kadar incelenmiş ve Kosovalı Türklerin sorunları analiz edilmeye çalışılmıştır. Kosova ulusal kimliğinin kurulma aşaması ve kurulurken geçtiği aşamalar incelenmiş, ardından da Kosova'da yaşayan etnik kimliklerin, aralarında yaşadıkları kimlik çatışmaları incelenmiştir. Balkanlarda Türk kimliğinin incelenmesi yapılırken Kosova örneği üzerinden incelenmiştir. Çalışmanın temel amacı olan Kosova'da yaşayan Türklerin kimliklerini yaşatmak için verdikleri mücadeleleri önemli olayların yaşanıldığı dönemlere göre ayrılarak incelenmiştir. Kosova Türklerinin bölgede temsil edilebilmesinin hangi yıllarda ellerinden alındığı ve hangi alanlarda temsil haklarının olduğu incelenmesi yapılmıştır. Yugoslavya yönetiminin bölgede yaşayan Kosovalı Türkleri göçe zorlaması incelenmiştir. Kosovalı Türklerin bölgede yaşayan diğer azınlıklar ile aralarındaki uyum incelendikten sonra, Türkiye'nin Kosova Türk toplumu üzerindeki etkisi, birçok alana yaptığı katkılar ile örneklendirilerek incelenmiştir. Son olarak ta Günümüz Kosova Cumhuriyeti içerisinde, Türk kimliği incelenmiştir.
1982 Anayasası'nda yürütmenin güçlendirilmesi eğilimi

Kendisinden önceki döneme bir tepki niteliği taşıyan 1982 Anayasasının en önemli amacı 'Devleti' güçlendirmektir. Bunun en kestirme yolu olarak da yürütmenin güçlendirilmesi tercih edilmiştir. Her şeyden önce artık, yürütme sadece bir görev değil, aynı zamanda bir yetkidir. Bunun sonucu olarak, yürütmenin düzenleme alanı ve yetkisi genişlemiştir. Gerek idari, gerek Anayasa yargısı bakımından getirilen bir takım kısıtlamaların da yürütmeyi güçlendirmeye yönelik olduğu açıktır. Yürütme içinde, Cumhurbaşkanına, tarafsız Devlet Başkanı olması sebebiyle, özel bir ağırlık verilerek önemli yetkiler tanınmıştır. Olağanüstü hallerde düzenleme Cumhurbaşkanının etkinliğini daha da artırıcı niteliktedir. Yasama faaliyetleri bakımından, TBMM. nin karar alma zorluklarını giderici, Cumhurbaşkanı seçimini kolaylaştırıcı bir takım tedbirlerle benimsenen, 'Rasyonel/eştirilmiş Parlamentarizmin' de yürütmeyi güçlendirdiği söylenebilir. 1982 Anayasasının on altı yıllık uygulaması değerlendirildiğinde, yasa yapımında, genel eğilime uygun olarak, yürütmenin daha çok faaliyeti olduğu; TBMM. nin denetim yollarında etkisiz kaldığı, siyasal istikrar bakımından ortalama 64.2 ay Hükümet ömrü ile istikrarlı bir görünüm çizilmesine rağmen istikrar tartışmaları yaşandığ; Cumhurbaşkanlığı makamının zaman zaman, görev yapan Cumhurbaşkanlarının faaliyet ve ifadelerinden dolayı eleştirildiği görülmüştür.
Çevre sorunlarının çözümünde sürdürülebilir kalkınma paradigması: Yeşil kapitalizm eleştirisi

İnsan ve doğa arasındaki ilişki insanlık tarihi kadar eskidir. Bu karşılıklı ilişki, zaman içerisinde insanın doğaya hakim olmak istemesi ve onu yönlendirmesiyle değişmiştir. Bu bağlamda 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren ekonomik yapının ve insan faaliyetlerinin bir sonucu olarak ortaya çıkan çevre sorunları, uluslararası endişe konusu olarak gündeme gelmiştir. Sürdürülebilirlik ve kalkınma kavramlarının entegre edilmesi yolu ile çözümlenmeye çalışılan bu sorunlar zinciri, dünyamızı ciddi boyutlarda tehdit ederek ekolojik dengenin bozulmasına neden olmuştur. Sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle başlayan çözüm arayışları çevresel zararları azaltmak bir yana her geçen gün daha da arttırmaktadır. Sürdürülebilir kalkınma ile hedeflenen amacın çevre odaklı olmaktan uzak olduğu aşikardır. Ekonomik yapıyı kontrol altında tutmayı hedefleyen kapitalist sistem, ekonomik sürdürülebilirliğe ulaşabilmek için çevresel sürdürülebilirliği sağlamayı öngörmektedir. 1960'lı yıllardan itibaren uluslararası platformda ele alınmaya başlanan çevre sorunları ve bu sorunlara getirilen çözüm önerilerinin başarısızlık ile sonuçlanması, kapitalist sistemin yaşamış olduğu krizlerle harmanlanıp yeni bir furya haline dönüşen 'yeşillenme' hareketinin temellerini atmıştır. Çalışmada, çevre sorunlarının çözümü için ortaya atılan sürdürülebilir kalkınma bağlamında benimsenen yeşil kapitalizmin, çevrenin sürdürülebilirliğini değil kapitalizmin sürdürülebilirliğini sağladığı tartışılmaktadır. Yapılan literatür taramaları, doküman incelemeleri ve mevcut çevre sorunlarına veriler değerlendirilerek sonuçlara ulaşılmıştır.
Bölgesel eşitsizliklerin giderilmesinde bölgesel politikaların ve bölge kalkınma ajanslarının rolü ve önemi: Avrupa Birliği ve Türkiye örnekleri

Bölgesel politikalar, 1929 Büyük Bunalımı'ndan sonra keşfedilen ve bölgesel eşitsizlikleri gidermeye yönelik olarak uygulanan etkili politika araçlarıdır. Küreselleşme ve yerelleşme, bölgesel politikalarda paradigma değişimine neden olmuş; üretim tekniklerinde, ulaştırmada ve iletişimde yaşanan gelişmeler bu değişimin altyapısını oluşturmuştur. Bölgesel politikalar aşağıdan yukarıya doğru dönüşüm geçirmiş, bölgesel kalkınma ulusal kalkınma karşısında baskın olmuştur. Çalışmada ilk olarak bölge kavramının tanımı yapılmış ardından bölgesel politikalarda yaşanan paradigma değişiminin sebepleri karşılaştırmalı bir şekilde incelenmiştir. Bölgesel politikalarda yaşanan paradigma değişimi AB bölgesel politikalarını da büyük ölçüde etkilemiştir. Yaşanan genişleme süreçlerine paralel olarak AB bölgesel politikalarında reformlar gerçekleşmiştir. AB'ye aday bir ülke olan Türkiye'de bölgesel politikalar içsel ve dışsal birçok faktörden etkilenmiştir. AB üyelik süreci sonrası Birliğin bölgesel politikalarına uyum süreci doğrultusunda Bölge Kalkınma Ajansları kurulmuştur. Çalışma sonucunda bölgesel eşitsizliklerin giderilmesinde ulusal kalkınma politikalarının yerine bölgesel politikaların tercih edilmeye başlandığı görülmektedir. Öte yandan, değişen bölge ve kalkınma anlayışına paralel olarak Bölge Kalkınma Ajansları, esnek personel yapısına sahip, rekabetçi bir anlayışla faaliyet gösteren kurumlara dönüşmüşlerdir.
Sovyet Sonrası Dönem Rusya'sında devletin yeniden yapılanma ve reform süreci

Bu çalışma, Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra dönem Rusya'sında idari yeniden yapılanma ve reform sürecini incelemekte ve bu değişim sürecindeki temel oyuncuların kimler olduğunun belirlenmesini amaçlamaktadır. Çalışma nitel bir bakış açısıyla idari reformlara ve yasal mevzuata odaklanmaktadır. Birinci bölümde, idari yeniden yapılanma ve reform süreci incelenmektedir. Bu bölümde süreci etkileyen faktörlerin küreselleşme sonucunda ortaya çıkan, toplumsal tutumlardaki değişimler, entelektüel gelişmeler, teknolojik gelişmeler ve başarısızlığın kavranması sonucunda yenilenme ihtiyacı gibi faktörlerin olduğu belirtilmektedir. Yeniden yapılanma süreci, yerel ve uluslararası oyuncuların etkisi altında kalmıştır. Reformların uygulanması aşamasında, yerel oyuncuların belirli bir ölçüde gönüllü olduğu gözlemlenmiştir. Bu çalışma, politika transferine referansla reform sürecini analiz etmiştir. Aynı zamanda hem yerel oyuncuların hem de uluslararası oyuncuların dahil olduğu bu süreç, yeni politika fikirlerinin yayılması ve politika yakınsaması sonucunda politika fikirlerinin ve seçeneklerinin diğer ülkelerden transfer edilmesi bağlamında tartışılmıştır. Piyasa ekonomisinin temelini oluşturan reformlar, yeniden yapılanma sürecinin merkezini oluşturmuştur. Bu süreç geleneksel kamu yönetimi anlayışının terk edilmesi ve refah devleti politikalarının zamanla işlemez hale gelmesi sonucunda ortaya çıkmıştır. Yeni kamu işletmeciliğine paralel olarak özelleştirme, adem-i merkeziyetçilik ve düzenleme/serbestleştirme, Rusya'nın dönüşümünde merkezi planlı ekonomiden piyasa ekonomisine geçişte temel bileşenler olmuşlardır. Ancak bu dönüşüm süreci, Yeltsin ve Putin dönemlerine referansla çalışılmıştır. Yeltsin döneminde yeni sağ politikalar zorlayıcı politika transferi sürecine konu olurken, Putin döneminde ise gönüllülük ekseninde ilerlemiştir. Adem-i merkeziyetçiliğin Yeltsin'in demokratik reformlarının bir özelliği olmasına rağmen, Putin merkeziyetçi bir tavır takınarak ve otoriter bir şekilde neo-liberal politikaları uygulamaya devam etmiştir. Serbest piyasa ekonomisinin varlığının yanında merkezileşmiş ve otoriter bir siyasal sistem, kendi aralarında Doppelganger şeklinde ifade edilebilmektedir. Son olarak, dönem Rusya'sında idari yeniden yapılanma ve reform sürecinde yaşanan çok yönlü değişimler, hem uluslararası hem de yerel oyuncuların gönüllüğünden kaynaklanabilmektedir. Bu değişim süreci tek bir bileşene referansla açıklanamaz.
XX. ve XXI. dönem Gaziantep milletvekilleri ve siyasi faaliyetleri(1996-1999-2002)

Bu çalışmanın amacı, 20 ve 21. dönemlerde (1996-1999-2002) seçilip mecliste yer alan Gaziantep Milletvekilleri ve milletvekillerinin yasama faaliyetleri ele alınmıştır. Bunun yanında siyaset ve siyasal faaliyetin kavramsal çerçevesine yer verilmiştir. Bu kapsamda öncelikle siyasal sistemler ele alınmış, ardından demokrasinin tanımı, demokrasi modelleri, parlamenter sistem, parlamenter sistemde anayasal organlar, Türkiye'de parlamenter sistemin gelişimi açıklanmıştır. Sonrasında çalışmanın sınırlı olduğu dönemi ifade eden 1996-1999- 2002 dönemlerinde genel olan Türkiye'nin durumu ele alınmıştır. Yine çalışmanın sınırlı olduğu il olan Gaziantep'in coğrafi, demografik, sosyal, ekonomik ve siyasi yapısı açıklanmıştır. Ardından ele alınan dönemler için Gaziantep'te genel seçim sonuçları açıklanarak değerlendirilmiştir. Sonrasında araştırma kapsamındaki milletvekillerinin biyografileri sunulmuştur. Gaziantep milletvekilleri sosyodemografik özellikleri bağlamında değerlendirilmiş ve bu bölüm tamamlanmıştır. Sonraki bölümde Gaziantep milletvekillerinin TBMM'deki konuşmalarına yer verilmiştir. Son olarak Gaziantep Milletvekillerinin yasama faaliyetleri yorumlanarak açıklanmıştır. Araştırmada TBMM tutanak dergilerinden faydalanılmıştır.
Türkiye'de afet yönetimi politikası ve sorunları: Soma maden kazası örneği

Afetlerin yaşanma olasılığının yüksek olduğu ülkemizde, geçmişşten günümüze çeşitli önlem gerekliliği doğmuş fakat yeterli sonuçlar elde edilememiştir. Her ne kadar ülkemiz genç oluşumlu bir yapıya sahip de olsa yeryüzü şekillerinin çeşitliliği, etrafının denizlerle çevrili oluşu ve yükseltisinin fazla oluşu doğal afetlerin tahribini de arttırmaktadır. Afet kavramının ne demek olduğu, afetlerin çeşitlerinin neler olduğu ve sıklık dereceleri çalışmamızın ilk bölümünü kapsayan kısımlar olarak karşımıza çıkacaktır. Ülkemizde ve dünyanın çeşitli bölgelerinde gerçekleşen afetler zincirinin nasıl yönetileceği konusunda henüz bir ortak kanıya varılmamakla birlikte, etkilerinin zarar verme kapasiteleri de kontrol altına alınamamıştır. Bu değişimlerden de en çok etkilenen ve gelecekte de etkilenme olasılığı en yüksek kesim ise tabi ki de biz insanlardır. Hepimiz her an afetlerin yaşanma ihtimalini göz önünde bulundurmalı ona göre önlemelerimizi almalıyız. Yoksa günümüzün gelmiş olduğu teknolojik yeterliliği kullanamadığımız açıkça ortaya çıkacaktır. Çalışmada Türkiye'de afet yönetimi ve örgütlenme yönteminin nasıl işlediği, evrelerinin neler olduğu, il müdürlüklerinin ve bakanlıkların üzerine düşen görevlerdeki ehemmiyet dereceleri değinilecek olan bir başka önemli ayrıntılardır. Ülkelerin afetlerle yaşaması gerektiği, her an her dakika afetlerin gelebileceği ve bilinçlenmenin önemi açıklanacak, Türkiye'de afetlerle ilgilenenlerin sadece kurum ve kuruluşların olmadığı; Sivil Toplum Kuruluşları gibi gönüllü yapılanmaların da son derece önem arz ettiği anlatılacaktır. Son bölümde ise; konumuzun başlığı olan maden kazalarına giriş yapılacaktır. Kazaların ortaya çıkış nedenleri, sistemdeki aksaklık ve eksiklikler, kazaları tetikleyen unsurların neler olduğu ve hepsinden korunmak için neler yapılması gerektiği, ülkemizde linyit rezervinin zengin olduğu yörelerden birisi olan Soma madenlerinin rezervleri, ocakların yapısı, çalışanların iş güvenlikleri örnekleme ve açıklamalı bir yaklaşımla sunulacaktır.