turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Fatih Eğitim Fakültesi Beden Eğitimi ve Spor Bölümü öğrencilerinin uyum düzeylerinin belirlenmesi ve uyum düzeyleri arasındaki farklılıkların araştırılması

Günümüzde beden eğitimi ve spor etkinlikleri sağlıklı bir neslin yetiştirilmesi ve ülke reklamının yapılmasında oldukça etkin bir yer tutar. Bu etkinliklerin gerçekleştirilmesinde önemli fonksiyonu olan beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin, mesleki bilgi yanında kişilik özelliklerinin de önem taşıdığı bilinmektedir. Çünkü, gençlerin hareket gereksinimlerinin karşılanmasına ve onları üretken olabilecekleri uygun sportif etkinliklere yöneltecek kaynak kişiler beden eğitimi ve spor öğretmenleridir. Bu gibi sorumlulukları taşıyabilecek öğretmenlerin ise, uyum düzeylerinin yeterli olmasının gerekliliği açıktır. Bu nedenle bu araştırma, K. T. ü Fatih Eğitim Fakültesi Beden Eğitimi ve Spor öğretmenliği Bölümü öğrencilerinin uyum düzeylerinin belirlenmesi amacı ile gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, söz konusu öğrencilerin yaklaşık % 70' inin kişisel, sosyal ve genel uyum açılarından yeterli düzeyde oldukları ortaya çıkmıştır. Buna rağmen öğrencilerin % 29. 58'inin kişisel uyum düzeylerinin düşük olduğu bulunmuştur. Bu oran sosyal uyum düzeyi için % 28.17 ve genel uyum düzeyi için ise % 28.76 olarak bulunmuştur. Sınıf ve cinsiyet faktörlerine göre öğrencilerin uyum düzeyleri arasında. 05 anlam düzeyinde bir farklılığın olmadığı belirlenmiştir. VII
Towards positive youth development: Parenting, autonomy and relatedness in context

Bu çalışmanın amacı ebevenylik, benlik gelşimi ve olumlu ergen gelişimi arasındaki ilişkileri incelemektir. Önerilen ilişki modeli aracılığı ile bu çalışma annenin kontrol ve sıcaklık davranışlarının özerklik ve ilişkisellik gelişimindeki rolünü, özellikle özerk-ilişkisel benlik gelişimine odaklanarak ölçmeyi amaçlamaktadır. Bu çalışma ayrıca özerk-ilişkisel benliğin ergenlerin olumlu yönde gelişimindeki rolüni incelemektedir. Olumlu gelişimin hem pozitif hem de negatif belireyicilerine yer verildi. Ortamsal farklılıkların önemini önemseyerek önerilen ilişki modeli iki farklı sosyo-ekonomik düzey ortamında toplam 294 ergen ile test edilmiştir. Ergenlik çağındaki öğrencilerden kendilerne verilen ölçeklerin doldurulması istenmiştir. Sonuçlar ebeveynlik davranışlarının olumlu ergen gelişimi üzerine hem doğrudan hem de benlik üzerinden etkisinin bulunduğunu göstermiştir. Ayrıca bulgular özerk-ilişkisel benliğin ebeveynin kontrol davranışı ve olumlu ergen gelişimi arasındaki aracı rolünü de göstermektedir. Ebevenynin kontrol davranışının özerklik gelişimini ve özerk-ilişkisel benliği etkilediği anca ilişkisellik gelişimini etkilemediği görülmektedir. Bunun yanında ebeveynin sıcaklık davranışının hem özerkliği hem de ilişkiselliği etkilediği ancak özerk-ilişkisellik üzerinde bir etkisi olmadığı görülmektedir. İlişkisellik ve özerk-ilişkisellik olumlu ergen gelişimini etkilerken, özerkliğin etkilemediği ortaya çıkmıştır. Sosyo - ekonomik ortamsal değişikliklere göre değişkenler arasındaki ilişkilerin farklılık gösterdiği görülmüştür.
College adjustment of international students: The role of gender, acculturative stress, coping skills, cultural distance, and perceived social support

Bu çalışmanın amacı Ankara'daki üniversitelerde eğitimine devam eden uluslararası öğrencilerin üniversite uyum puanlarını yordamada cinsiyet, kültürleşme stresi, başa çıkma becerileri, kültürel uzaklık ve algılanan sosyal desteğin rolünü araştırmaktır. Çalışmanın örneklemi, Ankara ilindeki bir özel, dört devlet üniversitesinde öğrenim gören 170 (135 erkek ve 35 kız) uluslararası gönüllü öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu, Üniversite Öğrencileri Uyum Ölçeği (Baker & Siryk, 1984), Uluslar Arası Öğrenciler İçin Kültürleşme Stresi Ölçeği (Sandhu & Asrabadi, 1994), Başa Çıkma Stratejileri Kısa Formu (Carver, 1997), Kültürel Uzaklık Ölçeği (Bektaş, 2004), ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği (Zimet, Dahlem, Zimet, & Farley, 1988) veri toplamak için kullanılmıştır. Verilerin analizinde hiyerarşik çoklu regresyon analizi kullanılmıştır. Analiz sonuçları kültürleşme stresi, olumlu başa çıkma becerileri ve kültürel uzaklığın uluslararası öğrencilerin üniversite uyumunu açıklamada anlamlı yordayıcı değişkenler olduğunu; cinsiyet, olumsuz başa çıkma becerileri, pasif başa çıkma becerileri ve algılanan sosyal desteğin ise anlamlı yordayıcı değişkenler olmadıklarını ortaya çıkarmıştır. Tüm yordayıcı değişkenler üniversite uyum puanlarındaki toplam varyansın % 9 .8'ini açıklamıştır. Araştırma sonuçları, kültürel stres ve algılanan kültürel farklılığı düşük, olumlu başa çıkma beceri kullanımı yüksek uluslararası öğrencilerin üniversite uyumunun daha yüksek olduğunu göstermiştir.
Kente göç etmiş bir örneklemde bireycilik-toplulukçuluk eğilimleri ve değerler açısından kültüre uyum süreçleri

Bu araştırma da kente göç etmiş bir örneklemin bireycilik-toplulukçuluk eğilimleri, değerleri ve kültürlenmelerinin incelenmesi amaçlanmştır. Bu bağlamda bireycilik-toplulukçuluk, değerler ve kültürlerime kavramları ortaya konmuştur. Bireycilik - toplulukçuluk, değerler ve kültürlerime düzeyleri ile ilgili olabilecek değişkenlerinde incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma örneklemi iki gruptan oluşmaktadır. Doğu, Güneydoğu Anadolu'dan ve Bulgaristan'dan izmir'e göç eden yetişkinlerdir. Araştırma örneklemi 18-49 yaşlan arasında kadın ve erkekten oluşan toplam 592 kişi ile sınırlıdır. Araştırmada elde edilen bulgular şöyle özetlenebilir: Bu araştırmadan elde edilen bulgular tercih edilen kültürlenme stratejilerinin, bireycilik - toplulukçuluk eğilimlerinin ve değerlerin kente göç etmiş iki örneklemde çeşitli boyutlarda farklılaştığım göstermiştir. Örneklemde Doğu ve Güneydoğu Anadolu'dan ve Bulgaristandan göç edenlerin dört kültürlenme startej isinden hangilerinin diğer örnekleme göre daha belirgin ifade ettikleri ortaya konmuştur. Doğu ve Güneydoğu Anadolu'dan göç etmiş örneklemin ayrılma stratejisini, Bulgaristan'dan göç etmiş örneklemin ise asimilasyon stratejisini daha belirgin ifade ettikleri gözlenmiştir. Değerlerin sekiz boyutu incelenmiş değerlerin alt boyutu olan yardımseverlik boyutunda örneklemin genel eğiliminin, bu değere yüksek derece de önem verdikleri, güç - statü, kendine yönelme, güvenlik ve evrensellik değerleri sırası ile yardımseverlik boyutunu izlediği gözlenmiştir. Bireycilik eğilimi Bulgaristan'dan göç etmiş örneklemde belirgin şekilde yüksek bulunurken, Doğu ve Güneydoğu Anadolu'dan göç etmiş örneklemde ise toplulukçuluk eğiliminin yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. Örneklemin bu kente göç etmekten memnuniyet düzeyi, hayattan genel memnuniyet düzeyi, örneklemin şu anda yaşanan yere uyum düzeyleri arasında anlamlı farklılaşmalar gözlemiştir.
4-5 yaş çocuklarının zihinsel gelişmelerinin değerlendirilmesinde renkli revan progressive matrislerinin kullanılması

öz Okul öncesi çocukların bilişsel gelişimlerinin değerlendirilmesi onların eğitimlerine yön vermek açısından önemlidir. Ülkemizde ihtiyaç duyulan böyle bir değerlendirme aracının hazırlanması için ön çalışmalar yapılmak istenmiştir. Bu çalışmanın amacı, Renkli Raven Progressive Matrislerinin puanlarına yaşın, cinsiyetin, ekonomik düzeyin, annenin eğitiminin ve babanın eğitiminin etkisinin olup olmadığını araştırmaktır. Bu nedenle, 4 ve 5 yaşlarında 144 kız 144 erkek, toplam 288 çocuğa RRPM ölçeği uygulanmıştır. Anova ile yapılan istatistiksel analizler sonucunda, RRPM ortalama puanlan kullanılarak; 4 ve 5 yaşlar arasında p<.001 düzeyde; 6 aylık yaş dilimleri arasında p<.001 düzeyde; ekonomik düzeyler arasında p<.001 düzeyde; annenin eğitim düzeyleri arasında p<.001 düzeyde; babanın eğitim düzeyleri arasında p<.001 düzeyde anlamlı fark bulunmuştur. Cinsiyetler arası bir fark bulunmamıştır. 4 ve 5 yaşlar için ve 6 aylık yaş dilimleri için persantillerde belirlenmiştir.
Value similarities of wives and husbands and conflict resolution styles of spouses as predictors of marital adjustment

Bu çalışmanın amacı, karı ve kocaların değer uyumlarının ve eşlerin çatışma çözüm stillerinin, karıların, kocaların ve çiftlerin evlilik uyumu üzerindeki yordayıcı etkisini araştırmaktır. Veri, yüz kırk (140 kadın, 140 erkek) Türk evli çiftten anketler yoluyla toplanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, demografik değişkenlerin etkisi elimine edildikten sonra, eşlerin geleneksellik, hazcılık, uyarılım, değer benzerlikleri ve eşlerin güç değer farklılıkları, kadınların ve eşlerin evlilik uyumunu olumlu bir şekilde yordamıştır. Fakateşlerin değer benzerliklerinin kocaların evlilik uyumuna anlamlı bir etkisi bulunmamıştır. Ayrıca, demografik değişkenlerin ve eşlerin değer uyumlarının etkisi elimine edildikten sonra, kocaların kullandıkları çatışma çözüm stillerinin eşlerinin evlilik uyumu üzerinde anlamlı bir etkisi olmasına rağmen, kadınların kullandıkları çatışma çözüm stillerinin kocalarının evlilik uyumu üzerinde anlamlı bir etkisi bulunmamıştır. Kocaların olumsuz çatışma çözüm stilinikullanmalarının kadınların evlilik uyumuna olumsuz bir etkisi vardır. Çiftlerin evlilik uyumudüşünüldüğü zaman ise, karıların ve kocaların çatışma çözüm stillerinin, çiftlerin evlilik uyumunu anlamlı bir şekilde yordadığı bulunmuştur. Sonuçlar ayrıca göstermektedir kikarıların ve kocaların olumsuz çatışma çözüm stilleri, çiftlerin evlilik uyumunu olumsuz bir şekilde yordamaktadır. Ayrıca, olumlu çatışma çözüm stilinde yüksek, olumsuz çatışma çözme stilinde düşük olan eşlerin evlilik uyumundan, olumsuz çatışma çözüm stilinde düşük, olumsuz çatışma çözme stilinde yüksek olan eşlere göre daha yüksek puan aldıkları bulunmuştur. Araştırmanın sonuçları ilgili literatür eşliğinde tartışılmıştır. Bunlara ek olarak araştırmanın sınırlılıkları ve gelecek araştırmalar için öneriler de tartışılmıştır.
Ebeveynlerin kişilik özellikleri ile çocuklarının sosyal beceri ve problem davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, ebeveynlerin kişilik özellikleri ile çocuklarının sosyal beceri ve problem davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu temel amaç çerçevesinde; ebeveynlerin kişilik özelliklerinin, çocukların sosyal beceri ve problem davranışlarının çeşitli değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı araştırılmıştır. Bunun yanında çocukların sosyal beceri ve problem davranışları arasında anlamlı ilişki olup olmadığı da incelenmiştir. İlişkisel tarama modeline uygun olarak düzenlenen araştırmanın örneklemi, İstanbul ili Avrupa Yakası'ndaki Büyükçekmece, Beylikdüzü, Avcılar, Küçükçekmece ve Esenler ilçelerinden basit seçkisiz örnekleme modeliyle seçilmiş 4 devlet ve 11 özel olmak üzere toplam 15 okul öncesi eğitim kurumunda eğitim görmekte olan 4-6 yaş grubu 315 çocuk ve ebeveynlerinden oluşmuştur. Araştırmada kullanılan veri toplama araçları; Ebeveyn Bilgi Formu, Uluslararası Kişilik Envanteri ve Anaokulu ve Anasınıfı Davranış Ölçeği (PKBS 2)'dir. Araştırmadan elde edilen verilerle ilgili yapılan analizler: Yüzde Frekans Analizi, Bağımsız Grup T Testi, Kruskal Wallis H Testi, Tek Yönlü Varyans, Mann Whitney U Testi ve Pearson Çarpım Moment Korelasyon Analizi'dir. Araştırmadan elde edilen bulgular genel olarak şöyledir: Ebeveynlerin kişilik özellikleri ile çocukların sosyal beceri ve problem davranışları arasında anlamlı ilişki saptanmıştır. Bunun yanında çocukların sosyal beceri ile problem davranışları arasında negatif yönde anlamlı ilişki saptanmıştır. Ebeveynlerin kişilik özellikleri cinsiyete, mesleğe, çalışma durumuna, gelir düzeyine, sahip olunan çocuk sayısına ve içinde yetişilen coğrafi bölgeye göre anlamlı düzeyde farklılaşmaktadır. Çocukların sosyal becerileri ve problem davranışları cinsiyete, yaşa, anaokul türüne, anne ve babanın mesleğine, annenin çalışma durumuna ve ailenin gelir düzeyine göre anlamlı düzeyde farklılaşırken; anaokula devam süresine, ebeveyninin içinde yetiştiği coğrafi bölgeye ve ailedeki çocuk sayısına göre anlamlı düzeyde farklılaşmamaktadır.
Kadınlarda görgü tanıklığı belleği hataları: Tanık olunan olay sonrası bağımsız bellek bildiriminin sürpriz tanıma testi ile ilişkisi

Bu araştırmanın temel amacı, görgü tanıklığında olay sonrası herhangi bir müdahale olmaksızın, tanıkların serbest hatırlama ve tanıma görevi performansını incelemektir. Araştırma, pilot çalışma ve iki deneyden oluşmaktadır. Çalışma, Hacettepe Üniversitesi'nde çeşitli fakültelerde okumakta olan 17-25 yaş arası 212 gönüllü kadın katılımcı (pilot çalışma için 76 kişi; Deney 1 için 96 kişi; Deney 2 için 40 kişi) ile yürütülmüştür. Katılımcılara Deney 1'de bir hırsızlık videosu izletilmiş, ardından yazılı olarak serbest hatırlama yapmaları ve yanıtlarına ne kadar güvendiklerini Likert tipi bir ölçek üzerinde oylamaları istenmiştir. Daha sonra pilot çalışmadan elde edilen bulgular doğrultusunda hazırlanmış olan gerçek, manipüle ve yanlış fotoğrafların kullanıldığı bir tanıma görevi uygulanmıştır. Katılımcıların bu görüntü türlerine göre verdikleri tepkiler ile hem doğru hem yanlış tepkiler için duydukları güven puanları kaydedilmiştir. Deney 2'de ise aynı prosedür, serbest hatırlama olmaksızın takip edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, serbest hatırlama sonrası tanıma görevi içerisinde en fazla manipüle görüntüler bellek hatası ortaya çıkarırken, verilen tepkiler arasında en fazla güven duyulan görüntüler de yine manipüle görüntüler olmuştur. Bir görgü tanığı tanık olduğu olay ile ilgili küçük miktardaki detay farklılıklarını ayırt etmekte güçlük çekmekte; ancak buna rağmen yanıtına güven duymaktadır. Serbest hatırlama olmaksızın tanıma performansı değerlendirildiğinde ise, serbest hatırlamanın olduğu koşul ile benzer bir örüntü oluşmaktadır. Tanıklar yine en çok manipüle görüntülerde bellek hatası yapmıştır ve yine en fazla bu tepkilerine güvenmiştir. Serbest hatırlama performansı ile tanıma testi performansının karşılaştırıldığı durumda ise tanıma görevi içerisinde yer alan görüntü türleri arasında, manipüle görüntüler için bellek hataları yine en fazladır. Suç içeren bir olaya tanıklık eden kişiden serbest hatırlama yapması istendiğinde %79 oranında suç ile ilgili detayları doğru hatırlamaktadır. Ardından suç ile ilgili detayları tespit etmesi istendiğinde, olay ile ilgili doğru olarak sunulan detayları hatırlama yüzdesi, serbest hatırlama ile aynıdır. Olay ile benzer fakat olayda yer almayan manipüle detayları doğru ayırt etme yüzdesi %66'ya gerilemektedir. Olay ile ilgisiz yanlış detayları doğru ayırt etme yüzdesi ise %75'tir. Tanıklar, manipüle detayları tespit etme yüzdeleri en düşük iken yine en fazla bu tür detaylar ile ilgili verdikleri tepkilere güvenmektedir. Bu araştırma doğrultusunda, görgü tanığından güvenilir bilgi edinebilmek için öncelikle hiçbir müdahale olmaksızın serbest hatırlamaya başvurulmalıdır. Tanığın ayrıntıları ayırt etme gücünün kullanılan görüntü türü ile ilişkili olduğu da göz önünde bulundurulması gereken sonuçlardandır.
Okul öncesi çocuklarda (3 ve 5 yaş) hareketin bilginin duyusal kaynaklarını ayırt etme ve kaynak belleğine etkisi

Bu çalışmada, 3 ve 5 yaş çocuklarında, duyusal-motor becerileri ile ilişkili olduğu düşünülen hareket değişkenin, bilginin nerede, ne zaman, nasıl, kim vasıtasıyla ve hangi duyu yoluyla edinildiğine dair ayrıntıları içeren kaynak belleğine (Lindsay, Johnson ve Kwon, 1991) ve bilginin görme, koklama ve dokunma gibi duyusal kaynaklarını ayırt etme becerilerine etkisi araştırılmıştır. Araştırma, yaşları 36-48 aylık ve 60-72 aylık olmak üzere toplam 67 çocuk ile yürütülmüştür. Kaynak belleği ve duyu bilgi kaynağını ölçmek için Duyu Bilgi Kaynağını Ayırt Etme görevi uygulanmıştır. Araştırmada sıra etkisinin analiz sonuçlarına göre, 5 yaş çocuklarının hareketli ve hareketsiz koşullara katılım sırasının, hareketsiz duyu bilgi kaynağını ayırt etme performansı üzerinde anlamlı bir etkisi vardır. Çalışma sonuçlarına göre yaş ve hareket değişkenleri birlikte değerlendirildiğinde, 3 ve 5 yaş grubu çocukların puanları arasında hareketli ve hareketsiz koşullardaki duyu bilgi bağlantısını ayırt etme puanlarına göre 5 yaş lehine anlamlı derece farklılık bulunmuştur. 3 ve 5 yaş çocuklarının hareketli ve hareketsiz duyu bilgi kaynağı puanları arasındaki farkın yaş gruplarına göre analizi sonucunda hareketsiz koşulda duyu bilgi kaynağını ayırt etmenin 5 yaş lehine olduğu, hareketli koşulun ise 3 yaş lehine olduğu bulgulanmıştır. Ancak 3 ve 5 yaş grubu çocukların hareketli ve hareketsiz koşullardaki kaynak belleği performanslarının arasında anlamlı bir fark bulgulanmamıştır. Araştırmanın sonuçları bedenlenmiş biliş, dinamik sistemler ve ekolojik algı gelişimi kuramı ışığında tartışılmıştır.
Beklenmedik başarısızlık gösteren üstün yetenekli öğrencilerin okul başarı tutumları ile akademik öz- yeterlik inançları, algıladıkları aile otorite stilleri ve benlik saygıları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada, beklenmedik başarısızlık kategorisine alınabilecek olan üstün yetenekli öğrencilerin okul başarı tutumları ile akademik öz-yeterlik inançları, algıladıkları aile otorite stilleri ve benlik saygıları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmada, İstanbul ilinde öğrenim gören beklenmedik başarısızlık kategorisine alınabilecek olan 122 üstün yetenekli öğrenciye Okul Başarı Tutum Ölçeği-Revize Formu, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Aile Otorite Stil Ölçeği ve Akademik Öz-yeterlik Ölçeği veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Elde edilen verilen istatistiksel analizinde yüzde, frekans, t-Testi, ANOVA, pearson momentler çarpımı gibi istatistiksel hesaplamalar kullanılmıştır. Sonuç olarak beklenmedik başarısızlık kategorisine alınabilecek öğrencilerin okul başarı tutumlarında ve bu ölçeğin öğretmene yönelik tutum ve hedef değeri boyularında cinsiyete göre anlamlı bir farklılaşma olduğu görülmüştür (p<.05). Akademik öz-yeterlik ölçeği puanında cinsiyete göre anlamlı farklılaşma olduğu görülmektedir (p>.05). Okul değişkenine göre akademik özyeterliği algısı özyeterlik ölçeği puanlarında ve ölçeğin öğretmene ve okula yönelik tutum ve hedef değeri alt boyutlarında devlet okulu lehine anlamlı farklılaşma olduğu görülmektedir (p<.05). Üstün yetenekli öğrencilerin okul başarı tutumları ile benlik algısı (r=308), akademik öz-yeterlik (r=.531), ihmalkar aile stili (r=.271), özerk aile stili (r=.342) anlamlı ilişkiler belirlenmiştir. İlerideki araştırmalar üstün yetenekli öğrencilerin beklenmedik düşük başarısızlık olgusuna etki eden faktörlerin nitel olarak araştırılması önerilebilir.
Y kuşağı evli erkeklerin duygusal zeka düzeyleri ile evlilik uyumu arasındaki ilişkide otantikliğin aracı rolü

Bu çalışmada Y kuşağı evli erkeklerin duygusal zeka düzeyleri ile evlilik uyumu arasındaki ilişkide otantikliğin aracı rolünü incelemek amaçlanmaktadır. Çalışma, 1980- 2000 yılları arasında doğmuş Van ilinde yaşayan 294 evli erkekle gerçekleştirilmiştir. Araştırmada Otantiklik Ölçeği, Evlilik Uyum Ölçeği ve Duygusal Zeka Ölçeği ile Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde Pearson korelasyon analizi, aşamalı regresyon analizi ve aracı analizlerden yararlanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre regresyon analizinde duyguların kullanımı, duyguların değerlendirilmesi ve kendine yabancılaşma değişkenlerinin evlilik uyumunu olumsuz yönde anlamlı yordadığı görülmüştür. Aracılık etkisinde sonuçlar ele alındığında, beklentilerle tutarlı olarak duygusal zekanın duyguların değerlendirilmesi alt boyutunun evlilik uyumunu olumlu yönde etkilediği görülmektedir. Bir başka ifadeyle, duyguların doğru biçimde değerlendirilebilmesi evlilik uyumunu arttırmaktadır. Buna karşılık, duyguların doğru biçimde değerlendirilememesi bireylerin otantik kendine yabancılaşma düzeylerini olumsuz yönde etkilemektedir. Otantikliğin kendine yabancılaşma alt boyutundaki artış ise beklendiği gibi evlilikteki uyumun azalması ile ilişkili olduğu görülmektedir. Bulgular aynı zamanda, tam aracı etkiye işaret etmektedir. Duyguların doğru olarak değerlendirilmesi ve evlilik uyumu arasındaki olumlu ilişkide otantik kendine yabancılaşma aracı bir role sahiptir. Bir başka anlatımla, duygusal zekanın bir bileşeni olan duyguların değerlendirilmesi, evlilik uyumunu kendine yabancılaşma aracılığıyla dolaylı olarak etkilemektedir. Bu etki, duyguların doğru biçimde değerlendirilememesinin kendine yabancılaşma düzeyini arttırdığı; otantik olarak kendine yabancılaşmanın ise sırasıyla evlilik uyumunu olumsuz yönde etkilediği şeklinde özetlenebilir.
Bursa Polis Okulu öğrencilerinin benlik kavramları ile mesleki benlik kavramları arasındaki bağdaşım düzeyini etkileyen bazı faktörler

Bu araştırmanın amacı; Bursa Polis Okulu öğrencilerinin benlik kavramları ile mesleki benlik kavranılan arasındaki bağdaşım düzeylerini etkileyen faktörleri incelemektir. Araştırmanın evrenini 1996- 1997 öğretim yılında Bursa Polis Okulunda öğrenim gören 450 polis okulu öğrencisi, örneklemini ise bunların arasından tesadüfi yöntemle seçilen 250 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada, benlik kavramı ve mesleki benlik kavramı arasındaki bağdaşımı test etmek için, araştırıcı tarafından geliştirilen ve güvenirlik çalışmaları yapılan Kendini Sıfatlarla Anlatma ve Mesleği Sıfatlarla Anlatma listeleri kullanılmıştır. Bağımsız değişkenlere ilişkin bilgiler ise, yine araştırmacı tarafından geliştirilen Öğrenci Kişisel Bilgi Formu ile toplanmıştır. Güvenirlik çalışmaları sonucunda güvenirliği onaylanmış 73 adet sıfat listesi, öğrencilere bir hafta arayla iki kez verilmiş, önce kendini bu sıfatlara ilişkin olarak derecelendirmesi, ikinci uygulamada ise, aynı sıfatları polislik mesleğine ilişkin olarak derecelendirmesi istenmiştir. Bunların dışında, öğrencilerden, 17 maddelik Kişisel Bilgi Formunu doldurmaları istenmiştir. Araştırmada öğrencilerin benlik ve mesleki benlik kavranılan arasındaki bağdaşım düzeyleri KAPPA formülü kullanılarak hasaplanmıştır. Bağımsız değişkenlere ait alt grupların Kappa katsayıları arasındaki önemlilik farkı. 05 ve.01 düzeyinde test edilmiştir. Bu araştırmada; bağdaşımı etkileyeceği düşünülen 17 denenceden 13'ünde ileri sürülen iddianın doğru olduğuna dair güçlü kanıtlar elde edilmiştir. Özet olarak; mezun olunan lise türü, mesleği seçmedeki etken, mesleği kişilik özellikleri bakımından algılayış tarzı, okuldaki öğretmen ve yöneticilerle olan ilişkileri algılama, kendini bu mesleğin üyesi olarak görme, mesleğin toplumdaki statüsünü algılama, toplumun mesleğe bakışını algılama, mesleğin geleceğine bakış, meslekte yükselme arzusu, silahlara karşı ilgi duyma, mesleği seçme nedeni ve meslekte sürekli çalışma isteği değişkenlerinin, benlik ve mesleki benlik kavramları arasındaki bağdaşım düzeyini etkilediği, medeni durum, mezun olunan okul seviyesi, polislik mesleğinin gelirini algılama ve polis kıyafetlerini kendine yakıştırma değişkenlerinin ise; bağdaşım düzeyi üzerinde anlamlı bir etki yaratmadığı sonucuna varılmıştır. Bu bulguların ışığında bazı faktörlerin polis okulu öğrencilerinin benlik ve mesleki benlik kavramları arasındaki bağdaşım düzeyini etkilediği yargısına varılmış ve elde edilen bulguların ışığında uygulamalara ve araştırmaya yönelik olarak çeşitli önerilerde bulunulmuştur.