turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Psikolojik danışmanın dezavantajlı çocukların öğrenilmiş çaresizlik, benlik tasarımı ve genel kaygı düzeylerine etkisi

Bu araştırmada, grupla psikolojik danışmanın, çocuk yuvasında barınan ilkokul 4. ve 5. sınıflara devam eden sınıf düzeyleri ve cinsiyetleri farklı dezavantajlı öğrencilerin öğrenilmiş çaresizlik, benlik tasannu ve genel kaygı düzeyleri üzerindeki etkileri incelenmiştir. Araştırma 1990- 1991 yılında Erzurum çocuk yuvasında barınan, ilkokul 4. ve 5. sınıflara giden toplam 66 öğrenciye uygulanan öğrenilmiş çaresizlik ölçeği, benlik tasarımı envanteri ve genel kaygı ölçeğinden olumsuz yüksek puan alınan 42 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Seçkisiz yöntemle bu öğrencilerden 21 öğrenci deney 21 öğrenci de kontrol gruplarını oluşturmuştur. Deney ve kontrol gruplarına öntest olarak öğrenilmiş çaresizlik ölçeği, benlik tasarım envanteri ve genel kaygı ölçeği uygulanmıştır. Ön test verilerek oluşturulan deney grubu 7'er kişilik üç gruba ayrılarak ve her gruba haftada bir buçuk saatlik oturumlar şeklinde on hafta süreyle grupla psikolojik danışma yapılmıştır. Bu süre içinde kontrol grubundaki deneklere hiçbir işlem uygulanmamıştır. Grupla psikolojik danışma oturumlarının sona ermesinden sonra, deney ve kontrol grubundaki deneklere öğrenilmiş çaresizlik ölçeği, benlik tasarım envanteri ve genel kaygı ölçeği tekrar uygulanmıştır. Bulguların değerlendirilmesinde 0.05 hata payı esas alınarak t testi kullanılmıştır. Sonuçlar grupla psikolojik danışmanın deney gruplarındaki öğrencilerin, Öğrenilmiş çaresizlik, olumsuz benlik tasarımı ve genel kaygı düzeylerini kontrol grubundaki öğrencilere göre önemli ölçüde azalttığını göstermiştir. Grupla psikolojik danışmanın etkisiyle 4. sınıfların öğrenilmiş çaresizlik ve genel kaygı düzeyleri azalırken benlik tasannu düzeylerinde önemli bir fark bulunmamış, 5. sınıfların öğrenilmiş çaresizlik, benlik tasarımı ve genel kaygı düzeylerinde olumlu yönde bir fark bulunmuştur. Grupla psikolojik danışmanın, deney gruplarındaki kız ve erkek öğrencilerin öğrenilmiş çaresizlik düzeylerinin azalmasında kızların lehine, genel kaygı düzeyinin azalmasında erkeklerin lehine etkisi olduğu, olumsuz benlik tasarımı düzeylerinin azalmasında ise kız ve erkekler arasında bir fark olmadığı görülmüştür. Bu bulgular, grupla psikolojik danışmanın genel olarak bireylerin öğrenilmiş çaresizlik, olumsuz benlik tasarımlarını ve genel kaygı düzeylerini azaltıcı yönde olumlu etkilerinin olduğu sonucuna varılmış yararlı olabilecek bazı öneriler sunulmuştur.
Farklı rekabet düzeyindeki şiddet içeren bilgisayar oyunlarının ergenlerin ve genç yetişkinlerin saldırganlık düzeyi ileilişkisi

Onlarca yıldır video oyunları oynamak özellikle çeşitli medya türlerine maruz kalan genç nesiller üzerindeki etkileriyle ilgili endişelere yol açmıştır. Bazı okullarda yaşanan silahlı saldırılar vb., şiddet içeren video oyunları oynamak ve bu olaylar arasındaki bağlantıyı vurgulayan basının, bilim insanlarının ve politikacıların şiddet içeren video oyunlarının topluma etkisi üzerine yoğunlaşmasına neden olmuştur. Deneysel alanyazın incelendiğinde, makalelerin çoğunun oyunların şiddet içeren yönüne odaklandığı ve video oyunlarındaki rekabet gücü gibi diğer hususları çoğunlukla ihmal ettiği görülmektedir. Yaptığımız araştırma video oyunlardaki rekabetin etkisine ilişkin çeşitli makaleleri araştırmaya, şiddet ve rekabet edebilirlik ayrımını ve genç yetişkinlerin saldırgan davranışlarına ilişkin olası etkileşimlerini anlamaya çalışmaktadır. Bu derleme tezin amacı, adli psikoloji alanında kullanılabilecek kapsamlı bilgi sağlamak ve video oyunlarının modern bir etkinlik olarak oynanması ve toplum üzerindeki olası etkilerinin anlaşılmasını sağlamaktır. Ayrıca ebeveynlerin ve oyun şirketlerinin olası tehdit ve tehlikeler konusunda farkındalığı arttırmayı da amaçlamıştır.
İçsel ya da dışsal denetimli olmanın ve bazı değişkenlerin üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeyine etkisi

Bu araştırmada, içsel ya da dışsal denetimli olma yerleşim birimi, dış görünüm, popülerlik, cinsiyet değişkenlerinin, üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeyine etkisi incelenmiştir. Bu araştırmanın evrenini, Ankara kentindeki Gazi üniversitesi, İktisadi ve idari Bilimler Fakültesi, Ekonometri, İktisat, Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri, Kamu Yönetimi Anabilim Dallarının Lisans programına kayıtlı olan öğrencileri oluşturmuştur. Araştırmanan örneklemi ise, tesadüf yöntemi ile seçilen 300 öğrenciden ibarettir. Araştırmanın amacını gerçekleştirmek için gerekli bilgiler üç veri toplama aracıyla toplanmıştır. Araştırmanın bağımsız değişkeni olan denetim odağına ait bilgiler 'Denetim Odağı ölçeği' ile; diğer bağımsız değişkenler; yerleşim birimi, dış görünüm, popülerlik ve cinsiyete ait bilgiler ise, araştırmacı tarafından geliştirilen 'Bilgi Formu' ile toplanmıştır. Araştırmanın bağımlı değişkeni olan bireylerin yalnızlık düzeylerine ilişkin bilgiler ise 'UÇLA Yalnızlık ölçeği' ile toplanmıştır. Araştırmada verilerin analizi aşamasında denencelere ilişkin grupların ortalamaları arasındaki farkların önem kontrolü, bağımsız değişkenler için olanİÜ t-testi ile yapılmış, gerekli olduğu yerlerde de F-testi çok yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Araştırma bulguları incelendiğinde, içsel denetimli bireylerin yalnızlık düzeyleri ile dışsal denetimli bireylerin yalnızlık düzeyleri arasında, içsel denetimlilerin lehine önemli bir fark olduğu saptanmıştır. Dışgörünüme göre üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeylerine ilişkin bulgular ise, dışgörünümünden memnun olan bireylerin yalnızlık düzeyleri ile dışgörünümünden memnun olmayan bireylerin yalnızlık düzeyleri arasında dışgörünümünden memnun olanların lehine önemli bir fark bulunmuştur. Popülerliğe ilişkin olarak da, popüler olan bireylerin yalnızlık düzeyleri ile popüler olmayan bireylerin yalnızlık düzeyleri arasında popüler alanların lehine, önemli bir fark olduğu bulunmuştur. Ayrıca, cinsiyete ilişkin olarak, kızların yalnızlık düzeyleri ile erkeklerin yalnızlık düzeyleri arasında, kızların lehine önemli bir fark saptanmıştır. Öte yandan, büyük kent, küçük kent, kasaba, köy, yerleşim birimlerinden üniversiteye gelen öğrencilerin yalnızlık düzeyleri arasında ise anlamlı bir fark bulunamamıştır.
Çalışan kadınların internet ve sosyal medya bağımlığının sosyal kaygı ile ilişkisi

Bu araştırmada, çalışan kadınların sosyal medya ve internet bağımlılıklarının, sosyal kaygı düzeyleri üzerindeki etkisi araştırılmıştır. 248 katılımcıdan oluşan katılımcı grubuna kişisel bilgi formu, BAPİNT, sosyal medya bağımlılığı ölçeği ve Liebowitz sosyal kaygı ölçeğini içeren anket formu uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre sosyal medya bağımlılığı faktörlerinden duygu durum düzenleme, tekrarlama ve çatışma ile birlikte internet bağımlılığı faktörlerinden tanı ve yaşam üstüne etkilerinin, kaygı düzeyi üzerinde anlamlı etkisi vardır. Bununla birlikte, sosyal medya bağımlılığı faktörlerinden duygu durum düzenleme, tekrarlama ve çatışma ile birlikte internet bağımlılığı faktörlerinden yaşam üstüne etkileri ve şiddetli isteğin kaçınma düzeyi üzerinde anlamlı etkisi vardır. Meşguliyet, duygu durum düzenleme, tekrarlama, çatışma, tanı, yaşam üstüne etkileri, motivasyon ve internet bağımlılık şiddeti düzeyleri yaşa göre değişmektedir. Meşguliyet, duygu durum düzenleme, tekrarlama, çatışma, tanı, yaşam üstüne etkileri, motivasyon, internet bağımlılık şiddeti, kaygı ve kaçınma düzeyleri medeni duruma göre değişmektedir. Meşguliyet, tanı, yaşam üstüne etkileri, şiddetli istek, internet bağımlılık şiddeti, kaygı ve kaçınma düzeyleri eğitim durumuna göre değişmektedir. Meşguliyet, duygu durum düzenleme, tekrarlama, tanı, motivasyon, internet bağımlılık şiddeti, kaygı ve kaçınma düzeyleri aylık gelire göre değişmektedir. Şiddetli istek, kaygı ve kaçınma düzeyleri haftalık çalışma süresine göre değişmektedir.
Pozitif psikoloji müdahale yöntemlerinin Tip 1 Diyabetli çocukların ve ebeveynlerinin psikolojik iyi oluşu üzerindeki etkisi

Çocukluklarda görülen kronik hastalıklardan biri olan tip 1 diyabet, çocukları ve ebeynlerini psikolojik sorunlara yatkın kılan bir stresör olabilmektedir. Pozitif psikoloji müdahale yöntemlerinin, psikolojik iyi oluşu arttırdığı bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı, yaşı 7-13 arasında olan tip 1 diyabetli çocuklar ve ebeveynleri tarafından uygulanan pozitif psikoloji müdahale yöntemlerinin, çocukların depresyon, anksiyete ve sağlıkla ilişkili yaşam kalitesi düzeyleri üzerindeki etkisi ile; ebeveynlerin mutluluk, depresyon, anksiyete, stres ve pozitif duygulanım düzeyleri üzerindeki etkisini incelemektir. Altı haftalık pozitif psikoloji müdahelelerinin etkisini ölçmek için çocuk katılımcılara (n = 24) Çocuk Anksiyete ve Depresyon Ölçeği-Yenilenmiş ve Çocuklar için Sağlıkla İlişkili Yaşam Kalitesi Ölçeği ; ebeveynlerine (n = 24) ise PERMA Ölçeği, Depresyon Anksiyete Stres Ölçeği ve Pozitif ve Negatif Duygu Ölçeği uygulanmıştır. Müdahale programı sonucunda, ebeveynlerin mutluluk ve pozitif duygulanım düzeylerinde artma; depresyon, anksiyete, stres ve negatif duygulanım düzeylerinde azalma görülmüştür. Çocukların ise anksiyete düzeylerinde azalma görülürken, depresyon ve sağlıkla ilişkili yaşam kalitesi düzeylerinde anlamlı bir fark görülmemiştir. Müdahale programının çocukların HbA1c düzeyleri ile ölçülen diyabet kontrolü üzerinde bir etkisinin olmadığı görülmüştür. Araştırma bulguları, pozitif psikoloji müdahale yöntemlerinin tip 1 diyabetli çocukların ve ebeveynlerinin psikolojik iyi oluşu üzerinde olumlu etkilere sahip olduğunu desteklemektedir. Bulgular, literatürdeki pozitif psikoloji müdahale çalışmaları ile büyük ölçüde tutarlıdır. Bu araştırma, tip 1 diyabetli çocuklarla birlikte ebeveynlerini de pozitif psikoloji müdahaleleri kapsamına alarak literatüre katkı sağlamaktadır.
Paternalistic leadership in Turkey: Its relationship with organizational identification, work-group identification, supervisor identification and organizational citizenship behaviors

Bu çalışmada, babacan liderlik yönetici ve çalışan bakış açılarıyla incelenmekte, babacan liderliğin çalışanların örgütle, çalışma grubuyla ve yöneticileriyle özdeşimiyle ilişkisi ve babacan liderliğin çalışanların örgütsel yurttaşlık davranışı ve yöneticiye yönelik örgütsel yurttaşlık davranışıyla ilişkisi araştırılmaktadır. Çalışmaya 132 çalışan ve bu çalışanların 81 birincil yöneticisi katılmıştır. Yöneticiler kendilerinin babacan liderlik stilini, çalışanlarının ÖYD ve ÖYD-Y' lerini değerlendirdiler. Çalışanlar, yöneticilerinin babacan liderlik stilini ve kendilerinin örgütsel özdeşimlerini, çalışma grubuyla özdeşimlerini, yöneticiyle özdeşimlerini, ÖYD ve ÖYD-Y'lerini değerlendirdiler. Sonuçlar yöneticilerin ve çalışanların babacan liderlik değerlendirmelerinin marjinal derecede anlamlı olduğunu göstermiştir. Yönetici tarafından algılanan babacan liderlik çalışanların hem kendileri hem de yöneticileri tarafından değerlendirilen ÖYD ve ÖYD-Y ile ilişkili bulunmuştur. Çalışan tarafından algılanan babacan liderlik çalışanların örgütle ve yöneticiyle özdeşleşmesiyle ve çalışan tarafından değerlendirilen ÖYD-Y ile ilişkili çıkmıştır. Yöneticilerin ve çalışanların, çalışanların ÖYD ve ÖYD-Y ile ilgili değerlendirmeleri arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Bulgular ilgili alan yazın temelinde tartışılmış ve uygulamaya yönelik öneriler sunulmuştur
Psikoterapi Tepkileri Ölçeği ve Milwaukee Psikoterapi Beklentileri Ölçeği'ni, Türkçe'ye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması

Bu araştırmada, psikoterapi ile ilgili veri toplamaya yardımcı olan, Psikoterapi Tepkileri Ölçeği ve Milwaukee Psikotereapi Beklentileri Ölçeği isimli veri toplama araçlarının Türkçe'ye uyarlanması, geçerlik ve güvenirlik çalışmalarının yapılması amaçlanmaktadır. Bu çalışma kapsamında ölçekler, 328 katılımcıya uygulanmıştır. Ölçeklerin yapı geçerliğini sınamak için, Doğrulayıcı Faktör Analizi yapılmıştır. Analiz sonucunda, PTÖ'nün olumlu tepkiler alt boyutunun faktör yüklerinin. 43 ile. 79 arasında, olumsuz tepkiler alt boyutunun faktör yüklerinin. 27 ile. 71 arasında değiştiği bulunmuştur. MPBÖ'nün süreç beklentileri boyutunda faktör yüklerinin. 48 ile. 74 arasında, sonuç beklentileri boyutunda faktör yüklerinin. 74 ile. 87 arasında değiştiği bulunmuştur. Ölçeklerin uyum geçerliğini sınamak amacıyla katılımcılara, Fischer ve Farina (1995) tarafından geliştirilen, Psikolojik Yardım Almaya İlişkin Tutum Ölçeği-Kısa Formu ve Kushner & Sher (1989) tarafından geliştirilen, Psikoterapi Hakkındaki Düşünceler Ölçeği verilmiştir. PTÖ'nün diğer ölçeklerle uyum geçerliğine bakıldığında, Olumlu tepkiler alt boyutunun, PYAİTÖ-KF ile.399, PHDÖ alt boyutlarıyla -.128, -.191, -.246 olduğu bulunmuştur. Olumsuz tepkiler alt boyutunun, PYAİTÖ-KF ile.196, PHDÖ alt boyutlarıyla.200, .252, .244 bulunmuştur. MPBÖ'nün diğer ölçeklerle uyum geçerliğine bakıldığında süreç beklentileri alt boyutunun, PYAİTÖ-KF ile.309, PHDÖ alt boyutlarıyla -.086, -.139, -.129 şeklinde bulunmuştur. MPBÖ'nün sonuç beklentiler alt boyutunun, PYAİTÖ-KF ile.381, PHDÖ alt boyutlarıyla -.096, .025, -.065, şeklinde bulunmuştur. Her iki ölçeğinde bu değerlerle uyum geçerliğini sağladığı görülmektedir. Ölçeklerin güvenirliğini ölçmek amacıyla, Cronbach alfa ile test-tekrar test güvenirlik katsayıları incelenmiştir. PTÖ'nün Cronbach alfa değeri.88, test-tekrar test değeri. 75 olarak, MPBÖ' nün Cronbach alfa değeri.84, test-tekrar test değeri. 82 olarak bulunmuştur. PTÖ, 7'li likert tipli 20 maddeden, 'Olumlu tepkiler' ve 'Olumsuz tepkiler' şeklinde iki alt boyuttan oluşmaktadır. MPBÖ, 11'li likert tipli 13 maddeden, 'Süreç beklentileri' ve 'Sonuç beklentileri' şeklinde iki alt boyuttan oluşmaktadır. Yapılan geçerlik ve güvenirlik çalışmaları sonunda hem PTÖ'nün hem de MPBÖ' nün Türkçe formun, Türk kültürüne uygun olduğu görülmüştür.
Yetişkinlerin yeme tutumları, otomatik düşünceleri, ilişkilerle ilgili bilişsel çarpıtmaları ve fonksiyonel olmayan tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışma toplum temelli bir yetişkin örnekleminde yeme tutumları, otomatik düşünceleri, ilişkilerle ilgili bilişsel çarpıtmaları ve fonksiyonel olmayan tutumlarının birbiriyle ilişkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Web temelli anket çalışması ile yürütülmüş araştırmaya Türkiye'nin çeşitli şehirlerinde yaşayan 492 yetişkin birey katılım göstermiştir. Katılımcıların yeme tutumlarına yönelik düşüncelerini öğrenmek için Yeme Tutum Testi, Otomatik Düşünceler Ölçeği, İlişkilerle İlgili Bilişsel Çarpıtmalar Ölçeği ve Fonksiyonel Olmayan Tutumlar Ölçeği uygulanmıştır. Ayrıca katılımcıların yaş, cinsiyet ve sosyoekonomik özelliklerini öğrenmek için araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu verilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, yetişkinlerin yeme tutumları ve fonksiyonel olmayan tutumları arasında pozitif yönde bir ilişki bulunmuştur. Otomatik düşünceler ve ilişkilerle ilgili bilişsel çarpıtmalar değişkenlerinin yeme tutumları üzerinde bir etkisinin olmadığı gözlenmiştir. Regresyon analizine dahil edilen değişkenler arasında fonksiyonel olmayan tutumların yeme tutumlarını belirlediği bulunmuştur. Fonksiyonel olmayan tutumlar, yeme alışkanlıklarını olumsuz yönde etkileyebilir. Fonksiyonel olmayan tutumların işlevsel tutumlar ile değiştirilmesi, yeme tutumuyla ilgili olumlu değişikliklerin olmasına yardım edebilir.
İmago yaklaşımına dayalı grupla psikolojik danışma uygulamalarının evli çiftlerin affetme ve mutluluk düzeyine etkisi

Bu araştırmanın temel amacı, İmago yaklaşımına dayalı grupla psikolojik danışma uygulamalarının evli çiftlerin affetme ve mutluluk düzeyleri üzerindeki etkisini test etmektir. Araştırma; bağımsız değişken ile bağımlı değişkenler arasındaki neden-sonuç ilişkisini belirlemeye yöneliktir ve çalışmada 2 x3'lük split plot deseni kullanılmıştır. Araştırma 5 çift deney grubu, 5 çift kontrol grubu olmak üzere toplam 10 çift ile gerçekleştirilmiştir. Evli çiftler gruplara uygun örnekleme yoluyla yerleştirilmiştir. Araştırmada veriler; Heartland Affetme Ölçeği (Bugay ve Demir, 2012), İlişkilerde Mutluluk Ölçeği (Kışlak-Tutarel, 2002) ve Kişisel Bilgi Formu kullanılarak toplanmıştır. Araştırma kapsamında deney grubuna sekiz haftalık 'İmago Yaklaşımına Dayalı Grupla Psikolojik Danışma Uygulamaları' uygulanırken, kontrol grubuna herhangi bir işlem yapılmamıştır. Deney öncesi, deney sonrası ve izleme süreçlerinde deney ve kontrol grubu üyelerine aynı ölçme araçları uygulanarak sürecin etkililiği test edilmiştir. Uygulama ve verilerin toplanması aşamasından sonra, elde edilen verilerin istatistiksel çözümlemeleri yapılmıştır. Verilerin analizinde non-parametrik testler kullanılmıştır. Bu kapsamda grupların grup içi karşılaştırmaları yani ön-test, son-test ve izleme ölçümleri arasında anlamlı farklılık olup olmadığını test etmek amacıyla Freidman Mertebeler Testi, anlamlı farkın tespit edildiği durumlarda farkın kaynağını belirlemek amacıyla ilişkili ölçümler için Durbin-Conover testi kullanılmıştır. Gruplar arası ön test, son test ve izleme ölçümleri arasındaki farkı belirlemek amacıyla ilişkisiz ölçümler için Kruskall Wallis H Testi kullanılmıştır. Anlamlı farkın tespit edilmesi durumunda Post-Hoc testlerinden Dwass-Steel-Crichtlow-Fligner testinden yararlanılmıştır. Çalışma kapsamında belirtilen testlerin yanı sıra farklılıkların daha belirgin bir şekilde ifade edilebilmesi için betimsel istatistikler ve görseller kullanılmıştır. Çalışmanın verileri R istatistik analiz programı version 3.5. 1 (2018-07-02) aracılıyla analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre İmago Yaklaşımına Dayalı Grupla Psikolojik Danışma Uygulamalarının, evli çiftlerin affetme ve mutluluk düzeylerini artırmada etkili olduğu ve bu etkinin 30 günlük izleme sonucunda da kalıcılığını koruduğu görülmüştür. Bulgular literatür ışığında tartışılmış ve gelecek araştırmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Bağlanma temsilleri ile depresif belirtiler arasındaki ilişki: Güvenli yer senaryoları ve erken dönem ilişkisel temalar

Bu araştırmanın amacı, ilgili kuramsal çerçeveden hareketle, depresif duygudurum ve duygulanımı düzenlemede yaşanan güçlükleri, bağlanma kuramının bileşenlerini göz önünde bulundurarak gelişimsel bir düzlemde ele almaktır. Temelleri bakım veren kişi ile atılan bağlanma yaşantısının, yetişkinlikteki ilişkilere de yansımakta olduğu ve kişilerarası ilişkiler üzerinde bir belirleyiciliğe sahip olduğu ifade edilmektedir. Bağlanma literatüründe farklı ölçme teknikleri ve bu ölçüm teknikleri aracılığı ile oluşturulan farklı sınıflandırma biçimleri bulunmaktadır. Bu çalışma kapsamında bağlanma yaşantıları ile ilgili ölçümler, son literatür çerçevesinde kaygı ve kaçınma olmak üzere iki boyut üzerinde değerlendirilmiştir. Bağlanma yaşantılarını değerlendirmede objektif test kullanımı dışında farklı yöntemler kullanılması son yıllarda dikkat çeken önemli bir konudur. Bu nedenle, bu çalışmanın temel amacı, bağlanma boyutlarını değerlendirebilmek amacıyla iki projektif temelli değerlendirme yöntemi kullanarak, bu araçların yetişkinler üzerinde psikometrik açıdan bir değerlendirmesini yapabilmektir. Bu amaç doğrultusunda, araştırma çerçevesinde Hacettepe Üniversitesi'nden seçilen 43 kız üniversite öğrencisi ile çalışılmıştır. Katılımcıların yaş ortalaması (X: 21 .65, S: 3 .18)'dir. Araştırma kapsamında Beck Depresyon Envanteri ile Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II ve projektif temelli değerlendirme araçları olan Güvenli Yer Senaryoları Testi ve Erken Dönem İlişkisel Temalar Testi kullanılmıştır. Her iki projektif değerlendirme aracının kendi alt boyutlarında ve birbirleriyle aralarında istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler gözlenmiştir. Güvenli yer senaryoları ve erken dönem ilişkisel temalar açısından kaçınmanın depresif belirtileri anlamlı olarak yordadığı görülmüştür. Ayrıca projektif temelli değerlendirme yaklaşımlarının, kuramsal olarak ilişkili olduğu düşünülen objektif bir test ile de anlamlı ilişkiler gösterdiği gözlenmiştir. Bulgular, ilgili literatür ışığında tartışılmış ve yeni çalışmalar için öneriler aktarılmıştır.
Kars ilinde Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü'ne bağlı çocuk evlerinde kalan ergenlerin psikolojik dayanıklılık, öz yeterlilik ve sosyal duygusal öğrenme becerileri arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu araştırmada, Kars ilinde Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğüne Bağlı Çocuk Evlerinde Kalan ergenlerin psikolojik dayanıklılık, öz yeterlilik ve sosyal duygusal öğrenme becerileri arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya Kars ilinde Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğüne bağlı Çocuk Evlerinde kalan, yaşları 12-17 arasında değişen n=39 kız ve n=11 erkek ergen katılmış olup, toplamda N=50 katılımcı ile çalışılmıştır. Araştırmada Sosyodemografik Bilgi Formu, Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği, Çocuklar İçin Özyeterlilik Ölçeği ve Sosyal Duygusal Becerileri Öğrenme Ölçeği uygulanmıştır. Ölçeklerden alınan puanların istatistiksel analizlerinde bağımsız örneklem t testi ve tek yönlü varyans analizi ile Pearson korelasyon analizleri yürütülmüştür. İstatistiksel analizler sonucunda ergenlerin psikolojik dayanıklılıkları, öz yeterlilikleri ve sosyal duygusal öğrenme becerileri arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra annenin çalışma hayatında olmasının, gençlerin özyeterlilik, psikolojik sağlamlık ve sosyal duygusal becerilerini arttıran bir faktör olduğu, babanın çalışmaması durumunda gençlerin psikolojik sağlamlık düzeyleri olumsuz yönde etkilendiği tespit edilmiştir. Bundan hareketle kurum bakımında olan çocukların ailelerinin desteklenmesi ve güçlendirilmesi konusunda annenin çalışma hayatına katılımına özel bir önem verilmesi ve buna yönelik destekleyici çalışmaların yapılmasının çocukların ruh sağlığını korunmasında kritik bir yeri olacağı düşünülmektedir. Elde edilen bulgular ışığında çocuk evlerinde kalan ergenlerin psikolojik sağlamlıklarının arttırılmasında, özyeterlilik düşünceleri ve sosyal iduygusal becerilerim önemi dikkat çekmektedir. Bu nedenle çocukların farkındalıklarını arttırarak yapılacak çeşitli alanlardaki özyeterlilik çalışmalarının ve sosyal duygusal becerileri geliştirmeye yönelik psikososyal müdahale programlarının psikolojik dayanıklılıklarını arttıran ve dolayısıyla da ruh sağlıklarını destekleyen çalışmaların yapılması önemlidir.