turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk kamu yönetiminde siyaset ve bürokrasi ilişkisi: Üst kurullar bürokrasisi

Siyasal iktidar ve bürokrasi ilişkisi topluma hizmet gibi aynı hedef doğrultusunda, aynı değer ve araçlarla, uyum içinde çalışmaları esasına göre kurulmuştur. Bu çerçevede siyasal iktidar ülke yönetimine dair kararları politik bir süreç içerisinde almakta ve bu kararları kendisine bağlı olan bürokrasiye uygulatmaktadır. Siyaset ve bürokrasi arasındaki bu ayrım teorik olarak böyle ifade edilirken yönetsel uygulama ve günümüz gerçekleri açısından durum teorideki gibi gerçekleşmemektedir. Türk kamu yönetimi tarihinde Tanzimat döneminden Osmanlı devletinin yıkılışına kadar olan dönem içinde yaşanan siyaset ve bürokrasi çekişmesine bakıldığında, bu çekişmenin sonucunda bürokrasinin zaferle ayıldığı görülmektedir. Osmanlı bürokrasisini miras olarak devralan Türkiye Cumhuriyeti'nde özellikle tek partili dönem de bürokrasi daha da güçlenerek bu dönemde devrimleri uygulama ve benimsetme rolünü üstlenmiştir. Çok partili siyasal hayata geçişle birlikte siyaset bürokrasiyi sadece siyasal iktidarın aldığı kararları uygulayan bir kurum haline getirmek istemiştir; fakat bürokrasi yine bu çekişmeden galip ayrılan taraf olmuştur1980'lı yıllardan sonra gerek dış dinamikler ve gerekse ülke içinde yaşanan ekonomik, siyasal ve sosyal olaylar sonucunda Üst Kurullar adı altında siyasetten bağımsız kurumlar kurulmaya başlanmıştır. Bu kurumların 2000'li yıllardan sonra sayıları hızla artmış ve siyaset karşısında önemli bir güç haline gelmeye başlamışlardır. Bu çalışmada yeni kamu işletmeciliği bağlamında, Tanzimat Fermanı'ndan başlayarak, Cumhuriyet'in ilanından günümüze kadar geçen dönem içinde, bürokrasi ve siyasetin nasıl bir ilişki içerisinde olduğu, birbirlerini nasıl etkiledikleri, uyumlu çalışma ve çatışma süreçleri detaylarıyla incelenmekte, ayrıca çalışmanın son kısmında ülkemizde son 25-30 yıl içinde ortaya çıkan ve sayıları hızla artan Üst Kurullar ve bunların siyasetle ilişkileri ayrıntılı biçimde ele alınmaktadır.
Örgütsel vatandaşlık davranışı ve örgütsel sessizlik arasındaki ilişkinin incelenmesi: Karaman ili örneği

Küresel rekabette yaşanan artış sonucunda örgütlerde önemle üzerinde durulan konulardan bir haline gelen örgütsel vatandaşlık davranışı örgütlerin verimliliği ve çalışan performansı gibi örgütsel başarıları arttırıcı birçok faktöre etki etmektedir. Örgütlerde çalışanların kendilerinden beklenmediği halde belirli rol davranışları dışında gönüllülük esasıyla sergilemiş oldukları extra rol davranışları olarak ifade edilen ÖVD örgütlerde yenilik, esneklik, diğer bireylerle iletişim içerisinde olma gibi davranışları içermektedir. ÖVD'nin yanı sıra örgütler için son derece önemli bir diğer faktör ise, örgütsel iletişimin önünde bir engel olan örgütsel sessizliktir. Örgütsel sessizlik, bireylerin yapmış oldukları iş ve işlemlere yönelik problemlerin çözümüne ilişkin bilgi, düşünce ve fikirlerini gizlemelere olarak nitelendirilmektedir. Bu çalışma ÖVD ve örgütsel sessizlik arasındaki ilişkinin incelenmesi ve örgütsel sessizliğin alt boyutlarının ÖVD üzerindeki etkilerini tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Karaman ili kamu çalışanları üzerinde anket uygulanarak gerçekleştirilen çalışmada ÖVD ve örgütsel sessizlik arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki gözlenmiştir. Ayrıca medeni durum, sendika üyeliği, statü, yaş, eğitim ve gelir durumu gibi demografik özellikler ile bağımlı değişken olan ÖVD arasında bir farklılık bulunamamış yalnızca cinsiyet ve çalışma süresinin ÖVD üzerinde etkili olduğu saptanmıştır.
Örgüt iklimi

Belli bir amacı gerçekleştirmek üzere bir araya gelen insanlar örgütü oluştururlar. Her örgütün kendisini diğer örgütlerden ayıran belli bir örgüt iklimi vardır. Örgüt iklimi işgörenlerin algılamasına dayanır ve onların örgütsel davranışları üzerinde etkili olur. Örgüt iklimi ile ilgili olarak yapılan bu araştırma iki bölüme ayrılır. Birinci bölümde örgüt ve örgüt ikliminin tanımı, önderlik, güdüleme, örgüt kültürü, örgüt iklimi çeşitleri ve örgüt iklimi boyutları incelenmiştir. Birinci bölümdeki örgüt iklimi başlığı altında bireysel algılama, psikolojik iklim, iş doyumu ve iklim uyuşmazlığı gibi kavramlar üzerinde durulmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünde alan araştırması yer almaktadır. Sekiz örgüt iklimi boyutu ile ilgili olarak hazırlanan sorular Sivas İl ve Sivas Belediyesindeki işgörenlere sorulmuştur. İkinci bölümde işgörenlerin cevaplan değerlendirilmekte ve bunların örgüt iklimi üzerindeki etkileri araştırılmaktadır. İkinci bölümün sonunda işgörenlerin yanıtlarının genel değerlendirilmesi yapılmaktadır. Sonuç bölümünde ise sorulara verilen yanıtlara bağlı olarak Sivas İl ve Sivas Belediyesindeki örgüt iklimleri karşılaştırılmalı olarak incelenmiştir.
Türk kamu yönetiminde Anayasa Mahkemesinin rolü

Jüri : Doç. Dr. Ahmet Hamdi AYDIN Yrd. Doç. Dr. Şerif ÖNER Yrd. Doç. Dr. Uğur YILDIRIM Özellikle 2. Dünya Savaşından sonra, tüm gelişmiş ülkelerde Anayasaya Uygunluk Denetimi yapacak bir Yüksek Mahkemenin kurulması düşüncesi ağırlık kazanmıştır. Bu düşüncenin bir sonucu olarak, Türkiye'de de 1961 Anayasası ile Anayasa Mahkemesi kurulmuş ve 25 .04.1962. tarihinde görevine başlamıştır. Son yıllarda Devlet yapısı içinde ağırlığını daha fazla hissettiren Anayasa Mahkemesi'nin, Anayasaya Uygunluk Denetimi yoluyla, Yasama organmm Anayasal sınırlar içinde kalmasını temin etmesi, Devlet ve toplum düzeni açısından hayati bir önem taşımaktadır. Anayasa Mahkemesi aldığı kararlarla, hem Devlet yapısı içindeki kurumların Anayasaya uygun çalışmasını temin etmekte ve hem de kişi hak ve özgürlüklerinin en önemli güvencesi olarak kendini göstermektedir. Bu çalışmada, Anayasa Mahkemesinin Anayasaya Uygunluk Denetimi yoluyla, Kamu Yönetimine olan etkisi incelenip ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çağdaş Demokrasilerde, Anayasa Mahkemesinin tartışılmaz bir yeri ve önemi vardır. Çalışmada, Batı Yüksek Mahkemelerinden de örnekler verilerek, kıyaslama imkanı yaratılmış ve Yerel Yönetimler hakkındaki Anayasa Mahkemesinin görüşleri özellikle vurgulanmaya çalışılmıştır.
Bütünleşik kıyı alanları yönetiminin katılımcılık ilkesi: Kaş-Kekova denizel yönetim planı

Bu çalışmanın amacı; kıyı alanlarında koruma-kullanma dengesinin gözetilerek hem kıyı alanlarındaki biyoçeşitliliğin korunması hem de insanların ihtiyaçları doğrultusunda ortaya çıkan bir takım fonksiyonların yerine getirilebilmesi amacıyla ortaya çıkan Bütünleşik Kıyı Alanları Yönetimi yaklaşımı ve bu yaklaşımın en temel ilkelerinden biri olan katılımcılık ilkesi hususunda farkındalık yaratmaktır. Dünyada ve ülkemizde yoğun baskı altında bulunan kıyı alanlarında geleneksel kıyı yönetimi yaklaşımının yetersiz kalmasıyla Bütünleşik Kıyı Alanları Yönetimi yaklaşımı ortaya çıkmıştır. Bütünleşik Kıyı Alanları Yönetimini geleneksel kıyı yönetiminden ayıran en önemli husus ise katılımcılık ilkesidir. Katılımcılık ilkesi, hem merkezi kurumları hem yerel birimleri bunun yanında sivil toplum örgütleri ve yerel halk gibi tüm paydaşların sürece dahil olmasını ifade eder. Bu hususta katılımcılık ilkesinin sağlıklı bir şekilde uygulanması Bütünleşik Kıyı Alanları Yönetimi yaklaşımının başarıya ulaşmasını sağlayacaktır. Katılımcılık ilkesiyle tüm paydaşların sorumluluklarının bulunması Bütünleşik Kıyı Alanları Yönetimi konusunda ortaya çıkan projelerin sahiplenilmesini ve hayata geçirilmesini kolaylaştıracaktır. Kaş-Kekova örneği, ülkemizde deniz ve kıyı alanında bütünleşik bir yaklaşımla yapılmış en güncel ve en kapsamlı projelerden biridir. Bu projenin katılımcılık boyutunun irdelenmesi, projenin hayata geçirilmesindeki başarıları ve bunun yanı sıra eksiklikleri ortaya çıkaracaktır.
Türkiye'de çözüm süreci'nde (2012 Aralık - 2013 Haziran) medyanın etkisi

Kamuoyu oluşumunda rol oynayan gazetelere, 20. ve 21. yüzyılda yeni medyalar eklenmiştir. Medya-politika ilişkisi, siyasal rejimlerin kamuoyu ve seçmen desteğine dayalı biçimlerin ağırlık kazanmasıyla daha önemli bir konu haline gelmiştir. Bu çalışmada medya politika ilişkisi, kamuoyu kontrolü ve hükümet politikalarına toplumsal desteğin sağlanmasında kamuoyu kontrolü konusu ele alınmıştır. Hükümetin pek çok konuda politikası söz konusu olmakla birlikte tezin temel odağı 'Kürt Sorunu' çevresinde başlatılan 'Çözüm Süreci' politikası ve bu politikanın medyadaki yansımaları olmuştur. Bireyleri bilgilendirme amacı güden medya, toplumu ne şekilde ve nasıl yönlendireceği konusunda önemli bir güce sahiptir. Gündem oluşturma ve kamuoyu kontrolü medya etkisini önemli hale getirmektedir. Çözüm Süreci'nin haberleştirilmesi, siyasal iletişim kalıplarına aktörlerin tavır ve davranışları üzerinden yansımaktadır. Haber ve yorum konusu olan hükümet, siyasi muhataplar, muhalefet ve akil insanlar 'Çözüm Süreci'nin medya kalıplarını temellendirmektedir. Siyasal iletişim kalıplarını ortaya çıkaran haber ve yorumlara dayalı veri oluşturma amacıyla gazeteler arasından temsil edici iki ulusal gazete seçilmiştir.'Çözüm Süreci' politikasının medyadaki yansımalarına ilişkin bu çalışmada Türkiye'de iki farklı kanatta olan liberal ve ulusalcı gazete seçilmiştir. Gazetelerde Kürt sorunu, Çözüm Süreci ve anayasal değişim çerçevesinde siyasal iletişim süreci incelenmiştir. Bu çalışmanın medya izleğinde, terör ve Çözüm Süreci'ne ilişkin haber ve yorumlar 2013 Mart ayının üç ay öncesi ile üç ay sonrasını kapsayan dilimde ele alınmıştır. Gazete haberlerinin incelenmesinde yapılandırılmış bazı sorulara cevap aranmıştır. Bunlar; terör ya da Kürt sorununun haberlerde nasıl temsil edildiği, yapılan bu haberlerin kimler üzerinde yoğunlaştığı, resmi makamların bu haberlerden hangi şekilde etkilendiği gibi sorulardır. Tezin kuramsal çerçevesi, kamuoyu oluşumu, terör haberlerinin sunumu, haberlerin sınıflandırılması ve terörle mücadelede güvenlik güçlerinin konumu irdelenmiştir. İkinci bölümde, Çözüm Süreci'ne ilişkin ulusal ve uluslararası kamuoyuna, Çözüm Süreci'nde hükümetin ve muhalefetin konumuna, Çözüm Süreci'nde yer alan aracı aktörlere ilişkin haber ve yorumlara yer verilmiştir. Üçüncü bölümde, medyada 'Çözüm Süreci', siyasi aktörler ve kanaat önderleri haberleri, sürece ilişkin protestolar ve terörün son durumuna ilişkin haber ve yorumlar incelenmiştir.
The Welfare Party, the Justice and Development Party and Democracy: Change or continuity?

oz REFAH PARTİSİ, ADALET VE KALKINMA PARTİSİ VE DEMOKRASLDEĞİŞİM Mİ DEVAM MI? Gelir, Fatma Senem Yüksek Lisans, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi Yrd. Doç. Dr. Fahriye Üstüner Ocak 2006, 103 sayfa Bu tezde, 1998 yılında Anayasa Mahkemesi kararı ile kapanan Refah Partisi ile Kasım 2002 seçimlerinden lider parti olarak çıkan ve o zamandan günümüze ( 2006) halen iktidarda olan Adalet ve Kalınma Partisinin demokrasi anlayışlarını karşılaştırmalı bir şekilde incelenmeye çahşılmıştır. AKP'nin kurucuları, partinin kuruluşundan itibaren AKP'yi, siyasal mirası itibariyle aynı gelenekten geldikleri RP' den daha farklı ve yeni bir siyasal oluşum olarak tanıtmaktadırlar. Bu bağlamda, bu tezde; bahsi geçen değişim iddiası, demokrasi anlayışlarının karşüaştırmasının merkeze alınması; ve değişim ve devam noktalarını ortaya çıkarılmaya çalışılması suretiyle tartışılmaktadır. Karşılaştırma, her iki partinin toplum ve siyaset anlayışları ile söylemlerinde demokrasiyi ve ilgili kavramları nasıl tanımladıklarmı ve tartıştıklarını açıklayarak yapılmaya çahşılmıştır. Gerek toplum ve siyaset anlayışlarında gerekse demokrasi ve ilgili kavramların tam mi anmasında ve tartışılmasında meydana gelen değişimin iç ve dış dinamikleri de ayrıca incelenmektedir. Çalışmada, parti programları, parti yetkililerinin verdikleri beyanlar, Necmettin Erbakan'in 1976 yılında yayınlanan ve Milli Görüş'ün ilkelerini açıkladığı Milli Görüş kitabı ve Yalçın Akdoğan'in AKP'nin muhafazakar demokrat kimliğinin temel prensiplerini açıkladığı Muhafazakar Demokrasi kitabı temel kaynaklar olarak kullanılmıştır. Türk siyasi tarihi hteratürünün siyasal islam, Müh Görüş Hareketi, din-devlet ilişkisine dair temel kaynaklarına ikincil kaynaklar olarak başvurulmuştur.
Sivil toplum kuruluşlarında halkla ilişkiler algısı

Günümüzde Sivil Toplum Kuruluşları, demokratikleşmenin başlıca sebebi olmasa da, demokrasinin temel taşı olarak görülmektedir. STK'ların, devlet ile arasında çift taraflı bir ilişki bulunması, başka bir deyişle, STK'lar, devletin demokrasisini daha şeffaf bir hale getirirken devletin de sivil toplum alanındaki örgütler arası güç dengesini koruması beklenmektedir. STK'lar, devlet ve toplum arasında çok yönlü bir köprü görevi görmektedir. Yurttaşların STK'lar aracılığıyla, savunuculuk faaliyetlerine ve dolayısıyla, demokratik yönetim sürecine katılmalarının toplumsal dengeye katkısı yadsınamaz. Özellikle savunu yapan sivil toplum kuruluşlarının, Doğası gereği toplumu sosyal refah açısından dönüştürme ve politika etkileme faaliyetlerine katılmaları söz konusudur. Bu noktada, sivil toplum kuruluşlarının da hak temelli savunuculuk kavramı hakkındaki anlayışları ve toplumdaki görev ve sorulumlulukları hakkındaki yaklaşımları önem kazanmaktadır. Bu nedenle, STK'ların, karar mekanizmasının en önemli bileşenlerinden biri olan yöneticilerin, hak temelli savunuculuk perspektifinden halkla ilişkiler algısının ne olduğu, iletişim politikasını doğrudan etkileyeceği için son derece önemlidir. Çalışmada, çocuk hakları alanında savunuculuk yapan yerel STK'ların yöneticilerinin, hak temellilik ve halkla ilişkiler algıları, derinlemesine görüşme yöntemiyle ölçülmüş ve betimsel olarak analiz edilmiştir.
The Incorporation of the foreign elements into Ottoman political culture

Bu tez Osmanlı İmparatorluğu'nun devlet geleneği ve siyasi yapısının kültürel boyutlarını incelemektedir. Buradaki çalışma Osmanlıların siyasi kültürünün on altıncı yüzyıl sonuna kadar öğelerini analiz etmektir. Bu tezde ele alınan Osmanlıların nev-i şahsına münhasır siyasi kültürünün öğeleri İslam, Bizans ve Türk-İran kökenlerinden gelmektedir. Bu çalışmanın önemli bir parçası da Osmanlı siyasi kültürünün çağdaş Türkiye'deki devamlılığı ve kesintisidir. Yukarıdaki verilerin ışığında Türkiye'nin Batıyla olan siyasi-kültürel ilişkilerinin boyutları kültür tarihi boyutundan sunulmaktadır.
Türkiye'de tek parti döneminde Cumhuriyet Halk Partisi'nin örgütlenmesi

Cumhuriyet Halk Partisi, Türkiye'nin Cumhuriyet tarihinde önemli bir yer işgal ederken, Cumhuriyet rejiminin özellikle ilk 23 yılında varlığını ülke genelindehissettirmiştir. Bu araştırmada, 1923- 1946 yılları arasındaki söz konusu dönemde Cumhuriyet Halk Partisi'nin tarihsel ve siyasal açıdan örgütlenme süreci aktarılmaya çalışılmaktadır. 1923 yılında ülkenin yönetim kadrolarını eline alan Cumhuriyet Halk Partisi, Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti' nden kalan örgütlerle çalışmalarınabaşladığından, Parti'nin ilk yıllarındaki örgütlenme yapısı Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti ile benzerlik göstermektedir. Cumhuriyet Halk Partisi'nin ilk örgütlenme anlayışında yerel yönetimlere özerklik tanındığı ve yerel birimlerin merkezden bağımsız olarak da karar verme eğilimleri olduğu görülmektedir. Parti kuruluşundan itibaren otoriter eğilimler göstermeye başlamış,1927yılından sonra zayıf da olsa örgütlenen muhalefetin susturulması için mutlak iktidarıtesis etmek için büyük dönüşümler gerçekleştirmiştir. 1931 yılında parti yapısında önemli bir değişim yaşanmıştır. Bu dönemde, Cumhuriyet Halk Partisi daha formal bir örgütlenme anlayışıyla, tüm yetkileri artırarak merkez organlarına aktarmayaiibaşlamıştır. Partinin, devlet ve hükümet üzerinde denetim kuracak bir güce ulaşmasıhedef alınmıştır. 1939 yılından sonra hükümetin eleştirilmesine kısmen de olsa izin verilmeye başlanmış, 1945'te ise İsmet İnönü tek partili sistemde önemli değişimler olduğunu anlatan konuşmasında, başka siyasal partilerin kurulmasının demokrasinin gereği olduğunu ilan ettikten kısa bir süre sonra da Temmuz 1945'te Milli Kalkınma Partisi, 7 Ocak 1946'da Demokrat Parti kurularak çok partili hayata geçiş sağlanmıştır. İlgili dönem açısından Türkiye Cumhuriyeti tarihi, Cumhuriyet Halk Partisitarihinden ayrı düşünülememektedir. İncelenen dönemde, çok partili hayata geçişdenemelerine rağmen, Cumhuriyet Halk Partisi'nin başat parti olarak konumunukoruması, partinin ayırt edici bir özelliği olmaktadır. Ülkenin iktidarını bu kadar uzun bir süre elinde tutan bir partinin, bunu başarmak için parti örgütünü ne şekildeyapılandırdığının Türkiye tarihi açısından önemli olmaktadır. Bu araştırmanın amaçları; Türkiye'de demokrasi anlayışının gelişimini incelemek, Cumhuriyet öncesi dönemde Cumhuriyet Halk Partisi'nin oluşumunakılavuzluk ettiği düşünülen İttihat ve Terakki Cemiyeti ile Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti'nin Türk Siyasal hayatına ve gelecek dönemlerebıraktığı mirası değerlendirmek, Cumhuriyet dönemiyle birlikte iktidara gelenCumhuriyet Halk Partisi'nin tarihsel gelişim sürecini irdelemek ve Cumhuriyet Halk Partisi'nin çeşitli dönemlerde geçirdiği örgütsel değişimin boyutlarını ortaya koymak olarak sıralanabilir.
Türk belediye sisteminde ölçek ve model sorunu

Geçtiğimiz yüzyıldan bu yana sürdürülen 'yerelleşme' tartışmalarının çok önemli bir boyutu da yerel yönetimlerin ölçeklerine ve modellerine yönelik düzenlemelerdir. Yapılan düzenlemelerin temel gerekçesi ise, 19. yüzyıldan itibaren hızlanan kentleşme sonucu, kentlerin nüfus ve alan ölçeklerinin çok büyük ölçüde değişmesi ve bu gelişme karşısında yerel yönetimlerin gerektiği gibi hizmet üretememeleridir. Yapılan düzenlemelerle ilgili tartışmaların odağında, yerel yönetimlerin bu tür müdahaleler ile düzenlenmesi ve yerel özerklik ilkesini arasındaki ilişki, büyük yerel yönetim birimlerinde demokratik katılımın sağlanması ve hangi düzeydeki ölçeğin etkili ve verimli hizmet üretmeye uygun olabileceği yer almaktadır. Türkiye'de ise ölçek ve bununla bağlantılı farklı yönetim modelleri üzerinde çok az tartışma yapılmaktadır. Oysa Türk belediye sisteminde, önemli bir ölçek ve model sorunu vardır ve bu sorun giderilmeden yerel yönetim birimlerine yönelik düzenlemelerin başarı şansı çok düşük olacaktır. Bu sorunun giderilmesi ise öncelikle belediyeleri kapsayan birleştirme ve zorunlu birlik kurma amaçlı alan düzenlemesini gerekli kılmaktadır. Türk Belediye sisteminde ölçek ve model sorunun incelendiği bu araştırmanın ilk bölümünde kentleşme, kent yönetimleri ve kentsel optimal ölçeğe yönelik kavramlar ve dünyada kentlerin yeniden düzenlenmesine yönelik çalışmalar incelenmiştir, ikinci bölümde ise Türkiye'de kentleşme ve kent yönetimleri konusu incelenerek özellikle belediyelerde ölçek ve model sorununun boyutları ortaya konulmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise bu sorunla ilgili yapılmış olan alan araştırması sonuçlan sunulmuş olup, daha sonra genel bir değerlendirme yapılarak önerilere yer verilmiştir. Sonuç olarak, bu araştırma ile yerel yönetim sistemimizdeki çok önemli bir sorunun boyutlarının ortaya konularak, önerilen bazı öneriler ile bu alandaki çalışmalara katkı yapılması amaçlanmıştır. 305
İş hayatında mobbingin etkileri Yalova Belediyesi örneği

Gelişen teknoloji ve artan ihtiyaçlar temelinde, stres olgusu yaşantımızın her alanına nüfuz etmiş bulunmaktadır. Literatürde son yıllarda adından sıkça söz ettiren mobbing yani psikolojik şiddet olgusu ise, iş yaşamının gerçeklerinden biri haline gelmiştir. Çalışanların bulundukları pozisyonlarabakılmaksızın birbirlerine uyguladıkları mobbing süreci nedenleri, zorbanın ve mağdurunözellikleri ayrıntılı biçimde incelenmektedir. Aynı zamanda, şirketler, çalışanlar ve ekonomilereyansıması açısından da önem taşıyan konu, her geçen gün daha fazla araştırmaya konu olmaktadır. Çalışmamız içerisinde, işyerinde mobbingin etkileri mercek altına alınmakta ve 120 kişiye yüz yüze uygulanan anket çalışması, Yalova Belediyesi'nde mesai saatleri arasında uygulanmıştır. Burada, çalışanların mobbinge maruz kaldığı ve en çok da yeteneklerini gösterme konusunda engellendikleridüşüncesine sahip oldukları görülmektedir.
E-devlet'te kamu hizmetlerinin sunumunda etkinlik

Son yıllarda bilgi ve iletişim teknolojilerinde meydana gelen baş döndürücü gelişmeler ve küreselleşme toplumsal bir dönüşüme yol açarak bilgi toplumu olarak adlandırılan bir toplumun ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu dönüşüm sonucunda da devlet kurum ve kuruluşlarının etkinleştirilmesi, devlet ile vatandaş arasındaki bilgi akışının genişletilmesi, demokrasinin geliştirilmesi ve devletin şeffaflaştırılması gibi amaçlarla kamu hİ2metlerinin elektronik olarak sunum fikri ortaya çıkmıştır. özellikle bilgi ve iletişim teknolojilerinde ileri, milli geliri ve eğitim seviyesi yüksek olan Amerika Birleşik Devletleri, İngiltere, Kanada, Singapur gibi ülkelerin kamu hizmetlerinin elektronik sunumundan sağladıkları faydalar göz önüne alındığında elektronik devletin önemi daha iyi anlaşılmaktadır. Bu gelişmelerden hareketle çalışma bilgi toplumu, elektronik devletin yapısall çerçevesi, çeşitli ülke uygulamaları, Türkiye'deki elektronik devlet uygulamaları ve ulusal bir model önerisi çerçevesinde ele alınmaktadır
Türkiye'de yerel siyasetçilerin eğitimi: Aydın İli örneği

Devletler kamu politikalarını en iyi şekilde hayata geçirebilmek için üst düzey yönetici yetiştirme projeleri hazırlamakta ve uygulamaktadır. Üst düzey yöneticilik için açılan lisans ve lisansüstü eğitim kurumları mevcuttur. Siyasette bu durum geçerliliğini kaybetmektedir. Belediye tüzel kişiliğinin en üst makamı başkanlık ve belediyenin karar organlarından meclis üyeliği için eğitim şartı 'ilkokul mezunu olmak' olarak yer almaktadır. Üst düzey görev, yetki ve sorumluluklar ile donatılacak olan belediye başkanı ve belediye meclis üyelerinin özel bir eğitim ile donanımlı hale getirilmesi, uygulanacak politikaların hizmet kalitesini arttıracaktır. Çalışmada öncelikle konu ile ilgili kavramlar açıklanmış ve Türkiye'de yerel siyasetin ve siyasetçilerin durumu incelenmiştir. Alan çalışmasında Aydın ilinde bulunan seçilmiş yerel yöneticiler ile anket yapılmıştır. Çıkan sonuçlar SPSS Statistics 22 WİN programıyla çözümlenerek belirlenmeye çalışılmıştır. 'Türkiye'de yerel siyasetçi eğitimlerinin yeterli seviyede olmaması, belediyelerin yönetimini olumsuz yönde etkilemektedir' hipotezi test edilmiştir.