turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İstanbul ilinde elit düzeyde takım sporları ile uğraşan sporcuların zihinsel antrenman ve zihinsel becerilerini kullanma düzeyleri üzerine bir araştırma

çalışmanın amacı, stanbul ilinde elit düzeyde spor yapan sporcuların zihinsel antrenman düzeylerini ve tekniklerinin araştırılarak değerlendirilmesidir. Araştırma tarama modelindedir. Araştırma problemine ilişkin mevcut bilgiler ilgili literatürün taranmasıyla sistematik bir şekilde verilmiş böylece konu hakkında teorik bir çerçeve oluşturulmuştur. Ayrıca, araştırma ile ilgili bir anket uygulanmış ve bu anket yoluyla elde edilen verilerle araştırmanın problemine çözüm aranmıştır. Araştırmanın evrenini 2004- 2005 sezonunda stanbul ilinde futbol, basketbol ve voleybol branşlarında elit düzeyde (1. ve 2. lig) yarışan sporcular oluşturmaktadır. Örneklemini ise bu branşlardan rastgele yöntemle seçilmiş; futbol branşında 139 sporcu, basketbol branşında 132 sporcu ve voleybol branşında 64 sporcu oluşturmuştur. Elde edilen verilerin değerlendirilmesinde yüzde ve frekans dağılımları çıkarılmış ardından sporcuların görüşleri ile değişkenler arasında anlamlı farklılıklar aranmıştır. Veriler çapraz karşılaştırma ve Tek Yönlü Varyans Analizi ile karşılaştırmalı olarak incelendikten sonra elde edilen sonuçlar değerlendirmeye alınmıştır. Çalışmada elde edilen bulgular sonucunda, demografik özellikler bakımındansporcuların büyük çoğunluğunun 18-23 yaş aralığında, lise eğitim düzeyinde oldukları görülmüştür. Voleybolcuların branş ve zihinde canlandırma yeteneği(P<0.05), branş veyarışmaya zihinsel hazırlık (P<0.05), branş ve kaygı ve endişe yönetimi (P<0.05), branş ve zihinsel antrenman davranış ve deneyimleri (P<0.05)açısından, futbolcuların branş ve rahatlama yeteneği (P<0.05) açısından, basketbolcuların ise branş ve zihinsel antrenman davranış ve deneyimleri (P<0.05)açısından diğer branşlardan daha üst seviyede oldukları görülmüştür. Bu sonuçlara göre, antrenörlerin ve teknik direktörlerin, sporcuların zihinsel becerilerinin gelişimine yönelik psikolojik danışmanlar ve mentörlük çalışmalarının gerekliliğinin ortaya çıktığı söylenebilir.
Suriyeli göçmen üniversite öğrencilerinde yılmazlığın incelenmesi

Bu araştırmanın amacı savaş mağduru göçmenlerde risk ve koruyucu faktörler temelinde yılmazlık kaynaklarını derinlemesine incelemektir. Bu kapsamda savaştan dolayı Türkiye'ye göç etmek zorunda kalmış 5 kadın, 5 erkek 10 üniversite eğitimi gören kişi ile görüşmeler yapılmıştır. Araştırma kapsamında nitel araştırmaların bir türü olan 'olgubilim çalışması' kullanılmıştır. Araştırmacı tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış 'Göçmen Üniversite Öğrencilerinde Yılmazlık Görüşme Formu' veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Yapılan içerik analizi sonuçlarına göre katılımcıların risk faktörlerinin daha yoğun olarak toplumsal olduğu görülürken, koruyucu faktörler daha yoğun olarak bireysel yapıya sahiptir. Katılımcılar tarafından daha yoğun olarak belirtilen risk faktörleri şu şekildedir: Dil ile ilgili riskler, sosyal desteksizlik ve önyargılara maruz kalmak, maddi zorluklar ve eğitim süreçlerinin kesintiye uğraması, aile üyelerinin birbirinden ayrı oluşu ve hayata karşı olumsuz bakış açısına sahip olmak. Katılımcıların daha yoğun olarak belirttiği koruyucu faktörler ise şu şekildedir: Maneviyata sahip olmak, kariyer amaçlarının oluşu, umut, azim, ev sahibi toplumun desteği, göçmen grup desteği ve aile üyelerinden alınan destek. Ayrıca katılımcıların yılmazlığın bir göstergesi olarak, kendilerini mutlu ve ayakta kalmış/güçlü olarak nitelendirme yoğunluklarının fazla olduğu belirlenmiştir.
Yeme tutumlarının yalnızlık ve aidiyet ile ilişkisinde algılanan baba kabul ve reddinin aracı rolünün incelenmesi

Yeme tutumlarının gelişiminde psikolojik, ailesel ve sosyokültürel faktörlerin etkisi olduğu ve yapılan çalışmalar arasında ebeveyn tutumunun etkisinin yer aldığı; ancak algılanan baba tutumuna yönelik çalışmaların az olduğu dikkat çekmektedir. Bu durumdan hareketle yapılan çalışmada, erişkin bireylerin yeme tutumu, yalnızlık ve aidiyet arasındaki ilişkide algılanan baba reddinin aracı rolünün incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, 18-65 yaş arasında 277 bireye çevrimiçi anketler uygulanmıştır. Yapılan anket çalışmasında Sosyo-demografik Bilgi Formu, Yeme Tutum Ölçeği, UCLA Yalnızlık Ölçeği, Genel Aidiyet Ölçeği ve Baba Kabul ve Reddi Yetişkin Kısa Formu yer almaktadır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre katılımcıların yalnızlık ve algılanan baba reddi düzeylerinin yüksek olması ile aidiyetin düşük olması uyumsuz yeme tutumlarının yüksek oluşuyla ilişkilidir. Bununla birlikte, algılanan baba reddinin yüksek oluşu yeme tutumu ve aidiyet arasındaki ilişkide aracı etkisi olduğu belirlenmiştir. Daha önce yapılan çalışmalarda, ebeveyn tutumları yeme psikopatolojisi ile ilişkili önemli bir etkeni olduğu ifade edilirken, bu çalışmada da algılanan baba reddinin yeme tutumları üzerinde etkisi olduğu bulunmuştur. Ayrıca, yalnızlık ve reddedilme duygularının fazla oluşu psikopatolojik yeme tutumlarının gelişiminde etkisi olduğu görülmektedir. Bu doğrultuda, yeme psikopatolojisine ilişkin müdahalelerde ve yapılacak nesnel çalışmalarda söz konusu değişkenlerin ele alınmasının gerekli olduğu düşünülmektedir.
Demans hastalarına bakım verenlerin yas süreçlerinin olumlu ve olumsuz sağlık değişkenleri üzerindeki yordayıcı etkisi

Kronik bir hastalık tanısının alınması, gerek tanıyı alan kişi gerekse aile üyeleri açısından zorlayıcı bir yaşam olayı olarak değerlendirilmektedir. Dünya nüfusunun hızla yaşlanması ile birlikte ortaya çıkan ve sürekli bakım gerektiren hastalıklardan birisi de demanstır. Demans tanılı yakınına bakım veren kişiler hastalık sürecinde, hastalığın getirdiği bilişsel yıkım, fiziksel yeti yitimi ve psikolojik değişiklikler sebebi ile pek çok kayıp yaşantısı ile karşı karşıya kalmaktadır. Bu bağlamda, bu çalışmanın amacı, demans tanılı yakınına halen bakım vermekte olan hasta yakınlarının bakım verme sürecinde deneyimledikleri kayıp yaşantılarına bağlı olarak ortaya çıkan yas süreçlerinin, bakım veren tükenmişliği ve psikolojik dayanıklılıkları üzerinde anlamlı yordayıcı etkisinin olup olmadığını incelemektir. Bakım veren yası ile ilgili literatür incelendiğinde, yasın sıklıkla iki kavram çerçevesinde ele alındığı görülmektedir. Bu çalışmada bu kavramların pozitif ve negatif bakım verme sonuçları üzerindeki yordayıcılık güçleri de karşılaştırılacaktır. Ek olarak bu çalışmanın bir başka amacı da, bakım veren yasını ölçen herhangi bir Türkçe ölçüm aracının olmaması sebebi ile Marwit- Meuser Caregiver Grief Inventory- Short Form ve Anticipatory Grief Scale ölçeklerinin Türkçe adaptasyonunun yapılmasıdır. Bu çalışmada Marwit- Meuser Bakım Veren Yas Envanteri-Kısa Form, Yas Beklentisi Ölçeği, Zarit Bakıcı Yük Ölçeği, Yetişkinler İçin Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği ve Beck Depresyon Envanteri kullanılmıştır. Çalışmanın örneklemi, İstanbul ilinde yaşayan ve demans hastası yakınına bakım vermekte olan 69 kişiden oluşmaktadır. Bulgulara göre, ilk olarak araştırmanın amaçları kapsamında Türkçe'ye uyarlanan Marwit Meuser- Bakım Veren Yas Envanteri-Kısa Form ve Yas Beklentisi Ölçeği'nin, demans tanılı yakınına bakım vermekte olan bireylerin yas süreçlerinin değerlendirmesinde, Türk örnekleminde ölçüm aracı olarak kullanılabileceği görülmüştür. Araştırma sorularının sınanması ile elde edilen analiz sonuçlarına göre ise, bakım veren yası, bakım veren yükü ve psikolojik dayanıklılık ile anlamlı düzeyde ilişkilidir ve demografik değişkenler ile depresyon kontrol edildiğinde bakım veren yası bu değişkenleri yordamada bağımsız bir faktör olarak karşımıza çıkmaktadır. Araştırma sonuçları bakım verenlerin hastalık sürecinde yaşadıkları kayıp deneyimlerinin bakım vermenin önemli bir boyutu olduğunu vurgulamaktadır
Ergenlerde mutluluğun yordayıcıları olarak öğrenilmiş güçlülük ve algılanan anne baba tutumları

Bu çalışmanın amacı; ergenlerin öğrenilmiş güçlülük ve algılanan anne baba tutumlarının mutluluğu anlamlı bir şekilde yordayıp yordamadığının incelenmesidir. Ayrıca, mutluluk ile öğrenilmiş güçlülük ve algılanan anne baba tutumları arasındaki ilişkinin ve bazı demografik özelliklere göre öğrencilerin mutluluk, öğrenilmiş güçlülük ve algılanan anne baba tutumu puanı ortalamaları arasındaki farklar araştırılmıştır. Ergenlerde mutluluk ile öğrenilmiş güçlülük ve algılanan anne baba tutumları arasındaki ilişkilerin incelendiği bu araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini 2017- 2018 eğitim öğretim yılı Muğla ili Fethiye ilçesindeki Anadolu lisesi, fen lisesi ve meslek liselerinin farklı sınıf seviyelerinde eğitim gören 855 öğrenci (489 kız, 366 erkek) oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Öznel Mutluluk Ölçeği, Öğrenilmiş Güçlülük Ölçeği, Anne Baba Tutum Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Toplanan verilerin analizi SPSS 24.0 paket programı ile gerçekleştirilmiştir. İstatiksel analiz için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu, ilişkisiz örneklemler için varyans analizi ve çoklu doğrusal regresyon analizi yöntemleri kullanılmıştır. Analiz sonucunda ergenlerde öğrenilmiş güçlülük ile mutluluk puanları arasında pozitif yönde ve anlamlı, algılanan anne baba tutumları değişkeninin alt boyutlarından olan demokratik anne-baba tutumu ile mutluluk puanları arasında pozitif yönde ve anlamlı ilişkiler bulunurken, otoriter anne-baba tutumları ile mutluluk puanları arasında negatif yönde ve anlamlı ilişkiler bulunmaktadır. Ergenlerde öğrenilmiş güçlülük puanları ile algılanan anne baba tutumları değişkeninin alt boyutlarından olan demokratik anne ve baba tutumları arasında pozitif yönde ve anlamlı ilişkiler, otoriter anne-baba tutumları ile öğrenilmiş güçlülük puanları arasında negatif yönde ve anlamlı ilişkiler olduğu saptanmıştır. Diğer yandan, öğrenilmiş güçlülük ve algılanan anne baba tutumlarının birlikte ergenlerdeki mutluluğu anlamlı bir şekilde yordadığı ve bu değişkenler tarafından toplam varyansın %12'sinin açıklandığı tespit edilmiştir. Son olarak ergenlerin koruyucu anne baba ve otoriter anne baba tutumu puan ortalamalarının cinsiyete göre, mutluluk ve demokratik anne baba tutumu puan ortalamalarının yaşa göre, demokratik baba tutumu puan ortalamalarının sınıf seviyesine göre, algılanan anne baba tutumlarının okul türüne göre, demokratik anne baba tutumu puan ortalamalarının kardeş sayısına göre ve mutluluk, demokratik anne-baba, otoriter anne ve koruyucu baba tutumu puan ortalamalarının gelir seviyesine göre anlamlı düzeyde farklılaştığına ulaşılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlar alanyazın çerçevesinde tartışılmış, değerlendirilmiş ve bazı önerilerde bulunulmuştur.
Perception and experience of incivility by urban youth: A field survey in Ankara

Çağdaş kentlerdeki yaşam koşullarında düzensiz şehir görüntüsüne bağlı olarak oluşan medeni olmayan davranışlarla ilgili çalışmalara artan bir ilgi söz konusudur. Bu çalışma, yabancılarla kent hayatındaki günlük karşılaşmalarda meydana gelen medeni olmayan durumları ve bunların deneyimlerini bir Ankara bağlamında ele almaktadır. Gençler ve bunların kentsel kamusal mekanlarındaki tutumları, sosyal olarak, o mekanların yetişkin kullanıcıları arasında endişe ve rahatsızlığa yol açan temel medeniyetsizlik olayları olarak tartışılmaktadır. Bu bakımdan, çalışmanın amacı, medeni olmayan davranış algılarını ve medeniyetsizliğin kentsel kamusal mekanlar bağlamında kentli gençler tarafından algılanma biçimlerini derinlemesine soruşturmaktır. İlk olarak, kentsel alanda genel medeniyet dışı davranış anlayışı, Ankara'nın farklı semtlerinde yaşayan kentli gençlerin ve yetişkinlerin ifadeleri üzerinden araştırılmıştır. İkinci olarak, medeni olmayan davranışların şartlar ve çevreye bağlı şekillenmesinin ve tanımlanmasının yanı sıra, mekan ve fiziksel çevrenin rolünü araştırmak için, gündelik medeni olmayan davranışların çoğunlukla rastlandığı sokaklar üzerine bir alan çalışması yapılmıştır. Bu çalışmada, kentli gençlere sunduğu hizmetlerin çeşitliliğinin ve boş zaman faaliyetlerinin öneminden dolayı, Sakarya bölgesi çalışma alanı olarak seçilmiştir. Alan çalışmasının temel amacı, algılanan ve deneyimlenen medeni olmayan davranışların ve bunların, gençlerin sokağın toplumsal ve fiziksel çevrelerine yönelik sorunları göstermesi beklenen sokak kullanım biçimleriyle olan bağlantılarını araştırmaktır. Bu konuya yönelik bilgi, yarı yapılandırılmış yüz yüze görüşmeler ve gözlem yoluyla elde edilmiştir. Sonuçlar, kentli gencin medeni olmayan davranışları tanımlarken toplumdaki yetişkin düzeninin kurallarına saygı duymanın yanı sıra, eğitim ve ailenin rolünün önemine odaklandığını göstermektedir. Gençlerin, sokak şartlarında farklı medeniyet dışı davranış tanımlamaları ve deneyimlerinin olduğu ve bunları çoğunlukla toplumsal çevreyle ilişkili olarak açıkladıkları görülmektedir. Gençlerin sokaktaki medeni olmayan davranışlarla ilgili algısı ve deneyimleriyle, sokak kulanım biçimleri ve sokağa atfettikleri anlam arasında bir ilişki olduğu saptanmıştır. Ayrıca, günün farklı zaman dilimlerinin ve gençler arasındaki cinsiyet farklılıklarının sokaktaki medeni olmayan davranış algı ve deneyimleri üzerinde etkili olduğu belirlenmiştir. Son olarak, gençlerin kent mekanlarının planlanması ve tasarımının yanı sıra, siyasi ve toplumsal konulara da duyarlı oldukları gözlemlenmiştir.
Farklı meslek gruplarındaki evli bireylerin narsisistik kişilik özelliklerinin evlilik doyumu ve bazı kişisel değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmada, farklı meslek gruplarındaki evli bireylerin narsisistik kişilik özellikleri ile evlilik doyumu arasındaki ilişki ve narsisistik kişilik özelliklerinin bazı kişisel değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, Gaziantep ilinde çeşitli kurumlarda avukat, akademisyen, doktor, mühendis ve öğretmen olarak çalışan 261 evli bireyden oluşmaktadır. Araştırma verilerinin toplanmasında 'Narsisistik Kişilik Envanteri', 'Evlilik Yaşam Ölçeği' ve 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin analizinde ise Tek Yönlü Varyans Analizi, Bağımsız Örneklem t-testi ve Pearson Korelasyon Katsayısı yöntemlerinden yararlanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, araştırmaya katılan bireylerin narsisistik kişilik özellikleri ile evlilik doyumları arasında orta düzeyde, negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bazı kişisel değişkenler açısından yapılan analizler sonucunda ise narsisistik kişilik özellikleri ile yaş, algılanan gelir düzeyi, meslek ve eş mesleği değişkenleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunurken; cinsiyet, kardeş sayısı, anne-baba öğrenim durumu ve algılanan anne-baba tutumu değişkenleri arasında istatiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Yaş değişkenine göre 20-27 yaş aralığındaki bireylerin, 28-31 yaş aralığındaki bireylere oranla daha fazla narsisistik kişilik özelliği gösterme eğiliminde olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Gelir düzeyini yüksek olarak algılayan bireylerin de daha fazla narsisistik kişilik özelliği gösterme eğiliminde olduğu bulunmuştur. Bunun yanı sıra araştırmaya katılan avukatların narsisistik kişilik özelliği gösterme eğilimlerinin akademisyen ve öğretmenlere oranla daha fazla olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Bununla beraber doktorların narsisistik kişilik özelliği gösterme eğilimlerinin de öğretmenlerden fazla olduğu belirlenmiştir. Eşi doktor, mühendis veya avukat olan bireylerin ise eşi öğretmen olanlara oranla daha fazla narsisistik kişilik özelliği gösterme eğiliminde oldukları bulunmuştur. Ayrıca eşi avukat olan bireylerin narsisistik kişilik özelliği gösterme eğilimlerinin eşi diğer meslek grubundaki herhangi bir mesleğe sahip bireylerden de daha fazla olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Bir dönem boyunca verilen pozitif psikoloji dersinin öğrencilerin duygusal zeka ve sosyal zekalarına olan etkisinin incelenmesi

Bu araştırmada, üniversitede 1 dönem süresince ve haftada 3 saat olarak verilen Pozitif Psikoloji dersinin öğrencilerin kişisel farkındalık ve sosyal zeka düzeyleri üzerinde anlamlı bir olumlu etkisi olup olmadığı incelenmektedir. Araştırmaya 249 birey katılmış, katılımcıların yaş aralığı 18-32 arasında olup, yaş ortalaması ise 19 ,8'dir. Araştırmanın verileri Kişisel Bilgi Formu, Bar-On Duygusal Zeka Testi ve Tromso Sosyal Zeka Ölçeği ile toplanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde çıkarımsal istatistikler çerçevesinde Bağımsız Örneklemler T-Testi, İlişkili Gruplar T-Testi, ANOVA ve Pearson Korelasyon analizi kullanılmıştır. Gerçekleştirilen analizler sonucunda elde edilen bulgular şu şekilde özetlenebilir; üniversite öğrencilerinin üniversitede 1 dönem süresince ve haftada 3 saat olarak verilen Pozitif Psikoloji dersinin sonunda sosyal zekalarının yükseldiği fakat kişisel farkındalıklarının anlamlı olarak farklılık göstermediği saptanmıştır.
Çatışma çözme stilleri ve mizah tarzlarının evlilik uyumu ve evlilik doyumu ile ilişkisinin aktör-partner modeli ile incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, evli çiftlerin çatışma çözme stilleri ve mizah tarzları ile evlilik doyumu arasındaki ilişkide evlilik uyumunun aracı rolünün aktör ve partner etkileri açısından incelenmesidir. Araştırmada çatışma çözme stillerinin evlilik uyumunu, evlilik uyumunun ise evlilikten alınan doyumu yordaması beklenmiştir. Benzer şekilde mizah tarzlarının da evlilik uyumu aracılığıyla evlilikten alınan doyumu yordaması beklenmiştir. Çalışmaya 155 evli çift katılmıştır. Veri toplamada Çatışma Çözüm Stilleri Ölçeği, İlişkisel Mizah Envanteri, Yenilenmiş Çift Uyum Ölçeği ve İlişki Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmanın hipotezleri Aktör-Partner Karşılıklı Bağımlılık Modeli (Kenny, Kashy ve Cook, 2006) kullanılarak test edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre hem kadınlarda hem de erkeklerde olumlu problem çözme stili kişilerin kendi evlilik uyumları aracılığıyla evlilikten aldıkları doyumu yordamıştır. Ayrıca erkeklerin olumlu ve olumsuz problem çözme stili hem kendilerinin hem de eşlerinin evlilik doyumunu evlilik uyumu aracılığıyla yordamıştır. Analiz sonuçlarına mizah tarzları açısından bakıldığında ise, hem kadınlarda hem de erkeklerde olumlu ve olumsuz mizah tarzları kendi evlilik uyumları aracılığıyla evlilik doyumlarını yordamıştır. Ek olarak erkeklerin kullandığı olumlu mizah tarzı eşlerinin evlilik uyumu aracılığıyla eşlerinin evlilik doyumunu yordamıştır. Araştırmanın sonuçları alan yazındaki diğer çalışmalar ışığında tartışılmıştır.
Annenin duygusal sosyalizasyonu ile 48-72 aylık çocukların duygu düzenleme becerisi arasındaki ilişki

Bu araştırmanın temel amacı, annenin duygusal sosyalizasyonu ile çocukların duygu düzenleme becerisi arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Araştırmanın çalışma grubunu, 48-72 aylık çocukların anneleri ve okul öncesine devam eden bu çocukların öğretmenleri oluşturmaktadır. 172 anne ve 14 okul öncesi öğretmen çalışmaya alınmıştır. Araştırmanın tüm verileri Kişisel Bilgi Formu, Annenin Olumsuz Duygular ile Başetme Ölçeği ve Duygu Düzenleme Ölçeği ile toplanmıştır. Tanımlayıcı istatistikler için frekans, yüzde dağılımı, aritmetik ortalama ve standart sapma değerleri hesaplanmış, verilerinin analizinde ise değişkenler arasındaki ilişkiler için Pearson Korelasyon katsayıları, gruplar arası karşılaştırmalar içinse Kruskal Wallis testi, Post-hoc Mann Whitney U testi ve bağımsız gruplar t-testi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre 48-72 aylık çocukların annelerinin duygusal sosyalizasyonun alt boyutları ile çocukların duygu düzenleme becerilerinin alt boyutları arasında anlamlı ilişkiler olduğu saptanmıştır. Bununla birlikte, annenin eğitim seviyesi yükseldikçe, çocukların duygu düzenleme becerisinin değişkenlik/olumsuzluk alt boyutunun da arttığı bulunmuştur. Annenin duygusal sosyalizasyonu alt boyutları ile annenin eğitim durumu arasında da anlamlı ilişki olduğu bulunmuştur. Son olarak, çocukların duygu düzenleme becerisinin alt boyutları ile cinsiyetleri arasındaki ilişkiye bakıldığında; erkek çocuklarının kız çocuklarına göre değişkenlik/olumsuzluk alt boyutunu daha çok kullandığı, kız çocuklarının ise duygu düzenleme alt boyutunu daha çok tercih ettiği sonucuna varılmıştır.
Associations between children internal representations, play capacity and clinical level of anxiety

Araştırmalar, sembolik oyunun hem bilişsel hem de duygusal süreçlerin ifade edildiği bir süreç olduğunu göstermiştir. Çocukların oyun oynayabilme kapasitesi, onların nesnel ilişkileri ile, özellikle de iç temsillerinin olgunlaşması ve içsel temsillerinin duygu çeşitliliği ile ilişkilidir. Ayrıca literatür, çocuklarda klinik kaygı düzeyinin, onların hem içsel temsillerini hem de oyun kapasitelerini düşürdüğünü göstermektedir. Bu çalışmanın hipotezleri içsel temsiller ile oyundaki bilişsel ve duygusal süreçler arasında pozitif bir ilişki olduğu; fakat çocukların kaygı düzeyi arttıkça, oyun kapasitesinde düşme ve içsel temsillerinde bozulma olacağı yönündedir. Katılımcılar İstanbul Bilgi Üniversitesi Psikolojik Danışma Merkezine psikoterapi için başvuran 68 çocuktan oluşmaktadır. Sosyal Biliş ve Nesne İlişkileri Ölçeği: Çocukların zihinsel temsillerini değerlendirmek için altı adet Tematik Algı Test kartı kullanılmıştır. Öyküleri analiz etmek için Global Derecelendirme Yöntemi uygulanmıştır. Ayrıca çocukların bilişsel özelliklerini ölçmek için Oyunda Duygu Ölçeği kullanılmıştır. Anksiyete düzeylerini değerlendirmek için Çocuklarda Anksiyete Bozukluğu Tarama Ölçeği ve Çocuklar için Davranış Değerlendirme Ölçeği anksiyete alt ölçeği kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişki yaş, cinsiyet ve sözel yetenekleri kontrol eden korelasyon analizi ile test edilmiştir. Sonuçlar, temsillerin karmaşıklığı ve sosyal nedenselliğin, oyunun organizasyonu, sembolizasyonu ve detaylandırılması ile ilişkili olduğunu göstermiştir. Fakat, keşifsel analizler, nesne ilişkilerinin duygu boyutlarındaki olgunluğun, ikincil duygu kategorileri ile ilişkiliyken, SCORS-G boyutlarındaki azalmanın birincil duygu kategorileri ile ilişkili olduğu görülmüştür. Ayrıca, oyundaki olumsuz duygu ifadesi ile kaygı ölçekleri arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bulgular klinik ve araştırma sonuçları açısından tartışılmıştır.
Görücü usulü evlenen ve flört ederek evlenen çiftlerin duygusal farkındalık ve duyguları ifade etme düzeylerinin evlilik doyumuna etkisi

Bu çalışmada görücü usulü ve flört ederek evlenen çiftlerin duygusal farkındalık ve duyguları ifade düzeylerinin evlilik doyumuna etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla Eylül- 2016- Mart- 2017 tarihleri arasında, İstanbul, Sakarya ve Kocaeli illerinde rastlantısal olarak seçilen 206 kişiye, Evlilik Yaşam Ölçeği, Duyguları İfade Ölçeği, Toronto Aleksitimi Ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Verilerin analizi SPSS 20.0 programı ile yapılmıştır. Yapılan değerlendirme ve analizler sonucunda flört ederek evlenen bireylerin aleksitimi, evlilik doyumu ve duyguları ifade etme puanları görücü usulü evlenenlere göre daha yüksek olduğu bulunmuştur. Ancak istatistiksel açıdan anlamlı fark bulunmamıştır. Buna ek olarak Toronto Aleksitimi Ölçeği ile çocuk sahibi olup olmama durumu arasında anlamlı fark olduğu görülmüştür. Buna göre çocuğu olan bireylerin Toronto Alekstimi Ölçeği puanları çocuğu olmayan bireylere göre daha yüksek çıkmıştır. Evlilik doyumu ile çeşitli değişkenlerin ilişkilerine bakıldığında ise, değişkenler ile evlilik doyumu arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Duyguları İfade Ölçeği'ne bakıldığında ise, öğrenim durumu lisansüstü olanların Duyguları İfade Ölçeği skorları diğer gruplara göre anlamlı derecede yüksek çıkmıştır. Ayrıca çocuğu olmayan bireylerin Duyguları İfade Ölçeği puan ortalamaları diğer gruplara göre anlamlı derecede daha yüksek çıkmıştır. Bulgular güncel yayınlar eşliğinde tartışılmıştır.