turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Evli çiftlerde algılanan gücün bağlanma boyutları ve yatırım modeli değişkenleri açısından incelenmesi

Bu çalışmanın temel amacı evlilikte algılanan gücün bağlanma boyutları ile yatırım modeli değişkenleri arasındaki ilişkide olası aracı rolünün araştırılmasıdır. Önceki çalışmalar bağlanma boyutlarının ve yatırım modeli değişkenlerinin ilişkiye bağlanımı açıklamakta birbirini tamamlayan iki model olduğunu göstermektedir. Buna göre, bağlanma boyutları yatırım modeli değişkenlerini yordamakta, bu da ilişkinin istikrarı üzerinde etkili olmaktadır. Bu çalışmada bir adım ileri gidilerek, gücün bağlanma boyutları ile yatırım modeli değişkenleri arasındaki bu ilişkide aracılık ettiği ileri sürülmüştür. Diğer bir deyişle, kadın ve erkeğin bağlanma boyutlarının eşe yönelik algılanan gücü yordaması, bunun da her iki eşin evlilik doyumu, evliliğe yaptığı yatırımlar ve seçeneklerinin niteliğini değerlendirmesini yordaması beklenmiştir. Çalışmanın örneklemini 157 evli çift oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II, İlişki İstikrarı Ölçeği ve Çift Güç Ölçeği kullanılmıştır. Çalışma denenceleri Aktör-Partner Karşılıklı Bağımlılık Modeli (APKM, Kenny, Kashy ve Cook, 2006) kullanılarak test edilmiştir. Sonuçta, elde edilen bulgular çalışma denencelerini büyük oranda desteklemiştir. Hem erkeklerde hem de kadınlarda, kişilerin bağlanma kaygıları ve kaçınmaları kendilerinin evlilikte algıladıkları gücü düşürmektedir. Hem erkeğin hem de kadının algıladığı güç kendisinin evlilik doyumunu yükseltmektedir. Ayrıca, kadının algıladığı güç eşinin evlilik doyumunu ve evliliğe yaptığı yatırımları yükseltmektedir. Bunun yanı sıra, hem erkeklerde hem de kadınlarda, algılanan güç kişinin kendisinin bağlanma kaygısı ve kaçınması ile evlilik doyumu arasındaki ilişkide aracı rol üstlenmektedir. Kadının algıladığı güç ise kendisinin bağlanma kaygısı ile eşinin evlilik doyumu ve evliliğe yaptığı yatırımlar arasında aracılık etmektedir. Çalışmanın bulguları ve ileriki çalışmalar için öneriler tartışılmıştır.
Şizofreni tanılı bireylerde salutojenik yaklaşım temelli görüşmenin bütünlük duygusu ve psikolojik dayanıklılığa etkisi

Şizofreni tanılı bireyin salutojenik model ile ilgili uygulamalar iyileşme sürecine katkı sağlamaktadır. Salutojenik yaklaşım temelli görüşmenin katılımcıların farkındalık ve güvenlerini arttırmak, iç/dış kaynaklarını ve potansiyelleri fark etmelerini sağlayarak bütünlük duygusunu ve psikolojik dayanıklılığı artırabileceği düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı, şizofreni tanılı bireylerde salutojenik yaklaşım temelli görüşmenin bütünlük duygusu ve psikolojik dayanıklılığa etkisini belirlemekti. Araştırma, deneysel araştırmalardan ön test-son test kontrol gruplu tasarım tipinde randomize kontrollü olarak gerçekleştirildi. Çalışma verileri, 22 girişim ve 27 kontrol olmak üzere toplam 49 katılımcıdan oluşturuldu. Veriler, girişim ve kontrol grubuna uygulanan hasta tanıtım formu, Bütünlük Duygusu Ölçeği ve Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği ile toplandı. Girişim grubu Toplum Ruh Sağlığı Merkezi'nde uygulanan rutin faaliyetlerinin yanı sıra 16 oturumdan oluşan salutojenik yaklaşım temelli görüşme haftada iki kere olmak üzere 8 hafta boyunca uygulandı. Kontrol grubu ise rutin faaliyetlerine devam etti. Her iki gruba da eş zamanlı olarak uygulama öncesinde, bitiminde ve bir ay sonra Bütünlük Duygusu Ölçeği ve Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği tekrar uygulandı. Girişim ve kontrol grubunun Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği, Bütünlük Duygusu Ölçeği ve anlaşılabilirlik, yönetilebilirlik ve anlamlılık boyutları ön test, son test ve bir ay izlem puanları karşılaştırıldığında; Bütünlük Duygusu Ölçeği toplam puanı ve alt boyutlarının ön test puanları gruplara göre farklılık göstermezken, son test ve bir ay izlem puanları girişim grubu lehine anlamlı farklılık gösterdi. Yine Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği ön test ortalama puanları gruplara göre farklılık göstermezken son test ve izlem puanları girişim grubu lehine anlamlı farklılık gösterdi. Sonuç olarak; Salutojenik yaklaşım temelli görüşmeye katılmış olan şizofreni tanılı bireylerin bütünlük duygusu ve psikolojik dayanıklılık düzeyi artmıştır.
Ebeveynlerin duygu sosyalleştirmesi ile çocukların sosyal yetkinliği arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, ebeveynlerin duygu sosyalleştirme davranışları ile çocukların sosyal yetkinlik ve davranış sorunları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmada ayrıca ebeveynlerin çocuk yetiştirme tutumları, duygu sosyalleştirme davranışları ve sosyo-demografik özelliklerin çocukların sosyal yetkinlik ve davranış sorunlarına katkısı incelenmektir. Gaziantep'te yaşları 39-72 ay arasında olup okul öncesi eğitime devam eden 195 çocuk, onların anneleri, babaları ve öğretmenleri çalışmaya katılmıştır. Araştırmaya katılan çocukların yaş ortalaması 60.42 (ss=7.9) aydır. Çocukların 103'ü erkek (%52.8), 92'si kızdır (%47.2). Araştırmaya katılan anne ve babalar sosyo-demografik bilgilerin elde edilmesi için ebeveyn bilgi formunun yanı sıra duygu sosyalleştirme davranışlarını ölçmek için Olumsuz Duygularla Başa Çıkma Ölçeğini ve çocuk yetiştirme tutumlarını ölçmek için Çocuk Yetiştirme Anketini doldurmuşlardır. Ayrıca yine her iki ebeveynin yanı sıra öğretmenler de çocukların sosyal yetkinliğini değerlendirmek için Sosyal Yetkinlik ve Davranış Değerlendirme- 30 ölçeğini doldurmuşlardır. Araştırmaya ilişkin veri SPSS programıyla analiz edilmiştir. Yapılan istatistiksel analizler, her iki ebeveynin benimsediği destekleyici olan duygu sosyalleştirme davranışlarının çocukların sosyal yetkinliği üzerinde olumlu etkisi olduğunu göstermektedir. Ayrıca her iki ebeveynin olumlu çocuk yetiştirme tutumlarının da çocukların sosyal yetkinliğine olumlu katkı sağladığı görülmüştür. Cinsiyet açısından bakıldığında annelerin kız çocuklarını sosyal olarak daha yetkin gördükleri bulunmuştur. Anne ve babanın eğitim seviyesinin ve ailenin gelir düzeyinin yüksek olmasının, her iki ebeveynin daha az destekleyici olmayan duygu sosyalleştirme davranışı ve olumsuz çocuk yetiştirme tutumu sergilemeleri ile ilişkili olduğu bulgular arasındadır. Regresyon analizlerine göre bağımsız değişkenlerin hiçbirisi öğretmenler tarafından rapor edilen davranış sorunlarını yordamada anlamlı bir etki göstermemiştir. Elde edilen bulgular literatür doğrultusunda tartışılmıştır.
Ergenlerde tanrı algısı ve karar verme stilleri arasındaki ilişki üzerine bir araştırma

Bu araştırmanın amacı Tanrı algısı ile karar verme stilleri arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Bu amaçla öncelikle ilgili literatür taranarak teorik çerçeve oluşturulmuştur. Daha sonra araştırma için gerekli ölçme araçları belirlenmiş ve belirlenen ölçme araçları örneklem grubuna uygulanmıştır. Uygulama sonucunda elde edilen veriler SPSS 22.0 paket program aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırma 13-18 yaş aralığındaki 730 ergen üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, veri toplama aracı olarak; Kişisel Bilgi Formu, Güler (2007b) tarafından geliştirilen Tanrı Algısı Ölçeği ve Çolakkadıoğlu (2003) tarafından Türkçeye uyarlaması yapılan Ergenlerde Karar Verme Ölçeği kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda Tanrı algısı ile karar verme özsaygısı ve Tanrı algısı ile ihtiyatlı seçicilik stili arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Diğer karar verme stilleri ile Tanrı algısı arasında ise negatif yönlü anlamlı ilişki bulunmuştur.
Ergenlerde sanal zorbalık beden imgesi ve duygusal zeka arasındaki yordayıcı ilişki

Bu araştırma ergenlerde sanal zorbalık, beden imgesi ve duygusal zeka arasındaki yordayıcı ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu İstanbul ilindeki farklı liselerde öğrenim gören 213'ü kız, 308'i erkek öğrencilerden oluşan toplam 521 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Siber Zorbalık Ölçeği, Duygusal Zeka Ölçeği, Çok Boyutlu Bedenini Değerlendirme Ölçeği ve katılımcıların demografik özelliklerini belirlemek amacıyla kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Araştırma yapısall eşitlik modellemesi ile sınanmış olup, ergenlerin duygusal zekaları ile beden memnuniyeti arasındaki yordayıcı ilişkiler incelendiğinde, pozitif yönlü doğrusal bir ilişki olduğu görülmektedir. Aynı zamanda ergenlerin duygusal zekaları ile sanal zorbalıkları arasındaki yordayıcı ilişkiler incelendiğinde, negatif yönlü doğrusal bir ilişki olduğu görülmektedir.
Algılanan anne-baba ebeveynlik stillerinin ebeveyn tutumları ile ilişkisinde kırılgan narsisizmin aracı rolünün incelenmesi

Bu araştırmada algılanan ebeveynlik stillerinin ebeveyn tutumları ile ilişkisinde kırılgan narsisizmin aracı rolü araştırılmıştır. Araştırmanın örneklemi 2-6 yaş aralığında çocuğu bulunan bireylerden oluşmaktadır. Katılımcılara Aile Bilgi Formu, Young Ebeveynlik Stilleri Ölçeği, Ebeveyn Tutumları Ölçeği ve Kırılgan Narsisizm Ölçeği uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda katılımcıların algıladıkları ebeveynlik stilleri alt boyutları ile ebeveyn tutumları arasındaki ilişkide kırılgan narsisizmin kısmi aracı rolünün olduğu bulunmuştur. Duygusal bakımdan yoksun bırakıcı anne, küçümseyici/kusur bulucu baba, duygusal bakımdan yoksun bırakıcı baba, aşırı koruyucu/evhamlı baba ve kötümser/endişeli baba ile demokratik tutum arasındaki ilişkide kırılgan narsisizmin kısmi aracı rolü olduğu bulunmuştur. aşırı koruyucu/evhamlı baba ve kötümser/endişeli baba ile otoriter tutum arasındaki ilişkide kırılgan narsisizmin kısmi aracı rol oynadığı tespit edilmiştir. Aşırı koruyucu/evhamlı baba ile izin verici tutum arasındaki ilişkide kırılgan narsisizmin aracı rol oynadığı saptanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular doğrultusunda sonuçlar tartışılmış olup önerilerde bulunulmuştur.
İlişkisel -bireyci - toplulukçu benlik kurguları ile psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkinin incelenmesi

Çalışmamızda yetişkinlerin ilişkisel - bireyci toplulukçu benlik kurguları ile psikolojik dayanıklılıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma örneklemini 25-40 yaş aralığındaki, 99 kadın ve 99 erkek toplam 198 yetişkin oluşturmaktadır. Katılımcılar İstanbul Avrupa yakasında ikamet eden gönüllülerdir. İlişkisel -Bireyci Toplulukçu benlik kurguları ile psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkiyi incelemek için bu araştırmada iki adet ölçek kullanılmıştır. Benlik Kurgularınıölçmek için Kashima ve Hardie (2000) tarafından geliştirilen ve Türkçe uyarlaması ile geçerlilik ve güvenirlik çalışması Ercan (2011) tarafından yapılan İlişkisel Bireyci-Toplulukçu Benlik Ölçeği; Psikolojik Dayanıklılık ölçümü için ise Friborg vearkadaşları'nın (2003) geliştirdiği, geçerlilik ve güvenirlik çalışması ile Türkçe uyarlamasını Basım ve Çetin'in (2011) yaptığı Yetişkinler için Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği kullanılmıştır. Katılımcıların sosyodemografik özelliklerini belirlemek için ise Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin analizi için SPSS 15.0 paket programı kullanılmıştır. Bireycilik ile psikolojik dayanıklılık toplam puanı ve kendilik algısı, sosyal kaynaklar alt boyutları; ilişkisellik ile psikolojik dayanıklılık toplam puanı ve aile uyumu, sosyal kaynaklar alt boyutları; toplulukçuluk ile psikolojik dayanıklılık toplam puanı ve aile uyumu, sosyal kaynaklar alt boyutları arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki vardır.
Yaşlı ihmal ve istismarında bakım veren gelinler

Bu çalışma yaşlı ihmal ve istismarının olası nedenlerine dair bir durum çalışmasıdır ve yaşlı ihmal ve istismarının, aralarında bakım ilişkisi olan gelin-kayınvalide çiftlerinde nasıl yer aldığını incelemeyi amaçlamaktadır. Bu amaçla yaşlı ihmal ve istismarını doğuran ya da yaşlıyı ihmal ve istismardan koruyan olası sebeplere, Rittenour ve Soliz'in (2009) önerdikleri Gelin-Kayınvalide İlişkisi Bağlamsal Modeli çerçevesinde ulaşılmaya çalışılmıştır. Çalışmada 6 gelin-kayınvalide çiftine ulaşılmıştır ve her gelin ve kayınvalide ile yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Quinn ve Tomita'nın (1997) önerdikleri Yaşlı İstismarı Tanı ve Müdahale Modeli temel alınarak yaşlı ihmal ve istismarının varlığı sorgulanmıştır. Ayrıca bakım alan kayınvalidelerin kognitif durumlarının değerlendirilebilmesi için kayınvalidelere Standardize Mini Mental Test ve bakım veren gelinlerine bağımlılık durumlarını değerlendirmek için gelinlere Barthel İndeksi uygulanmıştır. Çalışma sonucunda, bir gelin-kayınvalide çiftinde yaşlı ihmal ve istismarı bulgulanmıştır. Bir gelin-kayınvalide çiftinde ise ekonomik istismar şüphesi ve bir diğer çiftte de psikolojik ihmal şüphesi bulunmuştur. Bakım verdiği kayınvalidesini ihmal ve istismar ettiği bulgulanan gelinin, kayınvalidesiyle çatışmalı bir ilişkisi olduğu ve bakım vermeyi kendi niyeti dışında özellikle içinde bulunduğu zorunluluklar sebebiyle sürdürdüğü görülmüştür. Ancak Gelin-Kayınvalide İlişkisi Bağlamsal Modeli çerçevesinde yapılan tematik analiz sonucunda her çatışmalı gelin-kayınvalide ilişkisinin yaşlı ihmal ve istismarını doğurmadığı bulgulanmıştır. Bakım ilişkisi hem kayınvalidenin hem de gelinin ev içi konumlarını dönüştürmektedir. Bununla birlikte gelin-kayınvalidenin ilişkileri içindeki pek çok dinamik, yaşlıyı ihmal ve istismardan korumaktadır. Bu çalışmada Gelin-Kayınvalide İlişkisi Bağlamsal Modelinin önerdiği gibi bakım verme, ilişkisel bir niyet olarak ortaya çıkmamaktadır; daha çok kadının toplumsal cinsiyet rolleri gereği yerine getirmesi gereken, bir kadın işi olarak kabul edildiği görülmüştür.
Kendini ayarlama, öz etkinlik ve dominantlık özellikleriyle birlikte cinsiyet değişkenlerinin lider olarak algılanmadaki etkisinin deneysel ve alan çalışmalarında incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, uzun yıllardır Amerika'da incelenen bir konu olan bireysel özelliklerin lider ortaya çıkışındaki etkisini, hem farklı bir kültür olarak Türkiye'de incelemek hem de laboratuar çalışmalarında elde edilen bulguları gerçekişletmelerde sınamaktır. Bu amaca yönelik olarak, daha önce lider olarak ortayaçıkmayla ilişkisi olduğu kanıtlanan kendini ayarlama, özyetkinlik ve dominantlıkkişilik özellikleriyle cinsiyet ve cinsiyet rollerinin hem laboratuar hem de alan çalışmasında liderlik algısıyla olan ilişkileri incelenmiştir. Öncelikle öğrencilerin yer aldığı laboratuar çalışmasında, katılımcılar cinsiyet ve kişilik özelliklerine göre gruplanarak lidersiz grup tartışmalarında bulunmuşlardır. Verilen görevtamamlandıktan sonra grup üyeleri her bir diğer üyeyi sergiledikleri liderlik açısından değerlendirmişlerdir. Sonuçlar, incelenen kişilik özellikleri içinde yalnızca kendini ayarlamanın lider ortaya çıkışını anlamlı olarak yordadığı göstermiştir. Ayrıca lider olarak ortaya çıkmada cinsiyetler arası fark olmadığı, androjen kişilerin gruplarda daha fazla lider olarak algılandığı da görülmüştür. Gerçek yöneticiler ve astları üzerinde yapılan alan çalışmasında ise, yöneticilerin yine kendini ayarlama özellikleriastları tarafından lider olarak algılamalarını sağlayan tek özellik olmuştur. Yöneticilerin cinsiyetlerinin ve cinsiyet rollerinin lider olarak algılanmaları açısından fark oluşturmadığı ortaya çıkmıştır. Son olarak lider olarak algılanmanın astların örgütsel tutumları üzerinde olumlu etkileri olduğu da gözlenmiştir. Araştırmanın sonuçları, öncelikle Kuzey Amerika'da lider ortaya çıkışında etkili olduğu bulunan özetkinlik ve dominantlık özelliklerinin Türkiye'de aynı etkiye sahip olmadığını göstermiştir. Bu durum kültürel farkların liderlik algısını belirlemede önemli bir değişken olduğunu göstermektedir. Ayrıca, laboratuar ve alan çalışmalarında elde edilen sonuçların birbirine benzer olması, alandaki laboratuar çalışmasında ortaya çıkan bulguların gerçek iş yaşamına genellenebileceğini ortaya koymaktadır.
An experimental investigation of the effects of state and trait anxiety and self-esteem on decision making

İnsanların kararlarını nasıl aldıkları uzun süreden beri araştırılmıştır. Ancak duyguların alınan kararlar üzerinde farklı etkileri olabileceği olgusu yeni yeni araştırılmaktadır. Yaygın olumsuz duygu durumu formlarından biri olan kaygının karar verme dinamiklerine etkisi ise hem durumluk hem de sürekli kaygı açısından çelişkili sonuçlar göstermiştir. Bu çalışmada amaç, deneysel olarak durumsal kaygı yaratarak, hem durumsal kaygının hem de sürekli kaygının kişilerin karar verme davranışlarına olan etkisini davranışsal bir karar verme aracı olan ve sıkça kullanılan Iowa Kumar Testi ile incelemektir. Deneye katılan 103 üniversite öğrencisi seçkisiz atama yöntemiyle deney ya da kontrol grubuna dahil edilmiştir. Katılımcılardan bilgiler; Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri, Beck Depresyon Ölçeği, Poziif ve Negatif Duygu Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, görsel analog ölçek ve sosyodemografik formlar ile toplanmıştır. Kaygılı duygudurum yaratmak için görsel film videoları kullanılmıştır. Duygudurumundaki değişiklikleri takip edebilmek için, manipülasyon öncesinde, sonrasında ve deneyin tamamlanmasının ardından olmak üzere 3 kez Durumluk Kaygı Ölçeği, Pozitif ve Negatif Duygu Ölçeği ile görsel analog ölçekler doldurtulmuştur. Sonuçlara göre, durumluk kaygı deney ve kontrol grubunda herhangi bir anlamlı farklılık yaratmamıştır. Sadece karar verme konusuna ilgisiz olan bir kaynak tarafından oluşturulan durumluk kaygının Iowa Kumar testi'nde dezavantajlı kararlar almaya etki edebileceği gösterilmiştir. Sürekli kaygı açısından, sürekli kaygısı daha yüksek olan katılımcıların Iowa Kumar Testi'nde anlamlı şekilde daha düşük performans sergiledikleri, dezavantajlı destelerden daha çok, avantajlı destelerden ise daha az seçtikleri bulunmuştur. Benlik saygısı ile karar verme davranışları arasındaki ilişki ise anlamlı bir farklılık göstermemiştir. Bulgular ilgili yazın açısından tartışılmıştır
Ergenlerin algıladıkları anne baba eş uyum düzeyleri

Bu çalışmada, ergenlerin algıladıkları anne baba eşduyum düzeyleri psikososyal değişkenlere göre incelenmiştir. Eş uyumu, ailenin birlikteliği ve bütünlüğünün korunmasında üzerinde durulan önemli bir etkendir. Ailede bu özelliğin ergenlerin anne ve babası arasındaki ilişkiyi algılamasını ve dolayısı ile aile yaşamını iletişim, kararlar, roller, anlaşmazlıklar, eğlence, duygular, ekonomi ve ebeveynlik gibi boyutlarda etkileyebileceği düşünülmektedir. Aile sistem teorisinin temel alındığı araştırmalarda eşlerin birbirleriyle olan olumlu ilişkilerinin ailenin bütünü üzerinde önemli etkileri olduğu belirtilmektedir. Ergenler açısından düşünüldüğünde, çocuğun gelişiminde anne babanın birbirleriyle olan uyumu önem taşımaktadır. Bu araştırma tarama modelinde betimsel bir çalışmadır. Araştırma evreni, İzmir İli Karşıyaka ve Buca Merkez ilçelerinde 12-15 yaş ortaokul öğrencilerinden, örneklemi ise aynı ilçelerde bulunan MEB'e bağlı 4 ortaokulda öğrenim gören toplam 511 öğrenciden oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak, 1) Öğrencilerin sosyo-demografik özelliklerini belirlemek üzere Kişisel Bilgi Formu ve 2) Ergenlerin Algıladıkları Anne Baba Eş Uyum Ölçeği kullanılmıştır. EABUÖ, araştırmacı tarafından geliştirilmiş, ölçeğin geçerlik güvenirlik çalışmaları yapılmıştır. Araştırma verileri ile ilgili çözümlemeler SPSS 15.0 paket programı ile bilgisayar ortamında yapılmıştır. Analizler sonucunda ergenlerin algıladıkları anne baba eşduyumu, cinsiyet ve yaşa göre anlamlı farklılık göstermezken; algılanan gelir düzeyi, ailedeki çocuk sayısı, çocuğun ailedeki sıralaması, anne ve baba öğrenim düzeyleri(p<.01) ve sınıf düzeyi, evlilik süresi, anne ve baba mesleklerine (p<.05) göre anlamlı fark olduğu belirlenmiştir. Çalışmadan elde edilen bulgular, alan yazın ışığında tartışılmış, öneriler sunulmuştur.
Effect of interference in autobiographical memory

Ket vurma belleğin yeniden düzenlenmesinde önemli bir rol üstlenir. Yakın zamanda ket vurmanın bu düzenleyici rolünün otobiyografik belleği nasıl etkilediği ve ket vurmaya yol açan faktörler tespit edilememiştir. Bu araştırma, farklı otobiyografik anıların ket vurmaya açık olup olmadığını araştırmaktadır. Bu araştırmada, yüz kırk yedi katılımcı bir yakın zaman tatili, bir geçmişş zaman tatili ve bir kaza anısı anlatmıştır. Katılımcılar aynı olayları bir hafta arayla iki kez anlatmış ve ikinci hatırlamanın başında rastsal gruplara ayrılarak farklı ket vurma süreçlerine maruz bırakılmışlardır. Buna göre, bir grup yaşadıkları ama daha önce anlatmadıkları bir tatil anısını anlatmış, ikinci bir grup da gelecekte yaşayacakları bir tatili hayal ederek bu hayali anlatmıştır. Üçüncü grup kendilerine ait olmayan bir tatil anısını, dördüncü grup ise kendilerine ait olmayan bir okul anısını okuyarak bu anılar hakkında konuşmuştur. Ket vurma süreçlerinin sonunda her gruptaki katılımcılar birinci hafta anlattıkları olayları yeniden anlatmıştır. Kontrol grubu olan beşinci grup ise hiçbir ket vurma sürecine maruz bırakılmadan bir önceki hafta anlattıkları anılarını yeniden anlatmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, farklı ket vurma süreçlerine maruz kalan gruplar arasında hatırlanan anıların bozulmasına ilişkin bir farklılık bulunmamıştır. Fakat gruplar birleştirilerek yapılan analizler göstermiştir ki, yakın zamandaki tatil anılarına ait ay, zaman ve olaydaki diğer insanlara ilişkin detaylar, geçmişş zamanlı tatil anılarına göre daha az hata ile hatırlanmıştır. Ayrıca, katılımcıların tekrarlanan olaylara ait yıl ve olaydaki diğer insanlara ilişkin detayları tekrarlanmayan olaylara göre daha fazla değiştirdiği, olaya ait ay detayını ise daha az değiştirdiği gözlenmiştir. Olaya ilişkin mekan bilgisi hiçbir anı türünde değişiklik göstermemiştir.
The effect of adults' perceptions of their parents' emotional availability and past interparental conflicts on their current emotion regulation difficulties

Bu tez, yetişkinlerin yaşadıkları duygu düzenleme güçlüklerinin, onlar büyürken ebeveynleri arasındaki çatışmalara ve ebeveynlerinin duygusal erişilebilirliklerine dair algıları tarafından yordanıp yordanmadığını araştırmayı amaçlamaktadır. Ayrıca bu iki bağımsız değişkenin alt ölçeklerinin birbirleriyle etkileşimlerinin duygu düzenleme güçlüklerine etkisinin olup olmadığı da keşfedilmek istenmiştir. Uygun örnekleme yoluyla, internet üzerinden yayılan anket paketi 18 yaş ve üzeri 882 kişiye erişmiş ancak 553 kişi tarafından tamamen doldurmuştur. Katılımcılar rastgele karşılarına çıkan Duygu Düzenlemede Zorluklar Ölçeği, Ebeveyn Duygusal Erişilebilirlik Ölçeği ve Çocukların Evlilik Çatışmasını Algılaması Ölçeği'ni doldurmuştur. En son sırada tüm katılımcılar Demografik Bilgi Formu'nu tamamlamıştır. Bu çalışma kapsamında anne ve babalara dair duygusal erişilebilirlik algılarının ayrı ayrı duygu düzenleme güçlüğünü yordayacağı tahmin edilmiştir. Ayrıca, Evlilik Çatışmasını Algılama Ölçeği'nin alt ölçekleri olan çatışma özellikleri, algılanan tehdit ve kendini suçlama kısımlarının ayrı ayrı duygu düzenleme güçlüğünü yordayacağı tahmin edilmiştir. Çalışmada evlilik çatışmasına dair algılanan tehdit en güçlü yordayıcı olarak bulunmuştur. Kişilerin anne-babalarının geçmişş evlilik çatışmalarına dair tehdit algıları arttıkça şimdiki duygu düzenleme zorlukları artmaktadır. Tehdit algısının ardından, yaş ikinci güçlü yordayıcı olarak belirmiştir. Bireylerin yaşı arttıkça yaşadıkları duygu düzenleme zorlukları azalmaktadır. Diğer önemli bir yordayıcı ise kişilerin daha önce psikolojik desteğe başvurmuş olup olmamalarıdır. Kişilerin yaşamlarında bir kez de olsa psikolojik destek için başvurmaları daha fazla duygu düzenleme zorluğu yaşadıklarını göstermiştir. Başka bir önemli yordayıcı da babaların duygusal olarak erişilebilirlik algısı olmuştur. Babalara dair duygusal erişilebilirlik algısı arttıkça yaşanan duygu düzenleme güçlüğü azalmaktadır. Son önemli yordayıcı ise anne-babanın çatışmalarına dair suçlu hissetme değişkenidir. Kişilerin anne-babalarının geçmişş evlilik çatışmalarına dair kendilerini suçlu hissetmeleri arttıkça, yaşadıkları duygu düzenleme güçlükleri artmaktadır. Ebeveynlerin duygusal erişilebilirliği ve ebeveynler arası çatışmanın farklı boyutlarının arasındaki etkileşimlerin duygu düzenleme güçlüğünü yordamada bir etkisinin olmadığı gözlemlenmiştir. Çalışmanın bulguları uygun teorik modeller ve geçmişş çalışmalar bağlamında tartışılmıştır. Elde edilen bulgular ışığında klinik çıkarımlarda ve gelecek çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur.