turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Eşcinsellere yönelik nefret suçları ve toplumun bu suçlar kapsamında faile ve mağdura yönelik tutumları

Nefret suçu günümüzde mücadele edilmesi gereken en önemli olgulardan biri olarak uluslararası gündemde yerini almıştır. Bir kişinin sahip olduğu, ırk, etnik köken, din, cinsiyet, cinsel yönelim, engellilik vb bir veya birden fazla özelliğinden dolayı hedef olduğu, sözlü saldırıdan fiziksel saldırı ve cinayete kadar uzanan bir aralıkta seyreden suç fiili olarak tanımlanabilir nefret suçu. Nefret suçlarında hedef mağdurdan öte mağdurun üyesi olduğu sosyal gruptur. Fail için ise önyargı açık veya örtük şekilde suçun işlenme motivasyonunu oluşturur. Nefret suçunun ayrımcılık temelli olması fail ve mağdur ile birlikte suç olayı dışındaki toplumu da önemli bir konuma getirmektedir. Nefret suçunun, mağdurunun ve en nihayetinde failinin toplumsal olarak nasıl algılandığı anlamak ise nefret suçlarıyla mücadele politikalarını güçlendirecek önemli veriler taşımaktadır. Bu çalışmada katılımcıların eşcinsel bireylere yönelik tutumları ile bu tutumların eşcinsel bireylerin maruz kaldığı suç olaylarında mağdura ve faile yönelik algıları tespit edilmesi amaçlanmıştır. Katılımcıların eşcinsel bireylere yönelik tutumlarını tespit etmek için 10 itemden oluşan likert tipi Lezbiyen ve Geylere Yönelik Tutum Ölçeği; mağdur ile faile yönelik algılarını tespit etmek için ise suç senaryoları ve mağdur ve faile yönelik tutum değerlendirme formlarından oluşan Hikaye-Algı Ölçeği kullanılmıştır. 337'si kadın 263'ü erkek olmak üzere toplam 600 kişiye uygulanmıştır bu ölçekler. Çalışmanın sonucunda katılımcıların suç hikayesindeki eşcinsel mağdura yönelik, heteroseksüel mağdura oranla daha olumsuz tutum atfettikleri; eşcinsel mağdurun failine yönelik ise, heteroseksüel mağdurun failine göre daha olumlu tutum atfedildiği bulguları elde edilmiştir. Aynı zamanda eşcinsel bireylere yönelik önyargının yüksek olduğu katılımcıların eşcinsel mağdura yönelik daha olumsuz tutum sergiledikleri bulgulanmıştır. Bu çalışma ile elde edilen sonuçlar da göstermektedir ki nefret suçları ile ilgili toplumsal algı nefret suçları ve ayrımcılık ile mücadelede önemli veriler sağlayacaktır. Türkiye'de nefret suçu kavramının yasal olarak tanınmaması bu konudaki bilgi eksikliğinin de temel kaynağıdır. Toplumsal dinamiklerin toplumdan topluma değiştiği göz önüne alındığında Türkiye'de nefret suçları ile mücadele edebilmek için buraya özgü neden ve sonuçların araştırılması araştırmacı tarafından önerilmektedir.
Deprem felaketi yaşayanlarda dinsel anlamlandırma biçimleri ve tutumlar

Depremin hemen ardından yapılan araştırmaların ve varılan neticelerin, yaşanan değişimi belirlemek üzere bir müddet sonra yenilenmesi, bu düşünce ve kanaatlerin mahiyetine ilişkin yeni bilgi ve bulgular ortaya çıkarabilmektedir. Bu araştırmanın amacı, deprem felaketinin üzerinden geçen 8 yıldan sonra, insanların başına gelen felaketi anlamlandırma ve atfetme biçimlerinin neler olduğunu incelemek ve bunların aradan geçen zamanla değişime uğrayıp uğramadıklarını tespit etmektir. Depremin üzerinden hatırı sayılır bir zaman aralığının geçmişş olmasına rağmen felaketzedelerin büyük bir çoğunluğu depremin meydana gelişindeki güç ve depremin kaynağı konusunu açıklarken dini sembol ve kavramları kullanarak açıklamışlardır. Depremin doğal bir hadise olduğu kanaati yaygın olmakla birlikte, depremin ardındaki güç hep ilahi bir nedene bağlanmıştır. Depremin doğal bir hadise ve depremin insanoğlunun doğadaki dengeyi bozmasının bir sonucu olduğu düşüncesi sıklıkla dile getirilmiştir. Toplumsal anlamda bir değişimden söz edemiyoruz. Ancak yaşanan değişim zihinsel boyutta kalmış, ritüeller bakımından kalıcı bir değişim gözlenmemiştir. 1999 depremiyle birlikte toplumda yaşanan ahlaki çöküntüden rahatsızlık sebebi olarak bahsedilmiştir. Depremi kendisi için yeni bir hayatın başlangıcı olarak görenler olmuştur. Komşu hakkı, yardımlaşma, dayanışma gibi toplumsal değerleri yeniden keşfedenler ve bu sebeple depremi kendisine bir sorgulama süreci yaşattığını ifade edenler de vardır. Depremle birlikte sevdiklerinin kıymetini daha iyi anladıklarını da ifade edenler olmuştur.
Anxiety and depression: Searching the distinctive and overlapping features

öz KAYGI VE DEPRESYON: AYRIŞAN VE ÖRTÜŞEN ÖZELLİKLER DÜRÜ, Çağay Yüksek Lisans Tezi, Psikoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Nuray KARANCİ Eylül, 1998, 100 sayfa. Bu araştırmada kaygı ve depresyon arasındaki ilişki incelendi. Literatürde tartışılan kaygı ve depresyon arasındaki ilişkinin değişik boyutları sunuldu. Kendini değerlendirme yöntemini kullanan ölçekler özellikle incelendi. Bu ölçeklerin kullanılmasındaki sakıncalar ve ölçeklerle ilgili araştırmalar tartışıldı. Olumlu ve Olumsuz Duygu Ölçeği ile Bilişler Tarama Listesi Türkçe'ye uyarlandı. Üç model tez için temel oluşturdu: Meta-Yapılar Modeli, Üçparçalı Model ve Bilişsel İçerikte Özgünlük Modeli. Hipotezler bu modellere göre oluşturuldu. Hipotezleri sınamak için çoklu hiyerarşik regrasyon yöntemi kullanıldı. Sonuçlar, kendini değerlendirme ölçekleri ile ölçülen kaygı ve depresyon kavramları arasında yüksek derecede korelasyon olduğunu gösterdi. Olumsuz duygu kavramı kaygı ve depresyonun örtüşen bir boyutu olarak ortaya çıktı. Ancak, bilişlerin kaygı ve depresyonu ayrıştırabileceği de yapılan analizler sonucunda ortaya çıktı. Düşük olumlu duygu da sadece depresyonu işaret eden ayrışan bir boyuttur. Bilişsel yapıda daha yukarılarda yer alan fonksiyonel olmayan tutumların da kaygı ve depresyonu ayırt edebileceği bulunmuştur.
6. sınıfa devam eden ve derse katılım göstermeyen öğrencilerin erken çocukluk deneyimlerinin annelerin gözünden araştırılması

Bireyin yaşamının ilk yılları aynı zamanda bireyin ilk öğrenmelerini gerçekleştirdiği zamanları olması nedeniyle kişinin tüm gelişimsel süreçlerinde farklı kuramlar tarafından farklı şekillerde ele alınmıştır. Bu öğrenmeleri ilk sağlayan da yine bebeğin ilk bakım vereni yani annesidir. Bu araştırmada da ergenlerin okul deneyimlerinde erken çocukluk dönemi yaşantılarının etkileri annelerin bakış açısıyla araştırılmıştır. Araştırmada öncelikli olarak çalışma grubunun oluşturulabilmesi için özel bir ortaokulun 6. sınıfında bulunan 86 çocuğun öğretmenlerinden araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan 'Öğretmen Bilgi Formu' ile derse ilişkin tutumları hakkında bilgi edinilmiştir. Ardından öğrencilerden öğretmenleri tarafından 'sessiz', 'dersten kolay kopar' ve 'dikkati dağılır' ifadeleri ile tanımlanan 6 öğrencinin annesi ile yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler deşifre edilerek tema analizi yöntemiyle incelenmiştir. Yapılan tema analizi sonucunda ise 'hamilelik süreci', 'okul öncesi dönem' ve 'okul süreci' ana temalarına ulaşılmıştır. Hamilelik süreci ana teması; annenin çocuk dünyaya getirme kararı, annenin hamilelik süreci ve annenin postnatal süreci alt temalarını içermektedir. Okul öncesi dönem ana temasının alt temalarını ise; annenin bebeğine ilişkin görüşleri, ayrılma ve kreş/anaokulu süreci oluşturmaktadır. Son ana tema olan okul sürecinin alt temaları; 'ikinci anne: öğretmen', 'güncel okul deneyimine ilişkin görüşler' ve 'annenin gözünden çocuğu' olarak sıralanmıştır. Bulgular sonucunda elde edilen bilgiler kapsamında annelere göre çocukların güncel okul deneyimleri ve erken çocukluk dönemi yaşantıları araştırılmış ve erken çocukluk deneyimlerinin okul yaşantısındaki rolü annelerin bakış açısıyla tartışılmıştır. Annelerin anlatılarından elde edilen verilerin birbiriyle anlamlı olarak ilişkili ve paralel çıkması ve literatür verileri ile desteklenmesi nedeniyle annenin bebek dünyaya getirme kararı itibari ile başlayan çocuğun yolculuğunda erken çocukluk deneyimlerinin, çocukların okula karşı tutum, öğrenme ile ilişkisi ve ders dinleme tutumu üzerinde etkileri olabileceği kanısına varılmıştır.
Yaşlı hastalara bakım verenlerin bakım verme yükleri ve başa çıkma biçimleri ile depresyon ve anksiyete düzeyleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Amaç: Günümüzde yaşlı sağlığı kadar, yaşlılara bakım verenlerin sağlığı da önemli bir halk sağlığı sorundur. Bu çalışmada bakım veren kişilerin bakım yükleri ile anksiyete ve depresyon düzeyleri arasındaki ilişki ve bunlara etki faktörlerin incelenmesi, aynı zamanda bakım verenlerin kullandıkları başa çıkma biçimlerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışma, ankete dayalı kesitsel bir çalışmadır. Toplam 70 bakım veren, çalışmaya dahil edildi. Bakım verenin ve bakım verilen yaşlının sosyodemografik özelliklerini içeren anket formu uygulandı. Yaşlının fonksiyonel durumu Katz'ın Günlük Yaşam Aktiviteleri İndeksi ile belirlendi. Bakım verenlerin bakım verme yükü, anksiyete ve depresyon düzeyleri ve kullandıkları başa çıkma biçimlerinin belirlenmesi için Bakım Verme Yükü Ölçeği, Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği ve Başa Çıkma Stilleri Ölçeği kullanıldı. Bulgular: Çalışmamıza katılan bakım verenlerde anksiyete ve depresyon düzeyleri diğer çalışmalara oranla yüksekti. Özellikle anksiyete düzeyleri işlevsel olmayan başa çıkma biçimleri ile ilişkiliydi. Yararlı sosyal destek kullanımının anksiyete düzeylerini azalttığı tespit edildi. Sonuç: Ülkemizin şartlarına uygun olarak birinci basamak sağlık hizmetlerinde bakım verenlerin sağlığını değerlendirmeye ve korumaya yönelik klinik kılavuzlar hazırlanmalıdır. Fonksiyonel başa çıkma biçimlerinin yerleştirilmesi ve bakım verenlerin günlük yaşam stresorleri ile başa çıkabilmelerinin sağlanabilmesi için kültüre özgü programlara ve uzun dönem klinik çalışmalara gereksinim vardır.
The ties that bind: Understanding the experiences of adult care-leavers from a resilience perspective

Bu tez iki makaleden oluşmaktadır. Birinci makale ruhsal dayanıklılık araştırmaları hakkında bir literatür taramasını içermektedir. Makalenin içinde ruhsal dayanıklılık araştırmalarının tarihi, ruhsal dayanıklılık teorileri, ruhsal dayanıklılığa katkı sağlayan faktörler ve bağlam içinde ruhsal dayanıklılığı anlamaya yönelik kısımlar bulunmaktadır. İkinci makale devlet korumasındaki çocukların ruhsal dayanıklılığına dair kısa bir literatür taraması içermekte ve kalitatif bir metotla devlet korumasında büyümüş yetişkinlerin deneyimlerini ve ruhsal dayanıklılıklarına etki eden faktörlerin anlaşılmasını hedefleyerek literatürü genişletmektedir. Devlet korumasında büyümüş altı yetişkinle birebir görüşmelerden elde edilen veriler Yorumlayıcı Fenomenolojik Analiz yöntemiyle incelenmiş ve altı ana tema ortaya çıkmıştır: bozulan aile ilişkileri, 'ailemden geriye kalan': kardeşler, 'kardeş gibi': arkadaşlıklar, bakım personeliyle ilişkinin yarattığı fark, ilişkilerin koruyucu gücü, ve olumsuz duygularla baş etme. Sonuçlar güncel literatürle bağ kurularak tartışılmış ve klinisyenler ve karar vericiler için öneriler sunulmuştur.
Self-compassion in relation to psychopathology

Bu tezin amacı öz-şefkat kavramının psikopatoloji ile olan ilişkisinin yaşantısal kaçınma ve üstbilişin aracı etkileri ile birlikte Türk üniversite öğrencileri örnekleminde incelenmesidir. Öznezaket, ortak insanlık ve aynagönül gibi üç bileşenden oluşan öz-şefkat kavramı, batı psikolojisinde yakın geçmişşte formüle edilen ve umut vaadeden bir kavramdır. Öz-şefkatin yanı sıra, modeller aracılığı ile bilişsel ve davranışçı yaklaşımların güncel psikolojik kavramları da incelenmiştir. Bu tezde yaşantısal kaçınma ve üstbilişin aracı etkisi ile birlikte öz-şefkat ve psikopatoloji arasında beklenen olumsuz ilişki test edilmiştir. Esas analizlerin öncesinde öz-şefkat ve yaşantısal kaçınma ile ilgili ölçeklerin psikometrik özellikleri incelenmiştir. Sonrasında, üç farklı model yapısall eşitlik modellemesi ile test edilip, önerilen tam aracılı modeller alternatif ampirik modellerle karşılaştırılmıştır. Öz-şefkat, depresyon ve kaygı ile anlamlı ve olumsuz olarak ilişkili bulunmuş ve birinci modelde öz-şefkat ve psikopatoloji arasındaki ilişkiye yaşantısal kaçınma tam aracılık etmiştir. Dahası, yaşantısal kaçınma kadar kuvvetli olmasa da üstbilişsel faktörler ve topyekun bir kavram olarak üstbiliş, öz-şefkat ve psikopatoloji arasındaki ilişkiye aracılık etmiştir. Bu tezin sonuçları, öz-şefkatin psikopatoloji karşısında güçlendirici etkisi ile ilgili literatürü desteklemiştir. Ayrıca tüm modellerde hem modern bilişsel hem de davranışçı terapilerin kavramları aracılık etmiştir. Fakat bu tezde, psikoterapinin temel unsuru olarak öz-şefkate odaklanılmıştır. Çalışmanın sonuçları ilgili literatür bağlamında tartışılmıştır.
Differential effects of parent and peer attachment on social and emotional loneliness among adolescents

öz Ergenlerde Ana-Baba ve Arkadaş Bağlılığının Sosyal ve Duygusal Yalnızlık Üzerindeki Aynştıncı Etsisi Löker, Özlem Yüksek Lisans Tezi, Psikoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Serdar M. Değirmencioğlu Mart 1999, 63 sayfa Bu araştırmada ergenler arasında yaşanan yalnızlığın çok boyutluluğu sınanmış ve ana-baba ve arkadaş bağlılığı ile algılanan benlik ve algılanan fiziksel çekiciliğinin sosyal ve duygusal yalnızlık üzerindeki aynştıncı etkisi incelenmiştir. Aynca farklı yalnızlık türlerinin yaş ile ilişkisi incelenmiştir. Çalışmaya yaşları 12 ile 28 arasında değişen 383 kişi katılmıştır. Katılımcılara yalnızlık, ana-baba ve arkadaş bağlılığı, algılanan benlik ve algılanan fiziksel çekicilik ölçekleri verilmiştir. Faktör analizi, regresyon analizi, ANOVA, t-test ve korelasyon teknikleri kullanılarak elde edilen sonuçlar duygusal ve sosyal yalnızlığın farklı iki boyut olduğu denencesini kısmen doğrulamıştır. Yaş farklan incelendiğinde orta yaş ergenlerin geç yaş ergenlere göre daha fazla duygusal yalnızlık hissettikleri ve erken yaş ergenlerin orta ve geç yaş ergenlerden daha fazla sosyal yalnızlık yaşadıklan bulunmuştur. Son olarak bulgular, uygulama alanlan tartışılmış ve yeni araştırma önerileri getirilmiştir.
Farklı öğretim stillerinin lise öğrencilerinin psikolojik ihtiyaçlarının doyumu üzerindeki etkisi

Bu çalışmanın amacı, beden eğitimi derslerinde uygulanan farklı öğretim stillerinin, öğrencilerin temel psikolojik ihtiyaçları üzerindeki etkisinin incelenmesidir. Bu kapsamda, Öğretim Stilleri Yelpazesi kuramında yer alan beş farklı öğretim stili beş ayrı sınıfta altı hafta boyunca, temel voleybol becerilerini içeren bir program dahilinde hazırlanan ders planları doğrultusunda uygulanmış ve bu öğretim stillerinin lise öğrencilerinin psikolojik ihtiyaçlarının doyumu üzerindeki etkisi, Temel Psikolojik İhtiyaçlar kuramında yer alan özerklik, yeterlik ve ilişkili olma ihtiyaçları bağlamında incelenmiştir. Araştırmada ön test son test içeren bir deneysel model benimsenmiştir. Deneysel süreç, altı saatlik eğitim verilen ve iki haftalık pilot çalışma uygulamalarına katılan deneyimli bir beden eğitimi öğretmeni tarafından yürütülmüştür. Araştırma verileri, deneysel sürecin öncesinde ve sonrasında İhtiyaç Doyumu Ölçeği aracılığıyla, 2018- 2019 güz eğitim-öğretim yarıyılında Denizli ilinde bir Anadolu lisesinde öğrenim görmekte olan 160 dokuzuncu sınıf öğrencisinden (82 erkek, 78 kız) elde edilmiştir. Öğrencilerin almış oldukları son test puanlarından ön test puanları çıkartılarak elde edilen erişi puanları üzerine 5x3 MANOVA analizi uygulanmıştır. Araştırma bulguları, uygulanan farklı öğretim stillerinin, öğrencilerin özerklik ve yeterlik ihtiyaçları üzerinde anlamlı bir etki meydana getirmediğini göstermiştir. Diğer yandan, eşli çalışma öğretim stilinin uygulandığı grupta yer alan öğrencilerin ilişkili olma alt boyutundan aldıkları puanların; komut, alıştırma ve katılım stillerinin uygulandığı grupta yer alan öğrencilere kıyasla istatistiksel olarak anlamlı bir artış gösterdiği tespit edilmiştir. Sonuç olarak, öğrencilerin ilişkili olma psikolojik ihtiyaçlarında doyumun sağlanabilmesi adına eşli çalışma öğretim stilinin kullanılması tavsiye edilmektedir.
Çalışanların örgütsel sinizm algılarının işten ayrılma niyetine etkisi: İstanbul a grubu seyahat acentaları araştırması

Bu çalışmada turizm sektöründe faaliyet gösteren ve hizmet işletmelerinden birisi olan seyahat acentalarında çalışanların yaşadıkları örgütsel sinizm algılarının işten ayrılma niyetlerine etkisi ve bazı demografik değişkenlerin bu faktörlere etkileri incelenmiştir. Araştırmaya İstanbul'da bulunan A grubu seyahat acenteları çalışanı 356 kişi (144 kadın ve 212 erkek) gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmada çalışanlara örgütsel sinizm ölçeği, işten ayrılma niyeti ölçeği ve kişisel bilgi formu uygulanmıştır. Bu kapsamda elde edilen veriler betimleyici istatistikler, bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi, post-hoc testlerinden Tukey HSD ve pearson korelasyon testi kullanılarak analize tabi tutulmuştur. Elde edilen bulgular ışığında örgütsel sinizm ile işten ayrılma niyeti arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif yönde ve yüksek bir bulunmuştur.
Evlilik uyumu ve cinsel doyum arasındaki ilişki

Bu çalışmada evlilik uyumu ve cinsel doyum arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır. Örneklem grubu İstanbul'da yaşayan 107 evli bireyden oluşmaktadır. Veriler 'Demografik Soru Formu', 'Evlilik Yaşam Ölçeği', 'Beck Depresyon Envanteri', 'Beck Anksiyete Ölçeği' ve 'Arizona Cinsel Yaşantılar Ölçeği' ile 18-65 yaş arası, soruları anlamaya engel mental ve fiziksel rahatsızlığı bulunmayan, gönüllü katılımcılar üzerinde 'Snowball Sampling' yöntemiyle toplanmıştır. Katılımcılar Grup 1 ve Grup 2 olmak üzere ikiye ayrılmışlardır. Grupsal ayrımlarda baz alınan sistem, Evlilik Yaşam Ölçeğinden 25 puan altı ve üzerinde puan almış olmaktır. Grup 1 ve Grup 2'de incelenen değişkenler ise yaş, cinsiyet, eğitim, gelir düzeyi, evlilik süresi, Evlilik Yaşam Ölçeği puanı, Beck Depresyon Ölçeği puanı, Beck Anksiyete Ölçeği puanı ve Arizona Cinsel Yaşantılar Ölçeği ve alt testleridir. Analiz bulgularına göre; cinsel yaşam memnuniyeti ile evlilik uyumu arasında anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Gruplar arasında yaş, cinsiyet, eğitim, gelir düzeyi, evlilik süresi, çocuk sayısı değişkenleri açısından istatistiki anlamlı farklılık saptanmamıştır. Gruplar arasında Beck Depresyon Ölçek puan ortalamaları, Arizona Cinsel Yaşantılar Ölçeği Toplam, Cinsel açıdan istekli olma (Arizona1), orgazm tatmini (Arizona5) puanları arasında istatistiki anlamlı farklılık saptanmıştır. Beck Anksiyete Ölçek puan ortalamaları, cinsel açıdan uyarılma (Arizona2), Cinsel organın ıslanma/sertleşme durumu (Arizona3), orgazm durumu (Arizona4) Ölçek puanları arasında istatistiki anlamlı farklılık saptanmamıştır.
Beliren yetişkinlerin kendini sevme ile öz-yeterlik özelliklerinin çocukluk deneyimleri ve bazı değişkenlere göre incelenmesi

Psikoloji literatüründe birçok araştırmaya konu olan benliğin gelişimini ve benlik saygısını etkileyen birçok faktör olduğu bilinmektedir. Bu faktörlerin en önemlilerinden biri çocukluk dönemi yaşantılarıdır. Ailenin bu dönemdeki tutum ve davranışları bireyin benlik gelişimini şekillendirmektedir. Bu araştırmanın da temel amacı, beliren yetişkinlik dönemindeki bireylerin, çocukluk deneyimleri ile kendini sevme ve öz-yeterlik özellikleri arasındaki ilişkiyi incelemek ve aynı zamanda çocukluk deneyimlerinin kendini sevme ve öz-yeterlik özellikleri için yordayıcı olup olmadığını görmektir. Ayrıca katılımcıların kendini sevme ve öz-yeterlik özellikleri puanlarının bazı demografik değişkenlere göre farklılaşma durumu da incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini 18-25 yaş arasındaki üniversite öğrencileri oluşturmaktadır. Katılımcıların demografik özelliklerini öğrenmek için kişisel bilgi formu, çocukluk deneyimleri hakkında bilgi için Çocukluk Deneyimleri Ölçeği ile kendini sevme ve öz-yeterlik puanlarını görmek için de İki Boyutlu Benlik Saygısı Ölçeği uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda, çocukluk deneyimleri ile katılımcıların kendini sevme ve öz-yeterlik özellikleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmuş, ayrıca çocukluk deneyimlerinin kendini sevme ve öz-yeterlik puanlarını anlamlı şekilde yordadığı görülmüştür. Demografik değişkenlere bakıldığında da kendini sevmenin baba eğitim düzeyine; öz-yeterliğin doğum sırasına göre, kendini sevme ve öz-yeterlik özelliklerinin cinsiyete ve baba mesleğine göre farklılaştığı bulunmuştur. Baba eğitim düzeyi ortaokul olanların lisans ve üstü olanlara göre kendini sevme puanları; ilk çocuk olanların sonrakilere göre öz-yeterlik puanları; erkeklerin kadınlara göre, babası beyaz yakalı meslek grubunda olanların olmayanlara göre kendini sevme ve öz-yeterlik puanları daha yüksek bulunmuştur. Elde edilen bulgular yorumlanmış ve bulgulara göre bazı öneriler yapılmıştır.
Imam al-Ghazali's understanding of human ontology and behavior

Bu çalışma, İmam Muhammed Gazali'nin insan ontolojisine dair anlayışını psiko-spritüel bir sistem içinde ele alırken, insanın davranışının oluşumuna dair de bir açıklama getirmektedir. Ayrıca, kalp, ruh, akıl ve neftsen oluşan insanın spritüel bileşenlerini sunarak insanın spritüel oluşumunu analiz etmektedir. Gazali'ye göre, insanın özü ve latifeyi rabbaniye ruhani olan kalp, hem sözü geçen spiritüel bileşenlerin etkileşiminin hem de diğer insanlar, melekler şeytanlar gibi dış etmenlerin etkisi altındadır. Bu etkileşimleri ve etkileri temel alarak, bu çalışma insanların psikolojik durumlarının nasıl ve ne sebeple değişiklik gösterdiğini, bunu da nefs mertebelerine dayandırarak incelemektedir. Bu doğrultuda, Gazali'nin insan davranışının nasıl oluştuğuna ve davranışların arkasında yatan sebeplerin neler olduğuna dair fikirlerini sunmaktadır. Gazali'ye göre bütün davranışlar kalpten sudur olmaktadır; bu sebeple kalbin durumu belli bir şekilde davranırken en önemli belirleyici faktör olmaktadır.
Üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin yaşamın anlamı ile bazı demografik değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin, yaşamın anlamı ve bazı demografik değişkenler açısından ilişkisinin incelenmesidir. Bu araştırmada örneklem Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nde öğrenim gören toplam 321 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırma kapsamına dahil edilen öğrenciler uygun örnekleme yolu ile seçilmiştir. Araştırmada; demografik özelliklerle ilgili veri toplamak için hazırlanan Kişisel Bilgi Formu, yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin ölçülmesi için Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimleri Ölçeği ve yaşamın anlamı düzeylerini ölçmek için Yaşamın Anlamı Ölçeği veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. İlgili ölçeklerden elde edilen verilerin normal dağılım gösterdiği durumlarda parametrik yöntemlerden 't testi' ve 'Tek Yönlü Anova', normal dağılım göstermediği durumlarda parametrik olmayan yöntemlerden 'Kruskal Wallis H Testi' ile analiz edilmiştir. Yapılan varyans analizinde anlamlı değerler çıkması durumunda bu anlamlı farklılığın hangi boyutlar arasından kaynaklandığını belirlemek için 'Mann Whitney U-Testi'uygulanmıştır. Bunun dışında yaşam boyu öğrenme eğilimleri, yaşamın anlamı ve alt boyutları arasındaki ilişkisel değerlere bakmak için Sperman Sıra Farkları Korelasyon Katsayısı kullanılmıştır. Araştırmanın sonunda yapılan veri analizi neticesinde elde edilen bulgulara göre üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin yüksek düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanında; yaşam boyu öğrenme eğilimi ile yaşamın anlamı düzeyleri arasında bir ilişki olmadığı bulunmuştur. Demografik değişkenlerden elde edilen verilerde ise cinsiyet ve algılanan akademik düzey ile yaşam boyu öğrenme eğilimi arasında anlamlı bir ilişki bulunurken, diğer değişkenler ile anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Yaşamın anlamı düzeyleri ile demografik değişkenlerin ilişkisi incelendiğinde ise anne eğitim düzeyi ile anlamlı bir ilişki bulunurken, diğer değişkenler ile anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Araştırma sonunda elde edilen bulgular tartışılmış ve başta yaşam boyu öğrenme olmak üzere eğitim ve psikoloji alanları ile ilişkilendirilerek önerilere yer verilmiştir.