turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Azerbaycan'da öğrencilerin kendilerine sunulan psikolojik hizmetleri değerlendirmeleri

Bu araştırma Azerbaycan'daki öğrencilerin kendilerine sunulan psikolojik hizmetleri nasıl değerlendirdiklerini amaçlayan bir çalışma olup tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2015- 2016 eğitim-öğretim yılı güz döneminde Azerbaycan'da 3 dershane ve 3 okul olmak üzere toplam 54 farklı devlet okulunda öğrenim gören 147'si 10. sınıf ve 167'si 11. sınıftan olan 314 öğrenci oluşturmuştur. Araştırma verileri araştırmacı tarafından hazırlanan anketlerin uygulanması sonucu elde edilmiştir. Elde edilen verilerin frekans ve yüzdelik değerleri hesaplanarak analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre; öğrencilerin okul psikoloğunu tanıdıkları ancak okulda kendilerine hizmet sunduğu odayı/ofisi bilmedikleri ve okul psikoloğunun görevinin 'sorunlu öğrencilerle ilgilenme' olarak algılanıldığı belirlenmiştir. Ayrıca, öğrencilerin okul psikoloğuna çok az başvurdukları, başvuran öğrencilerin de en çok psikolojik problemlerle ilgili konularda yardım istedikleri görülmüştür. Diğer yandan, öğrencilerin terbiye saatlerine en az bir-iki kere katıldıkları ve terbiye saatlerinde daha çok uyuşturucu ve alkol gibi zararlı maddelerle başa çıkma konularının ele alındığı belirlenmiştir. Araştırma sonucunda öğrencilerin gelişim alanlarının desteklenmesi için okul psikolojik hizmetlerden gerekli hizmetleri alamadıkları ve öğrencilerin okul psikolojik hizmetlerinin onlara kazandırmış olduğu bilgi ve beceri düzeylerini de yetersiz olarak değerlendirdikleri belirlenmiştir. Diğer yandan, okullarındaki psikolojik hizmetlerin onlara hayatlarının her alanında yardımcı olacak bilgi ve beceriler kazandırması gerektiğini düşündükleri belirlenmiştir. Ayrıca, okul psikolojik hizmetlerin yapmasını önerdikleri faaliyet olarak ise; öğrencilerin diğer öğretmen ve idarecilerle iletişimlerini geliştirecek konularda eğitimlerin verilmesini, öğrencileri tanımaya yönelik uygulamalar yapılmasını ve yalnızca problemli öğrencilere değil, bütün öğrencilerin gelişimlerini destekleyici çalışmaların yapılmasını önerdikleri görülmektedir. Araştırma sonuçları genel olarak; Azerbaycan'da öğrencilerin okullarında psikolojik hizmetler tarafından yürütülen çalışmalardan memnun kalmadıklarını, kendilerine sunulan hizmetleri yetersiz olarak değerlendirdiklerini ve öğrencilerin eğitimde psikolojik hizmetlerden gelişimsel ve önleyici odaklı çalışma yapılmasını talep ettiklerini göstermektedir.
Social contagion of depressive symptoms: A self-determination theory approach

Geçmiş çalışmalarda depresif bireylerin başkalarında depresif semptomlar oluşmasını tetikleyebileceği ve bir bulaşma etkisi yaratabileceği önerilmiştir. Mevcut çalışmanın amacı romantik partnerlerin depresif semptomları arasındaki ilişkiyi Kendini belirleme kuramı çerçevesinde incelemektir. Bireylerin partnerlerinin depresif semptomlarının yüksek olduğu günlerde onları daha az özerk olarak algılayabileceği hipotez edilmiştir. Ayrıca, partner ile ilgili bu tür algıların kişinin kendi depresif semptomlarına negatif etkide bulunabileceği; böylece bulaşma etkisinde aracı değişken rolü oynayabileceği hipotez edilmiştir. Bu mekanizmayı test etmek için 74 romantik çift ile bir günlük çalışması yapılmış ve katılımcılar birbirini izleyen 14 gün boyunca günlük anketler doldurmuştur. Sonuçlar hipotez edilen mekanizmaya kısmi destek sağlamıştır. Buna ek olarak algılanan partner motivasyonu ile depresif semptomlar arasındaki ilişkide temel psikolojik ihtiyaçların ara değişken olduğu görülmüştür.
Autobiographical memory in depression and anxiety: Similarities and differences with the effects of early maladaptive schemas, rumination, and cognitive avoidance

Bu tez çalışması, öncelikli olarak depresyon ve anksiyetede otobiyografik bellek özelliklerinin nasıl benzeştiklerini ve farklılaştıklarını araştırmayı amaçlamıştır. İkinci bir amaç; erken dönem uyumsuz şemalar, kaçınma ve ruminasyonun birbirleriyle ve de depresyon ve anksiyete ile ilişkilerini incelemektir. Bir diğer hedef; erken dönem umutsuz şemalar, kaçınma ve ruminasyonun otobiyografik bellek özellikleri üzerindeki etkilerinin ele alınmasıdır. Son olarak, bu araştırma şema vinyetleri yoluyla şema aktivasyonu ve şema aktivasyonun otobiyografik bellek özellikleri üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi şeklinde özetlenebilecek keşif amaçlı bir değerlendirmeyi de kapsamaktadır. Sıralanan amaçlar doğrultusunda üç ayrı çalışma gerçekleştirilmiştir. Çalışma I'de, şema vinyetleri geliştirilmiş ve bu vinyetlerin manipülasyon becerileri deri iletkenliği tepkisini ölçen bir psikofizyolojik ölçüm aracı yardımıyla sınanmıştır. Çalışma II'de, erken dönem uyumsuz şemalar ile ruminasyon ve kaçınma eğilimleri arasındaki ilişkileri incelemek için 918 üniversite öğrencisinden oluşan geniş bir örneklemden veri toplanmıştır. Aynı zamanda, Çalışma II depresyon ve anksiyete açısından bir tarama çalışması işlevi görmüştür. Buna bağlı olarak dört grup oluşturulmuş ve bu gruplara yerleşen katılımcılar Çalışma III'e davet edilmişlerdir. Çalışma III'te, 118 katılımcı bireysel olarak laboratuvar ortamında test edilmiştir. Bu aşamada kelime ipuçlarına dayalı bir otobiyografik bellek testi, kelimelerin rastgele sıralandığı iki bölüm şeklinde uygulanmıştır. Testin iki bölümü arasında şema aktivasyonu için Çalışma I'de geliştirilmiş olan manipülasyon, şema vinyetleri yoluyla gerçekleştirilmiştir. Grupların otobiyografik bellek anılarının doğası, içeriği ve perspektifi açısından benzerlik ve farklılıkları ile şema aktivasyonunun bu değişkenler üzerindeki etkisi incelenmiştir. Bulgular otobiyografik bellek anılarının özellikleri açısından gruplar arasında anlamlı farklar olduğunu göstermiş ve komorbiditedeki ilgi çekici başkalaşmaları ortaya koymuştur. Şema vinyetlerinin dominant şemaların aktivasyonu konusunda başarılı araçlar oldukları gösterilse de şema aktivasyonunun otobiyografik bellek özellikleri üzerinde herhangi bir etkisi gözlenmemiştir. Ek olarak, bulgular belirli şemalar ile otobiyografik bellek anılarının özellikleri arasında anlamlı ilişkiler olduğunu göstermiş; ayrıca, bireylerin ruminasyon ve kaçınma eğilimlerini anlamada erken dönem uyumsuz şemaların muhtemel rolüne işaret etmiştir.
Şizofreni hastalarının yakınlarına yönelik bir psikoeğitim programının etkililiği

Bu çalışmanın temel amacı şizofreni hasta yakınlarına yapılan psikoeğitimsel müdahalenin şizofreni hastalarının algılanan duygu dışavurum, kaygı, pozitif/negatif semptomları ve şizofreni hasta yakınlarının şizofreni hakkında bilgi, kaygı ve duygu dışavurumu üzerindeki etkilerini araştırmaktır. Öncelikle müdahale programının problem ve eksiklerini değerlendirmek amacıyla bir pilot çalışma yürütülmüştür. Sonra bu ana müdahale programı iki gruba uygulanmıştır. Bu 8 oturumluk program; psikoeğitim, iletişim becerileri, problem çözme, öfke kontrolü bileşenlerinden oluşmaktadır. Toplamda 82 şizofreni hastası ve hasta yakını ( 44 tedavi, 38 kontrol) çalışmaya dahil edilmiştir. Tedavi ve kontrol gruplarındaki şizofreni hastaları ve hasta yakınlarının uygulama öncesi ve sonrası ölçümlerini karşılaştırmak üzere 2X2 tekrarlı ölçümler için varyans analizi kullanılmıştır. Çalışma sonuçları bu 8 oturumluk psikoeğitimsel müdahalenin hasta yakınlarının şizofreni hakkında bilgi ve duygu dışavurumu düzeylerinde pozitif bir etkisi olduğunu göstermiştir. Dahası doğrudan hastalara müdahale uygulanmadığı halde sonuçlar hastaların algılanan duygu dışavurum düzeylerinde azalma olduğunu göstermiştir. Bununla birlikte müdahale programının ne hastaların ne de hasta yakınlarının kaygı ve aile ortamı puanları ve hastaların pozitif/negatif semptomları üzerinde anlamlı bir etkisinin olmadığı görülmüştür.
Kamu ve özel sektör yöneticilerinin yönetimsel narsisizm düzeylerinin karşılaştırılması

Narsisizm literatürde genellikle kendine karşı aşırı bir sevgi duyan, kendini önemli, görkemli ve otoriter hisseden insanı ifade eden bir terim olarak kullanılır. Aynı zamanda narsisizmin çevresel faktörlerle beslenebileceği de literatürde karşımıza çıkmaktadır. İş hayatı da bu çevresel faktörlerden biridir. Son zamanlarda, özellikle uluslararası literatürde narsisizmin örgütlere nasıl yansıdığına dair araştırmalarda artış görülmektedir. Yapılan araştırmalar narsisizmin yönetici pozisyonundaki kişilerde görülmesinin örgütlere avantaj ve dezavantaj sağladığı görülmüştür. Yapılan araştırmalarda ayrıca; narsisist kişilerin zor ve stresli işlerde, kaos ortamlarında daha yüksek performans gösterdikleri ve bu sebeple iş seçimlerinde de başarı ya da başarısızlığın sonuçlarının daha büyük profile sahip olduğu işleri tercih ettikleri sonuçlarına ulaşılmıştır. Çalışma; işleyiş ve amaçsal farklılıklara sahip iki sektör olan kamu ve özel sektörde çalışan yöneticilerin yönetimsel narsisizm düzeylerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın amacı doğrultusunda, kamu ve özel sektör yöneticilerini kapsayan çalışma grubu İstanbul ve Diyarbakır ili içerisindeki bazı üretim, sağlık, iklimlendirme ve soğutma, belediye ve eğitim alanlarında faaliyet gösteren büyük, orta ve küçük ölçekli işyerlerinden seçilmiştir. Araştırma kapsamında ortalama, standart sapma vb. tanımlayıcı istatistiklerden, bunun yanı sıra bağımsız T testi ve ANOVA'dan yararlanılmıştır. Yapılan çalışma sonucunda kamu ve özel sektör yöneticilerinin yönetimsel narsisizm düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. Elde edilen bulguların oldukça yeni olmakla birlikte, son derece çarpıcı oldukları ifade edilebilir. Kamu ve özel sektör yöneticilerinin demografik özelliklerinin yönetimsel narsisizm düzeyleri arasında ilişki olup olmadığı incelenmiştir. Analizler sonucunda elde edilen bulgulara bakıldığında; kamu sektörü yöneticilerinde kadınların erkeklere göre yönetimsel narsisizm düzeyinin daha yüksek olduğunu gösteren sonuçlarla karşılaşılmıştır. Diğer demografik özellikler ile yönetimsel narsisizm düzeyi arasındaki ilişkiler ile ilgili anlamlı bir farklılık elde edilememiştir.
Hükümlü ve tutuklularda madde kullanımı ile suç türü ve psikolojik belirtiler arasındaki ilişkiler

Bu araştırmanın amacı, hükümlü ve tutukluların suç davranışları, madde kullanımı ile psikopati ve diğer bazı psikolojik belirtileri arasındaki olası ilişkileri araştırmaktır. Araştırmada hükümlü ve tutukluların çeşitli özellikleri hakkında bilgi toplayabilmek için araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Toplama Aracı, psikolojik belirtilerin saptanabilmesi için Kısa Semptom Envanteri ve kişilik bozukluklarından psikopatinin tespiti için de Levenson Psikopati Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma kapsamında, Denizli D Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan toplam 226 tutuklu ve hükümlüye ölçekler uygulanmıştır. Araştırmada madde kullanımı ve suç türü değişkenlerine göre ayrılan grupların söz konusu ölçek puan ortalamaları arasındaki farklılığın önemli olup olmadığını göstermek için çift yönlü varyans analizi; bağımsız değişkenlerin bağımlı değişkeni yordayıp yordamadığını belirlemek için lojistik regresyon analizi yapılmıştır. Bulgulara göre; ceza infaz kurumuna girmeden önce madde kullanımının, daha önce ceza infaz kurumunda bulunma ve suçu işlemeden kısa süre önce madde kullanımı ile ilişkili olduğu bulunmuştur. Bununla birlikte araştırmada; suç türü ve madde kullanımına bağlı olarak görülen psikolojik belirtilere ilişkin bulgulara bakıldığında, şiddet içermeyen suç işleyenlerin, şiddet suçu işleyenlere göre daha fazla ikincil psikopati özelliği taşıdıkları görülmüştür. Madde kullanımı olanların ise, hem birincil psikopati hem de ikincil psikopati özelliklerini madde kullanmayanlara göre daha fazla taşıdıkları ve daha fazla anksiyete, olumsuz benlik ve hostilite semptomlarına sahip oldukları bulunmuştur. Tutuklu ve hükümlülerden daha önce ceza infaz kurumuna girenler arasında, şiddet içeren suçların şiddet içermeyen suçlardan daha fazla işlendiği görülmektedir. Ayrıca erkek olmanın ve daha önce ceza infaz kurumunda bulunmuş olmanın madde kullanımında risk etmeni olduğu belirlenmiştir. Psikolojik belirtilere ilişkin kullanılan ölçek puanları arasındaki korelasyonlara bakıldığında, Birincil Psikopati puanı ile KSE/Hostilite ve KSE/Olumsuz Benlik puanları birbiriyle ilişkili bulunurken; İkincil Psikopati ile Kısa Semptom Envanterinin tüm alt ölçekleri arasında ilişkilerin olduğu görülmüştür. Araştırmanın sonuçları alan yazınındaki ilgili çalışmalar ışığında tartışılmıştır.
Okul öncesi çocukların benlik gelişimi ile anne-baba benlik şeması arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı; anne-babanın kendi benlik şemaları ile çocuklarının benlik kavramı gelişimi ile ilişkisinin incelenmesidir. Bu amaçla, kreşe devam eden 60 çocuk (31 kız, 29 erkek, Ort. yaş=38. 80 ay, Syaş=2.35) ve çocukların anne ve babasında oluşan toplam 180 katılımcı araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Araştırmanın ölçüm araçlarını, sosyodemografik bilgi formu, çocuğun benlik kavramı gelişimini değerlendirmek için anne-baba tarafından doldurulan Benlik Gelişim Envanteri (Stipek, Gralinski ve Kopp,1990), anne ve babanın benlik şemasını değerlendirmek için Sosyal Karşılaştırma Ölçeği (Gilbert, Allan ve Trent,1991) ve çocuğun benlik kavramı gelişiminin değerlendirilmesi amacıyla araştırmacı tarafından uygulanan kendini tanıma görevleri oluşturmaktadır. Yapılan analizler sonucunda, babaların, yüksek eğitime ve gelire sahip anne-babanın ve görece daha ileri yaşı olan anne-babanın benlik şema değerlendirmesi daha olumludur. Ayrıca anne tarafından yaşı daha büyük olan çocukların ve hem anne hem de baba tarafından ise kız çocuklarının benlik değerlendirmeleri daha olumludur. Çocuğun kreşe devam süresi ve doğum şekli ile anne-babanın çocuğun benlik değerlendirme puanları için anlamlı bir fark bulunamamıştır. Kız ve erkek çocuklarına göre, anne-babanın çocuğun benlik kavramını değerlendirmesi ve çocuğun benlik kavramı gelişimi arasındaki ilişkiyi incelenmek için korelasyon analizi yapılmış, çocuğun benlik kavramını yordayan değişkenlerin incelenmesi için de hiyerarşik regresyon analizi yapılmıştır. Analiz sonucunda annenin çocuğun benlik kavramı değerlendirmesi ile kreşe devam sürelerinin çocuğun benlik kavramını yordayan değişkenler olduğu görülmüştür. Bulgular literatür ışığında tartışılmıştır.
Yataklı psikiyatri servisinde tedavi gören farklı tanı grubundaki hastalarda çocukluk çağı travmasının araştırılması

Bu çalışmanın amacı, yataklı psikiyatri servisinde tedavi gören farklı hasta grupları üzerinde çocukluk çağı travması ve alt gruplarının etkilerini incelemektir. Ek olarak, araştırmada cinsiyet ve eğitim durumunun travmayla ilişkisine de bakılmıştır. Araştırmanın örneklemini İstanbul ili Ümraniye ilçesi özel NP Beyin hastanesinde yatarak tedavi görmüş 33 depresyon, 34 anksiyete bozukluğu ve 37 duygudurum bozukluğu tanısı almış toplam 104 hasta oluşturmaktadır. Veri toplama araçları olarak 'Çocukluk Çağı Travma Ölçeği', ' Beck Depresyon Envanteri', 'Beck Anksiyete Ölçeği' ve ''Duygudurum Bozuklukları Ölçeği' kullanılmıştır. İstatistiksel analizler için SPSS 22 programı kullanılmıştır. Çalışma verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metotların yanı sıra niceliksel verilerin karşılaştırılmasında normal dağılım göstermeyen değişkenlerin iki grup karşılaştırmalarında Mann Whitney U testi kullanıldı. Normal dağılım gösteren üç ve üzeri grupların karşılaştırmalarında Oneway Anova Test, normal dağılım göstermeyen üç ve üzeri grupların karşılaştırmalarında ise Kruskal Wallis test kullanıldı. Değişkenler arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacıyla Spearman's Korelasyon Analizi kullanıldı. Niteliksel verilerin karşılaştırılmasında ise Pearson Ki-Kare testi kullanıldı. Anlamlılık en az p<0, 05 düzeyinde değerlendirildi. Araştırmada cinsiyet ve eğitim durumu gibi sosyo-demografik özellikler ve çocukluk çağı travması arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Araştırmada çocukluk çağı travma düzeyi ile hastalıklar arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular, literatür çerçevesinde tartışılmıştır. Bulgular sonucunda ailelere ve psikologlara yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Rehberlik ve danışma merkezine başvuran madde kullanmış ve kullanmamış olan ergenlerin düşmanca niyet yükleme yanlılıkları

Rehberlik ve Danışma Merkezine başvuran madde kullanmış ergenler ile madde kullanmamış ergenlerin düşmanca niyet yükleme yanlılıklarına ilişkin görüşlerini belirlemeyi amaçlayan bu araştırma nicel verilere dayalı betimleyici tarama modellerinden ilişkisel tarama modelinde bir araştırmadır. Araştırma evreni Konya ve Kütahya illerinde belirlenen askeri birliklerde askerlik görevini yapan rütbesiz askerlerden / ergenlerden oluşmaktadır. Araştırmada Kütahya A askeri birliğinde rehberlik danışma merkezine başvuran madde kullanmış (n=98) ergen ile Konya ilinde B askeri birliğinde rehberlik danışma merkezine başvuran madde kullanmış (n=42) ergen toplamda (n=140) madde kullanmış ergen ile yine Konya ilinde B askeri birliğinde rütbesiz asker olarak askerliğini idame ettiren madde kullanmamış toplamda (n=140) ergen olasılığa dayalı olmayan tesadüfi örnekleme alma yöntemiyle seçilmiştir. Araştırmada davranışlara niyet yükleme yanlılıkları puan ortalamaları ergenlerin madde kullanıp kullanmama durumlarına göre ortalamaları arasındaki farkların 'Davranışlara Niyet Yükleme Yanlılıkları' boyutunda madde kullanmamış ergenlerin lehine anlamlı sonucuna ulaşılmıştır. Düşmanca niyet yükleme yanlılıkları puan ortalamaları ergenlerin madde kullanıp kullanmama durumlarına göre ortalamaları arasındaki farkların 'Düşmanca Niyet Yükleme Yanlılıkları' boyutunda madde kullanan ergenlerin olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Madde kullanmış olan ergenlerin aritmetik ortalamasının düşük olduğu ve madde kullanmamış ergenlerin ise aritmetik ortalamasının yüksek olduğu ve ortalamalar arasındaki farkın yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ergenlerin düşmanca niyet yükleme yanlılıkları ile annelerin eğitim durumları arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığının tespiti için yapılan test sonuçlarına göre ilişkinin anlamlı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ergenlerin düşmanca niyet yükleme durumları ile babaların eğitim durumları arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığının tespiti için yapılan test sonuçlarına göre ilişkinin anlamlı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre önerilere yer verilmiştir.
Ergenlerde bağlanma stilleri, internet sosyal iletişim ağlarının kullanımı ve iletişim becerileri arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu araştırmanın genel amacı, ergenlerin bağlanma stilleri ile internet sosyal iletişim ağlarının kullanımı ve iletişim becerileri arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Ayrıca bu araştırmada ergenlerin bağlanma stillerinin ve iletişim becerilerinin cinsiyete, yaşa, anne eğitim durumuna, baba eğitim durumuna, internet kullanım süresi ve internet kullanım amacına göre anlamlı olarak farklılaşıp farklılaşmadığını incelemek de amaçlanmıştır. Araştırma grubunu Ankara ilindeki 6 liseden 188'i kız, 239'u erkek olmak üzere toplam 427 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada; Kişisel Bilgi Formu, Ergenlerin Sosyal İletişim Ağlarını Kullanımlarına Yönelik Anket Formu, İletişim Becerileri Envanteri, İlişki Ölçekleri Anketi, kullanılmıştır. Verileri çözümlemek için Çoklu Regresyon Analizi, Tek Yönlü Varyans Analizi ve t testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, ergenlerin bağlanma stilleri ve iletişim becerileri cinsiyete, yaşa, anne eğitim durumuna, baba eğitim durumuna, internet kullanım süresi ve internet kullanım amacına göre anlamlı fark göstermiştir. Bağlanma stilleri alt boyutları iletişim becerilerinden zihinsel değişkenine ilişkin gözlenen toplam varyansın % 11'ini, davranışsal değişkenine ilişkin gözlenen toplam varyansın % 12'sini, duygusal değişkenine ilişkin gözlenen toplam varyansın % 9'unu açıkladığı sonucu bulunmuştur.
Öğretmenlerin öğrencilere ilişkin cinsiyet rolleri ile ilgili kalıp yargılarının bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmada öğretmenlerin, öğrencilere ilişkin cinsiyet rolleri ile ilgili kalıp yargıları bazı değişkenleri açısından incelenmiştir. Araştırmanın genel amacı öğretmenlerin cinsiyet rollerine ilişkin kalıp yargılarını değerlendirmektir. Araştırmanın evrenini Adana ili sınırları içerisindeki ilköğretim okullarında görev yapan sözel ve sayısal alan öğretmenleri oluşturmaktadır. Örneklerin ise evren içerisinden seçkisiz örnekleme yöntemi ile seçilen 140 öğretmeni içermektedir. Araştırmada öğretmenler ile ilgili bilgileri saptamak amacıyla Kişisel Bilgi Formu ve Cinsiyet Rolleri ile ilgili Kalıp Yargı Davranış Özellikleri Listesi kullanılmıştır. Toplanan bilgilerin analizi 't' ve 'F' testi teknikleri ile yapılmıştır. Araştırma bulgularına göre ; Öğretmenlerin cinsiyet rollerine ilişkin kalıp yargılarında öğrenci cinsiyetine bağlı olarak anlamlı farklılıklar olduğu bulunmuştur. Öğretmenlere ilişkin değişkenler kız ve erkek öğrencilere uygun görülen onamaları en yüksek ve en düşük özellikler açısından değerlendirilmiş ve değişkenler arasında ise bu özellikler açısından anlamlı farklılıklar bulunamamıştır. Elde edilen sonuçlar hakkındaki öneriler araştırmanın ilgili bölümünde sunulmuştur.
Grupla savunucu iletişimi azaltma programının üniversite öğrencilerinin savunucu davranış düzeylerine etkisi

Bu araştırmada, 'Grupla Savunucu İletişimi Azaltma Programının Üniversite Öğrencilerinin Savunucu Davranış Düzeylerine Etkisi' incelenmiştir. Araştırma 1999- 2000 eğitim ve öğretim yılı içinde Psikolojik Danışma ve Rehberlik Ana Bilim Dalının 1. ve 2. sınıfları ile Felsefe Grubu Öğretmenliği 2. sımfinda öğrenimlerini sürdürmekte olan ve Savunucu İletişimi Azaltma Programına gönüllü olarak katılmak isteyen 36 denek üzerinde yürütülmüştür. Araştırmada biri deney, diğeri kontrol grubu olmak üzere iki grup üzerinde çalışılmıştır. Araştırmada ön test ve son test modeli kullanılmıştır. Araştırmada, Üniversite öğrencilerinin 'Savunuculuk Düzeylerini' ölçmek için Topses (1999) tarafından geliştirilen 'İletişimde Savunucu Davranış Düzeyini Belirleme Ölçeği' kullanılmıştır. Bu çalışmada, deney gurubuna uygulanmak üzere 10 oturumluk 'Savunucu İletişimi Azaltma Programı' hazırlanmıştır. Deney grubuna 10 oturumluk Savunucu İletişimi Azaltma Programı uygulanmıştır. Kontrol grubuna ise herhangi bir işlem yapılmamıştır. Araştırmada, deneysel işlemden elde edilen verilerin analizinde Farklar Arası Fark Analizi uygulanmıştır. Araştırma bulguları, Savunucu İletişimi Azaltma Programına katılan üniversite öğrencilerin savunucu davranış düzeylerinde anlamlı bir azalma olduğu görülmüştür. Buna rağmen Savunucu İletişimi Azaltma Programına katılmayan kontrol grubundaki öğrencilerin savunucu davranış düzeylerinde anlamlı olamayan bir artış gözlemlenmiştir. Ayrıca, farklar arşı fark analizi ile deney ve kontrol grupları arasında İletişimde Savunucu Davranışı Düzeyim Değerlendirme Ölçeği puanlan deney grubu açısından anlamlı bir fark (t = 4.15 ; sd =17 ; p<. os) gözlemlenmiştir. /