turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
KOBİ'lerde insan kaynağını geliştirmek için E-öğrenme: Tekstil endüstrisi

Tekstil endüstrisi Türkiye için en önemli endüstrilerin başında gelmektedir. 2005 yılında dünya tekstil kotalarının kalkmasıyla tekstil sektöründeki rekabet artmıştır. Rekabetin artmasıyla birlikte Türkiye'nin bu sektörde gelecekte konumlanması gereken yer konusunda çalışmalar yapılmıştır. Yapılan çalışmalara göre Türk tekstil sektörünün ulaşılan sonuçlardan ikisi markalaşma ve çalışanların eğitim düzeylerinin yükseltilmesidir. E-öğrenme kavramı ve uygulamaları dünyada ve Türkiye'de yaygınlaşmaya başlamıştır. E-öğrenme dezavantajlarına rağmen çok sayıda kişinin, kısa sürelerde ve görsel-işitsel eğitim materyalleriyle eğitilmesini sağlaması açısından yararlıdır. Bu çalışmada öncelikle KOBİ'ler ve tekstil sektörü incelenmiş, ardından bu sektördeki insan kaynaklan ve eğitim faaliyetleri üzerinde durulmuştur. Daha sonra e-öğrenme kavramı ve uygulamaları araştırılmıştır. Son olarak, tekstil işletmelerine yönelik hazırlanmış bir e-öğrenme uygulaması incelenmiştir.
Kutadgu Bilig'de ideal devlet adamı

Kutadgu Bilig'de ideal devlet adamı isimli tezin birinci bölümde; kavramsal çerçeve altında Yusuf Has Hacib ve eseri Kutadgu Bilig hakkında tanıtıma yer verildikten sonra devlet ve Türklerde devlet başlıklarına yer verilmiş, son kısımda ise devlet adamı kavramı ele alınarak yönetici, lider ve devlet adamı arasındaki farklar ortaya koyularak devlet adamı tanımı yapılıp, Kutadgu Bilig'de devlet anlayışı ele alınmıştır. Tezin ikinci bölümünde Kutadgu Bilig'de devlet adamı başlığı altında; hükümdar ve devlet yönetiminde ve siyasetinde etkili olan diğer devlet görevlilerinin, eserde yer alan beyitler ışığında sahip olmaları gereken vasıflar ele alınmıştır. Tezin üçüncü ve son bölümünde ise; eser analiz edilerek devlet adamlarında bulunması gereken özellikler yedi başlık altında genel bir değerlendirme ile sunulmuştur.
Türkiye'de teftiş mekanizması ve kurumsallaşması

İdari teşkilatımız içerisinde oldukça köklü bir geçmişşe sahip olan teftiş mekanizması, iş ve işlemlerin iyi yürütülüp yürütülmediğini, görevlilerin vazifelerini hakkıyla ifa edip etmediklerini, suiistimalleri, yolsuzlukları ve usulsüzlükleri tespit edip, ortaya çıkaran bir fonksiyondur. Bu yönüyle teftiş yapan ve teftiş edilen arasındaki ilişkinin insanlık tarihi kadar eski olduğu söylenebilir. Söz konusu mekanizmanın son yıllarda etkinliğini yitirdiği ve tartışmalı bir hale getirilerek, lağvedilmek istendiği bilinen bir gerçektir. Tasfiyesi gündemde olan teftiş fonksiyonunun Türk kamu yönetimi içerisindeki yerinin; tarihi geçmişşi, kurumsallaşması ve günümüzdeki fonksiyonu itibariyle bilinmesinde ve bu sayede gerekli olup olmadığı hususundaki tartışmaların nihayete erdirilmesinde fayda mülahaza edilmiştir. Bu saiki amaç edinen çalışmamızın ilk bölümünde, teftiş ve teftişle ilgili kavramların açıklanması yoluna gidilmiştir. İkinci bölümde ise teftiş mekanizmasının Osmanlı Devleti'nde itibaren tarihçesi üzerinde durulmuş ve cumhuriyetin ilanı ile birlikte bu sistemin önemli kurumlar içerisinde nasıl geleneksel bir yapıya büründüğü hususlarına değinilmiştir. Üçüncü bölüm, günümüz teftiş kurullarının yapısı, görevleri ve bu sistem içerisinde yer alan görevlilerin yetiştirilmesine ayrılmıştır. Son bölümde ise teftiş sisteminin geleceği başlığı altında, bu sisteme ihtiyaç olup olmadığı, son dönemde teftiş sisteminde gerçekleştirilen yasal düzenlemelerle birlikte mevcut iradenin neyi amaçladığı sorularına cevap aranmıştır. Teftiş mekanizmasının durumunu yansıtan istatistiki bilgiler de bu bölümün konusudur. Sonuç bölümünde yer alan öneriler ise teftiş mekanizmasının tarihsel boyutuyla ve günümüz ülke gerçekleriyle değerlendirilmesi neticesinde oluşan tespitlerimizin bir yansımasıdır. Çalışmamızda, teftiş mekanizmasının kurulması, kurumsallaşması ve bu mekanizmanın geleceğine ilişkin yeniden yapılandırma çalışmaları teknik açıdan ele alınmıştır. Bu nedenle, teftişin yargısal boyutu ve yargı ile olan ilişkisi çalışmamızın kapsamı dışında bırakılmıştır.
Türk idare geleneğinde yerel güvenlik: Mahalle bekçilerine dair bir inceleme

İdare geleneğimizde yönetsel önem taşıyan ve aynı zamanda toplumsal yapının alt birimlerinden birisi olarak değerlendirilen mahalle, toplumun bir araya gelerek oluşturduğu en küçük birim özelliği göstermektedir. Mahallenin geçmişşine toplumsal çerçeveden bakıldığında; dayanışma ahlakının geleneksel mahallenin temel taşı olduğu; İslam'ın cemaat içerisinde değer atfettiği bireye olan yaklaşım neticesinde imamı, esnafı ve bekçisiyle mahalledeki gündelik yaşamın, ahalinin birbiriyle olan samimi ilişkisi ve güveni üzerine sürdürüldüğü görülmüştür. Geleneksel mahalle, ahalinin can ve mal güvenliğinin sağlandığı, yakın ilişkilerin yürütülebildiği ölçüde kendisini muhafaza etmeyi başarmıştır. Fiziksel/teknolojik şartların sebep olduğu aydınlatma imkanlarının yetersizliği sonucunda hırsızlık benzeri bir takım asayiş olaylarının artması ve yangın olaylarının ivedi şekilde halka duyurulması gerekliliği gibi ihtiyaçlar üzerine mahallelerde bekçiler görevlendirilmiştir. Gerek mahalleli tarafından görevlendirilmeleri gerekse mahalleyi tanıyan kimseler içinden seçilmeleri nedeniyle bekçiler geleneksel mahallenin bir parçası olmuşlardır. Tanzimat Dönemi'yle birlikte hız kazanan değişimler doğrultusunda mahalle bekçiliği teşkilatı da farklılaşmış, devlet memuru sıfatı kazanan çarşı ve mahalle bekçileri ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada mahallenin iç yaşantısının aktarıldığı kaynaklar, gezginlerin seyahatnameleri ve idare geleneğimiz doğrultusunda, mahalle ve bekçi kavramlarının güvenlik olgusuyla birlikte ele alınarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Artan önemiyle birlikte gündemde olan çarşı ve mahalle bekçilerinin geçmişşteki izlerinin takip edilmesi, eski mahalle yaşantısı ve mahallenin güvenliği hususunun incelenmesine fayda sağlayacaktır.
6360 sayılı kanun kapsamında mahalleye dönüşen köyler: Yapısal ve işlevsel açıdan bir inceleme

Mahalle, belediye sınırları içerisinde en küçük yerleşim yeridir. Mahalle yönetimi, hem yerel yönetim hem de merkezi yönetim içerisinde yer alan yönetim birimidir. Osmanlıda olduğu gibi Türkiye'de de önemli bir yere sahip, yapısall ve işlevsel olarak bir bütünü oluşturmaktadır. Birçok kanuna konu olan mahallenin, 6360 sayılı Kanunla 30 büyük şehirde köylerin mahalleye dönüşmesiyle önemi artmıştır. Bu dönüşümle kırsal alanı ifade eden ve 442 sayılı Köy Kanunu'na tabi köyler, tüzel kişiliklerini kaybetmiştir. Kent yönetimine dahil olmuştur. Mahalle sayısı artarken köy sayısı azalmıştır. Köylerin mahalleye dönüşmesiyle gelen değişikliklerle 6360 sayılı kanun, literatürde geniş yer bulmuştur. İyi veya kötü eleştirilere konu olan bu değişim ve dönüşümün uygulamadaki yeri bu çalışmaya konu olmuştur. Kanunun yeni mahallelere etkisi araştırılmış ve Manisa'nın Köprübaşı ve Selendi ilçesindeki bazı yeni mahallelerde vatandaşın hizmetsel ve yönetsel olarak memnuniyetinin ölçülmesi amaçlanmıştır. Görüşme formu yönteminin kullanıldığı çalışmada, kanunun olumsuz etkileriyle ilgili farkındalık oluşturulmak istenmiştir. Çalışma kapsamında, ilk bölümde mahalle ve mahalle yönetimi açıklanmış, Osmanlı'da ve Türkiye'de mahalle, mahallenin işlevsel ve yapısall durumu ele alınmıştır. Mahalle yönetimiyle ilgili sorunlar yer almıştır. İkinci bölümde Türkiye'de büyükşehir deneyimi, 6360 sayılı kanun ve 6360 sayılı kanunla büyük şehirlerdeki köylerin mahalleye dönüşümü, köylülük ve kentlilik kavramlarının değişiminden bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde ise Manisa örneğinde 6360 sayılı kanunla mahalleye dönüşen köyler üzerine görüşme formu çalışması yapılmıştır. Görüşme formu sonuçlarında bu kanunun, yönetici ve vatandaş tarafından henüz anlaşılmadığı, hizmetsel ve yönetsel olarak köyler için yetersiz olduğu sonucuna varılmıştır.
Türkiye' de sosyal politika ve sosyal konut politikası

Sosyal politika toplumsal dengenin ve barışın sağlanabilmesi için oldukça önemli bir araçtır. Devletlerin vatandaşlarının taleplerini tam anlamıyla kapsaması ve ihtiyaçlarını karşılayabilmesi değişen, gelişen ve küreselleşen dünyada her geçen gün daha da zorlaşmaktadır. Bu toplumsal talep ve ihtiyaçların karşılanmasında devletlerin kullandığı en önemli enstrümanlar işsizlik, yoksulluk, sosyal güvenlik, istihdam, aile, göç ve barınma gibi alt başlıklar ve bu kavramların tanımlanabileceği sosyal politikalardır. Dünyada çözüm aranan konulardan birisi de barınma sorunudur. Barınma ihtiyacının yetersiz karşılanması veya hiç karşılanamaması olarak anlaşılan konut sorunu, küreselleşen dünyada yaşanan sosyal, ekonomik ve politik değişikliklerle konut politikalarını da farklı açılardan değiştirmektedir. Farklı politikalarla bu soruna çözüm arayan ülkelerde en çok kullanılan yöntem sosyal konut politikalarıdır. Türkiye'de de konut sorunu; demografik, ekonomik, teknolojik, siyasal, sosyal ve kültürel gelişmelere paralel olarak hızlanmış, 2000'li yıllara gelindiğinde nüfusun üçte ikisi kentlerde yaşar hale gelmiştir. Her ne kadar konut sorunlarının temelinde sayısal dengesizlikten kaynaklanan bu durum varmış gibi gözükse de konut sorunları pek çok etmenle yakından ilişkilidir. Bu çalışmada, sosyal politika çerçevesinde konutun dünyada ve Türkiye'deki boyutları incelenmiştir. Öncelikle sosyal politika olgusunun kavram ve kapsamı, yoksulluk tanımı, konut sorunları ve politikaları, çalışmanın ilerleyen bölümlerinde ise dünyada konut yoksulluğunun boyutları, yerel yönetimlerde Edirne Belediyesinin sosyal konut uygulamaları ve Türkiye'de kent özelinde konut yoksulluğu, 2002'den günümüze gelen hükümetlerin konut sorunuyla mücadele stratejileri, mücadeleye yönelik politika uygulamaları ve bu uygulamaların sonuçları değerlendirilmiştir.
Azerbaycan'da demokratikleşme çabaları: 1991 sonrası bağımsızlık sürecinin genel analizi

20. yüzyılda dünyada yaşanan gelişmeler, önemli değişimlere neden olmuştur. Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin dağılmasından sonra 1960'lı yıllardan 1990'lı yıllara kadar devam eden kutuplaşma son bulmuş. Soğuk Savaş dönemi, ilk önce 'Doğu Bloğu' sonra da bu bloğa önderlik eden SSCB'nin dağılması sonucunda sosyalizm çıkmaza girmiştir. Sonuçta Doğu Bloğu'nu oluşturan ülkeler ve SSCB'nin dağılmasından sonra bağımsızlığını kazanan ülkeler yeni düzene liberal politikalara geçiş yaptılar. Eskiden kapalı devlet yapısına sahip olan bu ülkeler küreselleşmenin de etkisiyle yeniden yapılanmaya gidildi. SSCB'nin dağılmasından sonra bağımsızlığını kazanan Azerbaycan, çağdaş dünyaya uyum sağlamak için demokratikleşme sürecine geçiş yaptı. 1990'lı yıllara kadar demokrasi açısından nerdeyse hiç deneyimimi olmayan Azerbaycan, kısa süre içerisinde ilerleyişler elde etti. Fakat bu süreç halen istenilen düzeyde değildir. Bu tezde öncelikle genel olarak demokrasinin günümüze kadar olan değişim süreci ele alınmıştır. Özellikle Kapitalizm ve Sosyalizm, Liberal demokrasi ve Sosyal demokrasi karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Daha sonra Azerbaycan'da demokratikleşme süreci ele alınmıştır.
Implementation of total quality management in public sector: An emprical analysis of Turkish case

ÖZ KAMU SEKTÖRÜNDE TOPLAM KALİTE YÖNETİMİ UYGULANMASI: TÜRKİYE'YE YÖNELİK AMPİRİK BİR ÇALIŞMA Balcı, Asım Doktora, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Şinasi Aksoy Temmuz 2002, 260 sayfa Bu tez Toplam Kalite Yönetimi uygulamasını kamu sektörü bağlamında incelemektedir. TKY'nin teorik çerçevesini sunduktan sonra tez, TKY uygulamasının özel gerekçelerini, olası yararlarını, sorunlarını ve içeriğini kamu sektörüne ilişkin olarak değerlendirmektedir. Daha sonra, Türk kamu örgütlerinin kaliteyle ilgili çalışmaları gözden geçirilmektedir. Sanayi ve Ticaret Bakanlığı'nda yapılan alan çalışması TKY kurumsallaşmasını ölçmekte ve sonuçları çizilen çerçeve içerisinde tartışmaktadır.
Amerika Birleşik Devletleri ve Türkiye Cumhuriyeti polis teşkilatları karşılaştırması

Devletler öteden beri kıyaslama kavramı üzerinde durmuşlar ve kurumları itibariyle kendileri ile aynı işi yapan diğer ülkelerin kurum yadakuruluşları ile kendilerini kıyaslama yoluna gitmişlerdir. Bu sayede yaptıkları işleri daha verimli ve etkili hale getirme yolları aramışlar, kendilerine benzer ama farklıvizyondaki kurumlardan fikir alışverişini benimsemişlerdir. Bu bağlamda, Cumhuriyetin ilk yıllarından beri Türk kamu kurumlarının modernizesinde gelişmiş ülke modellerinin örnek alınmasının reform çalışmalarında önemli bir yere sahip olduğu görülmektedir. Bu nedenle, günümüzde dünyanın 'süper gücü' olarak kabul edilen ABD'nin sahip olduğu güvenlik teşkilatlarının coğrafi olarak çok büyük bir ülkede nasıl etkili ve verimli çalıştığını personel ve kamu yönetimi perspektifindenkeşfetmenin Türk Polis Teşkilatı açısından önemli olduğu düşünülmüştür. Araştırma Amerika Birleşik Devletlerinin Texas eyaletinde yapılmıştır. Araştırma, ABD'de federal bir kolluk örgütü olan Federal Soruşturma Bürosunun ve North Richland Hills şehri polis müdürlüğünün ve Türk Polis Teşkilatının; örgüt yapıları, yönetim sistemleri, personel alımları, personel eğitimleri, terfi sistemleri, personel performans değerlendirmeleri, çalışma şartları ve sosyal haklarının incelenmesi, keşfedilmesi ve karşılaştırılması şeklindedir. 2006 yılı itibariyle bu başlıklardaki mevcut uygulamalar ve uygulamadaki mevcut mevzuat ve hükümleri ele alınarak mevcut durumun resmiçekilmiştir. Belirtilen bu araştırma konuları, Türk Polis Teşkilatı'nda var olduğu kabul edilen veya problemin tanımlanması ile ilgili olarak yapılan literatür taramasındakarşılaşılan sorunların ortadan kaldırılarak verimliliğin arttırılmasına yönelik çalışmalara destek vereceği düşünüldüğünden dolayı seçilmiştir. Sonuçta ortaya çıkan bulgulardan Türk Polis Teşkilatı'nda uygulanması faydalı olarakdeğerlendirilenler uygulamaya öneri olarak sunulmuştur. Katkının, Türk Polis Teşkilatı'nda kamu yönetimi sorunlarına bir nebze ışık tutarak ve çözüm üreterek, Türk polis örgütünde personelin verimlilik ve etkililiğini arttırmada kullanılmasıumulmaktadır.
Anadilinde eğitim hakkı

Son zamanlarda Türkiye'nin gündemini oldukça meşgul etmesine rağmen anadilinde eğitimle neyin kastedildiği ve anadilinde eğitim hakkının teorik arka planının ne olduğu çok net değildir. Bu tez çalışmasında, bahsi geçen eksiklikten yola çıkılarak anadilinde eğitim hakkı için teorik bir temel şekillendirilmeye çalışılmıştır. Bu teorik temellendirme çabası, azınlık hakları terminolojisine başvurmadan, birbiriyle bağlantılı olan dil hakları ve kültürel kimlik hakları kategorileri üzerinden yürütülmüştür. Anadilinde eğitim hakkı bu iki hak kategorisi üzerinden değerlendirilirken hakkın, belli bir sınıflandırmaya tabi tutulmaksızın öncelikli bir insan hakkı olduğu olgusu vurgulanan noktalardandır. Bu çalışmada, anadiline eğitim hakkına dair teorik incelemelerin ve sınıflandırmaların yanı sıra pratikte çeşitli devletlerin anadilinde eğitim uygulamalarına ve uluslararası düzenlemelere dair örnekler de bulunmaktadır. Bu örnekleri ise, Türkiye Cumhuriyeti ulusal mevzuatı ve bu kapsamda anadilinde eğitim uygulamalarının analizi takip etmektedir.
Türk Ceza Kanununda hakkı olmayan yerlere tecavüz suçu

Suç kavramı, insanlığın ortaya çıkması ile birlikte kendisini gösteren toplumsal bir olgudur. Suç toplumsal bir olay olunca da, çeşitli bilim dalları suçu değişik şekillerde tanımlamışlardır. Yapılan tanımların incelenmesi sonucunda suçun genelde sosyolojik veya kriminolojik ağırlıklı olarak tanımlandığı anlaşılır. Genel anlamı ile suç, kusur yeteneği bulunan bir kimsenin, kanuni unsura uygun, hukuka aykırı, kusurlu hareketidir. Suç kelimesi, günlük yaşantıda kınama duygusunun bir ifadesi olarak da kullanılır. İnsanlar, suçlan cezalandırma yetkisinin devlete geçmesinden önce, kendilerine ait olan yerler ile, ortak bir şekilde hareket ederek kullandıkları yerlere, başkaları tarafından yapılan tecavüzleri toplum düzenini bozan ve yukarıda tanımını yaptığımız suç kavramı içinde görmüşler ve bu hareketleri kendi yöntemleriyle cezalandırmışlardır. Devlet kavramının ortaya çıkması ile birlikte, suç işleyenleri cezalandırma yetkisinin devlete geçmesi sonucunda, insanların bireysel olarak kullandıkları yerler ile, ortaklaşa kullandıkları yerlere meydana gelebilecek tecavüzlere karşı korumaları ceza kanunları ile güvence altına alınmıştır. Türk Ceza Kanununun 513 ve 515. maddeleri de bu tip eylemleri yaptırıma bağlayarak, hakkı olmayan yerlere tecavüzde bulunan kişileri cezalandırmıştır. TCK'nın 513. maddesinin birinci fıkrası, başkasının tasarruf ettiği emlak ve araziyi tamamen veya kısmen zapt ve tasarruf etmek veya bu taşınmazları kullanmak için o arazi ve emlakin sınırlarını değiştirmek veya bozmak fiilleri yaptırım altına alınmıştır. 513. maddenin ikinci fıkrası ise; köy hükmi şahsiyetine ait ya da öteden beri köylünün ortaklaşa kullandığı yerlere yapılan tecavüzleri, 513. maddenin üçüncü fıkrası ise; haksız bir menfaat elde etmek için genel ya da özel suların akışını değiştirmek eylemini cezalandırmıştır. IVTCK'nın 515. maddesinde ise, cebir şiddet ve tehdit kullanarak, kişileri taşınmazlarından faydalanmaya engel olmak fiileri yaptırım altına alınmıştır, TCK. m.513 ve 515 kaynak İtalyan Ceza Kanununun 422. maddesinden alınmış ve herhangi bir değişikliğe uğramadan, günümüze kadar gelmiştir. Bu durum da düzenlemenin işlevini yerine getirdiğinin göstergesi sayılabilir.
Devlet memurları hakkında disiplin soruşturması: Türkiye uygulaması

Bu çalışmada, Türkiye'de Devlet memurları hakkında yapılan disiplin soruşturması uygulamasına ilişkin esaslar ve soruşturma süreci incelenmektedir. Bu nedenle çalışmanın özünü; disiplin soruşturmasının temel esasları, soruşturma sürecinde yer alan unsurlar ve disiplin cezalarının uygulanmasından sonra bu müeyyidelere karşı başvuru yolları oluşturmaktadır. Ülkemizde, disiplin soruşturmasına ilişkin özel kanunlarda da çeşitli hükümler bulunmakla birlikte, çalışmamızda Devlet memurlarının tabi olduğu genel kanun olan 657 sayılı Devlet Memurları Kanununda yer alan hükümler esas alınarak konu ele alınmıştır. Disiplin soruşturması uygulamalarında eleştiri konusu olan bazı cezaların yargıya götürülememesi sorunu, Anayasa ve 657 sayılı Kanunda değişiklik yapılarak ortadan kaldırılmıştır. Böylece, Anayasa ve Kanunda yer alan çelişkili düzenlemelerden kaynaklanan boşluğun yargı mercilerince doldurulması ve bu çerçevede yaşanan mağduriyetler de giderilmeye çalışılmaktadır. Çalışmamızda da yer verdiğimiz, tüm disiplin cezalarına yargı yolunun açılmasına ilişkin düzenleme bu anlamda önemli bir gelişmedir. Bu çalışma üç bölüm halinde hazırlanmıştır. Birinci bölümde, disipline ilişkin kavramlar ve disiplin cezaları ele alınmıştır. İkinci bölümde, Türkiye'de disiplin soruşturması uygulamasına ilişkin süreç, soruşturma sürecinde yer alan disiplin amirleri ile yetkili kurullar, soruşturmalarda göz önünde bulundurulması gereken önemli hususlar ve görevden uzaklaştırma konuları incelenmiştir. Son bölümde ise, disiplin cezalarına karşı başvuru yolları ile disiplin affı konuları değerlendirilmiştir.
Bölge kalkınmasında yeni aktörler: Kalkınma ajanslarının performansı

Kalkınma kavramı, genel kanının aksine ekonomik büyümeden farklı ve ondan daha geniş bir kavramı işaret etmektedir. Alanda geliştirilen teoriler incelendiğinde de birçoğunun gelişme, büyüme, kalkınma şeklinde iç içe geçen yöntem ve içeriklerle tartışıldığı görülmektedir. Ancak İkinci Dünya Savaşı'nın yıkıcı etkileri ile sosyal nitelikte insani sorunların yaşanması kalkınmanın, büyümeden ayrılması gerektiğini göstermiştir. Dönemler itibariyle, anlamı ve kapsamı değişen bu olgunun elbette uygulayıcıları da zamanla değişmiştir. Özellikle küreselleşme dediğimiz her alanı etkileyen süreçle doğan yeni akımlar kalkınma politikalarını ve politika uygulayıcılarını tartışmaya açmıştır. Yenidoğan yerelleşme, bölgeselleşme, yönetişim yaklaşımları kalkınmanın genel ve bölgesel boyutlarını değişime zorlamıştır. Bu kapsamda merkezden yerele ve devletten piyasaya doğru bir kayma yaşanmıştır. Zihinsel süreçlerin değişmesi ise yeni kurul ve kurumları beraberinde getirmiştir. Söz konusu kurumların en önemlisi ise Bölgesel Kalkınma Ajansları olmuştur. Küreselleşmenin etkileri ve Avrupa Birliği üyelik çalışmaları kapsamında Türkiye de yeni sisteme entegre olmuştur. Ön çalışma olarak AB'ne uyum için İstatistiki Bölge Birimleri Sınıflandırması yapılmış ve 81 il 3 farklı düzeyde gruplandırılmıştır. Bunu takiben ise bölgesel kalkınma ajanslarının kurulması gündeme gelmiştir. Önemli kaygı ve eleştirilere rağmen kurulmaya başlayan bu yapıların sayısı günümüz itibariyle Düzey- 2 olarak geçen bölgelerin tamamında oluşturulmuştur. Ancak bu kurumlar yasal mevzuat, finansal kaynak ve uygulamalarıyla halen ülkenin en çok tartışılan kurumlarından biri olmaya devam etmektedirler. Türk kamu yönetimi için yeni olan kalkınma ajanslarının bölge kalkınması üzerindeki etkilerini ölçmek amacıyla hazırlanan bu doktora çalışması, teorik incelemelerin ardından TR42 ve TR52 Bölgeleri Organize Sanayi İşletmelerine ve aynı bölgelerde yer alan MARKA ve MEVKA Kalkınma Ajansları personeline yapılan iki farklı alan araştırmasıyla desteklenmiştir. Bu kapsamda hem kurum hem de işletmeler açısından ele alınan çalışma ve yapılan tespitlerle bölge ve ülke kalkınmasına katkı sağlamak amaçlanmıştır.
Kamu bürokrasisinin denetim aracı olarak performans değerlemesi

Kamu bürokrasisinin denetlenmesi, kamu yönetiminin etkinliği açısından oldukça önemlidir. Çünkü, sistemin hantallaşması ya da verimli çalışmasında kamu bürokrasisinin etkisi büyüktür. Denetimin bu kadar önemli olduğu günümüzde, mevcut denetim araçlarıihtiyaçları karşılamamaktadır. Performans değerlemesi, diğer denetim araçlarınınboşluğunu doldurmakta ve kişiyi denetimin merkezine almaktadır. Yani, kişi merkezli olan performans değerlemesi, mevzuattan çok, çalışanın iş temposuna ve başarısına göre şekillenmektedir. Performans değerlemesinin, kıt olan kamu kaynaklarının rasyonelkullanılmasına yardımcı olmak ve çalışan ile çalışmayan personeli ayırt etmek bakımından motive edici bir özelliği de bulunmaktadır. Bundan dolayı modern yönetim tekniklerinin önemli bir parçasıdır. Bu çerçevede ele alınan çalışmanın amacı, kamu bürokrasisinin denetlenmesindeperformans değerlemesinin katkısı ve kamu yönetiminde uygulanabilirliğinibelirtmektir. Sonuç olarak, kamu bürokrasisinin denetiminde kullanılan araçların etkinliğini yitirdiği gözlenmiştir. Performans değerlemesinin, kamu yönetiminde de kullanılabileceği düşünülmektedir. Nitekim Sağlık Bakanlığının performans değerlemesi uygulamalarının sonuçlarına göre, 1999 yılında sağlık kuruluşlarından hizmet alan hasta sayısı 57.161. 341 iken, bu sayısı 2004 yılında 79 .248.549'ayükselmiştir. Bu veriler ve göstergeler, kamu yönetiminde performans değerlemesininuygulanabilirliğini daha mümkün hale getirmektedir.
Türkiye'de kamu özel ortaklığı uygulamaları: Hava yolu ulaşım sektörü üzerinden bir inceleme

Bilimsel, toplumsal ve bireysel olarak farklı anlam ve öneme sahip olan ekonomi, devlet için de çok önemlidir. Devlet ekonomisinin bilançosu olan bütçe içerisinde büyük bir yere sahip olan kamu harcamaları devlet için ağır bir yüktür. Devlet ekonomisinin omuzlarındaki bu ağır yükü azaltacak olan model Kamu Özel Ortaklığıdır. Kamu Özel Ortaklığının tam olarak anlaşılamaması ve politik sebeplerle verimsiz ve faydasız olduğunun düşünülmesi karşılaşılan en büyük problemdir. Çalışmanın amacı da yakın zamanda Türkiye'de de kullanılmaya başlayan Kamu Özel Ortaklığı Model'inin kamu için faydalarını belirleyip araştırmacıların dikkatine sunmaktır. Dünyanın, gelişen yapısı ve kolaylaşan bilgi paylaşımı sayesinde algıda küçülmesiyle; kamu eliyle sunulan hizmetlerin yeni boyutlar kazanması, özel sektörün kamu hizmetlerinde uzmanlaşması ile kamu hizmetlerinin özel sektör ve kamu ortaklığı ile sunulması fikri güç kazanmış ve yoğun bir şekilde kullanılmaya başlanmıştır. Literatür taraması yapılarak, serbest piyasaya hakim olan özel sektörün kamu hizmeti sunumunda da daha etkili ve verimli olacağı, ayrıca Kamu Özel Ortaklığının daha da geliştirilerek etkin bir şekilde kullanılması gerektiği sonucuna varılmıştır.