turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de ulus-devlet ve gayrimüslim azınlık

Çalışmada, Türkiye Cumhuriyetinde hakim olan yurttaşlık anlayışının gayrimüslim azınlık mensubu yurttaşlara etkisi ve bu anlayışın kanunlara ve kanun uygulamalarına nasıl yansıdığı inceleme konusu yapılacaktır. Türkiye Cumhuriyeti'nde gayrimüslim yurttaşları statüsü Osmanlı Devleti'nden beri tartışılagelen bir husustur. Osmanlı Devleti'nin ilk dönemlerinde yurttaşlık müslüman olan olmayan ekseninde bir karşılık bulmuştur. İmparatorluğun gerileme dönemine girmesiyle birlikte kapitülasyonlarla mücadele etmeye başlanması gayrimüslimlerin de ayrımcılığa uğramadan tanımlandığı bir yurttaşlık anlayışını doğurmuştur. Osmanlı Devleti'nin sona ermesi ve ardında bir ulus-devlet olarak teşkilatlanan Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulması ise hukuki anlamda her yurttaşın eşit bir statüye kavuşmasını sağlamıştır. Ancak Türkiye Cumhuriyeti ulus-devletinin kurulmasını sağlayan Lozan Barış Antlaşmasında gayrimüslimlere tanınan azınlık statüsü günümüze kadar tartışılan bir konu olmuştur. Çalışmada yurttaş kavramının genel bir çerçevesi çizilecek ve yurttaşlığın ulus-devlete evrilen dünyada yerinin ne olduğu tartışılacaktır. Yurttaş kavramından hareketle, azınlık kavramının tarihsel seyri ele alınacak ve günümüzde eriştiği hukuki anlamın bir tahlili yapılacaktır. Kavramlar ve hukuki mahiyetleri bu şekilde açıklandıktan sonra ikinci bölümde Osmanlı Devleti ve onun rol modeli İslam hukukuna ait bir kavram olan zimmet sözleşmesinden başlanarak yurttaşlığın Osmanlı Devleti'nden günümüze kadar olan dönüşümü ele alınacaktır ve son olarak Türkiye Cumhuriyeti'nde ulus-devletin ve yurttaşlık algısının özel olarak gayrimüslimleri ilgilendiren yönü inceleme konusu yapılacaktır.
Ulus - devlet ve coğrafyasının inşaası

Uhlfcdevlet ve coğrafyasının inşası adlı bu tez, kamu gücü olarak devlet ve mekan ilişkisi çerçevesinde, ulus devletin mekansal organizasyon kazandığını belirgin bir sosyo-politik gelişim ekseninde belirtmiştir. Çünkü ulus devlet teritoryal olarak bu eksende varlık kazanmaktadır. Bu belirtmeler ile ulus devlet konusunda eksik bırakılmış veya çok az irdelenmiş mekansal organizasyon ve politik iktidar ve hegomanya ilişkileri ortaya konulmaya çalışılmış ve tezimiz bu bağlamda katkı yapmayı denemiştir. 137
Hesap verme sorumluluğu çerçevesinde belediyelerde performans raporlamanın performans denetim kriterleri açısından değerlendirilmesi: Türkiye örneği

Yeni kamu yönetimi anlayışı kamu kaynaklarının kullanımında mali hesap verme sorumluluğu kadar önemli olan performans sorumluluğunu gündeme getirmiştir. Kamu idarelerinin performansı aracılığıyla hesap verebilirliğinin değerlendirilmesi için performans sonuçlarına ilişkin bilgilerin anlaşılabilir, güvenilir, tam ve ulaşılabilir bir şekilde raporlanması gerekmektedir. Sonuçların raporlanması, kamu idarelerinin amaçlarına ulaşma derecesini ve kamu kaynaklarının kullanımındaki etkinlik düzeyini göstermesi açısından hesap verme sorumluluğunun yerine getirilip getirilmediğinin de görülmesini sağlamaktadır. Çalışmanın çıkış noktası kamu kaynaklarının rasyonel kullanılması için gereklilik arz eden hesap verme sorumluluğunun yerine getirilip getirilmediğinin, kamu idareleri içerisinde yer alan belediyeler düzeyinde araştırmaktır. Bu bağlamda çalışmadaki amaç; belediyelerin performans raporlamadaki hesap verebilirlik düzeyini, Türkiye özelinde, performans denetimi yapılan belediyelerin tamamının performans denetim raporlarındaki verilerini kullanarak tespit edebilmektir. Ayrıca bu amacın yanında belediyelerin performans raporlarındaki hesap verebilirlik düzeyinin oluşmasında etkili olabileceği düşünülen belirleyicilerin tahmin edilmesi hedeflenmiştir. Çalışmanın amacı doğrultusunda geliştirilen hesaplama yöntemiyle, performans denetimi yapılan belediyelerin tamamının, 2014 ve 2015 yıllarına ait denetim raporlarındaki hesap verebilirlik düzeyi içerik analiziyle tespit edilmiştir. Tespit edilen değerler ile belediyelerin performans raporlamadaki hesap verebilirlik düzeyi en yüksek puan alandan en düşük puan alan belediyelere doğru sıralaması yapılmıştır. Belediyelerin performans bilgisinin raporlanması gerekliliklerini yerine getirmeye yönelik kriterleri uygulamada genel itibariyle başarılı iken raporların içerisindeki bilginin kaliteli oluşması için yerine getirmesi gerekli olan kriterleri sağlamada aynı başarıyı yakalayamadıkları tespit edilmiştir. Sıralamada yer alan büyükşehir ve büyükşehir ilçe belediyelerinin, il belediyelerine göre daha başarılı olduğu görülmüştür. Ayrıca tespit edilen bu sıralamanın oluşmasında belirleyici olabilecek değişkenler lojistik regresyon ve çok değişkenli regresyon analiziyle tahmin edilmeye çalışılmıştır. Analizlerin sonucunda belediyelerin performans raporlarındaki hesap verebilirlik düzeyinin oluşmasında başkanın yaşının, politik gücün ve coğrafi konumun belirleyici olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Sosyal belediyecilik hizmetleri ve finansmanı: Ege Belediyeler Birliği örneği

1930'lardan sonra devletin sosyal alandaki rolü büyümüştür. 1980'lerden itibaren birçok alanda görev üstlenen devlet, üzerine aldığı sorumlulukların bir kısmını özel sektör, sivil toplum ve yerel yönetimlere devretmek istemektedir. Bu ve kentleşmenin yarattığı sosyal sorunlar nedeniyle yerel yönetimler, sosyal hizmetlerle ilgili yeni görevler yüklenmek durumunda kalmıştır. Bu anlamda sosyal belediyecilik, sosyal devlet anlayışının yerel yönetim düzeyindeki bir yansıması olarak değerlendirilebilir. Ülkemizdeki sosyal harcamaların GSYH'ya oranı, merkezi düzeyde yetersiz, belediyeler düzeyinde yok denecek kadar azdır. Sosyal adalet, sosyal sermaye ve sosyal dışlanma gibi alanlarda iyi bir noktada olmayan ülkemizde belediyelerin eşitlik, sosyal içerme, sosyal uyum ve refahın adil paylaştırılmasıyla ilgili olumlu etkileri çok sınırlıdır. Yoksulluk, gelirin adil dağılımı ve işsizliğin önlenmesinde belediyelerin yerel girişimleri ve sosyal sermayeyi harekete geçirmesi beklenebilir. Ancak bu açıdan da ülkemizdeki belediyelerin etkin olmadığı söylenebilir. Kısaca sosyal belediyecilikle bağlantılı bu alanların yeterince gelişmediği görülmektedir. Sosyal belediyeciliğin yöneldiği kesimler ise kadınlar, yaşlılar, çocuklar, yoksullar, engelliler, işsizler, göçmenler gibi dezavantajlı kesimlerdir. Bu kesimlere yeterli hizmetin sunulabilmesi için belediyelerin mali özerkliklerinin ve kaynaklarının arttırılması, daha etkin ve verimli hizmet görme usullerinin geliştirilmesi gerekmektedir. İncelenen belediyelerde tespit edilen sosyal faaliyetlerin dezavantajlı kesimlerin yoksulluk, dışlanma gibi sosyal risklerini azaltmaya yetecek düzeyde olmadığı görülmüştür. Sosyal harcamaların bütçe içindeki payı düşüktür. Ayrıca sosyal harcamaların bütçeleştirilme sürecinde de önemli aksaklıklar tespit edilmiştir.
Afet bilinci ve kader ilişkisi: Gümüşhane örneği

Afet; bir toplumu derinden sarsan, ciddi can ve mal kayıpları yaşatan doğal veya insan kaynaklı olaylardır. Ülkemizde meydana gelen çeşitli afetlerden dolayı içinde bulunduğumuz coğrafyada insanlar sürekli afet riski altındadır. Toplumun dini inancı gereği afetlerin meydana gelme sebebi bazıları tarafından kader olarak değerlendirilir. Ancak tüm yaşanan felaketler kader olsa bile dinimizin öğretisi sırtımızı kadere yaslamak değil tedbirli olmayı göstermektedir. Bu bağlamda bölgemizde gerçekleşen afetlerin çeşitliliği ve sıklığı sebebiyle afet öncesi, sırası ve sonrası yapılacak faaliyetleri bilmek ve daima afet bilincine sahip birey olmak toplumun geleceği için önemlidir. Bu araştırma, Gümüşhane'de yaşayan bireylerin afet konusunda bilgi ve bilinç düzeyleri ile kader inançları arasındaki ilişki düzeyleri ve afete ne kadar hazır oldukları üzerinedir. Çalışmamız Gümüşhane ilinde ikamet eden 385 kişi ile yüz yüze yapılan görüşmelerde afet bilinci ile kader inançları arasındaki ilişki kavranmaya çalışılarak, kader inancının afet bilinç düzeylerini ne derece etkilediği ve katılımcıların ne düzeyde afet bilincine sahip oldukları ölçülmeye çalışılmıştır. Afet bilinci ile kader ilişkisi, sorulan üç soruda tespit edilmiş olup genel anlamda bir ilişki tespit edilememiştir. Elde edilen bulgular SPSS 20 paket programında analiz edilerek yorumlanmaya çalışılmıştır.
4734 sayılı Kamu İhale Kanunu kapsamındaki kamu ihalelerinde karşılaşılan sorunların Kamu İhale Kurulu kararları nezdinde irdelenmesi

Kamu idareleri ve özel idarelerde gerçekleştirilecek olan ihalelere ilişkin usul ve esasları düzenleyen 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu 2003 yılında yürürlüğe girmiştir. Kanunla beraber AB uyum sürecinde ihalelerde şeffaflık, saydamlık, eşitlik gibi uluslararası geçerlilikler yer almıştır. Kanunun 54 ve 55. maddeleri ihalelere yönelik şikayetlerin usul ve esaslarını belirlemektedir. İdareye şikayet ve Kamu İhale Kurumuna itirazen şikayet başvurularının, dava açılmadan önce tüketilmesi zorunlu idari başvuru yolları olduğu bildirilmiştir. İtirazen şikayet başvuruları Kamu İhale Kurumunun web sitesinde yayımlanmaktadır. Şikayetin içeriği ve şikayet sonuç karar tutanaklarına çevrimiçi olarak erişilebilmektedir. Ayıca EKAP üzerinden yürütülen ihale bilgilerine açık bir şekilde ulaşılabilmektedir. İtirazen şikayet başvuruların 2018 yılının ilk altı aylık diliminde Türkiye genelinde yapılan 44473 ihalenin % 2 ,79'unu oluşturmaktadır. Bu şikayetlerin 621'i hizmet alımı, 202'si mal alımı ve 405'i yapım işi ihalelerine yapılan şikayetleri kapsamaktadır. Çalışmamızda bu şikayetlerin sonuç karar tutanakları ile başvuru bilgileri tek tek incelenmiştir. 1239 tane itirazen şikayetin incelenerek gerçek kişi, tüzel kişi ve ortak girişim olmak üzere toplam 1501 adet aday, istekli ve istekli olabilecek kişi ve firma bilgileri araştırılmıştır. Bunların hizmet alanları, hizmete başlama yılları ve faal oldukları şehir bilgilerine ulaşılmıştır. Daha sonra itirazen şikayet sonuç karar tutanakları tek tek incelenerek firma, ihale türü, ihale büyüklüğü, karar sonucu ve karar sonuç tutanağının hazırlanmasında temel alınan 4734 sayılı Kamu İhale Kanunun maddelerine göre aralarında bir ilişki olup olmadığı incelenmiştir. Araştırma sonucunda karar sonuçlarının firmaların hizmet yılı ve türleri ile anlamlı bir ilişkisinin olmadığı görülmüştür. Ancak karar sonuçlarının şikayet edilen ihalenin türü ve büyüklüğü ile anlamlı bir ilişkisi olduğu saptanmıştır. Karar sonucunda yer verilen kanun maddelerinin ihale türü ve firma türü ile ilişkisinin olmadığı ortaya çıkmıştır. Bununla beraber kanunun 54, 38 ve 55. maddelerinin kurul sonuç tutanaklarında sıkça kullandığı görülmektedir.
Bitlis ilinde yaşıyan sosyal yardıma muhtaç ailelerin içinde bulundukları durum ile ilgili bir araştırma

Genel Seçimlerinde oy kullanmışlardır. Kadınlar boş zamanlarında genellikle komşularına gitmekte, el işi yapmakta, erkekler ise genellikle kahveye gitmektedirler. Aileler temel ihtiyaçlarını karşılamakta güçlük çekmekte. pek çok ve karmaşık olan sorunlarla iç içe yaşamaktadırlar. Bu sorunlar duyarlılık ve çaba gerektiren. zamanla üstesinden gelinebilecek sorunlardır.
Teknoloji politikası araştırma alanının evrimsel incelenmesi: Bilimetrik bir yaklaşım

Teknoloji politikası araştırma alanı farklı disiplinler içerisinde yer alan interdisipliner araştırma alanı olarak görülmektedir. İnterdisipliner bir çalışma alanı olarak kabul edilen teknoloji politikası alanı bilim, teknoloji ve inovasyon kavramlarından beslenmekte ve söz konusu kavramların nitelikleri ile eş değer özellikler taşımaktadır. Teknoloji politikası araştırmacıları, geçmişşten günümüze teori ve uygulamaları farklı iktisadi yaklaşımlar bağlamında ele almış ve anlamaya çalışmıştır. Ön planda tutulan ekonomik öz ile birlikte teknoloji politikaları taşıdıkları sosyal, toplumsal ve kamusal nitelikleri ile aynı zamanda kamu politikası olarak da kabul edilmektedir. Bu kabul teknoloji politikası alanı ile kamu yönetimi alanı arasındaki ilişki bağını tanımlamaktadır. Kamu yönetimi alanı ile teknoloji politikası alanı arasındaki ilişki bağının ise teknoloji politikalarının kamu politikası olarak kabul edilmesine, devletin varlığına ilişkin olarak ortaya çıkan görev ve sorumluluklarına ve bilim, teknoloji ve inovasyon kavramlarının taşıdığı kamusal öze ilişkin olduğu düşünülmektedir. Var olduğu düşünülen kamusal temellerle birlikte günümüzde yaşanan dijitalleşme sürecinin yaygınlaştırdığı teknoloji temelli uygulamaların teknoloji politikaları alanını öncelikli kamu politikaları olarak konumlandırdığı bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı kamu politikası olarak kabul edilen teknoloji politikası alanın kamu yönetimi alanı içerisindeki yerini belirlemektir. Bu amaç doğrultusunda çalışma teknoloji politikası araştırma alanının evrimsel incelenmesini konu almaktadır. Evrimsel inceleme alanın kavramsal yapısı üzerinden gerçekleştirilmiş ve gelişim retrospektif bir bakış açısıyla izlenmiştir. Böylelikle kamu yönetimi alanı içerisinde bir kamu politikası olarak kabul edilen teknoloji politikası alanın yapısı veriye dayalı olarak ortaya konmuş ve ilişkisel olarak alanının kamu yönetimi disiplini içerisindeki yeri anlaşılmaya çalışılmıştır. Çalışma, veri madenciliği yöntemi ile yürütülmüş ve bilimetrik yaklaşımla ele alınmıştır. Çalışma sonucunda veri temelli objektif bulgulara ulaşılırken alana ilişkin değerlendirmelerde bulunulmuştur.
Kent planlamasına halkın katılımı

Demokrasi, artık katılımcılık ve çoğulculuk boyutlarıyla tartışılmaya başlanmıştır. Planlamaya katılım, genel anlamda halkın çeşitli konularda kendisi ile ilgili kararlara katılmasıdır. Katılım, demokrasinin işleyişinde hem araç, hem amaç niteliği taşımaktadır. Ülkemizde mevcut planlama anlayışının halk katılımına yeterince fırsat tanımadığı görülmektedir. Bu sistem içinde yerel halkın yönetimin kararlarına etkin biçimde katılması ve denetlemesi için gerekli mekanizmalar geliştirilememiştir. Plan kararlarına karar vericilerin tercihleri ve bu kararlarla yaşamak durumunda olanların tercihleri arasında farklar bulunmaktadır. Katılımın, Türkiye'deki kent plancıları arasında, üzerinde olumlu değer yargıları yüklenmiş, gerçekleştirilmesinin gerekli olduğu savunulan bir kavram olduğu savunulan bir kavram olduğu söylenmektedir. Ama pratiğe geçmemiştir ; her plancı katılımdan başka bir şey anlamaktadır. Bu tezde ülkemizde kent planlamasına halkın katılımına bir örnek olarak Birecik Barajı projesi incelenmiştir. Bu proje kapsamında yapılan anket ve araştırmalarda kendilerinin vermediği bir karar sonucu, bölge halkının yeni bir mekana taşınmak, arazilerinden bir kısmını veya tümünü kaybetmek ve yeni iş alanlarına kaymak zorunda kalacak nüfus grubunun, bu işleri gerçekleştirebilecekleri yol ve araçların belirlenmesi hedeflenmiştir. Ülkemizde mevcut planlama anlayışının halk katılımına yeterince fırsat tanımaması gerçeğinden yola çıkarak, meslek odalarının, demokratik kitle örgütlerinin ve üniversitelerin bu konudaki çalışmalarının ne olması gerektiği üzerinde durulmaktadır. Bunun içinde yerel halkın çevresiyle ilgili her konuda bilgilenerek, aydınlanarak; yasal ve yönetsel ve siyasal girişimlerde bulunarak, tepkilerini göstererek, örgütlenerek ve gerekirse yargı yoluna giderek, katılımı sağlanmalıdır. Bu noktada da örgütlü katılımın önemi üzerinde durulmalıdır. Sivil toplum örgütleri, dernekler, sendikalar, vakıflar, kooperatifler, meslek odaları vb. yoluyla katılımdan beklenen yarar sağlanabilir. Yerel yönetimler de bu konuda katılımı özendirecek ve etkili kılacak şekilde sivil toplum örgütleriyle ortaklaşa çalışmalar yürütülmelidir. Halk katılımının, hemşehrilik bilincinin geliştirilmesi ile beraber ele alınmasında yarar vardır. Toplumsal değişme ve ilerlemenin bir sonucu olarak doğan halkın yönetimi denetlemesi ve bazı kararların alınması süreçlerine katılımının sağlanması en önemli hedef olmalıdır.
Bergama'da bir çevreci taban hareketi

Elinizdeki çalışma, Bergama yöresinde Bakırçay Ovasında bulunan Alacalar, Soğanlı, Tekkedere, Pınarköy, Kurfallı, Bozköy, Sandere, Eğrigöl, Ovacık, Çaltıbahçe, Narlıca, Çamköy, Tepeköy, Yalmzev, Küçükkaya, Süleymanlı ve Aşağıkırıklar isimlerindeki 17 köyün toplam nüfusu 7000 olan insanlarının 1989- 1998 yıllan arasında Eurogold adlı çok uluslu şirketin topraklarında siyanür liçi yöntemiyle altın ayrıştırmasına karşı verdikleri mücadelenin nasıl oluştuğunu, yürütüldüğünü ve siyasal bilinç ve toplumsal cinsiyet ilişkileri düzeyinde nasıl bir dönüşüme yol açtığım tanımlamaya ve açıklamaya çalışıyor. Çalışma, 1997 Aralık- 1998 Mayıs ayları içinde Bergama'da 25 kişiyle yapılan derinlemesine görüşmelerin, Bergama'da bulunulan süre içinde yapılan katılımcı gözlemin ve Bergama'ya ilişkin çıkartılan çeşitli yayınların ve gazete arşivlerinin taranması sonucu elde edilen verilerin değerlendirilmesine dayanıyor. Çalışma boyunca, Bergama'da yürütülen mücadeleye ilişkin iki temel ve birbirini belirleyen soruya yamt aranmaya çalışılıyor: birincisi, Bergama'da on yıla yayılmış bir biçimde ortaya çıkan, kesintililik gösteren ve yer yer iniş-çıkışlara sahne olan toplumsal hareket, kuramsal olarak nasıl açıklanabilir; ikincisi ise, bu hareketin niteliği, siyasal bilinç ve toplumsal cinsiyet ilişkilerinin dönüşümünde nasıl bir olanak sağlar? Son olarak, çalışma, kuramsal tartışmalar ışığında halen sürmekte olan Bergama'daki toplumsal hareketin geleceği ve toplumsal etkileri hakkında bir tartışmayı başlatmayı umuyor.
Cittaslow Hareketi ve Seferihisar örneği; Tarım, emek, mülkiyet ilişkileri ve mekan bağlamında bir çözümleme

Küreselleşme ile birlikte değişen tarım, gıda, yemek, kent dünyanın birçok ülkesinde ve yerel birimlerde değişim ve dönüşümü beraberinde getirmiştir. Küresel kapitalizmin, sermayenin ve neoliberal politikaların önemli ölçüde etkili olduğu bu süreçte bireylerin ve toplumların yaşamları serbest piyasa koşullarına terk edilmiştir. Bu sürece karşı çıkan hareketler ise benzer dönemde farklı coğrafyalarda farklı tepkiler göstermişlerdir. Bu çalışmada küresel gıda ve tarım sermayesine karşı İtalya'da başlayan Slow Food hareketi ve kentsel düzlemde varlığını gösteren bağıl hareket olan Cittaslow hareketinin sosyo-ekonomik etkileri ele alınmıştır. Türkiye'de 2009 yılında başlayan hareketin Seferihisar ilçesi örneğinde sahip olduğu kriterler ve uygulamaları ile tarım, kadın emeği, mülkiyet ilişkileri ve mekan özelindeki etkileri ve dönüşümleri çözümlemek çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. Hareketin Seferihisar'a gelişi ve bağıl projelerin uygulamaya konulması ile birlikte ilçede yaşanan tarımsal değişim, yerelde yaşayanların ekonomik hayatta yer alma süreçleri ve potansiyellerini ortaya çıkarmaları bağlamında önemlidir. Hareket, küçük kentler için küreselleşme ve sermayeye karşı yeni bir model ortaya koymaktadır. Bu süreçte mülkiye ilişkileri ve mekanda yaşanan dönüşümler ise özel önem gösterilmesi gereken kavramlardır.
İstihbaratın teşkilatlanma ve yönetim sorunsalı: A. B. D. örneği

Günümüzde teknolojinin gelişimi ve küreselleşme dünyayı uçtan uca değiştirdi. Toplumlar ve ülkeler birbiri ile etkileşime geçtikçe bireysel özgürlükler ve demokrasi konusunda hassas alanlar giderek artmaktadır. Bu etkileşim ülkelerin güvenliğini ve bireysel özgürlük alanlarını da etkilemektedir. Bu hızlı değişime karşın ülkeler geçmişşin soğuk savaş anlayışı ve güvenlik hassasiyetlerini de aynı zamanda taşımaya devam etmektedirler. Gelişmiş demokrasilere sahip ülkelerin başında gelen Amerika Birleşik Devletleri'nde mevcut güvenlik ve istihbarat anlayışı, faaliyetleri ve denetimi işte bu çatışmanın uzun sürede meydana geldiği denge üzerine kuruludur. ABD açısından istihbarat teşkilatlanma süreci yeni problemler, hak arayışları, çatışma ve çözümler doğurmaktadır. Tüm bunların ışığında bu tezin temel amacı istihbarat problemlerini ABD istihbarat teşkilatlanma süreci üzerinden analiz edip karşılaşılan problemleri neden sonuç ilişkisi içerisinde tespit etmektir. Bu çalışmada Amerika Birleşik Devletleri'nde istihbaratın yönetim modeli, teşkilatlanması ve hukuki alt yapısı incelenmiştir. Birinci bölümde kavramsal anlamda istihbarat incelemesi literatüre önemli bir katkı olarak görülebilir. İkinci bölümde ABD istihbarat teşkilatlanması ve yasal çerçevedeki gelişim arasındaki ilişki ortaya konmaktadır. Üçüncü bölümde ABD istihbaratının yönetim, organizasyon ve denetimine ilişkin temel problemler tartışılmıştır. Sonuç olarak tespit edilen en büyük problem büyüyen kurum yapıları arasında koordinasyon eksikliğinden kaynaklanmaktadır. Etkin bir istihbarat teşkilatlanmasının öncülü olarak insan faktörünün ve doğru bilginin karar vericiler için hızlı ve etkin şekilde rafine edildiği istihbarat süreçlerinin gerekliliği öne sürülmüştür.
Tarihi eser kaçakçılığı ile mücadele eden kurumlar arası koordinasyon ve önemi

Kültür; tarihsel ve toplumsal gelişme süreci içinde yaratılan bütün maddi ve manevi değerler ile bunları yaratmada, sonraki nesillere iletmede kullanılan, insanın doğal ve toplumsal çevresine egemenliğinin ölçüsünü gösteren araçların bütünü, bir topluma veya halk topluluğuna özgü düşünce ve sanat eserlerinin tamamıdırKültür bir millete bir bölgeye ait olamaz. Kültür bir etkileşim ürünüdür. Civar coğrafyasından bağımsız saf bir kültür düşünülemez. Bu süreç kültürlerin ve kültür varlıklarının bir miras hüviyeti içerisinde geçmişşten alınıp geleceğe aktarılma silsilesiyle devam eder durur. Aslında olması gereken budur. Bu süreç tarihi bir sorumluluktur. Bu mirasın suistimali Tarihi Eser Kaçakçılığını oluşturan sebeplerdendir. İnsanlardaki geçmişş merakının belirli bir teknolojik doygunluğa erdikten sonra başladığını söylemek yanlış olmaz. Aslında insanlığın geçmişşten çok, geleceği daha fazla merak ettikleri de çok doğru bir tespit olacaktır ama geçmişşe bakıp geleceği düşünmek çoğu insanın yaptığı bir şeydir. Bu durum geçmişşe ilgiyi artırmıştır. Geçmişe yönelik ilginin artması Tarihi Eser Kaçakçılığı kavramına da beraberinde getirmiştir. Tarihi Eser Kaçakçılığı kültür mirasının talan edilmesidir. Bu talanın önüne geçmek ülkemizde bir ya da birkaç kurumun değil, tüm kurumların, halkımızın katılımı ve mücadelesi ile mümkün olacaktır. Bu suçla en etkin mücadele yöntemi şüphesiz örgütlü mücadeledir. Bu suçla mücadele tolumda kültür bilincinin oluşturulmasıyla başlamalıdır. Engellenemeyen tarihi eser kaçakçılığı suçlarında sonuca götürecek güç mücadeleci birimlerin koordinasyonunun sağlanması ile olacaktır.
Türkiye'de çevre politikalarının yerel yönetimler açısından etkinliği

Çevre sorunları dünyanın her yerinde olduğu gibi Türkiye'de de karşılaşılan temel sorunlar arasında yer almaktadır. Çevre sorunları her ne kadar yerel kaynaklı olsa da sonuçları itibariyle evrensel bir boyut kazanmaktadır. Ancak çevre sorunları yerel düzeyde ele alınmadıkça etkin politikaların uygulanması mümkün görülmemektedir. Yerel yönetimlerin çevre sorunlarının çözümünde etkin bir rol üstlenmesi bu konuda en doğru yaklaşım olacaktır. Merkezi yönetimlerin, çevre sorunları ile ilgili uygulamaları yerel yönetimlere kaydırması gerekmektedir. Yerel yönetimler, merkezi yönetimlere oranla çevre sorunlarına daha hızlı müdahale edebilme olanağına sahiptir. Ayrıca sorunların doğru tespit edilebilmesi ve çözülebilmesi çalışmalarına yerel politikalarla başlandığında sorunların çözümü daha sağlıklı ve kalıcı olacaktır. Bu doğrultuda merkezi yönetimlerin yerel yönetimlerle gerek ekonomik gerekse hukuksal desteği vermesi gerekmektedir. Bu çalışmada, Türkiye'de yerel yönetimlerin çevre sorunlarının çözümünde, Bölgesel Çevre Merkezi gibi kurumlar ile hareket etmesinin etkinliği artıracağı irdelenecektir. Özellikle yerel yönetimlerin REC Türkiye ile birlikte Yerel Çevre Eylem Planlarının uygulanmasında etkin bir rol üstlenmesi gerektiği üzerinde durulacaktır.