turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tourism as an agent of change İzmir ? Alaçatı case in Turkey

Bu tez, tarımsal ekonomilerin çöktüğü kırsal yerleşimlerde kentleşme sürecinininarkasındaki dinamikleri incelemektedir. Bu süreçte yerelin turizm yoluyla pazarlanabilecekdeğerlerinin farkına varıldığında, değişim aracı ve canlandırıcı dinamik olarak turizmebaşvurulması gerektiği yaygın görüştür. Yerel kaynakları öne çıkaran bu görüş, küreselleşmenin de sunduğu teknik olanaklardan yararlanarak, yerelliklerin turizm pazarındayarıştırılması stratejisine dayanır. Sürecin yerel ekonomiyi çeşitlendireceği, yerel topluluğungeneline refah getireceği beklenir. Bu uğurda, yerel demokrasi adına, yerel sivil toplum örgütlerine ve yerel yönetimlere atfedilen işlevsellik büyüktür. Böylece turizme sahne olanmekanda, etkinlikleri yerel, ulusal ve ulusaşırı ölçekte değişkenlik gösteren farklı aktörleriniktidar süreci başlar. Bu tezde, kırsal alanlardaki bu dönüşümlerin, büyük kentlerdekidönüşüm süreçlerini doğuran politik süreçlerden ayrı tutulamayacağı savunulmaktadır. Her ikisi de sistem krizlerinin çözümü çabalarıdır. Kırsaldaki bu dönüşümler de, kendi içindekaybedenleri ve kazanları olan sınıfsal süreçler olarak algılanmalıdır. Bu amaçla, kentlerdedevlet organlarından piyasanın kendi mekanizmalarına kadar değişkenlik gösteren araçlarlasermaye birikim sürecini başlatan bu sınıfsal stratejinin, yereldeki araçlarının neler olduğu sorgulanmıştır. Bu sorgulamanın hedefi, yerel sivil toplum örgütleri ve yerel yönetimdir. Amprik çalışma için hızlı bir turizm gelişimi ve beraberinde dönüşüm yaşayan bir Egekasabası, bir turizm planına dayanmayan yerel bir hareket ve otonom bir gelişim olarak bilindiği için seçilmiştir. Değişimde rol alan aktörler ve yerel topluluk üyeleriyle yapılan mülakatlardan elde edilen, niteliksel verilere dayalı bir alan çalışması yapılmıştır. Kentli orta sınıftan turizm yatırımcılarının değişimi başlatıp yönlendirdiği saptanmıştır. Finansalolanakları ve kültür sermayesi yerel topluluğunkinden öte olan bu aktörlerin, sivil toplum örgütleri yoluyla temsiliyet arayışına yönelip eyleme geçtikleri ve ardından yaşanan bu değişimin gerçekliklerini kendi lehine yapılandırmak adına iktidar uyguladıkları sonucuna ulaşılmıştır. Yerel halkın kapasitesini aşan bu gerçeklikler yerel halkın katılımına gerekçeoluşturmamış, yerel halkın aktör olarak ancak mal varlıkları yoluyla karar yapım süreçlerinietkileyebildiği sonucuna varılmıştır. Dolayısıyla, yerel halk mallarını turizm ile birlikte gelişen emlak piyasasında hızla satarak ya da kiraya vererek, gelişen turizmin baş aktörleri olan kentli orta sınıfın sermaye birikim sürecini hızlandırmıştır. Bu gelişmeyle paralel olarak yerel yönetiminde, ulusal ve ulus ötesi büyük yatırımcıları işletmeci bir yaklaşımla bölgeyeçekmeye çabalayan karşıt gücü oluşturmaktadır.
E-devlet uygulamalarında kritik başarı faktörleri ve kullanıcı memnuniyetinin ölçülmesi: Osmaniye Valiliği örneği

Bu çalışmada Kamu Yönetiminde e-Devlet Uygulamaları ele alınarak kamu alanında Osmaniye Valiliğindeki e-Devlet uygulamaları ve kritik başarı faktörleri incelenmiştir. Araştırmanın amacı doğrultusunda kurum personeli 121 kişi ile e-Devlet uygulamalardan memnuniyet ve kritik başarı faktörleri ile ilgili anket çalışmasından yararlanılmıştır. Çalışmada ve ankette daha objektif sonuçlara ulaşabilmek için müdürlük adı verilmemiştir. Toplanan veriler üzerinde yapılan keşfedici faktör analizi sonucunda kullanıcı memnuniyeti ile ilgili 3 faktör elde edilmiş olup e-Devlet Uygulamalarının Kullanışlılığı ve Tasarruf Ettiren Özellikleri faktörünün memnuniyet açısından daha önemli görüldüğü tespit edilmiştir. İkinci sırada e-Devlet Uygulamalarının Verimlilik ve Memnuniyete Katkısı faktörü ve son olarak e-Devlet Uygulamalarının Personele Verdiği Haz Ve Kurum İmajına Katkısı faktörü yer almaktadır. Kritik başarı faktörleri bölümünde ise 2 faktör elde edilmiş olup başarı için önem sırası incelenirken ilk sırayı Yönetimin Tutumu ve Teknolojik Uygunluk alırken ardından e-Devlet Uygulamalarının Planlanma ve Uygulanma Süreci faktörü geldiği tespit edilmiştir.
Yerel yönetimlerde sosyal sorumluluk yönetimi: Çankaya Belediyesi örneği

Son yılların en gözde konularından biri olan sosyal sorumluluk, kurumlarla toplumdaki bireyler arasındaki ilişkinin ne kadar önemli olduğunu ve kurumların toplumun ihtiyaç ve sorunlarına karşı duyarlı bir yaklaşım sergilemeleri gerektiğini belirtmek açısından önemli bir yer tutmaktadır. Bu konuyla ilgili literatürde pek çok çalışma yapılsa da, yerel yönetimlerde sosyal sorumluluk anlayışı üzerinde herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Bu çalışmanın temel amacı, yerel yönetim kuruluşlarından biri olan belediyelerde hayatımızın her alanında olan sosyal sorumluluk anlayışının uygulanabilirliğini araştırmaktır. Çalışmanın birinci bölümünde, yerel yönetim kuruluşları ve bunların merkezi idare ile olan ilişkileri ile yerel yönetimlerde sosyal sorumluluk anlayışı üzerinde durulmuş olup, sosyal sorumluluk yönetimi ayrıntılı olarak incelenmiştir. İkinci bölümde ise sosyal duyarlılık, sosyal sorumluluk ve sosyal performans konuları üzerinde çalışmalar yapılmış ve bunların birbirleri ile olan ilişkileri ve yerel yönetimle aralarındaki bağ incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, Çankaya Belediyesinin sosyal sorumluluk anlayışı üzerine bir anket çalışması yapılıp, gerekli sonuçlar ortaya konmuştur. Ulaşılan bulgulara göre; vatandaşların sosyal sorumluluk algılarının çalışanların sosyal sorumluluk algılarından kısmen düşük çıktığı anlaşılmaktadır. Araştırmaya katılanların belediye faaliyetleriyle ilgili algıladıkları en yüksek sosyal sorumluluk boyutu sağlığa ilişkin sorumluluk, en düşük sosyal sorumluluk boyutu ise kent ve çevreye karşı sorumluluktur. Ayrıca tüm sosyal sorumluluk boyutlarında sosyal sorumluluk algı ortalamalarının kadınların erkeklerden ve evlilerin bekarlardan fazla olduğu anlaşılmaktadır. Korelasyon analizi sonuçlarına göre de araştırmamızın üçüncü hipotezi olan sosyal sorumluluk boyutları arasında anlamlı ilişki olduğu ortaya çıkmıştır.
27 Mayıs 1960 askeri müdahalesi ve demokrasi eğitimi

Bu çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Bütün bu bölümlerin temelini demokrasi eğitimi ve demokrasi bilinci oluşturmaktadır. Birinci bölümde, eğitim bilimcilerinin görüşlerinde ve Türk Milli Eğitim sisteminde, demokrasi eğitimi ile ilgili bilgiler ve demokrasi eğitiminin gerçekleşmesini engelleyen faktörler hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde, 27 Mayıs'in ders kitaplarına yansıması ile ilgili olarak, 27 Mayıs öncesi ve sonrası ders kitapları karşılaştırılmış ve 27 Mayıs'ı geniş kitlelere benimsetme düşüncesiyle hazırlanan broşürlerin irdelenmesi yapılmıştır. Üçüncü bölümde, 27 Mayıs'ı korumaya yönelik çabalar ile 27 Mayıs gününün Hürriyet ve Anayasa Bayramı olarak kabul edilmesi ve yürürlükten kaldırılması Meclis tutanaklarından değerlendirilmeye çalışılmıştır. Dördüncü bölümde, beşinci bölümde yer alan seçilmiş metinlerden 27 Mayıs, demokrasi ve diğer belirlenen kavram ve konulara bakışı karşılaştınlmıştır. Beşinci bölümde, 27 Mayıs'in yıl dönümlerinde iki farklı gazete yazarlarının 27 Mayıs üzerine yorumlan yer almaktadır. 1960- 1981 tarihleri arasında yazarların metinleri aynen alıntı yapılmıştır. vuı
Toplam kalite yönetimi yaklaşımının ilköğretimde İngilizce ders başarısında etkisi ve bir araştırma

Bu çalışmanın temel amacı Toplam Kalite Yönetimi yaklaşımının İlköğretimde İngilizce dersindeki başarıya etkisini araştırmaktır. Aynı zamanda Toplam Kalite Yönetimi prosedürlerini ve prensiplerini kullanarak İngilizce dersindeki başarıyı artırma ihtimali de bir alan çalışması ile araştırıldı. Bu uygulamanın öncelikli amacı öğrencilerin İngilizce dersindeki başarılan açısından uygulama öncesi ve sonrası farkları göstermektir. Çoğu organizasyonda Toplam Kalite Yönetimi araçları ve uygulamaları üretkenliği artırmıştır ve hizmet sektöründe müşteri memnuniyetini sağlamıştır. Bu çalışmada Toplam Kalite Yönetimi uygulamalarının öğrencilerin basan seviyelerini artınp artırmayacağım analiz etmek isteğindeyiz. Araştırma eksik veya yanlış öğrenmeye sebep olan faktörleri değerlendirip İngilizce dersindeki basan seviyesini yükseltmeyi amaçlamaktadır. Ayrıca sonuçlar diğer derslerde başka öğretmenler tarafından başarıyı artırmak üzere kullanılabilecek bir örnek olarak gösterilmektedir. İlk aşamada genel olarak şirketlerdeki Toplam Kalite Yönetimi yaklaşımı ile ilgili gerekli okumalar ve literatür taraması tamamlandı. Bu çalışmayla kitaplardan, makalelerden, tezlerden ve internetten yazılı bilgiler toplandı. Bu bölümde Toplam Kalite Yönetimi'nin genel kavranılan, tarihi gelişimi, temel araçları açıklandı ve Toplam Kalite Yönetimi'ne katkıda bulunan kişilerden bahsedildi, ikinci aşama olarak İlköğretim ile ilgili genel bilgi verildi. Üçüncü aşama olarak İlköğretimde Toplam Kalite Yönetimi anlayışı, kalite göstergeleri, Toplam Kalite Yönetimi uygulamasının eğitim sisteminde sağladığı avantajlar, Toplam Kalite Yönetimi uygulamasının öğretmen ve öğrencilere faydası gibi faktörler aracılığı ile tanımlandı. Dördüncü aşama olarak Toplam Kalite Yönetimi'nin ilköğretimde İngilizce ders başarısını artırmak için uygulanması ile ilgili bir alan çalışması yürüttük. Dördüncü bölümde öğrenciler ile çalışmalar yürüttük. Beyin fırtınası, görüşme, anket gibi yöntemleri de içeren birçok veri toplama metodu kullanıldı. Başarıyı etkileyen faktörler hakkında bir anket cevaplandı ve sonuçlar farklı değişkenler ve araştırma sorusunu belirginleştirecek şekilde fikirler verdi. Sonunda anket 152 öğrenci tarafından cevaplandı. Verilen cevaplar tablo haline getirildi ve içerik analiz edildi. Analiz yapılırken frekans değerleri, yüzde, korelasyon ve çapraz tablolar kullanılmıştır. Bu sonuçlara göre iyileştirme alanları analiz edilmiş ve başarı seviyesini yükseltmek için gerekli adımlar atılmıştır. Birinci dönem notlan ve ikinci dönem notlan ön-test ve son-test puanlan olarak alınmıştır. Ve son olarak bu iki dönemin notlan arasında analiz yapılmıştır. Son analizden görülebilmektedir ki; ikinci dönem İngilizce dersinde iyileşmeleri söz konusu olan öğrencilerin sayılan ve dolayısıyla yüzdeleri Toplam Kalite Yönetimi uygulamalarından sonra oldukça artmıştır. Özet olarak diyebiliriz ki Toplam Kalite Yönetimi uygulamalarının İngilizce derslerinde kullanımı İlköğretim kurumlarındaki öğrencilerin başarısını artırmaktadır.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarının Türk Vergi Hukukuna etkisi

Vergilendirme ilişkisinin bir tarafında birey diğer tarafında ise devlet bulunmaktadır. Bu ilişkide taraflar arasında eşitlik söz konusu değildir. Bu durum, tarafların çıkarları arasında çatışma ortaya çıkarmaktadır. Çatışmanın varlığı, mükellef haklarının ve insan haklarının önemini ortaya koymaktadır. Bir uluslararası sözleşme olarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, insan hakları konusunda asgari ölçütleri belirlemektedir. Vergi mükelleflerinin de AİHS kapsamında koruma altında bulunan pek çok hakkı bulunmaktadır. Vergi idareleri ve vergi mahkemeleri mükellef hakları kapsamında AİHS normlarını dikkate almak durumundadırlar. Bu doğrultuda AİHM içtihatları da oldukça önemlidir. Çalışma kapsamında Anayasa Mahkemesinin vergiye ilişkin olarak bireysel başvuru kararlarına da değinilmekte ve bu kararlarda ortaya konan ilkelerin AİHS normları ve AİHM içtihatlarına uyumu ele alınmaktadır.
Türk Özel Hukukunda hapis hakkı

Hapis hakkı, kanuni şartların gerçekleşmesi halinde, alacaklıya zilyetliğinde bulunan ve iadesi gerekli olan, borçluya ait menkul mallar ve kıymetli evrakı iade etmeyerek alacağının teminatı olarak alıkoyma ve paraya çevirme yetkisi veren bir ayni haktır. Hapis hakkı medeni kanunumuzda menkul rehninin bir türü olarak düzenlenmiştir. MK. 864 -867. maddelerde düzenlenen hapis hakkı, diğer kanunlarda ve Medeni Kanunun diğer maddelerinde düzenlenen hapis haklarına göre genel hüküm niteliği taşır. Genel hapis hakkı Medeni Kanunun 23. babında yer alan menkul rehninin I. faslında teslim-i meşrut rehin ile birlikte düzenlenmiştir. Hapis hakkının şartlarını şu şekilde özetleyebiliriz. Borçlunun rızası ile menkul eşyasına yahut kıymetli evraka zilyet olması, alacağın muaccel olması, alacak ile alacaklının zilyetliğ indeki menkul eşya yahut kıymetli evrak arasında bir irtibatın şart olması. Alacağın hapsedilen eşyadan doğması, alacak ve zilyetliğin aynı hukuki ilişkiden doğması ve alacak ile zilyetliğin aynı amaca yönelik bir hukuki ilişki demetinden doğması halinde bu irtibatın var olduğu kabul edilmektedir. Ticari hapis hakkı için genel hapis hakkı unsurları yanında, her iki tarafta tacir olmalı ve alacak ve zilyetlik taraflar arasındaki ticari münasebetten doğmuş olmalıdır. Bunlara ek olarak hapis hakkına konu eşyanın paraya çevrilmesinin mümkün olması ve hapis hakkı kullanılmasına mani alacaklının bir taahhüdünün yahut borçlunun bir talimatının olmaması gerekir. Hapis hakkına konu olan şeye zilyet olan alacaklı alacağını elde edinceye kadar şeyin zilyetliğini muhafaza ederek sahibine iade etmeme yetkisini kullanır. Alacaklı, alacağını temin edemediği taktirde hapsettiği şeyi paraya çevirme yetkisine sahiptir, hapsedilen eşyanın paraya çevrilebilmesi için borçluya bir ihbarda bulunmak gerekir. Borçlu borcunu öder veya yeterli teminat gösterir ise mal üzerindeki hapis hakkı sona erer. 104 Hapis hakkı sahibi, hapsettiği eşyayı iyi bir şekilde muhafaza borcu altındadır. Ayrıca hapis hakkı herhangi bir şekilde sona ererse, hak sahibi zilyetliğinde bulunan eşyayı iade ile mükelleftir. Alacağı ödenmeyen veya kendisine yeterli teminat verilmeyen alacaklı, hakka konu eşyayı teslimi meşrut rehin hükümlerine göre paraya çevirebilecektir. Hapis hakkı fer' i bir hak olduğu için alacaktan bağımsız olarak devredilemez. Alacak bir başkasına geçer ise hapis hakkı da alacakla birlikte yeni alacaklıya geçer. Bu durumda hapis hakkının doğumu için gerekli olan şartların yeni alacaklıda aramak gerekmeyecektir. Hapis hakkı sona erme sebepleri kural olarak teslim-i meşrut rehininin sona erme sebepleri ile aynıdır. Alacağın herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, hapis hakkı da sona erecektir. Ancak, rehin ile teminat altına alınmış alacaklarda olduğu gibi, hapis hakkı ile teminat altına alınan alacak zaman aşımına uğrasa dahi hak sahibi söz konusu eşyayı paraya çevirmek suretiyle alacağını temin edebilecektir Teslimi meşrut rehinden farklı olarak zilyetliğin kaybı halinde de hapis hakkı ortadan kalkar.
Türkiye'de kentleşmenin kentsel kültürel mirasa etkileri

İTürkiye'de Kentleşmenin Kentsel Kültürel Mirasa Etkileri? başlığını taşıyan bu çalışmanın birinci bölümünde kentleşme ve kentleşme ile ilgili temel kavramların tanımı yapıldıktan sonra ülkemizde kentleşmenin tarihi süreci, nedenleri ve yol açtığı sorunlara kısaca değinilecektir. İkinci bölümde, kentsel kültürel mirasın tanımı yapıldıktan sonra, kentsel kültürel mirasın önemi, yönetimi, sorunları, korunması ve korunma yolları anlatılacaktır. Son olarak üçüncü bölümde ise kentleşmenin ve kentleşme ile ilgili politikaların kentlerde bulunan kültürel mirasa nasıl etkide bulunduğu, kültürel mirasın kent kültürüne etkileri tartışılacaktır. Sonuç kısmında ise, birinci, ikinci ve üçüncü bölümlerde ayrıntılı yer verilen düşüncelere kısaca değinilip öneriler belirtilecektir.
E-governmentalisation of the state: On the way to society of control?

Bu çalışmada, e-devletin ortaya çıkışı, Foucaultcu soykütüksel perspektiften bir 'yönetim rasyonalitesi' yani 'e-yönetimselleşme' olarak analiz edilmiştir. Bu anlamda, e-yönetimselleşmenin ortaya çıkışıyla bağlantılı olan yönetim rasyonaliteleri, öznellik tipleri, bilgi-iktidar stratejileri ve normalizasyon/içleme ve dışlama pratikleri üzerinde durulmuştur. Deleuze'un 'denetim toplumları' üzerine yazdığı denemesi teorik çerçeve olarak kullanılmış ve e-yönetimselleşmenin ortaya çıkışı bu çerçeve içinde açıklanmıştır. Denetim toplumlarının farklı yönleri tezin farklı bölümlerinde tartışılmıştır. Bu tartışmalarda günümüzde kapitalizmde meydana gelen değişimler, devletin yönetim mantığında meydana gelen değişimler, gözetim pratikleri ve rasyonalitelerinde meydana gelen değişimler ve içleme ve dışlama pratiklerinde meydana gelen değişimler üzerinde durulmuştur. Bu analizlere dayanarak, e-yönetimselleşmenin birbiriyle bağlantılı iki yönü olduğu iddia edilmiştir. E-yönetimselleşme, bir yanıyla bireyleri neoliberal bilgi toplumlarının üretim ve yeniden üretimi için gerekli olan aktif, tekno-girişimçi öznelere dönüştürmeye çalışan 'etik-politik' bir rasyonalitedir. Diğer yanıyla ise bireyleri veri tabanları gibi gelişmiş gözetim sistemleri yoluyla yönetmeye çalışan bir gözetim rasyonalitesidir. Teorik tartışmaları somutlaştırmak amacıyla, tez boyunca e-yönetimselleşmenin bu iki boyutuna dair Türkiye bağlamından örnekler verilmiştir. Sonuç kısmında e-yönetimselleşmenin devletin giderek yoğunlaşan bir yönetim rasyonalitesi olduğu ve bu sürecin vatandaşlarının kimlikleri, resmi vatandaşlık statüsü ve içleme ve dışlama pratikleri üzerinde etkisi olabileceği vurgulanmıştır.
Osmanlı Sosyal Güvenlik Hukukunda temel kurumlar

Sosyal güvenlik hukuku, genç bir hukuk dalıdır. Ancak insanlar, insanlığın başlangıcından itibaren sosyal güvenliğe başvurmuşlardır. Sosyal risklerle karşılaşan insanlar bu riskleri telafi etme yolları aramışlardır. Osmanlı Devletinde bireyler ve devlet, sosyal risklere karşı önlem almışlardır. Osmanlılar, sosyal güvenlik işlevine sahip kurumlar aracılığıyla vatandaşlarına sosyal güvence sağlamışlardır. Türk İslam kökenli kurumları değiştirerek ve geliştirerek kendilerine uyarlamışlardır. Tanzimat öncesi dönemde yararlananların katkı sağlamadığı vakıf, nafaka ve yardım kurumları sistemin temelini oluşturmuştur. Tanzimat sonrası dönemde klasik kurumlardan oluşan sisteme yararlananların katkı sağladığı tekaüd sandıkları eklenmiştir. Osmanlı kurumları modern sosyal güvenlik penceresinden incelendiğinde sahip oldukları sosyal güvenlik işlevi ortaya çıkmaktadır.
Belediyelerde halkla ilişkiler aracı olarak sosyal medya kullanımı: Büyükşehir belediyelerinin twitter hesapları üzerine bir inceleme

Gelişen internet teknolojileriyle birlikte iletişim kavramının yeni bir boyut kazanması, ticari işletmelerdeki halkla ilişkiler faaliyetlerini etkilediği gibi vatandaşa en yakın kamu kuruluşu olan belediyelerin halkla ilişkiler faaliyetlerini de etkilemiştir. Belediyeler, vatandaşlarına hizmet ederken bu hizmetlerini duyurmanın da hizmet etmek kadar önemli olduğunu bilerek, bilgilendirmeyi en doğru kanaldan hedef kitlesine ulaştırmak için çalışmaktadır. Bu amaçla geleneksel mecraları kullanan belediyeler, güncel web teknolojilerinin sunduğu uygulamaları da kullanmaya başlamıştır. Belediyeler yaptıkları hizmetleri, yapacakları programların ve hizmetlerin duyurularını ve bunlara ilişkin haberleri vatandaşlarla paylaşarak şeffaf bir bürokrasi davranışı sergileme amacı taşımaktadır. Vatandaşlar da her an her sıkıntısını en yetkili makama ulaştırma rahatlığına sosyal medyanın sağladığı imkanlarla sahip olmuştur. Çünkü internetin zamandan ve mekandan bağımsız hareket etmesiyle, insanlar istek ve şikayetlerine anında yanıt almak ve bilgi edinme haklarını her an kullanmak istemektedir. Günümüzde yeni medya olarak da adlandırılan sosyal medya, geleneksel medyanın aksine karşılıklı iletişim ortamı sağlayarak anında geri bildirim alınmasına olanak sunmaktadır. Bu açıdan bakıldığında sosyal medya, siyasi aktörlerden olan belediye başkanları için de hedef kitlesiyle karşılıklı kesintisiz iletişim ortamı sağladığı için son derece önemli interaktif bir ortamdır. Bu araştırmada ülkemizdeki 30 Büyükşehir Belediyesi'nden, kurumsal Twitter hesabı ve belirlenen tarih aralığında paylaşımı bulunan 23 Büyükşehir Belediyesi'nin Twitter hesapları ve paylaşımları içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Araştırmanın amacı, vatandaşa en yakın yönetim birimi olan belediyelerin gelişen sosyal medya paylaşım alanlarından olan Twitter kanalını kullanım davranışlarını incelemek, elde edilen verilerin okunmasıyla bu kanalın en etkin biçimde kullanılmasına ışık tutmaktır.
Kamu yönetiminde hesap verebilirlik ve BİMER'in hesap verebilir yönetime etkisi: Van sağlık hizmetleri örneği

21. Yüzyılın başında olduğumuz şu günlerde tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'nin yönetim anlayışı da yeni dünya düzenine paralel olarak bir değişim ve dönüşüm sürecine girmiştir. Özellikle 1990'lı yıllardan itibaren, yeni kamu yönetimi anlayışının bir alt dalı olarak düşünebileceğimiz yönetişim düşüncesi ortaya çıkmış ve yönetişim düşüncesinin optimum düzeyde hayata geçirilmesini sağlamaya yönelik iyi yönetişim kavramı ile iyi yönetişimin temel prensipleri olarak adlandırılan bir takım ilkeler kamu yönetimi disiplininde yerini almıştır. Bu bağlamda iyi yönetişimin temel dayanaklarından olan hesap verebilirlik ilkesi şeffaf ve demokratik bir yönetimin vazgeçilmezidir. Günümüz dünyasının yönetim anlayışında, geleneksel hesap verebilirlik mekanizmaları değişime uğrayarak hesap verme kavramı yeniden şekillenmiştir. Esasında hesap verme anlayışı dikey ve yatay bir nitelik kazanarak daha çoğulcu bir yapıya kavuşturulmaya çalışılmaktadır. Son yıllarda gerek gelişmiş gerekse gelişmekte olan bütün ülkelerde olduğu gibi Türkiye'de de hesap verebilirlik bağlamında pek çok yasal düzenleme yapılmıştır. Bu yasal düzenlemelerden hareketle kamuda daha şeffaf, daha demokratik ve daha hesap verebilir bir yönetime geçiş sürecinde geliştirilen ve uygulamaya konulan bir takım projeler mevcuttur. Bu projelerden bir tanesi de bir e-devlet projesi olan BİMERuygulamasıdır. Esasında, BİMER uygulaması 24 Şubat 2006 tarihinde bilişim ve iletişim teknolojileri kullanılarak faaliyete geçirilen önemli bir halkla ilişkiler projesidir. Bu çerçevede bu çalışmada Türkiye'de henüz 10 yıllık bir tarihi geçmişşe sahip olan BİMER uygulamasının, Yeni Kamu Yönetimi anlayışı doğrultusunda hayata geçirilmeye çalışılan hesap verebilir bir yönetim anlayışına etkileri üzerinde durulmuştur. Bu doğrultuda çalışmanın temel hipotezi ise, BİMER uygulamasının kamu yönetiminin hesap verebilirlik düzeyini artırdığıdır. Çalışmada, konuyla ilgili önce teorik çerçeve oluşturulmuş, daha sonra da BİMER'eyapılan şikayet ve başvuruların hesap verebilir bir yönetime etkilerini ortaya koymak amacıyla, Van İlinde Sağlık Hizmetleri alanında 2015 yılında BİMER'e yapılan başvurularla ilgili alan araştırması yapılmıştır.
Doğu Akdeniz enerji rezervleri bağlamında Arap Baharı ve Türkiye'ye etkilerinin incelenmesi

Ortadoğu ve Doğu Akdeniz jeopolitik öneme sahip coğrafyalar olarak tarihin her döneminde güç sahibi olan ve olmak isteyen ülkeler tarafından egemen olunmak istenilen bölgelerdir. Jeopolitik olarak önemli olan bu alanların kaderlerini kendilerine bırakılması hegemon ülkeler açısından pek de mümkün olmamıştır. Bundan dolayı Ortadoğu ve Doğu Akdeniz için dünya siyasetinde birçok anlaşma ve politika üretilmesine neden olmuştur. 2000'li yıllarda komünist-kapitalist sistem mücadelesinin son bulmasıyla bölgede politikalar değişmeye başlamıştır. Bölge dışı aktörlerin bölgeye zuhur etmelerindeki meşruluk arayışı yeni terör olaylarının ve haberlerinin dünya kamuoyuna servis edilmeye başlamasına neden olmuştur. Doğu Akdeniz bölgesi için özellikle 2000'li yıllar sonrası başlayan yeni keşiflerin var olması bölgenin siyasi ve ekonomik kararlarını etkileyen bir diğer faktör olmuştur. 2010'lu yıllarda yeni keşiflerin artması ve bu keşiflerden çıkacak politik ve ekonomik çıkarların paylaşımı da zorlaşmıştır. Güvenlik algıları ve ekonomik işbirliği ile bölgede oluşmaya başlayan bölgesel atmosfer ve ortak sesler Arap Baharı süreci ile kesintiye uğramıştır. Türkiye Cumhuriyeti Devleti de bu süreçten etkilenen devletlerden birisi olarak karşımıza çıkmaktadır. Çalışmada yapılar, süreçler ve bağlantılar incelenerek Doğu Akdeniz enerji rezervleri, Arap Baharı ve Türkiye'ye etkileri üzerinde durulmuştur. Denklemde Doğu Akdeniz hidrokarbon kaynaklarıyla Arap Baharı sürecini ilişkilendirmek mümkün müdür? Sorusuna cevap aranılmış ve Türkiye açısından değerlendirilmiştir.