turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yetişkinlerde dindarlık ve ruh sağlığı

Bu araştırmanın amacı, yetişkinlerde cinsiyet, medeni durum, eğitim durumu, sosyo-ekonomik durum ve yaş gibi demografik özellikler dikkate alınarak dindarlık ile ruh sağlığı arasındaki ilişkiyi incelemektir. Ampirik olarak tasarlanan bu araştırmanın örneklemini İstanbul'da yaşayan 300 yetişkin birey oluşturmuştur. Örneklem grubundan bilgi toplamak amacıyla geliştirilen anket formu beş bölümden oluşmaktadır. Bunlar: deneklerin sosyo-ekonomik durumunu belirlemeye yönelik demografik değişkenler, dindarlık ölçeği, Sürekli Kaygı Envanteri, Özsaygı Ölçeği ve Beck Umutsuzluk Ölçeği'dir. Verilerin analizinde SPSS paket programı kullanılmıştır. Örneklem grubundan elde edilen veriler, t-Test, ANOVA, Pearson Korelasyon Analiz teknikleri ile çözümlenmiştir. Araştırmadan sonuçlarına göre, katılımcıların medeni durum, yaş ve öğrenim durumu özellikleri dindarlık eğilimleri bakımından anlamlı farklılaşmaya yol açarken, ekonomik durum, dindarlık düzeyleri açısından istatistiksel olarak manidar bir fark doğurmamıştır. Çalışmanın sonunda, demografik değişkenlerin, bireylerin ruh sağlığı üzerinde farklılaşmaya neden olduğunu söyleyebiliriz. Ayrıca ruh sağlığının da demografik özelliklere göre anlamlı bir şekilde farklılaştığı tespit edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bir başka sonuç ise, yetişkinlerde dindarlık düzeyleri ile umutsuzluk ve kaygı arasında anlamlı bir ilişkinin bulunmadığı, ancak dindarlık ile özsaygı arasında anlamlı negatif yönde bir ilişkinin ortaya çıktığıdır (r= - 0 ,165, p<.01).
Travmatik yas sorununda aile dayanıklılığı programının kadınlardaki travma sonrası stres, yas ve aile dayanıklılığı düzeylerine etkisi

Bu araştırma, travmatik yas sorunu yaşayan kadınlara uygulanan 'Travmatik Yas Sorununda Aile Dayanıklılığı Programı'nın' kadınların travma sonrası stres, yas ve aile dayanıklılığı düzeylerine etkisini incelemek amacı ile yapılan deneysel bir çalışmadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak ve araştırmanın bağımlı değişkeni olan kadınların travma sonrası stres, yas ve aile dayanıklığı düzeylerini belirlemek amacıyla Kocabaşoğlu, Çorapçıoğlu-Özdemir, Yargıç ve Geyran (2005) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Post Travmatik Stres Bozukluğu Soru Listesi Sivil Versiyonu, Balcı-Çelik (2006) tarafından geliştirilen Yas Ölçeği ve Sema ve Bayraklı (2010) tarafından geliştirilen Aile Yılmazlığı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmaya katılacak olan katılımcıların kişisel, ailevi, sosyal alanlara ilişkin bilgileri, Kişisel Bilgi Formu ile toplanmıştır. Araştırma sivil toplum kuruluşuna 2012- 2013 yılları arasında başvuran, eşini travmatik yollarla kaybetmiş ve ön testlerinde yer alan Soru Listesi Sivil Versiyonu ve YÖ ölçeklerinden yüksek ve AYÖ'den düşük puan alan 24 kadınla yürütülmüştür. Soru Listesi Sivil Versiyonu, YÖ, AYÖ'den alınan puanlara göre oluşturulan deney grubuna araştırmacı tarafından geliştirilen sekiz oturumluk 'Travmatik Yas Sorununda Aile Dayanıklılığı Programı' uygulanmıştır. Kontrol grubuna ise hiçbir müdahalede bulunulmamıştır. Deney grubuna 'Travmatik Yas Sorununda Aile Dayanıklılığı Programı' ön test uygulamasından iki hafta sonra uygulanmaya başlanmıştır. Deney grubuna 'Travmatik Yas Sorununda Aile Dayanıklılığı Programı' uygulandıktan iki hafta sonra da, her iki gruptaki kadına son-testler uygulanarak, deney grubu ve kontrol grubu arasındaki travma sonrası stres, yas ve aile dayanıklılığı ön-test ve son-test puanları dağılımlarının arasındaki farka bakılarak programın etkisi incelenmiştir. Son test uygulandıktan iki buçuk ay ve altı ay sonra ise katılımcılara izleme testleri uygulanmıştır. İzleme testleri ile son test puan dağılımları arasındaki farka bakılarak da programın kalıcılığı değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda Travmatik Yas Sorununda Aile Dayanıklılığı Programının kadınların travma sonrası stres ve yas düzeylerini azaltmada ve aile dayanıklılığı düzeyini artırmada anlamlı düzeyde etkili olduğu ve bu etkinin kalıcı olduğu görülmüştür. Elde edilen bulgular literatür ışığında tartışılmış ve bazı öneriler sunulmuştur.
Boşanma sürecindeki kadınların bağlanma stilleri ile başa çıkma stratejileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, boşanma sürecindeki kadınların bağlanma stilleri ile başa çıkma stratejileri arasındaki ilişkiyi ve bağlanma stilleri ve stresle başa çıkma tarzlarının demografik özelliklere göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini incelemektir. Araştırmanın örneklemini İzmir Adliyesi Aile Mahkemeleri' ne boşanmak üzere başvuran ve Aile Mahkemeleri'nde çalışan psikolog, pedagog ve sosyal hizmet uzmanları ile görüşmesi için mahkemece sevk edilen bireyler arasından tesadüfi örnekleme yoluyla seçilen, boşanma süreci devam eden 120 kadın katılımcı oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında üç farklı veri toplama aracı kullanılmıştır. Bunlar; geçerlik ve güvenirlik çalışması Aysan (1994) tarafından yapılmış olan Başa Çıkma Stratejisi Ölçeği, geçerlik ve güvenirlik çalışması Sümer (2006) tarafından yapılmış olan Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri ve araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan Demografik Bilgi Formu'dur. Verilerin analizinde bağlanma stilleri ve başa çıkma stratejilerinin çeşitli demografik özellikler açısından farklılıklarını saptamak üzere çeşitli istatistiksel yöntemler kullanılmıştır. Demografik özelliklerin kendi içinde iki gruba ayrıldığı durumlarda t testi, ikiden fazla gruba ayrıldığında tek yönlü varyans analizi ANOVA kullanılmıştır. Bağlanma stilleri ve başa çıkma stratejileri arasındaki korelasyon, Pearson Momentler Korelasyon Çarpımı kullanılarak hesaplanmıştır. Elde edilen tüm verilerin çözümlenmesinde sosyal bilimler alanında istatistiksel analiz için kullanılan SPSS 15.0 programı kullanılmıştır. Bu araştırmadan elde edilen bulgular, bağlanmaya ilişkin kaçınma boyutu ile problem çözme, sosyal destek arama ve kaçınma stratejisi arasında anlamlı bir ilişkinin olduğunu göstermiştir. Aynı zamanda bağlanmaya ilişkin kaygı boyutu ile sosyal destek arama, problem çözme ve kaçınma arasında da anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur. Boşanma sürecindeki kadınların yaşları, eğitim durumları, algıladıkları sosyoekonomik düzeyleri, evlenme yaşları, evlenme yılları, evlenme şekilleri, evlilik sayıları, çalışma durumları, çocuk sahibi olup olmamaları ve davayı açan taraf olma durumları ile bağlanma stilleri arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Boşanma sürecindeki kadınların çocuk sahibi olup olmamaları ve evlenme yaşları ile sosyal destek arama stratejilerine göre anlamlı bir farklılık göstermektedir. Kadınların yaşları, eğitim durumları, algıladıkları sosyoekonomik düzeyleri, evlenme yılları, evlenme şekilleri, evlilik sayıları, çalışma durumları ve davayı açan taraf olma durumları ile başa çıkma stratejileri arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Kadın katılımcıların %65,8'inin ilgisizliği, %55,8'inin iletişim problemlerini, %46,7'sinin psikolojik şiddeti, %43.3'ünün aldatmayı, %36,7'sinin de fiziksel şiddeti boşanma nedeni olarak gördükleri de bulunmuştur. Araştırma sonucunda bulgular tartışılarak, araştırmanın sınırlılıkları, güçlü yönleri ve gelecek çalışmalar için öneriler üzerinde durulmuştur.
Travma mağduru mülteci ve sığınmacılarla çalışan meslek elemanlarının ruhsal sorunları üzerine karşılaştırma gruplu bir değerlendirme çalışması

Travmaya dolaylı yoldan maruz kalmanın etkileri literatürde tartışılan konulardandır. Bu araştırmanın amacı, travma mağduru mülteci ve sığınmacılara hizmet veren kurumlarda çalışan kişilerde travma hikayelerine maruz kalma yoluyla gelişen ikincil travmatik stres ve dolaylı travmatizasyon belirtilerini bir kontrol gurubu ile karşılaştırarak incelemektir. Araştırmanın örneklemi (N = 245), travma mağduru mülteci ve sığınmacılara hizmet veren kurumlarda çalışan, farklı mesleklerden yaşları 20 - 60 arasında değişen 135 (81 Kadın, 54 Erkek) katılımcı ve okullarında çalışan, yaşları 22 - 64 arasında değişen 108 öğretmen (71 Kadın, 37 Erkek) katılımcıdan oluşmaktadır. Katılımcılara, Travma Mağdurları ile Çalışanlar için Psikolojik Değerlendirme Ölçeği, Depresyon Değerlendirme Ölçeği ve Genel Sağlık Anketi uygulanmıştır. Analizler mültecilerle çalışan grubun dinledikleri kişisel sorunların şiddetini daha ağır algıladığını; iş yaşamlarının kendilerinde daha fazla sıkıntı yarattığını; yaptıkları işle ilgili eğitim ve süpervizyonlarını daha az yeterli algıladıklarını göstermiştir. Mültecilere hukuki destek veren kurumlarda çalışanların öğretmen grubuna göre daha fazla ikincil travmatik stres, dolaylı travmatizasyon, depresyon ve somatizasyon belirtileri geliştirdiği, daha şiddetli öznel sıkıntı çektikleri ve daha fazla psikolojik yardım ihtiyacı duydukları bulunmuştur. Mültecilerle çalışan kişilerde ikincil travmatik stres ve dolaylı travmatizasyon belirtileri için en önemli risk faktörlerinin; travma hikayelerine maruz kalma sıklığı, yapılan işle ilgili yaşanan sıkıntı düzeyi ve yapılan işle ilgili yeterli seviyede eğitim ve süpervizyon desteği almamak olduğu bulgulanmıştır. Bu bulgulardan yola çıkılarak, mültecilere hizmet veren kurumlarda çalışanlara sağlanan psikolojik destek hizmetlerinin arttırılması, psikolojik travma hakkında bilgilendirici eğitimlerin verilmesi ve düzenli süpervizyon sağlanmasına ihtiyaç olduğu söylenebilir.
10-14 yaş ergenlerin öz yeterlik düzeyinin anksiyete duyarlılığı ve ebeveyn tutumu ile ilişkisinin incelenmesi

Özyeterlik insanların hayatlarında karşılaşabilecekleri durumlarda gerekli olan adımları atabilmeleri ve hedefe ulaşmak amacı doğrultusunda kaynaklarını düzenleyerek kullanabilmeleri konusunda kendisine yönelik inancını ifade etmektedir. Ergenlik dönemdeki kişilerde özyeterliğin düşük olması kaygı düzeylerini artırabilmekte ve bu hissettikleri kaygının bedensel etkilerine duyarlılıkları da artış gösterebilmektedir. Aynı zamanda yakın çevrenin, aile üyelerinin kendilerine karşı tutumları da özyeterlik düzeyini etkileyebilmektedir. Yapılan bu araştırmanın amacı 10-14 yaş ergenlerde özyeterlik düzeyini belirlemek ve belirlenen özyeterlik düzeyi ile anksiyete duyarlılıkları ve ebeveynlerinin tutumlarıyla arasında nasıl bir ilişkinin olduğunu incelemek ve bu konuda alan yazınına katkı sağlamaktır. Çalışmanın örneklemi, 10-14 yaş arasında olan 184'ü kız, 216'sı erkek toplam 400 ergenden oluşmaktadır. Araştırma üç farklı değişkenin birbiriyle olan ilişkisini incelemeyi temel aldığından, ilişkisel tarama yöntemi kullanılarak yapılmıştır. Araştırmaya katılan gönüllü katılımcılara sosyodemografik bazı bilgileri için Kişisel Bilgi Formu, Çocuklar için Öz-Yeterlik Ölçeği, Çocuklar için Anksiyete Duyarlılığı İndeksi ve Anne-Baba Tutumu ölçekleri uygulanmıştır. Çalışma kapsamında elde edilen sonuçlara göre; Erkeklerin genel özyeterlik ve duygusal özyeterlik puanları kızlardan yüksek bulunmuştur. Katılımcıların yaşı ile genel özyeterlik düzeyi arasında negatif yönlü ve düşük düzeyde ilişki bulunmuştur. 5. Sınıftaki ergenlerin genel özyeterlik puanları 7. ve 8. sınıftaki ergenlerin özyeterlik düzeyinden daha yüksek olduğu saptanmıştır. Ebeveynlerini anlayışlı/demokratik olarak ifade edenlerin özyeterlik ve alt boyutları puanları baskıcı/otoriter ve ilgisiz/kayıtsız olarak ifade edenlerden daha yüksek bulunmuştur. Ders başarısını yüksek olarak nitelendiren ergenlerin genel, sosyal, akademik ve duygusal özyeterlik düzeylerinin ders başarısını düşük ve orta olarak nitelendirenlerden daha yüksek olduğu saptanmıştır. Ebeveynleri beraber olan ergenlerin, ebeveynleri boşanmış bireylerden daha yüksek genel, akademik ve duygusal özyeterlik puanına sahip olduğu bulunmuştur. Ergenlerin anksiyete duyarlılığı puanları arttıkça sosyal, akademik, duygusal ve genel özyeterliklerinin azalmakta olduğu tespit edilmiştir. Genel özyeterlik puanı ile ebeveyn tutumunun kabul/ilgi ve psikolojik özerklik alt boyutu ile pozitif yönde ve orta düzeyde, kontrol/denetleme alt boyutu ile arasında pozitif yönde ve düşük düzeyde anlamlı bir ilişki görülmüştür.
Evli bireylerde partnere saygı ve yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, partnere saygı ve yaşam doyumu arasındaki ilişkileri ve partnere saygı ve yaşam doyumu cinsiyet, yaş, fiziki görünüm algısı, eğitim düzeyi, evlilik yılı ve gelir düzeyine göre anlamlı olarak farklılık gösterip göstermediğini incelemektir. Araştırmanın çalışma grubu, 91 kadın ve 119 erkek olmak üzere toplam 210 kişiden oluşmaktadır. Araştırmaya katılan bireylerin yaş düzeyi 23 ve 75 arasındadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Partnere Saygı Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Partnere Saygı Ölçeği 6 madde ve tek alt boyuttan, Yaşam Doyumu Ölçeği 5 madde ve tek boyuttan oluşmaktadır. Araştırmada veri analiz tekniği olarak Pearson Korelasyon katsayısı, T testi ve F testi kullanılmıştır. Korelasyon analizi sonucunda, partnere saygı ve yaşam doyumu arasında pozitif bir ilişkinin olduğu saptanmıştır. Araştırma sonucunda kadın ve erkek bireylerin, partnere saygı düzeyleri arasında cinsiyete göre anlamlı bir farklılık olmadığı, kadın ve erkekler arasında, yaşam doyumu düzeyleri arasında cinsiyete göre anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. Partnere saygı açısından fiziki görünümden memnun olan veya olmayan bireylerin, yaşam doyumu açısından fiziki görünümden memnun olan veya olmayan bireylerin karşılaştırılmasında, anlamlı bir farklılık olduğu gözlemlenmiştir. Partnere saygı düzeyi açısından yaş grupları farklı olan bireylerin arasında anlamlı bir farklılık olduğu, yaşam doyumu düzeyi açısından yaş grupları farklı olan bireylerin arasında anlamlı bir farklılığın olmadığı görülmüştür. Yaşam doyumu ve partnere saygı düzeyi açısından gelir düzeyine göre anlamlı bir farklılık olduğu, yaşam doyumu düzeyi açısından evlilik süreleri farklı olan bireylerin arasında anlamlı bir farklılık olmadığı, bireylerin partnere saygı düzeyleri açısından eğitim durumu, evlilik süresine göre anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. Bireylerin yaşam doyumu düzeyi açısından eğitim durumuna göre anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür.
Eğitim fakültesi öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri ile psikolojik sağlamlık ve affetme düzeyleri arasındaki ilişki

Bu araştırmada Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri ile affetme ve psikolojik sağlamlık düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2013- 2014 eğitim öğretim yılında Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nin çeşitli bölümlerinden 486 kadın, 175 erkek olmak üzere toplam 661 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada ölçme aracı olarak öznel iyi oluş düzeyini belirlemek amacıyla Pozitif ve Negatif Duygu Durum Ölçeği (Watson, Clark ve Tellegens, 1988) ve Yaşam Doyumu Ölçeği (Diener, Emmans, Larsen ve Griffin, 1983) kullanılmıştır. Öğrencilerin demografik bilgilerini elde etmek için araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu, affetme düzeyini ölçmek için Heartland Affetme Ölçeği (Thompson, Snyder, Hoffman, Michael, Rasmussen ve Billings, 2005), psikolojik sağlamlık düzeylerini belirlemek için Ego-Sağlamlık Ölçeği (Block ve Kremen, 1996) kullanılmıştır. Bağımsız gruplar arasındaki farklılıkların testi için Mann-Whitney U Testi ve Kruskal-Wallis Testi kullanılmıştır. Öznel iyi oluş ile psikolojik değişkenler arasındaki ilişkiyi belirlemek için Spearman's Rank Order Korelasyon yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre üniversite öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri ile araştırmaya konu olan psikolojik değişkenler arasında ilişki bulunmuştur. Ayrıca katılımcıların öznel iyi oluş düzeylerinin cinsiyetlerine ve süreğen hastalıklarına göre anlamlı bir farklılık gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır.
Üniversite öğrencilerinin benlik kurguları ile travmatik stres belirti düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi

Araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin sahip oldukları benlik kurguları ile travmatik stres belirti düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesidir. İlişkisel tarama modelli bir araştırmadır. Araştırmaya, Hakkari Üniversitesi'nde okuyan 511 fakülte öğrencisi katılmıştır. Öğrencilerden, 308'i Çukurova Üniversitesi'nde misafir öğrenci olarak eğitim almaktadır. Bu nedenle araştırma Adana ve Hakkari illerinde yapılmıştır. Katılımcılar, araştırmacı tarafından hazırlanan, kişisel bilgi formu, Özerk-İlişkisel Benlik Ölçeği ve Travmatik Stres Belirtileri Ölçeği'ni kullanmışlardır. Verilerin analizinde, ÖİBÖ ve TSBÖ puanlarına ilişkin normal dağılıp dağılmadığını görmek amacıyla, Kolmogorov-Smirnov testi uygulanmıştır. Ölçek verilerine ilişkin betimsel istatistikler kullanılmıştır. ÖİBÖ ve TSBÖ, ölçek puanları arasındaki ilişki non-parametrik korelasyon testlerinden Sperman Rho tekniği ile analiz edilmiştir. İkili kategorilerde, bağımsız değişkenler için t testi, ikiden fazla kategorilerin bulunduğu değişkenlerde ise, tek yönlü varyans analizi testleri kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen analizler, benlik kurgularının, travmatik stres belirti düzeyleri ve irrasyonel inançlar açısından anlamlı bir farklılık göstermediğini ortaya koymuştur. Diğer bazı değişkenlerle benlik kurguları arasında ise pozitif bir ilişki vardır. Araştırma sonunda, benlik kurguları alt boyutlarından, ilişkisel benlik kurgusu puan ortalamalarının kadınlarda daha yüksek olduğu bulunmuştur. Erkeklerin de özerk benlik kurgusu puan ortalamaları daha yüksektir.
Algılanan ebeveynlik biçimleri, erken dönem uyumsuz şemalar ve kişiler arası bağımlılık eğilimi arasındaki ilişkiler: Şema terapi modeli çerçevesinde bir inceleme

Bu çalışmada, kişiler arası bağımlılığın kökenine ilişkin olduğu düşünülen faktörlerin, erken dönem yaşantıları temel alan Şema Terapi Modeli çerçevesinde incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemi, İstanbul ilinde bulunan çeşitli üniversitelerde öğrenimine devam etmekte olan (386'sı kadın, 232'si erkek) toplam 618 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Araştırmada yer alan değişkenlerin ölçülmesi amacıyla Young Ebeveynlik Ölçeği, Young Şema Ölçeği-Kısa Form 3 (YŞÖ-KF3), Kişiler Arası Bağımlılık Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Çalışmada yanıt aranan sorular doğrultusunda, ilk olarak kişiler arası bağımlılık eğilimi ile çeşitli sosyodemografik değişkenler arasındaki ilişkilere, ardından araştırmada yer alan değişkenlerin birbirleriyle olan ilişkilerine ve bu değişkenlerin cinsiyet açısından farklılaşıp farkılaşmadığına ilişkin bulgulara yer verilmiştir. Buna göre, araştırmada yer alan değişkenler arasında çeşitli düzeylerde anlamlı ilişkiler bulunduğu ve bu değişkenlerin cinsiyet açısından farklılaştığı görülmüştür. Son bölümde ise, algılanan ebeveynlik biçimleri ile kişiler arası bağımlılık eğilimi arasındaki ilişkide erken dönem uyumsuz şema alanlarının aracı rolünün belirlenmesine yönelik yapılan analizler, kadın ve erkekler için ayrı ayrı yürütülmüştür. Çalışmanın sonuçları, genel olarak, Şema Terapi Modelini destekler niteliktedir. Buna göre, kadın ve erkek katılımcılarda kuralcı/kalıplayıcı, aşırı koruyucu/evhamlı, koşullu/başarı odaklı, kötümser/endişeli, cezalandırıcı ve değişimi kapalı/duyguları bastıran ebeveyn algıları ile kişiler arası bağımlılık eğilimi arasındaki ilişkide zedelenmiş otonomi ve diğeri yönelimlilik şema alanlarının aracı rolü bulunmaktadır. Öte yandan, küçümseyici/kusur bulucu ebeveyn algılarının yalnızca kadın katılımcılarda; aşırı izin verici/sınırsız ebeveyn algılarının ise yalnızca erkek katılımcılarda zedelenmiş otonomi ve diğeri yönelimlilik şema alanları aracılığıyla kişiler arası bağımlılık eğilimini yordadığı görülmüştür. Sonuç olarak, çalışma bulguları, algılanan ebeveynlik biçimleri ile kişiler arası bağımlılık eğilimi arasındaki ilişkide erken dönem uyumsuz şema alanlarının aracı rol oynadığına işaret etmektedir.
Öyküsel terapi yaklaşımının sosyal çalışma mesleğinde kullanılması: Fenomenolojik bir araştırma

Bu araştırma, öyküsel terapinin dünyanın farklı yerlerindeki sosyal çalışma uygulamalarında nasıl kullanıldığı hakkında bilgi toplamak ve bu konuda çalışan sosyal çalışmacıların deneyimlerini anlamaya çalışmak amacıyla yapılmıştır. Araştırma Türkiye dışından ABD, Avustralya ve Fransa'dan seçilen sosyal çalışmacılarla gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında nitel araştırma yöntemlerinden, kartopu ve amaçsal örneklem yöntemlerinden yararlanılmıştır. 3 ayrı ülkeden 9 ayrı katılımcıyla yarı yapılandırılmış görüşme formu hazırlanarak online derinlemesine mülakatlar yapılmış, görüşmeler ses kaydına alınmıştır. Ses kayıtları çözümlenerek yazılı metin haline getirilen görüşmeler fenomenolojik yaklaşımla betimsel analiz yapılarak ana ve alt temalar şeklinde kategorilere ayrılmıştır. Araştırma sonucunda; öyküsel terapiyle çalışan sosyal çalışmacıların öyküsel terapiyi hem felsefi birikimi hem de uygulamalarıyla benimsedikleri ve bu noktada yaklaşıma dair kendi çalışmalarında olumlu deneyimler yaşadıkları tespit edilmiştir. Bu anlamda yurtdışında öyküsel terapiye dair yapılan akademik çalışmaların Türkçe'ye kazandırılması, Türkiye'de de öyküsel terapiye dair eğitimler düzenlenmesi ve Türkiye'deki sosyal çalışmacıların öyküsel terapi yaklaşımıyla kendi bağlamlarında neler yapabileceklerine dair çalışmalar gerçekleştirmelerinin yaklaşımın Türkiye'ye katkılarını görebilmek açısından anlamlı olacağı düşünülmektedir.
Üniversite öğrencilerinin algıladıkları anne baba tutumları ile otomatik düşünceleri ve stresle baş etme tarzları arasındaki ilişki

Araştırmanın temel amacı üniversite öğrencilerinin algıladıkları anne baba tutumları ile otomatik düşünceleri ve stresle baş etme tarzları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın örneklemi İstanbul ilindeki farklı üniversitelerde öğrenimine devam eden, rastlantısal yöntemle seçilmiş 150 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan Kişisel Bilgi ve Onam Formu, anne baba tutumlarını değerlendirmek için Ana-baba Tutum Ölçeği, otomatik düşünceleri değerlendirmek için Otomatik Düşünceler Ölçeği, stresle başa çıkma tarzlarını belirlemek için Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular değerlendirilirken, istatistiksel analizler için SPSS 22.0 İstatistik programı kullanılmıştır. Çalışma verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metotların yanı sıra normal dağılımın incelenmesi için Kolmogorov - Smirnov dağılım testi kullanılmıştır. Niceliksel verilerin karşılaştırılmasında iki grup durumunda, parametrelerin gruplar arası karşılaştırmalarında Mann Whitney U test kullanılmıştır. Niceliksel verilerin karşılaştırılmasında ikiden fazla grup durumunda, parametrelerin gruplar arası karşılaştırmalarında Kruskal Wallis testi ve farklılığa neden olan grubun tespitinde Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Ölçekler arası ilişkinin incelenmesinde Spearman Korelasyon Analizi uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre öğrencilerin algıladıkları demokratik anne baba tutumu ile otomatik düşünce düzeyleri arasında negatif yönde ilişki vardır. Demokratik tutum arttıkça otomatik düşünce düzeyleri azalmaktadır. Koruyucu istekçi anne baba tutumu ve otoriter anne baba tutumu ile otomatik düşünce düzeyleri arasında pozitif yönde bir ilişki olup, bu tutumlar arttıkça otomatik düşünce düzeyleri de artmaktadır. Demokratik anne baba tutumu ile problem odaklı stresle başa çıkma tarzları arasında pozitif yönde, çaresiz yaklaşım alt boyutu ile negatif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Koruyucu-istekçi anne baba tutumu ile sosyal destek arama alt boyutu arasında negatif yönde, çaresiz ve boyun eğici yaklaşım boyutları arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Otoriter anne baba tutumu problem odaklı başa çıkma tarzlarını olumsuz yönde etkilemekte; çaresiz ve boyun eğici yaklaşım alt boyutlarını ise arttırmaktadır. Araştırmada elde edilen bulgular literatür ışığında tartışılmış, önerilerde bulunulmuştur.