turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Social networks and urban integration of Bulgarian Turkish immigrants of 1989 and after: The case of Yenibosna, İstanbul

oz 1989 YILI VE SONRASI GÖÇEDEN BULGARİSTAN TÜRKLERİNİN TOPLUMSAL İLİŞKİ AĞLARI VE KENTLE BÜTÜNLEŞMELERİ: YENİBOSNA İSTANBUL ÖRNEĞİ Coşgun, Bülent Yüksek Lisans, Kentsel Politika Planlaması ve Yerel Yönetimler Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Melih Ersoy Ocak, 2005, 121 Sayfa Bu tezde, 1989 yılı ve sonrasında Türkiye'ye göç eden Bulgaristan Türklerinin kentle bütünleşme düzeylerinin araştırılması ve göçmenlerin toplumsal ilişki ağlarının bu süreçteki rolünün analiz edilmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda göçmenlerin demografik, sosyoekonomik değişkenleri, göç süreci, toplumsal ilişki ağları ve örgütsel ve siyasal davranışları Türkiye'deki kır kökenli göçmenlerin kentle bütünleşme düzeyleriyle karşılaştırmalı olarak ele alınmış ve farklılıkları anlaşılmaya çalışılmıştır. Göçmenlerin kentle ekonomik, sosyal ve siyasal düzeyde bütünleşmeleri iki farklı neslin bu düzeylerdeki bulguları karşılaştırılarak analiz edilmiştir. Bu amaç için Yenibosna'daki 'Bulgaristan Türkleri Deliorman Kültür Derneği'nin 140 üyesiyle görüşme yapılmıştır. Beklentilerin aksine, göçmenler Türkiye'deki kentsel yaşama kolay entegre olamamışlardır çünkü geldikleri ülke siyasal, ekonomik, sosyal ve kültürel açıdan farklıdır. Göçten önceki dönemde sosyalist bir ülkede yetişmiş olduklarından iki ülke arasındaki en önemli fark siyasal ve ideolojiktir. Göçmenler yeni çevrede karşılaştıkları güçlüklerle baş etmek için güçlü bir komünite oluşturmuşlardır. Bulgaristan göçmenleri ekonomik açıdan belli ölçüde kente entegre olmayı başarmalarına rağmen sosyal ve siyasal yönden benzer şekilde kentle bütünleşememişlerdir.
Çevre koruma bağlamında Türk Silahlı Kuvvetleri'nin bugünü ve geleceği

öz Dünya'da ve ülkemizde çevre sorunlarının artması sonucu; 1970'Ii yıllardan sonra çevrecilik hareketi dalga dalga yayılmıştır. Türk Silahlı Kuvvetlerinde de Türk askerinin doğasında olan 'tertip ve düzen' bilinci ile 'çevrecilik' modern ordu anlayışı ile gelişmiştir. Kızılderili Reisinin yüz elli yıl önce ortaya sürdüğü ' beyaz adam kendi çöplüğünde boğulmaya başlayacak 'kehaneti bugün tüm Dünya'da çevre sorunları yumağı olarak karşımızda durmaktadır. Cennet vatanımızda hızlı çölleşmeden nasibini almaktadır. Çarpık kentleşme ve kamçılanmış tüketim ekonomisi ile güzel yurdumuzun lale bahçelerinin çöp yığınlarına dönüşmesi ne yazık ki hızla devam etmektedir. 1972 yılında toplanan Stocholm Konferansında Çevre Dünya Platformu taşınmış, tekslogan ' Tek Dünyamız ' olarak belirlenmiştir. 1992 yılındaki Rio Dünya Zirvesinde çevrenin çözümlerinin sadece devletler arasında değil toplumların tüm kesimlerinin rol almalarıyla mümkün olacağını vurgulayan ve bunu karar metinlerine geçiren ilk dev konferans olmuştur. Rıo'nun sloganı ' Dünya Avucumuzda ' şeklinde seslendirilirken, çevre sorunlarının artık nihai çözümlere kavuşturulması gerektiği anlatılmak istenmiştir. Yeni bir çağa hızla yaklaşırken, Türkiye'nin artık 'tören çevreciliği'- nden uzaklaşarak gerçekçi çözümlere el atmasının zamanı gelmiştir. Türkiye bazı problemlere rağmen çevre konusunda mevzuat ve kurumsallaşma bakımından uluslararası çerçevede bir hayli mesafe almış durumdadır. Silahlı Kuvvetler bu konuda öncü rolü oynamış denebilir. Türkiye'nin en ücra köşesindeki Kıt'a ve Karargahlar halkımıza örnek teşkil edecek çevre temizliğine sahiptir. Burada asıl sorun kirlenmenin önlenmesinden daha çok, kaynakların 111 rasyonel kullanılması için kısa, orta ve uzun vadeli hedefleri iyi tespit edebilmektedir. Ekonomik açıdan çevre yatırım gerektiren bir unsur olmakla birlikte, bir dönem sonra maliyetini telafi edici maddi ve manevi kazançların sağlanacağı muhakkaktr. Türk Silahlı Kuvvetleri, henüz çevre ile ilgili tüm faaliyetleri takip, kontrol eden, eğiten koordine eden ve Türkiye'de veya yabancı ülkelerde büyük tazminat ödemelerine neden olmayacak şekilde her askerde çevre koruma bilincini oluşturacak bir teşkilatlanma bulunmamaktadır. Ancak her kuvvetin kendi bünyelerinde konu ile alakalı yapılan çalışmalar neticesi çıkarttıkları prensip emirler mevcut olup çevre kirliliğini önleyici tedbirleri kapsamaktadır. Bu çalışma ile sorunları ve çözümleri yan yana getirerek bilinçli çevrecilik yapan Türk Silahlı Kuvvetlerine katkıda bulunmak istiyorum. IV
Kent ekonomisi ve gelişimi: Mersin örneği

Son yıllarda, küreselleşme olgusuyla birlikte ticarette yaşanan küresel düzeydeki rekabet, kentsel ekonomilere de hızlı bir şekilde yansımıştır. Küresel alana değişim rekabet öğesinin topluluklar açısından önemini artırmıştır. Rekabet kavramının, küresel boyutu kendini içselleştirerek minimalize olmuştur. Bunun en önemli örneğini kentsel üstünlüklerin ulusal ve uluslararası alandan aşağılara inmesi olarak gösterilmektedir. Mersin kenti de tarih boyunca akdenizdeki önemini kullanarak rekabetini liman şehri olma sıfatını küresel alanda ileriye taşımak istemektedir. Tarım, turizm ve ticaret akışlarının iç içe geçmesiyle gelecekte bir liman kenti olarak kentsel kimliğinin ağırlık merkezinin hangi sektör olması gerektiği çalışmada belirtilmektedir.
Dede Korkut hikayeleri'nde devlet dışı siyasallık

Dede Korkut Kitabı olarak anılan kitabın H. F. Diez tarafından tanıtılan ilk yazması, Dresden Krallık Kütüphanesi'nde bulunmaktadır ve on iki hikayeyi içerir. Ettore Rossi tarafından tanıtılan diğer yazma ise Vatikan Kütüphanesi'ndedir ve diğer yazmadan farklı olarak bu yazmada altı hikaye vardır. Yazmaların yazıya geçiriliş tarihi yaklaşık olarak XV. ve XVI. yüzyıllara tekabül etmektedir. Yazmaların bulunması hem Türkiye'de hem de dünyada geniş bir yankı uyandırmış ve Dede Korkut Kitabı hakkında sayısız çalışmalar yapılmıştır. Dede Korkut Kitabı üzerine yapılan çalışmalar, pek çok alanı içinde barındırmaktadır. Karşılaştırmalı, linguistik, pedagojik, kültürel ve daha birçok alanı içinde barındıran bu çalışmalara ek olarak, bu çalışma Siyaset Bilimi disiplini içerisinden literatüre yeni bir katkı yapmayı amaçlarından biri olarak ortaya koymaktadır. Çalışmanın asıl amacı, devlet dışı toplulukların siyasal örgütlenme biçimlerini ortaya koymak ve bu doğrultuda Dede Korkut hikayelerine konu olan Oğuzların örgütlenme biçimlerinin devlet dışı bir siyasal örgütlenmeye tekabül ettiği savını sınamaktır. Buradan hareketle, XIX. yüzyıldan başlayarak yabanıl toplulukları kendine çalışma nesnesi olarak alan ve 1940'larda uzmanlı haline gelen Siyasal Antropoloji disiplini çalışmanın omurgasını oluşturmaktadır. Siyasal Antropolojinin yabanıl topluluklara dair geliştirmiş olduğu literatür, bu çalışmada devlet dışı topluluklarda görülen siyasallığın mahiyetini açıklamak üzere seferber edilmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde Dede Korkut Kitabı'na dair tartışmalarla birlikte, bu kitaba konu olan Oğuzlara, Dede Korkut'a ve hikayelerin toplumsal arka planına değinilmiştir. Buna ek olarak, devlet takıntısı kavramından bahsedilmiş ve Dede Korkut literatüründen seçilen örnek çalışmalar bu kavram üzerinden incelenmiştir. İkinci bölümde Siyasal Antropoloji alanının gelişimi özetlenmiş ve devlet dışı siyasal örgütlenmelerde görülen siyasallığın hangi biçimlerde ortaya çıkabileceği aktarılmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise, Dede Korkut hikayeleri siyasal antropolojinin sunduğu olanaklar ve kavramlar çerçevesinde incelenmiş, bu hikayelere konu olan Oğuzların devlet dışı bir siyasal örgütlenmeye sahip oldukları hikayelerden yola çıkılarak gösterilmeye çalışılmıştır.
Türkiye'de devlet başkanının kanunları geri gönderme yetkisi

Bu tez çerçevesinde, Devlet Başkanının kanunlar, Anayasa değişiklikleri ve kanun hükmünde kararnameler üzerindeki geri gönderme yetkisinin kapsam ve sınırlarının tespit edilmesi amaçlanmaktadır. Tespiti yapma gereği ise, son yıllarda sık sık geri gönderme müessesesinebaşvurulması ve konunun gündeme taşınmış olmasına dayanmaktadır. Son yaşananlarla olay adeta bir devlet meselesi haline gelmiştir. Hatta bir ara, konu nedeniyle Cumhurbaşkanı ve Hükümet arasında ciddi çatışma ve tartışmalar yaşanmış, ve tüm bu olaylar ülkeyi bir kriz ortamına kadar sürüklemiştir. Tez, günümüzde çok sık rastlanılmakla beraber veto kavramıyla da karıştırılan geri göndermemüessesesini incelemektedir. Devlet Başkanı karşısına gelen kanun ve kanun benzeri diğer yasama işlemlerini inceledikten sonra, işlemi yapan organa belirli süreler içinde belirli şartlarla geri gönderme yetkisine sahiptir. Veto durumunda ise Devlet Başkanının yetkisi daha komplike olup geri gönderme sonrasında bir daha aynı kanunun görüşülmesi mümkün değildir. Bu anlamda geri gönderme kavramı ile veto kavramı arasında açık farklar bulunmaktadır. Çalışmamız iki ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde: Devlet Başkanının 'vetoyetkisi ve geri gönderme yetkisi' başlığı altında 'veto' kavramı ele alınıp değerlendirilmiş, 'gerigönderme' yetkisi de genel olarak ele alınmış ve geri göndermenin niteliği üzerinde durulmuştur. Yine liberal rejimlerde Devlet Başkanının yasama faaliyetine yönelik yetkileri incelerek konunun dünya anayasaları açısından gelişimi de incelenmiştir. İkinci bölümde ise, 'Türkiye'de Devlet Başkanının kanunları geri gönderme yetkisinin pozitif hukukta düzenlenmesi ve uygulanması' konu başlığı altında 'kanunların Cumhurbaşkanıncayayımlanması' , kanunları geri gönderme yetkisinin Türk Anayasalarında düzenlenişi belirtilmiştir. Daha sonra, 1982 Anayasasında kanunların, Anayasa değişikliklerinin ve Hükümet Tasarruflarınıngeri gönderilmesi incelenip; kararnamelerin imzalanması, geri gönderme halinde ortaya çıkan sorunlar ve geri gönderme usulü ele alınarak ayrıntılı olarak incelenmiş ve çalışmamız sona erdirilmiştir.
Mekan ve yeni orta sınıf kadınlığın inşası: Çekmeköy örneği

Konusu yeni orta sınıf kadınların aile içi rolleri, tüketimleri, sınıf pratikleri, mekan algıları olan bu çalışmada; Çekmeköy'de bir sitede, ağırlıklı olarak eğitim yoluyla yükselen yeni orta sınıf kadınların, kültürel sermayeleri üzerinden kendilerini sınıfsal olarak inşa etme süreçleri incelenmiştir. Bu tezde yeni orta sınıf kadınların ortak mekanda iktisadi-kültürel sermaye ve muhafazakar-seküler ayrımları bağlamında kendilerini yaşam tarzları, kimlikleri ve aidiyetleri üzerinden ayrıştırmaları ve kendilerini yeniden özne olarak inşa etmeleri tartışılmıştır. Sınıf inşasında önemli olan aile üzerinden kadına yüklenen annelik rolünü makbul kılmak için kurumsal hayat ve ev arasında sürdürülen öznellik inşası, bu bağlamda arzu ettikleri statü üzerinden yaşadıkları çelişkiler irdelenmiştir. Kendilerini kültürel tüketimleriyle yeniden üreten yeni orta sınıf kadınların, yaşamış olduğu çelişkiler nedeniyle kültürel tüketimlerine alternatif pratikler yaratması incelenmiştir. Yeni orta sınıfların sınıfsal inşalarının bir parçası olan siteler, Türkiye'nin 1980 sonrası küresel tüketim kültürüne dahil olmasıyla birlikte ortaya çıkan yeni yerleşim birimleridir. Site çalışmaları daha çok site içi ile dışı arasında yaşanan ayrışma temelinde ele alınmış ve bu ayrışma sitelerin kendine yeten mekanlar olmalarından kaynaklı farklı sınıftan kesimlerin birbirlerine temas etmemesinden dolayı sosyo-ekonomik temelli okunmuştur. Bu çalışma hem site içi ve dışı arasında yaşanan ayrışmanın sosyo-ekonomik temelden sosyo-kültürel temele kaymasına hem de site içerisinin heterojen olmasından dolayı farklı yeni orta sınıf pratiklerinin birbirinden ayrışmalarına odaklanmıştır. Çalışma 2017 yılında başlayan ve yaklaşık bir yıl süren etnografik yöntemle gerçekleşmiş olup Çekmeköy'de bir sitede yaşayan 24 yeni orta sınıf kadınla yapılan derinlemesine mülakata ve gerek site içerisinde gerek dışarısında yeni orta sınıf kadınların kullandıkları mekanlardaki katılımcı gözleme dayanır. Çalışma kadınların aile içi rolleri, site içerisinde kültürel sermayesi güçlü kesimlerin iktisadi sermayesi güçlü kesimlerle tüketim üzerinden ayrışmalarını ve alım gücü artan İslami orta sınıfların mekana dahil olmasıyla seküler yaşam tarzının baskın olduğu bu sitede, tarafların mekan üzerinden mücadelelerini çözümlemiştir. Böylece, bu çalışma yeni orta sınıf içindeki ayrışmalara odaklanarak, yeni orta sınıfın çok da homojen olarak ele alınamayacağını, sınıf inşasında belirleyici unsurların çelişebileceğini iddia eder.
Kentleşmenin çocuk suçluluğuna etkisi ve bir çözüm önerisi denemesi

Kentleşme; toplumsal, ekonomik ve siyasal boyutları bünyesinde bulunduran bir değişim sürecidir. Türkiye dünyanın en hızlı kentleşen ülkelerinden biridir. Sanayileşme ve ekonomik gelişmeyle desteklenmeyen ve daha çok göç hareketlerine dayanan kentleşme; hızlı, çarpık aşırı olarak kendini göstermiştir. Türkiye'deki bu kentleşme süreci kentlerin ve kentli nüfusun büyük sorunlarla karşı karşıya gelmesinin en büyük sebebidir. Gecekondulaşma, kentsel hizmetlerin yetersizliği, işsizlik gibi birçok sorunu beraberinde getirmiştir. Kırsal kesimden kentlere göç olayı ve sonucunda ortaya çıkan sorunlar, kuşakları etkileyerek suç potansiyelini de beraberinde getirmiştir. Bu suçlardan belki de en önemlisi çocuk suçluluğudur. Kentleşmeyle sosyal yapı değişime uğramış, kente gelen çocuklarda, kentli akranlarına özenme, onlar gibi rahat bir hayat sürmeyi istemelerine neden olmuştur. Fakat, kentlerde aradıkları, hayalini kurdukları ekonomik imkanlara sahip olamayan aileler çocuklarına arzu ettikleri ve hayalini kurdukları yaşamı verememişler, bu durum da beklentilerine ulaşamayan çocukların yasal olmayan yollara başvurmalarına neden olmuşlardır. Kentlerin, aşırı kalabalık oluşu, sosyal ilişkilerin azalması, sosyal kontrol mekanizmasının zayıflaması, suç işlemeye uygun ortamlar yaratmış ve çocuk suçluluğunun artmasına ve kentlerde suç işleme potansiyelinin artmasına zemin hazırlamıştır.
Tarihsel, siyasal, kültürel yönleriyle Türkiye'de bürokrasi

Üç bölümden oluşan bu tezin temel amacı, Türk bürokrasisinin Türk kamu yönetimi ve siyasal sistemi içindeki yerini belirlemektir. Birinci bölümde, tezin temel kavramları, gelişmiş ve az gelişmiş ülkelerde bürokrasinin tarihsel evrim süreci açıklanıyor. İkinci bölümde, 'yeni kamu yönetimi' ve 'geleneksel kamu yönetimi' kavramları inceleniyor. Üçüncü bölümde, Türkiye'de bürokrasinin yeri tartışılıyor. Bu bağlamda, Türkiye'nin gelişme sürecinde bürokrasinin tarihi, Türkiye'nin modernleşmesinde bürokrasinin rolü ve Türkiye'de bürokratik kültür anlatılıyor. Bu çalışmanın bütününden elde edilen sonuçlar şunlardır: Türk kamu yönetimi henüz rasyonel-üretken bir bürokratik yapıya sahip değildir. Bunun temel nedeni, Türk modernleşme tarihinde gizlidir. Tüm çabalara rağmen modernleşme sürecine halkın katılımı sağlanamamıştır. Bu nedenle Türk kamu yönetiminin temel karakteri devrim aracılığıyla bile hemen değişememiştir. 1381980 sonrasında kamu yönetimi teorisi ve uygulamasında yeni bir düşünce ortaya çıktı. Bu düşünce farklı şekillerde isimlendirildi: 'Yeni kamu yönetimi', 'girişimci hükümet', 'işletmecilik' ve 'piyasa odaklı kamu yönetimi'. Tüm bu farklı isimlere rağmen bu isimlerin ortak niteliği aynıdır: Kamu yönetiminde piyasanın etkinliği arttırılmalıdır. Bu düşünceler Türkiye'yi de etkiledi. 1980 sonrası Türkiye'de, Türk bürokrasisinin geleneksel yapısını rasyonel-üretken bir yapıya kavuşturmak için bir girişimde bulunuldu. Ancak tüm dünyadaki değişimlere paralel olarak 1980'lerde gerçekleştirilen yeni yapısall düzenlemeler, Türk kamu yönetimini rasyonel-üretken bir yapıya dönüştürememiştir. Buna ek olarak, söz konusu dönüşüm, Türk bürokrasisinin patrimonyal niteliklerden arınmasını sağlayamamıştır. Bu sonucun temel nedeni, Türkiye'de yasal-ussal kamu bürokrasisinin gelişememiş olmasıdır. Halbuki yasal-ussallık, rasyonel üretkenliğin başarılı bir şekilde kurumsallaşabilmesinin ön şartıdır. 139
Belediyelerin altyapı hizmeti sunumunda vatandaş memnuniyeti: Anamur Belediyesi örneği

Yerel yönetim birimlerinin temel hizmetlerinden biri olan altyapı hizmetlerinin sunumu ve vatandaşların söz konusu hizmetlerden memnuniyeti bu çalışmada konu olarak ele alınmıştır. Çalışmada, orta ve küçük ölçekli belediyelerde altyapı hizmetlerinin vatandaş memnuniyeti açısından değerlendirilmesi yapılmıştır. Örnek yerel yönetim birimi olarak küçük belediyeler grubunda yer alan Anamur Belediyesi seçilmiştir. Anamur Belediyesi tarafından sunulmuş olan altyapı hizmetlerinden Anamur İlçesinde yaşayan vatandaşların memnuniyet ölçüsü tahlil edilmeye çalışılmıştır. Anamur Belediyesi'nin hizmetlerinden yararlanan vatandaşların memnuniyet ölçüsünü belirlemek amacıyla 392 vatandaşa anket uygulaması yapılmış ve elde edilen veriler SPSS 22.0 paket programı ile yorumlanmıştır. Vatandaş memnuniyetinin belirlenmesinde frekans ve faktör analizi, hipotezlerin test edilmesinde t-testi ve Anova analizleri yapılmıştır. Çalışma sonucunda, Anamur Belediyesi'nin altyapı hizmetleri ile ilgili önerilerde bulunulmuştur.
Uluslararası ceza mahkemelerinin gelişimi paralelinde 1998 Roma statüsü ve Türk Ceza Hukuku

Bu tezin amacı, savaş suçlularını yargılamak için kurulan ilk sürekli Uluslararası Ceza Divanının kurucu belgesi olan 1998 Roma Statüsünü, daha önce kurulmuş olan uluslararası ceza mahkemelerinin ve Türk Ceza hukukunun, kural ve ilkeleri temelinde incelemektir. Bu temelden hareketle ilk olarak uluslararası ceza hukukunun tarihsel ve hukuki alt yapısı ile yirminci yüzyılda kaydettiği gelişmelere değinilmiştir. İkinci olarak, ad hoc uluslararası ceza mahkemeleri olan Nuremberg, Tokyo, Eski Yugoslavya ve Ruanda emsallerinin tarihsel ve hukuki kuruluş temelleri tartışılmıştır. Takip eden aşamada konu bakımından, kişi bakımından, yer bakımından ve zaman bakımından yargı yetkisi kavramlarım kapsayan, ulusal ve uluslararası ceza yargı yetkisinin ilkesel temellerinin analizi yapılmaya çalışılmıştır. Yargı yetkisi kavramının teorik boyuttan irdelendikten sonra, Divanın konu bakımından, zaman bakımından, kişi bakımından ve yer bakımından yargı yetkisi içeren hükümleri Türk ceza hukununun ışığı altmda tahlil edilmektedir. Çalışma, Divanın kuruluşu, yargılama öncesi faaliyetleri, yargılama yöntemleri ve yargılama sonrası işlemlerinin irdelenmesi ile tamamlanmıştır. Çalışmanın sonuç bölümünde Türkiye'nin genel konjonktürü ve UCD'ye bakış açısı konusunda bir yorum getirilmeye çalışılmıştır. En son olarak ekler bölümünde Statünün Türkçe tercümesi ve katılımcı devletlerin güncel imza onay durumu sunulmuştur.
Sosyal ve ekonomik yönleriyle kentlileşmenin kentsel yaşam kalitesine etkileri araştırması: Çanakkale örneği

Yaşam kalitesi kavramı farklı alanlarda yaygın olarak incelenen çok boyutlu bir kavram olarak görülmektedir. Kentsel yaşam kalitesi kavramı ise, yaşam kalitesinin kentsel boyutta, kent ve kentteki bireylerin kentteki iletişimi, kentteki ekonomik durumu, kentte barınma biçimi, güvenliği gibi bir takım göstergeler ile değerlendirilebilmektedir. Kentsel yaşam kalitesi üzerine yapılan araştırmalar incelendiğinde; kentin fiziksel, toplumsal, ekonomik, kültürel özellik ve nitelikleri ile yaşam biçimlerinin aynı zamanda kişinin öznel düşüncelerinin kentsel yaşam kalitesini etkilediği görülmektedir. Kentsel yaşam kalitesi bireylerin çevresel faktörler karşısındaki tutum ve davranışındaki durumunu da ortaya çıkarmakla birlikte kentlerin yaşanabilirliği, güvenirliliği ve sürdürebilirliği kentsel yaşam kalitesi hakkında bilgi vermektedir. Bu bağlamda kentteki kentlileşme süreci kentsel yaşam kalitesi ile birlikte düşünülmeli ve incelenmelidir. Bu kapsamda, sosyal ve ekonomik yönleriyle kentlileşmenin kentsel yaşam kalitesine etkilerini Çanakkale örneğinde incelemeyi ve kentsel yaşam kalitesi göstergelerini ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Bu çalışmada, yöntem olarak 'betimsel araştırma yöntemi' kullanılmış, veriler yarı yapılandırılmış mülakat tekniği ile toplanmıştır. Verilerin analizinde içerik analiz yöntemi ve MAXQDA programı da kullanılmıştır. Elde edilen bulgular sonucuna göre sosyal ve ekonomik yönleriyle kentlileşmenin kentsel yaşam kalitesine etkisi olduğu tespit edilmiştir.
Büyükkent dışı üniversiteler

Büyükkent Dışı Üniversiteler adlı tezimizde büyük kent dışı üniversiteler kuruluş yerleri açısından ve sosyo-ekonomik açıdan kente sağladıkları katkılar bağlamında ele alınmıştır. Ülkemizdeki yükseköğretim planlaması çerçevesinde büyük kent dışı yerleşmelere üniversiteler kurulması konusu irdelenmiştir. Geri kalmış bölgelere salt yükseköğretim kurumlan açmakla bölgelerin ekonomik ve sosyal kalkınmasının gerçekleştirilemeyeceği görülmüştür. Yeni kurulan üniversitelerden birisi olan Afyon Kocatepe Üniversitesinin Afyon'da ekonomik hayatı bir ölçüde canlandırdığı doğrudur. Fakat bu diğer faktörlerle desteklenmedikçe kalkınmanın gerçekleştiği savunulamaz. Aslmda yükseköğretim de dahil olduğu halde, eğitim hizmetlerinden yararlanmada fırsat eşitliği sağlanırken önemli olan belli coğrafi bölgelerden çok, o bölgelerde yaşayan insanlardır. Zorunlu olarak üniversitelerin o bölgelere değil; fakat o bölgelerin çocuklarını üniversitelerin bulunduğu yerlere getirebilecek tedbirleri almakla aynı ihtiyaç cevaplandırılabilir. Büyük kentler dışında kurulacak üniversiteler için kent nüfusu tek belirleyici ölçü olarak ele alınmamalıdır. Gelişmeyi büyük kentler dışında zamansız ve endüstri bütünlerinin gerektirdiği tamamlayıcılık koşullan olmaksızın yaymağa çalışmanın, isabetli olmadığı görülmektedir. Geri kalmış bölgeler sadece üniversiteler ile kalkındırılamaz. 73
Türkiye'de kamu ve özel sektör kuruluşlarının sosyal medya kullanımı ve takipçi katılımına ilişkin bir araştırma

1960'lı yıllarda askeri amaçlı olarak geliştirilen internet teknolojisi bugün günlük hayatın önemli bir parçası durumuna gelmiştir. Web teknolojisindeki gelişmeler, taşınabilir internet bağlantılı aygıtların ulaşılabilirliğinin artması, bilginin üretim yönetiminde esaslı bir girdi haline gelmesi, internet kullanımının yaygınlaşmasında etkili olmuştur. Özellikle Web 2.0 teknolojilerinin gelişimi ve sosyal medya platformlarının işlevleri bu mecraları hem yönetilen hem de yöneten açısından önemli hale getirmiştir ve aktif kullanıcı sayısının artmasına sebep olmuştur. 1990'lı yıllarda özel sektör kuruluşlarında başlayan dijitalleşme süreci, kamu kurum ve kuruluşlarında 2000'li yıllarda görülmeye başlanmış; 2010 ve sonrasında ise süreç hızlanarak devam etmiştir. Bu durum geleneksel yönetme usullerinden e-yönetime oradan da e-yönetişime doğru yönelen bir süreci başlatmıştır. İşletme yönetiminde ise e-işletmeden e-yönetişime doğru bir yönelim gündeme gelmiştir. Her iki sektör açısında da dijital yönetim sürecinin ortaya çıkması değişen vatandaş/müşteri profilinin meydana getirdiği talep ve beklentilere karşılık vererek yönetimi daha iyi hale getirmeyi amaçlamaktadır. Bu kapsamda sosyal medya, yöneticilere hizmet sunulan hedef kitlelere ulaşma anlamında önemli bir mecra oluşturmakta, dijitalleşme ile hedeflenen etkileşimin kurulmasına olanak sağlamaktadır. Bu arka plan dahilinde çalışmanın temel amacı, kamu sektörü ve özel sektörde sosyal medyanın kullanımı ile hizmet kullanıcılarının katılım düzeylerinin karşılaştırmalı olarak araştırılmasıdır. Bu kapsamda çalışmanın temel sorusu: 'Türkiye'de faaliyet gösteren kamu sektörü ve özel sektör örgütlerinin sosyal medya takipçi katılım düzeyinin artırılmasında etkili olan faktörler nelerdir? Kamu kurumu örgütleri ile kurumsal firmalar arasında takipçi katılım düzeyleri açısından ortaya çıkan benzerlik ve farklılıklar nelerdir? şeklinde belirlenmiştir. Araştırma kapsamında, kamuda bakanlıklar ve büyükşehir belediyeleri, özel sektörde ise hizmet şirketleri örneklem olarak belirlenmiştir. Araştırmaya dahil edilen kurum ve kuruluşların Facebook hesaplarından Netvizz uygulaması ile nitel ve nicel veriler toplanmıştır. Nicel veriler temel istatistiki analizler ile değerlendirilmiştir. Nitel veriler ise MaxQDA 12 programı kullanılarak içerik analiz yöntemiyle analiz edilmiş, birimlerin sosyal medyayı hangi amaçla kullandığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak takipçi katılım düzeyinin artırılmasında gönderi sayısı ve takipçi sayısı ile doğrudan bir ilişki olmadığı, ancak tercih edilen gönderi tipi fotoğraflar olmasının katılım düzeyini artırdığı görülmüştür. İçerik analizi ile elde edilen sonuçlar ise dijital yönetim olarak adlandırılan günümüz yönetimlerinin sosyal medyayı takipçiler ile interaktif iletişim kurmak yerine daha çok birimlerini tanıtma amaçlı kullandığını göstermektedir. Ancak kurum ve kuruluşları tanıtma amaçlı yapılan gönderilerin, takipçi katılımı düzeyine etkisinin diğer gönderi içeriklerine oranla oldukça düşük olduğu tespit edilmiştir.