turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Fen bilgisi, sosyal bilgiler, Türkçe eğitimi öğretmen adaylarının çevre sorunlarına ve çevreye dair davranış ve tutumlarının çok boyutlu incelenmesi

Bu çalışmada eğitim fakültelerinde öğrenim gören üniversite öğrencilerinin çevre ve çevre sorunları konusunda mevcut davranışlarının ve tutumlarının belirlenmesine çalışılmıştır. Bu çalışma ile öğrenimine devam eden Necmettin Erbakan Üniversitesinden 334, Gazi Üniversitesinden 393 olmak üzere toplamda 727 öğretmen adayına çevre sorunlarına yönelik davranış ölçeği ve Necmettin Erbakan Üniversitesinden 329, Gazi Üniversitesinden 441 olmak üzere toplamda 770 öğretmen adayına çevre sorunlarına yönelik tutum ölçeği uygulanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Gazi Üniversitesinde ve Necmettin Erbakan Üniversitesinde 2018- 2019 güz döneminde öğrenim gören sosyal bilgiler eğitimi, Türkçe eğitimi, fen bilgisi eğitimi bölümü birinci ve dördüncü sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Birinci sınıf öğrencileri davranış ölçeği (N=366), tutum ölçeği (N=388); dördüncü sınıf öğrencileri davranış ölçeği (N=361), tutum ölçeği (N=382) kişiden oluşturmaktadır. Gerçekleştirilen bu araştırmada eğitim fakültesinin bazı bölümlerinde öğrenim gören öğrencilerin çevreye dair sahip oldukları davranış ve tutumları açığa çıkarmak amacıyla Güven (2013)'in biçimlendirip, oluşturduğu 45 maddelik çevre sorunlarına yönelik tutum ölçeği ve yine Güven tarafından oluşturulan 40 maddelik çevre sorunlarına yönelik davranış ölçeği uygulanmıştır. Araştırma sonucundaki nicel veriler SPSS 21 istatistik analiz programından yararlanılarak analiz edilmiştir. Nicel verilerin analizinde betimsel istatistik teknikler, bağımsız gruplar t-testinden ve one-way anovadan yararlanılmış, anlamlılık düzeyi 0.05 kabul edilmiştir. Bu araştırma ile eğitim fakültesinin bazı bölümlerinde öğrenim gören öğrencilerinin çevre sorunlarına dair davranış ve tutum puanları belirlenmiş ve hangi branştan ne kadar öğretmen adayının bu seviyeye ulaştığı ortaya çıkartılarak öğretmen adaylarının okuduğu bölüm, sınıf düzeyi, ekonomik durum, okuduğu üniversite ile çevre sorunlarına dair davranış ve tutum puanları arasında anlamlı bir farkın olup olmadığı belirlenmiştir.
Devletlerin uzay çalışmaları ve Türkiye'nin uzay politikası

Bu çalışmada önce insanoğlıunun uzay ile olan ilişkisi tarihsel süreç içerisinde kısaca anlatılmıştır. Ardından başlangıcından günümüze kadar gerçekleştirilen uzay çalışmaları ve bu çalışmalardan doğan uzay hukuku incelenmiştir. Uzay çalışmalarının, devletlerin askeri, ekonomik ve teknolojik güç unsurları ve prestijine yaptığı katkıların üzerinde durulduktan sonra ise Türkiye'nin uzay teknolojilerinde ne durumda olduğu, bugüne dek yapılan çalışmalar ve bundan sonra yapılması gerekenler ortaya konmuştur.
Türk hukukunda idari para cezaları

İdari para cezaları, geleneksel anlamda idari işlemler olarak ele alınamaz. Bunun nedeni, bunların önceki Türk Ceza Kanunu'nda ceza olarak düzenlenmesi ve ayrıca ilgilileri açısından yükümlendirici olduğu kadar zaman zaman cezai nitelikte olmasıdır. Normlar hiyerarşisinde, AİHM içtihatları ile AİHS ve anayasa hükümleri, kanunların üstündedir. Dolayısıyla bu hükümler arasında var olan uyumsuzlukların giderilmesi, ileride yaşanabilecek, çatışmaların ve mağduriyetlerin önlenmesi bakımından önemlidir. Öte yandan, Türk Ceza Kanunu'nu takiben kabul edilen Kabahatler Kanunu, genel niteliktedir. Ancak tezde, Kabahatler Kanunu'nun 3 üncü maddesi ve genel gerekçesinden hareketle, bu kanunun kabahatler hukukunda bir sistematik öngördüğü ve bundan dolayı özel ve sonraki nitelikteki kanunların üstünde değerlendirilmesi gerektiği savunulmuştur. Yukarıda belirtilen, AİHM içtihatları, AİHS, anayasa ve son olarak Kabahatler Kanunu içtihat ve mevzuatları, idari para cezalarına ilişkin genel ilkelerin yorumlanması bağlamında ele alınmış ve tartışılmıştır.
AB tarım politikaları açısından Türk tarımında katılımcı bir model önerisi: TİGEM örneği

Avrupa Birliği Ortak Tarım Politikası ile Türk tarım politikasının karşılaştırıldığı çalışmamızda, Avrupa Birliği OTP'sinin amacına ulaşma konusunda Türk tarım politikasına göre daha başarılı olduğu tespit edilmiştir. Bu başarıda istikrarlı, tutarlı ve amaca uygun politikaların yanında tarım politikaları için ayrılan devasa bütçeler önemli rol oynamıştır. Türkiye'deki başarısızlığın nedeni ise, günübirlik, siyasi konjonktüre göre değişen ve cüzi miktardaki bütçelerle yönetilmeye çalışan tarım politikaları olmuştur. Avrupa Birliği, uyguladığı politikalarla birçok üründeki üretim açığını kapatmış, hatta bazı ürünlerde üretim fazlası oluşmuştur. Türkiye ise daha önce kendine yeterli olduğu pek çok üründe dışa bağımlı hale gelmiştir. Türkiye açısından diğer önemli bir konu, tarım topraklarının ve suların kirlenmesidir. Kirlenmenin yanında tarım toprakları erozyon ve tarım-dışı kullanım nedeniyle gittikçe azalmakta, bu durum tarımsal üretim ve gıda güvenliği açısından risk oluşturmaktadır. Türkiye'deki yarı-endüstriyel tarım nedeniyle toprak ve su, AB'ye ve diğer gelişmiş ülkelere kıyasla daha az kirlenmiştir. Ancak tarım topraklarındaki azalma bu ülkelere göre çok daha hızlıdır. Türkiye, tarım topraklarını koruyacak, toprak ve suların, bir bütün halinde çevrenin kirlenmesini önleyecek ve gen kaynakları muhafaza edecek tedbirleri alıp kararlı bir şekilde uygulamadığı takdirde gıda güvenliği ciddi bir risk altında olacaktır. Türk tarımı için önemli bir konumda olan TİGEM, 1980 sonrasında diğer tarımsal KİT'ler de olduğu gibi sık sık özelleştirme ile gündeme gelmiştir. Hatta TİGEM işletmelerinin özelleştirilmesi, birçok yerli ve yabancı şirket ile DTÖ ve IMF'nin gibi uluslararası kuruluşların gündeminin ilk sıralarında yer almıştır. Yapılan çalışmaların ardından yerli ve yabancı pek çok talibi olan TİGEM işletmelerinin uzun süreli kiralama yoluyla özelleştirilmesi kararlaştırılmıştır. Alınan karar neticesinde çok sayıda işletmesi kiraya verilmiş olan TİGEM, 2016 yılı itibariyle iki tanesi iştirak olmak üzere toplam 17 işletmede faaliyet göstermektedir. TİGEM işletmelerinin daha verimli olarak kullanılmasında özelleştirilmeye alternatif olabilecek yönetim modellerinin tartışıldığı bu çalışmada TİGEM için bir model önerisinde bulunulmuştur. Son yıllarda oldukça revaçta olan Yönetişim yaklaşımı ve yönetişim ile benzerlik gösteren AB'deki LEADER yaklaşımını esas alan model önerimiz, toplumun çeşitli kesimlerini içine alan bir yapıda planlanmıştır.
1982 anayasasında yargının yürütmeye karşı bağımsızlığı

Bu araştırmanın amacı, hukuk devleti ilkeleri çerçevesinde tümüyle uygulanması gereken yargı bağımsızlığının yürütmeye karşı nasıl sağlandığı ve yargı bağımsızlığı ile ters düştüğü anlaşılan düzenlemelerin Türk Yargı Sisteminin nasıl etkilediğinin ortaya çıkarılması, bu düzenlemelerin değiştirilmesi yolunda öneriler sunabilmektir. Demokratik ülkelerde hukuk devleti ilkesinin demokrasi ve temel haklarla birlikteoturmuş olduğundan, yargı bağımsızlığının gerek yasal düzeyde gerekse kurumsallaşma düzeyinde tesis edildiği görülmektedir. Çalışmalar neticesinde edinilen sonuç ise, yargının yürütmeye karşı bağımsızlılığının 1982 Anayasasındaki düzenlemeler ekseninde birçok eksik ve hukuk devleti ilkesi ile bağdaşmayan hükümlerin var olduğudur. Gerekli yasal düzenlemelerin yapılmaması halinde 1982 Anayasası sisteminde yargının yürütmeye karşı bağımsızlığından söz etmek mümkün görünmemektedir.
Yerelleşme-merkezileşme tartışmaları bağlamında Türkiye'de mahalleye dönüşen köy yönetimlerinin mevcut durumu: Hatay örneği

Tarihi süreç içerisinde Osmanlı Dönemi'nden günümüze kadar çok önemli bir yere sahip olan köylerin resmi nitelik kazanması, Cumhuriyetin ilanından sonra 1924 yılında 442 sayılı Köy Kanunu ile olmuştur. Bu yasadan sonra, günümüze kadar birçok tasarı ve düzenleme yapılmasına rağmen köklü bir değişiklik içeren yasa çıkarılamamıştır. Ancak 6360 sayılı Büyükşehir Belediye Yasası ile yeni bir sürece girilmiştir. Bu süreçle köylerin tüzel kişiliğinin kaldırılması başta olmak üzere birçok değişiklik yapılmıştır. Bu tezde, yapılan bu değişikler detaylı olarak incelenmiş olup köylerin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ile ortaya çıkan yeni durum ve olası etkileri üzerinde durulmuştur. Bu çalışmada, 6360 sayılı Yasa ile yapılan değişikliklerin, Hatay'ın mahalleye dönüşen köylerinde ne boyutta etkili olduğu, mahalleye dönüşen köylerde meydana gelen değişimler ve yasa ile ne amaçlanmaya çalışıldığı araştırılmaya çalışılmıştır. Ayrıca köylerin mahalleye dönüştürülmesi ile köy halkının hak ve yetkilerinde değişim olup olmadığı ve yerelleşme ile ilişkisi de ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışma alan araştırması ile desteklenmiş ve bu bağlamda mahalleye dönüşen köylerde görevli 151 muhtara uygulanmıştır. . Elde edilen veriler SPSS (Statistical Package for Social Science 15.0) istatistik programı kullanılarak analiz edilmiş SPSS ve yorumlanmıştır.
Türkiye'de baskı grupları ve TSK'nın kamuoyu oluşturmadaki rolü ve etkisi

Önceleri mesruiyetleri tartısılan baskı grupları, bugün çogulcu demokrasinin vazgeçilmez bir unsuru ve hatta ülke yönetimindeki sorumlulukların paylasımyöntemi olarak önemli birer ekonomik ve sosyal güç kabul edilmektedirler. Baskıgrubu kavramı ile artık genel olarak, kamuoyunun isteklerini yönetime ileten bilinçli ve yararlı kuruluslar ifade edilmektedir. Baskı grupları, özellikle temsili demokrasinin katılımı sağlam adaki yetersizligine karsı bir çözüm olarak gösterilmektedir. Baskı grupları, toplumun ortak çıkarları etrafında birlesen ve bu çıkarları için devlet mekanizmaları üzerinde baskı uygulayan kuruluslardır. Önceleri baskı grupları olarak sendikalar, meslek örgütleri, dernekler gibi kuruluslar kabul edilirken, halentartısmalı olmasına ragmen, bürokrasi gibi bazı kamu kurulusları da baskı grubu olarak kabul edilmektedir. Ülkemizde baskı grupları tek parti döneminde milliyetçi, devletçi politikalar çerçevesinde gelisme imkanı bulamamıstır. Çok partili hayata geçilmesinden sonra önemi artan ve son yıllarda daha fazla önem kazanmaya baslayan baskı gruplarıiçerisinde, TSK ile TOBB ve TÜSİAD'ın en etkili gruplar olduğu söylenebilir. Bunun yanında bürokrasi, 1980'den sonra çok fazla politize olarak etkisini yitirmesine ragmen, halen önemini korumaktadır. Bunların dısında isçi sendikaları ve meslek örgütleri -Batı'daki örnekleri kadar güçlü olamasalar da- önemli baskı grupları olarak karşımıza çıkmaktadırlar. Üzerine aldıgı bütün misyonları basarı ile yerine getiren bir kurumgörünümündeki Türk Silahlı Kuvvetleri'nin kamuoyundaki konumu, toplumunalgılayısından kaynaklanır. Cumhuriyet'in kurulmasında önemli rol oynayan ve halk tarafından sürekli olarak en güvenilir kurum olarak görülen Türk Silahlı Kuvvetleri'nin kamuoyu olusturmadaki etkisi degerlendirilmistir.
Sivil itaatsizlik bağlamında örnek eylem karşılaştırması: Adalet yürüyüşü ve tuz yürüyüşü

Sivil itaatsizlik, normlardan, yasalardan ve var olan düzenden bir amaç doğrultusunda koparak, bu amaç etrafında toplanmayı kabul etmiş makul sayıda kişinin şiddetsiz bir adım atmayı planladıkları durumda amacın gerçekleştirilmesine bağlı olarak ortaya çıkacak olan hukuki ve politik sorumlulukların kabul edildiği eylem türüdür. Bu çalışma ortak adalet anlayışı etrafında toplanan kitlenin, silahsızlanmayı esas alarak gerçekleştirme yönünde eğilim gösterdiği, sivil itaatsizlik olgusuna ilişkin kavramsal çerçevenin belirlenmesi ışığında kavramın özelliklerine ilişkin elde edilen verilerin sentezlenerek örnek eylem Tuz Yürüyüşü ve Adalet Yürüyüşü'ne ilişkin bir değerlendirme sunmayı amaçlamaktadır. Elde edilen bulgular Tuz Yürüyüşü ve Adalet Yürüyüşü'nde sivil itaatsizlik olgusunun nasıl konumlandığını ve örnek eylemlerin pasif direniş modeli oluşturup oluşturmadıklarına ilişkin saptamaya katkı sağlamak adına açıklanacaktır.
Türkiye'de jandarmanın yeniden yapılandırılması: Avrupa jandarma kuvveti üyesi ülkeler ile karşılaştırmalı bir inceleme

Bu çalışma, Türkiye'de jandarmanın yeniden yapılandırılması kapsamında, Avrupa Jandarma Kuvveti üyesi ülkeler ile karşılaştırma yaparak önerilerde bulunmak amacıyla hazırlanmıştır. Çalışmada, Türk jandarma teşkilatı ile AJK üyesi ülkelerin askeri statülü kolluk kuvvetleri incelenmiş, buna koşut olarak da 'yeniden yapılandırılan Türk jandarma teşkilatının AJK bünyesindeki muadilleri ile yapısall benzerlikleri nelerdir? sorusuna yanıt aranmıştır. Jandarmanın yeniden yapılandırma sürecine yoğunlaşan çalışmada, AJK üyesi; Fransa, Hollanda, İtalya, İspanya, Polonya, Portekiz ve Romanya ile ortak üye statüsünde bulunan Litvanya'nın; tarihsel gelişimi, bağlılık durumu, teşkilat yapısı, görevleri ve personel kaynakları ele alınmıştır. Netice olarak, yeniden yapılandırılan Türk jandarma teşkilatının AJK üyesi ülkeler ile yapısall benzerliklerin bulunduğu somut şekilde ortaya koyulmuştur. Çalışmada, AJK üyesi ülkelerin; İçişleri ve/veya Savunma Bakanlıklarına bağlı olduğu, teşkilat yapıları, personel kaynakları ile görevleri alanında Türk jandarma teşkilatı ile yapısall benzerliklerin bulunduğu tespit edilmiştir. Bu durumun kaynağı ise Fransa'dır. Öyle ki jandarmanın ilk olarak Fransa'da ortaya çıkması, yeterli tecrübeye sahip olması ve merkeziyetçi yapısı gibi nedenler, Fransa'nın diğer AJK üyesi ülkelere örnek teşkil etmesinin göstergesidir. Çalışmada, Türk jandarma teşkilatının tamamen İçişleri Bakanlığına bağlanması ile birlikte tüm kolluk kuvvetlerinin tek çatı altında birleştiği, taşrada ise jandarmanın valilik ve kaymakamlık bünyesinde, emniyet ve asayiş ile kamu düzeninin sağlanmasında sevk ve idarenin daha etkin olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca jandarmanın mevcut personel durumunda geçmişş yıllara göre artış gözlemlenmiş, yükümlü asker uygulamasına son verilerek 'profesyonel personel' anlayışının gerek şart olduğu belirtilmiştir.
Kentsel dönüşüm projeleri kapsamında gecekondudan site hayatına geçişte saptanan değişimler üzerine uygulamalı bir çalışma: Yüceyurt mahallesi örneği

Günümüz koşullarında, toplumsal anlamda bireyler hızlı ve süreklilik arz eden bir şekilde sosyal hayattan özel hayata kadar teknolojik, ekonomik, kültürel ve sosyolojik olarak bir değişim süreci içindedir. Yaşanan bu değişim sürecindeki en belirgin göstergelerden birisi olarak kentleşme kavramı ifade edilmektedir. Bireyler toplum içerisinde yaşayan sosyal varlıklar olarak kent mekanizmalarını oluşturan parçaların en önemlisidir ve kentlerin gerçek anlamda gelişmesi sanayi devriminden sonra gerçekleşmiştir. Sanayi devrimiyle birlikte yaşanan teknolojik gelişmeler ve tüketimdeki hızlılık gibi bir takım faktörler kentlerin gelişmesi ve büyük endüstri merkezleri halini alması, hızlı bir kentsel dönüşümün de ortaya çıkmasına neden olmuştur. Yaşanan değişim ve dönüşüme paralel olarak gerçekleşen demografik değişim, kentlerde yaşayan nüfusun hızla artması mekansal yapılanmalarda, insan yaşamlarında büyük yenilikler yaratmıştır. Canlı bir varlık olarak bireylerden oluşan karmaşık ve dinamik bir yapıya sahip olan kentler de fiziksel, sosyolojik, toplumsal, ekonomik, çevresel, siyasal faktörlerin etkisiyle değişim ve dönüşüm göstermektedirler. Çoğunlukla yaşanan mekanın ekonomik, toplumsal, çevresel kalitesini artırmaya yönelik olarak inşa edilen bu dönüşümler, genel olarak sosyoloji çalışmalarının konuları arasında da yer almaktadır.
Kamu yöneticisinin takdir yetkisi bağlamında bezdiri: Mobbing

Bu çalışmanın amacı, bezdiri kavramını ortaya koymak, kamu yöneticilerinin takdir yetkilerini hukuksal boyutta inceleyip tespit etmek, bezdiri uygulamalarının kamu çalışanları üzerindeki etkilerini belirlemek; takdir yetkisinde gerekli mevzuat değişikliği yapılarak, kamu yöneticilerinin yaptıkları eylemlerin bezdiriye yol açmayacak şekilde düzenlenebileceğini ortaya koymaktır. Kamu yönetiminde bezdirinin var olup olmadığı bu araştırmadaki en önemli sınırlılıktır. Araştırmada toplanan nicel verilerin geçerlilik ve güvenilirliği veri nitelikleri ile sınırlı olup, konunun çok geniş olması, mahremiyeti, yöneticilerden çekinme gibi nedenlerden dolayı anket çalışması yapılamamış, somut araştırma ölçütleri kullanılamamıştır. Bu yüzden çalışma, teorik düzlemde yürütülmüştür. Sonuç olarak, kamu kurumlarında çok sayıda memurun çalışıyor olması ve çalışanlar arasında çok çeşitli ilişkiler ağının bulunması, bezdiri olaylarının yoğun olarak yaşanabileceği idarelerin oluşmasına neden olmaktadır. Ancak, açık bir iletişim, kararlı bir disiplin anlayışı ile oluşabilecek bezdiri davranışlarının önlenmesi mümkündür.
Türk Ceza Kanunu'nda dolandırıcılık suçu ve suça ilişkin ağırlaştırıcı sebepler

Bu tez, Türk Ceza Kanunu'nda düzenlenmiş olan 'dolandırıcılık' suçuna ilişkindir. Dolandırıcılık, malvarlığı değerlerine karşı işlenen tipik bir hile suçudur. Dolandırıcılık, insan trafiğinin yoğunluğuna bağlı olarak günümüz toplumlarında çok sık karşılaşılan suç tiplerindendir. Çağımızın teknik imkanlarının hızlı gelişiminin ve gittikçe daha karmaşık hale gelen insan ilişkilerinin bir sonucu olarak, bu suçun ceza hukukundaki önemi her geçen gün artmaktadır. Tez, üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, dolandırıcılık kavramı, suçun tarihsel gelişimi, unsurları ve korunan hukuki değer, ikinci bölümde ise, dolandırıcılık suçu için kanunumuzda öngörülmüş olan özel ağırlaştırıcı sebeplerle birlikte, genel ağırlaştırıcı ve hafıfleştirici sebepler, müeyyide ve usul hükümleri incelenecektir. Üçüncü bölümde ise dolandırıcılığın diğer bazı suç tiplerinden ayrıldığı noktalar ve aralarında bulunan benzerlikler karşılaştırmalı olarak incelenecektir.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamında özel hayatın ve aile hayatının korunmasında devletin pozitif yükümlülükleri

İnsan haklarının temel amacı bireyi devlete karşı korumaktır. Ancak 18 ve 19. yüzyıllarda insan haklarının negatif niteliğine ilişkin bu yaklaşım değişmiştir. 20. yüzyılda klasik hakların devletin salt müdahale etmemesi, dokunmaması yani negatif yükümlülüğünü yerine getirmesi suretiyle gerçekleşemeyeceği aksine bu hakların korunması ve sağlanması hususunda devletin bazı pozitif yükümlülüklerinin olduğu görüşü insan hakları hukuku doktrin ve uygulamasında kabul görmüştür. Bu anlayışın benimsenmesi sonucu bugün devletin pozitif yükümlülüklerinin sadece sosyal ve ekonomik haklar için söz konusu olduğu düşüncesi terk edilmiş, klasik haklar bakımından da pozitif yükümlülüklerinin olduğu anlayışı yerleşmiştir. İnsan haklarının korunması için devletin olumlu bir adım atıp harekete geçmesini gerekli kılan pozitif yükümlülüklerin gerek Türk Hukukunda gerekse karşılaştırmalı hukukta açık ve kesin bir tanımı bulunmamaktadır. Temel hukuki dayanağını AİHS'in 1. maddesinde ve Anayasa'nın 5. maddesinde bulan pozitif yükümlülük kavramı, insan haklarının teoride değil, uygulamada da etkili bir şekilde korunmasını sağlamak amacıyla AİHM içtihatlarıyla yerleşik hale gelmiştir. AİHM'in, AİHS'i dinamik yorumlaması sonucu, pozitif yükümlülük doktrini ve içtihatları gelişmekte fakat uygulamada devletin sorumluluk sınırını hayli genişleten bu yükümlülüklerin öngörülebilirliliği, belirliliği ve kapsamı açısından sorun doğmaktadır. Bir insan hakkı olarak özel hayata ve aile hayatına saygı hakkı kapsamlı içeriği dolayısıyla pozitif yükümlülük doktrini çerçevesinde en zengin içtihat birikiminin olduğu haklardan biridir. Aynı zamanda özel hayata ve aile hayatına saygı gösterilmesi hakkı devletin müdahalesine en kapalı klasik haklardan biridir. Bu sebeple hakkın korunmasına yönelik devletin pozitif yükümlülüklerini belirlemek daha büyük önem arz etmektedir. Bu çalışmada pozitif yükümlülük kavramı ve kapsamına ilişkin teorik tartışmalardan ve güncel gelişmelerden yola çıkılarak özel hayatın ve aile hayatının korunmasında devletin pozitif yükümlülükleri AİHM içtihatları ışığında değerlendirilmiştir. Ayrıca AİHS'e taraf devlet olarak Türkiye'nin pozitif yükümlülüklerinin hukuki temelleri Anayasa Mahkemesi kararları çerçevesinde irdelenmiştir.
Devlet-dışı aktör olarak enformel arabulucuların mikro-çatışma çözümündeki rolleri: Diyarbakır örneği

Mikro çatışma olarak tanımlanan öldürme, kan davası, kız kaçırma ve arazi meseleleri gibi toplumsal sorunların çözümü için başvurulan resmi hukuki yöntemlerin yetersiz kaldığı görülmektedir. Geleneksel toplumlarda suç ve ceza unsurları bireysel olarak görülmemektedir. Toplumda bu tarz bir çatışma meydana geldiğinde sadece failin mahkeme tarafından ceza alması yeterli görülmeyip karşı taraf bütün aileyi fail olarak görmektedir. Yani toplum suçu bireysel değil kolektif bir eylem olarak gördüğü için cezanın da kolektif olmasını ve bütün ailenin cezalandırılması gerektiğine inanmaktadır. Bunun sonucunda da taraflar arasında karşılıklı 'intikam' girişimleri ile şiddet sarmalı ortaya çıkmaktadır. Geleneksel toplumlarda resmi hukuk sisteminin tek başına çatışmayı çözemediği bu tür suç durumlarında, geleneksel bir hukuk yöntemi olan arabuluculuk devreye girmektedir. Çalışmanın konusu, geleneksel bir hukuk yöntemi olan enformel arabuluculuk yöntemi ile mikro çatışmaların nasıl çözüldüğünün incelenmesidir. Çatışma Çözümü Literatüründe geleneksel hukuk ve/veya informel hukuk olarak da tanımlanan arabuluculuk yönteminin resmi hukuk sistemine 'paralel' ya da 'alternatif' olmadığı ve 'tamamlayıcı' bir rol üstlendiği görülmektedir. Çalışmanın saha verileri Diyarbakır'da yapılan beş aylık saha çalışmasına dayanamaktadır. Sahada 'kanaat önderleri' olarak tanımlanan ve halk nezdinde saygınlığı ve güvenirliği olan kişilerin arabuluculuk yapması ile mikro çatışmaların çözüldüğü görülmektedir. Bu çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden derinlemesine görüşme, sözlü tarih, katılımlı gözlem ve odak grup görüşmeleri yöntemlerine başvurulmuştur. Kartopu yöntemi ile seçilen ve aralarında kanaat önderi, siyasi parti temsilcileri ve çatışma taraflarının bulunduğu 50 katılımcı ile derinlemesine görüşme gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, kanaat önderleri tarafından yürütülen enformel arabuluculuk sistemi çatışma çözümünde ve arabuluculuk literatürü perspektifinde incelenmiş olup saha verileri dünyadaki benzer ve farklı vakalarla karşılaştırmalı olarak incelenmiştir
Yöneticilik sözleşmesi

Yöneticilik sözleşmesi, gerçek ya da tüzel kişi olan yöneticinin, sanayi veya ticari bir işletmeyi ivazlı olarak kısmen veya tamamen yönetmeyi, gerçek ya da tüzel kişi olan yönetim hizmeti alana karşı üstlenmesidir. Yöneticilik sözleşmesi gerek Borçlar Kanunu'nun 'akdin muhtelif nevileri' kısmında gerekse özel bir kanun tarafından düzenlenmemiştir. Kanımızca yöneticilik sözleşmesi, hizmet, vekalet, eser, know-how sözleşmelerinin unsurlarını taşıyan atipik, karma bir sözleşmedir. Sözleşmenin tarafları, gerçek veya tüzel kişi olabilen yönetici ve yönetim hizmeti alandır. Günümüzde sanayileşmenin ve teknolojinin gelişmesine paralel olarak, işletmeler de büyüyüp karmaşıklaşmıştır. Bu durumunda, organizasyon ve yönetim biçimlerinin gelişip çeşitlenmesine vesile olmuştur. Yöneticilik sözleşmesi de bu çeşitliliğin bir ürünüdür, özellikle uluslararası ticaret ilişkilerinde bu tür sözleşmeler daha yaygındır. Bu çalışmada yöneticilik sözleşmeleri incelenmiştir. v