turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mathematical modeling of coastal erosion in the Kızılırmak delta due to groins and reduction in river sediment supply

KIZILIRMAK NEHRİNİN GETİRDİĞİ ÇÖKELTİLERİN AZALMASI VE MEVCUT MAHMUZLARIN ETKİSİ İLE KIZILIRMAK DELTASI'NDA OLUŞAN KIYI EROZYONUNUN MATEMATİKSEL MODELLENMESİ Kızılırmak üzerinde yapılan Altınkaya ve Derbent Baraj lan'nın işletmeye açılmasıyla nehirden denize dökülen çökelti kütlesinde yüzde 98'e varan bir azalma gözlenmiştir. Binyıllar boyunca deltayı oluşturan çökelti kaynağının azalmasıyla delta boyunca kıyı çizgisi gerilemeye başlamıştır. Nehir ağzının yaklaşık 1 km. güneydoğusunda bulunan kıyı yapılarını erozyondan korumak amacıyla kıyıya iki adet Y- mahmuz ve bir adet I-mahmuz yapılmıştır. Elektrik İşleri Etüd İdaresi verileri kullanılarak, nehir çökelti miktarlarının barajların etkisiyle değişimi hesaplanmıştır. Bu çalışmada, eldeki veriler ışığında nehir alüvyonlarının delta oluşumuna etkisi analitik olarak, mahmuzların kıyı değişimine etkisi ise sayısal modelleme yoluyla incelenmiştir. Sayısal modellemelerde nehrin getirdiği çökeltilerin ve sonradan yapılan mahmuzların etkisi ayrı ayrı incelenmiştir. Kızılırmak'tan denize dökülen çökelti malzemesi kaynak terimi olarak ele alınmış ve mahmuz noktasında sıfır çökelti geçişi sınır şartı kabul edilmiştir. Y-mahmuzlar; mahmuzun açıkta kalan kıyıya paralel parçasının dalgayı kesmesi sonucu kıyıda oluşan gölge etkisi esas alınarak, buradaki kıyı değişimi dalga sapma ve dönme etkilerini birlikte inceleyen 2 -Boyutlu REF/DIF modeliyle incelenmiştir. Delta oluşum modeli ile dalga sapma ve dönme etkilerini de içeren mahmuz modeli süperpoze edilmiştir. Son olarak da model sonuçları ölçümlerle karşılaştırılmıştır.
Hadim ve Yerköprü arasının hidrojeolojisi ve traverten oluşukları

ÖZ Orta Toroslar, stratigrafik ve morfolojik açısında oldukça ilginçtir. Araştırma sahası olan Hadim ve Yerköprü arası, Yukarı Göksu havzası içerisinde yer alır. Araştırma sahasında karasal bir iklim hakimdir. Fakat Göksu Vadisi boyunca Bucakkışla'ya kadar olan kesimde bariz bir Akdeniz iklimi, Bucakkışla' dan itibaren yukarı kesimlerde ise yüksekliğin tesiri ile nisbeten bozulmuş Akdeniz iklimi görülür. Orta Toroslar'ın Hadim ilçesi dolayında gözlenen naplı-bindirmeli yapılara 'Göksu Napları' denilmiştir. Göksu Napları alt, orta ve üst olmak üzere kuzey kökenli 3 nap diliminden oluşur. Alt nap dilimi 'Naldöken Birliği' ; orta nap dilimi 'Kartaldağı Birliği' adını alır. Göksu Napları'nın altında yer alan ollokton konumlu kayalara 'Hadim Birliği' adı verilmiştir. Hadim Birliği'nin güneye uzantısı üzerinde yer alan 'Bozdağ Birliği' genç tektonik dönemde kuzeye, Göksu Napları üzerine itilmiştir. Araştırma sahası morfolojik yönden çok ilginçtir. Göksu Nehri ve kolları bölgeyi derin vadilerle yarmıştır. Araştırma sahasında birçok fay ve karstik kaynak vardır. Karstik kaynakların çokluğu Göksu boyunca Travertenlerin oluşmasına sebep olmuştur. Travertenlerin en çok gözüktüğü yer Yerköprü civarıdır. Araştırma sahasında arazinin hidrojeolojisi, tabakaların uzanış ve yapısall özelliklerine göre değişiklik gösterir. Genel olarak geçirgen bir yapıya sahiptir. Karstik alanlarda büyük mağaraları ve dolinleri görmek mümkündür. Çaltepe Formasyonu yüksek derecede geçirimli bir formasyon-dur. Beyaz, gri renkli kireçtaşları geçirgen bir yapıya sahiptir. Seydişehir Formasyonu geçirimsiz, yer yer zayıf geçirimli bir yapıya sahiptir.
Türkiye'de yaşanan sulak alan sorunları: Fethiye Şat Deltası sulak alanı örneği

Günümüzde sulak alanlar birçok canlı türünü barındırması, çevresindeki iklimi yumuşatması ve bölgenin su rejimini düzenlemesi açısından önemlidir. Muğla / Fethiye Şat Burnu sulak alanı, deniz kıyısında yer alan ve en derin yeri 6-7 metre olan bir tatlı-tuzlu sulak alan olup deltaya kuzeyden giriş yapan Murt Deresi tarafından beslenir. Güneyinde Fethiye Körfezi ile bağlantılı, batısında Şat Burnu ve Çalış Plajı ile körfezden ayrılan, içinde 5-6 metreye varan sazlarla ve adacıklarla kaplı durumdadır. Çalışma alanı, balıkçılık ve turizm amaçlı günlük bot turları için kayıkhanelere ev sahipliği yapmaktadır. Fethiye ovasının kuzeybatı ucunda gelişme imkanı bulan onun devamı niteliğinde oluşumu devam eden Şat deltası ve sulak alanı 210 kuş türünü barındırmaktadır. Bunlardan 30'u yerli diğerleri ise göçmen kuşlarıdır. Afrika'dan kuzeye göç eden kuşların dinlenme ve beslenme ihtiyacını sulak alan karşılamaktadır. Bunun yanında nesli tükenmekte olan su samuru ve Akdeniz havzası içinde bulunan 5 deniz kaplumbağa türünden 3'ü de burada yaşamaktadır. Bunlardan en önemlisi de Caretta Caretta'dır. Özel çevre koruma bölgesi olan sulak alanı tehdit eden unsurlar bulunmaktadır. Bunların başında yerleşme gelir. Sulak alanın Çalış Plajı ile bitişik olması turistik tesislerin burada yoğunlaşmasına neden olmuştur. Ayrıca sulak alanı besleyen kanalda bot turizmi yapılmaktadır. Bu da burada yaşayan canlıları olumsuz etkilemektedir. Bunun yanında sulak alanın halka açık olması, rekreasyon alanı ve balıkçılık faaliyetleri yapılması sulak alanda yaşanan diğer sorunlardır. Deltayı besleyen Murt deresinin etrafında birçok seranın olması ve sonucunda yapılan ilaçlamanın suya ve toprağa karışması deltada büyük bir tehdit oluşturmaktadır. Sudaki fosfat ve azotun artması sonucu yosun hızla büyümekte ve sulak alanı kurumasına neden olmaktadır. Bunun yanında alandaki sazlar da normalden daha hızlı gelişerek sahanın kurumasına yardımcı olmaktadır. İnşaat atıklarının deltaya boşaltılması canlılara zarar vermesinin yanında sulak alanın kurumasına neden olmaktadır. Özel Çevre Koruma Alanı olan Şat deltası sulak alanı denetim sorunu yaşamaktadır. Bu belirsizlik içinde hiçbir kurum ve vakıf tam olarak buranın sorumluluğunu almamaktadır. Halka ve buraya gelen turistlere konferanslar ve bilgilendirme toplantıları yapılarak Şat deltası sulak alan ekolojisinin önemini anlatmak, kanal temizliği projesi geliştirmek, Çalış Şat deltası kuş gözlem turizmini ülke ve ülke dışına tanıtmak bu sulak alanı canlandırmak için çözüm yollarından birkaç tanesi sayılabilir.
Türkiye ve Fransa ortaöğretim coğrafya dersi öğretim programlarının ve ders kitaplarının karşılaştırmalı olarak incelenmesi

Türkiye'nin eğitim alanında işbirliklerini sürdürdüğü Avrupa Birliği'nin bir üyesi olarak Fransa eğitim sistemi ile karşılaştırmalı incelemelerinin yapılması önem arz etmektedir. Bu kapsamda yapılan bu çalışma ile Türkiye'de uygulanan ortaöğretim coğrafya öğretim programı ve ders kitapları ile Fransa'da uygulanan ortaöğretim coğrafya öğretim programının karşılaştırmalı olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Türkiye ve Fransa'da uygulanan ortaöğretim coğrafya öğretim programları arasında ne gibi benzerlik ve farklılıkların bulunduğunu nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi yöntemi ile belirlenmeye çalışılmıştır. Elde edilen sonuçlardan da görüleceği üzere Fransa'da okutulan coğrafya ders kitaplarında görsel ve karikatür kullanımına hayli yer verilmiş olup, tarih konularını da coğrafya ders kitaplarının içeriğinde işlenmiştir. Coğrafya öğretim programlarında iki ülke arasında bariz farklılıklar bulunmamaktadır. Türkiye'de okutulan coğrafya ders kitaplarının içeriğinde karikatür kullanılmamıştır. Bu çalışma Avrupa Kredi Transfer Sistemine dahil olan Türkiye için önem arz etmektedir. Türkiye ve Fransa'nın milli eğitim sistemleri merkezden yönetim ilkelerine göre düzenlenmiştir. Yapılan bu çalışmada Fransa'nın çeşitli bölgelerinde kullanılan ders kitaplarından üç tanesi seçilmiş ve Türkiye'de MEB tarafından yayınlanan kılavuz kitaplar üzerinden incelemeler yapılmış ve karşılaştırılmıştır. Okullarda coğrafya eğitimine en erken başlayan devletlerden biri olan Fransa bu alanda bazı eksikliklerine rağmen oldukça gelişmiştir. Coğrafya ilköğretimden liseye matematik ve Fransızca gibi her sınıfta öğretiminin yapılması zorunlu olan derslerden biridir. Fransa coğrafya öğretim programlarını sürekli yenileyen, uygulamaya dönük, teknolojiye açık, öğrenci merkezli bir model uygulamaktadır. Bu disiplindeki birçok yenilik ülkenin öğretim programlarında yer bulmuştur. Okul derslerindeki coğrafyada değişen anlayışa uygun olarak insan ve çevresiyle olan ilişkileri ve sonuçlarıyla ele alınmaktadır. Mekansal analiz ve sonuçları coğrafyanın en büyük uğraş alanı haline gelmiştir. Coğrafya derslerinde eğitim teknolojileri ve coğrafya bilgi sistemlerinin kullanımında önemli eksiklikler ve zorluklar yaşanmaktadır. Türkiye'de uygulanan öğretim programının da eksik yönleri çalışma içerisinde verilmiş ve karşılaştırmalar yapılmıştır. Türkiye'de Coğrafya alanında öğretim programlarının daha işlevsel hale gelebilmesi ve coğrafya ders kitaplarının her açıdan derinlemesine incelenmesi adına coğrafya kongresi toplanmasının gerekliliği önerilmiştir.
Türk coğrafyacılığının disipliner ilişkileri üzerine ampirik bir araştırma

Bilgi yapılarının modern dünya-sistemi MDS- ile başlayan yeniden şekillenme süreci sonunda, on dokuzuncu yüzyılda modern bilim doğa bilimleri, beşeri disiplinler ve sosyal bilimler kamplaşmasına sahne olmuştur. Bu kamplaşma aynı zamanda bilgi yapılarının tek kültürcü bir bilim pratiğinden iki kültürcü bir yapıya geçişi ile de karakterize olmaktadır. Doğa bilimleri ve beşeri disiplinler kendilerine ait bir epistemoloji ve metodoloji inşa ederken, sosyal bilimler üçüncü bir epistemoloji ve metodoloji gerçekleştiremeyerek, ikisi arasında sıkışıp kalmıştır. Bilgi yapılarında meydana gelen bu dönüşüm karşısında coğrafya, yirminci yüzyılın ortaları ile birlikte fiziki-beşeri coğrafyanın bir arada icra edilmesi ile karakterize olan tek kültürcü yapısını geride bırakıp, iki kültürcü bir yapıya geçmişştir. 1950'ler ile yaşanan ontolojik parçalanma ve 1970'lerde gerçekleşen epistemolojik parçalanma süreçleri, disiplin de fiziki ve beşeri coğrafya arasındaki birlikteliği zayıflatmış; iki kültürcü bir coğrafya ortaya çıkarmıştır. Türk coğrafya literatürüne bakıldığında, yukarıda yer verilen değişimsel süreçleri okuma üzerine odaklı yapılmış çalışmalar oldukça sınırlıdır. Bu tez çalışması, atıf analizi sonucunda elde ettiği bulgular ile Batı coğrafyasında yaşanan dönüşümlerin Türk coğrafyacılığındaki etkilerini ve Türk coğrafyacılığının disipliner ilişkilerini okuma girişiminde bulunacaktır. Bu amaçla, araştırma örneklemi kapsamında belirlenen on iki akademik Türk coğrafya dergisindeki 1943- 2015 zamansal dönemi itibariyle 2328 makale değerlendirilmiştir. Buna göre Türk coğrafyacılığı fiziki coğrafya ve jeoloji egemenliğinden, beşeri coğrafyanın ve sosyal/beşeri bilimler disiplinlerinin öne çıkmaya başladığı bir kimliğe bürünmeye başlamıştır. Bunun yanı sıra, Anglo-Amerikan coğrafyasında 1970'ler ile geçilen iki kültürcü coğrafya pratiği, Türk coğrafyacılığında 2000'ler ile yer edinmeye başlamıştır.
Gümüşhane ilinde tarımsal faaliyetlerin coğrafi esasları

Gümüşhane ilinde tarımsal faaliyetlere etki eden doğal çevre özellikleri ile beşeri coğrafya faktörlerini incelemek ve bu faktörlerin ziraat hayatına etkilerini ortaya koymak, araştırma sahasında geçmişşten günümüze kadar meydana gelen değişimi ve bu değişime neden olan etkenleri coğrafi prensipler ışığında ayrıntılı bir şekilde incelemek amacıyla yapılmıştır.
Cihanbeyli ve çevresinin fiziki coğrafyası

Cihanbeyli, Tuzgölünün 20 km kadar batısında, gölsel konglomera, kalker, kil- marn, kum -yakıl ile kaplanmış bir plato üzerinde ve insuyu adı verilen tabanlı bir vadinin iki yamacında kurulmuştur. Cihanbeyli yatay yapının görüldüğü karakteristik bir yöremizdir. Tabakalar Tuz Gölüne doğru Monoklinal özellik gösterirler. Tuz Gölü, Türkiye tuz üretiminin %60'tan fazlasını karşılamaktadır ve 1992 yılı itibariyle Tekel Yavşan Tuzlasının üretimi 330 bin tondur. İlçenin güneydoğusundaki Bolluk gölünde, Alkim Alkali Kimya A. Ş.'nin Sodyum Sülfat tesisleri ve traverten konileri bulunmaktadır. Cihan beylide karal iklimi görülmekte olup, yazlar sıcak ve kurak, kışlar soğuk ve yağışlı geçmektedir. Tabii bitki örtüsü stepdir. Kültür bitkilerinden en yok tahıl, sulama yapılan yerlerde ise Şekerpancarı üretilmektedir. Ağay topluluklarına sadece İnsuyu deresi boyunca rastlanmaktadır. Bitki Örtüsünün fakirliği yağmur ve rüzgar erezyonuna sebep olmaktadır. Yörede kahverengi topraklar, alüvyal topraklar ve Tuz Gölüne doğru da si- erozemler bulunmaktadır. Tarlalar genelde nadasa bırakılmaktadır. Hasattan sonra arta kalan anız örtüsünün yakılması işleminde toprak iyin çok zararlı olmasına rağmen halen devam etmektedir. İsmail Sefa SELÇUK Eylül- 1993
Pertek ilçe merkezinin coğrafi etüdü

Araştırma alanına karşılık gelen Pertek, Doğu Anadolu Bölgesi'nin Yukarı Fırat Bölümü'nün, Aşağı Murat Dağlık Yöresinde yer alan Tunceli iline bağlı bir ilçe merkezidir. Kuzey batısından, Doğu Toroslar'ın uzantısı olan dağlarla, güneyden ise doğudan batıya doğru uzanan Murat Nehri yani şimdiki Keban Baraj Gölü ile çevrilmiştir. Pertek ilçe merkezi, Sakaltutan Dağları'nın güney kesiminde bulunan Süpürgeç Dağı'nın (1844m) güney eteklerinde yer alır. Ortalama yükseltisi 1025 m olan ilçe merkezi akarsuların getirdiği verimli alüvyonların oluşturduğu birikinti yelpazesi üzerinde yer almaktadır. Pertek İlçe'sinin ilk kuruluş tarihi bilinmemesine rağmen, yer değiştirmiş olduğunu ve ilk kuruluş yerinin bugün Keban Baraj Gölü suları içerisinde birarada görünümünde olan Pertek Kalesi'nin de içerisinde bulunduğu Kerar Mevkii olduğunu söyleyebiliriz. Cumhuriyet öncesi bir köy durumunda olan Pertek, 1927 yılında İlçe durumuna getirilmiştir. Pertek 1935 tarihine kadar Elazığ iline bağlı İlçe durumundayken, Tunceli Vilayetinin teşkil edilmesiyle 1936 yılında Tunceli'ye bağlı bir ilçe durumuna getirildi. 1937 yılında Dersim ayaklanması sonucu yine Elazığ'dan yönetilmeye başlanan Pertek, 1946 yılında Tunceli'nin tekrar il olmasıyla birlikte Tunceli'nin 8 ilçesinden biri haline gelmiştir. Pertek'te nüfusun artmasıyla birlikte şehirsel fonksiyonlarda da gelişme ve değişmeler meydana gelmiştir. Hizmet sektörünün ağırlıklı olduğu şehirde turizm ve sanayi alanında daha fazla yatırım olduğu taktirde Pertek kasabasının şehirsel kimliği de kuvvetlenecektir.
Tufanbeyli havzası ve yakın çevresinin jeomorfolojisi

Çalışma alanımız Akdeniz bölgesinin Adana Bölümünde yer ahr. Avrupa - Asyadaki Alp kıvrımlı dağlarının güney kanadım oluşturan Toros Dağlan çok karmaşık bir yapı ve oldukça arızalı bir topografya oluşturmaktadır. Orta Toroslar içerisinde yer alan Tufanbeyli Havzası ve yakın çevresi de oldukça karmaşık ve çeşitli şekilleri bir arada bulunduran bir sahadır. Bölgenin tektonik bakımdan hareketli ve genç, flüviyal aşındırmanın tektonik hareketlerin akabinde arazi üzerinde son derece etkili olması veya flüviyal amillerle Toros sisteminin yer yer yarılması, yine tektonik hareketlerin sebebiyet verdiği bloklar halinde çökmeler kireçtaşlarımn karstlaşması, yükseltisi 2200 m. 'yi geçen sahaların Pleyistosen'in son dönemlerinde buzullarla kaplanması sahanın son derece arızalı bir görünüm kazanmasına sebep olmuştur. Yaklaşık 1200 km2 alam kapsayan çalışma alanımızın, arızalı durumu çevreye nisbeten daha az olan havza tabam yaklaşık 160 km2'lik bir alan kapsamaktadır. Çalışma alanındaki ana jeomorfolojik birimler; dağlık alanlar, dağlık karakteri behrgin platolar, havza tabanı, vadiler, boğazlar, karstik şekiller ve buzul şekilleridir. İnceleme alanında dağlık kütleler üzerinde 2400- 2800 m. ler arasında yere alan zirve düzlükleri, 1950- 2200 m. ler arsında yüksek düzlük parçalan ve 1700 - 1850 m. ler arasında yer alan alçak düzlükler dar alanlı olarak görülmektedirler. Havza çevresindeki dağlık alanlar Orta Torosların tektonik uzantısına uygun olarak KD-GB doğrultusunda batıda Tahtalı Dağlan ve Doğuda Dibek dağlanyla çevrilidir. Glasyal şekiller Bey Dağı üzerinde 2100 m., Kızılgöl Dağlan üzerinde 2200 m. den sonra görülmektedir. Karstik şekillere bölgenin hemen hemen her yerinde raslanılmaktadır. Tufanbeyli Havzası Alp Orojenezi, özellikle de Alt-Orta Miyosen sonlarındaki tektonik hareketlerle belirmeye başlamış ancak asıl havza çanağının çökmesi Miyosen sonlarındaki tektonik hareketlerle olmuş ve bir çanak haline gelmiş sonra burası gölle işgal edilmiştir. Pliyosen ve Kuvatemer döneminde bu çanak çevreden aşındırılan vmmalzemelerle dolmuş 1420- 1520 inlerde bir kısmı dolgu ve bir kısmı da aşınmayla meydana gelmiş olan havza tabam meydana gelmiştir. Kuvaterner dönemindeki iklim değişmelerine bağlı olarak çeşitli seki sistemleri gelişirken Pleyistosen'in son dönemlerinde yüksek kesimlerinde buzullaşma meydana gelmiştir. Tufanbeyli Havzasını Kuzeyden Güneye kat eden Göksu nehri havza tabanım parçalamış kendisine geniş bir vadi tabam oluşturmuştur. Göksu Nehri'nin Tufanbeyli Havzasını kapması muhtemelen Pleyistosen'in başlarında olmuştur. DC
Bingöl'de tarımsal faaliyetlerle iklim koşulları arasındaki ilişkiler

DE TARIMSAL FAALİYETLERLE İKLİM KOŞULLARI ARASINDAKİ İLİŞKİLER Mehmet Kenan AYDINOndokuz Mayıs Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Coğrafya Ana Bilim Dalı, Yüksek Lisans, Mart/2016Danışman: Prof. Dr. Kemalettin ŞAHİN Bu çalışmada, Bingöl Ovasında iklim tarım ilişkisi incelenmiştir. Çalışma alanı Doğu Anadolu Bölgesi Yukarı Fırat bölümünde KD-GB yönünde uzanan ve yaklaşık 500 km2 lik etrafı dağlarla çevrili bir alana karşılık gelmektedir. Çalışma arazi gözlem ve incelemelerinin yanında Bingöl Meteoroloji İstasyonundan elde edilen iklim verileri ile ve Bingöl İl Tarım Gıda ve Hayvancılık Müdürlüğünden alınan tarımsal verilerin yorumlanmasına dayanmaktadır. Bu çalışmada Bingöl Ovasının Jeomorfolojik ve Jeolojik özellikleri üzerinde durulmakta; toprak örtüsü, hidrografik durumun yanında özellikle klimatik özelliklerinden bahsedilmektedir. Bingöl Ovasından yetiştirilen buğday, mısır, şekerpancarı, tütün ve pirinç gibi tarım ürünlerinin yetişme koşullarından bahsedilerek bu tarım ürünleri ile iklim koşulları arasındaki ilişki ortaya konulmuştur. Bununla birlikte bahsedilen ürünlerle ilgili tarımsal üretime etki eden başlıca klimatik faktörler tespit edilerek üretimde verimi etkileyen hususlara değinilmiştir. Bingöl Ovasında gerçekleştirilen tarımsal üretimle ilgili sorunlar belirtilerek muhtemel çözüm yolları ifade edildi.
Ohri gölü ve yakın çevresinin turizm potansiyeli

Bu çalışmada, Makedonya'nın güneybatı kesiminde yer alan Ohri Gölü ve yakın çevresinin turizm potansiyeli üzerinde durulmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde genel olarak Makedonya turizmine değinilmekte ve ülke, turizm bölgeleri ile turizm çekicilikleri açısından değerlendirilmektedir. İkinci bölümde ise ağırlıklı olarak Ohri Gölü ve çevresinin turizm potansiyelinden bahsedilmektedir. Ohri Gölü ve çevresi, Makedonya'nın görülmesi gereken en güzel kesimlerinden birini oluşturmaktadır. Birçok endemik ve relikt türdeki bitki ve hayvanı bünyesinde barındıran Ohri Gölü, Avrupa'nın en eski ve en derin göllerinden biridir. Benzersiz bir güzelliğe sahip olan göl, 1979 yılında UNESCO tarafından Dünya Miras Listesi'ne dahil edilmiştir. Bir yıl sonra, gölün kuzeydoğu kıyısında konumlanan Ohri şehri de Dünya Miras Listesi'ne eklenmiştir. Gölün kuzey kıyısında yer alan Struga şehri ve Ohri, Makedonya'nın iki önemli turizm merkezi durumundadır. Ohri, göl kıyısındaki konumu ile birlikte çok sayıda tarihi ve kültürel çekiciliğe ev sahipliği yapan turistik bir destinasyon alanıdır. Aynı şekilde gölden kaynağını alan bir nehrin içerisinden aktığı Struga da doğal güzellikleri, tarihi ve kültürel değerleriyle turizm potansiyeli yüksek olan bir kesimi oluşturmaktadır. Bugün Ohri ve Struga şehirlerinde, başta Osmanlı olmak üzere birçok medeniyetin eserleri turistler tarafından ziyaret edilmektedir. Ohri ve Struga şehirleri, Osmanlı kültür ve medeniyetine ait çok sayıda cami, türbe, tekke, mescid, medrese, han, hamam, çarşı ve bedesten gibi abidevi yapıyı içermektedir. Osmanlı - Türk sivil mimarisinin izlerini taşıyan meskenler de günümüzde varlığını sürdürmektedir.
Akkaya Barajı su toplama havzasında jeomorfolojik gözlemler

Akkaya Barajı su toplama havzası kuzeyde Misli Ovası ile güneyde Bor Ovası arasında yer almaktadır. Havza sınırlarını oluşturan yüksek noktalar ise kuzeyde Dede Tepe (2180 m), doğuda İtulutmaz Tepesi (2167 m ) ve Armutlar Tepesi (1876 m), batıda ise Büyükkar Tepesi (2843 m) dir. Havzada Paleozoikten Kuvatemere kadar bütün formasyonlar mevcut olup havzanın doğusu Paleozoik yaşlı metamorfik arazilerden, batısı üst Miyosen-Pliyosen yaşlı volkanik arazilerden, orta kısmı ise Kuvaterner yaşlı olup molozlar, gevşek çakıl, kum, kil ve mil boyutundaki alüvyonlardan oluşmaktadır. Havzanın yapılanması volkanizma, tektonizma ve orojenez gibi iç kuvvetlerden oluşmuş olup, bu yapıyı şekillendiren kuvvetler ise daha ziyade akarsular olmak üzere iklime bağlı bütün dış kuvvetlerdir. Jeomorfolojik birimler ise kuzeydoğu-güneybatı uzanışlı vadi tabanları, aşınım yüzeyleri, Niğde merkezinin güney ve güneybatısına uzanan birikinti yelpazesi ve havzanın doğu ve batı kenarlarını oluşturan dağlık alanlardan ibarettir. Yan kurak iklim özelliği gösteren havzanın doğal bitki örtüsü bozkırdır. Ancak vadi tabanlarında çeşitli kültür bitkilerine rastlanır. Havzanın iki kenarının fazla eğimli bir yapıya sahip olması toprak oluşumunu olumsuz yönde etkilemiştir. Bu yüzden havzanın kenar kısımlarında pek çok yerde çıplak kaya ve molozlar mevcuttur. Bunun yanında diğer toprak türleri de Kireçsiz Kahverengi Topraklar, Kahverengi Topraklar, Kahverengi Orman Topraklan, Alüvyal ve Kolüvyal Topraklardan oluşmaktadır. Araştırma alanı kapalı bir havza olması nedeniyle mevcut akarsular havza içerisinde önce Akkaya Barajı'na boşalmakta, daha sonra da oradan çıkarak Bor Ovası'nda kaybolmaktadır. Havzanın önemli akarsular Tabakhane Deresi ile Uzandı Deresi olup ayrıca bunlara katılan küçük kollar da mevcuttur. Ancak akarsuların seviyeleri kurak mevsimlerde iyice düşmekte hatta bazılar da kurumaktadır.
İskenderun-Arsuz arasındaki kıyı ovalarında bozuk drenaj sahalarının tespiti ve çözüm önerileri

Dünya genelinde olduğu gibi ülkemizde de doğal kaynaklar üzerindeki baskı her geçen gün artmaktadır. Doğal kaynaklar arasında yaşamsal bir öneme sahip olan su kaynakları da aşırı ve bilinçsiz kullanım nedeniyle tehdit altında bulunmaktadır. Su kaynaklarının bu kadar büyük bir öneme sahip olması araştırma sahasında bulunan kıyı ovalarında yer alan bozuk drenaj sahalarının rehabilite edilerek ve daha dikkatli kullanılması gerekliliğini ortaya çıkarmaktadır. Araştırmanın amacı; drenaj kavramını ve kıyı ovaları ile ilgili belli başlı temel kavramları açıklayarak, araştırma sahası olan İskenderun ve Arsuz kıyı ovalarındaki bozuk drenaj sahalarını tespit etmektir. Daha sonra bu alanların bozuk drenaj sahaları olarak adlandırılmaları üzerinde etkili olan doğal ve beşeri faktörler açıklanacak ve son olarak bu bozuk drenaj sahalarına yönelik çözüm önerileri sunulacaktır. Araştırmanın yöntemi olarak öncelikle araştırma sahasının fiziki özelliklerine yönelik ilgili kurumlardan istatistiki veriler alınmıştır. Ardından araştırma sahasında GPS ve pH metre aracılığıyla doğrudan ölçümler yapılmış olup, saha çalışmaları gerçekleştirilmiş ve gözlemlere bağlı olarak veri tabanı oluşturulmuştur. Daha sonra Coğrafi Bilgi Sistemleri ArcMap 10.3 yazılımı ve uydu görüntüleri yardımı ile lokasyon, jeoloji, topografya, hidrografya ve toprak haritaları yapılmıştır. Bunlara bozuk drenaj sahalarını gösteren dağılış haritaları eklenmiştir. Bu haritalar hazırlanırken 1/25. 000 ölçekli topografya haritasının O36-d3, O36-d 4 paftaları ile P36-a1, P35-b 2 paftaları kullanılmıştır. İskenderun ve Arsuz Ovaları'nda yapılan arazi çalışmalarında 16 ayrı lokasyonda bozuk drenaj sahası tespit edilmiştir. Tespit edilen bozuk drenaj sahalarının yoğunlaştığı yer ise Arsuz Ovası'nın bulunduğu kesimdir. Bu alanda Uluçınar ve Gökmeydan Mahallelerinde 13 bozuk drenaj sahası bulunmaktadır. Bunlar dışındaki 3 bozuk drenaj sahasından 2 tanesi İskenderun Ovası'nın güneybatı kesimindeki Karaağaç Mahallesi'nde bulunmaktadır. Tespit edilen son bozuk drenaj sahası ise Üçgüllük Mahallesi'nde bulunmaktadır.