turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İş Sağlığı ve Güvenliği Hukuku bakımından kamu kurumlarında işveren kavramı

6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun yürürlüğe girmesi ile birlikte iş sağlığı ve güvenliği alanında yeni bir döneme başlanmış ve hukukumuza pek çok yenilik getirilmiştir. 6331 sayılı Kanunun getirmiş olduğu yeniliklerin başında ise kamu sektöründe iş sağlığı ve güvenliği uygulamaları gelmektedir. Buna göre artık 6331 sayılı Kanun hükümleri gereğince kamuda iş sağlığı ve güvenliği hükümleri ve kamu işverenlerinin bu hükümler kapsamında bazı yükümlülükleri söz konusu olacaktır. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde iş sağlığı ve güvenliği hukukunun temel ilke ve özellikleri incelendi. İş sağlığı ve güvenliğinin dünyada ve ülkemizde tarihçesinden başlanılarak bu konuda yürürlüğe girmiş kanunlardan ve en son olarak da 6331 sayılı Kanundan bahsedildi. Ayrıca 6331 sayılı Kanun kapsamında işverenlerin hak ve yükümlülükleri ile çalışanların hak ve yükümlülüklerine yer verildi. İkinci bölümde ise kamu kurumlarında işveren kavramının tespit edilebilmesi için kamu kurumu kavramı ve idari yapı içindeki yeri incelendi. Öncelikle kamu kurumu kavramına yer verildi. Sonrasında kamu kurumlarının özellikleri ve kamu kurumlarının çeşitleri incelendi. Son bölümde ise kamu kurumlarında işveren kavramı incelendi. 4857 sayılı İş Kanunu, 854 sayılı Deniz İş Kanunu, 5952 sayılı Basın İş Kanunu, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu, 6098 sayılı Borçlar Kanunu, 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunundaki işveren kavramları ele alındı, kamu işvereni kavramının nasıl tanımlanması gerektiği açıklanmaya çalışıldı. Çalışmada, iş sağlığı ve güvenliği alanında mevcut kaynak eksikliği karşısında kamu kurumlarında işveren kavramının doğru anlaşılması amaçlandı. Bu kapsamda yapılan incelemelerde iş hukuku kavramlarından ve kaynaklarından yararlanıldı. Kamu kurumları mevzuatında yer alan işveren kavramları ilgili kanun hükümleri incelenerek araştırıldı. Bu anlamda çalışmamızın kamuda iş sağlığı ve güvenliği alanında işveren kavramının anlaşılmasına katkı sağlayacağı düşüncesindeyiz.
Koruma tedbirlerinden tutuklama

Modern Ceza Muhakemesi Hukuku'nun temel amacı, gerçeğin ortaya çıkarılması sırasında izlenecek yolun ayrıntılı biçimde ortaya konmasıdır. Bu işlemler sırasında insan hak ve özgürlüklerine müdahale edilmesi gerekebilecektir. İşte bu aşamada 'kanunilik' ilkesi gereği, sadece kanunun sağladığı alanın içerisinde bu yollara başvurulabilecektir. Modern Ceza Muhakemesi Hukukunun insan hak ve özgürlükleri ile en az bağdaşan tedbiri şüphesiz insan özgürlüğünün kısıtlanması sonucunu doğuran tutuklama kurumudur. Çalışmamızın konusunu, Türk Ceza Muhakemesi Hukuku'ndaki koruma tedbirlerinden tutuklama oluşturmaktadır. Tutuklama konusunda temel kaynağımız ise Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 100 -108. maddeleridir.
Siyasal katılım sürecinde gençliğin rolü ve sosyal medya etkisi

Her geçen gün daha fazla dijitalleşen dünya ile iletişimin sınırları gün geçtikçe ortadan kalkmaktadır. Yeni iletişim teknolojileriyle gençlerin sosyalleşme alanları değişirken sosyal olaylara karşı kendilerini konumlandırma biçimleri de değişikliğe uğramaktadır. Siyasal Katılım Sürecinde Gençliğin Rolü ve Sosyal Medya Etkisi isimli bu çalışma ile gençlerin siyasal katılım sürecinde ne derece aktif rol aldıkları ve katılım süreçlerinde yeni iletişim teknolojilerinden olan sosyal medya araçlarını ne denli aktif kullandıkları araştırılmaya çalışılmıştır. Çalışma kapsamında Konya'da eğitim gören üniversite öğrencileri üzerine siyasal katılım biçimlerini, siyasal ilgi düzeylerini, siyasal katılım türlerini ve sosyal medyada siyasal katılım düzeylerini ölçmek için demografik bilgiler ışığında anket uygulaması yapılmıştır. Yapılan alan araştırması çerçevesinde, Selçuk Üniversitesi, Konya Teknik Üniversitesi, Necmettin Erbakan Üniversitesi ve Karatay Üniversitesi öğrencilerine basit tesadüfi örnekleme metodu kullanarak anket uygulanmıştır. Toplamda 1500 anket dağıtılmış, geri dönüş alınan ve sağlıklı veriler veren 991 anket üzerinden istatistiki veriler elde edilmiştir. Çalışma toplam üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde siyasal katılma ve gençlik konusu, ikinci bölümde siyasal iletişim ve sosyal medya, üçüncü bölümde ise gençliğin siyasal katılım sürecindeki rolü ve sosyal medya etkisi üzerine saha araştırılması doğrultusunda çeşitli sonuçlara ulaşılmıştır. 'Siyasal ilgi düzeyi ve siyasal katılım davranışı sosyal medya üzerinde pozitif ve anlamlı bir etkiye sahiptir' bulgusuna ulaşılmıştır.
Kent hukukunda devletin istisna yaratma durumu

Bu çalışma, kent mekanında gerçekleşen her ilişki ve uygulamanın temelinde bulunan ve egemenin biçim verdiği kent hukukunun oluşma koşullarını ve istisnanın kent hukukuna nasıl yerleştiğini incelemektedir. Türkiye kentleşmesinin önemli unsurlarından biri olan hukuk, her dönem bir tarafıyla hukuk dışını ifade eden istisnanın da alanı olmuştur. Egemen tercihlerin şekil verdiği istisnalar ile kentte yer alan ekonomik, sosyal ve siyasal ilişkiler ve kentsel mekan biçim kazanmıştır. Özellikle kentsel rant algısı ve rantın paylaşımı sürecinde yaşanan değişim, devletin hukuk alanında istisnalar ile ortaya koyduğu rolün de farklılaşmasına neden olmuştur. Kentsel mekanda bu derece belirleyici olan hukukun kaynağına yerleşen olağanüstü hal ve istisna durumu, egemen devletin aktörler arasında taraf olarak tercihlerine dayandırdığı müdahale biçimlerinin de temeli halini almıştır. Kent hukukunun içerdiği normal hukuk düzeni haricinde yeni bir düzenini ifade eden istisnalar ile sınırları çizilen, üzerinde yaşamın sürdüğü kentsel mekanlar ise yeni hukuk düzeninde istisna mekanlara dönüşmüştür. Türkiye kentleşmesinde son dönem devletin tercihleriyle değişen yasa yapma biçimi, krizlerle ortaya çıkan bir süreç olarak olağanüstü hal ilanı ve kentsel rant üretimi temelli istisnanın genelleşmesi üzerine yapılan analizler, çalışmanın özgün ana tartışmasını ortaya koymaktadır. Tez çalışmasının kavramsal açıdan olgunlaşması ve kent hukukunun bu anlamda sorgulanması için, Schmitt'in tanımları ve Agamben'in eleştirisi kent mekanında belli tercihler ile somutlaştırılmaktadır. Kentte egemen, olağanüstü hal ve istisna ilişkisini okumak ve bugünün istisna mekanlarını anlamak üzere, çalışmada Schmitt yorumlanarak yeni bir kavramsal yöntem geliştirilmektedir. Böylece tez çalışması sonucunda kent hukuku ve kent mekanında yeniden yorumlanan olağanüstü hal ve istisnanın olgunlaştığı örnek olaylar ile egemenin kentsel mekanda değişen müdahale biçimleri konu edilerek, istisna mekan kavramı yaratılmakta ve Türkiye kentleşmesine yön veren kent hukukunda istisnaların değişen anlamları ile nasıl genelleştiği sorusunun cevabı verilmektedir.
6458 sayılı Kanun kapsamında yabancılar, ikamet izinleri, sınır dışı edilmesi ve idari yargı yolları

Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu yabancıların ülkemize giriş, ülkemizde kalış, ülkemizden çıkış olmak üzere, yabancının ülke içerisinde bulunduğu süre içerisindeki yasal statüsüne ilişkin tabi olduğu tüm yasal hak ve sorumluluklarını düzenlediğini bir kanun olarak dikkat çekmektedir. Özellikle yasal bir şekilde ülkemize girmiş olan bir yabancının yerleşik bir yabancıya dönüşmesi sürecinde görülen düzenli göç politikasını daha geniş perspektifle ele alııması gerekmektedir. Düzenli göçün teşvik edilmesi ve düzensiz göçü en aza indirme politikası gereği düzenli göçü farklı bakış açılarıyla ele alınması ve mevzuat hükümlerinin hem yabancı açısından hem de uygulayıcı idare açısından anlaşılabilir olması gerekmektedir. Kanun maddelerinin hem lafzı, hem amaçsal yorumları göz önüne alındığında, zaten yabancı bir ülkede bulunan bir yabancı açısından farklı yorumlar yapılabilen kanun hükümlerinin en az düzeyde tutulması gerekmektedir. Bu sebeple çalışma, Türk yabancılar hukuk sisteminde, oldukça yeni ve gelişmeye açık olan alan Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanununun düzenli göç alanında, vize, vize muafiyeti, ikamet izni, ikamet izni muafiyeti, sınır dışı edilme ve tüm bu alanlarda verilmiş olan kararlara karşı idari yargı yollarını, kanun hükümlerinin amacı farklı bakış açılarıyla ele almayı amaçlamaktadır. Güncel olarak yabancılar hukuku alanında yeknesaklığın sağlanabilmesi, çelişkili kanun ve yönetmelik hükümlerinin açıklığa kavuşturulmasını sonucunda daha net ve anlaşılabilir bir uygulama alanı bulacak yabancılar hukuku konusunda önerileri içermektedir
Bursa büyükşehir belediyesi ve merkez ilçe belediyelerinde uygulanan müzik ve çalgı eğitiminin etkinliği

Bu araştırma; Bursa Büyükşehir Belediyesi, Osmangazi Belediyesi, Nilüfer Belediyesi, Yıldırım Belediyesi bünyesinde müzik eğitimi ve çalgı eğitimi faaliyetlerinin uygulamadaki durumunu tespit ederek belirlenen problemlere öneriler getirilmiş, etkinliklerin toplum yaşantısına olumlu katkılar sağlamasına yönelik tavsiyelerde bulunulmuştur. Çalışmanın birinci bölümünde, konuyla doğrudan ya da dolaylı olarak ilgili olan araştırmalara yer verilmiş, Bursa merkez belediyelerinde yapılan müzik ve çalgı eğitimine ilişkin faaliyetlerin geçmişşi ve günümüze ait uygulamalar kısaca tanıtılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde; Bursa Büyükşehir Belediyesi ve merkez ilçe belediyeleri bünyesinde gerçekleştirilen müzik ve çalgı eğitiminin etkinliğini tespit etmeye yönelik olarak uygulanan eğitim ve öğretim uygulamalarının incelenmesi, bu kurumlarda görev alan öğretmen ve öğrencilerden mevcut durum tespitine yönelik görüşlerin alınması sonucu ortaya çıkan bulgular yer almaktadır. Üçüncü bölümde Bursa Büyükşehir ve merkez ilçelerdeki belediyelere bağlı kurumlarda kullanılan müzik ve çalgı eğitiminin olması gereken durumu, öğretmen ve öğrencilerin görüşleri doğrultusunda tespit edilmeye çalışılmıştır. Elde edilen bulgular sonucunda söz konusu kurumlarda gerçekleştirilen müzik ve çalgı eğitiminde amaçların belirlenmediği, içeriğin öğretmenlerin görüşleri ile oluşturulduğu, uygulamaların eğitimin verimini artıracak biçimde düzenlenmediği anlaşılmış, verilen eğitimin daha verimli gelebilmesi için öneriler getirilmiştir.
Soğuk savaş döneminde Türkiye'deki komünizmle mücadele dernekleri

Bu çalışmanın amacı Türkiye'de Soğuk Savaş'ın hissedildiği dönemde, artan anti-komünist ve anti-Sovyet tutum neticesinde ortaya çıkan Komünizmle Mücadele Dernekleri'ni incelemektir. Çalışmada, Türkiye'nin Soğuk Savaş'a dahil oluşunun nedenleri ve sonrasında oluşan politik gerilimlerin Komünizmle Mücadele Dernekleri'nin kurulumunu nasıl etkilediği açıklanacaktır. Çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde 1940'lı yıllarda İkinci Dünya Savaşı'nın getirdiği gerilimin Türkiye'ye olan yansımaları incelenmiştir. Ayrıca savaş sonrası dönemde değişen dünya düzeninde Türkiye'de yaşanan değişimler bu bölümün ana hatlarını oluşturmuştur. İkinci bölümde, Türkiye'nin çok partili hayata geçişi sonrasında Demokrat Parti'nin iktidara gelmesi ve NATO'ya üyelik sonrasında Türkiye'nin ordu, bürokrasi ve kültürel alanda yaşadığı Amerikan modelli değişim ele alınmıştır. Daha sonrasında 27 Mayıs 1960 askeri darbesi sonrası yeniden şekillenen Türk siyasetini anlamak için 1960'lı yıllar alt başlığı altında, Türkiye'nin 1960'lı yıllarda yaşadığı politik olaylar mercek altına alınmıştır. Üçüncü bölümde, Türkiye'de bugüne kadar kurulan Komünizmle Mücadele Dernekleri'nin tarihi anlatılmıştır. Bölümde, farklı kişiler tarafından farklı şehirlerde dört kez kurulup 1948 yılından 1985 yılına kadar faaliyet gösteren Komünizmle Mücadele Dernekleri'nin kurucuları, ilişkileri, yapısı ve faaliyetleri incelenmiş ve Türkiye'de anti-komünist düşünceye sağladığı katkılar ortaya konmuştur.
Rüşvet suçları

En eski çağlardan beri varlığını sürdürmüş bir suç olan rüşvet, memurun görevine giren bir iş için, icbar veya ikna tarzında bir hareketi olmaksızın, kanunen yapmaya mecbur olduğu işi yapmak veya yapmamak; yapmamaya mecbur olduğu işi de yapmamak veya yapmak için bir kimseyle anlaşarak, menfaat temin etmesidir. Türk Ceza Kanununun ikinci lritabının, devlet idaresi aleyhine işlenen cürümler babının üçüncü faslında, 211 ila 219. maddeleri arasında düzenlenmiş olan rüşvet suçları bu çalışmada üç bölüm halinde incelenmiştir. Birinci bölümde, rüşvet kavramının tanımı, konusu, rüşvet suçlarının yapısı, niteliği ve Türk Ceza Kanunu sistemi içindeki yerinden bahsedilmiştir. İkinci bölümde, rüşvet suçlan analitik olarak incelenmesine ve rüşvet ile benzer suçların karşılaştırılmasına yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise bu suçlara ilişkin ortak hükümler anlatılmıştır. Rüşvet alan ve veren olmak üzere, iki kişinin varlığına ihtiyaç gösteren çok failli bir suçtur. Ancak rüşvet alan ve veren, birbirinin suç ortağı olmayıp, rüşvet alma ve rüşvet verme şeklinde iki ayn suçun faili durumundadırlar. Bu itibarla kanunumuz, 212. maddesinde rüşvet alma, 213. maddesinde de rüşvet verme suçlarım düzenlemiştir. Rüşvet, göreve uygun bir davranışın yapılması için almıyor veya veriliyorsa basit, göreve aykın bir davranışın yapılması için ise nitelikli rüşvet alma veya verme suçunu oluşturacaktır. Rüşvet suçlarım öngören hükümlerle korunmak istenen hukuki menfaat, devlet idaresinin dürüst ve tarafsız bir şekilde düzenli olarak işlemesini sağlamaktır. Rüşvet suçunu irtikaptan farklı kılan en önemli husus, rüşvette, memur ile bireyin serbest iradeleriyle bir suç anlaşması yapmak suretiyle devlet idaresine zarar vermeleri söz konusu olduğu halde, irtikapta memurun üstün konumda olması ve fakat bireyin, icbar, ikna veya hata sonucu menfaati temin etmek zorunda kalması nedeniyle zarar gören, mağdur durumunda olmasıdır. 143
Balkanlarda Osmanlı mirası ve ulusçuluk çerçevesinde Balkan Türklerinin kimlik ve yönetim sorunları: Kosova ve Makedonya örneği

Balkanlar'da beş asrı aşkın bir süre hüküm süren Osmanlı Devleti, Millet sistemi dahilinde Balkan halklarını dini kolektif kimlikler içinde bir arada tutabildi. 19. yüzyıl ile birlikte ulusçu ideolojilerin Balkan halkları arasında etnik kimlikleri ulusal kimliklere dönüştürmesi ile birlikte bir yandan Osmanlı millet sisteminin klasik içeriği değişime uğrarken öte yandan siyasallaşan ulusal mücadeleler Balkanlar'da Osmanlı Devleti'nin sonunu getirdi. Osmanlı Devleti'nin Balkanlar'dan çekilmesi ile birlikte önemli bir kültürel ve tarihi mirasın yanı sıra demografik bir miras da Balkanlar'da günümüze kadar varlığını sürdürdü. Osmanlı millet sistemi içinde hakim millet konumundaki Müslüman topluluklar bir yandan azınlık konumunda gerilerken öte yandan dini-kültürel Müslüman kimliğinin yanı sıra etnik kimlikler ve hakim siyasi idarelerin tanımladığı yeni siyasi kimlikleri edinmek durumunda kaldılar. Göç ve asimilasyon politikalarına paralel bir biçimde 20. yüzyıl boyunca geçmişşte eş anlamlı olarak kullanılan Müslüman ve Türk kimlikleri ayrışmaya ve erimeye başladı. Çağdaş Balkanlar'da hala Osmanlı mirası olarak değerlendirebileceğimiz Müslüman halkların yanı sıra Türk topluluklar da yaşamaktadır. Kosova ve Makedonya örnekleri üzerinden ele alından Türk topluluklarının kimlik ve yönetim problemleri aslında Osmanlı millet sisteminin çağdaş Balkanlar'daki izini sürmek anlamına gelmektedir. Çalışma üç temel bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm Balkanlar'ı coğrafi ve kültürel anlamda ele almaya çalışmaktadır. Kültürel anlamda Osmanlı-Türk geçmişşinden dolayı batılı literatürde sürekli olarak geri kalmışlıkla, doğulu bir aidiyetle, kaos ve çatışma ile özdeşleştirilen Balkanlar'ın kültürel sınırları kadar coğrafi sınırları da belirsizdir. İlk bölümün devamında Balkanlar'da Osmanlı mirası Osmanlı yönetim anlayışı çerçevesinde ele alınırken sonrasında bu yönetim anlayışının çözülmesi süreci verildi. İkinci bölüm Balkanlar'da Osmanlı mirasını çözen bir etkiye sahip olduğu için kimlikler, etnik ve ulusal kimlik gibi kavramlar eşliğinde Balkan Ulusçuluklarına dair bir incelemeyi içermektedir. Aynı şekilde Osmanlı sonrası Balkan kimlikleri de bu bölümde ele alındı. Üçüncü bölüm çağdaş Balkanlar'da Türk topluluklarının iki örneği olan Kosova ve Makedonya Türklerinin kimlik ve yönetim alanında yaşadıkları sorunlara ayrıldı. Nüfus, anadilin kullanımı ve anadilde eğitim, siyasi temsil, sivil toplum ve medya kuruluşları ve sosyo-ekonomik durum gibi başlıklar altında Kosova ve Makedonya Türkleri'nin kimlik ve yönetim sorunları ele alındı.
Kırsal kalkınmanın finansmanı:Tarımsal işletmelerin finansman sorunları ve çözüm önerileri

Küreselleşmenin etkilerinin hemen her alanda hissedildiği çağımızda özellikle gelişmekte olan ülkelerde çalışıp üreten kesimlerin refah düzeylerinin korunup yükseltilmesinde önemli yapısall reformlara, bir takım önlemlere ihtiyaç duyulmaktadır. Türkiye açısından da durum farklı değildir. Özellikle nüfusun önemli bir kısmını oluşturan toplumun çalışan kesimleri; küçük esnaf ve sanatkarlar, kırsal kesimde yaşayanlar ve geçimini tarım sektöründen sağlayanların refah düzeyi gerileme içerisindedir. Konumuzu oluşturan tarım sektörü açısından Cumhuriyet'in ilk kuruluş yılları hariç çok partili yaşama geçildiğinden günümüze kadar uzun soluklu politikaların oluşturulamaması 1980'li yıllardan itibaren adım adım uygulanan liberalleşme politikaları sonucunda sektördeki çözülmeleri hızlandırmıştır. Özellikle 2000'li yıllarla birlikte mevcut kurumsal altyapının çözülerek sektörün kamu desteğinden yoksun bırakılması tarım kesimini piyasa ekonomisi oyuncularının ilgi odağına yerleştirmiştir. Yüksek kar marjı beklentileriyle tarım kesimiyle ilgilenen özel sermaye karşısında sektörün iç dinamiklerine dayanan güçlü finansman örgütünün bulunmayışı zaten düşük verimlilikle çalışan çoğu aile işletmesi niteliğindeki tarım işletmelerinin kaynaklarını hızla eritmektedir. Bu noktadan hareketle ilgili tez çalışmasında tarım sektörünün çıkarlarını korumak ve mevcut piyasa ekonomisinde kuvvetli bir finans örgütüyle rekabet ortamının ihtiyaçlarına cevap verilebilmesi için kooperatif örgütleri temelinde oluşturulacak bir kooperatifler bankası modeli üzerinde durulmuştur. Benzer çalışmalardan farklı olarak oluşturulan modelin güncel finansal gelişmeler ve çağdaş fonlama yöntemleri ışığında geniş bir analizi yapılarak tarım sektöründe faaliyet gösteren özel sermaye odaklarına göre tarım sektörü bazında bankacılık faaliyetleri açısından avantajlı konumda bulunduğu üzerinde durulmuştur.
Avrupa Konseyi kararlarında yerleşik yabancıların yerel düzeyde seçme ve seçilme hakları

Büyük dış göç hareketlerine sahne olan 20. Yüzyıl'da, özellikle II. Dünya Savaşı nedeniyle ortaya çıkan göç dalgasını daha sonra Avrupa'nın yeniden inşası sürecinde ortaya çıkan uluslararası emek göçü takip etmiştir. Batı Avrupa ülkelerine çalışmak amacıyla göç eden misafir işçi statüsündeki göçmenler, vatandaşı oldukları devletlere geri dönmeyip kalıcı hale gelmişlerdir. Bu süreçte uzun süredir yerleşik olan yabancıların insan hakları çerçevesinde demokratik hayata katılımlarını sağlama gereği, Avrupa Konseyi Yerel ve Bölgesel Yönetimler Kongresi kararlarında da vurgulanmıştır. Avrupa Konseyi, 1992 yılında imzaya açılan ve 1997 yılında yürürlüğe giren Yerleşik Yabancıların Yerel Kamusal Yaşama Katılımlarına Dair Sözleşmesi ile yerel düzeyde seçme ve seçilme hakkının belli bir süre ikamet koşuluyla yerleşik yabancıya tanınmasını öngörmektedir. Yerleşik yabancılara yerel düzeyde seçme ve seçilme hakkı tanıyan devletler kendilerine özgü çeşitli koşullarla ve sınırlılıklarla bu hakkı tanımaktadır. Belli süre ikamet koşulu, kolonisel bağlantı, soy bağı, karşılıklılık ilkesi, aynı resmi dile sahip devletlerin yurttaşı olma gibi koşullar bunlardan bazılarıdır. Yoğun göçmen nüfusuna sahip devletlerden, Avrupa Konseyi ve Avrupa Birliği üyesi Almanya'nın demokratik bir ülke olmasına rağmen yerleşik yabancılara yerel düzeyde seçme ve seçilme hakkını tanımaması ve bunun nedenleri incelemeye değer bulunmuştur. Farklı uygulama örneği olarak ise, yerel düzeyde seçme ve seçilme hakkını yerleşik yabancıya tanıyan, Avrupa Konseyi ve Avrupa Birliği üyesi Finlandiya değerlendirilmiştir.
Doğal afet düzenlemeleri ve yerel özerklik

Ülkemizde 1999 yılında yaşanan depremlerden sonra, devletin doğal afetlere yönelik müdahalesindeki etkinliği tartışma konusu olmuştur. Hükümet, eleştirilere değişik şekillerde tepki göstermiştir. Bu tepkilerden en önemlisi, hukuki düzenleme lerdi. Bu dönemde, hükümet doğal afetlerle ilgili çok sayıda KHK çıkardı ve TMMM tarafından da bazı kanunlar kabul edildi. Yerel yönetimlerin devletin bir parçası olduğunu düşünürsek; söz konusu KHK'ler ile kanunların hepsinin veya bir bölümünün yerel özerklikle ilişkili olduğu kolayca görülebilir. Hukuki düzenlemeler, yeni tartışmaları beraberinde getirmiştir. Bu kez, eleştiriler, yeni çıkarılmış doğal afetlerle ilgili KHK'ler ile kanunlara yönelmiştir. Ne var ki, bu tartışmalarda
Belediye meclisi ve il genel meclisi üyelerinin sosyal hizmeti algılama biçimi: Yalova ili örneği

Bu çalışmada 'Belediye Meclisi ve İl Genel Meclisi Üyelerinin Sosyal Hizmeti Algılama Biçimi: Yalova İli Örneği' konusu ele alınmış, bu çerçevede sosyal yardım, sosyal hizmet, çocuk, engelli, kadın ve yaşlılara yönelik sosyal hizmetler hakkındaki meclis üyelerinin algısı ortaya çıkartılmaya çalışılmıştır. Araştırma yapılırken literatür, konuyla ilgisi olduğuna inanılan ve bu konunun araştırılmasında ve geliştirilmesinde katkı sağlayacağı düşünülen kaynaklar ışığında incelenmiştir. Yapılan bu çalışma da yüz yüze görüşmeler gerçekleştirilmiş ve derinlemesine mülakat uygulaması gerçekleştirilmiştir. Çalışma nitel bir araştırmadır. Yüksek lisans düzeyinde yerel yönetimler ve sosyal hizmetle ilgili ilk nitel çalışmalardan birisidir. Çocuk, engelli, kadın, yaşlılar ve diğer risk gruplarına yönelik sosyal hizmet uygulamaları merkezi yönetim tarafından gerçekleştirilmektedir. Ancak bazı sosyal hizmet uygulama alanlarının yerel yönetimlere devri zaman zaman gündeme gelmektedir. Sosyal hizmet çalışmalarının yerel yönetimlere devri halinde yerel yöneticiler ve meclis üyelerinin bu faaliyetlerle ilgili yetkili karar organlarında yer alması kaçınılmazdır. Bu durumda sosyal hizmetlerden yararlanan müracaatçıların alacakları hizmet süreci bu idari mekanizmadan etkilenecektir. Bu etkinin pozitif veya negatif yönlü gelişmesinin ise yerel yöneticilerin sosyal hizmeti 'ne ve nasıl' gördüğüne bağlı olarak etkileneceği düşünülmektedir. Bu araştırmada yerel yöneticilerin ve yerel meclis üyelerinin sosyal hizmet konusu ile ilgili nasıl bir algıya sahip oldukları ortaya konmuş ve meclis üyelerinin sosyal hizmete bakış açıları ortaya çıkartılmıştır. Sosyal hizmet kurumları, diğer kurumlarda olduğu gibi, bir idari yönetim mekanizmasına sahiptir. Bu kuruluşlar sadece bütçe, personel, gelir-gider vb. faaliyetler ile yürütülmez. Sosyal hizmet kuruluşları, öznesi insan olan incinebilir müracaatçı gruplarına hizmet sunmaktadır. Yapılan çalışma sonrası meclis üyelerinin sosyal hizmet kavramı hakkındaki düşüncelerini yardım etme eylemi ile ilişkilendirdikleri ortaya çıkmıştır. Yardım etme/alma eyleminde, yardım alacak birey ve grupların hizmetlerden yararlanmaları / yararlandırılmaları sırasında siyasal faktörlerin sosyal hizmet uygulamalarına etki edebileceği ve klientalizm öngörüsünde bulundukları görülmüştür. Ülke genelindeki hizmet standardının bütünlüğü ile ilgili kaygı taşıdıkları görülmüştür. Meclis üyelerinin bazılarının sosyal hizmetlerin yerel yönetimlere devri halinde faaliyetlerin aynı şekilde devam edebileceğini öngördükleri görülmüştür. Ancak bu devrin yalnızca işletme mantığı çerçevesinde tutumlarını şekillendirdiği anlaşılmaktadır. Bu sonuçlar üzerinden öneriler sunularak araştırma sonlandırılmıştır.