turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A comparative study of family functioning processes of families with a child with autism in Turkey and in the United States

Bu çalışma, okul öncesi yaşta otizm tanısı almış çocuğu olan Türk ve Amerikan ailelerinde, ebeveyn stresi, başa çıkma yolları ve aile işlevleri değişkenlerindeki farklılaşmaları araştırmayı ve her iki örneklem grubu için, ebeveyn stresi, başa çıkma yolları ve sosyal destek değişkenlerinin bağlılık ve esneklik düzeyleri açısından aile uyumunu yordayıcılarını bulmayı amaçlamıştır. Bu çalışma için her iki kültürden, iki ve yedi yaş aralığında otizm tanısı almış çocuğu bulunan anneler dahil edilmiştir. Otizm tanısı almış çocuğu bulunan iki ülke annelerini ebeyen stresi, başa çıkma yolları ve aile işlevleri açısından karşılaştırmak amacıyla Çok Değişkenli Kovaryans Analizleri uygulanmıştır. Bu analizlere gore, Türk ve Amerikan anneler. ebeveyn stress düzeyleri açısından bir farlılık göstermezken, başa çıkma yolları ve aile işlevleri özellikleri bakımından farklılık göstermişlerdir. Türk annelerin Amerikan annelerden daha fazla problem odaklı başa çıkma yollarını kullandıkları bulunmuştur. Ayrıca, Türk annelerin aile işlevlerinden esneklik ve içiçe geçme düzeylerinin Amerikan annelerden daha yüksek olduğu bulunmuştur. Aile bağlılık ve esneklik yordayıcılarını bulabilmek için Türkiye'den ve Amerika'dan otizm tanısı almış çocuğu bulunan anneler için ayrı ayrı Adımsal Çoklu Regresyon Analizleri uygulanmıştır. Bu analizler Türk ve Amerikan anneler için farklı aile bağlılık ve esneklik yordayıcıları olduğunu ortaya çıkarmıştır. Grup karşılaştırma ve regresyon analizlerinin sonuçları ilgili literatürle bağlantılı olarak tartışılmıştır.
3 - 5 yaş arasında ve anaokuluna giden çocuk annelerinin ayrılma kaygısı ve bağlanma biçimleri ile çocuğun davranışları ve ayrılma kaygısı arasındaki ilişki: Bilişsel esnekliğin aracı rolü

Bu araştırmanın amacı, anaokuluna giden çocuk annelerinin ayrılma kaygısı ve bağlanma biçimleri ile çocuğun davranışları ve ayrılma kaygısı arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu bağlamda, annelerin bilişsel esnekliğinin bağlanma biçimleri ve ayrılma kaygıları arasındaki aracı rolüne bakılmıştır. Çalışma kapsamında hem anne ve çocuğun ayrılma kaygıları arasındaki ilişkinin hem de çocuğun ve annenin ayrılma kaygısı bağlamında çocuğun sosyal becerileri ve problem davranışları arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini 280 çocuğun anne ve öğretmenleri oluşturmaktadır. Çalışmada annelerden bilgi toplamak amacıyla 'Demografik Bilgi Formu', 'Yuva Çocukları İçin Ayrılma Kaygısı Ölçeği', 'Bilişsel Esneklik Envanteri, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri', 'Yetişkin Ayrılma Kaygısı Anketi' uygulanmıştır. Öğretmenlerden bilgi toplamak amacıyla da 'Yuva Çocukları İçin Ayrılma Kaygısı Ölçeği ' ve 'Anaokulu ve Anasınıfı Davranış Ölçeği' kullanılmıştır. Yapılan analizler doğrultusunda temel olarak çocuğun ayrılma kaygısı ile sosyal becerileri arasında aynı yönde ve anlamlı, problem davranışları arasında ters yönde ve anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Annenin bağlanma biçimi ile ayrılma kaygısı arasında aynı yönde ve anlamlı ilişki bulunmuştur. Son olarak anne bağlanma biçimi ve ayrılma kaygısı arasında aracı rolüne bilişsel esnekliğin anlamlı düzeyde bir rol üstlenmediği görülmüştür.
Kişilerin bağlanma stilleri ve toplumsal cinsiyet rolleri açısından ilişkideki olumsuzluklara verdikleri tepkilerin incelenmesi

Bu çalışmanın temel amacı, bireylerin romantik ilişkilerindeki olumsuzluklara gösterdikleri tepkileri bağlanma stilleri ve toplumsal cinsiyet rolleri açısından incelemektir. Genel olarak literatür incelendiğinde, ilişkinin işlevselliğinin kişilerin romantik ilişkide olumsuzluklara gösterdikleri tepkilerine göre şekillendiği ve kişilerin bağlanma stillerinin ve toplumsal cinsiyet rollerinin ilişkilerdeki doyum düzeyi ile yakından ilişkili olduğu görülmektedir. Özellikle, romantik ilişkilerdeki doyumsuzluk söz konusu olduğunda, birçok çalışma Rusbult'ın kişilerin ilişkiyi neden sürdürdüğünü açıkladığı 'Yatırım Modeli' çerçevesinde ele alarak bireylerin romantik ilişkilerdeki olumsuzluklara verdikleri tepkileri terk etme, dile getirme, sadakat ve ihmal etme olarak dört ana grupta toplamıştır. Bu çalışmada da bu tepkileri gösterme biçiminde kişilerin bağlanma boyutları ve toplumsal cinsiyet rolleri açısından ele alınması planlanmıştır. Bu anlamda araştırmaya en az bir yıllık romantik ilişkisi olan ve Ankara'daki farklı üniversitelere devam eden toplam 320 öğrenci (206 kız, 114 erkek) katılmıştır. Katılımcılara; Demografik Bilgi Formu, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri, İlişki Problemlerine Tepkilerim Ölçeği ile BEM Cinsiyet Rolü Envanterinin kullanıldığı bir soru formu uygulanmıştır. Genel olarak sonuçlar değerlendirildiğinde, terk etme stratejisini, androjen bireylerin erkeksi role sahip olanlardan daha az tercih ettikleri, bağlanma stilleri açısından ise yıkıcı tepkileri korkulu ve kayıtsız bağlananların daha fazla tercih ettikleri görülmüştür. Dile getirme stratejisini ise toplumsal cinsiyet açısından daha çok androjen role sahip olanların tercih ettiği görülürken bağlanma stilleri açısından güvenli bağlananların daha fazla tercih ettikleri gözlemlenmiştir. Sadakat stratejisi üzerinde ise ne toplumsal cinsiyet rollerinin ne de bağlanma stillerinin anlamlı bir etkisi bulunamamıştır. Ayrıca, hem toplumsal cinsiyet rollerinin hem de bağlanma boyutlarının her bir tepki için belli oranda yordayıcı gücü olduğu tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçlar ilgili literatür ile beraber ele alınarak tartışılmıştır.
Beden eğitimi öğretmenlerinin okul ortamında maruz kaldıkları yıldırma eylemlerinin belirlenmesi

Bu çalışma, ''Konya ili Beden Eğitimi Öğretmenlerin Okul Ortamında Maruz Kaldıkları Yıldırma Eylemlerinin İncelenmesi', amacıyla yapılmıştır. Çalışma evrenini Konya İli sınırları içindeki okullarda görevli 205 Beden Eğitimi Öğretmeni oluşturmuştur. Çalışmada veri toplama aracı olarak kullanılan anket 2 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde katılımcıların kişisel bilgilerinin belirlenmesi için kişisel bilgi formu yer almaktadır. İkinci bölümde ise katılımcıların ne tür bir yıldırmaya ne derecede maruz kaldıklarını belirlemek amacıyla Yıldırma anket kullanılmıştır. Katılımcıların yıldırmaya maruz kalma düzeylerinin demografik değişkenlere göre değişip değişmediğini belirlemek amacıyla Tek yön ANOVA testleri kullanılmıştır. Elde edilen anlamlı farklılıkların hangi gruplar arasında kaynaklandığını belirlemek amacıyla tamamlayıcı hesaplardan LSD testi kullanılmıştır. Çalışmada anlamlılık düzeyi P<0, 05 olarak alınmıştır. Verilerin değerlendirilmesi için SPSS 16 istatistik paket programı kullanılmıştır. Beden eğitimi öğretmenlerinin maruz kaldıkları yıldırma davranışlarının çeşitli demografik değişkenlere göre değişip değişmediği incelendiğinde Cinsiyet ve Yaş bakımından farklılaşmadığı (p>0.05); Kıdem, Okuldaki Öğretmen Sayısı, Eğitim durumu, Müdürün cinsiyeti ve medeni hal değişkenleri bakımından farklılaştığı tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçları destekleyen bir çok çalışma mevcuttur. Bu sonuçlar yıldırma davranışlarının önlenebilmesi adına yapılacak çalışmalara ışık tutabilir. (p<0.05).
Perceived impact of personal therapy and clinical supervision on clinical practice: An exploratory study

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de bulunan psikoterapistlerin mesleki gelişim ve klinik uygulamaları ile bireysel terapi ve klinik süpervizyon deneyimleri arasındaki ilişkiyi sistematik olarak incelemektir. Araştırmaya bireysel terapi sürecinde bulunan, süpervizyon alan ve aktif olarak danışan gören 44 katılımcı katılmıştır. Katılımcılar Mesleki Geçmiş ve Çalışma Deneyimi Formu, Teröpatik İttifaki Değerlendirme Ölçeği Hasta ve Terapist Formu, Süpervizyon İttifakını Değerlendirme Ölçeği, Bireysel Terapi Algılanan Etki Ölçeği, Süperyon Algılanan Etki Ölçeği, Terapistin Deneyimlediği Zorluklar Anketi ve üç tane açık uçlu soruyu yanıtlamışlardır. Araştırma sonuçları terapistlerin hem süpervizörleri hem de bireysel terapistleri ile terapötik ittifakın duygusal bağ, amaç ve görev alanlarında güçlü ittifaka sahip olduklarını göstermiştir. Ek olarak, süpervizyon ve bireysel terapi sürecinin algılanan olumlu etkisi oldukça yüksek olarak belirtilmiştir. Bu eğilim ayrıca çalışmanın nitel sonuçlarında da görülmüştür. Terapist olarak kurulan işbirliği ile danışan ve süpervise olarak kurulan işşbirliği arasında yakın bir ilişki tespit edilmiştir. Terapist olarak yaşanan zorluklar süpervise olarak amaçlarda işbirliği kurmakla, therapi ve süpervizyon süreçlerinde algılanan negatif etki ile ilişkilidir. Bu çalışmanın sonuçlarına dayanarak, bireysel terapi ve süpervizyon sürecinin psikoterapistlerin mesleki ve kişisel gelişimini olumlu etki etkileyen bileşenler olduğu desteklenmiştir.
Çocukların hastaneye yatmaya bağlı gelişen kaygı düzeylerinin resim çizme yöntemi ile incelenmesi

Çocukların hastaneye yatmaya bağlı gelişen kaygı düzeylerinin resim çizme yöntemi ile incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Bölümü Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2014. Bu araştırma, 6-12 yaş arasındaki çocuklarda hastaneye yatmaya bağlı olarak gelişen kaygı düzeyini resim çizme yöntemiyle belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışma grubunu, Hacettepe Üniversitesi İhsan Doğramacı Çocuk Hastanesi'nde en az 24 saat yatan 6-12 yaş grubu hasta çocuklar oluşturmaktadır. Her yaş grubundan 10'u kız 10'nu erkek olmak üzere 20 çocuk çalışmaya rastgele örnekleme yöntemi ile dahil edilmiştir. Bu araştırma toplam 140 çocuk ile yürütülmüştür. Çocuklarda hastaneye yatmaya bağlı olarak gelişen kaygı düzeyini değerlendirmek için Çocuklar İçin Durumluk Kaygı Envanteri ile Children Drawing: Hospital aracı kullanılmıştır. Elde edilen veriler uygulama yapılan çocukların yaşına, cinsiyetine, hastalıklarına göre incelenmiş ve kullanılan her iki araç uygun istatistiksel yöntemler ile karşılaştırılarak değerlendirilmiştir. Çocukların hastaneye yatmaya bağlı gelişen kaygı düzeyinde yaş açısından bir farlılık olup olmadığına bakılmıştır. İnceleme sonucunda, iki araç arasında yaşa göre anlamlı bir ilişki olmadığı tespit edilmiş ve kaygı düzeyinde yaş açısından bir farlılık olmadığı bulunmuştur. Araştırma sonucunda, ÇDKE'nin cinsiyet değişkeninden etkilenmediği saptanmış ve iki araç arasında da cinsiyet açısından anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Fakat CD:H puanları erkeklerde kızlara göre daha yüksek çıkmıştır. Hem ÇDKE hem de CD:H'ın hastalık değişkeninden etkilenmediği saptanmıştır. Her hastalık grubunda iki araç arasındaki ilişkiye bakıldığında da cerrahi hastalığı olan çocukların yaptıkları anketlerde kaygı düzeyi düşük bulunurken çizdikleri resimlerde kaygı düzeyi yüksek bulunmuştur. Diğer hastalık gruplarında ise, iki araç arasında bir ilişki olmadığı da saptanmıştır. Ayrıca araştırma sonucunda, CD:H'ın çocukların duygu durumunu değerlendirmek için sezgisel ipuçları verebildiği fakat tanılayıcı bir araç olarak kullanılamayacağı da saptanmıştır.
Üniversite öğrencilerinin toplumsal ilgi düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinin toplumsal ilgileri bazı bağımsız değişkenlere göre beş alt problem halinde incelenmiştir. Bu amaçla, alt problemler öğrencilerin demografik, akademik, bedensel ve doğuş sırasına göre beş ana grup altında ele alınmıştır. Bu çalışma, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesine bağlı bölümlere devam eden, rastlantısal olarak seçilmiş 806 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Araştırmanın verileri 1999- 2000 Eğitim-öğretim yılı bahar döneminde toplanmıştır. Araştırmada bağımsız değişkenlerle ilgili veriler, Kişisel Bilgi Formu aracılığıyla, öğrencilerin toplumsal ilgi düzeyine ilişkin veriler, araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan Toplumsal ilgi ölçeği ile toplanmıştır. Ortalamalar arası farkların önemli olup olmadığı çoklu gruplarda tek yönlü varyans analizi ve gerekli olanlarda Tukey b testi, ikili gruplarda t testi ile kontrol edilmiştir. Bulguların değerlendirilmesinde anlamlılık düzeyi. 05 olarak alınmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular şu şekilde özetlenebilir: öğrencilerin demografik özellikleri ile ilgili olarak ; öğrencilerin cinsiyete göre toplumsal ilgi puanlarının ortalamaları arasında, öğrencilerin yaşamlarının çoğunu geçirdikleri yerleşim yerine ilişkin toplumsal ilgi puanlarının ortalamaları arasında anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur. öğrencilerin akademik özellikleri ile ilgili olarak ; sınıf düzeyine göre ve devam edilen bölüme göre öğrencilerin toplumsal ilgi puanlarının ortalamaları arasında anlamlı bir fark olmadığı ; ama akademik başarının algılanışında kendini başarılı olarak algılayanların lehine toplumsal ilgi puanları ortalamaları arasında anlamlı fark bulunmuştur. IV Öğrencilerin ailesel özellikleri ile ilgili olarak ; anne ve babasının eğitim düzeyine göre öğrencilerin toplumsal ilgi puanlarının ortalamaları arasında, ailesinin gelir düzeyine göre öğrencilerin toplumsal ilgi puanlarının ortalamaları arasında ve yetiştikleri ailenin yapısına göre öğrencilerin toplumsal ilgi puanları ortalamaları arasında anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur. Öğrencilerin bedensel özellikleri ile ilgili olarak ; herhangi bir organında kısıtlılık veya işlev yetersizliği olan öğrencilerin toplumsal ilgi puanlarının ortalaması ile herhangi bir organında kısıtlılık veya işlev yetersizliği olmayanların toplumsal ilgi puanlarının ortalaması arasında anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur. öğrencilerin doğuş sırası ile ilgili olarak ; doğuş sırasına göre ilk çocuk, ortanca çocuk ve son çocuk pozisyonunda olan öğrencilerin toplumsal ilgi puanlarının ortalamaları arasında ve ailenin tek çocuklar ile ailenin çok çocuğundan biri olan öğrencilerin toplumsal ilgi puanlarının ortalamaları arasında anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur.
Distribution of autobiographical memories: Cultural life script account examined

Otobiyografik anı dagılımını açıklamaya çalısan yasam akısı yaklasımı bir kültürcebenimsenmis ve zihinsel olarak paylasılan yasam akısı kalıplarının anılarındepolanma ve geri çagrılma asamasında belirleyici bir etkisi olduğunu savunur. Yasam akısı kalıplarının, çogunlugu geç ergenlik ve erken eriskinlik dönemindegeçen olumlu olayları içerdigi iddia edilmektedir. Bu çalısmanın amacı Türk kültürüne ait yasam akısı kalıplarını farklı yöntemlerle arastırıp elde edilen bulgularıotobiyografik anı dagılımlarıyla karsılastırmaktır. Deney 1'de 247 katılımcı, farazi bir sahsın en mutlu, en üzücü, en korkutucu, en büyük askıyla ilgili, en önemli ve en travmatik deneyimlerini kaç yasında yasamıs olabilecegine dair tahminlerdebulundular. Deney 2'de, 135 katılımcı, yeni dogmus bir bebegin ömrü boyuncayasaması en muhtemel 7 önemli olayı listeleyip bu olayları degerlendirdiler. Deney3te, 115 katılımcı, farklı kelimelerin kendilerine anımsattıgı otobiyografik anılarıylaen mutlu, en üzücü, en korkutucu, en büyük asklarıyla ilgili, en önemli ve en travmatik anılarını ve yasadıkları sure içerisinde gerçeklesen üç toplumsal olayıbildirdiler. Bulgular gösterdi ki Türk kültürü için çogu geç ergenlik ve erkeneriskinlik dönemine ait olumlu geçis evresi olaylarından olusan bir yasam akısı kalıbımevcuttur. Fakat, bu yasam akısı kalıbı en önemli, en büyük askla ilgili ve en mutluanıların dagılımını açıklayabilirken, farklı kelimelerin anımsattıgı otobiyografik anıların dagılımını açıklayamamaktadır.
Mersin Üniversitesi öğrencilerinin duygusal dikkat, duygusal netlik ve duygusal onarım düzeyleri ile benlik saygısı, sosyal kaygı ve depresyon düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, Mersin Üniversitesi öğrencilerinin duygusal dikkat, duygusal netlik ve duygusal onarım düzeyleri ile benlik saygısı, sosyal kaygı ve depresyon düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini, 2016- 2017 eğitim öğretim yılında Mersin Üniversitesi'nin çeşitli fakültelerinde öğrenim görmekte olan 801 (502 kadın, 299 erkek) lisans öğrencisi oluşturmaktadır. Bu çalışmada 'Kişisel Bilgi Formu'nun yanı sıra, 'Duygu Durum Farkındalığı Ölçeği', 'Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği', 'Etkileşim Kaygısı Ölçeği' ve 'Beck Depresyon Ölçeği' olmak üzere toplam 4 ölçme aracı kullanılmıştır. Araştırma verileri Pearson korelasyon katsayısı ile analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre, duygusal dikkat, duygusal netlik ve duygusal onarım düzeyleri yüksek olan üniversite öğrencilerinin benlik saygısı düzeyleri de yüksektir. Elde edilen diğer bir bulguya göre, üniversite öğrencilerinin duygusal dikkat düzeyleri ile sosyal kaygı düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Diğer yandan, duygusal netlik ve duygusal onarım düzeyleri yüksek olan üniversite öğrencilerinin sosyal kaygı düzeylerinin düşük olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Son olarak, duygusal dikkat, duygusal netlik ve duygusal onarım düzeyi yüksek üniversite öğrencilerinin depresyon düzeylerinin düşük olduğu belirlenmiştir. Elde edilen bulgular tartışılarak, uygulamalara ve gelecek çalışmalara yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Evli bireylerde erken dönem uyum bozucu şemalar, algılanan ebeveynlik stilleri, şema sürdürücü başa çıkma davranışları ve evlilik uyumu arasındaki ilişkiler: Şema terapi modeli çerçevesinde bir inceleme

Bu çalışma, evli bireyde erken dönem uyum bozucu şemalar, şema perspektifinden algılanan ebeveyn tutumları, şema sürdürücü başa çıkma davranışları ve evlilik uyumu arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamıştır. Çalışma 70 kadın ve 70 erkek olmak üzere 140 evli birey katılmıştır. Katılımcılara Young Şema Ölçeği Kısa Form 3 (YŞÖ-KF3), Young Ebeveynlik Ölçeği, Young-Rygh Kaçınma Ölçeği, Young Telafi Ölçeği ve Evlilik Uyumu Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmada, şema boyutları, cinsiyet ve evlilik uyumunun karşılaştırılması ile şema boyutları ile evlilik uyumu arasındaki yordayıcı-ilişkisel analizi yapılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre; evlilik uyumu değişkeni bakımından erken dönem uyumsuz şemalar, şema kaçınma boyutları ve erken dönem uyumsuz şemalarla ilişkili ebeveyn tutumları anlamlı düzeyde farklılaşmaktadır. Cinsiyet değişkeni bakımından ise erken dönem uyumsuz şemalar ve şema telafi boyutları anlamlı düzeyde farklılaşmaktadır. Ayrıca; evlilik uyumu, şema boyutları, şema sürdürücü başa çıkma boyutları ve algılanan ebeveyn tutumları arasındaki ilişki incelendiğinde, evlilik uyumu ile duygusal yoksunluk, iç içe geçme / bağımlılık, terk edilme ve kusurluluk şemalarıyla negatif yönlü ve anlamlı ilişkili olduğu saptanmıştır. Şema telafi edici başa çıkma boyutlarıyla evlilik uyumu arasında ilişki saptanmamıştır. Şema kaçınmacı başa çıkma boyutlarından psikosomatizm alt boyutunun evlilik uyumu ile negatif yönlü ilişkili olduğu bulunmuştur. Ebeveyn tutumları incelendiğinde, annenin duygusal bakımdan yoksun bırakıcı, kötümser / endişeli ve cezalandırıcı tutumlarının negatif yönlü ilişkili olduğu saptanmıştır. Baba tutumları arasında duygusal bakımdan yoksun bırakıcı ve evlilik uyumu negatif; aşırı koruyucu ve evhamlı tutum ile evlilik uyumu pozitif ilişkili bulunmuştur. İlişkisi saptanan boyutların açıklayıcı regresyon bulgularına göre annenin duygusal bakımdan yoksun bırakıcı tutumu ve cezalandırıcı tutumlarının yüksek oluşunun evlilik uyumunun düşük puan olmasını anlamlı düzeyde açıklamaktadır. Korelasyon saptanan değişkenlerle yapılan aracı rol analizi bulgularına göre, psikosomatizm ve evlilik uyumu arasındaki ilişkide iç içe geçme / bağımlılık şemasının aracı rolü olduğu saptanmıştır. Duygusal yoksunluk, kusurluluk ve terk edilme şemalarının aracı rolü olmadığı saptanmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular doğrultusunda, evlilik uyumunun şema terapi yaklaşımı ile ele alınmasında hem kişiye yönelik hem de ailesel faktörlerin evlilik uyumu ile ilişkili olduğu görülmüştür. İleri çalışmalarda hem araştırma hem de uygulama açısından, bu çalışmada elde edilen bulguların değerlendirilebileceği düşünülmektedir.
Do my father's job-related experiences determine what i will become?' the role of perceived paternal job insecurity on risk-taking tendency in career choice

Algılanan baba iş güvensizliği, gençlerin kariyer seçimi ile ilgili süreçlerini etkileyebilecek ailesel faktörlerden biridir. Fakat, şu ana kadar yapılan çalışmalar, baba iş güvencesizliğinin kariyer gelişimindeki rolünü incelememiştir. Çalışmanın temel amacı, algılanan baba-iş güvencesizliği ile ergenlerin kariyer seçiminde risk alma eğilimi arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu nedenle, algılanan baba iş güvencesinin, ergenlerin kariyer seçiminde risk alma eğilimi üzerindeki rolünü temel benlik değerlendirmeleri yoluyla açıklayan bir model geliştirdik ve test ettik. 528 Türk lise öğrencisinin (278 kız ve 250 erkek) algılanan baba iş güvencesizliği, kariyer seçiminde risk alma eğilimi, temel benlik değerlendirmeleri ve belirsizliğe tahammülsüzlük seviyelerini öz bildirimleri yoluyla değerlendirdik. Bulgular, temel benlik değerlendirmelerinin, algılanan baba iş güvencesi ile kariyer seçiminde risk alma eğilimi ilişkisi üzerindeki cinsiyete özgü aracı rolü etkisini göstermiştir. Algılanan baba iş güvencesizliği ile kızların kariyer seçimlerinde risk alma eğilimleri arasındaki ilişkinin bireylerin temel benlik değerlendirmeleri aracılığıyla gerçekleştiği gösterilmiştir. Kızların aksine, algılanan baba iş güvencesinin, erkeklerin kariyer seçiminde risk alma eğilimi ile doğrudan olumsuz bir ilişkisi vardır. Ayrıca, sonuçlar hem kız hem de erkek çocuklar için algılanan baba iş güvensizliği ile temel benlik değerlendirmeleri arasındaki ilişkide belirsizliğe tahammülsüzlüğün düzenleyici rolü olmadığını göstermesine rağmen, belirsizliğe tahammülsüzlük kızlar arasında, temel benlik değerlendirmeleri ile kariyer seçiminde risk alma eğilimi arasındaki ilişkide düzenleyici rol oynamıştır. Düşük ve ortalama belirsizliğe tahammülsüzlük düzeyi olan kızlar, temel benlik değerlendirmeleri yüksekse kariyer seçiminde risk almaya daha istekliyken, temel benlik değerlendirmeleri düşükse kariyer seçimlerinde risk alma konusunda daha isteksizdirler. Cinsiyete özgü bulgular, Türkiye'deki toplumsal cinsiyet rolleri ve benzer araştırma bulguları ışığında tartışılmıştır.
Özgül öğrenme güçlüğü tanısı almış çocukların ebeveynleri ile özgül öğrenme tanısı almamış çocukların ebeveynlerinin duygu dışa vurumları ve anksiyete düzeylerinin karşılaştırılması

Özgül Öğrenme Güçlüğü Tanısı Almış Çocukların Ebeveynleri İle Özgül Öğrenme Güçlüğü Tanısı Almamış Çocukların Ebeveynlerinin Duygu Dışavurumları Ve Anksiyete Düzeylerinin KarşılaştırılmasıÖzel Öğrenme Güçlüğü tanısı almış çocukların ebeveynleri ile Özel Öğrenme Güçlüğü tanısı almamış çocukların ebeveynlerinin incelendiği bu çalışmada, ebeveynlerin anksiyete durumları, duygusal dışavurumları ve anksiyete durumlarını etkileyen faktörler değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler doğrultusunda yapılan istatiksel çözümlerde ortaya konan sonuçlar literatür eşliğinde tartışılacaktır. Çalışma İstanbul ili Zeytinburnu ilçesindeki Özel Mavi İklim Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'inde Özel Öğrenme Güçlüğü tanısı almış çocukların ebeveynleri ile Zeytinburnu'nda ikamet eden, Özel Öğrenme Güçlüğü tanısı almamış çocukların ebeveynleri üzerinde yapılmıştır. Çalışma grubu rastgele seçilen 148 ebeveynden oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak, araştırmacı tarafından geliştirilen sosyodemografik veri formu, Beck Anksiyete Ölçeği ve Berkeley Duygusal Dışavurum Ölçeği kullanılmıştır. Katılımcılardan elde edilen veriler araştırmacı tarafından kodlanmış ve SPSS 16.00 Windows paket programına aktarılarak analiz edilmiştir.. Elde edilen bulgulara göre iki grup için belirlenen sosyodemografik özellikler ile anksiyete düzeylerine, duygusal dışavurumlarına bakılmıştır. Ayrıca iki grup için anksiyete ve duygusal dışavurumlarının karşılaştırılması yapılmıştır. Bulgulara göre çocuğuna Özgül Öğrenme tanısı konulmayan anne veya babaların olumlu duygu dışavurum ortalamaları diğer gruba göre anlamlı derecede yüksektir. Bulgulara göre çocuğuna Özgül Öğrenme tanısı konulmayan anne ve babaların olumsuz duygu dışavurum ortalamaları diğer gruba göre anlamlı derecede yüksektir. Bulgulara göre çocuğuna Özgül Öğrenme Güçlüğü tanısı konulan anne veya babaların anksiyete ortalamaları diğer gruba göre anlamlı derecede yüksektir.