turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kamuoyu oluşturmada siyasal propaganda araçları ve Çanakkale 2009 Yerel Seçimleri

İKamuoyu Oluşturmada Siyasal Propaganda Araçları ve 2009 Çanakkale Yerel Seçimleri? konu başlıklı bu çalışmada, siyasal faaliyetlerin kritik konusu siyasal propaganda, siyasal propagandanın faktörleri ve araçları ile 2009 Çanakkale Yerel Seçimlerinde bu araçların kullanımı araştırılmıştır. Çalışmanın teorik bölümünde araçların nitelikleri ve kullanımlarına ilişkin kapsamlı bir literatür taraması yapılmıştır. Çalışmanın pratik bölümünde ise 29 Mart 2009 Yerel Seçimlerinin Türkiye ve Çanakkale ölçeğinde yapıldığı koşullar ve sonuçlar, geçmişş yerel seçimlerle birlikte çeşitli açılardan analiz edilmiştir. Bu bölümde teorideki araçları test edebilmek için Çanakkale Merkez ilçede belediye başkanlığını elde etme çabası gösteren ve yoğun propaganda çalışmalarında bulunan CHP, AK Parti ve MHP ele alınarak bu Partilerin aktörleri ile siyasal propaganda çalışmalarına ve araçların kullanımlarına ilişkin mülakatlar yapılmış, kullandıkları araçlar analiz edilmiş ve araçlar eklerde yansıtılmaya çalışılmıştır. Yapılan çalışmada propaganda araçlarının siyasal propaganda süreçlerinde sıklıkla kullanıldığı fakat etkileyici bir şekilde değerlendirilemediği görülmüştür. Bununla birlikte, araçları daha fazla kullanan siyasilerin önemli bir oy artırımı yaptığı da tespit edilmiştir. Çalışma, bundan sonraki süreçte yerel yönetimlerdeki seçim kampanyaları ile ilgili araştırma yapanlara, ilgililere ve siyasilere propaganda araçlarını nasıl kullanacaklarına ilişkin bir yol haritası, propaganda araçlarına ilgi duyanlar için katkı sağlamayı amaçlamaktadır.
Siyasi parti programlarında temel hak ve hürriyetler meselesi

Türkiye'de siyasi partilerin büyük oranda parti programına önem verdikleri anlaşılmaktadır. Ülkemizde programı olmayan partiden söz etmek mümkün değildir. Ancak iktidar olunması halinde veya parlamentoda muhalefette iken bile, var olan programlara bağlı kalınamadığı hatta programa aykırı pek çok uygulamaya imza atıldığı görülmektedir. Tezimizin esasını oluşturan temel hak ve özgürlüklerle ilgili siyasi partiler, programlarında birkaç genel ifadeye yer verdikten sonra, Anayasa'da yer alan temel hak ve özgürlüklerin bazılarını sayma ile yetindikleri, bazılarında da programlarda vurgulanan hak ve özgürlüklerin, ilgili partinin ideolojisinin üzerine kurduğu somut değere karşılık gelen hak ve özgürlükler olduğu ve bunların özellikle üzerinde durulduğu görülmüştür. Çalışmanın birinci bölümünde; insan haklarının kavramsal çerçevesi çizilerek, genel olarak hak, hürriyet ve insan hakkı kavramları tanımlanmıştır. İkinci bölümde; Türk Kamu Yönetiminin genel görünümü ele alınarak, yasama- yürütme-yargı ile devlet örgütlenmesinin anayasal ve yasal temelleri ana başlıkları altında açıklanmıştır. Üçüncü bölümde; çok partili dönem öncesi ve sonrası tarihi süreçte ülkemizde siyasi partilerin gelişmesi irdelenmiştir. Dördüncü bölümde siyasi parti programları ve temel hak ve özgürlüklerin siyasi parti programlarına yansıması ele alınmıştır. Çalışmanın bu bölümünde Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde grubu bulunan Adalet ve Kalkınma Partisi, Cumhuriyet Halk Partisi, Milliyetçi Hareket Partisi ve Barış ve Demokrasi Partisi ile parlamento dışından da Saadet Partisi incelenmiştir.
Türkiye'de yasama dokunulmazlığı

Yasama dokunulmazlığı on üçüncü yüzyılda İngiltere'de doğmuştur. 1789 Fransız İhtilali ile Kara Avrupası anayasal düzenlerinde yer almaya başlamıştır. Günümüzde birçok devletin anayasalarında yer almaktadır. Yasama dokunulmazlığı parlamento üyelerinin parlamento faaliyetleri dışındaki fiilleri nedeni ile bazı ceza usul işlemlerine tabi olmaması anlamına gelmektedir. Amacı, parlamento üyelerinin parlamento faaliyetlerinin engellenmemesi amacına hizmet etmektir. Bu düzenleme kamu düzenine ilişkindir ve parlamento üyelerine tanınan kişisel bir ayrıcalık olarak anlaşılmamalıdır. Türkiye'de ilk defa 1876 Kanun-i Esasi ile hukukumuza girmiş ve küçük değişikliklerle günümüze kadar gelmiştir. 1982 Anayasası'nın 83. maddesinde düzenlenmiştir. Maddedeki düzenleniş biçimine göre, meclis üyelerinin seçimden önce veya sonra bir suç işledikleri ileri sürüldüğünde meclis kararı olmadıkça ilgili milletvekilleri tutulamayacak, sorguya çekilemeyecek, tutuklanamayacak ve yargılanmayacaklarıdır. Yasama dokunulmazlığı meclis kararı ile her zaman kaldırılabilir olduğundan mutlak bir nitelik taşımaz. Maddede iki durum halinde dokunulmazlık olmadığı açıklanmıştır. Bunlardan biri Anayasamızın 14. maddesindeki durumlar diğeri ise ağır cezayı gerektiren suçüstü halleridir. Meclis üyeliğinin sona ermesi ile dokunulmazlık kendiliğinden kalkmaktadır. Üyelik süresince zamanaşımı süresi işlememektedir. Yasama dokunulmazlığının kaldırılması kararlarına karşı başvuru yolu Anayasamızın 85. maddesinde düzenlenmiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından yasama dokunulmazlığı kaldırılan milletvekili Meclis Genel Kurul kararının alındığı tarihten itibaren yedi gün içinde Anayasa Mahkemesine iptal istemiyle başvurabilir. Anayasa Mahkemesi iptal istemlerini şekil ve esas açısından inceleyerek on beş gün içinde karar verir. Türkiye'de yıllardır yasama dokunulmazlığının sınırlandırılması, kapsamının daraltılması istenmektedir. Milletvekillerinin adlarının suç teşkil eden dosyalara karışmıştır ve gelişen olaylar bu konuda yapılan eleştirileri arttırmıştır.
Belediyelerde katılımcı demokrasi aracı olarak kent konseyleri: Samsun örneği

İletişim teknolojilerindeki gelişim küreselleşme sürecini etkilemiş ve dünyada birçok alanda değişim rüzgarı esmeye başlamıştır. Bu değişim kamu yönetimini de etkilemiş, özellikle 1980'lerden sonra dünyada yeni kamu yönetimi anlayışı önem kazanmıştır. Yeni Kamu Yönetimi Anlayışındaki değişim gerek merkezi ve uzantısı olan taşra örgüt yapısını değiştirdiği gibi, önemli bir aktör olan yerel yönetimlerde de önemli değişikliklere neden olmuştur. Bu çalışmanın amacı, belediyelerde katılımcı demokrasi aracı olarak getirilen kent konseylerinin etkinliğinin araştırılması çerçevesinde Samsun örneğinin incelenmesidir. Çalışmada yerel yönetimlerin önemi üzerinde durulmuş ve kent konseylerinin yasal mevzuatına değinilmiştir. Son bölümde alan araştırması yapılarak belediye meclis üyelerinin kent konseylerinin yapısı, işleyişi ve etkinliğine ilişkin görüşleri belirlenmeye çalışılmıştır. Yerel yönetişime katkı sağlayacağı düşünülen kent konseyleri istenilen düzeyde yerel katılımı gerçekleştirememiştir. Belediye meclis üyeleri, yerel sorunların çözümünde sadece belediye meclislerinin değil kent konseylerinin de rol üstlenmesini istemişlerdir. Kent konseylerinin kendine ait bütçesinin olması ve bağımsız karar alabilmesi, kent konseylerinin çalışmalarını olumlu yönde etkiyecektir. Sonuç olarak kent konseyleri yerel yönetişimi gerçekleştirmek açısından gerekli görülmektedir.
Gecekondu dönüşüm projelerinin konut sorununun çözümündeki rolü: Ankara ili Gültepe ve Yatıkmusluk mahalleleri örneği

Konut gereksiniminin eksik karşılanması ya da hiç karşılanamaması anlamına gelen konut sorunu, ülkelerin sosyo-ekonomik yapılarına ve politik sistemlerine göre değişik boyutlar kazanmaktadır. Bu bağlamda, Türkiye'de, konut kıtlığından kaynaklanan bir konut sorunundan çok düşük nitelikli konut üretiminden kaynaklanan bir konut sorunu yaşanmaktadır. Bu nedenle, kentsel dönüşüm projelerinin gecekondu mahallelerine yönelik biçimi olan gecekondu dönüşüm projeleri gecekondu mahallelerindeki konut ve çevre niteliğinin artırılmasında son yıllarda yaygın bir şekilde kullanılmaktadır. Ancak merkezi yönetim ve yerel yönetimlerin işbirliğinde geliştirilen gecekondu dönüşüm projelerinin başarısı, aynı zamanda yerel halkın projelere katılım ve desteğinin sağlanmasına bağlı görülmektedir. Bu kapsamda çalışmanın amacı, Ankara ili Gültepe ve Yatıkmusluk mahallelerinde gerçekleştirilen gecekondu dönüşüm projelerinin konut ve çevre niteliği üzerindeki etkilerini, yerel halkın projeler hakkındaki tutum ve düşüncelerini, projelere katılım ve destek davranışlarını bilimsel olarak ortaya koymak; buna uygun değerlendirme ve analizlerde bulunularak öneriler geliştirmektir. Çalışma Ankara ilinde TOKİ ve yerel yönetimlerin işbirliğinde gerçekleştirilen gecekondu dönüşüm projelerini kapsamaktadır. Ancak, zaman, finansman ve insan gücü kısıtlılıkları nedeniyle çalışma Gültepe ve Yatıkmusluk mahalleleriyle sınırlandırılmıştır. Çalışma verilerinin elde edilmesinde literatür taraması, gözlem, görüşme ve anket yöntemlerinden yararlanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde SPSS programı kullanılarak frekans analizi ve çapraz tablo analizi yapılmıştır. Çalışma sonucunda, gecekondu dönüşüm projelerinin uygulandıkları mahallelerde konut ve çevre kalitesini artırdığı tespit edilmiştir. Diğer yandan, konut ve çevre kalitesindeki olumlu gelişimin; katılımcıların gecekondu dönüşüm projesi hakkındaki olumlu kanaatleri ve projelere katılımlarının sağlanmasının projeleri destekleme davranışlarını da olumlu yönde etkilediği görülmüştür.
Halkın kamu yönetimine güveni araştırması, Kocaeli örneği

Kamu Yönetimine Güveni hakkında 1980'li yıllarda ağırlık kazananaraştırmalarda konu farklı kapsamlarda ele alınmıştır. Halk kamu yönetimine nedengüvenir ya da neden güvenini kaybeder, sorusunun cevabı her araştırmacı açısından farklılıklar gösterir. Güven kavramının açık bir tanımlaması, etkili faktörler belirlenerek ve farklı seviyelerdeki güven ilişkilerinin nedenselliği incelenerek yapılabilir. Mikro performans hipotezi bu çalışmalarda ortak bir yöntem olarak izlenmiştir. Unsurlara güven, bütüne güveni etkiler mi? ve Ne oranda etkiler? sorularının cevabı da bu araştırmanın yöntemini oluşturmaktadır. Bu kapsamda Kamu Yönetimi Temelkurumları ve Genel Kamu Yönetimi Yapısı ile ilgili memnuniyet ve güven derecelerini ölçmek için yapılan anket çalışması ve literatürdeki araştırmalar temel veri kaynaklarını oluşturmuştur. Araştırma içinde öncelikle güven kavramının tanımları, güven oluşumunda etken olan faktörlerin açıklanması, güvenin boyutları ve unsurları değerlendirilmiştir. Tespit edilen güvensizlik nedenleri çerçevesinde Yeniden Güven Sağlama ya da güven seviyelerini arttırma yönünde tespitler yapılmaya çalışılmıştır. Diğer ülkelerde ve Türkiye'de yapılan güven çalışmaları analiz edilmiştir. Çalışmanın değerlendirme bölümünde demografik değişkenler, memnuniyet ve güven değerlendirmeleri arasındaki korelasyon ilişkileri tespit edilmiş ve diğer çalışma verileri ile karşılaştırmaları yapılmıştır. Sonuç kısmında bu verilerden elde edilendurumsal yargılar ve literatür arasındaki benzer sonuçlar dikkate alınarak araştırmanın bulguları ve önerilere yer verilmiştir. Tezi Hazırlayan : Murat KÖYLÜTez Danışmanı : Doç. Dr. Hamza ATEŞTez Kabul Tarih ve No : 27 /09/2006-2006/17Jüri Üyeleri : Doç. Dr. Emre BAĞCE, Yrd. Doç. Dr. Ahmet NOHUTÇU
Kişilik özellikleri, stres, güven ve aile ilişkileri faktörlerinin performansa etkisi üzerine bir araştırma

Bu tez çalışmasında performans kavramı ile kişilik özellikleri, stres, güven ve aile ilişkileri kavramları arasındaki etkileşime bakılmıştır. Bu çalışmada performansı yordayabilecek bütüncül bir modele ulaşmak amaçlanmıştır. Literatüre bakıldığında kişisel performansı en çok etkilediği düşünülen bu faktörler birleştirilerek bütünsel bir modellemeye gidilmesi hedeflenmiştir. Bunun için 7 ölçme aracı kullanılmıştır. Bu çalışma içerisinde ayrı ayrı her bir faktörle performans arasındaki ilişkiye bakılmıştır. Başka bir deyişle kişilik özellikleri, stres düzeyi, güven düzeyi, aile ilişkileri açısından ideal kişilik özelliklerine sahip personelin, ideal kişilik profiline uymayan personelden belirgin bir şekilde performans puanı açısından farkılaşıp farklılaşmadığı araştırılmak istenmiştir. Çalışma için temel amaç bu noktada performansı yordayabilecek bütüncül bir modele ulaşmaya odaklanmıştır. Çalışmaya, metal sektöründe faaliyet gösteren Göktaş Yassı Hadde Mamulleri Sanayi ve Ticaret A. Ş.'nde mavi yakalı 121 personeli katılmıştır. Sonuçlara bakıldığında; stres, güven, aile ilişkileri kavramları ile performans arasında bir ilişki bulunamazken, kişilik özellikleri ile performans arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Zorluklarla başa çıkmak, kendinden emin olmak, kurallara bağlılık kişilik özellikleri performası en iyi yordayan özellikler olarak öne çıkmıştır. Sonuçlar literatür açısından tartışılmıştır.
Türkiye'de kamuda görevde yükselme

Görevde yükselme sistemi, kamu personel sisteminin kariyer ve liyakat ilkeleri ile bağlantılı olan önemli bir bileşenini oluşturmaktadır. Konu, kamuda çalışan personelin bürokrasi ile siyaset ilişkileri çerçevesinde değerlendirilmesi ve değerlendirilmenin görevde yükselme bağlamında yapılması neticesiyle önem taşımaktadır. Türkiye, Osmanlı Devleti'nden itibaren kamu personelinin liyakat ilkesine uygun bir biçimde görevde yükselmesinde önemli sorunlar yaşamaktadır. Bu sorunların sonucunda ise bürokrasi ile siyaset ilişkisinden kaynaklanan ve siyasetin bürokrasiye müdahale olanaklarından biri haline gelen görevde yükselme sistemi bir hayli aşınma yaşamıştır. Bu aşınmanın neticesinde ise alt düzeyde başarılı olan pek çok memur üst düzey görevlere gelememiş; üst düzeyde yer alan memurlar ise liyakat ilkesine uygun olmayan bir biçimde bulundukları göreve atandığı için devlet yönetimi bu nedenle çeşitli sorunlar yaşamıştır. Çalışma bu anlamda, görevde yükselme sisteminin tarihsel bir analizini yaparak bu sistemin Türkiye'nin yönetsel kültüründen kaynaklı olarak aşınma yaşadığını öne sürmektedir. Ayrıca bürokrasi-siyaset ilişkilerinde siyasetin belirleyici olması da yine görevde yükselme sisteminin aşınmasının gerekçelerinden birini oluşturmaktadır. Bu aşınma da çalışmada çeşitli örnekler ile gösterilmiş ve aşınmanın tarihsel ve kültürel boyutları açıklanmıştır. Mevcut düzenlemelerin yetersizliği, Türkiye'nin bürokratik kültürü ve siyasetin bürokrasiyi yozlaştırıcı etkisi görevde yükselme sistemini önemli ölçüde yıpratmış ve sonunda yok olmanın eşiğine getirmiştir. Bu çalışmada göstermeye çalıştığımız, görevde yükselme sisteminin Türkiye'nin mevcut koşulları içinde reforma uğrayarak iyileştirilebileceği ve kamu personel sisteminde önemli bir konuma getirilebileceğidir. Çalışmanın birinci bölümünde Osmanlı Devleti'nin kamu personel sistemi ve bu sistemde görevde yükselmenin görünürlüğü aktarılacak ve böylelikle yönetsel kültür gösterilecektir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise modern bir kamu yönetimine ve bürokrasiye geçişini sağlamaya çalışan Türkiye'nin neredeyse yüzyılı kapsayan bu modernleşme sürecinde görevde yükselme sisteminin yeri tespit edilmeye çalışılacaktır. Tüm bu süreçler de bürokrasi ve siyaset ilişkileri çerçevesinde değerlendirilecektir.
E-devlet uygulamasının kamu kurumları tarafından benimsenmesi: Gaziantep vergi dairesi örneği

Bilgi iletişim teknolojilerinin yoğun olarak kullanıldığı günümüz dünyasında toplumlarda yer alan bireyler, firmalar ve devletler bu teknolojilerden en verimli şekilde yararlanmaya çalışmaktadırlar. Son dönemlerde geleneksel yöntemlerden ziyade daha sıklıkla yapılmaya başlanan internet tabanlı işlemlerin artması devletlerin de bu alandaki yatırımlarının artmasına yol açmıştır. Kamu kurumları açısından önemli maliyetlerin azalmasına yol açan bu yatırımlar, vatandaşlara daha fazla hizmeti sunabilmek için rekabetin artmasına neden olmuştur. Kamu kurumları Elektronik Devlet olarak adlandırılan bu hizmetlere ilişkin yeni ve farklı uygulamaları sürekli olarak vatandaşların hizmetine sunarken aynı zamanda bu süreçlerle ilgili çalışanlarının eğitimine de gereken önemi vermek zorundadır. Bu açıdan ele alınan çalışma kamu kurumlarındaki çalışanların e-devlet uygulamalarına ilişkin benimseme düzeylerini ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Gaziantep Vergi Dairesinde çalışan kamu personeli üzerinde yapılan anket çalışması sonucu elde edilen verilerle çalışanların benimseme düzeyleri ortaya çıkarılmıştır.
Erken Cumhuriyet Döneminde Kürt sorunu (1920 - 1938): Bir güvenlikleştirme analizi

Mevcut tezin temel amacı Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulduğu ilk yıllarda (1920-1938) Kürt Sorunu'nun Türkiye'nin güvenlik politikalarındaki etkisini araştırmaktır. Bu bağlamda bu tez devletin sorunu nasıl güvenlik meselesi haline getirdiğini tartışmaktadır. Kürt Sorunu'nun güvenlikleştirilmesi Türk ordusuna devlet aygıtı içerisinde başat bir rol sağlamış ve bu soruna yönelik askeri yöntemlerin ön plana çıkmasına yol açmıştır. Bu tartışmalar güvenlikleştirme teorisi çerçevesinde analiz edilecektir. Bu çalışma bahsi geçen tarihler arasında Kürt Sorunu'nu güvenlikleştirme yaklaşımı bağlamında değerlendirmek için öncelikle bu teorinin temel varsayımlarını açıklamaktadır. Bu bağlamada, bu tez güvenlikleştirme teorisinin temeli olan güvenlik çalışmalarının nasıl ortaya çıktığına ilişkin bazı bilgiler vermektedir. Sonrasında ise bir konuyu güvenlikleştirmek için gerekli olan faktörlere odaklanacaktır. Bu teorik tartışmalar sonrasında bu tez, 1920- 1938 arası dönemde büyük oranda Türkiye'nin izlediği sert politikalar sonucu etkisi artan Kürt Sorunun ortaya çıkışını inceleyecektir. Kürt sorununu güvenlikleştirme politikalarında merkezi bir duruma dönüştüren adımları kavramak amacı ile özellikle ulus devlet inşası süreci dikkate alınacaktır. Bu bağlamda, bu teze göre Kürt Sorununun bir güvenlik meselesi olmasına yeni ortaya çıkan Türkiye devletinin attığı adımlar ya da aldığı önlemler yol açmıştır. Söz konusu olan bu amaçlar altında Kürt Sorununun bir güvenlikleştirme meselesi olduğunu göstermek amacıyla dönem itibariyle izlenen politikaların içeriğine değinilecek ve ayrıca liderlerin sorunla ilgili söylemlerine ve yazılı basının sorun ile ilgili haberlerine değinilecektir. Sonuç olarak liderlerin ve askerlerin söylemlerinin ve yazılı basının haberlerinin içeriğinin ve bunların yanı sıra, Sevr anlaşması gibi kolaylaştırıcı koşulların Kürt Sorununu bir güvenlikleştirme meselesine getirmesi anlamında önemli roller oynadığına varılacaktır. Bu tartışmaları göz önüne alarak Kürt Sorunu'nun Türkiye Cumhuriyeti'nin erken döneminde en önemli güvenlikleştirme meselesi olduğunu göstermekteyiz. Bu bağlamda bu çalışma şu gibi dökümanları incelemektedir; 1920- 1938 yılları arasında izlenen politikalar, Türk liderlerin bu soruna yönelik söylemleri ve son olarak 1920- 1938 yılları arasında bu sorun ile ilgili bazı gazetelerde çıkan haberler. Son olarak bu dökümanların yanı sıra bu çalışma, Sevr Anlaşması ve sonrasında ortaya çıkan olayların Kürt Sorununun güvenlikleştirme meselesi olmasında merkezi rol oynadığını savunmaktadır.
Devletin bireyin yaşam hakkını koruma yükümlülüğü çerçevesinde zorla kaybetme

Zorla kaybetme, kişilerin, devlet adına görev yapan veya devletin yetkilendirmesi, desteği ve bilgisiyle hareket eden kişiler veya gruplar tarafından tutuklanması, gözaltına alınması, kaçırılması veya başka herhangi bir biçimde özgürlüklerinden yoksun bırakılması; ardından söz konusu kişilerin kendi fiillerini reddetmeleri veya kaybolan kişinin nerede ve ne durumda olduğunu gizlemeleri ve sonuçta kayıp kişinin hukukun koruması dışına çıkarılmasıdır. Zorla kaybetme II. Dünya Savaşı sonrası literatüre girmiş olup, bu dönemden sonra birçok ülkede uygulanmış bir devlet pratiğidir. 2006 yılında Birleşmiş Milletler tarafından ''Herkesin Zorla Kaybetmeye Karşı Korunmasına Dair Uluslararası Sözleşme'' adıyla bir sözleşme hazırlanmıştır. Sözleşmenin amacı, devletlerin zorla kaybetmeyi önlemeye yönelik harekete geçmelerini, iç hukuklarında zorla kaybetmeyi suç olarak düzenlemelerini sağlamaktır. Uluslararası alanda diğer önemli bir düzenleme zorla kaybetmeyi insanlığa karşı suç sayan Roma Statüsüdür. Ancak zorla kaybetmenin, insanlığa karşı suç sayılabilmesi için bir bölgede ya da ülkede yaygın şekilde ve sistematik bir saldırının parçası olarak uygulanmış olması gerekir. Zorla kaybetme, yaşam hakkı, kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkı, gerçeği bilme hakkı ve işkence yasağı gibi, aynı anda birden çok hakkın ihlali anlamına gelir. Çalışmamız yaşam hakkı çerçevesinde zorla kaybetmeye ilişkin olduğundan, zorla kaybetme ve devletin yaşam hakkına ilişkin yükümlülükleri arasındaki bağlantıyı ortaya koymayı amaç edindik. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi İçtihatlarında yaşam hakkı konusunda devletlerin negatif ve pozitif yükümlülükleri olduğu vurgulanmıştır. Zorla kaybetmede devlet, bu suçu önleyecek düzenleme yapmayarak, zorla kaybetmeyi suç olarak düzenlemeyerek, kaybedildiği iddia edilen kişinin akıbetiyle ya da nerede olduğuyla ilgili açıklama yapmayarak ve nihayet kayıp vakalarının gerçekleşmesi üzerine etkili ve bağımsız soruşturma yapmayarak bu yükümlülüklere aykırı davranmaktadır.
Türkiye'ye yönelik terör örgütleri ve Türkiye'nin terörizmle mücadelesi

Terörizm, bugün Türkiye ve uluslararası toplumun en büyük sorunlarından birini teşkil etmektedir. Uluslararası arenada müşterek bir tanımlaması yapılamayan bir kavramın, çözümü de ne yazık ki bir türlü gerçekleşememektedir. Sahip olduğu coğrafyanın özellikleri, jeopolitik konumu, sahip olduğu ekonomik, sosyal, kültürel ögeleri ve insan kaynağı bakımından bölgesinde bir güç olması beklenen Türkiye; kuruluşundan günümüze kadar birçok terör dalgası ile karşı karşıya kalmıştır. Türkiye'nin en önemli sorunu olarak görülen bu sorunu irdelemeye yönelik olarak hazırlanan bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümününde; terörizm, terör ve terörizmle mücadele kavramlarını tanımlama sorunu ele alınmıştır. Tanımlama sorununun ışığında tanımlamaya yönelik çalışmaları değerlendirmeyi müteakip; terörizmin tarihi, nedenleri, amaçları, türleri ve ulusal ve uluslararası hukuktaki yeri ortaya konmuştur. İkinci bölümde ise, Türkiye'de faaliyet göstermiş olan terör örgütleri ve bu örgütlerin tarihi gelişimleri ortaya koyularak incelenirken, Türkiye'nin bu örgütlere karşı verdiği mücadele ortaya konulmaya çalışılmıştır. Özellikle, büyüklüğü ve uluslararası ortamdan sağladığı destek ile hala Türkiye'nin gündeminin ana eksenini oluşturan PKK terör örgütü ve bu örgüte karşı Türkiye'nin yürütmüş olduğu politikalar üzerinde durulmaya özen gösterilmiştir. Son bölüm ise, PKK terör örgütüne yönelik olarak ortaya konan çözüm önerileri değerlendirilmiştir. Bu kapsamda, ayrılıkçı terör örgütlerine karşı mücadele veren İspanya ve İngiltere örnekleri üzerinde durulmuştur. Bölümün sonunda ise, Türkiye'nin PKK terör örgütüne karşı verdiği mücadelede alması gerektiği düşünülen konular incelenmiştir.
Ombudsmanlık Kurumu

Bu çalışmada idarenin eylem ve işlemlerinin denetlenme şekillerinden biri olan ombudsmanlık kurumu incelenmiştir. Vatandaşlara sağladığı başvuru kolaylıkları ve hızlı, adil karar alabilmesi yönleriyle diğer denetim türlerinden ayrılan kurum; oldukça uzun bir süredir dünya genelinde uygulanmaktadır. İlk bölümde kavram incelemesi ve doktrinde getirilen farklı tanımların değerlendirilmesi yapılarak kurumun ortaya çıkışı ile tarihsel gelişimi açıklanmıştır. Daha sonra klasik ombudsman kurumunun yapısı, görev alanı, yetkileri, sorumlulukları ile taşıdığı özellikler değerlendirilmiştir. İlk bölümün son kısmında kurumun dünya ülkelerindeki farklı uygulamaları irdelenmiştir. İkinci ve üçüncü bölümlerde ise sırasıyla ülkemizdeki ombudsman benzeri denetim mekanizmalarından, Kurum faaliyete geçmeden evvel gerçekleştirilen akademik çalışmalar ile hazırlanan fakat mevzuat olarak yürürlüğe girmeyen çalışmalardan bahsedilmiştir. Türkiye'de ombudsmanlık kurumunu oluşturan ve halen yürürlükte bulunan 6328 Sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu incelenmiş akabinde Kurumun farklı açılardan değerlendirilmesi yapılarak Kurum çalışmalarına yer verilmiştir. Kurum faaliyete geçmeden önce yapılan çalışmalar daha çok kurumun Türkiye'de taşıması gereken özelliklere ve eleştirilere yoğunlaşmıştır. Çalışmamız Kurumun işlerlik kazanmasından sonra hazırlanmış olması yönüyle -diğerlerinden farklı olarak- mevcut bir yapıyı inceleme ve değerlendirme fırsatını yakalamış bulunmaktadır.