turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yetişkin bekar kadınların bekarlığa ilişkin algıları

Bu araştırmanın amacı, henüz evlilik yapmamış kadınların bekarlığa ilişkin algılarının incelenmesidir. Diğer bir ifadeyle, bu çalışma ile bekar kadınların evliliğe önem veren toplumdaki yaşantılarının incelenmesi amaçlanmaktadır. İlk evlenme yaşı ve bekar kadınların sayısı toplumsal değişimlerle birlikte artış gösterse de geleneksel değerlerin ağırlıklı olduğu toplumlarda evlilik teşvik edilmekte ve hemen herkes için evliliğin gerekli olduğu vurgulanmaktadır. Bu noktada evlenmemiş ya da evliliği seçmemiş olan kadınlar 'evde kalmış' ve benzeri sıfatlarla etiketlenebilmektedir. Bu nedenle bu grubun ihtiyaçlarının, kaygılarının ve sorun alanlarının araştırılması oldukça önem taşımaktadır. Araştırmanın çalışma grubunu İstanbul, Ankara ve Diyarbakır'da yaşayan, 25-37 yaş arasındaki 17 evlenmemiş yetişkin kadın oluşturmaktadır. Nitel araştırma yönteminin kullanıldığı bu çalışmada veriler, yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmelerle elde edilmiştir. İçerik analizi yöntemiyle elde edilen bulgular dört ana tema altında toplanmıştır. Bu temalar; (1) bekar kadınların bekarlığa bakışı, (2) evlenmek ya da evlenmemek ikilemi, (3) toplumda ve sosyal çevrede yaşantılar ve (4) bekar hayatına uyumdur. Her bir temanın kendine ait alt temaları bulunmaktadır. Araştırma bulguları bu alt temalar kapsamında değerlendirilmiştir. Araştırmanın sonuçları yetişkin bekar kadınların medeni durumlarına ilişkin sorgulama yapmalarına neden olan içsel ve dışsal baskılar yaşadığına işaret etmektedir. Aile, sosyal çevre ve toplumda maruz kalınan evlilikle ilgili soru, yorum ve öneriler kadınların iyi oluşlarını içsel baskılardan daha fazla olumsuz etkilediği düşünülmektedir. Kadınlar duygusal açıdan bu durumlarla başa çıkmak ve günlük yaşantılarına devam etmek için bazı yollara başvurmaktadır. Bulgular ile uygulayıcı ve araştırmacı yönelik öneriler tartışılmıştır.
Boşanmış ailelerin kız çocuklarında yeme tutumu bozukluğunun incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, boşanmış aile çocukları ile çift ebeveynli yaşayan 13-18 yaş arası kız ergenler arasında yeme tutumları açısından fark olup olmadığının araştırılması ve bunların kaçının Anoreksia Nevroza veya Bulimia Nevrozaya dönüştüğünü ortaya konulmasıdır. Ek olarak, araştırmada kızların yaşı, kaç kardeş oldukları, doğum sırası, ebeveynlerin eğitim düzeyleri, medeni durumlarının yeme tutum bozukluğu üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Araştırmaya İstanbul İlinde Bayrampaşa, Avcılar, Bahçelievler, Başakşehir, Halkalı, Beykent, Bahçeşehir, Florya, Bağcılar, Ataşehir, Kartal, Beykoz, Acıbadem, Acarkent Gaziosmanpaşa, Şişli, Topkapı ve Beyoğlu ilçelerindeki liselerde okuyan 13-18 yaş arasında olan rastgele yöntemle seçilmiş 60 kız ergen alınmıştır. Veri toplama araçları olarak Yeme Tutum Ölçeği, Anoreksia Belirtileri Anketi ve Bulmia Nervoza Belirtileri Anketi kullanılmıştır. Aynı zamanda kız ergenlerin sosyo-demografik özelliklerini belirlemek amacıyla araştırmacı tarafından Kişisel Bilgi Formu oluşturulmuştur. Araştırmaya bakıldığında; annesi babası birlikte olan kız ergenlerin %20.0'sinde yeme bozukluğu bulunma olasılığı olduğu ve annesi babası boşanmış olan kız ergenlerin %56.7'sinde yeme bozukluğu bulunma olasılığı olduğu saptanmış olup annesi babası ayrı olan kız ergenlerin annesi babası birlikte olan kız ergenlere oranla yeme tutum düzeylerinin daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmada yer alan ebeveynlerin eğitim düzeyi, gelir düzeyi gibi sosyo-demografik özelliklere göre de anlamlı sonuçlar elde edilmemiştir. Araştırmada yeme tutum bozukluğu tanısı almış grubun yeme tutum bozukluğu tanısı almamış gruba oranla Anoreksia ile Bulmia Nevroza'ya daha meyilli oldukları görülmüştür. Araştırmanın sonunda yer alan tartışma bölümünde bulgulara dayalı olarak araştırmacılara, alanda çalışan psikolojik danışmanlara ve ailelere yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Stalking as a new form of violence: Its relationship with ambivalent sexism, honor endorsement and gender-based violence attitudes

Alan yazınında yeni tanımlanan bir kavram olan ısrarlı takip, belirli bir kişiye yönelik gerçekleştirilen istenmeyen ve yinelenen davranışlar olarak tanımlanabilir. Türkiye örnekleminde ısrarlı takip sosyal psikolojik bakış açısından daha önce çalışılmamıştır. Bu tezin amacı, cinsiyetçi ve namus kültürü olarak kabul edilen Türkiye'de farklı ısrarlı takip türlerine ilişkin tutumları araştırmak; ve ısrarlı takibe ilişkin tutumlar, cinsiyet, çelişik duygulu cinsiyetçilik, cinsiyet temelli şiddet tutumları ve namusu onaylama arasındaki ilişkiyi incelemektir. Örneklem 453 katılımcıdan oluşmaktadır (291 kadın ve 162 erkek). Katılımcılar eski partner takibi, tanıdık kişi takibi ve yabancı kişi takibi tutumlarına ilişkin anlamsal farklılık ölçeğini; Çelişik Duygulu Cinsiyetçilik Ölçeği, Namusu Onaylama Ölçeği, Yakın İlişki Şiddetine İlişkin Tutumlar Ölçeğini ve demografik formu yanıtlamışlardır. Bulgular (1) düşmanca cinsiyetçiliğin namusu onaylama ve üç tür ısrarlı takibe ilişkin tutumlar arasında aracı değişken olduğunu, cinsiyet temelli şiddet tutumlarının namusu onaylama ve üç tür ısrarlı takibe ilişkin tutumlar arasında aracı değişken olduğunu, sırayla düşmanca cinsiyetçilik ve cinsiyet temelli şiddetin birlikte namusu onaylama ve üç tür ısrarlı takibe ilişkin tutumlar arasında aracı değişken olduğunu ve sırayla korumacı cinsiyetçilik ve cinsiyet temelli şiddetin birlikte namusu onaylama ve üç tür ısrarlı takibe ilişkin tutumlar arasında aracı değişken olduğunu göstermiştir. (2) Tanıdık kişi takibi eski partner ve yabancı birisi takibine kıyasla daha az olumsuz bulunmuştur ve erkeklerin bu üç takip türüne de kadınlara kıyasla daha olumlu tutumlarının olduğu bulunmuştur. (3) Son olarak da ısrarlı takip deneyimlerine göre, kadınların ısrarlı takibe daha çok maruz kaldıkları bulunmuştur. Alanyazını ışığında sonuçlar tartışılmış; alana katkıları, sınırlılıkları ve gelecek çalışmalara ilişkin öneriler de tartışılmıştır.
Ruminasyonun gelişimsel zemini; Ruminatif düşünme biçiminin çocukluk çağı ruhsal travmaları ve çocuklukta algılanan ebeveyn kabul reddi ile ilişkisinin incelenmesi

Çalışmanın amacı yetişkinlerde ruminatif düşünce biçiminin çocukluk çağı ruhsal travmaları ve çocuklukta ebeveynlerden algılanmış olan kabul ret ile ilişkisini sosyodemografik değişkenler de göz önüne alınarak incelenmesi böylece ruminasyonun gelişimsel öncüllerinin ortaya konulmasıdır. Araştırma deseni geriye dönük olgu-kontrol çalışmasıdır. Çalışmanın örneklemi, Türkiye'de yaşayan, 20 yaş üstü, okuma yazma bilen, internet erişimi olan 251 kadın ve erkek gönüllüden oluşmuştur. Sosyo-demografik bilgi formu, Ruminatif Düşünce Biçimi Ölçeği, Çocukluk Çağı Ruhsal Travmalar Ölçeği ve Yetişkin Ebeveyn Kabul-Red Ölçeği-Kısa Formu kullanılmıştır. Yapılan doğrusal regresyon analizinde duygusal istismar ve babadan algılanan kayıtsızlık/ihmalin ruminasyonun yordayıcıları olduğu belirlenmiştir. En genç grubun aynı zamanda en ruminatif grup olduğu, yaş ilerledikçe ruminasyonun azaldığı tespit edilmiştir. Ayrıca anne eğitim düzeyinin düşük olduğu grupta ruminatif düşünce daha fazla gözlenmiştir. Tüm örneklem alınarak karşılaştırıldığında cinsiyet farklılık oluşturmazken, hem annesini hem de babasını reddedici algılayan erkekler grubunun, aynı zamanda duygusal istismara, duygusal ihmale ve/veya fiziksel ihmale de maruz kalmış iseler aynı koşulda olan kadınlara göre daha fazla ruminatif düşünceye eğilimli olduğu bulunmuştur. Ayrıca ruminasyon ile algılanan ebeveyn kabul reddi öğelerinin biri haricinde tüm öğeleri ile korelasyon tespit edilmiştir. Çocukluk çağı travmalarından duygusal ihmal, duygusal istismar ve fiziksel istismarın ruminasyon ile arasında pozitif yönlü ilişki bulunmuştur. Bu çalışmada yetişkinlerde ruminasyonun gelişimsel zemini hakkında yeni bulgular ortaya konulmuştur.
Üniversite öğrencilerinin erken dönem uyumsuz şemalarının ölüm kaygılarını yordaması

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinde erken dönem uyumsuz şemaların ölüm kaygısına etkisi incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu 2016- 2017 eğitim öğretim döneminde Necmettin Erbakan Üniversitesi'nde öğrenim gören 208 öğrenci oluşturmaktadır. Katılımcıların kişisel bilgilerini edinmek için 'Kişisel Bilgi Formu', erken dönem uyumsuz şemaların belirlenmesi için 'Young Şema Ölçeği-Kısa Form 3 (YŞÖ-KF3)', ölüm kaygısının ölçülmesi için 'Türkçe Ölüm Kaygısı Ölçeği' kullanılmıştır. Çalışma ilişkisel tarama modelindedir. Erken dönem uyumsuz şemaların ölüm kaygısı ile ilişkisini saptamak amacıyla Pearson Momentler Çarpım Korelasyon Katsayısı Tekniği kullanılmıştır. Ayrıca erken dönem uyumsuz şemaların ölüm kaygısını yordayıp yordamadığını tespit etmek amacıyla da regresyon analizinin stepwise tekniği kullanılmıştır. Bu araştırmanın sonuçlarına göre; ölüm kaygısının ölümün belirsizliği alt boyutunun erken dönem uyumsuz şemaların dayanıksızlık, karamsarlık, başarısızlık, sosyal izolasyon/güvensizlik, duyguları bastırma, onay arayıcılık, iç içe geçme/bağımlılık, kendini feda, terk edilme, cezalandırılma ve kusurluluk alt boyutları arasında pozitif yönde düşük düzeyde anlamlı ilişki bulunmuştur. Ölüm kaygısının maruz kalma alt boyutu ile erken dönem uyumsuz şemaların dayanıksızlık, karamsarlık, onay arayıcılık, ayrıcalıklılık/yetersiz özdenetim, kendini feda, terk edilme ve cezalandırılma alt boyutları arasında pozitif yönde düşük düzeyde anlamlı ilişki bulunmuştur. Ölüm kaygısının acı çekme alt boyutu ile erken dönem uyumsuz şemaların karamsarlık, sosyal izolasyon/güvensizlik, duyguları bastırma, iç içe geçme/bağımlılık, ayrıcalıklılık/yetersiz özdenetim, terk edilme ve cezalandırılma alt boyutları arasında pozitif yönde düşük düzeyde anlamlı ilişki bulunmuştur. Dayanıksızlık ve onay arayıcılık alt boyutlarının pozitif yönde orta düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Elde edilen sonuçlar dahilinde ayrıntılı olarak tartışma ve önerilere yer verilmiştir.
Mentalization and symbolization in psychodynamicplay therapy process: An empirical investigation ofthe effect of mentalizing interventions on symbolicplay and mentalization

Bu çalışmanın amacı uzun dönemli psikodinamik oyun psikoterapisindezihinselleştirme ile oyun temsillerinin gelişimi ve oyunda duygu düzenlemenin ilişkisini incelemektir. Bu amaçla terapistin zihin durumlarına yönelik anlatısı ile çocuğun zihin durumlarına yönelik anlatısı arasındaki ilişki ile birlikte, çocuğun oyun içinde zengin sosyal temsil kullanımı ve duygu düzenlemesi arasındaki ilişki benzer demografik özelliklere ve mevcut sorunlara sahip iki vaka üzerinden, klinik analizlerle desteklenenniceliksel metodoloji kullanılarak çalışılmıştır Psikoterapide oyun yapılarını analiz etmek için Children's Play Therapy Instrument (CPTI; Kernberg, Chazan, & Normandin, 1998) ve çocukların ve terapistlerin oyun içindekizihin durumlarına yönelik anlatılarını değerlendirmek için Coding System for Mental State Talk in Narratives (CSMST; Bekar, Steele, & Steele, 2014 )kullanıldı. Tedavi süresince zihinselleştirme ile oyun arasındaki nedensel ilişkileri test etmek için zaman gecikmeli bağlantılara dayanan Granger Nedensellik Testi kullanıldı. Çalışmanın bulguları iki vaka için de terapistinoyun ile ilişkili zihin durumlarına yönelik anlatılarının oyunda duygu düzenlemesine sebep olduğunu göstermiştir. Ancak, klinik olarak semptomatik gelişme gösteren vakada çocuğun zihin durumlarına yönelik anlatıları duygu düzenlemesine sebep olurken, bu sonuca semptomlarındaklinik bir azalma olmayan vakada ulaşılamamıştır. Çıkarımlar tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinde sosyal medya bağımlılığı, Eysenck'in kişilik envanteri ve özgüven arasındaki ilişkinin incelenmesi

Araştırmada üniversite öğrencilerinde kişilik özellikleri ve özgüvenin sosyal medya bağımlılığı üzerindeki etkisinin ortaya koyulması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda Üsküdar Üniversitesi, İstanbul Üniversitesi ve İstanbul Ticaret Üniversitelerinde eğitim gören 226 öğrenciye Sosyodemografik Bilgi Formu ile birlikte Gözden Geçirilmiş Eysenck Kişilik Anketi-Kısaltılmış Formu, Özgüven Ölçeği ve Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma verileri SPSS 23.00 ile değerlendirilmiş olup; verilerin analizinde betimleyici istatistiklerle birlikte korelasyon, regresyon, t-test ve ANOVA kullanılmıştır. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında ve %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre kişilik özellikleri ve özgüvenin sosyal medya bağımlılığı üzerinde anlamlı etkisi vardır. Buna göre nörotizm, kontrol güçlüğü ve yoksunluğu artırmaktadır. Yalan söyleme ve nörotizm kişilik özellikleri kadınlarda daha yüksektir. Psikotizm 20 yaş ve altı öğrencilerde daha yüksektir. Psikotizm ve iç özgüven birinci sınıf öğrencilerinde daha yüksektir. Orta düzeyde gelire sahip olan öğrencilerde yalan söyleme daha yüksek iken, psikotizm daha düşüktür. Annesi ve babası üniversite mezunu olan öğrencilerde psikotizm daha yüksek iken, nörotizm düşüktür. Aile ile birlikte yaşayan üniversite öğrencilerinde nörotizm, diğerleri ile birlikte yaşayan öğrencilerden daha düşüktür. Tanısı koyulmuş herhangi bir psikiyatrik rahatsızlığı bulunan öğrencilerin nörotizm düzeyleri diğer öğrencilerden daha yüksektir. Sosyal medyada günlük harcanan ortalama zamanın artması ile birlikte işlevsellikte bozulma, kontrol güçlüğü ve yoksunluk ile birlikte sosyal izolasyon da artmaktadır. Sosyal medya profilini kontrol etme sıklığının artması ile birlikte işlevsellikte bozulma, kontrol güçlüğü ve yoksunluk ile birlikte sosyal izolasyon da artmaktadır. Kendisini sosyal medya bağımlısı olarak gören öğrencilerde işlevsellikte bozulma, kontrol güçlüğü ve yoksunluk, sosyal izolasyon iel birlikte nörotizm daha yüksektir.
Lise çağı ergenlerde internet kullanımı ile yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı; lise çağı ergenlerde internet kullanımı ile yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu çalışma Tekirdağ ilinin Çorlu ilçesindeki iki lisede, 2013- 2014 öğretim yılında öğrenim gören Özel Trakya Anadolu Lisesi'ndeki 96 öğrenci, Mimar Sinan Anadolu Lisesi'ndeki 287 öğrenci olmak üzere toplam 383 öğrenciyle yapılmıştır. Lise öğrencilerinin 199 (% 52)'u kadın, 184 (%48)' ü erkektir. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Davis (2001) tarafından geliştirilen ve Keser ve Buzlu (2005) tarafından Türkçe'ye uyarlanan İnternette Bilişsel Durum Ölçeği, Russell, Peplau ve Ferguson (1978) tarafından geliştirilen ve Demir (1989) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Ucla Yalnızlık Ölçeği ve araştırmacı tarafından oluşturulan lise öğrencilerin kişisel bilgilerini ve internet kullanım özelliklerini belirlemek için Demografik Bilgi Formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler, SPSS paket programında frekans ve yüzde dağılımları, ki-kare ve ilişki açısından incelenmiştir. Araştırmanın sonucunda; lise çağı ergenlerde internet kullanımı ile yalnızlık düzeyleri arasında negatif yönde bir ilişki bulunmuştur. Lise çağı ergenlerde internet kullanımları ile yaş ve sınıf değişkenleri anlamlı farklılık gösterirken; cinsiyet, okul türü, büyüdükleri şehir, anne-baba eğitim durumu ve gelir durumu anlamlı farklılık göstermemektedir. Ayrıca lise çağı ergenlerde internet kullanımları ile internet kullanım süreleri ve zamanları arasında anlamlı fark bulunmuştur.
Tekebeveynli kadınların sosyal-psikolojik sorunları ve bu sorunlarla baş etme yöntemleri

İnsanlık tarihi boyunca toplumun en küçük birimi olan aile, zaman içerisinde değişim ve etkileşime uğramıştır. Sanayileşmeyle birlikte gelen çekirdek aile, günümüzde artık ebeveynlerin çeşitli sebeplerden dolayı anne veya babanın olmadığı bir ebeveyn ve çocuklardan oluşan tek ebeveynli aile formunu oluşturmuştur. Çalışmamızda tek ebeveynli ailelerin sorunları nelerdir ve bu sorunların çözümü esnasında ailenin nasıl yöntemler kullandığına dair cevaplar aranmıştır. Çalışmamız tek ebeveynli aile üyelerinin kendilerine çözüm üretmekte yardımcı bir kaynak olması, sosyal politikaların geliştirilmesi üzerine yarar sağlanması ve aile çalışmaları yapan danışmanlara materyal üretmek amacıyla oluşturulmuştur. Çalışmamızda nitel bir yöntem kullanılmış olup, 20 aileyle görüşmeler yapılarak açık uçlu sorular yöneltilmiştir. Ailelerin ekonomik, psikolojik ve sosyal çevre sorunlarının olduğu tespit edilmiştir. Aile bireylerinin kendi çabaları ve devlet desteğiyle yaşanan değişim esnasında karşılaştıkları sorunlara çözümler üretileceği öngörülmektedir.
Lise öğrencilerinin duygusal zeka, aleksitimi ve psikolojik iyi oluş düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu çalışmanın amacı lise öğrencilerinin aleksitimi, duygusal zeka ve psikolojik iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Ek olarak, araştırmada öğrencilerin cinsiyeti, yaşı, kardeş durumu, ebeveynlerin eğitim düzeyi, annelerin çalışma durumu gibi değişkenlerin aleksitimi, duygusal zeka ve psikolojik iyi oluş düzeyleri üzerindeki etkisi de incelenmiştir. Araştırmaya Bursa il merkezinde yaşayan ve lise öğrenimi gören 400 öğrenci alınmıştır. Öğrencilerin demografik özelliklerini belirlemek için Kişisel Bilgi Formu ve değişkenleri ölçmek için de Toronto Aleksitimi Ölçeği, Duygusal Zeka Ölçeği ve Psikolojik İyi Oluş Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde Bağımsız Örneklem T, Anova ve Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Araştırmada sosyo-demografik özelliklere göre bakıldığında; kızların kişilerarası beceriler ölçeğinden aldığı puanlar erkeklerin kişilerarası beceriler ölçeğinden aldığı puanlara göre daha yüksek olduğu, aile geliri iyi olan katılımcıların kişisel beceriler, kişilerarası beceriler, uyum, olumlu etki, duygusal zeka ve genel ruh hali boyutlarından elde edilen puanlar, ailesinin geliri orta ve alt olan öğrencilerin kişisel beceriler, kişilerarası beceriler, uyum, olumlu etki, duygusal zeka ve genel ruh hali boyutlarından elde edilen puanlara göre daha yüksek olduğu gibi sonuçlarına ulaşılmıştır. Ayrıca; katılımcıların toronto aleksitimi ölçeğinden elde edilen puanlar arttıkça öğrencilerin kişisel beceriler, genel ruh hali, kişilerarası beceriler, olumlu etki, duygusal zeka ve uyum alt ölçeklerinden aldıkları puanların düşmekte olduğu, öğrencilerin toronto aleksitimi ölçeğinden elde edilen puanlar arttıkça öğrencilerin otonomi, çevresel hakimiyet, psikolojik iyi olma, diğerleriyle olumlu ilişkiler, bireysel gelişim, yaşam amacı ve kendini kabul alt ölçeklerinden aldıkları puanların düşmekte olduğu, katılımcıların duygusal zeka ölçeğinden elde edilen puanlar arttıkça öğrencilerin diğerleriyle olumlu ilişkiler, yaşam amacı, otonomi, çevresel hakimiyet, kendini kabul, psikolojik iyi olma ve bireysel gelişim alt ölçeklerinden aldıkları puanların artmakta olduğu sonucuna varılmıştır. Araştırmanın sonunda yer alan tartışma bölümünde bulgulara dayalı olarak araştırmacılara yönelik olarak önerilere yer verilmiştir.
Özel eğitim kurumlarında ve devlet okullarında çalışan öğretmenlerin tükenmişlik düzeyleri

Bu araştırmanın amacı, farklı alanda çalışan öğretmenlerin tükenmişlik düzeylerini ele almaktır. Öğretmenlerin tükenmişlik düzeylerinin cinsiyet ve demografik değişkenler açısından farklılaşıp farklılaşmadığını incelemektir. Araştırmada Milli Eğitim Bakanlığı na bağlı özel eğitim kurumları ve devlet okullarında çalışan öğretmenlerin görüşlerine dayanarak tükenmişlik düzeylerinin demografik değişkenlerle etkileyip etkilemediği açıklanacaktır. Araştırmanın evrenini, İstanbul ili sınırları içerisinde bulunan Avrupa yakası özel eğitim rehabilitasyon kurumlarından; Çiftoğlu Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'nde, Terapedia Pediatric Rehabilitasyon Merkezi'nde, Yaman Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'nde, Özel Yeni Altın Adımlar Özel Rehabilitasyon Merkezi'nde, Özel Mavi İklim Rehabilitasyon Merkezi'nde, Bayrampaşa Aliya İzzetbegoviç Kız Anadolu İmam Hatip Lisesi'nde ve Şehit Kamil Baykan İlkokulu'nda çalışan öğretmenler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini rastlantısal yöntemle seçilen 55 öğretmen devlet okullarından ve 55 öğretmen rehabilitasyon merkezlerinden olmak üzere toplam 110 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan Kişisel Bilgi Formu ve öğretmenlerin tükenmişlik düzeylerini ölçmek için Maslach ve Jackson tarafından 1981 yılında geliştirilen ve Ergin tarafından 1992 Türkçe'ye çevrilen 'Maslach Tükenmişlik Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin analizinde Mann Whitney-U Testi, Kruskal Wallis H-Testi, Faktör Analizi, Spearman Korelasyon Testi ve İki Yönlü Anova Testi kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, devlet kurumlarında çalışan bireylerin özel kurumlar da çalışan bireylere oranla duyarsızlaşma düzeylerinin daha yüksek olduğu saptanmıştır. Özel kurumda çalışan bireylerin devlet kurumunda çalışan bireylere göre tükenmişlik düzeylerinin arttığı saptanmıştır.
Erken dönem uyumsuz şemaların sınav kaygısını yordayıcılığının incelenmesi

Erken dönem uyumsuz şemalar bireyin çocukluk ve ergenlik döneminde yaşantıları yoluyla edindiği anı, fiziksel duyum, duygu ve bilişlerden oluşan bireyin benliği ile uyumsuz, zamanla işlevsizleşmiş zihinsel örüntülerdir. Erken dönem uyumsuz şemaların başta kaygı bozuklukları, depresyon, kişilik bozuklukları, madde bağımlılıkları olmak üzere birçok ruh sağlığı sorunuyla ilişkili olduğu düşünülmektedir. Sınav sürecinde ve öncesinde bireyin yaşadığı, performansı etkileyen; zihinsel, bedensel ve duygusal semptomları olan bir kaygı sorunu olarak sınav kaygısı özellikle eğitim hayatındaki bireyler arasında prevelansı en yüksek psikolojik sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada bireyin erken dönem uyumsuz şemalarının sınav kaygısını yordayıcılığı incelenmiştir. Araştırma ilişkisel tarama modelinde düzenlenmiş olup Çukurova üniversitesinde eğitim gören 18 yaşının üstünde, araştırma formları doldurulduktan sonraki 6 ay içinde Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi'nin düzenlediği ulusal ve merkezi herhangi bir sınava girecek 444 katılımcıyla yürütülmüştür. Araştırmada, araştırmacı tarafından ilgili literatür kapsamında geliştirilen '' Kişisel Bilgiler Formu'', ''Young Şema Ölçeği Kısa Form 3 (YŞÖ-KF3)'' ve ''Westside Sınav Kaygısı Ölçeği '' kullanılmıştır. Form toplam 113 madde ve 3 bölümden oluşmaktadır. Araştırmanın veri analizi sonucunda; katılımcıların sınav kaygısı düzeyinin; cinsiyet, yaş, sınav türü, eğitim kademesi demografik değişkenlerinde anlamlı olarak farklılaştığı ancak algılanan ebeveyn tutumları, gelir ve doğum sırası demografik değişkenleri arasında anlamlı bir farklılaşma olmadığı bulgusuna ulaşılmıştır. Yapılan korelasyon analizi sonucunda erken dönem uyumsuz şemaların tamamı ile sınav kaygısı arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu gözlenmiştir. Sınav kaygısı ve şemaların korelasyonu incelendiğinde; başarısızlık, iç içe geçme/bağımlılık, dayanıksızlık, terk edilme, kusurluluk, sosyal izolasyon / güvensizlik, onay arayıcılık, karamsarlık ve cezalandırma uyumsuz şemaları ile sınav kaygısı arasında orta düzeyde ve pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu; Duygusal yoksunluk, kendini feda, duyguları bastırma, ayrıcalıklılık / yetersiz özdenetim ve yüksek standartlar uyumsuz şemaları sınav kaygısı ile düşük düzeyde pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu gözlendi. Ayrıca verilerin doğrusal regresyon analizi yapıldığında başarısızlık, iç içe geçme/bağımlılık, tehditler karşısında dayanıksızlık, terk edilme, kusurluluk, sosyal izolasyon / güvensizlik, onay arayıcılık, karamsarlık, cezalandırma, yüksek standartlar, ayrıcalılık / yetersiz özdenetim, kendini feda şemalarının bireyin sınav kaygı düzeyinin anlamlı yordayıcısı olduğu bulunmuştur. Aşamalı doğrusal regresyon analizi yapıldığında ise sınav kaygısını en çok sırasıyla karamsarlık, başarısızlık ve cezalandırılma şemalarının anlamlı yordadığı gözlenmiştir. Yordayıcılığın incelendiği karamsarlık, başarısızlık ve cezalandırılma şemalarından oluşan model toplam varyansın % 31 ,3'ünü açıklamaktadır.