turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Doğu Karadeniz Bölgesi'nde sosyal medya bağımlılığı bulunan bireylerin psikolojik semptomlarının incelenmesi

Araştırmada Türkiye Bağımlılık Risk Profili ve Ruh Sağlığı Haritası çalışması kapsamında Doğu Karadeniz Bölgesi'nde yaşayan bireylerin sosyal medya bağımlılık düzeylerinin psikolojik semptomlarla arasındaki ilişkisinin incelenmesini amaçlamaktadır. Doğu Karadeniz Bölgesi'nde yaşayan ve çeşitli okullar, belediye binaları, özel şirketler gibi çeşitli çalışma alanları ve muhtarlık, ortak kamu alanları, kurslar, yardım dernekleri gibi kamu alanlarında çalışan %50'si kadın %50'si erkek olmak üzere araştırma kapsamında toplam 1800 kişiye ulaşılmıştır. Araştırmada kapsamında bireylerin psikolojik semptomlarını belirleyebilmek için Kısa Semptom Envanteri, bireylerin sosyal medya bağımlılık düzeylerini belirleyebilmek için ise Bağımlılık Davranış Etkileme Yükü Formu kullanılmıştır. Yapılan bu çalışmada bireylerin sosyal medya bağımlılık düzeyleri ile psikolojik semptomlar olan depresyon, anksiyete, somatizasyon, olumsuz benlik algısı ve hostilite problemleri ile aralarında anlamlı bir farklılık olduğu sonucuna ulaşılmaktadır. Sosyal medya bağımlılığının küçük yaşlarda başladığı düşünüldüğünden bireylerin yaşamlarında olumsuz etkiler yaşamaması için bağımlılıkla mücadele eğitimlerine yaşamın erken dönemlerinde önem verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
Otizm tanı ölçütlerinin klinik açıdan değerlendirilmesi

Bu araştırma, otizm tanısı alan bir çocuğun eğitimsel ve klinik açıdan gelişiminin takip edilip, bireyselleştirilmiş eğitim programını hazırlamaya ve çocuğun güçlü ve zayıf yanları tespit etme çalışmasına ışık tutmaktadır. Bu amaçla otizm tanısı almış 80 katılımcıya, Kişisel Bilgi Formu, Gilliam Otistik Bozukluk Derecelendirme Ölçeği- 2 Türkçe versiyonu uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde çıkarımsal istatistikler çerçevesinde İlişkili Gruplar T-Testi, Bağımsız Örneklemler T-Testi, ANOVA ve Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Bulgulara göre katlımcılarının otistik bozukluk indeks ve buna bağlı alt ölçeklerden aldığı puanlar için ön test ve son test sonuçları arasında anlamlı bir farklılık olduğu saptanmıştır. Psiko eğitimsel bir yaklaşıma sahip olan bu çalışma, otizmli çocuklarda yapılan iletişim çalışmalarına ağırlık verilmesi ve sosyal etkileşim çalışmalarının arttırılıp, problem davranışların azaltılması üzerine yoğunlaşılması sonucuna varmaktadır. Ayrıca 2015 ve 2016 yıllarının araştırma sonuçları arasında gözlemlenen farklılık, otizmde özel eğitimin etkililiğini de kanıtlar niteliktedir.
Bilişsel davranışçı yaklaşımla ve rol değiştirme tekniğiyle bütünleştirilmiş film terapisi uygulamasının işlevsel olmayan düşüncelere ve iyimserliğe etkisi

Bu araştırmanın amacı, bilişsel davranışçı yaklaşımla bütünleştirilmişfilm terapisi ve rol değiştirme uygulamasının üniversite öğrencilerinin işlevsel olmayan düşüncelerinin azalmasında ve iyimserliklerinin artmasında etkili olup olmadığının incelenmesidir. Çalışmaya Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesinin Sınıf öğretmenliği üçüncü sınıfına devam eden 36 öğrenci katılmıştır. AraştırmadaFonksiyonel Olmayan Tutumlar Ölçeği ve Yaşam Yönelimi Testi deney ve kontrol gruplarına uygulama öncesi ve sonrasında ön test ve son test olarak uygulanmıştır. Ön test ölçümlerinden sonra deney grubunda yer alan 18 kişiyle 10 oturumdan oluşan bilişsel davranışçı yaklaşımla bütünleştirilmiş film terapisi ve rol değiştirme uygulaması gerçekleştirilmiştir. Bu süre içerisinde kontrol grubundaki 18 kişiyle placebo niteliğinde bir çalışma yürütülmüştür. Deneysel işlemin sona ermesinden sonra ön test ve son test uygulamasından elde edilen verilerin analizinde 2x2 Split-Plot varyans analizi tekniği kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda deney grubunda yer alan bireylerin işlevsel olmayan düşüncelerinde, kontrol grubuna göre anlamlı bir şekilde azalma ve deney grubundaki bireylerin iyimserliklerinde, kontrol grubuna göre anlamlı bir şekilde artma olduğu bulunmuştur.
Lise öğrencilerinin ruhsal gelişimi ve ergenliğe bağlı negatif etkilerin giderilmesinde müziğin rolü

Müzik terapi, insanların bedensel, sosyal ve bilişsel olarak gereksinimlerini gidermek üzere müzik ve müzik faaliyetlerini kullanan uzmanlık alanıdır. Bu alanın geçmişşi milattan önce 5. yüzyıla, müzik teorileri ve müzikle tedavi yöntemleri üzerine çalışmalar yapmış olan filozof Pisagor' a kadar uzanmaktadır. Pisagor, karamsarlığa düşen veya agresifleşen hastaları melodilerle tedavi edebilme yöntemlerini araştırmıştır. 10. yüzyılda yaşamış düşünür İbn- i Sina da müzikle tedavi üzerine çalışmalar yapmış, hastanın akıl ve ruhsal sağlığı yönünden kuvvetlenmesini ve hastalıkla mücadele edebilmesinde güç kazandırmak için kendisine hoş gelen müzikler dinletilmesinin gerekli olduğunu belirtmiştir. Günümüzde ise müzik terapi, beyin, kalp, kanser, ruhsal hastalıklar ve fizik tedavi gibi klinik ortamlarda tamamlayıcı olarak kullanılmaktadır. Bu araştırmanın amacı, lise öğrencilerinin ruhsal gelişiminde ve öğrencilerin üzerindeki ergenliğe bağlı negatif etkilerin giderilmesinde müziğin rolünü incelemektir. Bu amaçla her sınıf düzeyinden anadolu lisesi öğrencisi ile bilimsel araştırmaya veri sağlamak üzere yazar tarafından geliştirilmiş olan 'Ergenlikte Ruhsal Gelişim ve Müzikten Etkilenim' konulu ölçek uygulanmıştır. Araştırmaya 181 kız, 145 erkek öğrenci olmak üzere 326 kişi katılmıştır. 13 öğrenci 12-14 yaş aralığında, 246 öğrenci 15-16 yaş ve 67 öğrenci 17 ve üzeri yaşlar arasında bulunmaktadır. Sonuç olarak elde edilen bulgular müziğin öğrencilerin ruhsal gelişiminde ve ergenliğe bağlı negatif etkilerin giderilmesinde olumlu etkiye sahip olduğunu göstermiştir. Müzik terapi daha önce birçok alanda uygulanmasına rağmen liselerde ergenlik döneminde gözlemlenen problemler odaklı geniş kapsamlı bir çalışma yapılmamış olmasından dolayı bu çalışma önem arz etmektedir.
Paternal representations in late adolescence

Bu araştırmada Türkiye'de geç ergenlerin zihinsel temsillerinde anne ve babaların nasıl tasvir edildikleri, özellikle baba temsilleri üzerinde odaklanarak incelenmiştir. Erkek ve kızların ebeveyn anlatıları içinde ebeveyn temsillerinin içeriği, çelişik anlatı düzeyi, artikülasyon düzeyi, sözel akıcılığı ve gelişimsel düzeyi Blatt, Chevron, Quinlan, Schaffer ve Wein'in (1988) Nesne Temsillerinin Niteliksel ve Yapısal Boyutlarının Ölçülmesi yöntemi kullanılarak ölçülmüştür. Ayrıca, genişleyen benlik yapısının ebeveyn temsillerinin yapısı ve içeriği üzerindeki etkileri de araştırılmıştır. Çalışmaya Boğaziçi Üniversitesinden 50 kız, 50 erkek lisans öğrencisi yaptıklarıaçık uçlu anne ve baba anlatımlarıyla katılmışlardır. Analizler ebeveyn cinsiyetinin ve geç ergen cinsiyetinin anlamlı temel etkileri olduğunu ortaya koymuştur. Genel sonuçlar bireylerin zihinsel dünyalarında babalar hakkındaki geleneksel söylemlerin halen daha baskın olduğuna işaret etmektedir; anneler, babalara kıyasla daha şefkatli, sıcak, güçlü, yakından ilgili ve daha bakım verici olarak tarif edilmişlerdir. Babalar ise annelere kıyasla daha hırslı, zeki, başarılı olarak ve daha yüksek çelişik anlatı düzeyi, sözel akıcılık düzeyi ve kavramsal düzey ile tarif edilmişlerdir. Genişleyen benlik puanları arttıkça kızlar ve erkekler annelerine daha olumsuz özellikler atfederken, bu durum sadece kızların babaları için gerçekleşmiştir. Sonuçlar, mevcut kültür bağlamı içindekiilişkisel ve gelişimsel farklılıklar açısından tartışılmıştır.
Lise öğrencilerinde mükemmeliyetçilik, ihtiyaç doyumu ve psikolojik iyi-oluş arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu araştırmada lise öğrencilerinde mükemmeliyetçilik, ihtiyaç doyumu ve psikolojik iyi-oluş arasındaki ilişkileri incelemek amaçlanmıştır. Araştırma kapsamında mükemmeliyetçilik ve ihtiyaç doyumunun psikolojik iyi-oluşu yordama gücü de incelenmiştir. Ayrıca lise öğrencilerinin mükemmeliyetçilik, ihtiyaç doyumu ve psikolojik iyi-oluş puan ortalamalarının cinsiyete ve sınıf düzeyine göre anlamlı olarak farklılaşıp farklılaşmadığı araştırılmıştır. Araştırmaya 2015- 2016 eğitim öğretim yılında İzmir ilinin beş farklı ilçesindeki farklı lise türlerinde öğrenim gören 928 öğrenci katılmıştır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Çocuk ve Ergen Mükemmeliyetçilik Ölçeği, İhtiyaç Doyumu Ölçeği, Psikolojik İyi-Oluş Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22.0 paket programından yararlanılarak, Pearson korelasyon analizi, aşamalı çoklu regresyon analizi, t-testi analizi, tek yönlü varyans analizi ve etki büyüklüğü analizi teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre lise öğrencilerinde mükemmeliyetçilik, ihtiyaç doyumu ve psikolojik iyi-oluş arasında anlamlı ilişkiler bulunmaktadır. Ayrıca ilişkili olma, yeterlik, özerklik ve kendine yönelik mükemmeliyetçilik değişkenlerinin psikolojik iyi-oluşun anlamlı yordayıcıları olduğu ve bu değişkenlerin psikolojik iyi-oluşa ait varyansın %46.8'ini açıkladığı bulunmuştur. Sosyal kaynaklı mükemmeliyetçilik, yeterlik ve psikolojik iyi-oluş cinsiyete göre; yeterlik ve psikolojik iyi-oluş sınıf düzeyine göre anlamlı olarak farklılaşmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular literatürdeki diğer araştırma sonuçları ışığında tartışılmıştır.
Çalışanların denetim odağı ile iş doyumları ve iş motivasyonları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı 'çalışanların denetim odağıyla iş doyumları ve iş motivasyonları arasındaki ilişkinin incelenmesidir'. Araştırmada katılımcıların denetim odağı, iş doyumu ve iş motivasyonlarının yaş, eğitim, medeni durum ve cinsiyet değişkenleri arasındaki ilişki de incelenmiştir. Bu amaçla İstanbul'da ücretli bir işte değişik kademelerde beyaz yakalı yönetici olarak çalışmakta olan 217 çalışan, örneklem olarak alınmıştır. Araştırmanın verileri 'Demografik Bilgi Formu', 'Rotter Denetim Odağı Ölçeği', 'Minnesota İş Doyumu Ölçeği', ve 'Motivasyon Ölçeği' aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin çözümünde betimsel istatistikler, basıklık çarpıklık testi, bağımsız grup T testi, tek yönlü varyans analizi Anova ve Kruskal Wallis- H ile Pearson Çarpım Moment Korelasyon analizi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre denetim odağıyla iş doyumu arasında orta düzeyde negatif yönlü, iş motivasyonuyla arasında ise zayıf düzeyde negatif yönlü bir ilişki bulunmuştur.
Kadınlarda şiddete maruz kalma durumu ile sosyal destek algısı, depresyon ve psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkiler: Karşılaştırmalı bir çalışma

Amaç: Bu araştırmanın amacı, kadınlarda şiddete maruz kalma durumu ile sosyal destek algısı, depresyon ve psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Yöntem: Çalışmada, hayatının herhangi bir döneminde herhangi bir şiddet türüne maruz kalan kadınlar ile hayatının herhangi bir döneminde hiçbir şiddet türüne maruz kalmamış kadınlar karşılaştırılmaktadır. Araştırmanın örneklemi, İstanbul'un çeşitli içlerinde yaşamakta olan yetişkin, okur-yazar olan ve hayatının herhangi bir döneminde fiziksel, cinsel veya sözel şiddete maruz kalmış 111 kadın oluşurken, kontrol grubu ise yetişkin, okur-yazar olan ve hayatının herhangi bir döneminde herhangi bir şiddet türüne maruz kalmamış 119 kadından oluşmaktadır. Veriler, Sosyodemografik Bilgi Formu, Yetişkinler İçin Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Beck Depresyon Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Bulgular: Çalışma ve kontrol grubu yaş ortalamaları sırasıyla, 34,39 10, 25 ve 35,45 7, 77 olup aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktur. Çalışma grubu ile kontrol grubu arasında medeni durum, meslek, çalışma hayatı, çocuk durumu ve aile sahiplenme durum değişkenleri açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur. Şiddete maruz kalan kadınlarda YPDÖ puanları kontrol grubundaki kadınlara oranla anlamlı düzeyde daha düşük bulunmuştur. Her iki grubun ÇBASDÖ puanları incelendiğinde, şiddete maruz kalan kadınların puanları, kontrol grubundaki kadınlara oranla anlamlı düzeyde daha düşük bulunmuştur. Şiddete maruz kalan kadınların BDÖ puanları da kontrol grubundaki kadınlara oranla anlamlı düzeyde daha yüksektir. Sonuç: Özetle, çalışmamızda toplumun en büyük problemlerinden biri olan kadına yönelik şiddetin; şiddete maruz kalan kadınlarda psikolojik dayanıklılık, sosyal destek algısı ve depresyon düzeylerine dikkat çekilmiş, bu değişkenler açısından incelenmiş ve sonuçlarımız literatür ışığında tartışılmıştır.
İlişkilerde partnere ilişkin obsesif kompulsif belirti ölçeği ile scl-90-r psikolojik belirti tarama testi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Romantik ilişki temalı partnere yönelik obsesif kompulsif belirtiler, son yıllarda çalışılmaya başlanan ve OKB'nin yeni bir alt teması olduğu düşünülen semptom türüdür. Mevcut araştırma bireylerin partnerlerine ilişkin obsesif kompulsif belirtileri ile SCL-90-R psikolojik belirtileri arasındaki ilişkiyi incelemeyi hedeflemiştir. Bu amaçla, Doron ve arkadaşları (2012) tarafından oluşturulan ve Türkçe geçerlik ve güvenirliği Trak ve İnözü (2017) tarafından yapılan partner temalı obsesif kompulsif belirtiler ölçeği ile Derogatis (1974) tarafından oluşturulan ve geçerlik güvenirliği Dağ (1991) tarafından yapılan SCL-90-R psikolojik belirti tarama testi, çalışmada uygulanan ölçeklerdir. Partner temalı obsesif kompulsif belirtiler ölçeği 6 alt boyuttan oluşmaktadır. Bununla birlikte SCL-90-R testi 10 alt boyuttan oluşmaktadır. Çalışmanın örneklemi 18-65 yaş aralığında, araştırma yapıldığı sırada ilişkisi bulunan ve psikiyatrik tanı almamış bireylerden oluşmaktadır. Örneklemin cinsiyet dağılımı; 40'ı erkek (%50), 40'ı kadın (%50) olmak üzere rastgele seçilen toplamda 80 kişidir. Yaş ortalamalarının 30,98 8. 70 olduğu (minimum 18, maksimum 64 yaşında) tespit edilmiştir. Araştırma kapsamında ilk olarak değişkenler arasındaki ilişki incelenmiş, ardından ölçeklerin alt boyut analizlerine göre sonuçlar incelenmiştir. Araştırma sonucunda PİOKBÖ görünüş alt boyutu ile SCL-90-R OKB alt boyutu arasında negatif yönlü zayıf, medeni durum değişkeni ile PİOKBÖ duygusal istikrarlılık puanı arasında pozitif yönlü zayıf, yaş değişkeni ile SCL-90-R somatizasyon, anksiyete ve fobik anksiyete alt boyutları arasında pozitif yönlü zayıf, ilişki süresi ile SCL-90-R anksiyete, somatizasyon, fobik anksiyete alt boyutları arasında pozitif yönlü zayıf anlamlı ilişki bulunmuştur. Sonuç olarak, PİOKBÖ ile SCL-90-R ölçekleri arasında, PİÖKBÖ görünüş alt boyutu dışında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.
Üniversite öğrencilerinde özyeterlilik ve stresle başa çıkma stratejilerinin bilişsel esnekliği yordama düzeyleri

Bu araştırmanın temel amacı, üniversite öğrencilerinin bilişsel esneklikdüzeylerinin; özyeterlilik ve stresle başa çıkma stratejileri tarafından anlamlı düzeyde yordanıp yordanmadığının incelenmesidir. Bilişsel esneklik düzeyinin, cinsiyete göre farklılık gösterip göstermediğinin incelenmesi ise araştırmanın diğer alt amacıdır. Araştırma, 2014- 2015 eğitim öğretim yılında Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi ile Hukuk Fakültesi'nde öğrenim görmekte olan toplam 549 öğrencinin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veriler, Kişisel Bilgi Formu, Bilişsel Esneklik Envanteri, Genel Özyeterlilik Ölçeği ve Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği ile elde edilmiştir. Çalışma grubunu oluşturan üniversite öğrencilerinin Bilişsel Esneklik Envanteri'nden almış oldukları toplam puanlarının, cinsiyet açısından anlamlı bir fark gösterip göstermediği T-Testi ile incelenmiştir. Genel Özyeterlilik ve Stresle Başa Çıkma Çıkma TarzlarıÖlçeği'nden alınan puanların bilişsel esneklik toplam puanlarını yordama gücü ise çoklu regresyon ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda; üniversite öğrencilerinin bilişsel esneklik düzeylerinin cinsiyete göre anlamlı bir farklılık göstermediği bulunmuştur. Bilişsel esnekliğin yordanan değişken olarak ele alındığı çoklu regresyon analizi sonucunda; genel özyeterlilik ile stresle başa çıkma tarzlarının alt boyutu olan kendine güvenli yaklaşım, sosyal destek arama, boyun eğici yaklaşım ve çaresiz yaklaşımın birlikte bilişsel esnekliği anlamlı düzeyde yordadıkları bulunmuştur.
Beliren yetişkinlik döneminde algılanan ebeveynlik tutumları ile kimlik statüleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Beliren yetişkinlik dönemi, kimlik gelişimi açısından olanakların denendiği ve keşiflerin yapıldığı bir dönem olarak görülmektedir. Aile tutumlarının da kimlik oluşturma üzerindeki etkileri kanıtlanmıştır. Bu çalışmanın amacı, beliren yetişkinlik döneminde algılanan ebeveyn tutumları ile kimlik statüleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu çalışmaya Ankara ilinden 213 kadın, 105 erkek olmak üzere toplamda 318 kişi katılmıştır. Katılımcılar 18-25 yaş aralığındadır. Araştırmaya katılan kişilerin onayları alındıktan sonra demografik bilgileri istenmiş ve yanında 'Beliren Yetişkinliğin Boyutları Envanteri', 'Kimlik Gelişiminin Boyutları Ölçeği' ve 'Ana-Baba Tutum Ölçeği' sırasıyla uygulanmıştır. Hipotezlerin test edilmesi için yapılan analizler sonucunda, cinsiyetin; beliren yetişkinlerde, kimlik statülerinde ve ebeveynlik tutumlarında farklılaştığı görülmektedir. Çalışan ya da öğrenci olma durumuna ve ailenin eğitim düzeyine göre değişkenler arasında anlamlı farklılık tespit edilmemiştir. Ayrıca, sosyoekonomik statünün demokratik anne-baba tutumu üzerinde anlamlı etkileri olduğu gözlenmiştir. Sosyoekonomik düzeyi yüksek olan ailelerde, sosyoekonomik düzeyi düşük olan ailelere kıyasla ebeveylerin, kişileri daha demokratik algıladıkları belirlenmiştir. Bunun yanında, aile ile birlikte yaşama/aileden ayrı yaşama durumları arasındaki ilişki incelendiğinde beliren yetişkinliğin alt boyutlarından olan olumsuzluk/kararsızlık ve olanakları deneme/kendine odaklanma boyutlarında anlamlı farklılıklar görülmüştür. Tüm bunlara ek olarak çalışma değişkenleri arasındaki ilişkiler incelendiğinde, hem pozitif hem negatif yönde olan birçok güçlü ilişki görülmüştür. Son olarak, algılanan anne-baba tutumlarının ve kimlik gelişimi boyutlarının; beliren yetişkinlik boyutlarını yordayıp yordamadığını görmek için regresyon analizi uygulanmıştır.
Benlik saygısı düzeyleri farklı genel lise öğrencilerinin bazı kişisel özelliklerine göre iletişim becerilerine ilişkin algılarının incelenmesi

11 YÜKSEK LİSANS TEZ OZU BENLİK SAYGISI DÜZEYLERİ FARKLI GENEL LİSE ÖĞRENCİLERİNİN BAZI KİŞİSEL ÖZELLİKLERİNE GÖRE İLETİŞİM BECERİLERİNE İLİŞKİN ALGILARININ İNCELENMESİ Aysun SAYGIDEĞER Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eylül 2004 Danışman:. Yrd. Doç. Dr. A. Aykut CEYHAN Bu araştırmada, benlik saygısı düzeyleri farklı genel lise öğrencilerinin algıladıkları iletişim becerileri düzeylerinin özlük ve aile nitelikleri ile sosyal ilişkileri açısından farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir. Bu amaçla, araştırmada genel lise öğrencilerinin özlük nitelikleri olarak cinsiyet, sınıf düzeyi, akademik başarı, doğum sırası; aile nitelikleri olarak ailenin sosyo-ekonomik durumunu algılama, annenin eğitim düzeyi, babanın eğitim düzeyi, algılanan anne tutumu, algılanan baba tutumu, algılanan anne-baba arasındaki ilişki değişkenleri ele alınmıştır. Araştırma, 2003- 2004 Öğretim yılında, Eskişehir il merkezindeki 4 genel liseden 1474 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiş ve 1459 öğrenciden kullanılabilir veri elde edilmiştir. Öğrencilerin benlik saygısı düzeyine ilişkin veriler, 'Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği' (Çuhadaroğu,1986) ile, öğrencilerin iletişim becerilerini algılamalarına ilişkin veriler de 'İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeği' (Korkut, 1996) ile toplanmıştır. Araştırmanın bağımsız değişkenlerine ilişkin verilerin toplanması amacıyla, araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Anketi' uygulanmıştır. Araştırmada, verilerin analizinde; bağımsız gruplar arası t testi ile Faktöriyel Varyans Analizi uygulanmıştır.. F istatistiği önemli bulunduğunda Tukey HSD testi kullanılmıştır. Tüm istatistiksel çözümlemeler için önemlilik düzeyi. 05 olarak alınmıştır. Ill Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; benlik saygısı düzeyi yüksek genel lise öğrencilerin benlik saygısı düzeyi düşük olanlara göre, algılanan iletişim becerileri düzeyleri önemli derecede daha yüksek bulunmuştur. Genel lise öğrencilerin algılanan iletişim becerileri düzeyleri, cinsiyet, sınıf düzeyi, ailenin sosyo-ekonomik durumunu algılama, annenin eğitim düzeyi, anne-babanın birbirleriyle olan ilişkilerini algılamalarına göre farklılaşma göstermektedir. Bununla birlikte genel lise öğrencilerinin algılanan iletişim becerileri düzeylerinin akademik başarı, doğum sırası, babanın eğitim düzeyi, algılanan anne tutumu, algılanan baba tutumuna göre farklılık göstermediği görülmüştür.
Türkiye'de üniversite eğitimi almakta olan Türkmenistan'lı erkek öğrencilerinin ebeveyn ve eş kabul-reddi ve psikolojik uyum açısından incelenmesi

Ebeveyn Kabul-Red Kuramı üzerine temellendirilmiş olan bu çalışmada Türkiye'de üniversite öğrenimini sürdürmekte olan erkek Türkmen öğrencilerinde ebeveyn kabul-reddi, genel psikolojik uyum ve eş kabul-reddi araştırılmıştır. Türkmen örneklemi yaşları 16 ile 27 arasında değişen 132 erkek üniversite öğrencisinden oluşmuş, bu örneklem grubundan elde edilen veriler 121 erkek Türk öğrencisinden oluşan bir grupla karşılaştırılmıştır. Araştırma bulgularına göre, Türkmen deneklerin çocuklukta anne-babalari ve yetişkinlikte ise eş veya sevgilileri tarafından oldukça yüksek düzeyde kabul gördüklerini ve psikolojik uyum açısından oldukça iyi bir uyuma sahip olduklarım ortaya koymuştur. Türk üniversite öğrencilerinin algılanan ebeveyn ve eş kabul-reddi açısından Türkmen deneklere benzedikleri belirlenmiştir. Algılanmış ebeveyn kabul-reddinin EKAR Kuramının beklentileri doğrultusunda Türkmen deneklerde oldukça yüksek bir düzeyde yetişkinlikteki psikolojik uyum ve eş kabul-reddi ile ilişkili olduğu bulunmuştur. Ebeveyn kabul-reddi, Türk örnekleminde de anlamlı düzeyde ebeveyn kabul-reddi algısı ile ilişkili bulunmuştur. Ancak, Türk örnekleminde eş kabul-reddi anne kabul-reddi ile anlamlı düzeyde ilişkili bulunurken, baba kabul-reddi ile ilişkili bulunmamıştır. Son olarak, babaların hem Türkmen hem de Türk örneklemlerinde çocuklarının yetişkinlik dönemindeki psikolojik uyumları üzerinde güçlü bir etkisinin olduğu görülmüş; dolayısıyla, baba kabul-reddinin de anne kabul-reddi kadar önemli olduğu düşünülmüştür.