turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Erişkin bağlanma biçimi ve çocukluk çağı travması ile psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bağlanma biçimi yaşamın erken dönemlerinde belirlenen ve süreklik gösterdiği düşünülen bir kavramdır. Erken çocukluk döneminde oluşmaya başlayan bağlanma biçimleri yetişkinlikte kişiler arası ilişki kurma örüntüsünü şekillendirmektedir. Bağlanma biçimi çocukluk döneminde güvenli, kaygılı ve kaçıngan olacak şekilde bir kez belirlendikten sonra yaşam boyu çok az değişkenlik göstermektedir. Kişinin yaşamında zor şartlar altında yaşaması ve travmaya maruz kalması bu bağlanma biçimlerini çok az da olsa değiştirebilmektedir. Bireyin bağlanma stilleri onun stresle başa çıkma davranışıyla ve iyi olma haliyle ilişkilidir. Yani birey bağlanma stillerine göre aktif ya da pasif olarak bir psikolojik dayanıklılığa sahiptir. Psikolojik dayanıklılığa sahip bireyler stresli durumlarla baş edebilir, yeni durumlara uyum sağlayabilir ve zorluklar karşısında çözüme ulaşır. Üniversite Öğrencileriyle yapılan bu çalışma Çocukluk Çağı Travmalarının, Bağlanma Biçimi ve Psikolojik Dayanıklılık ile aralarındaki ilişkiyi saptamaya yönelik bir araştırmadır. Bireyin psikolojik dayanıklılığını etkileyen önemli unsurlardan olduğu düşünülen çocukluk çağında yaşanan travmaları ve çocukluk çağı yaşantılardan şekillenen bağlanma biçimlerinin gelecekte bireylerin psikolojik dayanıklılık düzeyini etkilediği düşünülmekte ve bu doğrultuda bu üç önemli unsurun incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştımaya 150 tane gönüllü öğrenci katılmıştır. Araştırmada erişkin bağlanma biçimi ölçeği, çocukluk çağı travma ölçeği, psikolojik dayanıklılık ölçeği ve SCL- 45 ölçekleri kullanılmıştır. vSSPS 22 programı ile yapılmış olan korelasyon ilişki analizine göre Çocukluk Çağı Travma ve Bağlanma Biçimleri arasında Psikolojik Sağlamlık yönünden aralarında pozitif yönlü anlamlı ilişki olduğu görülmüştür.
Anoreksiya Nervoza tanısı alan kadınlarda beden imgesi ve çocukluk çağı travmasının incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı anoreksiya nervoza tanısı alan kadınlarda beden imgesi ve çocukluk çağı travması arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığının incelenmesidir. İkinci amacı ise sosyo-demografik değişkenler ile çocukluk çağı travması ve beden imgesi arasındaki ilişkilerin araştırılmasıdır. Araştırmaya anoreksiya nervoza tanı grubunu oluşturan 30 kadın hasta ile sağlıklı kontrol grubunu oluşturan 30 kadın olmak üzere toplam 60 kişi katılmıştır. Araştırmada kişisel bilgileri belirlemek için araştırmacı tarafından geliştirilen Demografik Bilgi Formu, kişinin kilosunun boyuna oranını tanımlamak için Beden Kitle İndeksi, bedenlerini algılama düzeylerini belirlemek amacıyla 'Çok Yönlü Beden-Kendilik İlişkileri Ölçeği ' ve çocukluk çağında yaşanmış ihmal ve istismar durumunu belirlemek için de ' Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (CTQ-28)' kullanılmıştır. Veriler SPSS 22.0 programı kullanılarak elde edilmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre anoreksiya nervoza ile beden imgesi bozukluğu ve çocukluk çağı travması arasında anlamlı ve güçlü bir ilişki saptanmıştır. Sosyo-demografik değişkenler ile çocukluk çağı travması ve beden imgesi bozukluğu arasında olan ilişkilere bakıldığında; 25 yaş üstü grupta cinsel istismar faktör puanı 25 yaş altı gruptan anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur. Önlisans ve altı eğitimli grupta fiziksel ihmal faktör puanı lisans ve üstü eğitimli gruptan anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur. Çocuk sahip olma ile kilo memnuniyet durumunun çocukluk çağı travması ve beden imgesi bozukluğu ile anlamlı ilişki göstermediği bulunmuştur. Beden imgesi bozukluğu ile çocukluk çağı travması arasında olan ilişkilere bakıldığında; beden imgesi bozukluğu ile ile duygusal ihmal faktörü puanı arasında anlamlı düzeyde ilişkili olduğu bulunmuştur.
Erginlikte kendine güven ve aile ile ilişkilendirilmesi

Ergen, sosyal hayat alanında bir dünya görüşü edinir; bireyselleşme yolundailerler. Ergenin dünya görüşünü benimsediği ilk yer ailesidir. Ergen ailesinin yaşam tarzı, ailesel kültürü oluşturur. Aile içinde paylaşılan hayat, ailesel kültürdür. Bireyinhayatının önemli kısmı ailesel faaliyetlerde geçmektedir. O halde kuşaktan kuşağa aktarılan kültürel dinamikleri ergen ailesinde öğrendiğinden kültürel taşıyıcı rolünü deyüklenmiş olur. Kültür gibi, kendine güven tutumunu da ergen ailesi içerisinde yaşadığı ve paylaştığı sosyal ilişkileri ile öğrenir ve aktarır. Kendine güven, toplumsal hayat içerisinde bir olgu olarak vardır. Kendinegüvenin temel taşları bireyin kendisine dair inançlarıdır. Bireyin kendine dair inançları, bireyin kendisini ne derece değerli, güvenli ve etkin biri olarak gördüğünü belirler. Bireyin kendine dair inançları, erken yaşlarda yaşanan çeşitli psiko-sosyal duygulardan yoksun olma ile şekillenir. Bireyin kendisini güvende hissetmesinin gereklerinden en önemlisi, o bireyin güvenmesi gereken insanların da güvenilir olmasından geçmektedir. Tutarlı yaklaşımlar, bireylere güven duygusu aşılayabilmenin temelini oluşturur. Güvenli bir ortam bireyin kendini keşfetmesi ve sergileyebilmesi için gereklidir. Bütün bunların şekillenmesi ise özellikle ergenlik döneminde pekiştiğinden, kendine güventutumuna özellikle ergenler açısından yaklaşılmıştır. Araştırmada, ergenlik dönemi ve kendine güven tutumu ayrı ayrı betimlendiktensonra, ergenlikte kendine güven tutumu, teorik olarak açıklanmış ve aile ile ilişkilendirilmiştir. Ergenlikte kendine güven ve aile ile ilişkilendirilmesi, ergenlerinpencerelerinden kendilerine güvenlerini tanımlamaları ve bunu kendi aileleri ileilişkilendirmelerini içerir. Daha sonra bu teorik açıklamalar, pratikte ergenlere uygulanan bir soru cetveli ile ölçülmeye çalışılmıştır. Ergenler, kendine güven tutumunukendilerinde var olan şekli ile anlatmış, anne-babalarının tutumlarının etkisindenbahsetmişlerdir. Aile tipi, anne-babanın çocuğa yaklaşım tarzı, kendine güven tutumu, sosyo-ekonomik durum, eğitim durumu gibi birçok sosyal faktör dikkate alınarakergenlerin ailesel yaşamlarındaki dinamikler açıklanmıştır. Bütün bu faktörlereyaklaşım da yine ergenlerin penceresinden yapılmış ve kendine güveni yüksek olananne-babaların çocuklarının da kendilerine güvenlerinin yüksek olduğu ortaya konmuştur. Böylelikle, insana dair diğer psiko-sosyal tutumlarda olduğu gibi kendine güven tutumunda da ailenin önemi ve etkisi açıklanmış ve ailenin olumlu etkisi ve atmosferi olduğu takdirde, ergenlerin yaşamsal bozgunlardan etkilenmeyecekleri ortaya konmuştur.
Postpartum depresyonda evlilik doyumu ve benlik saygısının incelenmesi

Amaç: Gebelik ve doğum sonrası kadınlarda fizyolojik, psikolojik ve sosyal açıdan değişimlerin meydana geldiği bir dönemdir. Kadınların birçoğu bu dönemdeki değişimlere sağlıklı bir baş etme stratejisi geliştirebilmesine rağmen her kadın için aynı durum söz konusu olmamaktadır. Doğum sonrası dönemde görülen rahatsızlıklardan biri de postpartum depresyondur. Doğumun yol açtığı hormonal değişimler, aile düzeninin değişimi, çocuk sahibi olmasının getirdiği sorumluluklar düşünüldüğünde postpartum depresyon meydana gelebilir. Postpartum depresyonun birçok risk faktörü bulunmaktadır. Bu araştırmanın amacıpostpartum depresyon riski olan ve olmayan grupların karşılaştırılması, benlik saygısının, algılanan çok boyutlu sosyal desteğin ve evlilik doyumunun postpartum depresyon ile ilişkisinin incelenmesi ve risk faktörlerinni belirlenmesidir. Yöntem: Araştırma Samsun Liman Hastanesinde ve Ünye Sağlık Ocağında kontrollere gelen son bir yıl içerisinde doğum yapmış 205 kadın ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında doğum yapmış kadınlara Sosyodemografik Özellikler ve Bilgilendirme Formu, Benlik Saygısı Ölçeği, Çift Uyumu Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Edinburgh Doğum Sonrası Depresyon Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS for Windows 22.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Risk faktörünün belirlenmesine yönelik lojistik regresyon analizi uygulanmıştır ve değişkenler arasındaki ilişki spearman korelasyon analizi kullanılarak incelenmiştir. Bulgular: Yapılan analizler sonucunda, postpartum depresyon ile eğitim seviyesi, gelir düzeyi, depresyon öyküsü, planlı-plansız gebelik, gebelik dönemi yaşanan psikolojik-biyolojik sorunlar, bebek bakımında zorlanma, ailenin desteği ve annelik rolüne uyum sağlayabilme değişkenleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Benlik sayısı, algılanan sosyal destek ve çift uyumu postpartum depresyonda olan kadınlarda daha düşük bulunmuştur. Postpartum depresyon riski olan kadınların evlilik doyumları, benlik saygıları ve sosyal destek düzeyleri postpartum depresyon riski olmayan kadınlardan daha düşük bulunmuştur. Geçmiş depresyon öyküsü, plansız gebelik, gebelik döneminde yaşanan psikolojik ve biyolojik sorunlar postpartum depresyon riski olan kadınlarda istatistiksel olarak daha yüksek bulunmuştur. Sonuç: Araştırmanın sonuçlarına göre eğitim durumu, geçmişş depresyon öyküsü, benlik saygısı ve algılanan sosyal destek postpartum depresyon için risk faktörü oluşturmaktadır. Benlik saygısının düşük olması, algılanan sosyal desteğin yetersiz kalması ve çift uyumun yeterli seviyede olmaması ile postpartum depresyon arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur.
The prediction of psychological distress following a romantic relationship dissolution: Relationship characteristic, problem solving skills, and self-esteem

Bu araştırmanın temel amacı cinsiyet, ilişki özellikleri, problem çözme becerileri ve kendilik değerinin romantik ilişki bitimi sonrası yaşanılan psikolojik sıkıntıyı yordayıcı olup olmadığım incelemektir. Bu çalışmada ayrıca ayrılıktan bu zamana kadar geçen süre ve ilişki süresi ile romantik ilişki bitimi sonrası psikolojik sıkıntının ilişkilerinin incelenmesi de amaçlanmıştır. Örneklem, Ortadoğu Teknik Üniversitesi'nin son bir yıl içerisinde romantik ilişki bitimi yaşamış 213 öğrencisinden oluşmaktadır. Veriler, katılımcılara Problem Çözme Envanteri, Kısa Semptom Envanteri, Rosenberg Kendilik Değeri Ölçeği ve Demografik Bilgi Formu uygulanarak elde edilmiştir. Çalışmanın amaçlarım test etmek için çoklu hiyerarşik regresyon analizleri ve varyans analizleri kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, ayrılığın önemi, herhangi bir güncel partnerin varlığı, ayrılıktan itibaren geçen zaman, problem çözme becerilerinin aceleci yaklaşımı ve kendilik değeri romantik ilişki bitimi sonrası psikolojik sıkıntıyı yordamaktadır. Öte yandan cinsiyet, ilişki süresi, cinsellik, terk eden veya terk edilen taraf olma, ilişkinin önemi, ayrılık yaşanılan ilişkinin bugüne kadarki ilk ilişki olması ve problem çözme becerilerinin geriye kalan beş alt ölçeğinin romantik ilişki bitimi sonrası psikolojik sıkıntıyı yordamadığı bulunmuştur. Buna ek olarak, ayrılıktan itibaren geçen zaman ve depresyon arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Araştırma bulguları ilgili literatür eşliğinde tartışılmıştır.
The roles of childhood trauma, personality characteristics, and interpersonal problems on psychological well-being

Bu çalışma (1) kişilerin yaş ve cinsiyet gibi demografik değişkenlerinin çocukluk travmaları, kişilik özellikleri, kişilerarası sorunları, psikolojik belirtileri, duyguları ve yaşam doyumu üzerindeki etkisini; (2) çalışmadaki ölçümler arasındaki karşılıklı ilişkiyi ve (3) kişilik özellikleri, kişilerarası problemler ve psikolojik iyilik hali ile ilişkili faktörleri incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın verisi, yaşları 18 ile 61 arasında değişen 413 katılımcıdan toplanmıştır. Sonuçlar kişilik özellikleri ile çocukluk çağı travmalarının yakın ilişkili olduğunu göstermiştir. Bunun yanında, çocukluk travmaları alt boyutlarından Duygusal İstismarın çoğu temel kişilik özelliğiyle ilişkili olduğu ortaya çıkmıştır. Duygusal İhmal ve İstismarın psikolojik semptom ve olumsuz duygularla pozitif yönde, Duygusal İhmalin ise olumlu duygular ve yaşam doyumuyla negatif yönde ilişkisi olduğu görülmüştür. Kişilik özellikleri ve psikolojik iyilik hali ölçümleri arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur: psikolojik semptomlar ve olumsuz duygularla Dışadönüklük ve Sorumluluk negatif, Duygusal Denge ve Olumsuz Değerlik pozitif ilişki göstermiştir. Sorumluluk ve Deneyime Açıklık ile olumlu duygular arasında pozitif bir ilişki olduğu ortaya çıkmıştır. Bunun yanında yaşam doyumu ile Sorumluluğun pozitif, Duygusal Dengenin negatif bir ilişki gösterdiği açığa çıkmıştır. Son olarak, kişilerarası problemlerin psikolojik semptomlar ve negatif duygular ile pozitif bir ilişki gösterdiği; öte yandan olumlu duygular ve yaşam doyumunun kişiler arası problemlerle anlamlı bir ilişki göstermediği görülmüştür. Bu sonuçlar, kişilik özellikler ve kişilerarası ilişkilerin, çocukluk travmaları ve psikolojik iyilik hali arasındaki ilişkide önemli bir rol oynadığını göstermiştir. Ayrıca, çalışma sonuçları kişilik özelliklerinin tek başına psikolojik ve kişilerarası problemler üzerindeki güçlü etkisini destekler niteliktedir.
Üniversite öğrencilerinde mevsimsellik ve öznel iyi oluş ilişkisinin psikolojik semptomlara göre incelenmesi

Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinin mevsimsellik, öznel iyi oluş ve psikolojik semptomların cinsiyete göre farklılık gösterip göstermediği, mevsimsellik ve öznel iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişki ve bu ilişkide psikolojik semptomların aracı rolünün incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini Abant İzzet Baysal Üniversitesi Psikoloji, Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık ve Zihinsel Engelliler Öğretmenliği bölümlerinde öğrenimlerine devam eden lisans öğrencileri yer almaktadır. Araştırmanın örneklemini 168 kız ve 59 erkek, toplam 227 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada üniversite öğrencilerinin mevsimsellik düzeyini ölçmek amacıyla Rosenthal ve arkadaşları (1987) tarafından geliştirilen ve Noyan ve arkadaşları (2000) tarafından Türkçe uyarlaması yapılan Mevsimsel Gidiş Değerlendirme Formu, öznel iyi oluş düzeylerini ölçmek amacıyla Dost (2004) tarafından geliştirilen Öznel İyi Oluş Ölçeği ve psikolojik semptom düzeyini ölçmek amacıyla Derogatis (1992) tarafından geliştirilen ve Şahin ve Durak (1994) tarafından Türkçe uyarlaması yapılan Kısa Semptom Envanteri uygulanmıştır. Verilerin analizinde, t test, tek yönlü varyans analizi, regresyon analizi ve aracılık analizi kullanılmıştır. Varyans analizinde F değerlerinin anlamlı bulunduğu koşullarda bu farkın hangi gruptan kaynaklandığını bulmak amacıyla Tukey HSD testi uygulanmıştır. Mevsimsellik, öznel iyi oluş ve psikolojik semptomlar arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla korelasyon analizi uygulanmıştır. Çalışma sonucunda elde edilen bulguların değerlendirilmesinde. 05 düzeyinde anlamlılık düzeyi esas alınmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular ise şu şekilde özetlenmektedir: Üniversite öğrencilerinin mevsimsellik ve öznel iyi oluş düzeyleri cinsiyete göre farklılık göstermezken, öğrencilerin anksiyete ve hostilite puanları cinsiyete göre farklılaşmaktadır. Ayrıca, mevsimsellik ve öznel iyi oluş arasındaki ilişkide psikolojik semptomların aracı rolü olduğu görülmüştür. Araştırmacılara gelecek çalışmalarda değişkenler arasındaki ilişkiyi ve psikolojik semptomların bu ilişkideki aracı rolünü daha ayrıntılı olarak incelemeleri önerilmektedir.
Linguistic gender bias as a result of uncertainty: The moderating roles of group identification and sociostructural variables

Bu çalışmanın amacı, toplumda düşük statüde olan grupların, belirsizlik hissine maruz kaldıklarında toplumsal cinsiyetle ilgili kalıp yargılar için daha soyut dil kullanıp kullanmadığını incelemektir. Ayrıca bu çalışma, cinsiyetle özdeşleşme, sistemi meşrulaştırma ve cinsiyet hiyerarşisini meşru ve istikrarlı görmenin bu ilişkide düzenleyici olup olmadığını da test etmektedir. Daha önce yapılan çalışmalar belirsizlik hissinin grupla özdeşleşme seviyesini ve grup yanlılığını arttırdığını bulmuştur. Ayrıca belirsizliğe toleransı düşük olan kişilerin toleransı yüksek olanlara göre kalıp yargılara uygun davranışlardan kişilik sıfatları çıkarsama eğiliminin daha yüksek olduğu gösterilmiştir. Davranışlardan kişilik sıfatları çıkarsamak dildeki bir soyutlama yöntemidir ve kişilik sıfatlarından davranış çıkarsama eğilimine göre daha sık yapılır ve daha otomatiktir. Bu çalışma ayrıca bu asimetriyi Türkçe'de test eden ilk çalışmadır. Beklendiği üzere, katılımcıların davranışlardan kişilik sıfatları çıkarsama eğiliminin kişilik sıfatlarından davranış çıkarsama eğilimine göre daha fazla ve hızlı olduğu bulunmuştur. Ayrıca, bir karşıt grup üyesiyle, yani bir erkek öğrenciyle ilgili bilgi alan katılımcılar belirsizlik hissine maruz kaldıklarında daha yüksek cinsiyetle özdeşleşme seviyesi göstermiştir. Beklentilere uygun olarak, bir kadın öğrenciyle ilgili bilgi alan, daha yüksek cinsiyet özdeşleşmesi gösteren ve sistemi meşru ama istikrarsız bulan katılımcıların belirsizliğe maruz kaldıklarında kalıp yargılara uygun davranışlardan kişilik sıfatı çıkarsama eğilimleri kalıp yargılara karşıt davranışlardan çıkarsama yapma eğilimlerine göre daha yüksek çıkmıştır. Fakat bu fark düşük cinsiyet özdeşleşmesi gösteren ve sistemin istikrarlı olduğunu ama meşru olmadığını düşünen katılımcılarda gözlenmemiştir. Ayrıca bir erkek öğrenciyle ilgili bilgi alan ve sistemi meşrulaştırma eğilimi düşük olan katılımcıların belirsizliğe maruz kaldıklarında kalıp yargılara karşıt olan davranışlardan kişilik sıfatı çıkarsama eğiliminin, kalıp yargılara uygun olan davranışlara göre daha yüksek olduğu bulunmuştur. Son olarak bu çalışmadaki değişkenlerin katılımcıların hafıza testindeki genel performanslarına ve cevap verme sürelerine etkisi de incelenmiştir.
Parkinson's disease patients' comprehension and production of co-speech gestures

Duyusal-motor temsiller amaca yönelik hareketlerin sergilenmesinde önem taşır ve hareketin yanı sıra hareket içeren ifadelerin algılanmasında, anlamlandırılmasında ve üretilmesinde rol alır. İnsanların hareketli doğasından dolayı bu temsiller uzamsal detaylar içerir ve hareket içeren sözlü ifadelere de bu detaylar yansır. Sağlıklı bireylerle yapılan çalışmalar hem soyut hem de somut hareketlerin benzer duyusal-motor mekanizmalarını simüle ettiğini ifade etmiştir. Bu nedenle, somut hareket ifadelerinin uzamsal detaylar içermesinin soyut hareket ifadeleri için de geçerli olabileceği öngörülmüştür. El jestleri de somut ve soyut hareket içeren sözlü kullanımların ifade edilmesinde bireyin bilişsel yükünü hafifletmektedir. Fakat bireyin Parkinson gibi konuşma bozukluğuna neden olan bir hastalığa sahip olması kişinin konuşmaya eşlik eden jestleri anlamlandırmasına ve üretmesine etkide bulunabilir. Bu çalışmanın amacı Parkinson hastalığının soyut ve somut hareket içeren sözlü ifadelere eşlik eden ikonik jestlerin anlamlandırılması ve üretilmesi üzerindeki etkisine bakmaktır. Çalışmaya 18 Parkinson hastası ve yaş-eğitim düzeyi eşleştirilmiş 18 sağlıklı birey katılmıştır. Katılımcılara konuşmaya eşlik eden jestlerin anlamlandırılması ve üretilmesi üzerine çalışmalar sunulmuştur. Anlamlandırma çalışmasının sonuçlarına göre her iki hareket türünde de sağlıklı bireyler ile hastalar arasında anlamlı fark bulunurken, üretim çalışmasının sonuçları hastalığın konuşmaya eşlik eden ikonik jestlerin, somut hareketlerin ifadesi dışında, üretime herhangi bir etkisinin olmadığını göstermiştir. Buna ek olarak, iki çalışma arasındaki korelasyonel analize göre konuşmaya eşlik eden jestlerin anlamlandırılması ve üretimi arasında bir bağlantı bulunamamıştır. Bu sonuçlar Parkinson hastalığının jest üretimini doğrudan etkilemediğini, fakat hastalığa bağlı olan hareket konseptindeki problemlerin konuşma esnasında kullanılan jestlerin anlamlandırılmasına etki edebileceğini ortaya koymuştur.
Konuşma analizi yöntemiyle farklı iki kültüre sahip olan Yunanistan ve Türkiye'de bulunan doktorların hastalarıyla etkileşimlerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, doktor ile hasta arasındaki iletişimi Türkiye ve Yunanistan olmak üzere iki farklı kültürde incelemektir. Doktor ile hasta arasındaki etkileşim, kurumsal rollerin devreye girdiği özel bir etkileşim olması sebebiyle sıradan insanlar arasındaki günlük konuşmalardan belirgin farklılıklara sahiptir. Bu çalışmada, kurumsal etkileşim sırasında gerçekleşen doktorların ifade şekilleri incelenecektir. Ayrıca, kendilerini 'uzman' olarak tanımlayan doktorların sözcelerinde, belli bir şekilde ifade edilen otoriter davranışın etkileşim üzerindeki etkileri ele alınacaktır. Bu çalışma sadece doktorların otoriter davranışlarının ifade edilme şekillerini incelemekle kalmayıp, bu davranışın ifade edilmesi sırasında ortaya çıkabilecek ve kültürden kültüre değişebilecek olası farklılıkları değerlendirmeyi amaçlamıştır. Bu amaçla, muayene sırasında gerçekleşen gerçek iletişim durumlarına ait doktor-hasta etkileşimlerinin ses kayıtları hem Türkiye'den hem de Yunanistan'dan toplanmıştır. Bu verilerin analizi için Konuşma Analizi yöntemi kullanılmıştır. Sonuçlar Konuşma Analizi'nin sıra alış ve eylem dizileri kavramları ve kültürel farklılıklar bağlamında tartışılmıştır.
Affetme, affetmeme, bilişsel esneklik, duygu düzenleme ve yaşam doyumu arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin kullandıkları duygu düzenleme stratejilerinin yaşam doyumları ile olan ilişkisinde affetme, affetmeme ve bilişsel esneklik değişkenlerinin olası rollerini araştırmaktır. Araştırma grubunu, Türkiye'deki Pamukkale Üniversitesi'nin dört fakültesinde öğrenim gören 895 öğrenci oluşturmakta olup, katılımcılara Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği, Heartland Affetme Ölçeği, Affetmeme Ölçeği, Bilişsel Esneklik Envanteri ve Yaşam Doyumu Ölçeği uygulanmıştır. Yapısal Eşitlik Modeli analiz sonuçlarına göre Model-1'in veriye mükemmel uyum gösterdiği, Model 2'nin ise veriye kabul edilebilir düzeyde uyum gösterdiği bulunmuştur. Model-1'in yapısall eşitlik analizi sonuçlarına göre affetme ve bilişsel esnekliğin; Model-2'de ise affetmeme ve bilişsel esnekliğin duygu düzenleme stratejileri ile yaşam doyumu arasındaki ilişkiye kısmen aracılık ettiği bulunmuştur. Bulgular ilgili alanyazın ışığında tartışılmış, araştırmacı ve uygulayıcılara önerilerde bulunulmuştur.
Eğitim kurumlarındaki kadın yöneticilere karşı tutumlar

Cinsiyet eşitliğinin ve kadının toplumdaki yerinin sıklıkla tartışıldığı günümüz Türkiye'sinde, halen eğitim sistemindeki kadın yönetici sayısının azlığı dikkati çekmektedir. Okul yönetimindeki cinsiyet ayrımcılığı ve kadınların yönetici olmasını engelleyen faktörler konusunda pek çok araştırma yapılmıştır. Kadın yönetici sayısının az olmasının nedenleri arasında kadın yöneticilere yönelik tutumların önemli bir yeri olduğu vurgulanmıştır. Bu araştırma; kadın yöneticilere karşı, öğretmen ve yöneticilerin tutumlarının değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Adana ili Seyhan, Çukurova, Yüreğir ve Sarıçam ilçelerinde bulunan ve 2015- 2016 eğitim öğretim yılında Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı; kadın yöneticinin görev yaptığı okullarda çalışan öğretmen ve yöneticiler oluşturmaktadır. Örneklemini ise bu okullarda, öğretmen ve yönetici olarak görev yapan toplam 818 kişi oluşturmaktadır. Araştırma, tarama yöntemi kullanılarak yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak, Kişisel Bilgiler Formu ve 'Kadın Yöneticilere Karşı Tutum Ölçeği' kullanılmıştır. Veriler bilgisayar ortamında ve SPSS istatistik programı kullanılarak çözümlenmiştir. Katılımcıların özelliklerinin gösteriminde frekans, yüzde, aritmetik ortalama ve standart sapma kullanılmıştır. İstatistiksel analizlerde ise t testi ve Anova testleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; cinsiyet, yaş, kurumdaki görev, okulun öğretim düzeylerine göre gruplar arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Fakat öğrenim durumlarına göre gruplar arasında anlamlı bir farklılık görülmemiştir.