turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Resistance in everyday life: Coping with the smoking ban in the case of Nevizade

Bu çalışmanın amacı aşinalığından dolayı gözden kaçma eğiliminde olan gündelik pratiklerin esasen iktidarın kendini tam da burada ve şimdi var etmesi anlamına geldiğine ve gündelik sorunların aynı sıradanlıkta baş etme yollarını beraberinde getirdiğine dikkat çekmektir. Bu bakımdan gündelik hayatta direniş, kendini politik ve örgütlü olarak tanımlamayan; niyeti iktidarın karşısına dikilmekten ziyade onun ortaya çıkardığı olumsuz etkilere acil ve etkili çözümler bularak onu idare etme eğilimi gösteren bir ret anlamına gelmektedir. Bu türden direnişi görünür kılmak, nasıl deneyimlendiğini ve algılandığını anlamak amacıyla kapalı alanlarda sigara içme yasağının eğlence mekanlarında uygulanması ele alınmıştır. İstanbul'un Beyoğlu ilçesinde bulunan, birahane ve meyhanelerden müteşekkil Nevizade Sokağı'nda katılımcı gözlem ve yarı-yapılandırılmış derinlemesine mülakatlar yapılmıştır. Her ne kadar müşteriler zevk prensibine dayanarak, işletmeciler iflas etmemek ve çalışanlar işsiz kalmamak adına direnseler de burada karşı çıkılanın, ilgili yasanın gözettiği kamu sağlığından ziyade yasanın uygulanmasının doğurduğu sıkıntılar olduğu sonucuna varılmıştır.
Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminin kamu personel rejimine yansımaları

Son yüzyılda kuvvetler birliği üzerine kurulu sistemler, yerini çağdaş sistemler olarak anılan kuvvetler ayrılığı sistemlerine bırakmıştır. Bu rejimler yasama, yürütme ve yargı üzerine inşa ettikleri sistemlerini, bu üç kavrama atfettikleri anlam üzerinden adlandırmıştır. Bu sebeple sert kuvvetler ayrılığına başkanlık, yumuşak kuvvetler ayrılığına parlamenter, ikisi arasındaki sisteme de yarı başkanlık sistemi denilmiştir. Uzun süre parlamenter hükümet sisteminin uygulandığı Türkiye'de 16 Nisan 2017 tarihli Anayasa Değişikliği Referandumu ile Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemine geçilmiştir. Parlamenter sistem, başkanlık sistemi ve yarı-başkanlık sistemi gibi kuvvetler ayrılığı ilkesini benimseyen ancak önemli ölçüde ABD'de uygulanan başkanlık sisteminden esinlenen Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi, devletin siyasi ve idari yapısında olduğu gibi kamu personel rejiminde de bazı değişiklikler getirmiştir. 9 Temmuz 2018 tarihli 703 sayılı KHK ve 10 Temmuz 2018 tarihli 1, 2 ve 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnameleri ile devletin yönetim yapısı ve Kamu Personel Rejimi yeniden şekillenmiştir. Yürütme organının tekçi nitelikte olduğu bir sistem olan Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminde, yürütmeyi tek başına temsil eden cumhurbaşkanına, bürokrasiyi yeniden şekillendirmek üzere önemli yetkiler verilmiştir. Siyasal sistemle birlikte, Türk Kamu Personel Rejiminde önemli değişiklikler yaşanmış, Kamu yönetiminin temel mevzuatları güncellenmiş, Üst kademe kamu yöneticileri adıyla yeni bir yönetici elit sınıf oluşturulmuştur. Personel işlemlerinin yürütülmesi için İnsan Kaynakları Ofisi, Çalışma Genel Müdürlüğü, Strateji ve Bütçe Başkanlığı ile Personel ve Prensipler Genel Müdürlüğü olmak üzere dört adet ofis kurulmuş, bu birimlerin görev tanımları yapılmıştır. Ayrıca Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi ve Türk Kamu Personel Rejimi ayrıntılı olarak incelenmiştir. Çalışmayla siyasal sistem değişikliğinin kamu personel rejimine neler getirdiği, değişime kurumların refleksinin neler olduğu ve siyasal sistemin idari yapıya nasıl aksettiği tetkik edilmiştir. Buradan hareketle çalışmada öncelikle konuya ilişkin bugüne kadar ortaya konmuş çalışmalar ve yayınlar ayrıntılı şekilde irdelenmiş, yerli ve yabancı literatür taranmış, derlenen bilgiler yorumlanarak konuya ilişkin çıkarımlarda bulunulmuştur.
Türkiye'de merkezi yönetimle il yönetimi arasındaki ilişkilerin kamu hizmetlerine etkisi

ÖZ Çalışmamız il genel yönetimi üzerinedir. Bu alan, kamu yönetiminde üzerinde fazlaca durulmayan bir alam oluşturmaktadır. Bugüne kadar yapılan çalışmaların pek çoğu yerel yönetimler ve özellikle il özel idaresi üzerinde yoğunlaşmış bulunmaktadır. Bu çalışmamızda, il genel yönetiminin, merkezi yönetimle olan ilişkileri ve bu ilişkilerin kamu hizmetleri üzerindeki etkileri ayrıntılı bir şekilde ele alınmıştır. Bu tezin amacı, merkezi yönetimin taşra örgütüyle olan ilişkilerini incelemek; bu ilişkilerin kamu hizmetlerinin nasıl etkilediğini ortaya çıkarmak; hizmetlerden kaynaklanan sorunları tesbit ederek, bunlara çözüm önermektir.
Türkiye'de kamu istihdam kurumlarının dönüşüm sürecinde iş ve meslek danışmanlığı: Taşra teşkilatına ilişkin bir model önerisi

Çalışmanın amacı Türk kamu istihdam kurumunu aracılık hizmetlerine başlamasından günümüze kadar geçen sürede; yapı, mevzuat, uygulama ve personel bakımından tarihsel süreçte ve dönemler halinde ele alarak İŞKUR'un taşra teşkilat yapısının ve yönetiminin, iş ve meslek danışmanlığı hizmetlerine uyumunu incelemektir. Bu kapsamda, seçilmiş ülke kamu istihdam kurumları, uluslararası istihdam örgütleri ve seçilmiş ülke danışmanlık hizmetleri incelenmiştir. Ayrıca iş ve meslek danışmanlığı kavramsal çerçevesi ile Türkiye'de iş ve meslek danışmanlığının gelişimi süreci ve uygulamaları hakkında bilgiler verilmiştir. İŞKUR'un iş ve meslek danışmanlığı verileri dönemsel olarak değerlendirilmiştir. Seçilmiş kamu istihdam kurumları personeli, hizmet ağı, hizmet alanı ile ülke nüfusu ve ekonomik gelişmişlik düzeyleri ile İŞKUR karşılaştırılmıştır. İŞKUR'un taşra teşkilat yapısı ve yönetimi ile iş ve meslek danışmanlığı hizmetleri araştırma alanı olarak belirlenmiştir. Alan araştırması literatür taraması, doküman incelemesi ve mülakatlar sonucunda geliştirilen anketin İŞKUR'un taşra teşkilatına uygulanmasıyla tamamlanmıştır. Edinilen bulgular neticesinde İŞKUR'un taşra teşkilatına yönelik; yapı, yönetim ve uygulama önerileri geliştirilmiştir.
Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliğinde 2001 yılı anayasa değişiklikleri

Mayıs 2004 Danışman: Yrd. Doç. Dr. Yüksel METİNAvrupa Birliği, geldiğimiz noktada genişleme sürecini tamamlama yönünde son hızla ilerlemektedir. Aynı zamanda, uluslararası anlaşmalarla kurulmuş olan AB, anayasallaşma süreci içinde bir 'Anayasa'ya sahip olma yönünde de hızlı bir şekilde ilerlemektedir. Avrupa Anayasası, yurttaşların ve devletlerin ortak bir gelecek kurmairadeleri doğrultusunda, ortak amaçlara ulaşmak için yetkiler devrettikleri AB'yikurmakta, Birlik, insan onuru, özgürlük, demokrasi, hukukun üstünlüğü ve insan haklarına saygı değerlerine dayanmaktadır. AB, şekli bir anayasaya sahip olmagirişiminden daha önce, anayasal bir düzen kurmuş ve açık yargı kanalları ile hukuk devletini ve yurttaşların hak ve özgürlüklerini güvence altına almıştır. Bu bağlamda, Kopenhag Kriterleri öngördüğü siyasi koşullarla, AB'nin anayasal ilkelerinin özünü oluşturma yolunda önemli bir yere sahiptir. AB'ye üye olmak isteyen devletler, anayasal ve yasal mevzuatlarını, AB müktesabatına uyumlulaştırma kapsamındaKopenhag Kriterleri'ni karşılamak durumundadırlar. Ülkemizde, son yıllarda yaptığı çalışmalarla, özellikle 2001 yılı Anayasa değişiklikleriyle bu konuda önemli gelişmeler kaydetmiştir. Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliği, tarihten gelen bir devlet politikasıdır ve Türkiye ne pahasına olursa olsun, buuluslarüstü oluşumun dışında kalmak istememektedir. Bütün bunlar dikkate alınarak hazırlanan bu çalışma, Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliğinde Kopenhag Siyasi Kriterleri kapsamında, büyük bir uzlaşı sağlanarak hazırlanan 2001 yılı Anayasa değişikliklerinin artıları ve eksileri ile irdelenmesi ve yapılan değişikliklerin Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliğine katkılarının tartışılması amacıyla hazırlanmıştır.
Hilafetin saltanata dönüşmesinde Hulefa-i Raşidin dönemindeki vilayet sisteminin etkisi

Üç bölümden oluşan tezimizin ilk bölümünde kamu hukuku konusunda temel kavramlar tanıtılmıştır. Hilafet kavramının modern kamu hukuku içerisindeki yerinin tam olarak anlaşılması ve güç erkelerinin dağılımı ile ilişkisine yer verilmiştir. İkinci bölümde Hz. Muhammed ve Hulefa-i Raşidin dönemindeki devlet yapısı ve valilere yer verilmiştir. Ayrıca valilere verilen yetkiler yakından incelenmiş ve görevlendirildikleri vilayetler de göz önünde bulundurularak dönemin yönetiminde valilerin ve vilayetlerin etkileri yakından incelenmiştir. Son bölümde Emevi Devleti'nin kuruluşunu ve hilafetin saltanata dönüşmesini ve bu dönüşümde vilayetler ve valilere verilen yetkilerin ne kadar etkili olduğu gösterilmeye çalışılmıştır.
Siyasal parti kadın kollarının seçmen davranışına etkisi: Kocaeli İzmit merkez ilçe örneği üzerinden, bir değerlendirme

Tüm siyasal partilerin amacı; seçmenleri kendi projelerini desteklemeye, kararlarını etkilemeye ve kendilerine oy vermeye ikna etmektir. Genel olarak siyasal karar alma süreçlerine katılmak olarak değerlendirilen siyasal katılımın uygulamadaki birçok değişik şekli doğrudan ya da dolaylı olarak seçmenin davranışını etkilemektedir. Seçmenle ilişki kurmanın yaygın uygulamalarından biri siyasal parti kadın kollarının çalışmalarıdır. Siyasal yaşamda kadının örgütlü şekilde yer aldığı yapı olan kadın kolları; siyasal parti, parti programı, lider ve adayları tanıtma, imaj oluşturma ve mevcut imajı pekiştirmeye yönelik çalışmalarda etkin rol almaktadır. Siyasal süreçte halk ile parti kademeleri arasında köprü görevi gören kadın kolları, partileri sivilleştirirken halk kitlelerini de siyasallaştıran bir yapı olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu tez; temel amacı seçmeni etkilemek olan siyasal partilerin kadın kollarının, seçmen üzerindeki etkisini araştırmayı amaçlamaktadır. Seçmenin oy verme davranışı üzerinde kadın kolları çalışmalarının hangi düzeyde etkili olduğu, seçmenin kadın kollarına bakış açısı ve beklentileri ile seçmenin ideolojisi ve kadın kollarına bakışı arasındaki ilişkinin araştırılması, tezin temel amaçlarıdır. Seçmenin kadın kollarını siyasal partilerden bağımsız bir şekilde mi yoksa lider, ideoloji, parti gibi diğer değişkenlere bağlı şekilde mi algıladığı araştırılmıştır. Çalışmada ayrıca, seçmenin kadın kolları faaliyetleri hakkında bilgi sahibi olup olmadığı, eğer bilgi sahibiyse bunun hangi düzeyde olduğu da irdelenmiştir. Yapılan çalışmada; katılımcıların siyasal partilerin kadın kolu faaliyetlerini faydalı buldukları tespit edilmiştir. Bu tespit, siyasal karar alma sürecinde kadın kolu faaliyetlerinin önemini ortaya koymaktadır. Katılımcıların, siyasi parti kadın kolu çalışmalarını iletişim açısından faydalı ve etkili bulduklarını fakat başarıya dönüşme konusunda aynı oranda etkiye sahip olmadığını düşündükleri bulgusuna ulaşılmıştır.
Mali yerelleşme ve yerel vergi geliri performansı ilişkisi: Doğu Karadeniz bölge belediyeleri üzerine bir uygulama

Merkezi yönetimden yerel yönetimlere şartsız transfer yapılması şeklinde gerçekleşen ve yerel harcama kapasitesini artıcı nitelik taşıyan mali yerelleşme uygulamalarının, yerel yönetimlerin öz gelir elde etme performanslarını nasıl etkilediği hususu literatürde tartışmalıdır. İkinci kuşak mali federalizm teorisyenleri, özellikle şartsız nitelikteki merkezi transferlerin yerel yönetimlerin öz gelir performanslarını olumsuz yönde etkileyeceğini ileri sürmektedirler. Buna yönelik yapılan birçok ampirik çalışmanın sonuçları da bu hipotezi destekler niteliktedir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de böyle durumun var olup olmadığının Doğu Karadeniz Bölgesi özelinde tespit edilmesidir. Türkiye'de yerel yönetim birimlerinin harcama sorumluluklarına göre, öz nitelikli gelir kalemlerinin sayıları ve hasılat potansiyelleri sınırlı düzeydedir. Bununla birlikte, yerel yönetimlerin öz gelir kaynaklarını artırma yönünde son dönemde bir düzenlemeye gidilmemiştir. Yerel birimlerde harcama sorumluluğu-öz kaynak dengesizliğine bağlı ortaya çıkan gelir ihtiyacı ise merkezi yönetimden yapılan transferlerle karşılanmaktadır. Türkiye'de son yıllarda yerel yönetimlerin toplam gelirleri içerisindeki bu transferlerin payı artmıştır ve giderek daha da artmaktadır. Bu bağlamda, yerel yönetimler gelir bakımından merkezi yönetime bağımlı hale gelmişlerdir. Bunun yanında, Türkiye'de yerel yönetim birimleri toplam harcamalarının kamu kesimi toplam harcamalarına ve GSYİH'ye oranı da giderek artmıştır. Yani Türkiye'de mali yerelleşme düzeyi son dönemde artış göstermiştir. Ancak bu artış, merkezden yapılan transferlerle sağlanan harcama yönlü mali yerelleşme artışıdır. Çalışmada, Türkiye'de genel bütçe vergi gelirlerinden yerel yönetimler için ayrılan paylar başta olmak üzere, merkezi yönetim tarafından yerel yönetimlere yapılan gelir transferlerinin, yerel birimlerin öz gelir elde etme performanslarına etki edip etmediği araştırılmıştır. Araştırma Doğu Karadeniz Bölge belediyeleri üzerine yapılmıştır. Panel veri yöntemi kullanılarak yapılan ekonometrik analizin sonuçlarına göre, söz konusu merkezi yönetim transferlerinde yaşanan artışlar, belediyelerin öz vergi geliri elde etme gayretlerini azaltmaktadır. Bu sonuç ikinci kuşak mali federalizm teorisyenlerinin iddialarını destekler niteliktedir. Bu bağlamda, Türkiye'de yerel yönetimlerin öz gelir kaynaklarından yararlanma gayretlerinin bir indeks değer olarak yer alacağı yeni bir transfer dağıtım sisteminin kurgulanması önerilmektedir.
Immanuel Wallerstein'ın dünya-sistemler analizinin değerlendirilmesi

Sayısı: IV + 78 Anabilim Dalı: Kamu Yönetimi Bilim Dalı: Siyaset ve Sosyal Bilimler Yaklaşık otuz yıldır, içinde yaşadığımız toplumsal gerçeklik değişmekte ve bu toplumsal gerçekliğin analiz edildiği kavramlar eskisinden farklılaşmaktadır. Kısacası modernlik yeniden gözden geçirilmektedir. Dünya-sistemler analizi ile tanınan Wallerstein ise, modernliği iktisadi, sosyal, siyasi ve kültürel yönleriyle eleştirel bir şekilde yeniden gözden geçirmekte ve toplumsal gerçekliği yeniden kurmakta, ayrıca tarihsel sosyal bilimlerin yeniden ihyasına yönelmektedir. Wallerstein, içinde yaşadığımız tarihsel sistemin yıkılmak üzere olduğunu ve bu durumun şimdiden kestirilmesi oldukça güç yeni bir yapı yaratacağını, iddia ederek yeni bir evrenselci ligin inşasına da yönelmektedir. Bu çalışmanın amacı Wallerstein'in yaklaşımının geniş bir özetinin vermek ve temel iddialarının değerlendirilmesinin yapmaktır. Wallerstein'in çalışmalarının önemi özellikle iki açıdan değerlendirilebilir. Birincisi toplumsal gerçekliğin açıklanması için bütüncül bir açıklama çerçevesi sunmasıdır. İkincisi farklı tikel kimliklerin üzerinde anlaşacağı evrensel bir gelecek perspektifi ortaya koyma çabasıdır. Fakat Wallerstein iki açmazla karşılaşır. Wallerstein sisteme sonradan dahil edilmiş farklı ülkelerin tarihsel ve içsel süreçlerini yeterince dikkate almaz ve 'merkez' dışında üretilen düşünceyi merkezin bir varyantına indirger.
Toplumsal cinsiyet ayrımcılığının bir örneği olarak maarif müfettişi kadınlar

Bu çalışmanın amacı, Milli Eğitim Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı bünyesinde yer alan kadın maarif müfettişlerinin mesleki kariyerlerinde üst düzey yönetici konumuna ulaşmalarında karşılaştıkları güçlükleri; toplumsal cinsiyet, meslek ve cam tavan ana temaları üzerinden söylem analizi yöntemiyle ele almaktır. Bunu gerçekleştirirken Foucault'nun söylem, bilgi ve iktidar kavramları ve bu kavramlar arasındaki ilişkilerden hareket edilmiştir. Kadın müfettişlerin kendi varlıklarını zihinlerinde hangi söylemler yoluyla, hangi bilgi ve iktidar eksenlerini kullanarak kavramsallaştırdıkları açıklanmaktadır
Çok düzeyli yönetişim olgusunun kent konseyleri bağlamında incelenmesi: Helsinki, Stockholm, Bergen, Barselona kent konseyleri

Çok düzeyli yönetişim, 1988 yılında bölge politikası reformu sonrası hem içeride hem de Avrupa Birliğinin gündeminde yer alan yeni bir kavramsallaştırmadır. Paralel biçimde kavram özellikle Avrupalılaşma literatüründe düzenli şekilde incelenmiştir. ÇDY bir taraftan entegrasyon teorileri ve iyi yönetişimle bağı olan geleneksel bir teori, öte yandan yeni ve inovatif bir modeldir. ÇDY karar alma ve uygulama konularına katılımla ilgili iyi yönetişime benzer. Fakat teritoryal olarak ulus üstü, ulusal ulus altı aktörler arasında yetkilerin paylaşımı konusunda yenidir. Kent konseyleri ise 1992 Rio Zirvesi sonrası oluşturulan Yerel Gündem 21 programına dayanılarak, hemşehrilik bilincine buna ek olarak politika yapımı ve uygulaması sürecine yerel halk katılımının özendirilmesine ivme kazandırmak amacıyla oluşturulan bir kurumdur. Çalışmada şu sorulara yanıt aranmaya çalışılmıştır: 1) ÇDY'yi ortaya çıkaran dinamikler ve özellikleri nelerdir? 2) Türkiye örneğinde ÇDY kent konseyleriyle uyumlu mudur? 3 )ÇDY'nin Helsinki, Stockholme, Bergen Barselona kent konseyleri bağlamında düzenlenişini nasıl yorumlayabiliriz? Yöntemsel olarak bu bir teorik çalışmadır. Fakat kısmen ikinci bölümde ve üçüncü bölümün tamamında ampirik bulgulara yer verilmiştir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk olarak çok düzeyli yönetişimin özelliklerini, dinamiklerini, üye devletlere etkilerini değerlendirmek için hem literatürde hem de beyaz kitapta ÇDY'nin kavramsal ve tarihsel bir incelemesi yapılmıştır. İkinci olarak Türkiye örneğinde yönetişim örnekleri gösterilmeye çalışılmış sonrasında çok düzeyli yönetişimin kent konseyleri bağlamına uygunluğu araştırılmıştır. Üçüncü olarak Helsinki, Stockholm, Bergen Barselona kent konseyleri ölçeğinde çok düzeyli yönetişim örnekleri betimlenmiştir. Sonuç olarak, ÇDY'nin tek tip bir uygulamasına rastlanmamış, buna karşılık, AB yönetişim araçları devletlerin iç alanlarına benzer etkiler gösterdiği saptanmıştır.
Yerel özerklik ve yerel yönetimler üzerindeki idari vesayet

Yaşadığımız yüzyıl içinde dünyada meydana gelen değişim ve dönüşümler yerel yönetimler alanına da yansımış ve var olan yapıları değiştirmiştir. Demokrasinin yaygınlaştırılması ve toplumsal gelişmenin dengeli ve hızlı bir şekilde gerçekleşebilmesi için yerel yönetimlerin güçlendirilmesi ve geliştirilmesi gerektiği ortaya çıkmıştır. Dünyada yaşanan bu gelişmelere Türkiye'de kayıtsız kalmamış ve gerek küreselleşme gerekse Avrupa Birliği süreçleri sebebiyle yerel yönetimler mevzuatında ve uygulamada önemli değişiklikler yaşanmıştır. Türkiye'de yakın zamanda yasalaşarak yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu yerel yönetimler reformunun gerçekleşmesinde imzalanmış olan Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik şartı etkili olmuştur. Yeni yasal düzenlemeler kapsamında, yerel yönetimlerin kuruluş ve teşkilatlanmaları, görev ve yetkileri ile denetimleri konularından daha önceki hukuki düzenlemelere göre yerel yönetimlerin özerkliğini güçlendirici nitelikte hükümler getirilmiştir. Bu çalışmada öncelikle yerel özerklik ve idari vesayet kavramları açıklanmaya çalışılmış ve yerel yönetim mevzuatında yapılan değişiklikler bu anlamda Anayasa Mahkemesi ve Danıştay kararları ışığında değerlendirilmiştir. Sonuçta, yeni yerel yönetimler mevzuatı, daha önceki yerel yönetimler mevzuatına oranla idari, mali ve hukuki açıdan özerklik anlamında daha cesurdur. Yapılan reformlarla idari vesayet denetiminin, sadece hukukilik denetimi ve idari yargıyı harekete geçirme yetkisiyle sınırlı kalması sağlanması istenmiş, ancak diğer yandan da yerel yönetimler üzerinde, kendilerine verilen yetkileri kötüye kullanmamaları için rasyonel bir denetim kurulmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda, tüm eksik ve aksaklıklarına rağmen, merkezin idari vesayet yetkisini mümkün olduğunca az seviyelere indirmeye çalışıp, yerel özerkliği ön plana çıkaran yeni düzenlemelerin başarılı olduğunu söyleyebiliriz.
Belediyelerde stratejik planlama süreci: Londra ve İstanbul Büyükşehir Belediyelerinin karşılaştırılması

Her alanda görülen küreselleşmeyle beraber çok hızlı bir değişimin yaşandığı günümüzde organizasyonların varlıklarını sürdürebilmeleri, bu değişimi ve doğuracağı sonuçları önceden tahmin edebilmelerine bağlıdır. Organizasyonların kısıtlı kaynaklar ile hedeflerine ulaşabilmesi ve bulunduğu çevreye uyum sağlayabilmesi stratejik planlamayı organizasyonlar için zorunlu hale getirmiştir. Son zamanlarda dünyada ağırlık kazanan yerelleşme eğilimi sonucu olarak yerel yönetimler ve onun en önemli aktörü olan belediyeler giderek önem kazanmaktadır. Bunula beraber hizmet alan vatandaşların beklentilerindeki değişiklik, kaynakların kısıtlı oluşu, belediyeleri mecburen daha verimli ve etkili hizmet sunma noktasına getirmiştir. Bu çalışmada belediyelerde stratejik plan hazırlama ve uygulama süreci, örnek bir stratejik planlama modeli üzerinden anlatılmaya çalışılmıştır. Bu model çerçevesinde Londra ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi'ne ait stratejik plan örnekleri detaylı bir şekilde incelenmiş ve bu iki örneğin karşılaştırılması yapılmıştır.
Sosyal devlet ve Türkiye'de sosyal devlet uygulamalarının incelenmesi

devlet anlayışı liberal devlet anlayışının kendi içinde gerçekleşme çabasından ortaya çıkan ve sosyal hakların gelişmeye başlamasıyla ortaya çıkmıştır. İngiliz yoksul yasalarının oluşturulması, klasik liberalizmin ortaya çıkışı, Avrupa'da feodalitenin çöküşü ile birlikte burjuva sınıfının ticari faaliyetlerini arttırması, sanayi devrimi ile birlikte işçi sınıfının güçlenmesi gibi gelişmeler sosyal hakların anayasalara yerleşmesini sağlamıştır. 1929 Dünya Ekonomik Krizinden sonra tüm Dünya'yı etkisi altına alan Keynesci iktisat öğretisi, sosyal hakların gelişmesine ve dezavantajlı gruplarında bu haklardan yararlanmasına olanak vermiştir. Bu çalışmanın amacı sosyal devlet anlayışının gelişimini ortaya çıkaran nedenler ile birlikte tarihsel perspektif içinde sosyal hakların gelişimine etki eden faktörlerin irdelenmesi ve bu faktörlerin Türkiye'ye yansımaları ele alınmaktadır. Türkiye'de sosyal devlet anlayışının sosyal politika açısından önemi ve dezavantajlı gruplar olan gençler, çalışan çocuklar, engelli, yaşlı ve eski hükümlülere yönelik sosyal politikalar incelenerek anayasal çerçevede ele alınan uygulamaların toplum içindeki sosyal hakları da irdelenmiştir.
Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminde ortaya çıkabilecek olası sorunlar ve çözüm önerileri

Bu çalışmada, Türkiye'nin siyasi kültürü ve uygulamaları bağlamında Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemi anlatılarak ortaya çıkabilecek sorunların incelenmesi ve bu sorunların çözümüne dair önerilerde bulunulması amaçlanmaktadır. Hızlı karar almanın yürütmenin güçlü olmasından geçtiği düşüncesiyle birçok ülke ABD'de başkanlık sisteminin uygulanmasıyla birlikte başkanlık sistemine geçmişştir. Türkiye'de Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemine geçerek güçlü yürütme ile birlikte istikrarsız hükümetler oluşmasını engellemek istemektedir. Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemi anlatılırken dünya üzerinde uygulanan parlamenter sistem, başkanlık ve yarı-başkanlık sistemleri incelenerek bu sistemlerde ortaya çıkan sorunlar ışığında Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemindeki sorun çıkarabilecek alanlara dair önerilerde bulunulmuştur. Çalışmada, ülkelerin istikrarlı yönetimler ortaya çıkarabilmeleri için siyasi kültürlerine uygun hükümet sistemi yapmaları gerektiği anlatılmıştır. Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemi Türkiye için iyi bir sistemdir. Ancak sistemin düzenlenmesi ve uygulamasında ortaya çıkabilecek sorunlar giderilirse sistemin faydalı yönlerinden daha fazla istifade edilebilir. Bu çalışmada, hükümet sistemlerinin sorunsuz işleyebilmesi ve sorunlar karşısında çözüm üretebilmesi için şartlara göre revize edilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.