turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A Way to eating disorders: Factors associated with abnormal eating attitudes and behaviors

Yeme Bozukluklarına Giden Yol: Anormal Yeme Tutum ve Davranışlarıyla İlişkili Faktörler Aslı Altuğ Bu çalışmada, anormal yeme tutum ve davranışlarının görülme sıklığının üniversite öğrencilerinden oluşan bir ömeklemde belirlenmesi, anormal yeme tutum ve davranışları ile sosyodemografik değişkenler; ebeveyn gelenekselliğini, aile ve akranların kişinin yeme davranışına müdahalesini, ailenin, hoşlanılan / beraber olunan kişinin ve akranların kişinin kilosuna yönelik eleştirel tutumunu, kişinin bu eleştirel tutumlar karşısında giriştiği diyet davranışını, kitle iletişim araçlarında yer alan zayıflama ile ilgili yayınları takip etme sıklığını içeren çevresel değişkenler; ve genel anlamda hoşnutsuzluğu, mükemmeliyetçiliği ve kontrol etme ihtiyacını içeren bireysel risk faktörleri arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlandı. Diğer bir amaç da Yeme Tutum Testi'nin faktör yapısının incelenmesi ve özgün çalışma ile (Garner ve arkadaşları, 1982), Türkiye'de daha önce yapılmış çalışmanın (Savaşır ve Erol, 1989) bulgularıyla karşılaştırılmasıydı. Katılımcılar İstanbul'da, Boğaziçi Üniversitesi'nde ve Marmara Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu'nda okuyan 270 Türk bayan öğrenciydi. Çalışmada kullanılan materyalleri, Anoreksiya Nervoza'yı Hazırlayan Koşullar Ölçeği, Pozitif ve Negatif Mükemmeliyetçilik Ölçeği, Kontrolvu Etme İhtiyacı Ölçeği, Yeme Tutum Testi (EAT-40), ve Kişisel Bilgi Formu oluşturuyordu. Babanın gelenekselliği dışındaki çevresel değişkenler ve kontrol etme ihtiyacı dışındaki bireysel risk faktörleri anormal yeme tutum ve davranışları ile ilişkili bulundu. Sosyodemografik değişkenler için böyle bir ilişki bulunmadı. Slade'in (1982) modeli paralelinde, yeme bozukluklarının gelişimiyle ilgili bir model önerildi. Türk kültüründeki önemi açısından geleneksellik daha derin araştırma gerektiren bir değişken olarak dikkat çekti.
Bipolar Bozukluk Hastalarının Mizaç ve Karakter Özellikleriyle Bağlanma Stilleri Arasındaki İlişki

(ÇAKIR YARDİBİ, Cansu, Klinik Psikoloji Yüksek Lisans, İstanbul, 2019 )BİPOLAR BOZUKLUK HASTALARININ MİZAÇ VE KARAKTER ÖZELLİKLERİYLE BAĞLANMA STİLLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİBu araştırmada bipolar bozukluk hastaları ve kontrol grubunun mizaç ve karakter özellikleriyle bağlanma stilleri arasındaki ilişki araştırılmıştır. Araştırmanın örneklemini 18-65 yaş aralığında 50 gönüllü ve Ocak 2018 -Temmuz 2018 tarihleri arasında NP İstanbul Beyin Hastanesi'nde tedavi gören 18-65 yaş aralığında remisyonda 50 Bipolar Bozukluk hastası oluşturmaktadır. Araştırmada katılımcılara sosyodemografik veri formu, Mizaç ve Karakter Envanteri, Yakın İlişkilerde Yaşantılar II uygulanmıştır. Bipolar bozukluk hastalarının yaş ortalamaları ile kontrol grubunun yaş ortalaması arasında anlamlı fark bulunmuştur. Bipolar bozukluk hastalarının ve kontrol grubunun Mizaç ve Karakter Envanterinden aldıkları puanlar arasında anlamlı fark bulunmuştur. Bipolar bozukluk Tip 1 ve Tip 2 hastalarının Mizaç ve Karakter Envanteri alt ölçeklerinden karamsarlık-sınırsız iyimserlik, çabuk yorulma ve dermansızlık, zarardan kaçınma ortalamalarında anlamlı fark bulunmuştur. Bipolar bozukluk hastaları ve kontrol grubu kıyaslandığında Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri ile Mizaç ve Karakter Envanteri puanları arasında anlamlı korelasyon bulunmuştur.
Romantik ilişki doyumuyla affetmeye ilişkin inançlar ve affetme arasındaki ilişki

Bu araştırmada romantik ilişkilerde doyumu ile affetme ve affetmeye ilişkin inançlar arasındaki ilişkiyi incelemek amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Gaziantep Üniversitesinde çeşitli fakültelerde lisans düzeyinde öğrenim gören ve en az 6 ay romantik ilişkiye sahip 313 öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak 'İlişki İstikrarı Ölçeği'nin İlişki Doyumu alt boyutu', 'Affetmeye İlişkin İnançlar Ölçeği', 'Heartland Affetme Ölçeği' ve araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Korelasyon analizi sonuçlarına göre; ilişki doyumu ile ilişki durumu, kendini affetme ve affetmek ahlaklı davranışa teşviktir inancı ile düşük düzeyde ve olumlu yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Verilerin analizinde öğrencilerin ilişki doyumlarının yordayıcılarını belirlemek amacıyla Hiyerarşik Çoklu Regresyon analizi kullanılmıştır. Veri analizi sonucunda önemli çıkan yordayıcılara göre anlamlı bir fark olup olmadığını test etmek üzere tek yönlü varyans analizi ve t-testi kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda; bireylerin ilişki doyumlarının sözlü-nişanlı olanların flört edenlere göre daha yüksek olduğu bulunmuştur. Romantik ilişki yaşayan bireylerin 'affetmek ahlaklı davranmaya teşviktir inancı' ile kendini affetme düzeyleri yükseldikçe ilişki doyum düzeylerinin de arttığı belirlenmiştir.
Üniversite çalışanlarının psikolojik yıldırma algıları ile denetim odağı arasındaki ilişki

Bu çalışma, 2010- 2011 eğitim öğretim yılında Balıkesir üniversitesinin il merkezindeki fakülteler ve yüksekokullarında çalışanların psikolojik yıldırma algılarını ortaya koymak, psikolojik yıldırma ile denetim odağının ilişkili olup olmadığını saptamak amacıyla yapılmıştır. Bu araştırmanın evrenini Balıkesir Üniversitesinin il merkezinde bulunan Fakültelerinde ve Yüksek Okullarında çalışanlar oluşturmaktadır. Araştırmada örnekleme gidilmemiş ve evrenin tamamına ulaşılmaya çalışılmıştır. Araştırmada Dağ (1991) tarafından Türkçeye çevrilen Rotter'ın İç-Dış Kontrol Odağı Ölçeği ve Ertürk (2005) tarafından uyarlanan Psikolojik Yıldırma Ölçeği kullanılmıştır. Bu ölçekler 5 fakülte ve 4 yüksek okuldaki toplam 622 çalışana dağıtılmış olup dağıtılan ölçeklerden 441 adedi geri toplanmıştır. Bu ölçeklerden yanlış veya eksik dolduranlar ayıklanmış, 421 ölçek kullanılabilir bulunarak değerlendirmeye alınmıştır. Ölçeklerin analizi için verilen cevaplar kodlanmış ve değerlendirmelerde SPSS programının 17. sürümünden yararlanılmıştır. Tüm istatistiksel çözümlemelerde 0,05 anlamlılık düzeyi temel alınmıştır. Ölçeklerden elde edilen veriler normal dağılım sergilemediği için değişkenler arasındaki farklılık ve ilişkilerin ortaya çıkartılmasında Kruskal-Wallis, Mann Whitney U, Chi-Square gibi parametrik olmayan testler kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkinin yönünün saptanabilmesi için ise korelasyon analizlerinden faydalanılmıştır. Yapılan analizlerde, psikolojik yıldırmanın dört alt boyutu ile çalışanların cinsiyeti, medeni hali ve eğitim durumu değişkenleri arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Buna rağmen erkek, bekar ve ön lisans mezunu çalışanların en fazla; bayan, evli ve lisans mezunu çalışanların en az psikolojik yıldırma algısına sahip oldukları söylenebilir. Psikolojik yıldırma ile çalışanların yaşı ve mesleki kıdemi arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Yaşı büyük ve mesleki kıdemi fazla olan çalışanların psikolojik yıldırma algıları azdır. Profesörler ve Güzel Sanatlar Fakültesinde çalışanlar en az, araştırma görevlileri ve Turizm ve Otelcilik Yüksek Okulunda çalışanlar en fazla psikolojik yıldırmaya algısına sahiptir. Elde edilen bu sonuç istatistiki olarak anlamlıdır. Ayrıca çalışanlar içerisinde kadınların, bekarların, araştırma görevlilerinin dıştan denetimli; erkeklerin, evlilerin ve Doçentlerin daha çok içten denetimli oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Yaş, mesleki kıdem ile denetim odağı arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bu kapsamda çalışanların denetim odağı algılarına bağlı olarak dıştan denetimli bireylerin içten denetimli bireylere oranla psikolojik yıldırmaya daha fazla maruz kaldıkları söylenebilir.
Üniversite öğrencilerinde saldırganlığı yordayan bazı değişkenler

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin problem çözme becerileri ve sürekli kaygı düzeylerinin öğrencilerin saldırganlık davranışlarını yordamadaki güçleri ve cinsiyet, sınıf, algılanan anne-baba tutumları ve alanları açısından saldırganlıklarının farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir. Araştırmanın evrenini, 2001- 2002 yılında Gazi Üniversitesi'nde okuyan 1. sınıf ve son sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Örneklemin seçiminde küme örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Örnekleme grubu 1. sınıfa devam eden 98 kız, 139 erkek, toplam 237 ve son sınıfa devam eden 144 kız ve 107 erkek olmak üzere toplam 251 öğrenciden oluşmaktadır. Genel toplam olarak 488 öğrenciye ulaşılmıştır. Araştırmada ölçme araçları olarak, Saldırganlık Ölçeği, Problem Çözme Envanteri ve Kendini Değerlendirme Envanteri STAI Form TX-2 kullanılmıştır. Araştırma kapsamındaki süreksiz değişkenlerle ilgili bilgiler Sürekli Kaygı Ölçeği (STAI Form TX-2) üzerine eklenen maddelerle elde edilmiştir. Veriler SPSS 11.0 for Windows paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmada, t testi, tek yönlü varyans analizi ve çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi p< 0 .05'e göre değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda saldırganlık düzeyinin, cinsiyet ve sınıf düzeyine göre farklılaşmadığı bulunmuştur. Saldırganlık düzeyinin anlamlı olarak farklılaştığı değişkenler algılanan aile tutumu ve alanlardır. Algılanan anne-baba tutumuna göre fark otoriter anne-baba tutumundan kaynaklanmaktadır. Anne-babasının tutumunu otoriter olarak algılayanların saldırganlık düzeyleri demokratik ve koruyucu olarak algılayanlardan anlamlı düzeyde yüksektir. Alanlara göre farkın eşit ağırlık alanı öğrencilerinden kaynaklandığı bulunmuştur. Eşit ağırlık alanında okuyan 11 Öğrencilerin saldırganlık düzeyleri, sayısal ve sözel alan öğrencilerinden anlamlı olarak düşüktür. Problem çözme becerisi algısı ve sürekli kaygı değişkenleri, öğrencilerin saldırganlık puanlan ile birlikte p< 0.001 düzeyinde anlamlı bir ilişki vermektedir. Adı geçen iki değişken birlikte, saldırganlıktaki toplam varyansın yaklaşık %35'ini açıklamaktadır.
Engelli ailelerinde problem çözme ve sabır gösterme davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma, engelli ailelerindeki evli bireylerin evlilikte problem çözmeleri ile sabır gösterme davranışları arasında bir ilişki olup olmadığını sınamak amacıyla yapılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak özgün adı '3-Factor Patience Scale' olan Doğan ve Gülmez (2014) tarafından Türkçeye uyarlanan 'Sabır Ölçeği', Türk kültürüne Hünler ve Gençöz (2002) tarafından uyarlanan 'Evlilikte Problem Çözme Ölçeği' ve araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Bu ölçekler, 2018 yılı Mart ve Nisan ayları arasında İstanbul'un Anadolu ve Avrupa yakasında bulunan İstanbul Büyükşehir Belediyesi Engelliler Müdürlüğüne bağlı 8 engelli merkezinden hizmet alan 253'ü kadın, 59'ü erkek olmak üzere 312 engelli ailesindeki evli birey üzerinde uygulanmıştır. İlişkisel tarama modelinde desenlenen bu araştırmada elde edilen veriler SPSS 22.0 programı kullanılarak analiz edilmiş olup, verilerin analizinde frekans analizi, ortalama hesaplamaları, Pearson Korelasyon Analizi, t Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Tukey HSD'ye yer verilmiştir. Araştırma analizleri sonucuna göre, evli bireylerin sabır gösterme davranışları ile problem çözmeleri arasında istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu (sırasıyla; r=0.133; r=0.172; r=0.145; p<0.05) bulgusu elde edilmiştir. Bunun yanında cinsiyet, engel türü ve psikolojik destek alma değişkenlerinin de evlilikte problem çözme ve sabır davranışı göstermede gruplar arasında farklılaşmanın var olduğunu göstermiştir.
Mental representations of gay men: The role of willingness to contact and disgust sensitivity

Öteki olarak adlandırdığımız gruplara olan davranışsal yönelimlerimiz kafamızda onları nasıl canlardığımızla ilişkili olabilir. Bu çalışmada, gey erkeklere yönelik zihinsel temsillerimizle ilişkili olabilecek faktörler olarak gey erkeklerle temasta bulunmaya istekli olmak ve tiksinme hassasiyeti incelenmiştir. Zihinsel imgelerin oluşturulması için, Ters Korelasyon tekniği kullanılmıştır. Sonuçlarımız insanların gey erkeklerle temasa geçmeye ne kadar istekli olduklarıyla ilgili olarak önyargılı zihinsel temsilleri olduğunu göstermiştir. Tiksinme, gey bireylere yönelik zihinsel temsiller ve davranışsal yönelimlerin arasındaki ilişkiyi anlayabilmek içinde, tiksinme duygusunun farklı boyutları da ele alınarak daha detaylı bir araştırma yapılması gerektiği ortaya çıkmıştır. Ayrıca, aslında olumlu bilgiler taşıyan feminenlik ve mutluluk gibi bilgilerin de her zaman kullanılmayacağını ve genel bir temasa geçme konusunda isteksizliğe yol açabileceği de gösterilmiştir. Bu sonuçlar stereotip içeriğinin valans bilgisinin ve bu bilgi ile kişinin önyargılı olduğu grubun değerlendirmesi arasındaki uygunluğun, en önemlisi de, kişinin bir gruba yönelik zihinsel imgesinin ve bunun o gruba yönelik davranışlarla olan ilişkisinin önemini vurgulamaktadır.
Özel eğitim sınıflarına ve kaynaştırma eğitimine devam eden eğitilebilir zihinsel engellilerin uyumsal davranışlarının karşılaştırılması

Bu araştırma özel eğitim sınıfina ve kaynaştırma eğitimine alman zihinsel engelli öğrencilerin uyumsal davranışlarının karşılaştırılması amacıyla yapılmıştır. Bu nedenle her iki grubun karşılaştırılabilmesi için betimsel yöntem kullanılmıştır. Trabzon ilindeki özel eğitim sınıfina ve kaynaştırmaya devam eden öğrenciler belirlendi. Araştırma grupları Rehberlik ve Araştırma Merkezi Müdürlüğünün daha önce çeşitli zeka testleri ile gruplandırmak suretiyle okullara yerleştirdiği zihinsel engelli öğrencilerdir. Trabzon ilinde özel eğitim ve kaynaştırma sınıflarında okuyan 110 eğitilebilir zihinsel engelli öğrencinin tamamına, EPİR (1974) tarafından geliştirilen 'AAMD Uyumsal Davranış Skalası' uygulanmıştır. Skala puanlan çeşitli değişkenlerle karşılaştırılarak iki grubun ortalamaları arasındaki farklar t testi ile analiz edilmiş ve bu istatistikler sonucunda aşağıdaki bulgular elde edilmiştir. 1- Bağımsız faaliyet gösterebilme, 2- Ekonomik faaliyet gösterebilme, 3- Ev işleri alanında, 4- Kendi kendim yönetme alanında, 5- Sayı ve zaman alanında, 6- Sorumluluk gösterebilme alanında, 7- Toplumsallaşma alanlarında, gibi etkinlik alanlarında kaynaştırma eğitimi alan öğrenciler uyumsal davranışları açısından daha etkili olduğu, 8- Dil gelişimi alanında, özel eğitim sınırlarındaki öğrencilerin etkin oldukları, 9- Fiziksel gelişim alam ile, 10- Mesleki faaliyet gösterebilme alanlarında her iki grup arasında anlamlı fark olmadığı bulunmuştur. Araştırma sonuçlarından elde edilen bulgulara göre, şu sonuca varılmıştır: Bağımsız faaliyet gösterebilme, ekonomik faaliyet alanları, sayı ve zaman alandan, ev faaliyetleri alanı, kendi kendim yönetme alam ve sorumluluk ile toplumsallaşma alanlarında kaynaştırma eğitimindeki öğrencilerin uyumsal davranış açısından daha etkin olduğu, dil gelişimi alanlan açısından özel eğitim sınıflarında okuyanların daha etkili olduğu, fiziksel vngelişim alanları ile mesleki faaliyet alanlarında her iki grubun uyumsal davranış açısından anlamlı fark olmadığı görülmüştür. Araştırmanın sonucunda elde edilen bulgulara dayanılarak çeşitli öneriler getirilmiştir.
Ebeveynlerinin bağlanma tarzları ile ergenlerdeki kişilerarası problem çözme ve anksiyete düzeyleri arasındaki ilişki

Toplum içindeki en küçük yapı taşı olan ailenin sağlıklı ve sürdürülebilir olması, toplumun da sağlıklı olmasının yolunu açar. Problemli aile, problemi toplum demektir. Yapısı bozulmuş, fonksiyonu azalmış ya da yetersiz kalmış aile sistemleri içinde hem anne-baba olan yetişkinler hem de ergenler, bu bozuk yapıdan farklı yönlerde etkilenir. Ruh sağlığını bozucu bu yapının sonucunda aile bütünlüğünün de devamından söz etmek mümkün değildir. Bu düşüncelerden hareketle bu çalışmamda, ebeveynlerin bağlanma tarzları ile ergenlerin kişilerarası problem çözme ve anksiyete düzeyleri arasındaki ilişkilerin belirlenmesi amaçlanmıştır. İzmir ilinde yaşayan, evli ve 14-19 yaş arası ergenlik döneminde çocuğu olan (401) anne-babanın ve ergenin, toplamda 1203 kişinin katılımı ile veriler toplanmıştır. Araştırmada anne-baba ve ergen demografik form ve bazı değişkenler ile birlikte Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri, Evlilik Uyum Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği, Kişilerarası İlişkilerde Problem Çözme Envanteri gönüllülük esasına dayanarak dağıtılmıştır. Anne-baba ve ergenlere formlar doldurulmadan önce araştırma ile ilgili ayrıntılı bilgi verilmiş, yapılan araştırmadan elde edilen verilerin yalnızca bu araştırma için kullanılacağı, kişisel bilgilerin başkaları ilepaylaşılmayacağı açıklanmıştır. Formlar toplanmış ve daha sonra ileri istatistik analizleri için SPSS 24 istatistik paket programı kullanılarak bilgisayar ortamında kodlanmıştır ve sonuçlar %95 güven aralığında ve p<0. 05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Sonuçta; ana-baba bağlanma tarzları, babanın kronik hastalığı, annenin eğitim düzeyi ile ergenin, kişilerarası ilişkilerde problem çözme becerileri ve anksiyete düzeyi arasında ilişki bulunmuştur.
Zihinsel ve fiziksel engelli çocuğa sahip ebeveynlerde algılanan sosyal destek ile bakım verme yükü arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, zihinsel ve fiziksel engelli çocuğa sahip ebeveynlerin bakım verme yükünü yordamada çok boyutlu algılanan sosyal desteğin rolü incelenmektedir. Betimsel ve ilişkisel tarama modelinin kullanıldığı çalışmamızda bağımsız değişkenler algılanan çok boyutlu sosyal destek ve sürekli kaygı; bağımlı değişkenler ise zihinsel ve fiziksel engelli çocuğa sahip ebeveynlerin bakım verme yükü ve sosyodemografik değişkenlerden oluşmaktadır. Veriler, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Engelliler Müdürlüğü'nde kayıtlı, Sağlık Bakanlığı'na bağlı hastanelerden alınan engelli heyet raporuna sahip %40 ve üzeri engeli olan fiziksel ya da zihinsel engeli bulunan bireylerin ebeveynleri ile görüşülerek toplanmıştır. Araştırmaya 101 ebeveyn (89 anne ve 12 baba) katılmıştır. Katılımcıların yaş aralığı 26-75 arasında olup yaş ortalamaları 47'dir. Araştırmanın verileri Kişisel Bilgi Formu, Bakım Verme Yükü Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Sürekli-Durumluk Kaygı Ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin analizi Yapısal Eşitlik Modellemesi, Korelasyon Analizi ve Bağımsız Örneklemler T-Testi kullanılarak yapılmıştır. Zihinsel ve fiziksel engelli çocuğa sahip ebeveynlerin bakım verme yükünün, sadece engelli çocuğu olup sağlıklı çocuğa sahip olmama durumuna ve eğitim düzeyine göre anlamlı bir farklılık gösterirken; cinsiyete, medeni duruma, çocuğun engel türüne, sosyal güvenceye sahip olma durumlarına göre bir farklılık göstermediği saptanmıştır. Zihinsel ve fiziksel engelli çocuğa sahip ebeveynlerin sürekli kaygısının cinsiyete, çocuğun engel türüne göre anlamlı bir farklılık gösterirken; medeni duruma, sadece engelli çocuk sahibi olma durumuna, sosyal güvenceye sahip olma durumuna, eğitim düzeyine göre bir farklılık göstermediği tespit edilmiştir. Zihinsel ve fiziksel engelli çocuğa sahip ebeveynlerin algıladığı çok boyutlu sosyal desteğin, sadece engelli çocuk sahibi olma durumuna, çocuğun engel türüne, eğitim düzeyine göre anlamlı bir farklılık gösterirken; cinsiyete, medeni duruma, sosyal güvenceye sahip olma durumuna göre bir farklılık göstermediği saptanmıştır. Zihinsel ve fiziksel engelli çocuğa sahip ebeveynlerin algıladıkları çok boyutlu algılanan sosyal desteğin bakım verme yükünü yordayıp yordamadığının araştırıldığı araştırma bulguları neticesinde ise çok boyutlu algılanan sosyal desteğin bakım verme yükünü yordadığı belirlenmiştir.
Kanser hastalarına bakım veren bireylerde ölüm korkusu, kansere yakalanma korkusu ve sağlık anksiyetesi düzeyleri

Kanser günümüzde hızla yayılan, ülkemizde ve dünyada sağlığı ciddi ölçüde tehdit edip ölümlere sebebiyet veren kronik bir hastalıktır. Bu kronik ve ciddi hastalık insan yaşamını büyük ölçüde etkileyen fiziksel belirtilerin yanında psikolojik güçlüklere de yol açabilen bir hastalıktır. Kanserin hastalara üzüntü, öfke, çaresizlik, depresyon, anksiyete, ölüm korkusu, beden imaj algısında değişiklik, sosyal rollerde değişiklik ve rol kaybı gibi pek çok psikolojik sorunu da beraberinde getirdiği bilimsel çalışmalarla desteklenmiştir Kanserle mücadele süreci yalnızca hastayı değil aynı zamanda bakım veren kişileri de benzer biçimde etkilediği bilinmektedir. Hastalık süreci, tedavi yöntemleri kanserli bireyleri ve ailenin yaşam kalitesini önemli ölçüde etkiler. Çalışmanın amacı: Kanser hastalarına bakım veren bireylerde ölüm korkusu, kansere yakalanma korkusu ve sağlık anksiyetesi düzeylerinin belirlenmesi ve katılımcıların sosyo-demografik özelliklerinin ölçeklere verilen cevaplar üzerinde etkisinin olup olmadığının incelenmesidir. Daha sonra oluşturulan kontrol grubuyla ana grup olan kanserli hasta yakınlarının verdikleri cevapların karşılaştırılmasıdır. Çalışma Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi ve İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesinde yürültülmüştür. Araştırma sonunda kanserli hastalara bakım veren hasta yakınlarındaki ölüm korkusu, kansere yakalanma korkusu ve sağlık anksiyetesi düzeyleri anlamlı olarak kontrol grubundan yüksek bulunmuştur ve katılımcıların sosyo-demografik özellikleri ile ölçeklere verilen cevaplar arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.
Toplumsal travma yaşamış Boşnak ana-babaların çocukları olan üniversite öğrencilerinde benlik saygısı

Bu çalışmanın amacı 1992- 1995 yılları arasında Saraybosna'da yaşanan toplumsal travmalara maruz kalmış Boşnak ana-babaların Saraybosna'da üniversitede okuyan çocuklarında bazı sosyo-demografik değişkenlerle Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği ve alt boyutları arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda ele alınan sosyo-demografik benlik saygısı ve diğer alt boyutlar arasındaki ilişkiler incelenecek, sosyo-demografik bilgiler temelinde oluşturulan gruplar arasında benlik saygısı ve diğer alt boyutlar bakımından fark olup olmadığı araştırılacaktır. Bu araştırmanın örneklemi, Saraybosna'da yaşamakta olup üniversite okuyan ve rasgele seçilen 249 öğrenciden oluşmaktadır. Öğrencilerin 117'si kız, 132'si erkektir. Toplama araçları, demografik bilgilerin elde edildiği kişisel bilgi formu ile benlik saygısını ölçmek amacıyla kullanılan 'Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği'nden meydana gelmektedir. Elde edilen veriler SPSS. 22 programı ile analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre anne eğitim düzeyinin artışıyla benlik saygısı da artmakta; yaş, gelir, baba eğitim düzeyi ve diğer etnik grup üyelerine güven düzeyi ile benlik saygısı alt boyutları arasında anlamlı ilişkiler bulunmaktadır. Kız ve erkek öğrencilerin tartışmalara katılabilme derecesi ve babalarıyla ilişki boyutlarında fark bulunmuştur. Çalışmayan, kalabalık ortamlara girmekten rahatsız olan öğrencilerin benlik saygısı düzeyi ise düşük bulunmuştur. Elde edilen bulgular alan yazın çerçevesinde tartışılmıştır.
Kamu Personeli Seçme Sınavına hazırlanan öğretmen adaylarının sınav kaygısına bağlı olarak tükenmişlik düzeyi ve psikolojik dayanıklılıkları

Bu çalışmanın temel amacı Kamu Personeli Seçme Sınavına hazırlanan öğretmen adaylarının sınav kaygısına bağlı olarak tükenmişlik düzeyi ve psikolojik dayanıklılıklarının incelenmesidir. Ayrıca cinsiyet ve yaşın bu değişkenler üzerindeki rolü de incelenmiştir. Tarama modeli olarak tasarlanan bu araştırma mevcut durumu saptamaya yönelik betimsel bir çalışma olup araştırmada anket-survey yöntemi kullanılmıştır. Çalışmanın evreni Kocaeli ilinde yaşayan üniversite mezunu öğretmen adaylarıdır. Araştırmanın örneklemini Kocaeli ilinde yaşayan 150 üniversite mezunu öğretmen adayı oluşturmaktadır. Bu kişilere Yetişkinler için Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği, Maslach Tükenmişlik Envanteri, Sınav Kaygısı Envanteri ve kişisel bilgi formu uygulanmıştır. Çalışmamızda elde ettiğimiz bulgular sonucunda öğretmenlerin sınav kaygısı düzeylerinin orta olduğu, tükenmişlik düzeylerinin düşük olduğu ve psikolojik dayanıklılık düzeylerinin orta olduğu saptanmıştır. Aday öğretmenlerin sınav kaygısı düzeylerinin arttıkça; duygusal tükenme ve duyarsızlaşma ölçeklerinden aldıkları puanlarında artmakta olduğu saptanmıştır. Kadınların erkeklere oranla sosyal yeterlilik ve sosyal kaynaklar düzeylerine oranla daha yüksek olduğu saptanmıştır. Aday öğretmenlerin cinsiyetlerine göre gruplar arasında duygusal açıdan tükenme, duyarlılığı kaybetme ve tükenmişlik ölçeklerinin puanları açısından anlamlı fark bulunduğu ve erkeklerin kadınlara oranla duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve tükenmişlik düzeylerine oranla daha yüksek olduğu saptanmıştır. Elde edilen bulgular literatür ışığında detaylı olarak yorumlanmıştır. Sonuçlardan yola çıkılarak bazı önerilerde bulunulmuştur.