turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'nin demokratikleşme süreci ve parlamenter sisteme geçiş

Türkiye'nin demokratikleşme süreci Osmanlı Devleti'nde 1718 ile 1808 yılları arasında, zihniyetin modernleşmesi ile başlamıştır. Bu değişim süreci 1789- 1807 Nizam-ı Cedid Hareketi ile devam etmiş olup radikal kararlar alınmıştır. İlk ciddi demokratikleşme teşebbüsü ise 1808 yılında Sened-i İttifak'ın imzalanması ile gerçekleşmiştir. Devletin ayanlar ile imzaladığı bu sözleşme, padişahın yetkilerini kısıtlayan ilk belge olma özelliğine sahiptir. Ardından 1839 yılında Tanzimat Fermanı imzalanmıştır. Tanzimat Fermanı ile ilk defa kanun gücünün üstünlüğü kabul edilmiştir. 1856 yılında ise Islahat Fermanı imzalanmış ve azınlıklara büyük ölçüde ayrıcalıklar tanınmıştır. 1876 yılında I. Meşrutiyet, 1908 yılında ise II. Meşrutiyetlerin ilanı ile mutlaki yönetimden meşruti yönetime geçiş sağlamıştır. Meşrutiyet döneminde anayasal düzene resmi geçiş sağlanarak Kanun-i Esasi yürürlüğe girdi. Ayrıca ilk parlamento deneyimi de bu dönemde kazanılmıştır. Halk ilk defa bu dönemde oy kullandı, yönetime katılma imkanı da bularak seçme ve seçilme hakkına sahip oldu. 1923 yılında ise ülkede cumhuriyet ilan edilmiş ve cumhuriyet rejiminin beraberinde getirdiği demokratik inkılap hareketleri ile demokrasinin çağdaş seviyeye evrimi tamamlanmıştır.
Avrupa Birliğine katılım öncesi mali yardım kapsamında desteklenen yerel yönetim projeleri: Seçilmiş örnekler üzerinden bir incelenme

Avrupa Birliği, birliğin genişleme sürecini desteklemek, hem üye ülkelerin hem de aday ülkelerin ekonomik, siyasal ve kültürel alanlarda birlik politikalarına uyumunu desteklemek için mali yardımlarda bulunmaktadır. Avrupa Birliği'nin Türkiye'ye sağladığı mali yardımlar 1964 Ankara antlaşması ile başlamıştır. Adaylık sonrası dönemde Türkiye'ye sağlanan Katılım Öncesi Mali Yardımlar eğitim, sağlık, kültür gibi sosyal amaçlı projelerde kullanılmakta ve bu yolla insan hakları, hukuk devleti ilkesi, demokratik standartların yükseltilmesi gibi AB'nin öncelikli konularıyla ilgili projeler desteklenmektedir. Bu bağlamda yerel yönetimlerin geliştirdiği projelere mali yardımlar yapılmaktadır. Türkiye'ye yapılan yardımlar kapsamında da yerel yönetimlerin, özellikle belediyelerin, küçük altyapı yatırımlarına, yerel sivil inisiyatiflerin güçlendirilmesi çalışmalarına, yörelerin özelliklerine uygun ekonomik aktivitelere, işgücünün eğitimine, sosyal sorunlarla mücadeleye, yerel kültürel ve tarihsel mirasın korunmasına odaklı çok sayıda proje, belediyeler ve il özel idareleri tarafından hazırlanmış ve AB mali yardımlarından, çerçeve projeler kapsamında alt projeler olarak desteklenmiştir. AB mali yardımları ile yürütülen yerel yönetim projeleri, yerel yönetimlerin proje uygulama yeteneklerinin geliştirmekte ve yerel yönetimlerin proje odaklı çalışma yeteneklerini arttırmaktadır. Yerel yönetimler, merkezi yönetimin sağladığı gelirler ya da kendi öz kaynakları ile gerçekleştiremeyecekleri projeleri/hizmetleri AB mali yardımlarıyla gerçekleştirme fırsatı bulmaları nedeniyle alternatif bir gelir kaynağı olarak görmektedirler. Proje yürüten yerel yönetimler, genel olarak projelerin sonuçlarından memnun kalmaktadır. Proje tamamlayan yerel yönetimlerin yeni projeler hazırlama konusunda istekleri artmaktadır. Tez çalışması ile AB mali yardımlarının Türkiye'deki gelişim süreci incelenmekte, proje yürüten yerel yönetimlerin ve yürütülen projelerin genel özellikleri ortaya konmakta, yerel yönetimlerin proje hazırlama ve uygulama aşamalarında karşılaştığı sorunlar belirlenmekte, proje yürüten yerel yönetimlerin proje yürütecek kurumlara önerileri ve projelerin yürütülmesinden sorumlu ilgili birimlerden beklentileri tespit edilmekte ve değerlendirilmektedir.
Demokratikleşme sürecinde devlet-sivil toplum ilişkisi ve Türkiye örneği

1990'larda, demokratikleşme sürecine ilişkin tartışmalarda devlet-sivil toplum ilişkisinin merkezi bir konuma oturduğu gözlenir. Söz konusu çalışmalar, hangi tür devlet-sivil toplum ilişkisinin demokratikleşme sürecini başarıya ulaştıracağı, demokratik sivil toplumdan beklenen İşlevlerin hangi koşullar altında gerçekleşeceği konusuna odaklanmaktadır. Özellikle doğu ve orta Avrupa'da yaşanan gelişmeler sonucu ortaya çıkan yeni demokrasilerin tercihlerinde demokratik sivil toplumun etkinliği bu ilgiyi arttıran bir unsur olmuştur. Demokratikleşme sürecinin basan koşullarını inceleyen çalışmalar, sürecin hem toplum hem de devleti kapsayacak şekilde çift yönlü işlemesi gerektiğini ileri sürerler. Demokratik sivil toplum demokratik devletin sürekliliğini sağlarken, ancak demokratik bir devlet içinde demokratik sivil toplumun oluşabileceğini vurgularlar. Bu çalışma, demokratikleşme sürecinde devlet-sivil toplum ilişkisi bağlanımda Türkiye'deki işleyişi incelemektedir. Osmanlı tarihsel mirasından, günümüze dek devlet-sivil toplum ilişkisini belirleyen dmamiklerini araştırır. 1980'lerden sonra ortaya çıkan yeni koşullar içinde sivil toplumun görünümü üzerinde durur. Türkiye'de devlet-sivil toplum ilişkisinin temel belirleyeni devlet olup, güçlü devlet karşısında zayıf bir sivil toplumun varlığı dikkat çeker. Bunun en önemli sonucu, sistemin demokratikleştirilmesi yönündeki talep ve düzenlemelerin devlet merkezli olmasıdır. Sivil toplumun örgütsel zayıflığı yüzünden sistem ve devlet üzerindeki denetim gücü de zayıftır. Ortaya çıkan boşluk çoğu zaman ordu tarafından doldurulmakta, fatura ise sivil topluma çıkarılmaktadır. Özellikle 1980 sonrasında getirilen yasal düzenlemeler sivil toplumun alanını daraltıcı niteliktedir. 1990'lardaki görünüme bakıldığında, sivil toplum alanında bir canlanma gözlenmekle birlikte, demokratikleşme sürecinin başarısı açısından öncelikle devlet ile sivil toplum arasındaki ilişkinin demokratikleştirilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
1980 sonrası Türk kamu politikası oluşturma sürecinde Milli Güvenlik Kurulu

Modern ve demokratik siyasal sistemlerde kamu politikaları, kamusal olan ve kamusal olmayan pek çok aktörün katılımıyla ortaya çıkmaktadır. Küreselleşme özellikle çok kültürlü bir yapıya sahip olan Türkiye gibi ülkelerde etnik, dini, toplumsal ve cinsiyete ilişkin özel alana sıkıştırılan farklılıkların kamusal alanda da yer alma talepleri ön plana çıkarmıştır. Ancak bu taleplerin demokratik ve çoğulcu politikalarla çözümlenmesi beklentilerine karşın, MGK'nin yönlendirmesi ile Cumhuriyet'in değerlerine özellikle Milliyetçilik ve Laiklik ilkelerine tehdit olarak, milli güvenlik politikaları içerisinde değerlendirildiği varsayılmaktadır. Bu varsayımı temel alan tezimiz, MGK'nin 1980 sonrası Türk kamu politikası oluşum sürecindeki rolü ortaya konulmaya çalışılacaktır. Bu amaçla nitel araştırma yöntemlerinden faydalanılarak MGK basın bildirileri içerik analizi ile incelenmiş, MGK ile ilgili alanda çalışan veya çalışmış olan kamu görevlileri ile de yarı-yapılandırılmış mülakatlar yapılmıştır. MGK basın bildirileri ve yapılan mülakatlardan elde edilen bulgular neticesinde; milli güvenlik tanımının mevzuatta sınırlarının sivil politikaları da kapsayacak şekilde geniş tutulması ve kurulda alınan kararlar ile MGK'nin milli güvenlik politikalarında olduğu kadar sivil politikaların oluşturulmasında da etkin ve önemli bir role sahip olduğu sonucuna varılmıştır.
Bilgi toplumu dönüşüm sürecinde e-devlet kavramının siber ülke güvenliği açısından değerlendirilmesi

Bu çalışmada, bilişim toplumu dönüşüm sürecinde, kamu yönetiminde bir araç olarak kullanılmaya başlanan E-Devlet kavramının kısaca gelişimine ve özelliklerine değinilmiş, küreselleşme ve gelişen bilgi teknolojilerinde meydana gelen yeniliklere paralel olarak kamu yönetiminde, sürekli erişilebilir, şeffaf, hızlı ve bürokrasiden olabildiğince arındırılmış bir idari yapının kamu yönetiminde görülme isteği belirtilmiştir. Bilgi toplumu dönüşüm süreci içinde değişen kamu yönetimi idaresi algısında, karar vericileri, bu yeni isteklere cevap verebilme adına, klasik devlet anlayışına nazaran daha iyi çalışan bir idari yapı kurma zorunluluğuna itmiş ve böylelikle E-Devlet kavramı ortaya çıkmıştır. E-Devlet uygulamaları sayesinde sunulan hizmetler kritik altyapıları da kapsayacak şekilde gelişmiş ve bir noktadan sonra olası siber saldırıların ülke güvenliğine zarar verebileceği değerlendirilmiştir. Yakın geçmişşte yaşanan siber saldırılardan örnekler verilerek, aslında konunun ne kadar hassas ve önemli olduğunun üzerinde durulmuştur. E-Devletleşme sürecine karşı duyulan kuşkuların bertaraf edilmesi adına, bireysel, kamu kurum ve kuruluşları ve devlet örgütlenmesi adına alınması gereken tedbirler çalışmada yer almıştır. Her ne kadar siber ülke güvenliği kaygısı, E-Devletleşme süreci üzerinde bir baskı unsuru olarak bulunsa da teknolojinin insanoğluna ve kamu yönetimine sunduğu yeni imkan ve kabiliyetlerden vazgeçmek veya bu gelişmelerden geri kalmak mümkün görünmemektedir.
Sosyal yardımların yönetilmesi: Kahramanmaraş örneği

Kahramanmaraş ilinde kamu kurumları ve sivil toplum kuruluşları tarafından yürütülmekte olan sosyal yardım faaliyetlerinin işleyişinin incelendiği bu çalışmada, yardımların kentte yaşayan Suriyeli aileler dahil olmak üzere yoksulların ihtiyaçlarına ne kadar cevap verdiği hususu, sosyal yardım çalışanlarının ve sosyal yardım faydalanıcılarının görüşlerine başvurularak araştırılmıştır. Çalışma kapsamında 91'i kamu kurumlarında ve 49'u sivil toplum kuruluşlarında görevli toplam 140 çalışan/gönüllü ile 77 sosyal yardım faydalanıcısı olmak üzere toplam 217 kişiye anket uygulanmıştır. Kamu kurumlarında çeşitli düzeyde yönetici konumunda olan 4 kişi, sivil toplum kuruluşlarında çeşitli düzeylerde yönetici konumunda olan 3 kişi ve sosyal yardım faydalanıcısı 20 kişi olmak üzere toplam 27 kişiyle sosyal yardım uygulamalarına ilişkin derinlemesine bilgi almak amacıyla yarı yapılandırılmış mülakat gerçekleştirilmiştir. Ayrıca hem sosyal yardım kurumları ve çalışanları hem de sosyal yardımdan faydalanan bireyler gözlemlenerek ilk elden veri elde edilmek istenmiştir. Araştırma neticesinde sosyal yardımların ve faydalanıcıların elde ettiği gelirin ihtiyaçları karşılamaya yetmediği; eğitimsizliğin ve tembelliğin yoksulluğun öne çıkan nedenleri arasında yer aldığı; yoksulluğa yüklenen anlamlar arasında parasızlığın, çaresizliğin ve mutsuzluğun ön plana çıktığı; mahcubiyet, üzüntü ve incinmişlik duygularının sosyal yardım faydalanıcıları arasında yaygın olduğu ve çalışanlara yönelik memnuniyet duygularının ön planda olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır. Araştırmada ayrıca; halihazırda kamu-STK işbirliğinin orta düzeyde olduğu ve bu işbirliğinin geliştirilmesinin yoksulluğun çözümüne önemli katkısı olacağına ilişkin büyük bir inancın var olduğu; bireysel istek ve çabanın yoksulluktan kurtulmada çok önemli olduğu; işsizlik sorununun yanında iş beğenmeme sorununun da var olduğu; hem istihdamın artırılması hem de eğitim ve bilinçlendirme faaliyetlerinin sosyal yardım alan birey sayısında düşüşü sağlayacağı ortaya konulmuştur.
Merkezi idare ile mahalli idareler arasında yetki paylaşımına ilişkin anayasal ilkeler çerçevesinde imar planlaması alanındaki yetkiler

Mevzuatımızda mahalli idarelere verilmiş olan imar planlaması yetkisi, bakanlıklara ve diğer kurumlara verilmiş olan istisnai yetkilerin fazlalığından dolayı tartışılır bir durumdadır. Bu çalışmada, Anayasanın 127 nci maddesinde yer alan ve mahalli idarelerin görev ve yetkilerinin şekillenmesinde esas teşkil eden yerinden yönetim ilkesi ve idari vesayet ilkesinin kapsamları, Anayasa Mahkemesi'nin bu ilkeleri nasıl yorumladığı ve 'mahalli müşterek ihtiyaç' kavramının içinin nasıl doldurulduğu incelenmiş; merkezi idare ve mahalli idareler arasındaki yetki paylaşımının hangi esaslara göre yapılması gerektiği araştırılmış ve bunların sonuçları çerçevesinde imar planlamasının hangi idareler tarafından yerine getirilmesi gereken bir faaliyet olduğu ortaya koyulduktan sonra, imar planlaması konusunda mahalli idarelere, bakanlıklara ve farklı idarelere verilen yetkilerin, söz konusu sonuçlara uygunluğu tartışılmıştır.
Politika üretme biçimi ve makro uyuşmazlık çözüm yöntemi olarak destek koalisyonu çerçevesi

Bu çalışmanın amacı daha önce Türkiye'de üzerinde çalışma yapılmamış Destek Koalisyonu Çerçevesi'ni tanıtarak, eğitim alt-sistemi altında mevcut iki dilli tartışmaların Destek Koalisyonu Çerçevesiyle nasıl müzakere edilebileceğini göstermektir. Bunu yaparken de iki dilli tartışmalar etnik çatışmaların bir unsuru olarak görülmüş ve bu bağlamda Destek Koalisyonu Çerçevesi aynı zamanda etnik çatışmalarda barışın tesisi için bir yol olabileceği teorik olarak düşünülmüştür. Dolayısıyla, çalışma hazırlanırken özellikle kaynak taraması ve geçmişşte uygulanmış olan Destek Koalisyonu Çerçevesi örneklerinden yararlanılmıştır. Türkiye'de eğitim alt-sistemindeki iki dilli eğitim tartışmalarına ışık tutacağı düşüncesiyle, Destek Koalisyonu Çerçevesinin aynı temalı uygulaması olan Kanada örneği ele alınarak incelenmiştir. Kanada da olduğu gibi Türkiye'de de Destek Koalisyonu Çerçevesi'nin uygulanmasının pasif etnik çatışmayı büyümeden engelleyebileceği düşünülmüştür.
Corporatist structure without corporatist policy: Union of Turkish Bar Associations and State institutions

Korporatist teoriye göre, korporatist bir menfaat grubu yapısı, korporatist bir siyasa yapımına yol açar. Öyleyse, korporatist yapıda yer alan kurumlardan birisi olan Türkiye Barolar Birliği ile devlet kurumları arasındaki ilişki korporatist bir siyasa yapımı yönünde olmalıdır. Ancak, elimizde durumun böyle olmadığına ilişkin emareler bulunmaktadır. Bu çalışmada, TBB ile devlet kurumları arasında gerçekte nasıl bir ilişki olduğu ortaya konulmaktadır. Veri olarak büyük ölçüde, baro başkanları ile yapılmış mülakatlardan yararlanılmış ve Türkiye'deki monist devlet geleneği nedeniyle, taraflar arasındaki ilişkinin korporatist bir yapının varlığına rağmen, korporatist bir siyasa yapımı noktasına ulaşmadığı bulgusuna ulaşılmıştır. Bunun yanında, ülkedeki sosyo-ekonomik değişimin, TBB'nin homojen yapısını bozduğu ve menfaat grubu olarak koruyucu ve savunucu roller arasında savrulmasına neden olduğu ortaya konulmaktadır. Avukatların siyasete olan ilgisi de tüm bunlara eklenince, bu unsurlar taraflar arasında sadece çatışmaya sebep olmakla kalmamakta, aynı zamanda menfaat grubunun korporatist bir ortaktan beklenen rolü oynamasına da engel olmaktadır.
Türkiye'de kentsel mekanın dönüşümü: Bursa örneği

Artı değer kavramı ortaya çıktığı andan günümüze dek kent ile daima sıkı bir ilişki içerisinde olmuş; kenti oluşturan, onun tarihsel akış içerisinde seyrini etkileyen, onu dönüştüren başat unsur olarak var olagelmiştir. Artı değerin niteliğinde yaşanan herhangi bir değişim kentleri de etkisi altına alarak onları bulundukları durumdan farklı bir biçime sokmuş, yani dönüştürmüştür. Tarım devrimiyle başlayan bu dönüşüm süreci, endüstri devrimiyle boyut değiştirmiş, son olarak küreselleşme ve neoliberalizmin getirileriyle günümüzdeki halini almıştır. Türkiye de dünyadaki bu gelişmelere kayıtsız kalamamıştır. 1980 yılı sonrasında neoliberal politikalarla biçimlenen küresel dünyaya eklemlenme yoluna giren bir ülke olarak 2000'li yıllara ulaşmış ve 2000'li yıllarda da bu yolu hızla kat etmeye devam etmiştir. Dolayısıyla kent de bu yol içerisinde dönüşüme tabii olmuştur. İşte bu noktada çalışma; Türkiye'de kentsel mekanın dönüşümünü konu almakta, bu dönüşümün somut mekansal örneklerini Bursa kenti üzerinden incelemekte ve bu örneklerin çıktılarını ortaya koymaya çalışmaktadır. Böylelikle kentsel mekanın dönüşümünün hangi seyirde ilerlediği tartışmaya açılacaktır.
Offical music policy of the young Turkish Republic from the mid 1920's until the end of 1930's

öz 1920'LERİN ORTALARINDAN 1930'LARIN SONLARINA KADAR GENÇ TÜRKİYE CUMHURİYETİ'NİN RESMİ MÜZİK POLİTİKASI Akal, Özlem Tüzel Yüksek Lisans, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Raşit Kaya Aralık 2001, 135 sayfa Bu tezin amacı müziği toplumsal bir 'praksis' olarak ele alarak, 1920'lerin ortalarından 1930'ların sonlarına kadar Türkiye Cumhuriyeti'nin müzik politikasının bir değerlendirmesini yapmaktır. Bu değerlendirme yapıkken, Devletin müzik politikasını oluşturmadaki amaçlan ile uygulamadaki pratikler arasındaki tutarsızlıklar göz önüne alınarak, müzik politikasının hayata geçirilmesine ilişkin belli başlı araç ve kanallar, devletin müziğe yaklaşımından ayrı ele alınmıştır. Resmi müzik politikasının uygulamada ne ölçüde amacına ulaşftğj, devletin söz konusu araç ve kanalları etkin olarak kullanıp kullanamadığı ve ülkedeki altyapı koşulları ile sıkı sıkıya bağlıdır. Bu nedenle bu politikanın başarılı ya da başarısız olduğu değerlendirmesini yaparken, uygulamanın araçlara ve kanallara bağlı olduğu gözden kaçırılmamalıdır.
Terörizm faaliyetlerinin makroekonomik değişkenler üzerine etkileri

İnsanlık tarihinin en önemli sorunlarından biri olan terör, son dönemlerde şiddetini artırmıştır. Elbette terör eylemlerinin sebep olduğu en büyük kayıp insan hayatıdır. Ancak küresel bir boyut kazanan terör eylemleri ülke ekonomilerine de ciddi maliyetler yüklemektedir. Türkiye coğrafi konumundan ve çeşitli sebeplerden dolayı uzun yıllardan beri terör ile meşgul olmaktadır. Terör ile etkili bir mücadele yapılması için ve terör örgütlerinin doğmasının önüne geçmek için terör eylemlerinin ülke ekonomisine etkilerinin araştırılması oldukça önemlidir. Terör zaman içerisinde Türkiye ekonomisinde önemli kayıplara neden olmuştur. Çalışmanın amacı terörün uluslararası ölçekte, Türkiye'de ve terör olaylarının yoğun olarak yaşandığı Doğu ve Güneydoğu Anadolu da ekonomik olarak hangi etkileri ortaya çıkardığını rakamsal ifadelerle incelemektir. Yapılan incelemelere göre terör olaylarının yoğun olarak yaşandığı bazı yıllarda turizm, tarım ve dış ticaret gelirlerinde düşüş olduğu görülmüştür. Yine terör olaylarının yoğun yaşandığı dönemlerde, söz konusu coğrafi bölgelerde bazı yıllar için göçün arttığı görülmektedir.
Türk kamu bürokrasisinde patolojik bir olgu olarak kırtasiyecilik ve kırtasiyeciliği azaltmaya yönelik çalışmalar

İnsan hayatının olmazsa olmazı haline gelen bürokrasinin, insanları uğraştıran, gereksiz yere bekleten, zaman, kaynak ve emek kaybına yol açan duygusal ve kötüleyici yönünü ifade etmek amacıyla kırtasiyecilik kavramı kullanılmaktadır. Yapılan incelemeler sonucunda zaman içinde kırtasiyeciliğin diğer bürokratik sorunlarla birleşerek, Türk kamu bürokrasisinin önemli sorunlarından birisi haline geldiği anlaşılmıştır. Böylece, Türk kamu bürokrasisinde kırtasiyeciliği azaltılmaya yönelik çok sayıda çalışmanın yapıldığı tespit edilmiştir. Çalışmanın amacı, Türk kamu bürokrasisinde kırtasiyeciliği azaltmaya yönelik çalışmaları kapsamlı bir şekilde inceleyip ortaya koymak ve bu çalışmaların kırtasiyeciliği azaltma konusunda ne ölçüde başarı sağladığını değerlendirmektir. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde bürokrasinin değişik anlamları, tarihçesi, bürokrasiye yönelik farklı yaklaşımlar üzerinde durulmuş ve Türk kamu bürokrasisinin Cumhuriyet döneminden sonraki tarihsel gelişimi ele alınmıştır. İkinci bölümde kırtasiyecilik kavramının farklı yönleri, sonuçları açıklanmaya çalışılmış olup, Türk kamu bürokrasisinde kırtasiyeciliği artıran etkenlere değinilmiştir. Son bölümde Türk kamu bürokrasisinde kırtasiyeciliği azaltmaya yönelik çalışmalar belirtilmiş ve bu çalışmalar hakkında bir değerlendirmeye gidilmiştir.
Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminde yürütme organı ve Devlet Başkanı'nın sorumluluğu: Karşılaştırmalı bir inceleme

1800'lü yıllarda başlayan Osmanlı-Türk anayasacılık hareketleriyle birlikte 'yürütmenin sınırlandırılması ve demokratik hükümet sisteminin benimsenmesi' düşüncesi de tartışılmaya başlanmıştır. Elde edilen anayasal kazanımlarla birlikte zaman içinde farklı nitelikleri haiz demokratik hükümet sistemleri benimsenmiştir. Cumhuriyet döneminde uzun süre uygulanan parlamenter sistem 2017 anayasa değişiklileriyle yerini 'Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi'ne bırakmıştır. Cumhurbaşkanlığı hükümet sisteminde yürütme ve cumhurbaşkanının sorumluluğu diğer demokratik hükümet sistemlerinden farklılaşmaktadır. Bu çalışmada öncelikle tarihsel süreç içerisinde Türk anayasalarındaki yürütme mercek altına alınmıştır. Özellikle Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi'nde yürütme erki ayrıntılı olarak incelenmiştir. Çalışmanın spesifik alanını ise devlet başkanının sorumluluğu oluşturmaktadır. Bu doğrultuda Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi ile Osmanlı-Türk anayasalarında cumhurbaşkanının sorumluluğu karşılaştırılmıştır. Daha sonrasında ise Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi ile parlamenter, başkanlık ve yarı başkanlık sistemlerinde devlet başkanının sorumluluğu karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Karşılaştırmalı anayasa hukuku çerçevesinde elde edilen bulgular ışığında, sisteme ilişkin öneriler sunmak amaçlanmıştır. Çalışmada elde edilen bulgulara göre, Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi'nde devlet başkanının sorumluluğunun bazı yönleriyle parlamenter, yarı başkanlık ve sistemin temel alındığı klasik başkanlık sistemindeki devlet başkanının sorumluluğundan farklı olduğu görülmektedir. Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi'nde yetki ve sorumlulukta paralellik ilkesine uygun olarak cumhurbaşkanının sorumluluğu da artırılmıştır. Ancak artan sorumluluğun özellikle de cezai kısmının uygulanması ise öncesine nazaran daha zor şartlara bağlandığı sonucu da çalışma bulgularındandır.
Türkiye'de kamu görevlileri sendikalarının toplu pazarlık sistemindeki etkililiği

Kamu görevlileri sendikacılığı uzun süredir dünyada ve ülkemizde tartışılmaktadır. Kamu görevlileri, sendika hakkını işçilere nazaran daha geç tarihlerde elde etmişlerdir. Devlet ile pazarlık etme konusundaki çekinceler nedeniyle kamu görevlilerinin toplu pazarlık hakkının tanınması daha geç tarihlere rastlamaktadır. Kamu görevlilerine toplu pazarlık hakkının tanınması dünyada yaklaşık yüzyıldan fazla geçmişşi olmakla birlikte 2. Dünya savaşından sonra yoğunlaştığı görülmektedir. Ülkemizdeki kamu görevlilerinin toplu pazarlık içermeyen sendikal haklarının anayasal başlangıcı 1961 yılıdır. Toplu pazarlık için ise 1995 yılı anayasa değişikliğini ve müteakiben 2001 yılında çıkarılan 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Kanununu beklemek gerekmiştir. 4688 sayılı Kanun toplu pazarlıklar sonucunda mutabakata varılması halinde mutabakat metni imzlanmasını öngördüğünden eleştiri konusu olmuştur. Bu çalışma, Türkiye'deki kamu görevlileri sendikalarının toplu pazarlık sistemindeki etkililiğini ortaya çıkarmak amacıyla hazırlanmıştır. Sendikaların toplu pazarlık sistemindeki etkililiğini ortaya çıkarmak için bazı ölçütler kullanılmıştır. Çalışmada, sendikaların toplu pazarlık masasına getirdikleri taleplerinin ne oranda kaşılandığı, mutabakata varılan veya üzerinde anlaşma sağlanan konuların ne kadarının hükümetler tarafından gerçekleştirildiği, toplu pazarlık sürecinde sendikal haklardaki kazanımların neler olduğu, mali ve sosyal haklarda ne gibi değişimlerin yaşandığı değerlendirilmiştir. Mali haklardaki değişimler incelenirken toplu pazarlık yapılmadan önceki sekiz yıl ile toplu pazarlık yapılan sekiz yılda maaşlardaki reel artış ve azalışlar ile bu artışların toplu sözleşme hakkı bulunan kamu işçilerinin elde ettiği ücretler ile karşılaştırılması yapılmış, kamu görevlilerinin milli gelirden aldığı payın değişim durumu irdelenmiştir. Çalışma kapsamında, kamu görevlileri sendikaları yönetim kurulu üyelerinin mevcut sisteme bakışlarını ve geleceğe ilişkin düşüncelerini belirlemek için yapılan alan araştırmasının sonuçları değerlendirilmiştir.