turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çalışanlarda affedicilik ile ruh sağlığı ilişkisinin incelenmesi

Giriş: Öfkeden ve saldırganlıktan vazgeçip yerine merhamet ve iyilikseverduyguları koyma çabaları affedicilik olarak tanımlanmaktadır. Bireylerde anormalşekilde meydana gelen herhangi bir sebebe dayanmayan tedirginlik ve korku duygusunun kronik olarak ortaya çıkması durumuna ise anksiyete denilmektedir. Yaptığımız çalışmada ise bahsedilen bu değişkenlerden yola çıkarak iş yerinde affedicilik ve anksiyete arasında anlamlı bir ilişkinin olup olmadığı incelenmiştir. Amaç: Bu çalışmanın amacı iş yerinde affedicilikle ruh sağlığı açısındananksiyeteyle arasındaki ilişkiyi ve iş yerinde affedicilik ve anksiyetenin bazı sosyodemografik değişkenlere göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmada veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu, işyerinde affedicilik ölçeği ve anksiyete ölçeğinde yararlanılmıştır. Kişisel bilgi formu yaş, cinsiyet, medeni durum, öğrenim seviyesi, çalışma yılı ve gelir düzeyine odaklanmıştır. İş yerinde affedicilik ölçeği ise 23 madde ve dört alt ölçekten oluşmaktadır. Anksiyete ölçeği ise 14 madde ve dört alt ölçekten oluşmaktadır Veri analiz tekniği açısından çalışmada Pearson Korelasyon katsayısı, t testi ve ANOVA'dan faydalanılmıştır. Elde edilen verilerin analizleri SPSS 11,5 programı ile yapılmıştır. Örneklem: Bu araştırmanın çalışma grubu, 125 kadın ve 75 erkek olmak üzere 200 işgörenden meydana gelmektedir. İşgörenler, 20 ile 57 yaşları arasındadırlar. Katılımcıların 110'u evli, 90'ı bekar iken 34'ü ilkokul, ortaokul ve lise, 127'si üniversite ve 39'u ise lisansüstü eğitim mezunudur. Katılımcı bireylerin 60'ı 0-1, 44'ü 2-3, 48'i 4-5 ve 48'i 6 yıl ve üzeri çalışma süresine sahiptir. Sonuçlar: Çalışanların iş yerinde affedicilik ve anksiyete seviyeleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmadığı saptanmıştır. Kadın ve erkek işçilerin, iş yerinde affedicilik düzeyleri arasında cinsiyet bağlamında anlamlı bir farklılık bulunmadığı, kadın ve erkek işçilerin, anksiyete düzeyleri arasında cinsiyet bağlamında anlamlı bir farklılık bulunduğu tespit edilmiştir. Buna göre, erkek katılımcıların anksiyete düzeylerinin kadınlara göre daha yüksek olduğu gözlemlenmiştir. Evli ve bekar çalışanların, işyerinde affedicilik ve anksiyete seviyesi arasında medeni durum bağlamında anlamlı bir farklılık bulunmadığına ulaşılmıştır. Çalışan bireylerin anksiyete seviyeleri arasında yaş düzeyi bağlamında anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. II Buna göre, yaşları 31-40 olan katılımcıların anksiyete düzeylerinin, yaşları 41 ve üzeri olan katılımcılar ile yaşaları 20-30 arası olan katılımcıların anksiyete düzeylerine göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra çalışanların iş yerinde affedicilik ve anksiyete düzeyleri arasında, gelir durumu, eğitim ve çalışma yılına göre anlamlı bir farklılık olmadığı bulunmuştur.
Çalışan/çalışmayan ebeveynlerin çocuklarına karşı tutumları ve bu tutumların 5-6 yaş grubu çocukların davranış problemleri ile ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın genel amacı; çalışan/çalışmayan ebeveynlerin çocuklarına karşı tutumları ve bu tutumların 5-6 yaş grubu çocukların davranış problemleri ile ilişkisini ortaya koymaktır. Araştırmanın örneklemini İstanbul ili Üsküdar ilçesine bağlı 10 bağımsız anaokuluna devam eden 150 öğrencinin anne-babası ve sınıf öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmada demografik bilgiler araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu, ebeveyn tutumlarını değerlendirmek için Ebeveyn Tutum Ölçeği ve davranış problemlerini tespit etmek için Okul Öncesi Davranış Sorunları Tarama Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Veriler toplandıktan sonra, elde edilen bilgiler IBM SPSS Statistics 20 paket programına girilmiş ve analizler bu paket programı aracılığıyla yapılmıştır. Araştırmada çocuğun davranış problemiyle ebeveynlerin çocuğuna karşı tutumları arasında ilişki olup olmadığı çocuk davranış problemlerinden kavgacı-saldırgan alt boyutu için Spearman Brown Sıra Farkları korelasyon katsayısı ile belirlenirken diğer alt boyutlar için Pearson Korelasyon Katsayısı ile belirlenmiştir. Çocuk davranış problemi ile anne çalışma durumu arasındaki ilişki kavgacı-saldırgan alt boyut için Mann Whitney U testi ile, diğer alt boyutlar için t testi ile incelenmiştir. Anne ve babaların demografik özellikleri ile ETÖ tutum puanları arasındaki ilişki t testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi ile incelenmiştir. İstatistiki analizler sonucunda, annenin çalışma durumu ile çocuklardaki davranış problemi arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Annesi çalışan çocukların annesi çalışmayan çocuklara göre daha kavgacı-saldırgan oldukları saptanmıştır. Aynı şekilde çalışan ve çalışmayan annelerin tutumları karşılaştırıldığında çalışmayan annelerin daha koruyucu bir tutuma sahip oldukları bulunmuştur. Babaların tamamının çalışmasından dolayı baba tutum farklılığı ve çocuğun davranış problemi ilişkisi değerlendirilememiştir. Davranış problemi ile çocuğun cinsiyeti değişkeni açısından bakıldığında erkeklerin kızlara göre daha sık aşırı hareketli-dikkatsiz davranış problemi sergiledikleri görülmüştür. Ebeveyn tutumu ile davranış problemleri arasındaki ilişkiye bakıldığında anlamlı farklılıklara ulaşılmıştır. Ayrıca babaların annelere oranla daha otoriter, annelerin babalara göre daha demokratik tutuma sahip olduğu da bulgular arasındadır. Ebeveynlerin demografik özellikleri ile ebeveyn tutumları arasında da anlamlı farklılıklar bulunmuştur. İlköğretim mezunu anne ve babaların lise ve yüksek öğrenim mezunu anne ve babalara göre daha koruyucu bir tutuma sahip oldukları görülmüştür. Babaların yaşı arttıkça demokratik tutumlarının azaldığı ve kız çocuğuna sahip babaların erkek çocuğuna sahip babalardan daha koruyucu bir tutum benimsedikleri çıkan sonuçlar arasındadır. Ebeveyn tutumlarının her iki ebeveyninde ekonomik durumu ve çocuğun kardeş sayısına göre farklılık göstermediği sonucuna ulaşılmıştır.
Sosyal kaygıyla başa çıkma programının öğrencilerin sosyal kaygı ve depresyon düzeylerine etkisi

Bu araştırmanın amacı bireylerin depresyon düzeyleriyle sosyal kaygı düzeyleri arasındaki ilişkileri ve sosyal kaygıyla başa çıkma programının öğrencilerin sosyal kaygı ve depresyon düzeyleri üzerindeki etkisini ortaya koymaktır. Abidinpaşa Lisesi dokuzuncu sınıf öğrencilerinden oluşan 388 kişilik örneklemde Beck Depresyon Ölçeği ve Sosyal Durumlarda Kendini Değerlendirme Envanteri uygulanmış, hem depresyon hem de sosyal kaygı puanları yüksek olup araştırmaya katılmayı kabul eden 36 öğrenci seçkisiz olarak uygulama, etkileşim ve kontrol gruplarına atanmışlardır. Buna göre uygulama grubu 15-16 yaş arası 10 kız 2 erkek toplam 12, etkileşim grubu 15-17 yaş arası 10 kız 2 erkek toplam 12 kişi, kontrol grubu 14-16 yaş arası 10 kız 2 erkek toplam 12 öğrenciden oluşmaktadır. Uygulama grubuna 90 dakikalık 8 oturum yapılandırılmış grupla psikolojik danışma programı, etkileşim grubuna 45 dakikalık 4 oturum yapılandırılmamış grupla psikolojik danışma programı uygulanmıştır. Kontrol grubuna hiçbir uygulama yapılmamıştır. Öğrencilerin sosyal kaygı ve depresyon düzeyleri arasındaki ilişkiyi araştırmak için Pearson Momentler Korelasyon katsayısı hesaplanmış; uygulama, etkileşim ve kontrol grupları sosyal kaygı ve depresyon öntest ve son test puan ortalamaları arasındaki fark için ilişkili örneklemler için t-testi yapılmış, tekrarlı ölçümler için varyans analizi ve gruplar arası farklılığı test etmek için Tukey HSD testi uygulanmıştır. Yapılan araştırmanın bulgularına göre lise öğrencilerinin sosyal kaygı ve depresyon düzeyleri arasında düşük düzeyde de olsa anlamlı bir ilişki ( r =.28) bulunduğu, sosyal kaygıyla başa çıkma becerilerini kazandırmayı amaçlayan grupla psikolojik danışma programının sosyal kaygı ve depresyon düzeyleri yüksek olan lise öğrencilerinin sosyal kaygı ve depresyon düzeylerini azaltmada etkili olduğu bulunmuştur.
Zihinsel engelli çocuklara sahip anne babaların yaşam doyumlarının ve aleksitimik düzeylerinin incelenmesi

Bu çalışmada zihinsel engelli çocuğu olan anne ve babaların yaşam doyumlarının ve aleksitimik düzeylerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada ayrıca zihinsel engelli çocuklara sahip ebeveynlere ait çeşitli bağımsız değişkenlere göre yaşam doyumlarının ve aleksitimik düzeylerinin anlamlı düzeyde farklılaşma olup olmadığını incelemek bu araştırmanın amaçları arasında yer almaktadır. Bu çalışma ilişkisel tarama modelinde betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubunu orta anadoluda bir il merkezinde zihinsel engeli engelli çocuğa sahip 91 baba, 110 anne oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama araçları olarak 5 maddeden oluşan Diener Yaşam Doyumu Ölçeği ve 26 maddeden oluşan Toronto Aleksitimi Ölçeği kullanılmıştır. Ayrıca zihinsel engelli çocuğa ve ebeveyne ilişkin bazı demografik bilgilere ulaşabilmek amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Verilerin analizi için Tek Yönlü ANAVO, t-testi ve korelasyon analizlerinden faydalanılmıştır. Araştırma sonucuna göre zihinsel engelli çocuğu olan anne ve babaların yaşam doyum düzeyleriyle aleksitimik düzeyleri arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki olduğu bulgusuna ulaşılmıştır (r=-303, p<.01). Buna göre yaşam doyum düzeyleri arttıkça aleksitimi düzeylerinin azaldığını söylemek mümkündür. Yapılan analizler sonucunda zihinsel engelli çocuğa sahip anne ve babaların cinsiyetine, çalışma durumuna, aylık aile gelir düzeyine, eğitim düzeyine, çocuğun ikinci engel durumuna göre aleksitimi düzeylerinde anlamlı farlılaşma olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Ebeveynlerin çalışma durumuna, aylık aile gelir düzeyine ve eğitim düzeyine göre yaşam doyumlarında anlamlı farklılaşma olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Ayrıca yaşam doyumu ve aleksitimi düzeylerinin bağımsız değişkenlere göre anlamlı farklılık gösterip göstermediğine ilişkin bulgulara da yer verilmiştir.
Ergenlerde sosyal görünüş kaygısının umutsuzluk düzeyi ve kilo özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Ergenlik, birçok gelişimin yaşandığı kritik öneme sahip bir dönem olması sebebiyle ülkemizde ve Dünya'da pek çok araştırmaya konu olmuştur. Bu çalışmanın amacı, ergenlik döneminde sosyal görünüş kaygısının umutsuzluk düzeyi ve kilo özellikleri ile arasında bir ilişkinin olup olmadığı sorusuna cevap aramaktadır. Çalışmamız, betimsel ve ilişkisel tarama modeline uygun olarak hazırlanmıştır. Çalışma, araştırmacının hazırladığı 'Sosyodemografik Veri Formu', 'Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği' ve 'Beck Umutsuzluk Ölçeği' kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulguların değerlendirilmesinde, istatistiksel analizler için SPSS 22.0 İstatistik paket programı kullanılmıştır. Sonuçlar %95 güven aralığında ve p<0, 05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırmanın evrenini İstanbul ili Avcılar ilçesinde eğitimine devam etmekte olan 9., 10., 11. ve 12. sınıflara devam eden yaklaşık 18.172 öğrenci oluşturmaktadır. Avcılar Anadolu Lisesi, Fatih Sultan Mehmet İmam Hatip Lisesi ve Kemal Atay Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi'ne devam etmekte olan öğrencilerden basit tesadüfi örnekleme yöntemi ile toplam 1411 öğrenci çalışmaya dahil edilmiştirBKİ ile Sosyal Görünüş Kaygısı arasında anlamlı düzeyde ilişki bulunmuştur. SGK ve Umutsuzluk Toplam ve alt boyutları arasında da anlamlı düzeyde bir ilişki bulunmuştur. Ergenlerin BKİ ile SGK ve Umutsuzluk düzeyleri arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Okulların Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık birimlerinin, öğretmenlerin ve özellikle ailelerin bu konularda ergenlere gerekli desteği vermeleri önemlidir. İlçe Milli Eğitim Müdürlüklerinin de bu dönem yaşanan böylesi kritik sorunlara karşı yeni projeler geliştirerek, ergenlere ulaşması ve olası riskli davranış ve intihar olasılığını minimum düzeye indirme çalışmaları yapması önerilmektedir.
Exploring men's body image concerns and predisposing factors for muscle dysmorphia in the framework of Self-Determination Theory

Bu tez kapsamında, erkeklerin vücut görünümüne dair kaygılarının derinlemesine anlaşılması ve kas algı bozukluğuna zemin hazırlayan etmenlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda üç çalışma tasarlanmıştır. Birinci çalışmada vücut görünümüne ilişkin kaygılar erkekler ve kadınlar arasında karşılaştırılmıştır. Ayrıca, temel psikolojik ihtiyaçların bu kaygılar üzerindeki yordayıcı etkisi araştırılmıştır. Sonuçlar, erkeklerin ve kadınların benzer seviyede bu kaygıları hissettiklerini ancak bu kaygıların tezahürlerinde farklılaştıklarını göstermiştir. Ek olarak, karşılanmamış ihtiyaçların bu kaygıları yordadığı bulunmuştur. İkinci çalışmada ise, vücut geliştirmeye ilişkin motivasyonları tespit edebilmek için düzenli olarak vücut geliştiren altı erkek ile yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Sonuçlara göre aşağılık hislerini telafi etme isteği, erkekleri vücut geliştirme aktivitelerine yöneltmekte, bu aktiviteler de kas kütlesine bağlı öz-değere ve duygulanıma sebep olmaktadır. Bu nedenle erkekler, kaslı olmanın getirdiği yüksek öz-değer ve olumlu duygulanımdan yararlanmak için sürekli olarak vücutlarını geliştirmeleri gerektiğini düşünmektedir. Bu mekanizma da, erkeklerin kas algı bozukluğu deneyimleme riskini artırmaktadır. Son çalışmada ise kas algı bozukluğunun ortaya çıkmasında etkili olabileceği düşünülen etmenler ile yaşam doyumunu yordayan etmenler Temel Psikolojik İhtiyaçlar Kuramı çerçevesinde araştırılmıştır. Nitekim sonuçlar engellenmiş psikolojik ihtiyaçlar ile kas algı bozukluğu arasında anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir. Ayrıca, karşılanmış ihtiyaçların yaşam doyumunu pozitif yönde, engellenmiş ihtiyaçların ise negatif yönde yordadığı bulunmuştur. Toplu olarak değerlendirildiğinde bu tezin bulguları (1) erkeklerin kadınlarla benzer düzeyde vücut görünümlerine ilişkin kaygı yaşadıklarını ancak kaygılarının kaslı görünmekle ilişkili olduğunu, (2) sahip olunan aşağılık hislerini ve karşılanmamış temel psikolojik ihtiyaçları kaslı bir vücut ile telafi etme çabasının kısa vadede olumlu sonuçlar doğursa da uzun vadede kas algı bozukluğu gibi psikopatolojik sonuçlar ortaya çıkarabileceğini göstermiştir.
Eğitim kurumlarında duygusal istismar ve yansımaları: Nitel bir çalışma

Bu araştırma üniversite öğrencilerinin geçmişş eğitim kurumlarında öğretmen ve okul yöneticileri tarafından maruz kaldıkları duygusal istismarın ve bu yaşantının birey üzerindeki yansımalarının incelendiği nitel bir araştırmadır. Araştırmaya Akdeniz bölgesinde bulunan bir üniversitede lisans sekizinci dönemde eğitim görmekte olan 18 birey (11 kadın, 7 erkek) katılmıştır. Araştırmada, veri toplamak amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan 'yarı yapılandırılmış görüşme formu ve katılımcıların demografik bilgilerine ulaşmak amacıyla 'kişisel bilgi formu' kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler nitel veri analizi yöntemlerinden içerik analizi yoluyla analiz edilmiş ve bulgular temalar halinde sunulmuştur. Araştırma sonucunda eğitim kurumunda öğretmen ve okul yöneticileri tarafından duygusal istismara maruz kalan bireylerin duygusal istismar ve maruz kaldıkları duygusal istismarın yansımalarına ilişkin bulgular on tema altında toplanmıştır. Bu temalar şu şekildedir: (1) duygusal istismar ve duygusal istismar türleri, (2) duygusal istismar ve özellikleri, (3) duygusal istismarın öznel yansımaları, (4) duygusal istismarın bireyin aile ve arkadaş ilişkilerine yansıması, (5) duygusal istismarın bireyin eğitim-öğretim yaşamına yansıması, (6) duygusal istismarın bireye katkıları ve bireyin yaşamında yarattığı engelleyici unsurlar, (7) duygusal istismara maruz kalınmasaydı oluşabilecek benlik tasarımları, (8) bir psikolojik danışman olarak eğitim kurumunda öğretmen okul yöneticisi tarafından duygusal istismar davranışına yönelik sergilenebilecek tutum, (9) duygusal istismarı önlemeye yönelik öneriler ve (10) duygusal istismar ve yansımaları üzerine gerçekleştirilen çalışmanın psikolojik danışma ve rehberlik açısından önemi. Araştırma sonuçları eğitim kurumlarında öğretmen ve okul yöneticileri tarafından duygusal istismara maruz kalan bireylerin bu yaşantının yansımalarını uzun süre taşıdığına ve taşımaya devam ettiğine işaret etmektedir. Birey, ailesi ve yaşadığı çevre tarafından desteklense de maruz kaldığı duygusal istismarın duygu, düşünce ve davranışları üzerinde çoklu yansımalar yarattığı gözlemlenmiştir.
The relationship between perceived maternal parenting and psychological distress during adolescence: Moderetor effect of self - compassion

Bu çalışmanın amacı, fiziksel ve psikolojik değişimler nedeniyle fırtınalı bir dönem olarak değerlendirilen ergenlik döneminde, algılanan anne ebeveyn tutumunun psikolojik stres üzerindeki rolünü araştırmaktır. Bununla birlikte, öz-anlayışın ergenlerdeki psikolojik stres üzerindeki yordayıcı rolü de incelenmiştir. Ayrıca, öz-anlayışın koruyucu bir faktör olarak, algılanan anne ebeveyn tutumu ile ergenlerin psikolojik stresi arasındaki ilişki üzerindeki aracı rolü de araştırılmıştır. Mevcut araştırmanın örneklem grubu, 529 (226 kadın, 303 erkek) lise 9. sınıf öğrencilerinden oluşmaktadır. Katılımcıların yaşları, 14 ile 17 arasında değişmektedir. Katılımcılara, Öz-Anlayış Ölçeği, Algılanan Ebeveyn Tutumu Ölçeği ve Despresyon Anksiyete Stress Ölçeği ders saatleri dahilinde sınıflarında, karşı dengelenmiş şeklinde dağıtılmıştır. Çoklu regresyon analizi sonuçlarına göre, öz-anlayış, algılanan ebeveyn tutumunun bir alt faktörü olan duygusal sıcaklık tarafından anlamlı bir şekilde yordanırken, aşırı koruma, reddetme ve karşılaştırma boyutları tarafından anlamlı olarak öngörülememiştir. Öz-anlayış faktörü, ergenlikte depresyon, aksiyete ve stresin anlamlı yordayıcı olarak ortaya konmuştur. Bununla birlikte, öz-anlayışın, algılanan anne ebeveyn tutumu ile psikolojik stres arasındaki ilişki üzerindeki aracı rolü istatistiksel olarak anlamlı çıkmamıştır. Araştırmanın sonuçları, literatürdeki farklı araştırmalar ve kültürel farklar ışığında değerlendirilmiştir. Mevcut tez, yeni bir terim olan öz-anlayış faktörünü ergen popülasyonu ile araştırmayı ve bu araştırmanın sonuçlarına dayanarak psikoterapi ve eğitim sistemi için öz-anlayış faktörünü içeren koruyucu müdahale programları geliştirilmesi adına literatüre katkı yapmayı amaçlamıştır.
Psikolojik danışman adaylarının problem çözme becerileri ve mesleki öz-yeterlik algılarının özerklik, süpervizyon yaşantıları ve meslek etiği ile ilişkilerinin incelenmesi

Bu araştırmada psikolojik danışman adaylarının problem çözme becerisi ve psikolojik danışma öz-yeterlik algılarının cinsiyete, süpervizyonun gerçekleştirilme biçimine, bireysel psikolojik danışma uygulamasını gerçekleştirdikleri danışan ve oturum sayısına, süpervizyona ilişkin memnuniyete ve meslek etiği ile ilgili ek öğrenme yaşantıları olup olmamasına göre incelenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca psikolojik danışman adaylarının problem çözme becerilerinin yordayıcıları da araştırılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Türkiye'deki sekiz devlet üniversitesinde öğrenim gören 258 Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik son sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Problem Çözme Becerileri Envanteri, Psikolojik Danışma Öz-Yeterlik Ölçeği, Otonomi Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılarak veri toplanmıştır. Verilerin analizinde bağımsız örneklemler t testi, tek yönlü varyans analizi ve regresyon analizi teknikleri kullanılmıştır. Bulgular psikolojik danışman adaylarının problem çözme becerilerinin cinsiyete, süpervizyon biçimine, danışan ve oturum sayısına, süpervizyondan duyulan memnuniyete ve meslek etiği ile ilgili ek bir öğrenme yaşantısı olup olmamasına göre anlamlı biçimde farklılaşmadığını ortaya koymuştur. Diğer yandan psikolojik danışma öz-yeterlik algısının ise cinsiyete, süpervizyondan duyulan memnuniyete ve meslek etiği ile ilgili ek öğrenme yaşantılarının olup olmamasına göre anlamlı biçimde farklılaştığı görülmüştür. Son olarak problem çözme beceri algısı psikolojik danışma öz-yeterlik algısı tarafından anlamlı biçimde yordanırken özerklik algısı, cinsiyet, süpervizyon biçimi ve meslek etiği ile ilgili ek öğrenme yaşantılarınca anlamlı biçimde yordanmamıştır.
The relationship between emotional intelligence, work engagement, and organizational commitment in luxury retail stores employees

Bu tez çalışmasının amacı duygusal zeka, işe tutkunluk ve şirkete bağlılık kavramları arasındaki ilişkiyi lüks marka mağaza çalışanları arasında incelemektir. Bu tez çalışması deneysel olmayan araştırma yönetimi ve kesitsel anket metodu kullanılarak uygulanmıştır. Çalışmaya katılanların her biri lüks marka mağaza çalışanları olarak seçilmiştir (n=151). Tüm katılımcılardan Duygusal Zeka Ölçeği, Utrecht İşe Tutkunluk ve Allen ve Meyer'in Şirkete Bağlılık Ölçeği anket sorularını cevaplamaları istenmiştir. Duygusal Zeka'nın Şirkete Bağlılık kavramını İşe Tutkunluk aracı değişken etkisiyle tahmin ettiği gözlemlenmiştir. Ek olarak, duygusal zeka, işe tutkunluk ve şirkete bağlılık değerleri arasında pozitif korelasyon bulunmuştur. Ayrıca, bahsi geçen kavramlar ve demografik değerler arasında pozitif ve anlamlı sonuçlar gözlemlenmiştir.
Ergenlerin çalışma alışkanlıkları ile sınav kaygısı ve okul başarısı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın genel amacı ergenlerin çalışma alışkanlıkları ile sınav kaygısı ve okul başarısı arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma genel tarama modeline uygun olarak yapılmıştır. Araştırma verileri 2016 2017 eğitim-öğretim yılında Konya ilindeki çeşitli ortaokullarının 8. sınıfında öğrenim gören 314 öğrenciyle gerçekleştirilmiştir. Öğrencilerin çalışma alışkanlıklarını belirlemek amacıyla Uluğ (1981) tarafından geliştirilen 'Çalışma Alışkanlıkları Ölçeği', Sınav Kaygısı düzeylerini belirmek amacıyla 'Sınav Kaygısı Envanteri' ve kişisel ve ailesel özelliklere ilişkin bilgi edinmek amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştırAraştırma sonucunda elde edilen bulgular incelendiğinde öğrencilerin çalışma alışkanlıkları ile sınav kaygıları arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişkinin bulunduğu görülmektedir. Bulunan sonuçlara bakıldığında kız öğrencilerin verimli çalışma alışkanlıklarının ve aynı zamanda sınav kaygılarının erkek öğrencilerden daha fazla olduğu bulunmuştur. Ayrıca ek yardım alan öğrencilerin verimli çalışma alışkanlıklarının, ek yardım almayan öğrencilerden daha fazla olduğu bulunmuştur. Bunlara ek olarak öğrencilerin verimli çalışma alışkanlıkları arttığında not ortalamalarının da arttığı bulunmuştur. Öğrencilerin çalışma alışkanlıklarının ve sınav kaygılarının öğrencilerin anne ve babalarının öğrenim durumlarına göre anlamlı farklılık gösterdiği bulunmuştur.