turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kişi hürriyeti ve güvenliği hakkının sınırlanması ve sonuçları

Bu çalışmanın amacı kişi hürriyeti ve güvenliği hakkını kavramsal çerçevesi ile tarihsel gelişimi ve sınırlanması yönündeki ceza muhakemesi koruma tedbirlerinden yakalama, gözaltına alma ve tutuklama tedbirleri ile 1 Haziran 2005 tarihi sonrasında yasal mevzuatla tutuklama tedbirine alternatif olarak düzenlenen Adli Kontrol tedbiri çerçevesinde incelemek ve bu hakların korunması konusunda mevzuatta ve uygulamada mevcut bulunan eksiklikler ve yanlışlıkların ortaya çıkarılması, bu eksiklik ve yanlışlıkların düzeltilmesi yolunda öneriler sunabilmektir. Bunun yanı sıra, küçüklerin ıslahı hakkındaki düzenlemeler; tedavi, eğitim ve ıslah için alınabilecek önlemler ve sınır dışı ve iade amacıyla uygulanabilen yakalama ve tutuklama hususları da özel kanunlardaki alt yapısıyla birlikte ele alınacaktır. İnsan haklarına saygılı hukuk devleti olmak için, yapılan bu tespitlerin objektif ve gerçekçi bir biçimde değerlendirimesi, ceza muhakemesi kanun ve yönetmeliklerinde gerekli düzenlemelerin ve düzeltmelerin hızlı bir sekilde yapılması, bu düzenlemelerin de uygulamada yerlestirilmesi gereklidir.
Kadınların çevre sorunlarına ilişkin bilgi düzeyleri ve çevre eğitimi

Bu araştırmanın amacı kadınlara çevre konusunda eğitim programıuygulayarak, kadınların çevre konusundaki bilgi düzeylerini arttırmak ve onlardaçevre bilinci oluşturmaktır. Bu amaçla 100. Yıl Yaygın Eğitim Kurs Programlarına devam eden 60 kadın araştırma kapsamına alınmıştır. Kadınların çevre konusundaki bilgi düzeylerinin saptanması amacıyla bir anket formu hazırlanmıştır. Araştırma grubuna anketler eğitim çalışmasına başlamadan önce dağıtılmış ve cevaplamaları istenmiştir. Daha sonra çevre bilgisi ve çevre sorunlarını içeren dört haftalık eğitim programı uygulanmıştır. Verilen eğitimden sonra aynı anketler tekrar uygulanarak kadınlara verilen çevre eğitiminin ne derece etkili olduğu ortaya çıkarılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS programından yararlanılarak yüzde ve frekans değerleri saptanmış, ki-kare analizi ve t-testi uygulanmıştır. Kadınlara uygulanan anketler sonucunda, çevre bilgisi, çevre sorunlarınınsebepleri, etkileri ve bu sorunları önleme yollarına ilişkin konularda bilgi düzeylerinin anlamlı olarak arttığı ortaya çıkmıştır. Bu, verilen çevre eğitimininkadınlara faydalı olduğunu göstermektedir. Eğitimden önce ve eğitimden sonra uygulanan testlerden alınan sonuçlara göre; eğitimden önce başarı 100 üzerinden 58.77 iken, eğitimden sonra 84 .90'ayükselmiştir. t testi ile yapılan kontrol sonucunda bu farkın istatistiksel olarak önemli olduğu belirlenmiştir.
Nitelikli yabancı işgücü göçü çekim politikaları ve Türkiye uygulaması

Nitelikli işgücü bir ülkenin kalkınmasında rol oynayan en önemli faktörlerden biridir. Özellikle son yıllarda yaşanan bilim ve teknoloji alanındaki gelişmelerden sonra katma değerli ürünleri yaratacak nitelikli işgücünün önemi daha fazla artmıştır. Nitelikli işgücünün yapmış olduğu malların katma değeri daha fazla olmakta ve bu da ülkenin ekonomisini mukayeseli olarak daha ön plana çıkartmaktadır. Bunun önemini kavrayan ülkeler bu eksikliklerini kapatmak için son yıllarda bir yarış içine girmişlerdir. Bu eksikliklerini dışarıdan işgücü ithal ederek kapatma yoluna gitmişlerdir. Bu nedenle nitelikli yabancı işgücünü çekecek birçok politika ve düzenlemeyi hayata geçirmişlerdir. Türkiye de son yıllarda yaşadığı ekonomik büyüme sonucunda uluslararası göçten nasibini almış ve transit ülke olmaktan hedef ülke olma yoluna girmiştir. Türkiye de diğer ülkeler gibi nitelikli işgücünün öneminin farkında olarak, bu eksikliğini bir taraftan eğitim ve işgücü piyasasında uyguladığı politikalarla aşmaya çalışırken, bir taraftan da yetişmiş nitelikli yabancı işgücünü çekmek için politikalar uygulamaya başlamıştır. Bu çalışmada Dünya'daki ülkeler ile Türkiye'nin genel olarak nitelikli işgücünü çekmek adına uyguladığı politika ve uygulamalar incelendikten sonra, özellikle yüksek nitelikli göçmenlerin bir ülkeyi neden tercih ettiği ile ilgili endekslerin değerlendirmesi yapılıp uygulanan politikaların nitelikli işgücünü çekmede yeterli olup olmadığı sorusuna cevap aranmıştır.
6360 sayılı kanun sonrası büyükşehir belediyelerinin genel bütçe vergi gelirlerinden aldıkları payların yerel hizmetlerin sunulmasında katkısı: Kahramanmaraş ili örneği

6360 Sayılı Kanun Sonrası Büyükşehir Belediyelerinin Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Aldıkları Payların Yerel Hizmetlerin Sunulmasında Katkısı: Kahramanmaraş İli Örneği
Kent sosyolojisi perspektifinden mahallenin sosyo-kültürel dönüşümü: 'Boztepe-Çukurçayır Mahallesi örneği'

Günümüz kent yapılanması, tarihsel birikim ve güncel dinamikler eşliğinde, karmaşıklıklar, görünür/görünmez toplumsal çeşitlilikler ve çelişkilerle doludur. Özellikle kent sosyolojisi literatüründeki tartışmaların odak noktasını kent toplumunun çeşitliliğinin ve çelişkilerinin bir sonucu olan mahallenin yeniden üretilmesi oluşturmaktadır. Modernleşme sürecinde belirlenen kent söylemi çalışmada 'kentsel modernite' kavramıyla ifade edilmektedir. Mahallenin yeniden üretilmesiyle ortaya çıkan kültürel ve toplumsal sermaye kentsel moderniteyi meşrulaştırmaktadır. Bu çalışma itibariyle ele alınan Trabzon'da çok katlı yapıların sayısı hızla artmakta ve bu artış yeni bir kentsel yapılanmanın ipuçlarını taşımaktadır. Kent sosyolojisi açısından bu çok katlı yapıların artışı ve mahallenin sosyo-kültürel değişim süreçleri ve çizdikleri tablo önem arz etmektedir. Trabzon, İstanbul ve Ankara gibi özel bir deneyimden farklı olarak, Anadolu kentlerindeki daha yaygın bir kentsel toplumu temsil etmekte ve bu nedenle de belli bağlama otursa da moderniteyle birlikte mahallenin yeniden üretilen sosyo-kültürel süreçlerin yapısını anlamayı sağlayacak ipuçları vermektedir. Dolayısıyla, Trabzon Çukurçayır mahallesine odaklanarak gerçekleştirilen bu çalışma, özgün ve belirli kriterlere göre seçilmiş örnek bir alanın analizini yapan ama aynı zamanda da Türkiye'nin neoliberal kent rejimi deneyimine ışık tutma ve mahallenin sosyo-kültürel dönüşümüne yönelik sorulara yanıt arama potansiyelini de içerisinde taşımaktadır. Bu çalışmada Çukurçayır Mahallesi'nin nüfusunu sosyo-kültürel açıdan temsil eden kitleye sorulan sorular, saha çalışması kısmını oluşturmuş, mahallenin sosyo-kültürel dönüşümü modernite ve toplumsal ilişkiler açısından ele alınmıştır.
Hegemonya ve karşı-hegemonya inşasında eğitimin rolü: Köy Enstitüleri ve İmamhatip Okulları üzerinden karşılaştırmalı bir analiz

Formel anlamıyla eğitim, tarih boyunca en önemli siyasal meşruiyet araçlarından biri olmuştur. Nitekim Antik çağlardan günümüze okullar, iktidarların arzu ettiği 'makbul özneler' inşa etmek gibi bir misyon üstlenmişlerdir. Şüphesiz bu 'makbul' ya da 'iyi' olan insan-tipinin unsurları, egemen ideolojik kalıplar aracılığıyla belirlenir. Bu anlamda okullar, egemen ideolojilerin zihinlerde yerleştirilmesi ve bununla bağlantılı olarak iktidarların arzu ettiği bir sivil toplum formasyonunun oluşturulması hususlarında hayati işlevlere sahiptirler. Keza Louis Althusser'in en verimli 'ideolojik aygıt' olarak tanımladığı öğretimsel aygıt, bir iktidar bloğunun hegemonya üretiminde 'toplumsal rızayı' sağlayan önemli bir araçtır. Ancak bu yönde indirgemeci bir bakış, okullarda yeşeren karşı-ideolojik reaksiyonların ve dolayısıyla okulların karşı-hegemonya inşa etme potansiyelinin gözden kaçırılmasına neden olabilir. Özellikle modern devletlerde okulların birer ideolojik aygıtlar olduğu doğrudur, fakat bu önerme bir yönüyle de eksiktir. Zira nasıl ki her hegemonik düzen, karşı-hegemonik sızıntılar zemininde hareket ediyorsa; okullar da bu bütünün bir parçası olarak hegemonik tesirlerden 'görece özerk' bir konum işgal ederler. Nihayetinde de okullar basit bir hegemonik aygıt olmanın aksine, çelişkiye dayalı yeniden-üretim alanları olmaları nedeniyle her an karşı-hegemonik bir girişimin öznelerini üreten bir mekan hüviyetine bürünebilirler. Nitekim bu çalışmada, ifade edilen bu kuramsal çerçeve üzerinden, Türkiye'de Köy Enstitüleri ve İmam-Hatip Okulları pratiklerinin karşılaştırmalı bir analizinin yürütülmesi amaçlanmaktadır. Sonuç olaraksa bu iki eğitim pratiğinin, Osmanlı'dan günümüze değin hakim iki grup arasında süregiden bir hegemonya mücadelesinin yansımasını oluşturduğuna ulaşılmaktadır.
Yeni yardımseverlik bağlamında insani yardımların politikleşmesinde siyaset ve aktör ilişkileri

Tarihsel olarak, kurumsal insani yardımın yükselişi, Batı gücünün yükselişine paralel bir seyir izlemiştir. İnsani yardım, Batı'nın gücüyle o kadar iç içe geçmişştir ki Batı geriledikçe insani yardım kuruluşları ya geri çekilmekte ya da açıkta bırakılmaktadır. Ancak güç değişmekte olup, Batılı normlar ve kurumlar ortaya çıkan küresel çok kutupluluk ve güç dağılımında tartışılmaktadır. Zira, insani yardım sektöründeki klasik bağışçıların egemenliği de son dönemde sorgulanır hale gelmiştir. Bu bağlamda, bu tez çalışmasının amacı, insani yardım sektöründe önemli aktörler olan hegemonik güçlerin ve insani yardım kuruluşlarının politikalarını ve çalışmalarını, ilgili coğrafyalardaki insani yardım bekleyen ihtiyaç sahiplerinin gereksinimleri doğrultusunda mı, yoksa kendi çıkarlarına yönelik olarak mı gerçekleştirdiklerinin analiz edilmesidir. Tez çalışmasında nitel araştırma yöntemine bağlı olarak literatür taraması tekniği kullanılmıştır. Çalışma neticesinde, güçlü aktörlerin, insani yardımlarını ve müdahalelerini kendi politik ve iktisadi menfaatleri bağlamında gerçekleştirdikleri ve ihtiyaç sahiplerinin gereksinimlerini ise pek dikkate almadıkları sonucuna varılmıştır. Diğer bir deyişle, insani yardım, hegemonik gücü ilerletmek ve müdahaleyi haklı çıkarmak için bir araç olarak kullanılmıştır. Buna mukabil, bir takım gelişmekte olan devletlerin başını çektiği yükselen aktörler ise klasik bağışçıların uygulamalarına adeta meydan okuyarak ihtiyaç sahiplerinin gereksinimlerini ön planda tutan alternatif politikalar oluşturmuşlardır.
Civilizing process from above: Culture and state in Turkey, 1923-1945

Bu çalışma, erken Cumhuriyet döneminde (1923-1945) resmi kültür anlayışının oluşumunu tarihsel-siyasal bir çerçeve içinde ele almaktadır. Devletin sevk ve idare ettiği yukardan aşağıya medenileştirme süreci, bu oluşumun gösterdiği kültür-inşasının gidişatını belirlemektedir. Bu tez, Cumhuriyetin kültür kurumlarına değinerek kültürün söylemsel kurgulanmasının resmi ve kurumsal temellerini incelemektedir. Bu nokta, kültür kavramı devlet ve onun yürüttüğü siyasal proje ile bir bütün olarak çözümlenmektedir. Bu çalışmada, devlet söylemi içerisinde medeniyet kavramı ile örtüşen kültür kavramı gelişmiş ve modern bir mentaliteyi ve hayat tarzım belirtmekte olduğu ve toplumu şekillendirme, halkı ehlileştirme ve gelecek nesiller yaratma iradesinin ve faaliyetinin adı olarak belirdiği tartışılmaktadır. Bu kültürlendirme ve kimliklendirme anlayışıdır ki, hiyerarşik ve asimilasyonist bir mantığa dayanmaktadır. Bu bağlamda, kamusal alanın ve siyasal üyeliğin sınırlan belirlenmektedir. Belirlenen sınırlar Kemalizmin kültür yaklaşımının hem kapsayıcı hem de dışlayıcı olduğunu göstermektedir. Sonuçta, siyasal bir süreçte inşa edilmişliğin getirdiği özellik, Türk siyasal yaşamını öteden beri etkilemekte olan resmi kültür tanımını tartışmalı bir konu haline getirmiştir.
Afet ve acil durum yönetimi:Bolu belediyesi örneği

Afetler zamanı önceden tespit edilemeyen, canlıların yer alanmalarına, kaybına ve ölümlerine; tasınır ve tasınmaz her türlü mal ve ürünün zarar görmesineveya yok olmasına neden olan olaylardır. Afetler doğal ya da insan kaynaklı olaylar olarak karsımıza çıkabilir. Türkiye, jeolojik ve topoğrafik yapısı nedeniyle afetlerle çok sık olarak karsı karsıya kalan ülkelerin basında gelmektedir. Afet yönetiminde birinci hedef insan hayatının kurtarılmasıdır. Doğal afetlerin ne zaman olacağı belli olmadığı ve Türkiye topraklarının % 92'sinin deprem bölgesi olarak değerlendirildiği dikkate alındığında, bütün kamu kurum vekuruluslarının önceden hazırlıklı bulunması gerekir. Ancak, 17 Ağustos ve 12 Kasım 1999 tarihlerinde meydana gelen depremler, Türkiye'nin ne kadar doğal afetleregerçek anlamda hazırlıklı bulunmadığını göstermistir. 1999 depremleri Türkiye'de, yıllar süren bir savasın dahi yol açamayacağı can ve mal kaybını sadece 45 saniyelik bir zaman diliminde meydana getirmistir. Kayıpların artmasında plansız kentlesme, uygun olmayan arazi yüzeyi kullanımı ve imar uygulamalarındaki yanlıslıklar önemli rol oynamıstır. 5393 sayılı Belediye Kanunu bu gerçeklerden hareketle, belediye yetkililerine afetlere yönelik olarak kendi hareket tarzlarını belirlemelerini sağlamak için bir ''Afet ve Acil Durum Planı'' hazırlama görevi getirmektedir. Türkiye'de doğal afetlere karsı mücadelede esas sorumluluk, mahallimakamlardadır. Hukuki mevzuat vali ve kaymakamlara doğal afetlere karsı hazırlık ve müdahale açısından genis yetki ve sorumluluklar vermektedir. Bu yapılanma içerisinde belediyeler, il afet yönetimine bağlı olarak destek hizmetlerini yerine getirmektedirler. Türkiye ve Türk Milletine büyük ekonomik, sosyal ve fiziksel yıkımlar meydana getiren doğal afetlere karsı halkın bilinçlenmesini desteklemek, olası can ve mal kayıplarını mümkün olan en az seviyeye indirmek için ilgili bütün kurum vekuruluslarca esgüdümlü olarak gerekli tedbirlerin alınması kutsal kabul edilmesi gerekecek kadar önemli bir kamu görevidir. Gerçek sudur ki insan kaynaklı afetlerin önüne geçmek mümkün olsa da doğal afetlerden kaçmak mümkün değildir. Üzerinde bulunduğumuz dünyada, doğal afetlerle yasamaya alısmak bizim için bir zorunluluktur. Bu gerçek, afetler öncesinde alınacak önlemleri almamızı, afet esnası ve sonrasında yapılması gereken faaliyetleriöğrenmemizi ve zaman kaybetmeden uygulamaya geçirmemizi gerektirmektedir. Afetlerin önünde gitmemiz ve etkisini en aza indirgememiz yasamsal bir zorunluluktur.
Kara kuvvetlerinin modern ve daha profesyonel bir yapıya kavuşması kapsamında dış kaynaktan temin edilen mavazzaf subay alımları ve uzman erbaş uygulamaları

Soğuk savaşın sona ermesi, güvenlik kavramındaki değişiklikler sonucu yeni strateji ve tehditlerin ortaya çıkması ve teknolojideki gelişmeler ile beraber küreselleşmenin de etkisiyle silahlı kuvvetlerin yapılarında değişiklikler zorunlu hale gelmiştir. Bunun sonucunda ekonomisi güçlü ülkeler, jeopolitik konumlarının elverdiği ölçüde ordularını profesyonel bir yapıya geçirmeye başlamışlardır. Özellikle teknolojinin çok hızlı geliştiği günümüzde orduların kaliteli ve sürekli görev yapacak insan gücü ihtiyacı giderek artmaktadır. Türk Silahlı Kuvvetleri'nin profesyonel bir yapıya kavuşturulması hakkında olumlu ve olumsuz görüşler mevcuttur. Bu çalışmada; Türk Silahlı Kuvvetleri'nde devamlılık arz eden teknik ve kritik görevlerde yetişmiş personel kullanımını sağlamak için profesyonel bir sisteme kısmi olarak geçmenin gerekliliği üzerinde durulmuştur. Profesyonel orduya geçiş sürecinin en önemli konularından birinin personel temini olduğu değerlendirildiğinde, personel temin süreci araştırılmıştır. Bu süreç içinde; insan gücü ihtiyacının belirlenmesi, bu ihtiyacın çeşitli kaynaklardan karşılanmak üzere adayların araştırılması, başvurular ve değerlendirilmeleri, kayıt kabul işlemleri, sınavlar ve testlerin uygulanması incelenmiştir. Kara Kuvvetleri'nde profesyonel orduya geçiş sürecinde uzman erbaş uygulamaları ve dış kaynaktan temin edilen muvazzaf subay alımları, personel temin süreci kapsamında ele alınmış, adayların bilgi, beceri ve yeteneklerinin bilimsel yöntemlerle ölçülmesi konularında mevcut uygulamalar anlatılmıştır. Kara Kuvvetleri'nde personel temininde nicelik değil, niteliğin önemli olduğu vurgulanmıştır. Araştırma sırasında konuyla ilgili literatür taraması yapılarak konu hakkında teorik bilgiler verilmeye çalışılmıştır. Konuyla ilgili kanun, yönetmelik ve yönergelerincelenmiştir. Uygulama bölümünde ise, Kara Kuvvetleri'nde 2001 yılında yapılan uzman erbaş alımları ve sonuçları değerlendirilmiştir.
Türkiye'de güvenlik hizmeti ve güvenlik yönetimi

Güvenlik kavramı insanoğlunun yaradılışından itibaren yerleşe gelmiş bir kavramdır. Zaman içerisinde sürekli bir değişim göstermiştir. Güvenlik gereksinimi insanoğlunun birey olduğu bilincine vardığı andan itibaren birincil önceliği olmuştur. Güvenliğin olmadığı bir yerde huzur, özgürlük, demokrasi v. b. kavramlardan söz edilemez. Demokratik toplumlarında iç güvenlik hizmetlerinden sorumlu kolluk teşkilatları bir kolluk kuvveti olarak değil, güvenlik hizmeti sunan kamu hizmetçiler olarak görev yapmaktadırlar. Ülkemizde de iç güvenliğin sağlanması görevi kanunlarca İçişleri Bakanlığına verilmiştir. Kavram olarak İç Güvenlik Yönetim, yönetimin uluslararası nitelik kazanması ve ülkeler arası işbirliği ve koordinasyonu esas alan bir yaklaşım içerir. 21. yy. başlarında evrensel nitelik kazanan iç güvenlik ile ilgili kavramların ortaya çıkışının temelinde bu düşünce yatmaktadır. Evrensel değerlere göre polislik mesleğinin icrası, evrensel değerler ve normlar çerçevesinde uygulama yapılmasını gerektiren bir kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. Türk Polis Teşkilatının uluslararası nitelik taşıyan sistem, örgüt ve konuların yakın takipçisi olduğu görülmektedir. Küreselleşmenin ileri boyut kazandığı dünyada; kavramlar yeni anlam yüklenmiştir. Güvenlik, Türkiye'yi uluslararası terörizmle mücadele, silahların kontrolü ve silahsızlanma, yasadışı göç, insan ticareti, organize suç, yolsuzluk, uyuşturucu ticareti ve kara parayla mücadele gibi konularla çok daha kapsamlı ve derin bir şekilde ilgilenmeye zorlamakta, bu konularda bölgesel ve uluslararası işbirliğinde öncü rol almaya yöneltmektedir. Güvenlik sorununun çözümüne ulus-devlet temelli yaklaşımların artık geçersiz olduğu en açık şekilde 11 Eylül olayları ile ortaya çıkmıştır.
Ceza Hukukunda amirin emrinin yerine getirilmesi

Amirin emrinin yerine getirilmesi, gerek Türk ceza hukukunda gerekse uluslararası ceza hukukunda en tartışmalı konulardan birini oluşturmaktadır. Özellikle emrin yerine getirilmesinin hukuki niteliğinin ne olacağı hususunda doktrinde bir uzlaşıya varılmış değildir. Üç bölümden oluşan çalışmada, birinci bölümde amirin emrinin yerine getirilmesi ile görevin ifası ilişkisine yer verilmiş ve ardından emrin yerine getirilmesinin tarihsel gelişimi incelenmiştir. Uluslararası ceza hukukunda ileri sürülen teorilere ve konunun uluslararası alandaki gelişimine değinildikten sonra, karşılaştırmalı hukuktaki düzenlemelere yer verilmiştir. İkinci bölümde amirin emrinin yerine getirilmesinin şartları incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, hukuka uygun ve hukuka aykırı emirlerin yerine getirilmesinin sorumluluğa etkisi üzerinde ayrıntılı bir şekilde durulmuş ve konusu suç teşkil etmeyen hukuka aykırı emirlerle konusu suç teşkil eden emirlerin hukuki nitelikleri hakkındaki tartışmalar değerlendirilmiştir. Son olarak emrin yerine getirilmesinde hata ve sınırın aşılması halleri ele alınmıştır.
Doğal afetler ve Türk Silahlı Kuvvetleri'nin rolü

Bu çalışma dört bölümden meydana gelmektedir. Çalışmanın birinci bölümünde araştırmanın amacı, önemi, varsayımları ile ilgili açıklamalar yer almaktadır. Bu çalışmada Türkiye'de doğal afet durumlarında can ve mal kaybım en aza indirmek amacıyla nelerin yapılması gerektiği konularının ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu bağlamda da Türk Silahlı Kuvvetlerinin bu konudaki rolü üzerinde durulmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünde araştırma ile ilgili temel kavramlar ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise doğal afetler, deprem ve Türkiye örneği ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir. Dördüncü bölümde 17 Ağustos ve 12 Kasım depremleri ele alınmıştır. Çalışmanın sonuç bölümünde ise afetlerin önlenmesi ve zararlarının azaltılması için öneriler getirilmektedir.
Violation of housing rights via state, as a case of Aktaş neighbourhood, Altındağ

Türkiye'nin kentleşme tarihinde konut politikaları her zaman kritik bir konu olmuştur. Farklı dönemlerde farklı konut sunumları ve bu sunumları sağlayan farklı aktörler ortaya çıkmıştır. Buna ek olarak kent yoksulları yasal olmayan yollardan konut sorunlarına 'gecekondu' ile çözüm bulmuşlardır ve 'gecekondu'ya geliştirilen tavır dönemin koşullarına göre değişiklik göstermiştir fakat genel olarak, asıl niyet 'gecekondu' yerleşmelerini geliştirmek ya da dönüştürmek olmuştur. Bu tezde, farklı aktörlerin 'gecekondu' dönüşümünde uyguladıkları ilkeler tartışılmış ve bu uygulamalar sonucu ortaya çıkan kazananlar ve kaybedenler analizi yapılmıştır. 1980- 1990 yılları arasında 'gecekondu' dönüşümündeki baş aktör 'yap-satçı' iken 2000li yıllarla birlikte yapılan yasal düzenlemelerin de büyük etkisiyle 'gecekondu' dönüşümlerinde Toplu Konut İdaresi baş aktör olmuştur. Bu tezin amacı bu iki aktörü uygulama esasları doğrultusunda kıyaslamaktır. Buna ek olarak, 'gecekondu' dönüşümünden sonra ortaya çıkan kentsel rantın kime aktarıldığı da bu aktörlerin değişimine bağlı olarak değişiklik göstermekte ve bu da kazananın ya da kaybedenin farklılaşmasına sebep olmaktadır. Tezin asıl amacı bu değişimleri tarihsel bir süreç içerisinde tartışabilmektir.
Modern terörizm içinde PKK'nın öğrenen örgütler bağlamında incelenmesi

Son yılların devletlerarası sorunlarından birisi de terör ve terörle mücadele olarak öne çıkmaktadır. Her örgüt gibi terör örgütlerinin çabuk gelişmekte olan rekabetçi ve aynı zaman da tehditkar ortamın içinde faaliyetlerine devam etmeleri için değişime ayak uydurması zorunluluğu vardır. Modern anlamda ulusal ve uluslararası terörizmin nasıl meydana geldiği, zamana ve değişen şartlarına nasıl ayak uydurdukları, güçlerinin nasıl elde ettiklerinin denetlenip irdelenmesi sorunların çözümü açısından üstünde durulması gereken bir noktadır. Varlıklarını sürdürebilmek ve yeni fırsatlar oluşturan gelişmelerin farkında olmak için terör örgütlerinin söylemlerinde, fonksiyonlarında ve yapısall ağlarında değişime gitmek suretiyle gelişme ve değişikliklere uyum gösterip göstermediği merak konusudur. Böyle bir sürecin oluşumu örgütte öğrenme meydana getirir mi? Bu çalışmada terör örgütlerinin öğrenme yeteneği analiz edilebilir mi? öğrenmenin yanı sıra öğrenen örgüt ve örgütsel öğrenme faaliyetleri kullanılabilir mi? gibi sorular incelenecektir. Türkiye'nin de uzun zamandır mücadele ettiği terör ve terörün ortaya çıkardığı problemlerden yola çıkarak, Türkiye'de faaliyet gösteren terör örgütlerinin öğrenen örgütler bağlamında incelenmesi önem kazanmaktadır. Bu çalışmada, Türkiye'de faaliyet gösteren terör örgütlerinden özellikle PKK terör örgütünün zaman içinde göstermiş olduğu öğrenme yeteneği analiz edilecektir.
Galata-Beyoğlu-Şişli bölgelerinin gelişiminde gayrimüslimlerin rolü, 1910-1966 döneminde İstanbul'da etnik iş bölümü ve ticari coğrafya

Bu çalışmada Galata-Pera-Şişli bölgesinin tarihsel gelişiminin büyük toplumsal tarihle nasıl iç içe geçtiği, bölgelerin kuruluşu ve gelişimi sırasında belirleyici rol oynayan gayrimüslimlerin İstanbul'daki iktisadi faaliyetleri ile sentezlenerek anlatılmaya çalışıldı. Tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde 19. yüzyıl itibariyle İstanbul'un nüfus yapısı, iktisadi ve toplumsal durumu ve kentsel yapı hakkında genel bir bilgi verilmek suretiyle kentin genel panoraması çizilmektedir. İkinci bölümde ilk olarak Galata, Pera ve Şişli bölgelerinin nüfus yapıları, kent ekonomisindeki yerleri incelenmektedir. Öncüllerini takip ederek gelişen bu bölgelerin gelişim süreçlerinin de değerlendirildiği bu bölümde son olarak 20. yüzyılda gayrimüslimlerin yerleşim kararlarında etkili olan tarihsel gelişmelere değinilmektedir. Üçüncü bölümde ise 1910, 1922, 1942, 1955 ve 1966 yılları itibariyle, farklı etnik gruplara mensup yerleşiklerin İstanbul'un iktisadi ve ticari hayatında oynadıkları roller ve İstanbul'un bu bölgelerindeki ticari coğrafyanın etnik dağılım kalıpları incelenmiştir.