turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Relationships between internalized stigma, hopelessness and self-esteem and their sociodemographic and clinical characteristics in a group of patients with severe mental illness

Ağır ruhsal hastalığı olan bireyler hastalığın semptomlarına ek olarak ciddi bir damgalanma yüküyle karşı karşıyadırlar. İçselleştirilmiş damgalanma hastaların benlik saygısı ve iyileşmeye dair umutlarının azalmasına sebep olan en önemli etkenlerden biridir. Bu araştırmanın temel amacı ruhsal hastalığı olan bireylerde içselleştirilmiş damgalanmayı yordayan sosyodemografik, psikososyal ve klinik etkenleri belirlemektir. İkinci olarak söz konusu hastalarda içsellşetirilmiş damgalanma, benlik saygısı ve umutsuzluk arasındaki ilişkileri incelemektir. Araştırmanın örneklemi İstanbul ve Bursa illerinde ayaktan tedavi gören 117 psikotik (N=69) ve bipolar bozukluk (N=48) tanısı almış hastadan oluşmaktadır. Katılımcılara bu araştırma için hazırlanmış olan sosyodemografik ve klinik bilgi anketinin yanı sıra, Ruhsal Hastalıklarda İçselleştirlmiş Damgalanma Ölçeği, Beck Umutsuzluk Ölçeği ve Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği Türkçe formları uygulanmıştır. İçselleştirlmiş damgalanmayı yordayan sosyodemografik ve klinik etkenleri incelemek amacıyla Mann Whitney U and Krusskal Wallis H analizleri yapılmıştır. Elde edilen veriler ışığında söz konusu hasta grubu için verilen psikoterapötik ve diğer klinik hizmetler hakkında bazı öneriler sunulmuştur.
Psikolojik danışman adaylarında psikolojik danışma öz-yeterliği, umut ve kaygının yaşam doyumu üzerindeki etkisi

Bireylerin yaşam doyumları üzerinde etkisi bulunan pek çok değişken bulunmaktadır. Bu çalışmanın temel amacı, psikolojik danışman adaylarının psikolojik danışma öz-yeterliği, kaygı ve umut düzeylerinin yaşam doyumları üzerindeki etkisinin incelenmesidir. Çalışmada 'cinsiyet, öğretim türü, bölümü tercih etme nedeni ve Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Derneği'ne üyelik durumu' sosyo-demografik değişkenler olarak alınmıştır. Bu çalışmanın araştırma grubunu 2015- 2016 akademik yılında 7 farklı üniversitenin rehberlik ve psikolojik danışmanlık bilim dalında öğrenim gören 371 kadın ve 207 erkek olmak üzere 591 öğrenci oluşturmaktadır. Çalışmaya katılan 13 öğrenci cinsiyet belirtmemiştir. Araştırma verilerinin toplanmasında, Diener ve diğerleri (1985) tarafından geliştirilen ve Türkçe'ye uyarlaması Yetim (1991) tarafından yapılan 'Yaşam Doyumu Ölçeği', Lent, Hill ve Hoffman (2003) tarafından geliştirilen ve Türkçe'ye Pamukçu (2011) tarafından uyarlanan 'Psikolojik Danışma Öz-Yeterlik Ölçeği', Snyder ve diğerleri (1991) tarafından geliştirilen ve Türkçe'ye Tarhan (2012)'ın uyarladığı 'Sürekli Umut Ölçeği' ve Spielberger ve diğerleri (1970'ten aktaran: Öner, 2012) tarafından geliştirilen ve Le Compte ve Öner (1975)'in Türkçe'ye uyarladıkları 'Sürekli Kaygı Envanteri' kullanılmıştır. Öğrencilerin demografik özellikleri ile ilgili bilgileri elde etmek için 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde IBM SPSS AMOS 23.0 ve IBM SPSS STATISTICS 23.0 programlarından yararlanılmış olup, Yol Analizi Tekniği, t Testi ve tek yönlü ANOVA analizi tekniği ile analizler gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda psikolojik danışma öz-yeterliğinin umut üzerinde pozitif, kaygı üzerinde ise negatif bir etkiye sahip olduğu belirlenirken, umudun yaşam doyumu üzerinde pozitif etkisinin olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, kaygının umut ve yaşam doyumu değişkenlerinin her ikisinin üzerinde negatif etkisinin olduğu bulgulanmıştır. Son olarak, psikolojik danışma öz-yeterliğinin cinsiyet, öğretim türü ve PDR derneğine üyelik durumuna göre anlamlı bir farklılık göstermediği, bölümü tercih etme nedenine göre ise anlamlı farklılıkların olduğu sonucu elde edilmiştir. Sonuçlar literatür bulgularıyla tartışılarak öneriler sunulmuştur.
Relationship between skill performances of elite volleyball players and competitive state an xiety

öz ÜST DÜZEY VOLEYBOLCULARDA BECERİ PERFORMANSI VE YARIŞMA KAYGISI EDİŞ, A. DİLŞAD Yüksek Lisans Tezi, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dali Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Hülya Gökmen Eylül, 1994, 97 Sayfa Bu tezin amacı, üst düzey kız ve erkek voleybol oyuncularında beceri performansı ve yarışma kaygısı arasındaki ilişkinin belirlenmesi, kız ve erkek voleybolcuların sürekli ve durumsal kaygı düzeylerinin belirlenmesidir. Denek olarak, Ankara'da birinci ligde voleybolcu olan 32 erkek sporcu ve ikinci ligden de bir kız takım alınarak, 34 kız sporcu seçildi. Veriler büyükler için Martens'in Spor Yarışmaları Kaygı Envanteri, Kendini Değerlendirme Anketi ve Yarışma Kaygısı Envanteri- 2 ile toplandı. CSAI-2'nin geçerliliği ve güvenirliğini bulmak için Cronbah alpha istatistiksel tekniği kullanılmıştır. İstatistiksel analizler, T-test, ANOVA, MANOVA, Pearson Çarpım Korrelasyon ve Pearson r Korrelasyon sonuçlarına göre yapılmıştır. ivonuçlara göre, kız voleybolcuların bilişsel durumluk kaygısı, erkek voleybolculardan anlamlı olarak daha yüksektir. Erkek voleybolcular, kız sporcularla kıyaslandıklarında daha kendine güvenlidirler. Fakat, fiziksel durumluk kaygı düzeylerinde kız ve erkek sporcular arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Bunun yanı sıra; süreklik kaygı ve toplam durumluk kaygı arasında, süreklik kaygı ve bilişsel durumluk kaygı ve fiziksel durumluk kaygı arasında anlamlı bir pozitif ilişki bulunmuştur. Diğer taraftan, kız ve erkek voleybol oyuncularının, süreklik kaygısı ve durumsal kendine güvenleri arasında anlamlı bir olumsuz ilişki elde edilmiştir. Genel beklentilerin tersine; yarışma sırasında her iki cinsiyetin durumluk kaygılan ve beceri performansları arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.
Erken doğum tehdidi tanısı alan ve almayan gebelerde depresyon ve kaygı oranlarının incelenmesi

Araştırma erken doğum tehdidi tanısı alan ve almayan gebelerin depresyon ve kaygı puanlarının tespit edilmesi amacıyla ilişkisel tarama modeli olarak planlanmıştır. Araştırmanın evrenini İstanbul Zeynep Kamil Hastanesi'nde erken doğum tehdidi tanısı alarak tedavi gören 20-37 haftalık gebeler ve kontrollerini Zeynep Kamil Hastanesi'nde yaptıran 20-37 haftalık sağlıklı gebeler oluşturmaktadır. 19 Kasım 2018- 2020 Mayıs 2019 tarihleri arasında hastaneye başvuran 100 erken doğum tehdidi tanısı alan ve 100 sağlıklı gebe üzerinden anket çalışması yürütülmüştür. Anket formu Sosyodemografik Bilgi Formu'ndan, Beck Depresyon Envanteri'nden ve Hamilton Anksiyete Değerlendirme Ölçeği'nden oluşmaktadır. Ölçekler uluslararası çalışmalarda geçerlilik ve güvenirliliği kanıtlanmış sorulardan oluşmaktadır. Araştırmada veri analizi SPSS 22 paket programı ile yapılmıştır. Araştırma sonucunda erken doğum tehdidi tanısı alan gebelerin depresyon ve kaygı puanları erken doğum tehdidi tanısı almayan gebelere göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Gebelerin erken doğum tehdidi tanısı almaları, depresyon ve kaygı puanlarını arttırmaktadır.
Ege Bölgesinde sigara bağımlılığı bulunan bireylerin bağlanma ve psikolojik semptomları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada Ege Bölgesinde yaşayan kişilerin sigara bağımlılığı, psikolojik semptomları ve bağlanma özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, Ege Bölgesinde ikamet eden 3200 kişi (1607 kadın, 1593 erkek) katılımcı olarak çalışmaya dahil edilmiştir. Veri toplama araçları olarak Soysodemografik Bilgi Formu, Kısa Semptom Envanteri ve Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II kullanılmıştır. Ölçekler aracılığı ile toplanan veriler Anova ve Regresyon analizleri ile incelenmiş olup varyans analizlerinden elde edilen sonuçlarda sigara kullanım miktarına göre bireylerin psikolojik semptomları arasında anlamlı fark bulunmuştur. Ayrıca katılımcıların kaygılı ve kaçıngan bağlanma özellikleri ile sigara kullanımları arasında anlamlı fark mevcuttur. Regresyon analizlerinde olumsuz benlik, somatizasyon ve hostilite değişkenlerinin günlük sigara kullanım adedini yordama açısından anlamlı bir etkiye sahip olduğu görülmüştür. Ayrıca kaçıngan bağlanma ile günlük sigara kullanım miktarı arasında da bir ilişki mevcuttur. Sonuç olarak olumsuz benlik, hostilite, somatizasyon ve kaçıngan bağlanma ile sigara kullanımı arasında bir ilişki olduğu bulunmuştur.
Üniversite öğrencilerinde duygu düzenleme güçlüğü ve duygusal tepkiselliğin psikolojik belirtiler ile ilişkisinin incelenmesi

Duygu düzenleme kişinin duyguları üzerinde denetim sahibi olması ve olumsuz davranışsal çıktıların önüne geçmesinde yardımcı bir kavramdır. Bu yönüyle duygu düzenleme/duygusal tepkiselliğin oluşmasında da etkili bir faktördür. Duygu düzenlemenin düşük olması ve duygusal tepkiselliğin yüksek olması kişilerde psikolojik belirtilerin görülme riskini arttıran bir faktördür. Bu çalışmada üniversite öğrencilerinde duygu düzenleme güçlüğü ve duygusal tepkiselliğin psikolojik belirtiler ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla içerisinde sosyodemografik bilgi formu, Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği-Kısa Formu, Duygusal Dürtüsellik Ölçeği ve Belirti Tarama Listesi 90 -R'ın bulunduğu anket formu uygulanmıştır. Çalışmaya üniversite öğrencisi olan 160 kadın ve 100 erkek olmak üzere toplam 260 kişi katılmıştır. Analizler sonucunda kadın ve erkeklerin duygusal tepkisellik puanları arasında anlamlı farklılık bulunmuştur. Gelir durumu, çalışma durumu ve psikolojik destek alma duygu düzenleme güçlüğü, duygusal tepkisellik ve psikolojik belirtilere etki eden değişkenlerdir. Korelasyon analizi bulgularına göre, duygu düzenleme güçlüğü ile psikolojik belirtiler arasında ve duygusal tepkisellik ile psikolojik belirtiler arasında düşük ve orta şiddette anlamlı ilişki elde edilmiştir. Regresyon analizi bulgularında, duygu düzenleme güçlüğü ve duygusal tepkisellik alt boyutlarının psikolojik belirtileri anlamlı şekilde yordadığı görülmüştür. Bulunan sonuçlar duyguların psikolojik belirtiler üzerindeki etkisini açık bir şekilde göstermektedir. Duygu düzenleme güçlüğü ve duygusal tepkisellik psikolojik sağlık için önemli parametrelerdir.
Tezi adı: Arnavutluk'ta yakın ilişki şiddetine uğrayan ve uğramayan kadınların psikolojik özellikler açısından karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı, aile içi şiddete maruz kalan kadınlarla aile içi şiddete maruz kalmamış olan kadınların psikolojik özelliklerini belirlemek ve karşılaştırmaktır. Bu çalışmanın temel denencesi, öz-saygının yanı sıra cinsiyet rolleri ve aile içi şiddet ile ilgili geleneksel tutumlar ve inançlar gibi belirli niteliklerin ve kişilik özelliklerinin, aile içi şiddete maruz kalmış ve kalmamış olan kadınlarda farklı olacağıdır. Bu araştırmanın alt amaçlarından biri ise, istismarcı partnerin şiddetine maruz kalıp hala istismarcı ile birlikte yaşayan kadınlar ile partnerin şiddetine maruz kalıp şiddet içeren bu ilişkiyi bitiren kadınlar arasındaki olası farklı özellikleri incelemektir. Araştırmaya katılan 216 kadından 60'ı, Sürdürenler, 43 Terk edenler. Yüz on üç kadın ise daha önce aile içi şiddete uğramadığını belirtmiştir. Bu çalışma kapsamında veri toplamak için Evliliğe ve Aileye Karşı Tutum Ölçeği, Kişisel Özellikler Ölçeği ve Rosenberg Öz-Saygı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın verilerini analiz etmek için Tek Yönlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Partnerin şiddetine maruz kalmış olan kadınlar daha yüksek seviyede kadınsı kişilik özelliklerine ve daha düşük düzeyde öz-saygıya sahipken, bu kadınların cinsiyet rolleri ile ilgili olarak geleneksel bir tutum içinde oldukları ve aile içi şiddeti destekleyen inançlara sahip oldukları sonucuna varılmıştır. Daha önce aile içi şiddete maruz kalmamış olan kadınlarda ise erkeksi ve androjen kişilik özellikleri daha fazla iken, bu kadınlarda öz-saygı seviyesi daha yüksek ve aile içi şiddeti destekleyen inançlar düşük seviyede bulunmaktadır. Sürdürenler ve Terk edenler arasında, kadınsı kişilik özelikleri, öz-saygı seviyesi, geleneksel cinsiyet roller tutumları ve aile şiddete yönelik tutumları bakımından istatistiksel olarak anlamlı bir fark belirlenmiştir.
Spor tesislerinde çalışan yöneticilerin karar verme stillerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi

Amaç: Spor tesis yöneticilerinin bazı değişkenlere göre karar verme stillerinin ölçülmesi hedeflenmektedir. Gereç ve Yöntem: Çalışmada veri toplama aracı olarak birinci bölüm olan 'KBF', İBB'ye bağlı spor tesislerinde çalışan tesis amir ve amir yardımcılarının demografik bilgilerini tespit etmek için kullanılmıştır (Ek 1). İkinci bölümde ise karar verme stillerinin incelemek amacıyla MKVÖ kullanılmıştır (Ek 2). Veriler Microsoft Excel 2010 programında düzenlenmiş olup, SPSS 21 paket programı kullanılarak çözümlenmesi yapılmıştır. Frekans, IST, Anova testleri kullanılmıştır. Bu çalışmada hata düzeyi 0.05 olarak alınmıştır. Bulgular: Tesis amir ve amir yardımcılarının, karar vermede özsaygıları ile görev süresi, tesis sınıfı ve eğitim seviyesi değişkenleri arasında; karar verme stilleri alt boyutları ile görev türü, görev süresi, tesis sınıfı ve eğitim seviyesi arasında istatiksel olarak anlamlı farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Sonuçlar: Yöneticilerin karar verme esnasında özsaygı düzeylerinin görev süresinin azlığına, spor alanlarının az olduğu tesis sınıflarına ve eğitim seviyelerinin düşüklüğü durumlarında daha az olduğu gözlenmiştir. Kaçıngan, erteleyici ve panik karar verme parametrelerinin amir olma durumunda, görev süresinin çokluğuna, spor alanlarının daha fazla olduğu tesis sınıflarına ve eğitim seviyelerini artması durumlarında azaldığı tespit edilmiştir. Eğitim seviyesi arttıkça dikkatli karar verme düzeyinin arttığı gözlenmiştir.
Erken kayıplar, bağlanma, mizaç-karakter özellikleri ve duygu düzenlemenin psikopatoloji üzerine etkisi

Yazında ve ruh sağlığı uygulaması içinde psikopatolojileri anlarken hem gelişimsel bakış açılarının hem de yapısall özelliklerin rolü büyüktür. Bu çalışmada da araştırılan temel soru erken kayıpların, bağlanma biçimlerinin, duygu düzenlemenin ve mizaç-karakter özelliklerinin psikopatoloji üzerinde nasıl bir etkisinin olduğunu incelemektir. Bunun için araştırmaya klinik grup ve herhangi bir tanı almayan sağlıklı grup dahil edilmiştir. Araştırmanın klinik grubun geçmişşinde yaşadıkları kayıpların sağlıklı gruba oranla anlamlı derecede daha fazla olduğu görülmüştür. Bununla birlikte, klinik grubun sağlıkla gruba göre hem kaygılı hem de kaçıngan bağlanma örüntülerinin daha belirgin olduğu; duygu düzenlemede daha fazla güçlük yaşadıkları ve uyuma yönelik bilişsel duygu düzenleme stratejilerini daha az, uyuma yönelik olmayan bilişsel duygu düzenleme stratejilerini daha fazla kullandıkları bulunmuştur. Mizaç-karakter özellikleri açısından incelendiğinde ise, klinik grupta zarardan kaçınma mizaç özelliğinin daha fazla, kendini yönetme ve işbirliği karakter özelliklerinin daha az olduğu görülmüştür. Incelenen tüm değişkenlerin psikopatolojiyi anlamlı derecede yordadığı elde edilen bir diğer bulgudur. Klinik grupta, zarardan kaçınma ve depresyon ve anksiyete arasında hem bağlanmanın hem de duygu düzenlemenin aracı rolü incelenmiştir. Zarardan kaçınma ile hem depresyon hem de anksiyete arasında kısmi aracı etkilerinin olduğu görülmüştür. Klinik grupta incelenen bir diğer ilişki duygu düzenleme ve bağlanma biçimleri control edildiğinde mizaç-karakter özelliklerinin depresyonu ve anksiyeteyi ne denli yordadığıydı. Hem bağlanmanın hem de duygu düzenlemenin psikopatolojiyi yordayıcılığı anlamlı derecede yüksek bulunmuşken her iki değişken kontrol edildiğinde mizaç-karakter özelliklerinin psikopatolojiyi yordayıcılığı anlamlı bulunmamıştır. Bu araştırmada, hem yapısall hem de çevresel etmenlerin psikopatolojiye ne denli yatkınlaştırdığını incelenmiş ve erken gelişim deneyimlerinin önemli katkısının olduğunu gösteren bulgular elde edilmiştir.
Ankara ili kamu temel eğitim okulları müdürlerinin sergiledikleri özgeci davranışlara ile kişilik özellikleri arasındaki ilişki

Bu çalışmada Ankara ili dokuz merkez ilçeye bağlı temel eğitim okullarında görev yapan okul müdürlerinin özgeci davranışları ile beş faktöre dayalı kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini 901 kamu temel eğitim okulunda görevli 645 müdür oluşturmaktadır. Araştırmanın örnekleminde 239 okul müdürü yer almıştır. İlişkisel tarama modeli uygulanmıştır. Örneklem grubuna araştırmacı tarafından geliştirilen Özgeci Davranışların Gösterilme Sıklığını Değerlendirme Ölçeği ve Benet-Martinez ve John tarafından 1998 yılında geliştirilip Türkçe uyarlaması Sümer, Lajunen ve Özkan tarafından yapılan 2005 yılında yapılan 44 maddelik envanter uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS programında çözümlenmiştir. Katılımcıların kişisel özelliklerine ait verilerin betimlenmesi için frekans ve yüzde kullanılmıştır. Okul müdürlerinin sergiledikleri özgeci davranışlara ilişkin görüşlerinin cinsiyet, yaş, branş ve kardeş sayısı değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığı t-testi; kıdem, görev yapılan okul türü, yöneticilikte geçen süre, medeni durum, okuldaki öğrenci sayısı ve öğretmen sayısı, doğum sırası ve eğitim durumu değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığı ise tek boyutlu varyans analizi ile incelenmiştir. Okul müdürlerinin sergiledikleri özgeci davranışlar ile beş faktöre dayalı kişilik özellikleri arasında ilişki olup olmadığı Pearson korelasyon analiziyle çözümlenmiştir. Bu araştırmadan elde edilen bulgular, beş faktöre dayalı dışadönüklük, uyumluluk, özdenetim ve deneyime açıklık özelliği arttıkça özgeciliğe yönelik yardımseverlik ve sosyal/destek olma davranışlarının da arttığını göstermiştir. Özgeci davranışın tüm alt boyutları ile duygusal tutarsızlık kişilik özelliği ise ters orantılıdır. Okul müdürlerinin en fazla sergiledikleri özgeci davranış, yardımseverlik davranışıdır. Okul müdürlerinin baskın kişilik özellikleri incelendiğinde ilk sırada uyumluluk kişilik özelliği yer almaktadır. En az sergiledikleri kişilik özelliği ise duygusal tutarsızlıktır. Özgeci davranışın gösterilme sıklığını arttırabilmek için yardımseverlik davranışını daha sık gösteren ileri yaşlardaki okul müdürleri ile daha genç olan okul müdürlerinin bir arada olabilecekleri, bilgi, beceri ve tutum paylaşımlarında bulunabilecekleri etkinliklere iş takviminde yer verilebilir. Ayrıca okul yöneticilerin özgeci davranışları sergileme sıklıkları ve baskın kişilik özelliklerini belirlemede birlikte çalıştıkları öğretmen görüşlerine başvurulabilir.
Düşük sosyo-ekonomik düzeye sahip ergenlerde olumsuz yaşam olayları ve duygusal-davranışsal uyum ilişkisinde özdenetimin aracı rolü

Tercanlı Metin G. (2013). Düşük Sosyo-Ekonomik Düzeye Sahip Ergenlerde Olumsuz Yaşam Olayları ve Duygusal-Davranışsal Uyum İlişkisinde Özdenetimin Aracı Rolü. İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Aile Sağlığı ABD, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul. Bu araştırma, düşük sosyo-ekonomik düzeyde yaşayan ergenler tarafından deneyimlenen olumsuz yaşam olayları ile duygusal-davranışsal sorunlar arasındaki ilişkide özdenetimin aracı rolünü incelemektedir. Araştırmanın örneklemi İstanbul, Esenler' de yaşayan, 7. ve 8. sınıfta öğrenim gören 358 öğrenciden ve 78 ebeveynden oluşmaktadır. Araştırmada kullanılan Demografik Bilgi Formu, Olumsuz Yaşam Olayları Listesi, Özdenetim Ölçeği ve 11-18 Yaş Ergenler İçin Kendini Değerlendirme Ölçeği (YSR 11 -18) ergenler; Özdenetim Ölçeği Ebeveyn Formu ve 6-18 Yaş Grubu Çocuk ve Gençler için Davranış Değerlendirme Ölçeği (CBCL 6 -18) de ebeveynler tarafından doldurulmuştur. Tanımlayıcı analizlerde Pearson korelasyon analizi, t-testi ve ANOVA; özdenetimin aracılık etkisinin test edilmesinde regresyon analizi; araştırma değişkenlerinin ergenler ve ebeveynler tarafından ifadesini karşılaştırmak için ise eşleştirilmiş gruplar t-testi kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, özdenetim, olumsuz yaşam olayları ve duygusal-davranışsal sorunlar arasındaki ilişkide kısmi aracı rolündedir. Özdenetimin, olumsuz yaşam olayları ve içe yönelim, dışa yönelim sorunları arasındaki ilişkide de kısmi aracılık etkisi bulunmaktadır. Ergenlerin algıladığı ve ebeveynlerin bildirdiği özdenetim düzeyi arasında anlamlı farklılık bulunmamaktadır. Ergenler, ebeveynlerinden anlamlı düzeyde fazla duygusal-davranışsal sorun ve içe yönelim sorunu bildirmektedir ancak dışa yönelim sorunlarının bildiriminde anlamlı farklılık bulunmamaktadır. Araştırma sonuçları, özdenetimin düşük sosyo-ekonomik düzeye sahip ergenlerde olumsuz yaşam olayları ile ilişkili duygusal-davranışsal sorunları azaltan koruyucu bir etken olabileceğini göstermektedir.
Öğrencilerin sınav kaygısı ile olumsuz üst biliş düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, bir üniversitenin Fen-Edebiyat Fakültesi öğrencilerinin Üstbiliş düzeyleri ile sınav kaygısı düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Yasal izinler alındıktan sonra; araştırma, evreni 815 öğrenciden oluşan bir üniversitenin, Fen-Edebiyat Fakültesinin lisans öğrencileri üzerinde uygulanmıştır. Araştırmanın örneklemi; 370 üniversite öğrencisidir. Yapılan araştırmanın modeli, genel ilişkisel tarama modelidir. Bu araştırmada veri toplama aracı olarak 10 maddelik 'Westside Sınav Kaygısı Envanteri' ve 30 maddelik 'Üstbiliş Ölçeği-30' kullanılmıştır. Bu araştırmada 'Westside Sınav Kaygısı Envanteri' ve 'Üstbiliş Ölçeği-30' kullanılarak elde edilen veriler öncelikle bilgisayar ortamına aktarılmıştır. Verilerin analizinde SPSS programı kullanılmıştır. Verilerin analizi, betimsel istatistik teknikleri olan Kolmogorov-Smirnov Testi, Yüzde, Bağımsız Gruplar için T Testi, İlişkisiz Örneklemler için Tek Faktörlü Varyans Analizi, Pearson Momentler Çarpımı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre; Üstbilişin 'olumlu inançlar' alt ölçeğinin, sınav kaygısı ile pozitif yönde ilişkili bulunmuştur. Ayrıca, bireylerin bilişsel güven puanları arttıkça sınav kaygılarının arttığı bulgusuna ulaşılmıştır. Ek olarak, kontrol edilemezlik ve tehlike alt boyutu puanlarının arttıkça, öğrencilerin sınav kaygılarının arttığı gözlenmiştir. Bir diğer hipotezde, bilişsel farkındalık puanları ile sınav kaygısı arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Ayrıca, düşünceyi kontrol ihtiyacı alt boyutunun artmasıyla sınav kaygısının da arttığı görülmüştür. Son hipotezde, öğrencilerin sınav kaygı düzeyleri ile toplam Üstbiliş puanı arasında anlamlı bir ilişki olduğu, Üstbiliş düzeyi arttıkça sınav kaygısının da arttığı, iki değişken arasında pozitif yönde bir ilişkinin olduğu gözlemlenmiştir.
Güdümlü ve güdümsüz grupla psikolojik danışmanın öz saygı ve kendini kabul değerleri üzerindeki etkisi

Bu araştırma, güdümlü grupla psikolojik danışma ve güdümsüz psikolojik danışmanın kişilik özelliklerinden özsaygı ve kendini-kabul değerleri üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamıştır. Araştırma, 1992- 1993 öğretim yılı Atatürk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi ve Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi son sınıflarında okuyan öğrencilere uygulanmıştır. Düşük özsaygı ve kendini-kabul puanı alanlardan 10 üye, güdümlü grupla psikolojik yaklaşım oturumuna, diğer 10 üye ise, güdümsüz grupla psikolojik danışma oturumuna kabul edildi. Oturumların her biri haftada bir kez olmak üzere toplam 10 hafta devam etti. Oturum süreleri bir buçuk ile iki saat arasında sürdü. Oturumlar sonrası özsaygı ve kendini-kabul envanteri üyelere tekrar uygulanarak grupla psikolojik danışma tekniklerinin etkinliği saptandı. Bu sonuçları şöyle özetleyebiliriz: 1- Hem güdümlü hem de güdümsüz grupla psikolojik danışma oturumlarına katılan deneklerin özsaygı ve kendini-kabul değerleri olumlu yönde artma göstermiştir. 2- Güdümsüz grupla psikolojik danışma oturumuna katılan deneklerin özsaygı ve kendini-kabul değerleri güdümlü grupla psikolojik danışma oturumuna katılan deneklere göre daha etkili olduğu sonucunu ortaya çıkmıştır. 3- Cinsiyet ayırımına göre kız-erkek denekler arasında her iki yaklaşımda da anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.