turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Stres kaynakları, duygusal zeka ve stresle başa çıkma arasındaki ilişkiler

Çalışanlar için önemli bir kavram olan stres sözlükte ruhsal gerilim olarak tanımlanırken; stres kaynakları ise strese neden olan etkenler şeklinde tanımlanmıştır. Stresle başa çıkma bireyin kendisinden veya çevresinden kaynaklanan stres faktörlerine uyum gösterip dengede tutabilmek için bireyin gösterdiği bilişsel ve davranışsal çabalardır. Duygusal zeka ise çevremizdeki kişilerin veya kendi duygularımızın farkında olma, bireysel motivasyonun sağlanması ve bireyin ilişkilerini yönetebilme becerisi olarak tanımlamıştır. Bu çalışmada stres kaynakları, duygusal zeka ve stresle başa çıkmanın arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın evrenini sağlık çalışanları ve devlet memurları oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini Bingöl'de üç kamu kurumunda çalışan 158 çalışan ve internet üzerinden anket çalışması yapılarak verileri alınan çeşitli kurumlarda çalışan 94 kişiden oluşmaktadır. Katılımcılara Stres Kaynakları Ölçeği, Duygusal Zeka Özelliği Ölçeği Kısa Form ve Stresle Başaçıkma Tarzları Ölçeğinden oluşan anket formu tek oturumda katılımcıların hızlarına bağlı olarak 10-20 dakika arası değişen sürelerde doldurtulmuştur. Elde edilen bulgulara göre öz kontrolün, görev yapısına ait stres kaynakları ile iyimser yaklaşım; yetke yapısına ait stres kaynakları ile boyun eğici yaklaşım; yetke yapısına ait stres kaynakları ile iyimser yaklaşım; üretim yapısına ait stres kaynakları ile iyimser yaklaşım; kümeleşme yapısına ait stres kaynakları ile boyun eğici yaklaşım; kümeleşme yapısına ait stres kaynakları ile iyimser yaklaşım; kültür yapısına ait stres kaynakları ile boyun eğici yaklaşım arasındaki ilişkide aracı rolü olduğu saptanmıştır. Diğer yandan duygusallığın, yetke yapısına ait stres kaynakları ile boyun eğici yaklaşım; yetke yapısına ait stres kaynakları ile sosyal destek arama; üretim yapısına ait stres kaynakları ile sosyal destek arama; kümeleşme yapısına ait stres kaynakları ile boyun eğici yaklaşım; kültür yapısına ait stres kaynakları ile boyun eğici yaklaşım; kültür yapısına ait stres kaynakları ile sosyal destek arama arasındaki ilişkide aracı rolü olduğu saptanmıştır. İyi oluşun ise görev yapısına ait stres kaynakları ile iyimser yaklaşım arasındaki ilişkide aracı rolü olduğu saptanmıştır. Araştırmanın sonucuna göre çalışanlarda duygusal zeka azaldığında stresle başa çıkmadan kaçınıldığını, duygusal zeka arttıkça stresin oluşmasına neden olan durumların kaynağına inilip sorunun çözüldüğü ve stresle baş etmenin sağlandığı söylenebilir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular ilgili alanyazın ışığında tartışılmıştır.
Orta öğretim 9. sınıf öğrencilerinin saldırganlık düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırma, ortaöğretim 9. sınıf öğrencilerinin saldırganlık düzeylerinin bazı değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediğini incelemek amacıyla yapılmıştır. Söz konusu ilişki araştırılırken ergenin saldırgan davranışlarının cinsiyet, okul türü, okul başarısı, anne-baba eğitim düzeyi, gelir düzeyi, anne-baba tutumu, yaş, arkadaşlık ilişkilerinden memnun olup-olmama, öğretmenleriyle ilişkilerinden memnun olup-olmama, aile yapısı ve devamsızlık durumuna göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Araştırmanın evrenini 2007- 2008 eğitim öğretim yılında Malatya merkez ilçede bulunan ortaöğretim 9. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise Malatya merkez ilçede bulunan Meslek Liseleri, Genel Liseler, Anadolu Liseleri ve Fen Lisesinden 537'si kız, 693'ü erkek olmak üzere toplam 1230 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmanın veri toplama aşamasında Kocatürk'ün 1982'de geliştirmiş olduğu Saldırganlık Envanterinden yararlanılarak Tuzgöl (1998) tarafından geliştirilen Saldırganlık Ölçeği kullanılmıştır. Bağımsız değişkene ait veriler Kişisel Bilgi Formu kullanılarak toplanmıştır. Araştırmanın analiz aşamasında öncelikli olarak, varyansların homojen olarak dağılıp dağılmadığının belirlenmesi için Levene'nin Varyansların Homojenliği testi uygulanmıştır. Varyansların homojen olması durumunda Tek Yönlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Varyansların homojen olmadığı durumlarda ise varyans analizi yerine Kruskall Wallis testi yapılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi. 05 olarak kabul edilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular özetle şöyledir:Ortaöğretim 9. sınıf öğrencilerinin saldırganlık düzeyleri cinsiyet, okul türü, okul başarısı, anne-baba eğitim düzeyi, gelir düzeyi, anne-baba tutumu, yaş, arkadaşlık ilişkilerinden memnun olup-olmama, öğretmenleriyle ilişkilerinden memnun olup-olmama, aile yapısı ve devamsızlık durumuna göre farklılaşmaktadır. Fakat annenin eğitim düzeyi, babanın eğitim düzeyi, gelir düzeyi ve aile yapısının 9. sınıf öğrencilerinin saldırganlık düzeyleri üzerinde önemli bir etkisi olmadığı ortaya çıkmıştır.
Sağlık çalışanlarında erken dönem uyumsuz şemalar, algılanan sosyal destek ve stresle başa çıkma stratejilerinin tükenmişlik düzeyini yordayıcı etkisi

Bu araştırmada sağlık çalışanlarının tükenmişlik düzeyleri üzerinde erken dönem uyumsuz şemalar, algılanan sosyal destek ve stresle başa çıkma stratejilerinin yordayıcı etkisi araştırılmıştır. Araştırma İstanbul Mehmet Akif Ersoy Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde çalışan ve 19-64 yaşları arasında yer alan 226 sağlık çalışanı üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya 63 erkek, 163 kadın sağlık çalışanı gönüllü olarak katılım göstermiştir. Araştırma bulguları elde edilirken kişisel bilgi formu, Tükenmişlik Ölçeği, Stresle Başa Çıkma Stratejileri Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Young Şema Ölçeği Kısa Form-3'den yararlanılmıştır. Veri analizinde SPSS 24 programı kullanılmıştır. Gerçekleştirilen korelasyon analizleri sonucunda; duygusal tükenmişlik ile sosyal izolasyon/güvensizlik şeması ve zedelenmiş otonomi şema alanı arasında pozitif yönde orta düzeyde bir korelasyon vardır. Zihinsel tükenmişlik ile sosyal izolasyon/güvensizlik şeması, kopukluk ve zedelenmiş otonomi şema alanları arasında pozitif yönde orta düzeyde bir korelasyon vardır. Fiziksel tükenmişlik ile sosyal izolasyon/güvensizlik şeması arasında pozitif yönde orta ölçüde bir korelasyon vardır. Tükenmişlik ile kopukluk şema alanı, sosyal izolasyon/güvensizlik şeması ve zedelenmiş otonomi şema alanları arasında pozitif yönde orta düzeyde bir korelasyon vardır. Sosyal destek aile alt boyutundan alınan destek ile duygusal yoksunluk şeması ve kopukluk şema alanı arasında negatif yönde orta düzeyde bir korelasyon vardır. Sosyal destek arkadaş alt boyutundan alınan destek ile duygusal yoksunluk, sosyal izolasyon/güvensizlik, terk edilme şemaları ve kopukluk şema alanı arasında negatif yönde orta düzeyde bir korelasyon vardır. Araştırmadaki değişkenlerin tükenmişlik üzerindeki yordayıcı etkisini ölçmek için hiyerarşik regresyon modeli uygulanmıştır. Analiz sonucunda tükenmişlik yordama oranının en yüksek olduğu değişken erken dönem uyumsuz şemalar olarak bulunmuştur. Erken dönem uyumsuz şemalardan ise en büyük yordayıcı negatif etkiye sahip olan yüksek standartlar ve bastırılmışlık şema alanı bulunmuştur. Yani yüksek standartlar ve bastırılmışlık şema alanı arttıkça tükenmişlik oranının azaldığı ifade edilebilmektedir.
Ebeveyn kaybı yaşamış ergenlerin yaşamamış ergenlere göre öz saygı ve ruh sağlığı değişkenlerinin incelenmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, ebeveyn kaybı yaşamış ve yaşamamış ergenlerde özsaygı ve ruh sağlığı değişkenleri arasındaki ilişkileri incelemek ve bu iki grup arasındaki farklılığı ortaya koymaktır. Yöntem: Çalışmaya, araştırma grubu olarak, ebeveyn kaybı yaşamış 90 (63 kız, 27 erkek) ergen alınmıştır. Araştırma grubunun yaş aralığı 15-18 (ortalama: 16 .6 1.2) yıldır. Kontrol grubu olarak, benzer sosyo-demografik özellikleri olan ancak ebeveyn kaybı yaşamamış 90 ergen (62 kız, 28 erkek) araştırmaya dahil edilmiştir. Kontrol grubunun yaş aralığı 15-18 (ortalama: 16 .5 1.1) yıldır. Katılımcıların ruh sağlığı değişkenini değerlendirmek için Kısa Semptom Envanteri, özsaygıyı değerlendirmek için Coopersmith Öz Saygı Envanteri kullanılmıştır. Ebeveyn kaybı yaşamış ve yaşamamış grup arasındaki ilişki X2 analizi ile test edilmiştir. İki bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında t-testi, kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<.05 olarak alınmıştır. Bulgular: Ebeveyn kaybı yaşayan ergenlerin genel özsaygı (t=-7.714; p<.05), sosyal özsaygı (t =-4.748; p<.05), ev-aile özsaygısı (t=-3.162; p<.05), akademik özsaygı (t=-5.604; p<.05), toplam özsaygı (t =-8.208; p<.05) puanları ebeveyn kaybı yaşamayan ergenlere göre istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde daha düşük olduğu bulunmuştur. Ebeveyn kaybı yaşayan ergenlerin, somatizasyon (t=2.932; p<.05), obsesif kompulsif bozukluk (t=4.921; p<.05), kişilerarası duyarlılık (t=4.428; p< .05), depresyon (t=4.810; p<.05), anksiyete bozukluğu (t=4.326; p<.05), hostilite (t =2.759; p<.05), fobik anksiyete (t=4.273; p<.05) paranoid düşünceler (t=3.747; p<.05) psikotisizm (t=3.517; p<.05), yeme-içme bozukluğu, uyku bozukluğu ve ölüm üzerine düşünceler (t=2.003; p<.05) puanları ebeveyn kaybı yaşamayan ergenlere göre istatistiksel olarak anlamlı olarak daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. İki grup arasında, yaşları ve cinsiyetleri bakımından istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olmadığı gözlenmiştir (p>.05). Ailenin sosyo-ekonomik gelir düzeyi 2000 TL'nin altında olan ergen grubunda, genel, sosyal ve toplam özsaygı puanlarının daha düşük olduğu ve kişiler arası duyarlılık ve fobik anksiyete puanlarının, gelir düzeyi 2000 TL'nin üstünde olanlara göre istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde daha yüksek olduğu bulunmuştur (sırasıyla t=-2,216; t =-4,019; t =-2,589; t =2,073; t=2, 314 hepsi için p<.05). Sonuç: Bu araştırmanın sonuçları, ebeveyn kaybının ergenlerin özsaygısına olumsuz etkilerinin olduğunu ve bu grubun psikiyatrik bir takım belirtileri gösterme olasılığının daha yüksek olduğunu düşündürmektedir. Kayıp yaşayan ergenlerdeki bu farklılıklar, bu ergenleri psikiyatrik bozukluklar görülmesi bakımından daha kırılgan hale getirebilir. Bu alanlardaki belirtilerin oluşumunu kolaylaştırıcı ve koruyucu etkenlerin bilinmesi, koruyucu ruh sağlığının geliştirilmesi açısından önemlidir. Özellikle, kayıp sonrasında, özsaygı ve psikiyatrik belirti ve bozuklukların oluşumu bakımından boylamsal araştırmalara ihtiyaç vardır.
Erişkin bireylerde mizah tarzları ile dikkat eksikliği ve hiperaktivite arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Mizah; bireylerin bazı durumlarda yaşanan olumsuzluk, çarpıklık, stresi kontrol etmesi ve baş etmesi için geliştirdiği gülme ve güldürme mekanizmasıdır. Hemen hemen her birey için önemli olan bu mekanizma ile Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu arasında ilişki görülmektedir. DEHB bireylerde görülen aşırı hareketlilik, dürtüsellik ve dikkat eksikliği durumlarının tek veya birleşik tip görülmesi olarak tanımlanmaktadır. Yapılan araştırmada amaç bireylerdeki mizah tarzları ile DEHB arası ilişkinin incelenmesi ve bazı sosyodemografik değişkenler açısından farklılığın araştırılmasıdır. Bu amaçla İstanbul ili Bakırköy ilçesindeki yaş ortalaması 36,89 olan 29 kadın (%49,2) ve 30 erkek olmak üzere (%50,8) toplam 59 kişi çalışmaya katılmıştır. Katılımcılara içeriğinde sosyodemografik form, Mizah Tarzları Ölçeği ve Erişkin DEHB Tanı ve Değerlendirme Envanteri olan anket formu verilmiştir. Yapılan analizler sonucu saldırgan mizah tarzı ile aşırı hareketlilik arasında 0 ,315; DEHB ile ilişkili özellikler arasında 0,307 değerinde korelasyon katsayısı bulunmuştur. Dikkat eksikliği için katılımcı mizah tarzı ile -0,330 değerinde; kendini geliştirici mizah tarzı ile- 0,397 değerinde korelasyon katsayısı bulunmuştur. Diğer bulgular ışığında aile tipi, çalışma durumu ve aile tutumu değişkenlerinin bireylerin mizah tarzları ve DEHB puanlarını etkilediği görülmüştür. Son olarak yapılan regresyon analizlerinde dikkat eksikliği için kendini geliştirici mizah tarzı, saldırgan mizah tarzı, yaş, çalışma durumu ve aile tutumu açıklayıcı değişkenler olarak bulunurken; aşırı hareketlilik için ruhsal tedavi görme/ görmeme ve aile tipi yordayıcı değişkenler olarak bulunmuştur.
Ergenlerin kişilik özellikleri ile ayrışma bireyleşme arasındaki ilişkide akran ilişkilerinin aracı etkisi

Bu araştırmanın amacı ergenlerin kişilik özellikleri ile ayrışma-bireyleşme arasındaki ilişkide akran ilişkilerinin aracı etkisinin incelenmesidir. Araştırmanın çalışma evrenini 2016- 2017 eğitim öğretim yılı bahar yarıyılında, lisede öğrenim gören 11. ve 12. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Çalışmanın örneklemi uygun örnekleme yöntemi ile farklı lise türlerinden çalışmaya gönüllü olarak katılan N11= 209'i 11. sınıf, N12= 348'ı 12. sınıf öğrencisi olmak üzere, toplam 557 (Nkız= 312 ve Nerkek= 245) kişidir. Çalışmada Ayrışma-Bireyleşme Ölçeği, Akran İlişkileri Ölçeği, Beş Faktör Kişilik Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu ölçme araçları kullanılmıştır. Veriler, SPSS ve LISREL istatistik programları ile analiz edilmiştir. Önerilen istatiksel hipotetik modelde, ergenlerin kişilik özelliklerinin ayrışma-bireyleşme ile olan ilişkisinde akran ilişkilerinin aracılık ettiği öne sürülmüştür. İlk olarak çalışmada kullanılan ölçeklerin doğrulayıcı faktör analizleri, ölçeklerin doğrulayıcı faktör analizlerine ilişkin t- değerleri ve uyum iyiliği değerleri Lisrel programıyla teste tabi tutulmuştur. Ölçeklerin doğrulayıcı faktör analizleri sonuçlarına göre, her bir örtük değişkene ait ölçüm modellerinin (p<.01) düzeyinde anlamlı oldukları ve kabul edilebilir uyum değerleri sınırları içerisinde oldukları saptanmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, ergenlerin kişilik özellikleri ile ayrışma-bireyleşme arasındaki ilişkide, akran ilişkilerinin negatif yönde aracılık ettiği ortaya çıkmıştır. Çalışmaya katılan ergenlerin, cinsiyet, sınıf düzeyi ve okul türü değişkenlerine ilişkin analizler ile ergenlerin ayrışma-bireyleşme, kişilik özellikleri ve akran ilişkileri özelliklerinin birbirileriyle olan ilişkileri, bağımsız t testi, ANOVA, Pearson Çarpım Momentler Korelasyon aracılığıyla analiz edilmiştir. Çalışmadan çıkan sonuçlara göre, ergenlerin ayrışma-bireyleşme düzeyleri ile akran ilişkileri arasında negatif yönde anlamlı bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir. Benzer şekilde, genelde ergenlerin ayrışma-bireyleşme düzeyleri ile kişilik özellikleri arasında negatif ve anlamlı bir ilişkinin olduğu ortaya çıkmıştır. Çalışmanın sonuçları önceki araştırmalar ışığında tartışılmış ve araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, psikolojik danışmanlara ve araştırmacılara öneriler sunulmuştur.
Relationship between parental psychological control and adolescencent behavioral problems: the mediator role of different types of autonomy

Ergenlik dönemi, yeni bilişsel becerilerin edinilmesi, kimlik gelişimi, özerklik ihtiyacının artması ve ebeveyne bağımlılığın azalması gibi önemli değişimleri içeren bir süreçtir. Bu gelişimsel değişiklikler, özellikle özerklik gereksiniminin artması, ebeveyn kontrolü gibi ebeveynin daha önceki bazı uygulamalarını geçersiz kılabilmektedir. Bu çalışmanın amacı, annenin uyguladığı psikolojik kontrol ile ergenin davranış problemleri arasındaki ilişkide farklı özerklik kavramsallaştırmalarının aracı rolünün araştırılmasıdır. Bunlar; duygusal özerklik ve Öz Belirleme Kuramı'na göre 'kendini özerk olarak belirleme' kavramsallaştırmalarıdır. Araştırma örneklemini Tekirdağ iline bağlı devlete ait dört lisenin 9., ve 10. sınıflarına devam eden 121'i kız, 79'u erkek 200 ergen oluşturmaktadır. Aracı değişken analizi sonuçları şunları göstermektedir; hem duygusal özerklik hem de kişinin kendini özerk olarak belirlemesi kızlar için psikolojik kontrol ve anksiyete arasındaki ilişkide ve her iki cinsiyet için psikolojik kontrol ve depresyon arasındaki ilişkide aracılık etmektedir. Bunun yanı sıra, erkeklerde yalnızca kendini özerk olarak belirleme, psikolojik kontrol ve anksiyete arasındaki ilişkide aracı role sahiptir. Fakat sonuçlar her iki cinsiyet için psikolojik kontrol ve düşmanlık arasındaki ilişkide yalnızca duygusal özerkliğin aracı rolü olduğunu göstermiştir.
Genç kadınlarda kendini susturma ve toplumsal cinsiyet rollerinin kimlik işlevleri üzerindeki etkisi

Bu çalışmanın temel amacı kadınlarda kendini susturma ve toplumsal cinsiyet özelliklerinin kimlik işlevleri üzerindeki etkisini incelemektir. Çalışmanın bir diğer amacı üniversite eğitimi gören ve görmeyen kadınlarda kimlik işlevlerinin farklılaşıp farklılaşmadığını araştırmaktır. Son olarak çalışmada, toplumsal cinsiyet rollerine göre kimlik işlevleri puanlarındaki farklılaşmanın incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya İstanbul'da bulunan meslek eğitim kurslarından 133 (%26.4), Erzurum'da bulunan meslek eğitim kurslarından 136 (%27), Maltepe Üniversitesi'nde öğrenim görmekte olan 115 (%22.9) ve Atatürk Üniversitesi'nde öğrenim gören 119 (%23.7) olmak üzere toplam 503 kadın katılmıştır. Çalışmada 'Kimlik İşlevleri Ölçeği', 'Bem Cinsiyet Rolü Envanteri' ve 'Kendini Susturma Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin analizinde yapısall eşitlik modeli ve çok faktörlü varyans analizi kullanılmıştır. Yapısal eşitlik modeli sonuçlarına göre kimlik işlevleri üzerinde toplumsal cinsiyet özelliklerinin hem doğrudan hem de kendini susturma üzerinden dolaylı etkisi vardır. Ayrıca kendini susturmanın kimlik işlevleri ve toplumsal cinsiyet özellikleri arasındaki ilişkide aracı rolü gözlenmiştir. MANOVA sonuçlarına göre kimlik işlevlerinin eğitim durumuna göre anlamlı farklılık göstermediği ve toplumsal cinsiyet rollerine göre ise anlamlı farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Son olarak bulgular, kadınların kimlik işlevleri düzeyini yükseltmede kendini susturmanın ve toplumsal cinsiyet rolleri bağlamında tartışılmıştır.
Bölünmüş ve odaklanmış dikkatin olay-ilişkili beyin potansiyellerine etkisi

Bu çalışmanın amacı, dikkatin olay-ilişkili potansiyeller ve olay-ilişkili osilasyonlar üzerindeki etkisini incelemektir. Çalışmaya 18-33 yaş aralığında, halen üniversitede okuyan, sağlıklı 37 denek (20 kız, 17 erkek) gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmaya ilişkin analizler genlik frekans karakteristikleri, genel ortalama eğrileri ve filtrelenmiş EEG-OİP eğrileri olmak üzere üç aşamada yapılmıştır. Sözü edilen analizler, hedef uyaranlar için ve Fz, Cz ve Pz elektrot lokasyonlan üzerinden yapılmıştır. Ayrıca, EEG-OİP genel ortalama eğrilerinin genlik ve latans değerlerine 4x3 tekrar ölçümlü varyans analizi uygulanmıştır. EEG-OİP genel ortalama eğrilerine ilişkin bulgularda, N100 zirvesinin tüm kayıtlarda bulunduğu, N200 ve P300 zirvelerinin, seyrek uyarıcı paradigması/tek görev ile seyrek uyarıcı paradigması/çift görev paradigmalarında, farklı uyarıcı paradigması ve uyarılma potansiyeli paradigmalarına göre daha belirgin olarak ortaya çıktığı görülmüştür. Zirvelerin elektrot lokasyonlanna ilişkin durumlarına bakıldığında, N 100 ve N200 zirvelerinin Fz ve Cz lokasy onunda; P300 zirvesinin ise genel olarak, Cz ve Pz lokasy onun da daha büyük genlikte elde edildiği görülmüştür. Varyans analizleri sonucunda, N100 ve N200 zirvelerinin genlik değeri üzerinde elektrot lokasyonu temel etkisinin; N200 zirvesinin latans ve P300 zirvesinin genlik değeri üzerinde deneysel paradigma temel etkisinin anlamlı olduğu görülmüştür. Elde edilen bu sonuçlar, NlOO'ün uyarıcıdaki enerji değişikliğine duyarlı olduğu ve değerlendirme-öncesi bir bileşen olduğu; N200'ün aktif ve pasif dikkat süreçleriyle ve P300'ün ise odaklanmış dikkatin ve daha özel olarak belleğin güncelleştirilmesiyle ilgili olduğu yolundaki literatür bulgularıyla paralellik göstermiştir. in Filtrelenmiş EEG-OİP eğrilerine ilişkin bulgular incelendiğinde, delta ve teta tepkilerinin en büyük genlik değerine SUP/TG ve SUP/ÇG'de, alfa tepkisinin en büyük genlik değerine FUP'da, gamma tepkisinin en büyük genlik değerine ise UP ve SUP/TG' de ulaştığı görülmüştür. OİO'a ilişkin bu sonuçlar, delta tepkisinin bilinçli ve bilişsel bir çabayla bağıntılı ve hedef tanıma işlemiyle ilgili olduğu; gamma tepkisinin ise, duyusal işlemeye ilişkin bir bileşen olduğu yönündeki literatür bulgularıyla paralellik göstermiştir.
Madde kullanımında yakalanma risk algısının caydırıcı etkisinin değerlendirilmesi

Suçla mücadelede en önemli unsurlardan biri ceza politikalarıdır. Günümüzde suç ve suçlulukla etkin bir şekilde mücadele edebilmek için cezaların caydırıcı ve ıslah edici olması büyük önem taşır. Yakalanma ve cezalandırılma risk algısı, suç işleme eğilimi içinde olan bireylerde caydırıcı bir etki taşımaktadır. Ancak bunun caydırıcılığının daha etkin olabilmesi için bireylerin cezai yaptırımların caydırıcılık prensipleri olan kesinlik, hızlılık ve şiddetlilik prensiplerinin etkin olduğuna dair inançlarının yüksek olması gerekmektedir. Bu araştırmanın amacı madde kullanımı açısından ceza yaptırımlarının ne anlama geldiğini saptamaya çalışmak ve cezalandırmanın bireylerin suç işlemelerindeki etkisini, cezaların caydırıcı olup olmadığını ortaya koymaktır. Bu araştırmanın iki örneklemi mevcuttur. Birinci örneklem üniversite öğrencilerinden, ikinci örneklem ise hakim, savcı, avukat, polis, psikiyatrist, psikolog ve adli tıp uzmanı olmak üzere ilgili meslek gruplarından oluşmaktadır. Araştırmanın anket yoluyla bilgi toplama aşamasına toplam 277 üniversite öğrencisi, 240 meslek çalışanı katılmıştır. Ayrıca iki grup üniversite öğrencilerinin, iki grup ise meslek çalışanlarının katılımıyla gerçekleşmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre katılımcıların madde kullanımına verilen cezalar ile ilgili net bir bilgi sahibi olmadıkları ve cezai yaptırımlar konusunda özellikle kesinlik ve şiddetlilik prensiplerine olan inançlarının düşük olduğu görülmekle birlikte yakalanma ve ceza alma riskinin madde kullanımında caydırıcı etkisinin olduğunu ifade etmek mümkündür.