turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Algılanan anne baba tutumlarının ergenlerde akıllı telefon bağımlılığı ile ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırma ile amaçlanan, akıllı telefon kullanımını, bağımlılığa dönüştüren bazı kullanım alışkanlıklarını belirlemek ve aynı zamanda anne baba tutumu ile olan ilişkisini ortaya koymaktır. Algılanan anne baba tutumu ile akıllı telefon bağımlılığı tek tek kişisel bilgi çizelgesindeki değişkenler arasındaki ilişki açısından da analiz edilmiştir. İlişkisel tarama modeline göre desenlenen bu çalışmanın örneklemi, İstanbul İli Bakırköy İlçesi'nde öğrenim görmekte olan toplamda 270 (119 kadın; 151 erkek) lise öğrencisinden oluşmaktadır. Bu araştırmada, şu ölçekler kullanılmıştır. Anne Baba Tutum Ölçeği (Yılmaz,2000:160-172), Akıllı Telefon Bağımlılık Ölçeği (Noyan ve arkadaşları, 2015, 73 -81). Araştırma sonucunda; akıllı telefon bağımlığı ölçeğinden elde edilen ortalama puanları, cinsiyete göre kadınların erkeklere göre daha fazla akıllı telefon bağımlılığına sahip oldukları görülmüştür. Ayrıca yaş ve akademik başarı düzeylerine göre anlamlı derecede farklılaştığı tespit edilmiştir. Anne baba tutum ölçeğinden elde edilen ortalama puanlar, akademik başarı değişkenine göre fark anlamlı bulunmuştur. Anlamlı bulunan grup kendilerini yeterli derecede iyi görenler ile iyi görmeyenler arasındadır. Kişisel bilgi çizelgesinin yaş ve cinsiyet değişkenleri göz önüne alındığında anne baba tutum ölçek sorularına verdikleri cevaplar neticesinde ergenler yaş arttıkça anne babalarının tutumlarını daha otoriter ve izin verici / ihmalkar buluyorlar. Ergenler cinsiyet değişkenine göre ise ailelerini erkekler kadınlara göre daha izin verici/ihmalkar algılıyorlar.
Ergenlerde karar verme stillerinin öznel iyi oluş ve umut ile ilişkisi

Bu araştırmada, ergenlerde karar verme stillerinin öznel iyi oluş ve sürekli umut puanlarını ne derece yordadığının ve ergenlerin karar verme stillerinin cinsiyet, sınıf düzeyi ve okul türüne göre anlamlı bir şekilde farklılaşma gösterip göstermediğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın katılımcı grubunu, Eskişehir ilinde 16 farklı ortaöğretim kurumunda eğitim gören 545'i (%45.53) erkek, 652'si (%54.47) kız öğrenci olmak üzere toplam 1197 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, bir kişisel formu ile katılımcıların karar verme stillerini, öznel iyi oluşlarını ve umut düzeylerini değerlendirmeye yönelik ölçme araçları kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre; karar vermede özsaygı, ihtiyatlı seçicilik, umursamazlık ve panik stilleri öznel iyi oluşun anlamlı birer yordayıcısı iken, karar vermede özsaygı, ihtiyatlı seçicilik, panik ve sorumluluktan kaçma stilleri sürekli umudun anlamlı birer yordayıcısıdır. Cinsiyet değişkenine göre, erkek katılımcılar karar vermede özsaygı, umursamazlık ve sorumluluktan kaçma stillerini kızlara göre anlamlı düzeyde daha fazla kullanmaktadırlar. Sınıf düzeyi değişkenine göre, karar vermede özsaygı ve ihtiyatlı seçicilik karar verme stillerinin 12. sınıf öğrencileri tarafından anlamlı düzeyde daha fazla kullanılmaktadır. Okul türü değişkenine göre ise, Spor Lisesi öğrencilerinin diğer okul türlerinde yer alanlara göre umursamazlık ve sorumluluktan kaçma karar verme stillerini anlamlı düzeyde daha fazla kullandıkları görülmüştür.
Karizmatik antrenör algısının futbolcularda antrenör sporcu ilişkisi, sporcu doyumu, takım birlikteliği ve takım bağlılığına etkileri

Bu çalışma, karizmatik antrenör davranışlarının sporcular üzerindeki etkilerini belirleme amacını taşımaktadır. Araştırma, karizmatik liderlik algısı ile antrenör sporcu ilişkisi, sporcu doyumu, takım birlikteliği ve takım bağlılğını arasındaki nedensel ilişkileri sınamak için bir hipotez modeli test etmeyi ve kurulan ilişkilerin değişkenler üzerindeki oluşturduğu etkileri ve farklılıkları anlamaya çalışmıştır. Araştırmada Türkiye Süper Lig'de ve diğer liglerde (Bank-Asya ve 2-B) mücadele eden 343 sporcudan veri toplanmış ve değerlendirilmiştir. Veri toplamada Sporcuların Karizmatik Lider Algısı, LMX 7, Sporcu Doyumu, Takım Birlikteliği ve Bağlılığı Ölçekleri Kullanılmıştır. Ölçek geliştirme çalışmalarında betimleyici ve doğrulayıcı faktör analizi kullanılmıştır. Karizmatik antrenörlüğün; antrenör sporcu ilişkisi, sporcu doyumu, takım birlikteliği ve bağlılığı üzerindeki etkileri path analizi yapılarak incelenmiştir. Yapılan path analiz sonucunda, sporcuların karizmatik lider algılarında ve üzerlerinde oluşan etkilerde farklılıklar olduğunu göstermiştir. Karizmatik etkinin değişkenler üzerinde doğrudan güçlü etkileri olduğunu, takım birlikteliği ve takım bağlılığı sağlanmasında, antrenör sporcu ilişkisinin aracı rolü vasıtasıyla dolaylı etkisinin olmadığı, sporcuların antrenörle çok yakın değil, derin saygı içeren bir ilişki tercih ettikleri ve görüşlerinin lig düzeyine göre değişmediği bulguları elde edilmiştir. Sonuç olarak, araştırma bulguları karizmatik antrenör algısının, sporcu doyumu, antrenör sporcu ilişkisi, takım birlikteliğini ve takım bağlılığını artırdığını göstermiştir.
ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNDE DUYGU DÜZENLEME GÜÇLÜĞÜ İLE YEME BAĞIMLILIĞI ARASINDAKİ İLİŞKİ

Araştırmada üniversite öğrencilerinde yeme bağımlılığı ile duygu düzenleme güçlüğü arasındaki ilişkinin ortaya koyulması amaçlanmıştır. Araştırmaya Haliç Üniversitesi'nde psikoloji lisans eğitimi gören 214 öğrenci dahil edilmiştir. Katılımcılara sosyodemografik bilgi formu ile birlikte Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği ve Yale Yeme Bağımlılığı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde SPSS 23.00 kullanılmış; betimleyici istatistikler, t-test, ki-kare ve ANOVA uygulanmıştır. Elde edilen bulgular %95 güven aralığı ve %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre öğrenciler arasında yeme bağımlılığı olanların oranı %18,7'dir. Yeme bağımlısı olan ve olmayan öğrenciler arasında yapılan karşılaştırmada duygu düzenleme güçlüğü faktörlerinden kabul etmeme, stratejiler ve dürtü ile birlikte duygu düzenleme güçlüğü toplam puanının yeme bağımlısı olan grupta daha yüksek olduğu, açıklığın ise daha düşük olduğu belirlenmiştir. Erkekler arasında yeme bağımlılığı daha yaygın olarak belirlenirken, anne eğitim düzeyi düşük ve aylık harcama tutarı yüksek olanlarda yeme bağımlılığı daha fazla bulunmuştur. Demografik özelliklere göre duygu düzenleme güçlüğünün farklılaşmasını değerlendirmek için yapılan analizlerde de yaş, sınıf, anne ve baba eğitim düzeyi, kardeş sayısı ve gelir düzeyi açısından anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir.
Organik ve psikojenik empotanslıların kişisel ve sosyal uyumlarının bazı değişkenler yönünden karşılaştırılması

Bu araştırmada, Ankara Numune Hastanesi Üroloji ve Psikiyatri Kliniklerine Aralık 1989 -Aralık 1991 tarihleri arasında empotans şikayeti ile başvuran, organik ve psikojenik ayırımı ilgili ekipçe yapılan 200 empotanslı hastanın uyumları, yaş' a, medeni duruma, eğitim ve ekonomik düzeye ve yaşamlarının çoğunu geçirdikleri yerleşim yerlerine göre beş bağımsız değişkenin sınırları içinde incelenmiştir. Bağımlı değişken olan uyum düzeyi Hacettepe Kişilik Envanteri'nin ölçtüğü kişisel ve sosyal uyum boyutları ile ele alınmıştır. Organik ve psikojenik empotans gruplarına ait ortalamalar, denencelerin öngördüğü şekliyle birbiriyle karşılaştırılırken bağımsız örneklem grupları için kullanılan t testi uygulanmıştır. Grupların ortalamalar arası farklarının önem denetimleri için. 05 lik bir hata payı esas alınmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular kısaca şu şekilde özetlenmiştir. 1. Farklı yaş gruplarında bulunan organik ve psikojenik empotanslılarm kişisel uyum düzeyleri, 20-30 yaşlar arasında birbirinden farklı değildir. Daha yaşlı gruplarda kişisel uyum organik gruplar lehine daha iyidir. Organik ve psikojenik grupların sosyal uyum düzeyleri ise 20-30 ve 31-40 yaş grupları için birbirinden farklı değilken daha yaşlı gruplarda bulunanlar için farklı çıkmazken, diğer yaş gruplarında bulunanlar için organik gruplar lehine yüksek bulunmuştur. Sosyal uyum düzeyleri ise 20-30 ve 31-40 yaş grupları için farklı değilken daha yaşlı gruplarda organikler lehine yüksek bulunmuştur. 2. Farklı medeni durumda bulunan organik ve psikojenik grupların kişisel uyum düzeyleri dul olan grupta bulunanlar için farklılık göstermezken, evli ve bekar olanlar için organik gruplar lehine yüksek bulunmuştur. Sosyal uyum düzeyleri ise, her ü-ç grupta da organik gruplar lehine yüksek bulunmuştur. 3. Farklı eğitim düzeylerinde bulunan organik gruplar, kişisel ve sosyal uyum düzeyleri, bulunan psikojenik gruplara göre daha yüksek bulunmuştur. 4. Farklı ekonomik düzeylerde bulunan organik grupların kişisel ve sosyal uyum düzeyleri, aynı ekonomik düzeylerde bulunan psikojenik gruplara göre daha yüksek bulunmuştur. 5. Yaşamlarının çoğunu farklı yerleşim yerlerinde geçiren organik grupların kişisel ve sosyal uyum düzeyleri, psikojenik gruplara göre daha yüksek bulunmuştur.
Kişilik özellikleri ve ontolojik iyi oluşun gerilim tipi baş ağrısı üzerindeki etkisinin incelenmesi

Bu çalışmada amaç, gerilim tipi baş ağrısı yaşayan bireylerin, ontolojik iyi oluş ve kişilik özellikleri ile ilişkisinin incelenmesidir. Bu araştırma 305 katılımcıdan oluşmaktadır, bunların 161'i erkek ve 144'ü kadındır. Çalışmada, veri toplama araçları, çalışmaya uygun olarak, 'demografik bilgi formu', 'McGill Ağrı Ölçeği Kısa Formu', 'Beş Faktörlü Kişilik Envanteri' ve 'Ontolojik İyi Oluş Ölçeği' kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen bulgulara göre kişilik özellikleri ile gerilim tipi baş ağrısı arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Kişilik özellikleri ile ontolojik iyi oluş değerlendirildiğinde, regresyon modeline ilişkin parametrelerde, ontolojik iyi oluş değişkenlerinden ikisi olan hiçlik ve canlılığın, baş ağrısının duyusal boyutunu anlamlı yordadığı görülmüştür. İkinci modelde, sadece hiçliğin algısal baş ağrısını anlamlı yordadığı görülmüştür. Araştırmada bulunan sonuçlara bakıldığında hiçlik ve canlılık düzeylerinin gerilim tipi baş ağrısını üzerinde etkili olduğu ortaya konulmuştur.
Grup rehberliğinin ilkokul II. devre öğrencilerinin problemlerine ve benlik kavramlarına etkisi

Bu araştırmanın amacı, grup rehberliğinin ilkokul II. devre (4. ve 5. sınıf) öğrencilerinin problemleri ve benlik kavramı düzeylerine etkisini araştırmaktır. Bu araştırma Ön Test - Son Test Deneme ve Kontrol Grup 2x2 faktörlü ve tekrar ölçümlü desene dayalı deneysel bir çalışmadır. İlkokul 4. ve 5. sınıf öğrencilerinin problemleri araştırıcı tarafından geliştirilen Problem Tarama Listesi ile benlik kavramı düzeyleri de Piers-Harris (1974) tarafından geliştirilen; Türkçe'ye uyarlaması özyürek (1983) ve Çataklı ve öner (1987) tarafından yapılan Benlik Kavramı ölçeği ile ölçülmüştür. Araştırma, 1996- 1997 öğretim yılında Giresun Cumhuriyet İlköğretim Okulu 4. ve 5. sınıfındaki öğrencilerden Problem Tarama Listesi Puanı yüksek ve Benlik Kavramı ölçeği puanı düşük 80 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Araştırmanın deseni gereği, 80 öğrenci 20'şer kişilik dört gruba ayrılmış ve bu grupların ikisi deney grubu, ikisi ise kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Deney grubu on iki haftalık grup rehberliği uygulamasına tabii tutulmuştur. Kontrol grubuna ise herhangi bir işlem yapılmamıştır. Elde edilen verilerin analizinde iki parçalı desene uygun olarak geliştirilmiş tekrarlanmış ölçümler için tek faktör üzerinde iki boyutlu varyans analizi uygulanmıştır. Elde edilen bulgular, grup rehberliği uygulamasının genel olarak, öğrencilerin benlik kavramı düzeylerini artırdığını ve problemlerini azalttığını ortaya koymaktadır. Benzer şekilde, grup rehberliği uygulamasının, Problem Tarama Listesi'nin alt problem alanlarından Sağlık ve Beden Gelişimi, Okul Yaşamı, Benlik ve İç Yaşamı, Gelecek Yaşamı ve Arkadaşlık ve Başkaları ile İlişki Kurma problem alanlarındaki problemlerini azaltmada etkili olduğu görülmüştür. Ancak Problem Tarama Listesi'nin alt problem alanlarından Aile Yaşamı problem alanındaki problemleri üzerinde etkili olmamıştır. ııı
Perceived parental rearing behaviors, responsibility attitudes and life events as predictors of obsessive compulsive symptomatology: Test of a cognitive model

Bu çalışmanın temel amacı klinik dışı bir örneklemde Obsesif Kompulsif Semptomatolojiye yatkınlıkla ilişkili faktörleri incelemektir. Bu çalışmada, OKB'nin Salkovskis tarafından geliştirilen bilişsel modeli temel alınarak, algılanan anne-baba yetiştirme tutumları, sorumluluk algısı ve yaşam olaylarının OKS'yi yordamadaki rolü araştırılmıştır. Buna ek olarak, algılanan anne-baba yetiştirme tutumları ve OKS arasındaki ilişkide sorumluluk algısının aracı rolü incelenmiştir. Son olarak bu değişkenlerin OKS'ye özgü olup olmadığını değerlendirmek amacıyla aynı değişkenlerin depresyon ve sürekli kaygı ile olan ilişkileri incelenmiştir. Kovaryans analizinin sonuçları yüksek düzeyde OKS'ye sahip katılımcıların düşük düzeyde OKS'ye sahip katılımcılara kıyasla anne-baba yetiştirme tutumlarını daha koruyucu olarak algıladıklarını göstermiştir. Regresyon analizlerinin sonuçları annenin algılanan aşırı koruyuculuğu, sorumluluk algısı ve yaşam olaylarının anlamlı düzeyde OKS'yi yordayıcı etkisi olduğunu göstermiştir. Bununla birlikte, annenin algılanan aşırı koruyuculuğu ve OKS arasındaki ilişkide sorumluluk algısının aracı değişken olduğu bulunmuştur. Annenin algılanan aşırı koruyucu tutumunun OKS'ye özgü olduğu dikkati çekerken depresyon için annenin algılanan reddedici tutumu ve babanın algılanan duygusal sıcaklığı, sürekli kaygı için ise annenin algılanan duygusal sıcaklığının yordayıcı etkiye sahip olduğu bulunmuştur. Sorumluluk algısı hem OKS hem de sürekli kaygı için ortak bir yordayıcı iken, sorumluluk algısının, algılanan anne-baba yetiştirme tutumları ve semptomatoloji arasındaki ilişkide aracı değişken rolünün OKS'ye özgü olduğu dikkati çekmektedir. Yaşam olayları ise OKS, depresyon ve sürekli kaygının her biri için anlamlı düzeyde yordayıcı etkiye sahiptir. Araştırmanın sonuçları ilgili literatür eşliğinde tartışılmış, çalışmanın kısıtlılıklarına, gelecek çalışmalar için önerilere ve bulguların klinik göstergelerine değinilmiştir.
Romantik ilişkilerde bağışlamanın aşk biçimlerine göre yordanması

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin romantik ilişkilerindeki bağışlama davranışları ile aşk biçimleri arasındaki ilişkileri incelemektir. Bunun yanı sıra, bağışlama davranışlarının ve aşk biçimlerinin cinsiyete göre değişip değişmediğine de bakılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, Ankara'da bir devlet üniversitesinin çeşitli fakültelerinde öğrenimine devam eden 428 (305 kadın, 123 erkek) öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada veri toplamak amacıyla Aşka İlişkin Tutumlar Ölçeği: Kısa Form, Suça İlişkin Kişilerarası Güdüler Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmanın bağımsız değişkeni aşk biçimleri; bağımlı değişkeni ise romantik ilişkilerdeki bağışlama davranışlarıdır. Aşk biçimlerinin üniversite öğrencilerinin bağışlama davranışlarını yordama gücünü belirlemede çoklu doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Öğrencilerin aşk biçimlerinin ve bağışlama davranışlarının cinsiyete göre değişip değişmediğini belirlemede bağımsız örneklemler için t testinden yararlanılmıştır. Verilerin istatistiksel çözümlemelerinde SPSS 22.0 paket programı kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, aşk biçimleri üniversite öğrencilerinin romantik ilişkilerdeki bağışlama davranışlarını anlamlı şekilde yordamaktadır. Tutkulu aşk, özgeci aşk, oyun gibi aşk ve sahiplenici aşk bağışlamayı anlamlı düzeyde açıklamaktadır. Aşk biçimlerinin Suça İlişkin Kişiler Arası Güdüler Ölçeği alt boyutlarını yordama gücü incelendiğinde elde edilen bulgular ise şu şekilde özetlenebilir: Tutkulu aşk intikam, kaçınma ve iyilikseverlik boyutlarını; sahiplenici aşk intikam ve kaçınma boyutlarını ve arkadaşça aşk ise kaçınma boyutunu anlamlı şekilde yordamaktadır. Özgeci aşk intikam ve iyilikseverlik boyutlarını; oyun gibi aşk intikam ve kaçınma boyutlarını anlamlı şekilde açıklamaktadır. Mantıklı aşk ise romantik ilişkilerdeki bağışlama davranışlarını istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yordamamaktadır. Ayrıca üniversite öğrencilerinin aşk biçimlerinin cinsiyete göre anlamlı olarak farklılaştığı belirlenmiştir. Üniversite öğrencilerinin romantik ilişkilerindeki bağışlama davranışlarının ise cinsiyete göre farklılık göstermediği saptanmıştır.
Cinsel mitlere inanma düzeyi ve bağlanma arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bağlanma, bebek ve bakım veren arasında yakınlık kurulmasını temel alan, süreklilik ve tutarlılık gösteren duygusal bir bağ olmakla birlikte yaşam boyu devam eder ve yetişkinlerde de görülmektedir. Cinsel mitler, bireylerin cinsellikle ilgili konularda abartılı, yanlış ve bilimsel değerli olmayan, doğru olduğunu düşündüğü inançlarıdır. Cinsel mitlere inanma düzeyi, ikili ilişkilerde kaygılı ve kaçıngan bağlanmaya yol açabilecek bir etkendir. Yapılan araştırmada da bu etkilerin tespiti amaçlanmaktadır. Araştırmanın evrenini Üsküdar Üniversitesi'nde eğitim gören öğrenciler oluştururken, örneklemi ise aynı üniversitede eğitim gören 167 öğrenci oluşturmaktadır. Yapılan araştırmada katılımcılara 'Sosyodemografik Veri Formu, Cinsel Mit Değerlendirme Formu ile Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri' uygulanmıştır. Araştırmaya gönüllü olarak katılan üniversite öğrencileriyle birebir görüşülerek ölçekler uygulanmıştırDemografik değişkenlere göre cinsel mit, kaygılı ve kaçıngan bağlanma düzeylerinde farklılık belirlenmemiştir. Sadece Çocukluğunda kimler tarafından yetiştirildiği değişkenine göre kaygılı bağlanma puanları farklılaşmaktadır. Anne ve anne-babası tarafından yetiştirilen bireylerin, diğer seçeneğini işaretleyenlere göre kaygılı bağlanma puanlarının anlamlı biçimde yüksek olduğu belirlenmiştir. Örneklem grubunun kaygılı bağlanmayı, kaçıngan bağlanmaya göre daha fazla gösterdiği; cinsel mitlere inanç düzeylerinin de düşük seviyede olduğu belirlenmiştir. Cinsel mit ile kaygılı, kaçıngan ve güvenli bağlanma arasında anlamlı ilişki olmadığı saptanmıştır. Yaş ve çocuk sırası ile bağlanma biçimleri ve cinsel mitlere inanç arasında anlamlı ilişki olmadığı saptanmıştır.
Batı Marmara Bölgesi'nde oyun bağımlılığı ile bağlanma arasındaki ilişkinin incelenmesi

BATI MARMARA BÖLGESİ'NDE OYUN BAĞIMLILIĞI İLE BAĞLANMAARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ Bu çalışmada, Batı Marmara Bölgesindeki bireylerde bağımlılığın bir türü olan oyun bağımlılığı çalışılmıştır. Oyun bağımlılığı olan bireylerde, oyunun yaşamlarındakihangi alanları etkilediğine, oyun'nun bireyler üzerindeki bağımlılığı ve bağlanma ilişkisi incelenmiştir. Bu amaçla, Batı Marmara Bölgesinde ikamet eden 2999 kişi( 1501 erkek, 1498 kadın) katılımcı olarak çalışmaya dahil edilmiş, veri toplama araçları olarak Sosyo-Demografik Bilgi Formu, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri II kullanılmıştır. Ölçekler aracılığı ile toplanan veriler ANOVA ve doğrusal regresyon analizi ile incelenmiştir. Oyun bağımlılığıyla bağlanma ilişkisini inceleyen bu çalışmada konuyla ilgili literatür taranmış olup, Batı Marmara bölgesinde kişilere anket uygulanarak veriler toplanmış, analiz edilmiş ve sonuçlandırılmıştır. Anket Batı Marmara Bölgesinin Tekirdağ ilinde uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre, cinsiyet, çocuk sayısı, yaş ve kaygılı bağlanma ile oyun bağımlılığı düzeyi anlamlı ilişkili bulunmuştur. Erkeklerde, çocuk sahibi olmayanlarda, daha genç olanlarda ve kaygılı bağlanma düzeyleri daha yüksek olanlarda oyun bağımlılığı düzeyleri daha yüksek bulunmuştur. Ayrıca, oyun bağımlılığı düzeyi bakımından bağlanma alt boyutlarının farklılaşma düzeyleri incelendiğinde, oyun bağımlılığı düzeyleri yüksek olan katılımcıların kaygılı ve kaçınan bağlanma puanları anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur. Araştırmanın sonuçları, TURBAHAR çalışması kapsamına dahil olan çalışmanınoyun bağımlılığı ile ilgili veri sunmaktadır. Oyun bağımlılığı ile ilgili ileri çalışmalara katkı sağlayabileceği düşünülen sonuçların aynı zamanda oyun bağımlılığının önlenmesi ve dijital oyunlar hakkında bilinç kazandırılması adınageliştirilecek uygulamalara ışık tutacağı düşünülmektedir.
Büyüklenmeci narsisizm ve kırılgan narsisizm ile bilişsel duygu düzenleme ve kişilerarası problemlerin ilişkisi

Bu araştırmada büyüklenmeci ve/ya kırılgan narsistik özellikleri yüksek ve düşük olan katılımcıların kullandıkları bilişsel duygu düzenleme stratejileri ve yaşadıkları kişilerarası problemler arasındaki farklılıklar ile büyüklenmeci ve kırılgan narsistik özelliklerin, bilişsel duygu düzenleme stratejileri ve kişilerarası problemler ile ilişkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Örneklem 18-41 yaş arası 515 genç yetişkinden oluşmaktadır (335 kadın, 180 erkek). Araştırmada veri toplamak amacıyla Demografik Bilgi Formu, Narsistik Kişilik Envanteri, Patolojik Narsisizm Envanteri, Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği ve Kişilerarası Problemler Envanteri (KPE-32) kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarını değerlendirmek için SPSS 25 programı kullanılmıştır. Kırılgan narsisizm tüm uyumsuz bilişsel duygu düzenleme stratejileri ve tüm kişilerarası problemler ile pozitif yönde ilişkilidir. Büyüklenmeci narsisizm bilişsel duygu düzenleme stratejilerinden diğerlerini suçlama ve pozitif tekrar odaklanma ile pozitif, kabul ile negatif yönde; kişilerarası problemler alt ölçeklerinden dominant-kontrolcü ve kinci-benmerkezci olma ile pozitif yönde ilişkilidir. Ayrıca kırılgan narsistlerin kabul, kendini suçlama, ruminasyon, felaketleştirme ve diğerlerini suçlama bilişsel duygu düzenleme stratejilerini büyüklenmeci narsistlerden daha çok kullandıkları bulunmuştur. Son olarak kırılgan narsistlerin büyüklenmeci narsistlerden daha dominant-kontrolcü, sosyal-çekinik, kendine güvenmeyen-girişken olmayan, aşırı uyumlu, kendini feda eden, intrusif-muhtaç oldukları saptanmıştır. Sonuçlar literatür ışığında tartışılmış, gelecekteki araştırmalar ve klinik uygulamalar için öneriler sunulmuştur.
Algılanan psikolojik kontrol ile gencin psikososyal işlevselliği arasındaki ilişkiler: Kişilerarası güven inancı ve güvenli bağlanmanın rolü

Araştırmanın amacı, yetişkinliğin belirdiği ve kimlik alanlarının kesinleştiği bir dönem olan üniversite yıllarında, bireyin anne ve babasından algıladığı psikolojik kontrol ile psikososyal işlevselliği arasındaki ilişkiyi ve bu ilişkide kişilerarası güven duygusu ile ebeveyn ve akrana güvenli bağlanmanın rollerini incelemektir. Araştırmanın örneklemini, yaşları 17.00 -24. 92 (Ort: 19 .86, S = 1 .42) arasında, Ankara ve Bolu illerinde farklı üniversite ve bölümlerde eğitim gören 379 kız, 307 erkek olmak üzere toplam 686 öğrenci oluşturmuştur. Araştırma kapsamında Kişisel Bilgi Formu, Gençler için Kişilerarası Güven İnancı Ölçeği, Ebeveyn ve Akran Bağlılığı Envanteri, Psikolojik Kontrol Ölçeği, UCLA Yalnızlık Ölçeği ve Saldırganlık Ölçekleri kullanılmıştır. Araştırmanın hipotezlerinin sınanmasında Yapısal Eşitlik Modeli kullanılmıştır. Sonuçlar, algılanan psikolojik kontrolün üniversite öğrencilerinin yalnızlık ve saldırganlık düzeylerini olumlu yönde yordadığını göstermektedir. Kız ve erkek öğrenciler için ayrı ayrı sınanan modeller, algılanan kontrol ile gencin yalnızlık düzeyi arasındaki ilişkinin kısmen ebeveyne ve akrana bağlanma ile açıklanabileceğini ortaya koymuştur. Bununla birlikte, ebeveyne duyulan güvenin algılanan kontrol ve yalnızlık arasındaki ilişkiyi açıklamadığı, algılanan kontrol ile yalnızlık düzeyi arasındaki ilişkinin kısmen akrana duyulan güvenle açıklanabildiği görülmüştür. Saldırganlık açısından sonuçlar değerlendirildiğinde ise, algılanan kontrol ile gencin saldırganlık düzeyi arasındaki ilişkinin bağlanma ve kişilerarası güven yapılarıyla açıklanamadığı, psikolojik kontrolün gencin saldırganlık düzeyiyle doğrudan ilişkili olduğu ve bu ilişkiye bağlanma ve güvenin aracılık etmediği görülmüştür. Çalışmadan elde edilen sonuçlar, psikolojik kontrolün gencin yalnızlık düzeyi üzerindeki olası olumsuz etkilerinin kısmen ebeveyn ve akrana güvenli bağlanma ve akrana güven ile azaltılabileceğini göstermiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlar, yetişkinliğe geçmekte olan gençlerin işlevselliğinde, anne ve babadan algılanan kontrolün, kişinin hayatında kendisi için önemli olan diğer bireylere duyduğu güvenin ve bu bireylerle olan güvenli bağlarının önemini göstermektedir.