turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İlköğretim matematik öğretmenlerinin tükenmişliğinin bazı değişkenler açısından incelenmesi

Tükenmişlik günümüzde örgütsel ve bireysel sonuçları nedeniyle daha da önemli hale gelen bir kavramdır. Tükenmişlik konusunda son yıllarda daha detaylı ve spesifik alanlarda incelemeler yapılmaktadır. Yapılan literatür taramasında ilköğretim matematik öğretmenlerinin tükenmişliğinin incelenmesine dair çalışmaların çok az miktarda olduğu görülmüştür. Bu nedenle yapılan bu çalışma literatüre yeni bir bilgi sunması açısından önemlidir. Bu çalışmada Aksaray ili ilköğretim kurumlarında çalışan matematik öğretmenlerinin tükenmişlik düzeyleri ile çalıştığı kurumun özellikleri, ders verdiği sınıf düzeyi ve demografik değişkenler ile arasındaki ilişkinin incelenmesi temel olarak amaçlanmıştır. Tarama modelinde yürütülen bu araştırmanın evreni 2014- 2015 eğitim öğretim yılında Aksaray ili ilköğretim okullarında görev yapan ilköğretim matematik öğretmenlerinden oluşmaktadır. Çalışma kapsamında evren ile çalışılarak tam sayım yapılmıştır. Çalışmanın verileri, öğretmen demografik bilgi formu ve 'Tükenmişlik Ölçeği Kısa Formu ' kullanılarak toplanmıştır. Demografik bilgi formu; araştırmacı tarafından hazırlanmış olup, öğretmenin çalıştığı kurumun özellikleri, ders verdiği sınıf düzeyi ve öğretmenin demografik özelliklerini içeren bir formdur. Formda öğretmenin cinsiyeti, yaşı, medeni durumu, eğitim düzeyi, öğretmenlikte ve çalıştığı kurumdaki çalışma yılı bilgilerini almaya yönelik sorular bulunmaktadır. Tükenmişlik ölçeği kısa formu; Pines ve Aronson'un (1988) geliştirdiği Tükenmişlik ölçeğinin tekrar Pines (2005) tarafından araştırmacı ve uygulayıcıların ihtiyacını karşılamaya yönelik olarak 10 maddeden oluşturduğu kullanımı kolay bir ölçme aracı olarak uyarlanan kısa formudur. Türkçe'ye Çapri (2013) tarafından uyarlanan 'Tükenmişlik Ölçeği Kısa Formu ' kişilerin mesleki tükenmişlik düzeyini ölçmek üzere yedi dereceli (1 Hiçbir zaman ve 7 Her zaman) 10 maddeden oluşan bir ölçektir. Çalışmada yapılan analizler sonucunda öğretmenlerin tükenmişlik düzeylerinin 'kriz durumunda olma eğilimi' seviyesinde ve tükenmişlik düzeyleri ile cinsiyet, yaş, kıdem ve ders verilen sınıf düzeyi ile aralarında anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.
Regionalism as a failure of national integration: A case study of Italy

Bu çalışma, İtalyan bölgeselciliğini tarihsel bir çerçeve içinde incelemiştir. Bölgeselciliğin gelişimi, İtalyan ulusal entegrasyonunun iflasının bir sonucu olarak, İtalya tarihinde önemli görülen zaman dilimlerinde ele alınmıştır. Çalışma, öncelikle başarılı bir ulusal entegrasyona engel teşkil eden unsurlar olarak yerel kültürü, Kilisenin varlığını, Kuzey-Güney farklılığını vurgulamış, daha sonra, bu faktörlerin İtalyan Birliği, Faşist, Faşist dönem sonrası zaman dilimlerindeki etkileşimlerini incelemiştir. Çalışma başlıca şu soruları yanıtlamaya çalışmıştır: (1) İtalya'daki yeni-bölgeselciliğin yeni bir oluşum olmadığı göz önüne alınırsa, ulusal birliği sağlama çabalarına karşın bu ülkedeki bölgeselciliğin süregelmesinin sebepleri ve bunda etkili olan yapısall faktörler nelerdir? (2) İtalyan devleti ne şekilde bir İtalyan milleti yaratmaya çalışmıştır? Bu amaç doğrultusunda ne gibi bütünleşme modelleri uygulanmıştır ve bu çabalar Kuzey-Güney farklılığının ne derece üstesinden gelebilmiştir? (3) İtalya'daki yeni- bölgeselciliğin karakteri nedir? Bu bir İtalyan milleti oluşturma çabasının başarısızlığının bir sonucu mudur ve ülkenin bütünlüğünü ne derece tehlikeye sokmaktadır? Çalışmanın sonunda, İtalya'da ortaya çıkan yeni bölgeselciliğin literatürdeki eski ve yeni bölgeselcilik paradigmalarıyla açıklanamayacağı, ve bu sorunun ancak İtalya'ya özgü bir takım tarihsel ve yapısall faktörlerin yardımıyla açıklanabileceği sonucuna varılmıştır.
Kentsel dönüşüm ve sosyal adalet

Kentler 19. yüzyıldan itibaren birçok değişim ve dönüşüm sürecinden geçmişş, fiziksel, sosyal, kültürel, ekonomik ve politik sorunların merkezi haline gelmişlerdir. Her geçen gün karmaşıklaşan ve dönemin sosyal, ekonomik ve politik hareketlerinden etkilenen kentlerin karşılaştığı bu sorunların çözümü için yönetimler bir takım kentsel müdahaleler geliştirmişlerdir. Günümüzde Türkiye'de merkezi yönetim ve yerel yönetimler kentsel sorunlara çözüm olarak kentsel dönüşümü sunmaktadır. Söz konusu çalışma, kentsel dönüşümün tarihsel sürecini Türkiye'deki kentsel süreçler ile bağdaştırmayı ve bunun üzerinden Türkiye'deki kentsel dönüşüm uygulamalarının sosyal adalete uygunluğunu tartışmayı amaçlamaktadır.
Avrupa Birliği üyeliği sürecinde Kosova kamu yönetimi reformu

Kamu yönetimin kuramsal çerçevesine odaklanarak, daha açık bir kamu yönetimi kavramın tanımı verebilmek ve Avrupa Birliği Üyeliği süreci bağlamında Kosova'nın kamu yönetimi reform sürecinden bahsedilmek, tezin ana hedefidir. Tez, kamu yönetimi kavramının tanımıyla başlanacak ve siyasetin itaatkar bir aracı olarak kamu yönetimi disipline ve alanına giriş yapılan Woodrow Wilson'nun 'İdarenin İncelemesi' adlı makalesi ve Max Weber'in 'İdeal Bürokrasi Tipi' gibi kurucu babaların klasik teorileri ile dahası Herbert Simon'un 'İdari Davranışı'nın neo-klasik kuramı ile devam edecektir. Sonradan, kamu yönetimin klasik modeli, özellikle de bürokratik yönetim modeli ile karşı karşıya gelen 'Kamusal Tercih Yaklaşımı Teorisi'nden bahsedilecektir. Ondan sonra Başbakan Margaret Thatcher'ın önderliğinde 80'li yıllarda İngiltere'de özel sektöre büyük önem vererek ortaya çıkan 'Yeni Kamu İdareciliği Yaklaşımı' ele alınacaktır. Son olarak Dwight Waldo'nun 'İdari Devleti' ve Charles Fox ve Hugh Miller'ın 'Post-modern Kamu İdaresi' çalışmalar üzerine odaklanarak ve siyasetin bilimselleştirilmesi paradigma üzerine geçerek kamu yönetimin modern ve post-modern teorileri tartışılacaktır. Kosova'nın kamu yönetimi reform süreci iki dönem ile belirlenmekte: Kosova'nın bağımsızlığının ilan edilmesinden önce ve sonrası. Çatışmadan ve Sırbistan'dan bağımsızlığı ilan ettikten sonra Kosova, diğer ülkeler tarafından tanınmak ve karşı karşıya olduğu zorluklarla baş edebilmek için devlet kurma sürecine başladı. Bu sürecin en önemli kısmı, ancak Kosova'nın durumunda tam tersi bir etkiye bulunmak, devletin işleyişinde ana etkenlerden biri olarak kabul edilen kamu yönetimi reformu idi. Tez yazım sürecinde, çalışma konusu, konunun kuramsal ve uygulama boyutu ile ilgili Kosova'nın Kamu Yönetimi reform projenin kurucu ve ek anlaşmaları, kitaplar, bilimsel dergi ve makaleler, kurumların resmi belgeleri ve siteleri, ve diğer internet kaynaklarından faydalanılacaktır.
Türkiye'deki havalimanlarının atık yönetimi etkinliği

1980'ler sonrası Dünyada havacılık sektöründe yaşanan serbestleşme, liberalleşme ve özelleşme eğilimleri Türkiye'de de etkisini göstermiş ve 2003 yılında iç hat yolcu taşımacılığında serbestleşmenin sağlanması ile yolcu taşımacılığındaDünyada da dikkat çekecek biçimde bir büyüme göstermiştir. Çağımızın en önemli sorunlarından olan çevresel sorunlar etkin havalimanı işletmeciliğinde de ön plana alınmış, kalite ve konfordan ödün vermeden 21'inci yüzyılın en önemli sorunlarından olan çevre ile uyumluluğu daha da önem kazanmış ve havalimanı işletmeciliğindeperformans göstergelerinden biri haline gelmiştir. Bu performans göstergelerinden birisi de havalimanlarının çevreye olan olumsuz etkilerinin minimum düzeyde tutulmasıdır. Havalimanlarının olumsuz çevresel etkilerinden birisi de atık üretimidir. Bu ürettikleri atıkların uygun biçimde toplanarak, uygun yöntemlerle elden çıkartılması olumsuz çevresel etkilerin minimuma indirilmesi ve sürdürülebilir bir çevre için önemli işlemlerdir. Bu çalışmada, Türkiye'deki havalimanlarının atık yönetimine ilişkin etkinliğinin incelenmesi amacıyla, havalimanlarının ürettikleri geri dönüştürülebilir ve tehlikeli atık bilgilerine ulaşılmıştır. Bu bilgiler kullanılarak veri zarflama analizi yöntemi ilehavalimanlarının üretmesi gereken geri dönüştürülebilir ve tehlikeli atık miktarlarıkıyaslanmış, atık toplama hedefleri, önleme ve azaltma yapılması gereken atıklar ortaya koyulmuştur.
Bölgeselcilik ve federalizm arasında: Bağımsız devletler topluluğunun Orta Aysa'daki işlevi

Bu çalışmada, SSCB'nin dağılmasından sonra, eski SSCB coğrafyasında kurulan Bağımsız Devletler Topluluğunun Orta Asya'daki işlevi ekonomik, siyasal ve güvenlik boyutlarıyla tartışılmıştır. Bu tartışmayı yaparken, ilk olarak uluslararası arena'daki bölgeselcilik ve bölgesel işbirliğinden doğan federalizm yaklaşımları analiz edilmiştir. Bu analizi yaparken bölgesel işbirliğine ilişkin yaklaşımlar kategorize edilmiştir. Bu noktadan hareketle bölgeselcilik anlayışları Atlantik ve Batı, Üçüncü Dünyacı ve Avrasyacılık şeklinde 3 ana kategoride tartışılmıştır. Bölgeselcilik ve federatif yapılanmalar üzerine yapılan teorik tartışmadan sonra, BDT'nin kuruluş süreci, yapısı ve Rusya Federasyonunun örgüte bakışı ve örgütün özellikle Orta Asya'da işlevselleştirilmesi tartışılmıştır. BDT'nin kuruluş süreci ve yapısına ilişkin kısımda, BDT'nin hangi hedefler çerçevsinde kurulduğunu ve örgüt şartı'nın temel özellikleri açıklanmıştır. Bu açıklamalar yapılırken BDT'nin uluslararası ilişkilerdeki bölgesel ve federal özellikler taşıyan yapılanmalarla ilgili benzerlikleri ve farklılıkları ortaya konmaya çalışılmıştır. Rusya Federasyonu ile olan kısımda ise, Rusya Federasyonunun dış politikasının belirlenmesinde yaşadığı süreçler, Atlantikçi ve Avrasyacı görüşün BDT'ye ve Orta Asya coğrafyasına bakışları analiz edilmiştir. BDT'nin Orta Asya'daki birimlerinin tarihsel, kültürel yapıları ve dış politika yönelimleri tartışılmıştır. Bu tartışma yapılırken Orta Asya Cumhuriyetlerinin dış politika yönelimlerini ve BDT'ye bakışlarını etkileyen olguların tartışılmasına önem verilmiştir. Uluslararası ilişkiler sistemi içerisinde küreselleşmenin yeni boyut kazandığı düşünülerek BDT'nin Orta Asya coğrafyasında etkin olan dış aktörlerin bölgeye ilişkin yaklaşımları ve bölgedeki etkileri analitik bir biçimde ifade edilmiştir. Çalışmada elde edilen verilerle, BDT'nin 15 yıllık varlığının günümüzde sorgulandığını ve artık işlevini kaybetmeye başladığı sonucuna varılmıştır. BDT'nin bu durumundan dolayı, AVET, KGAÖ ve ŞİO gibi örgütlenmelerin gelecekte Orta Asya'da etkinliklerini artıracağını düşünebiliriz.
İran İslam Cumhuriyeti'nde idari teşkilatın yapısallığı: İran İslam Cumhuriyeti'nde idari teşkilatın yapısı ve temelleri

Kamu hukuku, hükümetler ile halk arasındaki ilişkilere değinir. Hukukbiliminin bu bölümünde, devletin dış ve iç ilişkileri incelenir. Kamu hukukudüşünceleri yaklaşımı, egemenlik alanında değerli ideallerin yansıması ilesonuçlanarak, halk kendi kaderlerini çizmekte önemli rol oynamaya başladı. Erklerayrışımı, seçimler ve halk denetimi bu bilimin önemli başarılarındandı. Ama MeşruteHarekatı ve İslam cumhuriyeti İran'ın siyasi ve idari alanında köklü değişimlerdensayılabilir. Son siyasal değişimler sonucu kamu hukukunda, İran'da köklü değişimlere sahne oldu ve İslam Cumhuriyeti sistemi cumhuriyet ve İslam'ınkarışımı yaklaşımıyla, dini düşünce ve halkın demokratik egemenliğinde yeni bir simge ortaya çıkardı. Bu oluşum dünyadaki mevcut siyasal değişimlerle çatışmada, medeniyet ve cumhuriyette benzerlikler taşımaktaydı. Bu çalışmada İran İslam Cumhuriyeti'nin yapısı siyasal kurumlar ve idare hukukuna dayanarak anayasaekseninde üç bölümde incelenerek, İran İslam Cumhuriyeti'ndeki kamu hukukununköklü değişimlerine bir pencereden bakarak, bazı durumlarda çatışmalar ve benzerlikler ortaya konur.
Tanzimat sonrası Osmanlı Adalet Örgütü

Tezimizin konusunu 'Tanzimat sonrası Osmanlı Adalet örgütü ' oluşturmaktadır. Çalışma, bir giriş ve üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Osmanlı Devleti'ni reform sürecine hazırlayan gelişmeler kısaca incelenmiştir. Tanzimat sonrası meydana gelen değişikliklerin daha iyi algılanabilmesi için, çalışmanın ikinci bölümü Tanzimat öncesi Osmanlı Adalet örgütü'ne ayrılmıştır. Bu bölümde, özellikle Tanzimat öncesi Osmanlı Adalet örgütünün temelini teşkil eden kadılık kurumu üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise, Tanzimat sonrası Osmanlı Adalet örgütü ayrıntılı bir biçimde ele alınmıştır. Burada, Tanzimat'ın etkisi ile adalet örgütüne getirilen yeni kurumlara değinilmiştir. Mahkemeler teşkilatı, savcılık, avukatlık, noterlik ve yüksek yargı organlarının kuruluşu ve gelişimi üzerinde durulmuştur. 119
Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu çerçevesinde polisin müdahale sorumluluğu

Temel haklar bireyleri özgürlüklerine ve mülkiyetlerine yapılacak saldırılara karşı korur, bu temel halkalardan birisi olan ve kişinin kendisini ifade ederek, dar alandaki düşüncelerini geniş alanlara yayabilme aracı olan Toplantı ve gösteri yürüyüşü yapabilme hakkı, milletlerarası sözleşmeler, anayasa ve kanunlar ile güvence altına alınan, kişinin kendisini, kendi gibi düşünen insanlarla birlikte ifade etmesi anlamını taşır. Bu önemli hakkın insanlar tarafından kullanımında polis hakkın kullanıcılarına dönük daima Anayasanın ilkeleri ışığında, insan haklarını göz önünde bulundurarak çalışmalıdır. Aksi halde bu hakkın kullanımında polisten kaynaklanan hak ihlalleri ile karşılaşmak mümkün olacaktır. Toplumsal olaylar çok boyutlu düşünülmesi gereken olaylardır, nitekim uygulamada toplumsal olaylarla ilgili uygulanan 2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu ve uygulamasına dair yönetmeliğine geniş perspektiften yaklaşmak gerekir. Özellikle ulusal mevzuattaki düzenlemelerin, uluslararası hukuk normlarına uygun hale getirilmesi gerekmektedir. Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri özgürlüğü açısından hukuk normlarına uygun hareket etmesi beklenen idarenin, polisi aracılığı ile topluma karşı tam donanımlı ancak adil davranması beklenir. Polis tarafından yapılacak hatalı güç kullanımı hakkın korunması değil fakat hakkın ihlali anlamına gelebilecektir. Bu çalışmada, insanların toplumda kamuoyu yaratmak suretiyle belli bir konuyu benimsetmek amaçlı yaptıkları ve bu faaliyet sırasında sürekli olarak karşılaştıkları polis ve polisin müdahalesi ele alınmıştır. Çalışmanın ana amacı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri özgürlüğünün boyutlarını ortaya koyarak bu çerçevede düzenlenen ulusal ve uluslararası mevzuat ve polisiye uygulamaların değerlendirilip, ülkemizdeki polisiye uygulamalara ışık tutması ve sağlıklı analiz edilmesidir. İnceleme yapılırken konuya Anayasa, 291 1 sayılı kanun ve uygulamasına dair yönetmelik, Polis Çevik Kuvvet Yönetmeliği açılarından yaklaşılarak özellikle de yüksek mahkeme içtihatlarından faydalanılmıştır.
Sağlık hizmetlerinden kaynaklanan zararlardan dolayı idarenin sorumluluğu

İdarenin sağlık hizmetinden kaynaklanan tazminat sorumluluğunu irdeleyen bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, sağlık hizmetleri kavramı ve türleri açıklanarak, bu hizmetin sunulduğu yerler ile sunan personel hakkında kısaca bilgi verilmiştir. İkinci bölümde de, sağlık hizmetlerindeki hizmet kusurunun özellikleri, hizmet kusuru teşkil eden durumlar ve bu konuda idarenin sorumluluğunu gerektiren şartlar ile bu sorumluluğu ortadan kaldıran ve azaltan sebepler detaylı olarak incelenmiş, konu hakkındaki Fransız ve Türk Danıştayı'nın görüşü yargı kararları doğrultusunda ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmanın son kısmını oluşturan üçüncü bölümde ise, sağlık hizmetlerinden kaynaklanan tazminat davalarında, tazminatın kapsamı açıklanmış ve yargı kararları çerçevesinde idari yargıdaki tazminat davasının usulü ile bu davalarda kusurun tespiti işleminde bilirkişilik konusu incelenmiştir.
John Locke'un perspektifinden Türkiye'de devlet-din ilişkisi ve Diyanet İşleri Başkanlığı

John Locke'un dinsel hoşgörü perspektifi, hakikatin ancak sınırlı bir bilgisine ulaşılabileceğini ileri süren epistemolojik bir temele dayanmaktadır. Locke'a göre, matematik dışında, ancak birlikte yaşamanın ilkesini sağlayan ahlak yasasını ve ahlakın kaynağını sunan Tanrı'nın varlığını kesin olarak bilebiliriz. Öte yandan, doğa-üstü olguları bilemeyiz ve dolayısıyla ruhların kurtuluşuna dair dinsel reçeteler bilginin değil sadece inancın konularıdır. Öyleyse, mutlak hakikatin bilinemezliği bizim bu dünyada dini inanç ve pratiklere eşit ölçüde hoşgörülü davranmamız gereğini ortaya koyar. Hoşgörü yönetilenler için bir hak, yönetenler için bir ödev ve tüm inananların diğer inananlar için bir karşılıklı ödevi olarak belirir. Hem modern hem de ulus haline gelme sorunları içinde kurulmuş bir ülke olarak Türkiye'de din-devlet ilişkisi tarihinde, Diyanet İşleri Başkanlığı'nın yadsınamaz bir rolünün olduğu görülmektedir. Diyanet hoşgörü gösterme ödevinin tarafı sayabileceğimiz temel kurumlardan birisidir. Ancak Diyanet, bir devlet enstrümanı olarak belirli bir din yorumunu benimsemesi ve bunu toplumda yaygınlaştırmaya çalışması ile laiklik prensibine uygunluğu bir yana, hoşgörünün gelişimine de ket vurmaktadır. Diyanet yıllar içinde biriktirdiği söylem ve gelenek ile hoşgörülü bir İslam yorumu geliştirmeyi başarmıştır. Ancak bu yorumun sınırları halen Locke'un çağlar öncesinden çizdiği perspektiften uzaktır. Teolojide dinsel paradigmaların değiştiği ve dinsel bireyselleşme eğiliminin hız kazandığı içinde bulunduğumuz küreselleşme çağında, Diyanet'in geçmişşten tevarüs ettiği gelenek ile bireylerin taleplerine cevap vermesi mümkün görünmemektedir.
Disiplin işlemlerinde amaç unsuru

Disiplin denildiğinde her ne kadar aklımıza zorlayıcı tedbirler ve cezalar gelse de, sosyolojik olarak modern toplumlarda düstur ve kurallara uyma anlamında disiplin söz konusudur. Bu anlamda modern bir toplumu oluşturabilmek için özden gelen bir disiplin anlayışı içinde her alanda düzenin sağlanması gerekmektedir. Disiplinin hukuk alemine yansıması ise, bir kurum veya kuruluşta uyulması zorunlu olan kurallara, uymayan kişilere, kurumun yararına uygun düşmeyen davranışlarını cezalandırmak olarak yer bulmuştur. Disiplin yaptırımları denilen bu cezaların en temel amacı, kurumsal itibarı korumak ve kamu hizmetlerinde düzeni ve sürekliliği sağlayarak kamu yararını gerçekleştirmektir. Kamu yararının soyut bir kavram olması hasebiyle öğretide ve uygulamada tam olarak genel çerçevesi ortaya konulamamıştır. Bu soyutluk idari yargı mercilerinin denetim yaparken amaç unsurundaki sakatlıklarını tespit etme konusunda işini zorlaştırmaktadır. Çalışmamızda idari işlemin unsurlarından yola çıkarak amaç unsuruna yönelik yargı kararları ışığında ortaya konulan ilkeler ve görüşler bir araya getirilmiştir. Bu itibarla amaç unsurunu ortaya koyarken kamu yararı hedefinin sadece disiplin cezalarıyla sağlanamayacağı disiplin yaptırımlarının nitelikli ve liyakatli amirler eliyle yapıcı bir niteliğe kavuşturulması gerektiği ve kurumlarda verimliliğin artırılması için sadece cezalandırma yoluna değil ödüllendirme yoluna da gidilmesi gerektiği ortaya konulmuştur.
Memuriyete giriş ve sınav sistemleri

Bütün dünyada olduğu gibi, Türkiye'de de Kamu hizmetlerinin hızlı, nitelikli ve ucuz görülebilmesi için yetenekli, yeterlikli ve erdemli memurlara her zaman ihtiyaç duyulmaktadır. Bu nitelikler, personel rejiminin esasını oluşturmaktadır. Türkiye'de Personel rejimi çeşitli nedenlerle sağlam temellere oturtulamamıştır. 657 sayılı 'Devlet Memurları Kanunu' ile memur seçiminde karma bir sistem kabul edilmiştir. Ancak daha sonra yapılan kanuni değişiklerle her kuruma 'kendi memurunu kendi seçme hakkı' verilmiştir. Yapılan bu tez çalışmasında memur seçiminde uygulanan sistem ve ilkeler araştırıldı. Bu yapılırken gelişmiş çeşitli Avrupa ülkelerinin uygulamaları da dikkate alınmıştır. Daha sonra Türkiye'de mevcut mevzuat ve uygulamalara ilişkin eleştiri ve önerilere yer verilmiştir.
Local institutional capacity and decentralization of power

Bu tezin amacı desantralizasyon projelerinin başarısı ve yerel kapasite arasındaki ilişkiyiDiyarbakır Büyükşehir Belediyesi örneği üzerinden araştırmaktır. Türkiye'deki Yerel Yönetim Reformu, hizmetlerin sağlanmasında yerel otoritelerin, merkezi yönetime kıyasla daha verimli ve katılımcı olduğu tartışmasına dayanmaktadır. Bu tez ise, söz konusu tartışmanın, yerelde, yüklenen yetki ve sorumlulukları taşıyabilecek ve gereklikatılımcı çerçeveyi sağlayabilecek güçte bir kurumsal ve toplumsal kapasitenin var olduğu durumlar için geçerli olduğunu savunmaktadır. Bu konular Türkiye'nin en az gelişmiş bölgelerinden birinde yer alan Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi'ne referansla araştırılmaktadır.
The implementation of decentralization and local government reforms in Turkey and Cameroon : A comparative assessment

Bu tez Türkiye ve Kamerun'da adem-i merkeziyet ve yerel yönetimler reformu uygulanmasının karşılaştırmalı bir değerlendirmesini sunmaktadır. Tez, hükümetin karar verme sürecini halka daha yakın hale getiren adem-i merkeziyetçiliğin başarı derecesine odaklanmaktadır. Bu sessiz sakin devrimin üzerinden yıllar geçmesine rağmen, elde edilen sonuçları kapsamlı bir şekilde değerlendiren karşılaştırmalı çalışmalar oldukça azdır. Ivanyna ve Shah (2014) tarafından karşılaştırmalı ölçüm için geliştirilen çerçeve zenginleştirilerek yedi ana boyutta değerlendirilmiştir: yerel yönetimin yapısı; ortalama yerel yönetim büyüklüğü ; yerel yönetimlerin çok düzeyli yönetişim sistemindeki ağırlığı; yerel makamların varlığının korunması; yerel yönetimlerin güçlendirilmesi. Çalışmada hem ikincil veriler hem de iki ülkenin farklı illerinde bulunan yirmi yedi belediyede çalışan otuz üç katılımcı ile yapılan yarı yapılandırılmış görüşmelerden elde edilen birincil veriler kullanılmıştır. Bu karşılaştırmalı değerlendirmenin sonuçları sektörel darboğazların istenilen yüksek seviyede adem-i merkeziyetçilik ve hükümetin halka yakınlığını önlediği yönünde bir eğilimin varlığını ortaya çıkarmıştır. Bu darboğazlar Türkiye ve Kamerun'daki uzun ve güçlü merkezi idare geleneğinin -yerel yönetimleri merkezi hükümet transferlerine büyük ölçüde bağımlı hale getiren düşük mali özerklik, yerel yönetimlere vatandaşların zayıf katılımı- kalıcı etkisidir. Bununla birlikte hükümetin halka olan yakınlığı ve yerel kalkınma açılarından iki ülke arasında Türkiyeyi öne çıkaran kayda değer farklılıklar vardır.
Bir siyasal ideoloji olarak milliyetçilik ve Türk siyasal hayatında kurumsallaşması: Milliyeçi Hareket Partisi örneği

Milliyetçilik, tarihsel gelişme süreci içerisinde, toplumda ortak bir ulusal kimlik yaratılması yolunda önemli işlevi olan bir ideolojidir. Değişik toplumsal yapılarda ulus-devletin kurulması ve yaşatılması noktasında milliyetçilik, geniş kitleleri etkilemiş ve önemli siyasal sonuçların ortaya çıkmasını sağlamıştır. Batı ve Doğu toplumlarında ulus ve milliyetçiliğin oluşumu ve ilişkisi, farklı süreçlerle açıklanabilir. Batı'da genellikle sanayileşme ve modernleşme ile ilişkili olarak ortaya çıkan ulus-devlet, kendi ideolojisi olan milliyetçiliği doğururken, Doğu toplumlarında milliyetçi hareketler, ulusal devletlerin oluşmasında önemli rol üstlenmişlerdir. Türkiye'de de milliyetçilik, modernleşme sürecinde etkin bir ideoloji konumunda olmuştur. Osmanlı DevletPnden Cumhuriyete giden süreçte milliyetçiliğin, modernleşme hareketinin meşruiyet zeminini oluşturduğu söylenebilir. Batılı bir toplumsal yapının yerleştirilmesi ve ulusal devlet kurulması aşamasında Türk milliyetçiliği, temel ideoloji niteliği taşımaktadır. Cumhuriyet sonrası siyasal hayat içerisinde de milliyetçilik, farklı biçimleriyle de olsa, her zaman tartışılan, ağırlığı olan ve siyasal kurumları etkileyen bir ideoloji olmuştur. Çok partili hayata geçiş sonrasında birçok dağınık kuruluş tarafından savunulan milliyetçi ideoloji, Milliyetçi Hareket Partisi'nin kurulmasıyla, bir siyasal partinin temel ideolojisi haline gelmiştir. MHP, siyasal hayat içerisinde sınırlı oy desteğine sahip olmasına rağmen etkin olmuş, hükümetlerin kuruluşunda zaman zaman belirleyici konuma gelmiştir. Bu nedenle MHP, sağ siyasal partiler içinde sahip olduğu ideoloji, partiyi destekleyen dinamik gençlik örgütleri ve örgütsel yapısıyla özgün nitelikler sergileyen bir siyasal parti niteliğini taşımaktadır. Son seçimlerde MHP'nin sürpriz biçimde Türkiye'nin ikinci büyük partisi haline gelmesi, bu partiyi analiz etmenin yeterli nedenini oluşturmaktadır.