turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
8. sınıf öğrencilerinde teknoloji kullanımının benlik saygısı ve aile tutumu eksenli incelenmesi

Bu çalışmada İstanbul ilindeki 8. Sınıf öğrencilerinde teknoloji kullanımının benlik saygısı ve aile tutumu çerçevesinde incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini 2016 2017 eğitim ve öğretim yılında İstanbul'un Beşiktaş ilçesinde ortaokula devam eden 8. sınıf öğrencileri oluşturmuştur. Uygun örneklem temelinde seçim yapılmış ve araştırma kapsamında 100 örnekleme ulaşılmıştır. Araştırma anket yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada öğrencilere toplam iki adet ölçek ve form sunulmuştur. Anketin birinci bölümü demografik özelliklere yönelikken; ikinci bölümünde öğrencilerin benlik saygısı tutumlarını belirlemeye yönelik Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği ve üçüncü bölümde ise Anne Baba Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin SPSS 21 ile analiz edildiği araştırmada, frekans ve yüzde analizi, aritmetik ortalama ve standart sapma, Kruskal-Wallis H testi ve Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Öğrencilerin Anne Baba Tutum Ölçeği puanları ile Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği puanları arasındaki ilişkiyi belirlemek için Spearman Korelasyon Analizi, güvenilirliği test etmek için ise Cronbach's Alpha güvenirlik analizi kullanılmıştır. Analizlerde anlamlılık düzeyi p< 0,5 olarak alınmıştır. Araştırma sonuçları 8. sınıf öğrencilerinde benlik saygısı puanlarının orta düzeyde olduğunu göstermiştir. Araştırma kapsamında öğrencilerin anne-baba tutum ölçeği puanlarının yüksek oranda demokratik olarak nitelendirdiği tespit edilmiştir. Ayrıca kız öğrencilerin koruyucu-istekçi ve otoriter anne-baba tutumu puanının erkeklere göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Araştırmada internet kullanım süresi arttıkça benlik saygısı puanı düşüş olduğu tespit edilmiştir. İnternet kullanım süresi fazla olan öğrencilerin anne-baba tutumunu koruyucu-istekçi ve otoriter olarak algıladıkları görülmüştür. Demokratik anne baba tutumunun ise benlik saygısını artırıcı bir rolü olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak benlik saygısı ölçeği puanları ile anne baba tutum ölçeği puanları arasında pozitif yönlü ilişki olduğu görülmüştür.
Nomofobi ile aleksitimi arasındaki ilişkide bilinçli farkındalık ve üst bilişin aracı rolünün incelenmesi

Bu araştırmanın amacı 15-18 yaş arasındaki öğrencilerin nomofobik özelliklere sahip olma durumları ile aleksitimi, bilinçli farkındalık ve üst biliş arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini Samsun ilinde 5 farklı okulda, lise 1. 2. 3. ve 4. sınıfta öğrenim görmekte olan 800 öğrenci oluşturmaktadır. Katılımcıların 457'si (%57) kız, 339'u (%43) erkektir. 4 kişi ölçüm araçlarını uygun şekilde doldurmadığı için çalışmaya dahil edilmemiştir. Araştırmayla ilgili veriler Sosyodemografik Soru Formu, Nomofobi Ölçeği, 20 Soruluk Toronto Aleksitimi Ölçeği (TAÖ-20), Bilinçli Farkındalık Ölçeği, Üst Biliş Ölçeği Çocuk ve Ergen Formu aracılığıyla toplanmıştır. Veriler SPSS v22.0ve SPSS Amos v22. 0 istatistik programı kullanılarak analiz edilmiştir. Sıklık ve ortalama değerler hesaplanmıştır. Ölçekler arasındaki ilişki Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Testi ile analiz edilmiştir. Numerik değişkenler Bağımsız Örneklem T-Testi ile analiz edilmiştir. Bilinçli farkındalık ve üst bilişin, nomofobi ve aleksitimi arasndaki ilişkide aracı değişken olarak etkisini belirlemek için Yapısal Eşitlik Analizi kullanılmıştır. Aleksitimi, bilinçli farkındalık, üst biliş ve cinsiyet değişkenlerinin nomofobi düzeyleri üzerindeki yordayıcı etkisi Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi ile incelenmiştir. İstatistiksel anlamlılık değeri p<0. 05 ve p<0. 001 olarak kabul edilmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre; kızların nomofobi, aleksitimi, üst biliş ve bilinçli farkındalık ölçeklerinden aldıkları puanlar erkeklere oranla anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur (p<0.001). NMP-Q puanları ile TAÖ- 20 (r=0.227) ve ÜBÖ-ÇE (r=0.318) puanları arasında anlamlı düzeyde korelasyon tespit edilmiştir (p<0.001). Üstbiliş ve bilinçli farkındalığın aracı değişken olarak nomofobi ve aleksitimi arasındaki ilişkiyi anlamlı olarak etkilediği belirlenmiştir (p<0.05). Çoklu doğrusal regresyon analizi sonuçlarına göre aleksitimi karakter özelliklerinin, bilinçli farkındalık düzeylerinin, üst biliş sorunlarının ve cinsiyetin nomofobi gelişimini anlamlı ölçüde yordadığı görülmüştür (p<0.001). Aleksitimi karakter özelliğine sahip olmanın, nomofobi üzerinde belirleyici etkisi olduğu belirlenmiştir. İyi düzeyde gelişmeyen bilinçli farkındalık ve üst biliş sisteminin, aleksitimi ve nomofobi arasındaki ilişkiyi anlamlı oranda etkilediği tahmin edilmektedir.
Bir evlilik ve aile hayatı eğitim programının evli kadınlarda evlilik uyumuna ve aile sistemine etkisi

Bu araştırmanın amacı, aile eğitim programının evli kadınlarda evlilik uyumuna ve aile sistemine etkisini incelemektir. Araştırmanın deney ve kontrol grubu toplam 20 kişiden oluşmaktadır. Araştırmaya gönüllü olarak katılmayı kabul eden 20 kişi içerisinden yansız atama yöntemiyle seçilen 10 kişi deney grubu, 10 kişi de kontrol grubunu oluşturmuştur. Araştırmada evli kadınların evlilik uyum düzeylerini belirlemek amacıyla Evlilik Uyum Ölçeği; aile sistemlerini değerlendirmek amacıyla Aile Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. 10 kişilik deney grubuna her biri 75 dakika süren 12 oturumluk aile eğitim programı toplam 7 haftada uygulanmıştır. Kontrol grubuna bu anlamda herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Uygulama ve verilerin toplanması aşamasından sonra, elde edilen verilerin istatistiksel çözümlemeleri yapılmıştır. Deney ve kontrol gruplarının uygulanan grup çalışması öncesinde ve sonrasında elde ettikleri puanlarının karşılaştırılması amacıyla, ölçeklerden elde edilen verilere Mann-Withney U Testi uygulanmıştır. Deney grubunun ve kontrol grubunun ön test ve son test verilerinin karşılaştırılması amacıyla, uygulama sonrası elde edilen puanlara Wilcoxon Eşleştirilmiş Çiftler İşaretlenmiş Sıra Sayıları Testi uygulanmıştır. Böylece denenceler doğrultusunda gruplar arasında farklılıkların olup olmadığı tespit edilmiştir. Elde edilen istatistik sonuçların manidarlığı 0.05 düzeyinde test edilmiştir. Yapılan araştırma sonrasında, uygulanan aile eğitim programı grup çalışmasının evlilik uyumunu ve aile sistemi içindeki duygusal tepki verebilme durumunu arttırmada etkili olduğu saptanmıştır. Ancak uygulanan eğitim programının aile sistemi içindeki problem çözme, iletişim, roller, gereken ilgiyi gösterme, davranış kontrolü ve genel fonksiyonda etkili olmadığı belirlenmiştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda daha sonraki çalışmalara faydalı olabilecek önerilerde bulunulmuştur.
4-6 yaş arası çocuklarda dini inancın ilkel biçimleri ve psikolojik temelleri

Din psikolojisi, insan yaşamındaki dini yaşayış ve tecrübeleri ele alan önemli bir bilimdir. Dolayısıyla dinin insan hayatındaki yerini ve boyutlarını tasvir eder. Dini inancın ilksel biçimleri ve psikolojik temelleri de din psikolojisi alanında büyük önem arz eden konulardandır. Piaget'in bilişsel gelişim dönemlerinden birisi de işlem öncesi dönemdir. Bu dönem, anaokulunda geçirilen dönem olup 2-7 yaş aralığını kapsar. Türkiye'deki okullarda çocukların anaokulu yaş aralığı ise 4 -6'dır. Bu döneme özgü düşünme biçimi sembolik düşünmedir. Sembolik düşünme çocuğun oyunlarında da kendini gösterir ve bir nesne birden çok nesneyi onun zihninde temsil edebilir. Bu dönemde olan bir çocuğun dini inancı ve bu inancın psikolojik temelleri merak konusu olmuştur. Bunun için anaokuluna giden çocuklarının din hakkındaki düşüncelerini incelemeyi faydalı bulduk. Araştırmamız yaş ve cinsiyet gibi değişkenlere göre incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini Kayseri ilinin Kocasinan ilçesindeki Mithatpaşa İlkokulu, Ahmet Eskiyapan İlkokulu ve 60. Yıl Cumhuriyet Mehmet Sepici İlkokulu'nda okuyan 4-6 yaş arasındaki 72 öğrenci oluşturmuştur. Çalışmada veri toplamak amacıyla mülakat yöntemi kullanılmıştır. Sonuçta verilen cevaplar ile çocukların bulundukları bilişsel gelişim dönemi arasında pozitif yönde bir ilişki olduğu görülmüştür. Ailenin eğitim düzeyinin yanı sıra çocuğun aldığı dini eğitimin düzeyi de verilen cevaplarda farklılık oluşmasına sebep olmuştur.
Yurtta kalan ve ailesiyle birlikte yaşayan üniversiteli kız öğrencilerde uyku bozuklukları ve ilişkili faktörlerin incelenmesi

Uyku, insan sağlığı açısından doğuştan gelen temel gereksinimlerin arasında sayılan en önemli noktalardan biridir. Uykuyla ilgili insanoğlu yaşamının bir döneminde mutlaka bir sorun yaşamıştır. Bunlar; stresten uyuyamama, aşırı uykululuk hali, uykuda konuşma, horlama, sık sık uykularının bölünmesi gibi durumlarla ilgili sorunlar olabilir. Geçmişte yapılan araştırmalara dayanarak bu sorunların da insan sağlığına ciddi zararlar verebileceği ve hayatının bir kısım alanlarında belli işlevsel bozukluklara yol açabileceği ortaya konmuştur. Uykuyla ilgili en çok sorunları yaşayan üniversite öğrencileri olabileceği düşünülerekten, bu araştırma yurtta kalan ve ailesiyle birlikte yaşayan olmak üzere üniversite öğrencilerini ele alıp arasındaki uyku sorunlarını karşılaştırmak ve bu sorunlara etki edebileceği düşülen faktörleri incelemek amacıyla tasarlanmıştır. Araştırmanın örneklemini İstanbul ili Üsküdar ilçesi Üsküdar Üniversitesi kız öğrencileri ile Galata Kulesi Kız Öğrenci Yurdunda yaşayan üniversite öğrencisi kızlardan oluşan 173 kişi oluşturmaktadır. Bunların 98'i yurtta kalan kız öğrencilerden, 73'ü de ailesiyle birlikte yaşayan kız öğrencilerdir. Her iki grubun uyku bozukluklarını ölçmek amacıyla kullanılan Epworth Uykululuk Ölçeği ve Berlin Uyku Anketi katılımcılara verilmiştir. Aynı zamanda uyku bozukluklarıyla da ilişkili olabileceği düşünülen faktörleri belirlemek amacıyla da 11 sorudan oluşan Sosyo-Demografik Form ve Yaşam Kalitesi Ölçeği (SF-36) verilmiştir. Çalışmaya katılan tüm öğrencilerden Bilgilendirilmiş Gönüllü Olur Formunu imzalayarak onayları alınmıştır. Veriler SPSS 22.00 programı ile analiz edilmiştir. Bulgular incelendiğinde; yaşanılan yer değişkeni ile yurtta kalan ve ailesiyle birlikte yaşayan üniversiteli kız öğrenciler olmak üzere iki grubun uyku ölçeklerinin puanları arasında anlamlı bir fark ortaya çıkmamıştır. Sadece uykuyu etkileyebileceği düşünülen faktörleri saptamak amacıyla kullanılan Sosyal Yaşam Kalitesi Ölçeği (SF-36) puanları ile üniversiteli öğrencilerin nerede yaşadığı değişkenine bağlı olarak arasındaki ilişki anlamlı bulunmuştur. Çıkan sonuçlar daha önceden yapılan araştırmaların çoğu sonuçlarıyla ters düşmektedir. Araştırmamızın bulguları literatür doğrultusunda tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.
Lise öğrencilerinde akademik başarının beden algıları ve yeme tutumları ile ilişkisi

Bu araştırma, lise öğrenimine devam etmekte olan ergenlerin beden algılarını ve yeme tutumlarını araştırmak, öğrencilerin demografik bilgilerinin yanı sıra akademik başarı durumları ile ilişkisi incelemiştir. Bu araştırmanın evreni İstanbul ili Eyüp ilçesinde bulunan Alibeyköy Anadolu lisesinin 10. ve 11. sınıflarında 2018/ 2019 eğitim öğretim yılında eğitim görmekte olan 291 lise öğrencisi katılmış ve araştırma için Eyüp İlçe Eğitim Müdürlüğü tarafından onay alınmıştır. Veri toplama aracı olarak Demografik Anket, Beden Algısı Ölçeği ve Yeme Tutumları Ölçeği kullanılmıştır. Beden algısı ölçeğinde eğitim müdürlüğünce onaylanmayan maddeler olduğundan dolayı altı madde ölçekten çıkartılmıştır. Bulguların elde edilmesi için SPSS 20.0 paket programı kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, akademik başarısı yüksek olan bireylerin beden memnuniyetinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Fakat akademik başarıları ile beden algısı ve yeme tutumu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır.
A cross-cultural study on color perception: Comparing Turkish and non-Turkish speakers' perception of blue

Türkler, renk spektrumunun mavi bölgesini mavi ve lacivert olmak üzere iki ayrı kategoriye ayırmaktadır. Bu çalışmaya katılan yabancıların dillerinde ise renk spektrumunun mavi bölgesi için sadece bir renk kelimesi bulunmaktadır. Bu çalışmada Dilsel Görelilik Varsayımı'nın tahminleri araştırılmıştır. İşlevselolarak, kategorik algı etkileri kullanılmıştır. Birinci deneyde, mavi ve lacivertarasında ortalama bir kategori sınırının belirlenmesi için, Türkler bir isimlendirme görevi yapmışlardır. İkinci deneyde, Türkler'in ve yabancıların, hem mavi ve lacivert kategorileri içindeki hem de ortalama sınır etrafındakirenk-farkı algılama eşikleri hesaplanmıştır. Renk-farkı algılama eşikleri, her iki grubun da sadece tek renk kelimesinin olduğu yeşil bölgesi için de hesaplanmıştır. Renk-farkı algılama eşiklerini hesaplamak için belleğinetkilerini ortadan kaldırarak algısal süreçleri yalnız bırakan 2 -TAFC metodu kullanılmıştır. Tükler'in sadece mavi bölgesinde kategorik algı etkilerigöstereceği; yabancılar da ise böyle bir etkinin görülmeyeceği beklenmiştir. Başka bir deyişle, Türkler'in ortalama sınırdaki renk-farkı algılama eşiklerinin, kategori içi renk-farkı algılama eşiklerine kıyasla daha düşük olacağı düşünülmüştür. Çalışmanın sonuçları, Türklerin renk-farkı algılama eşiklerininhem mavi bölgesinde hem de yeşil bölgesinde yabancılarınkinden daha düşük olduğunu ortaya çıkarmıştır. Ancak, yeşil bölgesindeki fark Dilsel GörelilikVarsayımını geçersiz kılmamaktadır. Türkler ve yabancılar arasındaki fark, yeşil bölgesinde çalışmanın kısıtlamalarından kaynaklanmış olabilir. Son olarak üçüncü deneyde, Türkler'in renk-farkı algılama eşikleri, mavi ve lacivert arasındaki kişisel sınırları kullanılarak hesaplanmıştır. Üçüncü deneyde elde edilen renk-farkı algılama eşikleri arasındaki örüntü, ikinci deneyde elde edilenlere benzemiştir.
6. ,7. ve 8. sınıf öğrencilerinde, ailelerin çocuk yetiştirme tutumu ile istismar arasındaki bağlantının incelenmesi

Bu araştırmada, 6., 7. ve 8. sınıf öğrencilerinde, ailelerin çocuk yetiştirme tutumu ile istismar arasındaki bağlantı incelenmektedir. Araştırmanın örneklemini, İstanbul ili, Büyükçekmece ve Beylikdüzü ilçesindeki dört farklı okulda öğrenim gören 202 öğrenci ve onların 202 anne babası olmak üzere toplam 606 kişi oluşturmuştur. Araştırma dahilinde çocuk istismarını değerlendirmek için veri toplama araçları olarak çocuklara 'Çocuk İstismar Tarama Anket - Form 3', annelerin çocuklarına karşı tutumlarını ölçmek için annelere 'Anne Tutum Envanteri - PARI' ve babaların çocuklarına karşı tutumlarını ölçmek için babalara 'Baba Tutum Envanteri - BADEP' uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda, uygulamaya katılan 202 çocuktan 201'inin ihmale, 10'unun duygusal istismara ve 7'sinin de cinsel istismara maruz kaldıkları tespit edilmiştir. Araştırmada tutarsız anne tutumu ile ihmal arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Baba tutumları ile istismar arasında anlamlı bir ilişki bulunamamış bu nedenle baba tutumları üzerine istatistiksel incelemeler yapılmıştır. Yapılan incelemeler sonucunda araştırmaya katılan babaların tutumlarının çoğunun olumlu olduğu saptanmıştır. Araştırmanın sonunda elde edilen tüm sonuçlar yorumlanmış ve tartışılmıştır.
Bilişsel davranışçı grup terapisi'nin sosyal anksiyete bozukluğu olan üniversite öğrencilerinde anksiyete, ruminasyon ve öz-şefkat düzeyleri üzerindeki etkisi

Bu tezin amacı, bilişsel davranışçı grup terapisinin sosyal anksiyete bozukluğu olan üniversite öğrencilerinin sosyal anksiyete, ruminatif düşünce ve öz-şefkat düzeylerindeki etkisini incelemektir. Çalışmada, Hasan Kalyoncu Üniversitesi'nde öğrenim gören 1200 öğrenciye Liebowitz Sosyal Anksiyete Ölçeği uygulanmış ve sosyal anksiyete düzeyi en yüksek olan 30 üniversite öğrencisi seçilmiştir. Gerçek deneysel desenlerden ön-test, son-test, izleme ve plasebo desen kullanılmıştır. Seçilen öğrenciler tabakalı seçkisiz olarak deney ve plasebo gruplarına atanmıştır. Deney grubuna BDT grup terapisi, plasebo grubuna ise iletişime dayalı grup terapisi uygulanmıştır. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Liebowitz Sosyal Anksiyete Ölçeği, Ruminatif Düşünce Biçimi Ölçeği ve Öz-şefkat Ölçeği kullanılmıştır. Deneysel işlemin sonucunda elde edilen bulgular Friedman, Mann Whitney-U ve Wilcoxon işaretli sıralar test teknikleri ile incelenmiştir. Araştırmanın sonucunda bilişsel davranışçı grup terapisi uygulanan sosyal anksiyete bozukluğu olan öğrencilerin sosyal anksiyete ve ruminatif düşünce düzeylerinde azalma meydana gelmiştir. Bireylerin öz-şefkat düzeylerinde herhangi bir değişiklik görülmemiştir. Söz konusu sonuçlar ilgili alanyazın çerçevesinde tartışılmıştır.
Situational strength based on culture as a moderator of the personality-job performance relationship

Bu çalışmanın amacı durumsal faktörlerden biri olan kültürün çalışan kişiliği-işperformansı ilişkisi üzerindeki etkisini araştırmaktır. Çalışmanın odak noktasınıMeyer ve Dalal tarafından (2009) ortaya atılmış olan durum özelliklerinin kişilik özellikleri ve iş performansı arasındaki ilişkiye düzenleyici etkisi yaptığınısavunan durumsal güç teorisi oluşturmaktadır. Bu çalışmadadüzenleyici etkisi araştırılan durum özellikleri kültür boyutlarından belirsizliğinönlenmesi, güç mesafesi, ve erillik/dişillik olarak belirlenmiştir. Bu çalışmada çalışan kişilik özellikleri ile iş performansı arasındaki ilişkinin güçlü durumlarakıyaslandığında, zayıf durum olarak isimlendirilen yani; kültür boyutlarının düşük seviyede olduğu durumlarda, daha zayıf olması beklenmektedir. Kişilik ve kültürverisi Türkiye ve Almanya sınırları içerisinde farklı kurumlardaki çalışanlardantoplanırken, amirlerinden de çeşitli performans boyutları üzerinden çalışanlarını değerlendirmeleri istenmiştir. Toplamda eşleştirilen 120 çalışan ve amirden elde edilen verihipotezleri test etmek için kullanılmıştır. Analiz sonuçları bazı kültür özelliklerinin bazı kişilik-performans ilişkilerine olan düzenleyici etkilerini desteklemiştir. Güç mesafesinin, özdisiplin sahibi olma görev performansı ve özdisiplin sahibi olma-kişisel çalışkanlık ilişkileri üzerindeki düzenleyici etkisi bulunmuştur. Güç mesafesi düşük olan yerlerde özdisiplin sahibi çalışanların daha yüksek görev performansı ve kişisel çalışkanlığa sahip oldukları gözlemlenmiştir. Ayrıca erillik/dişillik kültür boyutunun da özdisiplin sahibi olma, sadıkdestek ve dışa dönüklük-sadık destek ilişkilerini düzenlediği bulunmuştur. Düşük erilliğin/yüksek dişilliğin hakim olduğu yerlerde özdisiplin sahibi ve dışa dönük çalışanların kurumlarını, kurum dışında överek sadık destek davranışını daha çok sergiledikleri görülmüştür. Tüm bulgular çalışmanın güçlü ve zayıf yanlarıyla birlikte tartışılmıştır. Uzmanlariçin pratik uygulamalar ve gelecek çalışmalar için bazı öneriler sunulmaktadır.
4-6 yaş arası çocuğa sahip ebeveynlerin istismar farkındalıklarının bazı değişkenler açısından incelenmesi

Çocuk istismarı ve ihmali sık karşılaşılan ve hem toplum açısından hem de çocuk açısından olumsuz sonuçlara yol açan, toplumun tüm kesimini ilgilendiren sosyal bir sorundur. Literatüre baktığımızda milyonlarca çocuğun fiziksel, cinsel, duygusal istismar, ihmal ya da aile içi şiddetin kurbanı olduğunu ve birçoğunun da bu istismar türlerini bir arada yaşadığını görmekteyiz. Ne yazık ki istismar vakalarının birçoğu çocukların en çok güvenmesi gereken ebeveynlerinden kaynaklı gerçekleşmektedir. Bu çalışmada 4-6 yaş aralığında çocuğa sahip ebeveynlerin istismar farkındalığının bazı değişkenlerle olan ilişkisini incelemek üzere gerçekleştirilmiştir. Araştırma grubunu 154 anne, 145 baba oluşturmaktadır. Katılımcıların sosyodemografik özellikleri için araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu ve istismar farkındalığını ölçmek için İstismar Farkındalık Ölçeği-Ebeveyn Formu (Pekdoğan 2017) kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel analizler, parametrik testler ve pearson korelasyon analiz tekniği kullanılmıştır. Katılımcıların İstismar Farkındalık Ölçeği'nden aldıkları puanların ortalaması 54,10 5, 61 dir. Bu puan aralığı katılımcıların istismar farkındalıklarının orta düzeyde olduğunu göstermektedir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, katılımcıların istismar farkındalıkları ile eğitim durumu, algılanan gelir düzeyi, çocuk sayısı, çocuk ihmal ve istismar konusunda eğitim alma arasında anlamlı bir ilişki söz konusudur (p<.05, p<.01). Çocuk ihmal ve istismar konusunda eğitim alan katılımcıların, bu konu hakkında eğitim almayan katılımcılara göre istismar farkındalığı yüksek çıkmıştır. Bu doğrultuda, ebeveynlere çocuk ihmal ve istismar konusunda eğitim programları geliştirilip; programın etkinliğinin değerlendirilmesi önerisinde bulunulmuştur.
İnfertilite'de stresle başetme, öğrenilmiş güçlülük ve depresyonun incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, bir yaşam krizi olarak infertilite tanısı almış bireylerde seçilen baş etme yolları, öğrenilmiş güçlülüğün derecesi ve depresyonun incelenmesine yöneliktir. Yazılı kaynaklarda bir yaşam krizi ile karşılaşan bireylerde bazı psikolojik belirtiler, özellikle de depresyonun ortaya çıktığına ilişkin görüşler bildirilmektedir. Ancak, aynı tip stres etkisinin benzer tepkileri doğurmadığı, özellikle de depresyonun ortaya çıkmasında ya da çıkmamasında seçilen baş etme yolunun etkisi önemle vurgulanmkatadır ( Rosenbaum 1983). Bu amaçla araştırma örneklemi bir yaşam krizi olarak kabul edilen infertilite tanısı almış ve tedavisine devam edilen evli çiftlerden seçilmiştir ( 90 evli çift). Araştırmada veri toplama araçları olarak Rosenbaum'un Kendini Denetleme ölçeği, Lazarus'un Stresle Başetne ölçeği ve Beck'in Depresyon Envanteri kullanılması amaçlanmıştır. Bunlardan Kendini Denetleme ölçeği ve Stresle Başetme ölçeğinin Türk toplumuna uyarlanması amacıyla Türkçe formlar hazırlanmış ve araştırma öncesinde geçerlik ve güvenirliklerini test. etmek için normal popülasyonda bir ön çalışma yapılmıştır. Araştırma sonunda depresyonun derecesi ile öğrenilmiş 11 güçlülük arasında 2it yönlü anlamlı bir ilişki olduğu gözlenmiştir. Ayrıca infertilite tanısını kadınların aldığı bu grupta kadınların depresyon derecesi erkeklerden anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur. Kendini Denetleme ve Stersle Başetme ölçeklerinin faktör yapıları belirlenmiş ve ölçeklerin orijinaline uygun faktör yapılarının bulunduğu gösterilmiştir. Depresyon derecesinde çocuğa verilen önemin ve öğrenilmiş güçlülüğün derecesin önemli yordayıcılar olduğu görülmüştür. Yine depresyon derecesini yordayıcı olarak KDÖ'den dürtü kontrolü ve istenmeyen düşüncelerin kontrolü, SBÖ'den ise büyüme-olgunlaşma, planlı davranış ve kabullenme olmak üzere farklı faktör yapıları bulunmuştur.