turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Öğretmenlerin erken dönem uyumsuz şemalarının, kişilerarası ilişki tarzları ve yalnızlıkları arasındaki ilişkilerinin incelenmesi

Bu araştırmada, Gaziantep ili Şehitkamil ve Şahinbey'de bulunan random yöntemiyle belirlenmiş 15 ilkokulda halihazırda görev yapmakta olan sınıf öğretmenlerinin erken dönem uyumsuz şemalarının, kişilerarası ilişki tarzları ve yalnızlıkları arasındaki ilişkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmadaki çalışma grubunu 2018 - 2019 eğitim ve öğretim yılında belirlenen ilkokullarda görev yapmakta olan 427 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Katılımcıların 234 kişisini Şehitkamil, 191 kişisini Şahinbey ilçesinde bulunan sınıf öğretmenleri oluşturmaktadır. Katılımcıların kişisel bilgilerine erişmek için ''Kişisel Bilgi Formu'', erken dönem uyumsuz şemalarının ölçülebilmesi için ''Young Şema Ölçeği-Kısa Form 3 (YŞÖ-KF3)'', yalnızlık düzeyinin ölçülmesi için ''UCLA Yalnızlık Ölçeği'', kişilerarası ilişki tarzlarını ölçebilmek için ''Kişilerarası Tarz Ölçeği '' kullanılmıştır. Verilerin analizinde 't Testi' , 'Tek Yönlü ANOVA' ve 'Pearson Korelasyon Katsayısı ' yöntemlerinden yararlanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, erken dönem uyumsuz şemalar ile kişilerarası ilişki tarzları arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Erken dönem uyumsuz şemalar ile yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişki incelendiğinde pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Kişilerarası ilişki tarzları ile yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkiye bakıldığında da pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Elde edilen bulgulardan hareketle; sınıf öğretmenlerinin uyumsuz şemalarının şiddeti arttıkça kişilerarası ilişki tarzları ve yalnızlık düzeyleri de artmaktadır, denilebilir. Araştırmanın sonucunda elde edilen bulgulardan hareketle okul psikolojik danışmanlarının okul idaresi, öğretmenler, öğrenciler, veliler ve okul çevresi ile işbirliği içerisinde gerçekleştirebileceği eğitim ve etkinlikler sağlıklı çocukluk dönemi ve uyumlu ilişki tarzları ile bunun sonucu olarak yalnızlık düzeyinin azalması açısından önem arz etmektedir.
The relationship between the social cognitive understanding and aggressive behaviors in children with hearing loss

Bu çalışmada işitme engelli çocukların sosyal kavramsal unsurları anlamaları ile saldırgan davranışları ve davranışsal uyumları arasındaki ilişki araştırılmıştır. İleri derecede işitme kaybı olan 6 ve 11 yaşları arasındaki çocuklar ile çalışılmıştır. Öncelikle sıralı resimli hikaye uygulaması ile işitme engelli çocukların sosyal kavramsal unsurları anlamalarının ölçülmesi amaçlanmıştır. Saldırgan davranışların ölçümü CDC Saldırganlık Anketi anne-baba ve öğretmen formlarıyla yapılmıştır. Davranış uyum ölçeği olarak Güçler ve Güçlükler Anketi anne-baba ve öğretmen formları kullanılmıştır. İşitme engelli çocukların saldırgan davranışlarını ve davranışsal uyumlarını hangi değişkenlerin belirlediğini yordamak için regresyon analizleri yapılmıştır. Yapılan analizler sonucunda diğer insanların niyetlerini anlamada zorluk çeken çocukların daha fazla hiperaktif oldukları saptanmıştır. Buna ek olarak, belirli bir niyet içeren durumlarda niyetin yerine getirilip getirilmediğini ayırt edemeyen işitme engelli çocukların daha çok davranım sorunları ve zorbalık davranışlarında bulunduğuna yönelik sonuçlar bulunmuştur. Çalışmanın katkıları ve sınırlılıkları var olan yazın üzerinden tartışma bölümünde belirtilmiştir.
Çocukluk kanserlerinin aile ve çocuk üzerindeki etkileri

SONUÇ VE ÖNERİLER Bu bölümde araştırmanın kısa bir özeti, araştırma sonucunda varılan yargılar ve bunlara bağlı öneriler sunulmuştur. ÖZET Bu araştırma 6-12 yaşlan arasındaki kanser hastası çocuklar ve ailelerinin hastalığa ilişkin psikolojik tepkilerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma 1999- 2000 öğretim yılında gerçekleştirilmiştir. İlişkisel tarama modeline uygun yapılan araştırmanın evrenini kanser hastalığına yakalanan 6-12 yaş grubundaki çocuklar ve aileleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi İstanbul'daki bazı üniversite, devlet, SSK ve vakıf hastanelerinde yatan çocukluk kanserlerine yakalanmış hasta çocuk ve aileleri üzerinde yapılmıştır. Örneklem grubunu yeni hastalık teşhisi konmuş hasta çocuk ve ailesine ilk yaüş dönemi ve hastalık teşhisi konduktan altı ay sonra olmak üzerinde toplam iki kez uygulama yapılmıştır. Toplam 50 hastanın hastalık öncesi ve hastalık sonrasına dair uygulama yapıldığı için 100 kişilik veri değerlendirmeye tabii tutulmuştur. Araştırmada çocuklarla ilgili bilgileri 'Çocukların Davranışlarını Değerlendirme Ölçeği' ve aile yapısına ilişkin bilgileri 'Aile Değerlendirme Ölçeği' ve aile ve çocuğa ilişkin demografik bilgileri 'Aile Bilgi Formu' ile toplanmıştır. Verilerin toplanmasından sonra istatistiksel çözümlemeler yapılmıştır. Verilerin analizleri SPSS kullanılarak yapılmıştır. Öncelikle 'Çocukların Davranışlarını Değerlendirme Ölçeğinden' elde edilen ham puanlar hesaplanmıştır. Kız ve erkek gruplarının her birine ait 'yeterlilik alanları', 'sorun davranışlar' ve 'toplam problem puanlan' ile değişkenler arasındaki ilişkiyi değerlendirmek üzere varyans analizi Icullanılmıştır. Post-hoc karşılaştırmalar Scheffe yöntemiyle yapılmıştır. Anlamlılıklar p<.05 düzeyinde değerlendirilmiştir. Daha sonra ADÖ'den elde edilen puanların ortalamalarına, ÇDDÖ elde edilen verilere ill'İlişkili ve İlişkisiz Gruplarda T-Testi', 'Wilcoxon İşaret Testi' ve 'Mann Whitney U Testi' istatistiksel tekniklerinden duruma uygun olan kullanılmıştır. 112
Tanı almış ilaç almamış depresyon hastalarında kognitif işlevler

Bu araştırmada; majör depresyon bozukluğu olan hastaların kognitif işlevlerinin değerlendirilmesi planlanmıştır. Yeni tanı alan depresyon hastalarının kognitif işlevleri, sağlıklı kontrol grubu ile karşılaştırılarak incelenmiştir. Araştırma, vaka kontrol desenli bir araştırmadır. Araştırmanın evrenini, Adana Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Psikiyatri Polikliniğine başvuran daha önce antidepresan kullanmamış depresyon hastaları oluşturmaktadır. Bu hastalardan çalışmaya katılmayı kabul eden 20-49 yaş grubunda olan 44 kadın, 16 erkek toplam 60 kişi ise çalışma örneklemini oluşturmaktadır. Cinsiyet ve yaş bakımından benzer olan basit tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilen depresyon tanısı almayan 17 kadın, 13 erkek toplam 30 kişiden kontrol grubu oluşturulmuştur. Araştırmada veri toplama araçları olarak Kişisel Bilgi Formu, Beck Depresyon Ölçeği ve İz Sürme Testi kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen bulgu depresyon tanısı alan hastaların karmaşık dikkat işlevlerindeki bozulmalarının kontrol grubuna göre daha fazla olduğu bulunmuştur. DSM-V kriterlerine göre majör depresyon tanısı alan 60 hastanın İz Sürme Testinden aldıkları puanlar kontrol grubunun puanlarıyla karşılaştırılmıştır. Majör depresif bozukluğu olan grubun İz Sürme Testinden aldıkları puanlar, 20-49 yaş, cinsiyet, eğitim düzeyine (5-11 yıl ve 12 yıl ve üzeri) göre karşılaştırılmıştır. İz Sürme Testi'nden alınan puanlar incelendiğinde iki grup arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. İz Sürme Testi'nde depresyonlu hastaların İST A Süre, İST B Süre olmak üzere tüm testi tamamlama süreleri kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha uzun olduğu bulunmuştur. Ayrıca MDB olan hastaların İST B bölümüne ilişkin hata ve düzeltme oranları kontrol grubuna göre daha fazla olduğu tespit edilmiştir. İST puanları ile BDÖ puanı arasında da pozitif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. İST' den alınan puanların yaş ve cinsiyet değişkeni üzerine anlamlı bir farklılığı yokken, eğitim düzeyine göre anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Bu çalışmanın sonuçları majör depresyon bozukluğu olan hastaların kognitif işlevlerinde bozulma olduğu bulgusunu desteklemektedir.
Maternal and child characteristics affecting maternal competency

Bu araştırmanın amacı annenin psiko-sosyal özelliklerinin; annenin depresyon düzeyi, annenin çocuğundan ayrılma kaygısı, sürekli kaygısı, kendi annesiyle olan bağlanma stili ve özgüveni; çocuğunun mizacı ve annenin yeterlilik algısının birbirleriyle ilişkilerini Türk anaokulu çocukları annelerinde araştırmaktır. Şu sonuçların bulunması beklenmektedir: Yüksek depresyon seviyesi olan annelerin yeterlik algısı düşük olacaktır. Yeterlik algısı yüksek olan annelerin çocukları rahat bir mizaca sahiptir. Yüksek depresyon seviyesi olan anneler yüksek sürekli kaygı seviyesine ve düşük yeterlik algısına sahiptir. Yeterlik duygusu yüksek olan annelerin çocuklarından ayrılma kaygısı düşüktür. Yüksek sürekli kaygıya sahip anneler düşük özgüvene ve yüksek depresyon seviyesine sahiptir. Katılımcılar yaşları 24 ile 46 arasında değişen 107 anaokulu çocuğunun annesidir. Annenin Ayrılma Kaygısı Skalası (Hock, McBride, & Gnezda 1989), Rosenberg Özsaygı Skalası (Rosenberg, 1965), Colorado Çocuk Mizaç Envanteri (Rowe & Plomin, 1977), Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri (Spielberger, Gorsuch & Lushene, 1970), Ebeveynliğe Yönelik Tutum Ölçeği-Anne Formu (Copeland & Harbaugh, 2004), Beck Depresyon Envanteri (Beck, Steer, Ball & Ranieri, 1996) ve Yetişkin Bağlanma Stilleri Ölçeği (Collins & Read, 1990) değerlendirme için kullanılan ölçeklerdir. Sonuçlar ortaya çıkarmıştır ki; sürekli kaygı ve yeterlik algısı depresyon seviyesi üzerinde anlamlı bir etkiye sahiptir; depresyon düzeyi, çocuğun mizacı ve annenin ayrılma kaygısı yeterlik algısı üzerinde anlamlı bir etkiye sahiptir ve; eğitim seviyesi, özgüven ve depresyon düzeyi sürekli kaygı üzerinde anlamlı bir etkiye sahiptir. Sonuçlara göre, annenin yüksek yeterlik algısı olması ile annenin düşük ayrılma kaygısı olacağını varsayan hipotez hariç tamamı desteklenmiştir.
Boşanmanın çocuklar üzerindeki travmatik etkisi

Evlilik akdiyle bir araya gelen insanlar zamanla anlaşamayabiliyorlar. Aralarında tartışma, şiddet, kırıcı, kötü sözler gerçekleşebiliyor. Aldatma, ihanet, şiddet, ekonomik yoksunluk, cinsel problemler, aile baskısı, toplumsal ve bireysel değişim, sosyokültürel çevre, eğitim ve düşünce uyuşmazlığı, madde kullanımı, çocuk yapamamak veya çocuk istememek vb. sebepler boşanma sürecini etkileyen en yaygın faktörlerden olabiliyor. Bireyler artık evliliğin çekilmediğini anlayınca boşanma denilen çareye başvuruyorlar. Boşanma ise çok boyutlu bir olgu olarak karşımıza çıkıyor. Bu olgudan en ağır nasibini alan çocuklar oluyor. Anne-baba hasreti, ayrılık, özlem, birliktelik algısındaki zedelenme, özgüven, çocuğun eğitim ve sosyal hayatına yansıyor. Bu yansıma çocuğun gelecek yaşantısını ve seçimlerini de olumsuz etkileyebiliyor. Bu etki bir deprem, bir felaket, savaş veya doğal afetler gibi olmasa da çocuğun dünyasında travmatik etkiler yaratabiliyor. Yıkılan evi yeniden yapabilirsiniz belki ama yıkılan gurur, güven ve sevgiyi yeniden inşa etmek işte bu oldukça zordur. Boşanma, çocuğun zihninde ve duyguların da derin izler bırakabiliyor. Anket-mülakat tekniği ve çocukluk çağı travma ölçeği kullanılarak, 100 aile ve 174 çocukla yaptığımız araştırmada görüldüğü üzere, boşanmanın çocuklar üzerinde ağır bir etkisinin olduğu tespit edilmiştir. Bu etki travma niteliği taşımaktadır.
Tip 1 Diyabet hastası çocukların ruhsal profilleri ve annenin bakım verme algısının çocuğun ruhsal durumu ile olan ilişkisi

Tip 1 diyabet, insülin hormonu eksikliğinde meydana gelen kronik bir hastalıktır. Çoğunlukla erken çocukluk döneminde ortaya çıkan bu hastalık bireyi sosyal, fiziksel ve psikolojik yönden etkileyerek bakım veren kişiler başta olmak üzere hastanın yakın çevresinin de hayatında değişikliklere sebep olmaktadır. Bakım sağlayan kişinin hastalık sürecinde karşılaştığı zorluklar hem kendi yaşantısına hem de bakım verdiği kişinin ruhsal durumuna etki edebilmektedir. Tip 1 diyabet günümüzde hem tedavi süreci hem de doğurabileceği psikolojik sorunlar ile en çok dikkat gerektiren kronik hastalıklar arasında yer almaktadır. Bu çalışmanın amacı, hastanın yaşamının tüm alanlarına etki ettiği dile getirilen bu hastalığı yaşayan çocukların kişilik profillerindeki ortaklıkların belirlenmesi, hastalık sürecinde çoğunlukla bakım veren kişi olan annenin de bakım vermeye yönelik algıladığı yük irdelenerek, bu algının çocuğun psikolojik durumuna nasıl yansıdığı ile ilişkilendirilmesidir. Bugüne kadar yapılan çalışmalarda Tip 1 Diyabet hastası çocukların çoğunlukla depresyon ve anksiyete düzeyleri incelenmiş olup, 6-12 yaş aralığında genel ruhsal değerlendirilmeye yönelik bir çalışma gerçekleşmemiştir. Bu araştırma dahilinde Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Endokrinoloji Kliniği'nde Tip 1 Diyabet tanısı almış olan 40 çocuk hasta, 6-8 ve 9-12 olarak iki ayrı yaş grubu içerisinde Peri Masalları Testi ile değerlendirilerek kişilik profillerine yönelik genel değişkenler tanımlanmış, çocukların anneleri ile yapılan görüşmelerde ise Demografik Bilgi Formu ve Bakım Verme Yükü Ölçeği kullanılmıştır. Yaş grupları latans dönemi içerisinde ön ergenlikle beraber savunma mekanizmalarının, benlik işlevlerinin, dürtülerin ve duygulanımın farklılaşabilmesi adına ikiye ayrılmıştır. Araştırmanın sonucunda bakım verme yüküyle ilişkili olan değişkenler tanımlanmış, Tip 1 diyabetli çocuklarda sık rastlanan değişkenler, demografik bilgiler ile ilişkilendirilerek incelenmiştir. Annenin çocuğa bakım vermeye yönelik tutumunun çocuğun ruhsal durumu üzerindeki etkisi değerlendirilerek hastalık sürecinde anne-çocuk ilişkisinin hasta bireyin baş etme becerilerini nasıl şekillendirdiği ele alınmıştır. Tip 1 diyabet hastası bir çocuğa bakım veren kişilerin ihtiyaç duyduğu sosyal ve psikolojik desteğin önemi vurgulanmıştır.
Genç yetişkinlerin siyasal kimlik biçimlenmesinin ve toplumsal katılımının siyasal toplumsallaşma bağlamında incelenmesi

Bu çalışmada siyasal toplumsallaşma etmenlerinin genç yetişkinlerin siyasal kimlik biçimlenmesine ve toplumsal katılım beklentilerine etkileri araştırılmıştır. Siyasal toplumsallaşma etmenleri olarak toplumsal katılıma, siyasal iletişime ve kitle iletişim araçlarının kullanımına ilişkin değişkenler, ebeveynlik boyutları, sosyal sorumluluk ve sosyo-demografik özellikler incelenmiştir. Siyasal kimlik biçimlenmesinin toplumsal katılım beklentisi ve kimlik boyutları ile ilişkisi de araştırılmıştır. Araştırma grubu 25 ile 35 yaşları arasında İstanbul'da yaşayan genç yetişkinlerden oluşmaktadır. Katılımcılar kolayda örnekleme yöntemi kullanılarak belirlenmiştir. Araştırma değişkenleri arasındaki ilişkiler t-testleri, tek yönlü varyans analizi ve hiyerarşik çoklu regresyon ile analiz edilmiştir. Siyasal kimliğe en fazla etkide bulunan ebeveynlik boyutlarının annelerin özerklik desteği ve babaların psikolojik kontrolü olduğu bulunmuştur. Toplumsal katılım geçmişşinin ve ebeveynler ile siyasal iletişimin hem siyasal kimlik statülerini hem de toplumsal katılım beklentisini yordadığı belirlenmiştir. Başarılı ve ipotekli kimlik statüsü gruplarının toplumsal katılım beklentilerinin yüksek olduğu bulunmuştur. Siyasal alanda askıya alınmış kimlik statüsü en büyük kimlik statüsü grubunu oluşturmuştur. Eğitim düzeyinin siyasal kimliği yordayan en önemli sosyo-demografik etmen olduğu belirlenmiştir. Siyasal alandaki kimlik biçimlenmesi ile genel düzeydeki kimlik gelişimi arasında içsel yatırım süreci açısından paralellik olduğu gösterilmiştir. Bulgular kimlik gelişimi kuramları, siyasal toplumsallaşma yaklaşımları ve toplumsal katılım çalışmaları ile ilişkili olarak yorumlanmıştır.
Beden eğitimi ve spor bölümlerindeki lisans ve yüksek lisans öğrencilerinin problem çözme ve karar verme stillerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, beden eğitimi ve spor bölümlerindeki öğrencilerin problem çözme ve karar verme stillerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi ve lisans ve yüksek lisans öğrencilerinin problem çözme ve karar verme stilleri arasında farklılık olup olmadığının belirlenmesidir. Araştırmanın örneklemini, kümeleme örnekleme ve rastgele örnekleme yöntemleriyle belirlenen, 2017 2018 eğitim-öğretim yılında Türkiye'nin 7 coğrafi bölgesinden toplam 14 üniversitenin oluşturduğu beden eğitimi ve spor bölümlerinde öğrenim gören lisans ve yüksek lisans öğrencilerinden 1491 kişi oluşturmaktadır. Bu araştırma kapsamında veri toplama aracı olarak anket yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada, 'Karar Verme Stilleri Ölçeği', 'Sosyal Problem Çözme Kısa Formu' ve 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Çalışma bulgularına göre, yüksek lisans öğrencilerinin problem çözme ve karar verme stilleri, lisans eğitimi alanlara göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksektir (p < 0 ,05). Problem çözme ölçeğinin alt boyutları ile katılımcıların cinsiyetleri arasında anlamlı fark bulunamamıştır. Problem çözme ve karar verme stilleri ölçeklerinin alt boyutları ile diğer tüm değişkenler arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p < 0 ,05). Sonuç olarak, beden eğitimi bölümlerindeki yüksek lisans öğrencilerinin aldıkları eğitimlerden, daha tecrübeli olmalarından, sosyal ve akademik anlamda kendilerini geliştirme çabalarından dolayı, problem çözme ve karar verme stilleri, lisans eğtimi alan öğrencilere göre yüksektir.
Üniversite öğrencilerinde internet bağımlılığı sosyal destek ve öznel iyi oluş arasındaki ilişkinin araştırılması

Bu çalışmada gençlerin internet bağımlılığı ile öznel iyi oluş düzeyleri ve sosyal destek algıları arasındaki ilişki tespit edilmeye çalışılmıştır. Ayrıca bu değişkenlerin birbirleri arasındaki ilişkisi de saptanmaya çalışılmıştır. Tarama modelinin kullanıldığı araştırmada, İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi öğrencileri evreni oluşturmaktadır. Örneklem grubunu ise; 2017- 2018 eğitim öğretim yılında İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi'nde 1, 2, 3, ve 4. sınıflarda öğrenim gören, 'Uygun/Kazara Örnekleme Yöntemi' ile seçilen 300 öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplama yöntemi olarak anket yöntemi kullanılmış ve anketler yüz yüze görüşmeler ile uygulanmıştır. Verilerin analizi için ise SPSS 16.0 programı ve t testi ile Anova testi kullanılmıştır. Yapılan analizler neticesinde öğrencilerin internet bağımlılığı, algılanan sosyal destek ve öznel iyi oluş düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Ancak internet bağımlılığı ile öznel iyi oluş arasında negatif bir ilişki olduğu saptanmıştır. Ayrıca algılanan sosyal destek ile öznel iyi oluş arasında da pozitif yönde bir ilişki olduğu görülmüştür. Dolayısıyla katılımcılarda internet bağımlılığı arttıkça öznel iyi oluşlarında bir düşüş olduğu görülürken, algılanan sosyal destek arttıkça da öznel iyi oluş seviyelerinde artış olduğu anlaşılmaktadır.
Ahlaki olgunluğun yordanmasında kişilik özelliklerin ve bazı değişkenlerin etkisinin incelenmesi

Bu araştırma, üniversite öğrencilerinin ahlaki olgunlukları ile kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya 2014- 2015 öğretim yılı bahar döneminde Bingöl Üniversitesi'nde örgün öğretime devam eden 478 üniversite öğrencisi katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Şengün ve Kaya tarafından geliştirilen, Kaya ve Aydın tarafından üniversite örneklemine uyarlanan ''Ahlaki Olgunluk Ölçeği'' ile Benet-Martinez ve John tarafından geliştirilen ve Sümer ve Sümer tarafından Türkçe'ye uyarlanan ''Beş Faktör Kişilik Özellikleri Ölçeği'' ve araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen veriler üzerinde t testi, Tek Yönlü Varyans Analizi, Post Hoc LSD Testi, Pearson Moment Çarpım Korelasyon analizi ve Basit Doğrusal Regresyon analizi yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, üniversite öğrencilerinin ahlaki olgunlukları ile yumuşak başlılık, sorumluluk ve deneyime açıklık beş faktör kişilik alt boyutları arasında pozitif yönde anlamlı, nevrotiklik kişilik alt boyutu arasında negatif yönde anlamlı ilişki, ayrıca yumuşak başlılık, sorumluluk ve deneyime açıklık beş faktör kişilik alt boyutları ahlaki olgunluğun anlamlı bir yordayıcısı olduğu bulunmuştur. Ayrıca üniversite öğrencilerinin cinsiyet, yaş, aile aylık gelir durumu, anne eğitim durumu ve algılanan baba tutumuna göre ahlaki olgunluk düzeyi açısından aralarında anlamlı fark bulunmuştur.
Wechsler yetişkinler için zeka ölçeği-gözden geçirilmiş formu 'nun genel bilgi, sayı dizisi, aritmetik yargılama, ve benzerlikler alt ölçeklerinin standardizasyonu ön çalışma

Ölçme araçları ve standardizasyonu psikolojideki önemli konulardan birini oluşturur. Yabancı bir kültürde kullanılmak üzere geliştirilen bir ölçme aracının ülkemizde kullanılabilmesi için bilimsel bir yöntemle kültürümüze uyarlanması gerekir. Bu araştırmanın amacı, daha önce A. B. D. 'nde geliştirilmiş olan Wechsler Yetişkinler için Zeka Ölçeği-Gözden Geçirilmiş Formu'nun Genel Bilgi, Sayı Dizisi, Aritmetik, Yargılama ve Benzerlikler alt ölçeklerinin kültürümüze uygun normlarının belirlenebilmesi için bir ön çalışmanın yapılması ve standardizasyon çalışması için gerekli ön verilerin elde edilmesidir. Bu amaçla, Wechsler Yetişkinler için Zeka Ölçeği-Gözden Geçirilmiş Formu uygulanarak veriler toplanmıştır. Örneklem 16-70 yaş arası, üç farklı sosyoekonomik düzeyden 67 kadın ve 67 erkek olmak üzere toplam 134 kişiden oluşmaktadır. Verilerin çözümlenmesi için varyans analizi tekniği, anlamlılık testlerinden Scheffe Testi kullanılmış, ölçeğin güvenirliğine ilişkin olarak İki Yarım Test ve Cronbach Alfa katsayıları hesaplanmıştır. Ölçeğin iç yapısı hakkındaki bilgi, alt ölçekler arası korelasyonlar hesaplanarak belirlenmiştir. Örneklem grubundan elde edilen tüm alt ölçek ham puanlan ortalaması 10 ve standart sapması 3 olan standart puanlara çevrilmiştir. Bu çözümlemeler sonunda, özellikle Genel Bilgi alt ölçeğini oluşturan maddelerin bir kısmının orjinal ölçekteki yerini korurken bir kısmının yer değiştirdiği görülmüştür. Yapılan varyans analizi sonunda, tüm beş alt ölçek ham puanlan üzerinde sosyoekonomik düzeyin temel etkisinin anlamlı olduğu bulunmuştur. Bunun yanı sıra, cinsiyet değişkeninin temel etkisi Genel Bilgi ve Aritmetik alt ölçekleri ham puanlan üzerinde, yaş değişkeninin temel etkisi Sayı Dizisi ve Benzerlikler alt ölçeklerinin ham puanlan üzerinde anlamlı bulunmuştur. Ancak Genel Bilgi, Sayı Dizisi, Aritmetik, Yargılama ve Benzerlikler alt ölçeklerinin ham puanlan üzerinde yaş, cinsiyet ve sosyoekonomik düzeyin ikili ya da üçlü ortak etkisi saptanmamıştır. WAIS-R'ın Genel Bilgi, Sayı Dizisi, Aritmetik, Yargılama ve Benzerlikler alt ölçeklerinden elde edilen güvenirlik katsayılannın yüksek olup Amerikan örnekleminden elde edilen güvenirlik katsayılanna yakın olduğu saptanmıştır. WAIS-R'in tüm alt ölçeklerinden elde edilen ham puanlannın birbirleriyle olan ilişkilerini, dolayısıyla da ölçeğin iç tutarlığını belirlemek amacıyla hesaplanan korelasyon katsayılannın anlamlı olduğu bulunmuştur. Bu bulgular ışığında, standardizasyon çalışması için önerilerde bulunulmuştur.
Feminen ve maskülen spor yapan kadınlarda fiziksel benlik algısı

Bu çalışmanın amacı, maskülen ve feminen sporlar yapan kadınların fiziksel benlik algısı açısından aralarında bir fark bulunup bulunmadığını test etmektir. Bu amaçla araştırmaya 127 kadın sporcu katılmıştır. Bunların 64'ü maskülen sporlar yapan kadınlardan 63' ü ise feminen sporlar yapan kadınlardan oluşmuştur. Sporcuların yaşları 16 ile 37 arasında değişmektedir. Örneklemin yaş ortalaması ise 23.07 dir. Kadınların spor branşlarına ayrılmasında Metheney' in sınıflandırması kullanılmıştır. Araştırmaya katılan bayanlara Marsh'ın Fiziksel Kendini Tanımlama envanteri ve BEM Cinsiyet Rolü Envanteri uygulanmıştır. BEM cinsiyet rolü envanterinin uygulanması bir anlamda Metheney'in kadın sporlarını sınıflandırmasının test edilmesidir. Marsh Kendini Fiziksel tanımlama envanteri 11 alt boyuttan oluşmaktadır. Takım ve bireysel sporlar yapan feminen ve makülen kadınların belirtilen alt boyutlardan almış oldukları ortalama puanları t testi ile karşılaştırılmıştır. Sonuçlar, feminen ve maskülen takım sporları yapan kadınların ölçeğin hiçbir alt boyutunda aralarında fark olmadığını, bireysel sporlar yapan kadınların karşılaştırılmasında ise feminen ve maskülen bireysel sporlar yapan kadınların sağlık, fiziksel aktivite, vücut yağı ve esneklik alt boyutlarında daha yüksek puanlara sahip olduğu bulunmuştur. Bulgular, Methney'in maskülen ve feminen sınıflandırmasının yeniden gözden geçirilmesi gerektiğini ortaya koymuştur ve maskülen ve feminen sınıflandırmasına, bireysel sporlar konusunda kısmen destek vermiştir.