turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de Suriyeli çocuklara yönelik uygulanan eğitim politikalarının incelenmesi: Tespitler, sorunlar ve öneriler

2011 yılında Suriye'de başlayan iç savaştan kaçarak Türkiye'ye sığınan ve sayıları 3,5 milyonu aşan Suriyeli mülteciler ile Türkiye, dünya mevcut mülteci stokunda ilk sırada yer almaktadır. Türkiye'de bulunan Suriyeli nüfusun demografik özellikleri incelendiğinde, 1 milyondan fazla Suriyelinin zorunlu eğitim çağında, yarım milyon Suriyelinin ise potansiyel eğitim çağında olduğu dikkat çekmektedir. Bu çalışma, savaşın yıkıcı etkilerini en aza indirmek ve çocukların kendi geleceklerini inşa etmelerini sağlamak için en etkili aracın eğitim olduğu fikrinden hareket edilerek oluşturulmuştur. Çalışmada, 2011 yılından bu yana Türkiye'de yaşamaya başlayan Suriyeli mülteci çocuklara yönelik olarak Türk hükümeti tarafından sunulan eğitim hizmetleri ve bu hizmetlerin süreç içerisinde geçirdiği değişiklikler incelenmiş, eğitim hizmetleri ile ilgili yaşanan sorunlar tespit edilmiş ve bu sorunların çözümü ile mevcut eğitim sisteminin çok kültürlü bir topluma uyarlanması amacıyla çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
Campus sustainability in the European Union and Turkey: Developing a holistic approach in Turkey

Yeni bilgi oluşturmada ve yaratıcılığı teşvik etmede toplumda önemli bir yere sahip olan Yüksek Öğretim Kurumları küresel sürdürülebilirliğin ihtiyaçlarından sorumlu tutulmalıdırlar. 1980'lerin başından beri dünyada çevresel duyarlılığın artması ile gelişmeye başlayan sürdürülebilir kampüs konsepti Avrupa Birliği Üye Ülkeleri'nde de hem yasal çerçevede hem de gönüllü uygulamalar ile hayata çoktan geçmişştir. Türk Yüksek Öğretim Kurumları bu gelişmelere karşılık verememiştir. Bu tez sürdürülebilir kampüs konseptini tanıtırken, bu konseptin önemli bir parçası olan kampüslerde enerji tüketiminden yola çıkmış ve AB ve Türkiye'de enerji, enerji verimliliği ve binalarda enerji verimliliğini incelemiştir. Yüksek Öğretim Kurumlarının ulusal bir sorun olan enerji konusuna yaklaşımları sürdürülebilir kampüs uygulamaları çerçevesinde incelendiğinde AB'deki üniversitelerin Türkiye'deki üniversitelere göre oldukça ileride oldukları tespit edilmiştir. Ayrıca, tez sürdürülebilir kampüs uygulamalarının başarılı olması için Yüksek Öğretim Kurumlarının sürdürülebilirliği çevresel, sosyal ve ekonomik boyutu ile bütünsel bir yaklaşım ile ele almaları gerektiğini, sürdürülebilir kampüs starteji ve yol haritasının önemini savunmaktadır. Bu bağlamda, Koç Üniversitesi Rumelifeneri Kampüsü'nün vaka analizi yapılarak, KU için sürdürülebilir kampüs stratejik plan ve yol haritası geliştirilmiş Türkiye'nin AB uyum sürecini desteklemek için Yüksek Öğretim Kurumlarının sürdürülebilir kampüs uygulamalarını nasıl kullanabilecekleri gösterilmiştir. Bu çalışma sonucunda KU'nun çevresel, sosyal ve ekonomik sürdürülebilirlik kapsamında var olan taahhütlerini kolaylıkla ileri götürerek Türkiye'de bütünsel yaklaşımı uygulayan bir sürdürülebilir kampüs olabileceği tespit edilmiştir.
Yönetim denetimi ve ombudsman

Bu tez çalışmasının amacı; yönetimin etkin şekilde nasıl denetleneceğinin saptanmasıdır. Yönetimin denetimi ve Ombudsman konusu dört kısımda incelenmiştir. Bunlar: 1. Mevcut denetim mekanizmaları ve yetersizlkleri, 2. Ombudsman'ın çeşitli ülkelerde uygulama biçimleri 3. Ombudsman'ın demokratik sistemde sağlayacağı katkılar. 4. Ombudsman konusunun Türkiye açısından değerlendirilmesi. Yönetimin denetiminde, mevcut denetim mekanizmalarının yanında Ombudsman kurumunun Türkiye'de oluşturulmasının faydalı olacağı sonucuna varılmıştır. Ayrıca Türk ombudsman modeli oluşturulmaya çalışılmıştır.
Toplum destekli polislik

Modern toplumlarda sosyal düzenin sağlanması ve geliştirilmesinden sorumlu tutulan polis günümüzde geleneksel suça müdahale edici yaklaşımım terk ederek suç önlemeye yönelik faaliyetlere odaklanmaktadır. Nitekim polisliğin başarısı yakalanan suçlu ve suç olaylarının oranlarıyla değil halkla geliştirilen ilişkilerin niteliği, halka verilen güven derecesi ve suç önleme yükümlülüğüne halkın katılımının sağlanma oranıyla değerlendirilmektedir. 20. yy'ın son çeyreğinde uygulanmaya ve gelişmiş bazı ülkelerde kurumsallaşmaya başlayan Toplum Destekli Polislik sosyal düzenin korunması ve toplum güvenliğinde sürekliliğin sağlanması amacıyla, halka hizmetin önceliğini benimseyen, halkla iki yönlü iletişim kurabilen, polislik stratejilerinin halkın isteklerine göre belirlenmesi gerektiğini vurgulayan bir polislik felsefesidir. Buna göre polislik yalnızca suç sonrası faaliyetleri içermemektedir, zira suçun nedenlerinin belirlenmesi ve suç oluşmadan önce önleyicilik faaliyetlerinin yapılması toplum güvenliği için kaçınılmazdır. Ayrıca suç sosyal bir olgudur ve suçun önlenmesi toplumu oluşturan bütün kişi ve kurumların yükümlülüğündedir. Bu nedenle halkla iletişimini üst seviyede tutan ve güvenlik politikalarını halkın katılımıyla belirleyen polislik anlayışının yaygınlaştırılması gerekmektedir. Toplum Destekli Polislik uyarınca toplumun polisliğe katılımının sağlanması, bu nedenle öncelikle polisin toplumu tanıması ve topluma sağlıklı bir şekilde tanıtımın yapılması, toplumun yürütülen polislik faaliyetleri konusunda bilgilendirilmesi, devriye hizmetlerinin verimlerinin arttırılması, toplum destekli polis birimlerinin kurum içinde konuşlandırılması, güvenlik hizmetlerinde kamu ve sivil kurumlar ve kişilerle işbirliğinin sağlanması, suç önlemeye yönelik polisliğin yapılabilmesi için sağlıklı istatistiki bilgilerin derlenerek toplumun suça yönelik analizinin yapılması ve suçla mücadelenin toplumsal katılımla gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Ülkemizde Toplum Destekli Polislik İçişleri Bakanlığı tarafından 2002 yılında yayınlanan bir genelgeyle Polis Teşkilatına duyurulmuştur. Aynı zamanda İçişleri Bakanlığı Strateji Merkezi bünyesinde kurulan Suç ve Suç Önleme Komisyonunun 'Suçla Mücadelede Toplumsal Katlimi' adlı projesinin uygulanması için çalışmalar başlatılmıştır. Toplum Destekli Polislik adlı çalışmamızın içeriğini yansıtan bu çalışmaların, ülkemizde güvenlik anlayışının değişimine ve gelişimine olumlu katkı sağlayacağı kaçınılmazdır.
Terörle mücadelede halkla ilişkiler

Türkiye uzun yıllar değişik tür ve şiddetteki terör hareketleriyle mücadele etmek durumunda kalmış ve hala mücadele etmektedir. Sürdürülen askeri mücadelelerin başarısı ne kadar yüksek olursa olsun, terör hareketlerinin tamamen sona erdirilmesi mümkün olmamıştır. Bu noktada göz ardı edilmemesi gereken husus, askeri mücadelenin halkın katılımıyla desteklenmesinin kesin sonuç için vazgeçilmez olduğudur. Terörle mücadele konusunda yüksek bir tecrübesi olan Türkiye'nin, halk desteğinin sağlanması konusunda yeterli altyapıyı oluşturamadığı görülmektedir. Ancak, bu konuda da önemli aşamalar kaydedilmeye başlanmıştır. Halkın desteğinin sağlanması, halkla ilişkiler kavramının her yönüyle iyi algılanmasıyla mümkün olacaktır. Halkla ilişkiler kavramı, kısaca yönetim organizasyonları ile yönetilenlerin iyi bir diyalog içerisinde olmasını öngörmektedir. Bireylere herhangi bir işi yaptırabilmenin başlıca üç yolu vardır: Zorla, para ile ve ikna ederek. Burada, önemli olan işlerin süreklilik arz etmesi ise, bireylerin ikna edilerek ve inandırılarak desteklerinin alınması gerekmektedir. Halk desteğini sağlamak isteyen yönetim organizasyonlarının, sahip olması gereken özelliklerin başında; yasalara uygun hareket edebilme ve tarafsızlık gelmektedir. Bir üçüncü özellik daha vardır ki, bu hepsinden daha önemlidir: İnanılır olmak. Yönetim organizasyonları, terörle mücadelede halk desteğini sağlayabilmek için, kitle iletişim araçlarını çok iyi kullanmak zorundadır. Özellikle yüz yüze-birebir iletişim bu noktada çok önemlidir. Fakat, kitlelere hitap edebilecek vasıtalar olması bakımından televizyon, radyo ve gazeteyi de ayrıca belirtmek gerekir.
Merkez-çevre ilişkileri teorisi ışığında Türkiye'de çok partili hayata geçiş

Bu çalışmanın ana konusu, merkez ve çevre ilişkileri teorisi ışığında Türkiye'de demokrasiye geçiş dönemini incelemektir. Tezimiz üç bölümden meydana gelir. Birinci bölüm, kavramsal açıklamaların yapıldığı ve Batı ve Osmanlı İmparatorluğu'nda merkez-çevre ilişkilerinin tarihsel gelişiminin incelendiği bölümdür. Özellikle Osmanlı imparatorluğu'nun toplumsal yapısı içerisinde merkez-çevre farklılaşması ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Ayrıca siyasal literatürde konuyla ilgili teoriler anlatılmıştır. İkinci bölüm, Cumhuriyet Devri Tek Parti İktidarları Dönemi'nde merkez-çevre ilişkilerinin ele alındığı bölümdür, öncelikle Cumhuriyet Halk Partisi, kuruluşu, yapısı ve Kemalizm ideolojisi anlatılmıştır. Burada Cumhuriyet Halk Partisi'nin kuruluşundan 1938'e yani Atatürk'ün ölümüne kadar geçen süredeki gelişmeler ve merkezin savunduğu bir ideoloji olarak Kemalizm anlatılmıştır. Daha sonra çok parti denemeleri ve o dönemin özellikleri ele alınmaktadır. Milli Şef Dönemi genel özellikleri ve demokrasiye geçişe etki eden olaylar anlatılmıştır, ikinci bölümün sonunda ise merkezin laiklik anlayışı incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise Demokrat Parti'nin iktidara gelmesinde merkez-çevre ilişkilerinin rolü ve diğer nedenler ele alınmıştır. Çevrenin, Demokrat Partiyi neden desteklediği açıklanmıştır.
Anayasalarda siyasal ideolojiler

Çalışmamda anayasa ve siyasal ideolojiler arasındaki etkileşimi ve anayasalarda yer alan ideolojik hükümleri inceledim. Tezin ilk bölümünde anayasa kavramı, anayasacılık hareketi, anayasalarıntarihi, anayasaların yapım sebepleri, anayasa sınıflandırmaları, anayasaların içerikleri ve anayasalarla siyasal ideolojilerin ilişkileri üzerine çalıştım. İkinci bölümde genel olarak ideoloji kavramını, liberalizm, muhafazakarlık, sosyalizm, milliyetçilik, faşizm ve nasyonal sosyalizmin tarihini, ilkelerini ve uygulamalarını inceledim. İkinci bölümde ayrıca, siyasal ideolojilerin ilkelerinin anayasaları nasıl etkilediğini ve siyasal ideolojilerin farklı anayasalarda nasıl düzenlenildiklerini dearaştırdım. Çalışma sonucunda, birçok ülke anayasasının ideolojik hükümler içerdiğini tespit ettik. Bir grup anayasanın sosyalist ilkeler doğrultusunda; başka bir grupanayasanın da genel olarak klasik liberalizm, sosyal liberalizm, muhafazakarlikideolojilerinin değerleri referans alınarak hazırlandığını belirledik. Anayasalnormların milliyetçilik ideolojisinden pek etkilemediğini, faşist veya nasyonal sosyalist ilkelere hizmet eden maddelerin anayasalarda bulunmadığını saptadık.
Modernden postmoderne iktidar kavramındaki değişim

Siyaset biliminin temel kavramı olan iktidar, Eski Yunan'dan Postmodern çağa kadar pek çok filozof tarafından çözümlenmiştir. Kavram değer yargısı yüklü olduğundan her siyasal düşünür iktidarı farklı şekilde algılamış, her çağ özgün bir iktidar anlayışını yansıtmıştır. Bu çalışma modern ve postmodern çağlardaki farklı iktidar kuramları ve söylemleri içinde, iktidarın ortak yönlerinin özlü bir betimlemesini vermeyi amaçlamaktadır. İktidar ile ilgili kuramları anlamak ciddi bir felsefi araştırma yapmayı gerektirmektedir. Modern ve postmodern çağlarda iktidar ile ilgilenen pek çok düşünür olduğundan, söz konusu çağların incelenmesi konu ile ilgili yeterli veriyi elde etmemizi sağlayabilmektedir. Modernite, iktidarı egemenlik, meşruluk, hegemonya, otorite ve güç gibi kavramlarla ele alırken, postmoderaite, kavramı pozitif, çoğulcu, yaygın ve toplumsallaştınlmış yönleriyle irdelemektedir. Postmodern ve feminist düşünürler iktidarı devlet, parlamento ve kuramlar gibi modern mekanlarından ayırarak, onu kültürün, söylemin ve günlük hayatın içine yerleştirmektedirler. Modern düşünce, iktidarı sosyo-ekonomik, elit mücadelesi ve çoğulcu boyutlarıyla incelerken, postmodern anlayış kavramı psikanaliz, dilbilim, yorumbilgisi ve kültürel çalışmalar aracılığıyla çok boyutlu bir tarzda ele almaktadır. iktidar/bilgimn. filozofu Michel Foucault, özünde olumlu ve üretici olan bir iktidar anlayışını yerleştirmek için, modern iktidar düşüncesinin altını oymaktadır. Foucaultcu iktidar özneleri bastırmak, püskürtmek ve sınırlamak yerine onları gözetlemekte, disiplin altına almakta ve normalleştirmektedir. Bu yüzden Foucault'nun, modern ve postmodern iktidar kuramlarının kopuş noktasında bulunduğu kabul edilmektedir. Feminist iktidar eleştirisi hem modern hem de postmodern iktidar söylemleri ile karşıtlık içinde bulunmaktadır. Feministler modern veya postmodern iktidarın özelliklerini dişil bir anlayış ile benimsedikleri için, bu çalışmada, feminist iktidar yorumlan, modernitenin büyük anlatıları ile postmodern düşüncenin parçalılıklannm karşılaştığı alanlar olarak ele alınmaktadır. İktidar hakkındaki bu çalışma, iktidar anlayışları, kuramları ve söylemleri değişse de, bir kavram olarak iktidarın iktidarhhğınm. her zaman devam edeceği inancım güçlendirmektedir. 200 IIÖIMIAS 1 Jpu
Modern devlet anlayışının temellleri

Bu çalışma modern devlet anlayışının temellerini incelemektedir. Çalışmanın amacı, modern devlet anlayışının tarihi ve felsefi temellerini ortaya koymaktır. Tezde modern devlet anlayışını ortaya çıkaran tarihi ve felsefi koşullar ekseninde bir kuramsal çerçeve çizilmiştir. Ortaçağın sona ermesi ve Yeni çağın başlamasıyla birlikte, geleneksel devlet anlayışından modern devlet anlayışına geçiş, Avrupa'nın bu dönemde yaşadığı tarihi ve felsefi dönüşümün bir sonucu olarak ele alınmıştır. Bu açıdan düşünüldüğünde, modern devlet anlayışı, belirli bir tarihi süreçte yaşanan ekonomik, siyasal ve toplumsal gelişmelerin yarattığı yeni ilişki ve gelişmelere uygun bir siyasal örgütlenme yaratma düşüncesinin sonucu olarak ortaya çıkmıştır. Tezde modern devlet anlayışının tarihi temelleri olarak Haçlı Seferleri, Ticaretin Gelişmesi, Kentlerin Yükselişi, Reform, Rönesans, Coğrafi Keşifler, Kapitalizmin Yükselişi, Aydınlanma, Sanayi Devrimi ve Fransız Devrimi incelenmiştir. Modern devlet anlayışının felsefi temelleri olarak da Niccolo Machiavelli, Jean Bodin, Thomas Hobbes, John Locke, Jean Jacques Rousseau, Emmanuel Sieyes'in teorileri incelenmiştir.
Yerel yönetimler ve kent güvenliği yönetimi sistemi

İnsanlık tarihi açısından önemli dönüm noktalarından birisi olan Sanayi devrimi sonrasında önemi giderek artan kentleşme süreci değişimi ifade etmektedir. Sanayileşmenin ilk dönemlerinde gerekli olan işgücü ihtiyacını karşılamak amacıyla teşvik edilen nüfus hareketleri köylerden kentlere doğru göçün yaşanmasına ve kentlerde nüfus yoğunluğunun artmasına neden olmuştur. Yaşanan hızlı ve sağlıksız kentleşme sonucunda, insanlar kente uyum sağlama konusunda sorunlar yaşamışlardır. Ayrıca kentleşme ile ortaya çıkan, fiziki ve maddi köklü değişim ve değişiklikler mevcut ilişkiler düzenini sarsmakta ve bu durum bireyleri kent hayatı içerisinde yer alan hukuki kural ve normlara aykırı davranışlarda bulunmasına neden olmaktadır. Bireyi hukuk dışı olaylara iten bu süreç kent hayatı açısından huzursuzlukların kaynağı olan suç ve suçluluk durumlarının çıkmasına zemin hazırlamaktadır. Büyük kentlerde yaşanan hızlı ve çarpık kentleşme süreci suçun giderek artmasına sebep olmuştur. Günümüzde suç olaylarının azaltılması ve kent güvenliğinin sağlanmasında bilgi teknolojilerinden faydalanılmaktadır. Hazırladığımız bu tez çalışmamızda kent güvenliğinin sağlanmasında bilgi teknolojilerinin kullanımının bir örneği olarak Bursa ilinde uygulamaya geçen Mobil Elektronik Sistem Entegrasyonu Projesinin incelenmiştir. Bu çalışmada, kentleşme konusunun yanı sıra kentleşmeyle birlikte ortaya çıkan suç ve suçluluk kavramları incelenmiş. Suç olaylarının azaltılması çerçevesinde Emniyet Teşkilatı'nın teknolojideki hızlı gelişme ve değişime uyum sağlayarak ortaya koyduğu Kent Güvenlik Yönetim Sistemleri veya bilinen adıyla MOBESE Projesi'nin ekonomik kaynakları, etkinliği, maliyeti, bileşenleri ve sağladığı getirileri incelenmiştir. Konularıyla ilgili olarak yayımlanmış önemli kitap, makale, rapor, sempozyum, konferans bildirileri taranmış ve elde edilen verilerle konu aktarılmaya çalışılmıştır.
1982 Anayasasına göre Cumhurbaşkanı ve cumhurbaşkanının konumuna ilişkin hükümet sistemi tartışmaları

Bu tez çalışmasında; Cumhurbaşkanlığı makamının konumu, seçimi, görev ve yetkilerine ilişkin eski anayasalarımız ve halen yürürlükte bulunan 1982 Anayasası hükümleri çerçevesinde bir inceleme yapılmıştır. Çalışmamızda Cumhurbaşkanının yetki ve görevleri, yönetim sistemindeki etkinliği, sorumsuzluğu, yapılan anayasa değişiklikleri parlamenter rejim ekseninde değerlendirilmiş, ülkemizde güncel hükümet sistemi değişikliği tartışmalarına değinilmiştir. Çalışmamızda Cumhurbaşkanının görev ve yetkilerinin parlamenter hükümet sistemine aykırılıklar içerdiği, 1982 Anayasasıyla getirilen güçlü yürütme anlayışı çerçevesinde Cumhurbaşkanını ön plana çıkaran yönetim sisteminin sakıncalarının olduğu, Cumhurbaşkanın sorumsuz olduğu düşünüldüğünde bu durumun sistem sorunu yarattığı, Cumhurbaşkanının yetkilerinin azaltılması ve ülkemizin yeni bir anayasaya ihtiyacı olduğu sonucuna varılmıştır.
Türkiye ve İngiltere'de merkezi yönetim ile yerel yönetimler arasında idari ve mali ilişkiler

Bu çalışmanın amacı, mali ve idari yönden merkezi yönetim - yerel yönetim ilişkilerini Türkiye ve İngiltere bağlamında karşılaştırmalı olarak analiz etmektir. Bu analiz sonucunda, İngiltere'de ve Türkiye'deki yönetimler arasındaki söz konusu ilişkilerin, hükümet programlan ve ideolojilerinden ziyade, ekonomik, sosyal ve tarihi koşullar tararından belirlendiği saptanmıştır. Türkiye'deki yerel yönetimlerin İngiltere'dekilere oranla, gerek sunulan hizmetlerin kapsamı ve organların özerk statüleri gerekse harcamalar itibariyle çok daha zayıf bir durumda oldukları görülmüştür. Buna karşılık, incelenen dönemde Türkiye'deki yerel yönetimlerin, özellikle mali ve kurumsal alanda önemli bir gelişme sürecine girdiği görülürken, aynın dönemde İngiltere'deki durumun ise yerinde saydığı ve hatta gerileme sürecinde olduğu sonucuna varılmıştır. Bu da söz konusu ülkeler arasındaki siyasi, sosyal ve ekonomik gelişme düzeyinin farklılığı ile açıklanabilir. Türkiye'nin, yerel yönetimler açısından herkesçe kabul edilebilir optimal düzeye gelinceye kadar bu gelişme sürecini sürdürmesi konusunda ciddi kamuoyu baskısı ve yeniden yapılanma ihtiyacı içinde olacağı kuşkusuzdur. Tez, giriş ve sonuç bölümleri dahil sekiz bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde ilgili teoriler üzerinde özellikle durulmuştur. ikinci bölümde, yerel yönetimlerin tarihsel gelişimi ve mevcut yapısı karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Üçüncü ve dördüncü bölümlerde yerel yönetim maliyeleri ele alınmıştır. Beşinci ve altıncı bölümler yerel yönetimler üzerindeki denetim biçimlerine hasredilmiştir. Altıncı bölümde Avrupa Birliğinin yerel yönetimler üzerindeki etkisine de kısaca değinilmiştir. Yerel yönetimlerin geleceği konusu yedinci bölümde tartışılmıştır. Son bölümde ise bulgular, kuramsal planda ve uygulamadaki durumlar ışığında bir araya getirilmiştir.
Aydınlanma eleştirisinden devrim karşıtlığına: Liberal-muhafazakar bir düşünür olarak edmund burke

Bu çalışma, Edmund Burke'ün estetik, epistemoloji, moral felsefe, tarih, sosyal ve siyasal kurama ilişkin temel argümanlarını, 'Aydınlanma felsefesi' ve 'Fransız Devrimi'çerçevesinde incelemektedir. Burke'ün düşüncelerinin tarihsel ve entelektüel bağlamını göz ardı ederek kavranması mümkün değildir. Burke'ün düşünceleri İskoç Aydınlanması'nın teorik çerçevesinde ve Fransız Aydınlanması'na tepki olarak şekillenmiştir. Bu nedenle Burke, anti-rasyonalist liberal-muhafazakar düşünce geleneği içinde incelenmiştir. Burke'ün, temellerini estetik teorisinde ve imgelem, önyargı, pratik akıl, duygu gibi kavramlarda bulan epistemolojik-moral perspektifi Aydınlanma rasyonalizmine yönelik eleştirilerini şekillendirmekte; bu felsefi temelde 'değişim' ve 'toplumsal düzen' kavrayışınadayanan 'devrim karşıtı' evrimci sosyal teorisinin temel argümanları açığa çıkmaktadır. Bu ise, 'siyasette rasyonalizm' ve 'radikal siyaset' eleştirisine dayanan ve pratik siyasalçatışmalarda örneklenen 'siyaset' anlayışını biçimlendirmektedir. Burke'ün bu temelalanlardaki düşünceleri birbirinden kopuk değildir, aralarında sıkı bağlar bulunmaktadır. Çalışmamız bütüncül bir perspektifle bu ilişkileri açığa çıkarmaya çalışmıştır. Burke tarihte kalmış bir düşünür değildir; düşüncelerinin önemi vurgulanan veargümanlarına başvurulan 'çağdaş' bir düşünürdür. İskoç filozoflar, Burke ve Hayek'ininsan doğasının empirik kavranışı, akıl eleştirisi, evrimci sosyal teori, radikalizmeleştirisine dayanan 'sınırlı devlet' savunusu vb. konularda ciddi ortaklıklarıbulunmaktadır. Çalışmamız Burkeçü düşüncenin sonraki düşünürlerle benzerlikleriniaçığa çıkarmaya çalıştığı gibi, geniş bir düzlemde farklılıkların da altını çizmektedir. Örneğin Burke'ün, Maistre ve Bonald gibi tepkici düşünürlerden farklılığının yanında, postmodern akıl eleştirileriyle olan ilişkisi de incelenmektedir. Burkeçü düşüncenin çağdaşlığı, bünyesinde barındırdığı liberalizm-muhafazakarlıksentezinin sonucudur. Bunun göstergelerini insan doğası anlayışından değişim anlayışına, toplumsal yapıya ilişkin temel argümanlardan piyasa savunusuna kadar değişikbağlamlarda tespit edebiliriz. Çalışmamız, kendi dönemindeki ve sonraki dönemdeki eleştirileri aktararak, kapsamlı ve eleştirel bir Burke okumasınıamaçlamaktadır.
Rehberlik ve araştırma merkezinde çalışan öğretmenlerin genel özyeterlilik algıları ve iş doyumu düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmada, Ankara ilinde bulunan Rehberlik ve Araştırma Merkezinde çalışan öğretmenlerin genel özyeterlilik düzeyleri ve iş doyumu düzeyleri, genel özyeterlilik ile iş doyumu arasındaki ilişkiyle beraber genel özyeterliliğin iş doyumu üzerindeki etkisi incelenmiştir. Araştırma 2017- 2018 döneminde Ankara iline bağlı 14 ilçede faaliyetlerini yürüten Rehberlik ve Araştırma Merkezlerinde görevli 164 öğretmeni kapsamaktadır. Araştırma verilerini toplamak için görüşme tekniği, Kişisel Bilgiler Formu, Genel Öz Yeterlilik Ölçeği ve Minnesota İş Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde tek yönlü varyans analizi, t-testi, Kruskal Wallis H-testi, korelasyon ve çoklu regresyon analizi teknikleri uygulanmıştır. Araştırma bulgularına göre Rehberlik ve Araştırma Merkezinde çalışan rehberlik öğretmenlerinin genel özyeterlilik yılmama alt boyutu düzeylerinin özel eğitim öğretmenlerinden yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca Rehberlik ve Araştırma Merkezi Rehberlik Hizmetleri Bölümünde çalışan öğretmenlerin iş doyumunun içsel iş doyumu alt boyutunun Özel Eğitim Hizmetleri Bölümünde çalışan öğretmenlerden yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bunun yanında, cinsiyet, mesleki kıdem ve kurumda çalışma süresine göre öğretmenlerin genel özyeterlilik ve iş doyumu düzeyleri arasında anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur. Genel özyeterlilik ile iş doyumu arasında anlamlı, olumlu ve düşük düzeyde bir ilişki olduğu, genel özyeterliliğin toplam iş doyumu üzerinde anlamlı hem de etkili olduğu saptanmıştır.