turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Lösemi tedavisinin ergenlerde ve yetişkinlerde benlik saygısı, anksiyete düzeyi ve depresyon üzerindeki etkisinin araştırılması

Bu araştırmada, lösemi tedavisinin ergenlerde ve yetişkinlerde benlik saygısı, anksiyete düzeyi ve depresyon üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Araştırmanın örneklemini lösemi tedavisi görmüş 30'u ergen ve 30'u yetişkin toplam 60 kişi oluşturmuştur. Karşılaştırma grubunu ise lösemi tedavisi görmemiş 72'si ergen ve 237'si yetişkin 309 kişi oluşturmaktadır. Araştırmada katılımcıların benlik saygıları, anksiyete ve depresyon düzeyleri değerlendirilmiştir. Bu amaçla Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Spielberger Durumluluk Sürekli Kaygı Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği kullanılmıştır. Yapılan analiz sonuçlarına göre lösemi tedavisi görmüş ergenlerin tedavi görmemişlere göre; benlik saygıları düşük, anksiyete ve depresyon düzeyleri yüksek bulunmuştur. Lösemi tedavisi görmüş yetişkinlerin de tedavi görmeyenlere göre; benlik saygıları düşük, anksiyete ve depresyon düzeyleri yüksek bulunmuştur. Tüm sonuçlar genel olarak değerlendirildiğinde; lösemi tedavisinin düşük benlik saygısı, anksiyete ve depresyon ile ilişkili olduğu bulunmuştur.
Kanser hastalarına bakım veren bireylerin anksiyete, yaşam kalitesi ve depresyon bakımından incelenmesi

Araştırmanın örneklemi İstanbul ili Gayrettepe Florance Nightingale ve Beykoz Devlet Hastane'lerinin Onkoloji Bölümlerinde tedavi görmekte olan ve 2015- 2016 yılı içerisinde kanser hastalarına bakım veren bireylerden oluşmaktadır. çalışmanın hazırlanma amacı kanser hastalarına bakım veren bireylerin anksiyete, yaşam kalitesi ve depresyon açısından süreçten nasıl etkilendiklerini belirlemektir. Elde edilen sonuçlar bakım veren bireylerin anksiyete, yaşam kalitesi ve depresyon açısından olumsuz yönde etkilendiklerini göstermiştir. Depresyon ve anksiyete arasında doğru orantılı bir ilişki olduğunun belirlendiği çalışmada, depresyon ve anksiyetenin yaşam kalitesi üzerinde bir etkisi olmadığı sonucuna varılmıştır. Araştırmaya katılan bireylerin verdikleri yanıtların samimi yanıtlar olduğunun kabul edilmesi, bu çalışmanın sınırlılığını oluşturmaktadır.
Ege Üniversitesi Eğitim Fakültesi öğrencilerinin stresle başa çıkma tarzlarının yordanması

Bu araştırma, kontrol odağı ve akılcı olmayan inançlar değişkenlerin Ege Üniversitesi Eğitim Fakültesi öğrencilerinin stresle başa çıkma tarzlarını yordama gücünü ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini 2007- 2008 öğretim yılı bahar döneminde Ege Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nin farklı bölüm ve programlarına devam etmekte olan 380 üniversite öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama araçları olarak, Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği, Kontrol Odağı Ölçeği, Akılcı Olmayan İnançlar Ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Kontrol odağı ve alt boyutları ile akılcı olmayan inançlar değişkenlerin Eğitim Fakültesi öğrencilerinin stresle başa çıkma tarzlarını yordama gücünü ortaya koymak amacıyla aşamalı çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Araştırmanın bulguları incelendiğinde;Stresle başa çıkma tarzları toplam puanının anlamlı yordayıcıları akılcı olmayan inançlar ve kontrol odağı- şansa inanma değişkenleridir. Stresle başa çıkma tarzları- problem çözme alt boyutunun anlamlı yordayıcıları ise kontrol odağı-kişisel kontrol, akılcı olmayan inançlar ve kontrol odağı-çabalamanın anlamsızlığı değişkenleridir. Stresle başa çıkma tarzları-sosyal destek arama alt boyutunun anlamlı yordayıcıları akılcı olmayan inançlar, kontrol odağı-şansa inanma ve kontrol odağı-çabalamanın anlamsızlığı değişkenleridir. Stresle başa çıkma tarzları-kaçınma alt boyutunun anlamlı yordayıcıları da akılcı olmayan inançlar ve kontrol odağı-çabalamanın anlamsızlığı değişkenleridir.
Kaygı, karar verme ve belirsizliğe tahammülsüzlük arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin sürekli kaygı düzeyi, karar verme davranışı ve belirsizliğe tahammülsüzlük düzeyi arasındaki ilişkilerin ve bu değişkenlerin cinsiyete göre farklılık gösterip göstermediğinin incelenmesidir. Araştırma, 2018- 2019 eğitim öğretim yılında Ege Üniversitesi Eğitim Fakültesindeki çeşitli lisans programlarında öğrenim görmekte olan 105 üniversite öğrencisinin (kadın: 62, erkek: 43) gönüllü katılımıyla yapılmıştır. Araştırma kapsamında veri toplama aracı olarak Bilgi Formu, Sürekli Kaygı Ölçeği, Iowa Kumar Testi ve Belirsizliğe Tahammülsüzlük Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizi için ''korelasyon analizi'' ve ''ilişkisiz örneklemler için t-testi'' yapılmıştır. Yapılan analizler sonucunda; üniversite öğrencilerinin IKT performansı ile sürekli kaygı düzeyi ve belirsizliğe tahammülsüzlük düzeyi arasındaki ilişkiler istatistiksel olarak anlamlı çıkmamıştır. Sürekli kaygı düzeyi ve belirsizliğe tahammülsüzlük düzeyi arasında iki cinsiyet grubunda da aynı yönde anlamlı ilişkiler olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Erkek öğrencilerin IKT performansının kadın öğrencilerden daha yüksek olduğu, kadın öğrencilerin sürekli kaygı düzeyinin erkek öğrencilerden daha yüksek olduğu ve belirsizliğe tahammülsüzlük düzeyinde cinsiyete göre anlamlı bir farklılık olmadığı sonuçlarına ulaşılmıştır. Araştırma bulguları literatür doğrultusunda tartışılmış ve gelecek çalışmalar için bazı önerilerde bulunulmuştur.
Ortaöğretim öğrencilerinin mesleki olgunluk düzeyleri ile karar verme stratejileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma; lise son sınıf öğrencilerinin mesleki olgunluk düzeyleri ve karar verme stratejilerinin aralarındaki ilişkinin incelenmesi ve öğrencilerin mesleki olgunluk ve karar verme stratejilerinin demografik özellikleriyle olan ilişkilerinin incelenmesi amacıyla hazırlanmıştır. Amaç doğrultusunda kullanılan anket ve ölçekler İstanbul ili Kadıköy ilçesindeki ortaöğretim kurumlarından random yöntemiyle seçilmiş 10 ortaöğretim kurumunda öğrenim gören 452 son sınıf öğrencisine uygulanmıştır. Elde edilen veriler bilgisayar ortamında SPSS for Windows 17.0 programında analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda; öğrencilerin; mesleki olgunluk düzeyleri ile karar stratejileri ölçeği mantıklı-sistematik alt boyutu arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişkinin bulunmadığı, diğer karar stratejileri boyutları olan içtepisel, bağımlı ve kararsızlık stratejileri ile öğrencilerin mesleki olgunluk düzeyleri arasında istatistiksel açıdan p< ,01 düzeyinde anlamlı negatif yönlü ilişkilerin olduğu sonucuna varılmıştır. Diğer bir ifade ile öğrencilerin mesleki olgunluk düzeyleri yükseldikçe içtepisel, bağımlı ve kararsızlık stratejilerini seçmeleri azalmaktadır. Öğrencilerin mesleki olgunluk düzeyleri ile demografik özelliklerinden meslek seçimi konusunda bilgi almaya ihtiyacının olup olmama durumu dışında kalan, cinsiyetleri, yaşları, lise türleri, gelir düzeyleri, anne-baba eğitim durumları, eğitim gördükleri okulu isteyerek seçip seçmeme durumları, algıladıkları başarı düzeyleri, meslek seçiminde yardım alıp almama değişkenlerine göre anlamlı bir farklılığın olmadığı sonucuna varılmıştır. Ayrıca araştırmada öğrencilerin karar stratejileri ile demografik özellikleri arasında anlamlı farklılıklar saptanmıştır.
Çocukluk çağı travmaları ile depresyon ilişkisinde dini başa çıkmanın aracı rolü

Amaç: Bu araştırmada çocukluk çağı travmaları ile depresyon ilişkisinde dini başa çıkmanın aracı rolünün değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma toplam 366 kişi olmak üzere; 257'si kadın 109'u erkek üniversite öğrencisi ile yürütülmüştür. Bu öğrencilerin yaş ortamaları 23 ,51'dir. (ss:5,317). Değişkenleri ölçümlemek için Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (ÇTQ-28), Kısa Semptom Envanteri, Dini Başa Çıkma Ölçeği, Beck Depresyon Envanteri, kullanılmıştır. Bulgular : Araştırmanın bulguları incelendiğinde çocukluk çağı travmaları ile depresyon arasında anlamlı bir ilişki olduğu gözlemlenmiştir. Öngörülenin aksine çocukluk çağı travmaları ile olumlu dini başa çıkma arasında negatif anlamlı ilişki saptanmış fakat olumsuz dini başa çıkma ile çocukluk çağı travmaları arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. Korelasyon analizlerinde olumlu dini başa çıkma ile depresyon arasında negatif anlamlı ilişki bulunmasına rağmen mediasyon analizlerinde aynı sonuca ulaşılamamıştır. Çocukluk çağı travmaları ile psikiyatrik ilaç kullanımı değişkenleri kontrol edildiğinde olumlu dini başa çıkma ile depresyon arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Sonuç: Araştırmanın sonuçları çocukluk çağı travmalarına maruz kalmış bireylerin olumlu dini başa çıkma stratejilerini kullanımının daha düşük ve depresyon şiddetlerinin yüksek olduğunu göstermektedir.
Yaşlıların yaşlılık algısının yaşam kalitesi ve depresyonla ilişkisi

Bu araştırmanın amacı; Yaşlıların Yaşlılık Algısının Yaşam Kalitesi ve Depresyonla olan ilişkisini incelemektir. Yaşlılık algısı kişinin yaşlılığa ilişkin düşünce, değer ve tutumlarını içermektedir. Bu araştırmada yaşlılık algısını oluşturan alt alanlarla, depresyon ve yaşam kalitesinin alt alanlarının ilişkisi incelenmiştir. Çalışmada katılımcılar uygun örneklem yöntemiyle seçilmiştir. Araştırma örneklemini 2014- 2015 yılları arasında İstanbul Büyükşehir Belediyesi Darülaceze Müdürlüğünde kalmakta olan 100 yaşlı ve kontrol grubu olarak evlerinde kalan 30 yaşlı oluşturmaktadır. Örnekleme demans gibi herhangi bir bilişsel rahatsızlığı olan yaşlılar dahil edilmemiştir. Araştırmada Demografik Bilgi Formu, Avrupa Yaşlanma Tutumu Anketi, Geriatrik Depresyon Ölçeği ve Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Formu kullanılmıştır. Evde kalan yaşlıların demans durumu ise Mini Mental Durum ölçeği uygulanarak değerlendirilmiştir. Verilerin analizinde SPSS paket programı kullanılmış; analizlerde ise Pearson Korelasyon Analizi, ve Tek Yönlü Varyans Analizi uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda; yaşam kalitesi ve depresyon arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Yaşlılık algısı ve depresyon arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Yaşlıların yaşlılıkla ilgili sosyal alanlardaki olumsuz düşünceleri, fiziksel sağlıkları ve sosyal alanda yaşadıkları değişimler ile duyusal işlevleri, kontrol duyguları, kişisel ilişkileri ve geleceğe bakış açıları arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişkiye rastlanılmıştır. Bu tezin sonuçları, yazındaki benzer araştırma sonuçları ile kısmen tutarlılık göstermektedir. Çalışmanın sonuçları ilgili yazın çerçevesinde tartışılmıştır.
Korumalı futbol sporcularının kişilik özellikleri ve psikolojik performans stratejileri ile karar verme stilleri arasındaki ilişki

Amaç: Bu çalışmanın amacı Korumalı futbol sporcuların kişilik özellikleri ve psikolojik performans stratejileri ile karar verme stilleri arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır. Yöntem: Araştırma ön test-son test kontrol gruplu deneme modelinde desenlenmiştir. Araştırmanın evrenini; üniversite liginde oynayan korumalı futbol sporcuları oluştururken, örneklemini ise; Üniversite liginde yer alan yaş ort=21. 14 (2.27) olan 41 uygulama ve yaş ort=20. 48 (3.12) olan 41 kontrol grubu olmak üzere iki farklı takım oyuncularından toplamda 82 erkek sporcu oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama amacıyla kişisel bilgi formu, Eysenck Gözden Geçirilmiş/Kısaltılmış Kişilik Anketi, Psikolojik Performans Stratejileri Ölçeği ve Karar Verme Stilleri Ölçeği kullanılmıştır. Antrenman ve müsabakaya yönelik psikolojik performans stratejileri eğitimi uygulama grubu sporcularına 8 hafta süresince sezon öncesinde haftada 3 gün ve antrenmanlardan 30 dk önce verilmiştir. Çalışmanın sonunda deney ve kontrol grubuna araştırma ölçekleri tekrardan uygulanmıştır. Bulgular: Amerikan futbolcularının, psikolojik performans stratejilerinin, karar verme stillerinin ve kişilik özelliklerinin birbiri ile pozitif yönde anlamlı düzeyde ilişkili olduğu saptanmıştır. 8 haftalık psikolojik performans eğitimi sonucunda çalışma grubu sporcularının psikolojik beceri ölçeği antrenman ve müsabaka bölümü alt boyutlarında ilk ölçüme göre anlamlı düzeyde artış olduğu, negatif düşünme puanlarında ise anlamlı düzeyde azalma olduğu; karar vermede öz-saygı ve dikkatli karar verme puanlarında ise ilk ölçüme göre anlamlı düzeyde artış olduğu görülürken kaçıngan karar verme, erteleyici karar verme ve panik karar verme puanlarında ise ilk ölçüme göre anlamlı düzeyde azalma olduğu görülmüştür. Sporcuların Eysenck kişilik ölçeği alt ölçeklerinden psikotisizm puanlarında ise ilk ölçüme göre anlamlı düzeyde azalma olduğu tespit edilmiştir. Sonuç: Korumalı Futbol oyuncularına psikolojik performans stratejileri ile ilgili verilen 8 haftalık eğitim sonucunda, sporcuların psikolojik beceri düzeylerinde yüksek düzeyde artış görülmekle birlikte, karar verme süreçleri üzerinde de olumlu etki yarattığı görülmektedir. Sonuç itibariyle, sporculara eğitim desteği sağlandığı takdirde, doruk performans için gerekli olan psikolojik beceri düzeylerinin geliştirilebileceği bu durumun başarı üzerinde önemli etkisi olan karar verme süreçlerini etkileyerek, başarı için gerekli performansın ortaya konulmasında katkı oluşturacağı söylenebilir. Ayrıca olumsuz kişilik özelliklerinin iyileşmesinde psikolojik performans stratejileri eğitiminde yer alan kendi kendine konuşma, duygu kontrolü, negatif düşünme gibi içsel süreçlerle ilgili olan konuların yararlı olduğu söylenebilir.
Annelerin duygu düzenleme güçlükleri ve erişkin bağlanma stillerine göre 48-72 aylık çocukların duygu düzenleme becerilerinin incelenmesi

Amaç: Araştırmanın amacı; annelerin erişkin bağlanma stilleri, annelerin duygu düzenleme güçlükleri ve 48-72 aylık çocuklarının duygu düzenleme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Ayrıca, bu araştırmada 48-72 aylık çocukların duygu düzenleme becerilerinin, annelerin erişkin bağlanma stillerinin ve annelerin duygu düzenleme güçlüklerinin demografik özelliklere göre incelenmesi hedeflenmiştir. Yöntem: Araştırmanın örneklemi, İstanbul'da yaşayan 48-72 aylık çocukları olan 491 anneden oluşmaktadır. Araştırmada, annelerden anket onayı almak için Bilgilendirilmiş Onam Formu, anneler ve çocukları hakkında genel bilgi edinmek için Demografik Bilgi Formu, çocuklarının duygu düzenleme becerilerini değerlendirmek amacıyla anneleri tarafından doldurulacak olan Duygu Düzenleme Ölçeği, annelerin duygu düzenleme güçlüklerini değerlendirmek amacıyla Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği ve annelerin erişkin bağlanma stillerini saptamak amacıyla Erişkin Bağlanma Stilleri Ölçeği kullanılmaktadır. Araştırmada Bağımsız Gruplar t Testi, Anova Testi, Korelasyon ve Regresyon analizi kullanılmaktadır. Bulgular: Çocukların duygu düzenleme becerilerinin; annelerin eğitim durumuna, evlilik süresine ve çocukların yaşlarına göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermediği bulunmuştur. Çocukların duygu düzenleme becerilerinin; çocuğun cinsiyetine, annelerin çalışma durumuna ve annelerin yaşına göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gösterdiği bulunmuştur. Annelerin duygu düzenleme güçlükleri ve çocuklarının duygu düzenleme becerileri arasında istatistiksel olarak anlamlı, negatif yönlü bir ilişki olduğu bulunmuştur. Annelerin kaygılı-kararsız ve kaçıngan bağlanma stilleri ile çocuklarının duygu düzenleme becerileri arasında istatistiksel olarak anlamlı, negatif yönlü bir ilişki olduğu bulunmuştur. Annelerin güvenli bağlanma stili ve çocuklarının duygu düzenleme becerileri arasında istatistiksel olarak anlamlı, pozitif yönlü bir ilişki olduğu bulunmuştur. Annelerin duygu düzenleme güçlüklerinin ve annelerin erişkin bağlanma stillerinin ortak etkisine bakıldığında; çocuklarının duygu düzenleme becerilerinin %1'ini açıklayabildiği ve modelin zayıf olduğu bulunmuştur. Araştırma ile ilgili literatür incelenmiş, araştırma bulguları ile karşılaştırılarak tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur. Sonuç: Bu çalışma, annelerin erişkin bağlanma stillerinin ve annelerin duygu düzenleme güçlüklerinin, çocuklarının duygu düzenleme becerilerini etkilediğini göstermektedir. Aynı zamanda bazı demografik özellikler de çocukların duygu düzenleme becerilerini etkilemektedir. Bu bağlamda, yapılan bu çalışmanın, anne-çocuk arasındaki ilişkinin kalitesine, duygusal becerilerin gelişimine, psikolojik rahatsızlıkları çözümlemede terapistlere ve ülkemizdeki anne-çocuk arasındaki ilişkiye yönelik yapılan araştırmalara katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Tutarlı ve tutarsız meslek tercihi yapan lise öğrencilerinin benlik ve ideal benlik kavramlarının bağdaşım düzeylerinin karşılaştırılması

Bu araştırmanın amacı, bir yükseköğretim programında öğrenim görmek isteyen lise son sınıf öğrencilerinin meslek tercihlerindeki tutarlılık durumları ile benlik kavramı-ideal benlik kavramı arasındaki bağdaşım düzeylerini ortaya koymaktadır. Bu amaçla araştırma kapsamına toplam 100 lise son sınıf öğrencisi dahil edilmiştir. Bu öğrenciler meslek tercihlerinde tutarlı 50, tutarsız 50 olmak üzere iki gruba ayrılmışlardır. Bu grupların meslek tercihlerindeki tutarlılık durumları Kuzgun (1992) tarafından geliştirilen BİLDEMER ve araştırmacı tarafından hazırlanan Meslek Tercih Formu ile belirlenmiştir. Öğrencilerin meslek tercihlerinde tutarlı-tutarsız olarak belirlenmesi BİLDEMER ve Meslek Tercih Formu sonuçlarının karşılaştırılması ile yapılmıştır. Bu sonuçlara göre birbiriyle ilişkili en fazla iki puan türünde tercih yapan öğrenciler meslek tercihlerinde tutarlı olarak belirlenirken, birbiriyle ilişkisiz ikiden fazla puan türüyle tercih yapan öğrenciler meslek tercihlerinde tutarsız olarak belirlenmiştir. Grupların benlik kavramları-ideal benlik kavramları arasındaki bağdaşımı görebilmek için de öner (1982) tarafından geliştirilen Sıfat Tarama Listesi bir hafta ara ile iki defa uygulanmıştır, ilk oturumda deneklerin sıfat listesini sahip oldukları özellikleri dikkate alarak yanıtlamaları istenmiş, ikinci uygulamada ise deneklerden sıfat listesini sahip olmak istedikleri özellikleri dikkate alarak yanıtlamaları istenmiştir. Daha sonra her bir deneğin benlik kavramı ve ideal benlik kavramı bağdaşım düzeyleri Kappa Katsayısından yararlanılarak hesaplanmıştır. Yapılan istatistiksel analizlerin sonucunda meslek tercihlerinde tutarlı ve tutarsız olarak belirlenen grupların benlik kavramı ve ideal benlik kavramı arasındaki bağdaşımın. 05 düzeyinde anlamlı olduğu bulunmuştur. Meslek tercihlerinde tutarlı olan grupların benlik kavramı-ideal benlik kavramı arasındaki bağdaşımın meslek tercihlerinde tutarsız olan gruplara oranla daha yüksek olduğu saptanmıştır. 43
Duygusal yeme ölçeğinin Türkçeye uyarlanması ve geçerlik güvenirlik çalışması

Bu çalışma Arnow, Kenardy ve Agras (1995) tarafından geliştirilen Duygusal Yeme Ölçeğinin Türkçe Formunun geçerlik ve güvenirliğinin toplum örnekleminden seçilen bir örneklem grubu üzerinde incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın örneklemi Mersin, Diyarbakır ve Adana'daki 18-46 yaş aralığında ve okuryazar olan 416 katılımcı oluşturmaktadır. Duygusal Yeme Ölçeğinin güvenirliği test tekrar test güvenirliği ve Cronbach alfa içtutarlık katsayısı hesaplanarak incelenirken; geçerliği ise ölçüt bağıntılı geçerlik ve kapsam geçerliği yöntemleri ile incelenmiştir. Ölçeğin Test tekrar sonuçları incelendiğinde ilk uygulama ve iki hafta sonra yapılan uygulama arasındaki korelasyon katsayıları Öfke alt boyutu için.61, Kaygı alt boyutu için. 65 ve Depresyon alt boyutu için ise. 58 olarak hesaplanmıştır. Yapı geçerliği için yapılan Açımlayıcı faktör analizi sonucunda ölçeğin orijinaline uygun bir şekilde 3 faktörlü bir yapıda olduğu görülmüştür. Bu faktörler ölçeğin orijinaline uygun bir şekilde Depresyon, Kaygı ve Öfke olarak isimlendirilmiştir. Ölçeğin boyutları için Cronbach alfa katsayıları hesaplanmış ve tüm boyutların Cronbach alfa iç tutarlık katsayılarının.70'ten yüksek olduğu görülmüştür. Son olarak Duygusal Yeme Boyutunun 3 Alt Ölçeği ile Hollanda Yeme Davranışı Ölçeği'nin Duygusal Yeme alt boyutu ve Üç Faktörlü Yeme Ölçeği'nin Duygusal Yeme alt boyutu arasında pozitif yönde ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Bu çalışmadan elde edilen bulgular sonucunda Arnow, Kenardy ve Agras (1995) tarafından geliştirilen ve 25 maddeden oluşan Duygusal Yeme Ölçeğinin Türkçe versiyonunun duygusal yemeyi ölçmede geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olarak Türkiye örnekleminde kullanılabileceği görülmektedir.
Lise öğrencilerinin denetim odağı kaygısı arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı, lise öğrencilerinin denetim odağı ile sınav kaygısı arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Araştırmada lise öğrencilerinin denetim odağı ile sınav kaygısı arasındaki ilişkinin önemli düzeyde olup olmadığı ve sınıf düzeyine, cinsiyete, anne ve babanın eğitim, ailenin aylık gelir düzeylerine göre farklı olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırma, 1995- 1996 öğretim yılında Ankara Altındağ İnönü Lisesi, 1. ve 3. sınıf şubelerinden toplam 540 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Araştırmanın değişkenlerinden denetim odağını ölçmek için Rotter İç-Dış Denetim Odağı Ölçeği, sınav kaygısını ölçmek için Sınav Kaygısı Envanteri kullanılmış; alt proplemlerle ilgili veriler ise araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu ile toplanmıştır. İki değişken arasındaki ilişki, ana problem ve alt problemler için ayrı ayrı Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Tekniği ile hesaplanmış; korelasyon katsayıları arasındaki farkların önem düzeyi ikişerli olarak İki Korelasyon Katsayısı Arasındaki Farkın Manidariığı Testi ile 0.05 önem düzeyi dikkate alınarak belirlenmiştir. Elde edilen bulgular, lise öğrencilerinin denetim odağı ile sınav kaygısı arasındaki arasındaki ilişkinin önemli düzeyde olduğunu göstermiştir. Araştırmada, 1. Lise öğrencilerinin denetim odağı ile sınav kaygısı arasındaki ilişkinin sınıf düzeyine göre önemli düzeyde farklı olduğu bulunmuştur (P<0.05). 2. Lise öğrencilerinin denetim odağı ile sınav kaygısı arasındaki ilişkinin cinsiyete göre önemli düzeyde farklı olduğu bulunmuştur (P<0.05). 3. Lise öğrencilerinin denetim odağı ile sınav kaygısı arasındaki ilişkinin annenin eğitim düzeyine göre önemli düzeyde farklı olduğu bulunmuştur (P<0.05). 4. Lise öğrencilerinin denetim odağı ile sınav kaygısı arasındaki ilişkinin babanın eğitim düzeyine göre önemli düzeyde farklı olduğu bulunmuştur (P<0.05). 5. Lise öğrencilerinin denetim odağı ile sınav kaygısı arasındaki ilişkinin ailenin aylık gelir düzeyine göre önemli düzeyde farklı olduğu bulunmuştur (P<0.05). iv
Üniversite öğrencilerinde çözüm odaklı düşünmenin depresyon, anksiyete, stres ve psikolojik iyi oluş ile ilişkisi

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin çözüm odaklı düşünceleriyledepresyon, anksiyete, stres ve psikolojik iyi oluş durumları arasında anlamlı düzeyde ilişki olup olmadığını ve de çözüm odaklı düşünmenin depresyon, stres, anksiyete ve psikolojik iyi oluşu yordayıp yordamadığını belirlemektir. Araştırmanın çalışma evrenini Necmettin Erbakan Üniversitesi'nin farklı fakültelerinde öğrenim görmekte olan öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırma örneklemi, fakültelerin 1., 2., 3. ve 4. sınıf öğrencilerinden tesadüfi küme örnekleme yöntemi ile seçilmiştir. Araştırma örneklemi 433'ü kız ve 215'i erkek olmak üzere toplam 648 öğrenciden oluşmaktadır. Öğrencilerin yaş aralığı 18-28 ve yaş ortalaması ise 21 ,20'dir. Verilerin toplanmasında Çözüm Odaklı Envanter (Şanal-Karahan ve Hamarta, 2015), Depresyon Anksiyete Stres Ölçeği (Akın ve Çetin, 2007) ve Psikolojik İyi Oluş Ölçeği (Telef, 2013) kullanılmıştır. Hedefe yönelim, kaynakları harekete geçirme ve problemden ayırma alt boyutlarıyla çözüm odaklı düşüncenin; depresyon, stres, anksiyete ve psikolojik iyi oluşu yordayıp yordamadığını belirlemek için basit doğrusal regresyon analizi, varyans analizi ve bağımsız t testi yapılmıştır. Araştırma bulgulara göre, çözüm odaklı düşüncenin üç alt boyutu olan hedefe yönelim, kaynakları harekete geçirme, problemden ayırma boyutları ile psikolojik iyi oluş arasında pozitif yönde, depresyon, anksiyete ve stres ile negatif yönde anlamlı düzeyde bir ilişki vardır. Hedefe yönelim, kaynakları harekete geçirme ve problemden ayırma alt boyutlarıyla çözüm odaklı düşünce; depresyon, anksiyete, stres ve psikolojik iyi olmayı anlamlı düzeyde yordamaktadır.