turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Responsibility attitudes and locus of control as predictors of obsessive-compulsive symptomatology: An analysis within the cognitive model

Bu çalışmada sorumluluk tutumları, kontrol odağı ve bu iki değişkenin etkileşiminin genel obsesif-kompulsif semptomatoloji ve farklı obsesif-kompulsif semptom grupları üzerindeki etkileri incelenmiştir. Araştırma örneklemi Ankara Fatih Sultan Mehmet Lisesi'nde okuyan 385 lise son sınıf öğrencisinden oluşmaktadır. Öğrencilere, Sorumluluk Tutumları Ölçeği, Maudsley Obsesif-Kompulsif Envanteri, Kontrol Odağı Ölçeği, Beck Depresyon Envanteri ve Süreklilik Kaygı Envanteri uygulanmıştır. MOKE ölçeğine uygulanan faktör analizi sonucunda ruminasyon, temizlik/titizlik ve kontrol etme olmak üzere üç faktör elde edilmiştir. Varyans analizi sonuçlarına göre, lise son sınıf öğrencileri arasında en sık görülen semptom çeşidinin temizlik semptomu olduğu ve bu semptomu ruminasyon ve kontrol etme semptomlarının takip ettiği bulunmuştur. Cinsiyet farklarına ilişkin olarak, kız öğrencilerin erkek öğrencilerden daha fazla obsesif-kompulsifsemptom gösterdikleri bulunmuştur. Ayrıca, kız öğrenciler erkek öğrencilerden anlamlı ölçüde daha fazla temizleme/titizlik semptomu belirtmişlerdir. Yapılan hiyerarşik regresyon analizleri sonucunda sorumluluk tutumları ile genel OK semtomatoloji arasında anlamlı ve pozitif bir ilişki bulunduğu bulunmuştur. Ancak, kontrol odağı ile genel OK semptomatoloji arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Ayrıca yapılan analizler sorumluluk tutumları ile kontrol odağı arasındaki etkileşimin OK semptomatoloji üzerinde anlamlı bir etkisinin bulunduğunu göstermektedir. Bu sonuç, abartılmış sorumluluk duygusunun dış kontrol odağı ile birlikte bulunmasının bireyde görülen semptom düzeyini önemli ölçüde şiddetlendirmekte olduğunu göstermektedir. OK semptom boyutları ile ilgili olarak, sorumluluk tutumlarının ile ruminasyon semptomları arasında zayıflama anlamlı, temizlik ve kontrol etme semptomları ile arasında ise orta düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Ayrıca, sorumluluk tutumlarının temizlik ve kontrol etme semptomları ile aşağı yukarı eşit düzeyde ilgili olduğu bulunmuştur. Kontrol odağı ve onun sorumluluk tutumları ile etkileşiminin sadece ruminasyon semptomları için anlamlı bir yordayıcı olduğu bulunmuştur. Bu sonuçlar, kontrol odağı değişkeninin bireyin dış bir tehlikeyi önlemek için aktif bir davranışta bulunması durumunda OK semptomatolojide önemli bir rolünün bulunmadığını düşündürmüştür. Çalışmanın bulguları ilgili literatür bağlamında tartışılmıştır.
Çukurova Üniversitesi'nde öğrenim gören uluslararası üniversite öğrencilerinin sosyokültürel ve psikolojik uyum düzeyleri arasındaki ilişki

Yapılan araştırmalara bakıldığında uyum düzeyinin yüksek veya düşük olmasının uluslararası öğrencilerin hayatında hem sosyal hem de psikolojik yansımalarının olduğu görülmüştür. Bu çalışmanın amacı, Çukurova Üniversitesi'nde öğrenim gören uluslararası üniversite öğrencilerinin sosyokültürel ve psikolojik uyum düzeyleri arasındaki ilişkileri ortaya koymak ve cinsiyet, yaş, Türkiye'de bulunma süreleri ve sınıf düzeyine göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemektir. Bu çalışmanın, niteliği ve uygulanma biçimiyle niceliksel ve ilişkisel tarama yöntemiyle yapılması hedeflenmiştir. Bu araştırma Adana ilinde, 2018- 2019 öğretim yılının birinci döneminde Çukurova Üniversitesi'nde yapılmış olup, araştırmaya random olarak çeşitli bölümlerden lisans düzeyinde eğitim gören uluslararası üniversite öğrencileri alınmıştır. Araştırmaya dahil edilen uluslararası öğrencilerin TÖMER'de Türkçe eğitimi almış olmalarına dikkat edilmiştir. Analizler sonucunda; Çukurova Üniversitesi'ni genellikle Türki Cumhuriyetlerdeki, Ortadoğu ve Afrika'da bulunan ülkelerdeki öğrencilerin tercih ettiği görülmüştür. Kontrol grubu olarak yine Çukurova Üniversitesi'nde öğrenim gören Türkiye vatandaşı öğrenciler alınmıştır. Araştırmanın verilerinin toplanmasında, uluslararası üniversite öğrencileri için 'Kişisel Bilgi Formu' ile Ward ve Kennedy'nin Sosyokültürel Uyum Ölçeği ve DAS uygulanmıştır. Yerel öğrenciler için 'Kişisel Bilgi Formu', 'Üniversite Yaşamı Ölçeği' ve yine DAS uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS for Windows 25.0 demo paket programı aracılığıyla işlenerek veri analizi yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; uluslararası öğrencilerin sosyokültürel uyum ile psikolojik uyumları arasında istatistiksel olarak anlamlı ve düşük düzeyde ilişki bulunmuştur. Uluslararası öğrenciler ile Türkiye vatandaşı öğrencilerin psikolojik uyumları karşılaştırıldığında ise; depresyon ve stres alt boyutlarından alınan toplam puanların öğrenci grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterirken, anksiyete alt boyutundan elde edilen toplam puan ortalamasının öğrenci grubuna göre farklılık göstermediği belirlenmiştir. Sosyo-Demografik özellikler değerlendirildiğinde, uluslararası öğrencilerin Türkiye'de kalış süresi ile sosyokültürel uyum arasında düşük düzeyde anlamlı negatif yönlü ilişki bulunurken, cinsiyet, yaş ve sınıf düzeyleri ile sosyokültürel uyum düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Psikolojik uyum üzerinde ise yalnızca sınıf düzeyinin anlamlı bir etkisi olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Lise öğrencilerinde okul bağlılığının yordayıcıları olarak sosyal destek ve öz-yeterlik

Bu araştırmanın temel amacı, lise öğrencilerinin okul bağlılığının sosyal destek ve öz-yeterlik açısından anlamlı düzeyde yordanıp yordanmadığının belirlenmesidir. Okul bağlılığı ile demografik değişkenler arasındaki ilişkilerin incelenmesi araştırmanın diğer amaçlarını oluşturmuştur. Araştırma, 2014- 2015 eğitim öğretim yılında İstanbul ilindeki liselerde öğrenim görmekte olan 535 öğrenciyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri, Kişisel Bilgi Formu, Okul Bağlılığı Ölçeği, Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Çocuklar İçin Öz-yeterlik Ölçeği ile elde edilmiştir. Ergenlerin çeşitli demografik değişkenlere göre okul bağlılığı puanlarının değişip değişmediğini belirlemek için bağımsız gruplar için t testi kullanılmıştır. Diğer demografik değişkenlere göre okul bağlılığı puanlarının değişip değişmediğini belirlemek için tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Okul bağlılığının yordayıcısı olarak öz-yeterlik ve sosyal destek, regresyon analizi ile değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda, kız öğrencilerin erkek öğrencilerden daha yüksek okul bağlılığına sahip oldukları tespit edilmiştir. Gelir düzeyi arttıkça okul bağlılığı puanları düşmektedir. Akademik başarı yükseldikçe okul bağlılığı puanları da yükselmektedir. Sınıf tekrarı yapan ve yapmayan katılımcılar arasında okul bağlılığı bakımından anlamlı bir fark yoktur. Anne ve babası ilkokul mezunu olan öğrenciler diğer gruplara göre daha yüksek okul bağlılığı puanına sahiptir. Ders dışı aktiviteye katılan öğrencilerin okul bağlılığı puanları, aktivitelere katılmayan öğrencilere göre daha yüksektir. Sınıf düzeyi ilerledikçe okul bağlılığı düzeyi düşmektedir. Regresyon analizi sonuçlarına göre, okul bağlılığı öğretmen desteği ve akademik öz-yeterlik tarafından önemli düzeyde yordanmaktadır. Araştırmadan elde edilen bulgular alanyazındaki bulgular ele alınarak tartışılmış, alan uygulayıcılarına ve araştırmacılara yönelik öneriler sunulmuştur.
Ergenlerde okul odaklı öznel iyi oluş ile davranışsal ve duyuşsal problemler arasındaki ilişki

Bu araştırma Ergenlerin Okul Odaklı Öznel İyi Oluş ile Davranışsal ve Duyuşsal Problemler Arasındaki İlişkiyi incelemek amacı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya 2015- 2016 eğitim öğretim yılında Elazığ il merkezindeki örtaöğretim kurumlarında okuyan 9 -10-11-12. sınıf öğrencileri arasından rastlantısal olarak seçilen 600 genç katılmıştır. Çalışmada veri toplamak amacıyla 'Kısa Semptom Envanteri', 'Riskli Davranış Ölçeği' ve 'Öğrenci Öznel İyi Oluş Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 20.0 paket programı kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda araştırmaya katılan öğrencilerin öznel iyi oluş düzeyi alt ölçeklere göre şu şekildedir; eğitim amaçlı alt ölçeğinde; okul türü, okula bağlılık alt ölçeğinde; okul türü, akademik yeterlilik alt ölçeğinde; cinsiyet ve tercih edilen okul türünde okuma ve öğrenmeden zevk alma alt ölçeğinde; okul türü ve yaş değişkenleri açısından anlamlı bir fark saptanmıştır. Cinsiyet, sınıf, tercih edilen okul türünde okuma, akademik başarı düzeyi ve ana-baba tutumu değişkenleri ile öğrenci öznel iyi oluş alt ölçekleri arasında ise istatistiksel açıdan anlamlı olduğu bulunmuştur. Riskli davranışlar ölçeğine göre; cinsiyet, ana-baba tutumu ve akademik başarı değişkenleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır Buna ek olarak Kısa semptom envanteri alt boyutları ile okul türü, cinsiyet, yaş, sınıf, tercih edilen okul türünde okuma, kalınan yer ve ailenin gelir durumu arasında anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür.
Toplumsal hareketleri duygu sosyolojisiyle yeniden düşünmek: Temsil açmazında yas ve melankolinin siyasal imkanları

Toplumsal hareketler analizlerine duyguları da dahil eden bu tez, literatürde duyguların dışarıda bırakılışını sorunsallaştırmaktadır. Burada toplumsal hareketler sosyolojisinin, bireysel anlatıları, duyguları daha çok odağına alması gerektiği iddia edilmektedir. Diğer yandan duyguların da sosyolojik olarak soruşturulabileceği en uygun alanlardan birinin toplumsal hareketler olduğu tartışılmaktadır. Mevcut toplumsal hareketler literatüründeki görme biçimlerinin görünmez kıldığı alanlara temsil ve duygular ekseninde bakmaya çalışılmıştır. Temsil, temsil düzeneği, temsil edilemezlik kavramları ile toplumsal hareketlerin eylem repertuvarı, protestocuların kaynak ve motivasyonları arasında belirli hatlar kurulmuştur. Farklı disiplinler içinden duygu üzerine yapılmış kuramsal ve pratik çalışmalar taranarak, etik ve pratik bir duygu kuramının imkanları aranmıştır. Tüm bu kuramsal tartışmaları arkasına alarak, Türkiye'den bazı toplumsal hareket örneklerini duygu ve temsil eksenli analiz etmeye çalışan bu tez, daha geniş kapsamlı olarak duygusal bir şiddet tertibatı olan Zorla Kaybetmeler'e ve ardından ortaya çıkan Cumartesi Anneleri hareketinin duygu dolaşımına odaklanıyor.
A study for the Wisconsin Card Sorting test with 6- to 7-year-old Turkish children

Bu çalışmada, WKET'in bazı çalışan bellek ve akışkan zeka testleriyle gösterdiği korelasyonlar incelenmektedir. Spesifik olarak, çalışma a) yönetici fonksiyonlar ve ÇB arasındaki ilişkiyi, b) ÇB ile AZ arasındaki ilişkiyi, c) sözel ve görsel-mekansal ÇB kapasiteleri arasındaki ilişkiyi, ve d) bazı ailesel ve çocuğa özgü özelliklerin YF performansı üzerindeki etkisini araştırmayı amaçlamıştır. 6-7 yaşlarında 89 çocuk çalışmaya katılmıştır. YF'ı ölçmek için WKET kullanılmıştır. Sözel ve görsel-mekansal ÇB kapasiteleri, sırasıyla Ters Sayı Dizisi ve WRAML bataryasının bir alt testi olan Finger Windows ile ölçülmüştür. AZ'nın ölçümü için ise Bilişsel Yetenekler Testi'nin sözel olmayan bataryası uygulanmıştır. WKET'in sözel ve görsel-mekansal ÇB testleriyle olan korelasyonları, WKET'in gerektirdiği bazı yönetici fonksiyonlar için ÇB'in gerekliliğine işaret etmektedir. Ayrıca ÇB testleri ile CogAT-SOB arasındaki orta dereceli korelasyonlar, ÇB ve AZ kavramlarının bağlantılı fakat ayrı olduğu iddialarına paralellik göstermektedir. Sözel ve görsel-mekansal ÇB testlerinin birbiriyle olan korelasyonu ise çalışan bellek kavramının yapısı ile ilgili literatür ışığında tartışılmıştır. Ancak söz konusu kavramın çoklu testlerle ölçüldüğü gelecek çalışmalarda bu bulgu daha fazla araştırılmalıdır. Son olarak, ailesel faktörlerden anne eğitim seviyesinin çocukların YF, ÇB ve AZ performansları için önemli bir yordayıcı olduğu bulunmuştur.
Ergenlikte özerkliğin ve kimlik biçimlenmesinin öznel iyi oluş üzerindeki etkisi

Ergenlik, bireylerin bedensel, bilişsel ve sosyal-duygusal alanda pek çok değişim yaşadıkları bir dönemdir. Ergenlik döneminde ergenlerin öznel iyi oluşlarını etkileyen pek çok değişken vardır. Bunlardan en önemlileri kimlik biçimlenmesi ve özerkliktir. Bu çalışmanın temel amacı ergenlik döneminde özerklik-kimlik biçimlenmesi-öznel iyi oluş ilişkisini incelemek ve bu amaçla geliştirilmiş olan path modeli sınamaktır. Çalışmaya 18-23 yaş aralığında bulunan toplam 602 ergen katılmıştır. Katılımcıların % 45 .2'si erkek (n= 280), % 54.8 (n=322) ise kadındır; yaş ortalaması 19 ,76'dır (SS= 1 ,05). Araştırmada Kimlik Gelişiminin Boyutları Ölçeği, Aile Karar Verme ölçeği, Bağımsız Kendini Düzenleme Ölçeği, Bağımlı Kendini Düzenleme Ölçeği, Pozitif Negatif Duygu Ölçeği, Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın amacı olan öznel iyi oluşu yordayan değişkenlerin belirlenmesinde, path analizi kullanılmıştır. Araştırma sonuçları özerkliğin öznel iyi oluşu hem doğrudan hem de dolaylı olarak etkilediğini, kimlik biçimlenmesinin de doğrudan öznel iyi oluşu etkilediğini göstermiştir. Ayrıca çalışmanın sonuçları özerkliğin kimlik biçimlenmesi aracılığıyla öznel iyi oluşu daha yüksek düzeyde açıkladığını göstermiştir. Bulgular, özerklik kimlik biçimlenmesinin ergenlik döneminde ergenlerin öznel iyi oluşlarına katkısı bağlamında tartışılmıştır.
Konversiyon bozukluğunda psikolojik dayanıklılığın ve başa çıkma tarzlarının etkisi

Amaç: Konversiyon bozukluğu tanısı alan ve almayan kişilerde psikolojik dayanıklılık düzeyinin ve kullanılan stresle başa çıkma tarzlarının farklı olup olmadığını incelemektir. Yöntem: Araştırmaya; DSM 5 tanı ölçütlerine göre konversiyon bozukluğu tanısı alan 36 kişi ve herhangi bir psikiyatrik bozukluk tanısı almayan 36 kişi olmak üzere toplam 72 kişi katılmıştır. Psikolojik dayanıklılık ve stresle başa çıkma tarzlarının konversiyon bozukluğu tanısı alanlarda faklı olup olmadığı, bağımsız örneklem t test analiz tekniği kullanılarak araştırılmıştır. Bulgular: Hasta grubu 32 kadın ve 4 erkek katılımcıdan oluşmaktadır ve yaş ortalamaları 35,94 10, 65 olarak hesaplanmıştır. Kontrol grubunu oluşturan 32 kadın ve 4 erkek katılımcının yaş ortalaması ise 36,17 10, 72 olarak hesaplanmıştır. Konversiyon bozukluğu tanısı alan kişiler ve herhangi bir tanı almayan kontrol grubu arasında psikolojik dayanıklılık düzeyi ve stresle başa çıkmada kullanılan tarzlar bakımından istatistiksel olarak anlamlı farklar bulunmuştur. Sonuç: Araştırmada; konversiyon bozukluğu tanısı alan kişilerin psikolojik dayanıklılıklarının tanı almayanlara göre daha düşük olduğu bulunmuştur. Stresle başa çıkma tarzlarının kullanımına yönelik elde edilen sonuçlar ise; konversiyon bozukluğu tanısı alanların duygusal odaklı yöntemleri daha fazla tercih ettikleri, problem odaklı başa çıkma tarzlarını daha az kullandıkları yönündedir. Elde edilen tüm bulgular literatür ışığında tartışılmıştır.
Yabancılaşmanın sistemi meşrulaştırma, değerler ve politik özdeşleşme açısından ele alınması

Bu çalışmanın temel amacı, sistemi meşrulaştırmanın, değerlerin ve politik özdeşleşmenin yabancılaşma ve yabancılaşmanın nihilizm ve güçsüzlük boyutları ile ilişkilerini incelemektir. Araştırma, yaşları 18 ile 56 arasında değişen, devlet üniversitelerinde ve özel üniversitelerde öğrenimini sürdürmekte olan 371 üniversite öğrencisiyle gerçekleştirilmiştir. Katılımcılara, 'Kişisel Bilgi Formu', 'Yabancılaşma Ölçeği', 'Portre Değerler Ölçeği 5X', 'Grupla Özdeşleşme Ölçeği' ve 'Genel Sistemi Meşrulaştırma Ölçeği' hem elden dağıtılarak hem de internet ortamında uygulanmıştır. Çalışmanın bulguları, sistemi meşrulaştırma ile hem yabancılaşma hem de yabancılaşmanın nihilizm ve güçsüzlük boyutları arasında negatif yönde bir ilişkinin varlığını göstermekle birlikte, aradaki bu ilişkilerde muhafazacılık, özaşkınlık değer boyutları ve politik yönelimin biçimlendirici etkisinin olmadığını göstermiştir. Özaşkınlık ve muhafazacılık değer boyutları ile hem yabancılaşma hem de yabancılaşmanın nihilizm ve güçsüzlük boyutları arasında ise negatif yönde bir ilişki görülmüştür. Katılımcıların politik yönelimleri ile yabancılaşma düzeyleri arasında negatif yönde bir ilişki ortaya çıkmış, yani sol politik yönelimden sağ politik yönelime doğru gidildiğinde yabancılaşma düzeyinde bir azalma olmuştur. Son olarak, politik özdeşleşme ile yabancılaşma ve yabancılaşmanın nihilizm ve güçsüzlük boyutları arasında anlamlı bir ilişki gözlenmemiş, aynı zamanda aradaki bu ilişkilerde politik yönelimin de biçimlendirici etkisinin olmadığı bulunmuştur.
Üniversite öğrencilerinin üst biliş düzeyleri ve sosyal problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi: Çağ Üniversitesi örneği

Bireylerin yaşamına yönelik hayat standartlarını arttıracak önemli becerilerden biri sosyal problem çözmedir. Sosyal problem çözme becerisi yüksek olan bireylerin üstbilişsel faaliyetleri de yüksektir. Bu çalışmada, üniversite öğrencilerinin üst biliş düzeyleri ve sosyal problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Kolayda örnekleme yöntemi ile belirlenen araştırmanın çalışma grubunu, 205'i kadın 151'u erkek olan 356 lisans öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak Sosyodemografik Bilgi Formu, Sosyal Problem Çözme Envanteri Kısa Formu ve Üstbiliş Ölçeği- 30 (ÜBÖ-30) uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen verilen SPSS 21.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışmada katılımcıların üst biliş düzeyleri ve sosyal problem çözme becerileri arasında negatif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Üstbiliş alt boyutlarından düşünceleri kontrol ihtiyacının sosyal problem çözme becerilerini açıklamada en yüksek pay sahibi olduğunu söylemek mümkündür. Olumlu inanç boyutu ise bu ilişkide en düşük pay sahibi boyut olarak ortaya çıkmıştır. Analiz sonuçlarında üstbilişsel becerilerin, problem çözme becerilerinin anlamlı bir yordayıcısı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bireylerin bilişsel süreçleri üzerindeki inançlarını içeren; bilişsel süreçlerini izlemesini, değerlendirmesini ve bunu eyleme dönüştürmesini etkileyen üst biliş sistemi üzerinde çalışılması sosyal problemlerin çözümünde önemli bir etkiye sahiptir.
Tek başına olma ve tek başına olmayı tercih etmenin yalnızlık, yaşamda anlam ve utangaçlıkla ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinin tek başına olma durumunu ne derece tercih ettiklerinin ve nasıl yaşadıklarının belirlenmesi, cinsiyete göre tek başına olmayı tercih etme ve yaşama türlerinin farklılaşıp farklılaşmadığının belirlenmesi ve ayrıca tek başına olmayı yordamada yalnızlık, yaşamda anlam, utangaçlık, yaş ve cinsiyetin rolünün incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya 470 üniversite öğrencisi (%30. 2 erkek, %69. 8 kadın) katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Tek Başına Olmayı Tercih Etme Ölçeği, Tek Başına Olma Türleri Ölçeği, UCLA Yalnızlık Ölçeği, Yaşamda Anlam Ölçeği ve Utangaçlık Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, katımcıların orta düzeyde tek başına olmayı tercih ettikleri görülmektedir. Tek başına olma türleri içerisinde en çok deneyimlenen tür olarak hoşça vakit geçirme, hayal kurma, hatıralara dalma ve yakınlık; en az deneyimlenen tür olarak ise yabancılaşma ve yalnızlık belirtilmiştir. Tek başına olmayı tercih etmeyi ile yalnızlık ve utangaçlık arasında pozitif yönde; tek başına olmayı tercih etme ile yaşamda anlamın varlığı arasında negatif yönde manidar bir şekilde ilişkilidir. Tek başına olmayı tercih etmeyi yalnızlık, utangaçlık ve yaşamda anlamın varlığı manidar bir şekilde yordamıştır. Çalışmadaki yordayıcı değişkenler tek başına olmaya ait toplam varyansın %12'sini açıklamıştır. Sonuç olarak, katılımcılar tek başına olmayı orta düzeyde ve daha çok olumlu bir süreç olarak deneyimlemektedirler. Katılımcıların tek başına olmayı tercih etme düzeyleri arttıkça yalnızlık ve utangaçlık düzeyleri artmakta, yaşamlarında anlamın varlığı düzeyleri de düşmektedir. Yordayıcı değişkenler tek başına olmayı tercih etmeyi düşük bir oranda açıklamakta ve bu bulgu da tek başına olmanın diğer birçok değişkenle ilişkili olabileceğine işaret etmektedir.
Ergenlerin akademik erteleme davranışları, internet bağımlılığı ve temel psikolojik ihtiyaçları: Bir model önerisi

Bu araştırma, ergenlerin akademik erteleme davranışlarının, internet bağımlılığı ve temel psikolojik ihtiyaçlar açısından nasıl açıklandığını araştırmaya yönelik yapılmış olan betimsel bir çalışmadır. Bu çalışmada ergenlerin akademik erteleme davranışlarını internet bağımlılığı ve temel psikolojik ihtiyaçlar açısından açıklayan kavramsal bir model önerilmiştir. Ayrıca ergenlerin akademik erteleme davranışlarının cinsiyet, sınıf düzeyi, okul türü, not ortalaması, anne baba eğitim düzeyleri, ailelerin aylık gelirleri ve bir günde internette geçirdikleri zaman gibi bazı sosyo-demografik değişkenler açısından incelenmesi de amaçlanmıştır. Araştırma evrenini, 2016- 2017 Eğitim-Öğretim yılında İstanbul ili Bayrampaşa ilçesinde öğrenim görmekte olan ortaöğretim öğrencileri oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemi ise, evrenden tabakalı örnekleme yöntemiyle seçilen farklı lise türlerinde öğrenim gören 493 kız ve 421 erkek toplam 914 öğrencidir. Veriler, Akademik Erteleme Ölçeği, İnternet Bağımlılık Ölçeği, Temel Psikolojik İhtiyaçlar Ölçeği-Lise Formu ve araştırmacı tarafından oluşturulan Kişisel Bilgiler Formu ile toplanmıştır. Verilerin analizinde, Bağımsız Örneklemler için t Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi, Pearson Momentler Çarpım Korelasyon Katsayısı ve Yol Analizi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, ergenlerin akademik erteleme davranışlarının, sınıf düzeyine, not ortalamasına ve bir günde internette geçirdikleri süreye göre farklılaştığı; cinsiyete, okul türüne, anne-babalarının eğitim düzeyine ve ailelerinin aylık gelirlerine göre farklılaşmadığı tespit edilmiştir. Bulgulara göre ergenlerin akademik erteleme davranışlarının, İnternet bağımlılık düzeyleri ile orta düzeyde pozitif yönde; temel psikolojik ihtiyaçların alt boyutları olan yeterlik ihtiyacı, ilişki ihtiyacı ve özerlik ihtiyacı ile zayıf düzeyde negatif yönde anlamlı düzeyde ilişkili olduğu belirlenmiştir. Ergenlerin akademik erteleme davranışlarını, İnternet bağımlılık düzeylerinin ve temel psikolojik ihtiyaçlardan yeterlik ihtiyacının doğrudan anlamlı düzeyde açıkladığı, özerklik ve ilişki ihtiyacının ise dolaylı olarak açıkladığı belirlenmiştir. Ayrıca İnternet bağımlılığının temel psikolojik ihtiyaçları doğrudan negatif yönde anlamlı düzeyde açıkladığı, ergenlerin akademik erteleme davranışlarını ise temel psikolojik ihtiyaçlar üzerinden dolaylı olarak açıkladığı bulgusu elde edilmiştir. Sonuçlar ilgili alanyazın ışığında tartışılmış ve öneriler sunulmuştur.