turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kentsel dönüşüm uygulamalarındaki sorunlar: Şanlıurfa örneği

Türkiye'de 1950'li yıllarda sanayileşme ile birlikte başlayan kırsaldan kente yoğun göç, kentlerin, sağlıksız, plansız ve hızlı büyümesine neden olmuştur. Bu hızlı büyümeye bağlı olarak çeşitli kentsel problemler ortaya çıkmıştır. Bu problemlere çözüm üretebilmek için ihtiyaç duyulan kentsel politikalardan bir tanesi de, kentsel dönüşümdür. Kentsel dönüşüm çeşitli nedenlerle bozulan kentsel alanların tekrar kente kazandırılmasıdır. Bu amaçla kentlerde kentsel dönüşüm projeleri uygulanmaktadır. Türkiye'de otuz yıllık geçmişşi olan kentsel dönüşüm projeleri, yıpranan ve eskiyen kentsel alanlarda, işlevini yitirmiş tarihi mekanlarda, gecekondu bölgelerinde, kent merkezinde kalmış eski sanayi bölgelerinde, olası bir afetten zarar görme riski olan kısımlarda uygulanmaktadır. Kentsel dönüşüm uygulamaları, kentsel çevreye olumlu etkileri yanında olumsuz etkiler de yapabilmektedir. Bu anlamda uygulanan projeler, çok yönlü olarak ele alınmadığında kentsel müdahalenin sürdürülebilirliği tartışmalı hale gelebilmektedir. Bu çalışmada uygulanan kentsel dönüşüm projeleri ele alınmış ve bu projelerde yaşanan sorunlara yer verilmiştir. Kentsel dönüşüm projelerinin uzun soluklu bir süreç olduğu Şanlıurfa örneği ile açıklanmak amaçlanmıştır. İlde uygulanan projeler incelendi ve sağlıklı bir kentsel dönüşümün nasıl gerçekleştirilebileceği sorusuna cevap arandı. Kamu yararını esas alan, katılımcı bir temelde ve vatandaş eksenli yürütülen kentsel dönüşüm projelerinin daha sağlıklı olacağı sonucuna varılmıştır.
Klasik Dönem Osmanlı Devleti tımar sisteminin taşra idaresine etkisi

Osmanlı Devleti tarih sahnesine çıkmış en büyük devletlerden biridir. Devlet sahip olduğu geniş coğrafyada uzun süre barışı, huzuru ve refahı korumayı başarmıştır. Hükmettiği topraklardaki düzeni sağlamak için, toplum dinamiklerine uygun yönetsel stratejiler ve yöntemler geliştirmiştir. Bunların içerisinde en önemli yere sahip olan tımar sistemidir. Devlet bu sistemi çok iyi kullanmıştır. Gereksiz harcama yapmadan güçlü bir orduya sahip olmuş, hem de geniş coğrafyasında bu sistem sayesinde merkezinin gücünü tüm topraklara yaymış ve hissettirmiştir. Araştırmamız bir tarihi araştırmadır. Bu durumdan ötürü bir alan araştırması yapılmamış, tarihi yöntem uygulanarak araştırma tamamlanmıştır. İşleyiş bakımından bulunan problem saptanmış, çoğu eski olmak üzere belgeler ve kaynaklar taranmıştır. Tarihi araştırma tekrarı mümkün olmayan gözlemlere dayanmasından dolayı yoğun ve ciddi bir kütüphane çalışması yapılmış, yapılan taramada genellikle ikincil derecedeki kaynaklara ulaşılmış ve tümevarım yöntemi benimsenmiştir. Araştırma; Osmanlı Devleti'nde klasik dönem olarak kabul edilen 15. ve 16. yüzyıllarda tımar sisteminin, taşra idaresine olan etkisini inceleyecektir. Aslen tımar sistemi Osmanlı toprak düzenine verilen isimdir. Ancak bu sistem sadece toprak yönetimini değil özellikle eyalet yönetimini ve ordunun büyük bölümünün örgütlenmesi açısından Osmanlı düzeninin temelini oluşturmuştur. Toprak düzeni devletin ekonomik yönünü, ordu örgütlenmesi askeri ve stratejik yönünü, eyalet yani taşra idaresi ise merkeziyetçi bir yapıya sahip olan Osmanlı kamu düzeninin temelini oluşturmaktadır. Kamu yönetimi ve yönetim tarihi açısından incelenmek istenen araştırmada bu sistemin taşra idaresine etkisi ekonomik, sosyal, yönetsel ve askeri alanlarda ele alınmıştır.
Lozan Barış Antlaşması bağlamında Türkiye'de azınlıkların yönetimi

Osmanlı İmparatorluğu, yönetimi altındaki tebaayı çeşitli sebeplerden dolayı inançlarına göre gruplandırmış ve onlara kendilerine ait özerk alanlar oluşturmuştur. Millet Sistemi olarak kavramsallaştırılan bu durum, tüm imparatorluk döneminde aynı şekilde devam etmemiştir. Millet Sisteminde yerini bulan üç eski ve sayıca fazla olan Rum-Ortodoks, Ermeni ve Yahudi cemaatlerinin hem Osmanlı Dönemindeki hem Lozan Barış Görüşmelerindeki hem de Cumhuriyet Dönemindeki durumları incelenmiştir. Lozan Konferansı'nda, Türk tarafının tüm gayretlerine rağmen gayrimüslimleri koruyucu maddeler, geleneksel olarak kendi medeni hukuklarına tabi olabilmeleri, Antlaşma metninde yer almıştır. Daha sonra gayrimüslim azınlıklar - Rum-Ortodoks, Ermeni ve Yahudi cemaatleri- bu haklarından vazgeçmişşlerdir. Cumhuriyet döneminde ulus-devlet inşa etme süreci ve dışsal faktörlere bağlı olarak gayrimüslimlerle ilgili olumsuz bir takım gelişmeler yaşanmıştır. AB Uyum Süreci ile birlikte azınlıkların haklarına ve yönetimine ilişkin politikalarda önemli iyileştirmeler ve kazanımlar ortaya çıkmıştır. Günümüzde gelinen noktada gayrimüslimler kendilerine Lozan'da tanınan statünün ötesine geçerek anayasal temelde eşit vatandaşlar olarak muamele edilmeyi talep etmektedirler. Gayrimüslimler yapılan mülakatlarda, Cumhuriyetin tüm dönemlerinde ikinci sınıf vatandaş olarak görüldüklerini ve son zamanlarda yaşananların umut verici olduğunu ifade etmektedirler.
Biyopolitik analiz: Devlet, güvenlik ve Suriyelilerin geleceği meselesi

Suriye'nin içinde bulunduğu savaş ve kargaşa ortamı halen devam ederken yerinden edilen Suriyelilere karşı Türkiye'nin olayların hemen akabinde sergilediği misafir yaklaşımı zamanla yerini politik ve sosyal tedbirlere bırakmıştır. Her ne kadar Türk Devleti olarak insani kaygılarla açık kapı politikası izlenmiş olsa da yıllar süren süreçte çeşitli alternatifler üretilerek Suriyelilerin entegrasyonuna yönelik çareler aranmaya başlanmıştır. Bu çalışmada öncelikle Suriyelilerin Türkiye'ye gelişleri ve Türkiye'deki genel durumları anlatılmıştır. Devamında Suriyelilerin Türkiye'ye etkisi toplumsal, siyasi, ekonomik, sosyal hizmetler ve güvenlik bağlamında değerlendirilmiştir. Ayrıca çalışmada Türkiye'de bulunan kayıtlı Suriyeli sayısı resmi verilere göre araştırılmış, hukuki statüleri, uygulama ve teoride sahip oldukları hak ve yükümlülüklere değinilmiş, Türkiye'nin Suriyelilere yönelik politikası, uluslararası ve ulusal mevzuat ile Michel Foucault'un biyopolitika kavramı üzerinden ele alınmıştır. Çalışmanın son bölümünde Suriyelilerin karşılaştıkları problemler ve hükümete yapılan eleştirileri incelenerek Suriyelilerin Türkiye üzerindeki etkilerine değinilmiş, Türkiye'nin Suriyelilere yönelik alması gereken tedbirler ile kısa ve uzun vadeli politikaları hayata geçirmesinin kaçınılmaz olduğu vurgulanmıştır.
Geçmişten bugüne Türkiye'nin göç politikası ve Suriyeli göçmenler bağlamında göç yönetişimi

Göç olgusu, sosyal bilimlerin hemen hemen her dalında çalışılmakta ve araştırılmaktadır. İnsan doğasının dünyaya geliş ve gidişinin ilahi bir yazgısı olarak kabul edilen göç hareketliliği, ilk uygarlıkların kurulduğu tarihten bu yana devam etmiştir. Özellikle 2011 yılında Suriye'de yaşanan iç savaş ile göç konusu başta Türkiye olmak üzere uluslararası alanda üzerinde önemle durulan bir konu olarak bir kez daha gündeme gelmiştir. Sürece ilk olarak insani duygularla yaklaşan Türkiye, Suriyelilerin yaşadıkları mağduriyete göz yummayarak göç konusunda bir takım yasal düzenlemeler gerçekleştirmiştir. Yaşanan bu süreçte kontrol mekanizması her ne kadar merkezi idareye verilmiş olsa da göç yönetişimine ihtiyaç duyulmuştur. Böylelikle merkezi idare ile birlikte sivil toplum örgütleri ve yerel birimler göçmenlere yönelik faaliyetlerde birlikte hareket ederek süreci yürütmüşlerdir. Bu noktada mevzuattaki yetersizliklerin uygulamada yerel yönetimlere ve STK'lara nasıl yansıdığı çalışmada hedeflenen nokta olarak araştırılmıştır. Çalışmada Türkiye'nin göç tarihi incelenmiş ve son yıllarda yaşanan Suriyeli göçmen krizinde Türkiye'nin izlediği politikalar araştırılmıştır. Bu noktada çalışmanın amacı mevzuat üzerinden Türkiye'nin göç politikalarının AB uyum sürecinin etkisiyle değişen yörüngesi incelenmesi ve göç yönetişimin ne denli uygulanabilir olduğunun ortaya konmasıdır. Bu bağlamda Türkiye'de göç yönetişiminde mevzuattan kaynaklı eksikliklerin uygulamalara nasıl yansıdığının tespiti yapılmaktadır.
Yerel yönetimlerde reform girişimleri

Dünyada ve Türkiye'de yerel yönetimler, hem yönetim yapısı içinde önemli bir role sahip olup hem de demokratikleşmenin ve halkın yönetime katılımının en iyi şekilde temsil edilebileceği örgütlerdir. Modern yönetim anlayışının ön plana çıkan özelliklerinden biri; hizmetlerinbirey merkezli ve yerellik ilkesine göre sunulmasıdır. Bu bağlamda, Türkiye'de sunulan kamu hizmetlerinin büyük çoğunluğu yerel yönetimlerin güçsüz olması nedeniyle, merkezi yönetim tarafından sunulmakta, bu uygulama da hizmetlerin etkinliğini azaltmaktadır. Özellikle halka doğrudan ve en kısa süre de sunulması gereken yerel nitelikli hizmetlerin yerel yönetimlerce sunulması gerekmektedir. Günümüzdeki yönetim anlayışındaki değişmeler doğrultusunda yönetimyapımızda yeni reform girişimleri önem kazanmıştır.
İktidar olmuş siyasal partilerde yönetim, liderlik ve lider değişimi: II. Dünya Savaşı sonrası G-8 Ülkeleri ve Türkiye

Siyasal partilerin başarılı olabilmesi için partinin kendi çalışanlarının yanında; dış çevresini oluşturan seçmen ve taraftarlara da ihtiyacı vardır. Siyasal partiler; örgüt yapıları, karar alma ve yürütme kurulları, seçmen ve taraftarları ortak bir zeminde hareket ederek hedefe ulaşırlar. Siyasal partilerin demokratik ülkelerde bazı ilkelere göre yapılanması gerekmektedir. Partilerin üye kayıt işleminden başlayarak, delege seçimi, il, ilçe başkanlıklarına ve yönetimlere seçim işleri ile genel başkan yani lider seçim işlerinin demokratik ilkelere bağlı olarak yapılması partinin iktidar yürüyüşünde etkili olacaktır. Bu maksatla; parti üyelik süreci, üyelerin hakları ve ödevleri, delegelerin belirlenme yöntemi, yerelden itibaren her seviyedeki kongre üyelerinin örgütlere dağıtım şekli, il, ilçe başkanları ile üst yönetim kurulları ve parti genel başkanının seçim yöntemleri, yönetim kurulları ile yerel liderlerle genel başkanın görev süresi hakkında yapılan düzenlemeler incelenmiştir. Çalışma demokratik değerlere sahip ülkelerle sınırlı demokratik ülkelerdeki uygulamaların nasıl olduğuna yönelik olarak yapılmıştır. Bu maksatla G-8 ülkeleri ile Türkiye'deki siyasal partilerden İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra iktidara gelmiş siyasal partiler ele alınmıştır.
Spor ekonomisinde kamusal regülasyonlar ve Türkiye değerlendirmesi

Günümüzde spor yalnızca beşeri bir boş zaman aktivititesi olmaktan çıkmış, ekonomik olarak güçlü ve gelişen bir alan haline almıştır. Spor birçok uluslararası organizasyonu gerçekleştirmede uygun bir yatırım aracıdır. Spor ile farklı kültürlerden insana ulaşmak mümkündür. Bu sebeple spor kültürel ve ekonomik bir araçtır. Bu değişim ve gelişimle birlikte spor önemli bir gelir kaynağı haline dönüşmüş ve devletin spor ekonomisine dolaysız olarak etkisinden dolayı düzenleyici ve denetleyici rolü artmıştır. Ülkeler ve uluslararası kuruluşlar her ekonomik alanda olduğu gibi sporda da küresel piyasaları etkilemek gücünü elde etmek için politika ve regülasyonlar uygulamaktadır. Çalışmamızda; ekonomi, işletmeler ve spor konusunda temel tanımlar yapılmış, spor işletmelerinin faaliyetleri ile ilgili anlatımlar gerçekleştirilmiş, piyasaların spor üzerindeki etkilerinden bahsedilmiş, Türkiye'de uygulanan spor politikaları kamusal regülasyonlar ve bağımsız idari otoriteler çerçevesinden işlenmiş olup, son olarak elde edilen sonuçlar ilişkin önerilerde bulunulmuştur. Literatür taraması olarak gerçekleştirilen çalışmada birçok kitap, makale, istatistiki bilgi ve internet kaynaklarından faydalanılmıştır.
Kamu kurumlarında duygusal zeka ve örgütsel iklimine etkisi

Günümüz kurumları içinde, artık çalışanların sadece IQ düzeylerinin yüksek olması yeterli olmamakta, başarının sağlanmasında çalışanların belirli bir düzeyde duygusal zekaya da sahip olmaları gerekmektedir. Bu nedenle yapılan çalışmanın amacı, kamu kurumlarında duygusal zeka kavramının varlığının belirlenmesi ve kurumsal duygusal zekanın örgütsel iklime etkisinin ölçülmesidir. Bu amaçla, Karabük ilinde kamu kurumlarında çalışan 180 memurun katılımı ile bir çalışma yapılmıştır. Araştırma sonucunda kamu kurumlarında çalışan memurların duygusal zeka eğiliminin yüksek olduğu tespit edilmiştir. Bunun sonucu olarak da çalışanların, örgüt ikliminde pozitif davranışlar sergileyerek, örgütün başarısının artmasını sağladıkları anlaşılmıştır.
İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinde sırf sanığa tanınan haklar ve askeri ceza yargılaması

İHAS'nin 6. maddesinin 3. fıkrası sanığa, kendini iddia ile aynı derecede savunmasını mümkün kılacak ve savunmasını hazırlaması ve yürütebilmesi için gerekli olan bazı hakları düzenlemektedir. Bu haklar sanıklara tanınan hakların tamamı olmayıp, özellikle ve bilhassa sayılan, başka bir deyişle asgari haklardır. 6. maddenin 3. fıkrasında anığa tanınan bu haklar 1. fıkrada düzenlenen ve daha üst bir kavram olan adil yargılanma hakkının savunmaya ilişkin bazı özel uygulamalarından ibarettir. Bu haklar sadece cezai alanda bir suç ile isnat edilmiş kişilere tanınmış hak ve güvencelerdir. Bu durum yani sanıklık statüsü İHAS bağlamında kendine özel otonom bir anlama haizdir. Bu nedenle 6. maddenin 3. fıkrası suç işlediği şüphesi altında olan fakat 6. madde bağlamında bir suç isnadı ile karşı karşıya kalmamış kişilere bir güvence sağlamayacaktır. Cezai alanda bir suç ile isnat edilmiş olma durumu kişi bu durumdan etkilenmeye başladığı andan itibaren başlayacaktır. Bu fıkrada sayılan haklar kendisine yönelik isnadı öğrenme hakkı, savunmasını hazırlama için gerekli zaman ve kolaylıklara sahip olma, kendi kendisini savunmak veya savunmasını bir savunucu yardımı ile yapma, tanıkları davet etme veya ettirme ve sorguya çekme, ücretsiz tercüman yardımından haklarıdır. 6. maddenin 3. fıkrasında sayılan hakların büyük bir bölümü askeri ceza yargılamasında sanıklara tanınmıştır. AsMKYUK'da düzenlenmeyen haklar da sanıklara tanınmalıdır. Zira 1982 Anayasasına göre İHAS kanun hükmündedir.
Recep Yazıcıoğlu'nun yaşamı, yapıtları, fikirleri, uygulamaları ve türk toplumsal yaşamına katkıları: Kamu yönetimi açısından bir araştırma

Recep YAZICIOĞLU 1948 yılında Trabzon Sürmene'ye bağlı Köprübaşı nahiyesinin Yılmazlar köyünde dünyaya geldi. 1968 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdi. Aynı yıl Aydın Maiyet Memuru olarak kaymakamlık stajına başladı. 1971- 1984 yılları arasında sırasıyla Kalkandere, Bahçe, Hamur, Ayvacık, Kırıkhan, Alaca, Akçakoca ilçelerinde kaymakamlık görevinde bulundu. 1975 yılında da asteğmen olarak Kara Kuvvetleri Komutanlığında askerlik görevini tamamladı. 1984 yılında 36 yaşında en genç vali olarak Tokat Valiliği'ne atanan Recep YAZICIOĞLU sırasıyla 14 Ağustos 1989' da Aydın Valiliği'ne, 19 Ağustos 1991'de Erzincan Valiliği'ne, 26 Eylül 1999'da Merkez Valiliği'ne ve 30 Ocak 2003'te de Denizli Valiliği'ne getirildi. 16 yıl kaymakamlık, 5 yıl Tokat, 2 yıl Aydın, 8 yıl Erzincan olmak üzere 15 yıl valilik yaptı. 2 Eylül 2003 tarihinde Ankara civarında geçirdiği trafik kazasında bitkisel hayata giren vali 9 Eylül 2003'te vefat etti (Balcı, 2003 ,5). Sistemin işleyişine sık sık ağır eleştiriler getiren YAZICIOĞLU halkın sistemin içerisinde olmadığını bundan dolayı bürokrasinin hantallaştığı ve bu yüzden yerinden yönetim sisteminin uygulanması gerektiğini dile getirmiştir. Vilayet yönetimleri dönemindeki uygulamaları üniversitelerde tez konusu olan Recep YAZICIOĞLU Tokat Valiliği sırasında torba bütçe uygulamasıyla Cumhuriyetten bu yana yapılan dersliklerden daha fazla derslik kazandırmıştır. Yıllarca bürokratik, Elitist, merkeziyetçi, sistemi eleştirdi, idare ve siyasette Adem-i Merkeziyeti savundu. Bu yönden devlet halk işbirliği ve toplum kalkınması metodu ile sayısız proje gerçekleştirdi. Onun hayatının her karesinde halk vardı. O, halkı için yaşadı. Onu yaşarken sessizce seven halk, ölürken de cenazesine katılarak onun için üzülerek, sevgisini ifade etti.
Türkmenistan'ın bağımsızlık döneminde kentsel yeniden yapılanma: Aşkabat örneği

'Türkmenistan'ın Bağımsızlık Döneminde Kentsel Yeniden Yapılanma: Aşkabat Örneği' konulu araştırmanın temel amacı, Türkmenistan'ın bağımsızlığını kazandığı ilk gününden günümüze kadar, başkent Aşkabat'ın kent bazında geçirdiği evreleri, yeniden yapılanma sürecini tespit etmektir. Araştırma, bağımsızlığın kazanıldığı 1991 yılından günümüze (2014) kadarki 23 yıllık sürüveni dönemin yöneticileri bazında ele alacaktır. Aşkabat kentindeki bu hızlı kentleşmenin nedenleri ortaya konulmaya çalışılarak olumlu, olumsuz etkileri tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışmada Niyazov'la başlayan ve Berdimuhamedov'la devam eden reformlar ele alınmaktadır. Literatür taramasına dayalı olarak yazılan bu çalışmada Aşkabat'ın bağımsızlığını aldığı günden günümüze kadar olan döneminde kentsel yeniden yapılanmasına odaklanılmaktadır. Türkmenistan'ın bağımsızlığını nasıl kazandığını, bağımsızlık sonrası nasıl bir politika izlendiğini, başkent Aşkabat'ın yeniden yapılanma sürecinde ne tür faktörlerin etki ettiği soruları üzerinden bir tartışma yürütülmektedir.
Avrupa Birliği bölgesel politikası ve Türkiye'nin uyumu

AB'nin kuruluş esası içinde de yer alan bölgesel farklılıkların giderilmesiyle ulaşılacak refah seviyesi 1957 tarihli Roma Antlaşması'ndan bu yana önemini korumaktadır. Birliğe üye ülkeler ve aday ülkeler arasında, ülkelerin bölgeleri arasındaki ve bölgelerin kendi içindeki farklılıkların azaltılması için uygulanan bölgesel politikalara çeşitli finansman kaynakları ile destek verilmektedir. Birlik üyelerinin ve aday ülkelerin ekonomik ve sosyal uyumu sağlanmaya çalışılmaktadır. Avrupa bütünleşmesinin önemli bir parçası olan ortak politikalar ve AB Bölgesel Politikası bölgeler arası farklılıklardan kaynaklanan sorunları azaltmanın yanında günümüzde bölgelerin rekabet edebilirliğinin artırılması konusu üzerine yoğunlaşmıştır. Türkiye ile Avrupa Birliği ilişkilerinin başladığı tarihten bu yana uyumlaştırma çabaları Türkiye açısından çok önemlidir. Bölgesel Politika kapsamındaki uygulamalar ve AB'ye uyum kapsamında yapılan kurumsal düzenlemeler, Türkiye'de yerel dinamiklerin ortaya çıkarılmasında ve Türkiye'nin çoğu alanda gelişmesine hız kazandırmıştır. Türkiye'nin uyguladığı bölgesel politikalar, AB stratejilerine uyumlu hale getirilmeye çalışılmaktadır. Bugüne kadar yapılan çalışmalar sonucunda yerel katılımın, bölgelerin özelliklerine göre programlamanın önemi gibi birçok etkenin planlardan sağlıklı sonuçlar alınabilmesi açısından ne kadar önemli olduğu ortaya çıkmıştır. Ancak günümüze kadar uygulanan Bölgesel Politika kapsamındaki çalışmalarla istenilen seviyeye henüz gelinememiştir. Türkiye'nin bu konudaki ilerlemeleri çeşitli nedenlerden dolayı kısıtlı kalmıştır.
E-devlet ve vatandaş algısı üzerine bir alan araştırması: Kayseri örneği

Günümüzde siyasal, ekonomik ve kültürel değişimlerin yanı sıra bilgi ve iletişim teknolojilerinde de değişim ve gelişmeler söz konusu olmuştur. Küreselleşmenin etkisi altındaki dünyada bilimsel ve yönetimsel ilerlemeler bir kelime türünü meydana getirmiştir: Elektronik devlet. E-devlet kavramı ile geleneksel devlet yapısı değişmiştir. E-devlet ile daha hızlı, şeffaf, etkin ve verimli bir yapıya geçilmiştir. Doğal olarak günümüz dünyasına ayak uydurmaya çalışan vatandaşların da devletten beklenti ve istekleri bu hususta değişmiştir. Vatandaşların, e-devlet hizmetleri hususundaki algı seviyeleri e-devlet sürecinde saptanan amaçlara erişme açısından önemlidir. Bu açıdan çalışmanın amacı, bilgi teknolojilerindeki gelişmelere bağlı olarak ortaya çıkan e-devlet uygulamalarının Kayseri ili sınırlarında ikamet etmekte olan vatandaşlara nasıl yansıdığının ve e-devlet kavramına dair vatandaşların algı ve bilgi seviyelerinin saptanmasıdır. Bu çalışmada başta bilgi çağına ve e-devletin kavramsal ve kuramsal çerçevesine yer verilmiştir. Buna ek olarak Türkiye'deki e-devlet ve uygulamalarına ve istatistiki verilerden yararlanılarak bilişim teknolojilerinin kullanım durumuna değinilmiştir. Akabinde e-devlet olgusuna yönelik olarak vatandaşların algısını ölçmek üzere Kayseri ili düzeyinde anket çalışması yapılmıştır. Anketler ile elde edilen veriler regresyon testi kapsamında analiz edilmiş ve sonuçlar yorumlanmıştır.
Sivil toplumun demokratikleşme sürecindeki yeri ve kamu yönetimine etkisi

yıllarda sivil toplum, demokratikleşme ile birlikte sıkça sözü edilen bir kavram haline gelmiştir. Özellikle Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından ortaya çıkan ülkelerde sivil toplumun bulunmadığı vurgulanmakta ve istikrarlı bir demokratik siyasi düzen için, sivil n toplumun zorunlu bir unsur olduğu belirtilmektedir. Sivil toplum tarihsel olarak Batı'da toplumsal bir aşamayı nitelemek için de kullanılmıştır. Bu bağlamda, feodalitenin temellerinin sarsılmasıyla birlikte gündeme gelen özerk kentler, sivil toplumun nüveleri olarak kabul edilebilir. Batı'daki devletten özerk kentlere denk yapılar Osmanlı İmparatorluğu'ndabulunmamaktadır. Osmanlı İmparatorluğu yönetme erkinin büyük ölçüde sultandatoplandığı patrimonyal bir devlet örneğidir. Cumhuriyet rejiminin kendisi ve onun getirdiği anayasal düzen sivil toplumun gelişmesi için elverişli ortamı yaratmışsa da, tek partili dönemde millet-devlet-partiözdeşliği ile ifade edilebilecek monolitik yapı, çoğulcu bir sivil toplumun gelişmesine olanak tanımamıştır. 1980 yılında yeniden çok partili bir siyasidemokrasiye geçilmiştir. 2000'li yıllara gelindiğinde, Türk siyasi kültüründe meydana gelen değişim doğrultusunda sivil toplumun gelişmesi yönünde önemli ve olumlu adımların atıldığı söylenebilir.
Türkiye'de sosyal medyanın politika ve siyasal katılma üzerinde etkisi : Örnek uygulamalar üzerinden analiz

Bilgi iletişim teknolojilerinden biri olan internet doğduğu günden bu yana sürekli gelişmektedir. Bilgisayarların yaygınlaşmasıyla beraber internetin kullanım yaygınlığı da artmıştır. İnternetin yaşadığı evrimsel dönüşüm ile birlikte kazandığı fonksiyonlar, internetin kullanım alanlarının da artmasına sebep olmuştur. İnternetin dönüşüm süreci, 2000'li yılların başında, sosyal medya ağlarının ortaya çıkmasını sağlamıştır. Ancak sosyal medya ağlarının bugünkü kullanım yaygınlığına ulaşması için bir takım teknolojik gelişmelerin vukuu bulması gerekmiştir. Akıllı cep telefonlarının insan hayatına girmesiyle beraber kullanımı giderek yaygınlaşan sosyal medya, insan hayatının değişilmez bir parçası olmuştur. Günümüzde dünyanın dört bir yanında yaygın bir şekilde kullanılan sosyal medya araçları insanoğlunun günlük yaşantısı, tüketim alışkanlıklarını ve toplumdaki yerini belirlemesinde önemli bir rol oynamaktadır. Sosyal medyanın kullanıcılarına kazandırdığı fonksiyonlar arasında anlık haberleşme ve geribildirim iletme, arkadaş ağı oluşturma, organize olma özellikleri siyasal katılım pratiklerini de değiştirmiştir. Son on yıllık dönemde sosyal medya ağları birçok toplumsal harekette rol oynamıştır. Bu çalışma, sosyal medyanın vatandaşların siyasal katılma davranışlarına etkisini kanıtlamaya çalışmış, sosyal medyanın kadar etkili olduğu ve toplumsal hareketlerde nasıl kullanıldığı sorularına, Arap Baharı ve 15 Temmuz Darbe Girişimi gibi yaşanmış örnekleri inceleyerek yanıt aramıştır. Ayrıca iki örnek olaydaki sosyal medya kullanımı ile ilgili benzerlikler ve farklılıklar saptanmıştır.