turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Anne- babaların okul öncesi dönemdeki çocuklarının oyun hakkına yönelik farkındalıklarının incelenmesi

Bu araştırmada anne-babaların okul öncesi dönemdeki çocuklarının oyun oynama hakkına yönelik farkındalıklarının çeşitli değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada 3-6 yaş arası çocuğa sahip olan anne babaların oyun oynama hakkına yönelik farkındalık düzeylerini belirlemek amacıyla, araştırmacı tarafından geliştirilen '36- 72 Aylık Çocukların Oyun Haklarına İlişkin Anne Baba Farkındalık Ölçeği' geliştirilmiştir. Ölçek maddelerinin faktör yüklerinin 0,433 ila 0,779 arasında değiştiği ve hepsinin istenilen düzeyde (>0,32) olduğu görülmüştür. Aynı zamanda tek faktörlü 22 maddelik ölçek formu için elde edilen 0,907 değerindeki Cronbach Alpha iç tutarlılık katsayısının 0 ,70'ten yüksek olduğu ve elde edilen verilerin yüksek derecede güvenilir olduğu bulunmuştur. Araştırmanın çalışma grubunu 100 anne ve 100 baba olmak üzere 200 ebeveyn oluşturmuştur. Araştırmanın verileri araştırmacı tarafından geliştirilen '36- 72 Aylık Çocukların Oyun Haklarına Yönelik Anne-Baba Farkındalık Ölçeği' ve 'Genel Bilgi Formu' ile toplanmıştır. Araştırma sonucunda; annelerin çocuklarının oyun hakkı farkındalıklarında; öğrenim düzeyinin, çocukları ile oyun oynama durumunun, çocuklarına oyuncak alma sıklığının anlamlı farklılık yarattığı belirlenirken, babaların oyun hakkı farkındalıklarında ise; öğrenim düzeyinin, çocukları ile geçirdikleri aktif zamanın, çocuklarının tablet/bilgisayar/ cep telefonu kullanma sürelerinin, çocukları ile oyun oynamaya başlama yaşının, çocukları ile oyun oynama durumunun, çocuklarına oyuncak alma sıklığının, oyun oynama ortamı ve materyali hazırlama durumunun anlamlı farklılıklar yarattığı belirlenmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular doğrultusunda oyun oynama hakkına yönelik farkındalığın artması amacıyla anne-babalara, çocukla çalışan eğitimcilere, uzmanlara ve araştırmacılara yönelik öneriler getirilmiştir.
Rorschach'da nesne kavramı ölçeği geçerlilik ve güvenirlik çalışması

Hermann Rorschach tarafından geliştirilen, klinikte ve bilimsel araştırmalarda kullanılmaya başlanan projektif bir yöntem olan Rorschach Mürekkep Lekesi Testi, günümüzde psikiyatrik problemlerin tanı ve tedavisinde önemli bir yere sahiptir. Araştırmanın konusu olan 'Nesne Kavramı Ölçeği' de Rorschach Testi'nde insan temsilini değerlendirmek için Blatt ve arkadaşları tarafından (1976) tarafından geliştirilmiş, yapı geçerliliği başta olmak üzere çok sayıda çalışmayla geçerlilik ve güvenirliği ortaya konmuştur. Bu çalışmada, ülkemizde kullanılması için 'Rorschach'da Nesne Kavramı Ölçeği'nin geçerlilik ve güvenirlik çalışmasının yapılması amaçlanmıştır. DSM-IV-TR Kılavuzu'na göre Borderline Kişilik Bozukluğu tanısı almış psikiyatrik örneklem ile herhangi bir psikiyatrik tanı almamış sağlıklı erişkin bireylere 'Rorschach'da Nesne Kavramı Ölçeği' ve ülkemizde geçerlilik ve güvenirlik puanları saptanmış 'Belirti Kontrol Listesi- 90- Gözden Geçirilmiş Formu' ve 'Borderline Kişilik Envanteri' ölçekleri birlikte uygulanarak, elde edilen sonuçlar, özel yöntemle kodlanıp, istatistiksel analize tabi tutulmuş, böylece Nesne Kavramı Ölçeği'nin geçerlilik ve güvenirlik puanları belirlenmiştir. Araştırmanın örneklemi 19 ila 32 yaşları arasında değişen 40 kadın ve 40 erkek olmak üzere toplam 80 kişiden oluşmaktadır. Demografik bilgileri alınan katılımcılara ölçek ve test uygulamaları yapılmıştır. SPSS 20.0 for Windows programından yararlanılarak veriler çözümlenmiş ve Betimleyici İstatiksel Analiz, Spearman's Korelasyon ve Mann-Whitney U Testi istatistiksel yöntemleri kullanılmıştır. Ölçeğin Güvenirlik analizinde değerlendiriciler arası uyum güvenilirliğine bakılmış; NKÖ'nün güvenilirliğinin yüksek olduğu saptanmıştır. Geçerlilik çalışmasında örneklem grupları üzerinden yapı geçerliliği temel alınmıştır. Hasta grubunu normal örneklemden ayırt edebildiği tespit edilmiştir. Sonuç olarak, Rorschach'da Nesne Kavramı Ölçeğinin, geniş bir örneklem içermemekle birlikte Türkiye toplumu için, nesne temsilinin gelişimsel düzeyini ve kalitesini ölçmede güvenilir ve yapı geçerliliğinin yeterli düzeyde olduğu bulgulanmıştır.
Baş dönmesi yakınmasıyla başvuran hastalarda nistagmus varlığına ve yokluğuna göre anksiyete ve depresyon düzeylerinin karşılaştırılması: Özel bir kulak burun boğaz merkezinde uygulama

Subjektif bir şikayet olan baş dönmesinin objektif bir bulgusu Nistagmustur. Bu çalışmada Nistagmusu olan baş dönmesi olan hastalarla, nistagmusu olmayan baş dönmesi olan hastaların anksiyete depresyon düzeyi karşılaştırmak amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini 2017 yılında 12 Haziran- 22 Ağustos tarihleri arasında özel bir KBB merkezine başvuran 18-78 yaş arasında 86 Kadın ve 41 Erkek toplam 127 hasta oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak, Vertigo Semptom Skalası, STAI-I, STAI-II, Beck Anksiyete Ölçeği ve Beck Depresyon Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmaya katılan baş dönmesi yakınması olan hastaların 36 sında Nistagmus, 91 inde Nistagmus idi. İki grup arasında VSS, STAI-I, STAI-II, BAÖ, BDÖ düzeyleri açısından bir farklılık yoktu (p>0.05). Kadın cinsiyette VSS ve STAI-II de açıkça farklılık vardı (p<0.05). Yaş grupları açısından 55 yaş üstü grupta VSS, BAÖ, BDÖ, STAI-II açısından anlamlı yüksek bulunmuştur (p<0.05). Bu bulgular sonucunda Nistagmusun olması ya da olmaması baş dönmesi olan hastalarda anksiyeteyi azaltmamaktadır. Kadınlarda hem baş dönmesi ve hem anksiyete erkeklere göre daha fazla bulunmuştur. İleri yaş gruplarında baş dönmesi ile gelen hastalarda anksiyete ve depresyon komorbiditesi düşünülmelidir. Baş dönmesi tedavisine multidisipliner yaklaşmak gerekmektedir.
Aile içinde ve toplumda maruz kalınan fiziksel şiddetin değerlendirilmesi

Bu çalışma, aile içinde ve toplumda bireylerin 18 yaşından önceki ve sonraki dönemlerinde maruz kaldıkları ve uyguladıkları fiziksel şiddeti belirlemek, fiziksel şiddete maruz kalanların adli makamlara bildirme durumunu saptamak, çocuklukta maruz kalınan fiziksel şiddetin yetişkin dönemde fiziksel şiddet uygulamaya etkisini ortaya çıkarma amaçlarını taşımaktadır. Çalışmamızda 18 yaşından önce aile içinde ve toplumda fiziksel şiddete maruz kalma, uygulamaya oranla daha yüksek bulunmuştur. 18 yaşından sonra kadınların erkeklere göre fiziksel şiddete maruz kalma oranının artarken, uygulama oranlarının ise neredeyse aynı olduğu görülmektedir. 18 yaşından sonra maruz kaldığı fiziksel şiddeti adli makamlara bildiren 44 (%13,1) kişi bulunmaktadır. 18 yaşından önce fiziksel şiddete maruz kalanların 3 /4'ünün 18 yaşından sonra fiziksel şiddet uyguladığı saptanmıştır. Çocuklukta her iki ebeveyni tarafından fiziksel şiddete maruz kalanların yarısının eşe yönelik, yarısından çoğunun çocuklarına yönelik fiziksel şiddet uyguladığı saptanmıştır. Aile içinde ve toplumda maruz kalınan fiziksel şiddetin engellenebilmesi ve sağlıklı toplumların yetişebilmesi için bireylerin bilinçlendirilmesi, toplumsal yaptırımların oluşması ve uygulanabilirliğinin sağlanması oldukça önemlidir.
5-6 yaşlarındaki çocukların günlük yaşamlarındaki doğal davranışlarının incelenmesi: Spesimek kaydı yöntemi

Bu araştırmanın amacı 5-6 yaşlarındaki çocuklarının günlük doğal davranışlarını spesimen kaydı yöntemiyle inceleyerek; davranışların yapısall ve içeriksel olarak benzerlik ve farklılıklarını ortaya koymaktır. Nitel bir çalışma olan bu araştırma için İstanbul il sınırlarında aileleriyle birlikte yaşayan 52-66 ay yaş aralığındaki çocuklar arasından tabakalı amaçlı örnekleme yöntemiyle iki araştırma grubu oluşturulmuştur. Birinci araştırma grubu için okul öncesi eğitim kurumuna devam eden iki kız iki erkek çocuktan, ikinci araştırma grubu okul öncesi eğitimi hiç almamış iki kız bir erkek çocuktan oluşmuştur Her bir çocuğun hafta sonu aileleriyle birlikteyken doğal ortamlarındaki günlük davranışları iki saat süreyle kaydedilmiş, daha sonra bu veriler bir tür içerik analizi olan spesimen kaydı yöntemiyle analiz edilmiştir. Bu araştırmada elde edilen nitel verilerin nicel verilere dönüştürülmesi sayı, yüzde ve aritmetik ortalamalar yoluyla sağlanmıştır. Araştırmaya katılan çocukların sergiledikleri davranışlar birbirinden farklı olduğu gibi bu davranışlar arasında yapısall ve psikolojik açıdan da farklılıklar saptanmıştır. Yapısal açıdan bulgulara göre episod sayısı, türü, anlamı, başlama şekli ve bitişi açısından her iki grupta farklı sonuçlara ulaşılmıştır. Davranışların sosyalliği ve ilişkin karmaşıklığı açısından analizine göre gruplar arasında farklılıklar olduğu görülmüştür. Spesimen kaydı yöntemine özgü sınıflama maddeleri kullanılarak davranışın psikolojik açıdan analiz edilmesiyle gruplar arasında eylem modelleri açısından farklılıklar olduğu saptanmıştır. Çalışmanın bulguları ilgili alan yazın sonuçları ışığında tartışılmıştır. Benzer konularda yapılacak çalışmalarda; bu yaş grubu çocukların davranışlarının tam gün incelenerek analiz edilmesi, aile bireylerinin çocuk yetiştirmeye yönelik inanç, tutum ve davranışlarının incelenmesi ve çocukların yaşadıkları çevrenin fiziksel ve niteliksel açıdan incelenmesi farklı sonuçlar ortaya koymuştur.
Links between home chaos and child social outcomes

Ev ortamındaki kaosun çocukların bilişsel yetenekleri, dil gelişimi (Corapci ve Wachs, 2002) ve öz düzenleme becerileri (Vernon-Feagans, Willoughby ve Garrett-Peters, 2016) ile negatif ilişkisi olduğu bulunmuştur. Ev ortamındaki kaosun çocukların gelişimsel süreçleri ve sonuçları üzerindeki rolü hakkında bildiklerimizin çoğu Batı toplumlarında yürütülen ve çoğunlukla yoksulluk literatürü ile ilgili çalışmalara dayanmaktadır. Bu çalışma, ev ortamındaki kaosa kültürel bir açıdan bakmayı; kaos ile çocukların öz düzenleme becerileri, sosyal davranışları ve dışsallaştırma davranışları arasındaki ilişkiyi incelemeyi hedeflemektedir. Tipik Batı kültürü dışında yaşayan ve çeşitli sosyoekonomik alt yapılara sahip ailelerde kaos ve çocukların davranışları ilişkisine ebeveynliğin nasıl bir etkisi olacağını incelemektedir. Kaosun çocukların davranışlarıyla olumsuz bir ilişki kurması, ebeveynlik ve kültürel yönelimin bu ilişki üzerinde koruyucu etkilerinin olması beklenmektedir. Araştırmaya, İzmir'in çeşitli semtlerinde yaşayan okul öncesi öğrencileri ve anneleri katılmıştır. Annelerden ev ortamındaki kaos, ebeveynlik, çocuğun uyumlu sosyal davranışları, çocuğun dışsallaştırıcı davranışları ve kültürel yönelim ölçümleri alınmıştır; çocuklardan öz düzenleme ölçümleri alınmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre; ev ortamındaki kaosun ve özellikle rutin eksikliğinin çocukların olumsuz davranışlarının önemli bir belirleyicisi olduğu ve pozitif ebeveynliğin bu ilişki üzerinde koruyucu etkisi olduğu bulunmuştur. Bu bulgular, ebeveynler ve eğitim ortamları için, günlük rutinlerini, çocuklara sağladıkları fiziksel ve sosyal ortamları organize etmek açısından önemlidir.
Üniversite öğrencilerinin geleceğe ilişkin umutlarının ve kaygı düzeylerinin Bazı değişkenlere göre incelenmesi

Üniversite dönemi, geleceğe yönelik birçok önemli kararının alındığı kimlik kazanımı, bunalımlar, ani değişiklikler ve kararsızlıkların yaşandığı bir zaman dilimidir. Kişilerin üniversite eğitim sürecinde çeşitli etkenler nedeniyle ciddi kaygı, umutsuzluk, düşük yaşam doyumu ve olumsuz gelecek beklentileri içinde oldukları görülmektedir. Bu dönemde, gelecek yönelimine ilişkin bireysel farklılıklar olmakla birlikte kişinin geleceğe yöneliminin nasıl olduğu önemli olmaktadır. Bu çalışmada cinsiyet, sosyo-ekonomik düzey, öğrenim görülen üniversitenin devlet/özel üniversite olması, sınıf düzeyi, öğrenim görülen bölüm değişkenleri ile üniversite öğrencilerinin kaygı, umutsuzluk, yaşam doyumu, olumlu gelecek beklentilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemi Ankara ili dahilindeki 2 devlet üniversitesi ile 3 özel üniversitenin Mühendislik, Hukuk, Sağlık Bilimleri, Fen-Edebiyat ve Güzel Sanatlar fakültesi lisans öğrencilerinden oluşan 415 öğrenciden oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan öğrencilere kişisel bilgi formunun yanı sıra 'Kaygı Ölçeği, Beck Umutsuzluk Ölçeği, Yaşam Doyumu Ölçeği, Olumlu Gelecek Beklentisi Ölçeği ' uygulanmıştır. Analizler kapsamında SPSS 21.0 İstatistik paket programi ile güvenilirlik analizi, korelasyon analizi, Bağımsız gruplar t-testleri ve tek yönlü ANOVA testleri yapılmış, elde edilen bulgular sunulmuş ve literaturdeki diğer calismalar ile karsilastirilarak tartisilmistir.
Aile içi şiddet mağduru kadınların şema modeli açısından incelenmesi

Bu çalışmada, Kadın Sığınma ve Konuk Evleri'nde kalan şiddet mağduru kadın katılımcılar (N=79) ve şiddet mağduru olmayan evli katılımcılar (N=78) arasındaki farklar Şema Terapi Modeli açısından incelenmiştir. Elde edilen bilgiler Young Şema Ölçeği Kısa Form, Young Ebeveynlik Ölçeği, Young Telafi Ölçeği ve Young Kaçınma Ölçeği ile demografik bilgi formu kullanılarak toplanmıştır. Bulgular şiddet mağduru kadınların Zedelenmiş Otonomi, Diğerleri Yönelimlilik ve Kopukluk şema alanlarında kontrol grubundan daha yüksek puanlar elde ettiğini göstermiştir. İki grup arasında Yüksek Standartlar ve Zedelenmiş Sınırlar şema alanlarında herhangi bir farklılaşma gözlenmemiştir. İki grup anne ve babalarının ebeveynlik stilleri bakımından karşılaştırılmıştır. Aile içi şiddet mağduru kadınlar hem anne hem de baba formunda şiddet mağduru olmayan kadınlardan genel olarak yüksek puanlar elde etmiştir. Katılımcılar uyumsuz başa çıkma yöntemleri bakımından karşılaştırılmıştır. Aile içi şiddet mağduru kadınların telafi ve kaçınma puanlarının genel olarak şiddet mağduru olmayan katılımcılardan yüksek olduğu gözlenmiştir. Şiddet mağduru grubun sahip olduğu şema alanlarının en sık olarak ihmal eden, sınır koymayan ve/ya kuralcı ebeveynlik stilleri tarafından yordandığı görülmüştür. Uyumsuz başa çıkma stillerinin şema alanları aracılığıyla ebeveynlik stilleri tarafından yordanıp yordanmadığı incelenmiştir. Buna göre; anne ebeveynlik stili Diğerleri Yönelimlilik şema alanı aracılığıyla kaçınma başa çıkma yöntemini yordamaktadır. Baba ebeveynlik stili Zedelenmiş Otonomi, Yüksek Standartlar, Zedelenmiş Sınırlar ve Kopukluk şema alanı aracılığıyla telafi; Zedelenmiş Otonomi, Diğerleri Yönelimlilik ve Kopukluk şem alanları aracılığıyla ise kaçınma başa çıkma yöntemini yordamaktadır. Genel olarak değerlendirildiğinde bulgular; kurum desteği alan şiddet mağduru katılımcıların kontrol grubuna oranla daha dezavantajlı bir konumda olduğuna işaret etmektedir.
The burnout levels of English teachers working in primary schools in Tekirdağ and their coping strategies

Bu çalışmanın amacı Tekirdağ ilinde ilkokullarda görev yapan İngilizce öğretmenlerinin tükenmişlik düzeylerini ve tükenmişlikle nasıl başa çıktıklarını belirlemektir. Bunun yanı sıra, öğretmenlerin tükenmişlik oranlarında bir takım demografik değişkenlere göre farklılık olup olmadığını ortaya koymak hedeflenmiştir. Söz konusu öğretmenlerin tükenmişlik oranları ile tükenmişlikle nasıl baş ettikleri arasında bir ilişki olup olmadığını ortaya koymak amaçlanmıştır. Çalışmanın hedeflerini gerçekleştirmek için nitel ve nicel araştırma yöntemlerinden faydalanılarak karma araştırma yöntemi kullanılmıştır. Öğretmen Tükenmişlik Ölçeği ve araştırmacı tarafından çok yanıtlı bir ölçeğe dönüştürülen tükenmişlikle baş etme yöntemleri araştırmada nicel verileri toplamak üzere yararlanılmıştır. Yarı-yapılandırılmış görüşme ve gözlem ise araştırmada nitel verileri toplamak üzere kullanılmıştır. 29 kişiye pilot uygulama yapılmıştır. Pilot uygulamanın sonuçları doğrultusunda ölçeklerde herhangi bir değişiklik gerekli görülmemiştir. Ölçekler 2018- 2019 akademik eğitim yılında Tekirdağ ilinde ilkokullarda görev yapan 108 İngilizce öğretmenine uygulanmıştır. Öğretmen Tükenmişlik Ölçeği sonuçlarına göre, 4 farklı tükenmişlik seviyesini temsilen 20 İngilizce öğretmeniyle mülakat yapılmıştır. Mülakat yapılan İngilizce öğretmenlerinden 8 tanesi gözlemlenmiştir. Gözlemlenen öğretmenler de 4 farklı tükenmişlik seviyesini temsilen rastgele seçilmişlerdir. Toplanan verileri analiz etmek için betimsel istatistikler, tek-yönlü ANOVA, t-testi, frekans analizi, karşılaştırma tablosu kullanılmıştır. Mülakatlar ses kaydı ile kayıt edilmiş, daha sonra yazılı hale getirilmiştir. Mülakatlar Türkçe'den İngilizce'ye çevirisi yapıldıktan sonra analiz edilmiştir. Gözlem sonuçları yazılmış ve analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre Tekirdağ ilinde görev yapan İngilizce öğretmenlerinin tükenmişlik oranları düşük çıkmıştır. Öğretmenlerin tükenmişlik oranlarının medeni durum ve yaşa göre değiştiği ancak eğitim durumu, cinsiyet, haftalık ders saati, aynı okulda çalışma süresi ve öğretmenlik mesleğindeki çalışma süresine göre farklılık göstermediği bulunmuştur. Buna ek olarak, tükenmişlik düzeyi düşük olan öğretmenlerin hem duygu temelli hem de problem temelli baş etme yöntemlerini, tükenmişlik seviyesi daha yüksek olan öğretmenlere göre daha çok kullandıkları tespit edilmiştir. Ayrıca sonuçlar tükenmişlik düzeyleri yüksek olan öğretmenlerin kaçınma ve olumsuz baş etme yöntemlerini kullandıklarını gösterirken, tükenmişlik düzeyi düşük olan öğretmenlerin bunları kullanmadıklarını göstermiştir. Çalışmanın bulguları doğrultusunda, İngilizce öğretmenlerine, araştırmacılara, yöneticilere, karar verici mercilere pratik önerilerde bulunulmuştur.
Trafik kazalarıyla ilişkili sürücü tutum ve davranışları

Sürücülük davranışlarıyla ilgili en önemli kavramlardan birisi tutum kavramıdır. 'Tutum'' konusunda yapılan araştırmalardaki temel varsayıma göre, tutumlar davranışları etkilemektedir. Son yıllarda, tutum konusundaki araştırmalar, Fishbein ve Ajzen (1980) tarafından geliştirilmiş olan Planlanmış Davranış Kuramından etkilenmişlerdir. Bu kuramdan, günümüzde, pek çok trafik davranışını açıklamakta yararlanılmaktadır. Ülkemizde yolcu taşımacılığı çok büyük ölçüde otobüs ağırlıklıdır. Dolayısıyla, diğer sürücülere göre şehirlerarası araç kullanan otobüs şoförleri daha fazla sorumluluk ve yüksek risk altında olduklarından, sürücülük yetenekleri, kişiliği ve trafiğe ilişkin tutumlar açısından daha olumlu özelliklere sahip olmak durumundadırlar. Bu çalışmanın amacı, şehirlerarası araç kullanan otobüs şoförleri ile şehir içi araç kullanan sürücülerin, sürücü tutum ve davranışları; kazaya karışmada ve kural ihlali yapmada önemli bir özellik olan risk alma eğilimi açısından farklılık gösterip göstermediklerinin incelenmesidir. Araştırmaya, şehirlerarası araç kullanan 284 otobüs şoförü ve karşılaştırma grubu olarak, çoğunlukla şehir içi araç kullanan, taksi, minibüs, servis aracı ve özel otomobil kullanan 260 sürücü katılmıştır, ölçme aracı olarak, Sürücü Davranışı Envanteri (Yiğit-lşık ve Yasak; 1997), Risk Alma isteği Ölçeği (Yasak ve öz, 1997) ve bu çalışma kapsamında ülkemizde ilk kez kullanılan, Manchester Sürücü Tutum ve Davranışları Bataryası (Parker, West, Stradling ve Manstead, 1995) kullanılmıştır. Uygulanan istatistiksel analizler sonucu elde edilen bulgulara göre, şehir içi araç kullanan sürücülerin risk alma isteği puanları, hem fiziksel, sosyal ve maddi risk alma isteği olarak hem de toplam risk alma isteği puanı olarak, şehirlerarası araç kullanan sürücülere göre daha yüksek bulunmuştur. Ayrıca bulgular, şehirlerarası araç kullanan otobüs şoförlerinin diğer sürücülere göre, daha az saldırgan sürücülük eğilimine sahip olduklarını, daha az kural ihlallerine ilişkin tutumlara sahip olduklarını, daha az ihmal ve hatalar yaptıklarını, daha az trafik öfkesi yaşadıklarını, kendilerini ortalama bir Türk sürücüsüne göre daha ihtiyatlı ve daha yetenekli gördüklerini göstermektedir. Bu çalışmadan elde edilen bulgular, kuramsal yaklaşım çerçevesinde ve daha önce yapılan araştırmalar da dikkate alınarak, tartışılmıştır.
Obezite tanılı kadın hastalarda bağlanma stilleri, aile işlevselliği ile dürtüsellik ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı, obezite hastalarının bağlanma stilleri ile aile işlevselliği ve dürtüsellik düzeyleri arasındaki ilişkiyi ortaya koymak; hastaların depresyon ve anksiyete ölçümleri de yapılarak hastalığın gelişimine neden olan etiyolojik mekanizmayı anlamaya çalışmak amaçlanmıştır. Bu ilişki sadece obezite tanısı almış hastalarla ile sınırlı olarak tartışılmayacak sağlıklı bir örneklem grubunda da seçilen ölçme araçlarıyla ölçülerek aradaki fark ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmada kullanılan veri toplama araçları: Sosyodemorafik Veri Formu, Erişkin Bağlanma Biçimleri Ölçeği, Aile Değerlendirme Ölçeği, Barrat Dürtüsellik Ölçeği, Beck-Depresyon, Beck-Anksiyete Ölçekleridir. Sonuçları analiz etmek amacıyla SPSS 24.0 istatistik programı kullanılmıştır. Tanımlayıcı tablolar, parametrik ve non-parametric testler ile korelasyon yöntemleri kullanılmıştır. Yapılan çalışmada Dahiliye Polikliniğine başvurarak obezite tanısı alan hastalar örneklem grubunu oluşturmaktadır. Örneklemde yer alacak hastaların obezite tanısı almış olmaları, mental retardasyon ve psikotik bozukluk gibi ek tanılarının olmaması gözetitilmiştir. 109 hasta ve 103 sağlıklı kişiden oluşan kontrol grubu üzerinden obezitede bağlanma biçimlerinin aile işlevselliği ve dürtüsellik ilişkisinin karşılaştırılmış ve obezite tanısı alan bireylerin depresyon ve anksiyete değerlerinin sağlıklı kontrol grubuna göre daha yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. Aile değerlendirme ölçeği sonuçları ışığında obez grubun olumsuz aile işlevi değerlerinin sağlıklı gruba oranla yüksek olduğu sonucuna varılmıştır.
Arap zorunlu göçmenlerde travmatik yaşantılar, göç sonrası yaşam zorlukları ve manevi başa çıkma ve sosyal destek bağlamında psikolojik dayanıklık

Bu çalışma, travmatik yaşantılara maruz kalmış ve göç sonrası yaşam zorluklarıyla mücadele eden zorunlu göçmenlerde, psikolojik dayanıklığı sosyal destek ve manevi başa çıkma bağlamında analiz etmeyi amaçlamıştır. Çalışma, Kütahya ilinde ikamet etmekte olan 'geçici koruma' statüsü altındaki 521 Arap göçmen ile gerçekleştirilmiştir. Yapılan korelasyon analizleri sonucunda, travmatik yaşantılar ve göç sonrası yaşam zorlukları ile depresyon, anksiyete, stres ve travma semptomatalojisi arasında pozitif yönde anlamlı ancak zayıf ilişkiler gözlenmiştir. Göç sonrası yaşam zorlukları arttıkça travma ile travma semptomatalojisi arasındaki ilişkinin zayıfladığı saptanmıştır. Yüksek travma maruziyeti yaşayan grupta, göç sonrası yaşam zorlukları ile ruh sağlığı semptomları arasında anlamlı ilişkiler saptanmamıştır. Sosyal destek ile travma semptomatalojisi arasında anlamlı bir ilişki bulunmazken, depresyon, anksiyete ve stres ile sadece düşük travma maruziyet grubunda anlamlı ve negatif yönde zayıf ilişkiler bulunmuştur. Sosyal destek ile göç sonrası yaşam zorlukları yaşama arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Manevi başa çıkma ile ruh sağlığı semptomları arasında beklenenin aksine pozitif yönde anlamlı ilişkiler saptanmıştır ve manevi başa çıkma ile ruh sağlığı arasındaki bu ilişkinin travma maruziyeti arttıkça güçlendiği görülmüştür. Travma maruziyeti arttıkça bireylerin manevi başa çıkma stratejilerine daha fazla yöneldikleri gözlenmiştir. Ayrıca, ilgili değişkenlerin demografik gruplara göre farklılıkları t-testi ve varyans analizleri ile incelenmiştir.