Tıbbi abortus yapan kadınların yaşadığı psiko-sosyal sorunlara ilişkin nitel bir çalışma

Tıbbi abortus tanısı konan ve perinatal kayıp yasayan hastaların psikososyalsorunlarını belirlemek amacıyla, tanımlayıcı, kalitatif yöntemle gerçeklestirilmis birarastırmadır.02. 2006 ? 09. 2006 tarihleri arasında nternational Hospital Kadın Hastalıkları ve Dogum Servisinde, tıbbi abortus tanısı konulan gebelere uygulanmıstır. Toplam 11 hasta ile, odalarında sakin bir ortamda görüsülmüs, elle kayıt tutulmustur. Yaklasık 45 dakika süren karsılıklı görüsme yöntemi ile Tanıtıcı Bilgi Formu ve YarıYapılandırılmıs Soru Formu kullanılmıstır. Arastırma sonuçlarına göre;Hastaların yası 30.54 ( 5 .26), gebelik sayısı 2.27 ( 1 .19), yasayan çocuk sayısı0. 64 ( 0 .67), gebelik haftasının 18.36 ( 7 .57) ortalamalarında olduğu tespit edilmistir. Hastaların hepsinin fetal nedenlerden dolayı gebeliklerinde sorun olduğu, tanıyıögrendiklerinde sok yasadıkları görülmüstür. Bu zor günleri atlatmada eslerinin ve ailelerinin desteginin olumlu yönde devam ettigini belirtmisler, sosyal çevrelerinden gelen destegi hos görülü yaklassalar da bu konudan uzun vadede bahsedilmesini tercihetmemislerdir. Çogunlukla fetüsler genetik arastırmaya gönderilmis, iki hastada ise aileler tarafından hastaya yansıtılmadan defin islemleri tamamlanmıstır. Hastaların bu konudaki görüsleri soruldugunda ailelerinin daha fazla üzülmemeleri için bu yoluseçtiklerine dair görüs bildirmislerdir. Hastaların çogunlukla daha sonraki gebeliklere ait endiselerinin olduğu, aynı olayları yasamaktan, genetik inceleme raporunun sonucunda çıkabilecek olumsuz sonuçlara istinaden kaygılar yasadıkları görülmüstür. Tüm hastaların hekimlerinin, yapılacak islemler hakkında bilgi verdikleri tespit edilmistir. Doktorların hastalarıyla, genetik arastırma sonucuna göre tekrar görüserek, gerekirse daha sonra danısmanlikiçin nerelere basvuracakları konusunda plan yaptıkları saptandı. Hastanede kaldıkları süreç içerisinde, aldıkları hizmetten memnun oldukları, personelin hastalara her islemde olumlu izlenimler bıraktıkları görülmüstür. Hastalarınx 3 tanesi ile olan görüsme Kadın Hastalıkları ve Dogum Servisinde gerçeklestirilmistir. Bu konu arastırıldıgında hastanede genel olarak oda sıkıntısı yasandıgı ve hastalarımecburen servise almak zorunda kalındıgı tespit edilmistir. Ancak hastaları, bebek odasından uzak odalara alınmasına dikkat edildigi görülmüstür. Bu hastalarla yapılangörüsmeler sırasında odada bulunan Emzirme Protokollerinin asılı olduğu tabelenınodadan çıkarılmadıgı gözlemlenmistir. Ancak hastalar bu konuda herhangi bir rahatsızlık belirtmedikleri izlenmistir. Arastırma sırasında hastaların genel olarak tanıyı ögrendikten sonraçevrelerindeki herkesten, özellikle es ve saglık personelinden anlayıs bekledikleri tespit edilmistir. Sosyal çevrenin desteginin olumlu yönde katkısı olduğu, hastaların budestegi yeterli buldukları ve daha fazlasına iliskin görüs bildirmedikleri görülmüstür. Hastaların yapılacak tedaviye yönelik endiselerinin bilgilendirme ile azaldıgı, daha çokgelecekte yasayacakları gebeliklere yönelik kaygılarının fazla olduğu izlenmistir. Gebeligin sonlandırılmasından sonra bebegi görmek istememeyi tercih ettiklerini, sebep olarak da gördüklerinin hafızalarında sürekli yer edinecegine iliskin endiseleriydi. Ailelerin de annenin, bebegi görüp daha fazla üzülmesini engellemek için saglıkpersonellerini bu yönde yönlendirdikleri izlendi. Genel olarak, saglık personelinin yaklasımıyla ilgili sorun yasanmadıgı izlenmis, sadece bir hastanın doktorun tanıyı söylerken ne kadar rahat olduğundan söz etmis, burahatlıgı da hekimin bu olaylarla sık karsılasmasına bagladıgını belirtmistir. Ancak budoktorun hastanın kendi hekimi olduğu, kurum doktoru olmadıgı ögrenilmistir. Hastaya bakım veren hemsirelerin hastaya yaklasımında empatik, anlayıslı, hastanın duygularını ifade etmesini destekleyen, ailenin bakım ihtiyaçlarını gidermeyeçalıstıkları görüldü. Sadece bir hasta, saglık personelinin nasıl davranacagına iliskinbelirsizlikten söz etmistir. Bu belirsizligin sebebinin, hastanın kurumun aynı zamandaçalısanı olması ve personelin de bu konudaki üzüntüsünün daha fazla olmasınabaglanmıstır. Tüm bu verilerin, bu konuda daha önce yapılmıs çalısmalarla paralellikleriçerdigi görülmüstür.