turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üniversite öğrencilerinde aleksitimi ve depresyonun yordayıcısı olarak bağlanma stilleri

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin bağlanma stillerinin aleksitimi ve depresyon düzeyleri üzerindeki yordayıcılığının incelenmesidir. Araştırmanın ikinci amacı ise; demografik özelliklere bağlı olarak üniversite öğrencilerinde aleksitimi, depresyon ve bağlanma stillerinde farklılık olup olmadığının belirlenmesidir. Araştırmanın örneklemini İstanbul ilinde devlet ve vakıf üniversitelerinde öğrenim gören 150 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada yer alan değişkenlerin ölçülmesi amacıyla katılımcılara Kişisel Bilgi Formu, Toronto Aleksitimi Ölçeği (TAÖ-20), Beck Depresyon Ölçeği ve Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri uygulanmıştır. Araştırmanın verileri frekans, bağımsız gruplar için t testi, tek yönlü varyans analizi, korelasyon ve regresyon analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırmada yapılan regresyon analizleri sonucunda, üniversite öğrencilerinin bağlanma stillerinin aleksitimi ve depresyon düzeyinin anlamlı yordayıcısı olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Ayrıca, üniversite öğrencilerinin aleksitimi düzeyleri ile bağlanma stilleri arasında anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Öğrencilerin depresyon düzeyleri ile bağlanma stilleri arasında ise anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Aynı zamanda araştırmaya katılan üniversite öğrencilerinin aleksitimi düzeyleri ile depresyon düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bu araştırmada aleksitimi ve depresyon düzeyinin cinsiyete, anne-babanın yaşına, anne-babanın eğitim durumuna göre farklılık göstermediği bulunmuştur. Öğrencilerin kaldıkları yere göre aleksitimi puanları farklılık göstermezken, depresyon puanları kaldıkları yere göre faklılık gösterdiği saptanmıştır. Ayrıca üniversite öğrencilerinin anne-babaların birlikte veya ayrı yaşamalarına göre aleksitimi düzeyleri arasında anlamlı farklılık bulunurken, depresyon düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.
Lise öğrencilerinin zorbalıkla baş etme düzeyleri ve zorbalık eğilimi düzeyleri ile bilgisayar oyun bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada lise öğrencilerinin zorbalıkla baş etme ve zorbalık eğilimi düzeyleri ile bilgisayar oyun bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla Tekirdağ ilinin Süleymanpaşa ilçesinde eğitim gören 444 lise öğrencisiyle bu çalışma yürütülmüştür. Katılımcılar rastgele, seçkisiz ve gönüllülük esasına göre seçilmiştir. Katılımcılardan Kişisel Bilgi Formu, Zorbalık Eğilimi Ölçeği, Zorbalıkla Başetme Ölçeği ve Çocuklar İçin Bilgisayar Oyun Bağımlılığı Ölçekleri kullanılarak veri toplanmıştır. Verilerin analizinde SPSS 20 programı kullanılmış olup; analizler için Pearson Korelasyon Analizi, Bağımsız Grup T Testi ve Tek Yönlü Vasyans Analizi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, zorbalıkla baş etme düzeyleri ile bilgisayar oyun bağımlılığı arasında negatif yönde, zorbalık eğilimi düzeyleri ile bilgisayar oyun bağımlılığı arasında da pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Araştırma sonuçları genel olarak alanyazın çalışmaları ile tutarlı olup alanyazın çerçevesinde tartışılmıştır. Son olarak ileride yapılabilecek çalışmalar için önerilere yer verilmiştir.
Bilgi toplumu sürecinde liseli gençlerin kişilik özellikleri ile depresyon eğilimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Depresyon toplumda en sık görülen duygu durum bozukluklarından birisi olup, özellikle lise çağındaki gençlerde daha fazla görülmektedir. Bunun yanında depresyonun kişilik özellikleri ile ilişkisi de literatürde incelenen bir konudur. Öte yandan değişen toplum yapısı ve giderek daha sanal bir yapıya dönüşen sosyalleşme durumunda, gençlerin depresyon düzeylerinin kişilik özellikleri ile ilişkisini ortaya koyan yeterli çalışma yoktur. Bu nedenle bu çalışmada, lise çağındaki gençlerin depresyon düzeyleri ile kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. İstanbul ilinin Sarıyer, Bayrampaşa, Maltepe, Beylikdüzü, Kadıköy, Fatih ve Beşiktaş ilçelerinde eğitim gören 195 gönüllü öğrenci bu araştırmaya katılmıştır. Katılımcılara Beş Faktör Kişilik Envanteri, Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği ve kişisel bilgi formu içeren anket uygulanmıştır. Çalışma sonuçlarına göre özdenetim (p<0,05) ve gelişime açıklık (p<0,01) kişilik boyutları ile depresyon arasında istatistiksel olarak anlamlı negatif korelasyon saptanmıştır. Duygusal tutarsızlık boyutu ile depresyon arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif yönde bir ilişki saptanmıştır (p<0,001).
Romantik ilişkilerde aldatma ve affetme: Empatinin rolü

Romantik ilişkiler, hem yaşamın çok önemli ve büyük bir parçasını oluşturması hem de kişiyi psikolojik yönden derinden etkilemesi sebebiyle psikoloji alanında birçok araştırmaya konu olmaktadır. Romantik ilişkiler içerisinde birey, psikolojik kaynakları ve eğilimleri gibi birçok dinamik doğrultusunda tercihlerde bulunarak bu ilişkiyi yaşar. Aldatma, affetme ve empati, bir ilişki içerisinde var olan birçok dinamikten bazılarıdır. Aldatılan birey söz konusu eylemden dolayı hayal kırıklığı, öfke ve üzüntü gibi duygular yaşayabilmekte ve derinden etkilenebilmektedir. Aldatma sonucunda ilişkiler ciddi düzeyde zedelenmekte ve birçok ilişki bu nedenle sonlanabilmektedir. Affetme ise ilişkilerde ortaya çıkan problemlerin halledilmesini kolaylaştırmakta ve ilişkiyi onarıcı bir rol oynamaktadır. Gözlenen bireyin düşüncelerini anlayabilme ve duygularını hissedebilme becerisi olarak empatinin, affetme ve aldatma süreçleri üzerinde nasıl bir etkisinin olduğunu anlamak, bu süreçlerin yönetilmesinde faydalı olacaktır. Bu araştırmada, romantik ilişki deneyimi olan bireylerde aldatma ve affetme davranışları arasındaki ilişki incelenerek, empatik eğilimin bu davranışlar üzerindeki etkisi ele alınmıştır. Çalışmanın örneklemini, çoğunluğunu Üsküdar Üniversitesi'nde eğitim görmekte olan öğrencilerin oluşturduğu, herhangi bir psikiyatrik hastalığı olmayan ve romantik ilişki deneyimi yaşamış 18-65 yaş aralığında bulunan 156 kadın/erkek katılımcı oluşturmaktadır. Katılımcılar, araştırmacı tarafından hazırlanan 'Bilgi Formu', 'Toronto Empati Ölçeği', 'Aldatma Ölçeği' ve 'Heartland Affetme Ölçeği' aracılığıyla değerlendirilmiştir. Veriler SPSS 15.0 istatistik programı aracılığıyla Tek Yönlü Varyans Analizi, Bağlantısız Örneklemler İçin T-Testi ve Pearson korelasyonu ile değerlendirilmiştir. Çalışma sonuçlarına göre empatik bireylerin daha affedici olduğu; toplam affetme, başkasını affetme ve durumu affetme puanlarının daha yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. Ayrıca durumu affedebilen kişilerin, kendilerine ve başkalarına yönelik daha affedici olduğu da görülmektedir. Buna karşın aldatma ile affetme ve empati arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır.
Benlik saygısı ve otobiyografik bellek arasındaki ilişkiler

Önceki çalışmalar Benlik Saygısı ile Otobiyografik Bellek arasındaki karşılıklı ilişkiyi ortaya koymuştur. Bu çalışmanın amacı Benlik Saygısıyla Öz Tanımlayıcı arasındaki ilişkiyi Otobiyografik Bellek özellikleri ve bireysel duygular açısından incelemektir. Bu amaçla, Dokuz Eylül Üniversitesi öğrencilerinden 214 katılımcıyla çalışılmıştır. Katılımcılar öncelikle Rosenberg'in Benlik Saygısı ölçeğini tamamlamışlardır. Olumsuz bir öz tanımlayıcı anı hatırlanmasını içeren anı görevinden sonra tekrar Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği doldurulmuş, ardından Otobiyografik Bellek Özellikleri Ölçeği, Tamamlanmışlık Ölçeği ve Olayların Merkeziliği Ölçeği sırasıyla tamamlanmıştır. Global Benlik Saygısının ulaşılabilirliği, duygusal aşırılaştırmayı, olay yaşandığı sırada hissedilen nefret, düşmancalık ve üzüntü duygularını ve olay hatırlandığı sırada hissedilen hayal kırıklığını yordadığı saptanmıştır. Sonuçlara göre yüksek benlik saygısı olan bireyler olumsuz öz tanımlayıcı anılarını daha rahat hatırlamakta fakat bu anıların getirdiği olumsuz duyguları çok yoğun bir şekilde yaşamamaktadırlar. Ayrıca, söz konusu olumsuz anıların ulaşılabilirliği, yeniden yaşıyormuşçasına hatırlanması, olumsuz duygusal değeri ve merkeziliği ne kadar yüksekse benlik saygısındaki düşüşün de o kadar yüksek oranda olduğu gözlenmiştir. Anının hatırlandığı ve yaşandığı sırada hissedilen utancın derecesinin de benlik saygısındaki düşüşü yordadığı görülmüştür. Kolay ulaşılabilen, yüksek derecede olumsuz anıların, özellikle utanç duygusunu içerdiklerinde benlik saygısında oldukça belirgin bir düşüşe sebep olduğu saptanmıştır.
Kadınların kolektif eylem yöneliminin yordayıcıları: Kültürel benlik kurguları, kadın kimliği ile özdeşleşme, kadınların sosyal baskınlık yönelimi ve sistemi meşrulaştırma eğilimi

Bu çalışmanın amacı kadınların kadın hakları temelli kolektif eylem yönelimini yordayan değişkenleri incelemektir. Sosyal Kimlik, Sistemi Meşrulaştırma, Sosyal Baskınlık ve Kültür Kuramları bağlamında; kadın grubuyla özdeşleşme, toplumsal cinsiyete yönelik sistemi meşrulaştırma, sosyal baskınlık yönelimi ve özerk/ilişkisel kültürel benlik yapılarının kadınların kolektif eylem yönelimi üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Uludağ Üniversitesi, Boğaziçi Üniversitesi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi ve Sakarya Üniversitesi'nin çeşitli bölümlerinde eğitim gören 358 kadın üniversite öğrencisinden veri toplanmıştır. Beklentilerle örtüşecek şekilde; kadın grubuyla özdeşleşen, toplumsal cinsiyete yönelik sistemi meşru görmeyen ve sosyal baskınlık yönelimi düşük olan kadınların kolektif eylem yöneliminin daha yüksek olduğu bulunmuştur. Ayrıca düşmanca cinsiyetçilik ve korumacı cinsiyetçilik arasında pozitif korelasyon olduğu görülmektedir. Kolektif eylem yöneliminin düşmanca cinsiyetçilik ile pozitif, korumacı cinsiyetçilik ile ise negatif ilişkili olduğu bulunmuştur. Bu araştırmada ayrıca iç-grup örneği olarak aile üyelerinin kadınların kolektif eylem yönelimleri üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Beklenildiği gibi; kadınların aile içindeki erkeklere yönelik tanımlamalarının olumluluğu arttıkça toplumsal cinsiyetle ilgili sistemi meşrulaştırma eğilimlerinde de artma olduğu görülmektedir. Benzer yöndeki anlamlı korelasyon aile dışındaki erkekler için de bulunmuştur. Ayrıca aile içindeki erkek üye sayısı arttıkça kadınların kolektif eylem yöneliminde azalma olmaktadır. Ayrıca kolektif eylem yönelimi yüksek olan kadınların aile içindeki kadın ve erkeklere yönelik tanımlamaların olumluluğu arasındaki farkın kolektif eylem yönelimi düşük olanlara göre daha yüksek olduğu saptanmıştır. Beklenildiğinden farklı olarak ilişkisellik düzeyleri yüksek olan kadınların kolektif eylem yöneliminin daha yüksek olduğu bulunmuştur. Sonuçlar ve sınırlılıklar tartışma bölümünde değerlendirilecektir.
Does distance affect memory predictions by activating beliefs about perceptual fluency

İnsanlar gelecekteki bellek performanslarının algısal olarak akıcı uyaranlar için, akıcı olmayanlara nazaran, daha iyi olacağını öngörürler. Örneğin, bellek eminlikleri, büyük puntolarla yazılmış kelimeler için, küçük yazılmışlara kıyasla daha yüksektir (Rhodes & Castel. 2008). Daha önceden bu etkinin, uyaranın öğrenilmesi sırasında yaşanan deneyimsel zorluklardan kaynaklandığı düşünülmekteydi. Ancak yeni bir çalışmanın gösterdiği üzere, algısal akıcılığın insanların öğrenme tahminlerine etkisine esas katkıyı, deneyimsel zorluklar değil, kişinin inanç ve teorileri yapmaktadır (Mueller, Dunlosky, Tauber and Rhodes, 2014). Algısal akıcılık ve konumsal uzaklık arasındaki yakın ilişki, deneyimsel zorlukların yokluğunda, konumsal uzaklığın insanların bellek tahminlerini etkilemesi olasılığını arttırır. Bu çalışma, algılanan konumsal uzaklığın insanların öğrenme tahminlerine ve gerçek bellek performanslarına etkisini iki deneyde incelemiştir. Uyaranların algılanan konumsal uzaklığı, uyaranları derinlik algısı olan bir sahne üzerinde aşağı ya da yukarı pozisyonlarda göstererek manipüle edildi. Bu derinlik ipucunun, aynı zamanda fiziksel boyut yanılgısı yaratarak, algılanan konumsal uzaklık ve algılanan boyutun öğrenme tahminlerine etkisini karşılaştırmaya imkan sağlaması beklendi. Sonuçlar kelimeler (Deney 1) ya da objelerle (Deney 2) sınandığında, algılanan konumsal uzaklığın ve algılanan boyutun öğrenme tahminlerine ve bellek performansına bir etkisi olmadığını gösterdi. Algılanan boyut ve öğrenme tahminleri için olan hükümsüz sonuçların uyaranlar arasındaki boyut farklılığından kaynaklandığı düşünülmektedir.
Examination of the effects of perceived psychological maltreatment of mothers on adolescent's self conpect, emotional and behavioral problems, and academic achievement

ET Annelerden Algılanan Duygusal İstismarın Ergenlerin Öz-Kavramı, Duygusal ve Davranışsal Sorunları ve Okul Başarısı Üzerindeki Etkisi Bu çalışmanın amacı annelerden algılanan duygusal istismarın gencin öz-kavramı, sürekli kaygısı, duygusal ve davranışsal sorunları, ve okul başarısı üzerindeki etkilerini araştırmaktı. Çalışmanın örneklemini İstanbul'un farklı gelir gruplarını temsil ettiği düşünülen üç ortaokuldan seçilmiş, 14 yaşında 234 öğrenci oluşturmaktadır. Kullanılan araçlar; Anne-Genç İlişkileri ölçeği, Piers-Harris'in Çocuklarda Öz-Kavramı ölçeği Türkçe Formu, Sürekli Kaygı Envanteri Türkçe Formu, gençlerin içselleştirme ve dışsallaştırma sorunlarının akranları tarafından derecelendirilmeleri ve yıl sonu ortalama karne notlarıdır. Yüksek düzeyde duygusal istismar algılayan gençler ile düşük düzeyde duygusal istismar algılayan gençlerin özkavramlarının, sürekli kaygılarının, duygusal ve davranışsal sorunlarının ve okul başarılarının farklı olacağı çalışmanın denencelerini oluşturmaktaydı. Bu farklılığın düşük düzeyde istismar algılayan gençlerin lehinde olması bekleniyordu. Ayrıca bulgularla her iki cinsiyet için farklı olup olmadığı da sorgulandı. Bulgular beklenen doğrultuda denenceleri desteklemiştir. Yani, yüksek düzeyde duygusal istismar algılayan gençlerin öz-kavramlarının daha düşük, sürekli kaygılarının daha yüksek, duygusal ve davranışsal visorunlarının daha fazla olduğu görülmüştür. Duygusal istismarın ders ortalamaları üzerindeki olumsuz etkisi yalnızca ileri derecede istismar durumlarında gözlenmiştir. Ayrıca, bu bulguların her iki cinsiyet için benzer olduğu görüldü. Bu sonuçlar bize yüksek düzeyde duygusal istismar algılayan gençlerin yardıma gereksinimi olduğunu göstermiştir. Bu yüzden istismarı önleyici ve olumsuz etkilerini giderici danışmanlık programlarının düzenlenmesi büyük önem taşımaktadır.
Beck umutsuzluk ölçeğinin Ege Üniversitesi öğrencileri üzerinde geliştirilmesi

Bu çalışmada, üniversiteye yeni başlayan öğrencilerde tarama çalışmalarında kullanılmak amacıyla, Beck ve arkadaşları tarafından geliştirilen (1974) umutsuzluk ölçeğinin psikometrik özellikleri, umutsuzluk ve demografik özelliklerin ilişkisi ayrıca umutsuzluk ile algılanan aile desteği arasındaki ilişki belirlenmiştir. Çalışma örneklemini, Ege Üniversitesine 1994- 1995 öğretim yılında başlayan, Fen ve Uygulamalı Bilimler, Sağlık Bilimleri, Güzel Sanatlar ve Sosyal Bilimler fakültelerinin çeşitli bölümlerine devam eden birinci sınıf öğrencisi 700 kişinin 378'ini kız, 322'sini erkek öğrenci meydana getirmektedir. Örneklemin yaş ortalaması 1 8'dir. Örneklemin orta sosyo-ekonomik düzeyde % 884 olan kısmım 617 kişi meydana getirmektedir. Çalışmada, bireysel bilgi formu, Beck Umutsuzluk Ölçeği, Algılanan Aile Desteği Ölçeği ve Beck Depresyon Ölçeği tüm örneklem için kullanılmışür. Çalışma sonuçlarında, Türk Üniversite Öğrenci örnekleminde umutsuzluk ve depresyon puan ortalamaları daha önce yapılan çalışmalardan daha yüksek ve umutsuzluk ölçeğinin 10. ve 12. maddelerinin ayırt ediciliğinin diğer maddelere kıyasla zayıf kaldığı bulunmuştur. Umutsuzluk ölçeğinin iç tutarlılığı, Alpha güvenirlilik katsayısı ve Kuder Richardson - 20 güvenirlik katsayısı r = 0.76 ve iki yarım test güvenirlik katsayısı ise r = 0.74 olarak bulunmuştur. Ölçeğin geçerliliği için birlikte geçerlik yönteminde, Beck depresyon ve Beck umutsuzluk ölçeği Pearson korelasyon katsayısı r = 0.51 olarak bulunmuştur. Diğer kriter geçerliği ve yapı geçerliği bulguları da 10. ve 12. maddeler dikkate alındığında ölçeğin geçerliğini desteklemektedir. Beck umutsuzluk ölçeği için elde edilen faktör yapısında ölçeğin orjinal faktör yapışma benzemektedir. Bulgular sosyo-demografik değişkenler açısından değerlendirildiğinde, Fen ve uygulamak bilimlerdeki öğrencilerin umutsuzluk düzeyleri fazla, umutsuzluk 75 düzeyleri en düşük ise güzel sanatlar öğrencilerinde olduğu bulunmuştur. Umutsuzluk puan ortalamaları cinsiyet açısından değerlendirildiğinde, erkeklerde umutsuzluk, kızlara göre daha fazla bulunmuştur. İstediği bölümde bulunmanın umutsuzluk düzeyini olumlu yönde etkilemekte olduğu, yaşamının büyük bir bölümünü büyük şehirde geçirenlerin umutsuzlukları, küçük şehir, köy, kasabadan ve dört büyük şehirden gelen öğrencilere göre daha fazla olduğu, üniversite eğitimi sırasında ailesinin yanında kalan öğrencilerin daha umutlu olduğu bulunmuştur. Aile eğitimi üniversite öğrencilerinin umutsuzluk düzeylerinde bir farklılık yaratmamıştır. Ayrıca, aile desteğinin umutsuzluk düzeyini azaltmakta olduğu bulunmuş ve çalışma sonuçlan ilgili literatür dikkate alınarak tartışılmıştır. 76
Obsesif kompulsif bozuklukta üstbilişler ve sıkıntıya dayanma düzeyinin incelenmesi

Bu araştırmada obsesif kompulsif bozukluğun üstbilişler ve sıkıntıya dayanma yönünden incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini NP Feneryolu ve NP Ümraniye Beyin Hastanelerine ayaktan başvuran ve obsesif kompulsif bozukluk tanısı almış 43 katılımcı ile bu katılımcılarla sosyodemografik özellikler açısından eşleştirilen 43 kişilik sağlıklı control grubu oluşturmuştur. İki gruba da sosyodemografik very formu, Vancouver Obsesif Kompulsif Envanteri, Üstbilişler Ölçeği- 30 (ÜBÖ-30), Sıkıntıya Dayanma Ölçeği ve Beck Depresyon Envanteri verilmiştir. Araştırmanın verileri incelendiğinde, OKB'li grubun sağlıklı kontrol grubuna oranla ÜBÖ-30'dan daha yüksek ve SDÖ'den daha düşük puanlar aldığı ve bu farklılaşmanın istatistiksel olarak anlamlı olduğu sonucuna ulaşılmaktadır. OKB'li grubun kontrol grubuna kıyasla ÜBÖ- 30 kontrol edilemezlik ve tehlike ve düşünceleri kontrol ihtiyacı alt ölçeklerinden yüksek ve SDÖ tolerans ve özyeterlilik alt ölçeklerinden düşük puanlar aldığı gözlemlenmiştir. Araştırmadan çıkan bir diğer sonuç ise farklı OKB tiplerinin ilişkili olduğu üstbilişsel inançlar ve sıkıntıya dayanma alt boyutlarının birbirinden farklı olmasıdır. Alt ölçeklerin korelasyonu ve regresyon analizinden çıkan sonuçlar araştırmada detaylı bir biçimde açıklanmıştır.
Cinsiyete göre üniversite öğrencilerinde karanlık üçlü: Hexaco kişilik özelliklerinin yordayıcı rolü

Bu çalışmanın amacı, cinsiyete göre dürüstlük-alçakgönüllük, duyarlılık, dışadönüklük, uyumluluk, sorumluluk ve deneyime açıklık değişkenlerinin, üniversite öğrencilerinin makyavelizm, narsisizm ve psikopati düzeylerini ne derece yordadıklarının incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini, 2017- 2018 eğitim öğretim yılında Çağ Üniversitesi'nin çeşitli fakültelerinde öğrenim görmekte olan 388 (250 kadın, 138 erkek) lisans öğrencisi oluşturmaktadır. Bu çalışmada 'Kişisel Bilgi Formu'nun yanı sıra, 'Karanlık Üçlü Kişilik Ölçeği' ve 'Hexaco Kişilik Ölçeği' olmak üzere toplam 2 ölçme aracı kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde çoklu regresyon analizi yöntemi kullanılmış ve tüm veriler 0.05 anlamlılık düzeyinde test edilmiştir. Araştırma bulgularına göre dürüstlük, deneyime açıklık, duyarlılık ve uyumluluk değişkenlerinin üniversite öğrencilerinin makyevalizm ve psikopati eğilimlerini anlamlı düzeyde yordadıkları belirlenmiştir. Diğer yandan, üniversite öğrencilerinin narsisizm eğilimlerini yordayan değişkenlerin ise sırasıyla dışadönüklülük, dürüstlük, sorumluluk ve deneyime açıklık olduğu görülmüştür. Bulgular, ayrıca, HEXACO kişilik özelliklerinin yordayıcı rollerinin kadın ve erkek örneklem gruplarına göre de değiştiğini ortaya koymuştur. Elde edilen bulgular tartışılarak uygulamalara ve gelecek çalışmalara yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Evlilik uyumunun, kişilik özellikleri ve kişilerarası ilişki tarzları açısından incelenmesi

Bu araştırma genel tarama modelinde olup, evli bireylerin kişilik özellikleri ile kişilerarası ilişki tarzlarının evlilik uyumuna etkisi incelenmiştir. Araştırmanın örneklem grubu Ankara Merkez ilçelerinde yaşamakta olan evli kadın ve erkeklerden oluşmaktadır. Örneklem grubuna Bacanlı, İlhan ve Aslan (2009) tarafından geliştirilen Sıfatlara Dayalı Kişilik Testi; Locke ve Wallace (1959) tarafından geliştirilen ve Tutarel-Kışlak (1999) tarafından Türkçe'ye güvenirlik ve geçerlilik çalışması yapılarak uyarlanan Evlilik Uyum Ölçeği ve araştırmacı tarafından düzenlenen Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Araştırma verilerinin analizinde t-testi, ANOVA ve Pearson Korelasyon Katsayısı ve Çoklu Regresyon istatistiksel analizleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda evli bireylerin cinsiyetlerine, evlenme biçimi ve gelir düzeyine göre evlilik uyumu düzeyleri arasında anlamlı düzeyde farklılık olmadığı bulunmuştur. Ayrıca evli bireylerin evlilik uyumları, evlilik yılına bağlı olarak anlamlı bir şekilde değiştiği bulunmuştur. Bir yıldan daha az evli olanların evlilik uyumları 1-5 yıl, 6-10 yıl ve 11-15 yıl evli olan bireylerden daha olumlu olduğu görülmüştür. Evli bireylerin evlilik uyumları, evli bireylerin eğitim seviyelerine bağlı olarak anlamlı bir şekilde değişmektedir. Bireylerin eğitim durumları arasındaki farkın hangi gruplar arasında olduğunu bulmak amacıyla yapılan Scheffe testi sonucuna göre, lisans mezunu evli bireylerin ortaokul mezunu evli bireylere göre evlilik uyumlarının daha olumlu olduğu belirlenmiştir. Evli bireylerin evlilik uyumu ile zehirleyici ilişki tarzları arasında negatif ve anlamlı bir ilişki olduğu görülmektedir. Ayrıca evli bireylerin evlilik uyumu ile sıfatlara dayalı kişilik ölçeği alt boyutlarından olan yumuşak başlılık kişilik özelliği ile arasında yüksek düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu; duygusal dengesizlik kişilik özelliği ile arasında yüksek düzeyde, negatif ve anlamlı bir ilişki olduğu görülmektedir. Elde edilen sonuçlara göre bazı önerilere yer verilmiştir.