turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kamu yönetiminde ombudsman denetimi, çeşitli devletlerde uygulamaları ve Türkiye'de uygulanabilirliği

KAMU YÖNETİMİNDE OMBUDSMAN DENETİMİ, ÇEŞİTLİ DEVLETLERDE UYGULAMALARI VE TÜRKİYE'DE YGULANABİLİRLİĞİ Kamu kurumlarının temel görevi vatandaşlara en iyi şekilde kamu hizmetlerini götürmek ve hayatı daha yaşanılır bir hale getirmektir. Fakat bu kurumların işlemesi her zaman mükemmel biçimde devam edemez ve çeşitli sebeplerden dolayı bazı aksaklıklar görülebilir. Kamu hizmetlerinden sorumlu kamu görevlileri yolsuzluk, haksızlık, yozlaşma ve diğer istenmeyen davranışlarda bulunabilirler. Kamu kurumlarının varlık sebeplerinin dışında davranış sergilemeleri, vatandaşlara karşı haksızlık ve ayrımcılık yapmalarını engellemek için kamu yönetiminde bazı denetim metotlarından yararlanılır. Bu metotlardan bir tanesi olan Ombudsman denetimi, diğer denetim yollan arasında dikkat çekici özellikleri olan bir denetim metodudur. Ombudsman, kamu kurumlan ile vatandaşlar arasında hakem rolü oynamakta ve haksızlığa uğrayan vatandaşların haklarını aramaktadır. Bu çalışmada, Ombudsman denetiminin diğer denetim türlerinden farkları ve, değişik ülkelerdeki uygulamaları anlatılarak Türkiye'deki Ombudsman tartışmaları ele alınmaktadır. Türkiye'de Ombudsman kurumunun kurulması ile kamu hizmetlerinde vatandaşlar lehinde gelişmeler, sivil toplum, insan haklan ve demokratik katılım gibi konularda ilerlemeler kaydedileceği anlatılmaktadır.
Yerel yönetimlerde yönetime katılım açısından kent konseyleri: sivas örneği

Yönetime katılım kavramı, bir kararın hazırlanması, olgunlaştırılması, alınması ve uygulanması aşamalarından birine, birkaçına veya bütününe o kararlardan doğrudan ya da dolaylı olarak etkilenecek kişilerin güçleri oranında katkıda bulunması olarak tanımlanabilir. Yönetime katılımla ilişkili birçok kavram vardır; demokrasi, siyasal kültür, yönetişim bu kavramlardan öne çıkanlardır. Yönetime katılımın en eski ve bilinen yöntemi seçimlerdir. Bunun yanı sıra birçok katılım yöntemi bulunmaktadır ve bunlardan birisi de, son dönemlerde yerel yönetimlere ilişkin yasal düzenlemelere de girmiş olan kent konseyidir. Yerel yönetimlerde yönetime katılımın yerel ihtiyaçları karşılanmasında etkinliği ve verimliliği artıracağı kabul edilmektedir. Kent konseyi, bu anlamda yönetime katılımın bir aracı olarak kurulmuştur ve kendisine son derece önemli görevler yüklenmiştir. Bu çalışma ile yerel yönetimlerde yönetime katılımı sağlamanın önemli bir aracı görülerek oluşturulan kent konseyleri incelenmiştir. Kent konseylerinin kendisinden beklenen işlevi/görevleri yerine getirip getirmediği, Sivas Kent Konseyi özelinde ele alınarak uygulamadaki durum tespit edilmeye çalışılmıştır.
Ombudsman as an agent between state and society

Ombudsman Dünya çapında gerek kamu gerekse de özel sektörde görev alan yaygın bir arabulucu/dolayım kurumdur. Kimi ülkelerde daha mikro ölçekli kimilerinde ise daha makro ölçekli sorunların çözümünde tercih edilmektedir. Ancak Ombudsman geleneksel güçler ayrılığı açısından istisnai bir kurum olmasına rağmen genellikle yürütme ya da denetleme görevi özelinde ele alınmaktadır. Bu eğilim tezde geri çevrilerek, Ombudsman'ın kurumsal özellikleri hasebiyle 'iktidarsız şef' olduğu iddia edilmektedir. Diğer yandan, Ombudsmanın soyut statüsü baz alınarak siyaset ve kamu yönetimi ayrımı da reddedilmektedir. Böylece Ombudsman kurumunun disiplinler arası bir yolla kökenlerinin tekrar gözden geçirilmesi amaçlanmaktadır. Bu hedefin 3 aşaması bulunmaktadır. İlk olarak kamu yönetimi ve bürokrasi tartışması yapılarak, Ombudsmanlık kurumunun yürütme içindeki yerine değinilmektedir. İkinci olarak, Ombudsman'ın ilk ortaya çıktığı ülke olan İsveç tarihinde önemli ve ilişkili noktalarla bir bağlantı kurulmaktadır. Bu sadece somut tarihi verilerin sunulmasından ziyade siyasal antropolojinin kavram ve yaklaşımlarını kullanmak adına bir yol açmak maksadıyladır. Son olarak Ombudsmanlık kurumunun 2. D. S. sonrası kazandığı başat rollerden biri olan insan haklarının korunması meselesinden hareketle, temsil ve yürütme ilişkisi arasında teorik bir tartışma yürütülecektir.
Kentsel mekanın dönüşümü: 2000'li yıllarda Türkiye / İstanbul'da gecekondulaşma

Kentsel mekanın dönüşmesinde çeşitli unsurlar, süreçler etkide bulunur. Gecekondu ve gecekondulaşma da bu unsurlardan ve süreçlerden birisidir. Dünyada olduğu gibi Türkiye'de de kentsel dönüşüm etkinliklerinden çoğu gecekondu alanlarını kapsar. Gecekondu ve gecekondulaşma, az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin önemli sorunudur. Bu sorunun temelinde bu ülkelerdeki az gelişmişlik, devletin tutumu, ekonomik, yönetsel ve sosyal yetersizlikler yatar. Türkiye'de de böyledir. Ankara'nın başkent olmasından sonra başlayan ve özellikle İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra ciddi bir hal alan gecekondu ve gecekondulaşma 2000'li yıllarda yeni özelliklere sahiptir. Bunlar Türkiye/İstanbul'da da gözlenebilir.
Sosyal belediyecilik

Bu çalışmada sosyal belediyeciliğin ve bu bağlamda yapılan faaliyetlerinin detaylı bir incelemesi yapılmaya çalışılmıştır. Bu nedenle çalışmada öncelikle sosyal politika kavramı üzerinde durulmuş, daha sonra sosyal politikanın tarihsel gelişimi, araçları ve amaçları detaylı olarak incelenmiştir. İkinci bölümde sosyal devlet kavramının literatür taraması yapılıp, tarihsel gelişimi ve Türkiye'de sosyal devletin tarihsel gelişimi irdelenmiştir. Aynı zamanda sosyal belediyecilik kavramı, konusu, işlevleri, tarihsel gelişimi, Türkiye'de sosyal belediyeciliğin tarihsel gelişimi incelenmiştir. Bu bölümde yine Türkiye'de sosyal belediyeciliğin hukuki çerçevesinde ve sosyal belediyecilik bağlamında yapılan uygulamalar irdelenmiştir. Üçüncü ve son bölümde Zeytinburnu Belediyesi hakkında bilgiler verilmiş ve Zeytinburnu Belediyesi tarafından yürütülen sosyal belediyecilik faaliyetleri ele alınmıştır. Sonuç olarak Zeytinburnu Belediyesi'nin sosyal belediyecilik kapsamında ilçe halkına özellikle düşkün kesimlere son derece önemli sosyal hizmetler verdiği anlaşılmıştır.
İdare Hukuku bakımından kamu özel işbirliği sözleşmeleri

İdare hukuku bakımından kamu özel işbirliği kavramını ve bu ad altında yapılan sözleşmeleri konu edinen bu çalışmada, kamu özel işbirliği kavramı, bu kapsamdaki modellerin temel unsurları ve kamu özel işbirliği sözleşmelerinin ortaya çıkardığı temel meseleler incelenmiştir. Kamu özel işbirliği kavramının multi-disipliner niteliği çerçevesinde idare hukukunu etkileyen özelliklerinin tespit edilmesi ve hukuki çerçevesinin çizilmesi öncelikle amaçlanmıştır. Bu doğrultuda uluslararası literatürde kavramın özelliklerini tanıtan ve uygulamadaki örnekleri analiz eden çalışmalardan yararlanılmıştır. Bu kavramın altında yer alan modellerin Türk hukukundaki düzenleme çerçeveleri incelenerek, kavramın özellikleri ile uyumu ve düzenleme ihtiyaçları da ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu çerçevede kavramın uluslararası literatürde olduğu gibi Türk idare hukukunda da gelişmekte olan altyapı hizmetlerinin görülüşünde özel sektör katılımın artırılması bağlamında ele alınması gerektiği tespit edilmiştir. Kavramla amaçlanan hedeflere ulaşılabilmesi için katılımın hukuki araçlarının geliştirilmesi ve kavramın klasik ihale düzenlemelerinin ve kamu hizmeti görülüş usullerinin gelişimine de katkı sağlaması hedeflenmelidir. Türk idare hukukunda özel hukuk sözleşmelerinin daha da yaygınlaşması sonucunu doğuran bu tür yeni modellerin gelişimi, özel hukuk rejimi ile idare hukuku ilişkisi bakımından, sözleşme ile düzenleme ve idare hukuku kavramlarının özel hukuka adaptasyonu gibi ihtiyaçlar ortaya çıkarmaktadır. Bu ihtiyaçların tespiti ve karşılanması, yeni kavram ve kurumlara hukuk sistemimizin daha sağlıklı şekilde uyum sağlamasını kolaylaştıracak ve hukuk sistemimizi geliştirecektir.
Emniyet Teşkilatına bağlı okullardan mezun olan polis personelinin kişilik profilinin incelenmesi

Psikolojik testlerin ve kişilik envanterlerinin polis adaylarının seçimi ve elenmesinde kullanılması çok uzun bir geçmişşe sahiptir. Ancak Türkiye'de polis meslek grubunda yapılan çalışmalar kısıtlıdır. Bu çalışmada, bir meslek grubu olan polislerin temel kişilik profili ve bu profilinin hangi sosyodemografik özelliklerle ilişkili olduğu konuları incelenmiştir. İstanbul Emniyet Müdürlüğü'ne bağlı Çevik Kuvvet Şube Müdürlüğü'nde görevli 39'u kadın 537'si erkek, toplam 576 polis personeli çalışmanın örneklemini oluşturmuştur. Veriler bilgi formu ve Beş Faktör Kişilik Envanteri kullanılarak toplanmıştır. Hem kadın hem de erkek polislerin en yüksek puanı Değişime Açıklık faktöründen, en az puanı ise Duygusal Tutarsızlık faktöründen aldığı görülmüştür. Sosyodemografik özelliklerden, cinsiyetin, yaşın, medeni durumun, yıllık izinlerde tatil yapabilmenin, mezun olduğu polis okul türünün, polis mesleğinde kendini başarılı görme ve polis mesleğinden memnun olma derecelerinin kişilik profili ile ilişkili olduğu bulunmuştur. Çalışma, polislerde sosyodemografik özelliklerin kişilik profili ile ilişkili olduğunu göstermiştir. İleriki araştırmalarda, polislerin beş faktör kişilik özelliklerine göre farklı değişkenlerle ilgili olarak, farklı örneklemler üzerinde araştırılmasının, bu konudaki bilgi birikimine ve ilgili insan kaynakları yönetimi uygulamalarına önemli katkılar sağlayacağı düşünülmektedir.
Devletin dönüşümünün güvenlik alanına yansıması: Türkiye'de güvenlik yönetişimi

Bu çalışma devlet ve zorun içiçeliği gerçekliğinden hareketle zorun bir boyutu olarak güvenlik alanında özellikle 1970'lerde başlayan sermaye birikim krizinin aşılması amacıyla yaşanan gelişmeler üzerinden devletin değişimini gözler önüne sermeye çalışmaktadır. Bu noktada güvenlik olgusunun çağdaş formlarının, kapitalist birikim modelleriyle bağlantısının kurulması bağlamında inceleme araçları olarak esasen özelleştirme bağlamında özel güvenlik şirketleri ile güvenliğin yerelleşme eğilimini hızlandırabilecek ve zorun meşrulaştırılmasına yönelik neoliberal bir güvenlik uygulaması olarak kabul edilebilecek toplum destekli polislik uygulaması seçilmiştir. Her iki aracın zorun meşruiyetini artırmaya yönelik çabalar olarak güvenlik alanında yeni aktörlerin ortaya çıkmasına hizmet ettiği savunulmaktadır. Devletin sermaye lehine ekonomik ve toplumsal alandan kamu hizmeti sunma anlayışından uzaklaşması, baskıcı ve tahakkümcü yönünün daha fazla ön plana çıkmasıyla eşanlıdır. Çalışmada jandarma devlet anlayışının güçlendiği ve devletin sert çekirdeğinin -esasen gücünden bir şey kaybetmeden ve modern devletin ortaya çıkmasıyla meşru kılınması daha da önem kazanan- meşru kılınmasına yönelik tarihsel çabaların son dönemde özel güvenlik şirketleri yoluyla ve neoliberal toplum destekli polislik uygulamalarıyla yürütüldüğü anlatılmaktadır. Çalışma devlet ile güvenlik ilişkisinin sermayenin birikimi üzerinden şekillendiğini ve buna uygun yapılanmanın güvenlik alanında yönetişim modeli üzerinden gerçekleştirilmekte olduğunu ortaya koymaktadır. Buna göre devletin zor yönünün/sert çekirdeğinin ayrıcalıklı konumunu korumasına hatta giderek güçlenmesine imkan tanıyan ama aynı zamanda özelleştirme yoluyla özel güvenlik şirketlerinin ve toplum destekli polislik gibi neoliberal güvenlik uygulamalarıyla sivil toplumun güvenlik aktörü olarak giderek önem kazanmasına yol açan güvenlik yönetişimi, toplumsal denetim ve gözetim özelinde jandarma devletin güçlenmesine hizmet etmektedir.
Yeni kamu yönetimi anlayışı perspektifinde özel-kamu sektör ortaklığı

Yeni kamu yönetimi anlayışı, yönetişim, neoliberalizm, özelleştirme, yerelleşme ve kamu özel sektör ortaklığı gibi kavramlar, günümüzün yönetim anlayışını etkileyen önemli dinamikler haline gelmiştir. Kavramlar her ne kadar birbirinden bağımsız gibi dursa da sistemin bütünlüğü içinde düşündüğümüzde her biri bir diğerini etkiler mahiyettedir. Yönetimlerin nihai hedefi, ellerindeki kaynakları en etkin ve verimli bir şekilde kullanarak paydaşlarına yapılabilecek en iyi hizmeti sağlamaktır. Hizmetin mükemmelliği, yönetsel ve ekonomik alanda yaptıkları tercihlerle doğrudan bağlantılıdır. Bu çalışma ile yeni kamu yönetimi modelinin önemli araçlarından birisi olarak değerlendirilen kamu özel sektör ortaklığını analiz edeceğiz. Bu çerçevede tezimizde kamu özel sektör ortaklığının avantajları diğer kavramlarla ilişkileri, modelin niçin tercih edilmesi gerekliliği üzerinde durulmuştur.
Mentoring, gender and ideological perspectives: A case study

Bu çalışmanın amacı, literatürde tanımlanandan farklı bir örgüt ortamındaki hamilik ilişkisinin farklılıklarını bulmaktır. Bu örgüt, aralarında ideolojik bir bağ bulunan üyelerinin paylaştığı güçlü değerlerle karakterize edilmiştir. Örgüt, eğitim sektöründe faaliyet göstermektedir ve üniversite sınavına hazırlık kurslarından biridir. Bu çalışma, 16'sı kadın ve 18'i erkek öğretmenlerden oluşan toplam 34 kişiyi (17 çifti) kapsamaktadır. Çiftlerle Türkçe olarak derinlemesine mülakat yapılmıştır. Ayrıca, örgütün Genel Müdürü ile, iki şubenin müdürleri ile, 11 görevli memur ile ve örgütün müşterileri olarak 50 öğrenci ve 50 ebeveyn ile de mülakatlar yapılmıştır. Bu çalışmanın sonuçları farklı bir örgüt ortamında farklı hami tiplerinin ve farklı hamilik ilişkilerinin tanımlanabileceğini göstermiştir. Bu yüzden de araştırma, hamilik ve onunla ilgili faktörlerdeki farklılıklar üzerine kurulmuştur. Örgütte, farklı kavramlar tanımlanmış ve bazı beklenmedik bulgularla karşılaşılmıştır. Örgütte yapısall bir hamilik programı ve bir çalışma grubu sistemi mevcuttur. Hamilerle onların himayesindekiler arasındaki ilişkilerde 'performans' 'ideolojilerin benzeşmesi' kadar önemlidir. 'Erkeklerin hakimiyeti' ve 'cinsiyet ayrımı' kurumun farklı özelliklerindendir. Örgütte gözlenen yeni kavramların hamilik ilişkisine bağlı olduğu görülmüştür. Çünkü 'birlik, beraberlik', 'diğergamlık', 'kendini feda edebilme', 'bir küheylan gibi olmaya çalışma', 'bilge bir lider olma', 'hayırlı işler yapmaya çalışma', 'bilginin zekatını verme çabası', 'din kardeşliği', 'Allah rızası için çalışmak', 'milli manevi değerleri aktarma gayreti', 'ideolojik uyum' ve 'istişare ortamı' gibi kavramlar örgütteki hamilik ilişkisine yeni boyutlar getirmektedir.
Charles Fourier: Kuramı ve ekolojik kriz ortamında bir eko-filozof olarak okunabilme imkanları

Charles Fourier, 1.620 kişiden oluşan bir toplulukla, 16 kilometre karelik bir alanda, topluluğun falanster denilen bir binada ortaklaşa bir yaşam kurmasını öngörmektedir. Herkesin hissedar olduğu falanjda, üretim faaliyeti, ev işleri ve çocuk yetiştirme gibi faaliyetler ortaklaşa olarak yerine getirilmektedir. Her birey, bir gün içinde, tarımsal, endüstriyel, sanatsal, entelektüel etkinliklerde bulunabilir. Falanjda çocuklar baba ya da eğitimci baskısına maruz kalmadan gözlemleyerek öğrenirler. Fourier'ye göre insan doğduğu andan itibaren öğrenmeye başladığı için, örneğin 0-2 yaş arasında bebeklerin damak eğitimine önem verilmeli, mümkün olan en fazla tatla tanışmalı ve bu sürecin sonunda çocuk rafine bir damak zevkine sahip olmalıdır. Eğitim sürecinden amaç, dirayetli, bilgili ve elinden birden çok iş gelen insanlar yetiştirmektir. Bu topluluğun manastırlardan farkı ise iş yapmanın bir eğlence ve estetik faaliyete dönüşmesi, insanların zevk alabilecekleri kadar süre şarkılar söyleyerek çalışmasıdır. 50 kadar değişik mesleğin icra edildiği falanjda merkezi üretim faaliyeti tarımdır. Falanster, kırsal bir alanda kurulur, havadar ve insan sağlığına uygun bir binadır. Fourier'ye göre insanlar yasalarını yaparken doğaya bakmalıdır, oysa Uygarlık kendi yasalarını doğaya empoze etmektedir, bu yüzden başımıza gelecek bir felaketten kaçınmak için derhal Uygarlık rejiminden çıkılmasına ihtiyaç vardır. İnsanların kendi yasalarını doğaya dayatması nafiledir, ormanları tahrip edersek iklimler düzensizleşir, toprağı yanlış biçimde işlediğimizde verimsizleşir.. Dünyanın taşıyabileceği insan nüfusu sınırlıdır, şiddete başvurmadan bu artış bir yerde durdurulmalıdır. İnsanlar, ormanlarla, bitkiler ve hayvanlarla ve birbirleriyle doğa yasalarına uygun biçimde uyum içinde yaşamalıdır. Bedensel ve ruhsal hastalıklar mevcut hastane ve tedavi yaklaşımıyla iyileştirilememekte, hastalara insan gibi davranılmamaktadır. Her çeşit hastalık ve kötülük insan tutkularının bastırılmasından ve kötü beslenmeden doğmaktadır. Hem toplumun dengeye gelmesi hem de hastalıkların iyileştirilmesi için tutkuların serbest bırakılmasına ihtiyaç vardır. Bu tutkular, beş duyu organımızdan kaynaklanan duyumlarımız ve aşk, arkadaşlık, ebeveynlik, hırs, gizem, değişiklik, farklılık ve bu on iki tutkuyu birleştiren, hepsinin ortak amacı ve kaynağı olan birlikçiliktir. Yaptığımız okuma, inceleme ve karşılaştırmaların sonucunda, Charles Fourier'nin 19. yüzyılın başında hem kapitalizm hem de çevre sorunları konusunda yaptığı eleştiri ve analizlerin çok isabetli olduğu, oluşturduğu kuramın çağdaş ekolojik kriz karşısında bırakın çözülmeye uğramayı, herhangi bir revizyon ya da redaksiyona, bir tercümeye ihtiyaç duymadığı sonucuna vardık. Fourier'nin kuramını bir ekosofi olarak adlandırabilir, unutulduğu yerden çekip çıkarabiliriz, bu da ancak 21, yüzyılda önümüzü daha iyi görmemize yardımcı olur.
Türkiye'de yerel yönetimlerde işveren sendikacılığı

Son dönemlerde endüstri ilişkilerinin önemli baskı grupları arasında yer alan işveren sendikalarının önemi artmaya başlamıştır. Devletin ekonomiye işveren olarak katılması ile ortaya çıkan örgütlenme ihtiyacını karşılamak üzere de kamu işveren sendikaları oluşturulmuştur. Bu kamu işveren sendikalarından biri de YERELSEN 'dir. Bu çalışmada, genel olarak işçi ve işveren sendikacılığının gelişimi ele alınmakla birlikte, esas itibari ile kamu işverenleri ve yerel yönetim işverenlerinin sendikal örgütlenmeleri ile YERELSEN örneği üzerinde durulmaktadır.
Mental health care policy reform in Turkey: User group perspectives

Türkiye'nin ruh sağlığı politikası, 2006'dan beri bir dönüşüm sürecinden geçmektedir. Bu değişimin temel amacı, toplum temelli ruh sağlığı hizmetlerinin kurulmasına öncelik vermek ve ülke çapında erişilebilir bir ruh sağlığı hizmet ağını kurmaktır. Bu bağlamda, bu tez ruh sağlığı kullanıcı gruplarının bu değişimlerle ilgili görüşlerinin niteliksel analizini yaparak Türkiye'de ruh sağlığı politikası değişikliğinin politikasına odaklanmaktadır. Bu tezin temel amacı, Türkiye'de ruh sağlığı politikası değişikliğinin siyasetini analiz etmekle birlikte bu süreçte kullanıcı gruplarının rolünü ve ruh sağlığı kullanıcı gruplarının bu dönüşüm hakkındaki görüşlerinin nitel analizini anlamaktır. Bu amaç doğrultusunda 2018 yılının Nisan ve Haziran ayları arasında Ankara, İstanbul ve İzmir'de ruh sağlığı kullanıcı gruplarının temsilcileriyle yürütülen 13 adet derinlemesine yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda bu tez, bu politika değişikliğinin hastane-toplum dengeli bakım modeli halini aldığını ve toplum temelli ruh sağlığı hizmetlerinin açılmasının ruh sağlığı hizmetlerinin kullanımını ve erişimini arttırdığını ortaya koymuştur. Bununla birlikte, Türkiye'nin ruh sağlığı sisteminin ruh sağlığı sorunları yaşayan bireyleri güçlendirmek için tıbbi ve sosyal destek yoluyla iyileşme temelli ve bütüncül bir görünüm ortaya koymakta yetersizdir. Bu saha çalışmasında yer alan kullanıcı grupları temsilcileri de bu politika değişikliğinin kullanıcı gruplarının beklentilerini karşılamadığını ve başka yönlerden de yetersiz kaldığını yansıtmaktadır.
Türkiye Cumhuriyeti gelişim sürecinde etnik terörle mücadele

Bu çalışmada, Türkiye'de demokratik açıdan devlet hayatının Osmanlı Devleti sonrasındaki gelişim süreci incelenmeye çalışılmıştır. 1970'li yıllara gelindiğinde Türkiye Cumhuriyeti Devleti ve toplumu üzerinde birçok sebep içinde ortaya çıkmış, doğu ve güneydoğu Anadolu bölgelerinde toplumsal travmaya neden olan etnik temelli terör verdiği zararla kendisini kabul ettirmeye çalışmıştır. Türkiye'de etnik terör 1973 ve 1984 yılları arasında Ermeni Etnik Terör örgütü vasıtasıyla Doğu Anadolu topraklarında bir Ermeni Devleti kurulacağı yönünde ASALA örgütünce tehdit ve iddia olunurken, fiili olarak 1984 yılı sonrasında çözülen örgüt son bulmuştur. 1984 yılı sonrasında yine aynı coğrafya da bu sefer Kürt etnik yapısı üzerinden başlayan tehdidin Türkiye'de kurumsal ve toplumsal açıdan ilk dönemlerinde küçümsenmesi, önemsenmemesi nedeniyle zamanla daha karmaşık hal almasına neden oldu. Terör örgütü PKK üzerinden meydana gelen etnik terör hareketi karşısında Türkiye'nin aldığı tedbirler, yapılan yanlışlar açısından konu irdelenerek etnik terör sorununun çözümü, ortadan kaldırılmasına yönelik tedbirler anlatılmaya çalışılmıştır. Terör sorununun yalnızca güvenlik odaklı bir bakış açısıyla çözülemeyeceği çok yönlü olarak ekonomik, hukuki, siyasi, kültürel, uluslararası alanları kapsayan ve tümünün birlikte hareket edeceği tedbirlerle çözülebileceğine dikkat çekilmeye çalışılmıştır.
Ceza muhakemesinde ispat ve delillerin değerlendirilmesi

oz Vicdani ispat sisteminin kabul edildiği ceza muhakemesi hukukumuzda 'hakimin delilleri serbestçe değerlendirmesi' ilkesi geçerlidir. Ancak hakime tanınan bu 'serbestliğin', 'keyfilik' haline de gelmemesi gerekir. Bu çalışma, ilkenin sınır ve istisnalarını ortaya koymak suretiyle, ilkenin taşıdığı anlam ve yapısını belirlemeye çalışmaktadır.
The role of awareness lawful from practicing the tasks among interior the force of police

Bu tez 'Polis Güçlerinin İş Başı Eylemlerinde Yasalara Karşı Farkındalık Düzeyleri' başlığını taşımaktadır. Hukukun temel hedeflerinden birinin toplumu davranış ve iletişim açısından düzenlenmesi olması, tüm bireylerin hukuk ve hukuka uymanın gerekliliği bilincine sahip olması sonucunu doğurur. Zira bireyin hak ve yükümlülüklerini bilmesi için kanun hakkında bilgi sahibi olması gerekir. Bu da doğru davranışların sergilenmesini ve yasaklı eylemlerden sakınmayı sağlar. Kanunlar hakkında bilinçli olmak toplumun tüm fertleri için geçerlidir. Zira kanun hakkında bilgi sahibi olmamak işlenecek suçlar için bir gerekçe olarak gösterilemez. Sonuçta, bu kurallar hakkında herkesin aynı şekilde bir farkındalığa sahip olması gereklidir. Kuralları bilmemek, bu kuralların aksine bir şey yapmak için bir gerekçe değildir. Esasen, toplumda hukuk kurallarını uygulayanlar genel anlamda yerel güvenlik birimleri, özellikle de yerel polistir. Bu nedenle güvenlik birimlerinin kanunlar hakkındaki farkındalıkları ve yetkilerini nasıl kullandıkları, görevlerini ifa etmelerinde ve bunun topluma ve suçlulara yansımasında bariz etkisi olacaktır. Zira kanunlardan haberdar olmamaları, eksik veya yanlış bilgiye sahip olmaları görevlerini yerine getirmelerinde büyük sorunlara neden olabildiği gibi, kendi haklarını kaybetmelerine ya da başka bireylerin hakkını çiğnemelerine neden olabilmektedir. Dolayısıyla, kanunların farkında olması, görevlerini yerine getirmeleri açısından çok gerekli ve önemlidir. Bu çalışma sonucunda yerel güvenlik güçlerinin özellikle de kanunlar hakkındaki farkındalığının önemi ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada güvenlik akademilerin ve büyüyen polis gücünün, rollerinin farkındalığı hakkında gerekli bilgi donanımından uzak olduğu ve eğitim akademilerinin bu alana yeterince ilgi göstermediği ortaya koyulmuştur. Çalışma sonucunda elde edilen veriler bize güvenlik birimlerinin yasaların farkında olmasının yasal görevlerinin icrasında çok yüksek etkiye sahip olduğunu göstermektedir. Bu tez, Kürdistan Bölgesel Yönetimi'nin Süleymaniye Vilayetinde gerçekleştirilmiş ve şehir merkezinde görev yapan yerel polisler ve yerel güvenlik birimleri baz alınarak hazırlanmıştır. Anket bölgenin farklı bölgelerinde ve karakollarında görev yapan yüz üst düzey polis ve iki yüz kıdemsiz polis memuru ile yapılmıştır.