turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A person-centered examination of adolescent conflict resolution behavior and psychological well-being in parent and best-friend relationship contexts

Bu çalışma ergenlik dönemindeki gençlerin anne, baba ve en yakın arkadaşlarıyla ilişkilerindeki çatışma çözme stillerinin örüntüsünü ve bu örüntülerin esenlik hali ile ilişkisini incelemeyi amaçlamıştır. 11-19 yaş arası 1033 kişinin katıldığı bu çalışmada birey odaklı yaklaşım izlenerek ergenlerin üç yakın ilişki bağlamında sergilediği çatışma çözme davranışları kümeleme analiziyle incelenmiş, analiz dört farklı küme ortaya çıkarmıştır. 'Çatışmacı' olarak adlandırılan ilk küme problem çözme için düşük; çatışmaya girme, iletişimi kesme ve uyum gösterme için yüksek puanlara sahip oluşuyla karakterize edilmiştir. 'Problem çözücü' olarak adlandırılan ikinci küme ise tam tersi bir örüntü ortaya koymuş ve problem çözme davranışı için yüksek, diğer çatışma çözme stilleri için düşük puanlarla karakterize edilmiştir. 'Çatışmacı ama İletişimi Kesmeyen' şeklinde isimlendirilen üçüncü küme çatışmaya girme için yüksek; iletişimi kesme, problem çözme, uyum gösterme için düşük puanlarla karakterize edilmiştir. Dördüncü küme ise 'Problem Çözücü ama İletişimi Kesen' şeklinde isimlendirilmiş ve çatışmaya girme için düşük; iletişimi kesme, problem çözme, uyum gösterme için yüksek puanlarla karakterize edilmiştir. Kümeler arasında psikolojik esenlik hali açısından bir fark olup olmadığını anlamak için tek değişkenli varyans analizi yapılmıştır. Analiz sonuçları 'Problem Çözücü' adlı kümenin yaşam doyumu ve problem çözme becerisine güven için en yüksek ve sürekli kaygı için en düşük puanlara sahipken 'Çatışmacı' adlı kümenin tam tersi puanlara sahip olduğunu ortaya koymuştur. Farklı çatışma çözme örüntülerinin psikolojik esenlik hali açısından farklılık gösterdiğini ortaya koyan bu bulgular, olumlu çatışma çözme davranışı geliştirmenin önemini vurgulamıştır.
Sigara bırakma sonrası bireylerin yaşam tarzı değişikliğinin araştırılması

Tütün kullanımı, bırakması zor olan; bilişsel, fizyolojik ve davranışsal fenomenlerden oluşan bir bağımlılıktır. İnsan sağlığı üzerindeki olumsuz etkilerinden dolayı sigara içme dünyanın ve ülkemizin önemli sağlık sorunlarından biridir. Etkileri ve sonuçları bakımından sigara içme alışkanlığı, çok geniş halk kitlelerini ilgilendiren bir toplum, eğitim ve halk sağlığı sorunudur. Çalışmamızda; sigara bırakma süresi en az altı ay olan bireyler ile görüşmeler yapılarak sigarayı bıraktıktan sonra yaşanan değişimler ayrıntılı bir biçimde incelenmesi ile sigarayı bıraktıktan sonra yaşanan geri dönüşlerin üstesinde gelme biçimleri incelenerek bırakma tedavilerine ve literatüre katlkı sağlamak amaçlanmıştır. Araştırmamızda, Ege Üniversitesi Madde Bağımlılığı, Toksikoloji ve İlaç Bilimleri Enstitüsü Sigara bırakma polikliniğine başvurarak 18-65 yaş arası en az altı aydır sigara kullanmıyor olan 10 gönüllü hasta ve en az altı aydır sigara içmiyor olan 18-65 yaş 3 gönüllü katılımcı ile araştırmacı tarafından hazırlanan yarı-yapılandırılmış görüşme formu uygulanmıştır. Araştırmanın içerik analizi ile elde edilen bulguları üç ana başlıkta toplanmıştır. Bunlar sigaraya başlama ve devam ettirme süreçlerinin değerlendirilmesinin yapıldığı 'Sigaraya Başlamaya Etken' ; sigarayı bırakma öncesi sürecin deneyimlerinin ele alındığı'Sigarayı Bırakma Öncesi Süreç'; ve sigarayı bıraktıktan sonra değişimlerin incelendiği 'Sigarayı Bırakmayı Deneyimlemek' başlıklarıdır. Bu temaların ayrı ayrı değerlendirilmesi yapılsa da birçok alt temanın birbiri ile bağlantılı ve etkileşim içinde olduğu görülmüştür. Sigara bırakma tedavilerine verilen önem son yıllarda artmış bulunmaktadır. Bu tedavilerin etkililik kapsamını genişletmek amaçlı bu alanda yapılacak çalışmalar önem kazanmaktadır. Bağımlılık yaratan madde veya davranışın kişilerin hayatına hiç dahil olmaması bağımlılıkla mücadelede ilk ve önemli adımı oluşturabileceği düşünülmektedir. Toplumun bağımlılığı tanıyabilmesine ve bağımlılıktan nasıl uzak durabileceğini keşfedebilmesine fırsat verilmesinin önemli olduğu düşünülmektedir.
Social comparison as a determinant of self-presentation

Sosyal varlık olarak insan, iletişim kurduğu kişilerde genellikle en iyi izlenimi yaratmaya çalışır. Diğer durumlarda ise, kendine herhangi bir açıdan faydalı olacağını düşündüğü izlenimi yaratmaya çalışır. Bu öz-sunum davranışı bilinçli ya da otomatik olabileceği gibi, durumsal belirleyiciler tarafından etkinleştirilebilir ve bir takım kişilik özellikleriyle ilişkilidir. Bunların yanında sosyal karşılaştırma eğilimleri de öz-sunum ile ilişkili olabilir. Kişiler sıklıkla kendilerini, becerilerini, fikirlerini, görünümlerini, başarılarını ve birçok başka özelliklerini diğer insanlarla karşılaştırırlar. Klasik sosyal karşılaştırma kuramında Festinger (1954), kişinin kendini yalnızca benzer olanlarla karşılaştırdığını ve karşılaştırma sonunda ya kendini ya da karşı tarafı değiştirmeye veya karşılaştırma yapmayı bırakmaya itebileceğini önermektedir. Bu çalışmada, ilk olarak, kişinin kendini yalnızca benzerleriyle karşılaştırdığı hipotezi sınanmıştır ve kişinin kendinden çok daha iyi ve çok daha kötülerle de karşılaştırma yapabileceği önerilmiştir. İkinci ve esas olarak, sosyal karşılaştırmanın kişinin kendinden daha iyi olana yakınmış gibi davranması ya da kendinden daha kötüden uzakmış gibi davranması gibi sonuçları olabileceği test edilmiştir. Böylece Festinger'ın sosyal karşılaştırma sonucunda öngördüğü üç çözüme ek bir çözüm önerilmiştir. Bu durumda, sosyal karşılaştırmanın öz-sunum ile ilişkili olacağı beklenmektedir. Bu iki geniş hipoteze ek olarak, her karşılaştırma yönünün farklı öz-sunum eğilimleriyle ilişkili olacağı ve bu ilişkinin HEXACO kişilik özellikleri ve benlik kavramı netliği tarafından düzenleneceği önerilmektedir. Genel olarak, düzenleyici değişken hipotezleri dışındaki hipotezler desteklenmiştir. Sonuçların değerlendirilmesi ve gelecek çalışmalar için öneriler son kısımda tartışılmıştır.
Üniversite Öğrencilerinde Çocukluk Çağı Travmasının Depresif Belirtiler ve Kendine Zarar Verme Davranışı ile İlişkisinde Öz Eleştirinin ve Duygu Düzenleme Güçlüğünün Aracı Rolünün İncelenmesi

Daha sonra doldurulacaktır.
Academic achievement and peer relationship of children in care: The moderator role of temperament and social support

Bu çalışma, kurum bakımı altındaki çocuklar ile aile yanında kalan çocukların akademik başarı ve akran ilişkileri bakımından farklılaşıp farklılaşmadıklarını araştırmayı ve bu gelişimsel sonuçlardaki bireysel farklılıklar da rol oynayan faktörleri incelemeyi amaçlamıştır. Algılanan sosyal destek ve olumsuz duygulanım düzenleyici değişken olarak ele alınmıştır. Mevcut çalışmanın örneklemi 365 çocuktan oluşmaktadır; bu çocukların 142'si kurum bakımından, 223'ü kurum bakımı altındaki çocukların biyolojik aileleri ile yaşayan sınıf arkadaşlarından seçilmiştir. Çocuk-Ergen Sosyal Destek Ölçeği, Akran Zorbalığını Belirleme Ölçeği, akran kabulü ve akran reddi ölçümü çocuklardan alınmıştır. Bakım personelleri/anneler mizaç ölçeğini doldurmuşlardır. Çocukların akademik başarısı sınıf içi davranışsal akademik katılımları ve notları ile değerlendirilmiştir. Kurum bakımındaki çocuklar ile aile yanında büyüyen çocukları karşılaştırmak için, çok değişkenli varyans analizi kullanılmıştır. Sonuçlara göre, devlet koruması altındaki çocuklar diğer çocuklardan daha düşük akademik başarı göstermekte ve daha olumsuz akran ilişkileri belirtmektedir. Sosyal destek ve mizacın doğrudan ve düzenleyici etkilerini görmek amacıyla her bir sonuç değişkeni için hiyerarşik regresyon analizi yapılmıştır. Bakım personelleri/anneler ve öğretmenlerden algılanan sosyal destek ile mizaç özellikleri sonuç değişkenlerini anlamlı olarak yordamaktadır. Buna ek olarak, yetiştirilme koşulları ve olumsuz duygulanım arasındaki etkileşim akran reddini yordamada marjinal olarak anlamlı bulunmuştur. Bu etkileşime göre, kurum bakımı altındaki çocuklar ile aile ortamında büyüyen çocukların akran reddi puanları yalnızca düşük olumsuz duygulanımı olan çocuklarda anlamlı olarak farklılaşmaktadır. Ayrıca, yetiştirilme koşulları, öğretmen sosyal desteği ve olumsuz duygulanım arasındaki üç yönlü etkileşim de akademik katılımı yordarken marjinal olarak anlamlı bulunmuştur. Öğretmen sosyal desteği kurum bakımı altındaki çocukların akademik başarılarını yalnızca düşük olumsuz duygulanımı olan çocuklarda anlamlı olarak artırmaktadır.
Aleksitimi: Bağlanma, kendilik algısı, kişilerarası ilişki tarzları ve öfke değişkenleri açısından bir değerlendirme

Bu araştırmanın amacı normal bireylerdeki aleksitimi ile bağlanma, kendilik algısı, kişilerarası ilişki tarzları ve öfke arasındaki ilişkileri incelemektir. Bu amaç doğrultusunda 18-60 yaş aralığında 591 kişiye Demografik Bilgi Formu, Toronto Aleksitimi Ölçeği, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri, Sosyal Karşılaştırma Ölçeği, Kişilerarası İlişki Tarzları Ölçeği ile Çok Boyutlu Öfke Ölçeği'nin Öfkeyle İlgili Davranışlar ve Kişilerarası Öfke Tepkileri alt ölçekleri uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda sosyo-demografik değişkenlerden olan eğitim ve yaşın aleksitimi, bağlanma, kişilerarası ilişki tarzları ve öfke alt ölçeklerinin bazıları üzerinde temel etkileri gözlenmektedir. TAÖ'den yüksek puan alan bireyler, düşük puan alan bireylere göre daha yüksek kaygılı ve kaçınmacı bağlanma puanı alırlarken daha düşük güvenli bağlanma puanı almışlardır. Ayrıca bu bireylerin kendilik algılarının daha düşük olduğu, kişilerarası ilişkilerinde besleyici tarzı daha az, ketleyici tarzı ise daha çok kullandıkları gözlenmektedir. Öfkeyle ilişkili olarak ise; daha saldırgan davranmakta, intikama yönelik, içe dönük ve umursamaz tepkileri daha sık sergilemektedirler. Korelasyon analizi sonucunda TAÖ toplam puanı arttıkça; kaygılı bağlanma, kaçınmacı bağlanma, ketleyici tarz, saldırgan davranışlar, kaygılı davranışlar, intikama yönelik tepkiler, içe dönük ve umursamaz tepkiler alt ölçeklerinden alınan puanlar artarken; güvenli bağlanma, besleyici tarz ve kendilik algısı alt ölçeklerinden alınan puanların düştüğü görülmektedir. Regresyon analizi sonucuna göre ise, eğitim düzeyi, güvenli bağlanma, kaygılı bağlanma, kaçınmacı bağlanma, kendilik algısı, besleyici ilişki tarzı, öfkeyle ilgili olarak içe dönük tepki, saldırgan davranışlar ve sakin davranışlar değişkenlerinin birlikte toplam varyansın %38'ini açıkladığı görülmektedir. Eğitim düzeyi, güvenli bağlanma, besleyici ilişki tarzı, saldırgan davranışlar ve sakin davranışlar değişkenlerinin tek başlarına da aleksitimiyi yordamada anlamlı oldukları görülmektedir. Bu sonuçlar, aleksitimi ile bağlanma, kendilik algısı, kişilerarası ilişki tarzları ve öfkenin yakından ilişkili olduklarını göstermektedir. Klinik Psikoloji alanında aleksitimik özellikleri olduğu belirlenen bireylerle çalışılırken uygulanacak terapi ve eğitim programlarının seçiminde, bu değişkenlerin etkisinin göz önünde bulundurulmasının yararlı olabileceği düşünülmektedir.
Sosyal inşacı yaklaşım bağlamında öğretmen-öğrenci etkileşiminin nitel bir incelemesi

Bu çalışmanın amacı öğrenci-öğretmen etkileşimini, sosyal inşacı yaklaşım bağlamında incelemek; bu etkileşim çerçevesinde sınıf söylemi içerisinde gerçekliğin nasıl inşa edildiğini anlamaya çalışmaktır. Böyle bir amaca ulaşmada, bu çalışmada dayandığı kuramsal çerçeveden hareketle yöntem olarak söylem analizi seçilmiştir. Çalışma kapsamında, 15 ilköğretim birinci kademe öğretmenin derslerinin birer saatlik kayıtları yapılmış, yapılan kayıtlara dayalı olarak belirlenen sorularla öğretmenler ile yarı-yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Hem gözlemlerden hem de görüşmelerden elde edilen veriler söylem analizine tabi tutulmuş, bu çerçevede öğretmen öğrenci etkileşimin içinde geliştiği söyleme dair açıklayıcı repertuvarlar, özne pozisyonları ve ideolojik ikilemler araştırmacının öznel değerlendirmeleri dahilinde ortaya konmuştur. Söylem analizi sonuçlarına dayalı olarak, eğitim psikolojisi bağlamında, bu pratikler çerçevesinde sınıf içi gerçekliğin nasıl inşa edildiği, öğretmen ve öğrencilerin eğitim öğretim etkinliklerini nasıl bir söylem içinde gerçekleştirdiklerinin anlaşılması üzerinde durulmuştur.
Fıtrat kavramının psikolojik açılımı

Belli bir kültür seviyesine ulaşarak tarihte yer alan bütün milletlerin manevi dünyaları dini inançla şekillenmiştir. Bir dine inanma ihtiyacı insanların yaratılışından kaynaklanır. Fıtrat, içinde birçok potansiyel barındıran, deruni yapısıyla başlangıçtaki saflıkta kalındığında insanı Yaratıcıya yönelten ilahi nitelikli insani bir kıvamdır. Fıtrat, boş bir levha olmayıp derin bir gerçekliği içinde barındırmaktadır. İnsanın gerilimli yapısı dikkate alındığında fıtratın çeşitli boyutlarıyla karşılaşmaktayız. Bu bağlamda çalışmamız, insanın içyapısıyla ve dinle doğrudan ilişkili olan fıtrat kavramını psikolojik ve sosyo-psikolojik çerçevede ele almaktadır.
Kanser hastalarında hastalık algısı ile üstbiliş, erken dönem uyumsuz şemalar ve olumsuz otomatik düşünceler arasındaki ilişkiler

Bu çalışmada, kanser hastalarında hastalık algısı ile üstbiliş, erken dönem uyumsuz şemalar ve olumsuz otomatik düşünceler arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Örneklemini 18 yaş üstü meme kanseri kadın hastaların oluşturduğu bu çalışmada hastaların hastalık algısını belirlemek amacıyla Hastalık Algısı Ölçeği, üstbilişsel faaliyetlerini değerlendirmek amacıyla Üstbiliş 30 Ölçeği, erken dönem uyumsuz şemalarını değerlendirmek amacıyla Young Şema Ölçeği Kısa Form 3 ve olumsuz otomatik düşüncelerini değerlendirmek amacıyla Olumsuz Otomatik Düşünceler Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma soruları çerçevesinde elde edilen tüm bulgular tüm temel değişkenlerin birbirleriyle ilişkili olduğunu ortaya koymaktadır. Tüm değişkenlerin birbirleriyle olan ilişkilerini belirlemek amacıyla korelasyon analizi yapılmıştır. Analiz sonuçlarına bağımlı değişkenlerle bağımsız değişkenler arasında dikkat çekici ilişkiler ortaya konulmuştur. Ancak demografik değişkenlerle ilişkiler beklenen düzeyde çıkmamıştır. Bunun nedeninin katılımcı sayısının az olması ve katılımcıların homojen dağılım gösterememesi olduğu düşünülmektedir. Bağımlı değişkenler olan hastalık algısı ve nedenlerini yordayan değişkenleri belirlemek amacıyla ise söz konusu değişkenlerin her bir faktörü için ayrı ayrı regresyon analizi yapılmıştır. Regresyon sonuçlarına göre bağımsız değişkenlerin alt boyutlarının bağımlı değişkenlerin alt boyutları tarafından yordandığı görülmüştür.
Estimating infants' age from mothers' infant-directed speech

Konuşmanın özellikleri hem konuşan hem de hitap edilen kişinin özelliklerine göre değişkenlik göstermektedir. Bebeğe yöneltilmiş konuşma farklı yaşlardaki bireylerin bebek ve çocuklara hitap ederken, konuşma biçimlerini nasıl değiştirdiklerine dair iyi bilinen bir örnektir. Yetişkinler yabancı bir dilde olsa dahi BYK'yı tanıyabilmekte ve bu tür konuşma biçiminden konuşmacının niyeti ile ilgili doğru çıkarımlar yapabilmektedir. BYK'nın yöneldiği çocukların yaşlarına göre farklılaştığı göz önüne alınarak, mevcut çalışma yetişkinlerin, annelerin çocuklarına yönelttikleri konuşma kesitlerine dayalı çocukların yaşlarıyla ilgili çıkarımlarını incelemiştir. Değişen seviyelerde İngilizce bilgisine sahip, anadili Türkçe olan katılımcılara İngilizce konuşan annelerin İngilizce doğal konuşma kayıtları dinletilmiştir (N = 186). Katılımcılara seçkisiz olarak orijinal kayıtlar ya da bu kayıtların alçak iletilimli filtrelenmiş versiyonları dinlemiştir. Katılımcılardan iki konuşma kesidini dinledikten sonra, hangi kesidin daha küçük veya daha büyük bir çocuğa hitap ettiğini tahmin etmeleri istenmiştir. Genel olarak, katılımcıların doğru tahminleri şans seviyesinden yüksek olup, performanslarının filtresiz kesitlerde, filtreli kesitlere kıyasla, daha iyi olduğu gözlenmiştir. Katılımcıların performansları ve İngilizce seviyeleri arasında pozitif bir ilişki saptanmış, ayrıca çocuk sahibi olan katılımcıların çocuk sahibi olmayan katılımcılara kıyasla daha iyi performans gösterdikleri gözlenmiştir. Son olarak, katılımcıların doğru tahmin yapma olasılıklarının karşılaştırılan kesitler arasındaki yaş farkı ile pozitif olarak ilişkili olduğu bulunmuştur. Sonuçlar, yetişkinlerin BYK'daki yaşa bağlı değişiklikleri algılayabildiklerini ve bu yetilerinin deneyim ve içerikten etkilense dahi, sadece bu faktörlere bağlı olmadığını göstermektedir.
Roberto Assagioli'nin temel psikolojik yaklaşımı ve din psikolojisine katkıları

Bu çalışma hümanist ve transpersonel psikolojinin öncü şahsiyetlerinden kabul edilen Roberto Assagioli'nin, dönemin hakim psikolojik geleneği psikanalizin insanı anlamada yeterli olmadığını fark etmesi üzerine kurduğu psikosentez teorisini anlamayı amaçlamaktadır. Assagioli'nin bilinçdışına farklı boyutlar kazandırması, kişisel seviyede yani yatay düzlemde insanı anlamanın ötesinde, dikey düzlemde de ben ötesi merkezi anlamaya yönelik kişilik gelişimi teorisini bütüncül, sentezci ve aynı zamanda kademeli bir yapı şeklinde ifade etmesi, transpersonel psikolojide insanı anlama açısından oldukça değerlidir. Assagioli, İtalya'da psikoloji ve tıpla ilgilenmeye başladığında, akademik dünyaya psikanaliz ile giriş yapar. Freud ve Jung onu adeta İtalya'daki temsilcileri gibi görürler. Ancak Roberto Assagioli bir süre sonra insanın psikolojik yapısının bodrum katından ibaret olamayacağını fark ederek, psikosentez fikrini ortaya koyar. Psiksosentez, bir tedavi yöntemi, bir kişisel gelişim yöntemi ve bunların ötesinde insanın manevi gelişimine olanak sağlayan çok yönlü bir psikolojik yaklaşımdır. Psikosentez kişiliğin merkezi olan bilinç merkezini bulmaya ve kişiliği tüm fonksiyonları ile bu merkezde sentezlemeye odaklanır. Assagioli'nin sisteminde insanın psikolojik yapısı bilinçdışı ve bilinçten ibaret değildir. Bilinçdışı, alt bilinçdışı, orta bilinçdışı ve üst bilinçdışından oluşan çok boyutlu bir yapıdır. Freud'un bilinçdışı, Assagioli'de alt bilinçdışına denk gelir. İnsan sadece dürtüleri, güdüleri ve alt kişiliklerinden ibaret değildir. Üst bilinçdışı, insanın üst değerlerini ifade etmesi açısından özellikle transpersonel psikoloji için çok önemli bir kavramdır. Assagioli, ben ötesi aktiviteleri ve deneyimleri de hep bu üst bilinçdışı üzerinden anlatacaktır. Psikosentez kişisel psikosentez ve ben ötesi psikosentez olmak üzere iki boyutludur. Kişisel psikosentezin merkezi, bilinçli öz olan bendir. Bu merkezde kişilik, tüm bağlılıklar, bilinç içerikleri ve bilinç verilerinden arındırılarak otantik bir merkez olarak bulunmalı ve kişilik orada sentezlenmelidir. Ben ötesi psikosentez ise bilinçli özün bağlı olduğu daha yüce bir kaynakta yani yüksek özde kişiliği tekamüle erdirmektir. Assagioli, ben ötesi deneyimlerin ben ötesi psikosentez olmadığı üzerinde durur. Bu psikosentezin en hassas noktasıdır. Süperbilinç deneyimleri asla yüksek öz birliği anlamına gelmez. Üst bilinçdışı, öz ve yüksek öz gibi otantik kavramlara ek olarak insan doğasının en önemli değerlerinden biri olan irade kavramını da detaylı olarak ele alan Assagioli, irade ve irade gelişimini psikosentezin en önemli destekleyici enerjisi olarak görür. Tezimiz, maddi boyutun ötesinde manevi boyut sahibi insanı konu edinen psikosentezin ve Assagioli'nin kavramlarının, ben ötesi psikoloji, nefs psikolojisi ve din psikolojisi içerisinde kullanılabilir ve faydalı olduğunu göstermeye çalışacaktır.
Alkol kullanım bozukluğunda duygusal istismar algısının incelenmesi

Bu araştırmanın amacı alkol kullanım bozukluğu tanısı almış olan yetişkinlerin, çocukluk ve ergenlik dönemi yaşanmışlıklarında anne-babadan algıladıkları duygusal istismarı araştırmak; çocukluk ve ergenlikteki duygusal istismar algısı ile alkol kullanım bozukluğu arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir. Bu araştırma İstanbul Balıklı Rum Hastanesi Vakfı Anatolia Klinikleri 3. Serviste alkol kullanım bozukluğu tanısıyla tedavi görmekte olan 24 ile 70 yaş arasında 12'si kadın, 50'si erkek olmak üzere 62 hasta ile çalışılmıştır. Araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu, Dr. Aaron T. Beck ve Ark., (1961), tarafından geliştirilen Beck Depresyon Ölçeği, Anne ve babadan algılanan duygusal istismarı ölçmek için, ilk olarak ölçeğin geliştiricilerinden olan F. Erkman'la iletişime geçilerek gerekli izin alınmıştır; ve diğer araştırmacılar M. Alantar, (1988, 1989); N. Bayraktar, (1990); B. Vardar, (1994); M. Çeşmeci ve H. Kılınç., (1999), tarafından geliştirilen Anne-Baba Genç İlişkileri Ölçeği uygulanmıştır. İstatistiksel çözümlemelerde Frekans ve Yüzde Dağılımları; Shapiro-Wilk; Spearman rho Korelasyon; Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testleri ile analiz çalışması yapılmıştır. Bu araştırmada alkol kullanım bozukluğu tanısı almış olan hastaların aile içi alkol kullanım oranı %93, 8 olduğu ve aile içi alkol kullanımı normalleştirilerek rol-model aktarımının sürdürüldüğü belirlenmiştir. Alkol etkisiyle aile içi tartışma ve çatışmaların oranı %22,6; yaşanması sonucunda boşanmış ve ayrı yaşayanların oranı %30, 4 olduğu belirlemiştir. Çocukluk ve ergenlik çağında babadan algılanan duygusal istismar puanı 399 ,00 60,19; anneden algılanan duygusal istismar puanı 393,00 64, 03 olduğu görülmüştür. Anne babadan algılanan duygusal istismarın olumsuz etkileri yetişkinlik dönemi yaşantılarında alkol kullanım süreci içinde gelişen depresyon belirtilerinin yüksek düzeyde yaşandığı belirlenmiştir. Eğitim düzeyi düşük olan anneden algılanan duygusal istismarın depresyon düzeyini etkileyen puanı 35 ,98; eğitim düzeyi yüksek olan anneden algılanan duygusal istismarın depresyon düzeyini etkileyen puanı 19,25 bulunmuştur. Eğitim düzeyi düşük olan babadan algılanan duygusal istismarın depresyon düzeyini etkileyen puanı 35 ,81; Eğitim düzeyi yüksek olan babadan algılanan duygusal istismarın depresyon düzeyini etkileyen puanı 24,45 bulunmuştur. Araştırma sonucunda alkol kullanım bozukluğu tanısı ile tedavi gören hastaların yoğun alkol kullanımı süreci içinde gelişen depresyon belirtilerinin yüksek düzeyde yaşandığı belirlenmiştir. Yatarak tedavi gören katılımcı hastaların çocukluk ve ergenlik dönemi yaşanmışlıklarında yüksek düzeyde duygusal istismara maruz kaldıkları ve ihmal edildikleri sonucuna ulaşılmıştır.
Is spatial uncertainty necessary for the context specific proportion congruency effect?

Bilişsel kontrol, genellikle uyumsuz uyarıcılardaki yavaş tepkiler sebebiyle ortaya çıkan Stroop etkisi ile ölçülür. Stroop etkisinin büyüklüğü çeşitli deneysel yöntemlerle ile değiştirilebilir. Örneğin, uyarıcıları bir bağlamda çoğunlukla uyumlu sunarak Stroop etkisi artırabilirken; uyarıcıları başka bir bağlamda çoğunlukla uyumsuz sunarak Stroop etkisi azaltılabilir. Bu iki bağlam arasındaki Stroop etkisi farkına bağlam düzeyi uyumluluk oranı etkisi denir. BDUO etkisini konu alan pek çok çalışma, klasik Stroop görevi yerine uzamsal olarak ayrık hazırlayıcı Stroop görevini kullanmıştır. Bu alışılmadık Stroop görevinin doğası gereği, kelime boyutu ekranın tam ortasında sunulurken, renk boyutu ekranın alt veya üst yarısında sunulmakta ve bu da renk boyutunda uzamsal belirsizlik ortaya çıkarmaktadır. Bu uzamsal belirsizliğin BDUO etkisine katkı sağlıyor olabileceği düşünülmüştür. Dolayısıyla, bu çalışma uzamsal belirsizliğin BDUO etkisi üzerindeki rolünü incelemeyi amaçlamıştır. İki adet sistematik değişimleme ile bir koşulda, renk üzerindeki belirsizliğin, diğer koşulda ise hem kelime hem de renk üzerindeki belirsizliğin ortadan kaldırılması hedeflenmiştir. Hipotezlere göre bu değişimlemelerin, BDUO etkisini ortadan kaldırması beklenmiştir. Sonuçlar, BDUO etkisinin ilk koşulda ortadan kalkarken, ikinci koşulda hala var olduğunu göstermiştir. Bu sonuç, kısmi olarak, uzamsal belirsizliğin BDUO etkisinde önemli bir rol oynadığını belirten hipotezi desteklemektedir. Bulgular, uzamsal dikkat ve kanıt toplama perspektifleri açısından değerlendirilmiştir.