turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
2000'li yıllarda kamu mali yönetiminde yeniden yapılanma çalışmaları

Reform yapılacak alanın anlaşılması bakımından 'Geleneksel Kamu Yönetimi' ve 'Yeni Kamu Yönetimi' konularının kavramsal çerçevesi literatür taranarak betimlenilmiştir. Aynı zamanda bu çalışmada İdari reform kavramının incelenmesi üzerinde durulmuş, bunun yanında kamu yönetimi kavramı irdelenmiş ve reformu gerektiren şartlar ile reform alanları ele alınmıştır. Bu çalışmada, 1930'lu yıllardan Kalkınma Planları dönemine kadar yeniden yapılanma ile ilgili yabancı uzman raporları ve yapılan uygulamalar incelendi. Daha sonra, Kalkınma Planları Döneminde yerli uzmanlar ve bürokratlar tarafından hazırlanan raporlar ve yapılan projeler ele alınmıştır. Söz konusu yapılanma süreçleri içerisinde ortaya çıkan uygulama ve raporlar karşılaştırılıp analiz edilmeye çalışılmıştır. Kamu mali yönetim reformunun getirdiği yenilikler ışığında reformdan önceki mevcut durum ortaya konulmuş ve bu bağlamda 1050 Sayılı Muhasebe-i Umumiye Kanunu ve bu kanun yerine ikame edilen 5018 Sayılı Kamu Mali yönetimi ve Kontrol Kanunu irdelenmiştir. Yeniden yapılanma olgusu değişen mevzuat ve mali kurumlar çerçevesinde açıklanmış ve analiz edilmiştir. Bunun yanında Maliye Bakanlığının teşkilat ve görev yapısındaki değişiklikler ve Gelir İdaresi Başkanlığının kurulması konuları incelenmiştir. Son olarak, kamu alım süreçlerinde meydana gelen değişiklikler ile kamu mali yönetimi alanındaki diğer gelişmelere değinilmiştir.
Türkiye'de siyaset bilimi ve kamu yönetimi eğitim-öğretimi: Alanyazınsal gelişim ve eğilimler

Siyaset bilimi ve kamu yönetimi eğitim-öğretim faaliyetleri açısından günümüzde ortak tarihsel değerlendirmelere ihtiyaç duyulmaktadır. Dünyada siyaset bilimi ve kamu yönetimi programlarına dair eğitim-öğretim alan yazını güçlü ve zengin olan ABD, Kanada, İngiltere, Avustralya gibi gelişmiş ülke örnekleri vardır. Türkiye'de de Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi eğitim-öğretiminin gelişimini tarihsel boyutuyla irdelemek alana önemli katkı sağlayacaktır; çünkü Türkiye'de ilgili yazın dağınıktır, kesintili ve sınırlı gelişim göstermektedir. Belirli bir bölümün/programın eğitim-öğretim tarihinin derinlemesine incelenmesi ele alınan bölümle/programla ilgili olarak şu açılarından faydalar sağlamaya adaydır: 1) tarihsel gelişimi izlemek ve yeni nesillere aktarmak; 2) tarihsel bellek oluşturmak; 3) günümüz ve gelecek için dersler çıkartmak; 4) unutulmaya yüz tutan ve/veya kolayca farkına varılamayan veya erişimi güç olan eserlerin varlığını ve önemini hatırlatmak. Bu faydaların gerçekleştirilmesi, siyaset bilimi ve kamu yönetimi alanlarındaki eğitim-öğretimin tarihsel gelişiminin incelenmesini ve değerlendirilmesini gerektirir. Türkiye'de ve uluslararası yazında birçok eser sadece siyaset bilimine veya sadece kamu yönetimine odaklanmaktadır. Türkiye'de her iki alanı birlikte ele alan ve/veya aralarındaki bağlantıları gerek disiplin gerekse eğitim-öğretim açısından açıkça ve doğrudan sorgulayan çalışmalar oldukça azdır. Bu çalışma hem Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi eğitim-öğretiminin gelişimini birlikte değerlendirmeyi amaçlamakta, hem de ana tartışmalar arasında fark edilme ihtimali düşük bulunan bulguları, tarihsel eğilimleri ve gelişmeleri de alanyazına kazandırmayı hedeflemektedir. Çalışmada, alan yazınsal inceleme yöntemiyle Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi dersleri, bölümleri ve programlarının tarihsel gelişimi ve eğilimler ortaya konularak değerlendirilmektedir.
Reorganization of Turkish public administration after september 12, 1980:the reasons for the unification of the ministries

Askeri Müdahale ardından kamu yönetiminin yeniden düzenlenmesi, öncelikle ele alınan konulardan biri olmuştur- Askeri yönetimin konuya ilişkin olarak yürüttüğü ve uygulamaya konamayan çalışmaları kanun hükmünde kararname tasarısı taslakları biçiminde sonuçlandırılmış, onu izleyen hükümetse bu tasarılardan da büyük ölçüde yararlanarak kamu yönetimi sisteminde önemli değişiklikler gerçekleştirmiştir. Anılan değişiklerin özü, yönetimin 24 Ocak 1980'de uygulamaya konan yeni ekonomik modelin başarıya ulaşmasına elverecek bir yapıya dönüştürülmesi olmuştur. Bu amaçla merkezi yönetim olduğu kadar yerel yönetimler ve KİT'ler de yeniden düzenlenmiş; bunlara siyasal iktidarın politik ve ekonomik seçenekleriyle uyumlu bir yapı ve işleyiş kazandırılmak istenmiştir. Gerçekleştirilen değişiklikler arasında, kimi bakanlıkların birleştirilmesiyle, ekonominin yönetiminin Başbakanlığa devredilmesi ayrı bir yer tutmaktadır. 'Birleştirmelere temel olan yasal düzenlemelerin gerekçeleri, birleştirme nedenlerini aynı ya da benzer hizmetlerin tek çatı altında toplanması, böylece de kamu hizmetlerinin daha etkin, verimli, düzenli ve ekonomik bir biçimde gerçekleştirmesinin sağlanması olarak belirlemiştir. Gerçek neden, bundan çok, siyasal iktidarın politik ve ekonomik alanlardaki yaklaşımıyla bütünleşen ve öngörülen ekonomik hedeflere ulaşmaya aracılık edecek bir yönetim aygıtı yaratmaktır. Bakanlıkların birleştirilmesi belirli bir plan çerçevesinde ve süreç içinde, bürokrasiyle etkileşerek gerçekleştirilmemiş, ayrıca da birleştirmeler yasal düzenlemelerin yapılmasıyla tamamlanmış varsayılmıştır. Bunlar ve baş-r-V- kaca nedenlerle, birleştirme olayı söz konusu örgütler açısından kimi sorunları birlikte getirmiş, bunların çözümüyse işleyişe ve zamana bırakılmıştır.
Sürdürülebilir kalkınma sürecinde iklim değişikliği, diğer çevre sorunlarıyla etkileşimi ve Türkiye analizi

Sınırsız insan ihtiyaçlarının kıt kaynaklarla karşılanmaya çalışılması sürecinde üretim sürecinin temel girdileri olan üretim faktörleri de sınırlı kaynaklar kategorisine girmektedir. İnsanlar ihtiyaçlarını karşılamak için bu üretim faktörlerini ve özellikle doğal kaynakları yoğun ve bilinçsiz bir şekilde kullanmışlardır ve kullanagelmektedirler. Kaynaklar sınırsız ve asla yok olmayacak gibi görülmüştür ve bilinçsiz kaynak tüketimi doğal kaynaklar üzerindeki baskıları artırmaktadır. Bu olumsuz etkiler sonucunda çevresel bozulmalar meydana gelmiştir ve bu bozulmalar ciddi tehditler oluşturmaktadırlar. Bunun neticesinde çevre bilincin sağlanması artık bir zorunluluğa dönüşmüş ve özellikle uluslararası alanda çevre ve kalkınma konularında yeni anlayışların ortaya çıkmaya başladığı görülmüştür. Küresel ısınma ve buna bağlı olarak iklim değişikliği, canlı yaşam için büyük bir tehdit oluşturduğundan ve birçok sektörle yakından ilişkili olmasından sürdürülebilir kalkınma sürecinde ele alınması gereken konulardandır. Çevre bilincinin yeni yeni oluşmaya başladığı dönemlerde uygulanan sadece ekonomik içeriğe sahip kalkınma anlayışları oldukça değişikliğe uğramış ve yeni kalkınma arayışları gündeme gelmiştir. Bu süreçte karşımıza çıkan sürdürülebilir kalkınma anlayışı ihtiyaçların giderilmesi ve ekolojik denge gibi iki önemli kavramı bünyesinde barındırmaktadır. Sürdürülebilir kalkınma anlayışının gündeme gelmesiyle birlikte çevresel sorunlara ilgi artmış, gerek ulusal gerekse uluslararası çözüm arayışlarına gidilmiştir. Fosil kaynaklı yakıt kullanımındaki artış, ekonomik büyüme, hızlı nüfus artışı, çölleşme, kaynakların bilinçsiz kullanılması v. b. sonucu ortaya çıkan küresel ısınma ve küresel ısınmaya bağlı olarak ortaya çıkan iklim değişikliği de, atmosfer içinde doğal olarak bulunan ve sera gazları olarak adlandırılan bazı gazların konsantrasyonlarının değişmesi, buna bağlı olarak da yerkürenin aşırı olarak ısınmaya başlaması ve bir takım ekolojik dengesizliklerin ortaya çıkmasını ifade etmektedir.
Türkiye'de neoliberal politikalar doğrultusunda sağlıkta dönüşüm: Isparta- Burdur örnekleri

Çalışmanın ilk bölümünde yeni liberalizmin ve yeni kamu yönetimi anlayışının; geleneksel kamu yönetimini ve kamu hizmetlerini ve bu çerçevede sağlık hizmetlerinin sunumunu nasıl değiştirdiği ele alınmıştır. İkinci bölümde sağlık hizmetlerinin sınıflandırılması, devletin sağlık hizmetlerinin sunumunda aldığı role göre sağlık sistemlerinin nasıl organize edildiği incelenmiş ve dünya ülkelerinden seçilen örnekler çerçevesinde sağlık hizmetlerinin finansman modelleri ve birinci basamak sağlık hizmetlerini sunumları değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde, Cumhuriyetin ilanından günümüze kadarki süreçte Türkiye'de sağlık hizmetlerinin gelişim çizgisi ve sağlık hizmetlerinin sunumunda yaşanan dönüşümler ele alınmış, Sağlıkta Dönüşüm Programı değerlendirilmiş, birinci basamak sağlık hizmetlerinde yeni bir uygulama olan aile hekimliği modelinin ülkemizdeki gelişim süreci incelenerek kuramsal çerçeve tamamlanmıştır. Çalışmanın dördüncü bölümünde Temmuz-Aralık 2009 ayları arasında Isparta ve Burdur il merkezlerinde görev yapan aile hekimleri ile yüz yüze görüşmelerden elde edilen araştırma bulguları değerlendirilmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise, yeni liberal anlayış doğrultusunda Türkiye'de sağlık hizmetlerinin sunumunda yaşanan dönüşüm ve aile hekimliği sisteminin ele alındığı genel bir değerlendirme yapılmış, bu bağlamda sonuç ve öneriler sunulmuştur.
İstanbul'da yaşayan Suriyeli çocukların eğitime katılımları bağlamında uyum ve kültürleşme süreçleri

Bulunduğu coğrafi konum nedeniyle tarihi boyunca göç alan, göç veren ve göç yolunda transit ülke olan Türkiye 2011 yılından itibaren, II. Dünya savaşından beri görülmüş en büyük insani kriz olan Suriye iç savaşı nedeniyle dünyanın en büyük mülteci nüfusuna sahip ülkesi olmuştur. Kısa bir süre içerisinde yüz binlerce sığınmacının ülkeye girmesiyle birlikte eğitim ve sağlık başta olmak üzere birçok soruna acil çözüm getirilmesi zorunluluğu ortaya çıkmıştır. Geçici koruma altındaki Suriyeli mültecilerin yarısından fazlasının 18 yaş altında olması, eğitim konusunu üzerinde en fazla tartışılan konulardan biri haline getirmiştir. Büyük travmalar ve kayıplar yaşamış olan mülteci çocukların yeni geldikleri yerde ayrımcılıktan uzak ve güvence altına alınmış eğitim hakkına sahip olmaları uyum politikalarının başarılı olması için en önemli şartlardan birisidir. Türkiye açısından ise yaklaşık 3 buçuk milyon Suriyeli mültecinin yakın gelecekte ülkelerine dönemeyeceğini, savaş bitse dahi büyük bir kısmının bu topraklarda yaşamaya devam edeceğini göz önünde bulundurursak, gelecek günler için atılacak her olumlu adımın önemi çok büyüktür. Belirtmekte fayda var ki bu tez kapsamında İstanbul'da yaşayan Suriyeli çocukların eğitimi konusu üzerine yoğunlaşılmıştır ancak Türkiye'de yaşayan diğer göçmen/mülteci ve dezavantajlı çocukların da eğitim özelinde önemli sorunları söz konusudur ve bu sorunların çözümü için olabildiğince hızlı adımlar atılmalıdır.
Referandumda oy verme davranışını belirleyen etmenler:16 nisan 2017 referandum örneği

Bu çalışmanın amacı Türk seçmen davranışını referandum örneği üzerinden açıklamaya çalışmaktır. Çalışmanın temel problemi 16 Nisan 2017 anayasa değişikliği referandumunda seçmen kitlesinin referandumu oylarken hangi etmenlere bağlı kaldığı, referandumun içeriğine mi yoksa referandum içeriğinden bağımsız olarak başka etmenlere göre mi oy verip vermediğinin incelenmesidir. Çalışmada seçmen davranışlarından bir yol haritası, bir davranış biçimi veya tutum çıkarılıp çıkarılamayacağı ve bunun gelecek seçimlere ışık tutup tutamayacağı sorunsalı incelenmektedir. Aynı zamanda bu çalışma referandumda seçmenin neye göre, hangi faktörlere bağlı kalarak oy verdiğini anlamaya çalışacak ve bu konuda bir farkındalık yaratarak bundan sonraki süreçlerde yapılacak referandumlara ışık tutabilmeyi amaçlayacaktır. Bu amaç doğrultusunda referandum örneği incelenirken yapılmış seçmen davranışı ölçüm çalışmalarından yararlanılacaktır. Bu nedenle de bu çalışmanın yöntemini daha önce yapılmış olan seçmen davranışı ölçüm çalışmaları oluşturacaktır. Referandum bir ülke siyasetinde önemi olan bir konuda karar verme erkinin halkın elinde bulunmasıdır. Ülkenin tamamını ilgilendiren bir kararda siyasetçilerin yerine halkın bu kararı evet ya da hayır şeklinde oylayarak kabul ya da ret etmesidir. Gelişmekte olan bir ülke olan Türkiye'de de referandum başlangıcı olan 1961 yılından itibaren giderek daha fazla sayıda yapılmaya başlanmıştır. 16 Nisan 2017 tarihli referandum ise 'Türkiye Cumhuriyeti Tarihinde' yapılan son referandumdur. Bu referandumda Anayasada değişiklik yapılmasını öngören on sekiz madde halka sunulmuş ve de halk tarafından %51, 41 evet oyu alarak kabul edilmiştir. Bu çalışmada söz konusu referandumdaki seçmen davranışını anlamlandırılmayı amaçlamaktadır.
Analysis of Turkey's national innovation system

Bu tez Türkiye'nin Ulusal Yenilik Sistemi'ni incelemektedir. Bu incelemeyi yapabilmek için; bir yandan ülkelerin 'yakalama', 'öne geçme' ve 'geri kalma' süreçlerinin ekonomik büyüme, uzun dalga teorileri ve geçerli tekno-ekonomik paradigma ile olan ilişkisine bakılmakta, diğer yandan ise bilim, teknoloji ve yenilik sistemlerinin tarihsel gelişimi ve onların yol göstericisi olarak kabul edilen öngörü çalışmalarını incelemektedir. Sonuç olarak ise, uygun politika ve uygulamalarla Türkiye'nin birçok yenilik' fırsatı yakalayarak kuantum sıçraması' yapabileceğini ve böylelikle ulusal verimliliğini dolayısıyla da uluslararası rekabet gücünü arttırabileceğini iddia etmektedir.
Kafkas petrolleri, Türk Boğazları ve çevresel tehdit

Soğuk savaşın bitmesini takip eden yıllarda Hazar havzası yoğun enerji yatırımlarının odağı haline gelmiştir. Önceden bu bölgeyi etkisi altında tutan SSCB'nin yıkılması ile bölgedeki yeni bağımsızlıklarını kazanan devletler, egemen alanlarında bulunan petrol yataklarını daha ileri teknoloji ve güçlü Batı sermayesi ile işletilmesi yolunda irade ortaya koymuşlardır. Bu doğal kaynakların araştırılması sonucu, yaklaşık bir asırdır işletilmekte olan Hazar bölgesinde hala zengin hidrokarbon yataklarının var olduğunu ve işletilmesinin de karlı olabileceğinin anlaşılabilmesini sağlamıştır. Bu gelişmeler ışığında çalışmanın hedefi, Kafkas ve Hazar havzası petrollerinin Batı pazarlarına ulaştırılması tartışmalarında temel noktaların belirlenmesi, bunlara bağlı olarak Türkiye'nin çevre denizleri Boğazları ve kıyılarının, petrolün denizden taşınmasının bir sonucu olarak, karşılaşacağı kirlenme tehlikelerinin ortaya konulmasıdır. Hazar'dan elde edilecek çok büyük hacimdeki petrolün, dış pazarlara taşınması seçeneklerinde birbirlerine nazaran üstün ve sakıncalı yönler bulunmaktadır. Temel iki seçenek petrolün deniz yoluyla daha karlı taşınabilmesi veya çevreye duyarlı olan boru hatları ile en uzak karasal noktaya eriştirilerek oradan daha ileriye taşınmasıdır. Çalışmada, bu seçenekler arasındaki tercihlerin hangi değişkenlere bağlı olarak oluşturulabildiği ele alınmakta ve bunların politik ve ekonomik sonuçları tartışılmaktadır. Bu arada, ağır bir çevre kirletici olan petrolün Hazar havzası derinliklerinden yeryüzüne çıkartılmasından sonra, Karadeniz'den dış pazarlara denizden tankerlerle taşınmasında Türk Boğazları ile Marmara Denizinde hangi teknik ve yasal güçlüklerin oluşacağı araştırılmaktadır. Boğazlar yoluyla petrolün tankerlerle taşınması, nüfusumuzun beşte birlik kesiminin yaşamakta olduğu İstanbul ve Marmara havzasının çevresel ve fiziki güvenliğini yakından ilgilendirmektedir. Ortaya çıkacak endişelerin, sahildarın en önemli varlığı olan vatandaşlarının güvenliği ve iyi bir çevrede yaşama hakkı korunurken nasıl giderilebileceği tartışılmakta ve öneriler getirilmektedir. Ayrıca, Marmara Denizi'ne yönelik kirlenme tehdidinin etkilerinin azaltılmasında, Karadeniz ve Akdeniz'de B. M./UNEP önderliğinde 317 yürütülmekte olan çevre koruma amaçlı Eylem Planlarının bir örnek teşkil edip etmeyeceği de araştırmada incelenmektedir. 318
Neoliberalizmin yerelleştirme projesi

Neoliberal devlet projesinin bir parçası olan yerelleşme reformları, kamu yönetimi reformunun en önemli gündem maddesini oluşturmaktadır. Sosyal devlet anlayışının yerine piyasa mantığı ve ilkelerinin ikame edilmesini öngören neoliberal yeniden yapılanma yaklaşımına koşut olarak yerelleştirme projesi, en büyük kamu örgütü olan merkezi idarenin görev ve işlevlerinin yerel yönetimlere devredilmesini amaçlamaktadır. Yerelleştirme reformları, neoliberal siyasetçiler ve düşünürler tarafından; hizmetlerin merkezi idarece yürütülmesinin verimlilik ve etkinlikten uzak sonuçlar verdiği ve ayrıca yerinden yönetimin küreselleşme ile yükselişe geçen demokratikleşme anlayışı ile uyumlu sonuçlar doğuracağı iddialarıyla savunulmaktadır. Bununla birlikte anılan nesnel savların arka planına bakıldığında yerelleştirme girişimlerinin; yerel-ulusal-uluslar arası güç odaklarının içsel menfaatlerini gerçekleştirme amacını güttüğü anlaşılmaktadır. Bu perspektiften bakıldığında; yerelleştirme projesinin, devleti piyasa lehine küçültmenin en önemli araçları olan özelleştirme ve deregülasyon girişimleri ile birlikte yürürlüğe konulduğu açıkça görülmektedir. Merkezden yerele yetki aktarımı; kamudan özele güç ve yetki aktarımının bir ara durağı olarak karşımıza çıkmaktadır. Hal böyle olunca; yerelleştirmenin, yerel düzeylerde geniş toplum kesimlerinin yönetime katılımı değil, sermayenin ve çoğunluğunu sermayenin finanse ettiği sivil toplum örgütlerinin kamu iktidarına ortak olması sonucunu doğuracağı ortadadır. Türkiye'nin tarihsel gelişim çizgisi üzerinden değerlendirildiğinde de; yerelleştirme; Tanzimat'la başlayan ve Cumhuriyet devrinde ivme kazanan çağdaşlaşma idealine karşı konumlanan toprak ağalığı ve aşiret gibi modern-öncesi yerel yapıların güçlenmesi ve bu unsurların yerel halk üzerindeki iktidarlarının tahkim edilmesi sonucunu doğurabilecek niteliktedir. Diğer taraftan ucu gözükmeyen bir yerelleştirme projesinin ulusal birliği ve üniter yapıyı tehdit edebileceği de düşünülmektedir.
Türk hukuk sisteminde yargı bağımsızlığı

Yargı bağımsızlığı, hukuk devletinin vazgeçilmez bir şartıdır. Yargı bağımsızlığını bütün yönleriyle ortaya koymak bu tezin amacını oluşturmaktadır. Tez'de Türk hukuk sisteminde yargı bağımsızlığı bütün kurumlarıyla işlenmiştir. Birinci bölümde, 'Kuvvetler Ayrılığı ve Yargı Erki', ikinci bölümde 'Yargı Bağımsızlığı', üçüncü bölümde 'Yargıç ve Savcıların Sorumluluğu', dördüncü bölümde de 'Türk Hukuk Sisteminde Yargı Bağımsızlığını Olumsuz Etkileyen Faktörler' ele alınmıştır. Yargı bağımsızlığı kavramı, 1876, 1921, 1924, 1961 tarihli Anayasalardaki düzenlenişiyle irdelenmekle birlikte, ağırlıklı olarak 1982 Anayasası baz alınmıştır. Bu konuda 1982 Anayasası ve diğer mevzuat temel alınıp, işlenirken; önceki anayasalara yer yer atıf yapılmıştır. Yargı bağımsızlığının iki ana unsuru olan, yargıç güvencesi ve mahkeme bağımsızlığının Türk hukuk sisteminde tam olarak gerçekleştirildiğini söylemek zordur. Yargı yürütmenin vesayetinden kurtulabilmiş değildir. 1982 Anayasası bu anlamda, 1961 Anayasasından hayli geridir. Yargı bağımsızlığı sorunu daha çok 1982 Anayasasının 'güçlü yürütme' anlayışından kaynaklanmaktadır. Yargının yürütmeden tamamen bağımsız olması gerekirken Adalet Bakanı ve Cumhurbaşkanı'na yargı üzerinde geniş yetkiler tanımıştır. Yargıç ve savcıların özlük hakları ile ilgili karar veren Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun, kuruluş ve işleyişi yargı bağımsızlığı ilkesiyle bağdaşmamaktadır. Yine denetim, yargıç güvencesine aykırı olarak Adalet Bakanlığının kontrolündedir. Tezde varılan sonuçlar, ilgili bölümlerde öneriler halinde sunulmuştur.
Türkiye'de çevresel planlama süreci

Dünyada 1970'li yılların başlarında, ülkemizde ise 1980'li yıllardan sonra önem kazanan çevre kavramının, planlama, özellikle fiziksel planlama kavramının içinde yer alması çok da kolay olmamıştır. Artık çevreyi göz ardı eden salt bir ekonomik ve fiziksel planlama önemini yitirmekte ve sorunların çözümü için yetersiz hale gelmektedir. Türkiye'de çevresel planlama sürecinin incelendiği bu çalışma 5 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, planlama kavramı, mevcut planlama kademeleri tek tek ve kalkınma planları ile ilişkilendirilerek ulusal düzeyde ele alınmıştır. İkinci bölümde, çevre kanunundan önceki ve sonraki yasal düzenlemeler ve kurumsal yapı irdelenmiştir. Yine bu bölümde, ağırlıklı olarak Çevre Bakanlığı ve Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığının yasalarla belirlenen yetkileri üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise Datça- Bozburun Özel Çevre Koruma Bölgesi çevresel planlama örneği olarak ele alınmıştır. Yerel yönetimlerin çevresel planlama sürecindeki yeri ve öneminin vurgulanabilmesi amacı ile mevcuttaki kurum ve yasalar 4. bölümde incelenmiştir. Çevreye ve planlamaya ilişkin mevcut yapının ortaya konması sonucunda ''nasıl bir çevresel planlama süreci' sorusuna ise 5. bölümde yer alan öneriler ile yanıt getirilmeye çalışılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, ülkemizde çevresel planlama konusu oldukça yeni bir alandır ve bu konuya verilen önem oldukça azdır. Kalkınma planları, diğer planlama kademeleri ve var olan yasa ve yönetmeliklerdeki ilke ve politikalar ile uygulama arasında büyük çelişkiler bulunmaktadır. Başta çevre yasası olmak üzere, Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığı'nın kurulmasına dair 383 sayılı kanun hükmünde kararnamenin yeniden gözden geçirilmesi gerekmektedir.
Çevre koruma fikrine radikal yaklaşımlar; derin ekoloji, sosyal ekoloji ve ekofeminizm

Bu tezin amacı, derin ekoloji, sosyal ekoloji ve ekofeminizmin, ekolojik sorunlara bakış açılarını ve çevrecilik anlayışından farklılıklarını incelemektir. Tez oluşturulurken literatür taraması ve çevrecilikle ekolojist görüşün karşılaştırılması temelinde, karşılaştırmalı analiz yöntemi kullanılmıştır. Tez beş bölümden oluşmaktadır. Tezin birinci bölümünü kavramsal çerçeve oluşturmaktadır. Tezin ikinci bölümünde; çevrecilik anlayışının ortaya çıkışı ve bu anlayışın ortaya çıkışında etkili olan toplumsal hareketlerin kısa bir tarihçesi verilmiş ve çevrecilik anlayışından ne anlamamız gerektiği sorunu irdelenmiştir. Tezin üçüncü, dördüncü ve beşinci bölümünde; derin ekolojinin, sosyal ekolojinin ve ekofeminizmin ekolojik bunalımla ilgili görüşleri ve bu bunalıma dönük çözüm önerileri ele alınmıştır. Çevrecilik ile ekolojist yaklaşımlar arasındaki farklar ortaya konularak, derin ekoloji, sosyal ekoloji ve ekofeminizmin çevrecilikten farkları belirtilerek, tez sonuçlandırılmıştır.
Psikolojik taciz : İnsan hakları ihlallerinin yeni bir biçimi

Psikolojik taciz, toplumsal yaşamda eskiden beri varlık gösteren ancak bir olgu olarak hukuk sahasına yeni giren bir kavramdır. Bu olgu, sistematik olarak tekrar eden ve belli bir süre devam eden olumsuz davranışları kapsayan bir süreci ifade etmektedir. Bu olgu, insan onuruna, kişinin fiziksel ve psikolojik bütünlüğüne ve kişilik haklarına yönelik bir saldırı niteliği taşıyan bir insan hakları ihlali biçimidir. Sürecin birey, gerçekleştiği ortam ve toplum üzerinde doğurduğu olumsuz etkileri nedeniyle, psikolojik tacizle mücadelede uluslararası ve ulusal koruma önem arz etmektedir. Uluslararası alanda Avrupa Birliği ve Uluslararası Çalışma Örgütü tarafından konuya ilişkin özel çalışmalar yürütülmekte ve düzenlemelere gidilmektedir. Ancak bunların dışında, yine Avrupa Birliği, Avrupa Konseyi ve Birleşmiş Milletler bünyesinde yer alan belgelerin, bireye psikolojik taciz karşısında dolaylı koruma sağlaması mümkündür. Gittikçe daha fazla sayıda ülkenin bir sorun olarak ele aldığı psikolojik tacizle mücadelede ülkelerin tercih ettikleri yollar farklılık arz etmektedir. Bazı ülkeler bireyi psikolojik tacize karşı özel düzenlemelerle koruma yoluna giderken, bazıları mevcut yasalarına bir takım eklemeler yapmakta, bazıları ise konuyu genel hükümler çerçevesinde ele almaktadırlar. Türk hukuk sisteminde ilk kez bir yargı kararıyla gündeme gelen psikolojik taciz olgusuna ilişkin mevzuatta doğrudan ve dolaylı koruma sağlayan düzenlemeler bulunmaktadır. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417. maddesi bireyi psikolojik tacize karşı açıkça ve doğrudan koruyan ilk düzenlemedir. Bunun yanı sıra, mevzuatın, kişilik haklarına, işçiyi gözetme ve eşit davranma borcuna, dürüstlük kuralına, haksız fiil ve borca aykırılığa ilişkin hükümleriyle bireye dolaylı koruma sağlamak da mümkündür. Ayrıca psikolojik taciz sürecinin veya sürece hizmet eden eylemlerin bir ceza normunu ihlal etmesi halinde cezai yaptırımlar da söz konusu olabilecektir.