turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
20-40 yaş arası bireylerde erken dönem uyumsuz şemalar ve ilişki istikrarı arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu çalışma 20-40 yaş arasındaki bireylerin erken dönem uyumsuz şemaları ve ilişki istikrarı ile ilişkisinin incelenmesini amaçlamaktadır. Bu amaçla internet üzerinden ilişki durumları sevgili/flört, sözlü/nişanlı ve evli olan 100 katılımcıya ulaşılmıştır. Katılımcılara Kişisel Bilgi Formu, Young Şema Kısa Form- 3 ve İlişki İstikrarı Ölçeği uygulanmıştır. Yapılan MANOVA, Regresyon analizleri ve korelasyonlar sonucunda yaşanılan en uzun ilişki süresi, yakın ilişkinin ne ifade ettiği ve şu ana dek yaşanan ciddi ilişki sayısı değişkenleri ile ilişki doyumu arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Bireylerin ciddi ilişkiden ne anladıkları ile ilişki doyumu arasında fark ortaya çıkmıştır. Bu araştırmanın bulgularına göre en yüksek doyum düzeyi sözlü/nişanlı olanlarda çıkarken evli bireylerin sevgili/flört ilişkisine göre daha yüksek doyum düzeyi olduğu bulunmuştur. Araştırmada ilişki doyumunun ilişkiyi değerlendirmeye göre artış gösterdiği bulunmuştur. İlişki süresi ve ilişki doyumu arasında bu araştırmada anlamlı fark bulunmuştur. Ancak ilişki doyumu ilişki süresi arasında doğrusal bir ilişki olmadığı görülmüştür. Yatırım boyutu ile ilişki durumu, ilişki süresi, ilişkiyi değerlendirme ve kiminle yaşandığı değişkenleri arasındaki farklar anlamlı olarak bulunmuştur. Buna göre Sözlü/nişanlı olan bireylerin evli ya da sevgili/flört ilişkisi olan bireylere göre daha yüksek yatırım düzeyi olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca ilişki doyumu, yatırım boyutu ve seçeneklerin niteliğini değerlendirmede yaş ve cinsiyet etkili bir faktör gibi görünmemektedir. Erken dönem uyumsuz şemaların ilişki istikrarı alt ölçeklerini yordama güçlerinin oldukça zayıf kaldığı bulunmuştur. Ayrıcalıklılık/Yetersiz Özdenetim şemasının seçeneklerin niteliği alt ölçeğini anlamlı olarak yordadığı bulunmuştur. Kusurluluk şemasının ilişki doyumunu diğer şemalara göre daha yüksek düzeyde yordama gücü olduğu görülmüştür. İç içe geçme şemasının ilişki doyumunu diğer şemalara göre daha yüksek düzeyde yordadığı bulunmuştur. Terk edilme şemasının ilişki doyumunu zayıf düzeyde yordadığı görülmektedir. Kendini feda şemasının diğer şemalara göre yüksek olarak yatırım boyutunu yordadığı görülmüştür. Onay Arayıcılık, Ayrıcalıklılık ve Cezalandırıcılık şemalarının ilişki istikrarı ölçeği toplam puanıyla pozitif yönde ilişkili olduğu sonucu bulunmuştur. Daha önce yapılan araştırmalarda erken dönem uyumsuz şemalar ile ilişki istikrarı alt ölçekleri arasında bir çalışma örneğine rastlanılmaması araştırmanın bu bulgularının özgün nitelik taşıdığını göstermektedir.
Üniversite öğrencilerinin özel yaşam alanlarına yönelik umut düzeyleri ile stresle başa çıkma tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin özel yaşam alanlarına yönelik umut düzeyleri ve stresle başa çıkma tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmada 'karşılaştırmalı ilişkisel tarama modeli' esas alınmıştır. Araştırmanın evreni 2014 2015 eğitim öğretim yılında Konya ilinde bulunan Necmettin Erbakan Üniversitesi ve Selçuk Üniversitesi'nden rastlantısal olarak seçilen 392 kız ve 370 erkek olmak üzere toplam 762 öğrencidir. Araştırmada, öğrencilerin demografik özelliklerinin belirlenmesi için Kişisel Bilgi Formu, umut düzeylerinin belirlenmesi için Özel Yaşam Alanları Umut Ölçeği ve stresle başa çıkma tutumlarının belirlenmesi için Stresle Başa Çıkma Tutumları Envanteri kullanılmıştır. Özel yaşam alanlarına yönelik umut düzeyleri ve stresle başa çıkma tutumlarına ilişkin veriler 't' testi ve 'Tek Yönlü Varyans Analizi ' ile analiz edilmiştir. Anlamlı çıkan ANOVA sonuçları için 'Scheffe' testi kullanılmıştır. Özel yaşam alanlarına yönelik umut düzeyleri ile stresle başa çıkma tutumları arasındaki ilişki Pearson- Momentler Çarpım Korelasyonu ile incelenmiştir. Özel yaşam alanlarına yönelik umut düzeyini yordayan SBTE'nin alt ölçeklerini belirlemek amacıyla da regresyon analizinden yararlanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre; özel yaşam alanlarından romantik ilişkiler yaşam alanında erkek öğrenciler, kız öğrencilerden; 4. sınıf öğrencileri, 1. sınıf ve 2. sınıf öğrencilerinden ve yaşamlarının çoğunu ilde geçiren öğrenciler, yaşamlarının çoğunu köyde geçiren öğrencilerden daha fazla umutludur. Özel yaşam alanlarından aile yaşamı alanında ise kız öğrenciler, erkek öğrencilerden daha fazla umutludur. Stresle başa çıkma alt boyutlarından kaçma-soyutlanma başa çıkma stratejisini erkek öğrenciler, kız öğrencilerden; 4. sınıf öğrencileri 1., 2. ve 3. sınıf öğrencilerinden daha fazla kullanmaktadır. Stresle başa çıkma alt boyutlarından dine sığınma ve kaçma-soyutlama başa çıkma stratejilerini kız öğrenciler, erkek öğrencilerden daha fazla kullanmaktadır. Stresle başa çıkma alt boyutlarından aktif planlama başa çıkma stratejisini 3. ve 4. sınıf öğrencileri 2. sınıf öğrencilerine göre; kabul bilişsel yeniden yapılanma başa çıkma stratejisini 4. sınıf öğrencileri 1. ve 2. sınıf; 3. sınıf öğrencileri 2. sınıf öğrencilerine göre daha fazla kullanmaktadırlar. Özel yaşam alanlarından sosyal ilişkiler ve romantik ilişkiler ile stresle başa çıkma tutumu alt boyutları arasında anlamlı bir ilişki bulunmakta; akademik alan ve aile yaşamı ile stresle başa çıkma tutumu alt boyutları arasında anlamlı bir ilişki bulunmamaktadır.
Rehber öğretmenlerin kişilerarası ilişkilerinin yükleme karmaşıklığı ve cinsiyetçilik bağlamında incelenmesi: İstanbul ili örneği.

Bu araştırmanın amacı rehber öğretmenlerin kişilerarası ilişkileri bağlamında cinsiyetçilik ve yükleme karmaşıklığını incelemektir. Bu amaç doğrultusunda sosyal-bilişsel kavramlar olan kişilerarası ilişkiler, cinsiyetçilik ve yükleme karmaşıklığı arasındaki ilişkiler araştırılmış; demografik değişkenlere göre farklılıkları incelenmiştir. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Elde edilen verilerin mevcut durumu ve aralarındaki ilişkiler betimlenmiştir. Araştırmanın evreni İstanbul ilindeki rehber öğretmenlerdir. Örneklem, elverişlilik örneklemesi ile seçilmiştir. Araştırmacı evrenden kolay ulaşabildiği kişilere ulaşmıştır. Sonuç olarak elde edilen örneklem 242 kadın, 98 erkek olmak üzere 340 rehber öğretmenden oluşmuştur. Örneklem grubunun %77,6'sı 0- 5 yıldır, %16,5'i, 6-10 yıldır, %5,9'u ise 11 yıl ya da daha uzun süredir rehber öğretmenlik yapmaktadır. Veriler 'Kişilerarası İlişki Boyutları Ölçeği', 'Kişi Algı Ölçeği' ve 'Çelişkili Duygulu Cinsiyetçilik Ölçeği' ile toplanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde SPSS 15 veri analiz programı kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre İstanbul'daki rehber öğretmenlerin cinsiyetçilik düzeyleri ortalamanın üzerinde, empati ve duygu farkındalığı düzeyleri ortalamanın altında bulunmuştur. Bununla birlikte çelişkili duygulu cinsiyetçiliğin erkeklerde daha fazla olduğu; kadınların kişilerarası ilişkilerin çeşitli boyutlarında erkeklerden daha etkin olduğu; kadın rehber öğretmenlerin yükleme karmaşıklıklarının erkeklerinkinden daha yüksek olduğu bulunmuştur. Cinsiyetçiliğin bir çeşidi olan düşmanca cinsiyetçiliğe erkeklerde ve 6 ile 10 yıl arası meslekte çalışanlarda daha fazla rastlanmıştır. Analizlerle birlikte kişilerarası ilişki boyutları ölçeği, kişi algı ölçeği ve çelişkili duygulu cinsiyetçilik ölçeği alt boyutları arasında çeşitli anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Onay bağımlılık arttıkça çelişkili duygulu cinsiyetçiliğin arttığı; başkalarına güven arttıkça azaldığı tespit edilmiştir. Empati, başkalarına güven ve duygu farkındalığı arttıkça yükleme karmaşıklığının da arttığı ulaşılan bulgular arasındadır.
Denetimli serbestlik eğitimlerinin sosyal süreçlere etkisi

Bu çalışmanın amacı denetimli serbestlik tedbiri altında bulunan yetişkin hükümlüler ile denetimli serbestlik sistemiyle ilişiği bulunmayan yetişkinlerin sosyal güven, yaşam doyumu ve çatışma çözme becerileri konularındaki benzerlik ve farklılıklarının araştırılmasıdır. Ayrıca, denetimli serbestlik eğitimlerinden Hayat İçin Değişim Grup Çalışmasının denetimli serbestlik hükümlülerinin sosyal güven, yaşam doyumu ve çatışma çözme becerilerine etkisinin araştırılması ve sosyal güven, yaşam doyumu ve çatışma çözme becerileri arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçlar doğrultusunda araştırmanın örneklemi Bolu Denetimli Serbestlik müdürlüğünce denetim ve takibi yapılan hükümlüler ve Bolu ilinde yaşayan ve denetimli serbestlik sistemiyle ilişiği bulunmayan yetişkinlerden oluşturulmuştur. Yapılan analizler sonucunda iki grubun çatışma çözme becerileri konusunda özellikle de öfke kontrolü konusunda birbirinden farklılık gösterdiği görülmüştür. Ayrıca grup çalışması sonrasında hükümlülerin devlete güven, geleceğe güven, kişiler arası güven ve çatışma çözme becerilerinin arttığı görülmüştür. Yapılan analizler sonucunda ayrıca çatışma çözme becerilerinin alt boyutlarından olan öfke kontrolü üzerinde devlete güven ile kişiler arası güven etkileşiminin anlamlı olduğu, çatışma çözme becerilerinin alt boyutlarından olan her iki tarafın gereksinimlerine odaklanma üzerinde devlete güven ile geleceğe güven etkileşiminin anlamlı olduğu ve çatışma çözme becerilerinin alt boyutlarından olan her iki tarafın gereksinimlerine odaklanma üzerinde devlete güven ile kişiler arası güven etkileşiminin anlamlı olduğu görülmüştür. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
Kadın konuk evlerinde kalan ve kendi evlerinde kalan kadınların disosiyasyon düzeyleri ve travma öyküsünün incelenmesi

Bu çalışmada, Kadın Sığınma Evi'nde kalan ve evlerinde yaşayan kadınların travma sonrası stres belirtileri, dissosiyasyon ve somatik dissosiyasyon belirtileri karşılaştırılmıştır. Araştırma için Osmaniye İli'ndeki Kadın Sığınma Evi'nde kalan 50 kadın ve Osmaniye'de evlerinde yaşayan 18-65 yaş aralığındaki 50 kadının katılımı sağlanmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre Kadın Sığınma Evi'nde kalan kadınların travma sonrası stres belirtilerinin evlerinde kalan kadınlara göre anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu bulunmuştur. Dissosiyatif Yaşantılar Ölçeği skorlarına göre karşılaştırıldığında, Kadın Sığınma Evi'ndeki kadınların skorlarının anlamlı düzeyde yüksek olduğu, somatik dissosiyasyon düzeylerinin ise gruplar arasında anlamlı düzeyde farklılık gösterdiği saptanmıştır. Travma Sonrası Stres Belirtileri puanlarının her iki grupta da dissosiyasyon ile anlamlı ve pozitif yönlü ilişkisi olduğu görülmüştür. Dissosiyasyon düzeyi ve somatik dissosiyasyon düzeyi arasında çok güçlü pozitif ilişkili olduğu saptanmıştır. Demografik değişkenlere göre değişkenler karşılaştırıldığında, psikiyatrik tanı alanların, intihar girişimi olan kadın sığınma evinde yaşayan kadınların travma sonrası stres belirtileri, dissosiyasyon ve somatik dissosiyasyon skorlarının anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur.
Ergenlik ve genç erişkinlik dönemindeki kızlarda yeme bozukluğu tanısı bulunanlar ile bulunmayanların aile ortamı, sosyotropik-otonomik kişilik özelliği, beden memnuniyeti, benlik saygısı açısından karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı yeme bozukluğu tanısı almış olan ergen ve genç yetişkin kızlar ile yeme bozukluğu tanısı almamış olanları, aile ortamı özellikleri, otonomi alanında yaşanan güçlükler, beden memnuniyetsizliği, depresyon ve benlik saygısı açısından karşılaştırmaktır. Ayrıca yeme bozukluğu tanısı alan ergen ve genç yetişkin kızlarda yeme tutum ve davranışları ile aile ortamı özellikleri, otonomi-sosyotropi kişilik özelliği, beden memnuniyetsizliği, depresyon ve benlik saygısı arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Bu amaçla çalışmaya 13 ile 35 yaş arasındaki 24 yeme bozukluğu tanısı almış ve 24 sağlıklı ergen kız ile genç erişkin kadınlar katılmıştır. Yeme bozukluğu tanısı bulunan 24 kişinin %29,2'si (14 kişi) Anoreksiya Nervoza, %14,6'sı (7 kişi) Bulimia Nervoza, %6,3'ü (3 kişi) Başka Türlü Adlandırılmayan Yeme Bozukluğu tanısına sahiptir. Kontrol grubu, yeme bozukluğu tanısı bulunan ergen kızlar ile genç erişkin kadınlar ile yaş, cinsiyet, eğitim yılı ve medeni durum açısından eşit özellikleri karşılayan yeme bozukluğu bulunmayan üniversite ve lise öğrencilerinden oluşmaktadır. Kontrol grubu uygun örnekleme yolu ile elde edilmiştir. Araştırmada katılımcılar Yeme Tutum Testi, Aile Ortamı Ölçeği, Sosyotropi-Otonomi Ölçeği, Vücut Algısı Ölçeği, Beck Depresyon Envanteri, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formunu doldurmuştur. Araştırmanın sonuçlarına göre, yeme bozukluğu tanısı bulunan ve bulunmayan ergen kızlar ile genç erişkin kadınlar arasında yeme tutum ve davranışları, aile ortamı, beden memnuniyeti, depresyon ve benlik saygısı açısından fark bulunmuştur. Yeme bozukluğu tanısı bulunan ergen kızlar ile genç erişkin kadınların, bulunmayanlara göre Yeme Tutum Testi'nden daha yüksek puanlar aldıkları, Aile Ortamı Ölçeği'nin Birlik-Beraberlik alt ölçeğinden, Vücut Algısı Ölçeği ve Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği'nden daha düşük puanlar aldıkları, Beck Depresyon Envanteri'nden daha yüksek puanlar aldıkları görülmüştür. Yeme bozukluğu tanısı bulunan ergen kızlar ile genç erişkin kadınlarda Yeme Tutum Testi puanları ile Aile Ortamı Ölçeği'nin Denetim alt ölçeği puanlarının; Sosyotropi-Otonomi Ölçeği'nin Sosyotropi alt ölçeği puanları ile Vücut Algısı Ölçeği'nin puanlarının; Beck Depresoyon Envanteri puanları ile Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği puanlarının negatif ilişkide olduğu bulunmuştur. Ayrıca yeme bozukluğu tanısı bulunan ergen kızlar ile genç erişkin kadınların arkadaşları tarafından kiloları ve görünümleri ile ilişkili daha fazla olumsuz eleştiri aldıkları, eleştiriden bağımsız daha fazla zayıflama girişiminde bulundukları, toplumdaki zayıflığın güzellik için ideali olduğu görüşünü daha fazla benimsedikleri bulunmuştur.
A path analytic model of procrastination: Testing cognitive, affective, and behavioral model

Bu çalışma, üniversite öğrencilerinde ertelemenin çoklu yordayıcılarını incelemektedir. Çalışma kapsamında, bilişsel, duygusal ve davranışsal bileşenleri içeren, ara değişkenli nedensel bir model önerilmiş ve bu model çerçevesinde ele alınan değişkenler arasındaki ilişki yapısının ertelemeyi ne ölçüde yordadığı sınanmıştır. Araştırmanın örneklemi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nden tabakalı seçkisiz örnekleme yöntemi ile seçilmiş 1218 (623 kız, 595 erkek) lisans öğrencisinden oluşmuştur. Veriler bağımlı değişken için Tuckman Erteleme Ölçeği; bağımsız değişkenler için Akıl Dışı İnançlar Ölçeği, Akademik Öz-yeterlik Ölçeği, Rosenberg Öz-saygı Ölçeği, Engellenmeye Tahammülsüzlük Ölçeği, Öz-kontrol Envanteri ve Demografik Bilgi Formu kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde, önerilen ara değişkenli nedensel model yol analizi kullanılarak sınanmıştır. Bulgular, akademik öz-yeterlik, öz-saygının ve öz-düzenlemenin ertelemeyi olumsuz yönde yordadığını göstermiştir. Bulgular ayrıca, akademik öz-yeterliğin erteleme davranışı ve engellenmeye tahammülsüzlüğün alt boyutu olan rahatsızlığa tahammülsüzlük arasında; erteleme davranışı ve akılcı olmayan inaçların alt boyutu olan duygusal sorumsuzluk arasında bir ara değişken olduğuna işaret etmektedir. Öz-saygının erteleme davranışı ve rahatsızlığa tahammülsüzlük arasında; erteleme davranışı ve duygusal sorumsuzluk arasında ve erteleme davranışı ve aşırı kaygı arasında ara değişken olduğu bulunmuştur. Sonuç olarak, bulgular ertelemenin en güçlü yordayıcısının öz-düzenleme olduğunu göstermektedir. Bunun yanı sıra; öz-düzenlemenin erteleme ve akıl dışı inançlar arasında; erteleme ve engellenmeye tahammülsüzlük arasında; erteleme ve akademik öz-yeterlik arasında son olarak erteleme ve öz-saygı arasında bir ara değişken rolü olduğunu ortaya koymuştur.
Çocukların algıladıkları kabul veya reddinin okul başarı ve okul uyumu ile ilişkisi

Rohner'in Ebeveyn Kabul-Red Kuramı, çocukların ebeveynlerinden kabul algılamasının, onların psikolojik uyumlarını ve okul basanlarım olumlu yönde etkileyeceğini öngörmektedir. Bu kuram çerçevesinde dünyanın birçok ülkesinde yapılan çok sayıda araştırma, ebeveyn kabul-reddi ile psikolojik uyum arasında öngörülen bu ilişkiyi doğrulamıştır. Ebeveyn kabul-red değişkeni ile okul başarısı ilişkisini ele alan daha az sayıdaki araştırmada ise, algılanan anne ve baba kabulü ile kız ve erkek çocukların okul başarıları arasındaki ilişkiler konusunda çelişkili sonuçlara ulaşılmışta. Bu araştırmada, çocukların algıladıkları ebeveyn kabul-reddi ile psikolojik uyumun birbirleriyle, ve bu iki değişkenin okul başarısı ile ilişkileri, yaşlan 11 ile 15 arasında değişen 184 kız ve 169 erkek öğrenci üzerinde incelenmiştir. Kız ve erkek çocukların, annelerinden ve babalarından algıladıkları kabul düzeylerinin ve psikolojik uyum düzeylerinin bir hayli yüksek olduğu; ve bu iki değişken arasında, Rohner Kuramı ve onu sınayan arastama sonuçlan paralelinde, anlamlı bir ilişki bulunduğu saptanmıştır. Okul başarısı ile, hem algılanan anne-baba kabulü arasında hem de çocukların psikolojik uyumları arasında anlamlı ilişkiler bulunmuş; bu ilişkilerde cinsiyet ve yaş farklarının bulunmadığı görülmüştür. Sonuçlar, Türkiye'de ebeveyn-çocuk ilişkilerindeki değişmeler ve ebeveyn kabulünün çocukların okul basanlarına katkılan açısından tartışılmışta. 91
Neuropsychological, familial and individual variables related to attention deficit hyperactivity disorder in children

Nöropsikolojik, Ailesel ve Bireysel Faktörlerin Dikkat Eksikliği ve Hipeıaktivitesi Olan Çocuklar Üzerindeki Etkisi CeydaDedeoğlu Bu tez, ailesel ve nöropsikolojik faktörlerin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu olan çocukların problem derecesi üzerindeki etkisini araştırmayı amaçlamıştır. Çalışma üç ana faktörün DEHB üzerindeki etkisine bakmaktadır. Birinci faktör anne ve çocuktaki nöropsikolojik değişkenlerin etkisini araştırmaktadır. İkinci faktör, ailedeki atmosfer ve annenin özelliklerim içermektedir. Üçüncü faktör ise çocuğun anneyi algılayışını incelemektedir. Üç faktörü oluşturan değişkenlerin birbiriyle ilişkisine dair hipotezleri içeren modeller kurulmuştur. Bu çalışmada incelenen nöropsikolojik faktör, yürütücü işlevler, çocuk ve anneye uygulanan Wisconsin Card Sorting Test aracılığıyla ölçülmüştür. Aile faktörlerini ölçmek için iki ayrı ölçekten yararlanılmıştır. Çocuğun anneyi algılayışım ölçmek için ise projektif bir teknik olan Kinetic Family Drawing kullanılmıştır. Çocuğun davranışsal problemlerinin derecesi ise annenin doldurduğu iki ölçek aracılığıyla ölçülmüştür. Altmış sekiz anne-çocuk ikilisi çalışmaya dair tüm prosedürü tamamlamıştır. Sonuçlar, nöropsikolojik değişkenlerle çocuğun davranışsal problem derecesi arasında korelasyon bulunmadığını göstermektedir. Aile faktörlerinden olan annenin psikolojik durumu ile çocuğun davranışsal problemleri arasında istatistiksel olarak anlamlı korelasyonlar bulunmuştur. Bu faktöre ilişkin model Amos 4.0. paket programı kullanılarak test edilmiştir. Model da. ta. ya, istatistiksel olarak uymakla beraber, annenin psikolojik durumunun çocuğun davranışsal durumuna etkisini varsayan ana bağlantının kuvveti istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Çocuğun anneyi algılayışı ile ilgili değişkenlerde çocuğun davranışsal problem düzeyiyle korelasyonlar bulunmakla birlikte bu Mtöre yönelik modeller dataya istatistiksel olarak uymamıştır. Bulgular metodolojik ve kavramsal açıklamalar ışığında değerlendirilmiştir.
12 haftalık psikolojik beceri antrenman uygulamasının bireysel sporcularda kaygı, stresle baş etme, aşırı uyarılma becerileri üzerine etkisi

Psikolojik beceri antrenmanı, günlük olarak doğal bir biçimde yapılmakta olan aktivitelerin ve yeterliliklerin spor ve antrenman gibi özel bir çerçevede geliştirilmesini ifade etmektedir. Amacı bireylere yüksek performans sağlama ve yeteneklerini etkili bir biçimde kullanmaları için gerekli olan becerilerini geliştirmede yardımcı olmaktır. Kaygı, 'nedeni bilinmeyen ve kötü bir şey olacakmış düşüncesi ile ortaya çıkan gerginlik duygusu' olarak tanımlanmaktadır. Stres ise 'ruhsal gerilim, dayanıklılığı azaltan fiziksel veya mental gerilim, gerginlik ve canlıların yaşamı için uygun olmayan koşullar' olarak açıklanmaktadır. Dolayısıyla, sporda yüksek başarı ve performans sağlanabilmesi için kaygı ve stresin önemi yakından bilinmektedir. Bu araştırmanın problem cümlesini '12 haftalık psikolojik beceri antrenman uygulamasının bireysel sporcularda kaygı, stresle baş etme ve aşırı uyarılma becerileri üzerine etkisinin incelenmesi' oluşturmuştur. Bu amaçla, bu çalışmada tarama modeli ve keşfetmeye dayalı durum çalışması deseni ilkeleri izlenerek doküman incelemesi, anket ve nicel analiz yöntemlerine başvurulmuştur. Araştırmanın örneklemini basit rastgele örnekleme yöntemine göre seçilen Dünya, Avrupa ve Türkiye derecelerine sahip toplam 66 sporcu oluşturmuştur. Çalışmanın verileri 'Kaygı, Stresle Baş Etme ve Aşırı Uyarılma Becerileri Anketi' aracılığıyla toplanmıştır. Çalışma sonucunda, sporcuların 12 haftalık psikolojik beceri antrenman uygulaması öncesinde %53 oranında bir kaygıya sahip oldukları tespit edilmiştir. Yapılan uygulama sonrasında kaygı düzeyleri %25 oranına düşmüştür. Uygulama öncesi ve sonrası kaygı düzeyleri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Ayrıca, sporcuların uygulama öncesindeki stresle baş etme becerilerinin %41 düzeyinde olduğu tespit edilmiştir. Uygulama sonrasında bu oran %65'e yükselmiştir. Yapılan uygulama, sporcuların stresle baş etme becerilerini anlamlı bir biçimde arttırmıştır. Bunun yanında, kaygı üzerindeki etki hem cinsiyete hem de yaşa göre anlamlı bir farklılık göstermemektedir. Stresle baş etme üzerindeki etki ise cinsiyete göre anlamlı farklılık göstermekte ancak yaşa göre anlamlı bir farklılık göstermemektedir. Cinsiyete göre farklılık erkekler lehinedir.
The relationship between attribution related to aquisition of managerial position by women, attitudes toward women managers, sexism and sex differences

Bu çalışmanın amacı yönetici durumundaki kadınların yönetici pozisyonunagelmeleri ile ilgili olarak yapılan yüklemeler, çelişik duygulu cinsiyetçilik, yöneticikadınlara karşı tutumlar arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Bu çalışmaya birçok değişik firmada, değişik pozisyonlarda görev alan toplam 201 çalışan katılmıştır. Araştırma sonuçları erkek katılımcıların yönetici kadınlara ilişkin olumsuz tutumlarının kadın katılımcılardan daha fazla olduğunu ortaya koymaktadır. Ayrıca, bu çalışma düşmanca cinsiyetçilik düzeyleri daha fazla olan katılımcıların daha az olan katılımcılara kıyasla yönetici kadınlara ilişkin olumsuz tutumlarının daha fazla olduğunu göstermektedir. Ayrıca, cinsiyet farklılıklarının ve düşmanca cinsiyetçilikdüzeyinin yönetici kadınlara ilişkin pozitif ve negatif tutumları açıklamada anlamlı bir etkisinin olduğunu göstermektedir. Ek olarak bu çalışma, cinsiyet farklılıklarının ve yönetici kadınlara ilişkin pozitif tutumların, yönetici kadınların yönetici pozisyonuna gelmelerini açıklamada kullanılan yetenek ve çaba yüklemeleriüzerinde bir etkisi olmadığını ortaya koymaktadır. Bunun yanında, cinsiyet farklılıklarının ve yönetici kadınlara ilişkin negatif tutumların, yönetici kadınların yönetici pozisyonuna gelmelerini açıklamada kullanılan işin kolaylığı ve şansyüklemelerinin üzerinde bir etkisi olduğunu göstermektedir. Erkekler, kadınlarakıyasla, işin gerekliliklerinin kolay olması yüklemesini, yönetici kadınların yönetici pozisyonuna gelmelerini açıklamada daha fazla kullanmaktadırlar. Diğer taraftan, kadınlar, yönetici kadınların yönetici pozisyonuna gelme sebeplerini şans faktörüne daha çok atfetmektedir. Ayrıca, yönetici kadınlara ilişkin daha fazla olumsuz tutuma sahip olan katılımcılar, yönetici kadınların yöneticilik pozisyona gelmelerini açıklamada işin kolay olması yüklemesini daha fazla kullanmaktadırlar. Bu çalışmanın en önemli üç göstergesi (1) düşmanca cinsiyetçilik, cinsiyet farklılıkları ve kadın yöneticilere karşı negatif tutumlar arasındaki ilişkiyigöstermek; (2) cinsiyet farklılıklarının ve düşmanca cinsiyetçiliğin kadın yöneticilere karşı negatif ve pozitif tutumlar üzerindeki etkilerini karşılaştırmak ve (3) cinsiyet farklılıklarının, kadın yöneticilere karşı negatif ve pozitif tutumların, yönetici kadınların yönetici pozisyonuna gelmelerini açıklamada kullanılan 4 faktörün üzerindeki etkisini göstermektedir.