turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Lise öğrencilerinde depresyon, obsesif kompülsif bozukluk ve kişilik yapısı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Amaç: Bu araştırmada lise öğrencilerinde depresyon belirtileri ile Obsesif Kompülsif Bozukluk ve kişilik yapısı arasındaki yordayıcı ilişkiler ve depresyon belirtilerinin çeşitli değişkenlere göre farklılaşma durumunun incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Bu araştırmada betimsel ve ilişkisel tarama desenleri kullanılmıştır. Araştırmanın hedef evreni 2017- 2018 Eğitim Öğretim yılında Erzurum şehir merkezinde devlet okullarında öğrenim görmekte olan lise öğrencileridir ve araştırma örneklemi bu evrenden çok aşamalı örnekleme yöntemi mantığına uygun olarak küme örnekleme, büyüklüğe oranlı örnekleme ve uygun örnekleme yöntemleri kullanılarak % 95 güven aralığında ulaşılan 397 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak 'Çocuklar için Depresyon ve Anksiyete Ölçeği', 'OKB Ölçeği Çocuk Formu' ve 'Beş Faktör Kişilik Ölçeği' kullanılmıştır. Veri analiz sürecinde kayıp veri, uç değer, homojenlik ve normallik analizleri yapılarak parametrik kriterler gözden geçirilmiştir. Bulgular: Araştırmanın betimsel tarama kısmından elde edilen bulgular lise öğrencilerinin depresyon belirtilerinin cinsiyete, barınma durumuna ve öğrenim görülen okul türüne göre anlamlı farklılaşma göstermediğini ancak yaşlarına göre anlamlı düzeyde farklılaştığını göstermiştir. İlişkisel tarama boyutundan elde edilen bulgular ise OKB ve kişilik yapısının lise öğrencilerinin depresif belirtilerinin anlamlı bir yordayıcısı olduğunu göstermiştir. Sonuç: Araştırma sonuçları yaş faktörünün lise öğrencilerinde depresif belirtiler için önemli bir belirleyici olduğunu ve lise öğrencilerinde kişilik yapısının ve OKB'ye ilişkin niteliklerin depresif belirtiler açısından önemli bir risk kaynağı oluşturduğunu göstermektedir. Bu bağlamda ergenlerde depresyona ilişkin önleyici ve rehabilite edici uygulamalarda araştırmadan elde edilen bu sonuçların göz önünde bulundurulmasının yararlı olacağı düşünülmektedir.
Evlilik uyumu ve doyumunun yordayıcısı olarak çocukluk çağı örselenme yaşantıları

Bu araştırmada evli bireylerin çocukluk çağı örselenme yaşantıları ile evlilik uyumu ve doyumları arasındaki ilişkilerin ortaya çıkarılması ve evlilik uyumu/doyumunu etkileyen sosyo-demografik değişkenlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçlarla, 1112 katılımcıya (1024 kadın ve 88 erkek), 'Çocukluk Çağı Örselenme Yaşantıları Ölçeği', 'Evlilik Uyum Ölçeği' ve 'Evlilik Doyum Ölçeği' uygulanmıştır. Kişisel verilerin elde edilmesi için ise araştırmacı tarafından oluşturulan 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde Pearson korelasyon analizi, bağımsız gruplar t testi, tek yönlü ANOVA ve çoklu regresyon analizleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, katılımcıların genel örselenme düzeyleri, fiziksel istismar düzeyleri, cinsel istismar düzeyleri, duygusal istismar ve ihmal düzeyleri ile evlilik uyumu ve evlilik doyumu düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler bulgulanmıştır. Örselenme yaşantılarının evlilik uyumu ve evlilik doyumunu anlamlı bir düzeyde yordadığı ve her iki değişken için de etki düzeyi en yüksek olan alt boyutun duygusal istismar olduğu tespit edilmiştir. Evlilik uyumuna etki eden sosyo-demografik değişkenlerin cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi, evlilik öncesi tanışma biçimi, evlilik süresi, evlilik sayısı, çocuk sayısı, aile gelir düzeyi, daha önce bireysel/çift psikolojik desteği almış olma durumu, büyüme ortamı ve aile ile aynı yerde yaşama durumu olduğu saptanmıştır. Çiftin yaşadığı yerin ise evlilik uyumunu etkilemediği anlaşılmıştır. Son olarak, evlilik doyumuna etki eden sosyo-demografik değişkenlerin ise cinsiyet, eğitim düzeyi, evlilik öncesi tanışma biçimi, aile gelir düzeyi, daha önce bireysel/çift psikolojik desteği almış olma durumu ve aile ile aynı yerde yaşama durumu olduğu belirlenmiştir. Yaş, evlilik süresi, çocuk sayısı, evlilik sayısı, büyüme ortamı ve çiftin yaşadığı yerin ise evlilik doyumuna anlamlı etkileri olmadığı görülmüştür.
Wechsler çocuklar için zeka ölçeği IV ile absans epilepsi hastası çocukların bilişsel profillerinin ve akademik başarılarının incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı absans epilepsi tanısı almış 6-16 yaş aralığındaki çocukların, tüm ölçek zeka puanlarının, zeka alt küme puanlarının ve akademik başarılarının sağlıklı yaşıtlarından ve norm değerlerinden farklılaşıp farklılaşmadığını incelemektir. Bu amaç doğrultusunda absans epilepsi hastası olan çocukların Wechsler Çocuklar için Zeka Ölçeği-IV'ten aldıkları zeka puanları ile karne notları ve Achenbach Öğretmen Değerlendirme Formu'ndan elde edilen akademik başarı puanları sağlıklı grupla karşılaştırılmıştır. Araştırmaya 6-16 yaş aralığında 19 absans epilepsi hastası, 19 sağlıklı toplam 38 çocuk katılmıştır. Katılımcılara WÇÖZ-IV uygulanmıştır. Akademik başarı ölçümü için katılımcıların öğretmenlerinden AÖDF edinilmiştir. Bir başka akademik başarı ölçütü olarak katılımcıların dönem sonu karne notları toplanmıştır. Yapılan analiz sonuçlarına göre absans epilepsi hastası katılımcıların WÇÖZ-IV'ten aldıkları Tüm Ölçek Zeka, Sözel Kavrama Dönüştürülmüş, Algısal Akıl Yürütme, Çalışma Belleği, İşlemleme Hızı puanlarının hem sağlıklı katılımcılardan hem de norm değerlerinden anlamlı olarak daha düşük olduğu görülmüştür. Absans epilepsi hastası katılımcıların WÇÖZ-IV'ten aldıkları alt küme puanları arasında anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir. Absans epilepsi hastası katılımcıların dönem sonu karne notlarının sağlıklı katılımcılardan daha düşük olduğu gözlenmiştir. AÖDF'den elde edilen akademik başarı açısından karşılaştırıldığında ise iki grup arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Buna ek olarak absans epilepsi hastası olan katılımcıların daha yüksek oranda okuma ve yazma problemi belirttikleri görülmüştür. Bulgular literatür kapsamında tartışılmıştır.
Improving performance of defect predictors using confirmation bias metrics

Hata tahmini modelleri, yöneticilere bir yazılımda test edilmesi gereken kısımların önceliklendirilmesinde yardımcı olur. Yazılımda hata tahmini için kullanılan algoritmalar performans sınırılarına ulaşmıştır, öyle ki daha ileri gelişmeler ancak giriş veri-lerinin içeriğini arttırmakla olabilir. Bu tezin amacı, yazılımcıların doğrulama sapması seviyelerini kullanarak performans limitini aşan hata tahmini modelleri oluşturmaktır. Doğrulama sapması metriklerini elde etmek için bir metodoloji tanımladıktan sonra sırası ile şu aşamaları gerçekleştirdik: i) yazılımcı ve testçilerin doğrulama sapması seviyelerini etkilemesi olası faktörlerin incelenmesi, ii) doğrulama sapmasının yazılımcı ve testçi performansını nasıl etkilediğine dair deneysel analizlerin yapılması, iii) statik kod ve doğrulama sapması metrikleri ile kaynak kod dosyalarında yapılan değişikliklerden elde edilen metriklerin değişik kombinasyonlarda kullanılmasıyla oluşturulan hata tahmini modellerinin karşılaştırmalı performans analizinin yapılması, iv) eksik doğrulama sapması metrik değerleri ile hata tahmini modellerini oluşturma metodolojisinin tanım-lanması. Endüstriyel verileri kullanarak şu sonuçları elde ettik: i) yazılım geliştirme ve test etme deneyiminin doğrulama sapması üzerinde etkisine rastlanmamıştır, öte yandan hipotez test etme ve muhakeme becerilerinin doğrulama sapması üzerinde etkileri gözlemlenmiştir, ii) yazılımcıların doğrulama sapması, yazılımda hata miktarı artışına neden olurken, testçilerin doğrulama sapması sürüm sonrası hata miktarının artmasına neden olmaktadır, iii) sadece doğrulama sapması metrikleri ile elde edilen hata tahmin performansının sadece statik kod veya kaynak kod dosyalarında yapılan değişikliklere ilişkin metriklerle elde edilen hata tahmini performansından daha iyi ya da bu değerlere yakın olduğu gözlemlenmiştir, iv) Eksik doğrulama sapması metrikleri ile kayda değer hata tahmini performansı elde edilmiştir.
Önergenlerin özsaygılarının çocuk-anababa ilişkileri açısından incelenmesi

Bu çalışmada, önergenlerin özsaygılarının çocuk-anababa ilişki biçimine göre farklılaşıp farklılaşmadığı araştırılmıştır. Araştırma verileri 12-14 yaşlarında 234 (123 kız; 111 erkek) öğrenciden alınmıştır. Araştırma tarama modelinde düzenlenmiştir. Araştırmada öğrencilerin özsaygıları 'Coopersmith Özsaygı Ölçeği' ile Ön ergenlerin ebeveynleri ile ilişkisi 'Çocuk-anababa ilişkileri Ölçeği' ile ölçülmüştür. Çocuk- Anababa ilişki biçimine göre, Ön ergenlerin genel özsaygı ve özsaygı alt boyut puan ortalamaları cinsiyete göre farklılaşmaktadır (p>0.001).
Beş faktörlü kişilik özellikleri ve cinsiyet rollerinin üniversite alan seçimi ile ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı cinsiyetin, kişiliğin ve cinsiyet rollerinin üniversite eğitimi için alan seçiminde etkili olup olmadığını araştırmaktır. Çalışmanın örneklemini İstanbul Üniversitesi'nin sekiz fakültesinde ve Maltepe Üniversitesi Psikoloji Bölümü'nde okuyan birinci sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Öğrencilerin kişilik özellikleri Beş Faktör Kişilik Envanteri ile cinsiyet rollerine dair algıları ise Bem Cinsiyet Rolü envanteri ile ölçülmüştür. Bulgularda, kız öğrencilerin daha çok Edebiyat Fakültesini, erkek öğrencilerin ise İşletme ve İktisat fakültelerini tercih ettikleri görülmüştür. Cinsiyet rollerine göre öğrencilerin seçtikleri fakültelere bakıldığında erkeksi öğrencilerin en fazla İşletme ve İktisat fakültelerini, kadınsı öğrencilerin Edebiyat Fakültesini, androjen öğrencilerin İletişim Fakültesini, belirsiz öğrencilerin ise Fen Fakültesini tercih ettikleri bulunmuştur. Kişilik boyutlarına bakıldığında ise Tıp Fakültesi öğrencilerinin sorumlu, Diş Hekimliği Fakültesi öğrencilerinin ise sorumluluk ve deneyime açıklık açısından düşük puan aldıkları görülmüştür. Elde edilen bulgular, öğrencilerin okudukları fakültelere göre kişilik ve cinsiyet rolleri bakımından farklılaştığını göstermekte, bu da üniversite eğitimi öncesinde meslek seçimi aşamasında kişiliğin ve cinsiyet rollerinin dikkate alınması gerektiğini ortaya koymaktadır.
Çocukluk döneminde aile içi şiddete maruz kalan ergenlerde saldırganlık eğilimi

Bu çalışmanın amacı; Çocukluk döneminde aile içi şiddete maruz kalan 15-18 yaş grubu ergenlerde saldırganlık eğiliminin tespit edilmesidir. İnceleme sırasında bireylerin çeşitli demografik özelliklerinden; yaş, cinsiyet, lise türü, kaçıncı sınıf olduğu, nerede yaşadığı, anne baba medeni durumları, anne baba eğitim durumları gibi değişkenler incelenip, aralarında istatiksel ölçüde anlamlı bir farklılık olup olmadığını belirlemektir. Araştırmanın evreni, 2016- 2017 eğitim-öğretim yılında Antalya İli Alanya İlçesine bağlı 3 farklı lise türünde eğitim gören kız ve erkek öğrencilerden random örneklem yolu ile seçilen 15-18 yaş grubundan seçimler ile kız ve erkek olmak üzere her 3 okuldan toplam 239 öğrenci ile oluşturulmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak Kişisel bilgi formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, Saldırganlık Ölçeği ve Aile İçi Şiddet Anketi kullanılmıştır. Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği 28 madde ve 5 alt boyuttan, Saldırganlık Ölçeği 34 maddeden ve 5 alt boyuttan, Aile İçi Şiddet Anketi 23 maddeden ve 5 alt boyuttan oluşmaktadır. Araştırmada veri analiz tekniği olarak Pearson Korelasyon katsayısı ve Kruskal Wallis H testi kullanılmıştır. Veriler SPSS 21 programı ile analiz edilmiştir. Katılımcıların; Çocukluk döneminde aile içi şiddete maruz kalan ergenlerde saldırganlık eğiliminin tespit edilmesi adına yapılan analiz sonucunda pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Araştırma sonucunda çocukluk döneminde aile içi şiddete maruz kalan ergenlerde saldırganlık eğiliminin tespit edilmesi için yapılan analiz sonuçlarında cinsiyet, yaş, yaşanılan yer, sınıf, lise türü, anne baba medeni durum ve anne baba eğitim durumu arasında pozitif yönlü anlamlı bir farklılık bulunmuştur.
Üniversite öğrencilerinde tek başınalık, psikolojik ihtiyaç doyumu ve benlik kurgusu

Günümüzde, istenildiğinde ve ihtiyaç duyulduğunda kişinin yalnız kalması ve bu yalnızlığı yapıcı bir şekilde kullanması olarak adlandırılan tek başınalık kavramı dikkat çekmektedir. Böyle bir yaşantı istenilen düzeyde sosyal ilişki kuramamayla bağlantılı, hoş olmayan bir deneyim olarak yaşanan yalnızlığın aksine, faydalı ve keyifli yaşantılarla sonuçlanabilen bir durum olarak görülmektedir. Ayrıca sağlıklı kişilik geliştirmiş insanların ortak özelliklerinden biri olarak kabul edilmektedir. Tek başınalık sağlıklı bir bireyin ihtiyaçları arasında görülür. Bu durumda tek başına olma ihtiyacının hangi kişisel veya kültürel özelliklerle ilişkili olduğu konusu önem kazanmaktadır. Bu noktada tek başınalığın, yine sağlıklı bir gelişim için önemi belirtilen ihtiyaç doyumu ve kişinin kendini algılama ve değerlendirme sürecinin kültürden bağımsız olamayacağını gösteren benlik kurgusu değişkenleri ile incelenmesinin anlamlı olacağı düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin tek başınalıkları ile tek başına olma türleri, psikolojik ihtiyaç doyumu ve benlik kurgusu arasındaki ilişkileri incelemektir. Bu amacın yanında tek başına olmayı tercih etme ve tek başına olma türlerinin çeşitli değişkenlerle ilişkisi incelenmiştir. Nicel araştırma yaklaşımına göre düzenlenen bu çalışmada ilişkisel ve nedensel karşılaştırma yöntemleri kullanılmıştır. Bu araştırmanın katılımcılarını Karadeniz Teknik Üniversitesi'nde öğrenim gören 662 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak; Kişisel Bilgi Formu, Tek Başına Olmayı Tercih Etme, Tek Başına Olma Türleri, İhtiyaç Doyumu ve İlişkisel, Bireyci, Toplulukçu Benlik Ölçekleri kullanılmıştır. Veri analizi için; Spearman Korelasyon Katsayısı, Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu, Çoklu doğrusal regresyon analizi, Bağımsız t Testi ve Tek Yönlü ANOVA teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçları, tek başına olma türleri, psikolojik ihtiyaç doyumu ve benlik kurgusu değişkenlerinin katılımcıların tek başına olmayı tercih etme düzeylerini %21 oranında yordadığını göstermiştir. Bağımlı değişken ile yordayıcı değişkenler arasındaki ilişki incelendiğinde, tek başına olmayı tercih etme ile tek başına olma türlerinden aydınlanma ve rahatlama faktörleri arasında anlamlı bir pozitif ilişkinin olduğu görülmüştür. Tek başına olmayı tercih etme ile özerklik, yeterlik, ilişkili olma psikolojik ihtiyaçları ve ilişkisellik, toplulukçuluk benlik kurguları arasında anlamlı bir negatif ilişki gözlenirken, tek başına olmayı tercih etmeyle tek başına olma türlerinden rahatlama ve bireycilik benlik kurgusu arasında anlamlı bir ilişkiye rastlanılmamıştır. Üniversite öğrencilerinin tek başına olmayı tercih etme ve tek başına olma türleri bazı özelliklere göre değişkenlik gösterirken, ikamet edilen yer değişkenine göre anlamlı bir farklılaşma olmadığı bulgulanmıştır. Çalışmada elde edilen sonuçların bir kısmı literatür bulgularıyla paralelken, bir kısmı literatürden farklılık göstermiştir. Sonuçlar literatür ışığında tartışılmış ve ortaya çıkan sonuçlar doğrultusunda öneriler geliştirilmiştir.
The effects of supervisor characteristics on therapists' supervision experience

Psikoterapi süpervizyonu, psikoterapi eğitiminin ve uygulamasının ana bileşenlerinden biridir. Ortak faktörler üzerine yapılan araştırmalar süpervizyon ittifakının uygulanan süpervizyon modeli, tedavi modeli ve tedavi edilen popülasyondan bağımsız bir şekilde öne çıktığını ortaya koymuştur. Dolayısıyla bu çalışma (1) Süpervizyon sürecinin terapistlerin bakış açısından zamansal olarak nasıl ilerlediğini, (2) Süpervizörlerin kişisel özellikleri ile terapistlerin kişisel özelliklerinin etkileşiminin terapist-danışan ilişkisini kontrol ettikten sonra terapistlerin süpervizyon sürecine nasıl etki ettiğini araştırmayı amaçlamaktadır. Çalışmada 46 terapist ve 13 süpervizör yer almıştır ve terapistlere sömestr boyunca birbirini takip eden 13 hafta boyunca süpervizyon sonrasında doldurulmak üzere haftalık formlar gönderilmiştir. Çalışmanın bulgularında Süpervizyon İttifakında ters u-şeklinde ve Süpervizyon ile İlişkili Olumsuz Duygulanımda ise u-şeklinde bir gelişim örüntüsü ortaya çıkarmıştır. Ana analizler için, üç adet ayrı çok düzeyli yönetici değişken analizi yapılmıştır. Bu yapılan üç ayrı analizde Süpervizör ve terapistin Ayrılma ve Dışlanma/ Reddedilme şema alanı puanlarının etkileşimi, süpervizör ve terapistin Şemadan Kaçınma puanlarının etkileşimi, ve süpervizör ve terapistin Şemayı Aşırı Telafi puanlarının etkileşiminin terapist-danışan ilişkisini kontrol ettikten sonra terapistlerin Süpervizyon İttifakına negatif yönlü etkisi anlamlı çıkmıştır.
Çocukluk çağı travmatik yaşantıları, yetişkin bağlanma stilleri ve psikolojik iyi oluşun evlilik doyumu üzerindeki etkisi

Amaç: Araştırmanın temel amacı, çocukluk çağında yaşanan travmaların evlilik doyumunu etkileme düzeyini analiz etmektir. Çocukluk travmaları ve bağlanma stillerinin evlilik doyumu üzerindeki etkilerine bakılırken bunun dışında, evlilik biçimi, evlilik süresi ve eğitim durumları gibi değişkenlerin evlilik doyumu üzerinde farklılık yaratıp yaratmadığına da bakılacaktır. Yöntem: Çalışmanın amacı doğrultusunda en az 1 yıldır evli kadın katılımcılar ile ölçekler elden verilip veriler toplanmıştır. Katılımcılara Kişisel Bilgi Formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri, İlişkilerde Mutluluk Ölçeği ve Semptom Değerlendirme Ölçeği (SA-45) uygulanmıştır. Verilere Pearson Korelasyonu, Bağımsız Örneklemler T Testi ve Varyans Analizi uygulanmıştır. Bulgular: Yapılan istatistik sonucunda sosyo-demografik özellikler ile evlilik doyumu arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Bununla birlikte bağlanma örüntüleri, psikolojik iyi oluş ve travmatik yaşantılar ile evlilik doyumu arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sonuç: Bulgular, istismarın evlilik doyumu ile aynı zamanda ihmal ve istismarın bağlanma stilleri ile yakından ilişkili olduğunu göstermiştir. Diğer yandan bulgular, çocuklukta yaşanan olumsuz olayların ileride evlilik ilişkisinde doyumsuzluğa yol açabileceğini göstermiştir.
Üniversite öğrencilerinde sürekli öfke ve öfke ifade tarzı düzeyleri ile empati ve affedicilik düzeyleri arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin sürekli öfke ve öfke ifade tarzı düzeylerinin empati ve affedicilik düzeyleri ile ilişkisini ve sürekli öfke ve öfke ifade tarzı düzeylerini, bireylerin cinsiyeti, yaşı, anne ve baba eğitim düzeyi değişkenlerine göre ortaya koymaktır. Araştırmanın çalışma grubunu 2018- 2019 eğitim öğretim yılında, Ankara'da yer alan farklı üniversitelerde öğrenim görmekte olan 322 kadın, 178 erkek olmak üzere toplam 500 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarzı Ölçeği, Temel Empati Ölçeği, Affedicilik Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırma ilişkisel tarama modeline dayalı betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın bağımlı değişkeni sürekli öfke ve öfke ifade tarzı, bağımsız değişkenleri ise empati ve affediciliktir. Verilerin analizinde betimsel ve ileri istatistik teknikleri kullanılmıştır. Uygulanan her bir testten alınan puanlar arasındaki ilişkinin belirlenmesi için Spearman Sıra Farkları Korelasyon analizi uygulanmıştır. Değişken türüne göre ikili gruplarda dağılımın normal olduğu durumlarda bağımsız gruplarda t-testi, normal olmadığı durumlarda ise Mann Whitney-U testi kullanılmıştır. Yaş, anne eğitim düzeyi, baba eğitim düzeyi değişkenlerinde ise dağılımın normal olduğu durumlarda tek yönlü varyans analizi kullanılırken; dağılımın normal olmadığı durumlarda Kruskal Wallis-H testi uygulanmıştır. Elde edilen veriler sonucunda sürekli öfke ile empati ve empati ile affedicilik arasında anlamlı ilişki ortaya çıkmamıştır. Öfke ifade tarzlarından öfkeyi dışa vurma ve öfkeyi içte tutma ile empati arasında negatif yönlü; öfkeyi kontrol etme ile empati arasında ise pozitif yönlü, düşük düzeyde, anlamlı ilişki bulunmuştur. Sürekli öfke ve öfkeyi dışa vurma ile affedicilik arasında negatif yönlü; öfkeyi kontrol etme ile affedicilik arasında pozitif yönlü, orta düzeyde, anlamlı bir ilişki ortaya çıkmıştır. Öfkeyi içte tutma ile affedicilik arasında ise negatif yönlü, düşük düzeyde, anlamlı ilişki bulunmuştur. Üniversite öğrencilerinde, empati düzeyinin düşük, orta veya yüksek seviyede olmasına göre sürekli öfke düzeyinin anlamlı olarak farklılaşmadığı; öfkeyi dışa vurma, öfkeyi içte tutma ve öfkeyi kontrol etme düzeylerinin ise anlamlı olarak farklılaştığı görülmüştür. Affedicilik düzeyinin düşük, orta veya yüksek seviyede olmasına göre sürekli öfke, öfkeyi dışa vurma, öfkeyi içte tutma ve öfkeyi kontrol etme düzeyinin anlamlı olarak farklılaştığı görülmüştür. Öfkeyi dışa vurma ve öfkeyi içte tutma düzeylerinde, erkek öğrencilerin ortalamasının kadın öğrencilerin ortalamasından anlamlı düzeyde yüksek olduğu görülmüştür. Yaş, anne eğitim düzeyi, baba eğitim düzeyi değişkenlerine göre ise sürekli öfke ve öfke ifade tarzı düzeyleri, anlamlı olarak farklılaşmamıştır.
Üniversite öğrencilerinin yaşam doyumu ve egzersiz algılarının egzersiz davranışlarına göre incelenmesi

Bireylerin çocukluktan ergenliğe, ergenlikten yaşlılığa kadar düzenli spor ve egzersiz yapması, beden sağlığını koruması açısından büyük önem taşımaktadır. Egzersiz yapmak kadar, bireylerin egzersize ilişkin algıları da yaşam doyumlarını etkilemektedir. Bu çalışma üniversite öğrencilerinin yaşam doyumu ve egzersiz algılarının egzersiz davranış değişim basamaklarına göre incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada betimsel araştırma yöntemlerinden birisi olan genel tarama modeli kullanılmıştır. Bu çalışmanın evrenini Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi öğrencileri oluştururken, örneklem grubunu ise merkez kampüste bulunan fakülte, yüksekokul ve meslek yüksekokullarında öğrenim gören ve olasılıklı tabakalama yöntemi ve basit tesadüfi teknik kullanılarak belirlenen 726 kadın, 588 erkek toplam 1314 öğrenci oluşturmaktadır. Çalışmada katılımcılara sırasıyla; Egzersiz Engel/Yarar Ölçeği, Yaşam Doyumu Ölçeği, Egzersiz Davranış Değişim Anketi uygulanmıştır. Ayrıca katılımcılara araştırmacı tarafından geliştirilen kişisel bilgi formu uygulanarak, yaş, cinsiyet, sigara kullanma durumu, ailede spor yapma durumu ve aylık harcama ile ilgili bilgiler elde edilmiştir. Verilerin analizinde SPSS 18 paket programı kullanılmış, Non-parametrik verilerin analizinde Mann Whitney-U, çoklu karşılaştırmalar için ise Kruskal Wallis testleri uygulanmıştır. Çalışmanın Cronbach-Alpha iç tutarlılık katsayısı 0,89 olarak bulunmuştur. Bulgularımıza göre; egzersiz algısının toplam puanları ile egzersiz davranış değişim basamakları arasında anlamlı bir farkın olduğu görülmektedir. Egzersiz algısı toplam puanlar üzerinden bakıldığında 'Eğilim, Hazırlık, Hareket, Devamlılık' ile 'Eğilim öncesi' faktörleri arasında 'Eğilim, Hazırlık, Hareket, Devamlılık' lehine olmaktadır. Bunun yanında yaşam doyumu ile egzersiz davranış değişim basamağı arasında da anlamlı bir fark ortaya çıkmıştır.
Tinnitus şikayeti olan hastalarda ağrı eşiği ve ağrı toleransının araştırılması

T. Tinnitus şikayeti olan hastalarda ağrı eşiği ve ağrı toleransınınaraştırılması, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Odyoloji ve Konuşma Bozuklukları Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2006. Tinnitus rahatsız edicisemptomlardan biridir. Genel popülasyonun yüzde onbeşinde mevcuttur ve üzerinde pek çok araştırma yapılan konulardan biridir. Ne var ki bunca gayrete rağmen tinnitusfizyopatolojisi tümüyle aydınlatılabilmiş değildir. Akut, yani kısa süreli tinnitusu pek çok kişi tolere edebilirken, rahatsızlık sıklıkla olduğu üzere kronikleştiğinde, kronik ağrı gibi katlanılması zor bir hale gelmektedir. Bununla birlikte tinnitustan rahatsız olma bireyler arasında farklılıklar göstermektedir. Bir kısım hastalar tinnitusaalışabilirken, bir kısmı tinnitusu dayanılmaz bulmaktadır. Bu çalışmada tinnitusakatlanabilmede hemen tüm hastalıklara katlanmada temel bir unsur olan bireysel ağrı eşiği ve ağrı toleransının rolü araştırılmıştır. Yapılan çalışmanın ve literatürdeki diğer çalışmaların sonuçları birlikte değerlendirildiğinde, kronik tinnitusa toleransın ağrı eşiği ve ağrı toleransıyla ilgili olmadığı görülmüştür. Kronik hastalıklara toleransbüyük olasılıkla daha farklı bir mekanizmayla yani kortikal alışma ve kortikal baskılama ile ilişkilidir.