turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Psikiyatri polikliniğine başvuran kişilerde erken dönem uyum bozucu şemaların incelenmesi: Sağlıklı bireylerle bir karşılaştırma çalışması

Bu çalışmada, psikiyatri polikliniğine başvuran bireylerde ve sağlıklı bireylerde erken dönem uyum bozucu şemalar ile psikolojik belirtiler arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Araştırmada ayrıca, işlevsel olmayan tutumların erken dönem uyum bozucu şemalar ve psikolojik belirtiler arasında aracı bir rolünün olup olmadığı sorusuna yanıt aranmıştır. Psikiyatri polikliniğine ilk kez başvuran ve psikotrop ilaç kullanmayan 18-25 yaş arasındaki bireyler ve üniversite öğrencileri araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Aktarılan değişkenlerin ölçülmesi amacıyla katılımcılara Young Şema Ölçeği Kısa Form- 3 (YŞÖ-KF3), Beck Depresyon Envanteri, Maudsley Obsesif-Kompulsif Soru Listesi, Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri, Fonksiyonel Olmayan Tutumlar Ölçeği ve psikiyatri polikliniğine başvuran bireyler ve üniversite öğrencileri için ayrı ayrı oluşturulmuş olan demografik bilgi formları uygulanmıştır. Araştırmanın temel sorularını yanıtlamak amacıyla yürütülen MANOVA sonucunda hastaların karşılaştırma grubundan duygusal yoksunluk, karamsarlık, duyguları bastırma, iç içe geçme/bağımlılık ve cezalandırılma şema boyutları açısından farklılaştığı bulunmuştur. Hastalar ayrıca zedelenmiş otonomi, kopukluk, diğerleri yönelimlilik şema alanları açısından karşılaştırma grubundan ayrışmaktadır. Hastalarda psikolojik belirtileri yordayan şema boyutlarını belirlemek amacıyla Aşamalı Regresyon Analizleri yürütülmüştür. Regresyon Analizi sonuçlarına göre hastalarda depresyon belirtilerini duygusal yoksunluk ve iç içe geçme / bağımlılık; obsesif-kompulsif belirtileri tehditler karşısında dayanıksızlık; durumluk kaygı belirtilerini kusurluluk ve karamsarlık; sürekli kaygı belirtilerini ise yine karamsarlık şema boyutunun yordadığı bulunmuştur. Şema alanları açısından bakıldığında ise zedelenmiş otonomi şema alanının psikolojik belirtileri yordadığı bulunmuştur. Hastalarda işlevsel olmayan tutumların şema alanları ile psikolojik belirtiler arasındaki ilişkide aracı rolünü değerlendirmek amacıyla yürütülen Hiyerarşik Regresyon Analizi sonuçlarına göre zedelenmiş otonomi şema alanı ile psikolojik belirtiler arasındaki ilişkide fonksiyonel olmayan tutumların aracı rolü olabileceği görülmüştür. Sonuç olarak, bulgular hastalarda gözlenen şema boyutları ve şema alanlarının karşılaştırma grubundan ayrıştığını ortaya koymaktadır. Ayrıca hastalarda psikolojik belirtileri yordayan şema boyutlarının genel olarak farklılaştığı ancak şema alanının ortak olduğu dikkat çekmektedir. Son olarak hastalarda işlevsel olmayan tutumların zedelenmiş otonomi şema alanı ile psikolojik belirtiler arasındaki ilişkide aracı rolünün olabileceği görülmüştür. Kuram ve uygulamaları destekleyen bu bulgular literatür ışığında tartışılmıştır.
Sanatsal yaratıcılık ve psikopatoloji ilişkisine dair toplumsal algının lisans düzeyi sanat eğitimi alan öğrencilere etkisi

Bu çalışma ile lisans düzeyinde sanat eğitimi alan öğrencilerin, sanatçı kimliğine dair toplumsal yargılardan ne kadar etkilendiği ve bu toplumsal yargıların temelinde, bilimsel bir gerçeklik payı olup olmadığının araştırılması amaçlanmıştır. Bu araştırma nitel bir araştırmadır. Araştırmanın gerçekleştirilebilmesi için kaynak tarama, yazılı görüşme, sözlü görüşme ve sentez yöntemlerinden de yararlanılmıştır. Araştırmaya, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Resim-iş Eğitimi Anabilim Dalı'ndan 24 öğrenci ve Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nden 12 öğrenci katılmıştır. Araştırmada, alan yazının taranmasının sonucu elde edilen veriler, görüşme kayıtları, dokümanlar ve uzman görüşleri bir araya getirilerek elde edilen bulgular tartışmaya açılmış ve yorumlanmıştır. Çalışma sonucunda, toplum gözünde sanatçıların diğer toplum bireylerinden farklı olduğu ve sanatsal yaratıcılıkla psikolojik rahatsızlıklar arasında ilişki olduğu görüşünün toplum genelince ve bazı uzmanlarca kabul edildiği ancak lisans düzeyinde sanat eğitimi alan bireylerin bu görüşten etkilenme düzeylerinin düşük olduğu gözlemlenmiştir. Ayrıca sanatsal yaratıcılık ve psikolojik bozukluklar arasında bir ilişki olduğunu öne süren bazı araştırma sonuçlarına rastlansa da bu sonuçların çoğu uzman tarafından kabul edilmediği ve araştırmacılar arasında bu konuya dair bir görüş birliği olmadığı, sanatsal yaratıcılık ve psikopatoloji ilişkisine dair henüz net bir cevap ortaya konamadığı sonucuna varılmıştır.
Bipolar affektif bozukluk tanısı almış ve almamış insanların evlilik uyumu, dürtüsellik ve öfke kavramlarının bağlantısallığı açısından değerlendirilmesi

Bu çalışmada bipolar affektif bozukluk tanısı almış ve almamış insanların evlilik uyumu, dürtüsellik ve öfke düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla NP İstanbul Hastanesine başvuran bipolar affektif bozukluk tanısı almış 30 katılımcıya ve 30 katılımcıdan oluşan sağlıklı kontrol grubuna Evlilik Uyumu Ölçeği, Barratt Dürtüsellik Ölçeği ve Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarzları Ölçeği uygulanmıştır. Bipolar affektif bozukluk hastalarının eşlerine ve sağlıklı kontrol grubundaki katılımcılarıneşlerine de sadece Evlilikte Uyum Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma sonucunda bipolar bozukluk hastalarında evlilik uyumu, dürtüsellik ve öfke düzeyleri arasında anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Bipolar affektif bozukluk hastaları ile sağlıklı kontroller karşılaştırıldığında hasta grubunun sağlıklı gruba göre dürtüsellik ve öfke düzeylerinin yüksek olduğu, evlilik uyumlarının da düşük olduğu bulunmuştur. Bipolar affektif bozukluk hastalarının eşleriyleevlilik uyumu düzeyleri arasındaki korelasyon anlamlı bulunmazken, sağlıklı kontrol grubundaki katılımcıların evlilik uyum düzeyleri ile eşlerinin evlilik uyum düzeyleri arasında yüksek korelasyon saptanmıştır.
Rekreatif aktivitelerin kas hastalarının solunum kapasitelerine ve yaşam kalitelerine etkileri

Bu çalısmanın amacı kas hastaları tarafından uygulanan rekreatif aktivitelerin yasamkaliteleri ve solunum kapasitelerine olan etkilerinin incelenmesidir. Çalısmaya 10 kas hastasıdenek grubu, 10 kas hastası kontrol grubu olmak üzere toplam 20 kas hastası alınmıstır. Hastalar rastgele yöntemle 2 esit gruba ayrılmıs, kontrol grubu sadece ev programı (hergün, günde 1 kez) ile takip edilirken, denek grubuna ev programı yanı sıra (her gün, günde 1 kez)rekreatif aktiviteler (haftada 2 gün), 8 -10 hafta boyunca yaptırılmıstır. Çalısmanın baslangıcındave sonunda solunum fonksiyon degerleri (TV, VK, FVC%, FEV1%, FEV1/FVC%, PEF%, MVV%) ölçülmüs, yasam kalitesi değerlendirme skalalarından Kısa Form 36 (SF ? 36) veNotthingam Saglık Profile doldurulmustur. Sonuç olarak;Denek grubu maksimum istemli ventilasyon, 1. ve 2. ölçüm degerlerininortalamaları arasında istatistiksel açıdan önemli farklılık olduğu gözlenmistir (p<0,05). Ölçüm sonuçlarına göre denek grubunda MVV% degeri artmıstır. Kontrol grubunda 1. ve 2. ölçüm degerleri karsılastırıldıgında, ortalama vital kapasite degerlerinde istatistiki açıdan anlamlı (p<0.05) bir düsüs izlenirken iki aylık programa katılan denek grubunun ortalama vital kapasite degerlerinde düsüs görülmemistir. Bununla birlikte denek grubunun 1. ve 2. ölçümleri karsılastırıldıgında vital kapasite degerlerindeistatistiki anlamda bir degisiklik görülmemistir. Denek grubu ve kontrol grubunun FEV1%, 2. ölçümleri arasında istatistiki açıdan anlamlı farlılık görülmüstür (p<0.05). Denek grubunun FEV1% degerleri istatistiksel olarak anlamlı bir sekilde kontrol grubundan yüksek bulunmuştur. Solunum fonksiyon test sonuçlarına göre rekreaktif aktivitelerin ve solunum egzersizlerinin denek grubunda, solunum parametreleri üzerine istatistiki açıdan anlamlı farklılıklara (p<0,05) sebep olduğu fakat kontrol grubunda böyle bir sonuca ulasılamadıgı görülmüstür. Yasam kalitesini değerlendirmek için kullanılan NSP skalası sonuçlarına göre; her iki grupta da istatistiki açıdan anlamlı bir farklılıga rastlanmazken 8 alt boyutlu SF ? 36 skalasında, denek grubunun 1. ve 2. ölçüm degerleri karsılastırıldıgında mental saglık boyutundaistatistiki açıdan anlamlı (p<0.05) bir düsme görülmüs diger 7 alt boyutta ise her iki grupta dadegisme olmadıgı belirlenmistir.
Özel ya da kamu sektöründe çalışmakta olan bireylerde yetişkin dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğunun edilgenlik, girişkenlik ve saldırganlık tutumu ile olan ilişkisinin incelenmesi

Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu erken çocukluk döneminde başlamasıyla birlikte çocukların alışkanlıklarına kadar bütün özel ve sosyal yaşamını etkileyen bir bozukluktur. Yetişkinlik döneminde bu sorun iş ve sosyal alanı etkileyemeye başlar. Bireyin kişiler arası ilişkilerinde, eğitim hayatında, özel yaşamında odaklanma ve hareketi etkilediği için kişi birçok alanda engellenmiş olur. Bu sorun kişiyi psikolojik anlamda bazı zamanlar daha agresif ya da depresyonda birey haline getirebilir. Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğunda belirli olan bir tedavi bulunmamaktadır. Bunun sebeple bu bozukluğun tanısını almış kişilerde çeşitli yaklaşımlar kullanılarak bozukluğun belirtilerine en aza indirilebilmek amaçlanmaktadır. İlaç ile tedavi, yapılacak tedavi çeşitlerinin ilk sırasında yer alır. Sonrasında bireyin desteklenmesi amacı ile destek grupları, anne baba eğitimi, yapılandırma seansları, bireysel terapi, stres ve öfke ile mücadele, rahatlama ve gevşeme grupları, bilişsel davranışçı terapisi uygulanacak yöntemler arasında yer alır. Bu araştırmada, özel ya da kamu sektöründe çalışmakta olan bireylerde yetişkin dikkat eksikliği ve hiperaktivitenin edilgenlik, girişkenlik, saldırganlık tutum ile arasındaki ilişki incelenmiştir. Yetişkin dikkat eksikliği olan ya da olmayan çalışan bireylerde edilgenlik, girişkenlik ve saldırganlık ile aralarında anlamlı farklılık olup olmadığı karşılaştırılmış, bu bağımlı değişkenler, bazı kişisel bağımsız değişkenlere göre karşılaştırılmış ve aralarında anlamlı fark olup olmadığı incelenmiştir. Araştırmaya katılan 151 katılımcının sosyodemografik bilgilerine dair tanımlayıcı veriler araştırma yapılmıştır. Ardından katılımcıların ölçeklerden aldıkları toplam puanlara ilişkin sonuçlara yer verilmiştir.
Kişilik özellikleri ve psikolojik semptomların evlilik kalitesi ile olan ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışma, evli bireylerin kişilik özellikleri ve psikolojik semptomlarının evlilik kalitesi ile olan ilişkisini incelemeyi amaçlamıştır. Korelasyonel desenli olarak düzenlenen bu çalışmada kadın ve erkeklerden oluşan 203 evli katılımcı ile anket çalışması yürütülmüştür. Katılımcılara, içinde evlilik kalitesi, kişilik özellikleri ve psikolojik belirtileri ölçen ölçekler ile sosyodemografik özellikleri belirleyen bilgi formunun bulunduğu bir anket uygulanmıştır. Toplanan veriler betimsel, karşılaştırmalı ve ilişkisel istatistiksel yöntemler kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre, katılımcıların demografik değişkenler bakımından evlilik kalitesi puanlarının anlamlı düzeyde farklılaştığı ve evlilik süresi, eğitim ve eşin eğitim düzeyi ile evlilik kalitesi arasında anlamlı ilişki olduğu saptanmıştır. Ayrıca, kişilik özelliklerinden nörotisizm ile evlilik kalitesi negatif; deneyime açıklık ve dışa dönüklük ile pozitif ilişkili saptanmıştır. Ayrıca, psikolojik semptom ve özellikler arasında depresyon, anksiyete, kişilik bozuklukları, dissosiyatif bozukluklar, öfke, intihar ve bellek sorunu alt boyutlarının evlilik kalitesi ile negatif ilişkisi olduğu yani bu alt boyutların oranın artması ile birlikte evlilik kalitesinin düştüğü bulunmuştur. Çalışmada elde edilen bulgular doğrultusunda, bireylerin evlilik kalitesinin bireysel faktörler ile ilişkili olduğu saptanmış; özellikle kişilik belirtileri ve psikopatoloji değişkenleri ile evlilik kalitesi arasında ilişki olduğu görülmüştür. Sonuçların ilerleyen dönemlerde yapılacak çalışmalara hem klinik pratik hem de araştırma alanlarına katkı sağlaması beklenmektedir.
Çocukların sosyal medya kullanımları ile ebeveyn tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma da çocukların sosyal medya kullanım amaçları ve ebeveynlerin çocuklarına karşı hangi tutumları benimsedikleri araştırılmıştır. Araştırma, nicel araştırma modellerinden ilişkisel tarama şeklinde tasarlanmış ve ölçme aracı olarak anket kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2016- 2017 eğitim-öğretim yılında İstanbul Üsküdar ilçesinde MEB'e bağlı resmi ve özel ortaokullar da eğitim gören 5. 6. 7. ve 8. sınıfta okuyan 1097 öğrenci katılmıştır. Araştırmada sosyal medya tutum ölçeği ile kişisel bilgi formu ve araştırmacı tarafından hazırlanan anne-baba soruları kullanılmıştır. Verilerin analizinde aritmetik ortalama, Pearson Çarpım Momentler Korelasyon Analizi ve Scheffe testi ile Tamhane testi kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre, öğrencilerin tamamına yakınının sosyal medya kullandığı, kullanıcıların büyük bir çoğunluğunun evde mobil iletişim araçlarını tercih ettikleri görülmüştür. Ayrıca, sosyal medya kullanım süresi ve sıklığının aile iletişimini olumsuz etkilemediği görülmüştür. Sonuçlar ilgili literatür bağlamında tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinin gelişmeleri kaçırma korkusu düzeyleri üzerinde duygusal zeka ve kişilik özelliklerinin yordayıcı rolü

Araştırma kapsamında incelenen Gelişmeleri Kaçırma Korkusu, kişinin, diğerlerinin deneyimliyor olduğu tatminkar yaşantılardan kendisinin mahrum kaldığını düşündüğü ve bunun getirdiği kaygı ve korku olarak tanımlanmakta ve bu araştırmanın amacı da duygusal zeka ve kişilik özelliklerinin gelişmeleri kaçırma korkusu üzerindeki yordayıcı rolünü incelemektir. Araştırmada Sağlık Bilimleri Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören 472 kadın, 92 erkek olmak üzere 564 öğrenciye ulaşılmıştır. Katılımcılar, Kişisel Bilgi Formu, Gelişmeleri Kaçırma Korkusu Ölçeği, Duygusal Zeka Özelliği Ölçeği-Kısa Formu ve Sıfatlara Dayalı Kişilik Testini cevaplamışlardır. Veriler, ilişkisel tarama modeline göre ve çoklu doğrusal regresyon analizi, bağımsız örneklem t testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, duygusal zeka ve gelişmeleri kaçırma korkusu arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki saptanırken, nevrotizm ve deneyime açıklık boyutları ile de anlamı düzeyde pozitif yönlü bir ilişkisi olduğu görülmüştür. Regresyon sonuçları, gelişmeleri kaçırma korkusu ile sorumluluk, dışa dönüklük ve yumuşak başlılık boyutlar arasında anlamlı bir ilişki olmadığını göstermiştir. Katılımcıların gelişmeleri kaçırma korkusu düzeylerinin cinsiyet, sınıf düzeyi ve romantik ilişki durumuna göre farklılaşmadığı görülürken, sosyal medyayı kullanma sürelerine göre anlamlı derecede farklılaştığı görülmüştür. Araştırma sonuçları ışığında, üniversite ilgili birimleri tarafından öğrencilerin aktif olmaları beklenen üniversite hayatlarında gerçek yaşamda deneyimleyebilecekleri aktivite alanları oluşturulmasıyla fiziksel sosyal ve duygusal anlamda daha sağlıklı bir süreç geçirmelerine vurgu yapılmakla beraber duygusal zeka gelişimine katkıda bulunabilecek çalışmaların erken eğitim düzeylerinden itibaren başlatılması önerilmektedir. Deneyimledikleri gelişmeleri kaçırma korkusunun yol açabileceği olumsuzluklar konusunda farkındalık çalışmaları yapılması ve ilişkili olan sosyal medya kullanımının sıklığının kontrolüne yönelik bilişsel ve davranışsal müdahaleler gerekebileceği için okul psikolojik danışma birimlerinin bu konuya yönelik destek çalışmaları yapmaları önerilmektedir.
Assessment of psychosocial risk factors among air traffic controllers

Hava trafiğinin etkin ve verimli bir şekilde yönetilmesi ve havacılık emniyetinin sağlanması bakımından, hava trafik kontrol hizmetinin hatasız biçimde verilmesi hayati öneme sahiptir. Hava sahasında seyreden ve yerde hareket eden uçakları yönlendiren hava trafik kontrolörleri, işlerinin doğası gereği pek çok psikososyal risk etmenine maruz kalmaktadır. Hava trafik kontrolörlerinin maruz kaldığı psikososyal risk etmenleri, hava trafik kontrol hizmetinin ortaya çıktığı yirminci yüzyılın başlarından beri araştırılmaktadır; ancak psikososyal çalışma koşullarının fiziksel koşullardan bağımsız incelendiği ve kontrol hizmetinin türüne özgü yapılacak daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır. Bu çalışmanın temel amacı, yönetsel uygulamalar yoluyla iyileştirilebilecek çalışma ortamı bileşenlerini belirlemek amacıyla hava trafik kontrolörlerinin maruz kaldığı psikososyal risk etmenlerini değerlendirmektir. Bu çalışmada izlenen araştırma metodolojisi; yeni ölçeğin geliştirilmesi, ölçeğin uygulanması ve psikososyal risk etmenlerinin değerlendirilmesi olmak üzere üç aşamadan oluşmaktadır. İlk aşamada ağırlıklı olarak NIOSH Genel İş Stresi Anketi'nitemel alan bir risk değerlendirme ölçeği geliştirilmiş, daha sonra ölçek uygulanarak gerekli veriler toplanmış ve son olarak verilere açımlayıcı faktör analizi uygulanarak elde edilen sonuçlar yorumlanmıştır. Araştırmaya Türkiye Hava Trafik Kontrol Merkezi Başmüdürlüğü'nde çalışan 230 hava trafik kontrolörü katılmış ve elde edilen verilerin analizi IBM SPSS İstatistik 23 programı kullanılarak yapılmıştır. Araştırma bulguları göstermektedir ki, hava trafik kontrolörlerinin çalışma koşulları, psikososyal riskler bağlamında gelişime oldukça açık bir çalışma sahasıdır. Bu araştırmanın asıl yeniliği, maruz kaldıkları psikososyal risk etmenlerinin değerlendirilmesi yoluyla, saha kontrolörlerinin psikososyal çalışma koşullarının iyileştirilmesine önemli katkı sağlamaktır. Elde edilen sonuçların ve tavsiyelerin, sektördeki farkındalığı artırması ve çalışma düzenini yeniden düzenlemede yeni yaklaşımlara öncülük etmesi, böylelikle hava trafik kontrolörlerinin iş sağlığı ve güvenliği seviyesine ve havacılık emniyetine katkı sağlaması beklenmektedir.
Boşanmış ve boşanmamış aileye sahip ergenlerde denetim odağı ve öfke ifade tarzlarının karşılaştırılması

Bu çalışmada boşanmış ve boşanmamış ailedeki ergenlerin denetim odakları ile öfke ifade tarzları incelenmiştir. Bunun yanında öğrencilerin bir takım demografik özelliklerine göre öfke ifade seviyelerinin ve denetim odaklarının nasıl etkilendiğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma grubunu, 2014- 2015 eğitim-öğretim yılında Bağcılardaki 8 farklı resmi ortaokula devam eden 299 kız ve 261 erkek olmak üzere toplam 560 öğrenci oluşturmaktadır. 560 öğrencinin 188'inin anne-babası boşanmış, 372 öğrencinin ise anne-babası boşanmamıştır. Çalışmaya katılan öğrencilerin yaş ortalaması 12 ,5'tir. Araştırmanın verileri 'Sürekli Öfke-Öfke İfade Tarz Ölçeği', 'Nowicki-Strickland İç-Dış Denetim Odağı Ölçeği' ve araştırmanın bağımsız değişkenleri ile ilgili bilgi toplamak amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' olmak üzere 3 adet ölçme aracı ile toplanmıştır. Veriler SPSS 22,0 paket programıyla çözümlenmiştir. Tanımlayıcı istatistikler frekans, yüzde, ortalama ve standart sapma ile sunulmuştur. İki grubun anket boyutlarına göre farklarının analizinde iki bağımsız örneklem t testi kullanılmıştır. İkiden fazla grubun karşılaştırılmasında Tek Yönlü Varyans Analizi ve ikili karşılaştırmalar için Tukey post hoc testi kullanılmıştır. Anne-baba boşanma durumuna göre, ergenlerin öfke ifade tarzlarında anlamlı bir fark bulunmazken, anne-babası birlikte olan çocukların Aile İlişkileri İçin Denetim Odağı puanı daha yüksek bulunmuştur. Boşanmış ailedeki ergenlerin denetim odakları ve öfke ifade tarzlarının boşanmadan sonra geçen süreye, kiminle yaşadıklarına ve anneyi görme durumuna göre farklılaşmadığı görülmüştür. Annesiyle yaşayıp babasını hiç görmeyen katılımcıların Akran İlişkileri İçin Denetim Odağı puanları babasını görenlerden daha düşük bulunmuştur.
Development of receptive language ability screening test for preschol children

OKUL ÖNCESİ ÇOCUKLARDA ALICI DİL BECERİLERİ TARAMA TESTİ GELİŞTİRİLMESİ Erkin, Nilüfer Yüksek Lisans, Uygulamalı Psikoloji Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Ayşegül Fışıloğlu Nisan 1998, 103 sayfa. Bu araştırmanın amacı okul öncesi çocuklarda alıcı dil becerilerini değerlendirebilecek geçerli ve güvenilir bir materyal geliştirmektir. Bu amaç için Alıcı Dil Becerisi Tarama Testi geliştirilmiştir. Vücut parçalarını tanımlama, renkleri ayırma, büyük-küçük karşılaştırması yapma, aynılık ve benzerlik kavramlarını bilme çocukların alıcı dil becerileri olarak test edilmiştir. Araştırmaya 2.5 ile 5 yaş arasındaki 244'ü kız, 252'si erkek olmak üzere 496 çocuk katılmıştır. Bu çocukların seçimi anne ve babalarının eğitim düzeylerine göre yapılmıştır. Bütün çocuklara Peabody Resimli Kelime Testi ve ADBT uygulanmıştır. Bu iki test arasında yüksek korelasyon bulunmuştur. ADBT'nin alt testlerinde yaş grupları arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. ADBT'nin güvenilirlik değeri. 89 Cronbach's alfa'dır. Yapılan faktör analiz geliştirilen testin maddelerini 6 faktöre ayırmıştır.
Yetiştirme yurdunda büyüyen genç yetişkinlerin bazı psikolojik özelliklerinin ailesi yanında büyüyen bireylerle karşılaştırılması

Bu araştırmanın birinci amacı, ailesi yanında büyümüş ve yetiştirme yurdunda büyümüş genç yetişkinlerin depresyon düzeyleri, kendini toparlama gücü ve stresle baş etme yöntemlerinde, bazı sosyo-demografik değişkenlere bağlı anlamlı bir farklılaşmanın olup olmadığını araştırmaktır. İkinci amacı ise; her iki grubun depresyon düzeyleri, kendini toparlama gücü ve stresle baş etme yöntemlerini karşılaştırmaktır. Bu çalışma; geçmişşinde yetiştirme yurdu deneyimi olan 24-39 yaş arası 100 genç yetişkin ve ailesi yanında büyümüş 24-39 yaş arası 100 genç yetişkin olmak üzere toplam 200 kişinin katılımıyla yapılmıştır. Ailesi yanında büyümüş kişiler rastlantısal olarak seçilmiştir. Yetiştirme yurdunda büyüyen genç yetişkinler ise kartopu örneklem yöntemiyle seçilmiştir. Çalışmadaki verilerin toplanması amacıyla; Stresle Baş Etme Yolları Ölçeği, Beck Depresyon Envanteri, Kendini Toparlama Gücü Ölçeği ve araştırmacı tarafından geliştilen Demografik Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmanın amacına yönelik toplanan veriler SPSS 16.0 istatistik paket programına girilmiş, istatistiksel çözümlemeler bu program yardımıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, her iki grupta da cinsiyet değişkenine göre depresyon puanları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır. Benzer şekilde cinsiyet değişkenine göre kendini toparlama gücü ölçeği puanları arasında da anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır. Aile yanında büyümüş genç yetişkinlerin kendini toparlama gücü ölçeği puanları ile depresyon puanları arasında yüksek düzeyde ve negatif yönde anlamlı bir ilişki olduğu görülmektedir, r = 0 .473, p < .05. Yurt deneyimi olan genç yetişkinler incelendiğinde, kendini toparlama gücü ölçeği puanları ile depresyon ölçeği puanları arasında yüksek düzeyde ve negatif yönde anlamlı bir ilişki olduğu görülmektedir, r= 0 .242, p < .05. Buna göre kendini toparlama gücü ölçeği puanları arttıkça depresyon puanları azaldığı söylenebilir. Sonuçlardan bir diğeri ise; kişilerin depresyon puanları ve kendini toparlama gücü puanları aile yanında yaşamaları ve yurtta yaşamalarına göre anlamlı bir farklılık göstermektedir. Geçmiş yaşantısında yetiştirme yurdu deneyimi olan ve ailesi ile büyümüş genç yetişkinlerin, stresle baş etme yöntemleri açısından da farklılık gösterdiği ortaya çıkmıştır.