turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Antrenörlerde zihinsel sağlamlılık üzerine yapılan çalışmaların incelenmesi

Spor, günümüzde pek çok kişi için vazgeçilmez bir uğraş haline gelmiştir. Sporun fiziksel ve psikolojik açıdan faydaları nedeniyle, amatör ve profesyonel olarak pek çok insan sporla ilgilenmektedir. Bir spor dalının en iyi şekilde yapılması için, o sporu bilen ve ilgililerine aktarabilme yetisine sahip bir antrenöre ihtiyaç bulunmaktadır. Antrenörler; başta sporcular olmak üzere sporun içerisinde bulunan tüm kişi ve grupları yönlendirebilme ve yönetebilme potansiyeline haiz olmalıdırlar. Antrenörlerin başarılı olabilmeleri için bilgi, beceri ve tecrübe gibi bazı özelliklere sahip olmaları gerekmektedir. Ancak bu özellikler tek başına yeterli değildir. Güçlü bir zihinsel sağlamlıkta olmayan ve psikolojik açıdan kırılmalar yaşayan bir antrenörün özellikle orta ve uzun sürelerde başarılı olmasını beklemek anlamlı olmayacaktır. Bu sebeple antrenörlerin öncelikle güçlü bir ruhsal yapıya sahip olmaları ve bu durumu sürdürebilmeleri gerekmektedir. Böylelikle en zor zamanlarda dahi sporcularına ve yönetimi altında bulunan diğer kişilere rehberlik görevini yerine getirebileceklerdir. Bu çalışmada öncelikle antrenörlerin zihinsel ve ruhsal açıdan durumları teorik yönden incelenmiş, daha sonra da gerek yurt içi, gerekse de yurt dışı çalışmalarla örneklendirilmiştir. Böylelikle antrenörlerin başarılı olabilmek için ihtiyaç duydukları psikolojik ve zihinsel özellikler ortaya konmuştur.
Menopoz evrelerindeki kadınlarda cinsiyet rolleri, menopoza ilişkin tutumlar ile anksiyete ve depresyon ilişkisi üzerine bir inceleme

Orta yaş dönemindeki kadınlar için önemli bir değişiklik olarak görülen menopoz süreci, biyolojik bir olay olsa da, sosyo-kültürel faktörlerden etkilenmektedir. Yapılan çalışmaların çoğunlukla klinik hastaları üzerinde yürütüldüğü görülmektedir. Normal popülasyondan seçilen kadınlarla yürütülen bu araştırmanın amacı, cinsiyet rollerinin menopoza ilişkin tutumlar üzerindeki etkisini, menopozal tutumların menopozal belirtiler üzerindeki etkisini ve menopoza ilişkin tutumların depresyon ile anksiyete belirtileri üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırmanın örneklemini, Antalya ve İstanbul'dan kartopu yöntemiyle seçilen, yaşları 40 ile 65 arasında değişen, farklı menopoz evrelerindeki 350 kadın oluşturmaktadır. Menopozal evreler öz-bildirime dayalı olarak belirlenmiştir. Değerlendirmede, 'Menopoz Semptomları Değerlendirme Ölçeği', 'Menopoza İlişkin Tutum Ölçeği', 'BEM Cinsiyet Rolü Envanteri', 'Beck Depresyon Envanteri' ve Beck Anksiyete Envanteri' kullanılmıştır. Bulgular, katılımcıların çoğunlukla menopozu doğal bir süreç olarak gördüklerini ve olumlu menopozal tutumlara sahip olduklarını göstermiştir. Anksiyete, depresyon ve menopozal belirti şiddetleri en yüksek erken perimenopozdadır. Olumlu tutumlar daha çok geç peri ve postmenopozal, olumsuz tutumlarsa premenopozal katılımcılara aittir. Daha olumsuz menopozal tutumlar daha şiddetli menopozal, depresyon ve anksiyete belirtileriyle ilişkilidir. Kadınsı cinsiyet rolüne sahip olanlar daha olumsuz menopozal tutumlar, daha şiddetli menopozal, depresyon ve anksiyete belirtileri göstermiştir. Menopoza ilişkin tutum ile depresyon ve anksiyete arasındaki ilişkinin kısmen menopoz belirtileri aracılığıyla ortaya çıktığı bulgulanmıştır. Menopozal geçişte depresyon ve anksiyete belirtileri şiddetlenirken, yaş ilerledikçe hafiflediği görülmektedir. Bulgular güncel yaklaşımların menopoz yaşantısını daha iyi anlayabilmek için önerdiği biyo-psiko-sosyal modeli destekler niteliktedir.
Duyguları fark etme eğitiminin ergenlerin duyguları fark etme becerilerine etkisi

Araştırmanın amacı, geliştirilen duyguları fark etme eğitiminin ergenlerin duyguları fark etme becerilerine etkisini incelemektir. Bu amaç doğrultusunda ön-test son-test kontrol gruplu seçkisiz desen kullanılarak deneysel bir çalışma yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2016- 2017 öğretim yılında bir devlet lisesinden basit seçkisiz örnekleme yoluyla seçilen 48 öğrenci oluşturmaktadır. Seçilen 48 öğrenci, her grupta 24 öğrenci olmak üzere iki gruba yansız olarak atanmıştır. Öğrencilerin duyguları fark etme becerilerini belirlemek için bu araştırma kapsamında araştırmacı tarafından Türkçe'ye uyarlanan Duygu Farkındalığı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın bağımsız değişkenini duyguları fark etme eğitimi, bağımlı değişkenini ise Duygu Farkındalığı Ölçeğinden ve alt ölçeklerinden alınan duygu farkındalığı puanı, duyguları ayırt etme puanı, duyguları sözlü paylaşma puanı, duyguları gizlememe puanı, bedensel farkındalık puanı, başkalarının duygularıyla ilgilenme puanı, duyguların analizi puanı oluşturmaktadır. Deney grubundaki öğrencilere eğitim verilmeden önce, her iki gruba da Duygu Farkındalığı Ölçeği ön-test olarak uygulanmıştır. Deney grubuna her bir oturumu haftada bir kez gerçekleştirilen ve yedi oturum süren eğitim uygulanırken, kontrol grubuna hiçbir eğitim uygulanmamıştır. Eğitim tamamlandıktan sonra deney ve kontrol gruplarına ilgili ölçek son-test olarak uygulanmıştır. Deney ve kontrol grubunun ön-test puanları kontrol edildiğinde son-test puanları arasında anlamlı farklılık olup olmadığını belirlemek için kovaryans analizi uygulanmıştır. Analiz sonucunda, deney grubundaki öğrencilerin Duygu Farkındalığı Ölçeğinden ve duyguları sözlü paylaşma alt ölçeğinden aldıkları puanların kontrol grubundaki öğrencilerden anlamlı düzeyde farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Ancak deney grubundaki öğrencilerin duyguları ayırt etme, duyguları gizlememe, bedensel farkındalık, başkalarının duygularıyla ilgilenme, duyguların analizi puanlarının kontrol grubundaki öğrencilerden anlamlı düzeyde farklılık göstermediği görülmüştür.
Does self-enhancement exist in differently construed selves? A test of the current debate between the process and the content views

Benlik Güçlendirme Yanlılığı Değişik Benlik Kurgularında Mevcut Mudur? Kültürü Süreç ve İçerik Olarak Algılayan Görüşlerin Karşılaştırılması. Berna Gerçek Bu çalışmada, kültürü süreç (Heine, Lehman, Markus, & Kitayama, 1999) ve içerik (Kurman, 2001) olarak algılayan görüşlerin karşılaştırılması amaçlanmaktadır. İlişkisel, bireyci ve toplulukçu benliklerin benlik güçlendirme yanlılığı üzerindeki etkisi, soyut ve bağlam bağımlı kişilik tanımları göz önünde bulundurularak araştırılmıştır. İstanbul'daki çeşitli üniversitelerde eğitim gören dört yüz otuz beş katılımcı, her benlik için farklı arzu edilirlik seviyesindeki kişilik sıfatlarından oluşan, soyut ve bağlam- bağımlı benlik güçlendirme yanlılığı ölçeklerini doldurmuştur. Kültürü içerik olarak algılayan görüşü destekleyecek şekilde, farklı benliklerin kendisine tekabül eden soyut sıfatlarda benlik güçlendirme yanlılığını arttırdığı gözlenmiştir. Bireyci benliğin her üç sıfat gurubu için benlik güçlendirme yanlılığını arttırdığı bulunmuştur; ki bu bulgu, kültürü süreç olarak algılayan görüşü desteklemektedir. Soyut ve bağlam bağımlı benlik güçlendirme yanlılığı bireyci ve toplulukçu benliğe sahip katılımcılarda fark etmemiş; her iki grup, bağlam-bağımlı sıfatlarda soyut sıfatlardan daha fazla benlik güçlendirme yanlılığı göstermiştir. Genel olarak sonuçlar, benlik güçlendirme yanlılığının değişik benlik kurgularında yer alan temel bir eğilim olduğunu ortaya koymaktadır.
Duygusal boyutlar kuramının sinirsel terapilerde olası kullanım alanları

İnsanın mutluluk halinin tanımlanması ve mutluluk durumunun sürdürülebilmesi sorunu psikolojide görece yeni bir alan olan pozitif psikolojinin doğmasına neden olmuştur. Pozitif psikoloji, iyi olma ve iyi hissetme halinin dinamikleri üzerine yapılan çalışmaların toplanması sonucu, özellikle duygusal sistemimizin sağlıklı işleyişinin mutluluk için temel önemde olduğunu göstermektedir. Bu alanda ortaya atılan birçok kuram içinde, 2012 yılında yüzyılımızın en etkin bilim insanlarından birisi kabul edilen Richard Davidson ve ekibinin tanımladığı 'Duygusal Boyutlar' kavramının özellikle nörobilimsel araştırmalarla desteklenen altyapısı, mutluluk ve kendini gerçekleştirme konularında sinirbilimsel temeli en sağlam kavramsal çerçevelerden birisi haline gelmiştir. Son yıllarda zihinsel performans artırma ve başlıca dikkat eksikliği gibi gündelik sorunlar olmak üzere sinir sisteminin sorunlu işleyişine bağlı birçok sorunun düzeltilmesinde duyusal geri-bildirim gibi sinirsel terapi teknikleri sıklıkla kullanılmakta ve tüm dünyada gün geçtikçe bu tip uygulamalar yaygınlaşmaktadır. Çeşitli yöntem ve paradigmalarla yapılan bu tip uygulamalar, sadece sorunlu yahut patolojik koşullarda değil, tanı almamış normal davranış kalıpları gösteren insanlarda zihinsel performansı iyileştirme açısından da sıklıkla başvurulan tekniklerin başında gelmektedir. Bizim de kendi laboratuvarlarımızda uygulamakta olduğumuz Othmer yöntemine dayanan duyusal geri-bildirim uygulamalarında, danışanların sinir sistemleri yeniden programlanabilmekte ve iyi hissetme durumlarında kayda değer gelişmeler kaydedilmektedir. Duygusal Boyutlar, çeşitli testlerle sınanabilen ve sinirbilimsel karşılıkları iyi bilinen duygusal durum komplekslerine karşılık gelir. Bu ölçümler, nöroterapi alanında fazla kullanılmayan, fakat kullanılması halinde önemli içgörü sağlayabilecek araçlardır. Bu çalışmada, yaygın kullanılan duyusal geri-bildirim uygulamalarında duygusal boyutlar yaklaşımının nasıl kullanılabileceğine dair örnekler vermek ve gelecekte bu konuda yapılacak temel ve klinik araştırmalara yol göstermek amaçlanmaktadır.
Psikotik bozukluğu olan çocuğa sahip ebeveynde gözlemlenen depresyon, kaygı ve dindarlık düzeyleri arasındaki ilişki

Araştırmanın genel amacını, psikotik bozukluğu olan çocuğa sahip ebeveynde gözlemlenen depresyon, kaygı ve dindarlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi oluşturmaktadır. Betimsel tarama modelinin ilişkisel tarama yöntemiyle yapılan çalışmanın araştırma grubunu, Sağlık Bakanlığı Ordu Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Psikiyatri Polikliniği ve Toplum Ruh Sağlığı Merkezine başvuran 100 hastanın ebeveyni oluşturmaktadır. Araştırma verileri 2015- 2016 yılında toplanmıştır. Araştırmada ebeveynlerin depresyon düzeyini belirlemek amacıyla Hisli (1989) tarafından uyarlaması yapılan 'Beck Depresyon Envanteri', Öner ve Le Compte (1983) tarafından uyarlanan 'STAI Sürekli Kaygı Ölçeği' ve Karaca (2000) tarafından uyarlanan 'Deruni Dini Motivasyon Ölçeği' kullanılmıştır. Ayrıca ebeveynlerde herhangi bir psikopatoloji durumunu saptamak için uyarlaması Dağ (1991) tarafından yapılan 'SCL-90R' ve o anki kaygı durumunu saptamak için 'STAI Durumluk Kaygı Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmada demografik ve diğer özellikler ile depresyon, kaygı ve dindarlık arasındaki ilişkinin anlamlılık düzeyi için Bağımsız Gruplar için t Test ve Tek Yönlü ANOVA kullanılmıştır. Araştırmada depresyon, kaygı ve dindarlık arasında ilişki olup olmadığını belirlemek amacıyla Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayı analizi tekniği kullanılmıştır. Ayrıca dindarlığın depresyon ve kaygı üzerinde yordayıcı rolü ve etkisini incelemek için Basit Doğrusal Regresyon Analizi tekniği uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 22.0 İstatistik Paket Programında analiz edilmiştir. Sonuçlara bakıldığında, psikotik bozukluğu olan çocuğa sahip ebeveynlerin hafif düzey depresif belirtiler gösterdiği ortaya konmuştur. Bunun yanında, bu ebeveyn grubunda orta düzey kaygı ve dindarlık görülmüştür. Ebeveynin dindarlığı ile depresyon ve kaygı arasında negatif yönde anlamlı ilişkisi ortaya konmuştur. Ebeveynlerin dindarlığının depresyon ve kaygı üzerinde yordayıcı etkisi olduğunu, depresyonu %58, kaygıyı ise %34 açıkladığı görülmüştür.
Üniversite öğrencilerinin sosyal medya bağımlılık düzeyleri, sosyal medya kullanım amaçları ve bağlanma stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada, sosyal medya kullanım amaçları, sosyal medya bağımlılığı ve bağlanma stilleri ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bununla beraber sosyal medya kullanım amaçları, sosyal medya bağımlılığı ve bağlanma stilleri ilişkisinin alt boyutlarının çeşitli sosyo-demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini 2017/ 2018 yılında Gaziantep Üniversitesi'nde eğitim/öğretim gören 391 öğrenci oluşturmaktadır. Katılımcılara sosyo-demografik bilgi formu, sosyal medya kullanım amaçları ölçeği, sosyal medya bağımlılığı ölçeği ve bağlanma stilleri ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre sosyal medyayı kullanım amaçlarına bakıldığında eğitim, arkadaşlık bilgi amaçlı kullanıldığı görülmüştür. Sosyal medya kullanım amaçları, sosyal medya bağımlılığı ve bağlanma stillerinin alt boyutları arasında pozitif yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı ilişki olduğu görülmüştür. Sosyal medya kullanım amaçları, sosyal medya bağımlılığı ve bağlanma stillerinin alt boyutlarının demografik değişkenlere göre anlamlı bir farklılık göstermediği tespit edilmiştir.
Üniversite öğrencilerinin depresyon düzeyleri ile tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Araştırmanın amacı; üniversite öğrencilerinin depresyon düzeyleri ile tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkiyi, belirlenen değişkenlere göre inceleyip, anlamlı farklılık olup olmadığını ve depresyon düzeyi ile tükenmişlik düzeyi arasında ilişki olup olmadığını incelemektir. Araştırmanın örneklem grubunu Yalova İlinde bulunan Yalova Üniversite öğrencileri oluşturmaktadır. Toplamda 227 öğrenciye ulaşılmış ve ölçekler öğrenciler tarafından doldurulmuştur. Araştırmada veri toplama araçları olarak, araştırmacı tarafından oluşturulan Demografik Bilgi Formu, Beck Depresyon Ölçeği ve Maslach Tükenmişlik Envanteri-Öğrenci Formu kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizi için SPSS 22.0 istatistik programı kullanılmıştır. Öğrencilerin sosyo-demografik özelliklerini belirlemek amacıyla frekans ve yüzde istatistiklerinden yararlanılmıştır. Diğer alt problemleri analiz etmek amacıyla Bağımsız Örneklem t-Testi, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis testi ve ANOVA testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, kadın ve erkek katılımcıların depresyon düzeylerinde anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Öğrencilerin sınıf düzeyleri ve depresyon düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Öğrencilerin kiminle beraber yaşadıklarına göre depresyon düzeyi arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Öğrencilerin tükenmişlik düzeyleri ve depresyon düzeyleri arasında anlamlı farklılık bulunmuştur.
Yakınında meme kanseri olan kadınların öğrenim gereksinimleri ile kadercilik eğilimi arasındaki ilişki

Araştırma, yakınında meme kanseri olan kadınların meme kanserine yönelik öğrenim gereksinimleri ile kadercilik eğilimleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı ve ilişki arayıcı türde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini Onkoloji Enstitüsü, eğitim ve araştırma hastanelerinin onkoloji biriminde tedavi edilen hastaların birinci derece yakınları oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini 400 kişi oluşturmuş ve araştırma kriterlerini karşılayan kişilerden gelişigüzel örnekleme yöntemi ile seçilmiştir. Araştırmanın verileri ''Bilgi Formu'', ''Bilgi ve Destek Gereksinimleri Ölçeği '' ve ''Kadercilik Eğilimi Ölçeği '' ile toplanmıştır. Elde edilen veriler IBM SPSS Statistics 21 programı ile analiz edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde iç tutarlık katsayısı, betimleyici analizler, bağımsız gruplarda t testi ve tek yönlü varyans analizi, Kruskal Wallis için Bonferroni düzeltmeli Mann Whitney U, Pearson Moment Product kullanılmıştır. Veriler p<,05 istatistiksel anlamlılık düzeyinde ve %95 güven aralığında değerlendirilmiştir. Katılımcıların bilgi-destek gereksinimlerinin önemine ilişkin verdikleri yanıtların madde puan ortalamaları 3,89 0, 38 ile 3,05 1, 10 arasında değişmekteyken, gereksinimlerinin karşılanma düzeylerinde 2,42 1, 38 ile 1,03 0, 25 arasında değişmektedir. Gereksinimin önemine ilişkin puan ortalamaları, karşılanma düzeyine ilişkin puan ortalamalarından yüksektir. Bilgi-destek gereksinimleri ve kadercilik eğilimi yaş, eğitim düzeyi, eğitim alma durumu, kendi kendine meme muayenesi yapma ve mamografi çektirmeye göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermektedir (p<,05). Bilgi-destek gereksinimlerinin önemine ilişkin puan ortalamaları ile kadercilik eğilimi ölçeğinden elde edilen puan ortalaması arasında çok ileri derecede, negatif yönlü, zayıf güçte anlamlı ilişki (r=-343; p<,001) ve gereksinimlerin karşılanma düzeyi ile çok ileri derecede, negatif yönlü, orta güçte anlamlı ilişki (r=-589; p<,001) bulunmuştur. Sonuç olarak, yakınında meme kanseri bulunan kadınların bilgi-destek gereksinimlerine verdikleri önem ve karşılanma düzeyi ile kadercilik eğilimi arasında negatif yönlü bir ilişki vardır. Kansere yönelik eğitim programları hazırlanırken kansere ilişkin öğrenim gereksinimleri ve kadercilik eğilimi dikkate alınmalıdır.
Yetişkin bireylerde algılanan sosyal destek ve psikopatolojinin psikolojik dayanıklılık ile ilişkisinin incelenmesi

Çalışmanın amacı, yetişkin bireylerde sosyal destek ve psikopatoloji ile psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Araştırmanın evrenini, İstanbul'da yaşayan 18-40 yaş arasındaki yetişkinler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini, rastgele örnekleme yöntemi ile seçilen 194'ü (%54.5) kadın, 162'si (%45.5) erkek toplam 356 katılımcı oluşturmaktadır. Araştırmada, sosyodemografik bilgi formu, sosyal destek algısını ölçmek için Torun (1995) tarafından Türkçeye uyarlanan Sosyal Destek Ölçeği, psikopatolojik belirtileri ölçmek için Şahin ve Durak (1994) tarafından Türkçeye uyarlanan Kısa Semptom Envanteri ve psikolojik dayanıklılıkları ölçmek için Karaırmak (2007) tarafından Türkçeye uyarlanan Connor-Davidson Psikolojik Sağlamlık Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın amaçlarını test etmek üzere verilerin analizinde Bağımsız Gruplar t Testi, ANOVA, Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu ve Çoklu Regresyon Analizi kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, yaşanılan yer ve romantik ilişki değişkenleri ile psikolojik sağlamlık ölçeği alt boyutları arasında anlamlı farklılık saptanmıştır (p < .05). Psikolojik dayanıklılık ile sosyal destek arasında pozitif yönde, psikopatolojik belirtiler ile negatif yönde anlamlı ilişki olduğu görülmüştür (p < .05). Sosyal destek ve anksiyete psikolojik dayanıklılık değişkeninin toplam varyansının % 7 lik bir kısmı açıklamıştır.
Akran zorbalığı gösterme ve akran zorbalığına maruz kalmanın cinsiyet, yaş, sosyoekonomik düzey, anne-baba tutumları, arkadaş ilişkileri ve benlik saygısı ile ilişkisi

Bu araştırma, cinsiyet, yaş, sosyoekonomik düzey, anne baba tutumu, arkadaş ilişkileri ve benlik saygısı değişkenlerinin ilköğretim II. kademe öğrencilerinin akran zorbalığı gösterme ve akran zorbalığına maruz kalmalarını yordama güçlerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın verileri, 2008- 2009 eğitim-öğretim yılında Diyarbakır'da üç farklı sosyoekonomik düzeydeki altı ilköğretim okulunun II. kademesine devam eden 685 öğrenciden elde edilmiştir. Yordanan değişkene ilişkin veriler; Akran Zorbalarını Belirleme Ölçeği Türkçe uyarlaması (Gültekin ve Sayıl, 2005), Akran Zorbalığı Kurbanlarını Belirleme Ölçeği Türkçe uyarlaması (Gültekin ve Sayıl, 2005) kullanılarak; yordayıcı değişkene ilişkin veriler ise Anne Baba Tutum Ölçeği (Kuzgun ve Eldeleklioğlu, 2005), Akran İlişkileri Ölçeği (Kaner, 2000), Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği Türkçe uyarlaması (Çuhadaroğlu, 1986) ve araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu kullanılarak toplanmıştır. Araştırmanın amacı olan akran zorbalığı gösterme ve akran zorbalığına maruz kalma alt boyutları için ayrı ayrı olmak üzere cinsiyet ve yaşa göre farklılık olup olmadığı MANOVA analizi kullanılarak sınanmış ve cinsiyet, yaş, sosyoekonomik düzey, anne-baba tutumları, arkadaşlık ilişkileri ve benlik saygısının akran zorbalığına maruz kalma ile akran zorbalığı göstermeyi yordayıp yordamadıkları, yorduyorlarsa ne ölçüde yordadıklarını belirlemek amacıyla Stepwise Regresyon analizi kullanılmıştır. Genel olarak araştırma bulgularına bakıldığında; kızlara oranla erkeklerin korkutma-sindirme ve açık saldırı alt boyutlarında, erkeklere oranla da kızların kişisel eşyalara saldırı alt boyutunda akran zorbalığına daha fazla maruz kaldıkları gözlenmiş; kızlara oranla erkeklerin korkutma-sindirme, açık saldırı ve ilişkisel saldırı türünden akran zorbalığı gösterme davranışlarını daha fazla gösterdikleri gözlenmiştir. Yaş açısından bakıldığında ise ön ergen grubundaki deneklerin orta ergen grubundaki deneklere oranla alay etmek ve açık saldırı türünden davranışları daha fazla sergiledikleri, alay, açık saldırı ve kişisel eşyalara saldırı alt boyutlarında ise ön ergenlik grubundaki öğrencilerin, orta ergenlik grubundaki öğrencilere oranla daha fazla akran zorbalığına maruz kaldıkları gözlenmiştir. Yaş, cinsiyet, sosyoekonomik düzey, anne baba tutumları, arkadaş ilişkileri ve benlik saygısı değişkenlerinin akran zorbalığına maruz kalma ve akran zorbalığı göstermeyi farklı alt boyutlarda ve farklı şekillerde yordadıkları belirlenmiş ve araştırma bulguları ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
Obezite grubunda ayrılma anksiyetesi

Bu araştırmada obezite grubunda ayrılma anksiyetesi incelenmiştir. Literatürde anksiyete bozukluğu ile obezite arasında olumlu bir ilişkiden söz edilebilirken, ayrılma anksiyetesi ile obezite ilişkisini inceleyen bir araştırmaya rastlanmamıştır. Bu bilgilerden yola çıkarak ayrılma anksiyetesinin, obez ve normal kilolu bireyler kıyaslanarak obezite üzerinde önemli yordayıcı olup olmadığını belirlemek amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini özel bir merkeze diyet amacı ile başvuran obezite grubu ve rasgele seçilmiş normal kilolu olan, 18 yaş ve üzeri 73 kişi oluşturmaktadır. Araştırma verilerinin toplanmasında Ayrılma Anksiyetesi Belirti Envanteri, Yetişkin Ayrılma Anksiyetesi Anketi, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri, Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Katılımcılar ile yüz yüze görüşme yapılarak, Ayrılma Anksiyetesi Bozukluğu DSM V Tanı Ölçütleri değerlendirilmiştir. Elde edilen verilerin analizinde; normal dağılımın incelenmesi için Kolmogorov-Smirnov dağılım testi, niteliksel verilerin karşılaştırılmasında Pearson Ki-Kare testi ve Fisher Exact testi kullanılmıştır. Niceliksel verilerin karşılaştırılmasında iki grup durumunda, normal dağılım gösteren parametrelerin gruplar arası karşılaştırmalarında bağımsız örnekler t testi, ikiden fazla grup durumunda, parametrelerin gruplar arası karşılaştırmalarında Kruskal Wallis testi ve farklılığa neden olan grubun tespitinde Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Obez ve Normal grupta, ölçeklerin BKİ'ye etkisini incelemek için Lineer Regresyon analizi, ölçeklerin karşılaştırılmasında ise Pearson Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Çalışmanın bulgularına göre; Obez grupta, öğrenim durumu ilkokul ve lise olanların AABE - ayrılma anksiyetesi puanları, öğrenim durumu lisans olanların AABE - ayrılma anksiyetesi puanlarından yüksek olduğu belirlenmiştir. Obez grupta, çocukluğunda yetiştiren kişi anne olanların AABE - okul fobisi puanları, çocukluğunda yetiştiren kişi anne-baba olanların AABE - okul fobisi puanlarından yüksek olduğu belirlenmiştir. Bu araştırmada ayrılma anksiyetesi; YAA, AABE ve DSM-V tanı ölçütleri açısından değerlendirildiğinde, obezite grubundaki katılımcıların ayrılma anksiyetesi puanları, normal gruba göre daha yüksek bulunmuştur. Obez katılımcıların YAA puanları arttıkça YİYE kaygılı puanlarının da arttığı bulgular arasındadır. Sonuç olarak; obezite ile ayrılma anksiyetesi arasında anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir.