turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Askerlik eğitiminin gençlerin ruhsal durumlarına etkileri

tarihinde SCL-90-R testi uygulanmıştır. Daha sonra askerlik görevim, Kütahya Hava Er Eğitim Tugayında erbaş olarak, 1 Kasım 1993 tarihinde tamamlayan, 47 erbaşa aynı SCL-90-R testi son kez uygulanmıştır. Her iki ölçümden elde edilen bulgular karşılaştınlarak, araştırman sonucuna ilişkin yargılara varılmıştır. Erbaşların ruhsal durumlarım oluşturan psikolojik belirtilere ilişkin, erbaş eğitiminin başında ve sonunda uygulanan testler sonunda elde edilen puan ortalamaları arasında önemli farklara rastlanmamıştır. Ortalamalar arasındaki değişim, öfke, kişilerarası duyarlık, depresyon, bunaltı ve somatizasyonda gözlemlenmiştir. Erbaşların, erbaş eğitiminin başında ve sonunda ölçülen psikolojik belirtileri arasındaki farkın anlamlı olup olmadığı t testi ile sınandığında, somatizasyon, obsesif-kompulsif, bunaltı, fobik bunaltı, paranoid düşünce ve psikotizm belirtilerindeki değişim anlamlı çıkmaz iken kişilerarası duyarlık, depresyon ve öfke belirtilerindeki değişim anlamlı çıkmıştır. Araştırma bulgularına dayanarak, askerlik eğitiminin, gençlerin ruhsal durumlarım, öfke belirtileri dışında olumsuz yönde etkilemediği yargısına varılmıştır. Öfke belirtilerinde gözlenen artış, erbaşların gerek ruhsal gerekse de fiziken açıdan rahatsız erlerin eğitiminden sorumlu olmanın verdiği gerginliğin, askerlik sonrası evlilik, iş bulma, vb. toplumsal sorunlarla birleşmesi sonucuna bağlanmıştır. Öte yandan araştırma, askerlik eğitiminin, erbaşın somatizasyon, obsesif-kompulsif, bunaltı, fobik bunaltı, paranoid düşünce, psikotizm belirtilerinde anlamlı bir değişikliğe yol açmazken, kişilerarası duyarlık ve depresyon belirtilerini normalden çok yüksek düzeydeyken, normale yaklaştırdığım ortaya koymuştur. Buna dayanarak, gençlerin askere giderken hissettikler kaygının yersiz olduğu sonucuna varılmıştır. ııı
Investigation of attitudes towards homosexuality and transgenderism among heterosexual psychologists in Turkey and examination of these attitudes through some personal and professional variables

Bu tez çalışmasının amacı Türkiye'de çalışan heteroseksüel yönelimli psikologların eşcinselliğe ve transgenderizme ilişkin tutumlarını araştırmak ve bu tutumları kişisel ve mesleki bazı değişkenler açısından incelemektir. Sosyal istenirlik eğilimi ile tutumlar arası ilişkiler de ayrıca araştırılmıştır. Sonuçlar psikologların eşcinsel yönelimli ve transgender bireylere yönelik pozitif tutumlar içinde olduklarını, sosyal istenirliğin tutumları etkileyecek düzeyde bir etkisi olmadığını açığa çıkarmıştır. Bazı kişisel ve mesleki değişkenlerin tutumları tahmin etme yönünde anlamlı etkileri bulunurken, bazı değişkenler tutumlarda anlamlı değişikliklere yol açmamıştır. Klinik Alana ve Eğitim Bilimleri alanlarına dair çıkarımlar tartışılmıştır.
Ebeveyn tutumlarının çocukların mizaç özellikleri ve duygu düzenleme becerileri üzerindeki rolü

AMAÇ: Bu araştırmanın amacı, okul öncesi dönem çocuklarında ebeveyn tutumları ile çocukların duygu düzenleme becerileri ve mizaç özellikleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. YÖNTEM: Araştırmanın örneklemini T. C. Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı özel ve resmi kreş ve anaokullarında eğitim gören 4 ve 5 yaşındaki 102 (47 kız, 55 erkek) çocuk ve ebeveyni oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak ailenin demografik özellikleri hakkında bilgi almak için araştırmacı tarafından oluşturulan ''Sosyodemografik Bilgi ve Veri Formu'', ebeveyn tutumlarını ölçmek için ''Ebeveyn Tutum Ölçeği '', çocukların mizaç özelliklerini ölçmek için ''Çocuklar için Kısa Mizaç Ölçeği '' ve çocukların duygu düzenleme becerilerini ölçmek için ''Duygu Düzenleme Ölçeği '' kullanılmıştır. Ebeveyn tutumlarının, çocukların mizaç özellikleri ve duygu düzenleme becerileri üzerindeki etkisini incelemek için basit doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. BULGULAR: Bu araştırmada demokratik ve otoriter ebeveyn tutumu ile ''değişkenlik/olumsuzluk'' alt ölçeği arasında pozitif korelasyon tespit edilmiştir (sırasıyla r2=.21, =.24, p<.05; r2=.21, =.41, p<.05). Demokratik ebeveyn tutumu ile ''duygu düzenleme'' alt ölçeği arasında pozitif korelasyon bulunmuştur (r2=.22, =.44, p<.05). Demokratik ebeveyn tutumunun, çocuklarda sıcakkanlılık mizaç özelliğinin anlamlı yordayıcısı olduğu bulunmuştur (r2=.11, =.28, p<.05). Değişkenler arasında anlamlı olduğu görülen başka bir ilişki bulunmamıştır. SONUÇ: Bu araştırma, çocukların duygu düzenleme becerileri üzerinde, demokratik ebeveyn tutumunun olumlu, otoriter ebeveyn tutumunun ise olumsuz etkisinin olduğunu düşündürmektedir. Bu sonuç, çocuğun gelişim özelliklerine göre esnek tutumlar içinde olabilen, sınır koyma becerisini yeterli düzeyde tutabilen ebeveyn tutumlarının önemini göstermektedir.
Temel psikolojik ihtiyaçların karşılanma düzeyinin ilişki doyum ve yaşam doyum düzeyine katkısının incelenmesi

Toplumu oluşturan kişilerin sosyal hayat içinde gelişimi ve bütünleşmelerini doğru bir şekilde gerçekleştirebilmeleri için temel psikolojik ihtiyaçların belirlenmesi, bu ihtiyaçların doyurulması ve bütün bunlar olurken sosyal çevrenin bu eğilimleri ve davranışları desteklemesi gerektiği bilinmektedir. Araştırmanın amacı temel psikolojik ihtiyaçların partner tarafından karşılanma düzeyinin yaşam doyumu ve ilişki doyumuna katkısını belirlemektir. Araştırmaya en az bir senedir ilişki içerisinde olan 204 çift katılmıştır. Partnerlerden birine partnerinin temel psikolojik ihtiyaçlarını karşılama düzeyinin belirlenmesi amacıyla ''Temel Psikolojik İhtiyaçlar Ölçeği'', diğer partnere de yaşam doyumunu belirlemek amacıyla ''Duygusal İyi Oluş Ölçeği'', ilişki doyumunu belirlemek amacıyla ''İlişki Değerlendirme Ölçeği'' kullanılmıştır. Araştırmaya katılanların ilişki doyumlarına ve yaşam doyumlarına, eşlerinin temel psikolojik ihtiyaçlarını karşılama düzeyinin katkısını belirlemek amacıyla yapılan analiz sonuçları istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Temel psikolojik ihtiyaçlardan özerklik ihtiyacının karşılanma düzeyi arttıkça ilişki doyumunun arttığı bulunmuştur (p<0,05).
Kişilerarası çatışma çözme becerilerini din temelli geliştirme programı

Bu çalışmanın amacı, Kişilerarası Çatışma Çözme Becerilerini Din Temelli Geliştirme Programının, kişilerarası çatışma çözme becerileri üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırma, kontrol gruplu ön test, son test ve izleme testi modeline dayalı deneysel bir çalışmadır. 2013- 2014 öğretim yılında Selçuklu Mehmet-Halil İbrahim Hekimoğlu Ticaret Meslek Lisesinde öğrenim gören öğrenciler üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın deney ve kontrol grupları 25 öğrenciden oluşmaktadır. Deney grubundaki öğrencilerle 2013 yılının ekim, kasım ve aralık aylarında haftada bir defa olmak üzere 11 hafta süren dini kişisel grup rehberliği yapılmıştır. Deney ve kontrol grubundaki öğrencilerin kişilerarası çatışma çözme beceri düzeyleri ön test, son test ve izleme testi aşamalarında çatışma çözme eğilimi ölçeği ile ölçülmüştür. Araştırmayla sınanan Kişilerarası Çatışma Çözme Becerilerini Din Temelli Geliştirme Programı, çatışma çözme eğilimi ölçeği ile ölçülebilen 5 farklı çatışma çözme becerisini kapsamaktadır. Dini kişisel grup rehberliğiyle kişilerarası çatışma çözme becerileri kazandırılmaya çalışılırken, model alma, pekiştirme, beyin fırtınası, soru-cevap ve anlatım teknikleri kullanılmıştır. Elde edilen veriler, Mann Whitney U Testi ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ile analiz edilmiştir. Bulgular, dini kişisel grup rehberliğinin lise öğrencilerinin kişilerarası çatışma çözme becerileri üzerinde olumlu bir etki oluşturduğunu ortaya koymaktadır.
Üniversite öğrencilerinde internet bağımlılığının yalnızlık düzeyleri açısından değerlendirilmesi

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin internet bağımlılık durumları ve bu durumun yalnızlık düzeylerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda cinsiyet, yaş, sınıf ve aylık gelir değişkenlerine göre öğrencilerin internet bağımlılık durumları ve yalnızlık düzeylerinin anlamlı bir fark gösterip göstermediği değerlendirilmiştir. Araştırma betimsel ve ilişkisel yöntem tarama modeline göre kurgulanmıştır. Araştırmanın evrenini Üsküdar Üniversitesi'nin değişik akademik birimlerinin birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü sınıfında öğrenim gören öğrenciler oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemine araştırmaya gönüllü olarak katılmayı kabul eden, rastgele seçilen 100 öğrenci dahil edilmiştir. Araştırmada öğrenciler hakkında sosyo-demografik bilgi toplayabilmek amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen 'Genel Bilgi Formu', ayrıca öğrencilerin yalnızlık ve internet bağımlılık düzeylerini değerlendirmek amacıyla 'UCLA Yalnızlık Ölçeği' ve 'İnternet Bağımlılığı Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 24.0 paket programından yararlanılarak, frekans ve yüzde hesapları, parametrik testlerden t-testi, Anova testi ve parametrik olmayan testlerden ise Kruskal Wallis H-testi, Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Ölçeklerin aralarındaki ilişkiyi analiz edebilmek için korelasyon analizi tekniklerinden faydalanılmıştır. Sonuçların yorumlanmasında 0,05 anlamlılık düzeyi dikkate alınmıştır. Bu araştırmanın sonucunda araştırmaya katılan öğrencilerin orta düzey yalnızlık durumlarına sahip oldukları bulunmuştur. Öğrencilerde internet bağımlılık ölçeğinin alt boyutlarından 'online kalma isteği' ve 'sosyal ilişkilerde olumsuzluk' çok düşük, 'kontrol kaybı' düşük düzeyde olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Öğrencilerin genel internet bağımlılık durumunun orta düzey olduğu görülmüştür. Kız öğrencilerin yalnızlık düzeylerinin erkek öğrencilere göre daha yüksek olduğu bulunmuştur (p<0,05). Ayrıca yalnızlık düzeyinin 20-25 yaş grubunda 18-20 yaş grubuna göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Öğrencilerin yalnızlık düzeyleri arasında öğrenim gördükleri sınıfa ve aylık gelire göre anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05). İnternet bağımlılığın 'Kontrol kaybı', 'Online kalma isteği' alt boyutları ve toplam internet bağımlılık düzeylerinin erkek öğrencilerde daha yüksek olduğu bulunmuştur (p<0,05). Üniversite öğrencilerin internet bağımlılık düzeylerinin yaş değişkenine göre incelenmesinin sonucunda 'Online kalma isteği', 'Sosyal ilişkilerde olumsuz destek' alt boyutlarında ve toplam internet bağımlılık düzeyleri arasında anlamlı farklılıklar ortaya çıkmıştır (p<0,05).
Cinsel sadizm, cinsel mazoşizm ve fetişizm ölçeklerinin Türkçe uyarlamasının güvenilirlik ve geçerliliği

Bu çalışmayla, Freund tarafından 1982 yılında son haline getirilmiş Cinsel Sadizm, Cinsel Mazoşizm ve Fetişizm Ölçeklerinin geçerlilik ve güvenilirlik çalışmalarının gerçekleştirilmesiyle uzmanların kullanımına sunulması, aynı zamanda bu konuyla ilgili yapılabilecek ileri araştırmalara fırsat tanınması amaçlanmıştır. Araştırma 21-55 yaş arası, çoğunluğu lisans ve yüksek lisans mezunu, orta ve yüksek gelir düzeyinden 175 kadın, 155 erkek olmak üzere 330 katılımcıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışma verilerinin büyük çoğunluğu internet üzerinden toplanmıştır. Ölçeğin güvenilirliğini ölçmek amacıyla önce 150 kişilik bir gruba ölçek uygulanmış, Cronbach Alfa güvenilirlik katsayılarına bakılmış ve buna göre madde çıkarımı yapılmıştır. Daha sonra 330 kişi üzerinden uygulama yapılarak tek faktörlü faktör analizi ve geçerlilik testi uygulanmıştır. Bu uygulamaya ek olarak katılımcılara doldurtulan Cinsel Risk Alma Ölçeği ile de korelasyon analiziyle ölçeklerin ilişkisine bakılarak geçerlilik çalışması yapılmıştır. Tüm bu analizler sonucunda, Cinsel Sadizm, Cinsel Mazoşizm ve Fetişizm Ölçeklerinin literatüre uygun olarak hem birbiriyle hem de Cinsel Risk Alma Ölçeği ile ilişkili olduğu saptanmıştır. Aynı zamanda üç ölçek de tek başına güvenilir çıkmıştır. Son olarak, t test ve korelasyon analizleriyle, demografik bilgiler ve cinsel sadizm, mazoşizm ve fetişizm arasındaki farklar analiz edilmiştir. Sonuçlar tartışma bölümünde ele alınmıştır.
İlköğretim öğrencilerinde stres yaratan yönetici davranışları ve öğrencilerin başa çıkma davranışları

Bu araştırmanın amacı ilköğretim okullarında görev yapan yöneticilerinöğrencilerde stres yaratan davranışlarını öğrenciler bakımından belirlemek ve bu davranışlara karşı öğrencilerin gösterdikleri başa çıkma davranışlarını tanımaktır. Araştırma bulgularına ait veriler Şanlıurfa il merkezindeki 11 ilköğretim okulundan 5, 6, 7. ve 8. sınıfta okuyan toplam 550 öğrenci üzerinden toplanmıştır. Verilerin toplanmasından sonra bilgisayar ortamında SPSS paket programı kullanılarak çözümlenmiştir. Verilerin analizinde aritmetik ortalama, standart sapma, t testi, varyans analizi ve LSD testi teknikleri kullanılmıştır. Araştırmada yöneticilerin öğrencilerde stres yaratan davranışlarından bireysel ve toplumsal davranış boyutları ve öğrencilerin strese karşı gösterdikleri başa çıkmadavranışlarından aktif ve pasif başa çıkma davranışları boyutlarında verdikleri yanıtlar arasında sınıf, cinsiyet, baba mesleği, annenin çalışma durumu, babanın öğrenim durumu, annenin öğrenim durumu, kardeş sayısı ve ailenin aylık geliri değişkenlerine göre anlamlı farklar olup olmadığı incelenmiştir. Yöneticilerin öğrencilerde stres yaratan davranışlarından bireysel ve toplumsal davranış boyutları ile yönetici davranışlarından dolayı strese giren öğrencilerin strese karşı gösterdikleri başa çıkma davranışlarından aktif ve pasif başa çıkma davranışları boyutlarında verdikleri yanıtlar arasında sınıf, cinsiyet ve annenin öğrenim durumu açısından anlamlı farklar olduğu, toplumsal boyuttaki yönetici davranışlarını stresyapıcı olarak algılamada ise sınıf ve annenin öğrenim durumu açısından anlamlı farklar olduğu bulunmuştur. Stres durumlarında kullanılan başa çıkmadavranışlarından pasif başa çıkma davranışlarını kullanmada sınıf, cinsiyet, annenin öğrenim durumu ve ailenin gelir durumu açılarından anlamlı farklar olduğu bulunmuştur. Baba mesleği, annenin çalışma durumu, babanın öğrenim durumu ve kardeş sayısı açısından ise öğrenciler arasında hiçbir boyutta anlamlı farklılık bulunmamıştır.
Semantik ve fonemik sözel akıcılık testlerinin 18-49 yaş Türkiye örneklemi için norm belirleme çalışması

Bu çalışmada, yürütücü işlevlerin ve dil becerisinin değerlendirilmesinde sıklıkla kullanılan ve nöropsikolojik değerlendirmenin önemli bir parçası olan semantik ve fonemik sözel akıcılık testlerinin, 18-49 yaş Türkiye örneklemi için, yaş, eğitim ve cinsiyete göre tabakalandırılmış norm değerlerinin belirlenmesi hedeflenmiştir. Yaş, eğitim ve cinsiyet değişkenlerinin semantik ve fonemik sözel akıcılık becerisi üzerindeki doğrudan etkilerinin yanı sıra, kendi aralarındaki olası bir etkileşim etkisi de araştırılmıştır. Bu amaç doğrultusunda çalışmaya, 18-49 yaş aralığındaki 200 sağlıklı gönüllü dahil edilmiştir. Gönüllüler 18 -29, 30-39 ve 40-49 olmak üzere üç yaş; 5-8, 9-11 ve 12 üzeri olmak üzere üç eğitim grubuna ayrılmıştır. Psikiyatrik ya da nörolojik tanısı bulunmayan ve merkezi sinir sistemini etkileyebilecek ilaç kullanmayan, Beck Depresyon Ölçeğinden 17 puan ve üzeri almamış katılımcıların sözel akıcılık performansı, Semantik Sözel Akıcılık Testi'nin hayvan kategorisi ve Fonemik Sözel Akıcılık Testi'nin K, A, S harfleri ile değerlendirilmiştir. Verilerin istatistiksel analizinde 3x3x 2 ANOVA deseni kullanılmıştır. Semantik Akıcılık Testi puanları üzerinde eğitim ve cinsiyet ana etkileri bulunmuştur. Fonemik akıcılık puanlarında, K, A ve S harflerinin her biri ve toplam KAS puanı üzerinde eğitimin ana etkisi olduğu saptanmıştır. Her iki akıcılık türü için de değişkenler arası etkileşim etkisi saptanmamıştır. Fonemik ve semantik sözel akıcılık test normlarının belirlenmesinde ANOVA bulguları göz önüne alınarak, aralarında fark bulunmayan gruplar birleştirilmiş; norm değerleri, oluşturulan yeni gruplar için hazırlanmıştır. Bulgular ilgili alanyazın çerçevesinde tartışılmış ve ileri araştırmalarda yaşlı örneklem için de sözel akıcılık normlarının belirlenmesi hedeflenmiştir. Çalışma sonunda, sözel akıcılık testlerinin, Türkiye'de 18-49 yaş arasındaki bireylerde, klinik ve araştırma amaçlı kullanılabilecek norm değerleri oluşturulmuştur.
8. sınıf öğrencilerinde internet bağımlılığının yalnızlık algısı ve sosyal becerilerle ilişkisinin incelenmesi

Giriş ve amaç: İnternet bağımlılığı son yıllarda genç nüfusta giderek artmaktadır. İnternetin yaygınlaşması ile beraber günlük hayatımızda bir takım olumlu ve olumsuz durumlar meydana gelmektedir. Bu çalışmada 8. sınıf öğrencilerinde internet bağımlılığının yalnızlık algısı ve sosyal beceri arasındaki ilişkinin incelenmesi hedeflenmiştir. Gereç ve Yöntem: Kesitsel tipte yapılan çalışmanın evrenini 2018- 2019 yılında İstanbul ve Tekirdağ'da Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı olan 6 özel ilköğretim okulunda öğrenim gören 8. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırma grubu 146'sı erkek ve 134'ü kız öğrenci olmak üzere toplamda 281 katılımcıdan oluşmaktadır. Sadece katılmaya gönüllü öğrenciler çalışmaya dahil edilmiştir. Veriler Kişisel Bilgi Formu, İnternet Bağımlılık Ölçeği, Ucla Yalnızlık Ölçeği, Matson Sosyal Beceri Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırma için etik kurul onayı alınmıştır. Verilerin analizinde Non-Parametrik Mann Whitney-U, Kruskal Wallis-H ve Spearman Sıra Farkları Korelasyon Analizi ölçütleri uygulanmıştır. Toplanan veriler SPSS 25 programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Bulgular: Katılımcıların %47.7'si kız ve %52.0'ı erkektir. Araştırmaya katılan öğrencilerin %22.4'ü 13 yaşında ve %65.5'i 14 yaşındadır. Katılımcıların %2.1'i gün içinde hiç internet kullanmıyor, %26.3'ü 1 saat, %33.5'i 2 saat, %16.0'ı 3 saat, %6.8'i 4 saat, %13,9'u ise günde 5 saat ve üzeri internet kullanmaktadır. Olguların %57.7'si semptom göstermeyen, %38.8'inin sınırlı semptom gösteren ve %3.6'sı internet bağımlısı grubundadır. Semptom göstermeyen grup günde ortalama 2.2 saat, sınırlı semptom gösteren grup günde ortalama 3.3 saat, internet bağımlısı olan grup günde ortalama 3.7 saat internet kullanmaktadır. İnternet bağımlılığı ile yalnızlık arasında bir ilişki olmadığı saptanmıştır. Öğrencilerin olumsuz davranış puanları arttıkça internet bağımlılık düzeyinin de arttığı ortaya çıkmıştır. Bununla birlikte olumsuz davranış artıkça, internette geçirilen sürenin yetmeme oranının arttığı ve de gizlilik talebinde artış olduğu saptanmıştır. Araştırmaya katılan kız öğrencilerin yalnızlık düzeylerinin erkeklere oranla daha fazla olduğu ortaya çıkmıştır. Sosyal beceri ve cinsiyet değişkenleri incelendiğinde kızların erkeklere göre sosyal beceri düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmektedir. Araştırmaya katılan örneklem grubunda sosyal beceri düzeyi arttıkça internet bağımlılığının arttığı sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç: Ergenlerde internet kullanım sürelerinin oldukça yüksek olduğu ve olumsuz davranış sergileyen ergenlerin internet bağımlılığı açısından daha fazla risk altında olduğu görülmüştür. Daha fazla sayıda ergenle yapılacak geniş çaplı araştırmalara ihtiyaç vardır.
İş stresinin işten ayrılma eğilimi üzerindeki etkisinde sosyal desteğin biçimlendirici rolü

Bu araştırmanın amacı, literatürde oldukça kısıtlı sayıdaki araştırma ile incelenmiş olan iş stresinin işten ayrılma eğilimi üzerindeki etkisinde sosyal desteğin biçimlendirici rolünü sınamaktır. Konu ile ilgili yapılan çalışmalar Batılı kültürlerde ve sosyal hizmet çalışma gruplarında yürütülmüş ve Türkiye'de bu konuyu inceleyen bir çalışmaya rastlanmamıştır. Dolayısıyla, bu çalışma hem başka bir kültürde hem de farklı bir iş grubunda bu konuyu inceleyen bir araştırma olması bakımından önemlidir. Bu çalışma kapsamında İş Stresi Batarya'sında yer alan İş Stresi, Sosyal Destek ve İşten Ayrılma Eğilimi Ölçekleri kullanılmıştır. Üretim sektöründe faaliyet gösteren bir holdingin Türkiye'nin farklı bölgelerinde hizmet veren merkezlerinde görev yapan gönüllü 124 beyaz yakalı çalışan araştırmanın katılımcılarını oluşturmuştur. Sonuçlar, toplam iş stresi; iş stresinin farklı faktörleri olan, örgütsel norm ve uygulamalar; güvensiz ilişkiler ve rol yetersizliği ile sosyal destek kaynaklarından biri olan yöneticiden alınan desteğin ilişkili olduğunu ortaya koymuştur. İş arkadaşlarından alınan sosyal destek ile ise sadece güvensiz ilişkiler faktörü arasında bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca toplam iş stresi, örgütsel norm ve uygulamalar, rol yükü ve rol yetersizliğinin işten ayrılma eğilimi üzerinde doğrudan bir etkiye sahip olduğu görülmüştür. Destek kaynakları arasında sadece yöneticiden alınan sosyal destek işten ayrılma eğilimini yordamıştır. Sosyal desteğin iş stresi ile işten ayrılma eğilimi ilişkisindeki biçimlendirici rolü incelendiğinde ise, iş arkadaşlarından alınan sosyal desteğin rol yükü ile işten ayrılma eğilimi ilişkisinde; iş dışından alınan sosyal desteğin ise örgütsel norm ve uygulamalar ile işten ayrılma eğilimi ilişkisinde biçimlendirici etkiye sahip olduğu görülmüştür. Bu sonuçlar literatür kapsamında tartışılmış ve iş yaşamı için çeşitli öneriler geliştirilmesini sağlamıştır.
10 haftalık psikolojik beceri antrenman programının genç futbolcuların kaygı, özgüven, güdülenme, dikkat ve şut isabet oranı üzerine etkisi

Amaç: Bu araştırmanın amacı hedef belirleme, imgeleme, içsel konuşma, performans öncesi rutin, konsantrasyon ve kendini izleme teknikleri kullanılarak planlanan 10 haftalık psikolojik beceri antrenman programının genç futbolcuların kaygı, özgüven, güdülenme, dikkat ve şut isabet oranlarına olan etkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Araştırmanın örneklemini 2016- 2017 yılında Süper Toto Süper Ligde oynayan profesyonel bir futbol kulübünün U16 ve U17 erkek altyapı futbol takım oyuncuları oluşturmaktadır. Araştırmaya uygun örnekleme yöntemi ile seçilen 30 oyuncu katılmış ve oyuncuların 15'i deney, 15'i kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Araştırma kapsamında Sporda Kaygı Ölçeği 2 (SAS-2), Sporda Güdülenme Ölçeği, Kendini Fiziksel Tanımlama Envanteri-Kendine Güven Alt Boyutu, D2 Dikkat Testi ve şut parkuru kullanılmıştır. Ölçme araçları psikolojik beceri antrenman programı başlamadan bir hafta önce ön test kapsamında, uygulama bittikten bir hafta sonra ise son test kapsamında uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde deney ve kontrol gruplarının son test puanlarını karşılaştırmak için tek faktörlü Kovaryans Analizi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma sonucunda sporcuların toplam kaygı, özgüven ve dikkat düzeylerinde anlamlı farklılık görülürken güdülenme ve şut isabet puanlarında farklılık görülmemiştir. Sonuçlar: Hedef belirleme, imgeleme, içsel konuşma, performans öncesi rutin, konsantrasyon ve kendini izleme teknikleri kullanılarak hazırlanan 10 haftalık psikolojik beceri antrenmanı genç futbolcuların toplam kaygı düzeylerini azaltmakta, özgüven ve dikkat düzeylerini artırmaktadır.