turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Afganlı düzensiz göçü bakımından sınır güvenlik yönetiminin incelenmesi: Van ili örneği

Bu çalışmanın amacı, kamu politikaları analizi bakış açısıyla sınırların incelenmesine yönelik genel geçer bir sınır kuramına ulaşmaya katkıda bulunmaktır. Bu amacı gerçekleştirmek için sınır güvenliğinin düzensiz göçü yönetmedeki rolü kamu politikaları analizi disiplini açısından incelenmiştir. Çalışmanın inceleme sahası Afganlı düzensiz göçünün İran sınırından Türkiye'ye Van ili sınırından geçerek girmesi olarak belirlenmiştir. Bu çalışma sırasıyla kavramsal çerçeve, aktörler ve saha araştırması olmak üzere üç bölümden oluşmaktadır. Kavramsal çerçeve bölümünde, yazın taraması, kuramsal çerçeve ve metodoloji anlatılmıştır. Yazın taraması alt bölümünde sınır kavramı, sınırların incelenmesine yönelik yaklaşımlar ve uluslararası göçe yönelik temel kavramlara yer verilmiştir. Kuramsal çerçeve ve metodoloji alt bölümünde çalışmanın kurgusu anlatılmıştır. Aktörler bölümü resmi ve gayri resmi aktörler çerçevesinde incelenmiştir. Arka planın resmi aktörler çerçevesinde incelenmesinde, ulusal aktör olan Türkiye ve İran devletlerinin ilişkilerinin 17. Yüzyıl'dan bu yana sınır bağlamındaki arka planı incelenmiştir. Ardından uluslararası aktör olarak Türkiye'nin sınır politikalarının oluşturulmasında ağırlığı bulunan Avrupa Birliği'nin sınır politikalarının gelişimi anlatılmıştır. Gayri resmi aktörlerin rolünün incelenmesinde, sosyo-kültürel bağlamda Afganistan'dan göçün arka planı, Türkiye-İran sınır bölgesinde yaşayanların sınır algısının yerel bir yaklaşımla incelenmesi ve Van ili özelinde sınıra bakışın sosyal dinamiklerinin anlaşılmasına gayret edilmiştir. Saha araştırması bölümünde bulgular sunulmuş ve tartışma yürütülmüştür. Bulgularda, nitel veri analizi çerçevesinde karar verici düzeydeki sokak-düzeyi bürokratları ve düzensiz göçü oluşturan hareket halindeki Afganlı göçmenler ile yapılan görüşmelerin bulguları bulunmaktadır. Tartışma alt bölümünde, ilk olarak ABD ve diğer bazı ulusal aktörlerin sınır ve düzensiz göç politikalarına yaklaşımları ele alınmıştır. Takiben Türkiye'deki sınır ve düzensiz göç konularında uygulanan kamu politikalarının gelişimi değerlendirilmiştir. Son olarak, sınır güvenliği ve teknolojik gelişmeler ile engeller arasındaki ilişki incelenmiştir. Sonuçta kamu politikaları analizi yaklaşımıyla sınır güvenliği ve düzensiz göç ilişkisi üzerine politika önerilerinde bulunulmuştur. Bu bağlamda, düzensiz göç olgusu sınırların güvenliği bağlamında ulusal güvenlikten bağımsız olarak toplumsal güvenliği tehdit etmektedir. Düzensiz göç ve sınır güvenliği olguları arasındaki ilişki çok boyutlu bir niteliğe sahiptir. Düzensiz göç olgusunun yönetiminde, ağırlığın yalnızca sınır güvenliği yönetimine verilmesine rağmen, ülke içerisindeki ucuz işgücü talebinin düzenlenmesi ihtiyacı da bulunmaktadır. Sınır güvenlik politikaları düzensiz göç olgusunun yönetiminde tek başına yeterli değildir.
Big questions of artificial intelligence in public administration and public policy

Teknolojik gelişmeler, insanlık tarihi boyunca önemli dönüm noktaları meydana getirmiştir. Toplumların yapılarındaki önemli değişiklikler modern teknolojik keşiflerin sonucudur. Yapay zeka devrimi ve karmaşık algoritmalar günlük yaşamı, toplumları ve modern devlet yapılarını derinden etkilemektedir. Hükümetler teknolojik değişimin ana koordinatörleri ve modern kamu yönetimi sistemlerinin genel faaliyetlerinin denetleyicileridir. Bu nedenle, kamu yönetiminin YZ teknolojisinin entegrasyonu ve düzenlenmesinde belirli sorumlulukları vardır. Bu tez, kamu yönetimi literatüründeki YZ ile ilgili büyük sorularına odaklanmaktadır. Kamu yönetiminde 'büyük sorular' tartışması 1995 yılında Robert Behn tarafından ortaya atılmıştır. Büyük sorular yaklaşımının temel motivasyonu, 'sorular da cevaplar kadar önemlidir' perspektifinde şekillenmektedir. Bu çerçevede, kamu yönetimi literatüründe YZ ile ilgili beş büyük soru ortaya çıkmaktadır. Tezin amacı literatürdeki büyük soruları tespit etmek ve bu sorulara cevap ve çözümleri tartışmaktır. Tezin ilk bölümünde, YZ teknolojisinin tanımı ve YZ'nin geleceğe yönelik projeksiyonları incelenmiştir. İkinci bölümde, kamu yönetiminde dijitalleşme süreci, YZ'nin kamu sektörüne adaptasyonu ve YZ'nin gelecekte kamu yönetiminde ortaya koyabileceği potansiyel fırsatlar ve tehditler değerlendirilmektedir. Üçüncü bölümde, veriye dayalı kamu politikası, YZ ve makine öğreniminin kamu politikası yapım sürecindeki etkisi ve 'kamu politikası oluşturma 3.0' kavramları değerlendirilmektedir. Dördüncü bölümde, YZ yönetişimi, YZ düzenlemeleri, YZ ilkeleri ve YZ etiği bütüncül bir perspektifte ele alınmaktadır. Bu tez, kamu yönetiminde ve kamu politikasında YZ'nin kullanımına ışık tutmayı amaçlamakta ve yapay zeka araştırmalarında kamu yönetimi disiplininin konumuna ve önemine dikkat çekmektedir.
Türkiye'de belediyelerin kültür sanat ilişkileri

Sosyoloji bilimi empirik araştırmalarda olduğu gibi kültür ve sanatı birer olgu olarak görerek bu olguları farklı öğelerden teşekkül etmiş bir bütün olarak kabul etmektedir. Çalışmanın özünde var olan çözümleyici ve bireşimci yöntemler sanat ve kültür olguları ile kent ve belediyeleri genel sosyolojinin kabul ettiği disiplinler temelinde ele almaktadır. Bu bakımdan yönetsel bir birim olan belediyeler ile kültür-sanat faaliyetleri arasındaki ilişkinin niceliği ve niteliği klasik ve çağdaş tartışmalara kültürel bir bağlamda zemin teşkil eden ve onları bir noktada birleştiren kent olgusu üzerinden araştırılmıştır. Ekonomik, politik, bilimsel, sanatsal ve entelektüel alanlardaki uygulama ve projeler yine kent adı verilen sosyal mekan üzerinden işlem görmekte ve sonuçları bakımından da bu mekan üzerinden değerlendirilmektedir. Çalışmanın tamamında Türkiye'deki belediyelerin kültür-sanat alanındaki etkinliklerine ulaşmak için tümevarımsal bir araştırma sistematiği benimsenmiştir. Yönetim bilimi açısından daha nesnel bir yer tutan sosyal politikaların oluşturulması ve ilgili alana karşı benimsenen yaklaşımların tarihi, ideolojik ve kültürel artalanları araştırılmıştır. Belediyelerin yereldeki görevlerinin toplumsal ve ulusal bakımdan nasıl bir değişime uğradığı, bu değişim üzerinde hangi etkenlerin rol oynadığı cevap aranan soruların başlıcalarıdır. Bu amaçla, Türkiye'de toplumsal siyasi tercihleri temsil eden siyasi partiler ile onlara bağlı belediyelerin içerisinde belirli koşulları sağlayanlar arasından seçilen belediyelerin ilgili alandaki etkinliklerine daha yakından bakılmıştır. 2000'li yıllardan sonra yönetsel uygulama ve politikaların tıpkı dünya gündemini belirleyen temel ayrımlar gibi Türkiye için de geçerli referans noktaları oluşturarak değişimlerde etkin olduğu görülmüştür. Hızlı bir tüketim döngüsünün yaşandığı bu dönemde endüstriyel, dijital ve kültürel nihai ürünlerin klasik bağlamlarından çıkarak gündelik işlevlerinde ömürlerinin kısalmış olduğu tespit edilmiştir. Önemli yerel yönetim birimleri olan belediyelerin; seçimlerle dönemler halinde göreve gelmenin yarattığı zaman baskısından, yerleşik bir kurumsal kültür-sanat algısına sahip olmamalarına kadar bir dizi soruna rağmen yerelde sağlıklı bir kültür sanat iklimi tesis edilebilmek için rasyonel yaklaşımlar benimsemesi gerektiği anlaşılmaktadır.
Suç gelirlerinin geri alımı

Suçla ve suçlulukla mücadelede en etkin yollardan birisi suç gelirlerinin geri alınmasıdır. Bu yolla suç işlemenin gelir kapısı olarak görülmesinin ve ülke ekonomik yapılarının bozulmasının önüne geçilmiş olacaktır. Bu durum suç örgütlerinin büyümesi ve suçtan elde edilen kazançların devasa boyutlara ulaşmasıyla birlikte daha da önemli bir hale gelmiştir. Ülkemizde henüz suç gelirlerinin geri alınmasına dair profesyonel bir yapı bulunmamaktadır. Ancak AB ile müzakereler çerçevesinde suç gelirlerinin geri alınmasına dair bir sistem kurmamız zorunluluk olarak önümüze çıkmaktadır. Biz de çalışmamızda suç gelirleriyle mücadele konusuna ve sürecine değineceğiz. Çalışmamızın sonucunda da Ülkemiz için bir sistem önerisinde bulunacağız. Çalışmamız toplumda dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, genel olarak suç geliri geri alımının ne anlama geldiğine ve nasıl yapılması gerektiği konusuna değineceğiz. Bu anlamda uluslararası kaynaklarda suç gelirlerinin geri alımı konusunda yer alan düzenlemeler incelenecektir. İkinci bölümde, Avrupa Birliğinde suç gelirlerinin geri alımı konusunda mevcut düzenleme ve uygulamalara değineceğiz. Ayrıca örnek geri alım birimlerinden de bahsedeceğiz. Üçüncü bölümde, Türk hukukunda suç geliri geri alım sürecinde başvurulabilecek tedbirler incelenecektir. Dördüncü ve son bölümde ise, Türk uygulamasında geri alım sisteminin nasıl işlediğine ve Ülke sistemine uygun bir geri alım birimi modeli önerisinde bulunulacaktır.
Türkiye'de taşra idaresinin tarihsel gelişimi

İnsan toplulukları tarafından oluşturulan, siyasal ve örgütsel sistemin bir araya gelmesiyle meydana gelen devlet coğrafi bir alan üzerinde örgütlenmiştir. Devletin coğrafi düzlemdeki egemenlik gücünün uygulanması merkezdeki ve taşradaki temsilcileri aracılığıyla yerine getirilir. Mülki idare sistemi olarak nitelenen bu olgu çağlar boyunca ülkelerin benimsemiş oldukları ve siyasal, toplumsal, ekonomik, kültürel faktörlerin etkisiyle şekillenen yönetsel sistemlere göre varlığını sürdürmüştür. Türkiye'deki mülki idare bölümlenmesinin bir parçası olan taşra teşkilatı Osmanlı Devleti'nden miras alınarak günümüze kadar ulaşmıştır. Tanzimat döneminden bu yana merkeziyetçilik ve yerellik tartışmaları ile birlikte merkezi yönetimin taşradaki teşkilatlanması gelişme göstermiştir. Buna ek olarak mülki kademelenmede de niceliksel değişimler gözlemlenmiştir. Çalışmanın amacı merkezi idarenin taşra örgütlenmesindeki değişim ve dönüşümü nitelik ve nicelik olarak kronolojik bir şekilde açıklamaya çalışmaktır. Bu çalışma üç bölümden oluşmakta olup birinci bölümde Osmanlı Devleti'nin taşra teşkilatının yapısı ana hatlarıyla açıklanmış ve klasik dönemden başlayarak imparatorluğun yıkılmasına kadar geçen dönemde taşra sisteminin değişimine değinilmiştir. İkinci bölümde ise cumhuriyet dönemindeki il, ilçe ve bucak yönetim kademelerinin nasıl bir değişim izlediği ve bu değişimin yasal düzenlemelerdeki yansıması anlatılmıştır. Son bölümde ise 1980 sonrası kamu yönetimi anlayışındaki değişim bağlamında mülki idarenin sorunları tartışılarak yapısall ve işlevsel değişimler ortaya konulmuş ve mülki idare sistemindeki değişimin belirleyicisi olan Yeni Sağ politikaları ve yerel yönetim reformlarının sisteme olan etkileri tartışılmıştır.
Bir insan hakları kavramı olarak ?kişisel verilerin korunması?

Son çeyrek asırdır bilişim sektöründe gözlemlenen hızlı teknolojik gelişme, tamamen kişilerin özel alanlarını ilgilendiren ve gizli kalması gereken verilerin çok kolay şekilde ve büyük süratle kaydedilmesi olanağını beraberinde getirmiştir. Sadece yetkisi olan kişilerce erişilmesine ve üçüncü kişilere aktarılmasına müsaade edilen bu verilerin yetkisi olmayan kişilerin eline geçmesi ise hak ihlallerine neden olacaktır. En yüksek değer olarak bireyi esas alan modern hukuk anlayışı, kişilik haklarının ihlalini kolaylaştıran teknolojik ilerlemeye karşılık, kişisel verilerin hukuka aykırı amaçlarla işlenmesini engellemek suretiyle kişilik haklarını korumaktadır. Öte yandan, günümüzde özellikle uluslararası veri transferlerinin gerçekleştirilmesinde kişisel verilerin korunması yönündeki düzenlemelerin o ülkede yapılmış olması temel şart olarak ileri sürülmektedir. Bu eksikliği gidermek üzere, ülkeler gerek kişisel verilerin işlenmesini, gerekse de sınır ötesi akışa tabi tutulmasını ilkelere bağlayan yasal düzenlemelere gitmektedir. Bu noktadan hareketle, tezimiz konuya ilişkin kavramsal çerçeve ve kişisel verilerin korunması hakkının tarihsel gelişimi ile uluslararası düzenlemeleri, çeşitli ülkelerin bakış açılarını ve Türkiye'deki mevzuatı kapsamaktadır. Çalışmamızda çeşitli kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek ve tüzel kişilerin görevini yerine getirirken elde ettiği ve işlediği kişisel verilerin özellikleri ile koruma karşısındaki hukuki durumunu ve veri paylaşımında kapsam ve sınırlılıkları ortaya koymak amaçlanmıştır.
Ekonomik büyümenin çevreye etkilerinin farklı gelişmişlik düzeyindeki ülkeler için incelenmesi

Ekonomik büyüme ve çevre ilişkisi, ülkelerin Sanayi Devrimi sonrası ekonomik kalkınma hedefine odaklanıp hızlı bir şekilde ekonomilerini büyütmeleri ve sonrasında meydana gelen çevresel sorunların küresel boyutlara ulaşmasıyla birlikte birçok araştırmanın odak noktasında bulunmaktadır. Ekonomi ve çevre ilişkisi çok eski tarihlere dayansa da kayda değer tartışmalar 17. yüzyılın sonlarında başlamaktadır. Ekonomik büyüme ve çevre ilişkisini incelemeyi amaçlayan bu çalışmada; ekonomik büyüme, enerji tüketimi, ticari serbestleşme, kentleşme ve CO2 emisyonu ilişkisi farklı gelişmişlik düzeyindeki ülke grupları için 1980- 2013 yıllarını kapsayan dönem için analiz edilerek, ekonomik büyüme ve çevre ilişkisinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Ayrıca, ÇKE hipotezinin geçerliliğini test etmek için kişi başı GSYH'nın karesi bağımsız değişken olarak modele dahil edilmiştir. Küresel çevresel sorunları önleyici tedbirlerin etkisinin test edilmesi, bu sorunların çözümü için önem arz etmektedir. 1997 yılında BM himayesinde yapılan ve sera gazı emisyon artışlarına kısıtlama getiren Kyoto Protokolü, 2005 yılında yürürlüğe girmiştir. Bu anlaşma, fosil yakıtlı enerji tüketiminin azaltılması, enerjinin daha etkin kullanılması, daha temiz enerji kaynaklarına yönelinmesi, çevre dostu enerji teknolojilerinin geliştirilmesi ve bunun ülkeler arası transferinin teşvik edilmesi gibi enerji alanında birçok düzenlemenin yapılmasını vurgulamıştır. Bu yüzden enerji tüketimindeki Kyoto kukla değişkeni etkisinin karbondioksit emisyonu üzerindeki etkisini incelemek için, 2005 yılı için kukla değişken kullanılmış ve bağımsız değişken olarak modele dahil edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre yüksek orta gelirli ve düşük orta gelirli ülke gruplarında ÇKE hipotezi geçerli iken, gelişmiş ve az gelişmiş ülke gruplarında ÇKE hipotezi geçerli değildir. Enerji tüketiminin CO2 emisyonu üzerindeki etkisi tüm ülke gruplarında pozitif ve istatistiksel olarak anlamlıdır. Ticari serbestleşmedeki bir artış az gelişmiş ve düşük orta gelirli ülke gruplarında karbondioksit emisyonunu artırırken, yüksek orta gelirli ülke grubunda karbondioksit emisyonunu azaltmaktadır. Gelişmiş ülkelerde ise ticari serbestleşmenin CO2 emisyonu üzerindeki etkisi istatistiki olarak anlamsızdır. Gelişmiş ve az gelişmiş ülke gruplarında kentleşmedeki bir artış CO2 emisyonunu azaltırken, yüksek orta gelir ve düşük orta gelir grubunda ise CO2 emisyonunu artırmaktadır. Gelişmiş ülke grubunda Kyoto kukla değişkeninin katsayısı negatif işaretli, düşük orta gelir ülke grubunda pozitif işaretli ve istatistiksel olarak anlamlı iken, diğer iki ülke grubunda katsayılar istatistiksel olarak anlamsızdır.
Kent konseylerinin yerel demokrasiye katkısı: Büyükşehir kent konseyleri örneği

Kent konseyleri, yerelde demokratik katılımın sağlanması, kentsel bilincin geliştirilmesi, kentin temel sorunların çözülmesinde ortak aklın oluşturulması, hemşeri ve kentli haklarının geliştirilmesi, kent kaynaklarının etkili ve verimli kullanılmasına katkı sağlaması, kentin hem sorunlarını çözmede hem de gelecek ile ilgili stratejik planların yapılmasında kentte ortak aklın oluşmasına yardımcı olmak amacıyla kurulmuş gönüllülük esasına dayanan yerel meclislerdir. Yerelde Belediye yönetimine hemşerilerin katılımına imkan veren kent konseylerinin bu temel hedeflerin hangi düzeyde gerçekleştirildiğinin ve demokrasiye olan katkısının ortaya çıkartılıp araştırılması çalışmanın temel hedefini oluşturmaktadır. Araştırmanın amacına uygun olarak, kent konseylerinin yerel demokrasi üzerindeki etkisini ölçmek için örneklemdeki kent konseyleri ile anket çalışması yapılmıştır. Çalışma örneklemini, Türkiye'deki Büyükşehir kent konseylerini kapsamaktadır. Çalışmadan çıkan sonuçlara bakıldığında, kent konseyleri tarafından alınan kararların belediye yönetimleri tarafından yeterince dikkate alınmadığı, yerel yönetimlerde alınan kararlara halkın yeterli düzeyde katılım sağlamadığı, buna rağmen kent konseylerinin, yerel demokrasinin gelişmesinde önemli bir işleve sahip olduğu belirtilmiştir.
Althusser'in ideoloji kuramı bağlamında Türkiye'nin çok partili hayata geçişinde ordunun konumu

Yapısalcı-Marksist ekolün en önemli temsilcisi olarak kabul edilebilecek Fransız düşünür Louis Althusser, ideoloji kuramını devlet mekanizması üzerinden açıklarken devletin başvurduğu aygıtları 'devletin ideolojik aygıtları' ve 'devletin baskı aygıtları' şeklinde kendisine özgü bir sınıflandırmaya tabi tutmuştur. Söz konusu ayrıma göre ideolojik aygıtlar, devletin, üzerine tesis edilmiş olduğu egemen ideolojiyi toplumun tüm kesimlerine yaymak ve benimsetmek işlevini üstlenirken; baskı aygıtları devletin işleyiş tarzına yön veren bu ideolojinin karşılaşabileceği direniş ve tehditlere karşı caydırıcı veya ilgili tehlikeleri ortadan kaldırıcı nitelikler barındıran kurumlar olarak karşımıza çıkmıştır. Althusser bu doğrultuda okul, ibadethane, iletişim araçları, politik, kültürel ve sendikal örgütlenmeleri ideolojik aygıtlar çerçevesinde değerlendirirken; hükümet, ordu, polis, mahkemeler ve hapishaneler gibi kurumları da baskı aygıtı olarak tanımlamıştır. Söz konusu tez çalışması, Althusser'in devlet aygıtlarına yönelik ortaya koymuş olduğu bu kategorizasyonu ordu-siyaset ilişkisi perspektifinden ele alarak Türkiye örneğine uyarlandığında ortaya çıkan sonuçları tartışmayı hedeflemiştir. Modernleşme projesinin ağırlıklı olarak askeri elitler aracılığıyla gerçekleştirildiği söylenebilecek olan Türkiye'nin siyasal yaşamında ordunun yalnızca bir baskı aygıtı değil aynı zamanda ideolojik bir aygıt işlevi de gördüğü iddiasından yola çıkılarak, bilhassa Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin kuruluş felsefesinin fikri bir karşılığı olarak kabul edilebilecek Kemalizm ideolojisinin sahip olduğu temel prensip ve yaklaşımların topluma yayılmasında ordunun üstlendiği fonksiyonlar ortaya konularak, silahlı kuvvetlerin niçin salt bir baskı aygıtı olarak değerlendirilemeyeceği sorusuna yanıt aranmaya çalışılmıştır.
Belediyelerin çevre politikasına yönelik halkın algısı: Karabük örneği

Sanayileşme, hızlı nüfus artışı ve kentleşme nedeniyle çevre sorunları gün geçtikçe artmaktadır. Artan çevre sorunlarının küresel bir nitelik kazanması; temelde bu sorunların yerel düzeyde daha yoğun bir biçimde yaşanıyor olmasından kaynaklanmaktadır. Çevre sorunlarını gerçekleşmeden önlemek ve var olan sorunları çözmek amacıyla gerek uluslararası gerekse ulusal ve yerel düzeyde çeşitli çalışmalar yapılmaktadır. Ülkelerin ulusal çevre politikalarının yerel boyuttaki en önemli uygulayıcıları belediyelerdir. Belediyeler, yasaların ve yönetmeliklerin kendilerine verdiği görev ve sorumluluklar çerçevesinde çevreyi koruma ve geliştirmeye yönelik faaliyetler yürütmektedirler. Dolayısıyla belediyelerin yürütmüş oldukları çevre faaliyetlerinin hangi düzeyde gerçekleştirildiğinin bilinmesi büyük önem taşımaktadır. Bu önemden hareketle; demir çelik sektörü ile ünlü olan Karabük ilinde belediyenin yürüttüğü çevre politikalarına yönelik halkın algısını belirlemek amacıyla bir alan çalışması gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler SPSS istatistik paket programı ile analiz edilmiştir. Analizler sonucunda; Karabük Belediyesi'nin, halkın çevreyle ilgili şikayetlerini dinlediği ve çözüm bulmaya çalıştığı (X=3,50), çevre sorunlarına karşı halkı bilinçlendirmeye yönelik hizmetlerinin (X=3,62), mevcut park ve yeşil alan sayısının (X=3,60), park ve yeşil alanlarla ilgili hizmetlerinin (X=3,42), cadde ve sokakların temizliği ile ilgili hizmetlerinin (X=3,71), geri dönüştürülebilir atıklar ile ilgili çalışmaların (X=3,49), geri dönüşüm atık kafeslerinin sayısının (X=3,57) yeterli olduğu ortaya çıkmıştır. Karabük Belediyesinin katı atıklarla ilgili hizmetlerinin (X=3,45), mahallelerde çöp konteynerlerinin (X=3,45) sayısının da yeterli olduğu düşünülmektedir. Katı atıkları toplama işini yürüten personelin (X=3,67) ve lisanslı firmaların geri dönüştürülebilir atıkları toplayan personelin (X=3,62) sayılarının yeterli olmasının yanında katı atık toplama araçlarının belirlenmiş saatlerde toplama noktalarına zamanında geldiği (X=3,43) ifade edilmiştir. Ayrıca çevre sorunları, Karabük Belediyesi hizmet yeterliliği ile ilgili algının ve geliştirilen önerilere katılımın demografik özellikler açısından farklılık gösterdiği tespit edilmiştir.
Kameralizm ve Osmanlı Devletine etkileri (1808 - 1876)

Orta Çağ'da Kilise'nin siyasal yönetim üzerinde hakim bir etkisi vardı, Rönesans ve Reform hareketlerinin etkisiyle Kilise'nin mutlak otoritesi sarsılmış siyasi otorite üzerindeki baskısı kalkmıştır. Ülke zenginliğinin dışarı aktarılmaması ve ekonomik faaliyeti ülkesel ölçeğe taşınması gerektiği anlayışına dayanan Merkantalizm, Kilise'nin hakim gücünün ortadan kalkmasıyla birlikte modern devletlere geçişi kolaylaştırmıştır. İngiltere'de ortaya çıkan Merkantalizm Almanya'da Kameralizm olarak uygulanmış ve dağınık halde bulunan Alman İmparatorluğu'nu siyasal anlamda birleştirmiştir. Çalışmamızda, merkantalizm ve modern devletlerin ortaya çıkışı, Orta Çağ'da Alman İmparatorluğu'nun genel durumu, kameralizmin Almanya'da ve Osmanlı Devleti'nde meydana getirdiği değişiklikler incelenmeye çalışılmıştır.
2017 Anayasa değişiklikleri sonrası TBMM'nin yürütmeyi denetim araçları

Uzun tarihsel tecrübelere dayalı olarak gelişen siyasi iktidarın sınırlanması düşüncesi bugün liberal demokratik düzenin vazgeçilmez bir ilkesi haline gelmiştir. Sınırlı iktidar arayışına cevap verebilmek için anayasa yargısı ve idari yargı marifetiyle yasama ve yürütme organlarının gerçekleştirdiği işlem ve eylemler yargısal denetime tabi tutulmuştur. Diğer taraftan 20. yüzyıldan itibaren siyasal sistemdeki ağırlığı giderek artan yürütme organının denetimi sadece yargısal denetimle sınırlı tutulmamış yüksek temsil gücüne sahip bir kuruluş olarak parlamentolar da hükümetlerin demokratik siyasal denetimi konusunda önemli işlevler üstlenmişlerdir. Yasama organlarının yaptığı denetim parlamentoların toplumsal muhalefetin temsilcilerine ev sahipliği yapması nedeniyle çoğulcu demokratik düzenin gelişimine de katkı sağlamaktadır. Meclis, yürütme organını hem genel anlamda kanun yapma tekeli, hükümet bütçesini üzerindeki kontrol yetkisi ve ihtisas komisyonları aracılığıyla hem de daha özelde sahip olduğu klasik denetim araçları olan soru, genel görüşme, meclis araştırması ve soruşturması yoluyla denetleyebilmektedir. Böylece yasama erki hem hükümeti doğrudan denetleyerek hem de denetim faaliyeti sırasında oluşturduğu alternatif bilgi kaynaklarıyla kamuoyu oluşumunu katkı sunarak siyasi iktidarın hesepverirliğini ve şeffaflığını sağlamaktadır. Böylece kadim bir ihtiyaç olan siyasi iktidarın sınırlanarak keyfi davranışlarının önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu tez böylesi önemli bir fonksiyonu karşılama iddiasına sahip TBMM'nin denetim mekanizmalarını 2017 Anayasa değişikliği sonrası oluşan yeni hukuki düzlem ve yeni hükümet sistemi çerçevesinde incelemektedir. Çalışma neticesinde TBMM'nin denetim araçlarının etkinliğine ilişkin sorunlar sebepleriyle ortaya konulmuş ve çözüm önerileri getirilerek Meclisin denetim kapasitesinin geliştirilmesine katkı sunulması amaçlanmıştır.
Mülkiyetin devri dışındaki özelleştirme yöntemleri

Bu çalışmada özelleştirme uygulamalarında mülkiyetin özel sektöre devredilmesi haricinde kullanılabilecek yöntemler üzerinde durulmuştur. Söz konusu yöntemler incelenirken öncelikle özelleştirme kavramı hakkında bilgilendirme yapılarak Anayasa Mahkemesi tarafından özelleştirme mevzuatına ilişkin verilen kararlarda belirlenen temel ilkeler ile 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'da belirlenen özelleştirme işlemlerine ilişkin ilkelere değinilmiştir. Çalışmada Mülkiyetin Devri Haricindeki Özelleştirme Yöntemleri olaraka. Sınırlı Ayni Hak Tesisib. Kiralamac. İşletme Hakkının Devrid. Gelir Ortaklığı Modelie. Franchising Sistemif. Yönetim Devrig. Know-How Sözleşmelerih. Yeni Şirket Kurulmasıi. Finansal Kiralama Yöntemij. Ortak Girişim-Joint Ventureişlemlerinin genel özellikleri ve özelleştirme uygulamalarında kullanılabilirlikleri tartışılmıştır. Ayrıca söz konusu yöntemlerin özelleştirme uygulamalarında kullanılmak sureti ile atıl durumda bekleyen kamusal değerlerin ekonomiye kazandırılmasının gereği saptanmıştır.