turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ortaokul öğrencilerinin sosyal medya bağımlılığı, yalnızlık ve iyi oluş arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı, ortaokul öğrencilerinin sosyal medya bağımlılığı, yalnızlık ve iyi oluşları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın evrenini 2021- 2022 öğretim yılında Kütahya ili Tavşanlı ilçesinde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı okula devam eden tüm ortaokul öğrencileri 5., 6., 7. ve 8. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini Tavşanlı ilindeki tüm ortaokullardan tesadüfi örnekleme yöntemiyle seçilen 5., 6., 7. ve 8. sınıflara devam eden, anketleri gönüllü olarak dolduran 481 ortaokul öğrencisi oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak; 'Kişisel Bilgi Formu, Ergenler İçin Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği, UCLA Yalnızlık Ölçeği Kısa Formu ve Ergenler İçin Beş Boyutlu İyi Oluş Modeli Ölçeği' kullanılmıştır. Mevcut çalışma korelasyonel bir çalışmadır. Normal dağılım gösterdiği kabul edilen ölçeklerdeki ortalama farklılıkları ve ilişkileri incelemek için t-testi, ANOVA, LSD testi, Pearson Korelasyon Analizi ve Çoklu Lineer Regresyon Analizleri yapılmıştır. Dağılımın normal olmadığı ölçeklerde Mann Whitney U ve Kruskal Wallis-H testi yapılmıştır. Mevcut araştırmanın bulgularına göre; sosyal medya bağımlılığı ile yalnızlık arasında düşük düzeyde pozitif yönlü anlamlı bir ilişki, sosyal medya bağımlılığı ile iyi oluş ve kararlılık arasında orta düzeyde negatif; bağlılık, iyimserlik ve mutluluk arasında düşük düzeyde negatif yönlü anlamlı ilişki vardır. Ayrıca yalnızlık ile iyi oluş, bağlılık, kararlılık, iyimserlik ve mutluluk arasında düşük düzeyde negatif ve anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Araştırmanın bulgusu ayrıca sosyal medya bağımlılığı ve yalnızlığın ortaokul öğrencilerinin iyi oluş düzeylerini anlamlı düzeyde yordadığını ortaya koymuştur. Sosyal medya bağımlılığı ile demografik değişkenler arasındaki ilişki incelendiğinde; sınıf düzeyi, başarı, spor ve kültürel etkinliklere katılım açısından sosyal medya bağımlılık düzeyinde anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilmiştir. Katılımcıların yalnızlık düzeyleri; başarıları ve anne eğitim düzeyleri açısından da anlamlı farklılık göstermektedir. Bağlılık düzeyleri; sınıf düzeyi ve sportif ve kültürel faaliyetlere katılım açısından, karalılık düzeyleri; sınıf düzeyi, başarı düzeyi, baba çalışma durumu, sportif ve kültürel etkinliklere katılım açısından farklılık göstermektedir. Ayrıca iyimserlik düzeyleri; cinsiyet, yaş, sınıf düzeyi, başarı, sportif ve kültürel faaliyetlere katılım açısından, ilişkililik düzeyleri; yaş, sınıf düzeyi, başarı, anne eğitim düzeyi, anne-baba birlikteliği, sportif ve kültürel faaliyetlere katılım açısından; mutluluk düzeyleri; cinsiyet, yaş, sınıf düzeyi, başarı, sportif ve kültürel etkinliklere katılım açısından anlamlı bir farklılık vardır.. Son olarak, katılımcıların iyi oluş puanlarında cinsiyet, yaş, sınıf düzeyi, başarı, sportif ve kültürel faaliyetlere katılım açısından anlamlı bir farklılık vardır. Mevcut çalışmada elde edilen sonuçlar, ana ve alt problemler ile alanda mevcut diğer çalışmaların istatistiksel bulgularına dayalı olarak tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.
Women's general marital adjustment and relationship style for marital adjustment in relation to dyadic trust and depression

Bu çalışmada evlilik uyumunun ikili ilişkilerde güven ve depresyon ile ilişkisi incelenmiştir. Evlilik uyumu iki ayrı bölümde ele alınmıştır. Birinci bölüm genel evlilik uyumunu, ikinci bölüm ise evlilikte ilişki tarzını incelemiştir. Çalışmaya katılan katılımcıların hepsi kadın ve evlidir (N= 170). Çalışmada veri toplama araçları olarak: Evlilik uyum ölçeği, İkili ilişkilerde güven ölçeği, Beck depresyon envanteri ve Kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Bulgulara göre, genel evlilik uyumu ile demografik özelliklerden evlilikteki çoçuk sayısı negative ilişkili bulunmuştur. Literatür, çocuk sayısı arttıkça evlilikteki tatminin ve uyumun azaldığını işaret etmektedir. Evlilikte ilişki tarzı ile demografik özelliklerden evlilikte kadının yaşı ve çocuk sayısı arasında negatif yönde ilişki bulunmuştur. Evlilikteki yaş ve çocuk sayısı azaldıkça, evlilik uyumu ve tatmini artmaktadır. Depresyon ile evlilik uyumu arasında literatüre uyumlu olarak negatif yönde bir ilişki görülmüştür. Depresyon seviyesinin yükseldiği ilişkilerin tatmin seviyesi ve uyumu düşmektedir. Son olarak, ikili ilişkilerde güven ile evlilikte ilişki tarzı arasında pozitif yönde bir ilişkiye rastlanmıştır. Evlilikteki karşılıklı güven seviyesi arttıkça ilişki doyumu ve tatmininin de arttığı görülmektedir.
Kontrolsüz antidepresan kullanan hastaların, beck depresyon, BECK anksiyete, BECK umutsuzluk ölçekleri kullanılarak şimdiki durumları ve ilaç kullanım alışkanlıklarının araştırılması

Bu araştırmada amaçlanmış olan, Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne de konu olmuş antidepresan kullanımının kontrolsüzlüğünün tespit edilmesidir. 2020 yılında yeti yitimi bakımından 2. sıraya yükseleceği tahmin edilen ruh sağlığı hastalıklarının 1. basamak hekimleri tarafından nasıl tedavi edildiğine dair veriler elde edilmeye çalışılmış ve bu yaklaşımın kontrolsüzlükteki rolü tespit edilmek istenmiştir. Araştırmanın örneklemi olarak; İstanbul ili Üsküdar bölgesinde görev yapan 150 aile hekiminden araştırmaya katılmaya gönüllü 30 doktora Aile hekimi/Pratisyen Depresyon ve Anksiyete Yaklaşım formu gönderilmiş ve bu aile hekimlerine kayıtlı altı aydan uzun süredir antidepresan kullanan ve çalışmaya katılmaya gönüllü olmuş 56 hastadan 54'ü çalışmaya kabul edilmiştir. Araştırmanın sonucunda uzun dönemdir antidepresan kullanıyor olmalarına rağmen %31,5'inde ilaç kullanım endikasyonu olan orta ve yüksek düzeyde BDÖ skorlarının yanı sıra geriye kalanların ilaç kullanım endikasyonu olmamasına rağmen uzun dönemdir ilaç kullandıkları tespit edilmiştir. Bunun yanında %50'sine psikiyatri hekimleri tarafından ilaç başlanmış ve ilaç başlayan hekimlere ortalama üç yılda sadece bir veya iki defa gidildiği tespit edilmiştir. Araştırma sorularına göre ortaya çıkan sonuçlara bakıldığında; kontrolsüzün tanımı yapılırken ortaya konan tanının standardizasyonu için nesnel ölçümlerin ve ölçeklerin bilinmesine rağmen kullanılmadığı. Aynı zamanda takiplerde de kullanılmadığı. Bunun yanı sıra altı ay içinde en az altı defa görüşme yapılması gereken bu kişilerin ortalama üç yıldan fazla süredir ilaç kullanmalarına rağmen, bir veya iki defa ilaç başlayan doktora kontrole gittikleri. Ölçek skorlarının yarısına yakınının da yüksek olması geri kalanların ilaç endikasyonu bulunmamasına rağmen ilaç kullanılıyor olması, kontrolsüz ilaç kullanımı tespiti olarak görülmüştür.
Türkiye'de yaşayan sığınmacı ve mültecilerin psikososyal gereksinimleri ve psikolojik belirtileri

Bu araştırmada, Türkiye'de yaşayan sığınmacı ve mültecilerin psikososyal gereksinimlerinin ve psikolojik semptomlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, sığınmacı ve mültecilerin çeşitli demografik özellikleri, iltica sürecine ilişkin yaşantıları, geçmişş travma deneyimleri, kullandıkları başa çıkma mekanizmaları, sosyal destek algılarının, psikolojik sağlık ile ilişkisi ele alınmıştır. Araştırmanın örneklemi, Türkiye'nin 10 uydu kentinde yaşayan 18-65 yaş arasındaki 429 sığınmacı ve mülteciden oluşmaktadır. Veriler araştırmacılar tarafından hazırlanan Demografik ve İltica Süreci Bilgi Formu, Psikososyal Gereksinim Belirleme Formu, Kısa Semptom Envanteri, Stresle Başa Çıkma Tarzları Envanteri, Travma Tarama Listesi ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği uygulanarak elde edilmiştir. Genel olarak araştırma sonucunda elde edilen bulgular, sığınmacı ve mültecilerin geldikleri ülkenin sosyopolitik ve psikolojik özelliklerinin, sığınmacı ve mültecilerin psikososyal gereksinimleri ve ruh sağlıkları üzerinde önemli etkileri olduğu, Türkiye'de karşılaşılan olumsuz yaşam koşullarının, daha şiddetli stresörlere maruz kalmanın, sosyal destek azlığının sığınmacı ve mültecilerin psikolojik sağlıklarına zarar verdiği yönündedir.
Fibromiyalji sendromu ve romatoid artrit hastalarının sıkıntıya ve rahatsızlığa dayanma derecelerinin karşılaştırılması

Bu araştırmada, fibromiyalji sendromlu hastalar ile romatoid artritli hastaların sıkıntıya ve rahatsızlığa dayanma düzeylerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırmaya, Denizli Devlet Hastanesi'nin Fizik Tedavi Polikliniğine başvuran 30 fibromiyalji sendromlu hasta ve Romatoloji Polikliniğine başvuran 30 romatoid artritli hasta gönüllülük esasına dayalı olarak katılmıştır. Örneklemi oluşturan 60 hastanın 34'ü kadın ve 26'sı erkektir. Hastaların sıkıntıya dayanma düzeylerini ölçmek için 'Sıkıntıya Dayanma Ölçeği' ve rahatsızlığa dayanma düzeylerini ölçmek için 'Rahatsızlığa Dayanma Ölçeği' kullanılmıştır. Bağımsız grup t testi analizi sonucunda fibromiyalji sendromlu hastaların sıkıntıya dayanma düzeyi romatoid artritli hastalarına göre daha düşük bulunmuştur. Fibromiyalji sendromlu hastalarının sıkıntıya dayanma alt ölçeklerinden SDÖ-T ve SDÖ-Ö düzeyi romatoid artritli hastalarına göre daha düşük bulunmuştur. Her iki hastalık grubunun SDÖ-R düzeylerinde ise istatistiksel olarak bir farklılık görülmemiştir ancak klinik olarak düşük olduğu görülmüştür. Rahatsızlığa dayanma düzeyleri açısından ise fibromiyalji sendromlu ve romatoid artritli hastalar arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Sosyal destek alan fibromiyalji sendromlu ve romatoid artritli hastaların sıkıntıya dayanma düzeyi daha yüksek olduğu görülmüştür. Psikiyatrik tedavi alan fibromiyalji sendromlu ve romatoid artritli hastaların sıkıntıya dayanma düzeyi alt ölçeklerinden SDÖ-T ve SDÖ-Ö düzeyinin daha düşük olduğu bulunmuştur. Araştırmanın sonuçları alanyazın ışığında tartışılmıştır.
Ortaokul öğrencilerinin sosyal medya kullanımı ile sosyal kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, ortaokul öğrencilerinin sosyal medya kullanımı ile sosyal kaygı düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın örneklemi Adana ilinin Çukurova, Seyhan, Yüreğir ve Sarıçam ilçe sınırları içerisindeki Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı devlet okullarının ortaokul kademesinden tabakalı ve seçkisiz örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Araştırmaya 9 16 yaş aralığında, 226 kız 223 erkek olmak üzere toplam 449 öğrenci katılmıştır. Öğrencilere Demir (1997) tarafından geliştirilen 'Çapa Çocuk ve Ergenler İçin Sosyal Fobi Ölçeği' ile araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılarak veriler elde edilmiştir. Verilerin analizinde sosyal medya kullanım saatleri, sosyal medya kullanım amaçları ve sahip olunan sosyal medya hesaplarının sosyal kaygı düzeylerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını anlamak için tek yönlü varyans analizi ANOVA kullanılmıştır. Yapılan araştırmada sosyal ağ kullanım sürelerine ile sosyal kaygı düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur. Araştırmada 7 saat ve üzeri sosyal ağ kullanan ile sosyal ağ kullanmayan grupların aritmetik ortalamaları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Söz konusu farklılık 7 saat ve üzeri sosyal ağ kullananların lehine olduğu saptanmıştır. Sosyal ağ kullanım amaçları ile sosyal kaygı düzeyi arasındaki ilişkide 'Fotoğraf paylaşmak', 'Video paylaşmak', 'Boş zamanlarını geçirmek' amaçları ile sosyal fobi düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur. 'Yeni arkadaşlar edinmek', 'Çevrimiçi sohbet etmek', 'Yorum yapmak', 'Bilgi edinmek', 'Haber paylaşmak', 'Oyun oynamak', 'Tanıdıklarıyla iletişim kurmak', 'Arkadaşlarının ne yaptığını kontrol etmek' amaçları ile sosyal fobi düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Kullanılan sosyal medya hesaplarının sosyal kaygı ile ilişkisinde 'Youtube', 'Tumblr', 'Pinterest' hesapları için sosyal kaygı ile anlamlı farklılıkların olduğu bulunmuştur. Ancak 'Facebook', 'Twitter', 'Google +', 'Instagram', 'Foursquare', 'Vine', 'Blogspot', 'Skype', 'Whatsapp' kullanımı ile sosyal kaygı düzeyleri arasında anlamlı farklılık bulunamamıştır.
Marmara Bölgesindeki bireylerin oyun bağımlılığı özellikleriyle psikolojik semptomlar arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada Marmara bölgesindeki bireylerin oyun bağımlılığı özellikleriyle psikolojik semptomlar arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini, Marmara Bölgesinde yaşayan 18 yaş üstü 7894 kişi oluşturmaktadır. Toplam örneklemin %50.7'si kadın (n= 4004) ve %49.3'ü erkekten (n= 3890) oluşmuştur. Verilerin toplanmasında, Sosyo-Demografik Bilgi Form, Davranış Etkileme Yükü Formu ve Kısa Semptom Envanteri kullanılmıştır. Çalışmanın verileri SPSS - 21 kullanılarak analize tabii tutulmuştur. Verilerin analizinde Tukey Tek Yönlü ANOVA Analizi ve Lineer Regresyon kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre oyun bağımlılığı ile cinsiyet arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Oyun bağımlılığı ile eğitim düzeyi, sahip olunan çocuk sayısı ve yaş değişkenleri arasında negatif yönlü anlamlı ilişki bulunmuş olup medeni durum ile anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Psikolojik semptomlardan anksiyete, depresyon, somatizasyon ve hostalite alt ölçeklerinin oyun bağımlılığı ile anlamlı; olumsuz benlik alt ölçeğiyle anlamlı olmayan ilişki mevcuttur. Ülkemizde oyun bağımlılığına yönelik çalışmalar arttırılabilir ve ülkemizin oyun bağımlılığı profili çıkarılabilir.
SSK Ankara Hastanesi Çocuk Psikiyatri servisine başvuran 9-14 yaş arasındaki çocukların benlik kavramlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmada S. S. K. Ankara Hastanesi Çocuk Psikiyatri Servisine başvuran 9-14 yaş arasındaki çocukların benlik, kavramları çeşitli değişkenler açısından incelenmiştir. Bu amaçla çocuğun niteliklerine ilişkin ve ailenin niteliklerine ilişkin olmak üzere kurulan iki grup denence test edilmiştir. Araştırmaya S. S. K. Ankara Hastanesi çocuk psikiyatri servisine başvuran 9-14 yaş arasında bulunan 68 kız, 66 erkek toplam 134 çocuk katılmıştır. Araştırmaya katılan deneklere Piers-Harris Çocuklar İçin Benlik Kavramı ölçeği uygulanmıştır. Denencelerde test edilmesi planlanan değişkenlere ait verileri toplamak amacı ile Bilgi Formu doldurulmuştur. Gruplar arasındaki farkı test etmek amacıyla t testi, gerekli görüldüğü denencelerde ise tek yönlü varyans analizi uygulanmıştır. Gruplar arasındaki farkların önemli bulunduğu durumlarda farkın hangi gruplardan kaynaklandığını saptamak amacıyla Duncan Testi kullanılmıştır. Bulguların değerlendirilmesinde anlamlılık düzeyi. 05 olarak alınmıştır. Araştırmada arkadaş ilişkileri kötü olan çocukların benlik algısı puanları, arkadaş ilişkileri iyi ve çok iyi olan çocuklardan önemli derecede düşük bulunmuştur. Çocuğun niteliklerine ilişkin olarak kardeş durumu, ailenin niteliklerine ilişkin olarak babanın eğitim düzeyi, anne-babanın sağ olup olmaması ve yaşanan evin oda durumu değişkenlerine alt denenceler gruplara denek dağılımının dengesizliğinden dolayı test edilememişlerdir. Cinsiyet, doğum sırası, annenin eğitim düzeyi, aile yapısı, yaş düzeyi, servise geliş nedeni, ailenin ev sahibi olup olmaması, evin tipi ve yerleşim merkezi değişkenleri açısından, çocukların benlik kavramı puanları arasındaki farklılıklar önemli bulunmamıştır. Bulgular doğrultusunda gerekli önerilerde bulunulmuştur.
Kadınların sosyal sorun çözme becerilerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi: İstanbul ili örneği

Bu çalışmada, kadınların çeşitli değişkenler ile sosyal sorun çözme becerileri düzeyleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Çalışma gönüllü katılım sağlayan, İstanbul il sınırları içerisinde yaşayan, 18 yaş üstü 406 kadının anket doldurması ile gerçekleştirilmiştir. Anket soruları; Türkçe geçerlik ve güvenirliği Duyan ve Gelbal (2008) tarafından yapılan, Sosyal Sorun Çözme Envanteri ve kadınların sosyo-demografik durumlarının, ekonomik düzeylerinin, iş yaşamlarının, aile ve sosyal yaşamındaki etki ve durumlarının belirlenmesi için oluşturulan kişisel bilgi formundan meydana gelmiştir. Araştırmanın amaçlarına uygun olarak, araştırmaya katılan kadınların kişisel bilgileri ve görüşlerini betimlemek için frekans ve yüzde hesaplamaları yapılmıştır. Veri setine normallik testi yapılmış ve grubun normal dağılmadığı tespit edilmiştir. Görüşleri betimlemek için alt gruplara Kruskal Wallis H Testi uygulanmış ve sonuçları tablo haline getirilip, yorumlanmıştır. Çalışmaya katılan kadınların envanterden almış oldukları puanlara göre sorun yönelimi başarılarının % 71,6 ve sorun çözme becerisi başarılarının %74, 4 olduğu saptanmıştır. Araştırmaya katılan kadınların, medeni durum değişkenine göre istatiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Çalışma değişkenine göre; çalışmayan kadınların sorun çözme becerileri, çözüm alt boyutu haricindeki tüm alt boyutlarda ve soruna yönelim boyutunda çalışanlara göre daha düşük olduğu görülmüştür. Ebeveynleriyle yaşayan kadınların, yalnız yaşayan ve eş ve / veya çocuklarıyla yaşayan kadınlara göre sorun yönelimi becerilerinin daha düşük olduğu; eğitim değişkeninde eğitim seviyesi yükseldikçe, sorun yönelim becerisi ve sorun çözme becerisinin arttığı bulunmuştur. Ayrıca yaşlarının, çocuk sahibi olma durumlarının, yaşamlarının büyük bölümünü geçirdikleri yerin, gelir durumlarının, yardım istedikleri kişilerin sosyal sorun çözme becerileri üzerindeki etkisi istatiksel olarak anlamlı bulunmuştur.
7-14 yaş arası zihinsel engelli ve görme engelli çocuğa sahip olan ebeveynlerin umutsuzluk düzeyleri ile anksiyete düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, 7 14 yaş arası zihinsel engelli ve görme engelli çocuğa sahip ebeveynlerin umutsuzluk düzeyleri ile anksiyete düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın örneklemi, İstanbul İl Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezleri'nde, İlköğretim Okulları'nın özel alt sınıflarında ve özel eğitim alanında hizmet vermekte olan derneklerde eğitim gören 50 zihinsel engelli ve 50 görme engelli olan çocukların ailelerinden oluşmaktadır. Araştırmada ailelerin, sosyodemografik bilgileri, araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan 'Kişisel Bilgi Formu', umutsuzluk düzeylerini ölçmek için 'Beck Umutsuzluk Ölçeği', anksiyete düzeylerini ölçmek üzere 'Beck Anksiyete Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırma, betimleyici ve karşılaştırma istatistiklerinin yapılması ile zihinsel ve görme engelli çocuğu olan ebeveynlerin umutsuzluk ve anksiyete puanları, demografik değişkenler bakımından incelenmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular doğrultusunda, zihinsel engelli çocuğu olan ebeveynlerden anneler, bekar ebeveynler ve ağır düzey zihinsel engelli çocuğu olan ebeveynlerin anksiyete puanları daha yüksek bulunmuştur. Görme engelli çocuğu olan ebeveynlerden bekar olanların anksiyete puanı yüksektir. Ağır düzey zihinsel engelli çocuğu olan annelerin umutsuzluk puanı anlamlı düzeyde yüksektir. Hem zihinsel engelli çocuğu olan ebeveynlerin hem de görme engelli çocuğu olan ebeveynlerin umutsuzluk ve anksiyete düzeyleri arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte, her iki grupta ebeveynlerin anksiyete düzeylerinin umutsuzluk düzeyi üzerine etki ettiği saptanmıştır.
Exploring effects of childhood memory recollections of architects

Çocukluk hatıralarının, başka hatıralardan daha sıklıkla hayatı pek çok açıdan etkileyebilecek kadar uzun süreli etkileri olabilir. Otobiyografik bellek, daha sonra çocukluk anıları olarak çağrılmak üzere çocukluk hatıra, olay ve deneyimlerinde temellenir. Pek çok mimar, tasarım ve mimarlık üzerinde düşüncelerini anlatırken, çocukluk hatıralarında bahsetmektedir. Levinson'un (1997), yaratıcılığı diğer kişilerinin sıra dışı ve ilginç olarak ifade ettiği büyük 'Y' yaratıcılık ve insanların günlük hayatlarında gösterdiği özgünlükler olarak tanımladığı küçük 'y' yaratıcılık olarak ikiye ayırmasından referansla hareket eden bu tez, çocukluk hatıralarının anımsanmasını etkisini büyük 'Y' ve küçük 'y' yaratıcılık gösteren mimarların mimarlıkları ve mimarlığa ilişkin fikirlerini karşılaştırarak ele alır ve sorgular. Frank Lloyd Wright, Le Corbusier, Luis Barragan, Tadao Ando ve Peter Zumthor gibi ünlü mimarların çocukluklarına dair hatıralarında, mimarlıklarının arkasındaki fikre dair ilişkileri en etkili temaların hangileri olduğunu araştırır. Literatür taraması, anket ve görüşme yöntemleri ile elde edilen verilerin, içerik analizi ve frekans analizi yolu ile değerlendirilmesi üzerinden ünlü mimarların ve çalışan mimarların çocukluklarının mimarlıklarına etkileri üzerinden değerlendirmeler yapılır. Tez kısaca şu bulgular ile sonuçlanır. Yerler, yerlerle bağlantılı gerçekleşen olaylar ve bu olaylara verilen duygusal tepkiler, mimarların otobiyografik hatıralarında en etkili olarak gözlemlenen temaları oluşturmaktadır. Bunların yanında bir çocuğun maruz kaldığı çevresel etkiler, malzemeler, çekici biçimler, yetenek ve hobiler de mimarlıklarını icra etmelerinde kayda değer bulunmuştur.
Türkiye'de yaşayan LGBT bireylerinde sosyal uyum ve bağımlılık ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırma Türkiye'de yaşamakta olan LGBT bireylerin sosyal uyumları ile bağımlılık durumlarına etki eden yaş, cinsel yönelim, eğitim durumu, madde kullanma nedeni gibi faktörler ile ilişkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaç doğrultusunda İstanbul İlinde yaşamakta olan LGBT bireyler arasında rastlantısal olarak seçilen 219 kişi araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Araştırmada lgbt bireylerin demografik özelliklerine ilişkin Kişisel Bilgi Formu, bireylerin sosyal yaşamdaki psikolojilerini ölçmeye yönelik 'Sosyal Uyum Ve Kendini Değerlendirme Ölçeği' ile bağımlılık düzeylerini belirleyen 'Bapi Ölçeği' uygulanmıştır. Toplanan verilerin değerlendirilmesi ve analizinde SPSS 21.0 istatistik paket programı kullanılmıştır. Uygulama sonrasında verileri değerlendirmeye başlamadan önce, çalışmada kullanılan tüm ölçeklerin güvenilir olup olmadığının belirlenmesi için Cronbach Alpha Katsayısı yapılmıştır. Araştırmanın bulgularında bireylerin sosyal uyum ölçeğinden aldıkları puan düştükçe bağımlılık ölçeğinden aldıkları puanın arttığı görülmektedir. Bireyin sosyal uyumu, bağımlılığın etkisini farklılaştıran bir değişken olarak incelenmiş ve bu görüşü destekleyen sonuçlar elde edilmiştir. Araştırma sonuçları, önceki bulgular ışığında sosyal uyum ve bağımlılık açısından başka uygulamalara da yol gösterecek şekilde tartışılmıştır.
Ortaokul öğrencilerinde saldırgan davranışların bazı değişkenlere göre incelenmesi

Bu tez çalışmasında ortaokul öğrencilerinde saldırgan davranışların bazı değişkenlere göre incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini, İstanbul ilinin Başakşehir ve Küçükçekmece ilçelerindeki çeşitli ortaokullarda okuyan öğrenciler, örneklemini ise bu okullardan tesadüfi örneklem seçme yöntemi ile belirlenen 273 kız ve 377 erkek toplam 650 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak anket kullanılmıştır. Anket iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde öğrencilere kişisel özelliklerinin tanımlanması amacıyla sorular yöneltilmiş ve ikinci bölümde ise saldırganlık ölçeği kullanılmıştır. Orijinali Buss ve Perry (1992) tarafından geliştirilen Saldırganlık Ölçeği'nin Türkçe uyarlanması, geçerlik ve güvenirlik çalışmaları Can (2002) tarafından yapılmış ve Cronbach alfa değeri. 915 olarak bulunmuştur. Ölçek fiziksel saldırganlık, sözlü saldırganlık, öfke, düşmanlık ve dolaylı saldırganlık olmak üzere beş alt bileşenden oluşmaktadır. Araştırma sonucunda cinsiyet değişkeni ile dolaylı saldırganlık boyutu arasında anlamlı farklılığın olduğu, algılanan başarı ile fiziksel saldırganlık boyutu arasında anlamlı farklılığın olduğu, algılanan başarı ile sözel saldırganlık boyutu arasında anlamlı farklılığın olduğu, algılanan başarı ile öfke boyutu arasında anlamlı farklılığın olduğu, algılanan ekonomik durum değişkeni ile sözel saldırganlık boyutu arasında anlamlı farklılığın olduğu ve algılanan ekonomik durum değişkeni ile düşmanlık boyutu arasında anlamlı farklılığın olduğu görülmüştür..