turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yaşlılık olgusunun açıklanma biçimlerinin söylem analiziyle incelenmesi

Bu çalışmanın amacı Türkiye de yaşayan genç ve yaşlıların söylemlerinde yaşlı olmanın anlamının nasıl inşa edildiğini, hangi dilsel kaynakların kullanıldığını ve bu kaynakların hangi noktalarda benzeşip farklılaştığını ortaya çıkarmaktır. Bunları tespit etmek amacıyla amacıyla söylem analizi ve analitik odak olarak açıklayıcı repertuarlar kullanılmaktadır. Çalışmanın katılımcılarını 22 ile 27 yaşları arasında olan 8 üniversite öğrencisi ile 65 yaşın üstünde olan 8 kişi oluşturmuştur. Çalışmada veri toplama yöntemi olarak odak grup görüşmeleri yapılmıştır. Her grupta görüşmeci dahil 3 kişi bulunmuştur. Üniversite öğrencileri ile dört ve 65 yaş üstü kişilerle dört odak görüşme yapılmıştır. Bu görüşmeler ses kayıt cihazı ile kayıt altına alınmış, sonrasında kayıtların yazı dökümü yapılmış ve bunlar söylem analizi ile incelenmiştir. Yapılan analiz sonucunda, Türkiye de yaşayan üniversite öğrencileri ve 65 yaş üstü kişiler tarafından, yaşlı olmanın anlamı inşa edilirken 4 farklı açıklayıcı repertuara başvurulduğu görülmektedir. Bu repertuarlar sırasıyla şunlardır: Gelinen Konum Olarak Yaşlılık Repertuarı, Gündelik Yaşama Dahil Olma Şeklindeki Yaşlılık Repertuarı, Fiziksel/Bedensel Bir Durum Olarak Ele Alınan Yaşlılık Repertuarı ve Kronolojik Yaşla Belirlenen Bir Durum Olarak Yaşlılık Repertuarı. Bu repertuarlardaki yaşlanmaya ilişkin inşa biçimleri psikososyal kuramlar ve sosyal psikoloji teorileri bağlamında ele alınmıştır.
Lise öğrencilerinin yalnızlık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, Samsun 19 Mayıs Lisesi, Özel Ar Lisesi ve Merkez Endüstri Meslek Lisesi'nde okuyan öğrencilerin yalnızlık düzeylerinin cinsiyet, okul türü, okulda tercih edilen alan veya bölüm, akademik başarı düzeyi, yakın arkadaş sayısı, kardeş sayısı, sosyo-ekonomik düzey, iletişim beceri düzeyi değişkenleri açısından incelenmesidir. Bu ana amacın yanında, öğrencilerin iletişim beceri düzeyleri ile cinsiyet, okul türü, okulda tercih edilen alan veya bölüm, akademik başatı düzeyi, yakın arkadaş sayısı, kardeş sayısı, sosyo-ekonomik düzey değişkenleri ile ilişkisi de incelenmiştir. Araştırma; Samsun 19 Mayıs Lisesi, Özel Ar Lisesi, Türkçe-Matematik, Fen, Sosyal, Yabancı Dil alanlarında ve Merkez Endüstri Meslek Lisesi'nin Mobilya Dekorasyon, Makine Model, Torna, Döküm, Matbaa, Elektrik, Makine Ressamlığı bölümlerinde okuyan Tesadüfi Örnekleme Tekniği ile seçilen 386 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Betimsel yöntemin kullanıldığı bu araştırma da veriler UÇLA Yalnızlık Ölçeği ve Korkut'un geliştirdiği İletişim Becerilerini Değerlendirme ölçeği ile toplanmıştır. Elde edilen veriler, çeşitli değişkenlere göre t testi, Varyans Analizi, Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu teknikleri kullanılarak incelenmiştir. Elde edilen bulgulara göre, erkek öğrencilerin, akademik basan düzeyi düşük olan öğrencilerin, Endüstri Meslek Lisesinin Döküm, Matbaa, Makine Model, IVElektrik bölümlerinde okuyan, az arkadaşa, çok kardeşe ve düşük sosyo-ekonomik düzeye sahip olan öğrencilerin yalnızlık düzeyleri yüksek çıkmıştır. Elde edilen bulgulara göre, kız öğrencilerin, Türkçe-Matematik, Yabancı Dil alanlarında okuyan öğrencilerin, sosyo-ekonomik düzeyi yüksek olan öğrencilerin iletişim beceri düzeyleri yüksek çıkmıştır. Akademik basan düzeyi, yakın arkadaş sayısı, kardeş sayısı değişkenleri ile iletişim beceri düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık olmadığı bulunmuştur. Yalnızlık düzeyi ve iletişim beceri düzeyi arasındaki ilişkiler Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu tekniği ile araştırılmıştır. Sonuç, yalnızlık ve iletişim becerisi arasında negatif olmak üzere ilişki olduğunu göstermiştir.
Karışık madde bağımlısı olgularının erken dönem uyumsuz şemaları, başa çıkma tutumları ve benlik saygıları yönünden karşılaştırılması

Madde kullanımı günümüz koşullarında erken yaşlarda başlayan bir olgudur. Erken dönem yaşantıları ruhsal bozukluklar ve madde kullanma eğilimi için belirgin bir risk faktörü olarak değerlendirilmektedir. Bu şemalar, kişilerin yaşamlarında önemli aksaklıklar ve sorunlara neden olmaktadır. Bunun yanı sıra, benlik saygısının da madde kullanımında önemli bir değişken olduğu görülmektedir. Yapılan bu çalışmada, karışık madde bağımlılığı tanısı almış kişilerin sağlıklı kontrol grubu ile erken dönem uyumsuz şemaları, benlik saygısı ve başa çıkma tutumları incelenmiştir. Çalışma için 45 kişiden oluşan ve karışık madde bağımlılığı tanısı almış deney grubu ve herhangi bir psikiyatrik tanı almamış olan 45 kişilik bir kontrol grubu oluşturulmuştur. Araştırma değişkenlerini ölçmek amacıyla Young Şema Ölçeği-Kısa Formu (YŞÖ-KF3), Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği ve Başa Çıkma Tutumları Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre benlik saygısı düzeyi kontrol grubunda deney grubuna göre daha düşük bulunmuştur. Erken dönem uyumsuz şemalara ilişkin bulgulara göre karışık madde bağımlılığı tanısı alan kişilerin Tehditler Karşısında Dayanıksızlık, Yüksek Standartlar, Kusurluluk, İç İçe Geçme/Bağımlılık, Sosyal İzolasyon/Güvensizlik, Başarısızlık ve Duygusal Yoksunluk şemalarının sağlıklı kontrol grubuna göre uyumsuz olduğu sonucu elde edilmiştir. Başa çıkma tutumları arasında yer alan pozitif yeniden yorumlama ve gel tespit e işme, kabullenme, diğer meşguliyetleri bastırma, plan yapma, inkar, şakaya vurma, davranışsal olarak boş verme, geri durma ve madde kullanımı, kontrol grubuna göre daha fazla bulunmuş, dini olarak başa çıkma, duygusal ve sosyal destek kullanımı daha az bulunmuştur. Araştırmada benlik saygısının katılımcıların başa çıkma tutumları alt boyutları arasında yer alan Aktif Başa Çıkma, Şakaya Vurma ve Diğer Meşguliyetleri Bastırma ve erken dönem uyumsuz şemaları arasındaki Cezalandırma şemasını açıklayan değişken olduğu dilmiştir. Bu çalışmada elde edilen bulguların ilerleyen dönemlerde koruyucu ve önleyici çalışmaların yapılandırılması anlamında katkı sağlayabilecek nitelikte olduğu düşünülmektedir.
Çevrimiçi sosyal destek, gelişmeleri kaçırma korkusu ve sosyal anksiyete bozukluğu belirti düzeyi arasındaki ilişkinin açıklanmasında sosyal medya bağımlılığı ve sosyal medya yorgunluğunun aracı rolü

Araştırma gelişmeleri kaçırma korkusu ve bireylerin sanal etkileşimlerden algıladığı sosyal destek ile sosyal anksiyete bozukluğu arasındaki ilişkiyi tanımlarken sosyal medya bağımlılığı ve sosyal medya yorgunluğunun aracı rolünü açıklamayı amaçlamaktadır. Araştırma iki aşamadan oluşmaktadır. Çalışmanın ilk aşamasını iki ölçeğin geçerlik ve güvenirlik çalışmaları oluştırmaktadır. Bu bağlamda, sosyal medya yorgunluğu ölçümlemek için geliştirilen 'Sosyal Medya Yorgunluğu Ölçeği'nin uyarlama çalışması yapılmış ve sanal etkileşimlerden algılanan sosyal desteği ölçümlemek amacıyla 'Sanal Etkileşimlerden Oluşan Sosyal Destek Ölçeği' geliştirilmiştir. Çalışma verileri Sanal Etkileşimlerden Oluşan Sosyal Destek Ölçeği, Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği, Sosyal Medya Yorgunluğu Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Kısa Semptom Envanteri yoluyla toplanmıştır. Araştırmanın ilk aşaması 185 katılımcı verisi ile yürütülmüştür. Yapılan geçerlik ve güvenirlik çalışmalarına göre, 'Sosyal Medya Yorgunluğu Ölçeği' 5 boyutlu, 'Sanal Etkileşimlerden Oluşan Sosyal Destek Ölçeği' ise 4 boyutlu bir yapıya sahiptir. Korelasyon bulgularına göre iki ölçek de Çok Boyutlu Sosyal Destek Ölçeği dışındaki ölçeklerle anlamlı ilişkiye sahiptir. Araştırmanın ikinci aşamasında ise sosyal anksiyete bozukluğunu sosyal medya ile ilişkili değişkenler ile açıklamaya çalışan bir model önerilmiş ve sınanmıştır. Bu amaç doğrultusunda katılımcılardan Gelişmeleri Kaçırma Korkusu Ölçeği, Sanal Etkileşimlerden Oluşan Sosyal Destek Ölçeği, Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği, Sosyal Medya Yorgunluğu Ölçeği ve Liebowitz Sosyal Kaygı Ölçeği yoluyla veri toplanmıştır. 240 katılımcı verisi ile yürütülen regresyon analizine göre gelişmeleri kaçırma korkusu, sanal etkileşimlerden oluşan sosyal destek, sosyal medya bağımlılığı ve sosyal medya yorgunluğu ile önerilen model doğrultusunda oluşturulan bloklar sosyal anksiyete bozukluğunu yordamaktadır. Önerilen yapısall eşitlik modeli analizleri yapıldığında, gelişmeleri kaçırma korkusunun sosyal medya bağımlılığı ve sosyal medya yorgunluğu aracılığıyla sosyal anksiyete bozukluğunu yordadığı görülmüştür. Sanal etkileşimlerden oluşan sosyal destek ise sosyal anksiyete bozukluğunu sosyal medya yorgunluğu üzerinden yordamaktadır. Önerilen alternatif modelde ise gelişmeleri kaçırma korkusu, sanal etkileşimlerden oluşan sosyal destek ve sosyal anksiyete bozukluğu arasındaki ilişki sosyal medya bağımlılığının sosyal medya yorgunluğunu yordayıcı etkisi üzerinden tanımlanmıştır. Alternatif modele ilişkin yapılan analizlerde tanımlanan bütün ilişkilerin anlamlı olduğu gözlenmiştir. Alternatif modele göre gelişmeleri kaçırma korkusu ve sanal etkileşimlerden oluşan sosyal destek arttıkça bireylerin sosyal medya bağımlılık eğilimi artmakta, bu artış kişilerde sosyal medya kaynaklı bir yorgunluğu arttırarak sosyal anksiyete bozukluğunu beslemektedir.
Toplumumuzda kadına yönelik cinsel saldırganlığın sosyal psikolojik arka planı

Tüm dünyada ve ülkemizde şiddete maruz kalan gruplar içerisinde en başta yer alan kadınlar, günün her anında fiziksel, duygusal, cinsel ve ekonomik şiddet gibi pek çok saldırgan davranışla karşı karşıya kalmaktadır. Toplumda hakim olan değer yargılarının etkisiyle, kadınlar yaşadıkları şiddeti, özellikle cinsel şiddeti kimseye anlatamamakta; bu durumla kendi kendilerine mücadele etmeye çalışmaları ise yaşadıkları travmayı daha da arttırmaktadır. Tecavüze ilişkin değer yargıları genellikle kadının erkeği kışkırttığını, yaşanan olayı fazla abarttığını ifade etmekte ve erkeğin kadına yönelik cinsel saldırganlığını inkar etme ya da meşrulaştırma işlevini görmektedir. Tecavüz mitleri olarak adlandırılan bu değer yargılarını ele alan çalışmalar, tecavüzün dinamikleri ve toplumdaki algılanışı üzerinde durmaktadır. Bu çalışmada tecavüze ilişkin yanlış inançların altında yatan dinamikleri anlamak amacıyla kadınlara ve erkeklere yönelik cinsiyetçi eğilimlerin, sosyal üstünlük yöneliminin cinsel saldırganlık mitlerinin kabulüne etkisi ve bireylerin flört tecavüzü senaryosunda mağdura-saldırgana yönelik atıfları incelenmiştir. İzmir'in farklı semtlerinde ikamet eden 302 katılımcıyla yapılan çalışmada Cinsel Saldırganlığa İlişkin Mitlerin Kabulü Ölçeği (Gerger ve arkadaşları, 2007), Sosyal Üstünlük Yönelimi Ölçeği (Pratto, Sidanius, Stallworth ve Malle, 1994), Çelişik Duygulu Cinsiyetçilik Ölçeği (Glick ve Fiske, 1996), Erkeklere İlişkin Çelişik Duygular Ölçeği (Glick ve Fiske, 1999) uygulanmış ve flört tecavüzü senaryosu sunulmuştur. Araştırma sonucunda, cinsel saldırganlığa ilişkin mitlerin kabulü ile sosyal üstünlük yönelimi arasındaki ilişkide kadınlara ve erkeklere yönelik cinsiyetçi tutumların aracı rolünün olduğu bulunmuştur. Bununla birlikte sosyal hiyerarşinin devam ettirilmesine yönelik eğilimlerin tecavüz olayına, mağdura ve saldırgana ilişkin atıflarda da etkili olduğu saptanmıştır. Elde edilen bulgular, tecavüz hakkındaki yanlış inançlarla mücadele sürecinde toplumdaki hiyerarşi yapılarının ve bu yapılara ilişkin algıların da dikkate alınması gerektiğini göstermektedir.
Okul öncesi özel gereksinimli çocuklarda sosyal etkileşim becerileri ile davranış sorunları arasındaki ilişki

Bu çalışmada okul öncesi çocuklarda davranışsal sorunlarla sosyal etkileşim becerileri arasındaki ilişkinin, ebeveyn tutumları ve sosyodemografik değişkenlerin davranışsal sorunlara etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya Otizm Spektrum Bozukluğu ya da Zihinsel Yetersizlik tanısı ile özel eğitim alan, 4-5 yaş grubundaki 99 özel gereksinimli çocuk ve ebeveyni alınmıştır. Çocuklara Denver II Gelişimsel Tarama Testi uygulanmıştır. Ebeveynlere ise Sosyodemografik Bilgi Formu, Çocuk Davranışını Değerlendirme Ölçeği, Sosyal İletişim Ölçeği ve Ebeveyn Tutum Ölçeği uygulanmıştır. Bulgulara göre, sosyal etkileşim becerileri, ebeveyn tutumları ve çocukların gelişim düzeyi ile davranışsal sorunlar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir korelasyon olmadığı saptanmıştır. Çocukların yaşı arttıkça davranışsal sorunların azaldığı belirlenmiştir. OSB ve ZY tanısı alan çocuklarda toplam davranışsal sorunlar açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı saptanmıştır. Çalışmamızın sonuçları özel gereksinimli çocuklarda davranışsal sorunların temel gelişimsel beceriler ve ebeveyn tutumları dışındaki faktörlerin etkili olabileceğini düşündürmektedir.
Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Servis biriminde çalışan sağlık personelinin anksiyete/depresyon seviyeleri ile antidepresan/anksiyolitik ilaç kullanma eğilimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Servis biriminde çalışan sağlık personelinin anksiyete/depresyon seviyeleri ile antidepresan/anksiyolitik ilaç kullanma eğilimleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu çalışmanın amacı sağlık çalışanlarının sorunlarını altında yatan nedenlerinin araştırılması ve çözüme kavuşturulması için gerekli adımların atılmasına yardımcı olmaktır. Araştırmanın evreni, Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Servis'inde çalışan 128 sağlık personelinden oluşturulmuştur. Çalışma bu hastanede görevli 107 sağlık personeli ile yürütülmüştür. Her bir katılımcıya sosyodemografik veri formu ile beraber, Beck Depresyon Envanteri, Beck Anksiyete Envanter, Bilinçli ve Reçeteli İlaç Kullanımı Bilgi Formu ve İlaç Kullanmaya İlişkin Sağlık İnanç Ölçeği uygulanmıştır. Çalışmanın istatistiksel veri analizinde, SPSS 22.0 paket programı kullanılmıştır. Katılımcıların sosyodemografik özellikleri sayı, yüzde ve standart sapma olarak hesaplanmıştır. Verilerin analizinde sürekli değişkenlerin normal dağılıma uyup uymadığı Shapiro-Wilk Testi kullanılmıştır. Sürekli değişkenler normal dağılıma uymadığı için verilerin analizinde nonparametrik testler kullanılmıştır. Bütün istatistiksel analizlerde p<0, 05 anlamlılık düzeyi olarak kabul edilmiştir. Beck anksiyete ölçeği, Beck depresyon ölçeği ve ilaç kullanmaya ilişkin inanç ölçeği alt ölçek skorları arasında anlamlı bir farklılık saptanamamıştır. Sağlık çalışanlarında psikolojik destek alan sağlık çalışanlarının Beck Depresyon Ölçeği skorları psikolojik destek almayan katılımcılara göre istatistiksel olarak yüksek saptanmıştır. Tanısız ilaç kullanmayan sağlık çalışanlarının ise İlaç Kullanmaya İlişkin Sağlık İnanç Ölçeği sağlık motivasyonu alt ölçeği skorları ilaç kullanmayan katılımcılara göre istatistiksel olarak yüksek saptanmıştır.
Çiftlerde depresyon, mutluluk ve psikolojik iyi oluş ile evlilik doyumu arası ilişkilerde evlilik süresinin aracı rolünün incelenmesi

Bu çalışmanın amacı çiftlerin depresyon, mutluluk ve psikolojik iyi oluş düzeylerinin evlilik doyumunu yordamasında, evlilik süresinin aracı rolünün incelenmesidir. Bu doğrultuda, Oxford Mutluluk Ölçeği, CES Depresyon Ölçeği, Evli Kadınlar ve Erkekler için Psikolojik İyi Oluş Ölçeği, Evlilik Doyum Ölçeği ve araştırmacı tarafından oluşturulan Sosyo-Demografik Bilgi Formu, 19-67 yaşları arasında (ort.=37,20 9,134) 202 kadın ve 202 erkek olmak üzere toplamda 404 kişiye uygulanmıştır. Mutluluk, depresyon, psikolojik iyi oluş ve evlilik doyumu ölçekleri toplam puanları ve evlenmeden önce görüşme süresi ile evli kalma süresi arasında korelasyon analizi yapılmış, evlilik doyumu ile evlenmeden önce görüşme süresi ve evli kalma süresi arasında ilişki bulunmazken, mutluluk ve evlilik doyumu puanları arasında pozitif, depresyon ve pikolojik iyi oluş puanları arasında ise negatif bir ilişki bulunmuştur. Çiftlerin evlilik doyumlarının yordanmasında, kullanılan ölçek ve alt boyutları ile evlenmeden önce görüşme süresi ve evlilik süresinin etkilerini belirlemek için yapılan Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, Oxford Mutluluk Ölçeği, Psikolojik İyi Oluş Ölçeği genel toplam puanları ve evlenmeden önce görüşme süresinin çiftlerin Evlilik Doyum Ölçeği genel toplam puanlarını yordadığı gözlenmiştir. Bu sonuçlar, mutluluk, psikolojik iyi oluş ve evlenmeden önce görüşme süresinin evlilik doyumunun önemli bileşenlerinden bir kaçı oldukları yönündeki görüşü destekler niteliktedir.
Okul öncesi 3-6 yaş grubu çocuklarının davranış problemleri ve anne-baba tutumlarının incelenmesi

Okul öncesi 3-6 yaş grubu çocukların davranışları üzerine yurt içi ve yurt dışında birçok çalışma yapılmıştır. Bu davranış problemlerine karşı anne ve babalar farklı şekillerde hareket etmektedirler. Anne-babalar yaşadıkları ortam, aldıkları kültür, eğitimlerine göre davranış problemlerine karşı farklı tutumlar göstermektedirler. Bu nedenle okul öncesi 3-6 yaş grubu çocukların davranış problemlerine anne-baba tutumlarının ilişkisinin incelenmesi amacıyla bu araştırma yapılmıştır. Bu araştırma Karaman il merkezindeki Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı 10 adet okul öncesi eğitim kurumu arasından, çalışmanın yapıldığı yaz tatilinde açık bulunan 5 okul öncesi eğitim kurumunun toplam 432 öğrencisi içinden 3-6 yaş arasındaki 207 çocuk ve bu çocukların anne babaları üzerinde yapılmıştır. Araştırmada çocukların davranış problemlerine anne-baba tutumlarının ilişkisi 'Okul Öncesi Davranış Sorunları Tarama Ölçeği' ve 'Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutum Ölçeği' 'ne göre belirlenmiştir. OÖDSTÖ'ye göre çocukların 'Kendilerine Ait Odası' değişkeniyle, sadece 'Düşmanlık-Saldırganlık' toplam puanı arasında sınırda anlamlılık saptanmıştır. PARI'ya göre ise 'Ailenin Ekonomik Durumu', çocuğun 'Cinsiyeti' ve 'Kardeş Sayısı' değişkenleri ile sadece 'Demokratik Davranma ve Eşitlik' arasında; Annenin 'Eğitim Durumu' ve 'Medeni Durumu' ile sadece 'Annenin Ev Kadınlığını Reddetmesi' arasında; babanın 'Medeni Durumu' ile sadece 'Karı Koca Geçimsizliği' arasında anlamlı farklılıklar belirlenmiştir. Sonuç olarak 3-6 yaş çocuklarda kendisine ait odasının olması saldırgan davranışları değiştirebileceği, annenin ev kadınlığını reddetme ve demokratik olma duygusunun eğitime ve boşanmaya bağlı olarak farklılaşabileceği düşünülmüştür.
The Second separation-individuation process of the Turkish young adults: The relationships between the perceived maternal parenting attitudes, second separation individuation, expanding self and experiences in the romantic relations

Bu çalışmanın temel hedefi Türk genç erişkinlerin ikinci ayrılma bireyleşme süreçlerini araştırmaktı. Annenin ebeveyn tutumlarının algılanışının genç erişkinlerin ayrılma bireyleşmelerine ve romantik ilişkilerde yaşananlara etkileri araştırıldı. Ayrıca ikinci ayrılma bireyleşme sürecinin romantik ilişkilerde yaşanan bu dört deneyime etkisi de araştırıldı. Türk genç erişkinlerin kültürel özellikleri göz önüne alınarak, genişlemiş benlik, ve cinsiyetin tüm değişkenler üzerindeki etkisi düşünülerek, cinsiyet değişken listesine eklenmiştir. 286 üniversite öğrencisi (157 kadın, 129 erkek) PARI, Sil, ESS ve ECR formlarının doldurdu. Değişkenler arasındaki beklenen neden- sonuş ilişkileri, bir değişkenin diğerine etkileme gücü küçük oranda olmasına rağmen, bulundu. Değişkenler arasında bulunan ilişkiler ve cinsiyet etkileri kültürel etkenlerin ışığı altında irdelendi ve tartışıldı.
Stres ve din: Lise gençliği üzerine psikolojik bir araştırma

Stres modern günlük yaşantının yaygın bir özelliğidir. Aynı durum başka biri için rahatsız edici olmasa da, günlük yaşantıdaki beklentiler birey üzerinde önemli fiziksel ve psikolojik etkiye sahiptir. Son yıllarda sayısız teorik ve uygulamalı stres çalışması yapılmış olsa da, stresin tanımı üzerinde ortak bir yaklaşıma hala ulaşılamamıştır. İnsanlar çeşitli nedenlerden dolayı strese maruz kalmaktadırlar. Stres, bireyin olumsuz koşullarla karşılaştığı ve üstesinden gelmek için mücadele etmekten kaçınan, özellikle ben merkezli ve özgüven duyguları zayıf ya da gelişmemiş insanlarda görülme olasılığı güçlüdür. Ortaöğretim öğrencileri de kendilerini ergenlik dönemi sıkıntıları, yoğun ders yükü ve üniversiteye giriş sisteminin stresi altında hissetmektedirler.
The relationship between emotional intelligence and somatic complaints: Mediator role of coping strategies

Bu çalışma, Duygusal Zeka Özellikleri, Somatik Şikayetler ve Başaçıkma Tarzları arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Bu çalışmanın diğer bir amacı ise, başa çıkma tarzlarının Duygusal Zeka ile Somatik Şikayetler arasındaki ilişkideki aracı rolünün olup olmadığını araştırmaktır. Bu araştırma ayrıca, cinsiyet, eğitim seviyesi, medeni durum, çalışma durumu, algılanan gelir durumu ve yaşanılan yer gibi sosyo-demografik özelliklerin Duygusal Zeka, Somatik Şikayetler ve Başaçıkma Tarzlarına etkisini göstermektedir. Çalışmanın bu amaçlarına ulaşmak için, 18 yaş üzeri 197 kadın ve 119 erkek katılımcıdan veri toplanmıştır. Veri toplama işlemi özbildirim ölçekleri ile gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, duygusal zeka somatik şikayetler ile anlamlı ve negatif yönde ilişkilidir. Duygusal Zekanın beş temel alt boyutu açısından, düşük Uyumluluk, Stres Denetimi, Kişisel yetenekler, ve Genel ruh durumu anlamlı olarak yüksek somatik şikayetlerle ilişkilidir. Ayrıca, duygusal zeka problem odaklı ve duygu odaklı başa çıkma stratejisi kullanımı ile anlamlı ve pozitif yönde ilişkilidir. Bunların yanında, somatik şikayetler, duygu odaklı ve direk olmayan başaçıkma: sosyal destek arama ile anlamlı olarak ilişkili bulunmazken, problem odaklı başa çıkma ile anlamlı ve negatif yönde ilişkili olduğu bulunmuştur. Ayrıca, toplam duygusal zeka, Uyumluluk ve Stres Denetimi alt boyutları ve başa çıkma tarzlarından problem odaklı başa çıkma somatik şikayetleri anlamlı olarak yordadığı bulunmuştur. Araştırma sonuçları problem odaklı başa çıkmanın duygusal zeka ve somatik şikayetler arasındaki ilişkiyi mediate etmediğini ortaya çıkarmıştır. Ayrıca, somatik şikayetler ve direk olmayan başa çıkma açısından anlamlı cinsiyet farklılıkları bulunmuştur. Kadınlar erkeklere kıyasla anlamlı bir şekilde daha fazla somatik şikayetler belirtmekte ve ayrıca kadınlar anlamlı bir şekilde erkeklerden daha fazla direk olmayan başa çıkma tarzı kullanmaktadırlar. Çalışmanın sonuçları, sınırılılıkları, klinik anlamdaki uygulamaları ve gelecek çalışmalar için öneriler literatür doğrultusunda tartışılmıştır.
Şizofreni hastalarının karşılanmayan ihtiyaçları

AmaçAraştırmanın amacı; Toplum Ruh Sağlığı Merkezinde tedavi gören şizofreni hastalarının ihtiyaçlarının ne kadarının karşılanmadığını saptamak ve karşılanmış ya da karşılanmamış ihtiyaçlarla, toplumsal işlevsellik, öznel iyileşme duygusu ve sosyo-demografik değişkenler arasındaki ilişkiyi incelemektir. YöntemDerince ve Halıdere Toplum Ruh Sağlığı merkezlerinde tedavi gören şizofreni tanısı almış 115 hastadan Demografik Bilgi Formu, Toplumsal İşlevselliği Değerlendirme Ölçeği, Öznel İyileşmeyi Değerlendirme Ölçeği, Camberwell İhtiyaç Değerlendirme Kısa Ölçeği kullanılarak veriler toplandı. BulgularŞizofreni hastalarının ihtiyaçlarının toplam sayısı ortalama 14,39 3, 75 iken karşılanmayan ihtiyaçların ortalama sayısının 6,66 3, 35 olduğu görülmüştür. Karşılanan ihtiyaçların ortalama sayısı ise, 7,71 3, 50 olarak bulunmuştur. Karşılanmayan ihtiyaçlarının sayısının; hastalık başlangıç yaşı, TRSM geliş süresi, gelir, ÖzİDÖ ve TİDÖ toplam puanları ile negatif yönde anlamlı ilişki gösterdiği görüldü. SonuçŞizofreni hastalarının ihtiyaçlarının ilaçla sınırlı olmadığı çok daha kapsamlı ihtiyaçlara sahip oldukları, kimi ihtiyaçlar karşılanırken kimi ihtiyaçların karşılanamadığı görüldü. Toplum Ruh Sağlığı Merkezleri gibi toplum temelli yaklaşımların arttırılması ile şizofreni gibi süreğen hastalığa sahip bireylerin topluma katılımının arttırılması ve ihtiyaçların sayısının azaltılması noktasında önemli olacaktır.