turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üniversite öğrencilerinin rastgele cinsel yaşantıları ile bağlanma stilleri ve yalnızlık algısı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Cinsel davranışı etkileyen değişkenleri anlamak, bireylerin ihtiyaçlarına uygun terapötik müdahaleler ve psiko-eğitim oturumları tasarlama sürecinde önemlidir. Bu çalışmada, tek gecelik ilişki yaşama ile bağlanma stilleri ve bireylerin yalnızlık algısı düzeyleri arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, yaşları 18-26 arası değişen ve basit seçkisiz örnekleme yöntemi kullanılarak seçilen 638 üniversite öğrencisine Hendrick Cinsel Tutum Ölçeği, Üç Boyutlu Bağlanma Stilleri Ölçeği, UCLA Yalnızlık Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Çalışmanın evreni Haliç Üniversitesi lisans öğrencileri olarak belirlenmiştir. Araştırma sonucunda öğrencilerin bağlanma stilleri ile tek gecelik ilişki yaşantıları arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptanmıştır. Kaçıngan bağlanma stiline sahip bireylerin, diğer bağlanma stiline sahip bireylere göre tek gecelik ilişki yaşantıları anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Güvenli bağlanan bireylerin diğer bağlanma stillerine oranla anlamlı düzeyde daha az tek gecelik ilişki sayısına sahip olduğu saptanmıştır. Kaçıngan ve kaygılı-kararsız bağlanan katılımcıların diğer bağlanma stiline sahip bireylere göre yalnızlık puan ortalamaları anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Tek gecelik ilişki sayısı diğerlerine oranla fazla olan bireylerin, yalnızlık puan ortalamaları anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Yalnızlık Ölçeği toplam puanı ile Cinsel Tutum Ölçeği alt boyut toplam puanları arasında negatif yönde anlamlı ilişki olduğu görülmüştür. Aktif cinsel yaşantısı bulunan ve tek gecelik ilişkisi olmayan katılımcıların güvenli bağlanma puan ortalamaları anlamlı düzeyde yüksektir. Tek gecelik ilişki sayısının cinsiyet üzerindeki dağılımları istatistiksel olarak anlamlı olup, erkeklerin kadınlara oranla daha fazla sayıda tek gecelik ilişkisi bulunduğu saptanmıştır. Erkeklerde kaçıngan ve kaygılı-kararsız bağlanma puanının, kadınlarda güvenli bağlanma puanının anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Çalışmanın, cinsellik alanında yapılacak gelecek araştırmalara katkı sağlaması hedeflenmektedir.
Madde kullanım bozukluğu olan erkek olgularda saldırganlığın ve kendine zarar verme davranışının yordanmasında bağlanma ve duygu düzenleme güçlüğünün rolü

Bu araştırmanın temel amacı madde kullanım bozukluğu olan erkeklerde saldırganlık ve kendine zarar verme davranışının yordanmasında bağlanma, psikopatoloji ve duygu düzenleme güçlüklerinin etkilerini incelemektir. Ayrıca bağlanma ile saldırganlık ve kendine zarar verme davranışı arasındaki ilişkide duygu düzenleme güçlüğünün aracı rolü de araştırılmıştır. Çalışmaya madde kullanım bozukluğu olan 252 erkek katılmıştır. Yetişkin bağlanma, duygu düzenleme güçlükleri, psikopatoloji, saldırganlık ve kendine zarar verme davranışları öz-bildirim ölçekleri ile ölçülmüştür. Değişkenlerin saldırganlık ve kendine zarar verme davranışı üzerindeki etkileri hiyerarşik regresyon analizi ile değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular bağlanma, duygu düzenleme güçlükleri ve psikopatolojilerin hem saldırganlığı hem de kendine zarar verme davranışını hiyerarşik olarak yordadığını göstermiştir. Ayrıca elde edilen bulgular duygu düzenleme güçlüklerinin bağlanma ile saldırganlık ve kendine zarar verme davranışı arasındaki ilişkide aracılık etkisinin olduğunu göstermiştir. Bulgulara göre, madde kullanım bozukluğu olan erkeklerde düşmanlık, güvensiz bağlanma ve anksiyete düzeyleri arttıkça saldırganlık düzeyi artma eğilimi göstermektedir. Bağlanma ve psikopatolojiler kontrol edildiğinde duygu düzenleme stratejilerindeki eksiklik ve dürtüsellikteki artış da saldırganlığın artması ile ilişkilidir. Ayrıca olumsuz duygular deneyimlendiğinde uygun duygu düzenleme stratejilerinde eksikliğin, dürtüselliğin ve düşmanlığın artması kendine zarar verme davranışı sergileme olasılığını da artırmaktadır. Düşmanlık ve duygu düzenleme güçlüğü madde kullanım bozukluğu olan erkeklerde kendine zarar verme davranışını artıran anlamlı risk faktörleridir. Duygu düzenlemede yaşanan güçlükler korkulu bağlanma ile saldırganlık arasındaki ilişkide kısmi aracılık etkisi gösteriyorken, diğer güvensiz bağlanma biçimleri ile saldırganlık arasında anlamlı aracılık ilişkisi göstermemiştir. Diğer yandan duygu düzenlemede yaşanan zorluklar korkulu bağlanma ile kendine zarar verme arasındaki ilişkide tam aracılık etkisi gösterirken, diğer güvensiz bağlanma biçimleri ile kendine zarar verme davranışı arasında anlamlı aracılık etkisi göstermemiştir. Bu bulgular, madde bağımlısı erkeklerde saldırganlığın ve kendine zarar verme davranışının önlenmesinde diğerlerine karşı duyulan düşmanlık, güvenli bağlanma, özellikle olumsuz duygular deneyimlerken uygun stratejiler üretme ve dürtüleri kontrol etmenin önemini vurgulamaktadır.
Ergenlik döneminde bağlanma kavramının anne ve çocuk arasındaki ilişkiye etkilerinin incelenmesi

Araştırmanın amacı ergenlerde anne-çocuk arasındaki bağlanmanın, aralarındaki iletişime etkisinin anlamlı olup olmadığının incelenmesidir. Araştırmaya Tokat ilinde yaşamakta olan 350 lise öğrencisi katılmıştır. Araştırmanın verileri Kerns Güvenli Bağlanma Ölçeği ve Ebeveyn ve Arkadaşlara Bağlanma Envanteri Kısa Formu kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinda Beğımsız Örneklem T-Testi, ANOVA ve Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda öğrencilerin annelerine bağlanma düzeylerinin kalınan eve, ailenin ortalama gelir düzeyine, anne babanın medeni durumuna, cinsiyete, babanın eğitim düzeyine, annenin eğitim düzeyine göre farklılık göstermediği fakat sınıfa göre farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Araştırma sonucunda öğrencilerin anneleri ile aralarındaki güven düzeyinin annenin eğitim düzeyine, sınıfa göre farklılık göstermediği fakat kalınan eve, ailenin ortalama gelir düzeyine, babanın eğitim düzeyine, anne babanın medeni durumuna, cinsiyete göre farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Araştırma sonucunda öğrencilerin anneleri ile aralarındaki iletişim düzeyinin cinsiyete, ailenin ortalama gelir düzeyine, anne babanın medeni durumuna, babanın eğitim düzeyine, annenin eğitim düzeyine, sınıfa göre farklılık göstermediği fakat kalınan eve göre farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Araştırma sonucunda öğrencilerin anneleri ile aralarındaki yabancılaşma düzeyinin babanın eğitim düzeyine, sınıfa, annenin eğitim düzeyine, cinsiyete göre farklılık göstermediği fakat anne babanın medeni durumuna, kalınan eve, ailenin ortalama gelir düzeyine göre farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Araştırma sonucunda çocukların anneye bağlanma düzeyinin, anneleri ile aralarındaki iletişimi ve güveni arttırırken, yabancılaşmayı azalttığı belirlenmiştir.
Uyku kliniğine başvurmuş ve uyku bozukluğu tanısı almış bireylerde uyku kalitesi, depresyon, anksiyete ve stres düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı, uyku kliğine başvurmuş ve uyku tanısı almış bireylerin, uyku kalitesi, depresyon, anksiyete ve stres düzeylerini incelemektir. Araştırmanın örneklemi 54'ü erkek ve 48'i kadın olmak üzere 102 yetişkin uyku bozukluğu tanısı almış bireylerden oluşmaktadır. Araştırmanın verileri, ' Lovibond Depresyon, Anksiyete ve Stres Ölçeği ' ve 'Pittsburg Uyku Kalitesi İndeksi ' ile toplanmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizi için SPSS paket programı (22.0) kullanılmıştır. Verilerin normal dağılıp dağılmadığının tespit edilmesi için 'Normallik Testi' gerçekleştirilmiştir. Verilerin normal dağılım göstermediği belirlenmiştir. 'Non-Parametrik' testlerde kullanılan 'Mann-Withney U' ve 'Kruskal-Wallis-H' testi kullanılmıştır. Örneklemi oluşturan bireylerin Sosyo-Demografik özellikleri 'Frekans' tablosu yapılarak özetlenmiştir. Araştırmanın hipotezleri doğrultusunda değişkenler arasındaki ilişkiyi incelemek içinse korelasyon analizleri kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre uyku bozukluğu tanısı almış kişilerde, uyku bozuklukları genel olarak incelendiğinde depresyon, anksiyete ve stres bulgusuna rastlanmamış, uyku bozuklukları ile uyku kalitesi arasında anlamlı bir sonuç elde edilmiştir. Uyku bozuklukları ayrı ayrı incelendiğinde, depresyon, anksiyete ve stres ile uyku bozuklukları arasında anlamlı bir sonuç olduğu görülmüştür.
Depresif bozuklukda kendi edimini değerlendirme

Çağdaş psikopatoloji kuramcılarından A. T. Beck'in bilişsel kuramında öne sürdüğü Depresif Bozuklukda bireyin kendisine, geleceğe ve dünyaya ilişkin olumsuz değerlendirmeleri olduğu yolundaki görüşlerine Lewinsohn, Mischel, Layne gibi bazı çalışmacılar karşı çıkmaktadır. Beck'in iddialarının tersine Depresif Bozuklukda bireylerin normaller kadar nesnel değerlendirme yaptıklarım belirtmektedirler. Bu çalışmanın amacı, Depresif Bozuklukda bireylerin kendi edimine ilişkin beklenti ve değerlendirmelerinin saptanarak sonuçların yukarıda belirtilen iki görüş ışığında tartışılmasıdır. Çalışma, toplam 105 kişiden oluşan 35'er kişilik üç ayrı denek grubu ile yürütülmüştür. Birinci grup, Major Depresif Bozukluk tanısı almış kişilerden oluşan Deney grubudur. İkinci grup, Major Depresif Bozukluk tanısı dışında herhangi bir Psikiyatrik Bozukluk tanısı alan deneklerden oluşan Kontrol I grubudur. Üçüncü grup ise hiçbir Psikiyatrik yakınması olmayan kişilerden oluşan Kontrol II grubudur. Grupların kendi edimlerini değerlendirmelerini incelemek amacı ile deneklere tam başarıyı elde ettikleri ve tam başarıya ulaşamadıkları görevler verilerek beklenti ve değerlendirmeleri belirlenmiştir. Edimleri deneyci tarafından saptanarak deneklerin beklenti ve değerlendirmelerinin edimleriyle farkına bakılmıştır. Edimin altındaki değerlendirmeler düşük değerlendirme, edimin üzerindeki değerlendirmeler ise yüksek değerlendirme olarak nitelendirilmiştir. Edimden farklı değerlendirmeler gerçeklikden uzaklaşma olarak yorumlanmıştır. Grupların beklenti ve değerlendirme puanlarına bakıldığında Depresif tanı grubunun 65 en düşük değerlere sahip olduğu gözlenmiştir. Zor görevlerde Depresif tanı grubunun edimi de Kontrol gruplarının ediminden düşüktür. Hem kendi edimini değerlendirme hem de beklenti düzeyinde, değerlendirme biçimleri irdelendiğinde; kolay görevlerde Depresif tanı grubunun en fazla düşük değerlendirme yapan grup, normal grubun ise en fazla nesnel değerlendirme yapan grup olduğu saptanmıştır. Zor görevlerde ise üç grubun da genellikle yüksek değerlendirme yaptıkları ve değerlendirme biçimleri açısından gruplar arası farklılığın bulunmadığı gözlenmiştir. Bu sonuç, Layne'in Depresif Bozuklukdaki bilişsel bozulmanın normallerdeki bozulmadan çok farklı olmadığı ve Ackermann'in ölçütlerin belirsiz olduğu durumlar ile beceri gerektiğine inanılan işlerde başarı değerlendirmesinin farklılaştığına ilişkin görüşlerini desteklemektedir. Bu çalışmada, Depresif tanı grubundan kolay görevlerde elde edilen bulgular, Bilişsel Kuramda belirtilen, kendini edimini değerlendirmede Depresif tanı grubunun bilişsel çarpıtmaları nedeni ile kendileri hakkında olumsuz değerlendirmeler yaptıklarına ilişkin görüşleriyle parallellik göstermektedir.
The factors contribute career adaptability of high school students

Bu çalışmanın amacı, lise öğrencilerinin kariyer uyum yeteneğini yordayan bazı olası faktörleri araştırmaktır. Bu amaçla; algılanan sosyal destek, iyimserlik ve genel öz-yeterlik inancı değişkenlerinin kariyer uyum yeteneği ile doğrudan ve dolaylı ilişkileri ve bu değişkenlerin kombinasyonunun kariyer uyum yeteneğine ilişkin varyansın ne kadarını açıkladığı araştırılmıştır. Araştırmanın örneklemi, Ankara'daki (862'si devlet lisesi, 748'i özel liseden olmak üzere) 1610 lise öğrencisinden oluşturmaktadır. Bu çalışmada, verileri toplamak amacıyla Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Revize Edilmiş Yaşam Yönelimi Ölçeği, Genel Öz-Yeterlik Ölçeği ve Kariyer Uyum Yetenekleri Ölçeği kullanılmıştır. Bu çalışma kapsamında öncelikle, Kariyer Uyum Yetenekleri Ölçeği Türkçe Formu'nun lise öğrencileri için psikometrik özelliklerini değerlendirmek amacıyla bir pilot çalışma yapılmıştır. Sonrasında, önerilen modelin veriye uygunluğu çoklu grup yapısall eşitlik modellemesi ile test edilmiştir. Çoklu grup yapısall eşitlik modellemesi sonuçlarının önerilen modelin okul türüne göre değişmediğini göstermesi üzerine yapısall eşitlik modellemesi bütün grup üzerinde sınanmıştır. Model, kariyer uyum yeteneğine ilişkin varyansın %46'sini açıklamıştır. Spesifik olarak ise, algılanan sosyal destek ve iyimserliğin genel öz-yeterlilik inancı aracılığıyla kariyer uyum yeteneği üzerinde dolaylı bir etkiye sahip olduğu görülmüştür. Bu çalışmanın bulgularının, kariyer uyum yeteneğine katkılarını anlamada teori, araştırma ve uygulama alanlarına ışık tutacağı düşünülmektedir.
Üniversite öğrencilerinde özgecilik ve mükemmeliyetçilik anlayışı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinde özgecilik ve mükemmeliyetçilik anlayışları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma İstanbul ilinde 5'i devlet, 8'i özel olmak üzere farklı üniversitelerde öğrenim görmekte olan 250'si kadın, 250'si erkek olan toplam 500 üniversite öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Katılılımcıların özgecilik düzeylerine ilişkin veriler Özgecilik Ölçeği (Ümmet, Ekşi ve Otrar, 2013), mükemmeliyetçilik düzeylerinin belirlenmesinde Kendini Mükemmeliyetçi Gösterme Ölçeği (Balcı, Kıral, Kalafat ve Boysan, 2009) ve kişisel özelliklere ilişkin veriler araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılarak elde edilmiştir. Araştırma sorularına bağlı olarak verilerin analizinde çoklu regresyon analizi, T testi, tek yönlü varyans analiz ve frekans dağılımları, aritmetik ortalama ve standart sapma gibi betimsel veriler kullanılmıştır. Regresyon analizinde üniversite öğrencilerinde özgecilik düzeylerinin alt boyutlarından alınan puanlar yordanan değişken, mükemmeliyetçi kendini göstermenin alt boyutlarından alınan puanlar yordayıcı değişken olarak ele alınmıştır. Üniversite öğrencilerinde özgecilik anlayışının cinsiyete, yaşa, ailenin ortalama gelir düzeyine, kimlerle yaşadığına, yetiştirildikleri aile stiline göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemek için tek yönlü varyans analizi ve T testi analizleri yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, üniversite öğrencilerinde özgecilik davranışı ve mükemmeliyetçilik arasında anlamlı ilişkilerin olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca kadınların erkeklerden daha fazla özgeci davranışta bulundukları, yaşı küçük olan üniversite öğrencilerinin büyük olanlara göre daha az özgeci davranış gösterdikleri de tespit edilmiştir.
Ergenlerin benlik saygısı ve sosyal kaygı düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmada lise 10. ve 11. sınıf öğrencilerinin benlik saygısı ve sosyal kaygı düzeyi ilişkisi ve bu değişkenlerin bazı sosyodemografik özelliklere göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Araştırmanın evrenini 2011- 2012 eğitim öğretim yılında İzmir ilinde ortaöğretim kurumlarının 10. ve 11. sınıflarına devam etmekte olan öğrenciler oluşturmaktadır. 152 kız ve 148 erkek olmak üzere toplam 300 öğrenci araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Araştırmada ölçme aracı olarak Coopersmith Benlik Saygısı Envanteri ve Sosyal Kaygı Ölçeği ile araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Veriler SPSS 15 istatistik programı kullanılarak, Mann ? Whitney U ve Kruskal ? Wallis H teknikleri ile çözümlenmiştir. Korelasyon analizi için Spearman Brown sıra korelasyon testi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre ergenlerin benlik saygısı düzeyleri ile sosyal kaygı düzeyleri arasında negatif yönde anlamlı ilişkiler olduğu tespit edilmiştir. Cinsiyet, yaş, anne baba birlikteliği, baba çalışma durumu, sosyoekonomik düzey, yaşamın en uzun süre geçirildiği yer, karşı cinsten özel bir arkadaşa sahip olma durumuna göre benlik saygısı düzeylerinin, genel sosyal kaygı düzeylerinin ve sosyal kaygı alt boyutları düzeylerinin farklılaşmadığı saptanmıştır. Sonuçlar, anne çalışma durumuna, anne öğrenim düzeyine ve okul dışı faaliyetlere katılma durumuna göre ergenlerin benlik saygısı düzeylerinin ve sosyal kaygı alt boyutlarından değersizlik duygusu düzeylerinin değişmediğini, genel sosyal kaygı ile sosyal kaygı alt boyutlarından sosyal kaçınma ve kritize edilme kaygısı düzeylerinin değiştiğini ortaya koymaktadır. Annesi çalışan, annesinin öğrenim düzeyi yüksek olan ve okul dışı faaliyetlere katılan ergenlerin genel sosyal kaygı düzeylerinin ve alt boyutlarından sosyal kaçınma ile kritize edilme kaygısı düzeylerinin düşük olduğu saptanmıştır. Algılanan anne tutumuna ve algılanan okul başarısına göre ergenlerin benlik saygısı düzeylerinin değişiklik gösterdiği, genel sosyal kaygı düzeylerinin ve alt boyutlarının ise değişmediği saptanmıştır. Algılanan baba tutumuna göre benlik saygısı düzeylerinin ve sosyal kaygı alt boyutlarından değersizlik duygusu düzeylerinin farklılaştığı görülmektedir. Baba öğrenim durumuna göre ergenlerin genel sosyal kaygı ve kritize edilme kaygısı alt boyutu düzeylerinin farklılaştığı saptanmıştır. Arkadaş grubuna sahip olup olmamaya göre ergenlerin benlik saygısı düzeylerinin ve sosyal kaygı alt boyutlarından sosyal kaçınma ile değersizlik duygusu düzeylerinin farklılaştığı görülmektedir. Fiziksel olarak kendini beğenme, kendi başına karar alabilme, kalabalık önünde konuşmakta zorlanma ve eleştiri aldığında rahatsız olma durumlarına göre ergenlerin benlik saygısı düzeylerinin ve genel sosyal kaygı ile tüm alt boyutlarının farklılaştığı saptanmıştır.
Erken dönem Nuri Bilge Ceylan sinemasının varoluşçu terapi kavramları çerçevesinde incelenmesi

Toplumda psikolojik sorunların sirayet ettiği pek çok alan sayılabilir; bunlardan biri, kişinin her zaman ortaya bir şeyler çıkarıp üretmese de bir tiyatroya giderek bir sergiyi ziyaret ederek dolaylı yoldan da olsa beslendiği sanattır. Ortaya konulan eserlerde alıcının gördüğü, dinlediği ve baktığının çok ötesinde, sanatçının dışavurumlarının çeşitli psikolojik katmanları olabilmektedir. Sinema alanının psikolojik boyutunda yapılan araştırmalarda yaratılan karakterler, birçok patolojiyi tanımlamaya yardımcı olabilmekle beraber metin kurgusunun kodlarının çözümlenmesinde pek çok psikolojik süreçlere değinilebildiğini göstermektedir. Çalışmaya konu olan Türkiye Sineması'nın önemli isimlerinden Nuri Bilge Ceyla'nın erken dönem filmleri Varoluşçu Terapi kavramları çerçevesinde incelenecektir. Ceylan sineması'nda varoluşsal izleklere sıkça rastlanmakta; yabancılaşma, yas, melankoli, can sıkıntısı, yokluk istenci gibi kavramlar süreklilik göstermektedir. Nuri Bilge Ceylan sinemasına hakim olan bu kavramlardan yola çıkılarak Varoluşçu Terapi'nin temel kavramları olan ölüm, özgürlük, yalıtım, anlamsızlık temaları çerçevesinde ele alınarak yorumlaması yapılacaktır.
Üniversite öğrencilerinde sosyal kaygının cinsiyet rolleri ve aile ortamı bağlamında incelenmesi

Bu arastırmanın amacı, üniversite ögrencilerinin sosyal kaygı düzeyleri ile aile ortamları arasındaki iliskiyi incelemek ve ögrencilerin sosyal kaygı düzeylerinin cinsiyet rollerine ve çesitli demografik özelliklerine göre farklılasıp farklılasmadıgınısınamaktır. Bu amaçla katılımcıların sosyal kaygı düzeyleri; aile ortamları, cinsiyet rolleri ve çesitli bagımsız değişkenler açısından incelenmistir. liskisel tarama modeli niteligindeki bu arastırmanın çalısma grubunu, Marmara Üniversitesi Atatürk Egitim Fakültesi, Teknik Egitim Fakültesi, Eczacılık Fakültesi, Tıp Fakültesi ve Mühendislik Fakültelerinin farklı bölümlerinde ögrenim gören her sınıf düzeyinden 210 kız ve 317 erkek olmak üzere toplam 527 ögrenci olusturmaktadır. Verilerin analizinde, Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Teknigi, Bagımsız Grup t Testi, Mann Whitney-U Testi, Kruskal Wallis-H Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi tekniklerindenyararlanılmıstır. Varyans analizi sonucunda, farkın kaynagını belirlemek amacıyla Scheffe testi kullanılmıstır. Arastırmadan elde edilen sonuçlar, üniversite ögrencilerinin sosyal kaygı düzeyleri ile aile ortamları arasında anlamlı bir iliskinin olduğunu göstermektedir. Ayrıca, üniversite ögrencilerinin sosyal kaygı düzeylerinin cinsiyet rollerine göre de anlamlı düzeyde farklılastıgı ortaya konulmustur. Sosyal kaygının, demografik değişkenlerdenyas, anne egitim düzeyi ve baba egitim düzeyi değişkenlerine göre anlamlı düzeydefarklılastıgı, buna karsın cinsiyet ve kardes sayısı değişkenlerine göre sosyal kaygı düzeylerinin farklılasmadıgı sonucuna ulasılmıstır. Son olarak, arastırma bulguları çerçevesinde elde edilen sonuçlar tartısılmıs ve yine bulgular ısıgında çesitli önerilerde bulunulmustur.
Fazla çalışma sürelerinin çalışanların yaşam kalitesi ve örgütsel bağlılık düzeyleri üzerindeki etkisi

4857 sayılı İş Kanunu'nda haftalık 45 saatlik çalışma süresinin üzerinde yapılan çalışmalar olarak tanımlanan fazla çalışma, işçiye ek kazanç sağlarken, işçinin sağlığı ve sosyal yaşamı üzerinde ise, bir takım olumsuzluklara neden olabilmektedir. Bu çalışmada Antalya İli Alanya İlçesinde yer alan turizm işletmelerindeki çalışanların fazla çalışma ile ilgili görüşlerinin örgütsel bağlılık ve yaşam kaliteleri arasındaki ilişki incelenmiş ve çalışma 416 çalışana uygulanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak fazla çalışma bilgi düzeyi, fazla çalışmaya isteklilik ve fazla çalışma ile ilgili olumsuz düşüncelere boyutlarından oluşan fazla çalışma ölçeği, duygusal, devam ve normatif bağlılık düzeylerinin araştırıldığı örgütsel bağlılık ölçeği ve tükenmişlik, mesleki tatmin ve eşduyum yorgunluğu boyutlarının araştırıldığı yaşam kalitesi ölçeği kullanılmıştır. Araştırma neticesinde Fazla çalışma ile ilgili görüşler, örgütsel bağlılık ve yaşam kalitesi düzeyleri ve alt boyutlarının anlamlı olarak ilişkili olduğu tespit edilmiştir.
Kadın mahkumlarda psikopati ile suç tekrarı ve suç tipi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Araştırmada, kadın mahpuslarda suçla ilgili olabilecek değişkenler; sosyodemografik ve psikolojik faktörler incelenmiştir. Bununla birlikte kadınların suça karışmasıyla ilişkili olabilecek faktörler belirlenmeye ve değerlendirilmeye çalışılmıştır. Araştırmada hükümlü kadınların çeşitli özellikleri hakkında bilgi toplayabilmek için araştırmacı ve tez danışmanı tarafından oluşturulan Sosyo-Demografik Özellikler ve Suıçla İlgili Özellikler Bilgi Formu ve psikopati düzeylerinin belirlenebilmesi için Levenson Psikopati Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma kapsamında, Ankara Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu, Adana Karataş Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu, Denizli Bozkurt Kadın Açık Ceza İnfaz Kurumu, Gebze Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu, Kocaeli Kadın Açık Ceza İnfaz Kurumu olmak üzere 5 farklı cezaevinden veri toplanmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu oluşturan 304 kadın hükümlünün yaş aralığı 18 -65, yaş ortalaması 35 .81'dir (ss=10.37). Çalışmanın veri analizinde demografik değişkenler üzerinde frekans dağılımları ile betimleyici istatistikler yapılmıştır. Ortalama psikopati puanlarının diğer değişkenlere göre farklılıkları tek yönlü varyans analizi ANOVA, bağımsız örneklemler T-Testi, Pearson Korelasyon Katsayısı Testi ve Ki-Kare Testi ile incelenmiştir. Alınan sonuçlara göre, eğitim durumu, okul başarısı, gelir, sosyal çevre, büyüten, babanın ölümü değişkenleri birincil psikopati, ikincil psikopati ve total psikopati puanları ile anlamlı derecede ilişkili bulunmuştur. Mala yönelik suç işleyenlerde mükerrer suç oranının şahsa yönelik suç işleyenlerden fazla olduğu ve şahsa yönelik suç işleyenlerin ilk suç yaşının mala yönelik suç işleyenlerin ilk suç yaşından daha yüksek olduğu bulunmuştur. Alanda psikopati ve suç ilişkisine dair bilgiler genellikle erkek mahkumlardan gelen verilere dayanmakta olduğundan; araştırmamızın suç özellikleri, mükerrer suç ve psikopati ilişkisine dair kadınlarla ilgili sınırlı bilgiye sağladığı katkı, güncel literatür bağlamında tartışılacaktır.