turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bütünleşik tedarik zinciri ağında tesis yeri seçimi problemi için bulanık çok amaçlı programlama modeline sezgisel bir yaklaşım: Tavlama benzetimi algoritması

Geleneksel tedarik zinciri ağı tasarım problemleri genellikle tek amaçlı olarak ele alınmıştır. Ancak, tedarik zincirleri gerçek hayatta birbirleri ile çelişen amaçları olan organizasyonların meydana getirdiği karmaşık ağlardır. Bu çalışmada, piyasa taleplerinin belirsiz olduğu bütünleşik bir tedarik zinciri ağındaki birden fazla ölçülemeyen amacı gerçekleştirmek için çok ürünlü, çok aşamalı ve çok dönemli planlama modeli önerilmiştir. Tedarik zinciri planlama modeli, birbiriyle çelişen birkaç amacı doyurmak için karışık tamsayılı doğrusal olmayan programlama problemi olarak bina edilmiştir. Önerilen model iki amaç fonksiyonundan oluşmaktadır. Birincisi, tedarik zincirindeki sabit tesis açma ve işletme maliyetleri ile mesafelere bağlı olarak belirlenen taşıma maliyetlerinin en azlanmasıdır. İkincisi, Ekonomik Üretim Miktarı modeline göre satın alma, sipariş verme, stok bulundurma ve yok satma maliyetlerinin en azlanmasıdır. Karar vericilerin kesin olmayan hedef değerlerini önerilen modele dahil edebilmek için bulanık hedef programlama yaklaşımı kullanılmış, model, GAMS/DICOPT optimizasyon programı kullanılarak çözülmüştür. Bütünleşik tedarik zinciri ağında tesis yeri seçimi problemlerinin karmaşıklığı NP Zor problemler sınıfına girmektedir. Modelin karmaşık yapısından dolayı, problem boyutu büyüdükçe çözüm zorlaşmakta ve hatta imkansız hale gelmektedir. Bu nedenle, büyük boyutlu problemlere de kabul edilebilir çözümler elde edebilmek için Tavlama Benzetimi Algoritması tabanlı bir sezgisel yöntem geliştirilmiş ve Borland C++ Builder programlama dili ile kodlanmıştır. Bu yazılımdan elde edilen sonuçlar ile GAMS/DICOPT optimizasyon programından elde edilen sonuçlar karşılaştırılmış, önerilen Tavlama Benzetimi Algoritması tabanlı sezgisel yöntemin etkinliği test edilmiştir. Çalışmada sunulan uygulama sonuçları, bulanık modelleme ve çözüm yaklaşımlarının daha gerçekçi tedarik zinciri modelleri oluşturulmasında kullanılabileceğini göstermiştir.
Gözetleme ve izleme sistem teknolojilerinin çalışanların stres ve verimlilik algıları üzerindeki etkisi: Teknoloji geliştirme bölgeleri, ARGE çalışanları uygulaması

Günümüzde, çalışanlar giderek artan bir şekilde elektronik izleme ve gözetime tabi tutulmaktadır. Çeşitli türde uygulanan gözetleme ve izleme işlemleri, çalışanların bilgisi dahilinde ya da izni alınmadan uygulanmaktadır. Bu izleme sürecinin çalışanın ürettiği iş üzerinde olumlu ya da olumsuz etkiler oluşturduğu düşünülmektedir. Bu araştırma ile Türkiye'de bulunan Teknoloji Geliştirme Bölgelerinde ARGE personeli olarak çalışanların, stres ve verimlilik algılarının uygulanan elektronik izleme veya gözetimden hangi yönde etkilendikleri incelenmiştir. Bu tezde yer alan analizler, 119 ARGE çalışanı vasıtasıyla, tezin amacına yönelik toplanan veri seti üzerinden gerçekleştirilmiştir. Dünyada ve Türkiye'de iş yerlerinde çok çeşitli gözetleme ve izleme teknolojileri kullanılmasına rağmen bu araştırmada sadece en yaygın şekilde kullanılan ve teknoloji geliştirme bölgelerinde kullanımı olan teknolojilere yer verilmiştir. Bunlar, geçiş kontrol, kapalı devre kamera kayıt, telefon ve ses kaydı, e-posta filtreleme, internet erişim kaydı, internet filtreleme ve bilgisayar, veri gözetim teknolojileridir. Araştırmanın birinci bölümünde, gözetleme ve izleme sistem teknolojilerinin ortaya çıkışı, türleri ve kullanımını içeren literatür araştırması yer almaktadır. Bu bölümde iş yerlerinde uygulanan elektronik gözetime dair yürütülmüş araştırma bulguları incelenmiştir. Günlük yaşantıda elektronik gözetime dair popüler dergi ve basında yer alan ilginç bilgilerle literatür desteklenmiştir. İkinci bölümde, elektronik gözetimin stres ve verimlilik algısı üzerindeki etkilerinin yer aldığı literatür araştırması bulunmaktadır. Bu bölümde firma ve kurumların daha çok çıktı üretebilmek amacıyla, verimliliği arttırmak için çalışanların gözetimine verdikleri öneme ve bunun çalışanların stres algıları üzerindeki etkilerini gösteren bazı araştırmalara değinilmiştir. Üçüncü bölümde araştırma yöntemine dair kısa bilgiler bulunmaktadır. Bu bölümde araştırmanın yeniliği ve toplumsal alakası, varsayım ve sınırlılıklar ile yöntem ve araştırma soruları incelenmiştir. Dördüncü bölümde Türkiye'de uygulanan işyeri elektronik gözetimine ilişkin tanımlayıcı istatistik bilgileri ile bulgular yer almaktadır. Bulgular, firmaların değişik amaçlarla çeşitli türden elektronik izlemeye başvurduklarını desteklemektedir. Bu bölümde değişik çalışan gruplarının stres ve verimlilik algıları arasında farklar analiz edilmiştir. Bu bölümde ayrıca araştırma sorusuna yönelik detaylı ekonometri analizi yer almaktadır. Beşinci bölümde sonuç ve öneriler yer almaktadır. Ayrıca bulgular özetlenmiş ve ileriki araştırmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Askeri zekaya doğru: Kavramlaştırma ve askeri ortamda başarı için bir ölçek geliştirme denemesi

Zeka tanımlaması oldukça güç bir kavramdır zira yapılacak tanımlama hangi bilim dalında konunun ele alındığı ve hangi yaklaşımla tanımlama yapılacağına göre değişmektedir. Zekayı ölçmek ise zekanın karmaşık yapısından dolayı daha güç bir işlemdir. Uzun yıllar büyük bir ilgi ile çeşitli alanlarda kullanılan IQ testleri özellikle bu testlerden yüksek skor alan herkesin yaşamda başarılı olamadığının gözlemlenmesi ile yeterliliği sorgulanan bir kavram olmaya başlamıştır. Zekanın sadece bilişsel yeteneklerle açıklanamayacağı, başka faktörlerin de bu hususta önemli olduğu yönündeki varsayım, zekanın açıklanması için başka faktörlerin araştırılmasında önemli etken olmuştur. Bu çalışmalar neticesinde ortaya çıkan pek çok yeni zeka türünden bahsetmek mümkündür. Yukarıda ifade edilen zeka türlerinden birisinin de askeri zeka olabileceği düşüncesinden yola çıkarak tasarlanan bu çalışmada, Türk Kara Kuvvetlerinde görev yapan personelin bu ortamda başarılı olabilmek için hangi özelliklere sahip olmaları gerektiği sorusunun cevabı aranmıştır. Bu sebeple araştırmada önce askeri zeka olarak ifade ettiğimiz bu zeka türü ve bunu oluşturan özellikler keşfedilmeye çalışılmıştır. Daha sonra askeri ortamda başarı için gerekli olarak belirlenen özelliklerin ölçümlenebilmesi maksadıyla bir ölçek geliştirilmeye gayret edilmiştir. Ölçek geliştirme çalışması madde havuzunun oluşturulması, ölçeğin yapılandırılması ve ölçeğin değerlendirilmesi aşamalarından oluşturulmuştur. Yazın taramasını müteakip halen görevde olan 47 ve görevden ayrılmış 13 personel ile mülakat yapılarak madde havuzu oluşturulmuştur. İçerik geçerliliği kapsamında uzman görüşüne sunulan ölçek ile daha sonra yapı geçerliliği kapsamında pilot uygulama (n=634) yapılmıştır. Açımlayıcı faktör analizi ve lojistik regresyon analizleri sonucunda askeri ortamda başarıyı yordayan özellikleri içeren 2 boyutlu bir yapı oluştuğu görülmüştür. Ölçeğin değerlendirilmesi kapsamında esas örneklem (n=1209) ile nihai çalışma yapılmıştır. Açımlayıcı faktör analiziyle elde edilen 2 boyutlu yapının toplam varyansın % 69'unu açıkladığı görülmüştür. Ölçeğin güvenilirlik katsayısı 0,97 (davranışsal boyut 0 ,95, bilişsel boyut 0 ,93) olarak hesaplanmıştır. Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda, birinci düzey modelin en iyi uyum değerlerine sahip olduğu bulunmuştur. Yapı geçerliliği kapsamında ölçeğin duygusal zeka ölçeği ile benzeşim geçerliliği sağladığı; kişilik ölçeğinin dışa dönüklük, uyumluluk ve öz disiplin boyutları ile kısmen ve zayıf derecede ayrılma geçerliliği sağladığı görülmüştür. Yordama geçerliliği kapsamında, askeri zeka ölçeğinin ÖVD ve iş performansının güçlü yordayıcısı olduğu belirlenmiştir. Sonuçlar, geliştirilen askeri zeka ölçeğinin güvenilir ve geçerli bir ölçme aracı olduğunu göstermiştir.
Ana dağıtım üssü yer seçim problemleri ve bir kamu kurumu için gerçek bir ana dağıtım üssü yer seçim problemi

Ana Dağıtım Üssü yer seçim problemleri, son 25 yıldır yerleşim teorisinin önemli bir araştırma alanı haline gelmiştir. Bunda modern taşımacılık ve telekomünikasyon sistemlerinde topla-dağıt ağ yapılarının kullanımının büyük rolü vardır. Topla- dağıt ağ yapısında, merkezi konumda olan bir tesis, toplama ve dağıtma noktası olarak hizmet verir. Toplama ve dağıtma noktası olarak kullanılan bu merkez 'ana dağıtım üssü' olarak isimlendirilir. Topla-dağıt ağ sistemlerinde tüm başlangıç-varış noktası arasındaki akışlar doğrudan bağlantı hatları ile değil, ölçek ekonomisinden yararlanmak amacıyla ADÜ'lerde toplanır ve yine ADÜ'ler üzerinden varış noktalarına gönderilir. Böylece, daha az sayıda bağlantı hattı ve daha düşük maliyetlerle, daha çok noktaya erişim sağlamak mümkün olur. Bu çalışmada, dönemsel olarak çalışanlarının bir bölümünü Erzincan-Elazığ-Diyarbakır-Mardin hattının batısındaki illerden hattın doğusundaki illere, hattın doğusundaki illerden hattın batısındaki illere ve hattın doğusundaki iller arasında taşıtması gereken bir kamu kurumuna yönelik gerçek bir ana dağıtım üssü yer seçim problemi ele alınmıştır. Literatürde yapılan inceleme neticesinde, problemi tüm karakteristikleri ile çözebilecek bir matematiksel modele rastlanmamıştır. Kurumun talepleri ve problemin gereksinimlerinden yola çıkılarak, literatürde yer alan, kapasite kısıtlı ve çok atamalı yapıya sahip ADÜ yer seçim problemlerine yeni boyut kazandırılmıştır. Bu çalışmada literatürde yer alan çalışmalardan farklı olarak ADÜ olarak seçilmeyen kaynak-varış çiftleri arasındaki akışlarda ADÜ kullanma zorunluluğu gevşetilmiş ve ADÜ olarak seçilen düğümlerin kapasitelerinin hem ADÜ, hem de ADÜ olarak seçilmeyen düğümlerden gelen akışlardan etkilenmesi sağlanmıştır. Çalışmada ele alınan problemin çözümü için, ADÜ olarak seçilmeyen düğümler arasında direkt gidişe müsaade eden iki farklı matematiksel model önerilmiştir. Birinci matematiksel model: çok atamalı, kapasite kısıtlı, ADÜ olarak seçilmeyen düğümler arasında direkt gidişe müsaade eden, ADÜ sayısının model tarafından belirlendiği, düğümler arasındaki mesafelerde üçgensel eşitsizliğin bulunmadığı ADÜ yer seçim problemi şeklindedir. İkinci matematiksel model ise: birinci matematiksel modelden farklı olarak, ADÜ sayısının kullanıcı tarafından belirlendiği p-ADÜ medyan problemi şekildedir. Geliştirilen matematiksel modeller, GAMS IDE 2.0.34. 19 yazılımı ile kodlanmış ve CPLEX 10.1 çözücüsü kullanılarak makul çözüm zamanlarıyla en iyi çözümlere ulaşılmıştır.
Bazı öncülleri ve sonuçları bağlamında kurumsal girişimcilik: Görgül bir araştırma

Bu çalışma, başarılı örgütlerin önemli bir öğesi sayılan kurumsal girişimcilik davranışlarının bazı öncülleri ile sonuçlarını bir yapısall eşitlik modeli içinde tespit etmek amacıyla yürütülmüştür. Bu maksatla İstanbul Sanayi Odasına üye firmalarda çeşitli kademelerde çalışan 411 yöneticiden anket tekniği ile toplanan verilerle bir araştırma yapılmıştır. Bulgulara ulaşmak için yapısall eşitlik modeli analizi ile birlikte, bağımsız örneklem t testi veya tek yönlü varyans analizi, korelasyon ve regresyon analizleri yapılmıştır. Elde edilen bulgular incelendiğinde, kurumsal girişimciliğin öncülleri olan çevre, örgüt büyüklüğü ve örgüt yapısının örgütün kurumsal girişimcilik davranışları üzerinde etkileri olduğu görülmüştür. Ayrıca, kurumsal girişimcilik davranışlarının algısal örgüt performansı değişkenini yordadığı ortaya konulmuştur. Bunların yanı sıra değişkenler arası ikili ilişkiler incelendiğinde, yapısall eşitlik modeli çerçevesinde ortaya konan ilişkiler genel olarak desteklenmiştir. Tüm bulgular değerlendirildiğinde, örgütlerin kurumsal girişimcilik davranışlarını merkeze alan çevre, örgüt yapısı ve örgüt büyüklüğünü öncül olarak kabul eden ve örgüt performansını sonuç değişkeni olarak irdeleyen bir modelin oluşturulabileceği belirlenmiştir.
Askeri personele verilen eğitimin etkinliğinin değerlendirilmesi ve örgütsel bağlılıkla ilişkisi: Görgül bir araştırma

Bu araştırmada, Tankçı Uzman Erbaş Temel Eğitiminin etkinliği değerlendirilmiş ve söz konusu eğitimin örgütsel bağlılıkla ilişkisi ortaya konulmuştur. Çalışmada; Alliger, Tannenbaum, Bennett, Traver ve Shotland (1997) tarafından Kirkpatrick eğitim değerlendirme modelinin detaylandırılarak geliştirilmesi suretiyle oluşturulan sınıflandırma esas alınmıştır. Araştırmada, 249 uzman erbaş ile 104 subay ve astsubaydan anket ile toplanan veriler çeşitli istatistiksel analiz yöntemleri ile değerlendirilmiştir. Sonuçlar; temel eğitimin yeterliliğinin, eğitimden ve eğiticilerden duyulan duyulan memnuniyetin orta düzeyde algılandığını göstermiştir. Başka bir deyişle, eğitilenlerin fayda ve beğenme reaksiyonları genel olarak olumlu yöndedir. Yakın öğrenme, bilginin muhafazası ve eğitimin transferi arzu edilen seviyede gerçekleşmektedir. Uzman erbaşların hizmet içi eğitim algılamaları ile örgütsel bağlılıklarının olumlu yönde ilişkili olduğu tespit edilmiş ve Tankçı Uzman Erbaş Temel Eğitiminin geliştirilmesi ile eğitimin iş ortamına transfer derecesinin ve uzman erbaşların örgütsel bağlılıklarının artırılmasına yönelik önerilerde bulunulmuştur. Ayrıca araştırmanın yazına ve uygulamacılara katkısı ile kısıtlılıkları tartışılmıştır. Son olarak, gelecekteki çalışmalar için bazı önerilerde bulunulmuştur.
Proje risk yönetiminde analitik bir model önerisi ve savunma sanayiinde pilot uygulaması

Risk Yönetimi, araştırmacılar tarafından en fazla araştırılan alanlar içerisinde yer almaktadır. Bunun önemli nedenlerinden birisi neredeyse tüm organizasyonların risk kavramının ve risk yönetiminin üzerinde önemle durması olabilir. Riskin çok yönlü olması ve yönetim biliminin birçok alanıyla ilişkili olması da araştırmacılar açısından dikkate değer bulunmuş olabilir. Bununla birlikte önceki araştırmalar genel olarak riskin çeşitli nedenleri ve aynı zamanda riskleri azaltmak için geliştirilen çeşitli araç ve metodolojiler üzerinde durmuştur. Bugüne kadar riski etkileyen birçok parametre bilim insanları ve araştırmacılar tarafından ele alınmıştır. Risk yönetimi konusunda geliştirilmiş modeller de bulunmaktadır. Bununla birlikte, özellikle proje yönetiminde riski ölçülebilir bir parametre olarak ele alan ve riskin yönetilmesinde analitik bir model öneren araştırmaların uygulamada çok başarılı olmadığı değerlendirilmektedir. Bu araştırma, proje yönetimi odaklı bir yöntem belirlemeyi hedeflemekte ve 2007 yılında Livvarçin tarafından geliştirilen Vektör Teorisini kullanarak risk yönetiminde yeni bir analitik model önermektedir. Projelerde risk değerlendirmesi için kavramsal bir model önerisinde bulunmayı ve risk yönetimini, çok yönlü ve vektörlerin şiddetini ölçen metod kullanarak, vektör teorisi bakış açısı ile açıklamayı amaçlamaktadır. Araştırma da önerilen metodoloji kullanılarak 3 farklı projenin performanslarını belirleyebilmek için ayrıca pilot çalışma da yapılmıştır. Nitel ve niceliksel metodolojiler kullanılarak, önerilen modelin geçerliliği ve güvenilirliği ispat edilmiştir. Gerçekleştirilen pilot çalışmada, proje risk yönetimi: bütçe, takvim, kalite, çıktıların performansı, motivasyon, gelişim ve temel yetenek/ uzmanlık alanı olarak, 7 ayrı proje performans göstergesine odaklanarak incelenmiştir. Bu 7 gösterge ile risk vektörünü ölçmek için bir metrik geliştirilmiştir. 7 vektörün bileşkesi tüm projenin risk vektörünü göstermektedir. Özetlemek gerekirse, araştırmanın amacı risk yönetimi için, hem bilimsel olarak kanıtlanmış hem de gerçek iş hayatında kullanılabilecek, niteliksel ve bütünsel bir model önerisinde bulunmaktır.
Kamu kurumlarında bilişim teknolojileri ile ilgili şartname yazılırken teknoloji öngörüsünün yapılması

Günümüzde teknoloji ve teknoloji ürünleri bilindiği üzere hızla değişmekte ve gelişmektedir. Gelişen ve değişen günümüz koşullarına kamu kurum ve kuruluşlar da alımlar yaparak ayak uydurmaya çalışmaktadır. Dünyada ve ülkemizde kamu alımlarının boyutları düşünüldüğünde, teknoloji içeren alımlar bu düzen içinde büyük öneme sahiptir. Kamu alımlarında şeffaflık ve verimlilik, zaten kısıtlı olan kaynakların kullanımında önem arz etmektedir. Bu bağlamda, teknoloji içeren projelerin şartname yazım sürecinde teknolojik öngörü yapabilmek önemlidir. Bu çalışmada, seçilen teknoloji alanı olan bilgisayar teknolojilerindeki değişimler incelenmiş, kamuda yürütülen projelerin süreleri veri olarak derlenmiş ve bu veriler kullanılarak analizler yapılmıştır. İlk bölümde kamu ihaleleri ve teknoloji değişimi hakkında bilgi verilmiştir. Ardından birçok projede kullanılan ortak bilgisayar bileşenlerinin teknolojilerinin değişimi incelenmiştir. Daha sonra ise kamudaki bazı
Çok kriterli karar verme yöntemleri ile lojistik tesis yer seçimi: Kamu sektöründe bir uygulama

Bu çalışmada, bir kamu kurumunun yeni açacağı bir ikmal merkezi için yer seçimi problemi ele alınmıştır. Birimlerinin lojistik ihtiyaçlarının karşılanması ve ikmal akışının sağlanmasındaki temel yapı ikmal merkezleridir. En iyi alternatif ikmal merkezi yer seçimi problemi için öncelikle literatürde tesis yer seçimi problemlerinde kullanılan ve kurumun ihtiyaçları doğrultusunda belirlenen kriterler tespit edilmiştir. Bu kriterlerden kendi birimlerinin tesis yerleşimine uygun olanlar tespit edilmiş ve soru haline dönüştürülerek kriterler ve kriterlerin önem derecelerini belirlemek üzere kurumun çalışanlarına anket uygulaması yapılmıştır. Anket uygulaması sonucu elde edilen kriter önem dereceleri istatistiksel analize tabi tutulmuş ve yirmi beş kritere indirgenmiştir. Müteakiben, yirmi beş kriterin gerçek veri değerlerine ulaşılmış ve uygulama için jenerik bir problem kurulmuştur. Alternatif yerler farklı formatta amaca uygun olarak belirlenen ÇKKV yöntemleri ile değerlendirilmiştir. Karar vericilere ilişkin kişisel ifadelerin kesinlik taşımaması, tercihlerinin belirsiz olması ve tercihlerini kesin değerlerle ifade edememesi nedeniyle bulanık küme teorisinden faydalanılmıştır. Öncelikle, bulanık değerlendirmeler için oluşturulan jenerik modelde bulanık TOPSIS ile bulanık VIKOR yöntemleri kullanılmış ve bu yöntemlere ait birer çözüm önerisi sunulmuştur. Son olarak alternatiflerin değerlendirilmesinde kullanılan kriterlerin bir kısmının stokastik özellikte olması, belirsizlik taşıması ve kesin değerlerle ifade edilememesi nedeniyle SMAA- 2 metodu ile ayrı bir çözüm önerisi daha sunulmuştur. Bu kriterler açısından alternatif yerler yeniden değerlendirilmiş ve JSMAA programına dağılım, olasılık ve aralık değerleri ile girilmiştir. Son olarak, her üç metot ile elde edilen sonuçlar karşılaştırılmış ve yorumlanmıştır. Alternatiflerin sıralamaları farklı olmasına karşın üç metodun da en iyi alternatif olarak aynı alternatif yeri tercih ettiği görülmüştür.
Türk savunma sanayiinde teknoloji tedarik stratejilerini belirlemeye yönelik bir model önerisi

Gelişmekte olan ülkelerde savunma sanayiindeki gelişme, o ülkelerin gelişiminde önemli rol oynar. Bu alandaki planlama ve stratejiler devletler için büyük öneme sahiptir. Bu yüzden strateji oluşturma ve planlama süreçlerinin incelenmesi önem taşımaktadır. Savunma sanayi firmalarının bu stratejik ve planlama süreçlerindeki rolü büyüktür. Gelişme süreci genellikle teknolojiye bağlı olmaktadır. Bu yüzden teknoloji tedarik stratejileri, hem hükümetler hem de firmalar tarafından üzerinde dikkatlice durulması gereken bir konu olarak ortaya çıkmaktadır. Teknoloji gelişim ve tedarik stratejisi savunma sanayi firmaları bazında ele alındığında, savunma sanayi firmalarının teknoloji tedarik stratejileri ile ilgili hem teknoloji yönetimi yazınında hem de stratejik yönetim yazınında az sayıda çalışma olduğu gözlemlenmiştir. Araştırmada incelenen savunma sanayiinin teknoloji tedarik stratejisi, genel olarak üç seçenekten oluşmaktadır. Bunlar Ar-Ge ile iç tedarik, ortaklaşa girişim ve dışarıdan satın almadır. Savunma sanayi firmalarının teknoloji tedarikinde stratejik olarak nasıl karar verdiği önemli bir konu olarak belirlenmiştir. Bu nedenle bu tez çalışmasında savunma sanayiinde teknoloji tedarik stratejilerinin nasıl belirlendiği ve bu stratejilerin nasıl oluştuğunun incelenmesi için bir model geliştirilmiştir. Bu stratejilerin oluşumunda nasıl bir yol izlendiği bu stratejilere nelerin etki ettiği incelenmek istenmiştir. Türk Savunma Sanayi firmalarının stratejik kararlarını etkileyen unsurlar belirlenmiş ve bu unsurları oluşturan yapılar tanımlanmaya çalışılmıştır. Araştırmada iki aşamalı delphi anketi ve mülakat uygulanmıştır. Anketlerin sonucunda elde edilen veriler ile Türk Savunma Sanayi teknoloji tedarik stratejisi modeli geliştirilmiştir. Bu model diğer sektörlere de uygulanabilecek düzeydedir. İnsansız kara araçlarının gelecekte kullanılacağı öngörülerek, modelde örnek olarak insansız kara araçları teknolojilerinin tedarik stratejisi gösterilmiştir.
Ankara'daki teknopark firmalarının teknopark içerisindeki işbirliği uygulamalarının teknoloji transfer performansları üzerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, teknopark bünyesinde faaliyet gösteren firmaların, teknopark içerisinde uyguladıkları işbirliklerinin teknoloji transfer performansları üzerindeki muhtemel etkilerini tespit ederek, söz konusu işbirliği türlerinden hangisi veya hangilerinin diğerlerine göre etkili olduğunu ve bu etkilerin firma teknoloji transfer performansına sağlayacağı katkıların neler olduğunu bir model üzerinde ampirik olarak irdelemektir. Literatürde henüz ampirik olarak incelenmeyen bu etkinin ölçülmesi amacıyla, teknopark firmalarının işbirliği düzeyleri ile teknoloji transfer performanslarını ölçecek gerekli ölçekler geliştirilmiştir. Ayrıca firmaların teknopark içerisinde uyguladıkları işbirlikleri ile teknoloji transfer performans seviyeleri tespit edilerek araştırma kapsamında tartışılmıştır. Türkiye'de bulunan teknoparklarda aktif olarak faaliyette olan 1730 sanayi firmasından 697'sinin Ankara ilinde bulunması nedeniyle, saha araştırması Ankara ilindeki beş teknopark bünyesinde faaliyet gösteren 151 firmanın katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Saha araştırması sürecinde, anket ile veri toplama yöntemi kullanılmıştır. Araştırma amaçlarına ulaşılmasında, geçerlilik ve güvenilirlik analizleri, tek yönlü varyans analizi ve regresyon analizi gibi çeşitli nicel yöntemlerden yararlanılmıştır. SPSS 19.0 paket programı yardımıyla gerçekleştirilen analizler neticesinde, tanımlayıcı istatistiklere, farklılaşma testlerine ve de teknopark içi işbirliklerinin teknoloji transfer performansı üzerindeki etkilerine ilişkin çok sayıda bulgu elde edilmiştir. Analiz neticesinde, teknopark içi işbirliklerinin teknoloji transfer performansı üzerinde pozitif ve anlamlı bir etkiye sahip olduğu basit regresyon analizi ile tespit edilmiştir. Bu tespit neticesinde, teknopark içerisinde uygulanan işbirliği uygulamalarından hangisi veya hangilerinin teknoloji transfer performansını daha fazla etkilediğinin tespit edilmesi amacıyla çoklu doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Yapılan analiz neticesinde, Teknopark Yönetimi ve Teknoloji Transfer Ofisi ile Aracılık İşbirlikleri, Firma-Firma Ar&Ge ve İnsan Kaynaklarına İlişkin İşbirlikleri, Ünivesite ile Ar&Ge ve İnsan Kaynaklarına İlişkin İşbirlikleri ve Gayri Resmi İşbirliklerinin Teknoloji Transfer Performansını pozitif yönde etkilediği tespit edilirken, Tüm Aktörler ile Altyapı Kullanımına İlişkin İşbirliklerinin ise beklenmedik bir şekilde negatif yönde etkilediği, Üniversite ile Eğitime İlişkin İşbirliklerinin anlamlı bir etkiye sahip olmadığı tespit edilmiştir. Bu istatistiksel bulgulara ilave olarak, açık uçlu soruya verilen yanıtlar değerlendirilerek araştırma sonuçları tartışılmış, gerek teknopark bünyesinde faaliyet gösteren aktörlere, gerekse daha sonraki dönemlerde yapılacak araştırmalara yol göstermesi amacıyla araştırmacılara öneriler sunulmuştur.