turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de kamu görevlilerinin sendikal haklarının gelişimi ve 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Kanunu'nun uluslararası belgeler açısından değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, ülkemizde kamu görevlilerinin sendikal haklarının 4688 sayılı Kanun ve ulusal ve uluslararası hukuk kuralları ışığında gelişimini incelemektir. Çalışmada öncelikli amacımız; Batı demokrasilerine uygun bir yapının oluşmasında önemli ve belirleyici olması açısından, kamu görevlilerinin sendikal haklarının uluslararası normlara uygun biçimde tanınması gereğini vurgulamaktır. 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Kanunu'nun 2001 yılında kabulü ile doğru yönde bir adım atılmış olduğu öne sürülebilirse de, gerçek anlamda toplu pazarlık ve grev hakkına yer vermeyen yapısı ile genel olarak Kanunun ve çeşitli hükümlerinin uluslararası normlara, özellikle Türkiye'nin onayladığı 87 ve 98 sayılı ILO sözleşmelerine uygun olmadığı yolunda, yaygın bir kanaat vardır. Kanun, kamu görevlilerine örgütlenme ve toplu görüşme hakkı sağlamakta, buna karşın etkin ve anlamlı bir sendikal çalışma için gerekli düzenlemelere yer vermemektedir. Geleceğin yasama çalışmalarında hedef, özetle değinilen bu uyumsuzluk ve aykırılıkların giderilmesi olmalıdır.
Kamusallaşma ve yargısallaşmalar

tarihinde yürürlüğe giren 4650 sayılı Kanunun getirdiği yeniliklerin, kamulaştırma sistemine sağladığı kolaylıklar ve çıkması muhtemel sorunlardır. Bu yasa değişikliğinin en önemli nedeni; kamulaştırma sebebiyle mülkiyet hakkına getirilen sınırlamaların uluslararası standarda uygun hale getirilmesidir. Türkiye'nin bu konuda uğradığı eleştirilerin ve ödemek zorunda kaldığı tazminatların önüne geçilmek istenmiştir. Bu nedenle idare her şeyden önce, yeterli ödeneği hazırlamadan kamulaştırma işlemi yapamayacaktır. Kamulaştırmada ilk yapılacak işlem K. K. 8 nci maddesinde düzenlenen, satın alma işlemine başvurulmasıdır. İdare bunun için kendi bünyesinde oluşturduğu Kıymet Takdir Komisyonu ile kamulaştırılacak taşınmazın değerini belirleyecektir. Bundan sonra idarenin oluşturacağı 'uzlaşma komisyonu' ile taşınmazın maliki ile pazarlık yaparak kamulaştırma işlemine, malikin doğrudan katılımını sağlayacaktır. Kamulaştırma nedeniyle tapuya konulan şerh süresi 2 yıldan 6 aya indirilerek, malikin tasarruf hakkına getirilen kısıtlama süresi indirilmiştir. Bunun yanında gerek idari, gerekse adli aşamadaki süreler kısaltılarak adaletin sağlanması amaçlanmıştır. Adli aşama 2942 sayılı Kanunda hemen hemen her kamulaştırmada başvurulan bir yol olmasına rağmen, 4650 sayılı Kanunda adli aşama ancak, tarafların anlaşamaması durumunda VIIbaşvurulabilecek bir yol haline gelmiştir. Ayrıca yapılan değişiklikle, mahkeme bilirkişilerinin de sayısı ve nitelikleri değiştirilmiştir. Adli aşamaya getirilen yenilikler, mahkemelerde davaların yığılmasını da önleyecektir. Mahkeme idarenin tesbit ettiği bedelden daha fazla bir bedele hükmederse, bu durumda idarenin ne yapacağı belirsizdir. İdari yargıda kamulaştırmanın iptali davasının açılması durumunda, yürütme durdurulmazsa mahkeme işlemleri tescil aşamasına kadar götürecektir. Bu aşamadan sonra idari yargıdan, iptal kararı çıkarsa bu durumda ne olacağı belli değildir. Zamanla çıkabilecek sorunların içtihatlarında katkısıyla çözümlenebilecektir. Esas olarak yeni yasa ile, tarafların zorunlu uzlaşması öncelik haline getirilmiştir. Böylece idare ile birey arasında, menfaat dengesinin kurulması ve uygun bedelin belirlenmesinde gerekli hassasiyet gösterilmiş ve yoğun çaba sarfedilmiştir. VIII
Islahat Fermanı sonrasında (1856-1871) Osmanlı devlet yapısındaki değişime Fransa'nın etkisi

XIX. yüzyıl, Osmanlı imparatorlugu'nun degisim yüzyılıdır. Tezimizin konusu, bu degisim sürecinde Fransız etkisinin incelenmesidir. Özellikle 1856'daHatt-ı Humayun ile baslayan dönem, imparatorlugun Fransız asrı olaraknitelendirilmistir. Hatt-ı Humayun'un hazırlanması için yapılan toplantılara İngiliz ve Fransız Büyükelçileri de katılmıstı. 1855 yılından itibaren Fransız Büyükelçiligigörevini üstlenen ve Hatt-ı Humayun'un hazırlık toplantılarına Fransa adına katılanEdouard Thouvenel, imparatorluk'ta Fransız asrını baslatan diplomat oldu. Fransa'nın, Osmanlı reformları hakkındaki genel değerlendirmesi, 1867 yılında kaleme alınan Fransız reform programında özetlenmistir. Budeğerlendirmeden hareketle Fransa'nın, Osmanlı reformları konusunda genelyaklasımı hakkında sonuçlara ulasmak mümkündür. Fransa'nın reformlarla ilgili önerileri genel olarak Tanzimat bürokrasisi tarafından da kabul görmüstür. Fransa'nın esitlikçi ve laiklesmeye yol açacak önerileri, Tanzimat'ın resmi görüsüolan Osmanlıcılık ile paralellik tasımaktaydı. Fransa bu kosullarda Babıali'ninreformist bürokrasisi için model ülke haline dönüstü.
Türk dış politikasında terör boyutuyla güneydoğu sorunu

Bu çalışmada: Terör/terörizm kavramları uluslararası ilişkiler disiplini açısından ele alınmış, kavramlarla ilgili detaylı tanımlamalar yapılarak, uluslararası kuruluşların terör/terörizme yaklaşım tarzları ile bu konuda almış oldukları kararlar belirtilmiştir. Ayrıca, uluslararası terörizm kapsamında terör/terörizm - dış politika ilişkisi irdelenmiş, devletlerin terörü kendi amaçlarını gerçekleştirmede dış politikalarında bir araç olarak kullandıklarından hareketle, Türkiye'yi bölgesinde ekonomik, sosyal, siyasal ve güvenlik açısından olumsuz etkileyen güneydoğu sorununa; tarihsel boyutuyla birlikte özellikle bölücü terör örgütü PKK ve radikal dini bir örgüt olan Hizbullah terör örgütü kapsamında yaklaşılmış, bu örgütlerin yapısı, işleyişi ve dış destekleri ele alınarak, terörün Türkiye'nin önüne koyduğu engeller ve Türk Dış Politikasına yansımaları ortaya konulmuştur.
Canlılığın sürdürülebilirliği açısından çevre duyarlılığı kazandırmada kitle iletişim araçlarının önemi

'Canlılığın sürdürülebilirliği açısından, çevre duyarlılığı kazandırmada kitle iletişim araçlarının önemi' adlı çalışmanın konusu insanoğlunun doğaya karşı verdiği var olma mücadelesi ve bu mücadelede teknolojik gelişmelerin devreye girmesiyle birlikte ortaya çıkan çevresel sorunların alt edilmesinde duyarlılık kazandırmada kitle iletişim araçlarım ve eğitimin rolüdür. Bu çerçevede kitle iletişim araçlarının toplumsal etkileri ve popüler kültür birinci bölümde ele alınmıştır. Çalışmada çevre kavramı çerçevesinde doğal çevrenin yanı sıra kültürel çevrenin de yer almasının gerekli olduğu ikinci bölümde savunulmuştur. Dolayısıyla doğal çevre kirliliğinin yanı sıra kültürel çevrenin kirliliği de söz konusudur. Hızlı teknolojik gelişmelerin bir uzantısı olan kitle iletişim araçlarının kültürel kirlilikte önemli bir rolünün olduğu ve popüler kültüründe bunun bir göstergesi olduğu da aynı bölümde değerlendirilmiştir. Çevre ekonomi kitle iletişim araçları ilişkisi ve kapitalist üretim sisteminin bu ilişkileri nasıl etkilediği sürdürülebilirlik kavramı bağlamında üçüncü bölümde ele alınmıştır. Son bölüm olan dördüncü bölümde ise eğitim ve kitle iletişim araçlarından çevrenin korunmasında ve çevresel sorunların çözümlenmesinde yararlanmanın gerekliliği irdelenmiştir. Sonuçta ise yanıtlanmak üzere oluşturduğumuz sorulara, tüm elde edilen bulgular yorumlanarak ve değerlendirilerek cevap aranmışlar.
6360 sayılı yasa ve uygulamasına yönelik değerlendirmeler: Hatay örneği

Küreselleşme ile birlikte dünyada birçok alanda değişim ve dönüşüm yaşanmaktadır. Hiç şüphesiz bu değişim ve dönüşümden etkilenen alanların başında yerel yönetim birimleri gelmektedir. Yerel yönetimler, geçmişşten günümüze yerel ihtiyaçları karşılamak üzere kurulmuş anayasal bir birim olarak karşımıza çıkmaktadır. Yerel yönetim birimleri yerelde kamu hizmetlerinin sunulması aşamasındahalkın yönetime katıldığı birimlerdir. Bu birimlerin görevlerini bizzat kendi organları tarafından yerine getirmesi uygun görülmüştür. Yerel yönetim birimleri, il özel idaresi, belediyeler, büyükşehir belediyeleri ve köy yönetimlerinden oluşmaktadır. Türkiye perspektifinden baktığımız zaman kamu yönetiminde reform çalışmalarına 1980'li yıllardan itibaren ağırlık verildiği görülmektedir. Bu zaman diliminde göze çarpan reformların ağırlık noktası yerel yönetim birimleri olmuştur. 2012 yılına gelindiğinde 6360 sayılı Büyükşehir Yasası resmen kabul edilmiş, büyükşehir sayısı 29'a yükselmiş daha sonra 2013 yılında 6447 sayılı Yasa ile Ordu ili de büyükşehir kapsamına alınarak bu sayı 30'a çıkmıştır. Genel olarak 6360 sayılı Yasa ile yerel yönetimler alanında radikal kararlaralındığını görüyoruz. Bu kararlardan göze çarpan en önemli değişiklik ise büyükşehirsınırlarında bulunan il özel idarelerinin, belde belediyelerinin ve köylerin tüzel kişiliklerinin kaldırılmış olması ve köylerin mahalle statüsüne dönüştürülmesidir. Bu reform anlayışı yerel yönetim dizgesi üzerinde birçok tartışmayı da beraberinde getirmiştir. Nitel bir araştırma ve inceleme özelliğinde olan bu tez çalışmamızda yasanın yerel yönetim sistemine getirdikleri ve yasaya yönelik olumlu ve olumsuz değerlendirmeler incelenecektir. Bahsi geçen yasa ile ilgili yerelde halkın temsilcisi konumunda bulunan başta muhtarlar olmak üzere, siyasilerle, sivil toplum örgütü ve yerel basın temsilcileri ile mülakatlar gerçekleştirilmiş ve sonuçlar nitel olarak değerlendirilmiştir.
Kamu kurumlarında bireysel performans değerlendrimesi

Personel Yönetimi son yılarda İnsan Kaynakları adını alarak yeni bir yöntem ve anlayışla uygulanmaya başlamıştır. Bu yaklaşım da klasik personel fonksiyonlarından bazılarının öneminin önemli ölçüde artmasına neden olmuştur. Performans değerlendirme yaklaşımı da bu fonksiyonlardan biridir. Kamu kurum ve kuruluşlarının birçoğu insan kaynakları yaklaşımını tanımalarından sonra performans değerlendirme sistemlerini uygulamaya başlamışlardır. Performans değerlendirmeye özel sektör işletmelerinin yanı sıra kamu kuruluşlarında gösterilen yoğun ilgi ne yazık ki bazı nedenlerden ötürü arzulanan sonuçları yaratamamıştır. Bu nedenlerin bazıları ya kurumun bünyesine uyacak teknik özellikleri içermemesi ya da çalışanların katılımını sağlamadan başlatılmasıdır. Zira kamu kurumlarında personel sayısının çok fazla olmasından dolayı tam katılımın sağlanması oldukça zor görünmektedir. Performans değerlendirme faaliyetinin bu kurumlarda başarısız olmasının bir nedeni de diğer insan kaynakları uygulamaları ile bütünlük sağlayacak bir biçimde uygulanmayışıdır. Bu çalışmada özellikle ülkemizde kamu kurumlarının son yıllarda performans değerlendirme çalışmalarına yönelmeleri ve bu konuda karşılaştıkları sorunların ışığında konuya yeni bir bakış açısı getirilmeye çalışılmıştır. Performans değerlendirmeye sadece bir form doldurma işlemi olarak bakılmamış, dinamik bir süreç olarak kurumların diğer insan kaynakları çalışmaları ile bütünlük sağlayacak biçimde performans yönetimi sistemi adı altında değerlendirilmesine çalışılmıştır. Ayrıca çalışmada performansın planlanması, değerlendirilmesi ve geliştirilmesi faaliyetlerini kapsayan performans yönetimi sisteminin pratikte başarılı olabilmesi için gereken unsurlara da detaylı bir şekilde yer verilmiştir.
Konut sorununa çözüm olarak mortgage: Türkiye'de sistem analizi

Toplumsal, kültürel, teknolojik, ekonomik, politik yönleri bulunan ve insanların ihtiyaçlar hiyerarşisinde besinden sonra gelen konut, insanların temel haklarından barınma hakkının karşılandığı mekandır. Kimi zaman insanlar barınma hakkından tam olarak yararlanamazlar. Burada karşımıza konut sorunu çıkmaktadır. Özellikle az gelişmiş ülkelerde kötü beslenme, hastalık, yoksulluk gibi sorunlarla beraber konut sorunu da ilk sıralarda gelir. Konut sorununun çözümü sorunun hangi çevrelerce ve nasıl algılandığı ile yakından ilişkilidir. Günümüzün kapitalist dünyasında sorun barınma ihtiyacının karşılanmasından çok talep bazlı çözülmeye çalışılır. Bu nedenle çeşitli konut finansman sistemleri oluşturulmuştur. Mortgage sistemi de bunlardan bir tanesidir. Bu çalışmada amaç, ülkemizde henüz kurumsallaşmamış bir finansman aracı olan mortgage sisteminin Türkiye ekonomisi için barındırdığı riskleri ve fırsatları ortaya koyabilmektir. Bu nedenle mortgage sistemi incelenmekte ve Türkiye'deki konut sorunu açısından değerlendirilmektedir.
Yürütme organının düzenleme yetkisi açısından ABD ve Türk hükümet sistemlerinin karşılaştırılması

Siyaset biliminde devletler, yönetim şekilleri itibariyle genellikle demokratik olan ve olmayan şeklinde bir ayrıma tabi tutulmaktadırlar. Demokratik yönetim şekilleri ise halkın doğrudan veya dolaylı olarak yönetenleri seçmiş olduğu, seçenlerin seçilenler karşısında temel hak ve özgürlüklerinin belirli organlar vasıtası ile korunduğu, devletin temel organları olan yasama, yürütme ve yargı erklerinin birbirleri ile olan ilişkilerinin bu bağlamda anayasalarla düzenlendiği sistemlerdir. Çalışmamızın ilk bölümünde; kuvvetler ayrılığı ve hükümet sistemleri incelenmiştir. Ülkemizde yıllardır uygulanan parlamenter hükümet sisteminin kaldırılarak yerine Başkanlık hükümet sisteminin getirilmesi düşüncesi birçok siyasi liderler ve akademisyenler tarafından gündeme getirilmiş ve yıllarca tartışma konusu olmuştur. Bu tartışmaların sebebi ise Parlamenter hükümet sisteminde yaşanan tıkanmalar, yönetimde çift başlılık, siyasi krizler ve kısa süreli hükümetlerin olmasıdır. Çalışmamızın ikinci bölümünde; ana çerçevesini meydana getiren başkanlık sisteminin, dünyada en başarılı uygulandığı ülkelerin başında gelen ABD'de kolonilerden bu yana oluşum süreci üzerinde durulmuş ve ABD Başkanlık sisteminin erkleri incelenmiştir. Çalışmamızın son bölümünde ise Türkiye'nin yeni hükümet sistemi üzerindeki erklere yönelik değişiklikler ve özellikle Cumhurbaşkanının yetkilerine yönelik düzenlemeler ile ABD Başkanının yetkileri kıyaslanarak incelenmiş, bu minvalde Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminin 'yana oluşum' süreci üzerinde durulmuştur.
İzmir'de suç ve suçlu profili: 1927-1930

Yüksek lisans tezi olarak hazırladığım İzmir'in erken Cumhuriyet döneminde suç coğrafyasını ortaya koymayı amaçlayan bu çalışma, İzmir Büyükşehir Belediyesi Kent Arşivi ve Müzesi bağış kataloglarında bulunan İzmir Suç Defteri'nin transkripsiyonu ve elde edilen bulgulardan oluşan analizleri içermektedir. 1920 ve 1930'lu yıllar boyunca hem kentin üçte ikisini yok eden Büyük Yangın'ın yaralarını sarmaya çalışan hem de 1924 mübadelesinin yaratmış olduğu sosyal ekonomik sorunlarla uğraşan İzmir'de suç ve suç olgusuna ilişkin tutulmuş bu defter sayesinde 1920 ve 1930'lar İzmir'inin bir panoraması ortaya çıkmaktadır. Hırsızlık başta olmak üzere yan kesicilik, dolandırıcılık vb. suçların oldukça yoğun bir şekilde görüldüğü bir kent konumundadır. İzmir'de suç ve suç olgusunun mekansal dağılımı; 1920 ve 1930'lu yıllarla günümüz arasında bir paralellik göstermektedir. Suçluların suç mahalleri de geçmişşten günümüze ilginç benzerlikler göstermektedir. Suç türleri açısından dağılıma baktığımızda ise en çok hırsızlık suçunun işlendiğini gözlemlemekteyiz. Hırsızlık suçu bugün olduğu gibi geçmişşte de yoğun olarak geceleri işlenmiştir. Yine bu konuda Suç Defteri'nden çıkardığımız sonuçlara göre daha 20. yüzyılın başında suçta branşlaşma ve uzmanlık alanlarının olduğunu ortaya koyduk. Örneğin; kasa hırsızları, otel hırsızları, işyeri ve ev hırsızları olmak üzere. Bu çalışmanın günümüz güvenlik sorunlarına ve büyük metropollerde karşımıza çıkan değişik suç ve suçlu türleriyle mücadele etme tekniklerinin geliştirilmesine olumlu katkılar sunacağı aşikardır. Modern anlamda, suç ve suçluyla mücadele etmede analiz yöntemlerinin geliştirilmesi ve toplumsal yapıda suçu ortaya çıkaran olguların önlenmesi için geçmişşin verilerinin bilimsel bakış çerçevesinde ele alınması bir zorunluluktur.
Cumhuriyet Dönemi'nde Türkiye'de kentleşme İstanbul örneği

Yazılan bu tezde İstanbul'un kentleşme süreci konu alınmıştır. 1923'ten 2000'li yıllara kadar uzanan Cumhuriyet Dönemi'nde, kontrolsüz bir biçimde artan nüfusun nedenleri araştırılmış ve bunun sonucunda İstanbul'un değişen sosyo-kültürel yapısı sorgulanmıştır. Özellikle Anadolu'dan anakente doğru olan büyük göçlerin şehrin yapısına etkisi tartışmaya açılmıştır. Aynı zamanda da kontrolsüz kentleşmenin siyasi bir takım etkilerinin de olduğu belirtilmiştir. Büyük ölçekteki projelerin kenti ne yönde etkilediği sorgulanmıştır. Konular, daha rahat anlaşılabilmesi için başlıklara bölünmüş ve kronolojik olarak sıralanmıştır. Kentte yaşayan ile kentli arasındaki ilişkinin farkını ortaya koyan bir araştırma olan bu tez, İstanbul kentinin yıllar içerisindeki şehirleşme sürecini, metropole dönüşmesini ve tüm bunların Türk sosyolojisine etkisini konu almıştır.
Türkiye'de din özgürlüğüne ilişkin anayasal güvence

Bu çalışmada Türkiye'de din özgürlüğüne ilişkin anayasal güvencenin bir incelemesini sunmak amaçlanmıştır. Alandaki bilimsel yazın, hukuk öğretisi ve yargı içtihadının mevcut birikiminin, konuyu anayasanın bütünlüğünü dikkate alan ve hakları ciddiye alan bir yaklaşımla ele almakta ne şekilde yol gösterebileceği ortaya konularak; konuyu anayasa hukuku dogmatiği yönüne ağırlık vererek ve öznel hakları merkeze alarak sorunsallaştırmanın alandaki birikime olumlu katkı yapabileceği düşüncesi doğrultusunda hareket edilmiştir. İncelemenin ortaya koyduğu temel haklar yorumunda, anayasal özgürlük güvencesi, nesnel düzeni belirleyici ve öznelere haklar tanımlayıcı işlevlerdeki anayasa normları yardımıyla kişilerin dinsellik konusunda baskıdan ve gayrı meşru müdahaleden özgür olmalarına ilişkin hukuk güvencesi olarak kavranmıştır. Bu güvencenin en genel çerçevesi, Cumhuriyetin insan haklarına saygılı laik hukuk devleti nitelikleriyle belirlenmiştir. Bu çerçeve içinde, din özgürlüğüne ilişkin hakların içeriği, özneleri, yükümlüleri, kapsam ve sınırları bakımından ele alınmıştır. Bu çalışmada, Robert Alexy'nin temel haklar kuramına dayanılarak, din özgürlüğü güvencesini oluşturan anayasa normlarının bütünü Din Özgürlüğü İlkesi olarak nitelenmiş ve bu bütünde yer alan normların yorumunda ilkeler-ve-kurallar modeli uygulanmıştır. Bu model aynı zamanda, din özgürlüğüne ilişkin öznel hakları kapsamı ve sınırları incelemesinde varılan sonuçlar için de belirleyici olmuştur.
Belediyelerde çalışanların yönetime katılımı

Bu tez çalışmasında yönetime katılım konusu belediyeler ekseninde araştırılmıştır. Yönetime katılım olgusu, sahip olunan kaynakların daha etkin ve verimli kullanılması çerçevesinde insan unsuruna gereken değerin verilmesi düşüncesine dayandırılmıştır. Dolayısıyla, günümüz dünyasının koşullarından hareketle kavrama doğru anlamların yüklenmesine çalışılmıştır. Diğer yandan, yönetime katılımın uygulama biçimleri aralarında bir derecelendirme yapılarak ele alınmıştır. Bu ayrım çalışanları tatmin edecek demokratik ortamın oluşturulması başka bir ifadeyle, kurulan işbirliğinin ortak aklı ne ölçüde tesis ettiği dikkate alınarak yapılmıştır. Yönetime katılım, karar alma süreçlerinde çalışanlara söz hakkı tanınması, ilgili kişilere güçlü eşitlik anlayışı içinde görüşme olanağının verilmesi ve böylece ortak aklın egemen kılınması olarak belirlendikten sonra, katılımın başarıyla uygulanmasında etkili olduğu düşünülen faktörler sırasıyla açıklanmıştır. Bu amaçla kurumsal yapıya ilişkin hususlardan yönetsel uygulamalara ait çeşitli konulara ayrıntılı bir şekilde değinilmiştir. Yönetime katılım uygulamaları ve sağlayacağı faydalar özel sektörde olduğu kadar kamu kurumlarında da çağdaş yönetim ilkelerinin tanımlanması çabalarının merkezinde yer almaktadır. Çalışmada bu eğilimle birlikte, belediyeler için yönetime katılımın önemi özellikle, son yıllarda yerel yönetimlere devredilen yetkiler ve bunun nedenleri göz önüne alınarak anlatılmıştır. Ayrıca yönetime katılımda belediyelerde karşılaşılabilir olan bazı engeller tartışma konusu yapılmıştır. Tez çalışmasının araştırma kısmında ise, İstanbul Büyükşehir Belediyesi örneğinde yönetime katılım uygulamalarının bu konudaki beklentileri ne ölçüde karşıladığı ve ayrıca katılımcıların performansına etki edeceği düşünülen hem söz konusu katılımın hem de eğitim, iletişim gibi diğer yönetsel hususların yeterliliği incelenmiştir. Bu kapsamda ulaşılan sayısal sonuçlar tablolar vasıtasıyla açıklanmış ve yorumlanmıştır.
Halka karşı hesap verebilirlik bağlamında Türkiye'de iç güvenlik yönetimi: Sorunlar ve çözümler

Devletin varlık nedeni, vatandaşların temel ihtiyaçlarını karşılamak için kamusal hizmetleri yerine getirmektir. Bu kamusal hizmetlerin en başta geleni ve en önemlisi, insanların en temel ihtiyacı olan güvenlik ihtiyacının karşılanmasıdır. Toplumsal değişime koşut olarak tarihsel süreç içerisinde iç güvenlik, ulusal güvenlikten ayrışmıştır. Günümüzde iç güvenlik yönetiminin demokratik değerler ile temel insan hak ve özgürlükleri çerçevesinde örgütlenmesi gerekliliği vurgulanmaktadır. Bu vurgunun bir gereği, iç güvenlik yönetiminin halka hesap verebilir olarak örgütlenmesidir. İç güvenlik yönetiminin halka hesap verebilir olarak örgütlenmesi, iç güvenlik birimlerinin aynı zamanda şeffaf, etkin ve denetlenebilir olmalarını da sağlayacaktır. Türkiye'deki iç güvenlik yönetiminden, merkezde İçişleri Bakanlığı, yerelde ise mülki idare amirleri birinci derecede sorumludur. Bu makamlar güvenlik hizmetini iç güvenlik birimleri vasıtasıyla yürütürler. İç güvenlik birimleri ise, jandarma, polis ve sahil güvenlik teşkilatlarıdır. İç güvenlik yönetimi, örgütlenme başta olmak üzere pek çok konuda sorunla karşı karşıyadır. Bu sorunları; çok başlı örgütlenme, koordinasyon ve işbirliği sorunu, asker-sivil karma yapı ve sivil otoriteye bağlılık sorunu, eğitim, uzmanlaşma, çalışma şartları, tayin ve terfi konularını içine alan personel sistemi sorunları ve halka karşı hesap verebilirlik sorunu olarak ele almak mümkündür. Bu çalışmanın amacı, iç güvenlik yönetiminden taşrada sorumlu olan vali ve kaymakamlar ile il jandarma komutanları, sahil güvenlik bölge komutanları ve il emniyet müdürleri ile yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla Türkiye'de iç güvenlik yönetiminde karşılaşılan sorunları halka hesap verebilirlik bağlamında ele almak ve bu sorunlara ilişkin çözüm önerileri geliştirmektir. Çalışmada, iç güvenlik yönetimi aktörlerinin halka hesap verebilirlik anlayışından uzak oldukları tespitinden hareketle, iç güvenlik yönetiminin etkin ve verimli şekilde hizmet sunabilmesi için halka hesap verebilirliği esas alan bir anlayışla yeniden örgütlenmesi gerektiği savunulmaktadır.
28 şubat süreci ile Türkiye siyasetinde muhafazakarlığın dönüşümü ve ak parti

'Adil düzen' söylemi ile Türk Siyasi yaşamında yer alan Erbakan'ın önderliğini üstlendiği bu oluşum, süreç içinde gerçekleştirilen darbeler nedeniyle sekteye uğramakla beraber, dinamik bir güç olarak varlığını sürdürmüştür. Belirli normlar etrafında toplanan ve 28 Şubat sürecine gelene kadar ideallerinden pek taviz vermeyen bu topluluk değişime mesafeli kalmıştır. 28 Şubat süreci ile birlikte içlerinden bir kesim, var olan politikaları sorgulamaya başlamıştır. Genelde iki ana söylem etrafında ayrışan bu akımın temsil ettiği siyasi yapı, sürecin devamında ayrılmıştır. Var olan politikaların geçerliliğine inanan ve bu politikaların kuvvetle savunulması iddiasında olan grup ''Gelenekçiler'' olarak adlandırıldılar. Yeni bir söylemin yüzü olarak ortaya çıkan Erdoğan ve arkadaşları ''Yenilikçi'' olarak isimlendirilmişlerdir. Siyasi yelpazede Ak Parti adıyla kurumsallaşan bu grup, toplumda 'muhafazakar demokratlar' olarak iddiasını ortaya koymuşlardır. Bu tez çalışmasının temel amacı '28 Şubat süreci' ile zihniyet değişimi yaşayan ya da yaşamak zorunda kalan 'Muhafazakar' kesimi irdelemektir. Bununla birlikte Cumhuriyet'in kurulmasından itibaren sürekli devletin yakın takibinde olan bu kesimin iktidarı irdelenecektir. Muhafazakarların, bu zihniyet devrimini gerçekleştirirken ortaya koydukları politikaları iktidarları süresince de irdelemek bu tezin amaçları arasındadır. Tezin ilk bölümünde Türk siyasi hayatında Muhafazakarlık kavramı ile beraber Erbakan'ın siyasi hayatı ve kurduğu siyasi partiler incelenmiştir. İkinci bölümde ise 28 Şubat süreci öncesi ve sonrası ile ortaya konulmuştur. Devam eden bölümde Ak Parti'nin kuruluş aşamaları ile birlikte iktidar dönemleri analiz edilmiştir. Tezin son bölümünde Ak Parti iktidarının ülkenin temel problemleri ile yüzleşmesi ve Ak Parti'ye yönelen toplumsal düzeydeki kitlesel olaylar incelenmiştir. Cumhurbaşkanlığı seçimi ile ilgili veriler de bu bölümden sunulmuştur.