turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bir grup üstün zekalı çocuğun sosyal uyum durumlarının incelenmesi

Bu araştırmada, üstün zekalı öğrencilerin gündelik hayattaki sosyal uyum durumları incelenmiştir. Gündelik hayatta birçok uyaranla mücadele eden üstün zekalı çocukların sosyal uyumlarının zayıf olduğuna dair genel bir görüş gelişmiştir. Bu çalışma bu bilginin doğruluğunu ve yanlışlığını araştırmaktadır. Araştırmadan mantıklı bir sonuç çıkabilmesi için normal olarak nitelendirilen çocuklardan kontrol grubu oluşturulmuştur. Toplamda üstün zekalı çocuklardan 20'si erkek, 26sı kız, normal çocuklardan da 20'si erkek, 26 kız toplamda 92 çocuğa, Hacettepe Üniversitesinin geliştirmiş olduğu Kişilik Envanterinin bir alt ölçeği olan Sosyal Uyum testi uygulanmıştır. Araştırmanın sonunda, üstün zekalı çocukların genel anlamda sosyal uyumlarında herhangi bir düşüklüğe rastlanmamıştır.
Bir pozitif psikoloji uygulama örneği olarak şükran müdahalesi ile çalışanların dayanıklılıklarını artırmaya ve stresle başa çıkma tarzlarını iyileştirmeye yönelik bir alan çalışması

Tez kapsamında yürütülen çalışmanın temel amacı, şükran müdahalesinin katılımcıların şükran seviyelerinde ve buna bağlı olarak da stresle başa çıkma tarzlarında bir değişiklik ve dayanıklılık düzeylerinde bir artışın gerçekleşip gerçeklemediğini belirlemektir. Ele alınan değişkenler, örneklem grubu ve yöntemi bakımından özgün bir çalışmadır. Örneklem grubu bir üniversitenin akademik ve idari personel personelinden oluşmaktadır. Katılımcılar demografik özellikler bakımından birbirine eşlenerek şükran müdahalesi grubu (N=33) ve kontrol grubu (N=35) olmak üzere 2 gruba rastgele atanmışlardır. Şükran müdahalesi grubuyla dört hafta boyunca, haftada bir sefer olmak üzere yüz yüze 'şükran müdahalesi' görüşmeleri gerçekleştirilmiştir. Kontrol grubuna ise dört hafta boyunca hafta bir kere PANAS uygulanmıştır. Tüm katılımcılara uygulama öncesinde Ön Test (T1), görüşmeler bitiminde I. Son Test (T2) ve uygulama bitiminden dört ay sonrasında ise II. Son Test (T3) uygulanmıştır. Denetim odağı ile yatay-dikey bireycilik ve toplulukçuluk değişkenleri biçimlendirici değişkenler olarak ele alınmıştır. Sonuç olarak, şükran müdahalesinin bireylerin müdahale bitiminde ölçülen şükran seviyelerini artırarak iyimser başa çıkma tarzını güçlendirdiği bulunmuştur. Şükran müdahalesi tek başına ele alındığında ise müdahale sonunda sosyal destek arama başa çıkma tarzı ile genel olarak iyimserlik, ve işlevsel başa çıkma tarzını güçlendirmiştir. Müdahaleden 4 ay sonra ölçülen şükran seviyesi ise dayanıklılığın alt boyutları olan gelecek algısı ve sosyal kaynaklar ve yine başa çıkma tarzlarından iyimserlik ve genel olarak işlevsel başa çıkma tarzını olumlu yönde yordamıştır. Denetim odağının şükran müdahalesi ile şükran seviyesi arasında biçimlendirici etkisi görülmemiştir. Yatay toplulukçuluk değişkenin biçimlendirici rolü saptanmıştır: Yatay toplulukçuluk özelliği güçlü bireyler için şükran müdahalesi ve T2 şükran düzeyi arasındaki ilişki daha güçlüdür.
Lise öğrencilerinin çocukluk çağı örselenme yaşantıları ile bilişsel çarpıtma ve yalnızlık eğilimleri arasındaki ilişkiler

İstismar çocuğun gelişimini fiziksel, psikososyal ve duygusal açıdan olumsuz yönde etkileyen davranış biçimi olarak değerlendirebilir. Çocukluk dönemi istismar yaşantıları ve sebep olduğu travmatik sonuçlar bireyin yaşamını büyük ölçüde etkileyen bir niteliğe sahiptir. Bu nedenle, ihmal ve istismar konusunda toplum bilincinin artması, istismarın önlenmesine yönelik çalışmaların planlanması ve gelecek nesiller için koruyucu ve önleyici tedbirler alınması önem taşımaktadır. Bu araştırmada amaç, lise öğrencilerinin çocukluk çağı örselenme yaşantıları ile bilişsel çarpıtma durumları ve yalnızlık eğilimleri arasındaki ilişkileri incelemektir. Bu genel amacın yanında çalışmada, çocukluk çağı örselenme yaşantılarının cinsiyet, algılanan gelir durumu, anne-baba eğitim durumu değişkenlerine göre farklılık gösterip göstermediği de araştırılmıştır. Araştırma gurubunu, Türkiye'nin kuzeydoğu bölgesinde yer alan Gümüşhane İlinde farklı okul türlerinde öğrenim gören 382 kız ve 321 erkek olmak üzere toplam 703 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Katılımcılara, ''Kişisel Bilgi Formu'', ''Çocukluk Örselenme Yaşantıları Ölçeği'', ''İlişkilerle İlgili Bilişsel Çarpıtmalar Ölçeği'' ve ''UCLA Yalnızlık Ölçeği'' uygulanmıştır. Araştırma verilerinin analizinde SPSS 22.0 programı kullanılmış olup, Sperman Brown sıra farkları korelasyon katsayısı tekniği, Mann Whitney U testi ve Kruskal Wallis testinden yararlanılmıştır. Analiz sonucunda elde edilen bulgulara göre çocukluk çağı örselenme yaşantılarından fiziksel kötüye kullanım ile bilişsel çarpıtmalar alt boyutlarından yakınlıktan kaçınma ile pozitif yönde; zihin okuma boyutu arasında ise negatif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Çocukluk çağı örselenme yaşantılarının diğer bir alt boyutu olan cinsel kötüye kullanım ile bilişsel çarpıtmalar alt boyutlarından yakınlıktan kaçınma arasında pozitif düzeyde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Yine duygusal kötüye kullanım ile bilişsel çarpıtmalar alt boyutlarından yakınlıktan kaçma arasında pozitif yönde; gerçekçi olmayan ilişki beklentisi ve zihin okuma arasında negatif düzeyde anlamlı ilişki bulgulanmıştır. Ayrıca çocukluk çağı örselenme yaşantıları alt boyutlarından cinsel kötüye kullanım boyutunun bilişsel çarpıtmaları yordadığı bulgusuna ulaşılmıştır. Bunun yanı sıra, çocukluk çağı örselenme yaşantılarının tüm boyutlarının yalnızlık eğilimi ile pozitif yönlü anlamlı bir ilişki içerisinde olduğu ayrıca fiziksel, duygusal ve cinsel kötüye kullanılmanın yalnızlığı yordadığı saptanmıştır. Sonuçlar kuramsal çerçevede yapılan çalışmalar göz önünde bulundurularak tartışılmıştır ve araştırmacılara ve uygulayıcılara yönelik bir takım önerilerde bulunulmuştur.
Çocukluk çağı travmaları ile baş etme yönelimli psiko-eğitim programının psikolojik sağlamlık üzerindeki etkisi

Yaşamın erken dönemlerinde yaşanan çocuk istismarı ve ihmali gibi pek çok stresli olay bireyin gelecekteki hayatını şekillendirmekte, yaşayabileceği yeni stresli olaylara karşı da daha kırılgan hale getirmektedir. Psikolojik sağlamlık düzeyi yüksek bireyler ise farklı zamanlarda tekrar eden travmatik yaşantılar karşısında bu süreci başarıyla atlatabilmektedirler. Bu nedenle, çocukluk çağı travması yaşamış bireyleri ele alan, sorunları ile başa çıkmalarına katkı sağlayacak ve yaşayabilecekleri olası travmatik olaylara karşı önleyici becerileri kapsayan, etkililiği ortaya konmuş psiko-eğitim programlarına ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmanın amacı, çocukluk çağı travmaları ile baş etme yönelimli psiko-eğitim programının psikolojik sağlamlık üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırma kapsamında bir deney ve bir kontrol grubu oluşturulmuş olup çalışma öntest-sontest-kontrol gruplu yarı deneysel desen ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma grubunu, 2014- 2015 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde Karadeniz Teknik Üniversitesi Fatih Eğitim Fakültesi'nde öğrenim görmekte olan 879 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Demografik Bilgi Formu, Yılmazlık Ölçeği ve Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma kapsamında psiko-eğitim programına katılmaya gönüllü olan ve gruba katılım için gerekli ölçüm kriterlerini sağlayan 30 öğrenciyle bireysel olarak yapılan görüşmeler sonucunda, 15 öğrenci deney grubuna ve 15 öğrenci kontrol grubuna atanmıştır. Araştırmanın deney grubu ile 12 hafta devam eden travma odaklı psiko-eğitim programı gerçekleştirilmiş, kontrol grubuna ise herhangi bir müdahalede bulunulmamıştır. Ön-test, son-test ve izleme ölçümleri ile deney ve kontrol grubunun psikolojik sağlamlık puanları arasındaki fark ortaya konmuştur. Elde edilen verilerin analizinde SPSS 20.0 istatistik programı kullanılarak t testi, tekrarlı ölçümler için ANOVA ve nonparametrik tekniklerden Friedman ve Wilcoxon istatistik analiz teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular, çocukluk çağı travması yaşamış öğretmen adaylarının psikolojik sağlamlık puan ortalamasının daha düşük olduğunu, deney grubuna uygulanan psiko-eğitim programı sonrası deney grubunun son-testteki psikolojik sağlamlık puanlarında anlamlı bir artışın olduğunu ve deney grubunda yer alan öğretmen adaylarının son-testteki psikolojik sağlamlık puanları ile uygulamanın tamamlanmasından 4 ay sonra yapılan izleme ölçümleri arasında anlamlı bir fark olmadığını ortaya koymaktadır. Elde edilen sonuçlar ilgili alan yazın bağlamında tartışılmış, araştırma sonuçlarına ve ileride yapılabilecek çalışmalara yönelik olarak önerilerde bulunulmuştur.
Gebelikte prenatal bağlanma davranışları ve ilişkili faktörler

Çalışma gebelikte anne-bebek bağlanma davranışlarını ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı ve ilişki arayıcı niteliktedir. Çalışmanın örneklemini Aralık 2016 -Şubat 2017 tarihleri arasında İstanbul'da bir Eğitim ve Araştırma Hastanesinin gebe polikliniklerine başvuran, araştırmaya katılmayı kabul eden 20. gebelik haftası ve üstü olan 400 gebe oluşturmaktadır. Araştırma verileri, Tanıtıcı Bilgi Formu, Prenatal Bağlanma Envanteri ve Algılanan Stres Ölçeği ile yüz yüze görüşülerek toplanmıştır. Gebelerin %53'i 26-35 yaş arasında idi. Katılımcıların %82.8'ni ilişki/eş uyumlarına 7-10 arasında puan verdi. Gebelerin eğitim düzeyleri, çalışma durumları ve aylık gelirleri arttıkça, PBE ortalamaları da istatiksel olarak anlamlı arttı. Gebelikte beslenmelerine dikkat edenlerin, fiziksel aktivite yapanların, gebelikle ilgili bilgi alanların ve eşleri ile olan ilişki/eş uyumlarına yüksek puan verenlerin, çekirdek ailede yaşayanların, gebelikleri planlı olanların, gebeliği ilk öğrendiklerindeki olumlu duygular hissedenlerin PBE puan ortalamaları daha yüksekti. Katılımcıların yaşayan çocuk sayısı ve evlilik süreleri arttıkça PBE puan ortalamalarının anlamlı düzeyde düştüğü, gelir düzeyleri ve eş uyumları puanları artıkça ASÖ puanının istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düştüğü bulundu. Planlı gebeliklerin, beslenmesine dikkat edenlerin ve fiziksel aktivite yapanların ASÖ puanı daha düşük bulunmuştur. Gebelik haftası arttıkça ise ASÖ puanı artmıştır. Katılımcıların PBE ve ASÖ puanları arasında negatif yönlü çok zayıf düzeyde ilişki bulunmuştur (p<0.05). Sonuç olarak gebelikteki anne-bebek bağlanmasının eğitim, çalışma, beslenme, gelir, fiziksel aktivite durumu, bilgi alma ve isteme durumları, evlilik/eş uyumu, evlilik tipi, evlilik süresi, gebeliği planlama, gebeliği ilk öğrendiğindeki hisleri, yaşayan çocuk sayısı gibi faktörlerden etkilenmektedir. Gebelerin prenatal bağlanma durumu ile algıladıkları stresin de ilişkili olduğu bulunmuştur.
Emotion regulation, time orientation and locus of control in relation to generalized anxiety symptoms

Yaygın Kaygı Bozukluğu, birinci basamak tedavide kaygı bozuklukları arasında en yaygın olanıdır. Toplumdaki yaygınlığına, ekonomiyi ve bireylerin hayat kalitesini olumsuz yönde etkilemesine rağmen, Yaygın Kaygı Bozukluğunun tanı ve tedavi aşamasında aksaklıklar yaşanmaktadır. Bu yüzden semptomlarla ilişkisi olabileceği düşünülen kavramlar hakkında bilgi sahibi olmak önemlidir. Bu araştırmada yaygın kaygı semptomları ile duygu düzenleme, zaman yönelimi ve kontrol odağı değişkenlerinin ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın verileri 18-25 (Ort = 21.5, Ss = 2 .03) yaş aralığında olan Türk üniversite öğrencilerinden toplanmıştır. Ölçüm aracı olarak; Demografik Bilgi Formu, Duygu Düzenlemede Güçlükler Ölçeği, Zimbardo Zaman Perspektifi Envanteri, Geleceğe Yönelik Tutum Ölçeği, Yaygın Kaygı Bozukluğu- 7 Ölçeği, Kontrol Odağı Ölçeği ve Beck Depresyon Envanteri kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, depresyon semptomları kontrol edildiğinde, duygu düzenlemenin, gelecek zaman perspektifinin, planlı gelecek yöneliminin ve olumlu gelecek yöneliminin yaygın kaygı semptomlarını anlamlı olarak yordadığı bulunmuştur. Sonuçlar, ilgili araştırmaların ışığında tartışılmıştır. Araştırmanın sınırlılıkları ve güçlü olduğu yönler, ileriki çalışmalar için öneriler ile birlikte sunulmuştur.
Yetişkinlerde psikolojik ihtiyaç doyumunun yaşam kalitesi ve mental iyi oluşla ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmada, yetişkinlerde psikolojik ihtiyaç doyumunun yaşam kalitesi ve mental iyi oluşla ilişkisinin incelenmesi hedeflenmiştir. Örneklem grubu olarak İstanbul ili, Beykoz ilçesinde yaşayan on sekiz yaş üstü 278 kadın, 328 erkek olmak üzere toplam 606 kişi belirlenmiştir. Verilerin toplanması amacıyla; mental iyi oluş ölçeği, temel psikolojik ihtiyaçlar ölçeği, kişisel iyi oluş ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formundan yararlanılmış ve temel psikolojik ihtiyaçlar özerklik, ilişkisellik ve yeterlilik alt boyutlarına göre ayrı ayrı değerlendirilmiştir. Verilerin analizinde; t testi, tek yönlü varyans analizi, korelasyon katsayısı ve çoklu regresyon analizinden yararlanılmış, demografik veri sonuçlarına göre değerlendirmeler yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda yapılan değerlendirmelerde cinsiyet ve eğitim değişkenlerine göre mental iyi oluş, kişisel iyi oluş ve temel psikolojik ihtiyaç puanları arasında anlamlı fark olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Yaş değişkenine göre mental iyi oluş, özerklik ve yeterlilik puanları arasında anlamlı fark olduğu, kişisel iyi oluş ve ilişkisellik puanları arasında anlamlı fark olmadığı, medeni durum ile yeterlilik ve ilişkisellik puanları arasında anlamlı fark olduğu, mental iyi oluş, kişisel iyi oluş ve özerklik puanları arasında anlamlı fark olmadığı sonuçlarına ulaşılmıştır. Eğitim durumu ile tüm değerlendirme puanları arasında anlamlı bir fark olmadığı, gelir durumu ile mental iyi oluş, kişisel iyi oluş, yeterlilik ve ilişkisellik puanları arasında anlamlı fark olduğu, özerklik puanı arasında anlamlı fark olmadığı sonuçlarına ulaşılmıştır. Temel psikolojik ihtiyaçlar, mental iyi oluş ve kişisel iyi oluşu anlamlı yordadığı ve puanlar arasında pozitif yönde ilişki olduğu ulaşılan diğer sonuçlardandır. Araştırma bulguları, daha önce yapılan benzer araştırma bulguları temel alınarak yorumlanmış ve bu doğrultuda önerilerde bulunulmuştur.
İlkokul 5. sınıf öğrencilerinde yaratıcı düşünme yeteneği ile benlik kavramı arasındaki ilişki

Bu araştırmada, ilkokul 5. sınıf düzeyindeki öğrencilerin yaratıcı düşünme yetenekleri ile benlik kavramları arasındaki ilişki ve bu ilişkinin cinsiyete göre değişip değişmediği incelenmiştir. Ayrıca, benlik kavramı veyaratıcı düşünme yeteneği ile cinsiyetin ilişkisi ele alınarak, cinsiyet farklılığının bu özellikler üzerindeki etkisine bakılmıştır. Araştırmada, Torrance Yaratıcı Düşünme Testinin alt boyutlarını oluşturan akıcılık, esneklik, özgünlük ve ayrıntılılık puanları üzerinde benlik kavramı ve cinsiyetin ana ve ortak etkileri incelenmiştir. Araştırmanın evrenini, 1985- 1986 öğretim yılında, Ankara Özel Yükseliş İlkokulunun 5. sınıfında okuyan tüm öğrenciler oluşturmuştur, örneklem grubuna ise, aynı okuldaki, dokuz beşinci sınıf arasından, seçkisiz yolla seçilen 3 sınıftaki, 37'si kız, 66' sı erkek, toplam 103 öğrenci katılmıştır. Araştırmada bilgi toplama aracı olarak, çocukların yaratıcı düşünme yeteneğini ölçmek için, Torrance Yaratıcı Düşünme Testi, Şekilsel A Formu; Benlik kavramı düzeylerini ölçmek amacıyla da Piers-Harris Çocuklar için Benlik Kavramı ölçeği kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizi aşamasında, benlik kavramı ile yaratıcı düşünme yeteneği puanları arasındaki ilişkiyi; yaratıcı düşünme yeteneği puanlarının cinsiyete göre değişip değişmediğini; yaratıcı düşünme yeteneği ve benlik kavramı puanlarının cinsiyete göre farklılık gösterip göstermediğini belirlemek amacıyla bağımsız gruplar için iki yönlü varyans analizi uygulanmıştır. Benlik kavramı puanlarının cinsiyete göre farklılık gösterip göstermediği ise bağımsız gruplar için t-testi ile bulunmuştur. Ayrıca, benlik kavramı ve cinsiyetin, yaratıcı düşünme yeteneğinin alt boyutları olan akıcılık, esneklik, özgünlük ve ayrıntılılık özellikleri ile karşılaştırılması, bağımsız gruplar için iki yönlü varyans analizi ile hesaplanmıştır. Araştırmanın bulguları, benlik kavramı ile yaratıcı düşünme yeteneği arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmadığını göstermiştir. Cinsiyete ilişkin bulgulara bakıldığında, cinsiyet farklılığının benlik kavramı veyaratıcı düşünme yeteneğini etkilemediği görülmüştür. Yaratıcı düşünme yeteneği ile benlik kavramı arasındaki ilişkinin de cinsiyete göre değişmediği belirlenmiştir. Yaratıcı düşünme yeteneğinin alt boyutları olan akıcılık, esneklik, özgünlük ve ayrıntılılık özellikleri ile benlik kavramı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Akıcılık, esneklik ve özgünlük özellikleri üzerinde cinsiyet farklılığının etkili olduğu gözlenmiştir. 83 Arastxrmanxn sonucunda, benlik kavramx veyaratxcx düşünme konusunda aileye, okula ve bu konuda yeni arastxrmalar yapacak olanlara yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Ongoing mechanism in the tactile communication between children and adults in picture storybooks for 4-to-6-year-olds

Bu çalışma resimli öykü kitaplarında bireysel dokunuş anlam kategorilerinin özelliklerine, ilgili bağlamsal faktörlere ve tanımlayıcı özelliklerine göre araştırmayı amaçlamıştır. Çalışma kapsamında 4-6 yaş grubu çocuklarına yönelik yazılan 489 resimli öykü kitabı örneklem olarak seçilmiştir. Üç hafta süren veri toplama süreci için Ankara ilinde bulunan Ali Dayı Çocuk Kütüphanesi seçilmiştir. Veriler çalışma öncesinde geliştirilen kodlama kılavuzu eşliğinde toplanmış ve nitel analiz ve nicel analiz yöntemleri kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışmanın bulguları olumlu etki dokunmanın resimli öykü kitaplarındaki resimlerde en sık rastlanan dokunma türü olduğunu ortaya koymaktadır. Ayrıca, kız çocuk ve kadın bireylerin, erkek çocuk ve erkek yetişkin bireylerden daha çok dokunma eyleminde bulunmaya yatkın oldukları gözlenmiştir. Ek olarak, dokunma eylemi babalardan ziyade anneler tarafından daha sık gerçekleştirilmiştir. Dokunsal iletişim sırasında çocuğun eli ve tüm bedeni diğer vücut parçalarına göre daha çok tercih edilmiştir. Dokunmanın çoğunlukla yetişkinler tarafından başlatıldığı görülmektedir. Son olarak, bireysel dokunuş ana anlam kategorileri önemli ölçüde yazarın cinsiyeti, çizerin cinsiyeti, eserin çeviri durumu, yetişkinin cinsiyeti, yetişkinin bulunduğu konum, çocuk ile yetişkinin ilişkisi, dokunma tarzı, dokunulan vücut parçası, sosyal etkinliğin meydana geldiği mekan ve dokunmayı başlatan kişi ile bağlantılı olduğu bulunmuştur. Çalışma yayımcı, yazar, öğretmen, aile ve çocuklar için çeşitli çıkarımlar sunmaktadır.
Anne baba tutumlarının özgecilik ile olan ilişkisinde empatinin aracılık rolü

Bu çalışmada, lise öğrencilerinde anne baba tutumları, empati ve özgecilik arasındaki ilişkilere dair kurulan model test edilmiştir. Çalışma, Elazığ ilinde çeşitli Anadolu Liselerinde öğrenim görmekte olan 401 öğrencinin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Ölçme aracı olarak; 'Kişisel Bilgi Formu', 'Empati Eğilim Ölçeği', 'Anne Baba Tutumları Ölçeği' ve 'Özgecilik Ölçeği' kullanılmıştır. Çalışmanın verileri, yapısall eşitlik modeliyle analiz edilmiştir. Ayrıca dolaylı etkinin anlamlılığını test etmek için bootstrapping işlemi kullanılmıştır. Yapısal eşitlik modeli kapsamında iki model belirlenmiştir. Empatinin; lise öğrencilerinin anne baba tutumlarından demokratik ile kısmi, koruyucu-istekçi ve otoriter anne baba tutumu ile özgecilik arasında tam aracı role sahip olduğunu belirten modelin en iyi model olduğu saptanmıştır. Bootstrapping işlemi sonrasında da dolaylı etkilerin anlamlı olduğu sonucu görülmüştür. Bulgular ilgili alanyazında tartışılmış ve gelecekte yapılacak olan çalışmalara ilişkin araştırmacılara ve eğitimcilere önerilerde bulunulmuştur.
İlköğretim 6. ve 7. sınıf öğrencilerinin ebeveynlerinin sosyal kaygıları ile çocukların sosyal beceri düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Araştırmada, ilköğretim 6. ve 7. sınıf öğrencilerinin ebeveynlerinin sosyal kaygıları ile öğrencilerin sosyal beceri düzeyleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırma grubunu, 2006- 2007 eğitim öğretim yılında Ankara ili Çankaya ilçesinde bulunan üç ilköğretim okulunun 6. ve 7. sınıfında okuyan 237 öğrenci ile onların anne ve babaları oluşturmaktadır. Araştırmada, Ebeveyn Bilgi Formu, Matson Çocuklarda Sosyal Becerileri Değerlendirme Ölçeği ve Sosyal Anksiyete Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma sonucunda, sosyal becerinin alt boyutu olan olumlu sosyal davranışı sırasıyla yordayan değişkenlerin; sosyal anksiyetenin alt boyutu olan babanın değersizlik duygusu ve babanın sosyal kaçınma davranışı olduğu görülmüştür. Sosyal becerinin alt boyutu olan olumsuz sosyal davranışı yordayan değişkenler ise sırasıyla; babanın değersizlik duygusu, cinsiyet, sınıf düzeyi ve babanın eleştirilme kaygısı bulunmuştur. Sonuç olarak araştırma bulguları, sosyal beceri düzeyinin en önemli yordayıcısının babanın sosyal kaygısı olduğunu ve bunu cinsiyet, sınıf düzeyi değişkenlerinin izlediğini göstermektedir. Annenin sosyal kaygısı ile yaş değişkenlerinin sosyal becerinin yordayıcıları olmadıkları bulunmuştur. Öğrencilerin sosyal becerilerini, babanın sosyal kaygısının daha çok etkilediği görülmüştür.
Üniversite öğrencilerinde ruh sağlığı, sağlık kaygısı ve sağlık davranışları arasındaki ilişkiler

Bu araştırma, üniversite öğrencilerinin ruh sağlığı ve sağlık kaygısı düzeylerinin sağlıklı yaşam biçimi davranışları ile ilişkisinin belirlenmesi amacıyla betimleyici bir çalışma olarak hazırlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Okan Üniversitesi, İstanbul Bilgi Üniversitesi, Yakın Doğu Üniversitesi, Doğuş Üniversitesi, Kadir Has Üniversitesi ve İstanbul Üniversitesi'nde Hukuk, İktisadi ve İdadi Bilimler, Fen-Edebiyat, İletişim, Mühendislik ve Hemşirelik fakültelerinde okumakta olan ve araştırmaya katılmayı kabul eden 400 üniversite öğrencisi oluşturmuştur. Veriler Genel Sağlık Anketi, Sağlık kaygısı Ölçeği, Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları Ölçeği ve bir adet kişisel bilgi formu ile elde edilmiştir. Verilerin analizinde t testi, tek yönlü ve çift yönlü varyans analizi ile Post Hoc testi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre ruh sağlığı düzeyi yüksek olan öğrenciler ile sağlık kaygısı düzeyi düşük olan öğrencilerin sağlıklı yaşam biçimi davranışları toplam skorlarının, diğer bağımsız değişken gruplarına göre anlamlı düzeyde daha yüksek olduğunu sonucuna varılmıştır. Elde edilen sonuçlar, algılanan sağlık düzeyi yüksek olan katılımcıların, diğer katılımcılara göre daha düşük psikolojik sorun düzeyi ve sağlık kaygısı skoruna ve daha yüksek sağlıklı yaşam biçimi davranışları skoruna sahip olduklarını göstermiştir. Bu sonuçların doğrultusunda toplum için ruh sağlığı ve sağlık kaygısı düzeyini optimum seviyelere getirmek adına bireysel destek verilmesi gereken öğrencilerin saptanması ve bu öğrencilere yönelik psikolojik danışmanlık hizmetlerinin oluşturulması, öğrencilerin sağlıklı yaşam biçimiyle ilgili bilgilendirilmesine yönelik üniversite içi ve dışı faaliyetlerin nitelik ve niceliğinin arttırılması ve alanla ilgili akademik çalışmaların sayılarının arttırılması önerilmektedir.