turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Evli çiftlerde, cinsel işlev bozuklukları ile bağlanma stilleri arasındaki ilişkinin araştırılması

Araştırmanın amacı evli çiftlerin bağlanma stilleri ile cinsel işlev arasındaki ilişkiyi incelemektir. Belirlenen sonuçları tartışıp, literatüre katkıda bulunmak amaçlanmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise İstanbul ili Kağıthane ilçesinde ikamet eden ve rastgele seçilen 152 evli çift oluşturmaktadır. Yapılan araştırmada katılımcıların bilgilerini belirlemek amacıyla Sosyodemografik Form, cinsel işlev bozukluklarını belirlemek amacıyla Arizona Cinsel Yaşantılar Ölçeği ve bağlanma stillerini belirlemek amacıyla da Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda nörolojik rahatsızlığı olduğunu belirten kadınların cinsel işlev bozukluklarının, sağlıklı kadınlara göre yüksek olduğu belirlenmiştir. Sigara ya da alkol kullanan ve psikiyatrik rahatsızlığı olduğunu belirten erkeklerin cinsel işlev bozuklukları grubun diğer kesimine göre yüksek olarak belirlenmiştir. Evli çiftlerin cinsiyet, sigara ya da alkol kullanımı ve psikiyatrik bir rahatsızlığın olup olmaması değişkenine göre bağlanma stillerinin farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Kadınların cinsel işlev düzeyi ile kaygılı bağlanma arasında orta düzeyde pozitif ilişki saptanmıştır. Erkeklerin cinsel işlev düzeyi ile güvenli, kaygılı ve kaçıngan bağlanma düzeyi arasında anlamlı bir ilişki olmadığı belirlenmiştir.
Perceptual simulations beyond the sentence: The effect of narrative shifts on perceptual simulations

Bu araştırma, dil anlama sırasında gerçekleşen zihinsel canlandırmaları inceleyen araştırmaların ancak pek azının bunu söylem seviyesinde yapmış olmasına dayanarak anlatı bağlamında meydana gelen duyusal canlandırmaları incelemektedir. Katılımcılara, içine rastgele sınama resimleri konmuş küçük anlatı parçaları verilip, onlardan bu resimlerdeki cisimlerle okudukları metinlerde karşılaşıp karşılaşmadıklarını belirtmeleri istenmiştir. Deney için önemli olan hikayelerde, resimdeki cisim metinde geçmişş, ancak cismin resimdeki şeklinin, metindeki bağlamın ima ettiği şekle uyup uymaması ile deneysel olarak oynanmıştır. Önceki araştırmalar, bu iki şekil birbirine uymadığında, uyduğuna kıyasla daha yavaş ve isabetsiz yanıtlar verildiğini göstermiştir bu, okuyucuların, cisimlerle alakalı, anlatıdaki bağlama uygun duyusal canlandırmalar geliştirdiklerine işaret etmektedir. Bu araştırma, yukarıda bahsedilen etkinin, cismin metinde geçtiği yer ile sınama resmi arasında, anlatıda bir mekan veya zaman değişikliği olduğunda bu etkinin azalıp azalmayacağını incelemek suretiyle bu alandaki bilgi birikimini genişletmektedir. Şekil uyum etkisinin anlatı bağlamında tekrar gözlemlenmesinin yanı sıra, sonuçlar, duyusal canlandırmaların mekan değişikliği olduğunda zayıfladığına dair hafif kanıt göstermiştir. İlginç bir şekilde, zaman değişikliğiyle alakalı tam ters yönde bir etki görülmüştür. Genel olarak bakıldığında, sonuçlar, duyusal canlandırmaların anlatı bağlamında çalışılmasının, dilin bedenlenmiş kavranması konusunda ve daha da genel olarak dil kavrama konusunda daha gelişmiş bir anlayışa ulaşılmasına verimli bir şekilde hizmet edeceğini göstermektedir.
Work-home spillover of uncivil behaviors

Mevcut araştırma, işyerinde nezaketsiz davranışın hedefi olan çalışanların, benzer davranışları evde eşlerine yönelik sergileyip sergilemediğini araştırmayı hedeflemektedir. Bu bağlamda, mevcut araştırma nezaketsiz davranışların işten eve taşınmasına yönelik bir model önermiştir. Duygusal tükenme, işyeri nezaketsizliğine maruz kalma ile iş-aile çatışması ilişkisinde aracı olarak hipotez edilmiştir. Temel benlik değerlendirmesinin ve psikolojik uzaklaşmanın, işyeri nezaketsizliğinin duygusal tükenme üzerindeki etkisini hafifletmesi beklenmektedir. Duygusal tükenmenin, işyeri nezaketsizliğine maruz kalma ile aile nezaketsizliği sergileme arasındaki ilişkiye aracılık edeceği, iş-aile çatışmasının ise duygusal tükenme ile aile nezaketsizliği sergileme arasındaki ilişkiye aracılık edeceği hipotez edilmiştir. Öz-duyarlılık ve rahatlamanın, iş-aile çatışmasının aile nezaketsizliği sergileme üzerindeki etkisini hafifletmesi beklenmektedir. Mevcut araştırma, açımlayıcı bir temelle, eş desteğinin önerilen yollardaki düzenleyici etkisini incelemiştir. Araştırmanın son örneklemini, her iki zamanda da veri sağlayan 150 çift-gelirli eşler oluşturmaktadır. Hem kadınlarda hem de erkeklerde, işyeri nezaketsizliğinin duygusal tükenmedeki artış ile ilişkili olduğu, bunun ise iş-aile çatışmasındaki artış ile ilişkili olduğu bulunmuştur. Ayrıca, kadınlarda, erkeklerin temel benlik değerlendirmeleri ve rahatlamalarının kontrol edilmesinin ardından, işyeri nezaketsizliğine maruz kalmanın aile nezaketsizliği sergileme ile duygusal tükenmeyi arttırması aracılığıyla ilişkili olduğu bulunmuştur. Ancak, araştırma bulguları diğer aracılık hipotezleri ile temel benlik değerlendirmesinin, psikolojik uzaklaşmanın, öz-duyarlılığın, rahatlamanın ve eş desteğinin düzenleyici rollerini destekleyememiştir. Mevcut çalışmanın doğurguları, kısıtlıkları ve gelecek çalışmalar için önerileri tartışılmıştır.
Obsesif kompulsif belirtilerin çocukluk çağı travma türleri ve dissosiyatif yaşantılarla ilişkisi

Amaç: Bu çalışmanın amacı obsesif kompulsif belirtilerin, çocukluk çağı travmaları ve dissosiyasyonla olan ilişkisini klinik olmayan bir örneklemde travma alt boyutları bakımından değerlendirmektir. Yöntem: İnternet üzerinden 18-66 yaş aralığında 313'ü kadın, 75'i erkek olmak üzere toplam 388 katılımcıya ulaşılmıştır. Örneklemin yaş ortalaması 29 ,09 7,63'dir. Araştırmada çoğunluğunu kadın (%80,1), üniversite eğitim seviyesine sahip (%84,2)ve halen evli (%54,1) bireyler oluşturmaktadır. Çalışmada Sosyodemografik Bilgi Formu, Padua Envanteri, Dissosiyatif Yaşantılar Ölçeği ve Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde, frekans dağılımları oluşturulmuş normallik dağılımlarında Kolmogorov Smirnov testi, frekans analizi ve Pearson Korelasyon analizleri kullanılmıştır. Bulgular: Bulgulara göre obsesif kompulsif belirtilerin çocukluk çağı travma alt boyutlarıyla ilişkili olduğu, ayrıca kirlenme obsesif kompulsif belirtisiyle çocukluk çağında deneyimlenen cinsel istismar yaşantısı arasında anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur. Diğer yandan düşüncelere dalma obsesif belirtisi ile derealizasyon/depersonalizasyon; dissosiyatif amnezi ile kontrol obsesif kompulsif belirti ve arasındaki anlamlı düzeyde ilişkiler bulunmuştur. Obsesif kompulsif belirtilerinin artmasıyla kişilerin belleklerine duydukları güvenin azalmasına bağlı olarak tekrarlayan kontrol davranışları edinmesi şeklinde açıklanmıştır. Sonuç: Bu bulgular doğrultusundan obsesif kompulsif belirtilerin, çocukluk çağı travmaları ve dissosiyasyon alt boyutları ile aralarında anlamlı bir ilişki olduğu her bir alt maddeye dair verilen puan arttıkça ilgili travma, dissosiyasyon ve obsesif kompulsif belirtinin de arttığı gözlemlenmiştir.
A study exploring the relationship between eating disorders and borderline personality disorder

Yeme bozukluğu tanısı alan hastaların bir kısmının tedaviye yanıt vermemesi, yeme bozuklukları ve sınır kişilik arasındaki ilişkiye dikkat çekmektedir. Bu hastaların ayrıca tedavi sürecini etkileyen karakter patolojileri olduğu düşünülmektedir. Bu nedenle, bu çalışma özellikle yeme bozuklukları ve sınır kişilik bozukluğunun birlikte gorülme sıklığına ve aralarındaki olası ilişkiye odaklanmıştır. 30 yeme bozukluığu, 30 Eksen- 1 bozukluğu ve 30 üniversite öğrencisi olmak üzere 90 kişi bu çalışmaya katılmıştır. Sırasıyla, sosyo-demografik ve klinik bilgi formu, Yeme Tutum Testi (EAT-40) ve Borderline Kişilik Envanteri kullanılmıştır. Sonuçlar, gruplar arasında BPI'nın farklılık göstermediği yönündedir. Ancak, anoreksiya nervosa tanısı konmuş hastaların % 11 .1'inin, tıkanırcasına yeme bozukluğu tanısı almışların % 33 .3'ü ve bulimiya nervosa tanısı almışların %41.5'inin borderline kişilik bozukluğu kriterlerini doldurduğu bulunmuştur. Bunun yanı sıra, Eksen- 1 tanısı almış hastaların ancak % 20'si bu kriterlere uymaktadır. Regresyon analiz sonuçları, anoreksiya nervosa tansı almış hastalar örneklemden çıkartıldığında, borderline kişilik ve sağlıksız yeme tutum ve davranışları arasında pozitif bir ilişki göstermiştir. Ayrıca, kadınların ve yüksek sosyo-ekonomik düzeydeki katılımcıların daha yüksek oranda sağlıksız yeme tutum ve davranışları sergilediği bulunmuştur. Son olarak, alkol kullanımı, tıkanırcasına yeme ve gece yeme alışkanlıkları olanların daha yüksek oranda borderline özellikler sergiledikleri görülmüştür.
Evli kadınların psikolojik istismar profillerinin toplumsal cinsiyet algıları ve spiritüel iyi oluşları açısından incelenmesi

Bu araştırmada evli kadınların toplumsal cinsiyet algıları ile spiritüel iyi oluşlarının psikolojik istismar profillerini ne düzeyde yordadığı incelenmiştir. Çalışmanın örneklemini birlikteliği halen devam eden ve boşanma davası aşamasında olan 306 kadın oluşturmaktadır. Araştırmada ayrıca kadınların toplumsal cinsiyet algıları, spiritüel iyi oluşları ve psikolojik istismar profilleri bazı demografik değişkenlere göre incelenmiştir. Araştırmada veri toplama araçları olarak Duyan ve Altınova (2013) tarafından geliştirilen Toplumsal Cinsiyet Algısı Ölçeği, Ekşi ve Kardaş (2017) tarafından geliştirilen Spiritüel İyi Oluş Ölçeği ve Sackett ve Saunders (1999) tarafından geliştirilen ve Boyacıoğlu, Erdugan ve Uysal (2016) tarafından Türkçe ye uyarlanan Psikolojik İstismar Profili ölçeği ile araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma örneklemi kartopu ve kolay örnekleme yoluyla belirlenmiştir. Araştırmada; betimsel analizler, bağımsız grup t testi, tek yönlü varyans analizi, Pearson Çarpım Moment Korelasyon analizi Doğrusal Regresyon analizi ve Yapısal Eşitlik Modeli uygulanmıştır. Elde edilen veriler bilgisayarda 'SPSS for Windows 24.0' ve 'AMOS' programında çözümlenmiş, manidarlıklar minimum p<,05 düzeyinde sınanmış, diğer manidarlık düzeyleri ayrıca belirtilmiş ve ulaşılan bulgular araştırmanın amaçlarına uygun olarak tablolar halinde sunulmuştur. Araştırma sonucunda; toplumsal cinsiyet algısı ile spiritüel iyi oluş arasında pozitif yönde düşük düzeyde anlamlı bir ilişkinin bulunduğu, toplumsal cinsiyet algısı ile aşkınlık arasında negatif yönde, uyum puanları arasında pozitif yönde, toplumsal cinsiyet algısı ile anomi puanları arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Toplumsal cinsiyet algısı ile psikolojik istismar profili arasında negatif yönde düşük düzeyde, toplumsal cinsiyet algısı ile kıskançlıkla kontrol arasında negatif yönde; toplumsal cinsiyet algısı ile ihmal etme puanları arasında negatif yönde; toplumsal cinsiyet algısı ile alay etme puanları arasında negatif yönde; toplumsal cinsiyet algısı ile davranış eleştiri arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Spiritüel iyi oluş ile psikolojik istismar profili açısından istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Toplumsal cinsiyet algısı ile psikolojik istismar profili arasında yapılan doğrusal regresyon analizi sonrasında psikolojik istismar profiline ait varyansın %12,7 sinin toplumsal cinsiyet algısı ile açıklanmakta olduğu bulgusu elde edilmiştir. Yapılan yapısall eşitlik modeline göre kadınların toplumsal cinsiyet algıları psikolojik istismar profillerini yordamaktadır. Spiritüel iyi oluşları toplumsal cinsiyet algıları ile pozitif ilişkili olup psikolojik istismar profilleri istatistiksel açıdan anlamlı ilişki bulunmamıştır.
Bireylerin sosyal medya kullanım davranışları ile ilişki doyumu düzeyi arasındaki bağlantıların değerlendirilmesi

Bu araştırmada 'Bireylerin Sosyal Medya Kullanım Davranışlarının İlişki Doyumu Düzeyi Arasındaki Bağlantıların Değerlendirilmesi ' incelenmiştir. Bu araştırma da ölçekler İstanbul ilinden seçilen sosyal medya kullanan 80 evli birey (50 kadın 30 erkek ) e uygulanmıştır. Katılımcıların gönüllü katılmı ve sosyal medya kullanan evli bireyler olmalı esas kriterdir. Bu araştırmada N. G. KOÇAK tarafından 2012'de hazırlanan Sosyodemografik ölçek, Sosyal Medya Kullanım Ölçeği ve E. TEZER tarafından 1996'da hazırlanan Evlilik Yaşam Ölçeği kullanılmıştır. Yapılan araştırmada sonuçlar % 95 güven aralığında, p<0, 05 anlamlılık düzeyinde değerlendirildi. Araştırmanın sonucunda yaş, cinsiyet, maddi durum, sosyal medya kullanım süresi, sıklığı değişkenlerinin ilişki doyumu düzeyi arasında anlamlı farklılık bulunamamışken, Bireylerin sosyal medya kullanım nedenlerinden 'eğlenceli vakit geçiriyorum' , 'boş zamanlarımı değerlendiriyorum' ve 'popüler şeyler ilgimi çekiyor ' maddeleri ile ilişki doyum düzeyleri arasında negatif yönde anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Sosyal Medya kullanımına yönelik ifadelerden 'bir süre sonra boş zaman geçirdiğim hissine kapılıyorum ' ifadesine katılım ile evlilik doyumu arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur.
Çatışma yaşayan ve boşanmış ailelerin ilköğretim çağındaki 7-12 yaş çocuklarının benlik algıları ve kaygı düzeylerini açısından çatışma yaşamayan ailelerin çocukları ile karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı, boşanmamış fakat sürekli çatışma yaşayan ve boşanmış çiftlerin ilköğretim çağındaki 7-12 yaş çocuklarının benlik algısı ve kaygı düzeyleri bakımından, çatışma yaşamayan çiftlerin çocuklarına göre farkını ortaya koymaktır. Türkiye'deki literatüre baktığımız zaman yapılan çalışmaların boşanmış ve çatışma halinde olan çiftleri aynı guruba aldıkları diğer gruba ise çatışmasız evliliği olan çiftleri koydukları ya da sadece bu iki aile tipinin çocuklarını benlik algısı ve kaygı düzeyi bakımından karşılaştırmak yerine birçok aile tipini ele alarak suç oranı bakımından karşılaştırmalar yapıldığı görülmüştür. Fakat boşanmamış ama çatışma yaşayan çiftlerin ilköğretim çağındaki çocuklarıyla, boşanmış çiftlerin ilköğretim çağındaki çocuklarının sadece benlik algısı ve kaygı düzeyleri bakımından karşılaştırılmalarına rastlanmamıştır. Huzursuz ailelerin ilköğretim çağındaki çocuklarıyla boşanmış ailelerin çocuklarının sadece benlik algısı ve kaygı düzeyi bakımından karşılaştırılmalarının da gerekli olduğu düşünülmektedir. Alanını böyle daraltmış bir çalışmanın, spesifik olarak daha doğru, geçerli ve fazla bilgi vereceği, teoride ve pratikte işe yarayacak bulgular sunacağı düşünülmektedir. Daha önce yapılan çalışmalara bakacak olursak araştırmamızı daha da destekleyebiliriz. Yurtdışında yapılan çalışmalara bakıldığında Amota ve Keith (1991), farklı örneklerin kullanıldığı 92 çalışmanın değerlendirildiği bir meta-analiz çalışması yapılmıştır. Bu çalışmanın sonucunda şu sonuçlar ortaya çıkmıştır; evli ancak çok fazla çatışmanın yaşandığı ailelerin çocuklarının, psikolojik uyumları ve benlik saygılarının, hem evli ancak çatışmasız aile ortamında yaşayan çocuklara göre hem de boşanmış çiftlerin çocuklarına göre daha düşüktür (Akt: Özen, 1998). Stocker, Richmond, Low, Alexander&Elias (2003) tarafından yapılan araştırmada evlilik çatışmasının çocukların depresyon ve anksiyete düzeylerinin yüksek, benlik saygılarının ise düşük olduğu saptanmıştır (Biçer, 2009). Araştırmanın sonuçlarına bakıldığında eş çatışmalı evliliklerin içerisinde yetişen çocukların, boşanmış çiftlerin çocuklarına göre kaygı düzeylerinin daha yüksek, benlik algılarının daha düşük olduğu, boşanmış çiftlerin çocuklarının ise uyumlu evlilikleri olan çiftlerin çcocuklarına gore benlik algılarının daha düşük, kaygı düzeylerinin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.
Kolorektal kanser tanılı hasta yakınlarında farkındalık, bilgi düzeyi ve psikopatolojinin değerlendirilmesi

Problemin tanımı: Bu çalışmada amaç, kolorektal kanser tanılı hastaların birinci derece akrabalarında bilgi düzeyi ve hastalık hakkındaki farkındalıklarını ölçerek somatizasyon, depresyon ve anksiyete düzeyleri ile ne şekilde ilişkili olduğunu belirlemektir. Yöntem: Çalışmaya İstanbul Bezmialem Vakıf Üniversitesi, Genel Cerrahi Anabilim Dalı'nda takip edilmekte olan KRK nedeniyle ameliyat edilmiş 52 erişkin hastanın birinci derece yakınları dahil edilmiştir. Verilerin toplanmasında Sosyo-Demografik ve Tıbbi Bilgi Formu, Belirti Tarama Listesi (SCL-90-R) ve Sağlık Anksiyetesi Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların 27'si (%52) kadın, 25'i (%48) erkekti ve tüm örneklemin yaş ortalaması 37,52 11, 74 yıldı. KRK tanılı hastaların ortalama hastalık süresi 14,37 13, 19 ay idi. Kendisinde kanser riskinin artmış olduğunu bilen hasta yakınlarında sağlık anksiyetesi, SCL-90-R ile ölçülen depresyon ve anksiyete puanları anlamlı düzeyde daha yüksekti. Hastalık evresinin farkında olan hasta yakınlarında sağlık anksiyetesi, SCL-90-R depresyon, anksiyete ve Genel Belirti İndeksi puanları anlamlı düzeyde daha yüksekti. Ostomi bakımını yapanlar ile yapmayanlar arasında sağlık anksiyetesi, SCL-90-R ile ölçülen depresyon, anksiyete, somatizasyon ve Genel Belirti İndeksi puanları açısından anlamlı düzeyde bir fark saptanmamıştır. Benzer şekilde, kemoterapi sürecinde hastalarının yanında bulunanlarda sağlık anksiyetesi, SCL-90-R ile ölçülen depresyon, anksiyete, somatizasyon ve Genel Belirti İndeksi puanları açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmemiştir. Sonuç: Bu çalışmada elde edilen sonuçlar değerlendirildiğinde, kolorektal kanser tanılı hastaların yakınlarında, hastalık hakkındaki bilgi düzeyi ve farkındalık arttıkça psikopatolojik belirtilerde de artma gözlenmiştir. Bu noktadan yola çıkılarak, kanser tanılı hasta ve tedavisinin yanı sıra hasta yakınlarının da dikkate alınması ve gereksinimi olan hastalara psikolojik destek sağlanması önerilmektedir.
Ebeveyn-ergen ilişki niteliği ve akran ilişkilerinin ergenlerin problemli akıllı telefon kullanımını yordama düzeyinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, ebeveyn-ergen ilişki niteliğinin ve akran ilişkilerinin ergenlerin problemli akıllı telefonu kullanımını yordama düzeyinin incelenmesidir. Ayrıca araştırma kapsamında problemli akıllı telefon kullanımının yaş, cinsiyet ve okul türüne göre farklılaşıp farklılaşmadığı da belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2019- 2020 Eğitim-Öğretim yılında Hatay ilinde Endüstri Meslek Lisesi, Sağlık Meslek Lisesi, Anadolu Lisesi, İmam Hatip Lisesi ve Kız Meslek Lisesinde halen öğrenim görmekte olan 476 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri; Durak Batıgün ve Say (2015) tarafından Türkçeye uyarlanan ve geçerlik güvenirlik çalışması yapılmış olan 'Ebeveyn-Ergen İlişki Niteliği Ölçeği' , Erkan Atik, Çok, Esen Çoban ve Doğan (2014) tarafından Türkçeye uyarlanan ve geçerlik güvenirlik çalışması yapılmış olan 'Akran İlişkileri Ölçeği' ve Şar ve Işıklar(2015) tarafından Türkçeye uyarlanan ve geçerlilik güvenirlik çalışması yapılmış olan 'Problemli Mobil Telefon Kullanım Ölçeği' ve araştırmacı tarafından oluşturulan 'Kişisel Bilgi Formu' ile toplanmıştır. Akran İlişkileri Ölçeğinin cronbach alfa güvenirlik katsayısı.85, Ebeveyn-Ergen İlişki Niteliği Ölçeği'nin cronbach alfa güvenirlik katsayısı. 82 ile. 92 arasında değişmektedir. Son olarak 'Problemli Mobil Telefon Kullanımı Ölçeği'nin güvenirlik katsayısı. 93 olarak bulunmuştur. Verilerin analizi SPSS programı ile yapılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde frekans, yüzde, aritmetik ortalama, standart sapma, t testi, pearson korelasyon analizi, tukey testi, çoklu regresyon analizi ve varyans analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda ebeveyn-ergen ilişki niteliğinin ergenlerde akıllı telefon kullanımını yordamadığı ancak akran ilişkilerinin birliktelik boyutunun yordadığı sonucuna ulaşılmıştır. Problemli akıllı telefonun kullanımının cinsiyet değişkenine göre anlamlı farklılık göstermediği ancak yaş değişkenine göre 16 - 17 yaş aralığında ve okul türleri arasında da Sağlık Meslek Lisesi ve İmam Hatip Lisesi arasında anlamlı farklılaşma olduğu belirlenmiştir. Elde edilen bulgular ile ilgili literatür tartışılmış ve araştırmacılara öneriler sunulmuştur.
Tutuklu hükümlü çocuklarda kendine zarar verme davranışının bilişsel çarpıtmalar ve çocukluk örselenme yaşantısıyla ilişkisi

Kendine zarar verme davranışı genellikle ergenlik döneminde başlayan, kişinin bedenine kasıtlı olarak fiziksel zarar verme durumudur. Kişinin kendini kesmesi, çizmesi, yakması, derisini ya da saçlarını yolması gibi davranışları içeren kendine zarar verme durumunda amaç kişinin gerilimini azaltmak, isteklerini yaptırmak, kendini cezalandırmak olabilmektedir. Bu araştırmada, ceza infaz kurumlarında tutuklu ve hükümlü olarak bulunan çocukların kendilerine zarar verme nedenlerinde çocukluk dönemi istismar yaşantılarının ve bilişsel çarpıtmalarının etkisi incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya kendine zarar verme davranışı olan veya olmayan ayırt edilmeksizin, Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda bulunan 14-18 yaşları arasında, toplam 103 erkek tutuklu ve hükümlü çocuklar alınmıştır. Araştırmada araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu, Kendini Yaralama Davranışı Bilgi Alma Formu, Çocukluk Örselenme Yaşantıları Ölçeği ve İlişkilere İlişkin Bilişsel Çarpıtmalar Ölçeği kullanılmıştır. Sonuçlar SPSS 20 programı kullanılarak istatistiki olarak değerlendirilmiştir. Yapılan istatistiki çalışmalar sonucunda, kendine zarar verme davranışı ile çocukluk dönemi örselenme yaşantısı arasında anlamlı bir ilişki bulunmuş, kendine zarar verme davranışı gösteren çocukların fiziksel, cinsel, duygusal istismar ve ihmal yaşantıları, bu davranışı göstermeyen çocuklara göre istatistiki olarak anlamlı derecede yüksek olduğu görülmüştür. Bilişsel çarpıtmalar ölçeğinde, yakınlıktan kaçınma alt ölçeğinin kendine zarar verme davranışı ile arasındaki ilişki anlamlı bulunmuştur. Literatür ile uyumlu bulunan bu sonuçlar, kendine zarar verme davranışının nedenlerini anlamaya yönelik katkılar sağlamanın yanı sıra ceza infaz kurumunda tutuklu/hükümlü olarak bulunan çocukların psikososyal faaliyetlerine katkı sağlaması açısından önem arz etmektedir.
Sosyal ve ekonomik destek hizmeti kapsamındaki ailelerin sosyo - demografik yapısının incelenmesi

Bu çalışmanın temel amacı, sosyal ve ekonomik destek hizmeti kapsamındaki ailelerin sosyo - demografik özelliklerinin incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda; Sosyal ve Ekonomik Destek için başvuran bireylerin Sosyal İnceleme Raporları kapsamındaki bilgiler, SED hizmeti kapsamındaki ailelerin sosyo - demografik özelliklerini belirlemek amacı ile hazırlanan bilgi toplama formu ile retrospektif olarak taranmıştır. Çalışmanın örneklemi Bahçelievler Sosyal Hizmet Merkezi'ne yapılan 446 SED başvurusunun dosyalarındaki SİR'den oluşmuştur. Çalışmada, 446 aileden 296'sının (%66,4) SED aldığı, 150 ailenin (%33,6) koşullarının SED almaya uygun bulunmadığı için başvurularının reddedildiği, başvuranların 400'ünün kadın, 46'sının erkek olduğu, 268 kadının başvurusu kabul edilirken, SED başvurusu kabul edilen erkek sayısının 28 olduğu bulunmuştur. Çalışmada SED alan aileler ile SED almayan ailelerin bulguları da karşılaştırılmıştır. SED alan ailelerde, bağımlılık, psikolojik/psikiyatrik tanı alma varlığı, düşük ekonomik gelir, istismar varlığı ve cinsiyet faktörleri anlamlı bulunmuştur. Bu faktörlerden bir ya da birkaçının bulunmasının, ailenin çocuk adına SED alması yönünde belirleyici olduğu ve ailede bu belirleyici faktörlerin varlığı artarken, ailenin SED alma durumunun da arttığı yönünde bir sonuca ulaşılmıştır. SED desteğinin çocuğun korunmasına yönelik bir hizmet olması ve aileye çocuk adına ekonomik olarak yapılan bu desteğin çocuğun aile yanında bakımının ve yaşamının devamını sağlarken çocuğun korunmasını esas alması itibarı ile hizmet çocuğun sosyo-biyo-eko-psikolojik gelişimi için önem kazanmaktadır.