turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Polislerdeki evlilik doyumu ile mesleki tükenmişlik arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi.

Bu araştırmanın amacı, polislerin evlilik doyumu ile mesleki tükenmişlikleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Ayrıca çalışmada cinsiyet, evlilik süresi, çocuk sayısı, algılanan ekonomik düzey gibi değişkenlerin polislerin evlilik doyumunu; cinsiyet, rütbe, çalışma süresi, günlük çalışma sistemi, öğrenim durumu, algılanan ekonomik düzey gibi değişkenlerin polislerin mesleki tükenmişliklerini nasıl etkilediğini ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemi Şırnak, Diyarbakır, Mardin, Iğdır İl Emniyet Müdürlüğü çeşitli birimlerinde görev yapan ve uygun örnekleme yöntemi ile seçilen 315 evli polis memurları ve amirlerinden oluşmaktadır. Araştırmada polislerin, cinsiyet, evlilik süresi, çocuk sayısı, rütbe, günlük çalışma sistemi, çalışma süresi, öğrenim durumu, algılanan ekonomik düzey hakkında bilgi toplamak amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen Bilgi Toplama Formu kullanılmıştır. Polislerin mesleki tükenmişliğini belirlemek için Maslach ve Jackson (1981) tarafından geliştirilen ve Ergin (1992) tarafından Türkçe uyarlaması yapılan Maslach Tükenmişlik Ölçeği kullanılmıştır. Polislerin evlilik ilişkisinden sağlanan genel doyum düzeyini ölçmek amacıyla Tezer (1986) tarafından geliştirilen Evlilik Yaşamı Ölçeği kullanılmıştır. Veriler; Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu, t testi, ANOVA, Tukey Çoklu Karşılaştırma Testi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, polislerin mesleki tükenmişlik düzeyleri ile evlilik doyum düzeyleri arasında ters yönde bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir. Polislerin evlilik doyum düzeylerinin cinsiyet, evlilik süresi ve çocuk sayısı açısından anlamlı farklılıklar göstermediği, algılanan ekonomik düzey açısından ise anlamlı farklılıklar gösterdiği bulunmuştur. Polislerin mesleki tükenmişlik düzeylerinin ise cinsiyet açısından anlamlı farklılıklar göstermediği, rütbe, çalışma süresi, günlük çalışma sistemi, öğrenim durumu, ekonomik düzey açısından ise anlamlı farklılıklar gösterdiği bulunmuştur. Araştırmadan elde edilen bulgular ışığında araştırmada bulunan sonuçlar tartışılmış ve gelecek araştırmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Basic psychological needs satisfaction and identity statuses across two social contexts in emerging adulthood

Bu çalışma, temel psikolojik ihtiyaçlar ile kimlik statüleri arasındaki ilişkiyi beliren yetişkinlik döneminde aile ve arkadaş ortamı olmak üzere iki ayrı sosyal bağlamda incelemeyi amaçlamıştır. Veriler 18 ve 26 yaş aralığındaki beliren yetişkinlerden öz değerlendirme anketlerinin online olarak doldurulması şeklinde toplanmıştır. Toplam 288 üniversite öğrencisi kimlik statüleri ve temel psikolojik ihtiyaçların anne, baba, ve en yakın arkadaş ortamında karşılanması ile ilgili ölçekleri doldurulmuştur. Sonuçlar temel psikolojik ihtiyaçların arkadaş ortamında aile ortamından daha fazla karşılandığını göstermiştir. Bunun yanı sıra üniversite eğitim yılının dağınık kimlik üzerinde etkili olduğu bulunmuştur. Dağınık kimliğin üniversitenin ilk yılındaki öğrencilerde en az beş yıldır üniversite eğitimi alan kişilerden daha fazla olduğunu bulunmuştur. Sonuçlar ayrıca temel psikolojik ihtiyaçların en yakın arkadaş tarafından karşılanmasının tüm kimlik statülerini yordadığını göstermiştir ancak temel psikolojik ihtiyaçların anne tarafından karşılanmasının yalnızca askıya alınmış kimliği, baba tarafından karşılanması ise ipotekli kimliği arkadaş ile beraber yordadığı bulunmuştur. Bulgular önceki çalışmalar ışığında tartışılmıştır ve ileriki çalışmalara önerilerde bulunulmuştur.
Kadın üniversite öğrencilerinde cinsel nesneleştirmenin sosyal görünüş kaygısı ve risk alma davranışları ile ilişkisinde bağlanma stillerinin aracı rolünün incelenmesi

Bu araştırma kadın üniversite öğrencilerinde cinsel nesneleştirmenin sosyal görünüş kaygısı ve risk alma davranışları ile ilişkisinde bağlanma stillerinin aracı rolünü inceleyen betimsel tarama yöntemiyle yapılmış, ilişkisel tarama modelinde bir araştırmadır. Ayrıca bu araştırmada katılımcıların cinsel nesneleştirme düzeylerinin, yaş, annelerinin eğitim durumu, babalarının eğitim durumu, ailelerinin toplam gelir düzeyi, eğitim gördükleri fakülte ve romantik ilişki durumu değişkenlerine göre incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma örneklemi, Mersin Üniversitesi'nin farklı fakültelerinde öğrenim görmekte olan 708 gönüllü kadın öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada, katılımcıların cinsel nesneleştirme düzeylerini belirlemek amacıyla 'Kişilerarası Cinsel Nesneleştirme Ölçeği, sosyal görünüş kaygısı düzeylerini belirlemek amacıyla 'Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği', risk alma davranışları eğilimlerini belirlemek amacıyla 'Riskli Davranışlar Ölçeği Üniversite Formu', bağlanma stillerini belirlemek amacıyla 'Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri II ' ve 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin analizinde, doğrulayıcı faktör analizi, tek yönlü varyans analizi Mann Whitney-U testi, yapısall eşitlik modeliyle yol analizi ve bootstrapping kullanılmıştır. Bu araştırmadan elde edilen sonuçlara göre KCNÖ'nün ülkemizde kadın üniversite öğrencilerinde geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu görülmüştür. Cinsel nesneleştirmenin sosyal görünüş kaygısı ve risk alma davranışlarının tamamı ile pozitif yönde anlamlı ilişkiler içinde olduğu görülmüştür. Cinsel nesneleştirmenin sosyal görünüş kaygısı ile ilişkisinde bağlanma stillerinin aracı rolünün olmadığı görülmüştür. Cinsel nesneleştirmenin antisosyal davranışlar ve intihar eğilimi ile ilişkisinde kaygılı bağlanma stilinin aracılık rolünün olmadığı, alkol kullanımı, sigara kullanımı, beslenme alışkanlıkları, okul terki ve madde kullanımı ile ilişkisinde kaygılı bağlanma stilinin aracılık rolünün olduğu belirlenmiştir. Ayrıca cinsel nesneleştirmenin risk alma davranışları ile ilişkisinde kaçınmacı bağlanmanın aracı rolünün olmadığı görülmüştür.
Anne-babası boşanmış ve boşanmamış çocukların depresyon belirtilerinin anne-baba tutumları açısından incelenmesi

Çocukların gelişim sürecinde ilişki kurduğu kişilerin büyük bir önemi vardır. Anne-babalar, tutum ve davranışları ile çocuklarının en önemli rol modelleri ve bilgi kaynaklarıdır. Bu nedenle ebeveynlerin tutumları, davranışları ve kullandıkları yöntemler çocukların kişiliklerinin oluşmasında, olumlu sosyal ilişkiler kurmasında ve toplum içerisinde sağlıklı bir birey olarak yer almasında belirleyici bir husustur. Boşanmanın pasif katılımcısı olan çocukların boşanma sürecini olumlu ya da olumsuz yaşamalarında anne-baba tutumları oldukça etkilidir. Çocukları sosyolojik ve psikolojik olarak gelişmeleri boşanma ile olumsuz yönde etkilenir. Çalışmamızda ise boşanma faktörüne göre ebeveynlerin anne baba tutumlarının çocukluk çağı depresyonuna etkisi incelenmiştir. Bu amaçla 200 deneğe ( 105 erkek, 95 kız) Anne Baba Tutum Ölçeği, Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği ve araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Korelasyon hesaplamaları ANOVA ve Örneklem T Testi kullanılarak yapılmıştır. Elde edilen bulgular ışığında boşanmış ailelerin boşanmamış ailelere göre demokratik tutum ortalamaları düşük, otoriter ve koruyucu tutum ortalamaları yüksek çıkmıştır. Ayrıca boşanmanın çocuklarda depresyon düzeyini arttırdığı bulunmuştur. Otoriter anne-baba tutum ortalamaları artıkça depresyon ortalamasının arttığı gözlenmiştir.
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan çocukların eşpatolojilerinin Davranış Değerlendirme Ölçeği aracılıyla değerlendirilmesi

Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu olan çocukların yaklaşık %50' sinde, bir veya daha çok eşpatoloji bulunmaktadır. Bunlar; Anksiyete/Depresyon, Davranım Bozukluğu ve Karşıt Olma Karşıt Gelme Bozukluğu, Tik Bozuklukları, Öğrenme Bozukluklan'dır. Davranış Değerlendirme Ölçeğiyse, Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu'nu, Anksiyete/Depresyon eşpatolojisi ile Davranım Bozukluğu ve Karşıt Olma Karşıt Gelme Bozukluğu Eşpatolojilerini yansıtan bir testtir. Anksiyete / Depresyon alt testiyle Anksiyete/Depresyon eşpatolojisini, Suça Yönelik Davranışlar ve Saldırgan Davranışlar alt testleriyle Davranım Bozukluğu ve Karşıt Olma Karşıt Gelme Bozukluğu eşpatolojisini, Dikkat Sorunları alt testiyle de Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu'nu yansıtmaktadır. Achenbach ve Edelbroch tarafından geliştirilen 1991 formu, dilimize Neşe Erol ve Melda Akçakın tarafından çevrilip, güvenirlik ve geçerlik çalışmaları yapılmıştır. 118 maddeden oluşan test, 8 alt test aracılığıyla problem alanlarını yansıtmaktadır. Bunlar sırasıyla: Sosyal İçe Çekilme, Somatik Yakınmalar, Anksiyete / Depresyon, Sosyal Sorunlar, Düşünce Sorunları, Dikkat Sorunları, Suça Yönelik Davranışlar, Saldırgan Davranışlar alt testleridir. Çalışmada Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu'na eşlik eden Anksiyete / Depresyon eşpatolojisinin değişken olarak bulunduğu karşılaştırmada Anksiyete / Depresyon alt testinde beklenildiği gibi anlamlı bir fark bulunamamıştır (p<309). Aym şekilde, yine DE/HB'na Pür Anksiyete/Depresyon eşpatolojisinin eşlik etmesinin değişken olarak belirlendiği karşılaştırmada da Anksiyete/Depresyon alt testinde anlamlı bir fark saptanamamıştır (p<170). Diğer karşılaştırmalardaysa DE/HB'na eşlik eden Davranım Bozukluğu ve Karşıt Olma Karşıt Gelme Bozukluğu eşpatolojisinin değişken olarak kullanıldığı çalışmada, beklenildiği gibi Denek Grubu yönünde Suça Yönelik Davranışlar alt testinde (p<000), Saldırgan Davranışlar alt testinde (p<028) anlamlı farklar saptanmıştır. 47 sahip olmayan bir sonuçtur. Son karşılaştırmaysa değişken olarak kullanılan Davranım Bozukluğu ve Karşıt Olma Gelme Bozukluğu eşpatolojili Denek Grubu ile hiçbir eşpatolojisi olmayan DE/HB olan Kontrol Grubudur. Bu karşılaştırmada da Suça Yönelik Davranışlar alt testinde (p<.023) düzeyinde anlamlı bir fark bulunurken, Saldırgan Davranışlar alt testinde anlamlı olmasa da önemli bir fark bulunmuştur (p<091). Bütün bu sonuçlar Davranış Değerlendirme Ölçeği'nin, özellikle Davranım Bozukluğu ve Karşıt Olma Karşıt Gelme Bozukluğu eşpatolojisini güçlü bir şekilde yansıtabildiğim, diğer patolojiler ve onlara eşlik eden eşpatolojiler için de kristalize olmuş geniş ve farklı örneklem populasyonlarıyla çalışmaların sürdürülmesi gerektiğini göstermektedir. 48
Algılanan anne baba tutumları, kendini sabotaj ve öz-yeterlik arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı algılanan anne baba tutumları ile kendini sabotaj ve öz-yeterlik arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Araştırmanın diğer bir amacı da, bu üç kavram ile cinsiyet, algılanan akademik başarı ve yaşamın büyük kısmının geçirildiği yer arasında anlamlı bir fark olup olmadığını incelemektir. Araştırma ilişkisel tarama modeline uygun olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın katılımcıları; 2013- 2014 eğitim-öğretim yılında Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nin çeşitli bölümlerinde lisans öğrenimi görmekte olan 438 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmacı tarafından Kişisel Bilgi Formu hazırlanmış ve katılımcıların demografik özellikleri hakkında bilgi toplamak amacıyla kullanılmıştır. Ayrıca katılımcıların algılanan anne baba tutumlarını saptamak için Kuzgun (1972) tarafından geliştirilen, Kuzgun ve Eldeleklioğlu (2005) tarafından revize edilen 40 maddelik Anne Baba Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Ek olarak katılımcıların kendini sabotaj düzeylerini ölçmek için Jones ve Rhodewalt (1982) tarafından geliştirilen, Akın (2012a) tarafından Türkçe'ye uyarlaması yapılan 25 maddelik Kendini Sabotaj Ölçeği kullanılmıştır. Son olarak da katılımcıların genel öz-yeterlik düzeylerini belirlemek amacıyla Sherer ve diğerleri (1982) tarafından geliştirilen, Magaletta ve Oliver (1999) tarafından revize edilen ve Yıldırım ve İlhan (2010) tarafından Türkçe'ye uyarlaması yapılan 17 maddelik Genel Öz-Yeterlik Ölçeği kullanılmıştır. Demografik değişkenler ile algılanan anne baba tutumları, kendini sabotaj ve öz-yeterlik arasında anlamlı bir farklılık olup olmadığını belirlemek amacıyla 't' testi ve tek yönlü ANOVA kullanılmıştır. Ayrıca algılanan anne baba tutumları, kendini sabotaj ve öz-yeterlik arasındaki ilişkileri belirlemek amacıyla Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Veriler SPSS 11.5 paket programı ile analiz edilmiştir. Bulgulara göre, çalışmaya katılan üniversite öğrencilerinin anne baba tutumları ile kendini sabotaj ve öz-yeterlik düzeyleri arasında anlamlı ilişkiler olduğu görülmektedir. Üniversite öğrencilerinin kendini sabotaj düzeyleri ile demokratik anne baba tutumları arasında negatif yönde, buna karşın koruyucu ve otoriter anne baba tutumlarıyla ise pozitif yönde ve anlamlı bir ilişkiye ulaşılmıştır. Üniversite öğrencilerinin algılanan anne baba tutumları ve öz-yeterlik düzeyleri, yaşamın büyük kısmının geçirildiği yer açısından anlamlı farklılıklar göstermezken, cinsiyet ile algılanan akademik başarı açısından anlamlı farklılıklar göstermektedir. Sonuç olarak üniversite öğrencilerinin kendini sabotaj düzeylerinin ise cinsiyet ve yaşamın büyük kısmının geçirildiği yer açısından anlamlı farklılıklar göstermediği, algılanan akademik başarı açısından anlamlı farklılıklar gösterdiği bulgusuna ulaşılmıştır. Araştırma bulguları ışığında, çalışmadan elde edilen sonuçlar tartışılmıştır.
İnfertil bireylerin kaygılarının sosyal destek algısı ve evlilik uyumu açısından incelenmesi

İnfertilite, bireylerin duygusal durumlarını, sosyal yaşamlarını ve evlilik ilişkilerini olumsuz etkileyebilmektedir. Araştırma infertil bireylerin kaygılarının, sosyal destek algısı ve evlilik uyumu açısından incelenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırma 10 Ekim 2016 14 Nisan 2017 tarihleri arasında özel bir hastanenin tüp bebek merkezinde ve bir üniversite hastanesinin infertilite polikliniğinde yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini, araştırmaya katılmayı kabul eden 184 kadın ve 77 erkek olmak üzere toplam 261 infertil birey oluşturmuştur. Veriler, Birey Tanıtım Formu, Durumluk-Sürekli Kaygı Ölçeği STAI I-II, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Evlilik Uyumu Ölçeği formları doldurularak elde edilmiştir. Araştırmada kadınların yaş ortalaması 32 .16 6.98, erkeklerin yaş ortalaması 33 .56 6.79, ortalama evlilik süresi 5.93 4. 937 yıl ve infertilite süresi 4.49 3. 861 yıldır. Kadınların %30.3'ü, erkeklerinin %31.1'i üniversite mezunudur. Katılımcıların % 70 .1'inin gelirinin orta düzey olduğu, %75.1'nin kentte yaşadığı, katılımcıların %37.6'sının infertilite nedeni açıklanamayan infertilite olduğu bulunmuştur. Katılımcıların Durumluk Kaygı Ölçeğinden aldıkları toplam puan ortalaması 38 .62 11.64, Sürekli Kaygı Ölçeği'nden aldıkları toplam puan ortalaması 44 .96 8.44, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği'nden aldıkları toplam puan ortalaması puanı 54 .23 20.99, Evlilik Uyum Ölçeği'nden aldıkları toplam puan ortalaması 46.2 8. 92 olarak bulunmuştur. Araştırmada infertil bireylerin kaygılarının azalmasının, algıladıkları sosyal desteği ve evlilik uyumunu arttırdığı bulunmuştur (p<0.05). İnfertil bireylerin kaygı düzeyleri ile kaygının sebep olabileceği fiziksel ve psikolojik sorunların, verilecek ebelik danışmanlığı ile azaltılabileceği öngörülmektedir.
Üniversite öğrencilerinin depresyon düzeylerinin bağlanma stilleri ve bilinçli farkındalık ile ilişkisi: Öz kontrolün aracılık rolü

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinde öz-kontrolün depresyon düzeyleri ile bilinçli farkındalık ve bağlanma stilleri arasındaki ilişkilerdeki aracılık rolünü ortaya koymaktır. Araştırmanın çalışma grubunu 2015- 2016 öğretim yılında Anadolu Üniversitesinin çeşitli fakültelerinin örgün programların toplam 808 üniversite öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmanın verileri 'Beck Depresyon ölçeği', ''Bilinçli Farkındalık Ölçeği', 'İlişki Ölçekleri Anketi' ve 'Kısa Öz-Kontrol Ölçeği' ile toplanmıştır. Aracılık modellerini test etmek için Betimleyici istatistikler, Pearson Korelasyon Katsayısı ve Bootstrap Yöntemi kullanılmıştır. Aracılık testi bulgularına göre; üniversite öğrencilerinde bağlanma stilleri ve bilinçli farkındalık ile depresyon arasındaki ilişkide öz-kontrolün aracılık etkisinin istatistiki açıdan önemli olduğu bulunmuştur. Buna göre güvenli bağlanma ve bilinçli farkındalık öz-kontrol aracılığıyla depresyonu negatif yönde yordarken, kayıtsız bağlanma, saplantılı bağlanma ve korkulu bağlanma öz-kontrol aracılığıyla depresyonu pozitif yönde yordamaktadır. Buna göre güvenli bağlanan ve bilinçli farkındalığı yüksek üniversite öğrencilerinin öz-kontrol düzeyleri de yüksektir ve bunun sonucu olarak depresyon düzeyleri düşüktür. Diğer yandan ise kayıtsız, saplantılı ve korkulu bağlanan üniversite öğrencilerinin öz-kontrol düzeyleri de düşüktür ve bunun sonucu olarak depresyon düzeyleri de yüksektir.
Özel gereksinimli çocuğa sahip annelerin umutsuzluk düzeyi Tanrı algısı ve çocuğunu kabul-ret düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı özel gereksinimli çocuğa sahip annelerin umutsuzluk düzeyi tanrı algısı ve çocuğunu kabul-ret düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmada annelerin yaşı, eğitim düzeyi, iş durumu, gelir düzeyi gibi değişkenler ile, annelerin umutsuzluk düzeyleri, tanrı algıları ve çocuğunu kabul-ret düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Annelerin demografik özelliklerini öğrenmek amacıyla Demografik Bilgi Formu, ve bilgi formundaki değişkenleri amaca yönelik olarak ölçmek için Beck Umutsuzluk Ölçeği, Tanrı Algısı Ölçeği ve Ebeveyn Kabul-Red ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın evreni Sivas il merkezinde yer alan özel eğitim okulları ve özel eğitim uygulama merkezlerinde eğitim alan hafif/orta/ağır düzeyde yetersizlikten etkilenmiş bireylerin annelerinden oluşmaktadır. Araştırmada 195 anneden veri toplanmıştır. Araştırmada özel gereksinimli çocuğa sahip annelerin umutsuzluk düzeyleri ve tanrı algıları arasındaki ilişkiye bakıldığında annelerin tanrı algısı yükseldikçe umutsuzluğunun azaldığı görülmektedir. Araştırmada özel gereksinimli çocuğa sahip annelerin umutsuzluk düzeyleri ve çocuğunu kabul-ret arasındaki ilişkiye bakıldığında annelerin umutsuzluk düzeyi yükseldikçe ebeveyn kabul-ret düzeyinin de yükseldiği görülmektedir. Umutsuzluk alt boyutları ile ebeveyn kabul-ret değişkeni arasındaki ilişkiyi incelendiğinde gelecekten beklenti ile ebeveyn kabul-ret düzeyi arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Annelerin motivasyon kaybı ve umut düzeyleri yükseldikçe ebeveyn kabul-ret düzeyleri de yükselmektedir. Araştırmada özel gereksinimli çocuğa sahip annelerin Tanrı algıları ve çocuğunu kabul-ret arasındaki ilişkiye bakıldığında annelerin tanrı algısı ve çocuğunu kabul-ret düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Araştırmanın en önemli sonuçlarından biri olarak; Tanrı algısı umutsuzluğu olumsuz etkilerken, umutsuzluk, ebeveyn kabul-ret düzeyini olumlu yönde etkilemektedir ve Tanrı algısı ile ebeveyn kabul-ret arasında bir ilişki yoktur.
The relation of attachment security with maternal responsiveness and child's socioemotional competence: Using the attachment q-set with a Turkish preschool sample

Bu çalışma, çocuğun bağlanma davranışı, anne duyarlılığı, çocuğun kendini denetleme becerisi ve sosyal yetkinliği arasındaki ilişkiyi incelemeyi; Bağlanma Davranışı Sınıflandırma Seti'nin laboratuvar ortamında uygulanabilirliği ve geçerliliğini araştırmayı amaçlamıştır. Katılımcılar, 76 okul öncesi çağdaki Türk çocuğu, anneleri ve anaokulu öğretmenlerinden oluşmaktadır. Hiyerarşik regresyon analizleri kullanılarak, anne hassasiyetinin, kendini denetleme becerisi kontrol edildiğinde dahi, çocuk BDDS puanlarını yordadığı bulunmuştur. Bununla birlikte, anne hassasiyetinin bağlanma davranışı ve kendini denetleme becerisi arasındaki ilişkide aracı rol oynadığı görülmüştür. Beklentilerimizin ve teorinin varsayımlarının aksine, çocuğun bağlanma davranışı ve annenin ya da öğretmenin (ERC, SCBE-30) sosyo-duygusal uyum değerlendirmeleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Ancak, çocuğun kendini denetleme becerisi ve bağlanma davranışının, sosyo-duygusal uyum üzerinde anlamlı bir etkileşimi olduğu görülmüştür. Beklentilerimizin aksine, kendini denetleme becerisi ve bağlanma davranışı yüksek puanlanan çocuklar, anaokulu öğretmenleri tarafından daha duygusal değişme eğiliminde/negatif ve endişeli-çekingen olarak değerlendirilmiştir. Son olarak, BDDS sisteminin, bağlanma davranışlarının laboratuvar ortamında değerlendirilmesinde geçerli ve kullanışlı bir araç olduğu görülmüştür. Araştırmanın sonuçları, kültürler arası bir çerçevede tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinin öz-değer koşulları ile saldırganlık eğilimleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu çalışmada, üniversite öğrencilerinin öz-değer koşulları ile saldırganlık eğilimleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmaktadır. Anket tekniği kullanılarak ilişkisel yöntemde gerçekleştirilen bu çalışma, Ondokuz Mayıs Üniversitesi bünyesinde yer alan dört farklı fakültede öğrenim gören 958 üniversite öğrencisi üzerinde gerçekleştirilmiştir. Katılımcılara Buss-Perry Saldırganlık Ölçeği ve Koşullu Öz-Değer Ölçeği uygulanmıştır. Verilerin analizinde, Yapısal Eşitlik Modeli kullanılmıştır. İstatistiksel analizler R programlama dilinde bulunan lavaan paketi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışma sonucunda, öz-değer koşulları ile saldırganlık eğilimleri arasındaki ilişkileri belirlemek üzere geliştirilen modelin anlamlı olduğu bulunmuştur. Sonuçlara göre, erdem ve fiziksel görünüm fiziksel saldırganlık üzerinde; rekabet ve tanrı sevgisi sözel saldırganlık üzerinde; rekabet, onay alma, fiziksel görünüm ve akademik yeterlilik düşmanlık üzerinde; rekabet ve aile desteği öfke üzerinde istatistiksel olarak anlamlı etkiye sahiptir. Fiziksel görünüm faktörü arttıkça, fiziksel saldırganlık ve düşmanlık düzeyi de artmaktadır. Erdem düzeyi arttıkça fiziksel saldırganlık düzeyi ise azalmaktadır. Rekabet faktörü arttıkça sözel saldırganlık ve öfke düzeyi artmakta; ancak düşmanlık düzeyi ise azalmaktadır. Tanrı sevgisi arttıkça da sözel saldırganlık düzeyi düşmektedir. Onay alma faktörü arttıkça düşmanlık düzeyi de artmaktadır. Akademik yeterlilik düzeyi arttıkça düşmanlık düzeyi de yükselmektedir. Aile desteği faktörü arttıkça, öfke düzeyi de azalmaktadır. Bu sonuçlardan yola çıkılarak, saldırganlık eğilimlerinin belirlenmesinde öz-değer koşullarının göz önünde bulundurulması gereken önemli bir etken olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Futbol oynayan altyapı sporcularında algılanan ebeveyn tutumları ile başarı motivasyonu arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmayla, futbol oynayan altyapı sporcularının başarı motivasyonları ile algıladıkları ebeveyn tutumları arasındaki ilişki incelenmiştir. Futbol oynayan altyapı sporcularının başarı motivasyonları ile algıladıkları ebeveyn tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi için İstanbul ilinde bulunan 3 büyük spor kulübünün altyapısporcuları örneklem olarak belirlenmiştir. Araştırmada kullanılan Anne Baba Tutum Ölçeği ve Spora Özgü Başarı Motivasyonu Ölçeği 303 altyapı sporcusuna uygulanmıştır. Olgular dahilinde Anne Baba Tutumu ile Spora Özgü Başarı Motivasyonu arasında pozitif yönlü ve orta şiddetli bir ilişkinin olduğu görülmektedir (0,412). Anne Baba Tutumu boyutu, güç gösterme güdüsü (0,356), başarıyı yakalama güdüsü (0,292) ve başarısızlıktan kaçma (0,262) alt boyutları ile pozitif yönlü ancak düşük şiddetli bir ilişki yapısı içindedir. Spora özgü başarı motivasyonu boyutu ise koruyucu istekçi tutum(0,371) ve otoriter tutum (0,275) alt boyutları ile orta şiddetli pozitif yönlü bir ilişkiiçindeyken demokratik tutum ile istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki içinde değildir. Araştırma sonuçlarına göre anne babaların tutumları çocuğun spor motivasyonundaetkilidir. O halde anne babaların sağlıklı gelişmiş bireyler yetiştirebilmeleri için çocuğasöz hakkı tanıyan, çocuğun seçimlerini, ihtiyaç ve beklentilerini önemseyen ve çocuğasorumluluk veren bir yapı içerisinde çocuklarını büyütmelidirler.