Sosyal medya kullanım düzeyinin yalnızlık ve yaşam doyumu açısından incelenmesi

Sosyal paylaşım ağları; kişilere kendi içeriklerini kendi oluşturma özgürlüğü vererek kullanıcının kaynak konumunda yer almasını sağlayan bir platformdur. Sosyal medyanın en temel amacı, kişilerin internet ağı üzerinden düşüncelerini ve görüşlerini belirtmelerine imkan vermektir. Sosyal medya, bilgisayar meraklıları ve bilim insanlarının kullanmış olduğu internet sitelerinden ve temel araçlardan türemiş ve günümüzde kişiler, devletler, şirketler ve geleneksel medya arasındaki iletişimi en temelden değiştiren dev bir yapı haline gelmiştir. Paylaşıma odaklı olan bu platformlarda kullanıcılar kişisel profillerinde kendi düşüncelerini, bir konuya ait fikirlerini, ilgi duydukları alanları, farklı içerik ve bilgi paylaşımlarının yanı sıra konum bilgisi, video, fotoğraf gibi ilgi çekebilecek şeyleri paylaşabilmektedir. Sosyal medya kullanımı son derece yaygınlaşmış ve kullanımı kolay olmasına rağmen bazı avantaj ve dezavantajları da vardır. Sosyal medya iletişim teknolojileri ile karşılıklı duygusal paylaşım, hisler ve oyun haricinde kullanıcıların tek yönlü iletişime itilmesi onların yalnızlaşmalarına ve iletişim becerilerinde işlevsizliklere sebep olabilmektedir. Bu çalışmada sosyal medya kullanımı düzeyinin yalnızlık ve yaşam doyumu üzerindeki etkisi incelenmektedir. Basit Tesadüfi örnekleme yöntemiyle yapılacak olan araştırmanın evreni İstanbul'da yaşayan 18-45 yaş arası 390 bireyden oluşmaktadır. Örneklem sayısı seçilirken Yazcıoğlu ve Erdoğan'ın (2004) 00.5 örneklem hatası için 100 milyon kişilik evren büyüklüğünden seçilmesi gereken örneklemin 384 kişi olması gerektiğini gösteren tablo referans alınmıştır. Örneklemi oluşturan kişilere Google Anket yoluyla ulaşılmıştır. Araştırma 122 erkek 266 kadın katılımcıyla gerçekleşmiştir. Araştırmada veriler, Demografik Bilgi Formu, Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği, UCLA-LS Yalnızlık Ölçeği, Yaşam Doyumu Ölçeği ile elde edilmiştir. Çalışmada ölçek puanlarının ne yönde ilişkinin olduğunu değerlendirmek için Pearson korelasyon testi, Yaşam Doyumu ve Yalnızlığın Sosyal Medya Bağımlılığından ne şekilde etkilendiğini değerlendirmek için Regresyon testi, Ölçek değerlerinin demografik değişikliklere göre ne şekilde farklılık gösterdiğini değerlendirmek için bağımsız gruplar t test ve ANOVA testleri kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda yalnızlık ve yaşam doyumu arasında negatif yönde bir ilişki olduğu saptanmıştır. Sosyal medya bağımlılığı düzeyi arttıkça yalnızlık düzeyi de artmaktadır. Çalışmada erkeklerin çatışma alt ölçeği skorlarının yani kişinin işlevsel bir takım fonksiyonlarında problemlere yol açma düzeyinin daha yüksek olduğu saptanmıştır. Çalışmada ortaokul mezunlarının sosyal medya bağımlılığı düzeyi en yüksek iken, üniversite üstü mezunlarının en düşük olduğu. Ortaokul mezunlarının yalnızlık düzeyi en yüksek iken, üniversite üstü mezunlarının en düşüktür. Araştırmada çalışmayanların meşguliyet yani kişinin sosyal medyayla ilgili aktivitelerle yoğun olarak uğraşması düzeyinin daha yüksek olduğu ve yalnızlık düzeylerinin daha yüksek olduğu saptanmıştır. Çalışmada kişilerin sosyal-ekonomik seviyelerinin sosyal medya bağımlılığı ve yalnızlık düzeyleri ile ilişkili olduğu saptanmıştır. Çalışmada günlük 6 saatten fazla sosyal medya kullananların Sosyal Medya Bağımlılığı testinin alt ölçeklerinden aldığı puanlar ve yalnızlık düzeyi en yüksek iken, 1 saatten az kullananların en düşüktür. Araştırmada elde edilen bu bulgularının sosyal medya kullanımın düzeyinin psikolojik ve sosyal bir takım faktörler açısından oldukça önemli olduğunu gösterme niteliğindedir.