turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Who discloses what to whom and where ?

öz KİM KENDİNİ KİME VE NEREDE AÇAR? KÖKDEMİR, Doğan Yüksek Lisans Tezi, Psikoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Ahmet Rüstemli Eylül, 1995, 95 sayfa. Kendini açma davranışı kişi-çevre ilişkisi açısından incelendi. Bu çalışmada 621 lise ve üniversite öğrencisine 16 maddeden oluşan kendini-açma davranışıyla ilgili bir anket verildi. Deneklerden bu maddeleri en son kiminle ve nerede konuştuklarını yazmaları istendi. Ayrıca, denekler konuşulan yerin o madde için uygunluğunu, ve bu konuşmadan sağlanan doyumu da belirttiler. Sonuçlar ergenlerden ve genç yetişkinlerden oluşan deneklerin gerek konuşulan kişi gerekse konuşulan yer konusunda farklılıklar gösterdiklerini ortaya koydu. Ebeveynler ve arkadaşlar kişinin kendisini açması için en uygun kişiler; ev, akademik yerler, ve genel kullanım alanları da en uygun çevreler olarak ortaya çıktı. Arkadaşlara yapılan kendini-açma davranışının ebeveynlere yapılana oranla, ebeveynler kendi aralarında karşılaştırıldığında ise anneye gösterilen kendini-açma davranışının babaya kıyasla daha fazla olduğu ortaya çıktı. Davranışın yapıldığı mekan göz önünde tutulduğunda ise ev ortamının daha çok tercih edildiği, akademik ve herkese açık kullanım alanlarının ise arkadan geldiği bulundu. Algılanan doyum puanlarının yer uygunluğu ile olumlu ilişkisi ortaya çıktı. Sonuçlar kişi-çevre uyumu açısından tartışıldı ve kullanılabilecek yeni yöntemler de bu tartışmada yer aldı.
Üniversite öğrencilerinde internet bağımlılığı depresyon ve benlik saygısı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinde internet bağımlılığı, depresyon ve benlik saygısı arasında anlamlı bir ilişkinin bulunup bulunmadığını araştırmaktır. Araştırmanın bir diğer amacı ise internet bağımlılığı, depresyon ve benlik saygısı düzeylerinin bazı sosyo-demografik değişkenlere göre anlamlı ilişki olup olmadığını araştırmaktır. Araştırmanın modeli ilişkisel tarama modeli'ne uygun olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya İstanbul ilinde bulunan bir vakıf üniversitesinde öğrenim görmekte olan 150 (72 Kadın ve 78 Erkek) üniversite öğrencisi katılmıştır. Araştırmada Kişisel Bilgi Formu, Young İnternet Bağımlılığı Testi-Kısa Formu, Beck Depresyon Envanteri ve Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 18.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan istatiksel inceleme sonucunda ölçeklerin normal dağılım özelliği göstermediğinden dolayı istatiksel değerlendirmelerde nonparametrik testler kullanılmıştır. Niceliksel verilerin karşılaştırmasında iki bağımsız grup durumunda grup ortalamaları arasındaki farkın anlamlılığı için Mann Whitney-U Testi, ikiden çok grup arasındaki farkın anlamlılığı için Kruskal Wallis-H Testi kullanılmıştır. Spearman korelasyon testi ile bağımlı ve bağımsız değişkenler arasındaki ilişki analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre, internet bağımlılığının depresyon düzeyleri ve benlik saygısı düzeyleri arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. İnternet bağımlılık düzeyi yükseldikçe depresyon düzeyinin de yükseldiği saptanmıştır. İnternet bağımlılık düzeyi yükseldikçe benlik saygısı düzeyinin ise azaldığı saptanmıştır. Ayrıca depresyon düzeyinin artması sonucu benlik saygısı düzeyinin azaldığı saptanmıştır. İnternet bağımlılığı en yüksek 18-25 yaş aralığında görülmüştür. Kullanım amacına göre alışveriş yapmak için internet kullananlarda internet bağımlılık düzeyi yüksek çıkmıştır.
Evlilik Rol Beklentileri Ölçeğinin geliştirilmesi

Bu çalışmada bireylerin evlilik rol beklentilerini değerlendirebileceği bir ölçek geliştirilmiş ve daha sonra da bu ölçeğin geçerlik ve güvenirliğinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırma iki ayrı katılımcı grubunda toplam 766 kişi ile yürütülmüştür. Araştırma verileri 2014- 2015 eğitim - öğretim yılında toplanmıştır. Ölçek geliştirme sürecinde hem evli ve bekar bireylerden alınan rol beklentileri hem de alanyazın ve daha önce geliştirilmiş ölçme araçları dikkate alınarak madde havuzu oluşturulmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu, yeni geliştirilen evlilik rol beklentileri ölçeği, ilişkisel-bireyci-toplulukçu benlik ölçeği ve Bem cinsiyet rolü envanteri kullanılmıştır. Evlilik rol beklentileri ölçeğinin yapı geçerliği, madde toplam korelasyonu, %27'lik alt-üst grup farkının anlamlılığı, açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi ile araştırılmıştır. Ölçeğin ölçüt bağıntılı geçerliği ise ölçek puanları ile ilişkisel-bireyci-toplulukçu benlik ölçeği ve Bem cinsiyet rolü envanteri puanları arasındaki ilişkilerin ortaya konulması yoluyla incelenmiştir. Güvenirlik analizleri ise iç tutarlık Cronbach alfa ve test-tekrar test yöntemleri ile gerçekleştirilmiştir. Varimaks döndürme yöntemiyle gerçekleştirilen temel bileşenler analizi sonucunda 40 maddeden oluşan ölçeğin toplam varyansın % 36 .25'sini açıklayan iki faktörlü bir yapı gösterdiği belirlenmiştir. Bu faktörler 'geleneksel' ve 'eşitlikçi' ve olarak isimlendirilmiştir. Bu iki bileşenli yapı doğrulayıcı faktör analizi ile doğrulanmış ve uyum indekslerinin iyi uyuma işaret ettiği tespit edilmiştir (NFI = .92, NNFI = .95, CFI = .96, IFI = .96, RMSEA = .061, GFI = .79, AGFI = .76, SRMR = .074). İlişkisel-bireyci-toplulukçu benlik ölçeği ve Bem cinsiyet rolü envanteri ile yapılan ölçüt bağıntılı geçerlik çalışmaları sonucunda elde edilen korelasyon değerleri ölçeğin geçerliğini destekler niteliktedir. Ölçeğin Cronbach alfa katsayısı ile iki hafta süreli test-tekrar test güvenirliği sırasıyla geleneksel faktör için. 93 ve.95 eşitlikçi faktör için. 88 ve.66 olarak bulunmuştur. Sonuç olarak ERBÖ'nün evlilik rol beklentilerini ölçmek için kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu düşünülmektedir.
Grup rehberliği programının ilköğretim II. kademede okuyan boşanmış aile çocuklarının uyum düzeylerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, grup rehberliği programının ilköğretim II. kademede okuyan boşanmış aile çocuklarının uyum düzeyleri üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırma, 2003- 2004 öğretim yılında Ankara İli, Kızılcahamam ilçesi'ndeki ilköğretim okullarının 6. 7. ve 8. sınıflarında okuyan 30 boşanmış aile çocuğu üzerinde yapılmıştır. Araştırmada, deney grubu 15, kontrol grubu 15 boşanmış aile çocuğundan oluşmuştur. Araştırmanın deseni, ön test, son test, deney ve kontrol gruplu desendir. Boşanmış aile çocuklarının uyum düzeylerini ölçmek için Özgüven (1992) tarafından geliştirilen 'Hacettepe Kişilik Envanteri' kullanılmıştır. Ayrıca boşanmış aile çocukları ile ilgili bilgi edinmek amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Deney grubundaki boşanmış aile çocuklarına, haftada l'er saat olmak üzere 10 hafta süreyle araştırmacı tarafından grup rehberliği programı uygulanmıştır. Kontrol grubuna ise herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Deneysel işlemin etkililiğini test etmek amacıyla, toplanan veriler bağımlı ve bağımsız gruplar için 't testi' ile çözümlenmiştir. Elde edilen verilerin analizinde SPSS 11.0 paket programından yararlanılmıştır. Anlamlılık düzeyi p< 0 .05'e göre değerlendirilmiştir. Araştırmada uygulanan grup rehberliği programının amacı, çocukların boşanma ile ilgili duygularım tanımalarına ve ifade etmelerine, boşanmanın ne anlama geldiğini kavramalarına, boşanmanın olumsuz etkileriyle başa çıkma becerilerini tanımalarına, kendisi ve ailelerine karşı olumlu bakış açısı geliştirmelerine yardımcı olmaktır. Araştırma bulguları, uygulanan grup rehberliği programının, boşanmış aile çocuklarının uyum düzeylerini geliştirmede etkili olduğunu ortaya koymuştur. Türkiye'de boşanmış aile çocuklarına yönelik araştırmaların yaygınlaştırılabileceği bu araştırmanın önerileri arasındadır. Araştırmacıların ve psikolojik danışmanların bu alanda yapacağı çalışmalara ihtiyaç vardır.
Üniversite öğrencilerinde kendine zarar verme davranışında duygu ayarlama becerisi, öfke kontrol biçimleri ve travma yaşantılarının etkisinin yordayıcı rolü

Kendine zarar verme davranışı tüm dünyada yaygınlığı artan bir sağlık problemi olarak karşımıza çıkmaktadır. Özellikle genç yaştaki bireylerin yaşadığı bu sorun, DSM-V'te (2013) 'Daha İleri Çalışmalar İçin Durumlar' başlığı altında yer almış ve ruh sağlığı araştırmacılarının dikkatini çekmiştir. Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinde duygu ayarlama becerisi, öfke kontrol biçimi ve travma yaşantısının etkisinin kendine zarar verme davranışını yordama gücünün incelemektir. Bu amaca ek olarak, üniversite öğrencilerinin yaş ve cinsiyetleri de ilgili değişkenlerle ilişkileri açısından incelenmiştir. Araştırma ilişkisel tarama modelindedir. Çalışma grubunu 2016- 2017 yılı Eğitim-Öğretim yılı içerisinde Başkent Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nde öğrenim görmekte olan, altı farklı bölümden toplamda 564 öğrenci (kız n=492; erkek n=72; Yaş, X=20.88, SS=1. 88 ) oluşturmuştur. Üniversite öğrencilerinden Kişisel Bilgi Formu'nun yanı sıra, Kendine Zarar Verme Davranışı Değerlendirme Envanteri (Klonsky ve Glenn, 2009; Bildik ve diğerleri, 2013), Duygu Ayarlama Güçlüğü Ölçeği (Gratz ve Roemer, 2004; Rugancı ve Gencöz, 2010), Sürekli Öfke ve Öfke Tarzı Ölçeği (Spielberger ve diğerleri, 1983; Özer, 1994) ve Olayların Etkisi Ölçeği'ni (Wilner ve Alvarez, 1979; Çorapçıoğlu ve diğerleri, 2006) doldurmaları istenmiştir. Analizler sonucunda, üniversite öğrencilerinin kendine zarar verme davranışlarında yaş (F(7;556) 0.783; p>.05.) ve cinsiyete göre anlamlı bir farklılık bulunmamıştır, (t(562)=1.335, p>.05.) Öğrencilerin kendine zarar verme davranışlarını yordayan değişkenlerin incelenmesi sonucunda, yordayıcıların sırasıyla, travmatik yaşantıların etkisi (%14) R2= .14, F(1, 562) = 35 .92, p < .05, duygu ayarlama becerisi (%4) R2= .4, F(2,561) = 26 .54, p< .05 ve sürekli öfke (%1.3) R2=1.3, F(3,560)=24.14, p<.05. olduğu bulunmuştur. Öfke kontrol biçimlerinin ise kendine zarar verme davranışını anlamlı düzeyde yordamadığı bulunmuştur. Travma yaşantıları meydana geldikten sonra kişiye uygun müdahale yöntemleri uygulanarak üzüntü ve öfke gibi olumsuz duyguların fark ettirilmesi ve bu duyguları uygun biçimde ayarlama becerilerinin öğretilmesi kendine zarar verme davranışlarının azaltılabilmesi ve/veya önlenebilmesi için önemli katkılar sağlayabilir.
7-11 yaş arası özgül öğrenme güçlüğü tanısı almış çocukların WISC-R testi ile stroop, bender-gestalt, harris lateralleşme ve görsel işitsel sayı dizisi testi b formu testleri arasındaki ilişkilerin değerlendirilmesi

Bu çalışma, 7-11 yaş arası özgül öğrenme güçlüğü tanısı almış çocukların WISC-R Testi ile Stroop, Bender-Gestalt, Harris Lateralleşme ve Görsel İşitsel Sayı Dizisi Testi B Formu testleri arasındaki ilişkileri değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bunun yanı sıra görsel, işitsel, yazılı ve sözel yeteneklerin ölçülmesi ve kıyaslanması ayrıca problemli alanların saptanması amaçlanmaktadır. Bu amaçla WISC-R zeka testi kullanılarak özgül öğrenme güçlüğü tanısı almış 31 çocuğa sosyo-demografik veri formu, Stroop testi, Bender-Gestalt testi, Harris Lateralleşme testi ve GİSD-B testi uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda zeka testi sonucu ile öğrenme güçlüğüne dair ölçümler yapan testler arasında bir ilişkiye rastlanılmamıştır. Yani, yürütücü işlevleri değerlendiren testler ile bilişsel fonksiyonları değerlendiren zeka testi arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.
Kültüre dayalı uyum programının uluslararası öğrencilerin üniversiteye uyumuna etkisi

Dünya genelinde uluslararası öğrenci sayısı her geçen yıl artış göstermektedir. Durum böyle olunca uluslararası öğrencilerin uyum sürecinde yaşadığı problemler araştırmalara konu olmaktadır. Bu araştırma kapsamında uluslararası öğrencilerin uyum sürecini iyileştirmeye yönelik çok kültürlü yeterlikleri ve Berry'nin kültürleşme modelini temel alan bir psikoeğitim programı geliştirilmiş ve programın etkisi incelenmiştir. Buna bağlı olarak mevcut araştırmanın amacı geliştirilen kültüre dayalı uyum programının uluslararası öğrencilerin üniversiteye uyumuna etkisini ölçmek ve öğrencilerin programa ilişkin görüşlerini incelemektir. Araştırmada nitel ve nicel verilerin bir arada kullanıldığı karma araştırma desenlerinden ardışık açıklayıcı desen kullanılmıştır. İlk aşamada programın etkililiği deneysel desenlerden ön test, son test, izleme ölçümlü kontrol gruplu seçkisiz model kullanılarak ölçülmüş, sonraki aşamada kültüre dayalı uyum programına katılan öğrencilerin programa ilişkin görüşleri alınmıştır. Çalışma grubu, 2021- 2022 eğitim öğretim yılında Ege Üniversitesi ve Dokuz Eylül Üniversitesi'nde öğrenim gören ve çalışma için gönüllü olan 34 uluslararası öğrenciden oluşmuştur. Öğrenciler deney, karşılaştırma ve kontrol grubuna seçkisiz atanmıştır. Deneysel işlem çerçevesinde kontrol grubuna hiçbir müdahale yapılmamış, deney ve karşılaştırma grupları ile sekiz oturumluk uygulama gerçekleştirilmiştir. Veriler Üniversite Yaşamı Ölçeği ve odak grup görüşmesi formu aracılığıyla toplanmıştır. Toplanan nicel verilerin analizinde tekrarlı ölçümler için varyans analizi kullanılırken nitel veriler için içerik analizi yöntemine başvurulmuştur. Araştırma sonucunda kültüre dayalı uyum programının üniversiteye uyumun alt boyutlarından kişisel ve sosyal uyumu anlamlı düzeyde etkilediği; üniversite ortamına uyum, duygusal uyum, flört ilişkileri ve akademik uyum boyutlarını anlamlı düzeyde etkilemediği tespit edilmiştir. Deney grubuna katılan uluslararası öğrenciler kültüre dayalı uyum programının beklentilerine göre daha kapsamlı olduğunu; duygusal, sosyal ve kişisel alanda katkılarının olduğunu, liderin kendileri gibi yabancı uyruklu olmasının avantaj olduğunu ve program süresinin daha uzun olması gerektiğini belirtmişlerdir. Araştırmanın son bölümünde elde edilen nicel ve nitel bulgular bütünleştirilerek yorumlanmıştır. Son olarak; programın etkisine pandemi şartları dışında bakılması, program süresinin artırılarak içeriğinin zenginleştirilmesi, uyumun alt boyutları ile ilgili daha çok araştırma yapılması, programın etkisine farklı bölgelerde yaşayan uluslararası öğrenciler üzerinde bakılması gibi uygulayıcı ve araştırmacılara yönelik öneriler sunulmuştur.
Kararsızlık yaşamanın beyin fırtınasında yaratıcılığa etkisi

Beyin fırtınası tekniği son yıllarda yaratıcı performansı artıran bir yöntem olarak geniş uygulama alanlarında kullanılmaktadır. Dünyanın pek çok ülkesinde beyin fırtınası metodu kullanılırken Türkiye'de bu tekniğin kullanım alanları oldukça sınırlıdır. Bu teknikte yaratıcı performansı düşüren ya da artıran faktörler araştırmacılar tarafından cazip bir araştırma konusu olarak görülmektedir. Ancak kararsızlık manipüle edildiğinde beyin fırtınasında yaratıcılığın ne yönde değişeceğine yönelik herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Bu çalışmanın amacı kararsızlığın yaratıcılığa olan etkisini incelemektir. Bir grup üniversite öğrencisinden önlerindeki iki farklı cümleden daha orijinal olanı seçmeleri istenmiştir. Aynı soru farklı cümleler için birden fazla sorulmuştur. Öğrencilerin bir kısmının önündeki cümleler orijinallik açısından birbirlerine son derece yakındır. Bu grup deney grubunu oluşturmaktadır. Öğrencilerin diğer bir kısmına verilen cümleler ise hangisinin daha orijinal olduğu oldukça açık olan cümlelerdir. Bu grup kontrol grubunu oluşturmaktadır. Kontrol grubunun herhangi bir kararsızlık yaşamadan soruları yanıtlandıracağı; deney grubunun ise bir bir kararsızlık süreci geçireceği öngörülmektedir. Kararsızlık manipülasyon sonuçları da beklentiyle tutarlı olarak deney grubunun kararsızlık yaşadığını göstermektedir. Bu araştırmada ayrıca iki koşulda bulunan cümleler aynı kategoriden veya farklı kategoriden seçilmiştir. Araştırmanın bulguları bu iki koşulun düşünce üretiminde fark yaratmadığını göstermiştir. Araştırmanın bulguları ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
Kamu ağız ve diş sağlığı merkezi çalışanlarının psikolojik dayanıklılık düzeyleri

Bu çalışmada sağlık çalışanlarının psikolojik dayanıklılık düzeyi ve psikolojik dayanıklılık düzeyinin, demografik değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediği araştırılmıştır. Araştırmaya Ankara'da bulunan Kamu'ya bağlı ADSM'lerde çalışan sağlık personelinin 371'i katılmıştır. Veri toplama aracı olarak 'Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği' ve 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizi için psikolojik dayanıklılık düzeyinin demografik değişkenlere göre farklılaşma durumunu ortaya koymak amacıyla T-testi uygulanmıştır. Bağımsız değişkenlerin kendi aralarında nasıl etkileşime girdiğini ve bu etkileşimlerin bağımlı değişken üzerindeki etkileşimini analiz etmek amacıyla ANOVA testi uygulanmıştır. Psikolojik dayanıklılığın alt boyutları arasında ilişki olup olmadığı ve ilişkinin doğrusal olup olmadığını araştırmak amacıyla Korelasyon Analizi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda sağlık çalışanlarının psikolojik dayanıklılık düzeyinin yüksek seviyede olduğu ortaya çıkmıştır. Cinsiyete göre psikolojik dayanıklılığın alt boyutlarından yapısall stil ve sosyal kaynaklar boyutunda anlamlı farklılık olduğu ortaya çıkmıştır. Her iki boyutta da kadın çalışanların dayanıklılık düzeyi erkek çalışanlara göre daha yüksektir. Aylık geliri 1500- 2000 TL olan sağlık çalışanları ile 2501- 3000 ve 3000 TL üzeri olan sağlık çalışanlarının, psikolojik dayanıklılık alt boyutlarından aile uyumu boyutunda anlamlı bir farklılık vardır. Aylık geliri 1500- 2000 TL olan sağlık çalışanlarının aile uyumu ortalaması diğerlerine göre daha düşüktür. Eğitim durumuna göre, psikolojik dayanıklılığın alt boyutlarından yapısall stil boyutunda lise mezunu çalışanlarla ön lisans mezunu çalışanlar arasında anlamlı bir farklılık vardır. Lise mezunu sağlık çalışanların yapısall stil boyutu ortalaması daha düşüktür.
Kemoterapi gören kanserli çocukların annelerinin algıladıkları sosyal desteğin ve yaşam kalitesinin incelenmesi

Bu tanımlayıcı tip araştırma, kemoterapi gören kanserli çocukların annelerinin algıladıkları sosyal desteğin ve yaşam kalitesinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi hematoloji-onkoloji servisinde, polikliniğinde ve ayaktan kemoterapi merkezinde tedavi gören kanserli çocukların anneleri oluşturmuştur. Yaşam kalitesini ölçmek için Kanser Hastasına Bakım Veren Aile Üyelerinin Yaşam Kalitesi Ölçeği, sosyal desteği ölçmek için Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği kullanılmıştır. Görüşülen annelerin %99.18'i evli, %31.8'i 39-45 yaş aralığında ve %37.05'i ilköğretim mezunudur. Kanserli çocukların annelerinin medeni durumu, sosyal güvence varlığı, yaşam kalitesini etkilememişken, eşiyle arasında akrabalık bulunmayan, bakmakla yükümlü olduğu başka hasta, yaşlı ve küçük çocuğu bulunmayan annelerin sosyal destek ölçeği puanları anlamlı olarak yüksek bulunmuştur (p<0,05). Kanser hastası çocuğa sahip anneler, tüm zamanlarını hasta çocuklarına ayırıyor, hastalık süresince yeterli desteği alamıyor bu durum da yaşam kalitelerini olumsuz etkiliyor. Bu problemleri çözmek için kanserli çocuklara ve annelerine gerekli eğitim ve uzman desteği sağlanmalı, yaşam şartları düzeltilmelidir.
Evlilik çatışması ile çocuklardaki davranış problemleri arasındaki ilişkinin bilişsel bağlamsal çerçeve açısından incelenmesi

öz EVLİLİK ÇATIŞMASI İLE ÇOCUKLARDAKİ DAVRANIŞ PROBLEMLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN BİLİŞSEL - BAĞLAMSAL ÇERÇEVE AÇISINDAN İNCELENMESİ Bu çalışma 23'ü yüksek evlilik çatışması, 23'ünde düşük evlilik çatışması yaşayan 46 çift ve 9-12 yaşları arasındaki çocukları ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın temel amacı, evlilik çatışması ve çocuklardaki davranış problemleri arasında bir ilişkinin olup olmadığının belirlenmesidir. Aynı zamanda bu ilişkiyi açıklamak için önerilen modellerden olan 'Bilişsel-Bağlamsal Çerçeve'nin sınanması hedeflenmiştir. Böylece evlilik çatışması ve çocuklardaki davranış problemleri arasındaki ilişkide rolü olduğu düşünülen çatışma özellikleri ve çocukla ilgili değişkenlerin etkileri araştırılmıştır. Araştırmada anne ve babalara 'Evlilik Çatışması Ölçeği', 'Anne-Baba Bilgi Formu' ve 'Çocuk ve Gençler İçin Davranış Değerlendirme Ölçeği', uygulanmış, çocuklara da 'Çocukların Evlilik Çatışmasını Algısı Ölçeği' ve 'Resim Kartları' uygulanmıştır. Sonuç olarak, evlilik çatışması ile çocuklardaki davranış problemleri arasında bir ilişki olduğu; yüksek çatışmak gruptaki çocukların daha çok davranış problemi gösterdiği bulunmuştur. Bilişsel bağlamsal çerçevenin önerdiği, çocuklardaki, 'Çatışma özellikleri algısı' ve 'tehdit algısı'nın, yüksek çatışmalı gruptaki çocuklarda daha yüksek olduğu ve çocukların davranış problemlerini predikte ettiği görülmüştür. Çatışmanın sıklığı, şiddeti ve içeriği değişkenlerinin, çatışmalara çocuğun şahit olmasının, çocuğun davranış problemleri ve çatışma ile ilgili algılan üzerinde önemli etkilere sahip olduğu bulunmuştur. Yaş ve cinsiyete göre anlamlı farklılıklar bulunamamıştır. Ayrıca yüksek ve düşük çatışmalı gruptaki çocukların, çatışma sonrasına dair beklentilerinin birbirinden anlamlı olarak farklılaştığı bulunmuş, nedensel atıflar yönünden bir farklılık bulunamamıştır Bulgular literatür ışığında tartışılmıştır.
Sosyal Bilimler Lisesi ve Fen Lisesi öğrencilerinde duygusal zeka ve empati düzeylerinin karşılaştırılması: Kesitsel bir çalışma

Araştırmanın amacı duygusal zeka ve duygusal zeka modellerinin açıklanması, empatinin bileşenleri ve empati kuramlarının incelenmesinin yanında Sosyal Bilimler Lisesi ve Fen Lisesi öğrencilerinde duygusal zeka ve empati düzeylerinin karşılaştırılmasıdır. Bu çalışmada Sosyal Bilimler Lisesi ve Fen Lisesi öğrencilerinde duygusal zeka ve empati düzeylerinin çeşitli sosyal ve demografik değişkenlerle incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma metodu olarak anket yöntemi kullanılmış olup anket form Kişisel Bilgi Formu, Empatik Eğilim Ölçeği ve Schutte Duygusal Zeka Ölçeğinden oluşmaktadır. Bulgular ise 308 öğrenciden elde edilmiştir. Öğrencilerin 161'i (%52,3) Mersin Mehmet Akif Ersoy Sosyal Bilimler Lisesi, 147'si (47,7) Mersin Yahya Akel Fen Lisesi öğrencilerinden oluşmaktadır. Araştırmanın önemli sonuçları içerisinde Sosyal Bilimler Lisesi ve Fen Lisesinde okuyan öğrenciler arasında empati ölçek puanı bakımından istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmemiştir. Fakat iyimserlik ölçek puanı bakımından istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmiştir. Fen Lisesinde okuyan öğrencilerin iyimserlik puanı Sosyal bilimler Lisesinde okuyan öğrencilerden istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek olduğu saptanmıştır. Sosyal Bilimler Lisesi ve Fen Lisesi öğrencilerinin duygu değerlendirme ve duygu kullanımı ölçek puanları arasında anlamlı farklılık gözlenmemiştir.
Yalnızlığın çocukluk çağı travmatik yaşantılarının ve dissosiyatif yaşantıların yaratıcılıkla ilişkisinin değerlendirilmesi

Bu çalışmada yaratıcılığın yalnızlıkla çocukluk çağı travmatik yaşantılarıyla ve dissosiyatif yaşantılarla ilişkili olup olmadığını değerlendirmek amaçlanmıştır. Kurmaca nitelikli yazan, en az bir hikaye, şiir vb. edebi türde yayımlanmış eseri olan kişiler yaratıcı; yaratıcılık içerikli bir meşguliyeti olmayan, şiir vb. edebi türlerde eserler yazmayan kişiler, bu çalışma için yaratıcı olmayan kişiler olarak varsayılmıştır. Araştırmanın yapıldığı iki grup seçkisiz örnekleme yoluyla belirlenmiştir. Kurmaca nitelikli yazan 35 kişilik yazar grubuna ve 35 kişilik yazar olmayan gruba Ucla L 5 Yalnızlık Ölçeği, Dissosiyatif Yaşantılar Ölçeği ve Çocukluk Çağı Örselenme Yaşantıları Ölçeği uygulanmıştır. Homojen özellikler gösteren iki gruptan elde edilen veriler, bilgisayar ortamında IBM Statistics 20.0 istatistik paket programı ile analiz edilmiştir. Yapılan analiz sonucunda yaratıcılık ile Dissosiyatif Yaşantılar'ın Depersonalizasyon/Derealizasyon alt ölçeği arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Yaratıcılık ile yalnızlık ve çocukluk çağı travmatik yaşantıları arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Yaratıcı olan ve olmayan gruplarda Dissosiyatif Yaşantılar Ölçeği skoru ile Çocukluk Çağı Örselenme Yaşantıları Ölçeği arasındaki ilişki incelenmiştir. Yaratıcı olmayan kişilerde dissosiyatif yaşantılar ile çocukluk çağı travmatik yaşantıları arasında pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir.