turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Primipar gebelerde prenatal bağlanma stilleri, prenatal distres düzeyi ve yaşam kalitesi ilişkisinin incelenmesi: Bir özel hastane örneği

Bağlanma tanım olarak bebeğin başına gelebilecek tüm tehlikelerden korunmak için annesine fiziksel yakınlık sağlama çalışmasıdır. Gebelik ise kadınların hayatında önemli ve oldukça hızlı biyolojik, psiko-sosyal değişimlerin yaşandığı, anne adayının doğum öncesi geçirmiş olduğu evre ayrıca kaygı ve stres oluşturabilecek birçok etkenle karşılaşma riskinin yüksek olduğu bir dönemdir. Bu çalışmada primipar gebelerin düşünce, duygu ve durumlarını içeren prenatal bağlanma stillerinin, prenatal distres düzeyi ve yaşam kalitesi ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya bir özel hastanenin kadın-doğum polikliniğinde takipte olan 150 primipar gebe katılmıştır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Gebe Bilgi Formu, Prenatal Bağlanma Envanteri, Prenatal Distres Ölçeği, Yaşam Kalitesi Formu kullanılmıştır. Araştırmada sosyo-demografik özelliklere göre bakıldığında; herhangi bir işte çalışan gebelerin herhangi bir işte çalışmayan gebelere göre prental distres düzeylerinin daha yüksek olduğu, herhangi bir işte çalışmayan gebelerin herhangi bir işte çalışan gebelere göre yaşamsallık düzeylerinin daha yüksek olduğu, gebeliklerini isteyen gebelerin gebeliklerini istemeyen gebelere göre prenatal bağlanma ve genel sağlık algısı düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Gebe kadınların prenatal bağlanma ile prenatal distres düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmemiştir. Aynı şekilde prenatal bağlanma ile yaşam kalitesi alt ölçeklerinden fiziksel fonksiyon, fiziksel rol, ağrı, genel sağlık algısı, yaşamsallık, sosyal fonksiyon, mental rol ve mental sağlık ölçeklerinin puanları arasında anlamlı bir ilişki belirlenememiştir. Gebelerin prenatal distres düzeyleri ile yaşam kalitesi alt ölçeklerinden fiziksel fonksiyon, fiziksel rol, genel sağlık algısı, yaşamsallık ve sosyal fonksiyon düzeyleri arasında negatif korelasyon bulunmaktadır. Gebelik dönemi ve gebelik sonrası dönem için kadınlara verilecek eğitim, danışmanlık ve psikolojik destek programlarının hazırlanması ve bu programlara, prenatal distresin kısa ve uzun vadeli olumsuz sonuçları göz önüne alınarak, yaşam kalitesini arttırmaya ve prenatal distres düzeyini azaltmaya yönelik çalışmaların da dahil edilmesi önerilebilir.
Prevalence of traumatic events and determinants of posttraumatic growth in university students

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin yaşadıkları travmatik olayların incelenmesi ve sosyo-demografik değişkenlerin, travma özelliklerinin, bağlanma stillerinin ve baş etme stillerinin travma sonrası gelişimi yordayıcılığını ortaya koymaktır. Çalışmaya Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nden ve Hacettepe Üniversitesi'nden 321 öğrenci katılmıştır. Katılımcılara travmatik yaşam olaylarılistesi, Travma Sonrası Gelişim Ölçeği, İlişki Ölçekleri Anketi, Bağlanma Stili Ölçeği ve Başetme Yolları Ölçeği uygulanmıştır. Sonuç olarak, en çok bir afetyaşamak, aileden birinin ölümü, ciddi bir kaza geçirmek ya da ciddi bir sağlık sorunu yaşamak, bir yakının ya da bir arkadaşın kendini öldürmesi veya intihar girişimi ve bir kaza ya da şiddet olayında bir yakınını kaybetme katılımcılar tarafından rapor edilmiştir. Regresyon analizine göre ise, cinsiyet, duyulan dehşet ve çaresizlik, iyimser baş etme stili ve kaderci baş etme stilinin travma sonrası gelişimi belirgin şekilde yordadığı görülmüştür. Sonuçlar var olan literatür kapsamında tartışılmıştır. Klinik uygulamalara yönelik öneriler sunulmuştur.
Baba katılımı ve çocuk uyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi: Anne bekçiliği ve evlilik uyumunun etkisi

Bu çalışmanın temel amacı; baba katılımını ile çocuğun uyumu arasındaki ilişkide ebeveynlerin evlilik uyumu ve anne bekçiliğinin etkisini incelemektir. Araştırma, Mersin ilinde okul öncesi kurumlarda okumakta olan 139'u kız, 126'sı erkek toplamda 265; 4-6 yaş arası çocuğun, anne babası ve öğretmeninin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Çalışma, en az bir çocuğu olan ve boşanmamış ebeveynleri kapsamaktadır. Araştırmada; Baba Katılımı Ölçeği, Anne Bekçiliği Ölçeği, Yenilenen Çift Uyumu Ölçeği, Çocuğun Uyumunu Değerlendiren Öğretmen Formu ve Demografik Bilgi Formu kullanılmıştır. Çalışma kapsamında T testleri, düzenleyici etki analizleri ve Yapısal Eşitlik Modeli ile aracılık analizleri gerçekleştirilmiştir. Sonuçlara göre, babaların kızlara kıyasla erkek çocuklarına daha çok temel bakım verdiği; çocuk sayısı arttıkça babaların çocuklarıyla geçirdiği serbest zaman aktivitelerinin azaldığı ve baba eğitim düzeyi arttıkça baba katılımının arttığı görülmüştür. Düzenleyici etki analizleri, annelerin babalar üzerindeki engelleyici bekçiliğinin artmasının babanın evlilik uyumunu azalttığını ve bunun da baba katılımını düşürdüğünü göstermiştir. Yapısal eşitlik modellemesi ile baba katılımının çocuğun içe yönelim ve dışa yönelim sorunlarını negatif yönde yordadığı, çocuğun olumlu sosyal davranışlarının ise anne bekçiliği ile ilişkili olduğu bulunmuştur. Araştırma sonuçları, aile içi ilişki dinamiklerinin çocuğun uyumu ile yakından ilişkili olduğunu göstermesi ve anne bekçiliği kavramının Türkiye'de az çalışılan bir konu olması sebebiyle önem taşımaktadır. Araştırmanın bulguları, ebeveyn çocuk ilişkilerini sağlamlaştırmak ve çocukların psiko-sosyal uyumlarını iyileştirmek amacıyla geliştirilebilecek ebeveyn eğitim programlarına yardımcı olabilir.
The localization of emotional stroop activations in healthy and major depressive disorder populations using fMRI

Duygusal çelişki çözümleme ölçümü için önerilen testler içinde Kelime-Yüz Stroop testi öne çıkmaktadır. Bunun sebebi çelişkiyi tam anlamıyla iki duygusal içerikli öğe, yani duygusal içerikli kelime ve duygusal içerikli yüz ifadeleri, arasında yaratabilmesidir. Özellikle yalnızca olumlu-olumsuz ekseninde değişiklik gösteren duygusal uyaranlar kullanılarak geliştirilmiş olan Türkçe Kelime-Yüz Stroop testinin duygusal çelişki çözümlemeyi başarılı şekilde ölçebildiği önceki çalışmalarda gösterilmiş, sağlıklı ve depresif gruplar arasında farklı davranışsal örüntüler gözlemlenmiştir. Bu tezde Türkçe Kelime-Yüz Stroop testinin fonksiyonel manyetik rezonans görüntülemeye uyarlanmış versiyonunu kullanarak hasta ve sağlıklı gruplar arasında gözlemlenen farklı davranışsal desenlerin beyin aktivasyonlarında da gözlemlenip gözlemlenemeyeceği araştırılmak istenmiştir. Kelime-Yüz Stroop testinin davranışsal sonuçları iki grubun da pozitifnegatif asimetri, yani negative sözcüklere daha yavaş tepki verme etkisini göstermiş; ancak hastalar sağlıklı bireylerle karşılaştırıldıklarında negatif durumlara karşı daha hızlı ve doğru yanıt vermişlerdir. Bu davranışsal bulgularımızla uyumlu olarak gruplar arası beyin aktivasyonlarında da farklılıklar gözlemlenmiştir: Depresyon hastaları sağlıklı bireylere göre sağ Dorsolateral Prefrontal Korteks ve Süperiyör Frontal Girus gibi bilişsel kontrol merkezlerinde negatif durumlara karşı daha fazla aktivasyon göstermiş; uyumsuz durumlara ise özellikle dikkat yönelimini ayarladığı iddia edilen Ön Göz Alanı ve Orta Frontal Girusta daha fazla aktivasyon göstermişlerdir. Davranışsal bulgular ve bahsi geçen aktivasyon farklılıkları depresyondaki bireylerin dikkatlerinin ağırlıklı olarak negatif uyaranlara yöneldiğine işaret etmektedirler. Dolayısıyla depresif bireyler doğrudan duygusal veya bilişsel bir soruna sahip olmaktan ziyade negatif yönde yanlılık gösteren, farklı yapılanmış bir dikkat mekanizmasına sahipler gibi gözükmektedir.
Duygusal zekanın, ana-baba tutumunun ve doğum sırasının tercih edilen liderlik tarzına etkisi

çalışmanın amacı duygusal zekanın ana-baba tutumunun ve doğum sırasının tercih edilen liderlik tarzına etkisine bakmaktır. Temel araştırmabeklentisi tercih edilen liderlik tarzları ile değişkenler arasında anlamlı ilişkiler elde etmektir. Bu çalışmada üç ölçme aracı kullanılmıştır. Duygusal Zeka Ölçeği(Çakar, 2002), Ana-Baba Tutumları Ölçeği (Kuzgun, 1972) ve Liderlik TarzlarıÖlçeği'dir (Aycan ve Fikret-Paşa, 2003). Araştırma örneklemini Ankara vestanbul'da katılan 400 üniversite öğrencisi (192 kız, 208 erkek) oluşturmuştur. Sonuçta, duygusal zeka ve ana-baba tutumuyla tercih edilen liderlik tarzı arasında anlamlı ilişkiler elde edilmiştir. Katılımcı ve babacan liderlik tarzıyladuygusal zeka arasında olumlu anlamlı ilişkiler gözlemlenmiştir. Ayrıca, babacanliderlikle korumacı ana-baba tutumu arasında da anlamlı olumlu istatistiksel ilişkiler bulunmaktadır.
Emotion awareness and emotion regulation: Trait anger and depression in abused adolescents

Duygu düzenleme konusu son yıllarda araştırmacılar tarafından sıklıkla ele alınmaktadır ve yapılan çalışmalar duygu düzenlemenin sağlık üzerinde belirleyici etkilerini açıkça gözler önüne sermektedir. Öte yandan birçok araştırmacı tarafından duygu farkındalığı duygu düzenleme becerilerinin kullanımında ön koşul olarak kabul edilmektedir. Çocukluk çağı ihmal ve istismar yaşantılarının sağlıklı duygu düzenleme becerileri gelişimini sekteye uğrattığı ve dolayısıyla psikolojik gelişimi olumsuz yönde etkilediği bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı aileleri tarafından çocukluk çağında istismar görmüş veya şu anda görmekte olan ergenlerin kullandıkları bilişsel duygu düzenleme stratejilerinin meta duygu özellikleri, sürekli öfke ve depresyon düzeyleri ilişkisi üzerindeki düzenleyici etkisini belirlemektir. Bu amaçla toplamda 564 lise öğrencisine (262 kız, 302 erkek) Çocukluk Çağı Travma Ölçeği, Meta-Duygu Özellikleri Ölçeği, Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği, Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarzı Ölçeği ve Beck Depresyon Envanteri ölçekleri uygulanmıştır. ÇÇTÖ yardımıyla 175 öğrencinin (96 kız, 79 erkek) aileleri tarafından istismar edildiği tespit edilmiştir. İstismara uğrayan ve uğramayan kişilerin sürekli öfke ve depresyon düzeyleri arasındaki farklar analiz edilmiştir. Ayrıca tüm gruplar için bilişsel duygu düzenleme stratejilerinin düzenleyici etkisi moderasyon analizleri ile test edilmiştir. Sonuçlar istismara uğrayan ve uğramayan grup arasında sürekli öfke ve depresyon düzeyleri arasında istatiksel olarak anlamlı bir farklılık olduğunu göstermiştir. Ayrıca istismara uğrayan grupta ruminasyon, değerlendirme, olayın değerini azaltma, kendini suçlama ve plan yapmaya yeniden odaklanma duygu düzenleme stratejilerinin düzenleyici etkisi olduğu bulunmuştur.
Lise öğrencilerinde sosyal medya bağımlılığının bağlanma stilleri ve yaşam doyumu ile ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, lisede eğitim gören öğrencilerin sosyal medya bağımlılığı, bağlanma stilleri ve yaşam doyumu değişkenleri arasındaki ilişkiyi incelemek ve sahip oldukları bağlanma stillerinin ve yaşam doyumlarının sosyal medya bağımlılıklarını/bozukluklarını yordama güçlerini analiz etmektir. Bu araştırma kapsamında ilişkisel tarama modeli kullanılmış ve 9., 10., 11., 12. sınıflarda eğitim gören 544 (300 kız, 244 erkek) öğrenci araştırmaya dahil edilmiştir. Araştırmada veri toplamak için van den Eijnden, Lemmens, Valkenburg (2016) tarafından geliştirilen, Savcı, Ercengiz ve Aysan (2018) tarafından Türkçe uyarlaması yapılan Sosyal Medya Bozukluğu Ölçeği- SMBÖ ; Kandemir ve İlhan (2017) tarafından geliştirilen Kişilerarası Bağlanma Stilleri Ölçeği; Diener, Emmons, Larsen ve Griffin (1985) tarafından geliştirilmiş olan, Dağlı ve Baysal (2016) tarafından geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılan Yaşam Doyumu Ölçeği- YDÖ ; son olarak da çalışma kapsamında öğrencilerin demografik bilgilerini ve sosyal medya kullanımı ile ilgili bilgilerini öğrenmek adına hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırma kapsamında oluşturulan hipotez test modelinin analizini yapmak için yol analizi yöntemi kullanılmış ve bu analiz için AMOS paket programından faydalanılmıştır. Yol analizine ilişkin uyum katsayıları analiz edildiğinde, CFI = .985, IFI = .985, NFI = .980, TLI = .847, GFI = .99 ve AGFI = .98 olarak bulunmuştur. Ki-Kare/Serbestlik Derecesi, (177,593/ 357) .059; RMSEA değerlerinin. 069 olduğu görülmüştür. Analiz sonucunda RMSEA ve Ki-Kare değerlerinin.05'ten küçük olduğu görülmektedir. Araştırma bulgularına göre; güvenli bağlanma stili ve sosyal medya bağımlılığı değişkenleri arasında düşük düzeyde bir ilişki bulunmuştur. Yine araştırma sonuçlarına göre kaygılı bağlanma stilinin sosyal medya bozukluğunu doğrudan yordamada pozitif ve anlamlı yordayıcı bir etkisinin olduğu, kaçınmacı bağlanma stilinin sosyal medya bozukluğunu yordamada, pozitif ve anlamlı yordayıcı bir etkisinin olduğu ortaya çıkmıştır. Bunun yanında lise öğrencilerinin yaşam doyumlarının sosyal medya bağımlılığını/ bozukluğunu negatif yönde ve anlamlı düzeyde yordadığı bulunmuştur. Araştırma analiz edildikten sonra elde edilen bulgular alanyazından elde edilen veriler ve bulgular ile karşılaştırılmış ve sonuçlar tartışılmıştır. Araştırma kapsamında sonuç bölümünde; sosyal medya bağımlılığına ilişkin getirilebilecek çözüm yollarına, yeni araştırmalara ve alanyazınla ilgili geliştirmelere yönelik öneriler vurgulanmıştır.
Çekicilik ile nedensel yüklemeler arasındaki ilişkinin grup performansı ve görev türüne bağlı olarak incelenmesi

Bu çalışma, görev gruplarında bir üyenin performansını açıklama biçimi ile diğer üyeler tarafından çekici bulunma derecesi arasında bir ilişkinin bulunup bulunmadığını, varsa bu ilişkinin grubun aldığı sonucun başarı ya da başarısızlık olmasına ve yapılan görevin türüne bağlı olarak değişip değişmediğini incelemek amacıyla yürütülen iki araştırmadan oluşmaktadır. İlk araştırma Hacettepe Üniversitesi Edebiyat ve Eğitim Fakültelerinin değişik bölümlerinde öğrenci olan 120 (60 kız ve 60 erkek) denekle yürütülmüştür. Deneklere biri eklemeli diğeri tümlemeli görev yapan iki hipotetik gruba ve gruplarının başarı ya da başarısızlığını aynı biçimde açıklayan birer üyeye ilişkin öyküler verilmiş ve bu üyeleri 'arkadaş', 'görev arkadaşı' ve 'yönetici' olarak ne ölçüde tercih edeceklerini 7 basamaklı ölçekler üzerinde belirtmeleri istenmiştir. İkinci araştırma Hacettepe Üniversitesi Edebiyat, Fen ve Eğitim Fakültelerinin değişik bölümlerinde öğrenci olan 48 kız denekle yürütülmüştür. Araştırma 48 oturumda gerçekleştirilmiş ve her oturum bir gerçek üç haberli denekten oluşan dört kişilik bir grup ile yürütülmüştür. Her oturuma katılan gruba eklemeli ya da tüm lemeli bir görev yaptırılarak sahte başarı ya da başarısızlık geribildirimi verilmiş ve haberli deneklerden her birinin grubun aldığı sonuca farklı türde bir ne-i densel yükleme yapması sağlanmıştır. Daha sonra deneklerden diğer grup üyelerini 'arkadaş', 'oda arkadaşı', 'görev arkadaşı' ve 'yönetici' olarak ne ölçüde tercih, edeceklerini 7 basamaklı ölçekler üzerinde belirtmeleri istenmiştir. Her iki araştırmadan elde edilen bulgular da grup performansını tüm üyelerin ortak katkıları ile açıklayan üyelerin, genel olarak, grup performansını kendine ve kendi dışındaki üyelere yükleyen üyelerden daha çekici bu lundukl arını göstermiştir. Ayrıca, nedensel yüklemelerin çekicilik üzerindeki bu etkisinin grubun aldığı sonucun başarı ya da başarısızlık olmasına bağlı olarak değiştiği gözlenmiştir. Elde edilen bulgular, ay;:ı zamanda, nedensel yüklemelerin çekicilik üzerindeki etkisinin yapılan görevin türüne bağlı olarak değişme olasılığının da bulunduğuna işaret etmiştir.
Farklı meslek gruplarında çalışan kadınların kendini kabul düzeyi ile meslekleri arasındaki ilişkiler

Meslek ile kendini kabul düzeyleri arasındaki ilişkinin araştırıldığı bu araştırma, Erzurum'da dört farklı meslek grubunda çalışan kadınlar üzerinde gerçekleştirilmiştir. Tümü kadın olan deneklerimiz 20 Doktor, 20 Ev Hanımı, 20 Hemşire ve 20 Öğretmen olmak üzere toplam 80 kişi araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Deneklerin kendim kabul değerlerini belirlemede Kılıççı tarafından geliştirilen 'Kendini Kabul Envanteri' kullanılmıştır. Bulgular, meslek ile kendim kabul düzeyleri arasında anlamlı bir ilişkinin olduğunu desteklemiştir. Medeni durum ile kendini kabul arasında, Doktor örneklemi dışındaki diğer meslek grubu ömeklemlermde evlilerin bekarlara göre kendini kabul düzeyleri düşük bulunmuştur.
Romantik ilişkide kendilik değerlendirmesi ile algılanan ebeveyn kabul-red düzeyi arasındaki ilişki ve kendini toparlama gücünün aracılık rolü

Bu araştırmanın amacı, beliren yetişkinlik döneminde, romantik ilişkide kendilik değerlendirmesi ile algılanan ebeveyn kabul-red düzeyi arasındaki ilişkide kendini toparlama gücünün aracılık rolünü inceleyerek bu konuda yapılacak yeni çalışmalara yol göstermektir. Bu araştırmada yaşları 19 ile 27 arasında değişen 200 üniversite öğrencisi ile çalışılmıştır. Araştırmada veri toplamak amacıyla Kişisel Bilgi Formu, Ebeveyn Kabul Red Kontrol Ölçeği Yetişkin Formu, Çok Boyutlu İlişki Ölçeği ve Kendini Toparlama Gücü Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde Frekans, Yüzde Dağılımı, Aritmetik Ortalama ve Standart Sapma Hesaplamaları ile Bağımsız Örneklem t Testi, Regresyon ve Pearson Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre anneden algılanan ebeveyn kabul red düzeyi ile romantik ilişkide kendilik değerlendirmesinin alt boyutlarından; romantik ilişki korkusu, romantik ilişkide kendine güven ve romantik ilişkide girişkenlik arasındaki ilişkide kendini toparlama gücünün aracılık rolü olduğu saptanmıştır. Ayrıca araştırma sonuçlarına göre babadan algılanan ebeveyn kabul red düzeyi ile romantik ilişkide kendilik değerlendirmesinin alt boyutlarından; romantik ilişki korkusu, romantik ilişkide kendine güven ve romantik ilişki doyumu arasındaki ilişkide kendini toparlama gücünün aracılık rolü olduğu saptanmıştır. Romantik ilişkide kendilik değerlendirmesi cinsiyete göre farklılaşmamaktadır. Bununla beraber ebeveyn kabul red düzeyleri arasında cinsiyete göre anlamlı düzeyde fark saptanmıştır.
Parent education programs in selected private psychological counseling centers in Istanbul

istanbul'da Kadınların Ebeveyn Eğitimi Programlarına Katılımı Arzu Yeşilleten Bu araştırmanın başta gelen amacı özel psikolojik danışma merkezleri tarafından uygulanan ebeveyn eğitimi programlarının yapılarını ve içeriklerini, bu merkezlerin özelliklerini ve programa katıldıktan sonra katılımcıların hayatlarında oluşan değişiklikleri incelemektir. Bu amaçla, ebeveyn eğitim programı uygulayan altı psikolojik danışma merkezi incelenmiştir; profesyonellerle ve bu kurslara katılan beş katılımcı ile araştırmacı tarafından görüşme yapılmıştır. Görüşmeler, profesyonellerle çalıştıkları merkezlerde, katılımcılarla isteklerine göre ya evlerinde ya da gruba katıldıkları merkezlerde yapılmıştır. Görüşmelerin sonucunda ortaya çıkan bulgulardan bazıları şunlardır: Merkezlerde çalışan psikologların çoğu kadındır. Çoğunun uzmanlık dereceleri vardır. Grup çalışmalarının ortak konulan iletişim becerileri, pozitif disiplin yöntemleri ve çatışma çözme teknikleridir. Katılımcıların hepsi annelerdir ve gruba katılırken eğitim seviyeleri ve işleri dikkate alınmamaktadır. Programlar konu ve yapı bakımından merkezden merkeze farklılık göstermektedir: oturum sayısı 5 ile 15 arasında değişmekte; katılımcı sayısı ise 5 ile 12 arasında değişmektedir. Grup çalışması uygulayan bütün merkezlerdeki ortak nokta ise grupların haftada bir kere en az 2 saat sürmesidir. Ebeveyn eğitimine iki türlü yaklaşım vardır: birincisi okullarda ve şirketlerde seminer vermek, ikincisi ise merkezlerde veya katılımcılardan birinin evinde grup çalışması düzenlemek. Gelişimleri nedeniyle kocalarıyla yaşadıkları çatışmalar, kadınların kurslara devam ettikleri ve kurs bitiminden sonra karşılaştıkları problemlerdir. Kurslara katılmadıkları zamanla karşılaştırıldığında, kadınların kendilerine daha güvenli ve daha mutlu oldukları, ve özellikle çocuklarıyla olan ilişkilerinin iyileştiği gözlenmiştir. Kişisel gelişim kurslarına katılmak, kadınları ve çocuklarını yetkilendirmiş ve güçlendirmiştir.
Bir inşaat firmasında çalışan işçilerin stresle baş etme biçimleri ve iş kaza sıklığı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, bir inşaat firmasında iş kazası geçirmiş olan işçilerin stresle baş etme biçimleri ve iş kaza sıklığı arasındaki ilişkinin anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğinin incelenmesidir. Bu araştırma, iş kazası geçiren kişilerin stresle baş etme ve iş kazası geçirme sıklığı arasında ilişki arayıcı ve tanımlayıcı bir çalışma olarak yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini, bir inşaat firmasında çalışmakta olan 250 iş kazası geçirmiş işçi oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan işçilere sosyodemografik özellikleri içeren 53 soruluk anket ve Stresle Baş Etme Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin istatiksel analizinde SPSS programı kullanılmış olup, anlamlılık seviyesi p:0, 05 seçilmiştir. İşçilerin sosyodemografik özellikleri incelendiğinde eğitim seviyelerinin genel olarak okur-yazar olduğu görülmektedir. İşçilerin bir kesimi de sadece okuryazar belgesi olduğundan geçimlerini sağlayabilmek adına büyük şehirlere göç ederek inşaat sektöründe geçimlerini sağlamaya çalışmaktadırlar. Yaşanılan iş kazalarının beraberinde ise diğer çalışanların veya ailelerin yaşadığı endişeler, bireyler de oldukça ciddi boyutta psikolojik değişimler yaratmaktadır. Yapılan çalışmalar işçi sağlığında iş güvenliğine yönelik eğitimlerin önemli katkısı olduğunu göstermektedir. İş güvenliği eğitimlerinde işçiler bu alanda dikkat etmesi gereken hususlar vurgulanmaktadır. Yapılan gözlem araştırmalarında işçilerin bir kısmının bu eğitimlere önem verdiği ve mesleki davranışlara dönüştürdüğü; büyük çoğunluğunun ise bunu göz ardı ederek önemsemediği görülmüştür. İş kazalarını engellemek adına verilen iş güvenliği eğitimlerinin sahada kullanılmaması ve bu bağlamda iş kazası olasılığının arttığı bilinmektedir. İş güvenliği alanında verilen bilgilerin kullanım durumunun bu bağlamda işçilerin genel olarak kullandıkları baş etme biçimlerinden etkilendiği düşünülmektedir. İş güvenliği bilgilerinin kullanılmaması da sıklıkla işçilerin kaza geçirmesine neden olmaktadır. Bu nedenle öncelikle işçilerin eğitimlerdeki bilgileri kullanmadaki engelleri ve zorlukları anlaşılmalıdır. Bu engellerden biri olduğu düşünülen etkisiz baş etme biçimi işçilerin eğitimlerinde aldıkları bilgileri saha da kullanmalarını engellemektedir. İş kazalarının engellemesinde sadece eğitimler değil bu alandaki çalışmalarda etkin baş etme biçimleri geliştirmeye yönelik eğitim programlarının da yer alması gerekmektedir.
Evli bireylerde bağımlı ve özerk kişilik özellikleri, empati ve mutluluk düzeyi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, evli bireylerde, bağımlı ve özerk kişilik özellikleri, empati ve mutluluk düzeyi arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini evli olan 201 kadın, 154 erkek, toplam 355 birey oluşturmuştur. Çalışmada, bu amaçla, bireysel bilgi formu, sosyotropi-otonomi ölçeği, empatik eğilim ölçeği ve ilişkilerde mutluluk ölçeği kullanılmıştır. Yapılan çalışmada alınan sonuçlara göre;Evlilikte önemli karar alma davranışının otonomik özelliklerden; kendisinin ve eşinin eğitim düzeyi, aile tipi, eşlerin dünya görüşü, yaşamdan memnun ve gelecekten umutlu olmanın sosyotropik özelliklerden etkilendiği saptanmıştır. Sosyodemografik özellikler ile evlilik yaşantısına yönelik değişkenlerin, evli bireylerde empatik eğilimi ve ilişkilerde mutluluğu etkilediği bulunmuştur. Evli bireylerde, sosyotropi, otonomi, empatik eğilim ve ilişkilerde mutluluk ile cinsiyetleri, yaşadıkları yerler ve evlilik sayıları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar saptanmamıştır. Değişkenlerin korelasyonlarına bakıldığında, sosyotropi ile otonomi ve empati ile mutluluk arasında pozitif yönde bir ilişki olduğu görülmüştür. Elde edilen bulgular literatür ışığında tartışılmış ve öneriler getirilmiştir.