turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kentsel dönüşüm ve Türkiye: Belediyelerin uygulamalara yönelik yaklaşımları üzerine bir araştırma

1999 yılında yaşanan ve binlerce insanın yaşamını yitirmesine sebep olan Gölcük ve Düzce depremleri, Türkiye'de kentsel dönüşümün bir milli seferberlik anlayışında gerçekleştirilmesine sebep olmuşlardır. Bu tarihten sonra bilimsel tekniklerde inşa edilmemiş yapıların hızla yenilenmeleri ve depreme karşı dayanıklı yapı stokunun arttırılması hükümetin ana hedeflerinden birisi haline gelmiştir. Bu süreç içerisinde, oldukça kısa bir zaman diliminde oluşturulan ve uygulamaya konulan kanun ve uygulamalara çok büyük çapta yatırım ve rant olguları da eklenmiş; böylece daha öncesinden yeterli seviyede tecrübe edilmemiş uygulamalar bir anda hayata geçirilmişlerdir. Bu durum doğal olarak, ortaya konulan kentsel dönüşüm çalışmalarının niteliklerinde sorunlar da meydana getirebilmektedir. Çalışma kapsamında bu konuyla ilgili olarak Türkiye'deki en önemli kentsel dönüşüm uygulayıcısı olan belediyelere yönelik bir anket gerçekleştirilmiş, böylece bir uygulayıcı aktörün mevcut uygulamalara yönelik görüşleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Yapılan saha araştırmasında, belediyelerin mevcut uygulamaların niteliklerine yönelik olarak dikkat çekici bir seviyede olumsuz görüş belirttikleri görülmüştür. Bu sonuç, Türkiye'de gerçekleştirilen kentsel dönüşüm uygulamalarının yöntem ve içerik yönünden revize edilmeleri gerektiğini göstermektedir.
Neoliberal küreselleşme sürecinde Türk Standardları Enstitüsü'nün dönüşümü

Neoliberal küreselleşme sürecinin benimsendiği 1980 sonrası dönemde, küresel mal ve hizmet ticaretinde hızlı bir artış yaşandığı ve ulus devletlerin de bu geçişkenliği destekleyecek şekilde iktisadi politikaları uygulamaya aldığı görülmektedir. Sermaye birikiminde yaşanan krizin, küreselleşme sürecinde devletlerin uyguladığı neoliberal politikalar ile önlenmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda, dünyada yaşanan gelişmelere paralel olarak Türkiye'de de neoliberal iktsadi politikaların 1980 sonrasında uygulamaya alındığı görülmektedir. Bu politikaların Türkiye'de uygulanmasında IMF ve Dünya Bankası gibi uluslararası ekonomik kurumlarının etkilerinin olduğu bilinmektedir. Türkiye'de uygulanan neoliberal iktisadi politikalar, Türkiye'nin küresel ticarette daha fazla yer almasını sağlarken ulusal kurumlarının da bu doğrultuda değişime uğramasına neden olmuştur. Bir başka ifade ile Türkiye'de ulusal kurumların küresel ticarette rekabet, etkinlik, şeffaflık ve katılımcılık ilkelerine göre değişime uğradığı görülmüştür. Retrospektif doküman analizine dayalı nitel bir çalışma olan bu araştırmada TSE'nin kurulmuş olduğu 1956 yılından bu yana hazırlanan faaliyet raporları incelenerek TSE'nin insan kaynakları, örgütsel yapısı, uluslararası alandaki faaliyetleri ve işlevlerindeki değişim tespit edilmeye çalışılmıştır. Sayılan dört kritere göre elde edilen saptamalarla TSE'de gerçekleşen değişim neoliberal iktisadi politikalar ile ilişkilendirilmiştir. Sonuç olarak, TSE'nin kurulduğu yıldan günümüze kadar geçen süreçte küresel ticarette önemi artan bir kurum haline geldiği görülmektedir. Ülke politikalarına uygun olarak yaşadığı dönüşüm ile birlikte, ulusal bir kurum olarak etkisinin, faaliyetlerinin ve hacminin arttığı görülmüştür.
OECD düzenleyisi reformaları üzerine bir inceleme

OECD Düzenleyici Reformları Üzerine Bir İnceleme Kapitalist sistemin yaşadığı ekonomik kaynaklı krizler, hep bir dönemi kapatmış aynı zamanda yeni bir dönemi de açmıştır. Her dönemde devletin yapısı, rolü ve işleyişi değişmiştir. Ekonomik ve toplumsal ihtiyaçlar doğrultusunda kamu sektörü dönüştürülmeye çalışılmıştır. En son kamu yönetimini dönüştürme faaliyetlerine 1980'lerde özellikle de 1990'larda başlanmıştır. Bu dönüştürme faaliyetleri içerisinde bazı iktisat ve yönetim kuramları ön plana çıkmıştır. İktisadi kuramlar olarak Kamu Tercihi ve Kurumcu İktisat; yönetim kuramları olarak da işletmecilik ve kamu işletmeciliği kuramları bu süreçte etkili olmuşlardır. Bu katkılar üzerinden OECD bayrağı devralmıştır. Devleti ve kamu sektörünü dönüştürmeye yönelik olarak kendi yapısında değişiklikler yapmış yeni kurumlar kurmuş, yeni programlar başlatmıştır. Yürüttüğü programlardan düzenleyici reform programı, son zamanlarda ön plana çıkan, ülkelerde uygulanan devleti dönüştürme, kamu sektörünü reforme etme çabalarının merkezine oturmaktadır. Türkiye'de başlatılan ve halen yürütülmekte olan kamu yönetimi reformu çalışmalarında da OECD'nin, düzenleyici reform programının etkisi büyüktür. Düzenleyici reform programı, kamu sektörü reformu şeklinde Türkiye'de somutluk kazanmaktadır. Bu tespit doğrultusunda tez, OECD çalışmaları ışığında, Türkiye'de ve diğer ülkelerde yürütülen kamu sektörü reformlarını daha iyi anlamaya ve ortaya dökmeye yöneliktir.
Üniter devlet sisteminde bölge yönetimi: Türkiye'de uygulanabilirliği üzerine bir inceleme

Son yarım yüzyılda üniter devlet sisteminde yerinden yönetimler lehine etkili bir dönüşüm gerçekleştiği ve bu çerçevede katı merkeziyetçi klasik üniter devlet anlayışının yerini daha esnek yapılı üniter devlet sistemine devretmekte olduğu görülmektedir. Bu ademi merkeziyetçi dönüşüm çerçevesinde Avrupa'da üniter devletlerde bölge yönetimi olgusunun giderek daha fazla uygulama alanı bulduğu, bu konuda gerek AK gerekse de AB'nin sahip olduğu çeşitli araçlarla bu politikaları desteklediği ve yön verdiği anlaşılmaktadır. Çalışmada bir yandan Avrupa'da başat role sahip olan, nüfus ve coğrafi büyüklük olarak ülkemize yakın bir görünüme sahip üniter devletlerdeki bölge yönetimi modelleri incelenerek mukayese oluşturulmaya çalışılmış; diğer yandan geçmişşten günümüze yerinden yönetim sistemi, değişim önerileri, çabalar ve uygulamalar araştırılarak tarihsel süreç içerisindeki gelişim incelenmiştir. Bu çerçevede bölge yönetimlerinin yazında belirtilen sorun ve aksaklıkların giderilmesinde bir çözüm yöntemi olabilirliği ve bunun uygulanabilirlik düzeyi değerlendirilmiştir. Araştırmanın ilk bölümünde genel bilgiler verildikten sonra, ikinci bölümde, devlet kavramı ile ilgili tanımlamalar yapılmıştır. Üçüncü bölümde üniter devlet ve dönüşümü; dördüncü bölümde AB ve AK'nin bölge yaklaşımı ve üniter devletlerde bölge yönetimi uygulamaları irdelenmiştir. Beşinci bölümde Türkiye'de üniter devlet olgusu ile taşra ve yerinden yönetim yapımız tarihsel süreç içerisinde incelenmiştir. Altıncı bölümde Türkiye'de bölge uygulamaları, önerilen modeller, karşılaşılabilecek olumlu ve olumsuz sonuçlar çerçevesinde bölge yönetimlerinin uygulanabilirliği tartışılmıştır. Son olarak araştırmanın genel değerlendirmesi yapılmıştır.
Türkiye'de idari yargı düzeni ve kamu denetçiliği

Hukuk devletinin en önemli unsurlarından biri de idarenin etkin olarak denetlenebilmesidir. Üstün kamu gücü ile donatılmış idari makamlar gerçekleştirdikleri idari faaliyetler sonucunda vatandaşların haklarına her zaman tek taraflı müdahale edebilmektedir. Bu tür müdahaleler karşısında vatandaşların başvurabildikleri denetim mekanizmaları var ise de bunlardan yargı denetimi dışında kesin sonuç alınabileni neredeyse yoktur. Türkiye'de İdari Yargı Düzeni ve Kamu Denetçiliği başlıklı bu çalışmada, yönetimin yargısal denetimini yapan idari yargı düzeni ile günümüz dünyasında hızla yayılma eğiliminde olan ve görev alanı, yetkileri ve çalışma usulü yönünden mahkemelerle çok benzerlik gösteren ombudsmanlık sistemi incelenmiştir. Çalışmada Türk idari yargı düzeninin işleyişi en temel noktaları ile anlatılmaya çalışıldıktan sonra ombudsmanlık sistemi genel yönleri ile tanıtılmış ve dünya ülkelerinden örnekler verilerek sistemin algılanması somutlaştırılmaya çalışılmıştır. Son aşamada ise Kamu Denetçiliği Kurumu olarak anayasal statü kazanan ancak yasal düzlemde henüz oluşturulmamış olan kurumunun Türkiye'de oluşum evresinden bahsedildikten sonra kurumun yargısal denetim ile benzerlik ve farklı yönleri ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Emniyet teşkilatında halkla ilişkiler: Konya İl Emniyet Müdürlüğü örneği

Dünya'daki hızlı degisim ve gelisim Türkiye'yi de görülerek bireylerin yasayıs ve üretim biçimlerini etkilemistir. Bu nedenle kentlerde yasayan insan sayısı artmıstır. Bu durum, insanların daha rahat bir ortamda yasamalarını saglarken bazı sorunları da beraberinde getirmistir. Kentlerde yasayan insan sayısının artmasına bağlı olarak ortaya çıkan en önemli sorunlardan biri güvenlik olgusu olmustur. Göçle birlikte sosyal yapıda meydana gelen degisim hem farklı toplumsal grupların birbirleriyle uyusmasını zorlastırmıs hem de devletin güvenlik sorununun çözümünde farklı bakıs açıları gelistirmesine öncülük etmistir. Bu yüzdenemniyet birimlerinin suçu önlemedeki en önemli dayanakları halkın destegini almak olmustur. Bu çalısmada emniyet teskilatında halkla ilişkiler agırlıklı bir çalısma alanının nasılolusturulabilecegi üzerinde durulmustur. Çalısmanın birinci bölümünde halkla ilişkilerin bir kamu kurulusu olan emniyet teskilatında uygulanması açısından teorik bakıs açısı üzerinde durulmustur. ikinci bölümde emniyet genel müdürlügünün halkla ilişkiler faaliyetleri kapsamında teskilatlanması ve sorumlulukları üzerinde durulmustur. Üçüncü ve son bölümde ise, Konya il Emniyet Müdürlügü'nün halkla ilişkiler faaliyet alanlarına dayalı örgütsel yapısı ve yürütülen halkla ilişkiler çalısmaları ele alınmıstır.
İngiliz ombudsmanı

İngiliz Ombudsmanı dünyadaki diğer ülke ombudsmanlarından birçok bakımdan farklılıklar gösterir. Hangi etkenler ve koşullar İngiliz Ombudsmanına bu farklı hüviyeti kazandırmıştır? Söz konusu niteliklerin kurumun işleyişi, etkinliği ve saygınlığı üzerindeki etkileri nelerdir? Temel argüman, bütün dünya ülkelerinde uygulanabilecek tek bir ombudsman tipinin olmadığıdır. Her ülke ombudsmamn amacını; teşkilat yapısını; kamuoyu, Parlamento ve diğer kamu kurumlarla olan ilişkilerini; yetkileri ve çalışma yöntemini kendi öz koşulları altında belirler. Ayrıca ülke insanlarının ombudsmandan beklentileri ve hızlı bir şekilde ortaya çıkan global gelişim ve değişimler de kurumun şekillendirilmesinde önemli rol oynarlar. İngiliz Ombudsmanı, sözü edilen faktörlerin etkisi altında ve bilinçli olarak, ithal olmakla beraber 'ulusal' bir hüviyete büründürülmüş, bu yönüyle de özgün bir örnek olma niteliğini kazanmıştır. Sonuç olarak, Ombudsman kurulmasında ancak, o ülkenin kendine has parlamenter, anayasal, idari sistemleriyle birlikte; halkın bu kurumdan beklentilerinin de sürekli olarak gelişen global değişimlerle birlikte değerlendirilmesi halinde başarılı olabileceği sonucuna ulaşılmıştır.
Türkiye'de barajların çevresel etkileri: Karakaya barajı örneği

Bu araştırma, Türkiye'de barajların çevresel etkilerini Karakaya Barajı örneği üzerinden ortaya koymayı amaçlamıştır. Türkiye'de sayıları hızla artan barajların, çevreye olumsuz etkilerinin olduğu ve bu etkilerin sanayileşme ve gelişme adına dikkate alınmadığı kuramsal çerçevesinde hareket edilmiştir. Bu amaçla dünyada ve Türkiye'de barajların tarihsel süreci, dönemsel olarak ve barajların yapılma amaçlarıyla birlikte incelenmiştir. Sanayileşme ve kalkınma önceliklerinin yaşandığı dönemlerde baraj yapımının çoğaldığı sonucuna ulaşılmıştır. Önce sanayileşmiş ülkelerin baraj yapma yarışına girdiği, arkasından da gelişmekte olan ülkelerin bu yarışı takip ettiği görülmüştür. Barajların, yapıldığı alanda pek çok sorun ortaya çıkarmıştır. Fiziksel ve sosyo-ekonomik çevrede neden olduğu etkiler çok büyük boyutlarda olmuştur. Baraj sayılarının artması ile beraber, çevresel etkileri de artmış ve barajlar bu yönden sorgulanmaya başlanmıştır. Bu çalışmada, dünyada ve Türkiye'deki örnekleri üzerinden barajların çevresel etkileri ortaya konulmuştur. Karakaya Barajı özelinde çevresel etkilerin boyutları ve ortaya çıkan sonuçlar incelenmiştir. Karakaya Baraj Gölü alanında çok önemli sosyal, kültürel ve ekonomik değerlerin sular altında kaldığı ve çevreye büyük etkilerinin olduğu görülmüştür.
Cumhurbaşkanı tarafından açılan iptal davaları

Pozitif hukuk kuralları arasında bir hiyerarşi kabul edilir, buna göre yasama organı tarafından kanunlar anayasaya uygun olarak yapılmalıdır. Kanunların anayasaya uygunluğu doğal bir sonuç olarak denetimi de içerir ve bu denetim günümüzde, kanunların anayasaya uygunluğunu yargı denetimine tabi tutma şeklinde yapılmaktadır. Kanunların anayasaya uygunluğunun yargısal denetimi ilk kez Amerika Birleşik Devletieri'nde 1803 yılında ortaya çıkmıştır. Biz de ise 1961 Anayasası'yla Anayasa Mahkemesi'nin 1962 yılında kurulması sonucu kanunların anayasaya uygunluğunun yargısal denetimi başlamış, 1982 Anayasası'na göre de yeniden düzenlenmiştir. 1982 Anayasası iptal davası açacak müesseseler konusunda 1961 Anayasası'na oranla daraltma yaparak, dava açma hakkını sadece Cumhurbaşkanı'na, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin 1/5 tutarındaki üyelerine, İktidar ve Anamuhalefet Partileri Meclis Gruplarına tanımıştır. 1982 Anayasası'na göre Cumhurbaşkanı hem devletin başı olarak nitelendirilmiş, hem de 'Anayasa'nın uygulanmasını, Devlet organlarının düzenli ve uyumlu çalışmasını' gözeteceği de vurgulanarak, kendisine iptal davası açma yetkisi verilmiş, Anayasa'nın şekil bakımından denetlenmesini isteyebileceği, kanunların, kanun hükmünde kararnamelerin, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğünün Anayasa'ya aykırılığı iddiasıyla Anayasa Mahkemesi'ne iptal davası açabileceği belirtilmiştir. 1982 Anayasası ile Cumhurbaşkanı'na iptal davası açma yetkisi tanınması; 1961 Anayasa'sı döneminde iptal davası açmaya hakkı olup da 1982 Anayasası ile kaldırılan organların görebilecekleri aykırılıkların da Cumhurbaşkanı aracılığıyla ifade edilebilmesi, devletin başı olması ve tarafsız konumu gereği kamu vicdanının sesi olma fonksiyonunu üstlenmesi beklentisine dayandırılmıştır. 1982 Anayasa'sı döneminde Cumhurbaşkanı tarafından açılan iptal davaları incelendiğinde; açılan toplam on iki davadan dokuzunda Anayasa Mahkemesi tarafından ilgili kanun veya belirli hükümleri hakkında İPTAL kararı verildiği, Cumhurbaşkanının açtığı bu on iki davadan sadece dördünde diğer hak sahiplerinin de dava açtığı görüldü. Ele alınan dönem içerisinde incelenen iptal davaları Cumhurbaşkanının kamu vicdanının sesi olduğunu, tam bir Ulus Ombudsmanı olarak hareket ettiğini, bu yetkinin kendisine tanınmasının yerinde olduğunu gösterdi. n
Küreselleşme ve yerelleşme bağlamında bölgesel kalkınma ajansları

Küreselleşme toplumda başka hiçbir şeye dokunmadan ilerleyen bir süreç olmadığı gibi, beraberinde başka süreçleri de getirir. Küreselleşmeyle beraber pek çok alanda değişim ve dönüşümler meydana gelmiş, merkezi ve yerel yönetimlerde bu değişim-dönüşümlerden nasibini almıştır. Merkezi yönetimlerin yapılarında bir zayıflama, yerel yönetimlerin ise yerelleşme kavramı üzerine değişim-dönüşümler yaşadığı görülmektedir. Küreselleşmeyle birlikte tüm dünyada adından söz ettiren ve birçok ülkede uygulanmaya başlanan yerelleşme politikaları, devletlerin adem-i merkeziyetçilik ilkesine göre örgütlenmesini teşvik etmektedir. Küreselleşme ve yerelleşme süreci ile birlikte yeni dünya düzeninde hız kazanan bölgeselleşme politikaları ile kalkınma politikaları, ülkeler arasında yeni yönetsel anlayışların ve kalkınma modellerinin gelişmesini ortaya çıkarmıştır. Bu süreçte küresel rekabetin yerel bir aktörü konumunda olan bölgelerin, küreselleşmenin beraberinde getirdiği fırsatlardan minimum yarar sağlamasını gerçekleştirecek bölgesel stratejilerin oluşturulmasında Bölgesel Kalkınma Ajansları önemli kurumsal aktörlerden biri olarak ön plana çıkmıştır. Küreselleşme sürecini yarattığı bölgesel gelişme ve yerelleşme bağlamında günümüzün popüler aktörü haline gelen Bölgesel Kalkınma Ajansları, kamu-özel sektör, STK'lar ve toplumun diğer kesimleriyle birlikte sürdürülebilir kalkınmayı gerçekleştirmeye, yerel potansiyeli harekete geçirmek suretiyle bölgeler arası ve bölge içi gelişmişlik farklarını gidermek üzere kurulan merkezi yönetimden bağımsız yarı-özerk kuruluşlardır.
Kırsal alanda çevre sorunlarına etik yaklaşım: Kırsal çevre etiği

Yeryüzünde bulunan bütün canlılarla birlikte insanlık, bugüne kadar eşi görülmemiş düzeyde çevre sorunları ile karşılaşmaktadır. İnsanların sanayileşme, kentleşme, modernleşme gibi etkinlikleri ile başlayan çevre sorunları tarım topraklarına ve kırsal alanlara doğru yayılmıştır. Genel etik ilkelerinin belirli yaşam ve eylem alanlarına uygulanmasıyla birlikte o alanı ahlakilik ilkesi ve ahlak bağlamında yorumlayan özel ve somut bir etik ortaya çıkmaktadır. Etik, kısaca ifade edilirse; felsefenin bir dalı olarak ahlaki sorunlar ve ahlaki yargılar hakkında felsefi düşünme anlamına gelmektedir. Etik felsefenin bulunduğu konumdan da güç alarak yaşamın hemen her alanı ile ilgili düşünmekte ve bunlara ilişkin ortaya bir yargı koyabilme potansiyelini taşımaktadır. Etik felsefenin bir alt dalı olarak yaşamın ayrılmaz bir parçası haline gelmiştir. Etik ve ahlak, kullandığı çeşitli araçlar ve yöntemler ile insanların tutum ve davranışlarına bir değer biçmektedir. Çevre etiği insanlar ile doğal çevreleri arasındaki ahlaki ilişkilerin sistemli olarak incelenmesi, bir başka anlatımla ahlak kurallarının insanların doğal dünya karşısındaki davranışlarını yönettiğini ya da yönetmesi gerekliliğini öngören, insanların kimlere, nelere karşı sorumlu olduğunu ve bu sorumlulukların haklılığını açıklayan bir kuram olarak tanımlanabilmektedir. Topraklarının çok büyük bir bölümü kırsal alan olarak nitelendirilen Türkiye'de Mülki idare sisteminin ve yerel yönetimlerin çevre yönetimi bağlamında önleyici, koruyucu, onarıcı, geliştirici nitelikte görevleri ve sorumlulukları söz konusudur. Merkezi idarenin taşra teşkilatı ve yerel yönetimlerde görev yapan yöneticilerin çevre sorunlarına yaklaşımları ve etik anlayışları, çevreye ilişkin görevlerin yapılması, yetkilerin kullanılması ve sorumlulukların yerine getirilmesi bakımından anlamlı ve önemlidir.
Afghanistan local government system: A comparative analysis

Bu yüksek lisans tezi, Afganistan'ın yerel yönetim sistemi hakkındadır ve Afganistan'ın idari yapısına odaklanmaktadır. Afganistan'ın yerel yönetim yapısı, 2001 sonrası yerel yönetim sisteminin yavaş gelişmesinin nedenlerini daha iyi değerlendirilebilmek amacıyla Türkiye'nin yerel yönetim sistemi ile karşılaştırılmıştır. Afganistan'ın yerel yönetim sistemini güçlendirmek adına uluslararası düzeyde milyonlarca dolar harcanmasına rağmen sistem hala zorluklarla karşı karşıya kalmaktadır. Ademi merkezileşme aynı zamanda hizmetlerin yerel topluma nasıl sağlandığını ve ülkenin demokratik sisteme sahip olup olmadığını da işaret etmektedir. Çalışmanın Birinci Bölümünde, addemi merkezileşmenin tanımı üzerinde durularak İngiltere ve ABD örnekleri açıklanacaktır. İkinci bölümde, Türkiye'deki yerel yönetimler, yerel yönetimlerin tabi olduğu mevzuat ve yerel yönetimlerin yetki ve sorumlulukları incelenecektir. Üçüncü bölümde ise Afganistan'ın yerel yönetim sistemi, yerel yönetimlerin yetki ve sorumlulukları ve yerel yönetim politikaları ele alınacaktır. Son bölümde ise Türkiye ve Afganistan'ın yerel yönetim sistemleri karşılaştırmalı bir şekilde incelenecektir ve tez, vurgulanan noktalar, metodoloji ve bulgular ile sonuçlandırılacaktır.
Türkiye'de iç göçün kentsel gerilime etkisi: Mersin örneği

Ülkemizde 1950'li yılardan itibaren yoğunlaşan göç olgusunun, yalnızcademografik bir süreç ve sadece iki mekan arasında yer değiştirme hareketi olmanın ötesine geçerek, göçü veren ve alan mekanların yanında, özellikle göç alanmekandaki toplumsal yapıyı çeşitli boyutları ile de etkileyen bir sürece dönüştüğü görülmektedir. Bu süreç dinamik bir şekilde soluksuz olarak günümüzde de devam etmektedir. Ekonomik ve toplumsal yapıda önemli değişimlere yol açan bu olguberaberinde, birçok araştırmaya da konu olmuştur. Göçün gerekçesindenbaşlayarak, göç eden kitlenin sosyo-ekonomik koşullarının incelenmesi, yaşanan değişimin ortaya konmasının yanı sıra göç edilen mekan ve yerleşik nüfus üzerindeki etkilerin ortaya çıkarılması bu araştırmaların ağırlıklı konularını oluşturmuştur. Nitekim, son dönemde yaşanan zorunlu göç sürecine ilişkin de çeşitli çevreler tarafından yürütülmüş saha araştırmaları 1990'lı yıllarda farklı alanlarda gerçekleştirilmiş ve göçün değişen niteliğini tanımlayan bulgular elde edilmiştir. Bu çalışmada, Türkiye'deki son dönem gelişmeler dikkate alınarak, tarih boyunca yoğun bir biçimde göç alan ve daha önce de çeşitli göç araştırmalarına konu olan Mersin kenti, göç edilen bir mekan olarak ele alınmış, bu mekandaki 2006 yılı itibariyle yerleşik nüfusun kendisini tanımlaması temelinde elde edilen veriler ile farklı kimliklerin göçe, etnisiteye ve kentsel yaşama ilişkin tutumları belirlenmiş ve bu çerçevede derinleştiği varsayılan kentsel gerilimin değişimgerekçeleri ortaya konulmuştur.
Geçmişten günümüze Türkiye'de çocuk koruma politikaları ve Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu

Her türlü risklere karşı savunmasız durumda bulunan çocukların korunması ve esenliklerinin sağlanması, günümüz toplumlarının karşı karşıya bulunduğu en önemli sosyal sorunlarından birisidir. Bu sorunla mücadelede devletler, çocuk koruma sistemlerine yönelik politikalar geliştirerek çocuk refahı alanında uygulamaya koymaktadır. Türkiye'de çocuk koruma sistemine yönelik merkezi plan ve politikaların geliştiricisi ve uygulayıcısı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu'dur. Bu çalışma, Türkiye'de çocuk koruma sistemine yönelik kamu politikalarını, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu tarafından sunulan hizmetler boyutuyla ele almaktadır. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, çocuk ve korunmaya muhtaç çocuk kavramları ele alınmış, zaman içinde değişen çocukluk algılayışına değinilmiş, tarihsel süreçte korunmaya muhtaç çocuklara yönelik geliştirilen politikalardan bahsedilmiştir. İkinci bölümde, Türkiye'de çocuk koruma sisteminin ortaya çıkışı hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde, günümüz Türkiye'sinde çocuk koruma sistemini oluşturan politikaların yasal zemini ele alınmıştır. Dördüncü bölümde, SHÇEK tarafından sunulan çocuk koruma hizmetleri üzerinde durulmuştur. Sonuç olarak, Türkiye'de korunmaya muhtaç çocuklara yönelik geliştirilen politikaların kurum bakımı üzerine yoğunlaştığı, son dönemlerde çocukların aile yanında korunmasına yönelik politikalara ağırlık verilmeye çalışıldığı tespit edilmiştir.
Integration of shopping malls with pedestrian environment: An analysis of Akköprü migros and Karum shopping malls

Bu çalışmada, yaya mekanlarının kent için önemi alışveriş ve yaya merkezleri çerçevesinde incelenmiş ve bir bütünleşme önerisi geliştirilmiştir. Temel sorun, kentlerde iç ve dış mekanların sürekliliğini kaybetmiş olmasıdır. Kentin niteliğini tanımlaması açısından yaya çevrelerinin bütün olarak işlemesi önem taşımaktadır. Çalışma boyunca alışveriş ve yaya merkezleri iç ve dış mekanda bağlantı kuran oluşumlar olarak incelenmiştir. Bu bağlamda, yaya çevresi tasarlarken aradaki farkı anlamak ve iç ve dış mekanın yararlarını birleştiren bir öneri geliştirebilmek için şehir içi ve şehir dışında olmak üzere iki alışveriş merkezinde alan araştırması yapılmıştır. Kullanıcıların beklentisi ve kent imajı açısından, iç ve dış alanların mekansal özellikleri ve sosyal yaşama etkisi değerlendirilmiştir.