turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ceza infaz kurumlarında mesleki eğitim ve rehabilitasyon uygulamaları: Türkiye ve ABD'nin karşılaştırılması

Eski bir tarihe sahip olan ceza infaz kurumları artık günümüzde suçluları kapatmaktan öte onları rehabilite ederek yeniden topluma kazandırma çabası içerisindedir. Bu amaç doğrultusundaki çalışmaların en önemlisi eğitimdir. İnsana yönelik eğitimin önemi artık günümüzde herkes tarafından bilinmektedir. Ancak suç işlemiş bireyin yeniden topluma kazandırılması ve suçun tekrarının azaltılması açısından da eğitim oldukça önemlidir. Bu çalışma, çağdaş ceza hukukunun bugün geldiği noktada ceza infazının temel amaçlarından biri olan suçlu ıslahının/rehabilitasyonunun günümüzdeki durumunu tespit etmeye ve konuyla ilgili çalışmaları saptamaya çalışmıştır. Ayrıca ABD cezaevlerinde uzun yıllardır uygulanmakta olan rehabilitasyon çalışmalarını ve Türkiye'deki benzer uygulamaları karşılaştırmayı amaçlamıştır.
Yerel yönetimlerde halka ilişkiler: Kayseri Büyükşehir Belediyesi beyaz masa örneği

Bugün toplumlarda belediyecilik anlayışı ve belediye kavramı farklılaşan toplumsal beklentilerle birlikte kendini yenilemekte ve giderek gelişmektedir. Söz konusu siyasal, teknolojik, kültürel, sosyal ve ekonomik alanlarda meydana gelen gelişim ve değişimler, belediyelerde hizmet kalitesinin yükseltilmesini, hizmet çeşitliliğinin arttırılmasını, belediyeler ve vatandaşlar arasındaki iletişimin etkili bir şekilde gerçekleştirilmesini zorunlu hale getirmiştir. Özellikle halkla ilişkiler biriminin yürüttüğü Beyaz Masa uygulaması, halkın dilek ve şikayetlerinin kolaylıkla yetkililere bildirmelerinde büyük kolaylık sağladığından anlık bildirimlerin alınım verilmesi daha muhtemel olmaktadır. Belediyenin web sitesi, ALO 153 çağrı merkezi, WhatsApp hattı ya da e-posta yolu ile ilgili birimle iletişim halinde olan halkın dilek ve şikayetlerinin değerlendirmesi incelenmekte ve geri bildirimle karşılık verilmektedir. Araştırmanın amaçları dahilinde Kayseri'deki yerel halkın halkla ilişkiler biriminin uygulamaları arasında yer alan Beyaz Masa uygulamasına bakış açıları değerlendirilmiştir. Buna ek olarak demografik özellikler açısından incelendiğinde; yaş, eğitim düzeyi ve çalışma durumunun Beyaz Masa uygulamasının algılanmasında anlamlı farklar ortaya koyduğu sonucuna ulaşılmaktadır.
Türk siyasal hayatında Milli Güvenlik Kurulu'nun yeri: 28 şubat süreci örneği

Milli güvenlik; devlet bağımsızlığı ve ülke bütünlüğü ile millet egemenliğinin milli ve milletlerarası alanda gerçek ve yakın bir tehlikeye düştüğü zamanlarda, Anayasa'nın gösterdiği yetkili organ ve organlar tarafından, devlet tüzel kişiliğinin korunması ve güvenlik altına alınmasıdır. Milli Güvenlik Kurulu uygulamasına ilk örnek ABD'de II. Dünya Savaşından sonra kurulan National Security Council'dır. Dünyanın birçok ülkesinde işlevleri birbirine yakınsama örgütlenmesi, bileşimi, hukuki zemini ülkeden ülkeye farklılık gösteren milli güvenlik kurulları bulunmaktadır. Ülkemizde Milli Güvenlik Kurulu devlet örgütümüze 1961 Anayasası ile girmiştir. Bu anayasadan önce de MGK benzeri üç değişik kurula sahiptik ancak bu kurulların görev alanları milli savunma hizmetlerinin koordine edilmesiyle sınırlıydı. 1982 Anayasası'nın 118. maddesinin ilk şekline göre; Milli Güvenlik Kurulu Cumhurbaşkanı'nın başkanlığında, Başbakan, Genelkurmay Başkanı, Milli Savunma, İçişleri ve Dışişleri Bakanları, Kara, Deniz ve Hava Kuvvetleri Komutanları ve Jandarma Genel Komutanından kurulur. Milli Güvenlik Kurulu'nun Anayasa'da ve ilgili mevzuattaki hukuki çerçevesi milli güvenliğin sağlanması konusunda Bakanlar Kurulu'na yardımcı olmakla görevli istişari bir kuruluş olarak çizilmiştir. Ancak kurulun uygulamada danışma kurulunu aşan bir etkiye sahip olduğu yakın tarihimizde yaşadığımız 28 Şubat sürecinde görülmüştür. Bu süreçte MGK'nın ülkenin en üst karar organı hüviyetine büründüğü ve ülkenin milli menfaatleri doğrultusunda sivil iktidarı sınırlayıcı ve bağlayıcı kararlara imza attığı görülmüştür.
Mahalli idarelerin yargısal denetimi

Denetim, yönetimin ortaya koyduğu standartlardan hareket ederek uygulamanın bu standartlara ve planlanan esaslara göre durumunu ortaya koymak ve mevcut standartlarda yapılması gereken değişiklikler varsa öneriler getirmektir. Denetimin temel amaçları karar alıcılara geçerli bilgiler sunmak, hata ve suiistimalleri önlemek ve yönetimde rasyonelliği sağlamaktır. Devlet organlarını denetlemekle görevli olan denetim kuruluşlarının uygulaması gereken bazı önemli ilkeler vardır. Denetim ilkeleri denetimde objektifliği, dürüstlüğü, şeffaflığı sağlaması ve denetlenenler üzerinde güven sağlaması açısından önemlidir. Denetime hakim olan temel ilkeler; dürüstlük, bağımsızlık, tarafsızlıknesnellik-güvenirlik, yasallık ve yeterlilik olmak üzere beş tanedir. Çalışmamızın konusunu teşkil eden mahalli idarelerin yargısal denetimi, demokratik toplumun en vazgeçilmez unsurları arasında yer almaktadır. Mahalli idarelerin tarafsız ve bağımsız yargı kuruluşlarınca denetlenmesi, o ülkenin demokratik düzeyini belirlemektedir. Bu açıdan mahalli idarelerin kurulması, organları, organlık sıfatlarını kazanma ve kaybetmeleri Anayasa'da güvence altına alınmıştır. Halkın yönetime katılarak, idareyi denetlediği en etkili ve en kolay yer mahalli idarelerdir. Mahalli idarelerin denetiminde en çok başvurulan yol ise vesayet denetimidir. Yargısal denetime çok istisnai durumlarda başvurulmaktadır. Bunun sebebi ise yargı mercilerince verilen kararların taraflar için çok ağır sonuçlar doğurduğunu gösterebiliriz. Ayrıca yargısal denetime başvuracak kişilerin önceden yasalar ile belirlenmiş olması, yine yargısal denetim neticesinde verilecek kararların önceden az çok belli olması, bu denetim yoluna ancak sınırlı ve istisnai durumlarda gidildiğini göstermektedir. Yargı mercilerini en çok uğraştıran sorunlar belediyeler ile ilgili sorunlardır. Çalışmamızda belediye organlarının yargısal denetimi ile ilgili ayrıntılı açıklamalar yapılmıştır.
Neo-liberal küreselleşme sürecinde kamu hizmeti anlayışında dönüşüm: Türkiye'deki ortaöğretim sisteminde yeniden yapılanma

Bu tezde, bir taraftan kamu sektörünün kapsamını daraltırken, bir taraftan da özel sektörünkini genişleten bir anlayışa sahip olan neo-liberal politikaların, özellikle son 20 yılda, toplumun eğitim alma hakkım ve bu eğitimin niteliğini nasıl etkilediği ortaya konmaya çalışılmıştır. Tezin bu amacına yönelik olarak, ulusal ve uluslararası yayınlar taranmış ve incelenmiştir. Tez bu çerçevede tanımlayıcı ve betimleyici bir yaklaşımla sunulmuştur. Tez hazırlanırken, temel inceleme alam ortaöğretimle sınırlı tutulmuştur. Bu sınırlamaya gidilmesinin en önemli nedeni, sekiz yıllık ilköğretimin zorunlu olduğu düşünülürse, neo-liberal politikaların eğitimi en kökten etkilediği dönemin ortaöğretim dönemi olmasıdır. Öğrenime devam eden öğrencilerin gelecek nesiller olarak toplumsal konumlarım belirleme çabasına girdikleri; geleceklerine ilişkin seçimler yapmaya yöneldikleri ortaöğretim dönemi, aynı zamanda toplumsal yaşamı düzenleyen neo-liberal politikalarla karşı karşıya kaldıkları ve maddi-manevi etkilerini en fazla hissettikleri dönemdir. Bu doğrultuda yapılan araştırmalarda, neo-liberal politikaların, Türkiye'deki özel eğitim kurumlarının sayıca artmasını desteklediği gözlenmiştir. Bu süreçte, devlet okullarının eğitim kalitesindeki düşüş, bir kamu hizmeti olması gereken eğitimi, özellikle ortaöğretim kurumlarında bu özelliğinden oldukça uzaklaştırmıştır. Bu tez, bu değişim süreci sonucunda ortaya çıkan, eğitimin bir kamu hizmetinden çok, özel sermayenin yeni bir 'sektör'ü olma yolunda izlediği değişimi ortaya koymaya çalışmaktadır.
Kamu hizmetlerinin yerine getirilmesinde etkinlik aracı olarak özelleştirme ve araç muayene hizmetlerinin özelleştirilmesi

Kamu hizmetlerinin anlam ve kapsamı üzerinde ittifak edilememekle birlikte, bu kavram anayasalarda yer almış, doktrinde ve yargı kararlarında tartışma konusu edilmiştir. Devletin gerekli oluşunu kamu hizmetlerinin yerine getirilmesi zorunluluğu ile açıklayan yaklaşımların yanında, milli devletlerin var oluşundan beri, her ülkenin kendi geçirdiği tarihi süreçlere bağlı olarak kamu hizmetlerinin kapsamı bazen genişlemiş bazen daralmıştır. Devlet faaliyetlerinin, kamusal alanın genişletilmesi için siyasal karar vericiler tarafından bir faaliyet hakkında kamu yararı olduğuna hükmedilmesi yeterli olmaktadır. Nitekim; bu doğrultuda anayasalarımızda devletleştirmeye ilişkin hükümler yer almış ve siyasal otorite tarafından kamusal alanı genişleten çok sayıda karar verilmiştir. Devletin küçültülmesi ise, büyütülmesi kadar kolay bir uygulama olmamakla birlikte, 1980'lerden sonra küresel ölçekte uygulanan özelleştirme programlarıyla, kamu faaliyet alanının daraltılması ve yerine getirilme etkinliğinin artırılması amaçlanmıştır. Bu çalışmada genel olarak dünyada, özel olarak Türkiye'de özelleştirme uygulamaları değerlendirilmiş ve bir örnek olay ele alınarak mutlak kamu hizmeti olan araç muayene hizmetlerinin özelleştirilmesi sonrasında etkinlik sağlanıp sağlanamadığı sorgulanmıştır.
Türk Tipi Başkanlık Sisteminin siyasal partilere etkisi

Türkiye'nin siyasi gündemini uzun yıllar boyunca meşgul eden hükümet sistemi tartışmaları, 1980 sonrası dönem dönem gündeme gelse de 2000'li yıllar sonrasında artarak devam etmiştir. Yaşanan bu tartışmaları yönlendiren ana unsur siyasi sistemin yapı taşlarından olan siyasal partiler olmuştur. Bu çerçeve içerisinde çalışmada öncelikle hükümet sistemi kavramı ve hükümet sistemi uygulamaları ele alınmıştır. Dolayısıyla kuvvetler birliğine dayanan hükümet sistemlerinden; meclis hükümeti sistemi ve monarşik düzenler ile kuvvetler ayrılığına dayanan hükümet sistemlerinden; parlamenter sistem, yarı-başkanlık sistemi ve başkanlık sistemi incelenmiştir. Ardından siyasal partiler tanımlanarak, siyasal parti tipolojileri ve sistemleri incelenmiştir. Ele alınan bu kavramlar kapsamında hükümet sistemleri ile siyasal partilerin ilişkisine dair İngiltere, Fransa ve Amerika Birleşik Devletleri özelindeki model ülke uygulamaları karşılaştırılmış ve Türkiye'deki siyasal parti olgusunun gelişimiyle birlikte partilerin hükümet sistemlerine bakışları irdelenmiştir. Daha sonra ise 24 Haziran 2018 tarihinde gerçekleşen Cumhurbaşkanlığı ve Milletvekili genel seçimleri sonucunda Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde yer alan siyasal partiler dikkate alınarak, ilgili partilerin programları, seçim bildirgeleri ve kamuoyundaki parti söylemleri, başkanlık sistemine bakışları açısından incelenmiştir. Ayrıca siyasal partilerin Cumhurbaşkanlığı Hükümet sistemine geçişin ardından söylem ve eylemleri çerçevesinde sisteme olan uyumları irdelenmiştir. Son tahlilde ise 16 Nisan 2017 tarihinde yapılan anayasa değişikliğine ilişkin referandum sonucunda kamuoyunda 'Türk Tipi Başkanlık' olarak ifade edilen Cumhurbaşkanlığı Hükümet sitemine geçişin ardından siyasal partiler üzerindeki etkisi tartışılmıştır.
Cumhuriyet dönemi savunma sanayii politikaları

Savunma sanayii kuşkusuz kalkınmanın ve sanayileşmenin bir parçasıdır. Türkiye, henüz savunma sanayii gelişmekte olan bir ülke olmasına rağmen, olumlu bir gelişim içerisindedir. Bu tez çalışması, Cumhuriyet dönemi savunma sanayii politikalarını incelemek amacıyla hazırlanmıştır. Süreç modeli yöntemi esas alınarak hazırlanan çalışmada, geçmişşten günümüze savunma sanayi politikalarının analizi hedeflenmiştir. Ancak kullanılan klasik süreç modeli yaklaşımı değildir. Zira politik sistemin girdileri ve çıktıları dışında, dönemin siyasi, ekonomik ve askeri koşulları, karar verici aktörleri ve uygulamaları, savunma sanayiinde faaliyet gösteren firma, kurum ve kuruluşları ile ortaya koyulan savunma sanayii çözümleri de dikkate alınmıştır. Çalışmada, Türkiye'nin bulunduğu coğrafi konum itibariyle, barışın korunmasında ve caydırıcılığın sağlanmasında, savunma sanayiinin ileri teknoloji ürünleri üretebilir durumda olması gerektiği belirtilmiştir. Ancak milli güç unsurlarına dayanmayan bir savunma sanayiinin yeterliliğinden ve sürdürülebilirliğinden söz etmenin mümkün olmadığı da ifade edilmiştir. Bu çerçevede Türk savunma sanayiinin gelişimini etkileyen kırılma noktaları tespit edilmiştir. Çalışmada genel itibariyle ulaşılan sonuçlar şunlardır: Türk savunma sanayiinin sürdürülebilirliği; Türkiye'nin savunma sanayiini, kalkınmanın vazgeçilmez bir unsuru olarak görerek, buna yönelik tasarım ve üretim stratejileri belirlemesine bağlıdır. Bunun için söz konusu alanda, her koşulda 'özgün' ve 'milli' üretim bilinciyle hareket edilmelidir.
Yerel demokrasinin gelişimi sürecinde kent konseylerinin rolü ve işlevselliği: Bursa ve Yalova kent konseyi örneği

Dünya, ekonomik, siyasal, yönetsel, teknolojik dönüşüm ve değişim içerisindedir. Ulus-devletler güç kaybetmekte, küreselleşme, yerelleşme, demokrasi gibi yaklaşımlar önemli hale gelmektedir. Bu durum, yönetsel anlayışta bir paradigma değişimini beraberinde getirmektedir. Etkinlik, verimlilik gibi ilkelerin yanında şeffaflık, hesap verebilirlik, denetim, yönetişim, katılımcılık gibi ilkeler yeni yönetsel anlayışın temel ilkeleri haline gelmektedir. Yönetimdeki bu dönüşümün yanında toplumsal boyutta da önemli değişimler yaşanmaktadır. Artık 4-5 yılda bir yapılan seçimlere katılan, katılımcı olmayan, sorgulamayan bir toplum yapısından, teknolojik gelişmelerin de etkisiyle daha bilinçli, sorgulayabilen, düşüncesini ortaya koyabilen ve her şeyden anında haberi olabilen bir toplum yapısına doğru gidilmektedir. Burada yönetsel alanda akıllara gelen ilk sorular: Kim Yönetiyor? Nasıl Yönetiyor? sorularıdır. Demokrasi ile yönetmenin önemi sürekli vurgulanmakta, birçok yönetim birimi çalışmalarını meşrulaştırıcı araç olarak demokrasiyi görmektedir. Günümüzde, demokrasinin güç kazanması ise demokrasinin, yerel demokrasiler şeklinde tabandan oluşması ile mümkündür. Bu noktada yerel demokrasinin gelişimi sürecinde, yeni yönetim anlayışının getirdiği ilkeler çerçevesinde 'kent konseyi' yapılanması ortaya çıkmıştır. Kent konseyleri, 2005 ve 2006 yılları arasında yasal boyutta desteklenmesi ile birlikte yönetimde halk katılımının benimsenmesi yolunu açmıştır. Öte yandan, yerel demokrasinin gelişim sürecine birçok katkı sağlayabilen veya sağlama kapasitesinde olan kent konseyleri, uygulama noktasında sorunlar yaşamaktadır. Bu minvalde, bu çalışmada; yerel demokrasinin gelişimi sürecinde kent konseylerinin rolü ve işlevselliği, iki uygulama alanı üzerinden incelenecektir. Çalışmanın sonunda ise elde edilen çıktılar neticesinde öneriler geliştirilecektir.
Framing hacktivism: The criminalization of Redhack in Turkey

Bu tez, 2010'lar Türkiye'sinde popüler bir hacktivist grup olan Redhack'in nasıl suçlulaştırıldığını incelemektedir. Çok boyutlu olan bu çalışma, Redhack örneğine odaklanarak hacktivizm hakkında inşa edilen ve algılanan suç çerçevelerinin çözümlemesi üzerinedir. Tez, niceliksel bir yaklaşımla, siyasi aktörleri, haber medyasını, bahsi geçen hacktivist grupla ilgili yargı süreçlerine dahil olmuş aktörleri, sosyal medya platformu Twitter üzerinden grupla etkileşimde olan kitleyi ve hacktivist grubun kendisini inceler. Hacktivizm literatürü ile diyalog içinde olan bu tez, eleştirel kriminoloji ve eleştirel terör çalışmalarına da katkıda bulunur. Tezin başlangıç sorusu, Redhack'in Türkiye'de bir 'ahlaki panik' olarak değerlendirilip değerlendirilmediğidir. İnceleme, Redhack'in yeni oluşturulan siber suç ve siber-terör çerçevelerinden ziyade daha eski olan terör çerçevesinin etkinleştirilmesiyle suçlulaştırıldığını ortaya çıkmaktadır. Tez, terör çerçevesinin hacktivist bir grup için yeniden ortaya çıkmasının dört farklı sebebi olduğunu öne sürer: Türkiye'deki siyasi bağlam, terörist 'halk şeytanları' kavramında billurlaşan Türkiye tarihinden arta kalan sosyo-politik kaygılar, Redhack grubunun kendi özgüllükleri ve dünya çapındaki terör söyleminin yükseliş. Tez aynı zamanda, Redhack için siber ile ilgili suç çerçevelerinin kullanılmasından geri durulduğunu gösterirken; siber suç ve siber-terörle ilgili Türkiye'de olumlu bir çerçevelendirme neredeyse bir imge olduğunu da ortaya çıkarmıştır. Çalışma bu bağlamda, Redhack'in suç olarak çerçevelenmesiyle ilişkili görüşülen veya yazılı/sesli kaynaklar sayesinde incelenen aktörlerde, bilişim ve iletişim teknolojilerine dair bir büyülenme olduğunu ortaya koyar. Bunun yanı sıra devlette ve iktidar elitinde, meydan okuyan hacktivizm örneklerini terör çerçevesiyle daha okunabilir kılma çabası da gözükmektedir. Bu anlamda çalışma, tekno-fetişizm ile BİT'e dair hissedilen kaygıların ikililiğini gün yüzüne çıkarır. Daha geniş açıdan tez, BİT alanına ve Türkiye ölçeğine sınırlı kalmaksızın, dünya çapında farklı örneklerde inşa edilen terör söylemine dayalı suçlulaştırma söylemlerine ışık tutar ve bu alandaki yeni eleştirel çalışmaların önünü açar.
Gürcistan'da din ve devlet ilişkisi

Gürcistan'da Hıristiyanlık 4. yüzyılın başında resmiyetini kazandı. Hıristiyanlığın resmiyetini kazanmasının siyası önemini anlamak için ülkenin birleşmesinde ve Gürcü halkın bir millet olarak oluşmasında Hıristiyanlığın rolü bilmek gerekmektedir. O zamanki Gürcistan kraliyetinin iç ve dış siyasi durumunun iyileşme ve doğru yönüne gitme işinde Hıristiyanlık muhtemelen büyük önem taşımaktadır. Günümüz Gürcistan'da özerk kilise ile devlet arasında anayasal anlaşma mevcuttur. Ülkede olan diğer dini organizasyonların devlet ile ilişkisi kanunla belirtilmemiş durumdadır. Ele aldığım çalışmada Gürcistan'da dinin tarihi gelişiminden ve günümüzde devlet ve kilise arasında gündemde olan sorunları incelenmektedir. Çalışmanın birinci bölümünde Gürcistan'da dinin tarihi gelişimi, ikinci bölümde Gürcü kilisesinin Çarizm ve Sovyet dönemleri, üçüncü bölümde ise günümüz Gürcistan'da din meseleleri ve kilisenin durumu ele alınmıştır.
Gümrük kaçakçılığıyla mücadelede karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri; Türkiye gümrükleri üzerine bir araştırma

Gümrük Kaçakçılığı, ekonomisini kayıt altına alarak büyütmek isteyen tüm ülkelerin karşı karşıya kaldığı; yoğun ve kararlı bir şekilde mücadele etmeleri gerektiği, büyük bir sorundur. Tüm dünya ülkelerinin ekonomilerine olduğu gibi, Türkiye ekonomisine de ciddi zararlar veren kaçakçılık, toplumsal adaleti zedelemekte, toplumsal huzuru bozmakta ve vatandaşın devlete olan güvenini sarsmaktadır. Kaçakçılık devlete vergisini veren, hukuka ve kanunlara saygılı, erdem ve ahlak sahibi insanların haklarının gasp edildiği bir suç türüdür. Bu çalışmada, gümrük kaçakçılığı merkezinde gümrüklerde yaşanan kaçakçılıkolayları, bu olayların neden ve sonuçlarıyla birlikte, Türkiye gümrüklerinde kaçakçılıksuçuyla mücadelede yaşanılan sorunları ve çözüm önerilerini ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu kapsamda, Emniyet ve Gümrük teşkilatlarının kaçakçılıkla mücadelede gösterdikleri çabalar neticesinde ele geçirdikleri kaçak eşyaları belirtenistatistiki kaynaklardan da yararlanılarak hazırlanan tezin birinci bölümünde gümrük, kaçakçılık mevzuatı ve kaçakçılık kanununda belirtilen kaçakçılık fiilleri ve bu fiillere uygulanacak yaptırımların anlatılmış, ikinci bölümde gümrüklerde yaşanan kaçakçılıktürlerine ve bu kaçakçılık faaliyetlerinde ele geçirilen eşyaların değer bazında istatistiki bilgilerine ver verilmiş, üçüncü ve son bölümde ise gümrüklerde yaşanan idari, yapısall, altyapı ve sosyal sorunlar başta olmak üzere karşılaşılan sorunlara değinilmiştir.
Yönetim etiği açısından İngiltere'deki kamu yönetimi uygulamaları

Kamu gücünün kötüye kullanımında önemli bir kontrol ve denge unsuru olan etik, yönetime ve kurumlarına güveni yaratmada ve devam ettirmede hayati bir özellik arz etmektedir, iyi yönetimi tesis etmeyi amaçlayan yönetim etiği, etik ilkelerin belirlenmesi ve etik-dışı davranışların azaltılarak etiksel bir altyapının oluşturulmasını gerekli kılmaktadır. Etiksel bir altyapının tesisi kamu kaynağının amaca uygun kullanımını, yönetimin etkinlik ve verimliliğini sağlamakta ve ülkenin gelişme sürecine ivme kazandırmaktadır. Araştırma evreni olarak seçilen İngiliz İdari Yapılanması, gelişme ve modernleşme sürecini yönetimde etiksel altyapıyı oluşturup, nesnel ve bilimsel esaslara dayalı bir personel sistemi tesis ederek hızlandırmıştır. Bu doğrultuda, 1854 tarihiyle yönetimde patronaj olgusunun varlığı kabul edilmiş ve sorun alanının tesbiti sonrasında bir dizi çalışma ve rapor hazırlanmıştır. Ancak, yapıdaki ilk kurumsallaşma çalışmaları 1994 yılında kamu hayatında standartların tesbitiyle yani Nolan Komitesi'yle başlamıştı. Kamu Hayatında Standartlar Komitesi, mali ve ticari aktivitelerle ilgili düzenlemeleri de içererek, kamu hayatında yüksek standartlar tesis etmek doğrultusunda tavsiyelerde bulunmak ve mevcut etiksel çerçeveyi resmetmek amacıyla oluşturulmuştur. Günümüze kadar 9 rapor hazırlamış ve pek çok tavsiye ve gözlemlerde bulunmuştur. Sonuç olarak İngiliz idari yapılanmasına ve yönetim felsefesine önemli katkılar sağlayan Komite, kamu hayatına rehber ilkeleri kazandırarak bir referans otoritesi ve gerektiğinde bir başvuru makamı olmuştur. Gelecekte de pek çok önemli katkı sağlayacağı aşikar olan Komite, diğer yönetim sistemleri açısından da önemli bir örnek teşkil etmektedir.
Sosyal politika açısından vakıflar-17. yüzyıl İstanbul örneği

öz Sanayileşmiş Batı ülkelerinde İkinci Dünya Savaşı sonrasından 1970'li yılların ortalarına kadar olan 30 yıllık dönemde, sosyal yardım ve sosyal güvenlik faaliyetleri büyük oranda devlet kurumları tarafından yürütüldüğü için, refah yılları olarak adlandırılmıştır. Bir süre sonra devlet bu faaliyetleri karşılamada çeşitli güçlüklerle karşılaşınca, sosyal yardım ve sosyal güvenlik hizmetlerini aşamalı olarak özel sektöre ve gönüllü kuruluşlara terk etmeye başlamıştır. Bu aşamada akla gelen araçlardan biri de, gönüllü yardımlaşmanın yaygın bir örneği olan vakıf kurumu olmuştur. Bu doktora tezinde, XVII. yüzyıl'da İstanbul'da faaliyet gösteren vakıflardan örnek olarak seçilen 103 tanesinin muhasebe kayıtlarındaki gelir, gider, alacak ve diğer bilgiler analiz edilmiş ve bu örnekler ışığında, Türkiye'nin tarihi geçmişşinde yaygın bir şekilde faaliyet göstermiş olan vakıflar sosyal politika açısından incelenmiştir. Çeşitli arşiv kaynaklarından yararlanılarak yapılan analizler sonucunda vakıfların sosyal, ekonomik ve kültürel hayatta birçok etkileri olduğu görülmüştür. Vakıflar, sosyal politikanın alanına giren eğitim, sağlık, konut, sosyal yardım, gelir dağılımı, ücret politikası ve istihdam gibi konularda toplumda etkin rol oynamışlardır. Merkezi ve yerel yönetimleriyle devletin kamusal hizmetlerdeki payını azaltmaya çalıştığı ve özelleştirmenin gittikçe arttığı günümüzde, gerekli hukuki düzenlemeleri yapmak ve kötüye kullanmaları önlemek koşuluyla, vakıfların geçmişşte olduğu gibi sosyal politikanın alanına giren konularda önemli roller alacağı sonucuna varılmıştır. ııı
Türkiye'de idari vesayet denetimi ve yerel yönetimlerin özerkliği

öz Türkiye'de Anayasaca kabul edilen yerel yönetim birimleri; il özel idareleri, belediyeler ve köylerdir. Yerel yönetimler üzerinde uygulanan denetim biçimleri; siyasi denetim, yargı denetimi, halk denetimi, ombudsman ve idari denetimdir. İdari vesayet denetimi, idari denetimin bir türüdür. Yerel yönetimlerle merkezi yönetim arasındaki bağ vesayet denetimi ile sağlanmaktadır. idari vesayet denetimi, 'hukuka uygunnluk' ve 'yerindelik' olmak üzere iki şekilde yapılır ve anayasal bir kurumdur. Vesayet denetimi; yerel yönetimlerin işlem, eylem, organ ve personeli üzerinde uygulanmaktadır. Özerklik, yerel yönetimlerin siyasi bir kurum olarak, yapı ve işleyiş itibariyle sahip olmaları gereken bir niteliktir. Ancak Türkiye'deki yerel yönetimlerin özerkliği tartışmalı bir yapıya sahiptir. Çoğulcu demokrasilerde yerel özerklik anayasada garanti altına alınmıştır. Bununla beraber, yerel yöntimlerin özerkliği sınırsız değildir. Türkiye'deki yerel yönetimlerin etkin ve verimli olabilmeleri için, özerk bir statüye kavuşturulması gerekmektedir. Bunun içinde sistemde köklü bir değişikliğe ihtiyaç vardır.