turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocukluk döneminde aile içinde yoğun tartışma ortamını deneyimlemenin, yetişkinlik döneminde kişilerin evliliklerinde problem çözme becerilerine olan etkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı; çocukluk döneminde aile içinde yoğun tartışma ortamını deneyimlemiş olmanın kişinin ilerleyen dönemde evliliklerindeki yaşadığı çatışma oranlarına ve problem çözme becerisine olan etkisini incelemektir. Aynı zamanda bu araştırma kapsamında aile içindeki tartışma oranının, evlilikte kişinin partneri ile olan çatışma derecesine ve problem çözme becerisine etkisi, cinsiyetin evlilik içinde yaşanan çatışma oranı ve problem çözme becerisi üzerine olan etkisi, eğitim düzeyinin yine aynı şekilde evlilik içindeki çatışma oranı ve problem çözme becerisine olan etkisi, sosyoekonomik düzeyin evlilik içindeki çatışma oranı ve problem çözme becerisi üzerine olan etkisi de incelenmiştir. Bu araştırmanın örneklemini Türkiye'nin farklı illerinde ikamet eden 230 evli kişi oluşturmuştur. Örneklemin 115'i kadın, 115'si erkektir. Araştırma veri toplama aracı olarak Çocukların Evlilik Çatışmasını Algılama Ölçeği, Evlilikte Çatışma Ölçeği ve Evlilikte Problem Çözme Ölçeği kullanılmıştır. Korelasyon analizi sonucuna göre çocukluk döneminde yoğun çatışmaya tanıklık eden bireyler kendi evliliklerinde de eşleri ile olan ilişkilerinde yoğun çatışma yaşarken, çatışma sonrasında problem çözme becerisi olarak düşük performans sergilemektedirler. Yapılan bağımsız örneklemler t-test analizi sonucu kadınların erkeklere oranla daha az aile içi çatışma yaşadığı, aile içi çatışma yaşandığı zamanda erkeklere oranla daha fazla etkin problem çözme becerisi gösterdikleri tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra korelasyon analizi sonucu bireylerde eğitim düzeyi arttıkça aile içi çatışma oranının azaldığı ve etkin problem çözme becerisinin arttığı bulunan diğer sonuçlardan biridir. Son olarak uygulanan tek yönlü varyans analizi uygulanarak bireylerin gelir düzeyi arttıkça evliliklerinde çatışma oranının azaldığı, etkin problem çözme becerisinin de arttığı sonucuna ulaşılmıştır.
Bankacılık sektöründe uygulanan, insanlar arası iletişimi geliştirmeye yönelik eğitim programlarının iş tatmininine ve anksiyeteye olan etkisi

Bu tez çalışmasında, Türk bankacılık sektöründe uygulanan ve insanlar arası iletişimi geliştirmeye yönelik eğitim programlarrmn iş tatminine ve anksiyeteye olan etkisi incelenmiştir.. Ana Hipotez: 'İnsanlar arası iletişim eğitimi almış banka çalışanlarında iş tatinini yüksek, anksiyete düşük olacaktır.' dır.. Yan Hipotez: 'İnsanlar arası iletişim eğitimi almış olsa da, kişilik yapılarında 'Nörotiklik' baskın olan banka çalışanlanmn anksiyetesi de yüksek olacaktır.' dır.. Deney Grubu: İnsanlar arası iletişim almış banka çalışanlarıdır.. Kontrol grubu: İnsanlar arası iletişim eğitimi almamış banka çalışanlarıdır. Yöntem olarak, esas araştırmaya geçmeden önce İstanbul' da şubesi bulunan tüm bankalara gönderilen anket formu sayesinde iletişim eğitimi veren ve vermeyen bankalar tespit edilmiştir. Bu tespitten sonra, random olarak seçilen 4 bankada esas araştırma gerçekleştmlmiştir. Araştırmada toplam 120 Denek kullanılmıştır. (Deney Grubu: 60 kişi, Kontrol Grubu: 60 kişi) Deneklere M. S. Q. iş tatmini testi, E. P. Q kişilik testi, Spilberger Durumluk- Sürekü Ankiyete testi, Araştırmacı tararından hazırlanan iş tatminine ve demografik bilgilere yönelik bir anket formu uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlar SPSS paket programında bilgisayarda değerlendirilmiştir. Sonuçta, Ana ve Yan hipotezler desteklenmiştir.
Anne ve babası boşanma sürecinde olan 9-12 yaş çocukların, ebeveynlerinin evlilik çatışmalarını algılayış düzeyleri ile kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi: İzmir ili örneği

Bu araştırmada anne ve babası boşanma sürecinde olan 9-12 yaş arası çocukların, ebeveynlerinin evlilik çatışmalarını algılayış düzeyleri ile kaygı düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemek ve çeşitli değişkenlere göre (yaş, cinsiyet, eğitim durumu, kardeş sahibi olup olmaması, anne ve babanın eğitim durumu ve son 6 aydır psikolojik destek alıp almadığı vb.) farklarını ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırma örneklemini İzmir ili Bayraklı Adliyesinde Aile Mahkemesine boşanmak için başvuran ailelerin 9-12 yaş arasındaki 60 çocuk oluşturmuştur. Araştırmaya anne ve babası boşanma sürecinde olan 28'si kız 32'si erkek olmak üzere toplam 60 çocuk katılmıştır. Bu araştırma betimsel-genel tarama modeline göre yapılmıştır. Araştırmada veri toplama araçları olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu', Grych ve arkadaşları (1992) tarafından geliştirilen, Fışıloğlu ve Ulu (2004) tarafından geçerlilik ve güvenilirliği yapılan 'Evlilik Çatışmasını Algılama Ölçeği ' ve Spielberger ve arkadaşları tarafından (1970) de geliştirilmiş, Öner ve Le Compte tarafından (1985)' te Türk toplumuna uyarlaması yapılan Spielberger Durumluk Sürekli Kaygı Envanteri ' kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları, araştırmaya katılan çocukların kardeşe sahip olma durumuna göre anne babalarının evlilik çatışmalarını algılamalarında durumluk kaygı durumunun istatistiksel olarak bir farklılığın olmadığı saptanmışken sürekli kaygı durumunda kardeşe sahip olanların olmayanlara göre daha fazla kaygı duyduğu tespit edilmiştir. Bunun yanında bu çalışmaya katılan çocukların yaş, cinsiyet, eğitim durumu, psikolojik destek alma, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu ve kardeşe sahip olma özelliklerinin anne ve babaların evlilik çatışmalarını algılamaları üzerine anlamlı bir etkisinin olmadığı, aynı şekilde çocukların durumluk kaygıları üzerine de anlamlı farklılık göstermediği saptanmıştır. Araştırmaya katılan çocukların durumluk kaygı durumu ile sürekli kaygı durumu arasında anlamlı bir ilişkinin olduğu bu durumun da pozitif yönde bir ilişki oluştuğu tespit edilmiştir.
Spor salonunda spor yapanlarda ortoreksiya nervoza belirtilerinin incelenmesi

Bu araştırma, spor salonunda spor yapan kişilerde ortoreksiya nervoza yaygınlık durumunu ve belirtilerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya yaşları 20 ile 45 arasında değişen 87 kadın ve 113 erkek olmak üzere toplam 200 kişi katılmıştır. Araştırmanın örneklemi spor yapan ve yapmayan kişilerden oluşturulmuştur. Araştırmaya katılan kişilere yönelik görüşme formu dört bölümden oluşarak, gruplar halinde uygulanmıştır. Bunlar; araştırmaya katılanların demografik bilgileri 'kişisel bilgi formu' ile, ortoreksiya nervoza olup olmadıklarının bilgileri 'ORTO- 15 testi ve Maudsley Obsesif Kompulsif Envanteri ' ile, yeme bozukluğu teşhisi bilgileri ise 'Yeme Tutumu Testi (EAT-40)' kullanılarak veriler toplanmıştır. Araştırmada istatistik bulguların yanında nitel bulgulara da yer verilmiştir. Araştırmadan elde edilen istatistiksel bulgulara göre, spor yapan kişiler spor yapmayanlara göre anlamlı bir şekilde daha yüksek ortorektik belirtiler göstermiştir. Cinsiyet değişkenine göre ortoreksiya nervoza durumları değerlendirildiğinde, erkekler kadınlara göre yüksek ortorektik belirtiler gösterdiği saptanmıştır. Spor yapanlarda yeme bozukluğu riski arttıkça ortoreksiya nervoza belirtileri; obsesif kompulsif bozukluk belirtileri arttıkça ortoreksiya nervoza belirtilerinin de artış gösterdiği saptanmıştır. Araştırmadan elde edilen nitel bulgulara göre ise, sağlıklı beslenme konusunda erkeklerin daha fazla araştırma yapıyor olmaları ve bu konuda daha fazla bilinçsizliğin farkında olmaları tespit edilmiştir. Ayrıca erkeklerin sağlıklı beslenmeyi bir yaşam tarzı olarak benimsemiş olmaları kadınlara göre daha yüksektir.
Alkol ve madde kullanım bozukluğu olan hastalarda içselleştirilmiş damgalama düzeyi ve yaşam kalitesi ilişkisi

Damgalama ruhsal hastalık yaşayan bireylerin, yaşamının birçok boyutunu etkilemektedir. İçselleştirilen damgalama, bireylerin yaşam kalitelerini de birçok boyutla beraber etkiler. Yapılan araştırmalarda, alkol ve madde kullanım bozukluğu tanısı alan bireylerde içselleştirilmiş damgalama ve yaşam kalitesi ilişkisinin incelenmediği görülmektedir. Bu nedenle yapılan çalışmada, iki değişken arasındaki ilişkiyi incelemek amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini 30 kadın 52 erkek olmak üzere 18-65 yaş aralığında bireyler oluşturmaktadır. Katılımcıların demografik ve hastalığa dair özelliklerini belirlemek amacıyla sosyo-demografik bilgi formu, içselleştirilmiş damgalama düzeyini belirlemek için Ruhsal Hastalıklarda İçselleştirilmiş Damgalama Ölçeği, yaşam kalitesini ölçmek için Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Ölçeği Kısa Formu ölçekleri sırasıyla katılımcılara uygulanmıştır. Yapılan korelasyon analizinin sonuçlarına göre değişkenlerin arasında anlamlı ilişkiler olduğu saptanmıştır. Yapılan çoklu regresyon analizi sonucuna göre ise Ruhsal Hastalıklarda İçselleştirilmiş Damgalama Ölçeği alt faktörlerinin yaşam kalitesi ölçeği alt alanlarını yordadığı görülmektedir.
Psikotik, nevrotik ve normallerde sosyal atomların karşılaştırılması

Bu araştırmada psikotik, nevrotik ve normal gruba giren bireylerin Sosyal. Atomları arasındaki farklılıklar ortaya konulmaya çalışılmıştır. Her üç grup arasındaki farklara ilişkin sekiz grup denence test edilmiştir. Araştırmanın örneklemi 30 psikotik hasta, 35 nevrotik hasta ve 30 normal bireyden oluşmuştur. Örneklem grubunu oluşturan bireylere 'Sosyal Atom Ölçeği' uygulanmış ve grupların ortalamaları arasındaki farkların önemli olup olmadığı 't' testi ile kontrol edilmiştir. Bu ölçek Üstün Dökmen ve Deniz Altınay tarafından geliştirilmiştir. Denencelerin test edilmesinde hata payı 0.05 olarak kabul edilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular aşağıda özetlenmiştir. Her 'üç grup' içinde psikotik gruptaki bireyler en düşük sosyal atom puanını elde etmişler, bunu sırasıyla nevrotik ve normal grup izlemiştir. Bu sıralama, 'sosyal atoma yerleştirilen kişi sayılarına' bakıldığında aynı biçimini korumuş, psikotikler en zayıf sosyal atom örüntülerini sergilemişler, nevrotikler ve normaller sırası ile psikotik grubu izlemişlerdir. Her üç grupta cinsiyet yönünden sosyal atomların içeriğine bakıldığında psikotik grupta kadın ve erkeklerin sosyal atom puanları arasında erkekler lehine fark elde edilmiş, nevrotik ve normal gruptaki kadın ve erkeklerin sosyal atom puanlan arasında fark elde edilmemiştir. Bireylerin sosyal atoma yerleştirdikleri akraba ve arkadaş dengelerine bakıldığında her üç grupta akrabalar sosyal atomda daha çok yer almışlardır. Bireylerin 'medeni durumları' yönünden, evli ve bekar psikotik, nevrotik ve normal grupların sosyal atom puanlan arasında fark elde edilmemiştir. Psikotik, nevrotik ve normal gruplarda 'cinsiyet' bakımından kadın ve erkek olmanın sosyal atom puanlarında farklılık yaratmadığı gözlenmiştir. Bireylerin 'öğrenim durumları' açısından bakıldığında psikotik ve normal grupların içinde sosyal atom örüntülerinin çok fazla değişkenlik göstermediği, fakat nevrotik grupta eğitim düzeyinin sosyal atom örüntülerinde değişim yarattığı, genelde psikotik ve normal gruplar içindeki bireylerin sosyal atom örüntülerinin süreklilik ve benzerlik gösterdiği görülmüştür. Bireylerin 'yaşları' açısından bakıldığında psikotik ve normal grupların içinde sosyal atom örüntülerinin çok fazla değişkenlik göstermediği, fakat nevrotik grupta yaş değişkeninin sosyal atom örüntülerinde değişim yarattığı görülmüştür.
Üniversite öğrencilerinin beden algısının depresyon ile ilişkisi: Mizacın rolü

Üniversite öğrencilerinin beden algısının depresyon ile ilişkisinde mizacın rolünü incelemek üzere 50'si kız ve 50'si erkek 100 üniversite öğrencisi ile bir çalışma yapılmıştır. Çalışmada, öğrencilerin beden algısı düzeylerini araştırmak üzere Secard ve Jurard tarafından geliştirilen 40 maddelik Vücut Algısı Ölçeği, öğrencilerin depresyon düzeylerini araştırmak için Beck ve arkadaşları tarafından geliştirilen, 15 yaş ve üzerindeki ergen ve yetişkinlere uygulanabilen Beck Depresyon Ölçeği ve öğrencilerin mizaç tipleri ve bu mizaçlara ne düzeyde uyduklarını görmek üzere Hagop A. Akiskal tarafından geliştirilen Mizaç Ölçeği uygulanmıştır. Betimsel istatistik sonuçlarına bakıldığında, Öğrencilerin, vücut algısı ortalama puanı ise 152,88 24, 32 olarak hesaplanmıştır. Genel olarak öğrencilerin vücut algısı düzeylerinin yüksek olduğunu söylemek mümkündür. Öğrencilerin beden algısı düzeylerinin yaşına, eğitim durumlarına ve gelir düzeylerine göre farklılaşmazken, erkekler lehine, ilişkisi olan öğrenciler lehine ve zayıf ile normal öğrenciler lehine anlamlı bir farklılaşma olduğu bulunmuştur. Öğrencilerin genel depresyon puanlarının oldukça düşük olduğu bulunmuştur (10,54 7,13). Farklılaşma analizlerine göre cinsiyete göre öğrencilerin depresyon puanları farklılaşmazken, küçük yaştaki öğrencilerin, lisans öğrencilerinin, ilişkisi olmayan öğrencilerin, gelir düzeyi düşük öğrencilerin ve hafif ve 1. Derece şişman öğrencilerin depresyon puanları daha yüksek çıkmıştır. Öğrencilerin mizaç düzeylerinin tüm değişkenler açısından farklılaştığı bulunmuştur. Araştırmanın asıl problemi olan öğrencilerin beden algısının depresyonla olan ilişkisinde mizacın rolüne ilişkin yapılan analizlere göre depresif mizaç bu ilişkinin %12,0'sini, siklotimik mizaç %6,0'sını, hipertimik mizaç %7,0'sini, sinirli mizaç %8,0'ini ve endişeli mizaç %12,0'sini açıklamaktadır.
Interparental relationship and adolescent adjustment: The mediating roles of psychological control, autonomy support, and basic psychological needs

Araştırmanın temel amacı, yayılma hipotezi ve kendini belirleme kuramı temelinde, eşler arası ilişki boyutlarının anababalık ve temel psikolojik ihtiyaçlar aracılığıyla ergenin uyumuyla olan ilişkisini incelemektir. Bu bağlamda, üç ayrı çalışma yürütülmüştür. Çalışma 1'de, eşler arası çatışma ile ergenin ilişkisel saldırganlığı ve yalnızlığı arasındaki ilişkide annenin psikolojik kontrolünün aracı rolü boylamsal olarak incelenmiştir. Çalışma 1'in örneklemi, 527 ergen (Ortyaş = 14 .36, S = 0 .33) ve 307 anneden (Ortyaş = 41 .18, S = 4 .47) oluşmuştur. Çalışma 1 için yapılan yapısall eşitlik modeli sonuçları, eşler arası çatışmanın annenin psikolojik kontrolüyle olumlu yönde ilişkili olduğunu; annenin psikolojik kontrolünün ise ergenin sekiz ay sonraki ilişkisel saldırganlık ve yalnızlığını olumlu yönde yordadığını göstermiştir. Çalışma 2'de, eşler arası çatışma ile ergenin depresif duygu durumu ve yaşam doyumu arasındaki ilişkide annenin özerklik desteğinin ve ergenin temel ihtiyaçlarının engellenmesinin aracı rolü incelenmiştir. Çalışma 2'nin örneklemi, 3075 ergen (Ortyaş = 17 .11, S = 0 .36) ve 1040 anneden (Ortyaş = 41 .93, S = 5 .15) oluşmuştur. Çalışma 2 için yapılan yol analizi sonuçları, eşler arası çatışmanın annenin düşük düzeyde özerklik desteği sağlaması; annenin düşük düzeydeki özerklik desteğinin ise ergenin temel ihtiyaçlarının engellenmesiyle ilişkili olduğunu ortaya koymuştur. Buna ek olarak, temel ihtiyaçları engellenen ergenler, altı ay sonra, daha fazla depresif duygu durumu ve daha az yaşam doyumu bildiriminde bulunmuştur. Çalışma 3'te, annelerden haftalık olarak bildirim alınan eşler arası çatışma ve algılanan eş duyarlığı ile annenin özerklik desteği arasındaki ilişkide annenin temel ihtiyaç doyumunun aracı rolü incelenmiştir. Çalışma 3'ün örneklemi, altı hafta boyunca bildirimde bulunan 258 anne (Ortyaş = 41 .71, S = 4 .78) ve 157 ergenden (Ortyaş = 14 .92, S = 1 .72) oluşmuştur. Çalışma 3 için yapılan çok düzeyli modelleme analizi sonuçları, düşük düzeydeki eşler arası çatışma ve yüksek düzeydeki algılanan eş duyarlığının annelerin ihtiyaç doyumunu olumlu yönde yordadığını göstermiştir. Buna ek olarak, annenin ihtiyaç doyumu hem anne hem de ergen bildirimine dayanan annenin özerklik desteğiyle olumlu yönde ilişkili bulunmuştur. Son olarak, bahsedilen ilişkilerde annenin mükemmeliyetçiliğinin kısmi düzenleyici rolü gözlenmiştir. Üç çalışmadan elde edilen bulgular, bu bulguların olası sonuçları, çalışmaların güçlü yanları ve sınırlılıkları güncel alanyazın çerçevesinde tartışılmıştır.
Sosyolojik perspektiften psikolojik danışmanlık ve rehberlik uygulamasının Türkiye'ye girişi

Çalışmamızda PDR alanında günümüzde dahi yaşanan sorunların nedenini kavrayabilmek için, alanın Türkiye'ye girişi sosyolojik bir bakış açısıyla yeniden ele alınmıştır. Amaç problemlerin nedenlerini kökenlerinde aramak olunca, doğal olarak çalışmamızın metodolojisi literatür taramaya dayalı tarihsel yöntem olarak belirlenmiştir. Önermelerimizi destekleyecek ilişkilerin izi; sosyoloji, tarih ve PDR alanından metinler üzerinden izlenmiştir. Üç bölümden oluşan teziminiz ilk bölümünde, PDR uygulamasının çıkış yeri olan ABD'ye odaklanılmış, ABD'de PDR'yi ortaya çıkaran koşullara ve PDR'nin gelişim seyrine yer verilmiştir. Tezin ikinci bölümünde PDR uygulamasının ülkeye aktarıldığı 1950'lerden önce Türkiye'nin genel görünümü ortaya konulmuş ve böylece PDR'nin ülkeye aktarıldığı 1950'ler Türkiye'sinin tarihsel süreklilik içinde önceki dönemden ne tür zenginlik ve zafiyetleri devraldığının genel bir resmi çizilmiştir. Bu resim aynı zamanda 1950 öncesinde Türkiye'de PDR'ye ihtiyaç hissettiren koşulların ve bu koşullar içinde PDR'nin varlığının izlerini sürmemizi de sağlamıştır. Üçüncü bölümde ise, PDR'nin Türkiye'ye aktarıldığı 1950 sonrası Türkiye'nin genel görünümü; Soğuk Savaş ve dolayısıyla ABD'yle ilişkiler bağlamında ele alınmış ve bu ilişkiler ekseninde PDR'nin Türkiye'ye girişi ana hatlarıyla hatırlatılmıştır. Bu bilgiler doğrultusunda PDR'nin Türkiye'ye ABD modelinde girmesine rağmen, gelişiminin ABD örneğinde ilerlemediği; Türkiye'nin toplumsal koşulları ve ihtiyaçlarının alana kendi formunu kazandırdığı sonucuna ulaşılmıştır.
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanısı almış erişkinlerde bilişsel şemalar: Karşılaştırmalı bir çalışma

Bu çalışmada, Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu tanısı almış erişkin bireylerin, bu tanıyı almamış erişkin bireylerle bilişsel şemalar bakımından karşılaştırılması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda, örneklem olarak, Ankara ilinin Çankaya ilçesinde özel bir muayenehanede takip edilen, DEHB tanısı konmuş erişkin bireyler ile bu tanıyı almamış erişkinlerden oluşan iki ayrı grup belirlenmiştir. Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu, erken çocukluk döneminde başlayan, etkileri erişkinlik döneminde de devam eden, gelişimsel bir sendromdur. Temel belirtileri; dikkat eksiliği, hiperaktivite ve dürtüsellik olan bu sendrom, bireylerin erişkinlik döneminde de kişiler arası ilişkiler, eğitim ve mesleki beceriler gibi alanlarda zorluk çekmelerine neden olur. Süregelen DEHB semptomlarının varlığı ve birey üzerindeki olumsuz etkileri, bu bireylerde çeşitli bilişsel şemaların gelişmesi aşamasında oldukça önemli bir role sahiptir. Şemalar, insanoğlunun hayatta karşılaştığı birçok olayı değerlendirmesine ve anlamasına yarayan bilişsel yapılar ve mantıksal kategoriler olarak tanımlamışlardır. Bu bağlamda, şema, olaylar karşısında, bireyin çocukluk yaşantılarından itibaren ebeveynleri ve çevresiyle kurmuş olduğu iletişimden elde ettikleri deneyimlerin sonucunda ortaya çıkan duygu ve düşünce kalıplarıdır. Birey oluşturduğu bu duygu ve düşünce kalıpları ile kendisine sunulan yeni uyaranı özümser ve sonucunda eyleme nasıl geçeceğini bu kalıpların yardımıyla belirler. Young, kötü geçen çocukluk sonucu gelişen şemalar başta olmak üzere, bazı şemaların; kişilik bozukluklarının, karakter problemlerinin ve birçok kronik Eksen I bozukluğunun temelinde yatan düşünce yapıları olabileceğini belirtmiştir. Bu bağlamda, bazı şemalar tanımlamış ve bunları 'erken dönem uyumsuz şemalar' olarak adlandırmıştır. Çalışmada, Young Şema Ölçeği-Türkçe Kısa Form 3 kullanılarak, DEHB tanısı bulunan erişkinlerle bu tanıyı almamış bireyler, erken dönem uyumsuz şemalar açısından kıyaslanmıştır. YŞÖ-KF 3 Türkçe versiyonu, 14 şema ve 5 şema alanını incelemektedir. Çalışma sonuçlarında; klinik örnekleme dahil olan Erişkin DEHB tanısı almış bireylerde yalnızca Kendini Feda ve Duyguları Bastırma şemalarına ait anlamlı sonuçlar bulunmamıştır. Bu bağlamda, DEHB'li erişkinlerin, bu tanıyı almamış insanlara göre daha güçlü bir biçimde erken dönem uyumsuz şemalarının etkisi altında oldukları söylenebilir.
Üniversite öğrencilerinde narsistik kişilik eğilimi ve sosyal görünüş kaygısı: Problemli internet kullanımının etkisi

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin problemli İnternet kullanımlarının narsistik kişilik eğilimi ve sosyal görünüş kaygısı üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırmada amaçlı örneklem kullanılmıştır ve katılımcıları Kırıkkale Üniversitesi'nde öğrenimine devam eden, 229 kadın ve 224 erkek, toplam 453 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın yürütülmesinde ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu, Problemli İnternet Kullanımı Ölçeği, Narsistik Kişilik Envanteri ve Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 25.0 paket programı ve istatiksel yöntemlerden ilişkisiz örneklemler t testi, tek faktörlü varyans analizi, korelasyon analizi ve çoklu regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda üniversite öğrencilerinin problemli İnternet kullanımları orta düzeye yakın bulunmuştur. Katılımcıların problemli İnternet kullanım düzeyleri, narsistik kişilik eğilimi ve sosyal görünüş kaygısı; cinsiyet ve sınıf düzeyine göre anlamlı farklılık göstermemektedir. Katılımcıların problemli İnternet kullanımının narsistik kişilik eğilimi ve sosyal görünüş kaygısı üzerindeki etkisine ait analizler incelendiğinde problemli İnternet kullanımı, narsistik kişilik eğilimindeki toplam varyansın yaklaşık %2'sini açıklamakta, sosyal görünüş kaygısındaki toplam varyansın ise yaklaşık %22'sini açıklamaktadır.
When Dystopia becomes real: Do people, judge, blame, and punish others based on their moral convictions?

Ahlaki yargılama bireylerin spesifik bir davranış veya bir kişinin doğruluğu ya da yanlışlığı hakkında bir sonuca vardıkları ahlaki muhakeme ürünüdür. Bu alandaki çalışmalar insanların bir kişiyi o kişinin zihinsel durumlarını, davranışlarını ve o davranışların sonuçlarını baz alarak nasıl yargıladığı, suçladığı ve cezalandırdığı konusu üzerine yoğunlaşmıştır (detaylı inceleme için, bkz. Guglielmo, 2015). Fakat, insanların kendi ahlaki inançlarıyla uyuşmayan bir kişiyle karşılaştıklarında onla alakalı ahlaki yargıya nasıl vardıkları sorusu bu alanda mühim ama araştırılmamış bir sorudur. Denek içi tasarım kullanılarak 120 katılımcıya inanç ile davranışı karşı karşıya getiren dört farklı ahlaki senaryo sunuldu ve katılımcılara her bir senaryodaki ana kişiyi dört açıdan yargılamaları istendi: kişinin ahlaki karakteri, kişinin davranışının yanlışlığı, kişinin suçluluğu ve kişinin hak ettiği ceza. Bulgular zararlı bir davranışın yokluğunda dahi katılımcıların senaryodaki kötü inançlı kişileri daha sert yargıladığı, suçladığı ve cezalandırdığı sonucunu göstererek bu çalışmanın hipotezlerini destekledi. Dahası, ahlaki karakter yargılamasının yargılanan kişinin hem ahlaki inancına hem de davranışına bağlı olduğu, yanlışlık, suçluluk ve ceza yargılamasının ise daha çok kişinin davranışıyla alakalı olduğu bulundu. Kuramsal ve tatbiki çıkarımlar tartışılıp, ileri araştırma için istikamet belirlenmiştir.