turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Oyun terapisi eğitiminin psikolojik danışmanların öz-yeterlik ve problem çözme becerilerine etkisi

Oyun terapisi çocuklara psikolojik danışmanların oyuncakları, çeşitli sanat araçlarını ve oyunlarını kullanarak, çocuğun ve oyunun dilinden yararlanarak danışmanlık yaptıkları süreci içerir. Özellikle çocuklarla çalışan psikolojik danışmanların fazlasıyla kullandıkları ve etkinliği birçok bilimsel çalışma ile ortaya konan bu yaklaşım günden güne yaygınlığını arttırmaktadır. Bu çalışmada oyun terapisi eğitiminin çocuklarla çalışan psikolojik danışmanların öz-yeterlik düzeylerini ve problem çözme becerilerini nasıl etkilediği incelenmiştir. Bu araştırmanın evrenini 2016- 2017 eğitim öğretim yılında İstanbul'da okul öncesi kurumlar, ilköğretim okulları ve danışmanlık merkezlerinde çalışan psikolojik danışmanlar oluşturmaktadır. Örneklemini ise araştırmacı tarafından verilen oyun terapisi eğitimine katılan 24 psikolojik danışman oluşturmaktadır. Katılımcıların 17'si (%70) kadın ve 7'si (%30) erkektir. Araştırmada deneme modellerinden tek grup ön test son test kontrol grupsuz deney deseni kullanılmıştır. Katılımcılara 6 haftalık oyun terapisi eğitimi verilmiştir. Çalışmada katılımcıların öz-yeterlik düzeylerini belirlemek için 'Psikolojik Danışma Öz-Yeterlik Ölçeği', problem çözme becerilerini ölçmek için 'Problem Çözme Envanteri' kullanılmıştır. Ayrıca çalışanların kişisel özelliklerine ilişkin bilgileri elde etmek için 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırma kapsamında veri setinden elde edilen verilerin çözümlenmesi 'SPSS 15 for Windows' paket programı ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmada verilerin normal dağılım göstermemesi nedeniyle Wilcoxon işaretli sıralar testinin kullanılması tercih edilmiştir. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre oyun terapisine eğitimine katılan psikolojik danışmanların yardım becerileri öz-yeterliği, oturum yönetmeye ilişkin öz-yeterlik ve psikolojik danışma sürecindeki zorluklara ilişkin öz-yeterlik düzeylerinde ve problem çözme becerilerinde eğitim sonrası anlamlı düzeyde artış olduğu saptanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular ilgili alanyazın ışığında tartışılarak, gelecekte gerçekleştirilebilecek araştırmalara önerilerde bulunulmuştur.
Ergenlik dönemindeki öğrencilerin duygu düzenleme becerileri ile akademik güdülenmeleri arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı ergenlerde duygu düzenleme becerileri ve akademik güdülenme arasında ilişki olup olmadığını ortaya koymaktır. Araştırmanın evrenini 2017- 2018 eğitim öğretim yılında Ankara'nın Kalecik ilçesinde yer alan çeşitli ortaöğretim kurumlarında okuyan 969 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında veriler, Kişisel Bilgi Formu, Duygu Düzenleme Ölçeği ve Akademik Güdülenme Ölçeği aracılığıyla toplanmış ve SPSS 24.0 ve AMOS 24 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Hipotezlerin testinde Yapısal Eşitlik Modellemesinden, Bağımsız Örneklem T-Testinden ve Tek Yönlü Varyans Analizinden faydalanılmıştır. Sonuç olarak ergenlik dönemindeki öğrencilerin duygu düzenleme becerileri ile akademik güdülenmeleri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca akademik güdülenmenin okul türüne göre farklılaştığı, bu farklılaşmanın da fen lisesinin sağlık meslek lisesine göre, imam hatip lisesinin anadolu lisesi ve sağlık meslek lisesine göre yüksek olduğu görülmüştür. Duygu düzenleme becerileri ise hem cinsiyete hem de sınıf düzeyine göre anlamlı bir şekilde farklılaşmaktadır. Erkek öğrencilerin kız öğrencilere göre, 12. sınıf öğrencilerinin de 10. sınıf öğrencilerine göre duygu düzenleme becerilerinin yüksek olduğu saptanmıştır. Çalışmanın bulguları ilgili alanyazın sonuçları ışığında tartışılmıştır. Bu konu ile ilgili yapılacak araştırmalarda ergenlerin ebeveyn ilişkilerinin, akran ilişkilerinin ve sosyo-ekonomik düzeylerinin de incelenmesi farklı sonuçlar doğuracaktır.
İlköğretim 3. sınıflarda öğrencinin teknolojiyi kullanım şeklinin öğrenci başarısına olan etkisinin incelenmesi

Öğretmen ve öğrenci görüşlerine dayalı olarak, teknolojinin eğitimde kullanımının öğrenci başarısı üzerindeki etkilerini belirlemeyi amaçlayan bu araştırma, deneysel bir nitelik taşımaktadır. Araştırma, Esenyurt ilçe merkezinde bulunan Esenyurt Cumhuriyet İlkokulu'nda 2016- 2017 öğretim yılında öğrenim gören 78 öğrenci ve çevre okullarda yer alan 150 öğrenci üzerinde yürütülmüştür. Araştırmada veriler, başarı testi ile elde edilmiştir. Testin çözümlenmesinden şu sonuçlara ulaşılmıştır: Daha önce belirlenen konu ve üniteleri görmüş olan 150 4. sınıf öğrencisine güvenirlilik uygulaması yapılmış ve 30 soruda ortalama doğru yanıtının 28,26 adet olduğu, bunun 100 üzerinden ortalama 94,20 olduğu görülmüştür. Böylece başarı testi güvenilir denilebilmektedir. Araştırmada ön test-son test modeli kullanılmıştır. Belirlenen evrenden deney grubu olarak 3-G sınıfı( 39 öğrenci) kontrol grubu olarak 3-A( 39 öğrenci) sınıfı seçilmiştir. Toplamda 78 öğrenciye önce ön test yapılmış, ön bilgiler ölçülmüştür. Ardından deney grubuna teknoloji kullanarak anlatım, kontrol grubuna ise düz anlatım yapılmış ve 78 öğrenciye son testler uygulanmıştır. Ön testten elde edilen verilere göre, 78 öğrencinin 30 soruda ortalama doğru yanıtının 25,47 adet olduğu, bunun 100 üzerinden ortalama 84,91 olduğu görülmektedir. Son testten elde edilen verilere göre de, aynı katılımcıların 30 soruda ortalama doğru yanıtının 28,81 adet olduğu, bunun 100 üzerinden ortalama 96,03 olduğu görülmektedir. Deney ve kontrol grubunda bulunan katılımcıların başarı testi ön test ve son test ölçümlerine ilişkin tanımlayıcı istatistikler sonucunda deney grubunda bulunan katılımcıların yaklaşık 15 puan, kontrol grubunda bulunan katılımcıların ise yaklaşık 7 puanlık gelişim gösterdiği görülmektedir. Bu araştırma sonucunda da teknoloji ile eğitimin öğrenci başarısını arttırdığı sonucuna varılmıştır. Ayrıca bu 78 öğrenciye kişisel bilgi formu yapılmıştır. Kişisel bilgi formu; cinsiyet, anne-baba mesleği, 3. sınıf genel not ortalamaları, 3. sınıf Hayat bilgisi not ortalamaları ve 3. sınıf 1. Yarıyıl Hayat bilgisi not ortalamaları gibi bilgileri içermektedir. Formdaki bu kriterlere göre ortalamalar karşılaştırılmıştır.
Üniversite öğrencilerinde çocukluk çağı travmaları, beden imajı ve benlik saygısı arasındakı ilişki

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinde çocukluk çağı travmaları, beden imajı ve benlik saygısı arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu araştırmanın örneklemini İstanbul Aydın Üniversitesinde okuyan üniversite öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırma örneklemine 321 üniversite öğrencisi dahil edilmiştir. Araştırmada Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, Benlik Saygısı Ölçeği ve Beden İmajı Ölçeği kullanılmıştır. Veri toplama araçları ile elde edilen veriler bilgisayar ortamına sayısal ifade olarak girilmiş ve bu veriler sosyal bilimler için istatistik paket programı (SPSS 25) kullanılarak istatistiksel analizleri yapılmıştır. Araştırma sonucunda çocukluk çağı travmaları ile benlik saygısı açısından bir yordayıcı olduğu saptanmıştır. Beden imajı ve çocukluk çağı travmaları arasında ilişki saptanmamıştır. Ülkemizde üniversite öğrencilerine yönelik çocukluk çağı travmaları, benlik saygısı ve beden imajı arasındaki ilişkiyi inceleyen bir araştırma olmadığından, yapılan araştırmayla birlikte literatüre katkı sağlandığı düşünülmektedir.
Okul öncesi dönem çocuklarına yönelik 8 haftalık mindfulness programı ve programın çocuklar üzerindeki etkileri

Bu araştırmanın amacı, okul öncesi dönem çocuklarına yönelik 8 haftalık mindfulness programını oluşturmak ve programın çocuklar üzerindeki dikkatli olma/odaklanma, sakin olma, öz denetimli davranma, kendini kabul ve sevme, başkalarına karşı ilgili ve yardımsever olmalarına olan etkisini incelemektir. Araştırma, 2017- 2018 eğitim öğretim yılının bahar döneminde İstanbul Anadolu yakasında, özel bir anaokulunda öğrenim gören, yaşları 5-6 (60- 72 ay) arasında değişen, 20 öğrenciye 8 hafta boyunca uygulanmıştır. Çalışma grubu, 9 erkek, 11 kız öğrenciden oluşmakta ve grup içerisinde yer alan 3 öğrencinin, özel gereksinimine ihtiyacı bulunmaktadır. Bu araştırmada program geliştirme süreçleri izlenerek 8 haftalık program oluşturulmuştur. Araştırmanın modeli, betimsel araştırmalardan tarama modelidir. Çalışmada veri toplamak amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen 'Mindfulness Eğitimi Haftalık Değerlendirme- Sınıf Öğretmeni Formu' ve 'Sınıf Öğretmeni Görüş Formu' formları kullanılmıştır. Veri toplama araçları ile elde edilen verilerin çözümlenmesinde, SPSS paket programı kullanılmış, ''Wilcoxon Testi' yöntemi uygulanmıştır. Nicel ve öğretmen görüşlerine dayanan bulgular ışığında çalışma kapsamında oluşturulan mindfulness programının, okul öncesi çocuklar üzerinde olumlu bir etki bıraktığı ve 1. hafta ile 8. hafta arasında olumlu yönde anlamlı farklılık olduğu saptanmıştır. Nicel ve öğretmen görüşlerine dayanan bulguların analizi sonucunda, mindfulness uygulamalarının; çocuklarda dikkatli olma, sakin olma, öz denetimli davranma, kendini kabul ve sevme, başkalarına karşı ilgili ve yardımsever olma düzeylerini arttırdığı görülmektedir (p< 0 .05). Araştırmaya katılan okul öncesi çocuklar, sınıf öğretmenleri ve araştırmacının program hazırlaması ve uygulaması sonucunda sözel olarak iletilen geri bildirimler ve uygulanan formun analiz sonuçları, bu sonucu doğrulamaktadır.
Unipolar ve bipolar bozuklukların sınıflandırılmasında cordance vecoherence biyobelirteçlerinin makine öğrenme yöntemleri ilekarşılaştırmalı performansları

Bu çalışmada Yapay Sinir Ağları ve Genetik Algoritma kullanılarak ham EEG verisinden elde edilmiş olan Kordans ve Koherans biyobelirteçlerinin Bipolar ve Unipolar bozukluklarını sınıflandırma performansları karşılaştırılmıştır. Bu tez çalışması, Np İstanbul Beyin hastanesinden alınan 58'i Unipolar, 31'i Bipolar teşhisi konmuş toplam 89 retrospektif hasta datası üzerinden gerçekleştirilmiştir. Psikiyatrik bir hastalık olan Bipolar genellikle Unipolar olarak yanlış teşhis edilmekte bu da kötü sonuçlara sebebiyet vermektedir. Unipolar ve Bipolar hastalıkları erken evrelerde ayırt etmek etkili tedaviyi kolaylaştırmaktadır. Bu hastalıkların doğru sınıflandırılmasına katkı sağlamak adına yöntem olarak Yapay Sinir Ağları ve Genetik Algoritma bu tez çalışması için seçilmiştir. Yapay Sinir Ağı ile sınıflandırmada kurulan modelimiz Unipolar (58) ve Bipolar (31) toplamda 89 hastanın ortalamasını %68. 49 doğrulukla tespit etmiş olup Yapay Sinir Ağları ile hastalık sınıflandırmasında modelimiz beklenen oranda başarılı olamamıştır. Aynı hasta datası üzerinden kurgulanan Genetik Algoritmalı modelimiz ise toplamda 89 hastanın ortalamasını %82. 06 doğrulukla tespit etmiştir. Yapılan çalışmada Genetik Algoritmalı modelimizin Bipolar ve Unipolar hastalıkları ayrı, ayrı ve birlikte sınıflandırmada oldukça başarı olduğu gözlenmiştir. Sonuç olarak her iki yöntemin birlikte kullanımı, hastalık sınıflandırmasında daha yüksek performansın yakalanması adına önerilmiştir.
Panik bozukluğu hastalarında erken dönem uyum bozucu şemalar ve şema sürdürücü başa çıkma davranışlarının şema terapi modeli çerçevesinde incelenmesi

Araştırmanın temel soruları çerçevesinde, panik bozukluğu hastalarında gözlenen uyum bozucu şemalar ve kullandıkları başa çıkma davranışları incelenmiştir. Malatya eğitim ve araştırma hastanesi psikiyatri kliniğinde panik bozukluğu tanısı alan DSM 5 tanı ölçütlerini karşıladığı belirlenen panik bozukluğu yaşayan bireylerin (n=30) ve panik bozukluğu tanısı alan bireylerle benzer yaş, cinsiyet ve demografik özellikler gösteren karşılaştırma grubu (n=34) araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak kişisel bilgi formu, Young şema ölçeği Kısa Form-3, Young telafi ölçeği ve Young- Rygh kaçınma ölçeği uygulanmıştır. Araştırmanın temel sorularını yanıtlamak amacıyla bir dizi Ki-kare, t testi ve Mann Whtiney U test analizleri yapılmıştır. Analiz sonuçları panik bozukluğu tanısı alan grubun karşılaştırma grubuna kıyasla Young Şema Ölçeği Kısa Form-3, Young telafi ölçeği ve Young- Rygh kaçınma ölçeklerinin birçok alt boyutundan yüksek puan aldıklarını göstermiştir. Panik bozukluğu tanılı bireyler kontrol grubuna kıyasla başarısızlık, karamsarlık, tehditler karşısında dayanıksızlık, iç içe geçme şema boyutlarında daha yüksek puanlar almışlardır. Young telafi ölçeği alt boyutları bakımından gruplar arasında anlamlı fark saptanamamış ancak panik bozukluğu tanılı katılımcıların Young telafi ölçeği alt boyutlarından eleştiriye tahammülsüzlük puanlarının kontrol grubundakilere göre daha yüksek olma eğiliminde olduğu görülmüştür. Young kaçınma ölçeği alt boyutlarından psikosomatizm ve sıkıntıyı Yok Sayma alt boyutundan da anlamlı derecede daha yüksek puanlar aldıkları görülmüştür.
Bir aile eğitim programının evli annelerin evlilik doyumu, evlilikte sorun çözme becerisi ve psikolojik iyi oluşuna etkisi

Bu araştırmanın amacı, bir aile eğitim programının evli annelerin evlilik doyumu, evlilikte sorun çözme becerisi ve psikolojik iyi oluşuna etkisini incelemektir. Araştırmanın modeli öntest-sontest eşleştirilmiş kontrol gruplu seçkisiz desendir. Deney ve kontrol grubu toplam 22 kişiden oluşmaktadır. Araştırmada katılımcıların, sosyodemografik ve evlilikle ilgili özellikleri 'Kişisel Bilgi Formu? ile, evlilik doyumu düzeyleri 'Evlilik Doyum Ölçeği ile, sorun çözme becerileri 'Evlilikte Sorun Çözme Ölçeği ile, psikolojik iyi oluş düzeyleri ise 'Psikolojik İyi Olma Ölçekleri? ile ölçülmüştür. 11 kişilik deney grubuna her biri 120 dakika süren 9 oturumluk aile eğitim programı toplam 9 haftada uygulanmıştır. Kontrol grubuna bu anlamda herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Uygulama ve verilerin toplanması aşamasından sonra, elde edilen verilerin istatistiksel çözümlemeleri yapılmıştır. Deney ve kontrol gruplarının uygulanan program öncesinde ve sonrasında elde ettikleri puanlarının karşılaştırılması amacıyla, ölçeklerden elde edilen verilere Mann-Whitney U Testi uygulanmıştır. Deney grubunun ve kontrol grubunun öntest ve son test verilerinin karşılaştırılması amacıyla, uygulama sonrası elde edilen puanlara Wilcoxon Eşleştirilmiş Çiftler İşaretlenmiş Sıra Sayıları Testi uygulanmıştır. Böylece denenceler doğrultusunda gruplar arasında farklılıkların olup olmadığı tespit edilmiştir. Elde edilen istatistik sonuçlarının manidarlığı 0.05 düzeyinde test edilmiştir. Yapılan araştırma sonrasında, aile eğitim programının evli annelerin, evlilik doyumlarını, evlilikte sorun çözme becerilerini ve psikolojik iyi oluş düzeylerini geliştirdiği görülmüştür. Elde edilen bulgular doğrultusunda uygulayıcılara ve araştırmacılara daha sonraki çalışmalarda faydalı olabilecek önerilerde bulunulmuştur.
Medeni haklarını kullanma yeterliliği olan ve olmayan yaşlıların depresyon düzeylerinin ve yaşam kalitelerinin incelenmesi

Medeni Haklarını Kullanma Yeterliliği Olan ve Olmayan Yaşlıların Depresyon Düzeylerinin ve Yaşam Kalitelerinin İncelemesi Bu araştırmada, medeni hakları kullanma yeterliliği olan ve olmayan yaşlıların depresyon düzeylerinin ve yaşam kalitelerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Psikiyatri polikliniğine mahkeme ve noter kanalıyla gönderilerek, yeterlilikleri konusunda haklarında rapor istenilen 65 yaş üstü 112 yaşlıya Kısa Akıl Muayenesi, Hukuki Ehliyeti Değerlendirme Formu, Geriatrik Depresyon ölçeği ve Yaşam Kalitesi Kısa Form- 36 ölçekleri verilmiştir. Psikiyatrik muayeneleri sonucunda yeterli ya da yetersiz oldukları belirlenen yaşlıların, ölçeklerden aldıkları puanlar karşılaştırılmıştır. Verilerin analizinde, T-testi, 2 yönlü varyans analizi, Kruskal-Wallis testi, Man Whitney-U testi ve Spearman Brown korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Yeterliliği olmayan yaşlıların bilişsel ve hukuki yeterlilik için gerekli diğer işlevlerinin yeterliliği olan yaşlılara göre daha düşük olduğu saptanmıştır. Yeterliliği olmayan yaşlıların yeterliliği olan yaşlılara göre, depresyon düzeylerinin daha yüksek olduğu, yaşam kalitelerinin fiziksel fonksiyon, fiziksel rol güçlüğü, ağrı, genel sağlık, vitalite, sosyal fonksiyon, emosyonel rol güçlüğü ve mental sağlık'dan oluşan bütün alt alanlarında daha düşük olduğu ve yaşlıların depresyon düzeylerinin ve yaşam kalitelerinin yaş, eğitim durumu birlikte yaşanılan kişiler, medeni durum, görme kaybı ve motor kayıp gibi bazı değişkenlere göre farklılaştığı bulunmuştur. Yeterliliği olan ve olmayan yaşlıların depresyon düzeylerinin yükselmesi, yaşam kalitelerinin bütün alt alanlarının bozulmasına neden olmaktadır. Yaşlılarda yeterliliğin saptanmasının güç olduğu ve yaşlılarla ilgili özellikle yeterlilik konusu başta olmak üzere her alanda yapılacak çalışmalara gereksinim duyulduğu görülmüştür.
Üniversite öğrencilerinin internet bağımlılığı ile depresyon ve yaşam doyumu arasındaki ilişki

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin internet bağımlılığı ile depresyon ve yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya 2014- 2015 Eğitim-Öğretim yılında Haliç Üniversitesi'nde öğrenim gören 184'ü kız ve 209'u erkek 393 öğrenci katılmıştır. Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin internet bağımlılığını değerlendirmek için 'İnternet Bağımlılık Ölçeği', depresyon düzeyini belirlemek için 'Beck Depresyon Envanteri' ve yaşam doyumunu ölçmek için 'Yaşam Doyumu Ölçeği' kullanılmıştır. Üniversite öğrencilerinin demografik özelliklerinin ve internet kullanımına ilişkin verilerin elde edilmesinde 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS programından yararlanılarak frekans dağılımları oluşturulmuş, Bağımsız Gruplar t-testi, Pearson korelasyon katsayısı tekniği, Tek yönlü varyans analizi tekniği, Post hoc LSD çoklu karşılaştırma testi analizleri kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda katılan 393 öğrenciden 270'i (%68,7) bağımlı olmayan, 102'si (%26) muhtemel bağımlı ve 21'i (%5,3) ise internet bağımlısı olarak belirlenmiştir. Bulgulara göre internet bağımlılığı ile depresyon arasında orta ve pozitif yönlü bir ilişki vardır. İnternet Bağımlılık Ölçeği'nden alınan puan arttıkça Beck Depresyon Envanteri'nden alınan puan da artmaktadır. İnternet bağımlılığı ile yaşam doyumu arasında zayıf ve negatif yönlü bir ilişki vardır. İnternet Bağımlılık Ölçeği'nden alınan puan arttıkça Yaşam Doyumu Ölçeği'nden alınan puan azalmaktadır. Cinsiyet, akademik ortalama, yalnızlık hissi, sigara kullanımı, alkol kullanımı, günlük internet kullanım süresi, internete bağlanılan cihaz ve interneti kullanım amaçları ile internet bağımlılığı puanları arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Ailenin aylık geliri ve anne-baba tutumu ile internet bağımlılığı puanları arasında anlamlı bir fark gözlenmemiştir. Yaş ile internet bağımlılığı arasında zayıf ve negatif yönlü anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir.
Gençlerde görülen toplumsal kaygı bozukluğu ve bulimiya nervoza belirtileri üzerinde ebeveyn psikolojik kontrolünün etkisi: yalnızlık ve öfke faktörlerinin aracı rolü

Çalışmanın amacı ebeveynden algılanan psikolojik kontrol ile gencin deneyimlediği bulimiya nervoza ve toplumsal kaygı bozukluğu belirtileri arasındaki ilişkilerin incelenmesi ve bu ilişkilerde hissedilen öfke ve yalnızlık duygularının olası aracı etkilerinin araştırılmasıdır. Bu amaçla araştırmaya Adnan Menderes Üniversitesi'nin Eğitim Fakültesi, Fen Edebiyat Fakültesi ve Mühendislik Fakültesi bölümlerinde okuyan 747 öğrenci dahil edilmiş; ölçme araçları olarak Psikolojik Kontrol Ölçeği, Liebowitz Sosyal Anksiyete Ölçeği, Edinburg Bulimiya Araştırma Testi, Ucla Yalnızlık Ölçeği ve Sürekli Öfke ve Öfke Tarz Ölçeği kullanılmıştır. Bu çalışmada anne-babadan algılanan psikolojik kontrol düzeyi arttıkça bulimiya nervoza ve toplumsal kaygı bozukluğu belirtilerinin arttığı görülmüştür. Yapılan aşamalı çoklu regresyon analizleri sonucunda ilk olarak, hissedilen öfke düzeyinin, öfkenin bastırılarak içe yöneltilmesinin, anneden algılanan psikolojik kontrolün ve yalnızlık duygusunun bulimiya nervoza belirtilerinin ciddiyetini yordadığı bulunmuştur. İkinci olarak, yalnızlık duygusunun, anneden algılanan psikolojik kontrolün, öfkenin baskılanarak içe yöneltilmesinin ve öfkenin kontrol edilmesinin toplumsal kaygı bozukluğu belirtilerinin artışını yordadığı bulunmuştur. Son olarak sınanan aracılı modelde, anneden algılanan psikolojik kontrolün, hem gencin öfkesini baskılayarak içe yöneltmesi hem de yalnızlık hissetmesi üzerinden bulimiya nervoza belirtilerini anlamlı düzeyde yordadığı bulunmuştur. Ayrıca anneden algılanan psikolojik kontrolün hissedilen yalnızlık duygusunun aracılığı ile toplumsal kaygı bozukluğu belirtilerini anlamlı düzeyde yordadığı bulunmuştur. Elde edilen bulgular alan yazın ışığında tartışılmış ve araştırmanın sınırlılıkları ve diğer çalışmalar için önerilerden bahsedilmiştir.
İlk yetişkinlerde dua tutumları-psikolojik iyi olma ilişkisi

Bu çalışmanın konusu, üniversite öğrencilerinin dua tutumları ile psikolojik iyi olma düzeyleri arasındaki ilişkinin bilimsel yöntemlerle incelenmesidir. Araştırmanın örneklemi Süleyman Demirel Üniversitesi'nde öğrenim görmekte olan 349 kız, 196 erkek, toplam 545 öğrenciden oluşmaktadır. Çalışmada dua tutumunu ölçmek için AhmetAlbayrak tarafından geliştirilen 'Dua Tutum Ölçeği'; psikolojik iyi olma düzeylerini ölçmek için E. Olcay İmamoğlu tarafından 2004'te Türkçeye uyarlanan 'Psikolojik İyi Olma Ölçeği' ve araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırmada öğrencilerin cinsiyet, yaş, fakülte, sınıf, aile gelir durumu, yaşamın büyük çoğunluğunun geçirildiği yer ve kendini dindar hissetme düzeyi gibi değişkenler ile dua tutumları ve psikolojik iyi olma düzeyleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırma sonucuna göre; deneklerin dua tutumlarının cinsiyet, yaş, devam edilen fakülte, sınıf düzeyi ve kendini dindar hissetme düzeyine göre farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Deneklerin dua tutumlarının aile gelir durumu ve yaşamın büyük çoğunluğunun geçirildiği yere göre ise farklılık göstermediği tespit edilmiştir. Deneklerin psikolojik iyi olma düzeylerinin cinsiyet, yaş, devam edilen fakülte, sınıf düzeyi, aile gelir durumu, yaşamın büyük çoğunluğunun geçirildiği yer kendini dindar hissetme düzeyine göre farklılık göstermediği tespit edilmiştir. Deneklerin dua tutumları ile psikolojik iyi olma düzeyleri arasında düşük düzeyde ve pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Deneklerin dua tutumları ile kendini kabul, bireysel gelişim, diğerleriyle olumlu ilişkiler, çevresel hakimiyet ve özerklik alt boyutları arasında düşük düzeyde ve pozitif yönlü bir ilişki tespit edilirken yaşam amacı alt boyutu arasında düşük düzeyde ve negatif yönlü bir ilişki tespit edilmiştir.
Üniversite öğrencilerinde madde bağımlılığı ve intihar ilişkisi

Bağımlılık insan hayatını tehdit eden en ciddi sorunlardandır. Yapılan araştırmalar madde bağımlısı bireylerin önemli bir bölümünün intihar ettiği ya da intihar girişiminde bulunduğunu göstermektedir. Madde kullanım nedeni ister hayattan-kişilikten kaçış, ister acıları dindirme, isterse varlığın dışına çıkmak olsun; madde bağımlılığı sonu ölümle biten bir eylemdir. Dolayısıyla aşırı doz madde alımı sonucu ölümlerin de bir intihar türü olarak değerlendirilebileceği dikkate alındığında madde bağımlılığı ve intihar arasındaki ilişkinin incelenmesi daha da önemli olmaktadır. Tezin amacı madde bağımlılığı ile intihar eğilimi ve intihar olasılığı arasındaki ilişkinin ortaya çıkarılmasıdır. Bu noktadan hareketle araştırmaya katılan bireylerin madde kullanım özellikleri ve intihar olasılıkları belirlenmiş, hem madde kullanımı ve intihar ilişkisi hem de ruhsal sorunların madde kullanımı ve intihar üzerine etkisi araştırılmıştır. Araştırmanın örneklemini İstanbul'da bir vakıf üniversitesindeki lisans ve yüksek lisans düzeyindeki öğrenciler oluşturmuş, analizler için Ögel ve arkadaşları tarafından geliştirilen Bağımlılık Profil İndeksi ve Şahin ve Batıgün tarafından son hali verilen İntihar Olasılığı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda madde bağımlılığı, intihar olasılığı ve ruhsal durum arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. En çok kullanılan madde alkol olarak tespit edilirken, alkolü esrar ve çeşitli haplar takip etmektedir. Madde kullanımının en yaygın olduğu yaş grubu 18-20 yaş aralığıdır. Araştırmada, kendini cezalandırmayı düşünen, intihar düşüncesi olan, intiharı planlayan ve intihar girişiminde bulunan bireylerin BAPİ ölçeği alt boyutları ile toplam bağımlılık şiddeti ve BAPİ-K ölçeği alt boyutları puanları arasında anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır.