turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Seçkin kuramları bağlamında Türkiye'de yargı seçkinleri

Siyasal sistem içerisindeki ilişkilerin analizine yönelik literatürde farklı kuramlar bulunmaktadır. Bunlardan biri de kurucusu Pareto ve Mosca olan seçkin kuramıdır. Kurama göre; siyasal sistemdeki kararları alan ya da bu kararların alınmasında doğrudan etkisi olan kişiler iktidar seçkini olarak tanımlanmaktadır. İktidar seçkinleri işgal ettikleri statülere göre; siyasal seçkinler, ekonomik seçkinler, devlet seçkinleri, militarist seçkinler, aydınlar, ve medya seçkinleri olarak tasnif edilmektedirler. Bu çalışmada, gelişmekte olan demokrasiler için geçerli olabileceği düşünülen yeni bir tasnif kullanılmıştır. Bu tasnife göre; siyasal sistem içerisinde seçimle iş başına gelen siyasiler türel seçkinler olarak tanımlanmıştır. Bunların dışındaki iktidar seçkinleri ise statü seçkinleri olarak tanımlanmıştır. Bir devlet seçkini olarak kabul edilen yargı seçkinleri de birer statü seçkini olarak kabul edilmiştir. Bu tasniften hareketle çalışmada, Türkiye'deki türel seçkinler ile bir statü seçkini olan yargı seçkinleri arasındaki ilişkiler ve yargı seçkinlerinin genel profili analiz edilmeye çalışılmıştır. Nitel yöntemin kullanıldığı çalışmada farklı görüşlerden ve farklı yargı mercilerinden olmalarına özen gösterilen on altı yargı seçkini ile görüşme yapılmıştır. Görüşmeler sonunda Türkiye'de yargı seçkinlerinin toplumun orta ve alt tabakalarından gelmekle beraber, toplumdan kopuk bir profile sahip oldukları ortaya çıkmıştır. Bu sonuç başta ortaya konulan hipotez ile de uyumluluk göstermiştir. Bu kopukluğun birçok nedeni olmakla birlikte, en belirgin olanları; yargı mensuplarının toplumdan izole yaşam biçimleri ve hukuk eğitimine hakim olan pozitivist gelenek olarak tebellür etmiştir. Yine çalışmada yargı seçkinlerinin kendilerini siyasal sistem içerisinde aktif birer aktör olarak gördükleri ve bunu meşru kabul ettikleri gözlenmiştir. Bu sonuca bağlı olarak, cumhuriyet tarihi boyunca yargını siyasete, siyasetin de yargıya müdahale ettiği gerçeği ortaya konulmuştur. Özellikle siyasetin Adalet bakanlığı ve Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu marifetiyle yargıya yoğun bir şekilde müdahale ettiği dile getirilmiştir. Bu müdahalelerin de yargıda liyakatin yerine kayırmacılığın hakim olmasına neden olduğu dile getirilmiştir. Diğer taraftan, Türkiye'de kuvvetler ayrılığının tam olarak geçerli olmadığı genel olarak kabul edilen bir gerçek olarak ön plana çıkmıştır. Görüşülen kişiler günümüz şartlarında kuvvetler ayrılığından bahsedilemeyeceğini dile getirmişlerdir. Diğer taraftan özgürlüklerin en önemli güvencesi olan kuvvetler ayrılığının önemine vurgu yaparak, bunun bir an önce tesis edilmesi gerektiğini vurgulamışlardır. Fakat bu noktada kuvvetler ayrılığının siyasetin yargıya müdahalesini ortadan kaldırmak için arzulamakta, yargının siyasete müdahalesini ise gerekli görmektedirler.
Türkiye'de polis kimliğinin oluşumunda eğitimin rolü

İnsanların çeşitli gereksinimleri nedeni ile toplu halde yaşadıkları, yani bir kültür oluşturdukları her yer ve zamanda, kişi olarak da, toplum olarak da bir kimlikleri olmuştur. Kişinin toplum içerisinde kendisini algılaması olarak tanımlanan kimlik bireyin sınırsız ihtiyaçlarını karşılamak amacı ile ait olduğu toplumdan başka yeni kişi ve toplumlar ile tanışıp ilişkiye girmesinin ardından farklılık şuuru ile oluşmuştur. Doğumundan itibaren biyolojik olarak bir takım yetenekler kazanan insan, bu yetenekleri sayesinde üyesi olduğu toplumun sosyal, ekonomik, kültürel dinamizmini özümseyerek bir kişilik kazanır, diğer toplum ve gruplar ile tanışmasının ardından kendisinin farklılığını anlar ve özdeşleştiği kimlik ile hayatını idame eder. Kişinin kimlik oluşumunda ortak tarih, dil, din asli unsuru teşkil eder. Ancak, hangi kültürden gelirse gelsin ortak bir amaç için bir araya gelen toplulukların amaçlan doğrultusunda faaliyet yürütürken, kendi öz kültürlerinden kısa süre de olsa sıyrılarak ayrı bir kimlik oluşturdukları görülmektedir; mesleki kimlik buna en önemli örnektir. Polis kimliğinin oluşumuna eğitimin-etkisi tartışılamazken, yapılan araştırmalarımız kimlik oluşumunda eğitim unsurunun temel belirleyici olmadığını ve dışsal faktörlerin mesleki kimliğin oluşumunda daha etkin olduğunu bize göstermiştir. Polis kimliğinin şekillenmesinde, hizmet öncesi çok farklı kimliğe sahip meslek mensuplarına verilen eğitim ile ortak bir kimlik oluşturması amaçlanırken, meslek hayatında yaşanan tecrübeler, mesleği diğer meslek gruplarından ayrı kılan özellikleri, ekonomik ve sosyal yapı, kimlik şekillenmesinde eğitimin etkisini azaltmıştır. 'Her kültür, yaşadığı tecrübeyi isimleştirir ve kavramlaştırır' kurak burada doğruluğunu bütün açıklığı ile ortaya koyarak, polis kimliğinin oluşumunda eğitimden çok dışsal faktörlerin ve yaşanan ortak tecrübenin kimlik oluşumunda etkin olduğunu bize göstermiştir. VI
Belediyelerde sosyal bütçe anlayışı açısından Çanakkale Belediyesi'nin incelenmesi ve değerlendirilmesi

Adil ve insan onuruna yakışır bir hayatı, toplumun bütün kesimlerince yaşanabilir kılmakla görevli olan merkezi yönetim, bu anlamda başarılı olmak adına yerel yönetimlerle işbirliği içinde çalışmaktadır. Toplumun yaşam standardını yükseltmeye yönelik sosyal politikalar bu anlamda önem kazanmaktadır. Sosyal politikaların hayata geçirilmesine yönelik harcamalar sosyal harcamalar olarak adlandırılabilir. Yerel yönetim birimleri içerisinde halka en yakın birim olan belediyelerin sosyal alanda yaptıkları harcamalar ise bir bütün olarak sosyal bütçe ile değerlendirilebilir. Küreselleşme çerçevesinde dünya çapında değişiklik göstermeye başlayan ve önemi artan sosyal devlet kavramı bünyesinde, belediyelerin sosyal bütçe yoluyla yaptıkları hizmetlerin Çanakkale Belediyesi özelinde değerlendirilmesi çalışmanın ana konusunu oluşturmaktadır. Bu bağlamda Çanakkale Belediyesi'nin sosyal hizmetlere ayırdığı harcamalar ile sosyal belediyecilik algısının mevcut durumu ve önemi açıklanmıştır. Konunun, günümüz gelişmişlik seviyesi göstergelerinden olan refah kavramıyla olan doğrudan ilişkisi ve gelir, cinsiyet, yaş, ırk vb. temelli farklılıkları gidermeye yönelik bir uygulama olan sosyal bütçeyi ele alması önem teşkil etmektedir.
Kentsel siyaset bağlamında yerel basın: Mersin örneği

Çağımızda, hızlı kentleşme ve demokratikleşme, şehirleri politik güç ve denge paylaşımlarının en önemli merkezlerinden biri haline getirmiş, bu bağlamda yerel siyasetin kapsadığı konular genişlemiş ve bu sürece etki eden yerel aktörler kent siyasetinde daha etkin yer almaya başlamıştır. Bugün kent insanı, yerel yönetimlerin çalışmalarına bireysel katılım sağlayarak, kentsel politikaların birlikte yaratılmasına ya da en azından alınan kararları etkileyerek, yerel demokrasinin gelişmesine yardımcı olmaktadır. Katılımcı demokrasi kavramıyla da ifade edilen bu demokratik yönetim modelinin uygulanabilmesi noktasında, yerel basına özellikle kent insanını bilgilendirme ve kamuoyu oluşturma gibi önemli görevler düşmektedir. Yerel basın hem bu aktörlerden biri, hem de demokrasinin yerelde sürdürülebilmesi noktasında etkin bir kurum olmasına karşın, kendisinden beklenen işlevleri yeterli ölçüde yerine getiremediği düşünülmektedir. Bu kapsamda çalışma, kentsel siyasetin işleyişinde önemli bir yeri olduğu düşünülen yerel basının, demokrasinin gelişmesine ne ölçüde katkı sağladığını saptamayı hedeflemektedir. Bu amaçla, kentsel siyasetle yerel basın arasındaki ilişkinin gözlemleneceği Mersin ili çalışma alanı olarak belirlenmiştir.
Azerbaycan ve Türkiye başkanlık sistemlerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi

Azerbaycan ile Türkiye başta tarihsel, kültürel ve siyasal alanlar olmak üzere birçok sahada yakınlık ve benzerlik içerisinde bulunan iki devlettir. Dünya tarihi içerisinde eşine az rastlanacak ölçüde olan bu benzeşme halinin yanında pek tabii, bir takım farklılıklar da bulunmaktadır. İki ülke arasındaki bu farklılıkların birisi de devletlerin siyasi tarihleri etkisiyle doğan ve benimsenen hükumet sistemleridir. Azerbaycan'da 1991 yılında son bulan Sovyetler Birliği hakimiyeti sonrasında elde edilen bağımsızlık ile birlikte siyasi sistem içerisinde güçlü bir konumda bulunan Cumhurbaşkanlığı oluşturulmuştur. Azerbaycan'daki söz konusu bu hükumet sistemi günümüze kadar taşınmıştır. Türkiye'nin siyasi tasarımı, sürekli dönüşüm içerisinde olmakla birlikte yürütme yetkisinin iki farklı kanat tarafından kullanıldığı ve Cumhurbaşkanının sınırlı yetkilerinin bulunduğu parlamentarizm temelinde şekillenmiştir. Buna karşın Türkiye'nin 2017 yılında halk oylamasıyla anayasasının değişmesi iki devlet arasındaki söz konusu bu farklılığı ortadan kalmıştır. Türkiye'de yürütme yetkisi yalnızca Cumhurbaşkanlığına geçmişş ve Cumhurbaşkanı siyasi model içerisinde güçlü bir pozisyona evrilmiştir. Günümüzde Azerbaycan ve Türkiye, başkanlık sistemi içerisinde değerlendirilen özgün hükumet sistemlerine sahiptir. Çalışma, bağımsızlığının kazanılması sonrasında oluşan ve günümüze kadar kendi içerisinde bir takım revizyonlara uğrayan Azerbaycan'ın başkanlık sistemi ile 2017'deki anayasa değişikliği ile oluşturulan Türkiye'nin başkanlık sisteminin benzer yapılarda olup olmadığı sorusu temelinde şekillenmiştir. Çalışmada konuyla ilgili birincil ve ikincil nitelikteki kaynaklar incelenerek ilk olarak Azerbaycan ve Türkiye'nin siyasi modelleri ortaya çıkartılmıştır. Sonrasında Azerbaycan ve Türkiye'nin hükumet sistemleri içerisindeki benzerlikler ve farklılar tespit edilerek ortaya koyulmuştur. Çalışmayla birlikte her iki ülkenin de siyasi sistemlerinde güçlü yürütme anlayışı esas alınarak Cumhurbaşkanının kilit rolde ve önemli yetkilere sahip olduğu görülmüştür. Bununla birlikte iki ülkenin hükumet sistemlerinin tümüyle birbirinin aynısı olarak görülmesine engel olan bazı kurum ve yetki farklılıkları da tespit edilmiştir.
İzmir Yahudilerinin kimlik algılamaları

Kimlik bir kişinin kendini tanımlama şeklidir. Kelime kökenine baktığımız zaman 'kim' soru kökünden geldiğini görürüz. Kimliğimiz kim olduğumuzla ilgilidir. Bize dair her şeyi içine alır. Dilimiz, dinimiz, nereli olduğumuz, cinsiyetimiz kimliğimizi oluşturan ana unsurlardır. Yahudilerin kimliğinde ise ağır basan unsur, cemaat yaşamları sebebiyle dini kimliktir. Çünkü cemaatleri aynı dine sahip olma durumu etrafında birleşmiştir. Yahudiler Osmanlı Devleti'nden de önce Anadolu topraklarında yerleşik hayat yaşamışlardır. Osmanlı Devleti'nde ise diğer yaşadıkları bölgelere nazaran rahat bir yaşam sürmüşlerdir. Zorunlu göçlerinde yönlerini Osmanlı topraklarına çevirmişlerdir. İzmir kenti ise Yahudi cemaati için özel bir anlam taşır. Mesih iddiası ile ortaya çıkan Sabetay Sevi İzmir'de yaşamıştır. Dolayısıyla bu olay en çok İzmir Yahudi cemaatini etkilemiştir. Sevi'nin Mesihlik iddiası ile ortaya çıkışı, ardından iddialarının kanıtlanması isteği üzerine Müslüman olması olayı Yahudi cemaatini derinden etkilemiştir. Osmanlı Devleti'nin topraklarında her zaman rahat bir yaşam sürmüşler, hatta 'ayrıcalıklı azınlık grubu' olarak yaşamışlardır. Osmanlı'dan Cumhuriyet'e geçişte ise her azınlığın yerel ve mülki idareyle yaşadığı gibi bir takım sorunlarla karşı karşıya kalmışlardır. Gerek Sevi'den itibaren başlayan kimlik sorunları, gerek Cumhuriyet'e geçiş sırasında ayrıcalıklı konumdan birden düşüşleri bir takım şikayetlere sebep olmuştur. Zaman zaman toplum içerisinde kendilerini saklama gereği ya da topluma kendi değerlerini kabul ettirme girişiminde bulunmuşlardır. Yüzyıllardır İzmir'de yaşayan bu cemaatin İzmir'deki durumunu incelediğimizde İzmir'de birçok kurumları, havraları ve faaliyetleri olduğunu görebiliriz. Sonuç olarak İzmir Yahudilerinin kimlik algılamalarını etkileyen birçok unsuru olduğunu söyleyebiliriz. Sabetay Sevi olayı, başka bölgelerde yaşadıkları göçe zorlayan katliamlar, Osmanlı'daki yaşamları, Cumhuriyete geçiş sırasında ve sonrasında yaşananlar, Ladino, İbranice, Yidiş gibi güncellenemeyen kendilerine ait bir dillerinin olmayışı Yahudilerin kimlik algılamalarının oluşumunda büyük rol oynar.
Sürdürülebilir kentleşme ve sosyal sürdürülebilirlik açısından Konya Büyükşehir Belediyesi

Sürdürülebilirlik ve sürdürülebilir gelişme kavramlarının gelişimi ve kentsel gelişme ilişkisi ele alındığında; kentlerde çevresel ve toplumsal/sürdürülebilir bir gelişmenin sağlanabilmesinin, sürdürülebilirlik kavramının hayata geçirilmesinde başlangıç noktasını oluşturduğu görülmektedir. Ekonomik, kültürel ve sosyal faaliyetlerin, üretim ve tüketimin merkezi olan kent; dolayısıyla nüfusun, kirliliğin, ekolojik deformasyonun ve toplumsal etkileşimin en fazla olduğu bir kaos ortamı olarak ele alınabilir. Bu karmaşanın en azından artmadan sürdürülebilirliğinin devam ettirilebilmesi sorunu; ulusal, bölgesel, yerel düzeyde çözüm odaklı stratejilerin geliştirilmesi zorunluluğu özellikle 1900'lü yıllardan beri uluslararası gündemi meşgul etmektedir. Kentlerde sürdürülebilir çevresel, kültürel ve sosyal gelişim ve hizmetlerin ekoloji ve toplumu tehdit etmediği bir gelişme için; yerel düzeyde toplumla en yakın temas içerisinde olan, toplum yönetimi ve kentsel sürdürülebilirlik konularının birleşme noktasındaki sosyal sürdürülebilirliğin hayata geçirilmesinde belediyelerin, kentsel gelişim ve sosyal politikalarının bu yönde geliştirilmesi ve yerel katılımın sağlanması önem taşımaktadır. Çalışmada sürdürülebilir kentleşmenin sosyal boyutu açısından sosyal belediyeciliğin önemi, faaliyet alanları ve Konya Büyükşehir Belediyesi içerisinde sosyal belediyecilik uygulamalarıyla sosyal sürdürülebilirliği destekleyici faaliyetleri ele alınmıştır.
Askeri disiplin Hukukunun memur disiplin Hukuku ile mukayesesi

Türk Silahlı Kuvvetleri yerine getirdiği ve üstlendiği görev itibariyle özel bir düzenlemeye sahiptir. 1982 Anayasasının 129 ncu maddesinde, bütün idari işlemlerin ve kararların yargı denetimine tabi olduğu, ancak silahlı kuvvetler mensupları hakkındaki hükümlerin saklı tutulacağı belirtilmiştir. Askeri disiplin hukukunda, disiplin amirlerince disiplin suç ve tecavüzlerinden dolayı verilen disiplin cezalan yargı denetimi dışındadır. Disiplin cezası alan kişi askeri hiyerarşi içinde itiraz haklarını kullanabilir. İdari yargının doğrudan denetimini isteyemez. Ancak, bu disiplin cezaları, disiplin komisyonları veya başka bir makamın ihraç vs. işlemine neden olmuşsa idari dava konusu olmaktadır. Buna karşılık memur disiplin hukuku, kamu hizmetlerinin etkinlikle sürdürülmesi amacına yönelik olarak oluşturulan kamusal çalışma düzenini korumak için yürürlüğe konulmuş olan çeşitli idari müeyyide ve ödüller ile bunların uygulanmasına ilişkin kuralları inceleyen hukuk dalı olduğundan, disiplin amirleri ya da disiplin kurulları tarafından verilen cezalara karşı muhatap kişi yargı yoluna başvurabilmektedir. IllMemur disiplin hukukunda düzenlenen disiplin cezaları tahdididir. Askeri disiplin hukuku ise disiplin cezalarını geniş kapsamlı tutmuş ve hürriyeti bağlayıcı cezalara da yer vermiştir. İdari disiplin hukuku ile askeri disiplin hukuku mukayese edildiğinde, disiplin suçları, disiplin cezaları ve itiraz usulleri bakımından büyük farklılıklar olduğu görülmektedir. Bu çalışmada, bu hususlar ayrıntılı olarak incelenmeye çalışılmıştır.
Büyükşehirleşme sürecinde su yönetimi: Hatsu örneği

Hizmetlerin bölünmezliği ilkesi çerçevesinde hem yerel hem de bölgesel düzeyde ele alınması gereken bir kamu hizmeti konusu olan su, sınırlı ve değişkenkaynaklar olarak insan hakkı kapsamındadır. Ekonomik, sosyal, politik ve ekolojikdinamiklerin önemli bir parçasıdır. Bu bağlamda su hizmeti uygun bir fiyatdoğrultusunda çevre koşullarına uyum sağlamak kaydıyla her bireyin kaliteli suya erişimini mümkün kılacak şekilde sunulmalıdır. Su yönetimlerinin yerelleşmesi ve özelleştirilmesiyle birlikte politikaların bu yönde şekillenmesi yerel gerçeklerin daha iyi kavranabilmesi açısından avantaj sağlasa da kentsel su hizmetlerinin sunumunda koordinasyon sorunları artmış ve bu durum da su güvenliği açısından bir tehdit unsuru haline gelmiştir. İdari su kayıpları ve kaçaklarının yanında su hizmetlerinin artan fiyatları da süreci zedeleyen diğer önemli konular arasında yer almaya başlamıştır. Bu çalışmanın amacı su çalışmaları kapsamında; mevcut sorunlar ile su hizmetlerinin sunumunda dönüşen dinamikler arasındaki etkileşimleri tespit ederek kentsel su hizmetlerinin bu süreçten hangi boyutlarda etkilendiğini analiz etmektir. Bu bağlamda HATSU örneği üzerinden derinlemesine görüşme yöntemi kullanılarak inceleme yapılmıştır. Böylece suyunsürekli akıyor hale getirilmesinin, taşkınların önlenmesinin ya da kanalizasyonhizmetinin sorunsuz veriliyor olmasının su ve kanalizasyon idarelerinin başarılı kabul edilmesi için tek başına yeterli bir kriter olup olmadığı, yeni ölçütlerledeğerlendirmeye tabi tutulmuştur. Bu şekilde kentsel su hizmetleri sunumuna dair genel tablo ortaya konmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak su yönetimi konusunda güçlü ve zayıf yönler/fırsat ve tehditler iç içe geçmişş durumda olduğu için suyun entegre yönetimi ve su yönetişimi kavramları çerçevesinde analiz yapılarak sürdürülebilir su politikalarının yürütülebilmesi için çözüm önerileri sunulmuştur.
Kuvvetler ayrılığı ve cumhurbaşkanlığı kararnameleri

Kuvvetler ayrılığı ilkesi ile devlet fonksiyonları yasama, yürütme ve yargı olmak üzere ayrılmak suretiyle, iktidarın sınırlandırılması ve kişi özgürlüklerinin güvence altına alınması sağlanmaya çalışılmaktadır. Ancak devlet fonksiyonlarının tamamen ayrılması, uygulamada pek mümkün olmamaktadır. Devletlerin ekonomik ve sosyal konularda hızlı karar alma gereksiniminin bir sonucu olarak, sınırları önceden çizilmek suretiyle yürütme organına bir takım yasa gücünde işlem tesis etme imkanının tanındığı görülmektedir. Yürütmenin düzenleyici işlemlerinin kanuna dayanması gerekmektedir. Ancak istisnai nitelikteki bu yasa gücündeki işlemler ve anayasal düzenlemeler ile yürütmeye ilk elden işlem tesis etme olanağı sağlanmaktadır. Türk hukukunda 2017 Anayasa değişikliği öncesinde uygulaması görülen kanun hükmünde kararnameler gibi 2017 Anayasa değişikliği sonrasında Türk hukukuna giren Cumhurbaşkanlığı kararnameleri de işlemin niteliği kriterine göre yasama işlemi niteliğinde işlemlerdir. Bu sebeple bu işlemlerin niteliklerinin ve sınırlarının belirlenmesi önem arz etmektedir. Bu çalışmada, kuvvetler ayrılığı ilkesi çerçevesinde yasama ve yürütme ilişkilerinin hükümet sistemlerine yansıması incelenecektir. Kuvvetler ayrılığının temel gerekçeleri ve eleştirilerinden yola çıkarak, Türk hukukunda uygulanmış olan kanun hükmünde kararnameler ve halihazırda uygulanan Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin hukuki niteliği açıklanmaya çalışılacaktır.
Yerel yönetimler ve halkla iletişim

Yeni kamu yönetimi yaklaşımının yerel yönetimler'deki zihniyet dönüşümünün halkla ilişkiler üzerindeki algısı bu çalışmada tespit edilmeye çalışılmıştır. Yerel yönetimlerin öncelikli hedefleri halkın algısını tespit edebilmek olmalıdır. Bu noktada halkla ilişkiler araçları halkın algısını tespit edilebilmesi acısından önem arz etmektedir. Günümüzde çeşitliliği artan halkla ilişkiler araçları halkla iletişimi sürekli hale getirmektedir. Yerel yönetimler tarafından halkın algısının ne ölçüde önemli olduğu, halkın algısının nasıl tespit edildiği, halka ilişkilerin uygulama alanında yaşanılan sorunlar uygulanan 29 soruluk anket ile tespit edilmeye çalışılmıştır. Anket İstanbul'un Anadolu ve Avrupa yakalarını kapsayacak şekilde belediye yönetimlerinin farklı siyasi partilere ait olan 16 adet ilçe belediyesinde uygulanmıştır. Bu ilçe belediyelerinde farklı sosyo-ekonomik yapıları mevcuttur, belediyelerin nüfusları farklılık arz etmektedir, ayrıca bu ilçe belediyelerin yönetimleri farklı siyasi düşüncelere sahip kişiler tarafından yönetilmektedir. Farklı niteliklere sahip belediyelerden elde edilen sonuçlar grafikler aracılığıyla açıklanmaya çalışılmıştır. Yerel yönetimler, halkla ilişkiler ve vatandaş odaklılık ekseninde şekillenen bu tez çalışmasında belediyelerin halkla ilişkiler konusunda mevcut durumu ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Küreselleşme sürecinde uluslararası kuruluşların ulus devletlerin ekonomik ve siyasal yapılarına etkileri: Türkiye örneği

1970'lerin sonlarından itibaren başlayan ve 1980'lerde ivme kazanan neoliberal süreç, dünyanın ekonomik, siyasi, teknolojik ve kültürel açıdan boyutlarının farklılaşmasına ve yön değiştirmesine dayanır ve bu süreç küreselleşme olarak adlandırılır.
Yerel yönetimlerde halkla ilişkiler uygulamaları; Nevşehir Belediyesi örneği

Halkla ilişkiler çalışmaları, ticari örgütlerde yoğun bir şekilde yapılmasına rağmen kar amacı gütmeyen kurumlarda yeni yeni aktif hale gelmektedir. Kar amacı gütmeyen kurumlardan biri olan yerel yönetimler de halkla ilişkilerin uygulama alanlarına dahildir. Kentleşmenin hızlanmasıyla birlikte yerel yönetimlerin görev ve sorumlulukları artmış ve halkla ilişkilere olan ihtiyacı hissedilmeye başlanmıştır. Halkla ilişkiler çalışmaları öncelikle idarenin halk tarafından anlaşılmasını kolaylaştırmak ve idare ile halk arasında ortak bir dil oluşturmak için yapılmaktadır. Yerel yönetimler halk ile hükumet arasında köprü vazifesi gördüğü için yerel yönetimlerin anlaşılabilir olması, halkın isteklerinin yerine gelmesi anlamında oldukça önemlidir. Ayrıca AB'ye uyum süreci de yerel yönetimlerde reform yapılmasını gerekli kılmış ve yaşanan değişiklikler sonrası halkla ilişkiler çalışmaları artık ihtiyaç değil zorunluluk olmuştur. Bu çalışmada yerel yönetimlerde halkla ilişkilerin ne durumda olduğuna genel hatlarıyla bakılmış ve özellikle yerel yönetimlerde halkla ilişkiler ihtiyacına değinilmiştir.
Zaman ve mekan boyutuyla göç ve kentlileşme: Mersin-Demirtaş Mahallesi örneği

Bu çalışmada göçün, genel olarak kentleşme süreçleriyle ilişkisi tartışılmış ve Mersin örneğinde günümüz kentlerinde göçmenlerin yaşam koşullan ve tarzlarının niteliği incelenmeye çalışılmıştır. Çalışma kuramsal ve ampirik olmak üzere iki yönlü bir araştırmaya dayanmaktadır. Birinci bölümde, göç olgusuna ilişkin kuramsal çalışmalara yer verilmiş ve göçü nedenleri ve sonuçlarıyla bir süreç olarak ele alan bir yaklaşım içinde, bu sürecin çeşitli evrelerine ait öğeler değerlendirilmiştir. İkinci bölümde, 1970'lerde yaşanan dünya ekonomik krizinin ardından, çözüm arayışları kapsamında ortaya çıkan yapısall dönüşümlerin, kent yaşamı ve göçmenlik konumu üzerindeki etkileri tartışılmıştır. Üçüncü bölümün konusunu, elli yıllık hızlı kentleşme deneyimine yoğun göç hareketlerinin eşlik ettiği Türkiye oluşturmaktadır. Bu bölümde, 1980'lerden başlayarak, ekonomik yeniden yapılanma kapsamında uygulanan yeni liberal politikaların ve 1990'lara damgasını vuran zorunlu iç göçlerin etkisi altında şekillenen, günümüz Türkiye kentlerinde kent yaşamı ve göçmenlik konumu irdelenmiştir. Çalışmanın ampirik araştırmaya dayalı ikinci kısmında, ekonomik yeniden yapılanma sürecinden en olumsuz biçimde etkilenen kentli grupların yaşadığı ve 1990'lı yıllarda, zorunlu olarak kente göç etmiş olanların da kısmen yerleştiği bir mekan olan Mersin-Demirtaş Mahallesi'nde yapılmış anket ve görüşmelerden elde edilen bulgular analiz edilmiştir. Mikro düzeydeki bu alan araştırması, 1970'lerdeki dünya krizi ile küresel ölçekte yaşanan yapısall değişimlerin, Mersin kentinde de eşitsizliklerin ve 265 mekansal ayrımlaşmaların artması ve göçmenlerin ve diğer düşük gelirli kentli grupların yaşam koşullarının daha da ağırlaşması biçiminde yansımaları olduğunu ortaya çıkarmıştır. Kentsel yoksulluğun yagınlaştığı bu süreçte, kentteki toplumsal kutuplaşma ve yoksullaşmayı besleyen önemli bir dinamiğin ise, 1990'lar boyunca yoğun olarak gündeme gelen zorunlu iç göçler olduğu belirlenmiştir.