turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Social competence of preschool children in the context of the adult-child relationship

Çocukların yetişkinlerle olan ilişkileri ve aile içi ilişkiler, çocukların sosyal yeterliliğinin geliştirilmesi için önemlidir (Acar ve ark., 2018; Diener ve Kim, 2004). Bu çalışmanın amacı, yetişkin-çocuk ilişkilerinin ve ebeveyn-ebeveyn ilişkilerinin erken çocukluk döneminde çocukların sosyal yeterliliğine katkılarını incelemektir. Bu çalışma aynı zamanda öğretmen-çocuk ilişkisinin ebeveyn-çocuk ilişkileri ile çocukların sosyal yeterliliği ve ebeveyn-ebeveyn ilişkileri ile çocukların sosyal yeterliliği arasındaki ilişki üzerindeki ılımlı rollerini incelemiştir. Katılımcılar 127 Türk çocuğun ebeveynleri ve öğretmenleridir (ortalama yaş: 54 .65, SS: 9,22 ay). Ebeveynler ebeveyn-çocuk ve ebeveyn-ebeveyn ilişkileri hakkında, öğretmenler de çocuklarla ilişkileri ve çocukların sosyal yeterliliği hakkında rapor verdiler. Verilerin iç içe geçme yapısını açıklayan hiyerarşik regresyon modelleri, hipotezi test etmek için çalıştırılmıştır. Sonuçlar, ebeveyn-çocuk ilişkisi ile çocukların sosyal yeterlikleri arasında hiçbir ilişki olmadığını göstermiştir. Ayrıca, ebeveyn-ebeveyn ilişkisi ve çocukların sosyal yeterlilikleri arasında herhangi bir ilişki olmadığı bulunmuştur. Öğretmen-çocuk yakınlığı pozitif ve öğretmen-çocuk çatışması çocukların sosyal yeterlilikleri ile negatif ilişkiliydi. Ancak, öğretmen-çocuk ilişkisi ve çocukların sosyal yeterliliği arasında anlamlı bir ilişki vardır. Sonuçlar ayrıca öğretmen-çocuk yakınlığının ebeveyn-ebeveyn çatışması ve çocukların sosyal yeterliliği arasındaki ilişkiyi denetlediğini göstermiştir. Basit eğim analizleri, yüksek düzeyde ebeveyn çatışması ve düşük düzeyde öğretmen-çocuk yakınlığı kombinasyonlarının çocukların sosyal yeterliliğine zarar verdiğini göstermiştir. Bulgular hem ebeveyn-ebeveyn hem de öğretmen-çocuk ilişkilerinin çocukların sosyal yeterliliği açısından önemini vurgulamaktadır. Bulgular ışığında, sınırlılıklar ve olası uygulamalar dikkate alınarak önceki çalışmalarla tartışılmıştır.
Hastanede çalışan hemşire ve sağlık personeli örnekleminde 'sosyal iyi olma hali ölçeği' ve 'toplulukçu yeterlilik ölçeği' geçerlilik ve güvenilirlik çalışması

Bireysel iyilik hali veyahut öznel iyi oluş ile Albert Bandura'nın öz-yeterlilik kavramları, bireysel ihtiyaçlardan doğan eksiklikleri gidermek için oluşturulmuştur. Bu kavramlarla ilgili yazın incelendiğinde, verilerin topluluk ya da gruplar bazındaki değişkenleri incelemede yetersiz kaldığı görülmüştür. Kişilerin bireysel öz-yeterliliklerinin grup dinamiklerine ve grup davranışlarına nasıl yansıyacağına ilişkin bilgi literatürde mevcuttur. Kolektif bir yapı içerisindeki insanların toplulukçu yeterlilik düzeyleri ise bilinmemektedir. Aynı şekilde bireysel iyi oluş, psikoloji biliminin geliştirdiği ve halen geliştirmekte olduğu pek çok ölçekle incelenmeye devam edilmektedir. Ancak sosyal iyilik hali kavramı içerik olarak tartışılmamıştır. Kolektif yapının sosyal iyilik halinin ve yeterlilik anlamında grup üyelerinin, grubun davranışı ve özelliklerinden etkilendiği düşünülmektedir. Ayrıca kişilerin de bireysel olarak kendi davranış ve kişilik özellikleriyle grubu etkileyebildiği ve bu durumun grup dinamiklerine nasıl yansıyacağı merak konusudur. ÖZgür İlhan, Yıldırım, Gündoğar, Çolak, Yüce, Dertli ve Doğan'a (2012) göre; bireysel-ruhsal iyi olma hali ile sosyal iyi olma halinin kesişim alanı büyük olsa da, toplum ruh sağlığı söz konusu olduğunda bireysel-ruhsal iyi olma hali tanımı yetersiz kalmaktadır. Toplulukçu yeterlilik ise, belirlenen bir hedefi gerçekleştirmek için gereken eylemliliği örgütleyip yürütmede bir grubun kendi kaynaklarına olan ortaklaşmış inancı olarak tanımlanmıştır. Buna göre; toplulukların karşılaştıkları sorunları çözmesi ve toplumsal değişimlerin oluşumunda toplulukçu yeterliliğin önemli bir etkisi vardır. Dolayısıyla İlhan ve ark. tarafından geliştirilen 'Sosyal İyilik Hali Ölçeği' ve 'Toplulukçu Yeterlilik Ölçeği'nin' hastanede çalışan sağlık personellerinin oluşturduğu gruba uygulanması ve araştırmada seçilen hedef kitle üzerinden geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılması planlanmıştır.
Social and emotional learning in a preschool context: A teacher-led intervention program

Anaokulu çocuklarının sosyal ve duygusal gelişimlerinde okul öncesi öğretmenleri önemli rol oynar. Her öğretmenin kariyeri boyunca çok sayıda çocuğa eğitim verdiği göz önünde bulundurulursa, çocukların sosyal ve duygusal yetkinliklerinin artırılmasında öğretmenlere yönelik eğitim programlarının zaman ve maliyet açısından verimli bir yöntem olduğu düşünülebilir. Bu çalışmanın amacı, öğretmenleri kanıt-temelli bir sosyal ve duygusal öğrenme müfredatını uygulayabilmeleri için eğitmek ve uygulanan programın etkililiğini sınamaktır. Bunun için dört anaokulu seçkisiz atama yöntemiyle kontrol ve müdahale gruplarına atanmıştır. Altı kontrol grubu sınıfında toplam 61 çocuğa ve yedi müdahale grubu sınıfından ise 85 çocuğa ön- ve son-test uygulaması yapılmıştır. Çalışmaya katılan çocuklar 4-6 yaş aralığındadır. Çocukların duygusal ve sosyal problem çözme becerileri bireysel görüşmeler esnasında standardize edilmiş testlerle değerlendirilmiştir. Çocukların sosyal yetkinlikleri ise ebeveynler ve öğretmenler tarafından ölçek yöntemiyle değerlendirilmiştir. On iki haftalık müdahale programı kapsamında deney grubundaki öğretmenlere iki haftada bir eğitim verilmiş ve uygulama için haftada bir saat sınıf içi koçluk desteği sağlanmıştır. Sonuçlar deney grubundaki çocuklarda duyguları tanıma ve sosyal problem çözme becerilerinde kontrol grubundaki çocuklara göre istatistiksel açıdan anlamlı bir ilerleme olduğuna, ancak ebeveynlerin ve öğretmenlerin çocukların sosyal yetkinlik ve davranış değişimi düzeylerinde iki grup arasında anlamlı bir fark gözlemlemediğine işaret etmektedir.
Üniversite öğrencilerinin sosyal medyaya ilişkin tutumları ile aile içi iletişim ve yalnızlık algısı arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

araştırma 'Üniversite öğrencilerinin Sosyal Medyaya İlişkin Tutumları İle Aile İçi İletişim ve Yalnızlık Algısı Arasındaki İlişkinin değerlendirilmesi' amacıyla yapılmıştır. Araştırma örneklemini İstanbul ilinde ikamet eden, Üsküdar Üniversitesi ve rastgele yöntemle seçilen ön lisans, lisans ve lisansüstü öğrencileri olmak üzere 283 katılımcı oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan bireylere, araştırmacı tarafından hazırlanmış Sosyodemografik Veri Formu, internet kullanım sıklığını ölçmek için BAPİNT İnternet Formu, sosyal medyaya ilişkin tutumlarının belirlenmesi için 'Sosyal Medya Tutum Ölçeği', aile içi iletişim düzeylerini belirlemek amacıyla 'Aile Değerlendirme Ölçeği', yalnızlık algısını belirlemek amacıyla 'UCLA Yalnızlık Ölçeği' ve depresyon düzeylerini saptamak için 'BECK Depresyon Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 21.0 paket programı kullanılmıştır. Araştırma sonucunda üniversite öğrencilerinin sosyal medyaya ilişkin tutumlar ile aile içi iletişim, yalnızlık ve depresyon düzeyleri arasında anlamlı bir farklılaşma bulunamamıştır. Ancak sonuçlar doğrultusunda sosyal medya tutumlarının alt boyutlarıyla aile değerlendirme ölçeği alt boyutları; 'paylaşım ihtiyacı ile problem çözme', 'sosyal yetkinlik ile problem çözme, iletişim, davranış kontrolü, genel işlevler', 'sosyal izolasyon ile problem çözme, iletişim, rol düzeyi, duygusal tepki, gereken ilgiyi gösterme, davranış kontrolü ve genel işlevler' arasında anlamlı ilişkilendirilen sonuçlara ulaşılmıştır. Sosyal medya tutumlarının alt boyutlarıyla yalnızlık ve depresyon düzeyleri arasında da pozitif yönlü anlamlı ilişkiler belirlenmiştir.
Cinsiyetleri farklı lise öğrencilerinin benlik algı düzeylerinin öz saygı düzeylerine etkisi

Bu araştırmada, lise öğrencilerinin genel psikolojik, sosyal, cinsel, ailesel ve uyumsal benlik algılarının öz saygılarına olan etkisi incelenmiştir. Araştırmanın bağımlı değişkeni olan özsaygıyı ölçmek için Güngör (1989) tarafından geliştirilen 'Lise öğrencileri Özsaygı Envanteri' kullanılmıştır. Bağımsız değişkenleri, ölçmek için ise inanç (1987) tarafından Türkçe'ye çevirisi yapılan 'Offer öz-imaj Envanteri' kullanılmıştır. Bu çalışma Ankara ili belediye sınırları içinde bulunan Başkent, Fatih Sultan Mehmet ve Ömer Seyfettin Liselerinin son sınıflarına devam eden 350 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Araştırmanın amacı doğrultusunda genel psikolojik, sosyal, cinsel, ailesel ve uyumsal benlik algı düzeyleri yüksek ve düşük olan kız ve erkekler sınıflanmış özsaygı puan ortalamaları karşılaştırılmıştır. Bu karşılaştırmalarda benlik algı düzeyleri yüksek ve düşük olan kız ve erkeklerin, özsaygı puan. ortalamaları tek yönlü varyans analizi ile çözümlenmiş; gözlenen farklar t-testi ile kontrol edilmiştir. Manidarlık düzeyi. 05 olarak benimsenmiştir. III Araştırma sonuçlarına göre genel psikolojik, sosyal, ailesel ve uyumsal benlik algı düzeylerinin yüksek olmasının özsaygıyı olumlu yönde; düşük olmasının ise özsaygıyı olumsuz yönde etkilediği bulunmuştur. Genel, sosyal, ailesel ve uyumsal benlik algı düzeyleri düşük olan kız ve erkek gruplarında özsaygının erkeklerin lehine yüksek çıktığı saptanmıştır. Bunun yanı sıra, cinsel benlik düzeyleri farklı olan kız ve erkeklerin özsaygı puan ortalamaları arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır.
Majör depresyon tanısı almış kadın hastalarda benlik kurgusu ve semptomatoloji arasındaki ilişki: Kültürler arası kesitsel bir çalışma

AMAÇ: Bu araştırma, kültür, benlik kurgusu ve depresyon arasındaki ilişkiyi, sosyodemografik değişkenler açısından dört grup karşılaştırılarak gerçekleştirmek amaçlanmıştır. YÖNTEM: Araştırma, Majör Depresyon tanısını almış 54 kadın hasta (27'sini Alman ve 27'si Türk hastalar) ve 51 herhangi bir psikiyatrik bozukluk tanısı almamış sağlıklı kadınlar (25 Türk ve 26 Alman) üzerinde yapılmıştır. Araştırma kapsamında; katılımcıların benlik kurgularını ölçmek için, 'Benlik Kurgusu Ölçeği', pozitif ve negatif afekt düzeylerini belirlemek için 'PANAS', semptomatoloji düzeylerini belirlemek için 'SCL- 90 Belirti Tarama Testi, depresyon düzeylerini ölçmek için 'SCL- 90 depresyon alt testi' ve diğer demografik özellikleri hakkında bilgi toplamak için araştırmacı tarafından geliştirilen bir kişisel bilgi formu kullanılmıştır. BULGULAR: Kültür ve benlik kurgularının, psikopatoloji ve afekt üzerine olan ana ve interaktif etkileri kovaryans 2x2 çok değişkenli analiz yapılarak hesaplanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular, Hasta gruplar arasında ilişkisel benlik kurgusunda anlamlı farklılıklar bulunmuştur, bağımsız benlik kurgusu açısından da hiçbir fark bulunmamıştır. Ayrıca kültür ve ilişkisel benliğin depresyon ve genel psikopatoloji düzeyleri üzerinde önemli bir etkisi bulunmuştur. Yani, Türk hastalarda ilişkisel benlik, depresyon ve psikopatoloji düzeylerini düşürdüğü ancak Alman hastalarda tam tersi bir durum olduğu görülmüştür. Kontrol gruplarında, Türk kadınlar ilişkisel benlik kurgusunu, depresyon ve psikopatoloji düzeylerini belirgin olarak daha yüksek seviyede bildirmişlerdir, ancak özerk veya afektinde herhangi bir kültürel farklılık ortaya çıkmamıştır. Sonuç olarak, sağlıklı kadınlar arasında kültür ve benlik kurgusu farklılıklarının depresyon, psikopatoloji ve duygulanım üzerine anlamlı bir etkisi bulunmamaktadır. SONUÇ: Benlik kurgusu ve psikolojik sağlık arasındaki ilişkide benzerlikler ve farklılıklar kültürel olarak uygun olan psikoterapotik müdahaleler açısından tartışılmıştır.
Üç farklı lise türünde sunulan rehberlik ve psikolojik danışma hizmetlerinin incelenmesi: Mersin ili, Yenişehir örneği

Araştırma, Anadolu lisesi, Meslek lisesi ve Özel Temel lise olmak üzere üç farklı lise türünde öğrenim gören 337 ortaöğretim öğrencisi üzerinde yapılmıştır. Araştırmada gerekli bilgileri toplamak amacıyla 'Kişisel Bilgi Formu' ve 'Okul Rehberlik Hizmetleri Ölçeği' kullanılmıştır Araştırmada öğrencilerin görüşleri doğrultusunda psikolojik danışma ve rehberlik hizmetlerinin değerlendirilmesi yapılmıştır. Araştırma sonucunda, psikolojik danışma ve rehberlik hizmetlerini en çok verilen hizmetten en az verilen hizmete doğru sırasıyla psikolojik danışma hizmetleri, yöneltme-yerleştirme hizmetleri, konsültasyon hizmetleri, bilgi toplama ve yayma hizmetleri, oryantasyon hizmetleri, izleme hizmetleri, çevre-veli ilişkileri hizmetleri, araştırma ve değerlendirme hizmetleri, bireyi tanıma hizmetleri şeklinde belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, psikolojik danışma ve rehberlik hizmetlerini değerlendirme puanlarının cinsiyete, yaşa, sınıfa, akademik başarı durumuna, annelerin ve babaların öğrenim durumlarına, öğrencilerin kiminle birlikte yaşadıklarına, kardeş sayılarına, ailelerinin aylık gelirlerine ve Psikolojik Danışman ve Rehber Öğretmenin yardımcı olacağı ya da olmayacağı görüşüne göre anlamlı olarak farklılık göstermediği belirlenmiştir. Okul türleri ile rehberlik ve psikolojik danışma hizmetleri toplam puanları ve dokuz alt ölçek puanları arasında, Psikolojik Danışman ve Rehber Öğretmen ile görüşüp görüşmeme durumuna, rehberlik servisi ile ilgili bilgi verilmesi durumuna göre anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür.
Sosyal medya bağımlılığı ile depresyon ve anksiyete arasındaki ilişki

Bu çalışma, sosyal medya bağımlılığı ile depresyon ve anksiyete arasındaki ilişkinin saptanması amacıyla yapılmıştır. Sosyal medya bağımlılığı ile depresyon ve anksiyete arasındaki ilişki başlıklı bu çalışmada evreni İstanbul İlinde yaşayan 18 yaş üstü bireyler oluşturmaktadır. Örneklem ise evrende yer alan uygun örnekleme yöntemi ile seçilen ve çalışmaya katılmaya gönüllü bireylerden oluşmuştur. Yapılan analiz sonucunda sanal iletişim düzeyinin cinsiyete göre anlamlı bir farklılık göstermediği tespit edilmiştir. Sosyal medya bağımlılığı düzeyinin yaşa, eğitime ve medeni duruma göre anlamlı bir farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Yapılan araştırmada katılımcıların sosyal medya bağımlılığı düzeyleri ile Beck depresyon puanları ve Beck anksiyete puanları arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Başka bir ifadeyle katılımcıların sosyal medya bağımlılığı düzeyleri arttıkça Beck depresyon ve Beck anksiyete puanlarının da arttığı tespit edilmiştir. Ayrıca katılımcıların Beck depresyon ve Beck anksiyete puanları arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Başka bir deyişle katılımcı bireylerin Beck depresyon puanları arttıkça Beck anksiyete puanlarının da arttığı tespit edilmiştir.
Karın ağrısı şikayetiyle hastaneye başvuran çocuk ve ergenlerde fiziksel sebep bulunanlarla bulunmayanlar arasındaki depresyon, anksiyete ve somatizasyon değerlerinin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı, karın ağrısı şikayetiyle hastaneye başvuran çocuk ve ergelenlerde, karın ağrısıyla ilgili fiziksel sebep bulunanlarla, fiziksel sebep bulunmayanların depresyon, anksieyete ve somatizasyon düzeylerini belirlemek ve karşılaştırmaktır. Ayrıca sosyodemografik değişkenlere göre depresyon, anksiyete ve somatizasyon değerlerinin ilişkilerini incelemektirAraştırmanın örneklemi Batman'da özel bir hastanenin pediatri servisine karın ağrısı şikayetiyle başvuran 8-15 yaş arası çocuklardır. Araştırmada 24'ünde fiziksel sebep bulunan, 24'ünde fiziksel sebep bulunmayan 48 çocuğun verileri değerlendirilmiştir. Çocuklarda fiziksel sebeb varlığını öğrenmek için, kan tahlili, tam idrar tahlili ve ultrason sonuçlarına bakılmıştır. Bu üç tetkikten en az birinde fiziksel bir sebep bulunmasıyla, fiziksel sebep bulunan grup oluşturulmuştur. Çalışmada Sosyo-Demografik Bilgi Formu, Çocuklar için Depresyon Ölçeği, Çocuklarda Anksiyete Bozukluklarını Tarama Ölçeği, Çocuk Somatizasyon Ölçeği- 24 (ÇSE 24) kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, karın ağrısı şikayeti olan çocuklarda ağrıya yönelik fiziksel sebep bulunanlarla bulunmayanların depresyon, anksiyete ve somtaizasyon değerleri karşılaştırıldığında, anlamlı bir fark bulunmamıştır. Annesi çalışan çocukların somatizasyon değerleri çalışmayan annelerin çocuklarının somatizasyon değerlerinden yüksek çıkarken, çalışmayan annelerin çocuklarının sosyal anksiyete puanları çalışan annelerin çocuklarına kıyasla yüksek bulunmuştur. Uygulanan ölçeklerden alınan puanlarla, çocuğun yaş, okul notları, kardeş sayısı ve kardeşler arasındaki sıra, anne baba yaşı, anne-baba beraberliği, baba eğitim durumu ve çalışma şekli karşılaştırıldığında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Yapılan analizlerde, Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği puanları ile Yaygın Anksiyete Bozukluğu puanları, Okul Kaçınma puanları ve Çocuklarda Anksiyete Bozukluklarını Tarama Ölçeği puanları arasında pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı korelasyon gözlenmiştir. Ayrıca, Çocuk Somatizasyon Envanteri puanları ile Panik Bozukluk/Somatik Semptomlar ve Yaygın Anksiyete Bozukluğu puanları arasında ve Çocuklarda Anksiyete Bozukluklarını Tarama Ölçeği Total puanları arasında da pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı korelasyon olduğu görülmüştür. Araştırmadan elde edilen sonuçlar literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
Toplumsal cinsiyet rolleri ile cinsel doyum ve cinsel özgüven arasındaki ilişkinin incelenmesi

Toplumsal cinsiyet kadınlara ve erkeklere toplum tarafından yüklenen sorumluluklar ve rollerdir. Bireylerin cinsel aktivitelerinden duyduğu zevki öznel olarak değerlendirmesi cinsel doyum olarak açıklanmaktadır. Cinsel özgüven ise bireylerin cinsel istek ve duygularını kendi istedikleri gibi yaşayıp paylaşabilmeleri ve kendilerini cinsel anlamda rahatça ifade edebilmeleridir. Bu araştırmanın amacı, toplumsal cinsiyet rolleri ile; cinsel doyum ve cinsel özgüven arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmaya toplamda rastgele seçilen 18-55 yaşları arasında 230 kadın, 183 erkek olmak üzere toplamda 413 yetişkin birey katılmıştır. Katılımcılara çevrimiçi ortamda, sosyodemografik bilgi formu, Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeği, Golombok-Rust Cinsel Doyum Ölçeği, Cinsel Özgüven Ölçeği araştırmacı tarafından verilmiştir. Katılımcılara uygulanan ölçeklerden elde edilen veriler SPSS 25.0 istatistik paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Sosyodemografik olarak bazı anlamlı farklılıklar bulunmaktadır. TCRTÖ ile cinsiyet ve medeni durum arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. GRCDÖ toplam puanı ve bazı alt ölçekleri ile cinsiyet ve medeni durum arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. CÖÖ cinsiyete göre anlamlı bir farklılık göstermezken, cinsel farkındalık dışındaki alt ölçekler ile medeni durum arasında anlamlı bir farklılık bulunmaktadır. Araştırmada toplumsal cinsiyet rolleri ile cinsel doyum ve cinsel özgüven arasında istatiksel olarak anlamlı ilişkiler bulunmaktadır. Anlamlı ilişki bulunan değişkenler arasında yapılan regresyon analizi sonucunda, toplumsal cinsiyet rolleri cinsel doyumdaki değişimin %4'ünü açıklamaktadır. TCRTÖ alt boyutu olan geleneksel cinsiyet rolü ile ilgili olumlu bakış açısı cinsel doyum üzerinde pozitif yönlü bir etkiye sahiptir. Toplumsal cinsiyet rolleri cinsel özgüvendeki değişimin ise %12'sini açıklamaktadır. TCRTÖ alt boyutu olan kadın cinsiyet rolü ile ilgili olumlu bakış açısı cinsel özgüven üzerinde pozitif yönlü bir etkiye sahiptir. Araştırmanın bulgularına bakıldığında bireyler daha eşitlikçi tutuma sahip olduklarında cinsel doyumlarının ve cinsel özgüvenlerinin daha yüksek olduğu gözlenmektedir.
Madde kullanan ve kullanmayan yetişkinlerde kişilerarası yetkinlik düzeyleri ile yakın ilişkilerdeki yaşantılar arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, madde bağımlılığı olan ve olmayan yetişkinlerin kişilerarası yetkinlik düzeylerinin ve yakın ilişkilerindeki yaşantılarının karşılaştırılması amaçlanmıştır. Bununla birlikte madde bağımlılığı olan kişilerde bağımlılık düzeyinin kişilerarası yetkinlik ve yakın ilişkilerindeki yaşantılar üzerine etkisinin incelenmesi araştırmanın bir diğer hedefidir. Araştırma kapsamında madde bağımlılığı olan 88 yetişkin ve madde bağımlılığı olmayan 66 yetişkin olmak üzere toplam 154 katılımcıya sosyodemografik bilgi formu ile birlikte Madde Kullanımı Değerlendirme Ölçeği, Kişilerarası Yeterlik Ölçeği ve Yakın İlişkilerde Yaşantılar Ölçeği Kısa Formu uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre madde kullanan bireylerde kişilerarası yetkinlik faktörlerinden gücünü ortaya koyma, çatışma çözme ve duygusal destek sağlama madde kullanmayanlardan düşüktür. Madde kullanan grupta kaçınmacı ve kaygılı bağlanma madde kullanmayanlardan daha yüksektir. Bununla birlikte madde kullanan bireylerde madde kullanım düzeyi ile gücünü ortaya koyma, çatışma çözme ve duygusal destek sağlama arasında negatif yönlü ilişkiler tespit edilmiştir. Elde edilen bu sonuçlar madde kullanımının bireylerde kişilerarası yetkinliği azaltırken, kaygılı ve kaçınmacı bağlanmayı artırdığını ortaya koymaktadır.
Bipolar bozukluk tanısı almış hastalarda yapılandırılmış sanat terapi grubunun benlik saygısı üzerine etkisi: Kamu hastane örneği

Bipolar Bozukluk, kaotik ve kronik seyirli bir hastalıktır. Mani, hipomani ve depresif dönemlerin döngüsel olarak ilerlediği Bipolar bozukluğun özellikle depresif dönemi, hastanın benlik saygısı üzerinde olumsuz etkileyerek düşük benlik saygısı oluşumuna sebep olmaktadır. Kişinin kendisini sevmesi ve olduğu gibi kabullenmesi olarak özetlenebilecek olan benlik saygısı, yüksek yaşam kalitesine sahip olmak ve sağlıklı ilişkiler yürütebilmek açısından oldukça önemlidir. Bir psikoterapik müdahale yöntemi olan Sanat Terapisi, insanların kendilerine güvenlerinin ve benlik saygılarının yükselmesinde önemli bir rol oynamaktadır. Bu araştırmada Bipolar Bozukluk ve Benlik saygısı ilişkisi ile Sanat Terapisinin hastaların benlik saygılarını arttırmada etkisi araştırılmıştır. Literatür tarama bölümünde hastalığın tanımı, tarihçesi, sınıflandırılması, belirtileri ve tanı ölçütleri, görülme sıklığı, sebepleri ve tedavi seçenekleri hakkında bilgi verilmiştir. Daha sonra benlik kavramı üzerinde durulmuş, benliğin nasıl geliştiği ve ne gibi görevlerinin olduğu hakkında bilgi verilmiştir. Devamında Sanat Terapisinin ne olduğu, nasıl bir gelişim gösterdiği, amaçlarının ve işlevinin ne olduğu üzerinde durularak Sanat Terapisi ile ilgili duygu çalışmalarına örnek verilmiştir. Son olarak Dışavurumcu Sanat Terapisi ile Benlik saygısı ilişkisine yer verilerek çalışma sonuçlandırılmıştır.10-Seans Yapılandırılmış Sanat Terapisi programının uygulandığı Bipolar Bozukluk tanısı almış 20 hastada Benlik saygısı üzerine etkisi incelenmiştir. Ek olarak bu programa katılmayan Bipolar Bozukluk tanısı almış diğer 20 hastanın Benlik saygısı üzerindeki etkisi incelenmiştir. Araştırmanın evreni Kocaeli Sağlık Bilimleri Üniversitesi Derince Eğitim Araştırma Hastanesi Psikiyatri polikliniği'ne başvuran hastalardır. Ocak 2017 ile Ocak 2018 arasında çalışma kriterlerine uyan Kocaeli Sağlık Bilimleri Üniversitesi Derince Eğitim Araştırma Hastanesi Psikiyatri polikliniği'ne başvuran hasta sayısı 3142 olarak tespit edilmiştir. Bu araştırmanın örneklemi Kocaeli Sağlık Bilimleri Üniversitesi Derince Eğitim Araştırma Hastanesi Psikiyatri biriminde en az bir yıldır takip ve tedavisi yapılan Bipolar Bozukluk tanısı almış hastalardan oluşmaktadır. Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği ile değerlendirilen 40 hastanın 20'si gönüllülük esası ile 10 oturumdan oluşan 90 dakika süren 10 -Seans Yapılandırılmış Sanat Terapisi programı uygulanmıştır. Programın sonunda hastalar tekrar Rosenberg Benlik Saygısı ölçeği ile değerlendirilmiştir. Yapılan analizler sonucunda 10 -Seans Yapılandırılmış Sanat Terapisi programının hastaların Benlik saygısı düzeylerinde olumlu yönde anlamlı farklılık görülmüştür. Programa katılmayan Bipolar Bozukluk tanısı almış hastaların benlik saygılarında anlamlı fark görülmemiş, 10 -Seans Yapılandırılmış Sanat Terapi programına katılan Bipolar Bozukluk tanısı almış hastaların program sonrasında benlik saygılarında anlamlı derecede olumlu yönde değişiklik olmuştur.