turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Investigation of the geothermal sources in Çeşme and Urla by using remote sensing and geographical information systems techniques

Enerji kavramı ve enerji kaynaklarının sürdürülebilirliği geçmişşten bugüne dünyanın en önemli konularından ve sorunlarından biri olmuştur. Enerji kaynaklarının hızla tükenmesi, petrol, kömür, nükleer enerji gibi kendini yenileme durumu olmayan kaynakların bilinçsizce kullanılması, bu kaynakların çevreye ve atmosfere verdiği kirlilik gibi etkenler insanları yenilenebilir enerji kaynaklarını kullanmaya yönlendirmiştir. Dünyanın enerji ihtiyacını karşılamak amacıyla birçok çalışma ve proje yürütülmektedir. Yenilenebilir enerji kaynaklarının en önemlilerinden olan jeotermal enerji ise günümüzde elektrik üretimi, tıp, turizm, ziraat, endüstri gibi sayısız alanda kullanılabilen bir kaynaktır. Jeotermal enerji kaynaklarının nice faydası bulunmakla birlikte, bunların başlıcaları daha önce belirtildiği gibi yenilenebilir olması yani doğru kullanımla tükenmesi zor bir enerji çeşidi olması, tespit ve üretiminin kolay olması, maliyetinin düşük olması, yatırımın çok kısa bir zamanda geri dönüş sağlaması, ayrıca diğer kaynaklara göre çevreye verilen zararın çok az olmasıdır. Bu çalışmada jeotermal enerji kaynaklarının uzaktan algılama ve coğrafi bilgi sistemleri teknikleriyle belirleme yöntemleri incelenmiştir.
İbradı ilçesinin fiziki coğrafyasının coğrafi bilgi sistemleri metodolojisi ile incelenmesi

İbradı, Akdeniz Bölgesinin, Antalya Bölümünde yer alır. İdari açıdan Antalya İline bağlı olan ilçe, coğrafi konum olarak 37 00'- 37 21' kuzey enlemleri ile 31 20'-31 43' doğu boylamları arasındadır. Kuzeyinde Derebucak, doğu ve güneydoğusunda Akseki, batı ve güneybatısında Manavgat ilçeleri yer alır. İbradı ilçesi, Akdeniz Bölgesi içerisinde ekstrem sayılabilecek iklim değerlerine sahiptir. İlçenin iklimi, güneyindeki Akdeniz ile kuzeyindeki karasal iklim yayılış sahaları arasında bir geçiş özelliği gösterir. İbradı ilçesi, Batı Toros Dağları'nın yüksek ve engebeli bir kesiminde yer alır. Bu yüzden sahanın coğrafi özellikleri üzerinde, sahip olduğu yükselti koşullarının büyük etkisi vardır. İnceleme sahası 395 - 2288 m yükselti kuşağı arasında yer almaktadır. Araştırma sahasında, makro karstik şekillerden olan Sobuca ve Eynif Polyesi'nin tamamı, Gembos Polyesi'nin bir kısmı bulunmaktadır. İlçenin en önemli akarsuyu Manavgat Çayı olup ilçenin güneydoğusundan geçmektedir. Araştırma sahası sahip olduğu bitki türleri ile yurdumuzun dikkat çeken ekolojik sahaları arasındadır. Sedir, toros göknarı, ardıç ve çam gibi türlerin yanı sıra, bazılarının endemik olduğu otsu ve soğansı türlerin çeşitliliği de oldukça önemlidir. Bu araştırma arazi gözlemleri ve büro çalışmaları ile desteklenmiş, harita ve analiz çalışmalarında Coğrafi Bilgi Sistemleri yazılımlarından MapInfo 11.0 ve Vertical Mapper 3.5 kullanılmıştır.
Hidrografik açıdan aşağı Meriç Nehri ve taşkınlar

Türkiye'nin Avrupa kıtasındaki komşuları Bulgaristan ve Yunanistan ile hem doğal hem de siyasal sınırını oluşturan Meriç Nehri ülkemizin önemli hidro-jeomorfolojik birimlerinden biridir. Drenaj alanının yukarı ve önemli bir kısmı Türkiye sınırları dışında, aşağı kesiminin doğu bölümü Türkiye sınırları içinde kalan bu akarsu özellikle Edirne'yi ve yatağının aşağı kesimindeki alanları etkileyen taşkınlar oluşturmakta ve önemli çevresel sorunlara neden olmaktadır. Taşkınların genel nedeni havzanın fiziki koşulları ile ilgili olmakla birlikte son zamanlardaki artış üzerinde nehrin hidrografik açıdan düzensizlik göstermesi, iklimsel değişimler ve yatak kapasitesindeki daralma oldukça etkilidir. Bu çalışmada, hem sınır aşan hem de sınır oluşturan özelliğe sahip Meriç Nehri'nin Türkiye sınırlarına giriş yaptığı Kapıkule ve Saros Körfezi'nden denize döküldüğü deltasına kadar olan kısımdaki hidrografik özelliklerinin taşkınlarla olan ilişkisi araştırılmıştır. Taşkınlara etki eden faktörler havza bütünlüğü içinde ele alınmış, ağırlıklı olarak hidrografik özelliklerin taşkınlar üzerindeki etkisi ortaya konulmuştur. Yağış ve akım arasındaki ilişki incelenmiş olup, taşkınların zaman içinde gösterdiği mevsimsel değişimi ve son yıllarda artış göstermesinin nedenleri açıklanmıştır. Ayrıca son dönemdeki taşkınların oluşumunda etkili olan parametrelere göre taşkınların hidrografik ve meteorolojik yönden değerlendirilmesi yapılmıştır. Giderek artan taşkın sorununun vurgulandığı bu çalışmada taşkınların nedenleri ve sonuçları alınan/alınmış önlemler, başarıları gözden geçirilmiş, günümüz koşullarındaki etki durumları ortaya konulmuştur.
Kültürel dönüş ve kültürel coğrafya öğretimi: Yapılandırılmış gömülü teori yaklaşımı

Bu çalışmanın amacı, kültürel coğrafyanın nasıl öğretilmesi gerektiğini belirlemektir. Nitel araştırma yöntemlerinden yapılandırılmış gömülü teori yöntemiyle yürütülen bu çalışmada, öğretmen adaylarının kültürel coğrafya öğretimi sürecindeki deneyimleri, yaşamlarında kültürün nasıl etkili olduğu, bununla ilgili deneyimleri ve algılarını objektif bir şekilde ortaya koymak istenmiştir. Kültürel coğrafya öğretimi ile ilgili daha önce bir çalışma yapılmaması açısından da önemlidir. Araştırmanın örneklemini, 2020- 2021 eğitim ve öğretim yılında Marmara Üniversitesi coğrafya eğitimi alanında üçüncü ve dördüncü sınıfta eğitim gören yirmi beş öğretmen adayı oluşturmaktadır. Zoom üzerinden yarı yapılandırılmış görüşme yöntemi ile toplanan veriler, araştırma süreci boyunca kodlama, seçici kodlamaya tabi tutulmuş; kodlar doygunluğa ulaştıktan sonra kategoriler oluşturulmuş ve teoriler üretilmiştir. Sonuçta üç teorik bulguya ulaşılmıştır ve bunlar şunlardır: 1. Katılımcılar kültürel coğrafya öğretiminde, güç aracılığıyla kültürün oluşturulduğunun ve üretildiğinin farkına varmışlardır. Kültür oluşumu ve üretiminde söylem, pratikler, temsil, kültür endüstrileri ve kapitalizm etkili olmuştur. 2. Katılımcılar cinsiyetin sosyal olarak oluşturulduğu, mekanın kamu-özel olarak cinsiyetlendirildiği, mekana erkeğin egemen olduğunu ve farklılıkların dışlandığını deneyimlemiş ve algılamışlardır. 3. Katılımcılara göre yeni kültürel coğrafya anlayışına göre öğretim yapılmalıdır. Kültürel çeşitlilik, anti-özcülük ve güç ilişkileri üzerinde durulması gereken önemli konular olmalıdır. Geleneksel kültürel coğrafyanın kültür anlayışı tarihin ve kırsalın yorumlanmasıyla sınırlı; kullandığı yöntem ve kavramlar kültürel coğrafya ile ilgili önemli güncel konuların ele alınmasında aşırı betimleyicidir. Bu nedenle kültürün oluşturulduğunu ve üretildiğini anlamak yeni kültürel coğrafya öğretimi ile mümkün olacağından kültürel coğrafya geleneksel kültürel coğrafya yerine yeni kültürel coğrafya ile öğretilmelidir. Kültür, her alanda ve her yerdedir; bu nedenle disiplinler arası bir yaklaşımla öğretilmelidir. Kültürün disiplinler arası öğretimi çok yönlü düşünmeyi, yaratıcı düşünmeyi, sorgulamayı ve eleştirmeyi sağlar. Sosyal bilim çalışmalarında eleştirel ve yorumlayıcı yaklaşımlar ön planda olmalıdır. Eleştirel yaklaşım, egemen güç ilişkilerinin söylem aracılığıyla nasıl işlediğini gösterebilir. Güç toplumda genellikle baskın grupların lehine çalışmış ve bazı grupları marjinalleştirmiştir. Eşitsizliklerin ve adaletsizliklerin nedeni olarak kurumsallaşmış güç ancak eleştirilerek bireyler üzerindeki etkisi azaltılabilir; adalet, eşitlik ve özgürlük için toplumsal dönüşüm sağlanabilir. Farklılıklar eleştirilerek görülebilir ve eleştirel yaklaşım tüm toplumlar için daha iyi bir gelecek sağlar. Eleştirel bir bilinç için anaokullarından itibaren feminist eğitim sürekli olmalıdır.
XVI-XX. yüzyıllarda Anadolu'da kaybolan yerleşmeler: Manisa-Konya örneği

Anadolu, sahip olduğu doğal ve beşeri özellikler sayesinde tarihin ilk dönemlerinden itibaren yerleşmeye sahne olan alanlardan birisidir. Uygun coğrafi koşullarıyla tarihi süreçte birçok medeniyete ev sahipliği yapan bu topraklar üzerindeki egemen kuvvet değişse de iskan kesintisiz bir şekilde devam etmiştir. Bu sahada özellikle Osmanlı'dan günümüze yerleşmelere bakıldığında bir kısım iskan merkezlerinin zaman içerisinde kaybolduğu dikkat çekmektedir. Bu çalışmada Manisa ve Konya çevresi örneklerinde XVI. yüzyıldan XX. yüzyıla yerleşmelerin ne kadar, nerede, ne zaman ve nasıl kaybolduğuna ilişkin öne sürülen hipotezler üzerinden konu ele alınmıştır. Yerleşmelerin süreç içerisinde kaybolmasında doğal afetler, eşkıyalık, timar sisteminin bozulması, konar-göçerlerin faaliyetleri, vergi baskısı ve kırsalda yaşanan göç gibi faktörler etkili olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca araştırma alanlarında XVI. yüzyıldan XX. yüzyıla değin geçen zaman diliminde yeni yerleşmelerin kurulduğu, bir kısım iskan merkezlerinin yer ve nitelik değiştirerek hayatiyetlerini devam ettirdiği belirlenerek bunlar üzerinde de değerlendirmelerde bulunulmuştur.
Tarsus ve çevresinin fiziki coğrafyası

Tarsus ve çevresini konu alan bu araştırma bir fiziki coğrafya monografyası kapsamında hazırlanmış ve bu kapsamda alanın jeomorfoloji, iklim, hidrografya toprak ve bitki örtüsü gibi doğal çevre unsurları ayrı başlıklar altında incelenmiştir. Araştırma alanında birbirinden fraklı iki jeomorfolojik birim ayırt edilmiştir. Bunlardan birincisi kuzeydoğu-güneybatı doğrultusunda uzanan yüksek rölyef alanı, ikincisi onun güneyinde Akdeniz'e doğru uzanan geniş Tarsus çayı delta ovasıdır. Bu iki birimin yapısında ve jeomorfolojisinde Neojen ve Kuaterner'de meydana gelen aşınma, sedimantasyon ve tektonik hareketler belirleyici olmuştur. Tarsus ve yakın çevresinde hüküm süren iklim rejimine göre termik koşullar bakımından yaz ayları sıcak, kış ayları ılık ve yılda 5-6 ayın ortalama sıcaklığı 20 C'nin üstündedir. Yağış tutarları bakımından kış ve yaz ayları arasındaki farklar çok büyüktür. Tarsus ve yakın çevresi yazları sıcak olan, kışlan pek soğuk geçmeyen, orta derecede yağışlı ve bütün yağışları kış etrafında toplanan iklim şartlarının hüküm sürdüğü Akdeniz iklimine sahiptir. Çalışma alanındaki en önemli hidrografik unsur Tarsus çayıdır. Tarsus çayının yıl içinde maksimum akım değerlerine Nisan, Mayıs aylarında ulaşılmaktadır. Bu dönemde Bolkar dağlarında bulunan karların erimesi, akımı artırmakta ve yatakta su seviyesi yükselmektedir. Tarsus çayı minimum akım değerleri Ağustos, Eylül ve Ekim aylarında saptanmaktadır. Tarsus ve yakın çevresinin doğal bitki örtüsü Akdeniz iklim şartlarının kuvvetli etkisi altındadır. Ancak araştırma alanında uzun bir yerleşme geçmişşine sahip olan insanın varlığı doğal bitki örtüsünü tahrip etmiş ve bitki örtüsü doğal görüntüsünü kaybetmiştir.
Eskişehir Odunpazarı ilçesi'nde kadına yönelik şiddetin mekansal dokusu

Kadına yönelik şiddet günümüzün önemli toplumsal problemlerinden biri haline gelmiştir. Çalışmanın konusunu Eskişehir İli Odunpazarı İlçesi'nde kadına yönelik şiddetin mekansal dağılımı oluşturmaktadır. Nicel araştırma yöntemlerinin kullanıldığı araştırma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm kadına yönelik şiddet suçlarının mahallelere göre dağılımını esas almıştır. Kadına yönelik şiddet suçları mahallenin sosyoekonomik yapısına, eğitim durumuna, medeni duruma ve mesleğe göre değişip değişmediğine mekansal olarak nasıl farklılaştığına odaklanmıştır. Araştırma sorularının nesnel olması nedeniyle bu bölüm pozitivist epistemoloji ile uyumludur. Araştırma soruları ontolojik açıdan dış gerçeklik olarak kabul edilmiş ve ikincil veriler kullanılarak kadına yönelik suçların mekansal dağılımı betimlenmiştir. Ayrıca suç ve değişkenler arasındaki etkileşim de istatistiksel yöntemlerle incelenmiştir. İkincil veri kaynağı olarak polis kayıtları kullanılmıştır. İkinci bölümde Odunpazarı İlçesi'nde mahallelere göre kadına yönelik şiddet suçlarının nasıl algılandığı, kadına yönelik şiddete bakış açısının nasıl olduğu konusuna odaklanılmaktadır. Bu bölümde bu amacı gerçekleştirmek için veri toplama aracı geliştirilmiştir. Kadına yönelik şiddet eylemleri fiziksel, psikolojik, cinsel ve ekonomik boyutlarıyla ele alınmıştır. Çalışma sonucunda sosyoekonomik durum, meslek, eğitim durumu, mahalle sakinlerinin kadına yönelik şiddete bakış açısı ile kadına yönelik şiddet eylemleri arasında anlamlı ilişki olduğu görülmüştür. Kadına yönelik şiddet eylemlerinin mekansal kümelenmeler oluşturduğu görülmüştür.
Gazipaşa ilçesinin coğrafi etüdü

Gazipaşa İlçesi, Akdeniz Bölgesi'nin Adana Bölümü'nde yer almaktadır. İlçe, 36 13'-36 34' kuzey enlemleri ile 32 15'-32 38' doğu boylamları arasında bulunur. Gazipaşa batıdan Alanya, doğudan Anamur, kuzeyden Sarıveliler ve güneyden Akdeniz ile çevrilmiştir. İlçenin yüzölçümü 921 km 'dir. Gazipaşa İlçesi'ni oluşturan arazide, Paleozoik, Mesozoik, Tersier ve Kuaterner'e ait formasyonlar yer almaktadır. Araştırma sahasının ana morfolojik ünitelerini: dağlık ve tepelik sahalar, ovalık sahalar, aşınım yüzeyleri ve kıyı bölgesi oluşturur. Etüt sahasında Akdeniz İklimi'nin genel özellikleri görülmekle birlikte, sahanın kuzeyinde, Akdeniz ikliminin karakteristik özelliklerinden uzaklaşılmaktadır. Devamlı akan akarsuyun yok denecek kadar az olduğu sahada, Delice, Bıçkıcı ve Hacımusa dereleri en önemli hidrolojik unsurlardır. Gazipaşa İlçesi'ni oluşturan sahada büyük toprak gruplarından, kireçsiz kahverengi orman, kahverengi orman ve kırmızı Akdeniz, alüvyal, kolüvyal, regosol ve yüksek dağ-çayır toprakları yer almaktadır. İnceleme alanındaki bitki toplulukları; orman, çalı ve alpin formasyonlar olmak üzere üç ana gruba ayrılır. Araştırma sahasının 2008 yılı itibariyle nüfusu 48 675 kişidir. Bu nüfusun % 50 ,7'si (24 680 kişi) erkeklerden, % 49 ,3'ü (23 995 kişi) kadınlardan oluşmaktadır. Nüfusun büyük bir bölümü, ilçe merkezinde ve merkeze yakın verimli tarım arazilerinin bulunduğu yerleşmelerde toplanmıştır. Gazipaşa'da yerleşmenin tarihi MÖ 3000'lere, Sümer egemenliğine kadar uzanmaktadır. Saha Hitit, Fenike, Pers, Helen, Mısır, Roma, Bizans, Selçuklu, Teke ve Karamanoğulları beylikleri ile Osmanlı hakimiyetinde kalmıştır. Sahada 1 ilçe merkezi, 1 kasaba ve 41 köy bulunmaktadır. Gazipaşa'da ekonomik yapının tarıma dayalı olduğu görülür. İlçe merkezinde, idari fonksiyona bağlı olarak, hizmet sektörü ve ticaret gelişmiştir. Sanayi faaliyetlerinin gelişmediği sahada, zeytinyağı fabrikaları ile küçük imalathaneler ve tamir atölyeleri öne çıkan kuruluşlardır.
Kanal İstanbul mücavirinin mühendislik jeomorfolojisi

İstanbul'un batısında, Çatalca Platosu üzerinde inşa edilmesi planlanan Kanal İstanbul, henüz projelendirme aşamasında olan bir su yoludur. Marmara Denizi ile Karadeniz arasındaki bağlantıyı sağlayacak olan kanalın güneyde Küçükçekmece Gölü'nden başlamak suretiyle kuzeye doğru Sazlıdere vadisi ve Sazlıdere Barajını kat ederek sırasıyla Sazlıbosna, Dursunköy, Baklalı köylerini geçip Terkos Gölü doğusundan Karadeniz ile birleşmesi planlanmaktadır. Bu çalışma söz konusu hattın mücavirini mühendislik jeomorfolojisi bakımından incelemek üzere hazırlanmış olup doğal ortamın sunduğu şartların mühendislik ile ilişkisini irdelemektedir. Sahada hüküm süren her bir parametrenin coğrafi bakış açısı kapsamında bir bütün olarak incelendiği çalışmada, Kanal İstanbul mücavirinin mühendisliğe elverişlilik durumu hassasiyetle incelenmiş ve inşa sürecinde çalışmada elde edilen bulguların dikkate alınması önerilmiştir. Giriş kısmında sahanın genel coğrafi özelliklerinin aktarıldığı çalışma, temelde iki bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında saha, fiziki ve beşeri coğrafya özellikleri bakımından iki başlık altında ele alınmış olup önce jeoloji ve tektonik, jeomorfoloji, hidrografya, toprak, iklim, vejetasyon bakımından incelenmiş, ardından nüfus ve yerleşme, ekonomik faaliyetler, turizm ve ulaşım konularına değinilmiştir. Amaç ve kapsam ile materyal ve metodun ortaya konulduğu bu kısım sahanın mevcut şartlarını ve araştırmada izlenen yolu tanımlamaktadır. Bahsi geçen konulara dair haritalama işleminin yapılmasıyla genel coğrafi özellikler görsel nitelik kazanmış ve bu yolla anlatıma katkı sağlanmıştır. Sahanın jeomorfolojik özelliklerini ayrıntılı olarak arz etmek gayesiyle oluşturulan birinci bölümde önce morfometrik analizlere yer verilmiş ardından jeomorfolojik üniteler ele alınmıştır. Morfometrik indislerin kullanılması yoluyla analitik incelemeye tabi tutulan sahanın rölyef özellikleri niceliksel olarak ifade edilmiş ve bu sayede morfoloji hakkındaki ihtilaflı durumların önüne geçilmiştir. Hemen ardından saha jeomorfolojisi, temel üniteler ve oluşumlarına göre jeomorfolojik şekiller olarak ayrı ayrı incelenerek ayrıntılı bir şekilde aktarılmıştır. Çalışma alanının mühendislik jeomorfolojisine ayrılan ikinci bölümde ise saha topografya, litoloji, tektonik, zemin mekaniği, arazi kullanımı ve toprak gibi konular bakımından incelenmiş olup bu parametrelerin her birine önce etki ettiği nispette katsayı verilmiş daha sonra unsurların kendi içindeki etki değerine göre hiyerarşik boyut kazandırılmıştır. Tüm bunların sentezlenmesi yoluyla elde edilen mühendislik jeomorfolojisi haritası ile Kanal İstanbul mücavirinde hangi bölgelerin mühendislik faaliyetlerine elverişli olduğu hangi bölgelerin elverişsiz olduğu mekansal analiz çerçevesinde açıklığa kavuşturulmuştur. Sonuç olarak, yapısall özelliklerden beşeri ve ekonomik unsurlara kadar geniş bir yelpazede değerlendirme yapmaya olanak sağlayan coğrafi bakış açısı ile sahada etkili bütün unsurlar bir arada değerlendirilmiş, sebep sonuç ilişkisi içerisinde Kanal İstanbul mücaviri için mekana ve mekansal organizasyona dair çıkarımlarda bulunulmuştur.
Kırsal yoksulluğun coğrafi açıdan analizi: Yenice ilçesi örneği

Dünya genelinde artan şehirleşmeye rağmen yoksulluk kırsal bir olgu olarak varlığını devam ettirmektedir. Tüm dünyada yoksulların büyük bölümü kırsal alanlarda yaşamakta ve geçimlerini tarım, hayvancılık, ormancılık ve ilgili sektörlerde çalışarak sağlamaktadırlar. Kırsal hanelerin tarımsal gelire olan bu bağımlılığı ise ekonomik anlamda savunmasızlığa maruz kalmalarına ve devamlı yoksulluk riski taşımalarına neden olmaktadır. Yoksullar belirli alanlarda yoğunlaşma eğilimindedir. Bu durum uygulanacak politikalar için önemli bir ipucudur. Her mekanın kendine has özellikleri vardır ve yoksul alanların karakteristiklerinin tanımlanması, yoksulluğun yerel ölçekteki esas sebeplerinin belirlenerek buna yönelik alternatifler üretme açısından büyük değer taşır. Bu çalışmada Çanakkale ilinin Yenice ilçesinde kırsal yoksulluğun dağılışında etkili olan coğrafi unsurların belirlenmesi amaçlanmıştır. İnceleme alanındaki yerleşmelerde eksik verilerin tamamlanması amacıyla anket çalışması uygulanmıştır. Yerleşmelere ait tarımsal üretim verileri, devlet yardımları ve diğer sosyal transferler dikkate alınarak her yerleşme için kullanılabilir gelir hesaplanmıştır. Elde edilen kullanılabilir gelir ve yoksulluk endeksleri kullanılarak yoksul yerleşmeler belirlenmiştir. Yoksul olarak belirlenmiş alanların coğrafi özellikleri değerlendirilerek ilçenin yoksulluk profili oluşturulmuştur. Yoksulluğun nedenlerinin belirlenmesine yönelik uluslararası kuruluşlar tarafından tanımlanmış kırsal yoksulluk göstergeleri kullanılarak yoksulluğun mekansal dağılışındaki belirleyici unsurlar tespit edilmiştir.
Üçkuyular köyünün coğrafi etüdü

ÜÇKUYULAR KÖYÜNÜN COĞRAFİ ETÜDÜ Halil GÜLTEKİN Orta Öğretim Sosyal Alanlar Eğitimi Ana Bilim Dalı Coğrafya Eğitimi Bilim Dalı Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Mayıs 2001 Danışman : Doç. Dr. Lütfi ÖZAV Araştırma sahasını oluşturan Üçkuyular köyü, Ege bölgesinin İçbatı Anadolu bölümünde Uşak ili sınırlan içerisinde yer almaktadır. Yönetim bakımından bağlı bulunduğu Uşak il merkezinin, yaklaşık 45 km. kuzeybatısında yer alır. Üçkuyular köyünü kapsayan saha doğuda ve güneydoğuda Halil Efendi Çiftliği köyü, güneyde ve batıda Karakuyu köyleri ile çevrilidir. Araştırma sahası kuzeyde ise Manisa toprakları ile komşudur. Sahanın ortalama yükseltisi 850 metredir. Bölge Akdeniz ile karasal iklim arasında geçiş özelliği gösteren yan kurak ve orta sıcaklıkta iklim koşullannın etkisi altındadır. Uşak meteoroloji istasyonunun 61 yıllık verilerine göre, ortalama sıcaklık 12.3 C, yıllık ortalama yağış miktan 534. 4 mm. dir. Üçkuyular köyünde egemen olan iklim koşullannın etkisi altında, Ege ve İç Anadolu bölgelerinin özelliklerini yansıtan bitkilere rastlanmaktadır. Esas olarak Akdeniz flora alanına giren sahada, Turan Ön Asya step florasına ait türler de yaygın olarak gözlenmektedir. Araştırma sahasında kahverengi orman topraklan geniş yerin tutmaktadır. Bunun yanında kireçsiz kahverengi orman topraklan, rendzinalar ve kireçsiz kahverengi topraklar diğer toprak gruplarım oluşturmaktadır. Köy nüfusu ile ilgili eldeki veriler Cumhuriyet dönemi ile sınırlıdır. Bu döneme ait veriler incelendiğinde, nüfusun fazla artmadığı görülür. Çünkü 1940 yılında 445 olan nüfus, 57 yıllık devrede % 7.4 oranında artarak 478 kişiye yükselmiştir. Bu da saha dışına yönelik göç hareketlerinin bir sonucudur. Araştırma sahasında yerleşme dağınık dokuludur. Bunun en önemli nedeni topografya şartlandır. Konutlarda doğal çevre şartlanna uyum belirgin olduğu dikkati çekmektedir. Köyde 120 tane konut vardır. Sahada temel ekonomik faaliyetleri, tarım ve hayvancılık meydana getirmektedir. Bölgenin doğal çevre şartlan ile, nüfusun sosyal ve ekonomik özellikleri söz konusu faaliyetlerin belirleyicisi olmuştur. Dağlık alanlann geniş yer kaplamasına bağlı olarak, ekip biçme faaliyetlerinin sınırlı kalışı tanmın genel karakterini belirlemiş ve ekip biçme faaliyetlerinin ile hayvancılığın birlikte yürütülmesini zorunlu hale getirmiştir. Üçkuyular köyündeki ticari faaliyetler pek canlı değildir. Genellikle hayvan ve hayvansal ürünler Uşak il merkezinde satışa sunulmaktadır. Aynca aileler ihtiyaç duyduktan maddeleri söz konusu yerden temin etmektedirler. Köy 45 km.'lik karayolu ile il merkezine bağlanmaktadır.
Eber Havzasında toprak erozyonunun değerlendirilmesi

Bu çalışmada amaç Düzenlenmiş Üniversal Toprak Kaybı Denklemi Yöntemi ve Coğrafi Bilgi Sistemi kullanılarak çalışma alanında toprak kaybının görüldüğü sahaları, sahalardaki toprak kaybı miktarını ve şiddetini ortaya koymaktır. Bu amaçla Afyonkarahisar İli'nde yer alan yaklaşık 780 km2 lik bir alan kaplayan Eber Gölü Havzası çalışma alanı olarak seçilmiştir. Sahanın seçiminde Eber Gölü çevresinin litoloji ve toprak özellikleri, Göl ve çevresinde yükselti farkının fazla olması ve bitki örtüsünün yoğun tahrip edilmiş olması etkili olmuştur. RUSLE yönteminde 'Düzenlenmiş Üniversal Toprak Kaybı Denklemi'ni oluşturan etmenler topluluğu ele alınmış ve gözden geçirilmiştir. Söz konusu bu etmenler; yağış etmeni, toprak etmeni, eğim ve yamaç uzunluğu etmeni, vejetasyon / bitki örtüsü etmeni ve toprak koruma etmeni dir. Bu etmenlerin her biri için arazi çalışmalarında veriler toplanmıştır. Veriler CBS ortamında bir araya getirilmiş ve CBS'nin veri girişi, veri işleme, analiz ve sunu hazırlama araçlarından faydalanılmıştır. Bu çalışmalara temel oluşturacak RUSLE etmenlerinin her biri CBS ortamında sayısal olarak sağlanmış, UA ve arazi çalışmalarından sağlanan verilerle beş ayrı tematik katman elde edilmiştir. Bu beş katman daha sonraki analizler için raster veri formatına dönüştürülmüştür. Son aşamada ise her bir etmeni temsil eden katmanların bindirilmesi ile sonuç haritası elde edilmiştir. Sonuç olarak potansiyel toprak kaybı değerlerine göre; beş sınıfa bölünerek Eber Gölü Havzası için potansiyel risk sınıfları haritaları oluşturulmuştur. Potansiyel toprak kaybı açısından Eber Havzasında erozyon riski 5 sınıfta ve 0 ile 85 ton/ha/yıl arasında değişmektedir. Eber Gölü Havzasında % 28 çok hafif, %13 hafif, %14 orta, % 14 şiddetli ve %12 çok şiddetli erozyon saptanmıştır.