turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocukluk çağı travmaları, yetişkinlik döneminde bağlanma biçimi ve öz anlayış arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Çocukluk çağı travmalarının gelecek yaşamdaki psikolojik sorunlarla ilişkili olduğu yapılan araştırmalarda görülmektedir. Bireylerin çocukluk yıllarında ihmal ve istismar yaşantılarına maruz kalması, güvensiz bağlanma geliştirmelerine neden olarak yetişkin yaşantılarındaki ilişkilerini etkileyebilmektedir. Çocuklukta yaşanan travmaların ve güvensiz bağlanma biçimlerinin sağlıklı süreçlerle ilişkilendirilen öz-anlayışı da olumsuz etkilediği düşünülebilir. Bu araştırma, bireylerin çocukluk çağında yaşadıkları travmaları, bağlanma ve öz anlayış arasındaki ilişkileri araştırmayı amaçlamaktadır. Bununla birlikte çocukluk çağı travmaları, bağlanma ve öz anlayış düzeyinin yaş, cinsiyet, medeni durum, eğitim durumu, çalışma durumu, gelir düzeyi ve psikiyatrik tanının olup olmaması gibi değişkenlere bağlı olarak incelenmesi çalışmanın diğer hedefleridir. Anketler online formlar üzerinden uygulandığından, örneklem, yansız olarak ulaşılan ve farklı gruplardan oluşan 18 yaş üzeri kişilerden oluşmaktadır. Araştırmaya 212'si (%70,7) kadın, 88'i (%29,3) erkek olan 300 kişi katılmıştır. Bu çalışmada Kişisel Bilgi Formu, Çocukluk Çağı Ruhsal Travma Ölçeği, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II ve Öz Anlayış Ölçeği kullanılmıştır. Duygusal istismar, cinsel istismar, fiziksel istismar ve fiziksel ihmal alt boyutlarının kaygılı bağlanma, duygusal ihmal alt boyutunun ise kaçınan bağlanma üzerinde anlamlı bir yordayıcı olduğu görülmektedir. Duygusal ihmal ve duygusal istismar ve kaygılı bağlanmanın katılımcıların öz anlayış düzeyleri üzerinde anlamlı bir yordayıcı olduğu saptanmıştır. Elde edilen bu sonuçlara göre, tedavi sürecinde bireylerin çocukluk çağında yaşadıkları travmaların ve bağlanma biçimlerinin birlikte ele alınması, bunu yaparken öz anlayış düzeyinin artırılmasının iyileşme sürecine katkıda bulunacağı düşünülebilir.
60-72 aylık çocuklara yönelik hazırlanan cinsellik eğitimi programının çocukların cinsel gelişimine etkisi

Bu araştırmada okul öncesi dönemindeki 5-6 yaş grubundaki çocukların cinsellik ile ilgili konulardaki bilgi düzeyleri, bilişsel ve duygusal hazır bulunuşlukları dikkate alınarak oluşturulan cinsellik eğitim programının çocukların cinsel gelişimlerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırma, Öntest-Sontest Kontrol Gruplu Deney Deseni ile yapılan deneysel bir çalışmadır. Araştırmanın örneklemi, İzmir İzelman A. Ş. Genel Müdürlüğündeki anaokullarında öğrenim görmekte olan 5-6 yaş grubu 30'u deney 30'u kontrol grubuna dahil edilen 60 çocuktan oluşmaktadır. Araştırmada çocukların cinsellikle ilgili bilgilerini belirlemek amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen 'Cinsellik Bilgi Düzeyine Yönelik Soru Listesi' ve 'Kişisel Bilgiler Formu' kullanılmıştır. Araştırmada deney grubuna çocukların cinsellik bilgi düzeylerini artırmaya yönelik 8 oturumluk Cinsellik Eğitimi Programı uygulanmış, kontrol grubuna ise hiçbir uygulama yapılmamıştır. Verilerin analizinde kovaryans analizi, bağımlı ve bağımsız gruplar için t testi kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizi sonucunda elde edilen bulgulara göre deney grubuna dahil edilen çocukların 'Cinsellik Bilgi Düzeyine Yönelik Soru Listesi'nden aldıkları son test puan ortalamaları öntest toplam puan ortalamalarından anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Kontrol grubuna dahil edilen çocukların son test puan ortalamaları ile öntest puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak bir farklılaşma bulunmamıştır. Deney ve kontrol grubuna dahil edilen çocukların son test toplam puanları arasında anlamlı bir farklılık olduğu saptanmıştır. Ayrıca cinsellik eğitimi programının Long-Lasting etkisi deneyin bitiminden sonra da devam ettiği saptanmıştır.
Bağlanma ile öfke düzeyi ve ifadesi arasındaki ilişkide erken dönem uyumsuz şemaların aracı rolü

Bu araştırmada öfke düzeyi ve ifadesini açıklamaya yönelik yeni yaklaşımlardan faydalanarak aracı bir model oluşturulması hedeflenmiştir. Buna göre; erken dönem uyumsuz şemaların bağlanma ile öfke düzeyi ve ifadesi arasındaki aracı rolüne yönelik bir model şekillendirilmiş ve bu modelde cinsiyet ve bağlanma figürü farklılıklarına da yer verilmiştir. Bu kapsamda araştırmaya 17-28 yaş aralığında 444 üniversite öğrencisi katılmıştır. Katılımcılar Demografik Bilgi Formu, Ebeveyne ve Akran Bağlanma Envanteri, Young Şema Ölçeği Kısa Form- 3 ve Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarz Ölçeği'ni tamamlamışlardır. Kadın ve erkek farklılıklarının belirgin olarak ortaya çıktığı araştırmada aracı model testi her iki cinsiyet için de ayrı olarak yürütülmüştür. Hem kadın hem de erkek katılımcılar için bağlanma ile öfke arasındaki ilişkide erken dönem uyumsuz şemaların aracı rolü olduğu doğrulanmıştır. Cinsiyet farklılıklarına ek olarak araştırma modelinde bağlanma figürleri açısından ortaya çıkan farklılıklar dikkat çekmiştir. Buna göre kadınlar ve erkeklerde öfkenin ifade edilmesinde ve düzeyinde farklı şemalar etkili olurken bu şemaların anne, baba veya akrana bağlanma düzeylerinden farklı olarak etkilendikleri bulunmuştur. Sonuçlar hem öfkenin bağlanma ve şemalar aracılığıyla açıklanabilmesi açısından hem de uygulamaya katkıları açısından tartışılmıştır.
Effects of violent game addiction on executive functions, response inhibition and emotional memory

Bu çalışmanın birinci amacı, şiddet içerikli oyun bağımlılığının, yönetici işlevler, tepki inhibisyonu ve duygusal bellek üzerindeki etkisinin, saldırganlık, empati, kişilik, depresyon, kaygı ve yaşam memnuniyeti ile ilişkisini incelemektir. Çalışmanın ikinci amacı oyun bağımlısı olan kişilerin gösterdikleri belirtiler, oyun oynama arzusu ve oyun oynama dürtüsü gibi değişenler temelinde oyun bağımlılığını teşhis etmede gerekli olan esasların belirlenmesine katkı sağlamaktır. Çalışma 20 kız, 34 erkek üniversite öğrencisi ile yürütülmüştür. Katılımcılar, haftalık oyun oynama süresi, DSM baz alınarak oluşturulmuş patolojik kumar bağımlılığı belirtileri ve oyun bağımlılığı ölçeğinden aldıkları puanlara göre bağımlı, risk grubu ve kontrol grubu olmak üzere üç gruba ayrılmışlardır. Katılımcıların ilgili psikolojik süreçleri, Weiss Arzu Etme Ölçeği, Oyun Oynama Dürtüsü Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği, Buss-Perry Agresyon Ölçeği, Durumluk-Sürekli Anksiyete Ölçeği, Eysenck Kişilik Anketi Kısa Formu, Kişilerarası Tepkisellik Ölçeği ve Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Ölçeği Kısa Formu uygulanarak ölçülmüştür. Ayrıca, bilişsel süreçleri ölçmek için yönetici işlevler, tepki inhibisyonu ve duygusal bellek görevleri kullanılmıştır. Sonuçlar, şiddet içerikli oyun oynamanın yürütücü işlevler ve tepki inhibisyonunu olumsuz etkileyebildiğini göstermiştir. Fakat duygusal uyaranlara verilen yanıtlardaki yanlılık açısından gruplar arasında bir fark gözlenmemiştir. Ayrıca, risk ve bağımlı gruplardaki kişilerin oyun oynama arzusu ve dürtüsünün, saldırganlık ve psikotisizm seviyelerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Öte yandan, depresyon, kaygı, empati ve yaşam memnuniyeti açısından gruplar arasında bir fark elde edilmemiştir. Bu bulgular ilgili literatür altında tartışılmıştır. Ayrıca, gelecekteki çalışmalara ve klinik uygulamalara yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Ortaokul öğrencilerinde akademik başarının rekabetçi tutum ve problem çözme becerileri açısından incelenmesi

Amaç: Bu araştırmanın amacı ortaokul öğrencilerinde akademik başarının rekabetçi tutum ve problem çözme becerileri açısından incelenmesidir. Araştırmada amaç doğrultusunda genel tarama modelinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Yöntem: Bu araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Ankara ilinde öğrenim gören ortaokul öğrencileri oluşturmaktadır. Ankara İli ilçelerine göre tabakalara ayrılmıştır. Random olarak seçilen merkez ilçelerden Mamak, Yenimahalle, Etimesgut, Çankaya merkez ilçeleri diğer ilçelerden ise Çubuk ilçesinden, ortaokul öğrenci sayıları dikkate alınarak 12 okul ve bu okullardan 426 öğrenci tesadüfi olarak seçilmiştir. Araştırmada öğrencilerin problem çözme becerileri puanlarını belirlemek amacıyla 'Problem Çözme Envanteri' ve rekabetçi tutumlarının belirlenmesi amacıyla ise 'Rekabetçi Tutum Ölçeği' kullanılmıştır. Öğrencilerin akademik başarı düzeyleri, kişisel bilgi formunda yer alan yıl sonu başarı notları alınarak kullanılmıştır. Cinsiyet, ailenin sosyo-ekonomik düzeyi ve sınıf düzeyi gibi bilgilerin toplanabilmesi için araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırma kapsamında verilerin analizi 'IMB SPSS 21' paket programı ile gerçekleştirilmiştir. Ortaokul öğrencilerinin rekabetçi tutum ve problem çözme becerilerinin akademik başarı üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla hiyerarşik regresyon analizi uygulanmıştır. Bulgular: Araştırmada, cinsiyete göre ortaokul öğrencilerinin problem çözme beceri düzeyleri ve rekabetçi tutumlarında anlamlı bir fark olmadığı görülürken, akademik başarı düzeylerinde ise erkeklerin kızlara oranla daha yüksek akademik başarıya sahip olduğu bulunmuştur. Öğrenim görülen sınıf düzeyine göre; ortaokul öğrencilerinin rekabetçi tutum, akademik başarı ve problem çözme beceri anlamlı farklılıklar olduğu görülmüştür. Ailenin algılanan sosyoekonomik düzeyine göre; ortaokul öğrencilerinin problem çözme beceri düzeyi, rekabetçi tutumları ve akademik başarılarında anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur. Ayrıca araştırma sonucunda problem çözme becerisi ile rekabetçi tutumun birlikte, akademik başarının % 10'nu açıkladığı sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç ve Öneriler: Bu araştırma, ortaokul öğrencilerinin akademik başarıları üzerinde problem çözme becerilerinin ve rekabetçi tutumlarının etkili olduğunu göstermektedir. Eğitim kurumlarında öğrencilerin problem çözme becerilerinin geliştirilmesi amacıyla çalışmalar yapılmalıdır. Rekabetçi tutumun hangi düzeyde öğrenciler üzerinde olumlu etkilere sahip olabileceğine yönelik araştırmaların yapılması önerilmektedir.
Yetişkinliğe geçiş döneminde yabancılaşma: çocukluk çağı ruhsal travmaları ve eylemliliğin etkisi

Gelişimde, çocukluk döneminde yaşanılan problemler önemli yer tutmaktadır. Çocukluk çağı travmalarının yetişkinliğe geçiş döneminde yabancılaşmayı artırabileceği ve eylemlilik düzeyini azaltabileceği düşünülmektedir. Bu üç değişkenin ilişkisinin birlikte ele alınması ilgili alana katkı sağlayabileceği gibi, yetişkinliğe geçişin doğasının daha iyi anlaşılmasına da yardımcı olabilir. Bu bağlamda, bu araştırmanın temel amacı, çocukluk çağı ruhsal travmaları ve eylemliliğin yabancılaşma üzerindeki etkisini incelemektir. Bu çerçevede bir model tanımlanmış ve aşağıdaki hipotezler test edilmiştir. a. Çocukluk çağı ruhsal travmalarının eylemlilik üzerindeki negatif etkisi anlamlıdır. b. Eylemliliğin yabancılaşma üzerindeki negatif etkisi anlamlıdır. c. Çocukluk çağı ruhsal travmalarının yabancılaşma üzerindeki pozitif etkisi anlamlıdır. Bu çalışma, kesitsel desenin kullanıldığı ve var olan durumu sorgulayan betimsel bir araştırmadır. 269'u erkek (%47,5) ve 297'si kadın (%52,5) olmak üzere araştırma grubunu toplam 566 (18- 25 yaş aralığı) birey oluşturmaktadır. Araştırmada verilerin toplanabilmesi için Kişisel Bilgi Formu, Dean'ın Yabancılaşma Ölçeği, Çok Yönlü Eylemli Kişilik Ölçeği ve Çocukluk Çağı Ruhsal Travmaları Ölçeği kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, grupta 73 katılımcı (%13) travmasını inkar etmektedir. Ward'ın küme analiz yöntemi ile elde edilen sonuçlara göre, 253 kişi (% 44,7) gelişimsel bireyleşme, 313 kişi (% 55,3) ise varsayılan bireyleşme grubundadır. Ki-kare analizi sonucunda bireyleşme türlerinin yaşa ( 1 ,454, p > .05) ve cinsiyete ( 0 ,218, p > .05) göre farklılaşmadığı bulunmuştur. Yabancılaşma, bireyleşme türüne göre (t(563)= -3.017, p<.01) farklılaşırken, cinsiyete göre anlamlı biçimde farklılaşmamaktadır (t(698)= -1.088, p>.05). Analiz sonuçları katılımcıların yabancılaşmalarının travmayı inkar etme durumlarına göre anlamlı bir biçimde farklılaşmadığı görülmektedir. (F (2, 562) = 2 ,04, p>.05). Ayrıca, katılımcıların yabancılaşma puanlarının yetişkinliğe geçiş konusundaki görüşlerine göre anlamlı bir biçimde farklılaştığı bulunmuştur. (F (2, 562) = 13 ,36, p<.01). Model analizi sonuçlarına göre çocukluk çağı ruhsal travmaları eylemliliği pozitif yönde orta düzeyde ( =.39, p<.01) ve eylemlilik yabancılaşmayı negatif yönde düşük düzeyde ( = -.10, p<.05) yordamaktadır. Araştırmada çocukluk çağı ruhsal travmalarının eylemlilik üzerindeki pozitif etkisi katılımcıların yaşadıkları travmaların ardından gelişim göstermelerine bağlanmıştır, yani travma sonrası büyüme/gelişim sağlayan katılımcıların daha eylemli olabileceği görülmektedir. Eylemliliğin yabancılaşma üzerindeki negatif etkisi Synder'in Umut Kuramı üzerinden açıklanmıştır. Umut eylemliliğin alt boyutları olan özsaygı, özyeterlilik, yaşam amaçları ve iç denetim odağı ile ilişkilidir. Teorik açıdan umutlu bireylerin daha eylemli olduğu, yabancılaşan bireylerin umutlu bireylerin özelliklerine kıyasla daha az eylemli oldukları sonucuna ulaşılmaktadır.
Ortaokul öğrencilerinin fen bilgisi dersindeki motivasyon kaynaklarının incelenmesi

Öğrenciler arasındaki rekabetin artmasıyla birlikte, başarıyı artırma çabaları da artmaktadır. Bireyin motivasyonu hangi işte, hangi derste olursa olsun, o bireyden alınacak verimi veya o bireyin başarısını, kişisel doyumunu artırmakta ve bu sayede başarıya inanan ve kendine güvenen bireyler yetişmektedir. Bu araştırma ortaokul öğrencilerinin fen öğrenmeye yönelik motivasyonlarını etkileyen değişkenlerin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini amaçlı örneklem yöntemi ile seçilen Kırşehir il merkezindeki dokuz ortaokulda okumakta olan 772 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Dede ve Yaman (2008) tarafından geliştirilen Fen Öğrenmeye Yönelik Motivasyon Ölçeği, araştırmacı tarafından geliştirilen demografik özellikler ve öz disiplin tarama soruları kullanılmıştır. İnceleme, tarama modeli yönteminden yararlanılarak yapılmış, kesitsel-enlemsel araştırma deseni yaklaşımıyla desenlenmiştir. Araştırmada nicel veriler, nitel verilerle desteklenerek, nitel-nicel yöntem çeşitlemesinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda; kız öğrencilerin erkek öğrencilere göre daha kolay motive olduğu, evinde alkol kullanan birey bulunmayan öğrencilerin bulunanlara göre kendilerini daha iyi disipline ettiği, dershaneye gitmeyen öğrencilerin iletişime yönelik motivasyonlarının daha yüksek olduğu, sosyal aktivite amaçlı bir kursa giden öğrencilerin araştırma yapmaya yönelik motivasyonlarının ve kendilerini disipline etme yetilerinin daha yüksek olduğu, bireysel çalışmayı sevenlerin sevmeyenlere göre motivasyonlarının ve öz disiplin yetilerinin daha yüksek olduğu bulunmuştur.
Toplumda damgalama eğilimi ve hükümlülere yönelik sosyal mesafe ile ilişkili faktörler

Dünyada ve ülkemizde hükümlü bireylere karşı damgalama ve sosyal mesafe yaygın olarak görülmektedir. Damgalama, toplumsal anlamda son derece zararlı sonuçları olan bir olgudur. Bu çalışmada damgalama eğilimi ve hükümlülere yönelik sosyal mesafe ile ilişkili faktörler incelenmiştir. Araştırmaya, sosyal medya kullanıcıları arasından 730 kişi katılmıştır. Katılımcılara damgalama ölçeği ve sosyal mesafe ölçeği uygulanmıştır. Araştırma sonucunda damgalama eğilimi arttıkça sosyal mesafenin de arttığı saptanmıştır. Damgalamayı etkileyen başlıca faktörler yaş, cinsiyet, çevre, meslek ve iş sektörü olarak bulunmuştur. Çalışmaya katılanların %23,6'sının (N=172) damgalama puanı yüksek iken, %76,4'ünün (N=558) damgalama puanı düşük olduğu tespit edilmiştir. Sosyal mesafenin ise, Cinsiyet, Medeni Durum, Çocuk Sahibi Olma, Yaşanan Çevre, Meslek ve Çalışılan Sektör, Eğitim, Kişinin birinci derece akrabası ya da arkadaşının adli ceza geçmişşi ile ilişkili olarak değiştiği bulunmuştur. Daha önceden ceza ya da ceza ertelemesi aldığını söyleyen katılımcılarda, damgalama eğilimi ve sosyal mesafe puanı diğer katılımcılara göre istatistiksel olarak anlamlı değildir. Daha önceden ceza ya da ceza ertelemesi alan arkadaşı veya birinci derece akrabası olan katılımcılarda sosyal mesafe daha fazla bulunmuştur. Damgalama, toplumsal ve kültürel yapı ile ilgili olmakla beraber eğitim seviyesi yükseldikçe (%89, 1 yükseköğrenim) damgalama ve sosyal mesafenin azaldığı tespit edilmiştir.
Disfluency in second language: A study of Turkish speaker of English

Bu çalışmanın amacı ikinci dilde konuşmadaki aksaklıkları ve el ve baş hareketlerini, tanıdıklıktanıdıkolmama, somut konu tipi-soyut konu tipi, anadilinde konuşan konuşmacı ile konuşmaikincidilinde konuşan konuşmacı ile konuşma gibi koşullar altında incelemektir. Çalışmanın örneklemi Orta Doğu Teknik Üniversitesi'ndeki Temel İngilizce Bölümünden 16 öğrenci ve 3 okutman ve Modern Diller Bölümü'nden bir okutmandır. Okutmanlardan ikisinin ana diliİngilizce, diğerlerinin Türkçe'dirHer öğrenci makarna yapma, yön tarif etme, bahar şenliği ve çakışan sınavlar ve dininyaşantımıza etkisi konular üzerinde kendisine atanan okutmanla konuşmuştur. Bu konuşmalargörsel ve işitsel olarak kaydedilmiştir. Daha sonra, kaydedilmiş veriler konuşmadakiaksaklıklar, el-baş hareketleri ve kontrol edilen değişkenler arasındaki ilişkileri niceliksel olarak araştırmak ve ortaya çıkarmak için yazılı hale getirildi. Levelt'in konuşma üzerine ve Krauss'un vücüt dili üzerine olan modelleri bu çalışmada temel çerçeve olarak kullanılmıştır. Ortaya çıkan karmaşık sonuçları açıklamak için İkili KodlamaTeorisi ve Dil-üstü Farkındalık Teorisi Kullanılmıştır. Bu çalışmanın sonucunda, katılımcıların, kısa süreden ve konu özelliğinden dolayı belirlenensomut konuda daha akıcı konuştukları ortaya çıkmıştır. Benzer olarak, katılımcıların tanıdıklarıbiri ile konuşmaları veya ana dili İngilizce olan biri ile konuştukları durumlarda daha akıcıkonuştukları ortaya çıkmıştır.
Özgül öğrenme güçlüğü görülen çocuklarda uyum ve davranış bozuklukları ile annelerinin bilişsel duygu düzenleme stratejileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada, özgül öğrenme güçlüğü olan 6-14 yaş aralığındaki çocuklarda gözlenen uyum ve davranış bozuklukları ile bu çocukların annelerinin bilişsel duygu düzenleme stratejilerinin ilişkisi incelenmiştir. Araştırmaya İstanbul ilinin Fatih ilçesindeki okullara giden 161 öğrenci ve bunların anneleri (161) dahil edilmiştir. Özgül öğrenme güçlüğü tanısı alan 81 öğrenci ve anneleri ile herhangi bir psikolojik rahatsızlığı olmayan 80 öğrencinin ve annelerinin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Davranış sorunları da değerlendirilen bu öğrencilerden özgül öğrenme güçlüğü tanısı almış 46 erkek ile 35 kız ve herhangi psikolojik bir rahatsızlığı olmayan 39 erkek ile 41 kız araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Çocukların uyum ve davranış sorunlarını belirlemek amacıyla Güçler ve Güçlükler Anketi, annelerin bilişsel duygu düzenleme stratejilerini belirlemek amacıyla Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği ve ailelerin demografik bilgilerini belirlemek amacıyla Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla SPSS- 23 programı kullanılmıştır. Sürekli değişkenler için Pearson analizi kullanılmış, kategorik değişkenler için ise Sperman rho analizinden yararlanılmıştır. Korelasyon analizleri yapılırken bağımsız örneklem t-testi ve tek yönlü varyans analizinden yararlanılmıştır. Yordama oranını belirleyebilmek için regresyon analizi kullanılmıştır. Özgül öğrenme güçlüğü olan çocukların uyum ve davranış bozuklukları alt boyutlarını anlamlı derecede yordadığı bulunmuştur. Özgül öğrenme güçlüğü olan çocukların annelerinin pozitif tekrar odaklanma alt boyutunda anlamlı bir fark belirlenmiştir. Özgül öğrenme güçlüğü tanısı olan çocukların uyum ve davranış bozuklukları arttıkça annelerinin plana tekrar odaklanma stratejisinin anlamlı düzeyde farklılaştığı gözlenmiştir. Demografik özellikler ile çocuklarda görülen uyum ve davranış bozuklukları ile annelerin bilişsel duygu düzenleme stratejileri arasındaki ilişki; cinsiyet, gelir düzeyi ve annenin öğrenim düzeyi açısından değerlendirilmiş ve bulgular kısmında aktarılmıştır.
İş sağlığı ve güvenliğinde psikososyal etken olan mobbing:İş güvenliği uzmanları üzerine nitel bir araştırma

Çalışma yaşamında psikososyal etkenler göz ardı edilmekte ya da dikkate alınmamaktadır. Bu tez çalışmasının amacı Uşak ilinde çalışan iş güvenliği uzmanlarının iş sağlığı ve güvenliğinde psikososyal bir etken olan mobbinge maruz kalıp kalmadıkları, mobbing olgusuyla ilgili düşünceleri, mobbing mağduru olan uzmanların hangi davranışlara maruz kaldıkları, bu süreçten nasıl etkilendikleri ve mobbing olaylarının nasıl önlenebileceğini ortaya çıkarmaktır. Bu doğrultuda Uşak ilinde çalışan 34 iş güvenliği uzmanına ulaşılmıştır.
Sağlıklı yetişkin kadınlarda uygulanan 8 haftalık mat pilates egzersizinin, düşünme stilleri, psikososyal uyum ile mizaç ve karakter üzerine etkisi

Bu çalışmanın amacı, 8 haftalık mat Pilates egzersizinin sağlıklı yetişkin kadınlarda düşünme stilleri, psikososyal uyum ile mizaç ve karakter üzerine etkisini araştırmaktır. Bu doğrultuda, yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmaya, 19-39 yaşları arasında, 20 deney 22 kontrol grubundan oluşan, 42 gönüllü katılmıştır. Psikososyal uyumu ölçmek için, Hacettepe Kişilik Envanteri, düşünme stillerini ölçmek için, Rasyonel-Yaşantısal Düşünme Stilleri Ölçeği ve mizaç ve karakteri ölçmek için ise Mizaç ve Karakter Envanteri, fiziksel aktivite düzeyini ölçmek için Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi kullanılmıştır. SPSS 23 kullanılarak yapılan analizlerde; bağımlı örneklem t-testi, Ki-Kare, Shapiro-Wilk ve Mann Whitney U, Wilcoxon işaretli sıralar testi kullanılmış ve anlamlılık düzeyi 0.05 olarak kurgulanmıştır. 8 hafta sonunda yapılan ölçümler sonucunda, düşünme stilleri açısından ne kontrol grubunda ne de deney grubunda istatistiki olarak anlamlı bir değişme meydana gelmemiştir. Hacettepe kişilik envanterinin sonuçları kontrol grubu için incelendiğinde; kişisel uyum, kendini gerçekleştirme, duygusal kararlılık, psikotik belirtiler, nevrotik eğilimler, sosyal ilişkiler, sosyal normlar ve antisosyal eğilimleri istatistiki olarak anlamlı bir değişime göstermemiştir. Kontrol grubu katılımcılarının cevaplarıyla oluşturulan, sosyal uyum ve aile ilişkileri puanlarında düşüş gözlenmiştir. Kontrol grubunun katılımcılarının sosyal uyum ve aile ilişkileri puanlarında meydana gelen bu değişimin istatistiksel açıdan anlamlı olduğu %95 güvenle söylenebilir. Deney grubunda ise uygulama sonrasında genel uyum, kişisel uyum ve sosyal uyumda anlamlı bir değişiklik gözlenmemiştir. Bununla birlikte, deney ve kontrol grubunun mizaç ve karakter envanteri alt boyutları değerleri istatistiki olarak anlamlı bir farklılık göstermemiştir.