turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Dedegöl dağı buzul jeomorfolojisi etüdü

Bu çalışmada, Türkiye'nin güneybatısında, Batı Toroslar dağ kuşağında yer alan Dedegöl Dağı (2992 m)'nda, Kuvaterner'in soğuk dönemlerinde meydana gelen buzullaşmalara bağlı olarak oluşan buzul jeomorfolojisine ait özelliklerin; arazi çalışmaları, coğrafi bilgi sistemleri, morfometrik analizler, fiziksel temelli modellemeler ve OSL tarihlendirme yöntemi ile belirlenmesi amaçlanmıştır. Bunun için, çalışma alanının jeomorfolojik özelliklerini etkileyen jeolojik, klimatik, morfojenetik faktörler tek tek ele alınmış, bunların buzul jeomorfolojisine etkileri ve yönlendirmeleri belirlenmiştir. Daha sonra, çalışma alanında buzul jeomorfolojisi detaylı olarak incelenmiş, glasiyal ve periglasiyal yer şekilleri belirlenerek haritalandırılmıştır. Belirlenen şekillerden buzul vadisi, sirk ve bazı moren depolarının morfometrik özellikleri, coğrafi bilgi sistemleri kullanılarak ayrıca incelenmiştir. Bunlarla birlikte, çalışma alanında buzul kronolojisi, buzul rekonstrüksiyonu ve paleoiklim çalışmaları yapılmıştır. Yapılan bu çalışmayla, Dedegöl Dağı'nda yaygın buzullaşma izlerinin varlığı tespit edilmiştir. Dedegöl Dağı'nda, topografyanın sınırladığı dağ buzullaşmaları meydana gelmiş olup, buzullaşmalara ait morfolojik deliller; buzul vadileri, sirkler, aretler, piramidal zirveler, törpülenmiş yüzeyler, hörgüç kayalar, buzul çizikleri ve cilaları, değişik türde moren depoları ve sandur oluşumu olarak günümüze ulaşmışlardır. Buzullaşmalar ve bunlara bağlı olarak oluşan şekiller, sahadaki tektonik, karstik ve periglasiyal etken ve süreçlerden etkilenmiş, bazı alanlarda topografya kompleks bir özellik kazanmıştır. Çalışma alanında, buzul rekonstrüksiyonundan elde edilen veriler çerçevesinde, daimi kar sınırının 2230 m olduğu, buzulların 21,2 km alan kapladıkları, buzul dillerinin 1500 m yükseltisine kadar indikleri ve 7 km'yi geçen uzunluğa ulaştıkları belirlenmiştir. Moren depolarının OSL yöntemiyle yapılan tarihlendirilmesinde; Würm 1, Würm 2 ve Holosen'deki Demir Çağı'nın soğuk dönemlerine ait yaşlar elde edilmiş olup, sahada birden fazla buzullaşmanın kanıtlarına ulaşılmıştır.
Mudurnu çayı havzası'nın flüvyo-tektonik jeomorfolojisi

Çalışma sahası Sakarya il sınırları içindeki Taşburun ile Bolu il sınırları içinde kalan Abant Gölü'nün batısı arasında yer almaktadır. Sahayı drene eden ana akarsu Mudurnu Çayı'dır. Dünyanın en önemli doğrultu atımlı faylarından biri olan sağ yanal Kuzey Anadolu Fayı çalışma sahası içindeki başlıca yapısall unsurdur ve orta ve güney kol olmak üzere iki ana kola ayrılmaktadır. Kanal eğimlerini ve patternlerini etkileyen tektoniğe karşı çok hassas olan akarsular, bu çalışmanın başlıca odak noktasını oluşturmaktadır. Bu bağlamda, tektonik hareketlerin akarsular üzerine olan etkilerini ortaya koymak için 34 akarsu havzası seçilmiş ve seçilen bu havzalara hipsometrik ve morfometrik indisler uygulanmıştır. Ayrıca bu 34 havzanın ana akarsularına ait akarsu boyuna profilleri çizilmiştir. Çünkü akarsu boyuna profilleri tektonik aktivitenin önemli işaretçilerinden bir olmalarının yanı sıra bu profiller üzerindeki düzensizlikler ya da anomaliler flüvyal süreçlerin fay hareketlerine özellikle de dikey yer değiştirmelere bağlı olarak gelişen deformasyona verdikleri başlıca cevap olduğundan önemlidir. Havzanın güneyindeki ve kuzeyindeki akarsular arasında ötelenme miktarları bakımından farklılık olduğu gibi, fay segmentleri üzerindeki ötelenme miktarları da farklıdır. Havzanın güneyindeki akarsular üzerinde ötelenme miktarları yüksektir. Güney kolun batıdaki kısmını oluşturan Acalla Fayı'nın kestiği Acalla Deresi üzerindeki ötelenme miktarı 6,9 km ile havzada ölçülen en yüksek değerdir. Havzaya uygulanan hipsometrik ve morfometrik analizlerin sonuçları birlikte değerlendirildiğinde Acalla ve Karapınar dereleri arasında kalan havzanın güneybatısındaki kesimin tektonik olarak havzanın en aktif kısmını oluşturduğu görülmektedir.
Merkezefendi ve Pamukkale ilçelerinin beşeri ve ekonomik coğrafyasının incelenmesi

Bu doktora tezi çalışmasında Denizli iline bağlı Merkezefendi ve Pamukkale ilçelerinin beşeri ve ekonomik coğrafyası incelenmiştir. Çalışmada öncelikle fiziki coğrafya konuları içinde yer alan jeolojik, jeomorfolojik, klimatik, edafik ve biyotik özellikler incelenmiş, daha sonraki bölümlerinde ise fiziki coğrafyanın temellendirdiği zeminde beşeri coğrafya unsurları olan, tarihi özellikler, nüfus, yerleşim, sanayi, ticaret ve turizm özellikleri sahada çalışılmıştır. Bu amaçla geniş bir literatür çalışması ve saha araştırması yapılmış, merkez ilçelerin potansiyel özelliklerini ortaya çıkarmak amacıyla haritalar, uzaktan algılama ve coğrafi bilgi sistemleri kullanılarak hazırlanmıştır. Bununla birlikte 2012 yılına kadar Denizli ilinin merkezini oluşturan saha, 12.11. 2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararname ile iki merkez ilçeye dönüştürülmüş olduğundan dolayı bu tarihten itibaren gerekli olan tüm istatistiki veriler kamu kurumlarından temin edilmiştir. Çalışma sahası Kalkolitik Dönem'den itibaren yerleşime açıktır. Bölgenin gelişiminde en önemli faktör fiziki coğrafya koşullarının uygunluğu olmuştur. İnsan yaşamına uygun klimatik koşulların şekillendirdiği ortamda bulunan bol su kaynakları ile verimli tarım alanları insanları tarih boyunca bu alanlara çekmiştir. Denizli Ovası ile yükseltinin az olması ve nehrin getirdiği kalın alüvyonlarla zenginleşen toprak, tarımsal ürün deseninin çeşitli olmasına olanak sağlamıştır. Ayrıca sahanın İç Anadolu ve Akdeniz Bölgesi arasında geçiş konumunda bulunması ulaşımın gelişmesine olanak tanımış, tüm bu özelliklerle harmanlanan saha, beşeri hayatın şekillenmesinde kendini göstermiştir. 2018 yılı itibarıyla Türkiye'nin ilk 500 şirketi arasında 11 firma ile yer alan Denizli bu anlamda ülke ekonomisinde oldukça önemli bir yere sahiptir. 1988 yılında UNESCO tarafından Dünya Miras Listesine hem doğal hem de tarihi özellikleri ile alınan Pamukkale ören yeri sadece Türkiye'nin değil, dünyanın da önemli turizm destinasyonlarından birini oluşturmaktadır. Termal su kaynaklarının zengin olduğu Karahayıt ve Pamukkale'de inşa edilen Avrupa standartlarındaki turizm işletmeleri hem yurt içi hem de yurt dışından gelen konuklarına hizmet vermektedir. Tüm bu güçlü yanlarının yanı sıra 1950 yılından itibaren sahada yaşanan yoğun nüfuslanma beraberinde çarpık kentleşmesinin oluşmasına sebep olmuş, bu durum hava, su kirliliği olarak kendini göstermiştir. Artan nüfusla beraber tarım topraklarının yerleşmeye açılması sahanın tarımsal potansiyeline zarar vermektedir. Meydana gelen düzensiz şehirleşme kentin siluetini değiştirmiş, şehrin hafızasını oluşturan tarihi yapılar çarpık kentleşmenin kurbanı olmuştur. Artan sanayi faaliyetleri ile sahaya hayat veren Büyük Menderes Nehri'nde meydana gelen yoğun kirlilik tarım topraklarını etkilemiştir. Bu olumsuz durumu ortadan kaldırmak için gerekli düzenlemeler ve artan nüfusa uygun programlar yapılmazsa şehrin geleceği tehdit altında kalacaktır.
Aksu Çayı havzası 'nın fiziki coğrafyası

Aksu Çayı Havzası, Ceyhan Nehri Havzası içerisinde bir alt havza konumunda olup bir açık havza olma özelliği göstermektedir. Havza Arabistan ve Anadolu Levhalarının çarpışma bölgesinde yer almakta olup jeolojik anlamda bütün zamanlara ait araziler görülmektedir. Üst Kretase'de meydana gelen kıtasal çarpışmanın etkisi ile burada kuzey-güney yöndeki sıkıştırmaya bağlı olarak birçok bindirme ve ötelenme gerçekleşmiştir. Bölgede sıkışma rejimine bağlı olarak Doğu Anadolu ve Ölü Deniz Fayları meydana gelmiştir. Bu nedenle havzada geçmişşte birçok büyük deprem yaşanmış ve gelecekte de yaşanma ihtimali devam ettiğinden havza birinci derecede deprem bölgesinde yer alır. Buna ek olarak kuzey-güney yöndeki sıkıştırma sonucunda havzada doğu-batı yönde uzanan Ahır Dağı, Öksüz, Çataldağ, Kandil, Sakarya ve Erince Dağı gibi birçok kıvrımlı dağlar oluşmuştur. Dağlık alanların yanında bölgede meydana gelen faylanmalar sonucunda oluşan çöküntülerle birçok ovanın oluşumu için uygun şartlar oluşmuştur. Antakya-Maraş çöküntü oluğunun uzanışı kuzeyde bu havza içerisinde son bulur. Oluşan şartlara bağlı olarak havza içerisinde Maraş, Türkoğlu ve Narlı Ovaları oluşmuştur. Havzada alçak kesimlerde her ne kadar Akdeniz İklimi görülse de doğuya ve kuzeye doğru gidildikçe karasal iklim etkileri görülmeye başlar. En yaygın toprak tipinin kırmızı kahverengi akdeniz toprakları olduğu havzada ormanların çoğu bozulmuş karakterde olması yanında kızılçamlar ve meşelikler geniş yer kaplarlar. Havza hidrografik açıdan birçok akarsu ve baraj varlığı ile su potansiyeli açısından zengin sayılır.
Osmanlı'dan günümüze Lübnan'ın demografik yapısı

Bu tez çalışmasında Osmanlı döneminden günümüze Lübnan'daki demografik yapının şekillenmesi ve bunda etkili olan faktörler beşeri coğrafya açısından ele alındı. Lübnan, Osmanlı döneminde olduğu gibi günümüzde de pek çok dini cemaatin bir arada iç içe yaşadığı demografik yapının çeşitlilik gösterdiği bir ülkedir. Tarihi süreçte çeşitli sebeplerle farklı ülkelerden bölgeye göç eden dini azınlıklar topografik ve klimatik şartların oluşturduğu uygun coğrafi ortam sayesinde Lübnan'ı sığınak olarak görüp buraya yerleştiler. Ülkenin farklı bölgelerinde yaşayan mezhebi topluluklar tarihi süreçte devlet yönetiminde farklı oranlarda pay sahibi oldular. Lübnan 1517- 1918 arası dört asrı aşan süre boyunca Osmanlı yönetiminde kaldı. Tarihi süreçte idari yapıdaki düzenlemelere bağlı olarak Lübnan'ın sınırları da birçok defa değişti. Bölgenin 1860 sonrasında sürekli dış göç vermesi ve bunların bir kısmının Lozan Antlaşması sonrası geri dönmesi vatandaşlık tartışmalarının tırmanmasında belirleyici olmuştur. Fransızlar 1918- 1943 arası dönemde bölgede manda yönetimleri kurdular. Bu dönemde Lübnan özelinde ihdas edilen Konfesyonel yönetim sistemi ile başta Maruniler olmak üzere Hristiyan unsurları yönetimde baş aktör haline getiren yasal düzenlemeler yapıldı. Lübnan'da Fransızlar eliyle yapılan anayasal düzen, bağımsızlık sonrası dönemde, Müslüman nüfus sayısı ve oranının artmasıyla temsilde adaletsizlikten doğan iç çatışmalara sebep oldu. 1989'da yapılan Taif Antlaşması'yla temsilde bir nebze eşitlik sağlandı. Ancak Lübnan'da 1932 yılından beri nüfus sayımının yapılamaması, sürekli iç krizlerin oluşmasına zemin hazırlamaktadır. Ayrıca İsrail devletinin kurulmasından sonra yurtlarından sürülen Filistinli mültecilerin önemli kısmının Lübnan'a sığınması, dinler arası iç savaşların başlangıcına sebebiyet vermiş, kimlik tartışmalarını gündemde tutmuştur. Bu çalışmada Lübnan'ın karmaşık dini ve mezhepsel yapısını ortaya koymak açısından Müslüman ve Hıristiyanların farklı mezheplere göre dağılımına yer verildi. Ayrıca idari sisteminin tarihi süreçte değişen yapısı incelendi. Osmanlı döneminde Suriye ile aynı idari birimin çatısı altında yer alan Lübnan toprakları mümkün olduğunca ayrı birim şeklinde ele alınarak incelendi.
Çiftlik ilçesinin beşeri ve ekonomik coğrafyası

Yüksek lisans tez çalışması olarak incelediğimiz, Niğde iline bağlı Çiftlik ilçesi, 1989'da Aksaray'ın il yapılıp Niğde'den ayrılmasıyla ilçe merkezi olmuştur. Tezde Çiftlik ilçesi beşeri ve ekonomik yönden ele alınmıştır. Niğde ilinin güneybatısında 453, 7 km2'lik alan kaplayan ilçede 9 köy, 4 kasaba ve bir de ilçe merkezi bulunmaktadır. Tamamen volkanik kütlelerle çevrili olan ilçe Melendiz ova tabanında yer almaktadır. Çiftlik ilçesi Orta Anadolu'da bulunmasından dolayı tipik karasal iklim görülmektedir. Denizden yüksekliğinin fazla olması sebebiyle (1450 m) yağış kısmen fazla, hava sıcaklıkları da daha düşüktür. Sahadaki yükseltiler 3. zaman volkanikleri olup ova tabanı 4. zaman alüvyonları ile kaplıdır. İlçenin en önemli su kaynağı ise ovayı drene eden ve Tuz gölüne dökülen Melendiz suyudur. İlçenin geçim kaynağı tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Özellikle patates ziraatı ve mera hayvancılığı gelir getiren ekonomik uğraşlar arasındadır. Sahadaki nüfus fazla olmasına rağmen gerek göç durumu, gerekse nüfusun niteliği bakımından farklılık göstermektedir. Bu nedenle hane yapısı, sosyal durumu ve cinsiyet oranları tek tek incelenmiştir. İlçe genelinde erozyon, anız yakma ve hayvan gübrelerinin yanlış kullanımı mevcut çevre sorunları olarak sayılabilir. ı
1927 genel nüfus sayımı coğrafi analizi

Geçmişten günümüze bütün devletler, çeşitli amaçlar için farklı yöntemler kullanarak nüfus sayımları yapmışlardır. Genellikle halkın arasında askere alınacak ve vergi verecek kişilerin tespitini amaçlayan nüfus sayımları, binlerce yıl bu amacın dışına çıkamamıştır. Başlangıçta ilkel yöntemlerle yapılan nüfus sayımları, günümüze kadar olan süreçte bilimsel yöntemlerle, günümüzde ise elektronik ortamlarda yapılmaktadır. Dünyada bilimsel yöntemlerle yapılan ilk nüfus sayımları 20. Yüzyılda Avrupa'nın farklı ülkelerinde yapılmıştır. Osmanlı Devleti'nde dönem dönem farklı amaçlarla sayımlar yapılsa da bu sayımlarda bilimsel yöntemler kullanılmamıştır. Osmanlı Devleti'nin mirasçısı durumunda olan Türkiye'de ise, ilk kez 1927'de modern anlamda genel nüfus sayımı yapılmıştır. Bu nüfus sayımı, o döneme ait nüfus verilerini, sosyal, ekonomik ve toplumsal yapıyı ortaya çıkarmasından dolayı önemlidir.' 1927 Genel Nüfus Sayımı Coğrafi Analizi' adlı bu tezde, sayıma dair basılan yayınlar temel alınmıştır. Bu kaynaklar; nüfus sayım kanunu, sayım cetveli ve nüfus verilerini kapsayan 5 ayrı yayındır. Bu kaynaklardan elde edilen verilere göre nüfus büyüklüğü, nüfus yoğunluğu, kır ve şehir nüfusu, cinsiyet, yaş grupları, meslek, eğitim, din, sakatlık, anadil ve doğum yeri itibari ile Türkiye nüfusu incelenmiştir. İncelenen konular, grafikler, illere göre tablolar ve haritalarla görselleştirilerek açıklanmıştır. Araştırma, nüfus büyüklüğü en fazla olan illerin ülkenin batısında yoğunlaştığı, nüfus yoğunluğunun km 'ye 17.9 kişi ile günümüze kıyasla çok düşük olduğu, nüfusun günümüzün tam zıttı olarak kırlarda daha fazla olduğu, büyük kayıplarla çıkılan savaşların etkisiyle cinsiyet itibari ile nüfusta kadınların erkeklerden fazla olduğu ortaya çıkmıştır. Yine, nüfusun % 61 .6'sının faal, % 35 .3'ünü bağımlı nüfustan oluştuğunu, zamanın şartlarından dolayı ekonomik faaliyet ve mesleklere göre nüfusun ziraatta yoğunlaştığını, ülkenin % 91.8' inin okuma yazma bilmediğini, nüfusun % 98 .6'sının sağlıklı olduğunu, bununla beraber savaşların etkisiyle sakatların da bulunduğunu, nüfusun % 86 .4'ünün Türkçe konuştuğunu ve yabancı ülke doğumlu olan nüfusun toplam nüfusa oranla çok az olduğunu ortaya çıkarmıştır.
İç Anadolu Bölgesi'ndeki don olayları ve bunların tarımsal üretime etkisi

tç Anadolu Bölgesi'ndeki don olaylarınım etkileyen en önemli coğrafi faktörler, bölgenin yer şekilleri ve iklim özelliklerdir. Bölgenin yer şekilleri diğer bölgelere göre fazla çeşitlilik göstermez. Yer şekilleri, iklim ve bitki örtüsü bütün bölgede benzerlik gösterir. Bölge, etrafını çeviren bölgelere göre çukurda kalmıştır. Buna rağmen bölge, deniz seviyesinden oldukça yüksek düzlüklerden meydana gelmiştir. Bu düzlükler arasında platolar geniş yer tutarken, bu platolar arasında yer yer alçak ovalar yer alır. Ayrıca bölgenin belli kesimlerinde bir hat boyunca dizilmiş volkanik dağlar yükselir. Bölgenin iklimine gelince ; etrafına çeviren dağların deniz etkilerinin içeriye kadar sokulmasını engellemesi sebebiyle karasaldır. Ve yine aynı sebeple en az yağış alan bölgelerimizdir. Don olayının meteorolojik açıdan tanımına gelince, yerden 125 ile 200 cm. yükseklikte, rasat siperi içinde ölçülen hava sıcaklığının 0 C'ye veya daha düşük dereceler inmesidir. Tarımsal açıdan 'don olayı' ise; değişik bitki türlerinin dondan zarar görmeye başladıkları minimum sıcaklık dereceleri ile belirlenmektedir. İç Anadolu Bölgesi nde en çok yetişen tarım ürünleri; Tahıllar, sanayi bitkileri, sebzeler, baklagiller, meyveler dir. Don olayının bu tarım bitkilerine etkisi ise, bölgemizde en çok, ilkbahar ve sonbahar mevsiminde görülmektedir. Bölgemizde ilkbahar geç donları daha ziyade Nisan ve Mayıs aylarında kaydedilmektedir. Bitkilerin uyandığı, çiçek ve yaprak teşekkülünün görüldüğü, hatta meyvelerin oluşturduğu, aynı zamanda açıkta sürdürülen yazlık ürün ve sebze tarımının yoğunlaştığı Nisan ayındaki don, oldukça önemli olup, bitkiler üzerinde ciddi zararlara yol açmaktadır. İşte bu don zararlarına önlem olarak Mart, Eylül ve Ekim aylarındaki don ihbarları fazlasıyla önem taşımaktadır. ıı
A web based GIS mashup for archaeology

Bilgi teknolojileri arkeoloji'de onemli bir rol elde etmistir. Arkeolojik alanlardan toplananbüyük miktarlardaki verinin yönetimi, araştırılması ve alışverisi bilgi teknolojileri araçlarıgerektiriyor. Web tabanlı CBS, CBS ve internet teknolojisinin avantajlarını birlestirir. Bu sis-tem, arkeolojik alanların bilgi yönetimine yardımcı destek ve uzmanlar için destek fonksiyon-larını sağlayan bir araç olarak kullanılabilir. Bu web tabanlı sistem orneğin, küçük kazı kam-plarından büyük alanlarına kadar, çok çesitli arkeolojik alan verilerini tutabilir. Sistem, biriliskisel veri tabanı, bir web sunucusu ve bir CBS harita sunucusundan oluşur. Bu çalışmada CBS harita sunucusu olarak Google Maps kullanılmıstır. Kullanıcı bilgisayarların da sadeceJavascript ve Ajax teknolojilerinin kullanılabilirliğini destekleyen uygun bir tarayıcı gerek-tirir. Bu sistem ile, Google Maps, arkeoloji ile ilgilenen herkes icin bir arkeolojik araştırma aracı olarak kullanılabilir. Genel bir şekilde, herkes sisteme arkeolojik alan ara ilişkin bilgi aramak ve almak için web tarayıcılarını kullanarak ulaşabilir. Bu sistem aynı zamanda uz-manlara arkeolojik verileri yüklemeyi, aramayı ve paylaşmayı etkin kılar. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'deki CBS ile ilgili olan arkeolojik alan bilgilerine, web tabanlı ve kullanıcı dostu arayüzü kullanarak, kolay ve basit erisim sağlamak ve bu bilgileri dünyanın her tarafındakiuzmanlarla paylaşmak.
Geyve'nin iklimi ve iklim koşullarının tarımsal faaliyetlere etkisi

ANAHTAR KELİMELER: Geyve, iklim, iklim Koşullan, Tarımsal Faaliyetler Araştırma alanımızı oluşturan Geyve; Marmara Bölgesi'nin Güney Marmara Bölümü'nde Pamukova depresyonunda yer alır ve bu depresyonun doğu yarısını oluşturur. İdari olarak Sakarya iline bağlı bir ilçedir. Geyve; bölge üzerinde etkili olan genel atmosfer sirkülasyonu ve coğrafi faktörlere bağlı olarak oluşan iklim koşullarının etkisindedir. Akdeniz iklimi etkileri görülse de coğrafi konumuna bağlı olarak Karadeniz iklimi etkileri de görülür. Bu nedenle yarı nemli bir geçiş iklimi karakterine sahiptir. Yarı nemli Marmara İklim Tipi olarak bilinen yöresel iklim tipi içerisindedir. Bu iklim koşullarına bağlı olarak yarı nemli - nemli orman ve psödomakilerden oluşan bir bitki örtüsü görülür ve Karadeniz Fitocoğrafya Bölgesi'nde yer alır. Geyve'de hüküm süren iklim koşullan doğal bitki örtüsü üzerinde etkili olduğu gibi kültür bitkileri üzerinde de etkilidir. Nitekim yörede yetiştirilen tarım ürünleri bu durumu yansıtır. Bu duruma bağlı olarak yörede meyvecilik ve bağcılık ön plandadır. Ilıman iklim ve subtropikal iklim kuşağı meyvelerinin birçoğu yetiştirilir ki Geyve bazı Akdeniz ürünlerinin yetiştirilme sınırındadır. Örneğin Zeytinde olduğu gibi. Bu çalışmada öncelikle Geyve'nin iklim özellikleri belirlenmiş ve iklim koşullarıyla tarım ürünlerinin verimliliği ve üretim miktarları arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu nedenle araştırma alanında yetiştirilen tarım ürünlerinin vejetasyon dönemlerinde ihtiyaç duydukları özel iklim isteklerinin araştırma alanındaki iklim koşullan ile karşılaştırılması yapılmıştır. Analitik bir yaklaşımla yapılan bu çalışma sonucunda; Geyve'de görülen iklim koşullarının tarımsal faaliyetler için uygun özelliklere sahip olduğu belirlenmiştir; ancak incelenen dönem içerisinde bazı yıllar görülen ekstrem iklim koşullan üretim değerlerinde sapmalara neden olmuştur.
The Ottoman conquest of thrace, aspects of historical geography

Tezimde Trakya'yı 14. yüzyılda Osmanlı fetihleri sırasında coğrafi bir birim olarak inceliyorum. Birinci bölümde, kullandığım Bizans ve Osmanlı kaynaklanın sunuyorum. Kronografların hayatı ve eserleri, ideoloji ve mentalitelerini anlamamıza yardımcı olan boyutlarıyla tartışılıyor. 14. yüzyılın çağdaş kaynaklarına odaklanıyorum. İkinci bölüm, Bizanslılar ve Türkler arasında, Türklerin Trakya'ya yerleşmelerinden önceki ve sonraki diplomatik ilişkilere değinir. Bu, okuyucunun Türklerin Trakya'da yayılmasını tesis eden politik durumu kavramasını sağlar. Tezimin merkezi kısmı Osmanlı yayılması sırasında Trakya'nın topografık bir analizidir. Trakya yer adlarının etimolojisini araştırmaya çalıştım ve daha sonra bir harita üzerine mümkün olduğunca Bizans, modern Türkçe, Yunanca ya da Bulgarca karşılıklarını yerleştirmeye çalıştım. Bu, Osmanlıların Trakya'yı fethederken izledikleri rotayı göz önüne koyar. Bir 14. yüzyıl Trakya haritası ilişiktedir. 14. yüzyıl, hem Osmanlı Beyliği hem de Bizans İmparatorluğu açısından büyük önem taşır. Bu yüzyıl, büyük bir ortaçağ imparatorluğunun idari ve ekonomik çöküşüne bağlı olarak Bizans'ın sonuna işaret eder. Osmanlı tarihi açısından ise bir uçbeyliğinden dünya hakimi bir imparatorluğa geçişi belirler. Trakya, Osmanlıların Avrupa'daki ilk toprağıydı ve Balkanlar' a sefere çıkarken kullandıktan bir hareket noktası işlevini gördü. Yunan-Ortodoks ve Türk-İslam siyasi ideolojilerinin ilişkisi Bizans Devleti'nin varisini doğurdu. iv
Karesi İlçesinin ekolojik koşullara göre arazi kullanım kabiliyet sınıflandırması

Bu çalışmada, Türkiye'nin ekolojik koşullarına göre oluşturulmuş yeni bir metodoloji olan Atalay Yöntemi kullanılarak Karesi ilçesinde arazi kabiliyeti özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Türkiye'deki arazi kabiliyet sınıflaması ile ilgili çalışmalar, A. B. D.'nde kullanılan ölçütler çerçevesinde hazırlanmıştır. Bu nedenle Türkiye'nin ekolojik koşullarına tam olarak uymadığı düşünülmektedir. Bundan dolayı yeni bir yaklaşıma ihtiyaç duyulmuştur. Atalay Yöntemi'ndeki parametrelerin tümü, Coğrafi Bilgi Sistemleri yazılımları kullanılarak manuel çakıştırma yöntemiyle ele alınmıştır. Bu işlem sonucunda üretilmiş veriler, eski arazi kullanım kabiliyeti verileriyle karşılaştırılmış, farklılıklar ve değişimler ortaya konulmuştur. Sonuçta Karesi ilçesinin TOPRAKSU tarafından üretilmiş arazi kabiliyet sınıflaması ile bu çalışmada Atalay Yöntemi'ne göre üretilmiş arazi kullanım kabiliyeti verileri arasında önemli farklar tespit edilmiştir. Örneğin; TOPRAKSU verilerine göre, en fazla VII. sınıf araziler (%53,6), en az ise VIII. sınıf araziler (%0,3) bulunmaktadır. Atalay Yöntemi'nde en fazla VII. sınıf araziler (%30,2), en az ise V. sınıf arazi (%0,05) varlığı tespit edilmiştir. Ayrıca %0,05 ile TOPRAKSU sınıflandırmasında mevcut olmayan V. sınıf arazilerin varlığı saptanmıştır. Bununla beraber inceleme alanının yarısından fazlasını (%65,62) oluşturan arazi kabiliyet sınıflarında değişim gözlemlenmiştir. En büyük değişiklik VII. sınıf arazilerde %22, 8 oranında yaşanan azalıştır. Bu çalışmada eski ve yeni olarak nitelendirilebilecek arazi kullanım kabiliyeti sınıflandırmaları arasında belirlenen farklılıklar, TOPRAKSU tarafından üretilen mevcut sınıflamada dikkate alınan parametrelerin yetersiz olduğunu ve ülkemiz koşullarına tam anlamıyla uygun olmadığını ortaya koymuştur. Dolayısıyla gelecekteki arazi kullanımı ile ilgili planlamalarda mevcut yöntem yerine Atalay Yöntemi kullanılarak üretilmiş verilerin kullanılması önerilmektedir