turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The effect of positive core self and external evaluations on performance appraisals

Bu çalısmanın amacı, temel öz ve dıssal değerlendirmelerin, yapılan performans değerlendirmeleri üzerindeki etkilerini arastırmaktı. Çalısmaya göre, yüksek seviyede temel öz ve dıssal değerlendirmelere sahip olan kisilerin, nötr performansıdegerlendirirken, düsük seviyede temel öz ve dıssal değerlendirmelere sahip olankisilere göre daha yüksek ve cömertçe performans değerlendirmeleri yapacaklarıhipotez edilmistir. Çalısmanın ikinci denencesinde/hipotezinde, yüksek ve düsük seviyede temel öz değerlendirmeye sahip olan kisilerin, nötr performansıdegerlendirirken, ortalama seviyede TÖD sahibi kisilere kıyasla daha çok haleetkisine maruz kalmaları beklenmistir. Ayrıca, temel dıssal değerlendirmelerin, TÖDler ile performans değerlendirmeleri arasındaki iliskide düzenleyici olarak rol oynayacakları hipotez edilmistir. Bu çalısmaya Orta Dogu Teknik Üniversitesi'nden 129 ögrenci katılmıstır. Ögrencilere temel öz ve dıssal değerlendirme ölçekleriyle beraber, iki ayrı dikkatdagıtıcı ölçek uygulanmıştır. (Olumlu-Olumsuz Duygu Ölçegi ve Rosenberg Öz Saygı Ölçegi). zleyen asamada katılımcılar nötr veya olumlu performans örnegi hikaye kosullarına rasgele atanmıs ve bulundukları kosullarauygun olarak, performansı olumlu veya olumsuz olarak aktarılan bir bölümsekreterinin performansı hakkındaki değerlendirmeyi okumuslardır. Katılımcılardan daha sonra hikayede okudukları bölüm sekreterinin performansını iki farklı ölçek üzerindedeğerlendirmeleri istenmistir. Performans değerlendirme ölçekleri, sekreterin ilgili performans boyut ve davranıslarına göre hazırlanmıstır. Bunlardan ilki GrafikDegerlendirme Ölçegi, ikincisi Davranıs Gözlemleme Ölçegi'dir. Sonuçlara göre, TÖDler'in, performans değerlendirmeleri üzerinde anlamlı bir etkisi bulunamamıstır. Ancak katılımcıların çalısma esnasındaki duygu durumları kontrol edildiginde, yüksek TÖD sahibi kisiler, düsük TÖD sahibi kisilere oranla, nötr performansı, GDÖ üzerinde daha düsük degerlendirmislerdir. Böylece, ilkdenence/hipotez desteklenmemis ve hatta beklenenin tam tersi bir etki tespit edilmistir. Çalısmanın ikinci hipotezi de desteklenememistir; nötr performansörnegini degerlendiren düsük, yüksek ve ortalama öz değerlendirmelere sahipkisilerin yaptıkları performans değerlendirmelerinin standart sapmaları, katılımcıların duygu durumları kontrol edildiginde bile, birbirinden anlamlı bir sekilde farklılasmamıstır. Ancak, olumlu performans örnegini degerlendirenortalama TÖD sahibi katılımcıların yaptıgı değerlendirmelerin standart sapması, düsük ve yüksek TÖD sahibi katılımcılarınkilerden daha yüksek olarak bulunmuştur. Bu bulgu, ikinci hipotez için dolaylı bir destek olarak yorumlanmıstır. Çalısmanın üçüncü hipotezi de desteklenmemistir.
Ruh sağlığı birimine başvuran bireylerin içselleştirilmiş damgalama düzeyleri ile sağlık kontrol odağı inançları arasındaki ilişki

Bu çalışmanın amacı ruh sağlığı bozukluğu tanısı almış kişilerin sağlık kontrol odağı inançları ile ruhsal hastalıklara yönelik damgalamayı içselleştirme düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi ve sağlık kontrol odağı inancının kendi kendini damgalama düzeyi üzerinde etkisinin saptanmasıdır. Bu amaçla araştırmaya Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'na başvuran 159 katılımcı araştırmaya dahil edilmiş, karıştırıcı etkinin önlenmesi amacıyla adli kurul ve sağlık kurulu hastaları çalışmaya alınmamıştır. Araştırmada Çok Boyutlu Sağlık Kontrol Odağı Ölçeği ve Ruhsal Hastalıkların İçselleştirilmiş Damgalanması Ölçeği veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Bu çalışmada elde edilen verilen aşamalı çoklu doğrusal regresyon analizi ile değerlendirilmiştir. Sonuç olarak; hastaların kendi kendilerini damgalama düzeylerini en iyi şans kontrol odağı inancının yordadığı bulunmuştur. Şans sağlık kontrol odağı inancı ile iç sağlık kontrol odağı inancının kendini damgalama puanları ile ilişkisi olduğu görülmüştür. Buna göre, şans sağlık kontrol odağı inancı yüksek bireylerin içselleştirilmiş damgalama puanları yüksek, iç sağlık kontrol odağı inancı yüksek bireylerin kendini damgalama puanlarının düşük olduğu saptanmıştır. Ayrıca veri toplama araçlarından alınan puanlarla, hastaların demografik özellikleri ve hastalık tanıları ile aldıkları tedavi ilişkisi de araştırma kapsamında incelenmiştir. Elde edilen bulgular alanyazın ışığında tartışılmış, araştırmanın sınırlılıkları ve gelecek çalışmalara yönelik öneriler çalışma sonunda sunulmuştur.
Duygudurum ve bilişsel değişkenlerin beyin fırtınasında yaratıcılığa etkisi

Yaratıcı performans gerektiren bir teknik olan beyin fırtınası, hem teorik hem de uygulamalı alanlarda popüler olarak çalışılan bir konudur. Pozitif duygudurumun yaratıcılığı artırdığını gösteren araştırmalar olmasına rağmen (örn., Isen, 1985), negatif duygudurumun da yaratıcılığı bazı koşullarda artırdığına işaret eden araştırmalar bulunmaktadır (örn., Gasper, 2003). Duygular ve yaratıcılık bağlantısını inceleyen çalışmalar gün geçtikçe artsa da, bu ilişkinin doğası tam olarak aydınlatılamamıştır. Bundan dolayı, Deney 1'de müzikle uyandırılan duygudurumun ve bilişsel uyarılmanın yaratıcılığa etkisi araştırılmıştır. Üniversite öğrencileri, tek başlarına çalışarak hipotetik bir ekstra başparmak hakkında beyin fırtınası yapmışlardır. Nötr duygudurum koşulunda bilişsel uyarımın yüksek olduğu koşullar daha başarılı performans sergilerken, pozitif ve negatif duygudurum koşullarındaki katılımcılar düşük uyarılma koşulunda daha başarılı olmuşlardır. Bu durumun, müziğin duygu durumu uyandırmasının yanı sıra başka uyandırıcı özelliklerinden kaynaklanabileceği düşünülmektedir. Benzer bir işlem ile yürütülen Deney 2'de, ipuçları ile pozitif ve negatif duygudurumun düşünce üretim sürecine taşınıp taşınmayacağı araştırılmıştır. Beyin fırtınası problemi olarak yine ekstra başparmak problemi kullanılmıştır. Pozitif ve negatif müzik dinleyen düşük veya yüksek uyarılma gruplarına renkler gösterilmiştir. Bir grup katılımcı beyin fırtınası öncesinde gösterilen renkleri beyin fırtınası sürecinde kelime olarak almış, bazı katılımcılar ise duygu durumlarını sırasında gördükleri renklerle ilgili olmayan renkleri oturum sürecinde kelime olarak almıştır. Uyarılma seviyesi anlamlı bir fark göstermemiştir. Gösterilen uyarıcı ile ilgili ipuçları vermenin de duygudurum etkisini ortama taşımaya yardımcı olduğuna dair bir bulguya ulaşılamamıştır. Deney 1 ve 2'den farklı bir modaliteye sahip olan Deney 3'te ise, mutlu veya mutsuz bir anıyı düşünmeyle değişimlenmiş duygudurum ve bu değişim etkisi nominal ve etkileşim gruplarında beyin yazımı tekniğiyle (düşünceleri küçük kağıtlara yazma ve grup üyeleri arasında paylaşma; Bkz. Paulus ve Yang, 2000) incelenmiştir. Gruplar üçer kişiden oluşmuştur ve duygudurum manipülasyonları iki beyin fırtınası oturumu arasında yapılmıştır. Pozitif duygudurum manipülasyonu olarak katılımcılardan pozitif ipuçlarına sahip bir olayı hayal edip yazmaları ve ardından geçmişşte yaşadıkları en mutlu olayı hatırlayıp yazmaları istenmiştir. Diğer taraftan, negatif duygudurum manipülasyonu olarak katılımcılardan negatif ipuçlarına sahip bir olayı hayal edip yazmaları ve ardından geçmişşte yaşadıkları en mutsuz olayı hatırlayıp yazmaları istenmiştir. Araştırmanın sonunda pozitif duygudurum manipülasyonu alan koşulların üretimi düşmemiştir ancak negatif grubunun performansı anlamlı ölçüde düşmüştür. Etkileşim grupları da nominal gruplara göre çok daha az performans kaybı yaşamışlardır. Araştırmaların bulguları bilişsel uyarılma ve duygudurum kuramlarının ışığında tartışılmıştır.
Köpeklerde sahiplerince belirtilen davranış problemleri ve bunların oluşumuna etki edebilecek faktörler

oz Ülkemizde beslenen köpeklerde en yüksek frekans alan davranış problemlerini saptamak, bu problemlerin ortaya çıkmasında etkili olabilecek, köpeğe ya da başta sahibinin eğitim tarzı olmak üzere köpeğin çevresine ait faktörleri araştırmak ve ülkemizde insan ve hayvan davranışlarını karşılaştıracak araştırmalara veri oluşturmak amacıyla 250 adet köpek sahiplerine dört ayrı soru listesi uygulandı. Hayvan sahiplerinin neredeyse tamamının (n=249, %99,6), köpeklerinde davranış bozukluğundan şikayet ettiği, çoğu hayvan sahibinin (n=221, %88) bu davranış problemlerinden birden fazlasını işaretlediği ve böylece köpek basma ortalama 3,2 adet davranış bozukluğunun düştüğü gözlendi. En fazla, agresyon (% 74), korku (% 69) ve dikkat çekme (% 59) davranış bozukluklarından şikayet edildi. Agresyon, en fazla Kangal ırkı köpeklerde (%87), korku Kaniş ırkı köpeklerde (%91) ve dikkat çekme German Shepherd (%80) ırkı köpeklerde bulundu. Davranış problemlerinin köpeğin yaşadığı ortamla ilişkisi ölçüldüğünde bahçe köpeklerinde dikkat çekme davranışlarının daha fazla olduğu görüldü. ııı
Flört şiddetinin çocukluk çağı yaşantılarıyla ilişkisi

Bu araştırmada flört şiddetinin bağlanma stilleriyle ve anneden ve babadan algılanan çocuk yetiştirme stilleriyle arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya 18 yaşından büyük, evli olmayan, mevcut romantik bir ilişkisi olan ya da daha önce romantik ilişkisi olmuş olan 346 kişi katılım göstermiştir. Katılımcılara bağlanma stillerinin ölçülmesi adına Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri, çocuk yetiştirme stillerinin ölçülmesi adına Çocuk Yetiştirme Stilleri Ölçeği ve flört şiddetinin ölçülmesi adına Çatışmaların Çözümüne Yaklaşım Ölçeği (CTS 2) verilmiştir. Verilerin analizinde SPSS 25.0 programı kullanılmış ve veriler frekans analizleri, k-ortalama kümeleme analizi, bağımsız örneklem t-testi, ki-kare testi, tek tönlü varyans analizi ile incelenmiştir. Bağlanma stillerine uygulanan kümeleme analizi sonucunda dörtlü stilinin elde edilememiş olmasından dolayı bağlanma stilleri güvenli ve güvensiz bağlanma olarak ele alınmış, flört şiddeti prevalans ve süreğenlik puan değerlendirmeleri ve şiddetin dereceleriyle değerlendirilmiş, çocuk yetiştirme stilleri ise hem boyutsal hem kategorik olarak değerlendirilmiştir. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre güvensiz bağlanmanın yaralama ve yer alanma ile pozitif yönde ilişkili olduğu ve ayrıca güvenli bağlanmanın babalar için açıklayıcı/otoriter ve izin verici/şımartan çocuk yetiştirme stilleriyle pozitif yönde fakat anneler için açıklayıcı/otoriter stilin güvensiz bağlanmayla pozitif yönde ilişkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Cinsiyet sadece cinsel şiddet boyutunda farklılaşmıştır. Cinsel şiddet kurbanı olmak, kabul/ilgi boyutunda annelere ve babalara sahip olmak ile negatif yönlü; otoriter annelere sahip olmak ile pozitif yönlü ilişki içerisinde olduğu ve ayrıca cinsel şiddet faili olmanın da sıkı denetim/kontrol boyutundaki babalarla pozitif bir ilişki içerisinde olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Tek ebeveynli ailelerde psikolojik tepkiler ile psikolojik destek almanın klinik sosyal hizmet açısından analizi: Yalova örneği

Tek ebeveynli ailelerin sayısı dünya genelinde olduğu gibi Türkiye'de de artış göstermektedir. Ölüm, boşanma, uzun süreli ayrılık, evlenmeden anne-baba olmak gibi koşullar altında tek ebeveynli olan bireyler bu sürecin öncesinde ve/veya sonrasında çeşitli toplumsal ve bireysel olaylar yaşar ve bunun sonucu olarak olumlu ya da olumsuz etkilenirler. Aile, farklı yönleriyle ve sorunlarıyla disiplin ve meslek olduğu günden bu yana sosyal hizmetin konusu olmuştur. Gerektiğinde ailenin ya da aile bireylerinin sorunlarına eğilerek sorunların çözümü ya da önlenmesinde bireysel ve toplumsal mesleki uygulamalarını yürütür. Klinik sosyal hizmet bireylerin, grupların, ailelerin ya da toplumun ruh sağlığı ve sorunları ile ilgili diğer psikiyatri ekibi elemanlarıyla koordine çalışır ve mesleki uygulamalarını gerçekleştirir. Türkiye'de boşanma ile tek ebeveyn olmuş ailelerin sayısı giderek artmaktadır. Bu durum aile bireylerinin yeni hayatlarına olumlu ya da olumsuz değişiklikler olarak yansımaktadır. Bu Yalova ile genelinde boşanma sonrası tek ebeveyn olmuş anne ve çocuklarının psikolojik durumları ve psikolojik destek alma ihtiyaçları, destek almama/alamama nedenlerini incelemek üzere anket çalışması ile gerçekleştirilmiştir. Klinik sosyal hizmet uygulamaları bu çerçevede ve tek ebeveynli ailelerin psikolojik ihtiyaçları ve bu ihtiyaçların giderilmesi açısından değerlendirilmekte ve irdelenmektedir.
Formations of sexual orientation based identity narratives in Turkish mental health literature: A discourse analysis

Her türlü cinsel davranış modelinden insanlar, heteroseksüeller de dahil olmak üzere, otoriter söylem tarafından dikte edilen normatif cinsellik kalıpları nedeniyle ciddi problemler yaşamaktadır. Ancak son yüzyılda özellikle sosyal bilimler, tıp ve hukuk alanlarında bu problemlere yönelik artan bir hızda eleştirel yaklaşımların gelişimi söz konusudur. Bu tez özellikle Türkçe dilinde yazılmış ruh sağlığı literatüründe cinsel yönelim temelli kimlik anlatılarının oluşumuna odaklanmaktadır. Bu tez ataerkil söylem mekanizmalarının ve metinlerarası ilişkilerinin kaypak yapısını açığa çıkarmayı hedefler. Türkçe ve İngilizce dillerinde yazılmış bu konuya dair ruh sağlığı alanının içinden ve dışından alternatif bakış açılarına da yer verilmektedir. Yöntem olarak, Türkçe dilinde ruh sağlığı uzmanları tarafından kaleme alınmış ve bahsi geçen konu üzerinde duran beş adet e-kaynak ve beş adet basılı kaynak olmak üzere 10 metnin eleştirel söylem analizi yapılmaktadır. Yapılan araştırma göstermektedir ki tıp tarihinde konuya dair bilimsellikten uzak yaklaşımlar görülmesine karşın, insan hakları temelli bilimsel yaklaşımlar tıbbi literatürde gittikçe artan bir hızda merkezi bir yer almaktadır.
Anadolu öğretmen liselerinde okuyan öğrencilerin depresyon ve motivasyon düzeyleri

Bu araştırma Anadolu Öğretmen Liselerinde yurtta kalan öğrenciler ile gündüzlü olarak okuyan lise öğrencilerinin depresyon ve motivasyon düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesini amaçlamıştır. Bu araştırma Anadolu Öğretmen Liselerinde okuyan Hazırlık, Lise 1, Lise 2, Lise 3 sınıflarında okuyan öğrenciler üzerinde gerçekleşmiştir. Yatılı olarak bir okulda eğitimini sürdürme beraberinde daha fazla stresi getirmektedir. Yatılı okullarda okuyan öğrencilerin ailelerinden ayrıkalmaları, temel ihtiyaçlarının karşılanmasındaki maddi manevi sıkıntılar ve ergenliğingetirmiş olduğu psikolojik durum öğrencileri olumsuz etkilemektedir. Yatılı okullara bu açıdan bakıldığında depresyon ve motivasyon düzeyleri açısından incelenmesi için önemli bir konudur. Araştırma grubu Arifiye A. Ö. Lisesi ve Beşikdüzü IMKB A. Ö. Lisesi'nde okuyan 353 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmaya katılan kız ve erkek öğrenci sayıları birbirine yakındır. Araştırmada kullanılan veriler üç araç ile toplanmıştır. Bunlardan birincisi Beck Depresyon Ölçeği, kincisi araştırmacı tarafından Türkçe'ye uyarlanan Akademik Motivasyon Ölçeğidir (Çakır 2004). Ayrıca demografik özellikleri öğrenmek için Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Bu araştırmayı yaparken güz yarıyılı altıncı haftası içerisinde ölçümler alınmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizi SSPS WINDOWS programıyla gerçekleştirilmiştir. Betimsel sonuçların elde edilmesinin yanında, bazı değişkenlere bağlı farkları belirlemek için t testi, değişkenler arasındaki ilişkiyi ortaya koymak için Pearson Korelasyon yöntemi uygulanmış ve tercih sırası sınıf düzeyi sosyo-ekonomikdurum ve ikamet edilen yer arasındaki farklılıklar için tek yönlü varyans analizi yapılmıştır. Sonuçlar İ =0. 05 düzeyinde test edilmiştir. Araştırma sonucunda kaldığı yerden ve okuduğu okuldan memnun olmayan öğrencilerin depresyon ve motivasyonsuzluk düzeylerinin yüksek olduğu görülmüştür. Okulu tercih etme sıralaması yükseldikçe dışsal motivasyonda düşme görülürkenmotivasyonsuzluk da artma görülmüştür. Sınıf düzeyi yükseldikçe motivasyon alt testlerinde içsel motivasyon ve dışsal motivasyonda azalma görülürkenmotivasyonsuzluk da artma görülmektedir. Cinsiyet açısından bakıldığında kız öğrencilerin erkek öğrencilere göre daha fazla dışsal motivasyona sahip oldukları görülmüştür. Yatılı-gündüzlü olma, açısından bakıldığında yatılı öğrencilerin gündüzlüöğrencilere göre daha fazla depresyon düzeyinin olduğu görülmüştür. Sosyo-ekonomikdurum ve ikamet edilen yer değişkenlerine göre anlamlı bir bulguya rastlanılmamıştır.
Üniversite öğrencilerinin psikiyatrik hasta ve hastalara yönelik tutumları

Üniversite Öğrencilerinin Psikiyatrik Hasta ve Hastalıklara Yönelik Tutumları Bu çalışmada üniversite öğrencilerinin psikiyatrik hasta ve hastalıklara yönelik tutumları incelenmiştir. Çalışma Ankara Üniversitesi Tıp, Eğitim ve Hukuk fatalitelerinde toplam 300 denekle gerçekleştirilmiştir. Deneklere tutumlarını ölçmek amacıyla OMI ölçeği uygulanmıştır. Uygulama sonucunda her deneğe ait 5 ayrı faktör puanı elde edilmiştir. Öğrencilerin tutumları cinsiyet, okunulan sınıf ve fakülte değişkenleri dikkate alınarak karşılaştınlmıştır. Çalışmanın sonucuna göre; her üç fakültede de öğrencilerin tutumları cinsiyete bağlı olarak bir farklılık göstermemektedir. Okunulan sınıf dikkate alındığında; hukuk fakültesindeki öğrencilerin sosyal kısıtlayıcılık faktörü açısından aralarında bir fark bulunmuş ve 4. sınıf öğrencilerinin daha yüksek bir ortalamaya sahip olduğu tespit edilmiştir. Eğitim fakültesinde ise öğrencilerin; koruyuculuk ve ruh sağlığı ideolojileri arasında bir farklılık olduğu tespit edilmiştir. Ruh sağlığı ideolojisi faktöründe 1. sınıflarda daha yüksek ortalamaya rastlanırken, koruyuculuk faktöründe 4. sınıflarda daha yüksek ortalamaya rastlanmıştır. Tıp fakültesi öğrencileri ile yapılan karşılaştırmada ise; 1. ve 6. Sınıf öğrencilerinin otoriterlik, sosyal kısıtlayıcılık ve bireyler arası etiyoloji tutumları arasında bir farklılık bulunurken diğer tutumları arasında bir farka rastlanmamıştır. Ayrıca üç faktör için de 1. sınıfların daha yüksek ortalamaya sahip olduğu saptanmıştır. 42Üç fakülte öğrencilerini karşılaştırmak için yapılan varyans analizi sonucunda ; ruh sağlığı ideolojisi ve sosyal kısıtlayıcılık tutumları arasında fark gözlenmiş, diğer tutumlar arasında fark gözlenmemiştir.
Korkusu olan ve olmayan 3-6 yaş arası çocukların, anne baba tutumlarının ve anne baba kaygısının çocukların korkularına olan etkisinin incelenmesi

Bu araştırmada korkusu olan ve olmayan 3-6 yaş arası çocukların anne ve baba tutumlarının ve anne babalarının kaygısının çocuklarının korkularına olan etkisini incelemek amaçlanmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmada 103 çocuk ve 103 çift anne baba ile çalışılmıştır. Demir ve Şendil (2008) tarafından geliştirilen Ebeveyn Tutum ölçeği, Öner ve Le Compte (1985) tarafından geliştirilen Durumluk, Sürekli Kaygı Ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanan demografik veri formu kullanılmıştır. Analizler sonucunda demokratik ve otoriter tutumların, sosyoekonomik düzey ve eğitim düzeyi ile anne-babanın çocukluk korkularının, çocuklardaki korkuyu yordadığı bulunmuştur. Elde edilen bulgular yapılan araştırmalarla tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.
An exploration of maternal transition from the perspective of employed pregnant women

Ebeveynliğe geçiş dönemi insan hayatının en önemli dönüm noktalarından biridir. Bu dönem kadınlarda hamilelik dönemi ile başlar. Bu çalışmanın amacı çalışan kadınların hamilelikleri boyunca yaşadıkları deneyimleri psikolojik boyutta araştırmak, çevrelerinden ne tür ve ne düzeyde bir destek gördüklerini ve ihtiyaç duyduklarını anlamak ve bu geçiş döneminde yaşadıkları olumsuz durumlarla başa çıkmak için ne tür stratejiler geliştirdiklerini incelemektir. Araştırmaya, Schlossberg'in Geçiş Teorisi teorik çerçeve sağlamıştır. Çalışmanın örneklemini uygunluk düzeyi gözetilerek amaçlı olarak seçilmiş, ilk defa anne olan, hamileliğinin üçüncü trimesterindeki 12 çalışan hamile kadın oluşturmuştur. Araştırmada veri toplamak amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilmiş yarı yapılandırılmış bir görüşme protokolü uygulanmıştır. Nitel araştırma yöntemleri kullanılmış ve tematik analiz uygulanmıştır. Bu kapsamda altı tema ve 11 alt tema ortaya çıkmıştır. Bu araştırmanın, psikolojik danışmanlara ve sağlık görevlilerine, çalışan hamile kadınların ihtiyaçlarına etkili şekilde hizmet eden program ve hizmetler sağlamaları yönünde rehberlik edeceğine inanılmaktadır. Ayrıca araştırmanın, eşleri, aileleri, arkadaşları ve işyerlerinin çalışan hamilelere daha etkili destek sağlamaları yönünde yol gösterici olacağı beklenmektedir.
Şiddet eğiliminin kişilik tipolojileri ve çocukluk çağı travmasıyla ilişkileri

Günümüz dünyasında şiddet, her bireyin üzerinde olumsuz etkiler bırakan bir halk sağlığı problemidir. Şiddet, sosyal yaşamda neden olduğu olumsuzluklardan dolayı sosyal bilimlerin ilgisini çeken bir olgudur. Sosyolojik açıdan şiddet olgusu pek çok sayıda değişken tarafından çözümlenmektedir. Şiddet eğiliminin temelindeki kişilik tipolojileri ve çocukluk çağı travmalarının ilişkisinin araştırılması büyük bir öneme sahiptir. Bu araştırmanın amacı, kişilik tipolojisi ve çocukluk çağı travmalarının şiddet eğilimi üzerindeki etkilerini irdelemektir. Bu amaca ulaşmak için nicel araştırma ve literatür taraması yapılmıştır. Bu araştırmada bireyin yaşı, medeni durumu, eğitim düzeyi, çalışma durumu, anne ve babaların eğitim düzeyinin, çocukluk çağı travmaları ve şiddet üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Araştırmada, grubun fiziksel ihmal, psikolojik istismar ve cinsel istismar ile şiddet davranışlar düzeyleri arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Çocukluk çağı travmalarının şiddet düzeylerine etki ettiğine yönelik anlamlı sonuçlar elde edilmiştir. Aynı zamanda çocukluk çağı travmalarının bireylerin şiddet eğilim düzeylerini etkilediğine dair anlamlı sonuçlar elde edilmiştir.
Profesyonel futbolcuların antrenman öncesi ve sonrası performans beklenti ve değerlendirmeleri ile benlik saygısı, zihinsel dayanıklılık ve ego ve görev yönelimi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada, profesyonel futbolcuların antrenman öncesi ve sonrası performans beklenti ve değerlendirmelerinin benlik saygısı, zihinsel dayanıklılık ve ego ve görev yönelimi arasındaki ilişkiyi incelemek amaçlanmıştır. Bu doğrultuda antrenman öncesi ve sonrası performans beklenti ve değerlendirmeleri ile benlik saygısı, zihinsel dayanıklılık ve ego ve görev yönelimi arasındaki ilişkiye; futbolcular ile teknik direktörün performans beklenti ve değerlendirmeleri arasındaki ilişkiye bakılması hedeflenmiştir. Çalışmaya, Eyüpspor A takım futbolcularından 23 gönüllü sporcu katılmıştır. Araştırmada, benlik saygısını ölçmek amacıyla Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, zihinsel dayanıklılığı ölçmek amacıyla Sporda Zihinsel Dayanıklılık Ölçeği, görev ve ego yönelimi ölçmek amacıyla Sporda Görev ve Ego Yönelimi Ölçeği kullanılmış; futbolcuların ve teknik direktörün her antrenman öncesi ve sonrası performans beklenti ve değerlendirmelerini öznel olarak puanlamaları istenmiştir. Futbolcuların antrenman öncesi ve sonrası performans beklenti ve değerlendirmeleri ile zihinsel dayanıklılık ve ego ve görev yönelimi arasında anlamlı ilişki ve farklılık bulunmamış; benlik saygısı ile anlamlı farklılık bulunmuştur. Futbolcular ile teknik direktörün performans beklenti ve değerlendirmeleri arasında anlamlı ilişki ve farklılık bulunmuştur. Bu bulguların önemi önceki araştırmalar ışığında tartışılmış ve gelecek araştırmalar için önerilerde bulunulmuştur.