turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ağ yaklaşımı ve sosyal sermaye kuramı perspektifinden formel örgütlerde ilişkiler: Belediye meclisi sosyal ağ analizi incelemesi

Bu çalışmanın temel hipotezi enformel ilişkilerle elde edilen sosyal sermayenin birey ve örgüt yönetimi ve işleyişine etki ettiğidir. Temel hipotezi tamamlayıcı olarak enformel yapının formel yapıyı şekillendirdiği varsayımına dayanmaktadır. Dolayısıyla çalışmanın amacı, formel yapıyla enformel yapının etkileşimlerini, enformel ağlar ve sosyal sermaye aracılığıyla incelemektir. Aynı zamanda özünde ilişkisellik barındıran enformel güç, liderlik, saygınlık ve enformel etki gibi sosyal güçleri ağlardaki aktör konumları üzerinden açıklamayı hedeflemektedir. Çalışma, sosyal ağları ve enformel ilişkileri konu alarak tabiri caizse örgütlerin 'anlık bir fotoğrafını' çekmiş, sosyal sermaye kuramı ile de bu fotoğrafın detaylarına inmiştir. Çalışmada sosyal ağ analizi yöntemi kullanılarak bir belediye meclisinde yapılan görgül araştırma ile kuramsal temel desteklenmiştir. Tez çalışması üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm, ağ yaklaşımı ve sosyal ağ araştırmalarının tarihsel gelişiminden oluşmaktadır. İkinci bölüm, çalışmanın kuramsal ve kavramsal çerçevesidir. Bu bölüm sosyal sermaye kuramının detaylı tartışmasını, çalışmada kullanılan ağ kavramlarının açıklamasını, örgütlerdeki formel ve enformel yapının değerlendirilmesini içermektedir. Üçüncü bölüm, görgül bir araştırma ile kuram ve kavramların analiz ve tartışılmasını içermektedir. Saha uygulamasında araştırma kitlesi, yatay bir yapılanma olan ve eşit yetkiye sahip üyelerden oluşan bir belediye meclisidir. Araştırmada yedi farklı enformel ilişki türünün sosyogramları çıkarılmıştır. Bütün ağlar, ağ, ilişki ve aktör düzeylerinde çeşitli analizlerle incelenmiştir. Araştırmadaki bütün ağlar istatistiksel olarak anlamlıdır. Klik içi dayanışmacı sosyal sermaye ve enformel etkinin hakim olduğu görülmüştür. Klikler arası aracı sosyal sermayesi yüksek belli aktörler sayesinde kliklerin örgütsel kutuplaşmayı yaratması engellenmektedir. Bağ kurmada ve ağ yapısında sırasıyla parti, cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi ve meslek türdeşliklerinin etkili olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca formel statüde yer almayan belli aktörlerin merkezi ve enformel lider oldukları, formel yapının enformel liderliği de etkilediği araştırma bulguları arasındadır.
Dil hakları ve devletlerin dil politikaları: Avrupa Birliği aday ülkeleri Bulgaristan ve Romanya örnekleri

DİL HAKLARI ve DEVLETLERİN DİL POLİTİKALARI: Avrupa Birliği Aday Ülkeleri BULGARİSTAN ve ROMANYA ÖRNEKLERİ Dil temelli taleplerin kimi zaman tetikleyici faktör kimi zaman da ana faktör olarak yer aldığı etnik gerginlikler ve çatışmalarda görülen 1990'lardaki artış, siyaset bilimcilerini ve uygulayıcılarını çok kültürlülük, kimlik siyaseti, mikro-milliyetçilik gibi konuların yanında dil haklan ve dil politikaları üzerinde de durmaya itmiştir. Dil temelli talepler kendini değişik alanlarda ortaya koymakla birlikte, tartışmalar eğitim ve medya alanlarında yoğunlaşmaktadır. Günümüzde, pek çok uluslararası belgede dil haklarına atıfta bulunulmakta ve devletlerden uymaları beklenen ölçütler belirtilmektedir. Etno-dilsel azınlıkların dil temelli talepleri, söz konusu azınlıklar açısından azınlık kimliklerinin korunmasının, ifadesinin ve geliştirilmesinin koşulu olarak öne sürülebildiği gibi topraksal otonomi ya da ayrılıkçılık için siyasal bir araç olarak da kullanılabilmektedir. Hangi durum söz konusu olursa olsun dil temelli talepler günümüzde çözümlenmesi gereken bir sorun olarak devletlerin önünde durmaktadır.
Turgut Özal ve siyasal liberalizm

Liberalizm özellikle batılı ülkeler tarafından kabul gören, popüler politik anlayışlardan biri haline gelmiştir. Batıdaki gelişmelere kayıtsız kalmayan Türkiye, tamamen liberalizmi benimseyen bir tutum sergilemese de, sürekli kendi şartlarını da göz önünde bulundurarak gelişim ihtiyacını gidermeye çalışmıştır. Yaşanan gelişmelere ve bu gelişmelerin yaşandığı dönemlere bakıldığında, en dikkat çeken dönemin Özal Hükümetleri dönemi olduğu görülmektedir. Turgut Özal, siyasi kimliği ve görüşleri ile liberalizmin gereklerini Türkiye'de uygulamaya çalışan lider olmuştur. Özal liderliğindeki Anavatan Partisi iki dönem üst üste iktidar olmuş ve Türk siyasal yaşamında derin izler bırakmıştır. Özal gerek söylemleri ve gerekse uygulamaları dikkate alındığında tüm olaylara ekonomik perspektiften bakan bir kişilik olarak ortaya çıkmaktadır. Özal hükümetleri döneminde, iktisadi liberalizme yönelik politikalara ağırlık verilmiş olsa da, siyasal liberalizm alanında da başarılı uygulamalara imza atılmıştır. Özalcı anlayışta siyasal liberalizmin belirgin işaretlerini Turgut Özal cumhurbaşkanı olduktan sonra görmek mümkün olmuştur.
Afganistan'da yerel yönetimler ve sorunları

Bu çalışmada, 2001 sonrası Afganistan devlet yapısının oluşumu ile birlikte, merkeziyetçi devlet yapısı çerçevesinde yerel yönetimlerin idari, politik ve ekonomik faaliyetlerini nasıl yürüttükleri ortaya koymak amaçlanmıştır. Çalışmada ilgili literatür taranmış, Türkçe ve Farsça kaynaklardan yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen sonuçlara göre yerel yönetimler merkeziyetçi devlet idaresi altında faaliyetlerini sürdürmektedir. Yerel yönetimlerin kendi idari sahalarındaki politik, ekonomik ve yönetimsel işlerle ilgili merkezin onayına gereksinim duymasının, yerel yönetimler ile merkezi yönetim arasındaki bu keskin hiyerarşik ilişkiyi ortaya koyduğu söylenebilir.
Osmanlı modernleşmesi ve kuruluşundan tanzimata Evkaf-ı Hümayun nezareti (1826-1839)

Bu çalışmada, Osmanlı toprak sisteminde çok önemli bir yeri olan vakıfların yönetimindeki dönüşüm ile Osmanlı modernleşmesi arasındaki etkileşim ele alınmaktadır. Modernleşme Batılı ülkelerde Rönesans ve Reform ile başlamış, bilimsel devrimler ve sanayi devrimi ile devam etmiş ve siyasal devrimlerle dünya düzenini değiştirmiştir. Osmanlı reformlarının mali kaynaklarından biri de vakıflar olmuştur. Osmanlı vakıfları ağırlıklı olarak askeri sınıf tarafından kurulmuştur. Malvarlığı olarak tahsis edilen taşınmazlar büyük ölçüde padişahın askeri sınıf üyelerine temlik ettiği miri araziden oluşmaktadır. Vakıf topraklar özerk bir yönetime sahiptir. Bu nedenle, vakıf sisteminin genişlemesi aynı zamanda adem-i merkeziyet eğiliminin de güçlenmesi anlamına gelmiştir. Ancak askeri yenilgiler Osmanlı Devleti'ni değişmeye ve güçlü bir merkezi yönetim kurmaya zorlamıştır. Değişim ihtiyacı askeri yenilgilerle idrak edildiği için değişim ordudan başlatılmıştır. Ordunun ve daha sonra merkezi devlet yönetiminin modernleştirilmesi yeni kaynak ihtiyacını doğurmuştur. Bu nedenle II. Mahmut Eylül 1826'da Evkaf-ı Hümayun Nezareti'ni kurmuştur. Tezde, Nezaretin kuruluş amacının ordunun finansmanı olduğu Osmanlı arşiv belgeleriyle ortaya konulmuştur. II. Mahmut'un vakıf kaynaklarını merkezileştirmesinin diğer nedeni, modernleşmenin önündeki en önemli engellerden biri olan 'ulemanın' maddi gücünün elinden alınmasıdır. Evkaf-ı Hümayun Nezareti ilk bakanlık örgütlenmesi olmakla birlikte, daha önce var olan hazine birimleri örnek alınarak kurulmuştur ve daha sonra kurulan bakanlıklara örnek olmamıştır.
Türk anayasalarında hukuk devleti

Bu çalışmamızda başlığından da anlaşılacağı gibi, Türk anayasalarında hukuk devleti konusunu incelemeye çalıştık. Öncelikle hukuk devleti düşüncesinin nerede ve hangi aşamalardan sonra oluştuğunu ve olgunlaştığını anlayabilmek için, Avrupa'da Magna Carta Libertatum dan başlayarak, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine kadar geçen dönemdeki belgeler, bildiriler, anayasalar ve sözleşmeleri hukuk devleti bağlamında inceledik Konumuzun daha. rahat anlaşılması ve kavram kargaşasına meydan vermemek için hukuk, devlet, hukuk devleti ve benzeri devlet şekillerini sunduk. Hukuk devletini etraflıca inceleyip, konuyu belli başlı öğelere ayırdık. Her ne kadar doktrinde, hukuk devleti öğeleri konusunda ittifak sağlanamamışsa da, asgari bazı unsurlar da birleşilmiştir. Bu unsurlar temel hakların tanınması ve korunması, devletin hukuka bağlılığı, idarenin kanuniliği, kuvvetler ayrılığı, yargı bağımsızlığı ve tarafsızlığı son olarak da devletin her türlü eylem ve işlemini yargı denetimine tabi olması, vazgeçilmez ve bizim de inceleyeceğimiz öğelerdir Osmanlı Devleti'nde, hukuk devleti düşüncesinin ilk kıvılcımlarını ve gelişimini Senedi İttifaktan başlayarak, 1921 Teşkilatı Esasiye Kanunu'na kadar bu arada ilan edilen hümayunlar ve anayasal belgeler sırası ile incelenmiştir. Avrupa'nın etkisi ile Osmanlı Devleti'nde başlayan, hukuk devleti paralelindeki anayasal hareketler, Türkiye Cumhuriyeti Anayasalarına zemin oluşturmuş ve ışık tutmuştur 1924, 1961 Anayasası ve son olarak ta halen yürürlükte olan 1982 Anayasasını, hukuk devleti açısından değerini konumunu ve yukarıda belirttiğimiz öğelere ne kadar uygunluk gösterdiğini, bu dönemdeki uygulamalardaki başarıları ve aksaklıkları incelemeye çalıştık. Çağdaş demokratik ülkelerle karşılaştırıldığında, bir takım eksikliklerimiz olsa da hukuk devletini oluşturmada bir hayli mesafe aldığımız ve sosyal hukuk devleti seviyesine az bir mesafe kaldığı, yadsınamaz bir gerçektir tec vtewfefflrtei wmw
Kişisel sağlık verilerinin korunması

Kimliği belirli veya belirlenebilir gerçek kişilere ait olan her türlü bilgiye kişisel veridenmektedir. Kişisel sağlık verisi ise, kimliği belirli ya da belirlenebilir olan gerçek kişinin fiziksel ve ruhsal sağlığına ilişkin her türlü bilgidir. Kişisel sağlık verileri, hassas nitelikli kişisel verilerdir. Hassas nitelikte olmasının nedeni, bu bilgilerin açıklanması halindekişinin özel, sosyal ve ekonomik hayatı bakımından telafisi güç veya imkansız zararlardoğmasının yüksek olasılıkta olmasıdır. Kişisel sağlık verilerinin, kişinin maddi ve manevi varlığını sürdürmesi açısından hayati önem taşıması dolayısıyla bu verilerin işlenmesi, kural olarak, yasaktır. İşleme, ancak istisnai hallerde söz konusudur. Bu istisnai haller, 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanununda düzenlenmiştir. İstisnai hallerde gerçekleştirilen işleme faaliyeti, kişisel verilerin işlenmesine dair ilkelere uygun olmalıdır. Veri sahibi, Kişisel Verilerin Korunması Kanununda öngörülen haklarını kullanarak kişisel sağlık verilerini koruyabilir. Kişisel sağlık verilerinin işlenmesine yönelik genel işlem koşulu niteliğinde hükümler içeren sözleşmeler bakımından ise Türk Borçlar Kanununun 20 ile 25. maddeleri arasındaki genel işlem koşullarını düzenleyen hükümlerebaşvurulabilir. Kişisel sağlık verilerinin hukuka aykırı işlenmesi sonucunda kişilik hakları ihlal edilen bireyler, Türk Medeni Kanununun 25. maddesinde sayılan davaları açmak suretiylekişiliklerini koruma imkanına sahiptirler. Ayrıca 23. madde uyarınca kişileri, hukuka veya ahlaka aykırı sayılan hukuki işlemlerinden korumak mümkündür.
Türk Hukukunda ve Irak Hukukunda vatandaşlığın kazanılması

İTürk ve Irak Hukukunda Vatandaşlığın Kazanılması? başlığı taşıyan tez dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Türk ve Irak vatandaşlık hukukunun tarihi gelişimi ve anayasal esasları kısa bir şekilde anlatılmıştır. İkinci bölümde, vatandaşlığındoğum yeri sebebiyle veya ana-babaya bağlı olarak kazanılmasına yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise, evlenme ve seçme hakkını kullanılması ile kazanılması ele alınmıştır. Yetkili makam kararıyla vatandaşlığın kazanılmasıbaşlığı taşıyan dördüncü bölüm ile tezin bölümleri sonlandırılmıştır. Ekler kısmında Irak yeni anayasasında vatandaşlığın kazanılma konusu ile ilgili getirilen düzenlere yer verilmektir. Son olarak 2006 tarihli ve 26 sayılıvatandaşlık kanunundaki maddeler ekler kısmında yazılmıştır.
Belediye personel sistemi ve norm kadro uygulamaları

Bu çalışmanın amacı, Türk kamu yönetiminde önemli bir yere sahip olan belediyelerin personel sistemini ve norm kadro uygulamalarını, Türk kamu personel sisteminin tarihi gelişimi, yerli-yabancı uzman raporları ve norm kadro uygulaması çerçevesinde bütüncül bir anlayış ile incelemek, belediyelerin norm kadro uygulaması nedeniyle yaşadığı sıkıntıları tespit etmek ve sorunların giderilmesine dönük çözüm önerileri sunmaktır. Belediyeler halka hizmet sunumunda merkezi idareye kıyasla halka en yakın birimlerdir. Mahalli müşterek nitelikli ihtiyaçların karşılanmasında önemli role sahip olan belediyelerin hizmetlerini etkili, verimli bir şekilde yerine getirebilmesi içinse nitelikli bir insan kaynağına ihtiyacı vardır. Ancak Türkiye'de belediyeler üzerinde belediyelerin özerk yapıları ile bağdaşmayan personel yönetim anlayışı hakimdir. Belediyelerde uygulanması zorunlu olan norm kadro uygulaması da söz konusu anlayışın tezahürüdür. Belediyeler, insan gücü açısından kamu yönetimi sistemi içinde önemli bir yere sahiptir. Vatandaşa hızlı kaliteli verimli ve etkili hizmet sunması gereken belediyeler söz konusu uygulama nedeniyle kendilerini değişen koşullara uygun bir yapıya getirememektedirler. Üç bölümden meydana gelen çalışmanın birinci bölümünde Türk kamu personel sisteminin temel ilkelerini ve karakteristik özelliklerinin oluşmasında rol oynayan yerli ve yabancı uzman raporları incelenmiştir. Belediyelerde uygulanan personel sistemi, belediyelerin dayandığı değerler çerçevesinde incelenmiş ve belediyelerin tabi olduğu personel mevzuatı açısından yaşadıkları sorunlar ortaya konmuştur. İkinci bölümde belediyelerde uygulanması zorunlu olan norm kadronun, tanımı, kapsamı, amacı, yararları, tarihi gelişimi, norm kadronun uygulama süreci ve belediyelerde gelişimi ve yasal dayanakları incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise belediye yöneticilerinin belediye personel sistemi ve norm kadro uygulamasına ilişkin görüşlerini belirlemeye yönelik, İstanbul Büyükşehir Belediyesi yöneticilerine ve İstanbul'da faaliyet gösteren 39 ilçe belediyesi yöneticilerine anket çalışması yapılmıştır. Son olarak, belediyelerin insan kaynağı yönetimi üzerinde varlığını hissettiren vesayetçi anlayışın belediyelerin özerk yapısı nedeniyle bağdaşmadığı ve merkezi idareden farklı ayrı bir personel sisteminin gerekli olduğu ifade edilerek çalışma tamamlanmıştır.
İbn Haldun devlet ve siyaset felsefesi

İbn Haldun 1332 yılında Tunus'ta doğdu. XIV. yüzyıl Kuzey Afrika için siyasal kargaşanın hakim olduğu bir dönemdir. Bu dönemde bölgede sürmekte olan savaşlar birçok yeni devletin kurulmasına ve birçoğunun da ortadan kalkmasma sebep olmaktadır. Bu savaşların iki temel nedeni vardır, ticaret ve din. Çocukluğunda ilk eğitimini babasından alan İbn Haldun, din bilimleri ve edebiyatın yanı sıra mantık, felsefe ve matematik eğitimi de görmüştür. 1350'lere doğru İtalya'da, Avrupa'da ve Endülüs'te büyük can kayıplarına sebep olan veba salgınında babasmı ve hocalarını kaybeden İbn Haldun, 19 yaşında devlet hizmetine girmiştir. İlk defa kendisinin ortaya attığını söylediği İlm-i Ümran' da ileri sürdüğü görüşlerinin kaynağını devlet hizmetinde edindiği tecrübe oluşturur. Hükümdarın yanmda en alt düzeydeki görevlerden en üst düzeydeki görevlere kadar her türlü kademede görev yapan İbn Haldun, 1374- 1378 yılları arasında İbn Seleme Kale'sinde Mukaddime'yi kaleme almıştır. İbn Haldun, aslında bir tarihçidir. Ancak o tarihi diğer meslektaşlarının ve kendinden öncekilerin yaptığı gibi olayların nakledilmesi şeklinde değil ancak olayların nedenlerini ve sonuçlarını da belirterek açıklanması şeklinde incelemiştir. Buna göre tarihi anlamak için sosyoloji, iktisat, ilahiyat, antropoloji gibi sosyal bilimlerden de haberdar olmak gerekir. İşte bu yeni tarih anlayışı yeni bir bilimin de habercisidir: Ümran İlmi. Ümran İlmi aynı zamanda devlet kavramını da açıklar. Buna göre bir devletin kuruluşu aralarında asabiyet denen bir tür bağın bulunduğu insanların başka insanlar üzerinde otorite kurması ile ortaya çıkar. İbn Haldun devleti insana benzetir. Ona göre devlet de doğar, gelişir ve ölür. Ölümsüz bir insanın olamayacağı gibi ölümsüz bir devlet de yoktur. İbn Haldun'a göre insanların bir arada yaşamaları bir zorunluluktur. Ancak bir arada yaşayan her insan grubunun devleti oluşturabileceğini söylemek de mümkün değildir. Göçebe halde yaşayan insanlar yani bedeviler ancak yerleşik halde yaşayan insanların sahip olduğu değerleri ele geçirecek düzeye geldiğinde yeni bir devletin kurulması mümkündür. İleri sürdüğü görüşlerle Machiavelli, Bodin, Montesquieu, Marx gibi düşünürleri de etkilemiş olan İbn Haldun 1406'da Kahire'de ölmüştür. V
Türk kamu yönetiminde kaynak yönetimi ve performans denetimi

Türkiye'de kamu kaynaklarının, Kamu İdareleri tarafından verimlilik, etkinlik ve tutumluluk ilkelerine uygun olmadan yani performansa dayalı bir yönetim şekline dayandırmadan kullanımı, kamu kaynaklarının önemli bir kısmının israf edilmesine ve savurganlığa yol açmaktadır. Kamu Kaynaklarının daha iyi değerlendirilmesi, israf ve savurganlığın önüne geçilmesi Kamu İdarelerinin Performansa dayalı yönetim şeklini benimsemeleri ve uygulamaları ile ülkemizde etkin ve yaygın bir performans denetiminin kurulması sayesinde mümkün olacaktır. Dolayısıyla Performansa dayalı yönetim şeklinin yerleşmesi ve gelişmesinde ve kamu kaynaklarının daha iyi kullanımının sağlanmasında Performans Denetimi önemli bir rolü üstlenmek durumundadır. İdarelerce gerçekleştirilen harcamaların yasalara uygun olup olmadığının ve doğru bir şekilde yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi ve yasalara uygun bir şekilde doğru olarak gerçekleştirilmesinin sağlanması amacıyla 1800'li yıllarda Dünyada ilk Sayıştaylar kurulmaya başlanmıştır. Buna paralel olarak ülkemizde de 1862 yılında Sayıştayın kuruluşu gerçekleştirilmiştir. Sayıştayların kuruluş nedenleri yukarıda bahsedildiği üzere, harcamaların yasalara uygun olarak doğru yapılıp yapılmadığının tespiti ve bu hususun sağlanması idi ve denetimlerde bu temel üzerine oturtularak gerçekleştirilmiştir. Bu dönemde kaynakların verimli, etkin ve tutumlu kullanılıp kullanılmadığı dikkat edilen bir husus değildi. Çünkü ülkeler ve toplumlar henüz kaynakların kıtlığı gerçeği ile tam olarak yüz yüze gelmemiş ve bilinçlenmemişti. Dünyada Sayıştay denetimi ekonomik ve toplumsal gelişmelere, değişmelere paralel olarak gelişim ve değişim göstermektedir. 1915 yılında başlayan Birinci Dünya Savaşı, 1929 Ekonomik Krizi ve arkasından İkinci Dünya Savaşı yılları insanlara kaynakların iyi kullanımı için bu doğrultudaki yönetim ilkelerini en iyi şekilde uygulamaları gerektiğini acı olaylar yaşatarak öğretmiştir. Sayıştay Denetimleri de buna paralel olarak hem iyi yönetim ilkelerinin gelişmesine katkı sağlamak hem de yönetimlerin bu yöndeki uygulama sonuçlarını ortaya koymak üzere kendini geliştirmiş ve bugün adına performans denetimi dediğimiz denetim türü ortaya çıkmıştır. Bu çalışma ile Sayıştaylarda halen uygulanan denetim türleri, bu denetim türleri arasındaki farklılıklar, Türkiye de kamu kaynaklarının kullanımında ortaya çıkan israf, savurganlık vb. gibi etmenlerle oluşan kötü kaynak kullanımı süreci, VET riskleri nedenleri anlatılmış, VET riskleri bir örnek olay oluşturulmak suretiyle daha net olarak gösterilmeye çalışılmış, VET risklerini önlemede ve performans yönetimine geçişte performans denetiminin üstleneceği yapıcı rol ortaya konmaya çalışılmıştır.
Yolsuzluklar ve makroekonomik etkileri

Jüri: Yrd. Doç. Dr. Hayati AKSU Prof. Dr. Cevat GERNİ Prof. Di. Muammer YAYLALI Prof. Dr. Recai ÇINAR Prof. Dr. Hasan ÖZYURT Bu tezin amacı, yolsuzlukların çeşitli makroekonomik etkilerini tahmin etmektir. Bu amaçla çalışmada yolsuzluk olgusu ve tarihsel süreç kısaca özetlenerek, yolsuzlukların çeşitli iktisadi ve sosyal nedenleri ile çeşitli makroekonomik etkileri ile ilgili tartışmalara yer verilmektedir. Uygulama bölümünde ise 1990- 2000 dönemi için 59 ülkeyi kapsayan çok ülkeli regresyon tahmini yapılmış ve elde edilen sonuçlar ışığında Türkiye ile çeşitli ülkeler kıyaslanmıştır. Tahmin sonuçlarına göre yolsuzluklar iktisadi büyümeyi, yatırımları ve ülkelerdeki politik istikrarı azaltmaktadır. Bununla birlikte yolsuzlukların beşeri sermaye üzerinde olumsuz etkileri olduğuna dair bir sonuca ulaşılamamıştır. Çalışmadan elde edilen diğer sonuçlara göre nüfus artış oranının, beşeri sermayenin ve yatırımların artması büyümeyi olumlu olarak etkilemektedir. Buna karşılık, ülkelerdeki politik istikrarın, dışa açıklıklığın ve demokratikleşmenin artmasının büyüme üzerinde olumlu etkide bulunduğuna dair herhangi bir bulguya ulaşılamamıştır.
Afetler politikasında dönüşüm:Türkiye'de iklim değişimine uyum yaklaşımlarının değerlendirilmesi

Bu çalışma, başlangıç noktası olarak Türkiye'nin afet yönetim sisteminde iklim değişikliği politikalarını mevzuat bağlamında özelden genele bir değerlendirmeye tabi tutmayı hedeflemektedir. Bu bağlamda hem Türkiye'nin bütüncül bir afet yönetim sistemi anlayışı çerçevesinde iklim değişikliği konusunun temel afet yönetimi bakış açısı ve risk azaltma yaklaşımı içerisine dahil edilmesi, hem de küresel ölçekte yapılan iklim değişikliğine uyum ve afet risk azaltımı çalışmalarını temel alarak Türkiye'nin bu konuda sahip olduğu potansiyelin geliştirilmesi yönünde bir değerlendirme gerçekleştirilmesi de hedeflenmektedir. Aynı zamanda, bu bağlamda, Türkiye'nin afet yönetimi mevzuatında sıklıkla eleştirilen yasal ve yönetsel yapının bütüncül olmayışı ve iklim değişikliği yaklaşımının söz konusu mevzuat içerisinde henüz yeterince yer almayışı konuları değerlendirilerek yeniden ele alınması gerektiği düşünülen Türkiye'nin afet yönetimi mevzuatı için iklim değişikliğine uyum özelinde katkı koyabilecek bir temel oluşturulması amaçlanmaktadır. Türkiye'nin afet yönetim sistemi yaklaşımı ile iklim değişikliği politikasını uluslararası afetler politikasının dönüşümü çerçevesinde karşılaştırmalı olarak analiz etmek amacıyla literatür taraması yapılmıştır. Bu amaçla, konu ile ilgili bakanlık ve kurumların yazılı ve basılı kaynaklarına kurumsal iletişim kanallarından ulaşılarak incelenmiştir. Buna bağlı olarak, tez çalışmasının hedefleri doğrultusunda ilgili afet mevzuatı, afet yönetim sistemi, kalkınma planları, stratejiler ve uyum politikaları çalışmanın temel kaynakları olarak belirlenmiştir. Tezin oluşturulması sürecinde temel olarak literatür çalışması ve buna bağlı olarak hem ulusal hem de uluslararası alanda yazılmış belge ve dokümanlar kaynak olarak kullanılmıştır. Literatür bölümünü ve çalışmasını takip eden bölüm içerisinde tezin hedefleri doğrultusunda alanında yetkin olan ve farklı çalışmalar yürüten gerek kamuda gerek üniversitelerde gerekse sivil toplum örgütlerindeki uzmanlar ile görüşmeler yapılarak, bu görüşmeler sonucunda elde edilen veriler tezin değerlendirme ve karşılaştırma bölümleri içinde kaynak olarak kullanılmıştır. İklim değişimine uyum çerçevesinde, uluslararası politika ve ülke uygulamaları değerlendirilerek, Türkiye için bir uyum planı ve uygulama stratejisi oluşturulmasına yönelik temel kriterler belirlenmeye çalışılmıştır.
Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde Türk kamu yönetiminde yönetişim yaklaşımı

Küreselleşmenin boyutlarının hızla kendisini göstermesi ile beraber eski, dışa kapalı, hiyerarşik yapılanmanın etkisini kaybetmesi ve buna paralel olarak ortaya çıkan değişiminin gerekliliği düşüncesi ve oluşan bu yeni düzen içerisinde yeni bir devlet yapılanmasının etkisinin hissedilmeye başlanmasıyla birlikte kamu yönetiminde hesap verilebilirlik, şeffaflık, katılım ve yönetişim gibi kavramlar önem kazanmıştır. Küreselleşme olgusu ve Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde, geleneksel Türk kamu yönetiminin belli başlı özellikleri olarak kabul edilen merkeziyetçilik, dışa kapalılık gibi unsurlar eleştiri görmeye başlamış ve belli dönüşümler yaşanmaya başlamıştır ve bu dönüşümlerle birlikte gündeme gelen yaklaşımlardan biri de yönetişim olmuştur. Bu bağlamda, bu tezde klasik yönetim anlayışının modern dünya düzeni içerisinde eleştiri görmesi ve geçerliliğini yitirme tehlikesiyle karşı karşıya kalmasıyla birlikte devam eden süreçte oluşan yeni yönetim anlayışı ve onun ilkeleri paralelinde biçimlenen yeni kamu yaklaşımı prensipleri çerçevesinde Türk kamu yönetiminin genel yapısı incelenmiş, modern yapıya uyum sağlamasında gerekli yapı taşlarından biri olan yönetişim kavramının tanım ve açıklamalarından hareketle, dünya ölçeğinde yönetişim kavramı ele alınmış ve ardından Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne adaylığıyla birlikte yaşanan süreçte Geleneksel Türk kamu yönetiminin bir dönüşüm içerisinde etkin, verimli, modern, paylaşımcı, katılımcı bir yapıya dönüşümünün sağlanabilmesi ve buna bağlı olarak yönetişim kavramının Türk kamu yönetimi yapısına uygulanmasının imkanları ve Türkiye'de yönetişim kavramı araştırılmıştır.