turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Farklı yaş gruplarının merkezi sınavlara hazırlanma sürecindeki durumluk kaygı düzeyleri ve gelecek zaman perspektiflerinin karşılaştırılması

Bu araştırma, Türkiye'de üniversiteye ve ortaöğretim kurumlarına girişte uygulanan iki farklı merkezi sınava hazırlanmakta olan, ergenliğin farklı alt dönemlerindeki son sınıf öğrencilerinin sınavlara hazırlanma süreçlerindeki gelecek zaman perspektiflerini ve durumluk kaygı düzeylerini karşılaştırmalı olarak incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmaya, 2011- 2012 eğitim-öğretim yılında halen bir örgün eğitim kurumuna ve sınava hazırlık amacıyla bir dershaneye devam eden, 120 ilköğretim 8. sınıf öğrencisi ve 120 lise son sınıf öğrencisi olmak üzere toplam 240 katılımcı (118 kız, 122 erkek) dahil edilmiştir. Örneklem, İstanbul'un Mecidiyeköy ve Kadıköy ilçelerinde yer alan iki farklı özel dershaneden küme örnekleme yöntemiyle seçilmiştir. Araştırmada, durumluk kaygı düzeyini değerlendirmek için Spielberger ve arkadaşları (1970) tarafından geliştirilen Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri'nin Durumluk Kaygı Ölçeği ; gelecek zaman perspektifini değerlendirmek için Nurmi, Seginer ve Poole (1990) tarafından geliştirilen Gelecek Zaman Perspektifi Anketi ve araştırmacı tarafından geliştirilen Demografik Bilgi Formu kullanılmıştır. Toplanan veriler SPSS 19 Windows Paketi ile analiz edilmiştir. Analizlerde, Bağımsız Gruplar t-testi uygulanmış; histogramlar, pasta grafikleri ve içerik analizi tabloları kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, durumluk kaygı düzeyinin ortaöğretim ve yükseköğretim kurumlarına giriş sınavına hazırlanan öğrenciler arasında anlamlı bir şekilde farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Üniversite giriş sınavına hazırlanan öğrencilerin durumluk kaygı düzeyleri, ortaöğretim kurumlarına giriş sınavına hazırlanan öğrencilerden anlamlı düzeyde daha yüksek çıkmıştır. Ortaöğretim ve üniversite giriş sınavına hazırlanan öğrencilerin gelecek zamana ilişkin umut, beklenti ve korkuları arasındaki farkın çok belirgin olmadığı ancak durumluk kaygı düzeyinin düşük ve yüksek olduğu durumlarda gelecek zaman perspektiflerinde anlamlı farklılıklar olduğu belirlenmiştir.
Üniversite öğrencilerinin sosyal kaygı düzeylerinin yordanması

Bu araştırma bağlanma stilleri ve erken dönem uyumsuz şemaların üniversite öğrencilerinin sosyal kaygı düzeylerini yordama gücünü ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Eğitim Fakültesi ve Fen Fakültesi'nin seçilen bölümlerinde öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmaya bu bölüm ve programların birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü sınıflarından 195 erkek, 200 kadın olmak üzere 395 öğrenci katılmıştır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Sosyal Kaygı Ölçeği, İlişki Ölçekleri Anketi, Young Şema Ölçeği-Kısa Form ve araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Bağlanma stilleri ve erken dönem uyumsuz şemaların üniversite öğrencilerinin sosyal kaygı düzeylerini yordama gücünü ortaya koymak amacıyla aşamalı çoklu regresyon analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada erken dönem uyumsuz şemalardan başarısızlık, karamsarlık, onay arayıcılık, bağımlılık, duygusal baskılama, duygusal yoksunluk ve ayrıcalıklılık; bağlanma stillerinden korkulu bağlanma anlamlı yordayıcılar olarak bulunmuş ve bu değişkenler birlikte sosyal kaygı puanındaki toplam varyansın % 52 .5'ini açıklamıştır. Bu bulgular literatürde yer alan diğer araştırmaların sonuçları doğrultusunda tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinin sosyal destek, benlik saygısı ve öznel iyi oluş düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin sosyal destek, benlik saygısı ve öznel iyi oluş düzeyleri çeşitli değişkenler açısından incelenmiştir. Araştırmanın genel evrenini, Selçuk Üniversitesinin farklı fakültelerinde öğrenim görmekte olan 1 .,2.,3. ve 4. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın çalışma evreni Eğitim Fakültesi, Mesleki Eğitim Fakültesi, Mühendislik-Mimarlık Fakültesi, Fen Edebiyat Fakültesi, Hukuk Fakültesi, Veterinerlik Fakültesi olarak belirlenmiştir. Araştırma örneklemi bu fakültelerin çeşitli bölümlerinde öğrenim görmekte olan öğrencilerden tesadüfi küme örenekleme yöntemi ile seçilmiştir. Araştırma örneklemi toplam 639 öğrenciden oluşmaktadır. Verilerin analizinde tek yönlü varyans analizi, t testi, regresyon analizi ve pearson momentler çarpımı korelasyonu kullanılmıştır. Tek yönlü varyans analizi sonucunda elde edilen F değerinin anlamlı bulunduğu durumlarda farkın kaynağını saptayabilmek için tukey HSD testi uygulanmıştır. Tüm veriler 0.05 anlamlılık düzeyinde test edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular kısaca şöyle özetlenebilir:-Araştırma bulguları öznel iyi oluş, öğretmenlerden alınan sosyal destek ve benlik saygısı düzeylerinin cinsiyete göre farklılaşmadığını, aileden ve arkadaşlardan alınan sosyal destek düzeylerinin cinsiyete bağlı olarak farklılaştığını göstermiştir. Kız öğrencilerin aileden ve arkadaşlardan aldıkları sosyal destek düzeylerinin erkek öğrencilere göre önemli düzeyde yüksek olduğu bulunmuştur.-Sınıf değişkeninin öğrencilerin benlik saygısı ve aileden alınan sosyal destek düzeyleri açısından önemli düzeyde bir farklılaşma göstermediği ancak arkadaşlardan/ öğretmenlerden alınan sosyal destek ve öznel iyi oluş düzeylerinin sınıf değişkenine göre önemli düzeyde farklılaştığı gözlenmiştir.-Çalışmada yapılan regresyon analizi sonuçlarına göre, sosyal desteğin öznel iyi oluşu açıklayabildiği; öznel iyi oluş ve sosyal desteğin benlik saygısını açıklayamadığı bulgusu elde edilmiştir.-Öznel iyi oluşun benlik saygısıyla arasında anlamlı bir ilişki olmadığı bulunmuş ancak öznel iyi oluş sosyal desteğin tüm alanları ile ilişkili bulunmuştur.
Sistemi meşrulaştırma ve ruh sağlığı: Ruminasyon ve dikkat dağıtmanın rolü

Literatür sistemi meşrulaştırmanın ruh sağlığını etkilediğini ve bireylerin daha iyi hissetmelerini sağlayan bir başa çıkma mekanizması olarak hizmet ettiğini göstermiştir. Ancak, sistemi meşrulaştırma ve ruh sağlığı arasındaki ilişkinin altında yatan süreç henüz bilinmemektedir. Bu çalışmanın amacı, sistemi meşrulaştırma ve ruh sağlığı arasındaki ilişkide duygu düzenlemenin aracı rolünü incelemektir. Bu çalışma özellikle, dikkat dağıtma ve ruminasyon olmak üzere iki duygu düzenleme stratejisinin aracı rollerine odaklanmıştır. Sistemi meşrulaştırma, duygu düzenleme, psikolojik iyi oluş, anksiyete ve algılanan stres alanlarından elde edilen bilgileri birleştirerek; sistemi meşrulaştırmanın ruminasyon ile olumsuz yönde; dikkat dağıtma ile pozitif yönde ilişkili olacağı beklenmektedir. Ayrıca, ruminasyonun ruh sağlığı değişkenleriyle negatif yönde, dikkat dağıtmanın ise ruh sağlığı değişkenleriyle pozitif yönde ilişkili olacağı beklenmektedir. Ek olarak, duygu düzenleme stratejilerinin sistemi meşrulaştırma ile ruh sağlığı arasındaki ilişkiye aracılık edeceği varsayılmaktadır. Çalışmanın hipotezleri, Türkiye'nin adli sistemi bağlamında test edilmiştir. Hipotezleri test etmek için bir korelasyon çalışması kapsamında 432 üniversite öğrencisinden veri toplanmıştır. Çalışmanın sonuçları sistemi meşrulaştırmanın ruminasyon, anksiyete ve algılanan stres ile negatif ilişkili ve psikolojik iyi oluş ile pozitif olarak ilişkili olduğunu göstermiştir. Ayrıca, ruminasyon, sistemi meşrulaştırma ile kaygı, algılanan stres arasındaki ilişkiye aracılık etmiştir. Bu bulgular, duygu düzenleme stratejilerinin sistemi meşrulaştırma ve ruh sağlığı arasındaki bağlantıyla ilişkisini açıklayarak ilgili literature ilişkin anlayışımızı genişletmektedir.
Dikkat ağları modelinin rekabet kuramı, temsil düzeyi ve yaş değişkenleri açısından incelenmesi: fMRI destekli bir çalışma

Bu tez çalışmasının amacı, Dikkat Ağları Modeli'nin hiyerarşik yapıdaki uyarılmışlık, yönelim, yönetici dikkat ağı bileşenlerinin ve dikkat bağlamında ele alınan zihinsel sayı temsillerinin işleyişini ve nöral temellerini incelemektir. Rekabet Kuramı çerçevesinde oluşturulan hipotezleri test etmek üzere üç farklı deney tasarlanmıştır. Deney 1'de, Bağımsız-Dikkat Ağları Testi görevleri ile Dikkatin Bekleme Süresi paradigmasının birleştirilmesiyle oluşturulan uyarılmışlık, yönelim ve yönetici dikkat ağı görevleri (N = 45); Deney 2'de, DBS paradigmasına analojik ve rakamla sayı temsilinin dahil edilmesiyle tasarlanan görev (N = 15); Deney 3'te birinci aşamada, Bağımsız-DAT'ye analojik, rakam ve sözel temsillerin dahil edilmesiyle tasarlanan 3 görev (N = 20) sağlıklı yetişklere uygulanmıştır. İkinci aşamada, sadeleştirilen yönetici dikkat görevi sağlıklı 10 çocuk ve 10 yetişkine uygulanırken fMRI ölçümleri alınmıştır. Sonuç olarak, Rekabet Kuramı doğrultusunda tüm DAM bileşenleri için paralel bilgi işleme mekanizmasının geçerli olduğu (Deney 1); sayı değerinin aynı olması koşulunda temsillerin eş zamanlı ve paralel aktivasyonundan kaynaklı ikinci temsil/hedef üzerinde yukarıdan aşağı seçim yanlılığının oluşmadığı (Deney 2) görülmüştür. Deney 3'te büyüklük bilgisine erişimi temsil eden SNARC etkisi, yalnızca rakamla temsilde, çocuklarda ise çeldirici yokken tüm temsil düzeylerinde görülmüştür. Analojik temsilde sol ve sağ inferior parietal lob, sağ inferior frontal gyrus, sol ve sağ precuneus; yetişkinde analojik temsilde sağ inferior frontal gyrus alanları aktiftir. Rakamla temsilde sol parahippocampal gyrus; çocuklarda rakamla temsilde sol superior temporal gyrus bölgesinde aktivasyon bulunmuştur. Sonuçta, zihinsel sayı işlemede paralel bilgi işlemenin etkili olduğu ve yönetici dikkatte sağ medial frontal gyrus, sol anterior cingulate, sol precuneus, sol putamen bölgelerindeki aktivasyonun literatürle uyumlu olduğu gözlenmiştir. Buna ek olarak, 10-12 yaş grubundaki çocuklarda yönetici dikkat ağı bileşeninin gelişimi sürmektedir.
Down Sendromu tanısına sahip çocukların annelerinin, travma sonrası büyüme bağlamında deneyimlerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, Down sendromu tanısına sahip çocukların annelerinin travma sonrası büyüme bağlamında deneyimlerini inceleyebilmek ve annelik kavramıyla ilişkisinin feminist bir perspektif ile ortaya konulabilmektir. Nitel araştırma yöntemlerinden gömülü teori deseninin kullanıldığı bu araştırmada, kuram oluşturma amacı taşıması sebebiyle örnekleme yöntemlerinden amaçlı örnekleme yöntemi ile veriler toplanmıştır. Down Sendromu tanısına sahip çocuklarının özel eğitim hizmetinden yararlanma amacıyla bulunduğu kurum ve vakıflardaki 30 gönüllü kadın ile derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Görüşmede açık uçlu soru formu kullanılmıştır. Veri toplama aşamasında karşılaştırılmalı analiz prensibine bağlı kalınarak, görüşmeler neticesinde elde edilen veriler Strauss ve Corbin (1998) tarafından önerilen yaklaşım ile analiz edilmiştir. Elde edilen verilerin analizleri sonucunda Down Sendromu tanısına sahip çocukların annelerinde travma sonrası büyümenin mevcut olduğu ve katılımcıların travma sonrası büyümenin 5 farklı alanında değişimler yaşadığı tespit edilmiştir. Ayrıca toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin bakıma yansımaları olarak kadınların, çocuklarının bakımı için işten çıkmak zorunda kaldıkları ve ev içi işler ile birlikte bakım sorumluluğunu tek başına yüklendikleri, yaşadıkları ekonomik bağımlılık nedeniyle boşanmak isteyen kadınların eşlerinden boşanamadıkları tespit edilmiştir. Babaların bu süreçte finansal sağlayıcı olarak görev yaptığı ve sadece kamusal alanlarda eşlerine destek oldukları belirlenmiştir. Tam zamanlı anne olarak işlevsel hale gelen kadınlar, çocukları konusunda hassaslaşmış ve onları tanrının ödülü olarak görmüşlerdir. Kendi anneliklerini ise bu bağlamda kutsallaştırmışlardır. Çocuklarına mükemmel annelik yapmak isteyen kadınlar çocukları konusunda çeşitli endişeler barındırmakta ve insanlar konusunda seçici davranmaktalar. Tanıya ilişkin bilgi eksikli, sağlık çalışanları ile çevrenin özensiz davranışları ve eğitim eksikliği kadınların yaşadıkları süreci zorlaştırırken, sosyal çevreden destek bulma tam tersi bir etkiye sahiptir. Son olarak kadınlar, okul, özel eğitim, hastane, kafe gibi mekanlarda hemcinsleriyle yan yana gelmişler ve Down Sendromuna ilişkin tüm bildiklerini birbirleri ile paylaşarak mücadele ortaklığı yaşadıkları tespit edilmiştir. Anahtar kelimler: Travma sonrası büyüme, Down Sendromu, annelik, bakım, gömülü teori
The role of parental control on reminiscing between mothers and children: Mediator role of maternal self-construals

Bu çalışmanın amacı annelerin geçmişşte kendi annelerinden algıladıkları davranışsal ve psikolojik kontrolün annelerin benlik kurgusu vasıtasıyla anne ve çocukların geçmişşe yönelik anlatı stillerine etkisini araştırmaktır ve ilişki benlik kurgusunun ara değişken rolü üzerinden incelenmiştir. Çalışmaya 62 anne-çocuk çifti katılmıştır ve çocukların yaşları 4 ve arasında değişmektedir. Ankara'daki anaokulları vasıtasıyla erişilen anne-çocuk çiftleri Orta Doğu Teknik Üniversitesi'ndeki Çocuk ve Ergen Gelişimi Laboratuvarı'na gelerek çalışmaya katılım sağlamışlardır. Annelerden önce çocuklarıyla geçmişşte yaptıkları ortak olaylarla ilgili konuşmaları istenmiş, daha sonra da Dengeli Bağlanma-Başkalaşma Ölçeği (İmamoğlu, 1998; 2003), Algılanan Ailesel Psikolojik Kontrol Ölçeği (Barber, 1996) ve Algılanan Ailesel Davranışsal Kontrol Ölçeği (Kerr & Stattin, 2000) verilerek doldurulması istenmiştir. Bütün konuşmaların yazıya dökümü ve kodlaması spesifik kodlama şeması kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Konuşmalar kodlanırken ana odak noktası anne ve çocukların kullandıkları 'detaylandırma' ve 'tekrarlama' ölçümleri olmuştur. Çalışma sonuçları geriye dönük algılanmış psikolojik kontrolün ve bireysellik örüntüsünün arasında negatif bir ilişki olduğunu göstermiştir. Annenin ilişkisellik benlik kurgusunun annenin konuşmaları detaylandırması üzerinde anlamlıya yakın direkt bir etki söz konusudur. Çalışmanın ara değişkenleri olan bireysellik ve ilişkisellik benlik kurguları söz konusu olmadan; annenin geriye dönük algıladığı psikolojik kontrolün annenin konuşmaları detaylandırmasında ve tekrarlamasında anlamlı bir etkisi olduğu bulunmuştur. Annenin bireysellik ve ilişkisellik kurgusu; annenin algıladığı psikolojik ve davranışsal kontrol ve anne ve çocukların konuşma örüntüleri arasındaki ilişkide anlamlı olarak ara değişken rolü bulunamasa da, çalışma değişkenleri arasındaki korelasyonlar ve annenin algıladığı psikolojik control ve annenin konuşma tekrarı'nın katkıları gelecekteki çalışmalar için umut vaad edicidir. Sonuçların olası açıklamaları, çalışmanın kısıtlılığı ve uygulama alanları ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
Bağlanma kuramı perspektifinden sosyal kaygı: Erken dönem uyumsuz şemalar ve reddedilme duyarlılığının rolü

Bu çalışmada, depresyonun etkisi kontrol edildikten sonra bağlanma stillerinin sosyal kaygı üzerindeki etkisinin, bağlanma stilleri ve sosyal kaygı düzeyinin erken dönem uyumsuz şemalar ve reddedilme duyarlılığı üzerindeki etkilerinin ve bağlanma ile sosyal kaygı arasındaki ilişkide erken dönem uyumsuz şema alanları ve reddedilme duyarlılığının aracı rolünün incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini 2014- 2015 eğitim öğretim yılında Uludağ Üniversitesi'nin çeşitli fakülte ve bölümlerinde lisans eğitimine devam eden 557 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Yapılan analizler sonucunda, saplantılı, korkulu ve kayıtsız bağlanan bireylerin güvenli bağlanan bireylere kıyasla daha fazla sosyal kaygı deneyimledikleri belirlenmiştir. Saplantılı bağlanan bireylerin zedelenmiş otonomi ve yüksek standartlar, korkulu bağlanan bireylerin zedelenmiş otonomi ve kopukluk şema alanlarından güvenli bağlanan bireylere kıyasla daha yüksek puanlar aldıkları saptanmıştır. Ayrıca, saplantılı ve korkulu bağlanan bireylerin güvenli bağlanan bireylere kıyasla reddedilmeye daha duyarlı oldukları bulunmuştur. Sosyal kaygı düzeyi yüksek olan bireylerin zedelenmiş otonomi, kopukluk, yüksek standartlar ve diğerleri yönelimlilik şema alanlarından sosyal kaygı düzeyi düşük olan bireylere kıyasla daha yüksek puanlar aldıkları belirlenmiştir. Ayrıca, sosyal kaygı düzeyi yüksek olan bireylerin sosyal kaygı düzeyi orta ve düşük olan bireylere kıyasla reddedilmeye daha duyarlı oldukları bulunmuştur. Son olarak, saplantılı bağlanma ile sosyal kaygı arasındaki ilişkide zedelenmiş otonomi, kopukluk, yüksek standartlar ve diğerleri yönelimlilik şema alanları ile reddedilme duyarlılığının; korkulu bağlanma ile sosyal kaygı arasındaki ilişkide ise zedelenmiş otonomi, kopukluk ve yüksek standartlar şema alanları ile reddedilme duyarlılığının aracı rolü olduğu saptanmıştır. Çalışmanın sonuçları Bağlanma Kuramı ve ilgili literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
Effects of perceived parenting conflict, perceived parenting style, and attachment style on romantic relationship attitudes and life satisfaction

Bu çalışma (1) çalışmada yer alan algılanan anne-baba arasındaki çatışma, algılanan anne-baba tutumları, ebeveyn bağlanma stilleri, romantik ilişkideki tutumlar ve yaşam doyum ölçüm araçlarının aralarındaki karşılıklı ilişkiyi; (2) çalışmadaki ölçüm araçlarıyla ilişkili faktörleri; (3) algılanan anne-baba tutumu ve ebeveyn bağlanma stillerinin, algılanan anne-baba çatışması ve romantik ilişkilerdeki tutumlar arasındaki ilişkide aracı bir rolünün olup olmadığını; ve algılanan anne-baba tutumları, ebeveyn bağlanma stilleri ve romantik ilişki tutumlarının, algılanan anne-baba çatışması ve yaşam doyumu arasındaki ilişkide aracı rolünün olup olmadığını incelemeyi amaçlamaktır. Çalışmanın verisi, yaşları 18 ile 65 yaş arasında değişen 595 katılımcıdan toplanmıştır. Sonuçlar algılanan anne-baba çatışmasının algılanan anne-baba tutumları ve alt boyutlarıyla, ebeveyn bağlanma stilleri ve alt boyutlarıyla, romantik ilişki tutumları ve alt boyutlarıyla ve yaşam doyumuyla anlamlı şekilde ilişkili olduğunu göstermiştir. Bunun yanı sıra, algılanan anne-baba çatışmasının romantik ilişki tutumları arasında yer alan kaygı ve kaçınmayla anlamlı bir ilişkisinin olduğu bulunmuştur. Algılanan anne-baba tutumlarının alt boyutlarından biri olan babanın duygusal sıcaklığının kaygı ve kaçınmayla negatif yönde bir ilişkisinin olduğu ortaya çıkmıştır. Ayrıca, babanın aşırı koruyucu tutumunun kaygıyla negatif yönde ilişkili olduğu bulunmuştur. Kaygıyla güvenli bağlanmanın negatif; korkulu ve kayıtsız bağlanmanın pozitif yönde ilişki gösterdiği ortaya çıkmıştır. Bunun yanında, kaçınma ve güvenli bağlanma arasında negatif; kaçınmacı ve korkulu bağlanma stilleri arasında pozitif bir ilişkinin olduğu görülmüştür. Yaşam doyumu ve algılanan anne-baba çatışması arasında pozitif bir ilişki olduğu bulunmuştur. Yaşam doyumuyla babanın aşırı koruyuculuğu ve annenin reddediciliği arasında negatif; babanın duygusal sıcaklığı arasında pozitif yönde ilişki ortaya çıkmıştır. Yaşam doyumu ve güvenli bağlanma stili arasında pozitif bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca, yaşam doyumu ve romantik ilişki tutumlarından olan kaygı arasında negatif yönde ilişki ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada, algılanan anne-baba tutumlarının ve ebeveyn bağlanma stillerinin algılanan anne-baba çatışması ve romantik ilişki tutumları arasındaki ilişkide rollerinin olduğu görülmüştür.
Bağımlı kişilik özellikleri ile ebeveyn duygusal erişilebilirliği ve helikopter ebeveyn tutumu ilişkisinde kişilerarası ilişki boyutlarının aracı rolü

Bu çalışmada, katılımcıların erken dönem yaşantılarında helikopter ebeveyn tutumlarına maruz kalma ve ebeveynlerine duygusal olarak erişebilme düzeyleri ile erişkin dönem bağımlı kişilik özellikleri arasındaki ilişkide kişilerarası ilişki boyutlarının aracı rolünün sınanması amaçlanmaktadır. Araştırmanın örneklemini, farklı illerde yaşayan, 20-55 yaş arası, 127 kadın ve 75 erkek olmak üzere 202 bireyden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama amacıyla Demografik Bilgi Formu, Kişilik İnanç Ölçeği Kısa Formu, Algılanan Helikopter Ebeveyn Ölçeği, Ebeveyn Duygusal Erişilebilirlik Ölçeği, Kişilerarası İlişki Boyutlarını Ölçeği kullanılmıştır. Önerilen model Yapısal Eşitlik Modeli aracılığıyla test edilmiştir. Araştırma bulguları, bağımlı kişilik özelliklerinin, kişilerarası ilişki boyutlarında empati dışında tüm değişkenlerle istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki içinde olduğunu göstermektedir. Bağımlı kişilik özellikleri ile onay bağımlılığı ve algılanan helikopter ebeveyn tutumları arasında istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Diğer bir yandan bağımlı kişilik özellikleri ile başkalarına güven, duygu farkındalığı ve ebeveyn duygusal erişilebilirliği arasında istatistiksel olarak negatif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Sonuç olarak, helikopter ebeveyn düzeyinin artması ve ebeveyn duygusal erişilebilirliği düzeyleri azalması onay bağımlılığını arttırmaktayken başkalarına güven ve duygu farkındalığı düzeylerini azalmaktadır. Erken dönem yaşantılarda müdahaleci ve eleştirel yaklaşım ile karakterize helikopter ebeveyn tutumları ve katılımcıların ebeveynlerine duygusal olarak erişebilme düzeylerinden kişiler arası ilişki boyutları üzerinden giden bu yol da bağımlı kişilik özelliklerini artmaktadır.
Okul öncesi eğitime devam eden çocukların kaygıları ile ebeveynlerinin kaygıları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Kaygı, kaynağı belirsiz olan, belirli bir süre devam eden endişe durumu olarak ortaya çıkar. Kaygı insanların günlük hayatlarında sık sık ve farklı düzeylerde yaşadıkları duygu durumu olarak adlandırılabilir. Hem okul öncesi dönem çocuklarında ve hem de onların ebeveynlerinde farklı zamanlarda farklı düzeylerde kaygıya rastlanmaktadır. Kaygı ile ilgili çok sayıda araştırma yapılmıştır. Ancak ebeveyn kaygıları ile çocuk kaygılarının birlikte çalışıldığı araştırmaların sınırlı sayıda olduğu görülmüştür. Yapılan bu araştırma, çocuklarının kaygıları ile ebeveynlerin kaygıları arasındaki ilişkiyi, bunları etkileyen çeşitli değişkenleri ortaya koyması bakımından önemlidir. Bu araştırmanın amacı, okul öncesi eğitime devam eden çocukların ve ebeveynlerinin kaygılarının çeşitli demografik özelliklerine göre farklılık gösterip göstermediğinin belirlenmesi ve çocukların kaygıları ile ebeveynlerinin kaygıları arasında bir ilişki olup olmadığının ortaya konmasıdır. Araştırmanın çalışma grubunu okul öncesi eğitime devam eden 468 çocuk ve onların ebeveynleri oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; çocuk ve ebeveyn bilgi formları ile Okul Öncesi Kaygı Ölçeği ve Yetişkinlik Ayrılma Anksiyetesi Anketi kullanılmıştır. Verilerin normal dağılmadığından verilerin analizinde; non-parametrik testlerden Mann Whitney U, Kruskal Wallis H ve Spaerman RHO'su kullanılmıştır Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; kız çocukların kaygı düzeyleri erkek çocuklardan anlamlı derecede yüksektir. Ayrıca çocukların okul öncesi eğitime devam süresi arttıkça kaygı düzeylerinin azaldığı ve öğrenim düzeyi yüksek ebeveynlerin daha az kaygılı çocuklar yetiştirdikleri görülmüştür. Ebeveynlerin kaygı düzeylerine ilişkin bulgularda ise; annelerin babalara göre daha kaygılı oldukları, eğitim düzeyi ve gelir durumu yüksek ebeveynlerin kaygı düzeylerinin düşük olduğu bulgusu elde edilmiş ve ebeveyn kaygıları ile çocuklarının kaygıları arasında pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur.