turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İlişkide bilişsel çarpıtma, evlilikte problem çözme, evlilik uyumu ve tölerans arasındaki ilişki

Bu araştırmada ilişkiye dair bilişsel çarpıtma, evlilikte problem çözme, tolerans düzeyi ve evlilik uyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bununla birlikte yapılan araştırmada cinsiyet, yaş, eşlerin eğitim düzeyi, sosyo-ekonomik durum, evlilik süresi, çocuk sahibi olup olmama ve çocuk sayısı gibi değişkenler ile ilişkiye dair bilişsel çarpıtma, evlilikte problem çözme, tolerans düzeyi ve evlilik uyumu arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmada betimsel istatistik yöntemi kullanılmıştır. Araştırma grubu Şanlıurfa merkezde ikamet etmekte olan çeşitli kamu kurum ve kuruluşları ile özel sektörde çalışan tesadüfi örnekleme yoluyla seçilen evli bireylerden oluşmaktadır. 231 kişiden oluşan katılımcı grubun 104'ü kadın, 127'si ise erkektir. Araştırmada Hamamcı (2000) tarafından geliştirilen İlişkilere İlişkin Bilişsel Çarpıtma Ölçeği, Ercüment ERSANLI tarafından geliştirilen Tölerans Ölçeği, Baugh, Avery ve Sheeths-Hawoth tarafından geliştirilen Evlilikte Problem Çözme Ölçeği Locke ve Wallace (1959) tarafından geliştirilen Evlilik Uyumu Ölçeği ile bazı değişkenler ve evliliğe ilişkin bilgi toplamak amacıyla geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Bulgular değerlendirildiğinde evli bireylerin ilişkide bilişsel çarpıtmalar ile tolerans düzeyi arasında negatif yönde düşük düzeyde; ayrıca evlilikte problem çözme becerileri ve evlilik uyumları arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı bir ilişkinin olduğu görülürken diğer ölçek puanları arasında. 05 düzeyinde anlamlı bir ilişkinin olmadığı görülmüştür. Ayrıca evli bireylerin evlilikte problem çözme puan ortalamalarının çocuk sahibi olma, çocuk sayısı ve eğitim düzeyine göre anlamlı bir şekilde farklılaşırken; cinsiyet, yaş, eşlerinin eğitim düzeyi, sosyo-ekonomik durum ve evlilik süresi değişkenlerine göre anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı; ilişkide bilişsel çarpıtma puan ortalamalarının yaş, eğitim düzeyi, eşlerinin eğitim düzeyi ve sosyo-ekonomik düzeylerine göre anlamlı bir şekilde farklılaşırken; çocuk sahibi olma, çocuk sayısı ve evlilik süresi değişkenlerine göre anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı; tolerans düzeyleri puan ortalamalarının cinsiyet, evlilik süresi ve sosyo-ekonomik düzeylerine göre anlamlı bir şekilde farklılaşırken; çocuk sahibi olma, çocuk sayısı, yaş, eğitim düzeyi ve eşlerinin eğitim düzeyi değişkenlerine göre anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı; evlilik uyumu puan ortalamalarının ise çocuk sahibi olma, çocuk sayısı, eğitim düzeyi ve eşlerinin eğitim düzeylerine göre anlamlı bir şekilde farklılaşırken; cinsiyet, evlilik süresi, sosyo-ekonomik düzey ve yaş değişkenlerine göre anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı görülmüştür.
Ergenlerde sosyal ortamlarda gelişmeleri kaçırma korkusu, başarı ve yalnızlık değişkenleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Teknolojik gelişmelerin hızla ilerlediği günümüzde özellikle sosyal medya siteleri insanlar için önemli ve vazgeçilmez bir araç haline gelmiştir. Bu araştırma ile sosyal ortamlarda gelişmeleri kaçırma korkusu yaşayan ergenlerin, akademik başarı ve yalnızlık düzeylerinin üzerindeki etkisinin ve bu etkinin sosyodemografik değişkenler açısından değerlendirilerek incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma 2018- 2019 eğitim-öğretim yılında Antalya ili Alanya ilçesinde bulunan özel bir lisede okumakta olan random seçilmiş 71 erkek, 62 kadın olmak üzere toplam 133 kişiden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Ucla Yalnızlık Ölçeği ve Üsküdar Gelişmeleri Kaçırma Korkusu Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre gelişmeleri kaçırma korkusu sahip olunan sosyal medya hesabına, en sık kullanılan sosyal medyaya ve sosyal medyada geçirilen günlük ortalama zamana göre anlamlı bir farklılık göstermiştir. Akademik başarı açısından bakıldığında cinsiyet, disiplin cezası ve aylık gelir düzeyi değişkenlerinin anlamlı bir farklılık gösterdiği görülmüştür. Yalnızlık düzeyi açısından bakıldığında ise sosyo-demografik değişkenlerin herhangi biriyle anlamlı bir farklılık göstermediği görülmüştür. Gelişmeleri kaçırma korkusu, yalnızlık düzeyi ve akademik başarı arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.
The Development of the Turkish form test-retest reliability and validity studies of the sixteen personality factor questionnaire (16 pf)

Bu çalışmanın amacı 16PF Kişilik Envanteri'nin iç-tutarhğmı ve test tekrar-test güvenirliğini araştırmak ve ölçüt geçerliği ile ilgili destekleyici bulgular sağlamaktır. Türkçe formun alt-ölçek alpha değerleri ve test tekrar-test değerleri İngilizce formu için yapılan araştırmalarda bildirilen değerlere genel olarak yakın bulunmuştur. M ve N ölçekleri İngilizce formunun alpha değerlerinden daha düşüktür. Düşük madde-ölçek korelasyonu olan tüm maddeler ayıklandığında M ve N alpha değerleri anlamlı düzeye çıkmaktadır. Bu şekliyle 16PF Türkçe formunun kısa-form olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır. Türkçe formunun ölçüt-geçerliği ile ilgili bulgu sağlamak için iki çalışma yapılmıştır. Birinci çalışmanın temel amacı Türkçe formun başarılı ve başarısız öğrencileri ayni edip edemediğini görmektir. Bu Sri grup karşılaştırıldığında yedi ölçekte anlamlı fark olduğu, üç ölçeğin de anlamlı düzeye çok yaklaştığı görülmüştür (p<06). ikinci çalışmanın amacı, Türkçe formun yüksek iş başarısı ile düşük başarıyı ayırd edip edemediğini görmektir. Başardı ve başarısız müfettiş yardımcılarının profilleri karşılaştırıldığında, yirmi dört ölçekten onbirinde anlamlı fark bulunmuştur. Başarısız müfettiş yardımcılarının profihnin müfettiş profiline, başarısız müfettiş yardımcı profilinden daha çok benzediği görülmüştür. Bu bulgunun olası nedenleri tartışılmıştır. Bu iki çalışma Türkçe formunun ölçüt geçerliği olduğuna dair ipuçları vermektedir. İç- tutarlılığını geliştirilmesi ve geçerlikle ilgili daha fazla bulgu edinebilmek için çalışmalar yapılması gerekmektedir.
Ebeveyn ve birincil bakım verenleri tarafından travma yaşadığı belirtilen ve belirtilmeyen çocuklarda travma sonrası duygusal stres ile dikkat eksikliği, hiperaktivite, dürtüsellik, karşı gelme sorunları ve davranım sorunları arasındaki ilişki

Bu çalışma, ebeveyn ve birincil bakım verenleri tarafından travma yaşadığı belirtilen ve belirtilmeyen çocuklarda travma sonrası duygusal stres ile dikkat eksikliği, hiperaktivite, dürtüsellik, karşı gelme sorunları ve davranış sorunları arasındaki ilişkiyi ve demografik değişkenlerin ilişkiye olan etkisini incelemeyi amaçlamıştır. Çalışma, Nisan-Mayıs 2019'da Bursa'da yaşayan, aileleri tarafından travmatik bir olay yaşadığı belirtilen ve belirtilmeyen, 6-10 yaş grubu 114 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırma kapsamında 57 kız, 57 erkek öğrencinin bilgileri değerlendirilmiştir. Çalışmaya katılım sağlayan anne-baba ve birincil bakım verenlerden 56'sı çocuğun bilinen bir travması olduğunu belirtirken, 58'i ise çocuğunun bilinen bir travması olmadığını bildirmiştir. Araştırmada değişkenlerin ölçülmesi için 'Demografik Bilgi Formu', 'Çocukluk Çağı Travma Sonrası Duygusal Stres Ölçeği'nin Türkiye versiyonu ', 'Conner's Aile Değerlendirme Ölçeği (CADÖ-48)', 'Conner's Öğretmen Derecelendirme Ölçeği (CÖDÖ-28), 'Çocuk ve Ergenlerde Yıkıcı Davranım Bozuklukları İçin DSM-IV'e Dayalı Tarama ve Değerlendirme Ölçeği ' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre, psikolojik travması olan çocukların, dikkat eksikliği, hiperaktivite, dürtüsellik ve karşı gelme sorunları travmatik öyküsü olmayanlara kıyasla daha yüksek olduğu saptanmıştır. Ayrıca, psikolojik travma öyküsü olan çocuklarda anne-baba birliktelik durumunun travma sonrası duygusal stres belirtileri ve kiminle yaşadığı değişkeninin davranış problemleri boyutları bakımından anlamlı farklılıklar saptanmıştır. Psikolojik travması olan çocukların travma sonrası duygusal stres belirtileriyle davranış sorunları arasında pozitif yönlü ve anlamlı ilişki saptanmıştır. Araştırmada elde edilen bulguların, çocuklardaki davranış problemlerinin travmaya maruz kalma açısından risk faktörü oluşturabildiğini göstermektedir. Sonuçların ilerleyen dönemlerde yapılacak çalışmalara katkı sunabileceği ve uygulayıcıların çocukluk dönemi davranış sorunları ve psikolojik travma durumlarına ilişkin geliştirebilecekleri yöntemlere yönelik güncel bilgiler sağladığı düşünülmektedir.
Eye movement control in Turkish reading: A corpus-analytic approach

Bu tezde, Türkçe okumada göz hareketleri parametreleri sözcük özellikleri açısından incelenmiştir. Bu parametreler, gözün sözcük üzerindeki ilk sabitleme lokasyonu, ilk sabitleme süresi, toplam sabitleme süresi, tekrar sabitleme olasılığı ve sözcüğün atlanması olasılığıdır. Metin özellikleri ise sözcük uzunluğu, hedef sözcüğü önceleyen giriş mesafesi, sözcüğün derlem sıklık değeri ve sözcüğün tahmin edilebilirliğidir. Türkçe okuma örüntülerinin genel bir resmini elde etmek için derlem-çözümlemeli bir yaklaşım uygulanmıştır. Analizler lineer karma model kullanılarak yapılmıştır. Böylece rastgele etki varyansları - katılımcı, tümce ve sözcük türü - denetim altına alınmıştır. İlk sabitleme lokasyonu analizi, uzun olanlar dışındaki sözcüklerde, ilk sabitlemenin sözcüğün merkezi etrafında olduğunu göstermiştir. Ortalama ilk sabitleme lokasyonu değerleri, önceki çalışmalarla uyumlu bulunmuştur. Ayrıca, tercih edilen görü lokasyonu etkisi gözlemlenmiştir. İlk sabitleme süresi ile ilgili bulgular, ters optimal görü lokasyonu etkisi ile tutarlıdır. Son olarak, sözcük üzerindeki toplam sabitleme süresi, tekrar sabitleme olasılığı ve sözcüğün atlanması olasılığının genel sonuçları alanyazındaki çalışmalarla uyumlu bulunmuştur.
Bağlanma stillerine göre varoluşçu temaların keşfi: Genç yetişkinlerin ilişkisel dünyasının fenomenolojik olarak incelenmesi

İnsanın diğerleriyle ilişkiler kurması yadsınamaz bir gerçektir. İnsan ilişkilerinde bireyin diğerleriyle kurmuş olduğu güçlü bağların nedenlerini açıklamaya çalışan bağlanma kuramı son yıllarda birçok araştırmaya konu olmuştur. İlişkisel bir varlık olarak dünyada yaşamını sürdüren insan, insanın dünyada olma halleri, insanın dünyaya ve ilişkilerine dair anlam arayışı, varoluşçu yaklaşımın anlamaya çalıştığı konulardır. Literatüre bakıldığında, insan ilişkilerini anlamaya yönelik olarak, bağlanma stilleri ve varoluşçu yaklaşımın bir arada incelendiği çalışmaya rastlanmamıştır. Çalışmanın amacı, bireylerin bağlanma stillerine göre ilişkisel dünya deneyimlerini anlamaya çalışmak, bu deneyimlerde açığa çıkan varoluşçu temaları keşfetmektir. Örneklem, Kayseri ilinde ikamet eden 4 kadın ve 4 erkek olmak üzere 8 katılımcı şeklinde belirlenmiştir. Her katılımcı kendisine verilen ilgili ölçeği değerlendirmiş, sonrasında her katılımcı ile birebir ve yüz yüze olan görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Bu görüşmelerde katılımcıların onayı ile ses kaydı alınmıştır. Katılımcılarla gerçekleştirilen görüşmeler, nitel araştırma yöntemi olan yorumlayıcı fenomenolojik analiz tekniği ile incelenmiştir. Analiz sonuçlarına göre 'ilişkilerin fiziksel boyutu, ilişkilerin sosyal boyutu, ilişkilerin kişisel boyutu ve ilişkilerin tinsel boyutu' olmak üzere 4 üst tema belirlenmiştir. Her üst tema, aynı zamanda farklı sayılarda alt temaya ayrılmıştır. Tüm temalar, ilgili literatürde yer alan araştırmalar aracılığıyla tartışılmıştır.
Spor dallarına göre sporcuların kontrol odaklarının kaygı düzeylerine etkisi

Bu araştırmada spor dallarına göre sporcuların kontrol odaklarının kaygı düzeylerine etkisine bakılması amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini, 2015- 2016 yılında Türkiye'deki farklı spor dallarındaki 15 ve 31 yaşları arasında değişen 122'si (%64.2) erkek ve 68'i (%35.8) kadın toplam 190 sporcu oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak sporcuların demografik özellikleri hakkında bilgi almak için araştırmacı tarafından geliştirilmiş 'Kişisel Bilgi Formu'nun yanında 'Spielberger Durumluluk-Süreklilik Kaygı Envanteri' ile 'Rotter'in İç-Dış Kontrol Odağı Ölçeği' kullanılmıştır. Niceliksel verilerin karşılaştırılmasında iki grup arasındaki farkı Mann Whitney-U testi, ikiden fazla grup durumunda parametrelerin gruplar arası karşılaştırmalarında Kruskal Wallis H-Testi kullanılmıştır. Araştırmanın bağımlı ve bağımsız değişkenleri arasındaki ilişkiyi Spearman korelasyon ile test edilmiştir. Bireylerin kontrol odağı ölçeğinden aldığı puanlar ile durumluk kaygı ölçeğinden aldığı puanlar arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bireylerin dış denetim düzeyi arttıkça bireylerin sürekli kaygı düzeylerinde artmakta olduğu görülmüştür.
Lise öğrencilerinin duygusal özerklik ve sosyal destek düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Araştırma, lise öğrencilerinin duygusal özerklik ve sosyal destek düzeyleri ve bunların alt boyutları arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Duygusal özerklik ve algılanan sosyal destek, demografik değişkenlerin yanında öğrencinin devamsızlık, not ortalaması, sınıf tekrarı yapma ve disiplin cezası alması açısından incelenmiştir. Ek olarak öğrencilerin aile, arkadaş ve öğretmenleri ile ilişkilerini değerlendirmelerine dair açık uçlu sorulara verilen yanıtlar kategorize edilerek değerlendirilmiştir. Araştırmanın örneklemi, İstanbul'un 3 farklı ilçesinden seçilen anadolu ve meslek liselerinin 9., 10., 11. ve 12. sınıflarında öğrenim gören 549 öğrenciden oluşmaktadır. Uygulamada Steinberg ve Silverberg (1986) tarafından geliştirilen Duygusal Özerklik Ölçeği ve Yıldırım (1997) tarafından geliştirilen ve Yıldırım (2004) tarafından revize edilen Algılanan Sosyal Destek Ölçeği kullanılmıştır. Ek olarak araştırmacı tarafından geliştirilmiş ve demografik değişkenlere, devamsızlığa, not ortalamasına, sınıf tekrarı yapmaya ve disiplin cezası almaya ilişkin soruların yanında öğrencilerin aile, arkadaş ve öğretmenleri ile ilişkilerini değerlendirmelerine dair açık uçlu soruları içeren 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin çözümü sürecinde duygusal özerklik ve sosyal destek arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla Pearson Moment Korelasyon Katsayısı kullanılmıştır. Duygusal özerklik ve sosyal destek ile değişkenler arası farklar incelenirken Bağımsız Grup t Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi, Mann Whitney-U, Kruskal-Wallis Testleri, değişkenler arası ilişki incelenirken ise Pearson Moment Korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Araştırma sonucunda duygusal özerklik ile algılanan sosyal destek arasında pozitif yönlü anlamlı ilişkilere rastlanmıştır. Ayrıca duygusal özerkliğin alt boyutları ile algılanan sosyal destek alt boyutları arasında pozitif yönlü ilişki bulunmuştur. Öğrencilerin duygusal özerklik ve algılanan sosyal destek düzeylerinin demografik değişkenler, devamsızlık, not ortalaması ve disiplin cezası alma değişkenlerine göre anlamlı farklılaştığı ancak sınıf tekrarına göre herhangi bir farklılaşma bulunmadığı görülmüştür. Ek olarak öğrencilerin aile, arkadaş ve öğretmenleri ile ilişkilerini değerlendirme kategorilerinde anlamlı farklara rastlanmıştır.
Ortaöğretim öğrencilerinde şiddet eğilimi: Samsun örneği

Son yıllarda diğer alanlarda olduğu gibi, okullarda da şiddet olayları artmış, insanlığı tehdit eder boyutlara ulaşmıştır. Okulların birer eğitim yuvası olması beklenirken, şiddetin her türlüsünün görüldüğü mekanlar olması son derecede üzücüdür. Öğrencilerin daha verimli ve güvenilir bir şekilde eğitim alabilmeleri için okullarda meydana gelen şiddet olaylarına etkin bir şekilde müdahale edilmesi ve önlenmesi gerekmektedir. Tüm bu gelişmeler 'Okullarda Şiddet' konusunda yapılan araştırmaları daha da önemli hale getirmiştir. Zira sorunun ne olduğunu tanımlamak ve nereden kaynaklandığını belirlemek sorunu çözmek için atılan en önemli adımdır. Bu araştırmada, Şiddet olgusu incelenmiş, öğrencilerin şiddete başvurma nedenleri araştırılmıştır. Araştırma yapılırken, öğrencilerin şiddete başvurmalarında etken olabilecek sosyal ve psikolojik nedenler dikkatlice incelenmiş, şiddet ve bu nedenler arasındaki ilişki tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırmanın örneklemini, Samsun İli Merkez ilçelerinde bulunan Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı altı lisenin, Samsun Garip Zeycan Yıldırım Fen Lisesi, Samsun İbrahim Tanrıverdi Sosyal Bilimler Lisesi, Samsun Anadolu İmam-Hatip Lisesi, Samsun İlkadım Kız Anadolu İmam-Hatip Lisesi, Samsun Tülay Başaran Anadolu Lisesi ve Samsun Atakum Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi, 1,2, 3 ve 4. Sınıflarında okuyan ve tabakalı örnekleme yoluyla seçilen 609 öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak, Sosyo-Demografik Bilgi Formu ve Şiddet Eğilim Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS programıyla analiz edilerek yorumlanmıştır. Elde edilen araştırma sonuçlarına göre, erkek öğrencilerin kız öğrencilere göre şiddet eğilimlerinin daha yüksek olduğu, iyi bir lisede okuyan öğrencilerin şiddet eğilimlerinin düşük olduğu görülmüştür. Ailesinin ekonomik durumu kötü olan öğrencilerin daha fazla şiddet eğilimi gösterdiği, aile içi şiddete tanık olan veya aile içinde şiddete uğrayan çocukların şiddet eğilimlerinin oldukça yüksek olduğu sonucuna varılmıştır. Yine bu sonuçlara göre, şiddetin tek bir nedenle açıklanamayacağı, birçok faktörün bu durum üzerinde etken olduğu görülmüştür. Aynı zamanda şiddeti önlemek için de tek bir faktörden söz edilemeyeceği, işbirlikçi aile ve işbirlikçi okul yöntemleriyle, bir ekip olarak, bu sorunların çözülebileceği sonucuna ulaşılmıştır.
Bireylerin ana-baba tutumları ile özgecilik düzeyleri arasındaki ilişkiler

Bu araştırmada, bireylerin ana-baba tutumları ile özgecilik düzeyleri arasındaki ilişkiler incelenmiştir.. Araştırmanın örneklemi 1996- 1997 öğretim yılında Erzurum il merkezindeki resmi liselerin ikinci sınıflarında okuyan öğrencilerden 250 erkek 176 kız olmak üzere toplam 426 öğrenci seçkisiz örnekleme yöntemiyle seçilerek oluşturulmuştur. Bireylerin ana-baba tutumlarının belirlenmesinde Kuzgun (1972) tarafından geliştirilen 'Ana-Baba Tutumu Envanteri', özgecilik düzeylerinin belirlenmesinde ise Perry London ve Robert K. Bower (1968) tarafından geliştirilen ve Cantez, Aşkın, Akbaba (1991) tarafından Türkçe'ye uyarlanması ve standardizasyonu yapılan 'Özgecilik ölçeği' kullanılmıştır. Ana-Baba Tutumu Envanteri ile öğrencilerin Demokratik, Otoriter ve ilgisiz ana-baba tutumu boyutlarından aldıkları puanları belirlenerek; her ana-baba tutumu boyutunun bireyin özgecilik düzeyine göre bir değişiklik olup oluşmdığına bakılmıştır. Ayrıca cinsiyet ve sosyo-ekonomik faktörlerin de bireylerin özgecilik düzeyleriyle ilşkileri araştırılmıştır. Elde edilen bulgular, bireylerin ana-baba tutumları ile özgecilik düzeyleri arasında anlamlı bir ilişkinin bulunduğunu göstermiştir. Ayrıca cinsiyet ve sosyo-ekonomik faktörlerin de bireylerin özgecilik düzeylerini etkilediği tespit edilmiştir.
Kadına yönelik şiddetin belirleyicileri: Türkiye örneği

Günümüzde kadına yönelik şiddet; toplumsal, dini, kültürel ve coğrafi sınırları aşan küresel bir sorun olarak varlığını sürdürmektedir. Literatürde yer alan kadına yönelik şiddetin türleri incelendiğinde, fiziksel, psikolojik, cinsel ve ekonomik boyutların ön plana çıktığı görülmektedir. Kadına yönelik şiddetin ortaya çıkardığı birçok durum söz konusudur. Kadına yönelik şiddetin farklı boyutlarını belirlemek, nedenlerini tespit etmek ve bu konuda veri toplama ihtiyacını gidermek amacıyla, Türkiye İstatistik Kurumu'nun 2008 yılında yayınladığı 'Türkiye'de Kadına Yönelik Aile İçi Şiddet Araştırması' gerçekleştirilmiştir. Bu çalışma ise, söz konusu bu araştırmanın ışığında Türkiye'de kadına yönelik şiddetin belirleyici etmenleri gözlemlemeyi hedeflemiştir. Bu bağlamda, Türkiye İstatistik Kurumu'nun 2008 yılında yayınladığı Türkiye'de Kadına Yönelik Aile İçi Şiddet Araştırması ham verilerine göre lojistik regresyon analizi yardımı ile Türkiye'de kadına yönelik şiddetin belirleyicilerinin neler olduğu araştırılmıştır. Lojistik regresyon analizi sonuçlarına göre; kadınların ekonomik, psikolojik, cinsel ve fiziksel şiddet görme olasılıklarını etkileyen faktörler farklılaşsa da, ön plana çıkan değişkenler söz konusudur. Buna göre, anlamlı bulunan değişkenler sırasıyla, kadının yaşadığı yer, kadının yaşı, kadının ve eşinin eğitim düzeyi, sağlık durumu, şiddeti yaşamada ailenin etkisi, akraba evliliği yapması, intihar düşüncesi ve intihar girişiminde bulunma, çocuklukta aile içi şiddete maruz kalma durumu, evlenirken kadının rızasının alınıp alınmadığı durumu, kadının çocukluğunda istismara uğraması, aldatılması, eşin alkol bağımlılığının olması, eşin kumar alışkanlığının olup olmaması, eşin çalışması ve sosyal güvenliğinin olup olmaması şeklindedir. Analiz sonuçları, kadına yönelik şiddetin temel belirleyicilerinin eşin durumundan ziyade kadının sosyo-ekonomik ve psikolojik durumu ile şiddeti algılama ve yorumlama biçimine bağlı olduğu sonucunu ortaya çıkarmakta ve buna bağlı olarak kadına yönelik şiddetin önüne geçilmesinde kadınlarda daha fazla farkındalık oluşturulması gerekmektedir.
Yeni kişilik teorisi enneagram ve din psikolojisi açısından kullanım alanları

Enneagram yeni bir kişilik teoremi değildir. Aksine bilinen en eski kişilik teorilerinden birisidir. Fakat yazılı tarihi çok eski değildir ve özellikle Türkiye'de çok yaygın bir şekilde bilinmemektedir. Ennea dokuz ve gram da nokta, şekil manasına gelir. Kökenleri mistik olmakla birlikte özellikle psikoloji ve psikiyatri alanında giderek daha yaygın kullanılmaktadır. Araştırmamızda her bir ennea tipini, din psikolojisi ile ilişkisi doğrultusunda açıklamaya çalıştık. Daha önceleri yapılmış olan kişilik ve dindarlık arasındaki ilişkilerin kullandığı tümevarım metodundan farklı olarak enneagram, tümdengelim metodunu kullanarak daha bütüncül bir yapı ortaya koymuştur. Bu sebeple enneagram bilgisi içerisinde, bütün hakkında bir fikir vardır. Bu araştırmamızda öncelikle diğer psikoloji ekollerinin kişilik hakkındaki görüşleri özetle anlatılmaya çalışıldı. İkinci bölümde ise kişilik teorileri ile din psikolojisi arasındaki ilişkileri inceleyen daha önce yapılmış çalışmalara yer verildi. Üçüncü ve son bölümde ise enneagram hakkında detaylı bilgiler sunuldu. Çocukluk yapılarından her bir tipin gelişim seyirlerine ve tutkuları, kutsal fikirleri ve ayrılma, çözülme rotaları hakkında her bir ennea tipinin bilgileri ortaya konuldu. Bu çalışma sonuç olarak enneagram konusunda bir giriş çalışması olmuştur. Enneagram özellikle bu alanda kullanılabilecek çok kullanışlı ve güçlü bir bilgidir. Enneagram sayesinde birçok dini tutum ve davranış paternleri daha kolay açıklanabilir.
Kadın öğretmenlerin evlilik doyumunu yordamada iş aile çatışması ve tükenmişliğin rolü

Bu araştırmada kadın öğretmenlerin evlilik doyumunu yordamada iş-aile çatışması ve tükenmişliğin rolü incelenmiştir. Ayrıca kadın öğretmenlerin evlilik doyumlarını yordamada iş-aile çatışması, yaşam doyumu ve tükenmişliğin rolünün yaş, algılanan sosyo-ekonomik durum, evlilik süresi, öğretmenlik süresi, evlilik şekli ve çocuk olma durumuna göre değerlendirilmesi ve değişkenler arasındaki ilişkinin anlamlı olup olmadığını incelenmiştir. Betimsel araştırma modeli kullanılan araştırmada araştırma grubunu Kayseri ili Melikgazi, Kocasinan ve Talas ilçelerindeki 429 kadın öğretmen oluşturmuştur. Bu araştırmada veri toplamak amacı ile 'Evlilik Yaşam Ölçeği', 'Tükenmişlik Ölçeği Kısa Form', 'İş-Aile Çatışması Ölçeği' ve araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Veriler SPSS 23.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen verilerin analizinde tek yönlü çok değişkenli varyans analizi, Wilk's Lambda testi, Post Hoc testi, Scheffle testi, Levene testi, Box-M testi ve Breusch-Pagan testi kullanılmıştır. Araştırmanın anlamlılık düzeyi. 05 olarak kabul edilmiştir. Araştırma sonucunda çocuk sahibi olan kadın öğretmenlerin evlilik doyumları çocuk sahibi olmayan kadın öğretmenlere göre daha düşük ve tükenmişlik puanları daha yüksek olduğu, kadın öğretmenlerin evlilik doyumunun en önemli yordayıcısının tükenmişlik düzeyleri olduğu görülmüştür.