turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üniversite öğrencilerinde romantik kıskançlık ve empatik eğilim arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi

Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin romantik kıskançlık ve empatik eğilim düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Ayrıca öğrencilerin romantik kıskançlık ve empatik eğilim düzeylerinin cinsiyet ve kendini kıskanç biri olarak algılayıp algılamama gibi değişkenler açısından anlamlı bir farklılık gösterip göstermedikleri incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi; 2012- 2013 öğretim yılında Marmara Üniversitesi, Mersin Üniversitesi, Anadolu Üniversitesi, Yıldız Teknik Üniversitesi, Siirt Üniversitesi, Sütçü İmam Üniversitesi ve Karadeniz Teknik Üniversitesi'nin çeşitli bölümlerinde lisans eğitimi alan 357 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada öğrencilerin; cinsiyeti ve kendisini kıskanç biri olarak algılayıp algılamama değişkenleri hakkında bilgi toplamak amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Öğrencilerin romantik kıskançlık düzeylerini belirlemek amacıyla, Pines ve Aronson (1983) tarafından geliştirilen, Demirtaş (2004) tarafından Türkçe uyarlaması yapılan Romantik Kıskançlık Ölçeği; öğrencilerin empatik eğilim düzeylerini belirlemek amacıyla da Dökmen (1988) tarafından geliştirilen Empatik Eğilim Ölçeği kullanılmıştır. Veriler; Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu ve Bağımsız Grup t-testi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, üniversite öğrencilerinin empatik eğilim puanları ile romantik kıskançlık ölçeğinin olumlu etkiler, yetersizlik nedeni ve yıkıcı baş etme alt boyutları puanları arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunurken, tetikleyiciler, olumsuz etkiler, kaybetme korkusu ve yapıcı baş etme alt boyutu puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmamıştır. Yani empatik eğilim puanları artarken kıskançlık ölçeğinin olumlu etkiler, yetersizlik nedeni ve yıkıcı baş etme alt boyut puanlarında azalma olmaktadır. Üniversite öğrencilerinin cinsiyet değişkenine göre Romantik Kıskançlık Ölçeğinin sadece Yapıcı Baş Etme alt boyutunda anlamlı bir farklılık bulunurken, diğer alt boyutlarda anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Üniversite öğrencilerinin kendini kıskanç algılayıp algılamama değişkenine göre Romantik Kıskançlık Ölçeğinin Tetikleyiciler, Olumlu Etkiler, Olumsuz Etkiler, Yıkıcı Baş Etme ve Yapıcı Baş Etme alt boyutu puanları arasında anlamlı farklılık bulunurken, diğer alt boyut puanları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Üniversite öğrencilerinin empatik eğilim düzeylerinin cinsiyet değişkeni açısından anlamlı farklılık gösterdiği, kendini kıskanç algılayıp algılamama değişkeni açısından ise anlamlı farklılık göstermediği bulunmuştur. Araştırmadan elde edilen bulgular ışığında araştırmadan elde edilen sonuçlar tartışılmış ve gelecek araştırmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Ergenlerde öfke duygusu, benlik algısı, Tanrı algısı, suçluluk ve utanç duyguları açısından bir değerlendirme: Diyarbakır örneklemi

Bu araştırmada ergenlerin, benlik algısı, Tanrı Algısı, Kişilerarası öfke ve öfkeye Yol açan durumlar arasındaki ilişkiler araştırılmıştır. Araştırmanın örneklemini 1536 ergen oluşturmaktadır. Araştırmada katılımcıların Tanrı Algısı, benlik algıları ve kişiler arası öfke ve öfkeye yol açan durumlar değerlendirilmiştir. Bu amaçla önce ilgili literatür taranmış ve bilgiler amaca uygun olarak bir araya getirilmiştir. Ayrıca çalışmanın uygulama alanı için ölçme araçları belirlenmiş ve seçilen örnekleme uygulanmış, veriler Windows için hazırlanmış spss 14,0 paket programı ile araştırmacı tarafından analiz edilmiştir.
Ergenlikte risk alma davranışlarının incelenmesi

Bu araştırmanın amacı ergen risk alma davranışları ile akran, aile ve okul yaşantısıyla ilgili özelliklerin ilişkisini incelemekir. Araştırmada İzmir'de yaşayan 12-18 yaş arası okula devam eden 1206 ergenle çalışılmıştır. Bu araştırmada Kaner (2000) tarafindan geliştirilen Kuraldışı Davranış ölçeği, Akran Sapması ölçeği, Akran İlişkileri ölçeği ile birlikte Robin (1990) tarafindan geliştirilen ve Eryuksel (1996) tarafindan geçerlilik güvenirlilik çalışması yapılan ABEİE/Ana- Baba-Ergen İlişkileri Envanteri kuUanılmışur. Araştırmanın sonucunda sosyo-ekonomik düzey, anne-baba eğitimi, kardeş sayısı ve annenin çalışması değişkeni ile risk alma davranışları arasında ilişki bulunmuştur. Sosyo-ekonomik düzey ve anne-baba eğitimi arttıkça risk alma davranışı artmaktadır. Çalışan anneye ve az kardeşe sahip olan ergenler de daha çok risk alma davranışı gerçekleştirmektedirler. Bu dört değişkenin birbiri ile ilişkili olduğu düşünülmüştür. Anne-baba eğitimi yükseldikçe sosyo-ekonomik düzey yükselir, çocuk sayısı azalır ve kadınların çalışma oram arter. Araıe-baba eğitiminin bu özellikleri etkilediği ve tüm bu özelliklerin de anne-babalarin çocuğu toplumsallaştırma tarzlarım ve çocuğu izleme ve denetleme biçimlerini farklılaştıracağı düşünülmüştür. Çalışan ergenlerin risk alma puanlarının çalışmayan ergenlerin risk alma puanlarından fazla olması yukarıdaki bulguya terstir. Ancak benzer şekilde; çalışan ergenin de anne-baba denetiminden uzak kaldığı düşünülmüştür. Ayrıca çalışan ergenin işyerindeki rol modelleri ve maruz kaldığı istismar da risk alma davranışlarının artmasına neden olabilecektir. Araştırmada erkeklerin kızlardan; büyüklerin küçüklerden daha fazla risk alma davranışı gösterdiği bulunmuştur. Ayrıca ailede yaşanan şiddet, ailede sık alkol kullanan ve sabıkası olan bireylerin bulunması da risk alma davranışları ile ilişkili bulunmuştur. Aile ilişkilerinde yüksek çatışma bildirenlerin Risk Alma Davranışı puanları da bildirmeyenlere kıyasla yüksektir. Akran ilişkilerinin zayıf olduğunu ve arkadaşlarının çok fazla risk aldığını belirten gruplar daha çok risk alma davranışı göstermektedirler. Bu bulgular sosyal öğrenme ve Sosyal Kontrol Kuramları çerçevesinde tartışılmıştır.
APEHQ' nun Türkçe adaptasyonu, geçerlik ve güvenirlik çalışması

Yeme paternindeki değişimler çeşitli demans sendromlarında değişensıklıklarda görülmekle birlikte bazı demans türleri için de ayırt edici, spesifik kliniközelliklerden birisi olarak kabul edilmektedir. Ancak bu spesifik problemin, klinikteobjektif olarak ve ayrıntılı bir şekilde değerlendirmesini sağlayabilecek herhangi bir Türkçe standardize test bulunmamaktadır. Appetite and Eating Habits Questionnaire kapsamlı bir şekilde yeme bozukluklarının hem şiddetini hem de sıklığınıayrı ayrı değerlendirmektedir. Ölçek yutma problemleri, iştah değişimi, yeme alışkanlıkları, yiyecek tercihi ve diğer oral davranışlar olmak üzere 5 ana başlık altında toplam 34 maddeden oluşmaktadır. Bu çalışmanın amacı APEHQ' nunTürkçe versiyonunun geçerlik-güvenirliğini araştırmak ve klinikte kullanılmak üzere bir değerlendirme aracı kazanmaktır. Çalışmaya Medipol Mega Hastaneler Kompleksi Nöroloji Polikliniği' ndeki 32'si FTD 12'si AH tanısı olan toplam 44 hasta ve 30 sağlıklı birey dahil edilmiştir. Ölçeğin güvenirliğinin incelenmesinde İçtutarlılık-Cronbach Alpha Katsayısı ve Test-Tekrar Test Güvenirliği gibi istatiksel yöntemlere başvurulmuştur. İki uygulamanın birbiri ile ilişkisi Pearson Korelasyon analizi ile araştırılmıştır ve korelasyon katsayıları yutma r=,988, iştah r=,985, yeme alışkanlıkları r=,979, yiyecek tercihi r=,966 ve diğer oral davranışlar r=,994 olarak saptanmıştır. Geçerliğin incelenmesinde ise ayırt edici geçerlik ve eş zaman geçerliğiyöntemlerinden yararlanılmıştır. Eşzaman geçerliği için Nöropsikiyatrik Envanter kullanılmıştır. NPE iştah/yeme alışkanlıkları alt boyutu ile; APEHQ yutma(r= ,433; p<0,01), iştah (r=607; p<0,01), yeme alışkanlıkları (r=,450; p<0,01), yiyecek tercihi (r=,441; p<0,01) ve diğer oral davranışlar (r=,480; p<0,01) pozitif yönlü ve anlamlı ilişkili bulunmuştur. Çalışmamızın bulguları ışığında, APEHQ' nunTürkçe versiyonunun geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu ve bilimsel / klinik çalışmalarda bu ölçekten yarar sağlanabileceği sonucuna ulaşılmıştır.
Ortaokul ve lise öğrencilerinin Facebook bağımlılık eğilimlerinin yaş ve cinsiyete göre incelenmesi

Bu çalışmada Sakarya ilinde öğrenim görmekte olan ortaokul ve lise öğrencilerinin Facebook bağımlılık eğilimlerinin yaş ve cinsiyete göre farklılık gösterip göstermediğinin belirlenmesi amaçlamıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeli kullanılmıştır. Öğrencilerin Facebook kullanımları tek seferde anlık olarak ölçüldüğünden tarama modelinin alt modeli olan kesitsel tarama modelinden faydalanılmıştır. Araştırmada Seçkisiz Olmayan Örnekleme yöntemlerinden Uygun/Kazara Örnekleme yöntemi kullanılarak 2016- 2017 Eğitim-Öğretim yılında Sakarya ili Adapazarı, Serdivan ve Erenler ilçelerinde öğrenim gören 1203 ortaokul öğrencisi ve Adapazarı ilçesinde öğrenim gören 722 lise öğrencisi örneklem olarak seçilmiştir. Bu öğrencilerin 985'ini kız (%51.2) ve 940'ını erkek (%48.8) öğrenciler oluşturmuştur. Araştırmaya katılan 615 öğrencinin Facebook hesabı olmadığından bu öğrenciler değerlendirme dışında tutulmuştur. Bu sebeple çalışmaya asıl değerlendirilecek örneklem olan 1310 öğrenci ile devam edilmiştir. Bu öğrencilerin 556'sını kız ve 754'ünü erkek öğrenciler oluşturmuştur. Çalışmada veri toplama aracı olarak Facebook Bağımlılık ölçeği ve demografik bilgiler formu kullanılmıştır. Veriler Facebook bağımlılık ölçeği ve demografik bilgiler formunun birleştirilmesi sonucunda oluşturulan anket aracılığı ile toplanmıştır. Toplanan verilerin analizinde öğrencilerin demografik özelliklerini incelemek amacıyla frekans ve yüzde değerleri alınmış ve 'Yaş', 'Cinsiyet' ve 'Yaş ve Cinsiyet''e göre Facebook bağımlılık eğilimlerindeki değişimlerine bakmak için iki faktörlü ANOVA testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen verilere göre Facebook bağımlılık eğiliminin cinsiyete göre anlamlı bir farklılık göstermediği, yaş ve yaş-cinsiyet etkileşimine göre anlamlı farklılaştığı belirlenmiştir. Cinsiyet açısından anlamlı bir farklılık olmamasına rağmen erkeklerin Facebook bağımlılık eğilimlerinin daha yüksek olduğu bulunmuştur. Yaş-cinsiyet etkileşiminin Facebook bağımlılık eğilimi üzerindeki etkiye bakıldığında ise yaş arttıkça kız ve erkek öğrencilerde Facebook bağımlılık eğilimlerinde genel bir düşüş yaşandığı belirlenmiştir. Yaş ve cinsiyetin Facebook bağımlılık eğilimi üzerine etkisi incelendiğinde bazı kırılma noktaları olduğu görülmüştür. Bu kırılma noktalarından birisi 14 yaşından 15 yaşına geçişte kızlarda ve erkeklerde Facebook bağımlılık eğilimlerinde dikkat çekici bir şekilde azalma olmasıdır. Diğer bir kırılma noktası ise 11-18 yaş arası bireylerde erkeklerin Facebook bağımlılık eğilimlerinin tüm yaş düzeylerinde kızlardan daha yüksek olmasına rağmen yalnızca 14 yaşında kızların Facebook bağımlılık eğilimlerinin erkeklerden daha yüksek olmasıdır.
Meslek liselerinde okuyan öğrencilerin benlik tasarım düzeyleri

Bu araştırmada 'Benlik Tasarım Düzeyi'ni etkileyebileceği düşünülen beş faktör ele alınmıştır. Araştırmacının bağımsız değişken olarak kabul ettiği bu faktörler: 1) Sosyo-ekonomik düzey, 2) Sınıf, 3) Aile tipi, 4) Anne ve babanın öğrenim düzeyi, 5) Cinsiyet, olarak sıralanır. Araştırmanın amacı, söz konusu faktörler ile benlik tasarım düzeyi arasında önemli bir ilişki olup, olmadığını saptamaktı. Sosyo-ekonomik düzey ile benlik tasarımı düzeyi arasındaki ilişkiyi belirlemek için araştırmanın örneklem grubu, ölçek yardımıyla üç gruba ayrılmış ve grupların Benlik Tasarımı Envanteri'nden aldıkları puan ortalamaları, ikişerli şekilde karşılaştırılmıştır. Benzer şekilde 'Sınıf' faktörünün etkisi araştırılırken, örnekleme giren birinci ve üçüncü sınıf öğrenci gruplarının benlik tasarım puanları karşılaştırılmıştır. 'Aile tipi' ve 'Cinsiyet' faktörleri incelenirken, örneklem grubu ile ilgili değişkene göre iki gruba ayrılmış ve benlik tasarımı puan ortalamaları karşılaştırılmıştır. 'Anne-babanm öğrenim düzeyleri' ise düşük, orta ve yüksek olmak üzere üç grubun karşılaştırmalarıyla incelenmiştir. Grupların karşılaştırılmasında testi kullanılmış ve sonuçta araştırmanın bağımsız değişkenleri ile benlik tasarım düzeyi arasındaki ilişkileri belirten denenceler doğrulanmıştır. Bir başka ifade ile bağımsız değişkenler ile bağımlı değişken arasında doğrusal bir ilişki olduğu ortaya çıkmıştır. Çekirdek ailede yaşayan öğrencilerin benlik tasarım düzeylerinin, geniş ailede yaşayan öğrencilerden; üçüncü sınıfta okuyan öğrencilerin benlik tasarım düzeyleri, birinci sınıfta okuyanlardan daha yüksek olduğu belirlenmiş, kız öğrencilerle erkek öğrencilerin benlik tasarım düzeyleri arasında da herhangi bir farklılığın olmadığı bulunmuştur. -64-
Down sendromlu çocuğa sahip olan annelerin tanı ile ilgili haber alma süreci: Nitel bir çalışma

Çocuklarının engel durumunu annelere bildirme, bir nevi kötü haberi vermedir ve bu konuda sağlık çalışanlarının önemli bir rolü mevcuttur. Annelerin yeni doğan çocuğu kabul etmeleri, sürece adapte olmaları ve aile dinamikleri gibi birçok alanı etkilediği düşünülen bu ilk haber alma evresi oldukça kıymetli kabul edilmektedir. Çocukların özellikle doğum sonrasındaki fiziksel ve ruhsal durumlarına dair bilgilendirmenin nasıl yapılacağı ve ebeveynlerin bu haberi nasıl karşılayacağı konusunda önemli spekülasyonlar söz konusu olmuştur. Literatürde, çocuğun fiziksel ve zihinsel problemlerine dair bilginin ne zaman, nasıl verilmesi gerektiği konusunda yeterince çalışma olmadığı hatta ülkemizde bu konuya hiç yer verilmediği dikkat çekmektedir. Bu doğrultuda, bu çalışmanın amacı, annelerin çocuklarının Down Sendromlu olmaları hakkındaki tanı bilgisini nasıl haber aldıkları ve haber alma tercihlerini ortaya çıkarmaktır. Annelerin 'tanıyı ilk duyma/haberi ilk alma durumlarına dair görüşlerini belirlemek amacıyla kapsamlı bir literatür taraması ile nitel bir araştırma yöntemi olan mülakat kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma evrenini, Karabük ve İstanbul illerinde bulunan iki ayrı Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezlerinde eğitim gören Down Sendromlu 21 çocuk annesi oluşturmuştur. Verilerin analizinde 'Görüşme Formu' ve ses kayıt cihazı ile kaydedilerek elde edilen verilerin yazılı dökümleri kullanılmıştır. Katılımcıları tanımlamak için A1'den A21' e kadar ardışık kodlama yapılmıştır. Elde edilen bulgular annelerin haberi ilk alma şekillerinden memnun olmadıkları ve mevcut bilgilendirme sistemini eleştirdikleri yönündedir. Bu bağlamda çeşitli önerilerde bulunmuştur.
Trafikte telefon kullanımının sürücü performansı üzerindeki etkilerinin incelenmesi

Araştırmalar, sürücü davranışı için gerekli bilişsel beceriler arasında dikkatin büyük öneme sahip olduğunu göstermektedir. Algısal bir görev olan sürücülük çevredeki görsel uyarıcıların uygun şekilde işlenmesini gerektiren bir görevdir. Dikkatin otomatik kontrolünün olmadığı durumlarda ise bireyler nasıl bir görsel tarama yapacaklarına karar vermek ve dikkatlerini nereye ne kadar ayıracaklarını belirlemek zorundadırlar. Böylesi bir durumda; deneyimsiz sürücüler planlama yapmakta, uygun görsel taramaları yapmakta ve dikkatlerini uygun şekilde aktarmakta deneyimlilere göre daha çok zorlanmaktadırlar. Bu çalışmada, yürütülen bir görsel tarama görevine, konuşma gibi ikinci bir görevin eklenmesinin etkileri değişim körlüğü paradigması ile incelenmiştir. İki ayrı deneysel çalışmanın yapıldığı araştırmada, görsel tarama görevine eklenen konuşma görevinin yarattığı etkilerin bireyin deneyimli olup olmamasına, değişimlenen görsel sahnenin türüne, değişimlenen nesnenin türüne ve değişimlenen nesnenin konumuna göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Çalışma sonucunda, hem tam dikkat hem de bölünmüş dikkat koşullarında; deneyimin, değişimlenen nesne türünün, sunulan görsel sahne türünün, değişimi fark etme görevi tepki süresi ve hata sayısı üzerinde etkisi olmadığı tespit edilmiştir. Deney - 2'de yürütülen konuşma görevinden elde edilen bulgular, bölünmüş dikkat koşulunda sözel görevin tepki süresinde ve hata sayısında artış olduğunu göstermektedir. Sonuç olarak, görsel tarama görevine eklenen ikinci görevin, temel görev performansında bozulma yaratmadığı; ancak temel göreve odaklanıldığında ikinci görev performansında düşüşün yaşandığı tespit edilmiştir.
Psikolojik danışman adaylarının psikolojik yardım almaya ilişkin tutumları

Bu araştırma Rehberlik ve Psikolojik Danışma lisans programında öğrenim gören üniversite öğrencilerinin yardım alma tutumlarının incelendiği betimsel bir araştırmadır. Ayrıca RPD lisans öğrencilerinin demografik özelliklerine göre yardım alma tutumu puan ortalamalarında manidar bir fark olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırmaya Ankara ve İzmir'de bulunan devlet üniversitelerinin RPD lisans programında öğrenim gören 416 öğrenci katılmıştır. Veri toplamak amacı ile Psikolojik Yardım Almaya İlişkin Tutum Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmada nicel verilerin çözümlenmesinde çok yönlü varyans analizi, çoklu karşılaştırmalar için scheffe testi ve bağımsız örneklemler için t testi analiz yöntemlerinden faydalanılmıştır. Araştırma sonucunda, katılımcıların yardım alma tutumlarında yaş, akademik başarı düzeyi, sınıf düzeyi, daha önce aldıkları psikolojik danışma yardımının türü ve süresi, daha önce ailelerinde psikolojik danışma yardımı almış bireylerin aldıkları yardımın türü, katılımcıların ve ailelerinin yaşadıkları yerdeğişkenlerinin manidar bir etkisi olduğu bulunmuştur. Araştırma sonucunda, katılımcıların yardım alma tutumlarının cinsiyet, daha önce psikolojik danışma yardımı almış olma durumu, bölümü seçerken kendi isteği ile gelme durumu, bölümü kendi kişilik, ilgi ve yeteneklerine uygun bulma durumu ve bölümden memnun olma durumu değişkenlerine göre manidar bir fark olduğu bulunmuştur.
Kadınları suça iten psikolojik nedenler: Adam öldürme suçu işlemiş kadınlar örnekleminde bir inceleme

Bu çalışmanın amacı cinayet suçu işleyen ve bu suçtan dolayı tutuklu bulunan kadınların psikolojik özelliklerini incelemektir. Çalışma kapsamında incelenen psikolojik özellikler kişilik özellikleri, stresle baş etme yöntemleri ve duygulanımdır. Kadınlar tarafından işlenen cinayet vakalarının niteliklerinin belirlenmesi de çalışmanın bir amacıdır. Bu amaçla araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu, kişilik özelliklerini belirlemek üzere Büyük Beşli Envanteri, stresle baş etme yöntemlerine yönelik olarak Başetme Yolları Ölçeği ve duygulanım özellikleri için Pozitif ve Negatif Duygulanım Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma grubu Bakırköy Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda bulunan, cinayet suçu işlemiş ve bu suçtan dolayı tutuklu bulunan, kontrol grubu ise suça karışmamış ve sosyo-demografik özellikler bakımından araştırma grubu ile eşitlenmiş 80 kadından oluşmaktadır. Uygulanan ölçeklerin her alt faktöründen alınan ortalama puanların istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde farklılaşma gösterip göstermediği analiz edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre araştırma grubunda bulunan kadınların kişilik özellikleri bakımından daha az dışa dönük, daha fazla sorumluluk alan, daha nevrotik ve gelişime daha az açık olduğu yönündedir. Stresle baş etme yöntemleri açısından değerlendirildiğinde araştırma grubunun kaçınma, kadercilik ve doğaüstü güçlere inanma yollarını daha çok kullandığı tespit edilmiştir. Duygulanım özelliklerinde ise araştırma grubunun daha fazla negatif duygulanıma sahip oldukları saptanmıştır. Cinayet olgularının özelliklerine bakıldığında ise kadınların cinayet suçunu genellikle karşı cinsten ve aileden biri ya da tanıdık birine karşı işlediği; cinayet aracı olarak büyük oranda kesici-delici alet kullandığı bulgulanmıştır. Aile içi şiddete maruz kalmanın cinayet suçu işleme ile ilişkili olduğu da ulaşılan diğer bir bulgudur. Elde edilen bulgular beklenen ve literatürle uyumlu bulgulardır. Bu bulgular doğrultusunda ceza infaz kurumlarında cinayet suçu işleyen ve bu suçu işlemekten dolayı tutuklu bulunan kadınlara verilecek eğitimlerin içeriğinin önemli olduğu, bu eğitimler ile özellikle daha olumlu ve etkili stresle baş etme yöntemlerinin kazandırılması, kişilik özellikleri üzerinde çalışılması gerektiği söylenebilir. Ceza infaz kurumlarında bulunan kadınların olumsuz duygulanımlarının azaltılmasına yönelik olarak hem psikolojik hem de sosyal açıdan daha fazla destek uygulanmasının etkili olacağı düşünülmektedir. Ayrıca aile içi şiddete maruz kalan kadınlara daha fazla sosyal destek verilmesinin kişiye ve topluma olumlu katkısının olacağı değerlendirilmektedir.
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu olan çocuklarda değişim körlüğü

Çalışmanın amacı, Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu olan çocuklarla, sağlıklı gelişim gösteren çocuklarda değişim saptama performansını, göz hareketleri örüntüleriyle birlikte çalışmaktır. Görsel dikkat ve görüntü algısı ile ilişkilendirilen değişim saptama görevinde DEHB ve karşılaştırma grubu arasında farklılaşma olması beklenmiştir. Çalışmanın örneklemini DEHB tanısı alan çocuklarla, herhangi bir nörolojik ya da psikopatolojik bozukluk tanısı almamış olan çocuklar oluşturmaktadır. Görevlerde uyarıcı seti olarak, gerçek hayat teması olan görüntülerle herhangi bir teması olmayan görüntüler, yanıp sönme paradigmasına göre kullanılmıştır. Deney boyunca katılımcıların göz hareketleri kaydedilmiştir. DEHB grubu, görüntüdeki değişimi saptamada karşılaştırma grubuna göre daha başarısız olmuştur. Görüntünün temasına göre değişimin merkezi ya da marjinal olması, DEHB olan çocukların doğruluk puanları üzerinde, karşılaştırma grubundaki çocukların doğruluk puanlarına göre daha fazla farklılaşma yaratmıştır. Değişim merkezi olduğunda değişimin olduğu bölgeye, değişim marjinal olduğu zamana göre daha fazla sayıda odaklanma yapılmış ve merkezi değişim daha hızlı ve daha doğru saptanmıştır. Göz izleme kayıtlarına göre, karşılaştırma grubundaki çocukların tüm görüntüye oranla değişimin olduğu bölgeye daha çok odaklanma yaptığı ve DEHB grubundaki çocuklara göre odaklanma sürelerinin daha uzun olduğu bulunmuştur. Bu sonuçlar, karşılaştırma grubundaki çocukların görsel bilgiyi DEHB grubundaki çocuklara göre daha etkili işlediği şeklinde yorumlanmıştır. Çalışma bulgularının, görsel dikkatle ilişkilendirilebilecek olan değişim körlüğü fenomeninin bir klinik grupla çalışılması, ileride tanı koymaya yardımcı olabilecek laboratuvar testlerinin önerilmesi ve dikkat ile görsel tarama arasındaki ilişkiye ışık tutabilmesi açısından önemli olabileceği düşünülmektedir.
Yakın ilişkilerde izlenim ayarlamacılığı ve özbilincin yatırım modeli çerçevesinde incelenmesi

Bu çalışmada Yatırım Modeli çerçevesinde İlişki İstikrarı'nının üç ögesi olan İlişki Doyumu, Seçeneklerin Niteliğini Değerlendirme ve İlişki Yatırımı ; İzlenim Ayarlamacılığı ve Özbilinçle ve bazı ilişkisel değişkenlerce yordanmıştır. Yüksek ve düşük İA, ilişkisel değişkenler, ilişki istikrarının ve özbilincin ögeleriyle yordanmıştır. Yaş ve ilişki süresi kontrol edilerek araştırma kapsamındaki değişkenler üzerinde medeni durum ve cinsiyete ilişkin temel ve ortak etkiler araştırılmıştır. İD'yi partnerle mutlu olmak, ilişkinin niteliğini olumlu değerlendirmek, ilişkiyi önemli bulmak, ilişki süresine ilişkin beklenti, ilişkide sorun yaşamak, içsel özfarkındalık, ilişkide güvende hissetmek, partneri çekici bulmak ve İA değişkenleri; SND'yi ilişki süresine ilişkin beklenti, partnere ilişkiyi olumlu etkileyeceğini düşünerek beyaz yalanlar söylemek, partneri çekici bulmak, partnere, o anki duygularını gizleyebilmek için uygun bir duyguyu yaşıyor gibi görünmek, ilişkiyi önemli bulmak, İA, partnere yanlış anlaşılacağını düşündüğü için durumu başka bir şekilde aktarmak, ilişkide sorun yaşamak, içsel özfarkındalık, tarz bilinçliliği değişkenleri; İY'yi ise ilişkiye bağlılık, ilişki süresine ilişkin beklenti, tarz bilinçliliği, partnere yanlış anlaşılacağını düşündüğü için durumu başka bir şekilde aktarmak ve ilişkiyi önemli bulmak değişkenleri yordamıştır. Partnere, duygularını daha iyi ifade edebilmek için abartarak aktarmak, partnere, o anki duygularını gizleyebilmek için uygun bir duyguyu yaşıyormuş gibi görünmek, SND, kendini düşünme, tarz bilinçliliği değişkenlerinin yüksek İA ile; ilişkide sorun yaşamak ve sosyal kaygı değişkenlerinin düşük İA ile ilişkili olduğu görülmüştür. Erkeklerin İA, SND ve tarz bilinçliliği, kadınların İD, içsel özfarkındalık ve görünüm bilinçliliği puanlarının daha yüksek olduğu görülmektedir. Tüm değişkenler için yapılan gruplar arası karşılaştırmalar detaylı olarak tartışılmıştır.