turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sosyal belediyecilik kapsamında Milli Görüş'ün yerel yönetim yaklaşımı

Milli Görüş hareketinin kurucusu Necmettin Erbakan, bu hareketle özdeşleşmiş bir siyaset adamıdır. Erbakan, siyasete girmeye karar vermeden önce, bir bilim adamı olarak, Türkiye'nin ekonomik bağımsızlığını elde ederek kalkınması mücadelesini yapmıştır. Bu sebeple, daha sonra ismi 'Pancar Motor' olarak değişecek olan 'Gümüş Motor' fabrikasının kurulması ve yerli otomobilin imal edilmesine öncülük etmiştir. 'Ağır Sanayi' kurulması teşebbüslerinin desteklenmemesi ve Odalar Birliği başkanlığından, zamanın başbakanı Süleyman Demirel tarafından uzaklaştırılması üzerine Erbakan, siyasete girmeye karar vermiştir. Adalet Partisi'nden aday olma isteği Demirel tarafından veto edilince, 1969 seçimlerinde Erbakan, Konya'dan bağımsız aday olmuştur. Erbakan'ın yakın arkadaşlarıyla birlikte başlattığı '1969 Bağımsızlar Hareketi', Milli Görüş tarihinin başlangıcı olarak kabul edilir. 1970 yılında Milli Nizam Partisi, Milli Görüş'ün ilk partisi olarak kurulmuştur. MNP'nin laiklik ilkesini ihlal ettiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesi tarafından kapatılması üzerine, 1972 yılında Milli Selamet Partisi kurulmuştur. 12 Eylül 1980 darbesiyle kapatılan MSP'den sonra Milli Görüş, 1983 yılında kurulan Refah Partisi ile yoluna devam etmiştir. Milli Görüş partileri içerisinde RP, en önemli yükselişi göstermiş ve 1996 yılında Erbakan, başbakan olarak, RP-DYP koalisyon ortaklığıyla 54. Hükümeti kurmuştur. RP iktidarına, RP'nin yerel yönetimlerde göstermiş olduğu performansın büyük etkisinin olduğunu söylemek yanlış olmaz. 1989 yılında kazanılan belediyelerdeki aktivasyon RP'nin 1991 seçimlerinde meclise girmesini sağlamıştır. RP, 1994 yerel seçimlerinde ise İstanbul ve Ankara başta olmak üzere birçok il, ilçe ve beldede seçimleri kazanarak önemli bir başarı yakalamıştır. RP'nin seçim başarısından daha ziyade faaliyetleri o dönemin tartışma konusu olmuştur. Bu tartışmalardan en önemlisi sosyal belediyecilik adına yapılan hizmetlerdir. Kültür merkezleri, ramazan çadırları, beyaz masa, halk meclisleri, sosyal konutlar, meslek edindirme kursları, aşevleri, engelliler lokali gibi sosyal projeler ve uygulamalar, Milli Görüş belediyelerinin farkını ve önemini ortaya koymuş ve belediyecilikte önemli bir çığır açmıştır. Milli Görüş'ün, sosyal belediyecilik yaklaşımı günümüzde sosyal belediyecilikten sapmalar yaşansa da, hala etkisini ve önemini korumakta ve birçok belediye tarafından farklı şekilde de olsa uygulanmaktadır. Sosyal belediyecilik açısından Milli Görüş'ün yerel yönetim anlayışı ve faaliyetleri, Türkiye'de belediyecilik tarihi açısından önemli ve dikkat çeken bir dönem olmuştur.
Türkiye'de Kamu Denetçiliği Kurumu'nun işlevselliği

Menşei İslam, ilham kaynağı Osmanlı ve günümüz modern manasıyla İsveç kökenli olan ve 1809 yılında İsveç Anayasa'sına giren ombudsmanlık müessesesi, fertlerin idarenin kötü uygulamalarından kaynaklanan şikayetlerini, hızlı, etkili ve masrafsız bir şekilde çözüme kavuşturmayı amaç edinmesiyle, dünyanın pek çok ülkesinde yaygın bir uygulama alanı bulmuştur. Türkiye'de ombudsmanlığın tesisi ile ilgili resmi çalışmalar 1991 yılında TODAİE'nin KAYA raporuyla tezahür etmiş, mevzuat çalışmaları ise 2006'da TBMM'de kabul edilen 5548 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu ile başlamış ancak Anayasa Mahkemesince tümü iptal edilmiştir. Akabinde, 2010 yılında gerçekleşen Anayasa değişikliği ile Türkiye'de Kamu Denetçiliği Kurumu'nun önü açılabilmiştir. 14.06. 2012 tarihinde TBMM'de kabul edilen 6328 sayılı kanun ile de Kamu Denetçiliği Kurumu'nun kurulması gerçekleşmiş ve anayasal bir statüye kavuşmuştur. Bu çalışmamızda, yönetim ve denetimin mahiyeti ve geleneksel denetim yolları ele alınmış, ombudsmanlığın tarihi süreci, ombudsmanlık sisteminin dünyadaki federal ve üniter yapıya sahip örnek ülke uygulamaları ışığında Türkiye'de Kamu Denetçiliği Kurumu ismiyle tesis edilen ombudsmanlık müessesesinin ne denli işlevsel olduğu araştırılmış ve tartışılmıştır. Bu amaçla, özellikle KDK'nın işlevselliği mevzuat ve uygulamalar çerçevesinde ele alınmıştır. Kurumun, kendisinden beklenen misyonuna uygun verimli, etkili ve faydalı çalışmalarda bulunabilmesi, işlevsel bir statüye sahip olmasına bağlı olduğu değerlendirilmiştir. Kurumun işlevsel bir statüye sahip olabilmesinde ise gerekli ve yeterli mevzuat düzenlemelerinin temel teşkil ettiği belirtilmiştir. Uygulamalarda ise, mevzuattaki yetersizlikten kaynaklanan zorluklara işaret edilmiş, TBMM, kamuoyu ve medyanın yeterli desteğinin sağlanamamasından tevellüd eden zayıflığa değinilmiştir. Netice itibariyle de, Türkiye'de Kamu Denetçiliği Kurumu'nun henüz kendisinden beklenen yeterli seviyede bir işlevselliğe sahip olamadığı kanaatine varılmıştır.
Kıyı alanlarında turizm odaklı mekansal dönüşüm: Antalya Kemerağzı-Kundu örneği

Çalışmanın konusu kamusal nitelikteki kıyı alanları ve arazilerinin küresel neoliberal ekonomi koşullarında, mekansal dönüşümü sağlamak üzere sermaye lehine nasıl kullanılabilir hale getirildiği ve bu toprakların dönüşümünün hangi araçlar eliyle, nasıl gerçekleştiği ile ilgilidir. Araştırmanın birincil amacı, Antalya'da Kemerağzı-Kundu Bölgesi'nde mekanın dönüşümünün, planlama, turizmi teşvik ve bütünleşik kıyı alanları yönetimi bağlamında değerlendirilmesidir. Araştırmanın ikincil amacı ise, Antalya'da turizmin gelişimi sürecinde kentsel ve kamusal toprakların devlet aracılığıyla sermayenin kullanımına sunulması sürecini, bu dönüşümü kolaylaştıran araçların ortaya konulması ve bu araçlar arasında bütünleşik kıyı alanları planlamasının da işlev kazanmasını ekonomi politik çerçevesinde açıklamak, bu sürecin yarattığı olumsuzlukları ortaya koymak, çözüm önerileri geliştirmeye çalışmaktır. Araştırma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, mekanın dönüşümü, kentsel toprak, sit alanı, mekan, rant, meta/metalaşma, kamu yararı, mülkiyet aktarımı, tahsisler, kayırmacılık ve spekülasyon, planlama, turizmi teşvik, kıyı ve bütünleşik kıyı alanları yönetimi kavramsal ve kuramsal çerçevede incelenmiştir. Mekanın dönüşümünün kentsel toprak ve rant ilişkisi çerçevesinde irdelenmesi, devletin ve sermayenin bu dönüşümdeki rol ve işlevleri, kullandıkları ortak araçlar, ilgili sorunlar ve mevzuat ele alınmıştır. Araştırmanın ikinci bölümünde Antalya Kemerağzı-Kundu Bölgesi ile ilgili olarak, bölgenin doğal özellikleri, imar planları, arazi ve bitki örtüsü kaybı, kıyı ve doğal sit alanı ile ilgili değişimler, birinci bölümde ele alınan kentsel planlama, tahsisler, büyük projeler ve bütünleşik kıyı alanları yönetimi konularıyla paralel biçimde değerlendirilmiştir. Araştırma kapsamında; yüz yüze görüşme, istatistiki veriler, planlar, arazi görüntüleri, tahsisler, mahkeme kararları, hava fotoğrafları ile veri toplanmıştır. Araştırma alanında yer alan arazilerin; ekolojik ve tarımsal niteliklerini kaybederek yerleşim ve turizm amaçlı kullanılabilir hale getirilmiş olduğu gözlemlenmektedir. Geçmişten bugüne merkezi yönetimin turizm teşvik uygulamaları ve bütünleşik kıyı yönetimi gibi araçlarla bu dönüşüm sürecinin desteklenmekte olduğu ve hızlandırıldığı; tarımsal arazilerin azaldığı, kıyı alanlarının mekansal dönüşüm sonucu kamusal niteliklerini kaybettiği ve sermaye lehine kar amaçlı kullanılabilir hale getirildiği bulgulanmıştır. Bunların yanında bölgede yer alan kıyı alanları, tarım topraklarının ve orman arazilerinin, rant yönlü taleplerden olumsuz etkilendiği ve bölgenin; yerel yönetimler tarafından yapılan imar değişikliklerinden dolayı doğal zenginliklerini kaybettiği gözlemlenmiştir.
İzmir Sarnıç beldesindeki Bulgaristan göçmenleri ve toplumsal diyalog ağları

Avrupa Kıtasının güneydoğusunda yer alan; Akdeniz, Ege ve Adriyatik Denizi tarafından çevrelenmiş olan Balkan Yarımadası, tarih boyunca önemini koruyarak birçok saldırıya ve işgale maruz kalmıştır. Türkler tarafından belirli dönemlerde yerleşim yeri olarak kullanılan bölgedeki Türk varlığı, ilk olarak Hunlar ile başlamış; Orta Asya'dan gelen Türk boylarıyla devam etmiş; Osmanlı Devleti'nin yaklaşık 500 yıl süren hakimiyetiyle en parlak dönemini yaşamıştır. Türklerin yoğun olarak yaşadığı Balkan ülkelerinden biri de Bulgaristan'dır. Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde yaşanan savaşlar sonucu oluşan göçlerle, Bulgaristan'daki Türk nüfusu azalmaya başlamış; Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasından sonra ise uygulanan asimilasyon politikaları ile tedrici olarak Bulgaristan'dan Türkiye'ye doğru yoğun göç akınları yaşanmıştır. Göçler sonrasında yürütülen iskan politikaları yardımıyla Türkiye'nin çeşitli bölgelerine yerleştirilen ya da kendi imkanlarıyla yerleşim yeri bulan bu insanların, yeni toplumsal yaşam alanlarına alışma süreci başlamıştır. Bu süreç içerisinde göçmenler, toplumsal diyaloglarını geliştirerek topluma uyum sağlayabilmek için bazı araçlara başvurmuşlardır. Bu çalışmada, göç, göçmen, toplumsal diyalog ağları başlığı altında sivil toplum kuruluşları ve kitle iletişim araçları incelenecek, çeşitli uluslararası belgeler ışığında Bulgaristan Türklerinin statüsü hakkında bilgiler verilmeye çalışılacaktır. Kuruluşundan bugüne Bulgaristan tarihinde Türklerin durumları ve yaşanan göçler anlatılarak göçlerin ardından İzmir'in Gaziemir ilçesinde bulunan Sarnıç'ta yaşamaya başlayan göçmenlerin ekonomik, sosyal ve hukuki durumları ortaya konulmaya çalışılacaktır.
Avrupa Birliğine uyum sürecinde Türkiye'de azınlık hakları

Azınlıklar, toplumlarda yaşanan büyük nüfus hareketleri ile gerçekleşen değişimler ve siyasal otoriteler de oluşan önemli yapısall değişiklikler sonucu doğmuş, böylece eski çağlardan günümüze kadar varlıklarını sürdürmüşlerdir. Bu nedenle yeryüzünde hangi noktaya odaklanılırsa odaklanılsın homojen bir toplum yapısı bulunması neredeyse imkansızdır. Yaşanılan her süreçte toplumlar homojenlikten biraz daha uzaklaşmaktadırlar. İşte tam bu nedenle, varoluşlar ve haklar çeşitlenmekte, bu çeşitlilik de bizlere azınlıkları sunmaktadır. Azınlık hakları son yüzyıllarda artan boyutlarda gündeme gelmektedir. Ancak her ne kadar azınlıklar sorunu yüzyıllardır dünya siyasetini ve beraberinde uluslararası hukuku meşgul eden bir sorun olsa da, henüz ortak bir azınlık tanımına ulaşılamamıştır. Öyle ki, her ülkenin etnik, sosyal, tarihi çeşitliliği göz önüne alındığında azınlık hakları konusunda herkesçe kabul edilen kesin ve kalıplaşmış standartlardan söz edebilmek de mümkün görünmemektedir. Buna karşın uluslararası hukukta azınlık statüsü incelendiğinde bazı ortak noktalar görülmektedir. Azınlık statüsünün var olabilmesi için gereken en temel özelliklerin ortak dil, kültür, tarih ve gelecek kaygısı olduğu görülmektedir. Çalışmada, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üyelik yolunda karşılaştığı önemli konulardan biri olan azınlık hakları ele alınmıştır. Konunun Avrupa Birliği bağlamında değerlendirilmesi, azınlık haklarının da bu doğrultuda ele alınmasını gerekli ve mantıklı kılmıştır. Bu nedenle çalışma içinde var olan yargılar Avrupa Birliği çerçevesinden hareketle ifade edilmektedir.
2000'li yıllarda Türk kamu yönetiminde yeniden yapılanma çalışmalarının mülki sistem ve mülki idare amirliği mesleği üzerindeki etkileri

Türk kamu yönetiminde yeniden yapılanma çalışmaları, değişik kaynaklarda 'bitmeyen senfoni' olarak ifade edilen yaklaşık 150 yıllık bir geçmişşe sahiptir. 20. yüzyılın son çeyreğinde Batı'da ortaya çıkan yeni yönetim anlayışı, kısa süre içinde tüm dünyayı etkisi altına alarak, Weberyan bürokratik yapılanmayı esas alan geleneksel yönetim sisteminin yeniden sorgulanmasına yol açmış, 21. yüzyılın ilk 10-15 yılında bu yeni yönetim anlayışı çerçevesinde Türk kamu yönetiminde yoğun bir yeniden yapılanma çalışması gerçekleştirilmiştir. Bu dönemde Türk kamu yönetiminde ortaya konulan yeniden yapılanma çalışmaları; yeni kamu yönetimi anlayışı, AB üyelik süreci ile kalkınma planları ve hükümet programları gibi çeşitli resmi belgelerde ortaya konulan yeniden yapılanma hedeflerinin etkisi altında hayata geçirilmiştir. Yönetimde yeniden yapılanma çalışmaları kapsamında, 2000'li yılların başından itibaren mahalli idare reformu ve bakanlıkların yeniden yapılandırılmasına yönelik çıkarılan kanun ve KHK'ler başta olmak üzere onlarca kanun, KHK ve yönetmelik yürürlüğe konulmuş ve Türk kamu yönetimi yeniden şekillendirilmiş, bu çalışmalardan en fazla etkilenen yapılardan biri, Osmanlıdan Cumhuriyet Türkiye'sine aktarılan taşra yönetim sistemi olan mülki yönetim sistemi ve bu sistemin ana unsuru olan mülki idare amirliği mesleği olmuştur. Bu çalışmada; Türk kamu yönetiminde 2000'li yıllarda görülen yeniden yapılanma çalışmalarının mülki sistem ve mülki idare amirliği mesleği üzerindeki etkileri incelenmiş, yeniden yapılanma çalışmalarının mülki sistem ve mülki idare amirliği mesleği üzerindeki etkilerine yönelik 355 mülki idare amirinin katılımıyla bir araştırma gerçekleştirilmiş ve bu çalışmalarla ilgili mülki idare amirlerinin görüş ve düşünceleri alınmıştır. 2000'li yıllardaki yönetimde yeniden yapılanma çalışmalarının mülki sistem ve mülki idare amirliği mesleği üzerinde zayıflatıcı etkilerde bulunduğu tespit edilerek, mülki sistem ve mülki idarenin geleceğiyle ilgili öngörülerde bulunulmuştur.
Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı ve Türkiye'nin durumu

Günümüzde demokrasi en iyi yönetim biçimi olarak kabul edilmektedir. Devletler demokratik yönetim biçimine yaklaşmak için, çeşitli demokratik uygulamalara yer vermektedirler. Demokratik yönetim, genel anlamda demokratik toplum ve demokratik uygulamalara dayanmaktadır. Demokrasi en basit haliyle halkın kendi kendini yönetmesi olarak tanımlanabilir. Bu tanıma göre halkın kendi kendini yönetmesi, seçtiği temsilciler aracılığıyla mümkün olabilmektedir. Sonuç olarak halkın hizmet alma konumuna göre kendisine en yakın yöneticilerini seçmesi demokratik bir eylem olacaktır. Çalışmanın konusunu oluşturan yerel yönetimler genelde 'Demokrasi Okulu' olarak görülen kurumlardır. Yerel yönetimlerin demokratik birer kurum olmalarının en önemli göstergesi idari ve mali boyutlardaki özerklikleridir. Bu çalışmada yerel yönetimlerin idari-mali özerklikleri ele alınmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde tezin konusunu oluşturan yerel yönetimler kavramı, türleri ve dayandığı temel değerler incelenmiştir. İkinci bölümde, özerklik kavramı, özerkliğin türleri, özerklik kavramının dayandığı değerler ve Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı incelenmiştir. Son bölümde ise geçmişşten günümüze Anayasalarımızda özerklik ve yerel yönetimler kavramları, 5393 Sayılı Belediye Kanunu, 5216 Sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu, 5302 Sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve son olarak da 6360 Sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında değerlendirilmeler yapılmıştır. Çalışmanın sonuç bölümünde anayasalarımızda ve kanunlarımızdaki yerel yönetimler ile ilgili düzenlemeler Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı kapsamında incelenmiştir.
Kamu yönetiminde yönetişimin bir unsuru olarak şeffaflık ve bilgi edinme hakkı: Karaman Milli Eğitim Müdürlüğünde bir uygulama.

20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren yönetimde şeffaflık ve bilgi edinme hakkı, tüm dünyada gelişme göstermiştir. Günümüzde, yönetimde şeffaflık ve bilgi edinme hakkı, küresellik kazanarak bütün ülkeler tarafından uygulamaya geçirilmeye çalışılan ortak bir değer haline gelmiştir. Devlet işlerinin halk tarafından incelenmesi ve bilgi edinme, demokrasinin gelişimi için anahtar bir unsur, şeffaf devletin gerçek bir güvencesidir. Bilgilenme hakkı, modern demokrasilerin ayırt edici bir özelliğidir. Bilgilenme hakkı veya yasadaki ifadesiyle bilgi edinme hakkı da idarenin saydamlığı açısından bulunması zorunlu bir haktır. Haklarının bilincinde olan, soruşturan, hesap soran bireylerden kurulu bir toplumsal yapı devletin şeffaflaşmasının itici gücüdür. İyi bir idare şeffaftır. Şeffaflık ve Bilgi edinme hakkı, devletin halk tarafından denetimini kolaylaştırır. Bu çalışmanın amacı, yönetişim kavramının altyapısını oluşturan ve demokratik yaşamın en önemli unsuru olan yönetimde şeffaflık ve bilgi edinme hakkının incelenerek yönetimin bu kavramlar çerçevesinde kamuoyunca denetlenebilir olmasının önemini ve konu ile ilgili ülkemizdeki kanuni düzenlemeleri ortaya koymaktır. Çalışmamızda Karaman Milli Eğitim Müdürlüğünde görevli kamu görevlilerinin katıldığı anket çalışmasında, çalışanların yönetimde şeffaflık ve bilgi edinme hakkı kanununa yönelik yaklaşımlarının olumlu olduğu tespit edilmiştir.
Küreselleşmenin Türk belediye sistemi üzerindeki etkileri

Küresellesme süreci ile birlikte tüm dünyada ilişkilerin niteligi degismeye baslamıs, zihinsel baglamda bilinç degisimi yasanmıstır. Süreç içerisinde zaman ve mekan daralarakuluslararası geçiskenlikler artmıstır. Gelisen iletisim teknolojilerinin de etkisiyle daha önce kesin çizgilerle ayrılan uluslar arasında, ekonomik, siyasi, kültürel, sosyal etkilesimlerartmaya baslamıstır. Bu gelismeler dünyayı adeta küresel bir köye dönüstürmektedir. Küresel alanda bilinç degisimi, merkezi yönetimin gücünün ve bürokrasinin sorgulanmasınısağlam ıstır. Zaman içerisinde ulus devletlerin sahip olduğu ayrıntılı yetkilerinin bir kısmınıulus üstü örgütlere ve yerel yönetimlere terk edecegi öngörülmektedir. Küresellesme süreci uluslararası ticaretin sıklasması, demokratiklesme, yerellesme, bölgesellesmeyi ortaya çıkarmaktadır. Küresellesme paradigması ile açıklanan içinde bulundugumuz süreçte genel olarak dünyada ve Türkiye'de kamu yönetiminin yeniden yapılandırılması çalısmalarına devam edilmektedir. Kamuda etkinlik ve verimliligin saglanması; hizmetlerin en kaliteli bir sekilde sunulabilmesi adına düzenlemelerin yapılması öngörülmektedir. Küresellesme sürecinin bir parçası olan yerellesme; yerel yönetimlerin merkezi yönetimdenözerk bir sekilde yerel hizmetleri sunması ve yerel yönetimlerin daha demokratik yetkilerle donatılması anlamını içermektedir. Türk kamu yönetiminin temel yerel yönetim birimi olan belediyelerde küresel dinamikler göz önüne alınarak bazı degisiklikler yapılması gerekmektedir. Bu baglamda 2005 yılında Türk Belediye Mevzuatı yenilenmistir. Mevcutdegisikliklerle istenilen demokratiklesme düzeyi saglanamasa da stratejik plan zorunlulugu, iç denetim ve performans denetimi mekanizmalarının olusturulması gibi değişimleryapılmıstır. Önümüzdeki dönemde de bu konuda yeni adımlar atılması tasarlanmaktadır.
Yargı kararları ve yasal metinler ışığında Türkiye'deki yerel yönetim özerkliğinin tarihsel seyri

Bu tez çalışması ülke gündeminden hiç düşmeyen ve mevzuatı üzerinde sık sık değişiklikler yapılan yerel idare birimlerini tarihsel, yasal ve anayasal metinler ile yargı kararları ışığında ele almayı ve özerklik kavramı üzerinden analizini yapmayı öngörmektedir. Bu anlamda tezin yazılma gerekçesi Türkiye'de yerel yönetimlerin idari özerkliğinin neden çok fazla kırılgan, zayıf ve silik bir yapıda olduğunu ortaya koyabilmek üzerinedir. Çalışmada idari özerkliğin tarihsel, anayasal, yasal, yargı kararları ve uluslararası örgütlerin bakışı açısından bir portresi çizilmiş; bu portrenin Türkiye'deki mevcut durum ve uygulamayla uyuşup uyuşmadığı tespit edilerek, uyuşmayan kısımların altı çizilmeye çalışılmıştır. Bu kapsamda Osmanlı dönemi hukuki düzenlemelerinde yerel özerkliğin neredeyse yok denilebilecek kadar silik olduğu, Cumhuriyet döneminde ise yerel yönetim düzenlemelerinin, yerel yönetimleri merkezin uzantısı haline getirebilecek bir içeriğe sahip olduğu gözlemlenmiştir. Ayrıca ele alınan yargı kararlarında merkezi yönetimin, yerel işleri yerel yönetimlere göre mali yetersizlik, personel eksikliği, kamu yararı ve geneli ilgilendiren hizmet alanı gibi gerekçelerle daha iyi yapabileceğinin belirtildiği görülmüş olup, bu durumun merkezi idarenin elini, yerel yönetimlere karşı daha da güçlendirebilecek bir husus olduğunun altı çizilmiştir. Son olarak çalışmada, yerel yönetimlere ilişkin son yasal düzenlemelerin arkasındaki motive edici unsurun kaynağını tespit etme hedefi güdülmüş; idari özerklik anlayışının arka planında uluslararası örgütler olan Avrupa Birliği, Dünya Bankası, IMF, OECD, Avrupa Konseyi gibi örgütlerin ve bu örgütlere ait çeşitli politikaların etkisi olduğu görülmüştür.
Cost-effectivenss analysis of a prospective breast cancer screening program in Turkey

Kanser dünyada ölüm nedenleri arasında ikinci önde gelen nedendir ve tüm ölüm nedenleri arasında giderek artan bir paya sahiptir. Kanserin ekonomik yükü özellikle yüksek ve orta gelirli ülkelerde giderek artmaktadır. Kanseri rekabetçi piyasalara bırakmak ekonomik verimsizliğe yol açabilir, dolayısıyla hükümetlerin kanser piyasasına müdahale etmeleri ve kanserle mücadele için kamu politikaları sunmaları gerekir. Tüm kanser türleri arasında meme kanseri kadınlarda en yüksek insidans ve mortalite oranlarına sahiptir. Meme kanserinin nedenleri bilinmemektedir ve meme kanseri ile başa çıkmanın tek yolu erken tanıdır. Erken tanı en iyi düzenli mamografi taramaları ile elde edilebilir. Bu çalışmada, Türkiye'de düzenli olarak mamografi tarama programı uygulanmasının olası sonuçları analiz edilmiştir. Bu bağlamda olası bir tarama programının fayda-maliyet analizini yapabilmek için bir simülasyon modeli inşa edilmiş ve 10 yıllık bir sure için çalıştırılmıştır. Maliyetler tarama masrafları ve anormal mamogram maliyetlerinden oluşur. Faydalar ise, azalan tedavi maliyetleri ile azalan mortalite ve morbiditeyi içerir. Simülasyon modeli tarama aralığı ve taranacak minimum yaşı belirlemek için 11 farklı tarama stratejisi için çalıştırılmıştır. Gerekli veriler hastane kayıtlarından, Kanser Erken Teşhis ve Tedavi Merkezleri kayıtlarından, IMF, DSÖ ve TÜİK veri tabanları ve literatürden alınmıştır. Simülasyon sonuçları, Türkiye'de 40 yaşın üzerindeki kadınların iki yılda bir taranmasının ekonomik açıdan etkin sonuç olduğunu göstermektedir.
Sıkıyönetim mahkemelerinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ışığında değerlendirilmesi

Sıkıyönetim, devlet ve toplum hayatı bakımından olağanüstü ağır şartlar altmda istisnai olarak başvurulan ve uygulanan bir yönetim tarzıdır. Bu durum, Anayasamızın 122. maddesinde düzenlenmiştir. Türkiye'de sıkıyönetim Cumhuriyet döneminin %40'ını oluşturacak kadar yaygın bir yönetim biçimi olmuştur. Bu ülkede sıkıyönetim mevzuatının bu kadar önemli olmasının nedeni budur. Sıkıyönetimin uygulandığı dönemlerde hukuk devleti açısından bazı istisnai uygulamalar göze çarpmaktadır. Özellikle sıkıyönetimin ilanı ve Bakanlar Kurulu tarafından yapılan kanun hükmünde kararnameler dikkat çekmektedir. Buna ilaveten sıkıyönetim komutanının eylem ve işlemleri hukuk devleti ilkesinin bir başka istisnasını oluşturmaktadır. Bu durumda sıkıyönetim mahkemeleri daha fazla önem kazanmaktadır. Bu mahkemelerin işleyiş ve yargılama metotlarının incelenmesi gerekmektedir. Bu mahkemeler, 1402 sayılı Sıkıyönetim Kanunu ve 353 sayılı kanunun ilgili maddelerine göre çalışırlar. Türkiye, Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesi'ni 1954 yılında onayladı ve Sözleşmenin organlarına bireysel başvuru hakkını 1987'de, Mahkemenin zorunlu yargı yetkisini de 1989'da kabul etti. Bu nedenle sıkıyönetim uygulamasının ve sıkıyönetim mahkemeleri yargısının Sözleşme ilkelerine uygun hale getirilmesi gerekir. Sıkıyönetim mahkemelerine kanunla kurulan bağımsız ve tarafsız mahkeme, makul sürede yargılanma hakkı, suç ve cezaların geriye yürümezliği ve sanık haklan ilkeleri açısmda bakıldığında, pek çok çelişkinin olduğu görülmektedir. Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesini imzalamış bir hukuk devleti olarak, Türkiye, Anayasasını ve yasalarını Sözleşmeye uygun hale getirmek için gerekli düzenlemeleri yapmak durumundadır. 132