turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yerel demokrasi açısından belediye meclislerinin statüsü ve işlevi

Demokratik yerel yönetim anlayışında üzerinde durulan konulardan biri de belediye meclislerinin statüsü ve işlevidir. Belediye meclislerinin önemli özelliklerinden biri de yerel özerkliktir. Bugün demokratik sistemde belediye meclisleri merkez karşısında bağımsızlığını sağlamış ve kanıtlamıştır. Ülkemizde ise köklü ve güçlü yerel yönetim geleneğinin olmadığı söylenir. Çünkü ülkemizde yerel demokrasi, tabandan gelen bir istekle değil, tepeden inme bir hareketle oluşturulmuştur. Bu sebeple, kuruluşlarından bu yana yerel yönetimler merkezi yönetimin yoğun vesayet denetimine maruz kalmışlardır. Belediye meclisleri de diğer yerel yönetim birimleri ile aynı kaderi paylaşmıştır. Öte yandan belediye meclislerinin temsil sorunu ile de karşı karşıya olduğu bilinmektedir. Bütün bunların yanında belediye meclislerinin özerklik ve yetki açısından yetersiz olduğu belirlenmiştir. Çalışmamız, ülkemizde belediye meclislerinin yerel demokrasi açısından konumunu irdelemeye çalışmaktır. Konuyla ilgili çözüm önerilerini dile getirmektir. Araştırmamızı yerel yönetimlerin dünyada ve ülkemizde tarihsel gelişim süreçleri ile başlattık. Bu bağlamda bizde yerel yönetim geleneğinin Tanzimat sonrası modernleşme çabaları ile birlikte başladığı gözlemlenmektedir. Tanzimat'tan günümüze yerel yönetimler yerel özerklik açısından gelişme göstermişse de gelişmiş ülkelerin yerel demokrasilerinin seviyesinde olmadığı saptanmıştır. Sonuç olarak bir yerel yönetim birimi olan belediye meclisleri, batılı anlamda demokratik yerel yönetim anlayışı gereği tam anlamıyla özerkliğini gerçekleştiremediği belirlenmiştir. Ülkemizde yerel yönetimlerin merkezin yoğun idari vesayet denetimine tabi tutulduğu görülmektedir. Gerek halk katılımı gerekse temsil açısından toplumdaki tüm grupları eşit düzeyde meclis üyeliğinde temsil edemediği tespit edilmiştir. Bunun yanında belediye sistemi içerisinde belediye başkanlarının zamanla belediye meclisleri karşısında güç kazandığı da araştırmamızda gözlenmiştir. IX
Türk idare tarihi açısından yetki genişliği

Merkezden yönetim ve yerinden yönetim sistemlerinin kesin ve tek yönlü olarak uygulandığı bir idari rejim yoktur. Diğer taraftan merkezden yönetim ve yerinden yönetim ikili bir ayrım değil bir değişkenin iki ucu olarak kabul edilir. Çünkü uygulamada bu iki uç sistem arasında nitelikleri itibari ile birine veya her ikisine yaklaşan çeşitli ara sistemler vardır. Bu ara sistemlerden bazıları, gerek uzunca süreler çeşitli ülkelerde uygulanmaları, gerek içerikleri üzerinde yapılan ayrıntılı çalışmalar sebebiyle diğer sistemlere kıyasen önemli olup belirli bir nitelik taşırlar. İşte bu tip sistemlerden biri de yetki genişliği kavramı ile ifade edilen ve merkezden yönetimin sakıncalarını gidermek adına getirilmiş olan teşkilatlanma şeklidir. Bu çalışmanın amacı, Türk İdare Sistemimizde bir anayasal ilke olarak da var olan yetki genişliği ilkesini Türk İdare Tarihi açısından değerlendirmektir. Çünkü bugün ki idari yapımızı meydana getiren kurumların ve bunlara hakim olan ilkelerin tam manasıyla kavranabilmesi ve bunlar hakkında isabetli, doğru yargılara varılabilmesi ancak bu kurumların ve ilkelerin geçmişşteki durumlarının ve geçirdikleri gelişme safhalarının bilinmesiyle mümkün olabilmektedir. Tabi ki eski dönemlerde uygulanmaya çalışılan yetki genişliği ile günümüz uygulaması birbirinden farklıdır. Fakat idari kurumlara ve ilkelere hakim olan fikirlerin geçmişş ile ilgisi olmadığı da iddia edilemez. Her ne kadar zaman ve mekanın değişmesi ve kültürler arası etkileşim, idari kurumların ve ilkelerin içeriklerini değiştirse de, eskiden beri uygulana gelmiş ve uzun müddet var olmuş idari kurumların ve idari kuralların etkisinden kurtulamazlar.
Makedonyada yönetsel değişim ve yerel yönetimler

Bu çalışmada, Makedonya Cumhuriyetinde yönetsel yapı ele alınarak geçirdiği siyasal dönüşümün tarihsel süreci özellikle yerel yönetimlerde yaşanan reform hareketleri inceleme konusu yapılmış, yerel yönetimlerin bu süreç içerisinde nasıl bir dönüşüm geçirdiğini ayrıntılı bir şekilde gösterilmek istenmiştir. Yerel yönetimlerin Sosyalist Blok içerisindeki karakteristik özelliklerinin anlatılmasından sonra, ülkenin bağımsızlığının ilanı ve liberal demokratik kurumlara geçişle birlikte yerel yönetimlerin dönüşümü ve reform çalışmalarının etkileri gösterilmeye çalışılmıştır. Konu ile ilgili literatür çok kısıtlıdır. Çalışmada olabildiğince birinci kaynaklara ulaşılamaya çalışılmış ayrıca konuyla ilgili olan süreli yayınlardan yararlanılmıştır.
Eski SSCB üyesi bağımsız Türk cumhuriyetlerinde devlet başkanının anayasal yetkileri

Birer Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti olan beş Türk devletinin SSCB'den bağımsızlıklarını elde ettikleri anda anayasalarından başlayarak siyasal düzenleri aynıydı. Bundan hareketle, bu çalışmanın hazırlandığı tarihte, devlet başkanlarının yetkileri örneği üzerinden, siyasal düzenlerin geldiği noktalar arasında eğer bir fark varsa bu fark 1991'den bu çalışmanın hazırlandığı tarihe kadar geçen yirmi yıldan uzun süre içinde ortaya çıkmış olmalıdır. Bu çalışma böyle bir ayrım olup olmadığını tespit ederek bu ayrımın ele alınmasını içermektedir. Bu çalışmanın hipotezi; eğer varsa bu farklılığın ülkelerin rejimini ve bağımsızlık sonrası geçirdiği süreçleri yansıttığıdır. Çalışma kapsamında devlet başkanlarının yetkileri örneği üzerinden söz konusu devletlerin siyasal sistemi ile ilgili bir değerlendirme yapılmıştır. Beş ülkenin anayasaları incelenerek devlet başkanına dair hükümler tespit edilmiştir. Ardından, ilk olarak anayasalara dair nicel göstergeler karşılaştırılmıştır. Son olarak, nitel veri olarak devlet başkanlarının anayasal yetkilerine dair hükümler karşılaştırılmıştır. Bu hükümler ülkeler arasında karşılaştırılarak aralarındaki benzerlik ve ayrımlar tespit edilmiş, daha sonra bunların anlamlandırılmasına geçilmiştir. Karşılaştırmadan elde edilen bulgular, mevcut anayasal farklar bakımından çalışmanın hipotezini destekler niteliktedir. Aynı zamanda siyasal kültürün rejimler üzerindeki kayda değer belirleyici etkisi anayasal yetkiler ile fiili otorite arasındaki fark olarak kendini göstermiştir. Bağımsız Türk devletlerinin yapılanma, gelişim ve kurumsallaşma süreçlerinin daha iyi anlaşılabilmesi için kapsamlı incelemelere ihtiyaç vardır. Bu araştırmada ele alınan konu ve veri havuzu, yeni çalışmalarda; Türkiye Cumhuriyeti ve KKTC dışındaki tüm bağımsız Türk devletlerini kapsayacak şekilde, geniş kapsamlı bir inceleme ve yorum üretebilme imkanını taşımaktadır.
Belediye yönetiminde zabıta hizmetleri ve 21. yüzyıl kentinde zabıtanın yeri

Yerel yönetimlerin yürüttüğü esenlik hizmetleri temelde, merkezi yönetimin genel güvenlik hizmetleri dışındaki alanlarda kamu düzenini ve kamunun refah ve huzurunu sağlamaya yöneliktir. Belediye yönetimleri ise beldenin ve belde halkının yerel nitelikteki ortak ihtiyaçlarını karşılamakla yükümlü tüzel kişilikler olarak, hemşehrilerin sağlık, esenlik ve refahını sağlama, beldenin düzenini koruma ve sürdürme görev ve yükümlülüğü altındadırlar. Belediyeler bu görev ve yükümlülüklerinin önemli bir kısmını zabıta örgütleri eliyle yerine getirmektedirler. Kentli hakları, temel hakların ekonomik, toplumsal ve kültürel hakların ve dayanışma haklarının gerçekleşme alanı olarak kent mekanında somutlaşmasıdır ve uluslararası bir metin olarak ilk kez Avrupa Kentsel Şartı'nda yer almıştır. Şart'a göre kent güvenliği ve kent sağlığı, kent sakinlerinin sahip oldukları haklar sıralamasında öncelikli haklar olarak ilk iki sırayı oluşturmaktadır. Bu haklar belediye zabıta hizmetlerinin temel amaçlarından olan ve kısaca 'esenlik' kavramıyla da ifadelendirilen 'beldenin düzeninin ve belde halkının sağlık ve huzurunun sağlanması' ile doğrudan ilgilidir. Belediye zabıtasının ve hizmetlerini incelemek için Afyon kent merkezinde bir anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre belediye zabıtasının mali, toplumsal, yönetsel, örgütsel, siyasal, hukuksal ve sağlık sorunları mevcuttur ve bunlar zabıtanın ve zabıta hizmetlerinin nitelik ve nicelik bakımlarından geliştirilmesi ve iyileştirilmesini engellemektedir. Hizmetlerde etkinlik ve verimliliğinin sağlanması için, öncelikle bu sorunlar giderilmelidir. Ayrıca yasal ve yönetsel düzenlemelerdeki karışıklıkları ortadan kaldırmak amacıyla belediye zabıtası ile ilgili bir yasal düzenleme yapılmalı ya da en azından mevcut personel yönetmeliği yenilenmelidir. Diğer yandan zabıtada işbölümü ve uzmanlaşma sağlanmak, zabıtanın hizmet içi ve hizmet dışı eğitim ve öğretimine önem verilmeli, zabıtanın halkla ve medya ile ilişkileri geliştirilmeli ve ahlaki değerleri yüceltilmelidir.
Siyasal partilerin kadın kollarının siyasal yaşamdaki konumu: Denizli örneği

Kadınların siyasal alana dahil olma çabasında, feminist ideoloji ve hareketler önemli bir yer tutmuştur. Bu durum XIX. yüzyılın sonu itibariyle;siyasal, sosyal, iktisadi ve fikri alanlarda Osmanlı İmparatorluğu'ndaki kadınları da etkilenmiştir. Türkiye'de Cumhuriyet rejimine geçilmesiyle birlikte kadınların toplumsal alanda kapladığı alan genişlerken, modern dünya normları ile uyumlu yeni bir kadın imajı yaratılmıştır. Türkiye'de çok partili siyasal hayata geçiş ve takip eden dönemde kadınların temsil krizi siyasal alanın önemli problemlerinden olmuştur. Kadınların siyaset içerisindeki temsil krizini aşmak için ilk adım Cumhuriyet Halk Partisi tarafından, parti bünyesinde kadın kolları kurularak atılmıştır. Türkiye Büyük Millet Meclisi içerisindeki kadın parlamenter sayısı dikkate alındığında günümüzde kadının siyasetteki temsil krizinin devam ettiği gözlemlenmektedir. Çalışma, demografik özellikleri çerçevesinde Türkiye nüfusu ile benzerlik arz eden ve son on yıllık periyodun yaklaşık üç yıllık bölümünde iki kadın bakan ile kadın politikaları üzerinde söz sahibi olan Denizli şehrinde siyasal partilerin kadın kolları yapılanmalarına odaklanmıştır. Bu bağlamda Adalet ve Kalkınma Partisi, CHP, Milliyetçi Hareket Partisi, Halkların Demokratik Partisi ve Saadet Partisi'nin kadın kollarının Türk siyasal yaşamı içerisinde Denizli örneğindeki konumunu sorgulamaktadır. Çalışmada, siyasal parti kadın kollarının genel anlamda siyasal partilerdeki kadının niceliksel temsil krizinin önüne geçtiği sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca siyasal partilerdeki erkek siyasetçilerin hedeflerine ulaşmak için kadın kollarını araçsallaştırdığı gözlemi çalışmanın bulguları arasında yer almıştır. Bu duruma ek olarak kadınlara yönelik politikaların üretilip, pratiğe dökülmesi sürecinde siyasal parti kadın kollarının işlevsiz kaldığı gözlenmiştir.
Askeri ve bürokratik vesayet bağlamında27 Mayıs 1960 Darbesinin incelenmesi

Türkiye, Osmanlı İmparatorluğu'ndan kurumsallaşmış bir bürokratik yapıyı devralmış, bu yapı yeni yönetimin temel dinamiği olmuştur. 1946 yılına kadar tek parti ve bürokratik yapının hakim olduğu Türkiye'de, çok partili hayata II. Dünya Savaşı'nın getirdiği yeni dünya düzenine ayak uydurabilmek için geçilmiştir. Türkiye'de askeri müdahaleler, ordunun bazen kurumsal, bazen de üst düzey subayların kendi inisiyatiflerini kullanarak sivil yönetimi ele geçirme girişimleri ile olmuştur. Özellikle askeri darbeler ile birlikte gündeme gelen vesayet kavramı demokratik ülkelerde aşılması ve şeffaf hale getirilmesi gereken önemli bir konu olmuştur. Türkiye'de, çok partili hayata geçildiği 1950'den bugüne kadar doğrudan ve dolaylı olarak siyasete belli aralıklarla askeri müdahaleler yapılmıştır. Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasından sonra Demokrat partinin iktidarda olduğu 1950- 1960 yılları arasında anayasaya aykırı uygulamaları olduğu iddiası ile 27 Mayıs 1960 askeri darbesi ile Cumhuriyet tarihinin ilk darbesi yapılmış, darbe sonrasında ordu yönetimi sivillere devretmiştir. 1960 darbesinin bir ürünü olarak 1961 Anayasası çıkarılmıştır. Bu çalışmada, 1961 Anayasası'nda yer alan resmi ideolojinin taşıyıcılığını üstlendiği iddia edilen Cumhuriyet Senatosu, Milli Güvenlik Kurulu, Anayasa Mahkemesi, Devlet Planlama Teşkilatı yetkileri, görevleri ve vesayetçi işlevlerini yerine getirip getirmedikleri açısından incelenmiştir.
Türk siyasal kültüründe devlet anlayışı

Bu çalışmamızda, Türk siyasal kültüründe devlet anlayışı incelenmiştir. Türk devletinin kaynaklan ve ilkeleri Türk devletinin teşkilat yapısı ve Türk siyasi hayatına hakim olan ilkeler üzerinde durulmuş, Türk devlet anlayışım şekillendiren unsurlar incelenmiştir. Ayrıca, Cumhuriyet Türkiyesi'nde devlet anlayışı ve siyasi hayata hakim olan ilkeler üzerinde durulmuştur. Bu çalışmamız, Türk siyasal kültüründe devlet anlayışının; ekonomik, sosyal ve kültürel faaliyetlerle alakalı ve uyumlu olduğunu göstermiştir. Vatan ve millet, bağımsızlık, hakimiyet, birlik, adalet, hukukun üstünlüğü, eşitlik gibi kavramların, devlet denilen siyasi yapı içinde anlam ve işlerlik kazandığı görülmüştür.
Türkiye'de ilk ve orta düzey kamu yöneticilerinin sosyolojik görünümü ve yöneticilik özellikleri :

Bu çalışmada; Türk Kamu Yönetimi'nde ilk ve orta düzey yöneticilerin sosyolojik görünümleri ve yöneticilik özellikleri araştırılmıştır. Sosyolojik görünüm açısından; ilk ve orta düzey yöneticilerin yaş, cinsiyet, ailevi özellikler, eğitim durumu dağılımları ve yetişme koşullan ele alınmıştır. Yöneticilik özellikleri açısından da; otoriter ve demokratik yöneticilik özelliklerinden hangisini gösterdikleri saptanmaya çalışılmıştır. Bu konuların yanı sıra, yöneticilik kariyerleri ve yöneticilik konusundaki eğitim durumları da incelenmiştir. Araştırma, Antalya İl Merkezi'ndeki çeşitli kamu kuruluşlarında görevli ilk ve orta düzey yöneticilerle sınırlandırılmıştır. Antalya örneği çerçevesinde ele alınan konunun, genel olarak Türk Kamu Yönetimi'nde görevli ilk ve orta düzey yöneticilerin özelliklerini yansıtacağı varsayılmıştır. Aranan özellikleri ortaya çıkarmak amacıyla, Antalya İl Merkezi'ndeki, merkezi yönetim ve yerinden yönetim kuruluşlarında görevli ilk ve orta düzey yöneticilere yönelik bir alan araştırması yapılmıştır. Çalışma, büyük ölçüde bu alan araştırmasına dayanmaktadır. Yöneticilerin yetişme koşullan incelendiğinde; genellikle dar gelirli ve eğitim düzeyi düşük ailelerden geldikleri görülmüştür. Yöneticilerin eğitim durumlan ve yöneticilik görevleri konusunda eğitimlerine bakıldığında; çoğunun yüksek öğrenim yaptığı ancak yönetim bilimi konularıyla ilgili alanlarda yüksek öğrenim yapanların oranının düşük olduğu; %50'ye yakınının yönetim bilimi konularında hizmet içi eğitim aldığı, hizmet içi eğitim sürelerininse genelde çok kısa olduğu görülmüştür. Yöneticilik konusunda, yüksek öğrenimde ve hizmet içi eğitimde yeterli düzeyde eğitim almadıklan sonucuna ulaşılmıştır. Yöneticilik görevinin öğrenilmesinde en önemli faktörün, görev süresince üstlerden görerek, deneyim kazanma olduğu saptanmıştır. Eğitim konusunda ulaşılan bir başka sonuç da; ilk ve orta düzey yöneticilerde, yabancı dil bilenlerin oranının çok düşük olduğudur. Otoriteyi kullanma biçimlerine göre yöneticilik özellikleri açısından; ilk ve orta düzey yöneticilerin büyük ölçüde demokratik yöneticilik özellikleri gösterdikleri saptanmıştır. Yöneticilik özelliklerini belirlemek amacıyla oluşturulmuş 9 ölçütten; 8'ine göre demokratik, l'ine göre otoriter özellik gösterdikleri belirlenmiştir.
İşletmelerin çevre yönetimine etik yaklaşımı

Etik ve çevre etiği kavramlarına ilişkin kuramsal çerçeve, işletmelerde çevre yönetimi, Türkiye ve Dünya'daki uygulamalardan örnekler yoluyla çevresel sürdürülebilirlik ve etik yaklaşımlar arasındaki bağlantı ortaya konmaya çalışılmıştır.
Kamu yönetiminin denetlenmesinin bir aracı olarak kamu denetçiliği kurumu, Çin, Hindistan ve Türkiye'deki uygulamaları

Demokrasi ile yönetilen hukuk devletinde halkın yönetime katılması ve yönetimi denetlemesi modern kamu yönetimi anlayışının vazgeçilmez bir kuralıdır. Halk belli dönemlerde yapılan seçimlerde oy kullanarak iktidara getirdiği siyasetçileri ve onların şekillendirdiği kamu yönetimi sistemini denetlemek amacıyla çeşitli yöntemler kullanmaktadır. Kamu yönetiminin denetlenmesinin günümüzün çağdaş ülkelerinde kullanılan en etkin yöntemi ombudsmanlık kurumudur. Ombudsman, devlet ile birey arasındaki aracılık görevini, hem vatandaşlar hem de idarece kabul edilebilecek ortak bir çözüm bulabilmek için kullanır ve ortaya çıkabilecek ihtilafların çözümünde tarafsız bir rol oynar. Ombudsmanlık kurumunun kökenlerini Çin'deki Han Hanedanlığı sırasında var olan 'Control Yuan Kurumu'na, Roma İmparatorluğu'ndaki Halk Tribünleri'ne ve 17. yüzyıl Amerikan kolonilerindeki 'Censors Kurumu'na kadar götürmek mümkündür. Ombudsmanlık kurumuna ilişkin yerli ve yabancı kaynaklarda kurumun geçmişşi İsveç'te 18. yüzyılda oluşturulan Högste Ombudsmannen kurumuna dayandırılmaktadır. Son yirmi yılda dünya ekonomisinde önemli aktörler olarak yer almaya başlayan Çin Halk Cumhuriyeti ve Hindistan ekonomik gelişme yanında temel hak ve özgürlüklerin kullanımındaki iyileştirme çalışmaları ile de dikkat çekmektedir. Bu kapsamda Çin'de ulusal ve yerel düzeyde ombudsmanlık kurumunun oluşturulma çalışmaları devam etmektedir. Hindistan'da eyalet yönetimlerinde ombudsmanlık sistemi yaygınlaşmaya başlamış olup ulusal düzeyde ise çalışmalar devam etmektedir. Türkiye'de ise 6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu'nun çıkarılmasıyla 1980li yılların sonundan beri devam eden kamu yönetimi reform çalışmalarında kayda değer bir adım atılmıştır. Bu çalışmada eleştirel literatür taraması yönteminden ve betimleyici araştırma yönteminden yararlanılmıştır. İlk olarak kamu yönetiminin denetlenmesinde geleneksel yöntemler olan siyasi denetim, yönetsel denetim, yargı denetimi yanında yeni ve etkin denetim yöntemleri olan etik denetimi, kamuoyu denetimi ve ombudsman denetimi ele alınmıştır. Daha sonra ombudsmanlık kurumunun Çin ve Hindistan'daki oluşumuna yer verilmiştir. Son olarak ombudsmanlık kurumunun Türkiye'deki yasalaşma sürecine kadar olan gelişmeler ve yasanın getirdiği düzenlemeler anlatılmıştır.
Türk afet yönetim sisteminin nükleer ve teknolojik felaketlere hazırlık kapasitesi

Doğal afetlerden en çok etkilenen ülkelerden biri olan Türkiye nükleer enerjiyi ticari amaçla kullanmaya hazırlanmaktadır. Nükleer enerji katastrof potansiyeline sahip olduğundan bu çalışmada Türkiye'nin afet yönetim sisteminin başta nükleer olmak üzere teknolojik felaketlere hazırlık kapasitesi incelenmesi amaçlanmıştır. Bunun için afet yönetimi, teknolojik felaketler, ABD, Japonya ve Ukrayna'nın nükleer kazalarının nasıl yönetildiği araştırılmış, Türkiye'nin afet yönetiminden sorumlu kurumun bu alanda yaptığı çalışmalar değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmelere dayanılarak ileride daha kapsamlı bir şekilde geliştirilmesi gereken konular belirlenmiştir. Ayrıca, Türkiye'nin afet yönetim sisteminin olası nükleer felaket ve acil radyolojik durumlarda da başarılı olabilmesi için yukarıda adı geçen ülkelerin nükleer kazaları ile ilgili yaklaşımlardan yola çıkılarak yapılabilecek bir takım düzenleme önerilmiştir.
5393 sayılı belediye kanunu çerçevesinde yerel özerklik açısından belediyeler

Demokratik bütün rejimler, yerel yönetimleri, özellikle de halka en yakın kamu birimleri olan belediyeleri, demokrasinin vazgeçilmez unsurları olarak görmektedirler. Belediyelerin demokrasinin gelişimine katkısı, gerçek bir özerkliğe sahip olmalarına bağlıdır. Belediyelerde yerel özerklikten bahsedebilmek için;organların seçimle işbaşına gelmesi, bunların etkili organlarınca alınan kararların üst makamların ön iznine veya onayına bağlı olmaması, personelin merkezi yönetimceatanmaması veya azledilmemesi, yeterli gelir kaynaklarına sahip olması, yetki sınırları içindeki idari hizmetleri serbestçe belirleyebilmesi, örgütlenmesini kendi iradesiyle biçimlendirebilmesi ve uygulamayı yönlendirebilmesi gerekmektedir. Yerel özerklik ilkesinden beklenilen faydalara, Türkiye'nin özel koşulları nedeniyle, idarenin bütünlüğü ve devletin bölünmezliği ilkelerine zarar vermedenuygulanması durumunda ulaşılacaktır. Yerel özerklik; bağımsızlık ve egemenlikanlamına gelmediği gibi, denetimsizlik de değildir. Merkezi idarenin yerel yönetimler üzerindeki denetiminin ağır bir vesayet denetimi biçiminden kurtarılıp, yerel yönetim birimlerinin hukuka aykırı işlemleri aleyhine merkezi idarenin yargı organınabaşvurması ile sınırlandırılması yerel özerklik açısından önem taşımaktadırYerel özerklik ilkesi, demokratik bir yaşam biçimini benimsemiş olan Avrupa ülkelerinde, geleceğin Birleşik Avrupa'sını kurmak için kullanılan bir bağ ve ortak değer olarak önem kazanmıştır. Bu düşünceyle Avrupa Konseyi tarafından, Türkiye'nin de bazı maddelerine çekince koymakla birlikte onayladığı, Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı hazırlanmıştır. Bu Şart yerel özerklik açısından son derece önemli bir belgedir. 75 yıl yürürlükte kalan 1580 sayılı Belediye Kanunu'ndan sonra, 3 Temmuz 2005 tarihinde TBMM'nde 5393 sayılı Belediye Kanunu kabul edilmiştir. 5393 sayılı Kanun yapılırken; Kanun'un genel gerekçesinde açıkça belirtildiği gibi, Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı ve AB'nin yerel yönetimlere ilişkin genel yaklaşımı dikkate alınmıştır. Yerel özerklik açısından önemli açılımlar sağlayan yeni Kanun, birçokmaddesi ile de eleştirilmektedir.
Türk kamu yönetim sisteminde devlet okullarındaki yöneticilerin performanslarının değerlendirilmesine ilişkin bir alan araştırması: İzmir örneği

Örgüt çalışanlarının başarısını saptamak ve geliştirmek için yapılan çalışmaların tümü olarak tanımlanan performans değerlendirmesi, modern insan kaynakları politikasının en önemli araçlarından birisi olmaktadır. Günümüz yönetim anlayışındaki gelişmeler beraberinde okul yöneticisinin rolünü de değiştirmiştir. Özellikle klasik tip değerlendirmeden, insan kaynakları yönetimine dayalı performans değerlendirme sistemi denemeleri Milli Eğitim Bakanlığı tarafından yapılmış; fakat sistemleşmiş performans değerlendirme kriterleri oluşturulamamıştır. Bu çalışmanın amacı, İzmir ilindeki ilkokul ve ortaokul yönetici performans değerlendirme ölçütlerinin neler olması gerektiği, performansı düşüren etkenlerin neler olduğu, performans değerlendirmesinde dikkate alınması gereken yaklaşımlar, performans değerlendirme sonuçlarının kullanılacağı yerler alt boyutlarına ilişkin ilkokul ve ortaokul yöneticisi ve öğretmenlerinin görüşlerini ve bu grupların görüşleri arasında anlamlı bir fark olup olmadığını ortaya koymaktır. Bu araştırma İzmir ili, ilçelerindeki 51 devlet okulunda çalışan yönetici ve öğretmenlerden toplanan kişisel bilgi formu ve ölçek verilerinden oluşturmaktadır. Verilerin çözümlenmesinde yüzde ve frekanslardan yararlanılmış, ortalamalar arasındaki farkların manidarlığını saptamak için yönetici ve öğretmenlerin görevi, kıdemi, okuldaki görev süresi, çalıştığı okulun mevcudu, öğrenim durumu, performanslarının kimler tarafından değerlendirileceği, performans değerlendirmesinin hangi sıklıkla yapılacağı değişkenlerine göre oluşturulan grupların görüşleri ile ilgili olarak varyans analizi yapılmıştır. Performans değerlendirme ölçütlerinin, performansı düşüren etkenler, performans değerlendirmesinde dikkate alınması gereken yaklaşımlar, performans değerlendirme sonuçlarının kullanılacağı yerler alt boyutlarının katılımcılar arasında görevi, kıdemi, çalıştığı okulun mevcudu, performanslarının kimler tarafından değerlendirileceği, performans değerlendirmesinin hangi sıklıkla yapılacağı değişkenine göre anlamlı bir şekilde farklılaştığı görülmüştür. Görev süresi ve öğrenim durumu değişkenlerine göre anlamlı bir fark bulunmadığı görülmüştür.