turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Transpersonel psikolojide affetmek

Bu araştırmanın amacı Tanrı algısı, affedicilik ile psikolojik iyi olma arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın diğer bir amacı bu iki kavram arasındaki ilişkinin cinsiyet, yaş ve eğitim seviyeleri değişkenleri açısından anlamlı farklılıklar gösterip göstermediklerini incelemektir. Araştırmada kullanılan veri toplama araçlarının ilki insanların cinsiyet, yaş ve eğitim seviyesi hakkında bilgi toplamak amacıyla hazırlanan Bilgi Toplama Formu' dur. İnsanların affedicilik düzeyini saptamak için Ali Ayten tarafından hazırlanmış olan anket ve ayrıca Özlem Güler tarafından hazırlanmış olan Tanrı Algısı Ölçeği ve son olarak da psikolojik iyi olma düzeylerini ölçmek için (Ruff, 1989) Psikolojik İyi Olma Ölçekleri'nin 42 maddelik formu kullanılmıştır. Çalışma 1312 veri üzerinden gerçekleştirilmiştir. Veriler IBM SPSS Statistics 23 ve IBM SPSS AMOS 23 programlarına aktarılarak tamamlanmıştır. Katılımcıların %48,8'i kadın, %51,2'si erkektir. Tanrı algısı ölçeği ile psikolojik iyi olma ölçeği arasında pozitif yönde düşük seviyede bir ilişki bulunmuştur. Sonuçlara göre lise mezunlarının lisans ve lisansüstü mezunlarına göre öç almaya daha eğilimli olduğu ortaya çıkmıştır. Ayrıca lisans ve lisansüstü mezunlarının lise mezunlarına göre psikolojik iyi oluşlarının daha yüksek olduğu görülmüştür. Cinsiyet bakımından sonuçlara bakıldığında kadınların erkeklere göre affetme eğilimlerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca kadınların erkeklere göre Tanrı algısı, psikolojik iyi olma ve iyimserlik bakımından verdikleri cevapların ortalamaları anlamlı derecede daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.
The effect of a reminiscence group counceling program on the life satisfaction of older adults

ÖZ ANIMSAMA YÖNTEMİNİN KULLANILDIĞI BİR GRUPLA PSİKOLOJİK DANIŞMA PROGRAMININ İLERİ YAŞTAKİ BİREYLERİN YAŞAM DOYUMLARINA ETKİSİ Siviş, Rahşan Doktora, Eğitim Bilimleri Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Ayhan Demir 2005, 115 sayfa Bu araştırmanın amacı, anımsama yönteminin kullanıldığı bir grupla psikolojik danışma programının 60 yaş ve üzerindeki bireylerin yaşam doyumlarına etkisini araştırmaktır. Araştırmanın ilk aşamasında, Ankara'da bir emekli ve dinlenme evinde kalmakta olan 70 (39 kadın ve 31 erkek; Yaş Ortalaması = 77) katılımcıya Yaşam Doyum Endeksi ve bir demografik bilgi anketi uygulanmıştır. Araştırmanın ikinci aşamasında ise, katılımcılardan gönüllü olanlar, araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan, anımsama yönteminin kullanıldığı bir grupla psikolojik danışma programına alınmışlardır. Araştırmada, deneysel grup ve kontrol grubundaki deneklerin aldıkları yaşam doyumu ön-test puanlarına göre birebir eşlendikleri, eşleştirilmiş grup deneysel deseni kullanılmıştır. Grup, toplam altı oturumluk olup, üç haftalık bir süre boyunca haftada iki kez toplanmıştır. Grup programı, geçmişşe dönük hoş anıların, geçmişşteki başarıların ve mutlu yaşantıların anımsanmasını amaçlamıştır. Oturum temaları doğum yerinin hatırlanması, çocukluk dönemindeki uğraşlar, bayramlar ve özel günler, yaşamdaki başarılar, ve en sevilen yerler şeklinde olmuştur. Grup programına, yaş ortalaması 68 vıolan, 62 ve 78 yaş arasında beş ileri yaşta birey gönüllü olarak katılmıştır. Grup programının tamamlanmasından sonra, deney grubu ve kontrol grubu, ön-test ve son-test yaşam doyumu puanlarına göre karşılaştırılmışlardır. Ayrıca, katılımcıların grup yaşantısına ilişkin değerlendirmeleri, deneysel grup üyelerinin katıldığı bir görüşme-odaklı grupla araştırılmıştır. Yapılan analizlerde, Mann-Whitney U Test ve Wilcoxon Test sonuçlan, deney grubundaki katılımcıların yaşam doyumu puanlarında istatistiksel açıdan anlamlı olmayan yükselmeler göstermiştir. Görüşme odaklı grup sonucunda elde edilen nitel veriler, grup yaşantısının kişiler arası ilişkilere ve arkadaşlığa ortam sağlayıcı rolüne, daha olumlu bir benlik algısına ve mutluluk verici duygulara yol açmasına ilişkin olumlu geri bildirimlere işaret etmiştir.
Görücü usulü evlenen çiftler ile flört ederek evlenen çiftler arasındaki evlilik sonrası evlilik dinamiklerinin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı, en az 3 yıllık evli kadınlardan görücü usulü ve flört ederek evlenenlerin evlilik uyum ve hoşnutsuzluk düzeylerindeki farklılıkların ortaya konmasıdır. Araştırmaya İstanbul İlinde Kartal ilçesinde ikamet eden ve rastlantısal olarak seçilen 100 evli kadın alınmıştır. Araştırmada 'Evlilik Uyum Ölçeği', 'Evlilik Hoşnutsuzluk Ölçeği' ve araştırmacı tarafından hazırlanan bir sosyo-demografik veri formu kullanılmıştır. Elde edilen verilerin istatistiksel analizine göre, evlenme biçimi ile evlilik uyumu ve evlilik hoşnutsuzluğu arasında anlamlı bir korelasyon bulunamamıştır. Örneklemde seçilen kadınların hepsinin evlilik uyum puanları düşük çıkmıştır. Flört ederek evlenen kadınlarda ise evlilik öncesi flört süresi ile evlilik hoşnutsuzlukları arasında negatif ve anlamlı bir korelasyon bulunmuştur. Yapılan araştırmanın bulguları literatür ışığında tartışılmıştır.
Ergenlerde algılanan duygusal istismarın uyum düzeyine etkisi

Bu araştırmanın temel amacı, ergenlerde algılanan duygusal istismar ile ergenlerin uyum düzeyleri arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Bunun için ergenleri anne ve babalarından algıladıkları duygusal istismar düzeyleri ile kişisel, sosyal ve genel uyum düzeylerine bakılmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın verileri İstanbul ilinin Bakırköy ilçesinde bulunan 2 farklı okuldan yaşları 15 ile 17 arasında değişen toplam 198 öğrenciden elde edilmiştir. Ergenlerin algıladıkları duygusal istismar düzeyini belirlemek için 'Anne-Baba/Genç İlişkileriEnvanteri' , uyum düzeylerini belirlemek için 'Hacettepe Kişilik Envanteri' ve kişisel bilgilerini elde etmek için 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırma sonucundan elde edilen bulgular 'SPSSv 11 programı' kullanılarak analiz edilmiştir. 'Non-Parametrik Kruskal-VVallis Testi', 'T-Testi' ve 'Pearson Koreleasyon Analizi' teknikleri kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgularda ; ergenlerin annelerinden algıladıkları duygusal istismar düzeyi artıkça, kişisel, sosyal ve genel uyumları düşmektedir. Aynı şekilde ergenlerin babalarından algıladıkları duygusal istismar artıkça, kişisel, sosyal ve genel uyumlarında düşme görülmektedir. Ergenlerin algıladıkları duygusal istismar ile uyum düzeyleri arasında ilişki bulunmuştur. Anne babanın eğitim düzeyi, yaşı, çalışıp çalışmama durumu, araştırmagurubunun kardeş sayısı, cinsiyeti ve yaşı gibi değişkenlerle ergenlerin anne babalarından algıladıkları duygusal istismar arasında ilişki bulunmamıştır. Ancaksosyo-ekonomik düzeylerini ortanın üstünde algılayan ergenlerin, algıladıkları duygusal istismar düzeyleri ile annesi lise mezunu olup da çalışan ergenlerin annelerinden algıladıkları duygusal istismar düzeyleri yüksek bulunmuştur. Ayrıcababaları üvey olan ergenlerin babalarından, duygusal istismar algılamazken, özannelerinden duygusal istismar algıladıkları bulunmuştur. Benzer şekilde anneleriüvey olan ergenlerin, annelerinden, duygusal istismar algılamazken, öz babalarından duygusal istismar algıladıkları araştırma bulgularındandır.
Özel eğitim gereksinimi olan çocukların ebeveynleri ile özel eğitim gereksinimi olmayan çocukların ebeveynlerinin bedensel duyumları abartma düzeyleri ve empatik eğilim düzeyleri açısından karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı, özel eğitim gereksinimi olan çocukların ebeveynleri ile özel eğitim gereksinimi olmayan çocukların ebeveynlerinin bedensel duyumları abartma düzeyleri ve empatik eğilim düzeyleri arasında fark olup olmadığının ortaya konulmasıdır. Bu çalışmada Empatik Eğilim Ölçeği ve Bedensel Duyumları Abartma Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmaya katılan bireylerin yaş, cinsiyet, eğitim durumu, meslek, özel eğitim alan çocuğun var olup olmaması gibi değişkenler ile empatik eğilim düzeylerinde ve bedensel duyumları abartma düzeylerinde anlamlı bir fark olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırmaya İstanbul İlinde ikamet eden 100 ebeveyn alınmıştır. Aynı zamanda bireylerin sosyo-demografik özelliklerini belirlemek amacı ile araştırmacı tarafından Kişisel Bilgi Formu oluşturulmuştur. Araştırmada sosyo-demografik özelliklere göre bakıldığında, özel eğitim gereksinimi olmayan çocukların ebeveynlerin cinsiyetlerine ve yaşlarına göre bedensel duyumları abartma düzeyleri ve empatik eğilim düzeyleri arasında bir farklılık bulunamamıştır. Ortaokul mezunu ve altı olan ebeveynlerin bedensel duyumları abartma düzeylerinin lise mezunu olan ebeveynlerin bedensel duyumları abartma düzeylerine oranla daha yüksek olduğu ve ev hanımı olan ebeveynlerin empatik eğilim düzeylerinin işçi olan ebeveynlerin empatik eğilim düzeylerine oranla daha yüksek olduğu görülmektedir. Ayrıca çocuğu özel eğitime ihtiyaç duyan ebeveynlerin bedensel duyumları abartma düzeylerinin çocuğu özel eğitime ihtiyaç duymayan ebeveynlerin bedensel duyumları abartma düzeylerine oranla daha yüksek olduğu, ve özel eğitim gereksinimi olan çocukların ebeveynlerinin çocuklarının özel eğitime gitme süreleri arttıkça ebeveynlerin empatik eğilim düzeylerinde düşme olduğu görülmektedir. Araştırmanın sonunda yer alan tartışma bölümünde bulgulara dayalı olarak araştırmacılara, alanda çalışan uzmanlara ve ailelere yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Yetişkinlerde öz-şefkat düzeyi ve kişilerarası bağlanma stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada yetişkinlerde öz-şefkat düzeyinin, kişilerarası bağlanma stilleri ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, İstanbul ilinde ikamet eden, en az lise mezunu ve özel bir eğitim kurumunun çeşitli şubelerinde çalışan 18-65 (X = 30 .64, SS = 11 .16) yaş aralığındaki 280 kadın ve 114 erkekten oluşan toplam 394 yetişkine, geçerliği ve güvenirliği Türk kültürü için sınanmış olan psikometrik ölçekler uygulanmıştır. Buna göre bu araştırmada, demografik bilgi formunun yanı sıra, öz-şefkat ölçeği ve yetişkin bağlanma stilleri ölçekleri veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Araştırmanın analizinde SPSS 23.00 kullanılmış olup, toplanan veriler betimleyici istatistik analizleri ile birlikte korelasyon, regresyon, t-test ve çok yönlü varyans analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma bulguları, güvenli bağlanma, öz-şefkat faktörlerinden kendine karşı nezaket ve birbaşınalığı artırırken, ortak insanlık bilinci ve aşırı özdeşleşmeyi azalttığını ortaya koymaktadır. Bunun yanı sıra, kaygılı bağlanma stilinin, öz-şefkat faktörlerinden kendini yargılama, ortak insanlık bilinci, birbaşınalık, bilinçli farkındalık ve aşırı özdeşleşme düzeylerini artırırken; kendine karşı nezaketi azaltttığı ortaya konmuştur. Kaçınmacı bağlanma stilinin ise, öz-şefkat faktörlerinden kendini yargılama, ortak insanlık bilinci, birbaşınalık, bilinçli farkındalık ve aşırı özdeşleşmeyi arttırdığı görülmüştür.
Çalışan engellilerin sahip oldukları denetim odağıyla iş hayatında yaşadıkları stres ve anksiyete ile başa çıkmaları arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı; çalışan engellilerin sahip olduğu denetim odağının, iş hayatında yaşadıkları stres ve anksiyete düzeyine nasıl bir etki ettiğini incelemektir. Araştırmanın örnekleminini, İstanbul il sınırları içerisinde Büyükşehir Belediyesi'ne bağlı çeşitli ilçe kurumlarında, Milli Eğitim'e bağlı çeşitli kurumlarda, devlet hastanesi, devlet bankası ve benzeri kamu kurumlarında çalışan 12 işitme, 12 görme ve 46 ortopedik engelli olarak toplam 70 engelli oluşturmaktadır. Araştırma verilerinin elde edilmesinde; Rotter tarafından geliştirilen (1966) Rotter İç ve Dış Denetim Odağı Ölçeği, Cohen ve Wiliamsom tarafından geliştirilen (1998) Algılanan İş Stresi Anketi, Spielberger tarafından geliştirilen (1964) Spielberger Kendini Değerlendirme Anketi ve demografik özellikleri belirlemek için araştırmacı tarafından oluşturulan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde; Mann Whitney-U Testi, Non-Parametrik testlerden ise Kruskal Wallis H-Testi kullanılmış ve korelasyon analizleri yapılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına gore, içten denetimli engelli çalışanların iş hayatındaki stres ve anksiyete ile başa çıkma seviyelerinin daha yüksek olduğu belirlenmiştir.
The dimples of Venus: An adaptive morphological trait of physical attractiveness

Bu tez, Venüs'ün Gamzeleri'ni, fiziksel çekicilik ile alakalı bir eş seçimi kriteri olarak inceleyen çalışmaları belgelemektedir. Bu çalışmalarda çekicilik seviyesi zorunlu cevaplama yöntemi ve çekicilik seviyesi derecelendirme ile ölçülmüştür. Bu çalışmalar için Amerika Birleşik Devletleri'nde ve Türkiye Cumhuriyeti'nde kültürler-arası veri elde edilmiştir. Sonuçlar, erkeklerin tutarlı olarak kadınlarda VD'yi tercih ettiklerini, kadınlarınsa VD'ye karşı erkeklerin gösterdiğine kıyasla daha düşük şiddette bir seçim eğiliminde olduğunu göstermektedir. Cinsiyetler arası seçim farklılığı, VD'nin kadınlarda potansiyel doğurganlık işareti olduğuna delalet edebilir; çünkü VD, hamilelikte olduğu gibi ağır bir yükü taşımayı kolaylaştıran sağlam ve sağlıklı bir biyolojik altyapının varlığına kanıt teşkil eder.
Üstün yetenekli çocuklara sahip ailelerin aile işlevselliği

Bu araştırmanın amacı, üstün yetenekli çocuklara sahip ailelerin aile işlevselliğini derinlemesine incelemektir. Bu amaç doğrultusunda araştırma nitel araştırma deseni olan ve bilinen ya da farkında olunan olguları derinlemesine araştırmayı sağlayan, olgu bilim çalışması olarak oluşturulmuştur. Bu kapsamda uzman görüşü alınarak ebeveyn ve çocuk formu olmak üzere görüşme formları hazırlanmıştır. Görüşmeler anne, baba ve çocuk olmak üzere toplam üç aile ile gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler NVİVO nitel araştırma programı ile analiz edilmiştir. Sonuç olarak üstün yetenekli çocuklara sahip ailelerin aile işlevselliği aile içi bağlılık, aile içi destek, aile içi sınırlar, aile içi ritüeller, aile içi roller ve aile içi iletişim boyutları ile kapsamlı olarak ele alınabilmektedir. Bu boyutlardan ise üstün yetenekli çocuklara sahip ailelerde bağlılığın diğer boyutlara göre daha güçlü olduğu bulunmuştur.
Çalışan ve çalışmayan kadınlarda iletişim becerilerinin evlilik doyumuna etkisi

Çalışan ve Çalışmayan Kadınlarda İletişim Becerilerinin Evlilik Doyumuna EtkisiBu araştırmanın amacı; evlilik doyumu ve iletişim becerilerinin arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi ile çalışan ve çalışmayan kadınların iletişim becerilerinin, evlilik doyumuna etkisinin anlamlı düzeyde farklılık gösterip göstermediğinin saptanmasıdır. Araştırma İstanbul ilinde Tuzla, Ümraniye, Üsküdar ilçelerinde ikamet eden ve çalışmanın dahil edilme kriterlerini karşılayan evli çalışan çalışmayan kadınlarla yapılmıştır. Bu araştırmada; Sosyodemografik Veri Formu yanında, Evlilik Yaşam Ölçeği, İletişim Becerileri Envanteri, Beck Anksiyete Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği ve Onam Formu kullanılmıştır. Bu ölçekler 166 bayana uygulanılmıştır. Bunlardan 85'i çalışan, 81'i ise çalışmayan kadınlardan oluşmaktadır. Bu çalışmanın sonucuna göre, çalışan kadınların ve çalışmayan kadınların İletişim Becerileri puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Çalışan kadınların, çalışmayan kadınlara göre iletişim becerileri puan ortalamalarının ve alt boyut puan ortalamalarının istatistikte anlamlı olarak daha düşük olduğu saptanmıştır. Bu sonuca göre çalışan kadınların iletişim becerilerinin daha iyi olduğu söylenebilmektedir. Araştırmada katılımcıların iletişim becerileri ile evlilik doyumları arasındaki ilişkide incelenmiştir. Araştırmada katılımcıların iletişim becerileri ve evlilik doyumları arasındaki ilişki incelendiğinde zihinsel alt boyut puanı ile evlilik doyumu arasında negatif ilişki olduğu görülmüştür. Bu çalışmaya benzer yapılan çalışmaların daha geniş bir örneklem üzerinden ve çeşitli farklı ölçeklerle yapılmasının, literatüre katkısının olabileceği düşünülmektedir.
Affetme esnekliği kazandırmada logoterapi yönelimli grupla psikolojik danışmanın etkililiği

Bu çalışmanın temel amacı Logoterapi yönelimli grupla psikolojik danışma uygulamasının Affetme Esnekliği kazandırma üzerindeki etkisini test etmektir. Araştırma bağımsız değişken ile bağımlı değişken arasındaki neden-sonuç ilişkisini belirlemeye yönelik olduğundan deneysel yöntemle gerçekleştirilmiştir. Araştırma Öntest-Sontest Kontrol Gruplu Desen ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma Affetme Esnekliği düzeyi düşük olan 12 deney grubu, 12 kontrol grubu üyesi olmak üzere toplam 24 üniversite öğrencisiyle gerçekleştirilmiştir. Gruplara bireyler tesadüfi şekilde atanmış ve hangi grubun deney hangi grubun kontrol grubu olacağına yine tesadüfi şekilde belirlenmiştir. Araştırmada veriler araştırmacı tarafından geliştirilen Affetme Esnekliği Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırma kapsamında deney grubuna sekiz haftalık Logoterapi yönelimli grupla psikolojik danışma oturumları yapılırken, kontrol grubuna herhangi bir işlem yapılmamıştır. Deney öncesi, deney sonrası ve izleme süreçlerinde deney ve kontrol grubu üyelerine aynı ölçme aracı uygulanarak sürecin etkililiği test edilmiştir. Verilerin analizi SPSS programı yardımıyla yapılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre Logoterapi Yönelimli grupla psikolojik danışma uygulaması affetme esnekliği kazandırmada tanıma, içselleştirme ve uygulama olmak üzere tüm alt boyutlarda etkili bulunmuştur. Bulgular literatür ışığında tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.
Türkiye ye gelen Suriyeli göçmen çocukların eğitim sorunları

2011 yılında Suriye'deki iç savaştan dolayı üç milyona yakın insan Türkiye'ye göç etmiştir. Suriyelilerin önemli bir bölümü güvenlik nedeniyle ülkelerinden ayrılmışlardır. Kamplarda kalan mültecilere çeşitli imkanlar sunulurken, kayıt dışı olanlar bu hizmetlerden yararlanamamaktadır. Bu açıdan mülteci statüsündeki bireyleri önce acil yardım ve daha sonra ise rehabilitasyon ile desteklemek gerekmektedir. Çünkü mülteci konumunda olan bireyler suiistimale açık şartlarda yaşamaktadırlar. Suriyeli nüfusunun yarısından çoğunu çocuklar oluşturmaktadır. Çocuklar için iltica sürecinin oldukça zor olduğu söylenebilir. Özellikle kendi ülkelerinden farklı bir çevrede bulunmaları uyum sorununu da beraberinde getirmektedir. Bu çalışmada Suriyeli çocukların uyum sorunları ve çözüm önerileri değerlendirilmiştir.
Özel yetenekli çocukların ebeveynlerinin akılcı olmayan inançları ve ebeveyn yetkinliklerinin incelenmesi

Bu araştırmada, özel yetenekli çocukların ebeveynlerinin akılcı olmayan inançları ile ebeveyn yetkinliği arasında ilişki olup olmadığı; ayrıca özel yetenekli çocukların ebeveynlerinin akılcı olmayan inançları ve ebeveyn yetkinliklerinin çeşitli değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. İlişkisel tarama modeli kullanılarak yürütülen araştırmada çalışma grubu, 2018- 2019 eğitim öğretim yılında Gaziantep ili Şahinbey Bilim ve Sanat Merkezi'ne kayıtlı ilkokul ve ortaokul düzeyindeki öğrencilerin ebeveynlerinden oluşmaktadır. 147 anne ve 126 baba olmak üzere toplam 273 ebeveyn araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Bu araştırmada kullanılan veriler; Kişisel Bilgi Formu, Anne-Baba Akılcı Olmayan İnançlar Ölçeği ve Ebeveyn Yetkinlik Ölçeği'nden elde edilmiştir. Araştırma değişkenleri; cinsiyet, çalışma durumu, çocuk okul kademesi, çocuk sınıf düzeyi, toplam aylık gelir, eğitim durumu açısından incelenmiş olup SPSS programı üzerinden bağımsız grup T-testi, tek yönlü varyans analizi, Kruskal Wallis H testi kullanılmıştır. Özel yetenekli çocukların ebeveynlerinin akılcı olmayan inançları ve ebeveyn yetkinlikleri arasında ilişki olup olmadığını ortaya koymak için basit doğrusal korelasyon işlemi yapılmış, Pearson Korelasyon Matrisi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; özel yetenekli çocukların ebeveynlerinin akılcı olmayan inançlarının beklenti alt boyutu ile ebeveyn yetkinliği arasında pozitif yönde ve düşük düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Anne-Baba Akılcı Olmayan İnançlar Ölçeği incelendiğinde 'Beklentiler' boyutunda cinsiyet ve eğitim durumuna göre; 'Mükemmeliyetçilik' boyutunda eğitim durumuna göre anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Ebeveyn Yetkinlik Ölçeği'ne göre değişkenler incelendiğinde ise cinsiyet, çalışma durumlarına göre anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçlar alan yazın ışığında tartışılmıştır.
Temporal lob epilepsisi hastalarında dikkat eksikliği ve yürütücü işlevler

Araştırmanın amacı, temporal lob epilepsisi tanısı almış yetişkin bireylerde dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu ve yürütücü işlevlerinin ilişkini incelemek olup sağ - sol temporal lob epilepsisi arasında dikkat eksikliği ve yürütücü işlevlerde oluşabilecek farklılığını incelemektir. Araştırmanın örneklemi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Nöroloji Polikliniğine başvuran Temporal Lob Epilepsi Tanısı Almış 30 katılımcı hastadan oluşmaktadır. Araştırma verileri; Araştırmacı tarafından oluşturulan ''Kişisel Bilgi Formu'', ''Sürekli Performans Testi '', ''Erişkin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Kendi Bildirim Ölçeği '', ''Wisconsin Kart Sıralama Testi '', ''Iowa Kumar Testi'', ''Corsi Block Testi'' kullanılarak elde edilmiştir. Çalışmada veriler SPSS For Windows 15.00 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Ölçekler arasındaki ilişki düzeylerini belirlemek için Spearman Korelasyon analizi ve hipotez testlerin uygulamasında non-parametrik test teknikleri uygulanmıştır. Araştırma bulguları; Kart eşleme testi sonucunda hesaplanan perseveratif hata skoru ile sürekli performans testi, uzam testi, ıowa kumar testi ve dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu kendi bildirim ölçeği arasında anlamlı bir ilişki olmadığı görülmüştür. Çalışmamız sonucunda temporal lob epilepsi tanısı alan hastaların, sağ temporal lob ve sol temporal lob epilepsi şeklinde ayrıldığında ölçüm yapılan testlerin sonuçları açısından birbirinden anlamlı seviyede farklı olmadığı görülmüştür. Bir diğer bulgu ise; ilk nöbet yaşı erken dönemlere denk gelen hastaların, nöbet yaşı daha geç başlangıçlı hastalara kıyasla ıowa performanslarının daha düşük olduğu belirlenmiştir.