turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Silahlı kuvvetlerde psikoteknik değerlendirme sonrası sürücülerde saptanan eksiklikleri giderecek çözüm önerileri

Her yıl binlerce kişinin ölümüne yer alanmasına ve büyük maddi kayıplara neden olan trafik kazaları Türkiye'nin ve Türk insanının hızlaçözümlenmesi gereken en önemli sorunlarından biridir. Trafik kazaları;araç teknolojilerindeki çok hızlı gelişmeye rağmen ya da karayollarındaki üst ve alt yapı kusurlarının her geçen gün giderilmesine bağlı olarak azalması gerekirken aksine son yıllarda sürekli artmış ve büyük sayısal değerlere ulaşmıştır. Trafik kazaları incelendiğinde bu kazalarda rolü bulunan faktörler başta insan hataları olmak üzere taşıt ve yol kusurları olarak üç ana grupta toplanabilir. Taşıt ve yolkusurlarından kaynaklanan kazaların toplam kazalar içindeki yüzdesininçok az olduğu, ayrıca taşıt ve yol kusurlarının bir kısmının da yine insan faktöründen kaynaklandığı düşünülürse kazaların %97-%98'ine insan hatalarının dikkatsizlik ve tedbirsizliğinin neden olduğu görülmektedir. nsan faktörü incelendiğinde iki büyük neden hemen gözlemlenebilir. Birincisi hızla gelişen teknolojinin eğitimsiz insanlar tarafından gerektiği gibi kullanılamaması ikincisi ise insanın kendi kendisinitanımamasından kaynaklanmaktadır. Maalesef insanlar kendi yetenek ve kapasitelerini bilmemekte ya da kendi eksikliklerinin farkınavaramamaktadır. Sonuç olarak araç ve yol ile uyumsuzluklar yaşamakta bu da kazalara neden olmaktadır. Ülkemizde trafik kazalarının sayıcaartmasından K. K. K. lığı personeli de etkilenmekte askeri araçların karayolları üzerinde sivil araçlar ile yaptığı kazaları görme olasılığı da her geçen gün artmaktadır. Askeri araç kazalarının asgariye indirilmesi için verilen ya da verilmesi gereken çaba, ülkemizde mevcut trafik kazalarının önlenmesi adına ulusça verilen mücadelede bir yapı taşı oluşturmaktadır. Gelecekte yaşanabilecek trafik kazalarının daha meydana gelmeden önce gerekli tedbirlerin alınarak önlenmesi Silahlı Kuvvetlerin asli sorumluluklarından biridir. Silahlı Kuvvetlere katılansürücülerin daha işin başında yetenek ve kişilik özelliklerinin tespit edilerek kendilerine uygun görevler verilmesi, Silahlı Kuvvetlere emanet edilen Mehmetçiklerin canlarının korunmasını ve devlet malının da zarar görmemesini sağlayacaktır. Bu çalışmada psikoteknik değerlendirme ile yetenek ve kişilik özellikleri tespit edilen ve buözelliklerinde sorunları olan sürücülere, gelişimleri için verilmesi en uygun olacak eğitimin nasıl olması gerektiği incelenmiş ve bir eğitim programı önerilmiştir.
Otistik çocukların anne babalarında anlamlandırma ve dini başaçıkma

Otizm yaşamın ilk üç yılı içinde ortaya çıkan ve yaşam boyu devam eden nörogelişimsel bir bozukluktur. Alan araştırması şeklinde yürütülen bu çalışma anne-babaların otizmi nasıl algıladıkları ve anlamlandırdıklarını; bu algı ve anlamlandırmada dinin yerinin ve işlevinin ne olduğunu, başa çıkma hususunda dini inanç ve ritüellerin yerini ve önemini konu edinmiştir. Bu doğrultuda 28'i anne 12'si baba olmak üzere otistik çocuğu olan 40 kişiyle derinlemesine mülakat yapılmıştır. Anne-babaların büyük bir kısmının çocuklarında bulunan otizmin sebebini dini sembol ve kavramları kullanarak açıkladığı görülmüştür. Otizmi anlamlandırırken ağırlıklı olarak imtihan, kader, görev, ceza ve farklı boyuttan varlıklarla iletişim halinde olma gibi kavramlara yer verildiği görülmüştür. Otistik bir çocuğa sahip olmak pek çok problemi de beraberinde getirmekte olup stres vericidir. Aileler bu zorlu süreçte pek çok başa çıkma yöntemine başvurmaktadır ki bizim çalışmamızda yer alan anne-babaların da yakın akraba, psikolog, psikiyatr, özel eğitim kurumları personeli, otistik çocuğa sahip diğer aileler, yoga, reiki, dua, türbe ve kilise ziyareti, Allah inancı gibi unsurlardan destek aldıkları tespit edilmiştir.
Lise öğrencilerinde benlik saygısı ve beden algısı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı lise öğrencilerinde benlik saygısı ve beden algısı arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Ayrıca, cinsiyet, yaş, sınıf, ilişki durumu, ailenin gelir durumu, anne-babanın eğitim düzeyi, aile tipi ve kardeş sayısı demografik özelliklerin de benlik saygısı ve beden algısıyla ilişkili olabileceği düşünüldüğü için bu değişkenlerde araştırılmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma örneklemini araştırmaya gönüllü olarak katılan 150'si kadın (%48. 5) 159'u erkek (%51. 5) olmak üzere toplam 309 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma grubunun yaş ortalaması 16 .52'dir. Araştırmada veri toplama amacıyla Demografik Bilgi Formu, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği ve Beden Algısı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 21.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metotları kullanılmıştır. Ölçeklerin güvenilirliğini ölçmek için Cronbach Alpha kullanılmıştır. Ölçeklerin normal dağılım gösterip göstermediğini belirlemek amacıyla Kolmogorov-Smirnov testi yapılmıştır. Ayrıca, araştırmadan elde edilen veriler Mann-Whitney U testi, Kruskal Wallis H testi ve Spearman'ın Korelasyon Analizi ile analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, benlik saygısı ölçeğinden alınan puanlar arttıkça beden algısı ölçeğinden alınan puanlarında arttığı görülmektedir. Bireylerin yaşları arttıkça bireylerin benlik saygısı ölçeğinden aldıkları puanlarda düşmekte olduğu görülmüştür. Kadınların beden algısı ölçeğinden aldıkları puanlar erkeklerin beden algısı ölçeğinden aldıkları puanlara oranla daha yüksek olduğu saptanmıştır. Ailesinin geliri daha düşük olan öğrencilerin beden algısı puanları ailesinin geliri daha yüksek olanlara göre anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur.
Farkındalık temelli psikoeğitim programının üniversite öğrencilerinin duygusal yeme, kontrolsüz yeme ve duyguları yönetme becerileri üzerindeki etkisi

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerine yönelik geliştirilen farkındalık temelli psikoeğitim programının öğrencilerin duygusal yeme, kontrolsüz yeme, olumsuz bedensel tepkileri kontrol edebilme ve duygularla başa çıkma davranışları üzerindeki etkililiğini incelemektir. Bu amaç doğrultusunda çalışmada ön test son test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Akdeniz Üniversitesi Eğitim ve Edebiyat Fakültesinde öğrenim göre 12 kadın, 12 erkek öğrenci oluşturmaktadır. Katılımcıların yaşları 18-23 arasında değişmektedir. Çalışma süresince deney grubunda yer alan katılımcılara (3 kadın, 3 erkek) 10 oturumdan oluşan farkındalık temelli psikoeğitim programı uygulanmış, kontrol grubundaki katılımcılara (3 kadın, 3 erkek) ise herhangi bir müdahalede bulunulmamıştır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Kişisel Bilgiler Formu, Üç Faktörlü Yeme Ölçeği ve Duyguları Yönetme Becerileri Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre deney grubundaki katılımcıların duygusal yeme puanları anlamlı derecede azalırken kontrol grubunda herhangi bir değişime rastlanmamıştır. Deney grubundaki katılımcıların kontrolsüz yeme ön test son test puanları arasında anlamlı bir fark görülmezken, deney ve kontrol grubundaki katılımcıların kontrolsüz yeme son test puanları arasındaki fark anlamlıdır. Deney ve kontrol grubundaki katılımcıların duygusal yeme son test-ön test fark puanları arasındaki farkın da anlamlı olduğu göz önünde bulundurulduğunda bu değişimlerin psikoeğitim oturumlarından kaynaklandığı söylenebilir. Deney grubundaki katılımcıların olumsuz bedensel tepkileri kontrol edebilme puanları anlamlı derecede artarken kontrol grubunda herhangi bir değişim gözlenmemiştir. Aynı zamanda deney ve kontrol gruplarının olumsuz bedensel tepkileri kontrol edebilme son test puanları arasında anlamlı bir fark vardır. Bu bulgu doğrultusunda psikoeğitim oturumlarının katılımcıların olumsuz bedensel tepkileri kontrol edebilme davranışı üzerinde olumlu etkiye sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Deney grubundaki katılımcıların duygularla başa çıkma puanlarında anlamlı bir değişime rastlanmamıştır. Benzer şekilde deney ve kontrol grubundaki katılımcıların duygularla başa çıkma son test puanları arasında ve duygularla başa çıkma son test-ön test fark puanları arasında da anlamlı bir fark elde edilmemiştir. Bu bulgudan yola çıkılarak programın bu yanının güçlendirilmesi gerektiği söylenebilir.
The relationships of attachment styles and conflict behaviors among male and female university students

Bu çalısmanın amacı, baglanma türleri ve çatısma davranıslarının arasındaki iliskiyikız ve erkek üniversite ögrencilerinde incelemektir. Bu çalısmaya, Orta Dogu Teknik Üniversite'sinin farklı bölümlerinde ve sınıflarında okuyan 312 ögrenci katılmıstır. Bu arastırmada, ögrencilere Türkçe'ye uyarlanmısolan Yakın ilişkilerde Yasantılar Envanteri-II (YIYE-II, Selçuk, Günaydın, Sümer ve Uysal, 2005), ve Çatısma Davranısları Ölçegi (ÇDÖ, Tezer, 1986) uygulanmıstır. YİYE-II'den elde edilen puanlara uygulanan gruplama analizi sonucu, dört baglanma türüne karsılık gelen dört grup vermistir. Çift-yönlü varyans analizi (2 Cinsiyet X 4 Baglanma Türü) bes çatısmadavranısından her birine uygulanmıstır. Sonuçlar, 'uyma' davranısının cinsiyete göreve 'uzlasma' davranısının da baglanma türlerine göre anlamlı bir etki gösterdiginivermistir. 'Uyma' davranısında bagımsız ölçülü t-testi sonuçları erkeklerin kızlardan daha fazla 'uyma' davranısını kullandıgını göstermistir. Diger çatısma davranıslarının hiçbirinde baglanma türleri açısından kızlar ve erkekler arasında anlamlı farklılık bulunmamıstır.
Sınır kişilik bozukluğu tanısı almış ve almamış kadınların benlik saygısı, öfke, kendini ayarlama ve kaygı değişkenleri bakımından karşılaştırılması

Bu çalışmada ilk olarak, sınır kişilik bozukluğu tanısı almış kadınların; benlik saygısı, kendini ayarlama, kaygı ve öfke değişkenleri açısından kontrol grubundan farklılık gösterip göstermediğinin araştırılması amaçlanmıştır. Ayrıca sınır kişilik bozukluğunu benlik saygısı, kendini ayarlama, kaygı, öfke ve yaş değişkenlerinin ne kadar yordadığı sorusuna yanıt aranmıştır. Son olarak bu değişkenler arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Çalışmadaki katılımcılar DSM-IV tanı kriterlerine göre sınır kişilik bozukluğu tanısı konan 30 kadın hasta ve bu tanıyı almayan yaş ve eğitim açısından hasta grubuyla eşleştirilmiş 30 kadındır. Her iki grup da medeni durumları bakımından bir farklılık göstermemektedir. Katılımcılara Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Gözden Geçirilmiş Kendini Ayarlama Ölçeği, Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri, Sürekli Öfke-Öfke Tarz Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu verilmiştir. Hasta grubu ile kontrol grubu arasında benlik saygısı, kendini ayarlama, kaygı ve öfke puanlarını karşılaştırmak için çoklu varyans analizi ve iki bağımsız örneklemli t-test uygulanmıştır. Belirtilmiş olan değişkenlerin sınır kişilik bozukluğu tanısı almaya etkisi lojistik regresyon analiziyle ölçülmüştür. Ayrıca her iki grup için ayrı ayrı olmak üzere; kendini ayarlama, kaygı, öfke ve yaşın benlik saygısına etkisini ölçmek için aşamalı çoklu doğrusal regresyon analizi uygulanmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkiler Pearson korelasyon analizi ile hesaplanmıştır. Araştırmada kaygı ve öfke değişkenlerine göre hasta grubunun puanlarının kontrol grubuna oranla anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu; hasta grubunun benlik saygısı ve kendini ayarlama puanlarının kontrol grubuna oranla anlamlı düzeyde daha düşük olduğu bulunmuştur. Ayrıca hasta grubu kontrol grubuna göre daha fazla ilk çocukluk döneminde fiziksel ve cinsel travma öyküsü bildirmiştir. Hasta grubu kontrol grubuna oranla daha fazla intihar girişiminde, kendini yaralayıcı davranışlarda bulunduğunu, madde kullandığını, uygunsuz cinsel ilişkiye girdiğini, öfke krizleri yaşadığını ve düşünmeksizin eyleme vurma rapor etmiştir. Son olarak, benlik saygısının sınır kişilik bozukluğunu yordadığı ve açıklayıcı gücünün olduğu belirlenmiştir. Benlik saygısını ise sürekli kaygının yordadığı görülmüştür.
An investigation into the relationship between early maladaptive schemas and romantic dissolution grief in youth: A mixed method study

Bu araştırmanın temel amacı erken dönem uyumsuz şemaların ve duygu düzenleme güçlüklerinin, romantik ayrılık deneyimlemiş genç bireylerin yas süreçlerini nasıl etkilediğini incelemektir. Bu araştırmada, karma yöntem metodolojisi kullanılmış ve sırasıyla niceliksel ve niteliksel çalışmalar yürütülmüştür. Niceliksel araştırma kapsamında, en az 1 ay en fazla 1 yıldır romantik ayrılık deneyimleyen, geç ergenlik dönemindeki 206 katılımcıdan (18- 22 yaş arası) veri toplamak için Young Şema Ölçeği, Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği ve Teksas Düzeltilmiş Yas Ölçeği'nin revize edilmiş hali kullanılmıştır. Aracı değişken analizinin sonuçları, duygu düzenleme güçlüklerinin erken dönem uyumsuz şemalar ve romantik ayrılık yası arasındaki ilişkiye anlamlı bir şekilde aracılık ettiğini göstermiştir. Niteliksel araştırma kapsamında, niceliksel çalışmadaki 6 katılımcıyla yarı yapılandırılmış görüşmeler yürütülmüş ve elde edilen veriler Tematik Analiz yoluyla analiz edilmiştir. Ayrılığın olumsuz etkileri, algılanan kayıplar, ayrılıktan sonraki yas süreci, başa çıkma stratejileri ve olumlu değişimler ve kişisel büyüme olmak üzere 5 üst tema belirlenmiştir. Niteliksel araştırmanın sonuçları, genel yas literatürü ve romantik ayrılık yası arasında bir takım benzerlikler bulunduğunu göstermiştir.
İşkence travmasının nesnel ve öznel şiddetinin ve travmaya hazırlıklı olma derecesinin travma sonrası stres bozukluğu ve depresyon ile yordayıcı ilişkisi

Bu araştırmanın amacı siyasi ve / veya adli nedenlerle gözaltında ya da cezaevinde işkence stresörlerine maruzk kalmış kişilerde TSSB ve depresyon tanılarının ve belirtilerini oranlarını incelemek ve bu psikiyatrik sorunları yordayan risk faktörlerini araştırmaktır. Çalışmanın örneklemini 1971 2014 yılları arasında siyasi ya da siyasi olmayan nedenlerden dolayı gözaltı ve tutukluluk sırasında ortalama 29 işkence stresörüne maruz kalmış 101 kişi oluşturdu. Katılımcılara 'İşkence Mağdurları için Görüşme Formu,' 'Travmatik Stres Belirti Ölçeği,' 'Depresyon Ölçeği' uygulandı. Katılımcılarda olası TSSB tanısı oranı %26. 7 ve olası depresyon tanısı oranı %14. 9 olarak bulundu. Siyasi olmayanlar siyasi olanlara göre daha yüksek oranda TSSB ile depresyon tanısı aldılar ve daha ağır belirtiler gösterdiler. Siyasilerin, siyasi olmayanlara kıyasla işkence deneyimine zihnen daha fazla hazırlıklı oldukları, daha çok sayıda işkence stresörüne maruz kaldıkları ve işkence deneyimi sırasında stresörler üzerinde daha fazla kontrol sağladıkları görüldü. Siyasi olmayanlar, siyasilere kıyasla işkence stresörlerine maruz kaldıkları sırada daha fazla sıkıntı / rahatsızlık / korku / psikolojik acı duysalar da aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi. İşkenceye düşük hazırlıklılık düzeyi, işkence ve stresörlere maruz kalma sırasında hissedilen genel sıkıntı / korku / psikolojik acı TSSB'yi yordayan en önemli faktörlerdi. İşkence görülen dönemde bekar medeni durum, son işkenceden sonra geçen kısa süre ve işkence sonrası az alınan sosyal destek hem TSSB'yi hem depresyonu yordadı. Depresyonu yordayan bir diğer faktör, işkence sırasında stresörler üzerinde sağlanan kontroldü. Bu bulgular, işkencenin kronik travmatik stres belirtilerine yol açtığını ve bu belirtilerin ortaya çıkmasında ve sürmesinde kişinin işkenceye zihnen hazırlıklı olmasının önemli rol oynadığını gösterdi.
60-72 aylık çocukların prososyal davranışlarına sosyal, duygusal ve bilişsel gelişimlerinin etkisinin incelenmesi

Bu araştırmada amacı, sosyal, duygusal ve bilişsel gelişimlerinin 60-72 aylık çocukların prososyal davranışlarının üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Bu etkinin anlamlı olup olmadığını belirlemek çocuğun prososyal davranışları yönünden fikir sahibi olunmasını sağlamıştır. Araştırmada 60-72 aylık çocuklarla çalışılmış; toplam 50 çocuk ve ailesine ulaşılmıştır. Araştırmanın temel sorusu olan '60- 72 aylık çocukların sosyal, duygusal ve bilişsel gelişimleri prososyal davranışları arasında pozitif ilişki vardır.' sorusuna yönelik, bu araştırma sonucuna göre anlamlı sonuçlara ulaşılmıştır. Katılımcıların sosyal, duygusal ve bilişsel gelişim değişkenleri ile prososyal davranış arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amacıyla korelasyon analizi kullanılmıştır. Değerlendirme sonucunda bilişsel ve duygusal gelişim ile prososyal davranma düzeyi arasında anlamlı bir ilişki bulunamamış fakat prososyal davranma ile sosyal beceri düzeyi arasındaki ilişki istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı bulunmuştur.
Pozitif mental sağlık ölçeğinin Türkçe geçerlilik ve güvenirliği

Amaç: Pozitif Ruh Sağlığı Ölçeği'nin Türkçe geçerlilik ve güvenirliğini yapmaktır. Yöntem: Metadolojik bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini, Aralık 2016 -Haziran 2017 tarihleri arasında bir üniversitenin Sağlık Billimleri Fakültesi Hemşirelik Bölümü'nde öğrenim gören 935 öğrenci oluşturmuştur. Örneklem belirlenirken, ölçek madde sayısı 39'un on katı (390) öğrenciye ulaşılması hedeflenmiş ve kayıplar da göz önünde bulundurularak lisans düzeyindeki 499 gönüllü öğrenci hemşireden veri toplanmıştır. Veriler Tanıtıcı Bilgi Formu ve Pozitif Ruh Sağlığı Ölçeği ile toplanmıştır. Bulgular: Pozitif Ruh Sağlığı Ölçeği'nin geçelilik ve güvenirlilik çalışmaları kapsamında ölçek maddelerinin %79,5'nin kapsam geçerliliği değeri 0,80 ve üzerinde, yapı geçerliliğini değerlendirmek için yapılan Doğrulayıcı Faktör Analizi sonucunda ölçeğin Türkçe Formu'nun da altı faktörlü yapıyı doğruladığı ve ölçeğin uyum istatistik değerleri x2=2526,36(686); 2/sd= 3,6; CFI=0,94, GFI=0,87, NNFI=0,93, RMSEA=0,08; SRMR= 0 ,07; p<0, 05 iyi düzeyde olduğu belirlenmiştir. Pozitif Ruh Sağlığı Ölçeği'nin test-tekrar test güvenirlik katsayısı ve ölçek bütünü ve alt boyutlarına ait Cronbach Alpha güvenirlik katsayısı değerleri 0 .70'in üzerinde bulunmuştur. Pozitif Ruh Sağlığı Ölçeği'nin Rasch modeline uyum iyiliği istatistikleri ve güvenirlik değerlerine bakıldığında ölçeğin madde-uyum artık istatistikleri aritmetik ortalama ve standart sapması= 0 ,029 2,302, cevaplayıcı-uyum artık istatistikleri aritmetik ortalama ve standart sapması= -0,386 1,820, cevaplayıcı-konum istatistikleri aritmetik ortalama ve SD = -1,563 1,014, logit olabilirlik ki-kare değeri =727,996, p değeri 0,000 bulunmuştur. Elde edilen verilerden tahmin edilen log olabilirlik ki-kare değeri göz önünde bulundurulduğunda POWER OF TEST-OF-FIT kriteri EXCELLENT olarak elde edilmiştir. Ayrıca madde-uyum artık değerlerinin -2,5 ile +2,5 aralığında olması, bu ölçeğin Rasch modeline iyi uyum gösterdiğini ortaya koymaktadır (Linacre, 2006). Rasch model analizinde, Güvenirlik Katsayısı olarak ele alınan Person Separation Index-Kişi Ayırma Dizini değeri oldukça yüksek düzeyde (0,94) bulunarak, Rash Modeline göre ölçek güvenilirliği sağlanmıştır. Sonuç ve Öneriler: Pozitif Ruh Sağlığı Ölçeği'nin; kapsam/içerik geçerliliği, yapı geçerliliği, test-tekrar test güvenirliği, cronbach alpha iç tutarlılığı ile iç yapı geçerliliği ve güvenirliği sağlanarak, Türkiye'de bireylerin pozitif ruh sağlığını değerlendirmede kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçüm aracı olduğu gösterilmiştir.
Dindarlığın tanımı, boyutları ve ölçülmesi üzerine psikolojik bir araştırma :Erciyes Üniversitesi öğrencileri örneği

Bu araştırmanın genel amacı betimsel bir yaklaşımla, üniversite gençliğinin sahip oldukları dindarlık algıları ve düzeylerini tespit etmeye çalışmak ve elde edilen bulguları, psikolojik özellikleri açısından yorumlamaktır. Çalışma giriş, dindarlık, maneviyat gibi temel kavramların ele alındığı birinci bölüm, anket sonucunda elde edilen verilerin hipotezlerle olan ilişkisinin değerlendirildiği ikinci bölüm ve elde edilen bulguların yorumlandığı sonuç bölümü olmak üzere toplam dört bölümden oluşmaktadır. Araştırmanın evrenini 2011- 2012 yıllarında Erciyes Üniversitesi'ne bağlı fakültelerde lisans düzeyinde öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Bu evren içerisinde tesadüfi yöntemle belirlenen 553 öğrenci üzerinde anket uygulanmıştır. Anket, betimleyici ve Likert tarzı sorulardan oluşturulmuştur. Çalışmada bağımsız değişkenler olarak bilim alanı, fakülte, bölüm, sınıf, yaş, cinsiyet, üniversiteye gelmeden önce en uzun süre yaşanılan çevre, mezun olunan lise, annenin ve babanın eğitim durumları ve eğitim esnasında kalınan yer alınmıştır. Veriler analiz edilirken, yüzde, frekans dağılımları, betimsel istatistikler, varyans analizi ve T-Testleri ve Ki-Kare teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda cinsiyet, yaş, bilim alanı, fakülte ve bölüm, mezun olunan lise hakkındaki hipotezlerin doğrulandığı diğerlerinin ise reddedildiği ortaya çıkmıştır.
Anadolu lisesi öğrencilerinde akademik erteleme davranışının incelenmesi

Bu çalışmada Anadolu Lisesi öğrencilerinin akademik erteleme davranışlarının cinsiyet, yaş, doğum sırası, sınıf seviyesi, anne baba eğitim durumu, hedef belirleme ve akademik başarı ile olan ilişkisi incelenmiştir. Araştırmanın evrenini 2015- 2016 eğitim öğretim yılında Adana İli Çukurova, Seyhan ve Yüreğir ilçelerindeki Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Anadolu Liselerinde öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini Adana İli Çukurova, Seyhan ve Yüreğir ilçelerindeki Anadolu liselerinin 9., 10. ve 11. sınıflarında öğrenim gören öğrencilerden tesadüfü örnekleme yöntemi ile seçilen 527 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada; öğrencilerin akademik erteleme eğilimlerini belirlemek amacıyla Çakıcı (2003) tarafından geliştirilen 'Akademik Erteleme Ölçeği' ve araştırmacı tarafından geliştirilen değişkenlerin yer aldığı 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırma sonucundan öğrencilerin akademik erteleme düzeyleri ortalamanın üzerinde çıkmıştır (x =54,28). Akademik erteleme davranışı düzeylerinin cinsiyet, yaş, sınıf düzeyi, doğum sırası ve anne eğitim durumu bağımsız değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık oluşturmadığı, hedef belirleme düzeyi, akademik başarı düzeyi ve baba eğitim durumu bağımsız değişkenlerine göre ise anlamlı bir farlılık oluşturduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bulguların sonuçlarına göre önerilerde bulunulmuştur.
Gesture and language use in toddlers: The role of verbal and non - verbal working memory in language development and gesture production process

Dil araştırmacılarının yaptığı son çalışmalar, mimiklerin iletişim sisteminin ayrılmaz bir parçası olduğuna işaret etmiş ve aynı çalışmalar çocukların 9 ila 10 ay itibari ile mimik kullanmaya başladığını göstermiştir. Mimik kullanımının dil ediniminde önemli bir yer tutması araştırmacıları mimik kullanımının bilişsel alt yapısını incelemeye itmiştir ve yetişkinler ile yapılan sınırlı sayıdaki çalışmalarda mimik kullanımını destekleyen en temel mekanizmanın çalışma belleği olabileceği ortaya atılmıştır. Ancak bu yetinin çocuklardaki bilişsel temellerine dair çok az şey biliyoruz. Alanyazındaki bu eksikliği gidermek için, önerilen bu çalışma aracılığı ile 24-36 aylık çocuklarda mimik kullanımının sözel ve sözel olmayan çalışma belleği ile olan ilişkisi araştırılmıştır. İkincil olarak ise, dil gelişimi ve bilişsel süreçler arasındaki bağlantıyı bütüncül bir açıdan ele almak amacıyla önerilen iki bellek kapasitesi ile alıcı ve ifade edici dil yetisinin arasındaki bağlantı da incelenmiştir. Sonuçlar, yaşın etkisi kontrol edildiğinde, alıcı dil yetisi ve sözel olmayan bellek kapasitesinin birbirleri ile önemli derecede ilişkili olduğunu göstermiştir. Mimik kullanımı ile ilgili olarak ise, kısmen desteklense de, mimikleri tek başına yanında herhangi bir sözcük olmadan kullanan çocukların sözel olmayan çalışan bellek kapasitelerinin iyi olmasına karşın düşük sözel çalışan bellek kapasitesine sahip oldukları gözlemlenmiştir. Buna ek olarak, mimiklerin sözcükler ile beraber kombinasyon şeklinde kullanılmasının daha fazla bilişsel kaynak gerektirdiği ve bunu sadece hem sözel çalışan bellek kapasitesi hem de sözel olmayan çalışan bellek kapasitesi iyi olan çocukların yapabildiği sonucuna varılmıştır. Sonuç olarak bu çalışma, farklı bellek kapasitelerinin ve aralarındaki etkileşimin, mimik kullanımı da dahil olmak üzere, dil becerisinin birçok yönünü etkilediğine işaret etmiştir.