turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yeni sağ anlayışı çerçevesinde Türkiye'de enerji politikalarının dönüşümü

1973 petrol krizi ile derinlesen, refah devletinin krizinden çıkıs yolu olarak 1980'lerde ABD ve ngiltere'de ortaya çıkan soguk savasın sona ermesi ve Dünya Bankası, MF, OECD ve AB gibi uluslararası kuruluslardaformüle edilerek küresellesme süreci ile dünyaya yayılan yeni sag anlayısı, paralel olarak Turgut Özal döneminde Türkiye'de de etkinlik kazanmıstır. Devletin küçültülerek etkinliginin artırılması, kamu isletmeciligi, serbestlesme ve özellestirme gibi kavram ve uygulamalar, kamu hizmeti anlayısındakidegisme ile bu dönemde tanısmıstır. Tamamı kamunun elinde bulunanelektrik sektörü bu anlayıs degisimine paralel olarak özellestirme ve piyasaserbestlestirmesi sürecinin konusu olmus, özellikle artan yatırım finansmanihtiyacın yerli ve yabancı özel sektör sermayesi ile karsılamak üzere gerekliAnayasal ve yasal düzenlemelere gidilmistir. Çalısma içinde dönemler halinde ele alınan bu süreç, siyasi ve ekonomik istikrarsızlık nedeni ile uzamıs, derin tartısmaların konusu olmustur. YD ve Y gibi uygulamalar amacından uzaklasarak 2001 yılındaEPDK'nın kurulusu ile gelinen serbest elektrik piyasasının olusumununönündeki en büyük engelleri teskil eder hale gelmistir. Günümüzde gelinen nokta, hala, kamunun dagıtımdaki payı %83, üretimde kurulu kapasitenin %57 seklinde olup, 25 yılı asan özellestirme veserbestlesme sürecin basarısını ortaya koymaktadır.
Devletler Hukuku açısından Ege sorunu

Türkiye ve Yunanistan iki komşu devlet olmalarına rağmen iki ülke arasında, özellikle Ege Bölgesi ile ilgili olarak ve Ege Sorunu şeklinde adlandırılan, birçok sorun bulunmaktadır. Ege Sorunu, birbirleriyle ilişkili birkaç sorunu içermektedir. Bunlar Ege kıta sahanlığının sınırlandırılması, karasularının genişliği, Doğu Ege Adaları'nın Yunanistan tarafından yeniden silahlandırılması, fır hattı ve Batı Trakya'daki Türkler ile ilgili sorunlardır. Bu sorunların en önemlileri, doğrudan iki ülkenin egemenlik hakları ile ilgili olmaları nedeniyle, kıta sahanlığının sınırlandırılması ve karasuları sorunlarıdır. Türkiye ve Yunanistan tarafından çevrelenen ve yarı-kapalı bir deniz olan Ege Denizi, özellikle 3 .000'den fazla adayı barındırması ve bu adaların çoğunun Yunanistan'a ait olması nedeniyle, Akdeniz coğrafyasındaki en karmaşık tabloyu oluşturmaktadır. Türkiye ile Yunanistan arasındaki uyuşmazlık hem hukuki hem de siyasi nitelik taşımaktadır. Ege Denizi'nde sadece Türkiye ve Yunanistan'ın kıyısı bulunduğundan Ege Sorunu iki taraflı bir uyuşmazlıktır. Bu nedenle diğer devletlerin veya diğer devletlerin oluşturduğu birliklerin bu uyuşmazlıkta herhangi bir sıfatları bulunmamaktadır. Uluslararası Adalet Divanının kararlarına göre karşılıklı görüşmeler, deniz alanlarının sınırlandırılmasına ilişkin her türlü uyuşmazlıkların çözümünde, diğer yöntemlerin karşısında bir önceliğe sahiptir ve bu görüşmeler anlamlı görüşmeler niteliğinde olmalıdır. Ayrıca Divan'a göre uluslararası uyuşmazlıkların yargısal yollarla çözüme kavuşturulması, anlaşmazlıkların taraf devletler arasında doğrudan, dostça çözümlenmesinin yerine geçmekten başka bir şey değildir. Öyleyse uyuşmazlığın tarafı olan devletler uyuşmazlıklarının çözümü amacıyla anlamlı görüşmelere girmek yükümü altındadırlar. Divan'ın bu yöndeki kararlarına rağmen Türkiye ile Yunanistan'ın bugüne kadar Uluslararası Adalet Divanın belirttiği anlamda bir karşılıklı görüşme içerisine girdiklerini söylemek mümkün değildir. Türkiye ve Yunanistan, çözümsüz kalan sorunları nedeniyle, neredeyse yılda üç kez askeri çatışma tehlikesi ile karşı karşıya kaldıklarından Türk ve Yunan hükümetleri siyasi bir istek içerisinde, sorunlarının çözümü amacıyla bir an önce anlamlı karşılıklı görüşmelere başlamalıdırlar.
Brezilya ve Türkkiye'de yüksek öğrenim (1989-2016): Genişletme ve özelleştirme politikası

Üniversiteler ve yükseköğretim sistemi neoliberal özelleştirme politikalarının merkezinden gelmektedir. Neoliberal özelleştirme politikaları, toplumun bazı kesimlerinin direnişine rağmen 2000'lerde yer edinmeye başlamıştır. Bu direnişe karşın bu politik model, Brezilya ve Türkiye gibi pek çok gelişmekte olan ve yükseköğretim açısından son on yıllarda özelleştirme politikalarında baskı hissetmiş ülkeler tarafından sahiplenilmiştir. Bu ülkeler, bu seviyede bir eğitim için talepte bulunan öğrenci sayısındaki artış ve bu talebi karşılayacak kaliteli eğitim sorunuyla karşılaştılar. Bu karmaşık sorunların arasında tespit edilebilecek yönlerden biri, yükseköğretimde büyümek için özelleştirme yapmaktır. Bu konu çerçevesinde, bu araştırma, Brezilya ve Türkiye'nin yüksek öğretimdeki özelleştirme sürecinde gerçekleşen genişlemeyi kamu ve özel alanın gelişimi açısından bakarak, 1989 ile 2016 yılları arasında yükseköğretimin ilerlemesi açısından analiz etmiştir. Analizde yer alan dönem, 1980'lerin sonundan itibaren iki ülkede neoliberalizmin canlılığını ve özellikle de AKP hükümetinin 2002'de, Lula hükümetinin 2009'da görev süresinin başlamasıyla birlikte, söz konusu yükseköğretim sistemlerindeki değişikliklerin düşünülmesini haklı çıkarmaktadır. İncelenen her bir ülkede üniversitenin özgün bakış açılarından yola çıkarak, yükseköğretim sisteminin evrimindeki benzerlikler ve farklılıklar aranmıştır. Çalışma odağı, kamu ve özel yüksek öğrenim yaklaşımını dikkate alarak iki ülkenin eğitim sisteminin karşılaştırılmasına dayanmaktadır. Yükseköğretimdeki genişleme ve özelleştirme süreçlerinin analizinde gözlenen değişkenler; yükseköğretim kurumlarının niceliksel büyümesi; kamu ve özel kuruluşlarda kayıt ve erişim; yükseköğretim sisteminde sonuç; kamu finansmanı ve her iki ülkede de yükseköğretim için bazı programlar olarak saptanmıştır. Araştırma, Brezilya ve Türkiye'deki yükseköğretim sistemlerini tarihsel farklılıklar ve mevzuattaki ilgili düzenlemeler ile kapitalist bir mantıktan etkilenen yüksek öğrenim kurumlarının yeniden yapılandırılmasını doğrulamayı amaçlamıştır. Üniversitenin tarihsel yapılanmasının her iki ülkede karşılaştırılması, Brezilya'daki yükseköğretimdeki özel inisiyatifin orijinal varlığının Türkiye'den çok daha baskın olduğunu gösterdi. Bu, ilgili yükseköğretimde elitist ve kitlesel özelliklerin yanı sıra, kamu ya da özel bir ya da bir başka hukuki nitelikteki bir karşıtlığı gösterir. Karşılaştırılan değişkenlerin analizinde, özellikle 1990- 2006 yılları arasında, her iki ülkede de yükseköğretimde daha büyük bir özelleştirme etkisi görülmektedir.
Yerel yönetimlerde hizmet pazarlaması: İstanbul Büyükşehir Belediyesi örneği

Bu tezde kamu sektöründe hizmet pazarlama kavramı, genelde yerel yönetimlerin ve özelde İstanbul Büyükşehir Belediyesinin hizmet pazarlama çalışmaları değerlendirilmiştir. Araştırma kapsamında genel olarak pazarlama ve hizmet pazarlama merkezinde bilimsel literatür taraması gerçekleştirilmiş ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi ikincil verileri kullanılmıştır. Çalışmamızda, konu ile ilgili kaynak taraması yapılarak, bilimsel literatür ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi üzerinden belediyelerde hizmet pazarlama çalışmaları değerlendirilmiştir. Çalışma sonuçlarına göre, belediyeler ve özelde İstanbul Büyükşehir Belediyesi yerel yönetim süreçlerinde hizmet pazarlama çalışmalarının günümüzdeki öneminin farkında olmakla beraber, bu süreçlerin yönetilmesinde sorunlar yaşamaktadırlar. Bu sorunlar belediyelerin özellikle tanıtım için ayırdıkları kaynakları yeterince etkin ve verimli düzeyde kullanamamalarına neden olmaktadır. Belediyelerin hizmet pazarlama çalışmalarında temel konu, belediyelerin farklı alanlarda yürüttükleri saha faaliyetlerinin tamamının şehre ve sakinlerine hizmet eden ve uzun vadeli amaçlar etrafında örgütlenerek tanıtılmasıdır.
Anıtsal yapı onarımlarının koruma mevzuatı değişiklikleri bağlamında irdelenmesi ve değerlendirilmesi üzerine bir yöntem araştırması

Ülkemizde tescilli çok sayıda taşınmaz kültür varlığı bulunmaktadır. Korumacılık faaliyetlerinin ağırlıklı olarak kamusal olanaklar çerçevesinde yürütülmesi ve söz konusu faaliyetlerin başlayan ve biten bir eylemi değil de, sürekliliği olan dinamik bir süreci işaret etmesi; anılan sürecin iyi yönetilmesini zorunlu hale getirmektedir. Koruma Mevzuatı değişikliklerinin uygulamalara olan etkilerinin tespiti, sürecin doğru yönetilmesi açısından oldukça önemli ve gereklidir. Mevcut kaynaklarla en etkin korumanın sağlanabilmesi için, koruma Mevzuatı değişikliklerinin konuya ilişkin uygulamalara etkilerinin irdelenerek değerlendirilmesi gerekliliğinin ve konuya ilişkin bugüne kadar yapılmış herhangi bir akademik veya literatür çalışmanın bulunmadığının tespiti üzerine, konu bu tez kapsamında ele alınmıştır. Korumanın nihai hedeflerine ulaşılabilmesi için, Mevzuatın sistematik etkileşim içerisinde olduğu paydaş ve araçla ilişkilerinin analizi, korumanın araçlarının Mevzuat çerçevesinde tanımlanması, anılan araçların etkin olarak işlemesinin sağlanması, farkındalığı sağlanan paydaşlarla kamusal yetki ve sorumluluğun paylaşılması ve sistemin bütün olarak iyileştirilmesi gerekmektedir. Bu gerekliliklerden hareketle, tez kapsamında yukarıda anılan ilişkileri çözümlemeye ilişkin bir yöntem önerilmektedir. Önerilen bu yöntemin, bundan sonraki Mevzuat değişikliklerinin koruma sürecine katkılarının irdelenmesi için ve diğer araştırmacılar tarafından geliştirilerek de herhangi bir mevzuat değişikliğinin çeşitli uygulama alanları üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi için kullanabileceği düşünülmektedir.
Türkiye'de merkezi idareye bağlı taşra örgütlenmesi ve mali - idari özerklik ilişkisi: Bozcaada örneği

Tez, merkezi yönetim ve onun taşra örgütlenmelerinin mali ve idari özerklik ilişkisini Bozcaada ilçesi üzerinden incelemiştir. Bir örnek olay çalışması olarak tezde, ikincil kaynaklardan literatür taraması yapılmış ve teorik çerçeve oluşturulmuştur. Kaymakamlık kaynakları, arşivler ve ilçe özel idare kurulunun yazılı resmi kaynakları üzerinden doküman analizi yapılarak incelenen Bozcaada'nın idari sisteminin özgünlüğü ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Türkiye'de sadece Bozcaada ve Gökçeada ilçelerinde geçerli olan ve bu iki adaya has olarak çıkarılan Bozcaada ve İmroz Kazalarının Mahalli İdareleri Hakkında, 25/06/ 1927 tarihli, 1151 sayılı kanun, mali idari özerklik için önemli bir yasal düzenleme çerçevesi sunmaktadır. Tez, bu kanunun düzenlemeleri ve iki adadaki mevcut taşra örgütleri olan ilçe özel idare kuruluşlarının uygulamalarını temel alarak; Türkiye'deki merkezi idare sisteminin reform edilmesi ve iyileştirilmesi için bazı öneriler geliştirmiştir. Tezde, Türkiye'deki merkezi idarenin bir unsuru olan taşra teşkilatlarının mali ve idari özerkliği incelenmiştir. Bir yerinden yönetim birimi olarak görülebilecek, merkeze bağlı taşra örgütlerinin mali-idari özerkliği, sadece Bozcaada ve Gökçeada ilçelerinde geçerli olan 1151 sayılı yasa ve Bozcaada mahalli idare yönetiminin uygulamaları üzerinden değerlendirmiştir. Bu bağlamda tez, Bozcaada örneği üzerinden merkezi idare sistemi ve kuruluşları ile yerel yönetim sistemi ve kuruluşlarına örnek olabilecek özelliklerin uygulanabilirliğini ve model olma potansiyelini tartışarak bitirilmiştir.
1980 askeri müdahalesi'nin basında meşrulaştırılması: Hürriyet ve Cumhuriyet gazeteleri örneği

1980 Askeri Müdahalesi'nin Basında Meşrulaştırılması tezi, Hürriyet ve Cumhuriyet Gazeteleri'nin 1980 Askeri Müdahalesi'nin yapıldığı ilk günden başlamak üzere, bir aylık periyotları taranarak araştırılmıştır. Söz konusu gazetelerin yayın anlayışları arasındaki farklılık da göz önünde bulundurularak, askeri müdahale haberlerinin her iki gazetedeki farklılıklarına dikkat çekilmiştir. Bu çalışmanın kuramsal çerçevesinin temelini Gramsci'nin 'hegemonya' kavramı oluşturmuştur. Hegemonya, devletin, tekelinde bulunan fiziki güç kullanma olanağı dışında eğitim, basın, hukuk, kültür gibi ideolojik üst yapı kurumlarım kullanarak toplumun rızasını oluşturulmasıdır. 1980 Askeri Müdahalesi sırasında iktidarı elinde bulunduran TSK'nın da elindeki silahlı güce rağmen, yapısall ve tarihsel özelliklerinden dolayı, toplumun rızasını sağlamaya çalıştığı öne sürülmüştür. Bu çalışmada, Althusser'in devletin ideolojik aygıtları olarak tanımladığı, çoğunluğun rızasını sağlamaya yardımcı olan üst yapı kuramlarından yazılı basın ele alınmıştır. Basın, bu anlamda, toplumsal olayları bizlere yansıtan araçlar olmayıp, toplumsal güç/iktidarın kurulduğu, inşa edildiği araçlar olarak tanımlanmıştır. Çalışmanın sonucunda Hürriyet ve Cumhuriyet gazetelerinin incelenen sayılarında Askeri Müdahale hakkında herhangi bir muhalefete rastlanmadığı aksine müdahaleyi zaman zaman destekler nitelikte politikalar izlendiği tespit edilmiştir. Özellikle Hürriyet Gazetesi'nin Cumhuriyet Gazetesi'ne göre daha belirgin bir şekilde TSK'nın yanında ve onu destekler nitelikte haber yaptığı gözlemlenmiştir. Cumhuriyet Gazetesi'nin ise Hürriyet Gazetesi'ne göre orduya daha mesafeli durmaya çalışmakla beraber, herhangi bir muhalif tavır içine girmediği tespit edilmiştir. Sonuç olarak TSK, 1980 Askeri Müdahalesi'ni gerçekleştirdiği sırada yaptığı müdahaleyi meşrulaştırmak amacıyla can ve mal güvenliğinin, ülkenin birlik ve bütünlüğünün tehlikeye girmesi, Atatürk İlke ve inkılaplarının korunması gibi tanımlamaları zaman zaman askeri müdahalenin nedeni, zaman zaman sonucu olarak göstermiştir. Bu meşrulaştırma söyleminin özellikle Hürriyet Gazetesi'nde başarılı bir şekilde kullanıldığı belirtilebilir.
Afganistan'da yönetim ve demokrasi

Afganistan'da Yönetim ve demokrasi, bu başlıklı çalışma, 1747'de Ahmet Şah Durrani tarafından kurulan Afgan İmparatorluğu'ndan günümüze kadar Afganistan yönetim yapısı ve 1973 yıllından sonra demokrası uygulamasından bahsettim. Tarihi boyunca emirlik, mutlak krallık, meşruti krallık, cumhuriyet, demokratik cumhuriyet, İslam devleti gibi çeşitli yönetim şekilleri ile yönetilen Afganistan'da, tüm bu yönetimler esnasında tespit edilebilen özellik, tam bir merkezi yönetim kurulmadığı ve Afganistan'ın geliştirilememesinin nedenleri olarak da coğrafi konum, farklı sosyal yapı ve feodal zihniyet olmakla birlikte, asıl sorun uzun yıllar boyunca aynı coğrafyada yaşayan bu insanların bir 'millet' olma bilincine sahip olamayışları ele alınmıştır. Tez içeriğinde esas olarak, 1923 yıllından günümüze Kadar Afganistan'ın Anayasal Yapısı, Anayasa'ya göre siyasal yapısı, demokrasının gelişimi, Afghanistan'da siyasi partiler ve Afghanistan kadınlarının haklarına yer verilmiştir.
Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde Türkiye'de yerel yönetimlerin yeniden yapılandırılması

Dünyada son zamanlarda küresellesme olgusuyla birlikte yerel yönetimlere bakıs açısı da degismistir. Bu gelismeler dogrultusunda yerel yönetimlere bakıs açısı dadegismis, gelismistir. Küresellesen sorunlar ve uluslararası ilişkiler sisteminde yerel yönetimlerin önemi azalmak yerine giderek artmıstır. Küresellesme çagında Batı'da özellikle AB'de yönetim sistemlerinin yeniden yapılandırılması arayısları giderek hız kazanmıstır. Uluslararası konjonktürdeki degisikliklerle birlikte Avrupa Toplulugu'nunvar olma ve isleyis felsefesinde degisiklikler olmustur. Küresellesme ve demokratiklesmesüreci ile birlikte demokratik yönetim anlayısının ayrılmaz bir parçası olan yerel yönetimolgusu, yeni gelismelerden dogal olarak olumlu yönde etkilenmis, demokratik ülkeler, yerel yönetim birimlerini güçlendirerek, nasıl daha demokratik ve katılımcı yerel yönetimlerin kurulacagı sorusu üzerine çaba harcamıslardır. Dünyada bu gelismeleryasanırken ülkemizde yerel yönetimler üzerinde çogunlukla spekülasyon boyutunugeçmeyen tartısmalar yasanmaktadır. Türkiye hiçbir zaman Avrupa bütünlesmesinin dısında yer almak istememistir. Bu açıdan Türkiye-AB ile entegrasyon sürecinde yerel yönetimlerini AB yerel yönetimlerine, eklemlenmesini istemis ve bunun, çagdas yerel yönetim olgusunun bir parçası olduğununidrakine varmıstır.
Türkiye'nin modernleşme sürecinde kamu bürokrasisinin rolü: Türkiye'de demokrasinin iki boyutu 'Modernleştiriciler ve seçilmiş'

Bir toplumsal hayat ve örgütlenme biçimi olarak modernliğin, bütün dünyayı etkisi altına aldığı bilinen bir gerçektir. Özellikle Amerika'nın II. Dünya Savaşı sonrasındaki egemenlik ve nüfuzuna paralel olarak yaygınlık kazanan modernleşme teorileri, Batı dışı toplumların gündeminde ilk sırayı almıştır. Modernleşme teorileri tararından empoze edilen modern üstünlük varsayımının kökeninde, Batili on yedinci yüzyıldan beri diğerlerinden farklı kılan gelişme fikri yatmaktadır. Modernleşmeyi bitmemiş bir deneyimler bütünü olarak empoze eden modernleşme teorileri, geri döndürülemez bir gelişim ve değişimin bütün toplumlar için kaçınılmaz olduğunu dayatmışlardır. Gelişmekte olan ülkelerde bir teknolojik ve ekonomik gelişme sorunu olarak ele alman modernleşmenin, tarihi ve entellektüel arka planı uzun zaman göz ardı edilmiştir. Modernleşmenin daha çok Batılılaşma anlamıyla ele alınması, Batı tekniği ve kurumlarının transferiyle gelişimin sağlanacağı düşüncesi, Türk kamu bürokrasisinde de uzun yıllar egemen olan bir anlayış olarak karşımıza çıkmaktadır. 'Yukarıdan aşağı' modernleşme modelinin egemen olduğu Türkiye'de, kamu bürokrasisi önemli bir misyon yüklenmiş ve bu nedenle esas görevi idari olması gereken bürokrasi, siyasal bir işlev de üstlenmiştir. Çağdaş dünya içinde yer almak isteyen Türkiye'nin modernleşme süreci de son derece sancılı olmuştur. Modernleşmeyi Batılılaşma olarak anlayan ve anlamlandıran yönetici elit, bir başka ifadeyle modernliğin taşıyıcıları kendi toplumsal varoluşlarını göz ardı ederek hedefler belirlemişlerdir Batı'ya dayalı düzçizgisel bir ilerleme anlayışı ile zaman zaman bir zorlama ya da dayatmaya dönüşebilen toplumsal projeler güdülen amaçlara tam anlamıyla ulaşılmasını zorlaştırmıştır. Çünkü düzçizgisel bir değişimi öngören anlayış, her toplumun kültürel özerklik alanının belli bir farklılıkla diğer toplumlardan ayrı olduğu gerçeğini görmemezlikten gelmektedir. İlerleme, gelişme, rasyonelleşme olarak da ifade edilen modernliğe yönelik eleştiriler son yıllarda gitgide artmaktadır. Özellikle modernliğin kuşatması altındaki toplumlarda, Üçüncü Dünya diye nitelendirilen coğrafyanın üretmesi gereken toplumsal projelerin kendilerine özgü olması gerektiği görüşü ağırlık kazanmaktadır.
6360 Sayılı Kanun'un etkinlik, verimlilik ve hizmette yerellik ilkeleri açısından incelenmesi: Kocaali ilçesi örneği

Büyükşehir belediyeleri hakkında yapılan son kanuni düzenleme '6360 Sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'dur. Kanunla birlikte birçok alanda değişiklikler meydana gelmiştir. Bu değişiklikler içinde en göze çarpanı büyükşehir belediye sınırının il mülki sınıra kadar genişletilmesi ve büyükşehir belediyesi kurulan illerde il özel idarelerinin kaldırılması olmuştur. Kanun sonrasında büyükşehir belediye sayısı 30'a ulaşmıştır. Böylece ülke nüfusunun %77'si büyük şehirlerde yaşar hale gelmiştir. Bu çalışmanın amacı 6360 sayılı Kanun sonrasında ortaya çıkan değişikliklerin etkinlik-verimlilik ile hizmette yerellik ilkelerine olan etkilerini değerlendirmektir. Bu amaçla çalışmanın birinci bölümün literatür taraması sonucunda etkinlik-verimlilik, optimal hizmet büyüklüğü ve hizmette yerellik ilkeleri ele alınarak teorik kısım oluşturulmuştur. İkinci bölümde yine literatür taraması yapılarak büyükşehir belediyelerini gelişim seyri ele alınmış ve geçmişşten günümüze var olan büyükşehir belediye kanunları incelenmiştir. Bu bölümde son kanuni düzenleme olan 6360 sayılı Kanun üzerinde durulmuş ve Kanunla meydana gelen değişiklikler incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünü oluşturan araştırma kısmında Sakarya ilinin Kocaali ilçesinde gerçekleştirilen mülakat çalışmasının sonuçları değerlendirilmiştir. Bu çalışma sonucunda hem yetkileri artan hem de alan bakımından genişleyen Sakarya Büyükşehir Belediyesi'nin Kanun öncesine göre daha hızlı ve etkin hareket ettiği ve ilçeler arasında sunduğu ortak hizmetlerin Kanunun ana amacı olan bütüncül hizmet anlayışıyla uyumlu olduğu görülmektedir. Ancak Kocaali ilçesinde büyükşehir belediyesinin yerel koşullara uygun kararlar vermediği gözlenmiştir. Bu durum, hizmette yerellik ilkesinin uygulamadaki önemini bir kez daha ortaya çıkarmaktadır.
Belediyelerde stratejik planlama ve Ümraniye Belediyesi örneği

Dünyada yaşanan gelişmelerin etkisiyle yeni kamu yönetimi anlayışı olarak adlandırılan bir değişim süreci başlamıştır. Bu süreçte kamu kurumları için yenilikçi ve etkin bir yapı oluşmasında katkıda bulunacak araçlardan biri olan stratejik planlama gündeme gelerek bir takım yasal düzenlemelerle kurumlara zorunlu kılınmıştır. Bu çerçevede, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu ile kamuda stratejik planlama uygulamasının yasal altyapısı oluşturulmuştur Bu çalışmada Türkiye'de belediyeler sınıflandırılmış, büyükşehir belediye sistemi ele alınmış ve belediyelerde stratejik planlama, amacı, yasal dayanakları, uygulamadaki faydaları ve zorlukları, stratejik planlama süreci detaylı olarak incelenmiştir. Bu doğrultuda stratejik planlama uygulamalarının getirdiği değişimin İstanbul'da Ümraniye Belediyesi 2012- 2014 Stratejik Planı örneğinde ele alınması hedeflenmiştir. Bu çerçevede Ümraniye Belediyesi'nde uygulanmakta olan stratejik planlamanın tüm bileşenlerinin belirlenen amaç ve hedeflere ulaşmadaki rolü değerlendirilmeye çalışılmıştır. Son olarak Ümraniye Belediyesi'nde mevcut durumunun betimlenmesi ile birlikte stratejik planlama ekibi ile yapılan yüz yüze görüşmelerden elde edilen bulgular verilmiştir.
Memur yargılaması ve 4483 sayılı Yasa

Çalışmamız üç ana başlık altında toplanmıştır. Birinci bölümde memurun kim olduğu sorusuna yanıt aranarak çeşitli hukuk dallarına göre ve genel olarak memur kavramı üzerinde durulmuştur. Yine bu bolümde suç işleyen memurların yargılanmalarında benimsenen sistemler ile ülkemiz anayasalarında memurun hangi anlama geldiği açıklanmıştır. İkinci bölümde, memurların yargılanmaları ana başlığı ile yargılama hukukunun genel nitelikleri ve çeşitli hukuk kollarında yargı açıklanmış, idarenin genel yapısı, denetlenmesi, işlevleri üzerinde durulmuş ve özellikle adli yargılamanın alt kolu olan, çalışmamızla doğrudan bağlantılı cezai yargılamanın ne şekilde işlediği açıklanmıştır. Üçüncü bölümde ise 4483 sayılı yasa ana başlığı ile çalışmamızın bel kemiği olan yasa incelenmiş, daha önceki yasa dönemindeki uygulamalarla karşılaştırmalar yapılmış, yasanın getirdiği yenilikler ile aksayan yönleri tespit edilerek, tespit edilen bu hususlarda öneriler sunulmuş ve yapılması gereken değişiklikler üzerinde durulmuştur.
Yeşil düşüncede mülkiyet kavramı: Ekoliberalizmin kuramsal bir eleştirisi

Özel mülkiyet, ekolojik krizine yönelik tartışmaların merkezinde konumlanır. Bunun temel nedeni, krizin yapısına yönelik düşünsel uzlaşmazlıkların kökenini belirleyen bir faktör olmasıdır. Sağ eğilimli düşünürler özel mülkiyeti sorunların çözümüne yönelik bir araç olarak değerlendirirken, sol eğilimli görüş tam aksine özel mülkiyeti ekolojik krizin temel nedenlerinden biri olarak ele alır. İki paradigma arasında ekolojik sorunların doğasına ilişkin uzlaşmazlık, böylece, özel mülkiyet analiziyle gün yüzüne çıkar. Çalışma, özel mülkiyeti meşrulaştıran üç temel argümanın ekolojik bağlamda incelendiği üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde klasik liberalizm tarafından ortaya atılan özel mülkiyet savunusu, günümüzde yeşil tartışmalara yansıyan boyutlarıyla birlikte incelenmektedir. İkinci bölümde, özel mülkiyeti ekolojik krize neden olan etmenleri ortadan kaldıracak bir araç olarak ele alan eko-liberal argümanlar ele alınmaktadır. Son bölümde ise, kendisini ekonomik liberalizmden ayıran ve çözümü siyasi liberalizm üzerinden şekillendiren yeşil liberalizmin ekolojik sorunlar karşısında özel mülkiyetin sınırlandırılması yaklaşımı değerlendirilmektedir. Çalışmada, kapitalist üretim biçiminin sahip olduğu temel gereksinimler ile ekolojik prensiplerin birbiriyle uyumlu olmaması nedeniyle, sermaye birikiminin temel aracı olan üretim araçları ve doğal varlıklar üzerindeki özel mülkiyetin bir çevre koruma aracı olarak benimsenemeyeceği savunulmaktadır.