turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tanzimat'tan II. Meşrutiyet'e Alaşehir: 1839 - 1908

Bu çalışma, 1839- 1908 yılları arasını kapsayan dönem içerisinde, Alaşehir kazasının idari, sosyal ve ekonomik durumunu ele alarak bir şehir tarihi ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. İncelediğimiz tarihsel dönem imparatorluğun en sancılı ve olaylı yıllarındaki modernleşme ve değişim olgularını kapsamaktadır. Tanzimat Fermanı'nın ilan edilmesi ile II. Meşrutiyet arasındaki modernleşme sürecinin Alaşehir ölçeğindeki yansımalarının görülmek istenmesi, çalışmanın kapsamın belirlenmesinde etkili olmuştur. Coğrafi açıdan oldukça uygun bir konumda bulunan Alaşehir, bu özelliğiyle eski çağlardan itibaren önemli yerleşimlere sahne olmuştur. Şehrin kuruluşunda etkili olan faktörler ile bulunduğu coğrafyanın önemi ve Osmanlı hakimiyeti altına geçinceye kadar olan tarihsel süreç çalışmamızda ele alınmıştır. Tanzimat döneminde idari alanda başlayan yenileşme hamlelerinin Alaşehir örneğindeki uygulamaları, kaymakamlık ve kaza idare meclisi ile Alaşehir belediyesi ve belediye meclisi gibi yapıların oluşum ve kurumsal işleyişleri; kazanın idari yapı ve statüsünde Osmanlı İmparatorluğu dağılıncaya kadar devam edecek olan değişimler eserde ayrıntılı bir şekilde açıklanmaya çalışılmıştır. Kaza merkezine ait 21 adet temettüat defteri ve Aydın Vilayeti Salnameleri esas alınarak Alaşehir'in incelenen dönem içerisindeki tarım ve hayvancılık yapısı, ziraat yapılan arazilerin toplam miktarı ve büyüklükleri ile yetiştirilen tarım ürünleri, şehrin nüfusu, göç olgusu, iskan olunan aşiretler, mesleki teşekkülleri ile ticaret ve sanayi gibi ekonomik yapısını oluşturan unsurları ortaya konulmaya çalışılmıştır. Hiç şüphesiz ki demiryolları, geçtiği yerleşim merkezlerinin sosyal, ekonomik ve demografik yapılarını doğrudan etkilemektedir. Demiryolu hattının 1875 yılında Alaşehir'e, 1897 yılında ise Afyon'a gelmesinin kazaya olan etkileri de değerlendirilmesi yapılan konular kapsamındadır. Bütün bunların yanı sıra kazanın 1839- 1908 yılları arasındaki hukuk, eğitim, kültürel ve dini yapısı ile vakıf eserleri, ele aldığımız dönem içerisinde yaşanan doğal afetler ve eşkıyalık faaliyetleri ele aldığımız diğer konular arasında bulunmaktadır.
Soma-Kınık-Erdelli arasındaki sahanın doğal bitki örtüsü ve değişimi

İnceleme alanı olarak Ege Bölgesinde Bakırçay depresyonunun güneyindeki dağlık kesimi kapsayan Soma-Kınık-Erdelli arasındaki sahanın doğal bitki örtüsü beşeri faktörlerin etkisi ile büyük değişime uğramıştır. Amacımız, belirlenen alanda doğal vejetasyonu, söz konusu değişimleri, nedenleri ile ortaya koymaktır. Araştırma sahasında kuzeydoğu-güneybatı yönünde uzanan yüksek rölyef ile bu yüksek rölyefi çevreleyen çöküntü alanları genel jeomorfolojik yapıyı oluşturmaktadır. Akdeniz İklimi'nin etkisi altında olan sahada, yıllık ortalama sıcaklık 15,3 C ile 16,1 C, yıllık yağış miktarı ise Soma 554, 4 mm Akhisar 563, 2 mm'dir. Sahanın büyük bir kısmı kireçsiz kahverengi topraklar ve kahverengi orman toprakları ile kaplıdır. Bakırçay sahadaki en önemli akarsudur. Ekolojik koşullara bağlı olarak gelişen doğal bitki örtüsü kuru orman formasyonudur. Bu formasyon insan faaliyetlerinin etkisiyle yer yer tahrip edilmiştir. Bu nedenle Orman formasyonu; yüksek kesimlerde kızılçam, karaçam ve meşelerden oluşur. Ormanlar tahrip nedeniyle, alçak kesimlerde yerini maki ve garig topluluklarına bırakmıştır. İnceleme alanında doğal bitki örtüsü günümüze gelene kadar oldukça değişime uğramıştır. Bu değişimin nedenleri arasında tarımsal faaliyetler, yangınlar ve ağaçlandırmalar madencilik faaliyetleri ve taş ocakları sayılabilir. Günümüzde doğal bitki türlerinden bazıları, doğadan yöre halkı tarafından toplanmakta, pazarlarda satılmakta ve çeşitli amaçlar için kullanılmaktadır. Sahada doğal bitki örtüsünün resmi statüde korunduğu alanlar yer almamaktadır.
Çaygören ve Kertil mahallelerinde kırsal soylulaştırma

Bu çalışmada Sındırgı İlçesi'ndeki Çaygören ve Kertil mahallelerinde yaşanan kırsal soylulaştırma pratiklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada çalışma sahasının soylulaştırıcılar tarafından tercih edilme nedenleri, yerel halkın soylulaştırıcılara karşı tutumu ve soylulaştırma sürecinin çalışma sahasına ekonomik, sosyal ve mekansal etkilerinin neler olduğu incelenmiştir. Çalışmanın oluşum aşamasında makale, tez, kitap ve dergi gibi birçok kaynaktan yararlanılmıştır. Çalışmanın evrenini Sındırgı İlçesinde bulunan Çaygören ve Kertil Mahalle sakinleri, örneklemini Çaygören ve Kertil mahallelerinde yaşayan 181 kişi oluşturmaktadır. Çalışma kapsamında analizi gerçekleştirilmiş veriler katılımlı gözlem, anket ve görüşme yoluyla elde edilmiştir. Anketler ile elde edilen veriler IBM SPSS STATISTICS 24 programı ile araştırmanın konusuna ve ulaşmak istenilen amaca yardımcı olması adına bazı analiz ve testlere tabi tutulmuştur. Güvenirlilik analizinde Cronbach's Alpha değerleri hesaplanmıştır. Her bir birimin ortalaması IBM SPSS programı üzerinden oluşturulmuştur. Çalışma sonucunda elde edilen bulgular doğrultusunda soylulaştırıcıların bu alanları doğal güzellikleri, kent yaşamından uzaklaşmak, kentteki soylulaştırma türünden farklı olarak yeşil alan talebi nedenleriyle tercih ettikleri görülmüştür. Çaygören ve Kertil mahallelerinin soylulaştırma süreçlerinde farklı aşamalarda olduğu, Çaygören mahallesinde soylulaştırma sürecinin daha ileri seviyelerde gerçekleşme durumu söz konusu iken, Kertil Mahallesinde henüz seyrek soylulaştırma gerçekleştiği tespit edilmiştir. Bundan kaynaklı olarak Çaygören Mahallesi'nde kültürel peyzajın değişmeye başlamasıyla beraber Kertil'de bu durumun daha yavaş ilerlediği görülmüştür. Çaygören Mahallesi'nde yerel halk, artık daha fazla yabancının alana gelmesini istememişken, Kertil Mahallesinde oranlar birbirine yakın olsa da daha fazla yabancının alana gelmesini sorun etmemişlerdir. İki mahalle kapsamında oluşan bu farklılığın, elde edilen bulgular çerçevesinde, soylulaştırma süreçlerini farklı aşamalarda yaşamasından kaynaklı olabileceği sonucu ortaya çıkmıştır. Çalışma sahasında kırsal sakinlerin kentlere, kentlerde yaşayanların kırsal alanlara talebi artmaktadır. Soylulaştırma süreci ile birlikte kırsal nüfus ile kent nüfusunun bir yer değiştirme sürecine girdiği görülmüştür.
Halkın çevre sorunlarını algılayışı, İzmit örneği

İçinde yaşadığımız ve bir parçası olduğumuz, etkilediğimiz ve aynı zamanda etkilendiğimizortama çevre denir. İnsanların yaşam koşullarının iyileştirilmesi amacıyla yaşanan hızlı gelişme ve değişim sürecinde, doğayı da telafisi zor olacak şekilde değiştirmekteyiz. Her şeyin küreselleştiği bir dünyada, çevre de küreselleşmiştir. Kirlilik artmakta, kaynaklar aşırı tüketilmekte ve canlıların yaşama ortamları ortadan kalkmaktadır. Fakat çevre bilinci aynı hızla gelişememektedir. Bu nedenle doğa üzerindeki tahribatı telafi edemeyecek bir noktaya gelmiş bulunmaktayız. Hala gelecek kuşaklara yaşanabilecek bir çevre bırakmak için zamanımız var. Tarım toplumundan, sanayi toplumuna geçişi sağlıklı yapamayan Türkiye, kentleşme ve sanayileşmeyle birlikte çevre sorunları hızla artmıştır. Büyük kentler başta olmak üzere, bütün kentlerimizde çeşitli sıkıntılar yaşanmaktadır. Türkiye'nin sanayi merkezi ve ana ulaşım yolu üzerinde olan Kocaeli'nde kentsel ve sanayi sorunları ve çevre kirliliği dikkat çekecek düzeydedir. Çeşitli önleme çabalarına rağmen hedeflenen düzeye gelinememiştir. İzmit özelinde yaptığımız 'Çevre duyarlılık anketi'ne göre; Halkın çevreye karşı duyarlılığı çok fazla. Özellikle Hava ve Deniz Kirlilinden katılımcıların tamamına yakını rahatsızlık duymaktadır. Ancak çevreyi koruma, çevreyle ilgili Sivil Toplum Örgütlerinde aktif görev alma konusunda aynı duyarlılığı göstermemektedirler. Bu çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde genel çevre sorunları irdelenmiştir. İkinci bölümde, Dünyada ve Türkiye'de çevrenin durumuna değinilmiştir. Üçüncü bölümde insanın gelinen süreçte çevreyi algılayışı araştırılmıştır. Dördüncü bölümde Kocaeli'nde çevre sorunları incelenmiş ve beşinci bölümde ise, İzmit'te insanların Çevre Duyarlılık Anket çalışmasının sonuçları değerlendirilmiştir. Son bölümde ise sonuç, değerlendirilme ve önerilerimiz yapılmıştır.
Hüseyin Rıfkı Tamani'nin 'El-Medhal Fi'l-Coğrafya' adlı eseri üzerine bir araştırma

On sekizinci yüzyılın sonu ve yirminci yüzyılın başında yaşamış olan Hüseyin Rıfkı, döneminin en önemli bilim adamlarından biridir. Astronomi, matematik ve coğrafya alanlarında çalışmış olan Hüseyin Rıfkı'nın ders notlan, İshak Efendi tarafından düzenlenerek ' el-Medhal fi'1-Coğrafya' adıyla yayınlanmıştır. Eserin Osmanlı bilim tarihi içinde önemli bir yeri vardır. Bu eser matematik coğrafya konularına ayrılmıştır. Osmanlı'nın bilimsel çalışmaları incelendiğinde coğrafyaya fazla önem verilmediği görülmektedir. Bu durum eserin önemini daha da arttırmaktadır. 172
Pınarbaşı'nın 1927-2018 yılları arasındaki nüfus değişimi ve sosyo-kültürel gelişimi

Pınarbaşı Karadeniz Bölgesi'nin batısında yer alan Kastamonu ilinin bir ilçesidir. Pınarbaşı şehri toplamda 6 mahalleden oluşmaktadır. Bunun dışında ilçe içerisinde 27 adet köy bulunmaktadır. 1987 yılında ilçe olan Pınarbaşı'nda bu tarihten itibaren çok fazla nüfus değişikliği yaşanmamıştır. Bu çalışmada Pınarbaşı ilçesinin 1927 yılından itibaren değişen nüfusu ve sosyo-kültürel gelişimi, çeşitli veriler incelenerek tablo, grafik ve haritalar kullanılarak yorumlanmıştır. Nüfusun dağılımına etki eden fiziki ve beşeri faktörler ele alınarak, kırsal ve kentsel nüfusun mekansal dağılışı üzerinde durulmuştur. Cumhuriyetin ilanından önce yapılan ilk nüfus sayımında Daday kazasına bağlı bir köy durumunda iken 1946 yılında Azdavay'ın ilçe olmasıyla bu ilçeye bağlı bir köy durumunda olan Pınarbaşı 1987 yılında ilçe vasfını kazanmıştır. Türkiye İstatistik Kurumu'nun 2018 sayımları sonucunda nüfusu 6020 kişidir. Yaşlı bağımlı nüfusun Türkiye ortalamalarının üzerinde olduğu Pınarbaşı'nda büyük şehirlere olan göç hala devam etmektedir. Bu durum toplam nüfus içerisinde genç nüfusu azaltıp yaşlı nüfusu arttırmaktadır. Bu çalışmada nüfusun nicel ve nitel değişimine bağlı olarak ortaya çıkan sorunlara çözüm önerileri sunulmuş ve nüfus projeksiyonları aracılığıyla tahminlerde bulunularak gelecekte oluşacak değişimler ele alınmıştır.
Coğrafya eğitiminde sürdürülebilir kalkınma, sürdürülebilirlik eğitimi ve çevre eğitimi konularının kazandırılması

Doğa-insan ilişkisinde, insanoğlu doğadan her geçen gün daha fazla yararlanma imkanı bulmuştur. Ancak 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren doğa üzerinde giderek daha fazla baskının oluşması doğa-insan ilişkisinde olumsuzlukları ve çevre sorunlarını gündeme getirmiştir. Günümüzde bu ve benzeri problemlerin artışıyla da sürdürülebilir kalkınma daha çok gündeme gelir olmuştur. Sürdürülebilir kalkınma konusuna uluslararası anlamda dikkat çekme çabası olarak Birleşmiş Milletler 2005- 2014 yılları arasındaki süreyi sürdürülebilir kalkınma için eğitimin on yılı olarak kabul etmiştir. Bu çalışmada, sürdürülebilir kalkınma ve çevre eğitimi konularının coğrafya eğitimi sürecinde kazandırılması üzerinde durulmaktadır. Sürdürülebilir bir dünyanın kurulması için eğitime büyük görevler düşmektedir. Günümüzde bireylerin en önemli ödevlerinden biri de doğa-insan etkileşimini doğal dengenin aleyhinde bozmadan yürütmesi ve gelecek nesillere daha yaşanabilir bir dünya bırakmasıdır. Bu ödevleri üstlenmiş bireyler yetiştirilmesi ancak eğitim yoluyla mümkündür. Bu eğitim sürecinde en fazla görev insan-doğa etkileşimini merkezine alan coğrafya bilimine düşmektedir. Bu bağlamda sürdürülebilir kalkınma için eğitim ve çevre eğitimi sürecinin coğrafya eğitimi içindeki yeri, önemi, öğretimi ve bu öğretim sürecinde olası aksaklıkları ortaya koymak amacıyla ülkemizin farklı yerleşim yerlerinde ve farklı okul türlerinde eğitim gören 660 öğrenciye ve 34 öğretmene anket uygulanmıştır. Uygulamada elde edilen veriler SPSS yardımıyla değerlendirilmiş, frekans ve yüzdelik oranlar tablo ve grafik halinde sunulmuştur. Ayrıca öğrencilerin verdikleri cevapların öğrencilerin cinsiyetine, eğitim gördükleri yerleşim yerine ve eğitim gördükleri okul türüne göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini ortaya koymak için ki kare analiz yöntemi uygulanmıştır. Anahtar kavramlar: Sürdürülebilir kalkınma, Sürdürülebilir kalkınma için eğitim, çevre eğitimi.
Kalkınmada ve rekabetçilikte girişimci derneklerinin rolü: Kayseri örneği

Bu araştırma, firmaların rekabetçi üstünlük kazanımları üzerinden bölgesel kalkınmayı anlamayı amaçlayan üst bir çerçeveye sahiptir. Rekabet hususu daha çok neoklasik bakış açısı çerçevesinde şekillenmekteyken, bu araştırmada ekonomik coğrafyada son dönemlerde artan bir şekilde kullanılan kurumsal ve ilişkisel ekonomik coğrafya yaklaşımlarından hareketle bir değerlendirme yapılmaktadır. Söz konusu yaklaşımlar, neoklasik bakış açısının bölgesel kalkınmayı bölgelerin sahip olduğu somut varlıklara dayalı faktör donatıları üzerinden değerlendiren yapısına karşın somut varlıklara soyut varlıkları da ekleyerek bir değerlendirme yapmaya imkan sağlamaktadır. Bu çerçeveden hareketle bölgesel kalkınmadaki somut varlıklar bölgenin sahip olduğu katı kurumlarla, soyut varlıkları ise soft kurumlarla ilişkilendirerek anlaşılma çabasındadır ki bu çaba, bölgedeki kurumsal yoğunluğa/kalınlığa da işaret etmektedir. Bölgesel kalkınmada varlığı son derece önemli olan kurumsal yoğunluk/kalınlık hususu, bu araştırmada gönüllü iş/girişimci dernekleri üzerinden operasyonelleştirilmiştir. Bu operasyonelleştirmeyle, bir bölgedeki somut varlıklarla soyut varlıkları bir potada eritme imkanı elde edilmiştir. Girişimci dernekleri tüzel kişiliğiyle bölgesel kalkınmanın katı kurumu ya da somut varlığı, seküler ve muhafazakar yapılarından dolayı üretikleri sosyal sermaye yapılarıyla ise soyut varlığı olarak değerlendirilmiştir. Buradan hareketle dernekler tarafından yaratılan kurumsallığın yapısı ve dinamikleri sorgulanarak kritik edilmiştir. Araştırma Kayseri kentindeki gönüllü girişimci dernekleri ve onlara üye olan firmalarla gerçekleştirilen derinlemesine görüşmelere dayanmaktadır. Kayseri'nin farklı sosyolojik ve ideolojik temellerden beslenen girişimci derneği çeşitliliğini bünyesinde barındıran zengin bir ortam sunması ve ahilik kurumuna kadar götürülebilecek köklü bir dernekleşme kültürüne sahip olması mevcut araştırmanın Kayseri özelinde ve gönüllü girişimci dernekleri üzerinden ele alınmasına hakkaniyet kazandırmaktadır. Bulgular; derneklerin kendi içinde şovenist nitelikteki bir birliktelikle kurumsal ve ilişkisel bir atmosfer yarattıklarını, bu atmosferin firmaların işlem maliyetlerini azaltmalarını sağlayarak rekabetçi üstünlük elde etmelerine katkı sağladığını ortaya koymaktadır. Firmaların işlem maliyetlerinden yaptıkları tasarruf üye oldukları derneğin yapısıyla olduğu kadar siyasi iktidarla olan ilişki biçiminden güç almakta ya da tersi olacak şekilde işlemektedir. Buradan hareketle derneklerin kendi üyeleri için yapıcı dışındaki için ise yıkıcı/dışlayıcı bir kurumsallık yarattığını söylemek mümkündür. Kalkınmanın rasyonellikten uzak, duygusal zeminde gerçekleştiğini gösteren ahbap çavuş ilişkisi üzerinde yükselen bu durum; hakçalık üzerine bina edilecek türden bir rekabet ortamını öldüren, kalkınmayı engelleyici ya da geciktirici bir durum ortaya çıkarmaktadır ki bu da yaratılan kurumsallığın eğreti bir hal aldığını göstermekte ve söz konusu kurumsallığın 'eğreti kurumsallık' olarak nitelendirilmesine gerekçe oluşturmaktadır.
Bamako şehrinde çevresel sorunlar

Çevresel bozulma, her ülkede en büyük tehditlerden biri haline gelmiştir. Mali Cumhuriyeti'nin başkenti ve en büyük şehri olan Bamako, Nijer Nehri vadisinde yer almaktadır. Kent, sunduğu fırsatlar ve avantajlar nedeniyle Mali nüfusunun çoğunun ana istikametidir ve aynı zamanda ülkedeki idari, siyasi, ekonomik, eğitim, sağlık hizmetleri, kültür ve spor gibi temel işlevlere ev sahipliği yapmaktadır. Bu nedenle şehir, yüksek iç göç oranları ile birlikte yüksek doğurganlık oranına (2006 yılında yüzde 6,1) bağlı olarak, son yıllarda çok hızlı bir şekilde büyümüş ve sonuçta, 2006 yılında City Mayors tarafından Afrika'nın en hızlı ve dünyanın altıncı hızlı büyüyen şehri seçilmiştir. Ancak, nüfus önemli bir gelişme kaynağı olmakla birlikte, kaynakların ve destek sistemlerinin yetersiz yönetimi yüzünden Bamako'daki çevresel bozulmanın başlıca kaynağı haline gelmiştir. Sonuç olarak, talep ve arz arasındaki dengesizlik, Bamako'daki çevre kalitesinde arazinin bozulması, biyo-çeşitlilik kaybı ve doğal kaynakların kirlenmesi gibi değişiklikler yaratmıştır. Bu araştırmanın temel amacı Bamako Şehri'ndeki çevre sorunlarını araştırmaktır ve çalışma, bu değişikliklerin en önemli etkenlerini ve hem insan hem de doğa sistemleri üzerindeki olumsuz etkilerini ele almaktadır. Araştırmacı, bu ilişkileri en iyi şekilde açıklamak için, resmi raporlar ve gözlemler içeren birincil kaynaklara ve yayınlar ve web siteleri içeren ikincil kaynaklara dayanan karışık yöntem araştırmaları kullanmıştır. Sonuçlar göstermiştir ki, Bamako'daki çevresel değişimin ana etkenleri artan nüfusla birlikte planlanmamış kentleşmeye ve sanayileşmeye dayanmakta ve çevrenin korunması ve Bölge'de sürdürülebilirlik hedefine ulaşılabilmesi için, insanların tutum ve davranışlarının değişmesi gerekmektedir. Devam eden bu bozulma için iyileştirilmiş bir planlama ve yönetim olmaksızın, bu değişiklikler doğal kaynaklara onarılamayacak derecede zarar verebilecek ve adaptasyon önlemleri olmaksızın da olumsuz etkilerde bir artış olması ihtimali doğacaktır.
Sosyal bilgiler öğretiminde okul dışı çevre eğitimi unsurları

Günümüz eğitim sisteminde uygulanan yapısallcı öğretim, eğitim-öğretimi öğretmen merkezlilikten uzaklaştırarak öğrenci merkezli hale getirmiştir. Bu uygulamadaki asıl amaç öğrencinin eğitim-öğretimi ortamında aktif rol oynamasını sağlamaktır. Bunun gerçekleştirilebilmesi için öğrencide öncelikle merak ve ilgi duygularının uyandırılmış olması gerekmektedir. Öğrenci ancak merak ettiği, ilgisini çektiği alanlarda daha aktif rol almak isteyeceği için eğitim programlarındaki her konu öğrencinin ilgisini çekecek, öğrencide merak uyandıracak şekilde etkinlikler tasarlanılarak uygulamaya geçirilmelidir. Öğrenmede en kalıcı uygulama, öğrencilerin kendilerinin yaparak, yaşayarak, söyleyerek öğrenmelerinin sağlandığı uygulamalardır. Bu nedenle, öğrencinin gezerek, görerek, yaparak, yaşayarak işlediği konular öğrenmeyi, öğrencinin sınıf ortamında yalnızca dinleyerek, okuyarak, yazarak işlediği konulardan daha kolay hale getirmektedir. Tez kapsamında hazırlanan okul dışı çevre eğitimi modeli ile öğrencilerin okul dışında gözlem yapması ve keşfetme ile öğretimi kolaylaştırmada gerekli olan merak ve ilgi duygularının körüklenmesi sağlanmak istenmektedir. Ayrıca, okul dışı çevre eğitimi ile öğrenciye doğadaki hiçbir şeyin tek başına bulunmadığını /yaşamadığını, tüm varlıkların birbirleri ile ilişkili olarak bulunduklarını kavratmada başarılı olunacaktır. Okul dışı çevre eğitimi modeli hazırlanırken belirlenen gözlem noktaları ve buralarda anlatılacak konuların ilköğretim sosyal bilgiler dersi müfredatındaki konularla benzerlik gösterilmesine dikkat edilmiştir. Ayrıca, müfredatta yer alan okul dışı gezilerine de, çalışmamızda müze ve fabrika gezileri olarak yer verilmiştir. Amacımız; Bilecik ili çevresi için örnek okul dışı çevre eğitimi modeli oluşturarak, bu ile bağlı okullarda görev yapan ilköğretim sosyal bilgiler öğretmenlerinin bu programı uygulamaya geçirmelerine teşvik etmektir. Hazırladığımız bu model bölgede var olan toprak, flora, fauna ve kayaç türlerinin birbirleriyle etkileşim içerisinde olduklarını, bunları oluşturan süreçlerin bir arada işlediğini, birbirlerini etkiledikleri, birbirlerinden etkilendiklerini, yani doğada hiçbir şeyin tek başına bağımsız bir şekilde bulunmadığını öğretmekle birlikte, yaşanılan çevredeki tarihi, kültürel ve arkeolojik değerleri, bölge iklimi ve ekonomik faaliyetlerini de kapsayan geniş bir eğitim sürecini oluşturmaktadır.
Coğrafya eğitiminde alan çalışmalarına bir örnek: Budaközü çayı havzasının fiziki coğrafyası

çalışma Coğrafya ve Sosyal Bilgiler Öğretmeni olacak adayların meslek hayatlarında konuları daha iyi ve kalıcı bir şekilde öğretimi için coğrafya alan ve eğitimbilgilerini bütünleştirmesi gerektiği düşüncesi ile yapılmıştır. Yapılan çalışmanınrehberliğinde farklı alanların coğrafi özelliklerini analiz edebilen öğretmen adaylarının, bu bilgilerini öğretmenlik mesleği sürecinde öğrencilerine aktarmada daha başarılı olacaklarısöylenilebilir. Budaközü Çayı Havzası, Yukarı Kızılırmak ile Orta Karadeniz Bölümü içerisindedir. Yaklaşık 1590 km2'lik yüzölçüme sahiptir. Araştırma sahasının temelini Mesozoik'e ait kayaçlar oluşturur. Bunların üzerinde ise Eosen, Oligo-Miosen ve Neojen'e ait formasyonlarbulunur. Ana jeomorfolojik ünitelerini dağlar, vadiler ve Sungurlu-Boğazkale ovası oluşturur. Sahanın en yüksek noktası Kambeli Tepe (1930 m)'dir. En alçak noktası ise BudaközüÇayı'nın Delice Çayı'na katıldığı yerdir (520 m). nceleme alanında kışları soğuk ve yağışlı, yazları sıcak ve kurak bir iklim hüküm sürer. Saha genel hatlarıyla dandritik bir drenaj ağına sahiptir. Budaközü Çayı sahanın bütün sularını drene etmektedir. Sahada kahverengi topraklaren geniş yayılışa sahiptir. Araştırma sahasında, kuru ormanlar, ağaççık formasyonu, antropojen stepler ve akarsu boyu bitkileri olmak üzere dört farklı bitki topluluğu ortaya çıkmıştır. Erozyon, toprakların tuzluluğu ve sığ olması sahada önemli bir sorundur. Ayrıca, taşkınlar ve bitki örtüsünün tahrip edilmesi de önemli sorunlar arasındadır.