turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Davranışsal inhibisyon sistemi ve davranışsal aktivasyon sisteminin yeme bozuklukları ve duygusal yeme ile ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, Davranışsal İnhibisyon ve Davranışsal Aktivasyon Sisteminin Yeme Bozuklukları ve Duygusal Yeme ile İlişkisinin incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini, Üsküdar Üniversitesi'nde öğrenim gören gönüllülük esasına göre katılan 300 kişi oluşturmaktadır. Katılımcılara Davranışsal İnhibisyon Sistemi / Davranışsal Aktivasyon Sistemi ölçeği, Duygusal Yeme Ölçeği ve Yeme Tutumu Testi uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin analizi, SPSS 22.0 programı kullanılarak yapılmış olup verilerin analizinde, frekans dağılımları oluşturulmuş, normallik dağılımlarında Shapiro-Wilk, Mann Whitney-U ve Spearman's RHO analizleri kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre; Davranışsal İnhibisyon ve Davranışsal Aktivasyon Sisteminin Yeme Bozuklukları ve Duygusal Yeme ile arasında bir ilişki olduğu ortaya konmuştur. Duygusal yeme puanları yüksek olan bireylerin, davranışsal aktivasyon sistemi puanlarının da yüksek olduğu saptanmıştır.
Lise öğrencilerinde siber zorbalık ve mağduriyetin ailedeki koruyucu etmenlerle ilişkisi: Afyonkarahisar ili örneği

Bu araştırmanın amacı lise öğrencilerinin siber zorbalık ve mağduriyetlerinin ailedeki koruyucu etmenler ile ilişkisini incelemektir. Araştırma betimsel bir araştırma olup; araştırmada ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemi Afyonkarahisar Şuhut ilçesinde öğrenim gören 669 lise öğrencisinden oluşmaktadır. Veri toplama araçları olarak 'Siber Mağdur-Zorba Ölçeği' ve 'Ailedeki Koruyucu Etkenler Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin analizinde frekans ve yüzdeler, sıra ortalaması, Kruskal Wallis H-Testi, Mann Whitney U-Testi ve Spearman Brown Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda öğrencilerin siber mağduriyet ölçeğinden aldıkları puanlar ile ailedeki koruyucu etkenler ölçeğinden aldıkları puanlar arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunurken, siber zorbalık ölçeğinden aldıkları puanlar arasında ilişki bulunmamıştır. Öğrencilerin siber zorbalık ve siber mağduriyet ölçeğinden aldıkları puanlar sınıf düzeylerine ve anne-baba durumlarına göre değişmezken; cinsiyet, okul türü, anne-baba eğitim düzeyi, günlük internet kullanım süresi, internet kullanımlarının ebeveynleri tarafından kontrol edilip edilmemesi, odasında internete bağlı bilgisayar olup olmaması ve anne-baba tutumu değişkenlerine göre anlamlı bir şekilde farklılaşmaktadır.
Lise öğrencilerine ilişkin bazı niteliklerin sosyal ve kişisel uyum düzeylerine etkisi

Bu araştırmada lise öğrencilerinin cinsiyetleri, akademik başarı düzeyleri, ailesinin aylık kazancı, karşı cinsten arkadaşlarının oluşu ve öğrenimleri sırasında kaldıkları yerin, sosyal ve kişisel uyum düzeylerine etkileri incelenmiştir. Araştırmanın örneklem grubunu, Sivas ili merkezindeki Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı ve karma eğitim yapan liselerden raslantısal örnekleme yöntemiyle seçilmiş 293 kız 304 erkek olmak üzere toplam 59 7 öğrenci oluşturulmuştur. Veri toplama aracı olarak kişisel Bilgi formu ve Hacettepe Kişilik Envanterinden yararlanılmıştır. Verilerin çözümlenmesi aşamasında bilgi işlemden yararlanılmış, sosyal ve kişisel uyum puanlarına ilişkin aritmetik ortalamalar ve standart sapmalar bulunmuş, gruplar arası farkın önem denetimleri varyans analizi ve t testi kullanılarak yapılmıştır. Araştırma bulguları? öğrencilerin sosyal ve kişisel uyum üzerinde akademik başarı düzeyinin etkili olduğunu ortaya koymuştur. Cinsiyetin, sosyal ve kişisel uyum düzeyinde erkekler lehine etkili olduğunu ayrıca ailelerinin aylık gelir düzeylerinin de öğrencilerin kişisel uyum düzeylerinde etkili olmasına karşın sosyal uyum düzeyinde önemli bir etkisi olmadığını göstermiştir. Lise öğrencileri için karşı cins ile arkadaşlığın olması kişisel uyum düzeyinde anlamlı bir etki yapmaz iken, sosyal uyum düzeyinde etkili olduğu görülmüştür. Öğrenimleri sırasında kaldıkları yerin öğrencilerin sosyal ve kişisel uyumları üzerinde anlamlı bir etkisi olmadığı sonucuna varılmıştır. öneriler kısmında eğitim kurumlarındaki psikolojik danışma ve rehberlik öğütleri ile bu kurumlarda çalışanların önemi vurgulanmış, diğer öğretmenler ile rehber öğretmenler arasındaki işbirliğinin gerekliliği öngörülmüştür.
Evli bireylerin algıladıkları stres düzeyi ve sosyal destek düzeylerinin evlilik uyumlarına etkisi

Bu çalışmada, evli bireylerin algıladıkları stres düzeyi ve algıladıkları sosyal destek düzeylerinin evlilik uyumlarına etkisini belirlemek amaçlanmıştır. Araştırma 50 kadın 50 erkek olmak üzere 100 evli gönüllü katılımcı üzerinde yapılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu ile birlikte evlilik uyum ölçeği, algılanan stres ölçeği, algılanan sosyal destek ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS for Windows 22.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemleri olarak sayı, yüzde, ortalama, standart sapma kullanılmıştır. İki bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında t-testi, ikiden fazla bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında Tek yönlü Anova testi kullanılmıştır. Anova testi sonrasında farklılıkları belirlemek üzere tamamlayıcı post-hoc analizi olarak Scheffe testi kullanılmıştır. Araştırmanın değişkenleri arasında ilişkileri belirlemek üzere pearson korelasyon, etki düzeylerini belirlemek üzere regresyon analizi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda algılanan stres düzeyi, algıladıkları sosyal destek ve evlilik uyumu arasında ilişki olduğu tespit edilmiştir. Algılanan stresin evlilik uyumunu azaltan, algılanan sosyal desteğin evlilik uyumunu arttıran değişken olduğu belirlenmiştir.
Zihinsel ve fiziksel yeti eksikliği olan çocukların anneleri ile yeti eksikliği olmayan çocukların annelerinin anksiyete ve depresyon düzeylerinin karşılaştırılması

Yeti eksikliği, bedensel, zihinsel ve ruhsal özelliklerinden belirli bir oranda ve sürekli olarak fonksiyon ve görüntü kaybına sebebiyet veren organ yokluğu veya bozukluğu neticesi kişinin normal yaşam gereklerine uyamama durumu olarak açıklanabilmektedir. Yeti eksikliği olan bireyler ve aileleri özel yaşam, eğitim, sağlık, istihdam, ulaşım, çevre, konut ve toplum kaynaklı sorunlarla karşılaşabilmektedirler. Yeti eksikliği olan bireylerin aileleri yeti eksikliğini kabul edememekte ve bu eksikliklerden dolayı ortaya çıkan sorunlarla baş etme konusunda sıkıntılar yaşanmaktadır. Bu çalışmada çocuklarında yeti eksikliği olan anneler ile çocuklarında yeti eksikliği olmayan annelerin depresyon düzeyleri Beck ve Zung depresyon ölçekleri ile anksiyete düzeyleri ise Beck anksiyete ölçeği ile ölçülmüştür. Çocuklarında zihinsel ve fiziksel yeti eksikliği olan annelerin depresyon puan ortalamaları ile çocuklarında yeti eksikliği olmayan annelerin depresyon puan ortalamaları arasında anlamlı farklılıklar saptanmıştır. Anksiyete puan ortalamaları arasında ise anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.
Karadeniz Teknik Üniversitesi Fatih Eğitim Fakültesi birinci sınıf öğrencilerinin demografik özellikleri ve kişilik yapıları

Bu araştırma, K. T. Ü. Fatih Eğitim Fakültesi birinci sınıf öğrencilerinin demografik özellikleri, kişilik yapıları, ruhsal belirti gruplarının dağılımını ve kişilik yapıları ile demografik özellikler arasındaki ilişkiyi belirlemek amacı ile planlanmış ve 1991- 1992 yılında Ekim Aralık ayları arasında uygulanmıştır. Araştırma, Fatih Eğitim Fakültesinde, oransız eleman örnekleme yöntemi ile seçilin 17-24 yaş grubundaki 592 1 sınıf öğrencisinden ölçme araçlarını kabul eden 353 öğrencinin 135' i kız ve 214' ü erkek olmak üzere toplam 349 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Bu araştırmada öğrencilerin demografik özelliklerini belirlemek için öğrenci bilgi formu, ruhsal yapı ve semptom gruplarının dağılımını belirlemek için de belirti tarama listesi (SCL-90) testi kullanılmıştır. Öğrencileri cinsiyetleri ile baba meslekleri anne meslekleri baba öğrenimi, anne öğrenimi, sosyo-ekonomik durum ailenin oturduğu yer, baba ile problem durumu, anne ile problem durumu, kardeşler ile problem durumu, ruh hekimine gidip gitmeme durumu, ailelerinde ruh hekimine gitme durumu, sigara içme durumu, alkollü içki içme durumu, babanın alkollü içki içmesi durumu ve adli kurumlara intikal eden suç isleme durumu arasındaki ilişki anlamlı bulunmuştur.
Yetişkinlerin bilinçli farkındalık düzeylerinin iyimserlik ve yaşam doyumlarına etkisi

Bu araştırmanın amacı, yetişkinlerin bilinçli farkındalık düzeylerinin, iyimserlik ve yaşam doyumlarına etkisini araştırmaktır. Araştırmanın örneklemini, Samsun ili merkezinde yaşayan 20 ve 50 yaş arasındaki 565 gönüllü yetişkin oluşturmaktadır. Örneklemde 399 kadın (%71), 166 erkek (%29) gönüllü yetişkin yer almaktadır. Araştırmada gerekli olan verileri elde etmek amacıyla Kişisel Bilgi Formu ve Bilinçli Farkındalık Ölçeği, Yaşam Doyumu Ölçeği ve İyimserlik Ölçeği uygulanmıştır. Yaşam Doyumu ve İyimserlik, Yaşam Doyumu ve Bilinçli farkındalık arasındaki ilişkiler Pearson Korelasyon Katsayısı ile test edilmiştir. Yaşam Doyumu ile İyimserlik arasında ve Yaşam Doyumu ile Bilinçli Farkındalık arasında pozitif yönlü anlamlı ilişkiler olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır. Sosyal katılım derecesi çok yüksek olan bireylerin yaşam doyumu sosyal hayata katılım derecesi az ve çok az olan bireylerden daha yüksektir. Evli ve boşanmış bireylerin iyimserlik düzeylerinde bir fark yokken, her iki grubun da iyimserlik düzeyleri bekarlarınkinden, evli bireylerin yaşam doyumu bekarlarınkinden yüksek bulunmuştur. Gelir düzeyi yüksek olan bireylerin yaşam doyumu gelir düzeyi düşük olanlardan daha yüksektir. Gelir düzeyi orta olan bireylerin iyimserlik düzeyleri, gelir düzeyi düşük olan bireylerden daha yüksek bulunmuştur. Yaşam doyumu ve bilinçli farkındalık arasında ise orta düzeyde pozitif yönlü bir ilişki saptanmıştır. Sosyal katılım düzeyi çok az olan bireylerin bilinçli farkındalık düzeyi, sosyal katılım düzeyi çok yüksek ve yüksek olan bireylerden anlamlı düzeyde farklı bulunmuştur. Yaşam doyumu ve bilinçli farkındalık puanları üzerinde medeni durum anlamlı bir farklılığa yol açmaktadır. Evli bireylerin bilinçli farkındalık düzeyleri bekarlardan daha yüksektir. Gelir düzeyi yüksek olan bireylerin yaşam doyumu, geliri düşük olanların yaşam doyumundan daha yüksektir sonucuna ulaşılmıştır. Gelir düzeyi orta olan bireylerin bilinçli farkındalık düzeyleri ise, gelir düzeyi yüksek olan bireylerin bilinçli farkındalık düzeyinden daha yüksektir.
Meme kanseri tanısı almış kişilerde kemoterapinin benlik saygısı ve psikolojik iyi oluş üzerindeki etkisi

Amaç: Bu tez çalışmasının temel amacı, meme kanseri tanısı almış kişilerde kemoterapinin benlik saygısı ve psikolojik iyi oluş üzerindeki etkilerini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Araştırmaya gönüllü onamları alınan, 18-65 yaş arası 30 kemoterapi alan meme kanseri tanılı kadın, 30 radyoterapi alan meme kanseri tanılı kadın ve 59 sağlıklı kadın katılmıştır. Araştırmada katılımcılara dair sosyodemografik ve medikal bilgiler bireysel bilgi formuyla elde edilirken, benlik saygısı ve psikolojik iyi oluş değişkenlerini ölçmek amacıyla sırasıyla Benlik Saygısı Değerlendirme Ölçeği Kısa Formu ve Çok Boyutlu Psikolojik İyi Oluş Ölçeği Kısa Formu kullanılmıştır. Bulgular: Kemoterapinin etkilerini araştırmak amacıyla, üç grubun benlik saygısı ve psikolojik iyi oluş değişkenlerinden elde ettikleri puan ortalamaları karşılaştırılmıştır. Bulgular üç grup arasında kemoterapi alıp almama durumu bakımından istatistiksel açıdan anlamlı bir fark olmadığı şeklinde ortaya çıkmıştır. Bununla birlikte, sosyodemografik ve medikal değişkenlerin de grupların benlik saygısı ve psikolojik iyi oluş düzeyleri üzerinde anlamlı bir etkisi olmadığı bulgusuna ulaşılmıştır. Üç grup için ayrı olarak yürütülen korelasyon ve regresyon analizleri ise benlik saygısı ve psikolojik iyi oluş arasında güçlü ve pozitif bir ilişki olduğu ve benlik saygısının psikolojik iyi oluş değişkenini yordadığı şeklinde sonuçlanmıştır. Sonuç: Elde edilen bu bulgular, kemoterapinin meme kanseri hastalarının benlik saygısı ve psikolojik iyi oluş düzeyleri üzerinde düşünüldüğü gibi olumsuz bir etkiye sahip olmadığını ve meme kanseri hastalarının yüksek benlik saygısı ve psikolojik iyi oluş düzeylerini açıklayıcı faktörlerin araştırılması gerekliliğini işaret etmektedir.
Olumsuz değerlendirilme korkusu ile sosyal anksiyete belirtileri arasındaki ilişkide bilişsel duygu düzenleme stratejilerinin aracı rolünün incelenmesi

Bu araştırmanın amacı olumsuz değerlendirilme korkusu ile sosyal anksiyete düzeyi arasındaki ilişkiyi incelemenin yanı sıra bu ilişkide bilişsel duygu düzenleme stratejilerinin aracı rolünü araştırmaktır. Araştırmanın örneklemi İstanbul ili ve çevresindeki ilçe ve köylerde yaşayan, yaşları 18-45 arasında değişen 549 kadın ve 67 erkek olmak üzere 616 kişiden oluşturmaktadır. Araştırmada 'Olumsuz Değerlendirilme Korkusu Ölçeği, Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği, Sosyo-Demografik Bilgi Formu ve Liebowitz Sosyal Kaygı Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, katılımcıların olumsuz değerlendirilme korkuları sosyal anksiyete düzeyleri ve bilişsel duygu düzenleme stratejileri arasında anlamlı düzeyde bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Bununla beraber, olumsuz değerlendirilme korkusunun sosyal anksiyete düzeyi üzerindeki etkisinde bilişsel duygu düzenleme stratejilerinden kendini suçlama, düşünceye odaklanma, pozitif tekrar odaklanma, plana tekrar odaklanma, pozitif yeniden gözden geçirme ve yıkım stratejilerinin kısmi aracı rolü olduğu belirlenmiştir.
Self-concept discrepancy and psychological well-being: Perceived parental relationship, defense mechanism, and self-conscious emotions

Bu çalışma algılanan ebeveyn ilişkisi, benlik farklılıkları, savunma biçimleri, kendilik bilinci duyguları ile psikolojik iyi olma hali arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın verisi yaşları 17 ile 64 (O = 23 .88, SS = 5 .08) arasında değişen 572 ( 365 kadın, 207 erkek) katılımcıdan toplanmıştır. Çalışma kapsamında katılımcılara Demografik Bilgi Formu, Barrett-Lennard İlişki Envanteri, Bütünleşmiş Benlik Farklılıkları Endeksi, Savunma Biçimleri Testi, Sürekli Utanç ve Suçluluk Ölçeği, Beck Depresyon Envanteri, Süreklilik Kaygı Ölçeği, ve Yaşam Doyum Ölçeği verilmiştir. Algılanan ebeveyn ilişkisi, benlik farklılıkları, savunma biçimleri, kendilik bilinci duyguları, ve psikolojik iyi olma hali arasındaki anlamlı ilişkileri incelemek için üç set hiyerarşik regresyon analizi yapılmıştır. Genel hatlarıyla, çalışmanın sonuçları belirli türdeki savunma biçimleri kullanımının algılanan ebeveyn ilişkisi ve benlik farklılıları ile anlamlı bir şekilde ilişkili olduğunu ortaya çıkarmıştır. Ayrıca kendilik bilinci duyguları, algılanan ebeveyn ilişkisi, benlik farklılıkları, ve savunma biçimleri arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Son olarak, algılanan ebeveyn ilişkisi, benlik farklılıkları, savunma biçimleri, ve kendilik bilinci duygularının depresyon, sürekli anksiyete ve yaşam doyumu ile anlamlı bir şekilde ilişkili olduğu gösterilmiştir.
Ergenlerin algıladığı ebeveynler arası çatışmanın yeterlik, içe yönelim ve dışa yönelim problemleri açısından incelenmesi

Bu tez, 11-18 yaş aralığındaki ergenlerin algıladığı ebeveynler arası çatışma ile yeterlik, içe yönelim ve dışa yönelim problemleri arasındaki ilişki ve yordayıcılığı inceleme amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla birlikte, Çocukların Algıladığı Evlilik Çatışması Ölçeği'nin ergenler için geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılmıştır. Araştırmaya, 11-18 yaş arasındaki 479 ergen ve 229 ergenin annesi katılmıştır. Ergenler, Çocukların Algıladığı Ebeveynler arası Çatışma Ölçeğini, 11-18 Yaş Gençler için Kendini Değerlendirme Ölçeğini ve kişisel bilgi formunu; anneler ise O'leary ve Porter Evlilik Çatışması Ölçeği'ni doldurmuştur. Bulgulara göre, ergenlerin algıladığı ebeveynler arası çatışma ile toplam yeterlik arasında anlamlı bir ilişki gözlemlenememiştir. Ebeveynler arası çatışma ve ders dışı etkinlikler arasında pozitif ve anlamlı ilişki; sosyal yeterlik ve akademik başarı arasında anlamlı ve negatif ilişki olduğu görülmektedir. Ergenlerin algıladığı ebeveynler arası çatışma; etkinlik, sosyal yeterlik ve akademik başarının düşük düzeyde yordayıcısıdır. Ergenlerin algıladığı ebeveynler arası çatışma ile içe yönelim, dışa yönelim ve toplam problem arasında güçlü ve pozitif bir ilişki olduğu görülmektedir. Ebeveynler arası çatışma içe yönelim, dışa yönelim ve toplam problemlerinin yordayıcısı olduğu saptanmıştır. İncelemeler sonucunda, Çocukların Algıladığı Evlilik Çatışması Ölçeği'nin, 11-18 yaş aralığındaki ergenler için geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğu belirlenmiştir.
Psikolojik açıdan hayatın zorlukları karşısında dini inanç ve sabır: Nitel bir çalışma

Dini inanç sistemlerinin ve öğretilerinin tümünde inananlardan hayatın zorluklarına karşı tahammül etmeleri istenir. Bu tahammül sürecinde inananlar çeşitli şekillerde baş etme stratejileri geliştirmişlerdir. İslami kültürde inananlardan Allah'ın takdirine razı olmaları, başa gelen zorluklara sabretmeleri, haram ve yasakları terk etme ve ibadetlere devamlılık hususunda sebat ve ciddiyet göstermeleri beklenir. Bu çalışma, hayatın zorlukları karşısında Müslüman bireyin hangi psikolojik hallerden geçtiği merakıyla ortaya çıkmıştır. Dolayısıyla müslüman kültürde insanların hayatın zorluklarıyla nasıl başettikleri, bu insanların nasıl bir yas sürecinden geçtikleri, yaşanan bu zorluklar ve ardından gelen yas sürecinde sosyal destek sistemlerinin nasıl bir işlev üstlendiği sorularına cevap aranmıştır. Öncelikle hayatın zorlukları, yas tutma süreci, başa çıkma stratejileri ve İslami kültürde sabır olgusunun teorik altyapısı psikolojik bakışla detaylı bir şekilde incelenmiştir. Daha sonra alan araştırması yapılmıştır. Çalışma, nitel araştırma yöntemlerinden gömülü teori yaklaşımıyla hazırlanmıştır. Veriler, amaçlı örneklem metoduyla belirlenen insanların yaşadığı ve araştırmacının bizzat şahit olduğu travmatik olaylar ve sonrasında yaşanan tecrübelerin katılımlı gözlem yapılarak kayıt altına alınmasıyla elde edilmiştir. Ayrıca o travmatik olayları yaşayan veya o hadiselerden birinci derecede etkilenen insanlar ve yakınlarıyla yarı yapılandırılmış mülakatlar yapılmıştır. Elde edilen bütün veriler fenomenolojik analize tabi tutulmuştur. Çalışma sonunda başa çıkma ve sabır bağlamında bazı zorlanan insan tipleri ile karşılaşılmış, bir model önerisi olarak da sabra yolculuğun beş hali adını verdiğimiz bir çerçeve oluşturulmuştur. Sonuç olarak inanan insanların hayatın zorlukları karşısında bu hallerden geçeceği ve bu tiplerden birine bürüneceği iddiası ortaya konmuştur.
Ergenlerin zorba ve kurban davranışlarında birey, aile, akran ve okula ilişkin özelliklerin rolü: Bütüncül bir model önerisi

Zorbalık davranışı, güç ilişkilerinin olduğu ve gücü olan kişinin bu gücü istismar etme fırsatı bulduğu her durumda gözlenebilen önemli bir davranışsal ve toplumsal sorundur. Zorba ve bu zorbalığa maruz kalan kurban statüleri, ilgili literatürdeki başlangıç çalışmalarında birbirine zıt iki rol olarak tanımlanmasına karşın (ör. Olweus, 1978), son zamanlardaki çalışmalar bu iki statüyü belirleyen etmenlerin bazı noktalarda farklılaşmakla beraber örtüştüğünü de göstermektedir. Bu bağlamda araştırmamızın amacı, ergenlerde zorba ve kurban rollerini yordayan bireysel, ailesel, akranlara, okula ve öğretmene ait bazı niteliklerin bir model çerçevesinde ve sosyalleşmenin gerçekleştiği kültürel bağlama göre incelemektir. Araştırmanın Kuzey Kıbrıs örneklemini 544 (284 kız, 259 erkek), Türkiye örneklemini ise 509 ergen (270 kız, 239 erkek) oluşturmaktadır. Örneklemin yaş dağılımı Kuzey Kıbrıs'ta 13-18 (Ort. = 14.7, S = 1 .17), Türkiye'de ise 13-19 arasında değişmektedir (Ort.= 14.7, S = 1 .29). Her iki örneklem de ağırlıklı olarak orta sosyo-ekonomik düzeyden ve eğitim gören ergenlerden oluşmaktadır. Sosyo-ekonomik durum değişkeni ele alındığında anne babanın eğitim seviyesi yükseldikçe zorbalığın, azaldıkça zorbalığa maruz kalmanın arttığı görülmüştür. Cinsiyetler arasındaki karşılaştırmalar erkeklerin daha çok fiziksel zorbalık uygulayıp, aynı şekilde fiziksel zorbalığa maruz kaldığını, kızların ise daha çok ilişkisel zorbalık uygulayıp, aynı şekilde ilişkisel zorbalığa maruz kaldığını göstermiştir. Yaş grupları arasındaki farklar, zorbalık puanlarında 8. sınıfta, zorbalığa maruz kalma puanlarında ise 9 .-10. sınıf arasında bir artışa işaret etmiştir. Önerilen bütüncül modelin her iki örneklemde de zorbalık değişkenini açıkladığı ancak zorbalığa maruz kalma modelinin çalışmadığı görülmüştür. Her iki örneklemde de zorbalıkla ilişkili en güçlü bağlam okulun psikolojik çevresi olarak belirlenmiştir. Zorbalığa maruz kalmayla ilişkili yol analizleri her iki örneklemde de olumsuz öğretmen, ebeveyn ve akran niteliklerinin en belirgin riskler olduğunu ortaya koymuştur. Örneklemler arasındaki en belirgin fark ise Kuzey Kıbrıs örnekleminde olumlu ebeveyn niteliklerinin zorbalığı maruz kalmayı azaltan bir etmenken, Türkiye örnekleminde bu ilişkinin ortaya çıkmamasıdır.
Şiddet gören kadınlarda hedoni kapasitesi ve cinsel işlevle ilişkisi

Araştırmanın amacı 18-60 yaş arası şiddet gören kadınlarda hedoni kapasitisinin belirlenmesi ve cinsel işlevle ilişkisinin ortaya koyulmasıdır. Araştırma kapsamında şiddet gören 41 kadından oluş deney ve yine 41 katılımcıdan oluşan şiddet görmeyen kontrol grubuna Snaith-Hamilton Hoşnutluk Ölçeği ve Arizona Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma bulgularına göre aile içi şiddete maruz kalan kadınların hedoni puanları kontrol grubundan düşük, cinsel işlev puanları ise yüksek bulunmuştur. Bununla birlikte, deney grubunda yaş ile cinsel işlev puanı arasında doğrusal ve güçlü bir ilişki bulunurken, hedoni kapasitesi ile herhangi anlamlı bir ilişki tespit edilememiştir. Kontrol grubunda ise yaş ile hedoni ve cinsel işlev puanları arasında ters yönlü ilişkiler tespit edilmiştir.
Romantik ilişkisi olan üniversite öğrencilerinin sosyal medya kullanımı ve kişilik özelliklerinin ilişki doyumuna etkisi

Bu çalışmanın amacı, romantik ilişkisi bulunan üniversite öğrencilerinin ilişki doyum düzeyi ile sosyal medya kullanım alışkanlıkları ve beş faktör kişilik özellikleri arasındaki ilişkileri incelemektir. Beş faktör kişilik özellikleri ve sosyal medya kullanımı arasındaki ilişkiyi incelemek de araştırma amaçları arasında yer almaktadır. Sosyal medya ile ilişki doyumu arasındaki ilişkiye bakılırken sosyal medya kullanım sıklığı, süresi ve kullanım amaçları ele alınmıştır. Veriler 270'i kadın, 83'ü erkek olmak üzere 353 üniversite öğrencisi katılımıyla toplanmıştır. Yapılan araştırmada veri toplama aracı olarak Sosyodemografik Bilgi Formu, Beş Faktör Kişilik Ölçeği-Kısa Form, İlişki Doyum Ölçeği ve Sosyal Ağları Kullanım Amaçları Ölçeği kullanılmıştır. Gelişime açıklık, özdisiplin, dışadönüklük ve uyumluluk alt ölçeklerinden aldıkları puan düzeyi ile ilişki doyumu arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki, nevrotik alt ölçeğinden alınan puan düzeyi ile ilişki doyumu arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sosyal medya kullanım amaçları olan işbirliği, iletişim başlatma ve içerik paylaşma alt ölçeklerinden aldıkları puan düzeyi ile ilişki doyumu arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Özdisiplin alt ölçeği ve iletişimi başlatma alt ölçeği arasında negatif yönlü anlamlı, özdisiplin ve içerik paylaşma alt ölçeği arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Dışadönüklük alt ölçeği ve işbirliği alt ölçeği arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir.