turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de cezaevleri ve F tipi uygulaması

Çağdaş infaz sistemlerinin önemli bir kısmını oluşturan hürriyeti bağlayıcı cezaların uygulanması, hem insan haklan hem de hukuki olarak önem arz etmektedir. Bu nedenle özgürlükten yoksun bırakma cezasının uygulanması, uygulandığı yer, uygulanan kişiler ve uygulama şekli açısından, infazın amacına ulaşıp ulaşmamasında temel teşkil etmektedir. İnfaz sistemlerinin vazgeçilmez parçalan olan cezaevleri, bulunduklan toplumun şartlan doğrultusunda, güvenlik standartlan, hükümlülük ve tutukluluk durumu, mimari tipleri ve uyguladıklan infaz rejimi gibi nedenlerle, çeşitli şekillerde biçimlenmiştir. Modern infaz sistemlerinde cezanın amacının, suçluya acı ve ızdırap vermek yerine, onu yeniden toplumun çalışan, üreten ve uyumlu bir parçası haline getirmek olduğu düşünülürse, bu noktada cezaevlerinin önemi daha kolay anlaşılabilir. Tarih boyunca, hiçbir ülkede cezaevleri, sorunsuz çalışan kurumlar olmamıştır. Türkiye'de de bu konuyla ilgili pek çok sorun, çözülmeyi beklemektedir. Son yıllarda sorunların çözümüne yönelik bir takım çalışmalar yapılmasına rağmen, bu çabalar çağdaş infaz gereklerinin sağlanabilmesi anlamında yeterli değildir. Türkiye'de cezaevleri konusunda yapılan çalışmalarından birisi olan F tipi cezaevleri projesi, henüz çok yeni bir konudur. Bu uygulamanın, çağdaş infaz gerekleri ile cezaevi standartlarına uygun olup olmadığı, Türk infaz sisteminin ve cezaevlerinin sorunlarına ne gibi çözümler getirdiği, hala tartışılmaktadır.
Avrupa Birliği'ne giriş sürecinde ülkemiz yerel yönetimlerinde çevre politikası

öz Bu çalışmada, 'AB'ye Giriş Sürecinde Ülkemiz Yerel Yönetimlerinde Çevre Poliökası'nı' inceledik. Ülkemizde AB normlarına uygun yönde önemli çalışmalar yapılmaktadır. AB'nin çevre alanındaki standarttan ve direktifleri ülkemiz tarafından takip edilmekte ve bunlara uygun çalışmalar her kademede sürdürülmektedir, özellikle konumuz olması nedeniyle yerel yönetimlerde çevre konusu önemli bir yer tutmakta ve küreselleşen dünyada her geçen gün önemini daha da artırmaktadır. Anayasamızda da yer aldığı gibi 'herkes sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir'. 'Çevreyi geliştirmek, çevre sağlığım korumak ve çevre kirlenmesini önlemek devletin ve vatandaşların ödevidir'. İnsanla doğumundan ölümüne kadar sürekli birebir ilişki içerisinde olan yerel yönetimlere büyük görevler düşmektedir. Devlet Kalkınma Planlarında da AB normlarına uyma noktasında hassasiyet gösterilmekte ve yeni politikalar saptanmaktadır. Bu süreçte ülkemizde de doğaya ve çevreye saygılı sanayi oluşturulması gereği ve önemi vazgeçilmez bir zorunluluktur. Çevreye saygılı üretim yapmak üzere kurulan işletmeler çevreye duyarlı bir dünyanın oluşmasına yardımcı olmaları gerekmektedir. AB sürecinde bu ilkelere uygun hukuki düzenlemeler yapılmaktadır. Ancak yükselen endüstrileşmeye karşı daha ileri politikalar üretilmesi gereği de ortadadır. Günümüzün en önemli gündem maddesi çevreye saygılı üretim olmasıdır. Çevre insan eliyle kirletilmekte ve yine insan eliyle de bu kirlenmenin önlenebilmesi için yeni hukuksal düzenlemeler ve yeni politikalar üretilmesi gerekmektedir. AB'ye giriş sürecinde özellikle AB ülkelerinde uygulanabilirliği denenmiş, temiz teknolojilerin ve politikaların transferleri ülkemiz politikasıdır. Bu süreçte yerel yönetimlere önemli sorumluluklar verilmiştir. Özellikle kanalizasyon, arıtma tesisleri, düzenli çöp sahalarının oluşturulması, tehlikeli atıkların toplanması ve bertaraf , hava, su ve toprak kirliliğinin önlenmesi, evsel ve endüstriyel atıkların aza indirgenmesi ve bu teknolojilerin teşviki, alt yapı sistemlerinin oluşturulması, deniz kirliliğinin önüne geçilmesi yerel yönetimlerin görevleri olarak ortada durmaktadır. 'Kirleten öder 8 prensibi ile İşte bu kirliliklerin en aza indirgenmesi yerel yönetimlerin vazgeçilmez görevleri ve politikalarıdır. Bu çalışmamızda amaçlanan; son dönemlerde daha etkin konuma gelen yerel yönetimlerin taşıdığı sorumlulukların önemine vurgu yapmak ve AB sürecinde ayrıca planlanan yerel yönetimler reformu arifesinde çevrenin önemine parmak basmaktır. Ayrıca çevrenin korunması konusunda merkezin ve özellikle yerel yönetimlerin, kamunun ve gönüllü kuruluşların desteği alınmak suretiyle yeni politikalar üreterök, çevrenin bugün ve yarınlar İçin yaşanılabilir hale getirilmesidir. m
Belediyelerde 5018 Sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanun kapsamında iç denetim uygulamaları ve Edirne Belediyesi örneği

Günümüzde denetim kavramı tanımlarında kontrol, tahkik, inceleme, yoklama, teftiş, yenileme, muayene, gözlem, araştırma, sınama, gözetleme, gibi denetleme hizmetlerine ilişkin deyim ve kavramlar gelişigüzel kullanılmaktadır. Terminolojideki bu karmaşanın özündeterimlerin çoğu kez eş anlamlı olarak algılanıp, kullanılmasından ötürü ortaya çıktığı düşünülmektedir. Dolayısıyla, toplumsal platformda denetim faaliyetlerinin yürütülmesinde, yetkilerin belirlenmesinde büyük sıkıntılar ortaya çıkmaktadır. Bu çalışma kapsamında denetim türleri, denetim teknikleri, denetim standartları ve iç denetim hakkında bilgiler öncelikli olarak verilmiştir. Kamu kaynaklarının etkili kullanılması, hesap verilebilirlik ve mali saydamlığın sağlanması amaçlanarak 2003 yılında çıkarılan ve yürürlüğe giren 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol kanunu kapsamında kamuda iç denetim sisteminin kurulması ile ilgili düzenlemeler, yasa ile getirilen standartlar, denetim ve denetçilerin yetki ve sorumlulukları, içdenetimin yürütülmesi ve bu düzenlemelerin kamu kurumları açısından önemi ortaya konulmuştur. Dahası bu kanun çerçevesinde belediyelerde iç denetim biriminin kurulması, belediyelerin görev, yetki ve sorumlulukları, organları, iç denetim biriminin örgütlenmesi, içdenetim işleyişi, çalışma planları ve denetiminin yürütülmesi tanımlanmış; Edirne Belediyesi özelinde denetim ve iç denetim sisteminin kurulması, İç Denetim Biriminin görevleri, belediye bünyesinde görev yapan iç denetçilerin görev yetki ve sorumlulukları, denetim faaliyetlerininyürütülmesi, denetim uygulanması, raporlamaları ile birlikte, belediyelerde, denetim ve denetim sürecinde yaşanan sorunları ve bu sorunlar için çözüm önerileri ortaya konmuştur.
Kamu Hukuku açısından Kopenhag kriterleri

Bu çalışmada, günümüzde çağdaş demokrasilerin gereği olan Kopenhag Kriterlerinin ortaya çıkışı, Kriterler ve Kriterlere uyum için yapılması gereken çalışmalar üzerinde durulmuştur. Kopenhag Kriterleri, Siyasal bir birlik olma yolunda hızla ilerleyen ve Dünyadaki en önemli birlikteliklerden olan AB tarafından, aday ülkelerde, üyelik müzakerelerine başlamak için ön koşul olarak kabul edilmektedir. Çalışma, giriş ve dört bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde AB'nin tarihçesi, kurumlan ve Türkiye-AB ilişlölerinin gelişim süreci ele alınmıştır. Birinci bölümde Kopenhag kriterlerinin ortaya çıkışı ve kriterler ele alınmış ve Türkiye Kopenhag Kriterleri açısından incelenmiştir. İkinci bölümde Türkiye'ye adaylık statüsünün verildiği 1999 Helsinki Zirvesi ve Helsinki Zirvesi sonrası Kopenhag Kriterlerine uyum için yapılması gereken çalışmalara değinilmiştir. Üçüncü bölümde Kopenhag Kriterlerine uyum sürecinde AB'ye aday ülkeler için bir yol haritası niteliği taşıyan ve AB Komisyonu tarafından hazırlanan Katılım Ortaklığı Belgesinden ve Türkiye'nin Katılım Ortaklığı Belgesine uyum için kısa ve orta vadede yapması gereken çalışmalara değinilmiştir. Dördüncü bölümde ise Türkiye'nin Katılım Ortaklığı Belgesine karşılık olarak hazırladığı Ulusal Programa ve Ulusal Program çerçevesinde Kopenhag kriterlerine uyum sağlamak üzere mevzuatta yapılan değişikliklere değinilmiştir.
Kadınların insan hakları

İnsan haklan kavramı, teorik olarak bütün insanlara tanınması gereken bir haklar listesini ifade eder. Bu haklar, insanın doğuştan sahip olduğu dokunulmaz, devredilmez ve vazgeçilmez nitelikteki haklardır. Devletler hiçbir bir aynım gözetmeksizin herkesin insan haklarına saygı göstermek, korumak ve geliştirmek zorundadırlar. Kadın haklan, evrensel insan haklarının vazgeçilmez, aynlamaz ve bölünemez bir parçasını oluşturur. Ancak bu gerçeğe karşın, devletler ve uluslararası insan haklan örgütleri kadınların insan haklarının korunmasına gereken önemi vermemişler, kadınların insan haklarına yönelik ihlalleri önlemek için yeterli çabayı göstermemişlerdir. Uluslararası insan haklan hukukunun mevcut yapısı, kadınların insan haklarının korunmasını ve geliştirilmesini engellemektedir. Bu alandaki eksiklikler giderilmediği sürece kadınların insan haklan etkili bir şekilde korunamayacaktır. Kamusal alan / özel alan ayrımının aşılarak özel alanlarda işlenen ihlallerden dolayı devletin sorumluluğuna gidilmesi ve insan haklan alanındaki bütün etkinliklere cinsiyet perspektifinin dahil edilmesi bu alanda atılması gereken öncelikli adımlardır. Kadınların insan haklarının incelendiği bu çalışmanın ilk bölümünde genel olarak insan haklan incelenmiş, ikinci bölümde kadınların insan haklarına yönelik ihlaller değerlendirilmiş, üçüncü bölümde Birleşmiş Milletler Örgütü ve kadınların insan haklan ele alınmış, dördüncü ve son bölümde ise, uluslararası insan haklan hukukunun ve insancıl hukukun kadm perspektifinden analizi yapılmıştır.
Bir toplumcu belediyecilik örneği: Dünüyle bugünüyle Fatsa Belediyesi

Türkiye'de 1973- 1980 yılları arasında ortaya çıkan ve sınırlı bir süre yaşam alanı bulabilen toplumcu belediyecilik anlayışı, kendi dönemindeki yerel ve merkezi yönetim anlayışını derinden etkilemiştir. Bu belediyecilik anlayışının ortaya çıkmasında birçok faktör önemli etkide bulunmuştur. Dönem içinde büyük şehirlerde gecekondu hareketinin yavaş yavaş ortaya çıkması ve bu alanlarda yaşayan insanların oy davranışlarını değiştirmeleri, bu şehirlerde belediye yönetimine merkezi iktidardan farklı siyasal partilerin gelmesine yol açmıştır. Bu durum daha önce görülmeyen bir merkez-yerel çatışmasına dönüşmüştür. Ortaya çıkan bu mücadele alanı sonucunda yerel yönetimler merkezin ekonomik ve politik baskılarına maruz kalmıştır. Bu baskılardan kurtulma çabası içine giren yerel yönetimler ise, deneyimlerle ortaya çıkan bir belediyecilik anlayışı oluşturmuşlardır. Bu tezde ilk olarak, toplumcu belediyecilik anlayışı çerçevesinde Fatsa Belediyesi değerlendirilmiştir. Belediyenin kuruluşundan günümüze kadar geçen sürede yaşanan değişimler gözlemlenmeye çalışılmıştır. İkinci olarak, özellikle Ordu İlinin Büyükşehir Belediyesi statüsüne kavuşturulmasından sonra yaşanan süreç ile toplumcu belediyecilik dönemi arasındaki farklılıklar ve yaşanan dönüşüm açıklanmaya çalışılmıştır.
Tire ilçesinde arazi yetenek durumu ile kentleşme arasındaki ilişkiler ve bunun eğitim yönünden önemi

Çarpık, sağlıksız ve dengesiz kentleşme ülkemizde yaygın görülen ve olumsuz sonuçları tartışılan bir olgudur. Bu durumun ortaya çıkmasında karar vericiler, denetçiler ve halkın yeterli bilinç düzeyine ulaşmamış olması yatmaktadır. Kanunlar yetersiz olduğu gibi uygulamalarda çelişkilere sıkça rastlanmaktadır. Kentsel gelişme, kent nüfusunun ve fonksiyonlarının büyümesinde kaynaklanan gereksinimlerle ilgili kaçınılmaz bir durumdur. Ancak kentsel alanların kurulması ve gelişmesinde, sürdürülebilir kentleşme açısından yer seçimi büyük önem taşır. Yer seçiminde her türlü planlamada olduğu gibi arazi yetenek durumunun dikkate alınması gerekmektedir. Dikkate alınmaması durumunda sağlıksız ve dengesiz bir kentleşme ve buna bağlı sorunlar ortaya çıkacaktır. Başlangıçta Güme dağının eteklerine kurulan Tire kenti özellikle 20 yy' nın ikinci yarısından itibaren Küçük Menderes ovasına doğru gelişmiştir. Bu çalışmada Tire kentsel alanı ve çevresinin arazi yetenek durumu tespit edilmiştir. Buna bağlı olarak Tire'de kentsel gelişim ve arazi yetenek durumu arasındaki ilişkiler karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiş, varılan sonuca göre bazı öneriler sunulmuştur. Çalışma şekil, tablo ve haritalarla desteklenmiştir. Ayrıca elde edilen sonucun ve çözüm önerilerinin eğitim ile ilişkisi de değerlendirilmiştir.
Karşılaştırmalı su politikaları analizi: Ortaklık kavramı etrafında bir değerlendirme

sorunsalı ortaklık olarak suyu genel faydaya kamu hizmeti dolayımıyla açmanın su politikalarında erozyona uğrayan eşitlikçi momenti geri kazandırıp kazandıramayacağını sorusudur. Bu bağlamda tezin teorik alt yapısı Antonio Negri ve Michael Hardt'ın ortaklık kavramına dayanmaktadır. Su konusu ise hem ortaklığın kendisi hem de ortaklık politikalarının farklı analiz seviyelerinde test edildiği bir ölçek olarak düşünülmüştür. İlk bölümde, su kaynakları ve su hizmetlerinin nasıl bir ortaklık üretimi olarak değerlendirilebileceği tartışılmış ve ortaklığın kamu hizmetiyle bağı kurulmuştur. İkinci bölümde suyun siyasi, kültürel ve iktisadi değerine bakılmıştır. Üçüncü bölümde su kaynakları ve hizmetlerine dair temel siyasal yaklaşımlar ve mevcut su politikası paradigmaları incelenmiştir. Dördüncü bölümde küresel ve ulus altı aktörlerin ve şirketlerin su politikaları tespit edilmeye çalışılmıştır. Beşinci bölümde küresel aktörlerlerle etkileşim içinde olan ve su gündemini belirleyen Büyük Britanya, ABD, Fransa ve Almanya gibi kendilerine özgü su politika modelleri oluşturmuş ülkelerin yine tarihsel dinamikleri içinde geliştirdikleri su politikaları Türkiye örneğiyle birlikte incelenmiştir. Bunlardan elde edilen veriler doğrultusunda ortaklık ile kamu hizmetinin birbirine en çok yaklaştığı durumlarda suya erişimdeki eşitsizliklerin de en aza indiği sonucuna varılmıştır.
Son yasal düzenlemeler ışığında büyükşehir yönetimi ile güvenlik ve zabıta hizmetleri

'Son Yasal Düzenlemeler Işığında Büyükşehir Yönetimi İle Güvenlik ve Zabıta Hizmetleri ' başlığını taşıyan tezimiz dört bölümlerden oluşmaktadır. Birinci bolümde, genel olarak büyükşehir kavramı, büyükşehir yönetim modelleri, dünyadaki önemli büyükşehir örneklerini inceledikten sonra ülkemizdeki büyükşehir yönetiminin gelişimini ve büyükşehir yönetiminin Türk idari yapısındaki yerinden bahsedeceğiz. İkinci bölümde, ilk mahalli secimde uygulanacak olan 6360 sayılı kanun ve büyük şehirleri ilgilendiren diğer kanunlar çerçevesinde, büyükşehir belediyelerinin; örgütsel yapıları, hizmet alanları, görev ve sorumlulukları, mali yapıları, alt birimlerle olan ilişkileri, büyükşehir ilçe yönetimi ve büyükşehir koordinasyon merkezleri Alt Yapı Koordinasyon Merkezi ve Ulaşım Koordinasyon Merkezini inceleyeceğiz. Üçüncü bölümde ise tezimizin esas konusu olan 6360 sayılı kanunun, yerel yönetimlere getirdiği yeniliklere, yeni kurulacak olan Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığına, kapatılacak olan İl özel İdareleri, köy ve belde belediyelerinin durumlarına ve yeni kanuna eleştirilere değineceğiz. Dördüncü bölümde ise Avrupa Kentsel Şartı çerçevesinde büyük şehirlerdeki güvenlik, kent güvenliği ve özellikle zabıtaların görev ve yetkilerinden bahsedeceğiz. 6360 sayılı Kanunun getirdikleri, uygulamada karşılaşılması muhtemel bazı sorunlar ve çözüm önerileriyle birlikte ele alınarak, eleştirilere de değinilerek bir değerlendirme yapılarak tezimiz bitirilmiştir. Dünyada yaşanan hızlı nüfus artışı ve göçler ile ortaya çıkan aşırı şehirleşme ülkemizde de yaşanmaktadır. Nüfusunun hızla artması ve bunların büyük kısmının yaşamını şehirlerde sürdürmeyi tercih etmesi, şehirleşme sorununa bir de büyükşehirler sorununu eklemiştir. Bu nedenlerle, yerel yönetimlerle ilgili birçok kanun çıkarılmıştır. 6360 sayılı kanun ile büyükşehir olan illerde küçük yerel yönetim birimleri birleştirilerek, etkili ve aktif bir büyükşehir yönetimi planlanmıştır. İl özel idarelerinin kaldırılması ile valinin, yani merkezi idarenin yetkileri azaltılarak yerelleşme ve yerel demokrasinin gelişmesi için büyük bir adım atılmıştır.
Türk kamu yönetiminin sorun alanlarından biri olarak afet yönetimi ve karşılaşılan sorunlar -1999 Marmara Depremi örneği-

İnsan yaşamına, sosyal yaşamın esenliğine, sahip olunan mal varlıklarına ve çevreye zarar veren doğal veya teknolojik olağandışılıklar olarak tanımlanan aletler, doğa veya insan kaynaklıdır. Doğal afetler seller, depremler, çığlar, kasırgalar vb. doğa kaynaklı afetleri kapsarken, İnsan kaynaklı afetler endüstriyel ve nükleer kazalar, yangınlar, vb. insanların yol açtığı afetleri kapsamakladır. Afetlerin bireyler ve toplumlar üzerindeki etkilerinin sona ermesi günler, aylar hatta yıllar alabilmektedir. Afetler sosyal yaşamın kesintiye uğramasına, insan yaşamı ve mal varlıklarının zarar görmesine neden olur. Afetlerin kısa ve uzun dönemli etkileri fiziksel, psikolojik ve/veya sosyal nitelikli olabilmektedir. Son zamanlara kadar, toplumların afetlere bakışı XIX. yüzyılın başlarında insanların hastalıklara bakışı gibiydi. Öngörülemeyen, istenmeyen ve gündelik yaşamın bir parçası olan kaçımlamaz risk. Bilimsel ilerlemeler afetlerin büyük oranda önlenebileceğini göstermektedir. Hastalıklara karşı mücadelede olduğu gibi afetlere karşı mücadelenin de toplumu oluşturan her birey/her kurumun katılımıyla birlikte gerçekleştirilmesi gerekir. Türkiye, tarihi boyunca, sık sık beklenmeyen ölümlere, yer alanmalara ve mal kayıplarına yol açan doğal ve insan kaynaklı afetler geçirmiştir. Türkiye'de mevcut afet yönetimi sisteminin yeniden düzenlenmesi gerekmektedir. Oluşturulacak yeni bir afet yönetimi sisteminin başarısı büyük oranda hükümetlerin her düzeydeki ve özellikle yerel düzeydeki örgütler ile özel sektörün aktif katılımlarına bağımlı olacaktır. Bu çalışma; kavramsal çerçeve, afet yönetimi, Türkiye'de afet yönetiminin örgütlenmesi, Türkiye'de afet yönetiminde karşılaşılan sorunlar, ampirik çalışma ile sonuç ve öneriler olmak üzere altı bölümden meydana gelmektedir. İlk bölümde afet, kriz, acil durum, beklenmedik olay, tehlike ve diğer ilgili kavramlar ile bu kavramlar arasındaki ilişkiler anlatılmaktadır. İkinci bölümde 'Afet Yönetimi' başlığı altında afet öncesi, afet anı ve hemen sonrası ile afet sonrası safhaları ele alınmaktadır. Üçüncü bölümde, 'Türkiye'de AfetYönetiminin Örgütlenmesi' başlığı altında Türkiye'de merkezi ve yerel düzeydeki afet yönetimi örgütlenmesi ele alınmaktadır. Dördüncü bölümde, Türkiye'de meydana gelen afetlerde karşılaşılan sorunlar ele alınmaktadır. Araştırmanın ampirik çalışma kısmı olan beşinci bölüm; araştırma ile ilgili gene bilgiler, yöntem, bulgular ve yorumlar olmak üzere üç alt bölümden meydana gelmiştir. Sonuç ve öneriler bölümünde ise, gerek teorik gerekse ampirik çalışma kısımlarından elde edilen sonuçlar belirtilmiş ve afet yönetimi ile ilgili önerilerde bulunulmuştur. III
In terms of demographical variables, contribution of recruitment with competecy-based interview to reduce manpower turnover rate

Bu araştırma, demografik değişkenler açısından yetkinlik bazlı mülakat ile işe alımın turnover azaltılması konusundaki katkısını doğrudan satış alanında faaliyet gösteren bir şirket üzerinde incelemek amacıyla hazırlanmıştır. Amaç doğrultusunda doğrudan Satış Alanında faaliyet gösteren yetkinlik bazlı mülakat yapılarak işe alınan 109 çalışanı araştırmaya alınmıştır. Elde edilen veriler bilgisayar ortamında SPSS 17.0 programı aracılığı ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda; çalışanların işe devam ve işten ayrılma durumları üzerinde demografik özelliklerinin etkisinin olmadığı, yetkinliklerinden ise sadece liderlik/koçluk yetkinliğinin işe devam üzerinde anlamlı etkisinin olduğu belirlenmiştir. Diğer bir ifade ile turnovere demografik değişkenlerin katkısının olmadığı, yetkinlik bazlı mülakat sonucunda da liderlik/koçluk yetkinliği dışındaki yetkinliklerin katkı sağlamadığı belirlenmiştir.
Türk siyasal hayatında yöneten sağın bölünmesi: 1990'lı yıllarda Anavatan Partisi ve Doğru Yol Partisi karşılaştırmalı analizi

1983 sonrası ANAP ve DYP Türkiye'de siyasal yelpazenin şekillenmesinde önemli belirleyici siyasal partiler olmuştur. 1983 yılından sonra benzer tabanı temsil eden iki sağ parti olarak DYP ve ANAP'ın iktidar mücadelesi yolunda rekabeti başlamış; ancak 1983 seçimlerine DYP girememiştir. 1987 yılında siyaset yapma yasağı kalkan Süleyman Demirel'in DYP genel başkanı olmasıyla birlikte, rekabet daha belirgin hale gelmiş, siyaset sahnesinde iki büyük yöneten sağ parti yer almıştır. Böylece Türk siyasal hayatında, birbirine bu kadar yakın görünen, aynı kulvarda olan, yakın oylar alan, kendini merkezin sağında konumlandıran iki sağ parti, iki rakip parti görünümü vermiştir. 1990'lı yıllar, yöneten sağın ikiye bölündüğü, birbirleriyle ve alternatif sağ partilerle mücadele halinde oldukları, siyasal istikrarsızlığın ön planda olduğu bu nedenle 12 yılda 11 hükümetin kurulduğu bir dönem olmuştur. 1990'lı yıllarda tek başına yöneten sağ partilerin devamı olan ANAP ve DYP, koalisyonel yöneten sağ partiler haline gelmiştir. Bu çalışma, 1990'lı yıllarda Türkiye'de aynı kulvarda, benzer ideolojide olan, sağ seçmen tabanını paylaşan ANAP ve DYP'yi; ideolojik temelleri ve konumu, örgütsel yapısı, milletvekili kadroları, liderleri, seçmen tabanı, parti belgeleri, söylem ve politikaları gibi değişkenler dikkate alınarak benzerlikleri ve farklılıkları üzerinden karşılaştırmayı amaçlamıştır. 1990'ların başında merkezi eğilimler güçlüyken, 1990'ların sonunda doğru ANAP ve DYP'nin toplam oyunun her seçim azaldığı, hatta 1999 seçimlerinden sonra siyasal yelpazenin parçalanarak siyasette bir merkezin kalmadığı, 2002 seçimlerinde merkezin başka bir forma dönüşerek tekrar bir araya geldiği görülmüştür. Çalışmada, kuruldukları dönemin konjonktürüne bağlı olarak iki siyasal parti arasında bazı farklılıklar olduğu görülmüştür. İki partinin ideolojilerinde bazı farklılıklar olduğu, temsil ettikleri sosyal sınıfın farklılaştığı ve farklı bir siyasal coğrafyaya yayıldıkları görülmüştür. Ancak 1990'larda bu farkın kapanmaya başladığını söylemek mümkündür. 1990'larda yöneten sağın bölünmüşlüğünün, düşman kardeşler görünümlerinin, bu uzlaşılmaz tutumdan kaynaklanan siyasal istikrarsızlık ve bunun doğurduğu ekonomik, sosyal ve toplumsal sorunların; iki partinin gerek içsel, gerek karşılıklı gerekse de ülkenin genel yönetimindeki tutumlarla yüksek ilişkili olduğu iddiaları yaygındır.
Kent yaşamında barınma hakkı

İnsan tarihsel bir varlıktır. İnsan hakları kavramı, insanlık tarihi kadar eskidir. Bu çalışmada, insan hakları kavramı ve konut hakkı, insanın değerinin bilgisi ve sosyal devletle olan ilişkisinin ışığında ele alınacaktır. Bu çalışmanın sonunda, konut hakkı ve yurttaş hakları arasında güçlü bir ilişki olduğu da gösterilecektir.
Impact of planning and urban factor on urban water management the case of Ankara

oz PLANLAMA KURUMLARININ KENTSEL SU YÖNETİMİ ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ: ANKARA ÖRNEĞİ Türker, Pınar Aypek Yüksek Lisans, Kentsel Politika Planlaması ve Yerel Yönetimler Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Korel Göymen Mayıs 1998, 218 Sayfa Bu çalışma kentsel su yönetimi sorununu kentleşme sürecinin bir parçası olarak ele almakta ve kentsel su sunumunda etkenlik, sorumluluk taşıma ve eşitlik kriterlerine ulaşmada planlama ve kent aktörlerinin etkisini incelemektedir. Bu çerçevede, Türkiye'de kentsel su sunumu mekanizmaları, değişik kentleşme özellikleri gösteren dört dönemde, değişen planlama kurumlan ve tüketici davranışları çerçevesinde incelenmektedir. Dolayısıyla kentsel su sunumunda doğrudan işleve sahip kurumlar birincil aktörler; planlama kurumlan ve tüketiciler gibi su sunumunu dolaylı olarak etkileyen kurumlar ise ikincil aktörler olarak tanımlanmaktadır. Çalışmanın amacı kentsel su yönetiminde ikincil aktörlerin önemini vurgulamaktır. Aynca, kentsel su yönetiminde ayırdedici özelliklerinden dolayı Ankara şehri daha kapsamlı bir analiz içerisinde ele alınmaktadır. Sonuç olarak, bu çalışma Türkiye ve Ankara özelinde sadece birincil aktörleri içeren organizasyon yapılarının ikincil aktörlerin etkisi nedeni ile hedeflenen üç kritere ulaşamayacağı sonucuna varmaktadır. Dolayısıyla kentsel su sunumunun kentsel yönetimin parçası olarak ele alınması ve yeni yapılanmaların kentsel gelişme mekanizmaları içinde düşünülmesi gerekliliği vurgulanmaktadır.