turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çatışma çözme ve akran arabuluculuğu eğitiminin 10. sınıf lise öğrencilerinin problem çözme becerileri ve akran ilişkileri üzerindeki etkisi

Bu araştırmada, 'Çatışma Çözme ve Akran Arabuluculuk Eğitimi' nin lise onuncu sınıf öğrencilerinin problem çözme becerileri ile akran ilişkilerine olan etkisi incelenmiştir. Araştırmanın amacı, iki yönlüdür: Çatışma Çözme ve Akran Arabuluculuk Eğitimi'nin lise öğrencilerinin problem çözme becerileri ile akran ilişkilerini ölçmektir. Araştırma, Manisa İli Yunusemre İlçesi'nde yer alan Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı iki ortaöğretim kurumunda 2014- 2015 Eğitim-Öğretim Yılı'nda gerçekleştirilmiştir. Araştırmada ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın bağımsız değişkeni, 'Çatışma Çözme ve Akran Arabuluculuk Eğitim Programı'; bağımlı değişkenleri ise, öğrencilerin problem çözme becerileri ve akran ilişkileridir. Çatışma Çözme ve Akran Arabuluculuk Eğitim Programı öncesi ve sonrasında deney ve kontrol gruplarına, Kaner (1998) tarafından geliştirilmiş olan Akran İlişkileri Ölçeği ile Heppner (1982) tarafından geliştirilen Problem Çözme Envanteri uygulanmıştır. Bu eğitim programı dört kısımdan ibarettir: Kişiler arası anlaşmazlıkların nedenleri ve bunların anlaşılması, iletişim becerilerinin kazandırılması, öfke kontrolü becerilerinin kazandırılması ve kişiler arası çatışmaların yapıcı ve barışçıl bir şekilde çözülmesi becerileri. 14 etkinlikten oluşan eğitim programı, haftada birer saat olmak üzere on dört hafta boyunca deney grubunda yer alan öğrencilere uygulanmıştır. Kontrol grubuna ise herhangi bir eğitim verilmemiştir. Araştırmaya ilişkin veriler, 2014- 2015 Eğitim-Öğretim Yılı'nda Manisa İli'nde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı iki lisenin onuncu sınıf öğrencilerinden (62 öğrenci) elde edilmiştir. Araştırmadan elde edilen verilerin istatistiksel analizi SPSS 15 for Windows programı kullanılarak yapılmıştır. Deney ve kontrol grubunun problem çözme becerileri ile akran ilişkileri arasında anlamlı farkın olup olmadığını test etmek amacıyla Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ile T Testi uygulanmıştır. 14 saatlik eğitim programının ardından, deney grubunda yer alan her bir öğrenci, bir kız bir erkek olmak üzere, birer hafta boyunca arabuluculuk görevini üstlenmiştir. Bu şekilde, sınıf ortamında ortaya çıkan anlaşmazlık ve çatışmaların yapıcı ve barışçıl bir şekilde çözümü amaçlanmıştır. Sınıfta yaşanan bir anlaşmazlık ve çatışma durumunda, öğrenciler idareye ya da öğretmenlere sorunu iletmek yerine, arabulucu öğrencilerin desteğini alarak çözmeyi denemişlerdir. Yapılan analizler sonucunda, Çatışma Çözme ve Akran Arabuluculuk Eğitimi alan deney grubu öğrencilerinin problem çözme becerilerinde, kontrol grubu ile karşılaştırıldığında genel olarak deney grubu lehine anlamlı fark saptanmıştır. Genel akran ilişkilerine bakıldığında ise; öğrencilerin ön test-son test puanlarında anlamlı bir fark olmamakla birlikte, kontrol grubuna göre anlamlı bir farklılık olduğu görülmektedir.
Duygusal güvenlik ve aile iletişim kalıpları ile genel psikopatoloji düzeyi arasındaki ilişki: Prefrontal işlevlerin aracı rolü

Bu çalışmanın amacı, bireylerde çocukluk çağında oluşmuş olan duygusal güvenlik algısı ve aileleri tarafından benimsenen aile iletişim kalıplarının genel psikopatoloji düzeyi ile olan ilişkisinde prefrontal işlevlerin aracı rolünün olup olmadığını incelemektir. Araştırmanın örneklemini 18-40 yaş aralığındaki 282 yetişkin oluşturmaktadır. Araştırmada bireylerin geçmişşte edindikleri duygusal güvenlik algısı, aile iletişim kalıpları, şu anki prefrontal işlev düzeyleri ve genel psikopatoloji düzeyleri değerlendirilmiştir. Bu amaçla Duygusal Güvenlik Ölçeği, Aile İletişim Kalıpları Ölçeği, Kişilerarası Nörobiyoloji Temelli Prefrontal İşlevler Ölçeği, Kısa Semptom Envanteri ve demografik bilgi formu kullanılmıştır. Araştırma bulguları, aile iletişim kalıplarından uyum yöneliminin artmasıyla genel psikopatoloji düzeyinin de arttığına işaret etmektedir. Bunun yanı sıra, prefrontal işlev düzeyinin ve aile iletişim kalıplarından diyalog yöneliminin artmasıyla genel psikopatoloji düzeyinde azalma gözlenmektedir. Sınanan yapısall eşitlik modelinin, çalışma örnekleminde, analizin önerdiği bir ilişki dahil edilmesiyle temsil edildiği bulgusuna ulaşılmıştır. Analiz sonucunda anlamlı olan son modelin bulgularına göre, aile iletişim kalıpları ve genel psikopatoloji düzeyi ilişkisine prefrontal işlevlerin aracılık ettiği; ancak duygusal güvenlik algısı ile genel psikopatoloji düzeyine prefrontal işlevlerin aracılık etmediği görülmüştür. Bunun yanı sıra, önerilen modelde duygusal güvenlik algısı ve aile iletişim kalıplarının birlikte artış veya azalış gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Buna göre, duygusal güvenlik algısındaki artış, aile iletişim kalıplarındaki artış ile birlikte diyalog yönelimi alt boyutunun düşüşü ile genel psikopatoloji düzeyinin düşmesini yordamaktadır ve prefrontal işlev düzeyi bu modele çeşitli yollarla aracılık etmektedir. Analizin önerdiği ilişkilendirmeler doğrultusunda iyileştirmeler uygulanmış olan alternatif modelin çalışma örneklemine daha iyi uyum gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Sınanan modelin işaret ettiği doğrudan ve dolaylı ilişkilerin ilgili yakın temalı alanyazınla tutarlı olduğu görülmüştür. Araştırma bulguları, geçmişşe yönelik erken dönem ailesel faktörlerin yetişkin dönem genel psikopatoloji düzeyine olan katkısının belirlenmesine yardımcı olarak koruyucu/önleyici müdahale programlarına ışık tutabilir. Böylece, anksiyete, depresyon, olumsuz benlik, somatizasyon ve hostilite gibi psikopatolojilerin yaygınlığı azaltılabilir.
Bir kamusal alan örneği olarak Konak Meydanı'nın mekan kullanımı açısından incelenmesi

Bu tez çalısmasında bir kamusal alan örnegi olarak Konak Meydanı çerçevesinde insan mekan ilişkileri ele alınmıstır. Bilissel haritalama, görüsme ve anket yöntemleri ile mekansal temsiller ve anlamlar, mekansal davranıs konuları çerçevesinde 45 kadın ve 36 erkek olmak üzere toplam 81 kisiden bilgi toplanmıs ve değerlendirmeler yapılmıstır. Arastırmamızdan elde edilen veriler, Konak Meydanı gibi önemli bir merkezi alanın kullanımı ile temsili arasındaki paralellikler ile mekansal estetigin imgelenebilirlik üzerindeki önemli etkileri hakkında bilgiler sağlam ıstır. Bunun yanı sıra Konak Meydanı'nın kamusal alan islevini maskeleyen kimi tasarım niteliklerini ortaya koymustur. Böylesi bilgiler ile kentyasamına daha uygun açık kamusal alan tasarımları ortaya koymak mümkün olacaktır.
The effect of locus of control and attribution processes on coping style of victims of mobbing

Bu çalışmanın amacı psikolojik taciz mağdurlarının kullandıkları baş etme stratejilerini etkileyen faktörleri araştırmaktır. Çalışmanın değişkenleri kontrol odağı, ve mağdurun psikolojk taciz nedenini kendisine, psikolojik taciz uygulayıcısna veya organizasyona atfetmesi olarak atıf şeklidir. Çalışmanın bağımlı değişkeni, baş etme stratejileridir. Çalışmaya 160 psikolojik taciz mağduru katılmıştır. Analiz sonuçlarına göre kontrol odağının, psikolojik taciz mağdurlarının kullandıkları baş etme stratejisi üzerinde bir etkisi bulunmuştur. Buna göre, iç kontrol odağı sahibi olan kişiler problem odaklı baş etme stratejisini daha fazla kullanırlar. Psikolojk taciz nedenini kişinin kendisine, psikolojik taciz uygulayıcısna veya organizasyona atfetmesi mağdur tarafından kullanılan baş etme stratejisini yordamamıştır. Bulgular çalışmanın güçlü ve zayıf yönleriyle beraber tartışılmış ve gelecek çalışmalar için tavsiyeler verilmiştir.
Genç erişkinlerde bağlanma stilleri ve dürtüsellik düzeyleri ile yeme bağımlılığı arasındaki ilişkisinin incelenmesi

Araştırmanın amacı genç erişkinlerde bağlanma stilleri ve dürtüsellik düzeyleri ile yeme bağımlılığı arasındaki ilişkisinin incelenmesidir. Bilgilerimiz doğrultusunda belirlenen değişkenlerin bir arada olduğu bir araştırma daha önce yapılmamıştır ve bu konuda literatür boşluğunu doldurmak hedeflenmiştir. Araştırmanın örneklemine, 2016- 2017 öğretim yılında Haliç Üniversitesinde ve İstanbul Kültür Üniversitesinde öğrenim gören 300 öğrenci katılmıştır. Kişiler rastgele bağımsız olarak seçilmiştir. Araştırmaya katılan genç erişkin üniversite öğrencilerine; bağlanma stillerini belirlemek amacıyla 'İlişki Ölçekleri Anketi', dürtüsellik düzeylerini belirlemek amacıyla 'Barratt Dürtüsellik Ölçeği', yeme bağımlılığı tanısı koymak için 'Yale Yeme Bağımlılığı Ölçeği' uygulanmıştır. Çalışmanın veri analizinde SPSS for Windows 22,0 programı kullanılmıştır. Tanımlayıcı istatistiksel olarak yüzde ve sayı yöntemleri değerlendirilme işleminde kullanılmıştır. İki bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında t-testi, ikiden fazla bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında Tek yönlü Anova testi kullanılmıştır. Çalışmanın sürekli değişkenleri arasında pearson korelasyon analizi yapılmıştır. Çalışmada temel olan yeme bağımlılığını etkileyen faktörünün belirlenmesine yönelik Forward Stepwise Lojistik regresyon analizi uygulanmıştır. Araştırmanın önemli sonuçları, genç erişkin üniversite öğrencilerinin önemli bir kısmında yeme bağımlılığı bulunmuştur(%21,7). Yeme bağımlılığı ile cinsiyet arasında anlamlı ilişki bulunmamıştır. Yeme bağımlılığı olan bireylerde, bağlanma stili alt boyutlarından olan saplantılı bağlanma stilinin daha fazla olduğu tespit edilmiştir. Yeme bağımlılığı olan bireylerde, motor dürtüsellik ve toplam dürtüsellik skorlarının daha yüksek olduğu görülmüştür. Yeme bağımlılığı ifadesi için saplantılı bağlanma stilleri ve dürtüsellik toplam skorlarının önemli yordayıcı olduğu görülmüştür. Üniversite öğrencilerinde yeme bağımlılığı önemli ölçüde bulunmaktadır. Yeme bağımlılığı, bağlanma stilleri ve dürtüsellikle ilişkili bulunmaktadır.
Ön ergenlik döneminde üstün zekalı öğrencilerin empati eğlimlerinin normal gelişim sergileyen öğrencilere göre incelenmesi

Bireyin kendini karşısındaki kişinin yerine koyarak onun duygu ve psikolojik durumunu hissetme ve anlama becerisi olarak belirtilen empati yeteneği, sadecekarşısındaki kişinin duygularını anlama yeteneği değil aynı zamanda bu duyguları ifade edebilme becerisi olduğu da söylenmektedir. Sosyal varlık olan insanın sağlıklı iletişim ve etkileşim kurması için gerekli olan empati becerisi son zamanlarda sık sık araştırılan ve tartışılan bir konu halindedir. Bu çalışmanın ana amacı da ön ergenlik döneminde üstün zekalı öğrencilerin empati eğilimlerinin normal gelişim sergileyen öğrencilere göre karşılaştırılmasıdır. Empatiduygusu, kişilerarası iletişim ve olumlu ilişkilerde önemli rol oynamaktadır. Birdenbire gelişemeyen empati duygusunun bu gelişim sürecinde aile, okul ve yakın çevrenin etkisi büyüktür. Bu çalışmada da öğrencilerin empati düzeyleri onların bazı demografik özellikleri ile de karşılaştırılmıştır. Araştırma Türkiye'nin İstanbul ilinde eğitim almakta olan 12-14 yaş aralığındaöğrencilerle yapılmıştır. Bu araştırmada tarafımdan tertiplenen Demografik Soru Formu ve 2010 senesindeKaya ve Siyez tarafından geliştirilmiş olan Ka-Si Ergenlerde Empatik Eğilim Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda üstün zekalı öğrencilerin empati eğilimlerinin normal gelişim gösteren öğrencilere göre anlamlı şekilde yüksek olduğu görülmüştür.
Psikolojik iyi oluş yordayıcısı olarak dindarlık, evlilik doyumu ve problem çözme

Bu çalışmada evli bireylerin psikolojik iyi oluş düzeyleri ile evlilik doyumu ve evlilikte problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Mardin ili Midyat ilçesinde yaşayan rastlantısal yöntemle seçilmiş olan 45 evli Arap çift, 43 evli Süryani çift, 37 evli Kürt çift ve 14 evli Türk çift toplamda 139 çift oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak 'Kişisel Bilgi Formu', 'Evlilik Doyumu Ölçeği', 'Evlilikte Problem Çözme Ölçeği ve ' Psikolojik İyi Olma Ölçekleri' kullanılmıştır. İlişkisel tarama modeline uygun olarak yürütülen çalışmada elde edilen verilerin normal dağılıma uygunluğunun analiz edilmesi için Kolmogorov-Smirnov testi ve histogram grafiklerinden yararlanılmıştır. Katılımcıların evlilikte problem çözme, evlilik doyumu ve psikolojik iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkileri incelemek amacıyla Spearman'ın Sıra Korelasyon Katsayısı kullanılmıştır. Ayrıca katılımcıların evlilik doyumu, evlilikte problem çözme ve psikolojik iyi olma düzeylerinin demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek amacıyla Mann Whitney U testi ve parametrik olmayan tek yönlü varyans analizi yöntemi olan Kruskal Wallis H testi tekniği kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda katılımcıların psikolojik iyi olma düzeyleri ile evlilikte doyumu ve evlilikte problem çözme becerileri arasında pozitif yönde anlamlı ilişki olduğu bulunurken, psikolojik iyi olma, evlilik doyumu ve evlilikte problem çözme düzeyleri ile dindarlık düzeyleri arasında ilişki olmadığını saptanmıştır. Öte yandan katılımcıların evlilikte problem çözme becerilerinin aylık gelirlerine göre; evlilik doyumu düzeylerinin etnik köken, yaş, gelir, eğitim düzeyi, evlilik süresi ve evlenme biçimine göre; psikolojik iyi olma düzeylerinin ise etnik köken çocuk sayısı ve gelir düzeyine göre farklılaştığı saptanmıştır.
The social construction of gender: How do we perceive different gender expressions

Toplumsal cinsiyet ve toplumsal cinsiyetle ilgili konular biyolojik cinsiyetle olduğu gibi birbirleriyle de karıştırılmaktalar. Toplumsal cinsiyetle ilgili konularda yapılan çalışma sayısı artsa da bu konu hala önemini korumaktadır. Bu çalışmanın amacı, kadınların ve erkeklerin cinsiyet uyumlu, cinsiyet uyumsuz ve androjen erkeklere ve kadınlara nasıl tepki vereceğini araştırmaktır. Alan yazındaki birçok çalışma, feminen/kadınsı erkeklere karşı olan olumsuz tutumlar üzerine odaklanmaktadır. Ancak bu çalışma, farklı cinsiyet ifadelerine olan tepkileri ve insanların biyolojik cinsiyetleri göz önünde bulundurarak farklı cinsiyet ifadelerini nasıl algılayacaklarını araştırarak alan yazını geliştirmeyi amaçlamaktadır. Buna göre, (1) kadınlar ve erkekler maskülen/erkeksi kadınları feminen/kadınsı kadınlara ve androjen kadınlara göre daha olumsuz olarak değerlendirileceği; (2) erkekler ve kadınlar, feminen/kadınsı erkekleri maskülen/erkeksi erkeklere ve androjen erkeklere göre daha olumsuz olarak değerlendirileceği; (3) erkekler feminen/kadınsı erkekleri kadınlara göre daha olumsuz olarak değerlendirileceği beklenmiştir.
Maneviyat ve ödomanik iyi oluş arasındaki ilişkide bilgeliğin aracılık rolü

Bu araştırmanın esas amacı maneviyatın ödomanik iyi oluşu yordamasında bilgeliğin aracılık rolünün test edilmesidir. Araştırma, deneysel olmayan nicel yöntem desenlerinden olan ilişkisel tarama modeli ile hazırlanmıştır. Veri toplama araçları olarak Maneviyat İfadeleri Envanteri, Bilgelik Gelişim Ölçeği ve Ödomanik İyi Oluş Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Orta Karadeniz Bölgesi'nde yer alan bir üniversitede çeşitli fakülte ve bölümlerde öğrenim görmekte olan, uygun örneklem yoluyla seçilmiş 17 45 yaş aralığındaki 593 (336 kadın, 257 erkek) katılımcı oluşturmuştur. Elde edilen veriler IBM SPSS 23 ve IBM AMOS 24 programları aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırmanın hipotezleri ve yordayıcılıklar yapısall eşitlik modeli ile incelenmiştir. Değişkenler arası ilişkiler Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu ile incelenmiştir. Değişkenleri cinsiyet açısından incelemek için bağımsız örneklemler t-testi kullanılmıştır. Değişkenler arası ilişkiler incelendiğinde maneviyat, bilgelik ve ödomanik iyi oluşun pozitif yönde anlamlı ilişki gösterdikleri, maneviyat ve bilgeliğin ödomanik iyi oluşu anlamlı bir şekilde yordadığı bulunmuştur. İlaveten, araştırma sonuçları bilgeliğin maneviyat ve ödomanik iyi oluş arasında kısmi aracılık rolü yaptığını göstermiştir. Araştırma sonuçları cinsiyet açısından incelendiğinde Maneviyat İfadeleri Envanterinin Maneviyata Bilişsel Yönelim, Varoluşsal İyi Oluş ve Dindarlık alt boyutlarının kadınlar lehine anlamlı bir şekilde farklılaştığını göstermiştir. Bilgelik Gelişim ve Ödomanik İyi Oluş Ölçeğinden alınan toplam puanlara göre ise kadınların bilgelik ve ödomanik iyi oluş düzeylerinin erkeklerinkinden anlamlı şekilde yüksek olduğu bulunmuştur. Mevcut araştırma sonuçlarının ödomanik iyi oluş üzerinde etkileri olduğu görülen maneviyat ve bilgelik üzerine yapılan araştırmalara iyi bir örnek teşkil edeceği öngörülmektedir. Bulgular, danışmanlar, eğitimciler ve uygulayıcılar tarafından yapılabilecek araştırmalara katkı sağlayabilir.
The effect of childhood violence history, intimate partner violence, negative attribution style, social support and coping strategies on psychological symptomatology of Turkish professional women

Bu çalışma Türkiye'de yaşayan meslek sahibi kadınların çocukluk yaşantılarındaki şiddet öykülerinin, maruz kaldıkları yakın partner şiddetinin, olumsuz atıf stillerinin, algıladıkları sosyal desteğin ve baş etme stratejilerinin psikolojik belirtileri üzerindeki etkisini araştırmaktadır. Çalışmada önerilen model, şiddet öncesi, şiddet sırasındaki, şiddet sonrası faktörlerin kadınların psikolojik belirtilerini yordadığını ileri sürmektedir. Bütün bu faktörlerin kadınların psikolojik belirtileri ile ilişkisi incelenmiş ve kadınların çocukluk şiddet öyküsü, maruz kaldıkları yakın partner şiddeti, olumsuz atıf stilleri ve duygusal odaklı baş etme stratejilerinin, kadınların psikolojik belirtileri ile aynı yönde ilişkili olduğu bulunmuştur. Kadınların olumsuz atıf stilleri, yakın partner şiddeti ve depresyon arasındaki ilişkide anlamlı bir şekilde aracı değişken rolü görmüştür. Bununla beraber, sosyal destek ve problem odaklı baş etme stratejileri kadınların psikolojik belirtileri ile ters yönde ilişki göstermektedir. Ayrıca, sosyal desteğin şiddetin olumsuz etkilerindeki koruyucu rolü incelendiğinde yüksek düzey sosyal desteğe sahip ve düşük düzeyde şiddete maruz kalan kadınların düşük düzey psikolojik belirti gösterdiği bulunmuştur. Yakın partneriyle ilişkisinde şiddet ifade eden kadınların etmeyen kadınlara göre anksiyete, depresyon, somatizasyon, olumsuz benlik ve hostil duygular puanlarının daha yüksek olduğu bulunmuştur. Ayrıca, araştırmaya katılan 183 meslek sahibi kadın sıklıkla duygusal/psikolojik şiddet türünü ifade etmişler ve duygusal/psikolojik şiddeti, kontrol davranışları ve fiziksel şiddete göre daha çok rahatsızlık veren şiddet türü olarak görmüşlerdir.
Meme kanseri olan kadınlarda psikolojik sıkıntılar ve travma sonrası gelişim ile ilişkili faktörler: Temel inançlar, ruminasyon ve C tipi kişilik

Bu çalışmanın temel amacı meme kanseri tanısı olan kadınlarda görülen depresyon, kaygı, stres ve travma sonrası gelişim düzeyleri ile ilişkili olabilecek değişkenleri Calhoun, Tedeschi ve Cann'ın Travma Sonrası Gelişim Modeli kapsamında incelemektir. Bu amaçla, temel inançlardaki sarsılma, olay ilişkili ruminasyon, C tipi kişilik, depresyon, kaygı, stres, TSG'nin alt boyutları olan 'diğerleriyle ilişkilerde değişim', 'kendilik algısında değişim', 'yaşam felsefesinde değişim' ve toplam TSG düzeyi arasındaki ilişkileri tespit edebilmek için yol analizleri gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemi en az 6 ay önce meme kanseri tanısı almış olan 201 meme kanseri hastasından oluşmaktadır. Hastalara öncelikle araştırmacılar tarafından oluşturulan Sosyo-Demografik ve Hastalıkla İlgili Bilgi Formu uygulanmış ve sonrasında Temel İnançlar Envanteri, Olay İlişkili Ruminasyon Envanteri, C Tipi Davranış Ölçeği, Depresyon Anksiyete Stres Ölçeği (DAS 21) ve Travma Sonrası Gelişim Envanteri karışık sırada uygulanmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre temel inançlardaki sarsılma ve C tipi kişiliğin depresyon, kaygı ve stresi anlamlı ve pozitif yönde yordadığı belirlenmiştir. Ayrıca temel inançlardaki sarsılma ile depresyon, kaygı ve stres arasındaki ilişkiye istemsiz ruminasyonun kısmi aracılık ettiği sonucuna ulaşılmıştır. C tipi kişilik ile depresyon, kaygı ve stres arasındaki ilişkide ise gerek istemli gerekse istemsiz ruminasyonun aracılık rolünün olmadığı belirlenmiştir. Temel inançlardaki sarsılmanın gerek TSG'nin alt boyutlarından 'diğerleriyle ilişkilerde değişim', 'kendilik algısında değişim' ve 'yaşam felsefesinde değişim'i gerekse de toplam TSG düzeyini anlamlı ve pozitif yönde yordadığı belirlenmiştir. Ayrıca temel inançlardaki sarsılma ile 'diğerleriyle ilişkilerde değişim' alt boyutu arasındaki ilişkiye istemli ruminasyonun tam aracılık ettiği sonucuna ulaşılmıştır. Temel inançlardaki sarsılma ile TSG'nin diğer alt boyutları ve toplam TSG arasındaki ilişkide ise istemli ruminasyonun kısmi aracılık rolünün olduğu belirlenmiştir. C tipi kişilik ile toplam TSG düzeyi ve TSG'nin alt boyutları arasında herhangi bir ilişki bulunamamıştır. Mevcut araştırmanın sonuçları meme kanseri gibi travmatik bir yaşantının ardından görülebilecek psikolojik sıkıntılar ve pozitif değişimler açısından bilişsel süreçlerin önemli olduğu sonucunu ortaya koymaktadır. Meme kanseri hastalarına yönelik yapılabilecek psikolojik müdahale programları geliştirilirken mevcut çalışmanın bulgularının önemli katkılar sunabileceği düşünülmektedir. Araştırma sonuçları ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
9-11 yaş arası çocukların yaşam kalitesinin aile işlevselliği ve sosyo-demografik değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırma aile ilişkileri algıları ile cinsiyet, yaş ve kardeş sayısı değişkenlerinin 9-11 yaş arası çocukların yaşam kalitesi düzeylerini yordama gücünü belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi MEB Tebliğler Dergisi (2018) verilerine göre İzmir ili 1. Hizmet bölgesinde bulunan ilkokullar ve ortaokullardan yargısal örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Araştırma bu yöntem ile seçilen 6 ilkokul ve 6 ortaokuldan tesadüfi olarak belirlenen 3.4. ve 5. sınıf düzeylerinde eğitim gören toplam 783 çocuk ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplama araçları olarak Çocuklar İçin Genel Yaşam Kalitesi Ölçeği ve Çocuklar İçin Aile İlişkileri Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizi, çoklu regresyon analizi kullanılarak yapılmıştır. Araştırma bulguları incelendiğinde, çocukların yaşam kalitesi düzeyinin destekleyici aile ilişkileri ile pozitif, engelleyici aile ilişkileri ile negatif yönde ilişkili olduğu, ancak cinsiyet, yaş ve kardeş sayısı değişkenlerinin ise çocukların yaşam kalitesi düzeyi ile anlamlı bir ilişki göstermediği tespit edilmiştir. Son olarak araştırma bulguları; destekleyici ve engelleyici aile ilişkileri puanlarının birlikte çocukların yaşam kalitesi düzeyini anlamlı olarak yordadığını ve yaşam kalitesi düzeyindeki değişimin %35.8'ini açıkladığını ortaya koymuştur. Bulgular, ilgili araştırmalar çerçevesinde tartışılmış ve bazı öneriler sunulmuştur.