turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Rekabet Kurulu kararlarının hukuki niteliği ve yargısal denetimi

Kamuoyunda daha çok bağımsız idari otorite olarak bilinen yeni idari kurumlar ülkemizde son on yıldır giderek yaygınlaşmakta olup, telekomünikasyon, enerji, ekonomik rekabet, sermaye piyasası, fınans ve bankacılık gibi toplumsal yaşamın vazgeçilmez alanlarını kontrol altına aldıkları gözlenmektedir. Kuruluş kanunlarında BİO'lara verilen yetkilerin genişliği, organik yapılarının farklılık göstermesi, merkezi idarenin hiyerarşik ve vesayet denetimine tabii olmamaları, devlet tüzel kişiliğinden ayrı kamu tüzel kişilikleri bulunmaları nedeniyle klasik idari yapılanmadaki belirlenmiş yerlere oturtulmakta güçlük çekilmekte, bu durum bilimsel çevrelerce tartışma konusu yapılmaktadır. Bununla birlikte BİO olarak Rekabet Kurumu, diğer düzenleyici kurullardan ayrı bir yere ve öneme sahip bulunmaktadır. Çünkü, 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun sadece kamu tüzel kişiliğine haiz, idari ve mali özerkliğe sahip Rekabet Kurumu'nu kurmakla kalmamış, karar alınış usulünü de diğer idari kuruluşlardan farklı düzenleyerek idare hukukumuza birçok yenilik getirmiştir. Getirilen bu yenilikler nedeniyle bazı çevrelerce Rekabet, Kurulu'nun aldığı kararların yargılama usulüne benzer nitelikler göstermesi nedeniyle, Rekabet Kurumu ile ilgili olarak yarı yargısal hatta yargısal bir kurum nitelemesinde bulunulmuştur. Bu nedenle kararlarının yargı yerlerince usulen incelenmesi, esas denetime tabii tutulmaması gerektiği belirtilmiştir. Bu itibarla Rekabet Kurul' nca alınan kararların hukuki niteliğinin idare hukuku açısından belirlenmesi, bir idari işlem olan Kurul kararlarına karşı yargı yoluna nasıl başvurulacağı, yargı yerlerinin konu hakkındaki tutumu tezin konusunu oluşturmaktadır. 299
A critique of ethics regulation in Turkish public administration

Bugün dünyada, etik, kamu yönetimi literatüründe tartışılan önemli bir konu haline gelmiştir. Küreselleşmenin baskın ideolojisi olan neo-liberalizmin etkileriyle, Türk kamu yönetimi ideolojik ve ekonomik olarak Türkiye üzerinde güçlü olan uluslararası ve bölgesel kuruluşlar tarafından yapısall reformlarla değişime zorlanmıştır. Yeni yönetim tekniklerinin ve yönetişim biçimlerinin kamuda ortaya çıkması Türk kamu yönetiminde de ahlaki dönüşümü tetiklemiştir. Böyle bir çevrede, etik regülasyon dışsal bir denetim aracı olarak 2004 yılından itibaren ortaya çıkmış ve kamu yöneticilerinde istendik davranış biçimleri üzerine odaklanmıştır. Kavrama farklı anlamlar yüklenerek, Türkiye'de etik, düzenleyici yapısall modeli ile neredeyse hukuku ikame edecek şekilde yoğun bir kanunculuk ile temellendirilmiştir. Bu sebeple, bu tez çalışması etik regülasyona dair devam eden süreci yasal/yargısal ve yapısall/kurumsal olarak iki boyutta incelemiş ve uygulamadaki eksiklikleri ortaya koymaya çalışmıştır. Etik kavramı teorik olarak düzenleme konusu olmaya uygun olmamasına rağmen, etiğin hukuklaştırılması ve kurumsallaştırılması kamu yönetiminin temel fonksiyonundan uzaklaşmasına ve etikkavramın içeriğinin boşaltılmasına neden olmuştur. Bu tez çalışmasında yapılan ampirik çalışma kapsamında kamu görevlileri ile yapılan röportajlarda, Türkiye'dekietik regülasyonun en başından beri verimsiz bir çaba olarak ortaya çıktığı vurgulanmıştır.
Toplumsal olayların yönetimi bağlamında mülki idare amirinin rolü

Bireyler topluluk olarak yaşamaya başladıklarından beri gerek toplumsal hayat gerekse de yönetici irade tarafından hayatlarının etkilendiği, değiştirilmeye çalıştığı endişesini taşımaktadır. Anılan endişe ve tehditler bireylerin içinde bulundukları durumdan kaynaklı rahatsızlıklarını kolektif biçimde duyurma, talep ve beklentilerini otoritelere ulaştırmalarına neden olmaktadır. Toplumsal olayların temel gerekçesi olan bu beklenti ve taleplerin kamu idaresince değerlendirilmesi toplum tarafından umulmaktadır. Diğer yandan, yaşam kalitesi bakımından toplum hayatını benimseyen insanoğlu birlikte yaşama kültürünün düzenli bir şekilde işleyebilmesi bakımından denetleyici ve düzenleyici kurumlara ihtiyaç duymuştur. Binlerce yıl içinde şekillenen bu ihtiyaçlar günümüzde devlet ve devletin kamu düzenini sağlayan kurumları ile bu düzeni korumaya çalışan görevlileri olarak vücut bulmuştur. Türk kamu yönetimi merkezi idareyle yönetilmekte olup, merkezcil ve ilçelere atadığı mülki idare amirleri eliyle taşrada temsil edilmektedir. İlin mülki amiri Vali ile ilçenin mülki idare amiri Kaymakam görev yaptıkları yerlerdeki kamu düzeninin ve asayişin sağlanmasından sorumlu kamu görevlileridir. Yetki ve sorumlulukları çerçevesinde görev yapan mülki idare amirleri bulundukları yerlerde huzur ve düzeni sağlamakla mükelleftirler. Bu itibarla, anayasal bir hak olmakla beraber sınırları belirli olan toplumsal olay ve gösterilerin yasal mevzuat kapsamında kalması mülki amirlerin yetkilerinden biridir. Mülki idare amiri topumsal olayların kamu düzeninin ve toplumsal huzurun bozulmadan icra edilmesini kolluk kuvvetleri marifetiyle sağlamaktadır. Bu tez çalışması, mülki idare amirlerinin toplumsal olayların idaresi kapsamındaki rollerini ele almaktadır. Bilgi ve özgürlükler çağı toplumların beklentilerini değiştirmekte, daha önce gerek kamu idaresinin gerek bireylerin hayatında bulunmayan yenilikler getirmektedir. Çağın gelişen ve değişen talep ve tehditleri mülki idare amirlerinin görevlerini belirleyen kanuni mevzuatla birleştiğinde beraberinde yeni sorunlar meydana getirebilmektedir. Bu çerçevede, çalışma kapsamında öncelikle toplumsal olay kavramı ele alınmakta olup, teorik bir bağlamda kavram tartışılmaktadır. Çalışmada devamla, mülki idare amirliğinin tarihçesi, toplumsal olaylardaki yetki ve sorumlukları ele alınmaktadır. Sonuç ve öneriler bölümünde ise, mevcut mülki idare sisteminin aksayan yönleri, bu aksaklıkların giderilmesine yönelik öneriler ile sistemin çağın getirdiklerine uyumlulaştırılması hususları ile toplumsal olayların yönetimindeki özgürlük-güvenlik dengesinin sağlanması değerlendirilecektir.
Türk kamu yönetiminde yeniden yapılanma çalışmalarını zorlaştıran faktör olarak bürokrasi

Bu çalışmanın amacı, değişen ve gelişen dünya koşullarına ayak uydurmaya çalışan Türk kamu yönetim yapısında gerçekleştirilen yeniden yapılanma çalışmalarını zorlaştıran faktör olarak bürokrasinin incelenmesidir. Bürokrasi doğası gereği iktidar gücüne nüfuz eden ve yönetimi eline geçirme gayreti içinde bulunan bir kurumdur. Bu yüzden siyaset-bürokrasi çekişmesi tarihin her döneminde olagelmiştir. Hatta demokrasi ile bürokrasi birbirini itmesi gereken kutuplar olmasına rağmen yönetim sistemi içinde birbirinin tamamlayıcısıdır. Türk kamu yönetimi Cumhuriyetin ilk yıllarından bu yana sürekli bir değişim ve yeniden yapılanma süreci içindedir. Cumhuriyetin ilk yıllarında rejimin ve reformların savunucusu olarak ortaya çıkan kamu bürokrasisi bir süre sonra yönetimin yeniden yapılanma çalışmaları önünde engel olmaya başlamıştır. Bunun sebebi bürokrasi-siyaset ilişkisinin sağlam bir zemine oturtulamaması ve bu çekişmeden bürokrasinin galip çıkmasıdır. Bu çekişme içinde bürokrasinin galip çıkması, bürokratik yapılanma içindeki bürokratların teknik bilgi ve uzmanlığa, karar verme gücüne ve siyasilerin aksine istikrarlı statüye sahip olmasından kaynaklanmaktadır. Bürokrasinin yönetim sistemi içinde en büyük problemlerinden biri de siyasallaşmaya açık olmasıdır. 1970'li yıllardan sonra iktidara, istikrarsız ve koalisyon hükümetlerinin gelişi Türk kamu bürokrasinin siyasallaşmasına sebep olmuştur. Türk kamu bürokrasisinin kendi görev ve yetki alanı dışına çıkarak yapmış olduğu işlem ve eylemlerden yönetim sisteminin zarar görmemesi için çeşitli denetim yolları benimsenmiştir. Ancak bu denetim yolarının ne derece etkili olduğu tartışmaya açık bir durumdadır.
Sosyal devlet ilkesi açısından kentsel dönüşüm uygulamaları

Kentsel Dönüşüm Uygulamalarının hukuk alanında konuşulması yeni sayılabilecek bir gelişmedir. Ülkemizdeki kentleşme durumu dikkate alındığında şehirlerin değişiminin ve dönüşümünün devam ettiği görülecektir. Türkiye Anayasa'da belirtildiği üzere sosyal devlet ilkesini benimsemiş bir devlettir. Sosyal devlet olmanın gerektirdiği yükümlülükler sağlıklı ve düzenli kentleşme alanında da kendini gösterecektir. Bu çalışmada kentsel dönüşüm kavramına değinilmiştir, ardından kentsel dönüşüm uygulamalarına yasal temel oluşturan mevzuat incelenmiştir. Son olarak sosyal devlet kavramı incelenmiş, sosyal devlet ilkesini benimsemiş bir ülke olan Türkiye'de kentsel dönüşüm uygulaması örnekleri üzerinden sosyal devlet ilkesiyle ilişki kurulmaya çalışılmıştır. Bu yapılırken kentsel dönüşüm uygulamalarının sosyal devlet ilkesine uygun olarak gerçekleştirilebilmesi için bazı öneriler sunulmuştur.
Alexis De Tocqueville'in demokrasi anlayışı

Bu tez, bir 19. Yüzyıl Siyaset Bilimi düşünürü olan Alexis De Tocqueville'i tanıtmayı amaçlamaktadır. Ayrıca onun demokrasi hakkındaki düşüncelerini de araştırma konusu yapmaktadır. De Tocqueville'in düşüncelerinden başlayarak, demokratik bir siyasal sistemin özelliklerini bulmak istemektedir. Bundan başka tezde, Fransa'nın ve Amerika Birleşik Devletleri'nin siyasal tarihleri ve siyasal sistemleri de özetlenmektedir. Alexis De Tocqueville, dünyanın hızlı bir değişim/dönüşüm sürecinden geçtiğini açıklamıştır. Bu süreç, iki noktaya doğru varmaktadır: eşitlik ve demokratikleşme. Ama bu süreç, yanında yeni problemleri ve yeni kavramları da taşımaktadır. Bu konuda ilk problem, eşitlik ile özgürlük arasında bir denge noktası bulmaktır. O, bu sorunu çözmek için 'koşulların eşitliği'ni önermiştir. ikinci problem, 'çoğunluğun tiranlığı'dır. De Tocqueville, bu sorunu çözmek için 'yerinden yönetimi, 'sivil toplum kuruluşlarını, 'basın özgürlüğünü, 'yargı bağımsızlığı' ve 'hukukun üstünlüğü'nü önermiştir. Düşünür, merkeziyetçiliğin birey hakları ve kişi ve azınlık özgürlükleri açısından oldukça zararlı olduğuna inanmıştır. O, çoğulculuğa, kamu yönetiminde şeffaflığa ve yerel yönetimlerin etkinleştirilmesine önem vermiştir. Alexis De Tocqueville'in düşünceleri ve kitapları, günümüzün siyasal sorunlarını aydınlatmaktadır.
Türkiye'de kamu görevlilerinin sendikal hakları çerçevesinde grev ve siyaset yasağı

Grev hakkı, örgütlenme hakkının bir bileşeni, toplu pazarlık hakkının tamamlayıcısı ve çalışanların ekonomik ve sosyal çıkarlarının korunmasında temel araçtır. Siyaset hakkı ise politik hayata, karar alma süreçlerine ve devlet yönetimine katılmaya olanak tanıyan hem kolektif hem de bireysel boyutları bulunan bir haktır. Ancak örgütlenme özgürlüğü ve siyasal katılımın özünü oluşturan sendikal ve siyasal haklardan herkes aynı ölçüde yararlanamamaktadır. Bu noktada kamu görevlilerinin hem vatandaş hem de memur olmak üzere ikili statüsünün yarattığı çatışma siyasal ve sendikal haklar alanına getirilen yasaklar ve sınırlandırmalar ile aşılmaya çalışılmaktadır. Özellikle grev ve siyaset hakları söz konusu olduğunda kamu hizmetlerinde doğrudan yasaklamaya gidilmektedir. Bu durum kamu görevlileri açısından sendikal ve siyasal haklar alanını tartışmaya açık bir sorun alanı haline getirmektedir. Sebebi ise bu alanlara ihtiyatlı yaklaşılması ve getirilen çözümlerin yetersizliğidir. Ülkemizdeki anayasal ve yasal düzenlemelerde kamu hizmetlerinde sürekliliği sağlamak ve siyasallaşmayı önlemek adına kısıtlayıcı ve yasaklayıcı hükümler bulunmaktadır. Bu durum haklar uygulamasında grev ve siyasal hakların evrensel standartları ile uyum sorunu yaratmaktadır. Dolayısıyla çalışmamızda amaç uluslararası norm ve yasal düzenlemeler bağlamında grev ve siyaset yasağını inceleyerek genel bir değerlendirme yapmaktır. Değerlendirme neticesinde var ise eksik yönlere işaret etmek ve hakların tanınıp tanınmayacağına dair bir görüş ortaya koymaktır.
Çevreye katılımın sağlanmasında bilgiye erişimin önemi ve basının rolü

Hüseynov, Tahsin, Rusların Hıristiyanlaşması, Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Prof. Dr. Mustafa Erdem, 68s. Ruslar X. yy'dan önce Hıristiyanlıkla karşılaşmıştır. X. yüzyılın sonlarına kadar Ruslar arasında Hıristiyanlık yayılmıştır. Ancak bu yayılma sınırlı ölçüde kalmıştır. X. yüzyılın sonunda Knyaz Vladimir döneminde Ruslar arasında Hıristiyanlık resmi olarak devlet dini ilan edilmiştir. Bu tarihten sonra Hıristiyanlık Rus halkı arasında, çeşitli baskı metotlarına da başvurmak suretiyle yayılmıştır. Rusların Hıristiyanlığı kabul etmesi gönüllü olmaktan çok, zorlama yoluyla gerçekleşmiştir. Onların eski inanışlarının da bu dini kabul etmesinde etkili olduğu düşünülmüştür. Burada Rus devletinin siyasi olarak bölgedeki konumu da etkili olmuştur. Hıristiyanlığın kabulünden sonra Rus kültürü bu din etrafında şekillenmeye başlamıştır.
Yerel yönetimlerde personel temini ve norm kadro uygulaması: Aydın ili örneği

Genelde Türk kamu personel sistemi, özelde ise onun yerel yönetimler alanındaki uzantıları, çoğunlukla sorunlarla birlikte anılmaktadır. Bu, çok boyutlu, karmaşık sistemsel alanda, kariyer-kadro sistemi uzun yıllar boyunca tartışmaların odağında yer almıştır. Öyle ki, Cuınlıuriyet'in kamu yönetimine ilişkin neredeyse tüm reform gündeminde bu olgunun kendisine yer bulduğunu söylemek yanlış olmayacaktır. Norm kadro sistemi, yönetimsel yeniden yapılanmanın araçlarından biridir. Sistem çoğunlukla, politika yapıcılar, uzmanlar, sivil toplum örgütleri, akademisyenler tarafından personel sorunlarının çözümünü sağlayacak bir düzenleme olarak algılanmıştır. Bu bağlamda yerel yönetimlerde norm kadro sistemine geçilmesi, 5216, 5302, 5393 sayılı yasalarla mümkün olabilıniştir. Bununla birlikte, ikincil düzenlemelerle sürekli güncellenen ve revize edilen bu sistem, yönetimsel olarak, yerel yönetimlerin kendisinden beklediği faydayı sağlayamamıştır. Bilimsel yaklaşımların ve meteodların eksikliği, hakim merkeziyetçi yönetimsel perspektif, alt işveren ilişkisiyle personel istihdam edilmesi metodları, sistemin başarısızlığının altında yatan sebepler olarak sıralanabilir. Norm kadro sistemi ile yerel yönetimlerde personel temin sistemi arasında sıkı ilişki vardu. Norm kadronun işleyişindeki problemler yanında personel temin sistemindeki problemler de yerel yönetimlerde personel sistemini etkilemektedir. Hizmete girişte kullanılan sınav sistemi, 'kurumsal' ve 'merkezi' karakter arasında bir yerde bulunmaktadır. Bu çalışma, norm kadro uygulamasının performansım ve onun personel temin mekanizması üzerindeki etkisini Aydın İlindeki belediyeler örneğinde açıklamayı amaçlamaktadır. Bu amaçla Aydın ilindeki belediyelerde yerel idarecilerle mülakat, çalışanlarla anket çalışması yapılmıştır.
Askeri darbeler öncesi ve sonrası medya özgürlüğü

Askeri darbeler, bir yönetim biçiminin, askeri kuvvetlerce kesintiye uğratılarak, güç kullanılmak suretiyle iktidarın ele geçirilmesi olarak tanımlanabilir. Askeri darbeler, ülkelerin yönetim biçimini değiştiren eylemler olmalarının yanı sıra aynı zamanda olağanüstü hukuki koşullar doğuran ve ülkenin tüm koşullarını yeni baştan biçimlendirildiği dönemlerdir. Tez çalışmasında Türkiye'nin kuruluşundan bu yana gerçekleştirilen askeri darbelerle, askerlerin verdiği ve devletin yönetim kademelerinin değişmesine neden olan muhtıranın, demokratik yaşamın vazgeçilmez unsurlarından olan medyanın üzerindeki etkileri incelenmiştir. Çalışma kapsamında, ülkeyi askeri darbeye götüren olaylar ve olayların ardından ilan edilen sıkıyönetim dönemleri ile askeri darbe dönemlerinde çıkan gazeteler taranmış, askeri müdahalelerle ilgili haberler nitel ve nicel analize tabii tutulmuştur. Çalışmanın en önemli bulguları şunlardır: - Kamuoyunun haber alma hakkı bu dönemlerde sınırlandırılmış, olan bitenler basın tarafından tüm açıklığıyla duyurulamamıştır. - Askeri darbeyi gerçekleştiren komutanlar devletin elindeki medya organlarını, darbeyi meşrulaştırıcı biçimde kullanmışlardır. - Özel sektörün elindeki medya araçları ise yasa, talimatlar ve yargı kararlarıyla engellenmeye çalışılmıştır. Bu nedenle medya organları eleştiri görevini yerine getirememiştir. - Medya, kendisi için çizilen sınırları sorgulamadan kabul etmiş, talep olmaksızın beklentileri yerine getirmiştir. - Bu yayınlar, darbe dönemlerinde, darbelerin olumlanmasıyla sürmüştür.
Kentsel dönüşümün çevresel etkiler açısından incelenmesi; diyarbakır suriçi örneği

Kentler, sürekli olarak yenilenme ve dönüşüm içerisindedirler. Kentlerdeki hızlı gelişim, nüfus artışı gibi etkenler konut ihtiyacını artırmıştır ve gecekondu alanlarının oluşmasına yol açarak düzensiz yapılaşmayı meydana getirmiştir. Buna bağlı olarak düzensiz yapılaşmayı ve yerleşmeler üzerindeki her türlü tehdidi önlemek, çevresel kaliteyi yükselterek yaşanabilir refah seviyesi yüksek ortamlar oluşturmak için kentsel dönüşüm gerekli kılınmıştır. Tez çalışması boyunca birçok kaynak taranıp, kentsel dönüşümün tanımı, örnekleri ve etkileri araştırılmıştır. Kentsel dönüşümün öncesi ve sonrasına ait görüntüler, hava, su, kanalizasyon, gürültü, mimari yapı, sosyal ve kültürel çevre, ulaşım, hafriyat ve katı atık durumu elde edilen sayısal verilerle kıyaslanmıştır ve Diyarbakır Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünden elde edilen bilgiler ışığında çalışmaya dahil edilmiştir. Kentsel dönüşüm kavramı, kentsel dönüşümün gerekliliği, çevre üzerine etkileri, incelenerek bazı sonuçlara varılmıştır. Araştırmaya konu olan kentsel dönüşüm sonucunda bölgede fiziksel değişiklikler olmaksızın ekonomik, kültürel ve sosyal değişimlerin olduğu üzerinde durulmuştur. Kentsel dönüşümün çevresel etkileri gibi kavramlar hakkında çeşitli araştırmalarda bulunulmuştur. Özellikle kentsel dönüşümün sürdürülebilirlik boyutu, dünyada ve Türkiye'deki kentsel dönüşüm süreçleri esas alınmıştır. Bu çalışmada, Diyarbakır'ın Sur İlçesindeki kentsel dönüşüm uygulaması çevre ve kentleşme sorunları açısından incelenmiştir. Bilindiği üzere Suriçi kenti birçok kültür ve medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Kentte bulunan geleneksel evler bölgenin iklim şartlarına uygun olarak ve mahremiyet duygusu ön planda tutularak inşa edilmiştir. Suriçi bölgesindeki yoğun nüfus artışı, bilinçsiz kullanıcılar ve en önemlisi 2015 yılında başlayıp 2016 yılında sona eren terör olayları Geleneksel evlerin ve kentin özgün dokusunu büyük oranda bozmuştur. Bu nedenle bölgede kentsel dönüşüm uygulaması başlatılmıştır. Dönüşümün sonucunda; insanların bölgedeki refah düzeyi artmıştır, eskiden düzensiz olan yapılaşma düzenli bir hal almıştır. Buna bağlı olarak birçok çevresel soruna çözüm getirilmiştir. Bunun yanında İnsanlar ve çevre açısından bazı olumsuzluklar da yaşanmıştır. Eski tarihi dokunun tahrip olması, çevresel sorunlar, insanların yer değiştirmesinden kaynaklı sosyal sorunlar yaşanmıştır. Tüm bunlar ayrıntılı bir şekilde incelenerek kıyaslamalar ışığında yorumlanıp değerlendirmeye sunulmuştur.
Sürdürülebilir kalkınmada yenilenebilir enerji kaynaklarının rolü: Türkiye ve Almanya'da rüzgar enerjisi üzerine yasal ve kurumsal bir değerlendirme

Sürdürülebilir kalkınma, 'bugünün gereksinimlerini, gelecek kuşakların gereksinimlerini karşılama yeteneğinden ödün vermeden karşılayan kalkınma' şeklinde tanımlanmaktadır. 21. yüzyıl politikalarının temelini, bu yeni kalkınma anlayışı oluşturmaktadır. Sanayi Devrimi'nden itibaren fosil kaynaklara dayalı ekonomik büyümenin dünya ekosistemlerinde yarattığı tahribat ve hızla tükenen doğal kaynaklar, mevcut enerji politikalarının değiştirilmesini zorunlu hale getirmiştir. Yenilenebilir enerji kaynaklarına geçiş yönünde atılan adımlar, dünya toplumları için köklü reform ve değişim süreçlerini başlatmıştır. Sürdürülebilir kalkınmanın başarılmasında, ülkelerin ve uluslararası toplumun gerekli kararlılığı ve istikrarı göstermesi, enerji-ekonomi-ekoloji arasında yeni dengelerin tesis edilmesi açısından önem taşımaktadır. Yenilenebilir kaynaklardan enerji üretiminin desteklenmesi yönünde de ulusal ve uluslararası alanda oluşturulan yasal ve kurumsal düzenlemeler etkin rol oynamaktadır. Dünyada artan enerji talebi, ülkelerin enerji güvenliği kaygılarını derinleştirirken, bozulan ekosistemler küresel topluma her geçen gün yeni maliyetler yüklemektedir. Gelişmiş veya gelişmekte olan ülkeler, sürdürülebilir kalkınmanın gerçekleştirilmesi temelinde birleşmektedir. Bu çalışmada, Almanya ve Türkiye'de yenilenebilir enerjiye geçiş yönündeki süreçler, küresel toplumun sürdürülebilirlikle ilgili ortak değerleri ve sorumlulukları çerçevesinde değerlendirilmekte; rüzgar enerjisi örneğinde, yasal ve kurumsal düzenlemeler değişim süreçlerini yönlendirme etkileri ve belirleyicilikleri kapsamında ele alınmaktadır.
Yerel yönetimler ve ekonomik politikaları

Yerel yönetimler, kamunun halka en yalan kesimini oluşturan anayasal tüzel kişiliğe sahip demokrasi okullarıdır. Ülkemizde, özellikle 1960'h yıllarda başlayan hızlı kentleşme süreci, doğal olarak belediyeleri ön plana çıkarmıştır. Yerel yönetimler, mal ve hizmet üretimi, kapital stoku ve istihdam yaratarak iktisadi ve sosyal gelişmeye katkıda bulunurlar. Ayrıca, ekonomik etkinlikleri sonucu önemli dışsal faydalar sağlarlar. Bu çalışmada, yerel yönetimlerin ekonomik önemi, iktisadi ve sosyal gelişmeye katkıları, 1980- 1997 yılları arası veriler ve ekonometrik bazı yöntemler kullanılarak açıklanmaya çalışılmıştır. Bu çalışmanın ilk iki bölümünde, Türkiye'de yerel yönetimlerin mevcut durumu, mali yapılan ve sorunları; üçüncü bölümde ise ünher ve federal devletlerdeki yerel yönetim uygulamalı ve aralarındaki farklara değinilmiştir. Ülkemizde bir an önce yasal düzenlemelere gidilmeli, 'yerinden yönetim ilkesi' esas alınarak, merkez-yerel görev dağılımı yemden belirlenmeli, yerel yönetimlerin bir an önce iktisadi özerkliğe kavuşturulması amaçlanmahdır. Ayrıca bu yönetimler üzerindeki idari vesayet yerini yargısal, teknik ve demokratik denetimlere bırakmalıdır.
Türkiye'de yerel yönetimlerde katılım, demokrasi ve AB sürecinin etkileri

Günümüz yönetim sistemlerinde yerel yönetimlerin önemi giderek artmaktadır. Yerel yönetimler halkın katılımına önem vermekte, birimlerini daha katılımcı bir biçimde yönetmeye çalışmaktadırlar. Bu çalışmada yerel yönetim çeşitleri açıklandıktan sonra ülkemizde yerel yönetimlere katılım konusu değerlendirilmiştir. Katılımı zorlaştıran ülkemize özgü koşullar, yerel yönetimlerin katılım konusundaki sorunları incelenmiştir. Ülkemizin AB üyeliği sürecinin yerel yönetimlere katılım konusuna olumlu ve olumsuz etkileri açıklanmıştır. Teze yerel yönetim birimlerine katılımın Türkiye'deki durumunu yansıtan bir anket çalışması eklenmiştir. Kayseri ilinin Özvatan ilçesi Belediyesi hakkında yapılan bu çalışma ile özellikle az nüfuslu ilçelerdeki vatandaşların yönetime katılıma bakış açıları, sorunları ve görüşleri açıklanmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak ülkemizde yerel yönetimlere katılımın istenilen seviyede olmadığı açıktır. Elbette bu katılımın artması bir sürece bağlıdır. Vatandaşlar bu kavramın faydasını gördükçe bu yöndeki çabalarını arttıracaklardır.