turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Turizmin arazi kullanımı üzerine etkisi-Kemer örneği

Günümüzde turizm dünyada en büyük ve hızlı gelişen sektörlerden biridir. Özellikle 1950'lerden sonra büyük bir gelişme gösteren turizm, bu dönemden itibaren dikkat çekmeye başlamıştır. Turizmin üzerindeki bu yoğunlaşma, sektörün ekonomik açıdan sağlamış olduğu katkılar çerçevesinde ortaya çıkmıştır. Bu nedenle turizmin diğer temel öğeleri göz ardı edilmiştir. Bunlardan biri de çevredir. Turizm açısından temel kaynak niteliği taşıyan doğal, tarihsel ve kültürel çevre zaman içinde yine turizm nedeniyle zarar görmüştür. Bu çalışmada turizmin, yaratmış olduğu çevre sorunları çerçevesinde, arazi kullanımı üzerindeki etkileri ele alınmıştır. Özellikle mekansal olarak büyüyen turizmin tarım topraklan, orman alanları, kıyılar ve sit alanları üzerinde büyüyen baskısı ve bunun yarattığı sorunlar ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu çerçevede konu iki bölümde ele alınmıştır. Kuramsal değerlendirmeye dayanan Birinci Bölüm'de öncelikle turizm, tanım ve sınıflandırmalar aracılığıyla kavramsal olarak açıklanmıştır. Ardından turizm ve çevre ilişkisi anlatılmış, turizmin kendi kaynağı üzerindeki bozucu etkisine işaret edilmiştir. Ülkemiz turizminin temel özellikleri ve kalkınma planlan çerçevesinde gelişimi üzerinde durulmuştur. Turizm politikalannda kısa vadeli ekonomik bakış açısının ağırlık taşıdığı, çevrenin ikinci planda kaldığı vurgulanmıştır. Turizmin gelişiminde dönüm noktası olan 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu ve sağlamış olduğu teşvikler anlatılmıştır. Doğrudan turizm politikalannın yam sıra arazi kullanımına ilişkin diğer yasal ve kurumsal düzenlemeler değerlendirilmiştir. Çalışmanın İkinci Bölümü'nde, Kemer Yöresi'nde turizmin arazi kullanımı üzerindeki etkisi ortaya konmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak, gerek kuramsal değerlendirme gerek Kemer yöresinden elde edilen bilgiler dahilinde, çalışmamız açısından temel varsayımımız olan turizmin arazi kullanımı üzerindeki olumsuz nitelikteki etkisi değerlendirilmiştir. 329
Devlet ve telekomünikasyon: Siyasi, ekonomik ve toplumsal dönüşümlerin Türkiye'de telekomünikasyon politikalarına etkileri

Son yıllarda mikroelektronik uygulamalarına dayalı teknolojik gelişmeler ve küresel üretim ve ticaretin aldığı biçim, telekomünikasyon sistemlerinin uluslararası ekonomik, politik ve toplumsal rolünün değişmesine neden olmuştur. Telekomünikasyon alanının değişimi, iletişim çalışmaları içinde telekomünikasyonu değişik kuramsal gelenekler ışığında inceleyen zengin bir telekomünikasyon yazınının ortaya çıkışma neden olmaktadır. Ancak ilk telekomünikasyon sistemi olarak kabul edilen telgrafin, on dokuzuncu yüzyıldan itibaren kullanılıyor olduğu; o günün iletişim koşullarında zaman ve uzam sınırlarını ortadan kaldırmış ve enformasyonun ekonomik ve politik satatüsünü değiştirmiş olması nedeniyle yüzyılın en radikal değişimlerinden birini yarattığı düşünüldüğünde, telekomünikasyonun bugünkü ekonomik, politik ve toplumsal rolü kadar geçmişşi de önemli hale gelmektedir. Telekomünikasyonun bugünkü ekonomik, politik ve toplumsal rolünün mitleştirilmeden anlaşılabilmesi için tarihiyle birleştirilmesi gerekmektedir. Türkiye'de ilk telgraf hatlarının kurulduğu 1855'den, 1980'lere kadarki süreç, değerlendirildiğinde, diğer ülkelerle önemli benzerlikler bulunduğu, ancak bunun yarımda Türkiye'ye özgü ekonomik, politik ve toplumsal koşulların da telekomünikasyonun gelişmesi üzerinde etkili olduğu görülmektedir. Osmanlı İmparatorluğu'nda kapitalizmle bütünleşmenin ve yan sömürgeleşmenin bir aracı olarak gelişen telgraf hatları, diğer yandan yönetsel ve askeri bir işlev üstlenmiştir. Telekomünikasyon ağı, Ulusal Kurtuluş Savaşında sömürgeleştirilmeye karşı çıkmanın ve bu mücadeleyi ülkeye yaygınlaştırmanın zemini olarak kullanılmıştır. Cumhuriyet döneminde, ulusal pazarı oluşturan çeşitli bölgeleri birbirine bağlayacak biçimde yapılandırılan telekomünikasyon ağı, hem ekonomik bütünleşmenin, hem de ulus devletin oluşturulmasının temel araçlarından biri haline gelmiştir. İkinci Dünya Savaşı sonrasında, telekomünikasyon ekonomik bir alan olarak tanımlansa da, kamu hizmeti olarak gelişmiştir. Aynı dönemde, kapitalist sistemle askeri ve ekonomik olarak bütünleşmeye gidilmesi, telekomünikasyon alanında NATO yatırımlarının artmasına ve telekomünikasyon alt yapısında göreli bir genişleme ve modernleşmeye neden olmuştur. 1960 sonrasında ithal ikameci politikalar ve planlı kalkınma, telekomünikasyon ağı ile birlikte telekomünikasyon araçları endüstrisinin de gelişmesini getirmiştir. 236
21. yüzyılda toplam kalite yönetimi açısından yöneticilerin rolü ve önemi

Toplam Kalite Yönetimi felsefesi, yöntemleri, uygulama ve faydaları ile organizasyonlara göz ardı edilemeyecek avantajlar sağlamaktadır. Yönetim biliminin gelişimi içinde ise yöneticilerin önemi her geçen gün daha fazla artmakta, organizasyonlar yapı ve süreç olarak yöneticilerin görevlerini en iyi şekilde yapabilmelerine imkan tanıyacak şekle getirilmeye çalışılmaktadırlar. Yönetim bilimciler geleceğin tehlike ve belirsizlikleri içinde organizasyonlara küçük çıkış istikametleri bulmaya çalışmaktadırlar. Geleceği tahmin etmek, günümüzde onu görmeye çalışmak ve önlem almak, bu süratli gelişme ve değişim çağında çoğunlukla hayallerin ötesine geçmeyi gerektirmektedir. Toplam kalite yönetimi geçmişşten günümüze kadar yaşadığı gelişim sürecinde, bir model olarak yöneticilerin ve çalışanların organizasyonda amaçlarını birleştirerek yeni bir kültür yaratılmasını sağlamıştır. Organizasyon için bu değişim kolay olmamakla birlikte sağlandığı takdirde herkesi mutlu edecektir. Gelecekte toplam kalite yönetiminin içinde bilim ve teknoloji etkileşimi ile insan kaynakları, motivasyon, kriz yönetimi, yetkilendirme, araştırma ve geliştirme gibi birçok değer daha fazla yükselecektir. II
Kamu hizmetlerinde veri madenciliği: Çözüm masası verileri temelinde bir araştırma

Kurumlar tarafından kullanılan yönetim bilişim sistemleri, gelişen akıllı teknolojilerin etkisiyle oluşan büyük veriden gizli bilgi örüntülerinin çıkarılması ve geleceğe dönük kararlarda kurum yöneticilerine karar desteğinin sağlanması büyük önem arz etmektedir. Kamu yönetimi disiplininde teknoloji odaklı çalışmalar genellikle teorik düzeyde ve ağırlıklı olarak 'e-devlet' konusunda yoğunlaşmaktadır. Veri madenciliği uygulamaları ise genellikle yönetim bilişim sistemleri, bilgisayar bilimleri ve işletme gibi disiplinlerde özel sektör verisi ile çalışılmaktadır. Bu çalışma, veri madenciliği konusunu kamu yönetimi ile yönetim bilişim sistemleri disiplinlerine dayalı olarak incelemektedir. Çalışmanın uygulama bölümünde, literatürdeki genel eğilimden farklı olarak, kamu verisiyle veri madenciliği uygulaması gerçekleştirilmiştir. Veri madenciliği için, bir büyükşehir belediyesinden elde edilen çözüm masası verileri Naive Bayes, Destek Vektör Makinesi, K-En Yakın Komşuluk ve Karar Ağaçları gibi makine öğrenmesi algoritmaları kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen bulguların görsel gösterimi içinse iş zekası uygulaması olan 'Tableu' kullanılmıştır. Çalışmada, Türkiye'de büyük verinin son yıllarda kamu sektörü kuruluşlarında yaygınlaştığı, kurumların stratejik planlarında yer verildiği, ancak veri madenciliği uygulamalarının çok az kurumda etkin olarak kullanıldığı sonucuna varılmıştır. Uygulama bulguları, yapılandırılmamış veri üzerinde ön işleme aşamasının dikkatli ve doğru şekilde yapılmasının makine öğrenmesinin doğruluk oranlarına doğrudan etki ettiğini göstermesi açısından önemlidir. Büyük veri ve veri madenciliği uygulamalarının, hükümet hizmetlerini, ayrıca devlet operasyonlarını, politika üretme ve yönetimini geliştirmek için kamu sektörü tarafından etkin olarak kullanılabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Veri madenciliğinin yalnızca sayısal yöntemleri içeren yazılım aracı değil; çözümüne ihtiyaç duyulan probleme göre tasarlanmış, ilgili yöntem, teknik ve uygulamaları da kapsayan, sonuçları itibariyle probleme ait ilişki, kural ve örüntüyü modelleyen ve gösteren bir süreç olarak kamu hizmetlerinde kullanılabileceğini göstermesi açısından da bu tez önem arz etmektedir.
Kabahatler Hukukunun Rekabet Hukuku açısından uygulanması

Faruk Özkan tarafından hazırlanan 'Kabahatler Hukukunun Rekabet Hukuku Açısından Uygulanması' başlıklı bu tezde, Rekabetin Korunması Hakkında Kanun'da yer alan ihlallerin ve ihlaller karşılığında verilecek olan idari para cezalarının belirlenirken, Kabahatler Kanunu hükümlerinin nasıl uygulanmasının gerektiği tarif edilmeye çalışılmıştır. Bu araştırma konusunun seçilmesinin sebebi, Rekabetin Korunması Hakkında Kanun'da yer alan bütün ihlallerin kabahat niteliğinde olmasıdır. Bundan dolayı, uygulamada bu ihlallerin belirlenmesinde kabahatler hukuku prensiplerinin nasıl uygulandığı bu çalışmada ele alınmıştır.
Meclis araştırması ve görüşülen meclis araştırma komisyonu raporlarının hukuk devleti ilkesi bakımından değerlendirilmesi

Meclisin denetim yollarından biri olan meclis araştırması, literatürde ele alınmışsa da Meclis Araştırma Komisyonu Raporları hakkında değerlendirme yapılmamıştır. Bu çalışmanın esas gayesi Meclis Araştırma Komisyonu Raporlarını hukuk devleti ilkesi bakımından incelemek olacaktır. Araştırma sonrası hazırlanan raporlar, araştırmanın sonucunu, tespit edilen hususlarını ortaya koyar, bir nevi araştırmayı maddi bir varlığa büründürür. Bu doğrultuda raporlar birincil nitelikte araçlardır. Raporları anlamlı hale getiren Genel Kurulda görüşülmeleridir. Günümüze dek Türkiye'de toplam 121 adet araştırma komisyonu raporu görüşülmüştür. Bu raporların %66'sı hukuk devletinin düşünsel temellerine yöneliktir. Keyfi yönetimin önlemesine yönelik raporlar ilk sırada, insan haklarının korunmasına yönelik raporlar ikinci sırada, yönetilenlere hukuki güvenlik sağlanmasına yönelik raporlar son sıradadır. Yapılan çalışmada görüşülen meclis araştırma komisyonu raporlarının büyük oranda hukuk devletinin düşünsel temellerine yönelik olduğu görülmektedir. Bu doğrultuda meclis araştırmasının da hukuk devleti ilkesinin hayata geçirilmesinde etkili bir mekanizma olduğu söylenebilecektir.
Türkiye'ye yönelik sığınmacı ve mülteci hareketlerinin ulusal güvenliğe etkileri: Suriyeli sığınmacılar örneği

Bu çalışmada, Suriyeli sığınmacılardan kaynaklanan sorunlar ele alınmıştır. Bundan hareketle çalışmadaki temel amaç, 2011 yılından itibaren kitlesel ve zorunlu olarak Türkiye'ye gelen Suriyelilerin özellikle güvenlik açısından yol açtıkları tehditleri ve riskleri ortaya koymaktır. Konu, Waever'in güvenlik konusunda anahtar kavram olarak gördüğü ulusal güvenlik bağlamında incelenmektedir. Siyasi-askeri güvenlik ile toplumsal güvenliğin etkileşim içinde olmasından hareketle bütüncül bir yaklaşım izlenmektedir. Topluma yönelik tehditler de ulusal güvenliğin bir parçası olarak ele alınmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde sığınmacı/mülteci ve göç konusu, Türkiye'nin yaklaşımı dikkate alınarak, kavramsal, hukuki, teorik ve güvenlik boyutlarıyla incelenmiştir. İkinci bölümde tarihsel gelişimi bağlamında Türkiye-Suriye ilişkilerinin güvenlik boyutu, sığınmacı sorununun ortaya çıkışı, ilgili aktörlerin Suriye krizindeki konumu ve sığınmacı sorununa yaklaşımı analiz edilmiştir. Son bölümde ise sığınmacı kaynaklı sorunların Türkiye'nin ulusal güvenliğine etkileri incelenmiştir.
John Locke ve Edmund Burke'ün sınırlı devlet anlayışlarının karşılaştırılması

Liberal Siyaset felsefesinin kurucusu kabul edilen Locke'un ve Muhafazakar Siyaset felsefesinin kurucusu kabul edilen Burke'ün düşünceleri sadece İngiltere siyasetini ve siyasi geleneği değil aynı zamanda dünyayı etkilemiştir. Kıta Aydınlanması'ndan farklı olarak epistemolojinin duyumculuğa kaydığı Britanya Adası düşünce pratiği içerisinde Locke ve Burke siyaset felsefesi açısından iki farklı geleneğin oluşmasında öncü olmuşlardır. Savundukları görüşler itibariyle, ideolojilerin doğmasına ve düşüncelerin kamplaşmasına sebep olsalar dahi, düşüncelerinin özü itibariyle devletin sınırlanmasını hem meşrulaştırma hem de bu meşruiyeti sağlam temellere oturtmaya çalışmışlardır. Locke tabula rasa diyerek düşünce tarihinde büyük bir devrim yaparken ondan bir yüzyıl sonra yaşamış olan Burke ise ortaya atmış olduğu 'yüce' kavramının içeriği sebebiyle birçok kişiyi etkilemiştir. Bilginin imkanı ile bilme edimini gerçekleştiren insanın bilebilme kapasitesinin sınırı arasındaki ilişki, dolaylı ya da direk olarak devletin içeriğine de sirayet etmektedir. Devlet her iki düşünür için de sınırlı birer organizasyondur; her ikisi de belirlenmiş ve sınırlanmış alanlarından çıkamazlar. Sınırlı alan terk edildiğinde ise, devleti ya da hükümeti yeniden sınırlanmış/belirlenmiş alana geri döndürmek için devrim yapılmalıdır. Doğa Yasası'nın sözleşme ve devletin temeline ne kadar nüfuz ettiği ve Yüce ile imgelemin devleti ne kadar etkilediği, düşünürlerin bilgi felsefelerinin siyaset felsefelerine olan paralelliği göstermektedir.
Bağımsız idari otorite olarak Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu

Küreselleşmenin etkisiyle piyasaların giderek bütünleştiği dünyada, herhangi bir ülkede yaşanan finansal krizin, kısa sürede zincirleme istikrarsızlıklara dönüşüp tüm dünyayı etkisi altına aldığı görülmektedir. 97 Asya krizi sonrasında, 'krizlere karşı yeni stratejiler' geliştirilip uluslararası mali sisteme entegre edilmesi gerektiği konusunda, tutarlı makroekonomik politikalar izleyen ülkeler görüş birliğine varmış ve krizler engellenemese bile en az zararla atlatılabilmesi için çözüm arayışına girmişlerdir. Ülkemizde de bu stratejiler doğrultusunda bir takım düzenlemeler yapılmaktadır. Bu doğrultuda atılan adımların en önemlilerinden biri, 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun ihdası olmuştur. Kanunla getirilen en büyük yapısall değişiklik, ülkemizde, karar ve işlemlerinde siyasi otoritenin ve çıkar gruplarının etkisinden uzak, bilimsel ve piyasa gerçeklerine uygun olarak faaliyet gösterecek olan Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu'nun kurulmuş olmasıdır. Günümüzde, ekonomik yönden güçlü ülkeler, stand-by anlaşmalarıyla 3. dünya ülke ekonomilerine müdahale etmekte olup, borç yükü altında ezilen ülkeler artık bu müdahaleleri memnuniyetle bekler hale gelmiştir. Artık, ülkelerin içişlerinde serbest oldukları ilkesi iyice rafa kaldırılmıştır. Uluslararası mali sistemde üç önemli unsur vardır. Bunlar, 'ulusal otoriteler', 'uluslararası düzenleyici kuruluşlar' ve 'özel sektör' dür. Uluslararası mali sistemin istikran için bu unsurlar arasında denge sağlanmalıdır. Çalışmanın amacı, bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu'nun, bağımsız idari otorite niteliğinde olup olmadığını ve anayasal sistemimizdeki yerini araştırmak; mali düzenleyici kuruluş olarak faaliyetlerinin bankacılık sektörüne etkilerini tesbit etmek ve ülkemizde yaşanan sistemik mali krizlerin engellenmesi, meydana geldiğinde de daha az zararla atlatılmasına hazırlıklı olabilmek için bazı tavsiye ve önerilerde bulunmaktır. m
Seçmen tipolojisi

Seçmen davranışına etki eden faktörlerin, seçmen tercihlerini hangi oranda etkilediği ve şekillendirdiği sorunsalından hareketle girişilen çalışma, netice itibari ile seçmenlerin belli davranış kalıpları sergilediğini ortaya koymakta ve geliştirilen model bağlamında seçmen tipleri kurgulamaktadır. Nitel yöntemin sunduğu veriler dahilinde, mantıksal kurgu ile ulaşılan genellemeler, bir anlamda seçmen tiplerini tasvir etmektedir. Bu bağlamda çalışmanın genel amacı, iddialı olmakla birlikte, seçmen davranışına etki eden tüm faktörlere yer verebilen bir seçmen tipolojisi inşa etmektir. Çalışmanın ilk bölümünde, daha önce konu üzerinde yapılmış çalışmalar bağlamında seçmen davranışı hem genel hem de teorik açıdan ele alınmıştır. Özelikle seçmen tercihine etki eden faktörlerin neler olduğu ve seçmen tercihine etki dereceleri nicel verilerin ışığında irdelenmiştir. İkinci bölümde ise seçmen tiplerinin temelini oluşturan seçmen tercihi açıklama modeli ortaya konmuş ve modelin hangi unsurları içerisinde barındırdığına yer verilmiştir. Ayrıca bu bölümde seçmen tercihi açıklama modelinin işlevi ve işleyişine de değinilmiştir. Son bölüm olan üçüncü bölümde ise çalışmanın temel tezini oluşturan, seçmen tipleri ele alınmıştır. Seçmen tercihi açıklama modelinden hareketle, sepetteki seçmen ve daldaki seçmen olarak iki ana tip şeklinde tasarlanan seçmen tipleri kendi içerisinde; ideolojik seçmen, geleneksel seçmen, bağımlı seçmen; konjonktürel seçmen, rasyonel seçmen, yüzergezer seçmen olmak üzere alt tiplere ayrılmıştır.
Atatürk Dönemi'nde Musul sorunu

Musul, tarihin her zamanında çok değerli ve uğruna savaşılan bir yerleşim yeri olmuştur. Bunun en somut ve yakın örneği Birinci Dünya Savaşı'nda görülmektedir. 19. yüzyılın sonlarında Musul'da zengin petrol kaynaklarının olduğunun öğrenilmesi sonucu, Batılı emperyalist güçler bu 'kara altm'ı elde etmek için çeşitli planlar yapmışlardır. Birliklerini Basra Körfezi'ne getiren İngiltere, hızla Musul ve civarına ulaşmak istemiştir. Fakat Osmanlı Devleti'nin inatçı kuvvetleriyle karşılaşınca ilerlemesi durmuştur. Osmanlı kuvvetleri bölgede önemli askeri basanlara imza atmışlardır. İngiltere, tam bu iş olmaz diye düşünürken, Osmanlılar tarihi hatalarını yapmışlardır. İran sınırına kuvvet kaydıran Osmanlılar güçsüz düşmüşlerdir. Bunu firsat bilen İngiltere ilerlemesine devam etmiştir. İngiltere Musul'a dayandığı anda, Mondros Ateşkes Antlaşması imzalanmıştır. Amacına ulaşmak isteyen İngiltere Mondros Ateşkes Antlaşması'nın hükümlerini hiçe sayarak, Osmanlı kuvvetlerinin başındaki Ali İhsan Sabis Paşa'dan Musul'u terk etmesini istemiştir. Burada Osmanlı İmparatorluğu'nun, dolayısıyla Ali İhsan Sabis Paşa'nın ikinci büyük gafı ön plana çıkmaktadır. İngilizlerin blöfünü göremeyen Osmanlı İmparatorluğu Musul'u boşaltmıştır. Olayın bundan sonraki bölümü Lozan Barış Görüşmeleri'nde ele alınmıştır. Atatürk dönemine gelindiğinde Türklerin davranışları tamamen değişmiştir. Musul'u bırakan Ali İhsan Sabis Paşa ve Osmanlı gitmiş, Musul'u geri almaya çalışan Atatürk ve Türkiye gelmiştir. Lozan'da istemlerini bilimsel gerekçeleriyle dile getirerek Musul'un Türklere ait olduğunu dile getiren Türk Heyeti, tüm girişimlerine rağmen sonuç elde edememiştir. Olay Lozan Barış Konferansı'nda çözülememiş, çözüm konferans sonrası ikili görüşmelere; o da olmazsa Milletler Cemiyeti önünde bir çözüm arayışına bırakılmıştır. İkili görüşmelerden bir sonuç çıkmamış, Milletler Cemiyeti de İngiltere'yi haklı çıkarmayı bilmiştir Ancak Atatürk döneminde izlenen tüm politikalarda olduğu gibi, 'Musul' konusunda izlenen politikada da tutarlılık, bilimsellik, akılcılık vardır; barışı desteklemiştir. Durumu kabullenmek zorunda kalan Türkiye Cumhuriyeti 'Musul Sorunu'nu hiç unutmamıştır.
Türk Ceza Kanununda yankesicilik suretiyle hırsızlık suçu

Yankesicilik suretiyle hırsızlık suçu, TCK m. 492/ 7 de düzenlenmiştir. TCK m. 491 de düzenlenen hırsızlık suçunun ağırlaşmış halidir. Yankesicilik kişi üzerinden el çabukluğu ve maharet ile bir şeyin faydalanmak kasdıyia alınması şeklinde belirtilebilir. Uygulamada bazı işleniş biçimleriyle, mal aleyhine işlenen diğer suçlardan dolandırıcılık ve yağma suçlarıyla karıştırılabilmektedir. Dolandırıcılık suçunda mağdur şeyi, kandırılmış olduğu için kendi rızasıyla vermektedir. Hırsızlık suçunda ise mağdurun kendi rızasıyla bir şeyi vermesi söz konusu değildir. Yağma suçunda ise kişinin cebir-şiddet-tehdit kullanarak bir malı alması söz konusudur. Bu durum daha çok kapkaç adı verilen hırsızlık durumlarında görülmektedir. Fail mağdurun şeyini, sadece koşma yeteneğini kullanarak almış ise hırsızlık suçu oluşacaktır, ancak mağdurun şeyi vermemek için direnmesine rağmen fail hareketlerine devam etmiş ve suçu tamamlayabilmek için cebir kullanmak zorunda kalmış ise yağma suçu oluşacaktır. Mukayeseli hukuk incelendiğinde, genel olarak Ceza Kanunlarında yankesicilik suretiyle hırsızlık suçunun ayrı olarak düzenlenmemiş olduğu görülür. Genelde yankesicilik suretiyle hırsızlık basit hırsızlık içinde değerlendirilmiştir. Ancak failin şaşırtma hareketlerinin yanında şeyi alabilmek için cebir kullanması ve bu cebirin de mağdur tarafından fiziki olarak hissedilmesi durumlarında yağma suçunun bulunduğu kabul edilmektedir. Yankesicilik suretiyle hırsızlık suçu, el çabukluğu ve maharet kullanarak, yani fail tarafından özel kişisel yetenekleri kullanılarak işlenir. Bir hırsızlık suçunun yankesicilik suretiyle işlendiğini kabul için, bu suçun mutlaka şahıs üzerinden işlenmesi gereklidir. Şahıs üzerinden olmayan alma fiili, el çabukluğu ve maharet kullanılarak da gerçekleştirilse, yankesicilik suretiyle hırsızlık değil, basit hırsızlık ya da yerine göre başka bir suç olabilecektir.
Uluslararası spor organizasyonlarında yerel yönetimlerin rolü - EYOF 2017 Erzurum

Uluslararası Spor Organizasyonlarında Yerel Yönetimlerin Rolü EYOF Erzurum 2017 başlıklı tez çalışması, üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Türkiye'de Yerel Yönetimlere İlişkin Genel Çerçeve ve Uluslararası Spor Oyunları Kent İlişkisi incelenmiştir. Bu bağlamda yerel yönetimlerin tanımı yapılarak, tarihsel gelişimi açıklanmış; yerli ve uluslararası mevzuat yönünden yerel yönetimlerin görev ve sorumlulukları irdelenmiştir. Yine bu bölümde tarihi milattan önce uzanan olimpiyat oyunlarından başlayarak, tezin temelini oluşturan EYOF'a kadar uluslararası nitelikli büyük spor oyunları ve bu organizasyonların kentlere üzerindeki etkisi açıklanmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde kısaca EYOF olarak isimlendirilen Avrupa Gençlik Olimpik Festivali, hakkında bilgiler yer almaktadır. EYOF'a ev sahipliği yapan Erzurum'un da yerine getirdiği, ev sahibi kentlerin taşıması gereken kriterler bu bölümde açıklanmış ve tezde de örnek olarak ele alının EYOF 2017 Erzurum organizasyonu ile ilgili teorik çerçeve oluşturulmaya çalışılmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise11- 18 Şubat 2017 tarihleri arasında Erzurum'da yapılan 'EYOF 2017 Erzurum' olarak ifade edilen 13. Avrupa Gençlik Olimpik Kış Festivali, bu önemli uluslararası organizasyonun Türkiye ve Erzurum'a çeşitli yönlerden etkileri, Erzurum Büyükşehir Belediyesi'nin bu süreçteki rolü ve katkısı üzerinde durulmuştur. Bölümün sonunda, tezde elde edilen bulgular Sonuç başlığa altında incelenmiştir.
Türkiye'de memur sendikacılığı ve memur sendikalarının toplu sözleşme ve grev hakkı problemi

Bu çalışma Türkiye'de memur sendikacılığının mevcut durumu ve toplu sözleşme ve grev hakkının gerekliliğini ortaya koyabilmek amacıyla yapılmıştır. Çalışmada öncelikle memur sendikacılığına ilişkin genel bilgi ve kavramlara değinilmiş daha sonra uluslararası sözleşmeler ve belgelerde memurların sendikal hakları ortaya konulmuştur. Ayrıca dünyada ve Türkiye'de memur sendikacılığının gelişimi ile memur sendikalarının toplu sözleşme ve grev haklan incelenmiştir. Bu çalışmanın ortaya koyduğu bulgular şöyle özetlenebilir; 1 - Türkiye'de mevcut yasal düzenlemeler, sendikacılığın temel taşları olan toplu sözleşme ve grev hakkı açısından gereksinime yanıt verememektedir. 2 -Yine aynı mevcut durum, bağlayıcılığı Anayasamızın 90. maddesinde kesinleşmiş olan uluslararası sözleşmelere de aykırı düşmektedir. Çalışmanın son bölümünde, yukarıdaki bulgulara dayanılarak, kamu çalışanlarının, toplu sözleşme ve grev hakkını kullanabilecekleri biçimde, sendikalarla ilgili yeni yasal düzenlemelere gidilmesi önerilmiştir.