turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Büyük Menderes Nehrinin arazi kullanımı ve su yönetimi açısından incelenmesi

Dünyada ve ülkemizde yaşanan hızlı nüfus artışı ve gelişen endüstri faaliyetlerine bağlı olarak tarım arazilerimizin artışı yanında, yerleşim alanları ve sanayi alanlarındaki artış, hem arazilerimizi yetenek sınıflarına göre kullanımını engellemekte, hem de çevreyi olumsuz etkilemektedir. Küresel ısınmaya bağlı olarak su kaynaklarımızın değeri gittikçe artmakta, su kaynaklarımızın kullanılabilirliğinin sürdürülmesi ayrıca önem kazanmaktadır. Bu çalışma Ege Bölgesinde yer alan akarsu havzalarından en genişi olan Büyük Menderes havzasında (23937 km2) arazi kullanımı ve su yönetimini içermektedir. Çalışma; günümüzde ve geçmişş döneme ait arazi kullanım özellikleri ile arazinin değer bakımından sınıflandırılması ve son yıllarda artan nüfus ve gelişen sanayi faaliyetlerine bağlı olarak ortaya çıkan küresel ısınma sonucu önem kazanan su yönetimini kapsamaktadır. Bu her iki konuyla ilgili analizler yapılırken Coğrafi Bilgi Sistemleri ve Uzaktan Algılama yöntemlerinden faydalanılmıştır. Çalışmada öncelikle arazinin fiziki coğrafya özellikleri ile birlikte nüfusun yapısı ve faaliyetlerini içeren beşeri özellikler, arazinin değer bakımından sınıflandırılması, arazi kullanımının tarihi temelleri ile 1975- 2002 ve güncel arazi kullanım özellikleri belirlenmiştir. Suyun yönetiminde etkili olan suyun varlığı, kullanılabilirliği ve kalitesi uluslararası standartlara göre ortaya konulmuştur. Çalışma kapsamında, CBS tabanlı sayısal veriler ve UA verileri temel altlık olarak kullanılmış olup, ayrıca çok fazla metinsel ve istatistikel veri ile arazi çalışmaları coğrafi perspektif içinde değerlendirilmiştir. Sonuçta; Büyük Menderes havzasında UA teknikleri ile belirlenen arazi kullanım değişiminin; tarım alanları, yerleşim, sanayi alanları ve barajlara ait su alanlarına doğru artış gösterdiği belirlenmiştir. Buna bağlı olarak, havzada suyun % 75'ni kullanan sulama sektörü ile suyun yönetiminde sürdürülebilirliğin sağlanması gerekliliği ortaya çıkmıştır. Havzadaki su ve toprak kaynaklarının sürdürebilirliliği; yanlış arazi kullanımlarının engellenmesi, suyun en rasyonel şekilde kullanımının sağlanması, kirletici unsurların kontrolü için gerekli önlemlerin ve yöntemlerin uygulanmasını gerekli kılmaktadır.
Kent düzeyinde iklim aksiyon planlama ve Bursa Büyükşehir Belediyesi eylem planının incelenmesi

İklim değişikliğinin neden olduğu sonuçlar 21. yüzyıl'da insanlığın üstesinden gelmek zorunda kaldığı en önemli sorunlar arasındadır. Başta can ve mal kaybı olmak üzere bu değişimin kentler üzerindeki etkisi oldukça tehlikeli boyutlara ulaşırken; kent nüfusları giderek artmakta ve bu trendin yüzyılımız süresince devam edeceği öngörülmektedir. Kent yönetimleri iklim değişikliğinin yol açtığı sosyo-ekonomik sonuçlarla yüzleşmeleri gerçeğinden hareketle, yaşayanların güvenliğini ve kentlerin sürdürülebilirliğini sağlamak için proaktif davranmak, politikalar oluşturup aksiyona geçmek durumundadır. Aksiyonlar kent yönetimlerinin yanı sıra özel sektör, sivil girişim ve kent sakinlerinin de katılım ve desteğini gerektirmektedir. Bilgi, deneyim, ekipman, beklentisi yüksek olan bu sürecin başarıya ulaşabilmesi kapasitesi ile doğru orantılıdır. Bu tez iklim değişikliğinin neden olduğu mevcut sonuçlar ve yaratacağı yıkımlarla sonuçlarla yüzleşen kentlerin dirençlerini artırmak amacıyla hazırladıkları İklim Değişikliği Aksiyon Planlarını küresel-yerel pratikler üzerinden değerlendirmektedir. Türkiye kentlerinin politika ve pratiklerine örnek oluşturması açısından Bursa Büyükşehir Belediyesi'nin hazırladığı eylem planı geliştirilmesi gereken yönleri açısından incelenmiştir.
Adıyaman'ın dini coğrafyası

Bu çalışma, Adıyaman il merkezi ve ilçelerinin dini coğrafyasını konu edinmektedir. Büyük bir bölümü alan araştırmasına dayanan bu çalışma giriş, iki bölüm ve sonuç bölümünden oluşmaktadır. Birinci bölümünde Adıyaman'ın ana hatlarıyla tarihi hakkında bilgiler verilmiştir. Adıyaman vilayeti olan Hısnımansur şehrinin kuruluşu Emevi Devletinin son dönemlerine rastlanmaktadır. Şehir ana güzergah yollarına yakın bir bölgede kurulmuştur. Şehrin bulunduğu yer tarih öncesi devirlere kadar uzanan antik bir yerleşim alanıdır. Arkeolojik araştırmalar Paleolitik dönemden itibaren bölgede yaşamın izlerinin olduğunu kanıtlamaktadır. Bölgede ortaya çıkan yazılı kaynaklar ise söz konusu coğrafyanın çok sayıda devlete ev sahipliği yaptığını göstermektedir. Bu bölge Anadolu'da hüküm sürmüş bütün güçlü devletlerin egemenlik alanı içinde kaldığı bilinmektedir. Hitit, Urartu, Hurri, Mitanni, Asur, Pers, Part, Büyük İskender, Selevkos, Roma Bizans, Kommagene, Sasani, Selçuklular, Artuklular, Dulkadirliler, Memluklar, Eyyubiler, Moğollar, Timurlular ve Osmanlılar arasında uzun süren savaşlar neticesinde bölgenin defalarca harap olmasına neden olmuştur. Bölge Bizans egemenliği sırasında uzun süre stratejik bir alan olarak ön planda tutulmuştur. Osmanlılar zamanında sınırların bölgeden uzağa kaymasıyla, şehir savaşlardan uzak bir sükunete kavuşmuştur. Stratejik önemini yitiren bölge zamanla ticari durumunu da kaybetmiştir. Bu çalışmanın ikinci bölümünde Adıyaman merkez ve ilçelerinin kısa tarihçesi ile ilin ve ilçelerinin günümüz dini coğrafyası incelenmiştir. Özellikle mülakat ve gözlem metodu uygulanarak güvenilir bilgilere ulaşılmaya çalışılmıştır. İnceleme sonucunda Adıyaman ve ilçelerinde Müslüman nüfusun gayrimüslim nüfustan çok olduğu ortaya çıkmıştır. Adıyaman ili ve İlçelerinin nüfusun demografik yapısı incelendiğinde, nüfusun büyük oranını Sünni Müslümanlar oluşturmaktadır.
Eskiçağda Anadolu'nun savaş kapıları

Anadolu'nun Savaş Kapıları, Eskiçağ tarihinde medeniyetlerin oluşmasına, siyasi, askeri, ekonomik ve kültürel yapının birbirine bağlı ve bağımlı olarak meydana gelmesini sağlamıştır. Bu parçaları birbirine kenetleyen ve birbirine karşı sorumlu kılan unsurlar ise doğal geçitler ve bu geçitlerin imkan verdiği yollardır. Bunun yanında Eski çağlarda insan, doğa koşullarına meydan okuyarak kendisini yeni mekanlara ulaştıran yollar açmıştır. Kaldı ki bugün de biz 3000 yıl öncesinin güzergahları, günümüz teknolojisiyle donatarak kullanmaktadır. Eskiçağ Anadolu'su, sahip olduğu konum itibarıyla, bir gelip geçme coğrafyasından ziyade bir tutunma ve bir kültürel mozaik oluşturma merkezi olmuştur. Bu özelliği ile Anadolu, tarihe yön veren medeniyetlere ev sahipliği yapmıştır. İnsanlığın ortaya koyduğu kültürel miras aşamalarını en iyi gösteren delillerden biri de şüphesiz yol güzergahlarıdır. Bu güzergahlarda yapılan kazı çalışmalarında rastlanan takı malzemesi, savaş aleti, tarımsal aletler ve çivi yazılı tabletler geçmişşe ışık tutmaktadır. Bununla birlikte Eskiçağın mücadeleleri ise Anadolu ve Mezopotamya uygarlıklarının ekonomik ve siyasi anlamda en büyük olma mücadelesini simgelerken, Anadolu'nun sahip olduğu zengin maden yataklarının da savaşların vuku bulmasında önemli payı vardır.
Antalya merkez ilçeleri seçim coğrafyası (1980-2015)

Seçim coğrafyası ile ilgili çalışmaların son dönemlerde hız kazandığı görülmektedir. Bu çalışmada, Antalya merkez ilçeleri seçim coğrafyası bağlamında ele alınmaktadır. Buna göre, katılım oranları, geçerli oy sayısı ve parti bağlamındaki sonuçlar itibariyle, 1980- 2015 yılları arasındaki genel ve yerel seçimler coğrafi ilke ve prensiplere göre incelenmektedir. Ayrıca merkez ilçelerdeki bu siyasi yapı ile Türkiye ortalaması karşılaştırılması da yapılmaktadır. Öte yandan bu çalışma ile merkez ilçede söz konusu dönem içinde meydana gelen siyasi değişimler ve nedenleri üzerinde durulmuştur. Söz konusu çalışmanın temel verileri Yüksek Seçim Kurulu, Türkiye İstatistik Kurumu ve TODAİE ile çeşitli internet sayfalarından elde edilmiştir. Elde edilen verilerden yola çıkarak katılım oranları ve oyların geçerliliğinin 1980 yılından günümüze kadar sürekli değiştiği fark edilmistir. Büyükşehir merkezi sınırları içinde yer alan ilçelerin sosyo-kültürel yapısının seçimlere yansıdığı görülmüştür. Darbe sonrası gerçekleşen genel seçimlerinden 1983'de %91, 2 ve 1987'de %91,4'lük katılım oranı ile tüm ülkede olduğu gibi, %90 bandını geçmişş ve bu oran Antalya merkez ilçelerinde genel seçimlerde bir daha yakalanamamıştır. Yerel seçimlerde 1984 seçimleri dışında günümüze kadar yapılmış yerel seçimlerde %90 katılım bandı aşılamamıştır. 2002 genel ve 2004 yerel seçimlerindeki katılım oranları önemli oranda düşüş göstermiş, Antalya merkez ilçelerinde katılım oranları 1991, 1995, 2007, 2011, 07 Haziran 2015 ve 01 Kasım 2015 seçimlerinde Türkiye ortalamasını aştığı görülse de, yerel seçimlerde katılım oranları 1984 ve 2009 dışında ülke ortalamasını aşamamıştır. Seçim sonuçlarına göre, Antalya merkez ilçelerinde 1983, 1987, 1991 ve 1995 yılı seçimlerinde merkez sağın, buna karşın 1999, 2002'de merkez solun öne geçtiği görülmektedir. Devam eden seçim yıllarından 2007, 2011'de merkez sağ öne geçmişş iken, 7 Haziran 2015 seçimlerinde merkez sola geçen üstünlüğün, 1 Kasım 2015 seçimlerinde tekrar merkez sağa geçtiği görülmektedir. Bu durum bize Antalya'da seçime katılan seçmenlerin tercihlerinde dönem dönem oynamaların olduğunu göstermektedir. Diğer bir taraftan 7 Haziran 2015 seçimlerinde %29, 41 oy oranlarına çıkan milliyetçi partiler ile 1995 seçimlerinde muhafazakar partilerin ülke genelinde ve merkez ilçede almış olduğu oy oranların farkı dikkat çekmektedir. Bu yargılardan hareketle milliyetçi seçmenlerin Antalya merkez ilçelerinde belli bir oy yoğunluğuna ulaştığı, muhafazakar seçmen kitlesinin ise ülke geneline oranla Antalya merkez ilçelerinde daha az yoğunluğa sahip olduğu seçim sonuçlarından tespit edilebilmektedir. Genel seçimlerin aksine yerel seçimlerde çok fazla siyasi kanat değişimi olmamış, oynamalar daha azdır. Yerel seçimlerde merkez sağ etkisi merkez ilçede daha da göz önünde olup 2009 seçimleri dışında 1984, 1989, 1994, 1999, 2004, ve 2014 yerel seçimlerinde sağ üstünlüğü göz önündedir.
Giresun yayla şenlikleri

Bu doktora tezinde, Giresun'da düzenlenen yayla şenlikleri mitolojik, tarihi, coğrafi, toplumsal ve kültürel bağlamda ele alınarak halk biliminin bağlam merkezli kuramlarından olan performans teori ve işlevsel kuram verileriyle incelenmiştir. Türk kültüründe şenlik algısı ve şenliklerin toplumsal yaşamdaki görevleri, kavramsal planda çözümlenerek eğlencelik bir etkinlik çeşidi olarak şenlik düzenleme geleneği Giresun yayla şenlikleri bağlamında çözümlenmiştir. Tezde Giresun yayla şenlikleri, göç sosyolojisi, kültür değişmeleri, kültür turizmi ve kültür ekonomisi bağlamına ele alınmıştır. Ayrıca Giresun yayla şenlikleri ile kent folkloru ve icat edilmiş bir gelenek olan Giresun Günleri veya tanıtım günleri arasında kurulan ilişki gerekçeleriyle ortaya konulmuştur. Yörede şenliklerin düzenlendiği coğrafyanın tanıtımı, şenlikleri ortaya çıkaran yaşam tarzı, şenliklerin tarihçesi, düzenlenme mekanı, zamanı, icra şekilleri, katılım oranı, şenliklerde icra edilen kültürel faaliyetler, yaşatılan çeşitli gelenek ve görenekler sorgulanarak bütüncül bir bakış açısıyla çözümlenmiştir. Yine Giresun yayla şenlikleri, Kümbet Yayla Şenliği örnekleminden hareketle yapısall ve işlevsel açıdan tahlil edilmiştir.
Lefkoşa şehrinin gelişim ve planlama süreçlerinin coğrafi yaklaşımla analizi

İLefkoşa Şehrinin Gelişim ve Planlama Süreçlerinin Coğrafi Yaklaşımla Analizi? isimli yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Coğrafya Anabilim Dalı öğrencisi, Pervin Öznergiz tarafından hazırlanmıştır. Söz konusu tez çalışmasında KKTC ve KRY'ne başkentlik yapmakta olan Lefkoşa'nın antik çağlardan günümüze değin süregelen mekansal dağılımı ile şehri içine alan planlama çalışmaları, coğrafyanın temel ilkelerine dayanan bakış açısıyla ele alınmıştır. Şehirler, tıpkı canlılar gibi doğmakta ve büyüyüp gelişmektedir. İnsanlar şehirler üzerinde etkiye sahipken, şehirlerin de insanlar üzerinde etkisi vardır. Bu tez çalışmasının amacı, Lefkoşa şehrinin tarihsel süreçte geçirmiş olduğu mekansal değişimleri tanımlamak ve bu tanımlar baz alınarak geleceğe ışık tutmaktır. Mekansal değişimleri tanımlayabilmek için öncelikte mekan kavramını oluşturan şehrin fiziki coğrafya özellikleri açıklanmış, daha sonra da, başta geçmişşten günümüze şehrin sahibi olan Lefkoşalıları konu edinerek, şehrin beşeri coğrafi özellikleri çeşitli yazılı kaynak ve bilgisayar yazılımları ile tanımlanarak açıklanmıştır. Çalışma sahası; beşeri ve fiziki olarak tanımlandıktan sonra, şehrin mekansal olarak göstermiş olduğu yayılım ve mekansal yayılımı kontrol altında tutabilmeyi amaçlayan planlama çalışmaları, şehirsel gelişim ve planlama başlığı altında ele alınarak eleştirel bir bakış açısıyla irdelenmiştir. Tezin son kısmını oluşturan coğrafi perspektifteki öneriler ve sonuç bölümünde ise, şehrin maruz kaldığı hatalı arazi kullanımları ve planlama politikaları, tez aşamasında temin edilen ve üretilen veriler ışığında, coğrafyanın temel ilkelerine bağlı kalarak analiz edilmiştir.
Sandıklı'da nüfus ve şehirsel gelişim eğilimleri

NÜFUS VE ŞEH RSELGEL Ş M EĞ L MLERÜzeyir YASAKCoğrafya Anabilim Dalı Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Mayıs 2006 Danışman: Prof. Dr. Lütfi ÖZAVSandıklı şehri Ege Bölgesi'nin ç Batı Anadolu Bölümü'nde bulunmaktadır. Şehir farklı jeomorfolojik birimlerin temas noktasında, deniz seviyesinden yaklaşık 1 030 m. yükseklikte kurulmuştur. Jeomorfolojik birimlerden, Kumalar Dağı ve Sandıklı Ovası, şehrin bugünkü yerinde kurulmasının en önemli nedenlerindendir. Sandıklı şehri genel olarak alüvyal arazi üzerinde kurulmuştur. Alüvyal arazinin gevşek zeminli oluşu ve alanın jeolojik geçmişşine bağlı olarak ovanın bir kısmının birinci derecede deprem bölgesi içerisinde yer alması, şehrin yatay yönde gelişmesine yol açmıştır. Bugünküyatay büyümenin yönü daha çok kuzey-güney doğrultusundadır. Tarihi geçmişşi oldukça eski olan Sandıklı, önemini Germiyanoğulları zamanındakazanmıştır. Bu dönemden sonra şehir, Osmanlı dönemi de dahil hep idari merkez olarak olmuş, bu özelliğini günümüze kadar sürdürmüştür. Bugün fonksiyonel açıdan genel hizmetler şehri özelliği taşımaktadır. Nüfus büyüklüğü açısından ise orta büyüklükte bir şehirdir. Çalışma alanı, elverişli konumu sayesinde ülke kara ve demiryollarınındüğümlendiği bir yerdedir. Ancak bu konum, şehrin gelişimi için beklenen katkıyı pek sağlayamamıştır. Sanayi ve ticaret alanın da Sandıklı'nın gelişmesi ancak 1980 yılından sonra gerçekleşmiştir. Bu nedenle şehirde uzun süre dışarıya yönelik göç olaylarısüregelmiştir. Sandıklı şehri zengin kültürel potansiyele sahiptir. Bu potansiyel çeşitli sosyal ve ekonomik faaliyetlerle değerlendirilmektedir. Zengin kültürün yanında, ulaşım kolaylıkları ve jeotermal kaynaklar da şehrin turizm cazibesini artırmaktadır. Aynı zamanda jeotermal enerjiden konutların ısıtılmasında da yararlanılmaktadır. AyrıcaSandıklı kaplıcası, şehrin sağlık ve turizm fonksiyonunu şekillendirmiştir. Sandıklı, sahip olduğu doğal çevre özellikleri, termal kaynakları ve aynı zamanda zengin kültürel yapısı dolayısıyla her dönemde yerleşmeye sahne olmuştur. Çalışmada, şehrin bu tür özelliklerini ön plana çıkararak sorunlar tespit edilmeye ve öneriler getirilemeyeçalışılmıştır.
Antik Çağ'da Aksaray İli ve çevresinin tarihi coğrafyası

'Antik Çağ'da Aksaray İli ve Çevresinin Tarihi Coğrafyası' isimli tezin ilk bölümünde antik çağda Aksaray ilinin de dahil olduğu Kappadokia Bölgesi'nin genel özelliklerinden bahsedilerek bölgenin yaşadığı siyasal, dini, sosyal ve kültürel gelişmeler kronolojik olarak ele alınmıştır. Tez çalışmasının ikinci bölümünde Aksaray ilinin özelliklerinin yanı sıra ilin geçirdiği siyasi, dini, sosyal ve kültürel aşamalar anlatılarak kapsadığı coğrafyada sahip olduğu arkeolojik değerler üzerinde durulmuştur. Gerçekleştirilen çalışmaların ardından söz konusu coğrafyada çalışmaların çoğunlukla Prehistorik, Protohistorik ve Geç Antik Çağ zaman dilimlerine ait yerleşimler ve eserler hakkında gerçekleştirildiği, bunun sonucunda da arkeolojinin klasik dönemlerine ait kültür varlıklarının görece az olarak algılanması sorunu ortaya çıkmakta fakat incelendiğinde, Aksaray ili ve çevresinde klasik dönemlerde de eserlerin oldukça nitelikli ve sayıca yüksek olduğu sonucuna varılmaktadır.
Coğrafya ders kitaplarının değerler eğitimi yaklaşımları açısından incelenmesi ve coğrafya öğretmenlerinin değerler eğitimine ilişkin görüşleri

Bu çalışmanın amacı, 2005 ve 2017 coğrafya öğretim programlarına göre hazırlanmış coğrafya ders kitaplarında yer alan etkinliklerin, hangi değer eğitimi yaklaşımlarını kullandığını tespit etmek ve coğrafya öğretmenlerinin değer eğitimi konusunda görüşlerini, değer kazandırmada kullandıkları yöntem ve teknikleri ve değer eğitiminde karşılaşılan sorunları ortaya koymak olarak sıralanabilir. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi ve yarı yapılandırılmış görüşme kullanılmıştır. Çalışmada 2005 Coğrafya Dersi Öğretim Programları ile hazırlanmış her sınıf seviyesindeki coğrafya ders kitaplarında yer alan etkinlikler ve 2017 Coğrafya Dersi Öğretim Programları ile hazırlanmış her sınıf seviyesindeki coğrafya ders kitaplarında yer alan etkinlikler doküman analizi ile incelenmiştir. Çalışmada 8 adet coğrafya ders kitabı incelenmiştir. Öğretmen görüşlerini belirlemek amacıyla, 9 sorudan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formu hazırlanmış ve 2016- 2017 eğitim öğretim yılı ile 2018- 2019 eğitim öğretim yıllarında, Şanlıurfa ili merkez ve diğer ilçelerinde ortaöğretim kurumlarında görev yapan 30 coğrafya öğretmenine uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular tablolaştırılmıştır.
Coğrafi bir yaklaşımla Kumasi'nin kentsel sürdürebilirlik ve yaşanabilirlik analizi

Kentsel sürdürülebilirlik göstergeleri, kent plancılarının, şehir yöneticilerinin ve politika yapıcıların mevcut kentsel tasarımların, altyapıların, politikaların, atık bertaraf sistemlerinin, kirliliğin ve vatandaşların hizmetlerine erişimlerinin sosyo-ekonomik ve çevresel etkilerini ölçmesine izin veren araçlardır. Bu bakımdan, mevcut sorun ve baskıların teşhisine, dolayısıyla iyi yönetim ve bilim temelli tepkiler yoluyla ele alınacak kararların belirlenmesine yardımcı olmaktadır. Günümüz kentlerinde bu alanda çeşitli organizasyonlar ve araştırma grupları tarafından sayısız gösterge geliştirilmiş ve test edilmiştir. Bu araçlar içeriğinde uygulanabilir ve genelde halk sağlığı ve hizmetleri, yönetişim, ulaşım, gelir, istihdam ve ulaşım gibi sürdürülebilir kalkınma prensiplerini de barındırmaktadır. Kentler hızlı ve kontrolsüz büyümelerini sürdürürken, söz konusu araçlarla ekonomik ve fiziksel yoğunlaşmadan kaynaklanan çevresel ve sosyal eşitlik problemlerini çözerek kentleri daha yaşanabilir kılmaktadır. Bu çalışma, Gana'nın önemli kentlerinden biri olan Kumasi'nin mevcut kentleşme performansının ölçülmesinde sürdürülebilir kent göstergelerinin kullanılmasını öngörmektedir. Bu nedenle, kent yönetiminin ve ilgilenen kurumların kentin ekonomik ve sosyal kalkınmaya elverişli bir şekilde sürdürülebilir ve yaşanabilir olmasını ne derecede yönetebildiği ya da yönetemediğini sorgulamaktadır. Kumasi örneğinden hareketle, Gana kentlerinin bu süreçte tanık oldukları dönüşüm aşamalarını ele almakta ve bu alanda yapılan ilk çalışma olmasıyla özel bir önem arz etmektedir. Çalışmanın ilk bölümlerinde Kumasi kentinin yerleştiği alanın ayrıntılı bir coğrafi analizine yer verilmiştir. Ardından, kentin sürdürülebilirliğinin seçilmiş yaşanabilirlik göstergeleri çerçevesinde değerlendirmeleri yapılmış ve alınması gereken önlemler vurgulanmıştır. Kumasi için önlemler olarak kullanılmıştır. Son bölümde ise, kentsel yaşanabilirlik ve sürdürülebilirlik anlamında Kumasi için iyileştirme önerilerinde bulunulmuştur.
Şehir coğrafyası açısından Şebinkarahisar

Bu çalısma Sebinkarahisar sehrini kapsamaktadır. Sehrin kurulus yeriyle ilgili fiziki özellikleri, iklimi, tarihçesi, nüfus ve yerlesme özellikleri, yerlesmenin tarihi gelisimi ve günümüzdeki durumu anlatılmaktadır. Çalısmanın diger bölümlerindeSebinkarahisar sehrinin iktisadi, idari, saglık, ulasım ile sosyal ve kültürel fonksiyonları ve bu fonksiyonların alansal dagılısı ele alınmıstır. Tezin son kısımlarısehrin sorunları ve önerileri kapsamaktadır. Sebinkarahisar sehrinde beseri, ekonomik ve dogal sorunların yasanması ve bu sorunların birbiriyle baglantılı olması, sehrin fonksiyonlarının gelismesi için öncelikle bu sorunların çözümlenmesine yönelik çalısmaların yapılması üzerinde durulmus, sehrin çevre sorunlarının ortaya çıkardıgı olumsuzluklar ve sehirlesmedeki çarpıklıklar arastırılmıstır. Günümüzde Sebinkarahisar sehri, fonksiyonları oldukça zayıflamıs ve etki sahası daralmıs olarak karsımıza çıkmaktadır. Sehir genel olarak hizmetler ile tarım ve hayvancılık sektörlerine dayalı bir ekonomik yapı sergilemektedir. Bununla birlikte ikinci bir gelir kaynagı olarak arıcılık faaliyeti de görülmektedir. Bu çalısmada Sebinkarahisar sehrinin sosyal kültürel ve ekonomik gelisimininseyri ve bu gelisime etki eden faktörler ile sehrin gelisim ve bugünkü durumu ortaya konmaya çalısılmıstır. Çalısmanın son bölümünde, Sebinkarahisar sehrinin yapısına uygun çözüm önerileri sunulmustur.
Ahmetbeyli vadisinde fiziki coğrafya araştırmaları ve Klaros üzerine jeoarkeolojik değerlendirmeler

Ahmetbeyli vadisi, İzmir ile Kuşadası körfezleri arasında ulaşım için kullanılan en kısa ve en uygun doğal yoldur. Tarih çağları boyunca bu amaçla kullanılmış, üzerinde çevrenin önemli yerleşme ve kurumsal merkezleri kurulmuştur. Vadiye Cumaovası'ndan girişte yer alan Kolophon kenti, vadinin denize açıldığı alandaki kıyı kenti Notion ve ikisi arasında kıyıdan 1,6 km. içerideki Klaros bilicilik merkezi kalıntıları günümüze ulaşan arkeolojik alanlardır. Ahmetbeyli vadisi Cumaovası'ndan Kuşadası körfezine uzanan yapısall bir çizgi üzerinde, genç gerilmelere bağlı faylarla oluşmuştur. Bu çukurluğa yerleşen Ahmetbeyli deresi, Ahmetbeyli vadisini şekillendirmiştir. Vadinin batısında ve doğusunda Paleozoik ve Mesozoik birimlerden oluşan dağlık alanlar yer almaktadır. Kuzeyinde ise Mesozoik birimlerden oluşan tepelik alanlar bulunur. Bu dağlık tepelik alanlar arasında yer alan Ahmetbeyli vadi tabanı, Plio-Kuaterner dolgular ve alüvyonlardan oluşmuştur. Ahmetbeyli vadisi, Akdeniz iklim bölgesi içinde yer alır. Morfolojik gelişim için önemli olan yağışların büyük bölümü kış aylarında düşmektedir. Yağışlar içinde sağanak yağışlar önemli bir paya sahiptir ve morfolojik gelişim bakımından da önem taşımaktadır. 2007 yılında Ahmetbeyli vadisinin Klaros çevresi ve kıyı arasında kalan bölümünde, Klaros kazısı kapsamında, Ahmetbeyli vadisinin jeomorfolojik gelişimi ile bu gelişmeye bağlı olarak paleocoğrafya dönemlerinin belirlenmesi amacıyla 4 adet delgi-sondajı yapılmıştır. Sedimantolojik ve stratigrafik bilgilere dayanılarak Holosen başından günümüze kadar Ahmetbeyli vadisinin gelişimi ortaya konmuştur. Son buzul döneminde Ahmetbeyli vadisi kara halinde bulunuyordu. Klaros'un bulunduğu alanda ise birikinti konisi yer almaktaydı. Son buzul döneminden sonra deniz bugünkü kıyıya göre yaklaşık 2, 3 km. içeriye sokulmuş ve vadinin aşağı kesimi bir koy haline gelmiştir. Deniz seviyesindeki yükselmenin yavaşlaması ve durması ile akarsuların getirdiği alüvyonlarla deniz dolmaya başlamış ve kıyı çizgisi güneye doğru hızla çekilmiştir. Klaros'un bulunduğu alanda insanlara ait en erken buluntular, kıyı gerisinde oluşmuş olan bataklık ortamda bulunmuştur. Bu buluntular, yaklaşık 4000 yıl öncesine kadar gitmektedir.