turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Resilience / vulnerability factors as predictors of Turkish university students' adjustment to college

Üniversiteye uyum süreciyle başa çıkabilmek için çeşitli kaynaklara ihtiyaç olduğu düşünülebilir. Uygun olmayan başa çıkma yöntemlerinin kullanılması ya da kişinin psikolojik yapısındaki bozukluklar uyum sürecini olumsuz etkileyebilir. Uyumla ilgili bu bilgiler ışığında, bu çalışmada, üniversiteye uyum ve mutluluk kavramları kişilik, dayanıklılık ve başa çıkma becerileri ile yordanmıştır. Üniversitede ilk yılını tamamlamış öğrencilerden bu değişkenlerle ilgili ölçekleri doldurmaları istenmiştir ve bir dizi mediasyon analizi yapılmıştır. Mediasyon analizinin sonuçlarına göre çaresizlik ve problem odaklı başa çıkma becerilerinin kişilik özellikleri ve üniversiteye uyum arasındaki ilişkiyi etkilediği bulunmuştur. Nörotisizm uyum konusunda bir yatkınlık olarak adlandırılmıştır ve bu kişilik özelliğine sahip öğrenciler, başa çıkma yöntemi olarak çaresizliği benimsemeleri bakımından, risk grubunda kabul edilmiştir. Öte yandan sorumluluk, açıklık ve dayanıklılık kişilik özelliklerinin problem odaklı başa çıkma ile birlikte koruyucu faktörler olduğu tartışılmıştır
Ebeveynlerin psikolojik iyi oluş ve psikolojik dayanıklılık düzeyleri ile çocukların sosyal yetkinlik ve davranışları arasındaki ilişki

Bu araştırmanın temel amacı; Ebeveynlerin psikolojik iyi oluş ve psikolojik dayanıklılık düzeyleri ile çocuklarının sosyal yetkinlik ve davranışları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu temel amaç çerçevesinde, ebeveynlerin psikolojik iyi oluş düzeyleri ve psikolojik dayanıklılık düzeyleri ile çocuklarının sosyal yetkinlik ve davranışlarının çeşitli değişkenlere göre anlamlı düzeyde farklılaşıp farklılaşmadığı araştırılmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma evreni, 2017- 2018 eğitim öğretim yılında İstanbul'da bulunan, devlet okul öncesi eğitim kurumlarında öğrenim görmekte olan, 3-6 yaş grubu çocuklar ve ebeveynlerinden oluşmuştur. Araştırmanın örneklemi ise 2017- 2018 eğitim öğretim yılında İstanbul'da bulunan dört ilçede yer alan tesadüfi örnekleme yoluyla seçilmiş, sekiz okul öncesi eğitim kurumunda öğrenim görmekte olan 3-6 yaş grubu 300 çocuk ve öğrenim gören çocukların ebeveynlerinden oluşmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlanmış 'Bilgi Formu', Diener ve arkadaşları (2009-2010) tarafından geliştirilip Telef (2011) tarafından Türkçeye uyarlanmış olan 'Psikolojik İyi Oluş Ölçeği', Friborg ve arkadaşları (2003) tarafından geliştirilip Basım ve Çetin (2011) tarafından Türkçeye uyarlanmış 'Yetişkinler İçin Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği' ve LaFreniere ve Dumas (1996) tarafından geliştirilip Çorapçı ve diğerleri (2010) tarafından Türkçeye uyarlanmış 'Sosyal Yetkinlik ve Davranış Değerlendirme- 30 Ölçeği' kullanılmıştır. Veriler SPSS. 22 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin çözümlenmesinde Kolmogrov-Smirnov Testi, Spearman Sıra Farkları Korelasyon Analizi, Kruskal Wallis H Testi ve Mann Whitney U Testi kullanılmıştır. Aynı zamanda araştırma sonunda ebeveynlerin psikolojik iyi oluş düzeyleri ve psikolojik dayanıklılık düzeyleri ile çocuklarının sosyal yetkinlik ve davranışları arasında anlamlı ilişki saptanmıştır. Bunun yanında ebeveynlerin psikolojik iyi oluş ve psikolojik dayanıklılık düzeylerinin sahip olunan çocuk sayısına, çalışma durumuna, çalışılan kurum türüne, evlilik süresine, fiziksel ya da psikolojik hastalıklarının olup olmaması durumuna göre anlamlı düzeyde farklılaşmadığı saptanmıştır. Bundan farklı olarak, eğitim durumuna ve gelir düzeyine göre ebeveynlerin psikolojik iyi oluş düzeylerinin farklılaşmadığı fakat psikolojik dayanıklılık düzeylerinin anlamlı düzeyde farklılaştığı saptanmıştır. Çocukların sosyal yetkinlik ve davranışlarının cinsiyete, ebeveynin fiziksel ya da psikolojik hastalıklarının olup olmaması durumuna, annenin eğitim ve çalışma durumuna, ailenin gelir düzeyine göre anlamlı düzeyde farklılaşmadığı; babanın eğitim durumuna göre ise anlamlı düzeyde farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır.
Okul öncesi eğitim gören çocukların davranış sorunlarıyla, anne babalarının ebeveynlik stilleri arasındaki ilişki

Araştırma okul öncesi eğitim gören çocukların davranış sorunlarıyla anne babaların ebeveynlik stilleri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini İstanbul ili Esenyurt İlçesi'ndeki anaokuluna devam etmekte olan 48-60 aylık çocuklar ve ebeveynleri oluşturmaktadır. Örneklemi ise, tesadüfi yöntemle seçilen 48-60 aylık çocuklar ve ebeveynlerinden oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemi 43 kız öğrenci ve 50 erkek öğrencinin ebeveynleri olan 86 anne ve 7 babanın katılımından oluşmaktadır. Araştırmanın modeli ilişkisel tarama olarak belirlenmiştir. Araştırmada veri toplamak amacıyla çocukların ebeveynlerine kişisel bilgi formu, 4-18 yaş Çocuk ve Gençlerde Davranış Değerlendirme Ölçeği (CBCL/4-18), Anne-Babalık Stilleri ve Boyutları Ölçeği Kısa Form uygulanmıştır. Ölçeklerin çalışmanın analizi için yeterli güvenilirliği sağlayıp sağlamadıkları Cronbach alpha katsayılarıyla incelenmiştir. Değişkenlerin ilişkisel analizi Pearson Product Moment korelasyon analizi kullanılarak yapılmıştır. Değişkenlerin yapısına göre ANOVA veya t-test analizleri uygulanmıştır. Grupların homojenliği Levene's test yardımıyla incelenmiş, homojen olmayan gruplar değerlendirmeye alınmamıştır. Korelasyonun anlamlılık seviyesi için p değerinin.05'den küçük olması kriter olarak alınmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgularda yetkin ebeveynlik tutumu, çocukluktaki herhangi bir davranış problemiyle ilişkili bulunmamıştır. Yetkeci ebeveynlik ve izin verici ebeveynlik arttıkça çocuğun davranış problemlerinin anlamlı olarak arttığı görülmüştür. Yetkin ebeveynlik arttıkça yetkeci ve izin verici ebeveynlik azalırken, yetkeci ebeveynlik arttıkça izin verici ebeveynliğin arttığı bulunmuştur. Ebeveynin eğitim düzeyinin ebeveynlik tutumları ve çocuklukta görülen davranış problemleri açısından anlamlı bir fark bulanamamıştır. Ebeveynin çalışma durumuyla çocukların yaşadıkları sosyal problemler, düşünce problemleri ve dikkat problemlerinde gruplar arası anlamlı fark oluşmuştur. Tek çocuk olanların iki kardeş olanlardan sadece sosyal problemler üzerinden farklılaştığı, çocukların yaşlarına göre kaygılı depresif belirtiler, içe çekilmiş depresif belirtiler ve toplam içselleştirilmiş problemler değişkenlerinde anlamlı olarak farklılaştığı, kız ve erkek çocukların sosyal problemler, dikkat problemleri, agresif davranış ve toplam dışsallaştırılmış problemlerde anlamlı olarak farklılaştığı bulunmuştur.
Age of acquisition and frequency effects in recall and recognition of Turkish words: Evidence from normal aging and alzheimer's

Edinim yaşı, erken edinilen sözcüklerin bilişsel avantajına işaret eder (Catling, ve ark., 2013; Hodgson ve Ellis, 1998). Erken edinilen sözcükler hızlı adlandırılır (Gerhand ve Barry, 1999; Barry, ve ark., 2001) ve sözcüksel karar verme (Morrison ve Ellis, 2000; Johnston ve Barry, 2006), ve episodik bellek gibi görevlerde avantaja sahiptir (Almond ve Morrison, 2014). Edinim yaşı etkisi, Türkçe'nin de içinde bulunduğu birçok dilde tekrarlanmıştır. Bu çalışma, geri getirme ve tanıma görevlerinde, sözcüklerin edinim yaşı ve sıklığı etkilerinin sistematik olarak değişimlenerek, Türkçe konuşan sağlıklı yaşlılar ve Alzheimer Hastalığı olan yaşlıların üzerinde incelenmesini amaçlamıştır. Malzemeler, Türkçe sözcük normlarından alınmıştır (Raman, et. al., 2013). Ayrıca çalışma WAIS-R'ın bir alt testi olan Sözcük Dağarcığı Testi ile sağlıklı yaşlılar ve AH olan yaşlıların sözcük dağarcığını da ölçmeyi amaçlamıştır (Weschler, 1981; Türkçe standardizasyonu Yılmaz, 2000 tarafından yapılmıştır). Bu ölçümün amacı AH'de dil problemlerine rağmen sözcük dağarcığının aynı kaldığı önermesini test etmektir (Almor ve ark., 1999). Otuz iki sağlıklı yaşlı, 32 AH sözcükler sunulmuş ve geri getirme testi ile test edilmiştir. Geri getirme testinin sonrasında, aynı uyaranlardan oluşan tanıma testi verilmiştir. Sonrasında, katılımcılara, çalışma listesindeki sözcükler için sözcük dağarcığı testi, WAIS-R'ın alt testi olan sözcük dağarcığı testi ve Mini Mental Durum Muayenesi testi verilmiştir. Sağlıklı yaşlılar, genel olarak geri getirme ve tanımada, AH olan yaşlılara göre daha iyi performans göstermişlerdir. Genel olarak, normal yaşlılar ya da AH olan yaşlılar için geri getirmede edinim yaşı etkisi bulunmamıştır. Her iki grup içinde, yüksek sıklıklı sözcüklerin avantajı anlamlılığa yaklaşmıştır. Grup içi karşılaştırılması yapıldığında, sıklık etkisi daha belirgindir. Tanıma testinde, sağlıklı yaşlılar geç edinilen uyaranları daha iyi tanırken AH grup erken edinilen sözcükleri daha iyi tanımıştır. Her iki grup içinde, yüksek sıklıklı uyaranlarda tanıma avantajı vardır. Sağlıklı yaşlılar, hem WAIS-R'ın alt testi olan sözcük dağarcığı testinde hem de deneydeki kritik uyaranlar için olan sözcük dağarcığı testinde Alzheimer Hastalarına göre daha iyi performans sergilemişlerdir. Sonuçlar, edinim yaşı ve sıklık etkisindeki güncel literatürün ışığında tartışılmıştır.
İlköğretim II. kademe öğrencilerinde sosyal becerilerin sosyo-ekonomik düzey, cinsiyet ve yaş ile ilişkisi

Bu çalışmanın amacı, Matson Çocuklarda Sosyal Becerileri Değerlendirme Ölçeğinin Türkçe'ye uyarlanması ve 12-14 yaş grubundaki çocukların sosyal beceri düzeyleri ile yaş, cinsiyet ve sosyo-ekonomik düzey arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma 2001- 2002 öğretim yılında Ankara ilindeki 3 resmi ilköğretim okulunun 6., 7. ve 8. sınıflarında öğrenim görmekte olan 526 öğrenci (244 erkek, 282 kız) üzerinde yürütülmüştür. MESSY'nin geçerlik ve güvenirlik analizleri için Nihat Başakar İlköğretim Okulundan tesadüfi olarak 180 öğrenci seçilmiştir. Diğer istatistiksel analizler ise örneklemin tamamı (526 öğrenci) için uygulanmıştır. 11 MESSY'nin geçerliği benzer ölçek geçerlik yöntemi ve faktör analizi ile belirlenmiştir. Benze ölçek geçerliği için Sosyal Beceri Ölçeği ve Öğretmen Dereceleme Formu kullanılmıştır. Güvenirlik için ise test-tekrar-test uygulaması yapılmış ve Cronbach Alpha yöntemi ile iç tutarlılık katsayısı hesaplanmıştır. Çocukların sosyal beceri düzeylerinin yaşa, cinsiyete ve sosyo-ekonomik düzeye göre değişip değişmediğini belirlemek amacıyla MESSY'nin toplam, Olumsuz Sosyal Davranışları alt ölçeği ve Olumlu Sosyal Davranışları alt ölçeğinden alınan puanlara yönelik üç ayrı çift yönlü varyans analizi yapılmıştır. Araştırmanın bulguları MESSY'nin 12-14 yaş grubundaki çocukların sosyal becerini değerlendirmede yeterli derecede geçerli ve güvenilir olduğunu göstermektedir. Araştırmada çocukların MESSY'den aldıkları toplam puanların cinsiyete göre farklılaştığı ortaya çıkmıştır. Bulgular kız öğrencilerin toplamda MESSY'den, erkek öğrencilere göre daha yüksek puanlar aldığını göstermektedir. Bu durum, kız öğrencilerin kendi sosyal beceri düzeylerini, erkek öğrencilerle karşılaştırıldığında, daha yüksek olarak algıladıklarına işaret etmektedir. Araştırmada, ayrıca bu yaş grubundaki öğrencilerin olumsuz sosyal davranışlarının yaşa göre farklılaştığı görülmüştür. Bulgular, öğrencilerin olumsuz sosyal davranışlarının yaş ilerledikçe azaldığını göstermektedir. Son olarak araştırmanın bir diğer sonucu, cinsiyet ve sosyo-ekonomik düzeyin bu yaş grubundaki öğrencilerin olumlu sosyal davranışları üzerinde orta etkiye sahip olmasıdır. Bulgular, üst sosyo-ekonomik düzeydeki kız öğrencilerin olumlu sosyal davranış düzeylerinin, alt sosyo-ekonomik düzeydeki kız öğrencilere nazaran daha yüksek olduğunu göstermiştir. Ancak bu durum erkek öğrenciler için geçerli değildir. Erkeklerde sosyo-ekonomik düzeyin olumlu sosyal davranışlar üzerinde bir etkisi olmadığı görülmüştür.
7 -8. sınıf öğrencilerinin denetim odağı ile yönetici işlev davranışlarının derecelendirmenin incelenmesi

Bu araştırmada 7. ve 8. Sınıf öğrencilerin denetim odağı düzeyi, yönetici işlev davranışlarını değerlendirme ve bazı demogratif değişkenlerle ele alınması amaçlanmıştır. Araştırmaya, İstanbul ilinin Bağcılar ilçesine bağlı 2015- 2016 öğretim yılında Bağcılar Borsa İstanbul Ortaokulu 7. ve 8. sınıfta okuyan 167 öğrenci, 167 öğrencinin ebeveyni ve 167 öğrencinin öğretmeni katılmıştır. Katılımcılardan 7. ve 8. sınıf öğrencilerine araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu', Öngen (2003) tarafından geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılan 'Nowicki-Strickland İç-Dış Denetim Odağı Ölçeği'. 'Yönetici İşlevlere Yönelik Davranışlarını Değerlendirme Envanteri öğrencilerin ebeveynleri ve öğretmenlerine ayrı ayrı uygulanmıştır. Analizler sonucunda denetim odağı ile Yönetici işlevlere yönelik davranışlar arasında Ebeveyn ve Öğretmen Formları açısından farklı sonuçlar bulunmuştur. İç dış Denetim odağı ile Yönetici İşlevlere Yönelik Davranışları Değerlendirme Envanteri Ebeveyn formu toplam puanlar arasında negatif yönde anlamlı ilişkiler bulunmuşken; Öğretmen Formu toplam puanları arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. İç dış Denetim Odağı alt ölçekleri ile Yönetici İşlevlere Yönelik Davranışları Değerlendirme Envanteri'nin Ebeveyn ve Öğretmen alt ölçekleri arasında ilişkiler saptanmıştır. Araştırma kapsamında cinsiyete göre sadece batıl inançlar için denetim odağı alt ölçeği ile farklılık bulunmuşken gelir düzeyi ve kardeş sırası değişkenleri ile denetim odağı alt ölçekleri arasında anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir.
Evli bireylerin problemli internet kullanımı, evlilik uyumu, eş tükenmişliği ve temel psikolojik ihtiyaçlarının karşılanma düzeylerinin incelenmesi

Evli bireylerin problemli internet kullanımı, evlilik uyumu, eş tükenmişliği ve temel psikolojik ihtiyaçların karşılanma düzeyi arasındaki ilişkinin incelendiği bu araştırmada; bu değişkenler arasındaki ilişki bazı değişkenler açısından da analiz edilmiş temel psikolojik ihtiyaçların karşılanma düzeyi ile eş tükenmişliği arasındaki ilişkide evlilik uyumunun aracı rolü de incelenmiştir. Betimsel bir çalışma olarak ilişkisel tarama modeline göre desenlenen bu çalışmanın örneklemi, Osmaniye'de ikamet eden 348 evli bireyden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak; Problemli İnternet Kullanımı Ölçeği (Ceyhan, Ceyhan ve Gürcan, 2007); Evlilikte Uyum Ölçeği (Locke ve Wallace, 1959; Tutarel-Kışlak, 1999); Eş Tükenmişlik Ölçeği (Pines, 1996; Çapri, 2008) ve Temel Psikolojik İhtiyaçlar Ölçeği (Deci ve Ryan, 2000; Kesici vd., 2003) kullanılmıştır. Ayrıca araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılarak, evli bireylerin sosyo-demografik özelliklerine ilişkin veriler elde edilmiştir. Araştırma sonucunda; problemli internet kullanımı ölçeğinden elde edilen toplam puanların, cinsiyet ve günlük internet kullanım süresi açısından; sosyal fayda/sosyal rahatlık alt boyutu puanlarının, eşin eğitim durumu ve algılanan sosyo-ekonomik düzey açısından; aşırı kullanım alt boyutu puanlarının da, eşin günlük internet kullanım süresi açısından anlamlı derecede farklıklaştığı; evlilik uyumu ölçeğinin tarz alt boyutu puanlarının, günlük internet kullanım süresi açısından anlamlı derecede farklıklaştığı; eş tükenmişliği ölçeğinden elde edilen toplam puanların, cinsiyet, algılanan SED, kendisinin günlük internet kullanım süresi ve eşin günlük internet kullanım süresi açısından anlamlı derecede farklıklaştığı; temel psikolojik ihtiyaçların karşılanma düzeyine ölçeğinin ilişki ihtiyacı alt boyutu puanlarının eğitim durumu açısından; Yeterlik alt boyutu puanlarının algılanan SED açısından anlamlı derecede farklılaştığı görülmüştür. Ancak araştırmada kullanılan ölçekler ve ölçeklere ait alt boyutlara ait puanların, yaş, evlilik süresi, çocuk sayısı, interneti kullanma süresi, günlük internet kullanımı saatleri değişkenleri açısından farklılaşmadığı görülmüştür. Ayrıca, problemli internet kullanımı ile eş tükenmişliği; evlilik uyumu ile temel psikolojik ihtiyaçların karşılanma düzeyi arasında pozitif yönde; evlilik uyumu ile eş tükenmişliği, eş tükenmişliği ile temel psikolojik ihtiyaçların karşılanma düzeyi arasında negatif yönde anlamlı ilişkilere rastlanmış; evlilik uyumu, temel psikolojik ihtiyaçların karşılanma düzeyi ve problemli internet kullanımının; eş tükenmişliğinin toplam varyansının %42,8'ini açıkladığı ve evlilik uyumunun, temel psikolojik ihtiyaçların karşılanma düzeyi ile eş tükenmişliği arasındaki ilişkide kısmi aracılık rolü olduğu görülmüştür. Araştırmanın sonuçları, ilgili literatür eşliğinde tartışılmış ve yorumlanmıştır. Bunun yanı sıra elde edilen sonuçlar doğrultusunda önerilerde bulunulmuştur.
Travma sonrası stres bozukluğu tedavisinde travma odaklı bilişsel ve davranışçı terapiler, göz hareketleriyle duyarsızlaştırma ve yeniden işleme ve farmakolojik tedavilerin etkinliğine yönelik karşılaştırmalı bir meta-analiz

Travma Sonrası Stres Bozukluğu tedavisinde travma odaklı Bilişsel ve / veya Davranışçı Terapiler, Göz Hareketleriyle Duyarsızlaştırma ve Yeniden İşleme ve antidepresan ve antipsikotik ialaçlarla farmakolojik tedaviler sıklıkla kullanılmaktadır. Bu araştırmada, bu tedavilerin yarattıkları etkiyi belirlemek amacıyla randomize kontrollü klinik araştırmaların meta-analizi yapılmıştır. PILOTS, PsychInfo ve PubMed veri tabanlarında belirlenen, psikoterapiler için 1719 makale özeti ve 159 tam makale; ilaçlar için 205 makale özeti ve 46 tam makale incelenmiştir. İçleme kriterlerini karşılayan psikoterapiler için 70, ilaçlar için 20 randomize kontrollü klinik çalışma meta-analize dahil edilmiştir. Bu çalışmalarda sınanan psikoterapi yöntemlerinin gruplar arası ve grup içi etki boyutları hem tedavi bitirenler hem de tedavi amacı analizleri için hesaplanmıştır. Elde edilen sonuçlar psikoterapilerin TSSB belirtilerinin azalmasında büyük etkiye sahip olduklarını ve TSSB tedavisinde etkilerinin bekleme listesi / minimal ilgi / tekrarlayıcı değerlendirmeler kontrol gruplarına ve diğer travma odağı olmayan alternatif tedavilere göre daha yüksek olduğunu göstermektedir. İlaçların etkisini inceleyen araştırmalarında antidepresan ve antipsikotik monoterapileri TSSB belirtilerinde azalmaya yol açsalar da, plasebo hapların da benzer etkiyi yarattığı ve ilaç ve plasebo arasında küçük ve klinik olarak anlamlı olmayan bir etki boyutu olduğu görüldü. Tüm bu bulgular travma odaklı psikoterapilerin TSSB tedavisinde ilk olarak tercih edilmesi gereken tedavi yaklaşımı olduklarını düşündürmektedir. Travma odaklı psikoterapiler arasından ise bilişsel ve davranışçı terapilerin en büyük veri tabanına sahip ve etkili oldukları çeşitli travma gruplarında sistematik olarak gösterilmiş yaklaşımlar olmaları dolayısıyla TSSB tedavisinde ilk sırada uygulanabilecek yaklaşımlar olabileceği düşünülmektedir.
Meme kanserli kadınların strese bağlı gelişimleri ile eş varlığı ve evlilik uyumu ilişkisi

Bu çalışmada eş varlığının, var olan eş ile uyumun ve demografik değişkenlerin, meme kanseri geçirmiş ve tedavisini tamamlamış olan kadınların stresle başa çıkma yöntemleri ile strese bağlı gelişimleri arasındaki ilişki üzerinde bir etkisi olup olmadığı araştırılmıştır. Çalışma, Beylikdüzü Medicana Hastanesi ve Marmara Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde meme kanseri tanısı sonrası tedavilerini tamamlamış yalnızca koruyucu tedavilerine ya da kontrollerine devam eden 62 kadın ile yürütülmüştür. Katılımcılara, Katılımcı Bilgi Formu, Genel Sağlık Anketi, Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği, Strese Bağlı Gelişim Ölçeği ve Çiftler Uyum Ölçeği uygulanmıştır. Sonuçlar; SPSS istatistik programında tek yönlü varyans analizi, korelasyon analizi ve Lisrel istatistik programında Path analizi ile hesaplanmıştır. Bulgulara göre; stresle başa çıkma tarzlarından boyun eğme yaklaşımı ile strese bağlı gelişim arasında negatif yönde bir korelasyon bulgulanmış olup etkisiz sosyal destek arama yaklaşımı ile arasındaki ilişkiyi çift uyumunun yordadığı gözlenmiştir. Eşi olan ve olmayan kadınların çaresiz yaklaşım, boyun eğici yaklaşım, sosyal desteğe başvurma yaklaşımı bakımından birbirinden anlamlı olarak farklılaştıkları değerlendirilmiştir. Ayrıca; eşi olan kadınların olmayanlara göre daha fazla strese bağlı gelişim yaşadıkları görülmüştür.
The effects of maternal socialization and temperament on children's emotion regulation

Bu çalışmanın amacı anne sosyalizasyonu ile çocuğun mizaç özelliklerinin çocuğun duygu düzenleme becerisine olan etkisini incelemektir. Katılımcılar, 4-6 yaşlarında 145 okul öncesi çocukla, onların anneleri ve anaokulu öğretmenlerinden oluşmaktadır. Çalışmaya katılan çocuklar, stanbul'da yaşayan orta ve yüksek sosyo-ekonomikdüzeydeki ailelerin çocuklarıdır. Çocukların duygu düzenleme becerisi, anneler ve öğretmenler tarafından doldurulan Duygu Düzenleme Becerileri Ölçeği ve çocuklara uygulanan Zevki Erteleme Becerisi Testi ile ölçülmüştür. Annelerin duygu sosyalizasyonunu ölçmek için NegatifDuygularla Başedebilme Ölçeği, ve çocuk yetiştirme tutumlarını değerlendirebilmek için de Çocuk Yetiştirme Envanteri kullanılmıştır. Çocukların mizaç özelliklerini ölçmek için ise anneler tarafından bir mizaç ölçeği doldurulmuştur. Anne sosyalizasyonunu farklı yönleriyle değerlendirmek amacıyla, annelerin duygu sosyalizasyonu ve çocuk yetiştirme tutumları arasındaki ilişki incelenmiştir. Duygu düzenleme becerisi, mizaç özellikleri ve anne sosyalizasyonunagöre cinsiyet farkının olup olmadığını değerlendirebilmek için MANOVA kullanılmıştır. Anne sosyalizasyonunun ve mizaç özelliklerinin duygu düzenleme becerisi üzerindeki yordayıcı etkisini incelemek için hiyerarşik regresyon analizi yapılmıştır. Sonuçlara göre, annelerin olumlu ebeveyn davranışları, tepkisel mizaç ve olumlu ebeveyn davranışları ile sıcakkanlı mizaç arasındaki etkileşim, duygu düzenleme becerisi anlamlı olarak yordamıştır. Olumlu ebeveyn davranışı orta düzeyde ve sıcakkanlılık en yüksek düzeyde olduğu zaman duygusal düzenleme becerisinin en yüksek düzeyde olduğu bulunmuştur. Zevki erteleme becerisi, sebatkarlık ve sıcakkanlılık mizaç özellikleri tarafından anlamlı olarak yordanmıştır. Bu çalışmanın önemli bir sonucu, annenin olumlu ebeveyn davranışlarının çocuğun duygu düzenleme becerisine önemli bir etkisi olduğunu göstermektedir. Olumlu ebeveyn davranışı çok yüksek düzeyde olduğu zaman yüksek düzeyde korumacı ebeveyn davranışı ile benzer bazı özellikler gösterdiğinden, düşük sıcakkanlılık gösteren çocuklara olumsuz bir etkisi olduğu bulunmuştur. Araştırmanın diğer bir bulgusu, duygu düzenleme becerisi ilezevki erteleme becerisi arasında bir ilişki olduğuna dikkati çekmektedir. Bu çalışmanın sonuçları, duygu düzenleme becerisi ile zevki erteleme becerisinin çocuğun farklıbecerilerini ölçtüğü göstermiş ve bu testin çocuğun duygu düzenleme becerilerinden daha çok davranış düzenleme becerileri ile ilişkili olduğu bulunmuştur.