turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Orta öğretim gençliğinin demokrasi düşünceleri

Orta ögretim gençliginin demokrasi düsüncelerini tespit etmek için alan arastırması tekniginin kullanıldıgı bir çalısma yapılmıstır. Çankırı'nın Kursunlu ve Bayramören lçelerindeki 334 ögrenciye anketkagıdı uygulanmıstır. Ögrencilerin tamamının verdigi cevaplar analiz edilmistir. Daha sonraögrencilerin cinsiyetleri, okudukları okul türü, baba meslegi, dünya görüsü, gazete okuma sıklıgına ve ailenin yasadıgı yere göre verilen cevaplar tekrardegerlendirilmistir. Gençlerin demokrasi hakkındaki tutum ve düsüncelerinin bir yönüyleiçinde bulundukları toplumun siyasal kültürünün bir ürünü olduğu söylenebilir. Aile ve alınan egitim, medya ve arkadas çevresi, sosyo-ekonomikyapı gencin düsüncesinin sekillenmesinde önemli rol oynar. Gençler Türkiye'de tam bir demokrasinin olabilecegine inanmaktadır. Siyasal çogulculuga verilen destek yüksektir. Ancak kimlik farklılıklarına tam anlamıyla hosgörülüyle yaklastıkları söylenemez. Gençlerin siyasal katılma oranları oldukça düsüktür. Bu durum kız ögrencilerde daha belirgindir. Bundailçelerdeki siyasal yapılanmaların faaliyetlerinin azlıgı da etkili olmaktadır. Gençler kanun önünde esitligin olmadıgına inanmaktadır. Yine sosyo-ekonomikdengesizliklerin demokrasiyi olumsuz yönde etkiledigini düsünmektedir. Halkınseviyesini demokrasinin isleyebilmesi için yeterli görmektedirler. Gençlerin içinde yer aldıgı sosyo-kültürel yapıdaki bazı kültür unsurlarının çesitli toplumsal gruplar hakkında önyargı olusturmada etkili olduğu anlasılmaktadır. Gençlerin demokrasiye olan inançları ve bilgileri Türkiye demokrasisinin gelecegi açısından olumlu ipuçlarıdır. Ancak farklılıklarla bir arada yasamaya daha sıcak bakmaları için gayret sarfedilmelidir. Yine devletinkanunlar önünde esitlik ilkesine riayeti mesru bir düzeye ulasmalıdır. Gençlerinbuna inanması, geleceklerine daha güvenle bakmalarında etkili olacaktır.
Tarım ve kırsal kalkınmayı destekleme kurumu desteklerinin kırsal kalkınmaya etkisi: Çanakkale ili örneği

Kırsal kalkınma uzun yıllar kalkınma olgusu ile beraber değerlendirilmiştir. Kırsal kalkınma üzerine yapılan çalışmalar özellikle 1950'li yıllardan itibaren giderek önem kazanmıştır. Kalkınma konusunda önde gelen kuruluşlardan Birleşmiş Milletler, Dünya Bankası ve Avrupa Birliği gibi örgütler kırsal kalkınma olgusuna gereken önemi yaptıkları çalışmalar ve ayırdıkları fonlarla göstermişlerdir. Dünyada, özellikle gelişmekte olan ülkelerde kırsal kalkınmaya yönelik uluslararası örgütlerin de destek verdiği çalışmalar sürdürülmektedir. Bu kapsamda, Türkiye'de de bölgeler arası gelişmişlik farklarının ortadan kaldırılması noktasında çalışmalar yürütülmektedir. Araştırmanın amacı, AB'nin kırsal kalkınma desteklerinden IPARD fonlarının Türkiye kırsalının kalkındırılmasında ne tür etkilerinin olduğunun belirlenmesidir. Bu etki ölçülürken IPARD fonlarının Türkiye'deki dağıtıcısı olan Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumu'nun kırsal kalkınma projeleri Çanakkale ili özelinde incelenmiş ve örnek olarak seçilen proje sahipleriyle birebir görüşülmüştür. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi ve görüşme tekniklerinden yarı yapılandırılmış mülakat yönteminden yararlanılmıştır. Verilerin içerik analizi ise bilgisayar tabanlı veri analiz programı olan Maxqda aracılığı ile yapılmıştır. Sonuçta, AB kaynaklı kırsal kalkınma desteklerinin TKDK aracılığı ile Çanakkale'de etkin şekilde dağıtıldığı ancak bu desteklerin dağıtımında bürokrasi ve kırtasiyecilik, danışmanlık faaliyetlerinin yetersizliği, proje takviminin net olmaması gibi sorunlar ile karşılaşıldığı da tespit edilmiştir. Ortaya çıkan sorunların nasıl aşılacağı ile ilgili çözüm önerilerinde bulunulmuştur.
Suçun önlenmesinde MOBESE uygulaması İstanbul örneği ve bir alan araştırması

Bu çalışmada büyük kentlerde karşılaşılan suç olaylarının önlenmesi amacıyla alınan güvenlik tedbirlerinden birisi olan ve İstanbul Emniyet Müdürlüğü'nde 17 Haziran 2005 tarihinde hizmete giren MOBESE Projesinin etkinliğinin belirlenmesi ve Bakırköy İlçesi'nde yaşayan vatandaşların bu uygulamaya yönelik bakış açıları tespit edilmiştir. Kentleşme sürecine paralel olarak kente özgü değer ve normların benimsenmesi ve kente entegre olma konularında karşılaşılan aksaklıklar bireylerin sapma davranışları içerisine girmesine neden olmakta ve onları suç ve suçlu davranışlarına itmektedir. Kent hayatının getirdiği problemlerin yanı sıra planlama, göç, eğitim, sosyal ve fiziki çevre gibi pek çok faktör suçların artmasına neden olan etkenler arasındadır. Çalışmamızda kentleşme konusunun yanı sıra kentleşmeyle birlikte ortaya çıkan suç ve suçluluk kavramları ile ilgili literatürde yer alan görüşlere yer verilmekle birlikte suç olaylarının azaltılması çerçevesinde Emniyet Teşkilatı'nın teknolojideki hızlı gelişme ve değişime uyum sağlayarak ortaya koyduğu ve süreç içerisinde Coğrafi Bilgi Sistemlerini kullandığı MOBESE Projesi'nin ekonomik kaynakları ve etkinliği, maliyeti, bileşenleri ve sağladığı getirileri ayrı başlıklar altında ele alınmıştır. Bu doğrultuda, hizmete sunulan MOBESE Projesinin İstanbul ili Bakırköy İlçesi'nde yaşayan bireyler tarafından algılanmasının tespiti amacıyla Özgürlük Meydanı'nda yapılan alan araştırmasının sonuçları incelenmiştir.
Türk ütopyalarında özneleşme pratikleri

Bu çalışmada, Türk ütopyaları bir yönetim biçimi olarak ele alınmıştır. Ütopyalar ortaya çıktıkları andan itibaren toplumsal sorunları ele alan eleştirel metinler olmuşlardır. Ancak ütopyalar eleştirel olmalarının yanında toplumsal sorunlar için alternatif çözüm yolları da önermiştir. Ütopyalar edebi metinler olmalarının yanı sıra, bu önerilerle birlikte bir yönetim kurgusu olmayı da başarmıştır. Türk ütopyaları da benzer kaygılarla on dokuzuncu yüzyılda ortaya çıkmıştır. Bu çerçevede Türk ütopyaları bu çalışmada bir yönetim kurgusu olarak incelemiştir. Yönetim meselesi ise Foucaultyen yöntem kapsamında, 'özneleşme pratikleri' ile ele alınmıştır. Özneleşme pratikleri Foucault açısından 'yönetimsel' düzeni açıklamak içindir. Foucault bu çerçevede özneyi yönetimsellik ve değişen iktidar biçimiyle tartışmıştır. İktidar toplumun kılcal damarlarına kadar indirgenmiştir. Bütün bu kavramlar ayrıca modernleşme perspektifiyle de değerlendirilmiştir. Foucaultyen manada modernleşme hayat temelli bir 'yönetimselliği' var eder. Çalışmada yönetimsellik kavramı, değişen iktidar anlayışı çerçevesinde Türk/Osmanlı modernleşmesi örneğiyle ortaya konulmuştur. Türkiye'de Modernleşme kavramı genellikle 'özne dışı' olarak ele alınmıştır. Çalışma bu amaçla özne temelinde Türk modernleşmesini tartışmıştır ve Osmanlı modernleşmesinin 'özneleşme pratikleri' ile açıklanabileceğini ileri sürmüştür. İkinci bölümde, genel olarak ütopya kavramı ele alınmış ve ütopyaların yönetim bağlamı incelenmiştir. Bu bölüm aynı zamanda klasik ütopyalar ile modern ütopyaların farkını da ortaya koymuştur. Böylece ütopyalardaki yönetim bağlamının zaman içerisindeki değişimi ortaya çıkartılabilmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise altı Türk ütopyası sırasıyla 'Osmanlı', 'Kadın' ve 'Türk' öznesi çerçevesinde ele alınmıştır. Bu sayede özneleşme pratikleri ile edebi bir metin olan ütopyalar incelenmiştir. Böylece edebi bir kurmaca olan ütopyaların yönetim çerçevesinde ele alınabileceği ortaya konulabilmiştir.
Kuzguncuk semt tarihini insandan okumak; Bir seçki ile şahsiyetler

Bir kenti sayısız öğe oluşturur. Bu öğelerin bütünü ise kentsel dokuyu oluşturmaktadır. Kentsel doku içerisinde fiziki yapı önemli bir yer tutar. Bununla birlikte, coğrafi özellikler, mekan, renkler, ışık, su, doğal zenginlikler bu yapıya form verir. İnsan öğesi bu formun başlangıç noktasındadır. Bir bütün olarak bakıldığında bu öğeler her türlü sanat dalı ile yakın ilişki içinde olduğu görülür. Bu ilişki, kentsel mekanların sanat ve sanatçı üretmesi ve biçimlendirmesi olacak şekilde incelemeye zemin hazırlamaktadır. Kentlerin belleği ve referans noktaları olduğu düşünüldüğünde, sanatçıların bu belleği ve referans noktalarını algılayarak kendi özgün süzgeçlerinden geçirdiği, biçime ve forma dönüştürdüğü söylenebilir. İstanbul'un güçlü bir referans noktası niteliğindeki semti Kuzguncuk, kamusal alanda sanatla iç içedir. Bu semtte sanat müzeden, sanat galerisinden çıkmış; sokağa, caddeye, meydana eklenmiş; gündelik yaşam içine girmiştir. Sanatın sokaktaki bireye ulaşması bir hayal olmaktan sıyrılarak gerçeğe dönüşmüştür. Çalışmada semtte gözle görünür bu sanatsal yan; kavramsal çerçeve, semtin özellikleri ve semti besleyen ve semtten beslenerek ürün veren sanatçılar ile gerçekleştirilen derinlemesine niteliksel görüşmeler ile ele alınmaktadır. Ayrıca muhtarlık ve konuya ait tafsilatlı bilgiye sahip belediyeyi temsilen bir birim yöneticisi ile yapılan mülakatlar yer almaktadır. Tarih içinde mekan ve insan daima etkileşim halinde olmuş, insan maddi ve manevi anlamda ürettiklerini mekana yansıtmıştır. Mekan ise insana kattıkları ile ürün verdirmiştir. Mekansal olarak Kuzguncuk semti bu bakış açısı ile değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonuç ve değerlendirme bölümünde insan ve mekan etkileşimi bağlamında yapılan değerlendirmede; atölye ve ikamet adresi olarak seçimlerini Kuzguncuk'tan yana kullan sanatçıların gözünden semt tarihine, sahip olduğu zenginliklere ait bir bakış ile sanatçıların semte kattıklarına dair ipuçları sunulmaktadır.
Lunaparklarda oyunsallık üzerine bir inceleme: Ankara-Gençlik parkı örneği

Bu tezin amacı, bir maddi kültür alanı olan lunaparklara özgü oyun oynama ve oyunsallık kavramlarına dair çözümlemeler geliştirmektir. Bu bağlamda Ekim 2017 -Mart 2019 tarihleri arasında Ankara, Gençlik Parkı'ndaki Lunaparkta farklı oyun oynama biçimleri ve çeşitli oyun deneyimleri gözlemlenmiştir. Araştırmada Atlıkarınca, Korku Tüneli, Dönme Dolap, Hız Treni gibi hemen hemen dünyadaki tüm lunapark oyun alanlarında görülen oyuncakların yanı sıra 'Flip Flop', 'Adrenalin', 'Crazy Dance', 'Kamikaze' gibi görece daha yeni oyuncaklar üzerinden çözümlemeler yapılmaya çalışılmıştır. Bu oyuncakların, lunaparklara özgü oyun oynama biçiminin temelini oluşturduğu ileri sürülmüştür. Lunapark oyuncakları dolayımıyla deneyimlenen oyun pratikleri, oyunsallık ve bu pratikler etrafında anlam kazanan birçok kavram- mutluluk, aile, nostalji, çocukluk, heyecan, korku, performans, tehlike, boş zaman, beden, algı, uzam, kaybolmak, kapalı kalmak, lunatizm- tezin sorunsalı kapsamında incelenmiştir. Lunapark oyununu diğer oyun kategorilerinden ayrı kılan özellikler, oyun teorisyeni Roger Caillois'in vertigo ve temsil oyun kategorileri ve edebiyat eleştirmeni Mikhail Bakhtin'in kronotop kavramı üzerinden tartışılmıştır. Katılımcı gözlemci olarak araştırmacı aynı zamanda fenomenolojik bir yaklaşım kullanarak kendi oyun deneyimleri üzerinden lunapark uzamını betimlemiş ve yorumlamıştır.
Kentsel mekanda 'öteki'nin ayrışması: Cihangir örneğinde 'LGBT' kimliğin mekansal ayrışma deneyimi

Ayrışma, mekan ile toplumsal süreçler arasındaki diyalektik ilişkinin anlaşılmasında önem taşıyan bir olgudur. Kapitalist mekanın sınıfsal yapısı, neoliberal kentleşme sürecinde farklı kimlik gruplarının ayrışmasını da içererek yeniden üretilmektedir. Toplumsal yaşamda kimliğe ilişkin farklılıkları vurgulamanın aracı olan dil, din, etnisite, cinsiyet gibi kültürel ve sosyal sermaye biçimleri ile sınıfsal yapı arasında doğrudan bir ilişki vardır. Bu durumun en açık şekilde gözlenebildiği örnek, sınıfsal ayrışmanın da yeniden üretilmesinde işlevsel bir konuma sahip olan cinsiyettir. Tarihsel ve toplumsal olarak heteronormatif ve patriyarkal biçimde inşa edilen cinsiyet, içermenin olduğu kadar dışlama ve ayrımcılığın aracıdır. Bu nedenle, heteronormatifpatriyarkal örüntünün karşıtı olan LGBTİ kimlik dışlanan/madun ötekiliğin ifadesidir. LGBTİ grupların kentsel mekanda ayrışması ise toplumsal yaşamın dışlayıcı ve ayrımcıpratikleri karşısında bir zorunluluk olabilmektedir. Cihangir semti, tarihsel ve toplumsal dönüşüm süreçlerinde farklı kimliklere ev sahipliği yapmıştır. Cihangir, tarihsel olarak toplumun egemen yaşam tarzınınmarjinindeki görünümünden dolayı kendine özgü bir ötekilik mekanıdır. Mekanınneoliberal politikalar aracılığıyla dönüşümünde LGBT grupların Cihangir'de sınıfa ve kimliğe dayalı ayrışması yeniden üretilmiştir. Bu bağlamda, toplumsal ve mekansal farklılaşmanın sınıfsal yapısı ile kimliğin dışlanması ve maduniyeti arasında kurulabilecek bir ilişkinin gözlenmesinde önemli bir örnektir. Cihangir'in sahip olduğu sınıfsal ve kültürel yapı, eşitsiz ve sosyal adaletten yoksun kentsel yaşamda dışlanmayave ayrımcılığa karşı özgün anlamlar ifade eden bir kabul düzeyine sahiptir.
Türkiye'deki bağımsız idari otoriteler ve uygulaması

Bağımsız İdari Otoriteler genel olarak, özerk kurul, üst kurul, düzenleyici kurul, regülasyon kurumları olarak bilinir ve ülkemizde 1980'den sonra ekonomide yeniden yapılanma sürecinde ortaya çıkmıştır. Bağımsız İdari Otoriteler, toplumsal yaşam için özel bir önem ve duyarlılık taşıyan, temel hak ve özgürlükler ile ekonomik ve sosyal sektörlerde veya alanlarda düzenleme, denetim ve yönlendirme faaliyetinde bulunan, aldığı kararlar üzerinde hiçbir makam ve merciin etkisinin olmadığı idari ve mali özerkliğe sahip, özerk kamu tüzel kişilikleridir. Çalışmada, Bağımsız İdari Otoritelerin özellikleri, görevleri, ortaya çıkış sebepleri, tarihsel gelişimi, dünya'daki örnekleri ve bu kurumların ülkemizdeki örnekleri incelenmiştir. Bağımsız idari otoritelerinin özerkliği ve işleyişindeki olumlu ve olumsuz yönleri çalışmada irdelenmiştir. Bağımsız İdari Otoriteler, özellikle ekonomik alanlarda ortaya çıkan sorunların çözülmesine olumlu katkı sağlamaktadır. Bağımsız idari otoritelerinin serbest piyasa ekonomisini düzenleme ve denetleme özelliğine sahip olması ekonominin olumlu yönde gelişmesini sağlamıştır.
Yerel yönetimlerde stratejik planlama: Yozgat belediyeleri örneğinin incelenmesi

Günümüz dünyasında her alanda yoğun, hızlı ve köklü değişikler yaşanmaktadır. Bu değişimler en çok yönetim alanını etkileyerek bu değişim ve gelişimlere hazırlıklı olmaya zorlamaktadır. Toplumsal, sosyokültürel, siyasi ve ekonomik alanlarda hızlı ve etkileşimli yaşadığımız değişim süreci, işletmeleri hızlı karar alma ve uygulama, daha dinamik bir yönetim yapısı ve esnek bir planlama ve yönetim süreçlerini gündeme getirmiştir. Bu çalışmada, yerel yönetimlerde stratejik planlama ve stratejik yönetim kavramları ele alınmıştır. Yerel yönetimler vatandaşa en yakın yönetim birimi olması, yerellerin ihtiyaçlarını en iyi tespit edebilen ve bu doğrultuda sonsuz insan ihtiyaçlarını elde olan kıt kaynakların kullanım ve dağıtımda ortaya çıkan problemleri minimize etmek için stratejik planlama kavramı önemini hızla artırmaktadır. Çalışma dört bölümden oluşmuştur. Birinci bölümde strateji, planlama ve stratejik planlama kavramları açıklanmıştır. İkinci bölümde stratejik planlama süreci stratejik plan hazırlama kılavuzuna kapsamında bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde yerel yönetimler ve yerel yönetimler stratejik planlama kavramları açıklanmıştır. Dördüncü bölümde ise Yerel Yönetimlerde Stratejik Planlamada Yozgat Belediyeleri Örneği ele alınmış yapılan anket çerçevesinde detaylı bir şekilde analiz edilip yorumlanmıştır.
Türkiye'de yerel yönetimlerde sosyal medya kullanımı ve yerel katılım: Büyükşehir belediyelerinin Twitter hesapları üzerinden bir analiz

Sunduğu anlık ve çift yönlü iletişim ve etkileşim sayesinde sosyal medya, kamu kurumlarının vatandaşla iletişim kurmakta ve kamu politikalarına vatandaş katılımını sağlamakta kullandığı birincil mecralardan birisi haline gelmiştir. En çok kullanılan sosyal medya platformlarından olan Twitter, bu amaç ve fonksiyonda kullanılan öncelikli platformlardan birisidir. Yerel halkın mahalli müşterek ihtiyaçlarını karşılamada görevli olan yerel yönetim kuruluşlarının da kamu politikalarına halk katılımının sağlanmasında Twitter'ı kullanmasının hem kurumların hem de halkın erişim kolaylığı açısından uygun olacağı açıktır. Bu çalışma, Türkiye'deki büyükşehir belediyelerinin kamu politikalarına halk katılımının sağlanmasında sosyal medya kullanımını Twitter özelinde incelemektedir. Bu doğrultuda çalışmanın ilk bölümünde Türkiye'deki yerel yönetimlerin geçmişşten bugüne yaşadığı dönüşümün bir resmi çizilmektedir. Çalışmanın ikinci bölümünde, yerel katılım konusu derinlemesine ele alınmaktadır. Yerel katılıma ilişkin kuramlar, yerel katılımın türleri ve boyutları yine bu bölüm içerisinde, Türkiye ve dünya literatüründen alınan referanslarla açıklanmaktadır. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise sosyal medya ve yerel katılım ilişkisi çeşitli alt konularıyla birlikte sunulmaktadır. İnternetin gelişim evreleri, yerel yönetimlerin interneti ve sosyal medyayı halk katılımı fonksiyonunda kullanımları konuları bu bölüm altında ele alınmaktadır. Çalışmanın dördüncü bölümünde içerik analizine dayanan bir araştırmaya yer verilmektedir. Araştırmada, Türkiye'deki büyükşehir belediyelerinin Twitter'da son bir yıl içerisinde paylaştıkları toplamda 39.972 adet tweete içerik analizi uygulanmıştır. Analiz sonucunda söz konusu büyükşehir belediyelerinin sosyal medyayı hangi amaçlarla kullandıkları tespit edilirken, bu amaçlardan halk katılımına ilişkin olanlar ayrı bir odak olarak alınmış, detaylı olarak incelenmiş ve tartışma başlığı altında ilgili yerel katılım kuramları çerçevesinde tartışılmıştır. Çalışmanın sonucuna göre büyükşehir belediyeleri, Twitter'ı en çok kurumsal bilgilendirme amaçlı kullanırken, halk katılımı boyutunda ise daha çok vatandaşlar ve aktörlerle iletişim kurarak katılımı sağlama fonksiyonunda kullanmaktadırlar.
Türkiye'de büyükşehir belediyelerinde stratejik planlama üzerine bir analiz

İktisadi yaşamın piyasaya uygunluğunu denetlemek, piyasanın yarattığı düzensizlikleri önlemek amacı güden ulusal kalkınma plancılığı 1980'lerden sonra değişime uğramıştır. Yeni planlama anlayışında piyasanın önündeki engelleri kaldırmak amaçtır. Kamu yönetiminde işletmecilik anlayışının yerleşmeye başladığı bu dönemde stratejik planlama bu amacın bir aracı konumundadır. Yerel yönetimler için stratejik planlama, kentin tanıtımının yapılması ve uygun bir yatırım iklimi oluşturulması yönünde ulusal ve uluslararası arenada rekabet edebilir hale getirilmesini sağlamaktadır. Uluslararası sermaye, yatırımları için cazip ve çekici alanlar üzerine yoğunlaşmaktadır. Büyükşehir belediyelerinin stratejik planları yeni kamu yönetimi anlayışına uygun olarak küresel sermayenin yatırım alanını genişletmeye yönelik hizmette bulunmaktadır.
Kyoto Protokolü sonrasında uluslararası iklim değişikliği süreci ve yerel yönetimler

Uluslararası iklim değişikliği politika süreci ulusal ve yerel düzeydeki uygulamalar için yönlendirici niteliktedir. Bu nedenle bu sürece, yerel yönetimler de dahil tüm paydaşların katılımı son derece önemlidir. Öte yandan Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi ve Kyoto Protokolü yerel yönetimlerle ilgili bir bölüm içermez ve TaraflarKonferanslarında yerel yönetimlere yönelik kararlar alınmaz. Ancak, yerel yönetimlerindesteği olmadan salım azaltım hedeflerinin ve uyum faaliyetlerinin hayata geçirilmesi son derece zordur. Kentler, dünya nüfusunun %50'sini barındırmakta ve dünya harcanan enerjinin yaklaşık %73ü kentlerde harcanmaktadır. 2030 yılına kadar dünya nüfusunun üçte ikisini barındıracak olan özellikle hızla büyümekte olan kentler iklim değişikliğininetkilerinden en fazla etkilenecek bölgelerdir. Aynı zamanda, yerel yönetimlerin iklim değişikliği ile mücadelede ve yerel salımların azaltılmasında ülkelere destek olma potansiyeline sahiptir. Ancak bu potansiyeli kullanmakta bazı zorluklar yaşamaktadırlar. Yerel yönetimlerin bu potansiyellerini kullanmaları önündeki engelleri kaldırmak içinönlerindeki en büyük fırsat Kyoto Protoko'lünün sona ermesi nedeniyle, 2012 sonrası yenidenşekillendirilecek iklim değişikliği uluslararası politika sürecidir. Yerel yönetimler, kendilerini temsil eden STK'lar ve ağlar vasıtasıyla, 2012 sonrası süreçte yerel yönetimlerin iklim değişikliği ile mücadele öneminin ve rolünün tanımlanması için çalışmalar yürütmektedirler. Bu çalışmaların temel amcı, yerelde iklim değişikliği ile mücadelede kendilerinidestekleyecek teknik ve finansal mekanizmaların 2012 sonrası sürece dahil edilmesiyönündedir.
Bölgesel ve küresel gelişmelerin ışığında Türkiye'nin dış güvenlik politikası

Türkiye Coğrafyası, Dünya Anakıtası olarak nitelendirilen Avrupa, Asya ve Afrika Kıtalarının merkezinde bulunması, her üç kıtayı birbirine bağlayan kara-deniz ve havayollarına sahip olması, Doğu-Batı, İslam dünyası-Hıristiyan dünyası gibi farklı kültürlere sahip medeniyetlerin geçiş ve etkileşim noktasında bulunması, tarihte bilinen en eski ve en büyük uygarlıklara beşiklik etmiş olması nedeniyle geçmişşte olduğu gibi bugün de jeopolitik Önemini korumakta ve dünya hakimiyetinde söz sahibi olmak isteyen ülkelerin ilgisini çekmektedir. Türkiye Cumhuriyeti, Soğuk Savaş yıllan boyunca NATO'nun en önemli müttefiklerinden biri olmuş ve adeta NATO'nun doğu kalesi olarak birçok görevler üstlenmiştir. 1992 yılında Sovyetler Birliği'nin dağılması ve Varşova Paktı'nın ortadan kalkması nedeniyle NATO'nun varlık sebebi ortadan kalkmış, dolayısıyla da Türkiye'nin önemi azalmış görülebilir. Ancak dünya genelinde ve özellikle Türkiye coğrafyasını çevreleyen Balkanlar, Kafkasya ve Ortadoğu'da meydana gelen siyasi yapılanmaların istikrara kavuşmamış olması, bölgesel-etnik-dinsel ve kültürel çatışma ve savaşların yaşanmakta olması nedeniyle güvenlik tehditleri tamamen ortadan kalkmamış, sadece nitelik değiştirmiştir. NATO, bu yeni duruma karşı yeni stratejiler geliştirmiş ve önlemler almıştır. 21. yüzyıl başlarında dünya siyasal atmosferi, içinde bu gibi çok yönlü tehdit unsurlarını barındırırken aynı zamanda küresel ve bölgesel gelişmeleri iyi takip eden ve uygun stratejiler geliştiren ülkelere önemli fırsatlar sunmaktadır. Türkiye bu siyasal atmosfer içinde kendi kimliğini yeniden ortaya koyup geleceğe ilişkin projeksiyonlar üretmek ve bunlara uygun stratejiler geliştirmek durumundadır. Türkiye tarihsel birikimi, coğrafyası, nüfusu ve kültürü gibi potansiyel verilerini kullanarak milli güce dönüştürme imkan ve yeteneğine sahip bir ülkedir.
Öğretmenlik mesleğinde empatik eğilimler ve adalet algısı: İstanbul ili Bağcılar ilçe okulları örneği

Bu araştırmanın amacı, ilkokullarda görev yapan sınıf öğretmenlerinin çalıştıkları kuruma ve yöneticilerine yönelik örgütsel adalet algıları ile empatik eğilim düzeyleri arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Nicel araştırma yaklaşımı kapsamında hazırlanmış olan, betimsel nitelikteki ilişkisel tarama modelli bu çalışma, problem durumu ile başlayıp empati ve örgütsel adalet kavramlarının literatür taramasıyla devam edip yöntem bilgisi ve saha çalışması verileriyle sonuçlandırılmıştır. Bu araştırmanın evreni, İstanbul İli Bağcılar İlçesinde mevcut olan 36 resmi devlet ilkokullarında görev yapan 1816 sınıf öğretmeni iken örneklemi ise 36 resmi devlet ilkokulundaki toplam 639 sınıf öğretmenidir. Araştırmanın verileri, Dökmen (1988) tarafından geliştirilmiş 'Empatik Eğilim Ölçeği', Niehoff ve Moorman (1993) tarafından geliştirilen ve Polat (2008) tarafından Türkçeye uyarlanan 'Örgütsel Adalet Ölçeği' ile toplanmıştır. Araştırmanın bulgularına göre; sınıf öğretmenlerinin empatik eğilim düzeyleri ortalamanın üzerindeyken örgütsel adalet algı düzeyleri ise düşük çıkmıştır. Aynı zamanda sınıf öğretmenlerinin örgütsel adaletin alt boyutları olan dağıtımsal adalet algı düzeyi düşük, işlemsel adalet algı düzeyi çok düşük ve etkileşimsel adalet algı düzeyi ise çok yüksek olarak elde edilmiştir. Cinsiyet, yaş, medeni durum, çocuk sahibi olup olmama durumu, mezuniyet durumu, hizmet süresi, çalışılan kurum ve müdür sayısı demografik özellikleriyle sınıf öğretmenlerinin hem empatik eğilim hem de örgütsel adalet algı düzeyleri arasında genel olarak anlamlı bir farklılık olmadığı sadece cinsiyet değişkeninin sınıf öğretmenlerinin empatik eğilim düzeylerinde ayırt edici bir niteliğe sahip olduğu saptanmış olup sınıf öğretmenlerinin empatik eğilim ile örgütsel adalet ve alt boyutları arasındaki ilişki ise düşük düzeyde tespit edilmiştir.