turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yerel yönetimlerin yoksullukla mücadelesi- Eyüp Belediyesi örneği

Dünya ölçeğinde sanayi devrimi ile başlayan kent yoksulluğu olgusu Türkiye'de 1950'li yıllardan itibaren varlığını hissettirmeye başlar. 1950'lerden itibaren kırsal alandan kente yönelen göç ve kent içinde yaşanan yatay sosyal hareketlilik, beraberinde sosyal, ekonomik ve endüstriyel bir dönüşüm sürecini başlatmıştır. Bu dönüşüm sürecinde, özellikle sanayileşmenin çok önünde bir hızla seyreden kentleşme nedeniyle kentlerde hızla artan işsizlik, diğer taraftanemek yoğun sektörden, önce sermaye yoğun sektöre, sonra da bilgi yoğunsektöre doğru yaşanan geçiş sürecinde gerekli uyumu sağlayamadığı için iş imkanı bulamayan bireylerin normal yaşam standartlarından mahrum kalmaları sonucu doğmuştur. Bu dönüşümün yarattığı nitelikli işgücü taleplerini kendi imkanları ile kendilerini geliştirerek karşılamak imkanından yoksun olan kent yoksulları hayatlarını idame ettirmek için ya kayıt dışı istihdamın objesi olmuşlarya da bu sorunlarını enformel sektörler aracılığı ile çözmeye çalışmışlardır. Küreselleşme ile derinleşen ve keskinleşen kentsel yoksulluk olgusu ile mücadele etme zorunluluğu her şeyden önce 'sosyal devlet' ilkesinindoğurduğu anayasal bir zorunluluktur. Başlangıçta merkezi yönetimin görev alanında yer alan yoksullukla mücadele günümüzde belediyelerin de temel fonksiyonlarından biri haline gelmiştir. 1973 yerel seçimlerinden sonra üç büyük şehirde belediye başkanlıklarını kazanan CHP'li belediye başkanlarınınuygulamaları ile başlayan toplumcu belediyecilik tartışmaları ve kent yoksulluğu ile mücadele edilmesi gerekliliğine vurgu yapan sosyal belediyecilik, 2004 belediye reformunun da önemli taleplerinden biridir. Kent yoksulluğu ile mücadele etmeyi daha önce kendiliğinden yerine getiren belediyeler 2004 reformu sonrasında bu mücadelenin temel paydaşlarından biri haline gelmiştir. Bu çalışmada 2004 belediye reformu sonrasında kent yoksulluğu ile mücadele konusunda belediyelerin yetkileri tanımlanarak Eyüp Belediyesi'nin kent yoksulluğu ile mücadele çerçevesinde ortaya koyduğu politikalar değerlendirilmiştir.
Toplam kalite yönetimi anlayışı ve Bolu İzzet Baysal Kadın Doğum ve Çocuk Hastanesinde hemşirelerin kalite anlayışına yönelik bir uygulama

Araştırmanın amacı, kalite kavramının ön plana çıkması süreci ile başlayan modern yönetim teknikleri arasında yer alan Toplam Kalite Yönetimi uygulamalarının sonuçlarının ne olduğunu belirlemektir. Araştırma için öncelikle ilgili kaynaklar taranarak Toplam Kalite Yönetimi konusunda bilgi toplamıştır. Teorik bilgiler Toplam Kalite Yönetimi uygulamalarında, kalite, hedef ve politikalarının saptanması, sürekli gelişmenin sağlanması, verimli bir örgüt içi iletişimin geliştirilmesi ve çalışan motivasyonunun artırılması konularının önemli olduğunu oraya koymuştur. Araştırmanın uygulama safhasında araştırmacı tarafından hazırlanan anketler yolu ile veriler elde edilmiştir.
Kıyı korumasında yönetsel ve tüzel boyutlar: Kuşadası ve Kemer kıyılarındaki yapılaşmalar

Kıyı Korumasında Yönetsel ve Tüzel Boyutlar: Kuşadası ve Kemer Kıyılarındaki Yapılaşmalar Kıyı ve kıyısal bölgeler tüm dünyada çeşitli sorunlarla karşı karşıyadır. Çalışmada Türkiye'nin kıyı ve kıyısal bölgelerinin durumu yönetsel ve tüzei boyutları ile ele alınmış ve örnek bölgelerdeki mevcut durum ayrıntılı olarak incelenmiştir. Bilimsel ve tüzel açıdan kıyı ile ilgili kavramlar da tam bir birliktelik yoktur. Çevresel değeri ve doğal kaynak özelliği nedeniyle kıyılar kamuya aittir. Bu nedenle kullanımında ve yönetiminde yerel halka yeterli düzeyde söz hakkı verilmelidir. Turizm, ikinci konut, sanayi ve benzeri faaliyetler nedeniyle kıyılar büyük bir baskı altında olup, tüzel durumun tersine toplumun büyük kesimine kapatılmıştır. Ömek bölgelerin belirli dönemlerindeki yapılaşma durumları haritalara işlenerek siyasal süreçlerin etkileri belirlenmeye çalışılmış ve Kuşadası bölgesinin durumu bir maket halinde sunulmuştur. Kuşadası'nda ikinci konutlar, Kemer'de ise turizm sonucu kıyıların hemen hemen tamamının halka kapatılmış olduğu görülmektedir. Çözüm yollarının bulunabilmesi için uluslararası çabalar, diğer ülkelerin uygulamaları ve deneyimleri araştırılmıştır.
Türk kamu yöneticilerinin yönetim takımını seçerken dikkat ettikleri faktörlere dair kamuoyu algısı: Isparta örneği

Türk kamu sektöründe çalışan yöneticilere, son yasal düzenlemelerle, özel sektör kuruluşlarındaki emsalleri gibi yönetim takımlarının üyelerini kendileri seçme yetkisi verilmiştir. Ancak halkın algısına göre bazı yöneticiler kendilerine kamu sektöründe örgütsel ve yönetsel etkililik ve verimlilik sağlanması için tanınan bu yetkiyi, veriliş amacına uygun şekilde yüksek niteliklere sahip yöneticilerden oluşan ideal yönetici takımı oluşturmak için kullanmak yerine kayırmacı bir tutumla hareket ederek kendi adamlarını bir yere getirebilme fırsatı olarak kullanmaktadır. Eğer halkın algısı gerçeği yansıtıyorsa bu bağlamda hareket eden yöneticiler, sinerjik bir yönetici takımı çalışmasından elde edilebilecek muazzam yararlardan kendilerini ve tüm paydaşlarını mahrum bırakmakta, hatta kamusal zararlara neden olmaktadırlar. Bu araştırmada, Türk kamu yöneticilerinin yönetim takımlarına üye seçerken dikkat ettikleri faktörlere dair halkın algısının incelenmesi hedeflenmiştir. Bu amaçla halkın kamudaki yönetim takımı üyelerinin seçimi ile ilgili algıları değerlendirilmiştir. Araştırmanın evrenini Isparta il merkezinde yaşayan 18 yaş ve üzeri kişiler oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında bu evrenden 400 katılımcıya ulaşılmıştır. Araştırmada, araştırmacı tarafından geliştirilen anket kullanılmıştır. Anketle halkın algısı; Liyakat Boyutu, Dışsal Etkiler ve Siyaset Boyutu, Güven ve Sadakat Boyutu, Okul ve Mesleki Çevre Boyutu, Etnik Köken ve Mezhep Boyutu, Temsil ve Kabiliyet Boyutu ve Akraba ve Hemşehricilik Boyutu olmak üzere 7 boyutta toplanan 54 ifade ile ölçülmüştür. Araştırmanın sonucuna göre katılımcılar Türk kamu yöneticilerinin yönetim takımlarını oluştururken en çok akraba ve hemşehricilik, dışsal etkiler ve siyaset, etnik köken ve mezhep faktörlerine dikkat ettiklerini; temsil ve kabiliyet ile liyakat kriterlerini esas almadıklarını düşünmektedirler.
Yeni iletişim teknolojileri ve kamu kuruluşlarında bilgi ve iletişim güvenliği

Bu çalışmada; son yıllarda yaşanan teknolojik gelişmeler sayesinde oluşan yeni iletişim kanalları, bu kanalların kullanılmasıyla ortaya çıkan bilgi-iletişim güvenliği problemleri ve kamu kuruluşlarına yansımaları incelenmiştir. Bilgi ve iletişim güvenliği konusunda hazırlanan denetim raporları ve yapılan araştırmalara göre, makaleler veya konferans sunularında da ifade edildiği gibi güvenliğin sağlanması konusunda en zayıf halka insandır. Bu nedenle kamu kuruluşlarında personelin bilgi ve iletişim teknolojilerinin kullanımı ve güvenliği konusundaki yeterliliğinin sorgulanması gerektiği düşünülmektedir. Bu düşünceden yola çıkarak; çalışmada yeni iletişim teknolojilerine, yeni iletişim teknolojilerinde yaşadığımız güncel güvenlik problemlerine, kamu kurum ve kuruluşlarında güvenliğin önemine ve güvenliğin sağlanabilmesi için yapılması gerekenlere yer verilmiştir. Son olarak bilgi ve iletişim güvenliğinde anahtar rolü oynayan kamu personeli arasında bir anket çalışması yapılarak konu bu yönüyle irdelenmiştir.
A critical approach to the evaluation of the establishment of provinces in the Turkish public administration system

Ülkemizde, merkezi idare kuruluşundan biri olarak yeni illerin kurulması, Anayasa'da ve5442 sayılı İl İdaresi Kanunu'nda belirtilen hükümlere bağlanmıştır. Mevzuattaki bu hükümlerin yetersizliği ve objektif kriterlere dayanmadığı tartışılagelen bir konudur. Öte yandan, idari coğrafyamızda, il sayısı 1946 yılında çok partili dönemden sonra artmaya başlamış ve bu artış 1980'lerden sonra ivme kazanmıştır. Bu tezin amacı, illerin kurulmagerekçelerini ortaya koyarak, bunların mevzuata uygun kurulup kurulmadığı veya politik sebeplerle mi il yapıldığı araştırılacaktır. Bu bağlamda, tez kapsamında alan çalışması olarak, 1980'den sonra kurulmuş olan 14 adet ilimiz incelenecektir.
Kamuda çalışan engelli kadınların problemleri

Bu çalışmanın amacı derinlemesine mülakatlar aracılığıyla İstanbul'da kamu sektöründe çalışan kadınların iş hayatında karşılaştığı problemleri ortaya koymaktır. Belirlenen problemler doğrultusunda engelli istihdam politikalarının eksiklik ve yanlışlıkları tespit edilmiştir. Engelli kadınların iş hayatında yaşadıkları problemlerin daha iyi anlaşılabilmesi ve konu bütünlüğünü sağlamak amacıyla engelli kadınların işe girişini etkileyen faktörler de incelenmiştir. Çalışmada engellilik toplumsal bir olgu olarak kabul edilip engelli kadınların eğitim durumları, yaşları aileleri, yetiştikleri alt kültürler irdelenmiş ve örneklemle sınırlı kalınarak engelli kadınların iş hayatında karşılaştıkları problemler sorgulanmıştır. Çalışma sonucunda, engelli kadınların işe girişte ve iş hayatında yaşadıkları problemler tespit edilmiş ve yorumlanmıştır. Engelli kadınların yaşadıkları problemlerin giderilmesi amacıyla genel öneriler ve sosyal politika önerileri sunulmuştur.
1961 ve 1982 anayasalarının yapım süreçlerinin anayasal gelişmelere ve demokrasiye olan etkileri

Türkiye Cumhuriyeti çok partili hayata geçiş döneminden günümüze kadar uzanan ve bu konuda atılan adımlara rağmen bir türlü tam olarak çözülemeyen bir anayasa krizi içerisindedir. Bu konuda atılmış olan en büyük adımlar ise hiç kuşkusuz ki 1961 ve 1982 anayasalarıdır; ancak bu anayasalar gerek darbe dönemlerinde yapılmış olmaları gerekse bir takım başka özelliklerinden dolayı söz konusu krizi çözmek yerine daha da içinden çıkılmaz bir hale getirmişlerdir. Anayasalar yalnızca hukuki metinler değillerdir ve bir toplumun şekillenmesinde çok önemli rol oynadıkları için anayasa yapımı da sadece hukuki değil aynı zamanda da siyasi bir meseledir. Türkiye'nin bir türlü çözülemeyen anayasa probleminin kaynağında da ülkenin hukukçularının ülkeye uygun bir anayasa yazmaktan aciz olmaları yatmamaktadır; asıl sebep ülkedeki siyasi aktörlerin ülkenin toplumsal yapısına uygun bir anayasayı bugüne kadar yapamamış olmalarıdır. Bu çalışmada öncelikli olarak anayasa kavramına ve anayasa yapım sürecine ilişkin bir kavramsal çerçeve çizilecektir. Daha sonra da 1961 ve 1982 anayasalarının yapım süreçleri, askeri darbelerin yaşanmasına ve bu anayasaların yapılmasına neden olan siyasi gelişmeler ve söz konusu anayasaların yapıları incelenerek bu anayasaların uzun ömürlü olmamalarının nedenleri tespit edilmeye çalışılacaktır. Her iki anayasa da ayrı ayrı ele alınıp değerlendirildikten ve birbirleriyle de karşılaştırıldıktan sonra da elde edilen bulgulardan hareketle Türkiye'de yapılması muhtemel yeni bir anayasanın yapımında izlenecek olan yolun nasıl olması gerektiğine ilişkin bir cevap aranacaktır.
Kamu personel hareketliliğinin kişi- örgüt uyumu, örgütsel bağlılık ve iş tatmini bağlamında incelenmesi: Erzurum ili örneği

Kamu kurumlarında reform hareketleri personel hareketliliğini artmıştır. Artan personel hareketliliği, kamu kurumlarının etkin ve verimli hizmet üretmesini derinden etkileyecek potansiyeldedir. Bu nedenle kamu personelinin kurumlarına olan uyum düzeylerini, iş tatminlerini ve örgütsel bağlılığını incelemek önem arz etmektedir. Bu çalışmanın amacı; özelleştirme, kurumsal birleşme ve yeniden yapılandırma nedeniyle kurum değiştiren personelin örgütsel bağlılık, iş tatmini ve kişi-örgüt uyumu düzeylerini tespit etmek ve aralarındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Bu çalışmada Erzurum ilinde kurum değiştiren 329 kamu personeline anket uygulanmıştır. Elde edilen veri seti üzerinden katılımcıların demografik özelliklere göre örgütsel bağlılık, iş tatmini ve kişi-örgüt uyumu düzeyleri karşılaştırılmıştır. Kamu personel hareketliliği kapsamında kurum değiştiren personelin önceki ve şu anki kurumları açısından kişi-örgüt uyum düzeyleri arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Ayrıca korelasyon analizi yapılarak kamu personel hareketliliği kapsamında kurum değiştiren çalışanların, örgütsel bağlılığı, iş tatmini ve kişi-örgüt uyumu arasındaki ilişkinin yönü ve düzeyi tespit edilmiştir. Yapılan analizlerin sonucu göz önünde bulundurularak yöneticiler için öneriler geliştirilmiştir.
Hekimin aydınlatma yükümlülüğü

Hekimin aydınlatma yükümlülüğü hastayla arasındaki güven ilişkisinin kurulmasını ve sürdürülmesini sağladığı gibi hastanın kişilik haklarının korunmasında önemli bir rol oynar. Hasta hakları kapsamında yer alan kendi geleceğini belirleme hakkının uygulamaya geçirilebilmesi, hasta özerkliğinin sağlanması aydınlatma yükümlülüğünün yerine getirilmesine bağlıdır. Bu nedenle aydınlatma yükümlülüğünün içeriğinin ve sınırlarının belirlenmesi önemlidir. Bu çalışmada ulusal ve uluslararası mevzuattaki düzenlemeler de dikkate alınarak aydınlatma yükümlülüğünün içeriği belirlenmeye çalışılmış, hekimin aydınlatma yükümlülüğünü yerine getirirken karşılaşabileceği özel durumlara yer verilmiştir. Aydınlatma yükümlülüğünün ihlali hekimin çeşitli hukuk dalları karşısında sorumluluğunun doğmasına yol açacaktır. Çalışmamızda hekimin mesleki, idari ve cezai sorumluluğuna değinilmiş, hastanın uğradığı zararın karşılanması bakımından hukuki sorumluluk konusu ele alınmıştır.
Terörle mücadelede psikolojik harekat yöntemleri ve PKK terör örgütüne karşı yürütülen psikolojik harekatın sonuçları

Sıcak savaşların yerini soğuk savaşların aldığı günümüz dünyasında, psikolojik harekat faaliyetleri soğuk savaşların en büyük silahı olarak karşımıza çıkmaktadır. Üstünlük artık, hedef alman ülkelerin topraklarını işgal etmekten ziyade, hedef ülkelerin insanlarına yönelik olarak yapılacak olan psikolojik harekat faaliyetleri ile onların zihinlerini ele geçirmekle mümkün olmaktadır. Üstelik bu yöntemin maliyeti de çok düşük olmaktadır. İnsanların zihinlerini kontrol etmede eşsiz bir yöntem olan psikolojik harekat faaliyetleri, terör örgütleri için de bulunmaz bir silah konumundadır. Bu faaliyetler sayesinde, hem eleman temin etmekte ve hem de hedef aldıkları toplumda korku ve dehşet saçarak, amaçlarına ulaşma yolunda mesafe kat etmektedirler. Ülkemiz yıllardır PKK terör örgütüne karşı mücadele etmektedir. Bu mücadelenin bu kadar uzamasının en önemli sebeplerinden biri de, psikolojik harekat faaliyetlerinin öneminin çok geç anlaşılmış olması ve geç uygulamaya geçirilmiş olmasıdır.
Belediyelerin karar alma süreçlerine sivil toplum kuruluşlarının etkisi: Çanakkale Belediyesi örneği

Eski çağlarda uygulama alanı bulan doğrudan demokrasinin günümüz şartlarında uygulanması mümkün görülmemiştir. Bu sebeple demokrasiyi gerçekleştirmenin aracı olarak temsili demokrasi uygulamaları karşımıza çıkmaktadır. Ancak temsili demokrasi anlayışının, halkın taleplerini yeterince karşılayamaması sebebiyle halkın taleplerini yöneticilere iletmesini sağlayacak ve onlar üzerinde baskı unsuru oluşturabilecek, gerektiğinde denetim mekanizması olarak görev yapabilecek örgütlü yapılara ihtiyaç duyulmuştur. Bu ihtiyaçta sivil toplum kuruluşlarını ortaya çıkarmıştır. Bu yönüyle sivil toplum kuruluşları, çoğulcu ve katılımcı demokrasi anlayışının gelişmesi ve gerçekleşmesinde önemli bir rol üstlenmişlerdir. Yerel yönetimler açısından duruma bakıldığında, yerel kamu politikalarının oluşturulması, yerel yönetimlerde şeffaflığın ve denetlenebilirliğin sağlanması için halkın yerel yönetimlerin karar alma sürecine katılımı oldukça önem arz etmektedir. Bunu sağlamak için sivil toplum kuruluşlarına önemli bir görev düşmektedir. Sivil toplum kuruluşlarının üzerine düşen bu görevi gereği gibi yerine getirebilmesi için yasal mevzuatın buna izin vermesi ve yerel yönetimlerin de katılımcı demokrasi anlayışını benimsemesi gerekmektedir. Bu çalışma; Çanakkale Belediyesi'nin sivil toplum kuruluşlarını ne derece benimsediğini, sivil toplum kuruluşlarına eşit davranıp davranmadığını, karar alma sürecinde sivil toplum kuruluşlarını dikkate alıp almadığını, katılımcı demokrasinin gerçekleşmesi ve gelişmesindeki rolü konusunda sivil toplum kuruluşu üye ve temsilcilerinin algılarını tespit etmek amacıyla gerçekleştirilmiştir.
Türkiye-AB ilişkilerinin kadının siyasal hayata katılımına etkisi

Siyaset yüzyıllardır ata-erkil düzen ile inşa edilmiştir. Kadınlar anayasada hukuki anlamda siyasal katılım hakkı bulmuş olsalar da bu hakkın kullanılabilirliği tartışmalıdır. Yıllardır süregelen erkek egemen toplum özelliği ile kadınlar siyasete katılım konusunda hala yeterli seviyeye ulaşamamıştır. Demokratik bir devlet olmanın temellerini oluşturan eşit katılım ilkesi; kadınların siyasal katılımının göz ardı edilmesi ile zedelenmektedir. Ülkemiz için; kadınların siyasal hayattaki konumları, eşit katılım ilkesi ve temsilde adaletin sağlanması yönünde demokratik bir devlet olma yolunda gerekli adımlar atılmalıdır. Bu sebeple konuya uluslararası çerçeveden bakılarak ve Avrupa Birliği ile olan ilişkilerimizin kadının siyasal hayata katılımında etkisi incelenmektedir. Siyasal katılım kavramı; cinsiyet temelli ayrım olmaksızın eşit şekilde gerçekleştirilmelidir. Avrupa Birliği mevzuatı ve ikincil kaynaklarında kadının siyasal hayata katılımına ilişkin, bu eşitliği sağlamak adına maddeler ve uygulamalar mevcuttur. Avrupa Birliği, Kuruluşunda ekonomik temelli sebepler ile kadın katılımı konusuna yer vermiştir Sonraki yıllarda kadının eşit katılımı ve cinsiyet ayrımcılığının önlenmesi temel prensip halini almıştır. Her yıl kadına ilişkin program düzenleyen Avrupa Birliği için kadının siyasal katılımı konusu oldukça önem taşır. 1959 yılında temeli atılan Türkiye-AB ilişkileri 2005 yılında başlanan müzakereler ile, Avrupa Birliğine uyum sürecinde cinsiyet eşitliği konusuna önem verilmiştir.
Neo-patrimonyalizm ve Türkiye örneği

'Neo-patrimonyalizm ve Türkiye Örneği' adlı bu çalışmayı şöyle özetleyebiliriz: Neo- patrimonyalizm kavramı, Eisenstadt tarafindan batı-dışı toplumlardaki modernleşme hareketleri sonrasında gelinen son kerteyi betimlemek üzere geliştirilmiştir. Böyle bir kavramsallaştırmanın arkasında iki önemli neden bulunmaktadır. Bunlardan birincisi, batı-dışı toplumlarda görülen modern kurumların bir formdan ibaret oluşudur. Daha açık bir ifadeyle, bu toplumlardaki modern kurumların görmüş oldukları işlevlerin onların asli işlevleriyle bağdaştırılması mümkün değildir. O kadarki modernliğin önemli göstergeleri olan anayasaları gerçek anayasa saymak, siyasal partilerin bir siyasal karar ve süreçlere bir katılım aracı olduklarını varsaymak, bürokratik organların rasyonel ve hukuki bir temele göre işlediğini düşünmek adeta imkansız gibidir. Neo- patrimonyalizm kavramının içeriğinde de görülebileceği gibi bu kurumların birçoğu aslında geleneksel zihniyet ve tutumların tekrar ortaya çıktığı organlar olmuşlardır. Örnek vermek gerekirse, siyasal partiler birer temsil organı olmak yerine paternal himayeye dayalı organlardır. Ayrıca bürokratik kurumlar yeterince kurumsallaşamadıklarından birçok kokuşmuşluğa neden olmuşlardır. Bu nedenle gerekli altyapıyı hazırlamadan, zihni dönüşümleri yaşamadan modernleşen batı-dışı toplumlardaki modern kurumlar bu toplumların modernleştiklerini göstermezler. Neo-patrimonyalizm kavramının kavramsallaştınlmasmın diğer önemli nedeni ise, batı-dışı toplumlarda modernleşme adına geleneksel düzenin tahrip edilmiş olmasıdır. Bu toplumlarda modernleşmenin geleneksel düzeninin anti-tezi kurgusu içerisinde şekillenmiştir. Böylelikle toplumun geçmişşle bağlan koparılmak istenmiştir. Ne var ki bu toplumlardaki geleneksel yapılar büyük ölçüde ortadan kalkmış olsa da o yapıların üzerinde şekillendiği zihniyet yaşamaya devam etmiş hatta modern organların içine de nüfuz ederek onları işlevsizleştirmiştir. tşte neo-patrimonyalizm kavramı bu iki olumsuzdan, geleneğin tahribi ve modernliğin tahrifinden hareketle geliştirilmiştir.
Türkiye'de yenilenebilir enerji kaynakları

Dünyadaki nüfus artıp ihtiyaçlar çesitlendikçe, 'daha çok' ve 'daha iyi? yiisteyen insan, yeni enerji kaynakları arayısına girmis ve yakılmasıyla daha fazla enerjiyi açıga çıkaran fosil yakıtlara yönelmistir. Fakat kısa bir sürede bu yakıtların dogaya ve canlıların saglıgına verdigi zararlar etkisini göstermis vesagladıgı faydayı gölgelemistir. Fosil kaynaklar 'insanlıgın gelismesi' adınatüketildikçe, atıklarıyla dogal çevre de tükenmeye baslamıstır. Tezde, arz güvenligi, sosyo-ekonomik ve çevresel açıdan yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelisin nedenleri açıklanarak, sürdürülebilir kalkınma ile enerji arasındaki iliski incelenmis, klim Degisikligi Çerçeve Sözlesmesi ve Kyoto Protokolü'ne giden süreçte yenilenebilir enerjinin önemi ortaya konulmustur. Ardından yenilenebilir enerji kaynakları olumlu ve olumsuz yönleri ile birlikteaçıklanmıstır. klim degisikliginin ülkemizdeki yansımaları ve klim Degisikligi ÇerçeveSözlesmesi ile Kyoto Protokolü'nde Türkiye'nin durumu incelendikten sonra, yenilenebilir enerji kaynaklarının Türkiye'deki potansiyelleri ve bu potansiyellerin ne ölçüde kullanıldıgı, yenilenebilir enerji kaynakları hakkındaki mevzuat ile birlikte genel olarak anlatılmıstır.
Kamu güvenliği politikaları bağlamında organize suç ve bu suçlarla mücadele yöntemleri

Güvenlik, insan yaşamının en temel ve en önemli gereksinimlerindendir. Kamu güvenliği ise vatandaş ve kamu üst sınırı arasında kalan ve kamusal alan ile özel alanın toplamından oluşan bir çerçeveyi tanımlanmış kurallar altında koruma ve kamunun kendisine ait korunma faaliyetlerini içeren bir süreçtir. Günümüzde yaşanan değişimler ile teknolojideki hızlı gelişmeler, suç alanındaki değişimi de beraberinde getirmiştir. Küreselleşmenin açıklarını ve olanaklarını istismar eden organize suç örgütleri uyuşturucu madde kaçakçılığı, nükleer madde kaçakçılığı, insan kaçakçılığı, stratejik madde ve silah kaçakçılığı, karapara aklama gibi haksız kazancın ve rantın çok olduğu alanlarda yoğunlaşarak tüm toplumları ve ülkeleri etkiler hale gelmiştir. Ayrıca demokrasi ve insan haklarına zarar vermek gibi özellikleri göz önüne alındığında bu suçlar, doğrudan uluslararası güvenliğe tehdit olarak da kabul edilmektedir. Dolayısıyla, bütün bunlar suça karşı topyekun mücadele edilmesini gerektirmektedir. Ayrıca mevcut güvenlik sistemlerinin bu tehdidi ortadan kaldırmaya yetmediği, bu problemin salt polisiye önlemlerle çözülmesinin mümkün olmadığı da anlaşılmıştır. Bu bakımdan organize suçla mücadelede uzmanlığın esas alınması ve politikaların buna göre belirlenmesi son derece önemlidir.
Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat ve uygulamadan kaynaklanan sorunlar

Ceza muhakemesi hukukunda asıl amaç maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Bu amaca yönelik olarak ihtiyaç duyulduğunda koruma tedbirlerine başvurulmaktadır. Koruma tedbirleri ile bireyin temel hak ve özgürlükleri geçici olarak sınırlandırılmaktadır. Bu sınırlama Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve CMK ile diğer kanunlarda yer alan koşullara göre yapılmaktadır. Sınırlamanın hukuka aykırı bir şekilde gerçekleşmesi durumunda veya yargılama sonunda verilen karar ile koruma tedbiri haksız veya hukuka aykırı hale gelmektedir. Yüksek lisans tezi çalışmamız 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 141 ila 144'üncü maddeleri arasında düzenlenen tazminat kurumunu ve uygulamadan kaynaklanan sorunları konu almaktadır. Bu kapsamda suç soruşturması veya kovuşturması sırasında arama, elkoyma, yakalama, gözaltı ve tutuklama koruma tedbirlerinin haksız veya hukuka aykırı olarak uygulandığı bir takım durumlarda zarara uğrayan kişiler, devlet aleyhine ağır ceza mahkemesinde tazminat davası açabilmektedir. Üç bölümden oluşan çalışmamızın birinci bölümünde koruma tedbirleri nedeniyle tazminata ilişkin tarihsel süreç içerisinde yapılan düzenlemeler yer almaktadır. İkinci bölümde tazminat uygulamasının kapsamı, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat nedenleri, tazminat hakkına engel olan haller ile tazminatın geri alınması konuları ele alınmaktadır. Üçüncü bölümde ise başvuru, yargılama ve rücu konuları açıklanmaktadır.