turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Problem çözme eğitimi grup yaşantısının kadın mahkumların sosyal problem çözme becerilerine etkisinin incelenmesi

Bu çalışmada D'Zurilla ve Golfried tarafından oluşturulan Problem Çözmede Beş Aşamalı Yaklaşım modeline (D'Zurilla ve Nezu, 2007; Nezu, Nezu ve D'Zurilla (2007) dayanan, Çekici ve Güçray (2012) tarafından geliştirilen sosyal problem çözme beceri eğitiminin hükümlü kadınların sosyal problem çözme becerilerinin geliştirilmesine olumlu yönde etkisi bulunup bulunmadığı ve bu etkinin kalıcı olup olmadığı incelenmiştir. Araştırma, 2018- 2019 yılları arasında Adana ilindeki Karataş Kadın Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda bulunan ve çalışmaya katılma konusunda gönüllü olan 36 kadın hükümlü üzerinde gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar, 18 kişi deney ve 18 kişi kontrol grubu olmak üzere iki gruba bölünmüştür. Araştırmada deney grubuna problem çözme beceri eğitimi haftada bir defa olmak üzere 9 oturumda uygulanmış ve kontrol grubundaki katılımcılara herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Çalışmada Sosyo-demografik bilgi formu ve D'Zurilla ve arkadaşları (2002) tarafından geliştirilmiş olan ve 25 maddeden oluşan 'Revize Edilmiş Sosyal Problem Çözme Envanteri' kullanılmıştır. Her iki gruba çalışmaya başlamadan önce ön test yapılmış ve dokuz haftalık oturumlar bittikten sonra son test uygulaması yapılırken iki ay sonra deney grubundan izleme ölçümü alınmıştır. Çalışmadan elde edilen veriler parametrik olmayan yöntemlerden Wilcoxon Sıralı İşretler Yöntemi ile analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarında deney grubundaki katılımcıların Probleme Olumlu Yönelim-Rasyonel Problem Çözme alt ölçeğinden alınan puanlar istatistiksel açıdan anlamlı bir şekilde artarken; Kaçınan Tarz ve Dikkatsiz/Du rtu sel Tarz alt ölçeklerinden alınan puanların ise anlamlı şekilde azaldığı görülmektedir. Deney grubundaki katılımcıların son test ve izleme puanları arasında istatistiksel açıdan fark olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Araşrıma sonucunda Probleme Olumlu Yönelim-Rasyonel Problem Çözme puanlarının artması ve Kaçınan Tarz ve Dikkatsiz/Du rtu sel Tarz alt ölçeklerinden alınan puanların azalması doğrultusunda sosyal problem çözme beceri eğitiminin kadın hükümlülerin sosyal problem çözme becerilerini geliştirmede etkili olduğu ve bu etkinin uzun süreli olduğu söylenebilir.
Ergenlerde risk alma davranışı: İçtepisellik, aile yapısı ve demografik değişkenler açısından gelişimsel bir inceleme

Bu araştırmanın amacı, ergenlerde risk alma davranışlarının neler olduğunu, bu davranışların içtepisellik, aile yapısı, cinsiyet ve yaş ile ilişkisini incelemektir. Ankara'daki 4 ilköğretim okulu ve 2 liseden toplam 625 denek çalışmaya katılmıştır. Araştırmanın asıl örneklemini 140 kız, 140 erkek olmak üzere 280 denek; araştırmada kullanılan ölçeklerin geçerlik ve güvenirlik çalışmalarında ise 345 denek yer almıştır. Araştırmada, risk alma davranışını ölçmek için Risk Alma Ölçeği geliştirilmiştir. İçtepiselliğin ölçülmesinde ise Türkçe'ye çevrilen Barratt İçtepisellik Ölçeği kullanılmış; her iki ölçek için geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmıştır. Aile yapısı değişkeni de Aile Yapısını Değerlendirme Aracı ile ölçülmüştür. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; risk alma davranışı yaşa ve cinsiyete göre değişmektedir. Yaş ve cinsiyet arasında bir etkileşim elde edilmemiştir. Risk alma davraruşlan, 7. sınıfta, 9. sınıfta ve 11. sınıfta artmakta, üniversite düzeyinde azalmaktadır. Cinsiyet açısından bakıldığında, erkeklerin kızlardan daha fazla risk alma davranışı gösterdikleri görülmektedir. Risk alma davranışı ile içtepisellik arasında, yüksek olmayan fakat anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Risk alma davranışı ile aile yapısı arasında ve aile yapısı ölçeğinin yetkinlik ve duygusal bağlam alt ölçekleri arasında ters yönde istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler gözlenmiştir. Aile içi uyum arttıkça, risk alma davranışının ortaya çıkması da azalmaktadır. Bu çalışmada, cinsiyet, içtepisellik ve sınıf düzeyinin risk alma davranışını yordadığı, toplam AYDA puanlarının ise, risk alma davranışınıIll yordamadığı ortaya çıkmıştır. Risk almayı yordayan tek AYDA alt ölçeği ise yetkinliktir. Araştırmada kullanılan ölçeklerin geçerlik ve güvenirlik çalışmaları ile ilgili bulgular, bu ölçeklerin kullanılabilecek düzeyde olduğunu göstermektedir. Ancak, özellikle Risk Alma ÖlçeğTnin, ergenlerin riskli davranış repertuarını tümüyle ortaya koyacak ve bu davranışların sıklıklarının daha fazla bilgi verecek şekilde geliştirilebileceği ileri sürülmüştür. Araştırma bulguları ilgili literatür ve kültürel bağlam çerçevesinde tartışılmıştır.
Lisans düzeyindeki öğrencilerin kredi kartı deneyimine yönelik algısı: Anadolu Üniversitesi örneği üzerinde nitel bir çalışma

Bu tezin amacı, geçimini başkalarına bağlı olarak sağlayabilen üniversite lisans öğrencilerinin, kredi kartı kullanma deneyimini nasıl algıladığını anlayabilmektir. Bu amaca ulaşabilmek için, kredi kartı kullandığını ve kendi geçimini sağlamak üzere hiçbir işte çalışmadığını belirten Anadolu Üniversitesi fakülte ve yüksekokullarından lisans düzeyindeki öğrencilerle yarı yapılandırılmış 30 görüşme yapılmış; öğrencinin kredi kartı deneyiminde neler yaşadığı, nasıl hissettiği, kendi deneyimini nasıl yorumladığı; alan yazının benzer deneyimleri nasıl değerlendirildiği çerçevesinde, betimsel analizle irdelenmeye çalışılmıştır. Araştırma sonunda, öğrencilerin kredi kartını var olan koşullarını/statüsünü korumak veya geçmeyi arzuladığı konuma işaret edebilmek için kredi kartı kullandığı görülmektedir. Öğrencilerin, kredi kartıyla yaptıkları harcamalarda -nakit parada olduğu gibi somut bir biçimde görülemediği için- ürünün kendisine ne kadar pahalı geldiği, ne kadar harcama yapmış olduğu, geriye ne kadar kaldığı ve ne kadar borçlanmış olduğuna ilişkin algısının kendisini yanıltabildiği görülmektedir. Bu nedenle farkındalık yaratabilmek için Bireysel Finans Yönetimi dersi uygulamalarının ülkemizde de zorunlu kılınması önerilmektedir.
Anne baba tutumları ile okul öncesi çocuklarda ortaya çıkan özdoyurum alışkı sorunu arasındaki ilişki

Bu çalışmada anne baba tutumları ile okul öncesi çocuklarda ortaya çıkan özdoyurum alışkı sorununun arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu inceleme için Adana ilinde yaşayan 105 okul öncesi çocuğun anne ve babasıyla görüşülmüştür. Görüşülen 105 anne babanın 50'si çocuklarında teşhis edilen özdoyurum alışkı sorunu nedeniyle profesyonel danışmanlık veya destek hizmeti olan kişilerdir ve bu aileler çalışmamızın olgu grubunu oluşturmaktadır. Geri kalan 55 anne baba ise alışkı sorunu hikayesi için profesyonel danışmanlık veya destek hizmeti almayan ve çalışmamızdaki kontrol grubunu oluşturan kişilerdir. Araştırma verileri, anne babalar doldurtulan Kişisel Bilgi Formu, Ebeveyn Tutum Ölçeği ve Alışkı Sorunları Belirleme Bilgi Formu kullanılarak elde edilmiştir. Çalışma gruplarına göre duygu bozukluğu türleri ve görülme sıklığı oranları olgu ve kontrol gruplarında sırasıyla kaygı duygu bozukluğu için %42 ve %10,9, korku duygu bozukluğu için %28 ve %16,4, dikkat eksikliği duygu için %42 ve %27,2, hiperaktivite duygu bozukluğu için %72 ve %38,2, içe dönüklük duygu bozukluğu için %68 ve %29,1, saldırganlık duygu bozukluğu için %74 ve %63,6'dır. Çalışma gruplarına göre alışkı bozukluğu türleri ve görülme sıklığı oranları olgu ve kontrol gruplarında sırasıyla özdoyurum alışkı bozukluğu için %100 ve %0, kekemelik alışkı bozukluğu için %86 ve %70,9, tik alışkı bozukluğu için %86 ve %74,5, tırnak yeme alışkı için %66 ve %47,3, altını ıslatma alışkı bozukluğu için %70 ve %58,2, dışkı kaçırma alışkı bozukluğu için %80 ve %63,6, yeme alışkanlığı alışkı bozukluğu için %44 ve %47,3'tür. Yapılan analizlerde, olgu ve kontrol gruplarında kaygı, dikkat eksikliği, hiperaktivite ve içe dönüklük duygu bozukluğu oranları ve gruplar arasında alışkı bozukluklarından tırnak yeme, altını ıslatma, dışkısını kaçırma görülme oranlarının istatistiksel olarak anlamlı fark gösterdiği sonucuna ulaşılmştır (p<0.05). Özdoyurum alışkı bozukluğu olan olgu grubunda otoriter aile alt ölçek puanı kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha yüksek olduğu saptanırken, koruyucu aile puanı kontrol grubunda olgu grubuna göre daha yüksek olduğu saptanmıştır. Sonuç olarak elde edilen bulgular, çocuğun gelişimi esnasında anne baba tutumlarının çocukta duygu ve alışkı sorununa etkisi olduğunu ortaya koymuştur. Erken çocukluk döneminde kalıcı alışkı sorunlarının sosyo-kültürel faktörler, çevresel faktörler, aile yapısı ve anne baba tutumundaki aksaklıklar ile bir arada incelenmesinde yarar vardır.
The relationship between cognitive and moral development

Kognitif ve Ahlaki Gelişim arasındaki ilişki Sevim CESUR Bu calisma, bilişsel gelişimi ve bilişsel gelişimsel teori çerçevesinde ahlaki gelişimi incelemektedir. Teori, bilişsel gelişimin ahlaki gelişim için gerekli şart olduğunu fakat yeterli şart olmadigini işaret etmektedir. Teori ve arastirmalarin isiginda, 1- Bilişsel gelişimin seviyesi yasla pozitif ilişkilidir, 2- Bilişsel gelişimin seviyesi eğitimin seviyesiyle pozitif ilişkilidir, 3- Ahlaki gelişimin seviyesi yasla pozitif ilişkilidir, 4- Ahlaki gelişimin seviyesi eğitimin seviyesiyle pozitif ilişkilidir, 5- Ahlaki gelişimin seviyesi billissel gelişimin seviyesiyle pozitif ilişkilidir, hipotezleri geliştirildi. Hipotezler istanbul Üniversitesi Psikoloji ve istanbul ve Yildiz Üniversitesi Mühendislik Bölümlerinden öğrenciler kullanılarak sinandi. Ahlaki gelişimin seviyesi Değerlerin Belirlenmesi Testiyle ve bilişsel gelişimin seviyesi Mantikli Dusunme Testiyle değerlendirildi, ikinci hipotez haricindeki hipotezler desteklenmedi. Bolumun ve cinsiyetin etkilerine dair hipotez geliştirilmemiş olmasina ragmen, analizler mühendislik öğrencilerinin ve erkeklerin MDT'de, psikoloji öğrencilerinin ve kizlarin DBT'de daha yüksek puanlar aldiklarinin gösterdi.
Yetişkinlerin yalnızlık düzeyleri ve benlik algıları ile nesne ilişkileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada Yetişkinlerin Yalnızlık Düzeyi ve Benlik Algısı ile Nesne İlişkilerinin İlişkisi ve sosyodemografik veriler bakımından farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir. UCLA Yalnızlık Ölçeği, Sosyal Karşılaştırma Ölçeği, Bell Nesne İlişkileri ve Gerçeği Değerlendirme Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır
8. sınıf öğrencilerinin bazı ailesel değişkenler ile algılanan ana baba tutumlarının iyimserlik düzeylerine etkisi

Bu araştırmada sekizinci sınıf öğrencilerinin algılanan anne-baba tutumlarının ve iyimserlik düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre değişip değişmediğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini 2015- 2016 eğitim öğretim yılında Samsun İli Büyükşehir kapsamında yer alan ilçelerde sekizinci sınıfta eğitim görmekte olan öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini sekizinci sınıflarda eğitim gören Atakum ilçesi Denizevleri Ortaokulu, Canik İlçesi İnönü Ortaokulu, İlkadım İlçesi Mehmetçik Ortaokulu ve Tekkeköy İlçesi Kutlukent Ortaokulunda toplam 504 öğrenci (288 kız, 216 erkek) oluşturmaktadır. Araştırmada öğrencilerin iyimserlik düzeylerini değerlendirmek için Balcı ve Yılmaz (2002) tarafından geliştirilen ve Çalık (2008) tarafından ilköğretim öğrencileri için uyarlanmış olan 'İyimserlik Ölçeği', öğrencilerin algıladıkları anne-baba tutumlarını değerlendirmek için de Kuzgun (1972) tarafından geliştirilen ve Kuzgun ve Eldeleklioğlu (1992) tarafından revize edilen 'Anne-Baba Tutum Ölçeği ' kullanılmıştır. Ayrıca öğrencilere ait cinsiyet, anne ve baba eğitim düzeyleri, sosyo-ekonomik düzey ve kardeş sayısı bilgilerini elde etmek amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler normal dağılım gösteren değişkenler de t testi ve ANOVA testi, normal dağılım göstermeyen değişkenlerde ise, Wilcoxon Testi ve Kruskal Wallis Testi kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre; Öğrencilerin iyimserlik düzeylerine göre demokratik, koruyucu/istekçi ve otoriter anne baba tutum puanları arasında farkın anlamlı olduğu bulunmuştur. Cinsiyete göre öğrencilerin demokratik ve otoriter anne baba tutum puanları arasında farkın anlamlı olduğu bulunurken, koruyucu/istekçi anne baba tutum puanları arasında farkın anlamlı olmadığı bulunmuştur. Anne eğitim durumuna göre öğrencilerin demokratik, koruyucu/istekçi ve otoriter anne-baba tutum puanları arasında farkın anlamlı olmadığı bulunmuştur. Baba eğitim durumuna göre öğrencilerin demokratik, koruyucu/istekçi ve otoriter anne-baba tutum puanları arasında farkın anlamlı olmadığı bulunmuştur. Kardeş sayısına göre öğrencilerin demokratik ve otoriter anne baba tutum puanları arasında farkın anlamlı olduğu bulunurken, koruyucu/istekçi anne baba tutum puanları arasında farkın anlamlı olmadığı bulunmuştur. Algılanan sosyoekonomik düzeye göre öğrencilerin demokratik anne baba tutum puanları arasında farkın anlamlı olduğu bulunurken, koruyucu/istekçi ve otoriter anne baba tutum puanları arasında farkın anlamlı olmadığı bulunmuştur. Cinsiyete göre öğrencilerin iyimserlik düzeyleri arasında farkın anlamlı olmadığı bulunmuştur. Anne eğitim durumuna, baba eğitim durumuna, kardeş sayısına göre ve algılanan sosyoekonomik duruma göre öğrencilerin iyimserlik düzeyleri arasında farkın anlamlı olmadığı bulunmuştur.
Madde kullanımı ile bağlanma stilleri ve erken dönem uyumsuz şemalar arasındaki ilişki

Bu çalışmada Üniversite öğrencilerinin alkol, sigara ve uyuşturucu madde kullanımlarının bağlanma stilleri ve erken dönem uyumsuz şemalar arasındaki ilişki ve bazı demografik değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. 45 kız öğrenci ve 45 erkek öğrenciden oluşan katılımcılara ''İlişki Ölçeği Anketi'', ''Young Şema Ölçeği'' ve araştırmacı tarafından hazırlanan ''Demografik Bilgi Formu'' verilmiştir. Çalışmanın bulgularına göre; kullanılan madde tipinin bağlanma biçimi ve erken dönem uyumsuz şemalar ile arasında ilişki olduğu bulunmuştur. Bağlanma biçimi ve erken dönem uyumsuz şemalar arasında doğrusal bir ilişki olduğu saptanmıştır. Alkol kullanan bireylerin kaygılı bağlanma stiline, uyuşturucu madde kullanan bireylerin ise kayıtsız bağlanma stiline sahip olduğu saptanmıştır. Alkol, sigara ve uyuşturucu madde kullanan bireylerin anne baba eğitim seviyesi, çalışma durumu babalarda annelere oranla daha yüksek bulunmuştur. Elde edilen bulgular, daha önceki çalışmalar ışığında tartışılmış, ileride yapılacak çalışmalar için faydalı olabileceğine inanılan öneriler paylaşılmıştır.
Yeme bozukluğu semptomatolojisini yordamada başetme stratejilerinin ve olumsuz temel inançların rolü

Yeme bozukluğu özellikle ergenlerde ve genç yetişkinlerde görülen, güncel literatürde sıklıkla araştırılan bir psikopatoloji türüdür. Araştırmanın amacı; baş etme stratejilerinin ve olumsuz temel inançların sosyodemografik ve vücut kitle indeksinin ötesinde yeme bozukluğu semptomatolojisini yordayıp yordamadığını araştırmaktır. Araştırmaya 92 katılımcı (60 kadın, 30 erkek) katılmıştır. Katılımcılara Sosyodemografik Bilgi Formu, Yeme Tutum İnanç ölçeği, Başetme Stratejileri ölçeği ve v Yeme Tutum Testi (YTT-40) verilmiştir. Sonuçlara göre; kaçınmacı baş etme stratejisi, kendini kabul ve yeme üzerindeki kontrol temel inançları yeme bozukluğu semptomatolojisini yordamıştır. Elde edilen bulgular ilgili literatür kapsamında tartışılmıştır.
Engellilerde affetme ve yaşam kalite düzeylerinin farklı değişkenlere göre incelenmesi

Doğuştan veya sonradan herhangi bir hastalık veya kaza sonucu bedensel, zihinsel, ruhsal, duygusal ve sosyal yetilerini çeşitli derecelerde kaybetmiş, normal yaşamın gereklerine uyamayan, günlük gereksinimlerini karşılama güçlükleri olan korunma, bakım, rehabilitasyon, danışmanlık ve destek hizmeti alan kişilere engelli denilmektedir. Engellileri tanımaya yönelik son yıllarda yapılan çalışmaların sayısının artması sevindiricidir. Bu çalışmada engellilerin 'Yaşam Kaliteleri' ve 'Affetme' düzeylerini, cinsiyet, engel türü, eğitim durumu, engel derecesi ve çalışma durumu değişkenlerine göre incelenmiştir. İlişkisel tarama yöntemi ile gerçekleştirilen çalışmada araştırma evreni İstanbul ilindeki engellilerden oluşmaktadır. Örneklemi ise; bu engellilerden tesadüfi örnekleme yöntemiyle farklı engelli türleri arasından seçilen 300 engelli bireyden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplamak amacıyla; 'Heartland Affetme Ölçeği' ve 'Yaşam Kalite Ölçeği' uygulanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre; engel türüne göre, ortopedik engellilerin, 'Affetme' puanları diğer engel gruplarına göre düşük bulunurken, süreğen engellilerin, 'Yaşam Kalite' puanlarında, diğer engel gruplarına göre daha düşük bulunmuştur. Engellilerin, eğitim düzeyleri ve çalışma durumlarına göre 'Yaşam Kaliteleri' artmakta, fakat 'Affetme' davranışlarında anlamlı bir fark bulunmamaktadır.
The modulatory role of PRE-SMA in decision threshold setting: A bi-direcitonal tms study

Çoğu algısal kararımızın hızı ve doğruluğu arasında kaçınılmaz bir ödünleşim vardır. Ardışık örnekleme modelleri, bu hız-doğruluk ödünleşimini duyusal kanıt biriktirme sürecindeki rastgele gürültüyle ilişkilendirir ve HDÖ'nün karar vermeden önce toplanan kanıtın ulaşması gereken karar eşiğinin değiştirilerek adaptif bir şekilde modüle edilebiledileceğini ileri sürer. Beyin görüntüleme çalışmaları sağ pre-SMA aktivitesi ile belirlenen karar eşiği arasında bir ilişki olduğunu göstermektedir. Ancak bu değişkenler arasında nedensel bir bağ kurmayı amaçlayan beyin stimülasyon çalışmaları sınırlı sayıdadır ve bu çalışmalardan elde edilen bulgular birbiriyle çelişmektedir. Buna ek olarak, bahsi geçen çalışmalar pre-SMA'daki sinirsel aktivitenin etkisini bu bölgedeki aktiviteyi baskılama yoluyla tek yönlü olarak incelediklerinden kapsamları sınırlıdır. Bu çalışmada pre-SMA'nın karar eşiği belirleme üzerindeki rolünün iki yönlü olarak incelenmesi ve sonuçların striyatal teori kapsamında değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bunun için transkraniyel manyetik stimülasyon yöntemiyle farklı seanslarda pre-SMA aktivitesi baskılanmış ve stimüle edilmiş, ardından katılımcılar rastgele nokta hareketi prosedüründe test edilmiştir. Sürüklenme-yayılım modeli kullanılarak katılımcıların karar eşikleri tahmin edilmiştir. Sonuçlar pre-SMA'nın baskılanmasının karar eşiklerinde yükselmeye, bu bölgedeki aktivite seviyesinin stimüle edilmesinin ise karar eşiklerinde düşüşe yol açtığını göstermiştir.
Algılanan evlilik çatışması, ebeveynin akılcı olmayan inançları, kaygıları ve çocukların otomatik düşünceleri, problem çözme becerileri ile çocukların psiko-sosyal uyumları arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu araştırmada, ebeveynlerin akılcı olmayan inançlarının, kaygılarının, çocukların algıladığı evlilik çatışmasının, çocukların otomatik düşüncelerinin, çocukların problem çözme becerilerinin çocuklarda görülen kaygı ve saldırganlığı ne oranda yordadığı incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2016- 2017 eğitim-öğretim yılında İzmir'de bir devlet ilkokulunun 4. sınıfında öğrenim gören 170'i kız 134'ü erkek toplam 304 öğrenci ve bu öğrencilerin anne babaları olan 608 kişilik ebeveyn grubu olmak üzere toplam 912 kişi oluşturmaktadır. Öğrencilerin yaş aralığı 9 ile 12 arasında olup, yaş ortalaması 9.51 olarak belirlenmiştir. Ebeveynlerden annelerin yaş aralığı 27-58 ve yaş ortalaması 38.2, babaların yaş aralığı 28-60 ve yaş ortalaması 41.8 olarak hesaplanmıştır. Ayrıca ebeveynlerin evlilik sürelerinin 10-41 yıl arası ve evlilik süresinin ortalama 16.4 yıl olduğu saptanmıştır. Araştırma kapsamında ebeveynlere 'Sürekli Kaygı Envanteri', 'Anne-Baba Düşünceler Ölçeği' uygulanırken, çocuklara 'Çocukların Evlilik Çatışmasını Algılaması Ölçeği', 'Çocuklar için Problem Çözme Envanteri', 'Çocuklarda Otomatik Düşünceler Ölçeği', 'Çocuklar için Sürekli Kaygı Envanteri' ve 'Little Saldırganlık Envanteri' uygulanmıştır. Çalışmanın analiz sürecinde ilk olarak değişkenler arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Buna göre çocukların problem çözme becerisi düştükçe, otomatik düşünceleri ve algıladıkları evlilik çatışması arttıkça, hem saldırgan davranışlarda bulunmaları hem de kaygıları artmaktadır. Ebeveynlerin akılcı olmayan inançları ile kaygıları arasında ve bu iki değişken ile çocukların kaygıları arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmaktadır. Çalışmanın ilerleyen sürecinde veriler yapısall eşitlik modeli ile incelenmiştir. Ekolojik Yaklaşıma dayalı oluşturulan model sonucu, ebeveynlere ait değişkenlerden; babaların sürekli kaygısı ve annelerin akılcı olmayan inançları dışındaki değişkenlerin modele anlamlı katkısının olduğunu göstermiştir. Yapılan analizler sonucunda babaların akılcı olmayan inançlarının, çocukların algıladığı evlilik çatışmasının, otomatik düşüncelerinin ve problem çözme becerilerinin çocuklardaki kaygıyı yordadığı ve toplam varyansın % 54 ,5'inin açıklandığı tespit edilmiştir. Ayrıca araştırma sonucunda çocukların problem çözme becerileri ve otomatik düşüncelerinin çocuklardaki saldırganlığı yordadığı, toplam varyansın %27'sinin açıklandığı saptanmıştır. Annelerin sürekli kaygısı, babaların akılcı olmayan inançları ve algılanan evlilik çatışmasının ise çocuklardaki saldırgan davranışlar üzerinde yordayıcı bir rolünün olmadığı görülmüştür. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular Ekolojik Model kapsamında ilgili alan yazında tartışılmış ve ileride yapılacak olan araştırmalara önerilerde bulunulmuştur.
Ergenlerde algılanan duygusal istismar ile kendilik imgesi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma, ergenlerin algıladıkları duygusal istismar ile kendilik imgesi arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada ergenlerin algıladıkları duygusal istismar ve kendilik imgeleri cinisyete, okul türüne, yaşa, anne babanın beraber olup olmamasına, babanın sağ olup olmamasına ve anne babanın eğitim durumlarına göre farklılaşıp farklılaşmadığı da ilişkisel olarak incelenmiştir. Bunların dışında, anne babanın öz-üvey olması ve annenin sağ olup olmaması değişkenleri örneklem içinde analiz için yeterli dağılım oluşmadığından betimsel olarak verilmiştir. Araştırma ilişkisel tarama modeli esas alınarak hazırlanmıştır. Araştırmanın evrenini 2000- 2001 eğitim-öğretim yılında İstanbul İli Maltepe İlçesi'nde bulunan Özel Marmara İlköğretim Okulu ve Turgay Ciner İlköğretim Okulu oluşturmuştur. Örneklem ise bu okulların 6 ,7,8. sınıflarında okumakta olan 1 15'i erkek ve 122'si toz olmak üzere toplam 237 öğrencilerden oluşmuştur. Araştırmanın veri toplama aşamasında ergenler tarafından algılanan duygusal istismar seviyesini belirlemek amacıyla 'Yetişkin Genç İlişkilerinde Duygusal Ezim Ölçeği' kullanılmıştır. Ergenlerin kendilik imgelerinin değerlerini ölçmek amacıyla 'Offer Kendilik İmgesi Ölçeği' uygulanmıştır. Bunlara ek olarak araştırmaya katılan öğrencilerin bazı demografik özelliklerim tespit etmek için araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu da kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesi aşamasında, demografik değişkenler gruplandırılmış ardından öğrencilere uygulanan ölçekler puanlanmıştır. Ham verilerin çözümlemeleri, Pearson Çarpım Moment Korelasyon Katsayısı tekniği, bağımsız grup t testi, tek yönlü varyans analizi, Scheffe testi ve non-parametrik mann Whitney-U testi ile sınanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre, ergenlerin kendilik imgelerinin algıladıkları duygusal istismar seviyesine göre farklılaşma gösterdiği tespit edilmiştir. iErgenlerin kendilik imgeleri ve alt boyutları özel okul öğrencilerinin lehine farklılaşma göstermiştir. Üç ve üstü sayıda kardeşe sahip olan ergenlerin algıladıkları duygusal istismarın tek kardeş olan ergenlerden daha yüksek düzeyde olduğu saptanmıştır. Babanın eğitim durumunun ergenlerin algıladıkları duygusal istismar seviyesi üzerinde etkili bir değişken olduğu bulunmuştur. IV