turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Okul öncesi dönemde montessori yöntemi ile veya geleneksel yöntem ile eğitim alan çocukların okul olgunluğu düzeyleri, öz düzenleme becerileri ve annelerinin çocuklarının yeteneklerine ilişkin algıları

Okul öncesi dönem; çocuk gelişiminin önemli basamaklarından biridir. Bu dönemde, hızlı ve çok boyutlu bir gelişim süreci içerisine giren çocuklar; zihinsel, bedensel, sosyo-duygusal, psiko-motor ve dil gelişimlerini önemli ölçüde tamamlarlar. Bu dönemde alınan okul öncesi eğitim, çocuğa, temel bilgi, beceri ve alışkanlıklar kazandırarak ilkokula hazırlarken, çocukların potansiyellerinin açığa çıkarılması, gelecek dönemlere başarılı bir şekilde hazırlanması ve kişilik gelişimini desteklemesi açısından da önemlidir. Bu noktalardan hareketle; bu araştırmada farklı eğitim programlarında uygulanan eğitim çerçevesinde, okul öncesi dönem çocuklarının okul olgunluğu, öz düzenleme becerileri ve annelerinin çocuklarının yeteneklerine ilişkin algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda; günümüz dünyasında birçok okul öncesi eğitim programından ve alternatif eğitim yaklaşımından bahsetmek mümkündür. Bu alternatif eğitim yaklaşımlarından biri de Montessori yöntemidir. Bu amaçla; Ankara ilinde benzer yüksek sosyo-ekonomik ve sosyo-kültürel düzeylere sahip ailelerin ikamet ettiği semtlerde bulunan Montessori yöntemi veya geleneksel eğitim veren okul öncesi eğitim kurumlarında eğitim alan 65 çocuğa; Metropolitan Okul Olgunluğu Testi ve Okul Öncesi Dönem Öz Düzenleme Ölçeği, annelerine ise kişisel bilgi formunun yanı sıra Annenin Çocuğunun Yeteneklerine Yönelik Algısı ve Anababa-Okul Etkileşim Anketi uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda; okul öncesi dönemde alınan eğitim programının türünün okul olgunluğu düzeyi üzerinde anlamlı bir fark oluşturmadığı, ancak okul öncesi öz düzenlemenin olumlu duygu alt boyutunda anlamlı bir fark oluşturduğu bulgulanmıştır. Buna göre, montessori eğitim programında eğitim alan çocukların olumlu duygu puan ortalamaları geleneksel eğitim programında eğitim alan çocuklardan daha yüksektir. Annelerin çocuklarının başarılarına yönelik algıları açısından ise çocuğu geleneksel eğitim programına devam eden annelerin çocuklarının başarılarına ilişkin algıları çocuğu montessori yöntemi ile eğitim alan annelere göre daha olumlu olduğu bulgulanmıştır. Yapılan çalışma sonucu elde edilen bulgular literatür bilgileri ışığında tartışılmıştır.
Kocaeli Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde sağlık personelinde anksiyete, depresyon ve tükenmişlik düzeyi

Bu araştırma Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma hastanesi sağlık personelinde bazı demografik değişkenler yönünden anksiyete, depresyon ve tükenmişlik düzeylerinin belirlenmesi amacı ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların anksiyete, depresyon ve tükenmişlik düzeyleri ölçülmüş, bunların çeşitli sosyo-demografik değişkenlerle olan ilişkileri incelenmiştir. Araştırmaya Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma Hastanesine mensup personeller arasından seçilen 50 tıpta uzmanlık öğrencisi, 50 intörn, 50 idari personel, 50 hemşire olmak üzere toplam 200 personel katılmıştır. Çalışmada veri toplamak amacıyla 'Beck Anksiyete Ölçeği' 'Beck Depresyon Ölçeği' ve 'Maslach Tükenmişlik Ölçeği' uygulanmış ve araştırmacılar tarafından hazırlanan ''Sosyo-demografik Bilgi Formu'' kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 20.0 programı kullanılarak ki-kare testi, varyans analizi ve post hoc:TUKEY HSD uygulanmıştır. Depresyon düzeyleri incelendiğinde gruplar arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır (p>0.05). Gruplar karşılaştırıldığında en yüksek anksiyete düzeyinin hemşirelerde olduğu görülmüştür (p<0.05). Aynı şekilde tükenmişlik ölçeğinde de en yüksek puan alan grubun hemşireler olduğu gözlemlenmiştir (p<0.05). Sağlık çalışanlarının çalışma saati fazlalığı, iş yükü, çok sayıda hasta ve sorunla karşılaşmak, iş ortamındaki yaşadıkları rol çatışması gibi etkenler psikolojik ve fiziksel stresin etkisi altında kalmalarına sebep olmaktadır. Bu olumsuzluklar iş verimini ve ruh sağlığını etkileyecek şekilde bir tükenmişlik sendromuna yol açabilir. Bu olumsuz koşullar tüm personeli olumsuz etkilemekle beraber en çok tükenme belirtisi gösterenlerin hemşire grubu olduğu saptanmıştır. Bu durum meslek içi eğitim ve psikolojik danışmanlık desteğinin gerekliliğini göstermektedir.
Evlilik uyumunu açıklamada yakın ilişkilerde bağlanma, erken dönem uyum bozucu şemalar ve psikolojik travmanın rolü

Bu çalışmada, evlilik hayatının devam edebilmesi açısından önemli olduğu düşünülen evlilik uyumunun, yetişkinlik dönemindeki bağlanma stilleri, erken dönem uyum bozucu şemalar ve psikolojik travmanın ilişkisi incelenmiştir. Ayrıca evlilik uyumunu açıklamada, yetişkinlik dönemi bağlanma stillerinin, erken dönem şemaların ve psikolojik travmaların katkısı olup olmadığı da araştırma bağlamında incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini İstanbul'da yaşayan ve psikolojik destek alan 160 evli birey (80 kadın ve 80 erkek) oluşturmuştur. Araştırma kapsamında elde edilen veriler Sosyal Bilimler İstatistik Paket Programı 18.0 ile çözümlenmiştir. Araştırmada veri toplama araçları olarak Onam Formu, Sosyo-demografik form, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II Young Şema Ölçeği-Kısa Form 3, Çift Uyumu Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre evli bireylerin evlilik uyumlarının sosyo - demografik değişkenler açısından karşılaştırılmasında; yaş, gelir düzeyi, evlilik süresi ve çocuğun varlığına göre anlamlı bir fark bulunmazken; cinsiyet ve eğitim durumuna göre evlilik uyumunun farklılaştığı bulunmuştur. Korelasyon analizi sonuçlarına göre; Tüm katılımcıların evlilik uyumu, bağlanmanın kaygı, bağlanmanın kaçınma boyutu, ilişkisel travma ve genel travma ile negatif yönlü ilişki göstermektedir. Ayrıca, kadın katılımcılar için yapılan korelasyon analizi sonuçlarına göre; Evlilik uyumu toplam puanı, erken dönem uyum bozucu şema alanlarından kopukluk ve bağlanmanın kaçınma boyutu ile negatif yönlü ilişki gösterirken; erkek katılımcılar için yapılan korelasyon analizi sonuçlarına göre, evlilik uyumu toplam puanı, bağlanmanın kaçınma boyutu, genel travma ve ilişkisel travma ile negatif yönlü ilişki göstermektedir. Evlilik uyumu, bağlanma boyutları, erken dönem uyum bozucu şemalar, genel travma ve ilişkisel travmayı yordayan değişkenleri belirleme amacıyla yapılan hiyerarşik regresyon analiz sonuçlarına göre; katılımcıların bağlanma boyutları ve psikolojik travma puanlarının evlilik uyumunu açıkladığı bulunmuştur. Değişkenler tek tek incelendiğinde, bağlanma temelli kaçınmanın evlilik uyumunu negatif yönde yordadığı görülmektedir.
Social interaction anxiety among university students: The role of risk and protective factors

Bu çalışmanın amacı, bilişsel yeniden değerlendirme, dışavurumsal bastırma, ruminasyon ve anksiyete duyarlılığından oluşan bir modelin sosyal etkileşim kaygısını yordamadaki rolünü bilinçli farkındalık ve yaşantısal kaçınma dolaylı etkisiyle test etmektir. Çalışmaya toplam 645 (296 kız, 349 erkek) lisans öğrencisi katılmıştır. Çalışmada Demografik Bilgi Formu, Sosyal Etkileşim Kaygısı Ölçeği, Duygu Düzenleme Ölçeği, Ruminasyon Ölçeği, Anksiyete Duyarlılığı Indeks-3, Kabul ve Eylem Anketi-II ve Bilinçli Farkındalık Ölçeği kullanılmıştır. YEM analizi sonuçları modelin lisans öğrencilerinin sosyal etkileşim kaygısını anlamlı bir şekilde yordadığını ortaya koymuştur. Doğrudan etkiler bağlamında bilişsel yeniden değerlendirme, dışavurumsal bastırma ve anksiyete duyarlılığının sosyal etkileşim kaygısı ile anlamlı direk bir ilişkide olduğu; ruminasyonun ise sosyal etkileşim kaygısını doğrudan yordamadığı bulunmuştur. Dolaylı etkiler bağlamında bulgular, dışavurumsal bastırma, ruminasyon ve anksiyete duyarlılığının bilinçli farkındalık aracılığıyla sosyal etkileşim kaygısı ile pozitif bir ilişki içinde olduğunu gösterirken, bilişsel yeniden değerlendirmenin bilinçli farkındalık aracılığıyla sosyal etkileşim kaygısı üzerinde anlamlı bir etkisi olmadığına işaret etmiştir. Diğer dolaylı etkiler ise, yaşantısal kaçınmanın bilişsel değerlendirme, ruminasyon, anksiyete duyarlılığı ve sosyal etkileşim kaygısı arasındaki ilişki üzerinde anlamlı düzeyde dolaylı etkisi olduğunu göstermiştir. Dışavurumsal bastırmada, yaşantısal kaçınmanın dolaylı etkisine yönelik anlamlı sonuçlar elde edilmemiştir. Çalışma bulguları önerilen modelin lisans öğrencilerindeki sosyal etkileşim kaygısı varyansının %36'sını açıkladığını göstermiştir.
Ceza infaz kurumları personelinin farklı birimlerde çalışmalarının duygu durumları üzerindeki etkisi

Bu araştırma ceza infaz kurumunda görev yapan personelin depresyon ve anksiyete düzeylerini belirlemek; bu duygu düzeylerinin deneklerin bazı kişisel özelliklerine göre anlamlı farklılık gösterip göstermediğini ortaya koymak amacı ile yürütülmüştür. Araştırmada ceza infaz kurumu çalışanların görüşlerinin birimlere göre, bulundukları birimlerde çalışma sürelerine göre, cinsiyet durumlarına göre ve eğitim düzeylerine göre anlamlı farklılık gösterip, göstermediği; depresyon ve anksiyete düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı da incelenmiştir. Araştırma ceza infaz kurumlarında farklı birimlerde görevli kişiler üzerinde yapılmıştır. Ölçekleri uygulamaya alınan 398 çalışan araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Katılımcılara araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' ve 'Beck Depresyon Ölçeği' ile 'Beck Anksiyete Ölçeği' uygulanmıştır. 'Beck Depresyon Ölçeği', Beck ve arkadaşları (1961) tarafından geliştirilmiş olup, ülkemizde geçerlilik ve güvenilirlik çalışması, Hisli (1988) tarafından yapılmıştır. 'Beck Anksiyete Ölçeği', Beck ve arkadaşları (1988) tarafından geliştirilmiş olup Türkçeye uyarlaması ise Ulusoy ve arkadaşları (1998) tarafından gerçekleştirilmiştir. Araştırmadan toplanan verilerin analizi 'SPSS 22.0 for Windows' alt testleri ile yapılmıştır. Grup normal dağılım göstermediğinden dolayı çalışma verileri değerlendirilirken nonparametrik testler kullanılmıştır. Aritmetik Ortalama, Mann-Whitney Test-U Testi, Kruskal Wallis-Testi ve Spearman Korelasyon Testi kullanılmıştır. Anlamlılık p<0. 05 düzeyinde değerlendirilmiştir. Yürütülen araştırmanın sonucunda çalışanların hafif düzeyde depresyona, hafif düzeyde anksiyeteye sahip olduğu bulgulanmıştır. Kadınların erkeklere göre depresyon ve anksiyete düzeylerinde anlamlı farklılığın olduğu; kadınların erkeklere göre daha depresif ve daha kaygılı olduğu bulunmuştur. Farklı birimde görev yapmaları ile depresyon ve anksiyete düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık ortaya çıkmamıştır. Bulundukları birimde çalışma sürelerinin depresyon ve anksiyete düzeyleri arasında anlamlı faklılığın olduğu, çalışma sürelerinin artmasıyla depresyon düzeylerinin de arttığı ortaya çıkarken, 25 ay-5 yıl süresinde çalışanların, 0-24 ay ve 5 yıl üstü sürelerde çalışanlara göre anksiyete düzeyleri daha yüksek bulunmuştur. Eğitim düzeyleri ile depresyon ve anksiyete düzeyleri arasında anlamlı farklılığın olup olmadığı incelendiğinde eğitim düzeyleri ile depresyon arasında anlamlı bir farklılık olmadığı ancak anksiyete düzeyleri arasında anlamlı bir farklılığın olduğu, eğitim düzeyi üniversite ve yüksek lisans düzeyinde olanların daha kaygılı olduğu bulgulanmıştır. Depresyon düzeyleri ile anksiyete düzeyleri arasındaki ilişki açısından incelendiğinde; depresyon düzeyleri ile anksiyete düzeyleri arasında pozitif yönde yüksek düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu görülmekte, depresyon düzeyleri arttıkça/azaldıkça, anksiyete düzeyleri de artış ya da azalma göstermekte; benzer durumda anksiyete düzeyleri arttıkça/azaldıkça depresyon düzeyleri de artış veya azalma göstermektedir.
Anababa tutumu, anababa-ergen ilişkisi ve öğrencilerde içsel güdülenmenin incelenmesi

Bu araştırmada, ana baba tutumu, anababa-ergen ilişkisi ve öğrencilerde içsel güdülenme düzeyi incelenmiştir. Betimsel tarama modeli niteliğindeki bu araştırmanın çalışma grubunu Gaziantep ilinde bulunan Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı 6 farklı ortaokulda öğrenim gören 137 öğrenci oluşturmuştur. Araştırma grubunu oluşturan öğrencilerine 'Eğitimde Motivasyon Ölçeği', 'Ebeveyn-ergen İlişkisi Ölçeği', 'Anababa Tutumu Ölçeği' ve araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' uygulanmıştır. Anababa tutumu, ebeveyn-ergen ilişkisi ve öğrencilerde içsel güdülenme arasındaki ilişkiyi belirlemek için Pearson Korelasyon analizi gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmadan elde edilen bulgulara göre, ana baba tutumu ile öğrencilerin içsel güdülenme düzeyi arasında negatif ve düşük bir ilişki olduğu (r= -.168; p< .05) görülmüştür. Buna karşın öğrencilerde içsel güdülenme düzeyi ile ebeveyn-ergen ilişkisi ölçeğinden alınan puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olmadığı (r= .008; p> .05) bulunmuştur. Araştırma kapsamında ana baba tutumları ile ebeveyn-ergen ilişkisi arasında korelasyon da hesaplanmıştır. Bu iki değişken arasında da orta düzeyde ve istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür (r= .428; p< .01). Öğrencilerin içsel güdüleme düzeyinin cinsiyetlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemek üzere t-testi yapılmıştır. Elde edilen sonuçlar incelendiğinde kız ve erkek öğrencilerin içsel güdüleme ölçeğinden aldıkları puan ortalamaları arasındaki farkın istatistiksel açıdan anlamlı olmadığı görülmüştür (t(135)=1.749; p>.05). Buna ek olarak, öğrencilerin içsel güdülenme düzeyinin sınıf düzeyine göre değişip değişmediğini belirlemek için tek boyutlu varyans analizi yapılmıştır. Sonuçlar incelendiğinde, öğrencilerin içsel güdülenme düzeyinin, sınıf düzeyine göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermediği (F(2-134)= 1 .016; p>.05) tespit edilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular yorumlanmış ve gelecek araştırmalar için öneriler sunulmuştur.
Lise öğrencilerinde aile yaşam doyumu ile psikolojik dayanıklılık ve sosyal medya kullanım bozukluğu arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı lise öğrencilerinin aile yaşam doyumu, psikolojik dayanıklılığı ve sosyal medya kullanım bozukluğu arasında ilişki olup olmadığını incelemektir. Araştırmanın evrenini İstanbul ili Anadolu yakasında olan Milli Eğitim Bakanlığı'nın resmi liselerinde eğitim gören öğrencilerden oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise 2018- 2019 eğitim-öğretim yılında İstanbul ili Anadolu yakasındaki Milli Eğitim Bakanlığı'nın resmi liselerinde eğitim gören 1024 öğrenci oluşturmaktadır. Öğrencilerden elde edilen formların incelenmesi sonucunda 141 tanesi çeşitli nedenlerle araştırmaya katılmamıştır. Araştırma verileri 883 öğrencinin formları üzerinden yapılmıştır. Araştırmada veri toplanması amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu, Aile Yaşam Doyumu Ölçeği (Taşdelen-Karçkay, 2016), Ergenler İçin Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği-EPDÖ (Bulut, Doğan ve Altundağ, 2013), Sosyal Medya Kullanım Bozukluğu Ölçeği (Sarıçam ve Adam Karduz, 2016) kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin analizleri için SPSS 25 programı kullanılmıştır. Bağımsız Gruplar t-Testi, Tek Yönlü ANOVA kullanılarak verilerin analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda; aile yaşam doyumu ile psikolojik dayanıklılık arasında pozitif anlamlı bir ilişki, aile yaşam doyumuyla sosyal medya kullanım bozukluğu arasında negatif ve anlamlı bir ilişki, psikolojik dayanıklılık ile sosyal medya kullanım bozukluğu arasında negatif ve anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Ayrıca aile yaşam doyumu, psikolojik dayanıklılık, sosyal medya kullanım bozukluğu cinsiyete, anne-baba birliktelik durumuna, kardeş sayısına, anne eğitim düzeyine, baba eğitim düzeyine göre farklılaşmadığı gözlemlenmiştir. Aile yaşam doyumu, psikolojik dayanıklılık, sosyal medya kullanım bozukluğu anne tutumuna, baba tutumuna göre farklılık gösterdiği gözlemlenmiştir. Yaş değişkenine göre aile yaşam doyumu, sosyal medya kullanım bozukluğu farklılaşmazken; psikolojik dayanıklılık ise farklılaşmaktadır. Sınıf düzeyine göre aile yaşam doyumu, psikolojik dayanıklılık farklılaşırken; sosyal medya kullanım bozukluğu farklılaşmamaktadır. Algılanan ders başarısına göre aile yaşam doyumu, psikolojik dayanıklılık farklılaşırken;, sosyal medya kullanım bozukluğu farklılaşmamaktadır. Algılanan ekonomik düzeye göre aile yaşam doyumu, psikolojik dayanıklılık farklılaşırken; sosyal medya kullanım bozukluğu farklılaşmamaktadır. Aile yaşam doyumunun psikolojik dayanıklılık ve sosyal medya kullanım bozukluğunun yordayıcısı olduğu görülmüştür. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular ilgili araştırmalar doğrultusunda tartışılmış ve sonuçlara yönelik öneriler sunulmuştur.
Gençler ve intihar: Diğer yaş gruplarıyla farklılaşan özellikler

İntihar oranları son yıllarda, özellikle gençler arasında dramatik bir artış göstermektedir. Bu durum da doğal olarak konuya olan ilgiyi arttırmakta ve üzerinde çok sayıda araştırmanın yapılmasına neden olmaktadır. Konu ile ilgili literatür incelendiğinde, özellikle problem çözme becerilerinde yetersizlik, öfke/saldırganlık ve dürtüşe davranışlar ile intihar arasındaki ilişkilerin araştırıldığı çalışmaların yoğunluğu dikkati çekmektedir. İntihar ile ilgili olarak ülkemizde yapılan çalışmalar gözden geçirildiğinde ise Şahin ve ark. (1994)' nın yapmış olduğu bir çalışmada elde edilen bulgular ilginçtir. Bu çalışmanın sonuçlarına göre gençler, hangi yaş grubunda olursa olsun, insanların intihar için daha fazla nedeni olabileceğine inanmaktadırlar. Orta yaş ve yaşlı grupta ise böyle bir eğilim gözlenmemektedir. Bu sonuç, 'acaba gençler intiharı akıllarına ilk gelen bir problem çözme yolu olarak mı görüyorlar?, 'problem çözme becerilerinde bir yetersizlik mi var?, 'bir problem ile karşılaştıklarında dürtüsel mi davranıyorlar?, 'öfkelerin denetleme, bilişsel başa çıkma stratejilerinde bir yetersizlik mi var? gibi soruları akla getirmektedir. Bu çalışmanın amacı da 13-62 yaş arasındaki insanların çeşitli durumlar ve problemler karşısında intiharı akıllarına ilk çözüm yolu olarak getirmede farklılaşıp farklılaşmadıklarını belirlemek ve bu eğilimin, intihar olasılığı, problem çözme becerileri, öfke/saldırganlık gibi değişkenler ile ilişkisini saptamaktır. Bu amaçla, 13-62 yaş arası 619 kişiye (351 kadın, 267 erkek) daha önce geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmış olan 'Problem Çözme Envanteri', 'Kısa Semptom Envanteri', 'İntihar Olasılığı Ölçeği', 'MMPİ Dürtüsel Davranışlar Alt Ölçeği', 'Çok Boyutlu Öfke Envanteri' 200 ve bu çalışma için geliştirilmiş olan 'Çözüm Yolları Envanteri' uygulanmıştır. Yapılan analizler bize; bir model taslağına ulaşabileceğimizi göstermiştir. Buna göre, eğer bireylerin problem çözme becerilerinde bir yetersizlik varsa; öfke/saldırgan davranışlar ve dürtüsellik özelliklerine de sahip iseler intihar olasılıklarının artmaktadır. Burada 'yaş', önemli bir değişken olarak karşımıza çıkmaktadır. 13-24 yaş grubunun tüm ölçeklerden aldıkları puanların, diğer yaş gruplarının aldıkları puanlardan daha yüksek olduğu dikkatleri çekmektedir. Yani; gençler problem çözme becerileri konusunda daha yetersiz görünmekte, daha dürtüsel davranmakta ve daha fazla miktarda öfke ile ilişkili görünmektedirler. Ayrıca, kendilerine sunulan stresli bir durum ya da olay karşısında, bir çözüm yolu olarak 'intihar' , ileri yaşlardaki bireylere oranla daha sık akıllarına getirmektedirler. Başka bir deyişle; 'yaş' temel değişken olarak ele alındığında, 13-24 yaş grubunun problem çözme becerileri düşük, öfke/saldırganlık ve dürtüsellik düzeyleri ise yüksektir. Bu durumda intihar olasılığı da yüksek olarak karşımıza çıkmaktedir. Yirmidört yaş ve üzeri grupta ise bunun tam tersi bir durum söz konusudur. Bu yaş grubunda; problem çözme becerileri yüksek, öfke/saldırganlık ve dürtüsellik düzeyleri ise düşüktür. Bu durumda, doğal olarak intihar olasılığı da düşük görünmektedir. 201
Madde kullanan ve kullanmayan erbaş/erlerin ebeveyne bağlanma, depresyon düzeyleri ve stresle başa çıkma stillerinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı, madde kullanan ve kullanmayan erbaş ve erlerin anne babaya bağlanma, stresle başa çıkma stilleri ve depresyon puanlarının karşılaştırmaktır. Çalışmanın ikinci amacı ise madde kullanan erbaş ve erlerin madde kulanım nedenlerini ve ana-babaya bağlanma, stresle başa çıkma, depresyon puanlarının bağımlılık şiddetine göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubuna, Sivas 5'inci Piyade Eğitim Tugay Komutanlığı'nda askerlik görevini yapan ve madde kullanan 100 erbaş/er ile madde kullanmayan 100 erbaş/er olmak üzere toplam 200 erbaş/er alınmıştır. Katılımcıların yaşları 20-32 (X = 21 .69; S = 2 .38) arasında değişmektedir. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, Bağımlılık Profil İndeksi Ölçeği, Ana Babaya Bağlanma Ölçeği, Başa Çıkma Stilleri Kısa Formu ve Depresyon, Anksiyete ve Stres Ölçeği kullanılmıştır. Veriler SPSS 17.0 kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmada alt problemleri test etmek için frekans analizi, t-testi ve tek yönlü ANOVA kullanılmıştır. Bulgulara göre, erbaş ve erlerin madde kullanımı puanları, anne baba eğitim düzeylerine göre farklılık göstermemektedir. Bunun yanında, anne babaya bağlanma, stresle başa çıkma ve depresyon puanları madde kullanıp kullanmamaya göre anlamlı düzeyde farklılaşmaktadır. Madde kullanmayan erbaş ve erler, madde kullanan erbaş ve erlere göre anne babalarını daha ilgili, aşırı koruyucu ve aşırı kontrol edici olmadıkları biçiminde algılamaktadırlar. Bunun yanında, madde kullanan erbaş ve erlerde olumsuz bağlanma özellikleri görülürken, madde kullanmayan erbaş ve erlerde olumlu bağlanma özellikleri görülmüştür. Madde kullanan erbaş ve erler stresle başa çıkmada uyumsuz başa çıkma gibi kaçınmacı yöntemleri kullanırken, madde kullanmayan erbaş ve erler uyumlu başa çıkma gibi yaklaşımcı yöntemleri kullanmaktadır. Aynı şekilde madde kullanan erbaş ve erlerde depresyon düzeyinin daha yüksek olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca anne kontrol/ilgi, baba aşırı koruma ve baba ilgi/kontrol alt boyutları, başa çıkma stilleri alt boyutundan olan madde kullanımı ile Depresyon, Anksiyete ve Stres Ölçeğinin depresyon boyutu puanları bağımlılık şiddetine göre farklılaşmıştır. Madde kullanan erbaş ve erlerin büyük bir oranının anne baba bağlanması ve ailevi problemlerden dolayı madde kullandıkları bulunmuştur. Bu sonuca göre stresle başa çıkmada uyumsuz yöntemlerin kullanılması, uygun olmayan ebeveyn bağlanmasının madde kullanımı açısından risk oluşturduğu ve depresyon düzeyinin artmasına neden olduğu söylenebilirAnahtar Sözlük: Madde kullanımı, ebeveyne bağlanma, stresle başa çıkma, depresyon, erbaş/er