turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kolejde eğitim gören lise öğrencileri ile devlet okulunda eğitim gören lise öğrencilerinin kişisel uyum, benlik saygısı ve liderlik düzeylerinin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı, lise öğrencilerinin devlet okulunda ya da kolejde eğitim görmelerinin kişisel uyum, benlik saygısı ve liderlik üzerinde farklılık oluşturup oluşturmadığını araştırmaktır. Çalışmada yöntem olarak literatür taramasının yanı sıra lise öğrencilerine yönelik anket uygulaması seçilmiştir. Elde edilen sonuçlar, devlet okulunda eğitim gören lise öğrencilerinin liderlik düzeyi ve benlik saygılarının kolejde eğitim gören lise öğrencilerine göre daha yüksek olduğunu göstermiştir. Kolejdeki öğrencilerin kişisel uyum düzeyleri ise devlet okulundaki öğrencilere oranla daha yüksek olarak tespit edilmiştir. Sosyodemografik değişkenler açısından bakıldığında ise cinsiyet değişkeni ele alındığında erkek öğrencilerin liderlik ve kişisel uyum tutumlarının kız öğrencilere oranla daha yüksek olduğu bulunmuştur. Kız öğrencilerin ise benlik saygısı tutumu erkek öğrencilere oranla daha yüksek olarak belirlenmiştir. Çalışmaya katılan lise öğrencilerinin cinsiyetlerine göre kişisel uyum, benlik saygısı ve liderlik tutumu puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Diğer sosyodemografik değişken olan yaş değişkeni ele alındığında da çalışmaya katılan lise öğrencilerinin yaşlarına göre kişisel uyum, benlik saygısı ve liderlik tutumları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmiştir.
65 yaş üzeri bireylerde algılanan sosyal destek ile depresyon ve bilişsel beceriler arasındaki ilişki

Amaç: Bu araştırma yaşlıların algıladıkları sosyal destek ile depresyon ve bilişsel beceriler arasındaki ilişkinin incelenmesini amaçlamıştır. Yöntem: Araştırma örneklemini Kocaeli'ndeki 8 adet Semt Konağından, 65 yaş üzeri bireyler oluşturmaktadır. 61 kadın, 68 erkek olmak üzere 109 kişi araştırmaya katılmıştır. Veri toplama aşamasında örneklem grubuna sırasıyla, Gönüllü Olur Formu, Sosyodemografik Bilgi Formu, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Geriatrik Depresyon Ölçeği ve Standardize Mini Mental Test uygulanmıştırBulgular: Araştırmanın bulguları incelendiğinde araştırmaya katılan kişilerin depresyon düzeyi ile bilişsel beceri ve algılanan sosyal destek arasında negatif yönde ve anlamlı bir ilişki gözlenmiştir. Kişilerin depresyon düzeyi arttıkça algılanan sosyal destek ve bilişsel becerilerde azalma olduğu gözlenmektedir. Sonuç: Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, depresyonun bilişsel beceriler üzerindeki etkisinin algılanan sosyal destek tarafından sağlandığı gözlenmektedir. Bunun yanında sosyodemografik özelliklere göre de 65 yaş üstü bireylerin algıladıkları sosyal destek, depresyon ve bilişsel becerileri istatiksel olarak anlamlı fark göstermiştir. Elde edilen tüm bulgular literatür ışığında tartışılmıştır.
Assessing a model of cognitive test anxiety: The role of rumination, self-forgiveness, perfectionism cognitions and cognitive defusion through the indirect effect of psychological flexibility

Bu çalışmanın amacı, psikolojik esnekliğin dolaylı etkisi yoluyla ruminasyon, kendini affetme, mükemmeliyetçi düşünceler ve bilişsel ayrışmanın, bilişsel sınav kaygısını ne ölçüde yordadığını araştıran bir modeli test etmektir. Çalışmanın katılımcılarını Türkiye'deki bir devlet üniversitesinden 715 (351 kadın, 364 erkek) öğrenci oluşturmuştur. Çalışmada ölçme aracı olarak, Kişisel Bilgi Formu, Bilişsel Sınav Kaygısı Ölçeği, Durumsal Kendini Affetme Ölçeği, Mükemmeliyetçi Düşünceler Ölçeği, Drexel Ayrışma Ölçeği, Ruminasyon Ölçeği ve Kabul ve Eylem Formu-II kullanılmıştır. Bu çalışmada, önerilen modeli test etmek üzere yapısall eşitlik modellemesi kullanılmıştır. Yapısal eşitlik modeli sonuçları, üniversite öğrencilerinde bilişsel sınav kaygısını test eden modelin anlamlı olduğunu göstermiştir. Doğrudan ve dolaylı etkilere bakıldığında, sonuçlar psikolojik esnekliğin dolaylı etkisi yoluyla ruminasyonun bilişsel sınav kaygısını olumlu yönde yordadığına işaret etmiştir. Kendini affetme, psikolojik esneklik ile doğrudan ilişkiliyken, bilişsel sınav kaygısını doğrudan ve dolaylı olarak yordamamıştır. Mükemmeliyetçi düşüncelerin, psikolojik esnekliğin dolaylı etkisi yoluyla bilişsel sınav kaygısıyla anlamlı ve olumlu yönde ilişkili olduğu bulunmuştur. Son olarak, bilişsel ayrışma psikolojik esnekliğin dolaylı etkisi yoluyla bilişsel sınav kaygısını olumsuz yönde yordamıştır. Önerilen model bilişsel sınav kaygısının %36'sını açıklamıştır. Araştırmanın bulguları ilgili alan yazın ışığında tartışılmıştır. Uygulama ve araştırmaya yönelik önerilerle daha sonra yapılacak çalışmalara ilişkin öneriler sunulmuştur.
Ergenlerde internet bağımlılığı yordayıcıları olarak ana baba tutumları, iletişim becerisi ve yalnızlık algısı

Bu araştırmada ergenlerde internet bağımlılığı yordayıcıları olarak ana baba tutumları, iletişim becerisi ve yalnızlık algısı incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada internet bağımlılığını yordayan değişkenler olarak ana baba tutumları, iletişim becerisi ve yalnızlık algısının yanında bazı demografik özellikler ve internet kullanımına ilişkin veriler de seçilmiştir. Bu araştırma ilişkisel tarama modelli bir yordama çalışması niteliğindedir. Araştırmaya 2013- 2014 eğitim öğretim yılından İstanbul ili Bağcılar ilçesinde bulunan bir ortaöğretim kurumundaki 9. sınıfta öğrenim gören 62'si kız, 60' ı erkek 122 öğrenci katılmıştır. Bu araştırmada ergenlerde internet bağımlılığını değerlendirmek için 'İnternet Kullanım Özellikleri '; ana baba tutumlarını ölçmek için 'Ana Baba Tutumları Ölçeği', iletişim becerilerini ölçmek için 'İletişim Becerileri Değerlendirme Ölçeği', yalnızlık düzeylerini belirlemek için 'UCLA Yalnızlık Ölçeği' kullanılmıştır. Ergenlerin demografik özelliklerine ve internet kullanımına ilişkin verilerin elde edilmesinde 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 17.0 paket programından yararlanılarak tanımlayıcı istatistiksel metotları, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis H-testi, Post-hoc analizi, Scheffe testi, Pearson korelasyon, Regresyon analizi kullanılmıştır. Bu araştırmanın sonucunda günlük internet kullanım süresi, cinsiyet ve cep telefonunun olması, aylık gelir değişkenlerinin ergenlerde internet bağımlılığını yordadığı bulunmuştur. İnternet kullanım düzeyinin belirleyicisi olarak anne baba tutumları, iletişim becerisi, yalnızlık değişkenleri ile internet kullanım düzeyi ile ilişkisinin zayıf olduğu görülmüştür. Demokratik, koruyucu istekçi, otoriter anne baba tutumu ve yalnızlık ile internet bağımlılığı arasındaki ilişki anlamlı bulunmuştur.
18-25 yaş arası üniversite öğrencilerinin aleksitimi, bağlanma, psikolojik belirtiler ve doğum sırası üzerindeki etkisinin araştırılması

AMAÇ: Bu çalışmada amaç normal bireylerdeki aleksitimi, bağlanma, psikolojik belirtiler ve doğum sırası arasındaki ilişkiyi incelemektir. Ayrıca, cinsiyet ve eğitim gibi sosyo - demografik değişkenler ile aleksitimi arasındaki ilişkilerin araştırılması planlanmıştır. YÖNTEM: Bu araştırma 18-25 yaş arasında Üsküdar Üniversitesinde lisans eğitimi görmekte olan 121 katılımcıya sosyodemografik veri formunu doldurmalarından sonra Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri, Toronto Aleksitimi ölçeği ve Kısa Semptom Envanteri uygulanmıştır. Psikiyatrik tanı almış grup ile karşılaştırma grubundaki katılımcıların, aldıkları puanların normalliğine her iki örneklem için ayrı ayrı bakılmış ve uç değer taşıyan toplam 20 katılımcıya ait veriler veri setinden çıkartılmıştır. Yapılan bu işlemlerden sonra veri setindeki değerlerin, iki grubun kendi içinde normal dağılım gösterdiği belirlenmiştir. BULGULAR: Çalışmamızda, doğum sırası duyguları ifade etme zorluğu faktörü üzerinde etkili olduğu görülmüştür ve ortanca çocukların ortalama duyguları ifade etme zorluğu faktör puanlarının diğer gruplara göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Doğum sırasının kaçınma faktörü üzerinde etkili olduğu ve farkın tek çocukların ortalama kaçınma puanlarının düşüklüğünden kaynaklanmaktadır. SONUÇ: Ortanca çocuklar; tek çocuk, ilk çocuklara ve en küçük çocuklara göre daha fazla duyguları ifade etme zorluğu yaşamaktadır. Tek çocuk olarak yetişen çocukların diğer çocuklara göre kaygı seviyelerinin daha düşüktür. Doğum sırasının kaygı faktörü üzerinde etkili olmadığı görülmüştür.
Maternal emotion regulation, socio-economic status and social context as predictors of maternal emotion socialization practices

Bu çalışmada, annelerin duygu sosyalizasyonu davranışlarını etkileyen faktörlerden annelerin kendi duygularıyla baş etme becerileri, sosyo-ekonomik düzey ve sosyal bağlamın rolü araştırılmıştır. 3-6 yaş arası çocuğu olan toplam 73 anne ile görüşmeler yapılmıştır. Duygu sosyalizasyonu davranışları; annelerin doldurduğu Annelerin Duygusal Stilleri Ölçeği ve bu çalışma için oluşturulan 8 senaryonun yer aldığı resimler olmak üzere toplam iki yöntemle ölçülmüştür. Resimler hikayelere eşlik etmesi ve annelerin tarif edilen senaryo ile çocuğun duygu ifadesini görselleştirmelerine yardımcı olması için çizilmiştir. Her bir duygu için biri özel bağlam ve diğeri sosyal bağlam olmak üzere iki farklı resim oluşturulmuştur. Katılımcı anneler ayrıca Ebeveynlerin Duygu Yönetimi Ölçeği ve Çocuklar için Kısa Mizaç Ölçeği'ni doldurmuşlardır. Sonuçlar, annelerin eğitim düzeyleri ve kendi duygularıyla baş etme becerilerinin, çocukları için uyguladıkları duygu sosyalizasyonu stratejileri üzerinde önemli etkisi olduğunu göstermiştir. Kendi duygularıyla baş etme becerileri iyi olmayan annelerin, çocuklarının duygularını desteklemeyen stratejileri daha sık kullandığı ve çocuklarını esnek olmayan ve tepkisel mizaç özeliklerine sahip olarak nitelendirdikleri ortaya çıkmıştır. Eğitim düzeyi yüksek olan annelerin çocuklarını daha az cezalandırma eğiliminde oldukları ve onları duygularını ifade etme konusunda daha fazla cesaretlendirdikleri bulunmuştur. Ayrıca sosyal bağlamın bazı sosyalizasyon davranışlarının kullanımını etkilediği görülmüştür. Beklenilenin aksine, sosyal bağlamda problem odaklı stratejiler ve duygu ifadesini cesaretlendirme stratejileri daha sık kullanılırken, cezalandırıcı stratejiler özel bağlamda daha fazla kullanılmıştır.
Okul öncesi dönem çocukların annelerinin kişilik özelliği ve çocuk yetiştirme tutumu ile çocuğun mizaç ve davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Okul Öncesi Dönem Çocukların Annelerinin Kişilik Özelliği Ve Çocuk Yetiştirme Tutumu İle Çocuğun Mizaç Ve Davranışları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2017Bu araştırma okul öncesi dönem (4-5 yaş) çocukların annelerinin kişilik özelliği ve çocuk yetiştirme tutumu ile çocuğun mizaç ve davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yürütülmüştür. Ayrıca annenin tutumu ile çocuğun davranış ve mizacı üzerinde çocuğun cinsiyeti, yaşı, annenin yaşı ve eğitim düzeyi, çalışıp çalışmama durumu, babanın yaşı ve eğitim düzeyi ile aile gelir düzeyi gibi demografik değişkenlerin etkisi de incelenmiştir. Bu amaçlarla 48-72 ay arasındaki 443 çocuğun annelerine 'Aile Hayatı Ve Çocuk Yetiştirme Tutum Ölçeği', 'Beş Faktör Kişilik Envanteri Kısa Formu' çocuklara ise 'Okul Öncesi Sosyal Davranış Ölçeği-Öğretmen Formu', 'Çocuk Davranışlarını Değerlendirme Ölçeği' ve 'Çocuklar İçin Kısa Mizaç Ölçeği' uygulanmıştır. Çalışma bulgularının, Annenin duygusal tutarsızlık, gelişime açıklık ve dışa dönüklük kişilik özelliklerinin çocuğun ilişkisel saldırganlık, sosyal kaygı, isyankar ve uyum davranışlarını yordadığı görülmüştür. Bunula birlikte annenin, gelişime açıklık, uyumluluk, özdisiplin ve dışa dönüklük kişilik özellikleri ile çocuğun yüksek sebatkarlık, ritmiklik ve sıcakkanlılık ile düşük tepkisellik mizaç özellikleri ilişkili bulunmuştur. Duygusal tutarsızlık kişilik özelliğinin ise çocukta tepkiselliği arttırdığı saptanmıştır. Annenin baskı ve disiplin, ev kadınlığını reddetme, karı-koca geçimsizliği ve aşırı koruyucu tutumlarının çocukta yüksek tepkisellik ile düşük sebatkarlık ve ritmiklik mizaç özellikleri ile ilişkili olduğu görülmüştür. Annenin yüksek uyumluluk ve özdisiplin kişilik özelliğinin demokratik tutumunu arttırdığı, yüksek duygusal tutarsızlık kişilik özelliğinin ise azalttığı görülmüştür. Ayrıca özdisiplin kişilik özelliğinin aşırı koruyucu ve baskı-disiplin tutumlarıyla, duygusal tutarsızlık kişilik özelliğinin de ev kadınlığını reddetme tutumuyla pozitif yönde ilişkili olduğu bulunmuştur. Annenin yaşı, doğum yaşı, eğitim düzeyi, babanın yaşı, eğitim düzeyi ve aile gelir düzeyi arttıkça annenin olumsuz tutumlarının azaldığı saptanmıştır. Çocuğun sebatkarlık, sıcakkanlılık ve ritmiklik mizaç özelliklerinin yüksek olması, olumlu sosyal davranış ve uyum özelliklerini arttırdığı, olumsuz davranış özelliklerini ise azalttığı saptanmıştır. Cinsiyet, yaş, annenin çalışma durumunun çocuğun mizaç ve davranış özelliklerini yordadığı görülmüştür.
14-17 yaş arasındaki ergenlerin psikolojik sorunları ile ailenin denetimi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Ergenlik dönemi önemli değişim ve dönüşümlerin gerçekleştiği bir geçiş evresi olarak tanımlanmaktadır. Bu dönemde, bireylerin aileleriyle olan iletişimleri ve algıladıkları ebeveyn tutumlarının genel işlevsellik ve psikososyal gelişimlerine etkisi olduğunu öne süren çalışmalar mevcuttur. Bu bilgiden hareketle, yapılan bu çalışmada, 14-17 yaş ergenlerde algılanan aile denetimi ve duygu düzenleme becerileri arasındaki ilişki incelenmiştir. Anket çalışması yürütülen araştırmaya 152 lise öğrencisi katılmıştır. Katılımcılara Sosyo-demografik Bilgi Formu, Anne Baba Tutum Ölçeği ve Duygu Düzenleme Becerileri Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre, demografik değişkenler bakımından, 14-17 yaş ergenlerin algılanan aile denetimi ve duygu düzenleme becerilerinin anlamlı ölçüde farklılaştığı görülmüştür. Ayrıca, algılanan ebeveyn kabul-ilgisi ile psikolojik özerklik boyutunun, ergenlerin duygu düzenleme becerileri ile pozitif ilişkisi saptanmıştır. Ebeveynlerden algılanan kabul-ilgi ve psikolojik özerkliğin ergenlerde duygu düzenleme becerilerini açıkladığı ve açıklayıcı ilişki toplam varyansın %9'unda anlamlı bulunmuştur. Çalışmada elde edilen bulguların, ergenlik döneminde psikososyal gelişim ve ilişkili faktörlerin ele alınması bakımından güncel sonuçlar içerdiği görülmektedir.
Düzenli sporun beden algısı ve benlik saygısı üzerine etkisinin değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı düzenli sporun bireylerin beden algıları ve benlik saygıları üzerindeki etkisini incelenmesidir. Ek olarak, araştırmada bireylerin cinsiyeti, yaşı, eğitim düzeyi, düzenli olarak spor yapıp yapmadıkları gibi değişkenlerin beden algısı ve benlik saygısı düzeyleri üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Araştırmanın evreni İstanbul içerisinde düzenli spor yapan ve yapmayan bireylerden oluşmaktadır. Aynı zamanda bireylerin demografik özelliklerini öğrenmek adına Kişisel Bilgi Formu ve değişkenleri ölçmek adına da Beden Algısı Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği ve Beck Anksiyete Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde Mann Whitney U, Kruskal Wallis H ve Spearman Koreslasyon Testleri kullanılmıştır. Araştırmada sosyodemografik özelliklere göre bakıldığında; düzenli olarak spor yapmayan bireylerin benlik saygısı düzeyleri düzenli olarak spor yapan bireylerin benlik saygısı düzeylerinden daha düşük olduğu, düzenli olarak spor yapmayan bireylerin anksiyete ve depresyon ölçeklerinden aldıkları puanların düzenli olarak spor yapan bireylerin anksiyete ve depresyon ölçeklerinden aldıkları puanlara oranla daha yüksek olduğu gibi sonuçlarına ulaşılmıştır. Araştırmada yer alan bireylerin yaşı, medeni durumu, beden kitle endeksi, çalışma durumu gibi sosyo-demografik özelliklere göre de anlamlı sonuçlar elde edilmemiştir. Ayrıca; düzenli olarak spor yapan bireylerin benlik saygısı ölçeğinden aldığı puanlar arttıkça bireylerin anksiyete ve depresyon ölçeklerinden aldıkları puanlarda artmakta olduğu ve düzenli olarak spor yapmayan bireylerin benlik saygısı ölçeğinden aldığı puanlar arttıkça bireylerin depresyon ölçeğinden aldıkları puanlarda artmakta olduğu görülmüştür. Çalışma sonucunda spor yapmanın beden algısı ve benlik saygısı üzerinde olumlu etkisi olduğu görülmüştür. Bu nedenle spor konusunda eğitici ve yönlendirici çalışmalar yapılması önerilebilir.
Benlik saygısının, algılanan stres durumu üzerindeki etkisi ve sosyal kaygı ve kaçınmayla ilişkisi

Benlik kavramı bireyin kendisine yönelik algı, fikir ve değerlerini içermektedir. Benlik saygısı ise, kişinin kendini değerlendirmesi sonucu benliğini kabul etmesi ve benliğinden memnun olması şeklinde tanımlanmaktadır. Bu durumun yanı sıra stresli yaşam olayları karşısında verdiğimiz tepkilerin ve baş etme yollarımızın bireylerin geliştirdiği benlik saygısıyla ilişkili olduğu düşünülmektedir. Bu araştırmanın amacı, benlik saygısının, algılanan stres durumu üzerindeki etkisinin ve sosyal kaygı ve kaçınmayla ilişkisinin incelenmesidir. Birinci hipotez, benlik saygısının algılanan stres düzeyi üzerinde etkisinin olduğudur. İkinci hipotez, sosyal kaygının algılanan stres düzeyi üzerinde etkiye sahip olduğudur. Üçüncü hipotez, sosyal kaçınmanın algılanan stres üzerinde etkiye sahip olduğudur. Dördüncü hipotez ise, benlik saygısının algılanan stres düzeyi üzerindeki etkisi sosyal kaygı ve kaçınmayla ilişkilidir. Araştırma, 80 üniversite öğrencisinin katılımıyla gerçekleşmiştir. Cinsiyet, yaş ve medeni durum olmak üzere sosyo-demografik form, Benlik Saygısı Değerlendirme Ölçeği Kısa Formu, Algılanan Stres Ölçeği ve Liebowitz Sosyal Kaygı Ölçeği'ni içeren toplam 61 maddeli anket katılımcılara verilmiştir. Bulgulara göre; benlik saygısının algılanan stres üzerinde anlamlı bir etkiye sahip olduğu (F(1; 78 )=31,02; p<0,05), sosyal kaygı ve kaçınmanın algılanan stres üzerinde anlamlı etkisinin olduğu (F(1; 78 )=8,32; (F(1; 78 )=7,29; p<0,05) ve benlik saygısının algılanan stres üzerindeki etkisinin sosyal kaygı ve kaçınmayla ilişkili olmadığı sonucu saptanmıştır. Bulgular sonucunda, araştırmanın birinci, ikinci ve üçüncü hipotezi kabul edilirken dördüncü hipotezi reddedilmiştir.
10-13 yaşları arasındaki çocuklarda umutsuzluk ve yalnızlığın bazı değişkenlerle ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmada, 10-13 yaşlan arasındaki çocuk ve erken ergenlerde yalnızlık ve umutsuzluk duygulan yaş, cinsiyet, sosyo-ekonomik düzey ve doğum sırası değişkenleri yönünden incelenmiş, umutsuzluk ve yalnızlığın okul başarısı ile ilişkisi araştırılmıştır. Uygulamalar Adana il merkezindeki ilköğretim okulları arasından seçilen sekiz okulda gerçekleştirilmiş, örneklem 396 kız ve 300 erkek olmak üzere toplam 696 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, çocukların yalnızlık düzeylerini belirlemek amacı ile Marcoen ve Brumagne'nin (1981) geliştirdiği 'Çocuklar için Yalnızlık Ölçeği', umutsuzluğu ölçmek amacı ile Kazdin ve arkadaşlarının (1983)geliştirdikleri 'Çocuklar için Umutsuzluk Ölçeği' araştırmada ele alman sosyo-demografik değişkenlerle ilgili veriler ise araştırma kapsamında geliştirilmiş olan 'Kişisel Bilgi formu' ile toplanmıştır. Bulgular, çocukların yalnızlık ve umutsuzluk düzeylerinde cinsiyet ve yaşa göre anlamlı farklılaşma olmadığını. SED ve doğum sırası değişkenlerine göre ise anlamlı bir farklılaşma olduğunu göstermiştir. Yapılan analizlere göre, alt ve üst SED arasında umutsuzluk ve yalnızlık düzeylerinde anlamlı farklar saptanmıştır. Ayrıca, onanca çocukların umutsuzluk ve yalnızlık düzeylerinin ilk, tek ve son çocuklardan daha yüksek olduğu tesbit edilmiştir. Buna ek olarak umutsuzluk ve yalnızlık düzeyi ile okul başarısı arasında negatif yönde anlamlı ilişki olduğu tesbit edilmiştir. Umutsuzluk ve yalnızlık düzeyi yüksek olan öğrencilerin akademik başarılarının umutsuzluk ve yalnızlık düzeyi düşük olan öğrencilerden daha düşük olduğu gözlenmiştir. Elde edilen bulgular, bu konuda daha önce yapılan araştırmalarla genel olarak paralellik göstermektedir. Ayrıca, okul başarısızlığına farklı bir açıdan bakılabileceği ve çocuklardaki yalnızlık ve umutsuzluk konularında daha fazla araştırma yapma ihtiyacına işaret etmektedir. IV
Farklı bölümlerde okuyan beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin eleştirel düşünce ve algılanan problem çözme becerilerinin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı, farklı bölümlerde okuyan beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin eleştirel düşünce becerileri ile algılanan problem çözme becerilerini cinsiyet değişkeni ve bölüm değişkenine göre karşılaştırmaktır. Çalışmanın araştırma grubu, farklı üniversitelerin beden eğitimi ve spor yüksekokulunda beden eğitimi ve spor öğretmenliği, spor yöneticiliği, rekreasyon, antrenörlük bölümlerinde okuyan öğrencilerden oluşmaktadır. Araştırmaya gönüllü olarak katılan toplam 622 öğrenciden 251'ini kadın, 371'ini erkek öğrenciler oluşturmaktadır. Öğrencilerin eleştirel düşünme düzeylerini belirlemek için geçerlik güvenirlik analizleri 'California Eleştirel Düşünme Eğilimi Ölçeği' ile yapılmış; problem çözme becerilerini ölçmek için, 'Problem Çözme Envanteri-A Formu' toplanmıştır. Çalışmada elde edilen veriler SPSS 13.0 paket programında değerlendirilmiştir. Parametrik varsayımları yerine getiren gruplar arasındaki farka bakmak için t testi, One Way ANOVA, tukey ve betimsel istatiksel analiz teknikleri kullanılmıştır. Antrenörlük, öğretmenlik, yöneticilik ve rekreasyon bölümlerinde okuyan öğrenciler yaş ile eleştirel düşünce ve algılanan problem çözme becerileri açısından değerlendirildiğinde aralarında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunamazken; eleştirel düşünce ve algılanan problem çözme becerileri arasındaki ilişkiye bakıldığında gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıkların ortaya çıktığı görülmüştür (p<0,01). Antrenörlük, öğretmenlik, yöneticilik ve rekreasyon bölümlerinde okuyan öğrencilerin eleştirel düşünce düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunmuştur (p>0,05). spor yöneticiliği ve rekreasyon bölümünde okuyan öğrencilerin eleştirel düşünme becerileri antrenörlük ve öğretmenlik bölümünde okuyan öğrencilerin eleştirel düşünme becerilerine göre yüksek çıkmıştır. Antrenörlük, öğretmenlik, yöneticilik ve rekreasyon bölümlerinde okumakta olan öğrencilerin problem çözme becerileri arasında istatistiksel olarak fark çıkmıştır (p>0,05). Metin Kutusu
Grupla psikolojik danışmanın üniversitede okuyan kız ve erkek öğrencilerin kendilerini gerçekleştirme düzeyine etkisi

Bu araştırmada, Orta Doğu Teknik üniversitesi Psikoloji, Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Bölümü birinci sınıf Öğrencilerine verilen grupla psikolojik danışmanın, bireylerin kendini gerçekleştirme düzeyine etkisi incelenmiştir. Araştırma, 1986 -198? ders yılında Orta Doğu Teknik Üniversitesi Psikoloji, Psikolojik Danışma ve Rehberlik Bölümünde okuyan, birinci sınıf kız ve erkek öğrencilerden oluşturulan 4 4 kişilik bir grup üzerinde yapılmıştır. Araştırma deseni, ön test, son test deney ve kontrol grup desenidir ve 17 öğrenci deney grubuna, 27 öğrencide kontrol grubuna alınmıştır. Kendini gerçekleştirme düzeyi, Kişisel Yönelim En- vanteriyle ölçülmüştür. Deney grubu on haftalık, grupla psikolojik danışmaya alınmıştır. Elde edilen verilerin analizinde denek sayısındaki çeşitli nedenlerle olan azalma sonucu t test ile birlikte, gerekli yerlerde Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgular: grupla psikolojik danışmanın, bireylerin kendini gerçekleştirme düzeyini olumlu yönde p/o. 05 düzeyinde etkilemediği ve grupla psikolojik danışma uygulanan deney grubunun, cinsiyete göre son test puanları ortalaması farkı p/o. 05 düzeyinde erkekler lehine anlamlı olduğu görülmüştür. Bulgulara dayalı olarak yorumlar yapılıp öneriler sunulmuştur. Grupla psikolojik danışmanın üniversite düzeyindeki öğrencilere yararlı olacağı ve bu tür hizmetin üniversite sağlık merkezlerinde yapılabileceği öneriler içinde yer almıştır.