turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yetişkin çevre eğitimi ile çevre mühendisleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Giderek çeşitlenen ve yayılan çevresel sorunlar karşısında farklı disiplinler aracılığıyla önlem alınmaya çalışılmaktadır. Bu çalışmaların bir kısmı da eğitim alanında gerçekleştirilmektedir. Çevre eğitimi faaliyet ve uygulamaları ile toplumun her bireyinin çevresel farkındalık ve bilinç oluşturulması ve neticede toplumun çevresel sorunlar karşısında sorumluluk alması beklenmektedir. Yetişkinlere yönelik gerçekleştirilen çevre eğitimi ile yetişkinlerin alacakları sorumluluk ve çevresel sorunların temelinde var olan sosyal, politik ve ekonomik nedenler ön plana çıkarılarak çevresel sorunlara köklü çözümler bulunmaya çalışılmaktadır.
University continuing education units for local development: The case of METU SEC

Bu tezde Üniversite Sürekli Egitim Birimleri'nin bilgi ekonomisi baglamında yerel kalkınmaya katkı sağlam a açısından çok önemli bir pozisyonları olduğunun vurgulanması ve Türkiye'de bu birimlerin ne ölçüde bu amaca hizmet ettiklerinin analiz edilmesi amaçlanmıstır. Bu amaçla, öncelikle, bilgi ekonomisinin dogası ve bu süreç dahilinde is piyasaları veegitimin dogasında yasanan dönüsümler analiz edilmektedir. Sonra, bu iki alandakidönüsümlerle baglantılı olarak yeni yasam boyu ögrenim anlayısı ve üniversitelerdeki yeniden yapılanma süreci tartısılmaktadır. Daha sonra, bilgi ekonomisi baglamında kentlerin konumu ve yerel kalkınma için kentsel politikanın önemi incelenmektedir. Sonuç olarak, bu iç içe geçmişs dönüsümlerin bir ürünü olarak Üniversite Sürekli Egitim Merkezleri'nin yerel kalkınmaya katkıları açısından kentler için anahtar role sahip oldukları ortaya konmaktadır. Ardından, kavramsal tartısmalar çerçevesinde gelistirilen olgular ısıgında; Türkiye'ninÜniversite Sürekli Egitim Birimlerinin ve Orta Dogu Teknik Üniversitesi Sürekli EgitimMerkezi'nin temel bazı verileri kullanılarak Türkiye'de bu birimlerin yerel kalkınmaya ne ölçüde hizmet ettigi sorgulanmaktadır. Son olarak, elde edilen bulgular ve varılan sonuçlar özetlenerek; Üniversite Sürekli EgitimMerkezlerinin yerel kalkınmaya etkili sekilde hizmet edebilmeleri için takip etmeleri gereken stratejileri belirleyen siyasa önerileri gelistirilmektedir.
Azerbaycan'da sivil toplum kuruluşları olarak işçi sendikaları

Bu araştırmada Azerbaycan'daki sivil toplum kuruluşları sivil toplumda demokrasini destekleyen sosyal görüngü bağlamında incelenmiştir. Son yıllarda demokratik toplumun temel taşlarından olan sivil toplum kuruluşları'nın gelişmesinde, onların rolünün artmasında önemli ilerleyişler olmuştur. Araştırmamızda geçit döneminin sorunlarının çözümü ve sivil toplumun oluşmasında STK'lar önemli etken olarak değerlendirilmiştir. Bu çalışma Azerbaycan'da sivil toplum kuruluşları olarak işçi sendikalarının ele alındığı bir tarama değerlendirme araştırmasıdır. Araştırma gerek dünyada gerekse Azerbaycan'da konu ile ilgili literatür ve dokümanlara dayalı belgesel gözlem yöntemine dayanmaktadır. Araştırmada ayrıca dünyada ve Azerbaycan'da sivil toplum kuruluşları ve işçi sendikalarının bütün özellikleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Araştırma boyunca, özellikle Azerbaycan'da STK'ların genel durum analizleri ortaya konulmaya çalışılırken problem alanları tanımlanmaya çalışılmış ve öneriler sunulmuştur. STK sektöründe var olan sorunları: STK'ların mevzuat bazının mevcut istekleri karşılayamaması, devlet siciline alınmanın bürokratik engellere maruz kalması, mali açıdan yabancı devletlere bağlılık, hükümetin sektörün gelişimine yeteri kadar özen göstermemesi, özel sektörle ilişkilerde yaşanan istem dışı gelişmeler şeklinde sıralayabiliriz. Halihazırda gelişim süreci geçiren STK'lardan biri de İşçi sendikalarıdır. Araştırmamızda İşçi sendikaları üzerine geniş şekilde durulmuştur. Sorunu aydınlatmak adına Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti'nde (1918-1920) işçi sendikalarının sosyal siyasi özellikleri dikkate alınmıştır. Azerbaycan'da STK'lar ilk başlarda yardım kuruluşları şeklinde ortaya çıkmış ve sosyal tarihi açıdan ilk sendika olarak tarihe geçmişştir. Azerbaycan'da kurulan yardım kuruluşları ve sendikalar sosyal niteliği, fonksiyonel yönleri açısından farklılık taşısalar da faaliyetleri bakımından sivil toplum kuruluşları niteliğini taşımışlardır.
Halkla ilişkiler bağlamında esnafın polise yönelik algısı: Şahinbey ilçesi örneği

Yapmış olduğumuz çalışmada halkla ilişkiler bağlamında polis algısını etkileyen faktörler, esnafın polise olan bakış açısının belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda Gaziantep ili Şahinbey ilçesinde 205 katılımcı üzerinde anket uygulanmıştır. Ankette polis ve polis hizmetlerine ilişkin 20 soru bulunmaktadır. Sorular 5'li Likert tipinde olup 1-5 arasında puanlanmıştır. Çalışma sonucunda değişen polis-halk ilişkileri doğrultusunda polis imajının da hangi yönde olduğunu/olması gerektiğinin belirlenmesine yönelik önemli sonuçlar elde edilmiştir. Yapılan değerlendirmeler doğrultusunda büyük oranda esnafın polise güven duymasının, sevip-saymasının, desteklemesinin söz konusu olduğu görülmektedir. Bununla birlikte polisin genel imajını daha olumlu hala getirmek adına alınması gereken tedbirlerden veya gerçekleştirilmesi gereken değişikliklerden de bahsetmek olasıdır.
Günümüz Türk sivil kamu bürokrasisinde sorunlar ve çözüm önerileri

Devlet, toplum hayatının devamlılığı için vazgeçilmez nitelikte bir varlıktır. Esasen soyut bir kavram olan devlet, onu oluşturan kişiler ve kurumlarla somut hale gelir. Bu bakımdan devlet, kamu hizmetlerinin görülebilmesi için oluşturulmuş makro ölçekte bir siyasi ve hukuki örgütlenmedir. Bürokrasi, devlet yapısı içinde teknik ve yönetsel niteliği ağır basan, asıl görevi siyasi iktidarların oluşturduğu politikaları uygulamak olan kamu kurumlan topluluğudur. Ancak, halkın gözünde bürokrasi, teknik anlamından ziyade olumsuz anlamıyla öne çıkar. Bu anlamda bürokrasi; işlerin yavaş yürümesi, kurallara aşın bağlılık, kırtasiyecilik, verimsizlik gibi özelliklerin hüküm sürdüğü bir yapıdır. Dolayısıyla bürokrasi mekanizması, bir takım olumsuzlukları da barındırmaktadır. Bugün Türk kamu bürokrasisinde bir takım sorunlar mevcuttur. Merkeziyetçilik, aşın büyüme, gizlilik, tutuculuk, kuralcılık, kayırmacılık, rüşvet ve yolsuzluk, aracı kullanma gibi sorunlar en başta gelenleridir. Bu sorunlann tek bir kaynağı yoktur. Ekonomideki istikrarsızlık, yoksulluk, ahlaki çözülme ve toplumsal yozlaşma, beraberinde siyasi ve bürokratik yozlaşmayı da getirmektedir. Yozlaşma görüntüleri her ne kadar can sıkıcı olsa da, bu olumsuz tabloyu olumlu hale getirmek pekala mümkündür. Yapısal ve hukuki düzenlemelerin yanı sıra bireylerin kamu yönetimine katılmada daha etkin konuma getirilmeleri öncelikli çarelerdir. Kamunun küçültülmesi, daha demokratik ve şeffaf bir yönetim sisteminin hayata geçirilmesi de sorunlan azaltmada etkili olacaktır. Ancak, öncelikle insan unsuruna gerekli yatınm yapılmalıdır. 'Kamu yaran'nı bütün çıkarların üzerinde gören insanlann yetiştirilmeleri ve devlet mekanizmalarına yerleştirilmeleri de son derece önem taşımaktadır.
Afet riski nedeniyle kentsel dönüşüm: İzmir örneği

Üzerinde yaşadığımız Anadolu coğrafyası tarih boyunca başta deprem ve sel gibi doğal afetlerin yanı sıra endüstriyel kazalar, ulaşımla ilgili afetler, yangın, teknolojik afetler gibi birçok felaketle karşı karşıya kalmıştır. Bu afetlerin sonucunda maddi ve manevi birçok kaybın yaşandığı bilinmektedir. Türkiye ve dünyada afet ile ilgili yapılan çalışmaların ana ekseni, önceleri yara sarma olarak adlandırılabilecek konvansiyonel bir anlayışla değerlendirilse de özellikle 90'lı yıllardan itibaren daha kapsayıcı ve çok yönlü, en başta afet kayıplarını önleyici risk azaltıcı- bir anlayış benimsenmiştir. Bu değişime paralel olarak ülkemizde de özellikle 1999 Marmara Depremi'nin ardından riskleri önceden öngörüp azaltıcı bir anlayış yerleştirilmeye çalışılmıştır. Afetlerin oluşumundan önce kayıpların yaşanmasını engellemek için birçok yöntem kullanılmaktadır. Kentsel dönüşüm uygulamalarında, afeti önleme yöntemlerinden biridir. Türkiye'de afet nedeniyle kentsel dönüşümün yasal dayanağına bakıldığında 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkındaki Kanun dikkati çekmektedir. Kanunun adından da anlaşılacağı üzere afet yönetimi ve içeriğindeki konular kentsel dönüşüm ile çok yakından ilgilidir. İzmir kenti de tarihi boyunca birçok defa yukarıda bahsedilen afetlere uğramış ve yıkılıp tekrar inşa edilmiştir. Dolayısıyla İzmir'in dönüşüme alışık bir kent olduğunu söylemek yanlış olmayacaktır. Afet ve afet yönetimi konuları bu tez çalışmasının teorik altyapısını oluştururken, İzmir kentinin afet tarihinin kentin bugününe yansımaları ile İzmir'de kentsel dönüşüm uygulamalarının afetleri önlemede ne derece etkili olduğu çalışmanın temel konusunu oluşturmaktadır.
Yerel yönetimler ve idari vesayet

Türkiye'de anayasal olarak kabul edilen yerel yönetim birimleri İl Özel İdareleri, Belediyeler ve Köylerdir. Daha sonra yapılan düzenlemelerle birlikte belediye yapıları değiştirilmiş ve bazı merkezlerde Büyükşehir Belediyeleri kurulmuştur. Yerel yönetim, ulusal sınırlar içerisindeki değişik büyüklüklerdeki topluluklarda yaşayan insanların, ortak ve yerel nitelikteki gereksinimlerini karşılamak amacıyla kurulan ve hukuk düzeni içerisinde oluşturulmuş olan anayasal kuruluşlardır. Buradan anlaşılacağı gibi, yerel yönetim birimleri merkezi idareyi sağlayan ve mahalli müşterek hizmetleri sunan ve idarenin bütünlüğü ilkesinde ilerleyen kuruluşlardır. Demokrasinin yaygınlaşması ve toplumun hızlı bir şekilde gelişmesiyle yerel yönetimler güçlendirilmiş ve geliştirilmiştir. Türkiye bu alanda birçok ilerleme kaydetmiştir. Gerek küreselleşmenin etkisi, gerekse Avrupa Birliği süreci nedeniyle yerel yönetim mevzuatında geniş uygulamalar gösterilmektedir. Türkiye'de yakın zamanda yasalaşarak yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun, 5393 sayılı Belediye Kanunu ile 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu, yerel yönetim kuruluşları görev ve yetkilerini en uygun şekilde yerine getirmektedirler. Bu kanunların yürürlükte olmasında, Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı'nın büyük etkisi bulunmaktadır. Bu çalışmada öncelikle merkezi yönetim ile yerel yönetimler arasındaki ilişkiler ele alınmıştır. Merkezden Yönetim, kamu hizmetlerinde birlik ve bütünlüğü sağlamak amacıyla söz konusu hizmetlere ilişkin karar ve faaliyetlerin merkezi hükümet ve onun hiyerarşik yapısı içinde yer alan örgütlerce yapılması demektir. Yerel yönetimlerin faaliyetleri de bu şekilde sürdürülmektedir. Daha sonra yerel yönetim birimleri olan İl Özel İdareleri, Belediyeler, Köyler ve Büyükşehir Belediyeleri ele alınarak bu kuruluşların görev ve sorumlulukları, yetki ve oluşum özellikleri ele alınmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise yerel yönetimler üzerindeki idari vesayet yetkisi ele alınmıştır. İdari vesayet, özellikle üniter yapılı devletlerde genel idare alanı ile yerinden yönetim alanı arasında idari açıdan bütünlük sağlamaya yarayan denetim mekanizmasıdır. Kısacası, idari vesayet merkezi yönetimin yerel yönetimler üzerindeki denetim yetkisidir. Bu çalışmada idari vesayet kavramı açıklanmış ve yerel yönetim mevzuatında yapılan değişikliklerin Anayasa Mahkemesi ve Danıştay kararıyla yapıldığı izlenmiştir.
Baskı gruplarının yönetişim anlayışı temelinde kamusal karar verme mekanizmalarına etkisinin analizi

Bu çalışmada, yönetişim anlayışı temelinde baskı gruplarının kamusal karar verme mekanizmalarına etkisi ele alınmıştır. Yönetim, yönetişim, ulusal yönetişim, yerel yönetişim, küresel yönetişim ve bölgesel yönetişim gibi kavramlara yer verilmiştir. Yönetişim yaklaşımının tarihsel gelişimi, özellikleri, bu özelliklerden katılımcılık, etkinlik, şeffaflık, hukukun üstünlüğü, eşitlik, hesap verilebilirlik, stratejik vizyon ve cevap verilebilirlik konularında açıklamalara yer verilmiştir. Yeni devlet anlayışı; yeni muhafazakarlık ve neo-liberalizm başlıkları altında ele alınmıştır. Yeni kamu yönetimi anlayışında yer alan; modernizm, post-modernizm, sosyal devlet anlayışı vs. konuları irdelenmiştir. Çalışmanın ilerleyen bölümlerinde demokrasinin bir aracı olarak; baskı grupları, çıkar grupları, baskı grubu türleri detaylı bir şekilde ele alınmıştır. Baskı gruplarının amaçlarını gerçekleştirmek üzere kullandıkları yöntemlerden; tehdit, ikna, para, lobicilik, rüşvet ve boykot gibi araçların etkileri tartışılmıştır. Kamu denetimi faaliyetleri çerçevesinde; ombudsman kavramı, tarihsel gelişimi, denetim faaliyetlerinin önemi, denetimin meşruiyet katkısı konularına yer verilmiştir.
4389 Sayılı Bankalar Kanunu'nda düzenlenen adli suç ve cezalar ile kovuşturma usulü

4389 sayılı Bankalar Kanunu, 23.06. 1999 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Ancak Kanun, çok kısa bir süre içinde, yürürlük tarihinin üzerinden altı ay dahi geçmemişken, 4491 sayılı Kanun'la kapsamlı bir değişikliğe uğramıştır. Kanun'daki ikinci değişiklik ise, 4491 sayılı Kanun'dan sadece on yedi ay sonra 4672 sayılı Kanun'la gerçekleşmiştir. Konumuzun kapsamı, Kanun'un 22 nci maddesinde düzenlenen 'adli suç ve cezalar' ile 24 üncü maddede düzenlenen 'kovuşturma usulü ve para cezalarının tahsiir ile sınırlı tutulmuştur. Çalışmamızın birinci bölümü iki ana başlıktan oluşmaktadır. Bunlardan birincisi, Cumhuriyet tarihimiz bankacılık mevzuatının tarihsel gelişiminin, özellikle suç ve cezalar ile kovuşturma usulü açısından incelenmesine ilişkindir. Burada, yürürlükteki Kanun'a da kısaca değinilmiş, önceki Kanun'da adli suç olarak düzenlenen bazı suçların bu Kanun'da idari suç olarak düzenlenmesinin uygulamada ortaya çıkarabileceği sorunlar üzerinde durulmuştur. Bu bölümün ikinci başlığı altında ise, inceleme konumuzu oluşturan suçların fail ve mağdurlarının belirlenebilmesi amacıyla banka kavramının kapsamı üzerinde durulmaya çalışılmıştır. İkinci bölüm, Bankalar Kanunu'nun 22 nci maddesinde düzenlenen adli suç ve cezalara ilişkindir. Söz konusu suçlar, fail, maddi ve manevi unsur, hukuka uygunluk sebepleri, yaptırım gibi hususlar açısından ayrı ayrı incelenmiştir. Başlangıçta, suçların fail, mağdur ya da konulan ölçüt kabul edilerek, sınıflandırmaya tabi tutulması düşünülmüştür. Ancak, örneğin sır açıklama suçunun failinin banka personeli, BDDK görevlisi ya da üçüncü kişiler olabileceği, diğer taraftan bu suçun mağdurunun da banka ya da müşterisi olabileceği görülmüş, sadece fail ya da mağduru-170- farklı olmakla birlikte, diğer bütün unsurları aynı olan suçların ayrı bölümlerde düzenlenmesinin konu bütünlüğünü bozabileceği endişesiyle, Kanun'daki sıra takip edilmiştir. Ayrıca, konu ile ilişkisi dolayısıyla 'diğer kanunlara aykırılıklar' başlıklı 23 üncü maddeye de kısaca değinilmiştir. Üçüncü bölüm ise 'kovuşturma usulü ve para cezalarının tahsilfm düzenleyen 24 üncü maddeye ilişkindir. Bu bölümde başvuru, müdahillik, yetki kuralı, para cezalarının tahsili gibi konular incelenmeye çalışılmıştır. Sonuç bölümünde incelenen maddelerde karşılaşılan ve aksaklık olduğu düşünülen bazı konular özetlenmiş ve kısa bir değerlendirmeye yer verilmiştir.
'Guggenheim etkisi'nin toplumun gelişimi ve dönüşümüne yansımaları

İSPANYA'nın-Bask bölgesindeki ekonomik olarak çökmüş ve terk edilmiş bir endüstri şehri olan Bilbao'nun, 1997 yılında Mimar Frank Gehry tarafından tasarlanan GUGGENHEIM Müzesi'nin açılması ile birlikte, nasıl bir çekim merkezi haline geldiği; 'tek bir yapının şehri hatta ülkeyi nasıl geliştirebildiği, dönüştürebildiği ve zenginleştirebildiği', tüm dünyada büyük yankı uyandırmıştır. Özellikle müze; içinde sergilenenden çok bina olarak benzersiz yapısı ve o güne kadar olan inşaat tekniğindeki denenmemiş düşey-kıvrımlı heykelsi formuyla, sadece sanatçıların değil, yapı teknolojisi ve hatta tasarım ile ilgili hemen herkesin ilgisini çekmeyi başarmıştır. Tek başına yılda; yaklaşık bir milyona yakın ziyaretçi çekebilmektedir. GUGGENHEIM; Bilbao'nun adeta kaderini değiştirmiştirAkademik dünyada GUGGENHEIM ETKİSİ olarak adlandırılan bu hareket; çağdaş bir müzenin sadece çarpıcı mimarisi ile değil; uygulanan yepyeni yönetim anlayışıyla birlikte, kültür-sanat aktivitelerinin toplumun gelişimi ve dönüşümü üzerine ne denli etkili olduğunun da göstergesidir. Amerikalı sanayici-işadamı Solomon R. Guggenheim'ın soyut sanata olan merakı ile başlayan bir serüven, özellikle Guggenheim/ Bilbao Müzesi'nin açılışı ile birlikte, dünyada kültür-sanata yönelim konusunda adeta bir çarpan etkisi yaratarak devam etmektedir. Star Mimarlar/Starchitects tarafından yaratılan projeler, başta Birleşik Arap Emirlikleri'nde olmak üzere dünyanın pek çok farklı coğrafyasında, birbiri ardından hayata geçmektedir. Bilinçli ülkeler kalkınma programlarında artık; altyapı, eğitim, sağlık, ulaşım gibi dev projelerin yanı sıra, kültür-sanat yatırımlarına ve aktivitelerine aynı derece önem vermektedirler. Özetle, bu çalışmada 'GUGGENHEIM ETKİSİ'nin dünyada ve ülkemizdeki yansımaları geniş bir bakış açısı ile ele alınmıştır.
Demografik dönüşüm sürecinde yaşlılara yönelik uygulanan sosyal yardım ve hizmetler: Güney Avrupa ve Türkiye mukayesesi

Demografik dönüşüm, hem dünyada hem de Türkiye'de gün geçtikçe tartışılan bir konu haline gelmiştir. Ülkelerin nüfus yapısının son 50 yıllık dönemde ciddi anlamda değişime uğradığı düşünülürse, yaşlılık ve yaşlanma olgularının önemi hiç kuşkusuz ön plana çıkacaktır. Çeşitli refah devletlerini uygulayan ülkeler yaşlılara yönelik sosyal sorunlara, sosyal yardım ve hizmetler vasıtasıyla çözüm sunmaktadır. Türkiye'nin son on beş yıllık dönemi ele alındığında, ekonomik ve siyasi gelişmelerin sonucu olarak sosyal devlet olma yolunda ciddi adımlar attığı görülmektedir. Bu kapsamda çalışmamız, öncelikle belli başlı kavramsal konulara değinmekte, sonrasında Güney Avrupa refah devletlerinde yaşlılara yönelik sosyal yardım ve hizmetlerin yansımalarına ve son olarak da Türkiye'deki yaşlılara yönelik sosyal yardım ve hizmetlere odaklanmaktadır.
Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinde Kopenhag Siyasi Kriterleri

Kırk yılı aşan Türkiye-AB ilişkilerinde insan haklan ve demokrasi 1980 sonrası bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Türkiye'de insan hakları ve demokrasinin önemli bir sorun olarak devam etmesi, Avrupa Topluluğu'nun ekonomik bir Topluluktan siyasal bir Birliğe dönüşmesi ve Birliğin otoriter geçmişşi olan Merkezi ve Doğu Avrupa Ülkelerine genişleme çabasıyla birlikte insan hakları ve demokrasi önemli bir üyelik kriteri haline gelmiştir. Öte yandan, özellikle 1990 sonrasında, Topluluğun Birliğe dönüşmesi ve Soğuk Savaş ortamının neden olduğu güvenlik kaygısının ortadan kalkmasıyla birlikte, Türkiye-AB arasındaki kimlik farklılıklarının belirginleşmesi insan hakları ve demokrasinin ilişkilerdeki önemini arttırmıştır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'nin AB'ye üyelik sürecinde Kopenhag Siyasi Kriterleri olarak adlandırılan, insan hakları ve demokrasi sorununu analiz etmektir. AB'nin Kopenhag Siyasi Kriterleri ile Türkiye'den neleri gerçekleştirmesini beklediği, Türkiye'nin bu beklentileri nasıl gerçekleştirmeyi vaat ettiği ve gerçekleştirdiği düzenlemelerdeki temel sorun alanları çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Bu çalışma üç temel bölüme ayrılmıştır. İlk bölümde, 1959 yılında başlayan Türkiye Avrupa Topluluğu ilişkilerinin, hangi süreçlerden geçtiği ve siyasal kriterlerin hangi gelişmelerden sonra ilişkilerde bir sorun olmaya başladığı analiz edilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla çalışmanın birinci bölümünde Türkiye-AB ilişkilerinin tarihsel geçmişşi ele alınmıştır. İkinci Bölümde, Bütünleşmenin, ekonomik birlikten siyasal birliğe dönüşmesi ile birlikte artan insan hakları ve demokrasiye atıfların ve Doğu ve Avrupa ülkelerine genişlemesi ile birlikte insan haklan ve demokrasi birer üyelik kriteri haline gelmesi incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise, 1999 Helsinki Zirvesi sonucunda adaylığı resmileşen Türkiye'den AB'nin neleri gerçekleştirmesini beklediği; Türkiye'nin bu beklentileri karşılamak için Ulusal Programda neler vaat ettiği; AB İlerleme Raporlarında hangi eksiklik ve ilerlemeleri gördüğü ve çalışmanın tarihsel sınırlanın çizildiği 2003 Mayısına kadar hangi yasal düzenlemeleri gerçekleştirildiğiyle bu düzenlemelerdeki temel sorunların neler olduğu incelenmeye çalışılmıştır.
Türkiye'de milli eğitim politikalarının oluşmasında aktörlerin rolü

Eğitim bireylerin doğumundan ölümüne kadar davranışlarını etkileyerek toplum içindeki konumlarını belirleyen bilgi birikimi, beceri, iletişim ve anlayışlarını olumlu yönde etkileyen bir araçtır. Bu aracın ülke menfaatlerine uygun bir şekilde kullanılması, yöneticilerin çağın ve toplumun gerekliliklerine uygun şekilde politikalar üretmesi ve uygulaması ile mümkün olmaktadır. Türkiye'de Osmanlı Dönemi'nden günümüze kadar geçen süre zarfında, eğitim alanında farklı politikalar uygulanmıştır. Bu tezin amacı, Türkiye'de 1980 sonrası kamu politikası aktörlerinin Milli Eğitim Politikalarını nasıl etkilediğini ortaya koymaktır. Kamu politikası aktörlerinin Milli Eğitim Politikaları alanındaki çabalarını ve görüşlerini bir araya getiren ve sentezleyen bu çalışma 1980'den günümüze Türkiye'nin eğitim politikalarının gelişimini sistematik olarak ortaya çıkarmayı hedeflemektedir. Bu anlamda çalışma Türkiye'nin eğitim alanındaki konumunu dününü, bugününü anlatırken geleceğine ışık tutması açısından önemlidir. Çalışmada 1980 sonrası kamu politikası aktörlerinin eğitim politikalarına etkileri üzerine odaklanılmıştır. Türkiye'de eğitim politikalarında meydana gelen değişimleri analiz edebilmek için, konuyla ilgili geniş bir literatür taraması yapılmıştır. Ayrıca, konuyla ilgili politika belgeleri analiz edilmeye çalışılmıştır. Bu kapsamda Hükümet Programları, Siyasi Parti Programları, Kalkınma Planları, Milli Eğitim Şuraları, Yasal Düzenlemeler, Sivil Toplum Kuruluşları, AB İlerleme Raporları, IMF Niyet Mektupları ve Dünya Bankası ile yapılan proje anlaşmaları araştırmada araç olarak kullanılmıştır. Bu araçlar incelenirken nitel araştırma yöntemlerinden içerik analizi kullanılmıştır. Elde edilen belgeler tespit edilen kavramlar aracılığıyla tablolara dökülerek dönemler itibariyle eğitim politikaları konusunda yaşanan gelişmeleri görme olanağı sağlanmıştır. Çalışmanın sonucunda, eğitim politikalarını yönlendiren kamu politikası aktörlerinin eğitim politikaları üzerinde etkilerinin birbirinden bağımsız oluşmadığı anlaşılmaktadır. İçinde bulunulan sosyal, ekonomik ve siyasi şartlar doğrultusunda bu aktörlerin birbirlerini etkiledikleri ya da birbirlerinin etkilerinin ne yönde ve nasıl olacağını belirledikleri görülmüştür.
Analaysis of intra-state conflict: The case of Kurdish issue in Turkey

Bir devlet içi çatışma örneği olarak Kürt meselesi Türkiyenin barışçıl bir çözüm bekleyen temel meselelerinden biridir.. Bu çalışmada devlet içi çatışma ve savaşın nasıl tanımlandığı çözümünün neden zor olduğu, açıklandıktan sonra. devlet içi çatışmaların nasıl sınıfladırıldığı ile bu çatışmaların temel sebeplerinin ne olduğu tartışılmıştır. Daha sonra Kürt meselesinin bügüne kadar geçirdiği evreler incelenmiş, Türkiyedeki Kürt meselesinin bir devlet içi çatışma örneği olarak nasıl tanımlanabileceği, ve devlet içi temel çatışma sebeplerininTürkiye'deki Kürt meselesi açısından ne kadar açıklayacı olduğu tartışılmıştır. Son olarak ta devlet içi çatışmanın temel sebeplerinin Kürt meselesi açısından nasıl aşılabileceği ve kalıcı barışa nasıl ulaşılabileceği maddeler halinde açıklanmıştır.