turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yerel Yönetimlerin iktisadi açıdan değerlendirilmesi ve Türkiye Ekonomisi üzerine etkileri

Çalışmanın amacı, yerel yönetimlerin iktisadi açıdan değerlendirilmesi ve Türkiye ekonomisi üzerine etkilerinin ortaya konmasıdır. Bu amaç kapsamında yerel yönetimlerin idari yapıları ile mali yapıları incelenmiştir. İnceleme iki yöntemle gerçekleştirilmiştir. Bunlardan birinci yerel yönetimlerin ülke ekonomisine dolaylı etkileri incelemek açısından mali tablolarının analizi ile doğrudan etkisini görebilmek için yerel yönetimlere aktarılan payın GSYH'ya oranının analizidir. Yerel yönetimlerin mali yapıları içerisinde gelir-gider yapıları ile bütçe gerçekleşme yapıları üzerinde oran analizleri yapılmıştır. Çalışmada analiz edilen mali tabloların dönem aralığı Maliye Bakanlığı'nın yeniden düzenlemeleriyle yayınlamış oldukları dönem olan 2006- 2009 yıllarını kapsamaktadır. Buna karşın yerel yönetimlere aktarılan pay analizi 2000- 2010 dönemini kapsamaktadır.
Türkiye'de postmodernizmle değişen siyasetin siyasal iktidara yansıması

II. Dünya Savaşı sonrasında kurumsallaşan Refah Devlet'nin 1973 yılında karşılaştığı ekonomik krizle birlikte çözülmeye başlaması, devlet ve siyasal sistemin sermaye lehine yeniden düzenlenmesini gerekli kılmış, yeniden yapılanma sürecinde devlet, otoriter bir niteliğe bürünerek, neoliberal doğrultuda şekilenmeye başlamıştır. Yeni sağ projenin ekonomik alanda yeniden yapılanma süreci, postmodernizmin kültürel alanda bireyci, kimlik eksenli ve cemaatçi söylemleriyle tamamlanmaya çalışılmış, 1980 sonrasında Doğu Bloğu'nun çözülmesiyle birlikte küresel ölçekte devam eden bu dönüşüm, demokrasi söylemini de değişikliğe uğratarak, demokrasiyi serbest piyasa ekonomisine ve demokratik seçimlere indirgemiştir. Türk siyasal hayatı da bu süreçten etkilenmiş ve 12 Eylül 1980 askeri darbesi, günümüz siyaset anlayışının açıklanması bağlamında Türk siyasal ve toplumsal yaşamında bir dönüm noktası olmuştur. Bir hegemonik proje olarak bu dönemde, ekonomik, sosyal ve siyasal yapı postmodernizmin etkisi altında ve neoliberal tercihler doğrultusunda yeniden şekillendirilmiştir. 1980 sonrasında Özal iktidarı bu süreci, 1982 Anayasası'nın kurumsal dayanaklarını arkasına alarak siyasal ve sosyal hak ve özgürlüklere dayalı çoğulcu, katılımcı, demokratik bir siyaset anlayışına karşı güçlü ve etkin bir yürütme anlayışı ile sürdürmüştür. 1990'lı yıllardan sonra bu hegemonik proje, içinde barındırdığı çelişkiler ve dengesizlikler sonucunda Türkiye'de siyasal anlamda meşruiyet krizlerine, ekonomik çıkmazlara ve kaotik bir düzene yol açmıştır. Bu çalışmada Türkiye'de ve dünyada rağbet gören postmodernizm yaklaşımının, yeni sağ ile ortaklaşa etkilerine, kuramsal düzeyde geliştirdikleri siyasal düşünce ve siyaset yapma anlayışlarına, siyaseti yeniden tanımlama girişimlerine, ekonomik, toplumsal ve siyasal alanda yarattığı krizlere değinilecektir. Bu bağlamda, son dönemlerde siyaset bilimi yazınında sıkça dile getirilen, neoliberal söylemler ve kimlik eksenli siyasete yer verilerek, geçmişşten günümüze karşılaştırmalı olarak modernizmin ve postmodernizmin etkileri Türkiye özelinde değerlendirilmeye çalışılacaktır.
The Cultural policies of the Turkish Republic during the establishment of nation state

Bu çalışma, Türkiye'nin kuruluş sürecinde görülen belli kültür politikalarını incelemektedir. Çalışmada kültür politikaları ideolojik olarak, Ziya Gökalp'in 'kültür' ve 'medeniyet' kavramlarını ayrıştıran tezini farklılaştırarak benimsemiş olan Kemalizm tarafından şekillenmiştir. Bu iki zıt öğe modernleşme ve ulus inşaa etme projesi çerçevesinde birbirine kaynaştırılmıştır. Ülkü, Yeni Türk Mecmuası ve Cumhuriyet Halk Partisi'nin programları bu kültür politikasının halka nasıl aktarıldığını gösterebilmek amacıyla incelenmiştir. Bu bağlamda söz konusu dergi ve parti programlarının içeriği, milliyetçi, halkçı ve laik değerler açısından ele alınmıştır.
İdari yaptırımlar ve para cezaları

İdari yaptırımlar, kanunların açık bir şekilde olanak tanıdığı ve yasak koymadığı durumlarda, herhangi bir karar olmadan, idarenin direkt olarak hukuka uygun bir şekilde verdiği cezalardır. Devletlerin yönetim hacimlerinin genişlemesi, hukuki kurumlara bazı hukuki müeyyideler yaptırımlar hususunda tasarruf yapabilme yetkisinin verilmesi ve bazı durumların suç olgusu olmasından çıkarılması yönündeki durumun bir sonucu olarak, gün geçtikçe artan bir öneme sahip olmuştur. Günümüzde idari yaptırımlara çok sık uygulanması nedeniyle idari yaptırımların daha çok gündeme gelmelerine yol açmaktadır. Bunun sonucu olarak idari yaptırımların içeriklerinin bilinerek buna uygun hareket edilmesi gerekmektedir. Bu çalışmada ilk etapta idari yaptırımlara genel bir giriş yapılacak, ikinci bölümde ise idari para cezalarından bahsedilecektir.
Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin istihbarat amaçlı denetlenmesi ve özel hayata etkileri

Suç örgütlerinin gerçekleştirdiği eylemler nedeni ile oluşan maddi ve manevi zararların büyüklüğü, daha suç işlenmeden bunların önlenebilmesinin önemini artırmıştır. Bunun gerçekleşmesi ise kaliteli istihbarat çalışmalarını dolayısıyla istihbarat kurumlarına verilen yetkileri gerektirir. Haberleşme özgürlüğüne doğrudan müdahale imkanı veren, telekomünikasyon yolu ile yapılan iletişimin suçların önlenmesi amacıyla denetlenmesi yetkisi istihbarat yöntemlerinin en önemlilerinden biridir. Biz çalışmamızda bu önleme tedbirini değerlendirdik. Öncelikle bu tedbirin alt yapısını oluşturan terimleri ve Türk Hukuk tarihindeki gelişim sürecini, daha sonra ise iç hukuktaki uygulamasını yani 23.07. 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5397 sayılı kanunun detaylarını, bu kapsamda kanunun öngördüğü sistemin sağladığı güvenceleri ve/veya olması gereken yönlerini tespit edeceğiz. Bu çalışmanın diğer amacı ise iç hukuktaki düzenlemenin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarının oluşturduğu standartlar açısından karşıladığı ve karşılamadığı yönlerini belirleyebilmektir. Ayrıca Amerika, İngiltere gibi önleme amaçlı denetlemeyi uygulayan ülkelerin hukuki düzenlemeleri de çalışmamızda incelenecektir.
İstanbul'da ilk belediye teşkilatı Altıncı Daire-i Belediye

Osmanlı İmparatorluğu savaş mağlubiyetlerinin ardından yaşadığı ekonomik ve siyasi gerilemeden kurtulmak amacıyla devlet idaresinde köklü değişikliklere gitmiştir. Devlet idaresinde yaşanan bu değişimleri askeri ve ekonomik alanda reformlar takip etmiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nda reformların yaşandığı bu döneme Tanzimat Dönemi denmektedir. Tanzimat Dönemi'nde yerel yönetimlerde de yenilenme ihtiyacı doğmuş ve İstanbul'da modern bir belediye teşkilatı kurulması kararı alınmıştır. Bu teşkilatın kurulmasının en önemli nedenlerinden biri, mevcut sistemin çağın gerisinde kalmış olması ve bu sistemle Avrupa başkentlerinde benzer bir kent oluşamayacağı düşüncesidir. Fransa yerel yönetim modelinden esinlenerek oluşan ve adını da bu yönetim modelinden alan Galata ve Pera Altıncı Daire Belediyesi kurulmuştur. Bu belediyenin gerçekleştirdiği yerel hizmetler ve hayata geçirdiği şehir planlama faaliyetleri tezin ana konusunu oluşturmaktadır. Aynı zamanda belediyenin çalışma esasları ve yetkilerinin belirtildiği nizamname üzerine değerlendirmeler yapılarak, ilk belediye hizmetlerinin neler olduğu konu edilmektedir. Belediye başkanlığı görevini yerine getiren idarecilerin kimler olduğu ve görev sürelerinde hangi çalışmalarda bulunduklarına da ayrıca değinilmektedir. Bununla birlikte ilk belediye teşkilatını çalışmaları ile günümüz belediyelerinin yerel hizmetlerinin karşılaştırılması yapılarak, Altıncı Daire'nin bugünün belediye teşkilatlarının başlangıç noktası olduğu savunulmaktadır.
Devrimin kurucu iktidarı:İkinci Meclis (1923-1927)

İkinci Meclis, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin temellerinin atıldığı meclistir. Birinci Meclis, Kurtuluş Savaşını vermiş, saltanatı kaldırmış ve bağımsızlık için Lozan'da barış görüşmelerini yürütmüştür. İkinci Meclis, bu barış anlaşmasını kabul etmiş, devletin şeklini belirlemiştir. Belirlediği bu yeni şekil cumhuriyettir. Sonra da bu cumhuriyetin ilelebet yaşayacağı bir ortam yaratmak için eskinin bütün köhnemiş yapılarını ortadan kaldıracak bir devrim süreci başlatmıştır. Bu devrim sürecinin baş mimarı Mustafa Kemal ATATÜRK'tür. Bugünün Türkiye'sini anlayabilmek İkinci Meclis ve İkinci Meclis'teki iradeyi anlayabilmekle mümkündür. Bu çalışmada, İkinci Meclisi oluşturan 1923 seçimleri, bu seçimle gelen milletvekillerinin sosyolojik analizleri, devrim meclisinin çalışmaları ve yasama ve yürütme ilişkileri incelenerek bu gayeye ulaşılmaya çalışılmıştır. Otuz üç ciltlik meclis tutanakları incelenmiş, meclisteki tartışmalar, verilen soru ve gensorular, meclise sunulan kanun tasarı ve teklifler ve bunların meclisteki görüşmeler bu tutanaklar ışığında sınıflandırılmıştır.
Türkiye'de il genel yönetimi: Sorunlar, yaklaşımlar ve öneriler

r Bu doktora tezi, Türkiye'deki 'il genel yönetimi'ni ve merkezi idarenin taşra örgütlenmesini, anayasal ve yasal gelişimi ve çerçevesi, kurumsal tarihçesi, bugünkü yapısall ve işlevsel durumu ile sorunlarını incelemeyi ve çözüm yolları önermeyi amaçlamaktadır. Çalışmada ülkemizdeki il sistemi betimlenirken, ayrıca çağdaş dünyadan seçilen bazı gelişmiş ülkelerin il sistemleri de incelenmiş ve bu ülkelerdeki taşra yönetim sistemi ile Türkiye'deki taşra yönetsel düzeni ve il örgütlenmesi karşılaştırılmıştır. Kavramsal nitelikteki bu bilgi ve açıklamalardan sonra ülkemiz genelinde, 80 vilayet ve bunların bir kısım ilçeleri ile İçişleri Bakanlığı merkez örgütünde gerçekleştirilen uygulamalı araştırma ortaya konmuştur. Araştırmayla ilgili açıklamalara geçilmeden önce, bu konuda yapılan çalışma ve araştırmalar ayrı ayrı ele alınarak analiz edilmiştir. Anket, gözlem ve görüşme yöntemlerinin kullanıldığı uygulamalı araştırma; hazırlık, uygulama, bulguların dökümü ve istatistiki analizler kullanılarak elde edilen bilgi ve sonuçların değerlendirilmesi aşamaları halinde açıklanmıştır. Ardından varsayımların geçerlilikleri sorgulanmıştır. Böylelikle tüm bu kavramsal ve uygulama içerikli analizlerden sonra, ulaşılan sonuçlar ve genellemeler yardımıyla bir senteze gidilebilmiştir. Çalışmanın ortaya çıkardığı sonuca göre, Türkiye'deki il genel yönetimi ve mülki idare amirliği sistemi, ülkenin mevcut ortam ve koşulları ile halkın gereksinimleri ve beklentileri karşısında yetersiz kalmaktadır. Bu yetersizliğe neden olan/veya bunu besleyen çok önemli yapısall ve işlevsel sorunlar ve aksaklıklar söz konusudur. İl sistemi, bu yetersiz ve etkisiz görünümüyle bir yemden yapılanma gereksinimi içindedir. İl genel yönetiminin sorunlarını çözmeye ve sistemi etkin kılmaya yönelik olarak gerçekleştirilecek yeniden yapılanmada, çağdaş dünyadaki gelişmeler ve evrensel normlar yadsınmadan, ama öncelikle ülkenin yönetsel, siyasal, toplumsal ve ekonomik koşullan ve gereklilikleri dikkate alınmalıdır. Bu çerçevede yapılacak yönetsel reform 'insan' merkezli olmalı ve yönetim halk bütünleşmesini sağlamalıdır. Bugünkü koşullar içinde, yöresel gelişmeyi hızlandıracak, ülke kalkınmasına ivme kazandıracak, yerel kaynaklan harekete geçirecek ve en optimal biçimde hizmet sunumunu sağlayacak bir il sistemine gereksinim vardır. İl genel yönetimi, ülkedeki genel ve yerel düzeydeki yönetsel sistemler ile ekonomik sistemi de kapsayacak gerçekçi, disiplinli ve köklü bir yeniden yapılanma yoluyla halkın beklentilerine ve gereksinimlerine yanıt verebilen, etkin bir yapı ve işleyişe kavuşturulabilir. Ülkenin yönetsel, toplumsal ve ekonomik sorunlarının önemli bir kısmı etkin ve dinamik bir il sisteminin kurulması, yerel yönetimlerinin güçlendirilmesi ve halkın yönetime daha üst düzeyde katkı ve katılımının sağlanması ile çözüme ulaşacaktır. Bunun için vakit geçirmeden gerekli siyasi irade ortaya konulmalı ve konunun takipçisi olunarak, Türkiye'nin ve Türk toplumunun koşullarına ve gereksinimlerine uygun bir il genel yönetimi yapılandırılması gerçekleştirilmelidir.
Elazığ'da yarım kalmış projelerin sosyal maliyeti

Elazığ, Cumhuriyetin kuruluşundan günümüze kadar ekonomik, sosyal ve kültürel gelişim açısından jeostratejik konumunu ve önüne çıkan fırsatları tam olarak değerlendirebildiğini söylemek mümkün değildir. Bununla birlikte Doğu Anadolu illeri arasında iyi bir gelişmişlik seviyesi yakalamış ancak, Türkiye genelinde ortalama bir seviyede kalmıştır. Avrupa Birliğine girme surecinde olan ülkemizde Elazığ, Avrupa Birliği kriterlerine uyum aşamasında önüne çıkan imkanları en verimli biçimde kullandığı takdirde; İlin ekonomik, sosyal ve kültürel dokusu bütünüyle hızlı bir gelişme göstereceği beklenmektedir. Elazığ var olan tüm güzelliklerine böylesi bir görüntüyü de ekleyerek, çağdaş ve modern bir kent olmanın avantajlarını yakalayacaktır. Bu bağlamda ilin gelişme ivmesi yukarıya doğru devamlı artış göstereceği şüphesizdir. Elazığ'ın başlangıçta 5084 sayılı Teşvik Yasası dahilinde olmaması İl'e gelecek yeni yatırımları önemli ölçüde engellemekte ve diğer illerle arasında haksız rekabet oluşmasına neden olmakta idi. Bu durum İlin geleceği açısından büyük dezavantaj teşkil etmekte olup; Teşvik yasasına dahil edilmesi ile birlikte bu sıkıntı az da olsa giderilmiştir. Ülkemizin ve Elazığ'ın en önemli problemi olan işsizliğin önüne geçebilmek için ise işgücü piyasasının ihtiyaçları belirlenerek, eğitim-istihdam ilişkisinin kurulması gerekmektedir. Bu bağlamda kalkınmada en önemli unsurun beşeri sermaye olduğu gerçeğinden hareketle, bütçeden eğitime ayrılan payın mutlak surette arttırılması kaçınılmazdır. Elazığ'ın gelişip kalkınmasında il potansiyellerinin en iyi şekilde değerlendirilmesinde, mevcut kaynakların verimli ve gerçekçi kullanımı ve bunlara dayalı olarak küçük ve orta ölçekli sanayinin desteklenmesi ve geliştirilmesi büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde, mevcut sanayi yapısı profilinin ortaya konulması, gelişme imkan ve kabiliyetinin belirlenmesi, geleceğe yönelik yeni yatırım hedef ve stratejilerin tasarlanması ve uygulanması da üzerinde ciddiyetle durulması gereken hususların başında gelmektedir.
Türkiye'de yerel yönetimlerin uluslararasılaşma politikaları: Avrupa Birliği mali destekleri

Belirli coğrafi alanlarda merkezi devletin gücünü direkt olarak yerel düzeyde yaşayan topluluklar üzerinde kullanan yerel yönetim mekanizmaları, küreselleşme, demokratikleşme faktörleri ile birlikte farklı nitelikler kazanmıştır. Özellikle çeşitli uluslararası organizasyonlarla birlikte sınır-ötesi yerel yönetim hareketliliği başlamış, ulus-üstü politikalar, genel anlamda ulus-altı politikalarını etkilemiştir. Bu anlamda yerel birimlerin uluslararası ilişkileri neticesinde; sınır-ötesi işbirlikleri, kardeş şehircilik, yerel yönetimlerin uluslararasılaşması, paradiplomasi gibi olgularla yerel dış politika sürecini ortaya çıkardığı görülmektedir. Bir ülkedeki yerel yönetimlerin farklı ülkelerdeki yerel birimlerle olan politika süreci sosyo-kültürel, kalkınma, çevre, ekonomi vb. alanlarda uyumlaşma sonucunu doğurmuştur. Bu kapsamda yerel yönetimlerin uluslararasılaşması ve uyumlaşması konusunda en etkili uygulamaları gerçekleştiren olgulardan biri Avrupa Birliği'dir. Ortaya koyduğu mevzuat çalışmaları ve denetim mekanizmalarıyla birçok ülke yerel yönetim politikalarında değişikliğe gitmiştir. Bu ülkelerden biri de aday konumunda olan Türkiye'dir. Türkiye'de yapılan mevzuat çalışmaları ile bu çalışmalar kapsamında yapılan politikalar Avrupa Birliği sürecinde önemli uygulamalardandır. Avrupa Birliği'nin yerel yönetimlerin uyum politikalarını desteklemenin haricinde üye, aday ve aday olmayan üçüncü ülkelere yönelik birçok alanda sağladığı mali desteklerler de bulunmaktadır. Bu çalışma ile uluslararasılaşma kapsamında yerel yönetimlerin durumunu ve Avrupa Birliği'nin yerel yönetim politikaları ile Türkiye'ye yansımalarını inceleyerek uyumlaşma politikaları çerçevesinde sağlanan söz konusu mali desteklerin neler olduğu, hangi yöntemlerle yararlanılabileceği ve hangi alanlarda sağlandığı konularının analiz edilmesi amaçlanmıştır.
Türk Medeni Kanunu'na göre kurulan vakıfların ve iktisadi işletmelerinin gelir vergisi ile kurumlar vergisi karşısındaki durumları

Kamusal yükümlülüklerin halka en yakın kademe tarafından yerine getirilmesi, yerelleşmenin temel ekseni olarak görülmektedir. Hizmette halka yakınlık, kamu hizmetlerinin görülmesinde kaynakların daha rasyonel kullanılmasını ve halkın demokratik eğitiminin artmasını sağlamaktadır. İşte katılımcı ve çoğulcu demokrasiyi geliştiren, bireyler arasında sosyal yardımlaşma ve dayanışmayı sağlayarak devletin yükünü hafifletmeye yardımcı oldukları göz ardı edilemeyen, yerinden yönetimin önemli ayaklarından olan sivil toplumun önemli taşlarından biri de vakıflardır. Günümüz toplum yaşantısı içinde önemli bir yer teşkil eden Türk Medeni Kanunu'na göre kurulu vakıflarda, sosyal dayanışma ve yardımlaşma vb. konulardaki amaçlarını gerçekleştirmeye çalışırlarken elde ettikleri gelir dolayısıyla vergi kanunlarıyla özellikle de Gelir Vergisi Kanunu ile Kurumlar Vergisi Kanunu ile karşı karşıya kalmaktadırlar. Vakıflar Gelir Vergisi'nin ve Kurumlar Vergisi'nin doğrudan mükellefi olmamakla birlikte, gelirin kaynakta kesintisi bakımından Gelir Vergisi'nin, kurdukları iktisadi işletmeleri dolayısıyla da Kurumlar Vergisi'nin muhatabı olmaktadırlar. Bu çalışmamızda Türk Medeni Kanunu'na göre kurulu bulunan vakıfların ve iktisadi işletmelerinin Gelir Vergisi Kanunu ile Kurumlar Vergisi Kanunu karşısındaki durumları ele alınmıştır.
Türk Hukukunda vergilendirme yetkisinin Karşılaştırmalı Hukuk açısından incelenmesi

Vergi, devlet tarafından kamu giderlerini karşılamak üzere egemenliğe dayanılarak ve zorla alınan paradır. Devletin egemenliğinden kaynaklanan vergilendirme yetkisi ise devletin vergi koyma ve toplama hususunda sahip olduğu hukuki ve fiili gücüdür. Bu bağlamda, vergi ve vergilendirme yetkisinin kişilerin mülkiyet, çalışma, miras ve seyahat hakkı gibi temel hak ve özgürlükleri ile doğrudan bir ilişkisi bulunmaktadır. Bu nedenle, özgürlük mücadeleleri ve anayasacılık hareketleri ilk olarak keyfi vergilendirmeleri önlemek amacıyla ortaya çıkmıştır. Vergilendirme yetkisinin temel hak ve özgürlükleri sınırlandıran özelliği sebebiyle, anayasa ve kanunlarda vergilendirme yetkisinin hangi devlet organları aracılığıyla, ne şekilde ve hangi sınırlar içinde kullanılabileceği açıkça belirlenmelidir. Bu hususlar ışığında, çalışmamızın konusu Türk Hukukunda vergilendirme yetkisinin karşılaşmalı hukuk açısından incelenmesidir. Çalışmamızda ilk olarak vergilendirme yetkisinin kapsamı ve vergilendirmenin temel hak ve özgürlükler ile olan ilişkisi belirlenecektir. Bu hususların belirlenmesinin ardından, devlet şekillerine göre vergilendirme yetkisinin kullanımı ve bu yetkinin sınırları ele alınıp Türk Hukuku'nda vergilendirme yetkisinin yasama ve yürütme organları arasında nasıl ve hangi ilkelere göre paylaşıldığı ortaya konulacaktır.
İzmir ili 112 ambulans servisi çalışanlarının Sahada Crush Sendromu tedavisi hakkında bilgi düzeylerinin değerlendirilmesi

Araştırmada afetlerde saha yönetiminde görev alacak olan İzmir 112 Ambulans Servisi çalışanlarının sahada crush sendromunun tedavisi hakkındaki bilgi düzeylerini ve başta eğitim olmak üzere bununla ilişkili etmenleri ortaya koymaktır. Araştırmada genel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışmaya toplam 310 kişi katılmıştır. Araştırmacı tarafından anket formu geliştirilerek veriler toplanmıştır. Araştırma uygulaması olarak 20.10.2017-20.12. 2017 tarihleri arasında yapılmıştır. Veriler SPSS 24.0 paket programıyla analiz edilmiştir. Sürekli değişkenler aritmetik ortalama standart sapma, medyan ve kategorik değişkenler sayı ve yüzde olarak ifade edilmiştir. Bağımsız grup farklılıkların karşılaştırılmasında Mann-Whitney U testi ve Kruskal Wallis Varyans Analizi kullanılmıştır. Kategorik değişkenlerin karşılaştırılmasında Ki-kare analizi kullanılmıştır. Araştırmaya katılan 310 kişinin %61,9' u kadındır. Çalışanların crush sendromu tedavisi ile ilgili bilgi düzeyi ile crush sendromu ile ilgili eğitim alma durumları arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki vardır. Çalışanların mesleği, crush bilgisinin yeterli olduğunu düşünmeleri de bilgi düzeyiyle ilişkisi gösterilmiş olmasına karşın, çalıştıkları birim ile ilgili anlamlı bir ilişki göstermediği belirlenmiştir. Araştırmanın sonucuna göre, İzmir ili 112 Ambulans Servisi çalışanlarının sahada crush sendromu tedavisi hakkında bilgi düzeyleri yeterli bulunmakla birlikte yaş, meslek, öğrenim durumu, görev süresi, meslek yaşamlarında bu olguyla karşılaşma durumu, bilgisinin yeterli olduğunu düşünme ve eğitim alma durumlarına bağlı anlamlı farklılıklar belirlenmiştir. Çalışanların mesleğinin, crush olgusuyla karşılaşma ve bunu deneyimleme durumlarının bilgi düzeyi üzerine etkili olduğu belirlenmiştir. Bu bağlamda farklı travma senaryoları oluşturularak personelin öğrendiği bilgileri uygulayabilme imkanı yaratılmalıdır. Tüm çalışanlar hizmet içi eğitimlerle desteklenmelidir.
Türkiye'de memur sendikacılığı

Bu çalışmada, insan hak ve özgürlükleri çerçevesinde bugün ülkemizde sayıları iki milyona ulaşan memurlara sendikal hakların verilmesi sorunu incelenmiştir. Bunun yanı sıra, ülkemizde memur sendikacılığının gelişiminde özel bir yere ve öneme sahip olan öğretmen sendikalarının geçmişşten günümüze görünümü, öğretmenlerin sendikalara bakışı ve mevcut öğretmen sendikalarının yapıları, işleyişleri ve sorunları ele alınmıştır. Amacımız, ülkemizde özellikle 1990'lı yılların başlarından itibaren çok büyük önem kazanan ve demokrasi bilincinin toplumda yerleşmesinde ve gelişmesinde önemli rol oynayan sendikal hakların memurlara tanınmasının gerekliliğini vurgulamaktadır. Çalışmamız, ülkemizdeki öğretmen sendikalarına ilişkin bir alan araştırmasına dayanmaktadır. Araştırmamıza katılan sendika yöneticileri, üyeleri ve herhangi bir öğretmen sendikasına üye olmayan öğretmenlerin çok büyük bir kısmı sendikal hakların insan hakları içerisinde yer aldığına inanmaktadırlar. Ayrıca, sendika üyesi olmayan öğretmenler, sendikal örgütlenmeye olumsuz bakmamakta ancak, içinde bulunulan şartlar nedeniyle şu an için sendikal örgütlenmeden uzak kalmayı tercih etmektedirler.
Kemal Tahir'in devlet anlayışı ve karakteristik özellikleri

Türk edebiyatına adını altın harflerle yazdırdığı düşünülen ender roman yazarlarından birisi olan Kemal Tahir; tartışmalara yol açan eserleri ile zenginleştirdiği Türk edebiyatının yanı sıra, devlete dair görüşleri ile Türk düşünce hayatının da önemli şahsiyetleri içerisinde yer alır. Romanlarında, Türk Milletine ait gerçekleri arayarak toplumun farklı kesimlerindeki aydınlardan övgüler alan Kemal Tahir, tarihsel gerçeklerden yola çıkarak bir milletin kültürel yapısının tarifini yapar. Karakteristik yapısı ile mücadeleci ve tartışmacı bir insan olan Kemal Tahir, savunduğu görüşlerini romanlarına gizleyerek okuyucularına çeşitli mesajlar şeklinde sunmayı uygun görmüştür. Yaşadığı dönem itibariyle bir devletin yıkılışını, başka bir devletin kuruluşunu görmenin vermiş olduğu avantaj sayesinde, devletlerin kuruluş şekillerini ve yıkılma nedenlerini ele alarak devlet görüşlerinin temelini oluşturmuştur. Ancak onun asıl problemini, Türk toplum yapısı ile Batı toplumunun yapısı arasındaki kan uyuşmazlığı oluşturmuş; bu kan uyuşmazlığını da tarihsel gerçekler ışığında ele alarak yorumlamıştır. Devlet görüşlerinin genelinde Türk toplum yapısına yönelmesi; onun, devleti toplumsal açıdan düşünmesini sağlamış ve birey için devlet yerine, toplum için devlet felsefesini tercih etmesine neden olmuştur. Benimsediği Marksizm ideolojisini de Türk toplumu açısından ele alan Kemal Tahir, bu ideolojinin Türk toplumuna yararlı olabileceğini düşündüğü kısımlarını ele almış, salt olarak Marksizm'e bağlı kalmayarak, gelecekte Türk toplumu için hangi ideoloji uygun ise onun benimsenmesi gerektiğini belirtmiştir. Hapishane yıllarında gözlemlediği Anadolu halkının kültürel yapısını, şivelerini, yaşayış tarzlarını çok iyi analiz etmiş; tarihsel fonda değerlendirmelerde bulunarak Türk toplumunun kültürel yapısını ve ideolojisini oluşturmaya çalışmıştır. Tam anlamıyla Osmanlı ve Türk toplumu hayranı olan Kemal Tahir için tarih ile toplumun ayrılmaz bir beraberlikleri vardır.