turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kişilik bozukluğu özellikleri gösteren evli kadın bireylerde cinsel işlev bozuklukları ve evlilik uyum ilişkilerinin değerlendirilmesi

Bu araştırmada, kişilik bozukluğu yaşayan kadın bireylerin evlilik uyumları ve cinsel işlev bozuklukları arasındaki ilişkinin incelenmesi hedeflenmiştir. Literatürde toplum genelinde ayrı ayrı olarak tüm bozukluklar incelenmiştir. Fakat bireyler üzerinde bozukluların birbiri ile ilişkisi çok söz konusu olmamıştır. İstanbul'da Türkçe konuşan heteroseksüel 60 kadın katılımcıyla yürüttüğümüz bu araştırmadan elde ettiğimiz bulgular, kişilik bozuklukları, cinsel bozukluklar ve evlilik uyumu arasındaki ilişkiye dikkat çekmesi açısından oldukça önem arz etmektedir. Örneklemin seçiminde 80 kişiye anket uygulanmıştır fakat 14 kişi kişilik bozukluğu özellikleri göstermediğinden değerlendirmeye alınmamış olup diğer 6 kişi ise anketlere verdiği yanıtların eksik olması sebebiyle örneklem grubuna dahil edilmemiştir. Yapılan bu araştırmada doğum sayısının cinsel fonksiyon bozukluklarına etkisi dikkat çekmektedir. Örneğin, katılımcılarımızdan çocuk sahibi olanların, olmayanlara nazaran %60 oranında daha çok iletişim bozukluğu yaşadıkları tespit edilmiş, hiç çocuk sahibi olmayan katılımcılarda bu oran %40'ta kalmıştır. Aynı şekilde, bu çalışmada cinsel birliktelik sıklığı ile çocuk sahibi olma arasında da anlamlı bir ilişki saptanmış, çocuk sahibi olan katılımcıların %52,5'i sıklık sorunu yaşarken, bu oran çocuk sahibi olmayan katılımcılarda %40 olarak gözlenmiştir. Bulgularımızda dikkati çeken bir diğer unsur ise katılımcıların öğrenim düzeyi ile cinsel fonksiyon bozukluğu prevelansı arasındaki etkileşimdir. Yapmış olduğumuz bu çalışmadan elde ettiğimiz sonuçlar literatürdeki benzer çalışmalar eşliğinde tartışılmıştır.
The socio-demographic predictors of child abuse and relationships between child abuse, attachment patterns and psychopathology in a group of Turkish university students

Bu araştırmanın temel amaçlarından biri çocukluk çağı istismarını yordayan sosyo-demografik etkenleri belirlemektir. İkinci amaç ise bağlanmanın istismar ve psikopataloji arasındaki aracı rolünü incelemektir. Araştırmanın örneklemi İstanbul ilinde bulunan çeşitli üniversitelerde okuyan 1008 öğrenciden oluşmaktadır. Katılımcılara Kısa Semptom Envanteri'nin, Çocukluk Çağı Örselenme Yaşantıları Ölçeği'nin ve İlişki Ölçekleri Anketi'nin Türkçe formu uygulanmıştır. Çocukluk çağı istismar yaşantılarını yordayan sosyo-demografik etkenleri ve bağlanmanın aracı rolünü incelemek amacıyla korelasyon ve regresyon analizleri uygulanmıştır. Şiddetin kültürel ortamdaki onaylanma derecesinin, ebeveynlerin çocukluk çağı istismar öykülerinin olmasının ve sosyo-ekonomik düzeyin çocukluk çağı istismarını yordayan etkenlerden bazıları olarak bulunmuştur. Ayrıca güvensiz bağlanma paternleri fiziksel istismar ile psikopatoloji arasında kısmi aracı değişken rolü oynamaktadır.
Anne- babası boşanmış 12-15 yaşındaki çocuklar ile aynı yaş grubundaki anne -babası boşanmamış çocukların benlik saygısı ve depresyon düzeylerinin karşılaştırılması

Çoğu anne-baba, boşanma sürecinde yaşananlar ve boşanma konusunda çocuklarına ne şekilde davranacakları konusunda kararsız kalmaktadır. Ancak çocuğun boşanmaya uyumunda, ebeveynleri tarafından verilen bilgi ve destek önemli bir rol oynamaktadır. Boşanmış ailelerin çocukları bu olaydan etkilenebilmekte ve benlik saygılarında değişimler olabilmektedir. Normalde çocuklarda benlik saygısı yaş ilerledikçe daha fazla gelişmektedir fakat boşanmış ailelerin çocuklarında bu durum farklılıklar yaratabilmektedir. Ayrıca bazı boşanan ailelerin çocuklarında çocukluk çağı depresyonu görülebilmektedir. Çocukluk çağı depresyonu zayıf ya da negatif ebeveyn ilişkisinden kaynaklanabileceği gibi genetik ve öğrenme yoluyla da aktarılabilmektedir. Bu araştırmada boşanan ailelerin çocuklarında benlik saygısı ve çocukluk çağı depresyonu konuları bir takım sosyo-demografik ilişkiler çerçevesinde incelenmektedir. Bunların birbirleri ile olan farklılıkları araştırılıp olumlu veya olumsuz yönde etki gören noktaların belirlenmesi amaçlanmıştır. Çocuk depresyonu ile benlik saygısı arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir.
Akıllı telefon bağımlılığı belirtilerinin uyku kalitesi ve yaşam kalitesi üzerine etkisi

Bu çalışmada akıllı telefon bağımlılığı belirtilerinin uyku kalitesi ve yaşam kalitesi üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla akıllı telefon kullanan bireylerde akıllı telefon bağımlılığı belirtileri, bu belirtilerin kişilerin uyku kaliteleri ve yaşam kaliteleri üzerine nasıl bir etki ettiği incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi 406 kişiden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama amacıyla, Sosyo-demografik Form, Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeği-Kısa Formu, Richards Campbell Uyku Ölçeği ve Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Ölçeği Kısa Formu kullanılmıştır. Analizler sonucunda akıllı telefon bağımlılığı, uyku kalitesi ve yaşam kalitesi ölçeklerinden alınan puanlara göre yaşa, medeni duruma ve eğitim durumuna göre anlamlı farklılık saptanmıştır. Uyumadan önce akıllı telefon kullanma durumuna göre akıllı telefon bağımlılığı, uyku ve yaşam kalitesi puanlarında anlamlı farklılık vardır. Akıllı telefon bağımlılığı ölçeği puanlarının ortalamasının altında veya üstünde olma durumuna göre uyku ve yaşam kalitesi ölçek puanlarında anlamlı farklılık vardır. Akıllı telefon bağımlılığı ölçeği puanlarının ortalamasının altında olanların uyku ve yaşam kalitesi ölçek puanları arasında anlamlı korelasyon vardır. Ayrıca akıllı telefon bağımlılığı ölçek puanlarının uyku kalitesi ve yaşam kalitesi üzerine etki ettiği saptanmıştır.
Çocuk-ebeveyn ilişki terapisi eğitiminin boşanmış annelerin empati, kabul ve stres düzeylerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, çocuk-ebeveyn ilişki terapisi eğitiminin boşanmış annelerin ebeveyn stresi, kabulü ve empati düzeyleri üzerinde etkisi olup olmadığını incemektir. Araştırmaya katılan annelerin stres düzeylerini belirlemek amacıyla, Anne-Baba Stres Ölçeği kullanılmıştır. Annelerin kabul düzeyini belirlemek için Porter Ebeveyn Kabul Ölçeği kullanılmıştır. Annelerin empati düzeylerini ölçmek amacıyla da Ebeveyn-Çocuk Etkileşiminde Empati Değerlendirme Formu kullanılmıştır. Ayrıca katılımcı annelerin eğitim programına ilişkin görüşlerini öğrenmek için yarı yapılandırılmış görüşme formundan yararlanılmıştır. Bu araştırmanın modeli öntest-sontest kontrol gruplu yarı deneysel desen türündedir. Araştırmanın bağımsız değişkeni uygulanan müdahale yöntemi; bağımlı değişkenleri ise ebeveyn stresi, ebeveyn kabulü ve ebeveyn empati düzeyleridir. Araştırmanın deney ve kontrol gruplarına toplam 19 boşanmış anne atanmıştır. Annelere okul öncesi eğitim kurumları aracılığıyla ulaşılmıştır. Deney grubunda yer alan 9 anne ile 10 haftalık çocuk ebeveyn ilişki terapisi oturumları Çukurova Üniversitesi psikolojik danışma biriminde yürütülmüştür. Araştırmanın nicel değişkenlerinin analizinde parametrik olmayan testlerden yararlanılmıştır. Nitel verilerin analizinde ise içerik analizi kullanılmıştır. Sonuçlar incelendiğinde; çocuk ebeveyn ilişki terapisi eğitiminin boşanmış annelerin ebeveyn stres düzeylerinin azalmasında, kabul ve empati düzeylerinin ise artmasında etkili olduğu ve bu etkinin uzun sürede kalıcı olduğu görülmektedir. Buna ek olarak çocuk ebeveyn ilişki terapisinin annelerin kendileri, çocukları ve anne-çocuk ilişkisi açısından kazanımlar elde etmesine yardımcı olduğu görülmektedir.
Ergenlerde internet sosyal iletişim ağlarının kullanımı, empati ve iletişim becerileri

Bu araştırmanın amacı ergenlerin empati ve iletişim becerilerinin internet kullanım süresine, internete bağlanma şekline, internet kullanım amacına, sosyal ağlardaki paylaşım türüne, en çok kullanılan sosyal ağdaki arkadaş sayısına göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemektir. Ayrıca çalışmada ergenlerin iletişim ve empati becerilerinin cinsiyete, yaşa, ailenin gelir durumuna, akademik başarıya, anne-baba eğitim durumuna göre farklılaşıp farklılaşmadığını ve empati ile iletişim becerileri arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı incelemek de amaçlanmıştır. Örneklem grubu Kocaeli ili Başiskele ilçesindeki Meb'e bağlı 8 devlet okulunda öğrenim gören 8. sınıf öğrencilerinden 210'u erkek, 228'i kız olmak üzere toplam 438 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmadan Kişisel Bilgi Formu, İletişim Becerileri Envanteri, Empatik Eğilim Ölçeği kullanılmıştır. Verileri çözümlemek için Tek Yönlü Varyans Analizi, İndipendent Samples t-Testi ve Korelason kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre öğrencilerin empati becerileri internet kullanım süresine, internete bağlanma şekline, internet kullanım amacına, sosyal ağlardaki paylaşım türüne, sosyal ağdaki arkadaş sayısına, cinsiyete, ailenin gelir durumuna, akademik başarıya, anne eğitim durumuna göre anlamlı fark göstermiştir. Öğrencilerin iletişim becerileri ise internet kullanım süresine, internete bağlanma şekline, internet kullanım amacına, paylaşım türüne, sosyal ağdaki arkadaş sayısına, cinsiyete, yaşa, ailenin gelir durumuna, akademik başarıya, anne eğitim durumuna göre anlamlı fark göstermiştir. Ayrıca öğrencilerin empati becerileri ile iletişim becerileri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur.
İstanbul Gelişim Üniversitesi öğrencilerinde sosyal fobi yaygınlığı ile akademik başarı oranları arasındaki ilişkisi

Sosyal fobi bozukluğu; performans sergilemek, başkaları karşısında konuşmak, yemek yemek, yazı yazmak, bir başkası ile iletişime geçmek gibi sosyal faaliyetlerden kaçınma ve de korkma durumudur. Bu durumun oluşmasının nedeni ise, bu faaliyetlerin yapıldığı sırada yoğun bir şekilde rezil olma, aşağılanma, sosyal red alma vb. korkuların yaşanmasıdır. Sosyal fobide yaşanan bu korkular akademik açıdan başarı faktörünü de etkilemektedir. Bu araştırmada sosyal fobinin öğrencilerde yaygınlığı ve bunun akademik başarıya ne derecede etki ettiği incelenmiştir. Araştırma kapsamına 2017- 2018 eğitim - öğretim yılında İstanbul Gelişim Üniversitesi'nde eğitim gören 89 kadın, 61 erkek toplamda 150 üniversite öğrencisi alınmıştır. Katılımcılar araştırmaya gönüllülük esasına göre, çalışma hakkında bilgilendirilip, kabul etmeleri doğrultusunda katılım sağlamışlardır. Araştırmada değerlendirmeler için Liebowitz Sosyal Fobi Ölçeği ve öğrencinin yaş, cinsiyet, not ortalamalarının sorulduğu mini kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Öğrencilerin okudukları bölümlerde çeşitli derslerde elde ettikleri başarı oranları, yıl sonu not ortalamaları ölçüt olarak alınmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 24.0 programı kullanılmış olup bu program ile analiz edilmiştir. Veriler analiz edilirken, tamamlayıcı istatistiksel metotlar kullanılmıştır. Niceliksel verilerin karşılaştırılmasında iki grup durumunda ve parametrelerin gruplar arası karşılaştırmalarında bağımsız örnekler t testi kullanılmıştır. Niceliksel verilerin karşılaştırılmasında ikiden fazla grup durumunda ve parametrelerin gruplar arası karşılaştırmalarında Tek yönlü Anova testi ve farklılığa neden olan grubun tespitinde Bonferroni testi kullanılmıştır. Yılsonu notu ve Sosyal Fobi yaygınlığı arasındaki ilişkilerin incelenmesi için Pearson Korelasyon Analizi kullanılmıştır. İstatistik anlamlılık düzeyi p<0, 05 olarak değerlendirilmiştir. Araştırmanın bulgularına göre; Öğrencilerin sosyal kaygı toplam puanları ortalamalarının cinsiyet değişkenine göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini belirlemek amacıyla yapılan t-testi sonucunda ortalamalar arasındaki fark istatistiksel açıdan anlamlı bulunmamıştır. Öğrencilerin yıl sonu notu ortalamalarının sınıf değişkenine göre istatistiksel açıdan anlamlı bulunmuştur. Lisans 4. sınıf olan öğrencilerin yıl sonu notu ortalamaları, lisans 2. ve lisans 3. sınıf olan öğrencilerin yıl sonu notu ortalamalarından yüksek bulunmuştur. Lisans 4. sınıf olan öğrencilerin sosyal kaygı toplam puanları, lisans 2. ve lisans 3. olan öğrencilerin sosyal fobi toplam puanlarından düşük bulunmuştur. Buna göre, öğrencilerin sosyal fobi toplam puanları arttığı zaman, yıl sonu not ortalamalarının düşük olduğu bulunmuştur. Öğrencilerin sosyal fobi yaygınlığı ile akademik başarılarının ilişkili olduğu saptanmıştır. Sonuçta ise literatür ışığında tartışılmış ve çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
Annelerde kaygı düzeyi ve evlilik doyumunun ebeveyn rolüne ilişkin kendilik algıları üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, annelerin kaygı düzeyi ve evlilik doyumunun ve bazı sosyodemografik özelliklerinin ebeveyn rolüne ilişkin kendilik algılarına etkisini incelemektir. Araştırmanın örneklemini, Adana İli Seyhan ilçesine ait iki özel okul velileri oluşturmaktadır. Araştırma verileri, ebeveyn rolüne ilişkin kendilik algısı ölçeği, sürekli kaygı ölçeği, evlilik yaşam ölçeği ve sosyodemografik bilgi formu kullanılarak elde edilmiştir. Araştırmanın sonucunda ebeveyn rolüne ilişkin kendilik algısıyla evlilik doyumu arasında herhangi bir ilişki bulunmazken, sürekli kaygı durumu ile annelerin ebeveynlik konusunda kendilik algısı arasında pozitif bir ilişkinin olduğu görülmüştür. Ebeveyn rolüne ilişkin kendilik algısı ölçeğinin ve bazı alt boyutlarının bazı sosyodemografik değişkenlerden etkilendiği ortaya konulmuştur. Ayrıca annelerin ebeveynlik rolünden aldıkları doyumun kaygı düzeyinden ve incelenen hiçbir sosyodemografik değişkenden etkilenmediği çalışma bulguları arasındadır.
Üniversite öğrencilerinde algılanan sosyal destek ile öfke ifade biçimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Öfkenin ifade ediliş biçimi ile birçok fiziksel, psikolojik veya sosyal durumlar arasında ilişki olduğu bilinmektedir. Bu araştırmada öfkenin, kişinin içinde bulunduğu sosyal çevreden algıladığı sosyal destek düzeyi ile arasında ilişki olup olmadığının araştırılması amaçlanmaktadır. Araştırmaya 130 kişi katılmıştır. (18-20, 20- 25, 25 ve üstü yaş aralığında bulunan 76 kadın ve 54 erkek örneklem grubunu oluşturmuştur). Bağımlı değişken olan öfke ifade biçimleri Spielberger'in Öfke İfade Biçimleri Ölçeği ile ölçülmüş olup, bağımsız değişken olan Sosyal Destek, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ile ölçülmüş ve ek olarak kişisel bilgi formunun da doldurulması istenmiştir. Cinsiyet, yaş, medeni durum, anne-baba eğitim durumu, ailenin aylık geliri, kiminle beraber yaşandığı ve sosyal ortamlardaki ilişkilerini değerlendirme değişkenleri ile öfke ifade biçimleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmada F testi ve one way ANOVA, Regresyon ve Korelasyon Analizi yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda ise öfke ifade biçimlerinden sürekli öfke, öfke kontrol ve öfke dışa alt boyutları ile sosyal destek arasında negatif yönde ilişki olduğu görülmüştür. Buna ek olarak yapılan regresyon analizinde de sosyal desteğin sürekli öfke ve öfke dışayı yordadığı bulunmuş olup sonuçların birbirleriyle tutarlı olduğu görülmüştür. Sosyal destek ve öfke içte arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır, öfke içteyi yordayıcı bir değişken olarak kabul edilememiştir.
Aşk biçimleri ve söylenen yalan içeriğinin yalanın söylenme sıklığı ve kabul edilebilirliği ile ilişkisi

Yalan, 'bir kişiyi kasıtlı olarak yanlış yönlendirmenin denendiği herhangi bir durumu' ifade eder (DePaulo ve ark., 1996). Araştırmalar yalanların içerikleri bakımından sınıflandırılabileceğini gösterse de alanyazında romantik ilişki bağlamında günlük olarak söylenilen yalanlara ilişkin bir sınıflandırma bulunmamaktadır. Aşk biçimi ise aşka dair düşünce ve tutumları ifade eder (McGuirk ve Pettijohn, 2008) ve partner ve ilişkilerden beklentileri etkiler. Buna istinaden, aşk biçimlerinin farklı içeriklerdeki yalanları söyleme sıklığını ve kendi ve partnerin söylemesi durumunda kabul edilebilir bulma düzeyini yordayacağı beklenebilir. Buradan yola çıkarak, ilk çalışmada romantik ilişkisi olan katılımcılardan çevrimiçi günlük yöntemi ile 15 gün boyunca partnerlerine söyledikleri yalanlara ilişkin veri toplanmış ve veriler bağımsız yargıcılar tarafından tematik analiz yöntemi ile (Braun ve Clarke, 2006) sınıflandırılmıştır. Bulgular, romantik ilişki içerisinde söylenilen yalanların aktivite/mekan, plan/sürpriz, düşünceler, duygular, sahip olunanlar ve başarılar, kıskançlık yaratabilecek konular ve açıklamalar olarak 7 içerik sınıfında sınıflandırılabileceğini göstermiştir. İkinci çalışmada ise bu 7 yalan içeriği sınıfı temel alınarak yalan söyleme sıklığı ile söyleyen ve söylenen olma durumlarında yalana ilişkin kabul edilebilirlik değerlendirmelerini ölçen 'Yalan İçeriği ne Bağlı Kabul Edilebilirlik Değerlendirmeleri Ölçeği' adı verilen bir ölçek geliştirilmiştir. Geliştirilen ölçeğin geçerlik ve güvenirlik çalışması açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi, ölçüt dayanaklı geçerliği, test-tekrar test geçerliği ve iç tutarlılık katsayıları incelenerek yapılmıştır. Yürütülen analizler YİBKEDÖ'nün geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğunu göstermektedir. Son çalışmada, YİBKEDÖ ve Aşka İlişkin Tutumlar Ölçeği-Kısa Form (Büyükşahin ve Hovardaoğlu, 2004) kullanılarak aşk biçimlerinin kadın ve erkekler için farklı içeriklerdeki yalanları ne sıklıkla söyledikleri ile kendilerinin ve partnerlerinin söylemeleri durumunda ne seviyede kabul edilebilir bulduklarını yordayıp yordamadığı çok değişkenli çoklu regresyon analizleri aracılığıyla incelenmiştir. Analizlerin bulguları, kadın ve erkek grupları için hem benzer hem de farklı bulguların olduğunu ve bazı aşk biçimlerinin bazı yalan içeriği sınıfları için yalan söyleme sıklığı ve yalanı kendilerinin ve partnerlerinin söylemesi durumunda kabul edilebilir bulma düzeylerine ilişkin modellerde anlamlı yordayıcılar olduğunu göstermiştir.
Atipik özellikler gösteren depresif bozukluk ve majör depresif bozuklukta kişilerarası şemaların ve kişilik özelliklerinin incelenmesi

oz Bu çalışmada, atipik özellikler gösteren depresif bozukluk ve majör depresif bozuklukta kişilerarası şemalar ve kişilik özellikleri araştırılmaktadır. Araştırmanın temel beklentisi, tam konulmamış grupla depresif bozukluk tanısı konulmuş gruplar arasında farklılık görüleceğidir. Atipik depresif bozuklukta, duygudurum tepkiselliği ve ilişkilerde reddedilmeye duyarlılığın olmasının kişilerarası şemaları etkilemesi beklenmekte; iki depresif bozukluk grubunun kişilik özellikleri ve kişilerarası şemalarının farkı sorgulanmaktadır. Atipik depresyon tanısı ve majör depresyon tanısı konulmuş hasta grupları ve hiçbir psikiyatrik tanı konulmamış grup, yaş ve cinsiyetin benzer tutularak, katılanlara, Beck Depresyon Envanteri, Eysenck Kişilik Envanteri ve Kişilerarası Şemalar Ölçeği uygulanmıştır. Bulgulara göre, atipik depresyonu olan ve majör depresyonu olan kişilerin, depresyon şiddetinde, kişilerarası şemalarında ve kişilik özelliklerinde iki grup arasında fark görülmezken, bazı boyutlarda kontrol grubuyla diğer gruplar arasında anlamlı farklara rastlanmıştır. Araştırma sonucunda, benzerlikler ve farklılıklar, depresif bozukluk tanıları ve kullanılan ölçekler açısmdan, kişilerarası kuram çerçevesinde tartışılmıştır.
Genç yetişkinlerde sürekli öfke ve öfke ifade tarzları ile dürtüsellik arasındaki ilişki

Öfke engellenme ve tehdit karşısında ortaya çıkan bir duygudur. Öfkenin yaygınlığı günümüzde giderek artış göstermesi ve artan nüfusa da bakıldığında öfkenin toplum ruh sağlığı bakımından çok önemli olduğu düşünülmektedir. Dürtüsellik ise; neden sonuç ilişkisini düşünmeden harekete geçmektir. Çeşitli engellemeler ve tehdit algısı karşısında insanlar öfkelenebilmekte ve düşünmeden hareket edebilmektedirler. Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinde sürekli öfke düzeyleri ve öfke ifade tarzları ile dürtüsellik düzeyleri arasındaki ilişkiye bakılması amaçlanmıştır. Çalışma özel üniversitede okuyan, lisans ve yüksek lisanstan öğrencilerinden oluşan kişilerden rastgele olarak seçilerek yapılmıştır. Örneklem grubunu toplam 100 (67 kadın, 33 erkek) katılımcı oluşturmaktadır. Anket formları katılımcılara elden ulaştırılmış ve yanıtlamaları istenmiştir. Uygulanan anket formları; Demografik Bilgi Formu, Sürekli Öfke ve Öfke İfade tarzı Ölçeği, Barratt Dürtüsellik Ölçeği'nden (BIS-11) oluşmaktadır. Çalışmada istatistiksel programlardan olan SPSS v22. 0 kullanılmıştır. Çalışmaya katılanların sürekli öfke ve öfke ifade tarzı, dürtüsellik ölçeklerinin alt boyutlarına yönelik ilişki analizinde de Pearson korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Sürekli öfke-öfke ifade tarzları ve Barratt dürtüsellik ölçeği alt boyutları maddeleri için güvenirlik analizi uyguladığında, sadece motor dürtüsellik alt boyutunun güvenilirliği düşük çıkmış olup, sonuç olarak kullanılan bu ölçekler ölçmek istenilen olguyu güvenilir bir biçimde ölçmektedir. Çalışmada katılımcıların sosyodemografik özellikler ile sürekli öfke düzeyleri, öfke ifade tarzı alt boyutları ve dürtüsellik alt boyutları açısından anlamlı derecede fark tespit edilmiştir. Öfke düzeyleri ile dürtüsellik düzeyleri arasındaki ilişki değerlendirildiğinde de; genel öfke düzeyi ile Barratt dürtüsellik düzeyi arasında negatif doğrusal, sürekli öfke ile tüm dürtüsellik alt boyutları arasında negatif doğrusal, kişilerin öfke kontrol düzeyleri ile plan yapmama dürtüselliği arasında pozitif doğrusal, içte tutulan öfke ile tüm dürtüsellik alt boyutları arasında negatif doğrusal, dışa vurulan öfke ile dürtüsellik alt boyutlarından plan yapmama, dikkat dürtüselliği ve toplam dürtüsellik arasında negatif doğrusal ve anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Sonuç olarak çalışmanın temel amacı olan genç yetişkin örneklemde sürekli öfke düzeyleri ve öfke ifade tarzları ile dürtüsellik arasında anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Bulgular literatür ışığında yorumlanıp, tartışılmıştır.
Peri masalları ve çizgi animasyon filmlerindeki zihin durumlarının incelenmesi

Mentalizasyon, 'kişinin kendisindeki ve başkalarındaki inançlar, niyetler, duygular, motivasyonlar gibi duygusal ve düşünsel süreçleri kavrayabilme, bunları birbiriyle ilişkilendirebilme ve buna göre davranabilme becerisi' olarak tanımlanır (aktaran Hawkes, 2011, ss.230). Mentalizasyon kavramının önemi; son yıllarda saldırganlık-şiddet çalışmaları, duygudurum düzenlemesi, kişilik bozuklukları, müdahale ve terapi programlarının oluşturulması konularında yapılan çalışmalarda vurgulanmaktadır. Ebeveyn çocuk ilişkilerinde kullanılan masallar, hayal dünyasına etkisiyle mentalizasyon için mükemmel bir başlangıç noktası kabul edilmektedir (Frohne-Hagemann, 2012). Bu noktadan hareketle masallardaki mentalizasyon katkı düzeylerinin araştırılması için doğu ve batı kültüründen on beşer masal incelemeye alınmıştır. Günümüzde teknolojik gelişmeler ile değişen sosyo-kültürel yaşam, masal kitaplarının da yerini çizgi filmlere bırakmasına neden olmuştur (Yücel, 2015). Çocukların masalları animasyon filmleri izleyerek öğrenmeleri nedeniyle çalışmaya masalların postmodern formu olarak görülen animasyon filmler de dahil edilmiştir. Dünya genelinde en çok izlenen ilk on beş animasyon film seçilerek üçüncü grubu oluşturmuştur. Masal ve animasyon film metinlerdeki zihin durumu sözcükleri CS-MST kodlama sisteminde belirtilen kategoriler altında kodlanarak sayısallaştırılmış, sonuçlar üç grup açısından karşılaştırılmıştır. Sonuç olarak masalların animasyon filmlere göre daha yüksek mentalizasyon katkısı sağladığı, mentalizasyon kapasitesinin geliştirilmesinde kullanılacak kıymetli araçlar olduğu görülmüştür.