turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Rasyonel-emotif terapinin düşük benlik kabulünü yükseltmedeki etkinliğinin araştırılması

Bu araştırma hem betimsel, hem de deneysel yöntemin kullanıldığı bir çalışmadır. Önce betimsel yöntem ile K. T. Ü. Fatih Eğitim Fakültesi öğrencilerinin kendini kabul düzeyleri belirlenmiş, sonra deneysel yönteme geçilerek kendini kabulü düşük olan öğrencilerden oluşturulan gruplarla psikolojik danışma uygulaması ile akılcı-duygusal terapinin düşük kendini kabulü yükseltmedeki etkisi incelenmiştir. Fakültedeki toplam 3094 öğrenciden 606 öğrenci tabakalı tesadüfi örnekleme yöntemine göre seçilmişler ve kendilerine KILIÇÇI (1981) tarafından geliştirilen 'Kendini Kabul Envanteri' uygulanmıştır. Envanter puanlan ile çeşitli değişkenler dikkate alınarak yapılan istatistiksel analizlerin sonucunda aşağıdaki bulgular elde edilmiştir. 1 - Öğrencilerin %18'inin kendini kabul düzeyleri 'düşük', %22'sinin ise 'ortanın altı' dır. 2- Kız öğrencilerin %6'sınm ve erkek öğrencilerin %11'inin kendini kabul düzeyleri 'düşük', kızların %8'inin ve erkeklerin %14'ünün kendini kabul düzeyleri ise 'ortanın altı'ndadır. Kız öğrencilerin kendini kabul düzeyleri erkeklere kıyasla daha yüksek olmasına karşın bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildir. 3 -Öğrencilerin kendini kabul düzeyleri ile akademik başarılan arasında olumlu bir ilişki vardır. 4 -Sınıf düzeyi yükseldikçe kendini kabul düzeyi de artmaktadır. 5 -Kendini kabul ile ilgili sorular daha çok alt sosyo-ekonomik düzeydeki öğrencilerde görülmekte, bunu orta sosyo-ekonomik düzey izlemektedir. 6 -Kardeş sayısının kendini kabul düzeyi üzerinde aynca bir etkisi olmaktadır. Envanter uygulaması sonucunda kendini kabul düzeyi düşük olan öğrencilerden gönüllülük esasma göre ve tamamı tesadüfi olarak; bireysel RET uygulaması için bir kız ve bir erkek öğrenci seçilmiş, yine aynı şekilde 5'er kız ve 5'er erkek olmak üzere toplam 10 kişilik 2 grup oluşturulmuş ve tesadüfi şekilde bunlardan biri deney, biri kontrol grubu olarak oluşmuştur. Seçilen bir kız ve bir erkek öğrenciye ve deney grubuna haftada ikişer kez olmak üzere 5 hafta süreyle 10 oturumluk akılcı-duygusal terapi uygulanmış, kontrol grubuna ise bu sürede herhangi bir danışma yapılmamıştır. Deneyin bitiminde envanter bireysel ve gruptaki öğrencilere bir kez daha uygulanmıştır. Akılcı duygusal terapinin uzun süreli etkisinin incelemek için envanter bu öğrencilere deneyin bitiminden iki ay sonra bir daha uygulanmıştır. vnAkılcı-duygusal terapinin etkinliliğini incelemek için yapılan istatistiksel analiz sonuçlan aşağıda verilmiştir. 1 -Akılcı-duygusal terapi gerek bireysel ve gerekse grup uygulamasında düşük benlik kabul düzeylerini yükseltmede etkili olmuştur. 2 -Akılcı-duygusal terapi hem düşük sosyo-ekonomik düzeyli, hem de orta sosyo-ekonomik düzeyli öğrencilerin benlik kabullerini yükseltmiştir. 3- Akılcı-duygusal terapinin düzeltici etkisinin iki ay sonra da hem de artarak devam ettiği bulunmuştur. Araştırmanın sonucunda elde edilen bulgulara dayanılarak çeşitli öneriler getirilmiştir. vm
The role of traditional gender roles in the prediction of aggression and somatization in individuals with borderline personality organization

Kadın ve erkeklerin davranışlarının belirleyici motivasyonlarından biri de toplum tarafından belirlenen uygun cinsiyet davranış kalıplarıdır. Bu çalışma toplum tarafından arzu edilen ve arzu edilmeyen kadın ve erkek rollerine ve bu rollerin sınır kişilik örgütlenmesine sahip klinik olmayan populasyonda agresyon ve somatizasyonu yordama rolüne odaklanmaktadır. Çalışma 18-25 yaş arası, 70 erkek, 76 kadın, toplam 146 katılımcı ile tamamlanmıştır. Tüm katılımcılar Borderline Kişilik Envanteri'nde kesme puanı 15 ve üstü puan almışlardır. Çalışma sonuçlarına göre, geleneksel arzu edilmeyen erkeksilik cinsiyet rolü özellikleri ve geleneksel kadınsı-erkeksi cinsiyet rolü özellikleri anlamlı ve pozitif yönde agresyonu yordamaktadır. Bir başka deyişle, geleneksel ve arzu edilmeyen erkeksi cinsiyet rollerine veya geleneksel kadınsı-erkeksi cinsiyet rollerine sahip olmanın sınır kişilik örgütlenmesi özellikleri yüksek olan bireylerde agresyonu arttırdığı bulunmuştur. Fakat, çalışma geleneksel cinsiyet rollerine sahip olmanın somatizasyona bir etkisi olmadığını bulmuştur. Çalışma sonuçları, klinik müdahalelere ve gelecek araştırmalara ilişkin çıkarımlar, ve eksiklikler tartışılmıştır.
POZİTİF PSİKOTERAPİ UYGULAMALARINDAN ŞÜKRAN GÜNLÜKLERİNİN DEPRESYON, ANKSİYETE VE PSİKOLOJİK İYİ OLUŞLA İLİŞKİSİ

Bu araştırmanın amacı pozitif psikoterapi uygulamalarından şükran günlüklerinin depresyon, anksiyete ve psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkisini incelemektir. Bu bağlamda deneysel bir çalışma yapılmış olup ön test-son test deneysel deseni kullanılmıştır. Deneysel çalışma, kontrol ve deney grubu olmak üzere iki grup olarak tasarlanmıştır. Deney grubu olan şükran günlüğü tutan grupta toplamda 36 katılımcı; kontrol grubu olan normal günlük tutan grupta; 25 katılımcı bulunmaktadır. Çalışmaya toplamda 61 kişi katılmış olup; katılımcıların yaş ortalaması 31 ,69'dur. Araştırmanın verileri Sosyodemografik Bilgi Formu, Beck Depresyon Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği, Psikolojik İyi Oluş Ölçeği, Takdir Etme-Şükür Ölçekleri ile toplanmıştır. Bu ölçekler 4 haftalık çalışma öncesi ve çalışma sonrası olmak üzere iki kez katılımcılara uygulanmıştır. Buna ek olarak çalışma sonrasında deney grubunun tutmuş olduğu şükran günlükleri kelime sıklığı analizinde kullanılmıştır. Gerçekleştirilen analizler sonucunda şükran günlüğü tutan bireylerin depresyon ve anksiyete oranlarının; şükran günlüğü tutmayan bireylerin depresyon ve anksiyete oranlarına göre daha düşük olduğu; şükran günlüğü tutmanın depresyon ve anksiyete belirtilerini azalttığı ve şükran duyma oranları yüksek bireylerin depresyon ve anksiyete ile negatif yönde çok kuvvetli istatistiksel ilişkileri olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Buna ek olarak şükran günlüğü tutmanın psikolojik iyi oluşu artırdığı ve şükran duyma oranları yüksek bireylerin psikolojik iyi olma ile pozitif yönde ilişkileri olduğu da ulaşılan sonuçlar arasındadır.
Engelli çocuğa sahip olan anneler ile engelli çocuğa sahip olmayan annelerin depresyon düzeylerinin ve problem çözme becerilerinin incelenmesi

Toplumun temel taşını oluşturan aileler, zaman zaman hayatlarında bazı ruhsal sorunlar yaşayabilir ve bunları çözmek için farklı yollar izleyebilirler. Ancak engelli aileleri, engelli çocuklarına dair yaşadıkları psikolojik, duygusal, fiziksel, ekonomik ve sosyal sorunları çözmede etkisiz kalabilirler. Özellikle anneler, engelli bir çocuğa sahip olmakla birlikte daha fazla sorumluluk üstlenmekte ve bu sorunları daha yoğun yaşamaktadırlar. Ancak engelli annelerinin ruhsal sorunlar ve problemleri çözmede güçlük yaşamasının tek nedeni engelli bir çocuğu sahip olmak değildir. Araştırmalar engelli bir çocuğa sahip olmanın dışında ruhsal sorunları ve problem çözmeyi etkileyebilecek pek çok faktör olduğunu bildirmektedir. Bu bilgiler doğrultusunda araştırmanın amacı, engelli çocuğa sahip olan annelerin depresyon düzeylerini ve problem çözme becerilerini, engelli çocuğa sahip olmayan annelerle karşılaştırarak incelemektir. Araştırmanın örneklemi İstanbul'un Silivri ilçesinde bulunan Özel Silivri Özel Eğitim Ve Rehabilitasyon Merkezi'nde eğitim gören 40 engelli çocuk annesi ve yine aynı ilçede yaşayan 37 sağlıklı çocuğa sahip anneden oluşmaktadır. Katılımcılara Kişisel Bilgi Formu, Beck Depresyon Ölçeği ve Problem Çözme Becerileri Ölçeği uygulanmış, elde edilen veriler SPSS for Windows 15.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Analiz sonucunda verilerin normal dağılmamasında ve homojen olmamasından dolayı, engelli çocuğa sahip olan ve olmayanların depresyon ve problem çözme düzeylerinin incelenmesi için parametrik testlerden bağımsız örneklem t testi kullanılmıştır. Diğer taraftan engelli çocuğa sahip annelerin depresyon ve problem çözme düzeylerinin yaşlarına, eğitim durumlarına, gelir düzeylerine, çocuklarının engelli tanısı aldıklarından bu zamana geçen yıla ve çocuklarının kaç yıldır özel eğitim aldıklarına göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek amacıyla Kruskal Wallis H tekniği kullanılmıştır. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında 0,05 anlamlılık düzeyinde yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular değerlendirildiğinde, engelli çocuk annelerinin depresyon düzeylerinin ve problem çözme becerilerinin normal sınırlar içerisinde olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca engelli çocuğa sahip olmanın, annelerin yaşlarının, eğitim durumlarının, gelir düzeylerinin, çocuklarını engelli tanısı aldıklarından bu zamana geçen yılın ve çocuklarının kaç yıldır özel eğitim aldıklarının depresyon ve problem çözme becerileri üzerinde etkisi olmadığı bulunmuştur.
2-6 yaşlarda çocukları olan annelerin duygusal zeka düzeyleri ve bazı demografik özellikleri ile çocuk yetiştirmeye yönelik tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada 2-6 yaşlarda çocukları olan annelerin duygusal zeka düzeyleri ve bazı demografik özellikleri ile ebeveyn tutum puanları arasında bir ilişkinin olup olmadığını incelemek amaçlanmıştır. Bu araştırmada annelerin duygusal zeka düzeyleri, eğitim seviyeleri, yaşları, kendi anne tutumları, kendi baba tutumları, çocuk yetiştirme tutumları araştırmanın değişkenleri olarak ele alınmıştır. Araştırma 2-6 yaşlarda çocukları olan 402 anne ile gerçekleşmiştir. Annelerin kişisel ve ailesel özelliklere ilişkin veriler araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' , duygusal zeka puanlarına ilişkin veriler 'Duygusal Zeka Ölçeği (Göçet, 2004) ve annelerin çocuk yetiştirme tutum puanlarına ilişkin veriler 'Ebeveyn Tutum Ölçeği (Karabulut Demir, 2007) elde edilmiştir. Verilerin analizinde parametrik testlerden Korelasyon Testi ve parametrik Tek Yönlü Anova testinden yararlanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; annelerin duygusal zeka alt ölçek puanlarından duyguların ifadesi ile demokratik, otoriter, izin verici, koruyucu tutum ebeveyn tutum alt ölçeklerinden etkileşimi açısından sadece demokrat da anlamlı bir ilişkinin olduğu görülmüştür, annelerin eğitim seviyesi düştükçe otoriter, İzin verici, koruyucu tutumun arttığı, annelerin yaşları arttıkça koruyucu tutumun arttığı, annelerin yaşları arttıkça otoriter tutum, izin verici tutumun arttığı, annelerin yaşları düştükçe demokrat tutumun arttığı, annelerin kendi anne tutumları demokrat tutum da farkılaşmadığı saptanmıştır, anne annelerin ilgisiz tutumu tercihi arttıkça annelerin otoriter, izin verici tutumları azaldığı, annelerin demokrat, otoriter, koruyucu, izin verici tutum puanları kendi baba tutumları ile farkılaşmadığı saptanmıştır.
Emotional and behavioral problems in relation with the attachment securities of adopted vs. non-adopted children and the child rearing practices of their parents

Bu çalışmanın amacı, evlat edinilmiş ve biyolojik ailesi yanında yaşayan çocukların davranışsal ve duygusal sorunlarını, çocukların bağlanma ilişkileri ve ebeveynlerinin çocuk yetiştirme stilleri kapsamında karşılaştırmalı olarak değerlendirmektir. Bu amaçla 6-18 yaşları arasındaki 61 evlat edinilmiş çocuk ve yaş/cinsiyet bakımından eşleştirilmiş biyolojik ailesi yanında yaşayan 62 çocuk ile bu çocukların ebeveynleri araştırmaya dahil edilmişlerdir. Evlat edinilip edinilmeme durumlarının yanı sıra, herhangi bir çocuk ruh sağlığı biriminde izlenip izlenmeme durumları da dikkate alınarak bu çocuklar dört grupta değerlendirilmişlerdir. Çocukların duygusal ve davranışsal sorunlarını değerlendirmek üzere anne ve babalar ölçekler doldurmuşlar, ayrıca 11-18 yaş arasındaki ergenler kendilerini değerlendirmişlerdir. Anne-babalar ayrıca çocuklarının mizaç özelliklerini, kendi kişilik özelliklerini ve kendi ebeveynlik stillerini değerlendirmişlerdir. Çocuklar, anne ve babalarının duyarlılık ve ulaşılabilirliklerine olan güvenlerini ve anne babalarının ebeveynlik stillerini değerlendirmek üzere ölçek doldurmuşlardır. Veri toplanmasının ardından grup farklılıkları ve korelasyonlar analiz edilmiştir. Sonuçlar evlat edinilmiş çocukların hiçbir ölçümde, biyolojik aileleriyle yaşayan akranlarından farklı olmadıklarını göstermiştir. Öte yandan, klinik gruptaki çocukların anneleri, diğer gruba göre daha fazla duygusal ve davranışsal sorunlar rapor etmiş, çocuklarının bir görevi sürdürmede daha az başarılı ve mizaç olarak daha hareketli olduklarını belirtmişlerdir. 10 yaşından küçük çocuklar, büyük çocuklara göre anne ve babalarını daha fazla duyarlı ve güvenilir olarak algılamış ve anne babalarını daha kabul edici ebeveynler olarak değerlendirmişlerdir. Alanyazınından farklı olarak, çocuğun evlat edinilme yaşı, sorun davranışı ile ya da anne babasına bağlanması ile ilişkili bulunmamıştır. Öte yandan, çocuğun evlat edinildiğini öğrenme yaşı ile sorun davranışları arasında anlamlı bir ilişki bulunmuş, çocuğun özel durumunu öğrenme yaşı geciktikçe sorun davranışlarının da arttığı gözlenmiştir. Bu sonuçlar ilgili alan yazını çerçevesinde tartışılmıştır. Ayrıca, klinik uygulama ve politika oluşturma ile ilgili öneriler tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinde temas engelleri, benlik kurgusu ve başa çıkma tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bireylerin temas engellerinin, benlik kurgusu ve başa çıkma tutumları ile ilişkili olabileceği düşünülmektedir. Bu çalışmanın temel amacı temas engellerinin, benlik kurgusu ve başa çıkma tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmada Çorum Hitit Üniversitesinde öğrenim gören 521 kadın, 239 erkek olmak üzere 760 katılımcı yer almaktadır. Çalışmada veriler Gestalt Temas Engelleri Ölçeği, İlişkisel-Bireyci-Toplulukçu Benlik Ölçeği ve Başa Çıkma Tutumlarını Değerlendirme Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırmada temas engelleri, başa çıkma tutumları ve benlik kurguları arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Cinsiyet değişkenine göre tam temas, bağımlı temas, temas sonrası, toplulukçuluk puanlarının anlamlı farklılık göstermediği; temas, bireycilik, ilişkisellik, başa çıkma tutumu puanlarının ise cinsiyete göre anlamlı farklılık gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Temas, bağımlı temas, temas sonrası, toplulukçuluk, başa çıkma tutumu puanları sosyo-ekonomik düzeye göre anlamlı farklılık göstermemektedir. Tam temas, bireycilik, ilişkisellik ise sosyo-ekonomik düzeye göre anlamlı farklılık göstermektedir. Temas engelleri, benlik kurguları ve başa çıkma tutumları üzerindeki algılanan anne tutumu, baba tutumu, anne baba tutumu temel etkisi anlamlı bulunmamıştır. Temas, tam temas, temas sonrası, bireycilik, ilişkisellik, toplulukçuluk, başa çıkma tutumu puanları devam edilen sınıf düzeylerine göre anlamlı farklılık göstermezken bağımlı temas puanları sınıf düzeylerine göre anlamlı farklılık göstermektedir. Temas, bağımlı temas, ilişkisellik, toplulukçuluk puanları algılanan başarı düzeylerine göre anlamlı farklılık göstermezken; tam temas, temas sonrası, bireycilik, başa çıkma tutumu puanları ise algılanan başarı düzeylerine göre anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilmiştir.
Suça sürüklenmiş ergenlerin çocukluk çağı ruhsal travmaları ve anne-babaya bağlanma düzeylerinin incelenmesi

Araştırma kapsamında 15-18 yaş arası suça sürüklenmiş 150 erkek ergen ile suç işlememiş ve ailesi yanında yaşayan 50 erkek ergenin çocukluk çağı ruhsal travma düzeyleri ile ana-babaya bağlanma düzeyleri incelenmiştir. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Çocukluk Çağı Ruhsal Travma Ölçeği ve Ana-Babaya Bağlanma Ölçeği anne-baba formları kullanılmıştır. Suça sürüklenmiş ergenlere Adalet Bakanlığı'ndan gerekli izinler alınarak ulaşılmış ve veriler Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'ndaki tutuklu ergenlerden koğuş ortamında birebir toplanmıştır. Karşılaştırma grubunu temsil eden ergenler ise ailelerinin ve kendilerinin gönüllü katılımıyla araştırmaya dahil edilmiştir. Elde edilen verilerin istatiksel analizleri SPSS paket program kullanılarak yapılmıştır. Araştırma sonucu literatürle uyumlu çıkmış, iki grup arasında anlamlı farklılıklar (p<0.05) tespit edilmiştir. Araştırma bulguları, suça sürüklenmiş ergenlerde karşılaştırma grubuna göre daha fazla çocukluk çağı ruhsal travmaların yaşandığını ve ana-babaya bağlanma düzeyinin karşılaştırma grubundan daha düşük olduğunu ortaya koymuştur. Buna göre; araştırma grubunun çocukluk çağı ruhsal travma toplam puanları (x=57,760), karşılaştırma grubunun toplam puanlarından (x=39,020) yüksek bulunmuş, karşılaştırma grubunun anne bağlanma puanları (x=63,100), araştırma grubunun anne bağlanma puanlarından (x=42,560) yüksek bulunmuş ve karşılaştırma grubunun baba bağlanma puanları (x=63,700), araştırma grubunun baba bağlanma puanlarından (x=40,080) yüksek bulunmuştur. Ayrıca çeşitli demografik özelliklerle çocukluk çağı travmaları ve ana-babaya bağlanma arasında ilişkiler bulunmuş, baba bağlanma düzeyinde çocukluk çağı travmalarının daha belirleyici olduğu görülmüştür. Bu sonuçlardan yola çıkarak suça sürüklenmiş ergenlerin sağaltımında aile çalışmalarının ve suç önleme programlarının önemine öneriler kısmında vurgu yapılmıştır.
Öğretmenlerde tükenmişlik sendromu ve sigara içme arzusu arasındaki ilişkinin incelenmesi

Fiziksel ve zihinsel sağlık problemlerine sebebiyet veren sigara tüketimi ile öğretmenlik gibi insanlarla etkileşim içinde olan mesleklerde yaygın görülen tükenmişlik sendromu, bireyin yaşamını olumsuz yönde etkilediği gibi örgütsel yaşamı da etkileyen unsurlardır. Bu çalışmanın amacı; Öğretmenlerde tükenmişlik sendromu ve sigara tüketimine neden olan sigara içme arzusu arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma nicel yöntemle tasarlanmıştır. Öğretmen olan ve öğretmen olarak özel veya devlet kurumunda çalışan 127 katılımcıdan oluşmaktadır. Verilerin toplanması için demografik form, Maslach tükenmişlik envanteri-eğitimci formu, sigara içme arzusu ölçeği belirtilen sırayla katılımcılara sunulmuştur. Bu form ve ölçeklerden elde edilen bulgular istatiksel analiz ile incelenmiştir. Katılımcıların 127'sinin tükenmişlik düzeyleri ile 127 katılımcı içinden sigara içtiğini ifade eden ve ara sıra sigara içtiğini ifade eden toplam 74 kişinin sigara içme arzusu; cinsiyet, eğitim düzeyi, medeni durum, çocuk sahibi olup olmama durumu, katılımcıların özel ya da devlet kurumunda çalışması, gelir düzeyi, sigara içme durumu ve yaş dağılımı gibi değişkenlere göre incelenmiştir. İki gruplu değişkenler bağımsuz t test analizi ile incelenirken, üç gruplu değişkenler tek yönlü varyans testi ile analiz edilmiştir. Maslach Tükenmişlik Envanterinin alt boyutları olan duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve kişisel başarı ile sigara içme arzusu arasındaki ilişki pearson korelasyon analizi ile incelenmiştir. Yapılan analizlerin sonucunda elde edilen bulgulara göre, öğretmenlerde duygusal tükenme ile duyarsızlaşma düzeyi artarken sigara içme arzusununda arttığı görülmüştür. Sigara içme arzusu ile kişisel başarı arasında ise negatif yönlü bir korelasyon bulunmuştur. Bunlara ek olarak, erkek öğretmenlerde duyarsızlaşma düzeyinin daha yüksek olduğu ve sigara içen ile ara sıra içenler arasında sigara içme arzusunun anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Öğretmenlerin tükenmişlik düzeyi; eğitim düzeyi, medeni durum, çocuk durumu, kurum yapısı, gelir düzeyi, sigara içme durumu ve yaş dağılımına göre farklılık göstermemiştir. Sigara tüketen ve ara sıra sigara tüketen öğretmenlerin sigara içme arzusu; cinsiyet, eğitim düzeyi, medeni durum, çocuk durumu, kurum yapısı, gelir düzeyi, ve yaş dağılımına göre farklılık göstermemiştir. Elde edilen sonuçlar ilgili alan yazınına göre tartışılmış ve gelecekte yapılabilecek çalışmalara öneriler sunularak literatüre katkı sağlanmıştır.
Ortaokul öğrencilerinin saldırganlık eğilimleri ile okul iklimi algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi: Küçükçekmece örneği

Bu araştırmanın amacı ortaokul öğrencilerinin saldırganlık eğilimleri ile okul iklimi algıları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden, iki veya daha fazla değişkenin ilişkisini inceleyen ilişkisel tarama modelinin korelasyon türü kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini İstanbul ilinin Küçükçekmece ilçesinde bulunan resmi ortaokullarda öğrenim gören 50.000 öğrenci oluşturmuştur. Örneklem ise bu 50.000 öğrenci arasından belirlenen 1.334 öğrenciden oluşmaktadır. Örneklemin belirlenmesinde orantısız tabakalı örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Verilerin toplanmasında Buss-Perry (1992) tarafından geliştirilen ve Demirtaş-Madran (2013) tarafından Türkçe diline uyarlanan 'Saldırganlık Ölçeği', Çalık ve Kurt (2010) tarafından geliştirilen 'Okul İklimi Ölçeği' ve yazar tarafından oluşturulan 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırmada toplanan verilerin analizi için Pearson momentler çarpımı korelasyon katsayısı, çoklu regresyon analizi, ilişkisiz t testi ve tek yönlü varyans analizi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda; Küçükçekmece ilçesinde öğrenim gören ortaokul öğrencilerinin orta düzey saldırgan oldukları ve okul iklimini iyi algıladıkları, öğrencilerin saldırganlık eğilimleri ile okul iklimi algıları arasında negatif yönlü korelasyon olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca öğrencilerin saldırganlık eğilimlerinin; okulun bulunduğu bölgenin sosyo-ekonomik durumuna, sınıf düzeyine, ebeveyn medeni durumuna, ebeveyn eğitim düzeyine, gelir durumuna, hanede kronik hastalık bulunma durumuna, göç durumuna, televizyon izleme süresine, izlenilen dizi türüne, sosyal medya kullanım süresine, bilgisayar oyunu oynama durumuna ve oyun türüne göre farklılaştığı saptanmıştır. Öğrencilerin okul iklimi algılarının ise; okulun bulunduğu bölgenin sosyo-ekonomik durumuna, ebeveynlerin medeni durumuna, hanede çalışan birey bulunma durumuna, ebeveyn eğitim düzeyine, gelir durumuna, hanede kronik hastalık bulunma durumuna, göç durumuna, sosyal medya kullanım süresine, bilgisayar oyunu oynama durumuna ve oyun türüne göre farklılaştığı tespit edilmiştir.
İkizlerde algılanan ebeveynlik biçimlerinin erken dönem uyumsuz şema yapılanmasında ve felaketleştiren bilişler üzerindeki etkisinin incelenmesi

Çalışmanın amacı algılanan ebeveynlik biçimleri, erken dönem uyumsuz şemalar ve felaketleştiren bilişler arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Bu bağlamda araştırmada ebeveynlik biçimleri ile erken dönem uyumsuz şema alanları ve ebeveynlik biçimleri ile felaketleştiren bilişler arasındaki ilişki Pearson Korelasyon Analizi ile değerlendirilmiştir. Ayrıca felaketleştiren bilişlerin sosyo-demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı Tek Yönlü Varyans Analizi ile yürütülmüştür. İstatistiksel analizler klinik olmayan örneklemden rastgele ve kartopu örnekleme yöntemiyle seçilmiş 70 ikiz katılımcı üzerinden gerçekleştirilmiştir. Ölçme araçları olarak Young Ebeveynlik Ölçeği, Young Şema Ölçeği Kısa Form 3 (YŞÖ-KF3) ve Felaketleştiren Bilişler Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, tek yumurta ikizlerinde sosyal felaketler için çalışanların puanları öğrencilere göre daha yüksektir. Anneye yönelik algılanan ebeveynlik biçimlerinden kuralcı/kalıplayıcı, küçümseyici/kusur bulucu, duygusal bakımdan yoksun bırakıcı, aşırı koruyucu/evhamlı, koşullu/başarı odaklı, kötümser/endişeli, cezalandırıcı, değişime kapalı/duyguları bastıran ile erken dönem uyumsuz şema alanları arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Anneye yönelik algılanan ebeveynlik biçimlerinden kuralcı/kalıplayıcı, sömürücü/istismar edici, aşırı koruyucu/evhamlı, koşullu/başarı odaklı ile felaketleştiren bilişler arasında anlamlı ilişkiler gözlenmiştir. Ek olarak, babaya yönelik algılanan ebeveynlik biçimlerinden kuralcı/kalıplayıcı, küçümseyici/kusur bulucu, duygusal bakımdan yoksun bırakıcı, aşırı koruyucu/evhamlı, koşullu/başarı odaklı, kötümser/endişeli, değişime kapalı/duyguları bastıran ile erken dönem uyumsuz şema alanları arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Babaya yönelik algılanan ebeveynlik biçimlerinden duygusal bakımdan yoksun bırakıcı, aşırı koruyucu/evhamlı, kötümser/endişeli ile felaketleştiren bilişler arasında anlamlı ilişkiler gözlenmiştir.