Cinsel istismar suçlularında ebeveyn kabul-reddi ve çocukluk dönemi kararlarının işlenen suça etkisi

istismarı insanlığın başlangıcı kadar eski, herkes tarafından bilinen fakat çeşitli nedenlerle ortaya çıkarılmayanların sayısının çıkarılan sayısı kadar olan, toplumsal ve tıbbi bir sorundur (Johnson, 2000). Bu nedenle, cinsel istismar suçunun önlenmesi ve suçluların tedavisi yönünde yapılan çalışmalarda ciddi bir artış söz konusudur. Bu çalışmaların ilk basamağını, suçlu ve mağdur profilini ortaya koymak ve suçun niteliklerini tanımlamak oluşturmaktadır (Holmes ve Holmes, 2002). Bu çalışmanın amacı, cinsel istismar suçu ile çocukluk döneminde kişinin ebeveynlerinden algıladığı tutum ve davranışları arasındaki ilişkiyi incelemek ve aile içi iletişimin kişinin tüm yaşamını etkileyen kararları üzerindeki etkisini ortaya koymaktır. Çalışmamız, cinsel istismar suçunu önleyici rehberlik hizmeti olarak, aile içi iletişimin öneminin vurgulanması yönünden önemli bilimsel katkılar sağlamayı hedeflemiştir. Çalışma grubu Mart-Haziran 2011 tarihleri arasında Maltepe L1 Tipi Cezaevindeki çocuğa yönelik cinsel istismar suçu işlemiş 50 erkek hükümlüden ve daha önce cinsel istismar suçu işlememiş erkek 50 kişiden oluşan karşılaştırma grubundan oluşmaktadır. Katılımcılara Sosyo-Demografik Ölçek, Ebeveyn Kabul-Reddi Ölçeği ve Çocukluk Dönemi Kararları Ölçeği uygulanarak gruplar arasında karşılaştırma yapılmıştır. Eric Berne tarafından geliştirilmiş olan (1978) Çocukluk Dönemi Kararları Ölçeğinin güvenirlik ve geçerlik çalışması, Varan ve Öztan (2007) tarafından yapılmıştır. Rohner ve arkadaşları tarafından(1978) geliştirilmiş olan Ebeveyn Kabul Reddi Ölçeği'nin Türkçeye uyarlaması ve geçerlilik, güvenirlilik çalışmaları Varan (2003) tarafından yapılmıstır. Elde edilen edilen bulgular, ÇOK Önün ülkemizdeki yetişkinlerin çocukluklarında almış oldukları kararları ve EKRÖ nün ülkemizdeki yetişkinlerin çocuklukta anne ve babaları ile ilişkilerinde algılamış oldukları kabul ve reddi güvenilir ve geçerli bir biçimde degerlendirdiğini göstermiştir (Batum ve Öktem, 2011; Gökçen, 2009; Eryavuz, 2006). Cinsel istismar suçluları, Ebeveyn Kabul Red/Kontrol Ölçeğinde karşılaştırma grubuna kıyasla çocukluk döneminde, baba ile olan ilişkilerini daha olumsuz olarak bildirmişlerdir. Suçlu grubunun, çocukluk dönemindebabalarıyla olan iletişimleri sonucunda babalarından, karşılaştırma grubuna kıyasla daha fazla, red, saldırganlık ve ihmal algıladıkları görülmüştür. Bu bulgudan hareketle cinsel istismar suçunun baba ile olan iletişimin niteliğinden etkilenebildiği söylenebilir. Çocukluk dönemi kararları ölçeğinde ise, suçlu grubunun karşılaştırma grubuna göre ebeveynlerinin kendisine yönelik tutum ve davranışlarından daha çok olumsuz mesaj algılamış oldukları ve bunun neticesinde bireyin yaşamını etkileyen olumsuz kararları daha yoğun almış oldukları tespit edilmiştir. Suçlu grubu karşılaştırma grubuna kıyasla, 18 alt ölçeğin 16 sında daha yüksek puan elde etmiştir. Cinsel istismar suçlularının özellikle, ar Olmamalıyım, Kendim Olmamalıyım, Büyümemeliyim Uyumlu, nemli Olmamalıyım, Yakın Olmamalıyım, Ait Olmamalıyım, Düşünmemeliyim, Hissetmemeliyim, Sağlıklı Olmamalıyım yasaklamaları ile Sürücüleri ölçtüğüne inanılan Memnun Etmeliyim alt ölçeklerinde anlamlı derecede farklılaşmış oldukları görülmüştür. Tüm bu bulgular sonucunda cinsel istismar suçluluğunun, çocukluk yaşantıları ile ilişkili olabildiği ve çocukluk dönemindeki olumsuz deneyimlerin etkilerinin yetişkinlik döneminde de kişiyi olumsuz etkileyebildiği söylenebilir