turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'deki banka kredilerinin net Kobi oluşumuna etkisi

Türkiye'de fon kaynaklarına erişimde zorluklar yaşandığı literatürde belirtilmektedir. Başlıca fon kaynağı olarak sayılabilecek banka kredilerine erişimde yaşanan zorluklardan dolayı, yeni Küçük ve Orta Büyüklükte İşletme oluşturmakta zorlanılmakta ve ekonomi daha gelişmiş seviyelere ulaşamamaktadır. Fon kaynaklarına erişimde yaşanan sorunların temel nedenleri arasında kredi dilimlemesi olduğu düşünülmektedir. 'Türkiye'deki Banka Kredilerinin Net KOBİ Oluşumuna Etkisi' başlıklı tez ile; kredi dilimlemesi sorununun çözümü ve ekonomik gelişimi destekleme için; bankacılık sektörü kredilerinin net KOBİ oluşumuna ve dolaylı olarak Sanayi Üretim Endeksi'ne etkisi incelenmiştir. Optimal banka grubundan ve alandan kullandıracak kredilerin hem kredi dilimlemesi sorununu en aza indirgeyebileceği hem de ekonomiyi daha yüksek seviyelere taşıyabileceği düşünülmüştür. Bu çalışmada; net KOBİ oluşumu, bankacılık sektörü kredileri ile Sanayi Üretim Endeksi arasında ara değişken olarak kullanılarak; kamu ve kamu dışı sermayeli banka ayrımında Sanayi Üretim Endeksi'ni en çok katkı sağlayan Toplam ve Canlı Kredi ile Donuk Alacak kullandırılan istatistiksel bölge, il ve faaliyet alanları tespit edilmiştir. 2010:01-2018: 06 verileri kullanılarak hazırlanan çalışmada, ADF ve Yapısal Kırılmalı Birim Kök Testi, ARDL, Toda-Yamamoto Nedensellik testi ve panel veri için; ADF Birim Kök Testi, SwamyS, Westerlund İstatistikleri ve Dumitrescu Hurlin Nedensellik Testi uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda elde edilen bazı bölgesel bulgulara göre; Batı Anadolu istatistiksel bölgesinin dışındaki bölgeler için, kamu dışı sermayeli bankalar tarafından kullandırılan kredilerin net KOBİ oluşumunu dolayısıyla Sanayi Üretim Endeksini olumlu etkilediği bulunmuştur. İl bazında yapılan analizlerde ise; Giresun, Zonguldak, Gümüşhane, Gaziantep ve Artvin başta olmak üzere hemen hemen tüm illerde her iki sermaye grubunda da verilen kredilerin ekonomiyi olumlu etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Daha önce literatürde yapılmış çalışmalar ile ilgili olan sonuçlar, literatür ile uyumludur.
Özel sektörde halkla ilişkiler üzerine bir alan çalışması

Halkla ilişkiler; şirketlerin küreselleşmenin getirdiği yeni koşullarla uyum sağlamalarında önemli role sahip bir kavramdır. Halkla ilişkiler; işletmenin hizmet verdiği kitle ile daha etkili iletişimde bulunmak üzere başvurduğu bir yöntem; bir işletmeyi iç ve dış müşterilere, bağlantılı olduğu kişilere sevdirme ve saydırma, belirli bir tutumu benimsetmeye halkı inandırma sanatıdır. Bu araştırma halkla ilişkiler konusunu ele alıp detaylı bir şekilde incelemiştir. Araştırma bir alan çalışmasıyla desteklenmiş ve konuyla ilgili önemli değişkenler arasındaki ilişkileri araştırmıştır. Bu bağlamda kültürel özellikler ve halkla ilişkiler modelleri arasındaki ilişki araştırılmıştır. Ayrıca, halkla ilişkiler uygulamalarında kullanılan araçlar ve bu araçlar ile şirketlerin özellikleri arasındaki ilişkileri incelenmiştir. Bunun yanında halkla ilişkiler modellerinin halkla ilişkiler performansı ve işletme performansı arasındaki ilişkiler irdelenmiştir.
Yenilik yönetiminin iş yaşam kalitesi üzerine etkisi: Ankara'daki devlet üniversiteleri bünyesinde bulunan teknokentlerde bir araştırma

Yenilik kavramı, kurumsal yapı içerisinde insanların yeni fikir ve gelişimleri uygulaması olarak tanımlanmaktadır (Edwards, 2000 :445-464). İş yaşam kalitesi ise işgörenin yalnızca bedensel değil, aynı zamanda hem zihinsel hem psikolojik hem de sosyal gereksinimlerini gözeten bütün koşulları içermektedir (Schulze, 1998 : 520). Bu çalışmanın amacı yenilik yönetiminin iş yaşam kalitesi üzerindeki etkisini ortaya koymaktır. Çalışmanın örneklemini Ankara'daki Devlet Üniversiteleri bünyesinde bulunan 172 Teknokent çalışanları oluşturmaktadır. Anket yöntemi ile verilerin toplandığı araştırmada yenilik yönetimi ölçeği ve iş yaşam kalitesi ölçeği kullanılmıştır. Veriler, SPSS (20.0) programı yardımıyla analize tabi tutulmuştur. Öncelikle faktör analizi ve güvenilirlik testi yapıldıktan sonra, demografik değişkenlerin bağımlı ve bağımsız değişkenleri farklılaştırıp farklılaştırmadığını ölçmek için t-testi ve tek yönlü ANOVA uygulanmıştır. Daha sonra tüm değişkenlerin betimleyici istatistikleri kapsamında ortalamaları, puan aralıkları ve standart sapmaları incelenmiştir. Bağımlı ve bağımsız değişkenler arasındaki ilişkileri belirlemek amacıyla korelasyon analizi yapılmıştır. Bu korelasyon analizi hem ölçeklerin kendi boyutları hem de ölçekler arasındaki tüm boyutlar için ayrı ayrı hesaplanmıştır. Korelasyon sonucunda yenilik yönetimi ve iş yaşam kalitesi arasında ilişki olduğu tespit edilmiştir. Son olarak bağımsız değişkenin bağımlı değişken üzerinde etkisini ölçmek için regresyon analizi yapılmıştır. Analizin sonucunda yenilik yönetiminin iş yaşam kalitesi üzerinde pozitif etkisinin olduğu görülmüştür.
Katılım bankalarının kurumsal itibarı ile örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişki

Katılım Bankaları son yıllarda hızla büyümektedir. Bu büyümenin sonucu olarak ta birçok yeni araştırma için popüler bir alan haline gelmiştir. Kurumsal İtibar ve Örgütsel Vatandaşlık Davranışı kavramları da son dönemin ilgi çeken araştırma konularıdır. Bu araştırmanın amacı Kurumsal İtibar ve Örgütsel Vatandaşlık Davranışı terimleri arasındaki ilişkiyi Katılım Bankaları üzerinde incelemek ve bu ilişkiyi açıklamaktır. Çalışmada, araştırmaya uygun anket yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın evreni Türkiye'de faaliyet gösteren 4 Katılım Bankasından oluşmaktadır. Uygulanan anketler sonucunda toplam 362 geçerli anket elde edilmiştir. Anketler SPSS programı ile analiz edilmiş ve elde edilen bulgular anlatılmıştır. Yapılan analizler sonucunda Katılım Bankalarının Kurumsal İtibarı ile Örgütsel Vatandaşlık Davranışı arasında pozitif, anlamlı ve orta düzeyde bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanında Kurumsal İtibar ile Örgütsel Vatandaşlık Davranışı'nın beş alt boyutu arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırma sonucunda Kurumsal İtibar bağımsız değişkeni ile ÖVD'nin 5 alt boyutundan 3'ü olan Sadakat Davranışı, İtaat Davranışı ve İşlevsel Katılım arasında pozitif ve anlamlı ilişkiler olduğu sonucuna varılmıştır.
İhracat pazar bilgisi ve ihracat performansı ilişkisi: İhracat pazar yönlülüğe ilişkin bir uygulama

Firmanın mevcut ve olası paydaşlarıyla ilgili her tür ihracatla ilgili veri olarak tanımlanabilen ihracat pazar bilgisi, ihracat performansını etkileyen önemli bir faktördür. Bu değişkenin ihracat performansına ilişkin modellere yerleştirilmesi ise zor olmaktadır. Bu çalışmada ihracat pazar bilgisi ile ihracat performansı arasındaki ilişkiyi ele alan yaklaşımlar üç grup altında toplanmaktadır. İhracat pazar bilgisinin kazanımı-kullanımı, örgütsel öğrenme ve ihracat pazar yönlülük olarak adlandırılabilecek bu gruplar çerçevesinde, konuyla ilgili bütünleştirici bir perspektif sunulduktan sonra, bu yaklaşımların ikisinden yararlanarak, Türk tekstil ve konfeksiyon sektöründe söz konusu ihracat pazar bilgisi ? ihracat performansı ilişkisi incelenmeye çalışılmıştır. Gerçekleştirilen alan araştırması sonucunda, firmaların en çok yararlandıkları ihracat pazar bilgisi türleri ve kaynakları ile bunların çeşitli yönetimsel ve firmaya özgü özelliklerle ilişkisi belirlenmektedir. Bunun yanında firmaların ihracat pazar yönlü davranışlarının, özellikle ihracat pazar bilgisi üretiminin, ihracat performansına ciddi biçimde etkide bulunduğu ve bu etkinin, çeşitli çevresel faktörlerden fazla etkilenmeden gerçekleştiği tespit edilmiştir. İhracat pazar bilgisi türleri ve kaynaklarında ise cevaplayıcı firmalara özgü çeşitli yönetimsel ve örgütsel özelliklere dayalı farklılaşmalar tespit edilmiştir. Sonuç olarak bu çalışma hem ihracat pazar bilgisi literatürüne katkıda bulunmakta hem de ihracatı destekleyici kuruluşlara, firmaların bilgiye dayalı ihtiyaçlarını karşılamak üzere alacakları kararlarda yardımcı olmaktadır.
'Benim Markam, Benim Dünyam' tüketici-marka özdeşleşmesi üzerine yapısal bir model önerisi

Uzun dönemli tüketici-marka ilişkisi açısından en önemli yapılardan birisi tüketici-marka özdeşleşmesidir. Bundan dolayı bu çalışmanın amacı, tüketicilerin marka aidiyetini etkileyen öncüllerin veya değişkenlerin belirlenebilmesidir. Çünkü tüketici-marka özdeşleşmesi yapısını açıklayan değişkenlere ilişkin literatürde boşluk bulunmaktadır. Bu amaç için, çevrimiçi anket yoluyla 681 adet geçerli anket toplanmış ve veriler yapısall eşitlik modellemesi yöntemiyle analiz edilmiştir. Bu yönteme ilişkin olarak doğrulayıcı faktör analizi, geçerlilik ve güvenilirlik analizi, ortak metod yanlılığı ve yol analizi yapılmıştır. Çalışmaya ilişkin bulgular ise tüketici-marka özdeşleşmesini doğrudan ve dolaylı etkileyen değişkenler olarak iki aşamada incelenmiştir. Tüketici-marka özdeşleşmesini doğrudan etkileyen değişkenler açısından en önemli değişken marka yaşam tarzı uyumu değişkeni çıkmıştır. Bu değişkeni sırayla marka benlik uyumu, hatırlanabilir marka deneyimi ve marka kimliği yapıları izlemiştir. Tüketici-marka özdeşleşmesini dolaylı etkileyen değişkenler ise marka kimliği, marka yaşam tarzı uyumu, işlevsel ve sosyal değer değişkenleridir. Bu değişkenlerden işlevsel ve sosyal değer, tüketici-marka özdeşleşmesini marka benlik uyumu aracılığıyla sadece dolaylı olarak etkilemiştir. Bu etkiye ilişkin olarak, sosyal değer değişkeni tüketici-marka özdeşleşmesini olumlu bir şekilde etkilerken işlevsel değer değişkeni tüketici-marka özdeşleşmesini olumsuz olarak etkilemiştir. Marka benlik uyumunu ise marka yaşam tarzı uyumu, marka kimliği, işlevsel, sosyal ve duygusal değer değişkenleri etkilemiştir. Elde edilen bulgulara ilişkin olarak; yönetimsel ve teorik çıkarımlar, geleceğe ilişkin çalışmalar ve kısıtlılıklar sunulmuştur.
Örgüt kültürü ile mobbing arasındaki ilişki: Farklı sektör çalışanlarına yönelik bir araştırma

Bu tez çalışmasının temel amacı, algılanan örgüt kültürü ile mobbing davranışı arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Ayrıca örgüt kültürü ve mobbing algısınınişlemelere göre ve çalışanların sosyo-demografik özelliklerine göre farklılık gösterip göstermediğini belirlemektir. Bu amaç doğrultusunda A ilinde farklı sektörlerde faaliyette bulunan dört işletme çalışanlarına yönelik bir araştırma gerçekleştirilmiştir. Araştırmada iki temel kavram üzerinde durulmuştur. Birincisi örgüt kültürü, ikincisi ise mobbing kavramıdır. Örgüt kültürü, örgütlerde görev alan bireylerin davranışlarını ve örgütsel ortamın yapısını ve işleyişini şekillendiren, tutum ve davranışlar aracılığıyla öğrenilebilen ve öğretilebilen, kuşaktan kuşağa aktarılan, yere ve zamana göre değişebilir nitelikteki düşünce, değer ve kuralların bütünüdür. Örgüt kültürü, vizyon, katılım, tutarlılık ve uyum alt boyutları ile incelenmiştir. Mobbing, 'örgütlerde bir veya birden fazla kişi tarafından diğer kişi ya da kişilere yönelik gerçekleştirilen, belirli bir süre sistematik biçimde devam eden, yıldırma, pasifize etme veya işten uzaklaştırmayı amaçlayan; mağdur ya da mağdurların kişilik değerlerine, mesleki durumlarına, sosyal ilişkilerine veya sağlıklarına zarar veren;kötü niyetli, kasıtlı, olumsuz tutum ve davranışlar bütünüdür'. Mobbing algısı, iletişim ve kendini göstermeye dönük engeller, itibara saldırılar, tehdit ve özel yaşama müdahale, engellenme ile mesleki duruma yönelik engeller olarak ele alınmıştır. Tezde örgüt kültürünün boyutları ile mobbing algısının boyutları arasında kısmen anlamlı ilişki olduğu ve örgüt kültürü algısı ve mobbing algısının işletmelere göre farklılık gösterdiği saptanmıştır. Ayrıca çalışanların sosyo-demografiközelliklerine göre örgüt kültürü ve mobbing algılarında da kısmen farklılıkların olduğu belirlenmişti
Türkiye'de yatırım fonları ve yatırım ortaklıklarının işleyişi

itibariyle faaliyette bulunan yatırım fonlarının sayısı 111, yatırım ortaklıklarının sayısı ise 13'olmuştur. Türkiye'de son yıllarda kamu kesimi borçlanma araçlarına uygulanan faiz oranlarının yüksek olması, yatırım fonları portföylerinin büyük oranda bu araçlardan oluşmasına yol açmıştır. Ancak, portföyünün en az %25' i hisse senetlerinden oluşan A tipi fonlara tanınan bir takım vergi kolaylıkları ile fonların hisse senedine yatırım yapmaları teşvik edilmektedir. Yatırım ortaklıklarının portföy yapıları ise, kuruculara göre farklılık göstermektedir. Kurucusu aracı kurum olan yatırım ortaklıklarının vportföylerinin hemen hemen tamamı hisse senetlerinden oluşmakta iken, kurucusu banka olan yatırım ortaklıklarında portföylerindeki hisse senedi oranı %50'nin altındadır. Yatırım fonlarının portföyleri, Seri VII, No. 10 sayılı tebliğ öncesinde kurucu tarafından yönetilmekte ve ' saklanmakta idi. Ancak, söz konusu tebliğ ile fon kurucusu, yöneticisi ve saklayıcısı birbirinden ayrılmaktadır. Bu karar ile, fonların daha profesyonel bir şekilde ve rekabet ortamı içinde yönetileceği, bu itibarla da kendilerinden beklenen kurumsal yatırımcılık fonksiyonunu daha iyi gerçekleştirecekleri tahmin edilmektedir. Yatırım fonları ve yatırım ortaklıklarının piyasadan koparılmadan piyasa içinde yer almaları sağlanmalı ve yeni girişlerle rekabet ortamı geliştirilmelidir. Böylece birer kurumsal yatırımcı olan söz konusu fon ve ortaklıklar, portföy yönetimini gerçekleşebilecek, dolayısıyla da piyasalarda istikrar sağlama fonksiyonlarını yerine getirebileceklerdir. VI
Two essays on market liquidity

Bu doktora tezi bir emir odaklı elektronik piyasa olan Borsa İstanbul'daki hisse bazlı piyasa likiditesine odaklanmakta ve iki kısımdan oluşmaktadır. İlk kısımda piyasa oyuncusu bazında likidite akışı ve aşağı yönlü fiyat oluşumu arasındaki ilişki, tacir ağı topolojisi göz önünde bulundurularak ampirik olarak incelenmiştir. Bilgili tacir olarak sınıflandırılan yerli finansal kuruluşların merkeziyet derecelerini hesaplamak için PageRank algoritması kullanılmıştır. Gün içi maksimum düşümler ise gün içi likidite şoklarını yakalaması açısından hesaplanmıştır. Bulgularımız: 1) Herhangi bir gün için azami kümülatif kayıp, bilgili tacirlerin likidite talepleri ile doğru orantılı olarak artmaktadır. 2) Bilgili tacirlerin satış merkeziyetindeki belirsizliği, gün içi azami kayıp seviyesinin belirsizliği ile zaman içinde pozitif yönde ilişkilidir. 3) Zaman örüntüleri istatisiksel olarak anlamlıdır: Düşüm derinliği Perşembe günleri en yüksek, Pazartesi günleri ise en düşük olarak gözlemlenmiştir. Mayıs ve Mart aylarındaki sırasıyla en yüksek ve en düşük düşümler Mayıs'ta-Sat ve Kar Bildirim etkilerinin varlığına işaret etmektedir. İkinci kısımda ise, geleneksel Riske Maruz Değer yöntemlerinde sıklıkla göz ardı edilen piyasa likidite riskine odaklanılmış ve mevcut literatüre alternatif olarak iki parametrik Likiditeye Uyarlanmış VaR modeli sunulmuştur. İlk model piyasa derinliğindeki belisizliği, ikinci model ise buna ilave olarak piyasa sıkılığını da kapsamaktadır. Geçerleme sonuçları, regülatif uyumluluk, istatistiksel kapsama, kestirimsel dağılım kaybı ve kayba karşılık göreceli likidite maliyeti'ndeki kriterlere göre hesaplanmıştır. Her iki parametrik yöntemin de geleneksel yöntemlere kıyasla daha üstün olduğu ve var olan modellere güçlü birer alternatif olduğu gösterilmiştir.
Psikolojik sermayenin bireysel performans üzerindeki etkisinde birey-örgüt uyumunun aracılık rolü

Bu araştırma, psikolojik sermayenin bireysel performans üzerindeki etkisini ve birey-örgüt uyumunun bu iki değişken arasındaki aracılık rolünü tespit etmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini, Türkiye'deki vakıf üniversitelerinde görev yapmakta olan akademik personel oluşturmuştur. Araştırmanın örneklem seçiminde, olasılıklı örnekleme yöntemlerinden 'basit tesadüfi örnekleme' tekniği kullanılmıştır. Araştırmada; uyarlaması Çetin ve Basım (2012) tarafından yapılan psikolojik sermaye ölçeği, uyarlaması Çöl (2008) tarafından yapılan bireysel performans ölçeği ve uyarlaması Elçi vd., (2008) tarafından yapılan birey-örgüt uyumu ölçeği kullanılmıştır. Anket formu, vakıf üniversitelerinde görevli akademik personele, mail yoluyla ve online anket sistemi aracılığıyla gönderilmiştir. Anketlere 503 katılımcı geri dönüş yapmış olup, anketi eksiksiz dolduran 433 katılımcının cevapları değerlendirmeye alınmıştır. Verilerin analizinde; t testi, Tek Yönlü Varyans Analizi, Tukey testi, açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi ile yapısall eşitlik modellemesi kullanılmıştır. Araştırma sonuçları; psikolojik sermayenin, birey-örgüt uyumu ve bireysel performans ile pozitif ilişkili olduğunu göstermiştir. Ayrıca araştırmada, öğretim üyelerinin demografik ayrımlarından kaynaklanan farklılıkları da ortaya konulmuştur. Ancak araştırmanın ana hipotezi olan psikolojik sermaye ile bireysel performans ilişkisinde, birey-örgüt uyumunun aracılık rolü desteklenmemiştir.
Rekabetçi işletmelerde esnek üretim sistemlerinin avantajları ve analitik hiyerarşi sürecinin kullanılması

Rekabetçi işletmelerin iç ve dış çevrelerinde meydana gelen hızlı değişimler karşısında ayakta kalabilmeleri ve dolayısıyla rekabet edebilmeleri, üretim ve yönetim teknolojilerini başarıyla kullanmalarına bağlıdır. Bu tür işletmeler sahip oldukları avantajların yanı sıra dezavantajları da birer fırsat haline dönüştürebilen bir yapıya sahiptirler. Günümüzde işletmelerin değişimlere hızlı cevap verebilmeleri için hızlı kararlar alabilmeleri çok önemlidir. Bu doğrultuda karar alırken rekabetçi üstünlük sağlayacak faktörlerin göz önünde bulundurulması ve işletmelerin, rekabet kavramını üretim süreçlerine yansıtabilecek ekipmanlara, tezgahlara, kısacası Esnek Üretim Sistemlerine sahip olması gerekmektedir. Bu esnekliği ve dolayısıyla hızlı kararı elde edebilmek için, işletmelerin sahip olduğu ya da olmayı düşündüğü varlıkları değerlendirirken, modern bilimin ortaya koyduğu yöntem ve teknikleri uygulaması yol gösterici bir anlayış olacaktır. Literatürde çok kriterli karar verme sürecini kolaylaştırıp, etkinleştirici bir yöntem olarak yerini alan Analitik Hiyerarşi Süreci ; karar vericilerin karşılarına çıkan problemleri hiyerarşik bir şekilde bileşenlerine ayırmaları ve bu bileşenler arasındaki ilişkiyi ve etkileşimi görmelerini sağlayan yararlı bir araçtır. Bu çalışmanın amacı, eğitim sektöründeki rekabetçi bir işletmenin, CNC torna tezgahı satın alma kararını etkin bir şekilde verilebilmesini, AHS'nin kullanılmasıyla sağlamaktır.
Demografik özelliklerin stres ve performans üzerindeki etkisi: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi'nde bir uygulama

Stres, bireyi rahatsız eden bir durum karşısında, organizmanın verdiği psikolojik ve fiziksel tepki olarak tanımlanmaktadır. Stres kavramı gündelik yaşamın her noktasında kendini hissettirmektedir. Günümüzde küreselleşmenin de etkisiyle teknolojik, sosyal ve ekonomik alanda yaşanan değişimlerle birlikte artan rekabet ortamı bireyleri iş hayatında daha çok çalışmaya ve yüksek performans göstermeye zorlamaktadır. Bireylerde artan iş yükü ve diğer etkenler stresin oluşumunda etkin rol oynamaktadır. Bu nedenle araştırma, demografik özelliklere göre kamu sektöründe faaliyet gösteren idari personelin stres kaynaklarının iş performansına etkisini ölçmek amacıyla geliştirilmiştir. Araştırmanın evrenini Sivas Cumhuriyet Üniversitesi merkez yerleşkesinde idari kadro da görev yapan 1370 personel oluşturmaktadır. Araştırmada Cronbach's Alfa Katsayısı, frekans ve yüzde dağılımı, T-testi, Tek Yönlü Varyans Analizi, Korelasyon Analiz ve Regresyon Analizi yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmada demografik özelliklere göre stres değerleme düzeyleri incelendiğinde bireylerin eğitim düzeyi, unvanı, çalışma süresi ve kurumda çalışma süresi bilgilerinde anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Yaş, cinsiyet, medeni durum bilgilerinde ise anlamlı farklılıklar bulunamamıştır. Demografik özelliklere göre performans algısı düzeyleri incelendiğinde unvan, çalışma süresi ve kurumda çalışma süresi bilgilerinde anlamlı farklılık bulunmuştur. Ancak; yaş, cinsiyet, medeni durum, eğitim durumu bilgilerinde anlamlı farklılık bulunamamıştır. Stres değerleme ve performans algı düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılan pearson korelasyon katsayısı analizi sonucuna göre bireylerin genel stres değerleme düzeyi ile genel performans algı düzeyleri arasında pozitif yönlü yüksek bir ilişki olduğu belirlenmiştir.
İş yerine gidiş ve dönüşün işten ayrılma niyetine etkisi: İş yaşam dengesinin aracılık rolü

Sanayi devriminin ilk yıllarında günlük 14-18 saat süren çalışma süreleri, uluslararası ve ulusal iş mevzuatı ile zaman içerisinde kısaltılmış, çalışanın kendisine ve ailesine ayırdığı süre artırılmıştır. Böylelikle çalışanın iş-yaşam dengesi sağlanarak, verimlilik artışı sağlanmış, sağlıklı ve güvenli bir çalışma ortamının oluşturulması amaçlanmıştır. Teknolojik gelişmeler de iş sürelerinin kısaltılmasını kolaylaştırmıştır. Yeni şehirleşme anlayışı çerçevesinde, işyerlerinin yerleşim alanları dışında ve merkezden uzakta, organize sanayi bölgelerinde kurulmaya başlaması, çalışanların işyerine gidiş ve dönüşleri için harcadıkları zamanı artırmış, 'yolda geçen zamanın' iş-yaşam dengesini bozucu etkisini ortaya çıkmaya başlamıştır. Nitekim, çalışanların evlerinden iş yerlerine ulaşım süreleri, Türkiye genelinde, ortalama olarak tek yöne doğru 45 dakika sürmektedir. Bu süre şehirler arasında farklılık göstermekle birlikte büyük şehirlerde evden işyerine ulaşım süresinin de arttığı görülmektedir. Çalışanın işe hazırlanmak için harcadığı süre ile işten çıkışta beklediği süreye ilave çalışanların işyerine gidiş ve dönüşlerinde harcadıkları süreler, iş-yaşam dengesini bozmakta, bireyin işyeri seçimlerini ve işten ayrılma niyetlerini de etkilemektedir. Bu çalışma, işyerine gidiş ve dönüşte yolda geçen zamanın, çalışanların işten ayrılma niyetleri üzerindeki etkisinde, iş-yaşam dengesinin aracılık rolünü araştırmaktadır. Elde edilen bulgular işyerine gidiş ve dönüşte yolda geçen zamanın, çalışanın işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisinde iş-yaşam dengesinin aracılık rolü üstlendiğini göstermektedir. Ancak bu etki çalışanın yaşı, cinsiyeti, medeni durumu, çocuk sahibi olma ve işyerindeki statüsüne göre farklı seviyelerde ortaya çıkmaktadır. Araştırmaya 314 çalışan katılmıştır. Katılımcıların %61'ini erkek çalışanlar, %39'unu kadın çalışanlar oluşturmaktadır. Katılımcıların %70'i lisans ve lisansüstü eğitime sahip olmakla birlikte %80'nini yönetici ve idari personel oluşturmaktadır. Katılımcıların %55'i çocuk sahibidirler. Katılımcılar genel olarak her iki eşin de çalıştığı çekirdek aile yapısına sahiptir. Araştırmada işten ayrılma niyetinin cinsiyet bazında farklılık gösterdiği, özellikle kadın çalışanların erkek çalışanlara oranla işten ayrılma niyetlerinin daha fazla olduğu görülmüştür.
Bulanık AHP yöntemi ile tedarikçi seçimi ve tekstil sektöründe bir uygulama

Bu tez çalışmasında, tekstil sektöründe faaliyet gösteren bir mümessil firmanın; tedarikçilerini, hizmet, teslimat performansı, fiyat, kalite kıstaslarına göre nasıl değerlendirdiği ve buna göre tedarikçilerini nasıl seçtiği problemi incelenmiştir. Tedarikçilerin seçimi için Bulanık Analitik Hiyerarşik Proses yöntemi kullanılmış, hesaplamalar Laarhoven ve Pedrycz yaklaşımı ile yapılmıştır. Bulunan sonuçlar, işletme hedefleri ve stratejileri doğrultusunda matematiksel bir model oluşturmada kullanılmıştır. Model birbiriyle çelişen birden fazla amaç fonksiyonu içermektedir. Uygun değerli çözüme ulaşmak için Hedef Programlama kullanmıştır. İşletme de amaçlarını önceliklere göre belirlediği için Hedef programlamada öncelikli üstünlük Faktörüne göre hesaplama yapılmıştır. Model sonucunda Mümessil firmanın tedarikçilerine dağıtacağı sipariş miktarı Hedef Programlama yolu ile belirlenmiştir.