turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Evli bireylerin ego durumları ile evlilik uyumları ve çocuklarının okul başarısı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada evli bireylerin algıladıkları ego durumları ve evlilik uyumları ile çocuklarının okul başarısı arasında ilişki olup olmadığının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma ilişkisel tarama modeline uygun olarak düzenlenmiştir. Araştırmanın çalışma grubu 295 evli bireyden oluşmaktadır. Evli bireyler İstanbul İli, Kadıköy ilçesinde ikamet eden ve çocukları 2013- 2014 eğitim-öğretim ikinci döneminde Kadıköy bölgesinde herhangi bir devlet okulunda okuyan kişilerdir. Evli bireyler belirlenirken seçkisiz örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Evli bireylerin evlilik uyumlarını ölçmek amacıyla Evlilik Uyum Ölçeği, evli bireylerin kendi ve eşlerinde algıladıkları kişilik özelliklerini ölçmek amacıyla Ego Durumları Ölçeği, demografik bilgiler için ise, araştırmacı tarafından oluşturulan Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Toplanan veriler SPSS ve Microsoft Office Excel programları aracılığı ile kodlanmış, Bağımsız Gruplar t Testi ve Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon teknikleri kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; evli bireylerin algıladıkları kendi ego durumu ile evlilik uyumu düzeyleri arasındaki ilişkide kendilerini Yetişkin olarak algılama eğilimleri arttıkça evlilik uyum düzeylerinin artığı, buna karşın kendilerini Doğal Çocuk olarak algılama eğilimleri artıkça evlilik uyumu düzeylerinin azaldığı görülmektedir Evli bireylerin algıladıkları eş ego durumu ile evlilik uyumu düzeyleri arasındaki ilişkide ise, eşlerini Koruyan Ebeveyn ve Yetişkin olarak algılama eğilimleri arttıkça evlilik uyumu düzeylerinin artığı, buna karşın eşlerini Eleştirel Ebeveyn, Uygulu Çocuk ve Doğal Çocuk olarak algılama eğilimleri artıkça evlilik uyumu düzeylerinin azaldığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, evli bireylerin çocuklarının okul başarıları ile evlilik uyumu düzeyleri arasındaki ilişkide bireylerin evlilik uyumları arttıkça çocuklarının başarı düzeylerinin de anlamlı şekilde yükseldiği görülmüştür. Genel olarak araştırma sonuçları incelendiğinde, evli bireylerin Yetişkin puanları yükseldikçe evlilik uyumu puanlarının anlamlı bir şekilde arttığı tespit edilmiştir. Doğal Çocuk ego durumundan elde edilen puanlar ile evlilik uyumu arasındaki ilişki ise, negatif yönde anlamlı bulunmuştur. Bu bulgular Türkiye ve yurt dışında yapılan çalışmalarla ve literatürdeki kavramsal bilgilerle karşılaştırılarak tartışılmıştır.
Ergenler için yaşam amaçları ölçeği geliştirme çalışması

Bu çalışmada ortaöğretim 9. , 10. , 11. ve 12. sınıf öğrencilerinin yaşam amaçlarını belirlemek amacıyla kullanılabilecek geçerli ve güvenilir ölçme aracının geliştirilmesi ve bu ölçekten alınan puanların bazı değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmaktadır. Ölçek geliştirme sürecinde madde havuzunu oluşturmak amacıyla odak grup çalışması yapılmış ve 119 madde ile madde havuzu oluşturulmuştur. Madde havuzundaki maddelere uzman görüşü ile son şekli verilmiştir. 92 maddelik deneme formu 1439 ortaöğretim 9., 10., 11. ve 12. sınıf öğrencisine uygulanmıştır ve yapı geçerliğini belirlemek üzere yapılan açımlayıcı faktör analizi sonucunda 40 maddelik nihai form oluşturulmuştur. Açımlayıcı faktör analizi sonrasında 40 maddeden oluşan beş faktörlü bir yapı elde edilmiştir. Bu faktörler kişisel gelişim, topluma katkı, beğeni/takdir, maneviyat ve yakın ilişki olarak adlandırılmıştır. Nihai form doğrulayıcı faktör analizi yapmak üzere 298 ortaöğretim 9. , 10. , 11. ve 12. sınıf öğrencisine uygulanmıştır. Elde edilen veriler ölçek geliştirme sürecinin adımlarına uygun olarak analiz edilmiştir. Ölçeğin bütününe ait Cronbach alfa iç tutarlılık güvenirlik katsayısı 0 .91, test-tekrar test güvenirlik katsayısı ise 0 .85'tir. Yapılan analizler sonucunda ortaöğretim 9. , 10. , 11. ve 12. sınıf öğrencilerinin yaşam amaçlarını ölçebilecek, toplam 5 alt boyut ve 40 maddeden oluşan geçerliği ve güvenirliği kanıtlanmış bir ölçek geliştirilmiştir. Öğrencilerin cinsiyet ve sınıf düzeylerine göre Ergenler İçin Yaşam Amaçları Ölçeği'nden alınan toplam puanlara ilişkin karşılaştırmalar yapılmıştır. Öğrencilerin Ergenler İçin Yaşam Amaçları Ölçeği'nden aldıkları puanlar cinsiyete göre anlamlı bir şekilde farklılaşırken, sınıf düzeyi göre anlamlı bir farklılık göstermemektedir.
5-6 yaş arası çocuğa sahip çalışan ve çalışmayan annelerin çocuk yetiştirme tutumları ile bu çocukların öğretmen algısına göre akademik benlik saygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Kadınların çalışma hayatında daha fazla yer almaya başlamaları, çalışan ve çalışmayan annelerin çocuk yetiştirme tutumlarının karşılaştırılmasını beraberinde getirmiştir. Çocukların, okul ortamında bulunmaya başlamaları ebeveyn dışında biriyle yoğun vakit geçirmelerine sebep olmaktadır. Öğretmenler, ebeveynlerinden sonra çocuklar için önemli rol modellerdir. Buna bağlı olarak, öğretmen algısının çocukların akademik benlik saygısı üzerinde etkili olabileceği düşünülmektedir. Bu çalışmanın temel amacı, 5-6 yaş arası çocuğa sahip çalışan ve çalışmayan annelerin çocuk yetiştirme tutumları ile bu çocukların öğretmen algılarına göre akademik benlik saygısı düzeyleri ilişkisinin araştırılmasıdır. Araştırmanın çalışma grubunu, İstanbul ili Kartal ilçesinden 300 anne ve öğretmen oluşturmuştur. Araştırmada araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu, Ebeveyn Tutum Ölçeği, Akademik Benlik Saygısı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, çocukların akademik benlik saygısı üzerinde anne tutumlarının etkisi olmadığı, çalışan annelerin, çalışmayan annelere göre izin verici tutumlarının daha yüksek olduğu saptanmıştır. Annelerin izin verici tutumlarının ve çocukların akademik benlik saygılarının anne eğitim düzeyinin yükselmesine bağlı olarak arttığı, bir çocuğu olan ve çocuğu birinci sırada olan annelerin izin verici tutumlarının araştırmaya katılan diğer annelerden daha yüksek olduğu bulunmuştur.
Ergenlik döneminde zihni meşgul eden konularla ilişkili değişkenler: Bağlanma tarzları, öz-şefkat ve psikolojik belirtiler

Ergenlik döneminde zihni meşgul eden konuların neler olabileceğinin belirlenmesi ve bu konular ile bireylerin bağlanma tarzları, sahip olunan öz-şefkat düzeyleri ve psikolojik belirtiler arasındaki ilişkilerin ele alınması araştırmanın temel amacını oluşturmuştur. Mevcut çalışma, bu değişkenler arasındaki ilişkilerin araştırıldığı çalışmaların ilki olma özelliğini taşımaktadır. Çalışma örneklemi, 2012- 2013 eğitim ve öğretim yılında; lisede (9, 10, 11 ve 12. sınıflar) ve üniversitede okumakta olan kız ve erkek öğrencilerden oluşmaktadır. Yaş ortalaması 17.26 olan 490 katılımcıdan oluşan örneklemde 197 erkek (%40,2) katılımcı ve 293 (%59,8) kadın katılımcı yer almıştır. Çalışma kapsamında, veri toplama aşamasında, katılımcılara ilişkin sosyo-demografik bilgilere ulaşmak için Demografik Bilgi Formu, ergenlik döneminde zihinlerini meşgul eden konuları belirlemek için Ergenlik Konuları Ölçeği ergenlik dönemindeki bireylerin bağlanma tarzlarını belirlemek için Çok Boyutlu Bağlanma Ölçeği, öz-şefkat düzeylerini değerlendirmek için Öz-Şefkat Ölçeği, ve psikolojik belirtilerini değerlendirmek için Kısa Semptom Envanteri uygulanmıştır. Araştırma sonuçları, tüm temel değişkenlerin birbirleriyle ilişkili olduğunu ortaya koymaktadır. Ergenlik dönemindeki bireylerin psikolojik belirtilerini yordayan değişkenleri belirlemek amacıyla yürütülen regresyon analizi, olumsuz kendilik algısı, olumsuz baba algısı, olumlu kendilik algısı, olumlu anne algısı, öz-yargılama, izolasyon, paylaşımların bilincinde olma, sağlık ve ekonomik konular değişkenlerinin psikolojik sağlığı yordayan değişkenler olduğunu göstermiştir. Model testi analiz sonuçlarında, bağlanma tarzları ile ergenlik döneminde zihni meşgul eden konular arasındaki ilişkide, Öz-Şefkat Ölçeğinin alt boyutlarının aracı rollerinin olduğu bulunmuştur. Ayrıca, ergenlik döneminde zihni meşgul eden konuların güvensiz bağlanma tarzı ile psikolojik belirtiler arasındaki ilişkilere aracılık etmesi, araştırmanın önemli sonuçları arasındadır.
Sigara içen ve içmeyen bireylerde yaşam doyumu ve benlik saygısı düzeylerinin incelenmesi

Çağımızın en büyük toplumsal problemlerden biri olan sigara kullanımı her geçen gün giderek yaygınlaşmaktadır. Sigara kullanımı, insan sağlığı üzerindeki olumsuz etkileri nedeniyle tüm dünyada ve Türkiye'de önemli bir sağlık sorunu haline gelmiştir. İnsanların günlük ihtiyaçları arasına giren sigaraya günümüzde kolayca ulaşılabilmektedir. Sigara bağımlılığı çok hızlı bir şekilde gelişen ve uzun süre devam eden bir bağımlılık çeşididir. Sigara içen ve içmeyen bireylerde yaşam doyumu ve benlik saygısı düzeylerinin incelenmesi amacıyla yapılan araştırmamızın hipotezi; sigara içmeyen bireylerin yaşam doyumlarının ve benlik saygısı düzeylerinin daha çok olduğu yönündedir. Araştırmamızın örneklemini, Özel Avrasya Medi-Tech Hastanesinde çalışmakta olan 75'i sigara içen, 75'i sigara içmeyen toplam 150 kişilik bir örneklem grubunun alınmasıyla ve gönüllük esasına dayalı olarak yapılmış ve Üsküdar Üniversitesi Etik Kurulunca onaylanmıştır. Literatür çerçevesinde, Türkiye'de sigara içen ve içmeyen bireylerde yaşam doyumu ve benlik saygısı düzeylerinin incelenmesini ele alan araştırmaların kısıtlı olması göz önünde bulundurulduğunda; araştırmamız, Türkiye'de sigara bağımlılığı alanının gelişimi yönünden sigara içen ve içmeyen bireylerde yaşam doyumu ve benlik saygısı düzeylerinin incelenmesini değerlendiren çalışma olması açısından önem arz etmektedir. Araştırmamıza gönüllü olarak katılan bireyler ile gruplar halinde görüşülerek araştırma konusunda bilgilendirildikten sonra araştırmada veri toplamak amacıyla katılımcılara Sosyodemografik Bilgi Formu, Yaşam Doyum Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeğinin alt ölçeği, Fagerström Nikotin Bağımlılık Testi araştırmacı tarafından uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizi SPSS 21,0 istatistik programıyla incelenmiştir. Sonuçlara bakıldığında sigara içen ve içmeyen bireylerde yaşam doyumu ve benlik saygısı düzeyleri arasında anlamlı bir fark ortaya çıkmamıştır.
Tip-I diyabet tanısı almış çocuklar ile ailelerinin, hastalığa uyum süreci ve hastalığı kabul düzeylerinin karşılaştırılması

Bu araştırma, tüm aile için travmatik bir yaşantı olarak ele alınan çocukluk dönemi kronik hastalıklarının, ailelerin psikolojik uyumu üzerine etkisini incelemek üzere tasarlanmıştır. Hastalıkla ilgili tüm aşamalara diyabetli birey ile birlikte kişinin yanında olan ve ona bakım veren kişiler de şahit olmaktadır. Dolayısıyla diyabetle baş etmenin zorluklarından diyabetli çocuk-ergen kadar bakım veren kişilerin de etkilenmekte olduğu düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı tip I diyabet tanısı almış olan çocuk ve ergenler ile onlara bakım verenlerin, hastalığı öznel algıları, algıladıkları sosyal destek düzeyleri ve bu hastalığa uyum süreçleri içerisinde yaşadıkları ruhsal semptomlar gibi değişkenler açısından incelemek ve iki grubu karşılaştırmaktır. Bu araştırma, bir betimsel ve ilişkisel tarama çalışmasıdır. Araştırma örneklemini, İzmir'de çocuk endokrin polikliniği bulunan dört hastanede üç yıl veya daha az süredir tip-I diyabet tanısı ile izlenen 130 çocuk ve ergenler ile rutin kontrollerinde kendilerine eşlik eden 130 bakım verici ebeveynleri oluşturmaktadır. Çalışmaya katılan çocuk ve ergenlerin yaşları 8-18 arasında değişirken; bakım verenlerin yaşları 19-59 arasında değişmektedir. Ebeveynlere yaş, cinsiyet gibi demografik soruların yer aldığı kişisel bilgi formu, Kısa Semptom Envanteri, Hastalığa Yönelik Öznel Algılar Anne-Baba Formu ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği uygulanmıştır. Çocuk ve ergenlere de Kısa Semptom Envanteri, Hastalığa Yönelik Öznel Algılar Çocuk-Ergen Formu ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği uygulanmıştır. Veriler SPSS 17.0 paket programına aktarılmış, değerlendirilmesinde ise varyans analizi, t-testi, korelasyon analizi, tek yönlü tekrar ölçümlü varyans analizi kullanılmıştır. p< .05 istatistiksel açıdan anlamlı kabul edilmiştir. Araştırmaya katılan çocukların %52'si kız; %48'i erkektir. Ebeveynlerin ise %102'si kadın %28'i erkek katılımcıdır. Çocuklara ortalama 10 yaşında diyabet tanısı konmaktadır. 122 ebeveyn evli olduğunu ifade etmiştir. 78 ailenin 2 çocuğu vardır. Çoğu anne-babanın akrabalarında tip-I diyabet tanısı yoktur. Çocuklar ebeveynlerinden daha fazla sosyal destek algılarken daha az ruhsal belirti gösterdiklerini ifade etmektedirler. Aradaki bu fark istatistiksel açıdan anlamlıdır. Hastalığa yönelik öznel algılara bakıldığında, ebeveynler çocuklarının hastalıklarını onlara göre daha ağır olarak algılamaktadırlar. Bakım verenin sosyal destek algısı ile çocukların sosyal destek algıları pozitif yönlü ve anlamlı bir korelasyon gösterirken; KSE ölçek puanları da pozitif yönlü ve anlamlı bir korelasyon göstermiştir. Buna göre aile ile çocuk benzer durumları algılamaktadırlar. Sonuç olarak diyabetli çocuğa bakım veren anne-babaların ruhsal belirtileri daha yoğun olduğu ortaya çıkmıştır. Bunun yanında sosyal destek ihtiyaçları da daha fazladır. Buna benzer bulgularla ilgili bilgiler ve literatürle karşılaştırılması ile araştırma sonuçlarına göre bundan sonraki çalışmalara yön verecek öneriler tezin içeriğinde ayrıntılı olarak yer almaktadır.
Annelerdeki çocuk yetiştirme tutumlarının ilköğretim çağındaki çocuklarda karşılaşılan davranış problemlerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, annelerdeki çocuk yetiştirme tutumları ile ilköğretim çağındaki çocuklarda görülen davranış problemleri üzerine etkisinin incelenmesidir. İstanbul il sınırları içinde bulunan bir özel okuldaki eğitimlerine devam eden rastgele yöntemle seçilmiş 60 kız ve 68 erkek, toplam 128 çocuğun annesi araştırmaya katılmıştır. Çocukların annelerine ' Aile Hayatı ve Tutum Ölçeği ' ve ' Çocuk ve Gençler İçin Davranış Değerlendirme Tutum Ölçeği' uygulanmış, örneklem grubu oluşturması için Demografik Bilgi Formu kullanılmıştır. İstatistiksel analiz için Mann-Whitney U ve Spearman kolerasyon katsayısı kullanıldı. Annelerdeki yetiştirme tutumları ile çocuklarda karşılaşılan davranış problemleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Annelerin aşırı kontrolcü annelik düzeyi arttıkça çocukların anksiyete/depresyon, sosyal içe dönük, düşünce sorunları ve içe yönelim düzeylerinde; demokratik tutum düzeyi arttıkça çocukların sosyallik düzeylerinde; baskı ve disiplin düzeyi arttıkça da çocukların saldırgan davranışlar, sosyal sorunlar ve dışa yönelim düzeylerinde artış olduğu görülmüştür. Bu bulgular, literatürdeki yayınlar ışığında tartışılmış ve psikoloji alanında hizmet veren kişilere ve ebeveynlere kılavuz olmak amacıyla tartışma bölümünde ifade edilmiştir.
Romantik ilişkilerde şiddetin ana baba tutumları ve benlik saygısı ile ilişkisi

Bu araştırmada; romantik ilişkilerde şiddetle ana baba tutumu, benlik saygısı ve bazı değişkenler arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmanın örneklem grubunu, 2015- 2016 eğitim öğretim yılından Marmara'da bir devlet üniversitesinde öğrenim gören 607 üniversite öğrencisi oluşturmuştur. Bu araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlana Kişisel Bilgi Formu, Stanley Coopersmith (1967) tarafından geliştirilmiş olan ve Turan ve Tufan (1987) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 'Coopersmith Benlik Saygısı Ölçeği', Kuzgun ve Eldeleklioğlu (2005) tarafından geliştirilmiş olan 'Ana Baba Tutum Ölçeği' ve Kılınçer ile Tuzgöl Dost tarafından (2012) geliştirilmiş olan 'Romantik İlişkiyi Değerlendirme Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde Bağımsız Örneklemler t Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi, Scheffi testi, Kruskal Wallis H-Testi, Mann Whitney-U Testi, Pearson Korelasyon Analizi ve aşamalı çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda; üniversite öğrencilerinin romantik ilişkilerde şiddet puanları ile öğrencilerinin cinsiyetleri, annenin eğitim durumu, baba eğitim durumu, anne baba birliktelik durumu arasında anlamlı bir farklılaşma bulunmaktadır. Üniversite öğrencilerinin romantik ilişkilerde şiddet puanları ile üniversite öğrencilerinin yaşları, ailenin gelir durumu açısından anlamlı bir farklılaşma bulunmamaktadır. Korelasyon bulgularına bakıldığında romantik ilişkilerde şiddet davranışıyla benlik saygısı ve anne-baba tutumları arasında anlamlı ilişkilerin olduğu gözlenmiştir. Regresyon analizine ilişkin bulgulara bakıldığında ise romantik ilişkilerde şiddet davranışını, benlik saygısı, demokratik anne ve koruyucu baba tutumlarının anlamlı bir şekilde yordadığı görülmektedir. Bulgular literatür ışığında tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.
Kişilerin mutluluk düzeyleri ve yaşam doyumlarının evlilik uyumları ile evlilik süreleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı kişilerin mutluluk düzeyleri ve yaşam doyumlarının evlilik uyumları ile evlilik süreleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Ek olarak, araştırmada kişilerin cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi, gelir düzeyi gibi değişkenlerin mutluluk düzeyleri, yaşam doyumları ve evlilik uyumları üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Araştırmanın evreni Kocaeli ili Gebze ilçesinde yaşayan evli kadın ve erkeklerden oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemi 180'i kadın ve 95'i erkek, toplam 275 bireyden oluşmaktadır. Aynı zamanda kişilerin demografik özelliklerini öğrenmek adına Kişisel Bilgi Formu ve değişkenleri ölçmek adına da Evlilik Uyumu Ölçeği, Oxford Mutluluk Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde Bağımsız Örneklem T, Anova ve Pearson Korelasyon Testleri kullanılmıştır. Araştırmada sosyo-demografik özelliklere göre bakıldığında; kişilerin yaşı arttıkça bireylerin mutluluk ölçeğinden aldığı puanlarında artmakta olduğu, üniversite mezunu ve üzeri olan bireylerin yaşam doyumu ölçeğinden aldıkları puanların lise mezunu ve altı olan bireylerin yaşam doyumu ölçeğinden aldıkları puanlara oranla daha yüksek olduğu, evliliklerinden memnun olan bireylerin mutluluk, yaşam doyumu ve evlilik uyumu ölçeklerinden aldıkları puanların evliliklerinden memnun olmayan bireylerin mutluluk, yaşam doyumu ve evlilik uyumu ölçeklerinden aldıkları puanlara oranla daha yüksek olduğu, eşleriyle sorumlulukları paylaşan bireylerin mutluluk ve evlilik uyumu ölçeklerinden aldıkları puanların eşleriyle sorumlulukları paylaşmayan bireylerin mutluluk ve evlilik uyumu ölçeklerinden aldıkları puanlara oranla daha yüksek olduğu gibi sonuçlarına ulaşılmıştır. Ayrıca; bireylerin mutluluk ölçeğinden aldıkları puanlar arttıkça bireylerin yaşam doyumu ölçeğinden aldıklarında puanlarında artmakta olduğu, bireylerin evlilik uyumu ölçeğinden aldıkları puanlar arttıkça bireylerin mutluluk ve yaşam doyumu ölçeklerinden aldıkları puanlarında artmakta olduğu sonuçlarına varılmıştır. Bireylerin evlilik süreleri ile bireylerin mutluluk, yaşam doyumu ve evlilik uyumu ölçeklerinden aldıkları puanlar arasında anlamlı bir ilişki olmadığı görülmüştür. Gerçekleştirilen çalışmada; evlilik uyumu, yaşam doyumu ve mutluluk düzeylerinin birbirlerini etkilediği görülmüştür. Çiftlere evlilik terapisi konusunda yeterli yönlendirilmelerin yapılmasının ve bu konu da bilgilendirilmelerinin faydalı olacağı düşünülmektedir.
The interplay between bottom-up and top-down processes underlying pre-reflective and reflective sense of agency: An integrative approach

Eylemlilik hissi genel olarak insanın kendi eylemlerini ve bu eylemlerin sonuçlarını sahiplenmesi olarak tanımlanır. Belirgin bazı bozukluklar ve deneysel durumlar eylemlilik hissini normalde nasıl yaşadığımıza yönelik bir anlayış geliştirilmesini gerekli kılana kadar bu deneyimin altında yatan meknizma önemsenmemiştir. Bu mekanizmayı açıklamak üzere iki ana görüş sunulmuştur. Öngörüsel görüş içsel ve duyusal-motor ipuçlarının rolünün önemini vurgularken, çıkarımsal görüş dışsal ipuçlarının ve üst düzey çıkarımların katkısını öne sürmektedir. Bu çalışma, içsel ve dışsal ipuçları arasındaki dinamik ilişkiyi barındıran bütünleştirici yaklaşım ışığında bu iki görüşü bir araya getirmek üzere bir girişimdir. Buradan yola çıkarak, öne sürülen çoklu ipuçlarının rolünün hem önceden-yansıtmalı ve yansıtmalı üzerindeki etkisini araştırmak üzere iki çok-aşamalı deney yürüttük. İlk deneyde, bilinçsiz algılanan eşik altı yönlendiricilerin ve eylemin sonuçlarına yönelik öngörülerin arasındaki uyumluluk durumunun yönelimsel bağlanım üzerinde etkin olduğu gözlenmiştir. İkinci deneyde ise eylemlerin yaratabileceği sonuçların kaynağını belirsiz kıldık. Elde edilen sonuçlar, öngörüler ile bir eylemin sonuçları arasındaki uyumluluğun yanı sıra bir eylem ile sonucunun oluşması arasında geçen sürenin öznel yargılar üzerinde önemli belirleyiciler olduğunu gösterdi. Araştırmalarımızın sonuçlarına dayanarak, önceden-yansıtmalı ve yansıtmalı formlarındaki eylemlilik hissinin altında yatan mekanizmanın karmaşık olduğu ve çoklu ipuçları üzerinde işlediği sonucuna vardık.
Üniversite öğrencilerinde psikolojik iyi oluşun benliğin ayrımlaşması açısından incelenmesi

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinde psikolojik iyi oluşun benliğin ayrımlaşması açısından incelenmesidir. Bu çalışma, ilişkisel tarama modelinin kullanıldığı betimsel bir araştırma olarak yapılandırılmıştır. Araştırma örneklemi Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesine devam eden 395 öğrenciden (263 kadın, 132 erkek) oluşmuştur. Araştırmada Psikolojik İyi Olma Ölçekleri, Genel Sağlık Anketi-28, Benliğin Ayrımlaşması Ölçeği ve demografik değişkenler hakkında bilgi toplanması amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Değişkenlerin analizinde veri türlerine bağlı olarak Bağımsız Örneklemler T-Testi, Korelasyon Analizi ve Çoklu Regresyon Analizi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda psikolojik iyi oluş, genel sağlık düzeyi ve benliğin ayrımlaşması arasında anlamlı ilişkilerin olduğu; araştırma değişkenlerinin cinsiyete göre anlamlı düzeyde farklılaştığı; psikolojik iyi oluş ve genel sağlık düzeyini yordamada benliğin ayrımlaşmasının önemli bir değişken olduğu saptanmıştır.
Suçlu gençlerin mesleki değer ve mesleki ilgileri

Bu araştırmanın amacı, suçlu gençlerin mesleki ilgi ve mesleki değerlerden hangilerine önem verdiklerini ortaya çıkartmak, ve aynı sosyo-ekonomik düzeyden gelen gençlerle ıslahevindeki gençler arasında fark olup olmadığını belirlemektir. Araştırma, Ankara Çocuk Islahevi ve Ankara Ah-i Evran Çıraklık Okulunda yürütülmüştür. Ankara Çocuk Islahevindeki suçlu gençlerin tümü (90 kişi), Ah-i Evran Çıraklık Okulundan rastlantısal örneklem yolu ile seçilen 90 kişi araştırma kapsamına alınmıştır. Araştırmada mesleki ilgi ve mesleki değerleri orta ya çıkarmak, önem sırasını belirlemek için iki envanter ve demografik özelliklerini belirlemek amacı ile kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Mesleki değerler ve mesleki ilgiler envanteri, amaçlar doğrultusunda belirlenen sekiz mesleki değer ve sekiz mesleki ilgiye ilişkin sekiz ifadenin her birinin diğer ifadelerle eşleştirilmesi sonunda, yirmi sekiz 66 zorunlu seçmeli sorudan oluşmuştur. Kişisel Bilgi Formu ise, grubun kendilerine ve ailelerine ilişkin kişisel ve sosyo-ekonomik bilgileri içermektedir. Islahevindeki gençlere ve çıraklara her iki envanter bireysel olarak, Kişisel Bilgi Formu ise 10-15 kişilik gruplar halinde uygulanmıştır. Değerlendirme aşamasında her iki grup için sekiz mesleki ilgi ve sekiz mesleki değerden birini diğer yedisine kaç kez tercih ettiklerini belirten F matrisleri hazırlanmıştır. F matrislerine göre hesaplanan t değerlerinin tablo karşılığı gelen Z değerleri alınarak, bunların aritmetik ortalamalarının en küçük puanla toplanmasından elde edilen puanlar saptanmıştır. Gruptaki tüm değişkenler için bulunan bu puanlar en çok tercih edilenden en az tercih edilene doğru sıralanarak, grupların tercih sıralamaları oluşturulmuştur. Suçlu gençlerin ve çırakların mesleki ilgi tercihleri sıralamasında sosyal yardım, iş ayrıntısı ve müzik gibi alanlara daha fazla önem verdikleri görülmüştü, ticaret ve ikna alanları suçlu gençlerin, canlı varlık ve ticaret alanları ise çırakların en az önem verdikleri ilgiler olarak saptanmıştır. 67 Mesleki Değerlerde suçlu gençlerle, çırakların tercih sıralamalarında ilk iki değer dışındaki değerlerin birbirine paralel olduğu saptanmıştır. Suçlu gençler ilk sırada düzenli yaşamı tercih ederken çıraklar ün sahibi olmaya yer vermişlerdir. Sonuç olarak ıslahevindeki gençlerin ve çırakların mesleki değerler ve ilgiler açısından belirgin farklılıkları olmadığı, tercih sıralamalarının birbirine çok yakın olduğu görülmüştür.