turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
OKB tanısı olan çocuk ve ergenlerde belirti dağılımının ebeveynlerindeki obsesif kompulsif belirti dağılımı ve ebeveyn tutumları ile olan ilişkisi

Problemin tanımı: Obsesif Kompulsif Bozukluk, çocuk ve ergenleri bilişsel, duygusal ve davranışsal alanlarda olumsuz etkileyen ruhsal bir bozukluktur. Çocuk ve ergendeki mevcut obsesif kompulsif semptomatoloji, bu hastaların ebeveynlerindeki obsesif-kompulsif semptomlar ve işlevsel olmayan ebeveyn tutumlarından da etkilenebilmektedir. Bu araştırma, OKB tanısı konulan çocuk ve ergenlerin obsesif-kompulsif belirtileri ile ebeveynlerinin obsesif kompulsif belirtileri ve anne baba tutumları arasında ilişki olabileceği hipotezinden yola çıkılarak planlanmıştır. Yöntem: Bu doğrultuda OKB tanısı konulan 7-18 yaşları arasında 18 çocuk ve ergen hasta ve onların ebeveynleri araştırma grubuna, daha önce OKB tanısı almamış almamış 7-18 yaşları arasında 18 çocuk ve ergen ve onların ebeveynleri ise kontrol grubuna dahil edilmiştir. Bu araştırmada DY-BOCS ölçeği ve Padua Envanteri, Anne-Baba Tutum Envanteri, Y-BOCS ölçeği Padua Envanteri, K-SADS-PL uygulanmıştır. Bulgular: Araştırma sonuçlarına göre OKB tanısı olan ve olmayan gruplar ayrı ayrı değerlendirildiğinde anne-baba tutumu ile çocuk ve ergenlerin obsesif-kompulsif semptomlarının toplam şiddetleri arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Bütün katılımcıların sonuçları birlikte değerlendirildiğinde ebeveynlerinin demokratik tutumu ile OKB toplam ve global şiddet puanları arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki saptanmıştır. OKB tanılı çalışma grubunda ebeveyn tutumu ve çocuk ve ergenlerin obsesif-kompulsif semptom boyutları arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. OKB tanısı olmayan karşılaştırma grubunda ebeveynin demokratik tutumu ile sıralama, simetri, sayma, tekrar tekrar yapma, her şeyin tam ayarında olması ihtiyacı alt boyutu arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Bütün çocuk ve ergenlerin zarar hakkındaki obsesyon ve kompulsiyonları ile ebeveynlerin otoriter ve koruyucu-istekçi tutumları arasında ise pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sonuç: Kısıtlılıkların bulunmasına rağmen bu çalışma sonucuna göre demokratik ebeveyn tutumunun OKB'nin semptom şiddetinde koruyucu rol oynadığı öne sürülebilir.
Çalışan bireylerin anne-babalarına yönelik algıladıkları çocuk yetiştirme davranışları ile benlik saygıları, örgütsel tutumları ve psikosomatik şikayetleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, aile tutumlarının benlik saygısının gelişimine katkı sağlayarak, iş yaşamındaki örgütsel tutumları etkilediğini, çalışanların negatif tutumlar sonrasında psikosomatik şikayetlerinin daha belirgin hale gelip gelmediğini test etmektir. Aynı zamanda araştırmamızda kullandığımız tüm değişkenler açısından, kamu ve özel sektör karşılaştırmalarını yaparak, farklılıklara yönelik nedensel analizler gerçekleştirmektir. Bu amaca yönelik olarak araştırmamız; kamu ve özel sektörde, farklı büyüklük ve kapsamdaki sağlık kuruluşlarında ve farklı görevlerde çalışan 296 kişi üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya katılanlara; S-EMBU algılanan anne ? baba tutumları ölçeği, Rosenberg benlik saygısı ölçeği, Neuberger iş tatmin ölçeği, örgütsel bağlılık, algılanan liderlik tarzı ölçekleri ile kişisel bilgi formu uygulanmıştır. Araştırma sonuçları, ailelerin çocuk yetiştirme tutumlarının benlik saygısını etkileyerek, özellikle iş tatmini ve psikosomatik şikayetler üzerinde anlamlı bir etkiye sahip olduğunu göstermiştir. İş tatmini düşük olan çalışanların iş değiştirme isteği ve psikosomatik şikayetleri de anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Sağlık alanında kamu ve özel sektör çalışanları arasında; aile tutumları açısından anlamlı bir farklılık görülmezken; toplam iş tatmini ile amir, çalışma saatleri ve iş güvencesi iş tatmin alt boyutlarında kamu sektörü lehine anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Örgütsel bağlılık açısından da kamu sektörü çalışanları özel sektöre göre daha güçlü bağlılık göstermektedir.
Rehber öğretmenlerin benlik saygısı ile mesleki benlik saygısı düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmanın amacı rehber öğretmenlerin benlik saygısı ile mesleki benlik saygısı düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğinin incelenmesidir. Bu nedenle betimsel yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemi Elazığ, Malatya ve Diyarbakır'da görev yapan 306 rehber öğretmenden oluşmaktadır. Araştırmada rehber öğretmenlerin benlik saygısını ölçmek için 'Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği', mesleki benlik saygısını ölçmek için 'Arıcak Mesleki Benlik Saygısı Ölçeği ' ve araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu ' kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizi için SPSS 16.0 paket programı kullanılmış; Levene'nin Varyansların Homojenlik Testi, Bağımsız Gruplarda T-testi, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Scheffe Testinden yararlanılmıştır. Ayrıca iki sürekli değişken arasındaki ilişki Pearson Korelasyon Katsayısı tekniğiyle ölçülmüştür. Araştırma sonucunda, rehber öğretmenlerin cinsiyet, görev yapılan il, mezun olunan lisans programı, görevdeki hizmet süresi, sunulan olanak yeterliliği, akademik eğitim düzeyi, Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Derneği'ne üyelik durumu, eğitim kademesi, hizmet verilen öğrenci sayısı değişkenlerine göre benlik saygısı ile mesleki benlik saygısı puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olmadığı bulunmuştur. Ayrıca, rehber öğretmenlerin alan ile ilgili yayınların takibi ve yerleşim birimi değişkenlerine göre benlik saygısı puanları arasında anlamlı farklılık bulunmamış olup, mesleki benlik saygısı puanları arasında anlamlı farklılık bulunmuştur. Araştırma sonucunda rehber öğretmenlerin benlik saygısı ile mesleki benlik saygısı puanları arasında olumlu yönde anlamlı ilişkinin olduğu bulunmuştur. Araştırmadan elde edilen sonuçlara dayalı olarak çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
Üniversite öğrencilerinin facebook kullanma alışkanlıkları ile mutluluk düzeyi ve sosyal destek algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Ülkemizde ve dünyada geniş çaplı bir yankı uyandıran sosyal paylaşım sitelerinden biri olan Facebook, 2004 yılından beri aktif olarak kullanılmaktadır. Çeşitli uygulamaları ile sosyal ağlar üzerinde iletişimde bulunmayı sağlayan bir paylaşım sitesi olarak pek çok insanın ilgisini çekmektedir. Hatta öyle ki bu sosyal ağ insanlara mutluluk ve haz vermektedir. Çünkü günlük hayatta söyleyemediğimiz ya da yapmaktan çekindiğimiz durumları bu ağ ile gerçekleştirip, kendimize sosyal yönden bir destekçi olarak Facebook'u kullanmaktayız. Özellikle üniversite öğrencilerinin ilgisini çeken Facebook, gündelik hayatta mutluluk düzeyi ve sosyal yönden destek sağlaması açısından bu genç kesimde ne gibi etkiler yarattığını görmek, sosyal ağlar hakkında kısmen de olsa bilgi sahibi olmak açısından önem taşımaktadır. Bu nedenle araştırma bu düşüncelerden hareketle oluşmuştur. Bu araştırma Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi 2016- 2017 Eğitim-Öğretim yılında okuyan 483 üniversite öğrencisi ile gerçekleştirilmiş betimsel bir çalışmadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Oxford Mutluluk Ölçeği ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistik kullanılmıştır. Ölçeklerden elde edilen puanların tüm istatistiksel analizleri bilgisayarda SPSS 23 paket programı kullanılarak hesaplanmıştır. Bu çalışmada bulgular olarak, üniversite öğrencilerinin mutluluk düzeyleri ile sosyal destek algıları arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Üniversite öğrencilerinin sosyal destek algıları ve mutluluk düzeylerinin Facebook kullanma alışkanlığının yordayıcısı olduğu tespit edilmiştir. Bunlarla birlikte yapılan çalışmada üniversite öğrencilerinin Facebook kullanma alışkanlıkları ile cinsiyetleri, okudukları bölüm ve medeni durumları arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Ancak öğrencilerin Facebook kullanma alışkanlıkları ile yaş, sınıf, arkadaşlarıyla geçirilen zaman, Facebook'ta içinde bulunulan grup arasında anlamlı bir fark olduğu gözlemlenmiştir.
Evli olmayan bireylerde evlilik kaygısı ile romantik ilişkilerde akılcı olmayan inançlar ve umutsuzluk arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada evli olmayan bireylerde evlilik kaygısı ile romantik ilişkilerde akılcı olmayan inançlar ve umutsuzluk arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca çalışmada evli olmayan bireylerin evlilik kaygısı yaş, cinsiyet ve romantik ilişki durumu değişkenleri açısından da incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubu, yaşları 17-38 arasında değişen, 223'ü (%54.5) kadın, 167'si (%45.5) erkek olmak üzere toplam 390 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Çalışmada evlilik kaygısı ile ilgili veriler, ''Evlilik Kaygı Ölçeği'', Evlilikle ilgili akılcı olmayan inançlara ilişkin veriler ''Romantik İlişkilerde İnançlar Envanteri''(Sarı ve Owen, 2015), umutsuzluğa ilişkin veriler ''Beck Umutsuzluk Ölçeği '' (Seber, 1991), (Beck ve arkadaşları, 1974), yaş, cinsiyet ve romantik ilişki durumuna ilişkin veriler 'Kişisel Bilgi Formu' ile toplanmıştır. Araştırma verileri Pearson korelasyon analizi, regresyon analizi ve t testi ile analiz edilmiştir. Bu çerçevede evlilik kaygısı ile romantik ilişkilerde akılcı olmayan inançlar, umutsuzluk ve yaş arasındaki ilişkiler Pearson korelasyon analizi ile belirlenmeye çalışılmıştır. Evlilik kaygısını cinsiyete ve romantik ilişki durumuna göre önemli bir biçimde farklılaşıp farklılaşmadığı da t testi ile incelenmiştir. Çalışmada yapılan veri analizleri sonucu evlilik kaygısı ile umutsuzluk ve Romantik İlişkilerde İnançlar Envanteri'nin alt boyutlarından cinsiyet farklılıkları ve farklı düşünmek arasında pozitif yönde; evlilik kaygısı ile evliliğe ilişkin mutluluk beklentisi düzeyi arasında ise negatif yönde bir ilişkinin olduğu görülmüştür. Diğer taraftan araştırma sonucu evlilik kaygısı ile yaş ve Romantik İlişkilerde İnançlar Envanteri'nin diğer alt boyutları arasında istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde ilişkinin olmadığı bulunmuştur. Ayrıca evlilik kaygısı düzeyinin cinsiyete ve romantik ilişki durumuna göre istatistiksel açıdan önemli düzeyde farklılaştığı görülmektedir. Diğer bir ifadeyle araştırmada kadınların ve romantik ilişkisi olmayan bireylerin evlilik kaygısı düzeylerinin daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Çocukluk travmaları ve aile öngörülemezliği ile kişilik inançları arasındaki ilişkiler: Bağlanma stillerinin aracı rolü

Bu çalışmanın amacı, aile öngörülemezliği ve çocukluk travmaları ile A, B ve C kümesi kişilik inançları arasındaki ilişkilerin ve bu ilişkide bağlanma stillerinin aracı rolünün incelenmesidir. Araştırmanın örneklemi uygun örnekleme yöntemi ile çalışmaya dahil edilmiş 262 kadın ve 149 erkek olmak üzere 18-65 yaş aralığında 411 katılımcıdan oluşmaktadır. veri toplama aşamasında katılımcılara Aydınlatılmış Onam Formu, Kişisel Bilgi Formu, İlişki Ölçekleri Anketi, Geçmişe Dönük Aile Öngörülemezliği Ölçeği, Çocukluk Travmaları Ölçeği ve Kişilik İnanç Ölçeği batarya halinde sunulmuştur. Araştırmada ilk olarak ölçeklerden elde edilen toplam puanlar arası korelasyon katsayıları hesaplanmış ve aralarında anlamlı bir ilişki bulunmayan değişkenler modele dahil edilmemiştir. İkinci olarak, araştırmada öne sürülen hipotezler doğrultusunda aracı değişkenli regresyon analizi yürütülmüştür. Araştırma sonuçları, katılımcıların A, B ve C kümesi kişilik inançları puanları ile aile öngörülemezliği toplam puanı ve çocukluk travmaları toplam puanı arasında anlamlı ilişkiler olduğunu göstermektedir. Benzer şekilde A, B ve C kümesi kişilik inançları ile güvenli, korkulu, kayıtsız bağlanma stilleri arasında anlamlı ilişkiler olduğu görülmüştür. B ve C kümesi kişilik inançları saplantılı bağlanma stili ile anlamlı düzeyde ilişkiliyken, A kümesi kişilik bozukluğu ile saplantılı bağlanma stili arasında anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır. Çocukluk travmaları ile A kümesi kişilik inançları arasındaki ilişkide korkulu bağlanma stilinin kısmi aracılık rolü, çocukluk travmaları ile B kümesi kişilik inançları arasındaki ilişkide korkulu ve saplantılı bağlanma stilinin kısmi aracılık rolü, çocukluk travmaları ile C kümesi kişilik inançları arasındaki ilişkide korkulu bağlanma stilinin tam aracılık rolü üstlendiği sonucuna varılmıştır. Aile öngörülemezliği ile A ve B kümesi kişilik inançları arasındaki ilişkide ise korkulu bağlanma kısmi aracılık rolü üstlenirken, C kümesi kişilik inançları arasındaki ilişkide korkulu bağlanmanın tam aracılık rolü üstlendiği görülmüştür. Özetle çocukluk travmaları ve aile öngörülemezliğinin kişilik inançlarını yordayıcılığı üzerinde bağlanma stillerinin aracılık etkisi olduğu saptanmıştır. Çalışmadan elde edilen bulguların klinik uygulamaya katkıları incelenmiş ve elde edilen bulgular ilgili alanyazın ışığında tartışılmıştır.
Bel ağrısı olan hastalarda beş faktör kişilik özelliklerinin bedensel duyumları abartma ve somatizasyon ile ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışmada bel ağrısı olan hastalarda beş faktör kişilik özelliklerinin bedensel duyumları abartma ve somatizasyon ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, bel ağrısı olan hastaların ve sağlıklı bireylerin beş faktör kişilik özellikleri, somatizasyon ve bedensel duyumları abartma oranlarının karşılaştırılmasının yanı sıra bel ağrısı olan hastalarda bedensel duyumları abartma ve somatizasyon oranlarının ilişkisi incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi 139 kişiden oluşmaktadır (69 bel ağrısı hastası, 70 kontrol Araştırmada veri toplama amacıyla, Sosyo-demografik Form, Bedensel Duyumları Abartma Ölçeği, Psikolojik Belirti Tarama Testi (SCL 90-R) ve Beş Faktör Kişilik Envanteri kullanılmıştır. Analizler sonucunda, bel ağrısı olan hastaların kişilik özellikleri ile depresyon, anksiyete, somatizasyon ve bedensel duyumları abartma oranları arasında anlamlı ilişki olduğu görülmüştür. Kişilik özellikleri arasından özellikle duygusal tutarsızlık alt boyutunun depresyon, anksiyete ve somatizasyon üzerine etki ettiği saptanmıştır. Ayrıca, duygusal tutarsızlık alt boyutunun depresyon, anksiyete ve somatizason üzerine olan etkisinde bedensel duyumları abartma oranının aracı bir rol oynadığı saptanmıştır.
The effects of mind wandering on simulated driving performance

Trafik kazalarının önemli bir çoğunluğuna sürücünün dikkatinin dağılması sebep olmaktadır. Çalışmalar, sürücülerin ilgilendikleri ikincil görevlerin trafik kazalarının önemli bir sebebini oluşturduğunu göstermiştir. Buna ek olarak, zihinsel dalgınlığın ikincil görevlerden daha da tehlikeli olabileceği bulunmuştur. Bu çalışma genel olarak zihinsel dalgınlığın sürücü performansı üzerindeki etkisini araştırmaktadır. Ayrıca sürücülerin zihinsel dalgınlığını ölçmek için yeni bir yöntem olan uyarı tonu öncesi ve sonrası raporlama yöntemi geliştirilmiştir. Heyecan-uyaran aramanın ve ruminasyonun zihinsel dalgınlık sırasında sürücü performansına etkisi araştırılmıştır. Katılımcılar, sürüş sırasında önde giden bir aracı takip etmişlerdir. Katılımcıların takip mesafesi ve hız verileri kaydedilerek zihinsel dalgınlık ve görev dilimlerindeki sürücü performansı karşılaştırılmıştır. Uyarı tonu sonrası raporlama ve uyarı tonu öncesi ve sonrası raporlama yöntemleri kullanılarak sürücülerin zihinsel dalgınlık yaşadıkları ve göreve odaklandıkları zaman dilimleri ölçülmüştür. Uyarı tonu sonrası raporlaması yöntemine göre katılımcıların zihinsel dalgınlık yaşadıkları ve göreve odaklandıkları zaman dilimleri arasında hız ve takip mesafesi açısından anlamlı fark bulunamamıştır. Ancak, uyarıcı tonu öncesi ve sonrası raporlama yöntemine göre, zihinsel dalgınlık yaşanan zaman dilimde artan hız ve azalan takip mesafesi gözlemlenmiştir. Heyecan-uyaran aramaya göre, zihinsel dalgınlık durumunda yüksek heyecan-uyaran arama eğilimine sahip kişilerin düşük eğilimli kişilerin aksine hızlarını azalttıkları gözlemlenmiştir. Yüksek ruminatif düşünce biçimi eğilimi gösteren kişilerle düşük eğilim gösteren kişiler arasında sürücü performansı açısından anlamlı bir fark bulunamamıştır. Bu bulgular zihinsel dalgınlığın sürücü performansını etkilediğini göstermektedir.
Kariyer gelişimi açısından psikolojik danışmanların mesleki doyum ve değerlerinin incelenmesi

Bu araştırmada, psikolojik danışmanların mesleki doyumları ve değerlerinin arasındaki ilişkinin ve demografik değişkenlere göre farklılaşmanın olup olmadığının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma veri toplama aracı olarak Mesleki Doyum Ölçeği ve Schwartz Değerler Ölçeği kullanılmıştır. Psikolojik danışmanların mesleki doyumunu belirlemek için kullanılan ölçek Kuzgun, Sevim ve Hamamcı (1999) tarafından geliştirilen bir ölçektir. Psikolojik danışmanların değerlerinin ölçülmesi için kullanılan ölçek Schwartz (1992) tarafından geliştirilmiştir. Verilerin analizinde SPSS for Windows 15.0 paket programında kodlanarak, yine aynı programda araştırmanın amacına uygun olarak, yüzde ve frekans, Tek Yönlü Varyans Analizi, Mann Whitney-U, LSD Testi, Kruskal Wallis-H Testi, İlişkisiz Grup T Testi, Pearson Çarpım Momentler Korelasyon Katsayısı Testi istatistik teknikleri kullanılmıştır. Psikolojik danışmanların mesleki doyumları ile değerleri arasındaki ilişki analizi sonucunda mesleki doyum toplam puanları ile değerler testi alt boyutlarından başarı puanlarıyla negatif yönde anlamlı ilişki (p<.05), mesleki doyum toplam puanlarıyla değerler testi alt boyutlarından öz-denetim puanları arasında negatif yönde anlamlı ilişki (p<.05), mesleki doyum toplam puanlarıyla değerler testi alt boyutlarından evrensellik puanları arasında negatif yönde anlamlı ilişki (p<.05), mesleki doyum toplam puanları ile değerler testi alt boyutlarından yardımseverlik puanlarıyla negatif yönde anlamlı ilişki (p<.01), mesleki doyum toplam puanlarıyla değerler testi alt boyutlarından uyum puanları arasında negatif yönde anlamlı ilişki saptanmıştır (p<.01). Cinsiyet, yaş, medeni durum, mesleğin icraa edildiği yer, uzmanlaşma durumu, çalışma süresi, mesleki eğitim durumu değişkenlerine göre mesleki doyum ve değerlerin farklılaşıp farklılaşmadığı konusunda pek çok bulguya ulaşılmıştır.
Üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeyleri ve bazı değişkenlerin uyum düzeylerine etkisi

Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeylerinin kişisel, sosyal ve genel uyum düzeylerine etkisi incelenmiştir. Ayrıca, anabilim dallarının, sınıf düzeylerinin, cinsiyetin öğrencilerin kişisel, sosyal, genel uyum ve yalnızlık düzeylerine etkisi araştırı Imıştır. Araştırmanın örneklem grubunu Hacettepe üniversitesi, Eğitim Bilimleri Bölümü, Eğitimde Psikolojik Hizmetler, Eğitimde Program Geliştirme, Eğitimde ölçme ve Değerlendirme Anabilim Dallarının birinci ve dördüncü sınıflarında öğrenim gören 90'ı kız, 106'sı erkek olmak üzere toplam 196 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak 'UÇLA Yalnızlık Ölçeği' ile 'Hacettepe Kişilik Envanteri' kulla- m lmıştır. Araştırma verilerinin analizi aşamasında, bağımsız değişkenlere giren grupların kişisel, sosyal ve genel uyum ile yalnızlık puanları ortalamaları, standart sapmaları ve n sayıları bulunmuş, grupların ortalamaları arasındaki farkların önem denetimleri, bağımsız örneklem grupları için kullanılan 't' testi ile yapılmıştır. Araştırma bulguları ; öğrencilerin yalnızlık düzeyi yükseldikçe kişisel, sosyal ve genel uyum düzeylerinin düştüklerini ortaya koymuştur. Ayrıca birinci sınıf Eğitimde Psikolojik Hizmetler, Eğitimde Program Geliştirme ve Eğitimde ölçme ve Değerlendirme Anabilim Dalla-VI n öğrencileri kişisel uyum düzeyleri, bakımından bir bir leriyle; farklı anabilim dallarının dördüncü sınıf öğrencileri sosyal uyum düzeyleri, genel uyum düzeyleri bakımından birbirleriyle, birinci ve dördüncü sınıf öğrencileri kişisel, sosyal, genel uyum düzeyleri ve yalnızlık düzeyleri bakımından birbirleriyle, kız ve erkek öğrenciler kişisel, sosyal, genel uyum ve yalnızlık düzeyleri bakımından birbirleriyle karşılaştırıldığında aralarında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Birinci sınıf öğrencilerinin sosyal uyum, genel uyum ve yalnızlık düzeyleri bakımından birbirlerinden farklı olduğu görülmüş ve bu farkın Eğitimde Program Geliştirme Anabilim Dalı öğrencileri lehine olduğu saptanmıştır. Dördüncü sınıf öğrencilerinin ise birbirlerinden kişisel uyum ve yalnızlık düzeyleri bakımından farklı olduğu görülmüş ve bu farkın kişisel uyum düzeyi bakımından Eğitimde Psikolojik Hizmetler, yalnızlık düzeyi bakımından da Eğitimde Program Geliştirme Anabilim Dalı öğrencileri lehine olduğu ortaya konmuştur. Anabi- lim Dallarına göre yapılan karşılaştırmada bulgular, öğrencilerin kişisel uyum, sosyal uyum, genel uyum ve yalnızlık düzeylerinin Eğitimde Program Geliştirme Anabilim Dalı lehine olduğunu göstermiştir. Araştırma sonundaki önerilerde, aile eğitiminin ve eğitim kurumlarındaki psikolojik danışma ve rehberlik örgütlerinin önemi vurgulanmıştır.
The effects of information load of words on working memory capacity

Bu tezde, kelimelerdeki bilgi yükünün çalışma belleği kapasitesine etkisini incelenmektedir. Genellikle, kelime uzunluğu etkisini ya da bellekte kümeleme mekanizmalarının incelendiği çalışmalarda, yalın isimler kullanılır. Türkçe'de, bazı kelimeler birden fazla bilgi biriminin iletilmesini sağlayabilir. Bu tezde, dilin bu özelliğinden yararlanılarak, çekimli fiillerin akılda tutulmalarının farklı bir kümeleme mekanizmasını içerip içermediğini, kelime uzunluğu etkileri kontrol edilerek incelenmiştir. Deney 1 A'da, çekimli fiillerin ve fiil köklerinin hatırlanma performanslarını gruplar arası bir desenle karşılaştırılmıştır. Ayrıca, her bir fiil koşulundaki performans ile yalın isimlerin hatırlanma performansları da karşılaştırılmıştır. Deney 1 B'de, çekimli fiil hatırlama görevine, hedef kelimelerle aynı köke sahip fakat farklı ekler almış fiiller de eklenmiştir. Sonuçlar, çekimli fiillerin kelime setlerinin mükemmel bir şekilde hatırlanma performansını düşürdüğünü ve daha fazla bilişsel çaba gerektirdiğini göstermiştir. Ancak, bütün kelime setlerinde doğru konumda hatırlanan ortalama kelime sayısı, koşullar arasında değişmemiştir.
Yetişkin bireylerde obsesif inanış düzeyleri ile çocukluk çağı olumsuz yaşantıları, bilişsel çarpıtmalar ve ruminasyon arasındaki ilişkinin belirlenmesi

Obsesif inanışlar, obsesif kompulsif bozukluk riski altındaki bireylerin, belirli istenmeyen zihinsel müdahalelerin ortaya çıkmasıyla, istenmeyen müdahaleci düşünceleri hatalı değerlendirmelerine veya yanlış yorumlamalarına yol açan bilişsel süreçlerdir. Bu çalışmada obsesif inanışlar ile çocukluk çağı olumsuz yaşantıları, ruminasyon ve bilişsel çarpıtmalar arasındaki ilişkilerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, 346 gönüllüye (178 kadın ve 168 erkek), sosyodemografik form, Obsesif İanışlar Ölçeği 44, Çocukluk Çağı Olumsuz Yaşantıları Ölçeği, Ruminatif Düşünce Biçimi Ölçeği ve Bilişsel Çarpıtmalar Ölçeği verilmiştir. Katılımcılardaki obsesif inanış düzeyleri persentil gruplamasıyla düşük, orta ve yüksek olmak üzere kategorize edilmiş ve bu üç grup arasında ÇÇOYÖ, RDBÖ, BÇÖ ve alt boyutları skorları ile farklılıklar araştırılmıştır. Bulgulara göre, yüksek obsesif inanışa sahip katılımcılar, düşük obsesif inanışa sahip katılımcılara göre anlamlı ölçüde daha fazla çocukluk çağı olumsuz yaşantıları, ruminasyon ve bilişsel çarpıtma skorlarına sahiptirler. Erkek katılımcılarda kadın katılımcılara göre anlamlı ölçüde daha fazla toplam obsesif inanış, sorumluluk/tehlike beklentisi, mükemmeliyetçilik kesinlik ve önem verme düşüncelerin kontrolü skorları bulunmuştur. Kadın katılımcılarda ise, erkek katılımcılara kıyasla daha fazla çocukluk çağı olumsuz yaşantıları ve felaketleştirme bilişsel çarpıtması bulunmuştur. Sonuç olarak, bu çalışma obsesif inanışların doğasını, çocukluk çağı olumsuz yaşantıları, ruminasyon ve bilişsel çarpıtmalar ve alt boyutları faktörleriyle açıklamaktadır. Klinisyenler, obsesif inanış ve OKB tedavisinde, bu faktörleri hedeflemeyi göz önünde bulundurmalıdır.