turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Investigation of personal qualities contributing to psyhological resilience among earthquake survivors: A model testing study

Bu çalışmada, depremzedelerde psikolojik sağlamlığı açıklayan olumlu duygusal ve bilişsel faktörler arasındaki ilişkiler incelenerek psikolojik sağlamlığı açıklayan bir yapısall eşitlik modeli sınanmıştır. olumlu bilişsel ve duygusal kişisel faktörlerin psikolojik sağlamlıkla ilişkili olabileceğine çalışmanın temel varsayımıdır. Örneklemi 1999 Depremlerine maruz kalmış bireyler oluşturmuştur. Bilişsel süreçlerin sonucunda duygu ve davranışların açığa çıktığını savunan bilişsel-davranışcı yaklaşımlar bilişler ve duygular arasında iki yönlü bağa vurgu yapar (Beck, 1976). Duygular inanışların, bilişsel değerlendirmelerin ve anlamlandırmaların ürünleri olarak tanımlanır. Modelde, duygusal ve bilişsel boyutların etkileşimine özellikle vurgu yapan ABC (Ellis, 1994) modeline benzer olarak, bilişsel ve duygusal kişisel faktörler arasındaki etkileşimin psikolojik sağlamlığı açıklayabileceği düşünülmüştür. Benlik saygısı başlangıç değişkeni olarak model konmuştur çünkü; insanlar sürekli olarak benlik saygılarını artırmaya çabalarlar. Yüksek benlik saygısı genel olarak akıl sağlığının ve iyi oluş halinin göstergesi sayılmaktadır (Tajfel & Turner, 1986). Olumlu benlik saygısı bireyin bilişsel olarak daha iyimser ve umutlu olmasına ve önemli yaşam olaylarını anlamlandırırken olumlu bilişsel yapıları kullanmasına yol açar. Bu durumdabilişsel-davranışçı yaklaşıma göre, olumlu bilişsel yapıların olumlu duyguları ortaya çıkarması beklenmektedir. Bu etkileşim sonuç olarak, bireylerdeki psikolojik sağlamlık kavramını açıklayabilir. Özünde bilişsel davranışçı yaklaşımı benimsemiş olan model insanın güçlü yönlerinin ortaya çıkarılmasını savunan pozitif psikoloji çerçevesinde insanın potansiyeline gönderme yapmaktadır. Benlik saygısı, mizaca bağlı umut, iyimserlik, olumlu duygular, ve yaşam doyumu bağımsız örtük değişkenler olarak değerlendirilmişlerdir. Psikolojik sağlamlığı oluşturan üç faktör bağımlı örtük değişkenler olarak değerlendirilmişlerdir. Sonuç olarak, depremzedeler arasında psikolojik sağlamlığı açıklayan mizaca bağlı bilişsel ve duygusal yolları açıklayan bir yapısall eşitlik modeli önerilmiştir. Modeldeki olumlu kişisel faktörlerin hepsi dolaylı ya da direk olarak psikolojik sağlamlıkla ilişkili bulunmuştur. Benlik saygısı, umut ve iyimserliğin psikolojik sağlamlık üzerinde olumlu duyguların ve yaşam doyumunun üzerinden dolaylı etkisi vardır. Benlik-saygısının ve psikolojik sağlamlığın iyi oluş ve akıl sağlığı için iki önemli kavram olduğu desteklenmektedir. Ayrıca, Ego-Sağlamlık ölçeğinin uyarlama çalışması yapılmış; üçlü faktör yapısı önerilmiştir.
Bellek ve öğrenmenin geniş kapsamlı ölçümü bataryasının alt testlerinden sembolik çalışma belleği ve görsel sıralı bellek testlerinin geçerlik ve güvenirlik çalışması

Bu araştırmada 11 ve 12 yaş grubu için Bellek ve Öğrenmenin Geniş Kapsamlı Ölçümü 2 (BÖGKÖ 2, Wide Range Assessment of Memory and Learning 2, Sheslow ve Adams, 2003) isimli nöropsikolojik test bataryasının bünyesinde yer alan Parmak Pencere ve Sembolik Çalışma Belleği isimli alt testlerin geçerlilik ve güvenilirlik çalışmaları yapılmıştır. Bellek ve Öğrenmenin Geniş Kapsamlı Ölçümü 2 (BÖGKÖ 2) testi içinde yer alan Parmak Pencere alt testi, görsel dikkat/konsantrasyon ve sıralı görsel bellek becerisini değerlendirirken, Sembolik Çalışma Belleği alt testi de sayı ve harf tabanlı çalışma belleği becerisini değerlendirmektedir. BÖGKÖ 2 Testinin, 11-12 yaş çocukları için alt test ilişkileri yönünden geçerli olduğu, adı geçen alt testlerin zamana karşı değişmezlik ve iç tutarlılık bakımından da güvenilir olduğu sonucuna varılmıştır. İlköğretim beşinci ve altıncı sınıfta okumakta olan 11-12 yaşındaki çocukların BÖGKÖ 2 Testinin Parmak Pencere ve Sembolik Çalışma Belleği alt testlerinden alınan puanlar alt testlerinde gösterdikleri başarı puanlarının birbirleriyle ilişkisine bakılmış ve iki alt testten alınan puanların anlamlı derecede birbirleriyle ilişkili olduğu tespit edilmiştir. BÖGKÖ 2 testinin Parmak Pencere ve Sembolik Çalışma Belleği alttestlerinin11- 12 yaş çocukları için ortalama, standart sapma, ortalamanın standart hatası, medyan ve yüzdelik sıralamaları hesaplanmıştır. BÖGKÖ 2 Testinin Parmak Pencere ve Sembolik Çalışma Belleği alt testlerinden alınan puanların 11-12 yaş çocukları için cinsiyet ve okul türüne göre değişkenliklerine bakılmış Parmak Pencere Alttestiyle başlandığında kız öğrencilerin ortalamaları erkek öğrencilerden daha yüksek olduğu görülmüştür. Sembolik Çalışma Belleği alt testinde ise kızların ortalamalarının erkeklerin ortalamalarından daha düşük olduğu saptanmıştır. Okul türüne bakıldığında ise, her iki alt test için özel okulda okuyan çocukların ortalamalarının devlet okulunda okuyan çocukların ortalamalarından daha yüksek olduğu bulgusuna ulaşılmıştır.
Effects of inhibitory mechanisms and thought suppression tendency on the frequency and intensity of traumatic intrusions

Bu çalışmada travma film paradigması çerçevesinde, düşünce bastırma eğiliminin ve bilişsel ketleme mekanizmalarının travmatik girici anıların şiddeti ve sıklığına olan etkisi incelenmiştir. Klinik olmayan katılımcıların (N=38) tepki ketleme ve ileriye dönük ketleme seviyeleri ile düşünce bastırma eğilimleri, bir travma filmine maruz bırakılma öncesinde ölçülmüştür. Katılımcılar, travma filmine maruz kaldıktan bir hafta sonra filme ilişkin girici anılarının sıklığını ve şiddetini bir girici anı günlüğü ve Olay Etkisi Ölçeği ile rapor etmişlerdir. Tepki ketleme, ileriye dönük ketleme ve düşünce bastırma eğiliminin travma filmine ilişkin girici anıların şiddeti ve sıklığına anlamlı bir etkisi bulunmamıştır. Çalışmanın bulguları tartışılmıştır.
Ergenlerin çocukluk dönemi istismar ve ihmal düzeylerinin sosyal destek, akran ilişkileri ve umut tarafından yordanması

Bu araştırmanın amacı, lise öğrencilerinin çocukluk dönemi istismar ve ihmaldüzeylerini yordamada algılanan sosyal desteğin, akran ilişkileri niteliğinin, umut düzeylerinin, cinsiyetlerinin ve akademik başarılarınınrolünün incelenmesidir. Araştırma, Bursa'daki 396 lise öğrencisi üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Kişisel Bilgi Formu, Çocukluk Örselenme Yaşantıları Ölçeği, Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Akran İlişkileri Ölçeği, Sürekli Umut Ölçeği kullanılmıştır. Aşamalı çoklu doğrusal regresyon analizi sonuçlarına göre; aileden algılanan sosyal desteğin, umudun, cinsiyetin ve akran ilişkisi niteliğinin ergenlerin çocukluk çağı istismar ve ihmal yaşantılarını anlamlı bir şekilde yordamıştır. Bu dört değişken birlikte çocukluk çağı istismar ve ihmalindekivaryansın toplam %49'unu açıklamıştır. Aileden algılanan sosyal destek en güçlü yordayıcı değişkendir. Aile desteği, akran ilişkileri ve umut değişkenleri çocukluk dönemi istismar ve ihmalini negatif yönde yordarken, cinsiyet değişkeni pozitif yönde yordamıştır. Ayrıca öğretmen desteği, arkadaş desteği ve akademik başarının diğer değişkenlerle birlikte çocukluk çağı istismar ve ihmalinin anlamlı bir yordayıcısı olmadığı bulunmuştur.
Karadeniz Bölgesinde Madde Bağımlılığı Bulunan Bireylerin Psikolojik Semptomlarıyla ve Aleksitimi Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Türkiye Bağımlılık ve Ruh Sağlığı Haritası Projesi kapsamında yapılan bu araştırmada, Karadeniz bölgesindeki bireylerde madde bağımlılık düzeyinin belirlenmesi, madde bağımlılığı üzerinde psikolojik semptomlar ve aleksitiminin etkisinin ortaya koyulması amaçlanmıştır. Buamaç doğrultusunda Karadeniz bölgesinde yaşayan 4600 kişiye anket uygulanmıştır. Uygulanan veri toplama aracında bağımlılık profiline ilişkin bilgileri de içeren sosyodemografik bilgi formu ile birlikte kısa semptom envanteri ve Toronto aleksitimi ölçeği yer almaktadır. Verilerin analizinde SPSS 21.00 kullanılmış olup, betimleyici istatistikler ile birlikte regresyon ve ANOVA analizlerine yer verilmiştir. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında ve %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre cinsiyet ve çocuk sayısı madde bağımlılığını azaltırken; hostilite duygularını tanıma güçlüğü ve dışa vuruk düşünce artırmaktadır. Bununla birlikte depresyon, anksiyete, olumsuz benlik, somatizasyon ve hostilite ile birlikte duygularını tanıma güçlüğü ve duygularını ifade güçlüğü madde kullanım özelliklerine göre farklılaşmaktadır. Bu faktörler de tek madde kullanan ve birden çok madde kullanan bireylerin ortalaması, madde kullanmayan bireylerden anlamlı bir şekilde yüksektir.
Çalışma ortamında psikolojik tacize maruz kalan kişilerin göstermiş oldukları belirtilerle travma yaşamış kişilerin travma sonrasında göstermiş oldukları belirtiler arasındaki ilişki

Bu çalışmada çalışma ortamında psikolojik tacize maruz kalmanın kişiler için travmatik etkiler ve deneyimler yaratıp yaratmadığının incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya farklı meslek gruplarından çalışan 170 kişi online ve elden verilen anket yöntemiyle katılmış olup tüm katılımcılar Sosyodemografik Veri Formunu, Mobbing Davranış Ölçeğini ve DSM- 5 için Travma Sonrası Stres Bozukluğu Kontrol Listesini doldurmuşlardır. Mobbinge maruz kalmak araştırmanın bağımsız değişkeniyken, buna bağlı olarak TSSB göstermek ise bağımlı değişkenini oluşturmuştur. Mobbing davranış ölçeğinden yüksek puan alan çalışanların TSSB ile anlamlı bir ilişkisi olduğu bulunmuştur. Araştırmada, mobbinge maruz kalan çalışanların TSSB belirtileri kadınlarda erkeklere göre anlamlı düzeyde daha yüksek bulunurken; yaş, meslek ve eğitim düzeyi arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Sonuç olarak, çalışma ortamında psikolojik yollarla baskı, yıldırma ve tacize maruz kalmanın travma sonrası stres bozukluğuyla ilişkisi vardır. Bu araştırma literatürde çalışan insanların psikolojik tacize maruz kalma ile TSSB belirtileri gösterme arasındaki ilişkiyi değerlendiren ilk çalışma olup bu alanda daha fazla araştırma yapılması gerekmektedir.
Bilişsel davranışcı yaklaşımlı grupla psikolojik danışmanın üniversite öğrencilerinin iletişim çatışmalarını önlemede etkisi

Bu araştırmada Bilişsel - Davranışçı Yaklaşımlı grupla Psikolojik danıışmanın üniversite öğrencilerinin iletişim çatışmalarım önlemedeki etkisi genel olarak karşılaştırılmış, daha sonra da iletişim becerileri cinsiyet, sınıf ve fakülte gibi değişkenler açısından etkisi incelenmiştir. Araştırma, 1996- 1997 Öğretim yılında Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Fen Edebiyat Fakültesi, Ziraat Fakültesi, Veteriner Fakültesi ve ilahiyat Fakültesi'nde öğrenim gören öğrencilerden random yoluyla seçilen 106 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Araştırmada öğrencilerin iletişim çatışma düzeyleri 'Çatışma Eğilim Ölçeği' ile, iletişim becerileri düzeyine ait bilgiler ise 'İletişim Becerileri Değerlendirme Ölçeği' ile elde edilmiştir. Araştırmada elde edilen verilerin istatistiksel analizlerinde öntest- son test varyans analizi ve Split Plot testi kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular şöyle özetlenebilir, 1. Cinsiyet faktörünün Bilişsel - Davranışçı Yaklaşımlı grupla psikolojik danışmanın üniversite öğrencüerinin iletişim çatışmasma girme eğilimi üzerindeki etkisi anlamh bulunmamıştır. 2. Öğrencilerin bulundukları sınıf faktörünün Bilişsel-Davranışcı Yaklaşımlı grupla psikolojik danışmaların üniversite öğrencilerinin iletişim çatışmlanna girme eğilimi üzerindeki etkisi anlamlı bulunmuştur. 3. Öğrenim alanları faktörünün bilişsel davranışçı yaklaşımlı grupla psikolojik danışmaların üniversite öğrencüerinin iletişim çatışmasma girme eğilimi üzerindeki etkisi anlamlı bulunmuştur. 4. Bilişsel Davranışh yaklaşımlı grupla psikolojik danışmaların üniversite öğrencüerinin üetişim çatışmalarına girme eğilimi üzerindeki etkisi anlamlı bulunmuştur.
Psikoteknik merkezinde sınava giren bireylerde algılanan stres, stresle başa çıkma tarzları, genel öz yeterlilik ve anksiyete ile sınav başarısı arasındaki ilişki

Araştırma, psikoteknik merkezinde sınava giren bireylerde algılanan stres, stresle başa çıkma tarzları, genel öz yeterlilik ve anksiyete ile sınav başarısı arasındaki ilişkinin ortaya koyulması amacıyla yapılmıştır. Bu amaç çerçevesinde İstanbul Kartal'da bulunan bir psikoteknik merkezinde sınava giren kişilere sınav öncesinde anket uygulanmıştır. Uygulanan veri toplama aracında kişisel bilgi formu ile birlikte Algılanan Stres Ölçeği, Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği, Genel Özyeterlilik Ölçeği ve Beck Anksiyete Ölçeği yer almaktadır. Anketin uygulandığı kişiler arasından araştırma için uygun olan 75 başarılı ve 75 başarısız olmak üzere toplam 150 kişilik bir örneklem ile analizler yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre psikoteknik sınavından başarısız olan katılımcıların algıladığı stres düzeyi, başarılı olan katılımcılardan anlamlı şekilde yüksektir. Bununla birlikte stresle başa çıkma tarzları faktörlerinden kendine güvenli yaklaşım ve iyimser yaklaşım sınavda başarılı olan katılımcılarda anlamlı şekilde yüksek iken; çaresiz yaklaşım ve boyun eğici yaklaşım başarız katılımcılarda daha yüksektir. Sınavda başarılı olan grubun algıladığı özyeterlilik düzeyi, başarısız gruptan anlamlı bir şekilde yüksektir. Diğer taraftan sınavda başarısız olan katılımcıların anksiyete düzeyleri, başarılı katılımcılardan anlamlı şekilde yüksektir.
Üniversite öğrencilerinin çocukluk çağı travmatik yaşantı düzeyi ile, bağlanma stilleri ve savunma mekanizmaları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinde çocukluk çağı travmatik yaşantı düzeyiyle, bağlanma stilleri ve savunma mekanizmaları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini İstanbul Arel Üniversitesi Meslek Yüksekokulunda çeşitli bölümlerde öğrenim görmekte olan 425 öğrenci oluşturmaktadır. Bu araştırmada, katılımcılara araştırmacı tarafından oluşturulan Sosyo-Demografik Bilgi Formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, İlişki Ölçekleri Anketi ve Savunma Biçimleri Testi uygulanmıştır. Gruplar arasındaki farklılıkları belirlemek için 'bağımsız t testi', 'tek yönlü varyans analizi', 'kruskal wallis testi' ve 'mann-whitney u testi' kullanılırken, anlamlı düzeyde farklılığın tespit edildiği durumlarda hangi ikili gruplar arasında fark olduğunu belirlemek amacıyla da çoklu karşılaştırma yöntemlerinden Tukey ve LSD testlerinden yararlanılmıştır. Çocukluk çağı travmatik yaşantı düzeyi ile bağlanma stilleri ve savunma mekanizmaları arasındaki ilişki kısmi korelasyon analizi ile hesaplanmıştır. Araştırma kapsamında tüm verilerin anlamlılık düzeyi p< .05 düzeyinde sınanmıştır. Elde edilen verilerin analizi SPSS 15.0 istatistik paket programı kullanılarak yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara bakıldığında, travma düzeyi ile saplantılı ve kayıtsız bağlanma stilleri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Travma düzeyi ile güvenli ve korkulu bağlanma stili arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Travma düzeyi ile immatür savunma mekanizmaları arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunurken matür ve nevrotik savunma mekanizmaları arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Son olarak güvenli bağlanma stili ile savunma mekanizmaları arasında anlamlı düzeyde bir ilişki bulunamamıştır. Korkulu bağlanma stili ile nevrotik savunma mekanizması arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki görülmüştür. Saplantılı bağlanma stili ile nevrotik ve immatür savunma mekanizmaları arasında anlamlı bir ilişki olduğu görülmektedir. Kayıtsız bağlanma stili ile matür, nevrotik ve immatür savunma mekanizmaları arasında anlamlı bir ilişki vardır. Ayrıca:Travma düzeyinin göre cinsiyet, yaş, kardeş sayısı, algılanan aylık gelir düzeyi, şiddet yaşantısına göre anlamlı derecede farklılaştığı bulunmuştur. Fakat 0-6 yaş döneminde bakım veren kişi ve anne baba kaybı ile travma düzeyinde anlamlı derecede farklılaşma bulunamamıştır. Bağlanma stillerinin cinsiyet, yaş ve şiddet yaşantısına göre anlamlı derecede farklılaştığı bulunmuştur. Kardeş sayısı, algılanan aylık gelir düzeyi, 0-6 yaş döneminde bakım veren kişi ve anne baba kaybı değişkenleri ile anlamlı derecede farklılaşma bulunamamıştır. Savunma mekanizmalarının yaş, bakım veren kişi, şiddet yaşantısı, anne ya da baba kaybı yaşama durumuna göre anlamlı derecede farklılaştığı bulunmuştur. Cinsiyet, kardeş sayısı, algılanan aylık gelir düzeyi ile anlamlı derecede farklılaşma bulunamamıştır.
Ebeveyn tutumları, bilişsel duygu düzenleme stratejileri, anksiyete duyarlılığı ve anksiyete duyarlılığında nöropsikolojik performans arasındaki ilişkiler

Araştırma algılanan ebeveyn tutumları, bilişsel duygu düzenleme stratejileri ve anksiyete duyarlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi ve AD puanları açısından yüksek ve düşük puan alan katılımcıların nöropsikolojik performansının karşılaştırılması amacıyla yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini 18-25 yaşlarında 363 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada Anksiyete Duyarlılığı İndeksi-3, Kısaltılmış Algılanan Ebeveyn Tutumları Ölçeği, Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği, Kısa Semptom Envanteri ve araştırmacılar tarafından oluşturulan nöropsikolojik test bataryası kullanılmıştır. Veriler Pearson ve Spearman Korelasyon, Hiyerarşik Regresyon, Sobel testi, Bağımsız Gruplar için t Testi ve Mann-Whitney U analizleri ile yürütülmüştür. Sonuç olarak, AD ile reddedici ve aşırı koruyucu ebeveyn tutumları ve uyumsuz BDDS pozitif ilişki; pozitif tekrar gözden geçirme ile negatif ilişki bulunmuştur. Reddedici tutum ile uyumsuz BDDS arasında pozitif, uyumlu stratejiler ile negatif ilişki; aşırı koruyucu tutum ile uyumsuz stratejiler pozitif ilişkili; duygusal sıcaklık ile uyumlu stratejiler pozitif ilişkili; kendini suçlama ve yıkım ile ise negatif ilişkili bulunmuştur. Ancak, 'kabul' uyumsuz ebeveyn tutumları ve AD ile pozitif ilişkili bulunmuştur. Hiyerarşik regresyon analizi sonucunda, algılanan reddedici ve aşırı koruyucu ebeveyn tutumları ve AD arasındaki ilişkide uyumsuz BDDS'nin aracı rolü bulunmuştur. Ayrıca, AD grupları arasında sağ ve sol hemisfer nöropsikolojik işlevleri açısından farklılık olmadığı bulunmuştur. Ebeveyn tutumları ve anksiyete duyarlılığı arasındaki ilişkide BDDS'nin aracı rolü, Ellis'in ABC kuramı çerçevesinde tartışılmıştır.
Takım ve bireysel sporlarda 14-18 yaş sporculara uygulanan şiddetin boyutlarının araştırılması

Takım ve bireysel sporlarda 14-18 yaş sporculara uygulanan şiddetin boyutlarının araştırılması. Bu araştırma, spor yapılan tüm mekanlarda sporcu olan veya sporcu kimliği almaya çalışan gençlerin, sportif faaliyetler sırasında karşılaştıkları şiddetin sıklığı, süresi ve etkilerinin ne boyutlarda olduğu, kimler tarafından, neden, nasıl uygulandığını belirlemeye yönelik betimsel bir çalışmadır. Verilerin değerlendirmesi, p<0, 05 anlamlılık düzeyinde ? ve frekans dağılımı kullanılarak yapılmıştır. Literatür bilgilerine dayanılarak hazırlanan 63 soruluk anket, katılımcıların maruz kaldıkları fiziksel, psikolojik ve cinsel şiddet hakkındaki sorularla sosyo-demografik ve sosyo-ekonomik düzeylerine yönelik soruları içermektedir. Araştırmaya katılan sporcuların yaşları 14-18 olup yaş ortalamaları 15 ,65 1,2'dir. Sporcuların %64, 4 (n=271)'ü erkek, %35, 6 (n=150)'sı kadındır. Sporculardan %42,5'i bedensel, %88,5'i psikolojik ve %17,5'i cinsel şiddet gördüğünü belirtmiştir. Eğitimde şiddetin olması gerektiğini düşünen sporcu oranı %9,5'dir. Bedensel şiddet görenlerin %74,3'ü takım sporu, %25,7'si bireysel spor yapmaktadır. Bedensel şiddetin %41,3'ü antrenöründen, %16,5'i takım arkadaşlardan, psikolojik şiddetin %31,7'si antrenöründen, %17,8'i takım arkadaşlarından gelmektedir. Kadınların %28,7'si, erkeklerin %50,2'si bedensel şiddete maruz kalmışlardır. Sporcuların %5,7'si üç ay veya üç aydan daha az zamandır şiddete uğramışlardır. Takım sporlarında %22, 8 sarsma, bireysel sporlarda ise %17, 3 tokat atma yaygın kullanılan şiddet türlerindendir. Sonuç olarak sporcular şiddete maruz kalmaktadırlar. Sporculara şiddeti antrenörleri, arkadaşları ve aileleri uygulamaktadır. Takım sporu yapanların bireysel spor yapanlara göre daha çok şiddete maruz kalmaları, takım sporunda bireylerin daha çok baskı altında olduklarını düşündürmektedir. Araştırmadaki spor dalları içerisinde basketbolcuların ve futbolcuların en çok şiddet gören sporcular olmalarına rağmen şiddetin kendilerine uygulanabileceğini doğru bulmaları şiddetin zamanla bir eğitim ve disiplin etme aracı olarak kabul edilebileceğini göstermektedir. Araştırmadan elde edilen bulgular sonucunda alınacak önlem ve öneriler uygulanabildiği ölçüde Türk sporuna katkı sağlayacaktır.
Gıda neofobisi ve heyecan arama kişilik özelliklerinin yabancı turistlerin geleneksel Türk yemeklerini satın alma niyetine etkisi

Bu çalışmanın amacı yabancı turistlerin geleneksel Türk yemeklerini satın alma niyetleri üzerindeki heyecan arama ve gıda neofobisi kişilik özelliklerinin etkisinin incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini oluşturan, İstanbul Tarihi Yarımada'yı 2018 yılı yazında ziyaret etmiş olan 500 yabancı turiste, kolayda örneklem yöntemi ile anket uygulaması yapılmıştır. Elde edilen veriler SPSS programında çözümlenmiştir. T testi, ANOVA ve regresyon analizlerinden yararlanılan çalışma sonucunda katılımcıların, heyecan arama kişilik özelliğinin bir alt boyutu olan deneyim arama alt boyutunun ve gıda neofobisinin yenilik korkusu ve yenilik arayışı boyutlarının geleneksel Türk yemeklerini satın alma niyetine etki ettiği sonucuna ulaşılmıştır. Bunun yanında, gıda neofobisinin bir alt boyutu olan yenilik korkusu alt boyutuyla cinsiyet ve gelir değişkenleri arasında anlamlı farklılık olduğu ve gıda neofobisinin bir alt boyutu olan yenilik arayışının yalnızca eğitim düzeyi değişkeni ile arasında anlamlı farklılık olduğu gözlemlenmiştir. Heyecan arama kişilik özelliğinde ise heyecan arama kişilik özelliğinin bir alt boyutu olan heyecan ve macera arayışının yalnızca cinsiyet değişkeni ile arasında anlamlı farklığa sahip olduğu anlaşılmış ve heyecan arama kişilik özelliğinin bir alt boyutu olan deneyim aramanın yalnızca eğitim düzeyi değişkeni ile arasında anlamlı farklılığa rastlanmıştır.
Hemodiyaliz hastalarında hastalık algısı ve sosyal desteğin depresyon, anksiyete ve yaşam kalitesine etkileri

Son Dönem Böbrek Yetmezliğinde yaşam kalitesinin düşük seyretmesinin yanı sıra, depresyon ve anksiyete gibi psikolojik problemler de sıklıkla görülmektedir. Bununla beraber, psikososyal faktörler yaşam kalitesi ve psikolojik iyilik durumundaki değişimleri tutarlı bir şekilde açıklamaktadır. Bu araştırmada da sosyal destek ve hastalık algısı ile psikolojik iyilik durumu ve yaşam kalitesi arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu çalışmanın örneklemi 250 hemodiyaliz hastasından oluşmaktadır (%46%; 115 bayan, %54, 135 erkek). Veriler Demografik Bilgi Formu, Hastalık Algısı Ölçeği, Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği ve SF 36 Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 17.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmaya katılan hastaların çoğunluğu hastalığının başından beri ağrı, bulantı, soluk almada güçlük, kilo kaybı, yorgunluk, eklem sertliği, gözlerde yanma, baş ağrıları, mide yanmaları, uyku güçlükleri, sersemlik hissi ve güç kaybı gibi belirtileri yaşadığını belirtmiştir. Bunlara ek olarak hastaların çoğunluğu gözlerde yanma dışında bütün bu belirtilerin hastalığı ile ilgili olduğu raporlamışlardır. Bulgular, akut-kronik süre ve tedavi kontrolü dışında hastalık algısı alt boyutlarının, yaşam kalitesi ve anksiyete ile ilişkili ve akut-kronik süre ve döngüsel süre dışında, hastalık algısı alt boyutlarının, depresyon ile ilişkili olduğunu göstermiştir. Ayrıca, sosyal destek puanları arttıkça anksiyete ve depresyon düzeylerinin azaldığı, yaşam kalitesinin de arttığını görülmüştür. Bu bulgular, hemodiyaliz hastalarında yaşam kalitesinin arttırılması ve anksiyete ve depresyon düzeylerinin azaltılmasında sosyal desteğin ve hastalığın algılanış şeklinin önemli olduğuna işaret etmektedir.