turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Havacılık sektöründe vardiyalı ve normal mesaili çalışanların bazı demografik değişkenlere göre SCL 90 açısından incelenmesi

Havacılık sektörü günümüzün en hızlı büyüyen sektörlerinden biridir. Aynı zamanda sektör, vardiyalı çalışmanın en yoğun olduğu sektörlerden biridir. Bu bağlamda çalışmamız, Türkiye'de havacılık sektöründe vardiyalı çalışanlar ve normal mesaili çalışanların bazı demografik değişkenlere göre SCL90 açısından incelenmesini amaçlamaktadır. Araştırma örneklemi, 62 normal mesaili ve 90 vardiyalı olmak üzere toplam 152 havacılık sektörü çalışanıdır. Örneklem, Adana, Ankara, Antalya, Batman, Bodrum, Muğla, Elazığ, Gaziantep, İstanbul, İzmir, Kayseri, Konya, Nevşehir, Sivas, Trabzon illerinde çalışan personellerden seçkisiz örnekleme yöntemi ile seçilmiştir. Araştırmaya katılan personellerin kişisel bilgileri, araştırmacı tarafından hazırlanmış 'Kişisel Bilgi Formu' ile, psikolojik belirtilerine ilişkin veriler ise SCL- 90 belirti tarama ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. Elde edilen verilerin analizinde SPSS 20.0 programı aracılığı ile t-test ve korelasyon analizleri kullanılmıştır. Katılımcıların psikolojik belirtileri üzerinde, vardiyalı çalışanlar ile normal mesaili çalışanlar arasında SCL90'ın belli alt boyutlarında anlamlı farklılıklar tespit edilirken, diğer alt boyutlarda anlamlı farklılık tespit edilememiştir. Cinsiyet değişkeni incelendiğinde ise 'Somatizasyon' alt boyutu haricinde anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Korelasyon analizi sonucunda, SCL90'ın 'Anksiyete', 'Obsesyon' ve 'Depresyon' alt boyut indekslerinin çalışma yılı değişkeni ile yüksek korelasyon gösterdiği bulgusuna ulaşılmıştır. Yaş değişkeni incelendiğinde ise 'Anksiyete', 'Obsesyon' ve 'Depresyon' alt boyut indeksleri ile birlikte 'Kişiler Arası Duyarlılık' alt boyut indeskinin de yüksek korelasyon gösterdiği bulgusu elde edilmiştir.
Psikosomatik hastalarda psikolojik ihtiyaç örüntüsünün incelenmesi

Bu araştırılanın amacı, psikosomatik hastalık tanısı almış migren, Uri:iker, ülser, hipertansiyonlu hasta gruplarının farklı psikolojik ihtiyaç örüntülerine sahip olup olmadığını eğer, bir farklılık varsa bu farkın cinsiyete göre bir özellik gösterip göstermediğini incelemektir. Bu amaçla A. Ü. Tıp Fakültesi ve Gülhane Askeri Tıp Akademisi Psikiyatri Kliniğine ayaktan tedaviye gelen psikosomatik hastalara ve A. Ü. Tıp Fakültesi Hastanesinin çeşitli servislerine kontrole gelen psikiyatrik olmayan hastalardan seçilen kontrol grubu deneklerine (N = 100), Edwards Kişisel Tercih Envanteri uygulanmıştır 0 Grupların yaş, cinsiyet ve eğitim düzeyi açısından karşılaştırılabilir olmaları sağlanmıştır. Deneklerden elde edilen puanlara uygulanan variyans analizi sonucunda, dört değişik psikosomatik hasta grubunun birbirlerinden ve kontrol grubundan, psikolojik ihtiyaç örün- tüsü yönünden anlamlı şekilde farklılaşmadıkları, ayrıca cinsiyet açısından da anlamlı bir farklılaşma olmadığı bulunmuştur., Ancak tüm psikosomatik hasta gruplarının, kontrol grubuyla karşılaştırılması sonucunda anlamlı düzeyde farklılaşmalar gözlenmiştir. Bu karşılaştırmada t-testi kullanılmıştır.
Lise öğrencilerinin ruh sağlığının, çocuk yetiştirme biçimi ve başaçıkma mekanizmaları ile ilişkisi

Bu çalışmanın amacı, lise öğrencilerinde, ruh sağlığı ile algılanan anne-baba davranışları ve stresle başa çıkma tarzları arasındaki ilişkileri incelemektir. Bu üç boyut arasındaki ikili ve üçlü etkileşim, ve çeşitli sosyodemografik değişkenlerin bu boyutlara ve etkileşim örüntüsüne katkısı irdelenmiştir. Uygulama, 1995- 1996 öğretim yılında, İzmir il merkezindeki normal sistemle eğitim yapan devlet liselerine devam eden lise 1. smıf öğrencileri arasından rastgele örneklemle seçilmiş 1128 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada daha önce Türkiye'de güvenilirlik ve geçerlilik çalışmaları yapılmış üç ölçek ve ilgili olduğu düşünülen çeşitli sosyodemografik bilgileri almaya yönelik oluşturulmuş Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Toplanan veriler tek yönlü varyans analizi, bağımsız örneklem t-test, two-paired t-test, basit faktöriyel ANOVA, Pearson bivariate korelasyon analizi, kısmi korelasyon analizi ve çoğul regresyon analizi yöntemleri kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, ayrı ayrı her üç ölçek puanının da cinsiyet, sosyoekonomik düzey, anne-babanın öğrenim durumu, okul başarısı değişkenlerine göre önemli ölçüde farklılaştığı saptanmıştır. Özellikle sosyoekonomik düzeyin, hem bu üç ölçekten alınan puanlan hem de birbirleriyle etkileşim örüntülerini önemli düzeyde etkiliyor olduğu saptanmıştır. Genel olarak; çocukların algısıyla, anne-babanın sevgi gösteren davranışları, çocukların amaçlarına ulaşmalarında yardımcı olmaları, tutarlı disiplin uygulamaları, aktif başa çıkma tarzları ile pozitif, pasif başa çıkma tarzları ile negatif ilişkili bulunmuştur. Anne-babanın cezalandırıcı davranışlarının ise stresle başa çıkma tarzları ile tam ters yönde etkileşim içinde olduğu saptanmıştır. Algılanan anne-baba davranışlarında sevgi ve desteğe yönelik davranışların ruhsal semptomatolojilerle negatif, cezalandırıcı anne-baba davranışlarının ise pozitif ilişki içinde olduğu görülmüştür. Ayrıca başa çıkma tarzlarının ruhsal semptomatolojilerle ilişkisine bakıldığında ise, aktif başa çıkma tarzları ruhsal semptomatolojilerle negatif, pasif başa çıkma tarzları ise pozitif ilişki göstermiştir. Üçlü etkileşimde, stresle başa çıkma tarzları ve algılanan anne-baba davranışlarının, birbirleriyle etkileşim göstererek ruhsal semptomlarla bir ilişki örüntüsü oluşturdukları saptanmıştır.
Hemodiyaliz hastalarında yaşam doyumunun kaynakların korunumu kuramına göre incelenmesi

Bu çalışmada hemodiyaliz hastalarının psikolojik uyumsuzluk ve yaşam doyumlarını etkileyen etmenler kaynakların korunumu kuramı çerçevesinde araştırılmıştır. Araştırmaya sosyo-demografik değişkenler maddi kaynaklar olarak, hastalıkla ilişkili değişkenler duruma özgü kaynaklar olarak dahil edilmiştir. Özyeterlilik, stresle başa çıkma yolları, kendini açma ve iyimserlik değişkenleri ise kişisel kaynaklar olarak ele alınmış ve bireyi psikolojik uyumsuzluklardan koruyan etmenler olarak kavramsallaştırılmıştır. Bu çalışmanın amacı, maddi ve duruma özgü kaynaklar ile yaşam doyumu ve psikolojik uyumsuzluk arasındaki ilişkide kişisel kaynakların aracı rolünü araştırmaktır; ayrıca, kaynakların korunumu kuramını kronik bir hastalık bağlamında incelemektir. Regresyon analizi sonuçlarına göre yaş ve ekonomik düzey, yaşam doyumunu belirlemektedir. Demografik değişkenlerden bağımsız olarak yaşam doyumunu özyeterlilik, pozitif ve duygu odaklı baş etme negatif yönde yordamaktadır. Demografik değişkenlerin hiçbiri psikolojik uyumsuzluğu yordamazken, problem odaklı ve duygu odaklı baş etme yöntemleri psikolojik uyumsuzluğun belirleyicileri olarak ortaya çıkmaktadır. İlk olarak, aracı değişkenlerin test edildiği analizlerin sonuçlarına göre, duygu odaklı baş etme hem eğitim ve yaşam doyumu arasındaki ilişkiye, hem de eğitim ve psikolojik uyumsuzluk arasındaki ilişkiye aracılık etmektedir. İkinci olarak; daha uzun süredir hemodiyaliz tedavisi gören kişilerin iyimserlik puanları düşük bulunmuş, düşük iyimserlik puanlarının da düşük yaşam doyumunun yordayıcısı olduğu bulgusu elde edilmiştir. Son olarak, duygu odaklı baş etme, hastalık şiddeti ile yine hem yaşam doyumu, hem de psikolojik uyumsuzluk arasındaki ilişkide aracı etken olarak gözlemlenmiştir. Sonuçlar hastalık ve demografik değişkenlerin yaşam doyumu ve psikolojik uyumsuzluk üzerindeki etkisinin psikolojik etmenler aracılığıyla açıklanabileceğini göstermektedir. Çalışmanın sonuçları ilgili yazın çerçevesinde tartışılmıştır. Ayrıca çalışmanın kısıtlılıkları, klinik doğurguları tartışılmış ve gelecek çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Okul Öncesi Dönem Çocuklarında(4-6 Yaş) saldırganlık davranışını etkileyen faktörlerin çeşitli değişkenlre göre incelenmesi

Bu araştırma, okul öncesi dönem çocuklarında(4- 6 yaş) saldırganlık davranışını etkileyen faktörlerin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi amacıyla ilişkisel tarama modelinde gerçekleştirilmiştir. sosyo-demografik değişkenlere göre, anne-baba tutumlarının çocuklardaki saldırganlık davranışını farklılaştırıp farklılaştırmadığı incelenmiştir. ayrıca anne-baba tutumlarının sosyo-demografik değişkenler göz önüne alınarak saldırganlık davranışı arasında ilişki olup olmadığı incelenmiştir. yine çocukların saldırganlık davranışlarının sosyo-demografik özelliklerine göre farklılaşıp farklılaşmadığı ve saldırganlık davranışı ile sosyo-demografik özellikler arasında ilişki olup olmadığı da incelenmişir.
İstanbul ili, Küçükçekmece ilçesi'nde engelli çocuğa sahip anne ve babaların durumluluk ve sürekli kaygı düzeyleri ile ebeveyn stilleri arasındaki ilişki

'İstanbul İli, Küçükçekmece İlçesi'nde Engelli Çocuğa Sahip Anne ve BabalarınDurumluluk ve Sürekli Kaygı Düzeyi ile Ebeveyn Stilleri Arasındaki İlişki'Bu araştırmanın amacı engelli çocuğa sahip anne ve babaların durumluk ve sürekli kaygılarının engelli çocuğa sahip olmaktan ne yönde etkilendiğini ve bu kaygı durumunun anne babaların ebeveynlik stilleri ile arasında bir ilişkinin olup olmadığını araştırmaktır. Ek olarak katılımcıların sosyo-demografik özelliklerinin belirtilen değişkenler üzerinde etkili olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırmaya İstanbul ili Küçükçekmece ilçesinde yaşamayan ve engelli çocuğu olan 41 anne ve 41 baba olmak üzere toplam 82 kişi katılmıştır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Kişisel Bilgi Formu, Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutum Ölçeği veDurumluk-Sürekli Kaygı Envanteri kullanılmıştır. Araştırma annelerin babalara oranla aşırı koruyucu tutum, ev kadınlığını reddetme ve durumluk-sürekli kaygı düzeylerinin daha yüksek olduğu bulunmuştur. Yaş arttıkçaengelli çocuğu olan ebeveynlerin kaygı düzeylerinin arttığı saptanmıştır. Çocuğun tanı alma zamanının, evdeki birey sayısının ve cinsiyet değişkeninin anne babaların durumluksüreklikaygı düzeyleri üzerinde etkili olduğu; bu değişkenlerin ebeveynlik stilleri üzerinde ise etkili olmadığı bulgularına ulaşılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen diğer bulgular da araştırmanın tartışma ve yorum bölümünde ilgili literatür eşliğinde açıklanmıştır.
Zihinsel engelli ve sağlıklı çocuk annelerinde stres belirtileri stresle başaçıkma tarzları ve algılanan sosyal desteğin tükenmişlik düzeyine olan etkisi

Bu araştırmanın amaçları; zihinsel engelli çocuk annelerinin Maslach Tükenmişlik Ölçeği ile belirlenen tükenmişlik örüntülerinin insanlara hizmet veren meslek gruplarındaki tükenmişlik örüntülerine benzeyip benzemediğim; zihinsel engelli ve sağlıklı çocuk anneleri arasında tükenmişlik düzeyleri, stres belirtileri, stresle başa çıkma tarzları ve algılanan sosyal destek açısından bir farkın bulunup bulunmadığını incelemek ve zihinsel engelli ve sağlıklı çocuk annelerinin tükenmişlik düzeyine stres belirtileri, stresle başa çıkma tarzları ve algılanan sosyal desteğin etkisi incelemektir. Araştırmanın örneklemini 118 zihinsel engelli çocuk annesi ve 121 sağlıklı çocuk annesi oluşturmuştur. Araştırma sonucunda, zihinsel engelli çocuk annelerinde Maslach Tükenmişlik Ölçeğinin geçerlik çalışması yapılmış olup, duygusal tükenmişlik ve kişisel başarı olmak üzere iki faktörün geçerli olduğu bulunmuştur. Bunun yanında, zihinsel engelli ve sağlıklı çocuk annelerinin Stres Belirtileri, Stresle Başaçıkma Tarzları ve Algılanan Sosyal Destek Ölçeklerinden aldıkları puanların varyans analizi sonuçları, zihinsel engelli çocuk annelerinin daha fazla duygusal tükenmişlik yaşadıklarını ve stresle başa çıkmaya yönelik olarak da daha fazla çaresiz başa çıkma tarzını kullandıklarını göstermektedir. Zihinsel engelli ve sağlıklı çocuk annelerinin MBI ile saptanan duygusal tükenmişlik puanlarına Stres Belirtileri, Stresle Başaçıkma Tarzları ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçek alt boyutlarının katkısı aşamalı çoklu 145 regresyon analizi yöntemiyle belirlenmiştir. Yapılan araştırmanın sonuçlarına göre; zihinsel engelli çocuk annelerinde duygusal tükenmişlikle ilgili faktörlerin sırasıyla; kişisel başarı, bilişsel-duyuşsal faktör, çaresiz yaklaşım ve sosyal destek arama olduğu görülmüştür. Sağlıklı çocuk annelerinde ise duygusal tükenmişlikle ilgili faktörlerin sırasıyla; aile faktörü, bilişsel-duyuşsal faktör, boyun eğici yaklaşım, fizyolojik belirti ve kendine güvenli yaklaşım olduğu görülmüş ve araştırma sonucunda elde edilen bulgular ilgili yayınlar çerçevesinde tartışılmıştır.
The relationship between culture specific parenting and conduct problems and internalization of rules of children from disadvantaged backgrounds

Çocukların davranım bozukluğu, katı-duygusallıktan yoksun özellikleri ve kuralları içselleştirmeleri çocuğun mizacı, annelerinin ebeveynlik davranışları ve içinde yaşadıkları sosyoekonomik durumdan etkilenmektedir. Bu çalışmanın amacı, çocuğun mizacının, içinde yaşadığı sosyoekonomik durumun ve annelerin ebeveynlik özelliklerinin çocukların davranım bozukluğu, katı-duygusallıktan yoksun özellikleri ve kuralları içselleştirmeleri ile ilişkisini incelemektir. Yaşları 8-11 arasında değişen ve düşük sosyoekonomik çevrede yaşayan 359 çocuk ve annesi bu çalışmaya katılmışlardır. Anneler demografik bilgiler, mahalle ölçekleri, mizaç ölçekleri ile çocuğun problem davranışları ve kuralları içselleştirmeleri ile ilgili ölçekler doldurmuştur. Çocuklara ise yalnızca anneleriyle ilgili ebeveynlik anketleri uygulanmıştır. Bu çalışma için hiyerarşik regresyon analizleri uygulanmıştır. Mizacın düzenleyici rolünü test etmek amacıyla regresyon analizinin son basamağında ebeveynlik özelliklerinin çocuğun mizaç özellikleri ile etkileşimine bakılmıştır. Araştırma sonucuna göre, algısal hassasiyeti yüksek olan çocuklarda, annenin suçluluk hissettirme davranışının çocukların saldırgan ve umursamaz davranışları attırdığı; algısal hassasiyeti düşük olan çocuklarda ise annenin karşılaştırma davranışlarının çocuğun kurallara karşı gelme, duyarsız/vurdumduymaz özelliklerini arttırırken yetişkin kontrolüne ihtiyaç duyan özellikleri azalttığı görülmüştür. Tepkiselliği yüksek olan çocuklarda ise anne sevecenliğinin olumsuz yönde çocukların umursamaz davranışlarını ve olumlu yönde kendiliğinden olumlu davranış göstermeyi yordadığı; tepkiselliği yüksek olan çocuklarda ise annenin duygu sömürüsü yapması çocukların saldırgan, kurallara karşı gelme davranışı ve umursamaz davranışlarını olumlu yönde yordadığı bulunmuştur. Tüm bulgular alan yazı kapsamında tartışılmış, katkı ve eksiklikleri belirtilmiştir.
Relationship maintenance strategies and marital satisfaction among Turkish couples

Türk Evli Çiftlerin İlişkilerini Yürütmede Kullandıkları Stratejiler ve Evlilikte Doyum Cemre Torun Bu çalışma, Türkiye'deki genç evli çiftlerin evliliklerini yürütmek için kullandıkları stratejileri araştırmayı amaçlamıştır. Bu stratejilerin evliliklerindeki doyumu ne şekilde etkilediği konusu üzerinde durulmuştur. Kullanılan model, Stafford ve Canary'in 1991 yılında öne sürdükleri İlişki Yürütme Stratejileri modeli ve ölçeği üzerine kurulmuştur. Araştırmada, bu modelde bulunan beş strateji: olumluluk, açıklık, bağlılık, sosyal çevre ve sorumlulukları paylaşma kullanılmıştır. Çalışmaya, 3 1 evli çift katılmış, İlişki Yürütme Stratejileri Ölçeği ve evlilikte doyum ölçeklerini tamamlamışlardır. Sonuçlar, katılımcıların ilişki yürütme stratejilerini kullandıklarını ve eşlerinde de gördüklerini ortaya çıkarmıştır. Açıklık dışında tüm bu stratejilerin kullanımının evlilikteki mutlulukla orantılı olduğu bulunmuştur. Bu mutlulukta eşlerin birbirlerini nasıl gördükleri kendi davranışlarından daha etkili olmuştur. Olumluluk, hem erkek hem kadın için en önemli etken iken, kadınlar için sorunlulukları paylaşma, erkekler için ise sosyal çevreyi hayatlarına dahil etme önem kazanmıştır. Eşlerin birbirlerinde gördüğü olumluluk ve bağlılık da evlilikte mutluluğu etkileyen faktörler olarak belirlenmiştir. Kadınlar için eşlerinin sosyal çevrelerini hayatlarına katmak ve sorumlulukları paylaşmak önemli stratejiler iken, erkekler için eşlerinin olumlu olması ve ilişkiye karşı bağlılık göstermesi mutluluklarını belirleyici faktörlerdir. Açıklık stratejisi, tek başına mutlulukla bağlantılı olmasa da, eşlerin farklı derecelerde kullanımında evlilik üzerinde olumsuz etki yaratmıştır. Erkekler eşlerini olduklarından daha olumlu gördükleri durumda, mutluluk seviyelerinin arttığı da çıkan sonuçlardan biridir. Bu çalışmada, ilişki yürütme stratejileri konusunda erkek ve kadınlar arasında bir fark bulunamamıştır. Tek fark, erkeklerin kadınları açıklık stratejisini daha fazla kullandıklarını görmeleri yönündedir.
Gelişimsel oyun terapisinin çocuk evlerinde kalmakta olan 4-8 yaş grubu çocukların travma sonrası duygusal streslerine olan etkileri

Gelişimsel Oyun Terapisi dokunmayı teröpatik araç olarak kullanan bir oyun terapisi türüdür. Bu oyun terapisinde dokunma temel iyileştirici güç olarak kabul edilir. Bu çalışma kapsamında Gelişimsel Oyun Terapisinin Çocuk Evlerinde kalmakta olan korunmaya muhtaç çocukların travma sonrasında ortaya çıkan stres belirtilerine etkileri incelenmiştir. Bu araştırmada İstanbul'da ikamet eden 4-8 yaş grubu 30 çocuğa Gelişimsel Oyun Terapisi uygulanmıştır. Araştırmaya katılan grup Mutlu Yuva Mutlu Yaşam Derneği Çocuk Evlerinde kalmakta olan kimsesiz ve korunmaya muhtaç çocuklardan oluşmaktadır. Araştırmada öntest-sontest deseni kullanılmıştır. Örneklem grubuna araştırma öncesinde ve sonrasında Çocukluk Çağı Travma Sonrası Duygusal Stres Ölçeği uygulanarak çocukların travma sonrasında ortaya çıkan stres belirtileri değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler bağımlı t testi ve wilcoxon testi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda Gelişimsel Oyun Terapisinin kimsesiz ve korunmaya muhtaç çocukların travma sonrasında ortaya çıkan stres belirtilerini azaltmada etkili olduğu saptanmıştır.
Prenatal dönemdeki anne adayının psikobiyolojik mizaç özellikleri ile yaşadığı distres düzeyleri arasındaki ilişki

Amaç: Bu çalışma bebek bekleyen anne adaylarının doğum öncesi süreç boyunca yaşadıkları distres düzeyleri ile mizaç özellikleri arasındaki ilişkiyi incelemeyi hedeflemektedir. Araştırma da öncelikle hipotezin asıl kaynağı olarak mizaç üzerinde durulmuştur. Anne adaylarının distres düzeyleri, psikobiyolojik mizaç özellikleri incelenmiş, distresin mizaç ile ilişkili olup olmadığı, araştırmanın esas amacını oluşturmuştur. Meteryal ve metod: Betimsel araştırma yöntemi ile nicel veri toplama teknikleri kullanılmıştır. Betimsel araştırmalar, var olan durumu olduğu şekliyle ortaya koymaya yönelik araştırmalardır. Araştırmanın örneklemi 233 gönüllü anneadayından oluşmaktadır. Verilerin toplanmasında demografik soru formu, TilburgGebelik Distres ölçeği, güvenilirlik ve geçerlilik çalışmasını Sayar ve Köse'ninyaptığı Karakter ve Mizaç Envanterinin mizaca ait soruları kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS 20 programı ile yapılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde ortalama, yüzdelik, normallik testi sonucuna göre ise non-parametrik testler ve çoklu regresyon analiz yöntemleri kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma da üniversite mezunu ve ilk hamileliğini yaşayan annelerindistres düzeyleri anlamlı bulunmuştur. Yapılan analiz sonucunda, yaş bakımındanbelirsizlik korkusu (HA2) alt ölçeği, meslek bakımından Tilburg Ölçeği ile ÖdülBağımlılığı, belirsizlik korkusu (HA2) ve duygusallık (RD1) alt ölçekleri, eğitim durumuna göre Tilburg Ölçeği, Olumsuz Duygulanım, Mizaç Envanteri, Zarardan Kaçınma, yabancılardan çekinme (HA3), çabuk yorulma (HA4) bakımındanÜniversite mezunları diğer eğitim durumlarına göre farklılık göstermiştir, keşfetmekten heyecan duyma (NS1) alt ölçeği bakımından ise Üniversite-Lisefarklılığı istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur.
Şizofrenide grup psikoterapisi: Bilişsel ve davranışçı tekniklerin etkililiğinin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı, standart tedavi ile standart tedaviye eklenen davranışçı ve bilişsel-davranışçı terapi programlarının karşılaştırılması ve bilişsel tekniklerin şizofreni tedavisindeki etkisinin incelenmesidir. Bu amaçla DSM-IV'e göre şizofreni tanısı almış olan, Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nde ayaktan tedavi gören 18-65 yaşlar arasındaki 57 hasta değerlendirilmiştir. Devam eden halüsinasyon ve sanrıları olan, alkol ve/veya madde bağımlılığı, organik mental bozukluk ya da fiziksel kusuru olmayan hastalar çalışmaya alınmıştır. Bu kriterleri karşılayan ve çalışmaya katılmayı kabul eden 39 hasta seçkisiz olarak gruplara atanmıştır. 13 hasta ilaç tedavisine eklenen davranışçı terapi, 12 hasta bilişsel davranışçı terapi ve 14 hasta yalnız standart ilaç tedavisi almıştır. Grup terapisi programları 12 hafta boyunca haftada 1 gün olmak üzere 2 terapist tarafından yürütülmüştür. Katılımcılara terapiden once, terapinin sonunda ve 3 aylık izlemde araştırmacılar tarafından Psikotik Belirti Değerlendirme Ölçekleri ve bağımsız bir değerlendirici tarafından Pozitif Belirtileri Değerlendirme Ölçeği ile Negatif Belirtileri Değerlendirme Ölçeği uygulanmıştır. Son test ve 3 aylık izlemde 7 hastaya ulaşılamamıştır. 32 hastadan elde edilen veriler tekrarlayıcı ölçümler için varyans analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Her iki terapi grubunda halüsinasyon ve sanrıların düzeyinde anlamlı azalma olmuştur. Hem BDT hem de DT grupları halüsinasyonlar, sanrılar ve yaşam kalitesi ölçümleri açısından ST grubundan üstün bulunmuştur. Sonuçlar konuyla ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
Örgütsel adalet algısının banka çalışanlarında iş bırakma niyeti üzerinde etkisinin incelenmesi

Bu çalışma, Türkiye'deki banka çalışanlarının örgütsel adalet algıları ve iş bırakma niyeti arasındaki ilişkiyi ölçmeyi hedeflemektedir. Araştırma için 100 örneklemin verilerine başvurularak, örgütsel adalet boyutları olan adaleti, prosedür adaleti ve etkileşim adaletinin iş bırakma niyeti üzerindeki etkisi incelenmiştir. Çalışma için bankacılık sektöründe farklı sürelerde görev yapan katılımcılara 'Örgütsel Adalet Ölçeği' ve 'İş Bırakma Niyeti Ölçeği' uygulanmıştır. Ayrıca, katılımcıların yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, çalışma süresi ve medeni durum değişkenleri incelenmiş, araştırma değişkenleri olan örgütsel adalet ve iş bırakma niyeti ile ilişkisi karşılaştırılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, örgütsel adalet algısı, cinsiyet, çalışma süresi ve yaş grupları ile anlamlı düzeyde ilişkili olduğu görülmüştür. Örgütsel adalet boyutlarından ve prosedür adaleti erkeklerde daha yüksek bulunmuştur. Ayrıca, adaleti 16-20 yıl arası çalışma süresi olanlarda daha yüksek olduğu görülmüştür. Dağıtımsal, prosedür ve etkileşim adaleti ile yaş grupları arasında anlamlı fark olduğu tespit edilmiş ve 43-49 yaş grubu çalışanların örgütsel adalet alt boyutlarının tümünde anlamlı ölçüde daha yüksek puan aldıkları görülmüştür. İş bırakma niyetinin kadın çalışanlarda ve evlilerde daha yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca, 29-35 yaş grubundaki çalışanlarda iş bırakma niyetinin diğer yaş gruplarına göre anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. İş bırakma niyeti ve örgütsel adalet boyutlarının anlamlı ve negatif yönlü ilişkisi olduğu tespit edilmiştir. Yapılan regresyon analizi sonucuna göre iş bırakma niyetinin örgütsel adalet boyutlarını açıkladığı sonucu elde edilmiştir. Bu çalışmada, elde edilen sonuçlar kapsamında ilerleyen dönemlerde yapılacak çalışmalara katkı sağlayabilecek düzeyde olduğu düşünülmektedir. Türkiye'de bu alanda yapılan çalışmaların az olması sebebiyle yapılan bu çalışmanın ilerleyen yıllarda çalışanların iyilik hali ve örgütsel adalet algısını geliştirmek adına yapılacak çalışmalara ışık tutması hedeflenmektedir.