turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu çerçevesinde anonim şirketlerde imtiyazlı pay sahipleri özel kurulu

Uygulamada, finansman sağlamak amacıyla, yatırımcılara hissedarlık kapıları açılarak yatırımcıların şirkette sahip olduğu paylara, şirketteki diğer paylara oranla daha üstün ve farklı haklarla tanınmak suretiyle şirketin ekonomik ihtiyaçları karşılanması yoluna gidilmektedir. Esas itibariyle anonim şirketlerde paylar, sahiplerine eşit haklar tanırken, ana sözleşme ile pay sahipliği haklarının içerik itibariyle bazı pay veya pay grupları lehine farklı kılınması mümkündür. Payların eşitliği ilkesi aynı nitelikteki paylar için geçerli olduğundan ve paylar arasında mutlak eşitlik zorunluluğu olmadığından, farklı şartlar altındaki pay sahiplerine imtiyazlı payların tesis edilmesi ve imtiyazlı pay sahiplerine farklı muamelede bulunulması eşit işlem ilkesine aykırılık oluşturmayacaktır. İmtiyazlı paylar, anonim şirketteki diğer paylara nazaran sahiplerine daha üstün nitelikli haklar bahşettiği için ehemmiyet arz etmekte ve kanunda özel hükümler çerçevesinde düzenlenmektedir. TTK'nin imtiyazlı paylara ve çalışmamızın konusunu oluşturan imtiyazlı pay sahipleri özel kuruluna ilişkin özel düzenlemeleri, 1 Temmuz 2012'den önce yürürlükte olan ETTK çerçevesinde doktrin ve uygulamadaki tartışmaları sona erdirmeyi hedeflemekte ve şirketlerde kurumsal yönetim ilkesinin güçlendirilmesini amaçlamakta ancak yine de bazı tartışmalara cevap verememektedir. Bu nedenle ticaret ve şirketler hukuku uygulamasında son derece önem arz edebilecek imtiyazlı pay sahipleri özel kuruluna ilişkin çalışmamızda bir nebze de olsa tüm sorunlara yönelik öğretideki çözüm önerilerini değerlendirerek, uygulamaya ışık tutmak istedik.
Algılanan hizmet kalitesinin kurumsal itibara etkileri: Konya ilinde faaliyet gösteren hastanelerde karşılaştırmalı bir araştırma

Günümüzde rekabet arttıkça kurumlar da artık ürün ve hizmet bazında yaratamadıkları farklılaşmayı başka şekillerde yaratmaya çalışmaktadırlar. Artık maddi kaynaklar değil, soyut elle tutulamayan değerler en önemli değerler haline gelmektedir ki bunların en önemlilerinden biri 'Kurumsal İtibar' ve 'hizmet kalitesi' dir. Kurumların finansal sorumluluklarına paralel olarak üstlendikleri kurumsal sosyal sorumluluk, kuruma duyulan güven, paydaşlarla ilişkiler ve hizmetin kalitesi gibi bileşenlerin toptan değerlendirilmesi ile ilişkilendirilen kurumsal itibar ve yönetimi, yöneticilerin yeni rekabet koşulları içinde önemle üstünde durması gereken bir konudur (Sykes 2002). Bu nedenle belli bir vizyona sahip kurumlar, gelecekte olası kötü duyurumun zararlı etkilerinden proaktif olarak kaçınmaya çalışırlar. Kurum itibarı, bu amacın başarılması için iyi bir araç olarak kabul edilmektedir. Çünkü itibar, kurumlarda ne yapıldığına ve nasıl yapıldığına odaklanan ve paydaşların deneyimlerine bağlı olarak algıya dayanan ve çok yönlü bir bileşendir (Bennet and Kottasz 2000). Kurumsal itibarı tanımlamak ve ölçmek adına literatürde yer alan yazarların farklı çalışmaları incelendiğinde de, itibarı açıklayan birden fazla bileşen üzerinde yoğunlaştıkları ve bu bileşenler kullanılarak ölçüldüğü görülmektedir (Fombrun 1998). Bu noktada yöneticiler, itibarı oluşturan bu bileşenleri ön plana çıkararak kurumların gelişimleri için ihtiyaç duydukları gücü oluşturmaya çaba gösterirken algılanan hizmet kalitesi üstünde de durmaktadırlar. Bu nedenle kurumsal itibar bileşenlerinin ve sunulan hizmet kalitesinin müşteriler tarafından nasıl algılandığını ortaya çıkarmak, kurumsal itibarın yönetiminde işlev üstlenen yöneticilere kurumlarının değerlerini, misyonlarını ve stratejilerini hangi esaslara göre oluşturacakları sorusuna ışık tutacaktır. Özellikle kurumsal itibarın sağlık hizmet sektöründe ele alınması önem taşımaktadır. Çünkü hizmetin konusu insan sağlığı olduğundan bu sektörde itibarın ve hizmet kalitesinin müşteriler tarafından nasıl algılandığı önemli olmaktadır. Bu tür kurumlardan talep edilen sağlık hizmetlerinin sıklığı ve içeriği, kurumun çalışan ve yönetim kalitesinden, hizmetlerinin güvenilir olup olmamasından, çevresiyle kurduğu iletişimin etkinliğinden ve topluma karşı sahip olduğu sosyal sorumluluk bilincinden etkilenmektedir. Bu bilgiler ışığında amacımız; hastanelerdeki algılanan hizmet kalitesinin kurumsal itibara ilişkin etkilerini ve müşteriler nezdinde oluşan hizmet kalitesi algılamaları arasında bir fark olup olmadığını özel ve kamu hastanesi karşılaştırmalı olarak tespit etmektir.
Örgütsel sinizm ile örgütsel bağlılık ilişkisi: Van ili konaklama işletmeleri örneği

Örgütsel sinizm ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişkinin incelendiği çalışma Van İlinde yer alan konaklama işletmelerindeki çalışanlar evreninde gerçekleştirilmiştir. Örneklem ise bu evren içerisinden 259 Kişi üzerinden gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak Ağırdan (2016) tarafından önerilen ölçek kullanılmıştır. Örgütsel bağlılık anketi de çalışanlara yöneltilmiştir. Meyer-Allen üç boyutlu örgütsel bağlılık modeli esas alınmış, Wasti (2002: 225) tarafından geliştirilen örgütsel bağlılık ölçeği kullanılmıştır. Çalışmada kurulan sekiz hipotezin tamamında anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur. Araştırma neticesinde örgütsel bağlılık ile örgütsel sinizm arasında yüksek derecede güçlü negatif yönlü ilişkinin olduğu tespit edilmiştir.
Uluslararası pazarlamada promosyon çabaları ve Afyonkarahisar ili mermer sektörü üzerine bir inceleme

Uluslararası pazarlama kavramı, küreselleşmeyle birlikte daha büyük bir önem kazanmıştır. Son yıllarda artan rekabet ortamı firmaların ürün, fiyatlandırma, dağıtım ve tutundurmadan oluşan pazarlama faaliyetlerini daha etkin bir şekilde yapmalarını sağlamaktadır. Özellikle uluslararası müşterilere ulaşmak ve onlarla aralarındaki bağı koparmamak, firmaların pazarda tutunmaları açısından büyük bir önem taşımaktadır. Bu çalışma iki ana tema çerçevesinde kurulmuştur. İlk olarak uluslararası pazarlama ve promosyon konularında geniş bir literatür taraması yapılmış; konu global ölçekte incelenmiştir. İkinci olarak Afyonkarahisar mermer sektöründe uluslararası pazarlama yapan firmalarla görüşülmüş ve promosyona karşı tutumları hakkında mülakatlar yapılmıştır. Elde edilen veriler çeşitli istatistik yöntemleriyle değerlendirilmiştir.
Refah rejimleri bağlamında Türkiye'de güvenceli esneklik

Bu tez çalışmasının amacı Güney Avrupa refah devleti modeli kapsamına giren ülkeler ve refah rejimi bu modele yakın kabul edilen Türkiye'de Güvenceli esneklik sisteminin nasıl gerçekleştiğini incelemektir. Bu bağlamda çalışmada, İspanya, İtalya, Portekiz, Yunanistan ve Türkiye işgücü piyasalarını düzenleyen mevzuatlar değerlendirilmiş, esneklik ve güvence uygulamaları karşılaştırmalı olarak ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Söz konusu karşılaştırmada esneklik boyutu, istihdam koruma mevzuatı ve sözleşme esnekliği çerçevesinde; güvence boyutu ise aktif ve pasif istihdam politikaları bağlamında ele alınmıştır. Araştırma sonucunda, çalışmaya konu edilen ülkelerin, her ne kadar farklı sosyo-ekonomik şartlara, yasal altyapılara ve politik uygulamalara sahip olsalar da, güvenceli esneklik sisteminin gelişimi açısından benzerlik gösterdikleri tespit edilmiştir. Buna göre incelenen ülkelerde güvenceli esneklik sisteminin, refah rejimleri farklı olan diğer ülke gruplarıyla kıyaslandığında yeterince gelişmediği anlaşılmıştır. Bu durumun arkasında, incelenen Güney Avrupa ülkelerinin, güvenceli esneklik sistemini, 2008 yılında meydana gelen küresel finans krizinin olumsuz etkileriyle mücadele etmek için bir araç olarak benimsemeleri ve buna bağlı olarak söz konusu ülkelerde Güvenceli esneklik sisteminin yakın zamanda gündeme alınması olduğu tespit edilmiştir. Krizin görece daha az etkilediği Türkiye'de ise güvenceli esneklik sistemi politika yapıcılar tarafından henüz gündeme alınmamış ve buna bağlı olarak sistem bileşenlerinin gelişimi açısından Türkiye'nin diğer ülkelerle karşılaştırıldığında daha geri kaldığı sonucuna ulaşılmıştır.
Yatırım fonları ve Türkiye'de yatırım fonlarının portföy yapısında hisse senetlerinin oranını etkileyen faktörlerin araştırılması

İYatırım Fonları ve Türkiye'de Yatırım Fonlarının Portföy Yapısında Hisse Senetlerinin Oranını Etkileyen Faktörlerin Araştırılması? adlı bu çalışma 4 bölümden oluşmaktadır. 1. Bölüm'de yatırım fonu kavramı tanımlanarak, Türkiye'deki ve Dünya'daki farklı yatırım fonları sınıflandırmaları hakkında bilgi verilmektedir. 2. Bölüm'de yatırım fonlarına ilişkin Sermaye Piyasası Kurulu Mevzuatı incelenmekte, Türkiye'deki ve Dünya'daki yatırım fonlarının portföy yapıları karşılaştırılmaktadır. 3. Bölüm'de portföy kavramı ve portföy yönetim süreci hakkında bilgi verildikten sonra, çalışmanın 4. ve son bölümünde ise, 1999- 2003 döneminde Türkiye'deki yatırım fonlarının portföy yapısında hisse senetlerinin oranını etkileyen faktörler incelenmektedir.
Örgütsel adalet algısı ve personel güçlendirmenin iş performansına etkisi: Örgütsel sinizmin rolü

Çalışanın görev ve sorumluluklarını başarılı bir şekilde yerine getirmesi ve kendisinden beklenen amaçlara ulaşma derecesi olarak tanımlanan performans örgütlerin başarısı için anahtar kavramlardan birisidir. Bireysel performans neredeyse çalışanın başarısı ile eş anlamlı kullanılmaktadır. Bu derece önemli olan performans kavramıyla ilişkili konuların ele alınıp performansın düşmesine neden olan ve yükselmesini sağlayan etkenlerin ortaya çıkarılması oldukça önemlidir. Dolayısıyla bu çalışmada, performansın yükselmesine katkı sağlayan personel güçlendirme, adalet algısı ve performansın düşmesine neden olan sinizm kavramları bir arada ele alınmıştır. Bu çalışmanın temel amacı örgütsel adalet ve personel güçlendirmenin, performansa etkisini ve bu etki üzerinde örgütsel sinizmin rolünün bulunup bulunmadığını araştırmaktır. Bu amaçla, Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Hitit Üniversitesi, Ondokuzmayıs Üniversitesi ve Ordu Üniversitesi olmak üzere dört üniversitenin İktisadi ve İdari Bilimler Fakültelerinde görev yapan 167 akademik personelin katılımıyla veri toplama çalışması yapılmıştır. Verilerin analiz edilmesiyle örgütsel adaletin örgütsel sinizm üzerinde negatif yönlü, performans boyutlarından bağlamsal performans üzerinde pozitif yönlü etkisi tespit edilirken, görev performansı üzerinde anlamlı bir etkisi tespit edilememiştir. Yapısal güçlendirme ve psikolojik güçlendirmenin örgütsel sinizm üzerinde negatif yönlü, görev performansı ve bağlamsal performans üzerinde ise pozitif yönlü bir etkisinin bulunduğu belirlenmiştir. Ayrıca örgütsel adaletin bağlamsal performans üzerindeki etkisinde örgütsel sinizmin tam aracılık rolü bulunduğu tespit edilmiştir.
Örgütsel politika algısının beş örgütsel davranış değişkeni ve Makyavelizm ile olan ilişkisi

Kişilerin ya da grupların çıkarlarını güçlendirmek ve korumak için insanlar tarafından yapılan maksatlı etkileme davranışları olarak tanımlanan örgütsel politika, örgütlerin kaçınılmaz bir parçasıdır, örgütsel politikanın önemli bir yönü politik davranışların 'algılanması' dır. Bu algılama olmadan örgütsel politikadan bahsedilemez. Örgütsel Politika Algısının, 'işe kendini verme', 'işe bağlı endişe' ve 'iş tatmini' gibi örgütsel davranışları etkilediği iddia edilmiştir (Gandz & Murray, 1980; Ferris & Kacmar, 1992). Ayrıca, bir kişilik özelliği olan 'inakyavelizm in, örgütü politik olarak algılamak ile ilişkisi olduğu varsayılmıştır (Ferris & Kacmar, 1992; Hellriegel ve ark., 1992). Bu araştırmada, örgütsel Politika Algısının, örgütsel davranış değişkenlerinden olan örgüte Bağlılık, İş Tatmini, İşe Kendini Verme, İşe Bağlı Endişe ve İşten Ayrılma Niyeti ile olan ilişkisi ve bu ilişkilere Makyavelizmin yaptığı etki araştırılmıştır. örgütsel Politika Algısı, Makyavelizm ile ve İşe Kendini Verme hariç, diğer örgütsel davranış değişkenleriyle anlamlı bir şekilde ilişkilidir. örgütsel Politika Algısının örgüte Bağlılık ve İşe Bağlı Endişedeki değişkenliğe anlamlı bir katkısı olduğu bulunmuştur, örgütsel Politika Algısının İş Tatminine anlamlı bir katkısının olması ise Makyavelizmin etkisi ile mümkün olmuştur. Örgütsel Politika Algısının İşe Kendini Verme ve İşten Ayrılma Niyetini açıklamadaki gücü anlamlı değildir. Demografik değişkenlerden sadece yaş, Örgütsel Politika Algısındaki değişkenliği anlamlı bir şekilde açıklamıştır.
Kırgızistan'da doğrudan yabancı yatırımlara yönelik teşvikler ve Orta Asya ülkeleri ile kıyaslanması

Dünyanın en ücra köşesine bile ulaşan küreselleşme her ne kadar farklı etki ve sonuçlara yol açsa da gün geçtikçe avantajlarından faydalanılmaması güçtür. Çok Uluslu Şirketlerin belirli sebeplerden dolayı tercih ettikleri ülkelerdeki doğrudan yabancı yatırımları da küreselleşmenin kısmi avantajlardan biri olarak görülmektedir. Yarattıkları olumsuz etkileri göz ardı edecek kadar önemli istihdam, üretim ve teknoloji transferi gibi dışsallıklar meydana getirdiklerinden dolayı potansiyel yatırım ülkelerinde aradıkları koşullara titizlikle davranılmaktadır. Bu koşulların sağlanması yönünde ülkeler bu yatırımları çekmek için çeşitli teşvik ve düzenlemelere gitmektedirler. Geçiş ekonomilerinin küresel ekonomiye dahil olduklarında yaşadıkları ekonomik, siyasal ve yapısall değişimlerin beraberinde karşılaştıkları kaynak yetersizliği sorunlarını uygulamaya koydukları farklı politikalar yardımıyla bertaraf etmeye çalışmışlardır. Bu süreç içinde oluşturdukları izlenim ve ulaştıkları ekonomik durum çerçevesinde günümüzde yabancı yatırımlara olan bağımlılıkları eksilmemiştir. Bundan dolayı, Orta Asya ve özellikle araştırma odağı olan Kırgızistan'da doğrudan yabancı yatırımların teşviki ve bu yöndeki düzenlemelerin seyri önemli husus olarak gösterilebilir. Tezin birinci bölümünde doğrudan yabancı yatırımlar ve teşvik hususları ile ilgili teorik bilgiler ele alınmıştır. Bu bilgiler nezdinde tezin ikinci bölümünde geçiş ekonomilerinin bağımsızlıklarını elde ettiklerinden itibaren geçirdikleri yapısall ve ekonomik reformlar ve ortak özellikleri hakkında bahsedilerek Kazakistan, Özbekistan ve Tacikistan hakkında doğrudan yabancı yatırımlar, teşvik olanakları, vergi sistemleri ile ilgili bilgilere yer verilmesi amaçlanmıştır. Tezin son bölümünde ise, Kırgızistan'ın doğrudan yabancı yatırımlara yönelik vergi ve yasal mevzuatındaki gelişmeler ve ülkenin genel durumu itibariyle yatırım çekme potansiyeli açısından değerlendirme yapılmaya çalışılmıştır. Ülkelerin güncel verileri, vergi sistemleri, teşvik tedbirleri ve yapısall özellikleri araştırılarak, genel ülke profili üzerinden siyasi ve ekonomik durum göz önünde bulundurularak bir kıyaslama yapılması hedeflenmiştir.
Mobbing: Taraflar, belirtileri ve boyutları

Mobbing, , çalışanı iş yaşamından dışlamak amacıyla zorlama, yok sayma, rahatsız etme, taciz etme ve kötü davranışlarda bulunma gibi kasıtlı olarak uygulanan; bazen tedavisi mümkün olmayan rahatsızlıklara yol açan, bireyde kalıcı fiziki ve psikolojik etkiler bırakan bir süreçtir. Duygusal saldırı olarak da nitelendirilebilen mobbing, saldırıya hedef olan kişi üzerinde psikolojik bir baskı yaratarak, onun çalışan kimliğini düzenli, sürekli ve ısrarcısaldırılarla ortadan kaldırmayı amaçlamaktadır. Mobbing; itibarsızlaştırma, yıldırma, bastırma, soyut şiddet, sindirme gibi anlam taşıyan her türlü davranışı, sözü, eylemi, hareketi ve yazıyı ifade eder. İş hayatının aktif çalışanlarını, pasif çalışanlara dönüştürmeyi, onları yok etmeyi amaçlayan genellikle soyut fakat bazen somut bir saldırıbiçimidir. Kamuda mobbing kendini; çalışanların işyerlerinde çalışmalarının görmezden gelindiği, başarılarda kendilerine pay verilmediği, başarısızlıklarının abartıldığı, bilgi ve becerilerini gösterme olanaklarınınkısıtlanması şeklinde kendini göstermektedir. Çalışanların duygusal açıdan yer alandığı ve güç gösterilerinin yoğun olarak yaşandığı bu işletmelerde özellikle yönetimin de duyarsız olduğu durumlarda, sorunlar sistematik hale gelebilmekte ve mobbinge dönüşebilmektedir. Avrupa Birliği ülkelerinde son 25 yıldan bu yana pek çok araştırmaya konu olan mobbing için ülkemizdeki çalışmalar son yıllarda artmaktadır. Bireye ve topluma her bakımdan zararı olan yıldırmanın varlığının araştırılması, kaynağının tespiti ve engellenmesine ilişkin çalışmalara fayda sağlayacaktır. Bu çalışmayla, mobbing tanıtılmakta ve mobbingin tarafları, nedenleri, belirtileri üzerinde durulmuştur.
Turizm gelişimi ile kültürel kimlik olgusu arasındaki ilişki: Alaçatı örneği

Bu çalışmada kültürel kimlik olgusu ile Alaçatı'daki turizm gelişimi arasındaki ilişki değerlendirilmektedir. Bu çerçevede Alaçatı'nın kültürel yapısının incelenmesi ve bu yapının turizm gelişimiyle olan ilişkisinin saptanması amacıyla 'Alaçatı'nın turistik gelişimiyle Alaçatı'nın kültürel kimliğinin ilişkisi nedir? sorusuyla yola çıkılmıştır. Araştırmanın birinci bölümünde; araştırmanın amacı ve önemi, araştırma problemi, tezin kapsamı ve çalışma planı yer almaktadır. İkinci bölümde kültür olgusu ve kimlik kavramı incelenmiştir. Kimlik öğeleri ve kimlik teorilerine değinilerek kültürel kimlik kavramı açıklanmaya çalışılmıştır. Ayrıca turizm, turizm gelişiminin göstergeleri ve unsurları, turizm gelişiminin kültür ve kimlik ilişkisine yer verilmiştir. Araştırmanın üçüncü bölümünde Alaçatı'nın tarihine ve turistik ürünlerine yer verilerek örneklem, veri toplama aracı, görüşme süreci, veri analizi ve bulgular açıklanarak sonuçlar ve öneriler gösterilmektedir. Araştırmada nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Veriler görüşme tekniğiyle elde edilmiştir. Alaçatı'da yerel yönetimden iki görevli, bir turizm derneği başkanı, iki otel müdürü ve yerel halktan on kişi de dahil olmak üzere toplamda 15 kişi ile görüşülmüştür. Görüşmeler, katılımcılardan önceden randevu alınarak 4 Nisan 2016- 3 Mayıs 2016 tarihleri arasında gerçekleştirilmiş olup, her bir görüşme ortalama 30-45 dakika arası sürmüştür. Araştırma sonucunda Alaçatı'nın turizm gelişimiyle beraber, yerel halkın çoğunluğunun Alaçatı merkezden ayrılarak civar yerleşim birimlerine gittiği saptanmıştır. Alaçatı'ya, İstanbul başta olmak üzere çeşitli illerden çok sayıda kişinin yerleşmesiyle beraber kültürel kimliğin büyük ölçüde yitirildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle Alaçatı'daki turizm gelişiminin genel çerçevede kültürel kimlikle ilişkisinin olmadığı sonucuna varılmıştır. Araştırmadaki bir diğer sonuç ise Alaçatı'daki turizm gelişiminin başlıca nedenlerinin rüzgar sörfünün gelişimi ve mimari yapının bozulmamış olması olarak ortaya koyulmaktadır.
Globalleşme sürecinde stratejik bir unsur olarak insan kaynakları yönetiminde meydana gelen değişimler

Son yıllarda her alanda yaşanan değişim, ekonomik, siyasal, kültürel ve toplumsal bazda önemli yapısall dönüşümleri gerekli kılmış, özellikle gelişen bilişim teknolojisi dünyanın hızla globalleşmesinde en önemli etken olmuştur. Bu gelişmeler her alanda dünya ölçeğinde düşünüp, davranma gereğini ortaya çıkarmıştır. Bu nedenle 1980'li yıllardan itibaren işletmeleri ve işletmelerin yönetim alanını yoğun bir şekilde etkileyen ve işletmelerde önemli değişimlerin gerçekleşmesine neden olan en önemli güç, globalleşmedir. Bu değişimlerden ikisi Çok Uluslu İşletmelerin ortaya çıkması ve İnsan Kaynaklan Yönetimine stratejik bakış açısının getirilmesidir. İster ulusal, isterse Çok Uluslu olsun, bütün işletmelerin başarıya ulaşmalarında insan kaynaklarının katkısı büyüktür. Çok Uluslu faaliyet gösteren işletmelerin yapısall farklılıkları, yeni yönetsel uygulamaları gerektirmektedir. Bu yapısall farklılıklar Çok Uluslu İşletmelerin insan kaynaklan bölümü için de söz konusu olmaktadır. Globalleşmenin Çok Uluslu İşletmelerin ortaya çıkmasında etkili olması, bu tür işletmelerin ise insan kaynaklan uygulamalannın farklılık gerektirmesi, tezin konusunun belirlenmesinde etkendir. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde tezin konusu ile ilgili temel kavramlar olan globalleşme, strateji ve insan kaynaklan yönetimi konularında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde insan kaynaklarının stratejik yönetimi konulan incelenmiştir. İnsan kaynaklan yönetiminin evrimi, insan kaynaklarında stratejik yaklaşımı ortaya çıkaran nedenler, tanımı, özellikleri, amaçlan, karşılaşılabilecek sorunlar ve bu konuda tepe yöneticilerinin rolü konulan incelenmiştir. Üçüncü bölümde işletmelerin uluslararasılaşması, uluslararası insan kaynaklan yönetimini ortaya çıkaran nedenler, önemi, ulusal insan kaynaklan yönetimi ile global insan kaynaklan yönetimi arasındaki farklılıklar, uluslararası insan kaynaklan yönetim süreci konulan incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise tekstil ve inşaat sektöründe faaliyet gösteren iki işletmenin insan kaynaklan uygulamaları incelenmiştir.
İşletmelerdeki beceri eğitimi uygulamasının, işletme ve öğrenci açısından değerlendirilmesi

Bu araştırmada 1986 yılında yürürlüğe giren 3308 sayılı Çıraklık ve Mesleki Eğitim Kanunu ile zorunlu hale getirilmiş olan İşletmelerde Beceri Eğitimi Uygulaması; işletme ve öğrenci açısından değerlendirilmiştir. Araştırma, Türkiye'nin Orta Anadolu bölgesinde yer alan Sivas ve Yozgat il merkezlerinde; Ticaret Meslek Lisesi öğrencilerine beceri eğitimi veren, özel ve kamu bankalarında yapılmıştır. Bu bankalarda beceri eğitimi gören 60 Ticaret Meslek Lisesi öğrencisine ve öğrencilerin eğitiminden sorumlu 60 banka personeline anket uygulanmıştır. Araştırmanın birinci bölümünde mesleki eğitim kavramı üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde işletme kavramı açıklanmış ve işletmelerde verimlilik, işletme-çevre ilişkisi konusuna değinilmiştir. Üçüncü bölümde ise işletme-okul işbirliği ve işletmelerde beceri eğitimi hakkında bilgi verilmiştir. Teorik olarak yapılan bu açıklamalardan sonra dördüncü bölümün birinci kısmında, araştırmanın metodolojisi açıklanmıştır. İkinci kısımda ise bulguların değerlendirmesi yapılarak; öğrenci-personel, Kamu-Özel Banka katılımcıları ve Yozgat-Sivas illerindeki katılımcılar arasındaki görüşler karşılaştırılmıştır. Bilimsel bulgulara dayalı sonuç ve öneriler ise yine dördüncü bölümde açıklanmıştır. Sonuç olarak ankete katılanlarda; 'beceri eğitimi uygulamasının banka verimliliğine olumlu etkisi olduğu, bu eğitimle öğrencilerin mesleki yeterlilik kazandığı' görüşlerinin hakim olduğu görülmüştür.
Analitik hiyerarşi yöntemi ile elektronik hizmet kalitesi performans analizi: Mevduat bankaları üzerine bir uygulama

Teknolojik ilerlemeler son yüzyılda pazarlamada çok büyük değişikliklere yol açarak hem bankalara yeni fırsatlar sunmuş, hem de karşı karşıya bulundukları rekabetin daha da artmasına neden olmuştur. Bu durum bankaları klasik yönetim anlayışını terk ederek müşteri odaklı yeni pazar stratejilerini benimsemeye zorlamıştır. Teknolojik ilerlemelerle hayatımızın her alanına giren internet diğer sektörlerde olduğu gibi bankacılık sektöründe de önemli bir elektronik hizmet aracı haline gelmiştir. Bu doğrultuda bankaların e-hizmet kalitesi ve ortaya koydukları performans bakımından değerlendirilmesi hem teoride hem de pratikte önemli bir rekabet göstergesi olarak görülmektedir. Bu tez çalışmasının amacı, Türkiye'de faaliyet gösteren mevduat bankalarının e-hizmet kalitesi performans değerlendirmesinde hangi kriterlerin önemli olduğunun belirlenmesi ve bu kriterler kapsamında en iyi e-hizmet kalitesi performansına sahip mevduat bankasının tespit edilmesidir. Bu amaç doğrultusunda söz konusu bankaların e-hizmet kalitesi bakımından performanslarının analizinde kullanılacak kriterler kapsamlı bir literatür araştırması ve karar verici görüşleriyle belirlenerek, Analitik Hiyerarşi Yöntemi kapsamında bir e-hizmet kalitesi modelinin hiyerarşik yapısı oluşturulmuştur. Karar vericiler ile yapılan görüşmeler sonucunda AHY kapsamında oluşturulan ikili karşılaştırmalar matrisleri elde edilmiş ve son olarak en iyi e-hizmet kalitesi performansına sahip mevduat bankası tespit edilmiştir.