turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Anayasa Mahkemesi kararları ışığında Türkiye Büyük Millet Meclisi içtüzüğü

Bu tezin amacı, TBMM'nin etken ve verimli işleyişinin önündeki engellerin saptanması ve bu engellerin aşılması için gerekli çözüm önerilerinin üretilmesidir. Geçmiş anayasalar gibi, 1982 Anayasası da, TBMM'nin çalışmalarını kendi yaptığı içtüzük hükümlerine göre yürüteceğini öngörmüştür (m. 95). TBMM, Anayasanın bu hükmü doğrultusunda, 1973 yılında çıkarılmış bulunan ve 1996 yılında kapsamlı bir değişikliğe uğratılan içtüzük hükümleri doğrultusunda çalışmalarını sürdürmektedir. Bugün uygulanmakta olan içtüzüğün içerdiği belirsizlikler, zaman zaman çeşitli sorunların doğmasına yol açmaktadır. Ayrıca bu içtüzüğün, TBMM'nin etken ve verimli işleyişinin önünde bir engel olduğu sık sık dile getirilmektedir. Bu nedenle, çok sık aralıklarla, içtüzüğün kısmen ya da tümüyle değiştirilmesi gerektiği konusunda görüşler ileri sürülmektedir. Bu çalışmada, sorunların kaynağının saptanması ve TBMM içtüzüğünün tarihi gelişim içindeki konumunun belirlenmesi amacıyla, 1876'dan beri uygulanmış olan içtüzükler, değişiklikleriyle birlikte gözden geçirilmiştir. İçtüzüklerin tarihi gelişiminin incelenmesi, sorunlara artık farklı bir bakış açısıyla yaklaşılması zorunluluğunu ortaya koymuştur. Buna ulaşabilme umuduyla, çalışmanın birinci bölümünde, TBMM'nin işleyişinde temel önemde olan bazı kavramlar tanımlanarak gözden geçirilmiş; i parlamenter sistem geleneğindeki ilkeler doğrultusunda, bu kavramların ne anlama geldiği açıklanmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde, TBMM'de var olan kurumlar, bu kurumların oluşumları, işleyişleri incelenmiştir. Üçüncü bölüm ise, TBMM'nin görev ve yetkilerini kullanma biçimine ayrılmıştır. Bu bölümde, TBMM'nin görev ve yetkileri topluca sayılmış ve her bir görevin nasıl yerine getirildiği ayrıntılı olarak incelenmiştir. Çalışma boyunca, parlamenter sitemin ilkelerinden yola çıkılarak, içtüzük kurallarının nasıl düzenlenmesi gerektiğine ilişkin önerilerde bulunulmuştur. Bu çalışmada başvurulan bir başka önemli kaynak da, AYM kararlarıdır. AYM'nin bugüne kadar biçim denetimi yaparken verdiği, TBMM içtüzüğü kurallarına ilişkin pek çok kararı bulunmaktadır. Bu kararlarda zaman içinde değişiklikler olsa da, belli bir eğilimin yakalanması çoğu zaman olanaklıdır. Bu nedenle, yapılacak bir içtüzük değişikliğine ve uygulamaya yön vermesi açısından, ilgili AYM kararlarından gerektiği yerde alıntı yapılmış ve bu kararlar değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonuç bölümünde genel değerlendirmelere ulaşılmaya çalışılmıştır. Böylece TBMM'nin etken ve verimli işleyişi için, uygulamaya ve olası bir içtüzük değişikliğine yardımcı olunmak istenmiştir.
Türkiye'de kara paranın aklanması ve önlenmesi

Son yıllarda kara para aklama ile etkin bir şekilde mücadele edilmesi Türkiye için de zorunlu hale gelmiştir. Kara para aklayıcıları suçtan elde ettikleri malvarlığını yasal görünüm kazandırmak için değişik yöntemler kullanmaktadırlar. Bu konuda önemli adım olan 4208 sayılı yasanın çıkarılmasından önceki hukuksal yapı ve bu yasanın kuralları diğer hukuk dallan yönünde çok disiplinli olarak incelenmiştir. Çalışmanın sonunda elde ettiğimiz sonuçlan aşağıdaki şekilde özetlememiz mümkündür: Türkiye'nin kara para aklanmasının önlenmesi konusundaki uluslararası anlaşmalara katılmanın artırılması gerekmektedir. MAS AK. 'in merkezi idari birim veya mali istihbarat birimi olarak yeniden bağımsız şekilde yapılandırılması, incelenecek bilgilere bilgisayar ortamında doğrudan ulaşabilme olanağının sağlanması, acil durumlarda suçtan elde edilen malvarlığına geçici tedbir koyma yetkisinin verilmesi yönünde çalışmalar yapılmalıdır. Zorunlu işlem yükümlülerinin çalışanlarının bu suçtan hüküm almamış olmalarının sağlanması, kimlik tespiti ve şüpheli işlem bildirimlerindeki eksikliklerin tamamlanması, yükümlü gruplarının kapsamının genişletilmesi, belgelerin saklanması süresinin suç zamanaşımı süresi sonuna kadar uzatılması, devamlı bilgi verme yükümlülüğünün sağlanması, uyum görevlisinin hukuksal kurum olarak düzenlenmesi gerekmektedir. Suç ve cezaların yasallığı ilkesine aykırı düzenlemelerin düzeltilmesi, müsnet suçların belirlenmesinde sayma yönteminin sakıncaları nedeniyle objektif ölçütlerden yararlanılması zorunludur. Suçtan elde edilen malvarlığının vergilendirilmesi gelir vergisi açısından (GVK. m. 1,2/7, 80 ve VUK.'nun 9, 30/7) mümkündür. Harcama ve servet vergileri açısından ise, vergiyi doğuran olay gerçekleştiğinde vergilendirme yapıldığından paranın niteliği önem taşımamaktadır. Türkiye'de kara para aklama ile mücadelede hukuk kurallarının yeniden gözden geçirilerek etkin hale getirilmesi sağlanmalıdır.
Türkiye'de devletin ekonomideki rolü ve iktisat politikası aracı olarak dolaysız devlet müdahaleleri

1980'lerin başından beri devletin ekonomik ve sosyal hayattaki rolü hakkındaki tartışmalar artmıştır. O zamandan bu yana uygulanan ekonomi politikaları üzerinde önemli etkileri olan arz yanlı iktisatçıların görüşü devletin rolünün serbest piyasa mekanizmasının daha iyi işleyebilmesi ile sınırlı tutulmuştur. Diğer taraftan, aynı dönemde yaygınlaşan 'piyasa başarısızlıkları yaklaşımı', kaçınılmaz olarak görülen piyasa başarısızlıklarını düzeltmek için devlet müdahalelerinin gereğinin altını çizmiştir. Bu bağlamda, ekonominin bugünkü durumunda, hükümetler çeşitli şekillerde ekonomiye müdahale etmektedir, doğrudan veya dolaylı şekilde, örneğin: vergilendirme, sosyal malların temini, düzenleme. Bu nedenle, bu tezde başlıca devlet müdahaleleri üzerinde çalışılmıştır, özellikle Türkiye durumu incelenmiştir. Çalışmada öncelikle teoride devlet modelleri ve bunlara ilişkin doğrudan devlet müdahaleleri tartışılmıştır. İkinci olarak, devletin müdahale türleri, devlet müdahalelerin temel araçları, devletin iktisadi gerekçeleri temelinde devlet müdahalelerin iktisadi rasyoneli incelenmiştir. Son olarak, Türkiye'deki doğrudan iktisadi müdahaleler değerlendirilmiştir. 138
Küreselleşme sürecinde Türkiye'de bürokrasi kavram ve olgusu üzerine bir inceleme

Küreselleşme ulus devletleri pek çok açıdan etkilemekte, Türkiye gibi ekonomik açıdan bağımlı ülkelerde ulus devlet bürokratik yapılarında köklü bir değişime yol açmaktadır. Özelleştirmeler, yönetişim ve Yeni Kamu İşletmeciliği uygulamaları geleneksel bürokratik yapıları etkisizleştirmekte, kamu yönetimi alanını daraltmaktadır. Bu kapsamda kamu yönetiminde bir paradigma değişikliğinden söz edilmektedir. Bu değişimin kurumsal yapıda, özellikle de küreselleşmeci siyasal iktidarlarla ulus devleti hukuksal egemenlik anlayışı açısından ele alan bürokrasi arasında gerilimlere yol açtığı varsayılmaktadır. Dolayısıyla, küreselleşme - ulus devlet gerilimi siyasal iktidar-bürokrasi gerilimi indirgemeciliğinde somutlaştırılabilir. Küreselleşmenin ulus devleti zayıflattığı, mutlak hukuksal egemenlik kavramını ortadan kaldırdığı kabulü altında iki olgu arasındaki çatışma anlam kazanmaktadır. Bu önermenin doğruluğunu ortaya koymak üzere küreselleşme ve ulus devlet olguları tarihsel gelişimleri bağlamında ayrıntılı olarak ele alınmalıdır. Bu bağlamda küreselleşme ulus devleti erozyona uğratan bir süreç olmakla birlikte Türkiye'de bu süreçte yaşanan dönüşümün evrensel düzeyde geçerli gelişmeler yanında Türkiye'deki tarihsel gelişimin de ortaya koyduğu üzere kendine özgü biçimde ortaya çıktığı anlaşılmaktadır.1980'lere kadar siyasal süreçte etkin bir aktör durumunda olan bürokrasi Türkiye'de ulus devletin ve dolayısıyla yönetsel yapının dönüşümüne neden olan küreselleşmeci politika ve uygulamalara direnç göstermiş ve bu durum kurumlar arası çatışmalara yol açmıştır. Bununla birlikte günümüzde bürokrasinin politika belirmede eski gücünü yitirdiğine tanık olunmaktadır.
Cumhuriyet döneminde Türkiye'de kırsal kalkınmanın yönetimi

Bu çalışmada, sahip olduğu kaynakları israf etme lüksüne sahip olmayan ülkemizin kırsal kalkınma yönetim yapısı ve uygulama araçları incelenmiştir. Kır ile kentin kaderi birbirine sıkı sıkıya bağlanmıştır. Bu sebeple, kırsal kalkınma sadece kırsal alanlar için değil kentsel alanlar için de özel önem arz etmektedir. Ancak kırsal kalkınma ülkemiz adına zor ve masraflı bir çabadır. Bu nedenle başarılı bir kırsal kalkınma için en ideal örgüt yapısı belirlenmeli ve en etkin uygulama araçları seçilmelidir. Bu seçimde doğru karar almak adına ülkemizin sahip olduğu bilgi ve deneyim önemli bir yol göstericidir. Cumhuriyetin ilk yıllarında tarımsal üretimi artırmak suretiyle kırsal kalkınmanın temin edileceği düşüncesi ile hareket edilmiş ve bu bağlamda tarım sektörünün önündeki engelleri kaldırmaya yönelik adımlar atılmıştır. Planlı kalkınma dönemine geçilmesiyle birlikte kalkınma planları doğrultusunda yerleşme düzenine dair yaklaşımlar uygulanmış fakat bu çalışmalardan da beklenen sonuçlar edinilememiştir. Günümüz itibariyle Türkiye'de kırsal kalkınma proje eksenli uygulamalar eliyle yürütülmektedir. Uluslararası örgütlerin yönlendirmesi ile tanışılan proje bazlı uygulama düşüncesi özellikle kırsal kalkınma için rutine dönüşmüştür. Ulusal kaynaklarla finanse edilen ve mülki idare amirlerinin koordinasyonunda yürütülen KÖYDES Projesi, proje eksenli yönetim düşüncesinin zihinlerde yer edinmesine ve farklı alanlarda da tercih edilmesine yol açmıştır. Bu durum ayrıca mülki idarenin kırsal kalkınma için kilit bir aktör olduğu gerçeğini ortaya koymuştur. Nitekim 6330 Sayılı Kanun'la yönetim alanı tüm il sınırlarını kapsayan büyükşehirler ihdas edilmiş ve fakat akabinde kırsal yerleşimlerin desteklenmesi için KIRDES uygulaması başlatılmıştır.
Yaşam boyu öğrenmenin merkezi yönetim bütçe sistemi içerisindeki yeri ve öneminin analizi

Günümüzde bilim ve teknolojinin hızla gelişmesi bilgiyi hızla eskiyen argüman konumuna getirmektedir. Çağın getirdiği bu hızlı dönüşüm bilginin yaşam boyu güncel tutulması gereğinin habercisidir. Bu durum ise eğitim-öğretim süreçlerinin yeniden yapılandırılması ihtiyacını gündeme getirmektedir. Yapılandırma konusu ise maddi bir alt yapı gerektirdiğinden eğitimin finansmanı konusunun önemi dikkat çekmektedir. Ülkemizde eğitimin finansmanı büyük ölçüde kamu kaynaklı olduğundan yapılandırma ve geliştirme süreci devletin sorumluluğundadır. Bu sebeple çalışmamızın ilk bölümünde MEB bünyesindeki 'eğitim hizmetleri' genelden özele doğru incelenmiştir. İlerleyen bölümlerde ise mali boyutu; harcama, yatırım, bütçe ve vergisel teşvikler vasıtasıyla değerlendirilerek yaşam boyu öğrenmenin merkezi yönetim bütçesi içerisindeki yeri ve önemi tespit edilmeye çalışılmıştır.
The effects of restructuring in the property development sector on urban processes: A case study on Erzurum and Kayseri

Kentsel süreçler sermaye birikim süreçleri ile yapılı çevrenin üretimi arasındaki ilişkiden önemli ölçüde etkilenmektedir. Sermaye aktarımı yaklaşımı sermayenin aşırı birikim sorununu çözebilmek için devletin kolaylaştırıcılığı ile geçici bir süreliğineyapılı çevreye aktığını belirtmektedir. Ayrıca yapılı çevreye yapılan yatırımların ileri ve geri bağlantılar sayesinde ekonomik kalkınmanın lokomotifi olarak işleyeceğivarsayılmaktadır. Ancak, bu süreci ekonomik belirlenimci bir çerçeveden anlatmaya çalışan ana akım yaklaşımlar Türkiye deneyimini açıklamakta yetersiz kalmaktadır. Bu tez, 2002 sonrası Türkiye'sinin inşaat odaklı kalkınma stratejisinininyerelliklerdeki etkisini yapım sektöründeki gelişmeler ve kentsel süreçler üzerinden tartışmaktadır. Ancak bu tartışma söz konusu makro düzey indirgemeci yaklaşımlarıntersine metropoliten kentlerde değil, daha küçük ölçekli bölgesel merkezler arasında yapılan karşılaştırmalı bir analiz üzerinden yürütülmüştür. İnşaat odaklı kalkınma modelinin ülke coğrafyasındaki farklılaşan etkilerini gözlemlemek amacıyla yapılan iller arası bir karşılaştırmanın ardından, alan çalışması için, yerel iktisadi yapılarınınkompozisyonları, inşaat sektöründeki yatırımların ölçekleri arasındaki farklılıklar ve yerel yapı pazarının değişen profilleri açısından farklılaşan Erzurum ve Kayserikentleri seçilmiştir. Kentsel süreçlerin temel belirleyicisi olan yerel planlama tarihleri ve plan uygulama araçlarının incelenmesi devletin her iki kentle kentsel mekan üretim stratejileri kapsamında oldukça farklı ilişkiler geliştirdiğini göstermiştir. Yapılan tez çalışmasıinşaat odaklı kalkınma stratejilerinin varsayılanın tersine yerelde ekonomik kalkınmayı sağlamadığını göstermektedir. Merkezi yönetimin yerel yönetimlerlekurduğu ilişkilerin farklılığı bağlamında değişen yöntemlerle, merkezi hükümetin yerel kentsel süreçlere direkt olarak müdahalesi sonucunda giderek daha fazla ulusalgeliştiricinin yerel pazara dahli sağlanmış ve sağlanmakta; bu durum da yerel aktörlerin pazar alanlarını giderek daha fazla daraltarak gelişmeleri yönünde önemli bir engel oluşturmaktadır. Her ne kadar bu sürece devlet müdahalesinin etkisi ve yönü yerel faktörlerce belirleniyor olsa da, yerelde artan inşaat yatırımları yerelinkalkınmasında iddia edildiği gibi olumlu bir etki sağlamamaktadır.
Türk ve Alman Hukukunda seyahat sözleşmesi ve seyahat sözleşmelerinde tüketicinin korunması

'Türk ve Alman Hukukunda Seyahat Sözleşmesi ve Seyahat Sözleşmelerinde Tüketicinin Korunması' adlı çalışmamaızda iki ülke hukuku karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Bu inceleme sırasında Avrupa Birliğinin, paket turlar hakkındaki konsey direktifi de göz önünde bulundurulmuştur. Türk Hukuku ile ilgili olarak, seyahat sözleşmesinin hukuki özellikleri, niteliği, Türk Sözleşme Hukukuna göre ele alınarak incelenmiştir. Sözleşmenin tarafları ve tarafların sözleşmeden doğan hak ve borçlan, Türk Hukuku için belirlenmiştir. Alman Hukuku ve Avrupa Birliği Konsey Direktifinden faydalanılarak, Türk Hukuku için 'Seyahat Sözleşmesi' özel bir sözleşme türü olarak genel şartlarıyla tespit edilmiştir. Avrupa Birliği ve Alman Hukukundaki Seyahat Sözleşmesi ile ilgili düzenlemeler, Alman Seyahat Sözleşmesi Yasası çerçevesinde, ele alınmıştır. Alman Hukukunda Seyahat Sözleşmesinin genel şartlan, sözleşmeyle ilgili özel hususlar da incelenmiştir. Türk ve Alman Hukukunda seyahat sözleşmesinin genel şartlan tespit edildikten sonra, sözleşmenin tarafi olan seyahat edenin, tüketici olarak korunması incelenmiştir. Bu inceleme sırasında, A. B. Konsey Direktifi, Alman Seyahat Sözleşmesi Yasası ve Türk Hukundaki mevcut yasalardan faydalanılmıştir. Her üç hukuk sistemine göre seyahat edenin tüketici olarak korunup korunmadığı incelenmiştir. Sonuçta, Türk Hukukunda seyahat sözleşmeleri açısından tüketicilerin yeterince korunmadığı ve yasal düzenlemeye ihtiyaç olduğu ve konsey direktif kararına göre bir yasal düzenleme yapılması gerektiği kanaatine varılmıştır.
The role of AFAD in Turkey's humanitarian diplomacy

İnsanlık tarihi kadar eski bir geçmişşe sahip olan güç kavramı, uluslararası ilişkileri anlamada son derece önemlidir ve bu kavram zaman içinde geleneksel anlamından sıyrılarak bugün neredeyse tüm devletlerin bu değişen bağlamı anlamak için stratejilerini uygulamaya çalıştığı yepyeni bir kavrama, yumuşak güç kavramına yontulmuştur. Güç potansiyeli, bir devletin taleplerinin herhangi bir tehdit edici güç olmadan tarihsel, kültürel, sosyal, eğitim ve gelenek argümanlarını kullanarak başka bir devlete kabul ettirilmesine dayanmaktadır ve bugün Kamu Diplomasinin başarısında en belirleyici faktörlerden biri haline gelmiştir. İşte bu araştırma bugün; politik, ekonomik, teknolojik ve sosyal bir gelişmenin bir sonucu olarak dış politikanın önemli bir bileşeni haline gelen, kamu diplomasisinin önemli bir parçası olan İnsani Diplomasi kavramını, Türkiye'nin değişen dış politika anlayışı ile birlikte incelemektedir. Bu bağlamda, AFAD kurumu yumuşak güç bağlamında ele alınmış, AFAD'ın bu gücü nasıl ve ne kadar kullandığı fayda-maliyet analizi çerçevesinden değerlendirerek; AFAD'ın bu bağlamdaki rolü onun hem ulusal hem de uluslararası spesifik çalışmaları aracılığı ile analiz edilmiştir. Esas kuruluş amacı planlama, risk azaltma ve doğal afetlere müdahale olan ve İçişleri Bakanlığına bağlı olan AFAD'ın bir dış politika unsuru olan dış yardımlar konusunda aldığı görev ve sorumluluk, taşıdığı risk bakımından ele alınmıştır. Buradan hareketle, Türkiye'nin İnsani Diplomasi alanındaki politikaları; ulaşılan sonuçlar, başarı oranları ve eksiklikleri açısından inclenmiş ve bu politikaların Türkiye'yi uluslararası ilişkiler sahnesinde getirdiği yer verilerle açıklanmıştır. Bir yandan Türkiye'nin kendine has olduğunu ifade edebileceğimiz insani diplomasi anlayışı veriler ve mukayeselerle analiz edilirken; bir yandan da bu diplomasi türünün en temel aracı olan dış yardımlar hususu şeffaflıktan bütünleşikliğe, işbirliğinden yönetim alanına kadar pek çok açıdan incelenmektedir. Parametreler ortaya konurken, problematik alanlar da analitik perspektifle tanımlanmaya çalışılmıştır. Ülkelerin verileri ve karşılaştırmaları ışığında, Türkiye'nin insani diplomasi uygulamalarının etkililiği araştırılarak güçlü ve zayıf yönler ortaya konmaya çalışılmıştır. Türkiye'nin halihazırda uygulamakta olduğu strateji analiz edilmiş ve ortaya koyduğu çabanın aldığı sonuçlara değip değmediği sorgulanmıştır. Bu araştırma, temelde, spesifik örneklerle insani diplomasinin önemli bir parçası haline gelmiş bulunan AFAD'ı incelemekte ve yaptığı çalışmaların uluslararası alanda sağladığı katkıyı fayda maliyet analizi bağlamında açıklamaktadır. Bu kapsamda, Türkiye'nin insani diplomasi uygulamalarına ve bu uygulamaların uluslararası arenadaki etkinliğine pozitif yönde katkı sağlayacağına inanılan öneriler getirilmektedir.
Belediyelerde halkla ilişkilerin rolü ve önemi

Bu çalışma belediyelerde halkla ilişkilerle ilgilidir. Bu çalışma önemine, araçlarına, yapısına ve sorunlarına göre iki bölüme ayrılmıştır. Birinci bölüm, halkla ilişkilerin farklı tanımları arasındaki benzerlikler ve farklılıklar, reklam, propaganda ve halkçılık terimleriyle ilgilidir. Halkla ilişkiler sürekli ve organize edilmiş idari bir fonksiyondur. Süreci çift yönlü ve ileri doğrudur. Ayrıca, halkla ilişkilerin kapsamı, nitelikleri ve hedefleri bir yüksek amaca erişmek için faydalanılan araçlar açısından ayrılır. Aynı zamanda halka ilişkilerin dünyadaki tarihi gelişimini ve hııgünkü önemini kapsıyor. İkiiıcİ bölümde, Türkiye Cumhuriyeti Hükümetleri çok partili rejimin yerleşmesinden, hıalı kentleşmeden ve devlet kuruluşlarının düzensizliğinin yol açtığı, devlet ve vatandaşlar arasındaki ilişki problemleri ile karşılaştıktan sonra önemli kararlar alınmıştır. Formalitelerin azalması, yerel yönetimlerde politik tarafsızlığı sağlama hükümet programlarında iki açıdan ele alındığı görülür: Planlan geliştirme ve yıllık programlar. Genelde Türk Halk Yönetimindeki oluşan halkla ilişkiler hizmetlerindeki problemlerin belediyelere yansıdığı kabul edilmektedir. Belediyelerde halkla ilişkilerde başarılı olabilmek için iki önemli noktanın üzerinde durulması gerekir; bütün çalışanların, halka hizmet inancım taşımasının esas amaçları olduğuna inandırılması gerekir. Vatandaşlar yerel ve merkezi yönetimlere daha fazla katılmasının esas hakları ve sorumlulukları olduğu bilincinde olmalıdır.
Türk spor politikalarında belirlenen hedeflerin gerçekleşme düzeyleri

Bu çalışmada, Türk spor teşkilatının merkez ve taşra teşkilatında halen görev yapmakta olan spor yöneticilerinin, Türk sporunun, anayasa, kanun, kalkınma planları ve hükümet programlarındaki hedeflerine ulaşma konusundaki görüşlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla Türk spor teşkilatının merkez ve taşra teşkilatında görev yapan 559 spor yöneticisi çalışmaya gönüllü olarak katılmışlardır. Çalışmanın verilerine ulaşmak için kişisel bilgi formu ile Aydın (2001) tarafından geliştirilen ve geçerlilik güvenirlilik çalışması yapılan anket katılımcılara uygulanmıştır. Türk spor politikalarında belirlenen hedeflerin gerçekleşme düzeylerini belirleyen anket, yasal ve uygulama hedefleri olarak iki alt boyutta incelenmiştir. Anket ile elde edilen veriler istatistiksel olarak SPSS for Win 21.0 paket programı kullanılarak analiz elde edilmiştir. Araştırmanın verileri incelendiğinde, spor yöneticilerinin çoğunlukla erkeklerden oluştuğu, genellikle 40 yaşın üzerinde ve 15 yıldan fazla hizmet süresine sahip oldukları, çoğunlukla lisans seviyesinde ve spor eğitimi almayan kişilerden oluştuğu anlaşılmıştır. Araştırmaya katılan spor yöneticilerinin, Türk spor politikalarında yer alan yasal ve uygulama hedeflerine ilişkin görüşlerinin beklenilen düzeyde olmadığı tespit edilmiştir.
Evolution of public policymaking within the dynamics of governance in the field of tourism: The Turkish case

Bu çalışmanın temel amacı, kamu politikası oluşturma, yönetişim ve turizm politikası oluşturma ile ilgili kuramsal mülahazalar ışığında, özellikle Türkiye'nin turizm politikalarındaki keskin değişimlere atıfla, 'yen' sağ' ve 'yönetişim'in egemen etkilerine koşut olarak kamu politikası oluşturma kuramını ve 1980'lerden sonraki kamu politikası oluşturma sürecindeki değişimleri çözümleyip incelemektir. Kapitalist ideolojinin yeni biçimleri olarak 'yeni sağ' ve yönetişim kavramı incelenip kamu politikası olşturma sürecinin gözden geçirilmesiyle, kuramsal çıkarımlara dayanarak Türkiye turizminin mevcut durumu ve gelecekteki karşılaşacağı almaşıkların değerlendirilebilmesi, yine Türkiye'deki turizm politikalarının geçirdiği dönüşüm ve gelişimin tespit edilip çözümlenebilmesi için gerekli analitik kavram seti ve yöntemler elde edilmiş olacaktır. Türkiye turizm politikaları gelişiminin temel ilkeleri ve yönelimleri incelendikten sonra, turizm politikalarının kademeli olarak, devlet destekli ve yönetimli gelişme çizgisinden çeşitli biçimlerde kamu-özel ortaklıklarına, katılımcı karar almaya, ve yeni biçemlerde hesap verebilirlik ve iletişim mekanizmalarına doğru evrimleştiği ortaya konmaktadır. Asılnda tüm bu dönüşümler bir boşluk içinde cereyan etmemektedir. Tersine, bu dönüşümler ekonomik, siyasal ve toplumsal alanlardaki değişimlerle çok yakından ilişkili ve etkileşim halindedir. Bu çerçevede, politika oluşturma sürecinin geleneksel, katı, hiyerarşik bürokrakrasi merkezli, devlet güdümündeki karar alma ve uygulama yapısından, temelde kaynakların, yetki ve sorumluluğun paylaşımına dayanan çok aktörlü ve katılımcı bir yapıya doğru kaymakta olduğu ifade edilmiştir. Öz olarak, bu çalışma, küreselleşmenin yaygınlaşmasıyla yaşanan sosyo-politik değişimler sonucu, global düzeyde, giderek artmakta olan topluluk yönetişimi, kamu-özel ortaklıkları ve söylemsel demokrasi gibi yeni tarzlardaki katılım mekanizmalarının etkisiyle, geleneksel 'kamu yönetimi odaklı kamu politikası oluşturma' yerine 'yönetişim odaklı kamu politikası oluşturma' modelinin siyasal, sosyal ve kültürel alanlarda başat olmaya başladığını ortaya koymaktadır.