turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
20-40 yaş arası psikolojik tedavi alan kadınlar ile almayanların depresyon, anksiyete ve benlik saygısı düzeyleri

Bu araştırmada, İstanbul ilinde bir tıp merkezinin klinik psikoloji polikliniğine başvuran ve başvurma sebebine bakılmaksızın rastgele seçilen, 20-40 yaş aralığındaki kadınlar ile rastlantısal olarak seçilen, aynı yaş aralığında olup daha önce hiç psikoloğa başvurmadığı bilinen kadınların depresyon, anksiyete ve benlik saygısı düzeylerinin birbirleriyle karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya katılmayı kabul eden 144 kişiden ölçekleri eksiksiz dolduran 100 kişi örneklemi oluşturmuştur. Araştırmanın verileri, Beck Depresyon Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği ve araştırmacı tarafından oluşturulan Kişisel Bilgi Formu kullanılarak toplanmıştır. Çalışmamızda psikoloğa başvuran kadınların depresyon ve anksiyete düzeylerinin psikoloğa başvurmayan kadınlardan daha yüksek olduğu; yakın arkadaş sayısı 2 ve altında olan bireylerin, arkadaş sayısı 2'den çok olan bireylere oranla depresif duygulanım düzeylerinin daha yüksek olduğu; yaşı 30-40 yaş arasında olan bireylerin, yaşı 20-29 yaş arasında olan bireylere oranla benlik saygısı düzeylerinin daha yüksek olduğu ve düşük gelir düzeyindeki kadınlarda tartışmalara katılabilme düzeyi ve psişik izolasyon düzeyinin yüksek gelir düzeyindeki kadınlara göre daha yüksek olduğu bulunmuştur ve tüm bu sonuçlar istatistiksel olarak anlamlıdır. Eğitim düzeyi yüksek olan kadınlarda benlik saygısı ile 'kendilik kavramının sürekliliği, insanlara güvenme, depresif duygulanım, hayalperestlik, psikosomatik belirtiler, kişilerarası ilişkilerde tehdit hissetme, ana-baba ilgisi ve psişik izolasyon' arasındaki ilişkiler istatistiksel açıdan anlamlı bulunmuştur. Gelir düzeyi ile Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği'nden alınan toplam puan arasında anlamlı bir ilişki bulunmamış olmakla beraber, benlik saygısı ölçeğinin alt ölçeklerinden biri olan 'depresif duygulanım' ile gelir düzeyi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur.
Okul öncesi dönemde çocukların bağlanma biçimi ile sosyal beceri ve problem davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı okul öncesi dönemde çocukların bağlanma biçimlerinin sosyal beceri ve problem davranışlarına olan etkisi ve bu değişkenlerin demografik değişkenlerle olan ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, 2017- 2018 eğitim öğretim yılında Tekirdağ ili Çerkezköy ilçesinde M. E. B'na bağlı olan bağımsız anaokulları ve ilkokulların anasınıflarında eğitimine devam eden 5-6 yaş grubundaki çocuk ve anneleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini 67 kız, 74 erkek olmak üzere toplamda 141 öğrenciden oluşmuştur. Araştırmanın verileri toplamak için 'Demografik Bilgi Formu', 'Bağlanma Öykü Tamamlama Testi' ve 'Anaokulu ve Anasınıfı Davranış Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmanın amaçlarına uygun olarak toplanan verilere uygulanan istatistiksel analizler SPSS v21 programı ile yürütülmüştür. Araştırmanın kategorik değişkenleri arasındaki dağılımlar frekans dağılımı ve yüzdelik hesaplamaları ile yapılmıştır. Araştırmanın bağımsız değişkenlerine göre ölçeklerden alınan ortalama puanların karşılaştırılması için normal dağılım gösteren puanlarda bağımsız örneklem t testi; normal dağılım göstermeyen puanlarda bağımsız örneklem Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Araştırmamızda elde edilen sonuçlar doğrultusunda, çocukların bağlanma biçimleri ile sosyal beceri ve problem davranışlar arasında anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Güvensiz bağlanma biçimine sahip çocukların problem davranış ortalamaları güvenli bağlanma biçimine sahip çocukların ortalamalarından anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur. Güvenli bağlanma biçimine sahip çocukların sosyal beceri ortalamaları güvensiz bağlanma biçimine sahip çocukların ortalamalarından anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur. Çocukların cinsiyetine, annelerinin eğitim durumuna, annelerinin çalışma durumuna ve 0-1 yaş döneminde onları yetiştirenlere göre güvenli-güvensiz bağlanma biçimlerinin dağılımları arasında anlamlı fark bulunmamıştır.
Lise son sınıf öğrencilerinin kendini açma davranışlarının cinsiyet ve kendini gerçekleştirme düzeyleri açısından incelenmesi

Bu araştırmada, lise son sınıf öğrencilerinin kendilerini açma davranışları cinsiyet ve kendini gerçekleştirme düzeyleri açısından incelenmiştir. Araştırmanın bağımlı değişkeni olan KA düzeyini ölçmek için Selçuk (1988) tarafından geliştirilen Kendini Açma Envanteri, bağımsız değişkeni olan KG düzeylerini belirlemek için de Shostrom (1968) tarafından geliştirilen Kuzgun (1973) tarafından Türk toplumuna uyarlanan ve Akbaş (1989) tarafından lise öğrencilerine adapte edilen Kişisel Yönelim Envanteri kullanılmıştır. Öğrenciler cinsiyetlerini KAE cevap kağıdı üzerine yazarak belirtmişlerdir. 8u araştırma Ankara ili Belediye sınırları içindeki devlet liselerinin son sınıflarında okumakta olan 452 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Araştırmada KG düzeyleri ve cinsiyetin KA düzeyleri ile olan ilişkilerini bulmak için t testi kullanılmıştır. Manidarlık düzeyi. 05 olarak alınmıştır. Araştırmada lise son sınıf öğrencilerinden elde edilen bulgular şöyle özetlenebilir: 1. Öğrencilerin KG, zamanı iyi kullanma ve desteği içten alma düzeylerine göre KAE'den aldıkları puanlara bakıldığında, KG, ZİK ve DİA düzeyleri yüksek olanların lehine anlamlı farklar bulunmuştur. 2. Öğrencilerin ZİK puanlarına göre KAE'den aldıkları konusal açılma ve bireylere açılma puanlarına bakıldığında aile konusundaki açılma puanları ve öğretmene açılma puanları dışındaki düşünce ve görüşler, okul, cinsellik, zevk ve ilgiler, kişilik, anne, baba, karşı cins yakın arkadaş, aynı cins yakın arkadaş, danışman için yüksek puanlı grup lehine anlamlı farklar bulunmuştur. 3. Öğrencilerin DİA puanlarına göre KAE'den aldıkları konusal açılma ve bireylere açılma puanlarına bakıldığında aynı cins yakın arkadaşa açılma puanları dışındaki düşünce ve görüşler, okul, cinsellik, zevk ve ilgiler. kişilik, aile, anne, baba, karşı cins yakın arkadaş, öğretmen, danışman için yüksek puanlı grup lehine anlamlı farklar bulunmuştur. 4. Öğrencilerin cinsiyete göre KG. ZİK ve DİA düzeyleri açısından KAE'den alınan toplam puanlara bakıldığında, kız öğrencilerin lehine anlamlı farklar bulunmuştur. 5. Öğrencilerin cinsiyete göre ZİK puanları açısından KAE'den aldıkları konusal açılma ve bireylere açılma puanlarına bakıldığında, babaya, öğretmene ve danışmana açılma puanları dışındaki düşünce ve görüşler, okul, aile, cinsellik, zevk ve ilgiler, kişilik, anne, karşı cins yakın arkadaş, aynı cins yakın arkadaş puanları açısından kız öğrencilerin lehine anlamlı farklar bulunmuştur. 6. Öğrencilerin cinsiyete göre DİA puanları açısından KAE'den aldıkları konusal açılma ve bireylere açılma puanlarına bakıldığında, düşünce ve görüşler ile cinsellik konularındaki açılma puanları ve öğretmen ile danışmana açılma puanları dışındaki okul, aile, kişilik, zevk ve ilgiler, anne, baba, karşı cins yakın arkadaş, aynı cins yakın arkadaş puanları açısından kız öğrencilerin lehine anlamlı farklar bulunmuştur.
Farklı fakülte öğrencilerinde algılanan ebeveyn kabul-reddi ve psikolojik belirtiler arasındaki ilişkide öz yeterliğin aracı rolünün incelenmesi

Bu araştırmanın amacı farklı fakültelerde öğrenim gören üniversite öğrencilerinin çocukluk dönemlerine dair algıladıkları ebeveyn kabul reddi ile psikolojik belirtiler arasındaki ilişkide genel öz yeterliğin aracılık etkisini incelemektir. Çalışma örneklemini, Türkiye'nin farklı üniversitelerinde öğrenim görmekte olan 18-30 yaş aralığındaki 388 katılımcı oluşturmaktadır. Araştırma verileri, Demografik Bilgi Formu, Ebeveyn Kabul Red Ölçeği, Genel Öz Yeterlilik Ölçeği ve Kısa Semptom Envanteri kullanılarak elde edilmiştir. Değişkenler arasındaki ilişkileri değerlendirebilmek amacıyla Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Analizi'nden, çalışmadaki ana değişkenlerin öğrenim görülen fakülte açısından farklılaşıp farklılaşmadığını belirleyebilmek amacıyla Çok Yönlü Varyans Analizi'nden, ebeveyn kabul reddi ile psikolojik belirtiler arasındaki ilişkide öz yeterliğin aracı rolünü belirleyebilmek amacıyla dolaylı etki yaklaşımını temel alan Aracı Değişken Analizi (Hayes, 2018 )'nden yararlanılmıştır. Analiz sonuçları değerlendirildiğinde, algılanan ebeveyn reddi ile psikolojik belirtiler arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki, öz yeterlik ile psikolojik belirtiler arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Aracı değişken analizi sonucunda, özyeterlik inancının algılanan anne ve baba reddi ile psikolojik belirti düzeyleri arasındaki ilişkide aracı rol üstlendiği tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra algılanan anne ve baba reddi ile psikolojik belirtiler arasındaki ilişkide öz yeterlik değişkenin sadece başlamaboyutunun aracılık etkisi bulunmuştur. Son olarak, öz yeterlik inancının ve psikolojik belirti düzeyinin öğrenim görülen fakülte açısından farklılaştığı saptanmıştır. Çalışmanın sonuçları ilgili alan yazın temelinde tartışılmış, çalışmanın klinik doğurguları, önemi ve sınırlılıkları açıklanmış ve gelecek çalışmalar için öneriler verilmiştir.
Ergenlerde bağlanma ve kimlik statüleri: Temel psikolojik ihtiyaçların aracı rolünün incelenmesi

Bu çalışmanın iki farklı amacı bulunmaktadır. Çalışmanın ilk amacı Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-İlişki Yapıları adlı ölçme aracının anne, baba, romantik partner ve yakın arkadaş formlarının Türk ergenler için psikometrik özelliklerinin incelenmesidir. İkinci amacı ise temel psikolojik ihtiyaçların anneye bağlanma ile kimlik statüleri arasındaki ilişkideki aracı rolünün incelenmesidir. İkinci temel amaç kapsamında incelenen bir diğer amaç da, alternatif bir model olarak, temel psikolojik ihtiyaçların anneye bağlanma ile sadece başarılı kimlik statüsü arasındaki ilişkideki aracı rolünün incelenmesidir. Çalışma 1 üç farklı çalışma grubu ile gerçekleştirilmiştir. YİYE-İY'nin yapı geçerliğini test etmek amacıyla açımlayıcı faktör analizi 219 kişilik bir gruptan, doğrulayıcı faktör analizi ise 283 kişiden oluşan ikinci bir gruptan toplanan veriler aracılığıyla test edilmiştir. YİYE-İY'nin test-tekrar test güvenirliğini test etmek amacıyla yapılan analizlerde ise 52 katılımcıdan oluşan üçüncü bir çalışma grubundan toplanan veriler kullanılmıştır. Bağlanma ve kimlik statüleri arasındaki ilişkide temel psikolojik ihtiyaçların aracı rolünün yapısall eşitlik modellemesi aracılığıyla incelendiği Çalışma 2'de ise 245 katılımcıdan toplanan veriler kullanılmıştır. Katılımcılar Çalışma 1'de kişisel bilgi formunu, YİYE-İY anne, baba, romantik partner ve yakın arkadaş formlarını, Ebeveyn ve Arkadaşlara Bağlanma Envanteri-Kısa Formu'nu cevaplandırmışlardır. Çalışma 2'de ise kişisel bilgi formunu, YİYE-İY Anne formunu, Temel Psikolojik İhtiyaçlar Ölçeği Lise Formu'nu ve Benlik Kimliği Objektif Ölçüm Skalası Geliştirilmiş Formu'nu cevaplandırmışlardır. Açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi sonuçları ve güvenirlik çalışmaları YİYE-İY'nin tüm formlarının iki boyutlu bağlanma modelinin ergenler için geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğunu göstermektedir. YİYE-İY'nin Anne ve Romantik partner formlarının Baba ve Yakın arkadaş formlarına oranla daha yüksek düzeyde uyum iyiliği değerlerine sahip olduğu görülmektedir. Çalışma 2'nin sonuçları incelendiğinde, anneye bağlanma ve kimlik statülerinin tümü arasındaki ilişkide temel psikolojik ihtiyaçların aracı rolünün incelendiği modelin düşük uyum iyiliği değerlerine sahip olmasından dolayı test edilemediği görülmüştür. Bununla birlikte Çalışma 2'de test edilen alternatif model kapsamında yapılan analizler sonucunda ise, ergenlerde kaçınan bağlanma ile başarılı kimlik statüsü arasındaki ilişkinin temel psikolojik ihtiyaçlar aracılığıyla sağlandığı, ergenlerde kaygılı bağlanma ile başarılı kimlik statüsü arasındaki ilişkide ise temel psikolojik ihtiyaçların aracı rolünün olmadığı görülmüştür. Çalışma sonuçları güncel modeler ve diğer çalışma sonuçları kapsamında tartışılmıştır.
Lise öğrencilerinin ergen-ebeveyn kariyer uyumunun çeşitli değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı, lise öğrencilerinin ergen-ebeveyn kariyer uyumunun çeşitli değişkenler açısından incelemektir. Araştırma örneklemini 2017- 2018 eğitim öğretim yılı bahar döneminde Adana il merkezinde yer alan dört farklı lisede öğrenim gören 131'i kız ve 395'i erkek olmak üzere toplam 526 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada Sawitri, Creed ve Zimmer-Gembeck (2012) tarafından geliştirilen ve Akın, Gönülalan, Çebiş, Atik, Rezük ve Akın (2014) tarafından Türkçeye uyarlanan Ergen-Ebeveyn Kariyer Uyum Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizi SPSS 23.0 bilgisayar istatistik programı kullanılarak frekans, yüzde, aritmetik ortalama, standart sapma, gruplar arasındaki farkın incelenmesinde tek yönlü varyans analizi ve t-testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, lise öğrencilerinde ergen-ebeveyn kariyer uyumu, cinsiyet, yaş, sınıf düzeyi ve akademik başarı düzeyi değişkenleri açısından farklılaşma olmadığı; okul türü, baba eğitim düzeyi, anne eğitim düzeyi, değişkenleri açısından farklılaşma olduğu görülmüştür. Araştırmadan elde edilen bulgular, ilgili alan yazına dayanarak tartışılmış ve gelecek araştırmalara yönelik öneriler sunulmuştur.
Bağlanma stilleri ile cinsel doyum arasındaki ilişkide ontolojik iyi-oluş düzeyinin aracılık etkisinin yapısal eşitlik modellemesi ile test edilmesi

Bu çalışmada, bağlanma stilleri ve cinsel doyum arasındaki ilişkide ontolojik iyi oluş aracı değişkeninin etkisi eş datası ile yapısall eşitlik modellemesi çalışması ile incelenmiştir. Araştırmanın evrenini 2015- 2016 yılı içerisinde İstanbul, İzmir, Bursa, Eskişehir, Elazığ, Samsun gibi çeşitli illerde bulunanan evli çiftler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini çeşitli kurumlarda tesadüfi olarak belirlenen evli bireylere kapalı zarf içinde ölçeklerin elden dağıtılarak gönüllülük esasına dayalı olarak ulaşılmasını kapsamaktadır. Örneklem, yaşları 23-60 yaş arası değişen toplamda 165 çiftten (165 kadın, 165 erkek N=330) oluşmuştur. Bağlanma ve cinsel doyum arasındaki ilişkide ontolojik iyi oluşun aracılık rolünü ölçmek amacıyla çalışmada, Kişisel Bilgi Formu, Anne Babaya Bağlanma Ölçeği, Golombok-Rust Cinsel Doyum Ölçeği, Ontolojik İyi-Oluş Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada literatür kapsamında öne sürülen hipotezler araştırma verileri ile doğrulanmıştr. Yapılan yapısall model analizine göre, bireylerin bağlanma stillerinin ontolojik iyi oluş üzerinden cinsel doyum ile ilişkili olduğu sonucuna varılmıştır. Araştırma sonunda elde edilen tüm sonuçlar igili literatüre göre tartışılmış ve uygulamaya yönelik ileride yapılabilecek çalışmalar konusunda önerilerde bulunulmuştur.
Evlilik öncesi ilişki değerlendirmenin yordayıcısı olarak aile iletişim kalıpları

Bu araştırmada, aile iletişim kalıpları ile cinsiyet, bireyin karşı cinsten kardeşi olup olmadığı, sınıf düzeyi, ailenin gelir düzeyi, ilişki süresi, anne-babanın hayatta olup olmadığı değişkenlerinin üniversite öğrencilerinin evlilik öncesi ilişkileri değerlendirmelerini manidar olarak yordayıp yordamadığı incelenmiştir. Bu amaçla araştırma kapsamına, 2012- 2013 öğretim yılında, İstanbul'daki devlet ve özel üniversitelerinde birinci ve dördüncü sınıflarda okumakta olan 334 (%74) kadın, 117 (%26) erkek olmak üzere toplam 451 öğrenci alınmıştır. Araştırmada veri toplamak amacıyla, bu araştırma için üniversite öğrencilerinin aile iletişim kalıplarını değerlendirmek amacıyla geliştirilmiş 'Aile İletişim Kalıpları Ölçeği', Kalkan ve Kaya (2007) tarafından geliştirilmiş 'Evlilik Öncesi İlişkileri Değerlendirme Ölçeği ' ve üniversite öğrencilerinin sosyo-demografik niteliklerine ilişkin veri toplamak amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilmiş 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırmada aile iletişim kalıpları ile diğer demografik değişkenler ile ilişki değerlendirme arasında doğrusal bir ilişki olduğu belirlendikten sonra adımsal regresyon analizi tekniği uygulanmıştır. Araştırmanın bulgularına göre, üniversite öğrencilerinin ilişki değerlendirmelerinin dini değerler boyutunu 'birliktelik' ve 'ilişki süresi'; iletişim boyutunu 'birliktelik', 'ilişki süresi' ve 'cinsiyet'; arkadaş ilişkileri boyutunu 'fikir birliği'; aile ilişkileri boyutunu 'birliktelik' ve 'ilişki süresi' ve son olarak cinsel uyum boyutunu 'ilişki süresi', 'birliktelik' ve 'annenin hayatta olup olmadığı' değişkenleri yordamaktadır. Bulgular literatür ışığında tartışılmış ve benzer konularda çalışma yapacak araştırmacılara ve psikolojik danışmanlara önerilerde bulunulmuştur.
The roles of perceived expressed emotion of the schizophrenic patients and the expressed emotion of their caregivers on symptom severity and quality of life

Bu çalışmada şizofren hastaların ailelerindeki temel bakım veren kişinin duygu dışavurumu ile hastaların algıladıkları duygu dışavurumunun, semptomların ciddiyeti ve yaşam kalitesi üzerindeki göreceli etkileri Stres-Yatkınlık Modeli çerçevesinde araştırılmıştır. Ana çalışmadan önce, Algılanan Duygu Dışavurumu Ölçeği'nin psikometrik özelliklerini değerlendirmek amacıyla 75 hastanın katıldığı bir pilot çalışma yapılmıştır. Bu çalışmanın sonucuna göre, geçerlilik ve güvenirliği olan Algılanan Duygu Dışavurumu Ölçeği bu hasta popülasyonu ile kullanılabilir, eleştirel/düşmanca oluş ve duygusal aşırı iç içe geçme şeklinde iki faktörü vardır. Ana çalışma iki aşamada gerçekleştirilmiştir. İlk aşamaya 116 hasta ve temel bakım veren yakını alınmış, hastalara PEES, Şizofren Hastalar için Pozitif ve Negatif Semptom Ölçeği ve Dünya Sağlık Örgütü'nün Yaşam Kalitesi Ölçeği ve yakınlarına Duygu Dışavurum Ölçeği uygulanmış, hastaların hastalıklarına ilişkin görüşlerini almak amacıyla açık uçlu sorular sorulmuştur. Çalışmanın ikinci aşamasında, altı aylık izleme döneminden sonra çalışmada kalan 103 hastaya yeniden PANSS ve WHOQOL-BREF verilmiştir. Araştırmanın temel hipotezlerini test etmek için repeated Anova analizleri kullanılmıştır. Bulgular hastaların semptom düzeyi ve yaşam kalitesi üzerinde hastaların algıladıkları duygu dışavurumunun ailenin duygu dışavurumuna göre daha etkili bir değişken olduğunu göstermiştir. PANSS'ın pozitif, negatif semptomlar ve toplam puanlarında, hastaların algıladıkları eleştirel/düşmanca oluşun zarar verici, WHOQOL-BREF'in sosyal ve Türk kültürüne standardize olmuş çevre alanlarında hastaların algıladıkları duygusal aşırı iç içe geçme tutumunun koruyucu etkisi olduğu bulunmuştur. Ayrıca hastaların geçen altı aylık süre içinde semptom düzeylerinde belirgin bir iyileşme olduğu görülmüştür. Araştırmanın bulguları literatür doğrultusunda tartışıldıktan sonra, araştırmanın sınırlılıkları, klinik doğurguları ve ilerideki çalışmalar için öneriler ele alınmıştır.
Application of Loevinger's sentence completion test to Turkish adolescents

Yaş, cinsiyet ve ego gelişimi arasındaki ilişki kırk dokuz lise birinci sınıf (yaş 15 -16) ve elli iki üniversite (yaş 18 -21) öğrencisi gruplarında araştırılmıştır. Her gruptaki cinsiyet dağılımının eşitliği sağlanmıştır. Loevinger'in geliştirdiği Cümle Tamamlama Testi ile ölçülen ego gelişim düzeyinin eğitim düzeyi yükseldikçe arttığı bulunmuştur. Cinsiyet farkının da ego gelişim düzeyini etkilediği görülmüştür. Kız lise öğrencilerinin ego gelişim düzeyleri erkek lise öğrencilerine göre daha yüksek çıkmış; fakat üniversite öğrencileri arasında cinsiyet farkının ego gelişim düzeyini etkilemediği görülmüştür. Bulunan sonuçlar, Loevinger ölçeğinin farklı kültürlerde uygulanabileceğini göstermiştir. Ayrıca anne ve babanın eğitim düzeyinin ego gelişim düzeyini etkilemediği görülmüştür. Babanın meslek türü ile çocuğun ego gelişim düzeyi arasında anlamlı bir ilişki bulunmuş; fakat annenin çalışıyor olup olmaması ile çocuğun ego düzeyi arasında benzer bir ilişki saptanmamıştır.
Marital satisfaction, parental agreement on child rearing and parental perception of childs adjustment

Bu çalışmanın temel amacı, l)Evlilikten sağlanan doyum, çocuk yetiştirme konusunda ebeveynler arasındaki uzlaşma ve çocuğun uyumunun ebeveynler tarafından algılanması arasındaki ilişkiyi incelemektir. Buna ek olarak çalışma; 2 )Annelerin çocuğu algılamalarının, öğretmenlerin algılarıyla babaların algılamalarından daha fazla benzeşip benzeşmediğini; 3 )Kocaların evlilikten sağladıkları doyumun eşlerinden daha fazla olup olmadığını; 4 )Çocuğun cinsiyetinin, çocuk yetiştirme konusunda ebeveynler arasındaki uzlaşmada, çocuğun uyumunun ebeveynler tarafından algılanmasında ve eşlerin evlilikten sağlanan doyum üzerinde olumsuz etkileri olup olmadığım araştırmayı amaçlamaktadır. Veriler, Çiftler Uyum Ölçeği, 4-18 Yaş Çocuk Gençler için Davranış Değerlendirme Ölçeği, Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutumu Ölçeğinin anaokuluna giden, daha önce kliniğe başvurmamış, 100 çocuğun anne ve babalarına; aynı çocukların öğretmenlerine de öğretmen Bilgi Formu uygulanmasıyla elde edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre evlilikten sağlanan doyum, çocuk yetiştirme konusunda ebeveynler arasındaki uzlaşma ve çocuğun uyumunun ebeveynlerVI tarafından algılanması arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Ancak, annelerin evlilikten sağladıkları doyum ve çocuk yetiştirme konusunda eşleriyle aralarındaki uzlaşma arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. İkinci hipotez için, annelerin çocuğu algılamaları ve öğretmenlerin algılan arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Üçüncü hipotezde, eşlerin evlilikten sağladıktan doyum arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Sonuncu hipotez için, çocuğun cinsiyetinin, çocuk yetiştirme konusunda ebeveynler arasındaki uzlaşmada, çocuğun uyumunun ebeveynler tarafından algılanmasında ve eşlerin evlilikten sağlanan doyum üzerinde olumsuz bir faktör olmadığı bulunmuştur.
Liseli gençlerde iç ve dış güdümlü dindarlık ve iyilik algıları

Dindarlık eğilimi ve iyilik algısını konu edinen bu araştırmanın amacı; lise düzeyinde bulunan gençlerin iç güdümlü ve dış güdümlü dindarlık eğilimleri ile iyilik algıları arasındaki ilişkiyi tespit etmektir. Araştırmanın ana problemini dindarlık eğilimi ile iyilik algısı arasındaki ilişki, alt problemlerini ise bu iki değişkenin cinsiyet, yaş, sınıf, okul türü ve sosyo-ekonomik düzey gibi demografik değişkenlerle olan ilişkisi oluşturmaktadır. Bu çalışma teorik ve alan araştırması olmak üzere iki ana bölümden meydana gelmiştir. Teorik kısımda dokümantasyon, alan araştırmasında ise anket tekniği uygulanmıştır. Bu doğrultuda, Ankara ilinde beş farklı lise türünde öğrenim görmekte olan ve 379 kişiden oluşan örneklem gurubuyla anket çalışması yapılmıştır. Bu uygulamada 'Dini Yönelim Ölçeği' ve 'İyilik Algısı Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre; iç güdümlü dindarlık eğilimi ile iyilik algısı arasında pozitif yönde anlamlı, dış güdümlü dindarlık ile iyilik algısı arasında ise negatif yönde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca dindarlık eğilimi ve iyilik algısı ile bazı demografik değişkenler arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur.