turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Fears of children and adolescents and their relation to individual characteristics and contextual factors: A cross-sequential study

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de yaşayan çocuk ve ergenlerin korkularının farklı ölçüm yılları (2010-2017) ve nesillere (1999-2002) göre karşılaştırmasını, boylamsal ve kesitsel desenlerin birleşimi olan enlemesine ardışık araştırma deseniyle farklı yaş, cinsiyet ve sosyo-ekonomik gruplar arasında yapmaktır. Çalışmanın örneklemini iki farklı veri kümesi oluşturmaktadır. İlki 2010 yılındatoplanmıştır ve 1315 çocuk ve ergenden (642 kız ve 673 erkek) oluşmaktadır. İkincisi 2017 yılında toplanmıştır ve 1248 çocuk ve ergenden oluşmaktadır (611 kız ve 637 erkek). Veri toplamak için Çocuklar için Korku Ölçeği, yaşam olayları listesi ve demografik veri formu kullanılmıştır. Çalışmanın amaçlarına ulaşabilmek için, daha önce Çocuklar için Korku Ölçeği için belirlenen (Serim,2010) faktör yapısı doğrulandıktan sonra Türkiye'de yaşayan çocuk ve ergenlerin farklı yaş, cinsiyet ve sosyo-ekonomik statü grupları göz önünde bulundurularak güncel korkuları, çocuk ve ergenlerin korkularının ölçüm yıllarına (2010-2017) ve nesillere (1999-2002) göre değişimi, yaş, cinsiyete ve sosyoekonomik statüye göre en çok ve en az yaygın korkuları ve çocuk ve ergenlerin korkularının yaşam olaylarıyla ilişkisi incelenmiştir. Sonuçlar, çocuk ve ergenlerin korkularınıniçeriği, yoğunluğu ve sıklığındaki değişimi yaş, cinsiyet ve sosyo-ekonomik statü gruplarını göz önünde bulundurarak ölçüm yılı ve nesillere göre açıklamıştır. Her ne kadar Türkiye'de yaşayan çocuk ve ergenler arasında din ile alakalı korkular halen yaygınsa da, terörle ilgili korkuların ifade edilme sıklığında gözlenen artış, kültürün çocuk ve ergenlerin korkuları üzerinde etkisini gösterdiği kadar, toplumun deneyimlediği olumsuz yaşam olaylarının da korkular üzerine etkisininkanıtıdır.
Marital satisfaction in Turkish remarried families: Comparison among marital status, effect of stepchildren, and contributing factors

Araştırmanın temel amacı medeni durum ve cinsiyete göre evlilik doyumunun karşılaştırılmasıdır. Ayrıca çalışma üvey çocukların, yeniden evlenenlerin evlilik doyumu üzerindeki etkisini araştırmayı amaçlamaktadır. Bunlara ek olarak, cinsiyet, yaş, eşin yaşı, gelir düzeyi, yenievliliğin süresi, önceki evliliğin süresi, ilk evliliğin bitimiyle ikinci evliliğinbaşlangıcı arasındaki süre, üvey çocukların varlığı, sayısı, yaşı, cinsiyeti ve birlikte ikamet etmeleri ve ortak çocuğun varlığının ilk evlilerde, boşandıktan sonra yeniden evlenenlerde, eşi vefat ettikten sonra yeniden evlenenlerde veüvey çocuğu olan yeniden evlenen ailelerde evlilik doyumunu yordamadaki gücünü araştırmak amaçlanmıştır. 116 ilk evli ve 223 yeniden evlenmiş kişiyeÇiftler Uyum Ölçeği ve Bilgi Formu uygulanmıştır. Hipotezleri test etmek için ANOVA, ANCOVA ve regresyon analizleri kullanılmıştır. Sonuçlar, erkeklerin kadınlardan daha yüksek evlilik doyumuna sahip olduğunu göstermiştir. Ancak, ilk evlilerin, boşandıktan sonra yeniden evlenenlerin ve eşi vefat ettikten sonra yeniden evlenenlerin evlilik doyumu arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Ayrıca, üvey çocukla birlikte ikamet eden yenidenevlenmiş kişilerin, üvey çocuğu olmayanlardan ve üvey çocukla birlikte ikamet etmeyenlerden daha düşük evlilik doyumuna sahip oldukları bulunmuştur. Bunlara ek olarak, bulgular, ilk evlilerde evliliğin süresi ve gelirdüzeyinin; boşandıktan sonra yeniden evlenenlerde cinsiyet ve ortakçocuğun varlığının; eşi vefat ettikten sonra yeniden evlenenlerde yeni evliliğinsüresi ve gelir düzeyinin; ve üvey çocuğu olan yeniden evlenmişlerdeyalnızca üvey çocuğun birlikte ikamet etmesinin evlilik doyumunu anlamlı olarak yordadığını göstermiştir. Araştırmadan elde edinilen sonuçlar ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
Yetişkinlerde bağlanma stillerinin mutluluk, yaşam doyumu ve depresyon ile ilişkisinin incelenmesi

Amaç: Araştırmanın amacı yetişkinlerde bağlanma stilleri, mutluluk, yaşam doyumu ve depresyon arasındaki ilişkiyi incelemektir. Ana hipotez, kaygılı ve kaçıngan bağlanan yetişkinlerin mutluluk ve yaşam doyumu puanlarının düşük, depresyon puanlarının yüksek olmasıdır. Ayrıca kaygılı ve kaçıngan bağlanma modelinin mutluluk, yaşam doyumu ve depresyon üzerinde ve bu değişkenlerle birlikte yordayıcı etkisi olması beklenmiştir. Yöntem: Araştırmaya yaşları 18-64 arasında değişen 255 gönüllü katılmıştır. Araştırmada, kaygılı ve kaçıngan bağlanmayı ölçmek için Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri II, yaşam doyumunu ölçmek için Yaşam Doyumu Ölçeği, depresyonu ölçmek için Beck Depresyon Envanteri ve Sosyodemografik Özellikler ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmada elde edilen veriler SPSS for Windows 23.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Bağımsız Örneklem T-testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi gruplar arası farkları belirlemek, Pearson Korelasyon ve Stepwise Regresyon ise araştırmanın sürekli değişkenleri arasındaki ilişkiyi ve yordayıcılığı belirlemek amacıyla kullanılmıştır. Sonuç: Araştırmanın sonucuna göre, hem kaygılı hem de kaçıngan bağlanma depresyon ile anlamlı derecede pozitif ilişkiliyken, yaşam doyumu ve mutluluk ile anlamlı derecede negatif ilişkilidir. Kaygılı ve kaçıngan bağlanma modelleri, mutluluk ve depresyon üzerinde ayrı ayrı yordayıcı etkiye sahiptir. Buna rağmen, kaygılı ve kaçıngan bağlanma modelleri yaşam doyumu üzerinde, çoklu değişkenlerle birlikte anlamlı bir etkiye sahip değildir. Araştırma bulguları literatür ışığında tartışılmış ve gelecek çalışmalar için öneriler yapılmıştır.
Eskişehir ilinde yaşayan ergenlerde intihar olasılığının değerlendirilmesi

Bu çalışmanın temel amacı, Eskişehir'de yaşayan ve bir liseye devam eden ergenlerin intihar olasılığının umutsuzluk düzeyi, stres belirtileri, stresle baş etme tarzları, yalnızlık düzeyi, problem çözme becerileri ve algılanan sosyal destek değişkenleri bağlamında değerlendirilmesi ve sözü edilen değişkenler ışığında intihar olasılığının en iyi yordayıcısı ya da yordayıcılarının belirlenmesidir. Araştırmanın örneklemini Eskişehir de çeşitli liselere devam eden (n=992) değişik sınıflardaki öğrenciler oluşturmaktadır. Değişkenlere yönelik ölçümler yapılırken, UÇLA Yalnızlık Ölçeği, Beck Umutsuzluk Ölçeği, İntihar Olasılığı Ölçeği, Problem Çözme Envanteri, Stres Belirti Listesi, Stresle Başaçıkma Tarzları Ölçeği ve Çok boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği Kullanılmıştır. Verilere uygulanan Varyans Analizi bulguları, Meslek Liselerinde okuyan ergenlerin hem intihar olasılığı düzeylerinin hem de umutsuzluk ve yalnızlık düzeylerinin daha yüksek olduğunu göstermiştir. Bu öğrencilerin stresle baş etme konusunda da boyun eğici yaklaşımı ve çaresiz yaklaşımı tercih ettikleri ve diğer liselerde okuyan öğrencilere oranla sosyal desteğe daha az başvurdukları görülmüştür. Fen Liselerinin ise özellikle yalnızlık, umutsuzluk ve intihar olasılığı bağlamında diğer liselere oranla daha olumlu oldukları gözlenmiştir Cinsiyet açısından değişkenlere bakıldığında ise, erkek ergenlerin yalnızlık düzeyinin daha yüksek olduğu ama problem çözme becerileri açısından erkeklerin kızlardan daha başarılı olduğu görülmüştür. Kızlar stresle başa çıkma konusunda çaresiz yaklaşımı erkeklere oranla daha sık kullanıyorken, sosyal desteğe de erkeklere oranla daha fazla başvuruyor görünmektedirler. Aşamalı Çoklu Regresyon Sonuçlarına göre ise hem kız ergenlerde, hem erkek ergenlerde hem de tüm örneklemde yalnızlığın intihar olasılığının en iyi yordayıcısı olduğu görülmektedir. Sonuçlar: (1) Meslek Lisesi öğrencilerinin psikiyatrik/psikolojik belirtiler geliştirme yönünden risk altında olabilecekleri, (2) intihar olasılığı düzeyi ile stres, yalnızlık ve umutsuzluk arasında yakın ilişki olduğu ve bunun da konu ile ilgili görüşlerle tutarlı olduğu görülmektedir. Tüm bulgular konu ile ilgili kaynaklar ışığında tartışılmaya çalışılmıştır.
Aile iletişim kalıplarının ebeveyn tutumları ile ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırma, 4-6 yaş grubu çocuğa sahip ebeveynlerin, aile iletişim kalıpları ile ebeveyn tutumları arasındaki ilişkiyi görebilmek amacıyla yapılmıştır. Araştırma nicel araştırma modellerinden, ilişkisel tarama şeklinde tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2018- 2019 eğitim-öğretim yılında İstanbul ili Eyüpsultan ilçesi MEB'e bağlı resmi okulların anasınıflarında öğrenim gören, 4-6 yaş grubu öğrencilerin anne ve babaları oluşturmaktadır. Araştırmaya 388 kişi katılmıştır. Araştırma verileri, Aile İletişim Kalıpları Ölçeği, Ebeveyn Tutumları Ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu kullanılarak elde edilmiştir. Elde edilen veriler, bilgisayar ortamında SPPS 25.0 programı kullanılarak çözümlenmiştir. Verilerin analizinde frekans, yüzde, aritmetik ortalama, standart sapma değerleri hesaplanmış, yanı sıra ölçekler arasındaki ilişkiler ile ölçek-kişisel özellikler ilişkilerini sınamak için Non-Parametrik testlerden, Spearman korelasyon testinden yararlanılmıştır. Araştırma bulguları, çalışmaya katılan ebeveynlerin sahip oldukları aile iletişim kalıplarının, sergilemiş oldukları ebeveyn tutumları ile ilişkili olduğunu göstermektedir. Katılımcı ebeveynlerin demografik özellikleri ile ebeveyn tutumu ve aile iletişim kalıbı arasındaki ilişki incelendiğinde ise tüm kişisel özelliklerde ebeveyn tutum ölçeğinin ve aile iletişim kalıbı ölçeğinin farklı boyutlarında negatif ve pozitif yönde istatistiksel anlamda güçlü ilişkiler bulunmuştur.
Cognitive abilities in patients with Behcet's syndrome and systemic lupus erythematosus compared to healthy controls

Behçet ve Sistemik Lupus Eritematosus Hastalarının Kognitif Becerilerin Sağlıklı Kontrollerle Karşılaştırılması Cihat Akagün Behçet hastalığı ve sistemik lupus eritematosus Türkiye'de oldukça yaygın olmalarına rağmen, bu hastalıklardaki kognitif becerilerle ilgili çalışmalar literatürde oldukça azdır. Bu çalışmada 23 Behçet ve 19 sistemik lupus eritematosus hastası 23 sağlıklı kontrolle karşılaştırıldı. Kullanılan altı test ile farklı kognitif beceriler ölçüldü: kısa süreli görsel hafızada transformasyonlar, şekil hafızası, algılama hızı, sözel akıcılık, uzun süreli hafızadan bilgi çağırma, dikkat ve kısa süreli işitsel hafıza. Üç grup arasında kognitif beceri farkı bulunamadı. Eğitim seviyesi biri dışında bütün ölçülerde en etkili değişkendi. Kognitif beceriler eğitim seviyesi arttıkça arttı. Sadece zihinsel çevirme testinde erkekler kadınlardan daha çabuk cevap verdiler. Şekil hafızası testinde ise eğitim seviyesine ek olarak yaşın etkisi görüldü. Verilen doğru cevap sayısı yaş arttıkça azaldı. Sistemik lupus eritematosus hastalan içinde yapılan analizlerde kullanılan kortikosteroid miktarının eş anlamlı kelimeler bulma teşrindeki basan ile doğru orantılı olduğu görüldü. Testlerin yapıldığı günlerde hiçbir hastalık semptomu göstermeyen lupus hastalan, bazı semptomlar gösterenlere göre sayı dizileri testinde daha başanlı oldular. Behçet hastalannda hastalık aktivitesiyle kognitif beceriler arasında anlamlı bir ilişki bulunamadı. Sonuçlar literatürde kullanılan kognitif testlerin benzer ve farklı taraflan değerlendirilerek tartışıldı. vi
Beden imajı ile anne baba tutumu, kişilik özellikleri, içsel ego durumları ve demografik özellikler arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Günümüzde beden imajına verilen önem artmıştır. Bunu sebebi güzelliğe verilen önemin artması ve medyanın sürekli güzellik ve zayıflığı gündemde tutarak, medyatik isimler aracılığıyla bireye verilen ideal beden hakkında mesajlardır. Bu mesajlarda ideal beden imajının mesajları verilirken aynı zamanda olumsuz olan beden imajının düzeltilmesi amacı ile değişik yatırımlar yapma mesajı da verilmektedir. İnsanların bedenlerine duyduğu tutum sosyal yaşamlarını olduğu kadar psikolojik yaşantıları hakkında da sağlıklı bir birey olup olmadıkları ile ilgili önemli ipuçları sunar. Sosyal, kültürel, psikolojik altyapılarla beslenen kişinin beden imajı kendine duyduğu güven ve benlik saygısını gösterir. Yetişkin bir bireyin beden imajının, anne-baba tutumu, içsel ego durumları ve kişilik özellikleri ile ilişkisinin araştırıldığı bu çalışmada Beden İmajı Ölçeği, Anne-Baba Tutum Ölçeği, Beş Faktörlü Kişilik Ölçeği ve İçsel Ego Durumu Ölçeği kullanılarak bu unsurlar arasında ilişki araştırılmıştır. Araştırmanın hipotezleri çerçevesinde anlamlı fark bulunan veriler şunlardır. Farklı Ebeveyn tutumlarının, beden imajı üzerinde önemli rollerinin olduğu; uyumlu kişilik özelliği ile beden imajı arasında anlamlı ilişkiler olduğu görülmüştür. Yetişkin ego durumu büyüdükçe bireyin beden imajına dair olumsuz düşünceler azaldığı görülmüştür.
Hastanede yatarak tedavi gören hastaların sosyodemografik özellikleri ve anksiyete düzeylerinin incelenmesi

Bu çalışma, Sağlık Bilimleri Üniversitesi Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde yatarak tedavi gören sekiz klinikteki 100 hastanın anksiyete düzeylerini kişisel ve sosyodemografik verileri karşılaştırılarak incelenmiştir. Çalışma14- 89 yaş aralığında 50'si erkek, 50'si kadın hastalardan oluşan örneklem oluşturulmuştur. Araştırma kapsamında, kişisel ve sosyodemografik bilgi formu ve anksiyete düzeyini ölçmek için Beck Anksiyete Envanteri uygulanmıştır. Araştırmada anksiyete düzeylerinin farklı kişisel ve sosyodemografik değişkenler kapsamında farklılıkları ele alınmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre kadın hastaların, erkek hastalara göre anksiyete düzeyinin daha fazla olduğu, hastanede 16 gün ve daha fazla sürehastanede kalan hastaların anksiyete düzeylerinin anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte, anksiyete puan ortalaması farklılığı medeni durum, çocuk sayısı, hastanın kiminle yaşadığı, tedavi gördüğü servis, refakatçi, hastalık hakkında bilgi, servis tanıtımı, eğitim düzeyi, gelir düzeyi, ameliyat öyküsü, başka hastalıklar değişkenlerinde incelenmiştir. Araştırmanın, hastanede farklı servislerde tedavi gören yataklı hastaların anksiyete seviyelerini düşürme ve farkındalığı arttırıcı çalışmaların yapılmasında ve yöntemlerin uygulanmasında katkı sağlayabilecek bulgular elde etmesi bakımından önem arz etmektedir.
Üniversite öğrencilerinin özel yaşam alanları umut düzeyleri, çocukluk dönemi mutluluk ve huzur anıları, kişilik özellikleri ve algıladıkları duygusal istismar arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı üniversite öğrencilerinin özel yaşam alanları umut düzeyleri ile algıladıkları duygusal istismar, çocukluk dönemi mutluluk ve kişilik özellikleri anıları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın bir başka amacı umut düzeylerinde cinsiyet, yaş, sosyoekonomik düzey ve fakülte değişkenlerine göre farklılaşma olup olmadığını incelemektir. Araştırmaya 2017 - 2018 eğitim öğretim döneminde Uludağ Üniversitesi, Gazi Üniversitesi, Hasan Kalyoncu Ünicersitesi ve diğer üniversitelerde okuyan lisans öğrencileri katılmıştır. İlişkisel tarama modeli biçiminde yapılan çalışmada veri toplama aracı olarak 'Özel Yaşam Alanları Umut Düzeyi Ölçeği', 'Yetişkinler İçin Algılanan Duygusal İstismar Ölçeği', 'Sıfatlara Dayalı Kişilik Testi', 'Çocukluk Dönemi Mutluluk ve Huzur Anıları Ölçeği' ve araştırmacı tarafından düzenlenen 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS (22.0) programına işlenmiş ve analiz edilmiştir. Araştırmanın amacı doğrultusunda Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu, Çoklu Regresyon Analizi ve T-testinden faydalanılmıştır. Araştırma sonucunda umut düzeyleri ile çocukluk dönemi mutluluk huzur anıları, dışadönüklük kişilik özelliği, deneyime açıklık kişilik özelliği, yumuşak başlılık kişilik özelliği, sorumluluk kişilik özelliği ve algınan duygusal istismar arasında anlamlı ve pozitif yönde bir ilişki olduğu bulgulanmıştır. Bireylerin umut düzeyleri cinsiyet ve yaşa göre farklılaşma göstermezken; sosyoekonomik düzey ve fakülte değişkenlerine göre farklılaşma olduğu görülmektedir. Buna göre düşük sosyoekonomik düzeydeki bireylerin umut düzeylerinin de daha düşük olduğu; Eğitim Fakültesi öğrencilerinin Fen - Edebiyat, Hukuk ve Tıp Fakültelerinde okuyan öğrencilere göre daha umutlu olduğu anlaşılmıştır. Araştırmada elde edilen bir diğer bulgu çocukluk dönemi mutluluk anıları, duygusal dengesizlik, dışadönüklük, deneyime açıklık, sorumluluk ve algılanan duygusal istismarın bir bütün olarak; bireylerin umut düzeylerinin %37'sini açıkladığı görülmektedir.
Organizational safety climate, precondition for unsafe acts and unsafe acts of Turkish commercial airline pilots

Bu çalışmanın amacı kurum güvenlik iklimi, emniyetsiz davranışların önkoşulları, özellikle algılanan stres, kontrol odağı, risk algı ve ekip kaynak yönetimi eğitiminin davranışsal belirteçleri ve pilotların emniyetsiz davranışları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Her ne kadar emniyetsiz davranışların kazalara etkisi yıllardır araştırılsa da bu davranışlar, öncülleri ve bunlara katkı yapan etmenler arasındaki ilişkiyi inceleyen bir araştırma yapılmamıştır. Bu çalışmaya, 155 havayolu pilotu katılım sağlamıştır. Katılımcıların yaş aralığı 21 ve 62 arasında değişmektedir. Pilotların emniyetsiz davranışlarını ölçmek amacıyla, Hava Yolu Pilotları Davranış Envanteri geliştirilmiştir. Algılanan stres, pilotlara normal uçuş durumlarındaki stres seviyelerini derecelendirmeleri istenerek ölçülmüştür. Kontrol odağı, risk algısı ve ekip kaynak yönetiminin davranışsal belirteçlerini ölçmek amacıyla, Uçuş Emniyeti Kontrol Odağı ölçeği (Hunter, 2002), Risk Algısı-Kendi ve -Diğerleri ölçekleri (Hunter, 2006) ve Emniyetli Operasyon Davranışları ölçeği (You, Li ve Han, 2013) Türkçeye adapte edilmiştir. Kurum güvenlik iklimini ölçek amacıyla ise Uçuş Güvenlik İklimi ölçeği (Evans, Glendon ve Creed, 2007) Türkçeye adapte edilmiş ve kullanılmıştır. Çalışma değişkenleri arasındaki ilişkiler, İnsan Faktörü Analizi ve Sınıflama Sistemi modeli çerçevesinde incelenmiştir. Bu çalışma, bilindiği kadarıyla hem Türk havayolu pilotları ile yapılan hem de ticari havayolu pilotlarının davranışları ve bu davranışların öncülleri arasındaki ilişkiyi İnsan Faktörü Analizi ve Sınıflandırma Sistemi modeli çerçevesinde inceleyen ilk çalışmadır. Bulguların değerlendirilmesi, çalışmanın olası katkıları, limitasyonları ve gelecek araştırmalar için öneriler literatür ışığında tartışılmıştır.
Boşanmış kadınların yaşam doyumlarının yordayıcısı olarak psikolojik sağlamlık

Bu araştırmada boşanmış kadınların yaşam doyumlarının yordayıcısı olarak psikolojik sağlamlıklarını incelemek ve ayrıca kadınların yaşam doyumlarında bazı değişkenlere göre anlamlı bir farklılık olup olmadığını ortaya çıkarmak amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini, yaşları 23 ile 67 arasında değişen Adana ilinde yaşayan 163 boşanmış kadın oluşturmuştur. Boşanmış kadınların psikolojik sağlamlıklarını ölçmek amacıyla 'Connor-Davidson Psikolojik Sağlamlık Ölçeği', yaşam doyumu düzeylerini ölçmek için ise 'Yaşam Doyumu Ölçeği' kullanılmıştır. Ayrıca araştırmacı tarafından hazırlanmış olan ve demografik bilgilere ulaşmayı amaçlayan 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Veriler SPSS 17.0 paket programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Veri analizinde Çoklu Regresyon Analizi, Bağımsız Gruplar için T-Testi ve Kruskal Wallis'ten yararlanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; boşanmış kadınların psikolojik sağlamlığının yaşam doyumu düzeylerini düşük düzeyde anlamlı biçimde yordadığı görülmektedir. Ayrıca psikolojik sağlamlık ölçeğinin alt boyutları olan azim ve kişisel yetkinlik, negatif durumlara tolerans ve manevi eğilim değişkenlerinin de hep birlikte, boşanmış kadınların yaşam doyumlarını düşük düzeyde yordadığı ortaya çıkmıştır. Araştırmadan elde edilen diğer bulgulara göre; boşanmış kadınlarda yaş ile yaşam doyumu arasında anlamlı bir farklılık bulunmamışken; yaşam doyumu ile eğitim düzeyi, gelir durumu, çocuk sahibi olup olmama durumu ve sahip olunan çocuk sayısı değişkenleri arasında anlamlı bir farklılık olduğu bulgulanmıştır.
Psikolojik danışmanlarda tükenmişlik düzeyinin çok-yönlü eylemli kişilik özellikleri ve yaratıcı kişilik özellikleri açısından incelenmesi

Bu araştırmanın amacı Türkiye'deki psikolojik danışmanların tükenmişlik düzeylerinin, çok-yönlü eylemli kişilik özellikleri ve yaratıcı kişilik özellikleri açısından incelenmesidir. Araştırmada ayrıca psikolojik danışmanların tükenmişlik düzeylerinin cinsiyet, yaş, medeni durum, çocuk sahibi olup olmama, eğitim düzeyi, mesleki kıdem değişkenlerine göre farklılık gösterip göstermediği de incelenmiştir. Araştırmada, yordayıcı korelasyonel ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini; Türkiye'nin farklı bölgelerinde ve farklı kurum türlerinde görev yapan, uygun örnekleme yoluyla seçilen 251'i (% 73,0) kadın, 93'ü (% 27,0) erkek olmak üzere 344 psikolojik danışman oluşturmaktadır. Araştırma verileri Kişisel Bilgi Formu, Psikolojik Danışman Tükenmişlik Envanteri, Çok-Yönlü Eylemli Kişilik Ölçeği, Yaratıcı Kişilik Özellikleri Ölçeği kullanılarak edinilmiştir. Edinilen verilerin analizi SPSS 21.0 paket programı aracılığıyla yapılmıştır. Araştırma amaçları doğrultusunda Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu, Basit Doğrusal Regresyon, Bağımsız Grup t Testi Tekniği, Tek Yönlü Varyans Analizi Tekniği kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, psikolojik danışmanlarda tükenmişlik ile eylemlilik arasında ve tükenmişlik ile yaratıcılık arasında negatif yönde bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra eylemliliğin tükenmişliğin % 17'sini, yaratıcılığın tükenmişliğin % 3'ünü yordadığı ve psikolojik danışmanların tükenmişliğinin bazı demografik değişkenlere göre farklılaştığı bulunmuştur.
Kişilik özeliklerinin kariyer uyum yeteneğine etkisi: Üniversite öğrencileri üzerine bir araştırma

Bu araştırma üniversite son sınıf öğrencilerinde kişilik özellikleri ile kariyer uyum yeteneği ve alt boyutlarının araştırılması amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, üniversite son sınıf öğrencilerinin kişilik özelliklerinin kariyer uyum yeteneği üzerine etkileri belirlenmeye çalışılmıştır. Bu çalışmada veriler Çağ Üniversitesi ve Çukurova Üniversitesi'nde öğrenim gören 412 öğrenciye uygulanan anket ile toplanmıştır. Anket, 30 maddelik Hızlı Büyük Beşli Kişilik Ölçeği, 24 maddelik Kariyer Uyum Yeteneği Ölçeği ve demografik bilgilere yönelik sorulardan oluşmaktadır. Elde edilen veriler, IBM SPSS Statistics 22.00 ile analiz edilmiştir. Kariyer uyum yeteneği ve alt boyutlarında eğitim görülen üniversiteye göre ortalamaların anlamlı farklılıklar gösterdiği, kişilik özelikleri alt boyutlarında ise ortalamaların kısmen farklılık gösterdiği gözlemlenmiştir. Sonuç olarak kişilik özellikleri dışa dönüklük, sorumluluk, duygusal denge ve deneyime açıklık kişilik alt boyutlarının kariyer uyum yetenekleri üzerinde etkisi olduğu tespit edilmiştir. Yapılan çoklu doğrusal regresyon analizleri sonucunda; kişilik özelikleri bağımlı değişken olan kariyer uyum yeteneğini açıklama oranı R2=0, 288 olarak bulunmuştur. Bu sonuç kariyer uyum yeteneği değişkeninin % 28 ,8'inin, kişilik özellikleri ile açıklanabileceğini göstermektedir. Ayrıca kişilik özellikleri alt boyutları dışa dönüklük, sorumluluk, duygusal denge ve deneyime açıklık alt boyutlarının kariyer uyum yeteneği üzerinde etkisi olduğu tespit edilmiştir. Kariyer uyumundaki değişimin %14,1'inin dışa dönüklükle, %25,9'unun sorumlulukla, %11,1'inin duygusal denge ile ve %26,7'sinin deneyime açıklık ile açıklanabileceğini göstermektedir.