turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Örgütsel değişkenlerin belediyelerdeki stratejik planlamaya etkileri: Ankara belediyeleri örneği

Kamu sektöründe örgütlerin kaynaklarını daha etkin ve verimli kullanabileceği, hesap verilebilirliğin desteklendiği, şeffaf ve planlı bir yönetim anlayışına ihtiyaç duyulmaktadır. Bu ihtiyacı karşılamak amacıyla stratejik planlama çalışmaları son yıllarda kamu kurumları için kanuni bir zorunluluk haline getirilmiştir. Stratejik planlama çalışmalarının etkili bir biçimde yapılabilmesi için kurumda bir takım örgütsel bileşenlere ihtiyaç vardır. Bu çalışmada, belediyelerde stratejik planlama etkililiğini etkileyen algı, bilgi düzeyi, örgüt kültürü, örgüt iklimi, liderlik ve katılım boyutları irdelenmiştir. Oluşturulan anket aracılığı ile bu boyutlar Ankara belediyesinde test edilmiş, boyutlar arası ilişkiler geliştirilen model aracılığıyla yapılandırılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde strateji, stratejik yönetim ve stratejik planlama kavramları tanımlanmış, stratejik planlamanın evrimi, önemi ve süreci değerlendirilmiştir. İkinci bölümünde kamuda stratejik planlama çalışmaları ile ilgili genel bilgilendirmeler yapılmıştır. Kamudaki stratejik planlamaya gereksinimi ve süreç içerisinde karşılaşılan sorunlar değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümünde, stratejik planlamanın etkili bir biçimde uygulanabilmesi için gerekli olan boyutlar irdelenmiştir. Algı, örgüt kültürü ve iklimi, katılım ve liderlik boyutlarının stratejik planlama ile olan ilişkilerinin yönetim yazınındaki yansımalarına yer verilmiştir. Dördüncü bölümde araştırmanın amacı, önemi ve kuramsal çerçevesi, yöntemi ve kısıtları ele alınmıştır. Araştırmada kullanılan anketlerle ilgili ayrıntılar, ölçeklere ilişkin keşfedici ve doğrulayıcı faktör analizi sonuçları, verilere uygulanan istatistiksek işlemler ve bulgular da bu bölümde yer almaktadır. Çalışma, değerlendirmeler ve sonucun yer aldığı beşinci bölümle son bulmaktadır. Bu bölümde hem anket ve görüşme bulguları hem de araştırmanın modeli değerlendirmeye alınmıştır. Yine bu bölümde, stratejik planlama konusunda gelecekte yapılacak olan çalışmalara ışık tutmak amacıyla önerilerde bulunulmuştur. Sonuç başlığı altında araştırmanın genel değerlendirilmesi yapılmış, belediyelerde stratejik planlamanın amacına uygun bir biçimde yapılabilmesi için önerilerde bulunulmuştur.
Hastane bilgi sistemi yazılımı tedarikçi seçimi için kriterlerin belirlenmesi: VIKOR yöntemi ile tedarikçi seçim uygulaması

Bilgi sistemleri, günümüzde işletmelerin en önemli fonksiyonlarından birisidir. Bu sistemler, kendilerinden istenen veri toplama, toplanan verileri analiz etme ve kullanıma uygun çıktılar üretme gibi görevleri yerine getirmekle beraber işletmenin diğer tüm fonksiyonlarına da katma değer kazandırabilecek kritik araçlar haline gelmiştir. Bilgi sistemlerinin en yoğun kullanıldığı alanlardan birisi olan sağlık sektöründe bu sistemlerin ve tedarikçilerinin seçimi hastanenin sağlık hizmetleri ve yönetim fonksiyonlarının etkinliği ve verimliliği açısından hayati öneme haizdir. Bu çalışmanın amacı, hastane bilgi sistemlerinin özelliklerini göz önünde bulundurarak HBS yazılımı tedarikçi seçimine yönelik kriterlerin tespit edilmesi ve belirlenen bu kriterlerle hastane bilgi sistemi yazılımı tedarikçi seçimine yönelik bir model oluşturulmasıdır. Çalışmada HBSY tedarikçi seçimine yönelik kriterler literatür araştırması ve nitel analiz yöntemleri ile tespit edilmiş, belirlenen kriterler 23 farklı hastane tarafından değerlendirilmek suretiyle güvenilirlik analizi yapılmıştır. Bu kriterlerle oluşturulan tedarikçi seçim modeli bir örnek uygulama ile Ankara'da bir özel hastanede test edilmiştir. Sonuçlar tartışılarak gelecek araştırma ve uygulamalar için öneriler sunulmuştur.
Bazı öncülleri ve sonuçları ile duygusal emek: Görgül bir araştırma

Bu çalışma, duygusal emek davranışlarının bazı öncülleri ile sonuçlarını bir yapısall eşitlik modeli içinde tespit etmek amacıyla yürütülmüştür. Bu amaçla Ankara'da Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı ilk ve orta dereceli okullarda görev yapan 393 öğretmenden anket yöntemi ile toplanan verilerle bir araştırma yapılmıştır. Bulgulara ulaşmak için yapısall eşitlik modeli analizi ile birlikte, tek yönlü varyans analizi, regresyon ve korelasyon analizleri yapılmıştır. Elde edilen bulgular incelendiğinde, duygusal emek davranışlarının öncülleri olarak ele alınan örgüt kültürü ve kişilik özelliklerinin duygusal emek davranışları üzerinde etkileri olduğu görülmüştür. Ayrıca, duygusal emek davranışlarının, tükenmişlik ve iş tatmini değişkenlerini yordadığı ortaya konmuştur. Dahası örgüt kültürünün ve kişiliğin tükenmişlik ve iş tatmini üzerinde dolaylı etkisi ile duygusal emek davranışlarının aracı değişkenler olduğu görülmüştür. Bunların yanı sıra değişkenler arası ikili ilişkiler incelendiğinde, yapısall eşitlik modeli çerçevesinde ortaya konan ilişkiler desteklenmiştir. Bireylerin demografik özelliklerinden bazılarının, araştırmada incelenen örgütsel değişkenler üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Tüm bulgular değerlendirildiğinde, örgüt kültürü ve kişiliğin duygusal emek davranışlarını etkilediği; bu davranışların da çalışanların tükenmişlik ve iş tatmini algıları üzerinde etkili olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, duygusal emek davranışlarını merkeze alan, örgüt kültürü ve kişilik özelliklerini öncül olarak kabul eden ve tükenmişlik ile iş tatminini sonuç değişkenleri olarak ele alan bir modelin oluşturulabileceği belirlenmiştir.
Yöneticilerin paternalist lider davranışlarının çalışanların örgütsel özdeşleşmelerine, iş performanslarına ve işten ayrılma niyetlerine etkisi: Özel sektörde uygulama

Bu çalışmada; yöneticilerin paternalist lider davranışlarının çalışanların örgütsel özdeşleşmelerine, iş performanslarına, işten ayrılma niyetlerine etkisi ortaya çıkarılmıştır. Bu maksatla Bursa il merkezinde çeşitli kademelerde çalışmakta olan 310 özel hastane çalışanı üzerinde kendini değerlendirme türü anket uygulaması yapılmış; verilerin analizi sonucunda; yöneticilerin paternalist lider davranışlarının çalışanların örgütsel özdeşleşmelerini, iş performanslarını ve işten ayrılma niyetlerini etkilediği; paternalist liderlik ile çalışanların işten ayrılma niyeti ve paternalist liderlik ile çalışanların iş performansı arasındaki ilişkiye çalışanların örgütsel özdeşleşme düzeylerinin kısmen aracılık sağladığı görülmüştür. Ayrıca; demografik değişkenlere göre paternalist liderlik, örgütsel özdeşleşme, işten ayrılma niyeti ve iş performansı farklılıklaştığı tespit edilmiştir.
Otantik liderlik kavramı ve ardılları üzerine bir araştırma

Bu çalışma, çalışanların otantik liderlik algılarının örgütsel güven, örgütsel bağlılık ve örgütsel sinizm ile ilişkisini ve çalışanların demografik özelliklerinin otantik liderlik algılarıyla olan ilişkisini ortaya çıkarmak amacıyla yapılmıştır. Bu maksatla üretim sektörü firmalarından Bony Tekstil İşletmeleri Sanayi ve Ticaret A. Ş.'nin çeşitli kademelerindeki 371 çalışandan anket yöntemi ile toplanan verilerle bir araştırma yapılmıştır. Araştırmada giriş kısmı ve dört ana bölüm yer almaktadır. Birinci bölümde, araştırmanın değişkenleri ile ilgili yapılan alanyazın araştırması ayrıntılı olarak ele alınmıştır. İkinci bölümde yapılan uygulamalı araştırmanın yöntemi ile ilgili bilgiler, üçüncü bölümde yapılan analizler ve analizler sonucunda elde edilen bulgulara yer verilmiştir. Son olarak dördüncü bölümde, elde edilen bulgular tartışılmış ve sonuçlar çıkarılmıştır. Bulgulara ulaşmak için güvenilirlik, korelasyon, bağımsız örneklem t testi, tek yönlü varyans analizi, regresyon analizi ve doğrulayıcı faktör analizleri yapılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre; çalışanların demografik özelliklerinden cinsiyet ve statünün otantik liderlik algısı üzerinde etkili olduğu, otantik liderlik, örgütsel güven, örgütsel bağlılık ve örgütsel sinizm değişkenlerinin aralarında anlamlı ilişkilerin olduğu ve otantik liderlik algısının örgütsel güveni olumlu, örgütsel bağlılığı olumlu ve örgütsel sinizmi olumsuz yönde etkilediği ortaya çıkarılmıştır. Ayrıca, otantik liderlik davranışlarının, örgütsel güven, örgütsel bağlılık ve örgütsel sinizmi yordadığı tespit edilmiştir.
Aktörün sosyal ağ düzeneğindeki konumu ve lider-üye etkileşimi: Gruplaşmalar, güç, etkileşimler ve motivasyon

Çalışmanın amacı aktörün LÜE kalitesinin sosyal ağ düzeneğindeki konumuna etkisini tespit etmek ve sosyal ağ analizi yaklaşımıyla LÜE kuramına katkı sağlamaktır. Araştırmada kullanılan veriler, Arama Kurtarma Derneği Ankara ekibinden toplanmıştır. Sosyal ağ analizi için gerekli olan veriler, her üyenin bir diğeriyle olan etkileşimlerinin belirlendiği tüm kitlenin isimlerinin bulunduğu bir ölçekle toplanmış ve veriler UCINET 6.0 programıyla analiz edilmiştir. LÜE ölçümü, Liden ve Marslyn (1998) tarafından geliştirilen Çok Boyutlu LÜE Ölçeği (LMX12) ile toplanan verilerle SPSS 11.5 programı ile yapılmıştır. Ayrıca üyelerin içsel motivasyonlarını belirlemek için de Vallerand ve arkadaşları (1992) tarafından geliştirilen Akademik Motivasyon Ölçeğinden Yperen ve Hagedoorn (2003)' un adapte ettiği ölçekten, Zapata-Phelan ve arkadaşlarının (2009) uyarladıkları İçsel Motivasyon Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, sosyal ağ analizi ile her aktörün sahip olduğu merkezilik, aracılık, yakınlık, yapısall boşluk, arasındalık değerleri hesaplanmış; resmi liderle gayri resmi liderin aynı kişi olduğu, iç grup ve dış grup üyelerinin ağ düzeneğindeki konumları ve içsel motivasyon seviyeleri belirlenmiş ve bulunan bu sonuçlar, LÜE ölçümü ile bulunan sonuçlarla karşılaştırılmıştır. Sonuç olarak, LÜE sürecinin sosyal ağ analizleriyle incelenmesiyle LÜE kuramına katkı yapılmış, sosyal ağ analizi ölçümünün liderlik araştırmalarında kullanılabileceği ve mevcut LÜE ölçümüne bazı konularda alternatif olabileceği belirlenmiştir.
Gri sistem teorisi ve belirsizlik ortamı için EOQ modeline uygulanması

Gri sistem yaklaşımı ilk ortaya atıldığı 1982 yılından bugüne kadar pek çok alanda uygulanmış olmasına rağmen Ekonomik Sipariş Miktarı modellerinde yer alan tüm parametreleri gri sayan bir çalışmaya literatürde rastlanılmamıştır. Bu çalışmada EOQ modelinde yer alan birim stokta tutma ve sipariş verme maliyet parametreleri, geleneksel EOQ modellerinin aksine aralıklı gri sayılar olarak modele dahil edilmiş, yıllık talep miktarının tahmininde ise gri tahmin modeli kullanılmıştır. Optimal sipariş miktarını belirleyebilmek için gri sayı matematiksel işlemleri kullanılarak aralıklı bir değer olan toplam maliyet fonksiyonu hesaplanmıştır. Toplam maliyet fonksiyonu eşit ağırlıklı ortalama durulaştırma yöntemi ve bulanık matematiksel programlama yöntemi ile durulaştırılarak değişik maliyet parametreleri için her iki yöntem karşılaştırılmıştır. Elde edilen veriler incelendiğinde eşit ağırlıklı ortalama durulaştırma yönteminin, oldukça karmaşık bazı matematiksel işlemler gerektiren bulanık matematiksel programlama yönteminden daha iyi olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Teknoloji yönetimi yeteneği

Teknoloji yönetimi oldukça güncel ve önemli bir yönetim disiplini olmasına karşın, hala teknoloji yönetimi disiplininin kapsamı ve sınırları konusunda ortak bir anlayışın oluştuğu söylenemez. Bu çalışmada teknoloji yönetimi disiplini, Dinamik Yetenekler teorisi ışığında ele alınmış ve Teknoloji Yönetimi Yeteneği kavramı geliştirilmiştir. Teknoloji yönetimi uygulamalarının şirket performansına etkisini analiz etmek amacıyla, Teknoloji Yönetimi Yeteneği kavramını esas alan bir yetenek olgunluk modeli önerilmiştir. Önerilen Teknoloji Yönetimi Yeteneği Olgunluk Modelinin, teknoloji yönetimi disiplininin kapsam ve sınırları konusunda ortak bir anlayış oluşturma çabalarına katkıda bulunmasının yanı sıra yeni bilimsel çalışmalar için de önemli bir referans noktası olacağı değerlendirilmektedir. Önerilen model ışığında yapılan saha çalışması, Teknoloji Yönetimi Yeteneği'nin firmaya rekabet avantajı sağladığını ve bu rekabet avantajının firma performansına olumlu şekilde yansıdığını göstermiştir. Saha çalışması sonuçları, bankacılık, bilişim, savunma ve telekom sektörlerinde teknoloji yönetimi olgunluk seviyeleri hakkında önemli bilgilere ulaşılmasını sağlamıştır. Elde edilen sonuçlar değerlendirilerek, teknoloji yönetimi süreçlerinin kümelenme analizi yapılmış ve anlamlı sonuçlar ortaya çıkmıştır. Önerilen modelin ve yapılan saha çalışmasının sonuçlarının, akademisyenler için olduğu kadar teknoloji yönetiminden sorumlu yöneticiler için de önemli olacağı söylenebilir.
Türkiye'nin lojistik üs olma potansiyelinin TOPSIS metodu ile analizi

Günümüz ticaret çevresinde, lojistik faaliyetlerin önemi tartışılmaz bir duruma gelmiştir. Ülkelerin arasındaki ticari mesafelerin, teknolojinin de yardımıyla kısalması ve bu yolla küreselleşme sürecinin yoğun bir şekilde artması lojistik konusunun ülkeler düzeyinde de, uluslararası ticaret yapan şirketler düzeyinde de önemini bir kez daha ortaya çıkarmıştır. Yüksek bir lojistik sisteme sahip olmak ve dolayısı ile ülkelerin lojistik üs olma konusunda bulunduğu ortama ve etrafına hakim bir duruma gelmesi, katma değeri yüksek bir sektörün oluşmasına ve bununla bağlantılı olarak ekonomik kazanımların oluşmasına olanak sağlamaktadır. Ülkemizin coğrafi konumu bilindiği üzere çok stratejik bir noktadadır. Bulunulan konum itibariyle Asya ve Avrupa kıtalarını birbirine bağlamakla beraber, Kafkaslar ve Ortadoğu, Akdeniz ve Karadeniz bölgeleriyle de önemli bağlantı noktaları bulunmaktadır. Ancak yalnızca coğrafi konumun bir ülkenin lojistik üs konumuna gelmesinde yeterli olmayacağı açıktır. Bununla birlikte birçok faaliyetinde profesyonelce düzenlenmesi ve etkin sistemlerin oluşturulması gerekmektedir. Bu çalışmada, Türkiye'nin lojistik üs olabilme potansiyeli Çok Kriterli Karar Verme yöntemlerinden TOPSIS metoduyla incelenmiş olup, çalışmaya konu olan kriterler yapılan literatür çalışması sonucunda belirlenmiştir. Kriterlere ait sayısal veriler Dünya Ekonomik Forumu tarafından yayınlanmış olan, 2005 -2006, 2006- 2007 ve 2008- 2009 Küresel Rekabet Gücü Raporları'ndan temin edilmiştir. Araştırmaya Türkiye'nin siyasi, ekonomik ve coğrafi olarak ilişkide olduğu düşünülen 51 ülke dahil edilerek, bunlar arasında kıyaslamaya gidilmiş, yapılan uygulama sonucunda ise Türkiye'nin, ilişkide olduğu düşünülen ülkeler arasında konumu belirlenmiş ve ülkemizin çalışmaya konu olan diğer ülkelere göre yetersiz göründüğü konular üzerinde bir takım önerilerde bulunulmuştur.2005-2006, 2006- 2007 ve 2008- 2009 dönemlerinde yapılan analizlerin sonucunda, Türkiye'nin ilgili dönemler sıralamalarında inişli çıkışlı bir grafik sergilediği, bununla bağlantılı olarak kısa ve orta vadede lojistik üs olma konusunda yetersiz olduğu değerlendirilmiştir.
Kurum kültürünün çatışma yönetimi tarzları üzerindeki etkileri ve yazılım sektöründe bir uygulama

Bu tez çalışmasının amacı, yapılan alan araştırmasıyla; Ankara'da yazılım sektöründe faaliyet gösteren beş yazılım firması çalışanlarından elde edilen veriler ile bu firmaların, kurum kültürü ve çatışma yönetimi tarzını tespit etmek ve kurum kültürünün, çatışma yönetimi tarzları üzerindeki etkilerini ortaya koymaktır. Bu amaçla; veriler, basılı ortamda, beş firmadan 319 çalışanın anketleri doldurmasıyla elde edilmiş ve analize tabi tutulmuştur. Kurum kültürünün tüm alt boyutları ile çatışma yönetimi tarzları alt boyutları arasında anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Çatışma yönetimi tarzlarını yordayan değişkenlere yönelik yapılan analiz sonucunda; kurum kültürü alt boyutlarından şebekeleşmiş kurum kültürünün, uzlaştıran çatışma yönetimi tarzını; topluluksal kurum kültürünün, tümleştiren, uzlaştıran ve kaçınan çatışma yönetimi tarzlarını; bölümlenmiş kurum kültürünün, uzlaştıran ve kaçınan çatışma yönetimi tarzlarını; kar amacı güden kurum kültürünün de tümleştiren, ödün veren, uzlaştıran ve kaçınan çatışma yönetimi tarzlarını anlamlı bir şekilde yordadığı saptanmıştır. Benzer şekilde; kurum kültürüne ait sosyalleşme boyutunun, tümleştiren, uzlaştıran ve kaçınan çatışma yönetimi tarzlarını; dayanışma boyutunun da tümleştiren, ödün veren, uzlaştıran ve kaçınan çatışma yönetimi tarzlarını yordadığı tespit edilmiştir. Öte yandan; katılımcıların yaş, çalışma süreleri ve cinsiyetlerinin hem kurum kültürü hem de çatışma yönetimi tarzları üzerinde anlamlı bir etkisinin olmadığı tespit edilmiştir.
Çatışma yönetim tarzlarının lider-üye etkileşimi üzerine etkisi: Yazılım sektöründe bir araştırma

Bu çalışmanın amacı, yöneticilerin çatışma yönetim tarzlarının lider-üye etkileşimi üzerindeki etkilerini ortaya koymaktır. Bu maksatla araştırmada; Ankara'da yazılım sektörü bünyesinde görev yapmakta olan 328 çalışandan anket yöntemiyle veriler toplanmıştır. Verileri analiz etmek üzere t-testi, tek yönlü varyans analizi, korelasyon, regresyon ve yapısall eşitlik modeli analizleri yapılmıştır. Elde edilen bulgular incelendiğinde, örnekleme ait yöneticilerin en çok tümleştiren ve en az hükmeden çatışma yönetim tarzını tercih ettikleri gözlenmiştir. Bununla birlikte, çatışma yönetim tarzlarından sırasıyla tümleştiren, ödün veren, uzlaşan ve kaçınan tarzlar ile lider-üye etkileşimi arasında pozitif ve anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Hükmeden çatışma yönetim tarzı ile lider-üye etkileşimi arasında ise anlamlı ilişki bulunmamıştır. Bu tarzlardan tümleştiren ve ödün veren çatışma yönetim tarzlarının, lider-üye etkileşimi kalitesini pozitif ve anlamlı yönde etkilediği saptanmıştır. Son olarak çalışma, yöneticilerin çatışma yönetim tarzlarının oluşturulan yapısall eşitlik modeli çerçevesinde açıklanabileceğini ortaya koymuştur. Bu durum çatışma yönetim tarzlarıyla lider-üye etkileşimi arasında ilişki olduğunu ve yazılım sektöründeki yöneticilerin, tümleştiren ve ödün veren çatışma yönetim tarzlarını daha sık tercih ettiklerinde izleyicileriyle yaşadıkları etkileşim kalitesinin arttığını göstermektedir.
Örgüt iklimi ve personel güçlendirmenin örgütsel vatandaşlık davranışındaki öncüllük rolü üzerine bir araştırma

Bu çalışma, örgüt iklimi ve personel güçlendirmenin örgütsel vatandaşlık davranışındaki öncüllük rolünü tespit etmek amacıyla yürütülmüştür. Bu maksatla çeşitli illerde görev yapan 374 özel eğitim kurumu çalışanından anket yöntemi ile toplanan verilerle bir araştırma yapılmıştır. Bulgulara ulaşmak için, bağımsız örneklem t testi, tek yönlü varyans analizi, regresyon ve korelasyon analizleri yapılmıştır. Örgütsel vatandaşlık davranışının öncülleri olarak değerlendirilen örgüt iklimi ve personel güçlendirme algılarının örgütsel vatandaşlık davranışı üzerinde etkisi olduğu görülmüştür. Destekleyici ve ödüllendirici bir iklimin hakim olduğu iş ortamında yaptığı işi anlamlı bulan, işinde etkili olduğunu düşünen ve işini yapması için sahip olması gereken bilgi, beceri ve yeteneğe haiz olduğunu düşünen çalışanların örgütsel vatandaşlık davranışı sergileme eğilimlerinin arttığı tespit edilmiştir. Bireylerin demografik özelliklerinden bazılarının, araştırmada incelenen örgütsel değişkenler üzerinde etkili olduğu belirlenmiştir.
Örgütsel adalet algısı, örgütsel özdeşleşme ve iş tatmini arasındaki ilişkilere yönelik görgül bir araştırma

İçinde bulunduğumuz çağda örgütler etkinliklerini arttırmanın, karlarını ve performanslarını maksimize etmenin arayışı içerisindedir. Bu nedenle araştırmacılar tarafından örgütsel etkinliğin artmasına sebep olan etkileri ortaya çıkarmaya yönelik çeşitli araştırmalar yürütülmektedir. Geçekleştirilen araştırmaların büyük çoğunluğu örgütsel davranış çalışmaları kapsamında yapılmaktadır. Bu araştırmalarla farklı örgütsel değişkenlerin birbiri ile olan ilişkileri ölçülerek çalışanların davranışları öngörülmeye çalışılmaktadır. Böylece çalışanların bireysel performansları arttırılarak örgütsel etkinliğin sağlanması hedeflenmektedir. Bu kapsamda çalışmada, çalışanların örgütsel davranış ve tutumlarından olan örgütsel adalet algısı, örgütsel özdeşleşme ve iş tatmini arasındaki ilişki ve etkiler incelenmiştir. Çalışanlar mensubu oldukları örgütte kazançların dağıtımına, dağıtım kararlarının alındığı süreçlere, yöneticilerin kendilerine davranış şekillerine ve ne kadar bilgilendirildiklerine ilişkin adalet algılarına sahiptir. Çalışanların örgütlerine yönelik algıladıkları adaletin ölçüsü davranışlarını belirleyen önemli faktörlerden biridir. Bununla birlikte çalışanlar çeşitli sebeplerden dolayı kendilerini örgütleriyle bir hissederler. Bir çalışanın kendisini örgütüyle bir hissetmesi, örgütün değer ve özeliklerini kendi benliği ile özdeşleştirmesi, bağlılığın çok ötesinde bir davranıştır. Çünkü örgütleriyle özdeş çalışanlar diğer çalışanların aksine pek çok zorluğa göğüs gerebilir. Daha önceden yapılmış olan araştırmalarda çalışanların adalet algıları ile özdeşleşme düzeyleri arasında anlamlı ilişki değerleri elde edildiği görülmektedir. Örgütsel adalet algısı ve örgütsel özdeşleşme ile ilişkisi olan diğer bir kavram çalışanların işlerinden ne kadar tatmin olduğudur. Kuşkusuz çalışanların işlerinden tatmin olmalarının birçok sebep ve sonucu bulunmaktadır. Ancak bu çalışmada iş tatmini birbirinden farklı boyutlar halinde araştırmaya dahil edilmiş ve bu boyutların örgütsel adalet algısı ve örgütsel özdeşleşme ile olan ilişkileri incelenmiştir. Araştırma, Çankaya bölgesinde, kamu okullarında çalışan 422 öğretmen ile yürütülmüştür. Öncelikle, araştırmada ele alınan değişkenlerle ilgili literatür incelenmiş, sonrasında öğretmenlerden toplanan veriler analiz edilmiş ve ulaşılan bulguların örgütsel ortamlarda doğurabileceği sonuçlar değerlendirilerek araştırmacılara ve örgüt yöneticilerine önerilerde bulunulmuştur. Analiz sonucunda elde edilen bulgular; örgütsel adalet algısının bazı boyutları ile örgütsel özdeşleşme arasında, örgütsel adalet algısının bazı boyutları ile iş tatmininin bazı boyutları arasında ve örgütsel özdeşleşme ile iş tatmininin bazı boyutları arasında anlamlı ve aynı yönlü ilişkilerin var olduğunu göstermiştir. Ayrıca değişkenlerin boyutları arasında ortaya çıkan etkilerin paralelinde, örgütsel adalet algısının hem örgütsel özdeşleşmenin hem de iş tatmininin, örgütsel özdeşleşmenin ise iş tatmininin yordayıcısı olduğu değerlendirilmektedir.