Yurtta veya ailesinin yanında kalan öğrencilerin sosyal destek ve stresle başa çıkma stillerinin incelenmesi

Bu araştırmada, yurtta kalan veya ailesiyle birlikte yaşayan lise öğrencilerinin algılanan sosyal destek düzeyleri ve stresle başa çıkma stillerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada ayrıca lise öğrencilerinin algılanan sosyal destek düzeyleri ve stresle başa çıkma stillerinin cinsiyet, anne baba eğitim durumu, okul türü, sınıf düzeyi, yurtta kalma süreleri, aile bireyleri tarafından okulda ziyaret edilme sıklıkları, anne-baba birliktelik durumları ve kardeş sayıları bakımından farklılaşıp farklılaşmadığının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, ilişkisel tarama modelinde desenlenmiştir. Araştırmanın çalışma grubu, 2013- 2014 eğitim-öğretim yılında Fen Lisesi, Anadolu Öğretmen Lisesi, Anadolu Lisesi, Turizm ve Ticaret Meslek Lisesi, Güzel Sanatlar Lisesi, Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi ile Kız Meslek Lisesi, İmam Hatip Lisesi ve Sağlık Meslek Lisesi'ne devam eden öğrencilerden uygun örnekleme yöntemiyle seçilen 666 öğrenciden oluşmaktadır. Çalışma grubunu oluşturan öğrenciler, seçilen liselerin 9., 10., 11. ve 12. sınıflarında ve çeşitli bölümlerinde öğrenim görmektedir. Yurtta veya ailesinin yanında kalan lise öğrencilerinin aile, arkadaş ve öğretmenlerinden algıladıkları sosyal desteği ölçmek amacıyla Algılanan Sosyal Destek Ölçeği kullanılmıştır. Öğrencilerin stresle başa çıkma stilleri ise, Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği ile tespit edilmiştir. Ayrıca öğrencilerin demografik değişkenlerine ilişkin bilgileri Kişisel Bilgi Formu aracılığı ile elde edilmiştir. Veriler SPSS 17 ile analiz edilmiştir. Verilerin analizinde aritmetik ortalama, standart sapma gibi betimleyici istatistikler ile t-test, varyans analizleri ve korelasyon analizleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, yurtta kalan öğrenciler ile ailesinin yanında kalan öğrencilerin algılanan sosyal destek puanları ve aile alt boyutu puanları arasında anlamlı bir fark olduğu görülürken; arkadaş ve öğretmen alt boyutlarına ait puanları arasında anlamlı bir fark olmadığı görülmüştür. Ailesi yanında kalan lise öğrencilerinin aileden kaynaklı algılanan sosyal destek düzeyleri, yurtta kalan lise öğrencilerinin aileden kaynaklı algılanan sosyal destek düzeylerinden yüksek bulunmuştur. Aynı şekilde ailesi yanında kalan lise öğrencilerinin toplam algılanan sosyal destek puanları, yurtta kalan lise öğrencilerinkinden yüksek bulunmuştur. Ayrıca öğrencilerin algılanan sosyal destek puanı ile stresle başa çıkma tarzları arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacıyla korelasyon katsayıları hesaplanmıştır. Araştırma sonucunda, öğrencilerin algılanan sosyal destek toplam puanları ile kendine güvenli yaklaşım ve iyimser yaklaşım arasında negatif yönde, çaresiz yaklaşım ile ise pozitif yönde anlamlı ilişki olduğu görülmüştür; fakat boyun eğici yaklaşım ve sosyal desteğe başvurma alt boyutları ile aralarında anlamlı bir ilişki olmadığı görülmüştür. Başka bir ifadeyle, öğrencilerin genel algılanan sosyal destek düzeyi arttıkça, pasif başa çıkma tarzlarından olan çaresiz stresle başa çıkma tarzlarını kullanması artmakta, aktif başa çıkma tarzlarından olan kendine güvenen yaklaşım ve iyimser yaklaşımı kullanması ise azalmaktadır.