turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Duygusal zeka ve duygusal şemaların sosyal medya kullanımı, gelişmeleri kaçırma korkusu ve sigara bağımlılığı ile ilişkisinin incelenmesi

Söz konusu çalışmanın amacı günümüzde önemli bir halk sağlığı problemi olarak kabul edilen sigara bağımlılığı, ülkemizde, özellikle gençler arasında, hızla yaygınlaşan sosyal medya kullanımının, bireyler üzerindeki genel sağlık ve iyi oluşa etkisi ile alan yazında henüz çok yeni tanımlanmış olan, kişinin kendi yokluğu esnasında başkalarının eğlenceli vakit geçirdiğini düşünmesi ve bu durumun yarattığı sıkıntı nedeniyle sosyal medya hesaplarını sık kullanması olarak tanımlanan gelişmeleri kaçırma korkusunun, duygusal zeka ve duygusal şemalarla olan ilişkisini araştırmaktır. Elde edilecek sonuçlar duygusal zeka düzeyinin ve kişilerin kullandıkları duygusal şemaların; sigara bağımlılığı, sosyal medya kullanımı ve gelişmeleri kaçırma korkusu düzeyine bir etkisinin olup olmadığına dair literatüre bir katkı sunabilecektir. Çalışmaya İzmir, Denizli ve İstanbul'da ikamet eden, 732 üniversite mezunu birey gönüllülük esası ile alınmıştır. Katılımcılara araştırmacı tarafından hazırlanmış Sosyo-Demografik Bilgi Formu ve içerisinde yer alan Sosyal Medya Kullanım Anketi, Schutte Duygusal Zeka Ölçeği, Leahy Duygusal Şemalar Ölçeği ve Fagerström Nikotin Bağımlılık Testi uygulanmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, sigara bağımlılığı ile diğer değişkenler arasında anlamlı bir ilişkiye rastlanılmazken duygusal zeka ve duygusal zekanın boyutları ile sosyal medya kullanımının bireyler üzerindeki etkilerinin arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Duygusal şemalar ile sosyal medya, gelişmeleri kaçırma korkusu arasında anlamlı ilişkilerin yanı sıra sigara kullanımına göre duygusal şemaların sosyal medya kullanımı ve gelişmeleri kaçırma korkusu arasındaki ilişkiye bakıldığında, sigara kullanmayan bireylerin genel olarak sosyal medya ve gelişmeleri kaçırma korkusu ile ilişkili korelasyonların daha yüksek olduğu ve sigara içmeyen bireylerin sigara içenlere oranla daha çok sayıda duygusal şema kullandıkları görülmüştür. Araştırmamızdan elde edilen verilere göre, sigara içmeyen kişilerin duygusal olarak yaşadıkları zorlukları, sosyal medya alışkanlıkları ile daha fazla çözme eğiliminde oldukları, ancak sigara içen bireylerin, duygusal zorlanmaları sırasında sigara içme alışkanlıklarının devreye girmesi ve sosyal medya kullanımına yönelmelerinin, duygusal şemaların kullanılmasının azalmasına neden olduğu söylenebilir.
Yetişkin bireylerde algılanan duygusal istismar duygusal istismar düzeyleri ile benlik saygısı arasındaki ilişki

Bu çalışmanın amacı 18 yaş ve üzeri yetişkin bireylerin algılanan duygusal istismar düzeyleri ile benlik saygısı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmada betimsel türde tarama modeli kullanılmıştır. Hazırlanan 71 maddelik ölçek formu, 100 kişinin görüşüne sunulmuş olup duygusal istismar ile benlik saygısı arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığını inceleyerek, yaş, cinsiyet, ekonomik durum, kardeş sayısı gibi değişkenlerin bu ilişkideki rolünü ortaya koymaya çalışmıştır. Bu araştırma 3 aşamadan oluşmaktadır. Birinci aşamada duygusal istismar, ikinci aşamada ise benlik saygısı kavramı teorik açıdan araştırılarak alan yazı çalışması yapılmıştır. Üçüncü aşamada ise 18 yaş ve üzeri yetişkinlerden alınan veri çalışmasının bulgularına yer verilmiştir. Araştırmanın verilerine ulaşmak için; 'Yetişkinler İçin Algılanan Duygusal İstismar Ölçeği', 'Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği' ve 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 15 programında analiz edilmiştir. Bulgulara göre, yetişkinlerin algılanan duygusal istismar puanı ile benlik saygı puanları arasında aynı yönde zayıf ve anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna varılması, yetişkinlerin algılanan duygusal istismar puanları yükseldikçe benlik saygı puanları anlamlı olarak yükseldiğini göstermiştir. Bu durum ise, duygusal istismara uğramış yetişkinlerin benlik saygılarının seviyesi, duygusal istismar mağduru olmayan kişilere nazaran daha düşük bir oranda olduğunu göstermektedir.
Sosyal hizmet kuruluşlarından hizmet alanlar yoluyla çalışanlara uygulanan şiddet ve çalışanların üzerindeki psikolojik etkisi

Bir meslek olarak sosyal hizmet bir dayanışma ve yardım etme mesleğidir. Dolayısıyla, bireylerin sorun çözme ve baş etme kapasitesini geliştirme amacını taşır. Sosyal hizmet çalışanları da toplumla yakın iletişimde bulunarak bireylere hizmet sunmaktadır. Bu nedenle, her alanda olduğu gibi sosyal hizmet alanında çalışanlar da şiddete maruz kalabilmektedir. Dolayısıyla sosyal hizmet çalışanlarının, bu alandaki aileler, gruplar ve toplumla sorun yaşamaları kaçınılmazdır. Bu bağlamda, yapılan bu tez çalışmasının amacı, sosyal hizmet kuruluşlarından hizmet alanlar yoluyla çalışanlara uygulanan şiddet ve çalışanların üzerindeki psikolojik etkisinin incelenmesidir. Konuyla ilişkili herhangi bir çalışma literatürde yer almadığından, bu araştırma sosyal hizmetler alanında çalışanlara yönelik şiddete karşı kamuoyu oluşturması ve çalışanların devlet güvencesi altına alınması açısından önemlidir. Çalışmada 156 katılımcı yer almıştır. Kısa Semptom Envanteri kullanılmış ve veriler SPSS istatistik programı kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda çalışanların özellikle mobbing ve sözel şiddete maruz kaldıkları görülmüştür.
Üniversite eğitimi gören kız öğrencilerde yeme tutumlarının, beden algısı ve narsistik kişilik özelliği ile ilişkisi

Üniversite eğitimi gören kız öğrencilerde yeme tutumlarının, beden algısı ve narsistik kişilik özelliği ile ilişkisiAraştırmada üniversite öğrencisi kızlarda beden algısı ve narsistik kişilik özelliklerinin yeme tutumları üzerindeki etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda Üsküdar Üniversitesi'nde 2018- 2019 eğitim öğretim yılında lisans eğitimi gören 196 kız öğrenciye Sosyodemografik Bilgi Formu, Yeme Tutumu Testi, Beden Algısı Ölçeği ve Narsistik Kişilik Envanteri'nden oluşan veri toplama aracı uygulanmıştır. Araştırma verileri SPSS 23.00 ile değerlendirilmiş olup; korelasyon, regresyon, t-test ve ANOVA analizleri kullanılmıştır. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında ve %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre yeme tutumları beden algısı ve narsistik kişilik özellikleri tarafından yordanmaktadır. Bu an göre beden algısı yeme bozukluklarını azaltırken, narsistik kişilik özelliklerinden teşhircilik yeme bozukluklarını artırmaktadır. 22-25 yaş aralığındaki kızların beden memnuniyeti daha küçük yaş grubundaki kızlardan yüksek, teşhircilik ve narsistik kişilik özelliği toplam puanı da düşüktür. Birinci sınıf öğrencilerinde yeme bozukluğu ve beden memnuniyetsizliğ yüksek iken, üçüncü sınıf öğrencilerinin narsistik kişilik özelliği diğer sınıf öğrencilerinden daha yüksektir. Anne ve babalarının düşük eğitim düzeyinde olması yeme bozukluğu ve beden memnuniyetsizliğini artırmaktadır. Bununla birlikte baba eğitim düzeyinin artmasına paralel olarak narsizmin özyeterlilik ve üstünlük boyutları da artmaktadır. Kardeşi olan kız öğrencilerin yeme bozukluğu düzeyleri tek çocuk olanlardan daha düşüktür. Bununla birlikte tek çocuk olanların narsistik kişilik özelliği daha yüksektir.
Psikolojik sağlamlık programının ergenlerin psikolojik sağlamlık düzeyine etkisi

Bu doktora tezi kapsamında iki farklı çalışma yapılmıştır. Birinci çalışmanın temel amacı Psikolojik Sağlamlık Tutum Beceri Ölçeğinin Türkçeye uyarlanmasıdır. İkinci çalışmada ise Psikolojik Sağlamlık Programı'nın yoksulluk riski altındaki ergenlerin psikolojik sağlamlık düzeyine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Birinci çalışmada Psikolojik Sağlamlık Tutum Beceri Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması amacıyla iki farklı örneklemde ölçme aracının geçerlik ve güvenirliği incelenmiştir. Birinci örneklem, 2015- 2016 eğitim-öğretim yılında, Mersin ili, Toroslar ilçesinde dört farklı lisede eğitimine devam eden 423 lise öğrencisinden oluşmaktadır. İkinci örneklem için Mersin İli, Toroslar ilçesindeki farklı bir lisede öğrenim gören 250 katılımcıdan veri toplanmıştır. Her iki örneklem grubu Mersin ili, Toroslar ilçesinde yoksulluk oranının yüksek olduğu bölgelerde yer almaktadır. STÖ'nün yapı geçerliliği açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri ile incelenmiştir. İlk örneklemde, açımlayıcı faktör analizi yöntemi ile ölçeğin yapı geçerliliği incelenmiş ve kriter ölçeklerle PSTBÖ'nin uyuşma düzeyini incelemek için korelasyon analizleri yürütülmüştür. Bulgular ölçeğin dört faktörlü bir yapıya sahip olduğuna ve kriter ölçeklerle iyi bir uyum gösterdiğine işaret etmiştir. İkinci örneklemde yürütülen doğrulayıcı faktör analiz sonuçlarının dört faktörlü yapıyı desteklediği görülmüştür. Birinci çalışma sonucu elde edilen bulgular, PSTBÖ'nin lise öğrencilerinin psikolojik sağlamlık düzeylerini geçerli ve güvenilir bir şekilde ölçmek amacıyla kullanılabileceğini göstermiştir. İkinci çalışmada ise Psikolojik Sağlamlık Programı'nın etkililiğini incelemek amacıyla birinci çalışmanın ikinci örnekleminde en düşük psikolojik sağlamlık puanına sahip olduğu belirlenen 52 katılımcı deney ve kontrol gruplarına seçkisiz olarak atanmıştır. Araştırmacı tarafından hazırlanan 10 oturumluk Psikolojik Sağlamlık Programı deney grubundaki katılımcılara uygulanmıştır. Kontrol grubuna herhangi bir etkinlik uygulanmamıştır. Program her hafta iki oturum şeklinde toplam beş hafta süreyle uygulanmıştır. Her bir programın uygulama süresi 75-90 dakika arası değişmiştir. Psikolojik Sağlamlık Programı'nın etkililiğini test etmek amacıyla deney-kontrol gruplu ön-test, son-test ve izleme ölçümlü faktöriyel ANOVA modeli kullanılmıştır. Ön-test, son-test ve izleme testinde psikolojik sağlamlığı değerlendirmek için PSTBÖ ile birlikte kriter ölçekler kullanılmıştır. Ayrıca programın etkililiğini bir dış kaynakla test etmek amacıyla katılımcıların ebeveynlerinden ölçüm alınmıştır. İkinci çalışmanın bulguları Psikolojik Sağlamlık Programı'nın yoksulluk riski altındaki ergenlerin psikolojik sağlamlık düzeyini artırmada etkili bir müdahale yöntemi olduğunu ve bu etkinin uzun süreli olduğu göstermiş, ayrıca bu bulgu ebeveyn bildirimleriyle desteklenmiştir.
Zihin kuramı becerisi ve yalnızlık arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, zihin kuramı becerisi ile yalnızlık arasında anlamlı bir ilişki bir ilişki olup olmadığını, deneysel bir yolla gözlemlemek ve yorumlamaktır. Araştırmanın örneklemini İstanbul'da bir özel üniversitede 29 kadın ve 21 erkek olmak üzere 50 gönüllü üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Çalışmada kişisel bilgiler için 'Sosyo-Demografik Bilgi Formu', 'Kısa Semptom Envanteri', 'UCLA Yalnızlık Ölçeği' ve 'Gözlerden Zihin Okuma Testi ' uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde bağımsız iki örneklem t testi ve Pearson korelasyon tekniklerinden yararlanılmıştır. Araştırmada, gözlerden zihin okuma becerisi ile yalnızlık arasında anlamlı ilişki olmadığı ancak erkek öğrencilerin zihin okuma becerisi ile yalnızlığı arasında negatif yönlü ilişki olduğu; yalnızlık ve zihin okuma becerisinin yaş, medeni durum ve öğrenim görülen bölüme göre anlamlı farklılık göstermediği; kadın öğrencilerin zihin okuma becerisinin erkek öğrencilere göre anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu ve çalışma bulguları ile literatür bulgularının paralellik gösterdiği sonuçlarına ulaşılmıştır.
Evli bireylerin aşka ilişkin tutumları ile evlilik uyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma evli bireylerin sosyo-demografik özelliklerine göre aşka ilişkin tutumları ile evlilik uyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi İzmir İlinin çeşitli semtlerinde ikamet eden 104 erkek ve 104 kadın olmak üzere toplam 208 evli çiftten oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Aşka İlişkin Tutumlar Ölçeği ve Evlilik Uyum Ölçeği kullanılmış ve elde edilen verilerin çözümlenmesinde SPSS 15.0 paket programında korelasyon, F testi, t-testi ve Kruskal Wallis H-Testi kullanılmıştır. Elde edilen verilerin istatistiksel analizleri sonucunda evli bireylerin aşka ilişkin tutumları ile evlilik uyumları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkinin olduğu bulunmuştur. Tutkulu aşk, arkadaşça aşk, sahiplenici aşk ve özgeci aşk ile evlilik uyumu arasında pozitif; oyun gibi aşk ve mantıklı aşk ile evlilik uyumu arasında ise negatif bir ilişki saptanmıştır. Evli bireylerin yaş, öğrenim durumu, evlilik süresi, evlilik biçimi, çocuk sayısı, şiddete maruz kalma ve ruhsal rahatsızlık durumuna göre aşka ilişkin tutum ve evlilik uyum puanları arasında anlamlı farklılıklar olduğu görülmüştür. Evli bireylerin cinsiyet, meslek, ekonomik durumu, madde kullanım durumuna göre aşka ilişkin tutum puanları arasında anlamlı farklılık görülmemişken evlilik uyum puanları ile anlamlı farklılığa rastlanmamıştır. Son olarak evli bireylerin evlilik sayısına göre aşka ilişkin tutum ve evlilik uyum puanları arasında anlamlı bir farklılık olmadığı saptanmıştır.
Psikolojik dayanıklılık ve kişilik özelliklerinin alkol kullanımına etkisi

Alkol kullanımını tetikleyen unsurları göz önünde bulundurularak hazırlanan bu çalışmanın amacı, psikolojik dayanıklılık ve 5 Büyük Faktör Envanteri çerçevesinde tanımlanan kişilik özelliklerinin alkol kullanımı üzerindeki etkisini araştırmaktır. Bu amaç çerçevesinde 420 kişilik örnekleme Yetişkinler İçin Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği, 5 Büyük Faktör Kişilik Envanteri ve Alkol Kullanım Bozuklukları Tanıma Testi Uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına psikolojik dayanıklılığın alkol kullanımı üzerinde istatistiksel olarak anlamlı herhangi bir etkisi bulunmamaktadır. Bununla birlikte, duygusal dengesizlik ve dışa dönüklük kişilik özelliklerinin alkol kullanımını anlamlı şekilde yordadığı bulgusuna ulaşılmıştır.
Psikolojik danışman adaylarının stresle başa çıkma tarzlarının çok yönlü eylemli kişilik özelliklerine, öznel iyi oluşlarına ve risk faktörlerine göre incelenmesi

Araştırma, psikolojik danışman adaylarının stresle başa çıkma tarzlarının çok yönlü eylemli kişilik özelliklerine, öznel iyi oluşlarına, risk faktörlerine sahip olmalarına ve bazı kişisel değişkenlere göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini incelemek için yapılan betimsel türde bir çalışmadır. Araştırma örneklemini 2016- 2017 Bahar yarıyılında Yıldız Teknik Üniversitesi ve İstanbul Aydın Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Eğitim Bilimleri Bölümü, Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Programına kayıtlı üniversite öğrencileri oluşturmaktadır. 356 kadın, 120 erkek olmak üzere toplamda 476 psikolojik danışman adayı araştırmaya katılmıştır. Araştırmada gerekli verileri elde etmek için geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmış olan 'Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği', 'Çok Yönlü Eylemli Kişilik Özellikleri Ölçeği', 'Öznel İyi Oluş Ölçeği', 'Risk Faktörlerini Belirleme Listesi' ile 'Kişisel Bilgiler Formu' kullanılmıştır. Araştırmada, psikolojik danışman adaylarının stresle başa çıkma tarzlarının, çok yönlü eylemli kişilik özelliklerine, öznel iyi oluşlarına, risk faktörlerine sahip olmalarına ve kişisel değişkenlere göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini belirleyebilmede Parametrik İstatistik olan MANOVA Tekniğinden yararlanılmıştır. Grup ortalama puanlarını karşılaştırmak için ise WilksLambda testinden yararlanılmıştır. Ayrıca Welch Testi de yapılmıştır. Farklılığın nereden kaynaklandığını belirleyebilmek için t-testi ve Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, psikolojik danışman adaylarının % 50 .9'u yüksek çok-yönlü eylemli kişilik özelliklerine sahipken; %49.1'inin düşük çok-yönlü eylemli kişilik özelliklerine sahip olduğu bulunmuştur. Psikolojik danışman adaylarının % 52 .2'si yüksek öznel iyi oluş özelliklerine sahipken; % 47 .8'i düşük öznel iyi oluş özelliklerine sahiptir. Psikolojik danışman adaylarının % 71 .4'ünde risk faktörleri vardır. Psikolojik danışman adaylarının stresle başa çıkma tarzı olarak % 52 .7'si kendine güvenli tarzı göstermekte; % 49'u çaresiz tarzı göstermekte; % 49'u boyun eğici tarzı göstermekte; % 57 .4'ü iyimser tarzı göstermekte ve % 53 .2'si sosyal desteğe başvurma tarzını göstermektedir. Ayrıca araştırmanın sonuçları, psikolojik danışman adaylarının çok yönlü eylemli kişilik özelliklerine, öznel iyi oluşlarına, risk faktörlerine, cinsiyete ve özel ya da devlet üniversitelerinde öğrenim görmeye göre stresle başa çıkma tarzları puanlarının anlamlı olarak farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur.
Evli ve çocuklu bireylerde öğrenilmiş güçlülük düzeylerinin evlilik uyumu ve ebeveynlik tutumu ile ilişkisi

Kişilik, bireylerin kalıcı özelliklerini yansıtmaktadır. Kişilik özellikleri, bireylerin toplum içerisindeki tavır ve davranışlarını belirlediği gibi, sorunlarla karşı karşıya kalındığında sergilenen doğru davranış düzeyini de belirlemektedir. Sosyal bir varlık olan insanların geçmişşten gelen en temel ikili birlikteliği evlilik olarak adlandırılmaktadır. Evlilik ile eşler 'ben' olmaktan çıkıp 'biz' olmaya başlamakta, bu da beraberinde eski yaşamdaki alışkanlıklardan kaynaklanan bir dizi sorunu getirmektedir. Bu sorunların olabilecek en iyi şekilde çözülebilmesi, eşlerin karşılıklı anlaşarak sorunlara çözüm bulabilmeleri ve hayatlarından mutlu olmaları, evlilik uyumu olarak tanımlanmaktadır. Evlilik sonrası aileye çocuğun katılması, ailenin biyolojik görevleri arasında yer almaktadır. Ancak çocuk sahibi olmak bir görev değil, eşlerin karşılıklı istekleri doğrultusunda olursa, bir yaşam tercihi olacaktır. Sonuç olarak dünyaya gelen çocuğun kişisel özelliklerinin ilk olarak oluşmaya başladığı, sosyal dünyayı ilk tanıdığı ortam, aile ortamıdır. Çocuğun geleceğinde mutlu ve güçlü bir yaşam sürmesi, ailesinin onu yetiştirmesi ile doğrudan ilişkilidir. Bu bağlamda bireylerin öğrenilmiş güçlülük düzeylerinin yüksek olması, evlilik uyumlarını olumlu etkileyecek, bu olumluluk ebeveyn tutumuna da yansıyacaktır. Bu çalışmanın amacı, evli ve çocuklu bireylerde öğrenilmiş güçlülük düzeyleri ile evlilik uyumu ve ebeveynlik tutumu ilişkinin incelenmesidir. Bu amaçla Ankara ilinde, evli ve çocuğu olan 500 kişi ile anket çalışması yapılarak veriler toplanmış ve analiz edilmiştir. Anket çalışmasında Rosenbaum Öğrenilmiş Güçlülük Ölçeği, Evlilik Uyum Ölçeği ve Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutumu Ölçeği kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda evli ve çocuklu bireylerde öğrenilmiş güçlülük ile evlilik uyumu arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişkinin olduğu, evli ve çocuklu bireylerde öğrenilmiş güçlülük ile ebeveynlik tutumu arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığı sonuçlarına varılmıştır. Demografik veriler ile öğrenilmiş güçlülük, evlilik uyumu ve ebeveyn tutumu ilişkileri de incelenerek yorumlanmıştır.
Genç yetişkinler için yönetici işlevlere odaklanan bilişsel davranışçı bir program geliştirme ön çalışması

Bu tez çalışmasının ilk amacı, yönetici işlevlerde sorun yaşayan genç yetişkinlere yönelik Bilişsel Davranışçı bir grup terapisi programı geliştirmek ve bunu bir ön çalışmayla deneyerek programa son şeklini vermektir. İkinci amacı ise geliştirilen bu program yardımıyla, yönetici işlevlerde sorun yaşayan genç yetişkinlerin yaşam kalitelerini arttırmak ve umutsuzluk düzeylerini azaltmaktır. DEHB tanısı almış, 18-30 yaş aralığında, duygu düzenleme, zaman yönetimi, planlama, düzenleme, problem çözme gibi konulardan en az birinde sorun yaşayan, 5'i kadın 5'i erkek toplam 10 genç yetişkin, katılımcı olarak tercih edilmiştir. Ancak Mental Retardasyon/Anlıksal Yetersizlik, Öğrenme Bozukluğu, Majör Depresyon, Bipolar Bozukluk ya da Madde ile İlişkili Bozukluklara dair ek tanısı olan genç yetişkinler bu çalışmanın dışında tutulmuştur. Tek grup ön test-son test desenine sahip bu çalışmada veri toplama araçları olarak, Brown Dikkat Eksikliği Bozukluğu Ölçeği-Yetişkin Formu, Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu'nda Algılanan Yaşam Kalitesi Ölçeği-Yetişkin Formu, Beck Umutsuzluk Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Veri analizinde, eşleştirilmiş örneklemler t testi kullanılmıştır. Toplanan veriler SPSS 20.0 paket programı ile analiz edilmiştir. Analizler sonucunda, katılımcıların DEHB-AYKÖ-Y Formu'nun Psikososyal Uyum Alt Ölçeği puanları ile Brown DEBÖ-Y Formu'nun Düzenleme ve Harekete Geçme Alt Ölçeği puanları hariç diğer bütün ölçek ve alt ölçeklerden aldıkları öntest ve son test puanları arasında araştırmanın lehine anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Bulgular literatür ışığında tartışılmıştır.
Türkiye süper lig takımlarından Gaziantepspor'un müsabaka öncesi ve müsabaka sonrası kaygı düzeyi

araştırma süper lig takımlarından Gaziantepspor futbol takımında oynayan futbolcuların müsabaka öncesi ve müsabaka sonrasında kaygı düzeylerini incelemek amacıyla düzenlenmiştir. Ayrıca; kontrol grubundan oluşan 29 kişiye de durumluk ve sürekli kaygı testleri uygulanmıştır. Çalışmamız futbol federasyonunun süper lig müsabakalarından 28. haftaya denk gelenGaziantepspor-Ankaragücü maçında yapılmıştır. Araştırmaya Gaziantepspor-Ankaragücü maçıkadrosuna alınan Gaziantepspor'lu futbolcular katılmıştır. Araştırma sonucu 29'u sıradan 17'si futbolcu olmak üzere 46 kişiye durumluk ve sürekli kaygı testleri yapıldı. Bu testler müsabakadan bir gün önce, müsabaka öncesi ve müsabaka sonrası olmak üzere üç aşamada uygulanmıştır. Futbolcuların kaygı puanları arasındaki farkları belirlemek amacıyla Kruskal Wallis Testi uygulandı. Kontrol grubu durumluk kaygı düzeyi 37,03 + 6 ,32, müsabakadan 1 gün önce değişkendurumluluk kaygı düzeyi 39,17 + 9,88 müsabakadan önce durumluluk kaygı düzeyi 36,23 + 10 ,61;müsabakadan sonra durumluk kaygı düzeyi 28,05 + 3,91 olarak bulunmuştur. Durumluk kaygı düzeyi arasındaki ilişkilerde istatiksel olarak anlamlı farklar bulunmuştur. ( P < 0,05 )Kontrol grubu sürekli kaygı düzeyi ise 36,37 + 6 ,88; müsabakadan bir gün önce sürekli kaygı düzeyi 42,82 + 7,59 müsabaka öncesi sürekli kaygı düzeyi 41,64 + 6 ,31; müsabaka sonrası sürekli kaygı düzeyi 38,05 + 7,63 olarak bulunmuştur. Sürekli kaygı düzeyleri arasındaki ilişkilerde müsabaka öncesi ve sonrasında anlamlı farklar tespit edilmiştir. ( P < 0,05 )Sürekli kaygı düzeyleri ve durumluk kaygı düzeyleri karşılaştırıldığında sürekli kaygınınmüsabaka öncesi ve müsabaka sonrasındaki durumluk kaygı ile ilişkili olduğu bulunmuştur. (P < 0 ,05)Sonuç olarak futbolcularda dış etmenler kaygı düzeyini etkilemektedir. Müsabaka öncesi durumluk kaygıverileri yüksek değer olarak bulunmuştur. Müsabakayı kazanmak, hedefe ulaşmış olmak, takım başarısı daha sonra durumluk kaygı düzeyinin azalmasına neden olmuştur.
Sigara kullanan ve kullanmayan bireylerin bilinçli farkındalık ve psikolojik dayanıklılık düzeylerinin karşılaştırılması

Bu araştırmanın amacı; sigara kullanan ve kullanmayan bireylerin bilinçli farkındalık ve psikolojik dayanıklılık düzeylerini karşılaştırmaktır. Bu amaç doğrultusunda, en az 2 yıl süreyle sigara içen (N=92) ve hayatı boyunca hiç sigara içmemiş (N=114) gönüllü katılımcılarla çalışılmıştır. Veriler BİFÖ PDÖ ve Fagerström Nikotin Bağımlılık Testi kullanılarak elde edilmiştir. Araştırmada elde edilen verilerin analizi sırasında gruplar arasındaki farklılıklar incelenirken değişkenlerin normal dağılıma uymadıklarından dolayı Mann Whitney U ve Kruskal Wallis-H Testlerinden yararlanılmıştır. Sonuçlar yorumlanırken anlamlılık düzeyi olarak 0,05 kullanılmış olup; p<,05 olması durumunda değişkenlerin normal dağılıma uymadığı, p>,05 olması durumunda ise değişkenlerin normal dağılıma uydukları belirtilmiştir. Normal dağılıma uymayan değişkenler arasındaki ilişkiler incelenirken Spearman's Korelasyon Katsayısından yararlanılmıştır Araştırma sonucu çıkan bulgulara göre; bilinçli farkındalık ile sigara kullanımı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmıştır. Bilinçli farkındalık ölçeği toplam puanı ve sigara kullanma durumu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmıştır (z=-2,972, p<,05). Sigara kullanmayanlarda bilinçli farkındalık ölçeği toplam puanı ile Psikolojik Dayanıklılık ölçeği toplam puanı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmaktadır (r=0,250, p<,05) ve psikolojik dayanıklılıkla sigara kullanımı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmamıştır (p>.05).