turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Radyo televizyon yayıncılığı ve Radyo Televizyon Üst Kurulu'nun kuruluş ve işleyişi

Bu tezde Radyo Televizyon yayıncılığı ve RTÜK [Radyo ve Televizyon Üst Kurulu)'nun kuruluş ve işleyişi incelenmiştir. Çalışma üç bölümden ibaret olup, birinci bölümde; Radyo-TV yayıncılığı kavramı, Radyo-TV hürriyeti ve kamu hizmeti olarak Radyo-TV yayıncılığı konulan incelenmiştir. Birinci bölümde Radyo-TV yayıncılığının yapıldığı kaynağın sınırlılığı nedeniyle klasik ifade hürriyeti kavramının Radyo-TV yayıncılığı ile uyuşmadığı; yeterli mali imkanlar mevcut olsa dahi herkesin aynı anda Radyo-TV yayıncılığı yapamayacağı açıklandı. Bu nedenle ifade hürriyetini Radyo-TV de gerçekleştirmenin en iyi yolunun tüm sosyal gruplara Radyo-TVde eşit şans tanımak olduğu belirtildi. Ayrıca Radyo-TV nin basından daha etkili ve güçlü olduğunun genel kabul gördüğü; bu nedenlerden dolayı Radyo-TVnin basından farklı düzenlemesi gerektiği ve devlet müdahalesinin gerekliliği savunuldu. İkinci bölümde; ilk olarak çeşitli ülkelerdeki Radyo-TV yayıncılık sistemleri incelendi. Daha sonra 1970'li ve 1980'li yıllarda Avrupa Radyo-TV yayıncılık sistemlerindeki köklü dönüşüm ve sebepleri açıklanmaya çalışıldı. Bu arada bazı Avrupa ülkelerindeki dönüşüm ve Avrupa da Radyo-TV yayıncılığında politik ve teknik düzeyde işbirliği çabaları da incelendi. Radyo-TV yayıncılığının öteden beri özel Radyo-TV istasyonları ile yapıldığı Amerika daha detaylı olarak incelendi, Ayrıca İsrail ve Japon Radyo-TV sistemleri de kısaca anlatıldı. Üçüncü bölüm tamamen Türkiye'ye hasredildi. İlk olarak özel radyo TV'ler faaliyete geçmeden önceki dönemde Radyo-TVVI yayıncılığının gelişimi ve Radyo-TV üzerine tartışmalar ve Türkiye'de hayli sıkıntılı geçen özel Radyo-TV yayıncılığına geçiş süreci çeşitli Avrupa ülkeleri ile karşılaştırıldı. İkinci olarak, bu alanda yeni hukuk düzeninin eksiklik ve yanlışlıklan tartışıldı. Yeni hukuk düzeni Radyo-TV yayıncılığını düzenleyecek kuruluşa yeterli garantileri sağlamadığı; RTÜK üyelerinin sadece TBMM tarafından seçimi ve getirdiği düzenlemelerin belirsizliği nedeniyle RTÜK üyeleri ne derse onun kanun sayılacağı gerekçeleriyle eleştirildi.
Türk kamu yönetiminde önderlik davranışı

Ahmet Erhan, Türk Kamu Yönetiminde Önderlik Davranışı, Doktora Tezi, Danışman: Prof. Dr. Kurthan Fişek, 207 s. Bu çalışmada, Türk Kamu Yönetiminde Önderlik Davranışı mercek altına alınmıştır. Bu amaçla altmış soruluk bir önderlik davranışı anketi, tamamlayıcı genel değerlendirme ve özel yeterlilik soruları ile birlikte yaş ve cinsiyet bilgilerini de sorgularşekilde üst ve orta düzey yöneticilere, geleneksel ve alternatif bürokrasi kategorileri altında, dağıtılarak değerlendirilmiştir. Sonuçlar, üst düzey yöneticiler açısında üç, orta düzey yöneticiler açısından ikiönderlik davranışı ortaya çıkarmış; geleneksel ve alternatif bürokrasi arasında ise fark olmadığı ortaya çıkmıştır. Genel değerlendirme, özel yeterlilik ve ana anket soruları birlikte değerlendirildiğinde, orta düzey yöneticilerin daha tutarlı ve belirleyici yanıtlar verdiği de bir diğer sonuç olarak ortaya çıkmıştır. Araştırma sonunda ortaya çıkan sonuçlar, Türk Kamu Yönetiminde ÖnderlikDavranışı değerlendirilirken göz önüne alınması gerektiği belirtilen teslimiyetçilik, liyakatin çöküşü ve üst düzey yöneticilerde kuvvetli bir tutum olarak gözlenen KAZbağlamında yorumlanmış ve Ergun tarafından yaklaşık yirmi beş yıl önce yapılan bir araştırma ile kıyaslanmıştır.
Yabancıların Türkiye'de çalışma özgürlüğü ve sınırı

Çalışma özgürlüğü temel hak ve özgürlükler arasında sayılmakla birlikte, her devlet yabancıların çalışma özgürlüğünü iç hukuk düzenlemeleri ile sınırlandırmaktadır. Türk hukukunda da, yetmişe yakın yasal düzenlemede yabancıların çalışma özgürlüğü ile ilgili hüküm bulunmaktadır. Tezin amacı; Türk hukukundaki yabancıların çalışma özgürlüğünü sınırlandıran yasal düzenlemeleri, kabul edilme sebepleri, insan hakları, milletlerarası hukuk ve AB Hukuku göz önünde tutularak değerlendirmektir. m
Anlamlı yaşam algısı, iyimserlik ve değerlerin üniversite öğrencilerinin siyasal katılımı üzerindeki etkisi: Afyon Kocatepe Üniversitesi örneği

Bu çalışmada, ilk amacımız, anlamlı bir yaşam algısının, iyimserlik düzeyi ve değerler ile siyasal katılım toplam puanlarının ve 7 alt boyutunun arasında bir ilişki olup olmadığını araştırmak, ikincil amacımız ise bazı sosyo-demografik etkenlerle, anlamlı bir yaşam algısının, iyimserlik düzeyi ve değerlerin siyasal katılım üzerindeki rollerini belirlemektir. Bu nedenle, çalışmaya Afyon Kocatepe Üniversitesinin çeşitli fakültelerindeki toplam 355 (248 kadın, 107 erkek) öğrenci dahil edilmiş olup ortalama yaş 21,07 (SS = 1 ,48)' dir. Rastgele örnekleme yoluyla, öğrencilere, Sosyo-demografik Bilgi Formu, Siyasal Katılım Ölçeği, Yaşamda Anlam Anketi, Yaşam Yönelimi Testi ve Portre Değerler Ölçeği uygulanmıştır. Korelasyon analizi sonucunda, anlamlı yaşam algısı, iyimserlik, muhafazakarlık ve özaşkınlık değerleri ile siyasal katılım toplam puanı arasında anlamlı ve olumlu yönde bir ilişkili bulunmuştur. Her bir değişkenin katkı rolünü incelemek için gerçekleştirilen Standart Çoklu Regresyon analizine göre ise, siyasal katılım düzeyini, yaşamda anlam ile muhafazakarlık değeri olumlu yönde yordamıştır. Siyasal katılımın 7 alt boyutu ile gerçekleştirilen analizlere göre ise, hizmet ve politika takibi varyansın en fazla açıklandığı alt boyut olup, muhafazakarlık ve anlamlı yaşam algısı tarafından olumlu yönde yordanmaktadır. Sonuç olarak, muhafazakar değerleri olan ve yaşamlarında anlam algısına sahip bireyler siyasal katılımın her sahasında daha fazla varlık sergilemektedirler. Özellikle kendini güvende hissetme, uyma, itaat, geleneksellik, aidiyet ve korumacılık ile karakterize muhafazakarlık değerinin, tutarlı bir biçimde siyasal katılım ve alt boyutlarını olumlu yönde yordadığı görülmektedir. Sonuç olarak elde edilen bu bulgular ilgili alanyazın bulgularıyla tartışılmıştır.
Typological analysis of the European Court of Justice: A game theoretical approach to European judicial politics

Ünlü matematikçi Thomas Bayes'in olasılık hesaplarına çözüm getirmek amacıylakurmuş olduğu Bayes teoremi 1960'larda oyun kuramcıları tarafından geliştirildi. Oyun kuramcılarından en meşhur olanı Nobel ödüllü matematikçi John Forbes Nash, kendi adıyla anılan Nash modelini kurduktan sonra adeta bilimsel bir devrim yaşandı. Bayes teoreminin Nash modeli örnek alınarak geliştirilmesi sonucu elde edilen ve günümüzde extansif form oyun modellerinin başta geleni olan Bayes modeli, ünlümatematikçiden yıllar sonra oyun kuramı olarak bu şekilde ortaya çıktı. Daha önce siyaset bilimciler ve hukukçular tarafından kendi disiplinlerinde uygulanan normalform oyun kuramlarına karşılık Amerikalı siyaset bilimci ve oyun kuramcısı GeorgeVanberg anayasal yargı denetimini ilk kez bir extansif oyun kuramı ile analiz etmiştir. Vanberg tarafından ortaya konulan bu soyut analizin omurgası anayasal yargı denetimi yapan mahkeme ile yasa koyucu arasındaki etkileşimi, tarafların stratejisini ve yargı kurumunun tipolojisini belirlemek üzerine kurulmuştur. Bu doktora tezinin temel düşüncesi, özellikle anayasal denetim yapan yargı organı tipolojisini Bayesmodeli ile analiz eden Vanberg'in soyut çalışmasını Avrupa Toplulukları Adalet Divanikimliğinde somutlaştırmaktır. Böylece, Avrupa Birliği Hukukunda yargı denetimiyapan, Anayasal denetim yaptığı gibi hukukun genel prensiplerinden yararlanmak yoluyla boşluk dolduran, hepsinden daha önemlisi anayasal doktrinler yaratanAvrupa Toplulukları Adalet Divanı da bu işlevleri çerçevesinde Bayes modeli oyun kuramı kullanılarak ilk kez incelenmiş olunacaktır. Bu incelemede ayrı bir analiz yöntemi kullanılmadan Vanberg'in orijinal analizine yakın durulmaya çalışılmış, ancakVanberg'in oldukça soyut kuramı her alanda somutlaştırılmış ve özellikle hukuksalilişkilerde doktrindeki ana yaklaşımlar ile kişisel yorumlar harmanlanmıştır.
Gezi Parkı eylemleri ile birlikte Maçka Demokrasi Parkı'nın kullanım ve anlam açısından dönüşümü

Bu çalışma, Gezi Parkı Eylemleri'nin gerçekleştiği Haziran 2013 tarihi sonrasında Maçka Demokrasi Parkı'nın kullanım yoğunluğu ve kullanım biçimlerindeki dönüşümü ve parkın kentli için anlamının değişimini tartışmayı hedeflemektedir. Bu amaçla, çalışmada öncelikle Maçka Demokrasi Parkı için Prost Planı'ndan günümüze kadar yapılan plan çalışmaları ve parkın yakın döneme kadar kullanımı üzerine bir çerçeve sunulmakta, daha sonra ise Gezi Parkı Eylemleri ile birlikte ve eylemler sonrasında parkta gerçekleştirilen forumlar ve farklı nitelikteki kamusal etkinliklere odaklanılarak, bunların parkın kullanımına ve bir kentsel mekan olarak anlamının dönüşümüne katkıları tartışılmaktadır. Çalışmanın dayandığı alan araştırması, parkın sosyal medyada yer alış biçimlerinin ve park kullanımını destekleyici etiketler ve organizasyonların çözümlenmesinin yanı sıra, parkın bugünkü kullanıcılarıyla yapılan anketler ve yarı-yapılandırılmış derinlikli söyleşilerden elde edilen veriler üzerinden kurulmuştur. . Çalışma, Haziran 2013 tarihinden sonra, Maçka Demokrasi Parkı'nın daha yoğun bir biçimde kullanılıyor olduğuna ve bu yoğun kullanımla birlikte parkın kentli için anlamının olumlu yönde değiştiğine ve bir kamusal alan olarak benimsenip tercih edildiğine işaret etmektedir.
Atatürk ve yönetim felsefesi

Atatürk, bir lider ve yönetici olarak, bir ülkenin yeniden tarih sayfalarında yerini almasını sağlamıştır. Bir yönetici olarak gösterdiği üstün uygulama yeteneği, bir ulusun kurtuluşunun sebebi olmuştur. Bu açıdan bakıldığında onun yönetici niteliğinin araştırılması kuşkusuz yerinde olacaktır. Bu çalışma tam da bu noktada önem taşımaktadır, çünkü Atatürk'ün yönetim ilkelerini irdelemektedir. Diğer liderler gibi Atatürk'ün de bir yönetim anlayışı vardır ve bu anlayış onun eylemlerinin şekillenmesine yardımcı olmuştur. Çalışmanın amacı, Atatürk'ün yönetim felsefesine bakış açısını ve yönetim felsefini oluşturan değerlerini araştırmaktır. Bugüne kadar Atatürk ile ilgili birçok çalışma yapılmıştır. Ancak hiçbiri onu ve yönetim felsefesi kavramını bir araya getirmemiştir. Yönetimin, toplumsal ve bireysel değerlerle beslenip kişisel mantıkla şekillendiği düşünülürse, Atatürk'ün yönetim anlayışının incelenmesi için öncelikle sahip olduğu yönetsel değerler ve yönetim mantığının araştırılması gerekmektedir. Bu çalışma ise tam olarak bunu hedeflemektedir. Çalışmada, öncelikle yönetim felsefesi ile ilgili kavramlar tanımlanmış, daha sonra Atatürk'ün bu kavramlara bakış açısı vurgulanmış, son olarak da Atatürk'ün yönetim ilkeleri sıralanmıştır. Araştırmalar sonucunda, Atatürk'ün kendine yol edindiği ilkeler: saydamlık, evrensellik, çalışmak ve mücadele etmek, özgürlük, hümanizm, akılcılık, bilimsellik, gerçekçilik, idealistlik, ilericilik, eşitlik, yönetim ve inançlar ayrımı, yenilikçilik olarak açıklanmıştır.
Doğanın neoliberalleştirilmesi ekseninde karbon piyasaları

Atmosferdeki sera gazı emisyonlarının artmasıyla yeryüzünün ortalama sıcaklığı her geçen gün yükselmekte; sıcaklık artışına bağlı olarak dünyanın pek çok bölgesinde seller, erozyonlar, sıcak hava dalgaları, kuraklık gibi doğal afetler yaşanmaktadır. İnsan hayatını tehdit eden, mal ve can kaybına neden olan bu büyük felaketler ve sonuçları; sorunun kaynağı olan iklim değişikliğini dünya gündeminin ilk sıralarına taşımaktadır. Bu hayati sorunu, günümüzün egemen ekonomik ve politik anlayışı olan ve hayatımızın bütün alanlarına tesir eden neoliberalizmden bağımsız düşünmek mümkün değildir. İnsan hayatının kaynağı olan doğayı kar hırsıyla sömüren neoliberallerin iklim değişikliği sorununun oluşmasında başrole sahip olduğu ortadadır. Bununla birlikte başroldeki neoliberallerin, aynı zamanda iklim değişikliği ile mücadeleye yönelik uluslararası arenada yürütülen çalışmaları, BMİDÇS ve Kyoto Protokolünün yapısını da kendi çıkarları doğrultusunda şekillendirdiği görülmektedir. Bu bağlamda Kyoto Protokolü kapsamında yer alan ve doğanın metalaştırılması yaklaşımına dayalı olan, çözüm olarak sunulan karbon piyasaları da bu yaklaşımın göstergesidir. Bu tezin temel amacı; neoliberalizmin temel ilkelerini inceleyerek, mevcut sistem kapsamında doğaya bakış açısını değerlendirmek ve iklim değişikliği ile mücadeleye katkı sağladığı iddiasıyla neoliberal politikalar doğrultusunda ortaya konulan karbon piyasalarının, gerçek anlamda bir çözüm olup olmadığı sorusuna yanıt aramak ve Türkiye'deki iklim değişikliğiyle mücadele uygulamalarını ele almaktır.
Sit alanlarının planlanması

Kültür ve tabiat varlıklarının bugünün insanları kadar gelecek kuşaklar için de önemli ve gerekli olması nedeniyle uluslararası hukuk, bu değerleri insanlığın ortak mirası olarak kabul etmektedir. Bu yaklaşım, devletlerin koruma yükümlülüğünü uluslararası boyuta taşırken, devletlerin egemenlik haklarının üstünde ortak ve uluslararası bir koruma rejiminin yaratılıp yaratılamayacağını da tartışmaya açmıştır. Kültür ve tabiat varlıklarının korunmasında en önemli rol ise, ulusal hukuklara aittir. Türkiye'de taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının, uzamsal olarak ve alan boyutunda korunmasını sağlayan yöntemlerden biri sitlerdir. Sitler, genel olarak kültürel sitler ve doğal sitleri olarak ayrılırken, her bir sitin koruma dereceleri ve düzeyleri de farklıdır. Sit ilanı, idarelere koruma amaçlı imar planı hazırlama yükümlülüğü yaratmaktadır. Koruma amaçlı imar planları amacı, kültür ve tabiat varlıklarının geleceğe taşınması için gerekli koruma mekanizmalarını kurmaktır. Bu amacın gerçekleşmesi için koruma amaçlı imar planlarının hazırlanması, ilanı ve yürürlüğe girmesi süreçlerinin, 'korumaya' odaklanmış bir yaklaşım içinde ele alınmasını gerektirir. Alan yönetimi mekanizması içinde planlamanın yerini belirginleştirmek, hem koruma amaçlı imar planlarının amacını gerçekleştirmesini hem de Türkiye'de etkili bir kültür ve tabiat varlıklarını koruma mekanizmasının kurulmasını sağlayacaktır.
15 Temmuz 2016 Kalkışması'nın Michel Foucaultcu biyopolitik söylem analizi

Michel Foucault ile birlikte popüler hale gelen biyoiktidar ve biyopolitika kavramı modern dönemin en büyük icadı olarak görülmektedir. Kavram köken olarakeskilere dayanıp birçok düşünür tarafından kullanılsa da Foucault'un kavramı; hem bir disiplin olarak ele alması, hem de modern devletle ilişkilendirmesi kavrama ilgiyi arttırmaktadır. Foucault'a göre beden terbiyesine dayanan biyopolitika kavramı bedenlerin, iktidarın tahakkümü altına alınmasını hedeflemektedir. Foucault bunu yaparken de söylemin gücünden faydalanmaktadır. Foucault söylemi 'böyle ol diyen bir tertibat, yani normal ol' diyen bir tertibat olarak görmektedir. Normal kavramı köken olarak normdan gelmektedir. Kısaca modern iktidar bedenleri, koydukları kurallara uymalarınıamaçlamaktadır. Foucault'un biyopolitika ve biyoiktidar kavramından hareketle Cumhuriyet döneminde gerçekleşen darbelerin; bu kavramlar dahilinde nasıl yer edindiği ve literatüre 15 Temmuz Kalkışması olarak geçen ve devleti ele geçirmek üzere Türk Silahlı Kuvvetlerinde görevli bir grup tarafından gerçekleştirilen darbe kalkışmasının biyopolitikanalizi yapılacaktır. Son olarak medya başlığı altında medyanın biyopolitik söylemdeki yeri ve konumu ve 15 Temmuz 2016 darbe kalkışmasında ki önemine yer verilecektir.
Türkiye ve Avrupa Birliği ilişkilerinde göç ve sınır yönetimi stratejileri

Türkiye'nin AB adaylığı sürecinde ve AB'ye katılım müzakerelerinde göç yönetimi ikili ilişkileri etkileyen en önemli konulardan birisidir. Avrupa'da 1970'li yıllardan sonraki genel eğilimi göç olgusuna ve göçle gelen kişi ya da kitlelere karşı artan oranda güvenlik kaygısı oluşturmuş; AB'ye yönelen göç akımlarının engellenmesi ve AB dış sınırlarının korunması hususu Birlik için en önemli öncelik haline gelmiştir. AB, kendi güvenliğinden kaynaklanan nedenlerle göç ve sınır yönetimi konusundaki güvenlik esaslı politika ve uygulamalarını dışsallaştırarak üye ve aday ülkeler üzerinde de tesis etmek istemekte, aday veya üye ülkelerin Avrupalılaşma süreci de bu ülkelerin iç mevzuatlarının AB müktesebatı ile uyumlu hale gelmesini gerekli kılmaktadır. Tezde AB'nin göçü güvenlikleştirmesinin ve Türkiye'nin Avrupalılaşma sürecinin Türkiye'nin göç ve sınır yönetimi politikasının dönüşümü üzerinde etkili olup olmadığı sorgulanacaktır. Tezin temel varsayımları göç olgusunun AB'de güvenlikleştirilmesi ve Türkiye'nin Helsinki Zirvesi ile başlayan Avrupalılaşma süreciyle beraber Türkiye'nin göç ve sınır yönetimine ilişkin politika ve uygulamalarının AB güvenliği temelinde önemli değişim ve dönüşüm geçirerek Avrupalılaştığı yönündedir. Ancak söz konusu Avrupalılaşma göç ve sınır yönetimine ilişkin bütün politika çıktılarında aynı derecede bütüncül bir etki yaratmamış, çeşitli politika çıktılarında farklı derecede etkide bulunmuştur. Türkiye'de göç yönetiminin Avrupalılaşmaya bağlı bir şekilde ağırlıklı olarak AB kontrolü ile yönetilmesi Türkiye güvenliğinin AB güvenliği lehine ikinci planda kalmasına neden olmakta, Türkiye'de göç yönetiminden kaynaklanan sorunları, göçün oluşturduğu veya oluşturması muhtemel olumsuzlukları çözmekte yeterli olamamaktadır. Bu nedenden dolayı göç yönetiminin çok aktörlü bir zeminde, Avrupa güvenliğinden ziyade Türkiye güvenliğini merkeze alarak, geleceği ve birkaç adım ilerisini hesaba katarak stratejik bir şekilde yönetilmesi gerekmektedir. Bu da Türkiye'de stratejik göç yönetişimi modeline duyulan gereksinimi ortaya çıkarmaktadır. AB'nin aday ülkeler üzerinde Avrupalılaşmaya bağlı etkisini Türkiye örneği üzerinden ele alan bu tez vaka çalışmasına dayanmakla birlikte çalışmada genel olarak doküman analizi ve literatür taraması yöntemlerinden yararlanılmıştır. Zaman zaman yapılan söylem analizleriyle birlikte göç ve sınır yönetimi konularında kanun uygulayıcısı olarak görev yapan yirmi kişi ile yapılan görüşmeler çalışmanın bulgularının ve model önerisinin ortaya çıkmasında yol gösterici olmuştur.
Toplam kalite yönetimi ve kamu yönetiminde uygulanabilirliği: Sakarya defterdarlığı örneği

SAÜ, Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tez Özeti TEZİN BAŞLIĞI: 'Toplam Kalite Yönetimi Ve Kamu Yönetiminde Uygulanabilirliği: Sakarya Defterdarlığı Örneği'Tezin Yazan: Dilek KORKUSUZ Danışman: Yrd. Doç. Dr. Hamza AL Kabul Tarihi: Sayfa Sayısı: v + 125 Anabilim dalı: Kamu Yönetimi Bilim dalı : Kamu Yönetimi Kamu sektöründe, örgütlenme ve hizmet verme biçimi ve anlayışının sorgulanması, yeniden yapılanmaya gidilmesinin gerektiği günümüzün en önemli gündem maddelerinden birisidir. Kamu örgütlerinin kendi has yapısından kaynaklanan sorunların giderilmesi ve sağlıklı işleyen bir yapının oluşturulması için çağdaş yönetim yaklaşımlarının uygulanması gerekmektedir. Son yıllarda özel sektör örgütleri, dinamik pazarlarda yıkıcı rekabetin karşısında ayakta kalabilmek yani değişimin gereklerini yerine getirebilmek için, çağdaş yönetim yaklaşımlarından biri olan Toplam Kalite Yönetimi yaklaşımını uygulamaya çalışmaktadır. Bir zamanlar özel sektör örgütlerine model olan kamu sektörü örgütleri ise, günümüzde özel sektörde geliştirilen yöntem ve yaklaşımları takip etme durumunda kalmıştır. Dolayısıyla, çağdaş kamu yönetimi, demokratikleşme ve küreselleşme sürecinin bir sonucu olarak yaşanan sorunların çözümü için TKY'yi bünyesine uyarlamaya çalışmalıdır. İşte tezin amacı da, bu gereklilikler karşısında, TKY'nin kamu yönetimine uygulanabilirliğini ortaya koymaktır. Değişen kamu hizmeti tercihlerini iyi analiz edebilme ve bu yönde sistematik yaklaşımlar geliştirebilme TKY'nin kamu sektörüne uyarlanması ile mümkündür. TKY felsefesi ve ilkeleri, verimliliğin ve etkinliğin geliştirilmesinde önemli bir rol oynayacaktır. Tezin kapsamında da bu yansıtılmaya çalışılmıştır. Bu sebeple, bu tezde TKY'nin ortaya çıkışı, gelişimi ve eleştirisi üzerinde gerekli açıklamalar yapılarak, TKY'nin kamu yönetimine uygulanabilirliği Sakarya Defterdarlığı'nda bir çalışma yapılarak incelenmiştir. Yetkili kişiyle yapılan mülakat ve kurum içinde yapılan gözlem neticesinde, TKY'yi uygulama açısından kamu sektörü örgütlerinin hem pozitif hem de negatif yönlerinin olduğu ortaya çıkarılmıştır. Fakat, belli bir plan ve uygulama ile bu negatif yönlerin üstesinden gelinebileceği ve TKY'nin kamu sektörü örgütlerinde başarıyla uygulanabileceği gösterilmeye çalışılmıştır.
Devletin değişen rolü çerçevesinde bağımsız idari otoritelerin Türkiye'deki uygulamaları ve Kamu İhale Kurumu örneği

Bu tez devletin dönüşümü sürecini 1800'lü yılların sonundan itibaren ele almakta ve bu süreci bağımsız idari otoriteler temelinde incelemektedir. Tezin amacı; diğer idari yapılanmalardan farklılık gösteren bu kurumsal yapıların dönüşüm sürecine paralel olarak ortaya çıkış ve gelişmelerini incelemek ve Türkiye özelinde bu kurumların genel olarak değerlendirilmesini sağlamaktır. Çalışmada öncelikle devletin dönüşüm sürecinin zaman perspektifinde incelenmesi yapılmış, bu periyodlarda devlete yüklenen roller ve buna paralel olarak oluşan kurumsal çerçeve incelenmiştir. 20'inci yüzyılın sonlarına gelindiğinde küresel ölçekte yaygınlık kazanan yönetişim yaklaşımının kurumsal yapılanma olarak karşımıza bağımsız idari otoriteleri çıkardığı ve bu kurumsal yapıların yönetişim ve yeni kamu işletmeciliği ile paralel bir şekilde oluşup geliştiği görülmektedir. Bu süreç ulus devlet anlayışından uzaklaşıldığı bir dönemi de işaret etmektedir. Dünya genelinde devletin dönüşüm sürecinin ardından Türkiye özelinde bu süreç incelenmiş ve aralarında paralellikler tespit edilmiştir. Türkiye'nin yaşadığı süreçlerde içsel faktörlerin yanında dışsal faktörlerin etkileri de dikkate alınmıştır. Ayrıca çalışmada genel bakış açısı kazanılan bağımsız idari otorite yapılanmasına ilişkin Türkiye'den Kamu İhale Kurumu örnek olarak seçilmiş ve bu kurumsal yapı üzerinden ülkedeki yapılanmaların genel değerlendirmesi yapılmış, ayrıca Kamu İhale Kurumu özelinde Kurum öncesi döneme kıyasla yeterlilik etkinlik incelemesi yapılmıştır.
Dünyada ve Türkiye'de başkentlik sorunu

Bu tezde Türkiye'de ve diğer ülkelerde başkentlerin yerleşim yerleri ve işlevleri üzerinde sorunu üzerinde yoğunlaşılmıştır. Başkentler pek çok yönden diğer kentlerden farklı değilse de, devletin yönetim, politika ve strateji alanlarındaki temel ilkelerini yansıtan birer yönetim özeğidir. Bu nedenle, başkentin yer seçimi devletler açısından oldukça önemli bir karardır. Başkentleri değiştirip yeni bir yere, çoğu zaman daha küçük bir kente taşıma düşüncesi yeni değildir. Özellikle büyük ve etkili kentler çoğu zaman politik olarak başkent seçilseler de bu durum zorunlu olmamıştır. Kentleşme tarihinde yer alan bazı örneklerde yönetim özeği ülkenin önde gelen büyük kentinden çok daha küçük olanına aktarılmıştır. Ülke önde gelen kentleri yerine daha küçük bir kentin başkent olarak imar edilmesinin çok farklı nedenleri bulunabilmektedir. Washington D. C., Ottowa, Canberra, Bern ve geçmişşte Bonn gibi küçük kentlerin federal başkent kabul edilmesi, büyük kentler ya da bölgeler arasındaki çıkar çatışmalarım uzlaştırma amacından kaynaklanmıştır. Bunun yanı sıra birleşme, bağımsızlık ya da yeni siyasal düzenin başarısını simgelemek gibi farklı nedenler başkentlik işlevinin ülkenin önde gelen kentinden Canberra, Ankara, Brasilia, Islamabad, ve Abuja gibi coğrafi olarak daha özeksel, ancak çok daha küçük yerlere taşınmasında etkili olmuştur. Endüstri Devrimi'nden beri ülkenin küçük bir kentinin başkent kabul edilmesi olayıyla çok daha sık karşılaşılmaktaysa da, bunun öncesinde de benzer örnekler yaşanmıştır. Bu nedenle, tezde, farklı üretim biçimleriyle devlet örgütlenmelerinde başkent değiştirme örnekleri irdelenmiştir. Bunun yarı sıra, politik, ekonomik ve düşüngüsel düzeylerde kentsel mekansal gelişmeleri başkentlik sorunu çerçevesinde çözümleme gereği ortaya çıkmıştır. Tezin ilk bölümünde bu sürecin çözümlemesinden sonra ikinci ana bölümde Ankara örneği üzerinde durulmuştur. İncelenen tüm örnekler arasında Ankara'nın kendine özgü yönleri bulunmaktadır. Ankara'nın yeni devletin başkenti olarak kabul edilmesinin üzerinden seksen yıl geçmişş olmasına karşın, Ankara'ya ilişkin eleştiriler farklı düzeylerde halen sürmektedir. Bu durumun açıklanabilmesi için Ankara'nın başkent olma sürecinde karşılaşılan sorunlar ortaya konduktan sonra küreselleşmenin Türkiye'deki başkentlik sorununa etkileri irdelenmiştir. 256