turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Anasınıfı çocuklarında konuşma temel dil becerisinin üstlendiği işlevler

Bu arastırmanın amacı, anasınıfı çocuklarında konusma temel dil becerisininüstlendiği islevlerin hangi oranlarda kullanıldığını belirlemek ve bu islevlerikullanma bakımından farklı sosyo-kültürel düzeylerdeki ailelerde yetisen altı yas grubuna dahil çocuklar arasında yüzdelik oranda farklılığın olup olmadığını ortaya koymaktır. Bu arastırma deneysel bir çalısma olup alt, orta ve üst olmak üzere, her sosyo-kültürel düzeyden rastlantısal olarak ikiserçocuk seçilerek bu çocukların konusmaları doğal ortamlarında bandakaydedilmistir. Derlenen konusmaların bant çözümleri yapılmıs ve bunlarkonusma temel dil becerisinin üstlendiği islevlere göre sınıflandırılmıstır. Bu arastırmada elde edilen bulgular, alt sosyo-kültürel düzeydeki ailelerden gelen çocukların benmerkezci dili, üst sosyo-kültürel düzeydeki ailelerden gelen çocukların ise toplumsallasmıs dili daha çok kullandıklarını ve anasınıfı çocuklarının konusmalarına konusma temel dil becerisinin üstlendiğiislevlerin farklı oranlarda yansıdığını ortaya koymustur.
Üniversite öğrencilerinde yalnızlık ve sosyal destek düzeyi arasındaki ilişkilerin karşılaştırılması

çalışmada, üniversite öğrencilerinin çeşitli kaynaklardan algıladıkları sosyal destek ve yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmadaki ana hedef; yurtta ve ailelerinin yanında barınan üniversite öğrencilerinin, algıladıkları sosyal desteğin, yalnızlık düzeyi ile arasındaki ilişkiyi tanımlamaktır. Araştırmanın genel çerçevesi içinde algılanan sosyal destek ve yalnızlık düzeyini etkileyebileceği düşünülen öğrenciler ve ailelerine ait nitelikler ve üniversite eğitimi süresindeki barınma şekli de ele alınan değişkenler olmuştur. Çalışmadaki temel beklenti ise, yalnızlık düzeyi ve algılanan sosyal destek düzeyinin, bireylerin yaş, sınıf, cinsiyet, barınma durumu ile ailelerine ait ikamet merkezi, kardeş sayısı, eğitim düzeyi, meslek durumu niteliklerine göre etkilendiği ve farklılaştığıyönündedir. Araştırmaya Mersin Üniversitesinde okuyan, farklı sınıf düzeylerinden tesadüfi yöntemle seçilen 195'i kız, 190'si erkek olmak üzere toplam 385 öğrenci katılmıştır. Çalışmada öğrenciler ve ailelerine ait bilgiler için Kişisel Bilgi Formu, yalnızlık düzeylerini belirlemek amacıyla UCLA Yalnızlık Ölçeği, öğrencilerin algıladıkları sosyal desteği ölçmek için Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde, SPSS'den yararlanılmıştır. Araştırmada yer alan bağımsız değişkenlerin, bağımlı değişkenleri üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla aritmetik ortalama, standart sapma ve varyans analizleri hesaplanmıştır. Bağımlı değişkenler arasında korelasyon ilişkileri incelenmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre, üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeylerinin, yaşa göre, ailelerinin ikamet ettiği merkeze göre, annelerinin eğitim düzeyine ve eğitim giderlerini karşılama yollarına göre farklılaştığı bulunmuştur. Örneklemde yer alan öğrencilerin, yalnızlık düzeylerinin yaşın büyümesi, ailenin daha aznufüs yoğunluğu olan merkezlerde ikamet etmesi, annenin eğitim düzeyinin artması, eğitim giderlerini çalışarak kendisinin karşılaması veya aileden temin etmesine bağlı olarak azaldığı bulgulanmıştır. Sosyal destek düzeylerinin ise cinsiyet, ailenin ikamet merkezi ve eğitim giderlerini karşılama yollarına göre farklılaştığı bulunmuştur. Ailesi daha az nufüsyoğunluğu olan merkezlerde ikamet eden, eğitim giderlerini kendisi karşılayan veya ailesinden temin eden, yurtta barının öğrenciler içinde yurtta kalma süresi uzun olanların sosyal destek düzeylerinin diğer öğrenclerden anlamlı şekilde farklı olduğu görülmüştür. Cinsiyet farklılıklarına göre, kız öğrencilerin sosyal destek düzeyleri ve aileden aldıkları sosyal destek düzeyi daha yüksek bulunmuştur. Ayrıca sosyal destek ve yalnızlık düzeyleri arasında negatif korelasyon ilişki olduğu ve yalnızlık düzeyi ile sosyal destek kaynakları arasındaki korelasyon ilişkisinin de negatif yönlü olduğu bulgulanmıştır.
Psoriasisli hastalarda kişilik özellikleri ve aleksitiminin algılanan yaşam stresi ile ilişkisi

Sağlıklı ve normal bir cilt, kişinin fiziksel ve ruhsal iyiliği açısından büyük bir öneme sahiptir. Dokunsal uyaranlara yanıt veren cilt aynı zamanda duygusal uyaranlara da yanıt vererek toplumsallaşma üzerinde etkili olan bir iletişim organıdır. İnsan hayatında bu kadar büyük bir öneme sahip olduğundan ciltte meydana gelen herhangi bir rahatsızlık pek çok psikosomatik problemlere neden olmaktadır. Stresten en çok etkilenen cilt hastalıklarından biri olan psoriasis remisyon ve relapslarla seyreden, sık görülen, kronik inflamatuvar bir deri hastalığıdır. Çalısmamızda bir grup psoriasisli hastalar ile sağlıklı yetişkinlerin kisilik özellikleri, aleksitimik özellikleri ve bu faktörlerin algılanan yasam stresi ile ilişkisinin araştırılması planlandı. Araştırmanın psoriasis ve kontrol grubuna 40 katılımcı alınmıştır. Araştırmanın veri toplama araçları; Sosyodemografik Bilgi Formu, Mizaç ve Karakter Envanteri, Algılanan Stres Ölçeği, Toronto Aleksitimi Ölçeği (TAS-20) ve Hastalık Algısı Ölçeğidir. Araştırma sonuçlarına göre; psoriasis ve kontrol grubunda kişilik özellikleri, aleksitimi özellikleri ve stres düzeyleri arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Kişilik özellikleri açısından farklılaşan psoriasis hastalarının aleksitimik özellikler gösterdiği ve stres düzeylerinin yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca kişilik özellikleri, aleksitimi ve sosyodemografik özellikler ile stres düzeyi arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Psoriasis hstalarının hastalık algıları kişilik özelikleri, aleksiimik özellikleri ve algılanan stres durumu ile ilişkili bulunmuştur.
Kekemelerde Rosenberg benlik saygısı ölçeğinin değerlendirilmesi

Çalışmamız, kekeme tanısı alan bireylerde benlik saygısı ve bunu etkileyen parametreleri araştırmak üzere planlanmıştır. Bu amaçla Hacettepe Üniversitesi Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı Odyoloji Ünitesi'ne başvuran 13-35 yaş arasında toplam 53 kekeme hasta incelenmiştir. Çalışmada kontrol grubu olarak aynı yaş ranjında 56 kişi değerlendirilmiştir. Çalışmamızı oluşturan her iki gruba da Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği uygulanarak, puanlama kriterleri dikkate alınmış, ölçekten alınan puan ve ilgili parametreler hasta ve kontrol gruplarında karşılaştırmalı olarak tartışılmıştır. Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği'nden elde edilen puanların karşılaştırılması sonucunda kekeme bireylerin kontrol grubundaki bireylerden daha düşük benlik saygısına sahip oldukları bulunmuştur. Bu farkın istatistiksel olarak da anlamlı olduğu belirlenmiştir. Bireyin kendisinin, annesinin ve babasının eğitim düzeyleri ile benlik saygısı arasmda paralel bir ilişki vardır. Bu bulgu, birçok araştırıcı tarafından da desteklenmektedir. Çalışmamızda, doğum sırasından ziyade kardeş sayısının benlik saygısın da etkili olduğu bulunurken, aile durumunun anlamlı derecede etkili olmadığı belirlenmiştir. Bulgular genel olarak değerlendirildiğinde, kekeme bireylerin benlik saygısı açısından normallerden farklı olduğu ortaya çıkmıştır. Kekeme bireylerin Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği'nden aldıkları puan ortalaması 2.17 iken, nor mallerde bu değer 0.8 olarak bulunmuştur. Bu bulgu istatistiksel olarak önemlidir. Elde ettiğimiz bu bulguların kekeme hastaların terapilerinin programlanmasında ve yürütülmesinde göz önüne alınması gereken önemli kriterler olacağı sonucuna varılmıştır.
Rorschach testi'nde Düşünce Bozukluğu Ölçeği'nin geçerlilik ve güvenilirlik çalışması

Düşünce Bozukluğu Ölçeği, orijinal adıyla 'Thought Disorder Index', 1979 yılında Johnston ve Holzman tarafından geliştirilmiştir. Bu ölçek Hermann Rorschach tarafından geliştirilen Mürekkep Lekesi testine verilen yanıtlar üzerinden puanlanan bir ölçektir. Ölçeğin amacı psikotik hastalık dönemi içerisinde olan hastalardaki, özellikle de şizofreni hastalarındaki düşünce bozukluklarını ölçmek ve düşünce bozukluğunu 4 şiddet derecesine göre puanlayıp, değerlendirmektedir. Rorschach testi günümüzde klinik pratikte ve bilimsel araştırmalarda büyük önem kazanmaktadır. Bu çalışmada Rorschach testinin Düşünce Bozukluğu Ölçeği'nin geçerlilik ve güvenilirlik çalışmasının yapılması amaçlanmaktadır. Bu amaç doğrultusunda DSM-IV ve DSM-V Tanı Ölçütleri Kılavuzu kriterlerine göre psikotik bozukluğu içeren bir tanı almış olan 40 hasta ve herhangi bir psikiyatrik tanısı olmayan 40 gönüllü katılımcı ile bu çalışma yürütülmüştür. Bu bağlamda hasta ve gönüllü grubuna Rorschach testinde 'Düşünce Bozukluğu Ölçeği' uygulanmıştır, 'SCL-90-Gözden Geçirilmiş Formu' ise sadece gönüllü grubuna uygulanmıştır. Ölçeğin geçerlilik çalışmasında 'Düşünce ve Dil Ölçeği' kullanılmıştır. Test uygulamaları yapıldıktan sonra, elde edilen sonuçlar ölçek özelliklerine göre kodlanmış ve istatistiksel analize tabi tutulmuştur. Bunların neticesinde Düşünce Bozukluğu Ölçeği'nin geçerlilik ve güvenilirlik puanlarına ulaşılmıştır. Çalışma 23 ile 65 yaşları arasındaki toplam 80 kişi ile yapılmıştır. Bulgular SPSS 22.0 for Windows programından yararlanılarak çözümlenmiş ve Betimleyici İstatiksel Analiz, Spearman's Korelasyon ve Mann-Whitney U Testi istatistiksel yöntemleri kullanılmıştır. Ölçeğin güvenilirlik analizinde değerlendiriciler arası uyum güvenilirliğine bakılmış; DBÖ'nin güvenilirliğinin yüksek olduğu saptanmıştır. Geçerlilik çalışmasında düşünce bozukluğunu ölçen iki testin korelasyonu üzerinden yapı geçerliliği temel alınmıştır ve DBÖ'nin düşünce bozukluğunu tespit edebildiği sonucuna ulaşılmıştır. Rorschach testinde uygulanan DBÖ'nin geçerlilik ve güvenilirlik çalışması, bu ölçeğin Türkiye toplumunda düşünce bozukluğunun varlığını ve düzeyini ölçmede güvenilir ve yeterli düzeyde olduğunu ortaya koymuştur.
Fibromiyalji hastalarında travmatik olay deneyimi, çocukluk çağı travmalarının yaygınlığı ile aleksitimi ve travmatik stres belirtileri arasındaki ilişki

Fibromiyalji hastalığı bedenin belirli bölgelerinde duyulan hassasiyet ve ağrılarla karakterize bir sendromdur. Fibromiyaljinin etiyolojisinde birçok psikolojik faktör tanımlanmıştır. Bu çalışmanın amacı çocukluk çağı travmaları, aleksitimi, travmatik stres belirtileri ile fibromiyalji arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu amaçla yapılan çalışmaya yaş ortalaması 39 olan toplam 150 fibromiyalji hastası (109'u kadın) katılmıştır. Katılımcılara içerisinde sosyodemografik veri formu, Çocukluk Çağı Travmaları, Toronto Aleksitimi Ölçeği, Olayların Etkisi Ölçeği ve Fibromiyalji Etki Anketinin bulunduğu form uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda travmatik olay deneyimi, aleksitimi ve çocukluk çağı travmalarının kişilerin fibromiyalji düzeylerine etki ettiği görülmüştür. Elde edilen bulgular Fibromiyaljinin psikolojik etiyolojisinin anlaşılmasında önemli bilgiler sunmaktadır.
Pozitif psikoloji bağlamında umudun dindarlıkla ilişkisi

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin dindarlıkları ve umut durumları arasındaki ilişkiyi tespit etmektir. Bu amaçla Bayburt Üniversitesi'nin çeşitli fakültelerinde öğrenim görmekte olan 270'i bayan ve 225'i erkek olmak üzere toplam 495 kişilik örneklem grubu oluşturulmuştur. Araştırmada, umut durumunu tespit etmek için 'Umut Ölçeği' ve dindarlık durumunu tespit etmek için 'Dini Hayat Ölçeği' kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, sosyo-demografik değişkenlerle umut ve dindarlık arasında anlamlı farklılıklar söz konusudur. Araştırma sonuçlarına göre kızlar, erkeklere göre daha yüksek dindarlık puanına sahiptir. Bunun yanında İlahiyat Fakültesi'nde öğrenim görenlerin diğer fakültelerde öğrenim görenlere göre daha yüksek umut ve dindarlık puanlarına sahip olduğuna ulaşılmıştır. Ayrıca araştırmada dindarlık puanları ile toplam umut puanları arasında olumlu ilişkilerin var olduğuna ulaşılmış ve dindarlık düzeyi arttıkça umut düzeylerinin de pozitif yönde arttığı tespit edilmiştir.
Cinsiyet rollerine ilişkin beklenti, tutum, davranışlar ve arası sorumluluk paylaşımı

Bugün tüm dünyada ve Türkiye'de gerek nicelik ve gerekse nitelik olarak kadın emeğine duyulan ihtiyaç kabul edilmektedir. Bununla birlikte cinsiyet rollerine ilişkin kalıp yargılar kadınların hem çalışma hem de ev yaşamında çeşitli sorunlar yaşamalarına neden olmaktadır. Kadınların özellikle de evli ve çocuklu kadınların çalışma yaşamına girmesi geleneksel rollerini yerine getirmesini güçleştirmektedir. Geleneksel rollerini iş yaşamı ile uyumlu bir şekilde yürütmeleri ise, kadınların bu çifte yükümlülük altında ezilmelerine neden olmaktadır. Geleneksel olarak kadına atfedilmiş olan ev içi işlerin eşler arasında paylaşılması ile ilgili yapılan çalışmaların sayısı oldukça fazladır. Çalışmamızda öncelikle, sorumluluk paylaşımına tarihsel süreç içerisinde, paylaşılan sorumluluk türü ve paylaşılma ölçülerine cinsiyet temelinde yer verilmiştir. Çalışmamızda ayrıca, sorumluluk paylaşımını etkileyen yasal, kültürel, sosyal ve ekonomik faktörler de irdelenmiştir. Daha sonra kadın işgücünün sektörlere göre dağılımı, tarihsel bir süreç içinde ele alınmıştır. Bunun yanı sıra Türkiye'de kadın işgücü göstergeleri ile kamuda çalışan kadınların demografik özelliklerine de yer verilmiştir. Kadının çalışması ve sorumluluk paylaşımına ilişkin kalıpları, bu kalıpları etkileyen faktörleri ele almayı amaçlayan araştırmamız, Nisan 1995 ile Haziran 1995 tarihleri arasında, kamu kurum ve kuruluşlarında çalışan yönetici kadınlar ve onların eşleri ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, yönetici kadınların ve eşlerinin öğrenim düzeyleri oldukça yüksek bulunmuştur. Hem kadınların hem de eşlerinin bir mesleği vardır. Ev içi kararların eşlerin ortak onayı ile alındığı görülmüştür. Araştırmamızda ortaya çıkan bu sonuç, bize eğitim düzeyi ile sorumluluk paylaşımı arasında bir ilişki olduğunun ipuçlarını vermektedir. Erkeğin annesinin eğitim düzeyi ile erkeğin sorumluluk paylaşımı ve kadının çalışması konusundaki tutumları arasında anlamlı ve güçlü ilişki bulunmuştur. Yine erkeğin annesinin eğitim düzeyi ile erkeğin eşine işten ayrılmasını teklif edip etmediği arasında da anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Araştırmamızda ayrıca, kadının kariyerce erkekten yüksek olmasının evliliği etkileyip etkilemeyeceğini düşünme ile sorumluluk paylaşımı arasında ilişki bulunmuştur. Geleneksel olarak kadına atfedilen rollerin algılanma biçimi, hem kadının çalışması hem de sorumluluk paylaşımı konusundaki tutumları etkilemektedir.
Savaşın kadınlar üzerindeki etkisi üzerine yorumlayıcı fenomenolojik analiz: Bosna Hersek 1992-1995

Bu araştırmanın amacı Bosna Hersek savaşından 24 yıl sonra savaş travmasının kadınların ruh sağlığı üzerindeki uzun vadeli etkisi ve etkiler karşısında hangi baş etme yöntemlerini kullandıklarını araştırmayı hedeflemektedir. Bu araştırma ile önceki hipotezleri doğrulamaktan farklı olarak, kadınların bu durumu nasıl deneyimledikleri ve bu deneyimlere ne tür anlamlar atfettikleri anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu hedefe ulaşmak amacıyla nitel bir yaklaşım yürütülmüştür. 1992- 1995 Bosna-Hersek savaşını yaşamış ve halen Bosna-Hersek'te yaşayan 8 kadınla yarı-yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirmiş ve elde edilen veriler Yorumlayıcı Fenomenolojik Analiz ile analiz edilmiştir. Analiz sonucunda 'Olay Anlatımı' Umut/Umutsuzluk; Başetme ve, Etnik Kimlik Algısı; ana temaları bulunmuş ve alt temalar ile birlikte tartışılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, savaştan 24 yıl sonra dahi katılımcıların bir kısmının travma sonrası stres belirtileri gösterdiği görüldü ve literatürdeki örnekleriyle tartışıldı. Savaş sonrası stresörlerin, ülkedeki siyasal iktidarsızlığın, yeniden savaş çıkma ihtimali gibi güncel stres kaynaklarının da katılımcıların ruh sağlığı üzerinde etkisi olduğu görüldü. Savaşın psikolojik etkilerinin 24 yıl sonra dahi devam ediyor olmasının önemli nedenlerinden biri ise, fiziksel sağlık üzerindeki olumsuz etkilerinin devam ediyor olmasıdır. Katılımcıların eğitim düzeylerine bakılmaksızın hepsinin baş etme yöntemi olarak ilk öncelikli olarak 'uğraş edinmek' ikinci en fazla olarak kullanılan yöntemin dini uygulamalar olduğu görüldü. Katılımcılarda etnik kimlik tanımlaması dini kimlik ile bağlantılıdır, Tarihinde etnik grupların birlikte yaşaması ile birçok savaşa şahit olmuş olan bölgede yaşayan katılımcıların diğer etnik gruplara karşı tutumları beklenilenin aksine olumsuz değildir. Etnik ayrımların ortaya çıktığı zamanlarda savaşların olduğu, beraber yaşamaktan başka bir seçenekleri olmadığı, politik nedenlerle ayrımların başlatılmadığı durumlarda halkın tüm etnik gruplar birlikte barış içinde yaşadıkları görüşü genel olarak katılımcıların ortak görüşüdür.
Erkeklerde bağımlılık şiddetinin, hayatın anlam ve amacıyla ve travmatik yaşantılarla ilişkisi

Bağımlılık fiziksel veya ruhsal sağlığı kötü yönde etkilediği halde maddeye duyulan karşı koyulamaz istek olarak ifade edilmektedir. Bu isteklilik hali başlarda kişinin isteği ile başlar ancak kişinin iradesi zamanla ortadan kalkmaktadır. Araştırmanın amacı erkeklerde tanılanmış bağımlılık şiddetinin, hayatın anlam ve amacıyla ve travmatik yaşantılarla ilişkisini incelemektir. Bireyleri bağımlılığa iten nedenler hakkında bilgi edinmek, önleyici tedbirlerin alınması açısından önem arz etmektedir. Çalışma ilişkisel tarama desenli nicel bir araştırmadır. Araştırma NP İstanbul Beyin Hastanesi ve Üsküdar Belediyesi Gençlik Merkezi Bağımlılık Biriminden hizmet alan 18-50 yaş Aralığındaki 223 kişi ile yapılmıştır. Araştırmada veri toplamak için Hayatın Anlam ve Amacı Ölçeği, Travmatik Yaşantılar Ölçeği ve Bağımlılık Profil İndeksi ölçekleri kullanılmıştır. Araştırmada Bağımlılık Şiddetinin alt boyutlarının tamamı ve toplam puanı, Hayatın Anlam ve Amacı puanlarıyla negatif yönlü, Hayatın Anlamsızlığı ve Amaç Yoksunluğu puanlarıyla ve Travmatik Yaşantılar puanlarıyla pozitif yönlü anlamlı ilişki içerisinde olduğu tespit edilmiştir. Araştırmada, Hayatın Anlamsızlığı ve Amaç Yoksunluğu ile Travmatik Yaşantılar bağımlılık şiddetini artırırken, Hayatın Anlam ve Amacı bağımlılık şiddetini düşürdüğü sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmada ayrıca bireylerin anne babalarının ayrılmış olması, Anne veya Babadan birinin Vefat Etmiş Olması, eğitim düzeyi ve Gelir Düzeyinin bağımlılık puanlarında farklılaşmalar oluşturduğu tespit edilmiştir.
Çocuk yetiştirme tarzları ve benlik-düzenleme farklılıklarının kendilik-bilinci duygusal eğilimleriyle ilişkisi

Bu arastırmanın amacı, ailelerin farklı çocuk yetistirme tarzlarının ve bu tarzlarınetkiledigi düsünülen benlik-düzenleme süreçlerinin utanç ve suçluluk kendilik-bilinci duygularıyla olan dinamik iliskisini incelemektir. Bu baglamda özellikle, utanç ve suçluluk duygularının ortaya çıkmasında çocuk yetistirmetarzları ve benlik-düzenleme farklılıklarının etkisi arastırılmıstır. Arastırmanın örneklemi, üniversite ögrencilerinden olusmaktadır. Arastırma sorularını temellendiren değişkenler niteliksel ve niceliksel ölçekler yoluyla ortaya çıkarılmıstır. Arastırma sonuçları, farklı kendilik-bilinciduygularının farklı çocuk yetistirme tarzları ve benlik-düzenlemefarklılıkları boyutları ile iliskili olduğunu göstermektedir. Çalısma bulguları, ilgili literatür ve Türkiye kültürel özelliklerine göre tartısılmıstır.
Evli bireylerde dindarlık ve cinsel mitlere inanç düzeyinin, evlilik doyumu ile ilişkisi

Bu araştırmada evli bireylerde dindarlık ve cinsel mitlere inanç düzeyinin, evlilik doyumu üzerindeki etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda İstanbul'da ikamet eden 248 evli katılımcıdan oluşan örneklem seçilerek, sosyodemografik bilgi formu, cinsel mitleri değerlendirme formu, dindarlık eğilimi ölçeği ve evlilik doyum ölçeğinden oluşan veri toplama aracı ile araştırma dataları toplanmıştır. Verilerin analizinde SPSS 23.00 kullanılmış olup, araştırma sorularının yanıtlanması için basit doğrusal regresyon, t-test, ANOVA ve Post Hoc testlerinden Bonferroni kullanılmıştır. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında ve %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre evli bireylerde cinsel mitlere inanç evlilik doyumunu azaltırken, dindarlık eğilimi artırmaktadır. Cinsel mitlere inanç düzeyi; eğitim düzeyine, eşin eğitim düzeyine, çocuk sayısına ve gelir düzeyine göre farklılaşmaktadır Dindarlık eğilimi düzeyi; cinsiyete, eğitim düzeyine ve eş ile yaş farkına göre farklılaşmaktadır. Evlilik doyumu düzeyi ise; eğitim düzeyine, evlenme karar şekline ve eş ile yaş farkına göre farklılaşmaktadır. Elde edilen bulgular çerçevesinde cinsel mitlere inanç düzeyinin azaltılması için toplumsal projeler üretilmesi ve aile danışmanlığında dini terapilerin göz önünde bulundurulması önerilmektedir.
Obsesif-kompulsif semptomların yaşam doyumuna etkisinde algılanan sosyal desteğin aracı rolü

Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinin yaşam doyumlarının, Obsesif-Kompulsif belirti düzeylerinin ve algıladıkları sosyal destek düzeylerinin demografik özelliklerine göre farklılaşması; ayrıca yaşam doyumları ile Obsesif-Kompulsif belirti düzeyleri arasındaki ilişkide algıladıkları sosyal destek düzeylerinin aracı rolü incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2018- 2019 eğitim-öğretim döneminde İstanbul'da bulunan Beykent ve İstinye Üniversitelerinde lisans öğrenimlerine devam eden, yaşları 18-27 aralığında değişen (X =20.63, SS=1.72) 220'si kadın (%55) ve 180'i erkek (%45) olmak üzere, toplam 400 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Çalışmada, katılımcıların yaşam doyumu seviyelerini belirlemek için Yaşam Doyumu Ölçeği, Obsesif-Kompulsif semptomları değerlendirmek için Maudsley Obsesif-Kompulsif Soru Listesi ve algılanan sosyal destek seviyesini belirlemek amacıyla Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeğinden faydalanılmıştır. Ayrıca, araştırmaya katılan üniversite öğrencilerinin demografik özellikleri araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' ile değerlendirilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre, kadınların Yaşam Doyumu Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Maudsley Obsesif-Kompulsif Soru Listesinden, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği aile ve arkadaş alt boyutlarından, Maudsley Obsesif-Kompulsif Soru Listesi temizlik ve ruminasyon alt boyutlarından aldıkları ortalama puanların erkeklerin aldıkları ortalama puanlardan daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Analiz sonuçlarına göre, üniversite öğrencilerinin Obsesif-Kumpulsif belirtileri, yaşam doyumu ve algıladıkları sosyal destek düzeleri kardeş sıralarına göre farklılaşmamaktadır. Ayrıca, kırda yasayanların Maudsley Obsesif-Kompulsif Soru Listesi temizlik alt boyutundan aldıkları ortalama puanların kentte yasayanlara göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Obsesif-Kompulsif semptomlar ile yaşam doyumu arasındaki ilişkide algılanan sosyal desteğin tam aracılık etkisinin olduğu da tespit edilmiştir.