turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de hakim ve savcıların hesap verebilirliği

Hukuk devletinin en önemli şartlarından birisi bağımsız ve tarafsız bir yargıdır. Ülkemizde bağımsız ve tarafsız bir yargının temini için yasalarda ve Anayasa'da yargı mensuplarına bir takım güvenceler tanınmıştır. Ancak kendilerine tanınan bu güvenceler, hakim ve savcıların hiçbir sorumluluklarının olmayacağı ve keyfi davranabilecekleri anlamına gelmez. Nitekim kamusal yetki kullanan herkes gibi hakim ve savcıların da hesap verebilir olması gerekir. Hukuk sistemimizde hakim ve savcıların hesap verebilirliği konusunda üç tür sorumluluk düzenlenmiştir. Bunlar disiplin sorumluluğu, cezai sorumluluk ve hukuki sorumluluktur. Bu çalışmada 2802 Sayılı Kanuna tabi olan hakim ve savcılar yönünden her üç sorumluluk türü detaylı bir şekilde incelenmiştir. Çalışmamızın neticesinde yargı bağımsızlığını ve tarafsızlığını olumsuz yönde etkilemeyen bir hesap verme sisteminin benimsenmesi, bu sistemde hukuk devleti ilkesinin tam olarak uygulanması, siyasi bir konumu olan Adalet Bakanı'na tanınan yetkilerin azaltılması, yasallık ve şüpheden sanık yararlanır gibi hukukun genel ilkelerinin eksiksiz olarak uygulanması, kıyasa yol açan veya disiplin amirlerine takdir hakkı tanıyan hükümlerin yasa metninden çıkartılması, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun bütün kararlarına karşı yargı yoluna başvurulabilmesi, asılsız ihbar ve şikayetlerin önlenmesi için ihbarda bulunan ya da şikayetçi aleyhine katı yaptırımların öngörülmesi, soruşturma aşamasında hakim ve savcılara tanınan savunma süresinin daha uzun olması, 2802 Sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun Anayasa'ya ve 6087 Sayılı Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Kanunu'na uyumlu hale getirilmesi çözüm önerisi olarak ifade edilmiştir.
Türkiye'nin kentsel çevre sorunlarının çözümünde 7. Beş Yıllık Kalkınma Planı'nın yeri

Anahtar Kelimeler: Kentsel Çevre Sorunları, Kalkınma Planı, Türkiye'de Kentleşme, Kentsel Çevre Sorunlarının Çözümü Türkiye'de kentsel çevre sorunları genellikle çevre ve yerleşme konularındaki yasaların uygulanmaması ve yönetimlerin yetersiz kalmasından kaynaklanmaktadır. Kısaca, sağlıksız yerleşme Türkiye'nin yerel ve merkezi yönetimlerinin yanlış yapılanmalarından kaynaklanmaktadır. Sorunları çözmek için Türkiyenin yapılanmasına bakmak gerekmektedir. 1961'den beri beşer yıllık dönemler itibariyle ekonomik ve sosyal kalkınmayı sağlamak amacıyla kalkınma planları hazırlanmaktadır. <plan hükümleri kamu kesimi için emredici, özel sektöre yol gösterici bir özellik taşımaktadır. Bu açıdan, kalkınma planlan incelenirse, Türkiye'nin kentsel çevre sorunları alanında, gelecekte neler yapacağını anlamak mümkün olacaktır.
Türkiye'de parlementer sistem ve hükümet sistemi tartışmaları

sistemin yapısını oluşturan hükümet sistemi, bugün siyasal planda en çok tartışılan konulardan biri olmuştur. Türkiye dahil olmak üzere dünyanın birçok ülkesinde zaman zaman başarısız olan Parlamenter sistem, bu sistemi uygulayan ülkeleri yeni sistem arayışına itmiştir. Parlamentarizmin rejim tıkanıklıklarına çözümbulamaması ve hükümet bunalımları karşısında çaresiz kalması, Başkanlık ve Yarı-Başkanlık sistemi gibi yeni tercihleri gündeme getirmiştir. Parlamenter rejimdenBaşkanlık rejimine geçişin aracı olarak yürütmenin güçlendirilmesi yolu tercih edilmiş ve 1982 Anayasasında klasik parlamenter sistemden önemli sapmalar olmuş, kendine özgü bir parlamenter sistem modeli yaratılmıştır. Bu çalışmada, Türkiye'de parlamenter sistemin tarihsel gelişimi anayasalarbaz alınarak incelenecek, parlamenter sistemin ne olduğu ve Türkiye'de nasıluygulandığına, hükümet sistemi değişikliği tartışmalarına, başkanlık ve yarı-başkanlık sisteminin uygulanması durumunda doğabilecek muhtemel sonuçlara ve son olarak da parlamentarizmin iyileştirilmesi anlamında alınabilecek tedbirlere yer verilecektir.
Tarihsel Bağlamın Aktöre Etkisi:Bülent Ecevit'in Çelişkili ve Tutarsız Sol Fikirleri

Bu çalışmada, Türk siyasal hayatında yer edinmiş önemli siyasal aktörlerden biri olan Bülent Ecevit'in, başta fikirleri olmak üzere, siyasal yaşamı ve sosyal ilişkileri ele alınmıştır. Siyasete İsmet İnönü'nün yanında başlayan Ecevit, zaman içerisinde, partide kademeli olarak yükselebilmiş; bu yükseliş onu, CHP'nin üçüncü genel başkanlığına kadar götürmüştür. CHP'deki yükseliş yıllarında Ecevit, partinin yönünün hem sola çevrilmesinde hem de aşırı sola kapanmasında kilit bir rol üstlenmiş, Türkiye'deki merkez solun baş temsilcisi haline gelmiştir. Ecevit 1980'lerden itibaren de, DSP vasıtasıyla merkez solda yer alan en önemli aktörlerden biri olmuştur. Çalışma, belirli bir süreç içerisinde, tarihsel bağlamın da etkisiyle değişim ve dönüşüm geçiren Ecevit'in düşüncelerini ele almaktadır. Bu çerçevede çalışma, Ecevit'in 1960'lardan itibaren sola meylettiğini iddia etmektedir. 'Ortanın solu' hareketinin liderliğini üstlendiği yıllarda Ecevit, merkez solun Türkiye'deki lideri olmakla kalmamış, en önemli ideologu da olmuştur. Bu tezin temel iddiası, Ecevit'in 'demokratik sol' olarak adlandırdığı fikirlerinin, belli dönemlerde çelişik ve tutarsız bir hal arz ettiğidir. Ecevit solundaki çelişki ve tutarsızlıklar, yalnızca teori düzeyinde kalmayarak onun gündelik pratiklerine de yansımıştır. Ecevit solunu, teori ve pratik açısından tutarsızlığa sevk eden en önemli faktör tarihsel bağlamdır. Çalışma, Ecevit solunda yer alan çelişki ve tutarsızlıkları, tarihsel bağlamda yer alan değişim ve dönüşümler ışığında tartışmaya açmaktadır. Bu sayede, Ecevit'in sol algısı ve Türkiye'deki merkez sol da irdelenmektedir. Çalışmada, Ecevit'in solla ilişkisinin en yoğun olduğu dönemin 1960- 1980 yılları arasındaki dönem olduğu ortaya konulmuş; 1980'den itibaren, önceki görüşlerinden uzaklaşarak farklı görüşlere de kapı araladığı bir takım örneklerle desteklenerek ortaya konulmuştur.
Türkiye'de kentsel dönüşümün gelişimi, hukuki yapı ve uygulamadan kaynaklanan sorunlar

Yapılan tüm literatür taramaları, toplanılan tüm veriler ve bu perspektifte gerçekleştirilen analizler; insanların kentsel mekana ve hayat tarzına eğiliminin Türkiye'de de arttığını göstermiştir. Bu açıdan eserdeki genel varsayımlar Türkiye ölçekli kabul edilmiş ve dönüşüm odaklı yasal mevzuatın irdelenmesi amaçlanmıştır. Kentsel dönüşüm, sosyo-ekonomik bağlamda çöküntüye uğrayan kentlerin/kentsel mekanların yaşanılabilir düzeye çıkarılabilmesini sağlamak maksadıyla ortaya çıkan ve muhteviyatında; halkı, finansal kuruluşları, hukukçuları, tasarımcıları, mühendisleri, akademisyenleri ve nihayetinde yöneticileri barındıran bir olgudur. Bu eser, bünyesinde bu kadar çok dinamiği aynı anda ve bir arada barındıran bir yapı olan ketsel dönüşüm olgusu hakkında bilgi edinmek isteyen ilgili tüm kişi ve kuruluşlara rehber olması maksadıyla hazırlanmıştır. Kentsel dönüşüm olgusunun idarelerce oy maksimizasyonu; baskı gruplarınca rant fırsatı olarak değerlendirilmesi, kentsel dönüşümün özüne aykırı sonuçlar yaratarak; dönüşümün fiziksel çevrenin yanında kent tarihini ve kentli kimliğini koruma misyonu yok edilmiştir. Dönüşüm olgusu yönetişim ilkesi gereğince tüm resmi ve sivil otoritelerle halkın ortak bir paydada buluşacağı, genel geçerliliği kabul edilmiş yasal bir zemine oturtulmalıdır. Aksi takdirde kentsel sorunlar kısa vadede mekansal değişiklik yaşayacak, uzun vadede ise toplumun tümünün ortak yarası haline dönüşecektir. Bu açıdan, idarelerce kentsel dönüşüm evresinde, halkın ihtiyaçlarıyla örtüşmeyen, halkın katlımı sağlanmadan, kamu yararı kaygısı taşımayan kararlar alınması sorunsalı; halka rağmen, halk için alınan kararların geçerliliğini daha dönüşümün ilk evresinde yok hükmünde bırakmıştır.
Etik kavramının Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinde Türk kamu yönetimine yansımaları

Bu araştırmanın amacı, etiğin kamu yönetimindeki yeri ve önemini kavramak olduğu kadar, ülkemiz kamu yönetiminde etik amaçlı yapılan düzenlemelerin geçmişşini ve bu konudaki uygulamaları incelemek, Avrupa Birliği'ndeki etik anlayışın, üyelik sürecinde Türk kamu yönetimini nasıl etkilediğini görüp, bu süreçte kamu yönetimimizde etik anlamda nelerin değiştiğini gözlemlemektir. Bu amaçla, etiğin kavramsal açıdan incelemesi yapılmış, tarihi gelişiminden bahsedilmiş, dünyada ve Türk tarihinde etiğin yeri ve öneminden bahsedilerek tarihsel süreç içerisinde yaşanan etik gelişmeler anlatılmıştır. Türk kamu yönetimi içerisindeki etik dışı uygulamalardan bahsedilmiş, bu uygulamalara neden olan etmenlerin neler oldukları anlatılmıştır. Avrupa Birliği'ndeki etik anlayıştan bahsedildikten sonra, kamu yönetiminde Avrupa kriterlerinin neler olduğu, Avrupa Birliği'nde kamu yönetimini geliştirmeye yönelik çabalar, etik dışı davranışların önlenmesiyle ilgili çabalar yapan birlik organları, bu konudaki belgeler, konuyla alakalı yapılan zirveler, ve etik çalışmalar yapan birlik organlarının çalışmalarına yer verilmiştir. Son bölümde ise Avrupa Birliği etik anlayışın Türk kamu yönetimine yansımaları, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne uyum süreci bağlamında ele alınmıştır. Özellikle tam üyelik başvurusunun kabul edilmesinden sonra Avrupa Birliği etkisiyle kamu yönetiminde etik gelişmelerin hızla arttığı görülmüş, bu gelişmelerin Avrupa Birliği organlarınca izlenip değerlendirildiği raporlar ve belgeler ışığında Avrupa Birliği Kamu yönetimi anlayışının Türk kamu yönetimine nasıl etki ettiği ve etik gelişmelerdeki yansımaların neler olduğu konusunda sonuca ulaşılmıştır.
Process oriented value judgments of actor groups in mass housing: The case of Eryaman fourth stage, Ankara

Bu çalışma, toplu konut sürecini anlamaya yönelik, çeşitli grupların katkılarını tanıyacak geniş bir perspektif oluşturma çabası içermektedir. Çalışmanın kuramsal çerçevesi, 'yapının yaşam döngüsü' ve 'sosyal yapısallcı' yaklaşımın yanı sıra değer yargılarını temel analiz alanı olarak oturtmuştur. Sürece katılımda bulunan ve süreci şekillendiren sosyal ve mesleki gruplar 'aktör gruplar' olarak adlandırılmış ve bu gruplann sürece ve birbirlerine dair görüşlerine odaklanılmıştır. Değer yargılan, değerlerin ifade ve teyit ediliş biçimleri olarak önerilmiştir. Çalışma, Türkiye'de toplu konut alanı ve Toplu Konut Idaresi'nin rolünü vurgulayarak, TOKİ'nin gerçekleştirdiği örnek konut projelerinden Eryaman'ın tanıtımıyla devam etmektedir. Katılımcı gruplann çeşitliliği ve belirginliği dolayısıyla Eryaman 4. Etap örneği üzerinde durulmuştur. Keşifçi bir yaklaşımla kurgulanan ön çalışma yetkili idarecilerin değer yargılarına yönelmiştir. Takip eden anket çalışmasında farklı grup temsilcilerine ön çalışmanın bulguları doğrultusunda değer yargıları üzerinde görüşleri sorulmuştur. Çalışmanın sonuçlan, gruplann sürece dair değer ve karşılıklı ihtilaflar üzerinde bilgiler sunmaktadır. Eryaman örneğinin yanı sıra, çalışmanın kuramsal katkıları da vurgulanmıştır. Sürece yönelik değer yargılan üzerinde geliştirilen isimlendirme ve hiyerarşik sınıflandırma ile sonuçlar üzerinden önerilen altı kavramlaştırma tezin katkıları olarak önerilmektedir. Çalışmanın ve bulguların üzerinden geliştirilen ve ileriki çalışmalarda yol gösterici olduğuna inanılan bu altı gözlem: fikir birliği, karşıtlıklar, gruplar-arası değerlendirmeler, otorite alanları, konjonktüre dayalı durumlar, ve grup içi kutuplaşmalar olarak sıralanmıştır.
Federal devlet modelinin Afganistan İslam Cumhuriyeti'nde uygulanabilirliği

Bu tez çalışmasının amacı federal devlet modelinin Afganistan İslam Cumhuriyeti'nde uygulanabilirliğini fayda ve mahzurlarıyla birlikte ortaya koymaktır. Afganistan İslam Cumhuriyeti Türkiye ile eş zamanlı olarak modernleşme çalışmalarına başlamış ancak bu çabaları iç ve dış bir takım etkenlerce başarıya ulaşamamıştır. Ülkenin coğrafi, siyasi, ekonomik ve demografik yapısına bağlı olarak, bazı etnik gruplar üniter devlet modelini savunurken bazı etnik gruplar ise federalizmi savunmaktadır. Türk yönetim alan yazınında Afganistan İslam Cumhuriyeti'nin yönetim yapısı hakkında yapılan akademik çalışmaların oldukça az olduğu görülmektedir. Bu çalışmanın alan yazındaki önemli bir boşluğu dolduracağı değerlendirilmektedir. Çalışmada federal devlet modeli ve federalizm hakkındaki ulusal ve uluslararası alan yazın taranarak teorik kısım tamamlanmıştır. Federalizmin önde gelen uygulayıcılarından biri olan ABD ve bir Batı Avrupa Devleti olarak Federal Alman Cumhuriyeti'nin yapısı incelenmiştir. Bu iki ülke ile Afganistan'ın benzer ve farklı yönleri ele alınarak Afganistan için federalizmin uygunluk düzeyi ortaya konmaya çalışılmıştır.
Toplumsal, kültürel ve iletişimsel boyutlarıyla bir boşanma analizi

Bu çalışma, evlilik ve aile ilişkilerinin aile mahkemesinde beyan edilen boşanma gerekçeleri üzerinden yorumlanması ve aile mahkemesinin mekan incelemesidir. Katılımlı gözlemlerle ve derinlemesine mülakatlarla boşanma davası öncesinde, sırasında ve sonunda ulaşılan verilerin söylem analizi yapılarak, boşanma deneyiminin haritası çıkarılmaya, hukuk diliyle ifade edilen boşanma nedenlerinin gündelik dildeki karşılıkları bulunmaya çalışılmış; bu karşılıklardan hareketle boşanmanın toplumsal, kültürel, iletişimsel nedenleri ve boşanmadaki gösterenler üzerinden evlilik olgusuna ve aile yaşamına atfedilen anlamlar aranmıştır. Aile mahkemesi, bir hak arama, karşı-cezalandırma, performans sergileme ve mücadele mekanıdır. Boşanma söylemleri, eşler arasındaki duygusal sözleşmeyi örseleyen, tekrarlarla pekişen edimlere işaret etmektedir. Bu edimler ise zihniyet dünyasının, ekonominin, özgürlük-bağlılık-erdem diyalektiğinin, saygı görünümlü otorite gibi kültürel hızlandırıcıların ve evlenmenin doğasından kaynaklanan öngörülemez niteliklerin sonuçlarıdır. Aile söylemi karşısında kadın söyleminin öne çıkmaya başladığı, boşanma nedenlerinin sınıf farklılıklarına işaret etmediği görülmüştür. Toplumsal dayanışmada ailenin rolünün düşünülmesi kadar kişisel dayanışmada da ailenin rolünü de düşünmek gerekmektedir. Evlilik kararı, kişisel düzeyde bir ontolojik derinliğin kararı olmalıdır. Aile mahkemesinin sorun yaşayan çifti ayırma yeri olduğu kabul edilirse, çiftin sorunlarını çözecek, ilişkinin kurtarılmasına yardım edecek; dolaylı olarak mahkemelerin iş yoğunluğunun azalmasına ve yargılamanın kalitesinin artmasına yardımcı olacak uzlaşma kurumlarına ihtiyaç vardır. Aile mahkemelerinde gönüllülerin çalışmasının hukuki altyapısı hazırlanabilir. Aile mahkemelerinde sosyolog kadroları oluşturulmalıdır. Aile mahkemelerinde yapılacak özgün araştırmalar, dönüşen toplumsal koşullara uyan bir aile modelinin geliştirilmesinin ve mutlu birlikteliklerin gerekliliklerinin ipuçlarını verecektir.
Askeri Ceza Hukukunda yetkili merciin emrini ifa

Anayasamız esas itibariyla mevzuata aykırı emirlerin yerine getirilmeyeceğini belirttikten sonra, ancak bazı hallerde yerine getirileceğini hüküm altına almıştır. Bu haller daha ziyade polis ve askeri personeli ilgilendiren mevzuatta daha belirgin olarak ortaya çıkmaktadır. Mevzuata aykırı emir suç teşkil etmediği durumda, yazılı olarak verilmesi halinde emri yerine getiren devlet memurları ve polis memurları açısından sorumluluktan kurtarıcı olmaktadır. Diğer kamu görevlilerine göre daha katı kurallara tabi olan askeri personelde ise, özellikle karşılaştırmalı askeri ceza hukukunda da görüldüğü gibi farklı uygulamalar göze çarpmaktadır. Bazı ülkeler mevzuata aykırı hiçbir emre itaat edilmeyeceği yönünde düzenlemelere gitmişken, bazı ülkeler suç teşkil etmemekle beraber mevzuata aykırı emirlere astların itaat edeceğini düzenlemişlerdir. Uluslararası ceza yargılamaları incelendiğinde, özellikle amirin emrini yerine getirerek savaş suçu işleyen astlar hakkında bu hususun bir sorumsuzluk sebebi olmayıp, ancak belki verilecek cezada bir indirim sebebi kabul edilebileceği şeklinde düzenlemeler yapıldığı görülmektedir. Buna paralel düzenlemeler 01.07. 2002 tarihinde hukuken kurulmuş olan daimi Uluslararası Ceza Mahkemesi Statüsünde de bulunmaktadır. Ulusal Askeri Ceza Hukuku mevzuatımızda da esas olanın mutlak itaat olduğu, ancak amir tarafından verilen emrin adli veya askeri bir suç maksadı taşıdığının astça bilinmesine rağmen yerine getirilmesinin astın sorumluluğuna yol açacağı düzenlenmiştir. Burada bilinmeden anlaşılması gereken objektif olarak emrin suç teşkil ettiğinin bilinmesidir. Ancak astların amirlerin verdiği emirleri sınırlı kontrol yetkisi de hiçbir zaman gözden uzak tutulmamalıdır.
Türkiye'de demokratikleşme ve Turgut Özal Dönemi siyasal liberalizmi

Kökleri Antik Yunan'a dayanan ve tarihin çeşitli dönemlerinde etkili olmuş olan demokrasi, zaman içerisindeki dönemsel koşullar ve farklılaşan toplumsal ihtiyaçlar sonucunda önemli değişimler geçirmiş, böylelikle de birçok düşünürün ve teorisyenin onu yeniden ele almasıyla birlikte farklı siyasal kuramlara/anlayışlara konu olmuştur. Bu çalışmada, Turgut Özal dönemi siyasal liberalizmine kadar Türkiye'de demokrasinin tarihsel süreç içerisinde yaşadığı gelişmeler ve onun döneminde siyasal liberalizm anlayışı çerçevesinde gerçekleştirilen demokratikleşme çabaları üzerinde durulacaktırÖzal ve onun partisi olan ANAP'ın yapmış olduğu uygulamalar, Türk siyasal hayatı açısından en çok tartışılan konuların başında gelmektedir. Özal konusu gündeme geldiğinde genellikle ekonomik uygulamalara işaret edilmekteyken, onun siyasal alanda yaptıkları büyük ölçüde göz ardı edilmektedir. Özal, gerek temel hak ve özgürlüklerin genişletilmesi açısından, gerekse Türk hukuk sisteminin Avrupa hukuk sistemine entegrasyonu açısından önemli icraatlara imza atmış bir siyasi liderdir. Onun döneminde yapılan demokratikleşme hamleleri Türkiye'nin daha demokratik bir ülke haline gelmesine önemli katkıda bulunmuştur. Çalışmamızda Özal'ın siyasal liberalizm anlamında yürürlüğe koyduğu uygulamalar ve onun yapmış olduğu konuşmalar esaslı bir şekilde analiz edilecektir.
Şehir hakkı kavramı çerçevesinde Wall Street İşgali ve Gezi Parkı eylemleri

Neoliberal dönemle birlikte kentler, sermayenin yoğunlaştığı ve merkezileştiği mekanlar haline gelmiştir. Kent mekanında sınıfsal çelişkiler, sosyal eşitsizlikler ve mülksüzleşme süreci artarak devam etmiştir. Şehir hakkı, yaşanan kentsel gerilim ve krizin aşılmasında kilit bir öneme sahiptir. Şehir hakkı başta kentsel kaynaklara erişim olmak üzere, kenti dilediğimiz şekilde, gönlümüzce icat edebilme hakkımızdır. Şehir hakkı kent yönetimine ve kentsel üretime tüm kesimlerin katılımını temel almaktadır. Şehir hakkının toplumsal taban tarafından benimsenip, bir hayat biçimi haline gelmesi için sivil toplumun ve demokrasi geleneğinin güçlü olması gerekir. Merkeziyetçi-devletçi yönetim anlayışının hakim olduğu toplumlarda, yetki ve güç paylaşımı sınırlı düzeyde olacaktır. Fakat yerel demokrasiyi önemseyen, çoklu iktidar anlayışının hakim olduğu toplumlarda halk kent yönetimine aktif bir biçimde katılacaktır. Bu anlayışa uygun olarak tez çalışmasında şehir hakkı yaklaşımı sivil toplum temelinde yorumlanmaya çalışılmıştır. Çalışmada sivil toplum anlayışı, siyasi kültürü ve koşulları itibariyle farklılık gösteren Wall Street'i İşgal Et hareketi ve Gezi Parkı eylemleri, şehir hakkı yaklaşımını merkeze alacak şekilde tartışmaya açılmak istenmiştir.
Karşılaştırmalı Hukukta devlet başkanının yasama organı üzerindeki yetkileri

Bu çalışmamızın amacı, devlet başkanlığı kavramının hükümet sistemlerine göre nasıldüzenlendiğinin ve yasama organı üzerinde ne gibi etkilerinin olduğunun tartışılmasıdır. Çalışmada öncelikle başlıca hükümet sistemleri ve bu çerçevede devlet başkanlığı kurumuna değinilmiştir. Ayrıca bu hükümet sistemleri ışığında en iyi uygulayan ülkelere örnek verilmiş ve bu ülklerde devlet başkanının yasama organı üzerinde ne gibi yetkileri olduğu tartışılmıştır. Bu tez de özellikle 2007 yılında yapılan 5678 sayılı Anayasa değişikliğininTürkiye'nin hükümet sistemine olan etkisi ve bunun üzerine yapılan tartışmalar irdelenmiştir. Çalışmada 1982 Anayasası ile birlikte cumhurbaşkanına verilen yetkilerin parlamenter hükümet sisteminin gereklerine uymadığı, cumhurbaşkanlığı makamının sembolikolmasından çok icrai yetkilerle donatıldığının altı çizilmiştir. Ayrıca 2007 yılındacumhurbaşkanının halk tarafından seçilmesi 5678 sayılı Anayasa değişikliği ile kabul edilmiş, bu değişiklik halk oylamasına sunulmuştur. Cumhurbaşkanı ilk defa 2014 yılının Ağustos ayında halk tarafından seçilmiştir. Halk tarafından seçilen, çok fazla icrai yetkilere sahip bir cumhurbaşkanı modelinin parlamenter hükümet sistemi modeline uymadığı açıktır. Bu çalışmada, yapılan değişiklikler ve mevcut anayasa hükümleri çerçevesinde Türkiye'de son dönemde tartışılan hükümet sistemi modellerine yer verilmiştir.
Çatışma yönetimi ve Kuzey İrlanda sorunu

İnsanlar topluluk olarak yaşamaya başladıklarından beri gerek etnik, dini ve kültürel farklılıklar gerekse kıt kaynaklara ulaşmada yaşanan zorluklar çatışmalara yol açmıştır. Hayatlarını sürdürebilmek için bir arada kalması gereken insanların barış ve huzur içerisinde yaşamlarını sürdürebilmeleri için çatışma yönetimi zorunlu bir alandır. Son yıllarda artan terör eylemleriyle alanda kendine kolaylıkla yer edinmiş çatışma yönetimi devletlerin refah ortamına kavuşabilmesi için bir dizi önlem ve uygulamayı öngörmektedir. Uzun yıllar boyunca kanlı terör eylemleri ve bitmeyen bombalamalarla varlığını korumuş olan Kuzey İrlanda çatışması doğru diplomatik adımlarla çözüm yolunda büyük aşamalar kaydetmiştir. Bu çalışmanın amacı çatışma yönetiminin şiddet ve terör eylemlerini bitirmede ve barış ortamını sağlamada etkili bir biçimde nasıl kullanılabileceğine cevap bulmak ve başka çatışmaların çözümüne örnek teşkil etmesini sağlamaktır. Yapılan alan çalışması ile çatışma yönetimi kapsamında Kuzey İrlanda sorununun başarılı bir çatışma dönüştürme örneği olup olmadığı sorusuna yanıt aranmıştır.
Türkiye'de kamu yönetimi sisteminin dünyadaki yeni değişim dinamikleri çerçevesinde yeniden yapılandırılması: kuramsal ve ampirik bir çalışma

Yirminci yüzyılın ortalarından itibaren tüm dünyada, küreselleşme, rekabet, bilişim ve iletişim teknolojilerindeki gelişmelerin baskısıyla, pek çok ülke, ekonomik, siyasal, ve idari sistemlerinde köklü değişim ve dönüşümler gerçekleştirmişlerdir. Bu küresel değişim dalgası ülkelerin çeşitli kurumlarını ve kurumların toplumla olan ilişkilerinin yönünü de değiştirmiştir. Ulaşacağı sonuçları hala kestirilemeyen bu süreç; tarihsel, ekonomik, toplumsal, siyasal ve kültürel yapıyla yakından ilgili olan ve ayrıca toplum ve devlete ilişkin bir faaliyet alanı olan kamu yönetimini de kaçınılmaz olarak derinden etkilemiştir. Ülkelerin kamu yönetimlerindeki bu değişim ve dönüşümü temel alarak hazırlanan bu çalışmanın teorik ve uygulama olmak üzere iki yönü bulunmaktadır. Çalışmanın teorik kısmında öncelikle geleneksel kamu yönetimi sistemi anlayış, yapı, işleyiş ve faaliyet alanı olarak ele alınmış, daha sonra bu sistem üzerinde gerçekleştirilen reform modellerine değinilmiştir. Daha sonra, tüm dünya kamu yönetimi sistemlerinde olduğu gibi Türkiye'de de ilgi gören ve çeşitli açılardan uygulanmaya çalışılan yeni anlayış, yapı süreç, yöntem ve hedefler gibi stratejik yönleriyle ele alınmıştır. Teorik kısmı oluşturan bu iki bölümde çalışmanın uygulama kısmına kavramsal altyapı oluşturmak gibi amaçlar güdülmüştür. Uygulama kısmında, Türkiye'deki kamu yöneticilerinin bu yeni anlayış çerçevesinde öngörülen reformlara karşı tutumları ve algıları tespit edilmeye çalışılmıştır. Elde edilen tespitler ve ayırma analizleri sonuçlarına göre, Türk kamu yöneticilerinin yeni kamu yönetimi reformlarına karşı tutumlarına bakarak Yeni Kamu Yönetimi Yönelimli mi veya Geleneksel Kamu Yönetimi Yönelimli mi olduklarını tahminleme imkanı veren bir fonksiyon geliştirilmiştir. Bu durumun istatistiki açıdan anlamlı olduğu görülmüş ayrıca, bu fonksiyonda önemli ayırıcı noktalar ayrıntılarıyla tespit edilmiştir