turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bireysel psikolojik danışmanın ve bazı özlük niteliklerin kürtaj öncesi durumluk kaygı düzeyine etkisi

Bu araştırmada; bir oturuınluk bireysel psikolojik danışmanın, kürtaj olan kadınların durumluk kaygı düzeyine etkisi incelenmiştir. Ayrıca, bir veya daha fazla kürtaj olma, yaş.., eğitim, kürtaj'a istek 11 olup olmama gibi bazı özlük niteliklerin, kürtaj olan kadınların kaygı düzeylerini nasıl etkilediğine bakılmıştır. Araştırmanın bağımlı değişkeni olan, durumluk kaygı düzeyi Spielberger'in Amerikan genç ve yetişkinleri üzerinde geliştirdiği (1970), Le Corapte ve Öner'in Türkiye'ye uyarlamasını yaptığı (1977) kendini değerlendirme envanteri (STAJ. FORMU TX-2) ile ölçülmüştür. Araştırmanın denekleri, Ankara Dr. Zekai Tahir Burak Kadın Hastanesi Nüfus Planlaması Kliniğine başvuran hamile kadınlardan oluşmuştur. Kliniğe başvuran hamile kadınlardan 50 deney, 50 kontrol grubuna olmak üzere toplam 100 kişi seçilmiştir. Daha sonra secilen kadınlar yukarda bahsedilen özlük nitelikleri bakımından eşleştirildikten sonra, deney grubundakilere, kürtaj 'dafthemen önce 1 oturumluk bireysel psikolojik danışma uygulanmış ve arkasından durumluk kaygı envanteri verilmiştir. Kontrol grubundakilere ise bireysel psikolojik danışma uygulanmadan durumluk kaygı envanteri verilmiş ve bu iki grubun, ortalama kaygı puanları karsılaştirilmiştır. Ayrıca bir veya birden fazla kürtaj olmanın, yaşın.;, eğitimin kürtaj'a istekli olup olmamanın kaygı puanlarını nasıl etkilediği ne bakılmıştır.
Cinsel mitlerin ve benlik saygısının cinsel doyuma etkisinin incelenmesi

Bu çalışmada cinsel mitler ve benlik saygısının, cinsel doyum üzerindeki etkisinin ortaya koyulması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda İstanbul'da ikamet eden ve düzenli cinsel ilişkisi bulunan 115 kadın ve 115 erkek olmak üzere toplam 230 kişiye anket uygulanmıştır. Uygulanan anket formunda sosyodemografik veri formu, Cinsel Mitler Değerlendirme Formu, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği ve Golombok-Rust Cinsel Doyum Ölçeği yer almaktadır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre cinsel mitlere ilişkin inanç düzeyi cinsel ilişki sıklığı, cinsel iletişim ve cinsel doyumu azaltırken; ilişkiden kaçınma vajinismus, anorgazmi ve empotansı artırmaktadır. Benlik saygısı cinsel ilişki sıklığı, cinsel iletişim, dokunma artırırken; ilişkiden kaçınma ve anorgazmiyi azaltmaktadır. Benlik saygısı, cinsel ilişki sıklığı, cinsel doyum, ilişkiden kaçınma ve dokunma cinsiyete göre farklılaşmaktadır. Benlik saygısı, cinsel doyum ve dokunma medeni duruma göre farklılaşmaktadır. Cinsel mitlere ilişkin inanç düzeyi eğitim düzeyine göre farklılaşmaktadır.
Sosyal dışlama ve dahil olmanın eşleşme süreçlerindeki etkilerinin evrimsel açıdan incelenmesi

Bu çalışmada, sosyal dışlanmaya hedef olmuş kişilerin gözlemciler tarafından eşleşme bağlamlarında nasıl algılandıkları evrimsel açıdan incelenmektedir. Gruplara ve ilişkilere kabul edilmek, sosyal formda yaşayan diğer pek çok tür gibi insan için de temel bir motivasyon ve ihtiyaçtır (Baumeister ve Leary, 1995). Bu nedenle sosyal dışlanma bireylerin üzerinde bir dizi davranışsal, duygusal, bilişsel ve fizyolojik etkiye yol açmaktadır (Williams, 2007). Öte yandan dışlanan kişilerin diğerleri tarafından nasıl algılandığı da inceleme konusu olmuştur. Bununla birlikte sosyal dışlanmanın eşleşme süreçleriyle ilişkisini ele alan araştırmaların sayısı oldukça azdır. Dışlanan kişilerin eşleşme bağlamında nasıl algılandığıyla ilgili ise hiçbir çalışmaya rastlanmamıştır. Çalışmamızın birinci deneyinde katılımcılara, önceden kaydedilmiş bir sanal top oyunu videosu izletilmiş ve ardından hedef oyuncuyu kısa ve uzun süreli eşleşmeler için kabul etme olasılıklarını değerlendirmeleri istenmiştir. Katılımcıların bir kısmının izlediği videoda hedef kişi oyundan dışlanırken, diğer kısmının izlediği videoda dışlama yoktur. Sonuçlara bakıldığında, beklendiği gibi erkeklerin kısa süreli eşleşmeler için kadınlardan çok daha kabul edici oldukları görülmüştür. Bu bağlamda hedef kişinin sosyal statüsünün herhangi bir etkisine iki cinsiyet için de rastlanmamıştır. Uzun süreli eşleşme bağlamında ise erkeklerin dışlanan kadınları dışlanmayanlara göre daha çok tercih ettikleri gözlenmiş, kadınların uzun süreli eş tercihlerinde sosyal statüye bağlı bir değişim tespit edilmemiştir. Birinci deneyin bulgularının kaynağını araştırmak üzere gerçekleştirilen ikinci deneyde katılımcılara bir kez daha, deneysel koşula göre dışlama içeren ve içermeyen sanal top oyunu izletilmiş, ardından hedef oyuncuyla bağlılık taşıyan, uzun süreli bir ilişki içerisinde olduklarını hayal etmeleri istenmiştir. Son olarak katılımcılar hedef kişinin, yani romantik partnerlerinin gelecekteki cinsel sadakatsizlik olasılığını tahmin etmişlerdir. Sonuçlara göre, cinsiyetten bağımsız olarak dışlanan kişilerin sadakatsizlik olasılığı dışlanmayanlara göre daha düşük değerlendirilmiştir. Araştırmanın bulguları erkeklerin uzun süreli eşleşme stratejilerinin önemli bir belirleyicisi olan babalık şüphesi çerçevesinde tartışılmıştır.
Neurophysiological mechanism of attachment style: Event-related potential study during facial expression processing

Önceki çalışmalar, emosyonel bilgi işleme süreçlerinde bağlanma ile ilişkili farklılıklara işaret etmektedir. Fakat, az sayıda çalışma yetişkin bağlanmasında emosyonel bilgi işleme süreçlerinin nöral birleşenlerini incelemiştir. Bu çalışmanın amacı, yetişkin bağlanmasında emosyonel yüzlerin yorumlanması ve hatırlanması sırasındaki bilgi işleme süreçlerinin davranışsal ve nöral bağlantılarını incelemektir. 39 katılımcı, kendini değerlendirme ölçeklerini ve yorumlama (Aşama 1) tanıma (Aşama 2) aşamalarını içeren yüz ifadeleri testini tamamlamıştır. Test sırasında, davranış ve olay-ilişkili potansiyellerin ölçümleri alınmıştır. N100, P200, N200 ve P300 zirvelerinin genlik ve latans değerleri orta hat elektrot alanı için birinci aşamadaki tüm tepkiler ve ikinci aşamadaki doğru ve yanlış tepkiler altında incelenmiştir. Ek olarak, ikinci aşama sırasında, aynı elektrot alanındaki FN400 zirvesi de incelenmiştir. Bulgular, her iki aşama sırasında, bağlanma grupları arasında nöral düzeyde istatiksel olarak anlamlı bilgi işleme farklılığına işaret etmemiştir. Ancak, görsel ÖİP analizleri bu farklığı göstermiştir. İlk aşamada, kaygılı bağlanma, kaçıngan bağlanma grubuyla karşılaştırıldığında, mutlu ve kızgın yüzlere karşı fronto-central alanlarda daha büyük N100 genliği ve ilerleyen süreçlerde kızgın ve şaşırmış yüzlere karşı central bölgelerde daha büyük N200 genliği göstermiştir. Şaşırmış yüzler ise her bir bağlanma grubu için farklı elektrot lokasyonlarında olmak üzere büyük N100 genliği yaratmıştır. İkinci aşamada, kaçıngan bağlanma, kaygılı bağlanma grubuna göre, orta hat elektrot alanında önceden gösterilen kızgın ve şaşırmış yüzlere daha büyük N100 ve N200 genlikleri göstermiştir. Daha önce gösterilen mutlu yüzler ise her iki bağlanma grubu için farklı elektrot alanlarında büyük N100 ve N200 genlikler ortaya çıkarmıştır. İlerleyen süreçlerde ise, kaygılı bağlanma grubu tüm emosyonel yüzlere daha büyük FN400 genliği göstermiştir. FN400 latans farklılıkları, bağlanma grubu emosyon türü etkileşimdeyken anlamlıdır. Kaçıngan bağlanma grubunda şaşırmış yüzlere ve kaygılı bağlanma grubunda ise kızgın yüzlere karşı geçiklemeli FN400 latansı bulunmuştur. Davranışsal düzeyde, bağlanma grupları emosyonel yüzlerin yorumlanmasında emosyonel değerlik farkı olmaksızın ayrışmış; kaçıngan bağlanma grubunda positif yorumlama ve kaygılı bağlanma grubunda ise negatif yorumlama eğilimi bulunmuştur İkinci aşamada ise, her bir bağlanma grubunda eski/yeni emosyonel yüz farklılıkları ortaya çıkmıştır. Kaygılı bağlanma grubunda mutlu ve kızgın yüzler ve kaçıngan bağlanma grubunda ise tüm yüz uyaranlarına karşı geri çağırma zorlukları bulunmuştur. Bulgular ikincil bağlanma stratejileri çerçevesinde tartışılmıştır.
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanısı almış ve almamış çocukların ebeveynlerinin dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanısı, mükemmeliyetçilik ve manevi gelişim kavramları açısından karşılaştırılması

Bu araştırma ile 7-18 yaş arasında Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu tanısı almış çocuklar ile almamış çocukların ebeveynlerinin DEHB tanısı, manevi gelişim ve mükemmeliyetçilik kavramları açısından karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini; Bursa ilinde ikamet eden 7-18 yaş arasında çocuğu olup, çocuklarında DEHB tanısı olan 135 ebeveyn ile çocuklarında DEHB tanısı olmayan 135 ebeveyn oluşturmaktadır. Katılımcılar; Kişisel Bilgi Formu, Erişkin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Kendi Bildirim Ölçeği, Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları Ölçeği II-Manevi Gelişim Alt Ölçeği ve Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği ile değerlendirilmiştir. Araştırmada toplanan verilerin istatistiksel analizleri için SPSS v.21 programı kullanılmıştır. Veriler arasındaki ilişkiler için Perarson Korelasyon analizi kullanılmıştır. Kategorik değişkenler arasındaki farkı anlamlılığı için ki-kare analizi, normal dağılım gösteren iki grup arasındaki karşılaştırmalar için bağımsız örnekler t-testi, ikiden fazla grup için tek yönlü varyans analizi tek yönlü varyans analizinde farkın hangi gruptan kaynaklandığını tespit etmek içinde Tukey post hoc analizi uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda; DEHB olan çocukların ebeveynlerinde DEHB'nin daha sık görüldüğü, yaş ve cinsiyet değişkenleri ile DEHB aralarında anlamlı bir ilişki bulunduğu, DEHB ile mükemmeliyetçilik kavramları arasında anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. DEHB ve manevi gelişim arasında anlamlı bir ilişki saptanamamıştır. Bu bulgular güncel yayınlar eşliğinde tartışılmıştır.
5-6 yaş çocuklarında görülen davranış problemleri ile anne-baba ilgi düzeyi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, 5-6 yaş çocuklarında görülen davranış problemleri ile anne-baba ilgi düzeyi arasındaki ilişki incelenmiştir. Çalışmada davranış problemlerinin ve anne-baba ilgisinin bazı değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı belirlenmiştir. Araştırmada, bilimsel araştırma yöntemlerinden nicel araştırma deseni kullanılmış ve ilişkisel tarama modeli tercih edilmiştir. Çalışma İstanbul ili Kağıthane, Esenyurt, Şişli ve Eyüpsultan ilçelerinde bulunan özel ve devlet eğitim kurumlarında öğrenim gören 5-6 yaş grubu 396 çocuk ve ebeveynleriyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmada çocukların ve ebeveynlerinin demografik özelliklerinin belirlenmesinde 'Kişisel Bilgi Formu', 5-6 yaş çocukların davranış problemlerinin belirlenmesinde 'Okul Öncesi Davranış Sorunları Tarama Ölçeği' ve anne babaların çocuklarına yönelik ilgi düzeyinin belirlenmesinde 'Çocuğa Yönelik Anne-Baba İlgisi Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin analizinde, davranış problemleri ile anne-baba ilgi düzeyi arasındaki ilişkiyi belirlemek için; Mann-Whitney-U Testi, Kruskal Wallis Testi ve Kendall's Tau-b Korelasyonu kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, araştırmaya katılan 5-6 yaş çocukların davranış problemlerinin cinsiyete göre anlamlı farklılık gösterdiği, erkek çocukların kız çocuklara göre daha fazla kavgacı-saldırgan ve aşırı hareketli-dikkatsiz davranışlar sergilediği bulunmuştur. Davranış problemleri çocuğun televizyon izleme süresine ve anne-babasıyla oyun oynama süresine göre anlamlı farklılık göstermiştir. Araştırmaya katılan çocukların annelerinin ilgi düzeyleri cinsiyet, kardeş sayısı, öğrenim durumu, ailenin ekonomik durumu, aile ile birlikte yaşayan akraba durumu değişkenine göre anlamlı farklılık göstermiştir. Araştırmaya katılan çocukların babalarının ilgi düzeyleri kardeş sayısı, baba yaşı, öğrenim durumu değişkenine göre anlamlı farklılık göstermiştir. Araştırma sonucunda; 5-6 yaş çocukların davranış problemleri ile anne-baba ilgisi arasında negatif yönlü düşük düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu, anne ve baba ilgisi arttıkça çocukların davranış problemlerinin azaldığı tespit edilmiştir.
Öznel iyi oluşu arttırma programının, zararlı alışkanlıkları olan ergenlerin öznel ve psikolojik iyi oluş düzeyleri üzerindeki etkisi

Bu araştırmanın amacı, Öznel İyi Oluşu Arttırma Programının, zararlı alışkanlıkları olan ergenlerin öznel ve psikolojik iyi oluş düzeylerine etkisini incelemektir. Araştırma Adana'nın Çukurova İlçesi'nde İsmail Safa Özler Anadolu Lisesi'nde güz yarıyılında öğrenim görmekte olan 24 öğrenciyle yürütülmüştür. Araştırma deseni olarak kontrol gruplu ve öntest-sontestli deneysel desen, veri toplama araçları olarak da Kişisel Bilgi Formu, Ergen Öznel İyi Oluş Ölçeği ve Ergenler İçin Beş Boyutlu İyi Oluş Modeli Ölçeği kullanılmıştır. Deney süreci başlamadan önce toplam 201 öğrenciden veli onamı alınmış, 44 öğrencinin araştırmaya katılım ölçütlerini karşıladığı görülmüştür. Bu ölçütler katılımcıların; Adana İsmail Sefa Özler Anadolu Lisesi'nin 10 veya 11. sınıflarında öğrenim görüyor olması, son bir yıldır alkol ve sigara maddelerinden en az birini ayda 1-3 kez veya daha sık kullanması, araştırmaya katılmak istemesi ve araştırmaya katılmalarını velilerinin onaylaması olarak sıralanmıştır. Bu şartları sağlayan 44 öğrenciye Ergen Öznel İyi Oluş Ölçeği ve EPOCH Ölçeği uygulanmış, ardından tesadüfi atama yoluyla seçilen 24 öğrenci, deney ve kontrol gruplarına seçkisiz olarak atanmıştır. Deney grubunda yer alan öğrenciler, araştırmacının tasarlamış olduğu, 10 oturumdan oluşan Öznel İyi Oluşu Arttırma Programına alınmıştır. Kontrol grubuna ise herhangi bir işlem yapılmamıştır. Ölçek uygulamalarının her biri için güvenirlik düzeyini ölçmek adına Cronbach Alpha testi yapılırken, grupların öntest ve son test puanlarının karşılaştırılması için Mann Whitney U ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Katılımcıların sigara ve alkol kullanımlarının deney öncesi ve sonrası karşılaştırmaları için ise frekans tabloları oluşturulmuştur. Yapılan analizler sonucunda deney grubunun hem öznel iyi oluş hem de psikolojik iyi oluş için öntest ve son test puanlarının son test lehine anlamlı bir farklılık gösterdiği ortaya çıkmıştır. Diğer yandan deney ve kontrol grubunun son test puanları incelendiğinde, hem psikolojik iyi oluş hem de öznel iyi oluş bakımından puanların deney grubu lehine anlamlı ölçüde farklı olduğu görülmüştür. Katılımcıların sigara ve alkol kullanma sıklıklarında farklılıklar olsa da istatistiksel olarak test edilememiş, frekans tabloları verilmiştir. Elde edilen bulgular, ilgili alanyazın temel alınarak yorumlanmış, tartışılmış ve ilerleyen araştırmalara yönelik öneriler sunulmuştur.
The effect of culture, gender and self construal on friendship and intimacy in face-to-face and computer-mediated environments

Yüz Yüze Ortamda ve Bilgisayar Ortamında Kültürün, Cinsiyetin ve Benliğin Arkadaşlık ve Yakınlık Üzerine Etkisi Leman Pınar Tosun Internet kullanımının artışı ve bilgisayarların kişilerarası iletişim aracı olarak günlük hayatımıza girmesiyle birlikte, bilgisayarla iletişim üzerine pek çok sosyal araştırma yapılmaya başlandı. Ancak, kültürel özelliklerin bireylerin bilgisayar aracılığıyla yürüttükleri kişilerarası ilişkileri üzerine etkisi henüz yeterince çalışılmamış bir konudur. Bu çalışmada, İnternet arkadaşlıkları ve yüz yüze arkadaşlıklar, bireylerin arkadaş tanımları ve arkadaşlarına duydukları yakınlık açısından karşılaştırılmıştır. Kültürün, cinsiyetin ve benliğin yüz yüze arkadaşlara ve İnternet arkadaşlarına yönelik yakınlığa ve bu arkadaşları tanımlamaya olan etkisi incelenmiştir. Katılımcılar 98 Türk, 46 Japon üniversite öğrencisidir. Sonuçlar, katılımcıların yüz yüze arkadaşlarına yönelik yakınlıklarının İnternet arkadaşlarına yönelik yakınlıklarından fazla olduğunu göstermiştir. Erkeklerin Internet arkadaşlarına yönelik yakınlıklarının kızlarınkinden, kızların yüz yüze arkadaşlarına yönelik yakınlıkarının erkeklerinkinden yüksek olduğu vulunmuştur. Her iki tür arkadaşlarına yönelik yakınlık açısından, Türk katılımcılar Japon kalıtımcılara göre daha yüksek yakınlık değerlerine sahip bulunmuştur. Japon katılımcılar arasında erkekler, Türk katılımcılar arasında ise kızlar daha yüksek yakınlık puanı elde etmiştir. Japon katılımclar arasında erkekler, Türk katılımcılar arasıdna ise kızlar daha yüksek yakınlık değerleri elde etmiştir. viArkadaşlara yönelik yakınlık değerleri üzerinde benliğin etkisi bulunmamıştır. Arkadaşlık tanımları açısından, Türk katılımcılar kişisel tanımlamaları Japon katılımcılardan daha çok kullanmışlardır. Japon katılımcılar ise ilişkisel tanımlamaları Türk katılımcılardan daha çok kullanmışlardır. Genelde, kızlar erkeklerden daha çok ilişkisel tanımlama kullanmışlardır. Internet arkadaşlığı ve yüz yüze arkadaşlık açısından, Japon katılımcılar yüz yüze arkadaşları için İnternet arkadaşları için kullandıklarından daha çok kişisel tanımlama kullanırken, Türk katılımcılar Internet arkadaşları ve yüz yüze arkadaşları için hemen hemen eşit oranda kişisel tanımlamalar kullanmıştır.
Hyperscanning of brain-to-brain interactions in the prefrontal cortex during a joint sentence reading task: An optical brain imaging study

Üretken ve gelişen bir toplumun ortaya çıkmasında o toplumu oluşturan bireylerin arasındaki başarılı iletişim ve ortak eylemler oldukça önemlidir. İnsanlar arasındaki eşgüdüm bir toplumun askeri ve politik alanları gibi farklı kademelerinin yanı sıra insanların günlük hayatlarında birlikte söyledikleri şarkı, birlikte yaptıkları dans ve en basit örnek olarak karşılıklı olarak sırayla etkileşime girdikleri durumlar gibi toplumsal etkileşimin farklı kademelerinde görülmektedir. İnsanlar arasındaki bu tür eşgüdüm davranışlarının günlük yaşamdamerkezi bir yeri olmasına rağmen, bu eşgüdümün davranışsal ve sinirbilimsel temelleri bilişsel nörobilim bağlamında ancak yakın zamanda ele alınmaya başlamıştır. Geleneksel nörogörüntüleme yöntemlerinden fMRI ile karşılaştırıldığında daha ekonomik ve portatif olan işlevsel yakın kızılötesitayfölçümü gibi yeni nörogörüntüleme yöntemlerinin yakın zamanda geliştirilmesiyle birçok araştırmacı sosyal etkileşim sırasında gerçekleşen eşgüdümün nöral izdüşümlerini araştırmaya başlamıştır. Bu bağlamda iki kişinin beyin aktivasyonlarının aynı anda ölçülmesi olarak tanımlanan hipertarama yöntemi iki-kişilik sinirbilim çalışmalarında merkezi bir yöntem olarak öne sürülmüştür. Bu çalışmalar ışığında, bu doktora tezinde iki kişinin ön beyin bölgelerindeki aktivasyonlar kişilerin beyinleri arasındaki etkileşimlerin ve davranışsal eşgüdümün ortaya çıkarılması için ortak Türkçe cümle okuma görevlerinde ölçülmüştür. Bu çalışmanın sonuçları çalışmanın işitsel ve cümle durumları ile uyumlu yönde davranışsal eşgüdüm gösterdiğini ortaya koymuştur. Ayrıca, beyinler arası etkileşim açısından bu çalışmanın sonuçları ön beyin korteksinde iki taraflı ve özellikle sosyal nörobilim çalışmalarında ortaya konulmuş dorsolateral prefrontal korteks, dorsomedial prefrontal korteks ve sağ-superior frontal korteks bölgelerinde uyumluluk artışı olduğunu göstermiştir.
Otizm spektrum bozukluğu tanılı çocukların ve normal gelişim gösteren çocukların kardeşlerinde aleksitimi, ruminasyon düzeyi ve algılanan ebeveyn tutumunun karşılaştırılması

Bu araştırmada; otizm spektrum bozukluğu tanılı çocukların ve normal gelişim gösteren çocukların kardeşlerinde aleksitimi, ruminasyon düzeyi ve algıladıkları anne-baba tutumu incelenmiştir. Bu tezin örneklemini; otizmli kardeşe sahip olan ve kendisi normal gelişim gösteren 60 çocuk ve normal gelişim gösteren kardeşe sahip olan kendisi de normal gelişim gösteren 60 çocuk oluşturmaktadır. Çocukların yaşları 13-18 yaş arasında değişmektedir. Otizmli kardeşe sahip olan ve kendisi normal gelişim gösteren 60 çocuğa, İstanbul ilinde Kartal, Maltepe, Kadıköy, Ataşehir, Ümraniye, Üsküdar, Pendik, Levent, Küçükçekmece ilçelerinde bulunan Özel Eğitim Uygulama Merkezleri, Özel Eğitim İş Uygulama Merkezleri, Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezleri ve resmi İlkokul, Ortaokul ve Liselerde bulunan Özel Eğitim Sınıfları aracılığı ile ulaşılmıştır. Normal gelişim gösteren kardeşe sahip olan kendisi de normal gelişim gösteren 60 çocuğa ise; İstanbul ilinde Kartal, Maltepe, Kadıköy ilçelerinde bulunan ortaokul ve liseler aracılığı ile ulaşılmıştırKatılımcılara, Kişisel Bilgi Formu, Toronto Aleksitimi Ölçeği, Ruminatif Düşünce Biçimi Ölçeği ve Ana Baba Tutum Ölçeği uygulanmıştır. Uygulanan ölçeklerden elde edilen veriler SPSS 22.0 programına aktarılmıştır. İlk olarak normallik testi gerçekleştirilmiştir ve verilerin normal dağıldığı tespit edilmiştir. Demografik değişkenlere ilişkin bilgiler için Frekans analizi kullanılmıştır. Otizm spektrum bozukluğu tanılı çocukların ve normal gelişim gösteren çocukların kardeşlerinin ölçeklerden aldığı puanların karşılaştırılması için t testi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular doğrultusunda OSB tanılı kardeşe sahip olan çocukların; toronto aleksitimi ölçeğinden ve ruminatif düşünce biçimi ölçeğinden aldıkları puan, OSB tanılı kardeşe sahip olmayan çocukların aldıkları puana göre anlamlı biçimde yüksek çıkmıştır. Ayrıca OSB tanılı kardeşe sahip olan çocukların, ebeveynlerinin daha çok 'koruyucu-istekçi tutum' sergiledikleri sonucuna ulaşılmıştır. Kardeş durumuna göre otoriter tutum ve iletişim puanları farklılaşmamaktadır. OSB tanılı kardeşe sahip olan çocukların; 'karşılıklı sosyal etkileşim', 'sınırlı, yineleyici ve basmakalıp davranış' ve 'sosyal iletişim' puanlarının da, OSB tanılı kardeşe sahip olmayan çocuklara göre anlamlı bir biçimde yüksek olduğu belirlenmiştir.
Psikosomatik ve ruhsal rahatsızlığa sahip kişilerin stres ile ilişkili değişkenler açısından incelenmesi

Çalışmanın amaco, kronik stresin psikosomatik ve psikolojik hastaloklar için önemininaraştorolmasodor. Araştırmanın ikinci amaco ise, hasta ve sağloklo kişilerinfiziksel/psikolojik kronik stres belirtileri üzerinde etkisi olan değişkenlerin belirlenmesidir. araştırma sorularona cevap bulabilmek amacıyla Ankaranon çeşitli hastanelerinde tedavi görmekte olan 49 romatoid artrit, 42 koroner arter, 48 depresyon hastasona ulaşolmoştor. Bu hastalara ve 66 sağloklokatolomcoya Stres Belirtileri Ölçeği, Strese Yatkonlok Ölçeği, Stresle BaşaÇokma Tarzlaro Ölçeği ve Kosa Semptom Envanteri uygulanmoştor. Toplanan verilerin analizi sonrasonda, kronik stres ile ilişkili olarak elde edilen sonuç, psikosomatik ve psikolojik hastagruplaronon sağloklo kişilere göre daha fazla fiziksel kronik stres belirtisiaktardoklaro yönündedir. Kronik stresin psikolojik belirtileri için, psikosomatik hasta grubunun sağloklo gruptan anlamlo düzeydefarklolaşmadoğo görülmüştür. Depresyon hasta grubu ise, sağloklo kişilere göre, daha yüksek düzeyde kronik stresin psikolojik belirtisine sahiptir. Strese yatkonlok değişkeni için elde edilen sonuç, depresyon hasta grubunun, sağloklo kişilere göre daha yüksek düzeyde strese yatkonlaştoroco aloşkanlok ve yaşam biçimine sahip olduklarona işaret etmektedir. Psikosomatik hasta grubu ise, bu stres değişkeni için sağloklo kişilerden farklolaşmamaktador. Psikosomatik ve psikolojik hastaloğa sahip kişilerin, sağloklo kişilerden farklostresle başa çokma tarzlarono tercih ettikleri görülmektedir. Stres ile ilişkili değişkenlerin kronik stresin fiziksel ve psikolojik belirtileri üzerindeki etkisinin görülmesi amacıyla uygulanan analizler sonucunda, stres değişkenlerinin, hasta ve sağloklo kişilerin fiziksel/psikolojikkronik stres belirti puanlaro için anlamlo yordayocolar olduğu görülmüştür. Bunlaron yano sora, kronik stresin fiziksel ve psikolojik belirtilerinin birbirleri üzerindeki yordayoco rolünün görülmüş olmaso da önemlidir