turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği'ne katılım sürecinde Türkiye'deki korunan alan yönetiminin doğa koruma kapsamında değerlendirilmesi

Doğanın korunması yönündeki çabalar oldukça eski tarihlere dayansa da, doğal kaynakların, ekosistemin ve kültürel değerlerin korunan alanlar aracılığıyla belirli bir sistematik ve yasal düzenlemeler kapsamında muhafaza edilmesi ve sürdürülebilirliklerinin sağlanması özellikle son yüzyılda yaygınlaşmıştır. Kurulduğunda ortak pazar yoluyla ekonomik çıkarlara odaklanan Avrupa Birliği de, özellikle 1972 Stockholm Konferansı sonrası uygulamalarında, doğa koruma ve çevre politikalarını mutlaka dikkate alan bir yapıya dönüşmüştür. AB'nin çevre politikaları da aday ülke statüsünde bulunan Türkiye için yönlendirici bir etkiye sahip olmuştur. Bu çalışma, Türkiye'nin AB'ye katılım sürecinde korunan alan yönetimine ilişkin kurumsal yapılanması, yürürlüğe koyduğu yasal düzenlemeler ve uyguladığı projeler ele alınarak, AB doğa koruma müktesebatına uyumlaştırma çalışmalarını, eksiklikleri ile birlikte genel bir çerçevede görebilmek ve bu yönde atılacak adımlar hakkında sınırlı da olsa katkı sunabilmek amacıyla hazırlanmıştır. Türkiye'nin yalnızca AB'nin yönlendirmesi ile değil, dünyadaki gelişmelere paralel olarak da çevre politikalarında ve korunan alan yönetim faaliyetlerinde bir takım ilerlemeler kaydettiği görülse de korunan alanlarda etkin, katılımcı ve sürdürülebilir bir yönetimi sağlayabilmesi ve taahhütlerine uyan bir ülke olduğunu göstermesi adına, korunan alan statülerini uluslararası kategorilere uygun olarak belirlemesi ve özellikle Natura 2000 alanlarına ilişkin kurumsal çerçeveyi hızlıca oluşturarak yeteri kadar kaynak aktarımını sağlaması başta olmak üzere vakit kaybetmeksizin AB doğa koruma mevzuatını iç hukuka aktarması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Belediyelerin engellilere yönelik faaliyetlerinin kurum imajı açısından önemi: Samsun Büyükşehir Belediyesi örneği

Kurum imajı; hedef kitlenin zihninde, kurumun fiziksel özellikleri, iletişim özellikleri, kurumsal davranış, hizmet sunumu gibi birçok farklı unsurun etkisiyle oluşan ya da oluşturulan bir resimdir. Varlıklarının gerekçesi halka hizmet götürmek olan belediyelerin, halkın desteğini kazanabilmelerinde sahip oldukları imaj çok önemlidir. Belediyeler, istedikleri imajı oluşturabilmek için öncelikle belde sınırları içinde yaşayan tüm halkı ve beklentilerini iyi tanımak ve hizmetlerin sunumunda farklı ihtiyaçları olan grupları da dikkate almak zorundadırlar. Engelli bireyler de hizmet sunumunda farklı düzenlemelere ihtiyaç duyan gruptandır. Engelli bireylerin toplumsal yaşama entegre olabilmelerinde belediyelerin çok önemli görev ve sorumlulukları vardır. Dünya üzerinde ve Türkiye'de engelliliğin önemli bir sorun haline gelmesiyle, bu grubun ihtiyaçlarının karşılanması belediyeler açısından bir görev olmanın ötesinde sosyal bir sorumluluk olarak algılanmaya başlamıştır. Bu çalışmada belediyelerin engelli bireylere yönelik faaliyetlerinin kurum imajına katkısını ölçmek amacıyla, Samsun Büyükşehir Belediye'si örneğinde; engelli olan, engelli bir yakını olan ve engelsiz olan 624 vatandaşa anket uygulanmıştır. Çalışmanın sonucunda Samsun Büyükşehir Belediyesi'nden hizmet alan engelli, engelli yakını ve engelsiz katılımcıların belediyenin engelli faaliyetleri hakkında olumsuz bir imaja sahip oldukları; bu imajın yaş, eğitim, engel türü ve oranı gibi faktörlerden etkilendiği ve engelli bireylere yönelik hizmetlerin belediyelerin kurum imajının oluşmasında önemli olduğu sonucuna varılmıştır.
Halide Edib Adıvar'ın Türk modernleşmesine katkısı

Bu çalışmanın amacı, Halide Edib Adıvar'ın Türk modernleşesine olan katkılarını ortaya koymaktır. Osmanlı imparatorluğu hayatta kalabilmek için batıyı örnek alamaya başladığından beri, Türk aydınları bu konu üzerinde düşünmeye, eserler vermeye başlamışlardır. Bunlardan birisi de Halide Edib Adıvar'dır. Halide Edib, modernleşme sürecini bizzat yaşamış öncü aydın kadınlarımızdandır. Balkan Savaşları ile başlayan, milli mücadele ile devam eden süreçte, Halide Edib Türk halkı ile sürekli temas halinde olmuş ve onları yakından tanıma fırsatı bulmuştur. Bütün bu tecrübelerini de eserlerinde gayet başarılı şekilde işlemiştir. Tüm hayatı boyunca da Türk kültürünü ülkemize, yurt dışında geçirmek zorunda kaldığı süre içinde dünyaya tanıtmaya çalışmıştır. Bu çalışmanın temel amacı, Osmanlı-Türk modernleşme sürecine Halide Edib Adıvar'ın katkılarını, fikirlerini ortaya koymaktır.
Ulusal siyaset ve yerel hizmet ikileminde Demokratik Bölgeler Partili belediyeler: Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi üzerine bir inceleme

'Ulusal Siyaset ve Yerel Hizmet İkileminde Demokratik Bölgeler Partili Belediyeler: Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi Üzerine Bir İnceleme' başlıklı tezimiz dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde çalışmanın temel kavramlarını oluşturan kent, büyükşehir, yerel yönetim ve belediyelerin yüklenmiş oldukları anlamlar ve belediyelerin ortaya çıkışı ile tarihsel süreç içinde ülkemizde geçirmiş olduğu değişim ve dönüşüm anlatılmıştır. İkinci bölümde ise günümüzde büyükşehir belediyelerinin ilgili mevzuat ve kanunlar içerisinde yapısı ve işleyişi açıklanmıştır. Üçüncü bölümde önce siyaset kavramı açıklanmış daha sonra çalışma ile ilgisi nedeniyle Kürt Meselesi ve Kürt Siyasi Hareketi arasındaki ilişki irdelenmiş, devamında Diyarbakır ilinin sosyo-ekonomik yapısı hakkında bilgi verilmiştir. Son bölümde tezin esas konusunu oluşturan yerel hizmet ve ulusal siyaset ikileminde Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi'nin belirlenen beş yıllık dilimde ulusal basına nasıl yansıdığına bakılmıştır. Bu çerçevede örnek olarak seçilen Hürriyet, Milliyet ve Cumhuriyet gazetelerinin 2009- 2013 yılları arasındaki nüshaları taranmış, DBB hakkında çıkan haberler tespit edilerek çeşitli sınıflara göre tasnif edilmiş, ayrıca DBB'nin 2009- 2013 yıllarındaki faaliyet raporlarına incelenmiş, internet sitesinde çıkan haberlere yine bu kapsamda bakılmıştır. Diyarbakır hem Demokratik Bölgeler Partisi hem de Kürt Siyasi Hareketini temsil eden diğer partilerin merkezi konumundadır. DBB de yaklaşık 20 yıldır bu siyasal düşünceyi temsil eden partiler tarafından yönetilmektedir. Bu süre içerisinde belediye ve belediyenin başkanları pek çok kez ulusal siyaset haberleri ile medyada yer almışlardır. Oysa belediyeler çoğunlukla yerel kamusal hizmetleri üretmek üzere oluşturulan kamu tüzel kişilikleridirler. Buradan hareketle bu tez çalışması DBB'nin belirlenen zaman aralığında ulusal basına hangi yönü ile yansıdığını konu almaktadır. Başka bir anlatımla geçen sürede belediye klasik belediyecilik hizmetleriyle mi yoksa ulusal siyasete dair söylem ve etkinlikleriyle mi daha çok ön plana çıkmıştır sorusunun cevabı bu tezde cevaplanmaya çalışılmaktadır. Bu bilgiler ışığında hazırlanan bu tez büyük ölçüde ilgili alan yazınına dayalı olarak hazırlanmış olmakla birlikte özelikle DBB'nin incelenmesinde yazılı basından istifade edilmiştir. Tez tarihsel betimsel bir yöntemle ele alınmıştır.
Türkiye-İran ilişkilerinin uluslararası siyasal sistem bağlamında değerlendirilmesi

Türkiye ile İran'ın ilişkilerine genel olarak bakıldığında iki devletin ne devamlı çatışan konumda ne de çok uyumlu ilişkilere sahip olduğu söylenebilir. İki devletin ilişkileri için en uygun niteleme dengeli olacaktır. Türkiye ve İran, bir yandan Sadabat Paktı ile başlayıp Bağdat Paktı ile süren çizgide siyasi, askeri ve ekonomik alanda işbirliğine giderken bir yandan da çeşitli sorunlar nedeniyle bir zıtlaşma içine girmişlerdir. İki devlet arasındaki ilişkilerde ana sorunlar; sınırın karşılıklı olarak birbirleri aleyhine kullanılması, iki devletin büyük devletlerle ilişkileri, bölgesel egemenlik mücadeleleri, ideolojik konular ve son dönemde Ortadoğu, Orta Asya, Kafkasya ve Kuzey Irak'taki çıkar çatışmalarından kaynaklanmaktadır. Bu rekabete karşın Türkiye ve İran, son yıllarda ekonomik alanda ve enerji alanında yakın ilişki içine girmişler ve işbirliği yapmaya başlamışlardır. İran'ın İslam Devrimi sonrası batı dünyası tarafından dışlanmış olması İran'ın bu ülkeleri düşman olarak görmesine neden olmuştur. Bu durum İran'ı nükleer silahlanma da dahil olmak üzere silahlanmaya teşvik etmiş, hatta terörizmi de kullanarak dünyaya meydan okumasına yol açmıştır. Türkiye, İran'ın nükleer bir güç olma, kitle imha silahı geliştirme, terörizmi destekleme, Siyasal İslam olgusunu yayma çalışmalarından ve ülkesindeki totaliter şeriat rejiminden rahatsızlık duymaktadır. Ancak Türkiye, ABD'nin İran'da köklü bir rejim değişikliği yaratacak sert ve radikal politikalarını da desteklememektedir. Türkiye'nin İran politikası, rejimin kendi iç dinamikleri ile iç ve dış politikada reforma gidilmesi düşüncesine dayanmaktadır. Bu yüzden ABD'nin olası bir müdahalesi halinde Türkiye'nin müttefiki ABD ile komşusu İran arasında bir tercihte bulunması gündeme gelecektir. Bu çalışmada Türkiye'nin İran ile olan ilişkilerinin tarihsel süreci göz önüne alınarak ilişkilerin önümüzdeki süreçte nasıl olması gerektiği konusu ele alınmıştır.
Elektronik haberleşme sektöründe ayrıştırma uygulamaları ve Türk Telekom Özelleştirmesi

Elektronik haberleşme sektöründe ayrıştırma çözümlerinin uygulanmasın temel amacı, serbestleşme sürecinde yerleşik işletmeci yanında pazara yeni işletmecilerin girmesi esnasında dikey güç aktarma riskinden kaynaklanan erişimin reddi, ayrımcılık uygulamaları ve çapraz sübvansiyon gibi rekabet aksaklıklarının önlenmesidir. Ayrıştırma çözümleri temelde hesap ayrımı yükümlülüğü, hukuki ayrıştırma ve yapısall ayrıştırma şeklinde sınıflandırılmıştır. Ancak bu ayrım ülkelerin pazar yapılarına göre farklılaştırılabilmektedir. Elektronik haberleşme sektöründe uygulanan ayrıştırma çözümleri önlenmesi hedeflenen rekabet aksaklığına göre son on yıl içinde oldukça hızlı bir şekilde değişmiştir. Türk Telekomünikasyon AŞ özelleştirmesinde Rekabet Kurulu görüşü sonrsasında ihale şartnamesinde Türkiye'de kablo TV altyapısını işleten Türksat AŞ'nin yapısall olarak ayrıştırılması ile TTNet faaliyetlerinin ayrı bir ticari şirket altında toplaması şeklinde belirlenen hukuki ayrıştırma çözümü ihale şartnamesinde yer verilmiştir. Ancak halihazırdaki mevzuat çerçevesinde ihale şartnamesine eklenen çözümlerin daha sonra değiştirilmesi gündeme geldiğinde yetki sorunları ile karşılaşılabilecektir. İşbu çalışmada rekabet ve regülasyon hukuku perpektifi ile elektronik haberleşme sektöründe ayrıştırma çözümleri, bu çözümlerin uygulanması noktasında Kurumlar arasındaki yetki paylaşımı ve Türk Telekomünikasyon AŞ özelleştirmesi sırasında öngörülen ayrıştırma çözümü konuları ele alınmaktadır.
Doğrudan yabancı sermaye yatırımları ve çevre: Türkiye için kirlilik sığınağı hipotezi testi

Gelişmiş ekonomilerin, katı çevresel politikalar nedeniyle oluşan maliyetten kaçınmak ve kirli endüstrilerini kendi ülkelerinde kurmayı tercih etmemeleri sebebiyle yatırımlarını, sermaye kıtlığı çeken az gelişmiş ya da gelişmekte olan ülkelere kaydırmaları 'Kirlilik Sığınağı Hipotezi' ile açıklanmaktadır. Kirlilik Sığınağı Hipotezinden, sermaye dolanımının özgürleştiği ilk yıllarda çok fazla söz edilmiyordu. Ancak çevre tahribatlarının başlamasıyla birlikte ve çevre unsurunun yerel değil de küresel bir değer olduğunun anlaşılmasıyla, 1990'lı yıllarda gündeme gelmiş ve önemini hala sürdürmektedir. Çalışmada öncelikle doğrudan yabancı sermaye yatırımları ve çevre kavramsal ve teorik açıdan değerlendirilmektedir. İkinci bölümde, Türkiye'de DYSY'larının tarihsel gelişimi 1980 öncesi, 1980- 2000 dönemi ve 2000 sonrası dönem olarak üç döneme ayrılmış bir şekilde aktarılarak, sektörel dağılımları yıllar itibariyle incelenmektedir. Daha sonra ise çalışmanın ana konusu olan 'Kirlilik Sığınağı Hipotezi' ışığında Türkiye'de DYSY'ları kirli endüstriler kavramı çerçevesinde sunulmaktadır. Bu bağlamda Türkiye'nin çevre politikaları ve çevre politikalarını yönetmek için kullandığı araçlara ikinci bölüm içerisinde yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise, kirlilik sığınağı hipotezinin Türkiye için geçerliliği ekonometrik çalışma ile araştırılmış ve veriler arasındaki ilişki analiz edilmiştir. Uzun dönemde Türkiye'ye giren doğrudan yabancı sermaye yatırımları karbon (CO2) emisyonu üzerinde anlamlı sonuçlar vermemiş, enerji tüketimi CO2 emisyonu üzerinde arttırıcı etki göstermiştir. Buna göre 1 br enerji tüketimi artması halinde CO2 emisyonu salınımı 0,26 br artmaktadır. Kısa dönemde ise, DYSY'lar CO2 emisyonu salınımını üzerinde düşük bir düzeyde (-0,002) azaltıcı bir etki göstermiştir. Bu durumda uygulama sonucunda Türkiye'nin bir kirlilik sığınağı olmadığı, kısmen kirlilik hale konumunda olduğu anlaşılmıştır.
Türkiye'de kentsel politikalar bağlamında sanayi sitelerinin üretimi ve dönüşümü

Küçük sanayi siteleri sanayileşme ve kentleşme politikalarıyla ilişkili olan mekansal yapılardır. Bu yapılar, bir yandan 'ekonomik büyüme', 'sanayileşme', 'kentsel gelişme' ve 'kentsel dönüşüm', diğer yandan ise 'çevrenin korunması, kent ve insan sağlığı, gürültü ve görüntü kirliliği' gibi başlıklar çerçevesinde değerlendirilmektedir. Sanayi siteleri, kentlerin planlı gelişmesine katkı sağlamaları nedeniyle yeniden üretilmeleri ve şehir içinde kalan sanayi sitelerinin kent dışına çıkarılmaları gibi iki ana konu başlığında merkezi hükümet ve kent yöneticilerinin programlarında yer almaktadır. Tezde, 1950'li yıllar itibariyle Türkiye'nin her ilinde ve ilçesinde var olan sanayi sitelerinin üretimi ve dönüşümü kamu politikasının politika geliştirme adımlarını gösteren süreç modeli yaklaşımı üzerinden analiz edilmiştir. Bununla birlikte, Türkiye'de ve dünyadaki sanayi siteleri politikası ve uygulamaları karşılaştırmalı ve eleştirel olarak değerlendirilmiştir. Yapılan değerlendirmeler politika, plan, program, proje ve para olarak birbirini etkileyen 5P süreç yaklaşımı üzerinden tasarlanmıştır. Çalışmada, Türkiye'de sanayi sitelerine özel yasal ve kurumsal bir yapının olmadığı, sanayi sitelerinin üretimi ve dönüşümünün zamana, mekana, ölçeğe, kentlere göre değiştiği, merkezi ve yerel aktörlerin politika ve uygulamalarına bağlı olarak hayata geçirildiği sonucuna ulaşılmıştır.
Kırgızistan'ın din politikaları ve dini kurumlar

Kırgızistan, 31 Ağustos 1991 yılında SSCB'nin dağılmasıyla bağımsızlığına kavuşmuştur. Bağımsızlığının ardından devlet olarak kendi yolunu çizmiş ve demokratik, hukuki, üniter ve laik bir devlet olacağını ilan etmiştir. Böylece totaliter-ateist devletten demokratik-liberal bir devlete geçiş yapmış ve vatandaşlarına birçok hakları tanımıştır. Bunların başında vicdan, inanç ve din özgürlüğünün verilmesi gelmiş ve bunlar insan haklarının önemli bir parçası olarak tanınmıştır. Bu gelişmelerin ardından toplum dine yönelmeye başlamış ve yabancı devletlerden dini cemaatler, dini örgütler, dini kurumlar, misyonerler vs., Kırgızistan'a gelmeye başlamıştır. Devlet bu süreç içinde dini alana yönelik kanunları, yönetmelik, kararları almış ve dini alanı düzenlemeye çalışmıştır. Bu düzenlemeler dini kurumların kanuni çerçevede faaliyet göstermesine yol açmıştır. Fakat Kırgızistan devletinin bağımsızlığının ilk yıllarından son dönemlerine kadar din politikalarında bazı yanlışlıklar olduğu, dini kurumların düzenlenmesindeki tecrübesizliği, din uzmanlarının yetersizliği ve din eğitimine yeterince önem vermediği ortaya çıkmıştır. Kırgızistan, ancak 2008 yılında ve 2013- 2014 yıllarında dini alana yönelik ciddi çalışmalar başlatmış ve bu çerçevede birçok belgeler kabul edilmiş, kanuni düzenlemelerdeki eksiklikler giderilmeye çalışılmıştır. Araştırma, Kırgızistan'ın yeni din politikalarının oluşturulmasında hangi faktörler ve aktörlerin rol oynadığını, nasıl bir yol izlediğini ve bu gelişmelerdeki ana problemlerin hangi sorular ve sorunlar etrafında ele alınabileceğini ortaya koymaktadır. Bu çerçeve içinde Kırgızistan'daki son on yıldaki dini durumun gelişimi, dini kurumlar ile ilgili genel bilgiler ve yeni din politikalarının ne yönde seyrettiği incelenmektedir. Bu amaçla çalışma, Kırgızistan'ın 2008- 2018 yılları arasındaki din politikalarının değişimi ve gelişimi, dini kurumların genel mahiyeti, yeni din politikalarının hedefleri ve beklentileri, yapılan din reformlarının sonuçları değerlendirilmekte ve geleceğe yönelik öneriler sunulmaktadır.
Cumhuriyetten günümüze Türk kamu bürokrasisinde örgütsel büyüme olgusu

Dünyada yaşanan hızlı ve çok yönlü değişim, klasik bürokratik örgütlerde köklü bir yeniden yapılanma ihtiyacı gündeme getirmiştir. Yirminci yüzyılın son çeyreğinde özellikle küreselleşmenin etkisiyle kendini daha da hissettiren değişim dinamikleri, yeni dünya düzeninde temel dayanaklarını oluşturmuşlardır. Dünyanın hemen hemen tüm ülkelerinde gelişmişlik düzeyi, bürokratik örgütlenmede bulunulan düzey ile ölçülmeye başlanmıştır. Çalışmamızda da bu bağlamda Türk kamu bürokrasisinin dünyada yaşanan tüm bu gelişmeler karşısındaki seyri gözlemlenmeye çalışılmıştır. Çalışmamız makro düzeyde incelenmiş olup zaman bakımından Cumhuriyet'in ilanından günümüze kadar olan süreç ile işlevsel bakımdan ise örgütsel anlamda merkezi yönetimin başkent teşkilatı ile sınırlandırılmıştır. Çalışmanın oluşturulması sürecinde ilk olarak literatür taraması yapılmıştır. Kitap, dergi ve makaleler incelenmiş, konuyla ilgili tez çalışmaları da gözden geçirilmiştir. İnternet üzerinden ulaşılan kaynaklara da yer verilmiştir. Dumlupınar Üniversitesi ve Süleyman Demirel Üniversitesi kütüphanelerinden etkin bir biçimde yararlanılmıştır. Yapılan bu hazırlıklardan sonra çalışmamız bilimsel araştırma tekniklerine uygun biçimde hazırlanmıştır. Çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, büyüme ve örgüt kuramlarının teorik çerçevesi ele alınmıştır. Bürokrasinin tanım ve kapsamına değinildikten sonra genel hatlarıyla kamu bürokrasisinden ve kamu bürokrasilerinde büyümeyi etkileyen faktörlerden söz edilmiştir. Son kısımda bürokrasi ve siyaset ilişkisine değinilerek ilk bölüm sonlandırılmıştır. İkinci bölümde, Türk kamu bürokrasisi üzerinde durulmuştur. İlk Türk devletlerinden başlamak üzere Türk kamu bürokrasisinin örgütlenme ve işleyiş sistemi incelenmiştir. Aynı zamanda Türk kamu bürokrasisinde personel sistemi de bu bölümde çalışılmıştır. Üçüncü bölümde çalışmamızın ana konusu olan Türk kamu bürokrasisinde büyüme olgusundan bahsedilmektedir. Bu amaçla cumhuriyetten başlamak üzere günümüze kadar olan bürokratik örgüt yapısı incelenmiştir. Çalışmamızın üçüncü bölümü daha da detaylandırılarak Türk kamu bürokrasisinin seyri şu alt başlıklarda incelenmiştir; Cumhuriyetin ilanı ve tek parti dönemi, çok partili siyasal yaşam, soğuk savaş dönemi, liberalizme geçiş ve yeniden yapılanma süreci, küreselleşme süreci ve günümüz örgüt yapısı. Son olarak çalışmamızın genel değerlendirme ve sonuç kısmı yer almaktadır.
Sivil toplum kuruluşlarının siyasal iktidar üzerine etkileri (1961-1982 anayasaları açısından)

Bireyin yurttaş kimliğini kazanması ve toplumsal siyasal süreç içerisinde siyasal iktidarı etkilemeye çalışması yüzyıllar süren bir mücadeleyi gerektirmiştir. Bireyin sivil, sosyal ve siyasal haklarını kazanması Batı toplumlarında üç yüz yıllık bir süreçte gerçekleşmiştir. Teknolojinin ve etkileşimin hızla gelişimi, sorunları ve evrensel çıkarları birbiriyle bağlantılı olan bireylerin ortak zeminlerde buluşmalarını ve güçlerini birleştirerek örgütlenmelerini de hızlandırmıştır. Kuşkusuz bu durum, tüm ülkelerde aynı hızda ve koşullarda gerçekleşmemiştir. Liberal demokrasilerde, devletin, ekonomik, siyasal ve kültürel aynşmışhğı kabul ettiği toplumsal yapılarda, bireylerin ve örgütlü grupların kamusal alanda faaliyette bulunma, yerel ya da ulusal politikalara alternatif üretme olanakları daha fazla olmuştur. Batı'da ortaya çıkan ve gelişen 'sivil toplum' anlayışının Türkiye'ye yansıması, bir 'zaman aralığı' sonrasında gerçekleşmiştir. Osmanlı döneminden günümüze dek, devletin siyasal, ekonomik ve kültürel politikası, sivil toplumun örgütlenmesine zemin oluşturacak platformların yerleşmesini güçleştirmiş, yasalar yoluyla demokrasinin kurumsallaşması yeterli görülmüştür. Güçlü merkezi devletin, toplumsal yaşamın her alanında etkin olma çabası, bireyin 'yurttaşlık' kimliği ile diğer kimliklerini geliştirmesine engel olmuştur. İktidarın hesap verme meselesini içselleştirmemiş, devleti hukuksal bir eşit olarak değil, toplumdan üstün bir kurum olarak gören, devletin politikalarını sorgulamayı uygun görmeyen bir 'toplumsal-kültürel inanç yapısı' 1980'lerin ikinci yarısına dek hakim olmuştur. Meşruiyet krizi ve küreselleşmenin de etkisiyle kimlik arayışları, 1980 sonrası Türkiye'sinde 'farklılığın farkına' varan birey ve grupların da katılımıyla, özel alandan kamusal alana sıçrayışların, katılımcı demokrasinin gelişebileceği yolundaki umudu canlandırdığı düşünülmektedir.
Türkiye'de kamu yönetiminin denetlenmesinde alternatif yöntemler

Nüfusun nicelik ve nitelik olarak değişimi, teknolojik gelişmeler ve sosyal devlet anlayışının değişmesi devletin görevlerinde artış sonucunu ortaya çıkarmıştır. Devletin görevlerinin artması kamu yönetiminin gücünün ve sorumluluğunun artmasına sebep olmuştur. Kamu yönetiminin sorumluluğundaki gelişmede, denetim görevini daha da önemli hale getirmiştir. Türkiye'de de kamu yönetiminin denetlenmesinde dünyada kabul edilmiş başlıca denetim yöntemleri uygulanmaktadır. Ülkemizde kamu yönetiminin dentelenmesinde uygulanan 'siyasi denetim', 'idari denetim', 'yargı denetimi' ve 'kamuoyu denetimi' gibi yöntemler kurumsal ve uygulamalarda karşılaşılan sorunlar açısından incelendiğinde, mevcut denetim yöntemlerinin yeterli olmadığı görülmüştür. Türkiye'de kamu yönetiminin denetiminde etkinliğin arttırılması amacıyla yeni yöntemlerin gündeme getirilmesi zorunluluğu ortaya çıkmışür. 'Yönetimde açıklık', 'ombudsman denetimi', 'piyasa denetimi ve özelleştirme' ve 'yönetimde desantralizasyon' ülkemiz için alternatif denetim yöntemleri olarak incelenmiştir.
Belediyelerin gençlik hizmetleri: Manisa örneği

Kamu yönetiminin önemli bir parçası olan belediyeler, kamusal hizmetlerin vatandaşa en etkin, verimli, kısa yoldan, hızlı ve düşük maliyetle sunulmasını sağlayan kurumlardır. Hizmet alanların, kamu gücü ve kuruluşu olarak ilk muhatap oldukları ve en kolay ulaştıkları yönetim birimleridir. Belediyeler önceleri sadece klasik kent hizmetlerini sunarken, 1970'li yıllardan sonra sosyal devlet anlayışı bağlamında gençlik hizmetleri, sağlık, spor ve yaşlı bakımı gibi bir takım sosyal hizmetleri de sunmaya başlamışlardır. Bu anlamada, gelişen teknoloji ile birlikte beşeri sermayenin ve yetişmiş insan gücünün öneminin artması genç ve dinamik nüfusa sahip olan ülkemizde gençlik hizmetlerini daha da önemli hale getirmiştir. Ülkemizde özellikle son yıllarda yaşanan ekonomik gelişmeler, hızlı kentleşme, iletişim ve ulaşım imkanlarının artması ile gençlerin kamu kurumlarından hizmet alma beklentisi ve isteği artmış; eğitim, kültür, spor, sanat ve sosyal hizmetler ile ilgili beklenti düzeyleri yükselmiştir. Bu çalışmanın amacı, sosyal belediyecilik anlamında belediyelerin gençlere sunduğu hizmetlerden, hizmet alanların gençlerin algılarının araştırılmasıdır. Bu kapsamda önce belediyelerin kuruluşu, gelişimi ve sosyal belediyecilik teorik olarak anlatıldıktan sonra, alan araştırması olarak Şehzadeler ve Yunusemre ilçelerinde Manisa Büyükşehir Belediyesi, Şehzadeler Belediyesi ve Yunusemre Belediyesinin sunduğu gençlik hizmetlerinden gençlerin algılarının ölçülmesi için anket uygulanmış ve anket sonuçları analiz edilerek bir değerlendirme yapılmıştır.