turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The dialogue between community archaeology and livelihoods in rural context: The case of Komana /Tokat

Zamanın bir yansıması olarak kültürel ve arkeolojik miras geçmişşe ve kendi yöresine ait izlerini günümüze ve aynı zamanda geleceğe taşımaktadır. Yüzyıllar boyunca, ayrı değer taşıyan yeni ve farklı katmanlar, varlıkların anlamına katkı sağlayacak, girift bir şekilde örülmüştür. Kültürel mirasın bulunduğu bölgenin kültürel, ekonomik ve sosyal dinamikleri, bu iç içe geçmişş ve özgün desenle şekillenmekte ve oluşmaktadır. Buna göre, sadece alanların korunması veya yerleşimlerin ekonomik gelişimine odaklanan tekil ve basmakalıp uygulamalar, bütüncül bir yaklaşım olmaksızın sınırlı kalmaktadır. Bu çerçevede, miras kavramı, yeniden ele alınmakta ve geçim için olanak sağlayan bir kaynak olan peyzajın dinamikleri ile entegre edilmektedir. Bu kaygı göz önünde bulundurulduğunda, Türkiye'nin Kuzey-orta kesimindeki Tokat yakınlarında antik bir yerleşim olan Komana'daki toplumsal arkeoloji çalışmaları, bu çalışmada kırsal toplumun sosyo-ekonomik ve ekolojik niteliklerine kapsayıcı bir yaklaşım örneği olarak değerlendirilmektedir. Çalışma özellikle yerel toplum ve yerel kamu kurumlarının Komanadaki arkeoloji çalışmalarına nasıl tepki verdiğini araştırmaktadır. Arkeolojik ve toplumsal çalışmalarının arkeolojik değerlerin ve yerel kırsal toplumun geçim kaynakları sürdürülebilir korunmasına katkısı araştırılmıştır. Bu çalışma için özel olarak katılımcı eylem yöntemleri ile her bir tarafın meseleye yönelik sorunlarını ve algılarını içeren daha derinlemesine bir yaklaşıma sahip bir metodoloji geliştirilirken, projenin başlangıcından itibaren Komana'da yürütülen diğer çalışmalar da analiz edilmiştir. Bu vesileyle, elde edilen deneyim ile gelecekte daha verimli bir toplum arkeolojisine öncülük etmek ve hem arkeolojik miras değerlerini hem de geçim kaynaklarını koruyarak yerel kalkınmaya katkıda bulunmak için bir rehber harita oluşturulmuştur.
İdari yaptırım kuramı açısından Çevre Kanunu'nda idari cezalar

Toplumsal ilişkilerin düzenlenmesinde idari yaptırım kavramının önemi ve etkisi, Türk hukuk mevzuatında giderek artmaktadır. Özellikle büyüyen çevre sorunsalı karşısında, idarenin çevrenin korunmasına yönelik etkinliğinin artması, idari yaptırım kavramının çevre hukuku açısından da kendine bir yer edinmesine neden olmuştur. Bu gelişmelere paralel biçimde Çevre Kanunu'nda, çevrenin korunması ve geliştirilmesi için düzenlenen emir ve yasakları, idari yaptırımlarla desteklenen bir araç olarak düzenlemiştir. Bu açıdan yaptırım kavramının ortaya çıkışından başlayarak tezimiz, idari yaptırım ve ceza yaptırımı kavramları arasındaki farklılaşma temelinde, yaptırım teorisi üzerine yürütülen tartışmalar doğrultusunda, idari yaptırım kavramını hem pozitif hukuk içinde biçimlenme tarzı hem de çevre hukuku ile ilişki üzerine yoğunlaşmaktadır. Kamu Düzeni kavramının çevreyi de kapsamın alacak biçimde genişlemesi karşısında, çevrenin korunması açısından idari yaptırım kavramının çevre kanunu içinde nasıl düzenlendiği, hukukumuzda, özel olarak da çevre hukuku içinde idari yaptırım kavramının nasıl bir işlevi yerine getirdiği tartışılacaktır. Toplum ve devlet arasındaki ilişkilerin düzenlenmesinde yaptırım kavramının, idari yaptırımlara ilişkin pozitif hukuk düzenlemelerinin, kamu düzeni ve idari düzeni tesis açısından nasıl bir rol alacağı da diğer bir tartışma başlığımız olacaktır. Çevre Hukuku kendi özgüllüğü içinde, kamu düzeninin çerçevesini genişletmektedir. Bu açıdan idari yaptırım kavramının koruduğu menfaat alanı ile çevre hukuku arasındaki ilişki ve düzeyin belirlenmesi önemlidir. Tezimiz bu doğrultuda Türk hukuk sisteminde yargı kararları ile de idarenin işlemlerinin nasıl denetleneceğini; Kabahatler Kanunu özelinde yapılan değişikliklerin, çevre hukuku sistemine ve çevrenin korunması üzerine etkilerinin ne olacağının tartışılması ışığında, Çevre kanununun getirdiği yaptırımların değerlendirilmesi ve tartışılmasını sağlayacaktır.
Reform söylemleri üzerinden devleti okumak 'İkinci Meşrutiyetten günümüze'

Tanzimat ile ağırlık kazanan merkezi güçlendirme düşüncesi, taşrada yoğunluklu olarak yapılan düzenlemelerle zemini inşa eden bir içerik taşımıştır. İkinci Meşrutiyet bu yapıyı genişleterek sürdürmüş, mülki ve mahalli idareleryetkilendirilerek merkez ve yerel arasında denge ve kontrol sağlanmıştır. Erken Cumhuriyet dönemi söylemsel olarak ademi merkeziyetçiliğe yakın bir yaklaşım gösterse de yapılan yasal düzenlemeler güçlü bir merkeziyetçiliği pratik alandakurmuştur. Devlet yerel yönetim yasalarıyla merkeziyetçiliğin yerelde kurulmasını amaçlayan bir tutum göstermiştir. Mahalli idareler yasal düzenlemelerle çeşitli hizmet alanlarında yetkilendirilirken, hizmeti yerine getirecek idari ve malikapasiteden mahrum kalarak bu alanı merkezi yönetime ve onun taşra idaresine fiili olarak bırakmak zorunda kalmıştır. 1980 sonrası dönem devletin neoliberal politikalarla kimlik değiştirdiği, merkeziyetçilikten ademi merkeziyetçiliğe doğruzemin kaymasının yaşandığı bir döneme karşılık gelmektedir. Bu dönemin devletfelsefesi, merkez-yerel ilişkileri ve reform söylemleri neoliberal ve yenisağdüşüncenin, yeni kamu işletmeciliği ve yönetişimci yaklaşımın ve küreselleşme dalgasının etkisi altında biçimlenmiştir. Bu çalışma, İkinci Meşrutiyetten Günümüze devlet reformlarını söylem üzerinden analitik bir perspektifle okumayı denemektedir. Dönemsel olarak devletfelsefesini biçimlendiren reformların tartışma alanlarını merkeze alarak, ortaya çıkan yasal düzenlemelerle söylemin denk ve ayrı düşen noktalarına temas edilmeye çalışılmaktadır. Bu bağlamda siyasal merkezce düzenlenen ve mecliste tartışılanve/veya siyasal yapılar ve uzman kurum ve kuruluşlar tarafından hazırlanan kanun tasarısı, taslak ve raporların söylemleri irdelenmekte, ortaya çıkan yasal metinlerleilişkisi analiz edilmekte, devlet yaklaşımındaki değişime neden olan dinamiklerkarşılaştırmalı bir perspektifle değerlendirilmektedir.
KBRN için hazırlılık ve gönüllülük düzeyi belirleme çalışması: Gümüşhane ili örneği

Çok eski zamanlardan günümüze kadar Kitle İmha Silahı olarak kullanılan KBRN ajanları; uzun süre devam eden savaşlarda; çok etkili rol oynaması ve silah teknolojisinin gelişmesi ile dünya ülkeleri ve terör örgütleri için son derece caydırıcı bir güç olmuştur. Canlılara, çevreye ve hatta gelecek nesillere zararları olabilecek bu ajanlar her birimiz için önemli risk unsurudur. Herhangi bir KBRN maruziyetine karşı olaya müdahale edecek sağlık ekipleri ve kurtarma operasyonunda yer alacak tüm organizasyonların bu ajanlara hazır olması beklenmektedir. Bu çalışmada; bir KBRN olayı için acil yardım, kurtarma ve müdahaleye hazır oluşluk aşamasında KBRN ile ilişkilendirilen Gümüşhane İli sağlık çalışanları ve üniversite öğrencilerinin algıladığı risk, kişisel koruyucu ekipman kullanımı, istek-gönüllülük ve bilgi düzeyleri araştırılmıştır. Sonuç olarak algı düzeyinin (3,71), istek-gönüllülükten (3,41) ve kişisel koruyucu ekipman kullanımından (3,36) az da olsa daha yüksek olduğu görüldü. Yüz üzerinden değerlendirilen bilgi düzeyi soruları %68, 87 doğru cevaplanırken, katılımcıların nükleer ajanlarla ilgili sorularda %79,15, genel bilgilerle ilgili sorularda %76,40, biyolojik ajanlarla ilgili sorularda %70, radyolojik ajanlarla ilgili sorularda %62,80, kimyasal ajanlarla ilgili sorularda %55, 98 doğru cevap verdiği tespit edilmiştir. KBRN müdahale ekibinde yer alması beklenen kişilerin KBRN eğitimleri alması ve bu doğrultuda beklenen kişisel koruyucu ekipman kullanımı ve gönüllülüklerinin artması gerektiği kanaatine varılmıştır.
Türkiye'de yerel yönetimlerin siyasal, yargısal ve idari denetimi

Yerel yönetimler ve kamu mali yönetimi alanında yapılan yasal düzenlemeler, yerel yönetimlerin denetimini de etkilemiş ve dönüştürmüş olduğundan, bu yasal düzenlemeler sonrasında, yerel yönetimler üzerindeki denetimin niteliğini ve aksayan yönlerini ortaya koymak, yerel yönetimler üzerindeki denetim sisteminin iyileştirilmesine yönelik öneriler geliştirmek amacıyla, çalışmada yerel yönetimlerin siyasal, yargısal ve idari denetimi incelenmektedir. Çalışmanın birinci bölümünde denetimin, yönetim üzerindeki önemi ve etkisi dolayısıyla, denetim kavramı çeşitli yönleriyle ele alınmış ve yerel yönetimler ile denetlenme şekillerine yer verilmiştir. İkinci bölümde yerel yönetimlerin siyasal denetimi incelenmiş ve siyasal denetim araçlarının işlerliğini olumsuz etkileyen faktörlere ve siyasal denetimin etkinliğini arttıracak önerilere yer verilmiştir. Üçüncü bölümünde çeşitli yargı kararlarından da yararlanılarak yerel yönetimler üzerindeki yargısal denetim incelenmiş olup, yargısal denetimin yetersizliklerine ve etkinliğinin arttırılmasına yönelik önerilere yer verilmiştir. Dördüncü bölümde ise yerel yönetimlerin idari denetimi ve yeni yasal düzenlemeler sonrasında gerek iç denetimde, gerekse dış denetimdeki değişim ve dönüşümler incelenmiştir. Bu bölümde ayrıca idari denetimin aksayan yönleri ile idari denetimin iyileştirilmesine ilişkin önerilere yer verilmiştir. Tezin sonuç bölümünde ise Türkiye'de yerel yönetimlerin siyasal, yargısal ve idari denetimlerinin incelenmesiyle ulaşılan sonuçlara ve yerel yönetimler üzerindeki denetimin etkinliğinin arttırılmasına yönelik önerilere yer verilmiştir.
Bürokratik sistem ve Tanzimat Dönemi bürokrasisinden Erken Dönem Cumhuriyet bürokrasisine intikal eden bürokratik kültür

Çağdaş dünyanın en etkin yapılarından ve en fazla tartışılan kavramlarından biri olan bürokrasi, tarihte olduğu gibi bugün de modern ve/ya post-modern dönem sosyal bilimlerin çokça çalıştığı bir konu olmuştur. Bürokrasinin çıkışı ve sonrasında geçirdiği tarihsel süreç, sosyal bilimcilerin ve politik figürlerin bürokrasiye yaklaşımları noktasında büyük kırılmalara kaynaklık etmiştir. Türkiye ise bu kırılmalardan görece etkilenmiştir; çünkü bürokrasi kültürümüz, Osmanlı son döneminden Cumhuriyet'in ilk yıllarına intikal ederken, birçok noktada devamlılık, bazı noktalarda da farklık arz etmiştir. Bu noktadan hareketle mevcut tez üç bölümden oluşmaktadır: Birinci bölüm tezin teorik alt yapısı mahiyetinde olup, bu bölümde bürokrasinin metodolojik ve kuramsal tanımlaması yapılarak, kavramın içeriğine dönük farklı yaklaşımlar tartışılmıştır. Bu sayede, Tanzimat döneminden Erken Dönem Cumhuriyet bürokrasisine miras bırakılan bürokratik kültürün, hangi bürokrasi tanımı ve yaklaşımı ile açıklanacağı sorusunun teorik alt yapısı oluşturulmuştur. İkinci ve üçüncü bölümlerde ise, Tanzimat sonrası bürokrasisinin Erken Dönem Cumhuriyet bürokrasisini, bürokratik kültür açısından hangi noktalarda etkilediği incelenmiştir. Çalışmanın odaklandığı ve cevabını aradığı soru ise: ''Tanzimat Dönemi bürokrasisinden Erken Dönem Cumhuriyet bürokrasisine miras kalan bürokratik bir kültür var mıdır?'' şeklindedir. Çalışmadan çıkan sonuç ise: ''Tanzimat Fermanı'ndan sonra yeni baştan yapılandırılan Osmanlı-Türk Bürokrasisi ve ona ait olan örgütsel model, ideolojik tutum ve siyasetle ilişki gibi bürokratik kültür öğeleri, Erken Dönem Cumhuriyet bürokratları tarafından birçok yönüyle ya aynen ya da revize edilerek miras olarak alınmıştır.
Hastane öncesi acil sağlık hizmetleri çalışanlarının afetlere karşı psikolojik dirençliliği, iyilik haline ilişkin algıları ve bütünlük duyguları

Afetler ile ilgili yapılan çalışmaların temelindeki amaç bireylerde, toplumda, kamu kurum ve kuruluşlarında afetlere karşı dirençliliği sağlamaktır. Bu nedenle hastane öncesi alanda çalışan sağlık personellerin psikolojik dirençlerinin, iyilik hali ve bütünlük duygularının yüksek olması olası afetlerde görev alacak bu meslek grubu çalışanlarının ve dolayısıyla kurumun afet direncinin yüksek olmasına hasta ve yaralılara daha etkin ve kaliteli hizmet sunmalarına önemli katkı sağlayacaktır. Araştırmada hastane öncesi acil sağlık servisinde çalışan sağlık personeli ve yöneticilerinin psikolojik dirençleri, iyilik haline ilişkin algıları, bütünlük duyguları ve bu üç değişken arasındaki ilişki düzeyi belirlenmek istenmiştir. Araştırmada genel tarama modeli kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak üç ölçek kullanılmıştır. Birincisi Connor ve Davidson'ın (2003) geliştirdiği Türkçe'ye uyarlaması Mızrak (2017) tarafından yapılan ve deprem riski yüksek yerlerde yaşayan kişilere uygulanan Psikolojik Direnç Ölçeği'dir. İkinci ölçek Ryff'ın (1989) geliştirdiği ve Türkçe'ye uyarlaması Telef (2013) tarafından yapılan İyilik Hali Ölçeği'dir. Üçüncü ölçek Antonovsky'nin geliştirdiği Scherler ve Lajunen tarafından (1997) Türkçe'ye uyarlanan Bütünlük Duygusu Ölçeği'dir. Toplanan veriler SPSS 21.0 istatistik paket program kullanılarak incelenmiş olup, ölçeklerin geçerlik ve güvenilirlik analizi ve veri setinin normal dağılım gösterip göstermediği belirlenmiş; daha sonra değişkenlerin tipine ve test edilmek istenen hipoteze göre ilgili analizler yapılmıştır.
Türkiye'de bürokratik merkeziyetçiliğin siyasal gelişmeye etkisi

Toplumsal ve siyasal gelişme ile kamu yönetimindeki bürokratik-merkeziyetçi yapılanma arasındaki ilişkileri incelemeyi amaçlayan çalışmamızın I. Bölümünde, toplumsal yapılanma içinde yönetimin ortaya çıkışının, gehşirninin ve merkezileşerek bürokratikleşmesinin nedenleri belirlenmeye ve bürokratik-merkeziyetçi yapılanmanın ortaya çıkardığı yönetsel, toplumsal ve siyasal sorunlar ortaya konulmaya çalışılmıştır. Kamu yönetiminde bürokratik-merkeziyetçi yapılanmanın özellikle toplumsal modernleşme, siyasal gelişme ile bağlantısı incelenmiştir. U. Bölümde, Türkiye'de kamu yönetimi yapılanmasında bürokratik-merkeziyetçi yapılanmanın oluşmasına yol açan nedenler, Osmanlı toplumsal ve siyasal yapısından başlayarak Cumhuriyetin kuruluş döneminin toplumsal ve siyasal özellikleri ve Türkiye'nin sonraki dönemlerinindeki dönüşümler çerçevesinde incelenmiştir. III. Bölümde, Türk kamu yönetimindeki merkeziyetçiliğin siyasal sistem ve siyasal gelişme ile bağlantıları araştırılmıştır. Bu çerçevede Türk kamu yönetimindeki merkeziyetçiliğin yarattığı örgütsel ve siyasal sorunlar tespit edilerek, bu sorunların çözümü için genel olarak kabul edilen reform önerileri özetlenmiştir.
Göç olgusunun kentleşme ve metropol oluşumuna etkisi

Göç olgusu, kişinin mekanda yer değiştirmesidir. Bu değişim iki şekilde ortaya çıkar: İç göçler ve dış göçler. Tezin ana konusunu iç göçler oluşturmaktadır. Türkiye'de iç göçün sebepleri Şunlardır: -Nüfus artışı -Ekonomik sebepler -Eğitim, kültür ve sağlık hizmetlerinden faydalanma isteği -Ulaşım, haberleşme ve enformasyon ağının gelişmesi - Kültürel sebepler Türkiye'de iç göçler 1950'li yıllarda başlayarak gelişmiş ve her geçen gün ağırlığını arttırmıştır. Bu yüzden Beş Yıllık Kalkınma Planlan'nda göç ile ilgili tespitler yer almıştır. Göç ile birlikte kır nüfusu azalmakta ve kent nüfusu ise artmaktadır. 1927 Yılı'nda toplam nüfusun %24.22'si, 1997'de ise %65.03'ü kentlerde yaşar hale gelmiştir. Köy nüfusu ise toplam nüfus içinde %75.78'den 1997'de %34.97'ye gerilemiştir. Göç alan bölgeler arasında ilk sırada Batı Anadolu Bölgesi gelmektedir. Doğu ve Kuzey Anadolu Bölgeleri ise en fazla göç veren bölgelerdir. Türkiye'de göçle birlikte kent nüfusunun artması sonucu kentleşme oranı yüksek seyretmektedir. Ancak bu kentleşme birçok sorunları da beraberinde getirmektedir. Bunların başında gecekondulaşma gelmektedir. Kent nüfusunun aşırı artmasıyla birlikte metropol alanlar da genişlemekte ve çoğalmaktadır. Ancak buralar da gecekondulaşmadan kendini kurtaramamıştır. Çünkü artan nüfusla birlikte düşük gelir gruplu insanlar çoğalmaktadır. Bu düşük gelir gruplu insanlar ise barınma ihtiyaçlarını ancak gecekondularda çözebilmektedirler. Bu olgu rakamsal olarak da ifade edilirse kentlerde yaşayan nüfus oranı 1935'de %23. 5 iken 1997'de %65 olmuştur. Büyük kent nüfus oranı ise %31.9'dur. Kent nüfusunun artması ile ortaya çıkan sorunları çözebilmek için bir yandan göçü önleyeci tedbirler alırken, diğer yandan da kentin fiziki ve ekolojik dengesini sağlayıcı planlamaların da yapılması gerekmektedir.
Sürdürülebilir kentsel kalkınma ve katı atık yönetiminde ağ yönetişimi: Giresun ili örneği

Geleneksel kamu yönetimi yaklaşımı sonrası ortaya çıkan kavramlar incelendiğinde, bazı farklılıklar olmakla birlikte, farklı taraflar arasında işbirlikleri üzerinden ortak noktaların olduğu anlaşılmaktadır. Özellikle sorunların daha fazla karmaşık hale gelmesiyle işbirliğinin yeni bir türünü yansıtan ağ tarzı örgütlenmeler, teoride ve pratikte ön plana çıkmaktadır. İfade edilenler çerçevesinde bu çalışmanın sorunsalı; kamusal alanda gündeme gelen sorunların daha fazla karmaşık yapıya bürünmesiyle, devlet otoritesi altında hizmet sunan kurumların, piyasada yer alan aktörlerin veya STK'ların, tekil olarak, ortaya çıkan karmaşık sorunlara karşı başarılı olamadıkları, bu yüzden karmaşık sorunların etkin yönetiminin bir aracı olarak, farklı tarafların ağ yapısı içinde hareket etmelerine ihtiyaç duyulmasıdır. Vurgulanan sorunsaldan hareketle çalışmanın temel amacı; sürdürülebilir kentsel kalkınmanın önemli bileşenlerinden biri olarak görülen kentsel katı atıkların yönetimini, yönetişim perspektifinden hareketle, örgütlenmenin yeni bir türünü yansıtan ağ yönetişimi modeli çerçevesinde incelemektir. Belirlenen temel amaç çerçevesinde araştırma sürecinde iki temel sorunun cevabı aranmıştır: 1. Bir bağımsız değişken olarak ağ yönetişimi modeli, kamusal sorunların çözümlenmesine nasıl bir katkı sunmaktadır, 2. Türkiye'de kentsel atıkların yönetiminde sürdürülebilirlik yaklaşımı ve bu yaklaşıma yönelik taraflar arasında ağlar ne düzeyde kullanılmaktadır? İfade edilen sorular kapsamında çalışmada; eleştirel literatür incelemesi, içerik analizi, Q-Metod ve yarı yapılandırılmış mülakat yöntemlerinden yararlanılmıştır. Araştırmanın genel sonuçlarına göre; kamusal politikaların karmaşıklaşması ağ yönetişimi gibi yönetim modellerini gündeme getirmektedir. Bu bağlamda ağlar; açık organizasyon, yatay yapı ve işleyiş, gönüllülük esaslılık, esneklik, tarafların birbirine bağlılığı ve karşılıklı fayda gibi ayırıcı özellikleriyle diğer yönetim ve örgütlenme yaklaşımlarından ayrılmaktadır. Diğer taraftan sürdürülebilir kentsel katı atık yönetiminin, çok aşamalı ve çok taraflı yapısıyla karmaşık bir durumu yansıttığı, bu açıdan ağ yönetişimi modelinin uygulama alanı bulabileceği anlaşılmaktadır. Gerçekleştirilen örnek olay araştırması ile de; belediyelerin ve STK'ların atık yönetimine önem vermekle birlikte, atıkların sürdürülebilir yönetimi açısından taraflar arasında sınırlı işbirliklerinin olduğu, il genelinde atığın vahşi depolama alanı üzerinden gündeme geldiği, bu anlamda merkezi idarenin temsilcisi konumunda bir aktör olarak Vali'nin ön plana çıktığı tespit edilmektedir. Fakat Giresun merkez ilçe düzeyinde ortaya çıkan bayat ekmek ayrıştırma ve değerlendirme deneyimlerinin, ağ yönetişimi modeli özelliklerini barındırdığı, bu anlamda önemli olduğu görülmektedir.
Türk kamu yönetiminde tarımsal örgütlenme boyutunda 1980 sonrası dönemde yaşanan dönüşüm: Türkiye Zirai Donatım Kurumu örneği

20. yy'in son çeyreğinden itibaren toplumların sosyal ve ekonomik yapılan hızlı bir değişim sürecine girmiştir. Bu değişim sürecinden temel toplumsal kurumlardan biri olan devlet de etkilenmiştir. Bu etkileşim sonucunda devletin yerine getirdiği işlevler ve üstlendiği rollerde değişim meydana gelmiştir. Bu değişimin temelinde; 1970'li yıllarda ortaya çıkan ekonomik krizler ve krizden çıkmak için üretilen politikalar ile teknolojik yenilikler, üretim sürecinde meydana gelen değişimin ve yeni üretim sürecinin yansımaları, dünya ekonomik sisteminin gerek aktörlerinin değişmesi gerekse dünya ekonomik sisteminin nitelik olarak değişmesi ve sermayenin uluslararasılaşması anlamında küreselleşme olgusu vardır. Yaşanan bu gelişmeler çerçevesinde 1980 sonrası dönemde Türk kamu yönetimi sisteminde de değişim meydana gelmiştir. Bu dönemde kamu yönetiminde meydana gelen değişim, 1980 sonrası dönemde üretim sürecinde uygulanan esneklik ilkesinin kamu yönetimine uygulanmasıyla paralel olarak ortaya çıkan yönetişim kavramıyla özelleştirme, bağımsız idari otoriteler, yerelleşme ve kamu hizmetlerinin çeşitli anlaşmalarla özel sektöre devri yönünde olmuştur. Bu çalışmanın temel amacı, yaşanan küreselleşme olgusunun ekonomik ve sosyal alanda meydana getirdiği değişimden Türk kamu yönetimi sisteminde tarımsal örgütlenmenin ne yönde etkilendiğidir. Bu çerçevede küreselleşme olgusu kavramsal çerçevede ele alınmış, üretim sürecinde meydana gelen değişmeler ve bu sürecin sosyal, ekonomik ve siyasi alandaki etkileri değerlendirilmiş, bunların tarımsal örgütlenmeye etkileri ve kurumsal bazda örnek olarak Türkiye Zirai Donatım Kurumu incelenmiştir.
Anonim ortaklıklarda kar dağıtımı

Ticari hayatın vazgeçilmez unsurlarından biri de. ticaret şirketleridir. Kar amacı gütmek, kar dağıtmak da ticaret şirketlerinin unsurlarındandır. Şirketin bu amacından sapması, veya bu amacını ihmal etmesi hukukumuzda bir takım yaptırımlara bağlanmıştır. Ticaret şirketinin ne zaman kar dağıtmayacağının ise objektif ölçüleri konmuştur. Bu ölçülerin dışına çıkarak şirket kar dağıtmamazlık edemez. Kar amacı gütmeyen bir ticari birlik, vakıf olur, dernek olur, ancak ticaret şirketinden başka bir kurum söz konusu olur. Bu tezde kar amacı gütme zorunluluğu ışığında anonim ortaklıklarda kar dağıtım esasları incelenmiştir. incelemede Sermaye Piyasası Kanununa tabi anonim ortaklıklar ile T. K.' na tabi basit anonim ortaklıklar arasında bir kıyaslama yapılmıştır. Kıyaslama sonucunda Sermaye Piyasası Kanunu kapsamındaki anonim ortaklıklar için geçerli kar dağıtım kurallarının yeterli olduğu sonucuna varılmıştır. T. K' na tabi anonim ortaklıklara uygulanacak olan kar dağıtım kuralları ise Sermaye Piyasası Kanunundaki hükümlerin uygulamaları da göz önüne alınarak yeniden düzenlenmelidir.
Dağlık alanlarda ve orman köylerinde sürdürülebilir kalkınma: Manisa Gördes örneği

Türkiye'de ve genel olarak dünyadaki pek çok ülkede dağlık alanlar, kapladıkları alan bakımından oldukça yüksek bir orana sahiptirler. Doğal kaynaklar bakımından oldukça zengin ve geliştirme potansiyeli yüksek olan bu alanlar ülkenin idaresini sağlayan yönetimler tarafından genellikle göz ardı edilmişlerdir. Sürdürülebilir kalkınma kavramı çerçevesinde dağlık alanların ve orman köylerinin var olan potansiyelleri harekete geçirilerek, ülkemizin kendi doğal kaynaklarını kullanarak kalkınmaya fayda sağlanabilir ve ülkemizin fiziki koşulları dikkate alındığında kıt kaynakların etkin ve verimli kullanılması sayesinde ekonomik bir değere dönüştürülmesiyle sonuçlanabilir. Küreselleşen dünya ile birlikte çevre sorunları da artmış ve sınırları geçen bir hal almıştır. Dağlık alanlarda ve orman köylerinde kırsal kalkınma; sürdürülebilir doğal kaynak kullanımını esas alarak, bir taraftan kırsal kesimin gelir düzeyinin ve yaşam standartlarının yükseltilmesi yoluyla gelişmişlik farklarının azaltılmasını amaçlayan, çevresel ve kültürel değerlerin korunmasını ve geliştirilmesini gözeten, yerelde farklılaşan sosyal, kültürel ve ekonomik özellikleri, ihtiyaçları, potansiyelleri ve dinamikleri dikkate alarak çok sektörlü yaklaşımla planlanan faaliyetler bütünü olarak kabul edilmektedir. Bu çalışma Manisa İli Gördes ilçesi özelinde yapılacaktır. Bu ilçenin seçimindeki ana nedenler; ilki, Gördes'in Manisa'nın sosyo-ekonomik göstergeler bakımından en az gelişmiş ilçelerinden biri olmasıdır. Ayrıca Manisa ilinin dağlık alan bakımından en yoğun ilçeleri arasında Gördes'in bulunması, 6360 sayılı yasa çerçevesinde tüzel kişilikleri kaldırılan köylerin ilçede bulunuyor olması ve ilçenin Manisa merkeze uzakta bulunmasıdır. Son olarak kırsal kalkınma, yoksulluk gibi birçok etmenin incelenmeye en müsait ilçeler arasında olmasıdır. Sonuç itibarıyla; bu tez kırsal kalkınma, yoksulluk, çevre, göç, 6360 sayılı yasa gibi etmenlerle birlikte Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı'nın web adresinde bulunan ülkemizdeki dağlık alan listelerinden teyid edilmek suretiyle belirlenen Gördes ilçesinin dağlık alanlarında ve orman köylerinde bir saha çalışması yapılmıştır. Sonrasında çıkartılan bulgular literatür ile temellendirerek sürdürülebilir kalkınma kavramı yerelde detaylandırılmıştır.