turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ergenlerde madde bağımlılığı ile yakınlarından ayrılma sorunları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Madde bağımlısı ergenlerin yakınlarında ayrılma düzeylerinin, ebeveyn tutumlarının, madde bağımlısı olmayan ergenlerle karşılaştırılarak incelenmesi bu araştırmanın temel konusudur. Araştırmamızda 52 madde bağımlısı ve 57 madde bağımlısı olmayan toplam 109 Türk ergenin yakınlarından ayrılma- bireyleşme düzeyleri, aile hayatları ve çocuk yetiştirme tutumları arasındaki ilişki karşılaştırılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre madde bağımlısı ergenlerin sağlıklı ayrılma ile ilgili puanları anlamlı derecede düşükken, yutulma anksiyetesi, bakım arama, ihtiyacı inkar etme, reddedilme beklentisi alt ölçeklerinden aldıkları puanlar kontrol grubu ile karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksektir. Araştırmamızda madde bağımlısı olan ve madde bağımlısı olmayan ergenlerin aile hayatı ve çocuk yetiştirme tutumlarında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılaşma bulunmamıştır. Madde bağımlısı ergenlerin kendi grupları içerisinde yapılan karşılaştırmalarda anne eğitim düzeyi, baba eğitim düzeyi, çocukluk yaşantılarında kurulan ebeveyn ilişkileri vb.. değişkenlerin ayrılma- bireyleşme süreçlerindeki farklılaşmalar araştırma bulguları arasındadır.
Çalışan ve çalışmayan çocukların ailelerinin yapısal ve psikososyal özellikleri açısından karşılaştırılması

Türkiye'de çalışan çocuklar konusunda yapılan araştırmalarda aile ile ilgili bilgilerin çocuklardan elde edildiği görülmektedir. Bu bilgiler arasında aile ile ilgili bazı demografik özelliklere ilişkin verilere ulaşılmıştır. Buna göre genel olarak çalışan çocukların ailelerinin çoğunlukla düşük sosyo-ekonomik düzeye mensup oldukları anlaşılmaktadır. Ancak aynı özelliklere sahip olupta çocuklarını çalıştırmayan ailelerin de olabileceği düşünülmüştür. Araştırmanın genel amacı düşük sosyo ekonmik düzeydeki ailelerden çocuğunu çalıştıran ve çocuğunu çalıştırmayanlarm yapısall ve psikososyal özelliklerinin karşılaştırılması ve çocuğun çalışmasında etkili olan aile ile ilgili değişkenlerin belirlenmesidir. Ayrıca araştırmada çocuğun çalışmasının bir işgücü istismarı olup olmadığının araştırılması da amaçlanmıştır. Araştırmada toplam 99 aileden bilgi toplanmıştır, örneklemde en az bir çalışan çocuğa sahip 50 aile bulunmaktadır. Çocuğu çalışmayan aile sayısı da 49 'dur. Veri toplama aracı olarak yapılandırılmış bireysel görüşme formundan yararlanılmıştır. Verilerin analizinde Chiq Square tekniği kullanılmıştır. Araştırma çerçevesinde çocuklarını çalıştıran ebeveynlerin sahip oldukları bazı özelliklerle çocuklarını çalıştırmayan ebeveynlerin özellikleri kıyaslanmıştır. İstatistiksel olarak anlamlı bulunan bulgular aşağıda özetlenmiştir:a) Çocuğu çalışmayan ailelerin geliri çocuğu çalışan ailelere görece daha yüksek bulunmuştur. Gelirin bileşenleri olarak ebeveynin işinin sürekliliği, sosyal güvencesinin olup olmadığı, daha önce işsiz kalıp kalmadığı ve ekonmik destek alıp almadığı olarak düşünülmüştür. b) Çalışan çocukların babalarının mesleğinin diğer gruba oranla daha vasıfsız olduğu bulunmuştur. c) Çalışan çocuğa sahip ebeveynlerin eğitimi diğer gruba görece daha düşüktür. d) Çocuğu çalışmayan ailelerin çocuğu çalışan ailelere kıyasla kız ve erkek çocukların eğitimlerini sürdürmelerini istedikleri saptanmıştır. e) Çocuğu çalışmayan ebeveynler çocukların çalışmasına ollumlu bakmadıkları saptanmıştır. Bu ebeveynlerin çalışan çocuğa sahip ebeveynlşere oranla çocukluklarında daha az rastlanmıştır. Bu ebeveynler genelde çırak olarak çalışmışlardır. f) Çocuğu çalışmayan aileler İzmir' e kentten göç etmişlerken, diğer grubu oluşturan ailelerin kasabalardan göç ettikleri saptanmıştır. g) Çocuğu çalışmayan ailelerin çocuğu çalışan ailere oranla daha fazla sosyal destek aldıkları saptanmıştır. h) Çocuğu çalışmayan aileler, kız çocuğa sahip olmayı tercih ederken çocuğu çalışan ailelerin daha çok erkek çocuk sahibi olmayı tercih ettikleri bulunmuştur. Ayrıca çalışan çocukların çalışma koşullarına ilişkin çocukların çaışmasınm çocuk işgücü kapsamına girdiği bulunmuştur.
Batı Marmara Bölgesi'nde alkol kullanan bireylerin bağlanma ve kişisel iyi oluşları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada 'Batı Marmara Bölgesi'nde Alkol Kullanan Bireylerin Bağlanma ve Kişisel İyi Oluşları Arasındaki İlişki' incelenecektir. Alkol bağımlılarının önemli bir bölümünün kişiler arası ilişkilerde ve duygu düzenlemede güçlük yaşaması, bağımlılığın bağlanma bozukluğu ile ilişkili olduğunu düşündürmektedir. Güvensiz bağlanmanın alkol tüketimi ve zararlı madde kullanımı ile ilişkili olduğunu gösteren çalışmalar bulunmaktadır. Reis ve arkadaşları genç yetişkinlerde yaptıkları bir çalışmada erkek deneklerde korkulu-kaçıngan bağlanma stilinin alkol bağımlılığı ile ilişkili olduğunu göstermişlerdir. Bu durum alkol kullanımının stresle başa çıkma yolu olarak kullanıldığını düşündürmektedir. Sonuç olarak, bağlanma stili ile alkol kullanımı arasında saptanan ilişkiler alkol kullanımının bağlanma sorunlarıyla ilişkili olduğunu göstermektedir. Bireyin yaşam memnuniyetini içeren kişisel iyi oluş ise alkol bağımlılığıyla ilişkili olabilecek kapsamlı bir değerlendirmedir. İyi oluş kavramına daha yakından bakacak olursak; akıl sağlığı, genel bir mutluluk hali ve yaşam doyumu olarak tanımlayabiliriz. Aile ve arkadaşlar, yaşam, özsaygı, barınma, sağlık, parasal gelir, eğlenme gibi bileşenler kişisel iyi oluşun belirleyicileridir. Yaşam memnuniyeti ve dolayısıyla kişisel iyi oluşu düşük bireylerin alkol bağımlılığı açısından risk altında olduğu düşünülmektedir. Günümüzün kronik bağımlılık sorunu olan alkol bağımlılığı bağlanma kuramı ve kişisel iyi oluş kapsamında ele alınmıştır. TBRSH çalışmasına dahil 9 bölge arasında olan Batı Marmara Bölgesinde yaşayan 2900 kişi bu çalışmanın örneklemini oluşturmaktadır. Örneklem seçiminde belirlenen kriterler; 18 yaşının üstünde olma, gönüllü olma ve anketlerin doldurulmasına engel herhangi bir problemin olmamasıdır. Araştırmadaki katılımcılar okullar, belediye binaları, özel şirketler gibi çeşitli çalışma alanları ve muhtarlık, ortak kamu alanları, kurslar, yardım dernekleri gibi alanlardan seçilmiştir. Sosyodemografik Bilgi Formu, Kişisel İyi Oluş İndeksi Yetişkin Türkçe Formu ve Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri II ile toplanan verilerin analizi SPSS 21 programı ile yapılmıştır. Çalışma sonucu elde edilen bulgulara göre erkeklerin alkol bağımlılıklarının kadınlara göre daha yüksek olduğu, eğitim düzeyi arttıkça alkol kullanımının arttığı görülmüştür. Ayrıca medeni durumu bekar olan bireylerin alkol bağımlılığında artış saptanmıştır. Çocuk sayısının azalması ile alkol kullanım sıklığı artmaktadır. Alkol kullanımı bağlanma özellikleri açısından incelendiğinde kaçıngan bağlanma ve alkol bağımlılığı arasında negatif yönlü bir ilişki görülürken kaygılı bağlanma ve alkol kullanımının pozitif yönde ilişki gösterdiği bulunmuştur. Kişisel iyi oluşun azalması ise alkol kullanımını arttırmaktadır. Günümüzün bu önemli probleminin; kişiler arası ilişkilerin çalışılması ve güvenli bağlanmanın kazandırılmasıyla önlenebileceği unutulmamalıdır.
Çiftlerde uyum ve kaygı arasındaki ilişkinin duygu ve ilişki ifadeleri ile ilgili değişkenlerce yordanması

çalışma, evli çiftlerin evlilik uyumu ve kaygı düzeyleri arasındaki ilişkide duygu ve ilişki ifadelerinin yordayıcılığını incelemiştir. Araştırmaya, bilgilendirilmiş onamları alınan ve kolay ulaşılabilir-elverişli örneklem yöntemi ile seçilen 502 kişi katılmıştır. Araştırmada katılımcılara Demografik Bilgi Formu, Evlilik Uyumu Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği, Duygu ve İlişki İfadeleri Listesi uygulanmıştır. Araştırma, betimsel, karşılaştırmalı ve ilişkisel analiz yöntemleri ile hipotezleri test etmiştir. Araştırmanın bulgularına göre, demografik değişkenler bakımından evlilik uyumu, duygu ve ilişki ifadeleri ile kaygı skorlarının anlamlı düzeyde farklılaştığı saptanmıştır. Bununla birlikte, ilişkisel analiz sonuçları, evlilik uyumu ile negatif duygu ve ilişki ifadeleri ile pozitif; kaygı ile negatif ilişkili olduğunu göstermektedir. Bu doğrultuda, kaygı düzeyleri yüksek olan veya negatif duygu ve ilişki ifadeleri bildiren evli bireylerin evlilik uyumunun daha düşük olduğu saptanmıştır. Aynı zamanda, evlilik uyumu, her iki alt boyutu olmak üzere kaygı ve negatif duygu ile ilişki ifadeleri tarafından yordanmaktadır. Katılımcıların yüksek kaygı düzeyi ve negatif duygu ile ilişki ifadelerinin evlilikteki uyumsuzluğu açıkladığı sonucu ortaya çıkmıştır. Bu çalışma, daha önce evlilik ile ilgili yapılan çalışmalarda da olduğu gibi, kişilerin iyi oluşları hakkında önemli veriler sağlayabilecek değişkenleri incelemiştir. Çalışmadaki kaygı ve negatif duyguların, evlilikte uyum ile ne ölçüde ilişkili olduğunu göstermesi bakımından ilerleyen dönemlerde yapılacak olan çalışmalar ve evlilik uyumuna yönelik koruyucu ve önleyici çalışmaların yapılandırılması bakımından katkı sağlayabileceği düşünülmektedir.
Ortaokul 7. ve 8. sınıfa devam eden öğrencilerin ebeveynlerinin kabul edici-reddedici tutumlarının duygusal ve fiziksel kardeş istismarı ile ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırma ortaokul 7. ve 8. sınıfa devam eden öğrencilerin ebeveynlerinin kabul edici-reddedici tutumlarının duygusal ve fiziksel kardeş istismarı ile ilişkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Örneklemi Ankara ili Çankaya, Keçiören, Yenimahalle ve Mamak ilçelerinde bulunan devlet okullarının ortaokul 7. ve 8. sınıflarına devam eden 325 öğrenci ve 325 ebeveyn olmak üzere toplam 625 kişi oluşturmaktadır. Araştırmada ebeveyn kabul-reddini değerlendirmek amacıyla kullanılan Ebeveyn Kabul-Red/Kontrol Ölçeği /Ebeveyn EKRÖ ebeveynler tarafından doldurulmuştur. Duygusal ve fiziksel kardeş istismarı ile ilgili bilgi toplamak amacıyla öğrencilere araştırmacı tarafından geliştirilen kardeş istismarı anketi uygulanmıştır. Ebeveynlerin demografik özelliklerini belirlemek amacıyla aile bilgi formu kullanılmıştır. Öğrencilerin kardeş istismarı anketine verdikleri yanıtlar; cinsiyete, aile yapısına, ebeveyn çalışma durumuna, ebeveyn eğitim düzeyine ve ebeveyn kabul-ret tutumuna göre f ve % değerleri ile incelenmiştir. Öğrencilerin yanıtlarının cinsiyete, ebeveyn çalışma durumuna ve ebeveyn eğitim durumuna göre değişip değişmediğinin belirlenmesinde her bir madde için ki-kare testi sonuçları sunulmuştur. Araştırma sonucunda, öğrencilerin duygusal kardeş istismarı durumları ile cinsiyetleri arasında anlamlı bir ilişki olduğu görülmektedir (p<0,05). Araştırmada duygusal istismar yaşadığını belirten öğrencilerin ifadelerinin geneline bakıldığında; bu öğrencilerin aile yapılarının 'çekirdek aile' olduğu, fiziksel istismar yaşadığını belirten öğrencilerin ise aile yapılarının 'parçalanmış aile' olduğu saptanmıştır. 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin duygusal kardeş istismarı durumlarının ebeveynlerin çalışma durumlarına göre anlamlı bir farklılık gösterdiği görülmektedir (p<0,05). Kardeşleri tarafından duygusal ve fiziksel istismar yaşayan öğrencilerin cevapların geneline bakıldığında, çoğunluğunun ebeveynleri tarafından reddedildiği görülmektedir.
Anne baba tutumlarının ergenlerdeki mantık dışı inançları üzerine etkisi

Bu araştırmada anne baba tutumları ile ergenlerin mantıkdışı inançları arasındaki ilişkilerin belirlenmesi amaçlanmıştır. İlişkisel tarama modeli ile yapılan bu araştırmada İstanbul'un Bahçelievler ilçesinde ikamet eden 179 ergenden veri toplanmıştır. Araştırmada ergenler ile ilgili genel bilgiler elde etmek için 'Demografik Bilgi Formu'; ergenlerdeki mantıkdışı inançları tespit edebilmek için 'Ergenler İçin Mantıkdışı İnançlar Ölçeği'; ergenlerin algıladıkları anne baba tutumları için 'Anne-Baba Tutum Ölçeği' kullanılmıştır. Ergenlerin mantıkdışı inançlarının cinsiyete göre farklılaşma durumlarını belirlemek amacı ile bağımsız gruplar için t-testi; kardeş sayısına göre farklılaşma durumlarını belirlemek amacı ile tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Ergenlerin mantıkdışı inançlarını anne baba tutumlarının yordama durumu ile ilgili çoklu regresyon analizi kullanışmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre ergenlerin mantıkdışı inançları cinsiyete ve kardeş sayısına göre anlamlı olarak farklılık vermemiştir. Regresyon analizi sonuçlarına göre ergenlerin başarı ve saygı talebi ile anne-baba tutumları anlamlı ve pozitif yönde bir ilişki vermiştir. Başarı ve saygı talebi anne-baba tutumu üzerinde anlamlı olarak yordamıştır.
Prediction of prenatal attachment in expectant mothers

Bu çalışma doğum öncesi bağlanmanın yordanması üzerine temellendirilmiştir. Bu kapsamda üç adet yordayıcı değişken bulunmaktadır; bu değişkenler, çocukluk dönemi ebeveyn tutumları, çocukluk çağı örselenmesi ve hamilelik sürecinde adaptasyon olarak kabul edilen doğum öncesi dönemde kendini değerlendirme olarak tanımlanmıştır. Diğer bir deyişle doğum öncesi bağlanmanın yukarıda söz edilen değişkenler tarafından yordanması incelenmektedir. Bu çalışmayla, doğum öncesi bağlanma alanında Türkiye'de ve evrensel temelde yeterli çalışma bulunmadığı dikkate alınarak; detaylı, açık ve uygulanabilir sonuçları olan bir çalışma yapılması amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında anket yöntemi ile araştırma yapılmıştır; anket dört farklı ölçekten oluşmaktadır. Bu ölçekler; Prenatal Kendini Değerlendirme Ölçeği, Çocukluk Çağı Travma Ölçeği, Kısaltılmış Algılanan Ebeveyn Tutumları-Çocuk Formu ve Doğum Öncesi Bağlanma Ölçeği'dir. Araştırma kapsamında 12 ve 38 hafta arasında gebe 150 kadına anket uygulaması yapılmıştır. Data analizleri ile elde edilen uygulama sonuçları kapsamında, ebeveyn tutumları, çocukluk çağı travma ve kendini değerlendirme değişkenlerinin alt faktörleri kapsamında, doğum öncesi bağlanma üzerinde anlamlı bir yordama etkisinin olduğu saptanmıştır. Ayrıca eğitim durumu, aylık gelir, planlanmış ya da planlanmamış gebelik olma durumu, ilk gebelik ve gebelik haftası gibi demografik özelliklerin de doğum öncesi bağlanmayı istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yordadığı bulunmuştur.
Maternal personality characteristics, affective state, and psychopathology in relation to children's attention deficit and hyperactivity disorder as-nd comorbid symptoms

Bu çalışmanın amacı, DEHB tanısı alan ve almayan çocuklarda belli anne özellikleri ile çocuğun Dikkat Eksikliği, Hiperaktivite, Karşı Gelme - Karşı Olma, ve Davranım Bozukluğu belirtileri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Yöntem: Veriler Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesinin Çocuk Ruh Sağlığı Bölümü ve İmge Çocuk Ruh Sağlığı Merkezinden henüz DEHB tanısı almış 77 ve Nebahat Keskin İlköğretim Okulunda eğitim gören ve psikiyatrik tanısı olmayan 154 çocuktan oluşan toplam 231 çocuğun annesinden toplanmıştır. 154 tanışız çocuktan, 77 DEHB grubu katılımcıları ile aile geliri, anne eğitimi, çocuğun yaşı bakımından mümkün olduğu kadar eşleşen 77 katılımcı seçilmiştir. Sonuçlar: (1) Türkçe Büyük Beşli Kişilik Envanteri'nin ve Yıkıcı Davranım Bozuklukları için DSM-IV'e Dayalı Tarama ve Değerlendirme Ölçeği'nin psikometrik özelliklerine bakılmıştır. TBBKE'nin iç tutarlılığı.51 ile. 75 arasında değişmiştir. YDBTDÖ tüm alt ölçekleri. 65 ile. 92 arasında değişen, orta ve yüksek düzeyde iç tutarlık katsayıları vermiştir. Ayrıca, TBBKE'nin eş zamanlı geçerliğine ve YDBTDÖ'nin ölçüt geçerliliğine bakılmıştır. Sonuçlar TBBKE'nin yeterli iç tutarlığı ve geçerliği olduğunu ve YDBTDÖ'nin iç tutarlığı yüksek, tanı alan ve almayan iki grubu başarıyla ayırt eden yüksek ölçüde geçerli bir ölçek olduğunu göstermiştir. (2) Anne özellikleri açısından iki grup arasındaki farklılıklar araştırılmıştır. Tanı alan çockların annelerinde daha yüksek düzeyde depresyon semptomlarına, olumsuz duygulanıma, daha düşük düzeyde olumlu duygulanıma, daha sık oranda nörotik kişilik tarzına rastlanılmıştır. (3) Tanı alan ve almayan her iki grup için ve tüm grup için ayrı ayrı yapılan regresyon analizleri, tanı alan ve almayan gruplardaki çocukların sergiledikleri belirti düzeylerinin farklı anne özellikleri ile ilişkili olduğunu göstermiştir. Genel olarak tanı alan gruptaki çocukların belirtileri, annelerinin yüksek Negatif Duygulanımı, Depresyon ve Kaygı Belirtileri, düşük Pozitif Duygulanımı, düşük Dışa Dönüklük özelliği ile ilişkili olurken; karşılaştırma grubundaki çocukların belirtileri daha sıklıkla ve tutarlı olarak annelerinin Sorumluluk özelliklerinin düşüklüğü ile ilişkili bulunmuştur. Bu farkların DEHB tanısı olan çocukların, tanısı olmayan çocuklara oranla annelerinin bazı özellikleri karşısında daha hassas olmasından, toleransları ve telafi etme becerilerinin daha düşük olmasından kaynaklanabileceği düşünülmüştür. Sonuçlar DEHB ve eşlik eden belirtilerle ilişkisi açısından anne özelliklerinin önemine işaret etmektedir.
Bipolar bozukluk I tanılı ötimik hastalar ve hastalıktan etkilenmemiş birinci derece akrabalarda tepki ketleme ve bozucu etkiyi kontrol edebilme becerisi

Nörobilişsel yeti yitimi bipolar bozukluğun ötimi dönemlerinde dahi hastaları etkilemektedir. Tepki ketleme bipolar bozukluk için üzerinde çalışılması gereken güncel bir konudur. Bu çalışma bipolar bozukluk tanısı almış ötimik hastalar ve hastalıktan etkilenmemiş birinci derece akrabalarda endofenotip adayı olarak tepki ketleme ve bozucu etkiyi kontrol edebilme becerisini sağlıklı kontroller ile karşılaştırmalı olarak incelemeyi amaçlamıştır. Çalışmaya en az altı aydır ötimik olan 35 BB-H, hastalık belirtileri göstermeyen 30 BB-A ve hasta/akrabalar ile yaş, cinsiyet ve eğitim bakımından eşleştirilmiş 33 SK katılmıştır. Tepki ketlemeyi değerlendirmek için Dur İşareti Testi, bozucu etkiyi kontrol edebilme becerisini değerledirmek için Stroop testi kullanılmıştır. Gruplar ortalama tepki süresi, dur işareti gecikmesi, dur işareti tepki süresi, Stroop bozucu etki süresi ve Stroop hata sayısı bakımından karşılaştırılmıştır. Hastaların klinik özellikleri ve aldıkları tedavi ile test sonuçları arasındaki ilişki ve ayrıca tüm gruplarda iki test arasındaki ilişki incelenmiştir. Dur İşareti Testi'nde BB-H ve BB-A birbirine benzer ve SK'den anlamlı olarak daha kısa oTS ve DİG, aynı zamanda uzamış DİTS göstermişlerdir. BB-H ve BB-A, SK ile karşılaştırıldığında daha fazla Stroop hatası yaparken, gruplar arasında Stroop bozucu etki süresi bakımından farka rastlanmamıştır. Her üç grupta da Stroop testi ile DİT arasında anlamlı ilişkiye rastlanmamış, hastaların klinik özellikleri ve tedavileri ile test sonuçları arasında anlamlı bir ilişki gözlenmemiştir. Tepki ketleme ve Stroop testi hata sayısındaki artış ile tanımlı bozucu etkiyi kontrol edebilme becerisindeki bozulmanın hastalarda belirti, klinik özellikler ve tedaviden bağımsız olarak gözlenmesi, ayrıca hastalık belirtisi göstermeyen akrabalarda da var olması, tepki ketlemedeki bozulmanın bipolar bozukluk için endofenotip adaylığını desteklemektedir.
Dijital oyun bağımlılığının ilköğretim ikinci kademe çağındaki öğrencilerin akademik başarısı ile ilişkisi

Bu araştırmanın amacı; ortaokul öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığı ile ders başarısı ilişkisini ortaya koymak; bu ilişkinin öğrencilerin bazı demografik bilgilerine göre anlamlı farklılık olup olmadığını değerlendirmektir. Araştırmaya Gaziantep İli Şahinbey İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı olarak okuyan 234 devlet, 266 imam hatip ve 197 özel olmak üzere toplam 697 ilköğretim öğrencisi katılmıştır. Veri elde etmek için okul, sınıf, cinsiyet, ailenin geliri ve eğitim durumunu içeren sosyodemografik yapı ölçeği ve Prof. Dr. Osman Tolga Arıcak'ın hazırlamış olduğu dijital oyun bağımlılığı ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen verilen kodlanması ve analizi SPSS programında yapılmıştır. Öğrencilerin sosyodemografik yapı ve dijital oyun bağımlılığı ölçeğine vermiş olduğu cevaplar korelasyon ve regresyon analizleri ile yapılmış olup tablolar arasında karşılaştırma yapılmıştır. Yapılan araştırmaya göre cinsiyet, teknolojik imkanlar ve ailenin maddi durumu ile oyun bağımlılığı arasında anlamlı bir ilişki ortaya çıkmıştır. Ancak ailenin eğitim durumuna göre herhangi bir ilişki bulunamamıştır. Oyun bağımlılığı olan çocuklar da olumsuz duygular büyük bir etken olarak göze çarpmaktadır. Ayrıca özel ortaokulda okuyan öğrencilerde oyun bağımlılığı daha yüksek görülmektedir.
İç-dış denetim odağı ve psikolojik iyi oluş ve depresif belirtiler arasındaki ilişki

Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin denetim odaklarını tespit etmek ve sahip olunan denetim odaklarının psikolojik iyi oluş düzeyi ve depresif belirtiler üzerindeki etkilerinin araştırılmasıdır. Araştırmanın örneklemi İstanbul'daki devlet üniversitelerinden 74 ve vakıf üniversitelerinden 138 olmak üzere toplam 212 öğrenciden oluşmaktadır. Çalışmada kişisel bilgileri elde etmek için araştırmacılar tarafından hazırlanmış 'Kişisel Bilgi Formu' ile öğrencilerin denetim odaklarını belirlemek için Rotter (1966) tarafından geliştirilen ve Dağ (1991) tarafından Türkçeye uyarlaması yapılan 'Rotter İç-Dış Denetim Odağı Ölçeği', psikolojik iyi oluş düzeylerini ölçmek için Diener et al. (2009) tarafından geliştirilen ve Telef (2013) tarafından Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılan 'Psikolojik İyi Oluş Ölçeği', öğrencilerin depresyon düzeylerini ölçmek için ise Beck (1978) tarafından geliştirilip Hisli (1988) tarafından Türkçeye uyarlaması yapılan 'Beck Depresyon Envanteri' uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis H Testi, Spearman Korelasyon analizi tekniklerinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda, üniversite öğrencilerinin daha çok dıştan denetimli oldukları ve hafif düzeyde depresif belirtiler gösterdikleri tespit edilmiştir. Denetim odağı ve psikolojik iyi oluş puanları arasında ters yönde zayıf ve anlamlı bir ilişki olduğu saptanırken; denetim odağı ile Beck depresyon puanları arasında aynı yönde zayıf ve anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. İç denetim odaklı öğrencilerin, dış denetim odaklı öğrencilere göre psikolojik iyi oluş puanlarının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Dış denetim odaklı öğrencilerin ise iç denetim odaklı öğrencilere göre Beck depresyon puanlarının daha yüksek olduğu bulunmuştur.