turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ergenlerde ebeveyn izlemesi, sanal zorbalık ve yaşam doyumu arasındaki ilişkilerin cinsiyete göre incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı, ilk ve orta ergenlik döneminde, algılanan ebeveyn izlemesi, sanal zorbalık ve yaşam doyumu arasındaki ilişkileri incelemektir. Bu araştırma, Ankara, Gaziantep, Hatay, İstanbul, Malatya ve Mersin'de Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı devlet okullarında ve özel okullarda, ilköğretim ikinci kademe (6., 7., ve 8. sınıf) ve liseye (9., 10., 11. ve 12. sınıf) devam etmekte olan ergenlerle gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemi 662'si (%47.5) erkek, 733'ü (%52.5) kız olmak üzere toplam 1395 ergenden oluşmaktadır ve yaş ortalaması 14 .87'dir (S= 2 .04). Araştırmada ergenlere uygulanan demografik bilgi formu, ergenlerin bilgi ve iletişim teknolojileri kullanım örüntüsünü belirlemeye yönelik sorular, Öğrenciler İçin Çok Boyutlu Yaşam Doyumu Ölçeği, Ebeveyn İzlemesi Ölçeği ve Sanal Zorbalık Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada ergenlerin ve ebeveynlerin demografik özellikleri ile ergenlerin bilgi ve iletişim teknolojilerini kullanım örüntülerinin sanal zorba/kurban olma deneyimini yordamaya katkısını erkek ve kızlarda ayrı ayrı incelemek için Aşamalı Regresyon Analizi yürütülmüştür. Araştırma sonuçlarına göre, küçük yaştaki erkekler ve daha uzun süredir internet kullanan kızlar, annesinin bilgisayar kullanma becerisini daha iyi değerlendiren kızlar, buna karşılık annesinin eğitim düzeyinin daha düşük olduğunu bildiren kızlar sanal zorbalığa daha fazla maruz kalmaktadırlar. Bununla birlikte, daha sık internete giren erkekler ve annesinin bilgisayar kullanma becerisini daha iyi değerlendiren erkekler daha fazla sanal zorbalık uygulamaktadırlar. Daha uzun süredir cep telefonu kullanan kızlar ve daha uzun süredir internet kullanan kızlar ve internete daha sık giren kızlar daha fazla sanal zorbalık uygulamaktadırlar. Ayrıca algılanan ebeveyn izlemesi ile ergenin yaşam doyumu arasındaki ilişkiye sadece erkek ergenlerde sanal zorbalık uygulama ve hem kız hem erkeklerde sanal zorbalığa maruz kalma kısmen aracılık etmektedir.
Lise öğrencilerinin akademik erteleme davranışı ile benlik saygıları ve durumluluk sürekli kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada ilk olarak lise öğrencilerinin akademik erteleme düzeylerinin nasıl bir dağılım gösterdiğinin ve farklı cinsiyete sahip lise öğrencilerinin akademik erteleme düzeylerinin sınıf düzeyi ve okul türüne göre anlamlı düzeyde farklılaşıp farklılaşmadığının incelenmesi amaçlanmıştır. İkinci olarak lise öğrencilerinde Durumluluk- Sürekli kaygı düzeylerinin ve Benlik saygıları düzeyinin akademik ertelemeyi yordayıcılıklarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini İstanbul İli Küçükçekmece ilçesindeki Anadolu ve Meslek liselerinin 9., 10. Ve 11. Sınıflarında öğrenim gören öğrencilerden tesadüfü örnekleme yöntemi ile seçilen 500 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın verilerini toplamak için Çakıcı (2003) tarafından geliştirilen 'Akademik Erteleme Ölçeği ' , Durumluluk- Sürekli Kaygı Ölçeği, Coppersmith Benlik Saygısı Ölçeği ve Demografik Bilgi Formu uygulanmış, sonuçlar değerlendirilmiştir. Araştırma sonucuna göre, Akademik erteleme davranışı ile benlik saygısı ve durumluluk-sürekli kaygı düzeyleri arasında anlamlı düzeyde bir ilişki olduğu ortaya çıkmıştır. Ayrıca benlik saygısı ve durumluluk kaygı düzeyi akademik erteleme için anlamlı bir yordayıcı olurken sürekli kaygı düzeyinin anlamlı bir yordayıcı olmadığı sonucu elde edilmiştir. Akademik erteleme davranışı düzeylerinin cinsiyet, yaş, sınıf düzeyi, okul türü, eğitim gördükleri bölüm, sınavlara ve derslere çalışma süresi durumu bağımsız değişkenlere göre anlamlı farklılık oluşturduğu, ekonomik durum, aile birlikteliği durumu bağımsız değişkenlere göre ise anlamlı bir farklılık oluşturmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen bulgular, yapılan araştırmalar ışığında tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.
Narsistik kişilik özellikleri ile affedicilik arasındaki ilişki: Bağlanma stillerinin aracı rolü

Bu çalışmada narsistik kişilik ve kırılgan narsisizm ile affedicilik arasındaki ilişki ve bu ilişkide bağlanma biçimlerinin aracı rolünün araştırılması amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda 'narsistik kişilik ve kırılgan narsisizm ile affetme arasındaki ilişkide bağlanma biçimlerinin aracı rolü var mıdır? şeklinde bir araştırma sorusu geliştirilmiştir. Araştırmanın katılımcılarını Gaziantep Üniversitesi'nde farklı fakültelerde öğrenim görmekte olan 536 lisans öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada Kişisel Bilgi Formu, Heartland Affetme Ölçeği, Kırılgan Narsisizm Ölçeği, Narsistik Kişilik Envanteri ve Erişkin Bağlanma Biçimi Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler üzerinde betimsel istatistiklerle birlikte Pearson Korelasyon Analizi ve bağlanma biçimlerinin aracı etkisine bakabilmek için SPSS Macro Process v.3. 3 programı ve Sobel testi kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, narsistik kişilik ile kırılgan narsisizm ve bağlanma biçimleri arasında pozitif anlamlı ilişki, güvenli bağlanma biçimiyle affetme arasında pozitif anlamlı ilişki, kaygılı ve kaçıngan bağlanma biçimleri ile affetme arasında negatif anlamlı ilişki, narsistik kişilik ve kırılgan narsisizm ile affetme arasında negatif anlamlı ilişki bulunmuştur. Narsistik kişilik ile affetme arasındaki ilişkide güvenli bağlanma ve kaygılı bağlanmanın kısmi aracı rolü olduğu belirlenmiştir. Kırılgan narsisizm ile affetme arasındaki ilişkide ise güvenli bağlanma aracı etki göstermezken, kaygılı bağlanmanın kısmi aracı rolü olduğu belirlenmiştir. Elde edilen bulgular ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinin sosyal medya bağımlılığı düzeyleri ile evliliğe yükledikleri anlam ve eş seçme kriterleri arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin sosyal medya bağımlılık düzeylerinin, evliliğe yükledikleri anlamların ve eş seçimi kriterlerinin incelenmesi ve aralarında anlamlı bir ilişki olup olmadığının belirlenmesidir. Tarama modellerinden ilişkisel tarama modelinde olan bu araştırmanın evrenini 1 devlet ve 1 vakıf üniversitesinde 2018- 2019 eğitim-öğretim yılında Eğitim Fakülteleri ve İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültelerinde öğrenim görmekte olan üniversite öğrencileri, örneklemini ise küme örnekleme yöntemi ile seçilmiş 639 öğrenci oluşturmaktadır. Üniversite öğrencilerinin sosyal medya bağımlılığı düzeylerini belirlemek amacıyla Tutgun-Ünal (2015) tarafından geliştirilen sosyal medya bağımlılığı ölçeği, evliliğe yükledikleri anlamları belirlemek amacıyla Körük, Özabacı ve Kara (2018) tarafından geliştirilen evliliğe yüklenen anlam ölçeği, eş seçimi kriterlerini belirlemek amacıyla Başay (2015) tarafından geliştirilen eş seçimi kriterleri ölçeği kullanılmıştır. Analize uygun görülen 473 veri SPSS istatistik paket programıyla analiz edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda verilerin normal dağılım gösterdiği anlaşılmıştır ve parametrik analiz yapılması uygun görülmüştür. Yapılan analizler sonucunda üniversite öğrencilerinin genel sosyal medya bağımlılığı ve meşguliyet alt boyutunda orta, duygu durum düzenleme ve tekrarlama alt boyutlarında az, çatışma alt boyutunda orta düzeyde bağımlı oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Üniversite öğrencilerinin evliliğe yükledikleri pozitif anlam çok yüksek, negatif anlam orta düzeyde olarak belirlenmiştir. Eş seçimi kriterlerinde öğrencilerin eş adayına ilişkin, en çok 'hoşgörülü/cana yakın olması', 'yaşam tarzlarımızın birbirine uyması',' aşık olmam/aşk ilişkisinin olması' kriterlerine çok yüksek düzeyde önem verdikleri anlaşılmıştır. Evliliğe yüklenen anlam ile eş seçimi kriterleri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu, buna karşılık sosyal medya bağımlılığı ile ilişki bulunmadığı ortaya çıkmıştır. Evliliğe yüklenen anlamın yakınlık ve işbirliği alt boyutları ile sosyal medya bağımlılığı toplamı arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki, evliliğe yüklenen anlamın risk alt boyutu ile sosyal medya bağımlılığının meşguliyet alt boyutu ve duygu durum düzenleme alt boyutu arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Sosyal medya bağımlılığı meşguliyet alt boyutu ile eş seçimi kriterleri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmaktadır.
Cinsel istismara maruz kalan çocukların algıladıkları stres ve depresyon düzeyleri arasındaki ilişkinin sosyal hizmet açısından incelenmesi

Türkiye'de cinsel istismara maruz kalan çocukların adli ve tıbbi işlemlerinin tek seferde alanında uzman kişiler tarafından yapılması amacıyla 2010 yılında Çocuk İzlem Merkezleri kurulmuştur. Çocuk İzlem Merkezlerinde çocukların adli ve tıbbi işlemleri yapılıp, çocukların ihtiyaçlarına uygun sosyal hizmet müdahaleleri gerçekleştirilmektedir. Bu araştırma cinsel istismara maruz kalan çocukların stres ve düzeylerini ortaya koyma, çocukların stres ve depresyon düzeylerini etkileyen faktörleri inceleme ve cinsel istismara maruz kalan çocuğu sosyal hizmet yaklaşımları çerçevesinde değerlendirmeye odaklanmaktadır. Araştırmanın örneklemini; Samsun Çocuk İzlem Merkezi'nde adli ve tıbbi işlemleri 2018- 2019 yıllarında yapılmış olan, yaşları 12-18 arasında değişen çocukların dosyaları oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak 'Yarı Yapılandırılmış Veri Toplama Formu', 'Algılanan Stres Ölçeği ve 'Beck Depresyon Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmanın yöntemi nicel araştırma deseniyle hazırlanmıştır. Çocuk İzlem Merkezinde ifade işlemleri yapılan çocukların dosyalarına ait gözleme dayandığı için özü itibariyle kesitsel bir araştırmadır. Araştırma, 2018- 2019 yıllarına ait Samsun Çocuk İzlem Merkezinde ifade işlemleri yapılan tüm çocukların dosyaları araştırmanın evreni olması doğrultusunda retrospektif bir yöntemle ele alınmıştır. Araştırma kapsamında 114 cinsel istismar mağduru çocuğun dosyasına ulaşılmıştır. Araştırma sonuçları sistematik bir dizin çerçevesinde oluşturulmuştur. Araştırmanın en önemli sonuçlarından bazıları; kardeş sırasının cinsel istismara maruz kalmada etkili olduğu, kardeş sırasının cinsel istismar türüyle anlamlı bir şekilde farklılık gösterdiği ve kardeş sırasının cinsel istismarın etkileri açısından da önemli olduğu, araştırma kapsamında ele alınan dosyalarda ensest dosya sayısının da araştırmada anlamlı büyüklükte olduğudur.
Ortaokul öğrencilerinin mutluluğunun yordayıcıları olarak algılanan sosyal destek ve öz-yeterlik

Bu araştırmanın temel amacı algılanan sosyal destek ve öz-yeterlik değişkenlerinin ortaokul öğrencilerinin okula ilişkin mutluluk düzeylerini yordama gücünü belirlemektir. Araştırmada ayrıca okula ilişkin mutluluk puan ortalamalarının sınıf düzeyi ve cinsiyete göre anlamlı olarak farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini İstanbul ili Maltepe ilçesinde 5, 6 ve 7. sınıflarda öğrenim gören 611 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Okul Çocuklarının Mutluluk Envanteri, Çocuklar için Sosyal Destek Değerlendirme Ölçeği, Çocuklar için Öz-Yeterlik Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22.0 paket programından yararlanılarak, Pearson korelasyon analizi, aşamalı çoklu regresyon analizi, t-testi ve tek yönlü varyans analizi teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda algılanan sosyal destek ve öz-yeterlik değişkenlerinin okula ilişkin mutluluğun anlamlı yordayıcıları olduğu ve bu değişkenlerin okula ilişkin mutluluğa ait varyansın % 44 .8'ini açıkladığı bulunmuştur. Ayrıca okula ilişkin mutluluk puan ortalamalarında sınıf düzeyi ve cinsiyete göre istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Elde edilen bu bulgular alanyazındaki diğer araştırma sonuçları ışığında tartışılmıştır.
Zihinsel engelli çocuğa sahip ebeveynlerin yaşam doyumları ve tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı, zihinsel engelli çocuğa sahip ebeveynlerin yaşam doyumları ile tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bunun yanında ebeveynlerin yaşam doyumları ile tükenmişlik düzeyleri cinsiyet, yaş eğitim durumu, gelir düzeyi, sahip olunan çocuk sayısı ile çocuğun yaşı ve engel düzeyine göre farklılaşıp farklılaşmadığı amaçlanmıştır. Araştırma, 2014- 2015 eğitim-öğretim yılında Adana ili merkez ilçelerinden Seyhan'da bulunan ve Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı ilkokullarda kayıtlı olan, 6-12 yaş aralığında zihinsel engel tanısı almış çocuğa sahip 220 ebeveynle gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri, ebeveynlerin yaşam doyumunu ölçmek amacıyla uyarlama çalışması Köker (1991) tarafından yapılan ' Yaşam Doyumu Ölçeği'', tükenmişlik düzeylerini belirlemek için uyarlanması Ergin (1992) tarafından yapılan 'Maslach Tükenmişlik Ölçeği'' ve ebeveyn ile engelli bireyden bilgi toplamak amacıyla oluşturulan ' 'Kişisel Bilgi Formu'' ile toplanmıştır. Elde edilen veriler, bilgisayar ortamında SPSS 22.0 paket programı kullanılarak bilgisayara aktarılmıştır. Verilerin analizinde 'Tek Yönlü Varyans Analizi, Pearson Korelasyon Analizi ve Bağımsız Gruplar T-testi ' nden yararlanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, ebeveynlerin yaşam doyumu ve tükenmişlik düzeyi puanları arasında herhangi bir ilişki bulunmamıştır. Zihinsel engelli çocuğa sahip ebeveynlerin; tükenmişlik toplam puanı ile duygusal tükenme alt boyutunun cinsiyete göre farklılıklaştığı fakat kişisel başarı alt boyutu ile yaşam doyumu cinsiyetine göre farklılaşmadığı görülmüştür. Tükenmişliğin; ebeveynlerin yaş grubuna bağlı olarak farklılaştığı fakat ebeveynlerin eğitim durumuna, çocuk sayısına ve gelir düzeyine göre farklılaşmadığı bulunmuştur. Ayrıca ebeveynlerin yaşam doyumu; eğitim düzeyi ve gelir düzeyine göre farklılaşmakta iken ebeveynlerin yaşına ve sahip olunan çocuk sayısına bağlı olarak farklılaşmadığı da görülmüştür. Çocuğun engel türüne göre; ebeveynlerin tükenmişlik toplam puanları, duygusal tükenmişlik, kişisel başarı alt boyutları ve yaşam doyumu düzeylerinin farklılaştığı sonucu bulunmuştur. Tükenmişliğin, çocuğun yaş aralığına bağlı olarak farklılaşmadığı fakat yaşam doyumunun engelli çocuğun yaş aralığına bağlı olarak farklılaştığı sonucu bulunmuştur.
Suriyeli Mülteci öğrencilerin Türkiye'de kültürlenme düzeyleri, kültürleşme stresleri ve kolektif benlik saygıları arasındaki ilişkiler

Yeryüzü üzerinde yaşamlarını sürdüren insanlar bugüne kadar çok farklı sebeplerle bulundukları yerleri değiştirmek zorunda kalmışlardır. Gönüllü ya da zorunlu olarak meydana gelen bu yer değişikliği sonucunda bireyler yeni bir kültür, yeni bir dil, yeni gelenekler gibi farklı durumlar ile karşılaşmışlardır. Bu durumlar karşısında bireyler olumlu ya da olumsuz olarak yeni gelinen toplumun özelliklerinden de etkilenerek kendilerine bir kültürlenme stratejisi belirlemişlerdir. Araştırmanın genel amacı farklı bir kültürden gelmiş olan ve geçici koruma altına alınmış Suriyeli mültecilerin kültürlenme tercihlerini, kültürleşme stresleri ve kolektif benlik algıları arasındaki ilişkileri çeşitli değişkenler açısından anlamlı biçimde yordayıp yordamadığını tespit ederek alana katkı sağlamak, geçici koruma altına alınmış mülteciler ile ilgili müdahale programlarında rehber olmak ve sonraki çalışmalara yol gösterici olabilmektir. Çalışmanın araştırma grubunu Suriye'den Türkiye'ye göç etmiş 13-18 yaş aralığındaki Geçici Eğitim Merkezleri, Anadolu Liseleri ve İmam Hatip Liselerinde eğitimlerine devam eden 282 tane öğrenciden oluşmaktadır. Verilerin toplanması için kişisel bilgi formu, kültürlenme ölçeği Berry (1989), kültürleşme stresi ölçeği Sandhu ve Asrabadi (1994), kolektif benlik saygısı ölçeği Luhtanen ve Crocker (1992) ve algılanan stres ölçeği Cohen, Kamarck & Mermelste (1938) kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 25 paket programı kullanılarak çözümlenmiştir. Grupları sağlayan değişkenlerin dağılımlarının istatistiksel olarak manidar olup olmadıklarını test etmek amacıyla uygun yerlerde T-testi, tek yönlü anova ve çift yönlü anova uygulanmıştır. Regresyon analizi sonuçlarına göre kolektif benlik saygısı, kültürleşme stresi ve algılanan stres değişkenleri üçü birlikte, kültürlenme tercihlerinden ayrılmayı anlamlı biçimde yordadığı bulunmuştur. Ayrıca kolektif benlik saygısı ve kültürleşme stresi ile birlikte asimilasyonu anlamlı biçimde yordadığı algılanan stresin ise anlamlı olarak yordamadığı tespit edilmiştir. Demografik değişkenler arasında ise ülkede ikamet etme süresinin, eğitime devam edilen kurumun, cinsiyetin ve daha önceden yaşanılan yerin anlamlı yordayıcılar olduğu bulunmuştur.
Fazla kilolu ve obez bireylerde beden algısı, benlik saygısı ve algılanan sosyal desteğin yaşam doyumuyla ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırma fazla kilolu ve obez bireylerde beden algısı, benlik saygısı ve algılanan sosyal desteğin yaşam doyumuyla ilişkisinin ortaya konması amacıyla yürütülmüştür. Çalışma grubunu İstanbul ilinde yaşayan, 19-54 yaş arası fazla kilolu ve obez olan, 55 erkek ve 45 kadın olmak üzere toplam 100 katılımcı oluşturmuştur. Veri toplama araçları olarak Kişisel Bilgi Formu, Benlik Saygısı Ölçeği, Vücut Algısı Ölçeği, Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Analiz sonuçları, fazla kilolu ve obez bireylerde benlik saygısı ve beden algısının yaşam doyumu düzeyinin önemli bir yordayıcısı olduğunu, benlik saygısı ve beden algısı arttıkça yaşam doyumunun da arttığını göstermektedir. Ayrıca algılanan sosyal destek ile yaşam doyumu arasında pozitif bir ilişki bulunmuştur. Sonuçlar cinsiyetin, eğitim düzeyinin, medeni durumun benlik saygısı, beden algısı, algılanan sosyal destek ve yaşam doyumunu etkilemediğini göstermektedir. Elde edilen sonuçlar alanyazın ışığında tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinin yaşam doyumlarının yordayıcısı olarak özerklik ve duygusal yeterlilik düzeylerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin yaşam doyumunun yordayıcısı olarak özerklik ve duygusal yeterlilik düzeylerinin incelenmesidir. Araştırmanın evrenini üniversite öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi uygun örneklem yöntemi ile oluşturulmuş olup araştırmaya 347 kadın 153 erkek olmak üzere toplamda 500 öğrenci katılım sağlamıştır. Araştırmada üç temel problem belirlenmiştir. Araştırmanın temel amacına ve problemlerine uygun biçimde ilişkisel tarama modellerinden korelasyonel ve karşılaştırma ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın amacını gerçekleştirmek için üniversite öğrencilerinin yaşam doyumu, özerklik ve duygusal yeterlilik düzeylerine ilişkin veriler toplanmıştır. Araştırmada öğrencilerin yaşam doyumu düzeylerini ölçmek için Yaşam Doyumu Ölçeği, duygusal yeterlilik düzeylerinin belirlenmesi için Duygusal Öz Yeterlik Ölçeği ve özerklik düzeylerinin ölçülmesi için ise Özerk Benlik Yönetimi Ölçeği kullanılmıştır. Cinsiyet, aile tutumu ve sosyo-ekonomik düzeye ilişkin veriler araştırmacı tarafından hazırlanan Demografik Bilgi Formu ile elde edilmiştir. Öğrencilerden toplanan veriler bağımsız örneklemler için t testi, Kruskal Wallis H testi Pearson Mometler Çarpımı Korelasyon Kat Sayısı ve Çoklu Doğrusal Regresyon teknikleri ile analiz edilmiştir. Analizler sonucunda; yaşam doyumu puanlarının cinsiyet ve sosyo-ekonomik düzeye göre farklılaşmadığı bulunmuştur. Aile tutumuna göre yaşam doyumu puanları farklılık gösterdiği sonucu elde edilmiştir. Aşırı hoşgörülü ve demokratik aile tutumu içerisinde yetişen öğrencilerin yaşam doyumu puanları ailesi ilgisiz, tutarsız ve otoriter tutum sergileyenlere göre daha yüksek olduğu bulunmuştur. Özerklik, duygusal yeterlilik ve yaşam doyumu arasında orta düzeyde pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Ayrıca özerklik ve duygusal yeterlilik yaşam doyumunu orta düzeyde yordamaktadır. Sonuç olarak üniversite öğrencilerinin yaşam doyumu düzeyi özerklik ve duygusal yeterlilik düzeylerinden manidar şekilde etkilenmektedir.
Genç mevsimlik tarım işçilerinin psikolojik dayanıklılığı ve etkileyen faktörler

Genç işçi 15 yaşını tamamlamış 18 yaşından gün almamış çalışandır. Yaklaşık yarısını 18 yaş altı nüfusun oluşturduğu mevsimlik tarım işçileri; iş kazası ve yer alanmalar, meslek hastalıkları, şiddet, sel, yangın, trafik kazaları, ayrımcılık gibi travmatik olaylara maruz kalma açısından öncelikli risk gruplarındandır. Travmatik olaylara karşı travmatik stres yanıtını etkileyen faktörlerden biri kişinin psikolojik dayanıklılık düzeyi ve hizmete erişim durumudur. Sürdürülebilir tarımın başlıca aktörü olan genç çalışanların karşılaştıkları risklerin uzun dönemli etkileri bilindiğinden, kesitsel tipteki bu araştırmada, genç çalışanların psikolojik dayanıklılık düzeyi ve ilişkili faktörlerin saptanması amaçlanmıştır. Araştırmanın örneğini Şanlıurfa ili Eyyübiye ilçesinde yaşayan, %95 güven düzeyinde küme örnekleme yöntemiyle seçilen 383 genç oluşturmuştur (yanıtlama hızı %95,8). Gençlerin %37'sinin okuma-yazma bilmediği ya da ilkokulu bitirmediği, %23'ünün tanı konulmuş bir hastalığı olduğu, %95'inin 14 yaşın altında çalışmaya başladığı, yaklaşık %70'inin yaşa uygun olmayan işlerde çalıştığı, %80'inin ise en az bir kez travmatik olay deneyimlediği, %53-83, 0 arasında değişen fiziksel ya da psikososyal ortam ile eğitim ve sağlık durumuna ilişkin stres yaşadıkları belirlenmiştir. Genç çalışanların Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği'nden aldıkları toplam puan ortalaması 52 ,9 16,6'dur. İki gençten yaklaşık biri ortalamanın altında puan almıştır. Çoklu regresyon analizi sonucunda okul terki olmamasının, mevsimlik tarım işi dışında başka işte çalışmamanın, fiziksel ve psikososyal ortamın yarattığı stres düzeyinin psikolojik dayanıklılık puan ortalamasını bağımsız olarak yükselttiği, çadırdan tarlaya yürüme mesafesi uzadıkça puan ortalamasının düştüğü saptanmıştır (P<0,05). Araştırma bulguları, travmatik deneyim sıklığı, fiziksel ve psikososyal ortama ilişkin stres düzeyi ve okul terkinin uzun dönemli etkileri ile iki gençten birinin ortalama ölçek puanından düşük puan almaları nedeniyle, mevsimlik tarım işlerinde 18 yaşın altındaki çocukların çalışmalarının uygun olmadığını göstermektedir. Ayrıca bulgular mevsimlik tarım işlerinde çalışılan ortama bağlı risk faktörlerinin kontrolü ve çalışma haklarına erişim için mikro, mezzo ve makro düzeyde sosyal politikaların geliştirilmesinin önemini göstermektedir.
5-6 yaş arası okul öncesi eğitime devam eden çocukların benlik kavramı algılarının davranış paternleriyle olan ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, okul öncesi eğitime devam eden 60-72 aylık çocukların benlik algıları ile davranış sorunları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Ayrıca çocukların yaşı, cinsiyeti, ailedeki toplam çocuk sayısı, annenin çalışması, annenin eğitim durumu, babanın eğitim durumu, ailenin gelir düzeyi gibi özellikler de değişken olarak ele alınmıştır. Çalışmanın örneklemini İstanbul'da özel bir okul öncesi eğitim kurumuna devam eden toplam 118 öğrenci ve ebeveynleri oluşturmaktadır. Demografik veriler araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formuyla elde edilmiştir. Çocukların benlik algıları ve davranış sorunlarını ölçümlemek amacıyla Purdue Okul Öncesi Çocukları İçin Benlik Kavramı Ölçeği ve Davranış Sorunları Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre 60-72 aylık çocukların benlik algıları ile davranış sorunları arasında istatistiksel açıdan negatif yönde anlamlı bir ilişki vardır. Yani, benlik kavramı ölçeğinden aldıkları puanlar arttıkça davranış sorunları ölçeğinden alınan puanlar azalmaktadır. Ayrıca benlik algıları ve davranış sorunlarının demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını anlamak için yapılan analizlere göre; kız çocuklarının davranış sorunları ölçeğinden aldıkları puanının erkek çocuklarının aldıkları puana göre anlamlı düzeyde daha düşük olduğu görülmüştür. Yaş faktörüne göre yapılan analizlerde; 6 yaşındaki çocukların davranış sorunları puanı, 5 yaşındaki çocukların puanından anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur. Yaşa göre benlik algısında 6 yaşındaki çocukların puanları 5 yaşındaki çocukların puanından anlamlı düzeyde daha yüksek çıkmıştır. Annenin eğitim düzeyi arttıkça çocukların davranış sorunlarından aldıkları puanın düştüğü, benlik algısı puanlarının arttığı gözlenmiştir. Ayrıca ailenin gelir düzeyindeki artışın benlik kavramı puanlarındaki artışı anlamlı bir şekilde yordadığı görülmüştür.