turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kalp-damar hastanesi çalışanlarında görülen ikincil travmatizasyon, eş duyum yorgunluğu ve tükenmişlik belirtilerinin sıklığı ile bu sorunlarla ilişkili risk ve koruyucu faktörler: Siyami Ersek örneği

Bu çalışmada, işleri gereği sürekli travmatik deneyimlere sahip kişilere temas ederek ya da kendileri zaman zaman travmatik durumlara maruz kalarak mesleklerini yerine getirmekte olan kalp-damar hastanesi çalışanlarında görülen ikincil travmatik stres, eşduyum yorgunluğu ve tükenmişlik belirtilerinin sıklığını inceleyebilmek ve bu sorunları yordayan bazı risk faktörleri ile koruyucu faktörleri saptamak amaçlanmıştır. Araştırmanın örneğini kolay erişilebilir örnekleme tekniği ile Dr. Siyami Ersek Kalp-Damar ve Göğüs Hastalıkları Hastanesi'nde çalışan yaşları 19-64 aralığında değişen, yaş ortalaması 35.63 (Ss=10.31) olan, 116 (%55.8) kadın, 92 (%44.2) erkek 208 kişi oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak Sağlık Çalışanları İçin Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu, İkincil Travmatik Stres Ölçeği, Çalışanlar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği, Genel Sağlık Anketi- 12 (GSA-12) ve Başa Çıkma Yolları Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın elde edilen bulgulara göre; ikincil travmatik stres düzeyi arttıkça eşduyum yorgunluğunun ve tükenmişlik düzeyinin de arttığı ve mesleki tatmin düzeyinin azaldığı görülmektedir. Geçmiş ruhsal hastalık öyküsü, mesleki travmatik olay sayısı, çalışma yükü, kurumda yapılan hizmet içi eğitim, kurumdan alınan psikolojik destek, algılanan sosyal destek, baş etme stratejileri, eğitim düzeyi gibi değişkenler çalışanların ikincil travmatik stres, eşduyum yorgunluğu ve tükenmişlik düzeylerini yordamaktadır. Hekim/Hemşirelerin idari personele göre daha yüksek düzeyde ikincil travmatik stres, eşduyum yorgunluğu ve tükenmişlik gösterdiği görülmektedir. Acil ve yoğun bakım çalışanlarında diğer çalışanlara göre eşduyum yorgunluğu daha yüksek bulunmaktadır. Mesleğini isteyerek seçen çalışanlarda mesleki tatmin daha yüksektir. Nöbet ve vardiyalı çalışanlarda sürekli gündüz çalışanlara göre daha fazla eşduyum yorgunluğu ve tükenmişlik görülmektedir. Lise ve altı eğitim alanların doktora düzeyde eğitim alanlara göre kaderci başa çıkma stratejilerini daha fazla kullandığı görülmektedir. En çok etkilenilen travmatik olayı katılımcıların %27'si çocuk ölümü olarak belirtmektedir. Elde edilen bulgular literatür ışığında tartışılmış ve bulgulara dayalı olarak çalışanların ruhsal sağlığını korumaya hizmet edecek özelleştirilmiş eğitim programlarının, insani gereksinimlere uygun iş yaşam koşullarının, destek mekanizmalarının oluşturulmasının yararlı olacağı sonucuna varılmıştır.
Investigating the roles of adverse childhood experiences and father involvement on the transmission of early maladaptive schemas

Şema Kuramı (Young, 1990), erken dönem uyum bozucu şemaların, çocukluk dönemindeki temel duygusal gereksinimlerin yeterince karşılanmamasından kaynaklandığını öne sürmektedir. Buna rağmen, ebeveynin sahip olduğu erken dönem uyumsuz şemalar ile çocuğun sahip olduğu erken dönem uyumsuz şemalar arasındaki ilişki ile ilgili sınırlı sayıda çalışma yer almaktadır. Bu çalışma, ebeveynin kopukluk ve reddedilme alanındaki şemaları ile çocuğun kopukluk ve reddedilme alanındaki şemaları arasındaki ilişkinin temelini oluşturan mekanizmaları araştırmıştır. Çalışmaya 179 anne-ergen çifti katılmıştır. 179 ergen Young Şema Ölçeği-Kısa Form- 3 'ü, Çocukluk Dönemi Örselenme Yaşantıları Ölçeği'ni, Baba Katılımı Ölçeği'ni ve Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği'ni ve anneler ise sadece Young Şema Ölçeği-Kısa Form- 3'ü doldurmuştur. Sonuçlar, annelerin kopukluk ve reddedilme şema alanı ile ilgili şemalarının, çocuklarının aynı alanla ilgili şemalarını anlamlı şekilde yordadığını göstermiştir. Çocukluk çağı olumsuz yaşantıları ise, yalnızca baba katılımının düşük olduğu durumda bu ilişkiye aracılık etmiştir. Bu çalışma, erken dönem uyum bozucu şemaların, özellikle babalar çocuk yetiştirme konusunda yeterli destek sağlamadıklarında, çocukluk dönemi olumsuz yaşantıları yoluyla bir nesilden diğerine aktarıldıklarını desteklemektedir.
Çocuk istismarı ve ihmalinin bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, 6., 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin fiziksel, duygusal, ekonomik istismar ve ihmal düzeylerinin cinsiyet, sınıf ve sosyo-ekonomik düzey açısından anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini belirlemek, ayrıca öğrencilerin yalnızlık ve boyun eğici davranış düzeylerinin, istismar ve ihmal düzeylerini anlamlı olarak yordayıp yordamadığını ortaya koymaktır. Araştırmanın çalışma evrenini, Bursa'da 11 farklı okuldaki 6., 7. ve 8. sınıfa devam eden 856 (428 kız, 428 erkek) öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada ölçme aracı olarak Çocuk İstismarı ve İhmalini Tanılama Anketi, Çocuklar İçin Okul Temelli Yalnızlık Ölçeği ve Boyun Eğici Davranışlar Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizi için SPSS 21.0 paket programı kullanılmış; t-Testi, tek yönlü ANOVA, Post-Hoc çoklu karşılaştırma testlerinden Scheffe Testi, Dunnet-C Testi ve çoklu regresyon analizinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda, erkek öğrencilerin kız öğrencilerden daha fazla fiziksel istismara, ekonomik istismara ve ihmale uğradığı; 8. sınıf öğrencilerinin 6. sınıf öğrencilerinden daha fazla duygusal istismara maruz kaldığı ortaya çıkmıştır. Orta SED'deki öğrencilerin yüksek SED'deki öğrencilerden daha fazla fiziksel ve duygusal istismara uğradığı; orta SED'deki öğrencilerin yüksek SED'deki öğrencilerden ve düşük SED'deki öğrencilerin yüksek SED'deki öğrencilerden daha fazla ekonomik istismara uğradığı; düşük SED'deki öğrencilerin yüksek SED'deki öğrencilerden daha fazla ihmale uğradığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmada, öğrencilerin yalnızlık ve boyun eğici davranış düzeylerinin fiziksel, duygusal, ekonomik istismar ve ihmal düzeyleri üzerinde anlamlı bir yordayıcı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara dayalı olarak çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
Bağlanma stilleri ve kişilik özelliklerinin evlilik uyumu üzerindeki etkilerinin araştırılması

Bu çalışmada, bağlanma stilleri, evlilik uyumu ve kişilik özellikleri incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini oluşturan katılımcılar Sıra dışı Aile Danışmanlık ve Konya TerapiMed Danışmanlık Merkezleri'nde hizmet alan 100 kişiden oluşmaktadır. Araştırmada 78 kadın katılımcı ve 22 erkek katılımcı araştırma değişkenlerini incelemek maksadıyla araştırmacı tarafından belirlenmiş ölçeklere verdikleri yanıtlar incelenmiş ve araştırma değişkenleri karşılaştırılmıştır. Evlilik uyumunu ölçmek amacıyla 'Locke & Wallace Evlilik Uyumu Ölçeği', bağlanma stillerini ölçmek için 'Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri ' ve kişilik özelliklerini ölçmek için 'Temel Kişilik Özellikleri Ölçeği uygulanmıştır. Ölçeklerden elde edilen veriler istatistiksel analiz yöntemi ile karşılaştırılmış ve aralarındaki ilişki ele alınmıştır. Araştırmanın bulgularına göre bağlanma stillerinin alt boyutları olan kaygı ve kaçınma alt boyutlarının kişisel ve sosyodemografik veriler ile farklı düzeyde ilişkili olduğu görülmüş, kaçınma alt boyutunun evlilik yılı, eğitim düzeyi ve eşin eğitim düzeyi ile anlamlı düzeyde ilişkisi olduğu görülmüştür. Bununla birlikte bağlanma stilinin evlilik uyumu ve kişilik özellikleri ile anlamlı düzeyde ilişkisi olmadığı tespit edilmiştir. Evlilik uyumu ile kişilik özelliklerine ilişkin sonuçlara göre ölçeğin alt boyutu olan anlaşma ile kişilik özelliklerinden olumsuz değerlik ile negatif ilişkili olduğu, sorumluluk, uyumluluk, gelişime açık özellikleri ile pozitif yönlü ilişkisi olduğu saptanmıştır. Ayrıca, diğer alt boyut olan tarz alt boyutu ile uyumluluk arasında pozitif yönlü ilişki olduğu tespit edilmiştir. Araştırmanın bulguları çerçevesinde ele alınan kişisel, sosyodemografik ve araştırma değişkenlerine ilişkin bilgilerin sağlamış olduğu bulgular ilerleyen dönemde yapılacak çalışmalar ve destekleyici programlara boyut kazandırabilecek katkılar sağlayabilmesi açısından önem arz etmektedir.
Çocuklarda depresyon düzeyi ve bağlanma stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı çocuklarda bağlanma stillerinin depresyon düzeyi ile ilişkisinin ve bu iki değişkenin demografik değişkenlerle olan ilişkisinin araştırılmasıdır. Tarama modeli olan bu çalışmada veri toplama araçları olarak sosyo-demografik özellikleri araştırmak amacıyla Kişisel Bilgi Formu, bağlanma stillerini araştırmak amacıyla İlişki Ölçekleri Anketi ve depresyon düzeyini ölçmek amacıyla Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği kullanılmıştır. Bu araştırmanın örneklemini Gaziantep ili içerisinde rastlantısal olarak seçilen 8-13 yaş arasındaki 224'ü kız ve 224'ü erkek olmak üzere toplam 448 kişi oluşturmuştur. Araştırmanın sonuçlarına bakıldığında erkeklerin kızlara oranla güvenli bağlanma özelliklerinin, kızların ise erkeklere oranla korkulu bağlanma özelliklerinin daha yüksek olduğu görülmektedir. Demografik özellikler açısından değerlendirildiğinde cinsiyet ve yaş değişkenlerinin depresyon düzeyi üzerinde bir etkisinin olmadığı anlaşılmaktadır. Yaş arttıkça güvenli bağlanma özelliklerinin yükseldiği görülmektedir. Ebeveynlerin eğitim düzeylerinin ve gelir durumlarının da bağlanma ve depresyon puanları üzerinde etkili olmadığı bulgularına rastlanmıştır. Araştırmanın temel amacı çerçevesinde yapılan incelemelere bakıldığında da depresyon düzeyi yükseldikçe güvenli bağlanma özelliklerinin düştüğü anlaşılmaktadır. Çalışmanın sonuçları ile ilgili daha detaylı açıklamalar tartışma bölümünde yapılmıştır. Bununla beraber çalışmanın sonuçları ve çalışmamızla ilgili alanda çalışan araştırmacılara önerilerde bulunulmuştur.
Üsküdar Üniversitesi psikolojik danışmanlık birimine son 2 yılda başvuran öğrencilerin, depresyon, anksiyete ve psikolojik semptomlarının sosyodemografik verilere göre değerlendirilmesi

Araştırma, Üsküdar Üniversitesi Psikolojik Danışmanlık Brimine başvuran öğrencilerin psikiyatrik şikayetlerinin belirlenmesi ve bu şikayetlerin yaş, cinsiyet, birlikte yaşanan kişi ve seans sayısına göre farklılaşmasının değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini 1 Ocak 2017- 7 Kasım 2018 tarihleri arasında Üsküdar Üniversitesi, psikolojik danışmanlık birimine başvuran öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırma örneklemi olarak evrenin tümü alınmış olup, örneklemde 198 öğrenci yer almaktadır. Araştırma verilerinin toplanmasında sosyodemografik bilgi formu ile birlikte Ruhsal Belirti Tarama Listesi (SCL 90 -R), Beck Depresyon Ölçeği ve Beck Anksiyete Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma verileri SPSS 23 .00'da analiz edilmiş olup, veri analizinde betimleyici istatistiklerle birlikte t-test ve ANOVA kullanılmıştır. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında, %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre öğrencilerin Beck depresyon puan ortalamaları 18,64-10, 67 olup orta düzeyde depresyon gözlenmiştir. Beck Anksiyete puan ortalaması ise 14,12-12, 46 olarak hesaplanmıştır ve bu ortalama örneklemde hafif anksiyeteye işaret etmektedir. Ruhsal Belirti Tarama Listesi açısından yapılan değerlendirmelerde öğrencilerde en şiddetli belirtiler depresyon faktöründe gözlemlenirken; fobi ve psikotizm faktörlerinde en düşük ortalama ortaya çıkmıştır. Sosyodemografik özellikler açısından yapılan değerlendirmede psikiyatrik şikayetlerin yaş ve cinsiyete göre farklılaşmadığı belirlenmiştir. Diğer taraftan depresyon, anksiyete, paranoid düşünceler ve ek skalayı oluşturan suçluluk, yeme ve uyku bozukluğunun yalnız yaşayan katılımcılarda daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Bununla birlikte anskiyete, obsesif-kompulsif belirtiler ve psikotizm düzeyleri 5 seans ve üzeri terapi alan öğrencilerde anlamlı bir şekilde yüksek bulunmuştur.
Gelişim problemi olan 2-6 yaş çocuklarda duyu-motor algı ve hareket eğitiminin gelişim alanları ile duygu ve davranış problemlerine etkisi

Bu araştırmada, duyu-motor algı ve hareket eğitiminin gelişimsel problemleri olan 2-6 yaş çocukların gelişim alanları ile duygu ve davranış problemlerine etkileri incelenmiştir. Duyu-motor algı ve hareket eğitimi programı,2- 6 yaş arası Otizm Spektrum Bozukluğu gösteren dokuz (9 çocuk), Dil Bozukluğu gösteren üç (3 çocuk), Genel Gelişim Gecikmesi gösteren üç (3 çocuk) toplam 15 çocuk, kişisel ve sosyal, ince motor, kaba motor, dil gelişimi, duygu ve davranış problemlerine yönelik çalışmadır. 18 hafta boyunca, haftada 6 gün, günde 2 saat ve toplam da 216 saat uygulanmıştır. Araştırmamızın değişkenlerin kontrolü amacıyla araştırma gurubuna çalışma boyunca farklı bir eğitim uygulaması yaptırılmamıştır. Temel gelişim seviyesini belirlemek amacıyla Denver II Gelişim Testi, davranış özelliklerini belirlemek amacıyla 2-3 yaş Çocuk Davranış Değerlendirme Ölçeği ile 4-18 yaş Çocuk Davranış Değerlendirme Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmanın verileri, SPSS 21,0 istatistik programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin analizinde parametrik olmayan testlerden Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Bu verilerin analizleri 2-3 yaş ve 4-6 yaş grubu olarak iki kısımda değerlendirilmiştir. 2-3 ve 4-6 yaş grubu Wilcoxon işaretli sıralar testi sonuçlarına göre duyu-motor algı ve hareket eğitimi sonrası çocukların Denver-II gelişim ölçeği ve alt boyutları ön test ve son test ortalamaları incelendiğinde verilen eğitimden sonra tüm alt boyutlarda ve genel toplam puanlarda istatistik olarak anlamlı düzeyde farklılık olmuştur.2- 3 yaş ve 4-6 yaş Çocuklar İçin Davranış Değerlendirme Ölçeği ön test puanları ile son test puanları karşılaştırıldığında duyu-motor algı ve hareket eğitimi sonrası Çocuklar İçin Davranış Değerlendirme Ölçeği içe yönelim, dışa yönelim ve genel toplam puanlarda istatistik olarak anlamlı düzeyde puanların düştüğü görülmüştür. Sonuç olarak araştırma grubu olan 2-6 yaş çocuklarda duyu-motor, algı ve hareket eğitiminden sonra kaygı düzeylerinde düşüş olduğu, saldırgan ve yıkıcı davranışlarında azalmalar, ince motor, kaba motor, dil ve sosyal alanlarında olumlu gelişim görülmüştür.
Ailenin psikolojik yapısı ile gençlerin benlik kavramı arasındaki ilişkinin kurulması

YARGI VE ÖNERİLER Bu araştırmada aile içi iletişim, yönetim, duygusal bağlam, birlik ve ailenin yetkinliği kavramlarını içeren ailenin psikolojik yapısı ile, gençlerin benlik kavramı arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Model olarak korelasyon türü ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Verilerin toplanmasında, Piers-Harris' in Çocuklarda Öz Kavramı ölçeği ve Aydan Gülerce tarafından geliştirilen, Aile Yapısını Değerlendirme Aracı kullanılmıştır, ölçekler Nuri Erbak İlköğretim Okulu ve Lisesi'nde 12 yaşındaki 61 kız ve 60 erkek, 16 yaşındaki 55 kız ve 60 erkek olmak üzere toplam 236 öğrenciye uygulanmıştır. Araştırma verilerinin istatistiksel çözümlenmesinde, Pearson Korelasyon Katsayısı ile ilişkiler incelenmiş, karşılaştırmalarda da Student t testi kullanılmıştır. Bulgular tablolar halinde özetlenmiştir. Araştırmanın sonucunda aile içi iletişim, duygusal bağlam, yönetim, birlik, ailenin yetkinliği ve toplam Aile Yapısını Değerlendirme Aracı puanları ile bu ailelerin gençlerinin benlik kavramı puanları arasında tüm örneklemde p < 0.01 düzeyinde anlamlı ve olumlu korelasyonlar bulunduğu görülmüştür. İlişkiler yaş ve cinsiyet gruplarında incelendiğinde ise 12 ve 16 yaş grubu erkeklerde yetkinlik puanları ile benlik kavramı puanları arasında; 12 76yaş kızlarda duygusal bağlam puanları ile benlik kavramı puanları arasında; 12 yaş erkeklerde de iletişim puanları ile benlik kavramı puanları arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Bunların dışındaki gruplarda ise iletişim, yönetim, birlik, duygusal bağlam, yetkinlik ve toplam AYDA puanları ile benlik kavramı puanlan arasında anlamlı ve olumlu korelasyonlar bulunduğu görülmüştür. YARGI Bu araştırmanın bulguları, ailelerin psikolojik yapısı, işleyişi ile gençlerin benlik kavramı arasında anlamlı ilişkiler bulunduğunu ortaya koymaktadır. Psikolojik yapısı, uyumu olumlu olan ailelerde, gençlerin benlik kavramı daha olumlu olmaktadır. Ayrıca aile içi iletişim, duygusal bağlam, yönetim, birlik ve ailenin yetkinliği ile bu ailelerin gençlerinin benlik kavramı arasında olumlu, anlamlı korelasyonlar vardır. İletişim, duygusal bağlam, yönetim, birlik ve yetkinlik açısından daha olumlu olan ailelerin gençlerinin benlik kavramları daha olumludur. ÖNERİLER Aile üzerine yapılan araştırmaların çoğalması ve genel sistem kuramının aile çalışmalarına uygulanması ile, ailenin işleyişi ve işleyişin çocuğun sosyalizasyonu sürecini nasıl etkilediği konularında bilgiler artmaktadır. Araştırmamızın sonucunda elde edilen ailenin psikolojik yapısının, aile içinde yönetim, iletişim, duygusal bağlam, birlik ve yetkinliğin gençlerin benlik kavramı ile ilişkili olduğu sonucunda, yapılan benzer araştırmalarla uyum 77
Özel ilköğretim ve ortaöğretim kurumlarında çalışan öğretmenlerin tükenmişlik düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi

Bu araştırma, Özel ilköğretim ve ortaöğretim okullarında çalışan öğretmenlerin tükenmişlik düzeylerinin cinsiyete, medeni duruma, branşa, yaşa, hizmet süresine, haftalık ders sayısına, mesleği ne derece isteyerek seçtiğine, mesleğin toplumdaki saygınlığına, meslekle ilgili güncel yazıları okumasına, mesleği kendine uygun bulma derecesine, üstlerinden takdir görme derecesine ve mesleği yapmanın temel nedenine göre değişip değişmediğini incelemek amacıyla yapılmış betimsel bir çalışmadır. Araştırma, Ankara ilinin çeşitli ilçelerinde görev yapan 368 özel okul öğretmeni üzerinde yapılmıştır. Maslach Tükenmişlik Envanteri ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre öğretmenlerin;Cinsiyete göre duygusal tükenme ve kişisel başarı boyutlarına ilişkin tükenmişlik düzeyleri 0,05 düzeyinde farklılaşmazken, duyarsızlaşma boyutuna ilişkin tükenmişlik düzeyleri 0.05 düzeyinde farklılaşmıştır. Mesleği kendine uygun bulmaya göre Duygusal tükenme, kişisel başarı ve duyarsızlaşma boyutlarına ilişkin tükenmişlik düzeyleri 0.05 düzeyinde farklılaşmıştır. Üstlerinden takdir görmelerine göre Duygusal tükenme ve Kişisel başarı boyutuna ilişkin tükenmişlik düzeyleri 0.05 düzeyinde farklılaşırken; Duyarsızlaşma boyutuna ilişkin tükenmişlik düzeyleri 0.05 düzeyinde farklılaşmamıştır.. Medeni duruma, branşa, yaşa, hizmet süresine, haftalık ders sayısına, mesleği ne derece isteyerek seçtiğine, mesleğin toplumdaki saygınlığına, meslekle ilgili güncel konuları okumaya ve mesleği yapmanın temel nedenine göre duygusal tükenme, kişisel başarı ve duyarsızlaşma boyutlarına ilişkin tükenmişlik düzeyleri 0.05 düzeyinde farklılaşmamıştır.
The structure and organization of collective memory representations

Bu tez, toplumsal belleğin semantik yapısı ve organizasyonunu araştırmaktadır. Araştırma, toplumsal olay temsilleri arasındaki semantik ilişkileri incelemeyi amaçlayan üç çalışmadan oluşmuştur. Birinci çalışmada, Türkiye'de en sık hatırlanan 15 olayın tüm ikili kombinasyonları oluşturulmuş ve katılımcılardan bu olay çiftleri için benzerlik değerlendirmeleri yapmaları istenmiştir. Katılımcılara ayrıca son genel seçimde hangi partiye oy verdikleri de sorulmuştur. İkinci çalışmada, Mayıs 2016, Kasım 2016 ve Ağustos 2017 olmak üzere üç farklı zaman diliminde toplanan veriler karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Elde edilen veriler, Çok Boyutlu Ölçekleme yöntemi ile analiz edilmiştir. Bulgular, bireylerin toplumsal olayları politik ve politik olmayan olaylar olarak sınıflandırdıklarını, politik olayları ise kendi aralarında özgül niteliklerine göre ayırt ederek kümelediklerini tutarlı bir biçimde göstermiştir. Ayrıca insanların toplumsal olayları birbirleriyle nasıl ilişkilendirdikleri oy verme davranışına göre farklılık göstermiştir. Son olarak, toplumsal belleğin organizasyonu zaman içinde önemli ölçüde sabit kalmakla beraber, bazı değişimler de göstermektedir. Bu değişimler, iktidar partisine oy verdiğini belirten katılımcıların verilerinde öne çıkmaktadır. Özetle, bu bulgular, toplumsal olayların bireylerin belleğinde ilişkisel biçimde organize edildiğini ve politik kimliğin bu organizasyonun yapısını etkilediğini göstermektedir. Üçüncü çalışmada, bir anlamsal hazırlama görevinde hazırlayıcı ve hedef toplumsal olayın birbiriyle ilişkili olduğu koşulda ilişkili olmadığı koşula kıyasla bir performans artışı olmadığı gözlemlenmiştir. Bu bulgular, toplumsal belleğe ilişkin ileriki çalışmalar ve bu çalışmalarda dikkat edilmesi gereken hususlar bağlamında tartışılmıştır.
Çeşitli değişkenler açısından benlik sunumu

Yapılan bu araştırma, iki temel amaç üzerine kurulmuştur. Amaçlardan biri, benlik sunumuyla ilgili betimsel bir profil oluşturmak; benlik sunumu kapsamında günlük yaşamda daha çok hangi taktiklerin kullanıldığını, benlik sunumu yapan bir kişinin diğerlerince nasıl değerlendirildiğini ve benlik sunumunun sahip olunan mesleki güç vb. bazı demografik değişkenler tarafından nasıl belirlendiğini açığa çıkarmaktır. Araştırmanın diğer amacı ise, benlik sunumu ile kendini açma arasındaki ilişkiyi belirlemek ve benlik sunumu olgusunu kendini açma kavramından hareketle incelemektir. Herhangi bir işyerinde yönetici, memur ya da satış temsilcisi konumunda çalışan, toplam 313 kişiyle gerçekleştirilen araştırma sonucunda; benlik sunumu düzeyinin, mesleki güç, cinsiyet, eğitim, yaş ve gelir düzeyine göre anlamlı bir şekilde farklılaştığı, benlik sunumu puanı yükseldikçe, benlik sunumu yapan bir başka kişinin, daha olumlu niteliklerle tanımlandığı, günlük yaşamda en çok af dileme taktiğinin kullanıldığı, bunu alttan alma, ön açıklama, mazeret ve zorluğu dile getirme taktiklerinin izlediği, benlik sunumundaki değişimi, %17 gibi bir oranla lütufta bulunma taktiğinin açıkladığı; alttan alma, diğerini yüceltme, görüş birliği ve gözdağı verme taktikleriyle birlikte bu oranın %29.5'e yükseldiği, taktiklerin kullanımının mesleki güç, cinsiyet, eğitim, yaş, medeni durum ve gelir düzeyi gibi demografik değişkenler açısından anlamlı bir şekilde farklılaştığı, benlik sunumu düzeyi ile kişinin kendisine ilişkin bazı konuları kimseyle konuşmama düzeyi arasında negatif bir ilişkinin olduğu, benlik sunumu arttıkça, kendini açma ölçeğinde yer alan konuların büyük bölümünün anneyle ve babayla, bir bölümünün ise eşle/flörtle, kardeş le, aynı cinsten arkadaşla, karşı cinsten arkadaşla ve amirle/müdürle konuşulma düzeyinin arttığı, insanların kendileriyle ilgili pek çok konuyu büyük ölçüde kendilerine sakladıkları görülmüştür.
Lezbiyen, gey biseksüel örnekleminde bağlanma stilleri ile depresyon arasındaki ilişkide içselleştirilmiş homofobi ve öz anlayışın aracı rolü

Bu çalışmanın temel amacı, lezbiyen, gey ve biseksüel bireylerde, bağlanma stilleri ile depresyon arasındaki ilişkide içselleştirilmiş homofobi ve öz anlayışın aracılık etkisini incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu yaşları 18-30 (X =22.73, Ss=3.54) arasında değişen toplam 886 LGB birey oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri, Öz Anlayış Ölçeği, İçsel Homofobi Ölçeği, Lezbiyenler İçin İçsel Homofobi Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanmış Demografik Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırma kapsamında belirlenen modellerin test edilmesinde Yapısal Eşitlik Modellemesi ve tahminleme yöntemi olarak En Çok Olabilirlik Metodu uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarında, erkek örneklemde kaygılı bağlanma ile depresyon arasındaki ilişkide içselleştirilmiş homofobinin kısmi aracılık etkisinin olduğu; öz anlayışın ise bu ilişkide aracılık etkisinin olmadığı belirlenmiştir. Kadın örnekleminde ise kaçınmalı bağlanma ile depresyon arasında, öz anlayış ve içselleştirilmiş homofobi üzerinden bir dolaylı etkinin olduğu; kaygılı bağlanma ile depresyon arasında ise sadece içselleştirilmiş homofobi üzerinden bir dolaylı etki olduğu belirlenmiştir. Ulaşılan sonuçlar ilgili literatür çerçevesinde tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.