turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sürdürülebilir yükseköğretim kurumları: Karadeniz Teknik Üniversitesi örneği

Yükseköğretim kurumları içerisinde yer alan üniversiteler, günümüzde kapsadıkları alan ve hitap ettikleri nüfus açısından birer kent olma özelliğine sahiptirler. Tıpkı diğer kentsel yerleşimler gibi kapsadıkları alanlarda çeşitli hizmetleri daha iyi yürütebilmesi için kendi yönetimlerine sahip olan yükseköğretim kurumları yürüttükleri eğitim, öğretim ve araştırma hizmetlerinin bir çıktısı olarak çevre üzerinde çeşitli etkiler bırakabilmektedirler. Çevre sorunlarının etkisinin somut bir şekilde hissedildiği günümüzde, yükseköğretim kurumlarının çevre üzerindeki olumsuz etkilerinin azaltılması ve sürdürülebilir topluluk olma yolunda ilerlemeleri gerektiği belirtilmelidir. Bu bakış açısından hareketle ve özellikle 1990'lı yıllardan itibaren bazı yükseköğretim kurumlarının çevre üzerindeki olumsuz etkilerini azaltmaya çalıştığı görülmektedir. Çevre üzerindeki olumsuz etkilerini azaltmaya ve daha sürdürülebilir gelecek inşa etmeye çalışan yükseköğretim kurumları kendi aralarında sürdürülebilirliklerini teyit eden çeşitli işbirlikleri oluşturmuşlardır. Sürdürülebilir yükseköğretim kurumları atık yönetimi, çevre bilinci, enerji yönetimi, çevresel ve kurumsal yönetişim gibi çeşitli eylem alanlarında yaptıkları çevreci uygulamalarla sürdürülebilirliklerini sağlamakta ve daha sürdürülebilir olma yolunda sürekli bir ilerleme kaydetmektedirler. İşte bu noktada, çalışmanın amacı sürdürülebilir yükseköğretim işbirlikleri içerisinde yer alan sürdürülebilir yükseköğretim kurumlarının katı atık yönetimi, çevre bilinci ve enerji yönetimine ilişkin uygulamalarının incelenerek Karadeniz Teknik Üniversitesi ile karşılaştırılması ve Karadeniz Teknik Üniversitesi'nin sürdürülebilir yükseköğretim kurumu olma yolunda ne gibi uygulamalar yapması gerektiğini tespit etmeye çalışmaktır. Çalışmada yer alan üç değişkenin her biri için ayrı yöntemler kullanılarak çeşitli nicel veriler elde edilmiş ve sürdürülebilir yükseköğretim kurumları verileriyle karşılaştırılarak Karadeniz Teknik Üniversitesi için çeşitli öneriler getirilmeye çalışılmıştır.
Türkiye'de yeni kamu yönetimi anlayışı ile birlikte yerel yönetimlerin dönüşümü: Fransa ve İngiltere örneklerinin etkisi

Son yıllarda dünyada her alanda hızlı bir değişim ve dönüşüm süreci yaşanmaktadır. Bu değişim ve dönüşüm süreci, yalnızca teknoloji ve bilim alanında etkili olmamakta, bununla birlikte birçok ülkenin kamu yönetimi anlayışında da değişiklikler meydana getirmektedir. Özellikle 1980 sonrasında yeni kamu yönetimi anlayışı çerçevesinde Türkiye dahil birçok ülkenin yönetim yapısında köklü değişikliklere gittiği görülmektedir. Türkiye'de kamu yönetimi alanında yaşanan gelişmeler ve yeni kamu yönetimi anlayışına geçiş süreci, Türk yerel yönetimlerini de doğrudan etkilemiş ve bu çerçevede yeni reformlar hayata geçirilmiştir. Bu çalışmada, Türkiye'de yeni kamu yönetimi anlayışıyla birlikte yerel yönetimlerin dönüşümü ve Fransa ve İngiltere'de yerel yönetim sistemlerinin Türk yerel yönetim sistemine olan etkileri ayrıntılı bir şekilde incelenmektedir. Çalışmada, özellikle son yıllarda Türkiye'de yerel yönetimler üzerinde yapılan reform çalışmalarının Fransa ve İngiltere'de yerel yönetimlerde yapılan reformlardan hangi boyutlarda etkilendiğinin ortaya konulması amaçlanmış ve bundan sonra yerel yönetimler alanında yapılacak olan reformlarda nasıl bir yol izlenmesi gerektiği konusunda öneriler getirilmiştir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, yeni kamu yönetimi anlayışının ortaya çıkış süreci ve dünyadaki etkileri ele alınmaktadır. İkinci bölümde, Türkiye'de yeni kamu yönetimi anlayışı ve yerel yönetimlerin dönüşümü, tarihsel süreç içerisinde geçmişşten günümüze ele alınarak son mevcut durumu ortaya konulmaktadır. Üçüncü ve son bölümde ise Fransa ve İngiltere'de yerel yönetimlerdeki dönüşümün, Türk yerel yönetimlerinin dönüşümüne olan etkileri örnekleriyle ele alınmaktadır.
Kentsel toprak rantı teorileri ve bir uygulama: İstanbul Esenkent örneği

ÖZ Esenkent, Türkiye'nin en büyük kenti İstanbul'un batıya doğru büyüme yolu üzerinde, kooperatif örgütlenmesi aracılığıyla inşa edilmiş, orta sınıflara yönelik bir toplu konut alanıdır. Sermaye birikim sürecinde önemi artan kentsel toprak rantlarının yaratımını İstanbul Esenkent örneğinde incelemeyi amaçlayan bu çalışmada, Esenkent iki nedenden ötürü önem kazanmaktadır: Birincisi, Esenkent, Emlak Bankasının üst sınıflara yönelik olarak geliştirdiği bir yerleşim yeri olan Bahçeşehir'in hemen yanında kurulmuştur. İkincisi, Esenkent, bir yerel yönetim birimi olan Esenyurt Belde Belediyesi'nin başlattığı bir konut projesidir. Daha da önemlisi, Esenkent'in üzerine kurulu olduğu alan Belediye tarafından kamulaştırılmıştır. Diğer bir deyişle, kent toprağına kamusal bir müdahale söz konusudur. Bu nedenle, Esenkent projesi, öncelikle, çıkış noktasındaki amacı, yöntemi ve ulaştığı nokta itibariyle ele alınmış, ardından da kentsel rant yaratımı bağlanımda incelenmiştir. Emlak piyasasındaki belirleyici rollerinden dolayı Esenkent emlak piyasasının gelişimi ve konutların değer artış süreci Esenkent'teki emlakçılar aracılığıyla değerlendirilmeye çalışılmıştır. Araştırmada anket ve yüz yüze görüşme yöntemleri kullanılmıştır. Bu tez çalışmasının sonuçlan şöyle özetlenebilir Çıkış noktası düşük gelirli aileleri konut edindirmek olan proje, amacından saparak, orta sınıflara yönelik bir konut alanına dönüşmüştür. Esenkent'teki kentsel rant yaratımı bağlanımda asıl referans noktası ise Bahçeşehir'dir: Bahçeşehir, yarattığı rantlardan dolayı, bir çekim merkezi haline gelmiştir. Dolayısıyla, Esenkent'in Bahçeşehir'e komşu olması, Esenkent'teki değer artış sürecinde etkili olması beklenen en önemli unsurdur. Konutların kira ve satış fiyatları, Esenkent'te, henüz, gerçek bir değer artışı gerçekleşmediğini ortaya koymaktadır. Bununla birlikte, 2000- 2001 yıllan arasında değer kayıplarının büyük ölçüde telafi edilmiş olması ve emlakçüann yoğun ilgisi Esenkent'te kentsel rant yaratım sürecinin işlediğini göstermektedir.
Sürdürülebilir enerji ve çevre anlayışına dayalı piyasa mekanizmaları

Günümüzde, çevrenin eskiye oranla daha fazla tahrip olması ve bunun sonucunda iklim değişikliklerinin belirgin bir biçimde kendini göstermesi, sürdürülebilir kalkınma, çevre ve enerji ilişkisini geçmişşe göre daha fazla önem verilmesine neden olmuştur. Özellikle iklim değişikliğine bağlı olarak yeryüzü sıcaklığının gittikçe artış eğilimi göstermesi çevre ile ilgili konularda politika yapıcıların, kamu kurum ve kuruluşların, üniversitelerin ve sivil toplum kuruluşlarının konuya olan hassasiyetini artırmıştır. Kyoto Protokolü ile hızlanan sera gazı ve CO2 salınımlarının azaltımı çalışmaları, Karbon Ticareti ve Karbon Finansmanı ile konunun çevresel boyutu yanında ekonomik yönünü de ön plana çıkarmıştır. Türkiye'de daha çok son yıllarda önem kazanmasına karşın, iklim-çevre-enerji-yatırım-kalkınma ilişkilerinin yeniden tanımlanmasında etkili olan bu kavramlara ülkemizde büyük bir ilgi gözlemlenmektedir. Birçok Avrupa ülkesine göre yenilenebilir enerji kaynakları açısından zengin olan ülkemizde, yenilenebilir enerji projelerinin finansmanı için karbon ticaretinden sağlanabilecek gelirlerin ek katkı sağlayabileceği hususu konuya daha fazla ilgi duyulmasına katkı sağlamaktadır. Piyasa mekanizmalarına yönelik en iyi örneklerin tespit edilip değerlendirilmesi açısından bu konuda öncü rol üstlenen belli başlı AB üyesi ülkelerin piyasa mekanizmaları incelenecek ve değerlendirilmiştir. Her bir piyasa mekanizmasının işleyişi ve özellikleri hakkında en ince detaylarına kadar ele alınmış bilgilere yer verilmemiş, tezin amacı ile uyumlu olacak şekilde söz konusu piyasa mekanizmalarının uygulanabilirliği, etkileri ve ülkemizin sürdürülebilir enerji ve çevre politikaları ile uyumu hususları üzerinde durulmuştur. Diğer taraftan Türkiye Karbon piyasasının gelişimi ve yenilenebilir enerji kaynaklarının sürdürülebilir kalkınma çerçevesinde teşvik edilmesi kapsamında yapılabilecek uygulamalara ilişkin öneriler geliştirilmeye çalışılmıştır.
Türkiye'de cumhurbaşkanlığı seçimleri

Çalışmada, hükümet sistemleri, bu sistemlerde devlet Başkanının rolü, seçim süreçleri incelendi Başkanlık Sistemi, Amerikan Başkanlık sistemi göz öne alınarak araştırıldı. Klasik Parlamenter sistemde, İngiltere ve Almanya örnekleri, Parlamenter sistem ile Başkanlık Sistemi arasındaki farklar, iki farklı örnek olarak Almanya ve İngiltere arasındaki benzerlikler ve farklılıklar ortaya konuldu. Karma sistem ya da Yarı-Başkanlık sisteminin özellikleri, sistemin belirlediği Cumhurbaşkanlığı kurumu incelendi. Türk Parlamenter sisteminin incelendiği bölümde, Sistem içindeki Cumhurbaşkanlığı kurumu, Anayasal süreç, bu süreçteki değişimler ve Cumhurbaşkanlığı kurumunun yaşadığı değişmeler anlatıldı. Üçüncü Bölümde, on kere Cumhurbaşkanı seçen, Türkiye bu seçim sürecinde yaşadıkları, anayasanın öngördüğü Devlet başkam ve bu başkanın Yönetme biçimi incelendi Türk Anayasal Sistemi ile uygulaması büyük farklıkların olduğu görüldü. Bu farklılık nedeni olarak, siyasal şartlar, seçim sistemi, devletin yeni örgütlenmesi, liderlerin karizmaları, uluslararası sorunlar vb. sayılabilir. On yıldır, hükümet sistemini arayan Türkiye'ye klasik Parlamenter sistemlerdeki örgütlenme biçiminin daha uygun okluğu kanaatindeyiz. Tek kişilik yönetim geleneğinden gelen Türk Devletinin, Başkanlık sistemine benzer bir örgütlenme ile 'diktatörlük' gibi problemler yaşayacağı kanaatindeyiz. Çalışmada ortaya konulduğu gibi, Türkiye, 1961 Anayasası sistemine benzer bir hükümet biçimi benimsemelidir. Mevcut sistem sorun çözme makamından çok sorun üretme makamı olarak işlev görmektedir.
Uluslararası çatışma ve çatışma çözümü temelinde Türk-İran ilişkileri

Çatışma çözümü kavramı, uluslararası ilişkiler literatürüne 1950'li ve 1960'lı yıllarda girmiştir. Soğuk Savaş sonrasında, ulusal yapıların, ulusal ekonomilerin ve ulusal toplumların parçalanması ve bozulması sonrasında ulus-devlet kavramı sorgulanmaya başlamıştır. Bütün bu yeni kavramlar ve karmaşa içinde yaşanan çatışmalar ise, çatışma çözümü kavramını ve teorilerini uluslararası ilişkiler disiplini içinde en üst seviyelere taşımıştır. Bu çalışmanın birinci bölümünde uluslararası çatışma ve çatışma çözümü teorisi ele alınmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümü, Türk-lran ilişkilerinin tarihsel süreçteki kronolojik gelişimini ele alarak, yüzyıllardır aynı coğrafyada birlikte yaşayan iki toplumun ilişkilerini analiz etmektedir. Bu ilişkilerdeki belirgin değişimi getiren en kırılma noktası, Iran İslam Devrimi'dir ve Türk-iran ilişkilerinde de önemli değişiklik ve sapmalara neden olmuştur. Bu nedenle devrim ve etkileri yine aynı bölümde incelenmektedir. Türk-lran ilişkilerinde sorunlara neden olan bu siyasal gelişmenin yarattığı sorunlar ve çatışma merkezleri analitik bir çerçevede, üçüncü bölümde ele alınmıştır. Dördüncü bölümde, Türk-iran ilişkilerindeki anılan çatışma merkezlerinin kaynakları, türleri, nedenleri ve kökenlerini incelenerek, çatışma çözümü uygulamasında tarafların birbirlerine karşı konumları ve sonrasında da çatışmanın sonuç analizi gerçekleştirilmekte, çatışmanın güç dengesi ve ortaya çıkışı yorumlanarak olası çatışma çözümü adımlarında kullanılmaya çalışılan metodlar incelendikten sonra, uluslararası çatışma çözümü teorileri ışığında, bu çatışmalara çözüm önerileri getirilmiştir.
Türkiye enerji politikaları üzerine bir inceleme

Bu çalışma, Türkiye'nin enerji politikalarını incelemek amacıyla yapılmıştır. Konuyla ilgili literatür ve arşiv taramasının yanı sıra, ilgili aktörlerle derinlikli mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Sahip olduğu kaynaklar, enerji ihtiyacını karşılayamadığı için Türkiye, enerjide dışa bağımlı bir ülkedir. Üretici ve tüketici ülkelerin arasında bir konuma sahip olduğundan, enerji koridoru ve enerji üssü olmak istemektedir. Bunun yanı sıra, enerji kaynaklarında çeşitlendirmeye giderek dışa bağımlılığı azaltmayı hedeflemektedir. Türkiye'nin alternatif ve yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelik yatırımları olumlu olmakla birlikte, dışa bağımlılığı azaltabilmek için atması gereken başka adımlar da bulunmaktadır. Alternatif ve yenilenebilir enerji için yapılan yatırımlara ilişkin ar-ge çalışmalarını sürdürmek zorunda olan Türkiye, enerji ithalatı yaptığı ülkeleri çeşitlendirse dahi, söz konusu yatırımlarda yerli kaynakların payını yüksek tutmaması halinde, dışa bağımlılıktan kurtulamayacaktır.
Türkiye'de sosyal belediyecilik uygulamalarının değerlendirilmesi :İstanbul Büyükşehir Belediyesi örneği

En geniş anlamıyla bakıldığı zaman Sosyal belediyecilik, belediyeler tarafından üretilen politikaların merkezinde insanın yer aldığı ve toplumu hedef alan uygulamaların benimsendiği bir anlayış olarak ifade edilebilir. Özellikle 1990'lardan sonra Türkiye'de de çalışılan bir alan haline gelmiş olan sosyal belediyecilik, şehirlerin birbirleri ile rekabetini ve şehirlerin tanıtımında önemli bir unsuru temsil etmektedir. Bu hizmetler genellikle sosyal yardım, sosyal hizmet ve kültürel çalışmalar kapsamında süregelmektedir. Bu çalışmanın amacı, sosyal belediyecilik algısını, İstanbul Büyükşehir Belediyesi örneği ile sosyal belediyecilik anlayışı içerisinde İBB'nin yapılan hizmetlerini ve bu hizmetleri gerçekleştirenlerle hizmetten faydalananların hizmetlere ilişkin algılarını ve tutumlarını irdelemektir. Bu kapsam doğrultusunda, sosyal devlet/refah devleti, sosyal politika ve sosyal belediyecilik kavramlarına ilişkin literatüre yer verilmiştir. Ardından İBB'nin sosyal belediyecilik anlayışı çerçevesinde yürüttüğü hizmetler ele alınmıştır.
Türkiye'deki sivil toplum kuruluşlarının çevre ve ormancılık politikalarındaki yeri

1970'li yıllarda çevresel değerlerin korunmasına yönelik olarak filizlenmeye başlayan yönetimsel ve toplumsal hareketler, 1980'ler sonrası gerek dünyada, gerekse ülkemizdeki konjonktürel değişimler neticesinde, sivil toplum örgütleri tarafından sahiplenilerek ülke gündemlerine taşınmıştır. Bu çalışma esas olarak Türkiye'de çevre ve ormancılık alanlarında faaliyet gösteren sivil toplum kuruluşlarının, yapıları ve karşılaştıkları sorunların tespit edilerek, çevre ve ormancılık politikalarındaki rolünün belirlenmesine yönelik bir değerlendirmeyi içermektedir. Uluslararası gelişmeler ışığında şekillenen çevre ve ormancılık politikalarının, yönetime katılım yollarının ülkemizde nasıl bir gelişim çizgisi izlediğinin belirlenmesi amacıyla uluslararası etkinlikler, kalkınma planları incelenmiştir. Çalışmanın odak noktasını oluşturan Sivil toplum kuruluşlarının çevre ve ormancılık alanlarındaki yerini belirleyebilmek için sivil toplum kuruluşlarının;çevre ve ormancılık sorunlarına yaklaşımları, örgüt yapıları, karşılaştıkları sorunlar kendi bakış açılarıyla belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışma sonucunda ülkemizde halen emekleme dönemini yaşayan sivil toplum kuruluşlarının özellikle mali yetersizlikler, gönüllü katılım azlığı ve kamu kurumlarının ilgisizliğini ortadan kaldırabilirlerse, toplumun tüm kesimlerinin yer alması gereken çevre ve ormancılık politikalarında ana aktörlerden birisi halinialacağı sonucuna ulaşılmıştır.
Türk kamu yönetiminde etik ilkelerin yerleşmesine kamu denetçiliği kurumunun etkileri

Etik kavramı, ilk çağlardan günümüze kadar geçen süreçte tanımlanan ve toplumsal hayata yerleşmesi için çaba sarf edilen; kültürel ve sosyal anlamda toplumların, siyasal ve ekonomik anlamda ise devletlerin gelişimine katkı sunan; yanlışın karşısına doğru olarak konulan; değerler manzumesidir. Bu çalışma etik kavramının ve etik ilkelerin ülkemiz kamu yönetimi sisteminde yerleşmesinin tarihsel sürecini ve güncel konumunu tespit ederek, sistem içerisinde kalıcı olarak yerleşmesi açısından kurumların katkılarını Kamu Denetçiliği Kurumu özelinde incelemeyi ve ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu amaçla birinci bölümde; Etik ve Ombudsman kavramları farklı yönleri ele alınmış ve tahlilleri yapılmış, kamu yönetiminde etik ilkeler açıklanmış, Ombudsmanın iyi yönetim ilkeleri ile etik ilkelerin ortak noktaları ve benzerlikleri ortaya konulmuştur. İkinci bölümde; Türkiye'de kamu yönetiminde etik ile ilgili kanunlar ve yasalarla düzenlenen çerçeve, kurumlar ve tarihsel süreç analiz edilmiş, Türkiye'nin ombudsmanlık müessesesi olan Kamu Denetçiliği Kurumu'nun yapısı ve nitelikleri incelenmiştir. Üçüncü bölümde; Kamu Denetçiliği Kurumunun tavsiye kararları yoluyla, faaliyet raporları yoluyla ve kurumsal rolüyle Türkiye'de kamu yönetimi sistemine etik ilkelerin yerleşmesine sunduğu katkıya yer verilerek çıkarımlarda bulunulmuştur.
Türkiye'de mali yerelleşme: Büyükşehir belediyeleri üzerinden teorik, yasal ve algı ölçümüne dayalı bir inceleme

Yerelleşme eğiliminin giderek artması sonucunda önemli kamu hizmetlerinin sağlayıcısı olarak yerel yönetimler gün geçtikçe daha fazla önem kazanmaktadır. Türkiye'de de özellikle 1980'li yıllardan itibaren yerelleşme adına somut adımlar atılarak, merkezi yönetim ve yerel yönetim ilişkilerinin yerel yönetimler lehine yeniden yapılandırılması süreci başlamıştır. Bu değişim sonucunda yerel yönetimlere verilen yetki ve sorumlulukların arttığı ancak buna paralel olarak mali kaynaklarının yeterince artmadığı görülmektedir. Yerel yönetimlerin en önemli sorunu olarak nitelendirilen bu durum yerelleşmenin mali boyutunun göz ardı edildiğini göstermektedir. Bu kapsamda çalışmanın amacı, büyükşehir belediyeleri özelinde hukuki düzenlemeler üzerinden teorik ve sayısal bilgiler ışığında bir değerlendirme yapmak ve büyükşehir belediye yöneticileri ile vatandaşların mali yerelleşmeye bakış açılarını ortaya koymaktır. Bu nedenle 6360 sayılı Kanun üzerinden Türkiye'de mali yerelleşme konusunda yeterli adım atılıp atılmadığı ölçülmek istenmiştir. Çalışmada nitel ve nicel araştırma teknikleri kullanılarak, mali yerelleşmeye ilişkin bir araştırma yapılmıştır. Dört farklı parti mensubu büyükşehir belediye yöneticileri ile derinlemesine mülakat yapılırken, yedi farklı ilde de vatandaşlarla anket uygulaması yapılmıştır. Yapılan araştırmalar sonucunda, Türkiye'de kapsamlı bir yerel yönetimler reformu yapılmaya çalışılmasına rağmen merkezin yerel karşısındaki gücünü koruduğu ve mali yerelleşme lehinde yeterli adımlar atılmadığı ortaya çıkmıştır. Bu çalışma TÜBİTAK tarafından 'Yerel Nitelikli Hizmet Sunumunda Yeni Ölçek Arayışları: Büyükşehir Belediyeleri ve Mahalli İdare Birlikleri Üzerinden Bir İnceleme' isimli 1001 SOBAG 112K 538 No'lu Araştırma Projesi (Nisan 2013 -2015) tarafından desteklenmiştir.
Kurumsallaşma sürecindeki işletmelerde insan kaynakları yönetiminin önemi ve yaşanan sorunlar üzerine bir araştırma

oz Günümüzde ekonomik, sosyal ve teknolojik alanda yaşanan globalleşme süreci, işletmelerin tüm yapılarını bütünüyle etkilemekte ve değişime zorlamaktadır. Teknolojik gelişmeler, artan rekabet şartları ve iş piyasasındaki hızlı değişmeler işletmelerin üretim ve yönetim anlayışlarını da değiştirmektedir. İşletmeler, finansal kaynakların yanında maddi olmayan varlıklarında önemli bir değere sahip olduğu gerçeğini kavramaya başlamışlardır. Bu bağlamda, işletmelerin yeni yönetim anlayışları doğrultusunda rekabet üstünlüğü sağlayabilmek ve dünya pazarlarında etkin bir konuma gelebilmek için kurumsallaşma sürecine önem verdikleri gözlemlenmektedir. Bu çalışmada, sanayi sektöründe hızlı bir şekilde gelişmeye başlayan yan sanayilerde, işgücünün artan önemine paralel olarak, insan kaynaklarının etkin ve verimli bir şekilde kullanılmasına olanak sağlayan kurumsallaşma süreçleri ve kurumsallaşma süreçlerinde insan kaynaklan yönetiminin önemi tespit edilmeye çalışılmış ve çözüme yönelik öneriler sunulması amaçlanmıştır.
Vatandaşın sosyal yardım hizmet algısı ve yönetimi: Diyarbakır örneği

Algı yönetimi, işletme biliminin yanı sıra son yıllarda kamu yönetiminde de kullanılmaya başlanan bir yönetim tekniğidir. Bu teknik, vatandaşa sunulan kamu hizmetinin doğru şekilde anlaşılmasını sağlamak adına yapılan çalışmalar bütünüdür. Kamu hizmetlerinde verimliliği arttırmak, ulaşılmak istenen amaçları gerçekleştirmek adına hizmetin doğru sunulmasının yanında vatandaşlarca doğru şekilde algılanması da önemlidir. Sunulan kamu hizmetinin ihtiyacı karşılamasının yanında doğru algılanması vatandaşın devlete güvenini ve aidiyet duygusunu arttıracaktır. Günümüzde devletler, çağdaş devletlerin en önemli özelliklerin birisi olan sosyal devlet anlayışının gereği olarak sosyal yardımlara önemli kaynaklar ayırmaktadır. Toplumun önemli bir kısmını ilgilendiren sosyal yardım hizmetinin sunumunda vatandaş algısı son derece önemlidir. Bundan dolayı sosyal yardımlarda vatandaşın algısının ölçülmesi, öğrenilmesi ve doğru algının oluşması için gerekli çalışmalar yapılmalıdır. Bu araştırmada sosyal yardımlarda vatandaşın hizmet algısı Diyarbakır ili örneği üzerinden değerlendirilmiştir. Algı ve algı yönetimi hakkında bilgi verilmiş, sosyal politika ve sosyal yardımlar açıklanmıştır. Ayrıca kamu hizmetleri ve sosyal yardımların sunumunda algı yönetime değinilmiştir. Daha sonra; Diyarbakır Merkez Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfından yardım alan vatandaşlarla yüz yüze görüşülerek anket yapılmıştır. Elde edilen veriler analiz edilerek hipotezler test edilmiştir. Bulgular yorumlanmış ve öneriler getirilmiştir.
Türk Silahlı Kuvvetleri'nde bir yönetim yaklaşımı toplam kalite yönetimi uygulaması

TÜRK SİLAHLI KUVVETLERİ'NDE BİR YÖNETİM YAKLAŞIMI OLARAK TOPLAM KALİTE YÖNETİMİ UYGULAMASI SAYLAN, Necip Yüksek Lisans, Kamu Yönetimi Bolümü Tez Danışmanı: Prof. Dr. Halil ÜLKER Aralık 2003, + 82 İletişim ve ulaştırma olanaklarının hızla arttığı dünyamızda ekonomik sınırlar ortadan kalkmış, yoğun bir rekabet ortamı yaratılmıştır. Ülkemiz kurum ve kuruluşlarının dış belirsizlikleri bertaraf etmesi ve bu rekabetçi ortamda etkinliğini sürdürebilmesi, yönetim süreçlerinin etkinleştirmesi ile mümkün olacaktır. 2000'li yıllara girerken organizasyonlarda gerçek verimliliğe ulaşmanın tek yolunun 'İNSAN'dan daha etkin olarak faydalanabilme gerçeği olduğu ortaya çıkmıştır. Türk Silahlı Kuvvetlerinin gerçek sermayesi de 'İNSAN'dır. Gelecekte güçlü ordu imajını muhafaza edebilmemiz ve dünyadaki değişimlere ayak uydurabilmemizin sim 'İNSAN'm içindeki dinamikleri uyandırmaya bağlı olacaktır. Bu dinamikler onu daha yaratıcı ve üretken yapacaklardır. Unutulmamalıdır ki; geleceğin muharebelerini kazanmada son sözü ileri teknolojiyle donatılmış 'İNSAN' söyleyecektir. 21nci yüzyıla damgasını vuracak kavram 'DEĞİŞİM' olacaktır. Değişim iki boyutta kendini gösterecektir. Birincisi teknolojik boyutudur; kullanılan teknolojinin sürekli olarak kendini yenilemesini ve buna ayak uydurulmasını ifade eder. İkinci boyutu çok daha önemlidir. Teknolojiyi kullanan İNSAN ve ORGANİZASYON' un düşünsel, fiziksel ve psiko-motor alanlardaki değişimini ve bu süreci ifade eder. Bu düşünce ışığında TSKJeri olarak bir taraftan geleceğin teknolojilerine adapte olma ve teknoloji üretme yönünde faaliyet gösterirken, yoğun bir şekilde yönetim sistemini etkinleştirmek ve her kademedeki personelimizi bu konuda eğitmek için büyük bir gayret göstermekteyiz. Özellikle 'İnsan'ı ön planda tutan yönetim felsefelerinin organizasyonumuz içinde kalıcı bir şekilde yerleşmesinin temelinde 'organizasyon kültürü yaratmak' olduğunun bilincindeyiz.