turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üniversite öğrencilerinde siber zorbalık ve psikolojik iyi oluşun incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinde, siber zorbalık ve psikolojik iyi oluş durumlarını incelemektir. Araştırma grubu, 2017- 2018 eğitim-öğretim yıllında Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nde öğrenim görmekte olan, 350'si kız 156'sı erkek olmak üzere, 506 öğrenciden oluşmaktadır. Verilerin elde edilmesinde 'Siber Mağduriyet ve Zorbalık Ölçeği', 'Psikolojik İyi Oluş Ölçeği' ve 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler Basit Doğrusal Regresyon Analizi, Mann-Whitney U Testi, Bağımsız Örneklem t-Testi, Kruskal-Wallis H Testi ve Tek Yönlü ANOVA Testi yöntemleri ile analiz edilmiştir. Yapılan araştırma sonucunda; siber zorbalık puanlarının; cinsiyet, üniversiteden önce aileden ayrı kalma, günlük internet kullanım süresi ve algılanan ebeveyn tutumu açısından anlamlı bir şekilde farklılaştığı; sosyal medyayı kullanım yoğunluğu, algılanan sosyo-ekonomik durum, doğum sırası, yaşamının çoğunluğunu geçirdiği yer açısından ise farklılaşmadığı belirlenmiştir. Yine elde edilen bulgulara göre; öğrencilerin psikolojik iyi oluş puanlarının; cinsiyet, uzmandan yardım alma durumu, doğum sırası ve algılanan ebeveyn tutumu açısından anlamlı bir şekilde farklılaştığı; üniversiteden önce aileden ayrı kalma, günlük internet kullanım süresi, sosyal medyayı kullanım yoğunluğu, algılanan sosyo-ekonomik durum, yaşamının çoğunluğunu geçirdiği yer açısından farklılaşmadığı belirlenmiştir. Ayrıca araştırmada, siber zorbalık ve psikolojik iyi oluş arasında negatif yönlü bir ilişki bulunmuş olup; siber zorbalık değişkeninin üniversite öğrencilerinde psikolojik iyi oluşun yaklaşık %8 açıkladığı tespit edilmiştir.
Individual and group based factors affecting the relationship between perceived discrimination and well-being: The sample of Turkish minority in Bulgaria

Bu çalışmada algılanan ayrımcılığın Bulgaristan'daki Türklerin iyilik hali üzerindeki etkisi incelenmiştir. Ek olarak, Meyer'in (2003) Azınlık Stresi Modeline dayanarak, grup kaynakları olarak sınıflandırılan kolektif öz-saygı, Türk ve Bulgaristan vatandaşlığı grup kimliklerinin ve birey düzeyindeki kaynaklar olarak sınıflandırılan öz-yeterlik, iyimserlik ve sosyal desteğin bireyin iyilik hali üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Yürütülen çalışmada, adı geçen kaynakların algılanan ayrımcılık ve iyilik hali arasındaki ilişkiyi, aracı değişkenler olarak, nasıl etkiledikleri de test edilmiştir. Çalışmada kullanılan veri, Bulgaristan'ın üç farklı şehrinde, uygun örnekleme yöntemiyle, katılımcılara Türkçe ölçeklerin uygulanmasıyla elde edilmiştir. Araştırma sonuçları, grup ve birey düzeyindeki kaynakların bireyin iyilik halini beklendiği gibi olumlu yönde etkilediğini göstermiştir. Algılanan ayrımcılığın iyilik hali üzerindeki etkisine bakıldığında ise, bireyin kendine yönelik algıladığı ayrımcılığın katılımcıların deneyimlediği negatif duyguları artırdığı, kendi gruplarına yönelik algıladıkları ayrımcılığın ise katılımcıların hem negatif hem de pozitif duygularındaki artışla ilişkili olduğu bulunmuştur. Psikolojik kaynakların aracı değişken olarak etkileri ele alındığında, yüksek öz-yeterliğe sahip kişilerde algılanan ayrımcılığın negatif duyguları artırdığı; yüksek düzeyde Türk kimliği ile özdeşleşen kişilerin gruplarına yönelik algıladıkları ayrımcılığın pozitif duygularını artırdığı ve düşük sosyal desteğe sahip kişilerin bireysel olarak kendilerine yönelik algıladıkları ayrımcılığın pozitif duyguları artırdığı bulunmuştur. Elde edilen bulgular çalışmanın örneklemi ve geçmişş çalışmalar dikkate alınarak tartışılmıştır.
Effects of thinking styles and gender on psychological well-being

Bu çalışmanın amacı bütünsel ve ayrıntısal düşünme stillerinin lisans öğrencilerinin psikolojik iyi olma haline etkisinin incelenmesidir. Çalışmaya 372 (213 kadın, 159 erkek) Orta Doğu Teknik Üniversitesi öğrencisi katılmıştır. Nitel veriler, Psikolojik İyi Olma Ölçekleri, Düşünme Stilleri Envanteri ve demografik bilgi ile toplanmıştır. Psikolojik iyi olma halinin bütünsel ve ayrıntısal düşünme stillerine ve cinsiyete göre farklılıklarını belirleyebilmek için ANOVA uygulanmıştır. Sonuçlar, bütünsel düşünme puanları düşük olanların, iyi olma hali sonuçlarının ayrıntısal düşünme anketinde düşük veya yüksek puan almalarına göre anlamlı farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur. Ek olarak, bulgular, psikolojik iyi olma hali yüksek olan bireylerin düşünme stillerinden birini tercih etmeleri ve bu stilde de yüksek seviyede olduğunu göstermiştir. Buna karşın, istatistiksel analizler bütünsel düşünme anketinde yüksek puan alanlar ile düşük puan alanların psikolojik iyi olma puanları arasında anlamlı bir farklılık ortaya koymamıştır. Benzer şekilde ayrıntısal düşünme anketinde yüksek puan alanlar ile düşük puan alanların psikolojik iyi olma puanları arasında da anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Cinsiyet ile ilgili sonuçlar incelendiğinde kadınların erkeklerden daha yüksek psikolojik iyi olma durumu bildirirken erkeklerin kadınlardan daha yüksek bütünsel düşünme seviyesi bildirdikleri gözlenmiştir.
Sınıf öğretmenleri ve branş öğretmenlerinin empatik beceri düzeyi, sürekli öfke düzeyi ve öfke ifade tarzlarının karşılaştırılması

Bu araştırmanın amacı ilköğretim okullarında görev yapan sınıf öğretmenleri ile branş öğretmenleri arasında empatik beceri düzeyi, öfke ifade düzeyi ve öfke ifade tarzları bakımından anlamlı bir farklılık olup olmadığını araştırmaktır. Ek olarak ele alınan demografik değişkenlerle empatik beceri düzeyi ve öfke ifade tarzı arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini 2017- 2018 eğitim-öğretim yılında İstanbul'un bazı semtlerindeki devlet ilk ve ortaokullarından tesadüfi olarak seçilen 99 sınıf öğretmeni ve 101 branş öğretmeni olmak üzere 200 öğretmen oluşturmaktadır. Veri toplamak amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu, Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarzı Ölçeği ile Empatik Beceri Ölçeği kullanılmıştır. Katılımcılardan toplanan veriler, SPSS 22.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin analizinden elde edilen bulgular incelendiğinde branş öğretmenlerinin sınıf öğretmenlerine göre, kadrolu öğretmenlerin ücretli öğretmenlere göre empatik becerilerinin daha yüksek olduğu; kendini içe dönük olarak tanımlayan öğretmenlerin içe atılan öfke ortalamalarının dışa dönük olarak tanımlayanlara göre daha yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. Medeni durum ve cinsiyet değişkenine göre empatik beceri düzeyi, öfke düzeyi ve öfke ifade tarzlarının farklılaşmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Bağımlı değişkenler arasındaki ilişkiler incelendiğinde, empatik beceri düzeyi arttığında öfke düzeyinin azaldığı bulgusuna ulaşılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular ilgili alanyazın temelinde tartışılarak önerilerde bulunulmuştur.
Üniversite öğrencilerinin bağlanma stilleriyle affetme düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinin bağlanma stilleriyle affetme düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırma, ilişkisel tarama modelinde bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubunu Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Eğitim Fakültesinde 2016- 2017 eğitim öğretim yılında öğrenim görmekte olan öğrenciler arasından küme örneklem yöntemiyle belirlenen 236'sı erkek (%39) ve 366'i kız (%61) olmak üzere toplam 602 öğrenciden oluşmuştur. Araştırma grubunun yaş ortalaması 22'dir. Araştırmada veri toplama araçları olarak İlişki Ölçekleri Anketi, Heartland Affetme Ölçeği ve ayrıca katılımcıların aile gelir düzeyi, kardeş sayısı, anne baba eğitim seviyesi, algılanan akademik başarı seviyesi gibi sosyo-domegrafik özellikler açısından değerlendirilmesi için Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Elde edilen bilgiler Basit Korelasyon analizi, Regresyon analizi, Varyans Analizi, Çoklu Karşılaştırma Testleri, testleriyle ölçülmüştür. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre üniversite öğrencilerinin güvenli bağlanma stili ile genel affetme puanı ve affetme alt boyutları arasında pozitif yönde ve anlamlı düzeyde bir ilişki bulunmuştur. Korkulu bağlanma stili ile genel affetme puanı ve affetme alt boyutları arasında negatif yönde ve anlamlı düzeyde bir ilişki bulunmuştur. Üniversite öğrencilerinin bağlanma stillerinin, öğrencilerin affetme düzeyini anlamlı bir şekilde yordadığı görülmüştür. Bağlanma stilleri ile affetme düzeyinin demografik değişkenlerin bir kısmına göre anlamlı farklılık gösterirken bir kısmına göre de anlamlı bir farklılık göstermediği sonuçlar arsında yer almaktadır.
Tourette ve kronik tik bozukluğu görülen çocukların aile profilleri, aile içi tutumların tikler üzerindeki etkisi

Araştırmanın amacı Tourette veya Kronik Tik Bozukluğu olan çocukların 1) aile dinamiklerini incelemek ve 2) bu dinamiklerin tik ağırlığı üzerindeki etkisini ölçmektir. TB veya KTB ile ilgili yapılmış olan çalışmalar, ağırlıklı olarak, bozuklukların genetikveya nörofizyolojik nedenleri üzerinde durmaktadır. Yapılan araştırmada ise TB veyaKTB'nin psiko-sosyal etkenleri ele alınmıştır. Olumsuz aile içi tutumların ve annelerin kaygı durumuna olan yatkınlıklarının tik ağırlığı üzerindeki etkileri, toplam 38 katılımcı ve anneleri ile yapılan değerlendirmelerle incelenmiştir. 19 TB veya KTB'liçocuktan oluşan vaka grubu ile 19 sağlıklı çocuktan oluşan kontrol grubu karşılaştırılmıştır. Vaka ve kontrol grubu yaş ve cinsiyet dağılımı bakımından eşitözellikler sergilemektedir. Tik ağırlığı, Yale Genel Tik Ağırlığını Derecelendirme Ölçeği İle değerlendirilirken annelerin kaygı seviyesi Durumluluk-Süreklilik Kaygı Envanteri ile belirlenmiştir. Aile içi tutumlar, Aile Yapısını Değerlendirme Aracı ile incelenmiştir. Annelerin kaygı durumuna yatkınlıkları bakımından vaka ve kontrol grubu arasında anlamlı fark belirlenmiştir. Ayrıca annelerdeki kaygı durumunayatkınlık arttıkça tik ağırlığında artış gözlenmiştir. Yine vaka ve kontrol grubu arasında aile içi iletişim, yönetim, yetkinlik ve birlik özellikleri bakımından anlamlı farklar saptanmıştır. Aile içindeki işleyişin esnek olmaması, aile içi problem çözme becerilerinin zayıf olması ve aile üyeleri arasındaki çelişkinin, tik ağırlığı üzerinde olumsuz etki yarattığı gözlemlenmiştir. Araştırma, TB ve KTB'nin psiko-sosyal etkenleri üzerinde yoğunlaşmış, elde edilen sonuçlar tartışma bölümünde değerlendirilmiştir.
The impact of an education and supervision support group on caregivers working at a Turkish orphanage and its relationship to children's developmental achievements

Bu çalışmanın amacı İstanbul'daki bir çocuk esirgeme kurumunda çalışan bakıcı annelere yönelik eğitim ve süpervizyon destek grubunun etkisini araştırmaktır. Bu destek grubu, kurum ortamında duyarlı ve çocukların ihtiyaçlarına cevap veren bir bakım yaratmak ve bakıcı anneler ile çocuklar arasındaki ilişkinin kalitesini artırmak amacıyla geliştirilmiştir. Bakım ortamında görülen bu gelişmenin, çocukların gelişimsel seviyelerinde yükselmeye ve problem davranışlarında düşüşe yol açacağı varsayılmıştır. Bahçelievler Bebek Evi'nde kalan ve yaşları 15 ila 37 ay arasında değişen 36 çocuk ile 24 bakıcı anne çalışmaya katılmışlardır. Beş ay boyunca süren destek gruplarına katılan 11 anne uygulama grubunu, hiçbir eğitim ve destek almayan 13 anne ise kontrol grubunu oluşturmuştur. Çalışmanın sonuçları yapılan müdahalenin genel olarak başarıyla yürütüldüğünü göstermektedir. Uygulama grubundaki bakıcı annelerin genel ruh sağlıklarında iyileşme ve işle ilgili tükenmişlik hislerinde düşüş olduğu bulunmuştur. Aynı zamanda bu bakıcı annelerin işlerinden duydukları tatmin yükselmiş ve öz-yeterlilikleri artmıştır. Ayrıca çocukların gelişimin her alanında ilerleme gösterdikleri ve davranışsal problemlerinde azalma olduğu bulunmuştur. Son olarak, eğitim ve süpervizyon destek grubuna katılan bakıcı annelerin çocuklarla sözel iletişim kurdukları ve çocuklarla olan ilişkilerinde aynalama ve fiziksel temas davranışları sergiledikleri gözlemlenmiştir. Tüm bu bulgular bakıcı annelere sağlanan eğitim ve süpervizyon desteğinin bakıcı annelerde olumlu değişimlere yol açtığını, daha içten ve çocukların sosyal ihtiyaçlarına cevap veren bir bakım ortamını oluşturabileceğini ve kurumda yetişen çocukların gelişimsel becerilerini ilerlettiğini göstermektedir.
Beliren yetişkinlerin psikolojik dayanıklılık düzeylerinde yordayıcı değişkenler olarak yaşam doyumu ve yalnızlık

Çalışmanın amacı beliren yetişkinlerde psikolojik dayanıklılık düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi; psikolojik dayanıklılık, yaşam doyumu ve yalnızlık arasında ilişki olup olmadığına bakılması; yaşam doyumu ve yalnızlığın psikolojik dayanıklılığı yordama gücünün araştırılmasıdır. Çalışma grubuna amaçlı örnekleme yöntemiyle seçilen 543'ü kız, 116'sı erkek olmak üzere toplam 659 beliren yetişkinin Psikolojik Dayanıklılık düzeylerinin belirlenmesi amacıyla Basım ve Çetin (2011) tarafından Türkçe'ye uyarlaması yapılan 'Yetişkinler için Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği (Friborg ve ark., 2003)', Yaşam Doyumu puanlarının belirlenmesi amacıyla Köker (1991) tarafından Türkçe'ye uyarlaması yapılan 'Yaşam Doyumu Ölçeği (Diener, Emmons, Larsen ve Griffin, 1985)' ve Yalnızlık puanlarının belirlenmesi amacıyla Demir (1989) tarafından Türkçe'ye uyarlaması yapılan 'UCLA Yalnızlık Ölçeği (Russel, Peplau ve Ferguson, 1978)' kullanılmıştır. Araştırma verilerinin istatistiksel analizinde değişkenlere bağlı SPSS 18.00 paket programı kullanılarak frekans, yüzde, bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü varyans analizi, tukey testi, pearson momentler çarpımı korelasyon tekniği ve çoklu doğrusal regresyon analizlerinden yararlanılmıştır. Yaşam doyumu ile toplam psikolojik dayanıklılık ve psikolojik dayanıklılık alt boyutları arasında pozitif yönlü; yalnızlık ile toplam psikolojik dayanıklılık ve psikolojik dayanıklılık alt boyutları arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Yaşam doyumu ve yalnızlık değişkenlerinin birlikte beliren yetişkinlerin yapısall stil, gelecek algısı, aile uyumu, kendilik algısı, sosyal yeterlilik, sosyal kaynaklar alt boyutları ile toplam psikolojik dayanıklılık düzeylerini açıkladığı bulunmuştur.
Eşcinsel yönelimde depresyon ve bağlanma ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı eşcinsel bireylerin ebeveynleri ya da bakım verenleriyle erken dönem çocukluk ilişkilerinde oluşturduğu bağlanma ilişkilerinin ve depresyon düzeyi arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığının araştırılmasıdır. Bu araştırmanın evrenini İstanbul LGBT Dayanışma Derneği üyelerinden oluşmaktadır. Bu araştırmanın örneklemini ise İstanbul LGBT Dayanışma Derneği üyesi 200 bireyden oluşmaktadır. Verilerin toplanması için araştırmacı tarafından hazırlanan Sosyodemografik Bilgi Formu, İlişki Ölçekleri Anketi, Beck Depresyon Ölçeği katılımcılara uygulanmıştır. Bireylerin depresyon ölçeğinden aldıkları puanlar ile güvenli bağlanma ölçeğinden aldıkları puanlar arasında anlamlı ilişkili olduğu görülmektedir. Depresyon düzeyleri arttıkça; güvenli bağlanma düzeylerinin de düşme olduğu saptandı. Bireylerin doğum sıraları arasında, bireylerin babalarının eğitim düzeyleri arasında güvenli bağlanma ölçeği puanı açısından anlamlı fark bulunmaktadır. Bireylerin annelerinden algıladığı tutumlar arasında saplantılı bağlanma arasında ilişkinin varlığı saptandı. Çalışmamızda katılımcılardan toplanan verilerden elde edilen bulguları literatür ışığında yorumlamış ve gerekli öneriler yapılmıştır.
Psikolojik danışman adaylarının öz yeterliklerinin kişisel kararsızlık ve mesleki karar pişmanlıklarına etkisi

Kariyer insanların hayatında verdiği en önemli kararlardan biridir ve tüm yaşamlarını etkilemektedir. Kariyer seçimi ise, bireyin sahip olduğu kişilik özellikleri, tutumları, mesleki değerleri ve çevresindeki sosyal faktörlerin etkileşiminden doğan bir süreçtir. Birey mesleki kararını verirken doğru adım atmadığı takdirde iş hayatına atıldığında 'kişisel kararsızlıklar' ve verdikleri karardan 'pişmanlık' duyma gibi hisleri deneyimlemektedir. Bu durum özellikle okuldan işe geçiş sürecinde yaşanmaktadır. Bu bilgilerden hareketle Psikolojik danışman adaylarının öz yeterliklerinin kişisel kararsızlık ve mesleki karar pişmanlıklarına etkisi incelenmiştir. Araştırmanın kapsamına 1 devlet, 1 özel üniversite olmak üzere toplam 297 Psikolojik Danışma ve Rehberlik Anabilim dalı öğrencisi katılmıştır. Veri toplama aracı olarak Psikolojik Danışma Öz Yeterlik ölçeği, Kişisel Karar Ölçeği ve Mesleki Karar Pişmanlık Ölçeği kullanılmıştır. Psikolojik danışman adaylarının öz yeterlik, kişisel kararsızlık ve mesleki karar pişmanlıklarının cinsiyete göre incelenmesinde bağımsız gruplar arası t testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgular doğrultusunda, psikolojik danışman adaylarının öz yeterlik ve kişisel kararsızlık puanlarının cinsiyete göre anlamlı farklılık göstermediği fakat mesleki karar pişmanlık puanlarının cinsiyete göre anlamlı farklılık gösterdiği bulunmuştur. Yaş ve programı seçme nedenlerinin de incelendiği bu çalışmada; yaş ile öz yeterlik arasında, programı seçme nedeni ile mesleki karar pişmanlık arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Diğer yandan psikolojik danışman adaylarının sınıf düzeylerinin öz yeterlik, kişisel kararsızlık ve mesleki karar pişmanlıklarına etkisi incelenmiş, öz yeterlik ve mesleki karar pişmanlıklarının sınıf düzeylerine göre anlamlı farklılık gösterdiği sonucuna varılmıştır. Öz yeterliğin değişkenleri etkileyip etkilemediği korelasyon analizi yapılarak incelenmiş ve öz yeterlik ile kişisel kararsızlık puanları arasında negatif yönde, düşük düzeyde anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Aynı şekilde öz yeterlik ve mesleki karar pişmanlık puanları incelenmiş ve yine negatif yönde düşük düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Değişkenler arasındaki etkinin hangisinden kaynaklandığını belirlemek için ise regresyon analizi kullanılmış, Kişisel kararsızlık puanlarının öz yeterliği düşük düzeyde açıkladığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmanın bulgularından elde edilen bilgiler doğrultusunda öz yeterliğin kariyer karar verme sürecinde önemli bir kavram olduğu ve psikolojik danışman adaylarının meslek hayatındaki kararsızlık ve pişmanlık duygularını etkileyebileceği yorumu yapılarak tartışılmıştır. Bilimsel bilgiye ışık tutmak ve psikolojik danışmanlara yol göstermek amacıyla araştırmanın sonuçlarına yönelik öneriler sunulmuştur.
Burnout as a predictor of senior students' mindfulness

Bu çalışma üniversite son sınıf öğrencilerinin tükenmişliklerinin farkındalık düzeylerini yordamadaki rolünü incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu çalışmaya 215'i Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nden ve 234'ü Gazi Üniversitesi'nden olmak üzere 449 üniversite son sınıf öğrencisi (349 kadın, 100 erkek) katılmıştır. Katılımcılar erişilebileni örnekleme yöntemi ile seçilmiştir. Araştırmanın verileri kişisel bilgi formu, Bilinçli Farkındalık Envanteri ve Maslach Tükenmişlik Envanteri-Öğrenci Formu aracılığı ile toplanmıştır. Verilerin analizi SPSS 22 istatistik programı kullanılarak yapılmış ve araştırmanın bulguları korelasyon, basit doğrusal regresyon ve çoklu hiyerarşik doğrusal regresyon yöntemleri ile incelenmiştir. Ek olarak, bu çalışmada kullanılan ölçeklerin çalışmanın örneklem grubu üzerindeki güvenirliğini ölçmek adına güvenirlik analizi yapılmıştır. Çalışmanın bulgularına göre, üniversite son sınıf öğrencilerinin farkındalıkları ve tükenmişlikleri arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki olduğu, tükenmişlik düzeyinin farkındalığın anlamlı bir yordayıcısı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bunun yanı sıra, yapılan analizler sonucunda tükenmişliğin alt boyutlarından olan tükenme ve yeterlilik, farkındalığı anlamlı bir şekilde yordarken, yine tükenmişliğin diğer bir alt boyutu olan duyarşızlaşmanın farkındalığı anlamlı bir şekilde yordamadığı bulunmuştur.
Ortaöğretim öğrencilerinin okul tükenmişliği ile okul aidiyetleri arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından araştırılması

Bu araştırma, ortaöğretim öğrencilerinin okul tükenmişliği ve okula aidiyetleri arasındaki ilişkiyi yaş, cinsiyet, akademik başarı durumu ve ders dışı sosyal etkinliklere katılım değişkenleri açısından incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, öğrencilerin demografik bilgilerini derlemeyi amaçlayan bir Kişisel Bilgi Formu'nun yanı sıra, Salmela-Aro, Kiuru, Leskinen ve Nurmi tarafından geliştirilmiş olup Seçer ve arkadaşları (2013) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Okul Tükenmişliği Ölçeği ve Goodenow (1993) tarafından geliştirilen ve Sarı (2011) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Okula Aidiyet Duygusu Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmada kullanılan ölçekler öğrencilerin kişisel bilgileri ile ilgili 11, okul tükenmişliği ile ilgili 9, okula aidiyet duygusu ile ilgili 18 soru olmak üzere toplamda 38 maddeden oluşmaktadır. Okula Aidiyet Duygusu Ölçeği, reddedilmişlik duygusu alt boyutu ve aidiyet duygusu alt boyutu olmak üzere iki alt boyuta ayrılmıştır. Tüm değişkenlerin frekans ve yüzde değerleri hesaplanmıştır. Tüm boyutların ortalama ve standart sapma değerleri verilmiştir. Boyutların tamamına güvenilirlik ve faktör analizleri uygulanmıştır. Boyutların normallik varsayımlarının test edilebilmesi için Kolmogrov Smirnov Testi uygulanmıştır. Karşılaştırmalı analizlerde İki Yönlü Varyans Analizi uygulanmıştır. ANOVA analizi sonucunda farklılık gözlenmesi durumunda farklılığın hangi gruplardan kaynaklandığının bulunması için LSD Post-Hoc test tekniği uygulanmıştır. Okula Aidiyet Duygusu Ölçeği ve Okul Tükenmişlik Ölçeği arasındaki ilişki için Spearman Korelasyon Analizi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda yıl sonu başarı puanı düşük olan ortaöğretim öğrencilerinin, okula aidiyet duygularının yıl sonu başarı puanı yüksek olan öğrencilere oranla çok daha düşük olduğu görülmüştür. Yüksek başarı puanına sahip öğrencilerin okula aidiyetleri yüksek olması durumunda okul tükenmişlikleri en az seviyede olduğu saptanmıştır. Farklı not ortalamalarına sahip öğrencilerin tükenmişlik düzeyleri arasında anlamlı farklılıklar görülmüştür. Yılsonu başarı puanı yükseldikçe öğrencilerin tükenmişlik düzeyleri düşmektedir. Yıl sonu başarı puanı düşük öğrencilerin düşük okula aidiyeti durumunda okul tükenmişlikleri en yüksek seviyededir. Karnesinin yanına takdir, teşekkür veya onur belgesi alan öğrenciler ile belge alamayan öğrencilerin okula aidiyet ve okul tükenmişliği arasındaki ilişkide farklılık olmadığı gözlenmiştir. Eğitsel kulübe üye olan öğrenciler, olmayan öğrencilere kıyasla daha fazla okula aidiyet ve aidiyet duygusu, daha düşük reddedilmişlik ve okul tükenmişliği hissetmektedir. Okul gezilerine ve pikniklere katılan veya katılmayan öğrencilerin okula aidiyet duygusu ve okul tükenmişliği arasındaki ilişkide anlamlı farklılık olmadığı bulgulanmıştır.
Okul öncesi öğretmenlerinin mesleği tercih etme kararlılıklarının iş doyumlarına etkisi

Bu araştırmada, MEB Özel, MEB Resmi ve SHÇEK Özel anaokullarında çalışan okul öncesi öğretmenlerin mesleği tercih etme kararlılıklarının iş doyumlarına etkisi olup olmadığının incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma ilişkisel tarama modeline uygun olarak düzenlenmiştir. Araştırmanın örneklemi; merkezi İstanbul'da ve İstanbul iline yakın Sakarya ilinde bulunan ve okul öncesi eğitim sektöründe yer alan okullarda çalışan 268 okul öncesi öğretmenden oluşmaktadır. Araştırmada, araştırmacı tarafından hazırlanan Demografik Bilgi Formu ve Minnesota İş Doyum Ölçeği katılımcılara okul müdürü aracılığıyla ulaştırılarak doldurmaları sağlanmış ve sonrasında bu formlar okul müdürlerinden teslim alınmıştır. Toplanan veriler SPSS programı aracılığı ile kodlanmış, sürekli değişkenlerin grup ortalamalarını karşılaştırmada Tek Yönlü Varyans Analizi, Varyans Analizini takiben farklı grupları belirlemede Tukey çoklu karşılaştırma testi kullanılmıştır. Gruplar ile kategorik değişkenler arasındaki ilişkiyi belirlemede ise Ki-kare testi yapılmıştır. Yapılan analizler sonucunda okul öncesi öğretmenlerinin mesleği tercih tarzları değerine göre iş doyumları karşılaştırılmış ve sonuçlara bakıldığında; meslek seçme sebeplerinden 'mesleki