turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Şizofren ve normallerin büyüklük konstansına olan tepkilerinde kişilik ve çevre faktörlerinin rolü

ŞİZOFREN VE NORMALLERİN BÜYÜKLÜK KONSTANSINA OLAN TEPKİLERİNDE KİŞİLİK VE ÇEVRE FAKTÖRLERİNİN ROLÜ Bu çalışmada normal ve şizofren hastalar arasında görsel algının rolü araştırıldı. Kişisel Yönelim Envanteri ile DSM III R tanı kriterlerine göre 30 normal ve 30 şizofren hasta deney kapsamına alındı. Her iki denek grubunda görsel algı testlerinden olan büyüklük konstansı testleri uygulandı. Büyüklük konstansının hükümleri 8 cm2 beyaz bir karton üzerinde 5 standart uyarıcıyla, 16 mukayese uyarıcısı karşılaştırılarak, standart uyarıcılar ile bazı farklı boyutların gerçek anlamı bulundu. Bu araştırmada 2 genel hipotezi ile bu iki hipotezin 5 alt hipotezi ileri sürüldü. Büyüklük konstansının hükümleri 'varyans analizi' ve 't önem testi' metodlarıyla çözümlendi. Sonuçta normallerle şizofren hastalar arasında görsel algı, mesafe ve emosyonel faktörlerin büyüklük konstasında etkinliği gösterildi.
Kanser hastası olan ve olmayan ergenlerin kendilik algısı ve öznel iyi oluşlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmada kanser hastası olan ve olmayan ergenlerin kendilik algısı ve öznel iyi oluşları incelenmiştir. Çalışmaya İstanbul ili Anadolu Lisesi'nde öğrenim görmekte olan ergenler ile kanser teşhisi almış ve İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Çocuk Onkoloji Hematoloji Bölümü ile Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim Araştırma Hastanesi Çocuk Onkoloji Hematoloji Bölümünde tedavi görmekte olan 14-19 yaş arası ergenler dahil edilmiştir. Çalışmaya 35 kanser hastası ergen, 269 kanser hastası olmayan ergen katılmıştır. Katılımcılara demografik bilgi formu, Öznel iyi Oluş Ölçeği ve Ergenler İçin Kendilik Algısı Profili uygulanmıştır. İstatistiksel analizlerde 'Kruskal Wallis-H' , 'Mann Whitney-U', 'tek yönlü varyans analizi', 'Scheffe' 'Bağımsız gruplar t testi' testleri ile Pearson analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda kanser hastası olan ergenlerin kendilik algısının atletik yeterlik, fiziksel görünüm ve romantik çekicilik alt boyutları ve öznel iyi oluş düzeyi anlamlı düzeyde yüksek olduğu belirlenmiştir. Cinsiyet, yaş, anne ve babanın birlikte olması, babanın sağ olması, kardeş sayısı, algılanan sosyo-ekonomik durum değişkenlerinin öznel iyi oluş üzerinde anlamlı bir fark oluşturmadığı belirlenmiştir. Psikolojik destek almayan ergenlerin öznel iyi oluşu ve atletik yeterlik algısı daha yüksek bulunmuştur. Kız ergenlerin sosyal kabul algılarının, erkek ergenlerin ise atletik yeterlik ve fiziksel görünüm algılarının daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Anne babası birlikte olan ergenlerin kendilik algısının davranışsal yönelim ilkesi alt boyutunda puanlarının anlamlı derecede yüksek olduğu saptanmıştır. Romantik çekicilik algısının yaşa göre farklılaştığı görülmektedir. Yapılan regresyon analizi sonuçlarına göre Ergenler İçin Kendilik Algısı Profili alt boyutları Öznel İyi Oluş toplam puanlarının %42.5'ini açıklamaktadır.
Posttraumatic growth and psychological distress among rheumatoid arthritis patients: An evaluation within the conservation of resources theory

Romatoid artrit psikolojik sıkıntılar yaşanmasına neden olan kronik ve ilerleyici bir hastalıktır. Kaynakların korunması kuramı ise Hobfoll (1988, 1989 )tarafında son yıllarda geliştirilmiştir. Bu kurama göre psikolojik sıkıntılar kaynak kaybına yönelik tehdit, kaynakların kaybı ve/veya kaynak yatırımı yapıldıktan sonra yeni kaynak kazanılamamasına yönelik tepkilerden kaynaklanmaktadır. Dindarlık, baş etme yolları, başa çıkma özyeterliği ve sosyal destek önemli kişisel kaynaklardır ve bireyi psikolojik sıkıntılar yaşamaktan koruyan faktörler olarak bulunmuşlardır. Bu çalışmanın amacı dindarlık, algılanan sosyal destek, baş etme yolları, kaynak kaybı ve artrit özyeterliği, sosyodemografik ve hastalıkla ilgili değişkenlerin psikolojiksıkıntılara ve travma sonrası gelişime olan etkilerinin incelenmesidir. Ayrıca COR kuramını kronik, ilerleyici bir hastalıkta test etmektir. Ankara Numune Hastanesinin Romatoloji ve Fizik Tedavi ve Rehabilitasyonkliniklerinde 117 hastaya 8 ölçek uygulanmıştır. Sonuçların değerlendirilmesinde regresyon analizi kullanılmıştır. Sonuç olarak, kadın olmak, yorgunluk düzeyi, kaynak kaybı, çareşiz baş etme ve algılanan sosyal destek kaygıyı yordamada anlamlı bulunmuştur. Hastalığın günlük aktiviteleri etkileme düzeyi, kaynak kaybı, problem odaklı baş etme ve artrit öz yeterliği depresyonu yordamada anlamlı bulunmuştur. Kadın olma, hastalık şiddeti, algılanan sosyal destek ve problem odaklı baş etmetravma sonrası gelişimi yordamada anlamlı bulunmuştur. Algılanan sosyal destekdepresyon ve genel psikolojik sıkıntılar ile ilişkili bulunmazken kaygı ve travma sonrası gelişim ile ilişkili bulunmuştur. Dindarlık ne psikolojik sıkıntılar ne de travma sonrası gelişim ile ilişkili bulunmamıştır. Çalışmanın sonuçları ilgili literatür çerçevesinde tartışılmıştır. Ayrıca çalışmanın kısıtlılıkları, klinik göstergeleritartışılmış ve gelecek çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Duygular ve din duygusu

İnanç hissinin insanda belirmesine eşlik eden duygu ve heyecanlar olarak ifade edilebilen dini duygular, bireysel dini yaşayışın karakterinin belirlenmesinde önemli rol oynarlar. Duygu ve heyecanlar, dinsel yaşayışa yön verirken, dinsel yaşayış da bireyin duygu dünyasında geniş yer kaplamaktadır. Temel duygu ve heyecanlar, dini tecrübelerle birlikte ortaya çıktıklarında, bu yönde bir karakter kazanmaktadır. Bu çalışmada 'inancın duygusal bir karakter taşıyıp taşımadığı' ve din duygusunun insandaki kökenlerine dair sorulara cevap aranmaktadır. Aynı zamanda temel duygu ve heyecanların 'dini' boyut kazanmasındaki etkenlere yer verilmektedir. Bu bağlamda Psikoloji literatüründe yapılan çalışmalar incelenmiş ve kutsal metinlerde geçen bazı duygu unsurlarına yer verilmiştir. Sonuç olarak insanın yüce bir varlığa inanmaya yatkın bir yapıyla dünyaya geldiği; ancak aile, yetiştirilme tarzı ve eğitim gibi bazı faktörlerle inancın açığa çıkarak belirginleştiği fikri benimsenmiştir. Aynı zamanda, dini inancın tecrübe edilmesinde duyguların rolüne dikkat çekilmiştir. Dinsel yaşayışta bilişsel, duygusal ve davranışsal süreçler bir arada bulunarak, dini tecrübelere bütüncül bir anlam kazandırmaktadır.
Oidipal dönemde babalık işlevinin anaokulu bağlamında çocuğun gelişimi üzerindeki etkisinin incelenmesi

Bu araştırmada Oidipal dönemin başlangıcından itibaren, babalık işlevinin ve okulun çocuğun gelişimi üzerindeki etkileri incelenmiştir. Okulun kapsayıcı işlevi ile rehberlik hizmetlerinin yol gösterici rolünün, babalık işlevlerinin geliştirilmesine nasıl yardımcı olabileceği sorusuna cevap aranmıştır. Çalışmada yarı yapılandırılmış aile görüşmeleri, çocuk gözlemleri ile değerlendirilmeleri ve öğretmen görüşmeleri ile takip-gözlem sürecinin sonrasında elde edilen bulguların psikanalitik kuram çerçevesinde anlaşılmasına katkıda bulunmak amaçlanmıştır. Psikanalitik literatürde, çocuğun ruhsal yapılanmasındaki en önemli yapı taşlarından biri olan babalık işlevinin, Oidipal dönemin başlangıcıyla öneminin arttığı düşünülmektedir. Bu nedenle araştırma 2-5 yaş arasındaki çocuklarla gerçekleştirilmiştir. Araştırma süresi boyunca nitel araştırma yöntemlerinden faydalanılmış, elde edilen bulgular içerik analizi ve söylem analizi teknikleriyle değerlendirilmeye çalışılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlar doğrultusunda ebeveynlere, öğretmenlere ve bu kademede bulunan ruh sağlığı uzmanlarına ışık tutacağı düşünülen bilgiler paylaşılmıştır.
Kanser tanısı ile hastanede yatan çocuklar ve annelerinde depresyon belirtilerinin incelenmesi

Bu projede üniversitelerde uygulama geliştirilmesi amacıyla Vestel Elektronik A. Ş bünyesinde tasarlanmış olan deneme kartı üzerindeki RF alıcı-verici yongası kullanılarak kablosuz iletişim platformunun oluşturulması hedeflenmiştir. RF 2.4 GHz Endüstriyel, Bilimsel ve Medikal bandı üzerinden bir ses dosyasının kablosuz iletimini sağlayan kod üzerinde çalışma yapılmış, kablosuz teknolojiler ve RF yongasının özellikleri incelenmiştir.
İran'da din psikolojisi çalışmaları

Çalışmamızda İran'da Din Psikolojisi'nin gelişim süreci araştırılmıştır. Bu çerçevede önce İran'da Genel Psikoloji çalışmaları ele alınmıştır. Araştırmamızda Din Psikolojisi'nin İran'daki gelişimi ve günümüzdeki durumunun Türk bilim çevresine tanıtılması amaçlanmıştır. Araştırmada iki çeşit materyalden yararlanılmıştır: Birincisi İran'a gidilerek yerinde kitap, makale vb. materyaller değerlendirilmiştir. İkinci olarak da elektronik makaleler ve psikoloji kuruluşlarının sitelerinden istifade edilmiştir. Yaptığımız bu çalışmada İran'da Genel Psikoloji, Gelişim Psikolojisi, Çocuk Psikolojisi ve Klinik Psikolojinin diğer Psikoloji dallarına göre daha çok gelişmiş olduğu tespit edilmiştir. Din Psikolojisi konuları tarihin her döneminde ülke halkının dine karşı duyarlılığı nedeniyle tefsir, felsefe gibi ilimler içerisinde çalışılmış, felsefe ve ahlak dersi olarak medreselerde okutulduğu tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra Psikoloji ile uğraşan her bilim adamının yapıtlarında Din Psikolojisi konuları, bir bölüm veya bölüm içinde başlık olarak ele alınmış ya da bununla ilgili özgün eserler verdikleri gözlemlenmiştir. Ayrıca Batı ve diğer İslam ülkelerinde yapılan sosyal bilimler, Psikoloji ve Din Psikolojisi alanındaki çalışmalar, yayınlandıklar tarihten kısa bir süre sonra Farsça'ya çevrilerek ülkede okuyucuya sunulduğu tespit edilmiştir.
Polis akademisi öğrencilerinin benlik tasarımı

Bu araştırmanın problemi Polis Akademisi öğrencilerinin okul başarıları ile benlik tasarımları arasında bir ilişkinin olup olmadığıdır. Zira Polis Akademisi lise ve dengi okullar ve Polis Koleji olmak üzere iki kaynaktan öğrenci almaktadır. Onun içindir ki, okul programının önemli bir bölümü öğrencinin benlik tasarımlarının olumlu şekilde gelişmesini sağlamaya ayrılmıştır. Bu araştırmanın genel amacı, Akademiye gelen lise ve kolej mezunu öğrencilerin benlik tasarımlarını ortaya koymaktır. Bu araştırmanın modeli 'okul - survey' modelidir. Okul personelinin yaşayışları, sosyal ilişkileri, emeklilikleri, sınıf içindeki daranışları, öğretimdeki etkinlikleri, sağlık durumları, birbirleri ile, toplumla olan ilişkileri, kişilik özellikleri, dünya görüşleri ve etkileşimleri okul survey araştırmalarında çalışabilecek araştırma konularıdır. Araştırmanın evreni, Emniyet Genel Müdürlüğüne bağlı Polis Akademisidir. Araştırmanın ömeklemi ise, Polis Akademisinde öğrenim gören öğrencilerden küme örneklemi ile seçilmiştir. Bu yöntemle 1. sınıf öğrencilerinden oluşan gruba Feriha Baymur'un Benlik Tasrımı Envanteri uygulanmıştır. Örnekleme giren öğrencilerin 17'si kız, 111'i ise erkek öğrenciden oluşmaktadır. Araştırma ile ilgili verilerin elde edilmesi ve çözümlenmesinde testi ve varyans analizi kullanılmıştır. Bu yöntemle belirlenen ortalamalar arası farklılıklar tesbit edilmeye çalışılmıştır. Araştırmayla elde edilen bulgular aşağıda özetlenerek verilmiştir. 1. Kolej çıkışlı ve akademi çıkışlı öğrencilerin benlik tasarımlarında yapılan istatistiki işlemler sonucunda bir farklılık ortaya çıkmamıştır. (i 2. Akademi'ye kolej çıkışlı olarak gelen öğrencilerin kolej çıkışlı olmayan öğrencilere göre, yapılan istatistiki işlemler sonucunda akademiye kolej çıkışlı olan öğrencilerin lehine bulunmuştur. 3. Kız ve erkek öğrencilerin benlik tasarımları arasında yapılan istatistiki işlemler sonucunda bir farklılık ortaya çıkmamıştır. 4. Polis Akademisinde anne ve babası olan öğrenciler ile olmayan öğrenciler arasında yapılan istatistiki jşlemler arasında benlik tasarımları arasında bir fark bulunamamıştır.
Duyguların nörokognitif fonksiyonlara etkisinin bilgisayar tabanlı nöropsikolojik test bataryası ile incelenmesi

Bu tezde çeşitli nörokognitif becerilerin duygulara göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmeye çalışılmıştır. Geniş duygu skalasından 4 temel duygu olan kızgınlık, mutluluk, üzüntü ve korku seçilmiştir. Bireyler, önce hedeflenen duyguya yönlendirilmeye çalışılmış ardından da çeşitli nörokognitif fonksiyonları ölçmeye yönelik nöropsikolojik testler uygulanmıştır. Katılımcıları hedeflenen duyguya yönlendirme amacıyla çeşitli film kesitleri kullanılmıştır. Filmlerle hedeflenen duygu uyandırılmaya çalışıldıktan sonra katılımcılara Bilgisayar Tabanlı Nöropsikolojik Test Bataryası uygulanmış bu uygulamalara göre farklılıklar analiz edilmeye çalışılmıştır. Bunlar dışında bireylerde duygu sevkinin etkililiğini ölçmek amacıyla spesifik duyguları ölçme anketi kullanılmıştır. Yapılan çalışmada duygu sevkinin cinsiyete göre farklılaşmadığı fakat yaş gruplarına göre farklılaştığı görülmüştür. Araştırmanın amacı olan duyguların nörokognitif beceriler üzerindeki etkisi incelendiğinde, mutluluk duygusu ile muhakeme ve basit dikkat alt puanları arasında; üzüntü duygusu ile basit dikkat alt puanları arasında; kızgınlık duygusu ile muhakeme becerisi arasında ve korku duygusu ile de psikomotor hız ve motor hız puanları arasında anlamlı farklılıklar görülmüştür. Bu bulgulardan yola çıkarak dikkat gerektiren bir iş için mutluluk ve üzüntü duygusunun; akıl yürütme gerektiren durumlar için kızgınlık ve üzüntü duygusunun; motor ve psikomotor hızın etkin rol oynadığı olaylar için ise korku duygusunun bu olaylar ve durumların sonuçları üzerinde etkili olacağı söylenebilir.
Ebeveynlerin çocukluk çağı örselenme yaşantısı ve bazı demografik özellikleri ile çocuk yetiştirmeye yönelik tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bebeğin doğumundan itibaren ilk etkileşimde bulunduğu sosyal çevresi ailedir. Aile ve çocuk arasındaki sağlıklı ilişkiler, çocuğun yaşamını sürdürmesinde ve güven duygusunun oluşmasında önemli bir olgudur. Ebeveynin sağlıklı tutumları çocuğun 'Ben kimim? sorusunun yanıtını bulur ve sağlıklı kimlik oluşturmasına katkı sağlar. Amaç; ebeveynlerin çocukluk çağı örselenme yaşantısı ve bazı demografik özellikleri ile çocuk yetiştirmeye yönelik tutumları arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Araştırmanın diğer amacı da araştırmadan çıkan sonuçlardan yola çıkılarak, elde edilen bilgilerin bu alanda çalışacak olan kişilere ve çocuklarına karşı tutumlarında sıkıntı yaşayan ebeveynlere yardımcı olmasıdır. Örneklem; 2016/ 2017 eğitim öğretim yılında Adana ili, Çukurova ve Seyhan ilçelerinde Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'na bağlı özel kreş ve anaokuluna devam eden 2-6 yaş çocukların ebeveynleri oluşturmuştur. Metot: Ebeveyn Tutum Ölçeği ve Çocukluk Çağı Örselenme Yaşantıları Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma bulgularına göre anne tutumlarının demokratik düzeyleri baba tutumlarından daha yüksek bulunmuştur. Baba tutumlarının ise izin verici düzeyleri anne tutumlarından daha yüksek bulunmuştur. Anne ve babaların otoriter ve aşırı koruyucu tutumlarında anlamlı fark yoktur. Ebeveyn tutumları ile yaşları arasında yapılan One-Way ANOVA testi bulgularına göre yaşları küçük ve büyük ebeveynlerin orta yaşa göre anlamlı derecede daha demokratik olduğu bulunmuştur. Gelir düzeyi yüksek olan ebeveynler daha demokratik, gelir düzeyi düşük ebeveynler ise daha koruyucu olarak bulunmuştur. Çocuk sayısı azaldıkça ebeveynlerin demokratik tutumları artmakta, çocuk sayısı arttıkça ebeveynlerin otoriter tutumlarının arttığı bulunmuştur. Ebeveynlerin kendi anne ve baba tutumları ile ebeveynlerin kendi tutumları arasında benzerlik olduğu bulunmuştur. Çocukluk çağı örselenme yaşantısı ile ebeveyn tutum ölçeği alt ölçek puanları arasında yapılan Pearson Korelasyon analizinde çocukluk çağı örselenme yaşantısı ile ebeveynin aşırı koruyucu tutumu arasında negatif yönde ilişki bulunmuştur.
Aile içindeki şiddetin çocuk üzerindeki etkileri

Bu araştırmada temel olarak, ailede eşler arasındaki şiddet düzeyi ile çocuğa yönelik şiddet düzeyi arası ilişki incelenmiş ve bu değişkenlerden her birinin çocuğun davranış problemleriyle İlişkisi araştırılmıştır. Bunun yanında, ailedeki şiddet düzeyine göre, kullanılan çatışmayla baş etme taktiklerinin farklılaşması, şiddetin nesiller arası süreklilik göstermesi, şiddet düzeyinin çeşitli demografik özelliklerle ilişkileri, ailenin başından geçen yaşam olaylarının ailedeki şiddet düzeyi ile ilişkileri ve dayak hakkında kadınların görüşleri ve tepkileri üzerinde durulmuştur. Araştırma, ilkokul çağında çocuğu olan 40 anne ile yürütülmüş, veriler, araştırmacı tarafından hazırlanan bir yapılandırılmış görüşme formu, Çatışmayla Başetme Taktikleri Ölçeği, Achenbach Çocuk Davranış Listesi ile toplanmıştır. Çatışmayla Başetme Taktikleri Ölçeği ile ailenin farklı fertleri arasındaki şiddet düzeyi saptanarak eşlerara- smdaki şiddet ile çocuğa yönelik şiddet arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Yine aynı ölçekle belirlenen eş- lerarasmdaki şiddet düzeyi ile Achenbach Çocuk Davranış Listesi ile belirlenen çocuğun davranış problemleri düzeyi arasında da anlamlı düzeyde bir ilişki bulunmuştur. Aynı şekilde ebeveynden çocuğa yönelik şiddet düzeyi ile çocuk davranış problemleri arasında da anlamlı 'bir ilişki saptanmıştır. Aldıkları şiddet puanlarına göre, şiddet düzeyi yüksek ve düşük olarak iki gruba ayrılan denekler, çatışmayla baş etme taktikleri açısından birbirlerinden farklılıkları incelenmiştir. Şiddet düzeyi yüksek gruptaki ailelerin usavurma dışındaki, sözel saldırıdan fiziksel saldırıya kadar uzanan tüm yaklaşımlarda, şiddet düzeyi düşük gruptaki ailelerden daha yüksek puan aldıkları yani, sorunlara saldırgan bir yaklaşım gösterdikleri saptanmıştır. Saldırganlığın erkekler açısından nesiller arası süreklilik gösterdiği saptanmış, erkekten kadına yöneltilen şiddet düzeyinin kadının çalışması, geliri, kadının ve erkeğin evlenme yaşı gibi bası demografik özelliklerle farklılık gösterdiği belirlenmiştir. iki farklı şiddet düzeyindeki ailelerin son bir yılda başlarından geçen yaşam olayları açısından sadece gebelik ve kayınlarla tartışma konularında farklılık gösterdiği, her iki olgunun da şiddet düzeyi yüksek ailelerde daha sıklıkla yer aldığı bulunmuştur. Eşleri tarafından şiddete maruz kalan kadınların çoğunluğu (#60) olayı kabullenirken #40'ı kabullenmediğini ifade etmiş, ailelerinde şiddet bulunmayan kadınların ise yarısı olayı kabullenirken yarısı kabullenmediğini söylemiştir. Şiddetin nedenleri sırasıyla kıskançlık, itaatsizlik, alkol, parasızlık, kumar ve kayınlarla münakaşa olarak belirlenmiştir. Kadınların çoğunluğunun evden kaçmalarına (#70) ve bir çoğunun (#4 5) ayrılmayı düşünmelerine rağmen örneklemde boşanma olayına rastlanmamıştır.
The Reactions of school-age children to disaster: Effects of the 1999 İzmit earthquake assessed by self-rating, parental ratings and projective techniques

Çocukların Afete Karşı Tepkileri: 1999 İzmit Depremi'nin Etkilerinin Çocuklarca, Ebeveynlerince ve Projektif Yöntemler Yoluyla Değerlendirilmesi Deniz Yücel Bu çalışmanın amacı, 1 999 İzmit depreminden sonra okul çağı çocuklarının kendileri, ebeveynleri ve projektif yöntemleri kullanarak afete karşı tepkilerini incelemekti. Çalışmaya, etkilenen bölgelerden yüz 9-1 1 yaşlarındaki ilkokul öğrencileri ve anneleri ve etkilenmeyen bölgelerden yüz 9-1 1 yaşlarındaki ilkokul öğrencisi ve anneleri katılmıştır. Çocukların travmaya maruz kalma veya kalmama durumuna göre akut ve kronik tepkilerim değerlendirilmek için Çocuklar için Travma Sonrası Stres Bozukluğu Ölçeği kullanılmıştır (Pynoos ve ark., 1987). Yasın belirtilerini ölçmek için Akut Yas Tepki Ölçeği kullanılmıştır (Wolmer & Laor, 1999). Endişe, depresyon, agresyon, güvensiz hissetme ve psikolojik travma derecelerini ölçmek adına projektif ölçek olarak Ev- Ağaç-İnsan Ölçeği kullanılmış, bu konular için bir kodlama yöntemi geliştirilip uygulanmıştır. Çocuklar için Travma Sonrası Stres Bozukluğu Ölçeği puanlan etkilenen bölgede etkilenmeyen bölgeye göre daha yüksek çıkmıştır. Bununla beraber Akut Yas Tepki Ölçeği'nde hiçbir farklılık saptanmamıştır. Ev-Ağaç-İnsan Testinin agresyon ve travma alt testlerinde de puanlar etkilenen bölgelerde etkilenmeyen bölgelere göre daha yüksektir. Çocuklar için Travma Sonrası Stres Bozukluğu Ölçeği ve Akut Yas Tepki Ölçeği puanları arasında; agresyon ve güvensizlik alt testleri arasında; travma and endişe alt testleri arasında positif bir ilişki görülmüştür. Çocuklar için Travma Sonrası Stres Bozukluğu Ölçeğinde kaybı olan ve etkilenen bölgedeki çocuklar kaybı olmayan ve etkilenen bölgede olan çocuklara göre daha yüksek puan almışlardır. vıBu çalışmanın sonuçları göstermektedir ki deprem merkez bölgesindeki çocuklarda çevrelerde yaşayan çocuklara göre daha yüksek post travmatik stres belirtileri göstermişlerdir. Bu belirtilerin dereceleri yas durumu ve yaşanılan kayıp ile daha da artmaktadır.
Lise öğrencilerinin cinsiyet, okul türü ve bilişsel esneklik düzeylerine göre sosyal becerilerinin incelenmesi

Bilgi ve teknoloji çağında insanları birbirinden farklı kılan temel unsurlardan biri bilgiyi yordama, olağandışı durumlara uygulama becerisidir. Bilişsel esneklik olarak tanımlanan bu durum çocukluk ve ergenlik dönemlerinde temellendirilmektedir. Toplumsal bir varlık olan insan, içinde yaşadığı ortamdan sosyal, duygusal ve bilişsel olarak etkilenmektedir. Etkileşimler becerilerin düzeylerinde de önemli bir etken olmaktadır. Bilişsel esneklik düzeyleri, kişilerin sosyal beceri düzeylerini etkileyebilmektedir. Ergen bireyler için en önemli sosyal ortamlardan biri de okullarıdır. Okulların farklı tür eğitim öğretim uygulamarı olup bu uygulamalar ile farklı kazanımlar ve hedefler amaçlanır. Farklı kazanımların ve amaçların bireylerin biliş dünyasına etkisi merak uyandırmaktadır. Bu çalışma, lise öğrencilerinin cinsiyet, okul türü ve bilişsel esneklik düzeylerine göre sosyal becerilerinin anlamlı bir şekilde farklılaşıp farklılaşmadığını araştırmıştır. Araştırma 2018- 2019 Eğitim Öğretim yılı Mersin ili Tarsus ilçesinde bulunan 11. sınıfta öğrenim gören 419 ortaöğretim öğrencisi üzerinde uygulanmıştır. Çalışmada öğrencilerin demografik özelliğini belirlemek amacıyla 'Kişisel Bilgi Formu', Bilişsel esnekliklerini ölçmek için Martin ve Rubin (1995) tarafından geliştirilen ve daha sonra Çelikkaleli (2014a) tarafından Türkçeye uyarlanan ' Bilişsel Esneklik Ölçeği ' kullanılmıştır. Sosyal Beceri düzeylerini ölçmek için ise 1986'da Riggio tarafından geliştirilen ve Yüksel (1997) tarafından Türkçeye uyarlanan Koydemir (2006) ile 90 maddelik ölçeğin 30 maddeye dönüştürmüş olduğu 'Sosyal Beceri Envanteri' kullanılmıştır. Verilerin analizinde, iki faktörün bir bağımsız değişken üzerinde ayrı ayrı etkisini test etmek yerine faktörlerin temel etkilerini ve iki faktörün bağımlı değişken üzerindeki ortak etkisini eş zamanlı olarak test etmek için İki yölü Varyans analizi kullanılmıştır. Cinsiyet, okul türü, bilişsel esneklik düzeyi bağımsız değişken, sosyal beceriler bağımlı değişken kabul edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, cinsiyet ve bilişsel esneklik düzeyi etkileşiminin sosyal beceriler üzerinde anlamlı farklılık oluşturmadığı tespit edilmiştir. Düşük bilişsel esneklik düzeyine sahip erkeklerin, kadınlardan daha yüksek sosyal becerilere sahip olduğu, Orta düzey bilişsel esnekliğe sahip erkeklerin kadınlardan daha düşük sosyal becerilere sahip olduğu, yüksek bilişsel esneklik düzeyine sahip erkeklerin kadınlarda daha yüksek sosyal becerilere sahip olduğu sonucuna varılmıştır. Bilişsel esneklik ile okul türünün aynı anda sosyal beceriler üzerinde anlamlı bir farklılık oluşturmadığı tespit edilmiştir.