turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
ILO temel haklar ve ilkeler bildirgesi ve Kazakistan' daki uygulamalar açısından değerlendirilmesi.

Uluslararası Çalışma Örgütü, 1998 yılında Cenevre'de toplanan 86. Genel Konferansında 'Çalışmaya İlişkin Temel Haklar ve İlkeler ILO Bildirgesi ve İzlenmesi' adıyla bir Bildirge kabul edilmiştir. Bildirge öncelikle: Sendika Özgürlüğü ve Toplu Pazarlık Hakkının Etkin Biçimde Tanınmasını; istihdamda ve Meslekte Ayrımcılığın Ortadan Kaldırılmasını; Zorla ya da Zorunlu Çalışmanın Tüm Biçimlerinin Ortadan Kaldırılmasını; ve Çocuk İşçiliğine Etkin Biçimde Son Verilmesini öngören temel haklara ilişkin olarak dört alanı teyit etmektedir. Bildirge, belirlenen amaçların tam olarak yerine getirebilmesi için bir de izleme mekanizması öngörmüştür. İzleme mekanizması, Yıllık Rapor ve Küresel Rapor olmak üzere iki temel esas üzerine kurulmuştur. 1993 yılından itibaren ILO üyesi olan Kazakistan Cumhuriyeti bugüne kadar Temel Sözleşmeler de dahil olmak üzere toplam 16 ILO sözleşmesini onaylamıştır. Çalışma şunu gösteriyor: Esas itibariyle, Kazakistan'da Bildirge kapsamındaki temel hak ve ilkelerin hemen hemen tamamı ulusal mevzuatta yer almaktadır. Ancak her gelişmekte olan ülkede olduğu gibi Kazakistan'daki bu yasal düzenlemelerin hayata geçirilmesi açısından ve demokratik sürecin sağlıklı işleyebilmesi için yapılacak işlerin daha çok olduğunun unutmamalıyız.
Türkiye'de mahalli idare birlikleri

Tez konusu Türkiye'de Mahalli İdare Birlikleri'dir. Konunun temeli fazla eskiye dayanmamaktadır. Mahalli İdare Birlikleri konusunun son on yıldır en fazla gündeme geldiği söylenebilir. Mahalli İdare Birlikleri mahalli idare birimleri olan köy, belediye ve il özel idarelerinin tek başlarına yapamayacağı işleri birleşerek yapmalarına denir. Bu nedenle mahalli idare birlikleri birinci derecede mahalli idare birimi değildir. Sadece ikincil derecedeki bir alternatif birimdir. Fakat mahalli idare birimlerinin yetersiz kaldığı noktada birleşerek birlik kurmaları da sorunları tamamen çözmemektedir. Birlikler de mali kaynak sıkıntısı, araç, gereç- makine, teçhizat sıkıntısı, yönetimsel güçlükler, mevzuat engelleri gibi daha birçok sorunla yüz yüze kalmaktadır. Bu sorunların çözümü için ve mahalli idare birliklerini daha etkin hale getirmek için bazı düzenlemeler gereklidir. Bunların başında da birliklere mali kaynak sağlamak, mevzuat gecikmelerini ve zorluklarını ortadan kaldırmak, birliklerin çalışma alanını iyi belirlemek gelmektedir. Bu düzenleme ve değişiklikler yapıldıkça mahalli idare birlikleri daha işler hale getirilmiş olunacaktır. Günümüzde Türkiye'de birliklerden beklenen maksimum verim alınmıştır demek güçtür. Fakat tüm birliklerinde başarısız oldukları söylenemez. Amacına ulaşan birlikler de bulunmaktadır. Mahalli İdare Birlikleri konusunda en önemli kaynak 5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanunu'dur. Bu kanun 2005 yılında yürürlüğe girmeden önce Mahalli İdare Birlikleri alanında Belediye Kanunu'nun hükümleri uygulanmaktaydı. Fakat Belediye Kanunu birlikler alanında yeterli bir içeriğe sahip olmadığından 5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanunu'nun yürürlüğe girmesi kaçınılmaz olmuştur. Böylece birlikler alanında en ayrıntılı düzenlemeler ele alınmıştır. Tezin sonucu olarak birliklerin gerekli yapılanmalar oldukları fakat başarılı olmaları için bazı düzenlemelerin yapılmasının gerektiği ve birliklerin sorunlarına çözüm bulunması gerektiği söylenebilir.
Türkiye'de sosyal belediyecilik uygulamalarının sorunlar ve beklentiler bağlamında değerlendirilmesi: Konya Büyükşehir Belediyesi örneği

Günümüzdeki eğitim, sağlık, konut gibi esas sosyal politikaların yerelde sağlanabilmesinde ve beldelerindeki halkın refahı için yürüttükleri çalışmalarla artmasında kurum olarak yerel yönetimler etkin görevde bulunmaktadırlar. 21. yüzyıla bir önceki yüzyıldan miras olarak kalan önemli unsurlardan biri küreselleşme olgusu ve süreçleriyken bir diğeri de yerelleşme olgusudur. Yerelleşme düşüncesinin bir sonucu olarak meydana gelen yerel yönetimlerin, şüphesiz ki önemli birimlerinden birinin de belediyeler olduğunu söylemek mümkündür. Bu sebeple yapılan çalışmada kavram olarak yerel yönetim, ülkemizde yürütülen sosyal belediyecilik çalışmaları, çalışmalarda karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri ile bu kapsamda sosyal sorumluluk kavramları ve devlet bağlamında Konya Büyükşehir Belediyesinin yaptığı sosyal belediyecilik çalışmaları örnek olarak incelenmektedir.
Kentsel hakların hayata geçirilmesinde kolluk güçlerinin işlevleri

İnsan haklarının tarihi bir anlamda insanın ezilmesi, köleleştirilmesi ve insanlık değerlerinin çiğnenmesi karşısında verilen onurlu yaşama mücadelesinin tarihidir. İnsan hakları, kişilerin bireysel ve toplumsal ihtiyaçlarının karşılanmasının yanı sıra onurlu bir hayat sürme ve insanca muamele görme amaçlarını gerçekleştirmeye yöneliktir. İnsan hakları mücadelesinin tarihi binlerce yıl öncesine dayanmakla birlikte gerçek anlamda kazanımlar ancak 18. ve 19. yüzyıllarda elde edilmiştir. İktidar sahiplerine veya hakim güçlere karşı verilen mücadele neticesinde sırasıyla birinci, ikinci ve üçüncü kuşak haklar elde edilmiştir. İnsan hakları tarihsel gelişim süreci içerisinde canlı ve dinamik bir gelişim seyri göstermiştir. İnsan hakları, bireylerin kişisel ve toplumsal ihtiyaçlarının karşılanması gerekliliğinden doğmuştur. İnsanların onurlu bir hayat sürebilmesi için sağlanan temel hak ve hürriyetler zamanla yetersiz kalmıştır. Ayrıca birinci kuşak haklardan halkın büyük bir kesiminin yararlanamaması, diğer taraftan dünya da yaşanan ekonomik krizler, devletten hizmet isteme yetkisi veren 2. kuşak hakların gerekliliğini ortaya koymuştur. Yaşanan küresel nitelikli sorunlarla baş edilebilmesi için, bireysel, ulusal ve uluslararası yardımlaşmayı, dayanışmayı gerçekleştirmenin yanı sıra toplumsal değer ve amaçların ancak dayanışma içerisinde ve ortak mücadele verilmesi halinde gerçekleştirilebilecek olması ise, dayanışma haklarını ortaya çıkarmıştır. Kentsel Hakların Hayata Geçirilmesinde Kolluk Güçlerinin İşlevleri, konulu bu çalışmada, insan hakları, kentsel haklar, kolluk kavramları incelenmiştir. Ayrıca pek çok faktörün etkisiyle, global ve ulusal düzeylerde yaşanan hızlı kentleşmenin yanı sıra dünya nüfusunun hızla kentleşiyor olması ve gelecekte de kentli nüfus artışının devam edeceği öngörüldüğü için kentsel hakların öneminden bahsedilmiştir.
Bones and justice: Ethical dimensions of the use of skeletal age diagnosis for forensic purposes

Adli tıp biyoetiği, biyoetiğin fazla ilgi görmemiş bir dalıdır. Bu tezin amacı, Türkiye'de yaygın biçimde kullanılan bir adli tıp işlemi olan kemik ölçümünden yaş tayinine odaklanarak işlemin etik boyutlarını incelemektir. Yaş kavramı hem medeni hayatın hem de suçlu davranışlarının düzenlenmesinde önemli olduğu ve yaşa dair yasal belgelere güvenilmediği için Türkiye'de adli tıpta yaş tayini hem isteğe bağlı olarak hem mahkeme talebi üzerine yaygın biçimde uygulanmaktadır. Türkiye'de kemik ölçümünden yaş tayini, adli tıptaki tüm yaş tayinlerinde, çoğu zaman yegane yöntem olarak kullanılır. Ben biyoetik sorunların çoğu zaman teknik meselelerle ve bunların belli toplumsal-tarihsel bağlamlardaki uygulamalarıyla iç içe olduğunu savunarak kemik ölçümünden yaş tayinine ilişkin etik sorunları, teknik sorunlar ve yasal düzenlemelerle birlikte ele alıyorum. Biyoetikteki zarar vermeme, yarar sağlama ve özerkliğe saygı gibi temel kavramlardan yola çıkarak bu meselelerin küçük yaştaki kişilerin evlendirilmesi gibi toplumsal sorunlarla nasıl iç içe olduğunu tartışıyorum. Bunu yaparken adli tıp biyoetiği ve sağaltıcı sağlık hizmeti bağlamındaki biyoetik arasındaki farkları ve adli tıp doktorunun sağlık ve hukuk profesyoneli olarak ikili rolünün adli tıp bağlamındaki etik kaygıları nasıl biçimlendirdiğini de tartışıyorum.
Neoliberalizm ekseninde Türkiye'de yerelleşme tartışmaları ve yerelde merkezileşme

Liberalizm, süreç içerisinde teorisyenleri ve uygulayıcıları eliyle ekonomik krizlere karşı çözüm üretmek için verdiği tepkilere göre sosyal ve neoliberalizm olarak biçim değiştirmiş, ama sermayenin hareketliliğinin ve kar oranlarının artırılması hedeflerinden hiç vazgeçmemiştir. Bu temel hedefler teori ve uygulama arasında da çelişkili politikaların doğmasına neden olmuştur. Örneğin, serbest piyasanın devamlılığı için devlet müdahalesinin en az seviyeye indirilmesi ana ilkesi uygulanamadığı gibi, tam tersine güçlü devlet ile liberal politikaların varlığı sürdürülebilmiştir. Benzer bir örnek merkezileşme ve yerelleşme geriliminde de kendini göstermiştir. Yazında, neoliberal politikaların daha fazla yerelleşmeye denk düştüğü egemen anlayışına rağmen uygulamada bunun çoğu zaman; Türkiye'de ise neredeyse hiçbir zaman gerçekleşmediğini görmek olanaklıdır. Türkiye'de son on yılda gerçekleşen kanuni düzenlemeler, yaşanan ekonomik ve siyasi gelişmeler aynı siyasi parti iktidarında bile çelişkili uygulamaları doğurmuştur. Neoliberal politikaların egemen olduğu süreçte Kamu Yönetimi Temel Kanunu istisnası haricinde ve yerelleşme hedeflerine rağmen merkezileşme pekişmiş, hatta 6360 sayılı kanunla büyükşehir belediyeleri odağında yerelde merkezileşme biçiminde bir tür belirmiştir. Tezde, merkezileşme- yerelleşme politikaları arasında iyi-doğru gibi ön kabuller kullanılmadan durum tespiti yapılmış, eleştirel yöntemle konuya yaklaşılmıştır. Neoliberalizmin uygulanmasında yerelleşme gibi kesin bir ilkenin olmadığı, temel hedeflerine varması için merkezileşmenin de en az yerelleşme kadar kullanılabildiği ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Turkey's tobacco control policies in comparative perspective: An analysis of anti-tobacco ngo stances

Bu tez Türkiye'nin tütün kontrol politikalarını tarihsel ve karşılaştırmalı bir bakış açısıyla incelemekte ve ülkenin tütün kontrol politikası çerçevesini karşılaştırmalı tütün kontrol rejimi çerçevesine yerleştirmektedir. Karşılaştırmalı tütün kontrol rejimleri çerçevesinin sunduğu durağan analizin telafisi adına bu tez, karşılaştırmalı ve tarihsel analizi altı tütün karşıtı sivil toplum kuruluşunun bu politikalara ilişkin yaklaşımlarının nitel çözümlemesiyle desteklemektedir. Tez iki veri kaynağının nitel tematik analizine dayanmaktadır: Tütün kontrol mevzuatının, politika raporlarının ve ikincil literatürün incelemesi ve altı etkili tütün karşıtı STK'nın temsilcileriyle yarı yapılandırılmış görüşmeler. Tez, Türkiye'nin tütün kontrol politikalarının tarihsel yörüngesinin dört dönemde analiz edilebileceğini göstermektedir: Tütün kontrol mevzuatının olmadığı ilk dönem (1983-1996); ilk tütün kontrol yasasının yürürlüğe girdiği ikinci dönem (1996-2006); tütün kontrol politikalarının kapsamını önemli ölçüde genişleten üçüncü dönem (2006-2011); ve tütün kontrolü önlemlerindeki ilerlemenin durduğu ve uygulamanın gevşetildiği dördüncü dönem (2011'den günümüze). Tez, Türkiye'deki tütün kontrol politikalarının 2011 yılına dek 'müdahaleci olmayan kontrol rejiminden' 'yüksek kontrol rejimine' yönelik bir dönüşüm sürecinden geçtiğini savunmaktadır. Tütün karşıtı STK temsilcileriyle yapılan görüşmelerin analizi, Türkiye'nin son yıllarda tütün kontrolü konusundaki kararlılığını kaybettiğini göstermekte ve 'ılımlı bir kontrol rejimine' doğru bir eğilim içinde olduğunu ortaya çıkarmaktadır.
Gümrük Birliği'nin Türk çevre politikasına etkileri: Örnek sektör: Türk Otomotiv Sanayii

tarihli Ortaklık Konseyi Kararında detaylı olarak belirtilmiştir. Gümrük Birliği'nin Türk Çevre Politikası'na etkileri ve Türk Otomotiv Sektörünün çevre sorunlarının incelenmesi, bu çalışmada tahlil edilmiştir. Avrupa Birliği'ne üye ülke olarak katılma isteğinde olan bir ülkenin bakış açısından Birliğin çevre politikaları iki ana bölümde incelenebilir. İlk bölüm, Birlik tarafından bizzat şart koşulan kurallardır. Bunlar ancak Birlik tarafından yeniden görüşülebilir, değiştirilebilir veya ortadan kaldırılabilir. İkinci bölüm, AB tarafından üye ülkelerin rızasını alarak, Birliğin de imzaladığı uluslararası anlaşmalar ve sözleşmelerdeki hükümler uyarınca çıkartılan tüzükleri içermektedir. 102 Çevre mevzuatına saygı açısından, Türkiye ve AB arasında bir karşılaştırma, uluslararası ilişki çerçevesinde iki ayrı boyutta yapılabilir. İlk olarak, Türkiye kendi çevre mevzuatını oluştururken AB çevre mevzuatını model olarak almıştır. İkinci olarak, Türkiye'nin AB'ne 1987 yılındaki tam üyelik başvurusunun ardından Türkiye'nin alması gerekli olan tedbirler söz konusudur. Temiz bir çevre oluşturma amacına ulaşabilmek ve Avrupa Birliği'ne tam üye olabilmek için, Türkiye maksimum düzeyde Birliğin Standartlarına ve çevre mevzuatına uyum sağlamak durumundadır. 103
Türkiye'deki siyasi partilere hazine yardımı

Hazine yardımı uygulamalarının temel amacı siyasi partilerin finansman ihtiyaçlarını karşılamada ortaya çıkan eksiklerin giderilmesidir. Partilerin örgütlenebilmek adına yapacakları harcamalarda ihtiyaç duydukları finansmanı devlet aracılığıyla karşılaması, siyasi partiler arasında denge ve eşitliğin sağlanması ve partilerin çıkar gruplarıyla gireceği maddi ilişkinin ortadan kaldırılması hazine yardımlarının hedefleri arasındadır. Fakat uygulanan politikalar her zaman istenildiği gibi sonuçlar vermemektedir. Gerek ülkelerin kendi yapısall sorunlarından kaynaklanan eksiklikler gerekse uygulama esnasındaki eksiklikler sonucu ortaya çıkan problemler hazine yardımlarının etkin bir şekilde sistemde yer almasını engellemektedir. Gerçekleşen veya gerçekleşmesi muhtemel partiler arası dengesizliklerin ortadan kaldırılmasında ve partilerin çıkar gruplarıyla arasındaki ilişkinin ortadan kaldırılmasında siyasi partilere hazine yardımı uygulaması önemli bir araçtır. Yardımlar hedeflendiği gibi uygulanamazsa tam tersi sonuçlarla karşılaşılabilir. Partiler arası eşitliğin daha çok bozulması, partiler ve üyeleriyle arasındaki bağın kopması ve çıkar gruplarıyla olan ilişkinin daha çok sağlamlaşması bu sonuçlar arasında yer alabilir.
Siyasal katılımda sosyal ağların rolü: Üniversite öğrencileri üzerine bir araştırma

Siyasal katılım kavramı zaman içinde farklı gelişmeler göstererek gelişmeye devam etmiştir. Siyasal katılım, hem yerel de hem de genelde oluşturulan siyasal alanlarda yapılan faaliyetler ile vatandaşların farklı şekillerde yönetimi elinde bulunduran veya siyasal manada iktidarda bulunan kesim üzerinde baskı ve doğrudan veya dolaylı bir şekilde siyasal sürece katılarak çeşitli etkiler oluşturmaları sürecidir. Bu süreçte halk, kendisini bizzat etkileyecek bir karar ile ilgili süreç başlamadan veya başladıktan sonra görüş bildirebilmektedir. Bilgi iletişim teknolojileri ve dijital teknolojilerle birlikte her alanda yaşanan dönüşüm gibi siyasal katılım araçları bağlamında da önemli inovatif gelişmeler ortaya çıkmıştır. Sosyal ağlar da bunlardandır. Sosyal ağlar toplum tabanlı, etkileşim, içerik paylaşımı ve işbirliği amaçlı kanalların bütünü olarak kullanılan her türlü araç, sistem ve yazılımlardır. Sosyal ağlar bireylerin kendileri ile ilgili bilgi paylaşma ve başkalarının bilgilerini görmelerine imkan tanıyan web tabanlı etkinliklerdir. Bu çalışmanın temel amacı teknolojik gelişmeler ile günlük hayatta yer alan sosyal ağların bu ağları en çok kullanan öğrencilerin siyasal katılımları üzerine etki edip etmediğini Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi öğrencileri özelinde incelemektir. Siyasal katılım ve sosyal ağların tanımı, özellikleri, doğuşu ve aralarındaki ilişkiye yönelik çalışma örnekleri arşiv taraması yapılarak çalışmaya eklenmiştir. Araştırmanın yöntemi için hem yurt içi hem de yurt dışı kaynaklar taranmıştır. Bu tarama sonucunda demografik sorular hariç 31 sorudan oluşan anket hazırlanmıştır. Bu anketin yorumlanması için ölçek olarak güvenirlik, geçerlik, normallik, frekans, anova, ki-kare ve t testleri uygulanmıştır. Araştırmada; sosyal ağların üniversite öğrencileri tarafından sıkça kullanıldığı, bu kullanımların öğrencilerin siyasete ilgilerini artırdığı ancak genel olarak öğrencilerin aktif siyasal katılım davranışlarında sosyal ağların etkili olmadığı sonucu elde edilmiştir.
Emniyet hizmetlerinin sunumunda düalist yapı sorunsalı: Adli ve idari kolluk

Bu çalışmada adli ve idari kolluk hizmetlerinin aynı birimler tarafından yerine getirilmesinde yaşanılan aksaklıklar ele alınmıştır. Çalışma kapsamında mukayeseli hukukta ve Türkiye'de kolluk yapılanmaları incelenmiş ve mevcut kolluk yapılanmasının pratikte ortaya çıkardığı etkiler tartışılmıştır. Kolluk teşkilatları tarafından yürütülen görevler, suç işlenmesinden önce idari kolluk görevleri ve suç işlenmesinden sonra adli kolluk görevleri olarak ikili bir ayrıma tabi tutulmaktadır. Farklı mercilerin yönetimi altında yürütülen bu faaliyetler günümüzde aynı kolluk birim ve personeli tarafından yerine getirilmektedir. Farklı yasal düzenlemelere dayalı olarak, farklı mercilerin yönetimi altında yürütülen bu faaliyetlerin aynı kolluk personelinin şahsında birleşmesinin hizmetin etkinliğine engel olduğu yönünde fikirler ileri sürülerek müstakil olarak adli mercilere bağlı adli kolluk teşkilatının kurulması gerektiği ileri sürülmektedir. Çalışma kapsamında adli ve idari kolluk hizmetlerinin aynı birimler tarafından yerine getirilmesinin etki ve sonuçları nelerdir sorusuna cevap aranmış ve kolluk hizmetlerinin daha etkin yürütülmesi konusundaki öneriler ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu çalışmada durum araştırması yöntemi kullanılmış olup gelişmiş ülke örnekleri ve Türkiye'de kolluk yapılanmasında adli-idari kolluk ayrımına dair problemler Emniyet Genel Müdürlüğü özelinde ele alınmış ve olası çözüm önerileri sunulmuştur.
Türkiye'de Emniyet Teşkilatı'nda teknolojik yeniden yapılanma: Denetim ve gözetimin değişen doğası

Gözetim, denetimin bir aracı olarak tarihin her döneminde var olmuştur. Her dönemde, dönemin şartlarına göre şekil alarak günümüze kadar süregelmiştir. İlk çağlardaki gözetim, daha çok şiddet ve baskıyla, kabile, imparatorluk ya da monarşiler gibi iktidarların gücünü destekleyen bir unsur olarak vuku bulmuştur. Modern toplumların oluşmasıyla birlikte, gözetimin kaynağı şiddet ve baskıdan yönetime kaymış ve gözetim sistematik bir hal almıştır. Günümüzde gözetimin gelişen bilgi ve iletişim teknolojileri aracılığıyla kullanılmak suretiyle kapasitesi ve hedef kitlesi genişlemiştir. Bu kapsamda gerçek anlamda gözetim toplumunun varlığından bahsedilir olmuştur. Ayrıca gözetim faaliyetleri ulusal sınırların da dışına çıkmış, küresel bir boyut kazanmıştır. Üç bölümden oluşan bu çalışmada Türkiye'deki gözetim toplumu tehlikesine dikkat çekilmiş ve bu kapsamda Emniyet Teşkilatı bünyesindeki Polnet ve Mobese gözetim araçları incelenmiştir. Bunların yurttaşa ve topluma bakan ve kurumsal anlamda oluşturduğu tehditlere dikkat çekilmiştir. Bütün bu tehditleri yok etmek amacında gözetimin yönetimine yönelik somut yapısall öneriler geliştirilmiştir.
Medenİ Usul Hukukunda dava dilekçesinin içeriği ve eksikliklerin giderilmesi

Medeni usul hukukunda dava dilekçesi, yargılama sürecini başlatmakta ve davanın sınırlarını çizmektedir. Davacı, dava dilekçesini kanunun aradığı şartlara uygun olarak hazırlamalıdır. Davacı özensiz, eksik hazırlanmış bir dava dilekçesi ile hakkını elde edemez. Dava dilekçesinde özellikle vakıalar ve deliller eksiksiz gösterilmeli ve somutlaştırılmalıdır. Talep sonucu dava türüne göre açık bir şekilde ifade edilmelidir. Hukuk uygulamasında, dava dilekçesi Hukuk Muhakemeleri Kanununa uygun şekilde hazırlanmalıdır. Dava dilekçesinde eksiklik bulunması halinde ne yapılması gerektiği Hukuk Muhakemeleri Kanununda düzenlenmiştir. Eğer davacı ile davalının adı, soyadı ve adresleri, davacının Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, tarafların temsilcilerinin adı, soyadı ve adresleri, talep sonucu ve imza eksikse mahkeme davacıya eksikliği tamamlaması için davacıya bir haftalık kesin süre verir. Dava dilekçesindeki diğer eksikliklerin tamamlanmasında ise her eksiklik türü ayrı ayrı değerlendirilmelidir.
Türkiye'de engelli politikaları ve belediyelerin rolü: Konya Büyükşehir Belediyesi örneği

Devlet siyasal sistemin devamlılığını sağlamak, vatandaşların hak ve özgürlüklerini korumak ve hizmet sunumu yapmak için, sosyal politikalar yoluyla düzenlemeler yapmaktadır. Sosyal politikaların içinde yer alan engelli politikaları ile engelli bireylerin yaşamlarını kolaylaştırmaya ve hayata katılımlarını sağlamaya çalışılmaktadır. Engelli politikalarının oluşumu ve uygulanışında merkezi yönetim, yerel yönetimler ve sivil toplum kuruluşlarının işbirliği önem arz etmektedir. Hem merkezi yönetim hem de yerel yönetimlerin yapmış olduğu engelli politikalarında engelli bireylerin taleplerinin dinlenmesi ve katılımcı bir yöntem izlenmesi etkinlik, verimlilik ilkelerinin dikkate alınması gerekmektedir. Türkiye'de engelli politikalarının hayata geçirilmesinde, merkezi yönetim başat aktördür. Merkezi yönetimin, yerel yönetimler ve sivil toplum kuruluşlarıyla koordineli çalışarak işbirliği yoluna gitmesi engelli politikaları için önemli bir husustur. Türkiye'de sosyal politikalar çerçevesinde engelli politikalarının yapım sürecinde birçok aktörün rol almaktadır. Yerel yönetim kuruluşu olarak faaliyet gösteren, Konya Büyükşehir Belediyesi de engelli politikalarının şekillenmesinde rol oynayan etkili aktörlerden birisidir. Bu minvalden hareketle hazırlanan çalışmanın temel sorunsalı, Türkiye'de engelli politikalarının oluşum sürecinde yerel yönetim kuruluşlarının nasıl rol oynadığının incelenmesidir. Konya Büyükşehir Belediyesi örneğinden hareketle engelli politikalarının oluşturulmasında belediyelerin ne derece etkili olduğu temel araştırması sorusu ekseninde hazırlanan çalışmada Konya Büyükşehir Belediyesi'nin engellilere yönelik etkinlik ve faaliyetleri irdelenmiştir. Bu doğrultuda hazırlanan çalışmada betimleyici analiz yönteminden ve nitel araştırma yöntemlerinden birisi olan yarı yapılandırılmış mülakat tekniğinden yararlanılmıştır. Çalışma kapsamında engelli ve engelli politikalarına yönelik kavramsal çerçeveye yer verilmektedir. Türkiye'de engelli politikalarının şekillenmesinde rol alan aktörler irdelenerek, engelli politikalarına yönelik yasal düzenlemeler ele alınmaktadır. Çalışmada son olarak, engelli politikalarının şekillenmesinde uluslararası aktörlerin rolü, Avrupa Birliği ilerleme perspektifinden irdelenmekte ve son olarak Konya Büyükşehir Belediyesi'nin sosyal belediyecilik kapsamında engellilere yönelik faaliyetleri değerlendirmeye tabi tutulmaktadır. Çalışma sonucunda elde edilen bilgiler ve bulgular incelendiğinde, Türkiye'de engelli, yaşlı, çocuk ve kadın gibi dezavantajlı gruplara yerel yönetimlerin önemli faaliyetler yürüttüğü ve engellilere yönelik sosyal politikaların üretilmesi noktasında yerel yönetim kuruluşlarının etkin rol aldığı söylenebilir. Konya Büyükşehir Belediyesi'nin engelli haklarını korumak ve engellilerin sorunlarının çözümü için ortaya koyduğu sosyal ve kültürel faaliyetler ile istihdam ve eğitime yönelik çalışmaları ile yerel düzeyde engelli politikalarının şekillenmesinde etkin ve işlevsel bir rol aldığı yönünde çıkarımda bulunulabilir.
15 Temmuz darbe girişimi ve Türk dış politikasına etkileri

Türk dış politikası, 15 Temmuz 2016 darbe girişimi öncesine kadar ABD ve Avrupa ülkeleriyle sorunlar yaşamış ve yaşamaya devam etmektedir. Tarih boyunca dönemsel etkenler ile yakınlaşan ve gerginleşen Türkiye-Rusya İlişkileri ise Suriye krizi ile çatışan fikirler devam ederken Rus uçağının düşürülmesiyle ekonomimizi ve yatırım projelerini etkileyecek boyutlara ulaşmıştır. Türkiye, kurtuluş mücadelesini verip anayurdunu düşmanlardan temizledikten ve Misak-ı Milli sınırları içerisinde Cumhuriyetini ilan ettikten sonra, 1960 yılından itibaren darbe girişimleri ve darbelere sahne olmuştur. 15 Temmuz 2016 tarihinde Türkiye Cumhuriyeti, daha önce örneği olmayan bir darbe girişimi ile karşı karşıya kalmıştır. Fethullah Gülen'in bugünlere gelişi, ABD'den oturum iznini nasıl aldığı ve iadesinin istenmesinin hala tartışma konusu olarak devam ettiği görülmektedir. Darbe girişiminden sonraki süreçte ise olası senaryolar üzerinde durulmaktadır. Ekonomik ve siyasi istikrarın sağlanması, terör eylemlerinin son bulması Türkiye'nin öncelikli hedefleri haline gelmiştir. Buradan hareketle tezimizin amacı 15 Temmuz darbe girişimi ve Türk dış politika üzerindeki yansımalarını niteliksel literatür taraması ışığı altında analiz etmektir.