turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Psikoloji bölümü öğrencilerinde ve mezunlarında bağlanma obsesif inançlar ile bağlanma boyutları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Araştırmanın amacı; psikoloji bölümü öğrencilerinde ve mezunlarında obsesif inançlar ile bağlanma boyutları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın katılımcılarına araştırmacı tarafından hazırlanan Veri Formu, Obsesif İnançlar Ölçeği ve Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II uygulanmıştır. Elde edilen veriler t testi, Mann-Whitney U testi, Spearman Korelasyon testi kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, obsesif inançlar ile bağlanma boyutları bileşenleri arasında anlamlı bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir. Obsesif İnançlar Ölçeği toplam puanın alt boyut puanları ve Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II ölçeğinin toplam puanı ve alt boyutları arasında pozitif ve anlamlı yönde bir ilişki bulunmuştur.
Dindar bireylerin engellilere karşı tutum ve davranışları üzerine bir araştırma

Engelli doğmak veya engelli olmak insan hayatında anlamlandırılması en zor konulardan biridir. Din hayatın her alanında olduğu gibi anlam arayışında da bize kolaylık sağlamakta ve kişilere bir amaç sunmaktadır. Bu amaç doğrultusunda kendimizce yaşadığımız problemlere cevaplar bulabiliriz. Araştırmada iç güdümlü ve dış güdümlü dindarların herhangi bir nedenden ötürü yetersizlikten etkilenmiş bireylere yönelik tutumlarında farklılık olup olmadığı incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda dindarlık puanı ile engellilere yönelik tutumlar arasında pozitif yönde ilişki bulunmuştur. İç güdümlü dindarlık puanı arttıkça engellilere yönelik tutumlarında da olumlu yönde artış görülmüştür. Çalışmamızda hem nitel hem de nicel araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmamızda Allport'un dindarlık ölçeği ve ÖZİDA' nın hazırlamış olduğu engellilere yönelik tutum ölçeği ile yapılan anket çalışmasının sonuçları verilmekte ve değerlendirilmektedir.
Primer baş ağrılı ergenlerin algılanan stres ve sosyal destek düzeyleri arasındaki ilişki

Bu çalışmanın genel amacı, Uluslararası Baş Ağrısı Derneği'nin 'Baş Ağrısı Bozukluklarının Uluslararası Sınıflandırması' (ICHD-IIR1) kriterlerine uygun olarak tanı konulan primer baş ağrılı ergenlerin stres ve sosyal destek düzeylerinin yaş, cinsiyet, sosyo-ekonomik durum ve akademik başarı değişkenlerine göre anlamlı düzeyde farklılaşıp farklılaşmadığını saptamaktır. Araştırmanın örneklemini İstanbul Bahçelievler İlçesinde bir Anadolu Lisesi'nde, 10, 11, 12. sınıfta eğitimini sürdüren 442 öğrenci arasından seçilen 395 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, baş ağrılarının sınıflandırılmasında en son sınıflama sistemi olan, ICHD-II' tanı ölçütleri, Erci (2005) tarafından Türkçe'ye çevrilen Algılana Stres Ölçeği, Krepsi (1993) tarafından geliştirilen Ölçekten yararlanılarak Torun (1995) tarafından oluşturulmuş, Sosyal Destek Ölçeği ve araştırmanın bağımsız değişkenleri ile ilgili bilgi toplamak amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler, değişkenler arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla Pearson Moment Korelasyon Analizi, ikili gruplarda Bağımsız Gruplar t Testi, ikiden fazla gruplarda Tek Yönlü Varyans Analizi, kategorik değişkenler için Ki-Kare testi ile değerlendirilmiştir. Yapılan analizler sonucunda ergende stres ile sosyal destek düzeyi arasında negatif yönde yüksek ve anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmanın alt amaçlarına yönelik analizlerin sonucunda ise stres bağımlı değişkeni ile nitel değişken olan baş ağrısı arasında anlamlı farklılaşma bulunmuştur. İki nitel değişken olan ergenlerde baş ağrısı ve aile bireylerinde baş ağrısı arasında yapılan istatistikte bir ilişki bulunmamıştır. Ancak sosyal destek bağımlı değişkeni ile baş ağrısı arasında anlamlı farklılaşma bulunmamıştır. Stres ile cinsiyet, gelir düzeyi, akademik başarı bağımsız değişkenleri arasında anlamlı farklılaşma vardır ancak stres ile yaş değişkeni arasında farklılaşma yoktur. Sosyal destek bağımlı değişkeni ile gelir ve akademik başarı değişkenleri arasında anlamlı farklılaşma vardır. Ancak sosyal destek ile cinsiyet ve yaş değişkenleri arasında farklılaşmaya rastlanmamıştır.
Üniversite öğrencilerinin Tanrı ile ilişkilerinin bağlanma kuramı açısından değerlendirilmesi

Bu kesitsel araştırmanın amacı, yetişkin bağlanma tarzları ile Tanrı'ya bağlanma tarzları arasındaki ilişkiyi Türk örnekleminde incelemektir. Çalışmaya Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nde eğitim gören 109 kişi ile İstanbul şehrindeki çeşitli üniversitelerde ilahiyat dışı bölümlerde okuyan 104 kişi katılmıştır. Katılımcıların yetişkin bağlanma tarzları, Yetişkin Bağlanma Ölçeği ile, Tanrı'ya bağlanma tarzları ise; Tanrı'ya Bağlanma Ölçeği ve Tanrı'ya Bağlanma Envanteri ile ölçülmüştür. Katılımcıların hem insanlara hem de Tanrı'ya güvenli bağlanmaya eğilim gösterdiği tespit edilirken, ilahiyat eğitim alanların almayanlara kıyasla Tanrı'ya daha güvenli bağlandıkları tespit edilmiştir. Ayrıca, sosyo-demografik değişkenlerle Tanrı'ya bağlanma tarzları arasındaki olası ilişkiler tartışılmıştır. Yetişkin bağlanma tarzı ile Tanrı'ya bağlanma tarzı arasındaki ilişkiyi analiz etmek için gerçekleştirilen ANOVA ve t-test sonuçlarına göre, Tanrı'ya kaçıngan bağlanma tarzı ile kaygılı yetişkin bağlanma tarzı arasında kısmen anlamlı bir ilişki bulunurken, özellikle yetişkinlikte kaygılı bağlanma ile Tanrı'ya kaygılı bağlanma arasında oldukça anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Elde edilen bulgular ile, literatürdeki ikame hipotezi desteklenmiştir.
Analysis of happiness related qualities of mobile physical activity applications

Hareketsiz yaşamı seçenlerin sayısındaki artış nedeniyle, insanları fiziksel olarak aktif kılmak üzere ortaya çıkan teşebbüsler bulunmaktadır. İkna edici teknoloji, insanların fiziksel aktivite davranışını değiştirmek ve sürdürmek için umut vericidir. Her an her yerde bulunabilmesi ve her yerden bağlanılabilmesi sebebiyle, cep telefonlarının ikna edici teknoloji için faydalı bir platform olduğu düşünülmektedir. İkna edici mobil uygulamalar aracılığıyla gerçekleştirilen müdahalelerin sayısındaki artışa rağmen insanlar fiziksel aktivite için motivasyonlarını sürdürmekte güçlük çekmektedirler. Her ne kadar ikna, literatürde fiziksel aktiviteyi artırmak amacıyla davranış değiştirmeyi hedefleyen mobil uygulamalar bağlamında çok çalışılmış olsa da, uygulamaların öznel iyiliği artırarak kullanıcıların mobil uygulamalara bağlanmasını sağlayan ürün özelliklerinin anlaşılması konusunda bir çalışmanın eksikliği görülmektedir. Bu tez, kullanıcıların öznel iyilik ihtiyaçları ve algıları çevresinde, mobil fiziksel aktivite uygulamalarının mutlulukla ilişkilendirilen özelliklerini araştırmaktadır. Literatür araştırması ve 20 katılımcının günlük bilgileri ve yarı yapılandırılmış görüşmelerden elde edilen verilerin nitel analizinden elde edilen sonuçları ışığında, bu tez, tasarımcılar için kullanıcıları ürünle bağlayarak fiziksel aktivite davranışının sürdürülebilmesi amacıyla olumlu kullanıcı deneyimi yaratıp mutluluğu artıran ürün tasarım ölçütleri sunmaktadır.
Job demands and resources as the antecedents of mobbing and its consequences

Bu çalışmanın amacı, iş yerlerindeki psikolojik tacizin nedenleri olarak iş taleplerinin ve iş kaynaklarının, sonuçları olarak ise kişinin genel zihinsel sağlığının, iş tatmininin ve duygusal örgütsel bağlılığının psikolojik tacizle olan ilişkisinin incelenmesidir. Psikolojik tacizin nedenleri incelenirken kişilerin negatif duygulanımlarının, iş kaynakları, iş talepleri ve mobbing arasındaki moderatorlük rolü incelenmiştir. Sonuçları kısmında ise, kişilerin tükenmişlik düzeylerinin psikolojik taciz ve sonuçları arasındaki ilişkiye aracılık edip etmediğine bakılmıştır. Veriler, değişik sektörlerde çalışan 223 katılımcıdan internet anketi kullanılarak toplanmıştır. Katılımcıların 142'si (%63.7) kadın, 81'i (%36.3) erkektir. Regresyon analizi sonuçlarına göre, mobbing ve iş kaynakları arasında anlamlı ve negatif bir ilişki, iş talepleri arasında ise anlamlı ve pozitif bir ilişki bulunmuştur. Negatif duygulanım durumu, iş kaynakları ve mobbing arasındaki ilişkide düzenleyici rol oynarken, iş talepleri ve mobbing arasındaki ilişkide moderatör rolü oynamamıştır. Tükenmişlik ise, kişinin zihinsel sağlığı ve mobbinge uğrama düzeyi arasındaki pozitif ilişkiye kısmen aracılık ederken, iş tatmini ile olan anlamlı negatif ilişkiye tamamiyle aracılık etmiştir. Tükenmişlik, aynı zamanda mobbing ve duygusal örgütsel bağlılık arasındaki ilişkiye de kısmen aracılık etmiştir. Sonuçlar detaylı bir şekilde tartışılmış olup, çalışmanın kısıtlılıklarından, gelecekteki çalışmalara önerilerden, bu çalışmanın literature olan katkılarından ve organizasyonlara ve yöneticilere tavsiyelerden de bahsedilmiştir.
Yetişkinlerdeki yaşam kalitesi düzeyi ile sosyal uyum arasındaki ilişki

Bu çalışmada yaşam kalitesi ile sosyal uyum arasındaki ilişki ele alınmıştır. İstanbul İli sınırlarında 151 yetişkin üzerinde yapılan anket çalışmasının analiz edilmesi ile birlikte, yetişkinlerde yaşam kalitesinin sosyal uyum üzerindeki etkisi ortaya koyulmuştur. Analiz sonuçlarına göre; cinsiyet, yaş, eğitim, meslek, medeni durum ve gelir düzeyi gibi sosyo-demografik özelliklerin sosyal uyum ve yaşam kalitesi üzerinde istatistiksel olarak anlamlı herhangi bir etkiye sahip olmadığı tespit edilmiştir. Bununla birlikte, yaşam kalitesi ve sosyal uyum arasındaki ilişkinin incelenmesine yönelik yapılan korelasyon analizine göre; yaşam kalitesi alt boyutlarından genel yaşam kalitesi, genel sağlık, bedensel sağlık, ruhsal sağlık ve sosyal alanın sosyal uyum üzerinde anlamlı ve pozitif yönde bir etkiye sahip olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Diğer bir alt boyut olan çevresel alanın ise sosyal uyum üzerinde istatistiksel olarak anlamlı herhangi bir etki oluşturmadığı tepit edilmiştir.
Lise öğrencilerinde fonksiyonel olmayan tutumların sigara kullanımı ve dijital oyun bağımlılığı ile ilişkisi

Ergenlik dönemi bireyin hayatında büyük değişimlerin meydana geldiği, fiziksel ve psikolojik olarak zorlu ve stresli bir süreçtir. Yetişkinliğe geçişin az stresli ve ciddi sıkıntı ve güçlükler olmadan yaşanması çok önemlidir. Buradan hareketle, lise öğrencileri açısından oldukça riskli olan sigara kullanımı ve dijital oyun bağımlılığı davranışlarının yaygınlığı araştırılmış ve bunun fonksiyonel olmayan tutumlar ile olan ilişkisi bu çalışmanın odağını oluşturmuştur. Çalışmanın evrenini Mersin İli merkez ilçelerinde yer alan devlet okullarının 11. Sınıflarında öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Örneklem olarak farklı türdeki okullardan 1119 öğrenciye ulaşılmıştır ki bu evrenin %10'unundan fazlasına karşılık gelmektedir. Çalışmada Fonksiyonel Olmayan Tutumlar Ölçeği, Dijital Oyun Bağımlılığı Ölçeği (DOBÖ-7) ve sosyodemografik bilgi formu kullanılarak veriler toplanmıştır. Araştırma sonucunda sigara kullanımı, dijital oyun bağımlılığı ve fonksiyonel olmayan tutumların birbiriyle farklı derecelerde ilişkili oldukları görülmüştür. Buna göre fonksiyonel olmayan tutumlar ve alt boyutlarından mükemmeliyetçi tutum ile sigara kullanımı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Sigara kullanan öğrencilerde FOTÖ toplam puan ortalaması ve bu ölçeğin alt boyutlarından mükemmeliyetçi tutum puan ortalaması sigara kullanmayanlara göre daha yüksek bulunmuştur. Dijital oyun bağımlılığı ve sigara kullanımı arasında yine istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Buna göre sigara kullanan bireylerde dijital oyun bağımlılığı daha fazla görülmektedir. Fonksiyonel olmayan tutumlar ve dijital oyun bağımlılığı arasında da istatistiksel olarak anlamlı ilişki olduğu görülmüştür. FOTÖ toplam puanı ile bu ölçeğin alt boyutlarından mükemmeliyetçi tutum ve onaylanma ihtiyacı puanları, dijital oyun bağımlılığı görülen ergenlerde istatistiksel olarak yüksek bulunmuştur.
Başarının, grup üyeliğinin ve güvenilir olmanın kıskançlık, hakçalık ve başkasının üzüntüsüne sevinme üzerindeki etkisi

Başkasının üzüntüsüne sevinme duygusu, başkalarının başına gelen talihsiz bir olay karşısında gözlemci konumundaki insanların sevinmesi olarak tanımlanmaktadır. Yapılan çalışmalar başkasının üzüntüsüne sevinme duygusunun birçok faktörden etkilendiğini göstermiştir. Bu faktörler arasında özellikle, hedef kişinin başarısı, güvenirliği ve grup üyeliği önemli bir role sahiptir. Buna dayanarak, bu tez çalışmasında hedef kişinin başarısının, grup üyeliğinin ve güvenilir olmasının kıskançlık, hakçalık ve başkasının üzüntüsüne sevinme duygusu üzerindeki etkisi incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini Hacettepe Üniversitesi'nde okumakta olan 139 öğrenci (35 erkek, 104 kadın) oluşturmuştur. Araştırmada başarı ve grup üyeliği değişkenleri gruplar arası değişimlenirken; güvenilir olma değişkeni denek içi değişimlenmiştir. Elde edilen bulgulara göre hedef kişinin güvenilir olma düzeyinin başkasının üzüntüsüne sevinme duygusu ve hakçalık üzerinde önemli bir etkiye sahip olduğu bulunmuştur. Başka bir ifadeyle, hedef kişinin güvenilir olmadığı koşulda katılımcılar daha fazla başkasının üzüntüsüne sevinme duygusu hissetmiş ve talihsiz olayın hak edilebilir olduğunu bildirmişlerdir. Ayrıca, hedef kişinin başarı düzeyinin başkasının üzüntüsüne sevinme duygusu ve hakçalıktan ziyade sadece kıskançlık üzerinde etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Son olarak, elde edilen bulgular hedef kişinin grup üyeliğinin kıskançlık, hakçalık ve başkasının üzüntüsüne sevinme duygusu üzerinde bir etkiye sahip olmadığını göstermiştir. Araştırma kapsamında elde edilen bulgular alanyazındaki bulgularla birlikte ele alınarak tartışılmıştır. Bu bağlamda, başkasının üzüntüsüne sevinme duygusunun ve hakçalığın sosyal istenirlikten, sosyal ipuçlarının varlığından ve toplulukçu kültürden etkilenebileceği tartışılırken; kıskançlığın ise hedef kişiyle benzer ilgi alanlarına ve özelliklere sahip olmaktan etkilenebileceği tartışılmıştır. Buna ek olarak, mevcut araştırmanın alanyazına yaptığı katkılar değerlendirilmiş, araştırmanın sınırlılıkları belirtilmiş ve gelecekte yapılacak çalışmalar için öneriler sunulmuştur.
Ebeveyn kişilik özellikleri, aile tutumları demografik değişkenler ile erişkinlik bağlanma modelleri, depresyon belirtileri ve erken dönem uyumsuz şemaları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışma, erken dönem uyumsuz şemalar, bağlanma stilleri ve depresyon arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamıştır. Araştırmanın sonuçları doğrultusunda, erken dönem uyumsuz şemalarının bağlanma stillerinin ve depresyon skorlarının demografik değişkenler bakımından anlamlı düzeyde farklılaştığı bulunmuştur. Erken dönem uyumsuz şemaları, bağlanma stilleri ve depresyon arasında anlamlı ilişki saptanmıştır.
Üniversite öğrencilerinde sağlıklı yaşam biçimi davranışları ile sağlık kontrol odağı ve sağlık öz yeterliği ilşkisi

Ülkemiz nüfusunun yaklaşık dörtte birini gençler oluşturmaktadır. Gençlik dönemi ise bir dizi zorlukları barındıran üniversite yıllarına rastlamaktadır. Üniversite yıllarında kazanılan alışkanlıkların yaşamı olumlu ya da olumsuz yönde etkileyebileceği düşünüldüğünde ise gençlere yönelik sağlığı geliştirme faaliyetlerinin düzenlenmesi önem kazanmaktadır. Sağlığı geliştirme, bireylerin kendi sağlıkları üzerinde kontrollerini artırmalarını olanaklı kılan bir yöntemdir. Sağlığı geliştirmede sağlık davranışları anahtar role sahiptir. Sağlık davranışlarının başlatılması ve sürdürülmesinde ise bilişsel-algısal faktörler önemli güdüsel mekanizmalardır. Bu görüşten hareketle bu çalışmada, üniversite örgencilerinde sağlıklı yaşam biçimi davranışları ile sağlık kontrol odağı yönelimi ve sağlık öz yeterliği algısı arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gazi Üniversitesi'nin değişik fakültelerinde öğrenim görmekte olan 617 lisans öğrencisi çalışmanın örneklemini oluşturmuştur. Örneklem grubuna Sağlığı Geliştirici Yaşam Biçimi Davranışları Ölçeği II, Çok Boyutlu Sağlık Kontrol Odağı Ölçeği, Sağlık Öz Yeterlik Algısı Ölçeği ve araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde; frekanslar, yüzdeler, çok değişkenli varyans analizi, Sperman korelasyon katsayıları ve yapısall eşitlik modeli kullanılmıştır. Bu çalışmadan elde edilen bulgular; gelir düzeyi arttıkça sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının sergilenmesinde artış olduğunu, sağlık öz yeterliğinin sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının önemli bir yordayıcısı olduğunu, iç sağlık kontrol odağının sağlık öz yeterliği üzerinden sağlıklı yaşam biçimi davranışlarını etkilediğini, güçlü başkaları sağlık kontrol odağının doğrudan ve sağlıklı öz yeterliği üzerinden dolaylı olarak sağlıklı yaşam biçimi davranışlarını etkilediğini ve şans sağlık kontrol odağının negatif yönlü olarak öz yeterlik üzerinden sağlıklı yaşam biçimi davranışlarını etkilediğini göstermiştir.
Ergenlik dönemindeki bireylerin karşı cinse yönelmesinde aile içi sorunlarından etkilenmeleri

Bu araştırmada, ergenlik dönemindeki bireylerin, aile içerisinde karşılaştıkları tutum, davranış ve problemler belirlenerek karşı cinse yönelimleri arasında ilişki kurulması ve ergen sağlığı ile ilgili önerilerde bulunmamızı sağlayacak analizlerin yapılması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda, İstanbul ilinde bulunan ortaöğretim kurumlarında öğrenim gören 14-20 yaş aralığındaki 139 kız 131 erkek olmak üzere toplam 270 örneklem grubu oluşturulmuştur. Katılımcılara sırasıyla, aile içi sorunlarını ölçmek için Gençlik Döneminde Aile Sorunlarını Değerlendirme Ölçeği ve demografik özellikleri ve karşı cinse yönelimi ölçmek için Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Araştırma, bir adet hipotez ve onun alt hipotezleri üzerinden gerçekleştirilmiştir. Gerekli varsayımlar incelendikten sonra analiz sürecine geçilmiştir. Karşı cinse yönelim değişkenlerinin iki gruptan oluşan kategorik yapısı ve analizlere ilişkin varsayımlara bağlı olarak, aile içi sorunları açısından karşı cinse yönelimi incelemek amacıyla bağımsız örneklemler için t-testi Bağımsız kullanılmıştır. Araştırma kapsamındaki tüm analizler SPSS 25 ve.05 anlamlılık düzeyiyle incelenmiştir. Araştırma bulguları temel hipotez doğrultusunda aile içi sorunları yüksek olan ergenlik dönemindeki bireylerin aile içi sorunları düşük olan ergenlik dönemindeki bireylere göre karşı cinse daha fazla yönelim gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Alt hipotezler doğrultusunda, otoriter-baskısı tutumu benimseyen, sosyal etkinliklerde kısıtlılık yaşayan, ekonomik sorun yaşayan, aile içerisinde duyarsız ve tutarsız davranışlara maruz kalan, aile ilişkilerinde sınırsızlık ve istismar yaşayan, anne-baba ilişkileri uyumsuz olan ailelerin çocuklarının karşı cinse daha fazla yönelim gösterdiği analiz sonuçlarında istatiksel olarak anlamlı düzeyde etkiye sahip olduğunu göstermiştir. Çalışmada elde edilen bulgular, literatür ışığında tartışılmıştır.
Can aggressive children betaught to understand intentations of others

Bu çalışmada, saldırgan çocukların sosyal ilişkilerinde karşılarındaki yaşıta düşmanca niyet atfetmesi araştırılmıştır. Düşmanca niyet atfetme 7 ve S yaş grubundaki çocuklar üzerinde incelenmiştir. Uygulanan eğitim programı ile saldırgan çocuklardaki düşmanca niyet atfetme eğiliminin azaltılması hedeflenmiştir. Çalışma l'de görülen bazı sınırlılıklar nedeni ile değişikliler yapılarak Çalışma 2 yapılmıştır. Araştırmada 2. sınıfa devam eden 197 ve anaokuluna giden 120 çocuk taranmıştır. Her yaş grubunda saldırgan davranış gösteren ve göstermeyen çocuklar seçilmiştir. Bu tarama sonucunda yirmi iki 7 yaş grubundan ve yirmi S yaş grubundan çocuk sonuç olarak seçilmiştir. Seçilen çocuklara, davranışı yapan yaşıtın niyeti, yapılan davranışın sonucu ve kime yapıldığı açısından değiştirilmiş olan 12 hikaye okunmuş ve çocukların hikayede anlatılan olaya nasıl karşılık verecekleri sorulmuştur. Saldırgan 7 yaş grubu çocukların verdikleri saldırgan cevaplarla saldırgan olmayan yaşıt grubundan ayrılmıştır. Ayrıca saldırgan 7 yaş grubu, saldırgan S yaş grubundan daha saldırganca cevaplar vermişlerdir. Fakat 5 yaş grubunda iki grup arasında böyle bir farklılık bulunmamıştır. 7 yaş grubuna eğitim programı uygulanmıştır. Fakat bu program 5 yaş grubunda saldırgan davranış gösteren grup ile saldırgan davranış göstermeyen grup arasında cevaplandırmada bir fark bulunamaması ve zamanın yeterli olmaması nedenleri ile S yaş grubuna uygulanamamıştır. Uygulanan program düşmanca niyet atfetme eğilimini azaltmakta başardı olmuştur. Bulgular değerlendirilmiş ve gelecek çalışmalar için öneriler verilmiştir.
İç gruba yönelik tehdit durumunda algılanan önyargı ve ayrımcılık ilişkisi: Aleviler açısından bir inceleme

Bu araştırma algılanan tehdit düzeyine göre Alevi bireylerin temas, özdeşim, ayrımcılık ve önyargı algıları arasında anlamlı bir fark olup olmadığını belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada eğitim ve etnik kimlik değişkenlerinin de temas, özdeşim, ayrımcılık ve önyargı algılarına etkileri üzerinde durulmuştur. Çalışmamız tehdit unsurunun yoğun olarak görüldüğü Malatya ve tehdit unsurunun çok fazla bulunmadığını varsaydığımız Manisa-Salihli sınırları içerisinde gerçekleşmiştir. Araştırmaya 18-88 yaş aralığında 136 kadın, 18-88 yaş aralığında 137 erkek birey katılmıştır. Katılımcıların demografik bilgileri alınmış ve Algılanan Tehdit Ölçeği, Özdeşim Ölçeği, Algılanan Önyargı Ölçeği, Temas Ölçeği ve Ayrımcılık Algısı Ölçeklerini doldurmaları istenmiştir. Veriler analiz edilirken Pearson Korelasyon Analizi, Bağımsız İki Örneklem T testi, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Manova Analiz yöntemi kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucu Tehdit Algısı Ölçeği'nden alınan puanlarla Ayrımcılık Algısı, Temas, Özdeşleşme, Algılanan Önyargı ölçeklerinden alınan puanlar arasında anlamlı bir fark olduğu görülmüştür. Yüksek tehdit algılayan bireylerin düşük tehdit algılayanlara göre dış grupla daha az temas ettikleri, dış gruptan daha fazla ayrımcılık ve önyargı algıladıkları ve düşük tehdit algısına sahip bireylerle karşılaştırıldıklarında iç grupla özdeşleşme düzeylerinin daha fazla olduğu görülmüştür. Erkek bireylerin kadın bireylere göre dış gruptan algıladıkları tehdidin daha fazla olduğu görülmüştür. Tehdit-önyargı-ayrımcılık algıları arasında pozitif bir korelasyon, temas-tehdit-özdeşim değişkenleri arasındaysa negatif yönlü bir korelasyon vardır. Araştırmamızda cinsiyet değişkeninin temas, özdeşim, ayrımcılık ve önyargı gibi ölçek puanları üzerinde anlamlı bir etkiye sahip olmadığı görülmüştür. Elde edilen sonuçlar kuramlar çerçevesinde tartışılmıştır.
Öğretmen güdüsel desteği ve öğrenci denetim odağının, lise öğrencilerinin akademik yılmazlık ve başarıları ile ilişkisi

Bu araştırmanın amacı; öğretmenlerinin öğrencilerine sundukları güdüsel destek ve öğrenci denetim odağının, öğrencilerin akademik yılmazlıklarına ve akademik başarıların etkisini incelemektedir. Bu amaç doğrultusunda Mardin ilinde seçilen 7 ortaöğretim kurumunda öğretim görmekte olan 502 (351 kız, 151 erkek) öğrenciye anket uygulanmıştır. Öğrencilerin denetim odağı algıları belirlenmek için Nowicki ve Strickland (1973) tarafından geliştirilmiş olan 'Denetim odağı ölçeği'; öğretmenlerinin güdüsel desteğine ilişkin algılarını belirlemek için Güvenç (2015) tarafından geliştirilen 'Öğretmen Güdüsel Desteği' ölçeği; okul ortamında karşılaştıkları olumsuz durumlarla başa çıkma düzeylerini belirlemek için, Martin ve Marsh (2006)'ın geliştirdiği Türkçe uyarlaması Kapıkıran (2012) tarafından yapılmış olan 'Akademik dayanıklılık ölçeği' kullanılmıştır. Öğrencilerin yaşamlarında karşı karşıya kaldıkları olumsuz yaşantıları belirlemek amacıyla araştırmacılar tarafından geliştirilmiş olan Yaşam Olayları Formu kullanılmıştır. Öğrencilerin akademik başarıları ise genel ortalamaları ile ölçülmüştür. Toplanan verilerin temel betimsel istatistiklerinin ve Pearson korelasyon katsayılarının hesaplanmasında SPSS 21.0 yazılımı, araştırma verilerinin oluşturulan kuramsal modele uyumunu belirlemek için Lisrel 8.8 yazılımı ve Yapısal Eşitlik Modellemesi analiz yöntemi kullanılmıştır. Öncelikle ölçekler için doğrulayıcı faktör analizi yapıldı. Analiz sonucuna göre ölçeklerin doğrulayıcı faktör modeli uyumlu bulunmuştur. Değişkenler arasındaki ilişkiler kovaryans matrisi aracılığıyla test edilmiştir. Araştırma sonuçları, öğrencilerin akademik yılmazlıkları ve başarılarının öğretmen güdüsel desteği ve öğrencilerin denetim odağı algıları ile ilişkili olduğunu göstermektedir. Bunların arasında ise öğrenci denetim odağı akademik yılmazlığı göreceli olarak daha fazla etkilemektedir.