turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Self-concept, perceived parenting, and social support among adolescents with internalizing and externalizing symptoms

Bu çalışma, ergenlerdeki semptomatoloji ile benlik algısı, algılanan ebeveynlik tutumu ve sosyal destek arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Bu çalışmanın diğer bir amacı ise, annenin ve babanın kayırmacı davranışlarının ergenlerdeki gelişimine etkisini araştırmaktır. Bu araştırma ayrıca, cinsiyet, yaş, annenin ve babanın eğitim seviyesi ve sosyoekonomik düzeyin benlik algısı, algılanan ebeveynlik tutumu ve sosyal destek algısı ile ergenlerin içsel ve dışsal semptomlarına etkisini göstermektedir. Araştırmaya 210'u erkek, 262'si kız; toplam 484 ortaokul ve lise öğrencisi katılmıştır. Katılımcıların yaşları 11 ile 18 arasında değişmektedir. Veri toplama işlemi özbildirim ölçekleri ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonuçları, cinsiyet, annenin eğitim seviyesi, benlik algısı, arkadaştan gelen destek, annenin ve babanın cezalandırıcı ve duygusal açıdan baskıcı tutumları ile annenin kayırmacı davranışının ergenlerdeki içselleştirme semptomlarını yordadığını ortaya çıkarmıştır. Ayrıca, sosyoekonomik statü, aileden ve arkadaşlardan gelen destek, annenin ve babanın fiziksel olarak cezalandırıcı tutumları ile annenin kayırmacı davranışının ergenlerdeki dışsallaştırma semptomlarını yordadığını göstermiştir. Bunların yanı sıra, annesinin ve babasının kardeşler arasında kayırmacı davranış sergilediğini düşünen ergenler ile annesinin ve babasının kardeşler arasında kayırmacı davranış sergilemediğini düşünen ergenler arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark bulunmuştur. Bu çalışmada ergenlerin psikolojik sağlıklarını etkileyebilecek çeşitli önemli unsurlar ele alınmıştır. Ergenlerde benlik algısı, algılanan ebeveynlik tutumu ve sosyal destek algısı aynı anda değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonucunda, ayrımcı ebeveynlik tutumlarının ve bu tutumların ergenlerin semptom geliştirmesindeki öneminin, sosyal açıdan destekleyici etmenler ve benlik algısı ile birlikte, önemi vurgulanmıştır.
Göçün insanlar üzerindeki etkisinin sosyal bağlamda araştırılması: Bulgaristan göçü

Çeşitli bilimsel disiplinlerin farklı bakış açılarıyla değindikleri göç kavramı, insanlık tarihiyle eş bir olgudur. Göç ile en yoğun biçimde karşılaşan topluluklar arasında Türkler de yer almaktadır. Osmanlı Devleti'nin yüzyıllarca süren Balkanlardaki hakimiyetinin özellikle 19. yüzyılda sona ermeye başlaması ile yaşanan göçler, devletin diğer bölgelerdeki toprak kayıpları sonrasında da devam etmiştir. Cumhuriyet kurulduktan sonra Balkanlardan devam eden toplumsal göçlerin sonuncusu Bulgaristan'dan 1989 yılında gerçekleşmiştir. Bu çalışmada 1989 yılındaki göçün insanlar üzerinde yapmış olduğu duygusal etkiler, karşılaştıkları sosyal ve ekonomik sorunlar ortaya çıkarılarak tartışılmış, sözlü tarih bağlamında yaşananların tarihe not edilmesi sağlanmıştır. Araştırmada betimsel ve nitel araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Öncelikle bir pilot uygulama yapılmış, ardından asıl uygulama gerçekleştirilmiş ve sonuçlar değerlendirilmiştir. Veriler; 1989 yılında göç edenler, göç etmeyenler, göç ettikten sonra geri dönenler, daha önceki kuşakta ailesi göç yaşamış ve kendisi Türkiye'de doğmuş kişilerle yapılan yapılandırılmış mülakat sonucu elde edilmiştir. Tüm çalışma süresinde elde edilen veriler SPSS paket programı kullanılarak değerlendirilmiş ve içerik analizi uygulanmıştır.
Gelişimsel düzenleme modelleri çerçevesinde beliren yetişkinlerde gelişimsel hedefler ve iyilik halinin incelenmesi

Araştırmanın temel amacı gelişimsel düzenleme modelleri çerçevesinde beliren yetişkinlik dönemini hedef belirleme perspektifinden incelemek ve bu modellerin sentezi sonucunda önerilen süreçlerle bireyin iyilik hali arasındaki ilişkileri değerlendirmektir. Araştırmanın örneklemi 18-30 yaşları arasında, en az lise mezunu 396 katılımcıdan oluşmaktadır. Katılımcılara gelişimsel düzenleme modelleri çerçevesinde geliştirilen ölçeklerin yanı sıra, Yaşam Görüşü, Benlik Saygısı, Yaşam Doyumu ve Yalnızlık Ölçeği ile Kısa Semptom Envanterinden oluşan bir form uygulanmış ve yaşamlarındaki hedefleri ve bu hedeflere yönelik değerlendirmelerini içeren bazı sorular yöneltilmiştir. Katılımcıların hem gelecekteki hem de geçmişşteki hedefleri değerlendirilmiştir. Niteliksel veri analizi sonucunda, beliren yetişkinlerin geleceğe yönelik en çok meslek, eğitim ve aileyle; geçmişşte ise en çok eğitim ve meslekle ilgili hedeflere sahip oldukları ortaya konulmuştur. Gelişimsel hedefler bağlamında elde edilen sonuçlar, genç bireylerin içinde bulundukları gelişimsel dönemin özelliklerine uygun hedefler belirlediklerine işaret etmektedir. Ayrıca, yaşı daha büyük olan katılımcıların aile ve meslekle ilgili; nişanlı-evli olan veya bir işte çalışanların aileyle ilgili; herhangi bir işte çalışmayanların ise meslekle ilgili hedefleri daha sıklıkla ifade ettikleri ortaya konulmuştur. Beliren yetişkinlerin en çok eşleriyle/kız-erkek arkadaşlarıyla hedefleri hakkında konuşup fikir alışverişinde bulundukları da görülmüştür. Beliren yetişkinlerin çoğunun geçmişşte belirledikleri hedefe ulaştıkları görülmüştür. Ayrıca, lise mezunu bireylerin üniversiteyi bitirmiş; gelir düzeyi düşük olan bireylerin ise yüksek olan bireylere göre geçmişşte belirledikleri hedeflere daha az ulaştıkları ortaya konulmuştur. Analizler sonucunda, hedefin içeriğiyle iyilik hali arasında bir ilişki elde edilmezken; hedefle ilgili olumlu değerlendirmelerinin bireyin iyilik haliyle pozitif; olumsuz değerlendirmelerin ise bireyin iyilik haliyle negatif yönde ilişkili olduğu görülmüştür. Ayrıca, gelişimsel düzenleme modellerinin sentezi sonucunda önerilen süreçlerden metadüzenlemenin hedefe bağlı olma ve hedeften vazgeçmeyle pozitif yönde ilişkili olduğu ortaya konulmuştur. Metadüzenlemenin yalnızca hedefe bağlı olma üzerinden bireyin iyilik haliyle ilişkili olduğu da görülmüştür. Elde edilen bulgular gelişimsel düzenleme modellerine ilişkin literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
Bağlanma stilleri, ilişkilere ilişkin bilişsel çarpıtmalar, kişilerarası ilişki tarzlarıve kişilik özelliklerinin evlilik uyumunu yordamadaki rolünün incelenmesi

Evlilik uyumu ile ilgili yapılan araştırmaların büyük bir kısmı evlilik uyumunun yordanabilirliğini belirlemek amacıyla yapılmaktadır. Bireylerin evlilik uyumu düzeylerini yordayan birçok değişken vardır. Bu araştırma da amaç bağlanma stilleri, ilişkilere ilişkin bilişsel çarpıtmalar, kişilerarası ilişki tarzları ve kişilik özelliklerinin evlilik uyumunu yordama düzeylerinin incelenmesidir. Çalışmada ayrıca yaş, cinsiyet, evlenme yaşı, evlenme şekli, eş ile yaş farkı, evlilik süresi, eğitim düzeyi, çocuk sayısı, kadının çalışma durumu, boşanmayı düşünmüş olup olmama durumu gibi demografik değişkenlerle evlilik uyumu arasındaki ilişkiler de araştırılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu en az bir yıllık evli ve eşiyle birlikte yaşayan 423 (Kadın =220, Erkek=203) bireyden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Evlilik Uyumu Ölçeği, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri, İlişkilerle İlgili Bilişsel Çarpıtmalar Ölçeği, Eysenck Kişilik Anketi ve Kişilerarası Tarz Ölçeği kullanılmıştır. Veri analizlerinde Pearson ve Spearman Korelasyon Katsayısı, Çoklu Doğrusal Regresyon, Bağımsız t Testi, Kruskal Wallis, Mann Whitney U ve ANOVA tekniklerinden yararlanılmıştır. Elde edilen bulgular nörotisizm, kaçınma ve boşanmayı düşünmüş olup olmama durumunun evlilik uyumunu yordadığı, dışadönüklük ve psikotiklik, kaygı, kişilerarası ilişki tarzları ve ilişkilere ilişkin bilişsel çarpıtmaların ise evlilik uyumunu yordamadığını göstermektedir. Dörtlü bağlanma modeline göre de evlilik uyumu farklılaşmaktadır. Güvenli ve saplantılı bağlanma stiline sahip bireylerin evlilik uyumu puan ortalamaları korkulu ve kayıtsız bağlanma stiline sahip bireylerden daha yüksektir. Evlilik uyumu yaş, evlenme şekli, çocuk sayısı, eğitim düzeyi ve evlilik süresi gibi demografik değişkenlere göre de farklılaşmaktadır. Cinsiyet, evlenme yaşı, kadının çalışma durumu ve eşler arasındaki yaş farkı değişkenlerinin ise anlamlı bir fark oluşturmadığı belirlenmemiştir. Araştırma bulguları literatür ışığında tartışılmıştır.
Kişilik özellikleri ile psikolojik belirtiler arasındaki ilişkide kişilerarası ilişki tarzları ve mizah tarzlarının aracı rolü

Bu çalışmada üniversite öğrencilerinin kullandıkları mizah tarzlarının kişilik özellikleri, kişilerarası ilişki tarzları, psikolojik belirtiler ve yaşam doyumu ile ilişkisi incelenmiştir. Ayrıca, kişilik özellikleri ile psikolojik belirtiler arasındaki ilişkide mizah tarzları ve kişilerarası ilişki tarzlarının aracı rolü olup olmadığı sorusuna yanıt aranmaya çalışılmıştır. Çalışma örneklemi, 2013- 2014 eğitim ve öğretim yılında üniversitede lisans eğitimi almakta olan kadın ve erkek öğrencilerden oluşmaktadır. Yaş ortalaması 21.42 olan 427 katılımcıdan oluşan örneklemde 195 erkek (%45.7) ve 232 (%54.3) kadın katılımcı yer almıştır. Çalışma kapsamında, veri toplama aşamasında, katılımcılara ilişkin sosyo-demografik bilgilere ulaşmak için Kişisel Bilgi Formu, katılımcıların kişilik özelliklerini belirleyebilmek için Beş Faktör Kişilik Envanteri, mizahın günlük kullanımındaki bireysel farklılıkları belirlemek için Mizah Tarzları Ölçeği, kişilerarası ilişki tarzlarını değerlendirmek için Kişilerarası İlişki Tarzı Ölçeği ve psikolojik belirtilerini değerlendirmek için Kısa Semptom Envanteri uygulanmıştır. Araştırma sonuçları, tüm temel değişkenlerin birbirleriyle ilişkili olduğunu ortaya koymaktadır. Psikolojik belirtileri yordayan değişkenleri belirlemek amacıyla yapılan regresyon analizi sonuçları, kişilik özellikleri alt boyutlarından nevrotiklik ve özdenetimin, mizah tarzları alt boyutlarından kendini yıkıcı mizah ve katılımcı mizahın, kişilerarası ilişki tarzlarının ketleyici tarz alt boyutunun ve yaşam doyumu değişkenlerinin psikolojik belirtileri yordayan değişkenler olduğunu göstermiştir. Kişilik özellikleri ile psikolojik belirtiler arasında aracı değişkenlerin rolünü değerlendirmek için gerçekleştirilen model testi analiz sonuçlarında, mizah tarzlarından katılımcı mizah, saldırgan mizah ve kendini yıkıcı mizahın, kişilerarası ilişki tarzlarından ise hem besleyici hem de ketleyici tarzın aracı rollerinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Öğretmen ve öğrencilerin kendilerine, birbirlerine ilişkin kullandıkları kişisel yapılar

Bu araştırma ile öğrenci ve öğretmenlerin kendi rollerine ve birbirlerinin rollerine ilişkin kullandıkları kişisel yapılar incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı bir devlet okulunda 8. sınıfa devam eden 9 öğrenci ve bu öğrencilerin dersine giren 8 öğretmen oluşturmuştur. Aynı sınıfta öğrenim gören katılımcı öğrenciler, MEB'e bağlı e-okul sistemi üzerinden edinilen akademik başarı sınıf sıralamasında en yüksek, en düşük ve orta seviyede puan alan üçer kişinin tespit edilmesiyle belirlenmiştir. Çalışma grubu içerisinde yer alan öğretmenler ise seçilen 9 öğrencinin dersine giren öğretmenler arasından herhangi bir ölçüt gözetilmeksizin rasgele seçilmiştir. Katılımcılarla ilgili kişisel bilgiler, araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin analizinde, bilgisayar tabanlı analiz programı olan İdiogrid 2.4 veri analizi programı kullanılmıştır. Bu araştırma, idiyografik karakterli olması bakımından, nicel vaka analizi modelinde ele alınmıştır. Araştırma kapsamında öğrenci ve öğretmenlerin öğrenci/öğretmen olma ile ilgili elementlerin öklid uzaklık katsayıları; öğrenci/öğretmen olma ile ilgili kullanılan kişisel yapılar ve elementlerle olan ilişkisi; öğrenciler/öğretmenlerin ideal ve ideal olmayan öğrenci/öğretmen imgesine olan uzaklığına yönelik katsayılar ve öğrenciler/öğretmenlerle ilgili kullanılan kişisel yapılar ve elementlerle olan ilişkisinin ortaya çıkarılması hedeflenmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre öğretmenlerin ideal öğrenci elementine en yakın konumlandırdıkları öğrenciler, başarı düzeyi yüksek olan öğrenciler iken en uzak konumlandırılan öğrencilerse başarı düzeyi düşük olan öğrenciler olmuştur. Akademik başarısı yüksek olan öğrenciler öğretmenler tarafından çoğunlukla olumlu kişisel yapılarla temsil edilirken; akademik başarısı düşük öğrenciler ise olumsuz kişisel yapılarla temsil edilmiştir. Öğrencilerin çoğunlukla öğretmenlerini ideal öğretmen imgesine yakın olarak konumlandırdıkları gözlenmiştir. Öğrencilerin ideal öğretmene ilişkin kullandıkları kişisel yapıların başarı durumlarına göre farklılık gösterdiği; başarı düzeyi yüksek öğrencilerin ideal öğretmenle ilgili olarak kullandıkları kişisel yapıların daha çok 'uzmanlık alan bilgisine sahip olma' ile ilgili olduğu; buna karşın başarı ortalaması düşük öğrencilerin ideal öğretmene yönelik başvurdukları kişisel yapıların ise çoğunlukla kişisel özellikleri kapsayan nitelikte olduğu tespit edilmiştir. Öğretmenlerin çoğunun bir öğretmen olarak kendisine ilişkin kurgusunun oldukça olumlu olduğu; altısının yüksek, birinin orta düzeyde, birinin ise düşük düzeyde benlik saygısına sahip olduğu görülmüştür. Başarı düzeyi farklı olan öğrencilerin ise benlik saygılarının birbiriyle benzerlik gösterdiği; her grupta yer alan üç öğrenciden 2'sinin yüksek, 1'inin ise orta düzeyde benlik saygısına sahip olduğu tespit edilmiştir. Bu durum, öğrencilerin benlik saygıları ile akademik başarı puanları arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığını ortaya koymaktadır.
Türkiye'de yapılmış çocuk ihmali ve istismarı konulu tez çalışmalarının sistematik değerlendirilmesi

Fiziksel, duygusal, sosyal, ahlaki ve hukuki boyutlarıyla çocuk ihmali ve istismarı akademik anlamda birçok bilim dalının çalıştığı dikkat çeken bir konudur. Ülkemizde de yıllar içinde birçok araştırmanın yapıldığı görülmektedir. Bu çalışmada çocuk ihmali ve istismarı konusunda Türkiye'de yayımlanmış olan Ulusal Tez Merkezi'ne kayıtlı tezlerin sistematik olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yapılan tarama ile 353 tez çalışmasına erişilmiştir. Bu tezlerle ilgili veriler değerlendirilmiştir. Tezlerin %51,6'sı çocuk ihmali ve istismarını tanımlama, %35,1'i sonuçlarını inceleme, %7,1'i müdahale, %5,4'ü önleme, %0,8'i tedavi-rehabilitasyon konuları hakkında yazılmıştır. Yıllar içinde en çok 2010 yılında tez yazılmıştır. İstanbul Üniversitesi en çok tez yayımlanan üniversite olup, bilim dalları arasında en çok yayını yapan psikoloji alanı olmuştur. İhmal ve istismarın bir arada değerlendirildiği tezlerin oranı %66, sadece cinsel istismarla çalışılan tezlerin oranı %20,1'dir. Elde edilen bu verilerin ardından, sistematik derleme yapabilme adına 353 tez bir dizi kriterle tekrar değerlendirilmiş, 40 tezin bu kiriterleri karşıladığı görülmüştür. Bu tezlerde çocuk ihmali ve istismarını yordayan değişkenler tespit edilmiştir. Bu değişkenler, güncel literatür çalışmaları ile yorumlanmıştır. Sonuç olarak, depresyonun, anksiyetenin, dissosyatif yaşantıların, somatizasyonun, erken dönem uyum bozucu şemaların, intiharın, öfkenin, düşmanlığın, duygu düzenleme güçlüğünün, algılanan stresin, bipolar bozuklukta hastalık başlangıç yaşının, düşmanlığın, ailede ruhsal hastalık öyküsü ve istismar geçmişşi olmasının çocuk ihmali ve istismarını yordadığı belirlenmiştir. Elde edilecek sonuçların, alanda yapılacak yeni çalışmalara kaynak olması amaçlanmaktadır.
Varoluşçu bakışa göre hayatın anlamı ve amacının depresyon ve umutsuzlukla ilişkisi

Depresyon görülme sıklığı ve hayatın her alanına etki etmesi yönüyle en önemli ruhsal bozukluklar arasında yer almaktadır. Günümüzde görülme sıklığı her geçen gün artan depresyonun birçok nedeni bulunmaktadır. Genetik, biyolojik ve psikososyal etmenler depresyonun görülmesinde etkili olan faktörlerdir. Varoluş ise felsefe tarihi boyunca önem taşıyan ve her tülü felsefe konusunun merkezinde bulunan bir kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. İnsanın kendi varlığını, neden var olduğunu sorgulamasıyla önem taşımaktadır. Yapılan bu çalışmada varoluşçu bakışa göre hayatın anlamı ve amacının depresyon ve umutsuzlukla ilişkisini incelemek amaçlanmıştır. Varoluş kavramı içerisinde işlenen varoluş problemlerinin depresyon için bir alt temel oluşturduğu düşünülmüştür. Çalışmaya şu anda tanısı konmuş herhangi bir psikiyatrik hastalığı olmayan, iletişim kurmayı engelleyecek zihinsel ve fiziksel bir engeli olmayan random yöntemle seçilen 150 kişi katılmıştır. Çalışmaya katılan her kişiden Beck Depresyon Ölçeği, Beck Umutsuzluk Ölçeği ve Hayatın Anlamı ve Amacı Ölçeklerinin doldurulması istenmiştir. Elde edilen bulgular sonucunda hayatın anlamı ve amacının depresyon ve umutsuzluk ile arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bulguların önemi diğer araştırmalardan yola çıkarak tartışılmış ve sonraki araştırmalara öneriler sağlamıştır.
Koroner kalp hastalığı ve Tip A davranış özellikleri üzerine karşılaştırmalı bir çalışma

Bu çalışma koroner kalp hastalığı ve Tip A davranış özelliklerinin diğer hastalık grupları ile karşılaştırılmasından oluşturulan varsayımlar üzerine kurulmuştur. Bu karşılaştırılmada Jenkins Activity Survey ve Framingham Tip A ölçeği kullanılmış, ruhsal yapılanmanın da Kelly'nin Grid Tekniği ile araştırılması amaçlanmıştır. Grid'ler kendini ve yakın çevresini kapsayan 7 eleman ve ağırlıklı olarak Tip A davranış özelliklerini tanımlayan 14 nitelikten oluşmaktadır. Örneklem 100 kontrol grubu denekleri ile Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları ve Kardiyoloji polikliniğine başvuran 100 koroner kalp hastalığı, 100 esansiyel hipertansiyon ve 100 peptik ülser tanısı konan hastalardan oluşmaktadır (n=400). Tip A davranış özellikleri koroner kalp hastalarında en fazla olmakla beraber, esansiyel hipertansiyon ve peptik ülser gruplarında da görülebilmektedir. Deneklerin ruhsal yapılanmalarında Tip A özellikleri tutarlı bir yapı oluşturmaktadır. Nesne ilişkileri üzerinde algısı aile üzerine odaklaşmıştır. Aile dışı bireylerden uzaklaşma mevcuttur. Bu deneklerin kendini ve çevreyi algılayışları tek boyutludur ve görüş alanları dardır. Koroner kalp hastalığı olan deneklerin kendi aileleri içindeki bireylerde Tip A özelliklerini algılayıp algılamadıklarını bu çalışma ile kesin olarak göstermek mümkün olmamıştır.
Adaptation study of pathological personal measure inventory g-60 into Turkish language

Bu çalışmanın temel amacı Nigel Guenole (2014) tarafından Birleşik Krallık'ta geliştirilen, Patolojik Kişisel Özellikler Ölçüm Envanteri G-60'ın Türkçe güvenilirlik ve geçerlilik çalışmasının yürütülmesidir. Bu ölçek, iş dünyasında karşılaştığımız uyumsuz kişilik özelliklerinin saptanması ve bu özelliklere sahip kişilerin iş tutumlarının, performanslarının, iş ortamlarına uyumlarının yordanması gibi alanlarda kullanılmak üzere geliştirilmiştir. Ölçeğin geçerlilik ve güvenilirlik çalışması, farklı sektörlerden gelen 576 çalışan yetişkin arasından kartopu örneklem yoluyla gerçekleştirilmiştir. G-60 ölçeğinin işyerinde uyumsuz kişilik özelliklerinin yordanmasında geçerli bir ölçek olduğu ortaya çıkmıştır. Ancak g_60'ın Türkçe versiyonun üzerinde yapılan ayırıcı geçerlilik analizleri sonucu, çeşitli işyeri davranışları, niyetleri ve duygulanımlarıyla alakalı regresyon analizlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir sonuca rastlanmamıştır. Ölçeğin Türkçe adaptasyonun istatistiksel olarak kabul edilir ölçütler içinde çıkmış olmasına rağmen bu araştırmanın sonucunu olarak G-60'ın Türk iş dünyasındaki uyumsuz kişilik özelliklerini yordamakta geçerli ve güvenilir bir araç olduğunu ifade etmek uygun bulunmamıştır. Zira 60 maddenin 31'inin dışarıda bırakılmak durumunda olması, istatistiksel olarak anlamlı sonuçların toplam 29 maddeyle elde edilmesi gibi nedenlerle ölçeğin varyansının düşük olduğu ve yordama gücünün beklenenin altında çıktığı gözlenmiştir.
18- 30 yaş arası bireylerde akıllı telefon ve Facebook bağımlılığının, kişilerin depresyon düzeyi ile ilişkisinin değerlendirilmesi

18-30 Yaş Arası Bireylerde Akıllı Telefon ve Facebook Bağımlılığının, Kişilerin Depresyon Düzeyi ile İlişkisinin DerğerlendirilmesiBu araştırmada akıllı telefon bağımlılığı ve Facebook bağımlılığı ile depresyon düzeyleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırma 2016- 2017 yılı içerisinde İzmir ilinde bulunan, aktif olarak akıllı telefon ve Facebook kullanan ve bilinen bir psikayatrik rahatsızlığı olmayan 52 kadın ve 52 erkek olmak üzere toplam 104 katılımcı ile yapılmıştır. Araştırmada depresyon düzeyini ölçmek için Beck Depresyon Ölçeği, akıllı telefon bağımlılığını ölçmek için Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeği-Kısa Form, Facebook bağımlılığını ölçmek için Facebook Kullanım Bozukluğu Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Veri toplama ölçekleri ile elde edilen veriler bilgisayar ortamına sayısal ifade olarak girilmiş ve bu veriler sosyal bilimler için istatistik paket programı SPSS 18 kullanılarak istatistiksel sonuçlara dönüştürülmüştür. Araştırmada Facebook bağımlılık düzeyleri ile depresyon arasında çok zayıf ve doğru orantılı bir ilişki olduğu sonucuna, akıllı telefon bağımlılığı ile depresyon arasında zayıf ve doğru orantılı bir ilişki olduğu sonucuna ve akıllı telefon bağımlılığı ile Facebook bağımlılığı arasında zayıf ve doğru orantılı bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Kendini kabul düzeyi düşük ve yüksek olan üniversite öğrencilerinin denetim odağı algılamaları ile kendini ayarlama becerileri arasındaki ilişki

Kendini kabul düzeyi yüksek ve düşük olan üniversite öğrencilerinin içten ve dıştan denetimli olmaları ile kendini ayarlama becerilerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesinin amaçlandığı bu araştırmada, random yöntemiyle seçilen farklı bölüm ve sınıflarda öğrenim gören, 273 erkek ve 289 kız olmak üzere toplam 562 üniversite öğrencisi denek olarak alınmıştır. Öğrencilerin kendini kabul düzeylerini belirlemede, Kılıççı (1985) tarafından geliştirilerek geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılan 'Kendini Kabul Envanteri', denetim odağı algılamalarını belirlemede, Rotter tarafından geliştirilen ve Aşkın (1981) tarafından geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılarak Türkçeye uyarlanan 'Denetim Odağı Ölçeği' ve kendini ayarlama becerilerini ölçmede, Snyder tarafından geliştirilen ve Bacanlı (1990) tarafından geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılarak Türkçeye uyarlanan 'Kendini Ayarlama Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, kendini kabul ile; cinsiyet arasındaki ilişki anlamlı olup, sınıf düzeyi, öğretim türü ve bölümler arasında ise anlamlı bir ilişki çıkmamıştır. Denetim odağı algılaması ile; cinsiyet arasında erkeklerin lehine anlamlı, öğretim türü ile I. öğretim öğrencilerinin lehine anlamlı, bölüm 153
Ortaokul 8. sınıf öğrencilerinin akademik başarılarına göre okul iklimi algıları ve akademik sağlamlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı ortaokul 8. sınıf öğrencilerinin akademik başarılarına göre okul iklimi algıları ve akademik sağlamlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırma 2017- 2018 eğitim-öğretim yılında İstanbul ilindeki okullara devam eden 243 kız ve 249 erkek olmak üzere toplam 492 öğrencinin katılımı ile yürütülmüştür. Araştırmaya katılan öğrencilere Okul iklimi Ölçeği, Sağlamlık ve Ergen Gelişim Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Araştırma sonucu elde edilen veriler Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu, İlişkisiz Örneklem T-Testi, Regresyon Analizi ve Tek Yönlü Varyans Analizi teknikleriyle çözümlenmiştir. Araştırmanın sonucunda öğrencilerin okul iklimi algıları ile akademik sağlamlık durumları arasında anlamlı düzeyde ilişki bulunduğu görülmüştür. Akademik sağlamlığın alt boyutları ile okul iklimi algısı arasında en yüksek ilişki okul içi ilişkilerde ilgi ve yüksek beklentiler arasında olduğu; okul ikliminin alt boyutları ile akademik sağlamlık arasında ise en yüksek korelasyonun destekleyici öğretmen davranışları arasında olduğu görülmüştür. Okul iklimi algısı ve akademik başarının akademik sağlamlığın anlamlı bir yordayıcısı olduğu ve birlikte %35 oranında akademik sağlamlığı yordadığı bulgusuna ulaşılmıştır. Öğrencilerin akademik sağlamlık düzeyleri ile akademik başarı, baba eğitim düzeyi, gelir düzeyi ve okul aktivitelerine katılıp katılmama arasında da anlamlı bir ilişki bulunduğu demografik değişkenlerden sadece cinsiyetin ilişkisiz olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca öğrencilerin okul iklimi algısı ve akademik başarı puanları arasında da anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen bulgular ilgili literatür doğrultusunda tartışılmıştır.