turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uluslararası göç ve iklim değişikliği: Rejim kompleksi yaklaşımı çerçevesinde bir değerlendirme

Göç süreci çok nedensel bir olgudur. Göçe neden olan birçok itici ve çekici faktör vardır. İklim değişikliğinin günümüzde etkileri oldukça tartışılmaktadır. İklim değişikliği nedeniyle oluşan olumsuz etkiler insanları hareket etmeye zorlamaktadır. Her iki olgu da ulusal seviyede tutulamayacak kadar küreseldir. Küreselleşmenin etkisiyle iki uluslararası rejim arasındaki etkileşim göz ardı edilmemelidir. İklim değişikliğinin insan hareketine neden olduğu tartışmaları göç rejimi içerisinde değerlendirilmeye başlamıştır. Buna paralel olarak iklim değişikliği rejimi içerisinde iklimsel değişikliklerin insan hareketine neden olduğu tartışılmaktadır. Böylece iki farklı rejimin aynı konuda görüş bildirmesi ve aynı konuya yoğunlaşması ile bir rejim kompleksi oluşmaya başlamıştır. Bu çalışmada uluslararası göç ve iklim değişikliği politikalarının birbiriyle etkileşimi incelenerek rejim komplesi yaklaşımı perspektifinden açıklanmaya çalışılmıştır. İki olgunun birbirinden bağımsız olmadığı araştırmalar sonucunda ortaya konmaya çalışılmıştır.
Afetlerde insani yardım yönetişimi üzerine bir model önerisi

Bu çalışmada afetlerde insani yardım faaliyetlerinde görev alan kurum ve kuruluşların, yönetişim ilkelerine uyma düzeyleri, afetzedelerin bu yönetim biçiminden nasıl etkilendiği ve afetlerde insani yardım yönetişimi konusundaki görüş ve önerileri incelenmiştir. Çalışmanın amacı, Türkiye'deki afetlerde insani yardım yönetim sistemi ile ilgili mevcut yapıyı ortaya koyup, afet yöneticisi / uzmanından, saha personelinden ve afetzedelerden elde edilen veriler ve yönetişim ilkeleri ışığında, Türkiye'de afetlerde uygulanabilir bir insani yardım yönetim modelini ortaya koymaktır. Çalışmada karma araştırma yöntemi kullanılmış olup araştırma deseni ve sıralamasında nitel araştırma yöntemlerine öncelik verilmiştir. Nitel araştırmada durum çalışması yöntemi kullanılmıştır ve veri toplamak için 17'si yönetici ve uzman, 12'si saha personeli olmak üzere 29 katılımcıyla yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. 359 afetzedeye çoklu seçimli anket uygulanmıştır. Görüşmelerden ve anketten elde edilen verilerin çözümlenmesinde çalışma desenindeki sıra takip edilmiş, keşfedici sıralı desene göre önce görüşme verisi MAXQUDA 20 analiz programı kullanılarak çözümlenmiş ve raporlanmış, devamında anket verisi çözümlenmiş ve özetlenmiştir. Sonuçlar, afet yönetim süreci bağlamında Türkiye'deki insani yardım kuruluşlarının kurumsal yapı ve kapasitelerinin güçlü olduğunu ancak yönetim ve kooordinasyon yönünden eksikler olduğunu göstermektedir. Katılımcılara göre insani yardım kuruluşlarının yönetişim ilkelerine uyma düzeyleri orta seviyededir. Çalışmada yönetişimin güçlendirilmesine ilişkin yönetici, uzman önerilerine başvurulmuştur. Anket sonuçları afetzedelerin yönetim süreçlerine katılımının yetersiz olduğunu ve afetzedelerin insani yardımları, yönetişim açısından yeterli görmediğini göstermektedir. Çalışmanın sonunda, afetlerde insani yardım yönetim modelinin iyileştirilmesi için araştırma verileri ve yönetişim ilkeleri ışığında belirlenen önerilere yer verilmiştir. Sonuç olarak bu çalışmanın afetlerde insani yardım yönetim sisteminin gelişmesine ve bu alanda yapılacak akademik çalışmalara katkı sunması beklenmektedir.
Gider bütçesinin uygulanmasında cezai ve hukuki sorumluluk

Bu çalışmanın amacı; yeni kamu mali yönetim sisteminin uygulamaya konduğu tarihten itibaren geçen bu on yıllık sürede ne kadar etkin şekilde işlediğini incelemektir. Bu incelemeyi yaparken eski sistem ve yeni sistem ile getirilen yenilikler karşılaştırılmıştır. Bu karşılaştırmayla hedeflenen, kamu mali yönetim sisteminin ilk ortaya çıktığı zamandan günümüze kadar geçirdiği değişimleri, dünden bugüne sistemin güçlü ve zayıf yönlerini göstermektir. Çalışma; sistemin kullanıcıları ve uygulayıcıları yani yeni kamu mali yönetim sisteminin içinde yer alan aktörlerin görev ve yetkileri ile artan sorumluluklarını yani bu yeni sistemi ne kadar benimsediğini teoride incelemekle kalmamış aynı zamanda uygulama örneklerine de yer vererek daha gerçekçi sonuçlara ulaşmayı yöntem olarak benimsemiştir. Böylece hem teori hem de uygulamayı bir araya getirerek en anlaşılır biçimde çalışmanın amacı olan yeni kamu mali yönetiminin etkililiği ele alınmıştır.
Gürcistan'ın dış politikasına yön veren iç etkenler

Gürcistan bağımsızlığını kazandığında tam bir karmaşa içindeydi. Ülkede yaşanan etnik savaşlar sonunda Tiflis'in dışında Abhazya ve Güney Osetya'da fiili iktidar odaklan ortaya çıkmıştı. Ayrıca, planlı ekonomiden liberal piyasa ekonomisine dönüşümün yarattığı yapısall sorunlar etnik ve iç savaşın etkisiyle daha şiddetli bir hal almış, ekonomi iflas etmişti. Buna bağlı olarak da bağımsızlığını ilan ettiğinde Tiflis'in önünde birbirine bağlı dört mesele bulunmaktaydı: Toprak bütünlüğünü sağlamak; bunu sağlarken bağımsızlığından ödün vermemek; toplumu ekonomik buhrandan kurtarmak; ve bunların çözümünü hızlandırmak için Batı'ya entegre olmak. Tiflis, karşılaştığı etnik taleplerin kendisini kontrol altında tutmak için Moskova'dan yönetildiğine inanmaktadır. Ayrıca, bağımsızlığın Rusya'ya karşı verilen bir mücadele sonucunda alınması ve daha önce iki defa Rusya tarafından ilhak olunmuşluğun etkisiyle Gürcistan, Rusya'yı bağımsızlığına ve toprak bütünlüğüne yönelik tehdit olarak değerlendirmektedir. Ulusal güç unsurları sebebiyle Rusya'ya tek başına karşı koyamayan Gürcistan, bu ülkeyi dengeleyecek güç olarak Batı'yı görmektedir. Batı'ya yönelmesinin bir diğer sebebi ise hakim siyasi elitin yönetim felsefesidir. Gürcistan'da siyasi partiler Batı yanlısı ve Rus yanlısı şeklinde ikiye ayrılmıştır. Geçen sürede hep Batı yanlı kategorisindeki partiler iktidarda olmuştur. Bu partiler siyasi görüşleri itibariyle Batı'ya yakınlık duymaktadırlar. Ekonomik buhrandan çıkmak için ihtiyaç duyulan dış yardım, dış borç ve yabancı yatırım da büyük ölçüde Batı'dan sağlanmıştır. Bu da Gürcistan'ın Batı'ya yönelmesini pekiştirmiştir.
Din görevlisinin toplumsal imajını etkileyen faktörler

Ülkemizde din hizmetlerinin önemli bir bölümünü imam-hatipler yürütmektedir. Din görevlilerinin toplumsal imajı din hizmetlerinin verimliliğini oldukça etkilemektedir. Bu araştırmanın amacı din görevlilerinin toplumsal imajını etkileyen faktörleri ortaya koymaktır. Araştırmanın çalışma evrenini Samsun'da bulunan yetişkinler oluşturmaktadır. Bu evrenin içersinden tesadüfi örnekleme yöntemiyle seçilen 380 kişi araştırmanın örneklemidir. Bilgi toplama aracı olarak anket tekniği kullanılmıştır. Anket sorularında din görevlilerinin değişik tutum ve davranışları örneklem tarafından değerlendirilmiştir. Verilerin analizinde frekans ve Ki-Kare istatistik tekniklerinden yararlanılmıştır. Elde edilen sonuçlar değerlendirildiğinde din görevlilerinin imajını olumlu etkileyen faktörler olarak, davranışlarıyla örnek olması, güzel hitabeti, kılık kıyafetine özen göstermesi, çevresiyle iyi ilişkiler kurması gibi hususlar belirtilmiştir. Olumsuz etkileyen faktörleri ise iki başlıkta toplamak mümkündür: Bunlar din görevlisine yakışmayan olumsuz davranışlar ve din görevlisinin mesleki yetersizliğinden kaynaklanan problemlerdir. Toplumun önünde rehber konumda olan din görevlilerinin halkımızın beklentilerini karşılamaya çalışması din hizmetlerinin verimliliği açısından oldukça önemlidir.
Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemi'nde merkezi idarenin dönüşümü

Arka planında uzun yıllara dayalı tartışmaların olduğu başkanlık modeli hükümet sistemine 24 Haziran 2018 itibariyle fiilen geçilmiştir. Öteden beridir bürokrasinin siyaset kurumu üzerinde vesayet baskı oluşturduğu, mevcut yapının çağın gereklerini karşılamakta yetersiz kaldığı bundan dolayı da sistemin değişmesi gerektiği yönünde görüşler ileri sürülmüştür. Yeni sistem ile birlikte Türk siyasi hayatında ve hükümet sisteminde köklü değişimler ve dönüşümler başlamıştır. Bunlarda biri bakanlıkların teşkili, bakanların atanması ve üst bürokraside merkezi idarenin dönüşümüdür. Yeni sistemde anayasal değişikliklerle birlikte cumhurbaşkanı tek başına yürütme erki olarak kabul edilmiştir. Buna göre bakanlar başta olmak üzere mevzuatta tanımlanan üst kamu bürokrasisi yöneticilerinin atama ve görevden alma işlemleri rutin bir idari işlem şekline dönüştürülmüştür. Daha önceden olduğu gibi ataması yapılacakların teklif edilmesi, onay alınması, müşterek kararname çıkarılması gibi süreçlerin tümü ortadan kaldırılmıştır. Yeni sistemde ataması yapılan üst düzey yönetici olan bürokratların görev süreleri Cumhurbaşkanının görev süresi ile sınırlandırılmıştır. Diğer yandan bürokraside yapılacak atamalarda kamu sektöründen olduğu kadar özel sektöre de istihdamın yolu açılmıştır. Yeni sistemin temel mantığı, liyakat ve kariyere dayalı atamaların yapılarak, bürokraside verimliliğin ve etkinliğin artırılmasının sağlanmasıdır. Bu konuda en önemli gelişme 10 Temmuz 2018 tarihli 1 ve 3 nolu Cumhurbaşkanlığı kararnameleridir. Bu çalışmada Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemine geçildikten sonra merkezi idarenin dönüşümü hakkında araştırma ve inceleme yapılmıştır. Elde edilen temel sonuç, bürokrasinin teşkilinde, Cumhurbaşkanının politikalarını uygulama ayağında yürütücü durumda olan üst yöneticilerin, hem idari hem siyasi sorumluluğu birlikte taşımak üzere görevlendirildiği görülmüştür. Ancak bu çalışmanın hazırlandığı esnada yeni sistemin henüz bir yılını bile doldurmamış olması, olgunlaşmaya devam etmesi ve karşılaştırma yapabilme olanağının bulunmaması bir kısıt olarak kendini göstermiştir. Benzer konuda sonraki araştırmaların daha kapsamlı ve daha analitik olarak gerçekleştirilmesi mümkündür. Bu çalışmada Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi'ne geçiş ile birlikte Türkiye'de Bakanlıklar ve Üst Bürokraside Merkezi İdarenin Dönüşümünün incelenmesi amaçlanmıştır. Literatür incelemesi yöntemi ile yapılan çalışmanın temel bulgusu; yeni sistemin halen tam olarak oturmadığı ve bazı noktalarda düzenlemeler yapılması gerektiği, kuvvetler ayrılığı ilkesinin sağlanmasında sorunlar yaşandığı tespit edilmiştir. Özellikle yüksek yargı üyelerinin cumhurbaşkanı tarafından atanması konusunda ileri sürülen eleştirilerin giderilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
Yerel yönetimlerde katılım mekanizmaları ve Alanya yabancılar meclisi örneği

Yerel yönetimler tüm dünyada yerel düzeyde yaşayan yerel halkın ortak ihtiyaçlarını karşılayıp demokrasi olanaklarına katkı sunan en önemli kurumlar olarak düşünülmektedir. Bir ülkede yer alan yerel yönetim birimlerinin gücü ve etkinlik derecesi o ülkedeki demokrasi düzeyi ile yakından ilgilidir. Yerel yönetimlerde demokrasi, yerel düzeyde uygulanan politika süreçlerine ayrım yapmaksızın her kesimden insanın dahil olabilmesi, katılım olanaklarının arttırılarak alınan kararlarda herkesin söz hakkının bulunması anlamında kullanılmaktadır. Bu sayede yerel yönetim kurumu hem demokratik kabul edilip hem de alınan kararlar daki isabet derecesinden dolayı ' etkin ve verimli' kabul edilebilecektir. Türkiye'nin sahip olduğu turizm potansiyeli ile orantılı olarak her geçen yıl artan turist sayısı ve buna bağlı olarak özellikle Güney illerinde kendini gösteren yerleşik yabancı sayısındaki artış, yerel alanda yabancıların karşılaştıkları problemlerin çözümlerine ilişkin sorunları da beraberinde getirmiştir. 2004 yılında Antalya'nın Alanya ilçesinde kurulan ve Türkiye'de ilk olma özelliğini taşıyan Alanya Yabancılar Meclisi, Alanya'ya yerleşmiş olan yabancıların yerel kentsel alanda karşılaştıkları sosyal, bürokratik ve kültürel sorunlara çözüm üretmeyi, yabancıların yerel alanında üretilen politikalara dahil edilmesini, şehrin uluslararası alanda tanrının varlığına katkı sağlamayı hedeflemiştir. Bu çalışmada yerel yönetimlerin politika üretme süreçleri ele alınarak bu süreçte yer alan aktörler ve bunların sürece katılım düzeyleri incelenmeye çalışılmıştır. Yerel düzeyde var olan paydaşlar incelenip son yıllarda Türkiye'de turizm olanaklarının artmasına parallel olarak ortaya çıkan yerel payaş olan yerleşik yabancıların katılımı, Alanya yabancılar Meclisi özelinde incelenip demokrasi ve etkinlik kavramları çerçevesinde incelenmeye çalışılmıştır.
Siber güvenlik ve Türkiye: Örgütsel yapı, uygulamalar ve gelecek

Bu tezin ana amacı ülkemizdeki siber güvenlik uygulamaları ve örgütsel yapısının gelecekteki olası ulusal, bölgesel ya da küresel siber güvenlik krizlerinin yönetimi çerçevesinde analizinin gerçekleştirilmesidir. Bu amaca ulaşmak için tez çalışması beş ana bölümden oluşturulmuştur. Birinci bölümde araştırmanın amacı, konusu ve kapsamı, ikinci bölümde araştırmada kullanılan metod ve araştırma verilerinin nasıl analiz edildiği açıklanmıştır. Araştırmanın üçüncü bölümümde araştırmada yer alan temel kavramlar ve kuramsal çerçeve ortaya konmuştur. Araştırmanın dördüncü bölümünde tarihsel süreç içerisinde siber güvenlik kavramının nasıl genişlediği ve günümüzdeki durumu analiz edilmiştir. Araştırma bulgularının açıklandığı beşinci bölümde siber güvenlik krizleri ve Türkiye konusu tartışılmıştır. Araştırmamız, araştırma sonuçlarının ve geleceğe ilişkin değerlendirmelerin yer aldığı sonuç ve değerlendirme kısmı ile tamamlanmıştır. Bu tez çalışması ile şu sonuçlara ulaşılmıştır; ülkemizde siber güvenliğe olan yaklaşımın ülkemizin genel güvenlik algısından etkilendiği, ülkemizdeki siber güvenlik uygulamaları ve örgütsel yapısının siber olay yönetimi seviyesinde gelişme gösterdiği, ancak kapsamlı güvenlik krizlerinin çözümüne yönelik gerekli olgunluk seviyesinde olmadığı tespit edilmiştir. Araştırma bulguları neticesinde gelecekteki siber güvenlik uygulamaları içerisinde; insan gücünün yetiştirilmesi, siber uzayın yeni durumuna uygun gerekli hukuki düzenlemelerin gerçekleştirilmesi konularına daha fazla yer verilmesinin, gelecekteki olası siber tehdit ve risklere karşı olan dayanıklılık seviyesinin artırılmasını sağlayacağı değerlendirilmiştir. Ülkemizdeki siber güvenlik örgütsel yapılanmasının yönetiminin; gerekli hukuki yaptırım gücüne sahip, bağımsız denetim fonksiyonu ile donatılmış bir siber güvenlik otoritesi tarafından gerçekleştirilmesi sonucuna ulaşılmıştır.
21. yüzyılda bir çevre hakkı ihlali örneği: İklim mültecileri

İklim değişikliği, pek çok sorunu beraberinde getirerek küresel bir problem olarak nitelendirilebilir. İklim kaynaklı yerinden edilme ve göç sorunu, bu küresel sorunlardan biridir. Yerinden edilen bu kişiler literatürde 'iklim mültecileri' olarak isimlendirilmektedirler. Ancak, iklim değişikliği sonucunda göç etmek sorun da kalan kişiler için herhangi bir yasal zemin ve uygulama bulunmamaktadır. Hukuksal alanda mülteci olarak sayılamadıkları için mültecilere tanınan temel haklardan da yararlanamamaktadırlar. Çevre hukuku ve insan hakları hukuku bakımından büyük bir boşluk oluşturan bu durumun temel nedeni ise, 'Mültecilerin Hukuki Durumuna Dair 1951 Cenevre Konvansiyonu'nun 1. maddesinin A bendinin (2). Paragrafında' yer alan mülteci tanımındaki sınırlılıklardır. Giderek artan çevresel felaketler, iklim mültecilerinin sayılarının da artmasına neden olmaktadır. Buna rağmen henüz uluslararası hukukta herhangi bir değişikliğe gidilmemiştir. Nihayetinde, iklim değişikliği göçmenleri etkilemeye devam etmekte ve bu sorun siyasi tercihlere bakılmaksızın bütün devletleri ilgilendiren global bir probleme dönüşmüştür. Bu bilgiler doğrultusunda, 'iklim mülteciliği' kavramının uluslararası mülteci ve hukukunda tanınmamış olması nedeniyle oluşan statü boşluğu incelenecektir. Yaşama hakkı odaklı iklim göçü sorunu, çevre hakkı çerçevesinde irdelenecek, bu doğrultuda ne türlü yasal prosedürler uygulanması gerektiği tartışılacaktır. Devletlerin iklim anlaşmaları çerçevesinde neler yapmaları gerektiği anlatılarak, iklim krizi üzerinde ne gibi önlemler alınması konusunda önerilerde bulunulacaktır. İklim mülteciliği kavramının hukuksal statü boşluğu hakkında bilgi verilerek akademik alanda farkındalık yaratılmak istenmektedir. Yöntem olarak ise, literatür taraması yapılarak, iklim ve göç bağlantılı raporlarında bulunan verilerden yararlanılacaktır.
4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nda idarİ başvuru yolları ve başvuru ehliyeti

4734 sayılı Kamu İhale Kanunu, kapsamı uyarınca yürütülen ihalelere ilişkin usul ve esasları düzenlemektedir. 4734 sayılı Kanun'da diğer kamu ihale usulü kanunlarında bulunmayan zorunlu idari denetim mekanizması hükme bağlanmıştır. Bu mekanizmanın kuralları, 4734 sayılı Kanun'un ihalelere yönelik başvurular başlıklı 54, idareye şikayet başvurusu başlıklı 55 ve Kuruma itirazen şikayet başvurusu başlıklı 56. maddelerinde belirtilmiştir. 4734 sayılı Kanun'un madde 54/1 hükmünde, ihale sürecindeki hukuka aykırı işlem veya eylemler nedeniyle, bir hak kaybına veya zarara uğradığını veya zarara uğramasının muhtemel olduğunu iddia eden aday veya istekli ile istekli olabileceklerin, bu Kanun'da belirtilen şekil ve usul kurallarına uygun olmak şartıyla şikayet ve itirazen şikayet başvurusunda bulunabileceği belirtilmiştir. 4734 sayılı Kanun'un madde 54/2 hükmünde, idareye şikayet ve Kamu İhale Kurumuna itirazen şikayet başvurularının, dava açılmadan önce tüketilmesi zorunlu idari başvuru yolları olduğu bildirilmiştir. Yer verilen bu hükümler, 4734 sayılı Kanun'da düzenlenen idari başvuruların genel kuralını oluşturmaktadır. Maddenin devamında da şikayet dilekçelerinde aranan şekil kuralları ile yapılan başvurular sonucunda idare ve Kamu İhale Kurumu tarafından alınabilecek kararlara yer verilmiştir. 4734 sayılı Kanun'un 55 ve 56. maddelerinde ise sırasıyla idareye şikayet başvurusu ile Kamu İhale Kurumuna itirazen şikayet başvurusunun süre kuralları belirtilmiştir. 4734 sayılı Kanun'da düzenlenen idari başvurular, birer zorunlu idari itirazdır. İdari dava açılmadan önce bu başvuruların tüketilmesi gerektiği için başvurulara ait hukuki kurallar, Anayasal güvencelerle doğrudan ilişkilidir. Bu bağlamda başvuruların, Anayasa'nın 2. maddesinde düzenlenen hukuk devleti ilkesi, 36. maddesinde düzenlenen hak arama özgürlüğü ve 125. maddesinde düzenlenen idarenin eylem ve işlemlerinin yargısal denetimi temelinde incelenmesi gerekmektedir. Çalışmamızda da idareye şikayet ve Kamu İhale Kurumuna itirazen şikayet başvurularının, hukuki dayanakları, yapılacağı yer, niteliği, başvuru ehliyeti, süre kuralları, şekil kuralları ve sonuçları ile alınabilecek kararlar hakkında detaylı açıklamalar yapılmıştır. Yapılan açıklamalar sonucunda Anayasal hükümler çerçevesinde hukuki problem teşkil eden hususlarda değerlendirme ve önerilerimize yer verilmiştir.
Türk siyasal hayatında Milli Nizam Partisi

MNP dindar kesimin, ilk bağımsız örgütlü siyasi muhalefet girişimidir. Türk siyasetine sağ ve sol yönelişlerin dışında üçüncü bir unsur olan ve 'Milli Görüş' olarak adlandırılan popüler Islami söylemi taşımaya çalışmıştır. MNP'nin kuruluşu, AP ve diğer sağ partiler içerisinde muhafazakarlarla, liberaller arasında var olan mücadelenin etkileriyle şekillenmiş olmakla beraber, Necmettin Erbakan'ın Gümüş Motor ve TOBB mücadelesi ile bir süreklilik ve oebeb-sonuç ilişkisi taşımaktadır. Muhafazakarların partileşmesi geciktiğinden 1969 seçimlerine bağımsız adaylarla girilmiş ve 'Bağımsızlar Hareketi' doğmuştur. Bağımsızlar Hareketi MNP'yi hazırlayan önemli bir başlangıç noktasıdır. MNP, Gümüş Motor girişimi ve Odalar Birliği kavgasının bir uzantısı olduğu için Anadolu esnaf, tüccar ve girişimcisinin sözcüsü hüviyetini kazanmıştır. AP içerisinde korumasız ve savunmasız kalan Anadolu tüccarının tepkileri MNP'nin kuruluşunda rol oynamıştır. MNP, farklı dini cemaatlerin koalisyonu olarak tanımlanabilecek bir yapı arz etmektedir. Türk siyasetinin önemli etki merkezleri olan Tasavvuf hareketleri ve tekkelerden etkilenmiştir. MNP'nin ideolojisi Necmettin Erbakan'ın görüşleri etrafında şekillenmiştir. MNP, Türk İslamcılığının izlerini taşıyan İslamcı bir modernleşme partisidir. Türk siyasi hayatına laiklik, inanç hürriyeti, batılılaşma, sanayileşme vb. eksende dönen tartışmaları taşımıştır. MNP, MSP ve RP'nin ilk denemesi olmasına rağmen, aralarında, ideoloji, söylem ve metod farklılıkları vardır.
Kamu yönetiminde çıkar çatışması ve önleme yolları

Kamu yönetiminde çıkar çatışması kavramı etikle ilgilidir. Kamu görevlisinin ve yakınlarının/tanıdıklarının kişisel çıkarları ile kurumun çıkarları çatıştığı zaman gerçekleşir. Böyle bir durumla bütün kamu görevlileri karşılaşabilir. Ancak önemli olan bu durumun önlenmesidir. Çıkar çatışması durumlarının yönetilememesi durumunda ise etik dışı davranışlar gerçekleşmektedir. Bu nedenle çıkar çatışması durumlarının önlenmesi etik dışı davranışların gerçekleşmesini önleyecektir. Bu tez bu nedenle çıkar çatışması ve önlenmesi üzerinde durmaktadır. Bu konuyla ilgili kavramsal çerçeve etikle bağlantılandırılarak anlatılmaktadır. Ayrıca bu konuyla ilgili Türkiye'deki düzenlemeler ve durumdan bahsedilmekte, Tokat'ta kamu görevlileri arasında gerçekleştirilen anket çalışması ile de çıkar çatışması algısı ölçülmektedir.
Türkiye İnsan Hakları ve Eşitlik Kurumu kanununun İş Hukukuna etkisi

Bireylerin, temel hak ve hürriyetlerinin daha etkin şekilde korunması hedefiyle, uluslararası hukukta her ülkenin ulusal insan hakları kurumu kurmaları gerektiği kabul edilmiştir. Temel hak ve hürriyetlerin korunması, geliştirilmesi ve insan haklarına yönelik ihlallerin önlenmesi gayesini güden kurumsallaşmanın ülkemizdeki yansıması Türkiye İnsan Hakları ve Eşitlik Kurumu'dur. Kurumun günümüzdeki yapısına ulaşması uzun bir zamana yayılmıştır. İnsan Hakları İnceleme Komisyonu'nun kurulması ile 20. yüzyıl başlarında ilk adım atılmış, son aşama ise 2016 yılında Türkiye İnsan Hakları ve Eşitlik Kurumunun kurulması olmuş ve 6701 sayılı Kanun yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Kurumun amaçları; kuruluş kanununda insan haklarının korunması ve geliştirilmesi, eşitlik ilkesinin sağlanması ve ayrımcılığın önlenmesi ile işkence ve kötü muamele ile mücadele olarak sayılmıştır. Kanun ayrımcılık temelleri, istihdam alanında ayrımcılık, ayrımcılık yasağının istisnaları konularında önemli yenilikler getirmiştir. Çalışmanın konusunu da 6701 sayılı Kanun ile getirilen ve İş Hukukunu ilgilendiren yenilikler oluşturmaktadır.
Kutadgu Bilig'de kötü yönetim ve kötü yöneticilik kavramları kapsamında bir inceleme

Bu araştırmanın amacı, Yusuf Has Hacib tarafından yazılan Kutadgu Bilig adlı eserde kötü yönetim ve kötü yöneticiliğe ilişkin kavramların tespiti ve günümüz için değerlendirmesinin yapılmasıdır. Kutadgu Bilig adlı eserle ilgili literatür tarandığında, kötü yönetim ve kötü yöneticilik konularını inceleyen bir çalışmaya rastlanılmamıştır. Kutadgu Bilig hakkında henüz böyle bir çalışmanın olmaması araştırmanın çıkış noktasıdır. Araştırmanın örneklemini eserde geçen ve 'doküman incelemesi' yapılarak tespit edilen kötü yönetim ve kötü yöneticiliğe ilişkin kavramlar oluşturmaktadır. Verilerin analizinde 'yorumlayıcı içerik analizi' yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; Kutadgu Bilig adlı eserde yer alan toplam 6645 beyitten 243 beyitte 54 adet kötü yönetim ve kötü yöneticiliğe ilişkin kavram tespit edilmiştir. Bu kavramlar da 3 ana başlık altında kategorize edilip yorumlanmıştır. Bu ana başlıklar 'davranışsal özellikler', 'örgütsel özellikler' ve 'yönetsel özelliklerdir'.