turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Emotion regulation, self-control, novelty seeking, depression and social anxiety symptoms in relation to problematic internet and smartphone use

Teknoloji çağıyla, internet ve akıllı telefon kullanımı her yaştan insan için vazgeçilmez hale gelmeye başladı. İnternet ve akıllı telefonlar iletişim kurma, bilgiye erişim, ve eğlence gibi yaşamımızı kolaylaştıracak çeşitli imkanlar sunmaktadır. Akıllı telefon ve internetin yaygın kullanımıyla bağlantılı olarak, onlar için şiddetli arzu duymak, stresi azaltmak için onları kullanmak gibi bir takım sorunlar görünmeye başladı. Bu nedenle son yıllarda psikoloji alanı problemli internet ve akıllı telefon kullanımı ile ilgili çalışmalara dikkatini vermektedir. Literatürde, problemli internet ve akıllı telefon kullanımı davranışsal bağımlılık kapsamında incelenmektedir. Bu çalışma, çeşitli bağımlılık türleriyle ilgili bulunan psikolojik faktörleri problemli, internet ve akıllı telefon kullanımına ilişkin olarak incelemeyi amaçlamaktadır. Duygu düzenleme, öz-denetim, depresyon ve sosyal kaygı semptomları, ve yenilik arayışının problemli internet ve akıllı telefon kullanımını yordayacağı hipotezi kurulmuştur. Veriler 18 ile 66 yaş arasındaki 337 yetişkinden toplanmıştır. Bu çalışmada ölçüm aracı olarak, Demografik Bilgi Formu, Duygu Düzenlemede Güçlükler Ölçeği, Beck Depresyonn Envanteri, Liebowitz Sosyal Kaygı Ölçeği, Öz-Denetim Ölçeği, Yenilik Arayışı Ölçeği kullanılmıştır. Sonuçlar, depresyon ve sosyal kaygı semptomlarının ve öz-denetimin problemli internet kullanımını yordadağını ama duygu düzenlemedeki güçlükler ve yenilik arayışının yordamadığını göstermiştir. Problemli akıllı telefon kullanımıyla ilgili bulgulara gelince, duygu düzenlmedeki problemler dışındaki çalışmada kullanılan bütün değişkenler problemli akıllı telefon kullanımını yordamıştır. Bu sonuçlar ilgili literatür ışığında tartışılmış ve ileride yapılabilecek çalışmalar için öneride bulunulmuştur.
Ebeveynlerin sahip oldukları değerlerin çocuklarını korumak istedikleri görsel medya öğelerine etkisi

Bu araştırmanın amacı; annelerin değerlerine göre çocuklarının izlemelerini sakıncalı buldukları görsel sahneleri, TV'nin çocuklar üzerindeki olumlu ve olumsuz etkilerini, TV izleme nedenlerini, TV izlemeyle ilgili annelerin çocuklarına koydukları kuralları incelemektir. Ayrıca sakıncalı bulunan sahnelerin çocukların cinsiyetlerine göre incelenmesi, annelerin ve çocuklarının televizyon kullanma alışkanlıklarının belirlenmesi çalışmanın hedefleri arasındadır. Bu amaçla, araştırmanın örneklemini 7-14 yaş aralığında en az bir çocuğu olan, evli anneler oluşturmuştur. Katılımcılara Demografik Bilgi Formu, Anne ve Çocuklarının Televizyon Kullanma Alışkanlıkları Anketi ve Portre Değerler Anketi uygulanmıştır. Buna göre TV kullanma alışkanlıkları 516 katılımcı anneden toplanan veriler üzerinden belirlenmiştir. Annelerin değerlerine göre yapılan incelemeler ise 71 Muhafazacı ve 83 Yeniliğe Açıklık değerine sahip toplamda 154 anneden elde edilen verilerle analiz edilmiştir. Çalışmanın tüm problemlerinde katılımcı grubun normal dağılım göstermediği tespit edilmiş, analizlerde Ki-Kare testi ve nonparametrik testlerden Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Bulgulara göre Muhafazacı değere sahip anneler, Yeniliğe Açıklık değerine sahip annelere göre çocuklarının cinsellik içeriği olan ve olumsuz örnek oluşturabilecek sahneleri izlemelerini daha sakıncalı bulmaktadır. Yeniliğe Açıklık değerine sahip anneler ise, 'Dine dayalı yaşam alışkanlıklarının yüceltildiği' ve 'Başkalarına kötülük yaparak yaşayan insanların bu davranışları sonucunda zarar gördüğü' sahneleri Muhafazacı değere sahip olan annelere göre çocuklarının izlemesini daha sakıncalı olarak değerlendirmektedir. Annelerin değerlerine göre çocuklarının korku ve şiddet içerikli sahneleri izlemelerini sakıncalı bulmalarında, TV izleme nedenlerinde, TV'nin olumlu ve olumsuz etkilerinde, TV izleme kurallarında anlamlı bir farklılaşma ortaya çıkmamıştır. Ayrıca çocukların cinsiyetlerine göre, izlemelerinin sakıncalı bulunduğu sahnelerde anlamlı bir farklılık görülmemiştir.
Duygu farkındalığı ve duygu mitlerine yönelik ölçüm araçlarının ve duygu düzenlemeye yönelik bütünsel bir müdahale programının geliştirilmesi: Bir ön değerlendirme

İki aşamadan oluşan bu çalışmanın ilk aşamasında duygu düzenleme konusunda önemli bir yeri olan duygu farkındalığı ve duygu mitlerini değerlendirmeye yönelik iki ölçüm aracının geliştirilmesi ve psikometrik özelliklerinin incelenmesi hedeflenmiştir. Çevirimiçi veri toplama yöntemiyle çalışmaya katılan 421 kişiden çalışmada yer alan duygu farkındalığı, duygu mitleri, duygu düzenleme, aleksitimi, psikolojik esneklik ve kişilik özelliklerini değerlendirmeye yönelik ölçüm araçlarını doldurmaları istenmiştir. Araştırma kapsamında geliştirilen DFA ve DMA için açımlayıcı faktör analizi yapılmıştır. DFA'nın 2 faktörlü bir yapıya sahip olduğu belirlenmiştir: olumlu duygulanım ve olumsuz duygulanım. DMA'nın ise tek faktörlü bir yapıda olduğu görülmüştür. Her iki ölçüm aracının ölçüt bağıntılı geçerliği ve eş zaman geçerliği diğer araçlarla ilişkisine bakılarak test edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre her iki ölçüm aracının da geçerli ve güvenilir olduğu belirlenmiştir. Araştırmanın ikinci aşamasında ise duygu düzenlemeye yönelik bütünsel bir müdahale programı olan Bütünsel Duygu Düzenleme Eğitim Programı geliştirilmiş; ardından, her grupta 7 öğrencinin yer aldığı ön-test, son-test kontrol gruplu bir araştırma deseninde programın etkisine yönelik bir ön değerlendirme yapılmıştır. B-DEP duyguları tanıma, olumsuz duygularla baş etme, olumlu duyguları arttırmaya yönelik çeşitli yöntemlerin uygulamasını içeren 5 oturumluk bir müdahale programıdır. Tüm katılımcılar uygulamalardan önce ve sonra duygu farkındalığı, duygu mitleri, duygu düzenleme güçlüğü ve psikolojik iyi oluşu değerlendiren ölçüm araçlarını doldurmuşlardır. Gruplar arası karşılaştırma analizlerinde sadece duygu mitlerinde anlamlı farklılık olduğu görülmüştür. Çalışma bulguları duygu farkındalığı, duygu düzenleme ve duygulara dair yanlı inanışların psikolojik iyi oluşa etkisiyle ilgili alanyazın çerçevesinde ele alınarak yorumlanmıştır.
Ortaokul öğrencilerinin psikolojik sağlamlık düzeylerinin algılanan sosyal destek ve aile işlevleri açısından incelenmesi

Bu araştırmanın amacı ortaokul öğrencilerinin psikolojik sağlamlık düzeylerinin, algılanan sosyal destek ve aile işlevleri açısından incelenmesidir. Bu bağlamda öğrencilerin psikolojik sağlamlık düzeyleri; öğrencilerin ailelerinden, arkadaşlarından ve öğretmenlerinden algıladıkları sosyal destek düzeyi ve aile işlevlerinin durumu açısından incelenmiştir. Ayrıca öğrencilerin psikolojik sağlamlık düzeyleri, araştırmanın demografik değişkenleri olan cinsiyet, anne ve babanın eğitim durumu ve ailenin gelir düzeyi açısından da incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi; 2015- 2016 eğitim-öğretim yılında İstanbul'un Gaziosmanpaşa ilçesindeki bir ortaokulda öğrenim gören 95 erkek ve 93 kız olmak üzere toplam 188 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada öğrencilerin cinsiyetlerini, anne ve babalarının eğitim durumunu ve ailelerinin gelir düzeylerini tespit etmek amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Öğrencilerin psikolojik sağlamlık düzeylerini belirlemek amacıyla Wested (2001a) tarafından geliştirilen ve Cem Ali Gizir tarafından Türkçe'ye uyarlanan Psikolojik Sağlamlık ve Ergen Gelişim Ölçeği kullanılmıştır. Öğrencilerin algıladıkları sosyal destek düzeyini belirlemek amacıyla Yıldırım (2004) tarafından geliştirilen ve revizyonu yapılan Algılanan Sosyal Destek Ölçeği kullanılmıştır. Öğrencilerin aile işlevlerinin durumunu belirlemek amacıyla Brown Üniversitesi ve Butler Hastanesi tarafından Aile Araştırma Programı kapsamında ABD'de geliştirilmiş olan ve Bulut (1990) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Aile Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Veriler; SPSS 18 istatistik programı kullanılarak, regresyon analizi, ANOVA analizi ve t testi yöntemleriyle analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda araştırmanın bağımsız değişkenleri olan algılanan sosyal destek ve aile işlevlerinin, psikolojik sağlamlık düzeyini anlamlı bir şekilde yordadıkları tespit edilmiştir. Araştırmanın demografik değişkenlerinden olan cinsiyet, anne ve babanın eğitim durumu ve ailenin gelir düzeyinin psikolojik sağlamlık düzeyi üzerinde anlamlı farklılık oluşturmadığı görülmüştür. Araştırma sonuçları elde edilen bulgular ışığında tartışılmış ve ileride yapılacak çalışmalara ilişkin önerilerde bulunulmuştur.
Benlik saygısı ve ego gücünün problem çözme becerisi ile ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmada, benlik saygısı ve ego gücünün problem çözme becerisi ile ilişkisini inceleyerek literatüre katkı sağlamak amaçlanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Ego Sağlamlık Ölçeği ve Problem Çözme Envanteri kullanılmıştır. Araştırmaya 385 gönüllü üniversite öğrencisi katılmıştır. Verilerin analizi için SPSS programı kullanılmıştır. Araştırmada demografik sorular ile ölçekler arasındaki ilişkiye bakılmıştır. Araştırma sonucunda ego sağlamlık ile problem çözme becerisi arasında anlamlı ilişki; ego sağlamlık ile benlik saygısı arasında anlamlı ilişki; problem çözme becerisi ile benlik saygısı arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca yapılan istatistiksel çalışma sonucunda yalnızca benlik saygısı ile gelir durumu arasında anlamlı ilişki olduğu sonucu elde edilmiştir. Kişinin gelir düzeyi arttıkça benlik saygısının da arttığı saptanmıştır.
Association between perceived partner responsiveness and binge eating behavior: Mediating role of the interpersonal emotion regulation

Bu çalışmanın temel amacı algılanan partner duyarlılığı, romantik partnerlerin birlikte duygu düzenlemesi ve tıkanırcasına yeme davranışı arasında ilişki olup olmadığını incelemektir. Ortalama ilişki süresi 8.04 yıl olan 148 yetişkin kadın ve onların erkek romantik partnerlerinden (18- 61 yaş arası) veri toplanmıştır. Diyadik olarak toplanan veriler, aktör-partner karşılıklı bağımlılığı modellemesi çerçevesinde analiz edilmiştir. Partnerler arası duygu düzenlemesinin, APD ve tıkanırcasına yeme davranışı arasındaki ilişkide aracı olduğu bir model sunulmuştur. Sonuçlar, APD ve tıkanırcasına yeme davranışı arasında direk bir ilişki olmadığını göstermiştir. Bununla beraber, partnerlerin birlikte duygu düzenlemeleri üzerinde anlamlı aktör ve partner APD etkileri bulunmuştur. Ayrıca, kadınların karşılıklı duygu düzenlemesinin aracı olarak rol oynadığı dört tane anlamlı ilişki bulunmuştur. Kadınların birlikte duygu düzenleme skorlarının, aktör ve partner APD'nin katılımcıların kendi tıkanırcasına yeme davranışı üzerindeki etkileri bağlamında aracılık ettiği bulunmuştur. Kadın katılımcıların birlikte duygu düzenlemesinin ayrıca, aktör APD'nin erkek katılımcıların tıkanırcasına yeme davranışı üzerindeki etkisi bağlamında da aracılık ettiği bulunmuştur. Endirekt anlamlı ilişkiler; vücut memnuniyetsizliği skorlarının katılımcıların kendi tıkanırcasına yeme davranışları üzerindeki etkileri kontrol edildiğinde de anlamlı çıkmıştır. Elde edilen bulgular APD ve tıkanırcasına yeme davranışı arasındaki ilişkiye yönelik ilk olma özelliği taşımaktadır. Ayrıca, bu çalışma tıkınırcasına yeme davranışını kişiler arası duygu düzenlemesi bağlamında inceleyen ilk çalışmadır.
Lise öğrencilerinde risk alma davranışının akran baskısı, ana baba tutumları ve çok boyutlu algılanan sosyal desteğe göre yordanması

Bu araştırmanınamacı akran baskısı, ana baba tutumları, çok boyutlu algılanan sosyal destek ve yaş değişkenlerinin lise öğrencilerinde risk alma davranışı düzeylerini yordama gücünü belirlemektedir. Araştırmada veri toplama araçları olarak Ergenlerde Risk Alma Ölçeği, Akran Baskısı Ölçeği, Ana Baba Tutumu Ölçeği ve Çok Boyutlu Sosyal Destek Algısı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini İzmir ilindeki 746 lise öğrencisi (413 kız, 333 erkek) oluşturmuştur. Araştırma kapsamında elde edilen veriler, Sosyal Bilimler İstatistik Paket Programı 15.0 ile çözümlenmiştir. Akran baskısının, ana baba tutumlarının ve çok boyutlu algılanan sosyal desteğin, lise öğrencilerinin risk alma davranışı düzeylerini yordama gücünü ortaya koymak amacıyla aşamalı çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Araştırmanın bulguları incelendiğinde, akran baskısı, yaş, aileden alınan sosyal destek, özel birinden alınan sosyal destek, koruyucu-istekçi ana baba tutumu ve otoriter ana baba tutumu değişkenlerinin lise öğrencilerinin risk alma davranışlarının anlamlı yordayıcıları olduğu bulunmuştur. Ancak, demokratik ana baba tutumu ve arkadaştan alınan sosyal destek lise öğrencilerinin risk alma davranışlarının anlamlı yordayıcıları olarak bulunmamıştır. Analize giren bu altı değişkenin, lise öğrencilerinin risk alma davranışı puanlarındaki toplam varyansın % 49 .9'unu açıkladığı saptanmıştır. Bu bulgular, literatürde yer alan diğer araştırmaların sonuçları doğrultusunda tartışılmıştır.
Madde kullanımı ile çocukluk örselenme yaşantıları ve algılanan sosyal destek arasındaki ilişki

çalışmada; madde kullanımı, çocukluk örselenme yaşantıları ve algılanan sosyal destek arasındaki ilişkilerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çocukluk örselenme yaşantıları ve algılanan sosyal desteğin madde kullanımının yordayıcısı olup olmadığı; katılımcıların yaş, cinsiyet, meslek, eğitimi düzeyi, aylık gelir, kiminle yaşıyor olduğu gibi sosyo-ekonomik durum ve aile bilgileri, sosyal aktivite durumu ve ameliyat veya kronik hastalık öyküsü ile psikiyatrik öyküsü bakımından yaşları 18 ila 70 arasında değişen 507 katılımcıdan oluşan normal popülasyonda incelenmiştir. Bilgilendirilmiş Onam Formu ile çalışmaya ilişkin bilgi verilmesi ve onam alınması sonrasında katılımcılara Demografik Bilgi Formu, Bağımlılık Profil İndeksi Kısa Formu, Çocukluk Çağı Ruhsal Travma Ölçeği ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği uygulanmıştır. Katılımcıların madde kullanımı düşük (10,02+10,78); algılanan sosyal destek düzeyi (55,50+20,33) ve çocukluk çağında travma düzeyi (47,74+20,84) ortalamanın üzerindedir. En çok bildirilen örselenme yaşantısı duygusal istismar (10,33+4,96), en az fiziksel istismardır (8,29+4,82). Algılanan sosyal destek en çok arkadaştan (%19,26+7,26), en az ise diğer önemli kişidendir (%17,94+8,01). Katılımcıların, madde kullanımı ile çocukluk örselenme yaşantıları arasında pozitif (r=0,73; p<0,01), algıladıkları sosyal destek arasında negatif (r=-0,60; p<0,01) yönlü ve anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Çocukluk örselenme yaşantıları ile algılanan sosyal destek arasında negatif yönlü ve anlamlı ilişki tespit edilmiştir (r=-0,57; p<0,01). Buna göre; algılanan sosyal desteğin azalması ve/veya çocukluk örselenme yaşantılarının fazla olması, madde kullanımı riskini artırmaktadır. İleri yaşlarda madde kullanımı (p<0,01) ve çocukluk örselenme yaşantıları (p<0,01) daha düşüktür. Kadınlarda, üniversite ve lisansüstü mezunlarında, ailesiyle yaşayanlarda, sosyal aktivitelere katılanlarda ve psikiyatrik öyküsü bulunmayanlarda, madde kullanımı ve çocukluk örselenme yaşantıları daha düşük (p<0,01), algılanan sosyal destek daha yüksektir (p<0,001). Ücretli çalışanlarda, 2000 TL'den fazla maaş alanlarda, ameliyat veya kronik hastalık öyküsü bulunmayanlarda madde kullanımı daha düşük (p<0,01), algılanan sosyal destek daha yüksektir (p<0,001). Yaş ile algılanan sosyal destek arasında anlamlı düzeyde bir ilişki yoktur (p>0,05).
Panik bozukluk tanısı almış hastalarda sosyal fobi görülme sıklığının incelenmesi

Panik bozukluğu ve sosyal fobi bazı belirtilerin benzer olması nedeniyle zaman zaman ayırıcı tanı konusunda zorluk çekilen iki ayrı anksiyete bozukluğudur. Panik bozukluğu olan kişilerin, panik atak geçirdiği sırada fark edileceği korkusuyla toplumsal durumlardan kaçabilmeleri de bazı olguların tanısını daha da güçleştirmekte ve kişinin yaşam boyu depresyon geliştirme olasılığını arttırmaktadır. Bu tez çalışmasında panik bozukluk tanısı almış hastalar ile sağlıklı kişilerden oluşan kontrol grubununun sosyal fobi görülme sıklığı ve bazı sosyodemografik özellikler açısından karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışmada yer alan katılımcılar özel bir hastaneye ve özel psikiyatri kliniklerine başvurmuş, psikiyatrik görüşme sonrasında DSM-IV Panik Bozukluğu tanı ölçütlerini karşılayan 150 hasta ve panik bozukluk yakınmaları olmayan 150 sağlıklı kişi olmak üzere toplam 300 kişiden oluşmaktadır. Her iki gruba da bireysel bilgi formu ve Liebowitz Sosyal Anksiyete Ölçeği uygulanmıştır. Panik bozukluk hastaları ile panik bozukluk yakınmaları olmayan kontrol grubu sosyal fobi görülme sıklığı açısından karşılaştırıldığında iki grup arasında anlamlı bir fark olduğu, panik bozukluk hastalarında sosyal fobinin daha sık görüldüğü saptanmıştır. Ayrıca panik bozukluk hastası olan kadınlarda erkeklere oranla, ilkokul veya ortaokul mezunlarında daha yüksek eğitimli kişilere oranla sosyal fobinin daha sık görüldüğü elde edilen bulgular arasındadır. Medeni durumun ve yaşın ise panik bozukluk hastalarında sosyal fobi görülme sıklığı açısından herhangi bir farklılaşmaya yol açmadığı görülmüştür. Panik bozukluk tanısı almış hastalarda sosyal fobi görülme sıklığının incelendiği bu tez çalışması ile panik bozukluk ve sosyal fobinin eş tanı bakımından araştırıldığı çalışmaların yetersiz kaldığı hastaların demografik profillerinin belirlenmesi konusunda literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
13-18 yaş grubu ergenlerdeki ego durumları ile anne babalarının bilinç düzeyleri ve anne baba tutumlarının ilişkisi

Bu tez çalışmasının genel amacı 13-18 yaş grubu ergenlerin ego durumlarının, anne babalarının anne babalık bilinç düzeyleri ve çocuk yetiştirmeye ilişkin tutumları ile ilişkisini ortaya koymaktadır. Bununla beraber bu ilişki durumunu katılımcıların yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi ve sosyo-ekonomik düzey gibi çeşitli demografik değişkenleri bakımından incelemektir. Çalışmasının evrenini, Düzce ili ile Akçakoca, Cumayeri ve Çilimli ilçelerinde bulunan ortaöğretim düzeyinde öğrenim gören 13-18 yaş grubu ergenler ve bu ergenlerin aileleri oluşturmaktadır. Örneklemi ise 130 anne baba ve 130, 13-18 yaş grubu ergen olmak üzere 260 kişiden oluşmaktadır. Örnekleme yöntemi kümeleme oransız random örneklemedir ve ilişkisel tarama modelindedir. Araştırmaya katılan 13-18 yaş grubu 130 ergene kendilerinde algıladıkları özelliklerin işaretlenmesi istenerek, Transaksiyonel Analiz Kuramı bağlamında Ego Durumları Ölçeği uygulanmıştır. Bu kişilerin ebeveynlerinden oluşan 130 kişiye de veri toplama araçları olarak geçerlik ve güvenirliğe sahip olan Anne Babalık Bilgi Testi ve Aile Hayatı Çocuk Yetiştirme Tutum Ölçeği uygulanmıştır. Ayrıca araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan Demografik Bilgi Formu verilerek doldurulması sağlanmıştır. Elde edilen verilerin analizi SPSS 16.0 Windows paket programıyla ve Microsoft Office Excel programı kullanılarak analiz edilmiş olup Tek Yönlü Varyans Analizi, Bağımsız Guruplar T-testi, Regresyon Analizi, Ki-Kare Uyum İyiliği ve analiz sonucu elde edilen değerin anlamlı çıkması durumunda ise Scheffe Post-hoc testlerinden yararlanılmış , tüm verilerin anlamlılık düzeyi p< 0.05 düzeyinde sınanmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara bakıldığında, anne-babaların çocuk yetiştirmeye ilişkin tutumlarının ve anne babalık bilinç düzeylerinin 13-18 yaş grubu ergenlerin kendilerinde algıladıkları ego durumuna göre anlamlı bir farklılaşma göstermediği bulunmuştur. Anne-babaların, çocuk yetiştirmeye ilişkin tutumları ve anne babalık bilinç düzeyleri arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Anne babaların çocuk yetiştirmeye ilişkin ana-babalık bilgi düzeylerinin kendi öğrenim durumlarına, çalışıp çalışmadıklarına, sahip oldukları çocuk sayılarına göre anlamlı fark olduğu görülmüştür. Ayrıca Anne babalık bilgi düzeyinin, ana-babaların PARI puanlarını anlamlı derecede yordadığı bulunmuştur. Sonuçlar alan yazındaki araştırmalarla ilişkilendirilerek tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.
Bireylerin ebeveynlerinin göstermiş oldukları ebeveyn tutumu ile sahip oldukları düşünme stilleri arasındaki ilişki

Çalışma, bireylerin ebeveynleri tarafından gösterilen ebeveyn tutumları ile sahip olduğu bütünsel ve ayrıntısal düşünme stilleri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya, 75 kadın, 44 erkek olmak üzere toplam 119 kişi dahil edilmiştir. Çalışmaya katılanların algıladıkları anne baba tutumlarını ölçmek amacıyla Ana Baba Tutumları Ölçeği, bütünsel ve ayrıntısal düşünme stillerini ölçmek amacıyla Düşünme Stilleri Envanteri, demografik özelliklerini öğrenmek amacıyla Sosyodemografik Bilgi Formu uygulanmıştır. Bu çalışmada verilerin analizi için SPSS for Windows 17.00 programı kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre bireylerin ebeveynlerinin göstermiş oldukları anne baba tutumları ile sahip oldukları bütünsel ve ayrıntısal düşünme stilleri arasında anlamlılık olduğu görülmüştür. Bütünsel düşünme stili ile demokratik ve otoriter anne baba tutumu arasında olumlu yönde anlamlılık olduğu tespit edilmiştir. Demokratik ya da otoriter tutuma sahip ebeveynlerle yetişen bireylerin bütünsel düşünme stiline sahip oldukları ortaya konmuştur. Ayrıntısal düşünme stili ile koruyucu-istekçi anne baba tutumu arasında olumlu yönde anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Koruyucu-istekçi tutuma sahip ebeveynlerle yetişen bireylerin ayrıntısal düşünme stiline sahip oldukları ortaya konmuştur. Bütünsel düşünme stili ile koruyucu-istekçi anne baba tutumu arasında anlamlı bir ilişki görülmemiştir. Ayrıntısal düşünme stili ile demokratik ve otoriter anne baba tutumu arasında anlamlı bir ilişki görülmemiştir.
İstanbul İli Pendik İlçesinde Eğitim Görmekte Olan Lise Öğrencilerinin Ergen Asiliği, Duygusal İstismar Ve Psikolojik Dayanıklıkları Arasındaki İlişki

Bu araştırmada lisede eğitim görmekte olan öğrencilerin ergen asiliği, duygusal istismar ve psikolojik dayanıklılıkları arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu temel değişkenler ile birlikte; cinsiyet, okul türü ve sınıf düzeyi değişkenlerine göre de ergen asiliği, duygusal istismar ve psikolojik dayanıklılık değişkenleri incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini İstanbul ili Pendik ilçesinde toplam 15 okulda 3 farklı lise grubunda 10. ve 11. Sınıflarda eğitim görmekte olan 1061 lise öğrencileri oluşturmaktadır. Bu araştırmada İstanbul ili Pendik İlçesinde eğitim görmekte olan lise öğrencilerinin ergen asiliği, duygusal istismar ve psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla İlişkisel-Tarama Modeli esas alınmış; değişkenler arası nedensellik ilişkisini açıklamak için ise Yapısal-Eşitlik Modeli esas alınmıştır. Araştırmada Ergen Asiliği kavramını ölçmek için ölçüm araçlarından ERAS-Ergen Asiliği Ölçeği, Duygusal İstismar kavramını ölçmek için ölçüm araçlarından Psikolojik İstismar Ölçeği ve Psikolojik Dayanıklılık kavramını ölçmek için ise Kısa Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği kullanılmıştır. Bu araştırmada yapılan istatiksel işlemlerdeki analizler SPSS Statistics 17.0 ve Mplus 7 paket programları ile yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerle yapılan analizler için değişkenler arasındaki farklılıklar için bağımsız grup t testi, kategorik gruplar arasındaki fark için tek yönlü varyans analizi ve ANOVA sonucundaki anlamlılığı belirlemek için post hoc analiz türü olan Scheffe testi ve değişkenler arasındaki ilişki için ise Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Ergen Asiliği, Duygusal/Psikolojik İstismar ve Psikolojik Dayanıklılık arasındaki nedensellik ilişkisi için ise Yol Analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda ergen asiliği psikolojik dayanıklılığı doğrudan anlamlı düzeyde yordamaktadır. Bununla birlikte psikolojik istismar; hem ergen asiliğini hem de psikolojik dayanıklılığı yordamaktadır. Ergen asiliğinin psikolojik dayanıklılık arasında doğrudan etkisi vardır. Ayrıca psikolojik istismarın ergen asiliğine doğrudan etkisinin olduğu bununla birlikte psikolojik istismarın ergen asiliği üzerinden psikolojik dayanıklılığa dolaylı etkisi olduğu gibi psikolojik dayanıklılığı negatif bir etkiyle de doğrudan yordadığı saptanmıştır. Bununla birlikte cinsiyet, okul türü, sınıf düzeyi değişkenlerine göre de ergen asiliği, duygusal istismar ve psikolojik dayanıklılık değişkenleri arasında farklılıklar saptanmıştır. Söz konusu farklılıklar ve araştırmanın ana hipotezi doğrultusunda elde edilen bulgular ilgili literatür kapsamında tartışılarak ileride yapılacak araştırmalara, uygulamalara ve çalışmalara öneriler sunulmuştur.