turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Understanding the association between Instagram use and psychological well-being among young adults in Turkey

2010 yılında faaliyete geçmesinden bu yana kullanıcı sayısı 1 milyarın üzerine çıkan Instagram'ın proliferasyonuna rağmen, Instagram kullanımı ile psikolojik iyi oluş arasındaki ilişki hakkında çok az araştırma yapılmıştır. Diğer yaş gruplarına kıyasla en aktif kullanıcılar olarak öne çıkan genç yetişkinlerin Instagram kullanımı ile psikolojik iyi olma hali arasındaki ilişki hakkında sınırlı bilgi mevcuttur. Bu nedenle, bu çalışmanın amacı genç yetişkinlerde Instagram kullanımının farklı yönleri ile psikolojik iyi olma hali arasındaki ilişkiyi; Instagram'da pasif taramayla geçirilen süre ile takip edilen yabancıların yüzdesine odaklanarak ve immatür savunma mekanizmaları kullanımı ile Instagram deneyimiyle tetiklenen hasedi dikkate alarak araştırmaktır. Bu ilişkileri ölçmek için, çevirimiçi bir anket yürütülmüştür ve Instagram kullanıcısı olan, 18-30 yaş arasındaki 510 katılımcının sonuçları analiz edilmiştir. Sonuçlar, psikolojik iyi olma halinin Instagram kullanımının farklı yönleriyle ilişkili olduğunu göstermiştir; Instagram hasetinin, etkileşim içermeyen gözetleme faaliyetleri ile psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkide aracı etkisinin olduğu görülürken, immatür savunma mekanizmalarının beklenenin aksine ortalayıcı etkisinin olmadığı bulunmuştur. Bulguların tartışılmasının ardından çalışmanın katkıları, zayıf noktaları ve gelecek çalışmalar için öneriler sunulmuştur.
Evlilik çatışmasının sıklık ve yaygınlığının bazı değişkenlere göre yordanması

Bu araştırma kök aile ile ilişkiler, problem çözme becerileri, evlenme yaşı ve evlilik süresi değişkenlerinin evlilik çatışmasının sıklık ve yaygınlığını yordama gücünü ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini İzmir ilinde ikamet eden 394 evli birey oluşturmuştur. Araştırma kapsamında elde edilen veriler Sosyal Bilimler İstatistik Paket Programı 16.0 ile çözümlenmiştir. Araştırmada veri toplama araçları olarak Evlilik Çatışması Ölçeği, Kök Aile İle İlişkiler Ölçeği, Problem Çözme Envanteri ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Kök aile ile ilişkilerin, problem çözme becerilerinin ve Kişisel Bilgi Formu'nda yer alan evlenme yaşı ve evlilik süresi değişkenlerinin evlilik çatışması sıklık ve yaygınlığını yordama gücünü belirlemek amacıyla aşamalı çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Araştırmanın bulguları incelendiğinde, kök aile ile ilişkiler, evlenme yaşı ve evlilik süresi değişkenlerinin evlilik çatışması sıklığını; kök aile ile ilişkileri ve problem çözme becerilerinin ise evlilik çatışması yaygınlığını anlamlı düzeyde yordadığı ortaya konmuştur. Bu bulgular literatürde yer alan diğer araştırma sonuçları ile karşılaştırılarak tartışılmıştır.
Alopesi Areata ile depresyon ilişkisi

Alopesi Areata, çoğunlukla saçlı deride olmak üzere vücudun kıllı bölgelerinde görülen, alevlenme ve remisyonlarla seyreden kıl kaybıdır. Hastalığın sebebi tam olarak bilinmemekle birlikte, otoimmünite, çevresel ve ruhsal faktörlerin tetikleyiciliği üzerine araştırmalar yapılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Alopesi Areata ile depresyon arasındaki ilişkinin erken dönem nesne ilişkileri bağlamında psikanalitik kuramdan yararlanılarak araştırılmasıdır. Araştırmaya 30 kişi katılmıştır. Araştırma grubu, Alopesi Areata tanısı almış, yaşları 20-39 arasında değişen 15 yetişkin gönüllü hastadan oluşmaktadır. Araştırmanın kontrol grubu eğitim düzeyi ve cinsiyet değişkenleri araştırma grubuna eşit olacak şekilde oluşturulmuştur. Katılımcılarla psikanalitik yönelimli bir ön görüşme yapılmış, ardından Rorschach testi ve Beck Depresyon Envanteri kullanılmıştır. Elde edilen veriler Mann Whitney U testi kullanılarak karşılaştırılmıştır. Araştırma grubu ile kontrol grubu arasında Beck Depresyon Envanteri puanları açısından anlamlı fark elde edilmiştir (p<.05). Rorschach testinin niceliksel analizinden elde edilen bulgulara göre, araştırma grubu ile kontrol grubu arasında nesne kaybı endişesi ve manik savunmalara başvurma açısından anlamlı fark elde edilmiştir (p<.05). Rorschach testinin niteliksel analizinde araştırma grubunun yanıtlarında anne imgesinin tehlikeli algılandığı, boşluklara ve ayrılığa karşı hassasiyet olduğu gözlemlenmiştir. Araştırma grubunun görüşme süresince hissettikleri dayanak ve kapsanma ihtiyacı, erken dönemde annenin kapsayıcılığı ve uyarılımları karşılama yetisi ile ilgili yetersizliklere gönderme yapmaktadır. Tüm bu veriler doğrultusunda, Alopesi Areata hastalarının nesne kaybı endişesi yaşadıkları düşünülmektedir.
The effect of gender on HIV-related stigma and discrimination: Cases from turkey

Bu çalışma, toplumsal cinsiyetin HIV ile ilgili ayrımcılık ve damgalamayaetkisini incelerken, Türkiye'deki normalleştirilmiş cinselliğin bu etki üzerindeki ılımlaştırıcı etkisine bakmaktadır. Bu bağlamda, çalışma kapsamında hem niteliksel hem de niceliksel veri toplama teknikleri kullanıldı, şöyle ki değişik cinsel davranışları olan HIV pozitif kadın ve erkekler ile derinlemesine mülakatlarla İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi öğrencileri arasında bir anket çalışması yapıldı. Niceliksel araştırmanın ana sonuçları şunları gösterdi ki: kadının cinsel sadakati, HIV ile ilgili ayrımcılıkta belirleyici bir faktör olarak bulundu; kadın katılımcılarHIV ile ilgili ayrımcılıkta normalleştirilmiş cinselliği esas alırken erkek katılımcılar HIV ile yaşayanın cinsiyetine göre ayrımcılık yaptılar. İkincil ve ilginç bir bulgu ise, erkeğin cinsel oryantasyonunun, ayrımcılıkta anlamlı bir farkyaratmadığıydı. Bu niceliksel bulgular, mülakatlardan elde edilen niteliksel bulgularla da desteklendi ve sonuçlar, toplumsal cinsiyet bakış açısı ile incelendi. Toplumsal cinsiyet normları ve Türk toplumundaki cinsel davranışlar ataerkil güç yapıları tarafındanşekillendirilmekte ve ayrımcılık ve damgalama bu yapıyı devam ettirmek için kontrol mekanizmaları olarak işlev yapmakta. Bu nedenle, HIV ile ilgili ayrımcılık vedamgalamaya daha etkin karşı çıkabilmek için, mevcut düzende hüküm süren ataerkil değerlerin ve normların incelenmesi gerektiği tartışılmaktadır.
Bilişsel davranışçı grupla psikolojik danışmanın üniversite öğrencilerinin otomatik düşünceleri ve fonksiyonel olmayan tutumları üzerindeki etkisi

Bu araştırmanın amacı, bilişsel davranışçı grupla psikolojik danışmanın üniversite öğrencilerinin sahip olduğu otomatik düşünceleri ve fonksiyonel olmayan tutumları üzerindeki etkisini belirlemektir. Uygulama, Ufuk Üniversitesi Eğitim ve Edebiyat Fakültelerine kayıtlı yirmi dört öğrenciden oluşan deney ve plasebo grubu olmak üzere üç ayrı grupla yürütülmüştür. Deney grubundaki katılımcılarla on iki oturum bilişsel-davranışçı grupla psikolojik danışma, plasebo grubundaki katılımcılarla on iki oturum plasebo niteliğinde grup etkinliği gerçekleştirilmiştir. Kontrol grubunda bulunan katılımcılara ise herhangi bir uygulamada bulunulmamıştır. Tüm gruplara Otomatik Düşünceler Ölçeği (ODÖ-30) ve Fonksiyonel Olmayan Tutumlar Ölçeği ilk oturumlarda ön-test, son oturumlarda son-test, son oturumdan iki ay sonra ise izleme ölçümü uygulanmıştır. Uygulama sonunda deney grubunun FOTÖ A ön-test ve son-test puan ortalamaları (p<.05) anlamlı derecede azalmıştır. Deney grubu FOTÖ-A son-test puan ortalamalarıyla izleme puan ortalamaları arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır (p>.05). Plasebo grubunun FOTÖ-A ön-test ve son-test puan ortalamaları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>.05). Kontrol grubunun FOTÖ-A ön-test ve son-test puan ortalamaları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>.05). Deney grubunun ODÖ- 30 ön-test ve son-test puan ortalamaları (p<.05) anlamlı derecede azalmıştır. Deney grubu ODÖ- 30 son-test puan ortalamalarıyla izleme puan ortalamaları arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>.05). Plasebo grubunun ODÖ- 30 ön-test ve son-test puan ortalamaları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>.05). Kontrol grubunun ODÖ- 30 ön-test ve son test-puan ortalamaları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>.05). Sonuç olarak, bilişsel davranışçı grupla psikolojik danışma, üniversite öğrencilerinin otomatik düşünceleri ve fonksiyonel olmayan tutumlarının azalmasında etkili bulunmuş ve bu etkinin kalıcı olduğu görülmüştür.
Kürt Türk melezi bireylerin kimlik gelişim süreci baş etme stratejileri ve psikoterapiye dair görüşleri

Bu tezin temel amacı, Türkiye'de yaşayan, Kürt-Türk melezi bireylerin kimlik deneyimlerini incelemektir. Ayrıca çalışmanın bir diğer amacı da bu bireylerin bahsedilen deneyimlerinin ve kimlikleri ile ilgili yaşadıkları 'sorunların' psikolojik sağlıklarını, psikoterapiye ve psikoterapiste karşı tutumlarını nasıl etkilediğini incelemektir. Bu hedeflere ulaşmak amacıyla nitel bir yaklaşım benimsenerek 8 katılımcı ile yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Görüşmeler sonucunda elde edilen veriler Yorumlayıcı Fenomenolojik Analiz ile analiz edilmiştir. Bu analiz sonucunda (1) etnik tanımlama (2) tanımlamayı etkileyen faktörler (3) Türkiye'deki melezlerin yasadıkları zorluklar (4) baş etme stratejileri, ve (5) melez olmak ve psikoterapi isimli beş üst tema oluşturulmuştur. Sonuçlar kısmında bu beş üst tema ve onların alt temaları katılımcıların görüşmelerinden alınan alıntılar ile birlikte sunulmuştur. Tartışma bölümünde ise bu temalar, ilgili literatür de sunularak tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinin romantizm ve eş seçimine ilişkin tutumları ile sosyotropik-otonomik kişilik özelliklerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin romantizm ve eş seçimine ilişkin tutumları ile sosyotropi-otonomi kişilik özelliklerinin çeşitli değişkenler açısında incelemektir. Araştırma, betimsel yöntem ve ilişkisel tarama modeline göre desenlenmiştir. Araştırmada kullanılan veriler, 2014- 2015 öğretim yılında, Gaziantep Üniversitesinde eğitim görmekte olan üniversite öğrencileri arasında tesadüfi örnekleme yoluyla seçilen 431 öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplama araçları olarak Cobb, Larson ve Watson (2003) tarafından geliştirilen ve Cihan, Yılmaz ve Çelik tarafından Türkçe'ye uyarlanan 'Romantizm ve Eş Seçim Ölçeği' ile Beck, Epstein, Harrison ve Emery (1983) tarafından geliştirilen ve Şahin, Ulusoy ve Şahin (1993) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 'Sosyotropi-Otonomi' ölçeği ve araştırmacı tarafından oluşturulan 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin analizinde Spearman Brown sıra farkları korelasyon katsayısı testi tekniği, aritmetik ortalama, standart sapma, yüzdelik dağılım, Levene F Testi, Tek yönlü varyans analizi, parametrik olmayan testlerden Kruskal Wallis Testi ve Mann Whitney-U testi, farkların kaynağını belirlemek için Post-Hoc analiz tekniklerinden Dunnet-T 3 çoklu karşılaştırma testi uygulanmıştır. Araştırma verilerinin analizi sonucunda üniversite öğrencilerinin romantizm ve eş seçimine ilişkin algıları ile sosyotropik-otonomik kişilik özellikleri arasında pozitif yönde düşük düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Araştırmaya katılan öğrencilerin romantizm ve eş seçimine ilişkin algıları romantik ilişki olma değişkenine göre; beraber yaşama, yalnız ve tek doğru, idealleştirme alt ölçeğinde, cinsiyet değişkenine göre; beraber yaşama, yalnız ve tek doğru ve çaba gösterme alt ölçeğinde, yaş düzeyine göre; tam güven alt ölçeğinde, sınıf değişkenine göre; aşk yeterli alt ölçeğinde, fakülte değişkenine göre aşk yeterli alt ölçeğinde, aile yapısı değişkenine göre; tam güven alt ölçeğinde anlamlı fark yaratırken, ikamet yeri ve sosyo-ekonomik durum değişkenlerinin anlamlı farklılık yaratmadıkları saptanmıştır. Sosyotropi-otonomi kişilik özellikleri üzerinde romantik ilişki, cinsiyet, sınıf, sosyo-ekonomik durum, aile yapısı değişkenleri anlamlı fark yaratırken; yaş, fakülte, ikamet yeri değişkenlerinin anlamlı fark yaratmadığı tespit edilmiştir. Araştırmanın sonucunda elde edilen bulgulara dayalı olarak öneriler geliştirilmiştir.
Algılanan sosyal destek ile dijital oyun bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Günümüzde dijital oyun bağımlılığı çocuklar ve gençler arasında çok yaygınlaşmıştır. Bu durum bazı psikolojik ve sosyal sorunlara da yol açabilmektedir. Bireyin ailesinden öğretmeninden veya arkadaşlarından algıladığı sosyal destek düzeyi ile dijital oyun bağımlılığı arasındaki ilişkinin araştırılması bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Bu araştırmanın evrenini ortaokul 8. sınıf öğrencileri ergenler oluşturmaktadır. Bu amaçla, İstanbul ili Fatih ilçesindeki resmi üç ortaokulun son sınıf öğrencileri arasından random seçilen 350 öğrenciye 'Dijital Oyun Bağımlılığı' ve 'Algılanan Sosyal Destek' testleri ve 'Sosyo-demografik Bilgi Formu' uygulanmıştır. Uygulanan ölçeklerin sonuçlarının elde edilmesi amacıyla elde edilen veriler SPSS 22 programına girilerek analiz edilmiştir. 'algılanan sosyal destek ile dijital oyun bağımlılığı' arasındaki ilişki analiz edilmiştir. Bununla beraber bu değişkenler ile sosyo-demokgrafik değişkenler arasındaki ilişkinin de incelenmesi amaçlanmıştır. Yapılan çalışma sonucunda elde edilen bulguların koreasyon testi analizine göre; Algılanan sosyal destek ile dijital oyun bağımlılığı arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Algılanan sosyal desteği yüksek olan bireylerin oyun bağımlılığının daha düşük olduğu tespit edilmiştir. Ancak t testi sonucuna göre algılanan sosyal destek ile dijital oyun bağımlılığı genel ve alt boyutları arasında anlamlı fark yoktur.
Yetiştirme yurtlarında kalan öğrencilerin grup sorumlularından aldıkları desteğin bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmada, yetiştirme yurtlarında kalmakta olan öğrencilerin grup sorumlularından algıladıkları sosyal destek düzeyleri bazı değişkenler açısından incelenmiştir. Araştırma, 2000- 2001 eğitim-öğretim yılı güz döneminde, yetiştirme yurtlarında kalmakta olup ilköğretim ya da ortaöğretim kurumlarına devam eden 524 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın bağımlı değişkeni olan 'sosyal destek'in ölçülebilmesi için Yıldırım (1997) tarafından geliştirilen 'Algılanan Sosyal Destek Ölçeği', bağımsız değişkenlere ilişkin bilgilerin toplanması için de araştırmacı tararından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin çözümlemesinde, bağımsız değişkenler iki grupta toplanarak Çok Yönlü Varyans Analizi uygulanmıştır. ÇYVA sonucunda F değeri anlamlı bulunan değişkenlere ilişkin grupların ortalamaları arasındaki farklar Newman-Keuls ile test edilmiştir. Ortalamalar arasındaki farkın anlamlılık kontrolü için hata payı en çok. 05 olarak alınmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular şöyle özetlenebilir: Yetiştirme yurtlarında kalan öğrencilerin cinsiyet, kendilerini yalnız hissetme, akademik başarı, sosyal etkinliklere katılma, grup sorumlusundan memnuniyet, özel sorunlarım paylaşma ile diğer grup sorumluları ile ilişkilerinde kendilerini rahat hissetme dereceleri değişkenlerine göre grup sorumlusundan aldıkları destek düzeyleri manidar olarak farklı bulunmuştur. Yetiştirme yurtlarında kalan öğrencilerin yaş grubu, yurda nereden geldiği, karşı cinsten arkadaşının olup olmaması, aile, akraba ve yakınlarının yanma gidip gelmesi, ziyaretçi gelme sıklığı, yetiştirme yurdunda kaldığı süre, kaldığı yetiştirme yurdu dışında arkadaş grubunun olup olmaması, yurttaki arkadaşlarından memnuniyet dereceleri, kaldıkları yurttan memnuniyet, grup sorumlusunun kılık-kıyafete müdahele etmesi, aynı grup sorumlusu ile birliktelik süresi, grup sorumlusunun branşı ve hizmet süresi değişkenlerine göre grup sorumlusundan aldıkları destek düzeyleri manidar olarak farklı bulunmamıştır. Elde edilen bulgular literatür ışığında tartışılmış ve bu bulgular doğrultusunda, gelecekte yapılabilecek araştırmalarla ilgili ve yetiştirme yurtlarında psikolojik danışma ve rehberlik uzmanları ile grup sorumlusu personelin çalışmalarım nasıl düzenleyebileceklerine yönelik öneriler sunulmuştur.
Üniversite öğrencilerinde evlilik tutumu ile karar verme stratejileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı üniversite öğrencilerinin evlilik tutumları ile karar verme stratejileri arasındaki ilişkiyi ortaya çıkarmaktır. Buradan elde edilecek veriler ışığında önerilerde bulunularak bireylerin farkındalık kazanmaları, evlilik ve karar verme süreçlerinin önemi konusunda görüşler sunulması hedeflenmiştir. Havighurst'ün gelişim görevleri yaklaşımına göre genç yetişkinlik evresine denk gelen üniversite öğrencilerinin evlilik ve aile hayatına hazırlanma, eş seçimi yapma gibi görevleri yerine getirmeleri beklenmektedir. Yapılan araştırmalar evlilik kurumunu başlatmak için karar verme süreçlerinin önemli olduğunu göstermektedir. Bununla beraber bireyler yaşantılarında karşılaştıkları problem durumlarında farklı karar verme stratejileri benimsemektedirler. Buradan hareketle araştırmada bireylerin benimsedikleri karar verme stratejilerinin evlilik tutumu ile ilişkisinin ortaya konması eksik bilgileri tamamlamaya yönelik çalışmalarda kullanılabilecek veriler ve öneriler sunulması açısından önem arz etmektedir. Hipotezler, üniversite öğrencilerinin evlilik tutumu ile karar verme stratejileri ve alt boyutları arasında pozitif yönlü bir ilişki olduğu, belirlenen sosyodemografik özelliklerin evlilik tutumlarını anlamlı biçimde etkilediği ve belirlenen sosyodemografik özelliklerin karar verme stratejilerini anlamlı biçimde etkilediği yönünde kurulmuştur. Araştırma analizine 2017- 2018 eğitim-öğretim yılında İstanbul ilinde bulunan altı üniversitenin farklı fakülte ve bölümlerinde öğrenim gören rastgele seçilen 100 öğrenci alınmıştır. Araştırmada İnönü Evlilik Tutum Ölçeği ve Karar Stratejileri Ölçeği kullanılmıştır. Ölçeklerden elde edilen verilerin istatistiksel analizini yapmak için SPSS programının 21.0 versiyonu kullanılmıştır. Evlilik Tutum Ölçeği ile Mantıklı ve İçtepisel Karar Strateji Puanı arasında pozitif yönde düşük düzeyde anlamlı olmayan bir ilişki belirlenmiştir (p>,05). Evlilik Tutum Ölçeği Bağımlı Karar ve Kararsızlık Strateji Puanı arasında negatif yönde anlamlı olmayan bir ilişki belirlenmiştir (p>0,05). Bu bulgular ışığında veriler tartışılıp yorumlanarak bundan sonra yapılacak araştırmalara faydalı olabilecek önerilere yer verilmiştir.
Ergenlerde algılanan sosyal destek ve atılganlık arasındaki ilişkinin incelenmesi

GİRİŞ: Çocukluktan ergenliğe geçiş, ergenin çözmesi gereken önemli bir sorundur. Şimdiye kadar yanlarında olduğu ailesinden artık kopmak istemektedir. Yoğun bir baskı ve stres dönemi içerisinde bulunan ergenin içinde bulunduğu sosyal destek ağının da üzerinde etkisi çok önemlidir. Aileden, arkadaş çevresinden ve öğretmenlerden alınan destek özgüvenini olumlu yönde etkilemekte ergenin atılganlık davranışına katkıda bulunmaktadır. AMAÇ: Bu çalışmanın amacı ergenlerde algılanan sosyal destek ve atılganlık arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Ayrıca sosyo-demografik değişkenlerin bu psikolojik faktörlerle olan ilişkisi saptanacaktır. YÖNTEM: Bu araştırma betimsel nitelikte olup 'ilişkisel tarama deseni'ne uygun olan korelatif bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini Bursa ilinde bulunan özel bir ilkokul ve lise öğrencileri olarak toplam 750 kişi oluşturmaktadırlar. Araştırmanın örneklemini Bursa ilinde bulunan aynı özel ilköğretim okulu ve lisesinde öğrenci olan 150 ergen oluşturmaktadır. Araştırmacı tarafından hazırlanan ve kişisel bilgi Formu, Rathus Atılganlık Envanteri, Çok Yönlü Algılanan Sosyal Destek Ölçeği 1993 yılında Çakır ve Palabıyıkoğlu tarafından geliştirilmiş 12 maddelik bir ölçektir. Veri toplama araçları ile elde edilen veriler bilgisayar ortamına sayısal ifade olarak girilmiş ve bu veriler sosyal bilimler için istatistik paket programı (spss 21) kullanılarak istatistiksel analizleri yapılmıştır. BULGULAR: Atılganlık puanı ile Çok Yönlü Algılanan Sosyal Destek arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur (r= .958, p<.01). Çok yönlü algılanan sosyal destek artıkça, atılganlık artmaktadır. Atılganlık düzeylerinin aileden şiddet görme durumuna göre anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Ailesinden şiddet görenlerde Atılganlık yüksek çıkmıştır. Çok Yönlü Algılanan Sosyal Destek toplam puanı Aile, Arkadaş ve Özel insan alt boyutu düzeylerinin aileden şiddet görme durumuna göre anlamlı farklılık tespit edilmemiştir. SONUÇ: Çalışmanın sonucunda ergenlerde algılanan sosyal destek ile atılganlık arasında anlamalı bir ilişki olduğu ortaya konulmuştur. Bu bağlamda aileler ergenlik döneminde bulunan bireylere sosyal, akademik anlamda destek çıkmalı, onlara kendilerini ifade edecek yaşam alanları yaratmalıdır. Spor ve sanatsal etkinliklere yöneltilmesi için ailelerin yol gösterici olması gerekir.
Üsküdar Üniversitesi Psikoloji Bölümü öğrencilerinin ailesi ile yaşayan ve ailesinden ayrı yaşayanların anksiyete düzeyleri ve psikolojik destek alma tutumlarının incelenmesi

Mevcut tez çalışmasının amacı üniversite öğrencilerinin anksiyete düzeyleri ile psikolojik yardım almaya ilişkin tutumları arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Ayrıca, bu kişilerin anksiyete düzeylerinin ve psikolojik yardım almaya ilişkin tutumlarının bazı demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Çalışmaya Üsküdar Üniversitesi Psikoloji Bölümü'nde eğitim görmekte olan 109 lisans öğrencisi katılmıştır. Katılımcıların 100'ü kadın ve 9'u erkektir. Katılımcıların yaşları 18 ile 49 arasında değişmektedir (SS = .60). Katılımcılara Kişisel Bilgi Formu, Beck Anksiyete Ölçeği ve Psikolojik Yardım Almaya İlişkin Tutum Ölçeği-K uygulanmıştır. Katılımcılara çalışmanın amacı ve gönüllülük esasları sözel olarak bildirilmiştir. Araştırma sorularını değerlendirmek amacıyla bağımsız örneklem t-testi ve tek yönlü ANOVA analizleri uygulanmıştır. Çalışmanın bulgularına göre katılımcıların anksiyete düzeyleri ile psikolojik yardım almaya ilişkin tutumları arasında anlamlı bir ilişki bulunmamaktadır. Buna ek olarak, katılımcıların anksiyete düzeyleri ile psikolojik yardım almaya ilişkin tutumları cinsiyet, sınıf ve barınma özelliklerine göre farklılık göstermemektedir. Bunlara ek olarak, katılımcıların anksiyete düzeyleri yaşa göre farklılaşmamakla birlikte psikolojik yardım almaya ilişkin tutumlar yaşa göre farklılaşmaktadır. 28-49 yaşları arasındaki katılımcıların psikolojik yardım almaya ilişkin tutumları 22-25 yaşları arasındakilere göre daha olumludur. Mevcut çalışmanın bulguları ilgili alanyazın çerçevesinde değerlendirilmiştir. Buna ek olarak, çalışmaya ilişkin sınırlılıklar ve gelecek çalışmalar için öneriler aktarılmıştır.
Duygusal zeka ve belirsizliğe tahammülsüzlüğün stresle başa çıkma tarzlarına etkisinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, duygusal zeka ve belirsizliğe tahammülsüzlüğün, stresle başa çıkma tarzlarına etkisinin incelenmesidir. Çalışma İstanbul'da çeşitli devlet ve özel üniversitelerde öğrenim gören 349 öğrencinin gönüllü katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında katılımcıların kişisel bilgilerini elde etmek amacıyla demografik bilgi formu, duygusal zeka düzeylerini belirlemek amacıyla Schutte Duygusal Zeka Ölçeği, belirsiz durumlar karşısındaki tutumlarını incelemek amacıyla Belirsizliğe Tahammülsüzlük Ölçeği ve stresli durumlar karşısında başvurdukları stratejileri incelemek amacıyla Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği kullanılmıştır. Ölçeklerden elde edilen toplam puanlar ile alt boyut puanları hesaplanmış ve çalışmanın hipotezlerini test etmek için Bağımsız Örnek t-Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi, Korelasyon ve Regresyon analizleri uygulanmıştır. Araştırmanın bulgularına göre; duygusal zeka, belirsizliğe tahammülsüzlük ve stresle başa çıkma tarzları arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler bulunmuş ve duygusal zekanın problem-odaklı başa çıkma yöntemlerini olumlu yönde etkilediği, belirsizliğe tahammülsüzlüğün ise duygu-odaklı başa çıkma yöntemlerini etkilediği görülmüştür. Sonuçlar ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.