turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ergenlerin problemli internet kullanımı ile sınav kaygısı düzeylerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, lise son sınıf öğrencilerinin problemli internet kullanım düzeyleri ile sınav kaygısı düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olup olmadığını incelemektir. Araştırmanın evreni; 2016- 2017 eğitim-öğretim yılında İzmir ili Bergama İlçesinde öğrenim gören lise öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise İzmir ilinin Bergama ilçesinde öğrenim görmekte olan lise 12. sınıf öğrencilerinden çok aşamalı tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilmiş olan 17-18 yaş ortalamalı, 242'si kız 286'sı erkek toplam 528 kişiden oluşmaktadır. Verilerin toplanmasında, Westside Sınav Kaygısı Ölçeği, Problemli İnternet Kullanım Ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 23.0 istatistiksel veri analizi programı kullanılmıştır. Bu amaç doğrultusunda öğrencilerin sınav kaygısı düzeyleri belirlenmiş ve onların sınav kaygısını etkileyebilecek olan değişkenler araştırılmıştır. Aynı zamanda öğrencilerin problemli internet kullanım düzeyleri tespit edilmiş ve sınav kaygısı düzeylerini etkileme durumu incelenmiştir. Bu kapsamda öğrencilerin cinsiyeti, okul türü, sınıf tekrar durumu ve anne-baba birlikteliği ile akademik başarı düzeyleri belirlenmiş ve değişkenlerle ilişkisi incelenmiştir. Araştırmanın sonunda, problemli internet kullanımının cinsiyete göre değişkenlik gösterdiği saptanmıştır. Araştırmaya katılan kız öğrencilerinin problemli internet kullanımının erkek öğrencilerden daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Anne Baba Birliktelik Durumu ile Sınav Kaygısı ve Problemli İnternet Kullanımı arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Meslek lisesinde öğrenimine devam eden öğrencilerin sınav kaygısının Anadolu lisesinde okuyan öğrencilere göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Ayrıca Anadolu lisesinde öğrenimine devam eden öğrencilerin problemli internet kullanma düzeylerinin meslek lisesinde okuyan öğrencilere göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Araştırmaya katılan öğrencilerin sınıf tekrarı durumlarıyla sınav kaygıları arasında ve yine sınıf tekrarı durumlarıyla problemli internet kullanımları arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Akademik başarı düzeyi düşük öğrencilerin akademik başarı düzeyi yüksek olanlara göre sınav kaygısının daha düşük olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Doğal yolla çocuk sahibi olan ve olamayan kadınlarda yılmazlığın yordayıcıları

Amaç: İnfertilite, yaşamı tehdit eden bir hastalık olarak sınıflandırılmamasına rağmenbireyi, aileyi ve toplumu etkileyen psiko-sosyal bir sorun olarak tanımlanmaktadır (Kırcave Pasinlioğlu 2013). Bu tezin temel amacı, infertil kadınlarda yılmazlığı yordayanunsurları belirlemektir. Çalışmamızda infertil kadınlarda çocukluk çağı travmalarıöyküsü, depresyon düzeyi, infertiliteyle ilişkili stres düzeyi, stresle başa çıkma tarzlarının yılmazlıkla ilişkileri araştırıldı. Elde edilen bulgular fertil kadınlarınsonuçlarıyla karşılaştırılarak sonuçların infertilite durumuna göre farklılık gösterip göstermediği değerlendirildi. Yöntem: Araştırma Ocak 2018 -Haziran 2018 tarihleri arasında, Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Yardımla Üreme Teknikleri Merkezi'nde infertilite tedavisi alan kadınlar ve Kocaeli Üniversitesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Polikliniği'ne başvurançalışmaya dahil olma şartlarını karşılayan ve gönüllü olan kadınlarla yürütülmüştür. Çalışmaya katılmayı kabul eden kişilere infertil ve fertil gruplar için ayrı hazırlanan Sosyo-demografik Bilgi Formları, ÇÇTÖ, BDE, SBÇTÖ, FSE ve YÖ uygulanmıştır. FSE sadeceinfertil grupta kullanılmıştır. Uygulamalar bireysel olarak yapılmış ve 30-40 dakika sürmüştür. Çalışma kesitsel ve tanımlayıcı niteliktedir. Bulgular: Çalışmamızda hem infertil YÖ toplam puan ortalamasının (149.42 14.67) hem de fertil grubun ortalamasının (147.52 15.04) yüksek olduğu, iki grup arasında anlamlı bir farklılaşma olmadığı görülmüştür (t(191)=0.887, p>0.05). İnfertil kadınlarda yılmazlıklakendine güvenli yaklaşım (r=0.233), sosyal destek arama (r=0.215), çaresiz yaklaşım(r=0.263) ve çocuk olmadan geçen süre (r=0.265) ile arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0.05). Yapılan çoklu regresyon analizine göre yılmazlıktaki toplam varyansın %22'sini çocuk olmadan geçen süre ve kendine güvenli yaklaşım tarafından anlamlı olarak yordandığı tespit edilmiştir (R=0.469; R2 =0.220; F=4.960; p 0.001). Sonuç: Yapılan bu çalışma, nedensellik çalışmalarına zemin hazırlaması açısından önemlidir.
Erişkin evli kadınlarda toplumsal cinsiyet rolü ile cinsel doyumun ilişkisi

Amaç: Bu çalışmada DSM-IV tanı kriterlerine göre herhangi bir psikiyatrik bozukluğu olmayan, 18-65 yaş arasındaki 100 evli kadının toplumsal cinsiyet rolleri ile cinsel doyumları arasındaki ilişki ve bazı demografik değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Metod:Katılımcılara 'Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeği', 'Golombok-Rust Cinsel Doyum Ölçeği' ve araştırmacı tarafından hazırlanan 'Demografik Bilgi Formu' verilmiştir. Bulgular ve Sonuç: Araştırmada katılımcıların toplumsal cinsiyet rolleri ile cinsel doyumu arasında anlamlı ve pozitif bir ilişki bulunmuştur. Katılımcıların toplumsal cinsiyet rolleri bakımından puanları arttıkça, eşitlikçiliğe yaklaşıldıkça cinsel doyumları da artmaktadır. Diğer bir deyişle kadının cinsel doyumu, toplumsal cinsiyet rolleri bakımından eşitlikçi olmasıyla ilişkilidir.
Tedaviye erken ve geç başlayan meme kanserli hastaların denetim odağı ve bazı demografik değişiklikler bakımından karşılaştırılması

SONUÇ ve ÖNERİLER Özet Günümüzde kanser hastalarının yaşam kalitesi arttırılmakta ve yaşam süreleri uzatılmaktadır. Bununla beraber tedaviye başlamaları konusunda sorunlar devam etmektedir. Kanser gibi prognozu kötü olan bir hastalıkta tedaviye erken başlama kuşkusuz önem taşımaktadır. Tedaviye ne kadar erken başlanırsa, tedavide başarı şansı da o kadar artmaktadır. Tedavide gecikme nedenleri olarak ekonomik yetersizlik, ağrı yokluğu, eğitim düzeyi yanında kişisel özellikler ve psikolojik sorunlar da belirtilmektedir. Meme kanserli hastalardan tedaviye erken ve geç başlayanlar arasında denetim odağı algılamaları yönünden bir fark olup olmadığının ve ayrıca meme kanserli hastaların tedaviye başlama durumu ile eğitim, yaş ve medeni durum arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığının incelendiği bir araştırma hastaların tedavilerinde psikolojik yardım sürecindeki uygulamalara ışık tutabilecektir. Bu çalışmada Rotter'ın Denetim Odağı Ölçeği RDOÖ, Kişisel Bilgi Formu ve Bilgi Formu kullanılarak tedaviye erken ve geç başlayan meme kanserli hastalar denetim odağı puanları, yaş, medeni durum ve eğitim düzeyi bakımından betimsel bir modelle incelenmiştir. Araştırma grubunu, Ankara Onkoloji Hastanesi'nde tedavi görmekte olan meme kanserli hastalar oluşturmaktadır. Araştırma grubunda toplam 51 hasta bulunmaktadır. 51 hastanın RDOÖ puanları listelenmiş, bireyler, tedaviye geç ve erken gelme durumuna göre RDOÖ puanları bakımından karşılaştırılmıştır. Veriler 't' testi ile analiz edilmiştir. Ayrıca tedaviye erken veya geç başlama durumu ile eğitim düzeyi, yaş ve medeni durum değişkenleri arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Veriler 2x3 x2, 2x3 P ve 2x2 P testi kullanılarak analiz edilmiştir. Sonuç Bu araştırmada, önce kanser teşhisi konmuş hastalardan tedaviye erken ve geç gelenlerin RDOÖ puanları karşılaştırılarak incelenmiştir. Tedaviye erken başlayan meme kanserli hastaların RDOÖ puanları ortalamaları ile tedaviye geç başlayan meme kanserli hastaların RDOÖ puan ortalamaları arasında. 05 düzeyinde (t:0.67) fark bulunmamıştır. Daha sonra tedaviye erken ve geç başlama durumu ile eğitim düzeyi, yaş ve medeni durum değişkenleri arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Tedaviye erken ve geç başlama ile eğitim düzeyi arasında. 05 düzeyinde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Tedaviye geç başvuran 21 hastanın tamamı ilk ve lise düzeyindedir. Yüksekokul mezunların tamamının tedaviye 56
Ergenlerde görülen psikolojik bozuklukların erken dönem uyumsuz şemalar ve duygu düzenleme ile ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışmada ergenlik döneminde görülen psikolojik bozuklukların erken dönem uyumsuz şemalar ve duygu düzenleme ile ilişkisinin ve erken dönem uyumsuz şemalar ile duygu düzenlemenin psikolojik bozuklukları ne düzeyde yordadığının tespit edilmesi amaçlanmıştır. Gereç: Çalışmada veriler Demografik Bilgi Formu, Ergenler İçin Psikolojik Bozukluklar Envanteri-Psikolojik Bozukluklar Formu, Young Şema Ölçeği Kısa Form- 3 (YŞÖ-KF3) ve Duygu Düzenleme Anketi kullanılarak toplanmıştır. Yöntem: Veriler İstanbul ilinde öğrenim gören 14-18 yaş aralığında 412 katılımcıdan Ekim- 2019 ve Aralık- 2019 tarihleri arasında küme örnekleme yöntemi ile toplanmıştır. Yapılan analizlerde araştırmanın sürekli değişkenleri arasında ilişki bulunup bulunmadığını belirlemek amacıyla Pearson Momentler Çarpım Korelasyon Katsayısı yöntemi; erken dönem uyumsuz şemalar ve duygu düzenleme biçimlerinin psikolojik bozukluklar için yordayıcı olup olmadığını belirlemek amacıyla Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi ve çalışmanın sürekli değişkenlerinin cinsiyet ve sınıf düzeyi değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek amacıyla Bağımsız Gruplar t-Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi uygulanmıştır. Bulgular: Çalışmada, araştırmanın sürekli değişkenleri arasında korelasyon olduğu; belirli erken dönem uyumsuz şemaların ve duygu düzenleme biçimlerinin belirli psikolojik bozuklukları yordadığı; kız öğrencilerde dikkat eksikliği, aşırı hareketlilik, depresyon, ayrılma kaygısı bozukluğu, panik bozukluk, yaygın kaygı bozukluğu, aşırı uykululuk bozukluğu ve onay arama, karamsarlık, ayrıcalıklılık, cezalandırılma puanlarının daha yüksek olduğu; erkek öğrencilerde davranım bozukluğu ve kusurluluk puanlarının daha yüksek olduğu, 12. sınıf öğrencilerinde dikkat eksikliği, aşırı hareketlilik, bulimiya nervoza, aşırı uykululuk bozukluğu, yıkıcı duygudurum düzensizliği bozukluğu ve ayrıcalıklılık puanlarının daha yüksek olduğu; sosyal istenirlik puanının 9., 10., ve 11. sınıf öğrencilerinde daha yüksek olduğu saptanmıştır.
Gebe kadınlarda prenatal bağlanma düzeyi ile ilişkili değişkenlerin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı gebelerde prenatal bağlanma düzeyleri ile kendilik algısı, evlilik doyumu ve psikolojik belirtiler arasındaki ilişkiyi incelemektir. Ayrıca prenatal bağlanma düzeylerinin sosyodemografik değişkenler ve hamilelikle ilgili değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı araştırılmıştır. Çalışmanın katılımcı grubunu, İstanbul ilinde yer alan Kanuni Sultan Süleyman Hastanesi Gebe Polikliniğine ve Perinatoloji Polikliniği ve Servisine başvuruda bulunmuş 2. ve 3. trimesterde olan toplam 200 gebe kadın oluşturmaktadır. Araştırma ilişkisel tarama modeline uygun olarak yürütülmüş ve kolayda örnekleme yöntemi ile oluşturulmuştur. Araştırmada katılımcıların demografik ve gebelikleri ile ilgili bilgilerine ulaşabilmek amacıyla oluşturulmuş 'Kişisel Bilgi Formu'; prenatal bağlanma düzeylerini belirlemek için 'Prenatal Bağlanma Envanteri'; evlilikteki genel doyum düzeylerini araştırmak için 'Evlilik Yaşamı Ölçeği'; kişilerin kendilerini algıladıkları benlik şemasını ölçmek amacıyla 'Sosyal Karsılaştırma Ölçeği' ve genel ruhsal belirtileri taramak için 'Kısa Semptom Envanteri' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 21.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Kruskal Wallis H-Testi ve Mann Whitney-u Testi kullanılmıştır. Araştırmanın bağımlı ve bağımsız değişkenleri arasındaki ilişkiyi korelasyon, etki ise regresyon analizi ile test edilmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre gebelerin prenatal bağlanma düzeyleri, eğitim, gebelik haftası, sahip olunan çocuk sayısı, hamilelik sayısı, eş ile olan ilişki gibi değişkenlere göre farklılık gösterdiği görülmüştür. Gebelerin prenatal bağlanma düzeyleri ile evlilik doyumu arasında pozitif yönde zayıf bir ilişki bulgulanırken, kendilik algısı ve psikolojik belirtiler arasında anlamlı bir ilişki bulunmadığı belirlenmiştir. Sonuç olarak gebelerin evliliklerinden aldıkları doyum arttıkça prenatal bağlanma düzeylerinde de artış görülmektedir. Sağlıklı anne-bebek ilişkisi için evlilik ilişkisinden alınan tatmini arttırıcı planlamalar yapılmalıdır.
The relationship between university adjustment, attachment, personality and perceived stress

Bağlanma stillerinin yaşam boyunca orta derecede dengeli olduğu kabul edilir. Gelişimsel geçişler veya travmatik deneyimler gibi önemli yaşam olayları, farklı düzeylerde stres algısına neden olabilir ve bu da bağlanma'nın istikrarını etkileyebilir. Üniversiteye başlamak, diğer bir deyişle üniversite öğrencisi olmak, söz konusu gelişimsel geçişlerden biridir ve her öğrencide önemli derecede strese neden olur. Bununla birlikte, bu tür stres faktörlerine verilen tepkiler algılanan stres, kişilik ve bağlanma stilleri gibi bireysel değişkenlere göre değişiklik gösterir. Ayrıca algılanan stres ve kişilik türleri arasındaki bağlantı iyi bilinmektedir. Belli bir yetişkin bağlanma stiline ve kişilik özelliğine sahip bazı öğrenciler, algılanan stres düzeyleri açısından daha fazla değişiklik yaşayabilirler ve bu durum üniversitenin ilk yılında üniversiteye uyum düzeylerini daha iyileştirebilir/ kötüleştirebilir. Bu çalışmada, üniversite öğrencileri arasında algılanan stres değişim kalıplarının bağlanma stilleri ve kişilik özellikleri ile ilişkili olup olmadığı ve bu ilişkilerin bazıları için daha belirgin olup olmadığı incelenmiştir. Dahası, algılanan stres ve üniversiteye uyum seviyelerindeki değişiklikler arasında bir ilişki olup olmadığı araştırılmıştır. Bu amaçla, iki uygulama noktası ile uzunlamasına bir çalışma yürütülmüştür ve yaşları 18-25 arasında değişen, bahar dönemi uygulaması sonucunda sayıları 147'ye düşen 277 üniversiteye yeni başlamış öğrenci çalışmaya katılmıştır. 147 katılımcının tamamı hem sonbahar hem de bahar döneminde şu ölçek setlerini tamamlamıştır; Yakın İlişkilerde Deneyim Envanter, Algılanan Stres Envanteri, Üniversite Yaşam Envanterine Uyum, İlişki Anketi ve Temel Kişilik Özellikleri Envanteri. Her iki dönemde de uygulanan testler, öğrencilerin algılanan stress düzeyleri ve anksiyete düzeylerinin düşmeden ilkbahara doğru arttığını, bununla birlikte kaçınma düzeyleri ve endişe düzeylerinin azaldığını göstermiştir. Çoklu Regresyon Analizi sonuçları, üniversiteye uyum puanlarında gözlemlenen değişikliklerin, algılanan stres seviyelerindeki değişimler ve bağlanma stillerinde gözlemlenen değişimler ile kişilik özellikleri açısından sadece dışa dönüklük ve deneyime açıklık tarafından yordandığını ortaya çıkarmıştır. Öğrencilerin bağlanma stillerinin orta dereceli bir istikrar gösterdiği, katılımcıların neredeyse yarısının bağlanma stillerinin sonbahar döneminden bahar dönemine değiştiği ve söz konusu değişikliklerin algılanan stres düzeylerindeki değişimler ile yordandığı bulunmuştur. Algılanan stres düzeylerindeki artışın güvenli bağlanma stilinden güvensiz bağlanma stillerinden birine gerçekleşen değişimi açıkladığı bulunurken, azalmanın ise güvensiz bağlanma stillerinden güvenli bağlanma stiline doğru gerçekleşen değişimi açıkladığı ortaya çıkarılmıştır. Ayrıca, algılanan stres düzeylerindeki düşüş ile kaçınma ve kaygı bağlanma boyutlarındaki azalmanın üniversiteye daha iyi bir uyum örgüsünü yordadığı gözlenmiştir.
Üniversite öğrencilerinin iyimserlik düzeyleri ile kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin iyimserlik düzeyleri ile kişilik özellikleri arasındaki ilişkilerin belirlenmesidir. Araştırmanın evrenini 2005- 2006 eğitim döneminde SamsunOndokuzmayıs Üniversitesi Samsun Eğitim Fakültesinde öğrenim görmekte olan öğrenciler oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini ise 2005- 2006 eğitim döneminde Samsun Ondokuzmayıs Üniversitesi Samsun Eğitim Fakültesinde öğrenim görmekte olan 623 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada üniversite öğrencilerinin iyimserlik düzeylerini belirlemek için; Balcı ve Yılmaz (2002) tarafından geliştirilen İyimserlik Ölçeği, kişilik özelliklerinin belirlenmesi için;Özgüven (1992) tarafından geliştirilen Hacettepe Kişilik Envanteri kullanılmıştır. Verilerin analizinde Tek Yönlü Varyans Analizi, Fisher'in Least Significant Difference testi uygulanmıştır. Sonuçların yorumlanmasında ise. 05 hata payı üst değer olarak alınmıştır. Bu araştırmada elde edilen bulgular maddeler halinde şöyle özetlenebilir;1. İyimserlik düzeyi yüksek olan öğrencilerin, iyimserlik düzeyi düşük olan öğrencilere göre Kendini Gerçekleştirmedüzeyleri anlamlı olarak yüksek bulunmuştur. 2. İyimserlik düzeyi yüksek olan öğrencilerin, iyimserlik düzeyi düşük olan öğrencilere göre Duygusal Kararlılık düzeyleri anlamlı olarak yüksek bulunmuştur. 3. İyimserlik düzeyi yüksek olan öğrencilerin, iyimserlik düzeyi düşük olan öğrencilere göre Nevrotik Eğilim düzeyleri anlamlı olarak düşük bulunmuştur. 4. İyimserlik düzeyi yüksek olan öğrencilerin, iyimserlik düzeyi düşük olan öğrencilere göre Psikotik Eğilim düzeyleri anlamlı olarak düşük bulunmuştur. 5. İyimserlik düzeyi yüksek olan öğrencilerin, iyimserlik düzeyi düşük olan öğrencilere göre Aile İlişkileri düzeyleri anlamlı olarak yüksek bulunmuştur. 6. İyimserlik düzeyi yüksek olan öğrencilerin, iyimserlik düzeyi düşük olan öğrencilere göre Sosyal İlişki düzeyleri anlamlı olarak yüksek bulunmuştur. 7. İyimserlik düzeyi yüksek olan öğrencilerin, iyimserlik düzeyi düşük olan öğrencilere göre Sosyal Norm düzeyleri anlamlı olarak yüksek bulunmuştur. 8. İyimserlik düzeyi yüksek olan öğrencilerin, iyimserlik düzeyi düşük olan öğrencilere göre Antisosyal Eğitim düzeyleri anlamlı olarak düşük bulunmuştur.
Examining the relationships between attitudes towards gender roles, cognitive distortion and psychological well-being level of university students

Bu araştırma üniversite öğrencilerinin toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumlarının, bilişsel çarpıtmaların ve psikolojik iyi oluş düzeylerini incelemeyi hedefleyen korelasyonel modele dayalı bir çalışmadır. İlgili alanyazın incelendiğinde bahsedilen bu üç değişken ile ilgili yapılan çalışmaya rastlanmamıştır. Toplumsal cinsiyet, ilişkilerle ilgili bilişsel çarpıtmalar ve psikolojik iyi oluş değişkenlerinin bir arada incelenmesi araştırmanın önemini ortaya koymaktadır. Araştırmanın demografik değişkenleri kapsamında ilgili değişkenler incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini 2017- 2018 eğitim ve öğretim yılında Yeditepe Üniversitesinde öğrenim gören 172 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeği, İlişkilerle İlgili Bilişsel Çarpıtmalar Ölçeği, Psikolojik İyi Olma Ölçekleri ve araştırmacı tarafından geliştirilen Demografik Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS paket programı kullanılarak Bağımsız Örneklemler t-testi, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Korelasyon analizi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda öğrencilerin toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumlarının sınıf ve romantik ilişkilerinin süresi alt boyutlarında anlamlı bir fark oluşturduğu, ilişkilerle bilişsel çarpıtmalarının sınıf, romantik ilişkinin varlığı ve süresi, anne-baba eğitim düzeyi alt boyutlarında anlamlı fark oluşturduğu, psikolojik iyi olma durumunun sınıf, romantik ilişkinin varlığı ve süresi alt boyutlarında anlamlı bir fark oluşturduğu gözlemlenmiştir. Üniversite öğrencilerinin toplumsal cinsiyet rolleri tutum ölçeğinden aldıkları puanların ve ilişkilerle ilgili bilişsel çarpıtmalar ölçeğinden aldıkları puanların psikolojik iyi oluşu yordadığı sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerin toplumsal cinsiyet rolleri tutumları ve ilişkilerindeki bilişsel çarpıtmaları, psikolojik iyi oluşlarını etkilemektedir. Araştırmadan elde edilen bulgular tartışılmış ve yorumlanmış olup, alanda çalışma yapan ve çalışma yapacak olanlara çeşitli öneriler sunulmuştur.
Alçakgönüllülük, dindarlık, psikolojik iyi olma ve yaşam doyumu değişkenleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Erdemler asırlardır dini ve felsefi açıdan incelenmektedir. Ancak psikoloji bilimi bu çalışmaya henüz yeni iştirak etmektedir. Pozitif psikoloji hareketiyle bazı erdemler yoğun bir şekilde araştırılmaya başlandı. Ancak erdemler içerisinde her ne kadar alçakgönüllülük uzun yıllardır düşünülüp taşınılsa da ampirik araştırmalara yeni yeni konu olmaktadır. İtibarlı ve uzun geçmişşine rağmen insanlık bu erdemin çalışılmasında bilimsel yaklaşımı 21. yüzyılın başında uygulamaya başlamıştır. Alçakgönüllülük erdeminin odağını oluşturduğu bu çalışmada alçakgönüllülükle dindarlık, psikolojik iyi olma ve öznel iyi olmanın göstergesi olan yaşam doyumu arasındaki ilişki ve etkileşim araştırılmaktadır. Çalışma kapsamında ayrıca bireylerin alçakgönüllülük düzeyleriyle olgusal nitelikleri arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı incelenmektedir. İki aşamadan oluşan araştırmanın ilk aşamasında, nitel araştırma yöntemleri kapsamında tanımlanan doküman incelemesi gerçekleştirilmiştir. Araştırma pozitif psikoloji yaklaşımı ekseninde gelişmektedir. Bu çerçevede araştırmanın ilk aşamasında pozitif psikolojiyle birlikte psikolojinin odağının zayıflıktan güçlü yanlara doğru değişmesi ele alınmaktadır. Bu kapsamda alçakgönüllülük pratiği ve bilimini daha iyi anlamak için alçakgönüllülüğün tarihsel seyri, kavramsallaştırılması, ölçülmesi ve elde edilip geliştirilebilmesi araştırılmaktadır. Pozitif psikoloji, dinlerin yapıcı ve olumlu potansiyellerine psikolojinin kapılarını açmıştır. Bu kapsamda alçakgönüllülüğün İslam'daki konumu ve değeri önem arz etmektedir. İslam'da merkezi bir erdem olan alçakgönüllülüğün dini literatürdeki ifadesi tevazudur. Araştırmada İslam düşüncesinde tevhid anlayışı kapsamında tevazu ahlakının ortaya çıkıp gelişmesi ele alınmıştır. Araştırmanın ikinci aşamasında ilişkisel tarama yöntemi kullanılmaktadır. Anket formu aracılığıyla sahadan toplanan verilerin istatistiksel analizi SPSS istatistik programı vasıtasıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma bulguları alçakgönüllülükle psikolojik iyi olma, yaşam doyumu ve iç kaynaklı dini yönelim arasında pozitif yönlü anlamlı ilişkilerin olduğunu göstermektedir. Ayrıca alçakgönüllülüğün psikolojik iyi olma, yaşam doyumu ve dini yönelimin anlamlı bir yordayıcısı olduğu belirlenmiştir. Ayrıca kadınlar, yaşamının çoğunu büyük şehirlerde geçirenler, orta seviyede gelir düzeyi olanlar, ilahiyat fakültesinde öğrenim görenler ve sağlık durumunu iyi olarak değerlendirenlerin daha yüksek alçakgönüllülük düzeyine sahip olduğu tespit edilmiştir. Ancak yaş ilerledikçe ve öğrenim görülen sınıf seviyesi arttıkça alçakgönüllülük düzeyinin anlamlı bir şekilde düştüğü belirlenmiştir.
Role of word order and accusative case marking in sentence comprehension in 17- to 39-month-old Turkish children

Bu araştırma, seçici izleme yöntemini kullanarak, anadili Türkçe olan çocukların, ettirgen-geçişli cümleleri anlamada, söz dizimi ve nesne belirten eklerden ne derece faydalandıklarını incelemeyi amaçlayan iki deney içermektedir. Veriler, anadili Türkçe olan ve yaşları 17 ile 39 ay arasında 3 grup içinde incelenen, 219 çocuktan toplanmıştır. Seçici izleme yöntemi, film ikililerinden bir sözel uyaran tarafından tasvir edilen uygun olanına yönelik görsel seçiciliği incelemek yoluyla cümle algısını ölçen bir yöntemdir. İlk deneyde çocuklara verilen cümleler, Türkçedeki en yaygın söz dizimi olan Özne-Nesne-Yüklem diziminde olmakla beraber, nesne belirten ek içermemektedir. İkinci deneyde ise, aynı cümleler nesne belirten ek içermektedir. Analiz sonuçları, 24 ile 39 ay arasındaki çocukların, cümlede hangi öğenin hangisi üzerinde ne gibi bir etkisi olduğunu belirlemede, cümledeki sözdiziminden faydalandıklarını göstermektedir. Sonuçlar, katı kurallara bağlı bir sözdizimine sahip olan İngilizcenin aksine, sözdizimin kullanım amacına bağlı olarak esneklik gösterdiği bir dil olan Türkçe'de, en yaygın sözdiziminin cümle algısına önemli bir katkısı olduğunu desteklemektedir. Beklenilenin aksine, nesne belirten ekin varlığının cümle algısını kolaylaştırmadığı görülmüştür. Çocuklar, nesne belirten ekin varlığına geç tepki vermiş ve ancak filmin sonlarına doğru sözel uyaranla uyumlu olan tarafa bakmışlardır. Ayrıca, nesne belirten ekin varlığının, en çok 39 ay grubundaki çocuklarda etkili olduğu görülmüştür. Sonuçlar, cümlede söz dizimi ve nesne belirten ekin cümle algısı üzerindeki etkisi, yaş grupları açısından karşılaştırılarak tartışılacaktır.