turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The Effect and therapeutic factors involved in short-term semi-structured support group intervention for enhancing adjustment of freshman in transition to university

tarihlerinde uygulanmıştır. Son olarak, bu destek grubu sürecinde var olan terapötik faktörleri ölçmek için, destek gruplarına katılmış olan öğrencilere Terapötik Faktörler ÖlçeğTnin Türkçe'ye tercüme edilmiş versiyonu uygulanmıştır. vnDestek gruplarına katılmış olmama, genel olarak üniversiteye uyuma ve üniversiteye uyumun farklı boyutlarına olumlu etkisi olduğu bulunmuştur. Ayrıca, destek grubu sürecinde en fazla terapötik etkisi olan faktörlerin 'kohe2yon', 'evrensellik', ve 'sosyalleşme teknMerinin geliştirilmesi' olduğu, en az terapötik etkisi olan faktörlerin ise 'bilgi aktarımı', 'diğerinden görerek öğrenme', ve 'aile ilişkilerinin tekrarlanıp düzeltilmesi' olduğu bulunmuştur. vnı
Kadınların mizaç ve karakter özelliklerinin gebelik dönemindeki depresyon üzerine etkisi

Gebelik depresyonu, anne ve bebek üzerinde sağlığa dayalı olarak ciddi sorunların meydana gelebildiği bir depresyon özelliğindedir. Bu durum sık bir şekilde denk düşülen ruhsal bozukluklar ile ilişkili olabilmektedir. Bu yönde sorunsallıkların kendisini göstermesi, çeşitli etkenlere dayalı olarak meydana gelebilmektedir. Bu kapsamda gerçekleştirilen çalışmalara dayalı olarak gebelik döneminde depresyonun görülme sıklıkları, kişinin hem mizaç hem de karakter özelliklerine göre önemli bir düzeyde olabilmektedir. Bu nedenle kadınlarda mizaç ve karakter özelliklerinin değerlendirilerek depresyon ile ilişkisi değerlendirilebilmelidir. Bu yönde araştırma çerçevesinde kadınların mizaç ve karakter özelliklerinin, gebelik dönemindeki depresyon etkisi değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre, araştırmaya katılan kişilerin gebeliklerinin 3. ve 5. ayında olduğu, yenilik arama, sebat etme ve kendi kendini aşma alt boyutları arasında anlamlı bir ilişkinin olduğu, zarardan kaçınma, ödül bağımlılığı, kendi kendini yönetme ve işbirliği yapma alt boyutları arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığı, araştırmaya katılan annelerin yarısından fazlasının önceden gebelik geçirdikleri, katılımcıların eğitim grupları, ekonomik durumları ve evde birlikte yaşadıkları kişi bakımından yenilik arayışı, zarardan kaçınma, ödül bağımlılığı, sebat etme, kendi kendini yönetme, işbirliği yapma ve kendi kendini aşma puanları ile depresyon düzey puanları arasında farklılık göstermediği, ancak aynı ölçütlerin aile gelir gruplarında depresyon puanları ile bağlantılı olduğu belirlenmiştir. Bu durumlar, annelerin depresyon ölçüsünde söz konusu olaylardan etkilenmede mizaç ve karaktere bağlı farklılıkların olduğunu göstermektedir.
Üniversite öğrencilerinde duygusal zekanın sosyal medya bağımlılığına etkisi

Bu araştırmada 'Duygusal Zeka ile Sosyal Medya Bağımlılığı Arasındaki İlişki' incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini ise İstanbul ilinde bir üniversiteye kayıtlı durumda olan 18 yaş ve üzeri 126 katılımcıdan oluşmaktadır. Örnekleme seçilen katılımcılar gönüllülük esasına göre araştırmaya dahil edilmiştir. Bu araştırmada Sosyodemografik Ölçek, Duygusal Zeka düzeylerini belirlemek amacıyla Tatar ve arkadaşları (2011) tarafından Türkçeye uyarlanan 'Schutte Duygusal Zeka Ölçeği', Sosyal medya bağımlılığını ölçek amacıyla Şahin ve Yağcı (2017) tarafından güvenilirlik ve geçerlilik çalışması yapılan ölçek kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen bulgular değerlendirilirken, istatistiksel analizler için SPSS 24 for Windows kullanılmıştır. Çalışma verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metotların kullanılmıştır. Parametrik varsayımların karşılandığı değişkenlerin iki grup arası karşılaştırmalarında Student t test, karşılamayan değişkenlerin iki grup arası karşılaştırmalarında Mann Whitney U test kullanıldı. İkiden çok grup karşılaştırmalarında parametrik istatistik varsayımlarının sağlandığı değişkenlerden tek yönlü ANOVA testi kullanılmıştır. Duygusal zeka ve sosyal medya bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla Spearman's Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda duygusal zeka ve sosyal medya bağımlılığı arasında ters yönlü bir ilişki olduğu saptanmıştır.
Akdeniz ve Ege Bölgesi'nde kumar bağımlılığının psikolojik semptomlarla olan ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmada; bağımlılık, bağımlılığın bir türü olan kumar bağımlılığı, kumar bağımlılığının nedenleri, tanı kriterleri, kumarın bağımlılıkla olan ilişkisi, eşlik eden tanılar değerlendirilerek Akdeniz ve Ege Bölgesi'nde yaşayan ve çalışmaya gönüllülükle katılan bireylerde kumar bağımlığı ile psikolojik semptomlar arasındaki ilişki incelenmiştir. Türkiye Bağımlılık ve Ruh Sağlığı Haritası çalışmasında yer alan 9 demografik bölgelerden olan Akdeniz Bölgesi ve Ege Bölgesi'nde yaşayan ve 18-65 yaş arası gönüllü 6000 kişi bu çalışmanın örneklemini oluşturmaktadır. Toplam örneklerim %50'si (n=3000) kadın ve %50'si (n=3000) erkektir. Yaş ortalaması kadınlarda 32,0 ve erkeklerde ortalama 32 ,2'dir. Verilerin toplanmasında demografik bilgilere dair soruların yer aldığı Sosyodemografik Bilgi Formu, Davranış Yükü Etiketleme Formu ve Kısa Semptom Envanteri (SCL-90-R) kullanılmıştır. Çalışmanın verileri SPSS- 21 kullanarak analiz edilmiştir. Verilerin analizinde Tukey Tek Yönlü ANOVA Analizi ve Lineer Regresyon kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda anksiyete, depresyon, olumsuz benlik, somatizasyon ve hostilite alanlarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmıştır.
Otizmli ve normal gelişim gösteren çocukların kardeşlerinin duygusal, sosyal ve davranışsal özelliklerinin incelenmesi

Bu çalışmada otizmli çocukların normal gelişim gösteren kardeşlerinin davranışsal, sosyal ve duygusal özelliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla otizmli çocukların kardeşleri ile normal gelişim gösteren çocukların kardeşlerinin davranışsal, duygusal ve sosyal özellikleri karşılaştırılmıştır. Otizmli çocuktaki otizmin şiddeti, otizmli çocukların annelerinin depresyon düzeyleri, cinsiyet, doğum sırası ve aile büyüklüğü gibi demografik değişkenlerinin kardeşlerin özelliklerini nasıl etkilediği incelenmiştir. Çalışma karma desende planlanmış ve çalışma grubu araştırma ve karşılaştırma grubu olarak ikiye ayrılmıştır. Araştırma grubunda otizmli kardeşe sahip 90 çocuk ile anneleri, karşılaştırma grubunda ise hem kendisi hem de kardeşleri normal gelişim gösteren 90 çocuk ile anneleri yer almıştır ve hem kardeşlerden hem de annelerden bilgi alınmıştır. Annelerden ölçekler yoluyla elde edilen veriler istatistiksel analiz, normal gelişim gösteren kardeşlerden projektif testler yolu ile elde edilen veriler ise oluşturulan temalara göre içerik analizi yapılarak amaçlar ve hipotezler doğrultusunda değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre otizmli çocukların kardeşleri ailesinde otizmli çocuk olmayan kardeşlere göre daha çok dışa ve içe yönelimli davranış sorunları yaşamaktadır. Yine aynı grup sosyal anlamda ve dikkat alanında daha yoğun sorunlar yaşamakla birlikte toplam yeterlilikleri beklenenin aksine daha yüksek çıkmıştır. Otizmli kardeşlerin otizm şiddeti arttıkça kardeşlerdeki içe yönelimli ve dışa yönelimli davranış sorunları, toplam problem düzeyleri ile toplam yeterlik düzeyleri artmaktadır. Normal gelişim gösteren çocukların duygusal, sosyal ve davranışsal özellikleri ile kendi cinsiyetleri, otizmli kardeşten büyük/küçük/ikiz olma, ailedeki toplam kişi sayısı değişkenleri arasında anlamlı bir ilişki çıkmamıştır. Otizmli çocukların annelerinin depresyon düzeylerinin otizm şiddeti ile anlamlı bir ilişkisi çıkmazken normal gelişim gösteren kardeşlerin tüm özellikleri üzerinde pozitif yönlü bir ilişki ortaya çıkmıştır. Projektif testler aracılığı ile kardeşlerin kendilerinden elde edilen veriler de bu sonuçları desteklemektedir. Tüm bu sonuçlar otizmli çocukların normal gelişim gösteren kardeşlerinin gelişim açısından risk altında olduğunu ve desteklenmesi gerektiğini vurgulamaktadır.
Türkiyede cerebral palsy'nin etiyolojisini oluşturan risk faktörlerini belirlemeye yönelik bir pilot çalışma

Retrospektif bir alan araştırması olan çalışmamızda, 1972- 2007 yılları arasında Erol Sabancı ve Metin Sabancı Rehabilitasyon Merkezlerine başvurmuş yaklaşık 13.000 kişinin dosyalarındaki anamnez sayfaları incelenerek, Cerebral Palsy'yi oluşturduğu düşünülen risk faktörlerinin dağılımı belirlenmeye çalışılmıştır. İncelenen 13.000 dosyaya ait tüm veriler özel hazırlanmış bir yazılım aracılığıyla bilgisayara kaydedilmiş ve bir başka özel hazırlanmış yazılım ile sorgulama ve sayma işlemi yapılmıştır. İncelenen 13.000 dosyanın tamamının CP olmadığı görülmüş, kesin CP tanısı alan 10.133 dosyanın dışındakiler çalışmaya alınmamıştır. Kesin CP tanısı alan 10.133 dosyanın 1094'ü kesin CP tanısı almakla birlikte, herhangi bir CP alt tipi belirlenememiştir. CP alt tipi sayı ve yüzde dağılımları kalan 9.039 dosya üzerinden yapılmış, kesin alt tipi olmayan 1094 dosyanın bu dağılımı bozmayacağı varsayılmıştır. Buna göre alt tip dağılımları şöyledir: Spastik: 4283 (%47,4); Mixt: 1932 (%21,4); Hemiplejik: 1285 (%14,2); Atetoid: 629 (%7,0), Hipotonik: 573 (%6,3); Ataktik: 337 (%3,7). Çalışmada, literatürde geçen risk faktörleri detaylı olarak incelenmiş, doğumdan sonra asfiksi (ağlamama: %41,9, siyanoz: (%37,5), kimyasal madde kullanımı (%28,0), erken doğum (23,8) anne fetus arasındaki kan uyuşmazlığı (23,7) faktörlerinin dışında hiçbir risk faktörü %20 oran üzerine çıkamamıştır. Fakat ne tür bir kimyasal maddeye maruz kalındığı konusunda bilgi alınamamıştır ve erken doğum faktörünün nedenleri belirlenememiştir. Doğum esnasında asfiksi en güçlü faktör olarak görülmüştür, yurtiçi ve yurtdışı yapılan çalışmalarda hemen hemen ortak olarak oranı yüksek bulunan tek sonuçtur. Çalışmamızda kan uyuşmazlığı CP'ye neden olan en güçlü ikinci faktör olarak görülmüştür. Kontrol grubu olmadığından istatistiksel hesaplamalar yapılmamış, sonuçlar olduğu gibi sayısal ve yüzde oranları ile sunulmuştur. Sonuç olarak, bebeği doğum esnasında asfiksiden koruyacak tedbirlerin doğumhanelerde hazır bulundurulması, doğumu kolaylaştıracak, zor doğumdan kaçınacak çözümlerin bulunması; kan uyuşmazlıkları açısından takiplerin yapılması faydalı olacaktır.
An investigation of attitude towards help seeking of Middle East Technical University students with respect to attachment style and early maladaptive schemas

Bu çalışmanın amacı, Orta Doğu Teknik Üniversitesi öğrencilerinin bağlanma şekillerinin ve erken dönem uyumsuz şemalarının, psikolojik yardım almaya ilişkin tutumlarına etkisini incelemektir. Bu çalışmanın örneklem grubunu 572 Ortadoğu Teknik Üniversitesi öğrencisi oluşmaktadır (264 kız, 308 erkek). Katılımcılar uygun örnekleme yöntemiyle seçilmiştir. Bilgiler, Psikolojik Yardım Almaya İlişkin Tutum Ölçeği-R (Türküm, 2001), İlişki Ölçekleri (Bartholomew & Horowitz, 1991), Young Şema Ölçeği Kısa Form- 3 (Young & Brown, 2006) ve demografik bilgi formuyla toplanmıştır. Elde edilen verilere tek yönlü varyans analizi uygulanmıştır. Bulgular, güvenli bağlanma şekline sahip olan öğrencilerin psikolojik yardım almaya ilişkin tutumlarının korkulu, saplantılı ve kayıtsız bağlanma şekillerine sahip olan öğrencilerden daha olumlu olduğunu ortaya koymuştur. Erken dönem uyumsuz şemalarda, olumsuzluk/karamsarlık şeması sosyal izolasyon / yabancılaşma şeması, duygusal yoksunluk şeması, hak görme/büyüklenmecilik ve kusurluluk/utanç şemasına sahip öğrencilerin sahip olmayan öğrencilere göre, psikolojik yardım almaya ilişkin tutumların daha olumlu olduğu bulunmuştur. Ayrıca, bulgular kız öğrencilerin, erkek öğrencilerden daha olumlu yardım alma tutumuna sahip olduğunu da göstermektedir
Genç yetişkin bireylerin bilişsel esneklik düzeylerinin, ölüm kaygısı düzeyleri ve mutluluk düzeylerine etkisinin incelenmesi

Çalışmamızda; Türkiye Cumhuriyeti, Avrupa Yakası, İstanbul ilinde bulunan 18-30 yaşları arasında olan genç yetişkin katılımcının; bilişsel esneklik düzeylerinin ölüm kaygısı düzeylerine ve mutluluk düzeylerine etkisi incelenmiştir. Araştırmamızda 18-30 yaş arasında 86 kadın 124 erkek olmak üzere toplam 200 katılımcıdan elde edilen verilerle sonuca ulaşılmak istenilmiştir. Bilgilendirilmiş Gönüllü Olur Formunda bireylerin araştırmaya katılımlarında gönüllü oldukları ancak dilediğinde vazgeçme haklarının olduğu, yanıtların gizliliği gibi etik konulara dair bilgiler verilmiştir. Katılımcılara sosyo-demografik durumlarından haberdar olmak için Kişisel Bilgi Formu, bilişsel esneklik düzeylerini saptamak için Bilişsel Esneklik Envanteri, ölüm kaygısı seviyelerini belirlemek için Ölüm Kaygısı Ölçeği, mutluluk düzeylerini belirlemek için ise Oxford Mutluluk Ölçeği olmak üzere toplamda dört form verilmiştir. Araştırma verileri istatistiksel tekniklerle analiz edilerek değerlendirmeye alınmıştır. Verilerin tutarlılığını ölçmek için güvenirlik analizine bakılıp sonrasında elde edilen verilerin normal dağılım gösterip göstermediğine ilişkin Kolmogorov-Smirnov testi uygulanmıştır. Niceliksel verilerin karışılaştırılmasında ikiden fazla grup durumunda parametrelerin gruplar arası karşılaştırmalarında Tek Yönlü Anova testi ve farklılığa neden olan grubun testinde Post-hoc analizinde Tukey testi kullanılmıştır. Genç yetişkin bireylerin bilişsel esneklik düzeylerinin, ölüm kaygısı düzeyleri ve mutluluk düzeylerine etkisi konusunda elde edilen verilerin analizi için Spearman's Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlar %95 güven aralığında p<0. 05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda; genç yetişkin bireylerin bilişsel esneklik puanları ile mutluluk puanları arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Yani bireylerin bilişsel esneklik düzeyi arttıkça mutluluk düzeyi de artmaktadır. Bilişsel esnekliğin ölüm kaygısı üzerindeki etkisine bakıldığında ise yine pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Yani; bireylerin bilişsel esneklik düzeyi arttıkça ölüm kaygısının da artmaktadır. Mutluluk ile ölüm kaygısı arasındaki ilişkiye bakıldığında anlamlı bir ilişkiye rastlanmadığı görülmüştür. Cinsiyet değişkeni açısından ise; kadınların bilişsel esneklik düzeyleri ile ölüm kaygısı düzeylerinin erkeklerden fazla olduğu, erkeklerin ise mutluluk düzeylerinin kadınlara göre daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Yetiştirme yurdunda yaşayan ergenler ile ailesiyle birlikte yaşayan ergenlerin öz saygı ve atılganlık düzeyleri açısından karşılaştırılması

Bu çalışmada Erzurum Yetiştirme yurdunda yaşayan ergenlerle aileleri ile birlikte yaşayan ergenler 'özsaygı' ve 'atılganlık' düzeyi açısından karşılaştırılarak; 'öz saygı' ve 'atılganlık' düzeyi arasındaki ilişki araştırılmıştır. Atılganlık düzeyinin saptanmasında Rathus tarafından geliştirilen, Voltan-Acar tarafından Türkçeye uyarlanarak geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılan 'Rathus Atılganlık Envanteri; özsaygı düzeyinin saptanmasında Güngör tarafından Rosenberg ve coopersmith'in geliştirmiş oldukları özsaygı ölçekleri ve Shrostrom'un geliştirdiği 'Kişisel Yönelim Envanter i'nin özsaygı alt ölçeğinin bir bileşeni olarak Türkçeye uyarlanıp geçerlik ve güvenirlik çalışmaması yapılan 'Lise öğrencileri özsaygı Envanteri kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Erzurum Yetiştirme Yurdunda yaşayan ve orta dereceli okullarda öğrenim gören 114 erkek öğrenci ile bu öğrencilerle aynı okullarda öğrenim gören ve ailesiyle birlikte yaşayan, seçkisiz örneklem yöntemiyle belirlenmiş 114 erkek öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın bulgularına göre: A- Yetiştirme yurdunda yaşayan ergenlerin 'atılganlık' düzeyleri aileleri ile birlikte yaşayan ergenlerin 'atılganlık' düzeylerinden daha düşük (p<0.05);B- Yetiştirme yurdunda yaşayan ergenlerin 'özsaygı' düzeyleri aileleri ile birlikte yaşayan ergenlerin 'özsaygı' düzeylerinden daha düşük (p<0.05); C-Yet iştirme yurdunda ve aileleri ile birlikte yaşayan et - genlerin 'atılganlık' puanları ile 'özsaygı' puanları arasındaki ilişkinin (p<0.01) düzeyinde anlamlı olduğu sonucuna varı Imıştır. Tl
İstanbul ilinde yaşayan sokak çocuklarında intihar girişimi davranışları

Çalışmamızda 2003 yılında İstanbul ili Yeldeğirmeni Çocuk ve Gençlik Merkezinde bulunan 10-18 yaşlarındaki 30 erkek sokak çocu ğunun; sokakta yaşama, uçucu madde kötüye kullanma ve fuhuşa bu laşmaları ile intihar girişimi davranışında bulunma durumları incelenmiş. Deney grubunun %78'i; kontrol grubunun %68.8'i uçucu madde kötüye kullanmaktadır. Deney grubu %70'i ilk cinsel deneyimlerini 13 yaş ve sonrasında; kontrol grubu %85.8'i ilk cinsel deneyimlerini 14 yaş ve sonrasında yaşamıştır. Deney grubunun %71.4'ü; kontrol grubunun %37.5'i kendine fiziksel zarar vermiştir. Deney grubunun tamamı intihar girişiminde bulunmuştur; kontrol grubunun tamamı intihar girişiminde bulunmamıştır. Deney grubunun %28.6'sinin yakınlarında intihar sonucu ölüm görülmektedir. Kontrol grubunun %68.8'inin yakınlarında intihar sonucu ölüm görülmektedir.
İş sağlığı ve güvenliğinde psiko-sosyal faktör olarak mobbing: Ofis çalışanları üzerinde bir araştırma

Bu çalışmada, mobbing ile iş sağlığı ve güvenliği kültürü kavramları değerlendirilmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde çalışma ve iş kavramı, ikinci bölümünde ise iş sağlığı ve güvenliği ile güvenlik kültürü, üçüncü bölümde psikososyal risk faktörleri kavramları açıklanmıştır. Dördüncü bölümde mobbingin gelişimi, konu hakkında dünyada ve ülkemizde yapılan bazı araştırmalar, Leymann'ın mobbing tipolojisi, mobbingin aşamaları, etkileri ve ortaya çıkma nedenleri ile önlemleri ve mobbing ile ilgili hukuki maddelere yer verilmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise Leymann'ın tipolojisi dikkate alınarak ofis çalışmalarında mobbing davranışları değerlendirilmiş, bu değerlendirmeye ek olarak iş güvenliği kültürü ölçülmüştür. Yine son bölümde kişiyi çalışmaya yönlendiren amaçlar sorgulanmış, bu sebeple farklı sektörlerden personeller ile çalışılmıştır.
KKTC'de yaşayan beliren yetişkinlik dönemindeki bireylerde kişilerarası ilişki tarzlarının psikosomatik bozukluklarla ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışma, KKTC'de yaşayan beliren yetişkinlerin kişilerarası ilişki tarzlarının psikosomatik bozukluklar ile ilişkisinin incelenmesini amaçlamaktadır. Katılımcılar gönüllülük esasına dayanarak kartopu yöntemi ile belirlenmiştir. KKTC'de yaşayan 18-29 yaş aralığındaki 350 katılımcı araştırmaya katkıda bulunmuştur. Veri toplama araçları; katılımcıların sosyo-demografik özelliklerini edinmek için hazırlanan Demografik Bilgi Formu, somatizasyon oranını ölçmek için Kısa Semptom Envanteri ve kişiler arası ilişkli tarzları için Kişilerarası İlişki Tarzı Ölçeği olarak belirlenmiştir. Ölçekler aracılığı ile elde edilen veriler SPSS v22. 0 programı ile analiz edilmiş, değişkenler arasındaki ilişki yapılan testler sonucunda tartışılmıştır. Araştırmanın sonucunda sosyo-demografik özellikler ile ana değişkenler arasındaki ilişkinin ilgili literatür ile çoğunlukla örtüştüğü görülmüştür. Ana değişkenlerde ise yaş değişkeninin somatizasyonu yordamadığına fakat kişilerarası ilişki tarzları alt boyutları ile somatizasyon arasında anlamlı farklılıklar olduğuna ulaşılmıştır. Aynı zamanda, yaş değişkeninin kişilerarası ilişki tarzları üzerinde etkiye sahip olduğu da ulaşılan sonuçlar arasındadır. Araştırma sonuçlarının yaş değişkeni ve somatizasyon ilişkisi dışında genel olarak ilgili literatür ile tutarlı olduğu saptanmıştır. Bu farklılığın da kültürel özelliklerin değişiklik göstermesi ile ilgili olduğu KKTC'de yapılan çalışmalar çoğaldıkça bu sonucun değişeceği öngörülmektedir.
Sporcuların kendinle konuşma ve tutkunluk düzeylerinin zihinsel dayanıklılık düzeylerini belirlemedeki rolü

Bu araştırmanın amacı sporcuların zihinsel dayanıklılık düzeylerinin belirlenmesinde kendinle konuşma ve tutkunluk düzeylerinin belirleyici rolünü tespit etmektir. Araştırmaya 225'i (% 46,5) kadın (Yaş=20,77 1,91), 259'u (% 53,5) erkek (Yaş=22,00 2,64) olmak üzere toplam 484 sporcu (Yaş=21, 43 2 ,40) katılmıştır. Araştırmanın problem ve alt problemlerine yönelik cevap bulmak amacıyla araştırma verilerinin toplanmasında 'Sporda Zihinsel Dayanıklılık Ölçeği', ''Kendinle Konuşma Ölçeği'', 'Sporda Tutkunluk Ölçeği' ve ''Kişisel Bilgi Formu'' kullanılmıştır. Uygulama sonunda elde edilen veriler tek tek incelenerek hatalı ve eksik dolduran 17 kişinin, uç değer analizleri sonucunda da 82 kişinin verileri analiz dışı bırakılarak kalan 484 kişinin verileri üzerinden analizler yapılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22.0 bilgisayar programı kullanılmıştır. Araştırmanın birinci amacı doğrultusunda değişkenler arasındaki ilişkileri belirlemek için pearson korelasyon analizi; bağımsız değişkenlerin her birinin tek başına çift uyumu üzerindeki yordamadaki güçlerini belirlemek amacıyla adımsal regresyon analizi kullanılmıştır. Sonuç olarak, elde edilen bulgular doğrultusunda sporcuların uyumlu tutkunluk, takıntılı tutkunluk ve motivasyonel kendinle konuşma düzeyleri arttıkça; zihinsel dayanıklılığa ilişkin güven düzeylerinin artacağı, uyumlu tutkunluk düzeyleri arttıkça ve takıntılı tutkunluk düzeyleri azaldıkça zihinsel dayanıklılığa ilişkin devamlılık düzeylerinin artacağı ve sporcuların motivasyonel kendinle konuşma düzeyleri ve takıntılı tutkunluk düzeyleri azaldıkça zihinsel dayanıklılığa ilişkin kontrol düzeylerinin artacağı söylenebilir.
Effects of pre-school education on childrens social development

Bu çalışmada okul öncesi eşitimin çocukların sosyal gelişimine olan etkisi araştırılmıştır. Çocukların yuvada kaldık~ lan sürenin, değişik amaçlı yuvaların etkilerinin ve cinsiyetin sosyal gelişime olan etkileri araştırılmıştır. Araştırma hipotezleri; eğitimsel yuvalara devam eden çocukların sosyal gelişimlerinin, geleneksel yuvalara devam eden çocuklardan önemli değişiklikler göstereceği, yuvaya bir seneden fasla devam eden çocukların sosyal gelişimlerinin yuva yaşantısına yeni başlamış olanlardan önemli derecede -farklılık göstereceği ve cinsiyet ile sosyal gelişim seviyeleri arasında önemli -farklılıklar olacağı beklentileri üzerine kurulmuştur. Yuvalar amaçlarına göre 5 tane seçilmiştir. Eğitimel ve Geleneksel. Çocukların davranışları gözlem yöntemiyle saptanmıştır. Denek grubu 80 kişi olarak saptanmıştır. Yaş grubu 4 olarak alınmıştır. Her çocuğun davranışları 10 dakikalık zaman örneklemi ile toplam 5 kez gözlenmiştir. Toplam olarak her çocuk SO dakika gözleme tabi tutulmuştur. Denek grubu orta sosyo-ekonomik sınıftan seçilmiştir. Araştırma sonucunda yuvaların amaçlarının çocukların sosyal gelişimini etkilediği saptanmıştır. Geleneksel yuvalara devam eden çocuklar Eğitimsel yuvalara devam edenlerden daha düşük komplekslik derecesinde sosyal iletişim göstermişlerdir. Cinsiyet farklılığı çocuğun sosyal gelişiminde ikinci etken değişken olarak bulunmuştur. Yuvada kalınan sürenin sosyal gelişim üzerinde etkisi bulunmamıştır. Genel olarak yuvaların amaçları ve çocukların cinsiyetlerinin sosyal davranışları belirleyen önemli değişkenler olduğu saptanmıştır.
Assessment of effectiveness of a creative thinking training program

Bu araştırma, kısa süreli bir yaratıcı düşünme eğitim programının, yaratıcı düşünme becerisi, problem çözme becerisi ve olumsuz duygu durumunu düzenleme becerileri üzerindeki etkililiğini araştırmak üzere gerçekleştirilmiş deneysel bir çalışmadır. Araştırmaya örneklem olarak (n =65); Kadıköy Kız Lisesi, Lise 1. ve 2. sınıf öğrencileri arasından gönüllü öğrenciler katılmıştır. Deney grubuna (n=32); rehberlik ve eğitsel kol çalışması saatlerinde haftada iki ders saati olmak üzere dört hafta süreyle yaratıcı düşünme eğitim semineri verilirken; aynı süre zarfında kontrol grubuna (n = 33) herhangi bir eğitim verilmemiştir. Yaratıcı düşünme eğitim seminerinin saptanan değişkenler üzerindeki etkisini test edebilmek için eğitim sürecinden önce ve sonra her iki gruba da Torrance Yaratıcı Düşünme Testi'nin sözel formları, Problem Çözme Envanteri ve Olumsuz Duygudurumunu Düzenleme Ölçeği uygulanmıştır. Torrance Yaratıcı Düşünme Testleri; düşüncede akıcılık, esneklik ve özgünlük olmak üzere üç ölçek için ayrı ayrı puanlanırken; Problem Çözme Envanteri ve Olumsuz Duygudurumunu Düzenleme Ölçeği bireysel tek bir toplam skor olarak puanlanmıştır. Araştırmanın sonuçlarında, hipotezlerde beklendiği gibi; yaratıcı düşünme eğitim seminerinin, düşüncede akıcılık, esneklik ve özgünlük olmak üzere yaratıcı düşünmenin her üç ölçeğine de anlamlı ölçüde etkisi olduğu; buna paralel olarak da, problem çözme becerisi ve olumsuz duygu durumunu düzenleme üzerinde de anlamlı ölçüde geliştirici etkisi olduğu desteklenmiştir.