turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bireysel ve örgütsel değişkenler bağlamında hedef belirleme ve başarı ilişkisi

Bu çalışmada yabancı dil öğrenen öğrencilerde gözlemlenen devamsızlık artışı ve sınav puanı düşüşü ile ilgili değişikliğe ve güdülenme artışına yol açabilecek bir eğitimin etkisi incelenmektedir. Öğrencilerin koyduğu hedeflerin uzun vadeli, belirsiz ve genellikle araçsal olduğu gözlemlenmiş ve bu durum hedef belirleme eğitimi ihtiyacını gündeme getirmiştir. Araştırmada, hedef belirleme eğitiminin öğrencilerin İngilizce başarısına, öz-düzenleme, öz-yeterlik, özsaygı gibi bireysel değişkenlere ve okul iklimi gibi örgütsel değişkenlere etkisi incelenmiştir. Aynı zamanda akademik başarıyı yordayan faktörler incelenmiş, aracılık ve düzenleyicilik modelleri test edilmiştir. Araştırmanın örneklemi, 18-22 yaşlarında Düzce Üniversitesi Yabancı Diller Yüksekokulu'nda İngilizce dersleri alan 109 öğrenciden oluşmaktadır. Öğrencilere ön testte İngilizce Başarı testi ve tüm ölçekler uygulanmıştır. Daha sonra, öğrenciler deney ve kontrol grubuna ayrılarak, deney grubuna hedef belirleme eğitimi verilmiştir. Daha sonra son test çalışmasında başarı testi ve ölçekler yeniden uygulanmıştır. Araştırmanın sonunda analize uygun örneklem sayısı 53 olmuştur. Araştırmada hedef belirleme eğitimi alan grubun almayan gruba kıyasla başarı sınavında daha yüksek puan elde etmesi beklenmesine rağmen gruplar arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Öğrencilerin öz düzenleme becerileri ise eğitim alan grupta düşmüş, eğitim almayan grupta artmıştır. Bu bulgular alan yazındaki bulgulardan farklıdır. Bu durum, eğitimin öğrencilerde içsel güdülenmeyi azaltmış olabileceği şeklinde yorumlanabilir. Bundan sonraki çalışmalarda, başarı testinin öğrencilerin hedefleriyle uyuşup uyuşmadığı göz önünde bulundurularak, başarı öğrencilerin hedefi doğrultusunda test edilebilir. Yapılan aracılık analizinde ise okul ikliminin başarıyı öz düzenleme aracılığıyla yordadığı, iletişimin ise özsaygı aracılığıyla başarıyı yordadığı tespit edilmiştir. Bireysel ve örgütsel değişkenlerin bir arada incelendiği bu çalışma, gelecek çalışmalara örnek oluşturabilir ve farklı değişkenlerle aracılık modelleri test edilebilir.
Attachment style and motivational profile

oz BAĞLANMA STİLİ VE MOTİVASYON PROFİLİ Aydın, Sezai M. S., Psikoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. H. Canan Sümer Aralık 2002, 88 sayfa Bu çalışmanın amacı, bağlanma stillerinin güç ihtiyacı, basan ihtiyacı ve birlikte olma ihtiyacı ile olan ilişkilerini incelemektir. Bağlanma ve iş motivasyonu literatürüne dayanılarak bağlanma stilleri ve motivasyon profili olarak ele alınan Bildirilen İhtiyaçlar, arasındaki ilişki irdelenmiştir. İlk aşamada Bildirilen İhtiyaçları ölçmek üzere bir Bildirilen İhtiyaçlar Ölçeği geliştirilmiş ve deneniştir. Bildirilen İhtiyaçlar Ölçeği, İlişki Anketi, Yakın İlişkilerde Deneyimler Envanteri ve demografik bilgi anketi hazırlanarak bir web sayfası aracılığı ile Orta Doğu Teknik Üniversitesi çalışanları ve diğer sektörlerde çalışan 480 kişiye uygulanmıştır. Beklendiği gibi, analizler, bağlanma stili ve motivasyon profili arasında bir ilişki olduğunu desteklemiştir. Korkulu bağlanma stiline sahip bireylerin, kayıtsız, saplantılı ve güvenli bağlanma stillerine sahip bireylerden daha az birlikte olma ihtiyacına sahip oldukları görülmüştür. Ayrıca, korkulu bağlanma stiline sahip bireyler, kayıtsız, saplantılı ve güvenli bağlanma stillerine sahip olanlardan daha fazla güç ihtiyacına sahip olarak bulunmuştur. Korkulu bağlanma stiline sahip bireylerin güvenli bağlanma stillerine sahip olanlardan daha fazla onaylanma ihtiyacı içinde oldukları tespit edilmiştir. En son olarak da bağlanma stili ile başarı ihtiyacı arasında herhangi bir ilişki gözlenmemiştir. Çalışmanın bulguları, doğurguları ve sınırlılıklarının üzerinde durularak tartışılmıştır. Ayrıca gelecekteki çalışmalar için de önerilerde bulunulmuştur.
An interpretative phenomenological analysis of paternal bereavement in young adults

Bu çalışma, genç yetişkinlerin baba kaybını nasıl deneyimlediklerini derinlemesine incelemeyi hedeflemektedir. Bu nedenle Yorumlayıcı Fenomenolojik Analiz kullanılmış, yaşları 20-35 arasında değişen yedi genç yetişkin ile yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Ortaya çıkan ortak temalar yas literatürü ile ilişkili olarak tartışılmıştır.
Üç farklı işkolunun psiko-sosyal stres faktörleri yönünden karşılaştırılması

içinde yaşadığımız yüzyılda insan, çok çeşitli faktörlerin etkisiyle daha stresli bir yaşam sürmektedir. İnsanın yaşamındaki çeşitli değişmeler, yapılması zorunlu olan görevler ve yaşamın güçlükleri, engellenmeler insanın her gün başa çıkmak zorunda olduğu güçlükler haline gelmiştir. Bu nedenle stres, çağımızın bir sağlık sorunu haline gelmiştir. Bu çağdaş kaygıdan hareketle, bu araştırmada üç farklı iş kolunu ele alarak psiko-sosyal stres faktörleri yönünden karşılaştırma problemi üzerinde durulmuştur. Kişilik, iş doyumu ve insan ilişkileri gibi psiko-sosyal stres faktörlerinin cinsiyete, hiyerarşik düzeye ve iş koluna göre değişip değişmediği incelenmiştir. Ayrıca bu gruplarda kaygı düzeyleri saptanarak spiko-sosyal stres faktörleriyle kaygı ilişkisine bakılmıştır. Araştırmada tekstil, boya terbiye ve çimento iş kollarında çalışan 590 denekten yararlanılmıştır. Bu deneklerin 290'ı kadın, 300'ü erkektir. Ayrıca her işkolunda üç hiyerarşik düzey mevcuttur. Bunlar yöneticiler, ustalar ve işçilerdir. Araştırmanın ölçek değişkenleri ise; kişiliğin nörotik boyutu, kişiliğin dışa dönüklük boyutu, iş doyumu, insan ilişkileri, işyerinde insan ilişkileri, işyeri dışında insan ilişkileri, aile içi insan ilişkileri, durumluk kaygı ve sürekli kaygıdır. 144145 ilk iş olarak araştırmada kullanılacak olan ölçeklerin 60 kişilik bir grup üzerinde üç ay arayla uygulaması yapılmış ve ölçeklerin test-tekrar test güvenirliği sağlanmıştır. Sonuç olarak Eysenck'in Kişiliğin iki Boyutu ölçeği, Hackman ve Oldham' m iş Doyumu ölçeği, İnsan İlişkileri ölçeği ve Süreksiz-Sürekli Kaygı ölçeği'nin araştırmada kullanılmasına karar verilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre cinsiyet ve hiyerarşik düzey değişkenleri önemlidir. Cinsiyet değişkeni yönünden kadın denek gruplarının, hiyerarşik düzey değişkeni yönünden yönetici ve usta denek gruplarının kişilik yönünden revrotik ve dışa dönük olmayan bir davranış örüntüsüne sahip oldukları, işlerinden doyum almadıkları ve kaygı düzeylerinin yüksek olduğu bulunmuştur. Buna karşın erkek denek gruplarının ise uyumsuz insan ilişkileri gösterdiği ortaya çıkmıştır. İşletmeler arası farklılık beklenmiş ama bu doğrulayacak yeterli sayısal veri elde edilememiştir. Aksine, işkollarmın homojen olduğu bulunmuştur. Bu araştırmada bütün iş kollarında insan ilişkileri, puanlarına dayanarak durumluk ve sürekli kaygı puanlarının yordanabileceği gösterilmiştir. Araştırma sonucunda getirilebilecek dikkate değer öneri, işletmelerde işçi sağlığı ünitelerinin kurulmasıdır. Ancak bu ünitelerin bütün sağlık hizmetlerini özellikle de zihni sağlığı kapsaması zorunludur.
Yetişkinlerde bağlanma stilleri ile benlik saygısı ve sürekli kaygı düzeyi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bağlanma terimi bebeklerde anne-babaları ya da bakım verenleri arasında kurulan, duygusal olarak olumlu ve yardım edici bir ilişkinin varlığını ifade eder. Yaşamın erken dönemlerinde belirlenen ve yaşam boyu etkisini gösterdiği düşünülen bağlanma stilleri çok fazla değişiklik göstermeden, yetişkinlikte kişinin diğer insanlarla ilişki kurma örüntüsünü şekillendirmektedir (Bowlby, 1973, 1979). Bu çalışma, Bartholomew ve Horowitz'in (1991) dörtlü bağlanma kuramına göre yetişkinlerin bağlanma stilleri ile benlik saygısı ve kaygı değişkenleri arasındaki ilişkinin incelenmesi için yapılmaktadır. Araştırmanın çalışma grubu 18 65 yaş arası, 48 erkek 65 kadın bireyden, toplam 113 katılımcı ile oluşturulmuştur. Araştırma İstanbul Bahçelievler semtinde yaşayan bireyler arasında rastgele seçilmiştir. Bağlanma stillerinin ölçülmesi için 'Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri II' ile benlik saygısının ölçümü için 'Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği' ve sürekli kaygının ölçümü içinde 'Sürekli Kaygı Ölçeği ' kullanılmıştır. Ayrıca bazı değişkenler hakkında bilgi toplanması amacıyla ' Sosyo-Demografik Form ' kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yüzde ve frekans değerleri, ortalama, varyans analizi, bağımsız örneklem t testi ve korelasyon analizleri uygulanmıştır. Analizler sonucunda bağlanma stilleri ile benlik saygısı düzeyi arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p:,000< ,05). Yapılan veri analizleri sonucunda benlik saygısı düzeyine göre güvenli bağlanma stilinin farklılık gösterdiği görülmüştür (p:,022< ,05). Bağlanma stilleri ile sosyo-demografik bilgiler arasında ilişki veya fark bulunamamıştır. Ayrıca benlik saygısı ile sosyo-demografik bilgiler arasında da ilişki veya fark bulunamamıştır. Ancak sosyo-demografik bilgilerden cinsiyete göre sürekli kaygı düzeyi açısından anlamlı bir fark saptanmıştır (p:,019<,05). Kadın katılımcıların sürekli kaygı düzeyi, erkek katılımcıların sürekli kaygı düzeyine oranla daha yüksek bulunmuştur. Yapılan analizler sonucunda bağlanma stilleri sürekli kaygı düzeyine göre anlamlı fark göstermiştir (p:,001<,05). Bağlanma stilleri alt boyutu olan güvenli bağlanma stili, sürekli kaygı düzeyine göre anlamlı fark göstermiştir (p:,04<,05). Beklenilen şekilde güvenli bağlanma stili gösteren kişilerin sürekli kaygı düzeyleri daha düşük çıkmıştır.
Taking a deeper look at mother - adolescent conflict on self-care, room management and chores

Ergenlik, artan çatışmalı durumlar yüzünden, birçok bilim insanı tarafından, fırtınalı ve kaotik bir dönem olarak düşünülmüştür. Genel geçer düşüncelerin aksine, çatışmaların kaynağı, gençlerin aşırı uç davranışları değil; ev işlerine yardım, oda yönetimi gibi günlük meselelerden oluşmaktadır. Bu çalışma, anne ergen çiftlerinin özbakım, oda yönetimi, ve ev işlerine yardım konularındaki çatışmalarının yordayıcılarını araştırmayı amaçlamıştır. Bu amaçla, demografik özellikler, anne özellikleri, ergenin özellikleri ve ebeveynlik özellikleri üzerine yoğunlaşılmıştır. 338 anne ergen çiftinden alınan very analiz edilmiştir. Her konu için, ergenliğin farklı gelişimsel evrelerindeki gençler ve annelerinin rapor ettiği çatışma skorları için ayrı regresyon analizleri yapılmıştır. Bulgular literatür çerçevesinde tartışılmıştır. Sonuç olarak; her bir konuda ve her bir gelişimsel evrede, annelerin ve çocuklarının rapor ettiği çatışma sonuçları farklı mekanizmalaer tarafından yordanmaktadır.
Çalışan gençlerde depresyon ve anksiyetenin yordayıcısı olarak kişilik özellikleri

Kişilik özellikleri ile psikolojik bozukluklar arasındaki ilişki çok eski zamanlardan beri psikoloji literatüründe sıklıkla incelenen bir konu olmuştur. Depresyon ve kaygı gibi bozukluklarda kişilik özelliklerinin etkisini incelemek amacıyla çok sayıda çalışma yapılmıştır. Bu çalışmada, Cloninger'in çok boyutlu kişilik kuramındaki mizaç ve karakter boyutlarının depresyon ve kaygı üzerindeki etkileri incelenmiştir. Depresyon ve kaygı bozukluğu geliştirme açısından risk taşıyan toplam 241 çalışan gence Mizaç ve Kişilik Envanteri, Beck Depresyon Envanteri ve Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri ve demografik bilgi formu uygulanmıştır. Bu ölçeklerle birlikte katılımcıların mizaç ve karakter boyutu puanları, depresyon ve kaygı puanları ile bazı demografik özellikler açısından durumları belirlenmiştir. Yapılan analizler sonucunda Zarardan Kaçınma mizaç boyutunun depresyon ve kaygı ile pozitif, Kendini Yönetme karakter boyutunun ise negatif yönde ilişkide olduğu bulunmuştur. Başka bir deyişle depresyon ve kaygı, yüksek Zarardan Kaçınma, düşük Kendini Yönetme puanları ile yordanabilmektedir. Bu durum Zarardan Kaçınma puanları yüksek olan kişilerin kötümserlik, güvensizlik, düşük enerji düzeyine sahip olma, diğerlerini endişelendirmeyen durumlarda bile negativist olma gibi özelliklerinin depresyon ve kaygının klinik özellikleriyle örtüştüğü şeklinde yorumlanmıştır. Benzer şekilde Kendini Yönetme puanları düşük kişilerin olgunlaşmamışlık, kırılganlık, suçlayıcılık, amaç belirleme ve izlemede beceriksizlik gibi özellikleri depresyon ve kaygının klinik görünümünü anımsatmaktadır. İlişkili bulgular tartışılmıştır.
Testing Response Styles Theory: The relationship of response styles and problem solving to the depressive symptoms of preadolescents

Bu çalışmada Tepki Stilleri Kuramı'nın Türk ön ergenleriyle test edilmesi amaçlanmaktadır. Kuram iki aşamada test edilmiştir. Birinci aşamada Çocuklarda Tepki Stilleri Ölçeği'nin psikometrik özellikleri incelenmiştir. İkinci aşamada ise, çocukların tepki stilleri ve problem çözme davranışlarının sınıf seviyesi ve cinsiyete göre depresif belirtilerle ilişkisi test edilmiştir. Çalışmaya yaş ortalaması 11.77 (SD = 1 .53) olan 599 (299 kız ve 300 erkek) 4. sınıf ve 7. sınıf öğrencisi katılmıştır. Araştırma kapsamında Çocuklarda Depresyon Ölçeği (Kovacs, 1980), Çocuklarda Tepki Stilleri Ölçeği (Abela, Vanderbilt, & Rochon, 2000), Çocuklarda Davranış Eğilimi Ölçeği (Deluty, 1979) ve demografik form kullanılmıştır. Araştırma sonuçları, çocukların %7.5'inin depresif belirtilere sahip olduğunu göstermektedir. Yedinci sınıf öğrencileri Çocuklarda Depresyon Ölçeği'nden dördüncü sınıf öğrencilere göre daha fazla skor elde etmişlerdir. Çocukların depresif belirtilerinin cinsiyetlerine göre farklılaşmadığı bulunmuştur. Yedinci sınıfta okuyan kız öğrenciler dördüncü sınıfta okuyan kız öğrencilere ve yedinci sınıfta okuyan erkek öğrencilere göre Çocuklarda Tepki Stilleri Ölçeği'nin alt ölçeği olan Ruminasyon Alt Ölçeği'nden daha yüksek puan almışlardır. Dördüncü sınıf öğrencilerinin ise yedinci sınıf öğrencilerine göre Çocuklarda Tepki Stilleri Ölçeği'nin alt ölçeği olan Distraksiyon Alt Ölçeği'nden daha yüksek puan elde ettikleri bulunmuştur. Problem çözme değişkeninin tepki stilleri ve depresif belirtiler arasındaki ilişkide aracı ya da moderatör rolünün olmadığı elde edilen bulgular arasındadır. Sonuç olarak tepki stilleri ve problem çözme değişkenleri depresif belirtileri birbirinden bağımsız olarak yordamaktadır. Bulgular alan yazını ışığında tartışılmıştır.
Prejudice towards Syrian refugees in Turkey from a multilevel approach: The effects of empathy and threat in particular contexts

Suriyeli mülteci meselesindeki, güncel ve gelecekteki süreçleri anlamak adına, mülteciler ve yerel topluluklar arasındaki ilişkileri mercek altına almak oldukça önemli bir konu. Bu araştırma, Türkiye'deki Suriyeli mültecilere yönelik önyargı düzeylerinde, empati ve algılanan tehdidin rollerine ilişkin iki deneysel analiz sunmaktadır. Bu bağlamda, mevcut çalışmanın amacı iki yönlüdür. Birincisi, mültecilere karşı önyargı düzeyinin, empati ya da tehdit uyandıran durumların sunulduğu farklı deney koşullarında değişip değişmediğini ortaya çıkarmaktır. İkincisi, Sağ-Kanat Yetkecilik ve Sosyal Baskınlık Yönelimi ve farklı bağlamların etkileri de dikkate alındığında, empati ve tehdidin önyargı düzeylerindeki etkisinin farklılaşıp farklılaşmadığını gözlemlemektir. Söz konusu farklı bağlamlar, mültecilerin çeşitli illerdeki nüfus dağılımlarına göre belirlenmiştir. Çok-düzeyli bir yaklaşım esas alınarak; bireysel, durumsal ve bağlamsal bileşenler bir araya getirilmiş ve incelenmiştir. Sonuçlar, büyükşehirler bağlamında insanların Suriyeli mültecilere karşı empatiye daha yatkın olduğunu açığa çıkarırken, sınır bölgesindekilerin tehditten etkilendiğini göstermiştir. Bulgular ayrıca, modele SKY ve SBY dahil olduğunda, bunların sınır şehirleri bağlamında önyargının önemli birer yordayıcıları olarak görünmediklerini ortaya çıkarmıştır. Ancak, her ikisi de büyük şehirlerde, empati ile birlikte, önemli belirleyiciler olarak gözlenmiştir. Araştırma, özellikle çok-düzeyli yaklaşımın, çok yönlü bir fenomen olan önyargıdaki önemini göstermek için dikkate değer sonuçlar ortaya çıkarmıştır.
Yetişkinlerde empatiyi yordamada hayvan hakları ile ilgili tutumların incelenmesi

Bu araştırmada, yetişkin bireylerin hayvan haklarına ilişkin tutumlarının ve empati düzeylerinin cinsiyet, eğitim düzeyi, medeni durum, çocuk sahibi olup olmama, şu anda ve geçmişşte hayvan sahibi olup olmama, hayvan hakları ile ilgili bir sivil toplum kuruluşuna üye olup olmama ve toplu taşıma araçlarında hayvanlarla ilgili videolar izleyip izlememeye göre anlamlı fark gösterip göstermediği ve hayvan hakları ile ilgili tutumların empatiyi ne derecede yordadığının incelenmesi amaçlamaktadır. Araştırmanın çalışma grubunu, uygun örnekleme yöntemiyle seçilen, 18-72 yaş aralığında, 289 kadın ve 204 erkek 493 yetişkin birey oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama amacı ile Hayvan Haklarına İlişkin Tutum Ölçeği (Akoğlu, 2014), Temel Empati Ölçeği (Çapa- Aydın, Erdur-Baker ve Topcu, 2010) ve araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde Bağımsız Gruplar İçin t Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Çoklu Standart Doğrusal Regresyon Analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucu elde edilen bulgulara göre cinsiyet, eğitim düzeyi, medeni durum, çocuk sahibi olup olmama, şu anda ve geçmişşte evcil hayvan sahibi olup olmama ve hayvan hakları ile ilgili bir sivil toplum kuruluşuna üye olup olmama açısından bireylerin hayvan haklarına ilişkin tutumları arasında anlamlı farklılıklar vardır. Ayrıca cinsiyet, eğitim düzeyi, medeni durum, çocuk sahibi olup olmama açısından katılımcıların empati düzeyleri arasında anlamlı farklar olduğu bulunmuştur. Bir diğer bulguya göre hayvan hakları ile ilgili tutumların empatiyi anlamlı şekilde yordamaktır.
The effect of anxiety-related thought suppression on memory processes, and its relation to decreased interhemispheric interaction

Bu çalışma kaygı yaratan bir düşüncenin bastırılmasının çeşitli bellek sistemlerine etkisini ve bastırmanın el asimetrisiyle ilişkisini incelemiştir. 178 tane klinik bir durumu olmayan üniversite rasgele, bastırma yönergesinin olup olmamasına ve bellek testinin çeşidine göre dört farklı gruba bölünmüştür. Deney oturumunun başında katılımcılar kaygı uyandıran bir slayt gösterisi izlemişlerdir. Bunun ardından serbest çağrışım yazısı sırasında bastırma yönergesi olan gruptan, bu resimleri düşünmemesi istenmiştir. Çalışmanın sonuçları sadece bastırma yönergesi almış olmanın bellek süreçlerine bir etki olmadığını göstermiştir. Bununla birlikte, bastıma çabası ve bastırma başarısı üzerine yapılan analizler önemli bulgular sunmaktadır. Katılımcılar çok çaba sarf ederek başarılı bir bastırma gerçekleştirdiklerinde resimleri doğru olarak hatırlamakta zorlanmışlardır. Diğer taraftan ise bu durumda örtük bellek performanslarında herhangi bir bozulma gözlenmemiştir. Belirtik bellek performansındaki bozulmanın sebebi olarak, bastırma sonucu enerji kaynaklarının tükenmesi ve buna bağlı olarak tekrarlama sürecinin sekteye uğraması sonucuna varılmıştır. El asimetrisi ile ilgili analizlerde, belirgin bir el kullanma tercihi olmayan katılımcıların episodik bellek performanslarında bastırma sonunda bir düşüş gözlenmiştir. Güçlü bir sağ el kullanma tercihi gösteren katılımcılarda ise böyle bir düşüş görülmemiştir. Bu bulgulara dayanarak başarılı bir bastırmanın, beynin iki hemisferi arasındaki aktivasyon uyumunda bir bozulmayla ilgili olabileceği görüşü önerilmiştir. Son olarak da sonuçlar, dış dünyadaki olumsuzlukları algılamada belirgin bir el kullanma tercihi olmayanların daha dayanıklı olduğu bulunmuştur. Bastırmanın ise kayda değer herhangi bir etkisi gözlenmemiştir. Psikanalitik bastırma teorisine ve psikoterapiye dair çıkarımlar çalışmanın sonuçları ışığında tartışıldı.
Pozitif psikoloji ve pozitif psikoterapi bağlamında ergenlerde olumlu beden imajını geliştirme grupla psikolojik danışma programının etkililiğinin incelenmesi

Ergenlerin olumlu bir beden imajına sahip olmaları onların sağlıklı gelişimleri ve mutluluk düzeyleri için büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmada, Pozitif psikoloji ve Pozitif psikoterapi bağlamında kız ergenlerde olumlu beden imajını geliştirme grupla psikolojik danışma programının etkililiğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemi 9'uncu sınıfta öğrenim görmekte olan olumsuz beden imajına sahip, 11'i deney grubunda, 11'i kontrol grubunda olmak üzere toplam 22 kız öğrenciden oluşmaktadır. Çalışma ön test-son test, deney ve kontrol gruplu, yarı deneysel deseninde yürütülmüştür. Bu modelin yanı sıra araştırmada deneysel işlemin etkililiğini belirlemek amacıyla nitel araştırma yönteminden de faydalanılmıştır. Beden Algısı Ölçeği, Beden İmajı Baş Etme Stratejileri Ölçeği ve Programı Değerlendirme Formu veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Başlangıçta her iki gruba Beden Algısı Ölçeği ve Beden İmajı Baş Etme Stratejileri Ölçeği uygulanmıştır. Bu aşamadan sonra 2,5 ay süre ile deney grubuna, olumlu beden imajı geliştirme grupla psikolojik danışma programı uygulanmıştır. Uygulama sonucunda kontrol ve deney gruplarına ölçekler ikinci kez uygulanmıştır. İlk ve son test verileri SPSS 15.0 programına girilerek analiz edilmiştir. Deney ve kontrol gruplarının kendi içlerinde, ön test ve son test puanları arasındaki farklılık Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ile kontrol edilmiştir. Deney ve kontrol grupları arasında ön testlerin ve son testlerin karşılaştırılmasında ise Mann Whitney U testi uygulanmıştır. Analizlerde güven aralığı %95 (anlamlılık düzeyi 0,05 p<0,05) olarak belirlenmiştir. Bunların yanında araştırmada, cümle bazında içerik analizi tekniği ile nitel verilerin analizi de yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda; deney grubundaki kız ergenlerin Beden Algısı Ölçeği son test toplam puanlarıyla, kontrol grubundaki ergenlerin son test toplam puanları arasında deney grubu lehine anlamlı fark vardır. Ayrıca deney grubundaki ergenlerin Beden İmajı Baş Etme Stratejileri Ölçeğinin üç alt boyutunun son test toplam puanlarıyla, kontrol grubundaki ergenlerin üç alt testten aldıkları son test puanları arasında deney grubu lehine anlamlı bir fark vardır. Bunun yanı sıra deney grubunun Beden İmajı Baş Etme Stratejileri Ölçeğinin görünüşü düzeltme ve kaçınma alt boyutları, ilk test ve son test puanları arasında anlamlı bir fark olmamasına rağmen olumlu mantıksal kabul alanında anlamı bir fark bulunmuştur. Sonuç olarak bu araştırmanın nicel ve nitel bulguları, geliştirilen grupla psikolojik danışma programının etkili olduğunu göstermektedir. Bu çalışma olumlu beden imajı geliştirmeye yönelik etkililiği sınanmış bir program olması özelliği ile literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Cinsel seçilim sürecinde dişlerin, ellerin ve ayakların simetrisinin eş seçiminde önemi

Doğrudan eşleri cezbetmek veya eş kazanmak için, morfoloji veya davranış yoluyla seçilim olarak değerlendirilen cinsel seçilim, eş seçimindeki kriterlerin belirlenmesinde önemli bir dayanak olabilmektedir. Simetri sözcüğü; aynı şekilli gözler, iki yanakta da gamzeler, eşit uzunlukta bacaklar, eşit boyutta eller, yani vücudun sağ ve sol tarafının aynı olmasını ifade etmektedir veya iki veya daha çok şey arasında konum, biçim ve belirli bir eksene göre ölçü uygunluğu olarak tanımlanmaktadır. Yaptığımız çalışmada ise bahsedilen bu değişkenlerden yola çıkılarak cinsel seçilim sürecinde dişlerin, ellerin ve ayakların simetrisinin eş seçiminde önemi evrimsel psikoloji bağlamında ele alınmıştır.