turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Examination of the relationship between frequency of social media use and academic procrastination behaviour of eighth grade students

Günümüzde teknolojik araçların kullanımı günden güne artarken kullanım yaşı oldukça alt yaşlara düşmüştür. Ergenlik döneminde kişiler ebeveynlerinden uzaklaşıp kimlik arayışı içine girerler ve arkadaşları ile daha çok vakit geçirmeye başlarlar. Ergenlik döneminde bireyin çevresinde ve iç dünyasında birçok değişiklik yaşanmaktadır. Ergenlikte karşılaşılan çoğu olay ya da problemler, ergenin o zamana kadar ilk defa karşılaştığı durum olabilmektedir. Ergen karşılaştığı yeni sorunlarla başa çıkma stratejileri geliştiremediğinde erteleme davranışı sergilemektedir. Erteleme davranışı kişinin zorlandığı işler olabileceği gibi, diğer işleri de ertelemesidir. Akademik erteleme okul hayatı boyunca sıkça karşılaşılan problemlerden biridir. Bu araştırmanın amacı Ortaokul 8. Sınıf Öğrencilerinde sosyal medya kullanım sıklığı yanında, akademik erteleme davranışı ve bunlar arasında bulunan ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın evrenin için İstanbul'da bulunan özel kurslarda eğitim alan 8. Sınıf düzeyindeki öğrenciler meydana getirmektedir. Örnekleme tekniği olarak kolay ulaşılabilir durum örneklemesi seçilmiştir. Yapılan çalışma 2018 ve 2019 yılları arasında bulunan öğretim dönemi içinde, İstanbul ili Başakşehir ilçesindeki, Açı Özel Öğretim Kurumu devam eden 348 8. sınıf öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak sosyal medya tutum ölçeği ve akademik erteleme ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda öğrencilerin sosyal medya tutum düzeyleri orta düzeyde olup sosyal izolasyon düzeylerinin yüksek olduğu, kız öğrencilerin paylaşım ihtiyaçlarının erkek öğrencilere göre daha fazla olduğu, bunun yanı sıra annelerinin lise düzeyinde eğitim seviyesine sahip olan çocukların daha düşük düzeyde sosyal izolasyon hissettikleri, baba eğitim durumu değişkeninin sosyal medyanın toplam ölçeğinde ve alt boyutlarındaki puanları farklılaştıran bir değişken olmadığı, günlük 1 saatten az internet kullanan öğrencilerin sosyal medyanın öğretmenle ilişkisi biçimindeki tutumlarının daha fazla olduğu, öğrencilerin akademik erteleme davranışlarının cinsiyete göre benzer olduğu, internet kullanım süreleri yüksek olan öğrencilerin akademik erteleme davranışlarının da yüksek olduğu, öncelikli vakit geçirme etkinliği internet olan öğrencilerin akademik erteleme derinin daha yüksek olduğu, sosyal medyaya yönelik bilgileri daha fazla olan öğrenciler daha fazla akademik erteleme davranışı sahip oldukları sonuçlarına ulaşılmıştır.
Bireylerin bağlanma stillerinin kullanılan savunma mekanizmaları ve sosyodemografik değişkenler ile ilişkilerinin incelenmesi

Bu araştırma, bireylerin bağlanma stillerinin kullanılan savunma mekanizmaları ve sosyodemografik değişkenlerle ilişkilerinin incelenmesini amaçlamaktadır. Araştırmanın örneklemini, Türkiye'nin İstanbul ilinde yaşayan, en az okur-yazar olan ve 18-64 yaş aralığındaki 271 kadın (%73,0) ve 100 erkek (%27,0) olmak üzere toplam 371 birey oluşturmuştur. Katılımcılara veri toplamak amacıyla sırasıyla Sosyodemografik Veri Formu, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II ve Savunma Biçimleri Testi uygulanmıştır. Verilerin analizi için; SPSS for Windows 21.0 programından faydalanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına bakıldığında; nevrotik ve immatür savunma mekanizmalarını daha çok kaygılı bağlanma stiline sahip bireylerin kullandığı ve matür savunma mekanizmalarını ise daha çok güvenli bağlanma stiline sahip bireylerin kullandığı ortaya çıkmıştır. Kaçınmacı bağlanma stilinin matür savunma mekanizmalarını negatif yönde yordadığı, kaygılı bağlanma stilinin nevrotik ve immatür savunma mekanizmalarını pozitif yönde anlamlı yordadığı belirlenmiştir. Diğer yandan, sosyodemografik değişkenlerden eğitim durumu değişkeninin ise immatür savunma mekanizmalarını negatif yönde anlamlı yordadığı belirlenmiştir. Bu sonuca göre, kaçınmacı bağlanma stili arttıkça matür savunma mekanizmalarının azaldığı, kaygılı bağlanma stilinin arttıkça nevrotik ve immatür savunma mekanizmalarının arttığı ve son olarak eğitim durumunun arttıkça immatür savunma mekanizmalarının azaldığı sonucuna ulaşılmıştır.
Üsküdar bölgesinde görev yapan öğretmenlerin mizah tarzları ve dini başaçıkma tarzları arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı İstanbul ili Üsküdar ilçesi resmi anaokulu, ilkokul, ortaokul ve liselerde görev yapmakta olan öğretmenlerin mizah tarzları ile dini başa çıkma tarzları arasındaki ilişkinin nasıl olduğunu incelemektir. Bu çerçevede ayrıca çeşitli sosyo-demografik değişkenlerin bu değişkenlerle bağıntısı ortaya konmuştur. Öğretmenler arasından tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilen örneklem grubunun 85'i erkek (%42,3), 116'sı kadın (%57,7) olmak üzere toplam 201 öğretmenden oluşmuştur. Katılımcıların mizah tarzlarını değerlendirmek için Martin ve arkadaşları tarafından geliştirilen ve Yerlikaya tarafından 2007 yılında Türkçe'ye uyarlanan Mizah Tarzları Ölçeği, dini başa çıkma tarzlarını belirlemek için ise Pargament ve arkadaşları tarafından geliştirilen Ekşi tarafından 2001 yılında Türkçe'ye uyarlanan Dini Başaçıkma Tarzları Ölçeği uygulanmıştır. Mizah Tarzları Ölçeği Katılımcı Mizah, Kendini Geliştirici Mizah, Saldırgan Mizah ve Kendini Yıkıcı Mizah olmak üzere dört alt boyuttan oluşmaktadır. Dini Başaçıkma Tarzları Ölçeği ise Olumlu Dini Başaçıkma ve Olumsuz Dini Başaçıkma olmak üzere iki alt boyuttan oluşmaktadır. Bulgulara demografik değişkenler açısından baktığımızda öğretmenlerin %53,7'sinin 36 yaş ve üstü olduğu ve %51'nin mesleki kıdemlerinin ise 11 yıl ve üstü olduğu tespit edilmiştir. Katılımcıların %12,4'ü okullarında idareci olarak görev yapmaktadır. Grubun yaş ortalaması 36 ,3'tür. Araştırmadan elde edilen sonuçlar, öğretmenlerin mizah tarzları ile dini başa çıkma tarzları arasında anlamlı bir ilişkinin olduğunu göstermiştir. Öğretmenlerin Olumlu Dini Başaçıkma puanları ile Saldırgan Mizah puanları arasındaki ilişki negatif yönde anlamlı bulunmuştur Öğretmenlerin Olumsuz Dini Başaçıkma puanları ile Saldırgan Mizah puanları ve Kendini Yıkıcı Mizah puanları arasındaki ilişki pozitif yönde anlamlı bulunmuştur. Çalışma, bulguları ilgili literatür ışığı altında tartışmış ve önerilerle son bulmuştur.
The impact of coping strategies, test anxiety and expectancies on the University Entrance Trial exam scores

Baş Etme Stratejileri, Sınav kaygısı ve Beklentilerin Öğrenci Seçme Deneme Sınavı Başarısı Üzerindeki Etkisi Bu çalışmanın amacı, Öğrenci Seçme Sınavı'na giren öğrencilerin, sınav kaygısı sınav kaygısıyla baş etme yöntemleri, beklentileri, ÖSS'ye verdikleri önem ve deneme smavı performansları arasındaki ilişkiyi araştırmaktı. Ömeklem, İstanbul'da 5 dershaneye devam eden ve ÖSS'ye hazırlanan 227 öğrenciydi. Öğrencilerin ÖSS sürecinde kullandıkları baş etme mekanizmaları Lazarus ve Folkman's 'Baş Etme Yolları' ölçeği ile ölçüldü. Sonuçlar, sürekli kaygı ve test kaygısının deneme sınavı puanlan ile bir ilişkisi olmadığını gösterdi. Ancak, problem-odaklı baş etme, sosyal destek arayışı, olaya dair olumlu vurgu yapma ve duygusal ifade gibi olumlu ve etkin olarak değerlendirilebilecek baş etme yöntemlerini kullanan öğrencilerin, deneme sınavında daha yüksek başarı gösterdikleri bulundu. Ayrıca, performans beklentisi ve sınava verilen önemin, kaygı, baş etme stratejileri ve academik performans ile ilişkileri olan değişkenler olduğu saptandı. Sonuçlar, öğrencilerin ÖSS sürecinde kullandıkları baş etme yöntemlerinin, kişilik özelliklerinden ve olaya özgü geliştirilen tutum ve davranışlardan etkilendiğine işaret etmekteydi. vı
Bilişsel davranışçı terapide terapistlerin ödevleri ve ödev uyumunu artırıcı teknikleri kullanımı

Oldukça geniş alana sahip etkililiği hakkında birçok kanıt bulunan bilişsel davranışçı terapi sisteminin bu etkililiğinin hangi bileşenlerinden kaynaklandığı hala güncelliğini koruyan önemli bir araştırma sorusudur. Seanslar arasında kullanılan ödevler de bu tip araştırmalara sıklıkla konu olmaktadır. Ödev uyumunun daha iyi terapi sonuçlarıyla ilişkisinin olduğunu ve ödev kullanılan terapilerin sonuçlarının ödev kullanılmayanlardan daha iyi olduğunu gösteren güçlü kanıtlar vardır. Ödevlere uyumun en önemli belirleyicilerinden birisi terapistlerin ödevler konusundaki yaklaşımıdır. Tanımlayıcı seviyede bir desen ile oluşturulmuş araştırma bilişsel davranışçı terapi tekniklerini kullanan 75 terapistin katılımı ile e-posta gruplarında duyurulan bir anket vasıtasıyla yapılmıştır. Araştırma bulguları katılımcıların %78,7'sinin kadın, %66,7'sinin psikolog, %22,7'sinin psikiyatrist ve %80'inin baskın teorik yöneliminin bilişsel davranışçı terapi olduğunu göstermektedir. Katılımcıların ödevler hakkında tutum ve inançlarının olumlu olduğu, ödev türlerini, ödev uyumunu artırıcı teknikleri sıklıkla kullandıkları, uygulamalarında engeller ile sıklıkla karşılaştıkları görülmüştür. Terapistlerin hastalarının ve seanslarının büyük çoğunluğunda ödevi kullandığı görülürken ilk seanslarında ödev kullanımını tercih etmedikleri görülmüştür. Engeller karşısında tercih edilen davranışların da sıklıkla ödev uyumunu artırma yönünde olduğu görülmüştür. Elde edilen bulguların araştırmanın terapide kullanılan ödevler hakkında Türkiye'de yapılan ilk araştırma olmasından dolayı önemli olduğu düşünülmektedir. Bunun yanında ödev uyumunu artırıcı tekniklerin tanımlanmasının ve terapistlerin bu teknikleri kullanım sıklıkları hakkında veri elde edilmesinin terapilerin etkililiği ve ödev uyumu hakkında yapılacak araştırmalara katkı sağlayacağı umulmaktadır. Bu tekniklerin ödev uyumu üzerindeki etkisi hakkında yapılacak araştırmalara ihtiyaç olduğu düşünülmektedir.
Normal bireylerde fonolojik depo lokalizasyonu ve işleyişinin supramarginal girusun transkraniyal manyetik uyarımı ile değerlendirilmesi

Çalışma belleği, dikkat yoluyla bilgiyi kısa süreli çevrimiçi tutar, depolar, manipüle eder ve geri getirebilir. Çok bileşenli ÇB, merkezi yönetici ve MY kontrolündeki fonolojik döngü ve görsel-mekansal yazboz tahtası bileşenlerinden oluşmaktadır. Fonolojik döngünün, fonolojik depo ve aktif sessiz tekrarlama sistemleri olarak iki bileşeni vardır. Bu çalışmada, esas olarak önceki bir araştırmanın sonuçları temelinde belirlenen ve sol supramarginal girus üzerinde yer alan kortikal alanlara kronometrik ve navigasyonlu Transkraniyal Manyetik Uyarım uygulanarak FD nöroanatomik lokalizasyonu araştırılmıştır. ÇB görevi olarak, Sternberg görsel tanıma görevi yalancı kelimelerle uygulanmış, bellek setindeki uyaran sunumlarının 200, 250, 300, 350 ve 400 msn'lerinde, motor eşiğin %95'i şiddetinde, tek uyarım TMU ya da plasebo uyarım yapılmıştır. Deneklerin prob uyaranlara karşı reaksiyon zamanları ve doğru yanıt oranları kaydedilmiştir. İstatistiksel analiz, SMG anterior ventral bölgesinin uyarımının, reaksiyon zamanlarını benzer uyaranlar için plaseboya göre anlamlı derecede uzattığını ve 200 ve 250 msn'de yapılan TMU uyarımlarının ise alandan, bağımsız olarak, doğru hatırlanma oranlarını arttırdığını göstermiştir. Çok bileşenli modele alternatif olarak önerilen bir model olan 'Gömülü-Süreçler' modelinde, uzun süreli bellekteki yeniden sunumların, bu modelde FD yerine geçen 'dikkat odağı' tarafından geçici olarak aktifleştirildiği ileri sürülmektedir. Bulgularımız, SMG içinde bir FD bileşeni yanı sıra 'Gömülü-Süreçler modelindeki 'dikkat odağı' varlığını da işaret etmektedir.
Marmara Bölgesi'nde sosyal medya bağımlılığı bulunan bireylerin psikolojik semptomlarının incelenmesi

Bu çalışmada bireylerin sosyal medya bağımlılık düzeyleri ile onların tanıtıcı özelliklerine göre farklılaşma durumları, yine sosyal medya bağımlılık düzeyleri ile bireylerin psikolojik semptom düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini dokuz demografik bölge için analiz imkanı sunan Türkiye Bağımlılık ve Ruh Sağlığı Haritası'nın örneklem tasarımı ve büyüklüğü oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise TBRSH'sı tabakalı örnekleme yöntemi kullanılarak dokuz demografik bölgeye ayrılmış olup, örneklem birimlerinin 26 NUTS 3 bölgesinde ikamet eden kişilerin katılımı üzerinden oluşturulmuştur. Dokuz demografik bölgenin her birinden minimum 200 birey maksimum 2000 birey araştırmanın örneklem grubuna dahil edilmiştir. Çalışmada istenilen verilerin toplanmasında demografik bilgilere ilişkin soruların olduğu Sosyo-demografik Bilgi Formu, Davranış Etkileme Yükü Formu ve Kısa Semptom Envanteri kullanılmıştır. Araştırmadan toplanan verilerin değerlendirilmesinde SPSS 21 istatistik programı kullanılmıştır. Sosyal Medya Bağımlılığı Davranış Etkileme Yükü Formunda yer alan parametrelere göre değerlendirilmiştir. Sosyal Medya Davranışının Etki yükü üç gruba ayrılmış ve gruplar arasındaki farkın analizinde Tek Yönlü Varyans Analizi kullanılmıştır. . p değeri 0 ,05'in altında olan değerler, bağımsız risk faktörü olarak kabul edilmiştir. Sonuç olarak katılımcıların sosyal medya bağımlılık düzeylerinin cinsiyete, eğitim durumuna, medeni duruma göre farklılaşmamakta; sahip olunan çocuk sayısına ve yaşa bağlı olarak farklılaştığı belirlenmiştir. Ayrıca bireylerin anksiyete ve hostilite düzeyleri ile sosyal medya bağımlılık düzeyleri arasında pozitif yönde ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur.
Kronik böbrek yetmezliği tanısı almış hemodiyaliz hastalarında depresyon düzeyleri, algılanan duygu dışavurum düzeyleri ve algılanan sosyal destek düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

İlerleyici bir hastalığın sonucu olan kronik böbrek yetmezliği; tüm dünyada yaygın bir halk sağlığı sorunu olarak tanımlanmaktadır. Hastalığın tanısı; böbreklerin geri dönüşümsüz olarak işlevini kaybetmesiyle konur ve hastalar yaşamlarına renal replasman tedavileri ile devam etmek zorunda kalırlar. Tedavi süreci, hastalarda fiziksel ve psikolojik birçok soruna yol açmaktadır. Hastalar yaşamlarına gelen kısıtlamalar sonucu depresif belirtiler gösterirler. Literatür çalışmalarında diyaliz hastalarında en sık görülen ruhsal sorunun depresyon olduğu vurgulanmıştır. Tedavi sürecinde ve hastaların tedaviye uyumunda ailelerin hastalara karşı sergiledikleri duyguları ve davranışları, çevrenin ve ailenin sosyal desteği önemli bir etkendir. Bu araştırmanın amacı da kronik böbrek yetmezliği tanısı almış hemodiyaliz tedavisi gören hastalarda depresyon düzeyleri, algılanan duygu dışavurum düzeyleri ve algılanan sosyal destek düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. İzmir ilinde ikamet eden, 18 yaş üstü ve gönüllü olarak çalışmaya katılmayı kabul eden 197 hemodiyaliz hastasına, Sosyodemografik Bilgi Formu, Beck Depresyon Ölçeği, Algılanan Duygu Dışavurum Ölçeği ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda Beck depresyon ölçeğine göre hemodiyaliz hastalarının %34'ünde depresyon gözlenmiştir. Katılımcıların yaşı, eğitim durumu, medeni durumu, sosyal güvencesi, aile tipi, hemodiyalize girme süresi, ikinci bir hastalık ve organ nakli öyküsü ile depresyon puanları arasında anlamlı ilişki saptanmıştır. Depresyon düzeyi ile algılanan duygu dışavurum eleştirel/düşmanca oluş faktörü arasında yüksek düzeyde pozitif yönde anlamlı ilişki; depresyon düzeyi ile algılanan duygu dışavurum duygusal/aşırı iç içe geçme tutumu arasında yüksek düzeyde anlamlı negatif ilişki bulunmuştur. Algılanan duygu dışavurum eleştirel/düşmanca oluş faktörü ile sosyal destek düzeyi arasında negatif yönde anlamlı korelasyon, sosyal destek düzeyi ve algılanan duygu dışavurum duygusal/aşırı iç içe geçme faktörü arasında pozitif yönde anlamlı ilişki gözlenmiştir. Ayrıca, sosyal destek düzeyi ve depresyon düzeyi arasında yüksek düzeyde negatif yönde anlamlı korelasyon bulunmuştur.
Understanding autism: biological basis, cognition, and behavior

Otizm spektrum bozukluğu, yaygınlığı giderek artan nörogelişimsel bir hastalıktır, öyle ki 2018 senesinde 59 çocuktan 1'inin OSB tanılı olduğu bildirilmiştir. OSB'nin bilinen bir nedeni veya tedavisi ve tüm davranışsal ve fizyolojik belirtilerini açıklayabilen bir teorisi yoktur. Bu bağlamda, çoklu alanlardaki kapsamlı araştırmalar OSB'yi anlamak için önem taşımaktadır. Bu konu, mevcut tezin odak noktasıdır ve bu amaç doğrultusunda OSB'nin biyolojik temeli, bilişsel imzası ve anne-çocuk arasında ilişki gösteren psikolojik ve davranışsal özellikleri araştırılmıştır. İlk olarak, OSB için iki önemli risk faktörü olan bağırsak bakterilerindeki bozulmuş denge ve inflamasyon birlikte incelemekte ve bu iki risk faktörünün ortak etki mekanizmaları olarak sinirgelişim, OSB genlerinin ekspresyonu ve bağırsak ile beyin bariyeri bütünlüğü üzerindeki etkileri önerilmektedir. Daha sonra, OSB fenotipinin ortaya çıkmasında rol oynayan OSB risk faktörlerinden etkilenebilecek bu alanları hedefleyecek potansiyel bir tedavi veya önleme yöntemi olarak probiyotikler önerilmektedir. İkinci olarak, OSB olan bireylerin kendilerine has düşünme tarzları, iki farklı bilişsel alanda hataların fark edilmesi becerisi üzerinden incelenmiştir. OSB olan çocuklar, normal gelişim gösteren çocuklar ile benzer görev performansı ile uyaran algılama ve zamanlama becerisi göstermiş, fakat OSB olan çocuklarda hata izleme becerisine özgü bir eksiklik ortaya çıkarılmıştır. Üçüncü olarak, ebeveynlerin psikolojik problemleri ile çocuk davranış sorunları arasındaki ilişkiler araştırılmıştır. Ebeveyn obsesif kompulsif özelliklerinin çocuk OSB belirtilerini yordadığı bulunmuştur. Genel olarak bu tez, OSB'nin biyolojik temelleri, bilişsel imzası ve davranışsal kalıtım profili hakkında yeni bulgular sunarak OSB'nin anlaşılmasına katkıda bulunmakta olup, OSB'yi açıklayabilecek daha kapsamlı modellere rehberlik etme niteliğindedir.
Psychogenic pain: A descriptive study about chronic pain patient's socio-demographic and psychological features

Kronik ağrı dünyada olduğu gibi Türkiye'de de yaygın olan ve psikolojik boyutu yeterince incelenmeyen bir problemdir. Demografik ve psikolojik özelliklerinin değerlendirilmesi ve psikolojik kökenli ağrının, organik ağrıdan psikolojik özellikler açısından nasıl farklılaştığını incelemek amacıyla, bu çalışma kronik ağrı hastalarını kendi aralarında ve kronik ağrısı olmayanlarla kıyaslamayı amaçlamıştır. Bu nedenle, İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi ve İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Ağrı Servislerine kayıtlı olan 88 kronik ağrı hastası ile 43 kronik ağrısı olmayan Boğaziçi Üniversitesi personeli kontrol grubu katılımcıları psikolojik değerlendirme seanslarına alındı. Bu seanslar sonrasında cinsiyet, eğitim, medeni durum, ağrının şiddeti, sıklığı ve yeri, stres faktörleri, psikolojik yardım başvurusu, olumsuz duygu durumunu düzenleme beklentileri, depresyon ve endişe düzeyleri incelendi. Hastalar, ağrıya ilişkin değişkenlerle organik bulgu ilişkisi incelenerek, DSM-IV kriterlerine göre 46'sı Psikojen, 20'si Psikojen ve Organik, 12'si Organik Ağrı olarak gruplandırıldı. Hastaların çoğunlukla kadın, evli ve ilkokul mezunu olduğu görülmüştür. Organik ağrı grubun ağrı şiddeti ve Psikojen ve Organik ağrı grubunun stres, endişe ve depresyon düzeyleri diğer gruplardan daha yüksek çıkmıştır. Katılımcıların çoğu bir psikolojik yardım almama eğilimindedir. Olumsuz duyguları düzenleme beklentileri açısından gruplar arasında fark çıkmamıştır. Bu çalışma organik patolojiye eşlik eden psikolojik faktörlerinin göz ardı edilmemesinin öncelikli olduğunu göstermektedir. Sonraki çalışmalar bu konuda daha detaylı incelemeleri içerebilir.
Annenin çocuğuna karşı aşırı korumacı tutumuyla annenin çocukluk çağında yaşadığı ayrılık anksiyetesi travması arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, annenin çocuğa karşı aşırı korumacı tutumu ile annenin çocukluk çağında yaşadığı ayrılma anksiyetesi arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda, İstanbul Halkalı ve Bakırköy mevkilerinde yer alan kişilerden rastgele seçilen 3-6 yaş aralığında çocuğa sahip toplam 70 anne çalışmaya katılmıştır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutumu Ölçeği, Ayrılma Anksiyetesi Belirti Envanteri ve araştırmacı tarafından hazırlanan sosyo-demografik bilgi formu kullanılmıştır. Veriler bilgisayar ortamına kodlanarak girilmiş ve Spss 22.00 İstatistik programı yardımıyla analizleri yapılmıştır. Araştırmanın genel sonuçlarına göre, ayrılma anksiyetesinin, aile hayatı ve çocuk yetiştirme tutumunun aşırı koruyucu annelik, ev kadınlığı rolünü reddetme ve sıkı disiplin alt boyutları üzerinde anlamlı ve pozitif bir etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte ayrılma anksiyetesinin demokratik tutum ve eşitlik tanıma ve geçimsizlik alt boyutları üzerinde istatiksel olarak herhangi bir etkiye sahip olmadığı bulgusuna ulaşılmıştır. Araştırmada elde edilen bir diğer bulguya göre, eğitim düzeyi ve çalışma durumu aşırı koruyucu annelik ve ayrılma anksiyetesi üzerinde istatiksel anlamda fark oluşturmaktadır.
Tek ve çift ebeveynli okul öncesi dönem çocuklarının, davranışsal problemleri ve sosyal becerilerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, okul öncesi çocuklarının, davranışsal problemleri ve sosyal becerilerinin tek ve çift ebeveynli olmalarına göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemektir. Araştırmanın örneklemini, 2016- 2017 eğitim-öğretim yılında Niğde il merkezindeki Milli Eğitim Bakanlığına bağlı anaokullarında ve ilkokullar bünyesindeki anasınıflarında eğitim-öğretim gören 5-6 yaşlarındaki 108 (50 kız, 58 erkek) okul öncesi eğitimi öğrencisi oluşturmaktadır. Bu çalışmada örneklem grubuna 'Demografik Bilgi Formu', 'Çocuk Davranışlarını Değerlendirme Ölçeği', 'Okul Öncesi Davranış Ölçeği', 'Okul Öncesi ve Anaokulunda Davranış Ölçeği' uygulanmıştır. Verilerin analizinde veriler homojen dağıldığı durumlarda bağımsız iki grubun karşılaştırılması için yapılan t testi, verilerin homojen dağılmadığı durumlarda nonparametrik karşılığı olan Mann-Whitney U testi uygulanmıştır. İkiden fazla grubun karşılaştırılması için verilerin homojen dağıldığı durumlarda One Way Anova, verilerin homojen dağılmadığı durumlarda ise nonparametrik karşılığı Kruskal Wallis H testi uygulanmıştır. Tüm veriler 0.05 anlamlılık düzeyinde test edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre okul öncesi çocuklarında davranışsal problemlerin ve sosyal becerinin çocukların tek ya da çift ebeveynli olup olmamasına göre farklılaştığı görülmüştür. Okul öncesi çocuklarının davranış problemlerini yordayan ölçeklerin alt boyutlarından ve sosyal beceriyi ölçen ölçeğin alt boyutlarından analiz sonucu elde edilen veriye göre, tek ebeveynli olan okul öncesi çocuklarının çift ebeveynli olanlara göre davranışsal problemlerinin daha fazla olduğu ve sosyal becerilerinin düşük olduğu ortaya çıkmıştır. Ayrıca örneklemden elde edilen veriler tek ve çift ebeveyn ile cinsiyet değişkenine göre birlikte analiz edildiğinde test sonuçları anlamlı olmuş, farklılıkların hangi gruplardan kaynaklandığını görmek için ikili karşılaştırmalar yapılmıştır. Elde edilen bulgular tartışılarak yorumlanmış ve gelecek çalışmalara yönelik önerilerde bulunulmuştur.