Ergenlik dönemindeki öğrencilerin uğradıkları fiziksel ve duygusal şiddetin öğrenci, ebeveyn, rehber öğretmen, sınıf öğretmeni, yönetici ve branş öğretmenlerin görüşlerine göre incelenmesi

Bu araştırmanın amacı ergenlik dönemindeki lise öğrencilerin uğradıkları fiziksel ve duygusal şiddetin öğrenci, ebeveyn, rehber öğretmen, sınıf öğretmeni, yönetici ve branş öğretmenlerin görüşlerine göre incelemektir. Bu amaçla araştırmanın çalışma grubunu 2020- 2021 eğitim öğretim yılında Diyarbakır ili Bismil, Çınar, Kayapınar, Sur, Yenişehir ilçelerinin çeşitli liselerinde öğrenimine devam eden farklı sınıf seviyelerinden ve farklı başarı sıralamalarından 10 öğrenci, lisede çocuğu olan farklı sosyoekonomik ve eğitim seviyelerinden 10 veli, liselerde görevli 10 rehber öğretmen, 10 branş öğretmeni, 10 yönetici ve 10 sınıf rehber öğretmeni oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında araştırmacı tarafından oluşturulan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Veriler katılımcılarla yüz yüze görüşerek toplanmıştır. Görüşmede elde edilen verilerin analizinde nitel veri analiz yöntemlerinden betimsel analiz ve içerik analizi kullanılmıştır. Kelime ve kelime grupları kodlanarak ana tema ve alt temalar belirlenmiştir. Araştırmada elde edilen veriler örnek görüşlerle beraber tablolarda gösterilmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre lise öğrencilerinin uğradıkları fiziksel ve duygusal şiddete ilişkin görüşlerden oluşan bulgular temalar altında toplanmıştır. Katılımcılar fiziksel şiddeti fiziksel müdahale, vücut bütünlüğüne zarar vermek, tekme atmak, tokat atmak, yumruk atmak, kesici delici aletlerle saldırmak şeklinde belirtmişlerdir. Katılımcılar duygusal şiddeti, soyut bir eylem olarak değerlendirdiği, kanıtlanmasının ve sonuçları itibariyle bir yaptırım uygulanmasının zor olduğunu ifade etmişlerdir. Duygusal şiddetin psikolojik ve sözel şiddet şeklinde algılandığı sonucuna ulaşılmıştır. Fiziksel ve duygusal şiddet davranışının nedeni aile, çevre, okul ve birey kaynaklı olduğu görülmüştür. Fiziksel ve duygusal şiddete uğrayan öğrencilerin güvensizlik, kaygı, içe kapanma ve öfke hissettikleri ortaya çıkmıştır. Öğrenciler, fiziksel ya da duygusal şiddetle baş etmek için yardım istemek, iletişim kurmak, rehberlik servisine danışmak ve uzak durmak yöntemlerini kullandıklarını belirtmişlerdir. Rehber öğretmenler fiziksel ve duygusal şiddete maruz kalan öğrencilere yönelik yapılan çalışmaların psikolojik danışmanlık hizmeti olduğunu belirtmişlerdir. Duygusal şiddetin bir şiddet türü olarak algılanması noktasında öğrenceilere yönelik duyguları tanıtmak, duygusal şiddeti tanıtmak, rol oynama tekniklerinden faydalanma, vaka örneği ve duygusal sınır oluşturmak olduğunu belirtmişlerdir. Çocuğun fiziksel ve duygusal şiddetle baş etmesine yardımcı olmak için öğrenci, öğretmen ve velilere yönelik rehber öğretmenler tarafından çalışmaların yapıldığı görülmüştür. Fiziksel ve duygusal şiddet olaylarının daha çok öğrenciler arasında ve velilerden öğrencilere yönelik olduğu görülmüştür. Okullarda öğrenciye yönelik fiziksel ve duygusal şiddet olayının yaşanma sıklığının orta ve düşük düzeyde olduğu belirtilmiştir. Öğrenciye yönelik fiziksel ve duygusal şiddetin önlenmesi noktasında alınan tedbirlerin güvenlik görevlisi bulundurma, kamera sistemi, rehberlik servisi çalışmaları, müşavirlik hizmeti ve nöbetçi öğretmen uygulaması olduğu görülmüştür. Öğrencilerin ders esnasında öğretmenler ve öğrenciler tarafından fiziksel ve duygusal şiddete uğradığı bildirilmiştir. Öğrencilerin ders dışında öğretmen, öğrenci, yönetici ve veliler tarafından fiziksel ve duygusal şiddete uğradığı belirtilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular literatür bağlamında tartışılmış ve sonuçlara ilişkin öneriler sunulmuştur.