turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Madde bağımlılarında psikolojik yardım alma niyeti

Madde bağımlılığının ciddi sonuçları ve madde bağımlılığının önüne geçmek için psikolojik yardımın etkisi göz önünde bulundurulduğunda, bu değişkenlerin bir araya getirilmesi gereği doğmaktadır. Bu bağlamda çalışmanın amacı, madde bağımlılarının psikolojik yardım alma niyetini ve tutumunu belirleyen faktörlerin ortaya konulması ve yardım alma niyeti ve tutumu arasındaki ilişkiyi karşılaştırmaktır. Araştırma modeli betimsel ve ilişkisel tarama modeli tercih edilmiştir. Araştırmanın bağımsız değişkenleri demografik bilgiler; bağımlı değişkenleri ise psikolojik yardım almaya ilişkin tutum ve psikolojik yardım alma niyetidir. Araştırmaya 50 birey katılmış olup, katılımcıların yaş aralığı 18-54 arasında olup, yaş ortalaması ise 29 ,6'dır. Araştırmanın verileri Kişisel Bilgi Formu, Psikolojik Yardım Alma Niyeti Envanteri ve Psikolojik Yardım Almaya İlişkin Tutum Ölçeği ile toplanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde çıkarımsal istatistikler çerçevesinde Bağımsız Örneklemler T-Testi, ANOVA ve Pearson Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda elde edilen bulgulara göre; madde bağımlılarının psikolojik yardım almaya ilişkin tutum düzeyinin, alınan yardımın faydalı olma durumuna göre anlamlı bir farklılık gösterirken; medeni duruma, mesleğe, kullanılan maddeye, madde kullanım sıklığına, öğrenim durumuna ve daha önce psikolojik yardım alma durumuna göre bir farklılık göstermediği saptanmıştır. Madde bağımlılarının psikolojik yardım alma niyeti düzeyinin, alınan yardımın faydalı olma durumuna, medeni duruma, mesleğe, kullanılan maddeye, madde kullanım sıklığına, öğrenim durumuna ve daha önce psikolojik yardım alma durumuna göre bir farklılık göstermediği saptanmıştır. Madde bağımlılarının psikolojik yardım almaya ilişkin tutum ve niyeti arasında bir ilişki olup olmadığının araştırıldığı araştırma bulguları neticesinde ise, psikolojik yardım almaya ilişkin tutum ve psikolojik yardım alma niyeti arasında ilişki bulunduğu saptanmıştır. Bu çalışmada madde bağımlılarının psikolojik yardım almaya ilişkin tutum düzeyi ile yaş arasında anlamlı bir ilişki bulunduğu ortaya konmuştur.
Endüstride takım çalışması eğitiminin iş doyumu, motivasyon ve kaygı düzeyine etkisi

Takım, kendi aralarında dağılmış durumdaki uzmanlık becerilerinin süreklibirleştirilmesini gerektiren bir görevi yerine getirmek üzere bir araya gelen insanlargrubudur. Takım eğitimi iş ile ilgili bilgi, kabiliyet ve tutumların geliştirilmesini sağlayan çabadır. Takım eğitimi takım çalışmasındaki bilgiyi, kabiliyeti, süreci ve performansını arttırmayı amaçlamaktadır. Bu çalışmada takım çalışması eğitiminin çalışanların iş tatmini ve kaygı düzeyleri üzerindeki etkisi incelenmiştir. Bir petrokimyaşirketinde çalışan, beyaz yakalı toplam 74 kişi takım çalışması eğitimine alınmıştır. Eğitimden önce uygulanan iş tatmini ve durumluk kaygı ölçekleri eğitimden üç ay sonra yeniden uygulanmış ve aralarındaki farklılığa bakılmıştır. Analizler gerçekleştirilirken, kişilik ve sürekli kaygı değişkenleri kontrol altına alınmıştır. Sonuçlar genel iş tatmini üzerinde eğitimin etkisinigöstermemiştir. Katılımcıların eğitimin sonrasında ölçülen kaygı seviyeleri anlamlı düzeyde daha düşük çıkmıştır. Eğitimin etkisini belirlemede cinisyeti bir etkisi bulunamamıştır.
Humor in psychotherapy through the eyes of the psychotherapists

Bu çalışmanın amacı, psikoterapistlerin terapi seanslarındaki mizah kullanımları ile ilgili ortaya çıkan meseleleri anlamaktır. Temel araştırma soruları şu şekilde özetlenebilir: psikodinamik ve/veya psikanalitik yönelimli psikoterapistler terapi seanslarında mizahı nasıl ve ne zaman kullanıyor, psikoterapistlere göre terapide mizah kullanımının getirileri ve olası riskleri nelerdir? Bu konuyu araştırmak için psikoterapist olarak en az on yıllık tecrübesi olan, 6 psikodinamik ve psikanalitik yönelimli psikoterapist ile ikişer tane yüz yüze görüşme gerçekleştirilmiştir. İki görüşmenin arasında katılımcılardan günce tutmaları ve seanslarında yaşanan mizahi anları güncelerine not etmeleri istenmiştir. İkinci görüşme katılımcıların güncelerine yazdıkları mizahi örnekler üzerinden yürütülmüştür. Görüşmelerin ses kaydı alınıp daha sonra çözümlenmiş, ardından MAXQDA yazılım programı ile tema analizi gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak, yedi adet ana tema ortaya çıkmıştır: a) mizah kullanımında karar verme süreçleri, b) ifade edilmesi zor duyguların kapsanması, c) hastayı desteklemek, d) ilişkiyi inşa etmek, e) hastayı simgeler dünyasına çağırmak, f) mizah ve savunma, g) olası risklerin farkında olmak. Literatür ile paralel olarak bu araştırma sonucunda psikoterapistlere göre mizahın terapötik ilişkiyi derinleştirebildiği, simgeselleştirme kapasitesini artırdığı ve paylaşıma açık, rahat bir ortam yarattığı bulunmuştur. Diğer yandan psikoterapistler, mizahın bazı meseleleri konuşmaktan kaçınmak için savunmacı olarak kullanılabildiğini ve yer yer baştan çıkarıcı bir ortam yaratarak terapi çalışmasına zarar verebileceğini belirtmişlerdir. Bu çalışmanın, psikoterapi alanına terapide mizah kullanımı ile ilgili farkındalık yaratması ve psikoterapistlerin zihinlerinde çalışma şekilleri ile ilgili yeni sorular tetiklemesi bakımından katkısı olacağı düşünülmektedir.
Gebelikte doğum beklentisinin postpartum depresyon geliştirme üzerine etkisi

Gebelik ve doğum sonrası dönem psikiyatrik sorunların görülebilmesi açısından riskli dönemlerdir. Önleyici çalışmaların yapılması ile risk azalacaktır. Bu çalışmanın amacı gebelikte doğum kaygısının postpartum depresyonla ilişkisini incelemektir. İki aşamada yürütülen araştırmanın ilk adımında İstanbul Gaziosmanpaşa Asya Tıp Merkezi Kadın Doğum Polikliniği'ne başvuran 211 kadının doğumla ilgili kaygı özellikleri Wijma Doğum Beklentisi/Deneyimi Ölçeği ile değerlendirilmiştir. Gebelerin %10'unun klinik olarak anlamlı düzeyde doğum kaygısı taşıdıkları belirlenmiştir. Bu kaygı ile gebelik haftası ve gebelik sayısı arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Bu bulgular, 10 gebeden 1'inin anlamlı doğum kaygısı olduğunu ve gebeliğin başlı başına bir stres faktörü olduğunu göstermiştir. İkinci aşamada, araştırmanın ilk aşamasına katılan kadınlardan doğum yapan 77'si doğumdan en az 4 hafta sonra Edinburg Postpartum Depresyon Ölçeği ile değerlendirilmiştir. Doğum korkusu şiddeti ile postpartum depresyon belirtileri şiddeti arasında küçük kuvvette ama istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki görülmüştür. Doğum korkusu postpartum depresyon belirtilerindeki varyansın %11'ini açıklamıştır. Bireysel ve ailede psikiyatrik hastalık öyküsü olanlar, aşk evliliği yapanlar, gebelik sırasında gebelikle ilişkili düşük memnuniyet, cinsel yaşamın olumsuz etkilenmesi, doğumla ilgili endişe düzeyi, doğum sonrası kendine zaman ayıramayacağı ve eşiyle ilişkisinin eskisi gibi olamayacağı korkusu, doğum sonrası annelik rolüne uyum sağlayamama postpartum depresyonla anlamlı ilişki gösteren faktörlerdir. Normal doğum yapanlar zorunlu olarak sezeryan geçirenlere oranla daha fazla depresyon belirtisi gösterse de aradaki fark küçük ve istatistiksel olarak anlamlı değildir. Bu bulgular postpartum depresyonu belirleyen çok sayıda faktör olduğunu göstermiştir. Gebelikte doğum korkusunun postpartum depresyonda anlamlı varyans açıklaması, gebelik süresince sağlanacak psikolojik yardımın bazı kadınlarda postpartum depresyonu engelleyebileceğini düşündürmüştür.
Üniversite öğrencilerinde affetmeyi yordayan değişkenlerin belirlenmesi

Bu araştırmada cinsiyet, dini yönelim, benlik saygısı ve bilişsel çarpıtmalar değişkenlerinin üniversite öğrencilerinin kendini ve başkalarını affetme eğilimlerini yordayıp yordamadığının belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2012- 2013 yılında Dumlupınar Üniversitesi'nin farklı fakültelerine devam eden 459 (248 kadın, 211 erkek) lisans öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada, katılımcıların kendini ve başkalarını affetme eğilimlerini belirlemek amacıyla Heartland Affetme Ölçeği, benlik saygısı puanlarını belirlemek amacıyla Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, dini yönelim puanlarını belirlemek amacıyla Dini Yönelim Ölçeği ve son olarak bilişsel çarpıtma puanlarını belirlemek amacıyla Akılcı Olmayan İnanç Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın sorularına yanıt vermek amacıyla verilerin analizinde çoklu regresyon analizi ve t-testi kullanılmıştır. Araştırmada, benlik saygısı ve bilişsel çarpıtmaların kendini affetmeyi anlamlı şekilde yordadığı, dini yönelim ve cinsiyetin ise kendini affetme ile ilişkili olmadığı bulgusuna ulaşılmıştır. Başkalarını affetmenin yordayıcı değişkenlerini belirlemek amacıyla yapılan çoklu regresyon analizi sonucunda, benlik saygısı ve dini yönelimin başkalarını affetmeyi anlamlı şekilde yordadığı sonucuna ulaşılmıştır. Bilişsel çarpıtmalar ve cinsiyetin, başkalarını affetme ile ilişkili olmadığı saptanmıştır. Son olarak, yaşanılan yere göre affetme puanları karşılaştırıldığında başkalarını affetmenin, yaşanılan yere göre farklılaştığı gözlenmiştir. Evde arkadaşları ile birlikte yaşayan katılımcıların yurtta yaşayan katılımcılara göre başkalarını affetme eğilimlerinin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.
Anne ve baba ile ilişkilerin ergenlerde benlik saygısı, stres ve depresyon üzerindeki etkisi

Bu çalışmanın temel amacı, anne ve baba ile ilişkilerin ergenlerde benlik saygısı, stres ve depresyon üzerindeki etkisinin tespit edilmesidir. İlişkisel tarama modelinde gerçekleştirilmiş olan çalışmanın örneklemini, 14-20 yaş aralığında yer alan toplam 301 ergen oluşturmuştur. Örnekleme dahil edilen ergenlerin % 42 ,2'si (n=127) erkek, % 57 ,8'i (n=174) kadındır. Araştırmanın verileri Çok Boyutlu Ergen Değerlendirme Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Ölçeğin, alkol ve madde kullanımı dışındaki 14 alt boyutundaki toplam 150 madde çalışmaya dahil edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda ölçeğin geçerliği % 70, güvenirliği ise 0,98 olarak bulunmuştur. Elde edilen veriler SPSS 24.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Sonuç olarak, ergenlerin en fazla sorun yaşadıkları sorunlar %43 ile stres, % 41 ile depresyon ve % 37 ile okul ile sorunlar olarak bulunmuştur. Sorun alanları içerisinde en az sorunlu olarak ortaya çıkan ise % 16 ile intihar düşüncesidir. Ayrıca, ÇBEDÖ sorun alt boyutlarının tamamının birbiri ile pozitif ve anlamlı bir ilişki gösterdiği tespit edilmiştir (p<0,05). Ergenlerin anne ve baba ile ilişkilerinin çok sorunlu (baba ile % 26, anne ile % 20) olmadığını söylemek mümkündür. Ancak anne ve baba ile sorun yaşama, ergenlerin benlik saygısı sorunları ile stres ve depresyon düzeyleri üzerinde pozitif ve anlamlı bir etkide bulunmaktadır (p<0,05). Diğer bir ifade ile anne ve baba ile yaşanan sorunların artması ile ergenlerin benlik saygısı sorunları, stres ve depresyon düzeyleri artmaktadır. Ayrıca, ergenlerin anne ve baba ile ilişkilerinde sorun olarak gördükleri hususlar hareketlerine müdahale edilmesi ve bunların sınırlandırıldığını düşünme, anlaşılamadığını düşünerek rahatsız olma ve sinirli veya öfkeli olma gibi hisler olarak tespit edilmiştir.
Alzheimer hastalarına bakım veren bireylerin bakım yükü ve tükenmişlik durumları arasındaki ilişki

Bu araştırmanın temel amacı, Alzheimer hastalarına bakım verenlerin yaşadıkları güçlükleri belirlemektir. Araştırmaya katılan bakım verenlerin bakım yükü ve tükenmişlikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Veri toplama aracı olarak bakım yükünü ölçmek için geliştirilen 22 maddeden oluşan Zarit Bakım Yükü Ölçeği, tükenmişlik düzeyini ölçmek için geliştirilen 22 maddeden oluşan Maslach Tükenmişlik Ölçeği ve örneklem grubuna ait sosyo-demografik veri elde edilmesine yönelik bir 6 maddeden oluşan 'kişisel bilgiler' formu kullanılmıştır. Araştırmaya katılan bakım verenlerin 'bakım verme yükü' düzeyi düşük (35, 300 9 ,926); 'duygusal tükenme' düzeyi zayıf (2,365 0 ,802); 'duyarsızlaşma' düzeyi zayıf (1,930 0 ,675); 'düşük kişisel başarı hissi' düzeyi zayıf (2,542 0 ,874); 'tükenmişlik genel' düzeyi zayıf (2,330 0 ,578) olarak saptanmıştır. Sadece Alzheimer hastalarını değil, etkileşimde bulunduğu diğer insanları da etkileyen Alzheimer hastalığına ilişkin daha geniş kapsamlı çalışmaların yapılması yerinde olacaktır.
Grupla psikolojik danışmanın sınıf ve başarı düzeyleri farklı bireylerin kendilerini gerçekleştirme düzeylerine etkisi

Bu araştırmada, Hacettepe Hemşirelik Koleji öğrencilerinden seçilmiş, sınıf ve akademik başarı düzeyleri farklı bireylerden oluşan dört grupla yapılan psikolojik danışmanın bireylerin kendilerini gerçekleştirme düzeylerine etkisinin olup olmadığı incelenmiştir. Kendini gerçekleştirme düzeyi Shostrom tarafından geliştirilen ve Kuzgun tarafından Türkiye evreni için adapte edilen Kişisel Yönelim Envanteri ile ölçülmeye çalışılan şu ölçekleri içermektedir: Zamanı iyi kullanma, desteği içten alma, kendini gerçekleştirmeye götüren değerleri benimseme, faroluşsal bir hayat sürme, duygusal bakımdan açık olma, içten geldiği gibi davranabilme, kendine saygı duyma, kendini kabul edebilme, insan tabiatı hakkında olumlu bir görüş sahibi olabilme, dünyaya uzlaştırıcı bir gözle bakabilme, saldırganlık eğilimlerini kabul edebilme, başkaları ile yakınlık kurabilme a Araştırma 1977- 1978 ders yılında, Hacettepe Hemşirelik Kolejinde okuyan yatılı kız öğrencilerden seçilen 60 kişilik bir grup üzerinde yapılmıştır. Psikolojik danışma grupları her dört sınıfta bulunan akademik başarı düzeyi en yüksek ve en düşük sekizer öğrenci alınarak oluşturulmuştur Oluşturulan dört danışma grubuna önce Kişisel Yönelim Envanteri verilmiş, daha sonra dokuz hafta süreyle grupla psikolojik danışma uygulanmış ve tekrar gruplara envanter verilerek ölçme yapılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde t testi ve kovaryans analizi gibi tekniklerden yararlanıl mıştır. 79 - Bulgularda, genel olarak öğrencilerin grupla psikolojik danışma sonunda kendini gerçekleştirme düzeyini oluşturan on iki ölçekten zamanı iyi kullanma, desteği içten alma, varoluşsal bir hayat sürme, işten geldiği gibi davranabilme, kendini kabul edebilme ve dünyaya uzlaştırıcı bir gözle bakabilmede olumlu yönde değişme gösterdikleri bulunmuştur. Ayrıca duygusal bakımdan açık olma ölçeğinde grupla psikolojik danışmadan Ya rarlanmaya, sınıf ve akademik başarı düzeyinin ayrı ayrı etki ettiği görülmüştür. Grupla psikolojik danışmadan yararlanmada sınıf düzeyinin etkili olduğu ikinci ölçek kendine saygı, akademik başarı düzeyinin etkili olduğu ikinci ölçek ise dünyaya uzlaştırıcı bir gözle bakabilmedir. Sınıf ve akademik başarı düzeyinin psikolojik danışmadan yararlanmaya ortak etki ise insan tabiatı hakkında olumlu bir görüş sahibi olabilme ve dünyaya uzlaştırıcı bir gözle bakabilme ölçeklerinde görülmüştür. Bu bulguların ışığı altında grupla psikolojik danışmanın yararları üzerinde durulmuş ve ilerde bu konuda yapılacak araştırmalarla ilgili bazı öneriler sunulgiştur.
Ebeveynlerinde psikoz öyküsü olan ve olmayan şizofreni tanısı almış bireylerin zihin kuramı ve bilişsel işlevler açısından karşılaştırılması

Bu çalışmada öncelikli olarak ebeveynlerinde psikoz öyküsü olan ve ebeveynlerinde psikoz öyküsü olmayan şizofreni tanısı almış bireyleri bilişsel işlevler ve zihin kuramı açısından karşılaştırmak amaçlanmıştır. Çalışmanın diğer amacı ise şizofreni tanısı alan bireylerin bilişsel işlevlerini ve zihin kuramı becerilerini şizofreni tanısı almayan kontrol grubuyla karşılaştırmaktır. Araştırmanın örneklemi, Sağlık Bilimleri Üniversitesi İzmir Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastanesi Toplum Ruh Sağlığı Merkezi'nde tedavi gören, çalışmaya dahil edilme ölçütlerini karşılayan, ailesinde psikoz öyküsü olan ve olmayan 40'ar şizofreni hastasından oluşmaktadır. Kontrol grubu olarak hastalar ile benzer yaş, cinsiyet ve eğitim düzeyine sahip 40 sağlıklı birey ile çalışılmıştır. Araştırmada katılımcıların zeka düzeylerini belirlemek amacıyla WAIS-R Yetişkinler İçin Zeka Ölçeği, bilişsel fonksiyonlarını ölçmek için İşitsel Üçlü Sessiz Harf Sıralaması Testi, Sözel Kelime Akıcılığı Testi, Stroop Testi TBAG Formu, Çizgi Yönünü Belirleme Testi ve Zihin Kuramı becerilerini değerlendirmek amacıyla da Zihin Kuramı Testleri uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda ailsinde psikoz öyküsü olan şizofreni hastalarının hem bilişsel işlevler hem de ZK işlevleri açısından aile öyküsü olmayan şizofreni hastalarına göre daha kötü performans sergilediği görülmüştür. Ayrıca kontrol grubunun bütün testlerde deney grubundan daha yüksek puanlar aldığı bulunmuştur. Elde edilen bulgular ilgili literatür sonuçları ile birlikte tartışılmıştır.
Genç erişkinlerde mükemmeliyetçilik ile depresyon, anksiyete ve erteleme davranışı ilişkisi

Bu araştırma genç erişkinlerde mükemmeliyetçi kişilik özelliğinin depresyon, anksiyete ve erteleme davranışı ile ilişkilerini saptamak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya 18-65 yaş arası 386 birey katılmıştır. Katılımcılara sırasıyla Gönüllü Katılım Formu, Deomografik Bilgi Formu, Beck Anskiyete Envanteri, Beck Depresyon Envanteri, Mükemmele Yakınlık Ölçeği, Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği ve Genel Erteleme Davranışı ölçekleri verilmiştir. Katılımcıların sosyodemografik özelliklerine yönelik gerçekleştirilen analiz sonuçlarına göre, erkeklerin diğeri odaklı mükemmeliyetçilik özelliklerinin kadınlardan anlamlı bir şekilde daha yüksek olduğu bulunmuştur. Katılımcıların yaşları arttıkça uyumlu, kendi ve diğeri odaklı mükemmeliyetçilik özelliklerinin de arttığı kaydedilmiştir. Üniversite eğitimi almayan katılımcıların uyumsuz, kendi odaklı ve diğeri odaklı mükemmeliyetçilik özelliklerinin, üniversite eğitimi alan katılımcılardan anlamlı bir şekilde daha yüksek olduğu saptanmıştır. Araştırma değişkenlerine yönelik yapılan korelasyon analizi sonuçlarına göre, uyumsuz mükemmeliyetçilik ile depresyon, anksiyete ve genel erteleme davranışı arasında pozitif yönde bir ilişki vardır. Öte yandan, uyumlu mükemmeliyetçilik ile depresyon ve genel erteleme davranışı arasında negatif yönde bir ilişki saptanmıştır. Kendi odaklı mükemmeliyetçilik ile genel erteleme davranışı arasında negatif yönde bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca, diğeri odaklı mükemmeliyetçilik özelliği ile de depresyon ve anksiyete arasında pozitif yönde bir ilişki kaydedilmiştir. Regresyon analizi sonuçlarına göre depresyon, anksiyete ve genel erteleme davranışını uyumsuz mükemmeliyetçiliğin anlamlı ve pozitif yönde, uyumlu mükemmeliyetçiliğin ise anlamlı ve negatif yönde yordadığı saptanmıştır. Kendi odaklı mükemmeliyetçilik özelliği depresyon ve genel erteleme davranışını anlamlı ve negatif yönde yordamaktadır. Son olarak, diğeri odaklı mükemmeliyetçilik özelliği depresyon, anksiyete ve genel erteleme davranışını anlamlı ve pozitif yönde yordamıştır. Elde edilen bu bulgular diğer araştırmaların bulguları ile karşılaştırılmış ve tartışılmıştır.
Kontrasttan kaçınma ölçeklerinin Türkçe uyarlaması, geçerliliği ve güvenilirliği

Bu çalışma, tekrarlayıcı düşünme biçimlerinden olan endişenin ve endişe sürecinin açıklanması üzerine geliştirilen yaklaşımlardan biri olan 'Kontrasttan Kaçınma Modeli'nin incelenmesini ve bu modelin ölçme araçlarının Türkçe'ye uyarlanmasını amaçlamaktadır. Çalışma 18-66 yaş arasındaki 549 kişiyle yürütülmüştür. Katılımcıların yaş ortalaması 27.21 dir. Katılımcılar Kontrasttan Kaçınma Ölçeği-Endişe, Kontrasttan Kaçınma Ölçeği-Genel Duygular, Depresyon Anksiyete Stres Ölçeği (DASÖ-21), Endişe ile İlgili Olumlu İnançlar Ölçeği, Penn State Endişe Ölçeği, Sürekli Kaygı Ölçeği, Kabul ve Eylem Formu-II ve Belirti Tarama Testi (SCL-90) ölçeklerini doldurmuşlardır. KKÖ-E ve KKÖ-GD formlarının yapı geçerliği için AMOS v24 aracılığıyla doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. Analiz sonucunda KKÖ-E'nin üç faktörlü, KKÖ-GD'nin de iki faktörlü yapısının Türkiye örnekleminde doğrulandığı görülmüştür (KKÖ-E için 2/df = 2 .97, GFI=.87, CFI=. 91 IFI=. 91 ve RMSEA=.06; KKÖ-GD için 2/df = 2 .73, GFI=.90, CFI=. 95 IFI=. 95 ve RMSEA=.05). Ölçeklerin iç tutarlılık derecesini gösteren Cronbach alfa değeri KKÖ-E için. 92 ve KKÖ-GD için. 95 olarak bulunmuştur. Yine ölçeklerin zamansal güvenirliği için test-tekrar test analizi yürütülmüş ve korelasyon katsayıları KKÖ-E için.77, KKÖ-GD için. 82 olarak hesaplanmıştır. Geçerlik analizlerinde KKÖ-E ve KKÖ-GD'nin diğer benzer ölçeklerle istatistiksel olarak anlamlı ilişkilere sahip oldukları saptanmıştır. Araştırmamızda ek olarak kişisel değişkenler göre Kontrasttan Kaçınma puanları karşılaştırılmış, kadınların erkeklerden daha yüksek ölçek puanlarına sahip oldukları saptanmış, ancak bu fark iki form için de anlamlı düzeyde bulunmamıştır. Mevcut araştırmamızın bulguları topluca göz önüne alındığında Kontrasttan Kaçınma ölçekleri Türkçe versiyonlarının yeterli psikometrik özelliklere sahip olduğu öne sürülebilir.
Cognitive and metacognitive changes across the day: The effects of circadian rhythms on memory and metamemory performance

Bu araştırmanın ilk amacı, bilişsel ve üst-bilişsel süreçlerde gün içerisinde meydana gelen olası değişiklikleri ortaya çıkarmaktır. Bu amaç doğrultusunda, sirkadiyen ritmin yönlendirilmiş unutma becerisi ve öğrenme kararları üzerindeki etkileri araştırılmıştır. İkincil olarak, duygu durum ve duygu düzenleme stratejilerinin, sirkadiyen tercihler ve yönlendirilmiş unutma etkisi ile ilişkilerine bakılmıştır. Araştırma dahilinde, olumlu, olumsuz ve nötr olmak üzere farklı duygu yüklü fotoğraflar 60 akşam-tipi katılımcıya gösterilmiştir. Yönlendirilmiş unutma paradigmasının bir parçası olarak, her bir fotoğraftan sonra katılımcılara o fotoğrafı unutmalarını ya da hatırlamalarını işaret eden yönergeler verilmiştir. Öğrenme kararları, bu yönergelerden hemen sonra alınmış ve katılımcıların bellek performansları bu ilk öğrenme aşamasını takip eden tanıma aşamasının sonuçlarına göre değerlendirilmiştir. Tanıma aşamasında öğrenme aşamasındaki tüm fotoğraflar, yeni fotoğraflarla beraber gösterilmiş ve kişilerden yönergelere aldırış etmeden hatırlayabildikleri fotoğrafları belirtmeleri istenmiştir. Deneylerin yarısı katılımcıların daha iyi performans gösterdikleri varsayılan akşam saatlerinde, diğer yarısı ise daha düşük performansın beklendiği sabah saatlerinde yapılmıştır. Sonuçlar klasik yönlendirilmiş unutma etkisini sadece nötr fotoğraflar için gösterirken, pozitif ve negatif fotoğraflar için bu etki bulunamamıştır. Sirkadiyen tercihlerin ise duygu durum, genel tanıma performansı ve öğrenme kararları gibi değişkenler üzerinde farklılıklar meydana getirdiği, ancak yönlendirilmiş unutma etkisi üzerinde anlamlı bir etki yaratmadığı görülmüştür. Bu bulgular, görsel uyarıcılara karşı da yönlendirilmiş unutma etkisinin gösterilebileceğine ancak duygu içeriğinin bu süreç ve sirkadiyen etkiler üzerinde maskeleyici etkisi olduğuna işaret etmiştir.
Walking patterns in shopping malls: The case of Ankamall

Bu çalışma, alışveriş merkezlerindeki yürüme modellerini ele almaktadır. Yaya hareketleri herkesin günlük hayatında önemli bir yere sahiptir. Yön bulma ve yürüme modelleri gibi yaya hareketlerinin incelenmesi, özellikle alışveriş merkezleri gibi karmaşık yapılarda daha da önem kazanmaktadır. Bu bilgiye dayanarak, araştırmanın yapılması için ana işlevi olan alışverişin yanı sıra, vakit geçirilecek bir mekan türü olan alışveriş merkezleri seçilmiştir. Alışveriş merkezlerinde yayalara ayrılan yürüyüş alanları tüm mekanın önemli bir bölümünü kaplamaktadır ve yürüyüş alışveriş merkezi ziyaretçileri için mecburi bir etkinliktir. Bu çalışmada alan çalışması mekanı olarak Ankara'nın hem ziyaretçi çeşitliliği, hem de mağaza çeşitliliği açısından en zengin alışveriş merkezi olan Ankamall seçilmiştir. Bunların yanı sıra, erişilebilirlik açısından ulaşım araçlarının çeşitliliği de bu seçimde etkili olmuştur. Bu araştırmanın temel amacı, mekansal özellikler ve iç mekan düzenlemeleri ile yürüme modelleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmada hafta içi-hafta sonu kullanım farkı, cinsiyet farkı, gruptaki kişi ve çocuk sayısı gibi değişkenler analiz edilmiştir. Alan çalışması sırasında doğrudan gözlem ve görüşme yöntemleri uygulanmıştır. Sonuçlara göre, harekette tutumluluk her durumda bulunmuştur. Hafta içi-hafta sonu farkı rotayı değiştirmektedir. Hız ise cinsiyet farkı, çocuğun etkisi ve gruptaki değişen insan sayısı gibi değişkenlere göre farklılık göstermektedir. Belli bir amacın olup olmaması ve mekana aşinalığın da ziyaretçilerin yürüme modelleri üzerinde etkili olduğu bulunmuştur.