turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tanzimat döneminin sonuna kadar Osmanlı Devletinde padişahlık makamı

Türkler, tarih içerisinde farklı devletler kurarak varlıklarını sürdürmüşlerdir. Türklerin kurmuş olduğu devletlerde yönetim devlet başkanı ve yardımcıları ile sağlanmıştır. Eski Türk devletlerinde bu kişi kağan, han gibi unvanlar almıştır. İslamiyet'in kabul edilmesiyle birlikte hükümdar; sultan, padişah, halife gibi unvanlar kullanılmıştır. Türklerin kurmuş olduğu en uzun soluklu devletlerden biri olan Osmanlı devleti başlamıştır. Osmanlı devletinde güçler ayrılığı ilkesi mevcut olmadığı için devletin, başlangıçta bir beylik olarak ortaya çıkmıştır. Eski Türk gelenekleri ve İslami öğelerle harmanlanan devlet anlayışı Fatih döneminden itibaren değişmeye yasama, yürütme ve yargılama fonksiyonu padişahın tekelinde toplanmıştır. Ancak Fatih, merkezi bir devlet kurmak adına padişahın bu yetkilerini vezir-i azam, divan-ı hümayun ve diğer devlet adamlarına devretmiştir. Padişah bu yetkilerini yine de eski Türk gelenekleri ve şer'i hükümler çerçevesinde kullanmaya devam etmiştir. Devlet düzeninde bozulmaların başlamasıyla birlikte yenileşmeye ihtiyaç duyulmuştur. Padişahlar Batı'nın üstünlüğünü kabul ederek askeri alan başta olmak üzere birçok alanda yenilikler yapmışlardır. Özellikle bu dönemde divanın yerini alan Meşveret meclisleri, yeni kurulan nazırlıklar ve diğer meclisler parlamentarizm alanında atılan önemli adımlar olmuştur. Padişahlık makamı, yine bu dönemde devlet kademesinin en tepesinde yer alan güç olarak varlığını korumuştur. Ancak Tanzimat ve Islahat Fermanları ile padişah kendi iradesiyle egemenliğini reaya lehine sınırlandırmıştır.
Kamu hizmeti sunumunda elektronik devlet uygulamaları ve halkla ilişkiler açısından yansımaları

Sosyal yaşamın bir parçası olan devlet, vatandaşlarına hizmet sunumunu sağlayabilmek için teknolojiye ve değişime uyum sağlamak zorundadır. Bu değişime uyum sağlamanın en büyük gerekliliklerinden biri ise bilgi iletişim ve teknolojilerinin kamu hizmeti sunumunda kullanılmasıdır. Bu bağlamdaki reformlardan birisi olan E-devlet uygulamaları, vatandaşlara daha etkin kamu hizmeti sağlaması yönüyle kamu yönetimi ve halkla ilişkiler açısından önemli bir yere sahiptir. Bu çalışmada e-devlet hizmetlerinden yararlanan vatandaşların elektronik devlet uygulamaları hakkındaki bilgi düzeylerinin incelenmesinin yanı sıra bu uygulamalara yönelik memnuniyet düzeylerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmanın evrenini Isparta il merkezi içerisinde yaşayan 18 yaş üstü ve elektronik devlet uygulamalarını kullanan vatandaşlar oluşturmaktadır. Çalışma kapsamında 420 kişiye ulaşılmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak literatür taraması yapıldıktan sonra anket formu oluşturulmuştur. Bu anket formu katılımcıların demografik sorularının yanı sıra elektronik devlet uygulamalarına ait bilgi düzeyleri ve memnuniyet düzeylerinin yer aldığı soruları içinde barındırmaktadır. Değişkenler ile sorular arasındaki ilişkiler T-testi, Anova testi, Varyans Analizi, Faktör Analizi, Korelasyon Analizi ve Regresyon Analizi ile incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda vatandaşların elektronik devlet uygulamalarıyla ilgili olarak bilgi düzeyleri arttıkça memnuniyet düzeylerinin de arttığı görülmüştür. Vatandaşların elektronik devlet uygulamalarından sırasıyla yeterlilik ve erişilebilirlik boyutundan (%51,375), kolaylık boyutundan (%11,258) ve güvenirlik boyutundan (%6,224) memnun oldukları tespit edilmiştir. Bununla birlikte vatandaşların bilgi düzeyleri ile yaş, öğrenim durumu ve elektronik devlet uygulamalarını kullanım sıklıkları ile anlamlı bir farklılık çıkmıştır. Bu faktörlerin memnuniyet düzeylerinin boyutlarıyla olan ilişkisine bakıldığında ise çalışma durumu, öğrenim durumu, kullanım kanalları ve kullanım sıklıkları arasında anlamlı bir farklılık çıktığı görülmüştür. Çalışma sonucunda e-Devlet ile ilgili tanıtımların artırılması, vatandaşların bilgilendirilmesi, site içi arama motorunun güçlendirilmesi, e-Devlet kullanılmasının önündeki bürokratik engellerin kaldırılması önerilmektedir.
Türkiye için iklim değişikliğine dayanıklı kentsel planlama modeli önerisi: Eko-kompakt kentler

Günümüzde dünya gündeminde en çok tartışılan konuların başında iklim değişikliğine ilişkin sorunlar gelmektedir. Küresel ısınma büyük oranda kentlerde gerçekleştirilen insan faaliyetleri sonucu ortaya çıkmaktadır. Sorunun çözülmesi için kentlere odaklanılması gereklidir. Tez kapsamında iklim değişikliğine dayanıklı, enerji etkin, sürdürülebilir planlama ve tasarım ilkeleri kentsel alan ve yakın çevresi kapsamında ele alınmıştır. Kentsel alanda planlama ve tasarım aşamasında söz konusu ilkelere göre yapılacak düzenlemelerin enerjiyi etkin kullanan, ekolojik dengesini ve çeşitliliğini sağlamış, düşük karbonlu kalkınma prensiplerini uygulayan kentsel mekanların oluşumunu sağlayacağı sonucu elde edilmiştir. Bu hedeflere ulaşmak ancak kentin ekolojik temele dayanan sürdürülebilir planlama ve tasarım ilkelerini hayata geçirmesiyle mümkün olacaktır.
Avrupa İdari Alanı ilkelerinin yerel yönetimler üzerindeki yansımaları: Fransa ve Türkiye örneği

Bu çalışmanın araştırma konusu, Avrupa İdari Alanı'nın ne şekilde oluştuğunu, ilkelerini, ilkelere olan bağlılığın yerel yönetimler üzerindeki yansımalarını ve bu yansımaların üye ya da üyelik sürecinde olan ülkelere ne şekilde etki ettiğini ortaya koymaktır. Çalışmada Avrupa İdari Alanı ilkeleri bağlamında üye ve aday ülkelerin idari yapılarında yaşanan dönüşüm çerçevesinde Fransa ve Türkiye örneği ele alınmıştır. Bu doğrultuda Avrupa İdari Alanı İlkeleri çerçevesinde Türkiye'de gerçekleştirilen yerel yönetim reformları -5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu, 5393 sayılı Belediye Kanunu, 5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu ve son olarak yakın döneme damgasını vuran 6360 sayılı Kanun- değerlendirilmiştir. Fransa örneğinde ise; yine ilkeler çerçevesinde Fransa'da son dönemde gerçekleştirilen reformlar değerlendirilmiştir. Ayrıca çalışmada konuyla ilgili yerli ve yabancı literatür taranmış, ilerleme raporları incelenmiş ve bu alanda yazılan çalışmalar kapsamlı bir şekilde değerlendirmeye alınarak örnek ülkeler bağlamında yorumlanmıştır.
Military in modern republican theory

Bu tez, modern normatif cumhuriyetçi teoride silahlı kuvvetlerin konumunu incelemektedir. Klasik cumhuriyetçilikte devlet ile silahlı kuvvetler arasında kuvvetli bir bağ vardır ve silahlı kuvvetlerin ülke içinde üç kritik fonksiyonu yerine getirmesi düşünülmüştür: yönetimin diktatörlüğünün engellenmesi, sivil erdemin teşvik edilmesi ve vatandaşlara kamu yararı oluşturacak en uygun sivil etkileşim ortamının sunulması. Bununla beraber, modern cumhuriyetçilik üzerine yapılan bir çalışma, silahlı kuvvetlerin rolü üzerindeki vurgunun giderek azaldığını ortaya çıkarmaktadır. Günümüzdeki cumhuriyetçi teorinin bazı önde gelen savunucuları kendi teorik yaklaşımlarında silahlı kuvvetlere çok az yer vermekte ya da hiç vermemektedir. Diğer bazı modern cumhuriyetçiler ise hala silahlı kuvvetlerin kendisinin veya onun sivil alternatiflerinin, cumhuriyet sisteminin etkin işlemesine katkıda bulunabileceğine ve bulunması gerektiğine inanmaktadır. Bu tezde, silahlı kuvvetlerin eskiden olduğu gibi merkezi bir rol oynamayabileceği, yine de eğer modern bir devlet silahlı kuvvetlere sahip olacaksa onda cumhuriyetçiliğin motivasyonel ve kurumsal problemlerinin aşılmasına katkıda bulunabileceği iddia edilmektedir. Bu katkılar sadece silahlı kuvvetler demokratik olarak kontrol edilebilen, sahip olduğu gücü suiistimal ederek politik ortamı ortadan kaldırmaya ve halkın kendi kendini yönetmesini olumsuz etkilemeye yeltenmeyen bir kurum olarak ortaya çıktığında mümkün olacaktır. Ayrıca kritik öneme sahip vatandaş-asker konseptinin cumhuriyetçilik teorisinden çıkarılmasının, onun yerine aynı fonksiyonları yerine getirecek başka konseptler üretilmediği sürece teoride önemli bir uyumsuzluk oluşturacağı iddia edilmektedir.
Müzelerde kentsel kültür tarihinin sergilenmesinde Antalya örneği

Çalışmada, 19. yüzyıl sonlarında ortaya çıkan ilk kent müzelerine, 21. yüzyılda artık ülkemizde de ihtiyaç duyulmaya başlanmasının ardında ne tür gereksinimlerin olduğu, Kasım 2006 -Temmuz 2009 tarihleri arasında Antalya Büyükşehir Belediyesi tarafından Tarih Vakfı danışmanlığında projelendirilmiş olan Antalya Kent Müzesi'nin ana hatlarıyla hangi noktalardan hareket ettiği ve Türkiye genelinden Antalya özeline müzelerin hangi işlevlere sahip olması gerektiği ele alınmıştır. Yaklaşık iki yüzyıllık bir oluşum olmalarına rağmen kent müzeciliği konusundaki literatürün genel müzecilik literatürü alanına göre yok denecek kadar az olması bu tez çalışmasında Dünya ve Türkiye müzecilik literatürünün ancak bir bölümünün kullanılabilmesine olanak vermiştir. Antalya Kent Müzesi temelli metinlerin bu genel literatür bilgisi aracılığıyla sağlanması gerekmekte, kentin ve projenin özgünlüğü içerisinde değerlendirilmesi gerektiği ortaya çıkmaktadır. Antalya kent kültürü, ana başlıkları itibarıyla diğer kentlerden farklı olmamakla birlikte kent müzesi kapsamında ele alınan sergilerin içeriği tamamen kent Antalya temellidir. Konuyla ilgili bilgi ve malzeme bulunamadığı takdirde merkezden çevreye bir açılım gerçekleştirilmektedir. Söz konusu tarihler arasında Antalya Kent Müzesi Projesi, sergilerinin yanı sıra, açık hava konserleri ve sergileri, eğitim çalışmaları, konferansları, panelleri, uluslararası sempozyumları, kent kültür gezileri, kent-müze-tarih söyleşileri, çalışma grubu ve basın toplantıları, atölye, panel ve seminer çalışmaları, dans gösterileri ve sinema gösterimleri aracılığıyla da Antalya'nın kentsel kültür tarihini kentliyle ve ziyaretçileriyle paylaşmıştır. Antalya Kent Müzesi Projesi kentsel kültür tarihini sergileyebilmek için sürekli sergiler, geçici ve konuk sergiler olmak üzere iki tür sergileme yöntemi seçmiş ve aşağıda bu sergiler ana hatlarıyla belirtilmiştir.1-Sürekli Sergiler:-Antalya Mutfak Kültürü Sergisi-Çağlar Boyunca Antalya' da Aile ve Evlilik Tarihi Sergisi-Antalya'nın Doğası Sergisi-Antalya'yı Nasıl Bir Gelecek Bekliyor? Sergisi-Karain'den Günümüze Antalya ve Antalyalılar Sergisi2-Geçici ve Konuk Sergiler: Antalya tarihi, kültürü ve doğasına ilişkin ulusal veya uluslararası araştırmacıların ve/veya sanatçıların çalışmalarını ve uluslararası nitelik ve bilinirlik sağlamış eserlerin sergilenmesi amaçlanmaktadır.
Sakarya Üniversitesi öğrencilerinin küreselleşme olgusuna bakış açıları

20. y. y.'ın sonu ile 21. y. yakın ilk yarısında tüm dünyada, her alanda ve zihinsel bağlamda ilişkilerin niteliğini değiştiren küreselleşme söylemi yadsınamaz bir gerçektir. Küreselleşmenin beraberinde getirdiği değişim ve dünyanın küçülmesi anlayışı ile siyasal hat ve devlet sınırlarının ortadan kalkacağı düşüncesi, ülkeleri ve insanları daha çok birbirlerine bağlar hale getirmiştir. Özellikle iletişim devrimi ile meydana gelen kültürler arası geçişkenlik durumu tüm sınırları iç içe geçen bir zincir gibi birbirine bağlamıştır. Küreselleşmenin bu geçişken süreci içerisinde bireyler yemek yeme alışkanlıklarından giyim tarzlarına, eğlence alışkanlıklarından yerel motiflere kadar tek tip bir kültür üretmişler ve hızlı tüketim anlayışını yaşamlarının vazgeçilmez bir parçası olarak görmüşlerdir. Bu süreç içerisinde ulus-devlet yapılanması bir takım değişikliklere maruz kalarak yeniden yapılanma yoluna gitmişlerdir. Fransız İhtilali'nin getirmiş olduğu en önemli akımlardan olan milliyetçilik dahilinde ortaya çıkan alt kimlikler ve çok kültürlülük, ulus-devlet yapılanması içerisinde hareket kazanmıştır. Bu süreçte ulus-devletler, küreselleşmenin zararlarını hafife indirgemek için sürece entegre olmaya ve kendi yapısından da mühim unsurlar kaybetmemeye özen göstermişlerdir. Bu süreçte kültürler arası uyum ve küreselleşme olgusuna uyum sağlamak bağlamında eğitim sisteminde; Erasmus, Sokrates, Leonardo Da Vinci, gibi eğitsel projeler ile gençlerin bu süreci yakından takip etmelerine olanak tanımıştır. Ülkemiz de bu süreç içerisinde yerel kültürlerin tanınmasını sağlamak ve üniversiteler arası bilgi alışverişini gerçekleştirmek maksadı ile yurtiçi Farabi Değişim Programı'nı yürürlüğe koymuştur. Küreselleşme olgusunu daha iyi tanımlamak ve üniversite gençliği arasında ne gibi etkilerde bulunduğunu ortaya koymak adına hazırlanan bu çalışma; iki bölümden oluşmaktadır. Birinci Bölümde; küreselleşme olgusunun kapsam ve unsurları ile birlikte ulus-devlet yapılanması ve eğitim sistemine değinilmiş ve kürselleşmenin bu alanlardaki etkilerinden bahsedilmiştir. İkinci Bölümde; Sakarya Üniversitesi lisans öğrencilerinin küreselleşme sürecine bakış açıları anket tekniği ile irdelenmeye çalışılmıştır.
Ülkü ocaklarının işlevinin yerel düzeyde farklılaşması: Alanya örneği ve Etimesgut örneği

Bu çalışmanın amacı Ülkü Ocaklarının işlevinin yerel düzeyde nasıl işlediğini incelemektir. Bu çalışmanın asıl amacı eskiyi ve yeniyi karşılaştırmak ya da yerel ve merkezi karşılaştırmak değil, sadece yerele odaklanmaktır. Bu çalışmada Ülkü Ocaklarının, Milliyetçi Hareket Partisi'nin gençlik örgütü ve partililerin siyasal sosyalleşme alanı olduğu iddia edilmiştir. Ayrıca Ülkü Ocaklarının ideolojik söylemlerinin yerelde farklılık gösterdiği de iddia edilmiştir. Bu iddiaların sınanması için de Alanya ve Etimesgut Ülkü Ocakları incelenmiştir. Çalışmada, Alanya Ülkü Ocaklarının daha Türkçü söylemler benimserken, Etimesgut Ocaklarının daha İslami bir söylem benimsediği iddia edilecektir. Ülkü Ocaklarının hemen hemen tüm söylemleri milliyetçilik üzerine kurulmuştur. Milliyetçi Hareket Partisi'nin milliyetçi politikaların yürütücüsü olması göz önüne alınarak, Ülkü Ocaklarının milliyetçi söylemlerinin parti söylemlerinden bağımsız düşünülemeyeceği iddia edilmiştir. Bu bakımdan, bu çalışmada hem siyasi parti örgütlenmesi hem de milliyetçilik kavramı ve milliyetçilik kuramları derinlemesine değinilmeden aktarılmıştır. Türk milliyetçiliğinin gelişimi ise Türkçü ideologlar üzerinden aktarılmıştır.
E-devlet uygulamalarının devlet üniversiteleri üzerine etkileri; Kastamonu Üniversitesi üzerine bir analiz

Dünya hızla gelişirken, bilginin de önemi artmaktadır. Teknolojinin gelişmesi ile bilginin doğuşu, gelişimi ve dağılması çok hızlı bir şekilde gerçekleşmektedir. Bilgisayarların hayatımıza girmesiyle birlikte hayatımızda yeni bir dönem başlamıştır. Gelişen teknoloji sonucunda cep telefonlarının da sadece bir iletişim aleti olmaktan çıkarak her an elimizin altındaki küçük bilgisayarlara dönüşmesi ile insanlar bilgiye her an ve her yerden ulaşma imkanını bulmuşlardır. Bu gelişmeler sonucunda özel sektörde başlayan elektronik dönüşüm, Yeni Kamu Yönetimi anlayışının da etkisiyle birlikte devlette de karşılığını bulmuştur. 1970'lerden itibaren özellikle gelişmiş ülkelerde başlayan elektronik dönüşüm ile birlikte hız, şeffaflık ve verimliliğin daha da önemli olduğu devlet yapısında işlemlerin elektronik olarak vatandaşlara sunulması bir dönüm noktasıdır. İstediğiniz zaman ve istediğiniz yerden elektronik uygulamalar yardımıyla işlem yapılabilmesi ile kamu dairelerindeki katı bürokratik yapı da değişime uğramıştır. Vatandaş odaklı hizmet anlayışı ile eskiden kamu dairelerinde karşılaşılan 'bugün git yarın gel anlayışı' da yok olmuştur. Devletin her kademesinde işlemler elektronik uygulamalar ile kesintisiz ve hızlı bir şekilde yapılırken, üniversitelerde durum nedir sorusu sorularak cevap bulunmaya çalışılmıştır. Mülakat yöntemi ve web sitesi incelemeleri üzerinden, üniversitelerdeki elektronik devlet uygulamaları üzerine bir genelleme yapılmaya çalışılmış ve karşılaşılan sorunları çözmek için ortak uygulamalar kullanılmasının daha rasyonel olduğu öngörülmüştür.
Devlet güvenliği kapsamında istihbarat alanında karşılaşılan sorunlar

Bu tez çalışmasında istihbarat alanında ülkemizde yaşanan sorunlar ele alınmaktadır. İstihbarat alanında yapılan çalışmalara, istihbarat ile ilgili kurum ve kuruluşların görev ve sorumlulukları ile yaşanan sorunlara bakıldığında bu sorunların aşılabilmesi ve istihbarat alanında ülkemizin her anlamda doğru bir politika ve strateji edinebilmesi için ciddi yapısall değişikliklerin olması gerektiği görülmektedir. Bu hipotez kapsamında, diğer ülkelerdeki istihbarat yapıları ve istihbarat alanındaki genel sorunlar, istihbarat kuruluşlarının yasal dayanakları incelenerek sorunlara çözüm arayışlarında bulunulmaktadır.
Transatlantik güvenlik mimarisi bağlamında Türkiye'nin karar alma mekanizmalarının analizi; 1 Mart Tezkeresi örneği

İkinci Dünya Savaşı sonrasında iki zıt ideolojiye sahip olan Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği arasındaki mücadele sonucu başlayan Soğuk Savaş, iki büyük savunma örgütünün doğuşuna sahne olmuştur. SSCB öncülüğünde 1955 yılında kurulan Varşova Paktı'nın aksine, ABD öncülüğünde 1949 yılında kurulan NATO Soğuk Savaş'tan galip çıkarak, varlığını Soğuk Savaş sonrasında da sürdürmeye devam etmiştir. Birçok Batı Avrupalı devletin ve Türkiye'nin de içinde yer aldığı NATO, Soğuk Savaş sonrası dönemde yeni tehdit algılamaları çerçevesinde yeni roller edinerek, savunma örgütünden güvenlik örgütüne dönüşmüştür. Soğuk Savaş'ın ardından ABD'ye bağımlılığı azalan ve ekonomik gücünü, dış politika ve güvenlik alanıyla bütünleştirip, uluslararası sistemde daha etkin olmayı hedefleyen AB üyeleri, Soğuk Savaş döneminde NATO'nun Avrupa ayağının güçlendirilmesi amacıyla kurulan Batı Avrupa Birliği'ni AGSP'ye dönüştürmüş, böylelikle Avrupa'da ayrı bir güvenlik yapılanmasına gidilmiştir. Bu yapılanma NATO'nun kurucusu ve lideri olan ABD'yi endişeye sevk etmiştir. Özellikle 11 Eylül 2001'de Dünya Ticaret Merkezi ve Pentagon'a yapılan saldırıların ardından ulusal güvenlik stratejisini değiştiren ABD'nin, NATO'yu kendi çıkarları doğrultusunda kullanma girişimi, AB üyesi bazı devletlerin tepkisiyle karşılanmış ve Irak Savaşı'yla NATO içerisindeki çatlak derinleşmeye başlamıştır. Irak Savaş'ında Türkiye, savaşa karşı AB'nin öncü güçleri Fransa ve Almanya yanında yer almıştır. Bu tezde, ABD dış politikasını dönüşüme zorlayan transatlantik çatlağın, 1 Mart Tezkeresi özelinde Türk dış politikası karar alma sürecine etkisi ortaya konulacaktır. Bu tezin yazımında entelektüel birikimiyle yol gösteren değerli danışmanım Doç. Dr. Hüsamettin İnaç'a, tez yazım sürecinde desteğini esirgemeyen arkadaşım Serdar Ülbayi'ye ve yaşamım boyunca, sevgi ve fedakarlıkla birlikte emek veren babam Yusuf Güngör'e ve annem Saniye Güngör'e sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum.
Sürdürülebilir turizm ve İçel

Turizm ülkeler için ekonomik ve sosyal açıdan önem taşıyan bir sektördür. Turizmin kullandığı doğal, insan yapısı ve sosyo-kültürel kaynaklar, aynı zamanda, çevrenin en önemli etmenleridir. Turizm için, bu kaynaklar, hayati önem taşımasına rağmen; çoğu zaman bu kaynaklara özensiz yaklaşılmakta ve yıpratılmaktadır. Özellikle ekonomik kaygıların ön plana çıktığı ülkelerde ve/veya destinasyonlarda sözü edilen kötü örneklerin de artmasının temel nedeni olmaktadır. Çevre üzerinde yaşanan olumsuzlukların dünya ve gelecek kuşakların yaşamını tehdit eder hale gelmesi, çevrenin korunması ve gelecek kuşaklara sağlıklı bir halde bırakılması konusunda çalışmaların ve bir takım eylemlerin başlatılmasına neden olmuştur. Bunların en sonuncusu, sürdürülebilir kalkınma ve onun turizm sektöründeki uzantısı olan sürdürülebilir turizm olmuştur. Sürdürülebilir turizm yaklaşımının ve genel anlamda sürdürülebilirliğin başarıya ulaşabilmesi, ekonomik çıkarın çevre koşullan ile dengelenmesini gerektirir. Bu dengelemeyi sağlayabilmenin yollarından birisi kamu yönetiminin öncülüğünde, tüm toplum kesimlerinin kararlara katılımının sağlanmasıdır. Katılımcılığın sürdürülebilir turizm ve çevre adına kazanım sağlayabilmesi, çevre konusunda bilinçlenmiş bir toplumun yetiştirilmesini ön koşul haline getirmektedir. İçel, özellikle dış turizm açısından ülkenin geride kalmış bir yöresidir. Bunun en önemli nedeni, kaynaklarının zenginliği nedeniyle turizme uygun koşullar taşımasına rağmen turizm açısından Türkiye'nin öncelikli illeri arasında yer atmamasıdır. Dış turizmde bunlarIll yaşanırken İçel iç turizm ve özellikle ikinci konut yönünde yoğun bir baskı ile karşı karşıya kalmıştır. Tarsus kent çıkışından Kumkuyu'ya kadar uzanan kıyı kesimi, geriye döndürülemeyecek şekilde çevre açısından kaybedilmiş durumdadır. Kayıp sınırına yaklaşmış olan Silifke'ye kadar olan bölge ve daha el değmemişliğini genel karakter olarak koruyan ilin diğer bölgelerinin korunması için bundan sonrasına ilişkin acil eylem planlarının uygulamaya konulmasının gereği vardır.
Kentsel dönüşümde kültürel birikimin sürekliliği ve korunması sorunu: Konya-Mevlana Kültür Vadisi Projesi örneği

Kentsel sorunlar dünyanın pek çok yerinde ülkelerin karşılaştıkları sorunlardandır. Kentsel politikalar ise, yönetimlerin ortaya çıkan bu kentsel sorunlara çözüm üretmekaygısıyla geliştirdikleri; önceledikleri bir takım ilkeler bütünüdür. Ülkeler ya da yerel yönetimlerin kentsel politikalar geliştirirken hangi politikalara ve araçlara, ne türyaklaşımlara öncelik vermeleri gerektiği durulan yer ve tercih edilen politik ideolojiye göre farklılık gösterdiğinden ihtilaflıdır. Bu tezde, kentsel politikaların yereldeşekillendirilmesinin önemine ve katılım temelli, kamu yararını önceleyen bir yaklaşımlageliştirilmesinin gereğine vurgu yapan yaklaşımlar Konya Büyükşehir Belediyesi'ninortaya koyduğu Mevlana Kültür Vadisi Projesi örneği üzerinden tartışılmıştır. Yerel yönetimlerin kentsel sorunlarının çözümünde önemli bir yere sahip olduğu, kentsel politikalarının hem şekillenmesinde hem de toplumsal kabulünde kentliyle kurulan ilişkinin, geliştirilen yaklaşım tarzının, bir 'kenttaş' olarak verilen değerin önemli olduğu anlaşılmıştır. Kamu yararının gözetilmesinin ve katılımcı bir yerel yönetim anlayışının, -sorun alanları aynı dahi olsa- kentin farklı noktalarında yaşanan kentselsorunlara, o alana has 'özgün' çözüm önerileri geliştirmek gerektiği sonucuna varılmıştır.
İstanbul Boğazı ve Marmara Denizi'nin kuzeydğusunda meydana gelen gemi kazalarının denizel ortama etkileri

Günümüzde hızlı nüfus artışı ve endüstrinin gelişimi, beraberinde doğanın da hızlı bir şekilde kirletilmesi sonucunu doğurmaktadır. İnsan ve yaşadığı çevre arasındaki ilişkiler ekoloji biliminin araştırma konuları arasındadır. Ekoloji bilimi içinde, doğadaki canlı varlıklar ile onların çevreleri arasındaki dengeyi doğrudan ya da dolaylı etkileyen unsurlar incelenmektedir. İnsanlar sadece denizlerin ya da genel anlamda suların değil, soluduğu havanın, üzerinde yaşadığı toprağın kirlenmesini de içine alan bir çevre kirliliği ile karşı karşıyadır.
Bölgesel kalkınma politikalarının kentleşmeye etkileri: Güneydoğu Anadolu Projesi örneği

Bu tez çalışması, çoğunlukla ekonomik kalkınmaya odaklanan ve iyi tasarlanmamış ve uygulanmamış bölgesel kalkınma politikaları her ne kadar belli düzeyde kalkınmayı sağlasa da, çarpık kentleşme, düzensiz göç hareketleri, konut sorunları, bazı dezavantajlı toplumsal kesimlerin dışlanması, beşeri sermayenin yetersiz gelişimi gibi sosyal ve fiziksel açıdan sorunlara yol açtığını öne sürmektedir. Aynı zamanda bu çalışma, özellikle uygulanan bölgesel kalkınma politikalarının bölgeler arası gelişmişlik farklılıklarının giderilmesindeki rolünü incelemek ve GAP kapsamında bölge illerinde ortaya çıkan sonuçların kentleşmeye etkilerini ortaya koymak üzere hazırlanmıştır.