turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Normal ve depresif kişilerde çeşitli faktörlere göre intihar olasılığı

Bu araştırmada. depresif hastalanıl ve normallerin bazı bireysel, sosyal ve ailelerine ilişkin özelliklerine göre intihar olasılığı düzeyleri incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini, A. Ü. T. F. ve GATA hastanelerinin Psikiyatri kliniklerine başvurup depresyon tanısı konmuş 100 hasta ve yine aynı hastanelerin personelinden benzer özellikleri olan 100 normal kişi olmak üzere toplam 200 kişi oluşturmuştur. Depresif ve normal kişilerin bireysel, sosyal ve ailesel özellikleri, bu bilgileri kapsayan Kişisel Bilgi Formu'yla; intihar olasılığı düzeyleri ise çevirisi, güvenirlik ve geçerliği araştırıcı tarafından yapılan İntihar Olasılığı Ölçeği ile saptanmıştır. Araştırma verilerinin analizinde, bağımsız değişkenlere ilişkin gruplara göre, hasta ve normal gruptaki kişilerin intihar olasılığı puanlarının ortalama ve standart sapmaları bulunmuş; hasta ve normal grupların ortalamaları arasındaki farkların önem denetimi iki yönlü varyans analizi yöntemiyle yapılmıştır. F değerinin önemli olması halinde, farkın hangi gruplardan kaynaklandığını bulmak için Tukey testi uygulanmıştır. Bulgular; araştırmada normallere göre, eşiyle ilişkisi kötü olan depresif kişilerin olmayanlardan, sosyal beceri düzeyi yetersiz olanların olmayanlardan, ailesinde veya yakın çevresinde intihar olayı olanların olmayanlardan daha fazla intihar olasılığı ortalamasına sahip olduklarını göstermiştir. Diğer taraftan cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim düzeyi, barınma türü, kardeş sayısı, çocuk sahibi olma, doğum sırası, yer değiştirme sıklığı, aylık gelirin yetersizliği, alkol kullanımı, sigara kullanımını, geleceğe yönelik plan, ölümden korkma, dini inanç, özel eşyalarını başkalarına verme, sevilen birinin kaybı, okul veya mesleki alanda başarısızlık, duygusal değişkenlik, stres verici olay, bedensel ciddi bir hastalık, yaşlı veya kronik hasta yakına bakmak, öfkenin ifadesi, anne-baba ilişkisi, yakın arkadaş sayısı, aile yapısı, sosyal ilişki kurmaya isteklilik, destekleyen kişilerin varlığı, ailede psikolojik rahatsızlık ve önceki intihar girişiminin intihar olasılığı ile ilişkisinin önemli olmadığı görülmüştür. Araştırma sonundaki önerilerde; koruyucu ruh sağlığı hizmeti olarak nitelendirilebilecek intiharın tanınması ve anlaşılmasına yönelik çalışmaların hızlandırılmasının, ailelerin, sağlık personelinin, okul yöneticilerinin, Krize Müdahale, Psikolojik Danışma ve Rehberlik Merkezlerinde çalışanların bu konuya yeterince yönelmesinin önemi vurgulanmıştır.
Kişilik inançlarının ruhsal hastalığa yönelik inançlar üzerine etkisi

Bu çalışmada, ruhsal hastalığa yönelik inançların kişilik inançlarına göre incelenmesi hedeflenmiştir. Çalışmanın örneklemini; 128'i (%66,0) kadın, 66'sı (%34,0) erkek, toplam 194 kişi oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak katılımcıların tamamına Taymur ve ark. (2011) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Kişilik İnanç Ölçeği, Bilge (2006) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Ruhsal Hastalığa Yönelik İnançlar Ölçeği ve yazar tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde bağımsız gruplarda t-Testi, iki alt gruptan fazla alt gruba sahip olan değişkenlerde ise Tek Yönlü Varyans Analizi ve farklılığa neden olan grubun tespitinde Tukey Post Hoc testi kullanıldı. Buna ek olarak sürekli değişkenler arasındaki ilişkinin incelenmesinde ise Pearson Korelasyon Analizi gerçekleştirilerek gerekli analizler tamamlanmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre; toplam puan üzerinden bakıldığında, çekingen, obsesif-kompulfsif, paranoid kişilik puanları ile ruhsal hastalığa yönelik inançlar toplam puanı arasında orta derecede pozitif ilişki bulunmuştur. Alt boyut puanları üzerinden bakıldığında, paranoid kişilik puanları ile çaresizlik ve kişiler arası ilişkilerde bozulma alt boyut puanları arasında orta derecede pozitif ilişki bulunmuştur. Bağımlı, antisosyal, narsistik, histriyonik, paranoid, borderline kişilik puanları ile utanma alt boyut puanları arasında orta derecede pozitif ilişki bulunmuştur. Sonuç olarak, kişilik özellikleri ile ruhsal hastalığa yönelik inançlar arasında orta derecede anlamlı ilişki bulunmaktadır. Toplumda ruhsal hastalıklara ilişkin inançların oluşumunda birelerin kişilik yapılarının rolü vardır. Özellikle stigmatizasyon karşıtı programalarda bunun dikkate alınması gerekir.
Çalışan ve emekli yöneticilerin yaşamın anlamı doğrultusunda yaşam doyumu düzeylerinin karşılaştırmalı incelenmesi

Bu araştırmada, çalışan ve emekli yöneticilerin yaşamın anlamı doğrultusunda yaşam doyumu düzeylerinin karşılaştırılması çalışması yapılmıştır. Çalışma esnasında, yaşamın anlamı ölçeği ve yaşam doyumu ölçeği kullanılarak demografik bilgiler yardımıyla çeşitli değişkenlere göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir. Araştırmaya, özel sektörde halen çalışan yöneticiler ile çalışma hayatına son vermişemekli yöneticiler katılmıştır. Ankete 212 çalışan yönetici, 178 emekli yönetici toplam 390 kişi katılmıştır. Katılımcıların %54.3ü çalışmakta, %45.7i emeklidir. Araştırmada anket yöntemi kullanılmış olup, anket online olarak mail aracılığı ile kişilere ulaştırılmıştır. Verilerin analizi SPSS 23 programı ile yapılmış olup çalışmada test tekniklerinden Pearson korelesyon testi, bağımsız gruplar t testi, Anova testi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarında Emekli yöneticilerin çalışan yöneticilere oranla yaşam doyumunun daha yüksek olduğu bulunmuştur.
Sosyal fobi belirtileri ile yetişkin bağlanma stilleri ve anne baba tutumu arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu araştırmada, bireylerin sosyal fobi belirtileri, yetişkin yakın ilişkilerde bağlanma stilleri ve birey tarafından algılanan yetişme çağındaki anne baba tutumu arasındaki ilişkiler istatistiksel olarak kontrol edilerek incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini İstanbul ili Şişli ilçesinde yaşayan yaşları 20-40 arasında değişen, en az üniversite öğrencisi ya da mezunu gönüllü bireyler arasından rastgele seçilmiş 149 kişi oluşturmaktadır. Araştırmada yer alan katılımcıların sosyo-demografik bilgilerini toplamak icin araştırmacı tarafından geliştirilen kişisel bilgi formu, SFB'ni ölçmek için Liebowitz Sosyal Kaygı Ölçeği, yetişkin bağlanma stillerini belirlemek için Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II ve algılanan anne baba tutumununu belirlemek için Kısaltılmış Algılanan Ebeveyn Tutumları_Çocuk Formu ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen verilen değerlendirilmesinde t-testi, ancova, Spearman ve Pearson korelasyon ve regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre katılımcıların %15,4'ünde sosyal fobi belirtilerine rastlanmıştır. Kadınlarda erkeklere göre oranın daha yüksek olduğu, sosyal fobi belirtilerini bağlanma stilleri ve algılanan anne baba tutumunu ile ilişkili olduğu, aşırı koruyucu baba tutumunun ve bağlanmamın kaygı boyutunun pozitif yönde reddedici baba tutumunun negatif yönde sosyal fobi belirtilerini yordadığı tespit edilmiştir.
The relation between working memory and language development in 21- to 36-month-old native learners of Turkish

Bu araştırmanın amacı 21-36 ay arası Türkçe konuşan çocukların doğrudan ölçülen akılda tutma becerileri ile ebeveyn tarafından bildirilen dil gelişimleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Dil gelişimin iki alt bileşeni olan kelime dağarcığı ve dilbilgisinin, sözel ve sözel olmayan işler bellek ile ilişkili olup olmadığı araştırılmıştır. Dil gelişimi, çocuğun annesi tarafından doldurulan Türkçe İletişim Davranışları Gelişimi Envanteri ile ölçülmüştür. TİGE, HOME ölçeğini içeren demografik bilgi formu ile birlikte verilmiştir. Sözel olmayan işler bellek, çocuğun araştırmacının oyuncakları nasıl ayırdığını takip edip, aynısınıyapmasının beklendiği Taklit Ederek Sınıflandırma Testi ile ölçülmüştür. Sözel işler bellek, Türkçe dilinin hece yapısı göz önünde bulundurularak hazırlanmış olan Anlamsız SözcükTekrarlama Görevi ile değerlendirilmiştir. Araştırmaya orta ve yüksek sosyoekonomikdüzeyli ailelerden gelen, 92 Türkçe öğrenen çocuk katılmıştır. Sonuçlar, iki işler bellekgörevlerinin birbirleri ile ilişkili olduğunu göstermiştir. Anlamsız Sözcük Tekrarlama Görevi ile ölçülen sözel işler bellek kelime dağarcığını ve ortalama sözce uzunluğunu anlamlı bir şekilde belirlerken, Taklit Ederek Sınıflandırma Testi ile ölçülen sözel olmayan işler belleğinbu iki değişken üzerinde etkisi bulunmamıştır. Her iki işler bellek görevi dilbilgisi gelişimi ile pozitif ilişkili olmalarına rağmen, sadece sözel işler bellek dilbilgisi gelişimini anlamlı bir şekilde yordamıştır. Çoklu ek kullanan çocukların, tek ek kullanan veya hiç ek kullanmayançocuklara göre, Taklit Ederek Sınıflandırma Görevi ve Anlamız Sözcük TekrarlamaGörevi'nde daha yüksek puan aldıkları tespit edilmiştir. Çocuklarda sözel beceriler ile sözel işler bellek becerilerinin daha belirgin bir ilişkisi olmasına rağmen, sınıflandırma becerileriTürkçe gibi biçimbirimleri ekleyerek karmaşık dilbilgisi yapılarını oluşturan bir dilde ekleribirlikte kullanabilme becerisi için ek bir kapasite olarak ortaya çıkmıştır.
Politik güven: dindarlık, yetkecilik, sistemi meşrulaştırma ve değerler açısından bir inceleme

Bu çalışmanın temel amacı, politik güven, dindarlık yönelimleri, yetkecilik, sistemi meşrulaştırma ve değerler arasındaki ilişkilerin belirlenmesidir. Araştırmanın diğer bir amacı da politik güvenin, araştırmada yer alan değişkenler tarafından hangi düzeyde yordandığını incelemektir. Ayrıca, araştırmada yer alan değişenlerin cinsiyet ve siyasal görüş açısından farklılaşıp farklılaşmadığı da incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini 177 (Ort.= 57.3) kadın ve 132 (% 42.7) erkek oluşturmuştur (Ort. yaş= 30 .07, S= 9 .76). Araştırmada Politik Güven Ölçeği, Yeniden Yapılandırılmış Müslüman Dini Yönelim Ölçeği, Sağ Kanat Yetkecilik Ölçeği, Sistemi Meşrulaştırma Ölçeği ve Portre Değerler Ölçeği kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, sağ siyasal görüşlü bireylerin politik güven düzeylerinin sol siyasal görüşlü bireylerden daha yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca bireylerin eğitim düzeyleri ve anne eğitim düzeyleri arttıkça politik güven düzeyleri azalmaktadır. Bireylerin sosyo-ekonomik düzeylerinin yükselmesi ise politik güvenin artışına yol açmaktadır. Son olarak bireylerin sistemi meşrulaştırmaları politik güven düzeylerini arttırırken, öz-yönelim değerine önem vermeleri politik güven düzeylerini düşürmektedir.
Bir grup üniversite öğrencisinin çocukluk çağı travmaları ve fedakarlık doyumlarının arasındaki ilişkinin incelenmesi

Giriş: Çocukların ebeveynleri dahil olmak üzere kendilerine bakım veren kişilerce cinsel, fiziksel ve zihinsel gelişimlerinin engellenmesine sebep olan ve ruhsal sağlığı negatif yönde etkileyen bilinçli davranışlar istismar olarak tanımlanmaktadır. Çocukluk çağı travmaları ihmal olarak da görülebilmektedir. Çocukluk çağı travmalarının kişilik ve kimlik gelişiminde olumsuz etkileri olacağı bilinmektedir. Çocukluk çağı travmalarının yetişkinlik dönemlerinde etkilediği evlilik doyumu, cinsel doyum, iş doyumu gibi birçok faktör bulunmaktadır. Fedakarlık duygularının gelişiminde de çocukluk çağında yaşanan durumların etkisi olduğu bildirilmektedir. Amaç: Yaptığımız araştırmada bir grup üniversite öğrencisinin çocukluk çağı travmaları ve fedakarlık doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlamaktadır. Yöntem: Araştırmanın evreni ve örneklemi İstanbul ilindeki bir vakıf üniversitesinde öğrenim gören 300 öğrenciden meydana gelmektedir. Katılımcılara onam formu imzalatılmıştır. Örneklem seçimi basit-tesadüfi örneklem modeli ile seçilmiştir. Yapılan bu çalışmada kişisel bilgi formu, çocukluk çağı travmaları ölçeği ve özgecilik ölçeği kullanılmıştır. Bulgular: Bu çalışmada; bilinen rahatsızlığı olan katılımcıların çocukluk çağı travmalarının daha yüksek olduğu; duygusal istismar ve fiziksel istismar ile cinsiyet değişkeni arasında anlamlı farklılık olduğu görülmektedir. Çocukluk çağı travmaları ile aileden şiddet görme değişkeni arasında anlamlı bir farklılık olduğu görülmektedir. Aileden şiddet görenlerin çocukluk çağı travmalarının daha yüksek olduğu görülmektedir. Katılımcıların özgecilik düzeyi ile cinsiyet arasında anlamlı bir farklılık olduğu görülmektedir. Kadınların erkeklere oranla daha yüksek puan aldıkları görülmektedir. Aileden şiddet görenlerin özgecilik düzeyleri daha yüksek olduğu görülmektedir. Çocukluk çağı travmaları artıkça, özgecilik düzeyi artmaktadır. Duygusal istismar alt boyutu ile özgecilik düzeyi arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Duygusal istismar artıkça, özgecilik artmaktadır. Sonuç: Bu çalışmanın sonuçlarına göre aileden şiddet görenlerin çocukluk çağı travmalarının daha yüksek olduğu, özgecilik düzeyi kadınlarda erkeklere oranla daha yüksek olduğu, aileden şiddet görenlerin özgecilik düzeyleri daha yüksek olduğu görülmektedir. Çocukluk çağı travmaları ve duygusal istismar artıkça, özgecilik düzeyinin arttığı tespit edilmiştir.
Bazı kişilik özelliklerinin feda içeren ahlaki yargılar üzerindeki etkisi

Bu çalışmada, psikopati, uyumluluk ve sorumluluk kişilik özelliklerinin feda içeren ahlaki yargılar üzerindeki etkisi incelenmektedir. Feda içeren ahlaki yargılar, faydacılık yaklaşımının altında değerlendirilmektedir. Bu çalışma bağlamında, faydacılığın iki boyutu olan araçsal zarar ve tarafsız iyilik boyutları ile psikopati ve uyumluluk kişilik özellikleri arasındaki ilişki ve sorumluluk kişilik özelliği ile faydacı yargılar arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmaya, Türkiye'de İstanbul, Diyarbakır, Tunceli ve Elazığ illerinde yaşayan, 18-60 yaş arası, kadın ve erkek toplam 292 katılımcı katılmıştır. Katılımcıların, % 51 .7'si kadın (n = 151), % 48 .3'ü erkektir (n = 141). Katılımcıların yaş ortalaması 30 .34'tür. Araştırma kapsamında kullanılan ölçekler, Oxford Faydacılık Ölçeği, Beş Faktör Kişilik Envanteri, Kısaltılmış Karanlık Üçlü Ölçeği, Gözden Geçirilmiş Faydacılık Ölçeği, feda içeren dört adet ahlaki ikilem senaryosu ve Derin Düşünme Testi'dir. Verilerin analizi için Pearson Korelasyon Analizi, Bağımsız Gruplar t-testi ve Çoklu Regresyon Analizi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre psikopati kişilik özelliği ile faydacılığın araçsal zarar boyutu arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif bir ilişki vardır. Ayrıca, psikopatinin araçsal zarar boyutu üzerinde yordayıcı bir etkisi vardır. Ek olarak, uyumluluk kişilik özelliği ile faydacılığın tarafsız iyilik boyutu arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif bir ilişki gözlemlenmiştir ve regresyon analizi sonuçlarına göre uyumluluk, tarafsız iyilik boyutu üzerinde yordayıcı bir etkiye sahiptir. Bu araştırma, psikopati ile araçsal zarar boyutu arasında ilişki ifade eden literatürdeki çalışmayı desteklemiştir. Aynı zamanda tarafsız iyilik boyutu ile uyumluluk kişilik özelliğinin ilişkisini incelemesi ve faydacı yargıları diğer kişilik özellikleri bağlamında değerlendirmesiyle, bu araştırmanın alana katkı sağladığını söylemek mümkündür.
Bir terapi olarak sanat

Sanat ürünleri üstüne ilk kilinik /deskriptif incelemeler, 19. Yüzyılın son çeyreğinde (1876-1888) Max Simon ve suç hukuku uzmanı Cesare Lombroso tarafından yapılmıştır. Simon ve Lombroso bu ürünlere hastalık belirtilerini aramak için bakmışlar ve psikotik hastaların sanat ürünlerindeki sitilizasyon ve sembolizasyonu inceleyen çalışmaları psikozların deskriptif sınıflamasına katkı sağlamıştır. Paul Meunier öncülüğünde bir grup ise bu ürünleri 'iç dünyanın dışa vurumu ve yaratıcılık' açısından incelemiştir. Dönemin resmi sanat söylemi ise, bu yapıtların 'ifadenin ilkel biçmi' şeklinde niteleyerek ilgi alanından dışlamıştır. Daha sonra Mohr (1906-1907), psikotik hastaların teşhisine dönük çalışmalara katkı sağlayıcı denemelerde bulunmuştur. Mohr, çok iyi planlanmış, teşhis amaçlı deneyimsel çizimler üzerine incelemeler yaparak hastaların sanat ürünlerinde görülen ortak özellikleri incelemiştir. Bu erken deneyimsel çizim testleri, bugün psikotik ve nörotik bozuklukların teşhisinde yaygın olarak kullanılan bazı testlerin gelişimini hazırlamıştır. Hastaların yaptığı sanat ürünlerini toplayarak 'Heidelberg Collection' olarak bilinen çok geniş bir koleksiyon oluşturan Hans Prinzhorn (1916-1926), bu yolla onların içsel psikolojik süreçlerini incelemiştir. Prinzhorn, psikotik sanata estetik açıdan yaklaşmış ve psikotiklerin, çocukların ve ilkel insanların sanat ürünlerinde görülen benzerliklere dikkati çekmiştir. Bu tezde genel olarak sanatı, özel olarak da resim sanatını bir terapi aracı olarak kullanabilirmiyiz bunu sorguladık. Pek çok hasta için resim sanatı terapötik özellikler göstermektedir. Öyle ki klasik terapi araçlarından kimi zaman daha etkili olduğu görülmektedir. Hatta kimi ağır psikolojik sorunları olan bazı ressamların doğrudan resim yaparak kendilerini tedavi ettikleri bile söylenebilir. Van Gogh bunlardan en bilinen örnektir. Dolayısıyla resmi sadece sanat değil aynı zamanda terapi aracı olarak görmek onun ne kadar evrensel bir dili olduğunu göstermektedir(Eren;1998;11).
Ergenlerde akılcı olmayan inançlar ile sosyal kaygı arasındaki ilişkide duygu düzenleme becerilerinin aracı etkisi

Bu çalışmanın amacı ergenlerde akılcı olmayan inançlar ile sosyal kaygı arasındaki ilişkide duygu düzenleme becerilerinin aracı etkisinin araştırılmasıdır. Bu çalışmadaki katılımcılar lise öğrencisi olan ergenlerden oluşmaktadır. Buna göre, araştırmanın evrenini 9. sınıf ile 12. sınıflar arasındaki ergen öğrenciler oluşturmaktadır. Çalışmada, uygun örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemi İstanbul Küçükçekmece ilinde özel lise, devlet anadolu lisesi ve meslek lisesi olmak üzere 3 okuldan toplam 312 öğrenci ile elde edilmiştir. Araştırma kapsamında veriler Demografik Bilgi Formu, Ergenler İçin Akılcı Olmayan İnançlar Ölçeği, Ergenler İçin Sosyal Kaygı Ölçeği, Ergenler İçin Duygu Düzenleme ölçekleri aracılığıyla toplanmış ve SPSS 22 programına girilerek kodlanmıştır. Araştırmadan elde edilen temel bulgu sonucunda ergenlerde akılcı olmayan inançların sosyal kaygı düzeyi üzerindeki etkisinde duygu düzenleme becerilerinin kısmi aracı etkisinin anlamlı olduğu ortaya konmuştur. Akılcı olmayan inançların sosyal kaygı üzerinde anlamlı bir yordayıcı etkisi olduğu görülmektedir. Akılcı olmayan inançların duygu düzenleme becerileri üzerinde anlamlı bir yordayıcı etkisi olduğu görülmektedir. Duygu düzenleme becerilerinin sosyal kaygı üzerinde anlamlı bir yordayıcı etkisi olduğu görülmektedir.
Rehberlik ve araştırma merkezlerinde yürütülen hizmetlerin incelenmesi: İzmir ili önreği

Bu araştırmada İzmir ilinde hizmet veren rehberlik ve araştırma merkezlerinin, rehberlik ve psikolojik danışma hizmetleri bölümlerinde yürütülen hizmetler RAM'larda ve okullarda çalışan psikolojik danışmanların görüşlerine dayalı olarak incelenmiştir. Araştırmanın katılımcılarını İzmir ilindeki 11 Rehberlik ve Araştırma Merkezinin PDR bölümünde çalışan toplam 16 psikolojik danışman ve bu RAM'ların hizmet bölgesindeki okullarda çalışan 210 okul psikolojik danışmanı oluşturmaktadır. Bu çalışmada karma araştırma yöntemlerinden ardışık açıklayıcı araştırma deseni kullanılmıştır. Araştırmanın nitel verileri araştırmacı tarafından geliştirilen bireysel görüşme formu ve odak grup görüşme formu ile nicel veriler ise araştırmacı tarafından geliştirilen anket formu ile toplanmıştır. Nitel verilerin analizinde içerik analizi, nicel verilerin analizinde ise tanımlayıcı istatistikler kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen nitel ve nicel bulgular bütünleştirilerek sunulmuştur. Elde edilen nitel ve nicel bulgular 'hizmetler', 'hizmetleri etkileyen faktörler' ve 'öneriler' olmak üzere üç temel kategoride toplanmıştır. Hizmetler kategorisi incelendiğinde RAM'ların PDR bölümlerinde en sık ve etkili sunulan hizmetlerin 'çerçeve planları ve yıl sonu çalışma raporları' ile 'travma ve krize müdahale' hizmetleri olduğu anlaşılmıştır. Bununla birlikte bu kategoride ele alınan 'grupla psikolojik danışma', 'grup rehberliği', 'psikolojik ölçme araçlarının geliştirilmesi ve hazırlanması', 'araştırma ve yayın' hizmetleri ise hemen hemen hiç sunulmayan dolayısıyla etkisiz bulunan hizmetler olarak belirtilmiştir. Hizmetleri etkileyen faktörler kategorisinde ise 'RAM'ların hizmet bölgesinde çalışan okul psikolojik danışmanı sayısının', 'RAM'larda çalışan psikolojik danışmanların mesleki ve kişilik özelliklerinin', 'okul psikolojik danışmanlarının kişilik özelliklerinin' ve 'RAM yöneticileri ile ilgili faktörlerin' bölümde sunulan hizmetleri olumlu yönde etkileyen faktörler olduğu görülmüştür. Bu kategoride ele alınan 'RAM'ın bütçesi', 'RAM'ın fiziki yapısı', 'RAM'ın personel sayısı', 'RAM'ın organizasyon ve işleyişi' ve 'Üst eğitim kurumu yöneticileri ile ilgili faktörler' olarak belirlenen faktörler ise RAM'ların PDR bölümlerinde sunulan hizmetleri olumsuz yönde etkileyen faktörler olarak belirtilmiştir. Öneriler kategorisi incelendiğinde ise RAM'ların PDR bölümlerinde sunulan 'hizmetlere' ve 'hizmetleri etkileyen faktörler' ile ilgili öneriler getirildiği bunun da ancak hazırlanacak yeni bir yönetmelikle sağlanabileceği öngörülmüştür.
Yaşam becerileri psikoeğitim programının boşanmış aile çocuklarının uyum düzeylerine etkisi

Bu araştırmanın temel amacı, yaşam becerileri psikoeğitim programının boşanmış aile çocuklarının uyumları üzerindeki etkilerinin araştırılmasıdır. Araştırma, kontrol gruplu ön-test, son-test ve izleme testi modeline dayalı bir deneysel çalışmadır. Araştırmada 2 x 3'lük deneysel desen kullanılmıştır. Her biri 10 kişiden oluşan deney ve kontrol gruplarının ön-son-izleme testi sonuçları arasında anlamlı bir fark olup olmadığı Friedman ve Mann Whitney U-Testi ile analiz edilmiştir. Araştırma verileri yaşam becerileri psikoeğitim programının öğrencilerin çatışma ve kötü uyum ve sosyal destek düzeylerine bir etkisinin olmadığını fakat depresyon ve kaygı düzeylerini anlamlı bir düzeyde azalttığı ve boşanmaya uyumlarını anlamlı bir düzeyde arttırdığı ve bu artışın kalıcı olduğunu göstermektedir.