turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Annelerin narsistik kişilik özellikleri ile çocukların sosyal yetkinlik ve davranış problemleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

GİRİŞ: Narsizm, çok eski bir tarihsel geçmişşe dayanırken, günümüzde de halen hakkında araştırılmalar yürütülen bir konu olarak lüteratürde bir kişilik özelliği olarak ele alınmaktadır. Adderholt ve Golberg ailenin çocuğa yönelik davranışlarının, sosyal çevrenin, medya yüklemesinin ve çocuğun kendisine aldığı rol modellerin etkisiyle mükemmeliyetçilik algısının çocuğa küçük yaşlardan itibaren aşılandığını söylemektedirler. Bahsedilen bu niteliklere sahip olan ebeveynlerin çocuklarında da bu yönde değişik sosyal ve duygusal gelişimler olduğu gözlemlenmektedir. Çocuklarda oluşan mükemmeliyetçilik algısının, narsistik kişilik özelliklerine sahip olan ebeveynler tarafından aktarıldığı düşünülmektedir. Çocuk, sosyal ve duygusal gelişimi doğrultusunda aktarılan bu düşünce ve davranışların etkisini hayatı boyunca taşımakta ve ileriki yaşlarında da bu nitelikleri davranışlarına yansıtmaktadır. Düşük sosyal yetkinliğe sahip olan bireyler, hayatları boyunca engellere takılmamak adına birçok şeyden vazgeçtikleri görülmektedir. AMAÇ: Bu araştırmanın amacı, annelerin narsistik kişilik özellikleri ile çocukların sosyal yetkinlik ve davranış problemleri arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Ayrıca sosyo-demografik değişkenlerin bu faktörle ilişkisine bakılacaktır. YÖNTEM: Bu araştırma ilişkisel tarama modeli olarak tasarlanmıştır. Araştırma örneklemini İstanbul ilinde yaşayan 300 anne ve onların okul öncesi döneminde bulunan 300 çocuğu oluşturmaktadır. Araştırmacı tarafından hazırlanan ve kişisel bilgi formu, Narsistik Kişilik, Sosyal Yetkinlik ve Davranış Değerlendirme Ölçeği ' kullanılmıştır. BULGULAR: Annelerin Üstünlük, Teşhircilik, Otorite, Hak İddia Etme, Kendine Yeterlilik ve Sömürücülük kişilik boyutu artıkça, çocuklarda sosyal yetkinlik azalırken, kızgınlık-saldırganlık ve anksiyete-içedönüklük artmaktadır. Örneklem grubu olan çocukların yaşına göre Sosyal Yetkinlik ve Davranış Değerlendirmesi puanının da anlamlı farklılık görülmektedir.
Seyrantepe ortaokulu öğrencilerinin algılanan sosyal destek düzeyleri ile akademik başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı ortaokul 6, 7 ve 8. sınıf öğrencilerinin algıladıkları sosyal destek ile akademik başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bunun yanı sıra, sosyal destek kaynakları bakımından algılanan aile desteği, algılanan arkadaş desteği veya algılanan öğretmen desteklerinin hangisinin akademik başarıyı yordayıp yordamadığını, eğer yorduyorsa, hangilerinin yordadığını ve derecelerini araştırmaktır. Çalışma grubu, 2015- 2016 eğitim-öğretim yılında, İstanbul ili, Kağıthane ilçesindeki Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı Seyrantepe Ortaokulu'nda öğrenim gören 139 (67 kız, 72 erkek) öğrenciden oluşmaktadır. Öğrencilerin yaşı 12-15 arasında değişmektedir. Araştırmada veriler, Algılanan Sosyal Destek Ölçeği'nin Revizyonu: ASDÖ-R ve Kişisel Bilgi Formu kullanılarak toplanmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 21.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmanın bulguları 6, 7 ve 8. sınıf öğrencilerinin algıladıkları sosyal desteğin ve algılanan öğretmen desteğinin öğrencilerin akademik başarılarını anlamlı olarak yordadığını göstermiştir. Bir diğer deyişle öğrencilerin algıladıkları sosyal destek düzeyi ve öğretmenlerinden algıladıkları sosyal destek düzeyi arttıkça, akademik başarı düzeyleri de artmaktadır. Ayrıca annenin eğitim düzeyi ile algılanan sosyal destek, algılanan aile desteği ve algılanan arkadaş desteği; kardeş sayısı ile algılanan sosyal destek ve algılanan arkadaş desteği arasında ilişkiler bulunmuştur. Bulgular ile ilgili literatüre dayanılarak tartışılmış ve gelecek araştırmalara yönelik öneriler sunulmuştur.
Emotional reactions to infidelity: Examining the roles of self-compassion, forgiveness, rumination and cognitive appraisal

Bu çalışmada aldatılma deneyimi yaşamış bireylerin öz-şefkat, affetme, ruminasyon, ve bilişsel değerlendirmeleri ve aldatılmaya verdikleri olumsuz duygusal tepkiler arasındaki karşılıklı ilişkileri bir model ile test edilmiştir. Ayrıca, önerilen modelin cinsiyet genelinde değişmezliği test edilerek cinsiyet farklılıklarının aldatılmaya verilen tepkilerindeki doğası incelenmiştir. Amaçlı örnekleme yöntemiyle ulaşılmış olan, flört ilişkilerinde aldatılma deneyimi yaşamış 431 kişi çalışmanın katılımcılarını oluşturmaktadır. Pozitif ve Negatif Duygu Ölçeği, Stres Değerlendirme Ölçeği, Ruminasyon Ölçeği, Affetme Ölçeği, Öz anlayış Ölçeği ve demografik bilgi formu bu çalışmada kullanılmıştır. YEM sonuçlarına göre aldatılan bireyin yüksek affetme becerisi ile daha düşük seviyede olumsuz duygu gösterdiği görülmüştür. Öte yandan, ruminasyon seviyeleri arttığında ve bireyler durumu bir tehdit olarak algıladıklarında, olumsuz duyguların daha güçlü olduğu sonucu elde edilmiştir. Ayrıca, bireyler durumu kendileri tarafından kontrol edilebilir olarak algıladıklarında ve durumu kimsenin kontrol edemediğini algıladıklarında, daha yüksek düzeyde olumsuz tepkiler göstermişlerdir. Öz-şefkat, olumsuz tepkilerle doğrudan ilgili olmamasına rağmen, diğer değişkenler yoluyla dolaylı olarak bu tepkilerle ilişkili bulunmuştur. Model cinsiyetlere göre farklı bulunmuştur. Çalışmanın bulguları tartışılmış, sonuçların katkıları ve gelecek çalışmalar için öneriler sunulmuştur.
Kültürel faktörlerin çocukluk amnezisi üzerindeki etkisi

Bu araştırmada, çocukluk amnezisi araştırmaları çerçevesinde Doğu toplumları ile Batı toplumları arasında bulunmuş olan ilk anı yaşı farkının köy ? kent arasında da gözlenmesi gerektiği prediksiyonu test edilmiştir. Bu amaçla, Doğu ve Batı toplumlarında hakim olan kolektif ve bireyci anlayışın karşılığı olduğu kabul edilen köyde ve kentte büyümüş olan çocukların ilk anı yaşları belirlenip karşılaştırılmıştır. Beklendiği gibi, kolektif toplumun özelliklerini taşıyan köyde büyümüş olan çocukların ilk anı yaşları, bireyci toplum yapısını temsil eden kentte büyümüş çocukların ilk anı yaşlarından daha büyük olmuştur. Bulgular literatürdeki ilişkili bulgular ve görüşler açısından tartışılmış, ayrıca kültürler arası araştırılan bilişsel süreçlerin, aynı toplum içindeki farklı kültürel yapılarda da araştırılabileceği ve bu yöntemin farklı açıdan bir test niteliği taşıyacağı sonucuna varılmıştır.
Uçak fobisinin giderilmesinde 'Hipnotik yaklaşım' ve 'Sanal gerçeklik' uygulamalarının etkililiğinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi

Bu tez çalışmasında uçak fobisi tedavisinde hipnotik yaklaşım ve sanal gerçeklik teknolojisiyle gerçekleştirilen maruz bırakma terapisinin karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda uçuş fobisi taşıyan 36 katılımcı (12 katılımcı VR grubu, 12 katılımcı Hipnotik Yaklaşım grubu, 12 katılımcı kontrol grubu) üç gruba ayrılarak araştırma yapılmıştır. Katılımcılara tedavi süreci ve uçuş deneyimlerinden sonra 'Sosyodemografik Veri Formu', 'Beck Anksiyete Ölçeği' 'Öznel Tehlike Birimleri Ölçeği ' uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS paket programı ile analiz edilmiştir. Grup içi ve gruplar arası karşılaştırmalarda parametrik olmayan testler kullanılmıştır. Grup içi karşılaştırmalarda, ilişkili örneklemler için Friedman Mertebeler testi, Wilcoxon İşaretli Sıralar testi, gruplar arası karşılaştırmalarda ise Kruskal Wallis H Testi ve Mann-Whitney U testleri kullanılmıştır. Korelasyon analiz için ise Spearman's Rho kullanılmıştır. Çalışma sonucunda hipnoz uygulamasının ve sanal gerçeklik teknolojisinin uçuş korkusunu azaltmada etkili oldukları tespit edilmiştir. Hipnoz uygulamasının ve sanal gerçeklik teknolojisinin uçuş korkusunu azaltmada benzer etkiye sahip olduğu gözlenmiştir. Bulgular, literatür kapsamında tartışılmıştır.
Liseli ergenlerde bağlanma düzeyleri ile duygusal zeka arasındaki ilişkinin incelenmesi

Araştırmada kişinin kendisi için önemli gördüğü kişilere karşı geliştirdiği güçlü duygusal bağı ifade eden bağlanma ile kişinin kendini tanıması, duygularını tanımlaması ve duygularının farkında olmasını ifade eden duygusal zeka arasındaki ilişki araştırılmıştır. Araştırmada bireylerdeki bağlanma düzeyleri ile duygusal zeka düzeyleri saptanmıştır. Çalışma, 14-18 yaş arası 120 birey ile örneklem grubu oluşturulmuştur. Bağımsız değişkenler arasındaki ilişkiyi ölçmek amacıyla Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Katılımcılardan çalışmaya katılmaya Bilgilendirilmiş Onam Formu, Sosyodemografik Veri Formu, Ebeveyn ve Akrana Bağlanma Envanteri ve Schutte Duygusal Zeka Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmaya katılanların sonuçları incelendiğinde anneye ve babaya bağlanma biçimi ve duygusal zekanın, cinsiyet, yaş, gelir seviyesi, kardeş sayısı, anne-baba birlikteliği, anne-baba eğitim durumu ve doğumdan itibaren bakımı üstlenen kişilere göre istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı görülmüştür. Anneye ve babaya bağlanma düzeyleri arasındaki ilişki incelendiğinde ise bu iki değişken arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bu ilişkiye göre katılımcıların annelerine olan bağlılığı arttığında babalarına olan bağlılığı da artarken, annelerine olan bağlılığı azaldığında babalarına olan bağlılığının da azaldığı söylenebilir. Anne-babaya bağlanma düzeyleri ve duygusal zeka arasındaki ilişki incelendiğinde ise istatistiksel olarak bu değişkenler arasında anlamlı bir ilişki olmadığı görülmüştür. Araştırmada anne ve babaya bağlanma düzeyleri ile duygusal zekanın sosyodemografik veri formundaki değişkenler ve kendi aralarında anlamlı bir fark bulunamaz iken katılımcıların anne ve babalarına bağlanma düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur.
Şizotaksik bireylerin şizofreni hastaları ve sağlıklı kontrollerden farklılıklarının araştırılması

hastalarının birinci derece akrabaları psikoz olmaksızın hastalardakine benzer ama daha hafif klinik, nöropsikolojik, sosyal ve nörobiyolojik belirtiler gösterebilmektedirler. lk kez 1962'de Paul Meehl tarafından kullanılan şizotaksi kavramı, Tsuang ve arkadaşları tarafından yeniden düzenlenmiş; şizofrenlerin psikotik olmayan birinci derece akrabalarındagörülen nöropsikolojik bozukluklar ve negatif belirtilerin birlikteliğinden oluşan bir sendrom olarak yeniden tanımlanmıştır. Bu çalışmada şizofreni hastalarının birinci derece akrabalarının ve bunlar arasında şizotaksik olduğu belirlenenlerin, şizofreni hastalarından ve sağlıklı kontrollerden farklılıkları araştırılmıştır. Çalışmada otuz şizofreni hastası, 36 birinci derece akraba ve 30 sağlıklı kontrol, negatifbelirti ve nöropsikolojik bozukluklara dayanan şizotaksi ön araştırma ölçütlerine göre araştırılmıştır. Tüm bireyler DSM-IV birinci ve ikinci eksen tanıları, şlevselliğin GenelDeğerlendirilmesi, Belirti Tarama Listesi, Pozitif ve Negatif Belirtileri DeğerlendirmeÖlçekleri, Hamilton Anksiyete ve Depresyon Ölçekleri ile değerlendirilmiştir. Şizofren hastaların akrabaları, şizofreni hastalarına benzer nitelikte dikkat, sözel bellek ve yürütücü işlev bozuklukları göstermiştir ve kontrol grubundan farklıdırlar. Ayrıca 36 akrabanın 7'si (% 19,4) şizotaksi kriterlerini karşılamıştır. Şizotaksik bireylerin genel işlevsellik düzeyleri şizotaksik olmayan akrabalar ve kontrollerden daha düşüktür. Ancak, şizotaksik olmayan akrabalara göre anksiyete düzeyleri daha yüksektir. Çalışmamız, şizotaksinin klinik olarak anlamlı bir sendrom olduğu görüşünü destekleyen bilgimiz dahilindeki ilk bağımsız çalışmadır. Bulgularımız, şizofreniye genetik yatkınlığın akrabalar arasında nöropsikolojik bozulmalarla kendini gösterdiği görüşü ile uyumludur. Bu bulguların doğrulanması için, daha büyük seriler üzerinde genişletilmişçalışmalara gereksinim vardır.
Sigara kullanan bireyler ile kullanmayan bireylerin stresle başa çıkma becerileri ve anksiyete düzeylerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı sigara kullanan bireyler ile kullanmayan bireylerin stresle başa çıkma becerileri ve anksiyete düzeyleri arasındaki ilişkiyi ortaya konulmasıdır. Ek olarak, araştırmada bireylerin cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim düzeyi, sigara kullanma durumları gibi değişkenlerin stresle başa çıkma becerileri ile anksiyete düzeyleri üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Araştırmaya İstanbul ilinde yaşayan sigara içen ve sigara içmeyen bireyler arasından rastlantısal olarak seçilen 225 birey alınmıştır. Aynı zamanda bireylerin demografik özelliklerini öğrenmek adına Kişisel Bilgi Formu ve değişkenleri ölçmek adına da Stresle Baş Etme ve Beck Anksiyete ölçekleri uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde Mann Whitney U, Kruskal Wallis H ve Spearman Koreslasyon Testleri kullanılmıştır. Araştırmada sosyo-demografik özelliklere göre bakıldığında; sigara içmeyen bireylerin iyimser yaklaşım ve sosyal destek arama puanları sigara içen bireylerin iyimser yaklaşım ve sosyal destek arama puanlarına oranla daha yüksek olduğu, sigara içen erkeklerin kendine güvenli yaklaşım puanları sigara içen kadınların kendine güvenli yaklaşım puanlarına oranla daha yüksek olduğu, sigara içen ve gelir düzeyi orta ve alt olan bireylerin anksiyete puanları sigara içen ve gelir düzeyi iyi olan bireylerin anksiyete puanlarına oranla daha yüksek olduğu gibi sonuçlarına ulaşılmıştır. Araştırmada yer alan bireylerin yaş, medeni durum, meslek gibi sosyo-demografik özelliklere göre de anlamlı sonuçlar elde edilmemiştir. Ayrıca; sigara içen bireylerin sigara içme süreleri arttıkça bireylerin sosyal destek arama yaklaşım düzeylerinin düşmekte olduğu ve sigara içen bireylerin günde içtikleri sigara miktarları arttıkça bireylerin çaresiz yaklaşım düzeylerinin artmakta olduğu görülmüştür. Araştırmanın sonunda yer alan tartışma bölümünde bulgulara dayalı olarak araştırmacılara ve alanda çalışan psikolojik danışmanlara yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Sporda bir olgu olarak motivasyon ve motivasyonun sportif performans üzerine etkileri

SPORDA BİR OLGU OLARAK MOTİVASYON VE MOTİVASYONUN SPORTİF PERFORMANS ÜZERİNE ETKİLERİ Sporda performansı etkileyen değişik faktörler vardır. Fiziksel uygunluk, motorsal özellikler, genetik yatkınlık ve psikolojik özellikler bu konuda öne çıkan özeliklerdir. Psikolojik özelliklerden biri olan motivasyon da sportif performans üzerine etkili olabilmektedir. Bu bağlamda, bu araştırmanın amacı sportif performans düzeyi ile sportif performans motivasyonu arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Çalışmanın örneklem grubunu Türkiye Kadınlar Hentbol Süper Liginde 1989- 1990 yılında mücadele eden 12 takım ve 167 sporcu oluşturmaktadır. Bu gruba Henning A.'nın bireysel sporcular için geliştirdiği Sportif Performans Motivasyonu Anketi araştırmacı Çam İ. Tarafından Türkçeleştirilen ve sportif oyunlara göre uyarlanan haliyle uygulandı. Araştırmanın sonucunda; Sezon sonunda lig sıralamasında ilk üç ve son üç sırada yer alan takımlar Sportif Performans Motivasyonu düzeyleri açısından karşılaştırıldığında, istatistiksel olarak p<0. 000 düzeyinde anlamlı farklılık bulunmuştur. Bu gruplar arasında SPM'nun alt boyutları olan Yorgunluğa Dayanıklılık, İddia Düzeyleri ve Başarı Beklentisi Boyutları açısından da istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Başarılı Olma İsteği Boyutu her iki gurupta da çok yüksek ve birbirine yakın olduğu için istatistiksel farklılık bulunmamıştır. Sonuç olarak Sportif Performans Motivasyonu yüksek olan sporcu ve takımların sportif performanslarının da yüksek olması gerektiğini söyleyebiliriz.
The effect of violence management training on violent behaviors and anger control of secondary school students

Bu araştırmanın amacı, Şiddetle Başetme Eğitiminin lise öğrencilerinin şiddet davranışları ve öfke kontrollerine etkisini incelemektir. Bu araştırmada, bir deney ve kontrol grubu ile öntest-sontestten oluşan deneysel desen kullanılmıştır. Katılımcılar, Ankara, Çamlıdere ilçesinde bulunan çok programlı bir lisede okuyan 95 dokuzuncu ve onuncu sınıf öğrencilerinden seçilmiştir. Bu araştırmada Şiddet Tarama Listesi ve Sürekli-Durumluk Öfke Ölçeği'nin bir alt ölçeği olan Öfke Kontrol Alt Ölçeği veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. On altı oturumdan oluşan Şiddetle Başetme Eğitimi, deney grubu öğrencilerine uygulanmıştır. Oturumlar haftada iki kere gerçekleştirilmiş ve her oturum 50 dakika sürmüştür. Öte yandan, kontrol grubu öğrencilerine herhangi bir eğitim verilmemiştir. Şiddetle Başetme Eğitiminin katılımcıların şiddet davranışları üzerindeki etkisini incelemek amacıyla katılımcıların ön ve son testlerde elde edilen ŞTL puanlarına karışık desen çoklu varyans analizi uygulanmıştır. Ayrıca, Şiddetle Başetme Eğitiminin katılımcıların öfke kontrollerine etkisini irdelemek amacıyla Öfke Kontrol Alt Ölçeğinin öntest ve son test puanlarına karışık desen varyans analizi uygulanmıştır. Araştırma bulguları, şiddetle baş etme eğitiminin, lise öğrencilerinin şiddet davranışlarını azaltmada ve öfke kontrollerini arttırmada etkili bir yöntem olmadığını göstermiştir.
Üniversite öğrencilerinin akılcı olmayan inançlarının benlik kurgularıyla ilişkisinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi: Adıyaman üniversitesi örneği

Araştırmada, üniversite öğrencilerinin akılcı olmayan inançları ile benlik kurguları arasında ilişkinin olup olmadığını tespit etmek amaçlanmıştır. Ayrıca araştırmada, üniversite öğrencilerinin akılcı olmayan inanç ile benlik kurgusuna ilişkin algılarının düzeyini ve bu algıların demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını bulmakta hedeflenmiştir. Bu çalışma ilişkisel tarama modeline göre yapılmıştır. Çalışmanın evrenini, 2016- 2017 eğitim-öğretim yılında Adıyaman Üniversitesi Eğitim Fakültesinde öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise evrenden 'Basit Seçkisiz Örnekleme Yöntemi' ile belirlenmiş 527 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Bu araştırmada üç bölümden oluşan bir veri toplama aracı oluşturulmuştur. Veri toplama aracının birinci bölümünde 'Kişisel Bilgi Formu'; ikinci bölümde 'Akılcı Olmayan İnançlar Ölçeği' ve üçüncü bölümde İlişkisel-Bireyci-Toplulukçu Benlik Ölçeği' yer almaktadır. Araştırmanın alt problemleri için 'Bağımsız Örneklemler T-Testi' ve 'Tek Yönlü Varyans Analizi ' testleri kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda anlamlı farklılığın bulunduğu değişkenlerde, anlamlı farklılığın nereden kaynaklandığını tespit etmek için 'Tukey HSD' testi uygulanmıştır. Araştırmanın değişkenleri arasında ilişki 'korelasyon katsayısı' ile ölçülmüştür. Çalışmaya katılan öğrencilerin %70,2'si kadın, %29,8'i erkektir. Araştırmaya katılan öğrencilerin akılcı olmayan inançlara ilişkin görüşlerinin ortalaması 3.77 olup düzeyi 'Oldukça Uygun', benlik kurgusuna ilişkin ortalamaları 5.63 olup düzeyi 'Beni Yansıtıyor' şeklindedir. Araştırmada 'Akılcı Olmayan İnançlar' ile 'Benlik Kurgusu' arasında pozitif yönlü düşük düzeyde bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca alt boyutlar açısından bakıldığında araştırmada 'Akılcı Olmayan İnançlar' ile 'Benlik Kurgusu' ölçeğinin alt boyutları olan 'Bireycilik ve Toplulukçuluk' boyutları arasında pozitif yönlü düşük, 'İlişkisellik' boyutu arasında pozitif yönlü orta düzeyde bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
The Use of learning strategies in relation to background variables and achievement goal orientations

öz Öğrencilerin Kullandıkları öğrenme Stratejilerileri ile Çeşitli Değişkenler ve Başarı Algıları Arasındaki İlişkiler Somuncuoğlu, Yeşim Yüksek Lisans, Eğitim Bilimleri Bölümü Danışman: Y. Doç. Dr. Ali YILDIRIM Eylül 1996, 143 sayfa Bu çalışma, öğrencilerin belirli bir dersteki bazı öğrenme stratejilerini kullanmalarını etkileyen faktörleri incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu çalışmanın örneklemini, 1996 bahar döneminde Orta Doğu Teknik Üniversitesinde verilen Eğitim Psikolojisi Dersini alan öğrenciler oluşturmuştur. Veriler, öğrencilerin kullandıkları yüzeysel bilişsel, anlamlı bilişsel, ve bilişyönlendirici öğrenme stratejilerinin çeşitli değişkenler ve öğrencilerin başarı algıları ile ilişkisini ölçmek amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan bir anket kullanılarak toplanmıştır. Verilerin çözümlenmesi için temel düzeydeki istatiksel hesaplamalar yanında varyans analizleri ve korelasyon testleri kullanılmıştır. Sonuçlar, öğrencilerin anlamlı bilişsel stratejilerini diğer öğrenme stratejilerinden daha sık kullandıklarını, ve sadece anlamlı bilişsel ve bilişyönlendirici strateji kullanımının çeşitli değişkenlere göre farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur. Buna ek olarak, yetkinlik yöneliminin anlamlı bilişsel ve bilişyönlendirici stratejileri kullanmak ile, sosyal benlik ve minimum çalışma yönelimlerinin ise yüzeysel bilişsel stratejileri kullanmakla ilişkili olduğu saptanmış ve bu sonuçlar öğrencilerin bir derste anlamlı ve bağımsız öğrenme işlemleri gerçekleştirmelerinde yetkinlik yönelimli olmalarının önemli olduğu şeklinde yorumlanmıştır.
Obsesif kompulsif bozukluk tanısı olan bireylerde ve sağlıklı bireylerde üst biliş düzeylerinin, farkındalık ve problem çözme becerisi üzerindeki etkisinin incelenmesi

OKB'li bireyler ile herhangi bir psikiyatrik tanı almamış bireylerin üst biliş düzeylerinin birbirinden farklı olduğu bilinmektedir. Buna bağlı olarak, üst biliş süreçlerinin, farkındalık ve kişilerarası problem çözme becerilerinin üzerinde de etkiye sahip olabileceği düşünülmektedir. Bu araştırmada da OKB tanısı almış bireylerde ve Sağlık Kontrol Grubu'nda üst biliş düzeylerinin, farkındalık ve problem çözme becerisi üzerindeki etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmada, NP feneryolu polikliniğinde 18-40 yaş arası DSM-V e göre OKB tanısı almış 30 bireyle ve rastgele seçilmiş olan 30 kontrol grubuyla çalışılmıştır. Araştırma verilerinin toplanması amacıyla katılımcılara, Sosyodemografik Veri Formu, sadece OKB tanısı almış bireyler için Yale Brown Obsesyon Kompulsiyon Ölçeği, Meta biliş Ölçeği (MCQ-30), Bilinçli Farkındalık Ölçeği ve Kişilerarası Problem Çözme Envanteri uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizi SPSS 20 paket programı ile yapılmıştır. Araştırma bulgularına göre, Deney ve kontrol grupları arasında yapılan ortalama karşılaştırmalarında tüm KPÇE, KPÇE altındaki 'Probleme olumsuz yaklaşma', 'Kendine güvensizlik', tüm MCQ-30, MCQ- 30 altındaki 'Bilişsel Farkındalık',' Kontrol edilemezlik ve Tehlike' ve 'Düşünceleri Kontrol Etme İhtiyacı' alt ölçeklerinde gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu(p<0,05) tespit edilmiştir. Ayrıca, OKB tanısı bulunan kişilerin sağlıklı kişilere göre daha çok skor topladığı görülmüştür. Bu durum karşısında, OKB tanılı bireylerin bu iki ölçekteki skorlarının, birbirlerine nispeten paralel şekilde birlikte azaldığı ya da arttığı tespit edilmiştir. Bu ikili haricindeki ikili ölçek karşılaştırmalarında ölçekler arası anlamlı bir korelasyon bulunamamıştır. (p>0,05).
Evli çiftlerin kişilik özelliklerinin evlilik doyumu ile ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışma evli çiftlerin kişilik özelliklerinin evlilik doyumu ile ilişkisinin incelenmesi amaçlamaktadır. Çalışmaya İstanbul ili Göztepe ilçesinde yaşayan 25 y - 60 y arasındaki 50 evli çift katılmıştır. Araştırma, Goldberg (1990) tarafından kişilik özelliklerini ölçmek amacıyla geliştirilen, Türkiye ayağı kapsamında güvenilirliliği ve geçerliliği Sümer ve Sümer tarafından yapılan Beş Faktör Kişilik Ölçeği, Tezer tarafından 1996 geliştirilen ve geçerlik, güvenirlik çalışmaları yapılan Evlilik Yaşam Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmadaki bulgular SPSS programı kullanılarak elde edilmiştir. Sorumluluk ve deneyime açıklık puanı yüksek olan erkeklerin evlilik doyumu puanları daha yüksek, nörotizm puanları düşük olan erkeklerin ise evlilik doyumu puanları daha yüksek bulunmuştur. Dışadönüklük puanı yüksek olan kadınların evlilik doyum puanları daha yüksektir. Eşler arası sorumluluk puanları arasındaki fark ile eşlerin evlilik yaşam ölçekleri puan toplamları arasında negatif yönde orta düzeyde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Uyumluluk puanı yüksek olan erkeklerin eşlerinin evlilik puanları daha yüksek iken nörotizm puanları yüksek olan erkeklerin eşlerinin evlilik doyum puanları daha düşük bulunmuştur. Uyumluluk ve sorumluluk kişilik özelliğine sahip olan kadınların eşlerinin evlilik doyum puanları daha yüksek bulunmuştur. Çalışmanın sonuçları, sınırlılıkları ve gelecek araştırmalar için öneriler literatür doğrultusunda tartışılmıştır.