turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Maternal behaviors and joint attention mediate the link between maternal education levels and infants' language development

Çocukların dil öğrendiği sosyal bağlamlardan biri yetişkinler ile çocuklar arasında kurulan ortak dikkat etkileşimleridir. Duyarlılık ve müdahalecilik gibi anne davranışlarının hem anne eğitim seviyesi hem de çocukların dil gelişimi ile ilişkili olduğu birçok çalışma tarafından bulunmuştur. Önceki çalışmalar anne davranışları ile anne-bebek etkileşimi sırasında kurulan ortak dikkat süreçlerinin ilişkili olup olmadığını ve anne davranışlarının dil gelişimini ortak dikkat süreçleri üzerinden etkileyip etkilemediğini araştırmamıştır. Bu çalışmanın ilk amacı hangi pozitif ve negatif anne davranışlarının anne-bebek etkileşimi sırasında kurulan ortak dikkat süreçlerinin niceliksel ve niteliksel özellikleri ile ilişkili olduğunu ortaya çıkarmaktır. Çalışmanın ikinci amacı ise anne eğitim seviyesi ve anne davranışlarının ortak dikkat süreçlerini etkilediğini ve bunun sonucunda çocukların dil gelişimlerinin etkilendiği hipotezini incelemektir. Elli anne-bebek çifti bebekler 12 aylıkken beş dakikalık serbest oyuna katılmıştır; bebekler 14 aylıkken ise alıcı ve ifade edici dil bilgileri ölçülmüştür. Serbest oyun videoları hem anne davranışları hem de ortak dikkat süreçlerinin özellikleri açısından kodlanmıştır. Sonuçlar pozitif anne davranışlarının ortak dikkat etkileşimlerinin ortalama uzunluğu ve ortak dikkat sürecinde bebeklerin annenin dikkatinin farkında olması ile olumlu yönde ve ortak dikkat süreçlerinin anne tarafından bitirilmesi ile olumsuz yönde ilişkili olduğunu göstermiştir. Negatif anne davranışlarının ise ortak dikkat süreçlerinin ortalama uzunluğu ve ortak dikkat süreçlerinin annenin bebeğin dikkatini takip ederek başlaması ile olumsuz yönde ilişkili olduğunu göstermiştir. Ayrıca sonuçlar anne eğitim seviyesinin bebeklerin dil gelişimini dolaylı bir şekilde etkilediğini ve bu ilişkide annelerin kontrol seviyesi ve ortak dikkat süreçlerinin annenin yönlendirmesiyle başlamasının aracılık rolü oynadığını göstermiştir. Bulgular anne davranışlarının anne-bebek etkileşimi sırasında kurulan ortak dikkat süreçlerinin özellikleri üzerinde önemli bir rol oynadığını göstermiştir. Ayrıca bulgular anne eğitim seviyesinin çocukların dil gelişimini ebeveynlik ve ortak dikkat süreçlerinin özellikleri üzerinden dolaylı bir şekilde etkilediğini ortaya koymuştur.
Beliren yetişkinlik dönemindeki kadınlarda toplumsal cinsiyet rolleri ve anne baba tutumlarının erken dönem uyumsuz şemalar ile ilişkisinin incelenmesi

Giriş: Yetişkinliğe geçişte, ortalama 18-29 yaşlar arasındaki bireylerin ve hatta yetişkinlerin rollerinde değişiklikler oluşmaya başlamıştır. Toplumun kadına ve erkeğe atfettiği rollerin tümü, her iki cinsiyet arasındaki benzerlik ve farklılıkların tespit edilmesi ve sosyo-kültürel olarak ne anlama geldikleri cinsiyet tanımı altında bulunabilir. Kadının ve erkeğin toplumdaki yansımalarının cinsiyet rolleri aracılığıyla anlamlandırıldığı belirtilmektedir. Ebeveynlerin tutumları çocuklar üzerinde önemli bir rol oynamaktadır çünkü ebeveynin çocuklarına karşı tutumları çocuklar hem o anki hem de geleceklerini etkilemektedir. Erken dönem uyumsuz şemaların oluşmasında zedeleyici çocukluk deneyimlerinin etkili olduğu düşünülmektedir. Bu şemalar erken ve güçlü biçimde oluşur ve genellikle çekirdek aile içerisinde meydana gelir. Amaç: Bu çalışmanın amacı beliren yetişkinlik dönemindeki kadınlarda toplumsal cinsiyet rolleri ve anne baba tutumlarının erken dönem uyumsuz şemalar ile ilişkisinin incelenmesidir. Yöntem: Bu araştırma, 'ilişkisel tarama modeli'ne uygun olarak hazırlanmıştır. İki veya daha çok değişken arasında birlikte değişim varlığını ve/veya derecesini belirlemeyi amaçlamaktadır. Örneklem seçimi basit-rastgele örneklem seçimi türüne göre yapılmıştır. Araştırmanın evrenini İstanbul'da yaşayan 18-29 yaş arası kadın bireyler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise İstanbul'da yaşayan 18-29 yaş arası 300 kadın birey oluşturmaktadır. Bulgular: Toplumsal cinsiyet rolleri aileden şiddet görme arasında anlamlı bir farklılık saptanmıştır. Aileden şiddet görenlerin toplumsal cinsiyet rolleri toplam puanında daha yüksek olduğu görülmüştür. Kadın cinsiyet rolü ile yaş değişkeni arasında anlamlı bir farklılık elde edilmiştir. 18-20 yaş grubu ile 21-23 ve 24-26 yaş grupları arasında 18-20 yaş olan grubunda kadın cinsiyet rolü daha fazla olduğu görülmektedir. Geleneksel cinsiyet rolü ile anne eğitim durumu arasında anlamlı bir farklılık olduğu sonucu elde edilmiştir. Okur-yazar olan grupla ortaokul mezunu olan grup arasında okur-yazar olan grubun geleneksel cinsiyet rollerinin daha fazla olduğu görülmektedir. Toplumsal cinsiyet rolleri ölçeği ile anne baba tutumları, kabul/ilgi, denetleme arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Erken dönem uyum bozucu şemalar ile anne baba tutumları, denetleme, psikolojik özerklik arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Erken dönem uyum bozucu şemalar alt boyutu olan yetersiz denetim ile toplumsal cinsiyet rolleri alt boyutu olan geleneksel cinsiyet rolü pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur.
Yaşlılık döneminde temel problemler ve dini başaçıkma

Bu araştırmanın amacı, yaşlılık döneminde cinsiyet, medeni durum, eğitim durumu, gelir durumu, öznel sağlık algısı, yaşanılan problemler gibi sosyo-demografik özellikler dikkate alınarak dindarlık, dini başa çıkma ve başa çıkma arasındaki ilişkiyi incelemektir. Ampirik olarak tasarlanan bu araştırmanın örneklemini İstanbul Anadolu yakasında yaşayan 115 birey oluşturmuştur. Örneklem grubundan bilgi toplamak amacıyla geliştirilen anket formu dört bölümden oluşmaktadır. Bunlar; katılımcıların demografik değişkenlerini belirlemeye yönelik sorular, Dindarlık Ölçeği, Dini Başaçıkama Ölçeği ve Başaçıkma Ölçeği'dir. Verilerin analizinde SPSS paket programı kullanılmıştır. Örneklem grubundan elde edilen veriler, t-Test, ANOVA, Pearson Korelasyon Analiz teknikleri ile çözümlenmiştir. Araştırma sonucuna göre, katılımcıların cinsiyeti, eğitim durumu ve öznel sağlık algıları dindarlık düzeylerinde anlamlı farklılaşmaya yol açmıştır. Ayrıca eğitim durumu, gelir durumu, öznel sağlık algısı ve yaşanılan problemler başa çıkma ve dini başa çıkma tutumlarında anlamlı farklılaşmaya yol açmıştır. Bu araştırma sonunda, dindarlık düzeyi, dini başa çıkma ve başa çıkma tutumları arasında anlamlı pozitif bir ilişki tespit edilmiştir.
Çocukluk dönemi travmatik yaşam olaylarına maruz kalmış yetişkin bireylerin benlik saygısı, kişilerarası ilişki tarzları ve baş etme becerilerinin incelenmesi

Amaç: Bu araştırmada, çocukluk döneminde ebeveyn kaybı yaşamış yetişkin bireyler ile ebeveyn kaybı yaşamamış yetişkin bireylerin benlik saygısı, kişilerarası ilişki tarzları ve baş etme becerilerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırmanın örneklemini, yetiştirme yurdu geçmişşi olan çocukluk dönemi ebeveyn kaybı yaşayan ve yetiştirme yurdu geçmişşi olan çocukluk dönemi ebeveyn kaybı yaşamayan iki grup oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan 80 kişinin 52'sini ebeveyn kaybı yaşayan araştırma grubu, 28'ini ise ebeveyn kaybı yaşamayan kontrol grubu katılımcıları oluşturmaktadır. Veri toplama aşamasında Sosyo-Demografik Özellikler ve Bilgi Formu, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Kişilerarası İlişki Tarzları Ölçeği ve Başa Çıkma Tutumlarını Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada, frekans analizi, tanımlayıcı istatistikler, ikili gruplar için bağımsız t-testi, one way anova, Pearson korelasyon analizleri uygulanmıştır. Bulgular: Araştırmamızda iki grup arasında benlik saygısı, kişilerarası ilişki tarzları ve baş etme becerilerinde ölçeklerin toplam puanları üzerinde anlamlı bir fark saptanmazken alt boyutlarında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Çocukluk dönemi ebeveyn kaybı yaşamayan kişilerin, kişilerarası ilişkilerinde besleyici alt boyutun daha yüksek olduğu bulunmuştur. Ebeveyn kaybı yaşayan ve yaşamayan iki grup arasında demografik değişkenlere bakıldığında, erkeklerin benlik saygısının kadınlara oranla daha yüksek olduğu saptanmıştır. Ebeveyn kaybı yaşamayan grupta ise kadınların kişilerarası ilişki tarzları ve baş etme becerilerinde daha olumlu tutum sergiledikleri bulunmuştur. Yapılan korelasyon analizi sonuçlarına göre, ebeveyn kaybı yaşamayan grupta kişilerarası ilişki tarzları ve baş etme becerileri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunurken benlik saygısı arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Sonuç: Araştırma bulguları doğrultusunda, çocukluk dönemi ebeveyn kaybı yaşamayan kişilerin ebeveyn kaybı yaşayanlara göre kişilerarası ilişkilerinde besleyici ilişkiler kurdukları ve daha olumlu bir tutum sergiledikleri belirlenmiştir. Erkeklerin benlik saygısının kadınlara göre daha yüksek olduğu gözlenmiştir. Ebeveyn kaybı yaşamayan kadınların, kişilerarası ilişki tarzları ve baş etme becerilerinde daha iyi oldukları gözlenmiştir. Ölçekler arasında kişilerarası ilişki tarzları ve baş etme becerilerinin birbiri ile ilişki içerisinde olduğu belirlenmiştir. Katılımcıların kişilerarası ilişki tarzları olumlu yönde geliştikçe baş etme becerilerinin de olumlu yönde arttığı belirlenmiştir. Bu alanda yapılacak çalışmalar için uzun süreli, takip çalışması kullanılarak yapılacak olan araştırmalar önerilmektedir.
Üstbiliş ve ahlaki üstbiliş ile sebatlı olma arasındaki ilişkinin EEG tekniğiyle gözlemlenmesi

Bu araştırma bireylerin gerek akademik başarıları gerekse iş hayatındaki başarıları için vazgeçilmez olan sebatlı olma yetkinliğinin bireylerin üstbilişsel farkındalıkları ve ahlaki üstbiliş becerileri ile ilişkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma sırasında uygun örnekleme metodu ile 129 üniversite öğrencisinin öncelikle demografik verileri toplanmış ve akabinde üstbilişsel Farkındalık Envanteri, Kısa Sebat Ölçeği, Ahlaki Üstbiliş Ölçeği kullanılarak öğrencilerin özbildirime dayalı puanları belirlenmiştir. Sebatlı olma ve üstbilişsel farkındalık puanları esas alınarak deney ve kontrol grupları belirlenmiştir. Her iki grubun göz açık ve kapalı dinlenme EEG'leri çekilmiştir. Özbildirime dayalı ölçekler arasındaki ilişki basit lineer regresyon analizi ile incelenirken deney ve kontrol gruplarının EEG verilerinin ortalamaları arasında istatistiki açıdan anlamlı bir fark olup olmadığı bağımsız örneklem t-testi ile kontrol edilmiştir. Son olarak ölçek verileri ile EEG verileri arasında anlamlı bir ilişkinin olup olmadığı basit lineer regresyon analizi ile tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırma verilerinin analizi sonucunda, ölçekler arasındaki ilişki incelendiğinde üstbilişsel farkındalık ve ahlaki üstbilişin, bireyin sebatlı olma düzeyine her bir alt boyut seviyesinde farklılaşan ilişki katsayılarında etki ettiği tespit edilmiştir. Sosyo-ekonomik ve sosyo-kültürel unsurlar, bireylerin sebatlı olma düzeylerini negatif etkilerken cinsiyet ve yaşın etkisinin olmadığı gözlenmiştir. Üstbilişsel farkındalık ve ahlaki üstbiliş ile demografik unsurların hiçbiri arasında anlamlı bir ilişki gözlemlenmemiştir. EEG verilerinin güç ve koherens değerleri incelendiğinde deney ve kontrol gruplarının ortalamaları arasında istatistiki açıdan anlamlı bir fark bulunmamıştır. Öte yandan koherens değerleri yakından incelendiğinde delta, teta ve alfa bantlarında kontrol grubunda deney grubuna kıyasla daha fazla aktivite olduğu tespit edilmiştir. Bulgular literatür verileri ile tartışılmıştır.
Özel eğitim gereksinimi olan çocukların annelerinde psikolojik iyi oluşun, psikolojik sağlamlık ve bilinçli farkındalık ile ilişkisi

Özel eğitim gereksinimi olan çocuğa sahip annelerde çocuğuna ilişkin bakım yükü ve çocuğunun durumuna yönelik kabullenme düzeyi kaynaklı psikolojik problemlerle birlikte yaşam kalitesinde düşüş ortaya çıkmaktadır. Araştırmada, özel eğitim gereksinimi olan çocuğa sahip olan annelerde psikolojik iyi oluş, psikolojik sağlamlık ve bilinçli farkındalığın belirlenmesi; annelerin psikolojik iyi oluşlarında psikolojik sağlamlık ve bilinçli farkındalığın etkisinin ortaya koyulması hedeflenmiştir. Bu amaç doğrultusunda İlk Evre Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'ne 2018- 2019 eğitim öğretim yılında devam eden 206 özel eğitim gereksinimi olan çocuk annesine Sosyo-demografik Veri Formu, Psikolojik Sağlamlık Ölçeği, Bilinçli Farkındalık Ölçeği ve Psikolojik İyi Oluş Ölçeği'nden oluşan anket formu uygulanmıştır. İstatistiksel analiz kısmında SPSS 23.00 kullanılmış olup; psikolojik sağlamlık ve bilinçli farkındalığın psikolojik iyi oluş üzerine etkisi lineer regresyon analizi ile test edilmiştir. Ayrıca psikolojik sağlamlık, bilinçli farkındalık ve psikolojik iyi oluşun çocuk ve anneye ait sosyo-demografik özelliklere göre değişiminin belirlenmesi için bağımsız ikili gurupların karşılaştırılmasında t-test, üç ve daha fazla bağımsız grupların karşılaştırılmasında ise ANOVA ve Post Hoc testlerinden LSD Test kullanılmıştır. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında, %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgularına göre göre özel eğitim gereksinimi olan çocuk annelerinde psikolojik sağlamlık ve bilinçli farkındalığın psikolojik iyi oluş üzerinde anlamlı etkisi vardır. Buna göre kişisel güç, yapısall stil, sosyal kaynaklar ve bilinçli farkındalık-psikolojik iyi oluşu artırmaktadır. Araştırmanın bir diğer bulgusuna göre yüksek gelir düzeyindeki katılımcıların psikolojik sağlamlık ve psikolojik iyi oluş düzeyleri de yüksektir. Bununla birlikte özel eğitim gereksinimi olan kız çocuğa sahip annelerin psikolojik iyi oluş düzeyleri daha yüksek bulunmuştur.
Boğaziçi Üniversitesi'nde psikolojiye giriş dersi alan üniversite öğrencilerinin bilişsel biçemleri ile cinsiyetleri, alanları ve genel akademik başarıları arasındaki ilişki

Bu araştırmanın genel amacı, Boğaziçi Üniversitesi'nde Psikolojiye Giriş dersi alan üniversite öğrencilerinin bilişsel biçemleri ile cinsiyetleri, alanları ve genel akademik basanları arasında nasıl bir ilişkinin olduğunu belirlemek; aradaki farklılıklann istatistiksel olarak bir anlamlılık taşıyıp taşımadığım saptamaktır. Araştırma verileri, Richard J. Riding'in geliştirmiş olduğu bilgisayar temelli Bilişsel Biçemler Analizi kullanılarak; 74'ü kız, 42'si erkek olmak üzere toplam 116 öğrenci üzerinde yapılan uygulamadan elde edilmiştir. Öğrenci beyanları ve test uygulamasıyla elde edilen veriler, Pearson Ki-kare ve tek yönlü varyans analizi gibi teknikler kullanılarak çözümlenmiş ve yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda, uygulama yapılan öğrencilerin bilişsel biçemlerinin cinsiyetlerine göre anlamlı bir farklılık gösterdiği saptanmıştır. Öğrencilerin bilişsel biçemleri ile alanlarına ilişkin çözümleme sonucunda ise, öğrencilerin alanlarının bilişsel biçemlerine göre anlamlı bir farklılık göstermediği bulunmuştur. Genel akademik başatı açısından yapılan çözümleme sonucunda da öğrencilerin genel akademik başarılarının bilişsel biçemlerine göre anlamlı bir farklılık göstermediği bulunmuştur.
Durumsal anksiyetenin nefes terapisi ile yatıştırılması üzerine deneysel araştırma

Durumsal anksiyete görece hızlıca yatıştırılması gereken bir durumdur. Buna müdahale ederken farmakolojik ajanlar bir seçim olabileceği gibi gevşeme egzersizleri de yine müdahale yöntemleri arasında sayılmaktadır. Bu çalışmada kullanılmış olan Nefes Terapisi bu kapsamda sayılabilir. Eşik altı, 21 gönüllü denek üzerinde yapılan çalışmada parasempatik sistemin aktif olduğu sırada alınan nefes biçimi, gönüllülere 15 dakika boyunca taklit ettirilmiş ve anksiyetenin göstergesi sayılabilecek tansiyon, nabız ve dakikadaki solunum sayısındaki değişiklikler gözlenmiştir. İlave olarak katılımcılar beyana dayalı anksiyete ölçeği ve Beck Umutsuzluk Ölçeği doldurmuşlardır. Elde edilen sonuçlar incelendiğinde tansiyon ve Umutsuzluk Ölçeği hariç tüm değerlerde dikkate değer düşüş gözlenmiştir
Özel öğrenme bozukluğu olan çocukların ruhsal profillerinin değerlendirilmesi

Bu araştırma, Özel Öğrenme Bozukluğu olan çocukların ruhsal dünyalarını incelemeyi amaçlamaktadır. Türkiye'de ÖÖB ile yürütülmüş çalışmaların sayısının oldukça az olması ve bu çalışmalarda sadece bilişsel fonksiyonların incelenmesi dikkat çekicidir. ÖÖB tanısı almış çocuklarla aynı yaş grubundaki klinik başvurusu olmayan çocuklar, düşünce süreçlerine yatırım, dürtüleri ve duygulanımları işleme, kastrasyon kaygısı, belirsizlikle karşılaşma ve ayrılıkla ilgili kaygılar açısından Rorschach testi aracılığıyla karşılaştırılmıştır. İstatistiksel değerlendirmeler farklılıkları göstermek açısından kısmen yetersiz kalsa da, psikanalitik yoruma dayanan içerik analizleri iki grup arasındaki bazı ruhsal farklılıkları ortaya koymaya izin vermiştir. Ancak her olgunun kendi bireyselliği içinde değerlendirilmesinin faydalı olacağı düşünülmektedir. Ayrıca ÖÖB olan çocuklar C. A. T. ve T. A. T.'ye göre değerlendirilmiştir. Ayrıca Özel Öğrenme Bozukluğu tanımının hala tartışılan bir konu olması önemlidir.
Savaş mağduru sığınmacı çocuklarda hayat ve Tanrı algısı: '7-12 yaş arası Suriyeli çocuklar'

Günümüzde mülteciler, ülkelerini terk etmek zorunda kalmışlardır ve bu durum onlar için pek çok sıkıntı ve zorluğu bir araya getirmiştir. Mültecilerin topraklarını terk etme nedenleri içinde savaşlar en başta gelen sebeptir. Son yıllara baktığımızda Suriye'de çıkan savaşlar, büyük bir göç dalgasıyla sonuçlanmıştır. İnsanlar yaşadıkları ülkeyi, evlerini terk etmek zorunda kalarak mülteci konumuna düşmüşlerdir. Türkiye'ye büyük bir mülteci akını başlamıştır ve bu durum beraberinde birçok psikososyal problemlere yol açmıştır. Savaş, toplumlar üzerinde ruhsal açıdan büyük hasarlarla sonuçlanmaktadır. Travma Sonrası Stres bozukluğu, savaş ortamında kalan ve sonucunda ülkelerini terk etmek zorunda kalan mültecilerle yapılan çalışmalarda en sık görülen psikiyatrik bozukluklardan biri olarak tanımlanmıştır. Savaş travmasına hazırlıklı olmadıkları için çocuklar, bu durumdan çok daha fazla etkilenmekte ve travma yaşamaktadır. Aynı bölgede yaşanan terörist saldırıları, suç, felaket ve savaş koşullarının birleşimiyle bu süreç, çocukları ruhsal olarak oldukça kötü etkilemektedir. Bu araştırmada çocukların yaşadığı bu travma sürecinin yaşam ve Tanrı algılarını nasıl biçimlendirdiği üzerinde durulacaktır.
Fenilketonürili çocuk ve ergenlerde psikolojik belirtiler ve fenilketonürili çocuğa sahip ebeveynlere ilişkin değişkenlerin incelenmesi

Bu tez temel olarak, (1) fenilketonürili çocukların psikolojik belirtileri ve benlik algısı ile hastalık algısının ilişkisini ve (2) fenilketonürili çocuğa sahip ebeveynlerin ebeveynlik tutumları ve çocukları için belirttikleri psikolojik sorunlar ile hastalık algısının ilişkisini incelemeyi amaçlamıştır. Erken tanı alan ve tedaviye düzenli uyan fenilketonürili 10-18 yaşları arasında 66 çocuk ve fenilketonürili çocuğa sahip 118 ebeveyn araştırmaya dahil edilmiştir. Çalışmanın veri toplama aşamasında; öncelikle ebeveynlerin demografik bilgi formunu ve onam formunu doldurmaları istenmiş ve tüm ebeveynlere Hastalık Algısı Ölçeği Hasta Yakını Formu, Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutum Ölçeği, Güçler ve Güçlükler Anketi - Ebeveyn Formu uygulanmıştır. Çocuklara İse Hastalık Algısı Ölçeği, Sosyal Karşılaştırma Ölçeği, Kısa Semptom Envanteri ve Güçler ve Güçlükler Anketi uygulanmıştır. Ebeveynlerin hastalık algısı ile çocukları için belirttikleri psikolojik ve davranışsal problemler çoklu regresyon analiziyle incelenmiştir. Ayrıca, çocukların hastalık algısı ve psikolojik belirtileri arasındaki ilişki ve hastalık algısı ile benlik algısı arasındaki ilişki basit regresyon analizleri ile incelenmiştir. Genel olarak araştırma bulguları şu şekildedir; (1) çocuğun hastalık algısı, çocuğun kendini başkalarına göre daha olumsuz algılamasının %13'ü ile ve (2) psikolojik belirtilerinin de %18'i ile ilişkilidir. (3) Ebeveynlerin hastalık algısı ile çocukları için belirttikleri duygusal sorunlar ise birbirleriyle %18 ilişkili bulunmuştur. Ayrıca, bu çalışmada yapılan ek analizle birlikte annelerin hastalık algısının çocuğun hastalık algısı ile ilişki gösterdiği saptanmıştır. Araştırma bulguları, fenilketonüri hastalığını ele alırken aile sisteminin önemli olduğunu bir kez daha ortaya koymuştur. Bununla birlikte hastalık algılarının hem ebeveyn hem çocuk için önemli bir değişken olduğunu göstermiştir.
Depressive symptoms and negative emotions in Turkish children: Relationship with the experience of residential mobility

Araştırmalar taşınmanın yaşam değiştiren bir olay olarak çocuklardaki depresyonla olan anlamlı ilişkisini ortaya çıkarmıştır. Depresyon, çocuk ve ergenlerin duygusal, bilişsel ve davranışsal işleyişini önemli ölçüde kısıtlar. Çocukluktaki olumsuz etkileri göz önüne alınarak, depresyon ve etiyolojisi zihinsel sağlık literatüründeki ampirik ve teorik dikkatleri üzerine oldukça çekmiştir. Bu çalışma taşınmanın Türk çocukları üzerindeki etkisini görmeyi amaçlamaktadır. Mevcut çalışma çocuklardaki depresyon belirtileri ve duygu değerliği arasındaki ilişkiyi ve bu ilişkideki taşınmanın rolünü incelemektedir. İstanbul'un düşük sosyo-ekonomik durumu ile tanımlanabilecek bir bölgesinde öğrenci olan 8 ve 14 yaş arasındaki toplam 233 çocuk bu çalışmaya katılmıştır ve bu çalışmanın verileri çocukların yaşam olayları üzerine yapılan bir araştırma projesinden sağlanmıştır. Katılımcıların depresyon belirtilerini ölçmek için Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği 2 kullanılmıştır. Katılımcıların duygu değerlik skorlarının ölçümü için ise yeni geliştirilen bir yarı-projektif ölçek olan Çocukların Yaşam Değişimleri Ölçeği kullanılmıştır. İstatistiksel analizlerin sonuçları depresyon belirtilerinin ve olumsuz duyguların anlamlı olarak ilişkili olduğunu göstermiştir. Ancak taşınmanın herhangi bir etkisi görülmemiştir. İleri analiz sonuçları evde yaşayan aile bireyi sayısının çocuklardaki depresyon belirtileri ile anlamlı bir ilişki içerisinde olduğunu ortaya çıkarmıştır. Bu çalışmanın sonuçları, Çocukların Yaşam Değişimleri Ölçeği için ön bulgular sunmaktadır ve bu sonuçlar var olan depresyon ve taşınma literatüründeki diğer bulguların ışığında tartışılmıştır.