turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Lykia orografisi

Anadolu'nun güneybatı köşesinde konumlanan, bugünkü adıyla Teke Yarımadası, Antik Dönem'de Lykia olarak bilinmektedir. iö 2. binyıla kadar geri giden yazılı kaynakların ve arkeolojik envanterin gösterdiği gibi Lykia, kendine özgü politik ve kültürel bir gelişmeye sahne olmuştur. Bu sahnenin dekorunda en belirgin öğeyse kuşkusuz dağlardır. Nitekim, taşıdıkları özgürlük bilinci antik yazarlarca destansı birçok hikayeye konu edilen Lykia' lılar, dağlarının oluşturduğu kalkanla, Kroisos'a, Harpagos'a, Melasandros'a, Aleksandros'a, Mithridates'e ve Brutus'a karşı, kimi zaman trajik yenilgilerle sonuçlansa da, övgüye değer bir savunma gösterebilmişlerdir. Dağlar Lykia' linin manevi dünyasında da önemli bir yer tutmuş gözükmektedir. Bu olgu en açık olarak Lykia' run kendine özgü kaya mezarlarında karşımıza çıkmaktadır. Bu yöndeki diğer bir veri de Lykia dağlarım konu alan mitoslardır. Bunlardan en önemlisi olan ve Homeros'tan Platon'a sayısız yazarın ilgisini çeken Khimaira, söz konusu mitos kimliğini, Batı dünyası tarafından yeniden keşfedildiği 19. yy.'a kadar korumuştur. Dağlar Lykia'lılarm politik kaderlerini, kültürel ve sosyal kimliklerini belirlediği gibi, onların sosyo-ekonomik yapılarında da belirleyici olmuştur. Batı Tauros'lanna dahil edilen Lykia dağlan birbirine paralel uzanan üç ana kütleden oluşmaktadır. Bu kütleler arasında oluşan ovalar, yine bu dağlar sayesinde yıl boyu sulanarak tarım için verimli araziler sunmaktadır. Bunun dışmda 1500- 2000 m rakımda yetişen ve gemicilik için hayati önem taşıyan sedir, Lykia' mn en önemli zenginlik kaynaklarından biridir. Lykia'nın tarihsel ve kültürel coğrafyasını anlamak açısından oldukça önemli olan dağlar, bu önemlerine karşın yeterince araştırılmamıştır. Bunun en belirgin kanıtı Lykia orograf- yasma ilişkin 100 yılı aşkın bir süredir koruna gelen yanlışlar yumağıdır. Lykia oronyma'smda. süregiden yanılgıların giderilmesinde ilk veriyse 1994 yılında Patara'da bulunan Stadiasmus Patarensis Anıtı'ndan elde edilmiştir. Bu veriden hareketle Lykia Oronyma'sı daha sağlam bir temele oturtulabilmiştir. Bu çalışmanın amacı, bölgenin politik, kültürel ve ekonomik tarihini antik kaynaklar, nümismatik ve epigrafik veriler ışığında inceleyerek Lykia Orografyası'nı irdelemektir.
Kumlu ilçesinin coğrafyası

Kumlu İlçesi Akdeniz Bölgesi'nin Adana Bölümün de Hatay İl sınırları içinde yer almaktadır. Kumlu da ortalama yükselti yaklaşık 91 metredir. 186 km yüzölçümüne sahip 13 kırsal mahallesi bulunan İlçe'nin 3 tane de merkez mahallesi bulunmaktadır. Toplam Nüfus 13.328 kişidir. Kumlu İlçesi yerleşme alanı olarak Amik Ovası nın ortasında, verimli alüvyal araziler üzerinde kurulmuştur. Bu nedenle de en önemli geçim kaynağı tarımdır. Kumlu sınırları içerisinde Afrin Çayı, Akkuyu Kanalı ve Muratpaşa Çayı'nın kolları yer almaktadır. Hamamat Kaplıcası, fay zonu üzerinde yer almakta ve yörenin tek turistik tesisini oluşturmaktadır. Akdeniz iklim özellikleri görülmektedir. Kumlu da ormanlık alan yoktur. Zeytinlik ve meyve bahçeleri vardır. Bu çalışmanın amacı Kumlu İlçesinin Fiziki, Beşeri ve Ekonomik özellikleriyle İlçe nin potansiyelini ortaya çıkarmak ve sorunlara çözüm önerileri sunmaktır. Çalışmada, ilgili kurum ve kuruluşlarında temin edilen veriler değerlendirilerek analiz edilmiştir. Kumlu ilçesine ait tüm haritalar arazi gözlemlerinden yararlanarak çizilmiştir. Araştırma sahasında ortaya çıkan temel sorunlar arasında yatırım eksikliği ve idari sınır problemi gelmektedir. İlçede tarım gelişmiş olmakla birlikte, tarıma dayalı sanayi ve ticaret yeteri kadar gelişmemiştir. Ayrıca Kırıkhan ve Reyhanlı kadar olmasa da Suriyeli sığınmacıların oluşturabileceği eğitim, güvenlik, sağlık, sosyo-kültürel ve ekonomik anlamda sıkıntılar, Kumlu da zamanla bir takım sorunları ortaya çıkaracaktır. Araştırmamızda tespit edilen problemlere çözüm önerileri sunulmaktadır.
9. sınıf coğrafya konularının kavram haritası kullanımı bakımından uygunluğunun öğretmen görüşleriyle değerlendirilmesi

Eğitim kavramı, ilk insandan itibaren başlamış olup, ilk çağlardan itibaren nitel ve nicel olarak değişiklikler göstermiştir. Ancak temel hedefleri her çağda aynı özellikleri göstermiştir. Uygulanan eğitimin temel amacı genel anlamıyla bireylerde davranış kazandırma olmuştur. Bu kapsamda hazırlanan araştırmada, gelişmiş ülkelerde uygulanan yapılandırmacı yaklaşım bağlamında, 9. Sınıf coğrafya derslerindeki kavram haritaları kullanımına ilişkin öğretmen görüşlerinin neler olduğunun ve kavram haritalarına yönelik hangi yöntemleri uyguladıklarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, problem durumu, araştımanın amacı ve önemi açıklanmış, ikinci bölümde konu ile ilgili kavramlar incelenmiştir. Üçüncü bölümde araştırmanın modeli, araştırma evren ve örneklemi, verilerin toplanması ve analizi gibi bilgilere yer verilmiştir. Dördüncü bölümünde çalışma kapsamında elde edilen veriler doğrultusunda ortaya çıkan bulgular değerlendirilmiştir. Çalışmanın beşinci ve son bölümde ise ulaşılan sonuçlar değerlendirilerek konu ile ilgilenen eğitimci ve akademisyenlere önerilerde bulunulmuştur.
Akçaabat ilçesinin beşeri ve iktisadi coğrafya özellikleri

Jüri : Yard. Doç. Dr. Ünsal BEKDEMİR Yard. Doç. Dr. Mustafa GİRGİN Doç. Dr. Saliha KODAY Prof. Dr. Hayati DOĞANAY Prof. Dr. Yalçın KARABULUT İnceleme sahası olarak Trabzon ili Akçaabat ilçesinin seçildiği bu çalışmada, sahanın Beşeri ve İktisadi Coğrafya özellikleri incelenmeye çalışılmıştır. Yaklaşık 308 km2 yüzölçümüne sahip olan saha Zigana Dağları'nın Karadeniz'e bakan alçak kuzey yamaçları üzerinde yer alır. Araştırma sahası her mevsimi yağışlı nemli Karadeniz ikliminin tesiri altında olmasına rağmen yıllık yağış miktarı (724. 8 mm) bölge ortalamasının altındadır. Yaz mevsiminde ortalama sıcaklık 14.2 C dir. İklim özellikleri bakımından yaz mevsiminde su noksanının bulunduğu tam okyanusal rejimin özelliklerini yansıtır. İklime bağlı olarak kıyıdan itibaren değişen zengin bir bitki örtüsü vardır. Geniş ve iğne yapraklı ormanlar karışık ve saf topluluklar halinde yayılış gösterirler. Sahanın büyük bir kısmı gri kahverengi podzolik topraklarla kaplıdır. Söğütlü ve Sera dereleri sahadaki önemli akarsulardır. Yörede 2000 yılı itibariyle yaşayan 120693 kişinin % 67 .6'sı kırsal kesimde, % 32 .4'ü şehirde ikamet ediyordu. Nüfusun % 49.8' i erkeklerden, % 50 .2'si kadınlardan oluşur. Kadın nüfusun fazla oluşu, erkek nüfusun saha dışına göç etmesinin bir sonucudur. Sahada 1 şehir, 14'ü belediye örgütlü olmak üzere 63 köy yerleşmesi bulunmaktadır. Belediye örgütlü köy yerleşmelerinden Söğütlü gelişmiş bir kasaba görünümündedir. Köyler, birbirinden uzak parçalı tarım alanları üzerinde inşa edilen evlerin meydana getirdiği dağınık dokulu yerleşmelerdir. İnceleme sahasının kırsal kesiminde temel geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Şehirde hizmetler sektörü önemli bir gelişme göstermiştir. Sanayi faaliyetleri küçük çaplı imalathaneler ve bakım-onarım atölyelerinden oluşur. Ulaşımda karayolunun önemi büyüktür. Saha Samsun-Sarp karayoluyla ülkemizin diğer yörelerine bağlanır. Deniz yoluyla yapılan yük taşımacılığı önemsizdir.
Gavur Gölü geç kuvaterner paleocoğrafyasının incelenmesi

Geçmiş dönem iklimlerinin ortam koşulları, salınım ve döngü özellikleri yönünden incelenmesi ve günümüz iklimleri ile kıyaslanması, meydana gelen değişimlerin nedenlerinin daha iyi anlaşılmasına yardımcı olmaktadır. Gavur Gölü, tarihi Kahramanmaraş filine ve relikt dişbudak bitkisine sahip olmasından dolayı paleocoğrafya çalışmaları açısından önemli bir yere sahiptir. Çalışmanın amacı; dip sedimanları üzerinden göl ve yakın çevresinin paleocoğrafik özelliklerinin araştırılmasıdır. Güncel polen tuzakları ile 1 yıl boyunca (2017-2018) düzenli olarak veri toplanırken, gölden alınan karot üzerinde ise fosil polen analizi yapılmıştır. Çalışmada ayrıca SEM ve XRF analizlerinin yanı sıra 14C yaş tayini yapılmıştır. Sonuç olarak; günümüzden yaklaşık 6000 yıl önce Pinus, Cedrus, Fraxinus ve Quercus cinsinden bitkilere ait polenlerin yoğunlukta olduğu; günümüze yaklaştıkça otsu taksonlardan Asteraceae ve Poaceae familyasına ait bitkilerin baskın olduğu, bölgede meydana gelen paleoklimatik değişimlerin küresel veya yarı küresel iklim olayları ile tam zamanlı bir uyum göstermediği hatta zıt etkilerin olmuş olabileceği, bölgede birlikte bulunan relikt dişbudak ile dişbudak yapraklı akçaağaç polenlerinin farkları ortaya konulmuştur.
Jeoekoloji açısından üçüncü boğaz köprüsü

Bu çalışma İstanbul Boğazı üzerinde yapılacak olan üçüncü boğaz köprüsünün Jeo ekoloji Bakımından değerlendirilmesini kapsamaktadır. Jeo ekoloji Bakımından üçüncü boğaz köprüsü adlı bu yüksek lisans tez çalışması konusu itibariyle kamuoyunda gündem oluşturan üçüncü boğaz köprüsü hakkındaki tartışmalara Coğrafi bakış açısı ile bilimsel bir katkı yapmayı amaçlamaktadır. İnceleme sahası kuzey Marmara otoyol ve boğaz geçişi projesinin İstanbul il sınırı dahilinde boğaz köprüsünü ve hinterlandını kapsamaktadır. Bu lokasyon dahilindeki doğal ortam özellikleri örnek olarak jeoloji, jeomorfoloji, hidrografya, toprak ve bitki örtüsü ile üçüncü boğaz köprüsü ve güzergahları, jeo ekolojik açıdan üçüncü boğaz köprüsünün değerlendirilmesi temel konular olarak belirtilebilir. Sonuç olarak aşırı çevreci determinizme kaçmadan üçüncü boğaz köprüsünün olumlu katkıları ve olumsuz etkileri geniş bir bakış açısı ile analiz edilmiş, insan ve çevre arasındaki ilişkiler bu bakımdan ortaya konulmuştur.
Beylikdüzü'nde şehirsel gelişme

Ülkemizde yaşanan hızlı nüfus artışı, başta beslenme ve barınma olmak üzere insanların temel fizyolojik ihtiyaçlarını karşılamalarını zorlaştırmaktadır. Kırsal alanlardaki ekonomik yetersizliklerle insanların temel ihtiyaçlarını karşılamak ve daha iyi yaşam koşullarına erişmek için büyük şehirlere göç etmelerine neden olmaktadır. Bu durum göç edilen şehirlerin daha da büyümelerine neden olmaktadır. İstanbul da bu tarz göçlerle oluşan alanlardan biri de Beylikdüzü'dür. Günümüzde İstanbul'un önemli gelişme alanlarından biri olan Beylikdüzü'ndeki şehirsel gelişmeler tezin konusunu oluşturmaktadır. İstanbul'un batısında yer alan Beylikdüzü, coğrafi konumu, elverişli topoğrafik yapısı (200 metre'yi geçmeyen yükseltesi), zengin su kaynakları ve sahip olduğu uygun iklim koşulları ile uygun yerleşmeye koşullarına sahiptir. Bu uygun koşullara rağmen Beylikdüzü'nde yerleşmenin gelişimi 1990'lı yıllara kadar oldukça yavaş bir seyir izlemiştir. Beylikdüzü asıl gelişimini 1990'lı yıllardan sonra ulaşım faaliyetlerindeki gelişmelerle (E-5) gerçekleştirmiştir. Ulaşımın gelişmesiyle daha önce İstanbul'un değişik kesimlerindeki sanayi tesislerinin buraya taşınmış ve yeni toplu konut alanlarının oluşturulması ile gelişimini sürdürdü. Yaşanan bu gelişmeler Beylikdüzü'nü İstanbul'a olan göçlerin merkezlerinden biri yaptı. Aldığı göçlerle kısa sürede hızlı bir değişim ve dönüşüm yaşayan Beylikdüzü bir taraftan hızla gelişip büyürken diğer taraftan da başta aşırı nüfus artışı olmak üzere çeşitli sorunlarla karşı karşıya kaldı. Bütün sorunlarına rağmen Beylikdüzü, deniz kıyısındaki konumu, güçlü ulaşım altyapısı ve başta sanayi olmak üzere çeşitli ekonomik faaliyetlerin yer aldığı önemli bir merkezdir. ''Beylikdüzü'nde Şehirsel Gelişme'' konulu yüksek lisans tez çalışmasının amacı Beylikdüzü'nde meydana gelen şehirsel gelişmeyi ortaya koymaktır. Çalışma yapılırken coğrafi yöntem ve teknikler de kullanılmıştır.
1940'tan günümüze Hatay'a göç eden toplulukların kültürel adaptasyon süreci ve mekan aidiyeti

Yüksek Lisans tezi olan bu çalışma kültürel ve davranışsal coğrafya kapsamında olup, interdisipliner bir yaklaşımla hazırlanmıştır. Tezin amacı 1940'tan günümüze kadar Amik Ovası ve çevresine göç eden toplulukların yaşam tarzlarını oluşturan öğeler temelinde kültürel adaptasyon süreçleri, stratejilerini belirlemek ve bunlar üzerinden bu mekana yönelik aidiyet duygusunu ortaya koymaktır. Yine bu genel amaçla ilişkili olarak coğrafi mekan unsurlarının adaptasyon ve stratejilerdeki kullanımı ele alınacağı gibi bu süreçte mekandaki değişim de çalışmanın amaçları arasındadır. Çalışmada saha gözlemlerinin yanında mekana göç etmiş olma ve bir topluluk bilinciyle hareket etme kriterleri göz önünde bulundurularak gerek amaçsal, tabakalı gerekse de nitel araştırmaya dair raslantısal, kartopu yöntemleri de kullanılarak karma bir şekilde belirlenen 195 kişiden oluşan örneklemle derinlemesine görüşme yapılmış, elde edilen sonuçlar yorumlanmıştır. Çalışmada elde edilen verilerden hareketle söz konusu göçmen toplulukların mekana ekonomik anlamda adapte oldukları ve ekonomik uğraşlarıyla ilişkili olarak kamusal alanla sınırlı sosyal etkileşimleri mevcuttur. Ancak günlük yaşamdaki sosyo-kültürel bağlar açısından yerli topluluklarla temasları evlilikler hariç yok denecek kadar azdır. Kendi topluluklarıyla olan sosyal ilişkileri ise topluluk aidiyetleri daha fazla olanlarda daha güçlüdür. Topluluk aidiyetleri zayıf olanlarda mekanla aralarındaki bağın daha çok ekonomik unsurlar üzerinden sağlandığı tespit edilmiştir. Göçmen toplulukların mekandaki kalıcılıklarının ekonomik unsurlar, akraba, tanıdıklarıyla ilişkilidir. Bu anlamda kültürel adaptasyonlarında ayrılma stratejilerini seçtikleri, topluluklarıyla etkileşimlerinin ise mahremiyet algıları ve akrabalık bağları üzerinden şekillendiği belirlenmiştir. Mekan aidiyetlerinin ise sağlanmadığı mekandaki kalıcılıklarının topluluk aidiyetleri ve ekonomik entegrasyonları üzerinden mekanla güçlü bir bağ kurmalarıyla sağlandığı tespit edilmiştir. Bu anlamda mekanla sosyal, ekonomik, kültürel vb. açılardan bağları çeşitlilik sergileyen toplulukların mekan kalıcılıklarının daha iyi sağlandığı görülmektedir.
Yurtdışından işçi geri dönüş göçlerinin işleyişi, paterni ve etkileri: Kırşehir örneği

Türk insanı denince çağrışım yapan kavramlardan biri de göç kavramıdır. İnsanımız şu ya da bu nedenle dünyanın birçok köşesine göç etmiştir. Türkiye 1961'den başlayarak Avrupa'nın çeşitli ülkeleriyle işçi alım anlaşmaları imzalamıştır. 1961'de Almanya, 1964'te Hollanda, Belçika ve Avusturya, 1965'te Fransa ve 1967'de İsveç ile anlaşma imzalamış ve bunların sonucunda yasal yollardan Avrupa'ya yönelen Türk emek göçü başlamıştır. 1973'te Almanya'nın petrol krizi ve ekonomik durgunluk nedeniyle işçi alımını durdurma kararı, tüm Batı Avrupa ülkelerinin antlaşmaları askıya alması sonucu önemli sayıda işçinin ülkesine geri dönmesine yol açmıştır. Ancak düzenlemelerle aile göçüne izin verildiğinden, işçi göçü sayısının düşmesine rağmen yabancı nüfus miktarı artmaya devam etmiştir. Avrupa'ya olan işçi göçünün resmi olarak durmasından sonra, Türk işçilerine S. Arabistan ve Libya başta olmak üzere Ortadoğu ülkelerinde ilerleyen yıllarda da Rusya ve eski Sovyetler Birliği'nden ayrılan Türk cumhuriyetlerinde çalışma imkanı doğmuştur. Ancak bu işçi hareketliliği Batı Avrupa'ya olan işçi göçleri gibi olmamış gerek çalışma süresi kısalığı gerekse yarattığı etkileri bakımından daha az önemli olmuştur. Ülke dışındaki Türk vatandaşlarının sayısı temin edilebilen son verilere göre 3 .693.121'dir. Söz konusu nüfusun 3 .024.987'si Batı Avrupa ülkelerinde, 67 .950'si Türk Cumhuriyetleri'nde ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde, 175 .692'si Ortadoğu ve Afrika ülkelerinde, 64 .500'ü Avustralya'da, 291 .000'i ABD ve Kanada'da, 68 .992'si Rusya Federasyonu, Japonya, Afganistan ve diğer ülkelerde bulunmaktadır. Ülke dışında çalışan Türk işçi sayısı temin edilebilen son verilere göre 1.205. 506 olup, bunların 826 .934'ü Batı Avrupa ülkelerinde, 23 .609'u Türk Cumhuriyetleri'nde, 132 .794'ü Ortadoğu ve Afrika ülkelerinde, 30 .250'si Avustralya'da, 143 .000'i ABD ve Kanada'da, 48 .919'u Rusya Federasyonu, Japonya, Afganistan ve diğer ülkelerde çalışmaktadır. Yabancı ülke vatandaşlığına geçmişş bulunan vatandaşlarımızın toplam sayısı 2006 yılı sonu itibarıyla 1 .480.256'dır. Bu sayıya doğumla yabancı ülke vatandaşlığını alanlar dahil değildir. Ülke dışına olan göçler bir süre sonra gidilen yerde hedeflenen olanaklara ulaşılınca veya zorunlu nedenlerden dolayı Türkiye'ye ve de araştırma alanımıza doğru işçi geri dönüşü şeklinde de kısmi yön değiştirmiştir. İşte bu işçilerin gidişlerinden dönüşlerine ve günümüzde de devam eden süreçte tercihleri, yaşamları, yer değiştirmeleri, aile özellikleri, yatırımları v. b. Kırşehir kentini etkileyen tüm özellikleri bu çalışmada ortaya konulmaya çalışılmıştır. Buna ilave olarak hali hazırda yurtdışında olan işçilerin de araştırma alanı ile ilgili bağlantıları, buraya etkileri ve bunun gelecekteki yansımaları hakkında çıkarımlar yapılmaya çalışılmıştır.
İstanbul-Sultanbeyli'de hızlı mekansal değişimin coğrafi boyutları

Sultanbeyli; Marmara Bölgesinin Çatalca-Kocaeli bölümünde, İstanbul İline bağlı bir ilçedir. Aynı zamanda Sultanbeyli İstanbul'a tarihi kapı olarak açılan eski yerleşkedir. Coğrafi mekanın beton yığınlarıyla kaplandığı, yanlış arazi kullanımının hakim olduğu Sultanbeyli'de kentsiz kentleşme yaşanmaktadır. Sultanbeyli İlçesi, özellikle TEM otoyolunun yapılmasından sonra, halihazır da ülkemizde yaşanan göç hareketlerinin de etkisiyle kısa zamanda hızlı bir nüfus artışıyla oluşmuş bir yerleşmedir. Nüfusun artmasıyla meydana gelen sorunlar artmıştır. Genel olarak düz bir arazi üzerinde gelişen Sultanbeyli İlçesi, köyden kente göçün getirdiği kısa süreli aşırı nüfus artışından en çok etkilenen yerlerin başında gelmektedir. Araştırma konusu olan 'Sultanbeyli'de Hızlı Mekansal Değişimin Coğrafi Boyutları' adlı bu çalışmada Sultanbeyli İlçesi'nin geçmişşten günümüze mekansal değişimi ve coğrafi boyutlarında nasıl bir gelişme gösterdiği tespit edilmeye çalışılmıştır. Bunu yaparken tarihi kayıtlar, Sultanbeyli Belediyesi faaliyet raporları, şehrin kentsel gelişimi ile ilgili kaynaklar, TÜİK verileri ve yıllara göre değişimi detaylı bir şekilde göstermek için hava fotoğrafı (1970 yılı) ve uydu görüntüleri (1982, 2006, 2015 yıllarına ait) kullanılmıştır. CBS programında çeşitli haritalar üretilmiş ve ayrıca arazi gözlemi yapılarak da bazı bilgilere yerinde ulaşılmıştır.
1928-1938 yılları arasında Sinop'un sosyo kültürel yapısı

Bu çalışma, 1928- 1938 yılları arasında Sinop'un sosyo-kültürel yapısını konu edinmiştir. Belirtilen yıllarda Sinop'un sosyo-kültürel faaliyetlerini, inanışlarını, tarihi yapılarını tespit etmek için Ankara Milli Kütüphaneden, Sinop Halk Kütüphanesinden, Sinop Üniversitesi Merkez Kütüphanesinden, Sinop Öğretmenevinden, Sinop ilinin o yıllarda yayımladığı Sinop Resmi gazetesinden yararlanılmıştır. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; Sinop ilinin nüfusu, ekonomisi, idari yapısı, coğrafi özellikleri ve bu unsurların halkın yaşam biçimine yaptığı etkilerden, tarihimize etki eden Sinoplu ve Sinop'un yetiştirmiş olduğu kişilerden bahsedilmiştir. İkinci bölümde; Sinop'un sosyal faaliyetlerini oluşturan eğitimine, okullarının durumuna, Türk Ocaklarına, Halkevine ve çalışmalarına, kütüphanesine, basınına yer verilmiştir. Üçüncü bölümde; Sinop'un ve ilçelerinin kültürel yapıları, folklorik özellikleri, inanışları, gelenek ve göreneklerinden bahsedilmiştir. Dördüncü bölümde ise; Sinop'ta yapılan sosyo-kültürel faaliyetler gazeteler ışığında yansıtılmıştır. Ayrıca çalışma, yapılan söyleşilerle de desteklenmiştir.
Kazan ilçesinin iktisadi coğrafyası

Araştırma alanı olan Kazan İç Anadolu Bölgesi'nin Yukarı Sakarya Bölümü'nde Ankara iline bağlı bir ilçedir. Araştırma alanını Mürted ovasının kuzey kesimi ve ovayı çevreleyen dağlık ve plato alanları oluşturmaktadır. Kazan ilçesinde 1935 yılında 8856 olan toplam nüfus, 1990 yılında 22266 kişiye ulaşmıştır. Kazan merkezinin nüfusu ise aynı dönemde 156'dan 6509 kişiye ulaşmıştır. Görüldüğü gibi Kazan şehrinin nüfus artışı ilçe toplamından daha fazla olmuştur. Kazan ilçesinde iktisadi faaliyetler çeşitlilik göstermektedir. Mürted ovasının araştırma alanında bulunması tarımsal faaliyetleri zengin kılmaktadır. İlçede tahıllardan buğday başta olmak üzere, arpa, çavdar nohut ve bostan ekimi kuru şartlarda yapılır. Sulu tarım alanlarında ise şeker pancarı ve fasulyenin yanında çeşitli sebzelerin ekimi yapılmaktadır. İlçede özelikle büyükbaş ve kümes hayvancılığı ise ticari faaliyet olarak sürdürülmektedir. Araştırma alanda çok sayıda endüstri tesisi bulunmaktadır, özelikle 1980'li yıllardan sonra Ankara içerisindeki büyük ve orta ölçekli endüstri tesislerinin önemli karayolları kenarında yer seçmeye başlaması sonucunda ilçede de çok sayıda endüstri tesisi kurulmuştur. Kazan aynı zamanda Mürted ovası ve çevresindeki köylerin bir ticaret merkezi durumundadır. Bütün bu ekonomik aktivitelerden dolayı ilçenin sosyal ve kültürel yapısında büyük değişiklikler gözlenmektedir. 115
Namnam Çayı havzasının uygulamalı hidrografya özellikleri

Bu çalışma, Muğla ili sınırları içinde bulunan ve 543, 66 km 'lik alan kaplayan Namnam Çayı Havzası'nın uygulamalı hidrografya özelliklerini kapsamaktadır. Çalışma sahası göl kıyısından itibaren 2295 metrelere çıkan yükseltisi ile oldukça arızalı bir topografyaya sahiptir. Yüzey şekillerinin çeşitliliğinde akarsuların aşındırma ve biriktirme faaliyetlerinin önemli etkinliği olmuştur. Bu araştırma arazi gözlemleri ve büro çalışmaları ile desteklenmiş, harita ve analiz çalışmalarında CBS yazılımlarından ArcGIS 10.1 ve uzaktan algılama yazılımlarından Envi 4.5 - Erdas Imagine 9.2 ve 2011 kullanılmıştır. Tez çalışmasının sonuçları, bölgede meydana gelen, taşkınların oluşumlarında doğrudan veya dolaylı olarak sahanın hidrolojik özelliklerinin etkili olduğu ancak arazi potansiyeline uygun olmayan arazi kullanım türlerinin tercih edilmesin bu problemler için tetikleyici ya da sıklık ve şiddet özelliklerini yönlendirici rol oynadığını göstermektedir.
Erenler ilçesi D 100 karayolu boyunca uzanan topraklardaki ağır metal kirliliğinin Coğrafi Bilgi Sistemleri ile gösterilmesi

Bu çalışmada günümüzde önemli çevre sorunlarından biri olan toprakta ağır metal kirliğinin özellikle önemli toksik elementlerden kurşun ve kadmiyum birikiminin incelenmesi ve birikimin mesafeye bağlı olarak mekansal değişiminin Coğrafi Bilgi Sistemleri ile gösterilmesi amaçlanmıştır. Çalışma alanı olarak Sakarya ili Erenler ilçesi sınırlarında D100 karayolunun kenarındaki tarım yapılan topraklar seçilmiş olup bu topraklarda trafikten, tarım uygulamaları ve endüstri kuruluşlarından kaynaklanan olası Pb ve Cd kirliliği ele alınmıştır. Karayolunun her iki tarafından 4,5 km 'lik alanda 500 m aralıklardan yola dik olacak şekilde 10 hat üzerinde yola paralel 1, 5, 10, 25, 50, 100, 250 ve 500 metre mesafelerinden toplam 160 toprak örneği alınmıştır. Toprak örneklerinde fiziksel ve kimyasal analizleri yapılmış, Pb ve Cd miktarları ise ICP-OES ile belirlenmiştir. Analiz sonuçları SPSS 18 paket programında istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. ArcGIS 10.1 yazılımında Geostatistical Analyst aracında enterpolasyon yapılarak kirliliğin dağılımı haritalandırılmıştır. Yapılan istatistiksel çalışmalara göre karayolunun güneyinden alınan toprak örneklerinde hem Pb hem de Cd miktarı, kuzeyden alınanlara göre daha yüksek bulunmuştur (p<0,05). Toprak örneklerinin Pb miktarı ile istikamet ve karayoluna olan mesafe arasında anlamlı ve negatif ilişki olduğu görülmüştür (p<0,05). Kadmiyum miktarı ile istikamet arasında da anlamlı ve negatif bir ilişki olduğu tespit edilmiş (p<0,05), karayoluna olan mesafe ile arasında ise anlamlı bir ilişki bulunmamıştır (p>0,05). Çalışmada farklı hatlarda ölçülen Pb miktarları birbirlerinden önemli ölçüde farklılık gösterirken (p<0,05), Cd miktarları arasında ise anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Ayrıca, 1, 5 ve 10 metre mesafedeki ortalama Pb sonuçları diğer mesafelere göre oldukça yüksek bulunmuştur (p<0,05). Sonuç olarak araç yoğunluğunun fazla olduğu D100 karayolunun etrafında gerek yerleşmelerin bulunması gerekse tarım uygulamalarının yapılması ve küçük çapta sanayi kuruluşlarının varlığı Pb ve Cd kirliğine neden olmuştur. Ayrıca karayolunun güneyindeki toprakların Pb ve Cd birikimindeki artışta hakim rüzgar yönünün belirgin etkisi tespit edilmiş olup bu durumun ağırlıklı olarak trafikten kaynaklı olduğu sonucunu çıkarmıştır. Bu sonuç, CBS ile gösterilen kirliliğin mekansal dağılım haritasında da açıkça görülmüştür.