turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocukluk çağı travmalarının somatizasyon ile ilişkisinde aleksitiminin aracı rolü

Amaç: Bu araştırma çocukluk çağı travmalarının somatizasyon ile ilişkisinde aleksitiminin aracı rolünün olup olmadığını incelemek için gerçekleştirilmiştir. Yöntem: Araştırmaya İstanbul ve Bursa illerinde yaşayan 20-49 yaş grubundaki 361 birey katılmıştır. Araştırmada katılımcıların sosyodemografik bilgilerine ulaşmak için 'Kişisel Bilgi Formu'', çocukluk dönemindeki travmatik yaşantıları ölçmek için 'Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği '', aleksitimiyi ölçmek için 'Toronto Aleksitimi Ölçeği (TAÖ-20)'', somatik belirti düzeylerini ölçmek için 'Belirti Tarama Ölçeği (SCL-90-R)'' uygulanmıştır. Sonuçlar SPSS programı ile analiz edilmiş ve veriler bağımsız t-test, tek yönlü varyans analizi, korelasyon ve mediatör analizleriyle elde edilmiştir. Bulgular: Çocukluk çağı travmaları ile somatizasyon arasında pozitif yönde zayıf bir ilişki bulunmuştur. Aynı şekilde çocukluk çağı travmaları ile aleksitimi arasında pozitif yönde zayıf bir ilişki tespit edilmiştir. Somatizasyon ile aleksitimi arasında pozitif yönde orta düzeyde bir ilişkinin olduğu sonucuna varılmıştır. Çocukluk çağı travmaları ile somatizasyon arasındaki ilişkide aleksitiminin kısmi aracılık rolü olduğu saptanmış ve hipotezimiz desteklenmiştir. Çocukluk çağı travmaları ile sosyodemografik değişkenler arasındaki ilişkiye bakıldığında; katılımcıların gelir seviyesinin, anne/baba evlilik durumunun ve babanın eğitim durumunun çocukluk çağı travmaları ile anlamlı bir ilişkiye sahip olduğu bulunmuştur. Anne babası boşanmış veya ayrı olanlarda, düşük gelir seviyesine sahip olanlarda ayrıca babasının eğitim seviyesi düşük olan katılımcılarda çocukluk çağı travma düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Buna karşılık cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim durumu, anne/baba kaybı, annenin eğitim durumu, çocuklukta büyünülen yer ve yetişkinlik yaşamının büyük çoğunluğunun geçtiği yer ile çocukluk çağı travmaları arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığı saptanmıştır. Somatizasyon ile sosyodemografik değişkenlere bakıldığında ise somatizasyon ile cinsiyet ve babanın eğitim seviyesi arasında anlamlı bir ilişkinin olduğu belirlenmiştir. Kadınların ve babasının eğitim seviyesi düşük olan katılımcıların diğerlerine göre somatizasyon değerlerinin daha yüksek olduğu sonucuna varılmıştır. Bakılmış olan diğer sosyodemografik değişkenler ile somatizasyon arasında anlamlı bir farklılığın olmadığı görülmüştür. Aleksitimi ile sosyodemografik değişkenlere bakıldığında aleksitiminin sadece yaş ile anlamlı bir ilişkisinin olduğu tespit edilmiştir. Artan yaş ile birlikte aleksitimi seviyesinin düşüş gösterdiği görülmüştür. Sonuç: Çocukluk çağı travmaları arttıkça somatizasyon düzeyinin arttığı görülmüştür. Aynı zamanda çocukluk çağı travmaları arttıkça aleksitimi düzeyleri de artmaktadır. Özetle, çocukluk çağı travmaları ile somatizasyon arasındaki ilişkide aleksitiminin kısmi aracı rol oynadığı belirlenmiştir.
Lise öğrencilerinin algıladıkları sosyal desteğin ve ego kimlik statülerinin sosyo ekonomik düzey ve cinsiyete göre incelenmesi

Bu araştırmanın amacı Lise 2 ve 3. Sınıfta Okuyan Ergenlerin İçinde Bulundukları Ego Kimlik Statüleri ile Aile, Arkadaş ve Öğretmenden Algıladıkları Sosyal Destek Arasındaki İlişkinin Sosyo-Ekonomik Düzey ve Cinsiyete Göre Farklılaşıp Farklılaşmadığını araştırmaktır. Araştırma 1999- 2000 öğretim yılında random yoluyla seçilen Deneme Lisesi. Ayrancı Lisesi. Çankaya Lisesi. Yahya Kemal Beyatlı Lisesi. Mustafa Kemal Lisesi. Halide Edip Lisesi. Rauf Denktaş Lisesi. Şentepe Lisesi ve Farabi Liselerinde öğrenim gören lise 2 ve 3. Sınıfta okuyan 849 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Araştırmada verilerin toplanmasında 'Ego Kimlik Statüsü Ölçeği'. 'Algılanan Sosyal Destek Ölçeği' ve 'Sosyo-Ekonomik Düzey Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin istatistiksel analizinde t testi, tek yönlü varyans analizi. Scheffe Tesi ve Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular şöyle özetlenebilir: 1. Ego kimlik statülerinden kimlik arayışı ve bağımlı kimlik statülerinde cinsiyete göre anlamlı bir farklılaşma olduğu. ancak başarılı ve kargaşalı kimlik statülerinde cinsiyete göre anlamlı bir farklılaşma olmadığı bulunmuştur. 2. Öğretmenden ve arkadaştan algılanan sosyal destekte cinsiyete göre anlamlı bir farklılaşma olduğu, ancak aileden algılanan sosyal destekte cinsiyete göre anlamlı bir farklılaşma olmadığı bulunmuştur. 3. Ego kimlik statülerinden başarılı kimlik. kimlik arayışı ve kargaşalı kimlik statülerinde alt ve üst sosyo-ekonomik düzey öğrenciler arasında; kimlik arayışı ve kargaşalı kimlik statülerinde alt ve orta sosyo-ekonomik düzey öğrenciler arasında anlamlı derecede farklılık olduğıuancak bağımlı kimlik statüsünde ise sosyo-ekonomik düzeye göre farklılık olmadığı bulunmuştur. 4. Aile, arkadaş ve öğretmenden algılanan sosyal desteğin alt ve üst sosyo-ekonomik düzey öğrenciler arasında. arkadaş ve öğretmenden algılanan sosyal desteğin orta ve üst sosyo-ekonomik düzey öğrenciler arasında;öğretmenden algılanan sosyal desteğin alt ve orta sosyo-ekonomik düzey öğrenciler arasında farklılaşma gösterdiği bulunmuştur. 5. Aile ve arkadaştan algılanan sosyal destek ile başarılı kimlik statüsü, öğretmenden algılanan sosyal destekle bağımlı kimlik ve kimlik arayışı statüsü;arkadaştan algılanan sosyal destekle kargaşalı ve bağımlı kimlik statüleri. aileden ve arkadaştan algılanan sosyal destekle kimlik arayışı statüsü arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Ancak aileden algılanan sosyal destekle kargaşalı ve bağımlı kimlik statüleri arasında ve öğretmenden algılanan sosyal destekle başarılı ve kargaşalı kimlik statüleri arasında bir ilişki bulunmamıştır. Araştırmada elde edilen bulgular tartışılıp yorumlanmıştır. Bu bulgulara dayanılarak PDR alanındaki uygulamalara ve gelecekte yapılabilecek araştırmalara yönelik öneriler sunulmuştur.
Kamu ve özel hastanelerde çalışan doktorların duygusal zeka ve anksiyete düzeyleri açısından incelenmesi

Hayatta başarılı olabilmek sade IQ düzeyi ile mümkün olamayacağı düşüncesinin ağır basması ilgiyi duygusal zekaya çekmiştir. Duygusal zeka, kişinin yaşamını daha mutlu sürdürmesi ve kişinin daha üretken olarak sosyal süreçlere dahil olmasında büyük bir etkendir. Duygusal zekası ve sosyal yetileri güçlü olan bireyler, yani duygusal farkındalıkları güçlü olan insanlar, diğerlerini kontrol edebilen, duygularını algılayan ve bu duyguları yöneten kişiler, hem iş hayatında hem de özel hayatta daha başarılıdırlar. Duygusal zekası güçlü olmayan bireyler ise net fikir yürütebilme ve yaptıkları işe odaklanabilme kabiliyetlerini engellemekte içsel bir mücadele yaşamaktadırlar. Bu çalışma, kamu ve özel sağlık alanında çalışan doktorlarda duygusal zekanın anksiyete üzerindeki etkisini incelemek, anksiyete düzeylerini karşılaştırmak ve çalışanların branşlarının duygusal zekanın anksiyete üzerinde etkisinde anlamlı farklılık oluşturup oluşturmadığını göstermek ve doktorların istedikleri branşlarda çalışıp çalışmadıklarını buna bağlı olarak anksiyete düzeylerinde bir fark olup olamadığını göstermek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın uygulama kısmında İstanbul merkezindeki devlet hastanelerinde, özel hastaneler ve tıp merkezlerinde görev yapan farklı branş doktorlar oluşturmaktadır.
Ortaöğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin duygusal zekaları ile evlilik doyumları arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı 2008- 2009 eğitim-öğretim yılı içerisinde, Gaziantep ili Şehitkamil ve Şahinbey ilçelerinde Milli Eğitim'e bağlı devlet okullarında görev yapmakta olan ortaöğretim öğretmenlerinin duygusal zekaları ile evlilik doyumları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmada betimsel yöntem kullanılmıştır. Çalışmaya 2008- 2009 eğitim-öğretim yılında Gaziantep ili Şahinbey ilçesinde resmi 7, Şehitkamil ilçesinde resmi 5 olmak üzere toplam 12 ortaöğretim okulunda görev yapmakta olan, rastlantısal olarak seçilmiş 275 öğretmen katılmıştır. Araştırmaya katılanların kişisel bilgilerinin betimlenmesini sağlamak amacıyla 'Kişisel Bilgi Formu', evlilik doyumlarını belirlemek amacıyla Çelik (2006) tarafından geliştirilen 'Evlilik Doyum Ölçeği', duygusal zeka düzeylerini belirlemek amacıyla Bar-On, (1997) tarafından geliştirilen ve Acar (2001) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 'Bar-On Duygusal Zeka Anketi' kullanılmıştır. Veri toplamada kullanılan Bar-On Duygusal Zeka Anketi, Evlilik Doyum Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu gizliliğin korunması için kapalı zarflar içine konularak rastgele seçilen katılımcılara araştırmacı tarafından verilmiştir. Kişisel Bilgi Formuna isim yazılmadan doldurulması istenmiş ve kapalı zarflar içinde geri alınmıştır. Öğretmenlerin duygusal zekaları ile evlilik doyumu arasındaki ilişki Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu ile analiz edilmiş ve öğretmenlerin duygusal zekaları ile evlilik doyumları arasında yüksek düzeyde, anlamlı, pozitif yönde bir ilişki bulunmuştur. Elde edilen bulgular doğrultusunda öneriler geliştirilmiştir.
Çalışanlarda örgütsel işlevsizlik algılama düzeyleri ve sapma davranışları arasındaki ilişkide bilişsel esnekliğin rolü

Örgütlerde çalışanlar tarafından algılanan işlevsiz sistem bileşenlerinin neden olabileceği üretkenlik karşıtı davranışların daha az sergilenmesi için kişilerin bilişsel esneklik düzeylerinin ne derece etkili olduğunu inceleyen bu araştırmanın birinci aşamasında örgütsel işlevsizlik, bilişsel esneklik, negatif sapma davranışları ve pozitif sapma davranışları kavramları incelenerek kavramsal çerçeve oluşturulmuştur. İkinci aşamada örgütsel işlevsizlik kavramının ölçülmesin için geliştirilen 'Örgütsel İşlevsizlik ve Tanılama Ölçeği (Broach, 2005 )'nin Türkçe'ye adaptasyonu için istatistiksel işlemler gerçekleştirilmiştir. Buna göre ÖRİTÖ'nün orjinalinde mevcut olan üç faktörlü yapısı korunarak Türkçe literatüre kazandırılmıştır. Son aşamada ise örgütsel işlevsizlik ve sapma davranışları arasındaki ilişkide bilişsel esnekliğin rolü incelenmiştir. Araştırmada sapma davranışları pozitif ve negatif sapma davranışları olarak iki ayrı şekilde ele alınmıştır. Negatif sapma davranışları örgüte ya da bireye zarar verme niyetiyle örgüt normlarından sapmayı, pozitif sapma ise örgüte zarar verme niyetiyle gerçekleşmeyen ve fakat yine de örgüt normlarından sapan davranışları ifade etmektedir. Araştırmada negatif sapma davranışlarını ölçmek için Bennett ve Robinson (2000) tarafından geliştirilen İşyeri Sapkınlığı Ölçeği, pozitif sapma davranışlarını ölçmek için de Ünlü (2015) tarafından geliştirilen Pozitif Sapma Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada aracı değişken olarak ele alınan bilişsel esnekliği ölçmek için ise Dennis ve Van der Wal (2010) tarafından geliştirilen Bilişsel Esneklik Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma 229 (% 55,4) kadın, 184 (% 44,6) erkek olmak üzere toplam 413 kişi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, çalışanlarda örgütsel işlevsizlik algısı genel, örgütsel işlevsizlik strateji ve yapı alt boyutu, örgütsel işlevsizlik süreç alt boyutu ve örgütsel işlevsizlik kişilerarası etkileşim alt boyutu ile pozitif ve negatif sapma davranışları arasında anlamlı ilişkiler olduğu görülmüş ve tüm alt boyutlar ile pozitif ve negatif sapma davranışları arasındaki ilişkide bilişsel esnekliğin kısmi aracı rolüne sahip olduğu bulunmuştur. Araştırma sonuçlarına ilişkin öneriler geliştirilmiş ve sonraki araştırmalara ışık tutulmuştur.
Aile içi iletişimin ergenin duygusal sağlığına etkisi

Aileiçi letişimin Ergenin Duygusal Sağlığına EtkisiBu araştırma kontrollü öntest-sontest modele dayalı deneysel bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini Ankara li Keçiören lçesi'nde yer alan Kuyubaşı lköğretim Okulu sekizinci sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Öğrenci sayıları aynı olan sınıflarküme örnekleme yöntemi ile seçilmiş ve 8-B sınıfı eğitim grubunu, 8-D sınıfı ise kontrol grubunu oluşturmuştur. Eğitim grubunun ailelerine üç gün boyuncaprogramlı bir 'aile içi iletişim eğitimi' verilmiş ve ailelerin tamamının verilen eğitime devam etmesine çalışılmıştır. Sınıf ortamında anket uygulanarak gerçekleştirilen çalışmada 8-B sınıfından 50, 8-D sınıfından 50 öğrenci olmak üzere toplam 100 öğrenciye ve 8-B sınıfından da 50 veliye ulaşılmıştır. Araştırmanın bağımsız değişkeni öntest ve son testler arasında eğitim grubuna verilen 'aile içi iletişim eğitimi' etkinliğidir. Araştırmanın temel amacı ergenlerin aile içi iletişimleri ile duygusal sağlıkları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesidir. Bu nedenle her iki gruba da başlangıçta anne-baba-ergenilişkileri envanteri ergen formu ve duygusal iyilik hali değerlendirme anketi öntest olarak verilmiş, eğitim grubu öğrencilerinin anne-babaları 3 gün boyunca programlı bir 'aile içi iletişim eğitimi' almış, kontrol grubunun anne-babaları ise bu süre içinde hiçbir işleme tabi tutulmamıştır. Eğitimin tamamlanmasının ardından eğitim ve kontrol grubundaki öğrencilere aynı testler son test olarak tekrar uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre eğitim grubunun anne-babalarına verilen eğitim ile ergenlerin eğitim öncesi anne-baba-ergen ilişkileri puanları ile eğitim sonrası puanları arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Yine, anne-babalara verilen eğitim sonucunda ergenlerin eğitim öncesi duygusal iyilik hali puanları ile eğitim sonrası puanları arasında da anlamlı bir farklılık meydana gelmiştir. Sonuç olarak, androgojik ilkeler doğrultusunda ailelere verilen 'aile içi iletişim eğitimi' ergenlerin duygusal sağlığının geliştirilmesinde önemli bir etmendir. Bu tür eğitimler ergenlerin; ruhsal, ve duygusal sağlığını pozitif yönde etkilemektedir.
Okul öncesi dönemde dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanısı alan ve almayan çocuklarda bilişsel becerilerinin karşılaştırılmalı incelenmesi

Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu, erken çocukluk döneminde başlayıp, erişkinlik döneminde de devam eden, gelişimsel bir sendromdur. Araştırmanın evrenini, Bursa sınırları içinde yaşayan, DEHB tanısı çocuk ruh sağlığı uzmanı tarafından konulmuş çocuklar ile DEHB tanısı almamış okul öncesi çocuklardan (150 kişi) oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak anket kullanılmıştır. Anket kişisel bilgi formu ve bilişsel becerileri belirlemeye yönelik formdan oluşmaktadır. Verilerin analizi sürecinde SPSS 20.00 programı kullanılmıştır. Anket formunda bulunan her bir soru kendi bölümü içerisinde ayrı ayrı frekans ve yüzde analizine tabi tutulmuştur. Araştırma hipotezlerinin sınanması için ANOVA ve bağımsız t-test tekniklerinden yararlanılmıştır. DEHB Tanı almış çocuklarda işitsel algının tanı almamış çocuklara göre yüksek olduğu belirlenmiştir.
Aile içi şiddet mağduru annelerin kapsayıcı işlevleri ile çocukların depresif semptomları ve saldırgan davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Araştırmanın amacı, aile içi şiddet mağduru annelerin kapsayıcılık işlevleri ile çocukların depresif semptomları ve saldırganlık davranışları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın örneklemini, Kadın Danışma Merkezi'ne başvuru yapan ve Kadın Konuk Evi'nde kalan şiddet mağduru 38 anne ile 3-6 yaş arası 38 çocuk katılımcı oluşturmaktadır. Veri toplama araçları olarak Kadına Yönelik Şiddeti Derecelendirme Ölçeği, Ebeveyn-Çocuk Kapsayıcı İşlev Ölçeği, Çocuk Depresif Semptom Ölçeği, Rorschach Testi, araştırmacı tarafından hazırlanan Demografik Bilgi Formu ve Yarı Yapılandırılmış Psikanalitik Yönelimli Ön Görüşme Formu kullanılmıştır. SPSS for Windows 22.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Katılımcı sayısı nedeniyle non-parametrik analizler uygulanmıştır. Annelerin kapsayıcılık işlevleri, çocukların depresif semptomları ve Rorschach testi arasındaki ilişkilerin değerlendirilebilmesi amacıyla korelasyon analizi yapılmıştır. Spearman Sıra Farkları Korelasyon analizi sonuçlarına göre aralarında anlamlı ilişkiler olduğu saptanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular ilgili literatür çerçevesinde tartışılmıştır. Rorschach testinden elde edilen nicel veriler Rorschach çocuk normları ile karşılaştırılmış, nitel veriler ise içerik analizi ile değerlendirilmiştir.
Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına bağlı kuruluşlarda çalışan meslek elemanlarının iş doyumunun anksiyete ve depresyon düzeylerine etkisi: Adana ili örneği

Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı bireyi ve aileyi güçlendiren hedefler belirleyerek sosyal hizmetler sunmakta ve sosyo-ekonomik kalkınmaya destek sağlamaktadır. İş doyumu gibi psikososyal etkenlerin çalışanların ruhsal sağlıkları üzerinde etkileri olduğu bilinmektedir. Yapılan bu araştırmada Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına bağlı kuruluşlarda çalışan meslek elemanlarının iş doyumunun anksiyete ve depresyon düzeylerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmanın evreni Adana İli Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğüne bağlı toplam 12 kuruluşta çalışan meslek elemanlarından oluşmaktadır. Araştırmaya katılmayı kabul eden ve ölçekleri eksiksiz dolduran toplam 80 meslek elemanı araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak sosyodemografik özellikleri belirlemek amacıyla hazırlanmış Kişisel Bilgi Formu, Minnesota İş Doyum Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği ve Beck Depresyon Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Veriler istatistik paket programında analiz edilmiştir. Analizler sonucunda anksiyete belirti düzeyi ile içsel iş doyum düzeyi arasında negatif yönde, yüksek düzeyde anlamlı bir ilişki saptanmıştır. İçsel iş doyumundan alınan puanlar azaldıkça, anksiyete ölçeğinden alınan puanlar anlamlı bir şekilde artmaktadır. Bununla birlikte depresyon belirti düzeyi ile genel iş doyumu, içsel iş doyumu ve dışsal iş doyumu arasında negatif yönde, yüksek düzeyde anlamlı bir ilişki saptanmıştır. İş doyum düzeyi arttıkça depresyon belirti düzeyi azalmaktadır.
Prenatal alkole maruz sıçanlarda dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu belirtileri ve tepki ketleme davranışı

Literatürde Fetal Alkol Sendromu ile Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu belirtileri arasındaki örtüşmeye dikkat çeken çok sayıda araştırma yer almaktadır. Mevcut çalışmada, prenatal etanol maruziyetinin, bir DEHB modeli olarak kullanılabileceği hipotezi ileri sürülmüştür. Bu amaçla, öncelikle, prenatal alkole maruz olan sıçanlara ve kontrol grubundaki sıçanlara uyarıcı ayırt etme görevi eğitimi uygulanmıştır. Tepki ketleme becerisi, bileşik uyaran testi ve ters döndürme türü öğrenme görevleriyle test edilmiştir. Deneklerin görevi öğrenme süreleri, ketleyici / uyandırıcı uyaran koşullarındaki tepki sayıları, tepki latansları ve tepkiler arası süre ölçülmüştür. Analizler, ters döndürme türü öğrenme görevinde prenatal etanole maruz grubun görevi öğrenme süresinin kontrol grubundan daha uzun olduğunu göstermiştir. Prenatal alkole maruz grubun, bu görevde yanlış tepki sayıları kontrol grubundan daha fazla olmuştur. Ancak tepki latansı ve tepkiler arası süre açısından gruplar arası anlamlı bir fark bulunmamıştır. Bu bulgulara göre Prenatal alkole maruz sıçanlarda dikkat eksikliği, dürtüsellik ve tepki ketleme güçlüğü belirtileri gösterilmiştir. Ancak bu grupta hiperaktiviteye işaret eden herhangi bir bulgu elde edilmemiştir. Bu bakımdan prenatal etanol maruziyetinin DEHB / Dikkat Eksikliği Alt Tipi açıklamada uygun bir model olabileceği anlaşılmaktadır. Çalışmada Prenatal etanol maruziyeti uygulamasının, görünüş geçerliği ölçütlerini karşıladığı gösterilmiştir. Bununla birlikte prenatal etanol maruziyetinin, bir DEHB modeli olarak kabul edilebilmesi için yapı geçerliği ve yordayıcı geçerlik bakımından da test edilmesi gerekmektedir.
Psikoterapistlerin kişilikleri ile teorik yönelimleri arasındaki ilişki

Bu çalışma, psikoterapistlerin kişilikleri ile teorik yönelimleri arasındaki i- lişkiyi araştırmaktadır. Son 20-30 yılda literatürde oldukça fazla yer almaya başlayan 'terapistin kişiliği' konusu, araştırmaya zemin hazırlamıştır. Psikoterapi mesleğini uygulamakta olan 64 psikolog ve niceliksel karşılaştırma grubu olarak da 30 psikiyatrist ile gerçekleştirilen bu araştırmada niceliksel ölçüm yöntemi olarak Hacettepe Kişilik Envanteri ve niteliksel ölçüm yöntemi olarak da araştırmacının hazırladığı 7 açık uçlu soruyu içeren bir mülakat kullanılmıştır. HKE, niceliksel karşılaştırmaya olanak sağlama amacı ile her iki gruba da uygulanmış ancak mülakat, sadece psikologlara uygulanmıştır. HKE, tüm katılımcılara iki defa uygulanmıştır. Her katılımcı testi bir kendisi için bir de zihnindeki ideal terapist için uygulamıştır. Uygulamanın bu şekilde düzenlenmesinin sebebi, terapistlerin kendi gerçeklikleri ile öykündükleri ideal terapist kimliği arasında bir kararsızlık ve gidiş-geliş yaşamalarım önlemektir. Mülakat ise psikoterapistlerin terapi mesleğine ve terapi mesleğinin bir uygulayıcısı olarak kendilerine bakışlarındaki betimlemeleri ve bu betimlemelerdeki kavramları görebilmek içindir. Araştırmaya katılan tüm terapistler toplam 5 teorik yönelim grubuna ayrılmışlardır: psikodinamik, biHşsel-dinamik, davranışçı, bilişsel-davranışçı ve eklektik. HKE, tüm grup üzerinden ekoller arasında niceliksel bir fark olup olmadığım araştırmıştır. Mülakat ise sadece psikolog grubu üzerinden, ekoller arasında bir fark o- lup olmadığım araştırmıştır. Niceliksel sonuçlar göstermektedir ki psikolog ve psikiyatrist grubu arasında, istatistiki anlamlılıkta bir fark yoktur. Böyle bir farklılık tüm grup için, ekoller arasında da gözlenmemektedir. Ancak hem psikologlar hem de psikiyatristler için, kişilik ve ideal kişilik alt test skorları arasında istatistiki anlamlılıkta bir fark görül ünmektedir. Terapistlerin ideal terapist alt test skorları, kişilik skorlarından anlamlı seviyede yüksektir. Bu alt test skorlarında anlamlı seviyede farklılık yaratmayan tek istisna HKE'nin sosyal normlar alt testidir. Psikodinamik ve eklektik yönelim grupları, kişilik-ideal kişilik alt test skorları arasındaki farkın en fazla olduğu gruplardır. Niteliksel sonuçlar ise, terapistlerin ekollerine göre farkblaşan olgu ve kavramlara sahip olduklarım göstermektedir. Dinamik ve eklektik ekolleri benimseyen terapist gruplarının, verdikleri yanıtlarda, kendini ifade edilen kavramların çeşitliliğinde gösteren bir teorik arka plan ve kuram zenginliğine sahip oldukları görülmektedir. Bu ekoller, terapiyi bir süreç olarak değerlendirmekte, terapist-danışan etkileşimini ve terapistin kişilik özelliklerini derinlemesine vurgulamaktadırlar. Bilişsel-davranışçı ve davranışçı ekolleri benimseyen terapistler ise terapisti, danışanı ve i- kisi arasındaki etkileşimi somut ve nesnel terimlerle ele almaktadırlar. Biüşsel- dinamik ekol grubu ise zaman zaman ilk zaman zaman ikinci gruba yalan yanıtlar vermektedirler. 102
The effects of early maladaptive schemas on each partner's marital satisfaction: the mediating roles of schema coping styles and perceived partner responsiveness

Bu çalışmanın amacı; (1) erken dönem uyumsuz şemalar, şema baş etme stilleri ve partner duyarlılık algısının evlilik doyumu üzerindeki olası etkilerini, (2) şema kaçınma baş etme stilinin, (3) şema telafi etme baş etme stilinin, ve (4) partner duyarlılık algısının şema alanları ve evlilik doyumu arasındaki ilişkideki aracı değişken rolünü araştırmaktır. Evlilik doyumu üzerindeki çift yönlü etkileri saptamak amacıyla istatiksel analiz olarak Aktör-Partner Bağımlılık Modeli kullanılmıştır. Beş aydan uzun süredir evli olan 124 evli çiftten her eş ölçekleri ayrı ayrı doldurmuştur. Bulgular erkeklerin kaçınma baş etme stili, kadınların Yüksek Standartlar şema alanı, erkeklerin Kopukluk ve Başkası Yönelimlilik şema alanları ile kadınların evlilik doyumu arasındaki ilişkilerde aracı değişken rolü oynadığını göstermiştir. Ancak, telafi baş etme stilinin aracı değişken rolüne ilişkin hipotez desteklenememiştir. Partner duyarlılık algısının aracı rolü incelendiğinde ise, hem kadınların hem de erkeklerin Zedelenmiş Sınırlar şema alanının kadınların partner duyarlılık algısını olumsuz şekilde yordadığı ve her iki eşin evlilik doyumunu düşürdüğü bulunmuştur. Ayrıca, erkeklerin partner destek algısının kendi Kopukluk ve Zedelenmiş Sınırlar şema alanlarının ve kendi evlilik doyumu arasındaki ilişkide aracı değişken rolü oynadığı bulunmuştur. Son olarak, bu çalışmanın güçlü yönleri ve sınırlılıkları, klinik uygulama anlamında katkıları ve gelecek araştırmalar için öneriler tartışılmıştır.