turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Geçici koruma altındaki sığınmacıların topluma uyumunda yerel yönetimlerin rolü: Pendik ve Tuzla Belediyeleri örneği

Bu araştırma, yerel yönetimlerin, sığınmacıların topluma uyumuyla ilgili yapmış olduğu çalışmaları ve paydaşlarla olan ilişkileri kapsamaktadır. Araştırmamızın amacı Türkiye'de şimdiye kadar yaşanmış ve halen yaşanmakta olan sığınmacı sorununu gündemde tutmak ve çözüm üretmektir. Bu nedenle hem yerel yönetimleri hem de sığınmacıları daha yakından tanımak gerektiği fikri ortaya çıkmaktadır. Yerel yönetimleri ve sığınmacıları tanıma süreci içerisinde her iki paydaşın da bilinmeyen birçok sorununun olduğu tespit edilmiştir. Birinci bölümde göçün kavramsal çerçevesi çizilmektedir. Bununla birlikte göç teorileri, göç türleri, göçün nedenleri ve göçün çeşitleri üzerinde durulmaktadır. İkinci bölümde yerel yönetimlerin göç yönetimindeki rolü işlenmektedir. Bu bölümde yerel yönetimler hakkında temel bilgiler verilerek göç konusunda yerel yönetimlerin izlediği politikalar, paydaşların rolü ve uyum çalışmalarına değinilmiştir. Ayrıca yerel yönetimlerin sığınmacıların uyumundaki rolü, sığınmacılarla ilgili uyumun hangi alanlarda olduğu ve bu alanları nasıl etkilediği işlenmektedir. Üçüncü ve son bölümde ise tezin araştırma yönteminin, araştırmanın uygulaması ve sonuçları değerlendirilerek bulgular yazılmaktadır. Çalışmamızda yerel yönetimlerin geleceği, sahaya inilerek yakından incelenmesi amaçlanmıştır. Pendik ve Tuzla Belediyeleri'yle yapılan görüşmeler sonucunda belediye yetkililerine yaklaşık otuz soru sorulmuştur. Bu sorulara verilen cevaplarda belediyelerin, sığınmacıların uyumuyla ilgili farklı çalışmalara yöneldiği görülmektedir. Mültecilerle ilgili sorunların en aza indirilmiş olması nedeniyle Pendik ve Tuzla Belediyeleri örneklem olarak seçilmiştir. Bu çalışmanın sonucunda yerel yönetimler sığınmacıların topluma uyum sağlamasında önemli mesafe kat edildiği, ancak yerel yönetimlerin bir kısmının sorunların çözümünde hesap verilebilirlik açısından etkin rol almadığı görülmektedir. Türkiye genelinde merkezi yönetimin ve yerel yönetimlerin ortak bir veri tabanının olmayışı, sığınmacıların uyumunu olumsuz manada etkilemektedir. Bu nedenle GİGM' in hazırlamış olduğu veri tabanını yerel yönetimlerin kullanımına açması sığınmacıların sorunlarının çözümü hususunda çok etkili olacaktır.
Ekonomik İşbirliği Örgütü ve Türk Cumhuriyetlerinin yeniden yapılandırılmasındaki yeri

Uluslararası örgütler, günümüzde dünyada barış ve işbirliği ortamının oluşturulmasında giderek artan bir öneme sahip bulunmaktadır. Bu açıdan ekonomik- bölgesel örgütler ayrı bir öneme sahiptir. Ekonomik çıkarlar çerçevesinde gelişme gösteren bu örgütler zaman içinde daha güçlü stratejik ve siyasal işbirliğine yönelik entegrasyon hareketlerine dönüşebilmektedirler. Uluslararası bir örgüt olarak ECO, kökeni 1950'li yıllara uzanan ve Türkiye için büyük önem taşıyan stratejik bir oluşumdur. Ancak Türkiye'nin AB entegrasyonu sürecinde biraz gölgede kalmıştır. Oysa günümüzde, tüm alanlarda başarılı bir politika izlemenin bölgesel anlamda güçlü birliktelikler kurmaktan geçtiği anlayışı genel kabul görmektedir. Çalışma. 1989'dan sonra Türk dış politikasında önemli bir stratejik unsur konumuna gelen Kafkasya ve OATC ekseninde ECO'nun oynayabileceği rolü ortaya koymak amacındadır. Bu doğrultuda, ECO'nun arka planını besleyen siyasal ve sosyal olaylar, ekonomik entegrasyon örgütü olarak tarihi geçmişşi, örgütsel alt yapısı, OATC ve Azerbaycan'ın yapılanmasında Örgütün etkinliği tartışılmaktadır. Sonuç kısmında ECO'nun ileriye dönük misyon ve vizyonu, Türkiye'nin öncelikli stratejileri açısından değerlendirilmektedir.
Türkiye'de göçmen kaçakçılığı suçu ile mücadelede yasal düzenlemelerin rolü

Bireylerin ve toplulukların yaşadıkları yerleri çeşitli nedenlerle kalıcı olarak değiştirmeleri insanlık tarihi boyunca süregelmiştir. Göç denen bu hareketin belli bir düzen çerçevesinde yürütülmesi amaçlansa da tarihsel süreç içerisinde bunun mümkün olmadığı görülmektedir. Türkiye'de göç olgusu ve bu olgudan kaynaklanan sorunların çözümü amacıyla geliştirilen ve geliştirilmekte olan mekanizmaların incelenmesi ve alınacak önlemlerin planlanması gerekmektedir. Türkiye'de Göçmen Kaçakçılığı Suçu İle Mücadelede Yasal Düzenlemelerin Rolü başlıklı bu çalışmanın kapsamında, göç kavramı ve göçten kaynaklanan sorunlar ve bu sorunların çözümü için yapılması gereken eylemler ve düzenlemeler incelenmiştir. Çalışmada Türkiye'de yasadışı göçün oluş şekillerine, kaynaklarına, meydana getirdiği sorunlara ve göçmen kaçakçılığı suçuna değinilmiştir. Araştırmanın amacı göçmen kavramının daha iyi anlaşılması, göçmen-mülteci arasındaki kavramsal farklılıkların ortaya konması, göçmen kaçakçılığı sorununun yeniden vurgulanmasıdır. Ayrıca dünyada göçmen konusunun bu önemine karşın Türkiye'de alınan önlemlerin yeterlilik düzeyinin ortaya konması, mevcut yasaların pratikte etki derecesinin ne olduğu üzerinde değinilmesidir. Bu çerçevede sonuçlar değerlendirilerek yorumsal bir katkının da sağlanması amaçlanmıştır. Araştırma tekniği açısından ise literatür tarama tekniği kullanılmıştır.
Yerel yönetimlerde alternatif hizmet sunma yöntemleri: Kahramanmaraş Belediyesi örneği

Jüri: Doç. Dr. Ahmet Hamdi AYDIN Yrd. Doç. Dr. Uğur YILDIRIM Yrd. Doç. Dr. Halil ALTINTAŞ Global dünyada önemi her geçen gün artan yerel yönetimlerin kamu yönetimindeki yeri, merkezi yönetim-yerel yönetim arasındaki farklılıklar ve yerel yönetimleri tek başına temsil eden belediye mevzuatının yetersizlikleri bu çalışmanın ana çıkış noktasıdır. Öncelikle belediyelerin genel yapısı ve ardından belediye yönetiminde görev ve yetki dağılımı ele alınarak 1580 sayılı Belediye Kanunu'nun kalıbına sığmadığı tespiti yapılmaktadır. Bu Kanunun 15. maddesinde sıralanan görevler 'çağdaş ihtiyaçlar' açısından oldukça yetersiz kalmaktadır. Oysa belediyeler kent insanının doğumundan ölümüne kadar olan yaşam mücadelesinde ilk başvurulan kurumdur. İhtiyaçların çeşitlilik arz ettiği günümüzde belediyelerin 'çağdaş ihtiyaçları' karşılamak için verdiği mücadele bu çalışmanın varlık nedenini oluşturmaktadır. 'Çağdaş ihtiyaçları' karşılamaya yönelik olarak belediyelerin tüm dünyada başvurdukları şirketleşme, ihale, kiralama, sözleşme vb gibi yöntemler tek tek ele alınarak incelenmekte ve son olarak yılların ihmaline uğramış Kahramanmaraş'ta 'planlamacı başkan' la başlayan alternatif hizmet yollan ve Kahramanmaraş Belediyesi örneğinin ortaya koyduğu model tartışılmaktadır.
Kültürel mirasın korunmasında yerel yönetimlerin rolü: Beyoğlu belediyesi örneği

Hazırlanan tez çalışması, tarihi ve kültürel değerlerimizin korunması ve bu hususta yerel yönetim kuruluşlarının önemli ölçüde yetkili olduğunu kanıtlamayı hedeflemektedir. Böylece yerel yönetim kuruluşlarının tarihi ve kültürel değerleri koruma konusunda, ilgili belediye kanunlarında yer alan hükümler ile görevlerinin neler olabileceği hususunda konu açıklanmaya çalışılmıştır. Yerel yönetim kuruluşları en yakın yönetim birimi olduğundan, kentte bulunan tarihi ve kültürel niteliğinde olan taşınmazların korunmasında her türlü faaliyetlerinden sorumlu ilk yetkili birim olmalıdır. Bu noktadan yola çıkılarak çalışmada bazı ülkelerde yerel yönetimler tarafından uygulanan koruma çalışmalarına bir örnek verilmiştir. Bir bölgede kültürel miras koruma çalışması yapılacaksa, önce bölgenin tarihi hakkında bilgi sahibi olunmalıdır. Tez çalışmasında bunun öneminden bahsedilmeye çalışılmış, araştırılması yapılan bölgenin tarihsel gelişimi kronolojik sırası takip edilerek aktarılmıştır. Hatta bölgenin sahip olduğu belli başlı tarihi-kültürel nitelikteki varlıklar, periyodizasyon yapılarak açıklanmaya çalışılmıştır. Böylelikle araştırılması yapılan bölgenin bir nevi envanteri oluşturulmuştur. Ayrıca araştırılan bölgenin belediyesi tarafından uygulanan tarihi ve kültürel varlıkları koruma çalışmaları birkaç örnek ile açıklanmıştır. Tüm bu araştırmalar ışığında yerel yönetimler ve kültürel miras arasında ilişki kurularak koruma konusunda çözüm önerilerinde bulunulmuştur. Araştırmadaki hedef yerel yönetimlerin kültürel mirası koruma konusuna bir farkındalık getirmektir.
İfade özgürlüğü bağlamında internet erişiminin engellenmesi

İçerisinde bulunduğumuz iletişim çağında internet, en önemli iletişim aracı ve harikasıdır. Bir başka ifadeyle internet, bütün bilgisayar ağlarını kapsayarak oluşan iletişim çağının fitilini ateşleyen genel bir ağın hayata geçirilmesidir. Konjonktürel olarak bireylerin görüş ve düşüncelerini ifade edebildikleri en geniş ortam kuşkusuz internettir. İnternet birçok yararının yanında kimi otoriteler tarafından zararlı yönlere sahip olmakla da eleştirilmektedir. Özellikle yaşadığımız neo-liberal dönemde mevcut üst yapı ve onun klikleri tarafından internet, sistem muhaliflerinin eleştirel bir mevzi alanı olarak pratikler üretmesi nedeniyle 'düşman' ilan edilmektedir. Bu noktada karşımıza çıkan 'internet erişiminin engellenmesi' kavramının ön yüzünde her ne kadar zararlı içeriklerin engellenmesi olarak ajitasyon yapılsa da arka yüzünde yer alan durum sistem muhaliflerine karşı uygulanan sansürdür. Biz de bu çalışmamızda pozitivist hukuk anlayışından farklı bir biçimde özgürlükler konusunda eleştirel bir taraflılık konumu takınarak alanımızda yapılan diğer çalışmalardan sıyrılmayı ve 'düşman' tarafından bakış açısı oluşturmayı hedeflemekteyiz. Ayrıca, alternatif yöntemler aracılığıyla erişime kapatılan sitelere kolayca erişim sağlanmakta ve bu durumun iletişim özgürlüğü kapsamında hukuksal değerlendirmesi önem taşımaktadır. Türkiye'de internet içeriği ile ilgili yürürlükte olan 5651 Sayılı Kanun, uluslararası insan hakları temel referans noktası alındığında ifade özgürlüğü ve onun bileşenlerinden biri olan basın özgürlüğü açısından sınıfta kalmıştır. Görünen o ki, özellikle Türkiye'de önümüzdeki günlerde ifade özgürlüğü tartışma konusu olmaya devam edecek, toplumsal hareketler direnciyle yeni kazanımlar ortaya çıkacaktır.
1980 sonrası Türk bankacılık sektöründe yeniden yapılandırma

Krizi olarak ele alınmaktadır. Bu krizlerden Banker Krizi, altyapısı hazırlanmadan yaşanan bir finansal serbestleşme sürecinin sonucu olarak ortaya çıkarken, 1994 Krizi, ekonomi yönetimindeki yanlış uygulamaların bir sonucu olarak değerlendirilmektedir. 1998 Krizi ve Kasım 2000- Şubat 2001 Krizleri'nin temel sebebi ise sektördeki yapısall sorunların getirdiği likidite probleminin dövizde yaşanan problemlerle birleşmesidir. Ancak genel olarak sektörde yaşanan krizlerin kaynağı yüksek kamu borçlanma gereğidir. Yaşanan bu krizlerin kontrol edilebilmesi ve ortaya çıkardığı maliyetlerin mümkün olan en alt düzeyde tutulabilmesi amacıyla, devletler krizlere sistemli ve piyasa koşullarında müdahale edilmesini sağlayacak yöntemler geliştirmiştir. Bu anlamda, Türk bankacılık sektörünün yaşadığı krizlerden sonra, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu tarafından, bankaların yeniden yapılandırılması kapsamında finansal, operasyonel ve yapısall araçlar kullanılmış ve sektöre müdahalelerde bulunulmuştur. Sonuç olarak, tüm dünyada özellikleri itibariyle bankacılık sektörü en sık müdahale edilen ve denetime tabi tutulan sektör olmuştur. Bunda, sektörün güvene dayalı kriterlere bağlı olarak tasarrufçulardan topladığı kaynaklan yatırımlara kanalize eden bir aracılık görevi üstlenmesinin etkisi büyüktür. Yapılan bu müdahalelerde farklı olan, müdahalenin dozu ve yöntemi olmaktadır.
19. yüzyıl Osmanlı İmparatorluğu'nda ayrılıkçı balkan milliyetçilikleri

Balkanlara atfedilen önem, büyük ölçüde 19. yüzyıl ve sonrasındaki milliyetçilik temalı çatışmaların sonucudur. Balkanlar, jeopolitik ve jeostratejik konumundan dolayı tarih boyunca çeşitli devletlerin hakimiyet mücadelesi verdiği bir bölge olmuştur. Söz konusu mücadeleler günümüzde son bulmuş değildir. Dolayısıyla Balkanlar, kapsamlı bir araştırmayı hak etmektedir. Literatüre bakıldığında bu konuda yapılmış çalışmaların belli boyutlar üzerinde yoğunlaştığı ve belirli bir zaman dilimini kapsadığı göze çarpmaktadır. Balkanlardaki ilk siyasi örgütlenmelerden İkinci Balkan Savaşı'na kadar olan zaman dilimini kapsayan bu tez çalışmasında, bahsi geçen yüzyıldaki gelişmeler siyasi, dini, askeri, ekonomik, kültürel, toplumsal boyutlarda ve geniş bir zaman aralığında ele alınarak bu eksikliğinin giderilmesi amaçlanmaktadır. Bu çalışma 19. yüzyılda Balkan coğrafyasında milliyetçilik hareketleri çerçevesinde etnik kimliklerin ön plana çıkarılarak bağımsız devletlerin kurulmasını ve Avrupalı devletlerin bu süreçteki rolünü ortaya koymak amacıyla hazırlanmıştır. Bu bağlamda temel hipotez Balkanlarda köylülerin başlattıkları direniş hareketlerinin sanıldığı gibi tam anlamıyla milliyetçi karakterli olmadığı üzerinedir. Bahsi geçen hipotez, yapılan geniş literatür taraması çerçevesinde elde edilen verilerin içerik analizi yöntemine uygun olarak değerlendirilmesiyle test edilmektedir. Çalışma, dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde genel olarak Balkan coğrafyası kavramsal ve tarihsel açıdan incelenmiş, Balkanların Osmanlı fethi öncesindeki durumu ile sonrasındaki durumu belirginleştirilmeye çalışılmıştır. İkinci bölümde milliyetçilik kuramları ile bu kuramların savunucularının milliyetçiliğe bakış açıları ifade edilmiş ve ayrılıkçı milliyetçiliğin ortaya çıkmasında dış koşulların etkisi saptanmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde Millet Sistemi genel hatlarıyla açıklanmış ve 19. yüzyıl öncesinde Balkanlarda meydana gelen milliyetçi karakterli hareketler üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde ise ele alınan Balkan halklarının Osmanlı hakimiyeti altındaki durumlarına kısaca değinilmiş, Osmanlı'dan ayrılma süreçleri iç ve dış gelişmeler çerçevesinde irdelenmiştir. Sonuç olarak ise direniş hareketlerinin ilk olarak sosyo-ekonomik nedenlerden ötürü ortaya çıktığına, bizzat sultana karşı değil onun memurlarına karşı yürütüldüğüne ulaşılmıştır. İlerleyen süreçte bahsi geçen direniş hareketlerinin dini, askeri, entelektüel liderlerin önderliğinde ve Avrupalı güçlerin yönlendirmeleriyle milliyetçi bir karaktere büründüğü saptanmıştır.
Sınırötesi emek hareketliliği üzerine bir araştırma

Kapitalizmin küreselleşme ile çakışması sonucunda emek hareketliliği ulusal sınırları aşarak uluslararası alana çıkmıştır. Sermaye birikiminin sağlamak için çeşitli dönemlerde farklı politikalar uygulanmıştır. Günümüze izlenen serbestleşme politikalarıyla sermayenin hareket serbestisinin önü açılmış haldedir. Sermayenin en düşük maliyetle en fazla kazanım sağlaması adına işgücü piyasasında emek değersizleştirilmiştir. Emeğin yeniden üretimi ve iyi bir yaşam sürmesi adına kendi şartlarına uygun yerlere göçü başlamıştır. Emek hareketliliğinin kırdan kıra, kırdan kente ve kentten kente gerçekleştirdiği göç rotası sınır ötesine çevrilmiştir. Üretimde yaşanan esnekleşme politikaları ve sınırlarda uygulanan esnek vize politikaları sonucunda göç veren ülkeler göç alır hale gelmişlerdir. Gürcistan'dan Türkiye'ye ve Türkiye'den Gürcistan'a gerçekleştirilen işgücü göçü de emeğin ve sermayenin uluslararasılaşmasına örnektir. Kapitalizmin gelişmesiyle istihdam, göç ve işgücünde meydana gelen değişiklikler Türkiye ve Gürcistan'ı da etkilemiştir. Her iki ülkede bu değişiklikler farklı karşılıklar bulmuştur. Bu araştırma kapsamında emek hareketliliği incelenmiş ve benzerlikler ile farklılıklar sunulmuştur.
Devlet memurlarının naklen atanmasında idarenin takdir yetkisi

YÜKSEK LİSANS TEZ OZÜ DEVLET MEMURLARININ NAKLEN ATANMASINDA İDARENİN TAKDİR YETKİSİ Mustafa AVCI Kamu Hukuku Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ağustos 2002 Danışman: Prof. Dr. Turan YILDIRIM Tez üç bölümden oluşmaktadır. Bunlar, İdarenin Takdir Yetkisi, Devlet Memurlarının Naklen Atanması ve Nakil İşleminin Unsurları Bakımından Takdir Yetkisinin Kullanılmasıdır. Bazı konularda hukukun, uygun çözüm şeklini seçme hususunda idareye takdir yetkisi verildiğinden söz edilebilir. Bu alanlardan bir tanesi de Devlet memurlarının naklen atanmasını düzenleyen Devlet Memurları Kanununun ilgili maddeleridir. Nakil, kısaca memurların bir yerden başka bir yerdeki göreve atanması anlamında kullanılmaktadır. Bu atamayı kapsayan nakil işlemlerinde söz konusu olan hususların belirtilmesi ve nakil işlemlerinde göz önünde bulundurulması gereken durumlar ile bu işlemleri yaparken idarenin takdir yetkisini ne şekilde ve hangi özellikleri göz önünde tutarak kullanacağının belirtilmesine çalışılmıştır. İdari işlemlerin unsurları bakımından nakil işlemlerinin de hangi unsurlarında takdir yetkisinin var olabileceği konusu incelenmiştir. Özellikle naklen atama işlemlerinde takdir yetkisinin kullanılmasına ilişkin durumlarda nelere dikkat edilmesi konusunda Danıştay'ın görüşlerini belirttiği Danıştay kararlarına yer verilmiştir. Bunların dışında uygulamada karşılaşılan ve tartışma konusu olan nakil işlemlerinin siyasi amaçlı olup olmamasının değerlendirilmesi, nakil işlemlerinin devlet ve memurlar bakımından maliyeti gibi konulara yer verilmiştir.
Türkiye'de çevre hareketleri ve gönüllü kuruluşlar

Türkiye sanayileşme ve onun getirdiği çevre sorunları ile geç karşılaşmış bir ülkedir. Özellikle 1970'li yıllardan sonra çevre sorunları büyük boyutlarda görülmeye başlanmıştır. Karşılaşılan sorunlara da bugüne kadar genellikle kısmi ve yüzeysel çözümler getirilmiştir. Türk hukukunda çevre ile ilgili hükümler oldukça eski tarihlere uzanmaktadır. 1982 Anayasasında çevre ile ilgili düzenlemelerin yapılması, 2872 sayılı Çevre Kanunu ve Çevre Bakanlığı'nın kurulması ve çeşitli yönetmelik ve kanunlara rağmen günümüzde henüz tutarlı bir çevre politikamızın varlığından söz edemiyoruz. Ayrıca çevrenin korunmasında mevcut yasal düzenlemelerin -yeterli varlıklarına rağmen- yetersiz olmaları, etkin olmamaları, devletin yasal mekanizmaları ve yaptırım gücünü etkin ve sürekli bir biçimde kullanamaması da çevre sorunlarına hızlı ve etkin çözümler getirilmesini engellemektedir. Bu bağlamda insan faaliyetleriyle tahrip edilen ve kirletilen doğayı tamir etmek, yine bu faaliyetler sonucu ortaya çıkan çevre sorunlarını çözmek bireylere düşmektedir. Bu olgu gönüllü kuruluşların önemini bir kat daha arttırarak bu alanda çok daha verimli olabileceklerini ve iyi şeyler yapabileceklerini ortaya koymaktadır. Öncelikle bürokrasinin, karar alma süreçlerinin hantallığından uzak olan gönüllü kuruluşlar daha seri kararlar alıp hareket edebilmeleri, gönüllülük esasıyla halkla daha iyi diyalog kurup, katılımı sağlayıp, çevre duyarlılığını oluşturabilmeleri sebebiyle, çevrenin korunmasında daha etkin olabilmektedirler. Gönüllü kuruluşlar belirli konularda dikkatleri çekme, kamuoyu oluşturma, konferans ve seminer gibi aktivitelerle halkın çevreII konusundaki duyarlılığını arttırıp, iktidarların da çevre konusunda hassas olmalarını ve çevre korumayla çelişmeyen politikalar üretmelerini sağlayabilirler. Ülkemizde çevre ile ilgili birçok gönüllü kuruluş vardır. Bu kuruluşların sayılarının, azlığı ve çokluğundan öte kapasitelerine ve çalışmalarına baktığımızda yeterli olmadıklarını, siyasi ve sosyo-kültürel yapımızdan kaynaklanan eksikliklerinin yanı sıra, uzmanlaşmaya gitmediklerini, üyelerinin yetersizliğini ve organizasyon eksiklikleri gibi nedenlerle sistemli ve verimli çalışmadıklarını söyleyebiliriz.
Avrupa Birliği göç politikaları: Almanya'daki Türk işçileri

Avrupa Birliği ortak göçmen politikası oluşturma sürecinde birçok sorunla karşılaşılmıştır. Bunun en büyük nedeni Birliğin federalist duygular taşıması ve uluslarüstü bir özelliğe sahip olması nedeniyle üye devletlerin egemenlik haklarını birliğe devrederken tereddüt etmeleridir. Almanya'nın AB içerisindeki siyasi varlığının büyük olması nedeniyle Birliğin göçmen politikaları üzerinde etkisi büyük olmuştur. Bir önemli nokta daha var ki, Almanya Birlik içerisindeki ülkeler arasında en çok göç alan ve sığınma başvurusunda bulunulan devletlerden birisidir. Bu nedenle oluşturulacak politikada Almanya'nın yetki alanı oldukça geniş olmuştur. Yetki alanı çerçevesinde Almanya hem ulusal yasalarını AB çerçevesinde uyumlaştırmaya çalışırken hem de AB mevzuatına katkıda bulunmak durumundadır. Türkiyeli işçilerin Almanya'da büyük bir çoğunlukta olduğu düşünülürse, söz konusu göçmenlerin Alman toplumuna uyumlaştırılması ve Birlik politikasından ne kadar etkilendiği oldukça dikkat çekici ve incelenmesi gereken bir konudur. Tüm bu konular çalışmada incelenecektir.
İstanbul ve Lund Belediyelerinde etkin kamu katılım mekanizmaları

Küreselleşme/Postmodernizm/Neoliberalizm adına ne dersek diyelim yeni kapitalizmin çok yönlü değişim dinamikleri, 21. yüzyılda sadece belirli bir coğrafi bölge veya toplumla sınırlı kalmayıp, tüm dünya ölçeğinde her şeyi dönüştürmeye başlamıştır. Ayrıca etkileri ve dönüşümü tek bir alanda değil teknolojik, ekonomik, toplumsal, siyasal, yönetsel ve kültürel olarak tüm alanlarda sürmekte ve tüm dünya ülkelerini etkilemektedir. Dünyada yaşanan bu siyasal sosyal ekonomik dönüşümler, yeni yönetsel üst yapıları ortaya çıkardığı gibi, mevcut olanları kısmen veya önemli ölçüde değiştirmiş veya bazı yönetsel yapıların önemini artırmıştır. Bu tez bu dönüşümün başta ekonomiye, siyasal süreçlere ve halkın karar alma süreçlerine katılımına odaklanmıştır. Tez, yerel yönetimlerde etkin halk katılımını ölçmeyi amaçlamıştır. Yerel halk katılımının etkinliği İstanbul ve Lund Belediyeleri üzerinden ele alınmıştır.
Türkiye ve Dünya boyutlarıyla kara para gerçeği ve aklama suçu

Kaynağı suç olan gelir, insanoğlunun tarih sahnesine çıkmasından bu yana var olmasına karşın, elde edilen bu suç gelirine, ekonomik sisteme sokulmak suretiyle temiz para görüntüsü verilmek istenmesi ise yakın dönemde başlayan bir süreçtir. Günümüzde uyuşturucu başta olmak üzere silah kaçakçılığı, insan ticareti, yasa dışı nükleer madde ticareti, kumar ve fuhuş gibi illegal pek çok sektörden devasa gelirler elde edilen suç şebekeleri, devletin müsadere cezasından kaçınmak için bu gelirleri aklamaya ihtiyaç duyarlar. Çünkü aklanan para her alanda kullanıma hazır temiz para anlamına geldiği için, para bu noktaya gelmek için sınırsız sayıda işleme tabi tutulur. Gelişen ulaşım imkanları ve iletişim teknolojileri kara para aklayıcılara yeni fırsatlar sunmuş, geleneksel aklama tekniği olan nakit kaçakçılığının yanı sıra finansal kuruluşların ve bankaların elektronik transfer olanakları da aklama amacı doğrultusunda kullanılmaya başlanmıştır. Dünya ekonomik sistemi için açık bir tehdit olan kara para ve aklama faaliyetlerinin önlenmesi için bugün dünya çapında organizasyonlar teşkil edilmekte, ulusal ve uluslararası mücadelenin hukuki altyapısı oluşturularak aklama ile küresel mücadele edilmektedir. Kara para ve aklamanın kontrol altına alınması kısa ve orta vadede mümkün görünmemesine karşın mücadele konusunda önemli mesafe kat edildiği söylenebilir.