turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üniversite öğrencilerinde akıllı telefon bağımlılığının iletişim becerileri ve yalnızlık algısı bakımından incelenmesi

Genç yetişkinlik dönemine denk gelen üniversite yaşamında öğrenciler; sosyal desteğe ve sağlıklı iletişime ihtiyaç duymaktadırlar. Ancak hayatlarında yeni ve yabancı bir ortam olan üniversite hayatında bu gereksinimlerini karşılamakta zorlanmaktadırlar. İletişim becerileri düşük ve kendisini yalnız hisseden gençlerin sosyal destek elde etmek, iletişim becerilerini artırmak ve yalnızlıklarını gidermek amacıyla daha fazla mobil telefon kullandıkları ve akıllı telefon bağımlılıklarının arttığı düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinde akıllı telefon bağımlılığının iletişim becerileri ve yalnızlık algısı bakımından incelenmesi ve akıllı telefon bağımlılığı değişkeninin araştırma kapsamında elde edilen sosyo-demografik verilerden ne derece etkilendiğini belirlemektir. Bu amaçla yürütülen çalışmaya 221'i erkek 84'ü kadın, toplam 305 üniversite öğrencisi katılmıştır. Katılımcılara kişisel bilgi formu, UCLA Yalnızlık Ölçeği-KF, Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeği-KF ve İletişim Becerileri Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen sosyo-demografik veriler ile yalnızlık algısı ve iletişim becerilerinin, akıllı telefon bağımlılığını ne derece yordadığını belirlemek amacıyla hiyerarşik regresyon analizi uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda sosyo-demografik değişkenlerden yaş, cinsiyet, okudukları sınıf ve aylık gelir düzeyi değişkenlerinin akıllı telefon bağımlılığı üzerinde anlamlı bir etkisi görülmemiştir. Akıllı telefon kullanım özellikleri açısından değerlendirildiğinde, günlük yapılan arama sayısının akıllı telefon bağımlılığı üzerinde anlamlı bir etkisi görülmez iken; cep telefonu günlük kullanım süresi ve cep telefonu günlük kontrol sayısı arttıkça, akıllı telefon bağımlılığın arttığı tespit edilmiştir. Öğrencilerin yalnızlık düzeylerinin akıllı telefon bağımlılığı üzerindeki etkisi incelenmiş ve pozitif anlamlı bir sonuç tespit edilmiştir. Bu çalışmada öğrencilerin iletişim becerilerinin akıllı telefon bağımlılığı üzerindeki etkisi incelenmiş ve sonucunda anlamlı bir ilişki tespit edilmemiştir.
Engelli çocuğa sahip annelerde duyguların dışavurumu ve psikolojik yardım alma tutumu

Engelli bir çocuğa sahip olmak, tüm aileyi derinden etkileyen bir olaydır. Çocuğun bakımından annelerin daha fazla sorumlu olması sebebiyle, annelerin yaşadıkları duygularla başa çıkabilmeleri için psikolojik destek almaları önemlidir. Bu çalışmada; engelli çocuğa sahip annelerin duygu dışavurumu ile annelerin psikolojik yardım alma tutumu arasındaki ilişkiyi anlamak hedeflenmiştir. Anneler duygularını sağlıklı bir şekilde dışa vurdukça ve destek aldıkça, içinde bulundukları yoğun duygulanımda azalma görülmesi olasıdır. Bu çalışma, tarama modeli olarak tasarlanmıştır. Çalışmaya konu olan bireyler, kendi koşulları içinde olduğu gibi tanımlanmaya çalışılmıştır. Çalışmada, annelerin psikolojik yardım alma tutumunun yükselmesinin, duygu dışavurum düzeyini azalttığı sonucuna ulaşılmıştır.
Askerlikte ruhsal bozukluk belirtisi gösteren ve göstermeyen erlerin sosyal destekler ve başaçıkma yöntemleri açısından karşılaştırılması

Bu çalışmanın temel amacı, askerlik yaşamına uyumda sosyal destek ve başa çıkma yöntemlerinin rolünü incelemektir. Orduya katıldıkları ilk üç ay içinde psikiyatrik yakınması olan 145 erle, yakınması olmayan 248 normallerin sosyal ağları, algıladıkları sosyal destekleri ve uyum düzeyleri karşılaştırıldı. Bulgularımız, psikiyatrik grubun sosyal ağlarının normallerden daha küçük olduğunu gösterdi Aynı zamanda hastaların algıladıkları aile ve arkadaş desteklerinin normallere kıyasla daha az olduğu bulundu. Normal grup 'iyimserlik' ve 'problem çözme' gibi etkili başa çıkma yöntemlerini daha fazla kullanmalarıyla da psikiyatrik gruptan ayrıldı. Ayrıca sosyal destek az olduğunda, etkili başa çıkma yöntemlerinin daha önemli hale geldiğine ilişkin bazı kanıtlar elde edildi. Son olarak bulgular Katz Uyun ölçeğinin orduda, psikolojik problemleri taramak için başarıyla kullanılabileceğini gösterdi.
Bilişsel Çarpıtmalar Ölçeği'nin Türçeye uyarlanması geçerlik ve güvenirlik çalışması

Bu çalışmanın amacı Covin ve Dozois (2011) tarafından geliştirilen Bilişsel Çarpıtmalar Ölçeği'ni Türkçeye uyarlamak ve geçerlik-güvenirlik analizlerini yapmaktır. Çalışma, ölçeğin Türkçeye uyarlanması, kültür ile uyumu ve bunun sonucunda da daha güvenilir sonuçların elde edilmesini amaçlamaktadır. Bu çalışma kapsamında 10 bilişsel çarpıtma türü ve 5 ruh sağlığı değişkeni değerlendirilmiştir. Değerlendirilen depresyon, anksiyete, ruminasyon gibi ruh sağlığı değişkenleri ile bilişsel çarpıtmalar arasında anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra bilişsel çarpıtmaların kendi aralarında yapılan analizler de anlamlı ilişkiler olduğunu ortaya çıkarmıştır, yani bilişsel çarpıtmalar birbirlerini tetiklemekte ve bir düşünce tarzı olarak tüm hayatı etkilemektedirler. Uyarlaması yapılan ölçek ile bilişsel hataları tespit etmek mümkün olmaktadır. Böylece bilişsel çarpıtmaların neden olabileceği hastalıklar da önlenip tedbir alınabilecektir. Bu açıdan önemli olan bu çalışmada kullanılan ölçek ile hastanın bilişsel çarpıtmaları saptanıp bu yönde bir terapinin uygulanması da mümkün olabilecektir.
Akademik ortamlarda olumsuz değerlendirilme korkusunun karar verme stratejileri üzerindeki etkisi

Bu çalışmada akademik ortamlarda olumsuz değerlendirilme korkusunun karar verme stratejileri üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Araştırmaya İstanbul Arel Üniversitesi'nde öğrenim görmekte olan ön lisans, lisans ve lisansüstü seviyesinden 100 erkek, 100 kadın olmak üzere toplam 200 üniversite öğrencisi katılmıştır. Akademik ortamlarda olumsuz değerlendirilme korkusunu değerlendirmek için Akademik Ortamlarda Olumsuz Değerlendirilme Korkusu ölçeği uygulanmıştır. Karar verme stratejileri ise Karar Stratejileri ölçeği ile değerlendirilmiştir. Araştırmada ölçeklerden elde edilen verilerin istatistiksel analizinde IBM SPSS Statistics 20 paket programı kullanılmış olup, bağımsız örneklem t-testi, Pearson korelasyon analizi ve regresyon analizinden faydalanılmıştır. Akademik ortamlarda olumsuz değerlendirilme korkusu ve karar verme stratejileri arasında yapılan korelasyon analizi sonucuna göre içtepisel karar verme, bağımlı karar verme ve kararsızlık boyutunda pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bununla birlikte akademik ortamlarda olumsuz değerlendirilme korkusu alt boyutlarından akademik ortamlarda davranışsal olumsuz değerlendirilme korkusu ve akademik ortamlarda bilişsel olumsuz değerlendirilme korkusu ile oluşturulan model mantıklı karar, bağımlı karar ve kararsızlık değişkenlerini anlamlı bir şekilde etkilerken, içtepisel karar değişkenini anlamlı bir şekilde etkilememektedir.
Çocukların suça yönelmelerinde uyum durumlarının ve yaşlarının etkisi

Çocukların suça yönelmesinde uyum durumları ve yaşlarının etkisinin incelendiği bu araştırmada uyum ve yaş durumları bağımsız değişken, yöneldikleri suç türleri ise bağımlı değişken olarak ele alınmıştır. Araştırmanın örneklemini Ankara Kalaba Çocuk Islahevinde 1987 döneminde bulunan 14-18 yaş grubundaki hırsızlık, adam öldürme ve cinsel suçlara yönelmiş 109 denek oluşturmaktadır. Ankara Kalaba Çocuk Islahevinde bulunan hırsızlık, adam öldürme ve cinsel suçlara yönelmiş çocukların uyum durumlarını saptamak amacıyla Hacettepe Kişilik Envanteri uygulanmış ve deneklerin kişisel, sosyal ve genel uyum durumları belirlenmiştir. Suça yönelmiş çocukların uyum durumları ile yöneldikleri suç türleri arasındaki farkların bulunması ortalamalar arası farkı irdeleyen 't' testi kullanılarak yapılmıştır. Suça yönelen çocukların suça yöneldikleri yaşlarla yöneldikleri suç türleri frekans dağılımı ve yüzdelik hesaplarla belirtilmiştir. Araştırma bulgularına göre, suça yönelmede çocukların uyum durumları etkin bir rol oynamaktadır. Ancak adan öldürme suçuna yönelen çocukların uyum durumları ile diğer suçlara yönelen çocukların uyum durumları farklılık göstermemek tedir. 79 Suça yönelme yaşlarıyla işlenen suç türleri arasındaki ilişkiye bakıldığında, suça yönelinen yaşlar ile yöne- linen suç türleri arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır, Ancak suça yönelme oranının 14 yaşında arttığı gözlenmiştir. Bulguların değerlendirilmesinden elde edilen sonuçlara göre yorumlar yapılmış, yararlı olabileceği düşünülen bazı öneriler sunulmuştur.
Dynamical aspects of decision making under uncertainty

Karar verme, bir dizi alternatif arasından seçim yapma esnasındaki zihinsel süreç olarak tanımlanır. Bilişsel bilimler bünyesinde, karar vermenin birçok ayrıntısı çalışılmış olmakla birlikte bu sürecin bütünsel dinamikleri henüz çalışılacak bir alan olarak durmaktadır. Bu çerçevede, biz arka arkaya verilen kararların mevcut kararlara olan etkisini araştırdık. Bu etkiyi inceleyebilmek adına iki farklı yaklaşımla yaptığımız iki deney gerçekleştirdik. İlk deneyde, katılımcıların riskli alternatiflere verdikleri fizyolojik tepkileri, TOBII T120 göz izleme cihazını kullanarak anlamayı hedefledik. İkinci deneyde, katılımcıların yaptıkları seçimlerin tepki sürelerini inceledik. Bu deneylerde analizler Balloon Analog Risk Task adlı deney paradigmasının özelleştirilmiş bir versiyonunu kullanarak yapıldı. Katılımcıların kişisel risk alma eğilimlerini ölçmek ve analiz etmek için deneylerden önce buna yönelik DOSPERT adlı anket uygulandı. Ek olarak, farklı katılımcılardan oluşan iki farklı gruba Cups Task ve Cambridge Gambling Task paradigmaları kullanılarak iki deney yapıldı. Son olarak, katılımcıların karar verme stratejilerinde öğrenme olup olmadığını tespit etmek amacıyla bir de simülasyon geliştirildi. Toplanan ve incelenen bu verilerin geneline bakıldığında bu verilerin risk alma ve riskten kaçınma durumlarından oluşan bir dinamik sisteme işaret ettiği görüldü. Bu dinamik model ile katılımcıların mevcut kararları, onların önceki kararları ve göz bebeği açıklıkları üzerinden tahmin edilebilir olmaktadır. Yapılan anket ile elde edilen bireysel risk alma eğilimlerinin ise istatistiksel olarak anlamlı bir etkisinin olmadığı görüldü. Bu çalışma göstermektedir ki, değişen risk alma durumları karar verme deneylerinin anlaşılmasında önemli bir rol oynamaktadır. Özetle, ortaya koyduğumuz bulgular belirsizlik altında risk alma durumları için duyuşsal ve bilişsel etkileri birleştirecek bir modeli işaret etmektedir.
Bir üniversite psikiyatri polikliniğine başvuranlarda kompulsif satın alma komorbiditesi

Bu çalışmada Türk toplumunda kompulsif satın alma davranışı epidemiyolojik açıdan ele alınarak, bu davranış eğiliminin klinik ortamda görülen ayrı bir sendrom veya mevcut psikopatolojiye eşlik eden semptom olduğunun araştırılması amaçlanmıştır. Bununla birlikte kompulsif satın alma davranışının, psikiyatri polikliniğine başvuranların psikiyatrik hastalık tanılarına eşlik etme sıklığı ve sosyodemografik değişkenlerle ilişkisi değerlendirilecektir. Kesitsel yöntem ile yürütülen çalışmada psikiyatri polikliniğine dışarıdan başvuran 196 kişiye Sosyodemografik Veri Formu, Kompulsif Satın Alma Soru Ölçeği ve Kompulsif Satın Alma Soru Anketi uygulanmıştır. Elde edilen verilerin istatistiksel analizi yapılarak söz konusu davranışın örnekleme ilişkin yorumlarına yer verilmiştir. Ölçüm araçları doğrultusunda kompulsif satın alma bozukluğuna yetişkin kadınlarda daha sık rastlanılmaktadır. Eğitim seviyesine göre KSAB görülen kadınlar ilkokul ve lise mezunu iken erkekler lise ve lisans mezunudur. KSAB orta ve yüksek gelir düzeyinde daha yaygın gözlenmiştir. Aslen Marmara Bölgesinden olan bireylerde KSAB bulguları sıklık göstermiştir. Katılımcıların büyüdükleri yere göre KSAB görülme sıklığına bakıldığında şehirde büyümüş olanlarda bu sıklık daha fazladır. Kompulsif satın alma bozukluğu görülen bireylerin önemli bir bölümünün (%58.8) duygudurum bozukluğu tanısı aldığı görülmektedir. Araştırma sonucunda bir üniversite psikiyatri polikliniğine dışarıdan başvuran hastalardan KSAB olanlarda duygudurum bozukluğu sıklığı daha yüksek çıkmıştır.
Grup rehberliği programının ilköğretim sekizinci sınıf öğrencilerinin sınav kaygı düzeylerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, sınav kaygısının kuruntu ve duyuşsallık boyutuna yönelik yurt dışında yapılan çalışmalarda ortaya konan; bilişsel teknikleri, gevşeme egzersizleri, verimli ders çalışma yöntemleri ve sınav alma becerileri gibi teknikleri bir arada okul ortamında ve ilköğretim sekizinci sınıf öğrencileri üzerinde denemek ve sonuçta, kullanılabilir nitelikte, pratik bir grup rehberliği programı oluşturmaktır. Bu araştırma, grup rehberliğinin öğrencilerin sınav kaygı düzeyini azaltmada etkili olup olmadığını incelediği için deneysel bir araştırmadır. Araştırma, 1997- 1998 Eğitim-Öğretim yılında öğrenimlerine devam eden, Malatya Atatürk İlköğretim Okulu sekizinci sınıf öğrencileri arasından seçilen biri deney (10 erkek; 9 kız) diğeri kontrol (10 erkek; 9 kız) olmak üzere iki grup üzerinde gerçekleştirilmiştir. Deney grubu öğrencilerine, bilişsel teknikleri, gevşeme egzersizleri, verimli ders çalışma yöntemleri ve sınav alma becerileri gibi teknikleri içeren 10 oturumluk grup rehberliği programı uygulanmıştır. Oturumlara başlanmadan önce, deney ve kontrol grubunu oluşturan öğrencilere Öner (1990) tarafından Türkçeye uyarlanan Sınav Kaygısı Envanteri ön-test olarak verilmiş, deney grubu üzerinde deneysel işlem gerçekleştirilmiş, kontrol grubu üzerinde ise hiçbir işlem yapılmamıştır. Sonra, gruplara yine aynı ölçek son-test olarak tekrar uygulanmıştır. Araştırmanın üzerine kurulduğu denencelerin test edilebilmesi için uygulamalardan elde edilen veriler, verilerin niteliğine göre uygun 't' istatistiği ve iki boyutlu varyans analizi tekniğiyle çözümlenmiştir. Yapılan istatistiksel çözümlemelere göre elde edilen bulgular ve ulaşılan sonuçlar şu şekilde özetlenebilir: 1. Bilişsel teknikleri, gevşeme egzersizleri, verimli ders çalışma yöntemleri ve sınav alma becerileri gibi teknikleri içeren grup rehberliği etkinlikleri, sınav kaygısını azaltmayı amaçlayan ve grup rehberliği etkinliklerine katılan öğrencilerin sınav kaygı düzeylerini azaltmada etkili olmuştur. 2. Grup rehberliği çalışmaları, hem erkek öğrencilerin hem de kız öğrencilerin sınav kaygı düzeylerini azaltmada etkili olmuştur. Ancak, grup rehberliğinin sınav kaygı düzeyini azaltmada erkek ve kız öğrenciler üzerinde farklı bir etki gösterdiği konusunda herhangi bir kanıt elde edilememiştir. Başka bir deyişle, grup rehberliği sınav kaygısını azaltmada kız ve erkek öğrenciler üzerinde aynı etkiyi göstermiştir. 3. Grup rehberliği etkinlikleri, akademik başarısı yüksek ve düşük olan öğrencilerin sınav kaygı düzeylerini azaltmada etkili olmuştur. Ancak, bu etkinin, akademik başarısı düşük olan öğrencilerde daha fazla olduğu gözlenmiştir. Araştırmanın amacı ve çalışmalardan sonra varılan bu sonuçlar dikkate alınarak, bilişsel tekniklerin, gevşeme egzersizlerinin, verimli ders çalışma yöntemleri ve sınav alma becerileri gibi tekniklerin ayrı ayrı kullanıldığı grup rehberliği çalışmaları yerine, bu tekniklerin tümünü içeren grup rehberliği çalışmalarının, ilköğretim sekizinci sınıf öğrencilerinin sınav kaygı düzeylerini azaltmada daha etkili olabileceği vargısına ulaşılmıştır.
Zihinsel ve fiziksel özürlü çocuğa sahip anne ve babaların yaşam doyumu ve umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırma zihinsel, fiziksel ve zihinsel+fiziksel özürlü çocuğa sahip olan anne-babalaların umutsuzluk düzeylerinin ve yaşam doyumlarının belirlenebilmesi amacıyla planlanmıştır. Özürlü çocuğa sahip anne-babalaların yaşam doyumu ve umutsuzluk düzeyleri; çocuğa ait cinsiyet, yaş, özür grubu ve özel eğitim aldıklan süre ile anne-babalara ait yaş, cinsiyet, eğitim ve gelir durumları gibi değişkenlere göre karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Araştırma; Konya il merkezinde bulunan A. Celalettin Çiltaş özel eğitim ve rehabilitasyon merkezi ve Konya'da bulunan diğer rehabilitasyon kurumlarına devam eden zihinsel, fiziksel ve zihinsel+fiziksel özürlü çocukların anne-babaları ile yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini her üç özür grubundan toplam 300 anne ve baba oluşturmaktadır. Örnekleme alınan anne ve babalara Aile Bilgi Formu ile birlikte, Beck Umutsuzluk Ölçeği ve Yaşam Doyum Ölçeği verilerek doldurmaları istenmiştir. Örneklemin Beck Umutsuzluk Ölçeğinden aldıkları puanların çeşitli değişkenler açısından farklılık gösterip göstermediği SPSS 16.0 istatistik paket programı kullanılarak bulunmuştur.. Normallik sınamasına göre, parametrik testlerden bağımsız gruplarda t testi ve One ? Way ANOVA testleri kullanılmıştır. Varyans homojenliğine göre ise Post Hoc Multiple Comparisions testlerinden Tamhane testi kullanılmıştır. Ayrıca bazı kategorik değişkenler arasındaki ilişkinin incelenmesinde Ki-kare testi çapraz tablo kullanılarak verilmiştir. Bu çalışmada hata düzeyi 0.05 olarak alınmıştır. Araştırma sonunda elde edilen bulgulara göre anne baba cinsiyeti, annelerin gelir durumu, annelerin çocuğun özrü bakımından karşılaştırılması, erkek çocuğuna sahip anne ve babalar, anne ve babaların özürlü çocuklarının eğitim süresi bakımından karşılaştırılması, çocuğun kız veya erkek olması ile çocuğun özrü arasındaki ilişki gibi faktörlerin anne babaların yaşam doyumu ve umutsuzluk düzeyleri üzerinde etkili faktörler olarak görülmezken, P>0,05, anne ve babaların yaş grupları bakımından karşılaştırılması, anne babanın eğitim ve gelir durumları, babaların çocuğun özrü bakımından karşılaştırılması, kız çocuğuna sahip anne ve babalar, özürlü çocuğun eğitim süresi ile çocuğun özrü arasındaki ilişki gibi değişkenlerin yaşam doyumu ve umutsuzluk düzeyleri üzerinde etkili olduğu saptanmıştır (p<0,05). Sonuç olarak; Zihinsel, Fiziksel, Zihinsel+Fiziksel özürlü çocuklara sahip olan anne babaların, yaşamış oldukları duyguları anlama ve uyum sürecinde, ihtiyaç duydukları desteklerin sağlanması ve gerekli eğitim planlaması, anne babaların yaşam doyum ve umutsuzluklarını olumlu yönde etkileyeceği düşünülmektedir.
Mükemmeliyetçilik ve dindarlık ilişkisi üzerine bir araştırma

Bu araştırmanın amacı, mükemmeliyetçilik ve dindarlık arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma kapsamında ilk olarak konunun teorik alt yapısı oluşturulmuş, ardından tecrübi verilerin analiz ve değerlendirmeleri yapılmıştır. Araştırmada veri toplamak amacıyla Olumlu Olumsuz Mükemmeliyetçilik ve İçsel Dini Motivasyon ölçeklerinden oluşan bir anket formu, 392 üniversite öğrencisine uygun örnekleme yöntemiyle uygulanmıştır. Araştırmada mükemmeliyetçilik ile dindarlık arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu, bunun yanında dindarlığın mükemmeliyetçiliği pozitif yönde ve anlamlı olarak yordadığı görülmüştür.
Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisi kuramına göre kendini gerçekleştirme ve bilgelik ilişkisi: Yaşlılar üzerinde bir araştırma

Bu araştırmanın amacı Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisi kuramına göre kendini gerçekleştirme ile bilgeliğin ilişkisini araştırmaktır. Araştırma Ankara'da bulunan kamu, özel, vakıf-dernek ve yerel yönetimlere ait huzurevleri ve bakım evlerinde yaşayan 203 yaşlı birey ile yürütülmüştür. Araştırmada veri toplama aracı olarak yaşlıları tanıtıcı bilgilerin yer aldığı kişisel bilgi formu, Üç Boyutlu Bilgelik Ölçeği ve Thunder Bay Ölçeği kullanılmıştır. Bu ölçekler Tükçe'ye uyarlanarak geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmıştır. Araştırma sonucunda yaşlı bireylerin kendini gerçekleştirme ihtiyaçlarını normal düzeyde karşıladıkları bulunmuştur (p<0.05). Aynı zamanda yaşlıların her bir bilgelik boyutunu normal düzeyde değerlendirdikleri saptanmıştır (p<0.05) Araştırma sonucunda bilgeliğin bilişsel, duyuşsal ve yansıtıcı boyutları ile kendini gerçekleştirme ihtiyacı arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur (p<0.05). aşlılıktaki bilgeliğin kendini gerçekleştirme ile ilişkisinin araştırıldığı bu tez çalışması; ulusal ve uluslararası literatürde yaşlanma ve yaşlılık döneminin olumlu özelliklerine dikkat çekerek farkındalık oluşturmak açısından değer taşımaktadır. Bu tez çalışması Türkiye'de yaşlıların bilgeliğini ölçmeye olanak sağlayan ilk araştırma olması yönüyle de önemlidir. Bu anlamda bu tez çalışmasının, bilge yaşlıların potansiyellerinin göz önünde bulundurularak farklı yaşam alanlarında onların bilgi, beceri ve deneyimlerinden yararlanılması için yapılacak girişimlere dayanak oluşturacağı öngörülmektedir. Öyle ki bilgeliğin sadece yaşlılığa özgü olmadığı çocukluktaki yaşam deneyimlerinin de etkili olduğu düşünüldüğünde bu tez çalışmasının, yaşlıların bilgi, beceri ve deneyimlerinin paylaşılabileceği ortamların planlanması için rehber olacağı düşünülmektedir.
Öğretmenlerin internet, sosyal medya bağımlılıkları ile evlilikte uyum ve aile işlevleri arasındaki ilişki

Çalışmanın amacı öğretmenlerin internet, sosyal medya bağımlılıkları ile evlilikte uyum ve aile işlevleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu araştırmada nicel araştırma modellerinden korelasyon yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, Esenyurt İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı resmi; ilkokul, ortaokul ve lise kurumlarındaki toplam 920 öğretmen oluşturmaktadır. Belirlenen ilçenin büyüklüğü ve 920 öğretmene ulaşmanın ekonomik zorluğu ve zaman güçlüğü göz önünde bulundurularak, araştırma grubu 214 öğretmenle sınırlandırılmıştır. Verilerin toplanmasında Şahin ve Korkmaz (2011) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 'İnternet Bağımlılığı Ölçeği' , Şahin ve Yağcı (2017) tarafından geliştirilen ' Sosyal Medya Bağımlılığı Yetişkin Formu' ile Söylemez (2011) tarafından geliştirilen 'Evlilikte Uyum ve Aile İşlevleri Ölçeği' kullanılmıştır. Ölçeğin birinci bölümünde Öğretmenlerin internet bağımlılığı düzeylerine göre Evlilikte Uyum Ve Aile İşlevleri Ölçeği ve Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği puanlarının karşılaştırılabilmesi için Tek Yönlü Varyans Analizi uygulaması yapılmıştır. Öğretmenlerin sosyo-demografik özelliklerine, sigara kullanımları, internet kullanımları ve sosyal medya kullanımlarına göre Evlilikte Uyum ve Aile İşlevleri Ölçeği, İnternet Bağımlılığı Ölçeği ve Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği Puanlarının karşılaştırılabilmesi için Tek Yönlü Varyans Analizi, T-Test Analizi ve Mann Whitney U Analizi uygulanmıştır. İnternet Bağımlılığı ve Sosyal Medya Bağımlılığının, Evlilikte Uyum ve Aile İşlevleri üzerindeki etkisini ölçebilmek için Linear Regresyon Analizi uygulanmıştır.
Children's perception of violence in daily life: A qualitative analysis of children's verbal expressions and stories

Bu çalışmanın amacı çocukların günlük hayatlarındaki şiddet algılarını, yaşantılarını ve kavramsallaştırmalarını incelemektir. Çalışmanın örneklemi İstanbul'un merkezinde bulunan ve dezavantajlı bir bölge olan Tarlabaşı'nda yaşayan 10-12 yaş arası çocukları kapsamaktadır. Bu çalışmada çocuklar farklı türlerdeki şiddete dair yaşantılarını ifade ettikleri oturumlara katılmışlardır. Oturumlardaki sözel ifadeleri ve kendi yazdıkları hikayeler niteliksel metodolojiyle analiz edilmiştir. Ayrıca, çocuklara ve annelere verilen 9 maddelik Çocukların Yaşantı Anketi niceliksel analiz edilmiştir. Sonuçlara göre, çocuklar okul ortamında daha sık kendilerini kötü hissetmiş, mahalle ortamında daha sık korku duymuş ve ev ortamında daha sık huzurlu hissetmektedirler. Anneler, çocukların farklı ortamlardaki olumsuz duygu yaşama sıklığını çocuklara göre daha az olarak ifade etmişlerdir. Niteliksel analizler, çocukların baskın olarak fiziksel şiddet ögelerini tartıştıklarını göstermiştir. Okul ortamı ve akran ilişkileri ise özellikle fiziksel ve mental şiddeti barındıran, en sık bahsedilen şiddet alanı olmuştur. Mahalle ortamı ise içinde politik şiddeti ve çevresel problemleri barındıran korku dolu bir atmosfer olarak tasvir edilmiştir. Şiddet deneyimlerine ek olarak çocukların diğer olumsuz ve olumlu deneyimleri de araştırılmıştır. Hikayelerde öne çıkan temalardan; şiddetin normalleştirilmesi, mazur görülmesi, çocukların şiddet karşısında kendilerini suçlamaları ve yetişkin rol modeli eksikliği şiddet döngüsünü devam ettiren risk faktörleri olarak ortaya çıkmıştır. Hikayeler, empati kapasitesinin ve şiddet ile ilgili farkındalığın arttırılmasının şiddetin çözümlenmesindeki önemini vurgulamıştır. Çıkarımlar tartışılmıştır.