turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Huzurevi çalışanlarının iş doyumu ve tükenmişlik düzeylerinin araştırılması

Yaşlılık, kişiler daha önce dünyadan ayrılmadığı sürece kaçınılmaz bir süreçtir. Dünyamızda başta gelişmiş ülkeler olmak üzere yaşlı nüfus giderek artmaktadır. Toplumların değişme süreci ile birlikte özellikle büyük kentlerde yaşlıların bakım ve korunmasını sağlayan huzurevlerinin sayısı artmıştır. Genellikle fiziksel ya da zihinsel sağlık problemleri olan yaşlıların kaldığı huzurevleri, onların her tür ihtiyacının karşılandığı ve bakımının yapıldığı kurumlardır. İnsanla çalışan ve sürekli yoğun ilgi beklenen mesleklerde ortaya çıkan tükenmişlik, kişilerde fiziksel ve ruhsal çok çeşitli sorunlar ortaya çıkarmaktadır. İşyerindeki fiziksel ve idari yapı gibi her tür kurumsal faktör iş doyumu düzeyini etkilemektedir. Tükenmişlik ve iş doyumu, huzurevi personelinin kendisi ve hizmet verdiği grup açısından önemli kavramlardır. Bu çalışma da huzurevi personelinin iş doyumu ve tükenmişlik düzeylerini araştırmak üzere Başbakanlık Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü'ne bağlı Seyranbağları Huzurevi'nde yaşlılara hizmet veren huzurevi personeli üzerinde yapılmıştır. Araştırmamızın sonucunda; maaş miktarı ile duygusal tükenme ve duyarsızlaşma, maaş memnuniyeti ile iş doyumu arasında anlamlı sonuçlar çıkmıştır. Hizmet içi eğitim almanın iş doyumunu olumlu etkilediği görülmüştür. Psikiyatrik belirtilerin duygusal tükenme ve duyarsızlaşmaya yol açtığı bulunmuştur. İş doyumunun yüksek olması duygusal tükenmeyi azaltırken, kişisel başarı düzeyini arttırmaktadır.
Unipolar depresyon hastalarında çocukluk çağı travmaları ve etkileri

Amaç: Çalışmamızın amacı unipolar depresyon tanısıyla izlenmekte olan hastalarda çocukluk çağı travmatik yaşam olayları ve bunların başa çıkma tutumları ve depresyon, anksiyete, dissosiyasyon belirtileri üzerine olan etkisinin değerlendirilmesidir. Yöntem: Çalışmamıza 50 kadın, 50 erkek olmak üzere toplam 100 unipolar depresyon hastası dahil edildi. Çalışmaya katılan hastalara Sosyodemografik Veri Formu, Beck Depresyon ve Beck Anksiyete ölçekleri, Dissosiyatif Yaşantılar Ölçeği ;baş etme tutumlarını belirlemek için Başa Çıkma Tutumlarını Değerlendirme Ölçeği uygulandı. Hastaların çocuklukta istismar ve ihmal yaşantıları Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (CTQ-28) kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: Çocukluk çağı travmaları olan kadın hastaların özellikle duygusal odaklı baş etme tutumlarını erkeklerin ise soruna odaklı ve işlevsel olmayan baş etme tutumlarını daha sık kullandığı saptandı. Travması olan hastalarda baş etme tutumları açısından cinsiyetler arasında pek çok fark olduğu ve çocukluk çağı travma maruziyeti olan hastaların daha yüksek düzeyde depresyon, anksiyete ve dissosiyasyon belirtisi gibi hastalık seyrinin kötü etkileyecek belirtilere sahip olduğu bulundu. Ek olarak, depresyon, anksiyete ve dissosiyasyon belirtilerinin ihmal ve istismar türlerine göre de değişiklik gösterdiği saptandı. Sonuç: Bu çalışma depresyon hastalarının büyük çoğunluğunda çocukluk çağı travmalarına maruziyetin olduğunu gösterdi. Özellikle çocukluk çağı travmalarının depresyonun seyrini daha olumsuz etkilediği görüldü. Depresyonun olumsuz seyrine, travmatik yaşam olaylarının baş etme tutumlarına olan olumsuz etkisi katkı sağlıyor olabilir. Bireyin travma öyküsünün dikkatli sorgulanması, eşlik eden anksiyete ve dissosiyasyon semptomları ve bireyin kullandığı başa çıkma tutumlarının belirlenmesinin; depresyon gelişmesindeki rolünün anlaşılmasında, tedavi hedeflerinin belirlenmesinde ve terapötik etkinliğin izlenmesinde önemli olduğu düşünülmektedir.
Ergenlerde siber zorbalık ve siber mağduriyet ile umutsuzluk düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, ergenlerde siber zorbalık ve siber mağduriyet ile umutsuzluk düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın modeli ilişkisel tarama modelidir. Araştırma grubunu, Tekirdağ iline bağlı Çorlu, Çerkezköy, Ergene ve Kapaklı ilçeleri resmi okullarında liseye devam eden 680 öğrenci (356 kız, 324 erkek) oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan öğrencilerin yaşları 14-18 arasında değişmektedir (Ort.=16.5, S=1.1). Veri toplamada Siber Zorbalık Ölçeği, Siber Mağduriyet Ölçeği ve Beck Umutsuzluk Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde normallik varsayımı karşılanamadığı için değişkenler arası farkların araştırılmasında, Mann-Whitney U testi ve Kruskal-Wallis testi uygulanmıştır. Ergenlerde siber zorbalık ve siber mağduriyet puanları ile umutsuzluk düzeyleri arasında anlamlı bir ilişkinin olup olmadığının incelenmesi amacıyla normal dağılım göstermeyen değişkenlere uygulanan Spearman Sıra Korelasyonu uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, siber zorbalık puanlarının cinsiyet, not ortalaması, bilgisayar/cep telefonu/tablete sahip olma, günlük internet kullanım süresine göre anlamlı farklılık gösterirken, ergenlerin siber mağduriyet puanlarının not ortalaması, bilgisayar/cep telefonu/tablete sahip olma, günlük internet kullanım süresine göre anlamlı farklılık gösterdiğine ulaşılmıştır. Son olarak, ergenlerde siber zorbalık ve siber mağduriyet ile umutsuzluk arasında anlamlı bir ilişki olmadığına ulaşılmıştır.
Early parental loss: Young adults' attachment patterns, mourning, and dysfunctional romantic relationship beliefs

Bu tez erken ebeveyn kaybı yaşamış genç yetişkinlerin bağlanma örüntülerini, işlevsel olmayan romatik ilişki inançlarını ve yas tepkilerini incelemeyi amaçlamıştır. Yetişkin bağlanması değerlendirmesi güvenli, saplantılı, kayıtsız ve korkulu örüntüleri içermiştir. Kaygı tepkileri değerlendirmesi davranışsal, bedensel, duygusal ve bilisşel tipleri içermiştir. İşlevsel olmayan romantik ilişki inançları bütünsel olarak ölçülmüştür. İstanbul'daki bir devlet üniversitesinde öğrenci olan 423 (64'ü erken kayıp yaşamış) katılımcı araştırmaya demografik bilgi formuyla başlayan çevrim-içi tarama paketi aracılığıyla katılmıştır. Tanımlayıcı çözümlemeler kayıp durumuna göre bağlanma örüntülerinin değişmediğini; erken ebeveyn kaybı yaşayan katılımcıların kayıtsız bağlanma örüntüsü puanları ile işlevsel olmayan romantik ilişki inançları arasında, ve erken ebeveyn kaybı yaşamayan katılımcıların saplantlı bağlanma örüntü puanları ile işlevsel olmayan romantik ilişki inaçları arasında olumlu ilişkiler olduğunu göstermiştir. Rastlanan en yaygın yas tipleri davranışsal ve bedensel, en nadir yas tipleri ise duygusal ve bilişsel olmuştur. Fazla yas tepkisi gösteren kayıtsız bağlanma örüntüsü olan genç yetişkinlerde daha fazla işlevsel olmayan romantik ilişki inançları bulunmuştur. Araştırma erken ebeveyn kaybı yaşamış genç yetişkinlerin işlevsel olmayan romantik ilişki inançlarına psikolojik destek sağlamada bağlanma örüntüsü ve yas düzeylerinin değerlendirilmesinin önemine işaret etmiştir.
Production and perception of intonational cues expressing epistemic confidence in Turkish

Bu çalışmada, kesinlik ve kesinlik dışılığın Türkçe iletişimde nasıl aktarıldığı ve anlaşıldığı araştırılmaktadır. 'Kesin' ve 'kesinlik dışı' bilgi kipleri ile (sadece işaret zamirleri, bilgi zarfları ile bilgi zarfları ile nitelenen işaret zamirleri katılımcılar tarafından söylenerek bir üretim çalışması gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar kesinlik dışılığı ifade ederken süreyi artırma, kesinliği ifade ederken ise süreyi azaltma eğilimi gösterdiler. Perde aralığı açısından konuşurlar işaret zamirlerini söylerken cevaplarından emin olduklarını ifade ettikleri zaman geniş perde aralığı kullandılar. Akustik özelliklerin, ezgi konturu ve leksik öğelerin konuşurun bilgi güveninin algılanışı üzerindeki etkilerini gözlemlemek için bir algı çalışması yapıldı. Görev, iki alternatifli mecburi seçim yönteminde ve denek içi dizayn ile 7 dereceli Likert ölçeğinde söylemin kipliğini seçmektir. Akustik özellikler arasında sürenin etkisi belirgin olarak bulundu. Daha kısa süreler daha yüksek kesinliğe işaret ederken, daha uzun süreler daha yüksek kesinlik dışılığa işaret etti. Geniş perde aralığı konuşurun güvenini kesin olarak belirledi. Ezgi konturu açısından dinleyicilerin algısı, H +L LL% 'nin tüm kategorilerde en iyi temsilci olduğunu ortaya koydu. Süre, bilgi güvenini ayırt etmede yardımcı oldu. Diğer temsilci ezgi konturları kesinlik için H LL% ve kesinlik dışılık için L LH% olarak belirlendi.
Bireylerin kendini gerçekleştirmesinde sosyal medyanın rolü: Bir alan araştırması

İnsan doğası gereği Maslow'un İhtiyaçlar Hiyerarşisinde derecelendirilen tüm ihtiyaçlarını kademeli olarak karşılama güdüsü ile hareket etmektedir. Ancak bireylerin çok azı tüm ihtiyaçlarını karşılayabilmekte ve ihtiyaçların en tepe noktasında kendini gerçekleştirebilmektedir. Kendini gerçekleştirme sürecinde sosyal medyanın rolünün araştırılmasının en büyük sebebi ise Türkiye'de nüfusun %63'ünü oluşturan 52 milyon aktif sosyal medya kullanıcısı olmasıdır. İnsanların yaşamlarının önemli bir parçası haline gelen sosyal medyanın bireylerin kendini gerçekleştirmesinde nasıl bir rolünün olduğunu tespit etmek çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Çalışma evrenini Türkiye'de sosyal medya kullanan bireyler oluşturmaktadır. Tüm evrene ulaşma olanağı olmadığından olasılık dışı örnekleme yöntemlerinden kolayda örnekleme yöntemi kullanılarak 413 kişiye ulaşılmıştır. Araştırma sürecinde veri toplama aracı olarak nicel araştırmalarda sıklıkla kullanılan anket tercih edilmiştir. Kendini gerçekleştirme düzeyinin tespit edilmesi için bir adet ölçekten yararlanılmıştır. Yapılan güvenilirlik ve geçerlilik testleri sonucunda bu çalışmada kullanılan ölçeğin güvenilir ve geçerli olduğu belirlenmiştir. Verilerin analizinde betimsel istatistiklere ve değişkenler arası farkları tespit etmek amacıyla t testi ve F testine başvurulmuştur. Araştırma kapsamında internet kullanımının ve sosyal medyanın kendini gerçekleştirme noktasında etkin bir rol oynamadığı tespit edilmiştir. Sadece haftada kaç gün sosyal medya kullanıldığına göre kendini gerçekleştirme düzeyleri farklılık göstermiştir. Sosyal medyanın önemli bir rolü tespit edilemediği için başka değişkenlere bakılmış ve bu bağlamda medeni durum ve gelirin kendini gerçekleştirme düzeyinde aktif bir rolü olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
The role of world assumptions and coping strategy in understanding the relationship between attachment, trauma, depressive and post traumatic stress symptoms

Bu çalışma, travma, bağlanma, dünyaya ilişkin varsayımlar, baş etme becerileri ile depresif ve travma sonrasi stress belirtileri arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Bu çalışmanın diğer bir amacı ise, depresif belirtiler ile travma sonrası stress belirtileri yordayan değişkenler ile dünyaya ilişkin varsayımlar ve baş etme becerilerinin aracı rolünü araştırmaktır. Araştırmanın örneklemi 241'i erkek ve 254'ü kadın olmak üzere 495 gönüllü katılımcıdan oluşmaktadır. Veri toplama işlemi özbildirim ölçekleri ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonuçları, çocukluk çağı travmaları, kaygılı ve kaçınmacı bağlanma ve dünyaya ilişkin varsayımların katılımcılarda depresif semptomlar ile travma sonrası stres semptomlarını yordadığını ortaya çıkarmıştır. Regresyon analizi sonuçları erken dönem travmalar, kaygılı bağlanma ve dünyaya ilişkin varsayımların depresyon ve travma sonrası stress belirtilerinin yordayıcı değişkenleri olduğunu ortaya koymaktadır. Bunun yanı sıra aracılık analizleri de baş etme becerileri ve dünyaya ilişkin varsayımların çocukluk çağı travmaları ile depresif ve travma sonrası stress belirtileri arasındaki ilişkide aracı rolü olduğunu göstermektedir.
The relationship between separation-individuation, individualism-collectivism, marriage expectations, and marital attitudes

Niceliksel olan bu araştırmanın amacı, ayrışma-bireyleşme, bireycilik-toplulukçuluk, evlilik beklentileri ve evlilik tutumları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Ayrışma-bireyleşme ile bireycilik-toplulukçuluk, evlilik beklentilerini ve evlilik tutumlarını yordayan bağımsız değişkenlerdir. Ayrışma-bireyleşme puanları bireycilik ve toplulukçuluğu yordamak amacıyla da kullanılmıştır. Araştırmaya İstanbul'da özel bir üniversitede öğrenim gören 250 lisans öğrencisi dahil edilmiştir. Araştırma, öncelikle araştırmacı tarafından hazırlanan Bilgilendirilmiş Onam Formu onaya sunularak, internet üzerinden sırasıyla şu ölçekleri içeren bir ölçek paketiyle yapılmıştır: Araştırmacı tarafından hazırlanan Demografik Bilgi Formu, Ayrışma-Bireyleşme Envanteri (Christenson and Wilson, 1985), Bireycilik-Toplulukçuluk Ölçeği (Singelis, Triandis, Bhawuk, and Gelfand, 1995), Evlilik Beklentisi Ölçeği (Jones and Nelson, 1997), Evlilik Tutumu Ölçeği (Braaten and Rosen, 1998) ve araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu. Araştırmanın hipotezleri şöyledir: Evlilik beklentilerinin ayrışma-bireyleşme, bireycilik ve toplulukçuluk tarafından yordanacağı öngörülmüştür. Ayrıca, ayrışma-bireyleşmenin bireycilik ve evlilik tutumlarıyla negatif, toplulukçulukla pozitif bir yönlü bir ilişki içinde olması beklenmiştir. Bireycilikle evlilik tutumları arasında negatif, toplulukçulukla evlilik tutumları arasında ise positif yönlü bir ilişki bulunacağı tahmin edilmiştir. Ölçeklerle toplanan verinin regresyon analizi kullanılarak alınan sonuçları, araştırmanın ayrışma-bireyleşme ve bireycilik-toplulukçuluk arasındaki ilişkiyle ilgili olan iki hipotezi dışındaki tüm hipotezlerinin desteklendiğini göstermiştir. Öngörüldüğü gibi, ayrışma-bireyleşme, bireycilik ve toplulukçuluk evlilik beklentilerini yordamıştır. Ayrışma-bireyleşme ile evlilik beklentileri arasında negatif, bireycilik ve toplulukçuluk ile evlilik beklentileri arasında ise pozitif yönlü bir ilişki olduğu görülmüştür. Beklendiği şekilde, evlilik tutumları da ayrışma-bireyleşme, bireycilik ve toplulukçuluk tarafından yordanmıştır. Ayrışma-bireyleşme ve bireyciliğin evlilik tutumlarıyla negatif yönlü bir ilişki içinde olmasına karşın toplulukçuluğun pozitif yönlü bir ilişki içinde olduğu görülmüştür. Bireycilik, ayrışma-bireyleşme tarafından yordanmıştır. Ancak, ilgili hipotezin tersine, ayrışma-bireyleşme ve bireyciliğin pozitif yönlü bir ilişki içinde olduğu bulunmuştur. Ayrıca, yine hipotezin aksine, ayrışma-bireyleşme ve toplulukçuluk arasında bir ilişki olmadığı görülmüştür. Sonuçlar tartışılmış, araştırmanın sınırlılıkları ile geleceğe yönelik öneriler sunulmuş ve klinik anlamda bu çalışmadan çıkan ipuçları üzerinde durulmuştur.
Aile içi iletişim çatışmalarının temel atıf hatası bağlamında değerlendirilmesi

İletişim sürecinde çeşitli çatışmaların yaşanması normaldir. Önemli olan çatışmayı yönetmek ve çözebilmektir. Çatışmanın doğru yönetilmesi ise tarafların birbirlerini doğru anlamalarından geçmektedir. Aile içi iletişim sürecinde aile üyeleri birbirlerini doğru anladıklarında olası çatışmaları yönetebilmeleri ve çözebilmeleri mümkün olmaktadır. Temel atıf hatası kısaca karşıdaki kişinin davranışlarını gözlemlerken onun bu davranışlarının nedenlerine ilişkin çıkarım yapıldığında durumsal etmenlerin rolünü küçümseme kişisel faktörlerin rolünü ise abartma eğilimidir. Bu nedenle aile içi iletişim süreçlerindeki yaşanan iletişim çatışmaları sırasında üyelerin birbirlerinin davranışlarını anlamlandırırken temel atıf hatası yapıp yapmadıklarının araştırıldığı bu çalışmada ilk bölümünde aile, aile içi iletişim, kişilerarası iletişim ve temel atıf hatası konuları kavramsal boyutta açıklanmıştır. İkinci bölümde ailede kişiler arasında yaşanan iletişim çatışmaları ve atıf hataları ile ilgili kavramsal açıklamalar yapılmıştır. Üçüncü bölümde aile içi iletişim çatışmaları yaşayan ailelerle derinlemesine görüşmeler sonucu elde edilen veriler fenomenolojik analiz yöntemi ile analiz edilmiş, aile bireylerinin anlatımlarındaki çatışma hikayeleri ve bu hikayelerdeki tarafların çatışma sırasındaki tutumları ile çatışma türleri tespit edilip anlatıcıların ifadelerindeki atıflar yakalanmaya çalışılmıştır. Çatışma sırasındaki atıfların içsel mi dışsal mı olduğu analiz edilmiştir. Bu noktadan yola çıkılarak temel atıf hatası yapıp yapmadıkları irdelenmiştir.
Relationship between preschool children's behavioral problems and working mothers' mentalization capacity and guilt feelings

Bu çalışmanın temel amacı anaokulu çağındaki çocuğun davranış problemleri, annenin mentalizasyon kapasitesi, ve çalışan annenin suçluluk duygusu arasındaki bağlantıların incelenmesidir. Bu amaçları gerçekleştirmek için, araştırmaya anaokulu çağında çocuğu olan 100 çalışan anne katılmıştır. Demografik bilgi formu, Suçluluk ve Utanç Ölçeği, Yansıtıcı İşleyiş Ölçeği, Çalışmaya Bağlı Duyulan Suçluluk Ölçeği ve Çocuk Davranışlarını Değerlendirme Ölçeği uygulanmıştır. Annenin mentalizasyon kapasitesi ve suçluluğunun çocuğun algılanan davranış problemlerine etkisini belirlemek amacıyla çoklu regresyon ve moderasyon analizleri uygulanmıştır. Araştırmanın hipotezleri şu şekildedir; (1) Çalışan annelerin suçluluk ölçeğindeki puanı arttıkça çocukta algılanan davranış problemlerinin artması beklenmektedir. (2) Mentalizasyon kapasitesi yüksek olan annenin çocuğunda algılanan davranış problemlerinin azalması beklenmektedir. (3) Mentalizasyon kapasitesi düşük olan annenin suçluluk duygusu ve çocuğun davranış problemleri arasında pozitif ilişki beklenirken mentalizasyon kapasitesi yüksek olan annenin suçluluk duygusu ve çocuğun davranış problemleri arasında negatif bir ilişki beklenmektedir. (4) Suçluluk ve Utanç Ölçeği ile Çalışmaya Bağlı Duyulan Suçluluk Ölçeği arasında doğru orantılı bir ilişki öngörülmektedir. Sonuçlar, mentalizasyon kapasitesi yüksek olan annelerin çocuklarında gözlemlenen içe yönelim sorunlarının azaldığını doğrulamaktadır. Annenin yüksek mentalizasyon kapasitesi ve çocuğun dışa yönelim sorunlarının azalmasında ise pozitif ilişki oldukça yakındır. Annenin suçluluk duygusu ve çocuğun davranış problemleri arasında ise beklenenden ters bir ilişki olduğu görülmüştür. Annenin suçluluk duygusu arttıkça çocuğun problemli davranışlarında azalma olduğu saptanmıştır. Mentalizasyon kapasitesi düşük olan annenin suçluluk duygusu yükseldikçe çocuğun dışa dönük davranış problemlerinde azalma görülmüştür. Son olarak araştırmada kullanılan Suçluluk ve Utanç Ölçeği ile Çalışmaya Bağlı Suçluluk Ölçeği arasında bir ilişki bulunamamıştır. Çalışmanın kısıtlılıkları ve gelecek araştırmalar için öneriler tartışılmıştır.
Grupla psikolojik danışmanın sosyal psikolojik bir kavram olan özgecilik üzerindeki etkisi

Bu araştırma grupla psikolojik danışmanın sınıf düzeyleri ve cinsiyetleri farklı olan üniversite öğrencilerinin Özgecilik düzeyleri üzerindeki etkilerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma 1992- 1993 öğretim yılında Atatürk üniversitesi. Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi, Eğitim Bilimleri Bölümü'nün 1., 2., ve 3. sınıflarında okuyan ve özgecilik düzeyi düşük ve normal 48 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Tesadüfi örnekleme yöntemi ile bu öğrencilerin 24'ü deney, 24'ü de kontrol grubuna seçilmişlerdir seçilen bu öğrenciler sınıf düzeylerine göre 3 'er gruba ayrılmıştır. Deney ve kontrol gruplarına ön test olarak özgecilik ölçeği uygulanmıştır, ön test sonrasında üç ayrı deney grubuna haftada iki saatlik oturumlar şeklinde on hafta süreyle grupla psikolojik danışma yapılmıştır. Bu süre içinde kontrol grubundaki deneklere hiçbir işlem yapılmamıştır. Grupla psikolojik danışmanın bitiminde deney ve kontrol gruplarına tekrar Özgecilik ölçeği uygulanmıştır, gruplar arası ortalama puan farklarının karşılaştırılmasında 0.05 hata payı esas alınarak t testi uygulanmıştır. Sonuçlar grupla psikolojik danışmanın deney gruplarındaki öğrencilerin özgecilik düzeylerini, kontrol gruplarındaki öğrencilere göre önemli ölçüde artırdığını göstermiştir. özgecilik ölçeği alt boyutlarından; aile, sosyal ve sorumluluk boyutlarının puanlarında grupla psikolojik 119 danışmanın etkisiyle önemli düzeyde artışlar olurken, aynı ölçeğin yardımseverlik boyutunda anlamlı bir artış olmamıştır. Grupla psikolojik danışmanın erkek ve kız öğrencilerin özgecilik düzeyleri üzerinde önemli derecede farklı etkileri olmamıştır. Grupla psikolojik danışmanın etkisiyle 1., ve 2. sınıf öğrencilerinin özgecilik düzeyleri anlamlı ölçüde yükselmiş 3. sınıftaki bireylerin özgecilik düzeylerinde ise önemli bir fark meydana gelmemiştir. Bu araştırma bulgularına dayalı olarak hem araştırıcılara hem de psikolojik danışma uygulayıcılarına yararlı olacağı düşüncesiyle bazı önerilerde bulunulmuştur.
Body satisfaction and depression systoms relationship among university students: The mediating role of self esteem

oz BEDEN İMGESİ VE DEPRESYON SEMPTOMLARI İLİŞKİSİ: ÖZGÜVENİN, BU İLİŞKİDE OYNADIĞI ARACI ROL Yanarca Uras, Beng ü Yüksek Lisans, Psikoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Tülin Gençöz Mayıs, 2004, 99 sayfa. Bu tez, Türk Üniversite öğrencileri örnekleminde, beden imgesi ve depresyon semptomları ilişkisini ve özgüvenin bu ilişkide oynadığı aracı rolü araştırmayı amaçlamaktadır. Katılımcılar, Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nin çeşitli bölümlerinde öğrenim görmekte olan 232 öğrencidir. Hiyerarşik Regresyon Analizleri kullanılarak özgüvenin, beden imgesi ve depresyon semptomları ilişkisindeki aracı rolü test edilmiştir. Bu analizler sırasında, katılımcıların cinsiyeti, yaşı, boyu, kilosu, ve ebeveynlerinin eğitim durumu ilk basamakta, sosyal destek ve bağlanma biçimleri ise ikinci basamakta aşamalı yöntemle regresyon analizine girmiştir. Böylece bu faktörlerin açıkladıkları varyans kontrol edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre beden imgesi ve özgüven ile depresyon semptomları arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur, fakat özgüvenin etkileri kontrol edildikten sonra beden imgesi ile depresyon semptomları arasındaki ilişki anlamlılığını yitirmiştir. Ayrıca beden imgesi, özgüven ile anlamlı olarak ilişkili bulunmuştur. Bu sonuçlar, özgüvenin, beden imgesi ve depresyon semptomları arasındaki ilişkide oynadığı aracı rolü destekler niteliktedir. Araştırmanın sonuçlan literatür bilgisi ışığında tartışılmıştır.
İyimserliğin yordayıcıları olarak benlik saygısı ve duygusal zeka

Bu çalışma üniversite öğrencilerinin benlik saygısı ve duygusal zeka düzeylerinin, iyimserlik düzeylerini yordamadaki rolünü incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma grubu Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi'nde on dört farklı bölümde öğrenim gören toplam 490 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırma grubunda 359 kız öğrenci (%73.3) ve 131 erkek öğrenci (%26.7) bulunmaktadır. Veri toplama araçları olarak Kişisel Bilgi Formu, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Duygusal Zeka Özellik Ölçeği-Kısa Formu ve Yaşam Yönelimi Testi kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde Pearson Momentler Çarpım Korelasyon Katsayısı, Çoklu Regresyon Analizi, İlişkisiz Örneklemler için t-Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi tekniği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, benlik saygısı ve duygusal zeka değişkenleri birlikte iyimserlik varyansının % 28'ini açıklamaktadır. Standartlaştırılmış regresyon katsayılarına göre, yordayıcı değişkenlerin, iyimserlik üzerindeki göreli önem sırası, benlik saygısı ( =.535), duygusal zeka ( =.266) dır. Ayrıca cinsiyet, anne eğitim durumu ve bölüm değişkenlerine göre iyimserliğin anlamlı bir farklılık ortaya koymadığı görülmüştür. Araştırmada elde edilen bulgular ilgili alan yazın ışığında tartışılmıştır