turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Self-handicapping among university students: The role of gender, self-esteem, procrastination, test anxiety, and self-compassion

Bu çalışmanın amacı, cinsiyetin, öz-saygının, ertelemenin, sınav kaygısının ve öz-anlayışın, üniversite öğrencilerinin kendini sabotajındaki yordayıcı rollerini araştırmaktır. Çalışmanın örneklemini 801 (404 kadın ve 397 erkek) lisans öğrencisi oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak, Kendini Sabotaj Ölçeği, Rosenberg Öz-Saygı Ölçeği, Tuckman Erteleme Ölçeği, Akademik Duygular Ölçeğinin Kaygı alt boyutu, Öz-Anlayış Ölçeği ve demografik veri formu kullanılmıştır. Cinsiyetin, öz-saygının, ertelemenin, sınav kaygısının ve öz-anlayışın, öğrencilerin kendini sabotaj düzeylerini yordama güçlerini belirlemek için her adımda sırasıyla modele bir yordayıcı eklenerek, hiyerarşik regresyon analizi yapılmıştır. Bulgular, bütün yordayıcı değişkenlerin anlamlı olduğunu göstermiştir. Son model varyansın % 61'ini açıklamıştır. Cinsiyet, öz-saygı, erteleme, sınav kaygısı ve öz-anlayış için kısmi varyanslar sırasıyla %1, %30, %22, %6 ve %2 olarak bulunmuştur.
Seçim teorisi eğitiminin içsel motivasyon ve aktif başa çıkma üzerindeki etkisi

Bu araştırmanın amacı bir grup yöneticiler üzerinde William Glasser'in seçim teorisinin içsel motivasyon ve aktif başa çıkma davranışları üzerindeki etkisini araştırmaktır. Seçim teorisi insanın davranışlarının özellikle içsel olarak yönlendirildiğini vurgulamaktır. Dışsal odaklılıktan içsel odaklılığa geçiş bireyin psikolojik iyi olma adına birçok olumlu davranışlar sergilemesiyle sonuçlandığı belirtilmektedir. Bu çalışma özellikle Türk toplumunda dışsal odaklılığın daha yoğun olduğu varsayımdan hareketle, seçim teorisi eğitiminin bireyin içsel motivasyonunu artıracağı yönünde değerlendirmelerin daha çok önemli olduğu anlaşılmaktadır. Bu çalışma Giresun ili Valiliğinde çalışan 60 yönetici memur üzerinde gerçekleştirilmiştir. Yönetici listesinden çalışmaya katılmak isteyen gönüllülerden oluşan 60 kişilik grup, random olarak deney ve kontrol gruplarına ayrılmıştır. Deney grubu yine random olarak ikiye ayrılarak 15'er kişilik gruplar halinde seçim teorisi eğitimi gerçekleştirilmiştir. Seçim teorisi eğitimine ilişkin program William Glasser Enstitüsünden elde edilerek adapte edilmiştir. İçsel motivasyon ve başa çıkma davranışları üzerinde ön ve son test ölçümleri alınarak tekrarlı ölçüm analizleriyle müdahale etkileri araştırılmıştır. İçsel motivasyon ölçümleri uzmanlık, iş oryantasyon, iş doyumu ve rekabet alt boyutları ve toplam puan olarak kullanılmıştır. Bu arada başa çıkma davranışlarının problem çözme ve aktif planlama tarzı yönde artıp artmadığını belirlemek amacıyla aktif planlama tarzı başa çıkma tarzı ölçümleri kullanılmıştır. Yapılan tekrarlı ölçüm analizlerinde, içsel motivasyonun uzmanlık, iş doyumu, rekabet boyutlarında müdahale etkisi gözlenirken, iş oryantasyonunda müdahale etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Son ölçümler üzerinde yapılan müdahale etkilerinin cinsiyetlere göre farklılık göstermediği incelenmiş ve cinsiyet farklılıklarına rastlanmamıştır. Başaçıkma davranışlarından aktif planlamaya yönelik müdahale etkisi bulunmamıştır. Sonuçlar, yapılan kontrol teorisi eğitiminin içsel motivasyonu artırmada özellikle rekabet boyutunda etkili olduğunu göstermektedir. Bunun yanında, yapılan uygulamanın yönetici memurların etkili veya olumlu başa çıkma davranışları üzerinde bir etkiye katkı sağlamadığı şeklinde değerlendirilmiştir. Tüm bulgular Seçim Teorisi ışığında tartışılmıştır.
Obsesif kompulsif bozukluğu tanısı alan bireylerin ve sağlıklı bireylerin stresle başa çıkma becerileri ve anksiyete düzeylerinin incelenmesi

Bu çalışmada OKB tanılı hastalarla sağlıklı kontrollerin OKB belirti düzeyleri, anksiyete düzeyleri ve başa çıkma tarzları arasındaki farklar ele alınmıştır. Bu amaçla 54 OKB tanılı ve 54 sağlıklı kontrol grubu ile çalışılmıştır. OKB tanılı hastalar ve sağlıklı kontrollerin sosyodemografik özelliklerinin karıştırıcı değişkenler olarak araştırma bulgularını etkilememesi için iki grupta yaş, medeni durum, çocuk sayısı, eğitim, çalışma, daha önce çalışmış olma, çalışma süreleri, meslekleri, aylık gelirlerinin birbirine denk olması sağlanmıştır. OKB tanılı hastalar randomize şekilde, sağlıklı kontroller ise OKB tanılı hastalarla benzer sosyodemografik özelliklere göre çalışmaya atanmışlardır. Çalışmada her iki gruba Maudsley Obsesif Kompulsif Belirtiler Soru Listesi, Beck Anksiyete Ölçeği ve Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği uygulanmıştır. Toplanan verilere uygulanan istatistiksel analizler sonucunda OKB tanılı hastaların, OKB belirtilerinin ve alt boyutları olan kontrol etme, temizlik, yavaşlık, kuşku, ruminasyon alanlarında sağlıklı kontrollerden anlamlı şekilde yüksek olduğu; OKB tanılı hastaların anksiyete düzeylerinin de sağlıklı kontrollerden anlamlı şekilde yüksek olduğu bulunmuştur. Başa çıkma tarzlarına göre OKB tanılı hastaların çaresiz yaklaşım ve sosyal desteğe başvurma tarzlarının sağlıklı kontrollerden yüksek olduğu, buna karşın sağlıklı kontrollerin de kendine güvenli ve iyimser yaklaşım tarzlarının OKB tanılı hastalardan yüksek olduğu bulunmuştur. Her iki grupta boyun eğici yaklaşım tarzı arasında anlamlı fark bulunmamıştır. OKB hastalarının cinsiyet, yaş, medeni durum gibi demografik özellikleri karşılaştırıldığında OKB belirtileri, anksiyete düzeyleri ve başa çıkma tarzları arasında anlamlı fark bulamazken, 30 yaş üstündeki hastaların iyimser yaklaşım tarzlarının 30 yaş altındaki hastalardan anlamlı şekilde yüksek olduğu bulunmuştur. Sağlıklı kontrollerin demografik özellikleri karşılaştırıldığında ise OKB belirtileri, anksiyete düzeyleri ve başa çıkma tarzları arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Sağlıklı kontrollerde erkeklerin kadınlardan daha çok çaresiz yaklaşım sergiledikleri; kadınların da erkeklerden daha çok sosyal desteğe başvurdukları; çocukları olmayanların temizlik belirtilerinin çocukları olanlardan daha yüksek olduğu; eğitim düzeyi lise ve altında olanların üniversite mezunlarına göre boyun eğici yaklaşımlarının daha yüksek olduğu bulunmuştur.
The organization of memory for autobiographical and public events across different social identities

Çeşitli ülkelerde yapılmış araştırmalar insanların günlük yaşamlarını etkilemiş toplumsal olayların otobiyografik bellek üzerinde organize edici bir rol oynadığını göstermiştir. Bu çalışmada, aynı ülkede yaşayan çoğunluk ve azınlık örneklemleri üzerinden kişisel ve toplumsal olaylar için oluşturulan anılar arasındaki bağlantı incelenmiştir. Daha spesifik olarak, azınlık grubu üyesi olmanın toplumsal olayların otobiyografik belleğin içeriği ve organizasyonu üzerinde bir etkisi olup olmadığı araştırılmıştır. Bunun yanı sıra, iki örneklem tarafından önemli bulunan toplumsal olayların içeriği ve organizasyonu incelenmiştir. İlk aşamada, yaşları 20 ile 84 arasında değişen Türk ve Ermeni katılımcılardan verilen ipucu kelimelerin çağrıştırdığı kişisel anılarını yazmaları ve sonra bu anıları sesli düşünerek tarihlendirmeleri istenmiştir. İkinci aşamada aynı katılımcılardan, yaşadıkları süre boyunca Türkiye'de gerçekleşmiş ve önemli buldukları toplumsal olayları yazmaları ve aynı yöntemle bu olayları da tarihlendirmeleri istenmiştir. Tarih saptamalarında referans verilen olayların, anıların, bireylerin zihninde nasıl organize edildiğini ortaya çıkaracağı düşünülmüştür. Bulgular, toplumsal olayların nadiren otobiyografik anıları düzenleyen dönüm noktaları olarak rol oynadığını ve iki grup arasında toplumsal olayları referans noktaları olarak alma sıklığı açısından bir fark olmadığını göstermiştir. Ancak, katılımcıların yaşı ve toplumsal kimlikleriyle özdeşleşme düzeylerinin, toplumsal olayların OB'deki rolü üzerinde önemli bir etkisi olduğu gösterilmiştir. Bunun yanı sıra, toplumsal olayların daha çok kişisel referanslar kullanılarak tarihlendirildiği ve kişisel ve toplumsal olayların tarihlendirilmesinde kullanılan referansların büyük bir benzerlik gösterdiği saptanmıştır. Kısaca, bulgular kişisel ve toplumsal anıların zihinde bağlantılandırıldığını ve yaş ve grupla özdeşleşme düzeyinin bu bağlantı üzerinde önemli bir rol oynadığını göstermiştir.
Risk gurubu ve normal bebeklerin mizaçlarının anne ve babalar tarafından algılanmasının incelenmesi

YARGI VE ÖNERİLER ÖZET Bebekler doğurr.. ribariyle birbirlerinde fiziksel olarak farklı oldukları gibi davranış tarzı olarak da aynı olmadıkları yapılan araştırmalar sonucu bulunmuştur. Zamanından önce ve bek'. enen kilonun altında doğan risk grubu bebeklerle normal bebekler arasında doğum
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan ve olmayan çocuklarda, wechsler çocuklar için zeka ölçeği IV ve nöropsikolojik testlerle ölçülen yönetici işlev bozuklukları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu, oluşumunda ve gelişiminde biyolojik, genetik ve çevresel etkenlerin rol oynadığı nörogelişimsel bir bozukluktur. DEHB temel belirtileri; bireylerin yaş ve gelişimine uygun olmayan dikkat sorunu, aşırı hareketlilik ve dürtüsellik başlıkları altında toplanmaktadır. Alanyazın dikkat, çalışma belleği, planlama, organize olma, soyut düşünebilme, ketleme, görevleri arası geçiş yapabilme vb. becerilerin DEHB olan bireylerde DEHB olmayanlara göre yeterince gelişmemiş olduğunu göstermektedir. Bu üst düzey zihinsel beceriler yönetici işlevler olarak adlandırılmaktadır. Aynı zamanda yönetici işlevler ile zekanın ortak yönleri de inceleme konusu olmaktadır. Yapılan çalışmada 6-11 yaşları arasında DEHB olan (N=49) ve olmayan (N=50) erkek çocuklara uygulanan Wechsler Çocuklar için Zeka Ölçeği IV ve Bender Gestalt Görsel Algı Motor Testi, Wisconsin Kart Eşleme Testi, Şekilden Şekile İlerleme Testi, Renk Biçim Testleriyle yönetici işlev bozuklukları değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda, DEHB olan erkek çocukların uygulanan tüm testlerden DEHB olmayanlara göre daha düşük performans gösterdikleri belirlenmiştir. Uygulanan tüm testler yönetici işlev öğeleri baz alınarak karşılıklı değerlendirilmiştir. Son olarak, çalışmanın sınırlılıkları ve gelecek çalışmalar için öneriler sunulmuştur.
Yetiştirme yurdunda kalan ergenlerin stresle başa çıkma tarzları eğitim-öğretim yaşantılarında stresle başa çıkma ve sosyal karşılaştırma düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi

Bu çalışmada yetiştirme yurdunda kalan ergenlerin stresle başa çıkma tarzları, eğitim-öğretim yaşantılarında stresle başa çıkma ve sosyal karşılaştırma düzeyleri bazı değişkenler açısından incelenmiştir. Bu bağlamda, Stresle Başa Çıkma Tutumları Ölçeği, Eğitim-Öğretim Yaşantılarında Stresle Başa Çıkma Ölçeği, Sosyal Karşılaştırma Ölçeği ve araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu 01.09.2012-31.10. 2012 tarihleri arasında İstanbul İli sınırları içerisinde yer alan Atatürk Kız Yetiştirme, Zeytinburnu Erkek Yetiştirme ve Halkalı Erkek Yetiştirme yurtlarında bulunan toplam 155 ergene uygulanmıştır. Araştırmanın analizleri SPSS 17.0 paket programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Analizler sırasında öncelikli olarak yetiştirme yurtlarında kalan ergenlerin kullanılan ölçeklerden elde ettikleri skorlar daha önceki çalışmalarda aynı ölçeklerin benzer fakat aileleri ile yaşayan ergenlerin oluşturduğu popülasyonlarda kullanılması ile elde edilen skorlar ile tek örneklemli T testi kullanılarak karşılaştırılmıştır. Elde edilen bulgular göstermektedir ki, ergenlerin eğitim öğretim ortamlarında kullandıkları başa çıkma alanlarında elde ettikleri skorlar aile yanında yaşayan öğrencilere göre daha düşüktür. Ayrıca, yetiştirme yurtlarında kalan ergenler aile yanında yaşayan ergenlere göre daha olumsuz benlik algısına sahiptirler. Elde edilen bir başka bulguya göre, daha önceki alan yazın ile paralel olarak yetiştirme yurtlarında kalan ergen kızların benlik algıları erkeklere göre daha olumsuzdur. Ayrıca erkek öğrenciler stresle baş etmede biyokimyasal kaçma soyutlama stratejisini kızlara göre daha yoğun olarak kullanmaktadırlar. Diğer taraftan, genel olarak bakılacak olunursa, yurtta kalma süresi arttıkça ergenler biyokimyasal kaçma soyutlama stratejisi daha fazla kullanmakta olup akademik başarılarını daha olumlu değerlendirdikçe ise biyokimyasal kaçma soyutlama stratejilerini daha az kullanmaktadırlar. Elde edilen bu bulgular ilgili alan yazın eşliğinde değerlendirilmiştir.
Çok boyutlu kişilik envanterinin madde - cevap kuramına göre kısa formunun geliştirilmesi ve psikometrik özelliklerinin incelenmesi

Psikolojide ölçek geliştirmede klasik kurama dayalı madde analizlerde görülen bir takım eksiklikler yeni modellerin arayışına yol açmış ve bu arayışlar 'modern test teorisinin' doğuşu ile sonuçlanmıştır. Modern test teorisi birçok araştırmacının sayısız çalışmayla 1950'lerden bugüne geliştirilerek getirilmiştir. Bugün bilinen adıyla Madde Cevap Kuramı-MCK klasik test kuramının devamı gibi görünmektedir ancak test geliştirmede ve test maddelerinin psikometrik özelliklerini incelemede klasik kurama oranla bazı avantajlar sağlamaktadır. Bu çalışmada Beş Faktör Kişilik Modeline dayanan Çok Boyutlu Kişilik Envanteri'nin (envanterin adı daha sonra Beş Faktör Kişilik Envanteri-5FKE olarak değiştirilmiştir) Madde Cevap Kuramına göre kısa formunun geliştirilmesi sağlanmıştır. İki parametreli lojistik model kullanılarak yapılan Madde Cevap Kuramı analizlerinde Parscale programı 4.1 versiyonu kullanılmıştır. Tüm maddelerin ayırt edicilik ve güçlük parametreleri incelenerek yapılan analizlerde tekrarlamalı bir yol izlenerek her defasında kısa formun faktör yapısı incelenmiştir. Sonuçta ölçeğin beş faktör modeline dayanan yapısı korunmuştur. Madde Cevap Kuramı dışında testi kısaltma sürecinde literatürde yer alan kısa form geliştirmede uygulanan yöntemsel yaklaşımlar da dikkate alınmış ve bu yaklaşımlar doğrultusunda bu çalışma sürdürülmüştür. 220 maddeli 17 alt boyut ve beş faktör içeren Çok Boyutlu Kişilik Envanteri'nin uzun formu 85 madde olarak kısaltılmıştır. Kısa formda beş faktör, sosyal istenirlik boyut ve testi özensiz doldurma düzeyini belirlemek için kontrol maddeleri yer almıştır. Test 2000 kişilik (500 yetişkin kadın, 500 yetişkin erkek, 500 öğrenci kız, 500 öğrenci erkek) norm örneklem grubu verilerine dayanarak kısaltılmış daha sonra da 3239 kişilik çapraz geçerlik verisi ile geçerlilik çalışmaları sürdürülmüştür. Yapılan birçok geçerlilik çalışmasında kısa formun uzun formu çok iyi düzeyde yansıttığı ve temsil ettiği görülmüştür. Kısa formun faktörlerinin de oldukça yüksek güvenirlik gösterdikleri (Dışadönüklük- İçedönüklük Yumuşak Başlılık/ Uzlaşılabilirlik- Hırçınlık/ Antagonizm Öz- Denetim/ Sorumluluk- Yönsüzlük/ Dağınıklık Duygusal Tutarsızlık/ Nörotisizm- Duygusal Tutarlılık Gelişime Açıklık- Gelişmemişlik belirlenmiştir.
Öznel iyi olmaya ilişkin psikolojik dayanıklılık modeli

Bu araştırmanın amacı, stresli yaşam durumları karşısında etkili başa çıkmayı sağlayarak bireylerin öznel iyi olmalarını etkileyen 'Psikolojik Dayanıklılık Modeli'ni test etmektir. Araştırmaya 2002- 2003 eğitim ve öğretim yılında Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi İlköğretim Matematik Öğretmenliği, Coğrafya Öğretmenliği, Fransızca Öğretmenliği, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Öğretmenliği'nde öğrenim gören 222'si kız, 173'ü erkek, toplam 395 öğrenci katılmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilere, stresi bilişsel değerlendirmelerini ölçmek için Bilişsel Değerlendirme Ölçeği, psikolojik dayanıklılık düzeylerim belirlemek için Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği, belirli bir gerilimli durumla karşılaştıkları zaman nasıl davranış sergilediklerini belirlemek için Başa Çıkma Yollan Ölçeği, iyi olmalarını ölçmek için ise Benlik Saygısı Ölçeği, Sürekli Kaygı Envanteri ve Yaşam Doyumu Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmada toplanan verilerin istatistiksel analizinde SSPS 11.0 ve yapısall eşitlik modeli programlarından LISREL 8.30 programlan kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlar şöyle özetlenebilir. 1. Stresli yaşam durumlannı bilişsel değerlendirme iyi olmayı dolaylı olarak etkilemektir. 2. Stresli yaşam durumlanyla başa çıkma iyi olmayı dolayb olarak etkilemektedir. 3. Psikolojik dayanıklılık kişilik özelliği bilişsel değerlendirme ve başa çıkma aracılığı ile iyi olmayı dolaylı olarak etkilemektedir. 4. Araştırmadan elde edilen veriler modele uygunluk göstermektedir.
Taksicilerde anksiyete düzeyi ile sosyodemografik değişkenlerin ve kendisinden kaynaklanan kaza oranlarının incelenmesi

Bu araştırma, günlük yaşamımız içerisinde hizmet aldığımız taksicilerde, anksiyete düzeyi ile sosyodemografik değişkenlerin ve kendisinden kaynaklanan kazaoranlarını araştırmak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi İstanbul'un tüm ilçelerinden seçilen gececi, gündüzcü, hafta sonu ve dönüşümlü çalışan olmak üzere toplam 391 taksiciden oluşmaktadır. İstanbul'da 17 bin 395 taksi bulunmaktadır. Yapılan istatiksel hesaplamalar sonucu, 17 bin 395 taksiyi temsil edebilmek için, minimum 391 taksici ile görüşme sağlanması gerektiği saptanmıştır. Daha önce benzer bir araştırmada kullanılan sosyo-demografik bilgi formuna, çalışmamıza uygun yeni sorular eklenerek, araştırmamızdaki deneklere uygulanmıştır. Anksiyete duzeyininbelirlenmesi için ise 'BECK ' uygulanmıştır. Bu amaçla elde edilen bilgilerin frekans yüzde dağılımları incelenmiş ve araştırmada elde edilen veriler SPSS for Windows 22.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin analizinde t-testi, anova testi, korelasyon analizi ve tanımlayıcı istatistikler kullanılmıştır. Bulgular literatür çerçevesinde yorumlanarak, öneriler geliştirilmiştir. Taksicilerde, yapılan kaza oranlarınınüzerindeki anksiyete etkisi literatürde sık rastlanmadığından, konunun taksiciliğe yeni bir bakış açısı getireceği düşünülmektedir. Araştırma sonuçlarına göre, taksicilerdeanksiyete düzeyi genel olarak düşük çıkmış olsa da, kendinden kaynaklı kazayapanların anksiyete oranı, kendinden kaynaklı kaza yapmayanların oranına göre daha yüksek çıkmıştır.
Yas tepkilerinin algılanan eş desteği, duygusal baskılama ve duygusal tepkisellik ile ilişkilerinin incelenmesi

Bu çalışmada en az 6 en çok 18 ay önce kan bağı olan bir akrabasını kaybeden kişilerde yas tepkileri ile eş desteği, duygusal tepkisellik ve duygusal baskılamanın ilişkileri incelenmiştir. Çalışmanın örneklemini oluşturan katılımcılar yaşları 25 ile 74 arasında değişen 147 kişiden oluşmaktadır. Çalışmada Demografik Bilgi Formu, Eş Destek Ölçeği, Duygusal Tepkisellik Ölçeği, Courtauld Duygu Kontrol Ölçeği ve Yas Ölçeği'nden oluşan test bataryası kullanılmıştır. Çalışmanın sonunda yas tepkileri, duygusal tepkisellik ve duygusal baskılama puanlarının kadınlarda, algılanan eş desteği puanlarının ise erkeklerde daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca regresyon analizi neticesinde kayba hissedilen yakınlık, duygusal destek ve duygusal tepkiselliğin yas tepkileri ile ilişkili olduğu bulunmuştur.
Madde kullanım bozukluğu olan bireylerde bilişsel duygu düzenleme stratejileri ve dürtüselliğin sağlıklı kontrol grubu ile karşılaştırmalı incelenmesi

Bu araştırmada, madde kullanım bozukluğu olan bireylerin duygu düzenlemek için kullanmış oldukları bilişsel stratejiler ile dürtüsellik düzeylerinin kontrol grubu ile karşılaştırılarak incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, NP İstanbul Beyin Hastanesi AMATEM Birimi'nde Aralık 2018 -Mart 2019 tarihleri arasında 42 erkek madde kullanım bozukluğu olan bireyle ve cinsiyet, yaş değişkeni açısından eşleştirilen 60 sağlıklı erkek bireyle gerçekleştirilmiştir. Kişisel Bilgi Formu, Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği ve Barrat Dürtüsellik Ölçeği ile veriler toplanmıştır. Madde kullanım bozukluğu olan bireyler ile kontrol grubunun bilişsel duygu düzenleme stratejileri arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Madde kullanım bozukluğu olan bireylerin kendini suçlama, felaketleştirme, diğerlerini suçlama ve uyumsuz stratejileri daha yüksek bulunmuştur. Madde kullanım bozukluğu olan bireylerin dikkat, plan yapamama ve toplam dürtüsellik düzeyleri anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Madde kullanım bozukluğu olan bireylerde plana tekrar odaklanma stratejisi ile dikkatle ilişkili dürtüsellik düzeyleri arasında negatif anlamlı ilişki bulunmuştur.
An examination of the relationship between self-concept and attachment pattern of 5-6 years old children and self-theory, psychological well-being of mothers

Bu tezde 5-6 yaş grubundaki çocukların benlik kavramı ve bağlanma türleri ile annelerinin psikolojik iyi oluşu, benlik kuramı arasındaki ilişki incelenmiştir. Çalışmanın örneklemini İstanbul ve Balıkesir illerinde okul öncesi eğitime devam eden 5-6 yaş grubundaki 105 çocuk ve annesi oluşturmaktadır. Çocukların bağlanma örüntüsünü ölçmek için Bağlanma Öykü Tamamlama Testi, benlik kavramlarını ölçmek için Purdue Çocuklar için Benlik Kavramı Testi kullanılmıştır. Annelerin psikolojik iyi oluşunu ölçmek için Psikolojik İyi Oluş Ölçeği, benlik kuramını ölçmek için ise Benlik Kuramları Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sorularını test etmek için Pearson korelasyon analizi, bağımsız örneklem için t-testi, ki-kare testi ve lojistik regresyon analizinden faydalanılmıştır. Sonuç olarak çocukların benlik kavramı ile annelerin benlik kuramı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Ayrıca, güvensiz bağlanan çocukların benlik kavramının güvenli bağlananlara göre daha yüksek olduğu gözlemlenmiştir. İlk 12 ay nedensiz yere ağlayan, uyku problemi olan veya yemeyi reddeden çocukların annelerinin psikolojik iyi oluşunun daha düşük olduğu ortaya çıkmıştır. Son olarak, annelerin benlik kuramının çocuğun bağlanma örüntüsünü yordamadığı ortaya çıkmıştır.
Cinsel istismar ve cinsel saldırı suçundan cezaevinde bulunan bireylerin projektif testler ile değerlendirilmesi

Çocuğun cinsel istismarı ve yetişkin kadınlara yönelik cinsel saldırı, toplumsal ve ahlaki olarak sıklıkla tartışılan konulardır; ancak tartışma odağı çoğunlukla saldırının kurban üzerindeki etkisi ya da bu suçlara verilen cezalardır. Cinsel suç içeren eylemi ortaya çıkaran ruhsal süreçler karanlıkta kalmıştır. Bu araştırmanın amacı, çocuğun cinsel istismarı ve cinsel saldırı suçundan dolayı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin ruhsal işleyişlerini ve çocukluktaki travma yaşantılarının düzeyini incelemektir. Bu amaçla, Rorschach ve TAT projektif testleri ve Çocukluk Örselenme Yaşantıları Ölçeği kullanılmıştır. Her iki grubun yanıtları narsisistik hasar, cinsel kimlik yapılanması, nesne kaybı endişesi ve dürtüsellik düzeyleri bakımından karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm almış 27 hükümlü ve nitelikli cinsel saldırı suçundan hüküm almış 26 hükümlünün yanıtları karşılaştırılmıştır. Yapılan karşılaştırmalar, iki grup arasında anlamlı farklılıklara işaret etmektedir. Elde edilen bulgular, narsisistik hasar, cinsel kimlik yapılanması, nesne kaybı endişesi ve dürtüsellik düzeyleri bakımından tecavüzcülerin pedofillerden daha iyi bir işleyişe sahip olduğunu göstermektedir. Araştırmanın sonuçları, bu suçları ortaya çıkaran etkenin, kökenini erken dönemlerden alan ruhsal bir sorunsal olduğunu göstermektedir.