turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Acele kamulaştırmanın kentsel yenilemedeki rolü

Acele Kamulaştırmanın Kentsel Yenilemedeki Rolü' başlıklı çalışmanın esas konusu acele kamulaştırma ve kentsel yenilemedir. Teze konu olan haliyle Acele Kamulaştırma, ayrıksı ve olağanüstü hallerde kullanılan bir usul olmasına rağmen son yıllarda olağanlaşmıştır. Tezde genel olarak acele kamulaştırma usulünü olağan kamulaştırma yöntemi ile beraber inceleyerek bir karşılaştırma yapılmıştır. Güncel veriler ışığında analizler yapılmıştır. Tezde hukuki, sosyal ve siyasal bilgilendirmelerde bulunulmuştur. Bu doğrultuda tümdengelim yöntemiyle ilk bölümde kentsel yenileme, ikinci bölümde acele kamulaştırma kavramları açıklanmıştır. Son bölümde ise bu iki kavram beraber incelenmiş ve çeşitli çıkarımlarda bulunmuştur. Aceleci idarenin merkezileşme politikaları çerçevesinde yereldeki halkın ihtiyacından ve beklentilerinden ötede almış olduğu acele kamulaştırma kararlarına çeşitli eleştirilerde bulunulmuştur.
Ankara'nın farklı mekanlarında kent kimliği

Kent kimliği, kısaca bir kenti diğer kentlerden ayıran kendine özgü nitelikler, dinamikler ve özel yapı olarak tanımlanabilir. Kentsel kimlik bir kentin, doğal ve yapay elemanları, sosyo-kültürel ve işlevsel-sektörel özellikleriyle tanımlanır. Doğal faktörler ile yapay faktörler kent kimliğini oluşturan fiziksel faktörlerdir. Fiziksel faktörlerin dışında toplumun mekana yüklediği anlamlar, istekler ve davranışlar şeklinde ortaya çıkan özellikler sosyal ve kültürel faktörleri oluşturmaktadır. Ayrıca zaman içerisinde siyasi, ekonomik ideolojik, dinsel özellikler de sosyal kimliği oluşturmakta ve kent kimliğinin oluşumuna katkıda bulunmaktadır. Kentin yüklendiği işlevsel- sektörel faktörler de kent kimliğinin belirlenmesinde önemli rol oynamaktadır. Mekansal ve sosyo-kültürel özelliklerin zamanla karşılıklı olarak etkileşimi sonucunda kent kimliği oluşmaktadır. Kentlerin sahip olduğu bu kimliğe ancak kentte görünen özelliklerin ötesinde anlamlar yükleyerek ulaşılabilir. Günümüzde kent kimliği, yeni toplum ve insan ilişkileri, teknoloji, iletişim araçları, bilimsel gelişmeler doğrultusunda sürekli üretilmekte ve değişmektedir. Kentler kendi farklılıklarını vurgulamak için sermayeyi kendilerine çekerek bir kimlik oluşturup diğer kentlerden farklı olduklarını vurgulama çabası içindedirler. Ankara binlerce yıllık geçmişşi olan bir kenttir. Ankara ile birlikte düşünülen en önemli sembolik öğeler tarihi geçmişşi temsil eden Kale ve Cumhuriyet Türkiye'sini sembolize eden Çankaya'dır. Türkiye Cumhuriyeti'nin başkenti Ankara, herhangi bir kent değildir. Başkent olmasının yüklediği özgün konuma tarihsel-kentsel gelişme sürecinde 'öncü- örnek' rolü de ekleyen bir 'srmge-temsil' merkezidir. Ankara'nın kent kimliğinin temelini tarih ve kültür oluşturmaktadır. Ankara'nın başkent olması nedeniyle bütün kamu kurum ve kuruluşları burada yer almış ve sonuçta 143 Ankara bir memur kenti haline gelmiştir. Bu bağlamda Başkent olması Ankara'nın kentsel kimliğinin oluşmasında en önemli etkendir.
Yerel yönetimler üzerindeki yargısal denetim

Yerel yönetimler bütün ülkelerde kamu yönetiminin en vazgeçilemeyen unsurlarıdırlar. Çünkü; yerel yönetimlerin etkin ve güçlü olması, o ülkenin demokrasi düzeyini de belirler. Bu yüzden yerel yönetimlerin kurulması, organları, organlık sıfatını kazanma ve kaybetmeleri Anayasada düzenlenmiş ve onlara Anayasal güvence sağlanmıştır. Bir yönüyle Anayasamız tarafından yerel yönetimlere geniş yetkiler verildiği, diğer yönüyle yerel yönetimlerin çeşitli sebeplerle bu yetkilerini kullanamadıkları bir gerçektir. Halkın yönetime katılabilmesi ve idareyi denetleyebilmesinin en etkili ve en kolay yeri yerel yönetimlerdir. Ancak uygulamada vesayet denetiminin dışındaki denetim türleri sadece teorik olarak vardır. Tezimizin konusu olan yargısal denetime ancak istisnai durumlarda ve sınırlı olarak gidilmektedir. Çünkü; bu denetim için başvuru yapabilecek kişiler önceden belirlenmiş ve yargıya gidildikten sonra da varılabilecek kararlar gene yasalarla önceden belirlenmiştir. Yargı organlarını en çok uğraştıran olaylar belediyeler ve belediye başkanları ile ilgili sorunlardır. Ayrıca ülkemizde yargısal denetim için, demokratik ve ayrıntılı bir yasal düzenleme olduğunu söylemek de mümkün değildir.
Ombudsmanlık Türkiye ve Finlandiya karşılaştırması

Tarihi süreç içinde genişleyen devlet yapısı, hantallaşmış ve klasik denetim türlerinden olan Yargısal, Parlamento, İdari ve Kamuoyu denetimleri işlevini etkili ve verimli bir şekilde yerine getirememesi nedeniyle vatandaşları idarenin kötü yönetimi ile baş başa bırakmıştır. Bu durum, vatandaşların şikayetinin artmasına yol açmıştır. Klasik denetim mekanizmalarının eksikliklerini giderecek, hızlı, ücretsiz, tarafsız, etkili ve verimli bir denetim biçimine ihtiyaç duyulduğu için Ombudsmanlık ortaya çıkmıştır. Ombudsmanlık kurumu, yaptığı çalışmalarla yönetenle-yönetilen arasında çıkan uyuşmazlıklara adil ve hakkaniyetli çözüm yolları önermesiyle barışçı bir sisteme sahip olması, görevinde kayda değer bir başarı sağlamış ve dünyada birçok devletin uyguladığı bir denetleme mekanizması haline gelmiştir. Ombudsmanlık, idarenin eylem ve işlemleri sonucunda mağdur duruma düşmüş vatandaşların başvurusu üzerine veya re'sen harekete geçen, kişilerin haklarını arayan bir denetleme kurumudur. Ombudsmanlık, ilk olarak 18. yüzyılda İsveç'te kurulmuştur. İkinci olarak ise 1919 yılında Finlandiya kurulmuştur. Ombudsmanlık Kurumunu kurmuştur. Ombudsmanlık sistemini, dünyada en etkili ve en verimli şekilde uygulayan örnekler arasında gösterilen Finlandiya Ombudsmanı, sahip olduğu yetkilerle ve görev alanıyla en güçlü Ombudsman konumdadır. Ülkemizde 2010 yılında Anayasanın bazı maddeleriyle ilgili yapılan halk oylaması ile Kamu Denetçiliğinin önündeki anayasal engel ortadan kaldırılmış, 6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu'nun 14.06. 2012 tarihinde TBMM kabul edilmesiyle Ombudsmanlık Türkiye'de Kamu Denetçiliği Kurumu adıyla oluşturulmuştur.
Türkiye'de kamu sektöründe hizmet içi eğitime yönelik çalışanların algısı: Uludağ Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğü örneği

Bu çalışma kapsamında hizmet içi eğitimin çalışanlar üzerindeki etkileri değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bu doğrultuda daha önce yapılan hizmet içi eğitime yönelik çalışmalar incelenmiş, araştırma sonuçları analiz edilmiştir. Uludağ Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğü ve Bağlantılı Gümrük Müdürlükleri'nde, kurum personelinin almış olduğu hizmet içi eğitime yönelik çalışanların algısını değerlendirmeye yönelik yapılan anket çalışması ile elde edilen sonuçlar incelemeye tabi tutulmuştur. Tezin amacı, günümüz teknolojileri ile gelişen ve değişen çağımızda, kurum çalışanlarının uyum sürecini kolaylaştırmak adına en etkili eğitim yöntemlerinden biri olan hizmet içi eğitim yolu ile çalışmakta olduğu işin gerektirdiği mesleki anlamda bilgi ve becerilerin kazandırılabilmesi, kalite ve performansın artırılabilmesi, verimliliğin artmasına katkı sağlamayı amaçlayan bir çalışma niteliği taşır. Bu bakış açısıyla, araştırmanın çalışma grubunu oluşturan ilgili kurum çalışanlarına yapılan anket çalışması ile almış oldukları hizmet içi eğitimlere yönelik düşünceleri sorulmuştur. İki bölümden oluşan bu anket çalışmasının birinci bölümünde kişisel bilgiler yer almakta olup; kurum çalışanlarının hizmet süresi, hizmet sınıfı, çalışmış olduğu önceki kurumla karşılaştırmalı bir şekilde alınan hizmet içi eğitimlere yönelik memnuniyet durumunu ölçmeye yönelik sorulara yer verilmiştir. İkinci bölümde ise hizmet içi eğitimim amaç ve kapsamı, eğitim ortamı ve ulaşım, öğrenim süreci, hizmet içi eğitimi veren personel ve genel bir değerlendirme kapsamında beşli Likert Tipi ölçek ile anket çalışması yapılmıştır. Bu çalışmadan elde edilen veriler Frekans Analizi, t-Testi Analizi, Varyans Analizi, Çapraz Tablo Analizine tabi tutularak incelenmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; hizmet içi eğitime yönelik çalışan algılarının değerlendirilmesinde cinsiyet, medeni durum, daha önce başka bir kurumda çalışma, özel sektör ya da kamu sektöründe çalışmış olma durum değişkenlerine göre anlamlı bir fark görülmemiştir (p>0.05). Hizmet içi eğitim faaliyetlerinin yeterli olup-olmadığı değişkeni arasında ise anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür (p<0.05). Hizmet içi eğitime yönelik çalışan algılarının değerlendirilmesinde eğitim durumu, hizmet süresi, hizmet sınıfı değişkenlerine göre anlamlı bir fark görülmemiştir (p>0.05). Araştırmadan elde edilecek sonuçların ise sonraki yapılacak olan hizmet içi eğitimlerin amacına nasıl daha uygun olacağı ve çalışan personel üzerinde nasıl daha etkili olabileceği noktasında aydınlatıcı bilgiler sağlayacağı umulmaktadır. Araştırmadan elde edilen bulgular sonucunda ideal hizmet içi eğitim faaliyetlerine yönelik neler yapılabileceğine dair çıkarımlarda bulunulmuştur. Bu çalışmadan elde edilen veriler ışığında ise hizmet içi eğitim kalitesini artırmaya yönelik öneriler ortaya konulmuştur.
Türkiye'nin anayasal düzeninde Cumhuriyetin iki kuruluşu ve dinamik Cumhuriyet kavrayışı

Cumhuriyet kavramı felsefi, siyasal, anayasal ve hatta ideolojik olarak farklı tanımlama ve anlamlandırma girişimlerinin konusu olmuştur. Farklı tanım ve anlamladırmaların nedeni, kavramın antik çağdan bugüne farklı tarihsel momentlerde, siyasal birliğin farklı formlarını adlandırmada kullanılmasıdır. Cumhuriyet kavramı üzerine farklı disiplinlerde geliştirilen eserler, bir yandan zengin bir literatür oluşturmakta, bir yandan da kavramın içeriğini belirsizleştirmektedir. Bunun nedenle, kendi üzerine kapanan bir disiplin içinden değil, disiplinlerin kesişim alanında kavramı incelemek önem taşımaktadır. Bu çalışmada cumhuriyet, anayasa hukuku ile siyaset felsefesinin kesişim alanında bulunan kurucu iktidar, halk egemenliği ve ulus egemenliği kavramları ile birlikte ele alınacaktır. En basit ve bilindik tanımıyla cumhuriyet, egemenliğin kaynağının halkta olduğu bir siyasal düzeni işaret ediyorsa, her cumhuriyet ya halk egemenliğine ya da ulus egemenliğine dayanmaktadır. Bu iki egemenlik kurgusu iki karşıt cumhuriyet biçiminin kaynağını oluşturmaktadır. Halkı somut ve parçalı bir çokluk olarak temeline alan halk egemenliği kurgusu ile soyut ve çelişkisiz bir birlik olarak ulusa dayanan ulus egemenliği kurgusu, iki karşıt cumhuriyeti ve bunların arasındaki dinamik ilişkiyi düşünmeye olanak sağlamaktadır. Türkiye'de 1921 ve 1924 Anayasaları, halk egemenliğine ve ulus egemenliğine dayanan iki karşıt cumhuriyet kurgusuna dayanmaktadır. 1921'de sınıfsal ve etnik olarak parçalı bir halka, yerel özerkliğe ve ilkesel olarak halkın bizzat ve bilfiil yönetimine dayanan Anayasa, 1924'te, ulusal birliğe, merkezi idareye ve saf siyasal temsile dayandırılmıştır. 1921 ve 1924 düzenlerinin dayandığı kararlar arasındaki çatışmanın tespiti, Türkiye'nin anayasal düzeninde dinamik bir cumhuriyet kavramının inşasına zemin hazırlayacaktır.
The effect of motivation tools on employee performance: an application on an automotive company in Turkey

Motivasyon isteki hemen hemen tüm davranıslarda önemli bir yere sahiptir. Birkisinin isini yapması için ona saglanan kaynaklar gibi etkenlerin yanında kisinin yetenegi dekuskusuz önem tasır. Basarılı bir is performansı çesitli motivasyon unsurlarının sonucu olarak çıkabilir. Motivasyon, sirket hedeflerine ulasmak için, bireysel gereksinimlerikarsılaması kosuluyla yogun çaba harcamaya isteklilik olarak tanımlanabilir. Motivasyonlarçalısan performansını yüksek düzeylere çıkarmak o kadar önemli bir örgütsel mesele halinegelmistir ki, hem akademik arastırmacılar hem de uygulayıcı yöneticiler motivasyonuanlamak ve açıklamak için çaba göstermektedir. Çalısmanın yapısı söyledir: lk bölümde motivasyon ve motivasyon teorileriyle motivasyon süreci ve de performans tanımlarıverilmistir. Bu bölümde ayrıca motivasyon etkenleri, motivasyon gereksinimi, motivasyon stratejileri ile birlikte performans ölçümü, ödül sistemleri, örgütsel kültür ve kaliteçemberinin motivasyonla ilişkileri de yer alır. kinci bölümde, bireyle kurum, çalısanla iş arasındaki iliski çalısma memnuniyeti, içsel motivasyon ve is tasarımı temel alınarak analiz edilmistir. Bu bölüm aynı zamanda, çalısan performansını arttırmaya yönelik ekonomiktesvikler, psiko-sosyal tesvikler ve örgütsel tesviklerle yönetim tesviklerinden olusanmotivasyon araçları da ele alınmıstır. Sonraki bölümde kısa bir sonuç bölümü ve çalısanperformansını arttırmak için çalısanları motive etmeye yönelik yönetimsel fikirler ve önerilere yer verilmistir, ardından Türkiye'deki bir otomotiv sirketinde motivasyon araçlarınadayanarak bir motivasyon tesviki uygulaması yapılmıstır. Sonuçlar sirket politikalarınınçalısan motivasyonu üzerinde, is yeri hiyerarsisi gibi dogrudan bir etkiye sahip olduğunu göstermektedir. Aynı zamanda sosyal hakların varlıgı da omotiv çalısanlarının motivasyonu üzerinde etkilidir. Vak'a çalısmasına göre, isyerindeki takdir, maas, ödül ve cezalandırmamekanizmaları da motivasyonu dogrudan etkilemektedir.
Türkiye'de uzaktan öğretim yapan yükseköğretim kurumlarının örgütsel ve yönetsel açıdan karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı; Türkiye'de devlet üniversiteleri bünyesinde internet tabanlı uzaktan öğretim yapan uzaktan eğitim merkezleri, uzaktan eğitim meslek yüksekokulları ve enstitülerin idari yapılanma açısından karşılaştırılmasıdır. Birden fazla yapılanma modelinin olması, hangi yapılanmanın ideal olduğu sorusunu akla getirmektedir. Bu çalışmada, her bir yapılanma modeli, örneklem olarak belirlenen birimlerin yöneticileriyle yapılan görüşmeler sonrasında ayrı ayrı incelenmiş ve her bir yapılanma modelinin sorunları, avantaj ve dezavantajlı yönleri tespit edilmiştir. Nitel araştırma yönteminin kullanıldığı bu çalışmada, veriler yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak toplanmış ve içerik analizi ile çözümlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre; söz konusu idari yapılanma modelleri arasında mutlak yönetsel üstünlükler olmadığı tespit edilmiştir. Her bir yapılanma modeli, ilgili yükseköğretim kurumunun ölçeğine ve gelirlerine bağlı olarak bir takım ortak ve özel sorunlara sahip olmaktadır; yani yapılanma modellerinin karakteristiğinden ziyade, birimin bağlı bulunduğu üniversitenin tercih edilme ve ekonomik durum düzeyi önemlidir. Uzaktan eğitim merkezleri doğrudan rektörlüğe bağlı olduğundan esnek yapılardır. Bünyelerinde her tip program ve sertifika programları açılabilmektedir. Doğrudan bir akademik kadrosu yoktur, dolayısıyla akademik personel yönetimi bağlamında daha az sorun yaşamaktadır. Bu avantajların yanında, akademik bir kimliğe sahip olmaması, okul içerisinde aldığı kararların uygulanmasını zorlaştırmaktadır. Uzaktan eğitim meslek yüksekokulları ve enstitüler akademik kimliğe sahip birimlerdir. Dolayısıyla kendi bütçeleri, kendi akademik ve idari personelleri bulunur. Kurum içerisinde kabul sorunu yaşamazlar. Yalnız rekabet konusunda iki yapılanma da sorun yaşamaktadır. Enstitüler bünyesinde yalnızca tezsiz yüksek lisans programlarının açılabilmesi ve tezsiz yüksek lisans mezunlarının akademik kariyer yapamaması enstitülere olan talebi etkilemektedir. Uzaktan eğitim meslek yüksekokulları ise hem her yerde bulunan meslek yüksekokulları, hem de açık öğretim fakülteleri ile rekabet etmektedirler. Talep konusunda, üniversitenin büyüklüğü ve kurumsal kimliği önemli rol oynamaktadır.
Demokrat Parti'ye karşı basın muhalefeti Akis Mecmuası örneği (1954-1961)

Muhalefet politik kültürünün anlaşılmasında merkezi öneme sahiptir. Türk demokrasisinin ipuçlarını muhalefet kültürünün içinde aramak gerekir. Muhalefet kültürü çatışma kültürünün varlığını esas alır. Dolayısıyla politik seçenekler üretmek ve bu seçeneklerin birbirleriyle çatışma içinde olmasını çoğulcu toplum formu içinde düşünmek muhalefet geleneğimizin alışık olmadığı bir durumdur. Bu tez muhalefetin basın boyutu üzerinde odaklanmıştır. İncelediği dönem kritik bir dönemdir. 1954- 1961 arası dönem Tek partili yaşam ve zihniyetin ertesinde Türkiye toplumunun çok partili hayatla karşılaşması neticesinde siyasal iktidar ve basının muhalefet anlayışlarının henüz olgunlaşmadığı göstermesi açısından önemlidir. Yönteme uygun kavramsal çerçeve oluşturmak amacıyla muhalefet kavramının etimolojisi ve bu etimolojinin Osmanlı-Türk siyaset literatürüne nasıl tercüme edildiği ve hangi bağlam içinde kullanıldığı giriş içinde verilmiştir. Birinci bölümde Parlamento dışı muhalefet olarak basınla ilgili siyaset biliminin verileri sunulmuş ikinci bölümde Akis'in özgünlüğü vurgulanmıştır. Muhalefet ile basın arasındaki başlangıçtaki samimi ilişkinin zaman içinde olağan muhalefet olgusunun dışında gelişimi gelişen ve hızlanan bir süreç olarak tasvir edilmiştir. 27 Mayıs ihtilali muhalefet açısından bir rol değişimidir. İhtilal öncesinde mağdur ola basın muhalefetin sorumluluk ve seviye yönü olduğunu unutarak ihtilal öncesi iktidarın üslubunu farklı yöntemlerle de olsa benimsemiştir. Akis özelinde Türk basını Yassıada yargılamalarında yargının yerini almaya yargıyı yönlendirmeye çalışarak asli işlevinden uzaklaşmıştır. Çok Partili hayat ve 27 Mayıs ihtilali sonrası dönem Türk toplumunda demokrasinin özgürlük boyutuna vurgu yapmıştır. Buradaki özgürlük sorumluluktan imtina etmek anlamındadır. Özgürlük ortamının demokrasi ile sonuçlanmasının siyasal aktörlerin uzlaşmasıyla mümkün olacağı gerçeği siyasal kültürümüzde henüz yerleşmemiştir. Özgürlük ortak kamu alanında toplumsal aktörlerin kendi farklılıklarını tescil ettiği ortamda demokrasiye dönüşür. 27 Mayıs deneyimi basının özgürlüğü kendi özgürlüğü olarak algılaması sonucunda demokratik olmayan totaliter eğilimlere yönelebileceğini göstermiştir.
Anayasa Mahkemesi kararlarında hukuk devleti

Bireyin kendini devlete karşı güven içinde hissedebilmesini sağlayan hukuk devleti, tarihsel gelişim seyri içinde, mülk devleti ve polis devleti anlayışınınardından ortaya çıkmıştır. Devlet otoritesinin sınırlandırılması, temel hak ve hürriyetlerin güvence altına alınması, yargı bağımsızlığı, yargı denetimi, yasa önünde eşitlik ve kuvvetler ayrılığıhukuk devletinin belli başlıilkeleri olarak sayılabilir. Yasaların anayasaya uygunluğunun yargısal denetimi hukuk devletinin yaşama geçirilmesi ve ilkelerinin geliştirilmesinde önemli bir yere sahiptir. Anayasa Mahkemesi'nin hukuk devleti ilkesine bakış açısı, bu kavramıyorumlayışı, hukuk devletini ve bu bağlamda kişi özgürlükleri ile insan haklarını korumada ve geliştirmede ne ölçüde başarılı olduğu ve bu alanda ne gibi katkılar sağladığıhususlarında Anayasa Mahkemesi Kararları ışığında değerlendirilmesi çalışmanın amacınıoluşturmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde hukuk devleti kavramsal çerçevede ele alınmış, tarihsel gelişim sürecine değinildikten sonra anayasa yargısı ile ilişkisi incelenmiştir. Hukuk devletinin gereklerinin incelenmesi ile ilk bölüm bitirilmiştir. İkinci bölümde ise Anayasa Mahkemesinin kararları üzerinde incelemeler yapılarakMahkemenin hukuk devleti anlayışı ve hukuk devletine katkısı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Hukuk devleti kavramı ve Anayasa Mahkemesi, ülkemizde ilk kez 1961 Anayasasıile düzenlenmiş ve 1982 Anayasasında da varlığını devam ettirmiştir. Bu süreçte Anayasa Mahkemesi vermiş olduğu kararlar ile hukuk devleti ve hukuk devletinin önemli bir ilkesi olan insan hakları ve özgürlüklerini koruma ve geliştirme hususunda hassas davranarak Türk hukuk ve demokrasi hayatına önemlikatkılarıolmuştur.
Uluslararası Güvenli Yönetim Kodu'nun incelenmesi

Uluslararası Güvenli Yönetim Kodu ile getirilen esasların bu çalışmada üç ana bölüm yer almaktadır. İlk bölümde, Uluslararası Güvenli Yönetim Kodu'nun amaçları ve bu düzenleme ile getirilen esaslara yer verilmiştir. İkinci bölümde, Uluslararası Güvenli Yönetim Kodu'nun taşıyanın sorumluluğuna etkileri incelenmiştir. Bu bölümde, Türk hukukunda yer alan düzenlemelerin yanı sıra karşılaştırmalı olarak uluslararası konvansiyonlarda yer alan sorumluluk hükümlerine de değinilmiştir. Üçüncü bölümde, Uluslararası Güvenli Yönetim Kodu'nun donatanın sorumluluğuna etkileri incelenmiştir. Bu bölümde özellikle, donatanın sınırlı sorumluluktan yararlanma hakkını kaybettiği hallere ilişkin uluslararası konvansiyon hükümleri üzerinde durulmuştur. Sonuç kısmında ise, çalışmamızın sonucunda vardığımız kanaatlerimiz ortaya konulmuştur.
Milli kimlik inşa statejileri: Türkiye örneği 1839-1946

Kimlik ve bu bağlamda milli kimlik kavramları günümüz sosyal bilimler literatürünün en önemli konu başlıkları arasında yer almaktadırlar. Milli kimlikler tarihin belli bir sürecinde inşa edilmişlerdir. Dünyanın her yerinde milli kimliklerin inşası aynı çerçevede gerçekleşmemiştir. Ülkelerin ulus-devletleşme süresinden, ekonomik gelişmişlik ve toplumsal homojenlik bakımına kadar birçok faktör, farklı inşa stratejilerinin uygulamaya konmasına neden olmuştur. Türk milli kimliğinin inşasında uygulanan yöntemlerde kendine has bazı özellikler içermektedir. Türk milli kimliğinin inşasına dönük olarak yapılmış olan çok sayıda çalışma bulunmakla beraber, bunlar milli kimlik inşasında etkili olan bir faktörü veya dar kapsamlı bir tarihsel süreci ele alarak bazı çıkarsamalarda bulunmuşlardır. Bu çalışmalardan yola çıkarak bütüncül bir anlayışla Türk milli kimliğinin inşasını anlamak için yeterli bir çalışma pek bulunmamaktadır. Bu çalışmanın amacı Türk milli kimlik inşa stratejilerini inceleyerek, Türk milli kimliğinin Avrupa'daki milli kimlik inşa stratejileri ile benzer ve farklı yönlerini ortaya koymaktır. Bu bağlamda Türk milli kimliğinin inşasında Tanzimat'tan çok partili döneme kadar geçen süreçte uygulanan inşa stratejileri arasındaki farklılıkları ve benzerlikleri, bu değişikliklerin arka planında yatan gerekçeleri ortaya koyarak irdelenmektedir. Çalışmanın temel savı, Türk milli kimliğinin inşasında ortaya konan stratejiler ile tek parti Türkiyesinde uygulanan politikaların önemli ölçüde uyum içerisinde olduğunu fakat bazı konularda milli kimliğin temel parametrelerinde önemli ölçüde değişiklikler içerdiğidir. İleri sürülen savın sınanması için öncelikle gerek Türkçe gerek Almanca yazılmış olan literatürden geniş ölçüde faydalanma yoluna gidilmiştir. Konuya farklı yönleri ile yaklaşan yazarların görüşleri analitik olarak irdelenmeye çalışılmıştır. Olaya daha objektif bakmayı temin etmek için yabancı kayna taramasına büyük önem verilmiştir. Böylece sadece Türkiye'nin içinden konuya yaklaşmaktan ziyade, biraz uzaklaşarak bakmaya çalışılmıştır. Milli kimlik inşasında genel olarak literatürün taranması ve bu yolla dünyanın farklı coğrafyalarındaki milli kimlik inşa stratejilerinin irdelenmesi, Türkiye özelinde konunun daha iyi anlaşılmasında etkili olmuştur. Bu çerçevede yapılan çalışma sonucunda Türk milli kimliğinin inşasında birbiriyle ilintili olmakla beraber bazı önemli kopuşlarında olduğu bir sürecin yaşandığı ortaya konmaya çalışılmıştır. Cumhuriyet'in birçok yönüyle olduğu gibi milli kimlik inşa stratejileri boyutuyla da Osmanlı devleti'nin devamı olduğu ortaya konulmaktadır. Kimlik inşasında dini temel öğe olmaktan çıkararak onun yerine milliyetçiliği ikame eden tek parti yönetimi, geçmişş ile olan en büyük kopuşu gerçekleştirmiştir. Tek parti döneminde sonra ortaya çıkan kimlik sorunlarının temel parametrelerini bu çalışmada bulmak mümkündür. Bu yönüyle bakıldığında çalışmanın bulgularının oldukça önemli olduğu söylenebilir.