turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üç başkan, üç siyaset, bir kent-Ankara

Çalışmanın konusu; kent planları ve siyaset ilişkisidir. Yer olarak, Başkent Ankara; zaman dilimi olarak, metropoliten alanlarda anakent belediye sistemine geçildiği ve imar yetkilerinin büyük ölçüde yerel yönetimlere devredildiği, 1984 sonrasındaki üç yönetim dönemiyle sınırlandırılmıştır. Bu tarihten itibaren, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı görevini yürüten üç başkanın; M. Altınsoy, M. Karayalçın, M. Gökçek ve onların temsil ettiği üç farklı siyasi görüşün, , kente yaklaşımları, kentin gelişimine yön verişleri ve kentin fiziki yapısına etkilerinin ne olduğunun irdelendiği bir çalışmadır. Çalışma, 5 ana bölümden oluşmaktadır. Birinci Bölüm, başkanların tanıtıldığı özgeçmişşlerinin verildiği bölümdür. Türkiye'de belediyelerde, dünyadaki genel eğilimin tersine, belediye olgusuna başkan faktörü hakimdir. Bizim gibi güçlü belediye başkanı modeli benimsemiş ülkelerde, başkandan; kent planlarını ve kent gelişimini yönlendirilmesi gibi konular da dahil çok önemli birçok işlevi bir arada ve neredeyse tek başına yürütmesi beklenmektedir. Bu nedenle başkanları tanımak önem kazanmaktadır. İkinci Bölümde, Başkanların bağlı bulundukları siyasi partiler; partilerin gelişimi, politik görüşleri, bu görüşlerin zaman içinde geçirdiği değişimler, belediyecilik anlayışları ve bu görüşün kent mekanına yansıması ele alınmıştır. Üçüncü Bölümde, üç başkanında hizmet verdiği kent, Ankara ele alınmıştır. Kentin konumu, gelişimi ve özellikleri aktarılmış, bizde planlama sektör bazına dayandırıldığı için, kentin tanıtımı bu şekilde verilmiştir. Dördüncü Bölümde, Başkanların planlama hizmetini gerçekleştirirken uymaları gereken yasal yönetsel çerçeve verilmiştir. Bu bağlamda, planlama işlevi ve süreci tanımlanmıştır. Üç Başkan Döneminde yürürlükte olan, 3194 ve 3030 sayılı yasalar temel alınarak, planlama işlevinin, yasal ve yönetsel çerçevesi çizilmiş, bu yasaların yerine geçmesi düşünülen yeni yasa taslaklarına ve yeniden yönetim sistemi arayışlarına değinilmiştir. Ankara'nın planlanmasından büyük ölçüde sorumlu olan, Ankara Büyükşehir Belediyesi İmar Daire Başkanlığı tanıtılmıştır. Beşinci Bölüm, Başkanların uygulamalarının yer aldığı bölümdür. Kentin çözüm bekleyen sorunları, başkanların bu sorunları ele alışları, kente bakışları, bağlı bulundukları siyasetin kente yansıması tartışılmıştır. Başkanlar arasındaki farklı ve benzer yaklaşımlar saptanmıştır.
Türk siyasal yaşamındaki hükumet krizlerine ilişkin farklı bir örnek: 7 Haziran - 1 Kasım genel seçim süreci

Türk siyasal yaşamında istikrar tartışmaları önemli bir role sahiptir. İstikrar tartışmalarının merkezinde ise ekseriyetle koalisyon hükumetleri ve hükumet krizi süreçleri yer almaktadır. Cumhuriyetin ilanını takiben 1923- 1950 arası dönemde Cumhuriyet Halk Partisi tek başına iktidarda bulunmuştur. Çok partili siyasal yaşama geçişin akabinde ise 1950- 1960 yılları arası Demokrat Parti'nin, 1965- 1971 yılları arası Adalet Partisi'nin, 1983- 1991 yılları arasında Anavatan Partisi'nin tek parti hükumetleri ülke yönetiminde bulunmuşlardır. 3 Kasım 2002 seçimlerinden bu yana ise ülke yönetiminde tek parti iktidarı olarak Adalet ve Kalkınma Partisi yer almaktadır. AK Parti, iktidara gelmiş olduğu 2002 genel seçimlerinin sonrasında girmiş olduğu 2007 ve 2011 genel seçimlerinde de oylarını arttırmak suretiyle konumunu korumuştur. 7 Haziran 2015 Genel Seçimlerinde ise parti, oy ve milletvekili sayısında anlamlı bir düşüş yaşamakla birlikte seçimlerden 258 milletvekili ile birinci sırada çıkmayı başarmıştır. 7 Haziran 2015 Genel Seçimlerinden sonra oluşan Türkiye Büyük Millet Meclisi yapısı kendi içinden bir koalisyon hükumeti yahut azınlık hükumeti çıkarmak konusunda başarılı olamamış ve 1 Kasım 2015 tarihinde yeniden seçimlere gidilmiştir. Hükumet krizi ve 13 yıllık tek parti iktidarı sonrasında oluşan nispi belirsizlik atmosferinde gidilmiş olan 1 Kasım 2015 genel seçimleri neticesinde AK Parti, seçimlerden birinci sırada çıkmasının yanı sıra güvenoyu için gerekli olan 276 milletvekili sayısının üzerinde bir çoğunluğu yakalamıştır. Çalışmanın temel araştırma konusu 7 Haziran 2015 tarihinde gerçekleştirilen genel seçimlerden sonra oluşan hükumet krizi sürecini analiz ederek söz konusu sürecin, Türk siyasal yaşamındaki diğer hükumet krizi süreçleri ile karşılaştırılması noktasında olacaktır. Çok partili Türk siyasal yaşamında yaşanan hükumet krizlerinde hangi koşullar ön plana çıkmıştır? TBMM'de yer alan partiler bu krizler karşısında ne gibi çözümler üretmek gayretinde olmuşlardır? Bu krizlere ilişkin geliştirilen formüllerde seçim ihtimali nasıl bir yer tutmuştur? Önceki hükumet krizi süreçlerinde TBMM'nin kendi içerisinden hangi koşullarda ne tür hükumetler çıkardığının incelemesi ve buna karşın 7 Haziran seçimlerinin ardından hükumet kurma görüşmeleri neden olumsuz sonuçlandığı sorularının cevapları, çalışmanın temel sorunsalı olarak incelenecektir.
Bir siyasal düşünce akımı olarak muhafazakar demokrasi: Adalet ve Kalkınma Partisi örneği

Dünya siyaset tarihi içerisinde en fazla öne çıkan ve toplumun geneli tarafından kabul gören siyasal anlayışların başında, muhafazakar düşünce sistemi gelmektedir. Bu düşünce sistemi kimi zaman iyi ve güzeli koruma, kimi zaman ise yeniliklere kapalı olma özelliği göstermiştir. Ancak bu düşünce sistemi özellikle demokrasi kültürünün tüm toplumlarda kabul görmesi ile birlikte bir kısım değişikliklere uğramıştır. Muhafazakar düşüncenin demokrasi gibi önemli bir kavramı yok sayması mümkün olmamış ve neticesinde muhafazakar demokrasi adı verilen ve hem muhafazakarlığı hem de demokratik unsurları içerisinde barındıran bir düşünce sistemi ortaya çıkmıştır. Tüm dünyada ilgi gören muhafazakar demokrasi kavramı, ülkelerin kendi yönetim sistemleri ve kültür şekillerine göre olgunlaşmıştır. Bu bağlamda kimi ülkelerde muhafazakarlık kavramı ağır basmış iken bir kısım ülkelerde ise demokrasi kavramı güncelliğini korumuştur. Türkiye'de bu yeni kavrama kayıtsız kalmamış ve özellikle son yarım yüzyılda yeni sağ düşünce görüşüne uygun olarak muhafazakar demokrasi kavramını savunan siyasal partiler ortaya çıkmıştır. Bu partilerden en önemlisi ve Türk siyasal yaşamına damgasını vuran parti ise AK Parti olmuştur. AK Parti kuruluşundan kısa bir süre sonra tek başına iktidara gelmesi ve halen daha bu vasfını devam ettirmesi nedeniyle Cumhuriyet tarihinin en önemli partileri arasında yer almıştır. Ayrıca benimsediği muhafazakar demokrasi düşüncesi de büyük kitleler tarafından kabul görmüştür. Bundan sonraki dönemlerde yeniliklere uyum sağlayabildiği ölçüde toplum tarafından kabul görmeye devam etmesi beklenmektedir.
Yerel yönetimlerde çokkültürlülük

Bu çalışmada toplumsal uyum modellerine ve farklılıkları yönetmeye alternatif bir politika olan çokkültürlülük politikasının ve çokkültürlülüğün kavramsal olarak tanımı yapılarak, kültürel çeşitliliği olan bazı devletlerin genel ülke politikası olarak benimsedikleri çokkültürlülük politikalarının, yerel düzeyde nasıl algılandığı, yerel yönetimlerinin farklılıkları bir arada yaşatmak ve yönetmek konusundaki yaklaşımları, bu yönetimlerin farklı kültüre sahip insanların talep ve beklentilerini ne oranda karşılayabildikleri, kültürel zenginliği beslemek noktasındaki uygulamaları ele alınmıştır. Çalışmada örnek olarak incelen ülkeler ve bunların yerel yönetimleri seçilirken o yerin nüfus yoğunluğu ve yapısı, etnik, kültürel, dilsel, dinsel, yaşam tarzı seçimleri gibi konularda farklı özellikleri ve aidiyetlikleri olan grupların yoğun olarak yaşadığı yer olmaları ve bu yerlerin yerel yönetimlerinin özel olarak bu konuda çalışmalar yapılıyor olması gibi çeşitli kriterler göz önüne alınmıştır. Çokkültürlülük üzerine yapılan çalışmalar ve uygulamalar ilgili yerel yönetimlerin web siteleri üzerinden araştırılmıştır. 1971 yılında çokkültürlülük ile ilgili ilk yasal düzenlemeyi yapan Kanada'nın, çokkültürlülüğün önemli bir örneği olan Avustralya'nın ve Amerika Birleşik Devletleri'nin yerel yönetimlerinin yaklaşım ve uygulamalarına bakılarak konu çeşitli örnekler üzerinden incelenmiştir. Yine Avrupa Yerel Yönetimler özerklik Şartı çerçevesinde sözleşmeyi imzalayan Türkiye'nin ve Avrupa Birliği'ne üye bazı devletlerin yerel yönetimlerinin konuyla ilgili yaklaşımları yerel özerklik, bölgesel yönetim, yerellik ilkesi gibi kavramlarla ele alınmıştır.
Yerel seçimlerde seçmen davranışını etkileyen faktörler: Güneydoğu Anadolu Bölgesi örneği

Seçimler, siyasi partilerin ve toplumun geleceği üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. Gerçekleşen seçimler sonucunda ülkenin ya da ilin idari yönetiminin elde edilmesi siyasi partiler için çok önemli olduğu için siyasi partiler seçmen etkilemek durumundadır. Bununla birlikte seçmenlerde kendilerine en çok fayda sağlayacağını düşündüğü adayları ve siyasi partilere eğilim göstereceklerdir. Demokrasinin varlığını sürdürdüğü gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde seçmen davranışları, siyasal iktidarı belirlemede en önemli unsurdur. Seçmen vatandaşların siyasal sisteme yönelik tutum ve davranışları, onları bir siyasal katılım biçimine yönlendirmektedir. Seçmenler oy verme tercihinde bulunurken ideolojik, aile ve çevre, ekonomik veya aday etkisi gibi birçok sebebi göz önünde bulundurarak tercih yapar. Cinsiyet, yaş, eğitim, etnisite, kitle iletişim araçları ve propaganda gibi değişkenlerin seçmen üzerindeki etkileri üzerinde çalışılacaktır. Araştırmanın teorik bölümünde seçmen davranışlarının temel dinamikleri ve kuramsal yaklaşımlar işlenmeye çalışılmış, bu yaklaşımların temel özellikleri detaylı şekilde incelenmiştir. Çalışmanın uygulama kısmında ise Güneydoğu Anadolu Bölgesinde seçmen davranışı üzerinde etkisi olan kültürel, sosyolojik ve psikolojik faktörler tespit edilmeye çalışılmıştır.
Kolluk örgütünün adli görevleri ve adli kolluk sorunu

Çağımızda bilim ve teknolojide sağlanan gelişmeler, nüfus artışı, ekonomik ve sosyal büyüme, şehirleşme gibi etkenlerle toplum hayatı karmaşık bir hal almış, bu durum karşısında toplumun huzur ve görevini sağlamakla görevli olan devletin 'Kolluk Örgütü' önemini arttırmıştır. Toplum hayatımn devamı için önemli bir fonksiyonu üstlenen Kolluk Örgütleri dünyada ve ülkemizde istenilen niteliklere ulaşamamış ve eleştirilerden kurtulamamışlardır. Suç ve suçluluk olgusu gün geçtikçe toplumu derinden yaralayarak artmakta, toplumsal adalet duygusu zedelenmektedir. Kendisine yüklenilen çeşitli görevler arasında devletin suç ve suçlulukla savaşması, suçların cezasız bırakılmaması anlamına gelen 'Adli Görevler' ile de görevlendirilen Kolluk Örgütlerimiz bu görevini istenildiği şekilde yerine getirememekte, birçok suçun faili bulunamamakta, ya da geç bulunmakta buna bağlı olarak da toplumun adalet mekanizmasına güveni sarsılmaktadır. Mevcut personel oranı iş yükü ve personelin tahsil durumu itibarı ile adli görevler gibi uzmanlaşma isteyen konularda yetersiz kalan Kolluk Örgütlerimizde yemden bir yapılanmaya gidilip, dünyanın birçok gelişmiş ülkesinde olduğu gibi bu konuda uzman bir 'Adli Kolluk Örgütü' kurulması zaruret halini almıştır.
Temiz Kalkınma Mekanizması: Türkiye'deki uygulamaların paydaş katılımı açısından değerlendirilmesi

İnsan etkinlikleri sonucunda açığa çıkan sera gazları atmosferde birikerek küresel ısınmaya neden olmuştur. Temiz Kalkınma Mekanizması, küresel ısınmaya çözüm olarak Kyoto Protokolün'de kabul edilen Esneklik Mekanizmalarından biridir. Proje temelli bu mekanizmanın iki amacı vardır. Birinci amacı sera gazı salım azaltım hedefi olan gelişmiş ülkelerin bu hedeflerine düşük maliyetle ulaşmalarını sağlamak, ikinci amacı ise projelerin uygulandığı gelişmekte olan ülkelerde sürdürülebilir kalkınmaya destek olmaktır. Proje sonunda elde edilen sertifikalar da karbon piyasalarında alıp satılmaktadır. Zorunlu karbon piyasalarında uygulanan TKM projeleri üzerine yapılan araştırmalar, bu projelerin insan hakları ihlallerine neden olduğunu göstermiştir. İnsan hakları ihlallerini engellemenin bir yolu olan paydaş katılımının, TKM projelerinde uygulanması zorunludur. Bu tezde, 2015 Paris Anlaşması ile dünya çapında yaygınlaşması beklenen TKM projelerinin hem dünyada hem de Türkiye'de amaçlarına ulaşıp ulaşmadığı ve özellikle paydaş katılımı süreçlerinin güçlü ve zayıf yönleri sorgulanmıştır. Dünyada, zorunlu karbon piyasaları için uygulanan TKM projeleri üzerinde yapılan araştırmalar, TKM'nin sera gazı salım azaltımı, sürdürülebilir kalkınma, teknoloji transferi gibi temel amaçlarına ulaşamadığını göstermiştir. Paydaş katılımı süreçlerinin kurallara uygun işlediği fakat katılımın sürece olan etkisinin çok az olduğu görülmüştür. Gönüllü karbon piyasaları için sertifikalar üreten Türkiye'deki projeler üzerine yapılan araştırmanın sonuçları da dünyadaki araştırmayla paralel çıktılar üretmiştir. Bir öğrenme süreci olan paydaş katılımının zayıf yönlerinin tespit edilerek geliştirilmesi, sürece dahil olan herkesin yararınadır, çünkü paydaş katılımı iyi yönetişimin önemli bir bileşenidir.
Yeni hükümet sistemi tartışmaları çerçevesinde cumhurbaşkanlığı hükümet sisteminin incelenmesi

Türkiye'de yaşanan gelişmelere bakıldığında, parlamenter yönetim sisteminin zaman zaman tıkandığı dönemler olmuştur. Bu duruma yol açan en önemli etkenler olarak siyasi krizlere neden olan koalisyonlar ve hükümetlerin güvenoyu alamamaları gösterilebilir. Bu tıkanıklar ekonomik, siyasi ve toplumsal açılardan olumsuzluklar yaratmaktadır. İşte bu durumların tekrarlanmaması için yıllardır Necmettin Erbakan, Alparslan Türkeş, Turgut Özal ve Süleyman Demirel gibi önemli devlet ve siyaset adamlarının gündeme getirdiği, ancak başarılı olamadığı parlamenter yönetim sistemi, 2017 yılında yapılan referandumla değiştirilmiştir. Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi olarak adlandırılan yeni yönetim sistemi, dünyada yaygın şekilde uygulanan Amerika başkanlık sistemi ve Fransız yarı-başkanlık sistemlerine benzemekle birlikte, birbirlerinden ayrılan noktalar da bulunmaktadır. Bu farklılıklar, başkanlık modelini Türkiye'ye özgü hale getirmektedir. Bu farklılığın ortaya çıkmasında, Türkiye'nin sahip olduğu yapısall özelliklerin, hakim olan siyasi, sosyal, kültürel faktörler ile tarihsel birikimlerin etkili olduğu söylenebilir.
Afet planı il afet planı ve hastane afet planlarının uygulama durumunun değerlendirilmesi

Çalışmanın amacı, afet planı, il afet planı ve hastane afet planlarının uygulama durumunun değerlendirilmesidir. Bu kapsamda çalışma, dört bölüm halinde planlanmıştır. Birinci bölümünde afet ile ilgili genel tanımlar, çeşitleri ve etkileri konusunda bilgi verilmiştir. İkinci bölümde, Türkiye'de acil durum ve afet yapılanması değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde il afet planı uygulaması ve örnek Denizli il afet planı incelenmiştir. Dördüncü bölümde hastane afet planı uygulaması değerlendirilmiştir. Kurum ve kuruluşların tek başına hazırlamış oldukları afet planları yeterli değildir. Tüm afet planları birbiri ile uyumlu olmalıdır. Dünyada yaşanan afet deneyimlerinin, ülkemiz gerçekleri ile karşılaştırılıp yorumlanması sonucunda yapılacak afet ve acil yardım modeli daha başarılı olacaktır. Bu model ile ülkemiz deprem ve benzeri olaylarda daha az can ve mal kaybı yaşayacaktır. Bu çalışmada, uygulanabilir afet planlarının ışığında il afet planı ve hastane afet planlarının uygulama sırasında çıkan sorunların tespiti ve bu sorunlara bulunabilecek çözüm önerileri yer almaktadır.
Uluslararası çalışma normlarında kamu görevlilerinin grevi de içeren toplu eylem hakkı

Toplu eylem, çeşitli ve eylem, direniş yolları insanların hoşnutsuzluklarını dile getirebilmesi için önemli bir mekanizma olarak düşünülebilir. Yöneten yönetilen ya da çalışan çalıştıran arasındaki uyuşmazlık ve bu uyuşmazlığın giderilmesi için toplu eylem türlerine başvurulabilir. Ancak toplu eylemin hak olarak tanımlanması ve toplu eylem türlerinden herkesin yararlanması konusunda ülkeler arası ve uluslararası çalışma hukuku organlarında farklılık vardır. Bu noktada grevi de içeren toplu eylem hakkından faydalanmada bu hakkın öznesi olması bakımından kamu görevlilerinin çok şanslı olduğu söylenemez. Bu noktadaki şanssızlık işverenin devlet olmasının yanı sıra kamu görevlilerinin toplu eylem hakkına olan karşıt bakıştan kaynaklanmaktadır. Kamu görevlilerinin grevi de içeren toplu eylem hakkını kullanmasının bazı koşullarla birlikte sınırlandığı ya da tamamen engellendiği örnekler söz konusudur. Bu sınırlama ve engellemenin minimum seviyede kalması ve tüm kamu görevlileri kategorilerine yayılmaması için Uluslararası Çalışma Örgütü'nün denetim organları Birleşmiş Milletler Belgelerinde öngörülen denetim mekanizmaları, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi ve denetim sistemi, Avrupa Sosyal Şartı ve Sosyal Haklar Avrupa Komitesi bu konuda zengin bir içtihat geliştirmiştir. Ancak bu zengin içtihadın oluşumunda Uluslararası Çalışma Örgütü'nün rolü büyüktür. Bu çalışmada kamu görevlilerinin grevi de içeren toplu eylem hakkı ele alınmıştır. Grevi de içeren toplu eylem hakkının uluslararası çalışma normları bakımından gelişimi ve mevcut uygulamalar ile geliştirilen içtihatlar bu bağlamda ele alınmıştır. Türkiye'nin uluslararası çalışma hukuk perspektifinde bu konuya bakışının yanı sıra uyumu ve uyumsuzluğu ele alınmıştır. İlk bölümde kavramsal çerçeve ele alınırken ikinci bölümde uluslararası çalışma hukukunun kaynaklarında grevi de içeren toplu eylem hakkına bakılmıştır. Son bölüm ise Türkiye'ye ilişkindir
Yerel yönetimlerde halkla ilişkiler ve Antakya Belediyesi örneği

Demokratik yapının bir gereği olarak halkın desteğini sağlamayı amaçlayan yerel yönetimler, halkla ilişkiler faaliyetlerine önem vermelidir. Özellikle belediyeler halka ulaşmak için halkla ilişkiler birimi kurmak zorundadır. Çünkü belediyeler halk ile yönetim arasındaki ilişkilerin en yoğun yaşandığı yerdir. Bilgilendirme, dilek ve şikayetlerin yönetime ulaştırılması, halka belediye ve faaliyetlerin tanıtımı, halkla işbirliği vb. olgular halkla ilişkiler çabasının içerisinde yer alır. Bu çalışma Türkiye'de ve dünyada kamu kuruluşlarındaki halkla ilişkilerin önemi ve tarihsel gelişimine değinmiştir. Ayrıca kamu kuruluşlarında ve yerel yönetimlerde halkla ilişkiler alanındaki sorunlara ve çözüm önerilerine yer verilmiştir. Günümüzde yerelleşme politikasının da ön plana çıkması ile birlikte kamu hizmeti sunumunda belediyenin önemi artmıştır. Antakya Belediyesi halkla ilişkiler birimiyle görüşmeler ve yerel halka yapılan anket çalışması, belediyelerde halkla ilişkileri değerlendirmeye yöneliktir. Halkın belediyeden beklentileri ve belediyenin halkla ilişkiler faaliyetlerine bakış açısı tezin araştırma kapsamında yer almaktadır. Genel olarak Antakya Belediyesinin halkla ilişkileri istenilen düzeyde tutmadığı ve diğer kamu kuruluşları gibi halktan üstün bir imaj oluşturduğu söylenebilir. Diğer yandan kentin görünürdeki yüzü değişirken altyapı sorunları devam etmektedir. Kentlinin kişisel görüşlerinden çok siyasilerin istedikleri yönde belediye faaliyetlerinin yürütüldüğünü belirtmek gerekir. Ayrıca belediyenin halkla ilişkiler birimine ait görüşmelerde uzman bir kadronun bulunmadığı görülmektedir. Birime ait bilinirliğin oldukça düşük olması bu sonuca ulaştırmıştır.
Türk anayasalarında milliyetçilik

Milliyetçilik, anayasa hukukuna yabancı bir ilkedir. Askeri darbelerinetkisiyle birçok kırılma ve kopma gerçekleşen Türkiye anayasalarında isemilliyetçilik, 1937 yılından itibaren süreklilik taşıyacak biçimde kendisine yer bulmuştur. İlkenin anayasadaki yeri ve başında bulunan sıfatlarda değişikliklerolmuşsa da, özellikle hak ve özgürlükleri sınırlama işlevinde bir değişiklik olmamıştır. Irkçılık, anadil ve vatandaşlık sorunlarıyla yakından ilişkisi bulunan builkenin, değişen dünya koşullarına işlevinin sorgulanması kaçınılmazdır. Çalışmamızda bu işlev sorgulanmış, milliyetçiliğin sosyal ve tarihsel anlamıkavranmaya çalışılmış; bununla birlikte hukuksal açıdan hak ve özgürlüklerle ilişkisi, kurucu iktidar ve yüksek yargı görüşlerinden de yararlanılarak ele alınmıştır. Ayrıca, bu ilkenin Türkiye özelinde dinsel yanı sorgulanmıştır. Sonuç itibariyle, tespit edilen bazı sorunların çözümüne yönelik olarak, anayasa hukukunun sınırları içinde öneriler geliştirilmiştir.
Bilişim teknolojisinin kamu örgütleri üzerindeki etkileri ve Sağlık Bakanlığı örneği

Son yıllarda bilişim teknolojisi alanında meydana gelen hızlı değişimler, klasik örgüt yapılarını ve örgüt fonksiyonlarını önemli ölçüde etkilemektedir. Gerek kamu, gerekse özel sektör örgütlerinin bu hızlı değişimlere karşı kayıtsız kalması mümkün değildir. Bu nedenle, bilişim teknolojilerinin anlaşılması son derece önemlidir. Bilişim teknolojisinin örgütlerde kullanılmaya başlamasıyla birlikte, klasik hiyerarşik yapı değişmekte ve daha yassı bir şekil almaktadır. Örgütlerde daha demokratik bir ortam oluşmakta ve ademi merkezileşme yönündeki eğilimler artmaktadır. Çalışanlar, örgüt ve kendileri ile ilgili her türlü bilgiye kolaylıkla ulaştığından, büyük bir özerklik ortamında da kavuşmuş bulunmaktadır. Bilişim teknolojisinin örgütler açısından en önemli etkilerinden biri de, yönetim fonksiyonları ve yönetsel süreçlerde görülmektedir. Özellikle, bilişim teknolojileri sonucu geliştirilen Yönetim Bilgi Sistemleri, Karar Destek Sistemleri, Üst Kademe Yönetici Bilgi Sistemleri; planlama, koordinasyon ve denetim fonksiyonunu önemli ölçüde etkilediği gibi karar verme ve iletişim gibi bağlantı süreçleri üzerinde de çok önemli etkiler yapmaktadır. Bu çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde kısaca kavramsal çerçeve belirlendikten sonra, bilişim teknolojisi alanındaki gelişmelere değinilmiştir. İkinci bölümde, bilişim teknolojilerinin örgütsel yapı, yönetim süreç ve fonksiyonları üzerindeki etkileri detaylı bir şekilde ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise, bilişim teknolojilerinin kamu örgütlerinde kullanılması, bunların personel ve çalışma süreci üzerindeki etkileri üzerinde durulmuştur. Son bölümde de, Türkiye'de bilişim teknolojisinin kullanımının tarihçesine değinilmiş, Türkiye'nin bilim ve teknoloji politikaları, özellikle kalkınma planları çerçevesinde ele alınmış ve Türkiye'de bilişim teknolojilerinin kullanımıyla ilgili olarak Sağlık Bakanlığı örneği verilmiştir.
Üniversitede geçen sürenin öğrencilerin siyasal tutumlarına etkisi-SDÜ örnek olayı

GEÇEN SÜRENİN ÖĞRENCİLERİN SİYASALTUTUMLARINA ETKİSİ-SDÜ ÖRNEK OLAYIHamza Bahadır ESERSüleyman Demirel Üniversitesi, Kamu Yönetimi Bölümü Yüksek Lisans Tezi, 116 Sayfa, Ocak 2005 Danışman: Doç. Dr. Şaban SİTEMBÖLÜKBAŞIBir ülkenin en önemli değeri olan gençlerin eğitimi ve özellikle üniversite öğrencilerinin eğitimi siyasal tutumların şekillenmesinde önemli rol oynamaktadır. Eğitim kurumlarının yanında aile, iş ve arkadaş ilişkileri de siyasal tutumların niteliği üzerinde belirleyici olmaktadır. Bu çalışmanın amacı üniversite eğitiminin öğrencilerin siyasal tutumları üzerinde nasıl bir etki oluşturduğunun incelenmesidir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, tutum, siyasal tutum, gençlik, üniversite eğitimi ve üniversite gençliği gibi kavramların tanımları yapılmıştır. İkinci bölümde, siyasal tutumların oluşumu, değişimi ve eğitimin siyasal tutumlar üzerindeki etkisi kapsamlı bir biçimde incelenmiştir. Üçüncü bölümde, Süleyman Demirel Üniversitesi öğrencilerinin siyasaltutumlarını inceleyen alan araştırmasının bulgularına yer verilmiş ve ardından elde edilen bulgular değerlendirilerek çeşitli sonuçlar elde edilmiştir.