turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uluslararası örgütler bağlamında global sağlık politikaları

Bir bütün olarak insan ve çevre sağlığı artık sadece ülkelerin sınırları içinde değil uluslararası boyutta bir konu olarak karşımızdadır. Uluslararası örgütlerin ürettikleri sağlık politikaları sayesinde birçok sağlık problemi ile başa çıkılmakta yine uluslararası boyuttaki şirketlerin ürünleri ile sağlık hizmetleri yürütülmektedir. 2. Dünya Savaşı'ndan sonra Dünya Sağlık Örgütü devreye girmiştir. Avrupa Birliği ise son yıllarda sağlık konusuna yaklaşmış ve ortak politikalar üretmiştir. Güneydoğu Asya Uluslar Birliği, Şanghay İşbirliği Örgütü gibi bölgesel örgütlerin yanı sıra, Uluslararası Kızılhaç Örgütü ve Türk Kızılayı gibi sivil örgütler de aktif durumdadır. Sağlıklı yaşamak temiz sudan aşıya, ilaçtan radyasyona, organ naklinden ambargoya, nükleer bombadan barışa çok geniş bir yelpazede olumlu ya da olumsuz birçok faktöre bağlıdır.21. Yüzyılda sağlık farklı bir yöne gitmekte, genetik şifrelerin çözümü, organların yenilenmesi, belli genetik özellikleri taşıyan ırkların yok edilmesini amaçlayan biyolojik silahlar gibi konular gündemdedir. Ancak asıl olan, 21. yüzyılda da ekonomik ve siyasi anlamda gelişmekte olan ve gelişmemiş ülkelerin, sağlık konusunda gelişmiş ülkelere ve çok uluslu şirketlere bağımlı olacağıdır. Hükümetlerarası bölgesel örgütlerin bütçeleri büyük görünmektedir. Sivil toplum kuruluşları diye adlandırdığımız örgütler genellikle farkında olmayı sağlayıcı, harekete geçirici bir rol oynamakta, ama bütçe yetersizliğinden başlayıp iktidarların tutumuna, yasal mevzuata kadar uzanan çok çeşitli nedenlerden dolayı etkileri sınırlı kalmaktadır. Dünya Sağlık Örgütü'nün tavsiyeyi çok aşamayan yaptırım gücü sorunları çözmeye yeterli olamamaktadır. Dolayısıyla 21. yüzyılda hükümetler üstü kuruluşların, bölgesel örgütlerin, sivil toplum örgütlerinin insan ve çevre sağlığına zarar verecek hareketleri çok ciddi kontrol etmesi ve yaptırım uygulaması gerekmektedir.
Stratejik yönetimde performans ölçümü ve dengeli sonuç kartı'nın uygulanabilirliği: İstanbul Büyükşehir ve ilçe belediyeleri

Tez çalışmasında, örgüt yapısı içerisinde yer alan bazı mekanizmalar, yenilikçi yönetim anlayışı ile kamu kaynaklarının hesap verebilir şekilde etkili, ekonomik ve verimli kullanılmasının, kamu yöneticilerinin yeterliliğini nasıl etkilediği amprik olarak test edilmiştir. Bu nedenle Dengeli Sonuç Kartı'nda yer alan finansal ve finansal olmayan performans ölçütleri kullanılarak işletmelerde edilen başarının yerel yönetimlerde de sağlanabileceği ve yerel yönetimlere stratejik odaklı bir yapı kazandırılabileceği düşünülerek İstanbul ili sınırları içerisinde yer alan belediye çalışanlarına; örgüt yapıları, yenilikçi yönetim anlayışı ve kamu kaynaklarının etkin kullanılmasının kamu yöneticilerinin yeterliliğini nasıl etkilediğini gözlemlemek ve performans ölçütleri kullanılarak yerel yönetimlerin performans durumları ile dengeli sonuç kartı kullanılıp kullanılmadığını belirlemek üzere anket çalışmasına da yer verilmiştir. Çalışmanın sonucunda İstanbul ili sınırları içerisindeki tüm ilçe belediyelerden anket yolu ile elde edilen verilerin incelenmesi suretiyle yerel yönetimlerde başarılı bir performans yönetimi için önerilen modelde yer alan değişkenlerin kamu yöneticilerinin yeterliliğini pozitif bir şekilde etkilediği tespit edilmiştir. Bu sonuçlar neticesinde belediyelerde örgüt yapısı içerisinde yer alan liyakat uygulamaları, mevcut durum yönetimi ve personel motivasyonunun arttırılması uygulamalarının yetersiz yapıldığı tespit edilmiştir. Diğer yandan yapılan araştırma ile dengeli sonuç kartı kullanan ve kullanmayan yerel yönetimlerin performans ölçüm sistemleri karşılaştırılmıştır. Dengeli Sonuç Kartı uygulamasının, İstanbul ili belediyelerinde uygulanabilirliği ile ilgili yapılan araştırma sonucunda; Dengeli Sonuç Kartında yer alan boyutların belediyelerin belirlemiş oldukları stratejik alanlara denk geldiği ve performans yönetimi konusunda belediyelerin Dengeli Sonuç Kartı uygulamasını yaptıklarını fakat uyguladıklarının farkında olmadıkları gözlemlenmiştir.
Paramilitarizm ve kuvvetlerin yerelleşmesi: Hamidiye Alayları ve Geçici Köy Koruculuğu örneği

Tarih boyunca merkezi otoritelerin emrindeki düzenli ordular yerel kuvvetler karşısında zorlanmış ve tarihin hangi döneminde, dünyanın hangi coğrafyasında harekat yapılırsa yapılsın yerel unsurlardan destek almadan başarıya ulaşamamışlardır. Emperyal ya da merkezi güçler çoğu zaman hegemonyalarını sürdürebilmek için yerel güç odaklarıyla işbirliğine gitmek zorunda kalmışlardır. Bunun yanında, merkezi otoriteler, güçlerini tayin eden asıl unsur olan ordularını, oluşturdukları yerel birliklerle takviye etmişler ve komuta kontrol imkanlarını ve kaynaklarını da yerel güç odaklarıyla paylaşmışlardır. Ancak, yerel kuvvetlerin harekatlara dahil olması, harekat coğrafyasında siyasi, idari ve askeri olmak üzere birçok etki doğurmuştur. Küreselleşme ve yerelleşme dinamikleri özellikle son otuz beş yıldan itibaren demokratikleşme ve liberalizasyon kavramlarıyla birlikte düşünsel hayatımıza girmiştir. Soğuk Savaş'ın ertesinde, teknolojik devrimle birlikte hız kazanan bu kavramların askeri süreç ve sonuçları hakkında ise yapılmış kapsamlı bir çalışma yoktur. Bu çalışmanın amacı yerel güçlerin, merkezi otoritenin yetersiz kaldığı durumlarda merkezi ordunun yerine veya merkezi ordunun yanında muharebeye girmesinin sonuçlarını irdelemek; konuyla ilgili edinilmiş tecrübelerin, neden-sonuç ilişkilerinin tarihsel açıklamasını yapabilmektir.
Bursa' da katı atık sorunu ve sürdürülebilir kalkınma açısında çözüm önerileri

Çalışmanın amacı, özellikle 1960'lardan itibaren sanayileşerek tüketim toplumuna dönüşen Bursa'nın katı atık sorununun Bursa Büyükşehir Belediyesi'nin yeni sınırları gözetilerek tespiti ve bu sorunlara sürdürülebilir çözüm yolları getirilmesidir. Çalışmanın ilk bölümünde tüketim toplumu olgusu ve çevreye etkileri ortaya konmuştur. Sonraki bölümlerde bu sorunun küresel ve yerel boyutu irdelenmiştir. Genel kabul görmüş atık bertaraf teknikleri ve dünyadan atık uygulamalarından yararlanarak Bursa'ya yeni bir atık yönetim sistemi olan Entegre Atık Yönetim Sistemi önerilmiştir. Öneri yapılmadan Bursa'nın mevcut atık yönetim sistemi her yönüyle ortaya konmuş, atık konusunda ilk verilerin oluştuğu tarihten günümüze gelişmeler tespit edilmiştir. Bursa Büyükşehir Belediyesi'nin yeni sınırlarının dışında olan ancak Entegre Atık Yönetim Sistemi açısından sisteme dahil edilmesi gereken yerler saptanmıştır. Bu yeni atık yönetim bölgesi parçalara ayrılarak atık ön işleme merkezleri önerilmiştir. Önümüzdeki dönemde Hamitler Kent Düzenli Depolama Sahası'nın proje ömrünün tamamlanacağı göz önüne alınarak içinde kompostlaştırma, bakiye atık ve arıtma çamurları için termal arıtma ve nihayetinde yeni düzenli depolama tesisini içeren bir merkezi arıtma tesisine ihtiyaç duyulduğu sonucuna varılmıştır
Türk şehir tarihinde vakfın yeri

Bu çalışmada, vakıf kültürünün, Türk şehirlerinin gelişim sürecindeki rolü, yapa gelmiş olduğu sosyal hizmetler ve yürütmüş olduğu belediye hizmetlerinin üzerinde durulmuştur. Birinci bölümde, vakıf ve sosyal politika kavramları üzerinde durulmuş ve her ikisinin de gereklilikleri, ortaya çıkmasındaki nedenleri ve ortaya çıktıktan sonraki dönemlerde üstlendikleri misyonları ortaya konmuştur. İkinci bölümde, Türk şehirlerinin orta Asya'dan başlayarak, Osmanlı İmparatorluğu'nun yıkılışına kadar olan süreçte nasıl bir gelişme izlediğinin ve İslamiyet'in Türk şehir gelişimini nasıl etkilediği üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise vakıfların yapmış olduğu hizmetler belirlenmiş ve bu hizmetlerin günümüz belediyeciliğindeki karşılıkları ortaya konmaya çalışılmıştır.
Emniyet Genel Müdürlüğü, Basın ve Halkla İlişkiler Şube Müdürlüğü'nün yapısal sorunları ve çözümleri üzerine bir inceleme

Tiryaki, Zafer Ozan. Emniyet Genel Müdürlüğü, Basın ve Halkla İlişkiler Şube Müdürlüğü'nün Yapısal Sorunları ve Çözümleri Üzerine Bir İnceleme, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2008. Halkla ilişkiler kavramı günümüzde çeşitli faktörlerin etkisi ile son derece önemli bir bilgi birikimi haline gelmiştir. Bu gelişmeler küreselleşme, iletişim teknolojilerinin ilerlemesi, yönetsel sistemlerin çağa ayak uydurma anlamında farklılaşması olarak gösterilebilir. Emniyet Genel Müdürlüğü ülkemizde güvenlik hizmeti veren kamu kurumlarının en önemlileri arasında yer almaktadır. Güvenlik hizmeti, çağın gerekleri de göz önünde bulundurulduğunda halkla ilişkilere en çok ihtiyaç duyan kamu hizmetidir. Bu çalışma ile amaçlanan Emniyet Teşkilatının merkezi anlamda halkla ilişkiler hizmeti üreten birimi olan Basın ve Halkla İlişkiler Şube Müdürlüğü'nü yapısall ve işlevsel anlamda inceleyerek, bu birimin halkla ilişkiler bilimi açısından değerlendirmesini yapmaktır. Çalışma bilimsel anlamda betimsel tasarım Çalışmada, birimin tüm yönlerini kategorik anlamda ortaya koyacak analiz, yazılı kodlarını çözümleyecek içerik analizi ve çalışanlar üzerinde alan araştırması yöntemleri uygulanmıştır. Ayrıca araştırma, konu ilgili alanlarda yapılan literatür taraması ile desteklenmiştir. Çalışma, birimin yapısall anlamda tüm yönlerini ve işlevsel anlamda tüm faaliyetlerini kapsamaktadır. Çalışma neticesinde birimin halkla ilişkiler konusunda yapısall, yönetsel ve maddi imkanlar konusunda çeşitli eksiklikleri olduğunu ortaya koymuştur. Ancak bu eksikliklerle birlikte halkla ilişkiler konusunda çeşitli faaliyetlerin çağın gereklerini yansıttığı ve diğer kamu kurumlarına örnek teşkil ettiği görülmüştür. Kurumun tepe yönetiminin birime ve faaliyetlerine gereken desteği ve önemi vermediği; yürütülen faaliyetlerin halkla ilişkilerden ziyade daha çok tepe yönetimi ile medya arasında köprü rolü niteliğinde olduğu anlaşılmıştır.
Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinde yerel yönetim reformları: Çek Cumhuriyeti ve Türkiye örnekleri

20. y. y, ilk yarısı yaşanan iki büyük Dünya Savaşı ile, ikinci yarısı ise savaşların getirdiği yıkımın ardından ekonomik, siyasal ve kültürel anlamda bir toparlanma, yeniden yapılanma ve birlik olma süreciyle tarih sahnesindeki yerini almıştır. 20. y. y'da yaşanan bu dönüşüm, hiç şüphesiz ki, ülkelerin sosyo-ekonomik yapıları kadar yönetsel sistemlerini de derinden etkilemiştir. Özellikle yüzyılın ikinci yarısında farklılaşarak artan toplumsal gereksinimler, ulusal ve ulus-altı örgütlenmelerde yeni yapılara yol açtığı gibi, aynı zamanda ulus-üstü yapılar anlamında da farklı oluşumların ve birlikteliklerin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu yeni oluşumların en iyi ve gözde örneklerinden birisi ise hiç kuşkusuz ki Avrupa Birliği 'dir. AB, ekonomik temelli bir birliktelik iken yaklaşık 50 yıllık bir süre içerisinde küreselleşme olgusunun da etkisiyle genişleyerek büyümüş ve aynı zamanda kendi bünyesinde derinleşerek, ekonomik temelli birlikteliği, kültürel, yönetsel ve siyasal boyuta da taşımıştır. Bu çalışmada, AB etkisinde, bir AB adayı olan Türkiye'nin ve bir AB üyesi olan Çek Cumhuriyeti'nin 20. y. y'da yönetsel anlamda yerel yönetimlerinin geçirdiği değişim ve dönüşümleri incelemektedir. Çalışma bu doğrultuda beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, devlet sistemleri hakkında bilgiler sunulduktan sonra, örneklem ülkeleri oluşturan ÇC ve Türkiye'nin merkezi ve yerinden yönetim örgütlenmesine ilişkin bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde ise kuramsal tartışmaya yönelik olarak küreselleşme, bölgeselleşme, yerelleşme ve yönetişim kavramlarından yola çıkılarak AB'nin üye aday ülkeler üzerindeki yönetsel ve siyasal etkisinin kaynakları açıklanmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde, Türkiye'nin yerinden yönetim sisteminin tarihi ve özellikle son 10 yıllık süreçte AB etkisinde geçirdiği yasal ve yönetsel dönüşümler konu edilmiştir. Dördüncü bölümde, ÇC'nin yerel yönetim sistemleri kronolojik bir çerçevede ele alındıktan sonra, özellikle 1989 Kadife Devrim sonrasında, AB üyeliği öncesi ve sonrasında geçirdiği değişimler, AB'nin ve iç politik aktörlerin rolleri de göz önüne alınaral irdelenmiştir. Beşinci bölümde ise, Türkiye'nin ve ÇC'nin yerinden yönetim sistemlerinin geçirmiş olduğu yönetsel ve örgütsel değişimler, AB etkisi ile birlikte yorumlanmıştır. Aynı bölümde yer alan sonuç başlığında da, her iki ülkedeki yerel yönetim sistemlerinin geçirdikleri dönüşümlerin ışığında günümüzdeki sorun alanlarına yönelik çözüm önerilerinde bulunulmuş ve gelecekte sahip olabilecekleri konuma yönelik çeşitli çıkarımlar ortaya konmuştur.
Sosyal devlette reformlar ve enformel istihdam

Özellikle son çeyrek yüzyıldır, sosyal devlete yönelik eleştiriler ve artan reform talepleri, birçok ülkede önemli gündem konularından birini oluşturmaktadır. Bu tez özetle, sosyal devletin doğuşu, gelişimi, modelleri ve ona yöneltilen reform taleplerinin enformel istihdam ile olan ilişkisini incelemektedir. Batı Avrupa'da 19. yüzyılın sonlarında ortaya çıktığı kabul edilen sosyal devletin, toplumsal hayatta merkezi bir rol oynaması ancak II. Dünya Savaşı sonrasında gerçekleşebilmiştir. Altın Çağ adı verilen bu dönem, geniş sosyal koruma uygulamalarının mevcut olduğu, sermayenin ulusal sınırlar içerisinde biriktiği, seri üretim ve tüketim sisteminin uygulandığı dönemdir. Bununla birlikte, 1970'li yılların ortalarında ve özellikle 1980'li yılların başlarından itibaren, sosyal devletler küçülme ve geri çekilme yönünde baskılara maruz kalmış, reform talepleri ile karşılaşmıştır. Bu durumun birçok etkeni bulunmakla birlikte, temel etkenler ekonomik küreselleşme ve yeni liberal politikalardır. Öte yandan, finansal krizler ve demografik değişimler de sosyal devletlerin finansmanında sorunlar yaratmış ve reform taleplerine dayanak oluşturmuşlardır. İstihdam alanında ise, yeni liberal düzen birincil üretim faaliyetlerinin dışsallaştırılarak standart-dışı istihdam tiplerinin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bunun sonucunda, özelleştirme, esnekleştirme, kuralsızlaştırma, yerelleşme ve borçlanma gibi reform gerekçeleri, istihdamın enformelleşmesi sonucunu doğurmuştur. Bu çalışma esnasında ulaşılan sonuç da sosyal devlette reform çalışmalarının enformel istihdamı artırıcı ve genişletici yönde etkisinin bulunduğu ve istihdamın enformelleşmesinin temel nedeninin sosyal devlete yöneltilen reform talepleri olduğudur.
Yabancı uzman raporları kapsamında kamuda örgütlenme ve kamu personel yönetimi: 1949-1965 yılları arasındaki raporlar üzerine bir inceleme

Devletin kamuya ulaşabilmesi, kamuya karşı sorumluluklarını yerine getirebilmesi ve faaliyetlerini devam ettirebilmesi için oluşturulmuş yapı kamu yönetimi, oluşturulmuş olan teşkilatların çalışabilmesi için görevlendirdiği çalışanlar ise kamu personeli olarak tanımlanmaktadır. Devlet, insanı yaşat ki devlet yaşasın düsturu ile halkını en müreffeh bir şekilde yaşatabilmesi için, kamu yönetiminde ve kamu personeli kalitesinde her daim bir yenilenme ve geliştirme çabası içerisinde bulunmuştur. Özellikle Osmanlı Devletinin yıkılması ve sonrasında kurulan Türkiye Cumhuriyeti Devleti ile kamuya ait her türlü platformda reform ve yenilenme girişimlerinde bulunulmuştur. Savaşlardan sonra gelen bu dönemde hükümetler yapılması gerekenler için yabancı ülkelerden kamu yönetimi, iktisat, ekonomi ve eğitim konularında uzman olan personelden rapor şeklinde çalışmalar istemiştir. Bu çalışmada İkinci Dünya Savaşı sonrası başlayan kamu yönetimi ve kamu personel rejimi yenilenme ve geliştirme çabaları kapsamında 1949 ile 1965 yılları arasında yazılan yabancı uzman raporları, nitel bir çalışma kapsamında metin analizi uygulanarak incelenmiştir. Yapılan analiz çerçevesinde raporların içerikleri, Kamuda İnsan Kaynakları Yönetimi, Kamuda Örgütlenme, Kamu Personeli Mali Hakları ve Diğer Konular başlıklarında kategorileştirilmiştir. Analiz sonuçları değerlendirildiğinde; Devlet Personel Dairesi, Türkiye Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsü, Devlet Malzeme Ofisi, üniversitelerde kamu yönetimi kürsülerin kurulması ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunun çıkartılmasında yabancı uzman raporlarında tespit edilen hususlara getirilen çözüm önerilerinin etkili olduğu değerlendirilmiştir.
6360 sayılı kanun ve yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı

Tüm dünyada yerel yönetimlere olan ilgi her geçen gün artmaktadır. Bu durum, doğal olarak yerel yönetimler alanında reform çalışmalarını ve buna bağlı olarak da yeni düzenlemeleri ortaya çıkarmaktadır. Türkiye'de 2000'li yılların başında yerel yönetimlere ilişkin önemli düzenlemelerin yapılmaya başlandığı görülmektedir. Yerel yönetimlerde önemli değişiklikler ortaya çıkaran düzenlemelerden birisi de 2012 yılında yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'dur. 6360 sayılı Kanun büyükşehir belediyeleri, büyükşehir ilçe belediyeleri, 5393 sayılı Kanun'a tabi belediyeler, il özel idareleri, belde belediyeleri ve köyler gibi çok önemli yerel yönetim kuruluşlarında köklü değişiklikler gerçekleştirmiştir. Yine 6360 sayılı Kanun'la, büyükşehir belediyelerinin görev ve yetki alanları genişlemiştir. Ayrıca 6360 sayılı Kanun'la il özel idarelerinin görev ve yetkilerini üstlenmesi amacıyla büyükşehir olan illerde Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı kurulmuştur. Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı'nın kurulması, tartışmaları da beraberinde getirmiştir. Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı'nın kuruluşu, teşkilat yapısındaki yeri, etkinliği gibi bir takım konuların ciddi tartışmalara neden olduğunu söylemek mümkündür. Çalışmada 6360 sayılı Kanun sonrasında gerçekleşen değişiklikler ayrıntılı olarak irdelenecek, Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı incelenecektir.
Atatürk milliyetçiliğinin turancılığa bakışı

Fransız İhtilali ile yayılmaya başlayan milliyetçilik fikir akımı günümüz toplumlarında hala güncelliğini ve etkinliğini sürdürmektedir. Tüm dünyada birçok değişime ve dönüşüme neden olmuştur. Yeni devletlerin kurulmasına çok uluslu toplumların dağılmasına sebep olmuştur. Sonrasın büyük mücadelelerin başlamasına ve ülke sınırlarının değişime yol açmıştır. Osmanlı Devleti'ndeki Türk milleti çok geç milliyetçilik görüşüyle tanışarak uygulamıştır. Osmanlı'nın Dağılma Dönemiyle başlayan ve Kurtuluş Savaşı sürecinde de büyük önem teşkil eden bir fikir akımı olmuştur. Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla birlikte milli bir devlet kimliği sağlanmıştır. Bu yeni devletin ku-rucusu olan Mustafa Kemal Atatürk'tür. Atatürk milliyetçi görüşü ve liderliği çağdaş ve modern, ırkçılık barındırmayan bir milliyetçi devlet yapısı uygulanmıştır. Bu nedenle Turan görüşü için uygulamada bir şey yapılmamış sadece Misak-ı Milli sınırları içinde kalan Türk milletinin bütünlüğü ve devamlılığı için yeniden yapılanmalar sağlanmıştır. Atatürk Turancılık fikrini sadece kültür birliği sayesinde devamlılığı savunarak Türk birliği için mücadele anlayıştan uzak durmuştur.
Kentsel dönüşüm sürecinde oyuncular, söylemler ve eylemler; Küçükçekmece örneği

18. ve 19. yüzyıl sanayi devrimiyle birlikte hızla gelişen kentler beraberinde plansız ve kontrolsüz bir büyümeyi ortaya çıkarmıştır. Bugün bu sorunların çözülmesi kentsel dönüşümün en öncelikli hedeflerinden biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu anlamda kentsel dönüşüm günümüz mekanlarını şekillendiren önemli bir araçtır. Küreselleşmenin hız kazanmasıyla birlikte kentlerin küresel kent olma yarışına girmeleri ve bunun için kentlerin dönüştürülmesi gerektiğine ilişkin söylemlerin yanında kriz, felaket ve deprem gibi söylemlerin de siyasiler tarafından, kentler üzerindeki mevcut politikalarını meşrulaştırmak için kullanıldıkları görülmektedir. Bu söylemler çerçevesinde kentlerin dönüştürülmesi yüksek miktarda emek ve sermaye gerektirdiği için ekonomiyi canlandırıcı ve işsizliği önleyici işlevinin günümüz iktidarlar tarafından kullanıldığı görülmektedir. Kentsel dönüşüm politikalarının tercihinde ise, karar vericilerin uzun vadeli politikaların yerine kısa vadeli politikalar tercih ettikleri görülmektedir. Bu tercihler kısa vadede sonuç verse de uzun vadede kalıcı çözümler üretmemekte ve bütüncül bir yaklaşım geliştirmemektedir. Ayrıca sürdürülebilir bir dönüşümün uygulanabilmesi için tüm oyuncuların dönüşüme katılması ve oyuncular arasında diyalog, uzlaşma ve ortaklık anlayışının geliştirilmesi dönüşümü daha uygulanabilir kılmaktadır. Çalışmada öncelikle, kent, kentleşme, kentlileşme ve kentsel dönüşüm tanımlarına değinildikten sonra geçmişşten günümüze kadar çeşitli biçimlerde ortaya çıkan kentsel dönüşüm türlerine açıklık getirilmektedir. Ardından dönüşümün uygulama sürecinde oluşturulabilecek ortaklık modellerine, paydaşların karar alma ve uygulama sürecine katılımının ne boyutta olduğuna değinilecektir. Bununla birlikte dönüşüm uygulamalarında oyuncuların birbirleriyle olan etkileşimi ve dönüşümdeki rolleri yasalar çerçevesinde ortaya konulacaktır. Son olarak çalışmanın alan uygulaması olan Küçükçekmece Ayazma- Tepeüstü bölgesinin tarihi gelişimi ve diğer özellikleri incelendikten sonra dönüşümün ne gibi sonuçlar doğurduğu ortaya konulacak ve dönüşümün temel amacı incelenecektir. Sonuç olarak kentsel dönüşüm uygulamalarının amacı rant odaklı ve parçalı çözümler üreten politikalardan ziyade, kent muhataplarının dahil olduğu, uzun soluklu, insan odaklı ve yaşanabilir kentler yaratmak olmalıdır. Kısacası kentsel dönüşüm politikalarının sadece ekonomik temellere dayalı değil planlı ve sürdürülebilir politikalara dayalı olarak geliştirilmesi günümüz kentleri için en önemli önceliktir.
Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunun örgüt yapısı ve işlevleri

Türk Bankacılık Sistemi, bugünkü haline gelene kadar birçok aşamadan geçmişştir. Geçmişten bugüne Türkiye ve dünya finansal piyasalarında yaşananlar, finansal piyasalarının düzenlenmesi ve denetlenmesinin önemini ortaya çıkartmıştır. Devletin finans alanından çekilerek bu alanda özel sektör yatırımcılarının faaliyet göstermeye başlaması, finans sektörünün kırılgan yapısını siyasi düşüncelerin içerisine dahil etmeme düşüncesi ile finansal sektörü daha etkin kılma amacı ile Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu bağımsız bir idari otorite olarak kurulmuştur. Bu çalışmanın amacı, dünyada bankacılığın düzenlenmesine ve denetlenmesine ilişkin durumu inceleyerek Türkiye'de Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunun örgüt yapısını ve işlevlerini irdelemektir. Ayrıca çalışmada Kurum'un kurulmasıyla beraberinde yönetim sistemine getirdikleri ve nasıl etkilerinin olduğu ile Kurum'un yeterli olup olmadığı ve tüm finansal kurumları kapsayan çatı bir idari otoritenin gerekip gerekmediği konuları incelenmiştir.
Ombudsmanlık: Avrupa Birliği ülkeleri ve Türkiye uygulamalarının karşılaştırılması ve öneriler

Ülkemizde ombudsmanlık sistemi ile ilgili olarak yapılan çalışmalardan 2010 yılına kadar bir sonuç elde edilememiştir. 2010 yılında yapılan halk oylaması sonucu; Anayasanın 74. maddesi ile vatandaşa, Kamu Denetçisine başvurma hakkı verilmiştir. Anayasa'da yapılan bu değişiklik sonucunda dünyada pek çok ülkede uygulaması olan ombudsmanlık sistemi, 6328 Sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu ülkemizde yasalaşmıştır. Bu çalışma; ülkemizde uygulanan denetim yollarına değinerek, Türkiye'de yeni kurulan Kamu Denetçiliği Kurumunun üzerinde yapılan değerlendirme ve önemli görülen hususları vurgulama amacıyla hazırlanmış olup üç bölümden oluşmaktadır. Tezin ilk bölümünde; temel kamu, yönetim ve denetim kavramları üzerinde durulmuştur. İkinci bölümünde; ombudsmanlığın ortaya çıkışı ve tarihsel gelişimi, ombudsmanlığın özellikleri, yetki ve görevlerinden hakkında bilgi verilmeye çalışılmıştır. Son bölümde ise Kamu Denetçiliğinin gerekliliği, ülkemizde Kamu Denetçiliği Kurumuna benzetilen kurum ve komisyonlardan bahsedilerek, Türkiye'de Kamu Denetçiliği Kurumu hakkında yapılan çalışmalara değinilmiş ve 6328 Sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu incelenmiştir. Sonuç olarak; Kamu Denetçiliği Kurumunun ülkemizde faaliyet göstermeye başlaması olumlu bir gelişme olarak değerlendirilmekle birlikte, kurumun daha etkin ve verimli çalışması için gerekli olan çalışmalarında yapılması konusunda gerekli eleştiriler yapılmıştır.