turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Milli Eğitim Bakanlığı okullarında performans değerlendirme: Niğde ili örneği

Kamu kurumlarında performans denetimi çağdaş yönetim tekniklerinin uygulanabilirliği açısından önemli bir unsurdur. Kurumsal anlamda performans denetim sürecinde değerlendirme aşaması ön plana çıkmaktadır. Türkiye'de kamusal alanda performans denetimi ve değerlendirmesi 20. yüzyılın sonunda gündeme gelmiş, özellikle 21. yüzyıl itibariyle de önem kazanmıştır. Bu çerçevede birden çok kamu sektöründe performans değerlendirme süreçlerinin başlaması için çeşitli girişimlerde bulunulmuştur. Türkiye'de performans değerlendirme girişimlerinde karşımıza çıkan kamu sektörlerinden biri de Milli Eğitim Bakanlığı bünyesindeki eğitim kurumlarıdır. Bu kurumlarda çalışan öğretmenlerin performans ölçümüne ilişkin çeşitli kriterlerin geliştirildiği ve zaman zaman pilot çalışmalar yapıldığı görülmektedir. Performans değerlendirme kriterlerinin doğru belirlenmesi değerlendirme sürecinin etkinliği açısından önemli bir unsurdur. Bu çalışmada da milli eğitim kurumlarında bireysel performans değerlendirmenin gerekliliği ile değerlendirmede kullanılan kriterlerin etkin performans değerlendirmesini sağlayıp sağlayamadığına ilişkin öğretmen algılarını ölçmek amaçlanmaktadır. Çalışmanın amacına uygun olarak öncelikle performans denetimi ve değerlendirmesi hakkında kavramsal bilgiler sunulmakta, akabinde Milli Eğitim Bakanlığı'nda konuya ilişkin gelişmeler irdelenmekte ve alan araştırması gerçekleştirilmektedir. Elde edilen bulgular doğrultusunda öğretmenlerin büyük bir çoğunluğu performans değerlendirmenin mesleki açıdan gerekli olduğu ve çoklu değerlendirme sürecinde öz değerlendirmenin daha etkin olduğu kanaatindedir. Ayrıca performans değerlendirme kriterlerinin etkin performans ölçümü için yeterli olduğu algısı hakimdir. Hipotez testleri sonucunda yaşa ve kurumda üstlenilen görevlere göre algı düzeylerine ilişkin farklılıklar dikkat çekmektedir.
Değişen medya ortamında Avrupa'da kamu hizmeti yayıncılığı politikaları ve uygulamaları: Avrupa ekseninden TRT'nin dijital medya uygulamalarının değerlendirilmesi

1970'li yıllardan itibaren kapitalizmin kontrol krizine bir çözüm olarak karşımıza çıkan neoliberal ekonomi politikası ve Bilgi ve iletişim teknolojilerindeki gelişmelerle şekillenen yöndeşme süreci, sermayenin iletişimin her alanında egemen olmasını mümkün hale getirmiştir. Bir yandan serbest piyasa esasına dayanan neo-liberal ekonomi politikası ve bir yandan da bu politika üzerinden hızla büyüyen ve güçlenen ticari medyanın sert rekabet yasaları, kamu hizmeti yayıncılığının bu yeni medya ortamında varlığını sürdürebilme koşullarını oldukça zorlamıştır /zorlamaktadır. Bu durum, ekonomisi gelişmiş kapitalist ülke karar ve uygulamalarına bağımlı olan Türkiye gibi ülkelerde çok daha açık bir biçimde görülmektedir. Bu araştırmada 'Türkiye'nin kamu hizmeti yayıncılığı anlayışı ve bu anlayış doğrultusunda yeni medya dönemine yönelik yeniden yapılanma strateji ve uygulamaları' konusu ele alınmaktadır. Araştırmada, günümüz neoliberal ekonomi politikaları ışığında Avrupa'da değişen iletişim politikaları ve kamu hizmeti yayıncılığı anlayışı ve uygulamalarının Türkiye'de yayıncılık ve kamu hizmeti yayıncılığı politika ve pratiklerini ne şekilde etkilediği ve Türkiye'de kamu hizmeti yayıncılığı politika ve uygulamalarında meydana gelen değişimlerin neler olduğu sorularına yanıt aranmıştır. Çalışmada Türkiye'de kamu hizmeti yayıncılığı anlayışının ancak, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne adaylığının kabul edilmesiyle birlikte belli bir önem kazandığı, bu önemin ise Avrupa'da gelişmiş kapitalist ülkelerin kamu hizmeti yayıncılığı pratikleri göz önünde bulundurulduğunda, oldukça yüzeysel bir bakışla, baskı ve denetimin belirleyici konumu eşliğinde ele alındığı sonucuna varılmıştır. Türkiye'de serbest piyasa temelli ekonomi politikalarına ayrı bir önem verilmiş, yeni medya teknolojileri ve uygulamaları ticari sermayenin güçlü yatırımları eşliğinde hızla gelişmiştir. TRT ise teknolojik değişimlere uyumlanma yönünde oldukça önemli adımlar atarken, kamu hizmeti yayıncılığı anlayışı doğrultusunda yayın gerçekleştirme adına önemli bir çaba içinde bulunmamıştır.
Dördüncü nesil savaş kapsamında Türkiye için strateji tartışmaları

Dördüncü Nesil Savaş, değişim ve dönüşümleri ile yeni bir format kazanan savaş anlayışının son evresi olarak görülmektedir. Savaşın cephe ile birlikte daha geniş bir alana yayılması sonucu birçok farklı boyutu da içerdiği anlaşılmıştır. Dördüncü nesil savaş esasında, teknolojik ve askeri üstünlüğe sahip olan konvansiyonel yapıların ve devletlerin, bu üstünlüğü korumak, güçlendirmek ve devam ettirmek arzularının karşısında yer alan tehditleri tespit etmek ve önlem almak üzere geliştirdikleri bir bakış açısının ürünü olarak değerlendirilmiştir. Bu bağlamda birçok kez yeni savaş anlayışının dezavantajlarına karşı uyaralar yapılmış ve stratejik konseptlerin önerildiği görülmüştür. Bu çalışma, savaşın evrim süreci içerisinde dördüncü nesil savaş anlayışını, özellikleri, amaç ve yöntemleri, esasları ve boyutları üzerinden incelenmiştir. Yapılan taramanın sonucu elde edilen verilerin işlenmesi ile birlikte Türkiye'ye yönelik strateji önerilerinde bulunulmuştur.
Türkiye'nin kamu personel sisteminde liyakat ilkesinin uygulanabilirliği sorunu

Liyakat ilkesi kamu personel sistemlerinin vazgeçilemez unsurlarından biridir. Kamu personelinin göreve alınmasından emekliliğine kadar bütün çalışma hayatında uygulanması gereken bir dizi ölçütü içinde barındırmaktadır. Kamu personel sistemleri içinde etkin bir şekilde işlerliği sağlanmış liyakat ilkesi, toplumun ve çalışanların devlete karşı duymuş olduğu güvenin temelini oluştururken, kamu hizmetinin etkin ve verimli sunulması açısından da vazgeçilemez bir unsurdur. Türkiye'nin kamu personel sisteminde liyakat ilkesinin benimsenmesine karşın uygulamada işlerliğinin sağlanamadığı çeşitli kaynaklarda sıklıkla vurgulanmaktadır. Bu çalışmada Türkiye'de kamu personel sisteminde liyakat ilkesinin uygulanabilirliği konusunda sistem içi ve dışı sorunların ele alınması amaçlanmaktadır. Çalışmanın amacı doğrultusunda öncelikle liyakat ilkesinin siyasal-yönetsel, kavramsal ve hukuksal çerçeveden ele alınış biçimleri, kayırmacılık türleri ve kamu personel sistemlerinde liyakatin gelişim seyri irdelenmektedir. Akabinde liyakat ilkesinin yeri kadro ve kariyer sistemleriyle bağdaştırılarak, Türk kamu personel sisteminde liyakate bakış açısı dönemler itibariyle ifade edilmektedir. Türkiye'de kamu personeli için liyakat ölçütlerinin arandığı aşamalar dikkate alınarak personel sistemine yön veren temel kanunlarda bu aşamaların yer alış biçimleri ve istisnaları irdelenmektedir. Son olarak çalışmada liyakat ilkesinin uygulanabilirliğini denetleyen mekanizmalara yer verilmektedir. İkincil verilerin derlenmesiyle elde edilen bilgiler kapsamında kamu personel sisteminden ve/veya sistem dışından kaynaklanan çeşitli sorunların geçmişşte olduğu gibi günümüzde de liyakat ilkesinin uygulanabilirliğine engel olduğu tespit edilmektedir.
Yerel yönetimlerin bölgesel kalkınmada rolü: Isparta örneği

Dünya üzerindeki ülkelerin herhangi birinde, hem sosyal hem ekonomik hem de kültürel olarak tam bir gelişmişlik içinde olduğu düşünülemez. Kalkınmışlık düzeyi en yüksek düzeyde olan Avrupa kıtasında dahi bölgeler arası dengesizlik bulunmaktadır. Bölgesel dengesizlikleri giderilmesi konusunda, bölgesel kalkınma kavramı önem kazanmakta ve bölgesel kalkınma politikaları önem kazanmaktadır. Bölgesel kalkınma politikalarının etkili bir şekilde uygulanması için, ülkeler birçok yasal düzenlemeler ile hizmet ve yer yönünden yerel yönetim birimleri oluşturma eğilimleri göstermektedir. Merkezi yönetimler, bölgesel kalkınma sürecinde, yerel yönetimlere önemli roller vermektedir. Yerel yönetimler tarafından yapılandırılan bölgesel kalkınma politikaları merkeziyetçi politikalara göre, kalkınmaya daha etkili olmaktadır.
XIX. Yüzyılda Beşiktaş semtinde II. Abdülhamit Dönemi eserleri üzerinden mekansal bir değerlendirme

Kent kavramı ve bu kavramı besleyen zaman, mekan ve insan unsurları modernleşme ile bir takım değişimlere sahne olmuştur. Gerek küresel gerekse yerel boyutlarda ortaya çıkan bu değişimlerin Osmanlı Devleti üzerinde de etkisi olmuş ve Batılılaşma arzusu yönetimden halka uzanan bir boyutta ortaya çıkmıştır. Toplumsal yaşamın her alanında karşılaşılan modernleşme girişimleri bu çalışmada 19. yüzyıl açısından ele alınmıştır. Tezin ana konusunu oluşturan 2. Abdülhamid Han döneminde inşa edilen Beşiktaş Semti üzerinden yapılan mekansal bir seçki ile incelenmiştir.
Michel Foucault'da ötekinin arkeolojisi: Suç, kapatılma ve cezalandırma sistemi

Bu çalışmada Michel Foucault'nun eserleri merkezi konumda olmak üzere ötekileştirme pratiklerinin ve cezalandırma mekanizmalarının söylemsel ve pratiksel olarak ortaya çıkmaları, dönüşümleri ve etkileri Foucault'nun arkeoloji metodoloji üzerinden ele alınmıştır. Ötekileştirme süreçlerinde cüzzamlıdan boşalan imgelerin yerini deli figürünün alması ile başlayan dışlama pratiklerinin kapatılmaya evirilmesi süreçleri incelenmiştir. Deli üzerine yüklenen benzer imgelerin yoksullara, suçlulara ve cinsel farklılıklara farklı dönemlerde farklı söylemlerle birbirlerine eklemlendiği görülmüştür. Toplu kapatmanın bu farklı grupları bir araya getirmesinin arkasında topraksal üretime dayalı feodal yapıdan atölyeye ve fabrikalara dayanan sanayi üretime geçişle oluşan göç ve şehirleşme sonucunda meydana gelen başıboş, 'tehlikeli' ve 'çalışma ahlakına uygun olmayan' kesim olarak ortaklık kurdukları değerlendirilmiştir. Dışlama pratiklerindeki değişimlerle cezalandırma mekanizmasındaki değişimler arasında amaçsal olarak benzerlikler olduğu görülmüştür. Hükümranlık dönemine ait yasalarla ezaya dayanan ve beden üzerinden işletilen ceza pratiklerinin hafifletilerek insani konuma getirildiği hususu Foucault'nun eleştirisi üzerinden ele alınarak amacın bedenin yapılandırılmasına yönelik olduğu değerlendirilmesi yapılmıştır. 'Anatomo-politika'-bedenin yapılandırılması- ve 'biyo-politika'-nüfusun kontrol edilmesi- ile 'panoptikon' bireysel ve toplu denetim kapsamında ceza ve disiplin pratiklerinin ekonomik siyasal sisteme yararlı hale getirme amacı üzerinden ele alınmıştır. Dışlama ve cezalandırma pratiklerinin ortaya çıkması, yenilenen şartlar içerisinde değişimlere uğraması ve dönüşümleri ekonomik ve siyasal sistemin ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde yapılandırıldığı değerlendirilmiştir.
Türkiye'nin kent merkezlerindeki yeşil alan sorunu: İstanbul örneği

Kent merkezleri; nüfus baskısı, trafik, hava kirliliği gibi nedenlerle kent sakinlerinin zaman zaman yoğun iş temposunun da etkisiyle bunaldığı mekanlar olmaktadır. Yeşil alanlar bu bağlamda bir kaçış noktası olarak önemli işlevler üstlenmektedir. Yeşil alanların sosyal, ekonomik, sağlık ile ilgili yararları bulunmaktadır. Ancak her geçen gün artan yapılaşma faaliyetleri çerçevesinde yeşil alanlar giderek azalmakta, korunup geliştirilmek yerine yok edilmektedir. Kent merkezlerinde yeşil alanların azalması, önemli çevre sorunlarının ortaya çıkmasını tetikleyebilmektedir. Türkiye kentlerindeki yeşil alan sorunlarının İstanbul örneği ile ele alınacağı bu çalışmada yeşil alanların günümüz kent yaşamı açısından anlam ve önemini ortaya koymak amaçlanmıştır. Hızlı ve çarpık kentleşme hareketleri ile yok edilen yeşil alanları İstanbul örneği çerçevesinde ele alan bu çalışma diğer çalışmalara kaynak oluşturması ve yeşil alanların kentsel yaşamdaki yerinin ortaya konması açısından önem taşımaktadır. Verilerin alan yazın incelemesiyle elde edildiği bu çalışmada, yeşil alanlara verilen önemin daha iyi görülebilmesi için birinci bölümde tarihsel çerçevede Türk kültüründe bahçenin yeri ve önemi ile Türkiye'de kentleşme sürecine, ikinci bölümde yeşil alanlarla ilişkili kavramlara ve yeşil alanların işlevlerine, üçüncü bölümde çeşitli kent örnekleri ile Türkiye'de yeşil alanlarla ilgili sorunlara ve İstanbul'un yeşil alan varlığının detaylı değerlendirilmesine yer verilmektedir. Sonuç kısmında ise yeşil alanların önemi bir kez daha vurgulanarak çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
Türk sosyoloji geleneği içinden metodolojik bir okuma: Şerif Mardin

Şerif Mardin, Türk sosyoloji geleneği içerisinde, bağlama öncelik veren bir anlayışla, özgün Türk modernleşme sürecini kıyıda köşede kalmış tüm sorun alanlarıyla, ama/fakat demeden araştıran bir sosyologdur. Mardin, araştırmaları esnasında takındığı metodolojik pragmatizm ve yöneldiği muhteva unsurlarıyla dikkat çeken bir isimdir. Batı kaynaklı epistemolojik perspektifler ile yerel özgün dinamikleri de göz ardı etmeden Türk modernleşmesinin peşine düşen Mardin, Türk sosyal bilimlerinde metodoloji konusunda özgün bir konuma sahiptir. Araştırmalarında kullandığı metodolojilerden ziyade araştırmayı tercih ettiği muhteva unsurları nedeniyle tartışmaların odağında olan Şerif Mardin, bu konumuyla da Türk sosyal bilimlerinin meseleler karşısında takındığı akademik tutuma dair veriler sunan bir turnusol kağıdı görevini icra etmektedir. Tüm bunlara ek olarak Mardin, Osmanlı son dönem incelemeleri, Türk modernleşmesi, ideoloji, kültür, simgeler, merkeze-çevre, toplumsal yapı, kitle toplumu, ulus devlet, iletişim, din, sivil toplum gibi kavram ve kuramların Türkiye'deki izini sürmede öncü isimlerden biri olarak Türk sosyolojisindeki yerini almıştır. Bu noktada Şerif Mardin'in, Türk toplumunu çözümlemek amacıyla belirlediği yukarıdaki sorunsalların, ne tür metodolojik yöntemlerle araştırıldığının bütünlüklü sunumunu yapmak bu çalışmanın gayesi olarak belirlenmiştir.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları çerçevesinde kollukta olması gereken olay yeri incelemesi

2005 -Sayfa: IX+139 Jüri : Doç. Dr Nihat BULUT Yrd. Doç. Dr. Abdulkadİr AKIL Yrd. Doç. Dr. Yusuf BÜYÜKAY Bu çalışma, Avrupa Birliğine girme sürecindeki ülkemizin, insan haklan ve hukuk devleti ilkelerine uygun olarak yapılması gereken 'olay yeri incelemesinin' tespit edilmesi; bu amaçla, ülkemiz aleyhine birçok kararlar verilen ve yüksek miktarlarda tazminat ödememize sebep olan AİHM kararlarında olay yeri incelemesi ile ilgili belirlenen kriterler ışığında, ülkemizde yapılan olay yeri inceleme çalışmaları irdelenerek, tespit edilen eksiklik ve hatalar ortaya konmaya çalışılmıştır. Olay yeri inceleme işlenüerinin değerlendirildiği 2000- 2004 yıllan arasında, Türkiye ile ilgili verilen kararlardan toplam yedi AİHM karan ele alınarak incelenmiştir. Aynca, Türkiye'deki teknik hizmetlerin nasıl yürütüldüğü ve yapılan işlemlerle ilgili genel bir değerlendirme yapılmıştır. Ceza yargılamasında, soruşturmanın tam ve eksiksiz yapılabilmesi için olay yeri inceleme işlemlerinden olan kimlik tespit ve delillerin usulüne uygun toplanmasının önemi ve usulleri üzerinde durulmuştur. Daha sonra, tespit edilen AİHS Mallerinin tekrarlanmaması için, olayın meydana gelmesinden sonuçlanana kadar AİHM kararlan çerçevesinde olması gereken olay yeri mcelemesinin, nasıl ve ne şekilde olması gerektiği çözüm önerileri ile açıklanmıştır. Bu çalışmada, olay yeri inceleme işlemleri nitelik ve kapsam itibariyle bir bütün olarak ele alınmış, her olayla ilgili yapılması gereken teknik işlemler üzerinde durulmamıştır.
Depremlerden sonraki yeniden yapılanma sürecinde çelik prefabrik malzeme kullanımının gerekliliği üzerine küresel bir araştırma

Bu tez çalışmasında, çelik prefabrik yapıların yapısall özellikleri, ülkemizde ve dünya çapında kullanım oranları ile niçin kullanılması gerektiği konuları bilimsel kaynaklar ortaya konularak araştırılmıştır. Bu kaynaklardan çıkarılan sonuçlar derlenerek afet yönetimi için oldukça mühim olan yeniden yapılanma sürecine dikkat çekilmiştir. Çelik yapılar, yapısı gereği hafif ve esnek bir malzeme olmasından ötürü depreme mukaveet göstermektedirler. Bu ve daha birçok özelliğinden dolayı yüzölçümünün büyük bir bölümü deprem bölgesinde yer alan ülkemizde konutların çelik prefabrikasyon ile yapılması gerekmektedir. Çünkü bu yapıların depremlerde yıkılmadığı veya hasar alarak ayakta kaldığı literatürdeki birçok araştırma sonucunda kanıtlanmış olup afet yönetiminde ileri seviyede bulunan ülkeler tarafından da kanıksanmıştır. Türkiye çelik üretiminde dünyada yedinci sırada bulunmakta olup bu durum yapı sektörüne yansımamaktadır. Her büyük deprem sonrasında yöneticilerimiz tarafından artık çelik konstrüksiyon konut yapacağız sözü verilse de bir takım sebeplerden dolayı bu durum gerçekleşememektedir. Depremler yaşandıktan sonra yeniden yapılanma sürecine gelindiğinde yıkılan veya ağır hasar alan binaların yerine çelik konstrüksiyon binaları inşa etmek gerekmektedir. Bu strateji kriz yönetiminin son basamağı olan yeniden yapılandırmada sağlam temeller atmayı sağlayacak ve risk yönetiminin ilk basamağı olan zarar azaltma evresindeki çalışmaları destekleyici nitelikte olacaktır. Bu bağlamda tam anlamda bir bütünleşik afet yönetimi döngüsü oluşturulabilecektir.
Sivil toplum kuruluşlarının yerel yönetimlerin karar alma sürecindeki rolü: Aydın ili örneği

Küreselleşmeyle birlikte dünyada yaşanan ekonomik, teknolojik, siyasal ve yönetsel gelişmeler, devlet yapılarını da etkilemiştir. Merkeziyetçi, hiyerarşiye dayalı yönetim anlayışı yerini demokratik, katılımcı, şeffaf, hesap verebilir bir yönetim anlayışına bırakmıştır. Yönetişim olarak ifade edilen bu yönetim anlayışı devletin tanımı, rolü ve sınırlarıyla ilgili yeni boyutlar getirmekte; merkeziyetçi devletin yetkilerini ve işlevlerini yerel yönetimlerle ve sivil topluluklarla paylaşarak daha demokratik bir devlet yapısı öngörmektedir. Günümüzde kamu yönetimi daha fazla demokratikleşme çabasındadır. Demokrasinin ulusal düzeyde gerçekleştirilebilmesi için öncelikle yerel demokrasinin gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Yerel ve ulusal demokrasinin gerçekleşmesini sağlayacak en önemli aktörlerin ise, sivil toplum kuruluşları ve yerel yönetimler olduğu düşünülmektedir. Bu tezde yönetişim perspektifinden yerel demokrasinin tam anlamıyla gerçekleşebilmesi için, sivil toplum kuruluşlarının yerel yönetimlerin karar alma süreçlerindeki yerinin ne olduğu konu edilmektedir. Bu çerçevede çalışmanın ilk bölümünde kavramsal boyutuyla ele alınan demokrasi, yerel demokrasi, yerel yönetim ve yönetişim konuları aralarındaki ilişkiler ve Türkiye bazında irdelenmiştir. İkinci bölümde sivil toplumun kavramsal yönü, gelişimi, özellikleri, işlevleri, demokrasiyle ilişkisi ve STK'lar üzerinde durulmuştur. Çalışmanın son bölümünü oluşturan üçüncü bölümde ise yerel demokrasi ve yönetişim perspektifinden STK'ların yerel yönetimlere katılımı, Aydın ili bazında yapılan alan araştırması sonuçlarıyla değerlendirilmiştir.
Osmanlı Meclis-i Mebusanı'nda parlamenter denetim

Osmanlı Devleti'nde Meclis-i Mebusan'ın açılışı anayasal sisteme geçildikten kısa bir süre sonra 1877'de İstanbul'da gerçekleşti. Parlamentoya, sınırlı da olsa hükümeti denetlemeye yönelik bazı denetim araçları verilmişti. Büyük bir coğrafyaya sahip olan Osmanlı Devleti'nin dört bir yanından başkente gelen mebuslar çok 'milletli' bir meclis yapısı oluşturdu. 1878'de Osmanlı-Rus Savaşı nedeniyle parlamento tatil edildi. 1908'de II. Meşrutiyetin ilanı ile seçimler yapıldı ve parlamento yeniden faaliyete geçti. Bu dönemde Türkiye'de çok partili yaşam da başlamış oldu. 1909 anayasa değişikliği parlamenter denetime güç kazandırmanın yanında Meclis-i Mebusan'ın feshini zorlaştırdı. Mebuslar parlamenter denetim amacıyla başta istizah olmak üzere muhtelif denetim araçlarından yararlandılar. Birinci Dünya Savaşı sırasında İttihat ve Terakki mutlak gücünü korudu. Savaş'ın sonunda muhalefetin yeniden canlanması ile denetim yollarının kullanılması arttı. Bu çalışmada, Osmanlı Meclis-i Mebusanı'nın işleyişi, Mebusların özgeçmişşleri, ilgi alanları, parlamenter denetimde oynadıkları roller, verdikleri istizahlar ve basında tuttukları yer üzerinden incelenmektedir.
Irak Hukukunda kamu mallarına yapılan tecavüzlerin kaldırılmasında yönetimin araçları

Bu çalışmada kamu mallarının maruz kaldığı tecaüvü kaldırmak için Yönetimin başvurduğu yöntemler konusunu işledik. Ayrıca, günümüzde ve ülkemizin içinde bulunduğu şartlar dahilinde tecavüzlerin artışından sonra bu çalışmanın önemi bizce anlaşıldı. Konunun önemi tecavüzün karşılaştırmalı kanunda incelenmesi ve çözüm yöntemlerinin tespit edilmesinin gerekli olduğunu bize gösterdi. Nitekim bazı işlem farklılığı olmakla beraber biz bu yöntemlerin ülkemizdeki Yönetimin elinde bulunan yöntemlerden farklı olmadığını bulduk. Bulduk ki çağdaş yasamanın yönü özellikle kamu malının haczedilmemesi ve zaman aşımıyla iktisap edilememesiyle ilgili devletin kamu malları ile özel malları arasındaki arayı daraltma yönündedir. Çalışma ayrıca bize şunu göstermekte; devlet mallarına yapılan tecavüzleri kaldırmak için Yönetimin yaptığı işlemlerde dayandığı yasal temel kamu malının korunması için benimsenen koruma türleridir. Bunlar; anayasal koruma, kriminal koruma ve medeni korumadır. Medeni koruma ise üç kuraldan ibarettir: kamu malda tasarruf edilememesi, zaman aşımıyla iktisap edinilememesi ve üzerine haciz konulamamasıdır. Bütün bunların amacı söz konusu malın amacını yani kamu amaçlarının gerçekleştirilmesi ve topluluğun ihtiyaçlarının karşılanmasıdır. Bu mallar önemli olduğundan, kamu malları hakkında işlenen suçlar devletin benliğine ve ekonomik politikasına dokunan suçlardan sayıldı ki özellikle resmi onay ve yasal dayanak olmadan devlet emlakine tecavüz suçunu işleyenler hakkında en ağır cezaların verilmesi gerekmektedir. Nitekim tecavüzle ilgili mevzuat tecavüz suçunu işleyen bireylerin yanı sıra tecavüzü kaldırmakta ihmalkar davranan memurlar hakkında da cezalar içermektedir. Bu çalışmada üç bölümde araştırma yaptık. Birincisi; Tecavüzün Mahiyeti bölümü. İkincisi; Tecavüzü Kaldırmak İçin Yönetime Verilen Yasal Araçlar bölümü. Üçüncüsü, Tecavüzü Kaldırmak İçin Maddi Araçlar bölümüdür. Tezimizi bir takım öneri ve sonuçları içeren Sonuç bölümüyle tamamladık.
Sürdürülebilir kentsel kalkınma sürecinde optimum kent ölçeğinin önemi ve Türkiye örneği

Yerel kent hizmetlerinde standartların oluşturulmasına katkı sağlamak; doğru ve gerçekçi kentsel plan ve programların hazırlanmasına ve uygulanmasına imkan vermek; kentsel hizmetlerde kullanılan temel kaynakların verimlilik düzeylerinin belirlenmesi yoluyla stratejik yerel yönetim uygulamalarına öncülük etmek amacıyla gerçekleştirilen bu tez beş bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde, kalkınma, kentsel kalkınma, sürdürülebilirlik, ve yerel siyaset kavranılan ele alınarak kentleşmenin nedenleri, sürdürülebilirlik durumu ve optimum kent büyüklüğü ölçütleri konularına değinilmektedir. İkinci bölümde, kentleşme sürecinin tarihsel gelişim seyriyle ilgili bilgiler verildikten sonra sürdürülebilir kentsel kalkınmanın kapsamına ve kentsel kalkınmayı sürdürülebilir kılan değerlere yer verilmektedir. Üçüncü bölümde, kentsel kalkınma sürecinde merkezi ve yerel yönetim düzeyinde karşılaşılan yönetsel sorunlara açıklık getirilmekte ve 'stratejik yerel yönetim' uygulaması bağlamında yerel yönetimlerin izlemesi gereken yöntemler incelenmektedir. Dördüncü bölümde ise sürdürülebilir kentleşmenin gerçekleştirilebilmesi sürecinde karşılaşılan iktisadi, yönetsel, toplumsal ve çevresel sorunların ayrıntılarına değinilmekte ve sürdürülebilir kentleşme ölçütlerinin genel çerçevesi sunulmaya çalışılmaktadır. Beşinci bölümde ise sürdürülebilir kentleşmenin en önemli göstergelerinden biri olan 'optimum kent büyüklüğü'yle ilgili bir alan araştırmasına yer verilmektedir. Bu çerçevede,. Türkiye koşullarında bazı yerel kent hizmetlerinin durumu ele alınmakta ve 1994- 1998 yıllan arasındaki veriler ışığında, SPSS istatistik programı ve lineer regresyon yöntemi kullanılarak optimum kent ölçeğinin sınırlan belirlenmeye çalışılmaktadır. Elde edilen sonuçlar iktisadi, istatistiki ve ekonometrik açıdan değerlendirilerek araştırmanın bulgulan belirlenmeye ve yorumlanmaya çalışılmıştır.