turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çocuğunu çalıştıran ve çalıştırmayan annelerin çocuk işçiliği ve eğitime ilişkin tutumları yönünden karşılaştırılması

Anne-baba, çocuğun hayatındaki ilk ve en etkili modelleridir, dolayısıyla anne-babanın çocuğun hayatındaki rolü oldukça önemlidir. Çocuğun hayatıyla ilgili kararlar, çocuk belirli bir yaşa gelinceye değin anne-baba tarafından verilir. Anne-babanın bu kararlan onların inanç, tutum ve davranışlarıyla doğrudan ilişkilidir. Çocuğun çalışması, eğitime verdiği önemin önceliği, anne-babanın bu kavramlara nasıl yaklaştığı ile ilgilidir. Bu araştırmada çocuğunu çalıştıran ve çalıştırmayan annelerin çocukların çalıştırılması ve eğitime ilişkin tutumları belirlenmiş ve bu tutumların çocuğunu çalıştırmamaya bağlı olarak farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir. Araştırmaya 150 anne ( 75 = Çocuğunu çalıştıran, 75 = Çocuğunu çalıştırmayan ) katılmıştır. Veri toplama aracı olarak Çiğdem Kağıtçıbaşı'nın 'Çocuğun Değeri' araştırmasında kullandığı 'Çocuklar Hakkında Anket' ve araştırmacı tarafından hazırlanan çocukların çalıştırılması ve eğitime ilişkin tutum ölçeği uygulanmıştır. Yaş ve eğitim durumu demografik bilgileri kullanılan diğer veri toplama araçlarına eklenerek uygulanmıştır. Uygulanan istatistiksel analizler sonucunda çocuğunu çalıştıran ve çalıştırmayan anneler arasında çocukların çalıştırılması konusunda anlamlı bir fark olduğu ancak eğitime ilişkin tutum maddelerinde farklılık göstermedikleri, benzer tutumlara sahip oldukları bulunmuştur. Çocuk sahibi olmak isteme, çocuk sahibi olmak istememe, çocuk sahibi olmak istemeye verilen değer ve bazı insanlar için önemli değerler konularında genel olarak her iki grup arasında anlamlı farklılıklar elde edilmiştir. Çocuk sahibi olmak isteme sebebi ve çocuklardan 69 maddi yardım beklentilerine ilişkin ölçek maddeleri arasında genellikle kız çocuklar için olumlu yönde korelasyon bulunmuş erkek çocuklar için korelasyon bulunamamıştır. Bu çalışmada araştırmanın amacı doğrultusunda elde edilen bulgular, daha önce yapılan çalışmalar dikkate alınarak tartışılmıştır. 70
Normal gelişim gösteren çocuğa sahip ebeveynler ile otizmli çocuğa sahip ebeveynlerin evlilik uyumu ve anksiyete düzeylerinin incelenmesi

Otizm yaygınlığı itibariyle dünyaya gelen birçok çocuk için dolayısıyla aileler için ciddi bir tehlike ve risk teşkil etmektedir. Yürütülen bu çalışmada, İstanbul ilinde yer alan, MEB'e bağlı ilköğretim okullarına devam eden normal gelişim gösteren çocuk ebeveynleri ile OÇEM' lere ve EUO' ya devam eden otizmli çocukların ebeveynlerinin anksiyete düzeylerinin ve evlilik uyumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada anne ve babaların eğitim düzeyleri, çalışma durumları, evlilik yaşları, evlilik süreleri, çocuklarının sayısı, aylık gelirleri ile evlenme şekillerinin anksiyete düzeylerine ve evlilik uyumlarına etkisi incelenmiş ve bunun sonucunda annelerin evlenme şekilleri ile evlilik uyumları arasında anlamlılık bulgulanmıştır.
İnternet ve akıllı telefon bağımlılığı ile benlik saygısı ve yalnızlık arasındaki ilişkinin çeşitli demografik değişkenler açısından incelenmesi

İnternet ve akıllı telefon bağımlılığı gelişen teknoloji ile birlikte psikoloji alan dizininde sıklıkla incelenen konuların başında gelmiştir. Sürekli internet ve akıllı telefon başındaki bireyler toplumdan uzaklaşmakta ve yalnızlaşmaktadır. Bu durum bireylerin kendilerine olan saygılarında da azalmaya neden olmaktadır. Bu çalışmanın amacı akıllı telefon ve internet bağımlılığı ile benlik saygısı ve yalnızlık arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenlerce incelenmesidir. Bu amaçla yürütülen çalışmaya 137'si kadın ve 93'ü erkek olmak üzere 230 kişi katılmıştır. Katılımcılara içeriğinde; demografik veri formu, akıllı telefon bağımlılığı ölçeği, Young İnternet Bağımlılığı Testi Kısa Formu, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği ve UCLA Yalnızlık Ölçeği'nin bulunduğu anket formu uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda akıllı telefon bağımlılığı ile benlik saygısı ve yalnızlık arasında anlamlı ilişki olduğu görülmüştür. Aynı şekilde internet bağımlılığı ile benlik saygısı ve yalnızlık arasında da anlamlı ilişki bulunmuştur. Diğer yandan katılımcıların ölçek puan ortalamalarının yaş, medeni durum, eğitim durumu gibi demografik değişkenlere göre anlamlı farklılık gösterdiği görülmüştür. İnternetin kişi için önemi, benlik saygısı puanı ve yalıtılmışlık hissi akıllı telefon bağımlılığı için yordayıcı faktörler olarak bulunmuştur. İnternet bağımlılığı için internetin kişi için önemi, benlik saygısı puanı, yaş ve yalıtılmışlık hissi yordayıcı özellik göstermektedir.
Frontotemporal demansın davranışsal varyantının projektif testler aracılığıyla incelenmesi

Bu çalışmada erken evre bvFTD hastalarının projektif testler aracılığıyla incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç çerçevesinde, bvFTD'nin yanı sıra, eMCI adlı demans-öncesi hastaları da bir kontrol grubu olarak araştırmaya dahil edilmiştir. Ayrıca, iki hastalık grubunu da karşılaştırmak üzere bir normal kontrol grubu araştırmada yer almıştır. Hastalar, İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Davranış Nörolojisi Bölümü'ne başvurmuş hastalar arasından gönüllülük esasına göre seçilmiştir. Hastaların değerlendirilmesinde bir Nöropsikolojik Test Bataryası birinde, Rorschach Testi, TAT ve EDAF'dan oluşan Projektif Test Bataryası kullanılmıştır. Toplanan veriler hem niceliksel hem niteliksel analize tabi tutulmuştur. Araştırmanın ana hipotezi, hastaların yaşadıkları nörodejeneratif yıkım sürecine paralel olarak, psişik alanda, ölüm dürtüsü ve negatif çalışmasının etkisi altında zihinselleştirme süreçlerinde ağır hasar yaşayacakları ve bunun sonucunda da operasyonel işleyiş, esansiyel depresyon ve alektimi semptomları sergileyecekleri ve bunun da kendini düşünce bozuklukları ve boşluk, kayıp ve yas süreçleriyle göstereceği yönündeydi. Elde edilen verilerin analizi, iki tanı grubu için de bu ana hipotezini doğrulamıştır. Tanı grupları arasında ise bir fark tespit edilmemiştir. Buna göre, nörodejeneratif yıkım sürecine paralel olarak, hastanın psişik dünyasında da ağır bir yıkım süreci başlamaktadır.
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu alttiplerinde dikkat, yönetici işlevler ve üst-biliş performansının oluşturduğu ilişkiler örüntüsünün incelenmesi

Bu çalışmada, 6-10 yaş arasındaki çocuklarda, Dikkat Eksikliği HiperaktiviteBozukluğu'na duyarlı ve özgül olan nöropsikolojik özelliklerin belirlenmesi ve nöropsikolojik testler yoluyla ölçülen bilgi işleme süreçlerinin araştırılması amaçlanmıştır. Böylece, nöropsikolojik test puanlarının DEHB tanısı koyma ölçütüolma durumu test edilmiştir. Çalışmanın örneklemi 1-5. sınıfa giden 6-10 sınıf/yaş grubundaki 153 (DEHB-DEalttipinde 33, DEHB-HD alt tipinde 24, DEHB-B 23, Kontrol 73) erkek çocuktan oluşmuştur. Çalışmada Klinik ve Sağlıklı Çocuk Örneklemler İçin Bilgi Toplama Formu, Wechsler Çocuklar İçin Zeka Ölçeği-Geliştirilmiş Formu, Raven Standart Progresif Matrisler Testi, Stroop Testi TBAG Formu, Wisconsin Kart Eşleme Testi, Görsel İşitsel Sayı Dizileri B Formu, Sayı Dizileri Öğrenme Testi, Çizgi Yönünü Belirleme Testi, İşaretleme Testi Türk Formu, Mangina Testi, Bilginin Doğruluk Derecesi Testi, Bilme Hissi Testi, Ölçüt Testi, Okul Çağı Çocukları İçin Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi, Conners Anne/Baba ve Öğretmen Derecelendirme Ölçeği, Çocuklar İçin Kovacs Depresyon Envanteri ve Spielberger Durumluk - Sürekli Kaygı Ölçeği uygulanmıştır. İstatistiksel analizlerde grubun nöropsikolojik test puanları üzerindeki etkisi, yaşınistatistiksel olarak kontrol edildiği MANCOVA ile incelenmiştir. Anlamlı çıkan temeletkiler için gruplar arası farkın kaynağını belirlemek amacıyla post hoc analizler yapılmıştır. Nöropsikolojik test puanlarının faktör yapısını belirlemek amacıyla Temel Bileşenler Analizi kullanılmıştır. Yapılan analizler grup etkisinin anlamlı olduğunu ortaya koymuş, farklar, hesaplanan 94 puandan 41'i için elde edilmiştir. Post hoc analizler anlamlı farkların kontrol grubu ile tanı grupları arasında olduğunu göstermiş, kontrol grubunun sergilediği performanstanı gruplarınınkinden her seferinde daha yüksek olmuştur. Ayrıca, 9 puanın DEHBalttiplerini ve kontrol grubunu birbirinden ayırdettiği, 43'ünün ise gruplar arasında anlamlı bir fark yaratmadığı belirlenmiştir. TBA sonucunda, kontrol grubu için elde edilen faktör örüntülerinin tanı gruplarında bozulduğu görülmüştür. Elde edilen bulgular nöropsikolojik testlerin DEHB'ye özgül bozulmaları yansıtmada bir ölçüt olarak kullanılabileceğini ortaya koymuştur. Bulgular DEHB'de görülen bilişsel bozulmaların fronto-pariyetal bölgeler ve onların subkortikal projeksiyonlarınıkapsayan yaygın ve karmaşık bir nöroanotomik ağın işlevlerindeki bozukluğa bağlı olabileceğini düşündürmüştür.
Parental grief reactions after an infant death

öz BEBEK ÖLÜMÜ SONRASI ANNE BABA YAS TEPKİLERİ Yıldırım, Şehnaz Yüksek Lisans, Psikoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Hürol Fışıloğlu Aralık, 2003, 109 sayfa Bu çalışmada bebeğini kaybeden anne babaların, çift olarak kendi aralarındaki yas tepkileri farkına bakılması amaçlanmıştır. Bu çalışmada ayrıca, bazı demografik değişkenlerin bebek ölümü sonrası anne baba yas tepkileri ile ilişkilerinin belirlenmesi de amaçlanmıştır. Anne babaların yaşı, cinsiyeti, eğitim durumu, yaşayan çocuğunun olup olmaması, ölen bebeğin yaşı ve cinsiyeti çalışmaya katılan demografik değişkenlerdir. Çalışmanın örneklemini son iki yıl içerisinde bebeğini kaybeden 55 anne baba çifti oluşturmaktadır. Araştırmada anne babaların yas tepkilerini ölçmek için Hogan Yas Tepkileri Tarama Listesi kullanılmış ve öncelikle ölçeğin geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılmıştır. Çalışmanın örneklemini oluşturmak için, araştırmacı tarafından Ankara Belediye veVI Hastanelerindeki ölüm kayıtları incelenmiştir. Çalışmanın hipotezlerini test etmek için bağımlı gruplar için t-testi, aşamalı regresyon analizleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre bebeğini kaybeden anne ve babaların yas tepkileri olarak ele alınan umutsuzluk, panik davranış, suçlama/kızgınlık, kopma ve dağınıklık puanlarında anlamlı bir fark olduğu belirlenmiştir. Buna göre bebek ölümü sonrası anneler babalardan daha fazla yas tepkisi göstermektedir. Çiftlerin kişisel gelişim puanları arasında ise anlamlı bir fark bulunmamıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre anne olmak ve erkek bebeğini kaybetmek bebek ölümü sonrası anne babaların yas tepkileri düzeyinin yüksekliğini yordamaktadır. Demografik değişkenlerden anne babaların yaş ve eğitim düzeyi, bebeğin yaşı ve yaşayan çocuğunun olup olmaması ile anne baba yas tepkileri arasında anlamlı ilişkiler bulunamamıştır. Ölen bebeğin daha küçük yaşta olması ve anne babaların yaşayan başka çocuğunun olması, bebek ölümü sonrası anne babaların kişisel gelişim düzeyinin yüksekliğini yordamaktadır. Araştırma bulguları ilgili literatür paralelinde tartışılmıştır.
Özel gereksinimli çocuğu olan ailelerde yaşam kalitesi, umutsuzluk ve yılmazlık arasındaki ilişkiler

Bu araştırmanın temel amacı, özel gereksinimli çocuğu olan ailelerde yaşam kalitesi, umutsuzluk ve yılmazlık arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Ayrıca, özel gereksinimli çocuğa sahip ailelerin aile yaşam kalitesinin cinsiyete, yaşa, çocuk sayısına, çocuğun çoklu engel durumuna, başka engelli çocuğa sahip olma durumuna, evlilik süresine, eğitim durumuna, aile tipine, gelir durumuna göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemektir. Bu araştırmaya İstanbul İlinde Milli Eğitim Bakanlığına bağlı lise dengi özel eğitim meslek okuluna devam eden 15-23 yaş düzeyi özel gereksinimli bireylerin anne-babaları olan 171 kişi katılmıştır. Katılımcıların 86'sı kadın, 85'i erkektir. Araştırmaya katılan ailelere, Kişisel Bilgi Formu, Beach Center Aile Yaşam Kalitesi Ölçeği, Beck Umutsuzluk ölçeği, Aile Yılmazlık Ölçeği uygulanmıştır. Analizlerde Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu, çoklu regresyon analizi, Tek Yönlü Varyans Analizi teknikleri kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, aile yaşam kalitesi puanları arasında cinsiyete, yaşa, çocuğun çoklu engel durumuna, eğitim durumu, evlilik süresi ve aile tipine göre anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Aile yaşam kalitesi gelir durumuna göre farklılaşmaktadır, gelir durumu arttıkça yaşam kalitesinin de arttığı belirlenmiştir. Aile yaşam kalitesi başka engelli çocuğa sahip olma durumuna göre farklılaşmaktadır. Birden fazla engelli çocuğa sahip ailelerin yaşam kalitesinin diğer ailelere göre daha düşük olduğu belirlenmiştir. Araştırmada ele edilen diğer bir bulgu ise özel gereksinimli çocuğa sahip ailelerde aile yaşam kalitesi ile umutsuzluk arasında orta düzeyde ve negatif yönlü bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Ailelerin umutsuzluk düzeyleri arttıkça aile yaşam kalitesi de azalmaktadır. Aile yaşam kalitesi ile yılmazlık arasında zayıf düzeyde ve pozitif yönlü bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Buna göre yılmazlık düzeyleri arttığında aile yaşam kalitesinin de arttığı bulunmuştur. Çoklu regresyon analizi sonucunda motivasyon kaybının aile yaşam kalitesini yordadığı saptanmıştır. Ayrıca, motivasyon kaybının özel gereksinimli çocuğa sahip ailelerde aile yaşam kalitesi üzerinde zayıf düzeyde ve olumsuz etkiye sahip olduğunu söylemek mümkündür. Bir diğer bulgu ise, yaşama bağlılığın aile yaşam kalitesini yordadığı belirlenmiştir; yaşama bağlılığın özel gereksinimli çocuğa sahip ailelerde aile yaşam kalitesi üzerinde ve olumlu etkiye sahip olduğu belirlenmiştir. Yaşam kalitesi, umutsuzluk ve yılmazlık değişkenlerinin farklı yaş gruplarıyla, daha geniş örneklem grubuyla incelenmesi ve bu bulgular ışığında yapılacak nitel görüşmelerle bu yaşantıların anlaşılması ve ailelere destek gruplarının oluşturulması önerilmektedir.
Lise öğrencilerinin müzikten etkilenim düzeyleriyle prososyal eğilimleri arasındaki ı̇lişkinin ı̇ncelenmesi

Bu çalışma, lise öğrencilerinin müzikten etkilenimleri ile prososyal davranışlar arasındaki ilişkiyi ve bazı değişkenlerin bu davranışlar üzerindeki etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın örneklem grubunu 2018- 2019 eğitim-öğretim yılında Ağrı İl Merkezi'nde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı 19 lisede öğrenim gören 1401 öğrenci oluşturmuştur. Çalışma grubuna dahil olan öğrencilere önce araştırmacı tarafından geliştirilen genel bilgi formu sonra sırasıyla Prososyal Eğilimler Ölçeği ve Müzikten Etkilenim Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma, nicel araştırma yöntemlerinden biri olan; iki ya da daha fazla değişken arasındaki ilişkinin incelenmesi ve neden-sonuç ile ilgili ipuçları elde etmek amacıyla korelasyonel tarama yoluyla yapılan betimsel bir çalışmadır. Lise öğrencilerinin demografik bilgileri % ve frekans 'f' alma teknikleri ile analiz edilmiştir. Ölçeklerden alınan puanların değişkenlere göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini incelemek amacıyla; tek yönlü varyans analizi ve t testi yapılmıştır. ANOVA'nın anlamlı çıkması sonucunda ise örneklem büyüklüklerinin birbirinden farklı olması sebebiyle Post-Hoc testlerinden LSD testi uygulanmıştır. Araştırmanın bulgularına göre Müzikten Etkilenim Ölçeği ile ya da Prososyal Eğilimler Ölçeği'nin alt boyutlarının en az bir tanesi ile arasında anlamlı bir ilişki olan değişkenler şu şekildedir; cinsiyet, anne-baba eğitim durumu, baba çalışma durumu, aile ve öğretmen yardım ettiğini düşünme durumu, sınıf düzeyi, lise türü ve müzik türü. Müzikten etkilenim ile prososyal davranışlar arasında yapılan basit doğrusal regresyon sonucuna göre de prososyal davranışların alt boyutlarından duygusal, acil, gizli ve itaatkar prososyal davranışlar ile müzikten etkilenim arasında ilişki olduğu saptanmıştır.
Spor medyasının başarı ve başarısızlık yüklemesi; kültürlerarası bir karşılaştırma

Bu çalışmada Alman ve Türk spor medyasının başarı ve başarısızlığa ilişkin yüklemeleri karşılaştırılmıştır. Başarımın Türk ve Alman bağlamında hangi modelle açıklandığı araştırılmıştır. 2002 Dünya Futbol Şampiyonasında ikinci olan Alman Ulusal Takımının ikincilik maçı sonucuna dair Alman Spor Medyasının başarı ve başarısızlığa ilişkin yüklemeleri ile aynı şampiyonada üçüncü olan Türk Ulusal Takımının üçüncülük maçı sonucuna dair Türk Spor Medyasının başarı ve başarısızlığa ilişkin yüklemeleri Markus ve Kitayama (2006) tarafından oluşturan kategorilere göre kodlanmış ve analiz edilmiştir. Alman ve Türk Spor Medyası başarımın kaynağını farklı modeller kullanarak açıklamışlardır. Alman Spor Medyası, kişisel özellikler ve yarışma kategorilerini kullanarak başarımı ayrışık modelle açıklamıştır. Türk Spor Medyası, kişisel özellikler ve duygusal durumlar kategorilerini kullanarak başarımı ayrışık ve birleşik olarak açıklamışlardır.
Mani döneminde disforik ve öforik özellikler gösteren bipolar hastaların ötimi döneminde ruhsal süreçlerinin değerlendirilmesi

Bu çalışma, Manik Depresif /Bipolar hastaların mani döneminde iki ayrı duygu-durum yani disforik ve öforik belirtiler göstermesinin bu bireyler arasında ruhsal yönden herhangi bir farklılık oluşturup oluşturmadığınınanlaşılmasını hedeflemektedir. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Yetişkin Psikiyatri Polikliniği'nde takip edilen 11 gönüllü hasta ile örneklem oluşturulmuştur. Psikiyatrist tarafıdan DSM-V kriterine göre bipolar 1 tanısı almış olmak ve ötimi döneminde ilaçla takip ediliyor olmak çalışmaya katılım koşuludur. Hastalara öncelikle psikiyatrist tarafından Young Mani Derecelendirme Ölçeği ve Beck Depresyon Ölçeği uygulanmıştır. Bu ölçeklerle hastanın normal duygudurum döneminde olduğu saptanmak istenmiş bahsedilen iki ölçek analizlere dahil edilmemiştir. Daha sonrasında psikanalitik yarı yapılandırılmış öngörüşmeler yapılmış ve sonrasında katılımcılara sırasıyla Rorschach ve Tematik Algı Testi uygulanmıştır. Uygulanan projektif testler Fransız Okulu'na göre analiz edilmiş ve yorumlanmıştır. Araştırmanın sonucunda, disforik mani grubundaki hastaların depresif duygulanım yanıtlarının daha fazla olduğu bulunmuştur. Öforik mani grubundaki hastalar depresif duygulanımla hipomanik savunmalarla başa çıkmaya çalışmaktadır. Her iki grup içinde içsel anneden ayrışmada zorluklar bulunmuştur. Disforik mani grubundaki hastalar arkaik anneyi tasarımlamada öfork mani grubuna göre daha çok zorlanmıştır. Öforik mani grubundaki hastaların anne tasarımları nüfuz edici bulunmuştur. Disforik mani grubundaki hastaların anne tasarımları soğuk ve yetersiz bulunmuştur.
Lise son sınıf öğrencilerinin meslek seçimi kararlarında benlik algısının önemi

Bu araştırmada lise son sınıfa devam eden bir grup öğrencinin mesleki olgunlukları ve mesleki kararsızlıkları incelenmiştir. Mesleklerini seçmelerine çok az bir zaman kalmasına rağmen, seçimlerini netleştiremeyen gençler, karar aşamasında büyük sıkıntılar yaşamaktadır. Bu aşamada gençlere yapılacak yardımın iki temel yararı olacaktır: Birincisi, bir hedefin belirlenmesi ve meslek seçimine ilişkin kaygının azaltılması ile sınav hazırlıklarına destek olmak. İkincisi yaşamın en önemli kararında doğru seçimi yapmasını sağlamak. Araştırmanın birinci aşamasında İstanbul Ataşehir lisesinde okuyan 237 lise son sınıf öğrencisine Mesleki Olgunluk Ölçeği (Kuzgun ve Bacanlı, 2003) ve Mesleki Karar Envanteri (Çakır, 2003) uygulanmış, mesleki olgunluk ve mesleki kararsızlık düzeyleri ile bazı demografik özellikleri arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Aynı grubun içinden seçilen 31 öğrencinin 15'i ile haftada bir kez iki saat süren toplam dört oturumluk bir psikodrama grup çalışması yapılmış, diğer 16 öğrenci kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Grup çalışmasının tamamlanmasının ardından 31 öğrenciye her iki ölçek son test olarak tekrar uygulanmıştır. Ön test ve son test sonuçları karşılaştırıldığında öğrencilerin mesleki kararsızlık düzeylerinde düşüş, mesleki olgunluk düzeylerinde ise yükselme tespit edilmiştir. Her iki bulgu da parametrik olmayan Wilcoxon Testi ile incelenmiş ve anlamlı bulunmuştur. Çalışmanın sonunda öğrencilerle yapılan birer saatlik görüşmede çalışma ile ilgili değerlendirmeleri bir kayıt cihazı yardımı ile metne geçirilmiştir. Öğrencilerin kendi ifadelerinde de çalışmadan çok yararlandıkları tespit edilmiştir.
Investigation of social-cognitive, emotional and behavioral variables as predictors of self-forgiveness

Bu çalışmanın amacı, Hall ve Fincham'ın kuramsal modeline dayanarak bireyin kendini affetmesinde sosyo-bilişsel, duygusal ve davranışsal değişenler arasındaki yapısall ilişkiyi ve bu değişkenlerin kendini affetmedeki katkılarını incelemektir. Araştırmaya, Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nin 5 fakültesinde okumakta olan 815 (445 kız, 370 erkek) öğrenci gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmada Heartland Affetme Ölçeği, Sürekli Utanç ve Suçluluk Ölçeği, Başkalarınca Belirlenen Mükemmeliyetçilik Ölçeği, Ruminasyon Ölçeği, Rotter'in İç-Dış Kontrol Odağı Ölçeği-Kısa Form ve Demografik Bilgi Formu veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Sosyo-bilişsel, duygusal ve davranışsal değişkenlerin kendini affetme düzeyini ne ölçüde açıkladığını görmek ve önerilen modeli test etmek amacıyla ile Yapısal Eşitlik Modeli analizi uygulanmıştır. Araştırmada önerilen model YEM analizi sonucuna göre uyum indekslerinin kabul edilebilir değerlerde olduğu ortaya çıkmıştır; ancak model bütün olarak doğrulanmamıştır. Modeldeki anlamlı olmayan ya da çalışmayan üç yol modelden silinerek, yeni bir model elde edilmiş ve tekrar test edilmiştir. Yeni elde edilen modele ilişkin olarak ikinci kez yapılan YEM analizi, ikinci modelin veriye daha iyi uyum sağladığını göstermiştir. Sosyo-bilişsel, duygusal ve davranışsal değişkenler kendini affetmedeki toplam varyansın % 32'sini açıklamaktadır.
Engelli ve engelli olmayan ergen bireylerin algıladıkları sosyal destek ile intihar olasılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi

İntihar sıklığının arttığı günümüzde ergenlik döneminde gençlere intiharı düşündürensebeplerin belirlenmesi, özellikle risk altındaki ergenlerin zamanında fark edilebilmesi açısından son derece önemlidir. Bu kapsamda, engelli ve engelli olmayan ergenlerde algılanan sosyal destek ile intihar olasılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmanın örneklemini, 127 engelli, 148 engelli olmayan toplam 275 ergen; evrenini ise, İstanbul, Ankara ve Malatya illerinde, 9 /11. sınıflarda eğitim gören ve 15/17 yaş aralığında bulunan engelli ve engelli olmayan ergenler oluşturmaktadır. Katılımcılara, SosyoDemografik Bilgi Formu, İntihar Olasılığı Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği uygulanmıştır. Veriler SPSS programıyla analiz edilmiştir. Çalışmadan elde edilen sonuçlara göre; hem engelli hem de engelli olmayan ergenlerde sosyal destek artıkça intihar olasılığı azalmaktadır. İntihar olasılığını azaltan en önemli sosyal desteğin aileden alınan destek olduğu anlaşılmıştır. Sonuç olarak; sosyal beceri eğitimlerinin verilmesi, sosyal destek sistemlerininarttırılması intiharın önlenmesinde önem taşımaktadır.