turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ortaöğretim öğrencilerinde dindarlık ile kişilik arasındaki ilişki üzerine bir araştırma

Bu araştırmanın amacı, 13-18 yaş arasındaki öğrencilerin dindarlık düzeyleri ile kişilik özellikleri arasındaki ilişkiyi belirlemek ve bunu bazı değişkenler açısından incelemektir. Genel tarama modelinde olan bu araştırmanın verileri, 'Hacettepe Kişilik Envanteri', 'Dinsel Yaşayış Ölçeği ' ve geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu' ile elde edilmiştir. Araştırmanın evrenini, Şanlıurfa il merkezi ve merkeze bağlı bazı ilçelerin genel liseler, imam-hatip ve meslek liseleri ile Siverek merkez ortaokullarında eğitim-öğretim gören öğrenciler; örneklemini ise bu okullarda okuyan 931 öğrenci oluşturmaktadır. Verilerin analizinde, normalliğin sağlandığı durumlarda t-testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Normalliğin sağlanmadığı durumlarda ise iki değişken arasında farklılık olup olmadığını öğrenmek için Mann-Whitney U testi, ikiden fazla değişken arasında farklılık olup olmadığını öğrenmek için Kruskal-Wallis H testi kullanılmıştır. Ayrıca normalliğin sağlanmadığı durumlarda ve iki değişken arasındaki ilişkiyi öğrenmek için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonun bir alternatifi olan korelasyon tekniklerinden Spearman kullanılmıştır. Araştırma sonucuna göre, öğrencilerin dindarlık ile nevrotik eğilim, psikotik belirti, aile ilişkileri, sosyal normlar, anti-sosyal eğilimler, kişisel uyum, sosyal uyum ve genel uyum puanları arasında anlamlı bir ilişki tespit edilirken; dindarlık ile sosyal ilişkiler, kendini gerçekleştirme ve duygusal kararlılık puanları arasında herhangi bir ilişki tespit edilememiştir. Bununla birlikte inanç ile kişisel uyum, ibadet ile kişisel uyum, din-önem düşüncesi ile kişisel uyum ve öznel dindarlık algısı ile kişisel uyum arasında negatif; inanç ile sosyal uyum, ahlak ile sosyal uyum, ahlak ile genel uyum ve ibadet ile sosyal uyum arasında pozitif yönde bir ilişki tespit edilmiştir.
Suriyeli bireylerin psikolojik dayanıklılık düzeylerinin algılanan sosyal destek ve başa çıkma stilleri açısından incelenmesi

Bu çalışmada Suriye'de meydana gelen insani kriz nedeniyle ülkemize göç eden Suriyeli bireylerin psikolojik dayanıklılık düzeyleri, algıladıkları sosyal destek ve başa çıkma stilleri arasındaki ilişki incelenmiştir. 155 kişi ile yürütülen anket çalışmasında, Demografik Bilgi Formu, Connor-Davidson Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Başa Çıkma Stilleri Ölçeği-Kısa Formu kullanılmıştır. Çalışmanın bulgularına göre, erkek katılımcıların psikolojik sağlamlık düzeylerinin kadınlara göre daha yüksek olduğu, çalışan bireylerin herhangi bir işte çalışmayanlara göre daha yüksek düzeyde psikolojik dayanıklılığa sahip olduğu, aylık geliri yüksek olan kişilerin diğer katılımcılara kıyasla daha yüksek düzeyde psikolojik dayanıklılığa sahip olduğu, medeni durumu bekar olan katılımcıların psikolojik dayanıklılık seviyelerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Çocuk sahibi olmak veya düşük eğitim seviyesi daha düşük düzeyde psikolojik dayanıklılıkla ilişkili bulunmuştur. Katılımcıların stresle baş etmede en çok dine ve maneviyata yönelme, dua etme, gerçeği kabullenme, başka insanlardan tavsiye veya yardım alma, olayların iyi tarafını görmeye çalışma gibi yöntemlere başvurduğu belirlenmiştir. Baş etme stillerinin kişinin medeni durumuna ve çocuk sahibi olma durumuna göre anlamlı derecede farklılaştığı görülmüştür. Kişilerin Türkiye'de bulunma süreleri, eğitim seviyeleri ve aylık gelir durumları ile algıladıkları sosyal destek düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki olduğu gözlemlenmiştir. Ayrıca yapılan bu çalışmada, Suriyeli bireylerin psikolojik dayanıklılık düzeyleri ile algılanan sosyal destek düzeyleri ve baş etme stilleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. İleri çalışmaların, farklı ve daha geniş örneklem grubuyla literatüre bu çalışmada elde edilen bulgulara ek olarak önemli katkı sağlayabileceği düşünülmektedir.
Terapist ile hasta arasındaki terapötik ilişkinin farklı boyutlarda incelenmesi

Psikoterapiye duyulan ihtiyaç günümüzde artmaktadır. Bu yüzden de psikoterapinin etkinliği ve hangi faktörlerin iyileşmeye yol açtığı inceleme konusu olmaktadır. Terapi süreci incelendiğinde kullanılan teknikten çok, terapistle hasta arasında kurulacak ilişkinin önemli bir yer tuttuğu görülmektedir. Terapötik ilişki, hangi tür terapi yaklaşımı kullanılırsa kullanılsın, terapi süreci içinde etkili olmakta ve sonucu, yani iyileşmeyi yordayabilmektedir. Böyle bir ilişkinin kurulması, hastanın motivasyonu, terapisti ve terapiyi algılayış biçimi, kişilerarası ilişkiler kurmada zorlanıp zorlanmadığı, terapistin kişilik özellikleri gibi faktörlere bağlıdır. Terapötik ilişkinin boyutlarını saptamak için yapılan bu araştırmada, önce kullanılacak olan iki ölçek, Kişilerarası ilişki Tarzları ölçeği ve Psikoterapi işbirliği ölçekleri Türkçeye çevrilip, ülkemizdeki araştırmalarda kullanılır hale getirildi. Bu ölçekler, daha sonra hazırlanan bilgi formları ve hastaların terapiye başladıkları ve bitirdikleri zamanki psikolojik durumlarını saptamak üzere verilen Kısa Semptom Envanteri ile birlikte 10 terapist ve 40 hastaya uygulandı. Terapi sürecinin sistematik olarak incelenebilmesi için, hastadan ve terapistten aralıklı olarak, birbirini izleyen üç ayrı görüşmenin değerlendirmesi alınmıştır. Araştırmanın bulgularına bakıldığında, terapötik ilişkinin psikolojik belirtilerde azalmayla ilgili olduğu görülmüştür. Bunun yanı sıra, batı kültürlerindeki terapist özelliklerinden farklı olarak, terapistin yönlendiriciliğinin terapiden duyulan memnuniyeti ve algılanan yararı artıran bir özellik olduğu ortaya çıkmıştır. Hastanın yönlendiricilği arttıkça ise, terapiden algılanan yarar ve memnuniyette azalma görülmektedir. Elde edilen sonuçların gerek terapist eğitiminde, gerekse klinik uygulamada kullanılma şekilleri tartışılmıştır.
Çocukluk çağı örseleyici yaşantıları: Geç ergenlik döneminde duygu düzenleme, psikolojik uyum ve sağlamlık

Bu çalışmada çocukluk çağı örselenme yaşantılarının, pozitifnegatif duygular, psikolojik uyum, duygu düzenleme güçlüğü ve psikolojik sağlamlık ile ilişkisi incelenmiştir. Aynı zamanda, çocukluk çağı örselenme yaşantıları ile geç ergenlik dönemindeki psikolojik sağlamlık arasındaki ilişkide negatif duyguların, duygu düzenleme güçlüğünün ve psikolojik uyumun aracı rolü araştırılmıştır. Araştırmanın örneklemini, 18-20 yaş arası 342 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada katılımcıların çocukluk çağı örselenme yaşantıları, psikolojik sağlamlıkları, pozitifnegatif duyguları, duygu düzenleme güçlükleri ve psikolojik uyumları değerlendirilmiştir. Bu amaçla, Çocukluk Çağı Örselenme Yaşantıları Ölçeği, Psikolojik Sağlamlık Ölçeği, Duygu Düzenlemede Güçlükler Ölçeği, Pozitif ve Negatif Duygu Ölçeği, Kişilik Değerlendirme Ölçeği ve demografik bilgi formu kullanılmıştır. Araştırma soruları doğrultusunda yapılan analizler sonucunda, çocukluk çağı örselenme yaşantısı ile pozitif duygular hariç diğer tüm değişkenler arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. İstismar düzeyi yüksek ve düşük gruplarının karşılaştırıldığı analiz sonucunda, istismar düzeyi yüksek olan grubun daha fazla duygu düzenleme güçlüğü yaşadığı, daha çok negatif duygular deneyimlediği, sağlıksız psikolojik uyum geliştirdiği saptanmış; psikolojik sağlamlık ve pozitif duygu düzeyleri arasında ise iki grup arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Çocukluk çağı örselenme yaşantıları ve psikolojik sağlamlık arasındaki ilişkide duygu düzenleme güçlüğü, negatif duygular ve psikolojik uyumun aracı rolünün değerlendirildiği analizin sonuçları ise bu değişkenlerin aracı rolüne işaret etmektedir. Değişkenlerin ayrı ayrı değerlendirilmesi durumunda ise psikolojik uyumun aracı etkisi olduğu bulunmuştur. Bu araştırma, çocukluk istismar ve ihmal yaşantılarının uzun dönem etkilerini ve örselenme yaşantıları ile psikolojik sağlamlık arasındaki ilişkide psikolojik uyumun aracı rolünü ortaya koyması bakımından önemlidir.
Bonzai bağımlılarında içselleştirilmiş damgalanma, sözel bellek ve görsel mekansal işlevlerin incelenmesi

Bu araştırmada 'Bonzai Bağımlılarında İçselleştirilmiş Damgalanma ve Sözel Bellek ve Görsel Mekansal İslevler arasındaki ilişki' incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini Özel Balıklı Rum Hastanesi Alkol ve Madde Bağımlılığı Servisinde yatan ve 'madde bağımlılığı' tanısı almış 30 erkek yetişkin hasta oluşturmaktadır. Bu araştırmada veriler; sosyodemografik özellikler için kişi bilgi formu, hastaların içselleştirilmiş damgalanma düzeylerini belirleyen 'Ruhsal Hastalıklarda İçselleştirilmiş Damgalanma Ölçeği', Boston Adlandırma Testi, Benton Çizgilerin Yönünü Belirleme Testi ve Benton Yüz Tanıma Testinden oluşan bir noropsikolojik test bataryası kullanılarak toplanmıştır. Veriler SPSS 22.0 programında analiz edilmiştir. Verilerin analizinde Kruskal Wallis Testi ile Mann-Withney U Testi kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemleri olarak sayı, yüzde, ortalama, standart sapma kullanılmıştır. Kruskall Whallis testi sonrasında farklılıkları belirlemek üzere tamamlayıcı olarak Man Whitney-u testi testi kullanılmıştır. Araştırmanın sürekli değişkenleri arasında Spearman korelasyon analizi uygulanmıştır. Araştırma bulgularına göre bonzai bağımlarında içselleştirilmiş damgalanma, sözel bellek ve görsel mekansal işlevler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır.
İzlenimlerin oluşumu açısından öğretmen öğrenci etkileşiminin performans ve güven duygusuna etkileri

QZET Bu araştırmada temel alınan model, farklılaşan öğretmen beklentilerinin sözel ve sözel olmayan davranışlarla dolaylı olarak ifade edildiği ve öğrencilerin öğretmen yaklaşımındaki -Farklılıkları algılayıp yorumlayarak, benlik beklentileri biçiminde içselleştirdikleri görüsüne dayanmaktadır. Bu teorik çerçeve temelinde oluşturulan öğretmen Davranış ölçeği, -farklı okullardan 68 ilkokul öğrencisine uygulanarak güvenirlik çalışması yapılmıştır. Bu araştırmanın amacı, ögretmen-ögrenci arasındaki sınıf içi etkileşimlerin ve öğretmen beklentilerinin, öğrencilerce algılanması ve yorumlanması sürecinde işleyen dinamiklerin saptanmasıdır. Bu amaçla, İzmir'de iki ilkokulda 311 dördüncü sınıf öğrencisine DDö uygulanmıştır. Elde edilen veriler, öğretmen beklentilerinin öğrencilerce algılanması süreci ile ilişkili olabileceği düşünülen değişkenler açısından analiz edilmiştir. ilk uygulamayı izleyerek, -Farklı başarı düzeylerindeki öğrencilere yönelik yaklaşımları açısından 'yüksek farklılaştırıcı' ve 'düşük farklılaştırıcı' olarak tanımlanan Öğretmenlerin sınıfları belirlenmiştir. Bu sınıflardaki öğrencilerin kendilerine yönelik öğretmen yaklaşımını algılamaları, sınıflar düzeyinde karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Araştırmanın sonuçları, örneklemi oluşturan sınıflarda, başarısız öğrencilere yönelik daha fazla olumsuz geribildirim ve öğretmen yönlendirmesi ile çalışma ve kural yönelimi, başarılı öğrencilere yönelik daha yüksek beklentiler ve destekleme içeren öğretmen yaklaşımının algılandığını göstermiştir. Algılanan tu öğretmen davranış farklılaşmasının yönünün sabit, derecesinin ise sınıflara göre değiştiği görülmüştür. Ayrıca, 'yüksek farklılaştırıcı' ve 'düşük farklılaştırıcı' sınıflarda farklı basarı düzeylerindeki öğrencilerin, kendilerine yönelik öğretmen davranışlarını algılamaları ve sınıf içi basarı düzeylerini değerlendirmeleri arasında farklılıklar olduğu saptanmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlar genel olarak değerlendirildiğinde, ölçeği oluşturan boyutların sınıf içi öğretmen davranışlarının öğrencilerce yorumlanması sürecinin anlaşılmasında etkili olduğu görülmüş, bulgular önceki çalışmaların sonuçları ile karşılaştırılmıştır.
Ebeveyn kabul-reddi ile sosyal kaygı belirtileri arasında pozitif ve negatif duygu düzenleme stratejilerinin aracı rolü

Bu araştırmanın amacı, ele alınan değişkenler arasındaki ilişkiyi ve ebeveyn kabul-reddi ile sosyal kaygı belirtileri arasındaki ilişkide pozitif/negatif duygu düzenleme stratejilerinin aracı etkisinin olup olmadığını incelemektir. Veri toplama grubunu, Ankara ve Hacettepe Üniversitesi'nin çeşitli bölümlerinde öğrenim görmekte olan ve kolay örnekleme yoluyla seçilen 18-25 yaş aralığındaki 311 katılımcı oluşturmuştur. Çalışma kapsamında ele alınan değişkenlere yönelik bilgi edinmek amacıyla Kişisel Bilgi Formu, Ebeveyn Kabul-Red Ölçeği Yetişkin Kısa Formu, Pozitif Duygulara Verilen Tepkiler Ölçeği, Duygu Düzenleme Süreçleri Ölçeği ve Liebowitz Sosyal Kaygı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma verileri, SPSS 20.0 programı ve PROCESS Makro v3.3 sürümü ile analiz edilmiştir. Değişkenler arasındaki ilişkileri saptamak amacıyla Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Tekniği'nden, pozitif/negatif duygu düzenleme stratejilerinin aracı rolü ile istatistiksel anlamlılığı belirlemek için ise dolaylı etki yaklaşımını temel alan aracı etki analizi (Hayes, 2018) ve Bootstrapping yönteminden yararlanılmıştır. Analiz sonuçları incelendiğinde, hatırlanan ebeveyn reddi ile yalnızca sosyal kaygı belirtileri, pozitif duyguları artırma ve pozitif duyguda indirim yetileri arasında beklenen yönde ve anlamlı düzeyde ilişkiler olduğu belirlenmiştir. Ayrıca sosyal kaygı belirtileri ile her bir duygu düzenleme stratejisi arasında da istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde ilişkiler olduğu tespit edilmiştir. Bir sonraki aşamada korelasyon analizi bulguları dikkate alınarak pozitif duyguda indirim ve pozitif duyguları artırma becerilerinin aracı rolü, anne-baba boyutları temelinde incelenmiştir. Ulaşılan sonuçlar, çocuklukta algılanan reddedici ebeveyn tutumları ile genç yetişkinlikte bildirilen sosyal kaygı belirtileri arasındaki ilişkiye bu yetilere ait toplam dolaylı etkinin kısmi aracılık ettiğine ancak özgül dolaylı etkilerin boyutlar arasında farklılaştığına işaret etmiştir. Aracı etkilerin istatistiksel açıdan anlamlılığı, Bootstrapping yöntemi sonuçlarıyla da desteklenmiştir. Elde edilen bulgular, ilgili yazın çerçevesinde değerlendirilmiştir.
Üniversite öğrencilerinin psikolojik ihtiyaçlarının ve sosyal kaygılarının, mükemmeliyetçilik tutumlarını yordaması

Bu araştırmanın temel amacı, üniversite öğrencilerinin psikolojik ihtiyaçlarının ve sosyal kaygılarının mükemmeliyetçilik tutumlarını yordayıp yordamadığını ortaya koymaktır. Bu nedenle bu araştırmanın problemini, üniversite öğrencilerinin psikolojik ihtiyaçlarının ve sosyal kaygılarının mükemmeliyetçilik tutumlarını yordaması oluşturmaktadır. Bu araştırmada, genel tarama modelinin türlerinden birisi olan ilişkisel tarama türü kullanılmıştır. Bu araştırmanın çalışma grubunu, Necmettin Erbakan Üniversitesi, Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesinde öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın çalışma grubu 226 (%77.4) kız, 66'si (%22.6) da erkek olmak üzere, toplam 292 öğrenciden oluşmaktadır çalışma grubunu, Necmettin Erbakan Üniversitesi, Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesinde öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın çalışma grubu 226 (%77.4) kız, 66'si (%22.6) da erkek olmak üzere, toplam 292 öğrenciden oluşmaktadır Üniversite öğrencilerinin psikolojik ihtiyaçları ve sosyal kaygıları ile mükemmeliyetçilik tutumları arasındaki ilişkiyi belirlemek için Pearson Momentler Çarpım Korelasyon Tekniği uygulanmıştır. Üniversite öğrencilerinin psikolojik ihtiyaçları ve sosyal kaygılarının, mükemmeliyetçilik tutumlarına ilişkin varyansının ne kadarını yordadığını ortaya koymak için çoklu regresyon analizinin, stepwise tekniği uygulanmıştır. Bu araştırmadan elde edilen sonuçlara göre ise, psikolojik ihtiyaçların alt boyutları ile mükemmeliyetçiliğin alt boyutları arasında pozitif yönlü ve anlamlı ilişkiler vardır. Ayrıca sosyal kaygı ölçeğinin alt boyutları ile Çok boyutlu mükemmeliyetçilik ölçeğinin alt boyutları arasında da anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Yapılan regresyon analizi sonuçlarına göre ise, psikolojik ihtiyaçlar ve sosyal kaygı mükemmeliyetçiliğin önemli yordayıcıları olarak bulunmuştur. Elde edilen bulgular ilgili literatür doğrultusunda tartışma ve önerilere yer verilmiştir.
Ergenlik döneminde benlik kurgusu gelişiminin kültür ve aile bağlamında incelenmesi

Bu araştırmada ana baba kabul/ilgisi ve sıkı denetim/kontrolü, bu boyutlarınçaprazlamasından elde edilen çocuk yetiştirme stilleri, ana babanın eğitim ve ailenin gelir düzeyi ile ergenlik döneminde özerk-ayrık, bağımlı-ilişkisel ve özerk-ilişkisel benlik kurgusu gelişimi arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Çalışmada nicel ve nitel veri toplama yöntemlerinin ve veri analizinin bir arada olduğu karışık yöntem araştırma deseni kullanılmıştır. Ankara'da bulunan özel lise ve devlet liselerine devam eden, yaşları 15-19 arasında değişen ve alt, orta ve üst sosyo-ekonomik düzeyden 1133 öğrenci bu çalışmanın araştırma grubunu oluşturmuştur. Bu öğrenciler demografik bilgi formunu, aile bağlamında benlik ölçeği ve çocuk yetiştirme stilleri ölçeğini doldurmuşlardır. Ayrıca, bu öğrencilerinanababalarından oluşan 17 kişi araştırmanın odak grup katılımcılarını oluşturmuştur. Araştırmanın nicel verilerinin analizinde ANOVA, t testi, ve regresyon analizi; nitel verilerinin analizinde ise betimsel analiz kullanılmıştır. Sonuçlar anababaların kabul/ilgidüzeyinin sıkı denetim/kontrol düzeyinden, annelerin de kabul/ilgi ve sıkı denetim/kontroldüzeyinin babalarınkinden yüksek olduğunu ortaya koymuştur. En yaygın çocuk yetiştirme stilinin anneler için otoriter stil, babalar için ise açıklayıcı otoriter stil olduğu belirlenmiştir. Aannenin kabul/ilgisi eğitim düzeyine göre bir farklılık göstermezken, eğitim düzeyi yüksek annelerin çocukları daha fazla kontrol algılamaktadır. Babanın sıkı denetim/kontrolü eğitim düzeyine göre farklılık göstermezken, babaların eğitim düzeyi yükseldikçe çocuklarınagösterdikleri kabul/ilgide azalma olmaktadır. Ergenlerin bağımlı-ilişkisel benlik kurgusu puanlarının özerk-ayrık ve özerk-ilişkisel benlik kurgusu puanlarından daha yüksek olduğu bulunmuştur. Özerk-ayrık benlik kurgusunda cinsiyet açısından herhangi bir fark bulunmazken, kızların bağımlı-ilişkisel ve özerk-ilişkisel benlik kurgusu puanları daha yüksek bulunmuştur. Özerk-ayrık, bağımlı-ilişkisel ve özerk-ilişkisel benlik kurgusu ergenlerinyaşına göre farklılık göstermemektedir. Ergenlerin bağımlı-ilişkisel benlik kurgularıailelerinin sosyo-ekonomik düzeyine göre farklılık göstermezken, alt SED'den ailelerin çocuklarının özerk-ayrık benlik kurgusu puanları, üst SED'den ailelerin çocuklarının özerkilişkiselbenlik kurgusu puanları diğerlerinden yüksek bulunmuştur. Anababaları otoriter olan ergenlerin bağımlı-ilişkisel benlik kurgusu puanları; anababaları otoriter ve açıklayıcı otoriter olan ergenlerin özerk-ilişkisel benlik kurgusu puanları anababaları izin verici/şımartan ve izin verici ihmalkar olan ergenlere göre daha yüksek bulunmuştur. Anababadan algılanan hemkabul/ilgi hem de sıkı denetim/kontrol özerk-ayrık, bağımlı-ilişkisel ve özerk-ilişkisel benlik kurgusu ile olumlu ilişkili ve bu bağımsız değişkenler üç benlik kurgusunun anlamlı yordayıcıları olarak bulunmuştur. Sonuçlara göre, sosyo-ekonomik etmenlerin ve anababanınkullandığı çocuk yetiştirme stillerinin ergenlerin benlik kurgularının gelişiminde önemli olduğu söylenebilir.
Üniversite öğrencilerinde yalnızlığın benlik saygısı ve psikolojik sağlamlık arasındaki ilişki

Bu araştırmanın temel amacı, üniversite öğrencilerinde yalnızlık düzeyi ile benlik saygısı ve psikolojik sağlamlık arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Tarama modelindeki bu araştırma 2018- 2019 eğitim öğretim yılında Üsküdar Üniversitesi Psikoloji Bölümünde öğrenim gören toplam 302 öğrencinin katılımıyla gerçekleşmiştir. Araştırmada veri toplama araçları olarak; 'Yetişkinlerde Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği', 'Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği' ve 'Ucla Yalnızlık Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistiklerden; yüzde, aritmetik ortalama, frekans ve standart sapma tekniklerinden yararlanılmıştır. Bağımlı değişkenler arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla regresyon ve korelasyon analizleri yapılmıştır. Çalışmada benlik algısı ile yalnızlık arasında da negatif yönde anlamlı ilişki saptanmıştır. Öğrencilerin benlik saygı seviyeleri 'orta' olarak saptanmıştır. Öğrencilerin yalnızlık seviyeleri orta olarak bulunmuştur. Kadın ve erkek öğrencilerde benlik saygıları kendi aralarında kıyaslandığında her iki cinsiyette de orta derece de çıkmıştır. Öğrencilerin psikolojik dayanıklılıklarının genel anlamda iyi olduğu sonucuna varılmıştır.
Turkish adaptation and validation of Spielberger's State Anger Scale

Bu çalışma, 18-31 yaş arası üniversite öğrencilerinden oluşan bir örneklem kullanılarak Spielberger'in Durumluk Öfke Ölçeği'nin psikometrik özelliklerini araştırmayı amaçlamıştır. Ölçeğin güvenirliği ve geçerliliği, iç tutarlılığı, faktör analizi yapısı, eşdeğer form güvenirliği ve deneysel çalışmaya bakılarak incelenmiştir. Ölçeğin orijinal faktör yapısına uygun olarak, bu çalışmada da tek faktörlü bir ölçek yapısı elde edilmiştir. Ayrıca, erkeklerin kadınlara kıyasla daha fazla durumluk öfke repor ettikleri görülmüştür. Önceki çalışmalara benzer olarak, bu çalışmada da Novaco Öfke Ölçeği ve Durumluk Sürekli Öfke Ölçeği arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Yapı geçerliliğini test etmek amacıyla, 60 üniversite öğrencisinden oluşan bir örneklemle, hayalleme ile öfkelendirme yöntemi kullanılarak deneysel bir çalışma yürütülmüştür. Çalışmanın sonucunda, deney ve control grubu arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Elde edilen sonuçlar, gelecekte yürütülecek öfke çalışmalarında ve öfkeli insanları tanılamak amacı ile klinik ortamlarda kullanılabilecek, Durumluk Öfke Ölçeği'nin güvenilir ve geçerli bir ölçme aracı olduğunu kanıtlamıştır.
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanısı alan çocuk ve ergenlerde cinsiyetlere göre semptom farklılıkları

Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğunun görülme sıklığı açısından cinsiyet farklılıklarına bakıldığında, erkekler ve kızlar arasında eşitsiz bir dağılımdan söz edilmektedir. İstatistiksel veriler incelendiğinde, DEHB'nin erkeklerde daha sık görüldüğü ortaya çıkmaktadır. Ayrıca, kızlarda daha düşük dikkat düzeyi, erkelerde daha çok saldırgan davranışlar olduğunu bildiren çalışmalar mevcuttur. Saldırganlık ve davranış sorunları arttıkça, kliniklere başvurma oranı da artmaktadır. Bu nedenle cinsiyet farklıklarını belirlemek için yapılan çalışmalar oldukça faydalı olacaktır. DEHB tanısı alan çocuk ve ergenlerde semptomların görünüm ve sıklıklarını karşılaştırmak amacıyla gerçekleştirilen bu tez çalışması kapsamında, bu tanıyı alan 100 kişilik bir örneklem üzerinde araştırma yapılmıştır.3- 15 yaş arasındaki tanı sahipleri arasından seçilen örneklemin cinsiyet olarak dağılımı % 50 kız ve %50 erkek olacak şekilde seçilmiştir. Retrospektif olarak gerçekleştirilen çalışmada, veri toplamak amacıyla Conner's Aile Değerlendirme Formu ve hasta dosya bilgileri kullanılmıştır. Araştırmada, (1) DEHB'de görülen semptomların cinsiyete göre farklılaşması, (2) DEHB'nin üç alt tipinin cinsiyete göre farklılaşması analiz edilmiş ve (3) her iki gruptaki DEHB'ye eşlik eden tanılar incelenmiştir. Öncelikle, Conner's Aile Değerlendirme Formu'ndan elde edilen sonuçlara göre kız ve erkek grupların beş alt testte (1-davranım sorunu, 2 -ataklık/hiperaktivite, 3 -öğrenme sorunu, 4 -kaygı, 5 -psikosomatik) aldıkları puanlar karşılaştırılmıştır. Erkeklerin 'öğrenme sorunu' puanı, kızlarınkinden anlamlı düzeyde düşük (p:0.011; p<0.05) bulunmuştur. Yaş ile alt testler arasında anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır. Dikkat eksikliği ve hiperaktivite alt tipleri açısından kız ve erkek grupları karşılaştırıldığında; cinsiyetlere göre DEBH çeşitlerinin dağılımları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Her iki grupta da DEHB'nin bileşik görünümün diğer alt tiplere göre daha sıklıkla görüldüğü tespit edilmiştir. Dikkat eksikliği ve hiperaktivite tanısına en çok eşlik eden tanılarda ise 'anksiyete' (%32,7) ve 'özel öğrenme güçlüğü' (%25) ile tüm olgular içinde en sık karşılaşılan tanılar olmuştur.