turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kente yeni eklemlenen bir alan olan Soğanlı'da toplumsal cinsiyet bağlamında kadın kimliğinin oluşum süreci

Bu çalışmada toplumsal cinsiyet kavramının, kente yeni eklemlenen bir alanda yaşayan kadınların, kimlik oluşturma süreçlerinde ne ölçüde etkili olduğu ve bu kadınlarla anneleri arasındaki toplumsal cinsiyet uygulamalarına ilişkin geçişliliğin ne düzeyde olduğu tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda öncelikle tarihsel süreç içinde kadının toplumsal konumundaki değişimler ve toplumsal cinsiyetçi yaklaşımlar ele alınmıştır. Konunun Türkiye özelindeki gelişiminde, Cumhuriyet Türkiye'sinde kadının kamusal alana girişi incelenmiştir. Alan araştırmasına geçmeden önce, 1950'li yıllarda başlayan ve takip eden yıllarda devam eden Türkiye'deki göç ve gecekondulaşma olguları ele alınmıştır. Alan çalışmasının kente yeni eklemlenen bir alanda yapılıyor olması göç ve gecekondulaşma olgularına ilişkin bilgilendirmeyi gerekli kılmıştır. Toplumsal cinsiyetçi uygulamaların, alt gelir grubuna dahil geleneksel aile yapısı içinde daha yaygın olduğu düşünülerek, bu yapı içinde yaşayan kadının ele alınmasının daha net bir sonuç ortaya koyması muhtemel görülmüş ve bu nedenle Soğanlı gibi kente yeni eklemlenen bir mahalle araştırma mekanı olarak seçilmiştir. Çalışmaya örneklem grubunun seçilmesiyle başlanmıştır. Eşleri yerleşik bir iş sahibi, anneleri sağ ve ulaşılabilir olan 15 kişilik kızlar grubu ile 15 kişilik anneler grubu örneklem grubu olarak tespit edilmiştir. Her iki grupla da derinlemesine analize dayalı görüşmeler yapılmıştır. Annelere kızlar aracılığıyla ulaşılmıştır. Annelerin bir kısmı kızlarına yakın mahallelerde, bir kısmı da hale köylerde ikamet etmektedirler. Kızlar ve anneler arasındaki toplumsal cinsiyetçi uygulamalara ilişkin farklar görüşmelerde bulunmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda kadınlara görüşme formu aracılığıyla sorular yöneltilmiştir. Elde edilen gözlem ve bulgular araştırmada yer almıştır. Buna göre; gecekondu kadını henüz birçok alanda kente eklemlenememiş, birçok konuda erkeğine bağımlı ve eğitimsiz durumdadır. Annelerle kızlar arasında toplumsal cinsiyetçi uygulamalara ilişkin çok bariz bir fark olmamakla birilikte yine de farklılıklar mevcuttur. Kızlar grubunun yani ikinci kuşak göçmenlerin, annelerine oranla daha iyi bir konum içinde olduğu söylenebilir.
E-belediye faaliyetlerinde sosyal medya kullanımının etkilerinin e-yönetişim bağlamında incelenmesi

Bilişim teknolojilerinin gelişmesiyle, sanal platformlar iletişim ve etkileşim konularındaeşsiz fırsatlar sunmaya başlamıştır. Web 2.0 teknolojilerinin gelişmesiyle şekillenmeye başlayan sosyal medya araçları, bilgi iletişiminin ve karşılıklı etkileşimin yoğun olarak gerçekleştirildiği platformlara dönüşmüştür. Sosyal medya araçları; yerel, ulusal hatta küresel ölçekte gündemin oluşturulduğu ve takip edildiği, farklı görüşlerin yansıtıldığıplatformlar haline gelmiştir. Kamusal alan için etkin fırsatlar sunan sosyal medya araçları, kamu yönetimi alanına, vatandaş katılımının sağlandığı ve geliştirilen kamu hizmetlerininhayata geçirildiği platformlar olarak giriş yapmaya başlamıştır. Kamu kurumlarının sosyal medya kullanımlarının artması ile birlikte bu platformlar üzerinden yönetişim ilkelerini hayata geçirme fırsatı doğmuş ve sosyal medya devlet vatandaş etkileşimineyeni bir boyut kazandırmıştır. Yerel yönetimler sosyal medya üzerinden vatandaşlarakamu hizmetlerini ulaştırma ve vatandaşlar ile etkin iletişim kurma gayreti içerisindedir. Bu gelişmeler belediyelerin sosyal medya kullanımlarında; karar süreçlerine vatandaş katılımını sağlama, şeffaflığı ve hesap verebilirliği arttırma gibi konulardagerçekleştirdiği faaliyetlerin incelenme gereksinimini artırmıştır. Bu bağlamda yönetişim ilkelerinin hayata geçirilmesi açısından belediyelerin sosyal medya kullanımlarınınsunduğu fırsatların ele alınarak irdelenmesi bir ihtiyaç haline gelmiştir. Bu doğrultudaİstanbul, Ankara ve İzmir illerinde, vatandaşların büyükşehir belediyesini şeffaflık, hesap verebilirlik ve katılım ilkeleri açısından değerlendirebileceği bir ölçek geliştirilerekbelirlenen örnekleme uygulanmış ve elde edilen betimsel istatistikler yorumlanarakistatistiksel analizlerle tespit edilen bulgular değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda e-belediye faaliyetlerinde sosyal medya kullanımlarının e-yönetişimüzerinde olumlu etkileri tespit edilmiştir. Sosyal medya üzerinden belediyeye erişim sağlayan vatandaşların şeffaflık, hesap verebilirlik ve katılım ilkeleri açısındanbelediyesini daha yeterli bulduğu sonucuna varılmıştır. Katılımcıların önemli bir çoğunluğu sosyal medya kullanıcısı olmasına rağmen, belediyeye erişimde sosyal medya yoluyla erişimi tercih etme oranının düşük olduğu görülmüş ve belediyelerin sosyal medya kullanımlarının mobil uygulamalar ile desteklenmesi gerektiği tespit edilmiştir.
Türkiye'de kamu istihdamı ve istihdam alanında kamusal rantlar

Kamu otoritesi tarafından çesitli toplumsal amaçları gerçeklestirmek amacıyla olusturulankamu kurulusları, piyasa sartlarının gerektirdigi ilkelere göre örgütlenen özel tesebbüslerden farklı bir yapılanma ve isleyise sahiptir. Kamu örgütlerinin kendine özgü yapılanmaları, kamu personel yönetimine esas olan ilkeleri de belirlemektedir. Bu ilkelerin piyasa istihdamına göre farklılasmasıistihdam alanında kamusal bir ranta dönüsebilmektedir. Türkiye'de devletin ekonomik hayata aktif müdahalesi ilke olarak kabul edilmistir. Hukuki çerçevenin kamu örgütlerine genis bir faaliyet alanı sunması, personel rejiminde farklı istihdam biçimlerini ortaya çıkarmıstır. Ancak Türkiye'de toplam istihdam içinde kamu istihdamının payı diger ülkelere kıyasla yüksek degildir. Kamu personeline yönelik kamusal ranta yol açan uygulamalar, özellikle ücretler ve is güvencesi gibi hususlarda somutlasmaktadır. Diger uygulamaların da kısmen ranta konu olan yönleri bulunmaktadır. Ayrıca kamu personel rejiminde etkinligin yeterince saglanamamıs olması, kamu istihdamının kendi içyapısında da rant olarak kabul edilebilecek bazı ayrımcı uygulamalara zemin hazırlamaktadır. Türkiye'de istihdam alanında görülen kamusal rantlar, sosyal ve ekonomik açıdan bazı olumsuz sonuçlar doğurmaktadır.
Yerel yönetimlerde denetim

oz Yerel yönetimler, belde halkının yerel ve ortak ihtiyaçlarının yine yerel halk veya onların belirleyeceği temsilciler tarafından karşılanması amacıyla oluşturulmuş örgütlenmelerdir. Kuruluş felsefesinin bir gereği olarak yerel yönetimler aynı zamanda belli ölçülerde de özerkliğe sahiptir. Özerk yapılarından dolayı merkezi yönetimler yerel yönetimler üzerinde bir denetim mekanizması oluşturma ihtiyacı hissetmişler ve yerel yönetimler üzerinde denetim uygulamışlardır. Günümüzde bütün demokratik ülkelerde, yerel yönetimler üzerinde merkezi yönetimler tarafından bir denetim sistemi uygulanmaktadır. Ancak gelişmiş demokratik ülkelerde uygulanan denetimin boyutları ve derecesi ile diğer ülkelerde uygulanan denetimin boyutları ve derecesi farklılık göstermektedir. Ülkemizde yerel yönetimler üzerinde farklı biçimlerde denetimler uygulanmakta olup, bunlardan en çok tartışma konusu olan merkezi yönetimin yerel yönetimler üzerinde uyguladığı denetimdir. Bu denetim gelişmiş demokratik ülkelere göre daha ağır olup, yerel yönetimlerin özerkliklerini sınırlayan, maksadını aşan ve zaman zaman da siyasi boyut kazanan bir hal almaktadır. Bunun sonucunda da hem yerel yönetimler ve yerel halk zarar görmekte hem de ülkemizdeki demokrasi yara almaktadır. Bu çalışma da bu düşünceden hareketle hazırlanmıştır. Yapılan çalışmada yerel yönetimlerin özerkliklerinin gereği olarak denetime tabi tutulmalarının gerekliliği vurgulanmış, ancak bu denetimin boyutlarının neler olması gerektiği, denetim-özerklik ilişkisinde dengenin nasıl ve nerede sağlanması gerektiği, halkın da katılımının sağlanması suretiyle daha etkin ve verimli bir denetim için yeni yaklaşımlar ve alternatif yöntemler değerlendirilmiştir. Çalışmanın hem yerel yönetimler için hem de bu alandaki çalışmalar için bir nebze olsun katkı sağlaması hedeflenmiştir. ııı
Türkiye'de memurların disiplin soruşturmalarındaki idari ve yargısal süreç

Anayasa ve yasalarımız kamuda görevli olan personel gruplarını kamu görevlisi, devlet memuru, diğer kamu görevlileri, sözleşmeli personel, geçici personel ve işçi gibi kavramlarla isimlendirerek, onlara birbirlerinden ayrı hukuki statüler vermiştir. Kamu görevlilerinin, hukuki statülerinden kaynaklanan yetkilerini yerinde kullanmamaları durumunda da bir takım idari yaptırımlar öngörülmüştür. Bu idari yaptırımlar, başta 657 Devlet Memurları Kanunu olmak üzere, meslek grubuna göre başka kanun, tüzük ve yönetmeliklerle de düzenlemiştir. Memurların disiplin soruşturmaları ve yargısal sürecine ilişkin olan tezimiz daha çok 657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu ile sınırlı tutulmuştur. Bu doğrultuda, 657 sayılı DMK'da ve disiplin hukukuyla ilgili mevzuattaki diğer düzenlemeler irdelenmiştir. Bununla beraber disiplin suçunun tespiti, disiplin cezasının uygulanması ve disiplin soruşturma usulüyle ilgili yargı kararları da değerlendirilmiştir. Çalışmanın amacı, disiplin suçlarının tespit edilmesi ve disiplin cezalarının uygulanmasındaki hukuki yapıda var olan eksiklikleri ve aksaklıkları tespit etmek, mevcut haliyle bu boşluğun nasıl doldurulduğunu irdelemek, bu konudaki boşluğun doldurulması hususunda bazı önerilerde bulunmaktır. Türkiye'de disiplin suçlarının tespiti ve uygulanmasına yönelik bazı boşluklar söz konusudur. Bu boşluklar genel olarak idari yargı tarafından içtihatlarla doldurulmaktadır. Her ne kadar içtihatlarla mevcut bazı boşluklar doldurulmuş olsa da, disiplin soruşturma ve uygulamalarına ilişkin uygulamada birçok boşluk ve birbirleriyle çelişen durumlar söz konusudur. Çalışmada bu aksaklıklar tespit edilmiş olup bunlara ilişkin yasal düzenlemelerin nasıl yapılması gereğine yönelik önerilerde bulunulmuştur.
II. Abdülhamid döneminde Batı Anadolu'da eşkıyalık ve şiddet-af sistemi bağlamında devlet-eşkıya ilişkisi

Eşkıyalık geleneği erken dönemlere dayanan Batı Anadolu'da, XIX. yüzyılın son çeyreğinden itibaren kaybedilen savaşların, uzun askerlik süresinin, artan vergilerin, işsizliğin ve bölgeye yapılan göçlerin neticesinde eşkıyalık faaliyetleri had safhaya çıkmıştı. Asayişsizliğin vahameti ve dehşeti çok sayıda resmi yazışmaya yansırken, başta zeybek çeteleri olmak üzere Rum, Arnavut, Çerkes ve Lazlardan oluşan eşkıya grupları pek çok cinayetin ve soygunun müsebbibi olmuşlardı. Buna karşılık Osmanlı idarecileri ise şedit bir mücadele yöntemi izleyerek, jandarma müfrezeleri aracılığıyla çok sayıda çeteyi tasfiye etmiş, ancak eşkıyalığın kökünü tamamen kurutamamışlardı. Kanlı surette tasfiye edilmeyen eşkıyalar ise böylesi durumlarda önce af, sonrasında da devlet hizmetine alınarak istihdam edilmiş ve eşkıya takibine çıkarılmışlardı. Böylelikle sükunet kısa bir süreliğine sağlanmış olsa da, Batı Anadolu'daki asayişsizlik meselesi bir sonraki yüzyılın başlarında çok daha kötü bir hal almış, buna mukabil idari, hukuki ve askeri mücadele yöntemleri dönemin ruhuna uygun olarak değişiklik arz etmişti. Bu çalışmada; II. Abdülhamid Dönemi'nde (1876-1909), Batı Anadolu'da faaliyet gösteren eşkıyaların yapısall analizi ile Yıldız Sarayı'nın eşkıyalara karşı kimi zaman af kimi zamansa şiddetle örülü girift mücadele tarzı; arşiv kaynakları, dönem gazeteleri, araştırma-inceleme eserler ve sözlü kaynaklar kullanılarak ele alınmış ve kapsamlı bir değerlendirme yapılmıştır.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi karşısında ceza yargılaması hukukumuzda tutuklama

Ceza Yargılaması Hukuku'nun koruma önlemlerinden olan 'Tutuklama', kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkını sınırlandırması nedeniyle çok dikkatli ve özen gösterilerek uygulanması gereken bir tedbirdir. Tutuklama tedbirine verilen önem nedeniyle, tanzimi yalnızca yasa koyucunun takdirine bırakılmamış, Anayasada da düzenlenmiştir (1982 Anayasası 19. m. ve CMUK. 104 vd.). Yine 1982 Anayasasının 90. m. gereğince, usulüne uygun olarak yürürlüğe girerek iç hukukumuzun bir parçasını oluşturan ve mahkemelerce doğrudan uygulanırlık niteliğine sahip Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 5. maddesinde, kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkı ile bu hakkın kısıtlanmasını hüküm altına almıştır. Biz tezimizde tutuklama kurumunu AİHS ile karşılaştırmalı olarak gerek normatif, gerekse tatbiki açıdan inceledik. Bu bağlamda, tutuklama kavramı ile kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkının tarihsel gelişimi, hukuki niteliği, tutuklamanın koşulları, nedenleri, çalışma konumuza dahil edildi. Tutuklama geçici olma özelliğine sahip bir önlem olması sebebiyle, belirli bir süre ile sınırlıdır. Bu sürenin değerlendirilmesi bakımından, tutuklunun hakim önüne çıkarılması, tutuklamanın devamının denetimi, tutuklama kararına karşı itiraz ve tutuklulukta 'makul süre', Avrupa İnsan Hakları Komisyonu ve Mahkemesi kararları açısından irdelenmiştir. Tutuklamaya ve tutuklamanın devamına karar verebilmek için, sanığın kaçma şüphesi ve delillerin karartılması tehlikesini gösteren somut bir takım olguların gerçekleşmesi gerekir. Ancak uygulamada bu hususa pek özen gösterilmemekte, adeta matbu, kalıplaşmış ifadelerle, soyut olarak tutuklama ve tutukluluk durumunun sürdürülmesine karar verilmektedir. Ayrıca tutuklamanın koruma tedbiri olma niteliği göz ardı edilerek, tatbikatta cezai amaçla kullanılmaktadır. Tutuklunun kısa bir sürede yargıç önüne çıkarılması önemli bir güvencedir. Mevzuatımızda bu süreler, olağanüstü rejimdurumlarında, 96 saat ve 30 güne kadar uzatılabilmektedir. Bir koruma tedbiri olan tutuklamanın geçici olma özelliği göz ardı edilmemelidir. Yargılamanın makul sürede bitirilmesi ve tutukluluğun makul süre ile sınırlandırılması konusunda da özellikle yargı mercileri tarafından gereken özenin gösterilmesi gerektiğine inanıyoruz.
Capitalist urbanization in Turkey between the 1920s and the early 1990s: An alternative interpretation

Bu çalışma, yetmiş yıllık bir dönem içerisinde Türkiye'de kapitalizmin gelişimi ile şehirleşme süreci arasındaki bağlantıları incelemektedir. Kentleşmeyi karmaşık bir sosyal olgu olarak ele alıp, Cumhuriyet tarihi süresince dönüşen ekonomik, sosyal ve politik yapılar bağlamında farklı bir bakış açısıyla yorumlamayı hedeflemektedir. Bu hedefe yönelik olarak çalışmaya, kapitalist kentleşme kuramlarının genel bir eleştirisi ile başlanmış ve Türkiye'de kentleşme ve yerel yönetimler yazınından elde edilen bilgiler bu kuramsal altyapı ışığında yeniden düzenlenmiş ve yorumlanmıştır. Kentleşmenin ekonomik ve sosyal bağlamı temel olarak üç ayrı döneme bölünerek incelenmiştir. Politik bağlamın dönüşümü ise Cumhuriyet'in yerel yönetim şemaları ve planlama faaliyetlerinin tarihsel gelişimi üzerinden aktarılmıştır. Kentsel alanda ulaşım ve konut üretiminin gelişimi, bu süreçleri derinden etkileyen ekonomik ve politik tercihler ile, hem kentli sosyal sınıfların, hem de devletin, hızlı kentleşme ve beraberinde gelen sorunlara karşı geliştirdikleri tepkiler bağlamında ele alınmıştır. Son olarak, Türkiye'nin metropollerinde İkinci Dünya Savaşı ardından gerçekleşen dönüşümlerde önemli bir etken olarak ortaya çıkan gecekondulaşma olgusu, devletin ve piyasa ekonomisinin sunduğu çözümlere erişimi yeterli seviyede sağlanamayan kentli yoksulların konut sıkıntısına karşı geliştirdikleri bir çözüm olarak ele alınmıştır.
The relationship between organizatinal stressors and job satisfaction of private and state school teachers

Örgütsel stres ve iş tatmini bütün organizasyonlar için önemli kavramlar haline gelmiştir. Stres bireylerin kişisel kaynaklarının, koşulların talep ve baskılarıyla başa çıkmak için yeterli olmadığı durumlarda ortaya çıkan psikolojik ve fiziksel durumdur. İş tatmini düzeyi ve stres bireyleri ve örgütleri etkileyebilir. Bireysel seviyede, iş tatmininin düşük ve stresin yüksek olması zihinsel ve fiziki sağlık, yaşam kalitesi, hedeflere ulaşma ve kişisel gelişim açısından tehdit oluşturmaktadır. öğretmenlik en önemli meslek gruplarından birisidir. Bu nedenle stres ve iş tatminsizliğine yol açan faktörlerin ortaya çıkarılması ve bunların yönetiminin hem öğretmenler hem de ülkemizin geleceği açısından uzun süreçli faydaları bulunmaktadır; çünkü öğretmenler yeni nesilleri eğiterek ülkemizin gelişiminde önemli bir role sahiptir. Bu araştırma öğretmenlerin örgütsel stres ve iş tatmini seviyelerini belirlemek ve devlet veya özel ilköğretim okullarında görevli öğretmenleri örgütsel stres ve iş tatmini açısından karşılaştırmak amacıyla yapılmıştır. Bu araştırmadaki veriler örgütsel stres kaynakları ile iş tatmini arasında negatif korelasyon olduğunu ve özel okul öğretmenlerinin devlet okulu öğretmenlerinden hem içsel ve hem de dışsal olarak daha fazla iş tatminine sahip olduğunu ve daha az stresli olduklarını göstermiştir. VII
Analysis of the determinants of ecological footprint in Turkey

Bu çalışma Türkiye'deki çevresel bozulmanın arkasında yatan ekonomi politik faktörleri keşfetmeyi amaçlamaktadır. Bu araştırma çevre sosyolojisi teorilerine dayanmaktadır ve teorilerin varsayımları aracılığıyla, bu teorilerin Türkiye için geçerliliğini test etmektedir. Test ettiğim teoriler, çevresel Kuznets eğrisi, ekolojik modernleşme teorisi, üretim değirmeni, yıkımın değirmeni teorileri, ekolojik eşit olmayan değişim teorisi ve kentleşmenin ekonomi politiğidir. Metodolojik olarak, Türkiye için 1970 ve 2010 yılları arasını kapsayan zaman serisi kullanılarak, Türkiye'nin kişi başına düşen ayak izine, Türkiye'nin ekonomik gelişmişlik seviyesinin, gelişmiş ülkelere ihracat ağırlığının, kentleşme oranının ve askeri harcamaların etkisine bakılmaktadır. Bu etkilere bakmak için Johansen eş-bütünleşme tekniği analizi uygulanmıştır. Ekolojik ayak izine ekonomik gelişme seviyesi ve kentleşmenin pozitif etkisi bulunurken, çevresel Kuznets eğrisi, ekolojik eşit olmayan değişim ve askerileşmenin ile herhangi bir ilişki bulanamamıştır.
Yerel iklim değişikliği politikalarında kentsel iklim adaleti: Bursa, İzmir, Karşıyaka ve Nilüfer örnekleri

İklim değişikliğinin etkileri ve politika yapım süreçlerinin doğurduğu sonuçlar, kentteki farklı toplumsal grupları ve sınıfları farklı şekillerde etkilemektedir. Bu nedenle iklim değişikliği bir kentsel adalet sorunudur. Yerel yönetimler ise iklim değişikliğinin kentsel düzeyde yol açtığı veya pekiştirdiği eşitsizliklerin hem bir parçası hem de çözümüdür. Fakat yerel yönetimler tarafından hazırlanan iklim eylem planlarında iklim ve adalet arasındaki ilişki genellikle göz ardı edilmektedir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'deki belediyelerin ve örneklem olarak seçilen Bursa Büyükşehir Belediyesi, İzmir Büyükşehir Belediyesi, Nilüfer Belediyesi ve Karşıyaka Belediyesi'nin hazırladığı iklim eylem planlarını ve eylem planlarının yapım sürecini, kentsel iklim adaletini oluşturan unsurlarla birlikte değerlendirmektir.
Güvenlik yönetimi açısından özel güvenliğin önleyici yetkileri

Günümüzde gelişen teknoloji ve küreselleşme tüm dünyada ekonomik, kültürel ve siyasi değişikliklere neden olmuştur. Bu değişim süreci güvenlik olgusunu da etkilemiş, tüm ülkelerde güvenliğinin önemi daha fazla artmıştır. Türkiye'de devlet özellikle iç güvenlik alanında genel kolluk kuvvetlerini asli vazifelerinde kullanabilmek ve yetişmekte zorlandığı özel sektörün ihtiyaçlarına cevap verebilmek adına güvenlik alanındaki ihtiyaçların bir bölümünü yine özel sektör aracılığı ile karşılama yoluna gitmiştir. Özel güvenlik görevlileri görev yaptıkları kişisel varlık ve mülk gözetim ve korumasını, güvenlik kontrolü, kurulum ve alarm sistemleri yönetimini kapsayan geniş görevlerden sorumludurlar. Bu nedenle her sektörde ve her kurumda ihtiyaç haline gelen özel güvenlik görevlilerinin vatandaşların ve kurumların korunmasında oynadıkları rol oldukça önemli hale gelmiştir. Bu çalışmada güvenlik konusuna kısaca değindikten sonra özel güvenlik sektörünün büyüklüğü ve bunun yanında özel güvenlik görevlilerinin görev yaptıkları kurum ve kuruluşlarda genel olarak kalabalık gruplar halinde birlikte çalıştıklarından dolayı yönetim, yönetimin amacı ve fonksiyonlarına da değinilmiştir. Yönetim konusuna değinilmesindeki amaç, özel güvenlik sektöründe çalışan yönetici ve yönetici adaylarının yönetim hakkında kısaca bilgi sahibi olmalarıdır. Türkiye'de Güvenlik hizmetinin nasıl sunulduğunun çerçevesi çizilmekte, genel kolluk üzerinde durularak özel güvenliğin konumu belirtilmektedir. Sonrasında özel güvenlik kavramından bahsedilerek Türkiye'de özel güvenliğin gelişimi 2495 sayılı Kanun öncesi, sonrası ve günümüzde halen yürürlükte olan 5188 sayılı Kanun dönemi olarak üç aşamalı şekilde incelenmektedir. Çalışmamızda bir de farklı bir gelişim süreci olarak genelde merak edilen ama çokta bilinmeyen üniversitelerdeki özel güvenlik programlarının gelişimi kısaca incelenmiştir. Özel güvenlik görevlilerinin yetkileri genel hatları çizilerek belirtilmekte, sonrasında bu yetkiler kanunlar çerçevesinde analiz edilmektedir. Burada amaç özel güvenlik görevlilerinin ve onlarla etkileşim içerisinde olan herkesin bu yetkileri bilmesi, anlaması ve algılamasıdır. Böylelikle bilgi eksikliğinden kaynaklı yaşanacak problemler minimize edilmiş olacaktır. Ayrıca bu yetkileri kullanabilecekleri görev alanları hususuna değinilmiştir. Özel güvenlik genel kolluk ilişkisine de değindikten sonra çalışmamız genel değerlendirme ve sonuç ile bitirilmiştir.
Türkiye'de kamu denetçiliği kurumunun tavsiye kararlarının idare üzerindeki etkinliği

Son yıllarda insan haklarının gelişip önem kazanmasıyla birlikte bu hakların korunmasına yönelik çeşitli denetim mekanizmaları da ortaya çıkmıştır. Bugün dünyada hızla yayılan Ombudsmanlık da bu denetim mekanizmalarının en önemlisi olarak karşımıza çıkmaktadır. Kolay ve masrafsız bir hak arama yolu olan Ombudsmanlık, ülkemizde Kamu Denetçiliği Kurumu adıyla örgütlenmiştir. KDK, idarenin eylem ve işlemlerini, hukuka ve hakkaniyete uygunluk yönlerinden ve iyi yönetim ilkeleri açısından inceleyen, bağımsız ve tarafsız bir kurumdur. Bağlayıcı karar alamayan KDK'nın en güçlü yönünü tavsiye kararları oluşturmaktadır. KDK, yaptığı inceleme ve araştırma sonucunda, hatalı ve haksız uygulamalara neden olan idareye, hatalı ve haksız olduğunu bildirmekte; mağduriyetlerin giderilmesine yönelik idarenin yapması gerekenleri bir öneri şeklinde idareye bildirmektedir. Bu çalışmada, KDK'nın şikayet başvurularını almaya başladığı 2013 yılından 2017 yılı sonuna kadar başvurulara yönelik vermiş olduğu tavsiye kararlarının idareler üzerindeki etkinliği incelenmiştir.