turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İşitme engelli elit güreşçiler ile sedanter işitme engelli bireylerin benlik saygısı ve yaşam doyumlarının incelenmesi

Bu araştırmada İşitme Engelli Güreşçiler ile İşitme Engelli Sedanter Bireylerin benlik saygısı ve yaşam doyumu arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmaya 46 işitme engelli elit güreşçi (yaş= 19 ,84 4,43) ile 46 işitme engelli sedanter (yaş= 22 ,26 4,80) olmak üzere toplam 92 (yaş= 21 ,05 4,45) birey katılmıştır. Araştırmada; Diener, Emmons, Laresen ve Griffin (1985) tarafından geliştirilen 'Yaşam Doyumu Ölçeği' ile Arıcak (1999), tarafından geliştirilen 'Benlik Saygısı Ölçeği' sırasıyla yaşam doyumu ve benlik saygısını düzeylerini belirlemek için uygulanmıştır. Kişisel bilgilerin elde edilmesi için de hazırlamış olduğumuz 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin analizinde t-Testi, tek yönlü varyans analizi ve betimsel istatistiksel yöntemler uygulanmıştır. İşitme engelli elit güreşçiler ile sedanter işitme engelli bireyler arasında benlik değeri, özgüven, kendine yetme alt boyutları, benlik saygısı ve yaşam doyumu puanları açısından istatistiki olarak önemli farklılıklar (p<0.05) saptanmıştır. Yaş değişkeni açısından işitme engelli elit güreşçilerde yaşam doyumu puanları ile benlik saygısı alt ölçeğindeki depresif duygulanım puanları arasında anlamlı farklılıklar (p <0.05) belirlenmiştir. İşitme Engelli Sedanter Bireylerde yaş değişkeni açısından, başarma ve üretme alt boyutu puanında anlamlı bir farklılık (p<0.05) bulunmuştur. Ayrıca, deneyim düzeyi değişkeni açısından işitme engelli güreşçilerin benlik değeri alt boyutu puanında da anlamlı bir farklılık bulunduğu ortaya çıkarılmıştır. Sonuç olarak, işitme engelli elit güreşçiler ile işitme engelli sedanter bireylerin benlik saygısı ve yaşam doyumu düzeyleri arasında yaş ve spor deneyimi açısından anlamlı farklılıklar vardır. İşitme engelli elit güreşçiler ve işitme engelli sedanter bireylerin benlik saygısı ve yaşam doyumu düzeyleri arasında anlamlı bir fark gözlenmiştir.
Music of the talking cure: Examining the interaction between patient and therapist in the sphere of sound

Bu çalışma, psikanalitik psikoterapi sürecinde danışan ile terapist arasındaki sözsüz iletişimin işitsel boyutuna odaklanmaktadır. Bu araştırmada, sesli iletişime ait üç değişkenin, ritim, sesin şiddeti ve sesin perdesinin, bilgisayar tarafından ölçülmesi ile 1) seansların işitsel açıdan betimlenmesi; 2) danışan ve terapistin davranışlarının öz-düzenleme ve 3) ortaklaşa düzenleme düzenekleri açısından araştırılması; 4) elde edilen bulguların seanslardaki sözel içerikle birlikte ele alınarak niteliksel olarak yorumlanması gibi amaçlar hedeflenmektedir. Bunun için, 17 yaşındaki bir ergen ile sürdürülmüş, bir yıllık bir psikanalitik psikoterapi sürecinden, erken, orta ve geç dönemleri temsil edecek şekilde 6 adet seans seçildi. Zaman serileri oluşturularak bahsi geçen üç değişkene ait otokorelasyon ve çapraz korelasyon analizleri yapıldı. Her seans için, seçilmiş bir 'kritik an' esnasındaki sözel etkileşimin deşifresi, kalitatif analizlerde kullanılması amacıyla sunuldu. Danışan için; ritim, ses şiddeti ve perdesi açısından neredeyse tüm seanslarda istatiksel olarak anlamlı otokorelasyonlar bulunmasına rağmen, terapist için sadece bir seansta otokorelasyonlar bulundu. Ayrıca, tüm seanslarda ritim, bir seansta ses şiddeti ve bir seansta da ses perdesi açısından istatiksel açıdan anlamlı çapraz korelasyonlar olduğu gözlemlendi. Sonuçlar, terapi süreci boyunca danışanın ritim, ses şiddeti ve ses perdesi açısından düzenli olarak kendi kendisini düzenlemekte olduğunu işaret etmektedir. Öte yandan, terapist, neredeyse her seansta danışanın ses ritmini takip etmekte ve kendi ritmini danışanınkiyle eşleştirmektedir. Ayrıca, danışanın sürecin ortalarından itibaren, ve giderek artan bir şekilde, terapistin ritmini; bir seansta ses şiddetini ve bir seansta da ses perdesini izlediği ve kendi davranışlarını terapistinki ile eşleştirmekte olduğu gözlemlendi. Betimleyici ve istatiksel sonuçların seans içerikleri ile birlikte ele alınması ile süreç, çeşitli psikanalitik-klinik kavramlar açısından yorumlandı. Sürecin ilk evresi, terapistin aynalamalarının nasıl danışanın duygulanımını düzenlerken aynı zamanda düşünmek için bir alan açtığını; ve ortaya çıkan yeni konuların danışanın konuşma ritmi üzerinde nasıl bir etkisi olabileceğini göstermek için kullanıldı. Orta evrede, ilişkisel sahneye koymaların yıkıcı etkilerinin onarılması ile nasıl yeni durumların ortaya çıkabileceği; son evrede ise danışanın ortaklaşa düzenleme süreçlerine yaslanmasının, yaklaşan ayrılık karşısında nasıl bir bütünleşme fantezisinin işareti olabileceği tartışıldı.
Çocuklarda internet bağımlılığı ve agresif davranışlar arasındaki ilişkinin incelenmesi

Küresel bir araç olan internet, çok büyük sayılarda ağ, cihaz ve kullanıcıdan oluşmaktadır. İnternet gittikçe daha fazla kullanım görmektedir. İnternet sayesinde insanlık gelişmekte ve ilerlemektedir. Bu durumdan hareketle internete öğrenme, araştırma, iletişim, eğitim, alışveriş gibi sonsuz sayıda amaca yönelik bir mecra denilebilir. İnternet tarafından sağlanan olanaklar sayesinde insan hayatı daha kolay kılınmaktadır. Buna ek olarak daha çeşitli, zengin ve gelişkin bir yaşam mümkün olmaktadır. Ancak internetin popülerleşmesi ve kullanım sıklığının artması istismar semptomları ile beraber gelen klinik vakaların görülmesine sebebiyet vermiştir. Bu çalışmanın amacı çocuklarda internet bağımlılığı ve agresif davranışlar arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda 200 ortaokul öğrencisi ile anket uygulaması yapılmıştır. İnternet bağımlılığını ölçmek için 35 maddeden oluşan beşli likert tipi İnternet Bağımlılığı Ölçeği, saldırganlığı ölçmek içinse 29 maddeden oluşan beşli likert tipi Buss-Perry Saldırganlık Ölçeği kullanılmıştır. Bunlara ek olarak araştırmacı tarafından geliştirilen demografik bilgilere ulaşmak için 17 maddelik demografik anket uygulanmıştır. Yapılan uygulama sonucunda kız öğrencilerin internet bağımlılığında yoksunluk çekme düzeyleri erkek öğrencilerden fazlayken, fiziksel saldırganlık düzeylerinin erkek öğrencilerden daha az olduğu sonucuna varılmıştır. Buna ek olarak 6. sınıftaki öğrencilerin internet bağımlılığı düzeyleri diğer sınıflardaki öğrencilere göre daha fazladır. Ayrıca okul dışında düzenli olarak aktivite yapan öğrencilerin internet bağımlılığı düzeyleri ile öfke ve düşmanlık düzeylerinin daha az olduğu görülmüştür.
Algılanan anne baba tutumunun üniversite öğrencilerinin bilişsel çarpıtmaları ve kişilik yapıları ile ilişkisi

Bu çalışmada algılanan anne baba tutumlarının üniversite öğrencilerinin bilişsel çarpıtmaları ve kişilik yapıları ile ilişkisi incelenmiştir. Anne baba tutumları, bilişsel çarpıtmalar ve kişilik yapıları bazı değişkenlerle karşılaştırılmış ve çeşitli istatistikler yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar, Mühendislik, Fen ve Edebiyat öğrencilerinden 213'ü kız, 192'si erkek olmak üzere toplam 405 kişiden oluşmuştur. Çalışmada algılanan anne baba tutumunu ölçmek için 'Anne Baba Tutum Ölçeği' , bilişsel çarpıtmaları ölçmek için 'Akılcı Olmayan İnanç Ölçeği Kısaltılmış Formu' ve kişilik yapılarını ölçmek için 'Kişilik İnanç Ölçeği' kullanılmıştır. Deneklerle ilgili demografik bilgi edinmek için ise araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Bu çalışmanın sonunda algılanan anne baba tutumu ile kişilik yapıları arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Çocuk demokratik tutum ile yetiştirildiğinde, çekingen, bağımlı, pasif agresif, antisosyal, narsisistik, histriyonik ve paranoid kişilik yapılarına rastlanma oranı azalmaktadır. Çocuk otoriter tutum ile yetiştirildiğinde ise, çekingen, bağımlı, pasif agresif, obsesif kompulsif, antisosyal, narsisistik, histriyonik, şizoid ve paranoid kişilik yapılarına rastlanma oranı artmaktadır. Çocuk koruyucu/istekçi tutum ile yetiştirildiğinde, çekingen, bağımlı, pasif agresif, obsesif kompulsif, antisosyal, narsisistik, histriyonik, şizoid ve paranoid kişilik yapılarına rastlanma oranı artmaktadır. Algılanan anne baba tutumu ile bilişsel çarpıtma düzeyi arasındaki ilişkiyi de inceleyen araştırmanın sonucuna göre bu iki değişken arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Ayrıca yapılan çalışma sonucunda bilişsel çarpıtma düzeyinin yüksek olması ile kişilik yapıları arasında pozitif yönlü bir ilişki olduğu görülmüştür. Bilişsel çarpıtma düzeyi yükseldikçe, çekingen, bağımlı, pasif agresif, obsesif kompulsif, antisosyal, narsisistik, histriyonik ve paranoid kişilik yapılarının da yükseldiği görülmüştür.
Öğretmenlerin mükemmeliyetçilik ve öz-duyarlık düzeylerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi

Bu çalışmanın amacı öğretmenlerin mükemmeliyetçilik ve öz-duyarlık arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmaya 2017- 2018 eğitim-öğretim yılında Gaziantep ilinde farklı tür liselerde çalışan 310 öğretmen katılmıştır. Araştırmada 'Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği' ve 'Öz-duyarlık Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırma verileri ANOVA, t testi ve Pearson Korelasyon analizi ile elde edilmiştir. Bulgulara bakıldığında; toplam mükemmeliyetçilik puanlarının cinsiyet ve medeni hal değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık gösterdiği görülmüştür. Erkek öğretmenlerin kadınlara göre; evli öğretmenlerin bekarlara göre daha mükemmeliyetçi oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Toplam öz-duyarlık puan ortalamalarında anlamlı farklılığa rastlanamamıştır. Mükemmeliyetçiliğin alt boyutlarına bakıldığında; 'düzen' alt boyutunda cinsiyet göre; 'hatalara aşırı ilgi' alt boyutunda; cinsiyet, yaş, medeni hal ve çalışma yılına göre 'ailesel eleştiri' alt boyutunda yaşa göre; 'kişisel standartlar 'alt boyutunda cinsiyete göre; 'davranışlardan şüphe' alt boyutunda branşa göre anlamlı farklılıklara rastlanmıştır. Öz-duyarlığın alt boyutlarına bakıldığında; 'öz-sevecenlik' alt boyutunda yaş ve çalışma yılına göre; 'izolasyon' alt boyutunda branşa göre anlamlı farklılıklara rastlanmıştır. Öğretmenlerin mükemmeliyetçilikleri ve öz-duyarlıkları arasında pozitif ve düşük düzeyde anlamlı ilişkiye rastlanmıştır. Öz-duyarlığın olumlu alt boyutlarıyla, mükemmeliyetçilik ve mükemmeliyetçiliğin alt boyutları arasında negatif; öz-duyarlığın olumsuz alt boyutlarıyla, mükemmeliyetçilik ve mükemmeliyetçiliğin alt boyutları arasında ise pozitif düzeyde anlamlı ilişkiye rastlanmıştır.
İşyerinde psikolojik taciz, akran zorbalığı ve çocukluk çağı örselenme yaşantıları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada İstanbul'da yaşayan 18 yaş üstü bireylerde, İş Yerinde Psikolojik Taciz, Akran Zorbalığı ve Çocukluk Çağı Örselenme Yaşantıları Arasındaki ilişkiyi incelemiştir. Aynı zamanda İş Yerinde Psikolojik Taciz, Çocukluk Çağı Örselenme Yaşantıları ve Akran Zorbalığının demografik ve işyeri değişkenlerine göre farklılık gösterip göstermediği ele alınmıştır. Araştırmanın örneklemi, 113 kadın, 114 erkek olmak üzere toplam 227 kişiden oluşmaktadır. Araştırmanın verileri, Demografik bilgi formu, Algı Ölçeği, Algı Ölçeği, Akran Zorbalığı Kurbanlarını Belirleme Ölçeği, Akran Zorbalarını Belirleme Ölçeği ve Çocukluk Çağı Örselenme Yaşantıları Ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiksel metotlar, Bağımsız iki grup için Mann Whitney U Tesi, bağımsız örneklem için Kruskal Wallis testi kullanılmıştır. Yapılan analizin sonucunda, işyerinde psikolojik taciz mağduru ve akran zorbalığı mağduru, işyerinde psikolojik şiddet saldırganı ve akran zorbalığı mağduru, işyerinde psikolojik taciz saldırganı ve akran zorbalığı saldırganı, işyerinde psikolojik taciz ve akran zorbalığı mağduru, çocukluk çağı örselenme yaşantıları ve akran zorbalığı mağduru, çocukluk çağı örselenme yaşantıları ve akran zorbalığı saldırganı, çocukluk çağı örselenme ve işyerinde psikolojik şiddet saldırganı, çocukluk çağı örselenme yaşantıları ve işyerinde psikolojik şiddet mağduru arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Aynı zamanda akran zorbalığı ve cinsiyet arasında, kişilerin çalıştıkları kurum ve işyerinde psikolojik taciz arasında, kişilerin işyerinden memnuniyet düzeyleri ve işyerinde psikolojik taciz arasında anlamlı ilişki bulunmuştur.
Kut'ul Kulub'da nefs ve tekamülü

İslam tarihinde belirgin bir yere sahip olan tasavvufi düşünce; temellerini hicri üçüncü asırda yaşamış ve eser bırakmış sufi alimlerden alır. Bu alimlerden biri de EbuTalib-i Mekki'dir. Tasavvuf Literatüründe nefs kavramı da önemli bir yere sahiptir. Tasavvufun gayesi; kişiyi benliğiyle mücadeleye sürükleyerek ruhsal gelişimini sağlamaktır. Bu araştırmada, tasavvufun temel kavramlarından olan nefs kavramınınmahiyetini daha iyi anlayabilmek maksadı ile, ilk dönem sufilerinden Ebu Talib-iMekki'nin nefs hakkındaki düşünceleri incelenmiştir. Araştırma; üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; nefs kavramınınanlamları üzerinde durulmuştur. Nefs kavramının Sözlük ve terim anlamları incelenmiş ve kelimenin tasavvuf tarihindeki tarihsel gelişimi aktarılmıştır. İkinci bölümde Ebu Talib-iMekki'nin hayatı ve eserleri ile Kutu'l-Kulub'un özellikleri incelenmiştir. Üçüncü bölümde Kutu'l-Kulub'da nefs kavramı ve tekamül evreleri incelenmiştir.
Evli kişilerde depresyon, ilişkiye ilişkin inanç, kendini ayarlama düzeyinin evlilik uyumu ile ilişkisi

Bu araştırmanın amacı, evli kişilerde depresyon, ilişkiye ilişkin inanç, kendini ayarlama düzeyi ile evlilik uyumu arasındaki ilişkileri araştırmaktır. Ayrıca, cinsiyet, yaş, evlilik süresi, eşin yaşı, evlenme yaşı, eşin destek düzeyi, evliliğin geleceğini değerlendirme biçimi gibi demografik faktörlerin evlilik uyumuyla ilişkilerinin belirlenmesidir. Bu amaç doğrultusunda, 157 (74 kadın, 83 erkek) evli katılımcı araştırmada yer almıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Evlilikte Uyum Ölçeği, Beck Depresyon Envanteri, İlişkilerde İnanç Envanteri ve Gözden Geçirilmiş Kendini Ayarlama Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada, evlilik uyumu ile demografik faktörler arasındaki ilişkilere Pearson korelasyon katsayısı ile bakılmıştır. Analiz sonucuna göre, evlilik uyumu ile eşin destek düzeyi ve evliliğin geleceğini değerlendirme biçimi pozitif yönlü anlamlı korelasyon göstermiştir. Bununla birlikte, evlilik uyumu ile depresyon, ilişkilere ilişkin inanç, kendini ayarlama düzeyi arasındaki ilişkilere Pearson korelasyon katsayısı ile bakılmıştır. Analiz sonucuna göre, evlilik uyumu ile depresyon arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Daha sonra, araştırmada yer alan değişkenlerden evlilik uyumunu yordayan değişkenlerin belirlenmesi amacıyla hiyerarşik regresyon analizi kullanılmıştır. İlk adımda, demografik değişkenler regresyon eşitliğinde yer almıştır. İkinci adımda, BDE, İİE ve G-KAÖ'den elde edilen puanlarında, regresyon eşitliğine girmiştir. Regresyon analizi sonucunda yaş, evlilik süresi, evlenme yaşı, evliliğin geleceğini değerlendirme biçimi ve depresyon puanının evlilik uyumunu yordadığı bulunmuştur. Son olarak, yüksek ve düşük düzeyde evlilik uyumuna sahip olan kişilerin depresyon, ilişkilere ilişkin inanç, kendini ayarlama düzeyi açısından farklılaşıp farklılaşmadığına bağımsız gruplar için t test tekniğiyle ile bakılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuca göre, yüksek ve düşük evlilik uyumuna sahip kişiler sadece depresyon puanları açısından farklılaşmaktadırlar. Yüksek düzeyde evlilik uyumuna sahip kişilerin depresyon düzeyi, düşük düzeyde evlilik uyumuna sahip kişilere kıyasla daha düşüktür.
Akademik danışmanlar ve öğrencilerin akademik danışmanlık görev algıları ile verilen danışmanlık hizmetlerini değerlendirmeleri

Bu araştırmada akademik danışman ve öğrencilerin akademik danışmanlık görev algıları ile verilen danışmanlık hizmetlerinin değerlendirilmesi ele alınmıştır. Ayrıca danışmanlık hizmetlerini engelleyen unsurların ortaya çıkarılmasına da çalışılmıştır. Araştırmada görev maddelerine ilişkin olarak Kuzgun tarafından geliştirilen envanter kullanılmıştır. Bu envanter ile danışman ve öğrencilerin akademik danışmanlık görev algıları ile verilen hizmetlerin düzeyi belirlenmiştir. Danışmanlık hizmetlerini engelleyen unsurların ortaya çıkarılması için sorulan sorular Ç. ü. 'si öğretim koşulları göz önüne alınarak hazırlanmıştır. Araştırmaya Tıp -fakültesi dışındaki diğer fakültelere devam eden II, III ve IV. sınıf öğrencileri olmak üzere toplam 519 öğrenci ile bu fakültelerde görevli 105 akademik danışman katılmıştır. Araştırma sonuçları frekans, yüzde, aritmetik ortalama, 't' testi ve Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı ile değerlendirilerek sonuçlar tablolarla gösterilmiştir. Elde edilen bulgulardan akademik danışmanlar ile öğrencilerin görev algılarında birbirine benzer olduğu buna karşın verilen hizmetlerin algılama biçimlerine uygun olmadığı görülmüştür. Genelde akademik danışmanların görev algılarına uygun hizmetleri vermedikleri dikkati çekmektedir. öğrencilerin de danışmanlarından beklentilerine uygun hizmetleri görmediklerini ifade ettikleri anlaşılmıştır. Yeterli danışmanlık hizmetlerinin verilmesini engelleyen en önemli unsurlar olarak; öğrenci sayısının çokluğu, danışman-öğrenci etkileşiminin olmaması ve sürekli değişen yönetmelikler gösterilmiştir. Araştırma bulguları sonucunda bugünkü hizmetlerin yeterli olmadığı anlaşılmıştır. önerilerde öğrencilerin ruh sağlığının korunması ve başarılarının yükseltilmesinde rol oynayan akademik danışmanlık hizmetlerinin öğrencilerin beklentilerine uygun bir işleyişle yeniden düzenlenmesine dikkat çekilmiştir.
Okulöncesi kuruma devam eden çocukların sosyal yeterlikleri ve olumlu sosyal davranışları ile ebeveyn stilleri arasındaki ilişkiler

Bu araştırmanın temel amacı, devlet ve özel okul öncesi kuruma devam edem kız ve erkek çocukların sosyal yeterlikleri ve olumlu sosyal davranışları ile anneler tarafından algılanan hem annelerin hem de babaların ebeveyn stilleri arasındaki ilişkileri incelemektir. Araştırmanın örneklem grubunu, Ankara ili içinde yer alan özel ve devlete bağlı bir okul öncesi kuruma devam eden yaşları 35 ile 75 aylar arasında değişen 176'sıkız, 168'i erkek olmak üzere toplam 344 çocuğun anneleri ve öğretmenleri oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama araçları olarak Ebeveyn İçin Kişisel Bilgi Formu, Ebeveyn Stilleri ve Boyutları Ölçeği, Olumlu Sosyal Davranış Ölçeği annelere;Öğretmen İçin Kişisel Bilgi Formu, Sosyal Yeterlik İçin Eğitmen Değerlendirme Ölçeği ve Olumlu Sosyal Davranış Ölçeği öğretmenlere uygulanmıştır. Ayrıca, çalışmadaEbeveyn Stilleri ve Boyutları Ölçeği'nin geçerlik ve güvenirliği sınanmıştır. Araştırmada ilk olarak devlet ve özel okul öncesi kuruma devam eden kız ve erkek çocukların sosyal yeterlikleri açısından ebeveyn stilleri arasındaki farklılıklar incelenmiştir. Anne ve anneler tarafından değerlendirilen babaların ebeveyn stilleritemel alındığında, kız çocukların sosyal yeterlik alt boyutlarından akranlarla veeğitmenle olan pozitif ilişkilerden aldıkları puanların, erkek çocuklarından daha yüksek olduğu; erkek çocukların akranlarla olan negatif ilişkiler alt boyutundan aldıkları puanların kız çocuklarından daha yüksek olduğu bulunmuştur. Annelerin ebeveyn stilleri temel alındığında demokratik ebeveyne sahip çocukların sosyal yeterlik alt boyutlarından akranlarla olan negatif ilişkilerden aldıkları puanların, izin vericiebeveyne sahip çocukların aldıkları puanlardan daha yüksek olduğu görülmüştür. Bunlara ek olarak; okul öncesi kurumun türü temel alındığında, özel bir okulöncesi kuruma devam eden çocukların akranlarla olan negatif ilişkiler ve katılımın olmamasıalt boyutlarından aldıkları puanların, devlete bağlı okul öncesi kuruma devam eden çocuklara göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Araştırmada, ikinci olarak devlet ve özel okul öncesi kuruma devam eden kız ve erkek çocukların olumlu sosyal davranışları ile ebeveyn stilleri arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Kız çocukların annelerinin değerlendirdikleri olumlu sosyal davranış puanları, erkek çocuklarından daha yüksek olduğu bulunmuştur. Ayrıca; demokratik anne ve babaya sahip olan çocukların annelerinin değerlendirdikleri olumlu sosyal davranış puanları, izin verici anne ve babaya sahip olan çocukların puanlarından daha yüksektir. Öğretmenlerin değerlendirdikleri olumlu sosyal davranışlarda ise kız çocuklarının aldıkları puanların, erkek çocuklarından daha yüksek olduğu görülmüştür. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular ilgili literatürdeki araştırma sonuçlarıyla karşılaştırılmış ve tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinde sigara kullanımının otomatik düşünceler üzerine etkisi ve bunun depresyon ve anksiyete ile ilişkisi

Araştırmada, sigara içen ve içmeyen kişilerde negatif otomatik düşünceler kavramı ele alınmış ve sigara kullanımı olan ve olmayan üniversite öğrencilerinde negatif otomatik düşünce düzeyleri ve bunun depresyon ve kaygı ile ilişkisi incelenmiştir. Katılımcılar, İstanbul'da okuyan bir grup üniversite öğrencisinden oluşmaktadır ve 100 kişiyi içermektedir. Veriler, sosyodemografik bilgi formu, Fagerström Nikotin Bağımlılık Testi (Heatherton ve ark., 1991), Hamilton Depresyon Değerlendirme Ölçeği (Hamilton, 1960), Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri (Spielberger ve ark., 1970) ve Otomatik Düşünceler Ölçeği (Hollon & Kendall, 1980) kullanılarak toplanmıştır. Bulgular, yüksek nikotin bağımlılarında; negatif otomatik düşünceler, depresyon ve sürekli kaygı seviyelerinin sigara içmeyen kişilere göre daha yüksek olduğunu ortaya koymuştur. Otomatik düşüncelerin etkisi kontrol edildiğinde, sigara kullanımının depresyon üzerindeki etkisi devam ederken, sürekli kaygı ve durumluk kaygı üzerindeki etkisi ortadan kalkmıştır. Sigara kullanımı ve otomatik düşüncelerin depresyon ve kaygı üzerindeki ortak etkisine bakıldığında, düşük ve yüksek otomatik düşüncelere sahip kişilerin nikotin kullanımının depresyon üzerinde fark yarattığı bulunmuştur. Ancak, yüksek otomatik düşüncelere sahip kişilerin, sigara kullanımı sürekli ve durumluk kaygı üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark yaratmamıştır. Bu sonuçlar, depresyon ve anksiyetesi yüksek olan ve aynı zamanda nikotin kullanımı olan kişilerin BDT'den daha etkili yararlanması için kullanılabilir.
Evli bireylerin kişilik özelliklerine göre bilinçli farkındalık düzeylerinin ve evlilik doyumlarının incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, evli bireylerin kişilik özelliklerinin, bireylerin bilinçli farkındalık düzeyleri ve evlilik doyum düzeyleri üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırmaya katılan evli bireylerin demografik özelliklerini ve evlilik yaşamlarına ait bilgileri elde etmek amacıyla 'Demografik Bilgi Formu', algıladıkları evlilik doyumunu ölçmek amacıyla 'Evlilik Yaşam Ölçeği', kişilik özelliklerini belirlemek amacıyla 'Eysenck Kişilik Ölçeği-Kısaltılmış Formu' ve bilinçli farkındalık düzeylerini ölçmek amacıyla 'Bilinçli Farkındalık Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmaya 164 evli birey katılmıştır. Çalışmaya katılan bireylerin gönüllü olmaları esas alınmış olup; en az 1 yıldır evli olma ve eşiyle yaşıyor olma şartları aranmıştır. Verilerin toplanması aşamasından sonra, elde edilen verilerle ilgili istatistiksel analizler yapılmıştır. Örneklem grubunun demografik değişkenlerini açıklamak amacıyla yüzde ve frekans değerlerine bakılmıştır. Evli bireylerin kişilik özellikleri ile evlilik doyumları ve bilinçli farkındalık düzeyleri arasındaki ilişkiyi bulmak amacıyla Pearson Korelasyonu ve Regresyon analizleri uygulanmıştır. Evlilik doyumu, kişilik özellikleri, bilinçli farkındalık düzeyleri ve demografik değişkenler arasındaki ilişkiyi ortaya koymak amacıyla da bağımsız iki örneklem t testi ve ANOVA yapılmıştır. Yapılan araştırma sonucunda, evli bireylerin evlilik doyumları ile dışa dönüklük kişilik özelliği alt boyutu arasındaki ilişki pozitif ve anlamlı olarak bulunmuştur. Evlilikten alınan doyum düzeyi ile nörotisizm arasındaki ilişki negatif ve anlamlı olarak tespit edilmiştir. Kişilik özellikleri ve bilinçli farkındalık düzeyleri incelendiğinde; evli bireylerin bilinçli farkındalık düzeyleri ile nörotisizm kişilik özelliği arasındaki ilişki negatif ve anlamlı olarak tespit edilmiştir.