turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ailesel Akdeniz Ateşi tanısı almış bireylerin, depresyon düzeyleri, yeti yitimi ve intihar olasılığının incelenmesi

Bu araştırmada Ailesel Akdeniz Ateşi tanısı almış bireylerde Depresyon düzeyi, Yeti Yitimi ve İntihar Olasılığının sosyo-demografik değişkenlere göre incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda araştırmaya Türkiye sınırları içinde yaşayan rastlantısal yöntemle seçilmiş 251 Ailesel Akdeniz Ateşi tanısı almış birey katılmıştır. Veri toplamak amacıyla 'İntihar Olasılığı Ölçeği'' ,'Kısa Yeti Yitimi Anketi' , 'Beck Depresyon Ölçeği'' ve katılımcılara hazırlanan 'Sosyo-demografik veri formu'' verilmiştir. Verilerin analizi için SPSS 20.0 paket programı kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, hastanın geçirdiği atak sayısı arttıkça depresyon eğilimi de artmaktadır. Ayrıca, atak sıklığı ile yeti yitimi arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Daha fazla atak geçiren hastalar daha fazla yeti yitimine uğramaktadır. Araştırmada 18-24 yaş arası grubun intihar olasılığı oranının diğer yaş aralıklarına göre daha fazla olduğu ortaya konmuştur. Gelir düzeyi depresyon ve yeti yitimi arasında da anlamlı bir ilişki bulunmuştur buna göre gelir düzeyi arttıkça depresyon ve yeti yitimi azalmaktadır. Eğitim seviyesi ve yeti yitimi incelendiğinde eğitim seviyesi yükseldikçe yeti yitiminin daha az olduğu görülmüştür. Katılımcıların depresyon seviyeleri ile yeti yitimi ve intihar etme olasılıkları arasında pozitif bir korelasyon bulunmuştur. Buna göre, Ailesel Akdeniz Ateşine sahip bireylerin depresyon oranları arttıkça, kısa yeti yitimi ve intihara olasılıkları da artmaktadır. Bu bulgular literatür eşliğinde çeşitli yayınlarla karşılaştırılarak tartışılmıştır.
Development of the tolerance scale: A study of validity and reliability

Bu çalışma geçerli ve güvenilir bir öğretmen tolerans ölçeği geliştirmeyi amaçlamıştır. Ölçeğin gelişim aşamasında uzman akademisyenlerin görüşlerine göre 45 maddeden oluşan ölçek 32 maddeye düşürülmüştür. 32 maddeden oluşan bir ölçek formu hazırlanmış ve bu ölçek 654 öğretmene beş puanlık Liker türünde uygulanmıştır. Ölçeğin geliştirilme döneminden sonra ölçek üzerinde faktör analizi yapılmış, ölçek madde ve boyutlarına ilişkin çalışma yapılmıştır. Açımlayıcı faktör analizi, 32 maddeden oluşan ölçeğe uygulanmıştır. Açımlayıcı faktör analizinden sonra 17 madde içeren 3 faktörlü bir yapı elde edilmiştir. Bu faktörler, ve olarak adlandırılır. Ayrıca öğretmenlerin tolerans ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışmaları için Bern Bach alfa güvenirlik katsayısı hesaplanmış ve 0,840 olarak hesaplanmıştır. Gelişme geçerliliği kapsamında açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi sonucunda ölçek 17 madde ölçeğine düşürülmüştür. Veri yapısının uygun olup olmadığını kontrol etmek için, KMO ve Barlett test yöntemlerinden yararlanılarak faktör analizi kullanılmıştır. KMO testinin değeri 0 ,878, Bartlett testi 233, 160 olarak belirlenmiştir (p <0, 05). Kişisel bilgi formu için Duhok ilinde çalışan 654 öğretmene Öğretmen Hoşgörü Ölçeğinden oluşan bir anket uygulanmıştır. Anketlerden elde edilen verilerin değerlendirilmesinde öğretmenlerin tanımlayıcı özelliklerini belirlemek için yüzde ve frekans istatistikleri kullanılmış, toleransı belirlemek için ortalama ve standart sapma istatistikleri kullanılmıştır. Öğretmenlerin tanımlayıcı özelliklerine göre, öğretmen toleransını belirlemek için t testi, Tek Yönlü ANOVA testleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; öğretmenlerin toleransı istatistiksel olarak olumlu ve iyi bulundu. Ayrıca, hoşgörü ve öğretmenlerin tanımlayıcı özelliklerine göre farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Kız öğretmenlerin tolerans ölçeği puanı (x = 48 ,59); SD =9,77), erkek öğretmenlerin hoşgörü puanından biraz daha fazlaydı (x = 46 ,30); SD =9,78). Ve yaşlarına göre kontrol alt boyutunda farklılık vardı ve 20-30 yaş aralığında ve 51+ yaş aralığında anlamlı bir fark bulundu. Buna göre 20-30 yaş grubundakilerin tolerans kontrol alt boyutunun (x = 49 .22) ortalama puanının 51 + yaş grubundakilerden (x = 45 .43) daha yüksek olduğu bulundu. Ayrıca, diğer yaş kategorileri arasında fark olup olmadigina bakildiginda, 31-40 yaş aralığında ve 51 yaş ve üstü arasında anlamlı bir fark bulunmuştur.
Obesity and its psychological correlates: Appearence-esteem, self-esteem and loneliness

Şişmanlığın öz değer, görünüşe ilişkin öz değer ve yalnızlıkla ilişkisi farklı parklardan rastgele seçilen 482 kişi üzerinde mcelenmiştir. Rosenberg öz Değer ölçeği, Görünüşe İlişkin Öz-Değer Ölçeği ve UÇLA Yalnızlık ölçeği veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Şişmanlık deneklerden elde edilen kilo ve boy tanımlamalarına göre geliştirilmiş olan Beden Kitle İndeksi ile değerlendirilmiştir. Çalışmanın bütün yordayıcı değişkenleri birbirleriyle ilişkili bulunmuştur. Şişmanlar görünüşe ilişkin öz değer ve öz değer ölçeklerinden diğer kilo kategorilerindeki kişilerden anlamlı olarak daha düşük puvanlar almışlar, yalnızlık ölçeğinden ise diğer kilo kategorilerindeki kişilerden anlamlı olarak daha yüksek puvanlar almışlardır. Şişman kadınlar şişman erkeklerden daha düşük görünüşe ilişkin öz değer puvanı almalarına rağmen, zayıf kategoride erkekler kadınlardan daha düşük görünüşe ilişkin öz değer puvanı almışlardır. Bunun yanında, hiyerarşik regresyon analizi çalışmanın bütün değişkenleri arasında doğrusal bir ilişki olduğunu göstermektedir; yalnızlık, görünüşe ilişkin öz değer ve öz değer ile öz değer, görünüşe ilişkin öz değer ve BKİ ile görünüşe ilişkin öz değer ise, BKİ ve cinsiyet ile kısmen açıklanmıştır.
Mükemmeliyetçilik düzeyleri ile psikolojik iyi olma hali arasındaki ilişki ve problem çözme becerisine etkisi

Bu çalışma, üniversite öğrencilerinin sahip oldukları mükemmeliyetçilik düzeyleri ile psikolojik iyi olma hali arasındaki ilişki ve problem çözme becerisine etkisini saptamak amacıyla yapılmıştır. Bu doğrultuda, %77,5'i kadın, %22,5'i erkek öğrenciler çalışma grubunu oluşturmuştur. Katılımcı öğrencilerin annelerinin %31,6'sının ilkokul ve altı, %33,7'sinin lise mezunu olduğu saptanırken; babalarının %32,6'sının lise, %27,8'sinin üniversite mezunu olduğu görülmektedir. Öğrencilerin %75,9'u orta gelirli ailelere mensuptur. Veri toplamak amacıyla, bu çalışma için hazırlanan Kişisel Bilgi Formu, geçerliği ve güvenirliği kanıtlanmış Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği, Psikolojik İyi Olma Ölçekleri ve Problem Çözme Envanteri kullanılmıştır. Mükemmeliyetçilik ile psikolojik iyi olma arasında negatif yönde ilişki olduğu saptanmıştır. Öğrencilerin mükemmeliyetçilik düzeyi problem çözme becerisi düzeyini arttırmaktadır. Öğrencilerin psikolojik iyi olma düzeyi problem çözme becerisi düzeyini azaltmaktadır. Öğrencilerin depresyon düzeyi problem çözme becerisi genel düzeyini arttırırken anksiyete düzeyi problem çözme becerisi genel düzeyini etkilememektedir. Elde edilen bulgular kapsamında problem çözme yetileri zayıf, psikolojik iyi olma düzeyleri düşük ve mükemmeliyetçilik düzeyleri yüksek bireylerde önleyici çalışmaların arttırılması önerilmektedir.
A qualitative analysis on the effects of mindfulness meditation in the workplace

Bu araştırmanın amacı mindfulness meditasyon pratiği yapan katılımcıların mindfulness meditasyonunu özellikle kurumsal hayatlarında nasıl anlamlandırdıklarını incelemektir. Bilinçli farkındalık meditasyonunun, katılımcıların iş tatmini, iş stresi ve beyaz yakalıların tüketim alışkanlıklarının yanı sıra genel iş performansı ve iş arkadaşları ile olan ilişkileri üzerindeki olası etkilerini araştırılmıştır. 12 beyaz yakalı katılımcı ile derinlemesine görüşme yapılmış olup, verilerin analizi için tematik analiz kullanılmıştır. Üç genel tema tanımlanmıştır; bunlar, iyileşme/iyi oluş, kişisel deneyimler ve işyerinde öz değişimdir. Bu temalar doğrultusunda bilişsel gelişim, duygu düzenleme, gelişen şefkat ve şükranın katılımcıların iyi oluş ve işyerindeki davranışlarını belirlemekte önemli rolleri olduğu öngörülmüştür. Sonuçlar, katılımcıların mindfulness pratiklerini uyguladıkça iş tatminlerinin düştüğünü, iş stresinin yok olmadığını ama katılımcıların iş stresi ile baş etme mekanizmalarını geliştirdiğini göstermektedir. Ek olarak, bu araştırmada bazı katılımcıların tüketim alışkanlıklarını değiştirmek istemelerine rağmen kurumsal kültürdeki grup normlarına uyma baskın çıktığı için değiştiremedikleri sonucuna varılmıştır. Sonuçlar mevcut literatür ile ilişkili olarak değerlendirilmiş; çalışmanın katkıları ve sınırlılıkları sunulmuştur.
Hiç evlenmemiş gençlerin benlik modelleri ile eş seçimini sınırlandırıcı inançları arasındaki ilişki: Ankara, İstanbul, Şanlıurfa ve Mardin örnekleri

Bu tez çalışmasında, hiç evlenmemiş bekar gençlerin eş seçiminde sınırlandırıcı inanışları ile benlik modelleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi ve bu ilişkinin bireylerin yaşamlarının çoğunu geçirdiği İstanbul, Ankara ve Şanlıurfa, Mardin şehirleri arasında karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırmanın katılımcılarını, yaşamlarının çoğunu İstanbul, Ankara, Şanlıurfa ve Mardin illerinde geçirmiş olan 18-27 yaş aralığındaki 531 birey oluşturmuştur. Katılımcıların cinsiyet açısından 290 kadın, 240 erkek ve yaşamının çoğunu geçirdiği şehir açısından ise 188 Ankara, 122 Şanlıurfa, 117 İstanbul ve 104 Mardin şeklinde ayrıldıkları görülmüştür. Araştırmada, katılımcıların cinsiyet, yaşamlarının çoğunu geçirdikleri şehir, eğitim durumu, ebeveynlerinin eğitim durumu ile ebeveyn kaybı ve boşanmasına dair bilgilerin elde edilebilmesi adına Demografik Bilgi Formu, bireylerin eş seçimini sınırlandırıcı inanışlarının belirlenebilmesi amacına yönelik REST ile benlik modellerinin belirlenebilmesi adına ÖİBÖ kullanılmıştır. Yapılan analizlere göre eş seçimini sınırlandırıcı inanışlar ile özerk benlik modeli arasında negatif, ilişkisel benlik arasında ise pozitif yönde zayıf anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Cinsiyet değişkeni, özerk ve ilişkisel benlik modelleri ile REST'in beraber yaşama, aşk yeterli, çaba gösterme, zıt kutuplar ve tam güven alt faktörleri üzerinde anlamlı bir etkiye (p 0,05) sahip iken eş seçiminde sınırlandırıcı inanış toplam puanları ve Yalnız ve Tek Doğru ile İdealleştirme alt ölçekleri üzerinde anlamlı bir etkiye sahip bulunmamıştır (p 0,05). Yaşanılan il açısından istatistiksel olarak anlamlı sonuç elde edilemeyen tek alt faktör idealleştirme (p 0,05) olurken; ilişkisel benlik en fazla Mardin'de ve Özerk benlik ise İstanbul'da görülmüştür. Bireylerin eğitim durumuna göre beraber yaşama, anne eğitim durumuna göre idealleştirme ve baba eğitim durumuna göre ise idealleştirme ve zıt kutuplar alt faktörlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir sonuç elde edilememiştir (p 0,05). Diğer tüm alt faktörler de ise anlamlı sonuçlar (p 0,05) elde edilmiştir.
Üniversite öğrencilerinde dikkat eksikliği ve hiperaktivite özelliklerinin bilişsel şemalar ve kaçınma davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı üniversite öğrencilerinde dikkat eksikliği ve hiperaktivite özelliklerinin, bilişsel şemalar ve kaçınma davranışları arasında bir ilişkinin olup olmadığını tespit etmek; demografik özelliklerin, dikkat eksikliği ve hiperaktivite özelliklerinin, bilişsel şemalar ve kaçınma davranışları ne derece etkileyip etkilemediğini tespit etmektir. Ayrıca Bu amaçların test edilmesi ve bulgular ışığında tartışılması ile literatüre katkıda bulunmak bir diğer amaçtır. Araştırmanın örneklemini üniversitede öğrenim gören 120 kişi oluşturmaktadır. Araştırmada Sosyodemografik Form, Fonksiyonel Olmayan Tutumlar Ölçeği, Young Şema Ölçeği, Başa Çıkma Stilleri Ölçeği ve Erişkin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Kendi Bildirim Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın modelini betimsel yöntem oluşturmaktadır. Araştırma verilerini SPSS 16.00 programı kullanılmıştır. Araştırmanın hipotezlerinin istatistiksel sonucuna ulaşmak içinse korelasyon analizi yapılmıştır.
Fear of leadership: Conceptualization, implicit and explicit measures

Bu çalışmanın amacı Lider Olma Korkusu'nu kavramlaştırmaktır. Lider olma korkusuliderlik pozisyonunun getirebileceği olası olumsuz sonuçları göz önünde bulundurarakendişelenmek olarak tanımlanır. Bu kavramı ele almak amacıyla iki farklı çalışma gerçekleştirilmiştir. Çalışan (N= 323) örnekleminden oluşan ilk çalışmada LOK'undoğrudan/açık ölçümlenmesini sağlayan ölçeğin geliştirmesi amaçlanmıştır. Öğrenci (N=205) örnekleminden oluşan ikinci çalışmada ise LOK'un örtük/gizil ölçümleme aracının geliştirilmesi ve geçerlilik çalışmasının ortaya konulması amaçlanmıştır. Geçerlilik çalışması için de başarının olumsuz sonuçları ile ilgili endişeler, nörotisizm, liderlik motivasyonu, kültürel zeka ve gelecekte lider olma niyeti gibi birçok kavrama yer verilmiştir. Keşfedici ve doğrulayıcı faktör analiz sonuçları LOK'un üç boyutlu bir kavram olduğunu ortaya koymuştur. Korelasyon sonuçlarına göre LOK, başarının olumsuz sonuçları ile ilgili endişeler, nörotisizm ve gelecekte lider olma niyeti ile ilişkiliyken; liderlik motivasyonu ile ilişkili bulunmamıştır. Bunun yanı sıra, LOK'u ölçümlemek için geliştirilendoğrudan ve örtük ölçümleme araçları arasında da korelasyon bulunmamıştır. Bütün bu bulgular ölçeğin yapısall ve bağıntılı geçerliliğini desteklemektedir.
Ebeveyn kaybı yaşayan kişilerde psikolojik esneklik tepkisinin psiko - sosyal belirleyicileri: Kaybın koşulları, kişinin kendine, dünyaya, geleceğe yönelik algısı, algılanan sosyal destek ve başa çıkma stratejileri

Yakın olduğumuz bir insanın kaybı ölümün insan hayatındaki reddedilemez doğası sebebiyle sıkça karşılaşılan bir olgudur ve bu kayba kişilerin verdikleri tepkiler değişkenlik göstermektedir. Bonanno (2004) ölüme bağlı kayba verilen tepkilerin psikolojik esneklik, iyileşme, gecikmeli ve kronik olmak üzere 4 temel yol izlediğini ifade ederek, kayba verilen tepkilerin değişkenliğine vurgu yapmaktadır. Bonanno kayba gösterilen psikopatolojik tepkilerden ziyade, kayıp sonrası yüksek uyum ve en az psikopatolojiye işaret eden psikolojik esneklik tepkisi üzerinde durmuştur. Kayıp yaşayan kişilerin hangi bireysel özelliklerinin kayıp sonrası psikolojik esneklik tepkiler vermesini sağladığını anlamak için bir Psikolojik Esneklik Modeli öne sürmüştür (Mancini ve Bonanno, 2009). Mevcut çalışma kapsamında ebeveyn kaybı yaşamış kişilerin kayıp sonrası psikolojik esneklik tepkileri vermelerinde belirleyici olan bireysel farklılıklar, bu bireysel farklılıklar ve psikolojik esneklik tepkisi arasında etkisi olan değişkenlerin incelenmesi, Psikolojik Esneklik Modeli'nin uyarlanan halinin Türkiye toplumunda test edilmesi amaçlanmıştır. Psikolojik esneklik tepkisi mevcut çalışmada karmaşık yas düzeyi üzerinden tanımlanmıştır. Mevcut çalışmanın diğer bir amacı ise ebeveyn kaybı yaşamış kişilerde karmaşık yasın psiko-sosyal yordayıcılarını belirlemektir. Bu doğrultuda kişilerin bazı sosyo-demografik özellikleri, kaybedilen kişinin özellikleri, kaybın koşulları ve kaybın kişinin hayatına etkisinin karmaşık yas üzerindeki etkisinin incelenmesi hedeflenmiştir. Araştırmaya en az 6 ay öncesinde ebeveyn kaybı yaşamış 379 kişi katılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, Psikolojik Esneklik Modeli'nden uyarlanan modelin veriye iyi uyum sağladığı görülmüştür. Ebeveyn kaybı yaşamış kişilerin benlik, dünya ve gelecek algısının karmaşık yas tepkilerine hem doğrudan hem de algılanan sosyal destek ve duygu odaklı başa çıkma stratejileri üzerinden etki ettiği bulunmuştur. Kayıp yaşamış kişinin yaşı ve ölümden sonraki süre arttıkça karmaşık yas tepkilerinin azaldığı; kaybedilen kişinin mezarına yapılan ziyaret sayısı ve yaşam etkilenme düzeyi endeksinden alınan puanlar arttıkça, karmaşık yas tepkilerinin arttığı bulunmuştur. Karmaşık yas gösteren ve göstermeyen gruplar kaybın öznel zamanlaması açısından farklılık göstermiştir. Ölümü ani-sıralı olmayan olarak tanımlayan kişilerin daha fazla karmaşık yas belirti düzeyi gösterdiği ortaya konmuştur. Son olarak, karmaşık yas gösteren ve göstermeyen gruplar kişinin kaybın hayatını ne kadar etkilediğine dair algısı açısından farklılık göstermişlerdir. Analiz sonuçları kişilerin hayatlarının kayıptan etkilenme düzeyi arttıkça karmaşık yas açısından risk taşıdıklarını göstermiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular literatür ışığında tartışılmış ve yas danışmanlığı sırasında özen gösterilmesi gereken, başa çıkma stratejileri ve yas olgusunun karmaşıklığını dikkate alma gibi klinik doğurgulara değinilmiştir.
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanısı almış çocukların annelerinde tükenmişlik düzeyleri ve stresle başa çıkma tarzlarının incelenmesi

Bu araştırma Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu tanısı almış çocukların annelerinden oluşan bir örneklemde bazı demografik değişkenler ile tükenmişlik düzeylerinin ve stresle başa çıkma yöntemlerinin ölçülmesini içermektedir. Bu araştırma İstanbul ilinin Bakırköy ilçesinde 141 annenin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmadan elde edilen veriler SPSS 22.0 programı kullanılarak analiz edilmiş ve yorumlanmıştır Değerlendirmede iki ölçekten yararlanılmıştır. Annelerin tükenmişlik düzeylerini tespit etmek amacıyla 'Maslach Tükenmişlik Ölçeği' anneler için geliştirilmiş olan formu kullanılmıştır. Stres ile başa çıkma yöntemlerini tespit etmek amacıyla ise 'Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği kullanılmıştır. Ayrıca demografik bilgilere ulaşmak amacıyla 'Sosyodemografik Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırma kapsamında elde edilen verilerin çözümlenmesinde çeşitli tanımlayıcı istatistiksel metotlar ve analizler kullanılmıştır. Çalışmanın teorik bölümünde dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu, stresle başa çıkma tarzları ve tükenmişlik hakkındaki bilgilere değinilmiştir. Annelerin; eğitim durumlarına, çalışma durumlarına, çocuk sayılarına, aile yapılarına, aile tutumlarına, psikolojik destek alma durumlarına ve çocuklarının; özel eğitim alma durumlarına, cinsiyetine, kardeş sayısına, kendisine ait odası olup olmaması durumlarına göre tükenmişlik ölçeği puanları ile stresle başa çıkma ölçeği puanları farklılaşmaktadır. Araştırma sonuçlarına göre stresle başa çıkma tarzları ve tükenmişlik arasında istatistiksel olarak pozitif yönlü ve orta derecede bir ilişki olduğu gözlenmiştir.
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanısı almış ve almamış çocukların yönetici işlevler, benlik saygısı ve depresyon düzeylerinin incelenmesi

DEHB dikkatsizlik, hiperaktivite ve dürtüsellikle karakterize olan nörogelişimsel bir bozukluktur. DEHB'li çocuklar sıklıkla yönetici işlevlerdeki eksikliklerden kaynaklanan akademik başarıda, bilişsel işlevlerde, sosyal ve kişisel alanlarda zorluklar yaşarlar. Yönetici işlevler geniş bir yelpazeyi temsil eder. Problem çözme, soyut irdeleme, çalışma belleği, perseverasyon, geleceğe yönelik bir amacı kurup sürdürebilme becerisi gibi alanları kapsar. DEHB'de başka bir eş-tanı görülme riski oldukça yüksektir. Özgül öğrenme güçlüğü, depresyon, anksiyete, madde istismarı sıklıkla eşlik eden bozukluklardır. Bu çalışmada yönetici işlevler, benlik saygısı ve depresyonun DEHB ve kontrol grubu arasındaki farklılıkları ve DEHB grubu içindeki ilişkisi incelenmiştir. DEHB tanısı almış grubun almamış gruba göre yönetici işlevleri, benlik saygısı daha zayıf ve depresyon düzeylerinin daha yüksek olacağı ve DEHB grubunun yönetici işlevler, depresyon düzeyi ve benlik saygısı arasında bir ilişki bulunacağı tahmin edilmiştir. Hipotezleri test etmek için WKET, Coopersmith Benlik Saygısı Envanteri, Çocuklar için Depresyon Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular DEHB grubunun daha zayıf yönetici işlev performansına ve düşük benlik saygısına daha yüksek depresyon düzeyine sahip olduklarını göstermiştir. Ek olarak gruplar içi yönetici işlevler, depresyon ve benlik saygısı arasındaki korelasyona baktığımızda sadece benlik saygısı ve depresyon arasında bir korelasyon bulunmuştur.
Bir özsaygı geliştirme programının yetiştirme yurdunda yaşayan ergenlerin özsaygı düzeyleri üzerinde etkililiği

Bu araştırma, bir 'özsaygı Geliştirme Programı'nın; yetiştirme yurdunda yaşayan gençlerin özsaygı düzeyine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma, 2001- 2002 tarihleri arasında yetiştirme yurdunda yaşayan 14-18 yaş arasındaki ergenlerden yansız atama yolu ile seçilmiş 34 denek üzerinde gerçekleştirilmiştir. 17 genç deney grubuna, 17 genç kontrol grubuna alınmıştır. Deney grubundaki gençlere on hafta süren özsaygı geliştirme programı uygulanmıştır. Araştırma, neden-sonuç ilişkilerini belirlemeye çalışmak amacıyla doğrudan araştırmacının kontrolünde gözlenmek istenen verilerin üretildiği deney ve kontrol gruplarının yer aldığı ön test - son test ölçümlerini içeren yarı deneme modeli biçiminde yapılmıştır. Deney öncesi ve deney sonunda deneklerin özsaygı düzeyleri 'Lise Öğrencileri Özsaygı Envanteri' ile ölçülmüştür. Uygulanan ölçek sonucu özsaygı düzeyi puanlan elle puanlanmış, istatistik işlemlerde bilgisayar programından yararlanılmıştır. Araştırmanın alt amaçlarının test edilmesi için; deneklerin ön test ve son testlerde aldıkları puanlar birbirleriyle karşılaştırılmıştır. Gruplar arasında görülen ortalama puan farklarının karşılaştırılmasında t testi tekniğinden yararlanılmış, farkın anlamlı olup olmadığına ilişkin sonuçlarda. 05 güven düzeyi esas alınmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular şu şekilde sıralanabilir 1. özsaygı Geliştirme Programına katılan deney grubu yetiştirme yurdunda yaşayan 14-18 yaş arasındaki gençlerin elde ettiği kazanım, özsaygı Geliştirme Eğitim programına katılmayan kontrol grubu yetiştirme yurdunda yaşayan 14-18 yaş arasındaki gençlerin elde ettiği kazanımdan anlamlı bir şekilde fazla olduğu bulunmuştur. 2. Özsaygı Geliştirme Programına katılan 14-18 yaş arasındaki yetiştirme yurdunda yaşayan gençlerin özsaygı düzeylerinde deney öncesine göre olumlu bir gelişme olduğu görülmüştür. 3. özsaygı Geliştirme Programına katılmayan 14-18 yaş arasındaki yetiştirme yurdunda yaşayan gençlerin özsaygı düzeylerinde deney öncesine göre olumlu bir gelişme olmadığı görülmüştür.
Evli bireylerin bilinçli farkındalık düzeyleri ile evlilik doyumu ve problem çözme becerisi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Yargılamadan, kabullenici bir biçimde dikkati odaklayarak içinde bulunulan andaki deneyime bilinçli ve istekli bir şekilde dikkatini verme olarak tanımlanan bilinçli farkındalık eşlerin birbirleriyle olan ilişkilerini de etkileyen bir kavram olarak değerlendirilmektedir. Bu noktadan hareketle bu çalışmada evli bireylerin bilinçli farkındalık düzeyleri ile evlilik doyumları ve problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini İstanbul'da yaşayan 274 evli birey oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak 'Kişisel Bilgi Formu', 'Evlilik Yaşam Ölçeği', 'Evlilikte Sorun Çözme Ölçeği ve ' Bilinçli Farkındalık Ölçeği' kullanılmıştır. İlişkisel tarama modeline uygun olarak yürütülen çalışmada katılımcıların bilinçli farkındalık, evlilikte problem çözme ve evlilik doyumu düzeyleri arasındaki ilişkileri belirlemek için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı; evlilik doyumu ve evlilikte problem çözmenin bilinçli farkındalığı yordayıp yordamadığını belirlemek amacıyla çoklu regresyon analizi; bilinçli farkındalık, evlilikte problem çözme ve evlilik doyumu düzeylerinin cinsiyetlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek amacıyla bağımsız örneklem t testi; bilinçli farkındalık, evlilikte problem çözme ve evlilik doyumu yaşlarına, eğitim düzeylerine ve evlilik sürelerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek amacıyla tek yönlü varyans analizi tekniği kullanılmıştır. Tek yönlü varyans analizi sonucunun önemli bulunduğu durumlarda farkın hangi ortalamalar arasındaki farklardan kaynaklandığını belirlemek amacıyla Tukey testi kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda katılımcıların bilinçli farkındalık düzeyleri ile evlilik doyumu ve evlilikte problem çözme becerileri arasında pozitif yönde anlamlı ilişki olduğu, evlilik doyumunun evlilikte problem çözme becerileri tarafından yordandığı görülmüştür. Öte yandan katılımcıların bilinçli farkındalık düzeylerinin yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi ve evlilik süresine göre farklılaşmadığı; evlilikte problem çözme düzeylerinin cinsiyet ve eğitim düzeyine göre farklılaşmadığı ancak yaş ve evlilik süresine göre farklılaştığı; evlilik doyumu düzeylerinin ise cinsiyet ve eğitim düzeyine göre farklılaşmadığı ancak yaş ve evlilik süresine göre farklılaştığı belirlenmiştir.