turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yetişkin bireylerde stresle başa çıkma düzeyleri ile öz - yeterlik arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmada İstanbul ilinin Beykoz ilçesinde yaşayan 18 yaş ve üzeri olan bireylerin stresle başa çıkma düzeyleri ile öz yeterlik arasındaki ilişkisine bakılmış ve bu ilişkilerin çeşitli değişkenlerle nasıl bir ilişkisi olduğu araştırılmıştır. Araştırmanın örneklem sayısına ulaşmak için kolayda örnekleme yöntemi seçilmiş ve toplam 371 kişiye uygulanmıştır. Bunlardan 185'i kadın, 186'sı erkek bireylerden oluşmaktadır. Araştırmada kullanılan ölçekler, stresin nasıl baş edileceğini tespit etmek için '' Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği '' ve bireylerin öz yeterliğini belirlemek için '' Öz Etkililik Yeterlik Ölçeği '' kullanılmıştır. Bunların yanında yaş, cinsiyet, eğitim durumu, stresle karşılaşma sıklığı ve belirtilerle ilgili soruları içeren sosyodemografik form verilmiştir. Araştırma analizinde kullanılan yöntem; Pearson korelasyon analizidir. Araştırma sonucunda elde edilen verilere göre; stresle başa çıkma düzeyleri ile öz yeterlik arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Ancak bu testlerin alt ölçeklerine baktığımızda; stresle başa çıkma düzeylerinin, öz yeterlik ölçeğinden davranışı tamamlama ve engellerle mücadele ile anlamlı bir pozitif ilişki gösterdiği saptanmıştır. Bireylerin eğitim seviyesi ile sosyal desteğe başvurma yaklaşımı arasında pozitif bir ilişki bulunurken, çaresiz yaklaşım arasında negatif bir ilişki bulunmuştur. Cinsiyet ile stresle başa çıkma alt ölçeklerinde sosyal desteğe başvurma arasında anlamlı negatif bir korelasyon bulunmuştur. Cinsiyet ile öz yeterlik alt ölçeklerinden engellerle mücadele arasında anlamlı pozitif korelasyon bulunmuştur. Dini inanç ile stresle başa çıkma alt ölçeklerinden iyimser yaklaşım ve boyun eğici yaklaşım arasında anlamlı negatif bir korelasyon bulunmuştur. Ayrıca dini inançla öz etkililik yeterlik ölçeğinden davranışı tamamlama alt ölçeği arasında anlamlı pozitif korelasyon bulunmuştur. Öz Etkililik Yeterlik ölçeğinde davranışa başlama, davranışı sürdürme, davranışı tamamlama ve engellerle mücadele alt ölçekleri ile yeni bir ortamda kendini rahat hissedip hissetmeme arasında anlamlı negatif korelasyon bulunmuştur.
Sahte hatıralarda işitsel modalite ile görsel modalite arasında ortaya çıkan farkın sinyal denetleme teorisi ve güven aralıkları ile incelenmesi

Sahte hatıralarda, anımsama, duyarlılık ve yanlılık parametreleri, Sinyal Denetleme Teorisi ve Deese-Roediger-McDermott paradigması kullanılarak görsel ve işitsel modalite açısından incelenmiştir. DRM listelerinin içerdiği üç kelime türü olan kritik kelimelerin, ilişkili ve ilişkisiz kelimelerin isabet ve yanlış alarm değerleri belirlenmiştir. Katılımcılar görsel tanıma testinden, likert tipi 6 noktalı ölçeği kullanarak kelimeler için güven değerlendirmesi yapmışlardır. Anımsama, duyarlılık ve yanlılık parametrelerinin ROC eğrileri kullanılarak analizinde, kritik ve ilişkili kelimeler için duyarlılık düzeyi düşük bulunmuştur. Ayrıca kritik kelimeler için anlamlı bir 'eski' deme yanlılığı gözlenmiştir. Katılımcılarda kritik kelimelere karşı yanlış bir anımsama olmadığı görülmesine karşın, kişiler kritik kelimelerin kendilerine daha önce sunulup sunulmadığı ayrımını yapmakta hataya düşmüş ve kritik kelimelere 'eski' yanıtı vermişlerdir.
Bakım evlerinde yaşayan yaşlıların yalnızlık, umutsuzluk, depresyon düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı yalnızlık, umutsuzluk ve depresyon düzeylerinin bakım evlerinde yaşayan yaşlılar üzerindeki sonuçlarının incelenmesidir. Araştırmaya, Kayseri ilinde yaşayan, Hacı Rukiye Gazioğlu huzurevinde kalan, gönüllülük esasına göre seçilen 64-88 yaş arası kadın ve erkekler katılmıştır. Çalışmada veri toplamak amacıyla 'Yalnızlık Envanteri', 'Beck Umutsuzluk Ölçeği' ve 'Beck Depresyon Envanteri' uygulanmış, 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen veriler SPSS 22.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler olarak sayı, yüzde ortalama, standart sapma kullanılmıştır. Sürekli değişkenler arasındaki ilişki korelasyon analizi ile test edilmiştir. Araştırmada hiyerarşik regresyon modelleri uygulanarak Baron ve Kenny (1986) tarafından belirtilen aracılık rolü belirlenmeye çalışılmıştır. Hiyerarşik regresyon modelleri sonrasında aracılık etkisini belirlemek üzere Sobel (1982) tarafından geliştirilen test uygulanmıştır. Araştırma sonucunda yaşlılarda yalnızlığın depresyon üzerine etkisinde umutsuzluğun aracılık rolü olduğu tespit edilmiştir.
Üniversite öğrencilerinde sporun depresyon, anksiyete ve umutsuzluk düzeyi üzerindeki etkisinin incelenmesi

Sporun çeşitli psikolojik problemler üzerinde tedavi edici ve önleyici etkisinin olduğu bilinmektedir. Bu kapsamda oluşturulan araştırmada, düzenli spor yapan üniversite öğrencileri ile spor yapmayan üniversite öğrencilerinin depresyon, anksiyete ve umutsuzluk düzeyleri karşılaştırılmıştır. Araştırmaya Üsküdar Üniversitesi'nde 2018- 2019 Eğitim Öğretim Yılı'nda derslere devam eden 324 çalışma ve 324 kontrol olmak üzere toplam 648 öğrenci dahil edilmiştir. Araştırma verilerinin toplanmasında sosyodemografik bilgi formu ile birlikte Beck depresyon ölçeği, Beck anksiyete ölçeği ve Beck umutsuzluk ölçeği kullanılmıştır. Çalışma ve kontrol grubunun ortalamalarının karşılaştırılmasında t-test analizine başvurulmuştur. Çalışma grubunda depresyon ve anksiyetenin umutsuzluk üzerindeki etkisi basit doğrusal regresyon analizi ile değerlendirilmiştir. Yine çalışma grubunun depresyon, anksiyete ve umutsuzluk düzeylerinin çeşitli sosyodemografik özelliklere göre farklılaşmasını ortaya koymak için t-test, ANOVA ve Post Hoc testlerinden Bonferroni kullanılmıştır. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında, %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre kontrol grubunun depresyon, anksiyete ve umutsuzluk düzeyleri çalışma grubundan anlamlı bir şekilde yüksektir. Çalışma grubunda depresyon umutsuzluğu artırmaktadır. Cinsiyet açısından yapılan değerlendirmede kadınların depresyon ve anksiyete düzeyleri daha yüksek bulunmuştur. Katılımcılardan yalnız ya da arkadaşları ile yaşayanların umutsuzluk düzeyi, anne ve babası ile yaşayanlardan daha yüksektir. Bununla birlikte spor yapmaktan hoşlanmayan öğrencilerin depresyon ve anksiyeteleri daha yüksek bulunmuştur. Öğrencilerin spor yapma süresinin artmasına bağlı olarak depresyon ve anksiyetelerinin azaldığı genellemesi yapılmıştır. Diğer taraftan spor yapmayı arkadaşlarına da tavsiye eden öğrencilerde depresyon ve umutsuzluk daha düşük bulunmuştur. Psikolojik rahatsızlıklarla başa çıkma ve psikolojik sağlığın korunmasında bireylerin spora yönlendirilmesi önerilmektedir.
Erken dönem uyumsuz şemalar ile Kohlberg ahlaki gelişim kuramı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada; erken dönem uyumsuz şemalar ile Kohlberg'in ahlaki gelişim kuramı arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmanın deseni yarı deneyseldir. Araştırmanın örneklemi 18-61 yaş aralığında, 142 kadın ve 82 erkek olmak üzere toplam 224 katılımcıdan oluşmaktadır. Araştırmada verilerin elde edilmesinde Görüşleri Belirleme Ölçeği, Young Şema Ölçeği Kısa Formu ve Demografik Bilgiler Formu kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda Zedelenmiş Sınırlar, Başkalarına Yönelimlilik ve Ketlenme alanlarında bulunan Yetersiz Özdenetim, Karamsarlık, Kendini Feda, Onay arayıcılık, Yüksek Standartlar ve Cezalandırıcılık şemaları ile gelenek ötesi puanı olan P Skoru arasında anlamlı ve negatif yönlü bir ilişki bulunmuştur. Araştırmada diğer değişkenler ile P Skoru arasındaki ilişkiye bakıldığında; eğitim seviyesi ile P Skoru arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Eğitim seviyesi arttıkça P Skorunda da artış gözlemlenmiştir. Dindarlık değişkeniyle P skoru arasında anlamlı ve negatif yönlü bir ilişki bulunmuştur. Yaş ve cinsiyet değişkeni ile P Skoru arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Bu araştırma kapsamında literatürde şema terapi yaklaşımı ile Kohlberg'in ahlaki gelişimini inceleyen bir çalışma katılmıştır. Ahlaki gelişim sürecine etki eden faktörlere bir yenisi eklenmiştir.
Üniversite öğrencilerinde egzersiz ve biofeedback uygulamalarının depresyon, kaygı ve stres üzerine etkisi

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinde egzersiz ve biofeedback uygulamalarının depresyon, kaygı ve stres üzerine etkisinin incelenmesidir. Çalışmada betimsel araştırma modellerinden tarama modeli ile deneysel araştırma modellerinden gerçek deneme modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evreni 566 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise 566 kişilik evren içerisinden seçilen ve yaşları 18 ile 30 arasında değişen toplam 48 öğrenciden oluşmuştur. Katılımcılara ait yaş ortalaması ise 20,79 olarak tespit edilmiştir. Araştırmaya katılım gönüllülük esasına göre yapılmıştır. Verilerin toplanmasında kişisel bilgi formu ile Lovibond ve Lovibond (1995) tarafından geliştirilen, Akın ve Çetin (2007) tarafından Türkçe geçerlik ve güvenirliği yapılan Depresyon, Anksiyete Stres Ölçeği kullanılmıştır. Biofeedback ölçümlerinin gerçekleştirilmesi için ise ProComp Infiniti biofeedback cihazı kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, ön test ve son test değerlerinin ölçümü amacıyla Wilcoxon testi, cinsiyetler arası farkın tespiti için Mann Whitney U ve gruplar arasındaki farklılıkların tespiti amacıyla Kruskal Wallis testi uygulanmıştır. Hata payının ortadan kaldırılması için ise Bonferroni düzeltmesi yapılmıştır. Verilerin analizi SPSS 17 programında gerçekleştirilmiş olup anlamlılık düzeyi 0.05 olarak belirlenmiştir. Araştırma sonunda elde edilen bulgulara göre, kontrol grubunda yer alan katılımcıların ön test ve son test stres, kaygı ve depresyon puan ortalamalarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamazken (p>0.05); egzersiz grubu ve biofeedback uygulaması grubunda yer alan katılımcıların ön test ve son test stres, kaygı ve depresyon puan ortalamalarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0.05). Kontrol grubu, egzersiz grubu ve biofeedback grupları arasında kontrol grubundan kaynaklı anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p<0.05). Cinsiyete göre kontrol grubunun ön test depresyon değerleri ile biofeedback uygulaması grubunda yer alan kadın ve erkek katılımcılara ait ön test stres değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunurken (p<0.05); egzersiz grubunda ise cinsiyet bakımından herhangi bir istatistiksel farklılık bulunmamıştır (p>0.05). Sonuç olarak, egzersiz ve biofeedback uygulamalarının hafif ve orta düzeyde stres, kaygı ve depresyona sahip öğrenciler üzerinde stres, kaygı ve depresyonu azaltmada etkili olduğu tespit edilmiştir.
The relationship between the gain of resources and burden of care in caregivers to cancer patient

Bu niceliksel araştırmanın temel amacı kanser hastalarının bakım verenlerinin kaynak artışı ve bakım veren yükü arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma, Kaynakları Koruma Teorisi ve Biyopsikososyal yaklaşımın teorik altyapılarına dayandırılarak, kesitsel bir çalışma olarak planlanmıştır. Araştırmanın örneklemi, ayaktan kemoterapi hizmeti veren bir üniversite hastanesinin, kanser hastalarına bakım veren ve eşlik eden yakınlarından oluşmaktadır. 96 kişiye ulaşılan bu çalışmada, örneklem seçimi kartopu yöntemi ile yapılmıştır. Katılımcılara anket paketinde, araştırma izin formu, sosyo-demografik form, Kaynakların Artışı Ölçeği ve Zarit Bakım Veren Yükü Ölçeği verilmiştir. Araştırma değişkenlerinin demografik bilgiler açısından karşılaştırılması ANOVA ve t test analizleri kullanılarak yapılmıştır. Elde edilen bulgular doğrultusunda bakım veren yükünün, kaynak artışı ölçeğindeki 2 alt ölçekle anlamlı ilişkisi olduğu saptanmıştır (p<0.05). Değişkenler arasıdaki ilişki Pearson Korelasyon testi ile, kaynak artışının bakım veren yüküne etkisi de Hiyerarşik Regresyon analizi ile test edilmiştir. Genel ilişkisel kaynaklar alt ölçeği ve bakım veren yükü arasında negatif yönde, maddi kaynaklar alt ölçeği ile bakım veren yükü arasında ise pozitif yönde bir korelasyon ilişkisi bulunmuştur. Dört aşamalı hiyerarşik regresyon modeli sonucuna göre, cinsiyetin, genel ilişkisel kaynakların ve maddi kaynakların, istatistiksel açıdan anlamlı bir düzeyde bakım veren yükünü yordadığı bulunmuştur. Araştırmanın sonucunda, kemoterapi servisinde hastalara eşlik eden bakım verenlerin %95,8'inin aile üyesi olduğu ve bakım veren aile üyelerinin genel ilişkisel kaynakları artış gösterdiğinde, bakım veren yükünde bir azalma olabileceği bulgusuna rastlanmıştır.
Kişilik bozuklukları ile benlik algısı öz-şefkat ve içgörü değişkenlerinin ilişkisi

Bu araştırmada, kişilik bozukluklarında benlik algısının, içgörü ve öz-şefkat değişkenlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gönüllülük esasına göre belirlenen 18-65 yaş aralığında 420 kişiden oluşan katılımcılara araştırmacı tarafından oluşturulan demografik bilgi formu, Coolidge Axis II Inventory Plus Türkçe Kısa Formu, Sosyal Karşılaştırma Ölçeği, Öz-Şefkat Ölçeği, Kendine Yansıtma ve İç görü Ölçeği Türkçe Formu uygulanmıştır. Elde edilen verilere uygulanan analiz sonuçlarına göre, kişilik bozuklukları ile olumlu benlik algısı, öz-şefkat ve içgörü değişkenleri arasında anlamlı seviyede negatif ilişkiler olduğu tespit edilmiştir. Aynı zamanda benlik algısı, içgörü ve öz-şefkat değişkenlerinin kişilik bozukluklarını farklı oranlarda yordadıkları gözlenmiştir.
Madde kullanan hükümlülerin ruhsal durumlarının incelenmesi

Araştırmanın amacı, denetimli serbestlik yükümlülüğü bulunan ve madde kullanan bireylerin psikiyatrik belirtileri ile ruhsal durumlarının incelenmesidir. Bu araştırmada, madde kullanımı sebebiyle denetimli serbestlik tedbiri bulunup araştırmayı kabul eden 18-45 yaş arasındaki 100 erkek hükümlüye kişisel bilgi formu ve SCL-90-R ölçeği uygulanmıştır. Madde kullanan hükümlülerin ruhsal durum düzeyleri yaş, medeni durum, sosyoekonomik düzey algısı, ebeveyn tutum algısı, ebeveyn eğitim durumu ve göç yaşantısı açısından incelenmiştir. Veriler Kruskal Wallis H ve Mann Whitney U ile analiz edilmiştir. Araştırmanın sonucunda, madde kullanan denetimli serbestlik hükümlülerinin yaşlarına göre obsesif-kompulsif, kişiler arası duyarlık, depresyon ve kaygı boyutu; sosyoekonomik düzey algısına göre kişiler arası duyarlık ve depresyon boyutu; baba eğitim durumuna göre kişiler arası duyarlık alt boyutu puanları arasında anlamlı düzeyde farklılıklar olduğu; ancak medeni duruma, anne eğitim durumuna, ebeveyn tutum algısına ve göç yaşantısının varlığına göre somatizasyon, obsesif-kompulsif, kişilerarası duyarlık, depresyon, kaygı, düşmanlık, fobik kaygı, paranoid düşünce, psikotizm alt boyutları puanları arasında anlamlı düzeyde farklılık olmadığı saptanmıştır.
A longitudinal study of the relationship between perceived social support and psychological well-being of adolescents from low socioeconomic status

Bu araştırmanın amacı; 14-16 yaş aralığındaki düşük sosyoekonomik düzeyden gelen ergenlerin (n=237) algıladıkları sosyal destek ile ruh sağlıkları- psikolojik uyum ve depresif semptomlar - arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu çalışma ayrıca Ekim 2005'den Mayıs 2006 ya kadarki zaman aralığında ergenlerin algıladıkları sosyal destek ve ruh sağlıklarında olan değişiklikleri ve son olarak algılanan sosyal desteğin birinci zaman ve ikinci zamandaki yordayıcılarını araştırmıştır. Algılanan Sosyal Destek Ölçeği-Revize (Yıldırım, 2004), Kişilik Değerlendirme Ölçeği (Rohner, 1971), Beck Depresyon Envanteri (Beck, 1961) ve araştırmacı tarafından geliştirilen Demografik Bilgi Formu, bu araştırmada kullanılan ölçme araçlarıdır. Hem birinci hem de ikinci zamanda, algılanan sosyal destek ve psikolojik uyum (r= .30, p<.01; r= .23, p<.01) ayrıca algılanan sosyal destek ve depresif semptomlar (r= -.34, p<.01; r= -.31, p<.01) arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Yedi aylık süreçteki değişiklikler göstermiştir ki düşük sosyoekonomik düzeyden gelen ergenlerin algıladıkları sosyal destek ve psikolojik uyumları anlamlı ölçüde azalırken depresifsemptomlarında artış olmuştur. Bunun yanı sıra, cinsiyet ve depresif semptomlar, algılanan sosyal desteğin hem birinci hem de ikinci zamandaki anlamlı yordayıcıları olarak bulunmuş fakat psikolojik uyum bulunmamıştır. Araştırma sonuçlarının ışığında; özellikle düşük sosyoekonomik düzeyden gelen ergenlerin ruh sağlıklarının iyileştirilmesi için önleyici danışmanlık önemli bir müdahale yöntemi olarak ele alınabilir.
Stres-dindarlık ilşkisi üzerine bir araştırma

Bu çalışmanın amacı stres ile dindarlık arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu amaçla 16 -90+ yaş aralığında, genelde Erzurum, Bayburt ve Trabzon'da ikamet eden 1000 bireye Algılanan Stres Ölçeği, Dini Hayat Ölçeği ve İçsel Dini Motivasyon Ölçeği'nden oluşan anket formu uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre araştırmanın örneklemini oluşturan bireylerin dinsel yaşantı biçimleri ile stres ve bağımsız değişkenler arasında değişik ilişkilerin var olduğu gözlenmiştir. Ayrıca dindarlık ve stres ile sosyo-demografik değişkenler arasında anlamlılık derecesinde farklılıkların, ilişki ve etkileşimlerin olduğu tespit edilmiştir. Çalışmanın sonunda dinsel yaşantı biçimleri, toplam dindarlık ve stres arasında ters yönde anlamlı bir ilişkinin olduğu görülmüştür. Yani, bireylerin dini hayatın inanç, ibadet, duygu içsel dini motivasyon ve toplam dindarlık düzeylerinden aldıkları puanların yükselişine oranla stres düzeyi puan ortalamalarının düştüğü gözlenmiştir.
Politik şiddet deneyimi ve ahlaki temeller kuramı: Politik şiddete maruz kalan Suriyeli ergenler ile politik şiddet deneyimi yaşamayan Türk ergenlerin ahlaki temellerinin incelenmesi

Politik şiddetin ahlaki gelişim üzerindeki etkisini Ahlaki Temeller Kuramı çerçevesinde ele alan bu araştırmada, farklı derecelerde savaşa maruz kalan iki grubun ahlaki temelleri karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Spesifik olarak, savaş deneyimi olmayan Türk ergenlerin (n=23) ve savaş deneyimi olan Suriyeli ergenlerin (n=23) ahlaki temelleri, ahlaki temel ihlali durumlarını içeren Ahlaki Temeller Senaryoları aracılığıyla iki farklı bağlam altında incelenmiştir: politik ve politik olmayan bağlam. Katılımcıların senaryolara yönelik yargıları ve yorumları içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Gruplar arası kültürel farklılığı kontrol etmek amacıyla uygulanan Ben Kimim Testi, Türk ve Suriyelilerin kültürel olarak birbirlerinden anlamlı şekilde farklılaşmadıklarını göstermiş olup, katılımcıların ahlaki yargılarındaki farklılaşmanın kültürden ziyade politik şiddet deneyimi ile ilgili olduğu düşünülmektedir. Türk ve Suriyeli ergenlerin bakım, sadakat ve kutsallık ihlali içeren senaryolara yönelik ahlaki yargılarında senaryonun bağlamına göre herhangi bir farklılaşma bulunmazken, Türk katılımcılardan farklı olarak, Suriyelilerin adalet ve otorite ihlali içeren senaryolara yönelik ahlaki yargılarının senaryonun bağlamına göre farklılaştığı bulunmuştur. Suriyelilerden bazıları, adalet ve otorite temelleri için, politik olmayan senaryolarda ki davranışı ahlaki ihlal olarak yargılarken, politik senaryolarda ki davranışı çeşitli gerekçeler öne sürerek meşrulaştırmış ve ahlaki olarak uygun bulduklarını belirtmiştir. Bu bulgu, politik şiddet deneyiminin ahlaki temeller üzerindeki etkisini yansıtmakta olup, savaş mağduru çocukların ahlaki temellerini incelerken onların ahlak yorumlamalarındaki nüansları ortaya çıkarabilecek politik senaryolar kullanmanın önemini göstermektedir. Son olarak katılımcıların ahlak yorumlamalarından yola çıkılarak, kuramın modern, Müslüman, Ortadoğu ülkelerindeki geçerliliğine, önerdiği prototipik duygulara ve ahlaki temellerin içeriklerine yönelik çıkarımlarda bulunulmuştur.
Eşi alkol bağımlısı olan ve olmayan kadınların evlilik uyumu: Eş bağımlılık, algılanan güç, depresyon, anksiyete ve stres açısından bir inceleme

Bu çalışmada eşi alkol bağımlısı olan ve olmayan kadınların, sosyodemografik değişkenler, evlilik uyumu, eşbağımlılık, algılanan güç, depresyon, anksiyete ve stres açısından karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışmada ayrıca kadınların genel evlilik uyumlarını yordamada demografik değişkenler, eşbağımlılık, algılanan güç, depresyon, anksiyete ve stres faktörlerinin rolü olup olmadığı sorusuna yanıt aranmıştır. Çalışma örneklemini eşi alkol bağımlısı olan 50 kadın ve eşi alkol bağımlısı olmayan 50 kadın ile toplam 100 kişi oluşturmuştur. Çalışmada sosyodemografik özellikler hakkında bilgi toplamak amacıyla hazırlanan ve kısa anket sorularının da yer aldığı kişisel bilgi formunun yanı sıra Evlilikte Uyum Ölçeği, Eş-Bağımlılık Belirleme Ölçeği, Depresyon Anksiyete Stres Ölçeği (DASS-42) ve Çift Güç Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma soruları çerçevesinde elde edilen bulgular tüm temel değişkenlerin eşlerin alkol bağımlısı olup olmamasına göre anlamlı olarak farklılık gösterdiğini ortaya koymaktadır. Buna göre, eşi alkol bağımlısı olan kadınlar, kontrol grubundaki kadınlara göre evlilik uyum düzeyleri daha düşük, eşbağımlılık düzeyleri daha yüksek, depresyon, anksiyete ve stres belirtileri gösteren ve evliliklerinde kendilerine yönelik güç algısı düşük olan kadınlardır. Evlilik uyumunu yordayan değişkenleri belirlemek amacıyla yapılan regresyon analizi sonucunda ise en güçlü yordayıcının eş alkol kullanımının olduğu bulunmuştur. Evlilik uyumunu yordayan diğer değişkenler, eş eğitim düzeyi, yaşam memnuniyeti, benlik değeri ve güç ölçeği alt faktörlerinden güç süreçleri olarak saptanmıştır. Çalışma sonuçlarından yola çıkarak, bağımlılık tedavilerinin evlilik ve aile temelli yaklaşımlara dayandırılarak eşlerin de sürece dahil edilmesinin ve tedavinin bir yönünün evlilik ilişkileri bağlamında sürdürülmesinin faydalı olacağı düşünülmektedir.
Hemodiyaliz hastalarında sabır ve yaşam memnuniyeti ilişkisi

Araştırmanın amacı; Sivas ilinde hemodiyaliz ünitesinde tedavisi devam eden hastaların sabır ve yaşam memnuniyeti düzeylerini belirlemek ve bu ikisi arasındaki ilişkiyi tespit etmektir. Hastaların sabır ve yaşam memnuniyeti düzeyinin değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediğini belirlemek de araştırmanın amaçları arasındadır. Araştırma iki ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde literatürden yararlanılarak araştırmamızın temel kavramları olan hemodiyaliz, sabır ve yaşam memnuniyeti ile ilgili bilgiler verilmiş; ikinci bölümde ise araştırmanın bulguları sunulmuş ve bulguların değerlendirilmesi yapılmıştır. Araştırmanın evreni, Sivas merkezde tedavisi devam eden hemodiyaliz hastalarından oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise; Sivas merkezde bulunan bir üniversite hastanesi, bir devlet hastanesi ve iki özel diyaliz merkezinde HD tedavisi alan 280 hasta oluşturmuştur. Üniversitenin etik kurulundan onay, araştırmanın yapıldığı kurumlardan yazılı ve sözlü izin, hastalardan yazılı bilgilendirilmiş onam alınmıştır. Araştırma verilerinin toplanması için 'Kişisel Bilgi Formu', 'Sabır Ölçeği' ve 'Yaşam Memnuniyeti Ölçeği' kullanılmıştır. Veriler bilgisayar ortamına aktarılarak SPSS 22 paket programında değerlendirilmiştir. Araştırma bulgularına göre; HD hastalarının yaş ortalaması 61.7, % 52 ,1'i bayan, % 69 ,3'ü evli, % 45 ,7'si 40-64 yaş aralığında, % 43 ,9'u ilköğretim mezunu, % 2 ,9'u çalışmakta, % 57 ,1'i 0-5 yıldır HD'ye girmekte, % 65 ,4'ü manevi destek almak istemekte, % 37 ,6'sı hastalıkla başa çıkmada dini kaynaklardan olan sabır ve şükürden yararlanmaktadır. Sonuç olarak araştırmada HD hastalarının sabır ve yaşam memnuniyeti düzeyleri arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiş ve bu yönde daha ayrıntılı veriler sunulmuştur. Yapılan çalışmanın farklı örneklemlerle genişletilmesinin ve nitel yöntemlerle derinleştirilmesinin faydalı olacağı düşünülmektedir.