turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Evli bireylerin psikolojik sağlamlık düzeylerinin yordanması

Bu araştırmada öz-yeterlik, algılanan sosyal destek, yaşam doyumu, iyimserlik ve evlilik doyumu değişkenlerinin evli bireylerin; kadın ve erkeklerin; travmatik yaşantısı olan bireylerin ve travmatik yaşantısı olan kadın ve erkeklerin psikolojik sağlamlıklarını ne düzeyde yordadığı ve sağlamlığın çeşitli sosyo-demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Çalışmada, 2014 yılı içerisinde İzmir'de yaşayan 835 (485 kadın ve 350 erkek) bireye 'Yetişkinler İçin Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği, 'Genel Öz-Yeterlik Ölçeği', 'Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği', 'Yaşam Doyumu Ölçeği', 'Yaşam Yönelimi Testi-İyimserlik Ölçeği', 'Evlilik Yaşamı Ölçeği' ve 'Kişisel Bilgi Formu' uygulanmıştır. Verilerin analizinde t-testi, ANOVA ve adımsal çoklu regresyon analizi kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre; 1. Öz-yeterlik, ASD, YD, iyimserlik ve ED değişkenleri evli bireylerin sağlamlık düzeylerindeki varyansın %40'ını açıklamıştır.2. Öz-yeterlik, ASD, YD ve iyimserlik değişkenleri kadınların sağlamlık düzeylerinin %42.3'ünü açıklamıştır. Ancak; ED, sağlamlığı yordamamıştır. 3. Öz-yeterlik, ASD, YD ve ED değişkenleri erkeklerin sağlamlık düzeylerinin %38'ini açıklamıştır. Ancak; iyimserlik kadınların sağlamlığını yordamamıştır. 4. Öz-yeterlik, ASD, YD ve iyimserlik değişkenleri, travması olan katılımcıların (n= 506) sağlamlık düzeylerinin %38'ini açıklamıştır. Ancak, ED travması olanların sağlamlığını yordamamıştır. 5. İyimserlik, ASD, öz-yeterlik ve YD, travması olan kadınların (n=302) sağlamlık düzeylerinin %43'ünü açıklamıştır. Ancak, ED kadınların sağlamlığını yordamamıştır. 6. Öz-yeterlik, ASD ve ED, travması olan evli erkeklerin (n=204) sağlamlık düzeylerinin %34.4'ünü açıklamıştır. Ancak, YD ve iyimserlik, erkeklerin sağlamlığını yordamamıştır.7. Katılımcıların ve eşlerinin öğrenim düzeyleri arttıkça ve ekonomik durum algısı yükseldikçe sağlamlığın da arttığı ancak cinsiyet, yaş, katılımcının ve eşinin çalışma durumu ve travma yaşantısının sağlamlık düzeylerinde farklılaşmaya yol açmadığı belirlenmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular tartışılmış ve araştırma sonuçlarına dayalı olarak araştırmacılar ve uygulayıcılar için bazı önerilerde bulunulmuştur.
Yüz ifadelerinden duygu tanıma ve çocukluk çağı travmaları ile ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmada genç yetişkinlerde yüz ifadelerinden duygu tanıma olgusunun ve ruhsal belirti ve aleksitimi düzeyi kontrol edildiğinde çocukluk çağı travma yaşantılarının yüz ifadelerinden duygu tanıma doğruluğu ve süresini ne düzeyde yordadığının alanyazında ilk defa kullanılan bir veri seti olan FACES Türkiye Örneklemi Veri Seti aracılığıyla incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Hacettepe Üniversitesi ve Orta Doğu Teknik Üniversitesinde lisans ve lisansüstü düzeyde öğrenim gören 94'ü kadın (%54,7), 78'i erkek (%45,3) olmak üzere 172 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama amacıyla Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, Kısa Semptom Envanteri, 20 Maddelik Toronto Aleksitimi Ölçeği, FACES Türkiye Örneklemi Veri Seti ve Demografik Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırma sorularını yanıtlamak amacıyla yürütülen varyans analizleri ve tanıma doğruluğu yüzdelerinin incelenmesi sonucunda FACES Türkiye örneklemi veri setinin, orta yaşlı erkeğe ait öfke ifadesi ve yaşlı kadına ait öfke ifadesi çıkarıldığında yüz ifadelerinden duygu tanıma için kullanılabilir ve geçerli bir ölçüm olduğu sonucuna varılmıştır. Yürütülen hiyerarşik regresyon analizleri, ruhsal belirti ve aleksitimi düzeyi kontrol edildiğinde çocukluk çağı travma yaşantılarının yüz ifadelerinden korku duygusunun tanınma süresini anlamlı olumlu şekilde yordadığını göstermiştir. Başka bir ifadeyle çocukluk çağı travma yaşantısı olan genç yetişkinlerin yüz ifadesindeki korku duygusunu tanımak amacıyla bu ifadelere daha uzun süre baktıkları bulunmuştur. Bununla birlikte çocukluk çağı travma yaşantılarıöfke, tiksinme, üzüntü ve mutluluk duygularının tanınma doğruluğu ve süresini yordamamıştır. Mevcut çalışma bulguları, ilgili alanyazın çerçevesinde tartışılmıştır.
Üniversite öğrencilerinin anksiyete ve depresyon düzeyleri ile fiziksel saldırganlık, öfke, düşmanlık ve sözel saldırganlık arasındaki ilişkinin incelenmesi

Son yıllarda toplumun huzurunu olumsuz etkileyen depresyon, anksiyete ve saldırganlık düzeyleri olumsuz yönde ilerlemektedir. Toplumun dinamik elemanları olan üniversite öğrencileri için ise bu durum kritik öneme sahiptir. Bu araştırma, üniversite öğrencilerinin anksiyete ve depresyon düzeyleri ile fiziksel saldırganlık, sözel saldırganlık, öfke ve düşmanlık arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Ek olarak, bu araştırmada üniversite öğrencilerinin cinsiyeti, yaşı, ailelerinin ekonomik düzeyi ve yaşadıkları bölge gibi değişkenlerin depresyon, anksiyete ve saldırganlık düzeyleri üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Bu araştırma İstanbul Gelişim Üniversitesinde bölüm farkı gözetmeksizin 1,2, 3 ve 4. Sınıf öğrencilerine 2017- 2018 eğitim-öğretim yılında öğrenim gören rastgele seçilmiş 250 üniversite öğrencilerine uygulanmıştır. Veri toplama araçları olarak Beck Depresyon Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği ve Buss-Perry Saldırganlık Ölçeği kullanılmıştır. Aynı zamanda üniversite öğrencilerinin demografik niteliklerini belirlemek amacıyla Demografik Form geliştirilmiştir. Araştırmanın verilerinin analizine göre bakıldığında; depresyon düzeyleri yüksek olan üniversite öğrencilerinin anksiyete düzeyleri de diğer öğrencilere oranla daha yüksek bulunmuştur. İlaveten depresyon düzeyi yüksek olan üniversite öğrencileri depresyon düzeyi düşük olan üniversite öğrencilerine göre daha yüksek saldırganlık düzeyleri göstermektedir. Ayrıca anksiyete düzeyi yüksek olan üniversite öğrencilerinin anksiyete düzeyi az olan üniversite öğrencilerine göre saldırganlık düzeyleri daha yüksektir. Araştırmada yer alan üniversite öğrencilerinin cinsiyet, yaş ve ailelerinin ekonomik düzeyi gibi sosyo-demografik niteliklere göre de anlamlı sonuçlar elde edilmiştir. Sonuç olarak, araştırmada örneklem grubunun depresyon, anksiyete ve saldırganlık düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur.
Gebe kadınların cinsel işlevlerinin cinsel mitler ve bağlanma ile ilişkisi

Gebelik, kadınlar için psikolojik, fiziksel ve cinsel yönden değişimlerin görüldüğü bir dönemdir. Bireylerin cinsel hayatlarında cinsel mitler ve cinsel işlev bozuklukları önemli bir yere sahiptir. Bu çalışmanın amacı gebe kadınların cinsel işlevlerinin cinsel mitler ve bağlanma ile ilişkisinin incelenmesidir. Bu amaçla yapılan çalışmaya Esenyurt 4'nolu Aile Sağlık Merkezi ve Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma Hastanesi Gebe Eğitim Birime'ne başvurmuş yaş aralığı 18-45 olan 150 gebe katılmıştır. Katılımcılara çalışmacı tarafından oluşturulan sosyodemografik bilgi formu, Cinsel Mitler Ölçeği, Arizona Cinsel Yaşantılar Ölçeği, Kadın Cinsel İşlev Ölçeği, Yakın İlişkiler Envanteri-II ve Annelik Tutumları Ölçeği uygulanmıştır. Cinsel mitler ile annelik tutumları ve bağlanma alt boyutları arasında pozitif, düşük ve orta düzeyde anlamlı korelasyon saptanırken kadın cinsel işlev alt boyutları ile negatif ve düşük düzeyde anlamlı korelasyon elde edilmiştir. Regresyon analizi ile bazı cinsel mitlerin kadın cinsel işlev bozukluklarını anlamlı şekilde yordadığı görülmüştür. Korkulu ve saplantılı bağlanma stiline sahip gebelerin cinsel mitlere inancının daha fazla ve annelik tutumunun daha olumsuz olduğu görülmüştür. Diğer yandan demografik bilgilere göre katılımcıların ölçek ve alt boyut toplam puan ortalamaları arasında anlamlı farklılıklar olduğu görülmüştür. Sonuç olarak gebelik döneminde cinsel mitler, cinsel işlev, cinsel yaşantı, bağlanma biçimi ve annelik tutumu arasındaki ilişki ile demografik değişkenlere göre farklılıkları incelenmiştir.
Psychological correlates of tobacco, alcohol and drug use among adolescents

Bu çalışmanın amacı, ergenlerde tütün, alkol ve madde kullanımı ile ilişkili sosyodemografik ve psikolojik faktörleri belirlemektir. Araştırmaya yaşları 14-18 arasında değişen 854 lise öğrencisi (485 kız, 369 erkek) katılmıştır. Katılımcılara Demografik Bilgi Formu, Arnett Heyecan Arama Ölçeği, Madde Kullanımı için Risk Faktörleri Tarama Formu ve Tütün, Alkol ve Madde Kullanımı Formu uygulanmıştır. Öğrencilerin % 12.2' si sigara, % 23.5' i alkol,% 2.3' ü ise hayatı boyunca en az bir kez madde kullandığını belirtmiştir. T-testi sonuçlarına göre, sigara içen öğrenciler içmeyenlere göre Madde Kullanımı için Risk Faktörleri Tarama Formu'nun davranış kalıpları, psikiyatrik bozukluk, okul performansı / uyumu, arkadaş ilişkileri, aile sistemi ve boş vakitleri değerlendirme alt ölçeklerinde ve heyecan arama ölçeğinde anlamlı olarak daha yüksek puanlar almışlardır. Diğer taraftan sosyal yeterlilik puanları bakımından sigara içenlerle içmeyenler arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Alkol kullananlar kullanmayanlara göre davranış kalıpları, psikiyatrik bozukluk, okul performansı / uyumu, arkadaş ilişkileri, aile sistemiölçeklerinde anlamlı olarak daha yüksek puanlar almışlardır. Boş vakitlerideğerlendirme ve sosyal yeterlilik puanları bakımından alkol kullanan ve kullanmayanlar arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Madde kullananlarrasgele seçilen kullanmayanlara göre heyecan arama, davranış kalıpları ve arkadaş ilişkileri ölçeklerinde anlamlı olarak daha yüksek puanlar almışlardır. Lojistik Regresyon Analizine göre, cinsiyet, yaş, not ortalaması, doğum yeri, arkadaş sigara kullanımı, davranış kalıpları, sosyal yeterlilik, okul performansı / uyumu ve aile sistemi sigara kullanımını anlamlı olarak yordamıştır. Alkol kullanımını ise, cinsiyet, yaş, kardeş sayısı, anne eğitim düzeyi, arkadaş sigara kullanımı, arkadaş alkol kullanımı, sosyal yeterlilik, okul performansı / uyumu ve aile sistemi anlamlı olarak yordamıştır. Çalışmanın sonuçları ilgili literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
Ergenlerde evden kaçma davranışının sosyo-demografik özellikler ve aile işlevleri açısından incelenmesi

Bu araştırma Ergenlerde evden kaçma davranışının a) sosyo-demografik özellikler, b) aile işlevleri açısından değerlendirmesini ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Araştırmada örneklem grubunun aile işlevlerinin yedi alt boyutu Aile Değerlendirme Ölçeği ile incelenmiş; Sosyo-demografik özellikler için Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Ergenlerde evden kaçma davranışı ile sosyo-demografik özellikler arasındaki ilişki değerlendirilerek; evden kaçma davranışı gösteren ergenlerin aile değerlendirme işlevlerine göre anlamlı düzeyde ( p<.05 ) farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini 15-18 yaş aralığında evden kaçma davranışı gösteren 40 erkek 60 kız ve evden kaçma davranışı göstermeyen 58 kız 42 erkek ergen olmak üzere toplam 200 ergen oluşturmaktadır. Araştırma sonucunda evden kaçma davranışının yaş, eğitim durumu, annenin eğitim durumu, annenin mesleği, babanın mesleği, anne-babanın medeni durumu, ailenin aylık geliri, ailenin göç durumu, aileden beklentiler, intihar girişimi, aile ile ilgili düşünceler, evden kaçma davranışı gösteren tanıdık, aile ile sorun yaşama durumu, alışkanlık yapıcı madde kullanımı, annenin ve babanın alışkanlık yapıcı madde kullanımı, doğum sırası ve kardeş sayısına göre anlamlı düzeyde farklılık gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmada evden kaçma davranışı gösteren ergenlerin ailelerinin problem çözme, iletişim, duygusal tepki verebilme, roller, davranış kontrolü, gereken ilgiyi gösterebilme ve genel aile işlevlerinde karşılaştırma grubunda yer alan ailelere göre önemli oranda yetersizlik yaşadıkları belirlenmiştir. Evden kaçma davranışı gösteren ergenlerin eğitim durumlarına göre aile işlevlerinin alt boyutlarından olan gereken ilgiyi gösterme alt boyutunda en düşük eğitim düzeyi olan okur-yazar olanların yüksek ortalama puanlara sahip olduğu; Madde kullanan ve intihar girişiminde bulunanların gereken ilgiyi gösterme alt boyutu dışında tüm alt boyutlarda yüksek ortalama puanlara sahip olduğu; ailelerinde göç geçmişşi bulunan ergenlerin problem çözme boyutunda yüksek ortalama puanlara sahip olduğu, 5 ve üstü sayıda kardeş sahibi olanların davranış kontrolü boyutunda daha yüksek ortalama puanlara sahip olduğu; anne-babası bekar olanların problem çözme, roller ve genel işlevler boyutlarında yüksek ortalama puanlara sahip olduğu tespit edilmiştir.
Ergenlerin aleksitimik özelliklerinin psikolojik belirtileri ve yaşam doyumlarıyla ilişkisi

Bu araştırmanın amacı; ergenlerdeki aleksitimi düzeyleri ile psikolojik belirti ve yaşam doyum düzeyleri arasında ne tür bir ilişkinin olduğunu ortaya koymak, düşük ve yüksek aleksitiminin ergenlerde psikolojik belirti ve yaşam doyum düzeyine göre anlamlı bir değişikliliğe yol açıp açmadığını belirlemektir. Bu amaçla araştırmanın kapsamına Sakarya ilinde çeşitli liselerde öğrenim gören 600 tane öğrenci dahil edilmiştir. Araştırma kapsamına dahil edilen öğrenciler tesadüfi örnekleme yoluyla seçilmiştir. Araştırmanın veri toplama araçları olarak araştırmacı tarafından çalışmaya katılanların demografik özellikleri ile ilgili verileri toplamak amacıyla hazırlanan kişisel bilgi formu, çalışmaya katılanların; aleksitimi düzeylerini tespit etmek amacıyla 1985 yılında Taylor ve ark. tarafından geliştirilen ve Türkçeye uyarlaması 1990 yılında Dereboy tarafından yapılan Toronto Aleksitimi Ölçeği, Psikolojik belirti düzeylerini ölçek amacıyla 1992 yılında Dragotis tarafından geliştirilen ve Türkçeye uyarlaması 1994 yılında Şahin ve Durak tarafından yapılan Kısa Semptom Envanteri, yaşam doyum düzeylerini saptamak amacıyla ise Diener ve ark. 1985 yılında geliştirilen ve Türkçeye uyarlaması 1991 yılında Köker ve Yetim tarafından yapılan yaşam doyum ölçeği kullanılmıştır. Aleksitimi düzeyleri düşük ve yüksek olan ergenlerin yaşadıkları psikolojik belirti ve yaşam doyum düzeyleri arasında anlamlı bir farkın olup olmadığını belirlemek amacıyla elde edilen veriler t testi ile analiz edilmiştir. Ayrıca aleksitimi ile psikolojik belirtiler ve yaşam doyumu arasında ne yönde bir ilişkinin olduğunu belirlemek amacıyla Pearson Momentler Korelasyon Katsayısına bakılmıştır. Bunun dışında demografik değişkenler ile aleksitimi arasındaki ilişkiler ise t testi ve One Way Anova tekniği ile elde edilen veriler analiz edilmiştir. Araştırma sonunda yapılan veri analizlerinden elde edilen bulgulara göre düşük ve yüksek aleksitimik belirtiler gösteren ergenler arasında psikolojik belirti ve yaşam doyumları arasında anlamlı bir farklılığa ulaşılmıştır. Yine aleksitimi ile psikolojik belirtiler arasında pozitif, aleksitimi ve yaşam doyumu arasında ise negatif bir ilişkiye rastlanmıştır. Demografik değişkenlerden elde edilen verilerde ise cinsiyet, kendilik algısı, algılanan ana-baba tutumu ve yaşa bağlı olarak aleksitimi düzeylerinde anlamlı bir farklılık bulgulanmamış, sosyo-ekonomik düzey, algılanan akademik başarı ve sınıf düzeyine göre anlamlı bir değişikli gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmanın sonunda elde edilen bulgular psikoloji ve psikolojik danışma ve rehberlikle ilişkilendirilerek tartışma-yorum ve sonuç- öneriler kısmına yer verilmiştir.
13-15 yaş arası spor yapan ve yapmayan çocuklarda depresyon düzeyinin incelenemsi

S. Ü. Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı YÜKSEK LİSANS TEZİ / KONYA- 2005 Ülker YURDADÖN 13-15 YAŞ Arası Spor Yapan ve Yapmayan Çocuklarda Depresyon Düzeyinin İncelenmesi Bu araştırmaya yaşları 13-15 arası olan, Karaman ili Siyahser, İbrahim Bey, İstiklal, Yılmaz Babaoğlu İ. Ö. O.'larında okuyan 400 öğrenci katılmıştır. Katılımcılar 200 spor yapmayan; 100 kız, 100 erkek, 200 spor yapan; 40 atlet, 40 basketbolcu, 40 masa tenisçi, 40 taek-wondocu, 40 voleybolcu öğrenciden oluşmaktadır. Öğrencilere 27 sorudan oluşan Çocukalarda Depresyon Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma sonuçları değerlendirildiğinde; bayanların erkeklere, spor yapmayanların yapanlara kıyasla depresyon düzeylerinin daha yüksek olduğu, branş farkının depresyon açısından farklılığa yol açtığı, voleybolcu öğrencilerin depresyon düzeylerinin diğer branşlardaki öğrencilerden yüksek olduğu, branş içi cinsiyet karşılaştırması yapıldığında cinsiyetler arası anlamlı farklılık bulunmadığı sonuçlarına varılmıştır. Bu araştırmanın sonuçlarına göre, 13-15 yaş arası spor yapmayan öğrencilerin depresyon düzeylerinin spor yapanlardan daha yüksek olduğu, bu nedenle çocukların psikolojik açıdan daha sağlıklı olabilmeleri için düzenli spor yapmaları gerektiği ileri sürülebilir.
Gebelerde obstetrik özelliklerin anksiyete ve olumsuz otomatik düşüncelere etkisi

Gebelik bir kadının yaşamında biyolojik ve psikolojik değişimlerin meydana geldiği, kaygı ve stres yaratabilecek birçok faktörün gözlemlendiği bir dönemdir. Gebelik döneminde bazı gebeler hafif, orta ve şiddetli düzeyde ruhsal problemler yaşayabilmektedir. Gebelik döneminde meydana gelene ruhsal problemler fetüsün sağlığına da ciddi oranda zarar verebilmektedir. Geçmişte yapılan araştırmalara dayanarak geçmişş gebeliklerde meydana gelen olumsuzlukların, yeni gebeliklerde kaygı düzeyinin artmasına neden olabileceği buna bağlı olarak fetusa da zarar verebileceği ortaya konmuştur. Literatür incelendiğinde geçmişş gebeliklerinde olumsuz obstetrik öyküye sahip gebelerin, kaygı ve otomatik düşünce düzeylerini geçmişş gebeliklerinde olumsuz obstetrik öyküye sahip olmayan gebeler ile karşılaştıran araştırmalara rastlanılmamıştır. Bu araştırmada anksiyete ve otomatik düşüncelerin geçmişş gebelik öyküsüne bağlı olarak değişim gösterip göstermediğinin saptanması amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Zonguldak il merkezinde ve Zonguldak ili Devrek ilçesinde yaşayan, Zonguldak Level Hastanesi ve Devrek Özel Tıp Merkezi' ne başvuran 133 gebe oluşturmaktadır. Çalışma grubunu oluşturan gebelerin 65' i geçmişş gebeliklerinde en az bir kere olumsuz obstetrik öyküsü bulunan kadınlardan oluşmaktadır. Kontrol grubunda yer alan 69 gebe ise geçmişş gebeliklerinde olumsuz obstetrik öyküsü bulunmayan kadınlardan oluşmaktadır. Araştırmaya katılan gebelerin durumluk-sürekli kaygı düzeylerini belirlemeye yönelik 'Durumluk-Sürekli Kaygı Ölçeği,' otomatik düşünce düzeylerini tespit etmek için 'Geliştirilmiş Otomatik Düşünceler Ölçeği' ve kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Çalışmaya katılan tüm bireyler bilgilendirilip, onayları alınmıştır. Veriler; SPSS 21.00 programı ile analiz edilmiştir. Bulgular incelendiğinde geçmişş gebeliklerinde olumsuz obstetrik öyküsü bulunan gebelerin geçmişş gebeliklerinde olumsuz obstetrik öyküsü bulunmayan gebelere göre yüksek düzeyde durumluk kaygı yaşayıp daha fazla olumsuz otomatik düşüncelere sahip oldukları saptanmıştır. Geçmiş gebeliğinde olumsuz obstetrik öyküye sahip gebelerin yaş, eğitim düzeyi, çalışma durumu, aile yapısı, ekonomik düzeyi, geçmişş psikolojik tedavi öyküsü, kaçıncı gebeliklerini yaşadıkları, gebe kalma yöntemleri, gebelik haftası, sağlık sorunu yaşama ve geçmişşte canlı doğum varlığına göre yüksek düzeyde durumluk kaygı yaşadıkları saptanmıştır. Araştırmamızın bulguları literatürdeki diğer çalışmalarla büyük oranda paralellik göstermektedir. Araştırma bulguları literatür doğrultusunda tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.
Obez yetişkinlerde beslenme durumu ve diyet kalitesinin depresyon anksiyete ve stres düzeyi ile ilişkisi

Amaç: Yetişkin obez hastaların, beslenme durumu ve diyet kalitesinin stres, anksiyete ve depresyon üzerine etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Materyal ve Metot: Çalışma 10.01.2016-10.04. 2016 tarihleri arasında yapılmıştır. İstanbul'un Arnavutköy ilçesine bağlı Toplum Sağlığı Merkezi Diyet polikliniğine başvuran bireyler (n=103), çalışmanın örneklemini oluşturmuştur. Çalışmaya katılan bireylere, tanımlayıcı özellikleri, fiziksel aktiviteyi, beslenme alışkanlıklarını, antropometrik ölçümlerini ve biyokimyasal ölçümlerini içeren soruların bulunduğu bir anket formu, diyet kalitesinin değerlendirilmesi için Akdeniz diyet skorlaması ve duygu-durumunu tanımlayabilmek için Depresyon-Anksiyete-Stres Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlar %95,2'lik güven aralığında, p 0, 05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Bulgular: Katılımcıların %59'unun Akdeniz diyet kalitesinin düşük olup Akdeniz diyet skoru ortalaması 5,1 2, 47 olarak bulunmuştur. Akdeniz diyet skoru, öğün atlayanlarda ve öğün sayısı 2'den daha az olanlarda azalmıştır. Akdeniz diyetine uyumu düşük olanlarda BKİ değeri anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p 0,05). Depresyon prevelansı %61, anksiyete prevelansı %76,8, stres prevelansı ise %66 olarak bulunmuştur. Depresyon ölçeği puanı arttıkça BKİ değerinin arttığı, Akdeniz diyet skorunun azaldığı belirlenmiştir (p 0,05). Stres ölçeği puanı ile depresyon ve BKİ değeri aynı yönlü olarak değişmektedir (p 0,05). Anksiyete ölçek puanı arttıkça BKİ, stres ve depresyon artmakta; Akdeniz diyet skoru ise azalmaktadır (p 0,05). Akdeniz diyetine uyum arttıkça LDL kolesterol anlamlı düzeyde düşük bulunmuştur (p 0,05). Stres seviyesi ileri olan bireylerde ise LDL kolesterol anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p 0,05). Sonuç: Bireylerin duygu-durumları obezitenin derecesinden ve diyet kalitesinden etkilenmektedir.
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanısı alan çocukların ve sağlıklı çocukların annelerinin anksiyete, depresyon düzeyleri ve aile işlevselliği açısından karşılaştırılması

DEHB tanısı almış çocukların anneleri ile sağlıklı çocuklara sahip annelerin yaşadıkları depresyon, kaygı düzeyi ve aile işlevlerinin karşılaştırmalı bir şekilde incelenmesidir. Çalışma grubu Şanlıurfa Çocuk Hastalıkları Hastanesi Çocuk Psikiyatrisi Polikliniği'ne başvuran, DSM- 5 tanı kriterlerine göre DEHB tanısı alan, 6-16 yaşları arasında çocuğa sahip 180 anneden oluşmaktadır. Kontrol grubu ise 6-16 yaş arası normal gelişim gösteren çocuğa sahip 180 anneden oluşmaktadır. Katılımcılara Beck Depresyon Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği ve Aile Değerlendirme Ölçeği uygulanmıştır. Ayrıca DEHB tanısı almış çocuğa sahip olup olmama ve psikiyatrik ilaç kullanmanın birlikte anksiyete üzerinde anlamlı bir ortak etkiye sahip olduğu belirlenmiştir. Aile işlevlerinde ise DEHB tanısı almış çocukların annelerinin sağlıklı çocukların annelerine kıyasla 'Problem Çözme', 'İletişim', 'Roller', 'Duygusal Tepki Verebilme', 'Davranış Kontrolü', 'Gereken İlgiyi Gösterme' ve 'Genel İşlevler' alanlarında artmış oranda sorun yaşadıkları saptanmıştır.
Behavioral display of lumbar curvature in response to the opposite sex

Bu tezde, kadınların çekici buldukları karşı cinsten bir birey karşısında omurgalarınıvarsayılan optimal lombar lordoza (45. 5 derece) yakınlaştırmak için omurgalarında değişiklikyapacakları hipotezi incelenmiştir. Deney du zeneği, a) katılımcıların deneyde rol alan erkekasistanı ne kadar çekici bulduklarını gösteren değerlendirme ile katılımcıların optimumlordozdan sapma miktarı arasındaki ilişki, ve b) katılımcıların deneyde rol alan erkek asistanıne kadar çekici bulduklarını gösteren değerlendirme ile sergilemiş oldukları lordoz miktarı arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Bu inceleme esnasında ilişkiyi etkilemesi mu mku n olduğu du şu nu len çeşitli faktörler göz önu nde bulundurulmuştur. Birincilanalizlerin sonucunun gösterdiği u zere katılımcıların erkek asistanı görmeden önce vegördu kten sonra sergiledikleri lordoz miktarında istatistiksel önem taşıyan bir fark elde edilmiştir. Bu değişikliğin sebebini anlamak amaçlı yapılan analizler sonucu, öncedenbelirtilmiş olan faktörlerden yalnızca sosyoseksu el oryantasyonunun değişikliğe etkisi olduğu bulunmuştur. Geri kalan faktörlerin analizi yapılan iki ilişkiye de istatistiksel anlamda önem teşkil eden bir etkisi olmadığı göru lmu ştu r. Bu çalışmanın kadınların karşı cinsten çekici buldukları bir birey karşısında kendi çekiciliklerini arttırmak amacı gu dereklombar lordozlarını davranışsal olarak nasıl sergiledikleriyle ilgili anlayışımızı arttırmasıamaçlanmaktadır.