turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği sürecinde Türkiye/de çocuk hakları ve güvenliği

masum, duyarlı ve bağımlı bir varlıktır. Dolayısıyla toplumun geleceği için çocuğun yetişmesi, bedensel, zihinsel, duygusal, sosyal ve ahlaksal gelişimi ile ilgili önlemlerin alınması gerekmektedir. Çocuk Hakları Sözleşmesi bu ihtiyacı karşılamak üzere yürürlüğe girmiş ve Türkiye'nin de imzalayarak onayladığı en geniş katılımlı insan hakları belgesi olmuştur. Çocuk ve Çocuk Hakları ile ilgili kavram ve tanımlar oldukça yeni sayılabilecek bir döneme aittir. Rönesans'la birlikte ortaya çıkan bir takım yenilikler çocuk kavramının şekillenmesine yardımcı olmuştur. Çocuk hakları, çocukların en çaresiz varlıklar olarak özel durumlarını dikkate alan bir kavramdır. Bütün haklar temelde birtakımyükümlülük ve sorumlulukları akla getirir. Bunlar, güçlüleringüçsüzlere, yetişkinlerin yetişmekte olanlara karşı yükümlülükleridir. Türkiye'de bu alanda ilerlemelerin sağlanması için zihniyetdeğişikliğine, yapısall değişikliğe ve uygulama değişikliğine gereksinme vardır. Çocuk suçluluğu, gelişim dönemi özellikleri ve gelecek yaşamayapacağı büyük etki nedeniyle diğer suç grupları arasında daha özel bir öneme sahiptir. Avrupa Birliği sürecinde Türkiye'de birçok alanda olduğu gibi çocuk hakları konusunda da istenen sonuç alınamamıştır. Türkiye'nin çocuk politikasını yeniden ele alarak bu konuda toplumsal bilinç oluşturmaya yönelik çalışmalar yapması gerekmektedir.
Türkiye'nin potansiyel bir tarım alanı olarak mayınlı araziler: Nusaybin örneği

Gelecek nesillerin de ihtiyaçlarının karşılanabilmesi için düşünülen sürdürülebilir tarım uygulamalarında; doğal kaynaklara en az zarar verecek biyolojik azot fiksasyonu, ekim nöbeti, biyolojik mücadele ve uygun yetiştirme tekniklerinin önemi oldukça büyüktür. Sürdürülebilir tarım genel anlamıyla; biyolojik girdilerin kullanılmasıyla tarım dışı girdilerin en aza indirilmesi ve buna bağlı olarak doğal kaynakların bozulmasını engelleyerek verimliliğin arttırılmasını sağlamaktır. Yüzyıllardır var olan ekilecek ürünün belirlenmesi problemi, günümüzde çevreye en az zararı verecek, aynı zamanda bireylerin ve toplumun elde edeceği karı da artıracak, topraktan uzun yıllar hem verim elde edilecek, hem de verimin artırılması biçiminde sorunun çözülmesi gündeme gelmiştir. Bir başka deyişle, ekilecek ürünü seçerken o ürün için gerekli olan gübre, ilaç ve su gibi değişkenlerin değerleri, toprakta uzun yıllar tarım yapılabilmesi için gerekli olan değerler arasında tutmak gerekmektedir. Bu açıdan değerlendirildiğinde sürdürülebilirlik bakımından Nusaybin'deki mayınlı araziler sürdürülebilir tarım için uygun arazilerdir. Günümüzde, doğal kaynakların verimli bir şekilde kullanılması problemi nüfusun artması ve buna bağlı olarak ihtiyaçların artması ile farklı bir boyuta ulaşmıştır. Dünyada birçok ülke doğayı düşünmeden, üretimden elde edilecek geliri arttırmak için ihtiyacından fazla üretmektedir. Özellikle tarım sektöründe gelirin arttırılmasını sağlamak amacıyla düşünülmeden yapılan ekimlerin neden olabileceği zararlar etkilerini uzun yıllar sonra göstermektedir. Bu kapsamda çalışma alanı olarak seçtiğimiz Türkiye-Suriye arasındaki mayınlı araziler özelde de Nusaybin'deki mayınlı araziler, söz konusu sorunların aşılmasında ve insanların sağlıklı gıda ürünlerine ulaşabilirliğini sağlaması açısından üretim alanı seçilmesinin önemli olduğu düşünülmektedir. Bu sebepten dolayı çalışma alanı olarak Nusaybin'deki mayınlı araziler çalışma alanı olarak seçilmiştir.
Bütünleşik kıyı yönetimi: Giresun örneği

Kıyı kentleri sahip oldukları potansiyel açısından insanların geçmişşten günümüze kadar tercih ettikleri alanlar olmuştur. Sanayi ve turizm gibi iş alanları kıyılara göçü hızlandırmıştır. Kıyılarla ilgili toplum yararı göz önünde bulundurularak doldurma çalışmaları yapılmış, bu çalışmalar ile doğal çevreye büyük ölçüde zarar verilmiş, kıyılardaki doğal yaşamın dengesi bozulmuştur. Ayrıca şehirleşme, sanayileşme ve taşımacılıkla birlikte denizlerde çevre kirliliği meydana gelmiştirBütünleşik kıyı çalışmaları, dünya ülkelerinde olduğu gibi Türkiye'de de yakın zamanda ortaya çıkan çalışmalardandır Bu bağlamda Türkiye'de uluslararası anlaşmalar çerçevesinde; ulusal stratejinin geliştirilmesi, yasal mevzuatın oluşturulması bütünleşik kıyı alanlarının yönetimiyle ilgili plan ve projeler geliştirilmesi gibi birçok çaba gösterilmiştir. Bu çalışmada kıyılar, bütünleşik kıyı yönetimi yaklaşımı çerçevesinde inceleme konusu yapılmıştır. Genelden özele doğru bir çalışma izlenmiş, ülkelerin BKAY projelerinden ve çalışmalarından örnekler verilmiştir. Türkiye ile dünya ülkelerinin kıyı politikaları karşılaştırılması yapılmıştır. Özelde ise Doğu Karadeniz Bölgesi'nin tipik bir kıyı kenti olan Giresun Merkez ilçesi'nin kıyı kullanımı BKAY açısından inceleme konusu yapılmıştır.
Yeni kurumsalcılık ekseninde mülki idarede süreklilik ve değişim

Türk yönetim yapısı içerisindeki yeri, özellikle 2000'li yıllardan sonra yerel yönetimlere yönelik yapılan yasal düzenlemelerin etkisiyle sorgulanır hale gelen mülki idare sisteminin geleceğine yönelik olarak süreklilik ve değişim ekseninde öngörü yapılma amacı doğrultusunda hazırlanan bu çalışmada; bilimsel bir yol haritasına bağlı kalınarak konu ile ilgili gözlemlenen metodoloji eksikliğinin giderilmesi gayesiyle yeni kurumsalcılık kuramının alt dalları olan 'tarihsel kurumsalcılığın', 'sosyolojik kurumsalcılığın' ve 'rasyonel tercih kurumsalcılığının' temel varsayımlarından faydalanılmıştır. Tarihsel kurumsalcılığın 'yol bağımlılığı' olgusu, sosyolojik kurumsalcılığın 'meşruiyet ve görev anlayışı' temelli öngörüleri ve rasyonel tercih kurumsalcılığının 'aktörlerin rasyonel hareket ettikleri' varsayımından hareketle yapılacak değerlendirmelere katkı sağlaması açısından çalışma kapsamında; vali, vali yardımcısı, kaymakam ve İçişleri Bakanlığı'nda mülki idare amiri olarak görev yapan ve mülki idare amirliği mesleğinden ayrılarak başka bir alanda çalışmaya devam eden toplam 23 kişi ile görüşme gerçekleştirilmiştir. Görüşmelerden elde edilen ve betimsel analiz ile değerlendirilen veriler ile konu hakkında ilgili kaynaklardan sağlanan bilgiler ışığında mülki idare sisteminin değişimi ya da sürekliliği üzerinde belirleyici olan politika kararlarında 'Batı odaklı' yol bağımlılığının etkisinin bulunduğu ancak bu etkinin örgütsel alanda var olan yerleşik ilişkiler nedeniyle gerçekleştiği için dolaylı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Söz konusu yol bağımlılığının etkisinde oluşan değişim baskısına karşılık mülki idare sisteminin sürekliliğinde; yapılan görüşmelerde mülki idare amirlerinin görev anlayışlarında adanmışlık kültürünün ve aidiyet duygusunun etkilerinin azaldığı ve bireycilik temelli bir değişimin olduğu tespitine binaen mülki idare amirlerinin yaşanan değişimi meşruiyet bilinci ve 'ilgi ve menfaatleri dışlayan' görev anlayışları doğrultusunda içselleştirmelerinin önemi ortaya konmuştur.
Kbrn olaylarında ilk müdahalede görev alan bazı ekiplerin olay yerindeki tehlikelere karşı risk algısı ve hazırlılık tutumları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi: Adana ili örneği

KBRN olayları kazaen veya kasten tehlikeli kimyasal, biyolojik, radyoaktif, nükleer ajanların salınması ile oluşan ve olumsuz etkiler bırakan olaylardır. KBRN olaylarında ilk andan itibaren zarar azaltma faaliyetlerinde bulunarak olayın olumsuz etkilerinin büyümesini engelleyecek ekipler ilk müdahale ekipleridir. Olay yerinde bulunabilecek tehlikeli KBRN maddeleri ilk müdahale ekiplerini risk altında bırakabilmektedir. Bu kapsamda çalışmanın amacı KBRN olaylarında ilk müdahalede görev alan bazı ekiplerin olay yerindeki tehlikelere karşı risk algılarını ölçmek ve olay öncesi hazırlık ile ilgili tutumları arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir. Çalışma Adana ilinde KBRN olaylarına müdahalede yer alma potansiyeli olan kurtarma, tespit, arındırma, jandarma ve itfaiye çalışanlarından anket doldurmayı kabul eden 140 kişi üzerinde yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak KBRN tehlikelerine yönelik risk algısı ve hazırlılık ölçeği oluşturulmuştur. Verilerin analizleri SPSS 22 paket programı ile gerçekleştirilmiştir. Aritmetik ortalama, yüzde, standart sapma ve frekans dağılımı değerleri verilmiştir. Ortalamaları karşılaştırmak amacıyla Tek Yönlü Varyans Analizi, Kruskal-Wallis Testi ve Bağımsız Örneklem T-Testi kullanılmıştır. İlişkilerin incelenmesi için ise Basit Doğrusal Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Çalışma sonucunda katılımcıların KBRN olay yeri tehlikeleri risk algı düzeyleri (4,09) ve KBRN olaylarına hazırlılık düzeylerinin (3,71) puan ortalaması ile yüksek düzeyde olduğu saptanmıştır. Katılımcıların KBRN olay yeri tehlike risk algı düzeyleri ile hazırlık düzeyleri arasında, anlamlı düzeyde pozitif yönde doğrusal bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.
Uluslararası Deniz Hukukunda münhasır ekonomik bölge

Üç tarafı denizlerle çevrili ve stratejik önemi olan boğazlara sahip Türkiye için deniz hukukundaki gelişmeler, son derece önemlidir. Bu gelişmelerden biri de, 1982 Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi ile, hakkında ilk defa yazılı düzenleme yapılmış bulunan 'Münhasır Ekonomik Bölge' kavramıdır. Türkiye her ne kadar 1982 Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi'ni kabul etmemiş olsa da, anılan Sözleşme ile hukuk yaşamına girmiş olan kavramlara uygulamada zaman zaman yer vermektedir ki, buna örnek olarak münhasır ekonomik bölge ile ilgili uygulama gösterilebilir. Münhasır ekonomik bölge, karasularına bitişik, özel hukuksal rejime bağlı, açık deniz niteliğini sürdüren bir deniz alanı olup, kıyı devleti bu deniz alanında bazı hak ve yetkilerle donatılmıştır. Bir deniz ülkesi olan ve kıyılarının uzunluğu 7.000 km. ye ulaşan Türkiye'nin denizlerde önemli menfaatleri söz konusudur. Denizlerin sunduğu gıda, enerji, madenler gibi bir dizi jeolojik ve biyolojik mevcut ve potansiyel kaynaklar, ayrıca bilimsel ve teknolojik gelişmelere paralel olarak gelecekte bu kaynaklardan yararlanabilme imkanları, bahse konu menfaatlerin boyutunu belirlemektedir. Bu araştırma ile münhasır ekonomik bölge, çeşitli yönleriyle ele alınarak, uluslararası hukuk açısından değerlendirilmiştir. Çalışmada ilk olarak, münhasır ekonomik bölge kavramının ortaya çıkışı açıklanmış; ikinci bölümde, 1982 Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesinde münhasır ekonomik bölge olgusu üzerinde etraflıca durulmuş; üçüncü bölümde ise, münhasır ekonomik bölgenin sınırlandırılması incelenmiştir. Çalışmanın bundan sonraki bölümünde münhasır ekonomik bölge ile ilgili diğer problemlere değinilmiş; son olarak da, Türk münhasır ekonomik bölgesi ve nitelikleri üzerinde durulmuştur.
İdare Hukuku bağlamında E-Devlet dönüşümü ve UYAP

Dijitalleşen dünyada idare teşkilatının bundan etkilenmemesi mümkün değildir. Her dönemde toplumların teknik özellikleri, idarenin yapısına sirayet etmiştir. Bilgi toplumunun içerisinde bulunduğumuz bugünlerde, internet ve bilgisayar kamu işlerinde artarak kulanılmamaktadır. Bugün kamu hizmetlerinin sunumunda bilişim sistemlerinin kullanımı sonucu yaşanan gelişmelere paralel olarak birçok farklı ülkede elektronik devlet projeleri de tasarlanmıştır. Dünyada bu projeler neticesinde kamu hizmetleri elektronik ortama aktarılmıştır. Ülkemizde de e-devlet dönüşümü çalışmaları sonucunda birçok kamu hizmeti elektronik ortamda sunulmaya başlanmıştır. Bu yeni durum hukuk sistemimizde değişime neden olmuştur. E-dönüşüm, vatandaşların her gün karşı karşıya geldiği idarenin işlemlerini, yapısını ve işleyişini etkilemiştir. İdari işlemlerin temel unsurlarında değişimler meydana gelmiştir. E-imza kullanımının yaygınlaşması, e-idarenin gelişimine katkı sunmuştur. Elektronik ortamda yapılan işlemlerde güvenliğin sağlanmasında e-imza çok önemli bir unsurdur. 5070 sayılı yasal düzenleme ile ülkemizde e-imzanın kullanımına dair çerçeve belirlenmiştir. İdari alanda yapılan e-işlemlere ilişkin e-imza alanında hususi düzenlemelerin yapılması beklenmektedir. Çalışmamızın diğer bir yönünde, e-devlet dönüşümünün adalet hizmetlerinin sunumuna yansıması olan Ulusal Yargı Ağı Projesi Bilişim Sistemi, UYAP çalışmalarının tarihsel seyri ve yargılama sistemimize katkıları ele alınmıştır. Ayrıca, bu bilişim sisteminin kullanımının İdari Yargılama alanına katkıları ve sistemdeki yeniliklerin adil yargılanma hakkına katkıları incelenmiştir. Çalışmamızı oluştururken konular hakkında detaylı incelemeler, araştırmalar yapılmış, elde edilen veriler idare hukunun sınırları çerçevesinde aktarılmaya gayret edilmiştir. E-devlet hizmetleri sunan gelişmiş kurumların yöneticileri ile görüşülmüş, e-idari işlem tesis eden kuruluşların uzmanları ile mülakatlar yapılmış, pratikteki işleyiş yerinde gözlemlenmiştir. İdare teşkilatında e-dönüşümle meydana gelen değişimin mevzuatımızda yeterince yer almadığı görülmüştür. Uygulamada yürüyen elektronik süreçlerin mevzuatta da altyapısının oluşturulması gerektiği vurgulanmıştır. Her bölümde değerlendirdiğimiz konulara ilişkin ülkemizin faydasına olacak öneriler oluşturulmuştur.
Kamu mali yönetiminde hesap verme sorumluluğu ve iç denetim

MALİ YÖNETİMİNDE HESAP VERME SORUMLULUĞU VE İÇ DENETİMİsmail CİĞERCİMaliye Anabilim Dalı Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Mayıs 2007 Danışman: Yrd. Doç. Dr. Harun CANSIZBu çalışmada, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu çerçevesinde hesap verme sorumluluğu ve iç denetim incelenmiştir. Yapılan çalışmadahesap verebilirlik ve iç denetimin Türk Kamu Mali Yönetiminde etkin olup olmadığının araştırılması amaçlanmıştır. Bunun için geniş bir literatür taraması yapılmıştır. Yapılan literatür taraması sonucunda kamu mali yönetiminde hesap verme sorumluluğu ve içdenetim kavramlarının tam anlamıyla henüz etkin bir mekanizma olmadıkları sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca hesap verebilirlik kavramı ile iç denetim kavramının birbiri ile yakından ilişkili olduğu sonucuna varılmıştır. Her iki kavram içinde öncelikli olan, hesap verecek personelin ya da iç denetçinin yeterli eğitim bilgisine sahip olması gerektiğidir.
1980'den sonra kamu yönetiminde yeniden yapılanma

Örgüt Yeni bir döneme girerken yönetim yapısı öngörülenin çok ötesinde gelişmiş ve karmaşık bir nitelik kazanmıştır. Özellikle toplumsal, siyasal, ekonomik ve teknolojik alanda yaşanan gelişmeler mevcut yönetim yapısının yetersizliğini ortaya koymaktadır. Dünyada yaşanan bu gelişmeler mevcut anlayışın örgütsel yapının ve işleyişinin değişen toplumsal taleplere cevap verebilmekten uzak kalmasına neden olmaktadır. Yaşanan bu gelişmeler yönetimi değişime ve düzenlemeye zorlamaktadır. Bunun sonucunda ortaya çıkan yemden yapılanma konusunda bir görüş birliği olsa da bunun nasıl olması gerektiği hususunda farklı çözüm yollan bulunmaktadır. Zaman içerisinde yönetim yapısının oluşum süreci ve bu süreç içerisinde yönetimin yeniden yapılanması çalışmaları devam etmektedir. Yönetimin yeniden yapılanması çalışmaları daha çok kamu hizmetlerinde bürokrasiyi azaltarak daha kaliteli etkili ve verimli bir kamu hizmeti sunma, yerinden yönetim alanlarında yoğunlaşmaktadır. Bu yeniden yapılanma çalışmalarında yönetim alanında ortaya çıkan yeni çalışmaların etkisi büyüktür. Ülkemizde yönetimde yeniden yapılanma çalışmaları konusunda kapsamlı ve sistemli bir uygulama gerçekleştirilememiş, yapılan çalışmalar uygulamaya aktarılamamıştır. Ancak yapılması gereken yapılanma konularına özellikle kalkınma planlarında yer verilmiştir. Özellikle son dönemde yönetimde yeniden yapılanma konusunda köklü bir girişim gerçekleştirilmeye çalışılmaktadır. 'Kamu Yönetimi Temel Kanunu Tasarısı' adı altında yasalaşmayı bekleyen tasan ülkemizin yönetim sisteminde önemli düzenlemeler getirmeyi amaçlamaktadır. vı
Toplam kalite yönetimi anlayışının sağlık sektöründe uygulanması: Trakya Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi ile Edirne Devlet Hastanesi'nin karşılaştırılması

Endüstri ve hizmet sektöründe uygulanan toplam kalite yönetiminden başarılı sonuçlar elde edilince, 1950'li yıllarda gelişmiş ülke hastanelerinde de toplam kalite yönetimi hızlı bir yayılma göstermiştir. Sağlık hizmetlerinde toplam kalite yönetimi yaklaşımı, hem toplumun daha kaliteli hizmet beklentisi hem de hizmet maliyetlerinin düşürülmesi hedeflerini karşılamaktadır. Toplam kalite yönetimi ancak belirli yönetim stilleri, örgüt iklimleri doğrultusunda yaşatılabilen bir felsefe ve uygulamalar olmakta; örgütteki insan unsurunun, makine, malzeme ve süreç öğelerinin bu anlayış doğrultusunda yapılması gerekmektedir. Bu araştırmayla, toplam kalite yönetimi çerçevesinde hastanelerde, hizmet kalite sürekliliğinin nasıl sağlandığı, hasta beklenti ve ihtiyaçlarının ne derece karşılandığı, çalışanların yönetime ne ölçüde katılabildiği gibi konular ele alınmaktadır. Bu amaçla; ilk bölümde toplam kalite yönetimi kavramı incelenmiş, bu çerçevede öncelikle kalite kavramı ile ilgili bilgi verilmiş; daha sonra toplam kalite yönetimi kavramı ve gelişimi, toplam kalite yönetimine katkıda bulunanlar, toplam kalite yönetiminin unsurları ve araçları, son olarak da kalite ödülleri ele alınmıştır. İkinci bölümde ise, sağlık hizmetlerinin tanımı, hastaneler hakkında genel bilgiler, hastane yönetimi ve bu çerçevede devlet hastanelerinin ve üniversite araştırma hastanelerinin yönetimi ve son olarak sağlık sektöründe toplam kalite yönetimi açıklanmaktadır. Son bölüm olan üçüncü bölümde, ilk iki bölümde ele alınan konular ışığında, Trakya Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi ile Edirne Devlet Hastanesi çalışanlarına ve hastalarına uygulanan anket sonuçları değerlendirilmektedir.
Yerel yönetimlerde kentsel yoksulluk bağlamında sosyal belediyecilik uygulamaları: Yalova Belediyesi örneği

Yoksulluk insanların yaşamlarını idame ettirmeleri için gereken askeri şartlarınsağlanamaması halidir. Göç, ırkçılık, krizler, ayrışma gibi birçok faktör yoksulluğa sebep olmakta ve ülkelerin gelişmişlik düzeyleri bu doğrultuda şekillenmektedir. Kentselyoksulluğun önlenmesinde birilcil kuruluşlar yerel yönetimlerdir. Bölge halkı ve sivil toplum örgütleri ile yapılacak etkili iletişim ile iş bölümü yapılarak, yoksullara yönelik yapılacakyardımlar, işsizlere iş temini gibi yöntemlerle yoksulluğun önüne geçilebilmektedir. Yoksulluk kısmen hane düzeyindedir. Bu nedenle çok yönlü niteliğini ele almak için titizlikletasarlanmış çözümlere ihtiyaç vardır. Bu, elbette, temel olarak uzatma hizmetleri sunmak üzere biçimlendirilmiş olan yönetişim yapısının doğası göz önüne alındığında kolay bir taahhüt değildir. Politik olarak yoksulluk, mağdurlarının sosyo-ekonomik ve politik refahını etkileyen evrensel bir olgudur. Yerel, eyalet ve ulusal seviyelerdeki başarılı hükümetler, çeşitli programlar yoluyla yoksulluk sorunuyla mücadelede çaba sarf etmektedirler. Son zamanlarda kentsel yoksullukla yapılan mücadelede yerel yönetimlerin rolünü arttırmıştır. Günümüze baktığımızda yoksullukla ilgili politikaların giderek arttığı ve özellikleyoksulluğun sebeplerinin ne olduğu, onunla nasıl mücadele edildiği ve edilmesi gerektiği gibi konular üzerine yapılan çalışmalar artmıştır. Küreselleşme, yerelleşme, Avrupa Birliğine uyum gibi değişimler kamu yönetiminde saydamlığı, halkın katılımını, demokratik yönetim ilkelerini gerekli kıldığından yerel yönetimlerin yetkilerinin genişletilmesi konusu gündeme gelmiştir. Merkezi yönetimin yanında, yerel halka daha yakın olan yerel yönetimlerin, yoksullukla ilgili üzerine düşen sorumluluğun da arttığı görülmektedir. Genel politikaların yanı sıra yerel politikaların önemi artmıştır. Bundan dolayı yerel yönetim birimi olan belediyelere bu konuda önemli işler düşmektedir. Bu çalışmada Yalova Belediyesi tarafından kentsel yoksullukla mücadele bağlamında gerçekleştirilen sosyal belediyecilik uygulamalarının betimsel analizinin yapılması hedeflenmiştir. Bu kapsamda belediyenin faaliyet raporları ve resmi verileri sınıflandırılarakbasit tablolar halinde sunulmuştur. Ayrıca Belediyenin Kadın ve Aile HizmetleriMüdürlüğünde görev yapan dört sosyal çalışmacı ile araştırmacı tarafından yarı yapılandırılmış Görüşme Formu ile elde edilen veriler nitel araştırma teknikleri ile değerlendirilerek elde edilen bulgular üçüncü bölümde sunulmuşt
Institutionalization of social assistance and means testing mechanisms in the post-2001 period

Bu çalışma Türkiye'de kamusal sosyal yardımların ve ihtiyaç tespiti mekanizmalarının, 2001 sonrasındaki dönemde kurumsallaşmasını incelemektedir. Tezde, kurumsallaşma sürecinin yanında, Çorlu Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı örneğinin de yardımıyla farklı aktörlerin sosyal yardımlar ve ihtiyaç tespitine dair tutumlarına odaklanılmaktadır. Sosyal yardımlarda ve ihtiyaç tespitinde kurumsallaşma süreci büyük ölçüde Dünya Bankası öncülüğündeki Sosyal Riski Azaltma Projesi'yle 2001'de başladı. Bu dönem sonrasında sosyal yardımların kurumsallaşmasında bir takım önemli gelişmelerin olduğu söylenebilir. Kurumsal kapasitenin arttırılması, enformasyon teknolojilerinin kullanılması, Sosyal Yardımlar Genel Müdürlüğü'nü SYDV'lere ve diğer kamu kurumlarına bağlayan bütünleşik bir veri tabanının oluşturulması bunlardan bazılarıdır. Ancak, bu gelişmelere rağmen sosyal yardım programlarındaki parçalı yapının giderilememesi, vakıfların kişisel ve politik etkiye açık olması gibi problemler de devam etmektedir. İhtiyaç tespiti konusu ise geç-endüstriyelleşen diğer ülkelerdeki gibi Türkiye'de de daha karışık ve kendine özgü problemlere sahiptir. Bu problemlerden bazıları arasında güvenilir tapu, sosyal güvenlik ve nüfus kayıtları gibi kamusal kayıtların yokluğunda ihtiyaç tespiti yapılabilmesi için gereken kurumsal kapasitenin eksikliği; yardıma alanlar ve yardıma başvuranlar hakkında veri tabanının olmaması; yardımlar için önceden belirlenmiş objektif standartlaşmış kriterlerin eksikliği sayılabilir. Bu problemlerin çoğu enformasyon teknolojilerinin kullanılması, kurumsal kapasitenin arttırılması ve veri tabanlarının oluşturulması sayesinde giderilmiştir. Ancak ihtiyaç tespitindeki ana problem kaynağı olan kayıt dışı sektörün büyüklüğü, yardıma başvuranların gelirlerinin belirlenmesindeki en büyük engel olmaya devam etmekte ve hane incelemelerinin yapıldığı bir ihtiyaç tespiti sistemini zorunlu hale getirmektedir. İhtiyaç tespitinin ne kadar sıkı yapılacağı, yapılma şekilleri ve sosyal yardımların hedef kitlesi gibi sorulara verilen cevaplar, sosyal yardımlara karşı sahip olunan tutumlarla yakından ilgilidir ve bu çeşitlilik kamusal sosyal yardımlar konusunda, hükümet, muhalefet, SYGM'deki bürokratlar ve SYDV çalışanları gibi farklı aktörler arasında da görülmektedir.
Avrupa Birliği ve uluslararası antlaşmalar ışığında Türkiye'de çalışanların sendikal hakları

Bu çalışmanın ilk bölümünde, Türkiye'de sendikalaşmanın tarihsel ve hukuksal evreleri konu edilmiştir. İkinci bölümde ise uluslararası hukukta ve Avrupa birliği ölçeğinde sendikal haklar araştırılıp, bu yönde yayınlanan uluslararası antlaşmalardaki sendikal haklar ortaya çıkarılmıştır. Üçüncü bölümde de onaylayarak tarafı olduğumuz antlaşmaların Anayasamızdaki bağlayıcılığı saptanarak, bu sözleşmelerle çelişen, sendikal hakkın özünü oluşturan örgütlenme özgürlüğü, toplu sözleşme, grev gibi hakları yasaklayan iç hukuk kanunları karşılaştırılmış, mevzuatımızdaki uyumsuzluklar tespit edilmiştir. Mevzuatımızdaki bu uyumsuzluklar, uluslararası örgütlerin denetim kurulları kararlarında ve Avrupa İnsan Hakları Mahkeme'sinin örnek Türkiye davalarında almış olduğu kararlarla da teyit edilmiştir. Bununla beraber temel sendikal hakların, Avrupa Birliği hukuku ile uyumu ve Avrupa Birliğine katılımın ön şartlarından biri olduğu, Türkiye için düzenlenen Katılım Ortaklığı Belgeleri ve İlerleme Raporları ile açıkça ortaya konulmuştur. Bu bilgiler ışığında tezin özünü, Türkiye'nin onayladığı sözleşmelere göre çalışanların, uluslararası hukuktan doğan, toplu iş sözleşmeli ve grevli sendika hakkı bulunmasına rağmen mevzuatımızdaki yasakçı hükümlerle bu haklardan faydalanılmasının engellenmesi ve sosyal politika alanında tarafı olduğu uluslararası antlaşmalara ve Avrupa Birliği müktesebatına uymaması oluşturmaktadır.