turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mükemmeliyetçilik algısı, yaşam amacı ve psikolojik iyi oluş ile akademik başarı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin akademik başarı düzeyleri psikolojik iyi oluş, yaşam amaçları ve mükemmeliyetçilik değişkenleri açısından incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini 2014- 2015 yılında Ege Üniversitesi'nde öğretim gören 331 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplamak için Psikolojik İyi Oluş Ölçekleri (Cenkseven, 2004), Yaşam Amaçları Ölçeği (İlhan, 2009), Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği (Oral, 1999) ve Akademik ve Demografik Bilgi Toplama Formu kullanılmıştır. Veriler hiyerarşik regresyon analizi ile analiz edilmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre, psikolojik iyi oluş ve yaşam amaçları üniversite öğrencilerinin akademik başarı düzeylerinin anlamlı yordayıcıları olarak bulunmuştur. Diğer yandan çok boyutlu mükemmeliyetçilik değişkeni üniversite öğrencilerinin akademik başarı düzeylerinin anlamlı bir yordayıcısı olmamıştır.
Patolojik endişenin yordanmasında algılanan ebeveyn tutumları, kişilik özellikleri, üstbilişler ve belirsizliğe tahammülsüzlük arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı, psikopatolojiler için genel yatkınlık faktörleri olarak kabul edilen algılanan ebeveyn tutumları ve kişilik özellikleri ile patolojik endişe arasındaki ilişkiyi, farklı kuramsal yaklaşımları temsilen endişeye özel yatkınlık faktörleri olarak önerilen üstbilişler ve belirsizliğe tahammülsüzlüğün aracılık rolü çerçevesinde incelemektir. Bu doğrultuda, 303 kadın ve 126 erkek üniversite öğrencisine Demografik Bilgi Formu, Penn Eyalet Endişe Ölçeği, Üstbilişler Ölçeği-30, Belirsizliğe Tahammülsüzlük Ölçeği, Kısaltılmış Algılanan Ebeveyn Tutumları Ölçeği-Çocuk Formu ve Temel Kişilik Özellikleri Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmanın temel hipotezlerinin test edilmesi için Bootstrapping yöntemi ile paralel çoklu aracılık analizleri yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, anne reddedicilik ve anne/baba aşırı koruyuculuk ebeveyn tutumları patolojik endişeyi yordamaktadır. Nörotisizm, sorumluluk, olumsuz değerlik, dışa dönüklük ve gelişime açıklık kişilik özellikleri de patolojik endişenin anlamlı birer yordayıcısıdır. Ayrıca gerek algılanan ebeveyn tutumları gerekse kişilik özellikleriuyumsuz üstbilişsel süreçleri ve belirsizliğe tahammülsüzlüğü doğrudan yordamaktadır. Öte yandan olumlu üstbilişsel inançların, olumsuz üstbilişsel inançların, düşünceleri kontrol ihtiyacının ve belirsizliğe tahammülsüzlüğün patolojik endişeyi doğrudan yordadığı belirlenmiştir. Aracılık analizleri, algılanan reddedicilik ve aşırı koruyuculukebeveyn tutumlarının olumsuz üstbilişsel inançlar, düşünceleri kontrol ihtiyacı ve belirsizliğe tahammülsüzlüğün bireysel dolaylı etkisi aracılığıyla patolojik endişeyiyordadığını göstermiştir. Nörotisizm, olumsuz değerlik ve dışa dönüklük kişilik özelliklerinin ise olumsuz üstbilişsel inançlar, düşünceleri kontrol ihtiyacı ve belirsizliğe tahammülsüzlüğün bireysel dolaylı etkisi aracılığıyla patolojik endişeyi yordadığı görülmektedir. Özetle, araştırma sonuçları algılanan ebeveyn tutumlarının ve kişilik özelliklerinin genel ve birincil-düzey; üstbilişsel yaklaşım ve belirsizliğe tahammülsüzlükyaklaşımlarının temel kavramlarının her ikisinin de bozukluğa özel ve ikincil-düzeyyatkınlık faktörleri olarak patolojik endişenin gelişmesinde ve sürmesinde önemli rol oynayabileceğini göstermektedir.
Ödül ve bedel bölüşümüne ilişkin haklılık algılarında katkı türü ve iç-grup üyeliğinin etkisi

Bu araştırma ödül ve bedel bölüşümüne ilişkin haklılık algılarında katkı türü ve iç-grup üyeliğinin etkisini incelemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada veri toplama aracı olarak yetenek/çaba, ödül/bedel, iç-grup/dış-grup değişkenlerinin değişimlenmeleriyle oluşturulan deneysel koşulları temsil eden sekiz öykü kullanılmıştır. Öykülerde, yarışmaya katılmak üzere ortak proje yürüten iki kişiden biri iç-grup, diğeri dış-grup üyesi olup, yeteneği ya da çabasıyla sonuca daha az ya da daha fazla katkıda bulunmaktadır. İlk olarak, üniversite öğrencisi 160 katılımcıya, başarı koşulunda ödülü, başarısızlık koşulunda bedeli nasıl paylaştıracakları sorulmuştur. Ayrıca kendilerine sunulan bir ödül ya da bedel paylaştırma önerisini ne ölçüde adil bulduklarını 5 basamaklı ölçek üzerinde değerlendirmeleri istenmiştir. Daha sonra katılımcılardan çaba ya da yeteneğe bağlı olarak daha fazla ya da az katkıda bulunan öyküdeki kişilerin eşit ya da katkıya göre dağıtım yapılmasını ne derece haklı gördüklerini, memnuniyet ve öfke duygularını ne derece yaşadıklarını 5 basamaklı ölçek üzerinde belirtmeleri istenmiştir. Verilere uygulanan 2x2x2x 2 faktörlü, son faktörde tekrar ölçümlü ANOVA sonuçları, çaba söz konusu olduğunda, ödül ve bedelin iç-grup dış-grup ayrımı yapılmadan katkıya göre dağıtıldığını göstermiştir. Yetenek söz konusu olduğunda ise bedelin her iki gruba da eşit dağıtıldığı gözlenmiştir. Ancak katılımcılar, daha çok yetenekli olan iç-grup üyesi olduğunda ödülün katkıya göre dağıtılmasını, dış-grup üyesi olduğunda ise eşit dağıtmışlardır. Katılımcılar, eşit pay dağıtımını, bedelin söz konusu olduğu durumda ödüle; yetenek söz konusu olduğunda çabaya; daha çok katkı gösteren dış-grup üyesi olduğunda iç-grup üyesine kıyasla daha adil algılamışlardır. Katılımcılara göre daha çok katkıda bulunan iç-grup üyesi olduğunda, bu kişi katkıya göre pay dağıtımını daha adil bulmakta, kendine düşen paya memnun olmakta ve pek öfke hissetmemektedir. Daha çok katkıda bulunan kişi dış-grup üyesi olduğunda ise katkıya göre pay dağıtımını pek adil bulmamakta, bu durumdan pek memnun olmamakta ve kendine düşen paya daha çok öfke duymaktadır. Bulgular, kaynakların bölüşülmesinde haklılık algısı ile duygular arasında bir paralelliğin olduğuna işaret etmektedir.
Fiziksel ve sözel şiddet davranışı ile öfke düzeyi ve dürtüsellik arasındaki ilişkinin irdelenmesi

Şiddet davranışı günümüzde, psikolojik, sosyolojik ve hukuki/adli boyutlarıyla önemli bir sorun oluşturmaktadır. Bu çalışma, yetişkin popülasyonda fiziksel ve sözel şiddet davranışı ile öfke düzeyi ve dürtüsellik arasındaki ilişkinin irdelenmesi amacı ile yapılmıştır. Bu araştırma 285'i kadın ve 285'i erkek olmak üzere toplam 570 gönüllü yetişkin ile yürütülmüştür. Katılımcılara, öfke düzeyini ölçmek için Türkiye standardizasyonu olan, 34 maddelik, 4'lü likert tipi Sürekli Öfke-Öfke Tarzı Ölçeği, dürtüselliği ölçmek için Türkiye standardizasyonu olan, 45 maddelik 4'lü likert tipi UPPS Dürtüsel Davranış Ölçeği, gösterdikleri fiziksel ve sözel şiddet davranışlarını ölçmek için araştırmacı tarafından geliştirilen 28 maddelik anket ve demografik bilgilere ulaşmak için 10 maddelik demografik anket uygulanmıştır. Katılımcıların yaş ortalaması 32,7 9,15 dir. Erkekler kadınlara göre 18 yaş öncesi ve sonrası, daha fazla sözel ve fiziksel şiddet davranışı göstermektedir. Sürekli öfke, öfke dışa vurumu ve öfke içe vurumu puanları yüksek olanlarda sözel ve fiziksel şiddet davranışı gösterme arasında pozitif anlamlı ilişki bulunmuştur. Öfke kontrolü puanları ile sözel ve fiziksel şiddet davranışı gösterme arasında anlamlı negatif ilişki vardır. Dürtüsellik alt ölçeklerinden heyecan arama ve sıkışıklık puanları ile sözel ve fiziksel şiddet davranışı gösterme arasında yüksek anlamlı pozitif ilişki vardır. Yapılan çoklu regresyon analizinde sürekli öfke puanlarının yüksek ve tasarlama eksikliği puanlarının düşük olmasının, hem 18 yaş altı ve hem de 18 yaş üstünde ortak olarak fiziksel ve sözel şiddeti yordadığı bulunmuştur. Öfke, dürtüsellik ve fiziksel sözel şiddet davranışı arasında yarı aracılık etkisi yapmaktadır.
Özel eğitim alanında çalışan psikologların iş doyumu, öz duyarlık ve kişilik özellikleri arasındaki ilişkininincelenmesi

Bu çalışmada, özel eğitim alanında çalışan psikologların iş tatmini, kendine merhamet ve kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi, mesleki kıdem ve gelir memnuniyeti düzeyleri gibi sosyodemografik değişkenlerin iş tatmini, öz-duyarlılık ve kişilik özellikleri üzerindeki etkileri de incelenmiştir. Çalışmaya 116 özel eğitim psikoloğu dahil edildi. Veri toplamak için sosyodemografik bilgi formu, durumluk-sürekli kaygı, iş doyumu, öz-duyarlılık ve beş faktör kişilik ölçekleri kullanılmıştır. Verilerin analizinde bağımsız örnekler t Testi, Anova, Post Hoc Tukey ve Pearson Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Araştırmada, sosyo-demografik özelliklere göre bakıldığında erkeklerin bilinçlilik ölçeğinden aldıkları puanların kadınlara oranla daha yüksek olduğu, kadınların aşırı ise özdeşleşme ölçeğinden aldıkları puanların erkeklere oranla daha yüksek olduğu görülmüştür. Korelasyon analizine göre; bireylerin yaşları ile izolasyon ölçeği puanları arasında negatif bir ilişki; mesleki kıdem ile öz disiplin puanları arasında pozitif bir ilişki vardır. Ayrıca, durumluk ve sürekli kaygı puanları ile içsel doyum, dışsal doyum, genel iş doyumu, öz sevecenlik, paylaşımların bilincinde olma, bilinçlilik, öz-duyarlılık ve dışa dönüklülük puanları arasında negatif bir ilişki olduğu bulunmuştur. Son olarak, dışa dönüklük, uyumluluk, öz disiplin, gelişime açıklık ölçekleri ile öz yargılama, yalıtım ve aşırı özdeşleşme ölçekleri puanları arasında pozitif bir ilişki bulunmuştur.
İş yerinde psikolojik taciz/mobbing: Gemlik ilçesindeki küçük ve orta büyüklükteki zeytin imalat iş yerlerinde çalışan kadınlar üzerine araştırma

İş yerlerinde ast, üst ya da eşit düzeyde çalışan bir kişi ya da bir grup tarafından bir kişiye yönelik uygulanan rencide edici, küçük düşürücü, onur kırıcı ve rahatsız edici olumsuz davranışlar olarak tanımlanan iş yerinde psikolojik taciz olgusu bu çalışmanın temelini oluşturmaktadır. Her kültürde, her toplumda, her iş yerinde ortaya çıkabilen iş yerinde psikolojik taciz konusundaki çalışmalar yaklaşık otuz yıllık bir geçmişşe sahip olup iş yerinde psikolojik taciz, iş yerleri ve çalışanlar için henüz oldukça yeni bir kavramdır. Bu çalışmada Gemlik'teki zeytin sektöründe çalışan kadınların iş yerinde psikolojik taciz konusundaki farkındalığı, iş yerinde psikolojik taciz davranışlarına ne düzeyde maruz kaldıkları, bu olumsuz davranışlara maruz kalmalarının nedenleri, davranışlar sonucunda çalışanların yaşamının nasıl etkilendiği ve çalışanlara yönelik uygulanan psikolojik tacize karşı çalışanların nasıl tepkiler verdiği incelenmiştir.
Annelere verilen eğitimin çocuklarına karşı istenmedik tutumlarına etkisi

Bu çalışmada çocukların fiziksel ve psikososyal gelişimleri bakımından istenmedik tutumu olan annelere eğitim verilerek, bu tutumlarında istendik yönde değişme olup olmayacağı araştırılmak istenmiştir. Araştırmanın deneklerini Numune Hastanesi, Sosyal Sigortalar Dışkapı Hastanesi ve Zübeyde Hanım Doğumevi Hastanesinde Çalışan, 3-6 yaşları arasındaki çocuklarını bu kurumların anaokuluna getiren, Sağlık Meslek Lisesi mezunu, bu araştırma için geliştirilen 50 maddelik Anababa Tumum Ölçeğinden en yüksek puanı almış 2016 anne oluşturmaktadır. % Anababa Tutum Ölçeği öntest olarak tüm annelere verilmiş, Numune Hastanesindeki anneler deney grubunu, SSK Dışkapı Hastanesi ve Zübeyde Hanım Doğumevindeki anneler ise kontrol grubunu oluşturmuştur. Deney grubu sekiz hafta süresince, 3-6 yaş arası çocukların fiziksel, psikososyal gelişimleri ve ihtiyaçları hakkında bir eğitim almış, kontrol grubu ise böyle bir eğitim almamıştır. Eğitimin tamamlanmasından sonra deney ve kontrol gruplarına A. T. Ö. son test olarak tekrar verilmiştir. Her iki gruptan öntest ve son test lerden elde edilen puanlar analiz edildiğinde. c şu sonuç elde edilmiştir: Deney grubunda bulunan annelere verilen eğitim sonunda bu annelerin istenmedik tutum düzeylerinde istendik yönde bir fark olmuş fakat eğitim almayan kontrol grubundaki anneler ile karşılaştırıldığında bu farkın önemli olmadığı görülmüştür.
Relapsing Remitting Multipl Skleroz hastalarının kısa süreli bellek, çalışma belleği ve yönetici işlevlerinin değerlendirilmesi

Bu tez çalışmasında Relapsing Remitting Multipl Skleroz hastalarının kısa süreli bellek, çalışma belleği ve yönetici işlevlerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemi Ankara Ufuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Nöroloji Kliniği'nde takip edilen veya Türkiye Multipl Skleroz Derneği Ankara Şubesi'ne üye 25 RRMS hastası ile 25 sağlıklı katılımcının oluşturduğu iki gruptan oluşmaktadır. Gruplar yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi ve el tercihi bakımından eşleştirilmiştir. Araştırmada her iki gruptaki katılımcıların genel sağlık durumu, fizyolojik ve sosyodemografik özellikleri hakkında bilgi edinmek amacıyla Bilgi Toplama Formu, depresyon düzeylerini belirlemek için Beck Depresyon Envanteri, kaygı düzeylerini belirlemek için Durumluk/Sürekli Kaygı Envanteri kullanılmıştır. Bilişsel işlevler ise Görsel-İşitsel Sayı Dizisi Testi B Formu, Wisconsin Kart Eşleme Testi, Geriye Doğru Sayı Dizisi Görevi, Stroop Testi T-BAG Formu, Wechsler Bellek Ölçeği Geliştirilmiş Formu Görsel Bellek Uzamı Alt Testi ve İz Sürme Testi kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular incelendiğinde RRMS hastaları ile kontrol grubu arasında sözel bilgiye dayalı kısa süreli bellek kapasitesi, fonolojik döngü kapasitesi, perseverasyon yapma eğilimi, bozucu etkiye karşı koyma ve set değiştirme becerileri açısından farklılık görülmemiştir. Ancak RRMS hastalarının Görsel-mekansal bilgiye dayalı kısa süreli bellek kapasitesi, görsel-mekansal kopyalama kapasitesi ve kavramsallaştırma/irdeleme becerilerinin kontrol grubundaki katılımcılardan anlamlı düzeyde daha düşük olduğu bulunmuştur. Ayrıca RRMS hastalarının yaşı, duygu durumu, hastalık süresi, atak sayısı ve en son geçirdiği atağın üzerinden geçen sürenin kısa süreli bellek, çalışma belleği ve yönetici işlev performansları ile negatif yönde ilişkili olduğu görülmüştür. Sonuç olarak araştırmadan elde edilen bulgular RRMS hastalarının kısa süreli bellek, çalışma belleği ve yönetici işlevlerinin bozulduğunu göstermektedir. Ayrıca RRMS hastalarının yaşadığı bu bilişsel bozulmalar, hastaların yaşı, duygu durumu, hastalık süresi, atak sayısı ve en son geçirdikleri atak üzerinden geçen zaman ile de ilişkilidir.
Somatizasyon bozukluğunda çocukluk çağı travması ve kendilik algısı değerlendirmesi

Bu araştırmada somatizasyon bozukluğu olan kadınların çocukluk çağı travmaları ve kendilik algıları arasındaki ilişki incelenip değerlendirilmiştir. Bu doğrultuda yapılan çalışmalarda somatizasyon bozukluğu ile çocukluk çağı travması arasında olumlu bir ilişkiden söz edilirken, somatizasyon bozukluğu ile kendilik algısı arasındaki ilişkiyi inceleyen bir araştırmaya rastlanmamıştır. Bu bilgilerden yola çıkarak kişinin kendilik algısının ve geçmişşteki travmalarının, somatizasyon bozukluğuna etkisi olup olmadığının değerlendirilmesi hedeflenmiştir. Araştırmanın örneklemini Kocaeli ilindeki Çayırova Aile Danışmanlık ve Eğitim Merkezi'ne başvuran ve/veya Çayırova'da ikamet eden, 20 yaş ve üzeri 68 kadın oluşturmaktadır. Araştırma verilerinin toplanmasında araştırmacı tarafından oluşturulan Kişisel Bilgi Formu, DSM-V Bedensel Algı Bozukluğu Tanı Kriterleri Sorgulaması, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (CTQ-28) ve Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen bulgular değerlendirilirken, tanımlayıcı istatistiksel metotların yanı sıra normal dağılımın incelenmesi için Kolmogorov-Smirnov dağılım testi kullanılmıştır. Niteliksel verilerin karşılaştırılmasında ise Pearson Ki-Kare testi ve Fisher Exact testi ve parametrelerin gruplar arası karşılaştırmalarında Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Ölçeklerin karşılaştırılmasında Spearman Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Sonuçlar %95 güven aralığında, p<0, 05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Çalışmanın bulgularına göre; medeni durum açısından somatik olan ve olmayan kadınlar arasında anlamlı fark bulunmuştur. Kişinin geçmişşinde çocukluk çağı travması varsa, benlik saygısı düşmektedir. Çocukluğunda duygusal istismara uğramış kişilerin psikosomatik belirtileri de artmaktadır. Sonuç olarak; somatizasyon bozukluğu ile benlik saygısı ve çocukluk çağı travması arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Ancak, çocukluk çağı travması ile benlik saygısı arasında anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir.
Examining the role of culture, attachment to parents and peers, and parental peer management practices on the qualities of friendships among Turkish university students

Çalışmalar yüksek nitelikli arkadaşlıkların ergenlik döneminde psikososyal iyi oluşla ilişkili olduğunu göstermiştir, bu nedenle arkadaşlık niteliğine etkisi olan faktörlerin incelenmesi, ruhsal olarak sağlıklı bireylerin yetişmesi konusuna katkıda bulunacaktır. Erken ve orta ergenlik döneminde arkadaşlar ile paylaşılan zamanı ve aktiviteleri inceleyen çalışmalar artmaktadır. Ancak, alanyazın incelendiğinde, sınırlı sayıda çalışmanın geç ergenlik dönemine odaklandığı görülmüştür. Bu çalışmanın amacı kültürün, ebeveyne ve akrana bağlanmanın ve ebeveyn akran yönetimi pratikleri gibi faktörlerin olumlu ve olumsuz arkadaşlık niteliğine etkisini incelemektir. Ayrıca, çalışmamızda yaş, cinsiyet ve ailenin sosyoekonomik düzeyi de kontrol değişkeni olarak eklenmiştir. Olumlu arkadaşlık niteliğini ikili ilişkilerde deneyimlenen yoldaşlık, yardım, yakınlık ve güven oluşturmaktadır. Olumsuz arkadaşlık niteliği ise ilişkilerdeki çatışmaları içermektedir. Çalışmaya Ankara ve Bolu illerinde okuyan yaş ortalaması 19.71 (SS = 1 .23) ve yaş aralığı 16 .97- 22.90 olan 719 (402 kadın, 317 erkek) üniversite öğrencisi katılmıştır. Çalışmanın veri toplama araçları şu şekildedir: Arkadaşlık Niteliği Ölçeği (Bukowski, Hoza, & Boivin, 1994), Ailenin Bireyci-Toplulukçu Bakış Açısı Ölçeği (Hui, 1988), Ebeveyne ve Akrana Bağlanma Envanteri (Armsden & Greenberg, 1987) ve Ebeveyn Akran Yönetimi Ölçeği (Mounts, 2002). Olumlu ve olumsuz arkadaşlık niteliği için 2 ayrı hiyerarşik regresyon analizi yapılmıştır. Sonuçlar, olumlu ve olumsuz arkadaş niteliğinde cinsiyet farklılığını ortaya koymuştur. Buna göre, kadın öğrenciler olumlu arkadaşlık niteliğinde daha yüksek puanlar alırken, erkek öğrenciler olumsuz arkadaşlık niteliğinde daha yüksek puanlar almıştır. Ebeveynin akran ilişkilerini desteklemesi, akrana bağlanma ve ergenin toplulukçu değerlere sahip olması olumlu arkadaşlık niteliğini pozitif yordamıştır. Ebeveynin akran ilişkilerini yasaklaması olumsuz arkadaşlık niteliğini pozitif, arkadaşa bağlanma ise olumsuz arkadaşlık niteliğini negatif yordamıştır. Bu bulgulara ilave olarak regresyon analizi akrana bağlanmanın ebeveyne bağlanma ve arkadaşlık niteliği arasındaki ilişkide aracı rolünün olabileceğini ortaya koymuştur. Bunun üzerine, araştırma sorumuz olmamasına rağmen, yaş, cinsiyet ve sosyoekonomik durum kontrol edilerek aracı değişken analizi yapılmıştır. Bulgular akrana bağlanmanın aynı zamanda ebeveyne bağlanma ile olumlu ve olumsuz arkadaşlık niteliği arasındaki ilişkide aracı rol oynadığını ortaya koymuştur. Bulgularımız ergenlerin sosyalleşme sürecinde kültürün, ebeveynlerin ve arkadaşların önemli bir rol oynadığını göstermiştir. Bu nedenle, gelecekte arkadaşlık niteliğini inceleyen çalışmalar, kültürün etkisi göz önüne alınarak olumlu ebeveyn ve akran ilişkilerinin nasıl geliştirileceğine odaklanmalıdır.
Duygusal uyaranların dikkat üzerindeki etkisinin göz izleme yöntemi kullanılarak incelenmesi

Duyguların değerlik ve uyarılma olmak üzere iki boyutunun olduğu düşünülmektedir. Değerlik, kişilerde yaklaşma ya da kaçınma tepkilerine yol açan uyaranın yarattığı etkinin olumlu ya da olumsuz olmasına işaret etmektedir. Uyarılma ise fizyolojik ve psikolojik açıdan uyanık olma düzeyini ifade etmektedir. Duygu ve dikkat çalışmalarında genellikle duygunun değerlik boyutuna odaklanılmaktadır. Uyarılma boyutu dikkati değerlik ile aynı yönde etkileyebileceği gibi farklı yönde de etkileyebilir. Bu çalışma kapsamında değerlik boyutuna ek olarak uyarılma boyutunun dikkat sistemi üzerindeki etkisinin incelenmesi hedeflenmiştir. Uluslararası Afektif Fotoğraf Bataryası'ndan seçilen 128 fotoğrafın kullanıldığı iki ayrı deney düzenlenmiştir. Birinci deneyde hazırlama aşamasında farklı değerlik ve uyarılma düzeyindeki uyaranlar fiksasyon noktasının 5.2 periferalinde 450 ms. sunulmuştur. Hazırlama aşamasını maskeleme ve katılımcının tepki vereceği yoklama uyaranı takip etmiştir. İkinci deneyde rekabet durumunun yaratılması için hazırlama aşamasında nötr ve duygusal uyaran eş zamanlı olarak sunulmuş ve etkili işlemenin incelenebilmesi için katılımcıların göz hareketleri kaydedilmiştir. Katılımcılardan istenen, yoklama uyaranının hazırlama uyaranı ya da uyaranlarından herhangi biri ile aynı ya da benzer olduğuna karar vermesidir. Yüksek uyarılma düzeyi her iki deneyde de daha geç tepkilere yol açmıştır. İkinci deneyde yüksek uyarılma düzeyindeki olumsuz uyaranlara bakma süresi daha kısa olmasına rağmen bu uyaranların tanınma performansının daha yüksek olduğu gözlenmiştir.
Source monitoring in autobiographical recall: A complementary approach to reminiscence bump accounts

Bu çalışma otobiyografik anıların yaşlara gore dağılımını frontalfonksiyonlar ve kaynak belirleme performansıyla ilişkilendirilerek yorumlamaamacıyla 20-89 yaş arası yetişkinlerle gerçekleştirilmiştir. Uyaran sözcükyöntemiyle elde edilen otobiyografik bellek verileri, Wisconsin Kart Eşleme Testi ve Stroop Testi ile değerlendirilen frontal fonksiyonlara ilişkin veriler ve kaynak belirleme performansı verileri bu üç alan arasındaki ilişkileri belirleme amacıyla incelenmiştir. Frontal fonksiyonlarda ve kaynak belirlemede yaşlılıkla beraber görülen düşüşün yine bu yaş grubunda tutarlı bir şekilde gözlemlenen anı tümseğininoluşmasına katkısı test edilmiştir. Bu çalışmanın her bir bölümüyle ilgili hipotezlerbeklenen şekilde doğrulanmış olmakla birlikte, frontal fonksiyonların ve kaynak belirleme performansının otobiyografik belleği ve anı tümseğini beklenen şekilde etkilemediği gözlemlenmiştir.
Üniversite öğrencilerinde sosyal medya kullanımı ile mahremiyet algısı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Günümüzdeki teknolojinin hızlı gelişimi ve artan sosyal medya kullanımı, bireylerin mahremiyet kaygılarının oluşmasıyla ilişkilendirilmektedir. Bu çalışma, üniversite öğrencilerinde sosyal medya kullanımı ile mahremiyet algısı arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma kapsamında 150 öğrenciyle anket çalışması yürütülmüş olup, elde edilen doğrultusunda araştırma sorularına yönelin analizler yapılmıştır. Katılımcılara, Demografik Bilgi Formu, Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği ve Çevrimiçi Mahremiyet Algısı Ölçeği uygulanmıştır. Çalışmada, demografik değişkenler ve araştırma değişkenler karşılaştırılmış, çevrimiçi mahremiyet algısı ile sosyal medya bağımlılığı boyutları ve yaş arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre, çevrimiçi mahremiyet algısı demografik değişkenlere göre anlamlı düzeyde farklılaşmamaktadır. Sosyal medya kullanımı düzeyi, sosyal medyada geçirilen zaman değişkenine göre anlamlı düzeyde farklılaşmaktadır. Ayrıca, sosyal medya bağımlılığı ve yaş arasında anlamlı bulunmuştur. Daha genç katılımcıların sosyal medya bağımlılığı puanları daha yüksektir. Sosyal medya kullanımı düzeyi ve çevrimiçi mahremiyet algısı arasında anlamlı ilişki olmadığı tespit edilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular doğrultusunda, üniversite öğrencilerinde sosyal medya kullanımı ve mahremiyet algısı arasında ilişki bulunmamıştır. İleri çalışmalarla mahremiyet algısı ve sosyal medya kullanımı arasındaki ilişki değerlendirilebileceği ve sonuçların karşılaştırılabileceği düşünülmektedir. Ayrıca, sosyal medya okuryazarlığı ile ilgili öğrencilere bilgilendirme yapılmasının mahremiyet algısına ilişkin destekleyici olabileceği düşünülmektedir.