turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de kamu personel sistemi ve eğitim istihdam ilişkisine yönelik Sivas il merkezindeki kamu kurumlarında bir uygulama

Günümüzde az gelişmiş veya gelişmekte olan ülkelerin karşılaştıkları en büyük problemlerden birisi, bütün alanlarda nitelikli insan gücünün yetersizliğidir. Modern yaşamın seviyesini gösteren teknolojik seviyedeki gelişmişlik ve sosyal organizasyonların kompleksliği, nitelikli insan gücüne olan talebi her geçen gün artırmaktadır. Teknolojik ve sosyal yaşamdaki süratli değişime ayak uydurabilmek için her şeyden fazla bu değişime ayak uydurabilecek bir adaptasyon kabiliyetine ihtiyaç vardır. Türkiye örneğine baktığımızda, kamu yönetimini ve kamu personel yönetimini bu fonksiyonu gerçekleştirebilecek kapasitenin çok ötesinde olduğunu görmekteyiz. Çağdaş dünyada her ülkenin sermayeye olduğu kadar, bu sermayeyi akılcı bir şekilde kullanacak olan ve özellikle gelişmeyi destekleyecek nitelikli insan gücüne de aym derecede ihtiyacı vardır. Nitelikli insan gücü miktarının artmasını sağlayan en önemli araç ise şüphesiz eğitimdir. Kalkınma ve gelişme için kamu personel yönetimine düşen, eğitim ve istihdam arasında bir ilişki kurarak, kamu yönetiminde hizmetsel etkinliği sağlamak için, kamu personelim daha kalifiye ve nitelikli hale getirmektir. Unutmamak gerekir ki sistem ne kadar mükemmel olursa olsun, önemli olan organik yapıya hayat verecek insan gücünün nitelikli olmasıdır. Bu çalışma, teorik ve amprik olmak üzere iki kısımdan oluşmaktadır. Teorik kısımda, Türkiye'de kamu personel yönetimi ve eğitim-istihdam ilişkisi incelenmiştir. Amprik bölümde ise, Sivas il merkezindeki 15 kamu kurumunun personel, idari, mali ve muhasebe servislerinde çalışan kamu personeli üzerinde, eğitim-istihdam arasındaki ilişkiyi tespit etmek amacıyla bir uygulama yapılmıştır. Anket sorularına verilen cevaplar doğrultusunda değerlendirmeler yapılarak bazı öneriler sunulmuştur.
Siyasal karar alma organları üzerine çıkar ve baskı gruplarının etkileri

YASAL KARAR ALMA ORGANLARI ÜZERİNDE ÇIKAR VE BASKIGRUPLARININ ETK LERAdnan TOPCUKamu Yönetimi Anabilim Dalı Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Haziran 2006 Danışman : Yrd. Doç. Dr. Osman TEK Çalışmada siyasal karar alma organları üzerinde çıkar ve baskı gruplarının etkileri incelenmiştir. Bu etkilerin ortaya konabilmesi için öncelikle devlet, demokrasi, siyaset ile çıkar ve baskı gruplarının kavramsal boyutu açıklanmıştır. Daha sonra modern devletlerde ve özellikle Türkiye'de siyasal karar alma organları tanımlanarak, çıkar ve baskı gruplarının bu organları nasıl etkiledikleri örnekleriyle açıklanmıştır.
Denizli kentsel alanının yönetim alternatifleri

Sahip oldukları nüfus, alan, olanaklar ve parçalanmıslık düzeyi bakımından degisiklik gösteren kent ve kentsel alanların en verimli, etkili, demokratik sekilde yönetilmesi, farklı yönetim modellerinin uygulanmasını gerekli kılmaktadır. Türkiye'de de büyüksehir belediyeleri için 1984'den köyler içinse1924'den itibaren farklı yönetsel modeller uygulanmakla birlikte, büyüksehirlerdısında kalan çesitli büyüklük ve özellikteki belediyeler tek bir Kanunlayönetilmektedir. Oysa, günümüz Türkiye'sinde yüzlerce belediye farklı özelliklerdeki çok sayıda orta ve küçük ölçekli kentsel alanların birer parçasıdır. Özellikle büyüksehir belediyesi statüsü kazanamamıs ancak belli bir nüfus ve alanbüyüklügü ile ekonomik, sosyal ve kültürel gelismeye sahip kentsel alanlardakibelediyeler ayrı yönetsel modellere ihtiyaç duymaktadır. Çalısmanın birinci ana amacı orta ölçekli Denizli kentsel alanındakiparçalanmıs idari yapıdan kaynaklanan sorunların çözümüne yönelik alternatiflerin saptanmasıdır. Denizli kentsel alandaki belediye, köy ve sivil toplum kuruluslarının bu alternatiflere bakıslarının tespit ve analizi çalısmanın ikinci temel amacıdır. Çalısmanın birinci bölümünde Denizli Kentsel Alanı tanımlanmaktadır. kinci bölümde orta ölçekli kentsel alan yönetimi modelleri ve üçüncü bölümde, Türkiye'de hukuki düzenlemelerde kentsel alan yönetimi incelenmektedir. Dördüncü bölümde, Denizli kentsel alanının yönetimine iliskin alternatiflerirdelenmekte, besinci bölümde ise Denizli kentsel alanının yönetim alternatifleriniliskin alan arastırmasından elde edilen veriler analiz edilmektedir. Sonuç bölümünde literatür, inceleme ve bulgulara iliskin genel değerlendirme yapılmaktadır.
Avrupa Birliği terörle mücadele politikasının üyelik sürecine yansımaları

Yaşanan terör olayları sonrası AB nezdinde, Avrupa değerleri ile senkronize bir şekilde oluşturulan terörle mücadele politikasının AB üyelik müzakerelerinde aday ülkelere etkileri, çalışmanın genel çerçevesini oluşturmaktadır. 11 Eylül 2001 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde meydana gelen terör saldırıları AB terörle mücadele politikasının oluşumunda bir dönüm noktası oluşturması sebebiyle, AB terörle mücadele politikasının 2004 ve sonrası Avrupa Birliği üyelik sürecine dahil olan her bir aday ülkenin uyum çalışmalarına nasıl yansıdığı, ne oranda tutarlı olduğu; AB ilerleme raporlarından yararlanılarak tespit edilmektedir. Tespit edilen bulgular ışığında, uzun yıllar boyunca Avrupa Birliğine tam üye olma yolunda önemli çaba sarf eden ve 2005 yılından beri müzakereci ülke konumunda bulunan Türkiye'nin, AB ile terörle mücadele konusunda ortaya çıkan anlaşmazlıklarının nedenleri de açıklanmaya çalışılmaktadır.
1982 Anayasasına göre İnklap Kanunlarının korunması

askeri müdahalesi sonrası yapılan 1982 Anayasasında da bu 8 inkılap Kanunun korunması yoluna gidilmiştir. Tezimizin Birinci bölümünde Osmanlı Devletinde ortaya çıkan batılaşma hareketleri ve bu hareketlerin sonucu ortaya çıkan ve daha sonraki yıllarda çağdaşlaşma hareketlerine yön verecek olan batı tipi aydın gençlerin ortaya çıkışları incelenecektir. İkinci Bölümde, 1982 Anayasasının 174. Maddesinde sayılan İnkılap Kanunları ve Bu Kanunların oluşum süreci incelenecektir. Üçüncü bölümdü ise 1982 Anayasasına göre bu İnkılap Kanunlarının korunma sistemleri incelenecektir. Tezimizde Üzerinde pek çok tez ve çalışma yapılan Atatürk ilkeleri ve Laiklik konusu incelenmemiş, bu Kanunların tarihsel yorumunda yer tutan gelişme safhaları incelenmiştir.
Neoliberal ekonomide turizm ve rant: Kuşadası Kruvaziyer Limanı özelleştirmesi örneği

Neoliberal birikim koşulları mekanın ekonomideki rolünü yeniden düzenlemiştir. 1980 sonrası hızlanan neoliberal dönüşümle beraber imalat sektörleri karsızlaşırken hizmet sektörleri daha karlı hale gelmeye başlamıştır. Sanayisizleşme eğilimi olarak da kavramsallaştırılan bu süreçte hizmetler sektörünün ön plana çıkması ile finans, sigorta, inşaat ve turizm sektörleri sermayenin yeni limanları olmuştur. Finansal sermayenin sanayiden koparak kent toprağına gömülmesini sağlayan bu eğilim sonucu toprağın kullanım biçimleri ve değerini oluşturan etmenler değişmiştir. Yeni uluslararası işbölümünde inşaat, finans, turizm gibi sektörlerde uzmanlaşan kentlerde de toprağın değişim değeri bu sektörlerin mekansal dinamikleri üzerinden yeniden belirlenmiştir. Kuşadası da sermayenin değişen yapısıyla beraber yeni rantlar üretme alanı haline gelmiştir. Tarım arazileri daha fazla tüketilmiş, kent toprakları ise turizmin neoliberal biçimine uygun olarak yeniden üretilmiştir. Bu dönüşüm sırasında tüm kentteki yapılanma farklı ölçekte ve nitelikte rantlar üretmiştir. Kuşadası turizminin kalbi olan Kruvaziyer Limanı da bu rant üretme sürecinden nasibini almıştır. Kuşadası Kruvaziyer Limanı bu bağlamda gerek özelleştirme sürecinde gerekse de özelleştirme sonrası imar sürecinde devlet mülkiyetinin sermayeye devri ve bunun toplumsal sonuçlarının mekansal bir yansıması olarak neoliberal ekonomi ve mekan ilişkisini açıklamamıza yardımcı olur
İtalya ve Türkiye'de göçmen kaçakçılığı

Göç, en basit tanımıyla insanların yer değiştirme hareketidir. Göçün bir çeşidi olan uluslararası göç olgusu son zamanlarda gündemde olan göç konularının başında gelmektedir. Zira uluslararası göçmen sayısı son yıllarda şimdiye kadar hiç olmadığı kadar yüksek sayıya ulaşmıştır. Uluslararası göçün yasadışı çeşidi olan göçmen kaçakçılığı konusu da son yıllarda medyada geniş bir şekilde yankı uyandırmıştır. Bu çalışma göçmen kaçakçılığı konusunu Akdeniz ve Ege üzerinde deniz yoluyla gerçekleşen kaçakçılık özelinde incelemektedir. Özellikle son yıllarda Akdeniz ve Ege'de meydana gelen Aylan bebek gibi ölümler, konunun akademik araştırılmasının göçmen mağduriyeti açısından gerekliliğini belirtmektedir. İtalya, deniz yoluyla göçmen kaçakçılığı açısından Avrupa'da en fazla sorunla karşılaşan ülke konumundadır. Zira Avrupa'ya deniz yoluyla ulaşan 3 büyük göçmen kaçakçılığı rotası içerisinde en fazla ölüm oranına sahip olan ülke İtalya'dır. İtalya'da göçmen kaçakçılığını engellemek adına; Avrupa Birliği, İtalya hükümeti ve bazı Sivil Toplum Kuruluşları faaliyet göstermektedir. Bununla birlikte, tüm bu çalışmalara rağmen ölüm oranları azalmamakta ve mağduriyetler yaşanmaya devam etmektedir. Türkiye, deniz yoluyla göçmen kaçakçılığı noktasında İtalya kadar eski bir tarihe sahip değildir. Türkiye transit noktada bulunmasıyla, deniz yoluyla göçmen kaçakçılığı açısından Avrupa için çok önemli bir konuma sahiptir. Türkiye'de 2000'li yıllarda başlayan kaçakçılık serüveni 2006 yıllarda artmaya başlamış ve 2009 yılında maksimum seviyeye ulaşmıştır. Ardından 2010 yılında operasyonların başlaması ve sonrasında geri kabul anlaşmasıyla beraber düşme eğilimine girmiştir. Bu araştırmanın amacı, göçmen kaçakçılığı kavramını İtalya ve Türkiye özelinde, iki ülkenin kaçakçılıkla ilgili tarihi, hukuki, siyasi durumlarını karşılaştırmalı inceleyerek iki ülkeye gerçekleştirilen göçmen kaçakçılığı rotalarına ayrıntılı bakarak, İtalya ve Türkiye'nin bölgede hem devlet hem de Sivil Toplum Kuruluşları eliyle yürütmüş oldukları faaliyetin göçmen mağduriyetlerini ne şekilde etkilediğini araştırmaktır.
The Hindrances of the development of civil society in Turkey within a theoretical-historical perspective and the a laboration of the Turkish case after the 1980 s

Bu çalışma, teorik-tarihsel bir çerçeve içerisinde Türkiye'de sivil toplumun gelişmesini engelleyen faktörleri analiz etmeyi ve 1980 sonrası Türkiye örneğini de bu bakış açısı ile detaylı bir şekilde incelemeyi amaçlamaktadır. Genel yapısall eksikliklerin yanında, devlet-toplum ilişkileri açısından konuya bakıldığında, Türkiye'de sivil toplumsal gelişmelerin siyasi alandaki gerçek-pratik uygulamaların yanında, toplumsal bilinçaltı ve teorik faraziyelerde yerleşmiş bulunan ve de kendisini tarihsel-kültürel bir etki olarak ifade eden devlet tarafından engellenmekte olduğu açıkça iddia edilebilir. Bu çalışmada, devlet-toplum ilişkilerinin mahiyeti hakkında normatif argümanların verilmesinin yanında, Türkiye'de olgun bir sivil toplumun gelişmesini engelleyen sebeplerin analizi takdim edilmektedir. Bu suretle, mevcut sivil toplumun sağlıksız gelişmesine sebep olan devlet ve toplum ilişkilerinin tabiatı hakkında bazı yargılarda bulunabilinecektir. İlave olarak, konuyu Batı düşüncesindeki farklı felsefi geleneklere atıflarda bulunarak incelemenin yanında, ilk olarak sivil toplum-devlet ve sivil toplum-demokratikleşme ilişkisiyle irtibatlandırarak incelemek gerekir. Ayrıca, kavramın günümüzde ifade ettiği anlam ve icra ettiği görevler de bahis konusu edilmiştir. Bu çerçevede. Osmanlı mirası ve Cumhuriyet dönemi de seçici bir tarzda ele alınmıştır. Tezin esas ilgilendiği nokta, yani 1980 ihtiali sonrasındaki dönem ayrıntılı olarak incelenmiştir. Konu, bu dönemdeki sosyopolitik değişim dinamiklerinin farklı boyutları, sivil toplum hareketlerinin temel ikilemleri ve çarpışan/çatışan değişim ve statüko talepleri gibi bazı ana başlıkları kapsayacak şekilde dallandınlmıştır. Aslında, konunun esas vurgusu devlet-toplum ilişkilerinin anatomisi adlı alt başlıkta toplanmıştır. Bu bölümde devletin sivil toplum karşısındaki yeri, devlet ve devletçiliğin krizi ve devletin iki önemli yüzü incelenmiştir. İlave olarak, demokrasi ve cumhuriyetçilik çatışması, askeriyenin Türk politikasındaki yeri ve sivil toplum kuruluşlarının ne kadarVI sivil olduğu da incelenen diğer temel mevzulardır. Cari engellerin yanında, tarihi-kültürel engellerin analizi de ayrıca eklenmiştir. Bütün bunları yaparken bu çalışma, sivil toplumun gelişmesini engelleyen faktörleri güçlü devlet geleneği bağlamında ele alıp incelemektedir.
Sakin şehirlerin kentsel kimlik üzerindeki etkileri: Seferihisar örneği

Çalışmanın amacı, sakin şehirlerin kentsel kimlik üzerindeki etkilerinin neler olduğunu ortaya koymaktır. Küreselleşmenin etkisiyle şehirler, yaşamın hızlı olduğu, üretimden ziyade tüketimin ön planda olduğu, tek tipte yapıların arttığı, tarihi ve kültürel değerlerin ekonomik çıkarlar doğrultusunda göz ardı edildiği mekanlar haline gelmiştir. Bu durum, şehirlerdeki yaşamın yanı sıra şehirlerin kimlikleri için de problem teşkil etmeye başlamıştır. Bütün bunlara tepki olarak doğan Cittaslow hareketi, ortaya koyduğu kriterlerle bu durumu değiştirme çabasına girmiştir. Bu kriterler incelenerek, sakin şehirlerin kentsel kimlik üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Araştırmanın amacını gerçekleştirmek için nitel ve nicel araştırma yöntemlerinin birlikte kullanıldığı karma araştırma metodu kullanılmıştır. Bu kapsamda öncelikle sakin şehir olma kriterleri doküman analizine tabi tutulmuş daha sonra buradan elde edilen verilerle Seferihsar'da mülakat ve gözlem yapılmıştır. Toplanan nitel veriler analiz edilerek bir anket oluşturulmuş ve Türkiye'nin ilk sakin şehri olan Seferihisar'da uygulanmıştır. Anketle tekniğiyle toplanan nicel veriler de analiz edilerek nitel verilerle karşılaştırılmıştır. Bu doğrultuda teorik olarak sakin şehirlerin kentsel kimliğe olumlu yönde etki ettiği görülmüştür. Bu olumlu etkiler, genel olarak pratikte de gözlemlenmiş aynı zamanda eksik kalan noktalar tespit edilmiştir. Halihazırda bu çalışma, Cittaslow hareketine dahil olacak şehirlere yol gösterecek veriler sunmuştur.
İnternet ve demokrasi

Çağdaş demokrasiler, özellikle post-modern teorilerin gündeme gelmesiyle ciddi biçimde eleştiriye uğramıştır. İnternet bu bağlamda halk katılımını sağlayacak önemli bir araç olarak 20. yüzyılın son çeyreğinin bize hediyesidir. İnternet zaman ve. mekanı, daha önce hayal edemeyeceğimiz şekilde hayali yerler ve toplumlar yaratarak aşar. İnternetin sahip olduğu araçlar, 21. yüzyılın merkezi devlet yapısının halka açılımını sağlayacaktır. Bireylerinde siyasi katılım bağlamında bir değişim-dönüşüm geçireceği bu süreçte, katılımcı demokrasinin, mitolojik çağın bir efsanesi olmadığı olacaktır. Post-modem teorilerden gücünü alan, katılımcı demokrasi modelleri, internetin siyasi arenadaki işlevleri anlaşıldıkça daha da desteklenmektedir. 21. yüzyılda özgür ve eşit demokratik yaşam ve iletişim internetin biz dünya halkına armağanı olacaktır. Özellikle Amerika Birleşik Devletleri kökenli internet-demokrasi tartışmaları ve internetin siyasete nasıl uygulanabileceği yönündeki çalışmalar, önümüzdeki yüzyılda bu ülkede yaşanan pratikler bağlamında diğer ülkelerde de uygulama alanı bulacaktır. Digital City, Kanada Ontario Özgürlük Partisi, The Center Democracy and Technology gibi örgütlerin bu yöndeki çalışmaları, Amerika Birleşik Devletleri eski sözcülerinden Gingrich'in internetin katılımcı demokrasiyi geliştireceği yönündeki Amerika Birleşik Devletleri resmi politikasını açıklayıcı yönünde görüş belirtmesi, 1999'un son çeyreğinde A. B. D. başkanı Bill Clinton'un 'chat' programına katılması, Türkiye'den internet servis sağlayıcısı Superonline'nın interaktif kanalına olan yüksek katılım oranı, bu tür demokratik siyasetin uygulanabileceğini ortaya koymaktadır.
Türkiye'de özelleştirme ve Türk Telekom'un özelleştirilmesi süreci ve sonrasındaki sorunları

Özellestirme, devletin kamu mülkiyetindeki isletmelerinin özel sektöre devredilmesi ve ekonomik alandaki faliyetlerinin yeniden biçimlendirilmesi ile sadece düzenleme görevinisürdürmesidir. 1923'den itibaren Türkiye'de esas olarak ekonomik zorunluluklar nedeniyleolusturulan Kamu ktisadi Tesebbüsleri, 1980'lerde, serbest piyasa ekonomik isleyisininönündeki engellerden biri haline geldi. 1984'lerde baslayan KT özellestirmeleri 2005 -2006devresinde doruga ulastı. Özellestirmelerde ekonomik, mali ve sosyal yönlerden dogan sorunlara, taraflar arasında tam anlasma olmasa da, çözümler üretilmeye çalısıldı. 2005 yılı içinde özellestirilen önemli KT'lerden biri de Türk Telekom oldu. Türk Telekom, iletisim alanında tekel özelligine yakın olması, her on devlet çalısanından birinin bu kurulustabulunması, haberlesmenin gizlilik özellikleri gibi nedenlerle diger KT'lerden farklı özelliklertasıyordu. Ulusal çıkarlara karsılık bir altın hisse kullanım hakkı konularak Türk Telekom'un %55'iblok satıs yöntemi ile Oger Telecom'a 6,55 milyar dolara satıldı. Türk Telekom'un özellestirilmesinde de diger KT satıslarındaki sorunlar yasandı. Ancak burada, iletisim alanının özelliginden kaynaklanan ilave problemler de oldu. Özellikle gelecegeyönelik ortaya çıkabilecek sorunlar farklı toplum kesimleri tarafından yogun olarak seslendirildi. Bunlardan en önemlileri; tekellesme riski, çalısanların haklarının uygulamadaki durumu, sözlesmesonunda mülkiyetin kime ait olacagı ve altın hissenin kullanımında yasanacak sorunlardır.
The Impact of globalization on national security: The Turkish Case

Bu çalışma küreselleşme süreçlerinin modern devletlerin ulusal güvenlik algılayış ve uygulamalarındaki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çalışmada modern devletlerin, konvansiyonel yaklaşımların açıklamada güçlük çektiği, bir değişim sürecinde oldukları kabul ediliyor. Buna paralel olarak modern devletlerin temel karakteristiklerinden olan ulusal güvenlik algılaman ve uygulamalarının da bir değişim içinde olduğunu gösterilmesi amaçlanıyor. Bu çalışmada Türkiye, küreselleşme süreçlerinin ulusal güvenlik üzerindeki etkisinin ne kadar vücut bulduğu sorusu bağlamında bir örnek olarak irdelenmektedir. Sonuç bölümünde Türkiye'nin küreselleşmenin sebep olduğu bir takım gelişmeleri ulusal güvenliğine bir tehdit olarak algıladığı buna paralel olarak da devletin kendini yeniden yapılandırdığı vurgulanıyor.
Türkiye'de eğitimin kamu-ekonomi politiği

Bu araştırma ile Türkiye'de 1950- 1999 yıllan arasında uygulanan finansman politikalarıyla, eğitim kademelerine ayrılan kaynakların düzeyi analiz edilmiştir. Araştırmada tarama ve betimleme yöntemi kullanılmış, kaynakların dağılım analizinde önce kavramsal inceleme yapılmış, daha sonra ekonomik ağırlıklı sosyal veriler toplanmış ve yüzdelerle çözümleme yapılmıştır. Araştırmanın birinci bölümünde problem, alt problem, araştırmanın amacı, önemi, sayıltılan, sınırlılıkları, araştırma modeli ve tanımlara yer verilmiştir. Araştırmanın ikinci bölümünde, devlet olgusu ve bu anlamdaki yaklaşım ve şekillenmelerine, ardından da devlet ile eğitim ilişkisine değinilmiştir. Üçüncü bölümde konunun daha çok kavramsal yönüne ağırlık verilmiş, kamu mal ve hizmetlerine ekonomik yönlü yaklaşımlara yer verilmiştir. Dördüncü bölümde, eğitim hizmetleri ve özelliklerine, ardından da bu hizmetin sunumu konusundaki görüşlere yer verilmiştir. Beşinci bölümde Türkiye'de eğitimin finansmanı analiz edilmiş, bu anlamda, finansman kaynak ve yöntemleri ile eğitim kademelerine göre dağılımı araştırılmıştır. ıııVerilerin analizi sonucunda şu sonuçlara ulaşılmıştır; Eğitim hizmetleri tam kamusal bir mal olarak algılanıp, tamamen devlet tarafından finanse edildiği ülkeler bulunduğu gibi, yan kamusal bir mal olarak ele alındığı ve finansal yükün kamu ile özel kesim arasında paylaşıldığı ülkeler de mevcuttur. Dünya üzerinde birçok ülkede kamu finansmanının %90 oranında ağırlığı olduğu, Türkiye'de de durumun aynı paralellik arz ettiği görülmüştür. Türkiye'de eğitim, toplumsal ve sosyal faydanın yüksek olduğu zorunlu eğitim kademelerinde tam kamusal mal olarak görülmekte, finansmanı vergi ve borçlanma yoluyla devlet tarafından sağlanmaktadır. Orta öğretim; özellikle yükseköğretimde ise bireysel faydanın ön plana çıkmasıyla, yan kamusal bir mal olarak değerlendirilip, hizmetten yararlananlann da finansmana kısmi katılımını sağlayan uygulamalar mevcuttur. G. S. M. H. içerisinde eğitime aynlan paylann dünya ortalaması %5 iken Türkiye'de bu oran %3.8 seviyelerindedir. Türkiye'de toplam eğitim bütçesinden, ortalama %50'si ilköğretime, %27'si ortaöğretime ve %23'ü yükseköğretime pay aynlmaktadır. Yükseköğretimde kaynak sıkıntılannı aşabilmek amacıyla 1994 yılından sonra Vakıf Üniversiteleri uygulamasına geçilmiştir. Ancak Vakıf Üniversitelerinin devlet bütçesinden de pay alması, devlet üniversiteleriyle vakıf üniversiteleri arasındaki adaletsizliği artırmıştır. Eğitim yatınmlanna, toplam yatınmlar içerisinde 1970'li yıllara kadar %10 civannda pay aynlırken 1980'li yıllardan sonra iyice düşmüştür. Öyle ki; 1984 ve 1986 yıllannda %3.7'lik oranlar dahi görülmüştür.
Türk spor teşkilatının sorunları ve yeniden yapılanması

21. yüzyılda bilim, teknoloji ve iletişimdeki hızlı gelişmeler ve bunun sonucunda oluşan hızlı değişimler, artan rekabet koşulları, yeni yönetim biçimi ve anlayışlarını da beraberinde getirmiştir. Bu durum örgütlerde değişme ve yeniden yapılanmayı zorunlu kılmıştır. Bu değişim ve yeniden yapılanmaya uyum günümüz örgütlerinin en başta gelen sorunlarından biri olmuştur. Bu araştırma, Türk Spor Teşkilatının tarihsel gelişiminden itibaren bugüne kadar yapılanma süreçlerine değinilmiş, mevcut yasalar incelenerek bu yasaların uygulanabilirliği irdelenmiştir. Avrupa'daki spor yapılanması ele alınarak ülkemizdeki var olan yapılanma ile karşılaştırılmış, Gençlik Spor Genel Müdürlüğünün spordaki sorunları ve bu sorunlara çözüm önerileri sunulmuştur. Türkiye İdman Cemiyetleri İttifakı ile başlayıp Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü ile devam eden Türk Spor Yönetiminin tarihsel gelişiminin her döneminde sporu yeniden yapılanmaya götürecek çeşitli yasalar çıkarılmış fakat gerek ülkedeki siyasi yapılanmalar, atanma koşulları, ekonomik nedenler gerekse yasaların uygulanma alanlarının bulunamamasından dolayı planlanan pozitif yapılanma değerlerine hala ulaşılamamıştır. Koyulan yasalar bazında bakıldığında yeniden yapılanma alanında eksiklikler yoktur. Fakat mevcut yasaların uygulanamamasından ve siyasi kutuplaşmalardan dolayı sporun yönetiminde söz sahibi kurumlar belirledikleri pozitif yükselmeyi beklenen oranlarda gösterememişlerdir. Halen var olan tesisler zamanında yapılamamakta, bölgenin ihtiyaç ve beklentileri belirlenerek tesis planlamasına gidilememektedir. Okullardaki beden eğitimi ders saatleri düşürülerek çocukların küçük yaşta spor branşlarında profesyonelleşmeleri, yeteneklerini keşfetmelerinin önünde engel oluşturmaktadır. Sporcuların sosyal güvenlikleri hala bir sonuca ulaştırılamamış, amatör sporcular kendi imkanlarıyla sağlık kurumlarından yararlanmaktadırlar.
Turkey's experience with planning in the 1960s

1960'larda Türkiye'de Kalkınma Deneyimi Bu tezde Devlet Planlama Teşkilatı'nın 1960'h yıllardaki kurumsal tarihinden hareketle, devletle iktisadi kalkınma arasındaki ilişkiye ışık tutulmaya çalışıldı. Bu amaçla geç kalkınmanın ekonomi politiğine ilişkin literatürün eleştirel bir değerlendirmesi sunuldu. Bu literatürün önemli temalarından bir tanesi devlet içinde karar alma süreçlerinin merkezileştirilmesi ile özel sektör faaliyetlerinin disiplin altına alınmasını içeren bir kurumsallaşmanın uzun dönemli endüstriyel kalkınmanın önkoşulu olduğudur. Devlet Planlama Teşkilatının 1960 askeri müdahalesinden hemen sonra genç ve reformcu kadrolarca kurulması bu tip bir kurumsallaşma arayaşının ürünüdür. Ancak 1962'de ilk kuşak plancıların istifası ve 1967'de Teşvik ve Uygulama Dairesi'nin kurulması ile devam eden gelişmeler planlama örgütü ile özel sektör arasındaki ilişkilerin kısa dönemli özel sermaye birikiminin ihtiyaçları gereğince biçimlendiğini göstermektedir. Özetle bu tezde, kalkınmacı devlet biçimi üzerine son dönemdeki literatürünün, bir yandan devlet formasyonuna ağırlık verirken toplumsal formasyonun önemini göz ardı ettiği ölçüde, Türkiye deneyimini açıklamakta başarısız kaldığı iddia edilmektedir. iv