turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kalkınma politikalarında değişim: Bölgesel kalkınma ajansları

Bölgesel kalkınma ajansları kalkınma politikalarında araçsal mekanizma olarak ortaya çıkmıştır. İlk örneği 1933 yılında ABD'de kurulmuş 1950 ve 1960'lı yıllarda ise Avrupa Birliği ülkelerinde görülmeye başlanmıştır. Türkiye gündemine ise AB'ye aday ülke olarak kabul edildiği 1999 Helsinki Zirvesinden sonra girmiş 2005 yılında yapılan yasal düzenleme ile de faaliyete geçmişştir. Bu çerçevede ajansların ortaya çıkışına gerekçe olan teorik arka planını ve tarihsel süreç içerisinde kalkınma politikalarının ortaya çıkışından bugüne kadar meydana gelen dönüşümü ortaya koyan literatürde kapsamlı bir çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmada kalkınma politikalarının derli toplu ilk başladığı dönem olan merkantilizmden bugüne kadar hakim iktisadi anlayışlara paralel olarak değişime uğrayan kalkınma politikalarına yer verilerek 1973 petrol krizinden sonra var olan ve günümüzde halihazırda uygulamada olan yeni bölgesel kalkınma yaklaşımının temel çerçevesi ve bu çerçevede yeni bölgesel kalkınma politikalarının en önemli araçsal mekanizması olan bölgesel kalkınma ajanslarının ABD ve AB uygulamaları incelenmiştir. Yine Türkiye'de planlı dönem öncesi ve sonrasında uygulanan bölgesel kalkınma politikaları ile politika araçlarına yer verilmiştir. Ayrıca ajansların Türkiye'de uygulamaya geçtiği 2005 yılına kadar olan hazırlık süreci ile ajansların kuruluş kanunundan hareketle ajansların örgütlenme özellikleri, yasal statüleri, işlevleri, finansmanları çalışmada yer verilen konular arasındadır. Bu kapsamda yapılan çalışma sonucunda merkantilizmden bugüne kadar kapitalist sistemde hakim iktisadi anlayış olarak sırasıyla klasik iktisat, keynesyen iktisat ve neo-liberal iktisat egemen olmuştur. Özellikle 1973 petrol krizi sonrasında hakim iktisadi anlayış olarak keynesyen iktisattan neo-liberal iktisada geçiş, üretim örgütlenmesinde fordizmden post-fordizme geçiş ve o güne kadar uygulana gelen merkezi planlamaya dayalı kalkınma anlayışının başarısızlığa uğraması sonucu kalkınma politikalarında değişim meydana gelmiştir. Söz konusu dönemde yeni bölgesel kalkınma yaklaşımı adı verilen küresel iktisadi sistemde bölgelerin ön plana çıktığı, her bölgenin içsel potansiyelini ve görece üstün yönlerini ortaya çıkarmaya yönelik olarak kalkınma parametrelerinin aşağıdan yukarıya yönetişimci bir esasla belirlendiği karar alma ve uygulama mekanizmalarında bölgesel/yerel aktörlerin yer aldığı politika demeti karşımıza çıkmıştır. Sözü edilen yeni bölgesel kalkınma yaklaşımının da en önemli araçsal mekanizması bölgesel kalkınma ajanslardır. Ajansların Türkiye'de uygulamaya geçişinde ise planlı dönem öncesi ve planlı dönem sonrasında uygulanan bölgesel kalkınma politikaları ile politika araçlarından istenilen sonucun elde edilememesi, ABD ve AB ülkelerinde ajanslar ile bölgesel politikalarından olumlu sonuçlar elde edilmesi ve Türkiye'nin 1999 AB'ye aday ülke olarak kabul edildiği Helsinki Zirvesinden sonra AB müktesebatına uyum çalışmaları etkili olmuştur.
Hastanelerin afetlere hazırlık durumlarının belirlenmesi

Afetler dünya çapında görülen önemli konulardan biri haline gelmiş, yaşayan topluma ve çevreye büyük kayıplar verdirmiştir. İnsanlığın başlangıcından beri afetler insanları olumsuz etkilediğinden yanıt olarak bireyler ve toplumlar afetlerin olumsuz sonuçlarını ve afete maruziyetlerini azaltmak için birçok girişimde bulunmuşlardır. Günümüzde de afetlere hazırlıklı olabilmek, zarar verici etkilerine karşı mücadele edebilmek için hastaneler acil durum ve afet planları geliştirmişlerdir. Bu çalışmanın amacı ülkemizdeki hastanelerin afetlere hazırlık durumlarını Dünya Sağlık Örgütü'nün hazırlamış olduğu rehber kılavuz kullanarak belirlemektir. Bununla birlikte hastanelerin afetlere hazırlık durumlarının, hastanenin mülkiyeti, rolü, yatak kapasitesi vb. özelliklerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek çalışmanın bir diğer amacıdır. Sağlık Bakanlığı'na bağlı hastaneler çalışmanın evrenini oluşturmakta, örneklem olarak 210 hastane seçilmiştir. Çalışma sonucunda hastanelerin puan ortalamasını 156,83 21, 43 olduğu, en yüksek puan ortalaması oranının komuta kontrol (12,93 1,37), en düşük puan ortalaması oranının insan kaynakları (22,48 4,80) alt boyutlarından alındığı belirlenmiştir. Hastanelerin özelliklerine göre değerlendirildiğinde sadece hemşire başına düşen günlük hasta sayısına göre afetlere hazırlık toplam puanlar arasında anlamlı bir farklılık olduğu ve hastanelerin diğer özelliklerine göre bazı alt boyutlar arasında anlamlı bir farklılık belirlenmiştir.
Modern bir kamu denetim sistemi olarak Ombudsmanlık kavramı: Eleştiriler ve beklentiler üzerinden Türkiye deneyimi

Günümüzde Dünya'da hemen hemen her alanda görülen değişim hareketleri kamu yönetimi ve kamu denetimi anlayışlarını da etkilemiştir. Yaşanan gelişmeler mevcut denetim anlayışlarında bir takım değişiklikleri ve yenilikleri gerekli kılmıştır. Demokratik hukuk devletlerinin gereği olan denetim kavramı temel hak ve özgürlüklerin korunması ve kamu faaliyetlerinin hukuk düzenine uygun olarak işlemesini sağlayan en önemli unsurlardan biridir. Ombudsmanlık sistemi 18. yüzyıldan bu yana Dünyanın birçok ülkesinde uygulanmaktadır. Ülkemizde 14.06. 2012 tarihinde 6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu ile yasal sürecini tamamlamıştır. Kamu Denetçiliği Kurumu temel hak ve özgürlüklerin korunması amacı ile kamu denetiminin etkinliğinin arttırılması ve mevcut geleneksel denetim yöntemlerini tamamlayıcı modern bir denetim sistemi olarak 29 Mart 2013 tarihinden itibaren görev yapmaya başlamıştır Bu kapsamda çalışmamızda; Türkiye'de bağımsızlık, tarafsızlık ve hakkaniyet ilkelerine dayanan Ombudsmanlık Kurumunun kamu yönetimine, hukukun üstünlüğüne, şeffaflığa, demokrasi ve insan haklarına yapacağı muhtemel katkılar ortaya konulmakta, Türk kamu yönetimi sistemi içerisindeki uygulanabilirliği değerlendirilmektedir.
Güvenlik teorileri bağlamında AB sınır yönetim sistemi

Değişen güvenlik teorileri ışığında ülkeler arası karşılıklı güven anlayışına dayanan bir sınır yönetim sisteminde, Avrupa'da ne gibi müşterek çıkarlar belirlenebilir? Avrupa sınırlarının yönetiminde ne gibi yöntemler kullanmaktadır ve hangi enstrümanlardan faydalanmaktadır? Avrupa'nın sınır yönetiminde kullandığı metot ve tedbirler insan hakları açısından ne derece uygundur? AB kara sınırlarının yönetiminde, güvenlikleştirilmiş militarist yöntemler yerine ne gibi yöntemler kullanabilir? Sınırların yönetimindeki işbirliği 'Birleşik Avrupa düşüncesine' katkı sağlayabilir mi? Tam tersi ifade ile 'Birleşik Avrupa düşüncesi' Avrupa'da sınırların ortak yönetimine ne gibi katkılar sağlayabilir? Militarist yöntemler ile birlikte zaman zaman da daha soft tedbirler kullanan AB ülkelerinin sınır güvenlik ve yönetim metodları Ortadoğu üzerinden gelen sınır tehditlerini engelleyebilir mi? Gibi sorular bütünleşik bir Avrupa sınır yönetim sistemi sürdürmeyi hedefleyen Avrupa ülkelerini son derece meşgul etmektedir. Çalışma Avrupa sınır yönetim sistemini güvenlik teorileri açısından inceleyerek bu soruların cevaplarını aramaktadır.
Yönetimin yeniden yapılandırılması bağlamında genel sağlık sigortası uygulaması

Bu çalışmanın amacı; kamu yönetimi alanında gerçekleştirilen yeniden yapılanma çalışmaları kapsamında mevcut iktidar tarafından hazırlanan Genel Sağlık Sigortası YasaTasarısı'nın amacını, kapsamını, uygulamaya konulmasıyla birlikte sağlık hizmetleri ve sağlık sigortacılığı alanlarında ülkemizde ne yönde değişikliklerin gerçekleşebileceğini, halihazırdaki sistem ve uygulamalarla karşılaştırarak sunmaktır. Tezin araştırma aşamasında Kamu Yönetimi sistemlerinde yeniden yapılanmayı gerekli kılan nedenler, bu doğrultuda Türkiye'de gerçekleştirilen idari reform ya da yeniden yapılanma çalışmaları ve Gelişmiş Ülkelerde ve Türkiye'deki sağlık sistemleri ile sağlık sigortası uygulamaları incelenmiş ayrıca Genel Sağlık Sigortası yasa tasarısının getirdiklerimevcut durumla karşılaştırılmıştır. Araştırma neticesinde, Ülkemizde Kamu yönetiminin yeniden yapılandırılması için öncelikle güçlü bir irade ile uzun süreli bir istikrar yapısına ihtiyaç duyulduğu, ayrıca ülkemizdeki mevcut sağlık hizmetlerinin etkin ve verimli kılınabilmesi ile hizmetten faydalanma yönüyle sosyal güvence kapsamındaki ayrımcılığın ortadan kaldırılabilmesi için genel nitelikli bir sağlık sigortası uygulamasına ihtiyaç duyulduğu görülmüştür. Bu kapsamda hazırlanan yasa tasarısı Türkiye'nin ekonomik-mali durumuyla birlikte değerlendirildiğinde ihtiyaçları büyük oranda karşılayabilecek nitelik arz etmesine rağmen, çok iyi bir organizasyon yapısını gerekli kılmaktadır.
Türkiye'de çok partili dönemde bürokrasinin TBMM'de temsili ekseninde siyasete etkisi

Türkiye'de çok partili dönemde bürokrasinin siyaset kurumuna ciddi biçimde nüfuz ettiği ve demokratik siyaseti şekillendirdiği iddia edilmektedir. Bürokrasinin siyaset kurumuna iddia edildiği gibi ciddi bir şekilde etki edip etmediğini belirlemek amacıyla, bürokrasinin siyasetteki etkisinin TBMM'de temsil oranı ile doğru orantılı olduğu düşüncesinden yola çıkarak, 1946'dan 2015'e kadar geçen süreçte gerçekleştirilen toplam 17 genel milletvekili seçimlerinde seçilen tüm milletvekillerinin mesleki kökenleri incelenmiştir. Bürokrat kökenli milletvekilli, komisyon üyesi, bakan, başbakan ve cumhurbaşkanı oranlarına bakarak bürokrasinin siyasetteki etkinliği araştırılmıştır. 17 dönemin sonuçları birlikte değerlendirildiğinde bürokrat kökenli milletvekillerinin TBMM'deki ve özellikle Bakanlar Kurulu'ndaki temsil oranlarının dikkat çekici bir şekilde yüksek olduğu görülmüştür. 17 dönemin bürokrat kökenli milletvekili ortalaması % 41.3 gibi yüksek bir oranda bulunmuştur. 17 dönemde TBMM'de kurulan tüm komisyonlarda görev yapan milletvekillerinin % 39 .8'nin bürokrat kökenli milletvekili olduğu saptanmıştır. 17 dönemde atanan toplam 1181 bakanın 678'inin (% 57.4) bürokrat kökenli milletvekili olduğu anlaşılmıştır.
Kamu kurumları üzerinde idari vesayet denetiminin sınırları

Bu çalışmanın amacı, kamu kurumları üzerindeki idari vesayet yetkisinin düzenlenmesi ve kullanılması sırasında dikkate alınan kıstasları incelemeye yöneliktir. Kamu kurumları üzerindeki idari vesayet denetiminin sınırları hakkında tespitlerde bulunabilmek amacıyla, bu kurumları düzenleyen mevzuattan kurumların türlerine göre örnekler incelenmiş, yüksek yargı içtihatları irdelenmiş ve doktrinde konuyla ilgili geliştirilen görüşler ortaya konmuştur. Sonuç olarak, kamu kurumlarının gösterdikleri faaliyet alanlarının niteliklerine göre tabi oldukları idari vesayet denetiminin derecelenmesi incelenmiştir.
2023 hedefleri kapsamında ekonomi bakanlığının ekonomiye müdahalesi

20'nci yüzyıl ekonomi bilimi açısından sıra dışı gelişmelere sahne olmuştur. Bu yüzyılda yaşanan büyük ekonomik krizlere çeşitli çözümler üretilmiş, bu süreçte devletler ekonomilere değişik yollarla müdahalelerde bulunmuş, bu müdahalelerinin çeşitli sonuçları olmuştur. Özellikle, 1990'lı yıllarda dünya ekonomilerinde gözlemlenen değişimler, etkisini Türkiye'de de göstermiş, devletin ekonomideki rolü ve ekonomiye müdahale biçiminin yeniden sorgulanmasına neden olmuştur. 2008 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde özellikle konut sektöründe yaşanan çöküşün öncelikle Amerikan ekonomisinde ardından da dünya ekonomilerinde oluşturduğu derin kriz müdahale konusunu, müdahalenin nasıl olması gerektiği noktasına taşımıştır. Müdahale kavramı ilk bakışta olumsuz özellikleri içerisinde barındıran bir algı oluştursa da aslında kelime anlamından da anlaşılacağı üzere dahil olma durumunu ifade etmektedir. Bu nedenle müdahale kavramının, öncelikle amaçsal bir yorumla incelenerek değerlendirilmesi büyük önem taşımaktadır. Günümüz ekonomik sistemlerinde etkisini değişik düzeylerde gösteren ekonomiye müdahale kavramı ile devletlerin ekonomik sistem içerisinde girişimleri ile yer alması dışında, gerçekleştirdikleri koruma, yönlendirme, destekleme, oyun kurallarını belirleme gibi tüm faaliyetler de girmektedir. Türkiye Cumhuriyeti'nin 100'üncü kuruluş yıldönümü olan 2023 yılında, ekonomik ve sosyal açıdan gelişmişlik düzeyini arttıran, küresel dünya ticaretinde aldığı payı genişleten bir Türkiye hedeflenmektedir. Bu hedefler, 2023 Türkiye İhracat Stratejisi ve Eylem Planı ile somut hale getirilmiştir. Bu kapsamda Dış Ticaret Müsteşarlığı'nın yeniden yapılandırılması ile kurulan Ekonomi Bakanlığı'nca, ekonomiye değişik biçimlerde müdahalede bulunulmaktadır. Bu müdahalelerin; maliye politikaları kullanılarak gerçekleştirilen müdahaleler ve regülasyonlar yoluyla gerçekleştirilen müdahaleler şeklinde iki ana başlık altında incelenmesi mümkündür.
Kamu hizmetlerinin desantralizasyonu sürecinde Türkiye'de belediye hizmetleri ve gelirleri

1950 sonrası köyden kente doğru başlayan göç dalgası klasik kent yönetiminde değişiklikler meydan getirmiştir. Bu değişimle birlikte kamu hizmetinin sağlanmasında yerel yönetimlerin önemi artmıştır. Yerel yönetimler içinde ise en önemli kamu kuruluşu belediyedir. Türkiye'de kentte yaşayan nüfusun artışı ve buna paralel olarak sağlanan kamu hizmetlerinin çeşitliliğindeki artış belediyelere olan gereksinimi artırmaktadır. Çalışmada kamu hizmetlerinde meydana gelen değişimleri, kamu hizmetinin desantralizasyonunu ve yerinden yönetimin olumlu olumsuz yanları değerlendirilmiştir. Yönetimler arası hizmet paylaşımına ve bu konudaki kriterlerin neler olduğuna dair teorik bir çerçevede birçok yazarın eleştirileri yer almaktadır. Çalışmada belediyelerin sürdürülebilir bir kent meydana getirmesi için daha fazla yatırım yapması gerektiği ve bu yatırımlar için yeterli kaynağın sağlanmadığı ifade edilmiştir. Kentsel kamu hizmetleri için ihtiyaç duyulan kaynağın sağlanmasından önce yönetimler arası hizmet bölüşümü yapılmalıdır. Hizmet bölüşümü ile birlikte, belediyeler için sunması gereken hizmetlere yönelik etkin bir kaynak bölüşümü oluşturulur. Belediye gelirlerinin yaklaşık olarak yarısı merkezi yönetim transferlerinden elde edilmektedir. Bu kaynak bölüşümü belediyelerin öz gelirlerini artıracak bir yapıya dönüştürülerek belediyelerin mali özerkliği artırılabilir. Bu sayede belediyeler, sürdürülebilir kent için gerekli olan yatırımları yapabilirler.
Yönetişim ve demokrasi ilişkisinde siyasal iktidar sorunu: Türkiye' de bağımsız düzenleyici kurumlar

Bu tez, devlet, toplum ve iktidar ilişkilerini kökten değiştiren bir siyasal model olarak yönetişim konusunu ele almakta ve konuyu Türkiye'deki bağımsız düzenleyici kurumlar örneğinde incelemektedir. Tezin ana amacı, yönetişim modelinin dayandığı siyasal iktidar biçimini ortaya çıkarmaktır. İlk olarak, yönetişim konusu, uluslararası kuruluşların programlan ve belli sosyal bilim disiplinleri temelinde ayrıntılı bir biçimde incelenmektedir. İnceleme, DB, OECD, BM gibi uluslararası kuruluşlar, modelin ortaya çıkışında ve yayılmasında belirleyici bir yere sahip olduğunu göstermektedir. Ayrıca, sosyoloji, iktisat, siyaset bilimi, kamu yönetimi ve uluslararası ilişkiler disiplinlerinde yönetişim modelinin giderek ilgi odağı haline geldiği ve ortak bir çalışma alam olduğu ortaya çıkmaktadır. Modelin dayanakları eleştirel bir bakış açısıyla değerlendirildiğinde, yönetişimin, siyasal iktidar ilişkilerini, siyasal iktidar alanını ve ölçeğini geleneksel biçimden yerel ve küresele doğru kaydırarak yeniden tanımlayan bir yaklaşım olarak görülmektedir: Siyasal iktidarı ulus-devletten küresel ölçeğe kaydırma ve küresel ölçekte yeniden düzenleme amacım taşıyan küresel yönetişim yaklaşımı, verilebilecek en belirgin örnektir. İkinci olarak, siyasal iktidar ilişkilerinde yaşanan dönüşümün hangi biçimde yaşandığı ve teorik olarak nasıl inceleneceği sorusu tartışılmaktadır. Yönetişim modeli, Marksist birikim kuramından esinlenerek geliştirilen siyasal iktidarın merkezileşmesi ve yoğunlaşması kavramsallaştırmasına dayanarak çözümlenmektedir. Çözümleme, yönetişim modelinin iktidar ölçeği ve iktidar alanı olmak üzere ikili bir dönüşümle inşa edildiğini göstermektedir: İktidar ölçeğinde yaşanan dönüşüm, ademi merkezileşme eğiliminde ifadesini bulmaktadır; ademi merkezileşme eğilimi, aynı zamanda yönetişim modelinin 'devlet' aygıtında tasfiyesine yöneldiği unsurları göstermektedir. İktidar alanındaki dönüşüm ise, erkler birliğine dayanan ve halkın siyasal müdahalesine kapak tutulan yeni siyasal alanın inşa edildiğini göstermektedir. Üçüncü olarak, kavramsal çerçevenin ışığında, Türkiye'deki bağımsız düzenleyici kurumlara odaklanılarak, siyasal iktidar biçimindeki dönüşüm çözümlenmektedir: Yeni siyasal iktidar biçiminin, erkler birliğine dayanan ve halkın siyasal karar alma mekanizmalarından dışlanmasına yol açan oligarşik doğası gösterilmektedir. 376
Kyoto Protokolü ve AB çevre düzenlemelerinin Türkiye ? AB ilişkilerine yansımaları

Yirmi-birinci yüzyılda küreselleşmenin hızı ve etkisi, ülkeler tarafından ortak çalışmalar sonucu doğru bir biçimde gündeme getirilen bazı öncelikli konulardan ciddi şekilde etkilenecektir. Küresel ısınma veya iklim değişikliği, nedenleri ve etkileri açısından dünya çapında bir sorundur. Bütün ülkeler, küresel ısınmadan az ya da çok etkilenecek ve söz konusu etkiler, dünyanın farklı bölgelerinde farklı olacaktır. Değişimlere uyum sağlayamayan, gerekli önlemleri alamayan az gelişmiş veya fakir ülkeler, küresel ısınmanın olumsuz etkilerine daha fazla maruz kalacaklardır. Bu çalışma, Avrupa Birliği'nin sera gazı salımlarını azaltmaya ve küresel iklim sistemini korumaya yönelik olarak bugüne kadar kabul etmiş olduğu ve gelecekte yürütmeyi düşündüğü yasal ve teknolojik önlemler ile politikaları, AB Genişleme Sürecini de dikkate alarak değerlendirmiştir. Öte yandan, Türkiye'nin uluslararası iklim değişikliği mücadelesindeki yerini yeni yeni almaya başlaması, bu konudaki politika ve önlemlerinin halen gelişmekte olması ve iklim değişikliği ile mücadeleye yönelik yaklaşımların öneminin artması çalışmanın bir bölümünü oluşturmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde genel hatlarıyla küresel iklim değişikliği, küresel ısınma olguları ve bu olguların bilimsel arenada ön plana çıkmasıyla, sorunun çözümündeki uluslararası gelişmeler tarihsel olarak vurgulanmıştır. Bunun devamında özellikle küresel iklim değişikliği sorununun ele alındığı Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi ve sonraki gelişmeler irdelenmiştir. Yine bu bölümde küresel iklim değişikliğinin Türkiye'ye etkileri ortaya konulurken, Kyoto Protokolü üzerinde durulmuştur. Bu aşamada Türkiye'nin genel olarak çevre sorunları ve küresel iklim değişikliği bağlamındaki adımları değerlendirilerek Kyoto Protokolü'nün iklim değişikliğini engellemedeki önemi vurgulanmıştır. Avrupa Birliği çevre düzenlemeleri ve çevre üzerine Türkiye-AB müzakereleri yine bu bölümde yer almaktadır. Beşinci ve son bölümde genel bir değerlendirme yapılarak, Türkiye'nin önündeki engeller tanımlanmış ve sonuca ulaşılabilmesi için yapılması gerekenler anlatılmıştır.
T. C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Konya ili çalışanlarının iş doyum düzeylerinin demografik özellikler açısından incelenmesi

Bu araştırmada, personel ve kurum performansı açısından önemli olan iş doyumu düzeyleri bireysel demografik özellikler açısından incelenmiştir. Bu çerçevede araştırmanın amacı, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Konya İli çalışanlarının iş doyum düzeylerinin demografik özellikler açısından incelenmesidir. Araştırmada katılımcıların kişisel bilgilerini öğrenebilmek için kişisel bilgi formu kullanılmıştır. İş doyum düzeylerinin belirlenebilmesi için ise, Minnesota İş Doyum Ölçeği kullanılmıştır. Toplanan veriler SPSS 22.0 paket programında analiz edilmiştir. Veriler normal dağılımdan gelmediğinden çalışanların iş doyum düzeylerinin cinsiyete göre değişip değişmediği Mann Whitney U Testi ile analiz edilmiştir. Yaş, iş deneyimi, ünvan ve eğitim durumlarına ait veriler ise Kruskall Wallis H Testi ile analiz edilmiştir. Cinsiyet değişkenine göre kadın çalışanlar erkek çalışanlardan daha yüksek doyuma sahiptir. Yaş değişkenine göre en yüksek doyum 18-28 yaş grubundaki çalışanlardayken, en düşük doyum ise 51 yaş ve üzerindeki bireylerde gözlenmiştir. Eğitim durumları ve deneyim değişkenlerine göre çalışanların iş doyum düzeylerinde bir fark gözlenmemiştir. Ünvan değişkenine göre en yüksek doyum bakım elemanı olarak çalışanlarda iken en düşük doyum memur, temizlik elemanı ve güvenlik görevlisi olarak çalışanlarda gözlenmiştir. Analiz sonucunda, Aile ve Sosyal Politikalar Konya İli çalışanlarının genel doyum düzeyi orta derecede bulunmuştur.
Türkiye'de sivil toplum yaklaşımı örnekleri

Bu çalışmada Türkiye'de sivil toplum kavramının sağ ve sol siyasi ve ideolojik yaklaşımlar içinde kazandığı anlamlardan bazı örnekler incelenmeye çalışılmıştır. Bu amaçla batıda sırasıyla, modern ve çağdaş sivil toplum kavramının gelişimi tarihsel-kuramsal bir yaklaşımla incelenmiştir. Bu incelemenin sonucunda, sivil toplum kavramının batı siyasal teorisi içinde çok çeşitli anlamlarda kullanıldığı ortaya çıkmıştır. Dolayısıyla Türkiye'deki sivil toplum tartışmalarına herkesin üzerinde uzlaştığı bir sivil toplum tanımı çerçevesinde yaklaşmak kolay görünmemektedir. Bununla birlikte batılı toplumların uzun bir tarihsel gelişim sonucunda ulaşmış olduğu bir aşamayı vurgulamak için kullanılan bu kavram, son yirmi yıldır tüm dünyada, normatif bir biçimde tanımlanır hale gelmiştir. Sivil toplumun normatif bir tanımlanışına, batılı toplumların temel özellikleri soyutlanarak ulaşılmıştır. Türkiye'deki tartışmalarda da sivil toplum kavramı sağ ve sol siyasal söylem içinde bu normatif tanımı ile bulunmaktadır; fakat 'sivil toplum'un tanımlayıcı normları üzerinde yapılan tartışmalar, bu normların tanımlanma biçimi, sağ ve sol sivil toplum yaklaşımlarını birbirinden farklılaştırmaktadır. Örneğin,'özgürlük' kavramı sağ sivil toplum yaklaşımı içinde salt iktisadi çıkarları peşinde koşan insanın özgürlüğü olarak anlaşılırken; sol sivil toplum yaklaşımında bu kavram daha çok siyasal ve kamusal yaşama eşit bir biçimde katılma hakkı olarak anlaşılmaktadır. Bu normlar üzerinde yapılan tartışmalar Türkiye'deki farklı sivil toplum tanımlarını ortaya çıkarmaktadır. Bu çalışmanın amacı da sivil toplum kavramının farklı siyasal - ideolojik bağlamlara göre nasıl farklı anlamlar kazandığını ortaya çıkarmaktır. 111