turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de büyük şehir yönetimi

Hızlı nüfus artışı ve buna bağlı olarak ortaya çıkan aşırı şehirleşme son elli yılda ülkemizin tanık olduğu en önemli olgulardandır. Çeşitli nedenlerle şehre gelen kitleler, buralarda düzenli işler bulamamışlar ve bu durum diğer sorunlardan daha önemli sorunları doğurmuştur. Böylece kentlerin çevresinde gecekondu bölgeleri olarak nitelendirilen kötü barınma ve yaşama koşullarının söz konusu olduğu mahalleler hızla çoğalmıştır. Nüfus hareketi son yirmi beş yıl içinde kentlere özellikle büyük yerleşim yörelerine kaymıştır. Bu durum ise büyükşehir niteliği taşıyan yörelerde ulaşım, konut, sağlık güvenlik gibi sorunların artarak görülmesine yol açmıştır. Altyapının yeterli olmaması da bu şehirleri adeta yaşama koşullarının iyice kötüleştiği yerler konumuna getirmiştir. Ülkemizde sözü edilen bu olumsuz yapı içinde hayata geçirilen ve bu çalışmanın konusu olan büyükşehir belediyeleri sistemi, var olan ve giderek ağırlaşan sorunlara bir çözüm bulmak amacıyla atılmış adımlardan belki de en önemlisidir. Türkiye'de büyükşehir özelliği gösteren ve ülkemizdeki nüfusun önemli kısmını barındıran bu tür yerlere özel yönetim şeklinin uygulanması ise ilk olarak, 3030 sayılı yasanın 1984 yılında yürürlüğe girmesi ile başlamıştır. Getirilen düzenleme ile yönetim sistemimize büyükşehir belediyesi adında yeni bir yönetim birimi girmiştir. 3030 sayılı yasa, büyükşehir belediyesini, bulunduğu şehirdeki önemli hizmetler diyebileceğimiz hizmetleri ifa etmek üzere görevlendirmiş, ilçe belediyelerini de büyükşehir belediyelerinin görevleri dışındaki tüm hizmetleri yerine getirmekle yükümlü tutmuştur. Ancak yasada görevler konusunda yeterli bir açıklık bulunmamaktadır. Gelişmiş ülkelerin önemli kentlerinin uzun zamandan beri özel yönetim şekli ile yönetildikleri görülmektedir. Bu durum ülkemizin özel bir yönetim modelini uygulamakta geç kaldığım göstermektedir. Gelişmiş ülkelerin düzenlemelerinden etkilenerek hazırlanan büyükşehir belediye yönetiminde, büyükşehir belediyelerine kaynak bakımından da yüklendikleri hizmetlere oranla yeterince cömert davranılmamıştır. Örnek alman batılı ülkelerde bu tür yönetimlerin bütçeden aldıkları kaynakların dışında kendilerinin tahsil edebildikleri özel vergiler de bulunmakta ve kaynaklar bakımından ülkemize göre geniş bir serbestiye sahip olmaktadırlar. Son olarak yöneltilen eleştirilerle birlikte bu tür yönetim şeklinin ülkemizde uygulanmasının faydalı yanlan bulunmaktadır. Ayrıca sistemin yeni olmasından dolayı bazı eksikliklerin olması doğal karşılanmalıdır. Eksikliklerin giderilmesi yönünde yapılacak çalışmaların ülkemizin gelişimi açısından olumlu olacağı açıktır.
Türkiye'nin terörle mücadele konsepti bağlamında PKK terörünün incelenmesi

belli siyasal amaçlar gerçekleştirmek maksadıyla şiddetkullanılmasını meşru gören bir anlayışın aracıdır. Kullanılan bu şiddet, korkutma, yıldırma ve tedhiş hareketleri ile terörizm, bir amacı, bir düşünce sistemini, bir siyaset anlayışını veya bir yaşam tarzını insanlara zorla, hayatları pahasına kabul ettirmeye çalışmaktadır. Terörizmdeki şiddet bilinçli, sistematik ve belirli amaçlara yönelik olarak kullanılan şiddettir. Bu şiddet ve tedhiş hareketleri ile kamuoyuna bir takım mesajlar verilmeye çalışılmaktadır. Önemli olan gerçekleştirilen eylem değil, eylemin ne kadar ses getireceği kamuoyunda ne kadar ses getireceğidir. Türkiye Cumhuriyeti, jeopolitik ve jeostratejik önemi, kıtalar arası geçiş noktasında olması, kriz bölgelerine olan yakınlığı, yeraltı ve yer üstü zenginlikleri ile dünyanın en önemli coğrafyalarından birisine sahiptir. Geçmişte bu coğrafyada, birçok uygarlık yaşamıştır. Ama hiçbir uygarlık ve onu yaratan ulus, bu coğrafyadaebedi olarak baki kalamamış, bekasını koruyamamıştır. Büyük uygarlıklar yaratmışbirçok ulus, yeterli dinamikler yakalayamadığı için Anadolu coğrafyasındaki tarihmezarlığında yerini almıştır. Bu coğrafyanın tamamına oldukça uzun bir süredirsahip olabilen tek bir millet vardır. O da yüzyıllardır bu coğrafyada yaşayan TürkMilletidir. Gerek dış tehdit unsurlarının ve gerekse iç tehdit unsurlarının önüne çıkardığı tüm engelleri yıkmış ve bugüne kadar ayakta durmayı başarmıştır. Bunu da öncelikle iç istikrarını koruyarak ve dışarıya karşı da gerekli beka tedbirlerinialarak sağlamıştır. Yaklaşık yirmi yıllık bir süredir Türkiye'nin başına bir terör belası çıkmış ya da çıkartılmış, Ülke kaos ortamına sürüklenmeye çalışılmıştır. Türkiye Cumhuriyeti Devleti, üzerinde yaşadığı bu önemli coğrafyanın bedeli olan bu terörbelasını da büyük ölçüde yenmiştir. Ancak mücadele halen sürmektedir ve uzun yıllar da siyasi, sosyal, kültürel ve askeri anlamda da süreceğe benzemektedir. Çünkü daha öne de belirtildiği gibi bu önemli coğrafyada yaşamanın bir bedeli vardır ve bu bedel her zaman, çeşitli şekillerde ödettirilmeye çalışılacaktır.
Küreselleşen dünyada yoksulluk sorununun insan hakları açısından değerlendirilmesi

Küreselleşme, özellikle 1980'lerden bu tarafa dünya genelinde yaşanan ekonomik, siyasal, sosyal, kültürel alanlarda yaşana değişim süreçlerini bir bütün olarak ifade etmek için yaygın olarak kullanılan bir kavram haline gelmiştir. Günümüzde bu kavram çatısı altında ele alınan değişimlerin gerek yerel/ulusal gerekse uluslararası düzeydeki etkilerini, ekonomiden spora, siyasetten edebiyata, teknolojiden çevreye kadar çok geniş bir yelpazede görmek mümkündür. Farklı alanlardaki etkilerinin hangi yönde ve hangi derecede olduğu konusunda bir fikir birliliği olmamakla birlikte, yaşadığımız sorunların anlaşılmasında ve bu sorunlara yönelik çözüm politikalarının ortaya konulmasında, bu sorunları küreselleşme süreciyle ilişkileri bağlamında değerlendirmek önemli bir unsurdur. Bu çerçevede, bu çalışmada da, yoksulluk sorunu ve bu sorunun anlaşılması ve çözümüne yönelik güncel bir yaklaşım olan, yoksulluğun insan haklarına duyarlı bir anlayışla ele alınması gerektiği düşüncesi, küreselleşme süreciyle ilişkileri bağlamında incelenecektir.
Türkiye'de kentsel yoksullukla mücadelede yerel yönetimler: Ankara örneği

Yoksullukla mücadele etme ve mevcut olan yoksullukları en aza indirebilme görevi merkezi yönetimlerin olduğu kadar, yerel yönetimlerin de sorumluluklarını içermektedir. Yerel halka konum itibariyle de yakınlıklarından dolayı, yerel yönetimler, merkezi yönetimlere göre çok daha kısa sürelerde yoksullukla mücadele sorumluluklarını yerine getirebilmektedir. Bu çalışmada, yoksulluk ve yoksulluk nedenleri üzerinde durulmuş, yoksullukla mücadele konusunda yerel yönetimlerin rol ve sorumlulukları ele alınarak Ankara örneği üzerinden yerel yönetimlerin yoksullukla mücadele kapsamında yürüttükleri çalışma faaliyetleri ve yoksulluğun önüne geçebilme çalışmaları incelenmiştir. Bu bağlamda, yoksullukla mücadelede yerel yönetimlerin çalışmaları referans tutularak, yoksullukla mücadele konusunda tüm yerel yönetimlere, yeni çalışmalar için öneriler oluşturulmuştur.
Kamu yatırımlarının yönetimi: Müstakil projelerden toplulaştırılmış projelere geçiş

Tezin konusu, planlı ekonominin başlangıcından günümüze kadar uzanan dönemde kamu yatırımları yönetiminde yaşanan değişimin incelenmesidir. Kamu yatırımlarının yönetiminde yaşanan değişim, takip edilen ekonomi politikası ile doğrudan bağlantılıdır. Tezin kapsadığı zaman dilimi, ekonomi politikası bağlamında iki döneme ayrılarak incelenebilir. Dolayısıyla, kamu yatırımları yönetimi açısından yaşanan değişim de bu dönemler itibarıyla analiz edilmiştir. Devlet Planlama Teşkilatı'nın kuruluşu planlı ekonomiye geçişi temsil etmektedir. 1960 yılından 24 Ocak 1980 kararlarına kadar devam eden bu dönemde uygulanmış kalkınma planları aynı zamanda ekonomiyi yönetme işlevine sahiptir. Kamu yatırımları da ekonomiyi yönetme işlevinin bir parçası olarak 'merkezden' ve 'müstakil projeler' aracılığıyla yönetilmiştir. Benimsenen bu yönetim anlayışı, dönemin ekonomi politikası tarafından şekillendirilen planlama sistemi, örgütü ve yönteminin bir sonucu olarak değerlendirilmelidir. 24 Ocak 1980 Kararları ile ekonomi politikasında paradigma değişikliğine gidilmiş ve planlamadan vazgeçilerek serbest piyasa ekonomisine geçilmiştir. Günümüze kadar uzanan bu dönemde, bir önceki dönemde ekonomiyi yönetmek için kurulmuş olan planlama sistemi, örgütü ve yöntemi süreç içerisinde çözülmüştür. Yaşanan bu çözülmenin kamu yatırımları yönetimi açısından yansıması, kamu yatırımlarının 'yerinden' ve 'toplulaştırılmış projeler' eliyle yönetilmesi şeklinde kendini göstermiştir. Kamu yatırımının gerçekleştirilmesinden sorumlu yatırımcı kurumlara yetki devrini içeren bu süreç aynı zamanda DPT'nin geçirdiği değişimin farklı bir okuması olarak değerlendirilmelidir.
Türkiye'deki orta sol'un özelleştirmeye bakışı

SSCB'nin yıkılışı ve iki Almanya'nın birleşmesi ile Sosyalizm düşüncesi önemini ve etkisini yitirmeye başladı.1980'li yıllarda başlayan yeni küreselleşme dalgası sağ partiler gibi Sosyal Demokrat Partilerde ekonomiye bakışı etkiledi. Bu gelişmelerin ardından Batı'daki Sosyal Demokrat Partiler, programlarını yenileme ihtiyacı hissettiler. Avrupa'daki bu değişim Türkiye'deki Siyasal Partilerin programlarında da görüldü. Çalışmamızda Türkiye'deki bu değişimi ortaya koyacağız. Devletçilikten özelleştirmeye geçiş biçimindeki değişimi, parti programlarına seçim bildirgelerine ve iktidar dönemlerindeki somut uygulamalara bakarak aktaracağız.
Türk Silahlı kuvvetleri'nde görevli devlet memurlarının hukuki statüleri

Türk Silahlı Kuvvetlerinde, Komutanların kıtalarını sevk ve idarede yardımcı olan topluluklara karargah adı verilmektedir. Buralarda yapılan yazışmalar, büro ve arşiv hizmetleri büyük ölçüde beceri, emek ve zaman gerektirdiğinden bu hizmetlerin yürütülmesinde Devlet memurlarından yararlanılmaktadır. Silahlı Kuvvetlerde görev yapan Devlet Memurları, bu konuda genel kanun olan 657 Sayılı Kanuna tabi tutulmuşlar ancak yürütülen hizmetin niteliği dikkate alınarak bazı konularda askeri mevzuata tabi kılınmışlardır. Askeri hizmet gereklerine uygun olarak çalışma saatlerinin farklı biçimde düzenlenebileceği; nöbet hizmetlerine sokulacakları vb. kabul edilmiştir. Ayrıca disiplin hukuku bakımından ayrı bir statüye sokulan memurlar hakkında disiplin yoluyla özgürlüğü bağlayıcı ceza verilebilmesi de mümkün görülmüştür. Çağımızda branşlaşma ve iş bölümü ihtiyacına bağlı olarak orduda, sayıları giderek artan memurların özlük hakları, disiplin ve ceza mevzuatı açısından hangi kanunlara tabi olduklarının tesbiti önemlidir. Bu çalışmada bu hususlar ayrıntılı olarak incelenmeye çalışılmıştır.
TÜSİAD'ın Türk eğitim sistemine bakışı

Türk eğitim sisteminde 1990'lı yıllardan bu yana çok önemli bir değişim yaşanmaktadır. Endüstri sonrası toplum olarak ifade edilen aşamada bilgi ve bilgili insan ekonominin en önemli girdileri haline gelmiştir. Kamu yararına çalışan bir dernek olan TÜSİAD da kendi bünyesinde sınıfsal konumunu güçlendirmek adına son yıllarda bu konuda çok sayıda çalışma yapmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde TÜSİAD'ın kuruluşu, yapısı, amaçlan ele alınmıştır. 1971'de kurulan dernek sadece ekonomik alanda değil, Türk siyasal hayatında da etkili olmuştur. İkinci bölümde TÜSİAD'ın 1990'dan itibaren eğitim alanında çıkarmış olduğu raporlar ele alınmıştır. Okul öncesi eğitim ile ilgili 2005'te çıkarılan raporda kamunun bu hizmeti ücretsiz olarak yerine getirmesi gerektiği, bu eğitimin bireylerin gelecekteki eğitim seviyesini ve verimliliği artırdığı belirtilmiştir. Zorunlu öğrenim ve mesleki eğitim konulan 1990 tarihli 'Türkiye'de Eğitim' ve 'Türkiye'de Mesleki ve Teknik Eğitimin Yeniden Yapılandırılması' adlı raporlarda anlatılmıştır. Bu konuda en büyük sorun olarak kaynak yetersizlikleri ve bütüncül bir eğitim politikası uygulanamaması gösterilmiştir. Çözüm önerileri sunulmuştur. Yükseköğretim konusu, 1994 tarihli 'Türkiye'de ve Dünyada Yükseköğretim Bilim ve Teknoloji', 2000 tarihli 'Yükseköğretimin Finansmanı' ve 2003 tarihli 'Yükseköğretimin Yeniden Yapılandırılması: Temel İlkeler' raporlarında anlatılmıştır. Bu konuda da var olan sorunlar ortaya konulmuştur. Devlet üniversitelerinde katkı paylarının artırılması, özel kişilerin yükseköğretim kurabilmeleri, yükseköğretim kurumlarının projeler üzerinde şirketlerle çalışmaları ve yükseköğretim kurumlarının yapısında bazı değişilikler yapılması öneriler arasındadır. 150
Türk yüksek yargısında kamu yararı kavramı

Toplum halinde yaşamak çeşitli kurallar ve düzenlemelere tabi olmayı gerektirmektedir. Bu kural ve düzenlemeler aynı zamanda bireylerin hak ve özgürlüklerinin sınırlanmasına da neden olmaktadır. Kamu yararı kavramı ise konulan kurallar ile yapılan idari işlem ve eylemlerin genel nitelikteki amacını ve aynı zamanda nedenini oluşturmaktadır. Yine kamu yararı kavramı bu işlevinin sonucu olarak çeşitli hak ve özgürlükler açısından bir sınırlama nedeni niteliği de taşımaktadır. Dolayısıyla kamu yararı kavramı sık karşılaştığımız sürekli duyduğumuz bir kavramdır. Bu kadar çok kullanılan bir kavram olmasına rağmen kamu yararının kesin ve net bir tanımı yapılmamıştır. Kavramın içeriği belirsiz ve soyut bir kavram olması bu duruma neden olmaktadır. Gerçekten de kamu yararı kavramı farklı koşullarda farklı şekillerde anlaşılabilmektedir. Çalışmada kamu yararı kavramının öncelikle teorik çerçevesi çizilmeye çalışılacaktır. Bunun yanında kavrama daha somut açıdan yaklaşıldığında, Anayasa Mahkemesi ve Danıştay kararlarında kamu yararı kavramının nasıl yorumlandığı incelendikten sonra, kararlarına yer verilmek suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kavramı ne şekilde değerlendirildiğine değinilecektir.
İcra ve İflas Hukukunda kredi alacaklarının tahsili

Çalışma konumuz, icra ve iflas hukukunda genel olarak kredi alacaklarının tahsilidir. Konu, İcra ve İflas Kanunu'nda iki ayrı maddede düzenlenmiştir (m. 68b, 150ı). Kredi alacaklarının tahsili, ilk olarak 3182 sayılı Bankalar Kanunu'nda düzenlenmiş (m. 90, 91), daha sonra, söz konusu hükümler, içerikleri de genişletilerek ve geliştirilerek uygulamada da eşitliğin sağlanması amacıyla İcra ve İflas Kanunu'nun içine alınmışlardır. Borçlu cari hesap veya kısa, orta, uzun vadeli nakdi kredilerden kaynaklanan kredi alacaklarının genel haciz yoluyla takibi, İcra ve İflas Kanunu'nda 68b maddesinde düzenlenmiştir. Kredi alacaklısı krediyi kullandıran taraf, hesap veya faiz tahakkuk dönemlerini takiben on beş gün içerisinde bir hesap özeti hazırlayıp bunu kredi borçlusu krediyi kullanan tarafın kredi sözleşmesindeki adresine göndermek zorundadır (m. 68 b/l). Hesap özetinin gönderilmesi işlemi ancak noter aracılığıyla olabilir. Süresi içinde aldığı hesap özetinin içeriğine bir ay içinde itiraz etmeyen kredi borçlusu, hesap özetinin gerçeğe aykırılığını, ancak takip konusu kredi borcunu ödedikten sonra dava edebilir (m. 68 b/ll). Süresinde içinde itiraza uğramayan hesap özeti, kredi sözleşmesi ve bu sözleşmeye göre hazırlanmış diğer belge ve makbuzlar ile birlikte İcra ve İflas Kanunu'nun 68/I maddesi anlamında belgedir (m. 68 b/lll). Kredi borçlusu, süresi içinde itiraz etmediği hesap özetinin dayandığı belge ve makbuzlardaki imzasını inkar edemez (m. 68 b/lll). İcra ve İflas Kanunu'nun 68b maddesi, aynı kanunun 150a maddesinin uygulanmasını gerekli kılan durumlarda da uygulanabilir (m. 68 b/lll). Kredi alacaklısının kanunda lehine öngörülen hükümlerden yararlanabilmesi, hesap özetinin süresi içinde hazırlanıp (m. 68 b/l) öngörülen şekilde gönderilmesine (m. 68 b/l) ve süresinde itiraza uğramamış olmasına bağlıdır (m. 68 b/l I, III). Borçlu cari hesap, kısa, orta, uzun vadeli nakdi kredi ile gayri nakdi kredi türerinden dolayı alacaklı olan krediyi kullandıran taraf, kredi ilişkisinin kesildiğinedair hesap özeti veya tazmin talebini, noter aracılığıyla göndermesi halinde, alacağının teminatı olan ipoteğin ilamlı yol ile paraya çevrilmesini talep etmek hakkına sahiptir. Böyle bir durumda icra müdürü, İcra ve İflas Kanunu'nun 149. maddesine göre işlem yapacak ve krediyi kullanan taraf ile varsa ipotekli taşınmaz maliki üçüncü kişiye bir icra emri gönderecektir (m. 150ı). Krediyi kullanan taraf, yine noter aracılığıyla kendisine gönderilen hesap özeti veya tazmin talebine sekiz gün içerisinde itiraz etmek hakkına sahiptir (m. 150ı). Ancak bu halde kredi kullanan taraf, icra emrine karşı icranın geri bırakılması yolu yanında, icra tetkik merciine karşı şikayette bulunabilir (m. 150ı). Takip konusu kredi borcunun esasının tartışılabildiği şikayet yoluna sadece hesap özeti veya tazmin talebine itiraz etmiş olan krediyi kullanan taraf başvurabilir. Şikayet yargılamasında kredi alacaklısı, takip konusu alacağını İcra ve İflas Kanunu'nun 68b maddesine göre diğer belgelerle ispatlayabilir (m. 150ı). 111
Türkiye'de devletin ve PKK'nın stratejik dönüşümü: Bağımsızlıktan özerkliğe, terörden Kürt sorununa

Çalışmada Türkiye'deki ayrılıkçı PKK terörü şeklinde tezahür eden politik savaşın doğru anlaşılabilmesi ve çözüm arayışlarına katkı sağlanabilmesi için öncelikle 30 yıldır devam eden düşük yoğunluklu çatışma sürecine kuramsal bir çerçeve sunulmaktadır. Bu açıdan PKK tarafından başvurulan politik şiddetin nedenleri, hedef ve yöntemleri, aktörlerin tutumları ve bu soruna karşı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin ürettiği çözümlerin süreç içerisinde ideolojik ve stratejik değişimisorunsallaştırılmaktadır. Bu kapsamda yaşanan etno-politik çatışma sorununa ilişkin iki analiz çerçevesi ortaya konulmaktadır: Birincisi, PKK'nın uzun süreli halk savaşı biçiminde uyguladığıdevrimci şiddet ve Devletin buna verdiği cevap bağlamında düşük yoğunluklu çatışma sürecinde yürütülen topyekün savaş doktrini; ikincisi, çatışmanın aktörlerinin çatışma sürecinde yaşadıklarıideolojik ve stratejik dönüşümler. Bu çerçevede küresel-bölgesel gelişmelerle birlikte PKK'nın askeri yönden Türk Devleti tarafından yenilgiye uğratılmış olmasının getirdiği bir zorunluluk olarak bir yandan ayrılıkçı Örgütün ideolojik ve stratejik hedef ve yöntemlerinin değiştiği, diğer yandan Türkiye Devletinin sorunu bir güvenlik sorunu olarak görmekten vazgeçerek siyasal bir sorun olarak kabul ettiği ve bu çerçevede terörle mücadele anlayışından uzaklaşarak müzakere yolunu tercih ettiği ileri sürülmektedir. Bu çerçevede çalışmada Kürtçü şiddetin ortaya çıkışı karşısında Devletin geliştirdiğicevapların Örgütü hangi düzeyde ve yönde etkilediği, örgütün geliştirdiği ideolojik, stratejik ve taktikmanevralar karşısında Türk siyasetinin ve güvenlik bürokrasisinin nasıl bir tutum sergilediğiaçıklandıktan sonra aktörlerin paradigmalarında yaşanan dönüşümler sorgulamaktadır.
Kamusal bir hizmet olarak sanatın yönetimi: Türkiye'de tiyatro örneğinde bir araştırma

İnsanların bir arada yaşayabilmesi için gerekli şartları sağlamak ile yükümlü olan devlet, ilk çağlardan bu yana insan hayatının vazgeçilmez bir parçası olan sanatın geliştirilip yaygınlaştırılmasında da önemli bir role sahiptir. Sanat doğal olarak tarih boyunca var olmuş olmakla birlikte, günümüz modern toplumlarında varlığını sürdürebilmek ve kitlelere ulaşabilmek için, devlet gibi kapsamlı bir örgütün desteğine ihtiyaç duymaktadır. Tiyatro, icrası aşamasında toplumla doğrudan ve eş zamanlı iletişim kurabilen bir sanat dalı olması nedeniyle diğer sanat dallarından ayrışmakta, bu özelliği kitleler üzerindeki etkisini arttırmaktadır. Bu nedenledir ki devletin tiyatro ile olan ilişkisi, devletin müdahil olma eğilimi ve tiyatronun muhalif doğasından kaynaklanan tartışmalara sahne olmaktadır. Bu çalışmada tiyatronun neden devlet tarafından kamusal bir hizmet olarak sunulduğunu ortaya koymak ve bu kaçınılmaz ilişkiden kaynaklanan sorunları en aza indirecek bir model tasarlamak amaçlanmıştır. Nitel araştırma yöntemi kullanılan çalışmada İstanbul ve Kocaeli'ndeki ödenekli tiyatrolarda yönetici unvanına sahip bürokratlar ve sanatçıların yanı sıra, İstanbul'da belli başlı özel tiyatroların yöneticileri ile mülakatlar yapılmıştır. Yarı yapılandırılmış olarak planlanan mülakatlarda yöneltilen sorular, sanata neden ihtiyaç duyulduğu, tüm beklentilerin karşılandığı ideal bir modelin temel hatlarının nasıl olması gerektiği, sanat üretim sürecine dahil olan aktörlerin rolleri ve ilişkilerini kavramaya yönelik olarak sorulmuştur. Alınan yanıtlar, devletin tiyatro ile olan ilişkisinin temellendirilmesine ve bu ilişkideki sınırların belirlenmesine katkıda bulunmuştur. Yapılan çalışma, Türkiye'deki tiyatro yönetim modelinde çeşitli sorunların olduğuna işaret etmektedir. Bu sorunlar dikkate alındığında, dünyadaki diğer başarılı yönetim modellerinin birebir Türkiye örneğine uygulanamayacağı, bunun yerine geliştirilecek özgün bir modele ihtiyaç duyulduğu sonucu ortaya çıkmaktadır. Bu modelde temel unsur sanat kurumlarının devlet ile olan ilişkisinde katalizör görevini yüklenecek olan, karma yapıya sahip özerk bir yüksek kurulun bulunmasıdır.
Uluslararası Hukukta 'insanlığa karşı suçların'tanımlanması

oz Bu çalışmada, üç bölüm olarak, uluslararası hukukta 'insanlığa karşı suçların' tanımlanması sorunu incelenmiştir. İnsanlığa karşı suçlar özel bir andlaşmada tanımlanmamış, ancak uluslararası mahkemelerin konu bakımından yetkisine ilişkin hükümlerde düzenlenmiştir. Çalışmanın genelinde bu hükümlerden, uluslararası mahkeme kararlarından ve doktrinden yararlanılarak, bir tanıma ulaşılmaya çalışılmıştır. Bu amaçla, birinci bölümde, insanlığa karşı suçların genel çerçevesi çizilmiş; ikinci bölümde, suçun temel nitelikteki ortak unsurları ile mahkemelerin yetkisini sınırlandırmaya yönelik ortak unsurları; üçüncü bölümde ise suçu oluşturan eylemlerin tanımları ele alınmıştır. Sonuçta, insanlığa karşı suçlar, herhangi bir sivil nüfusa yöneltilmiş yaygın veya sistematik bir saldırı dahilinde ve saldırının bilincinde olarak işlenen belirli eylemleri içerir. Uluslararası Ceza Mahkemesi Statüsündeki düzenleme birçok konuya açıklık getirmekle birlikte, yine de aydınlatılmayı bekleyen sorunlar mevcuttur. Bunların çözüme kavuşturulmasında Uluslararası Ceza Mahkemesinin kararları belirleyici olacaktır.
Ceza infaz kurumu çalışanlarının tutuklu ve hükümlü haklarına yaklaşımı: Sincan Ceza İnfaz Kurumları Kampüsü örneği

Cezaevleri kalabalıklaşma ve benzeri birçok sorunu içerisinde barındıran yapılar olduğundan burada çalışan personelin birçok beceriye sahip olması ve görevini yaparken insan haklarına saygılı olması temel koşullardan biridir. Bu açıdan ceza infaz kurumu gibi alıkonulma yerlerindeki tüm görevlilerin insan hakları için uluslararası standartları ve ülke mevzuatlarını bilme ve uygulama yükümlülükleri bulunmaktadır. Bu çalışmada temel amaç, ceza infaz kurumu gibi özgürlüğünden yoksun bırakma yerlerinde görev yapan çalışanların insan haklarını nasıl algıladıklarını, tutuklu ve hükümlü haklarına nasıl yaklaştıklarını ve bu haklar karşısında kendilerini nasıl konumlandırdıklarını ortaya koyarken, aynı zamanda nasıl bir çalışma yaşamı sürdürdüklerini, eğitim iş ve sosyal yaşamlarının insan haklarına yaklaşımlarını ne düzeyde etkilediğini belirlemektir. Ankara Sincan Ceza İnfaz Kurumları Kampüsünde gerçekleştirilen bu araştırmada, ceza infaz kurumu çalışanı olarak infaz sisteminin önemli aktörlerinden infaz ve koruma memurlarının insan haklarına yaklaşımı konusunda eğitim, gelir, çalışma yaşamı, iş memnuniyeti çalışma süresi, tutuklu ve hükümlülere yönelik düzenlemeler ve uygulamaları değerlendirme biçimlerine bakılarak mevcut durumu resmetmek hedeflenmiştir. Bu hedefe yönelik temel verileri elde etmek amacıyla ceza infaz kurumu çalışanları görüşmeler yapılmıştır.