turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Belediyelerde hizmet yeterliliği -Adapazarı Belediyesi örneği

Ülke kalkınmasında ve demokrasinin yerleşip köklenmesinde önemli bir yere sahip olan belediyelerimiz, en önemli ve asli görevleri olan; yerel sınırlar içinde yaşayan halkın ortak ve güncel ihtiyaçlarını giderecek hizmetler üretirken pek çok problemle karşı karşıya kalmaktadır. Çalışmamız, bu yapısall aksaklık ve sorunlarının neler olduğunu tespit edip; ulusal amaçlara, hedef, ilke ve standartlara uygun, etkin ve verimli hizmet sunan, belde halkını temsil ve onunla ilişkileri açısından demokrasi ilkelerine göre işlev yapan, katılımcılığı, dürüstlüğü, şeffaflığı ve insan öğesini ön plana çıkaran bir yönetim tarzı benimsemesi için çözüm önerileri getirmeyi amaçlamıştır. Bir tür veri çözümlemesi niteliğinde olan çalışmamızın ilk bölümünde konuyla ilgili teorik bilgilere yer verildikten sonra ikinci bölümde belediye hizmetlerinin yürütülmesinde ortaya çıkan sorunlara değinilmiştir. Son bölümde ise Adapazarı Belediyesi'nde ikamet eden halka yönelik olarak yapılan anket sonuçlarına ve bu sonuçların değerlendirilmesine geçilmiştir. Türkiye ve Adapazarı ölçeğinde belediyelerimizin, hizmet üretirken idari, mali, hukuki, katılım, temsil, belediye- vatandaş ilişkileri gibi konularda pek çok problemle karşı karşıya kaldıkları görülmüştür. Ancak bir yandan gerekli yasal düzenlemelerin yapılmasıyla, diğer yandan da demokrasinin vazgeçilmez öğeleri olan katılım ve temsil konularında kentli olmamn yük ve sorumluluklarının bilincinde olan, belediyesine sahip çıkan kent halkının oluşturulmasıyla sorunların çözülmesi mümkün görülmektedir. Belediyelerimizin yetkilerini kötüye kullanmalarını önleyici tedbirler almak şartıyla yetki ve kaynaklarının arttırılması ve demokratik, güçlü, çağdaş belediyelerin oluşturulmasıyla, bu idarelerin ülke kalkınmasına olan katkıları ve modern şehirlere yaraşır hizmet yapmalarını da arttırmış olur. vın
Bir ilişki yönetimi olarak halkla ilişkiler: Örgüt ve kamu ilişkilerinin çözümlenmesi

İlişki yönetimi paradigması ilkin halkla ilişkilerin merkezine ilişkileri koyar ve halkla ilişkiler bu merkezle terimsel olarak da karşılığını bulur. Ancak bu tepeden halkla ilişkilerin misyonunu keşfetmek için farklı bir yöne bakmak gerekir. Dolayısıyla Halkla ilişkileri ilişkilerin yönetimi olarak açıklamak paydaşlar ve kamularla kurulan ilişkilerin yapısının çözümlenmesini gerekli kılar. Bu tez çalışması örgütün ilişkileri nasıl gördüğü ardından da hangi ilişkileri nasıl kurduğu açıklayarak örgüt ve kamu ilişkilerinin yapısını çözümleme çabasındadır. Araştırmada ilişkideki her iki tarafın, hem örgütün hem de kamuların ilişkileri 'nasıl' algıladığı değerlendirilmiştir. Örgütün kuruduğu ilişki biçimlerini, ilişkilerin örgüte etkisini, bu ilişkileri yetiştirmek için kullanılan stratejileri ve örgütün beklediği ilişki sonuçlarını açığa çıkarmak için derinlemesine görüşmeler ile kamuların örgütün ilişkilerine yönelik deneyimlerini, örgütün kurduğunu varsaydığı ilişkilerle kamuların algılamaları arasındaki aynılık/farklılığı ve bu ilişki biçimlerinden doğan sonuçlar ise odak grup çalışmaları ile çözümlenmeye çalışılmıştır. Örneklem belirlenirken 'Superbrands' araştırmasının yol göstericiliğinden yararlanılmış, üç süper marka sektörel farklılıklar da gözetilerek örneklem olarak belirlenmiştir. Tezin tüm bulguları genel olarak değerlendirildiğinde, ilişkiler açıkça örgütün merkezindedir, kamular için de ilişkiler değerlidir, ancak yine de aralarında örgütlerin yatırım yaptıkları kadar güçlü ilişkiler bulunmamaktadır. İlişkilerin yetiştirilmesindeki stratejiler sonucunda örgütün umduğu ilişki sonuçları da kamuların değerlendirmelerinde farklıdır.
Çekinik tıp

Çekinik tıp ; sağlıkçıların tıbbi uygulama kusurları nedeniyle yaptırımlardan korunmak için yaptıkları uygulamalardır. Çekinik tıpta amaç sağlık hizmeti alanın yararı değil, sağlıkçıların çıkarlarını düşünerek davranmalarıdır. Hekimlerin defansif davranmalarının en büyük nedeni, malpraktis korkusudur. Hekimler genellikle bunun komplikasyon olduğunu ileri sürmektedirler. Hukukçular ise her geçen gün malpraktis ve komplikasyon kavramını daha iyi anlamakta ve bunu dava dilekçelerine taşımaktadırlar. Hekimler malpraktis ve bunun sonucu karşılaşabilecekleri hukuki yaptırımlarından kaçınmak için artarak defansif tıp uygularken hukukçular da defansif tıbbı öğrenmektedirler. Hekimlerin en büyük çıkmazı yağmurdan kaçarken doluya tutulmalarıdır. Hekimler, kasti olmayan davranışları sonucu oluşan malpraktis nedeniyle suçlandıklarında taksir sebebiyle suçlanmaktadır. Oysa defansif tıp bilinçli yapılan bir uygulama olduğundan, hekimler taksir değil kast sebebiyle suçlanacak ve daha ağır yaptırımlarla karşılaşabileceklerdir. Benzer şekilde medyada yakın zamanda oluşan dünyanın en büyük maden kazalarından biri olan Soma maden kazasında, şüpheliler ihmallerinden dolayı taksir yerine kasten ölüme sebebiyet vermekten yargılanacakları yazılmıştır. Çalışmamızda yer alan anket soruları 220 hekime uygulanmıştır. Çalışmamızın evreni İzmir Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalışan hekimlerden oluşmaktadır. Hekimlerin daha önce yapılan çalışmalara benzer bir tutum izledikleri idari ve hukuki yaptırımlardan korktukları tespit edilmiştir. Bizim çalışmamız ve başka çalışmalar neticesinde hekimlerin yaygın olarak defansif davrandıkları saptanmıştır. Hekimlerin yeterince defansif tıp bilgileri olmamasına karşın son zamanlarda artan malpraktis korkuları bulunmaktadır. Hekimler hem pozitif defansif tıp, hem negatif defansif tıp uygulamaları gerçekleştirdikleri halde bir bölümünün defansif tıp kavramını duymadıkları, hatta defansif tıbbın içeriğini bilmedikleri anlaşılmaktadır. Hekimlerinin bir bölümü bu uygulamaların işin doğası gereği yapılması gerektiğini düşünmektedir. Bu çalışmanın yazımı aşamasında çalışmanın yapıldığı hastanede iç hastalıkları asistanlarının, nöbetlerde, kardiyolojinin ayrı bir uzmanlık dalı olduğunu bu nedenle kardiyoloji hastalarına bakmaya yetkilerinin olmadığını baktıklarında oluşacak herhangi bir olumsuz durumda yetkisizlikten dolayı malpraktis yapmış sayılacaklarını düşündükleri, kısaca defansif tutum içine girdikleri gözlenmiştir. Çalışmada defansif tıp kavramı açıklandıktan sonra, defansif uygulamaların hasta ve hekim üzerindeki sonuçları tartışılmış ve son olarak yapılan anket ve sonuçları değerlendirilmiştir.
Türkiye'de kamu yönetimi, yönetim sistemleri ve yerelleşme çabaları

Kamu Yönetimi, toplum düzeninin işlemesi ve kamusal gereksinimlerin karşılanması amacıyla, mal ve hizmetlerin üretilip halka sunulmasına yönelik bir sistemdir. Bu sistem içerisinde, Merkezden ve Yerinden Yönetim olmak üzere birbirinin karşıtı, ancak toplumsal, ekonomik ve kültürel koşullara bağlı olmak üzere, belli oranlarda bileşimiyle uygulama alam bulan iki yönetim sistemi mevcuttur. Bu iki yönetim sistemi ve ilkeleri çerçevesinde Türk Kamu Yönetimi ve bunun ayrılmaz parçası olan Kamu Personel Rejiminin içinde bulunduğu yapısall sorunlar ve bu sorunlara yönelik çözüm arayışları çerçevesinde reform yapılması gerekliliği konusunda, tüm toplum kesimleri görüş birliği içindedir. Küreselleşme çağının modern yerelleşme anlayışı perspektifinde; yönetim sistemleri ve kamu görevlilerinin çalışma ilişkileri ve statüleri üzerinde talep edilen değişim ve dönüşümlerle amaçlanan sonuçların, ulus-devlet yapısı üzerindeki olumsuz etkileri başta olmak üzere; çalışma yaşamı, kamu hizmeti ve kamu yaran anlayışları, kamu yönetiminde bürokrasi ve denetim, etnik ve dinsel ayrımların belirginleştirilmesi konulan üzerinde beklenilenden farklı, diğer bir ifade ile iddia edilenin aksine olumsuz etkiler oluşturacağı görülmektedir. Modern yerelleşme anlayışı çerçevesinde, Devlet örgütünün serbest piyasa kurallarına göre yeniden yapılanması; kamu yönetiminin örgütlenme biçimi olan bürokrasinin ortadan kaldırılması ve 'vatandaş'ın bir 'müşteri' olarak görülmesini, 'kamu yaran' kavramının kapsam ve içeriğinin değişmesini gerektirmektedir. Bürokratik örgütlenmenin esnek istihdam - esnek örgütlenme biçimine dönüşmesi amaçlanmakta; kamu personelinin sayısının azaltılması, sözleşme rejimine geçiş ve esnekleşme ile kamu görevlilerinin istihdam güvencesinin ortadan kaldırılması hedeflenmektedir. Merkezi yönetimin yerel yönetimler karşısında güçsüzleştirilmesinin diğer bir önemli sonucu ise; yerel yönetimlerin merkezden bağımsızlaştığı ölçüde devleti aşan, ulusal politika ve çıkarların tersine, yabancı ve kendinden çok daha güçlü kurum ve kuruluşlarla ilişkilere gireceği ve yeterli pazarlık ve direnç gücüne sahip olamayacağı gerçeğidir. Kamu yönetiminin ve onun ayrılmaz bir öğesi olan kamu personel rejiminin zorlanan ve aksayan yönleri ortaya konup çözüm geliştirmeye çalışılırken; ulus-devlet yapışma yönelik, küreselleşme olgusunun ideolojik yönüyle tehdit oluşturması göz önünde bulundurulmalı ve ülkemiz gibi emperyalizme karşı bağımsızlık savaşı vererek, varoluşunu tam bağımsızlık temel ilkesiyle sağlamaya çalışmış bir ülkede yaşanabilecek sosyal sorunlar göz ardı edilmemelidir. II
Türkiye'de idare içindeki insan haklarına ilişkin birimlerin incelenmesi

İnsanlığın 21. yüzyıla taşıdığı en önemli değerlerden biri olan insan hakları kavramı, bugün evrensel olarak kabul gören temel bir değeri ifade eder. İnsan hakları alanında kabul gören en büyük başarı ise devletlerce, insan haklarını koruma gerekliliğinin farkına varılması ve kabul edilmesi olmuştur. Günümüz dünyasında da insan hakları, siyasal düşüncelerin ve yönetimlerin saygınlık ve meşruluk ölçütü haline gelmiştir. Uluslararası koruma mekanizmalarının insan hakları ihlallerini önlemede yetersiz kalması sonucu uluslararası örgütler, hükümet yapıları ve sivil toplumu buluşturan ortak bir yapı olarak ulusal insan hakları kurumlarını ortaya çıkarmıştır. İnsan haklarını koruma ve ihlallerin önlenmesini sağlama iddiası ile yasal düzenlemeler yapılmış olup insan haklarını korumak ve ihlalleri önlemek amacını taşıyan birçok kurum ve kuruluş kurulmuştur. Ancak insan hakları ile ilgili kurumsal yapının oluşturulması girişimlerinde ortaya konanların, amaç edindikleri bu iddiayı temsil edip etmediğinin belirlenmesi, işlevselliğinin takip edilmesi gerekmektedir. İnsan haklarını korumak ve ihlalleri önlemek amacıyla oluşturulan düzenlemeler, Türkiye'de insan haklarını kişilerde koruma gerekliliğinin anlaşıldığını görme açısından önemli gelişmelerdir. Bu çalışmada ulusal ve uluslararası arenada insan hakları ihlallerine çözüm olabilecek hukuksal düzenlemeler ve insan hakları belgeleri incelenmiş ve özellikle insan haklarının idari koruma mekanizmalarına yönelik Türkiye'deki kurumsallaşma çabaları ve araştırma alanı olarak Türkiye İnsan Hakları Kurumu bünyesinde 81 il ve 957 ilçede kurulan İl ve İlçe İnsan Hakları Kurullarından Bingöl İl ve İlçe İnsan Hakları Kurulları örnek seçilmiş, kurulun amacı, yapısı ve isleyişi inceleme konusu yapılırken, Bingöl İl ve İlçe İnsan Hakları Kurulu üyelerine uygulanan anket tekniği ile kurulun işlevselliği sorgulanmış bulgular ve çözüm yolları tartışılmış ve önerilere yer verilmiştir.
Urbanization, environmental degradation and urban disaster risks: Current situational analysis in the four cities of Malawi

Bu yüksek lisans tezinin amacı, Malawi kentlerinde afet olaylarının devam etmesinin nedenlerini ortaya koymaktır. Böylece, afet riskini azaltmayı ve afet olaylarına hazırlık sürecini sağlamayı amaçlamaktadır. Özellikle, Malavi'nin dört şehrinde hem doğal hem de antropojenik felaketlerin tekrar oluşmasının etkisini ortadan kaldırmayı veya azaltmayı hedefliyor. Afet oluşum mağdurları, belediye meclisi yetkilileri ve afet yönetimi alanındaki hükümet yetkilileri ile görüşülmüştür. Bu röportajlar, Malawi kentlerinde hızlı kentsel nüfus artışının etkisinden kaynaklanan sorunları ele almak için gereken aciliyeti göstermektedir. Kentleşmenin çevresel bozulma üzerindeki etkileri bu yazıda zararlı olarak belirlenmiştir. Malavi kentlerinde, yaygın çevresel bozulmaya ve doğal ve antropojenik felaketlerin meydana gelmesine neden olan şehir yoğunluklarında ve yasadışı yerleşim yerlerinde çok hızlı bir değişim var. Araştırmada elde edilen sonuçlar, kentleşme ve çevresel bozulma arasındaki ilişkinin, varsayıldığından çok daha kötü olduğunu göstermektedir. Malawi gibi gelişmekte olan bir ülkede kentleşmenin ekonomik olmayan yaşayabilirliği; afet riskinin azaltılması ve yönetimi için hükümetlerin ve diğer paydaşların politikalarının zayıfça yayılması; hükümet tarafından Afet Riskini Azaltma ve Yönetimi faaliyetlerine yönelik yetersiz bütçe desteği; afet Riskini Azaltma Yönetiminde şehir konseyleri gibi kilit paydaşların hariç tutulması; yoksul ve yönetilmeyen kentsel planlama ve arazi kullanımı ve felakete dirençli olmayan toplum özellikleri, afetlerin devam etmesini sağlayan ana etkenlerdir.
Yeni kamu yönetimi anlayışı bağlamında Türkiye'de yükseköğretim hizmetlerinin etkinliği ve kalitesi açısından bir değerlendirme

20'nci yüzyılın son çeyrek döneminde sosyal, siyasal ve ekonomik alanda yaşanan değişmelerin yanı sıra bilgi, iletişim, teknoloji ve rekabet alanlarında meydana gelen gelişmeler kamu yönetimi anlayışında bir değişim ve dönüşüme neden olmuştur. Çalışmanın temel amacı, alternatif bir model olarak ortaya atılan Yeni Kamu Yönetimi anlayışının, Türkiye'deki yükseköğretim hizmetlerine etkilerinin incelenmesi, analiz edilmesi ve değerlendirilmesidir. Çalışma sonucunda elde edilen verilere göre; vakıflara yükseköğretim kurumları açma hakkı verilmesi, ülke genelinde yükseköğretim kurumlarının dengeli dağıtım politikaları, misyon farklılaşması ve ihtisaslaşma projesi, öğrenci değişim programları, uluslararasılaşma politikaları, ulusal tez merkezinin kurulması, açık erişim projesi, veri paylaşımı uygulamaları, dijital dönüşüm çalışmaları ve e-Devlet uygulamalarının Yeni Kamu Yönetimi yaklaşımının temel argümanları ile uyum sağladığı görülmektedir. Ancak, Yükseköğretim Kurulunun kurulması, öğretim elemanı yetiştirme politikaları ve 1992 ve 2018'deki yükseköğretim kurumları kurma politikalarının Yeni Kamu Yönetimi yaklaşımının temel değerleriyle çeliştiği sonucuna ulaşılmıştır.
Öğretmenlerin görüşlerine göre okul yöneticilerinin çok kültürlülük yeterlikleri ile okul iklimi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı; öğretmenlerin görüşlerine göre Mardin, Van ve Bitlis il merkezi belediye sınırları içindeki resmi ilköğretim okullarında görev yapan yöneticilerin çok kültürlülük yeterliklerinin ve okul ikliminin ne düzeyde olduğu; yöneticilerin çok kültürlülük yeterlikleri ile okulların iklimi arasındaki ilişkiyi betimlemek bunu etkileyen değişkenleri tespit etmektir. Bu amaçla 2010- 2011 eğitim öğretim yılında Mardin, Van ve Bitlis il merkezi belediye sınırları içerisinde görev yapan 62 yönetici ve 754 öğretmenden ölçme aracıyla veri toplanmıştır. Araştırmanın verileri betimsel istatistikler, parametrik fark analizleri ve Pearson korelasyon analizleri ile çözümlenmiştir. Araştırma sonuçlarına kişisel değişkenler açısından bakıldığında; okul müdürlerinin çok kültürlülük yeterliklerine ilişkin katılımcı görüşlerinin; cinsiyet, öğrenim düzeyi, kıdem, yaşamın çoğunun geçirildiği yerleşim yeri, yaşamın çoğunun geçirildiği bölge, kendini tanımlama biçimi, yurtdışı deneyimi değişkenlerine göre herhangi bir değişiklik göstermediği sonucuna varılmıştır. Sınıf öğretmenlerinin yöneticiler hakkında pozitif düşündükleri, yöneticilerin kendi çok kültürlülük yeterlikleri hakkında öğretmenlere göre daha olumlu görüş bildirdikleri, küçük okullarda çalışanların okul müdürlerinin çok kültürlülük yeterlikleri hakkında daha olumlu görüş bildirdikleri, Mardin'deki katılımcıların okul müdürlerinin çok kültürlülük yeterliklerine ilişkin görüşlerinin her iki ilden daha olumlu olduğu sonucuna varılmıştır. Araştırma sonucunda katılımcıların görüşlerine göre okul müdürlerinin çok kültürlülük yeterliklerine üst düzeyde sahip oldukları, ilköğretim okullarında da orta düzeyde olumlu bir örgüt iklimi olduğu, sonucuna varılmıştır. Araştırmada yöneticilerin çok kültürlülük yeterlikleri ile okul iklimini etkileyen yönetici davranışları arasında orta düzeyde bir ilişki olduğu, yöneticilerin çok kültürlülük yeterlikleri ile okul iklimini etkileyen öğretmen davranışları arasında ise çok düşük düzeyde bir ilişki olduğu sonucuna varılmıştır. Çok kültürlü yeterliklerin, okul iklimini belirleyen olumlu yönetici ve öğretmen davranışlarıyla pozitif yönlü, olumsuz yönetici ve öğretmen davranışlarıyla negatif yönlü bir ilişki içerisinde olduğu anlaşılmıştır. Ancak, okul iklimine ait olumsuz bir yönetici davranışı olmasına rağmen yakından kontrol davranışı ile çok kültürlü yeterlikler arasında pozitif bir ilişki olduğu sonucuna varılmıştır. Alt boyutlar açısından bakıldığında okul müdürlerinin işe dönüklük özelliği ile kültürel empati, açık fikirlilik ve sosyal girişimcilik özellikleri arasında kuvvetli bir ilişki olduğu; duygusal istikrar ve esneklik özellikleri ile iklime ilişkin boyutlar arasında düşük düzeyde bir ilişki olduğu soncuna varılmıştır.
Toplum yaşamını etkileyen doğal yıkım olayları

Bu çalışmada, doğal yıkım olaylarının toplum yaşamı üzerindeki etkileri tartışılmış ve Türkiye topraklarının bu riskin ne kadar etkisi altında bulunduğu saptanmaya çalışılmıştır. Birinci bölümde, doğal yıkım olayları tanımlanarak Türkiye topraklarının risklerden etkilenme boyutu tespit edilmiştir. İkinci bölümde, dünyadan afet yönetim yapılanmasına örnekler verilmiş, Türkiye'de afet yönetimi süreci dönemler halinde ele alınmıştır. Bu bölümde ayrıca Türkiye'de afet yönetiminde görev alan örgütsel yapılanmalar hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde ise yıkım olaylarına karşı yapılacak çalışmalar üzerinde durularak bu konu yıkım öncesi, sırası ve sonrası süreçleri ile ayrı ayrı ele alınmıştır. Çalışmada kurumsal yapılanma, tarihsel süreç içerisinde değerlendirilmiştir. Yıkım olaylarının topluma olan zararının önlenmesi için yapılan çalışmalar ve alınması gereken önlemler saptanmaya çalışılmıştır. Toplum yaşamını etkileyen doğal afetlerde yasal süreç ile toplumun eğitim düzeyinin taşıdığı önem, yıkım olaylarının olumsuz etkilerini azaltmak bakımından önem taşımaktadır. Olaylarda yasal süreç ve toplumun eğitim gerekliliği boyutu incelenerek toplumsal yaşamın bir parçası olan yıkım olaylarının etkinliğinin önlenmesi ile ilgili saptamalar yapılmıştır.
Türk Hukukunda idare ajanının hukuki sorumluluğu

İdare ve kamu tüzel kişileri, fiziki birer varlıkları bulunmadığından, işlem ve eylemlerini organları ve gerçek kişi olan idare ajanları vasıtasıyla yürütürler. Bu nedenle kamu hizmetlerinin yürütülmesi sırasında meydana gelen bir zarar, asimda idare ajanlarının kusurlarıdır. O halde, kamu hizmetlerinin yürütülmesi sırasında meydana gelen zararlardan hangi hallerde idarenin, hangi hallerde idare ajanlarının sorumlu tutulacağının belirlenmesi gerekmektedir. İdare, öncelikle kendi 'idari kusurlundan doğan zararlardan sorumludur. Bu sorumluluk iki halde görülebilir: Birinci halde, genel ve anonim nitelik taşıyan ve faili belirlenemeyen bir kişisel kusur olan 'hizmet kusuru'ndan doğar. Hizmet kusuru da, kamu hizmetinin hiç işlememesi, kötü işlemesi veya geç işlemesi şeklinde ortaya çıkar, ikinci halde ise, faili belirlenebilen bir kişisel kusur, yani ajanın 'görev kusuru' olarak ortaya çıkar. Her iki halde de meydana gelen zarardan dolayı ancak idare aleyhine tazminat davası açılabilir. İdare, zararı tazmin ettikten sonra, kusuru oranında sorumlu personele rücu eder. İdare ajan mm kişisel sorumluluğu da iki şekilde ortaya çıkar: İdareye karşı ve doğrudan doğruyu üçüncü kişilere karşı sorumluluk. Ajanın idareye karşı sorumluluğu, doğrudan idareye verilen zararlardan ve idarenin, ajanın kişisel kusurundan kaynaklanan bir zarar nedeniyle üçüncü kişilere tazminat ödemesinden kaynaklanan sorumluluk olmak üzere iki türlüdür. Eğer idare ajanının 'salt kişisel kusur'u söz konusu ise ajan doğrudan doğruya üçüncü kişilere karşı, adliye mahkemeleri önünde, kişisel olarak sorumlu tutulacaktır. Bu sorunun çözümü için 'hizmet kusuru' ve 'görev kusuru' ile 'salt kişisel kusuru' birbirinden ayırmak gerekir. Doktrinde ve içtihatlarda, salt kişisel kusuru belirlemek için bir takım kıstaslar ortaya atılmıştır. Salt kişisel kusurun ayırıcı niteliği 'hizmetten ayrılabilir' olmasıdır. 'Hizmetten ayrılabilme', salt kişisel kusuru belirlemeye en elverişli kıstastır. Eğer zarar doğuran fiil hizmetten ayrılabiliyorsa, salt kişisel kusur söz konusudur ve ajan kişisel olarak sorumlu tutulacaktır.
Kriz kıskacında CHP hükümeti (1978-1979)

Bu çalışmada CHP'nin 1978- 79 yıllarında gerçekleşen 22 aylık hükümet deneyimi incelenmektedir. Türkiye'nin 1970'li yılları, Dünya Ekonomik Bunalımının ülkeye etkileri nedeniyle, neredeyse sürekli bir kriz ortamına sahne olmuştur. Bir yandan ağır bir ekonomik kriz, diğer yandan da bu ekonomik krizin derinleştirdiği sınıfsal çelişkiler, ülkenin derin bir siyasal ve ideolojik krize girmesine yol açmıştır. Krizin derinleştiği yıl olan 1977 yılında yapılan genel seçimlerde tek başına iktidar olmasını sağlayacak çoğunluğu elde edemeyen CHP, 1978 başında bir grup bağımsız milletvekili ile iki küçük partinin desteğiyle iktidara gelmiştir. CHP'nin yaklaşık yirmi iki ay süren hükümet deneyimi, pek çok açıdan ilginç özellikler taşımaktadır. Bir kere, ülke ağır bir ekonomik ve siyasal kriz içindedir. Böylesi bir kriz konjonktüründe, 'demokratik sol' bir partinin krizi aşma/yönetme iddiasıyla başa geçmesi siyaset bilimi açısından başlı başına ilginç bir olgudur. Kendisine empoze edilmeye çalışılanların dışında politika seçenekleri yaratma ve uygulama arayışı içinde olan CHP, ortaya koyduğu ve 'düzen değişikliği programı' adını verdiği reform programı ile dikkatleri üzerine çekmeyi başarmış, belki de 1970'lerin en çok tartışılan siyasal akımı haline gelmişti. CHP'nin, krizden geniş emekçi yığınlar lehinde politikalarla çıkılabileceği iddiasında bulunması, bu hükümet deneyimine, demokratik sol akımın krizle sınavı anlamını kazandırıyordu. Tarih, demokratik sol akımın bu sınavda başarısız olduğunu göstermektedir. Ülke tarihi açısından büyük etkileri olan bu başarısızlık, derinlemesine incelenmeyi hak eden bir deneyim oluşturmaktadır. Bu tez çalışmasında, asıl olarak CHP'nin, ağır kriz koşullarında alternatif politikalar uygulama arayışları ve bu arayışların başarısızlığa uğrama nedenlerini, Antonio Gramsci'nin 'hegemonya krizi' kavramı ve dönemin ekonomik ve siyasal gelişmeleri çerçevesinde incelemeyi hedeflemektedir.
Kurdish urban politics in the neoliberal era: Cases of Diyarbakır and Van mobilized under BDP

Bu tez neden kent siyasetinin Kürt hareketi için merkezi olduğunu ve Kürt hareketinin belediyeleri nasıl idare ettiğini, Kürt hareketini temsil eden BDP tarafından yönetilen Diyarbakır ve Van örneklerini üzerinden inceler. Bu araştırma devam etmekte olan Kürt sorunu ile Türkiye'de yerel yönetimlerdeki neoliberal dönüşümlerle birlikte bağlamlaştırır. Ayrıca, Kürt sorunun ve neoliberalizmin yapısall kısıtlamaları dahilinde, bu belediyelerin yönetilirken yerel siyasete katılmaya motive eden faktörlerin ve sebeplerin ne ölçüde gerçekleştirildiğini analiz eder. Bu sorulara yanıt verebilmek için, yerel aktörlerin ve aktivistlerin hayat hikayeleri, deneyimleri ve örgütlenmeleri etnografi ve derinlemesine mülakatlarla araştırılmaktadır. Bu araştırma 1990'lardan beri oldukça hızlı şekilde kentleşmenin yaşandığı bir bölgede, kentleşmenin yönünü tayin edebilmek için mücadele eden, halk tabanlı bir kentsel toplumsal hareketin üzerine yapılmış etnografik bir saha araştırmasıdır. Benim yerel aktivist çevrelerine kentsel mekanlarda katılmamım üzerine kurulmuştur. İki kentsel mekanı incelemektedir: Diyarbakır ve Van. Bu tezin iddiası yerel siyaset Kürt aktörleri için merkezi olmuştur çünkü belediyeleri idare etme deneyimleri onlara ? çoğu Kürt sorunu çevresinde gelişmiş olan ? şikayetlerini giderebilmek için fırsat vermiştir. Bir yandan da, Demokratik Özerklik projesi de onlara yerel yönetimleri nasıl idare etmek istediklerine dair hem ifade edebilecekleri bir alan hem de bunun nasıl yapılacağına dair imkan sağlamıştır. Bu açıdan, kentsel temelli bir halk hareketi olarak, Kürt hareketi neoliberalizmin olumsuz etkilerine karşı konumlanmıştır ve sorunun gerçekliğine dikkat etmektedir ve de iki bağlamdan da ortaya çıkan problemleri çözebilmek için yerel ve bölgesel seviyede katılımcı mekanizmalarla kitlesel tüketimin belirleyicisi olmak istemektedir.