Yöneticilerin problem çözme becerilerinde iş doyumunun ve algılanan örgütsel desteğin rolü

Bu çalışma, yöneticilerin problem çözme becerilerinde iş doyumlarının ve algıladıkları örgütsel desteğin ne derece etkili olduğunu belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın dayandığı araştırma, 2013 yılında Ankara ilinde, Orta Doğu Sanayi ve Ticaret Merkezi veya kısa adı ile OSTİM olarak anılan Türkiye'nin en büyük, küçük ve orta boy sanayi üretim alanında yer alan Savunma ve Havacılık Kümelenmesi (Üye KOBİ Sayısı 97 olan) ile Yenilenebilir Enerji ve Çevre Teknolojileri Kümelenmesi (Üye KOBİ Sayısı 45 olan) işletmelerinde görev alan yöneticilerden toplanan verilerin analiziyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmada Heppner ve Petersen' in Problem Çözme Envanteri, Minesota İş Doyum Ölçeği, Eisenberg'in Algılanan Örgütsel Destek Ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgileri içeren ölçek kullanılmıştır. Elde edilen bulgular, yöneticilerin problem çözme becerilerinde iş doyumunun ve algılanan örgütsel desteğin önemli rolleri olduğunu göstermiştir. Problem çözme yeteneğine güven boyutunun bağımsız değişkenler ile regresyon analizi sonucu en çok etkinin algılanan örgütsel destek boyutunda pozitif yönlü ve orta derecede olduğu, içsel doyum 1 boyutunun anlamlı olmadığı, içsel doyum 2 boyutunun negatif yönlü düşük bir ilişki içinde olduğu, dışsal doyum boyutunun pozitif yönlü orta dereceli bir etkiye sahip olduğu görülmüştür. Aceleci yaklaşım boyutunun analizinde en çok etkinin dışsal doyum boyutunda pozitif yönlü ve orta derecede olduğu, içsel doyum 1 boyutunun anlamlı olmadığı, içsel doyum 2 boyutunun negatif yönlü orta derece bir ilişki içinde olduğu, algılanan örgütsel desteğin pozitif yönlü orta dereceli bir etkiye sahip olduğu görülmüştür. Kaçıngan yaklaşım boyutunun analizinde algılanan örgütsel destek boyutu, içsel doyum 1 boyutu ve içsel doyum 2 boyutunun anlamlı olmadığı, dışsal doyum boyutunun pozitif yönlü düşük bir ilişki içinde olduğu görülmüştür. Değerlendirici planlı yaklaşım boyutunun bağımsız değişkenler ile regresyon analizi sonucu en çok etkinin algılanan örgütsel destek boyutunda pozitif yönlü ve IIorta derecede olduğu, içsel doyum 1 ve dışsal doyum boyutunun anlamlı olmadığı, içsel doyum 2 boyutunun negatif yönlü düşük bir ilişki içinde olduğu görülmüştür. Araştırmaya katılanların algıladıkları örgütsel desteğin, evli olanlarda bekar olanlardan daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Aynı desteğin yaş ilerledikçe daha fazla arttığı görülmüştür. İş doyumunun tüm boyutlarında yaş ilerledikçe doyum oranının arttığı tespit edilmiştir. Algılanan örgütsel desteğin katılımcıların hizmet süresine göre farklılaştığı ve hizmet süresi fazla olan yöneticilerin desteği daha fazla hissettikleri belirlenmiştir. Hizmet süresine bağlı olarak iş doyumu içsel doyum 1 ve içsel doyum 2 boyutlarında, çalışma süresi fazla olan personelin daha fazla doyuma ulaştığı görülmektedir. Yöneticilik süresine bağlı olarak yapılan incelemede içsel doyum 2 boyutunda doyumun yöneticilik süresi fazla olanlarda arttığı, problem çözme becerisi aceleci yaklaşım ve kaçıngan yaklaşımda daha kontrollü oldukları tespit edilmiştir. Örgütsel desteğin sağladığı yararlardan birisi de; personelin iş doyumunu yükseltmesidir. Algılanan örgütsel destek personelin iş doyumunu yükselmekte ve olumlu bir ruh hali kazanmasını sağlamaktadır. Böylece; personelde örgüte daha fazla katkı sağlama konusunda isteklilik artmaktadır. Sonuç olarak, yöneticilerin problem çözme becerilerinin artırılması amaçlanıyorsa örgütsel desteğin ve iş doyumunun artırılmasının gerekli olduğu belirlenmiştir. Benzer şekilde iş doyumunun yükseltilebilmesi içinde, örgütsel desteğin sağlanması gerektiği görülmüştür. İş doyumunun ve örgütsel desteğin artırılmasına yönelik olarak alınacak tedbirlerle, yöneticilerin karşılaştıkları problemlerin daha kolay üstesinden gelmesi sağlanarak örgütsel düzeyde önemli yararlar elde edilebileceği değerlendirilmektedir.