turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
SÜRDÜRÜLEBİLİR TÜKETİM: KAVRAMSAL BİR ÇALIŞMA

Sanayi devrimiyle birlikte dünyada sınırsız ekonomik gelişmeler yaşanmıştır. Bu gelişmelerin öngördüğü ekonomik ve teknolojik anlamdaki büyüme girişimleri çevresel anlamda problemlerin ortaya çıkmasına zemin hazırlamıştır, Bu noktada, çevresel problemlerin önlenmesi ve ekosistemin korunması esasına dayanan sürdürülebilirlik kavramı önem kazanmıştır. Diğer taraftan, dünyanın bir bölümünde sınırlı olan doğal kaynaklar hızla tüketilirken, kimi kesimlerde insanların :zorunlu ihtiyaçlarını dahi giderememesi gelir adaletsizliği gibi sosyal problemlerin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu problemler, sürdürülebilir tüketimin temel nedenini oluşturmaktadır. Bu çerçevede sürdürülebilir tüketim ve ilişkili olduğu kavramlardan, sürdürülebilirlik ve sürdürülebilir kalkınmanın kavramsal olarak analizi bu çalışmanın konusunu oluşturmuş olup, kavramlara ilişkin sonuca yer verilmiştir.
Tarım Haberciliği Üzerine Eleştirel Ekonomi Politik Bir Değerlendirme: Cumhuriyet, Dünya ve Sabah Gazeteleri Örnekleri

Bu çalışmanın konusunu, yeni sağ politikalar çerçevesinde Türkiye basınını temsilen örnek çalışma grubu olarak seçilen Cumhuriyet, Dünya ve Sabah gazetelerinin tarım haberciliği hakkındaki yaklaşımlarının karşılaştırmalı olarak çözümlenmesi oluşturmaktadır. Nitel çözümleme çalışmada yöntem olarak benimsenmiştir. Bunun için, sözü edilen gazetelerde yayımlanmış tarım sektörüne ilişkin içeriklerin metinsel çözümlemesi gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, nicel verilere yer verilirken, haber metinlerine yönelik nitel bulgular yorumlanmıştır. Sonuçta ise, gazetelerin ideolojik referanslarına göre farklılıkları öne çıkarken; tarım haberciliği temelinde yer verilen konuların genel olarak ekonomi eksenli işlendiği ve iklim değişikliği, kuraklık ve küresel ısınma gibi tarım alanını yakından ilgilendiren ciddi konuların göz ardı edildiği gözlemlenmiştir.
Johannes Palaschko’nun Op. 49 10 Etüdüne Yönelik Çalışma Önerileri

Öz Bu araştırmanın amacı, Johannes Palaschko'nun "Op. 49 Gelişmiş Viyolacılar İçin 10 Etüt" adlı eserinin teknik incelemesini yaparak esere yönelik çalışma önerilerinde bulunmaktır. Bu araştırmada, nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi kullanılmıştır. Araştırmadaki veriler, literatür taramasından ve Johannes Palaschko'nun "Op. 49 Gelişmiş Viyolacılar İçin 10 Etüt" eserinden elde edilmiştir. Verilerin analizinde doküman analizi doğrultusunda etüdün teknik incelemesi yapılmıştır. Çalışmanın güvenilirliğini artırmak için doğrudan kaynak (Carl Friedrich Schmidt, 1910, Heilbronn) üzerinden teknik inceleme yapılmıştır. Çalışma önerilerinin güvenilirliğini, doğruluğunu ve temsil edilebilirliğini artırmak için literatür karşılaştırması yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda çalışma önerileri içerisinde pek çok farklı taktik sunulmuştur. Çalışma önerilerinin etkililiğine yönelik bilimsel çalışmalar yapılması önerilmiştir.
Burdur İli Merkez İlçesine Bağlı Köy Adları Üzerine Bir Değerlendirme

Milleti millet yapan en önemli unsur kültürdür. Kültür, kaynağını milletin hafızasından alır. Toplumun yaşadıkları; gelenek ve göreneklerde, dilde ve edebiyatta ortaya çıkar. Hafızası kuvvetli olan toplumlar, bu kültür hazinelerini gelecek nesillere aktararak geleceklerini muhafaza ederler. Bu ortak hafızanın içinde yer adları da vardır. Türkler, Orta Asya'dan göç ederken yanlarında getirdikleri yer adlarını, memleket özlemlerini gidermek ve yeni yerlerde gelecek nesillerini yeşertirken köklerini unutmamak amacıyla kullanmışlardır. Bu nedenledir ki Anadolu, Türk'ün hafızasına kazıdığı yer adlarıyla doludur. Türk tarihine ve kültürüne ışık tutan pek çok malzeme, yer adlarından temin edilebilir. Yer adları hakkında yapılan çalışmalar, Türklerin yer adı verme geleneğini de gözler önüne serer. Yer adı bilimi alanında Türkiye'de yapılan çalışmalar, son yıllarda hızlanmıştır. Tarihteki adlarla karşılaştırılarak yapılmasının uygun olduğunu düşündüğümüz bu çalışmalar, eski yer adlarını arşivden kurtararak bu adların günümüz yer adlarıyla beraber anılmasını sağlayacaktır. Bu çalışmada Burdur ili Merkez ilçesine bağlı köy adları, tarihteki adlarıyla beraber ele alınarak köken, ses ve yapı bilgisi yönünden değerlendirilmeye çalışılmıştır.
Bamsı Beyrek Destanı’nın Uşak Varyantı ve Bu Varyantta Tanıklanan Limitatif İşlevli Bir Gramer Yapısı

Dede Korkut hikayeleri, Oğuz Türklerinin mücadelelerini ve kahramanlıklarını anlatan destansı halk hikayeleridir. Çeşitli vesilelerle Orta Asya, Balkanlar ve Anadolu'ya taşınarak ve yüzyıllarca dilden dile aktarılarak hikayeleşen bu destanlara Türkiye Türkçesi ağızlarında çeşitli biçimleriyle rastlanmaktadır. Anadolu'nun pek çok yöresinde varyantı tespit edilen bu anlatılardan biri de Bamsı Beyrek hikayesidir. Bamsı Beyrek hikayesi, motif zenginliği ve konusu itibariyle diğer anlatılardan ayrılmaktadır. Bununla birlikte, Bamsı Beyrek anlatısının Anadolu varyantları sözlü gelenek içerisinde destani özelliğini sürdürerek zamanla hikaye ve masal mahiyetini almıştır. Anadolu'dan derlenen ağız araştırmaları metinleri, içerisinde hem folklorik unsurları hem de Türk dilinin muhtelif dönemlerine ait arkaik sözcük ve gramer yapılarını barındırmaktadır. Söz konusu bu çalışmada, Bamsı Beyrek Destanı'nın Uşak ilinden derlenen varyantı tanıtılacak ve ilk defa bu varyantta tanıklanan bir gramer yapısı incelenecektir. Bu yapı, olumsuz fiil tabanına -IncA zarf-fiiliyle bağlanarak keri son çekim edatını alıp -mA(y)IncA keri biçiminde birleşik zarf-fiil yapısını oluşturmaktadır. Söz diziminde "-mayıncaya kadar, -madıkça" anlamında eylem zarfını işaretlemekte ve görevi bakımından limitatif fonksiyonunu yerine getirmektedir.
HAN BONYAK VE ZAMANI

Bu çalışma, Kuzey Karadeniz bozkırlarında Peçeneklerden sonra hakimiyet kuran Kumanların, diğer Türk soylu kavimler, Eski Rus devleti ve Bizans İmparatorluğu ile olan ilişkilerini konu edinmektedir. Kuman hakimiyet alanının ve askeri harekatlarının tarihi coğrafyası incelenirken Kumanlar arasında Han Bonyak kültünün oluşum süreci tetkik edilmektedir. Kaynaklarda adına 1096-1167 yılları arasında rastlanılan ve yaklaşık 90 yıllık bir ömür sürmüş olan Han Bonyak'ın bu çalışmada, diğer Kuman liderlerinden daha farklı hususiyetleri olan askeri ve siyasi bir program takip ettiği ortaya konmuştur. Bizans İmparatorluğu ile Peçenek sorunu sebebiyle başlayan ittifak ilişkileri, sorunun hallinden sonra İmparator I. Aleksios'un Macarları Kumanların üzerine sevk etmesiyle düşmanlığa dönüşmüştür. Rus knezleri arasındaki iç mücadelede sadece bir kez taraf tutan Han Bonyak'ın bu girişimindeki amacının da karşıt tarafı destekleyen Macar ordusundan intikam almak olduğu saptanmıştır. Han Bonyak'ın intikam arzusuyla tertiplediği bir diğer seferin ise 1095 yılında sabık imparator Romen Diyojen'in bir oğlunun himaye edildiği Tuna Seferi idi. Araştırmacı, Han Bonyak'ın uzun, prestijli ve ilkeli hanlık kariyerinin neticesinde, Karadeniz'in Kuzey bozkırlarındaki Kumanlar arasında birleştirici bir siyasi kültün ortaya çıktığını ortaya koymakta, hakim bir hanedanın varlığı ihtimalini değerlendirmektedir. Bizans ve Rus orta çağ kaynaklarından istifade eden yazar, I. Aleksios'un takip ettiği "Kuzey politikası" çerçevesinde Bizans İmparatorluğunun kuzeyli komşularıyla olan ilişkilerini de detaylıca mercek altına almaktadır. Bunun yanı sıra Kiev Büyük Knezi Vladimir Monomah devrinde gerginleşen Rus-Kuman ilişkilerinde Doğu Avrupa'daki güçler dengesinin kapsamlı bir analizini sunmaktadır. Yazarın, Bizans, Rus ve Arap muhaberatlarına dayanarak, bu araştırması neticesinde tarih çalışmalarına yaptığı en önemli katkı ise, XII. asırda Kumanların siyasi merkezlerini tespit etme girişimi olmuştur. Yazılı kayıtları, arkeolojik bulgularla da destekleyen yazar, Samara-Volçaya Mezopotamyasını Kumanların XII. asırdaki merkez üsleri olarak önermektedir
PRENS GORÇAKOV VE KARADENİZ SORUNU, 1866: PATLAMAYAN BİR RUS BOMBASI

Ruslar, tarih boyunca emperyal yayılımlarını genişletme eğilimini, bulundukları coğrafi alanın çok daha uzak bölgelerine taşıma eğiliminde olmuştur. Bu açıdan Moğol-Tatar idaresinde geçirdikleri yüzyıllar içinde fetih mantığını içselleştiren Ruslar, 18. yüzyılda devletlerini imparatorluğa dönüştürmeyi başardıktan sonra Asya ve Balkan coğrafyası ekseninde hakimiyet alanlarını genişletme rotalarını oluşturmuşlardır. Bu siyasa kapsamında var olan yapıda büyük güç rekabeti ve devletlerarası ilişkilerde diplomasi ile savaş önemli bir dış politika aracı haline gelmiştir. Özellikle 19. yüzyılda Rusların Osmanlı İmparatorluğu'na karşı politikaları salt Panslavizm'le okunamayacak bir boyuta gelmiş ve emperyal yayıma Doğu Sorunu ile yeni bir anlamlandırma yaratmışlardır. Böylece 1856 Kırım Savaşı ve akabinde Paris Barışı'na kadar geçen sürede Ruslar sistemde Osmanlı İmparatorluğu aleyhine genişlemelerini sürdürmüşlerdir. 1853-1856 Kırım Harbi'nde kendisine karşı birleşen Avrupalı güçler her ne kadar Rusya'yı bir müddet Balkan coğrafyası ve dolayısı ile Osmanlı İmparatorluğu'ndan uzak tutmuş gibi görünse de Rus zihin dünyasında Karadeniz ve Balkan coğrafyası sıcak denizlerin güzergahı olarak önemini muhafaza etmiştir. Nitekim bu çalışmada 1853-1856 Kırım Savaşı sonrasında Rusların reel politik alanda istemedikleri bir anlaşamadan kurtulma adımları ele alınmaktadır. Özellikle bu dönemde Prens Aleksandr Mihayloviç Gorçakov, Karadeniz sorunu olarak adlandırılan konuyu çözme adına büyük bir hamle planlamıştır ki bu durum konjonktürel gelişmeler ekseninde gerçekleşmemiştir. Dönemin önemli devlet adamlarından Prens Gorçakov'un hamlelerinin incelendiği bu çalışma döneme farklı bir bakış açısı sunacaktır. İlgili çalışma salt tarihsel bir döneme değil, aynı zamanda uluslararası ilişkiler bağlamında diplomatik ilişkilerin farklı bir yönünün görülmesi ve dönemin siyasi tarihine ışık tutması açısından önemlidir. 1866-1870 yılları arasında Rus diplomat Gorçakov'un sistemde Rusya lehine yaratmak istediği değişimin incelendiği bu çalışma, Karadeniz meselesine dair Rusların zihin dünyası ve politik hamlelerinin ulaşacağı son noktayı ortaya koymaktadır. Son olarak çalışmanın tarihsel olarak yayınlandığı dönemin önemi de göz önüne alındığında II. Dünya Savaşı süreci içinde konunun bu şekilde öne çıkması da ilgi çekicidir. Bu kapsamda çalışma, yayınlandığı dönem koşulları ve şartları noktasında okuyucuya farklı bir vizyon sunmaktadır.
İslam’da Diyet Uygulaması ve Sosyo-Ekonomik Yönden Değerlendirilmesi

İslam hukukunda Diyet, bir kişinin haksız yere öldürülmesi, yaralanması veya sakat bırakılması durumunda ceza ve kan bedeli olarak ödenen mal veya parayı ifade eder. Diyetin dini kaynakları Kur'an, Sünnet ve İcma (alimlerim fikir birliğine varmış olması) olarak gösterilir. İslam tarihi boyunca bu üç kaynaktan hareketle uygulanan Diyet, sadece suçluların cezalandırılmasına yönelik caydırıcılık özelliğine sahip bir uygulama olmamış, aynı zamanda sosyo-ekonomik yönden faydaları görülen bir uygulama olmuştur. Öldürenle öldürülen kişinin yakınları arasında çıkabilecek kan davalarının, husumet ve çatışmanın önlenmesi, taraflar arasında uzlaşma ve güvenlik zemininin oluşturulması Diyetin sosyolojik alandaki faydaları arasında sayılabilir. Diğer yandan Diyetin deve gibi belli tür ve sayıda hayvanların yanı sıra, yine belli miktarda altın ve gümüş ve buna mukabil gelen ödeme araçlarıyla ödeniyor olması, toplumdaki ekonomik hareketliliğe de önemli katkıları söz konusu olmuştur. Bu makalede, İslam Ceza Hukuku'nun (Ukubat) önemli uygulamalarından birisi olan Diyetin sosyo-ekonomik etkileri üzerinde durulacaktır.
Yükseköğretimin McDonaldlaştırılması

McDonaldlaştırılmış insanlar, McDonaldlaştırılmış Üniversiteler, McProfesörler ve McAkademi. Belirtilen bütün kavramların başlarına yerleştirilen bir sözcük "Mc". Bu kavramın hayatımıza etkisini göz ardı etmek mümkün değil. Söz konusu kavramının ilk çıkış noktası fast-food sektörüydü ve fakat belli bir süreden sonra onu aşarak insanlığın her alanını işgal etti. Başta okul ve üniversiteler olmak üzere hizmet alanlarının hegemonik gücü haline geldi. Oluşan hegemonik gücün içerisinde hayatımızdaki bazı geleneksel kavramlar içleri tamamen boşalarak yeni kavramlara dönüştü. Aynılaşma ilkesine maruz kalan "Öğretmenler" "McÖğretmenlere", "Üniveristeler" "McÜniversitelere", "Akademi" "McAkademiye", "Profesörlerler" McProfesörlere ve "Meslekler" de "McMesleklere" dönüştü. Oluşma safhasında olan bu durumun tehlikesi insanlık için vahim bir durum teşkil etmektedir. Çünkü insanlığın tarih boyunca gelişmesini sağladığı kurum ve alanların tamamen öznel paradigmalarını kaybedip hepsinin aynı oluşum içerisine girdiğini düşünsenize? Bu soruya yanıt vermek için yola çıkan bu çalışmanın amacı, dünyada "Yükseköğretimin McDonaldlaştırılması" kavramını yerli alanyazına kazandırarak bu konuyla ilgili sonraki çalışmalara yol göstermektir.
Bitlis Kalesi Osmanlı Dönemi Günlük Yaşamında Sırsız Seramikler (2022 Yılı Kazı Sezonu)

Seramik günlük hayat içerisinde önemli bir yere sahiptir. Günlük hayatta yemek kültürü başta olmak üzere sosyal hayatın her alanında seramiklerle karşılaşılmaktadır. Seramikler ticari ve yerel amaçlarla üretilmektedir. Ticari seramiklerin gerek sırlı gerekse sırsız örneklerde bezeme yoğunluğunun fazla olduğu işçilik kalitelerinin ise yüksek olduğu görülmektedir. Bölgesel olarak gündelik ihtiyaçların karşılanması için işlevsel amaçlarla sırsız seramik üretiminin hemen her bölgede yapıldığı görülmektedir. Bu seramikler kullanım amacına yönelik seri üretim anlayışıyla yapılmakta olup genellikle bezemesiz ya da basit bezemeli şekildedir. 2022 yılı Bitlis Kalesi kazı çalışmalarında da çok sayıda sırsız seramik ele geçirilmiştir. Yerel üretim olan bu grup seramiklerin gerek form özellikleri gerekse ele geçirildikleri kültür tabakası dikkate alındığında Geç Osmanlı Dönemine tarihlenmektedir. Sırsız seramikler pişirme, saklama, servis kapları yanı sıra aydınlatma kap türlerinden oluşmaktadır. Ayrıca sırsız seramikler arasında ithal örneklerle de karşılaşılmaktadır. Kazı çalışmalarında ele geçirilen sırsız seramikler Bitlis Kalesi kültürel, sosyo-ekonomik yapısı hakkında önemli bilgiler sunmaktadır. Aynı zamanda yemek kültürü hakkında da önemli çıkarımlara ulaşılmasını sağlamaktadır.
The Effect of Surgical Treatment Option on inflammatory Response in Breast Cancers

Amaç: Bu çalışmanın amacı, farklı meme cerrahisi tekniklerinin inflamatuar yanıt üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Çalışma Şubat 2013-Nisan 2013 tarihleri arasında Genel Cerrahi Kliniği'nde gerçekleştirildi. tru-cut veya insizyonel biyopsi ile meme kanseri tanısı konulan 18-70 yaş arası 42 hasta AJCC kriterlerine göre evre I ve II meme kanseri olarak değerlendirilerek cerrahi tedavi uygulandı. Bu prospektif çalışmada, tanımlayıcı istatistikler ortalama standart sapma, yüzde ve frekans olarak verilmiştir. Grupların karşılaştırılmasında üç grubun karşılaştırılmasında Kruskal-wallis testi, iki grubun karşılaştırılmasında Mann-Whitney-U testi kullanıldı. Grup içi karşılaştırmada Wilcoxon testi kullanıldı. Gruplar arasındaki sayım değerlerinin karşılaştırılmasında ki-kare testi kullanıldı. %95 güven aralığındaki p<0, 05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Korelasyonda; Pearson korelasyonu ve Spearman korelasyon testi kullanıldı. Bulgular: Toplam olgu sayısı 42 idi. Çalışmaya alınan hastaların yaş ortalaması 52, 54 12, 7 idi. Özellikle preoperatif ve postoperatif inflamatuvar belirteçlerinin karşılaştırılması açısından; Postoperatif IL-6 değerleri her üç grupta da preoperatif IL-6 değerlerinden anlamlı olarak yüksek bulundu(p=0, 001), postoperatif lökosit sayısı da her üç grupta da anlamlı olarak yüksek bulundu (p=0, 003, p=0, 001, p =0. 001). Ayrıca ameliyattan sonra her üç grupta da ameliyat öncesine göre CRP düzeylerinin anlamlı olarak arttığı bulundu. Preoperatif CRP düzeyleri açısından gruplar arasında fark bulunmazken, postoperatif dönemde lumpektomi ve aksiller diseksiyon uygulanan grupta CRP düzeyleri diğer gruplara göre daha yüksek bulundu(p=0, 004). Sonuç: Meme kanserinde seçilecek cerrahi yöntemlerde öncelikle travmanın şiddeti göz önünde bulundurularak inflamatuar reaksiyonları minimumda tutabilen ve hasta için onkolojik prensipleri tam olarak karşılayan yöntemler akılda tutulmalıdır.
İNGİLİZ RESTORASYON STİLİ MOBİLYA TASARIMI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Bu çalışmayla; İngiliz mobilya stillerinden biri olan ve II. Charles döneminde gelişen Restoration stilinin özellikleri belirlenmeye çalışılmıştır. Yapılan araştırma sonucunda; stilin özellikle II. Charles döneminde geliştiği belirlenmiştir. Bu dönem mobilya yönünden zengindir. Öne çıkan mobilyalar; Sandalye, koltuk, masa, şifonyer, kitaplık, şezlong ve karyolalardır. Bu mobilyalar içinde masa ön plana çıkmaktadır. Eğlence anlayışına bağlı olarak açılıp kapanarak büyüyen masaların çok uygulandığı görülmüştür. Mobilyaların üst tablalarında ve kapaklarda çiçek desenli marketri uygulamaları kullanılmıştır. Masa üstlerinde abanoz ağacı ve gümüş plakalar kakma uygulamalar yapılmıştır. Sandalye ve masa ayaklarının çoğunlukla ince kesitlerde burmalı ve tornalı olarak yapıldığı, ayakların alt kısımlarında "X" formunda kavisli ara kayıtlar kullanılmıştır. Kayıtlarla mobilyaların sağlamlığı ve estetik değerleri artırılmıştır. Sandalyeler çoğunlukla döşemesiz yapılmıştır. Bazı sandalyelerin arkalıkları hasırla kaplanmıştır. Sandalye ve koltuk ayaklarının yere değen kısımları Flaman ayak ve İspanyol topuz ayak olarak adlandırılan spiral kıvrımlı olarak yapılmıştır. Mobilya imalatında ceviz, meşe, abanoz, kayın, sedir odunları kullanılmıştır. Oyma motifi olarak çiçek motifleri, akantüs yaprağı, meşe yaprakları, mısır başağı yaprakları kullanılmıştır. Ayrıca, kuş ve melek motifleri uygulanmıştır. Restoration stili mobilyalarda kullanılan formlar, oyma motifleri ve ayak çeşitleri günümüzde de beğenilerek uygulanmaktadır. Bu dönemde kullanılmaya başlanan açılan masalar, günümüzde de modernize edilerek kullanılmaktadır.
Meme Kitlelerinde Eksizyonel ve İnsizyonel Biyopsi İşlemlerinin Seçim Kriterleri ve Sonuçları

Amaç: Bu çalışmanın temel amacı, biopsi endikasyonu görülen olgularda biopsi yöntemlerini ve biopsi sonrası cerrahi tedavi seçimleriyle patoloji sonuçlarını ortaya koyarak biopsi seçim kriterlerini netleştirmektir. Gereç ve Yöntemler: Çalışma haziran 2020 ve haziran 2022 tarihleri arasında Genel Cerrahi Kliniğine başvuran ve biopsi endikasyonu konulan olgularda gerçekleştirildi. Esas olarak; Eksizyonel biopsi, tru-cut veya insizyonel biyopsi sonrası benign veya malign kitle tanıları konulan 18-70 yaş arası 62 hasta kayıtları retrospektif olerek incelemeye alınmış olup, verileri eksik ya da belirsiz olan olgular çalışmaya dahil edilmemiştir. Bu tanımlayıcı istatistikler ortalama standart sapma, yüzde ve frekans olarak verilmiştir. İkili grupların karşılaştırılmasında sürekli değişkenler için bağımsız gruplarta student t test, ikili değişkenlerin karşılaştırılmasında 2 testi kullanılmış ve %95 güven aralığındaki p<0, 05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiş olup nihai sonuçlara regresyon analizi yapılarak ulaşılmıştır. Bulgular: Toplam olgu sayısı 62 idi. Çalışmaya alınan hastaların yaş ortalaması 41, 11 14, 74 idi. Diğer yandan biopsi sonrası malignite tanısı alan olguların yaş ortalaması, benign olgulura göre daha yüksek saptandı[(49, 46 15, 38) vs (39, 31 14, 10) (p<0. 05)]. BI-RADS 4 gelen olgu sayısı trucut veye iniszyonel biopisi yapılan grupta belirgin biçimde yüksek olarak bulundu[(n=11(91. 6%)]. Biopsi insidansları; n= 12(19. 4%) insizyonel veya trucut biopsisi yapılmış olup, geri kalan 50 (80. 6%) olguya eksizyonel biopsi yapılmıştır. İnsizyonel veya trucut işlemi uygulanan hastaların istatistiki olarak anlamlı biçimde malign geldiği görülmüştür [n=11( %91. 6) vs 1(8. 4%)(p<0. 05)]. Toplam hasta sayısına göre de insizyonel veya trucut biopsi yapılan olguların malignite ile sonuçlanmaları eksizyonel biopsi yapılan olgulara göre anlamlı olarak yüksektir[ n=11(17. 7%)vs 51(82. 3%) (p<0. 0001)]. Sonuç: Meme kanseri tanısı konan olguların genel olarak preoperatif dönemde yapılan mammografi tetkikleri neticesinde ele gelmeyen kitleler olduğu ve bu sebeple eksizyonel biopisi yapılan olguların belirgin olarak benigin geldiğini , preoperatif görüntülemenin, fizik muayane gibi çok önemli olduğunu düşünüyoruz.
Eski Türkçe – Tuvaca Karşılaştırmalı Sözvarlığı (W. Radloff’un Çalışmalarına Göre)

Tuvaca, Türk dilleri üzerine yapılan tasnif çalışmalarında -d- "adak" grubu veya Kuzey Sibirya dilleri arasına girmektedir. İlk olarak 18. yüzyılda Alman coğrafyacı Anton Friedrich Büsching tarafından fark edilmiş ve Tofaca ile benzerliği dikkat çekmiştir. Matthias Castren de on dokuzuncu yüzyılda Buryat Cumhuriyeti'ne yaptığı bir gezi sırasında Tunka Soyotlarını ziyaret etmiş ve aynı benzerliği fark etmiştir. Wilhelm Radloff'un 1860 yılından itibaren Altay ve Batı Sibirya'da dil örneklerini derlemesi ve N. F. Katanov'un 1889 yılında Tuva'ya yapmış olduğu gezide topladığı dil malzemeleri Tuvacaya ait geniş bir folklorik ve literatür malzemesini bugün elimizde bulundurmaktadır. Bu çalışmada, yapılan derlemelerden yararlanılarak Tuvaca ve Eski Türkçeye ait söz varlığı incelenmiş ve karşılaştırılmıştır.
Uygurların Somut Olmayan Kültürel  Mirası Üzerine Değerlendirmeler

Uygurların somut olmayan kültürel mirası; Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Kurumu yani UNESCO İnsanlığın Somut Olmayan Kültürel Mirası Temsili Listesi, UNESCO Acil Koruma Gerektiren Somut Olmayan Kültürel Miras Listesi, Çin Halk Cumhuriyeti Ulusal Somut Olmayan Kültürel Miras Temsili Unsur Listesi ve bu listelerin alt tabanlarından olan Sincan Uygur Özerk Bölgesi Özerk Bölge Düzeyi Somut Olmayan Kültürel Miras Temsili Unsur Listesi gibi birçok listede yer almaktadır. Uygurların somut olmayan kültürel mirasını; temsili unsurlarının sayıları, alan-kategorileri, coğrafi dağılımı ve onlara ilişkin koruma eylem planı açısından ana hatlarıyla tanıtmak ve değerlendirmek gerekmektedir. Bu çalışmada, Çin'in somut olmayan kültürel miras temsili unsur listelerini ülke durumuna uygun olarak ülke, eyalet (özerk bölge, doğrudan merkeze bağlı şehir), il (özerk il, il düzeyi şehir), ilçe (özerk ilçe, ilçe düzeyi şehir, metropol ilçe) olmak üzere dört düzeyde oluşturması, belirli zaman dilimi içinde dönemler boyunca kamuoyuna duyurması, listelere alınacak temsili unsurları 1) halk edebiyatı; 2) geleneksel müzik; 3) geleneksel dans; 4) geleneksel tiyatro; 5) quyi (şarkılı anlatım); 6) geleneksel spor, eğlence ve akrobasi; 7) geleneksel güzel sanatlar; 8) gele-neksel beceriler; 9) geleneksel tıp; 10) folklor vesaire kategorilere bölmesi gibi deneyimleri, Sincan Uygur Özerk Bölgesinin ilgili çalışmaları özetle anlatıldıktan sonra UNESCO listelerinde yer alan Uygurlara ait iki unsur "Makam sanatı" ve "Meşrep etkinliği" özel olarak tanıtılacaktır. Ardından, Ulusal Somut Olmayan Kültürel Miras Temsili Unsur Listesi'nde yer alan Uygurlara ait 33 unsur, 61 alt unsur somut olmayan kültürel miras alanlarındaki tertibi boyunca tanıtılacaktır. Sözlü gelenekler ve anlatımlar alanındaki üç unsur; Gösteri sanatları alanındaki sekiz unsur, 20 alt unsur; Toplumsal uygulamalar, ritüeller ve şölenler alanındaki üç unsur, yedi alt unsur; Doğa ve evrenle ilgili bilgi ve uygulamalar alanındaki beş unsur, 10 alt unsur; El sanatları alanındaki 14 unsur, 21 alt unsur teker teker incelenecektir. Unsurun adı, Çin'deki kategorisi, unsur numarası, envanter numarası, onay tarihi, coğrafi dağılım merkez(ler)i, unsuru koruma kurumu hakkında kısa bilgiler verilecektir. Ge-rektiğinde bazı unsurların tanımı yapılacaktır. Sincan Uygur Özerk Bölgesi Özerk Bölge Düzeyi So-mut Olmayan Kültürel Miras Temsili Unsurlarına ait bazı güncel verilere de yer verilecektir. Uygurla-rın somut olmayan kültürel mirasıyla ilgili bütün işlemler Çin'in somut olmayan kültürel miras ça-lışmaları çerçevesi içinde, onun bir parçası olarak yürütüldüğü, ülkenin bu alanda kendi durumunun bulunduğu dikkate alınarak Uygurlara ait unsur, alt unsurlar hakkındaki işlemler üzerine bazı değer-lendirmeler yapılacaktır. Uygurların somut olmayan kültürel mirası bölgenin, ülkenin ve insanlığın manevi zenginliğinin bir belirtisidir. Onu daha detaylı tanıtmaya, daha bilimsel araştırmaya ve daha kapsamlı değerlendirmeye ihtiyaç duyulmaktadır. Diğer taraftan, bu tür çalışmalar Çin'in "Kuşak ve Yol" projesi açısından özel bir değere sahiptir