turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Muhasebe Eğitimi Veren Akademisyenlerin Öğrenci Becerilerine Yönelik Düşüncelerinin Belirlenmesi

Küresel eğilime paralel olarak bilgi teknolojisindeki gelişmeler, iş ortamında hızlı değişikliklere yol açmıştır. Bu sebeple, geleceğin muhasebecilerinin iş dünyasının gerektirdiği becerilere sahip olup olmadığı büyük önem arz etmektedir. Bu kapsamda çalışmanın amacı, muhasebe eğitimi veren akademisyenlerin öğrenci becerilerine yönelik algılarını ve bu algılarının demografik özelliklere göre farklılık gösterip göstermediğini belirlemektir. Bu amaca yönelik olarak ulusal ve uluslararası literatür taraması yapılmıştır. İlgili literatür taramaları sonunda yaygın olarak gerekli olan beceriler; iletişim, takım çalışması, problem çözme, teknolojik, yaratıcılık, kişiler arası, liderlik, öz yönetim, esneklik/uyum, eleştirel düşünme, zaman yönetimi, araştırma, finansal, planlama ve organize etme, analitik, yabancı dil ve hesaplama teknikleri olarak belirlenmiştir. Ayrıca belirlenen becerilerin Uluslararası Muhasebe Eğitim Standartları Kurulu (IAESB) tarafından yayımlanan mesleki becerileri kapsayan Uluslararası Eğitim Standardı 3 (IES 3) ile de örtüştüğü tespit edilmiştir. Bu kapsamda ilgili becerilere yönelik yabancı dilde geliştirilmiş beceri ifadeleri Türkçe'ye uyarlanmıştır. Daha sonra bu ölçekte mevcut olmayan ifadeler ulusal literatürden eklenmiştir. Son olarak elde edilen anket formu, çalışmanın amacı kapsamında Türkiye'de muhasebe eğitimi veren akademisyenlere gönderilmiştir. Anketlerden elde edilen veriler, SPSS programı yardımıyla analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda akademisyenlerin öğrenci becerilerine yönelik en fazla katılım gösterdikleri beceri türleri; iletişim becerisi, takım çalışması becerisi, teknolojik beceriler ve kişiler arası becerilerdir. En az katılım gösterdikleri beceri türü ise, yabancı dil becerisidir. Ayrıca öğrenci becerilerinin akademisyenlerin cinsiyetine, çalıştıkları üniversite türüne ve tecrübelerine göre farklılaştığına yönelik kurulan H1, H2 ve H4 hipotezleri kısmen kabul edilmiştir. Ancak öğrenci becerilerinin akademisyen unvanına göre farklılaştığına yönelik kurulan H3 hipotezi tamamen kabul edilmiştir.
ESG Performansı ile Borç Maliyeti Arasındaki İlişki Üzerine Bir Araştırma

Bu çalışmanın amacı, BIST Tüm Endeksi'ndeki şirketlerin borç maliyeti ile Environmental (çevresel), Social (sosyal) ve Governance (kurumsal yönetim) ESG performansı arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma kapsamında 2015-2021 yılları arasında söz konusu endekste verisine ulaşılabilen 66 şirket örneklem olarak belirlenmiştir. Değişkenler arasındaki ilişkinin tespiti için regresyon modelleri kurulmuş olup panel regresyon analizi yapılmıştır. Yapılan analizlerin sonucunda, borç maliyeti ile çevresel performans, sosyal performans ve toplam ESG performansı arasında anlamlı negatif yönlü bir ilişki tespit edilmiştir. Borç maliyeti ile kurumsal yönetim performansı arasında ise istatistiki olarak anlamlı bir ilişki kurulamamıştır. Kontrol değişkenleri açısından bakıldığında ise borç maliyeti ile şirket büyüklüğü ve aktif karlılığı arasında anlamlı negatif yönlü bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Borç maliyeti ile kaldıraç oranı arasında ise anlamlı ve pozitif yönlü bir ilişki bulunmuştur. Sonuç olarak çevresel performans, sosyal performans ve toplam ESG performansının borç maliyetini azalttığı söylenebilir. Bunun nedeni daha yüksek ESG performansına sahip şirketlerin daha fazla dış finansman kaynağına erişebildiği ve daha düşük maliyetli borç maliyetinden yararlanabildiği şeklinde açıklanabilir.
GÜNÜMÜZ MOĞOLİSTAN’IN GÖÇEBE HAYATINA ETNOARKEOLOJİK BİR BAKIŞ

Son zamanlarda sosyal bilimlerde disiplinler ilişkilerin artması, bazı farklı bilim dallarının gelişmesine ve ön plana çıkmasına yol açtı. Bunlardan biri etnoarkeolojidir. Etnoarkeoloji, artık sadece arkeolojik malzemelerin etnografik malzemelerle karşılaştırması olmaktan çıkmış, coğrafya ve iklimin farklı zamanlarda aynı bölgeyi mesken edinmiş insan topluluklarının yaşam benzerliklerini de belgelemeye başlamıştır. Bu sebeple etnografyadan farklılıklar gösterir. Her ne kadar Akdeniz coğrafyasında olduğu kadar bir yoğunluk göstermese de, Altay ve Tanrı dağlarında var olan göçer kültürlerle ilgili uzun zamandır kazılar yapılmaktadır. Nispeten izole diyebileceğimiz bu bölgelerin ekonomisi Eski ve Orta Çağlarda olduğu gibi hala hayvancılık üzerinedir. Göçer yaşantıyı devam ettiren ailelerin sayısı azalmaya yüz tutsa da var olanların yaşantıları incelendiğinde, Tang dönemini tehdit eden Gök Türklerden ya da Urartu'yu istila etmiş İskit topluluklarından çok da farklı olmadığı anlaşılmaktadır. Çalışma, Moğolistan'ın kuzeybatısında yer alan Hövsgöl bölgesinde (aymak) yaşayan bir Moğol ailenin üzerinden, arkeolojik malzemelerin yorumlanması üzerinedir. Makaledeki bazı örnekler, farklı coğrafyalardaki veriler olsa da, genel olarak göçerlerin yaşam şeklinin geçmişle bağlantısını belirlemeye yönelik olacaktır. Özellikle mevsimlik göç hareketlerinde izledikleri güzergah, seçilen noktalarda harcanan zaman ve etkinliklerin neler olduğu ifade edilmeye çalışılmıştır.
AYASULUK’TA YENİ KEŞFEDİLEN İKİ YAPI: ZAVİYELİ (TABHANELİ) CAMİLER

UNESCO Dünya Kültür Mirası Efes'in çevresindeki ilk yerleşim MÖ 7. bine kadar inmektedir. Efes, Antik Dönem'de İonia'nın önemli liman kentlerinden biri ve Roma İmparatorluk Çağı'nda Asia Eyaleti'nin başkentidir. MS 7. yüzyılda Aziz Yuhanna Kilisesi'nin olduğu Ayasuluk Tepesi'ne taşınan Bizans Dönemi Efesi'nde 1304 yılından sonra Türk Dönemi başlamıştır. Kale kent "Ayasuluk" adıyla 1348-1390 yılları arasında Aydınoğulları Beyliği'nin başkenti olmuş ve bu dönemde liman ve ticaretin olanaklarıyla büyümüştür. Bu dönemde Ayasuluk'ta başta İsabey Camii olmak üzere çok sayıda mescit, hamam, zaviye ve türbe inşa edilmiştir. 1700 yıllarına kadar ayakta kalabilen bu yapıların bazıları zaman içinde yıkılmış, bazılarının isimleri unutulmuş olsa da sağlam kalabilmiştir. Bu makalede konumuzu oluşturan iki yapı Ayasuluk Dış Kalesi'nin dışında (güneyinde) kent merkezinde İsabey Camii'nin güney-doğusunda Kılıçaslan ile Alpaslan mescitlerinin arasında yer alan ve şimdiye kadar bilinmeyen iki yapıdır. Yapıların ayakta olduğu döneme ait gravür ve fotoğraflar makalemizin ana unsurları olmuştur. 1673, 1680 ve1845 yıllarına ait üç gravür ile 1872, 1890 ve 1915 yıllarına ait fotoğraflar ve 1896-97 yıllarına ait Ayasuluk haritaları bu yapıları tanımamıza yardımcı olmuşlardır. Makalemizin amacı, Efes'in önemli bir bileşeni olan Ayasuluk kent merkezindeki iki yapıyı gezginlerinin gravürleri ve fotoğraflarından yararlanarak tanımlamaya çalışmaktır. Bu amaçla gezginlerin bıraktığı belgeler kronolojik olarak ele alınmış ve detaylandırılmıştır. Daha sonra yapıların kimliğiyle ilgili öneriler getirilmiş ve benzerlikler araştırılarak tarihlenmelerine çalışılmıştır.
Pandemi Döneminde Doğum Yapan Annelerde Maternal Bağlanma ve COVID-19 Korkusu Arasındaki İlişki

Amaç: Pandemi döneminde doğum yapan annelerde maternal bağlanma ve COVID-19 korkusu arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı nitelikte olan bu çalışmanın verileri Kişisel Bilgi Formu, Maternal Bağlanma Ölçeği ve COVID-19 Korkusu Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Araştırmanın örneklemini 0-6 ay arasında bebeğe sahip anneler oluşturmuştur. Bulgular: Annelerin Maternal Bağlanma ve COVID-19 Korkusu Ölçeği puanları arasında negatif yönlü güçlü bir ilişki olduğu görülmüştür. Gebelikte COVID-19 pozitifliği olan, ailesindeki bireylerde COVID-19 pozitifliği olan ve bebeğini COVID-19 bulaşma riski nedeniyle topuk kanı aldırmaya götürmeyen annelerin Maternal Bağlanma Ölçeği puan ortalamalarının diğer annelere göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha düşük olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Bu çalışma verileri COVID-19 korkusu yaşayan annelerin maternal bağlanmalarının zayıf olduğunu göstermiştir. Ayrıca bu çalışma sonucuna göre COVID-19 korkusunun anne-bebek birlikteliğini olumsuz etkilediği söylenebilir.
Orhan Peker Resimlerinde Biçim Anlayışını Şekillendiren Etkenler

Bu çalışmanın amacı ressam Orhan Peker'in hayatındaki evrelere değinirken biçim anlayışının oluşmasındaki etkenleri araştırmaktır. Ressamın akademi yıllarında Bedri Rahmi Atölyesi'nde olgunlaşan biçim anlayışıyla birlikte plastik fikrinin köklerini saptamaya çalışmak, Batı resim sanatıyla kurduğu ilişkinin resmine etkilerini somutlaştırmak çalışmanın bir başka amacıdır. Bu çalışmada nitel araştırma yöntem olarak kullanılmıştır. Literatür taraması yapılarak Orhan Peker adına düzenlenen sergi dokümanları, katalog metinleri, dergi yazıları, koleksiyonlara girmiş eserler için oluşturulmuş basılı kaynaklar ve dijital mecralarda yer alan belgeler incelenmiştir. Ayrıca sanatçının yurtdışı seyahatlerinde ürettiği çeşitli günlük, desen, eskiz ve defter notlarına kısmen de olsa ulaşılabilir olması araştırmanın kapsamına katkı sağlamıştır. İçerik ve biçimsel yönleriyle Orhan Peker resim anlayışı araştırılmıştır. Sonuç olarak Bedri Rahmi Atölyesi'nde yetişen Orhan Peker, Anadolu kültürel kimlik kodlarını resme dahil etme genel eğilimi aksine son derece özgün, yerel olmayan, bağımsız bir tavır sergilemektedir. 1950'ler Türk sanat ortamına Onlar Grubu'nun kurucuları arasında anılarak girmiş olsa da Batı Resim Sanatı ile yakından kurduğu bağ, etkilendiği usta sanatçı kaynakları, biçim anlayışında baskın etkisini beraberinde getirmektedir. Tuval resmi dışında malzeme kullanımındaki esnekliğiyle örtüşen, bohem, içedönük karakteri, Avrupa seyahatlerindeki gezgin olma hali, Peker resminin, sezgisel ve ifadeci yanı ağır basan biçim anlayışını ortaya koymaktadır.
Ortaokul Öğrencilerinin Türkçe Ders Kitaplarında Yer Alan Metinlerdeki Karakterleri Rol-Model Alma Durumlarının İncelenmesi

Bu araştırmada, ortaokul öğrencilerinin Türkçe ders kitaplarında yer alan metinlerindeki karakterleri rol model alma durumlarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi amaçlanmıştır. Nicel araştırma desenlerinden olan tarama yöntemi kullanılarak yapılan araştırmanın çalışma grubunu 356 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Bu öğrencilerin seçimi için uygun örnekleme yöntemine başvurulmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak Erol ve Kaya (2022) tarafından güvenirlik ve geçerliği yapılarak geliştirilen "Edebi Eserlerdeki Kahramanları Rol-Model Alma Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmanın veri toplama süreci "Google Forms" online anket uygulaması üzerinden gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın veri analizinde ise verilerin normallik varsayımlarına bakılarak normal olmadığı tespit edilmiş ve bu doğrultuda Mann-Whitney U testi ile Kruskall Wallis H testi kullanılarak analizler yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre ortaokul öğrencilerinin Türkçe ders kitaplarında yer alan hikaye edici metinlerindeki karakterleri rol model alma durumlarının yüksek düzeyde olduğu ve günlük televizyon izleme sıklığı değişkenine göre anlamlı sonuçlar ürettiği; cinsiyet, anne öğrenim durumu, baba öğrenim durumu, kitap okuma sıklığı, internette video izleme veya web sayfalarında gezinme sıklığı değişkenlerine göre ise anlamlı sonuçlar üretmediği tespit edilmiştir.
Tip 2 Diyabette Semptom Durumu, Öz Yönetim ve Bakım Bağımlılığı Arasındaki İlişkiye Genel Bakış

Diyabet kronik ve ilerleyici bir hastalık olması sebebi ile bireylerde ciddi semptom yüküne neden olmaktadır. Hastalığın ilerlemesi ile diyabet komplikasyonları artmakta, bireyler öz yönetimde yetersiz kalabilmekte ve beraberinde bakım bağımlılığı sorunu gündeme gelmektedir. Diyabetin yaşam boyu sürmesi, yaygın semptomlarla seyretmesi ve öz-yönetim aktivitelerini zorunlu kılmasından dolayı Tip 2 diyabetli bireylerin yaşadıkları semptomların sıklığı ve şiddetinin, öz-yönetim becerilerinin ve bakım bağımlılığı düzeylerinin ele alınması gerekmektedir. Diyabette bakım ve öz-yönetimin yaşam boyu sürdürülmesi en kritik konudur. Çok sayıda araştırma, Tip 2 diyabet tanı ve tedavi süreçlerindeki önemli gelişmelere rağmen, hastalığın henüz istenen seviyede kontrol edilemediğini göstermektedir. Bu derleme makalede, Tip 2 diyabetli bireylerde semptom durumu, öz-yönetim ve bakım bağımlılığı düzeyleri ve bu değişkenler arasındaki ilişkiye geniş bakış açısı kazandırılması ve bu kapsamda diyabetli hastaların bakım yaklaşımına katkı verilmesi amaçlanmıştır.
İZNİK/HİSARDERE NEKROPOLÜ’NDE BULUNAN EROS-KOMOS BEZEMELİ İKİ LAHİT

Bu çalışmada Bursa ili, İznik İlçesindeki Hisardere Nekrolpolü'nde 2021 yılı kazılarında bulunmuş olan Eros Komos betimli, Roma Dönemi'ne tarihlenen iki adet lahdin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada literatür taraması ile analojik değerlendirmeler yapılmış, ocak ve işliklerin belirlenebilmesi için lahitlerden ve çevredeki antik taş ocakların numuneler alınarak petrografik analizler gerçekleştirilmiştir. Yapılan çalışmalar sonucunda Eros Komos betimlerinin Roma kenti ve Attika lahitlerinde MS 2. yüzyılın 2. yarısından sonra kullanımının yaygınlaştığı görülmüştür. Anadolu işliklerinde, Attika etkisi ile kısa süreli olarak üretilen bu sahneleri içiren lahitlerin tam ve in-situ örnekleri nadirdir. Ayrıca önceki yıllarda yapılan lahit çalışmalarına göre Nicaea atölyelerine atfedilen fakat kesin bir yargıya varılamayan "plasterli lahitler" grubunun eksiksiz ve in-situ bir örneği de bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Literatür çalışmaları sırasında bu makalede incelenen lahitlerde kanonik Eros Komos tiplerine ek olarak yerel inanışlarla paralel yeni tipler de tespit edilmiştir. Bu makale ile ilk defa tespit edilen bu veriler yapılacak olan diğer çalışmalara ışık tutacaktır.
Erken Tunç Çağında Fiziksel Aktivite ve Mobilite: Resuloğlu (Çorum) İskeletlerine Ait Uzun Kemiklerin Kesitsel Geometrik Analizi

Giriş: Arkeolojik alanlarda ele geçen organik kalıntılardan yola çıkarak insanların hareket tarzları ve geçim örüntülerini ortaya çıkarmaya çalışan araştırmalarda son dönemlerde önemli gelişmeler kaydedilmiştir. Bu anlamda uzun kemiklerin kesit özelliklerinin (geometrisinin) biyomekanik yöntemlerle incelenmesi önemli katkılar sağlamıştır. Amaç: Bu çalışmada, Resuloğlu (Çorum) Erken Tunç Çağı (ETÇ III) topluluğuna ait uzun kemiklerin kesitsel geometrik analizi yapılarak bu dönemde yaşayan insanların maruz kaldıkları yükün bedenin hangi bölgesinde yoğunlaştığı, cinsiyetler arasında iş yükünün farklılık gösterip göstermediği, çoğunlukla hangi fiziksel aktivitelerin gerçekleştirildiği gibi sorulara cevap aranmaktadır. Materyal ve metot: Analizler 13 femur, 19 humerus ve 4 tibia olmak üzere toplamda 36 uzun kemik üzerinde gerçekleştirilmiştir. Uzun kemik diafizlerinin kesit görüntüleri bilgisayarlı tomografi yardımıyla alınmıştır. Kesitlerde kortikal alan (CA) ve eğilme-burulmaya karşı gösterilen dayanım (Zp) ve değişmezlik (J) değerleri hesaplanmıştır. Bulgular: Resuloğlu ETÇ dönemine ait insanların kemiklerine binen yükün özellikle alt uzuvlarda etkili olduğu tespit edilmiştir. İncelenen kesitsel geometrik parametreler, toplumda erkeklerin eğilme-burulma zorlanmalarıyla daha fazla karşılaştıklarını göstermektedir. Erkeklerin kesit modülü (Zp) değeri, karşılaştırılan diğer prehistorik toplumlardan yüksek çıkmıştır. Üst uzuvların eğilme-burulma zorlanması da erkeklerde daha yüksek bulunmuştur, ancak üst uzuvlardaki cinsiyet farklılığı alt uzuvlardaki kadar belirgin değildir. Sonuçlar: Resuloğlu iskeletlerinde alt uzuvlarda irilik ve dayanıklılığın diğer prehistorik toplumlara göre daha fazla olmasının yaşanılan coğrafyanın topografyasıyla ve geçim ekonomisiyle ilintili olduğu anlaşılmaktadır. Yerleşim yerinin engebeli bir arazide ve dik yamaçların hakim olduğu bir coğrafyada konumlanmış olması, eğilme ve burulma dayanımını artıran önemli bir faktördür. Bunun yanı sıra, Resuloğlu insanlarının agropastoral yaşam tarzını sürdürmelerinin de bu örüntünün ortaya çıkmasında etkileri olmuştur. Kesitsel geometrik özellikler, toplumda cinsiyete dayalı iş bölümünün belirgin olduğunu, erkeklerin kadınlara göre daha mobil olduklarını ve daha fazla zorlanmayla karşılaşılan işleri yaptıklarını ortaya koymaktadır.
Metaverse ve Muhasebe: Sanal Ekonomide Yürütülen Faaliyetlerin Muhasebesi

Metaverse, bilişim teknolojileri temelinde oluşturulan, insanların avatarları vasıtasıyla çeşitli amaçlarla etkileşime girdiği sanal evren olarak tanımlanabilir. Literatürde, Metaverse kavramının 1970'li yıllardan itibaren bilim kurgu eserlerinde betimlendiği, ilk olarak 1992 yılında Neal Stephenson tarafından yazılan "Snow Crash" romanında bir kavram olarak kullanıldığı ifade edilmektedir. Zaman içinde çevrimiçi oyun ve uygulamalar vasıtasıyla gelişen Metaverse, Ekim 2021'de Mark Zuckerberg tarafından yapılan açıklama sonrası dünya çapında popüler hale gelmiştir. Günümüzde oyun uygulamaları dışında farklı sektörlerde faaliyet gösteren işletmeler Metaverse platformlarında faaliyetlerini yürütmek için girişimlerde bulunmuşlardır. Metaverse platformlarında yürütülen faaliyetler sonucunda elde edilen kazancın gerçek dünya para birimine çevrilmesi mümkündür. Bu çalışmada, Metaverse ve sanal ekonomi kavramlarının açıklanması, Meta evrenin muhasebe meslek mensuplarının faaliyetlerine etkisinin incelenmesi, meta evrende gerçekleştirilen işlemlerin muhasebeleştirilmesine ilişkin örnek uygulama oluşturulması amaçlanmıştır. Yapılan incelemeler sonucunda, meta evrenin muhasebe mesleğini etkilemesi muhtemel konuların olduğu, Metaverse işlemlerinin muhasebeleştirilmesinde mevcut muhasebe ve finansal raporlama standartları olan TMS 2 Stoklar standardı ve TMS 38 Maddi Olmayan Duran Varlıklar standardının kullanılabileceği, ancak daha doğru bir sınıflandırma ve değerlendirme yapılabilmesi adına Metaverse işlemlerinin muhasebeleştirilmesine yönelik standartların oluşturulmasının uygun olacağı söylenebilir.
Seramik Sanatı Yaratım Sürecinde Tasarım, Çamur ve Şekillendirme İlişkisi

Tüm sanat alanlarında olduğu gibi seramik sanat alanında da sanatsal ifadenin başarısını; tasarım, malzeme ve şekillendirme arasında kurulacak bağ belirlemektedir. Bu öğeler arasındaki ilişkiyi doğrudan ya da dolaylı etkileyen pek çok faktör bulunmaktadır. Bu makalede amaç; seramik sanatı yaratım sürecinde tasarım, kullanılacak çamur ve uygulanacak şekillendirme yönteminin birbirleriyle ilişkili olmasının gerekliliğini irdelemektir. Bu kapsamda süreç içerisinde tasarımın önemi, seçilen çamurun özellikleri (plastisitesi, pişme derecesi, pişme rengi gibi) çamurun şekillendirilmesinde uygulanacak yöntem ve teknikler, sanatçının tasarımı için tercih ettiği çamurlarla ve uygulayacağı şekillendirme yöntem ve teknikleri ile olan deneyimi gibi faktörlerin birbirleri ile bağlantısı değerlendirilmiştir. Çalışma sırasında nitel araştırma yöntemleri kapsamında; gözlem ve görüşmelerin yanı sıra çeşitli yazılı ve görsel kaynaklar taranmış ayrıca internet veri tabanından da yararlanılmıştır. Yapılan literatür taraması, kişisel deneyimler ile desteklenmiştir. Sonuç olarak; seramik sanatı yaratım sürecini ve sanatsal ifadenin başarısını öncelikle tasarım, tasarımı tamamlayıcı öge olarak çamur seçimi ve seçilen çamura göre son basamak olarak şekillendirmenin belirlediği kanaatine varılmaktadır. Seramiğin sınırlılıklarına hakim, şekillendirme yöntem ve teknikleri konusunda deneyimli, seramik çamurlarını tanıyan hatta deneyimlemiş kişilerin tasarımlarını bilinçli bir şekilde belli çamurlarla şekillendirdiği görülmektedir. Çamur seçiminin sonuçları bilinerek tasarımın uygulanması, sanat eylemi yapan kişinin izleyiciye vermek istediği tinsel mesajı kendine özgü bir stilde sunmasına katkı sağladığı düşünülmektedir.
Yeni-Göçmenlik ve Mekân: Aidiyetin Mekânsal Dönüşümünün Analizi

Küreselleşmenin getirdiği hareketlilik, sosyal, ekonomik gerekçeler veya kimlik aidiyet problemleri nedeniyle ülkelerinden göç eden bireylerin yarattığı özel bir göçmenlik süreci ortaya çıkmıştır. Çalışma kapsamında yeni-göçmenlik (neo-nomadism) olarak ifade edilen bu göçmenlik türünün özneleri olan bireylerin farklılaşan ve dönüşen mekan aidiyeti incelenmiştir. Bu çalışmanın özgünlüğünü, yeni-göçmenliğin "öteki" ile karşılaşma alanı açan alternatif bir sosyal/toplumsal müşterek mekan üretimi potansiyelindeki rolünün sorgulanması oluşturmaktadır. Göçmenlikle birlikte oluşan mekanı sabit ve "olmuş" olan bir yer olarak ele almaktan ziyade yeni-göçmenin bireysel ve kolektif deneyimiyle aynı anda "oluşmakta olan" ve "çözünüp kaybolan" bir mekansal düzen olarak görmek gerekmektedir. Araştırmada farklı disiplinlere ait çalışmaların ortak noktaları mekan aidiyet ekseninde analiz edilmiş, yeni-göçmenlik olgusu göç ve mekan çalışmalarının kesişiminde mekan dönüştürücü bir unsur olarak ele alınmıştır. Kendini her yerde "evinde" hissetme özgürlüğüne sahip sabit mekan aidiyetine uzak bireylerin gerçek mekansal ihtiyaçlarının anlaşılabilmesi için alan açılması ve takip edecek çalışmaların disiplinler arası eleştirel bir yaklaşımla tartışılabilmesi amaçlanmıştır. "Yeni-göçmenlik" ve "mekan aidiyeti" kavramlarıyla ilgili farklı disiplinlerdeki çalışmalar içerik analizi yöntemiyle incelenmiş, sosyoloji, çevre psikolojisi ve mimarlık alanında ortak temaların analizi ve bağlanmasıyla sonuca ulaşılmıştır. Birey, çevre ve süreç olarak üç ana unsurla ortaya çıkan mekansal aidiyete yeni-göçmenlik olgusu aidiyeti deneyim, hafıza ve müşterekleşme yollarıyla dönüştürerek ilişkilenmektedir.
Isparta’da Deprem Afet Bilinci Toplumsal Düzeyinin Belirlenmesi

Türkiye dünyanın en aktif tektonik kuşaklarından birinde yer almaktadır. Bu tektonik kuşaklardan biri olan Alp-Himalaya orojenik kuşağının bir kısmını oluşturan Isparta Büklümü boyunca çok sayıda hasar yapıcı deprem meydana gelmektedir. Tarihsel ve aletsel dönem depremler incelendiğinde bu kuşakta yer alan Isparta yerleşim alanı depremlerden olumsuz etkilenmiştir. Deprem zararlarının azaltılması için Isparta'da yaşayanların deprem konusunda bilgi düzeylerinin yüksek olması gerekir. Çalışmada, Isparta ili Merkez Zafer mahallesinde yaşayanların meslek yaş cinsiyet eğitim durumu fark etmeksizin deprem afet bilincinin toplumsal düzeyi belirlenmeye çalışılmıştır. Bu kapsamda kişilere yönetilmek üzere 23 sorudan oluşan bir anket formu düzenlenmiş ve anket 355 kişi ile gerçekleştirilmiştir. Ankete katılanların % 90'nının deprem yaşadığı, ancak deprem konusunda yeterli bilgiye sahip olmadığı gözlemlenmiştir. Depreme ilişkin bilgileri daha çok kitle iletişim araçları sayesinde edindikleri tespit edilmiştir. Aynı zamanda deprem öncesi risk yönetiminden daha çok, deprem sonrası kriz yönetimi konusunda bilgi sahibi olunduğu gözlemlenmiştir. Afet bilincinin oluşması için özellikle kurumsal iletişime ihtiyaç olduğu görülmüştür. Aynı zamanda insanımızın uygulama ve tatbikatlar ile sürece dahil edilmesi gerektiği ortaya konulmuştur. Diğer taraftan anketin gerçekleştiği mahallenin sosyo-ekonomik yapısının deprem afet bilincinin oluşmasında etkili olduğu tespit edilmiştir.
Doğum Sonu Bakım Rehberleri: İçerik ve Ebelik Bakımı Temelinde Karşılaştırmalı Bir Derleme

Verilen bakımın standart olması amacıyla kadın sağlığı alanında birçok rehber geliştirilmiş olup bunlardan bazıları da doğum sonu bakım rehberleridir. Doğum sonu dönemde anne ve yenidoğana bakım verilmesi sağlık çalışanlarının önemli görevlerindendir. Sağlık çalışanlarına konu ile ilgili anahtar bilgiler ve bakım önerileri sunan postpartum bakım rehberlerinin kanıta dayalı çalışmalar doğrultusunda düzenli güncellenmesi ve bu güncellemeler doğrultusunda uygulanması özellikle önlenebilir anne-yenidoğan ölümlerinin önlenmesi ve kadın merkezli bakımın sunulması açısından önemlidir. Bu derlemede, uluslararası rehberlerden Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ), Amerikan Obstetrisyenler ve Jinekologlar Akademisi (The American College of Obstetricians and Gynecologists-ACOG), Ulusal Sağlık ve Bakım Mükemmelliği Enstitüsü (The National Institute for Health and Care Excellence NICE) doğum sonu bakım rehberleri ile T. C. Sağlık Bakanlığı Doğum Sonu Bakım Yönetim Rehberi'nin (DSBYR) içerik ve ebelik bakımı bağlamında karşılaştırılması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda doğum sonu bakım yönetimine ilişkin ulusal ve uluslararası rehberlerin içeriği ve ebelik bakımı bağlamındaki önerileri incelenmiş, bakım veren sağlık profesyonellerine bütüncül bir perspektiften sunulmaya çalışılmıştır.