turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
EVRİM-DİN ARASINDA ALGILANAN ÇATIŞMA ÖLÇEĞİNİN TÜRKÇEYE UYARLANMASI

Türkiye'de evrim üzerine daha çok nitel yöntemlerle araştırmalar yapılmaktadır. Nicel yöntemlerle evrim konusunun çalışılmasının elde edilen bulgulara çeşitlilik sağlayacağı düşünülmektedir. Bu sebeple çalışmanın amacı, evrim-din arasında algılanan çatışma ölçeğinin Türkçe uyarlamasını yapmaktır. Evrim din arasında algılanan çatışma konusunda teorik alt yapının yeterli olduğu düşünüldüğü için zaman açısından ve maddi açıdan ölçek uyarlamanın daha uygun olduğu düşünülmüştür. Ölçeğin orijinal yapısı 20 madde 4 alt boyuttan oluşmaktadır. Ölçekten alınabilecek en düşük puan 20, en yüksek puan 100'dür. Ölçekten alınan puanların artması din-evrim arasında algılanan çatışmanın arttığı anlamına gelmektedir. Ölçek uyarlama sürecinde hem alan uzmanlarından hem de uzman çevirmenlerden ölçek için olumlu dönüt alınmıştır. Çalışmaya 316 genç yetişkin birey katılmıştır. Ölçeğin faktör yapısı doğrulayıcı faktör analizi ile incelenmiştir. Ölçeğin hem bütün olarak hem de alt boyutlarında güvenirlik analizi sonucunda yüksek güvenilirkte olduğu anlaşılmıştır. Sonuç olarak din ve evrim arasında algılanan çatışma ölçeğinin Türkçe formu kullanıma sunulmuştur.
ANKARA YENİMAHALLE İLÇESİNDE YEŞİL ALANLARIN MEKÂNSAL YER SEÇİMİ ÜZERİNE KANTİTATİF BİR DEĞERLENDİRME

Açık-yeşil alanlar kentler ve kentte yaşayanlar için birçok açıdan faydası bulunmakta ve sürdürülebilirliğin ayrılmaz bir parçası olarak bilinmektedir. Çevresel, sosyal, ekonomik ve insan sağlığı açısından birçok faydası olan açık-yeşil alanların önemi Antik çağlardan günümüze kadar sürekli olarak vurgulanan önemli konular arasındadır. Kentsel açık-yeşil alanlar herkes tarafından kullanılabilen, farklı kesimden insanların bir araya gelerek birlikte vakit geçirebildikleri kamusal alanlardan birisidir. Bu alanlar aynı zamanda sahip oldukları farklı işlev ve özellikleri sayesinde insan-doğa etkileşimini de güçlendirmektedir. Tüm bu katkıların kentsel mekanlara yansıtılması için sistematik bir yaklaşımın olması gerekmektedir. Bu konuda hem Dünya'da hem de Türkiye'de birçok hedef ve standart geliştirilmiştir. Türkiye'de yeşil alan standartları için, İmar Kanunu kapsamında oluşturulan Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği'nde belirtilen 10 m /kişi ölçütü dikkate alınmaktadır. Fakat nüfus artışı sonucunda yeşil alan ihtiyacı da artmakta ve ikisi arasında olması gereken paralel ilişkinin sağlanması mümkün olmamaktadır. Çalışmada, Ankara Yenimahalle ilçesi mahallelerinde yeşil alan dağılımları, nüfus verileri ile değerlendirilerek, mekansal eşitsizlik yeşil alan miktarı ve nüfus kapsamında vurgulamak amaçlanmaktadır. İlçede bulunan yeşil alanların dağılımları ve mahalle nüfusları ile karşılaştırılarak değerlendirilmiştir. Kişi başına düşen yeşil alan miktarlarının hesaplandığı çalışmada, genel olarak ilçede yeşil alanların yetersiz olduğu soncuna ulaşılmıştır. Sadece üç mahallede kişi başına düşen yeşil alanların yönetmelik standardından fazla olduğu tespit edilmiştir.
GEÇ OSMANLI’DA TİYATROYA TEPKİLERİN GÖLGESİNDE  ŞEHZADEBAŞI’NDA KÂGİR TİYATRO BİNALARININ İNŞA SÜRECİ

Osmanlı döneminde 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında sansür uygulamaları ve halkın tiyatroya olan tepkilerinin gölgesinde tiyatro binalarının inşaatları gerçekleştirilmiştir. Tepkiler ve sansüre rağmen tiyatro seyircisi tiyatroya gitmekten vazgeçmemiş ve özellikle 1886 yılından itibaren Şehzadebaşı tiyatroları Ramazan eğlenceleri ile özdeşleşen ve Ramazan gecelerinin en vazgeçilmez mekanları haline gelmiştir. Şehzadebaşı bölgesinde geçici, kaldırılabilir ve çoğunlukla "palanka" ya da "salaş" olarak ifade edilen strüktürler tiyatro olarak kullanılmıştır. Bu yapılar insan yüküne ve yangına karşı devamlı kontrol altında tutulmuşlar ve süreleri Ramazan ayıyla sınırlı olduğundan zaman geçirilmeden yıkılmaları istenmiştir. Salaş yapıların etrafının kagir duvarlarla çevrilerek ve mevcudu genişletmeden kullanılması ve yangın önlemlerinin alınması gerekmiştir. Ancak 1899 yılındaki bir kararla kagir olarak yeniden inşaları gündeme gelmiş, pek çok tiyatro sahibinin maddi güçlükler içinde olmasına rağmen 20. yüzyılın ilk çeyreğinde yapıların kagir olarak inşası gerçekleşmiştir. Bu çalışmada tiyatro seyircisinin yoğun ilgi gösterdiği Şehzadebaşı bölgesinde bulunan geçici ve salaş tiyatroların yapısal denetimleri ve kagir olarak yeniden inşalarına ilişkin süreç arşiv belgeleri ışığında incelenmiştir.
12 Haftalık Bocce ve Bowling Antrenmanlarının Fiziksel Parametrelere Etkisinin İncelenmesi

Bu çalışmanın amacı, 12 haftalık bocce ve bowling antrenman programının her bir fiziksel parametreler üzerindeki etkisinin incelenmesidir. Bu amaçla çalışmaya Bayburt Üniversitesinde öğrenim gören seçmeli bocce ve bowling dersi alan gönüllü 22 erkek öğrenci katılmıştır. Çalışmaya başlamadan önce öğrencilerin bacak ve sırt kuvveti, sağ ve sol el pençe kuvveti, otur eriş esneklik ve flamingo denge testi ön testleri alınmış, testler öncesinde 15 dakika ısınmadan sonra 12 haftalık süreçte haftanın 3 günü bocce ve bowling dersi kapsamında branş eğitimi verildikten sonra branşlara katılım sağlayan öğrencilerin son ölçümü alınmıştır. Elde edilen veriler, SPSS26 paket programı kullanılarak Bağımlı Örneklem T Testi ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ile analiz edilmiştir. İstatistiksel anlamlılık düzeyi 0. 05 kabul edilmiştir. Sonuç olarak, 12 haftalık bocce ve bowling antrenman programı sonrasında el kavrama sol el, sırt kuvveti, esneklik, vücut ağırlığı, bacak kuvveti ve flamingo denge ön test ve son test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar tespit edilmemiştir (p>0, 05). El kavrama sağ el ön test ve son test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir (p<0, 05). Bocce ve bowling branşlarının elle oynanan oyunlardan oluşmasından ve bu branşlarda üst ekstremite kas kuvvetlerinin önemli yeri olmasından kaynaklı el kavrama sağ el ön test ve son test değerleri arasında anlamlı bir farklılık oluştuğu söylenebilir.
Çağdaş Toplumlarda Hakikatin Yeniden Üretimi: Sosyal Medya, Enformasyon ve Bilgi

Dijital medya insan yaşamının artık önemli bir parçası haline gelmiş durumdadır. Küçükten büyüğe herkes vaktinin önemli bir bölümünü artık bu mecra üzerinde meşgul olarak geçiriyor. Dijital teknolojilerin yaygın kullanımı aracılığıyla kullanıcıların artırılmış gerçeklikle yakın tanışıklıkları, sosyal ve diğer medya araçlarının yaşamlarında yer etmesi sosyal ilişkilerinin inşa edilme, geliştirilme ve sürdürülme biçimlerini etkilemektedir. Bu çalışmada, yeni medya teknolojilerinin bilgi sürecine dair hegemonyasının nasıl iyileştirilebileceği, bilgi artışına ve bununla doğrudan ilişkili olarak bilgi kirliliğiyle nasıl mücadele edileceği tartışılmaktadır. Çağdaş toplumda internet teknolojilerinin artan kullanımını incelenerek bu teknolojilerin demokratikleşmeye katkıda bulunduğuna inanılsa da aslında kamusal alanı ve siyaseti farklı şekillerde çarpıttığı iddia edilebilir. Ayrıca bu makale, özellikle yeni bir fenomen olarak beliren sahte haber ve sosyal medya manipülasyonlarının son örneklerine odaklanmaktadır.
Arşivcilik Alanında Uygulayıcıların Makalelerdeki Yazarlık Katkıları ve Araştırma İş Birlikleri Üzerine Bir Analiz

Bu çalışma; arşivcilik alanındaki uygulayıcıların araştırma süreçlerine katılımlarını ve araştırmacılar başta olmak üzere farklı profildeki yazarlar ile kurdukları bilimsel iş birliklerinin düzeyini ortaya çıkartmayı amaçlamaktadır. Çalışma kapsamında, arşivcilik alanına yönelik yayımlanan beş ulusal dergideki (Arşiv Dünyası, Bilgi ve Belge Araştırmaları, Bilgi Yönetimi, Hazine-i Evrak Arşiv ve Tarih Araştırmaları ve Library, Archive and Museum Research) toplam 219 makale yazar özellikleri açısından incelenmiştir. Yazarlar, belli kategorilere (araştırmacılar, uygulayıcılar, öğrenciler ve diğer yazarlar) göre ayrılarak analiz edilmiştir. Uygulayıcı yazarlar arşivci ve kütüphaneci olarak ayrılmışlardır. Yapılan kategori oluşturma ve kodlama çalışmaları, erişime açık olan araştırmanın verileri üzerinde görülebilir. Bu çalışmanın bulguları, ulusal alanyazında daha önce sunulan Türk Kütüphaneciliği ve Bilgi Dünyası dergilerine ilişkin bulgular ile birlikte değerlendirilmiş ve karşılaştırılmıştır. Buna göre; incelenen beş derginin, Türk Kütüphaneciliği ve Bilgi Dünyası dergilerine kıyasla, daha fazla uygulayıcılara hitap ettiği görülmüştür. İncelenen beş dergide en az bir uygulayıcının katkısı ile yazılmış makale oranı %22, 37'dir. İlgili dergilerde arşivcilerin yazarlık katkısı ile oluşturulmuş makale oranı ise %10, 95'dir (N=219). Bu dergilerden; Arşiv Dünyası, Bilgi Yönetimi ve Hazine-i Evrak Arşiv ve Tarih Araştırmaları dergileri, diğer dergilere göre, arşivci makaleleri yayımlama oranı açısından ön plana çıkmaktadır. Makalelerin sadece %0, 91'inde araştırmacılarla iş birliği kuran arşivcilerin, bu alanın önemli araştırmacılarından olan tarih alanı araştırmacıları ile hiçbir yayında iş birliği kurmadığı tespit edilmiştir. Türk Kütüphaneciliği ve Bilgi Dünyası dergileri ile çalışmamız kapsamında incelenen dergiler bir arada ele alındığında, toplam yedi dergide 30 arşivci makalesinin yer aldığı tespit edilmiştir. Bu rakam, yedi dergide incelenmiş makalelerin sadece %4, 15'idir (N=722). Bu bulgulara bağlı olarak; arşivcilerin makalelere yazarlık katkısının ve araştırma iş birliklerinin sınırlı bir düzeyde kaldığı kanaati oluşmuştur. Arşivcilik alanındaki uygulayıcıların araştırma süreçlerine katkısının artırılması için dergilere, üniversitelerdeki akademik bölümlere ve arşiv uygulayıcılarının çalıştıkları kurumlara çeşitli sorumluluklar ve görevler düştüğü değerlendirilmektedir. Konuya ilişkin çalışmaların çeşitlenerek artması, arşivcilerin araştırma yapmaları ve yayımlamaları konusunda bir farkındalık oluşturabilir. Bu farkındalık, arşivcilik alanında araştırma-uygulama ilişkisinin etkili bir biçimde kurulması açısından önemlidir.
Kültür Kavramı ve Müslüman Toplumun Kültür Sorunu

Batılı bir kavram olan kültür çeşitli anlam katmanlarından geçerek günümüzde nihai karşılığını toplumun yaşam tarzı ifadesinde bulmuştur. Aydınlanma ve modernite süreci ile birlikte Batı dünyası seküler bir yaşam tarzı geliştirerek kültürü metafizik bağlarından koparıp maddi bir zemine oturtmuştur. 1950 sonrası dönemde bazı eleştirilerle karşı karşıya kalan modernite yerini postmoderniteye bırakırken, kültür kavramı da postmodern bir anlayış paralelinde kültürel çoğulculuk söylemine bağlanmıştır. Batı dünyasında mevcutta karşılığı olan bir kültürel süreç yaşanırken, Müslüman toplum geleneksel din anlayışını mutlaklaştırmakla mevcut şartlara yabancılaşmış ve bir kültür, bir yaşam tarzı geliştirememiştir. Geleneği taklitten ileri gelen denge bozucu durum kimi noktalarda Batı dünyasını taklitle aşılmaya çalışılsa da sorun daha da derinleşmiştir. Makale, kültür kavramına yönelik betimsel bir araştırmadır. Kültür kavramının tarihsel arka planı, Batı dünyasındaki kültürel dönüşüm ve Müslüman dünyasının kültür kavramına yaklaşımı analiz edilmeye çalışılmıştır. Müslüman toplumun alternatif bir modernite geliştirme yeteneği kültürel gelişimine bağlıdır. Müslüman toplum yenilik hareketlerinde teorik tasarımlara bağlı kalmış, kültürün önemini göz ardı etmiştir. Çalışma, kültür sahibi olmanın önemine dikkati çekmesi açısından önem arz etmektedir. Araştırma, hissedilen ancak tanımlanması zor olan sıkıntıyı kültürel kriz olarak tanımlamaktadır. Krizin aşılmasının eğitim, dini yorum ve pratik yaşam arasındaki uyumla sağlanabileceği sonucuna varmaktadır.
SAADETTİN KAYNAK’IN NİHAVEND MAKAMINDAKİ ESERLERİNİN MAKAM VE GEÇKİ AÇISINDAN İNCELENMESİ

ÖZ Türk müziği makam, usul ve vezin olmak üzere üç ana unsur ile devamlılığını sürdürmüştür. Bu devamlılık sürecinde bu unsurlar nazariyeci, icracı ve besteci gibi değişkenlere bağlı olarak dönüşüme uğramıştır. Dönüşümlerin en belirgin olarak gözlemlendiği unsur ise makam unsurudur. Türk müziğinin nazariye tarihi incelendiğinde makamların nazariyeciler tarafından evrimi net bir şekilde gözler önüne serilmekte ve makamların kırılma noktaları tespit edilebilmektedir. Ancak dönüşümlerde icracı ve bestecilerin etkisini de görebilmek adına bu alanda da incelemeler yapılması gerekliliği doğmaktadır. Bu gereklilik neticesinde çalışma, 20. yy.'ın önemli icracı ve bestecilerinden olan Sadettin Kaynak'ın Nihavend makamı algısını ve bu makamda kullandığı geçkileri tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla literatür taraması yapılarak Kaynak'ın Nihavend makamını kullandığı 63 eser tespit edilmiştir. "TRT Türk Sanat Müziği Arşivi" ve Aytaç Ergen'e ait Notam. exe nota koleksiyonu kullanılarak tespit edilen eserlerden Kaynak'ın notasına ulaşılamayan 3 eseri ve iki makam kullanarak bestelediği 6 eser inceleme dışı bırakılarak çalışma toplamda 55 eser ile sınırlandırılmıştır. Eserler içerik analizi ile makam kullanımı, çeşni ve geçki açısından incelenmiştir. Bu inceleme sonucunda Kaynak'ın 19 eserde Nihavend makamını geleneğin dışında kullanarak karar perdesi dışında bir perdede sonlandırdığı, çeşni açısından en çok Arazbar çeşnisini kullandığı, geçki açısından da en çom Neveser makamını kullandığı tespit edilmiştir. Yapılan bu çalışmanın aynı yöntemle hem Kaynak'ın diğer makamlardaki eserlerine hem de diğer bestecilerin eserlerine uygulanması önerilmektedir.
TARİHSEL SÜREÇTE SOVYETLER BİRLİĞİ’NDEN RUSYA FEDERASYONU’NA HÜKÜMET SİSTEMİNDE DEĞİŞİM

Bilindiği gibi devlet denilen yapının egemenlik hakkını kullanan ve görevlerini yerine getiren yasama, yürütme ve yargı şeklinde üç temel fonksiyonu bulunmaktadır. Bunlar devletlerin anayasalarında farklı şekillerde konumlandırılmakta ve birbirleri ile olan ilişkileri yine her devlette farklı olarak düzenlenebilmektedir. Bu nedenle farklı şekillerde yapılandırılmış üç kuvvet arasındaki ilişkiler, devletlerin benimsemiş oldukları hükümet sistemleri üzerinden kurumsallaştırılmaktadır. Hükümet sistemleri literatürde devletin içindeki kuvvetlerin düzenlenişi ve dağılımı bakımından demokratik ve demokratik olmayan rejimlerde uygulanan kuralların ve kurumların bütünü olarak tanımlanır. Yasama, yürütme ve yargı organlarının oluşum biçimlerini, birbirlerine karşı anayasal konumlarını, devlet kuvvetinin bu erkler arasında nasıl dağılacağını düzenleyen kuralları ve kurumları başkanlık, parlamenter, yarı-başkanlık gibi çeşitli türler altında belirlerler. Bu çalışmada hükümet sistemleri odağında Rusya Federasyonu yönetim sistemi Sovyetler Birliği'nden günümüze dek gerçekleşen tarihsel süreçte incelenmektedir. Herkesin kabul ettiği gibi Rusya Federasyonu hükümet sistemi literatürde yarı başkanlık sistemi kapsamında değerlendirilmektedir. Tarihsel süreçte yaşanan gelişmeler, arayışların bu model ile sonuçlanmasına yol açmıştır. Yarı-başkanlık sistemi; devlet başkanlarının doğrudan halk tarafından seçilmeleri ve geniş yetkilere sahip olmaları yönünden başkanlık sistemine, parlamentonun güvenine bağlı bir başbakan ve bakanlar kurulunun varlığı bakımından da parlamenter sisteme benzerlik göstermektedir. Yarı-başkanlık sistemi genel olarak halk tarafından seçilen, önemli yetki ve görevleri bulunan devlet başkanı ile yasama organı karşısında siyasi sorumluluğu olan başbakan ve bakanlar kurulu arasında yürütme yetkilerinin paylaşıldığı bir sistemdir. Parlamenter sistemden farklılık gösteren yanı devlet başkanının doğrudan halk tarafından seçilmesi ve önemli yetkilere haiz olması oluştururken; başkanlık sisteminden farklılık gösteren yanı da yürütme kuvvetinin düalist yapıya sahip olması ve yürütme yetkisinin başbakan ve bakanlarla devlet başkanı arasında paylaşılıyor olmasıdır. Çalışmada bu kapsamda Rusya Federasyonu'nun hükümet sistemi günümüze dek gerçekleşen tarihsel süreç odağında ele alınmıştır. Bu süreçte nitel araştırma yöntemlerinden yararlanılarak geniş bir literatür taraması yapılmıştır. Bu kapsamda konu ile ilgili kitaplar, makaleler, tezler gibi yayınlar taranmış, ilgili mevzuatlara ve kurumların internet adreslerinde yayımladıkları belgelere başvurularak elde edilen verilerin analiz edilmesiyle söz konusu değerlendirmeler yapılmıştır
RİSKE MARUZ DEĞER (VaR): KAVRAMSAL GELİŞİM SÜRECİ, UYGULAMA VE DEĞERLENDİRME

Risk yönetiminin son derece önemli olduğu günümüzde, VaR bazlı risk ölçüm yöntemlerinin ne kadar doğru sonuç verdiği hususu uzun zamandır tartışılmaktadır. 1990'lı yıllardan beri süregelen bu tartışmanın dozu, 2008 yılında yaşanan küresel finansal kriz sonrasında iyice artmıştır. Öyle ki ABD'de sorunlu eşikaltı kredileriyle başlayan ve derinleşerek tarihi bir finansal ve ekonomik krize yol açan gelişmeler sonucunda, Temsilciler Meclisi'nde bir anlamda VaR uygulamalarının yargılandığı, konu hakkında uzman bazı akademisyen ve profesyonellerin yeminli tanıklık yaptığı duruşmalar gerçekleştirmiştir. Tüm bu tartışmalar sonucunda, alternatif ölçüm yöntemleri geliştirmeye yönelik önemli bir literatür oluşmuştur. VaR'a ilişkin tartışma ve eleştiriler, Basel Komitesi'nin de piyasa riski ile ilgili modellere bakış açısını etkilemiş ve bu durum 2016 yılında yayımlanan yeni piyasa riski standartlarına da yansımıştır. Kavramsal olarak VaR, belirlenen bir zaman döneminde, belirli bir olasılıkla, finansal bir varlığın veya portföyün değerinde meydana gelebilecek en fazla kayıp olarak tanımlanabilir. Çalışmada VaR yaklaşımı kavramsal olarak ele alınmakta, akademik ve profesyonel düzeyde, geçmişten günümüze bu konuya ilişkin yürütülen tartışmalar sunulmakta ve günümüzde gelinen nokta kısaca özetlenmektedir.
Marka kavramı ve tüketicilerin markaya bakış açısı

Danışman: Prof. Dr. Necdet TİMUR Çalışmada, Deneyimsel Pazarlamada marka konumlandırılması incelenmiştir. Günümüzde küreselleşen dünya hızla değişim göstermektedir. Bu değişim gösteren alanlardan birisi de pazarlama alanıdır. Pazarlama alanında birçok yeni yaklaşım ortaya çıkmış ve bu yaklaşımlardan biri de Deneyimsel Pazarlamadır. İşletmelerin ürünlerini pazara çıkarıp tüketicilere ulaştırabilmesi oldukça zorlaşmıştır. İşletmeler bu nedenle her ürünü markalamak zorunda kalmaktadırlar. Ancak her markalanan ürün pazarda tutunamamakta, bazıları bir gün içinde yok olup gitmektedir. İşletmeler, pazardaki bu yoğun rekabetle ürünlerim tüketicilere ancak iyi konumlandırdıkları takdirde ulaştırabilmektedirler. Bu bağlamda marka konumlandırma önem kazanmaktadır. Deneyimsel pazarlama bu durumda öne çıkarak, işletmelerin markalarını sıcak, samimi, tüketiciye yakın ve çevreye duyarlı olarak konumlandırmaları gerektiğini incelemektedir. Kısacası, markalar tüketicinin duygusal olarak yüreğine seslenmelidir. Çalışmanın uygulama bölümünde ise, Afyonda bulunan tüketicilerin beyaz eşyaların zihinlerindeki konumu ve deneyimsel pazarlama açısından konumlan ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır.
Etik, iş etiği ve sağlık hizmetlerinde etik: Çivril Devlet Hastanesi sağlık personelinde iş etiği algısı

Tarihi süreç içerisinde etik değerler, bir toplum içerisinde neyin doğru ve neyin yanlış olduğu konusunda yol gösterici rol oynamıştır. Etik değerler günümüzde de devamlılığını korumaya devam etmektedir. İş etiği, gelişen dünyada karşılaşılan olaylarla ilgili olarak, sağduyulu seçimler yapılmasında ve doğru karar verilmesinde kişilere yol gösteren ilkeler ve değerleri inceleyen bir disiplindir. Son yıllarda, çalışma hayatında yaşanan etik dışı davranışlarda artmaların görülmesi etik konusunu gündeme getirmiştir. Kurumların topluma karşı sorumluluğunun giderek artması ile iş etiği konusu önem kazanmıştır. İş etiğinin kuruma sağlayacağı faydalar üzerinde çalışmalar yapılmakta ve buna bağlı olarak kurumları misyon ve hedeflerinde değişiklikler yapılmaktadır. Kurumlarda iş etiğine yönelişin sebebi, sağlanan üstünlüklerin uzun ömürlü olmasıdır. İş etiğinin kurumsallaştırılması için tüm çıkar grupları arasında işbirliğinin sağlanması önemlidir. Bu nedenle günümüzde, bireylerin ve organizasyonların dürüstçe eylemde bulunduğu bir iş dünyası yaratmak için araştırma ve eğitim alanında işbirliğine, eylem ve uygulamalarını etik kurallara uygun olarak gerçekleştiren toplum varlığına ihtiyaç duyulmaktadır. İşletmelerde ve kurumlarda iş etiğinin kurumsallaştırılması ve sosyal yönden sorumlu davranışın teşvik edilmesi için bu alanda eğitimlerin yaygınlaştırılması ve bilimsel çalışmaların desteklenmesi önem kazanmaktadır. Bu düşüncelerden yola çıkarak hazırlanmış olan bu tezde; insan sağlığını korumayı, iyileştirmeyi ve devamlılığını sağlamayı amaç edinen sağlık hizmetleri toplum içerisinde çok önemli bir yere sahiptir. Bu araştırmada, insan sağlığı için vazgeçilmez bir kuruluş olarak hizmet veren hastanelerde çalışan sağlık personelinin iş etiği algısı konusunun incelenmesi amaç edinilmiştir.
Modeling of customer satisfaction in call centers

Müşteri memnuniyeti, 21. yüzyılda, hizmet sektöründe ön plana çıkan kavramlardan biridir. Birçok şirket, hem müşteri memnuniyetini sağlamak hem de maliyet etkinliği yaratmak için, müşterileriyle çağrı merkezleri aracılığıyla iletişim kurmayı tercih etmektedir. Bu konuda yapılan çalışmalar, çağrı merkezlerinin rekabet ortamında hızlı hizmet vermek ve düşük maliyet ile çalışmak zorunda oldukları için verimliliğin önemli olduğunu ortaya koymuştur. Bu nedenle, yöneticiler, çağrı merkezlerinin performans değerlendirmelerinde müşteri açısından çağrının sonucunu değerlendirmeyip, sadece verimliliği etkileyen somut kriterler üzerinde yoğunlaşmaktadırlar. Ancak, verimlilik her zaman müşteri memnuniyetini sağlayacağı anlamına gelmemektedir. Dolayısıyla, bu çalışma bir çağrı merkezinin performansının iki farklı bakış açısına dayandırılarak değerlendirilmesi gerektiğini önermektedir: etkinlik ve verimlilik. Bu çalışma, sadece verimliliği etkileyen oranların değil, müşteri temsilcisinin müşteriye verdiği yanıtın kalitesinin de müşteri memnuniyetini etkilediğini savunmaktadır. Bu nedenle, bu çalışma çağrı merkezlerinde müşteri memnuniyetini sağlamak için, çağrı merkezini verimli bir şekilde yönetmenin ve yüksek hizmet kalitesi sunmanın zorunlu olduğunu ortaya koymaktadır. Bu çalışma içerisinde, çağrı merkezleri tarafından verilen hizmetin kalitesini ölçen ve aynı zamanda çağrı merkezinin kendi iç performansını değerlendiren bir yöntem önerilmektedir. Bu kapsamda, öncelikle müşterilerin çağrı merkezinden aldıkları hizmetten ne kadar memnun oldukları ölçülmüştür. Müşterilerin, çağrı merkezinden aldıkları hizmet kalitesi ile almayı bekledikleri hizmet kalitesi arasındaki farklar SERVQUAL yöntemi kullanılarak ortaya konulmuştur. Daha sonra, bir benzetim modeli aracılığıyla, çağrı merkezinin işleyişi modellenmiştir. Söz konusu benzetim modeli içerisinde, çağrı merkezinin kendi performansını değerlendirirken en çok önem verdiği performans faktörlerinin de değerleri incelenmiştir. Benzetim modeli üzerinde, müşteri memenuniyet seviyesini artırmak ve beklenen ile verilen hizmet arasındaki farkları ortadan kaldırmak amacıyla, benzetim modeli üzerinde farklı senaryolar geliştirilerek uygulanılması düşünülmüştür. Senaryolardan elde edilen sonuçlar değerlendirilerek çağrı merkezi yöneticileri için gelişim önerileri oluşturulmuştur. Kurgulanan yöntem Türkiye'de hizmet veren özel bir bankanın çağrı merkezinde uygulanmıştır. Uygulanan senaryolar değerlendirilmiş ve hem müşteri memnuniyetini artırabilmek için, hem de kendi performans değerlendirilmelerinde konulmuş olan hedeflere ulaşabilmek için, çağrı merkezinin mevcut düzende uygulamakta olduğu stratejilerinde değişklikler yapması gerektiği öngörülmüştür.