turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İşletmelerde fonksiyonel para biriminin seçimi ve mali performansın ölçülmesindeki rolü

Dünya ekonomisinde küreselleşmenin hızlanması ile ortaya çıkan risk ve fırsatlar, muhasebe teorileri, standartları ve uygulamaları üzerinde ulusal ve uluslararası düzeyde önemli etkilere yol açmıştır. Çok uluslu işletmelerin karşılaştıkları temel sorunlardan biri, döviz kuru dalgalanmalarının mali performansları üzerindeki olumsuz etkileri olmuştur. Bu sorunu çözmek için Amerika Birleşik Devletleri'nde 1981'de Muhasebe Standardı 52 (FAS 52) ile birlikte Fonksiyonel Para Birimi kavramı ve uygulaması yürürlüğe girmiştir. Fonksiyonel para birimi, işletmenin faaliyet gösterdiği temel ekonomik çevrenin para birimidir. Devamında, Uluslararası Muhasebe Standartları Kurulu tarafından 1983'de Uluslararası Muhasebe Standardı 21 (UMS 21) yürürlüğe konmuştur. Bu sebeple, işletmeler için, faaliyetlerini yürüttükleri temel ekonomik çevreye uygun fonksiyonel para birimini doğru belirlemeleri daha da önem kazanmıştır. Tezin temel amacı, işletmelerde fonksiyonel para biriminin doğru belirlenmesinin, işletmelerin mali performansının daha sağlıklı ölçülmesinde ve mali tablo kullanıcılarının daha sağlıklı kararlar alabilmelerinde rolü ve önemini ortaya koymaktır. Tezin temel amacı doğrultusunda; bir anket araştırması ve bir işletme uygulaması yapılmıştır. Anket araştırmasında, Uluslararası Yatırımcılar Derneği'ne üye olan işletmelerin fonksiyonel para birimi farkındalığı ve tercihleri araştırılmıştır. İşletme uygulamasında ise, işlemlerinde yabancı para birimi kullanımı yüksek olan bir işletmenin, mali tablolarının fonksiyonel para birimine dönüştürme ve raporlama para birimine çevrim işlemleri yapılarak, fonksiyonel para birimi seçiminin mali performansa etkisi incelenmiştir. Tezde ulaşılan temel sonuç, fonksiyonel para biriminin doğru belirlenmesinin, işletmelerin mali performanslarının sağlıklı bir şekilde ölçülmesinde önemli role sahip olduğudur.
Turist rehberlerinin demografik ve mesleki değişkenler bakımından iş ve yaşam doyumlarının incelenmesi

İş ve yaşam doyumu arasındaki ilişkiyi ortaya koymayı ve bu ilişkinin demografik değişkenler açısından farklılaşmasını belirlemeyi amaçlayan bu araştırma, Turist Rehberleri Birliği'ne bağlı rehberlik meslek odalarına kayıtlı ve eylemli olarak çalışan 7864 profesyonel turist rehberleri üzerinden yürütülmüştür. Araştırmada iş ve yaşam doyumu ölçeği kullanılarak 408 rehberden veri toplanmıştır. Toplanan verilerle SPSS- 23 istatistik programı aracılığı ile Shapiro-Wilk normallik testi, Kruskal-Wallis testi, Mann-Whitney U testi, Korelasyon ve Regresyon analizleri yapılmıştır. Yapılan araştırmada elde edilen verilere göre; katılımcıların yaşam doyum ve iş doyum düzeyleri arasında anlamlı ve pozitif yönlü bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. İş doyum düzeyi arttıkça yaşam doyum düzeyi de artmakta ve yaşam doyum düzeyi arttıkça iş doyum düzeyi artmaktadır. İş doyumu alt boyutlarından yönetim, kariyer, ücret ve işin yapısı boyutları ile yaşam doyumu arasında anlamlı ve pozitif bir ilişki olduğu bulunmuş fakat iş arkadaşları boyutu ile yaşam doyumu arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Demografik ve mesleki değişkenlere göre ise; eğitim durumu, mesleki tecrübe, rehberlik dili, çalışılan milliyet, çalışma şekli, ek gelir durumu, tur tipleri ve asıl iş durumu değişkenlerinde iş ve yaşam doyumu düzeylerinin anlamlı olarak farklılaştığı bulunmuştur.
Üretken tüketici oluşumunda kooperatif işletmelerin önemi ve bir model önerisi

Makinelesme ile birlikte üretim araçları yeniden biçimlenmis ve toplumsal hayatta köklü değişimler meydana gelmistir. Sanayi toplumu bilgi birikimi arttıkça, tüketim maddeleri çesitliligi artmıstır. Yasanan gelismeler sayesinde birçok yeni ürün insan hayatınagirmistir. Bütün bu ürünlerin tüketiciye ulasması gerekiyordu. Üreticinin tüketiciyeulasabilmesi ancak aracılar ile mümkün olmaktaydı. Bu aracılar ise ürünün maliyetinin artmasına neden oluyordu. Sanayi toplumu içinde, temel tüketim maddelerini daha uyguna temin etmek için bir araya gelen insanlar yardımlasma ve dayanısma içerisine girerek kooperatif isletmelerinolusmasını sağlam ıslardır. Tüketim kooperatifleri, ürün üzerindeki maliyetin azalması için direk üreticiye ulasmıslar ve üyelerine daha uygun ürünler sağlam ıslardır. Kimi zaman ise bazı ürünleri üretme yoluna gitmislerdir. Bilgi toplumu ise birçok teknolojik gelismelere sahne olmustur. Bilgisayarlarınbirbirine baglanması sayesinde, bilgi paylasımı ve gelistirilen teknolojik ürünler sayesindeiletisim olanakları artmıstır. Teknolojik gelismelerin yanı sıra lojistik ve bankacılık sektöründe yasanan gelismeler ile tüketicilere yeni kolaylıklar sunulmustur. Eger tüketiciler isterler ise, basit bir düsünce degisikligi ile üretken tüketici olabilirler. Hayatını devam ettirebilmek için, zaten yapmak zorunda olduğu harcamaların bir kısmını kendilerine geri döndürebilirler. Bu model, tüketicilerin aracı olmadan üreticilere ulasması seklinde gerçeklesmekte
İlişkisel pazarlama taktiklerinin ilişki kalitesi ve müşteri sadakati üzerine etkisi: Gana mobil telekomünikasyon sektörü üzerine bir araştırma

Günümüz iş dünyasında giderek daha fazla şiddetlenen rekabete bağlı olarak birçok işletimelerin müşterileriyle uzun süreli ve karlı ilişkiler kurması, ayrıca hem müşteri memnuniyeti hem müşteri sadakati elde etmesi gerekmektedir. Müşteri Memnuniyeti ve müşteri sadakati özellikle hizmet sektöründe birçok işletme için iki önemli kavramıdır. Müşterilerini memnun edebilen, onları elinde tutabilen işletmeler müşteri sadakatini kazanabilmekte ve karlılıklarını istikrarlı hale getirebilmektedirler. Bu nedenle, ilişkisel pazarlama yirminci yüzyılın son on yılından beri bilhassa önemli hale gelmiştir. Bu çalışmanın amacı, Gana'daki mobil telekomünikasyon endüstrisinde ilişkisel pazarlama taktiklerinin ilişki kalitesi ve müşteri sadakati üzerindeki etkisini incelemesidir. Bu araştırma hizmet sektöründe görülen üç ilişkisel pazarlama taktiğini ve bunların Gana'daki mobil telekomünikasyon endüstrisinde ilişki kalitesi ve müşteri sadakatine etkisini incelemiştir. İlişki pazarlama taktikleri, ilişki kalitesi ve müşteri sadakati arasındaki ilişkileri test etmek için bir analitik model geliştirilmiştir. Bu araştırmada nicel yöntem tercih edilmiştir. Birincil verileri toplamak için kişilerin kendilerinin doldurdukları bir anket kullanılmıştır. Bu verilerin analizinde SPSS IBM sürüm 21.0 paket programlarından yararlanılmış ve analiz yöntemi olarak güvenirlik testi, faktör analizi, yüzde-frekans dağılımları, korelasyon ve regresyon analizleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda hizmet kalitesi, fiyat algısı ve marka imajının ilişki kalitesi ve müşteri sadakati arasında olumlu ve anlamlı ilişki olduğunu göstermiştir.
Örgüt kültürü ve iş tatmini ilişkisi

Bu araştırmanın amacı; çalışanların, örgütün kültürüne ilişkin uygulamaları nasıl algıladıklarının ve mevcut uygulamalardan tatmin olup olmadıklarının saptanması ve örgüt kültürü ile iş tatmini arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Bu amaçla; Çalışanların örgütün kültürüne ilişkin uygulamaları algılamaları ile iş tatminleri arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı, Çalışanların örgüt kültürün ilişkin uygulamaları algılamalarının kişisel değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediği, Çalışanların iş tatminine ilişkin algılarının kişisel değişkenlere göre anlamlı farklılık gösterip göstermediği sorularına cevap aranmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin değerlendirilmesinde, istatistiki yöntemlerden;yüzde, ortalama, frekans, standart sapma, korelasyon, tek ıııolaylı varyans analizi, t-testi, tukey testi 'SPSS for Windows 10.0' paket programından yararlanarak yapılmıştır. Araştırmada aşağıdaki sonuçlara ulaşılmıştır. Çalışanların örgütün kültürüne ilişkin uygulamaları algılamaları ile iş tatminleri arasında anlamlı bir ilişki vardır. Çalışanların örgütün kültürüne ilişkin uygulamaları algılamaları, kişisel değişkenlere göre farklılık göstermektedir. Çalışanların iş tatminine ilişkin algıları kişisel, değişkenlere göre farklılık göstermektedir.
Sosyal Güvenlik Kurumunda kendi nam ve hesabına bağımsız çalışan (4 - 1 / B statüsündeki) sigortalıların emeklilik durumlarının incelenmesi

Sosyal Güvenliğin anayasal bir hak olması, sosyal devlet anlayışının getirdiği yükümlülükler sebebiyle sosyal güvenlik kurumlarında geçmişşten günümüze pek çok reform çalışmaları yapılmıştır. Yapılan bu çalışmalar neticesinde sigortalıların emeklilik durumları da kanunlar çerçevesinde değişken bir durum içine girmiştir. Hazırlanan bu çalışmada öncelikli hedef Bağ-Kur sigortalılarının emeklilik durumlarının yapılan reformlar sonucu nasıl etkilendiği ve yaşlılık aylığına hak kazanma sürecinin uzamasına rağmen daha düşük yaşlılık aylığı bağlanmasının nedenleri üzerinedir. Bağkur belli bir prim karşılığında esnaf ve sanatkarların, kendi nam ve hesabına bağımsız çalışan kesimin sosyal güvenliklerini sağlamak üzere 02.09. 1971 tarihinde 1479 sayılı kanunla kurulmuş ve 01.10. 1972 tarihinden itibaren hizmet vermeye başlamıştır. Ancak; Bağ-Kur'un kuruluşunun diğer sigorta kurumlarıyla kıyaslandığında daha yeni olmasına rağmen, esnaf ve zanaatkarların varlığının Selçuklular dönemindeki ahilik teşkilatına kadar uzandığı bilinmektedir. Bu denli köklü bir geçmişşe sahip olması kurumsal açıdan sağlam bir yapısı olduğu anlamını da taşımamaktadır. Bu tez konusunun seçilmesindeki temel amaç, kuruluşundan itibaren finansal açıdan zor dönemlerden geçmişş ve hala açıklarını kapatamamış olan kurumun, her bakımdan üçüncü sınıf muamelesi görmesi sebebiyle sosyal haklarını diğer sosyal güvenlik kurumlarına nazaran çok geç elde etmiş olması ve Bağ-Kur'luların adaletli bir sisteme kavuşturulması düşüncesidir. Bu bağlamda; emeklilik şartlarından hizmet süresi ve prim ödeme gün sayısını tamamladığı halde yaş şartına takılıp, ticari faaliyetinden dolayı prim ödeme zorunluluğu olan 4/b sigortalıların prim ödedikleri her yıl için bağlanacak emekli aylılarındaki düşüşün nedenleri incelenmiş ve çözüm önerileri getirilmeye çalışılmıştır. Ne yazık ki sigortalılarda, fazla prim ödedikçe maaşının da artacağı gibi yanlış bir kanı oluşmaktadır. Yaşlılık aylıklarında düşüşler kademeli olarak gerçekleştiğinden sigortalılar tarafından tam olarak hissedilememekle birlikte gelecekte ciddi boyutlara varmaması için bu olumsuzluğun şimdiden giderilme çabasına gidilmesi gerekmektedir. Tezin uygulama bölümünde yapılan analiz çalışması ile yapılacak reformlara katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Hastane yöneticileri açısından hastanelerde özelleştirmenin uygulanabilirliğinin analizi

İnsanlar için hayati önemde işlevlere sahip olan hastaneler aynı zamanda sosyo-ekonomik işletmelerdir. Bu nedenle diğer ekonomik işletmelerde olduğu gibi ekonomik ilkeler çerçevesinde 'etkinlik ' ve ' verimlilik ' kriterleri esas alınarak yönetilmelidirler. Günümüzde ağırlıklı olarak kamunun mülkiyetinde bulunan bu kuruluşların merkeze bağlı ' yerinden sınırlı yönetim ' ilkesi gereğince yönetilmeleri ise KİT'lerde olduğu gibi hastanelerin de verimsiz yönetilmelerine ve herkes tarafından bilinen sorunlarla karşılaşılmasına yol açmaktadır. Bu anlayışı değiştirmek amacıyla yola çıkılan bu çalışmada ' hastanelerin daha etkin ve verimli bir yönetim yapışma kavuşturulması ' sorusunun cevabı aranmıştır. Bu çerçevede Türkiye'nin de içinde bulunduğu son yüzyılın değişim süreci içinde kaçınılmaz hale gelen özelleştirmenin, hastanelerin karşılaştığı yönetsel problemleri çözmede nasıl kullanılabileceği araştırılmıştır. Bu amaçla, özelleştirme teorisi yakından incelenerek özelleştirmede kullanılan yöntemler ve bunların uygulama biçimlerinin hastanelerde nasıl kullanılabileceği geniş bir literatür taraması ve hastane yöneticilerinin konu hakkındaki görüşleri dikkate alınarak tespit edilmiştir. Hastane yöneticilerinin konu hakkındaki görüşlerini tespit etmek maksadıyla rastlantısal örnekleme yoluyla seçilen 50 hastanede anket uygulanmıştır. Bu anketlerin bir kısmı yüz yüze görüşme metoduyla yapılmış ve anket sonuçlan bilimsel metotlara uygun olarak değerlendirilmiştir. Böylece hastane yöneticilerinin özelleştirme ve özelleştirme yöntemleri konusundaki görüşleri tespit edilmiştir. Araştırmanın son safhasında; yöneticilerin konu hakkında tespit edilen görüşleri, teorik bilgiler ve makro sağlık politikaları hedefleri ile harmanlanarak genel sonuçlar saptanmıştır. Saptanan bu sonuçların tümünün değerlendirilmesi sonucunda, ülke şartlarına uygun bir özelleştirme model önerisi getirilmiştir. XI
Sermaye yapısının firmanın verimliliği ile cari değeri üzerine etkisi ve İMKB'de test edilmesi

Bir firmanın değerini etkileyen birçok unsur bulunmakla beraber sermaye yapısının firma değeri üzerine etkisi çalışmamızın konusunu oluşturmaktadır. Sermaye yapısının firmanın değeri üzerine etkisini inceleyen bazı kuramsal yaklaşımlar bulunmaktadır. Bu yaklaşımlar; Net Kar Yaklaşımı, Net Faaliyet Karı Yaklaşımı, Geleneksel Yaklaşım ve Modigliani-Miller yaklaşımıdır. Net Kar Yaklaşımı, firma değeri üzerinde, sermaye yapısının olumlu etkisinin olduğunu, kaynaklarının seçiminde yabancı kaynaklara ağırlık vererek firma değerinin yükseltilebildiğini savunmaktadır. Net Faaliyet Karı Yaklaşımı ise, firma değerinin kaldıraç oranından bağımsız olduğunu, dolayısıyla sermaye yapısı ile firma değeri arasında bir ilişki olmadığını savunmaktadır. Geleneksel yaklaşım ve Modigliani-Miller yaklaşımları ise, bir düzeye kadar yabancı kaynak kullanımının firma değerini olumlu etkilediğini, bu düzeyden sonra yabancı kaynak oranının artması halinde firma değerinin olumsuz etkilendiğini savunmaktadır. Günümüzde kabul edilen görüş Geleneksel Yaklaşım ve Modigliani-Miller yaklaşımının finansal sıkıntı maliyetleri ve temsilci maliyetlerinin dikkate alarak ortaya attığı görüştür. Çalışmamızda sermaye yapısının firma değeri ve firma verimliliği üzerindeki etkisini ölçmek amacıyla, İMKB'de imalat sanayinin alt sanayileri olan Metal Ana Sanayi ve Metal Eşya, Makine ve Gereç Yapımı Sanayisinde faaliyet gösteren 37 firma üzerinde 1999- 2000 yıllarını kapsayan bir analiz yapılmıştır. Yapılan analizlerden elde ettiğimiz sonuçlar göre firma değeri sermaye yapısından etkilenmemekte, firma verimliliği ise sermaye yapısından ters yönlü olarak etkilenmektedir. Yaptığımız analiz ve bulduğumuz sonuçlar 37 firmanın verileriyle elde edilmiş olup Türkiye'deki firmaların genelini kapsamamaktadır.
Ankara'da hizmet işletmelerinin tanıtım faaliyetleri ve Büyük Anadolu oteli örneği

1980'li yıllardan sonra dünyada çok hızlı bir değişim süreci yaşanmaktadır. Toplumlar tarımdan sanayiye, sanayiden hizmet sektörüne doğru hızlı bir şekilde gelişim süreci izlemektedirler. İkinci dünya savaşı sonrasında hızla gelişen hizmet sektörünün ülke ekonomilerindeki ağırlığıgelişmiş ülke olma kriteri sayılmaktadır. Teknoloji ve kitle iletişim araçlarındaki hızlı gelişmeler üretimi sorun olmaktan çıkarmış, uzaklıkları ve sınırları ortadan kaldırmıştır. Meydana gelen bu değişim sürecinde, ekonomik büyümede üretimden hizmet sektörüne doğru kayma olmuştur. Hizmet sektörünün büyümesi ve gelişmesi ile birlikte, bankacılıktan sigortacılık, pazarlama-satış, turizm ve eğlence, eğitim, kültür-sanat, ulaştırma ve haberleşmeye kadar çok geniş ve çeşitli alanlarda talepler yaratılmaktadır. Müşteri işlemlerindeki değişikliklerin, rakiplerin yeni atılımlarının, yeni yöntemlerin öğrenilmesi ve şirket politikalarına uygun kararların alınması için hizmet pazarlama karmasının ve hizmet pazarlamasına etki eden unsurlarınyakından takibi gerekmektedir. Bu unsurlardan biri de tanıtımdır. Bu yüzden hizmet sektörü olsun diğer sektörler olsun tanıtıma yeterli önemin verilmesi gerekmektedir. Tanıtımın nasıl yapılacağı belirlenirken hedef kitlenin; her türlüinanışları, kavrayışları, gelenekleri, görenekleri, çeşitli görüş ve anlayışları, zevkleri; menfaatleri, kültür seviyeleri ve sosyal durumları göz önünde tutulmalı ve tüm bunlara göre hazırlıklar yapılmalıdır. Tanıtım çalışmalarıesnasında, hizmet ya da kurumla ilgili hazırlanan doğruluğu ve inandırıcılığıtartışılmaz mesajlar, kitle iletişim araçları aracılığıyla ya da yüz yüzeilişkilerden yararlanarak hedef kitleye ulaştırılmalıdır.
Aile işletmelerinde aile değerlerinin örgüt kültürüne etkisi

Değişen ekonomik, siyasal, kültürel ve sosyal şartlarda işletmelerin yaşamlarını devam ettirebilmeleri için değişmeleri bir zorunluluk haline gelmiştir. Varlıklarını sürekli kılmak isteyen değişime açık işletmeler, performanslarını geliştirme, üretkenliklerini arttırma ve yönetsel etkinliği sağlamanın yollarını aramaya başlamışlardır. Bir örgütteki kültürün oluşmasına egemen olan değer ve inançlar işletmenin devamlılığında oldukça önemli bir araçtır. Örgüt kültürü, örgüt içinde yer alan kurucu, aileden çalışanlar, aileden olmayan çalışanlar, yönetici ve liderlerden etkilenmektedir. Bu etki, aralarında kan ve duygu bağı olan aile işletmelerinde çok daha güçlü olabilmektedir. Bu çalışmanın amacı, sürdürülebilir bir aile işletmesinin yaratılmasında önemli etkisi olan örgüt kültürüne aile değerlerinin etkisinin saptanmasıdır. Bu amaca ilişkin görgül çalışma, Antakya'daki aile işletmelerine anket tekniği uygulanmak suretiyle gerçekleştirilmiştir. Aile değerleri için Schwartz Değerler Araştırması ve örgüt kültürü için Denison Örgüt Kültürü ölçekleri kullanılmıştır. Aile değerleri ve örgüt kültürü faktör analizi sonucunda, ölçeklerdeki ifadelerin anlamlı bir şekilde bir araya gelmesi ile alt boyutlara ayrıldığı ve bu boyutlar çerçevesinde aile işletmelerinde aile değerleri boyutlarının örgüt kültürüne etki ettiği regresyon analizi sonucunda saptanmıştır.
İşveren markası uygulamalarının çalışanların işyerine cezbolmasında duygusal bağlılığın aracılık rolü: Bir uygulama

Teknolojideki ilerlemeler, üretim alanındaki gelişmeler, değişimin öngörülemez bir şekilde hızlı gerçekleşmesi, işletmelerin nitelikli ve yaratıcı insan kaynağına olan ihtiyacının her zamankinden daha fazla arttırmaktadır. Bu değişim ve gelişmeler çerçevesinde teknik, sosyal, entelektüel birikim, uygulama becerisine sahip personelle çalışmak, rekabet etmek ve varlıklarını devam ettirmek isteyen işletmeler için kaçınılmaz olmuştur. Rekabet artık sadece ürün ve hizmet alanında değil aynı zamanda nitelikli işgücü ile çalışma konusunda da yaşanmaktadır. Dolayısıyla nitelikli işgücünü işletmeye çekebilmek ve elde tutabilmek günümüz işletmelerinin önemli sorunlarının başında gelmektedir. Bu nedenle bahsedilen sorunun çözümünde 'işveren markası' son yıllarda işletmelerin tercih ettiği önemli bir insan kaynakları yönetimi uygulaması olarak ön plana çıkmaktadır. Bu amaçla çalışmada; insan kaynakları yönetiminin güncel bir konusu olan işveren markasının, örgütsel bağlılık ve işe cezbolma kavramları ile ilgili literatür incelemeleri yapılmıştır. Yapılan incelemeler araştırmanın daha rahat anlaşılmasını sağlayacak şekilde çalışmaya dahil edilmiştir. Tezin konusuna yönelik yapılan araştırmada ise, işveren markası uygulamalarının çalışanların işyerine cezbolmasında duygusal bağlılığın etkili olup olmadığını bulmaya yöneliktir. Araştırma da İstanbul ili Avrupa yakasında faaliyet gösteren lojistik şirketlerinin 450 beyaz yakalı çalışanlarına mail yoluyla anketler dağıtılmış, verilen cevaplar sonucunda 209 anket geçerli kabul edilmiş ve analize dahil edilmiştir. Araştırmanın analizinde; SPSS 17 istatistik programından yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda işveren markası uygulamalarının çalışanların işletmelerine cezbolmasında duygusal bağlılığının çalışanların etkisinin olduğunu hatta duygusal bağlılığın da çalışanların cezbolmasını etkilediği tespit edilmiştir.
Örgüt ikliminin algılanan örgütsel politika üzerine etkisi: kamu sektöründe bir araştırma

Bu çalışmanın amacı; örgüt iklimi ile algılanan örgütsel politika kavramları arasındaki varsayılan ilişkiyi ve etkiyi ortaya çıkarmaktır. Bu amaç doğrultusunda Ankara, İstanbul ve İzmir illerinde kamu sektöründe çalışan 264 katılımcıya araştırma ölçekleri ve demografik değişkenleri içeren anket uygulanmıştır. Yapılan anket sonucunda elde edilen veriler SPSS 20.0 ile analiz edilmiştir. Güvenilirliği sağlanan ölçeklere sırasıyla açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi uygulanmıştır. Faktör analizleri sonrası oluşan faktörlere ise korelasyon ve regresyon analizleri yapılmıştır. Yapılan korelasyon analizi sonucunda, örgüt iklimi ve alt boyutları ile algılanan örgütsel politika ve alt boyutları arasında negatif yönlü yüksek bir ilişki ortaya çıkmıştır. Yapılan regresyon analizi sonucunda ise algılanan örgütsel politika düzeyindeki değişimlerin neredeyse yarısının örgüt iklimi algısından kaynaklandığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca demografik değişenler ile örgüt iklimi ve algılanan örgütsel politika ortalamalarının yaş, eğitim düzeyi, çalışma süresi açısından farklılaştığı, cinsiyet açısından ise farklılaşmadığı tespit edilmiştir.
Lisans öğrencilerinin girişimcilik eğilimlerinin bilgi teknolojileri yeterliliklerine göre değerlendirilmesi: Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Turizm Fakültesi örneği

Günümüzde bilgi olmadan bir girişimin söz konusu olamayacağı düşünüldüğünde yapılacak girişim faaliyetleri için bilgi teknolojileri yeterliliğine sahip olunması ön koşul olarak görülmektedir. Bu çalışmada turizm eğitimi alan öğrencilerin girişimcilik eğilimlerinin bilgi teknolojileri yeterliliklerine göre değerlendirmek amaçlamıştır. Araştırma sırasında ikincil veri olarak literatürden faydalanılmıştır ve birincil veri elde etmek için nicel yöntem olan anket tekniği kullanılmıştır. Çalışmada Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Turizm Fakültesi ana kütle olarak seçilmiştir. Ana kütle içerisinden de evreni temsil etmesi için Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Turizm Fakültesi dördüncü sınıf öğrencileri örneklem olarak ele alınmıştır. Çalışmada turizm eğitimi alan öğrencilerinin girişimcilik eğilimlerinin yükseğe yakın olduğunu ve bilgi teknolojileri yeterliliklerinin ise ortalama bir seviyede olduğu tespit edilmiştir. Öğrencilerin girişimcilik eğilimleri ile bilgi teknolojileri yeterlilikleri arasında pozitif yönlü düşük düzeyde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca öğrencilerin girişimcilik eğilimlerinin alan adı, web sitesi, aile geliri ve kişisel gelire göre farklılık gösterirken, bilgi teknolojileri yeterliliklerinin cinsiyete, eğitim gördükleri bölüme, staj yapma durumuna, aile gelirine ve kişisel gelire göre farklılık gösterdiği ortaya konulmuştur.
Konaklama işletmelerinde örgütsel öğrenme, iş tutumları ve örgütsel sapma arasındaki ilişkinin analizi

Turizm sektöründe yaşanan rekabet, konaklama işletmelerini elindeki kaynakları özellikle de insan kaynağını daha verimli ve etkin kullanmaya yönlendirmektedir. Konaklama işletmelerinde nitelikli işgörenin seçilmesi ve sürekli istihdamı başarılı insan kaynakları yönetimini gerektirmektedir. İşgörenlerin iş doyumu, bağlılığı ve işten ayrılma eğilimini içeren iş tutumları konaklama işletmeleri insan kaynaklarının önemli çalışma konularını oluşturmaktadır. Çalışmada, konaklama işletmelerinde örgütsel öğrenme, iş tutumları ve örgütsel sapma arasındaki ilişkilerin ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışmada alan olarak turizm hareketlerinin yoğun olduğu Çeşme seçilmiş ve yapılandırılmış anket beş yıldızlı otel işletmelerinin tüm çalışanlarına uygulanmıştır. Yapılandırılmış anket tekniği ile elde edilen verilerle ilgili olarak önce SPSS 13.0 Programı yardımıyla tanımlayıcı istatistikler yapılmış ve veriler LISREL 8.7 Programı kullanılarak çok değişkenli istatistik yöntemlerinden Yapısal Eşitlik Modeli ile analiz edilmiştir. Çalışmada değişkenler arasında doğrudan ve aracılık ilişkilerini içeren bir model önerilmiş ve sınanmıştır. Elde edilen bulgulara göre, konaklama işletmelerinde örgütsel öğrenme ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişkide iş doyumunun kısmi aracılık etkisi belirlenmiştir. Örgütsel öğrenme örgütsel bağlılığı doğrudan etkilediği gibi, iş doyumunu artırması nedeniyle de dolaylı olarak etkilemektedir. Konaklama işletmelerinde, örgütsel öğrenme ile işten ayrılma eğilimi arasındaki ilişki ve iş doyumu ile işten ayrılma eğilimi arasındaki ilişki tam olarak örgütsel bağlılk aracılığı ile oluşmuştur. Diğer bir değişle, örgütsel öğrenme ve iş doyumu örgütsel bağlılığı pozitif yönde etkileyerek işten ayrılma eğilimini azaltmaktadır. Çalışmanın önemli bulgularından biri de konaklama işletmelerinde, örgütsel öğrenme ile örgütsel sapma arasında negatif bir ilişkinin varlığının ortaya konmuş olmasıdır.