turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
VİSKON İPLİK ATIKLARINDAN ÜRETİLEN BİYOKARBONUN VİSKON KUMAŞLARDA TERMAL KONFOR ve YANMA DAVRANIŞINA ETKİSİ

Tekstil sektöründeki üretimin yıllar içinde artışı, üretimden kaynaklı atık miktarlarındaki artışı da beraberinde getirmektedir. Döngüsel ekonomi kavramında atıklar, yeni süreçler için hammadde kaynağı olarak kabul edilmektedir. Üretim sırasında ortaya çıkan selülozik tekstil atıklarından termokimyasal dönüşüm yöntemlerinden olan karbonizasyon sonucunda biyokarbon ve aktif karbon gibi katma değerli ürünler elde edilmektedir. Bu çalışma kapsamında viskon iplik atıklarına 600oC sıcaklıkta uygulanan karbonizasyon işlemi ile biyokarbon üretimi gerçekleştirilmiştir. Biyokarbon malzemenin nem, kül, uçucu madde ve sabit karbon miktarları belirlenmiş, karakterizasyonları için enstrümantal teknikler kullanılmıştır. Parçacık boyutu 25 m altında olan biyokarbon malzemenin kumaşa uygulanmasında daldır-kurut yöntemi kullanılmıştır. Farklı derişimlerde (5 g/L, 10 g/L ve 20 g/L) hazırlanan daldırma çözeltileri kullanılarak kaplanan kumaşların karakterizasyonu Fourier Dönüşümlü Kızılötesi Spektroskopisi (FT-IR), Taramalı Elekron Mikroskobu (SEM) ve Termogravimetrik Analiz (TGA) ile gerçekleştirilmiştir. Karbon kaplamanın kumaşların yanma davranışına ve konfor özelliklerine etkisinin incelenmesi için kumaşlara ısıl iletkenlik katsayısı, suya batma ve su damlası testleri uygulanmıştır. Termal açıdan incelendiğinde, bağlayıcı kimyasal birlikte uygulanan biyokarbonun, viskon kumaşın ısıl iletkenlik katsayısını azalttığı saptanmıştır. Su testleri sonucunda viskon kumaşa göre biyokarbon kaplanan kumaşların daha hidrofobik özellikte olduğu görülmüştür.
FARKLI LİFLERDEN VORTEKS İPLİKLERLE ÖRÜLMÜŞ KUMAŞLARDA BONCUKLANMA DAVRANIŞLARININ İNCELENMESİ

Gevşek liflerin oluşturduğu ve kumaş yüzeyinde görülen lif dolaşıklıkları ve lif topakları boncuk olarak adlandırılmaktadır. Boncuk oluşumu; giyinme, yıkama, kurutma vb. mekanik hareketlerden kaynaklanan sürekli aşınma altında ve kullanım sırasında meydana gelir. Boncuklanma, kumaş estetiğini ve konforunu etkilediği için hem tekstil hem de hazır giyim üreticileri ve tüketicileri için bir endişe kaynağıdır. Örme giysilerde boncuklanma testleri sonrası istenilen derecelerin elde edilmesi ve bu derecelerin korunması çok önemlidir. Aksi takdirde alıcının gereksinimlerinin karşılanmamasına, siparişin reddedilmesine ve iptaline sebep olabilmektedir. Çalışma ile farklı hammaddeli saf ve karışım vorteks ipliklerin Martindale metodu ile boncuklanma direncinin tespitinde sürtme kumaşı olarak standart yün kumaş ve kendi kumaşı kullanılması durumunda boncuklanma derecelerinde farklılık olup olmadığı ile lif cinsi, iplik ve kumaş özelliklerinin boncuklanma üzerine etkilerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışma sonuçları sıkı (çapı düşük ve yoğunluğu fazla), düzgünsüzlüğü, hataları ve tüylülüğü az olan ipliklerle örülen, ilmek iplik uzunluğu az olan sık örme kumaşlarda boncuklanmaya karşı gösterilen direncin daha fazla olduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca sürtme kumaşı olarak kendi kumaşı ile boncuklanma, standart yünlü kumaş ile boncuklanmaya göre daha fazla derecede görülmüştür.
DESTEK EĞİTİM ODALARININ KAYNAŞTIRMA UYGULAMASINDAKİ YERİ VE ÖNEMİNE İLİŞKİN ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİ

Nitelikli kaynaştırma uygulamalarının yürütülmesinde destek özel eğitim hizmetlerinin sağlanması önemli bir yer tutmaktadır. Bu hizmetlerden birisi de ülkemizde destek eğitim odası (DEO) olarak uygulanmaktadır. Bu çalışmanın amacı; kaynaştırma öğrencileri için açılan DEO uygulamalarında görev alan öğretmenlerin, destek eğitim odası uygulamalarına ilişkin görüşlerini ortaya koymak ve bu görüşlerden hareketle DEO uygulamasının kaynaştırma eğitimindeki yeri ve önemini belirlemektir. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden olgu bilim (fenomenoloji) deseni kullanılarak yürütülmüştür. Araştırmanın verilerini toplamak için nitel veri toplama yöntemlerinden yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile elde edilen veriler betimsel analiz yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmaya 12'si erkek, 13'ü kadın olmak üzere toplam 25 öğretmen katılmıştır. Araştırma sonucunda; öğretmenler, DEO'yu öğrencinin desteklenmesi, bire bir eğitim, gereksinimleri ile ilgili aldıkları eğitim, telafi eğitimi ve özel araç gereçlerle tasarlanmış eğitim şeklinde tanımlamışlardır. DEO'ların öğrencileri akademik olarak iyileştirmek, akranlarından geri kalan öğrencileri desteklemek, öğrencileri sosyal açıdan geliştirmek ve eğitimde fırsat eşitliği sağlamak için açıldığını ifade etmişlerdir. Destek eğitim odasının öğrencinin başarısını arttırdığını, kaynaştırma eğitiminden daha faydalı olduğunu, destek eğitim odasında eksiklerin kapandığını ve destek eğitim odasının öğrenciye kendini özel hissettirdiğini ifade etmişlerdir.
ÖĞRETMEN, ÖĞRENCİ VE VELİ BAĞLAMINDA DESTEKLEME VE YETİŞTİRME KURSLARI: BİR DURUM ÇALIŞMASI

Bu araştırmada, ortaokullarda destekleme ve yetiştirme kurslarına ilişkin, öğretmen, öğrenci ve velilerin görüşlerini belirlemek, bu doğrultuda kurslarda yaşanan sorunlar, bu sorunlara dair çözüm önerilerini incelenmek amaçlanmaktadır. Araştırmada, nitel ve nicel verilerin bir arada kullanıldığı yöntemlerden biri olan keşfedici karma yöntem tercih edilmiştir. Araştırmanın nitel boyutunda durum çalışması deseni, nicel boyutunda betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın nitel boyutu için çalışma grubu Sivas il merkezindeki destekleme ve yetiştirme kurslarına katılan 20 öğretmen, 20 öğrenci ve 20 veliden oluşmaktadır. Nicel boyutu için Sivas ili merkezinde bulunan ortaokullarda görev alan 75 ortaokul öğretmeni, 100 ortaokul öğrencisi ve 100 öğrenci velisinden oluşmaktadır. Nitel verileri toplama işlemi görüşme formları aracılığı ile gerçekleştirilmiştir. Nicel boyutunda ise görüşme formlarından elde edilen veriler ışığında anket oluşturulmuş ve bu anket uygulanarak veriler elde edilmiştir. Analiz sürecinde öncelikle, yazılı formlar deşifre edilip çözümlemeler yapılmıştır. Öncelikle öğretmenlerin, sonrasında öğrencilerin ve son olarak velilerin görüşlerinin analizinde, ifadelerin benzerliğine göre gruplamalar yapılmıştır. Nicel araştırma tekniklerine göre, uygulanan anketler, SPSS 22 istatistik paket programı ile analiz edilmiştir. Araştırma genel olarak öğretmenlerin, öğrencilerin ve velilerin destekleme ve yetiştirme kurslarına ilişkin görüşlerinin çoğunlukla olumlu yönde olduğu ve kursları birçok yönden faydalı ve gerekli buldukları tespit edilmiştir. Ancak kurslara ilişkin aksayan, geliştirilmesi gereken yönlerin de bulunduğu görülmüştür. Bu alanlarda düzenlemelerin yapıldığı takdirde kursların çok daha nitelikli daha verimli ve daha etkili hale gelebileceği saptanmıştır.
ÖĞRETMENLERİN ÖZEL EĞİTİME GEREKSİNİMİ OLAN ÖĞRENCİLERE YÖNELİK KAPSAYICI LİDERLİK DAVRANIŞLARININ İNCELENMESİ

Bu araştırmanın amacı, ortaokullarda görev yapan öğretmenlerin özel eğitime gereksinimi olan öğrencilere yönelik kapsayıcı liderlik görüşlerini incelemektir. Araştırma nitel araştırma türünde olup, olgubilim deseni kullanılarak yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2021-2022 eğitim öğretim yılında Kocaeli'ndeki ortaokullarda görev yapan, kolay ulaşılabilir durum örneklemesine göre seçilmiş 24 öğretmen oluşturmuştur. Veriler, yarı yapılandırılmış görüşme formu ile elde edilmiş , betimsel analiz yöntemi kullanılarak çözümlenmiştir. Öğretmenler kapsayıcı liderliğin öz farkındalık, sosyal farkındalık, ilişkisel çeviklik davranışlarında kendilerini görece olumlu değerlendirmişlerdir. Buna karşın öğretmenlerin, özel eğitime gereksinim duyan öğrencilere yönelik adil davranamadıkları, farklı uygulama ve etkinlik yapamadıkları sonucuna da ulaşılmıştır. Öğretmenler, kapsayıcı liderlik yapmanın önündeki engelleri daha çok aile ve öğretmen kaynaklı engelleri işaret ederek ifade etmişlerdir. Kapsayıcı liderlik davranışlarını sergileyebilmek için ise öğretmenler; özel eğitime gereksinim duyan öğrencilere yaklaşım, onlara içerik oluşturma gibi konularda yetersizliklerinin giderilmesini, bu konuda eğitimler verilmesi gerektiğini, özel eğitime gereksinim duyan öğrencilerine yönelik kaynak ve materyal ihtiyacının giderilmesini, özel eğitim öğrencilerinin akademik derslerini özel eğitim alt sınıflarda yapılmasını önermişlerdir.
Kuşaklar arası boreout sendromunun belirlenmesi

Sağlık Kurumlarında şuan aktif olarak çalışan X, Y ve Z kuşakları farklı özellikleri bulunmaktadır. Bu özellikler kurumların genel işleyişini anlamakta, motive etmede ve yönlendirmede önemli bir takım bilgiler sunar. Literatürde henüz Türkçeleşmemiş olan boreout sendromu, anlam krizi, iş sıkıntısı ve gelişme krizi gibi boyutları ile çalışanların yaşadıkları olumsuz sendromlar arasında yer almaktadır. Sendroma ilişkin öncül ve sonuçlarına ilişkin araştırmalar olsa da kuşaklar arasında bir farklılığa sahip olup olmaması hakkında yeterince bilgi olmadığı düşünülmektedir. Bu sebeple kuşaklar arası boreout sendromunun istatistiksel açıdan bir farklılık oluşturup oluşturmadığı bu araştırmanın amacını oluşturmaktadır. Araştırma örneklemi Ordu ve Giresun illerinde çalışan kamu sağlık çalışanlarından 220 katılımcından oluşmaktadır. Katılımcılara Aralık 2022 ile Ocak 2023 sürecinde Türkçe geçerlilik ve güvenilirlik çalışması yapılan Boreout sendromu ölçeği ile sosyo demografik özelliklerinin yer aldığı anket çalışması uygulanmıştır. Yapılan tek yönlü varyans analizi sonucunda Z ile Y kuşağı ile Z ile X kuşağı arasında iş sıkıntısı üzerine anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Ayrıca, Z ile X kuşakları arasında gelişme krizi farklılık yaratmaktadır. Araştırma bulgularına göre iş sıkıntısı ve gelişme krizi özellikle yeni kuşaklarda daha ön plana çıktığı görülmete diğer kuşaklardan ayrıldıkları anlaşılmaktadır. Yöneticilerin bu farklılıkları anlayıp henüz bu sendroma girmeden ya da girdikten sonra önlemler alması ve çözüme kavuşturması önerilmektedir.
Endüstriyel gelişime uygun yerlerin belirlenmesinde CBS ve AHP entegrasyonu yaklaşımı: Palandöken, Aziziye ve Yakutiye (Erzurum)

İnsan ve mekan etkileşimi kapsamında özellikle beşeri unsurların planlanması ve yer seçimi tercihleri, çevrenin korunması açısından önem arz etmektedir. Bu doğrultuda gerek uluslararası gerekse ulusal düzeyde birçok alanda gerçekleştirilecek yatırımlar için uygun yer seçimi yapılırken farklı ölçütlerin temel alındığı karar verme süreçlerinin kullanıldığı dikkat çekmektedir. Mekansal organizasyon ve planlanma açısından çevresel sürdürülebilirlik kapsamında sanayi için uygun alanların belirlenmesi oldukça önemli bir konudur. Bu kapsamda araştırmanın amacı Palandöken, Aziziye ve Yakutiye ilçeleri için fiziki ve beşeri coğrafya özellikler dikkate alınarak sanayi altyapısının geliştirilmesine yönelik uygun alan belirlenmesidir. Çalışmada çok kriterli karar verme yöntemleri ve CBS (Coğrafi Bilgi Sistemleri) altyapısı çerçevesinde uzmanlarca belirlenen 10 kritere dayalı sanayi alanları için uygun yer belirlenmesi modeli ortaya konulmuştur. Analizler sonucunda çalışma sahasına ait arazilerin büyük bir kısmının (%83, 19) endüstriyel alanların kurulması ve gelişimi için uygun olmadığı tespit edilmiştir. Böylece çalışmada ulaşılan bulgu ve elde edilen sonuçlar araştırma sahasında sanayinin geliştirilmesine yönelik yapılacak projeler için yer seçimi konusunda önemli bir eksikliğin giderilmesine ve sanayi yatırımlarının doğru yerlerde kurulmasına katkı sunacaktır. Ayrıca bu çalışmada ortaya konulan model, farklı alanlara ve sahalara uyarlanarak uygun yer seçimine yönelik gerçekleştirilecek yeni çalışmalar için örnek teşkil edecek ve aynı zamanda yeni model veya yaklaşımların geliştirilmesine de zemin hazırlayacaktır.
Kamu Kurumu Çalışanlarının Bireysel Yenilikçilik Kategorilerine Göre Tüketici Karar Verme Tarzlarının İncelenmesi (Bir Spor Örgütü Örneği)

Bu araştırma, Muğla Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü Personelinin bireysel yenilikçilik kategorilerine göre tüketici karar verme tarzlarının incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın örneklemini, Muğla Gençlik ve Spor İl ve İlçe teşkilatında görev yapan 248 personel oluşturmaktadır. 2022 yılı içerisinde, "Kişisel Bilgi Formu", "Tüketici Karar Verme Tarzları Ölçeği" ve "Bireysel Yenilikçilik Ölçeği" çevrimiçi ortamda, çevrimiçi anket yöntemi ile araştırmacı tarafından uygulatılmıştır. Araştırmada, veri toplamak için, kişisel bilgi formu, Sproles ve Kendall'ın (1986) tarafından geliştirilen ve Dursun ve arkadaşları (2013) tarafından Türkçe' ye uyarlanarak, geçerlik ve güvenirliği yapılan "Tüketici Karar Verme Tarzları Ölçeği" ile Hurth ve arkadaşları (1977) tarafından geliştirilen, Türkçe uyarlaması Kılıçer ve Odabaşı (2010) tarafından yapılan "Bireysel Yenilikçilik Ölçeği (BYÖ)" kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemleri olarak sayı, yüzde, ortalama, standart sapma kullanılmıştır. İki bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında t-testi, ikiden fazla bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında Tek yönlü (Oneway) Anova testi kullanılmıştır. Anova testi sonrasında farklılıkları belirlemek üzere tamamlayıcı post-hoc analizi olarak Scheffe testi kullanılmıştır. Araştırmanın sürekli değişkenleri arasında pearson korelasyon ve regresyon analizi uygulanmıştır. Sonuç olarak, Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü personelinin bireysel yenilikçilik kategorileri %7, 7'si gelenekçi, %21, 9'u kuşkucu, %45, 8'i sorgulayıcı, %22, 7'si öncü, %1, 9'u yenilikçi olarak dağılım gösterdiği belirlenmiştir. Personelin, tüketici karar verme tarzları ve yenilikçilik puanları arasında anlamlı pozitif yönlü bir ilişki olduğu, bireysel yenilikçiliğin tüketici karar verme tarzları üzerine pozitif yönde anlamlı etkisinin olduğu ve tüketici karar verme tarzları ve bireysel yenilikçilik puanlarının demografik niteliklere göre farklılaştığı tespit edilmiştir.
ACİL SERVİSTE İDRAR YOLU ENFEKSİYONU İÇİN BAŞLANAN AMPİRİK ANTİBİYOTİK İLE KÜLTÜR ANTİBİYOGRAM DUYARLILIĞININ KARŞILAŞTIRILMASI

Giriş ve Amaç: Üriner sistem enfeksiyonları (ÜSE) hem ayaktan hem de yatarak tedavi edilen en yaygın enfeksiyonlardan biridir. Tedavide antibiyotik kullanımı ve antibiyotiklere olan direnç git gide artmıştır. Çalışmamızda, acil serviste ayaktan tedavi edilen ÜSE olgularına reçete edilen antibiyotik ile kültür antibiyogramındaki direnç/duyarlılık düzeylerini karşılaştırmayı ve literature katkı sağlamayı amaçladık. Materyal ve Metot: Çalışmamız retrospektif ve tek merkezli bir çalışmadır. Çalışma dahil edilme kriterlerini karşılayan 1503 hasta ile yapıldı. Olguların demografik verileri, laboratuvar verileri ve klinik verileri daha önceden oluşturulmuş çalışma formuna kaydedildi. İstatistiksel anlamlılık düzeyi için p<0. 05 kabul edildi. Bulgular: Olguların %70, 5'i kadın ve yaş ortalaması 55, 83 23, 36 yıl idi. Olgularn %12, 2'sinde üreme olmazken; %3, 2'sinde ise bulaş nedeniyle etken tespit edilemedi. Çalışmamızda olgulara reçete edilen antibiyotiklerin %20, 8'ine karşı bakterilerin dirençli olduğu görüldü. Bakterilerden en yüksek antibiyotik direnç orana E. Coli'nin sahip olduğu; Enterobacter spp. ve Klebsiella spp.'nin E. Coli'yi takip ettiğini gördük. Antibiyotiklerden en fazla direncin Sefuroksim'e karşı olduğu görüldü. Sefuroksim'i, direnç oranına göre sırasıyla Sefotaksim ve Sefiksim takip etmektedir. E. Coli'nin en fazla Sefuroksim'e, Enterebacter spp. en fazla Sefotaksim'e olduğu; Klebsiella spp.'de en fazla Sefuroksim'e; KNS'de en fazla Sefiksim'e; Pseudomonas spp'de en fazla Sefuroksim ve Sefotaksim'e; Proteus spp'de en fazla Sefdinir'e; Staphylococcus Aureus'te en fazla Sefiksim ve TMP-SXT'ye; Streptococcus Agalactia'da en fazla Sefuroksim'e direnç olduğu görüldü. Hem gebe hastalarda hem de diyabetik hastalarında direnç düzeylerinin anlamlı yüksek olduğu (sırasıyla p=0. 044 ve p=0. 009) görüldü Tartışma ve Sonuç: ÜSE olgularında antibiyotik direnç düzeyinin çalışmamızda %20'nin üstünde olduğu; yapılacak eğitim ile ve antibiyotik seçimlerinin yıllık yapılacak olan antibiyotik direnç raporlarına göre seçilmesiyle bu oranın düşürülebileceğini düşünmekteyiz.
Dişil Yazın Kuramı Çerçevesinde Calixthe Beyala’nın L’Homme Qui M’offrait Le Ciel Romanının Değerlendirilmesi

19. yüzyıldan günümüze kadar olan zamanı kapsayan ve kadına yönelik her türlü eşitsizliklerin ortadan kaldırılmasını amaçlayan feminizm hareketinde kadınlar çeşitli alanlarda hak arama mücadelesine girerler. Kadınların erkeklerle siyasi alanda eşit haklara sahip olma, eğitimde fırsat eşitliği ve aynı işlerde eşit ücret alma gibi talepler feminizm hareketinin başlamasına sebep olan nedenlerden başlıcalarıdır. 21. yüzyılın önemli post feminist teorisyenlerinden olan Helene Cixous, Luce Irigaray ve Julia Kristeva ise diğer feminizm akımlarından farklı bir yöntemle edebiyatın cinsiyetçi rolü üzerine vurgu yaparak kadınların sadece yazarak özgür olabileceklerini savlarlar. Fransız kuramcılar, kadınların kendi yazılı ve sözlü evrenlerini yaratabilmeleri için bedenlerini yazıya dökmeleri gerektiğinin altını çizeler ve eserlerinde annelik, kadın vücudu, umut, aidiyet, endişe ve yalnızlık gibi kadına özgü temaları önceleyerek kadının sesini duyurmaya çalışırlar. Çağdaş Fransız edebiyatının önde gelen isimlerinden olan Calixthe Beyala da gerek üretkenliği gerek eserlerinde kadın sesini duyurması açısından adından söz ettirir. Bugüne kadar denemeler de dahil olmak üzere on beşten fazla önemli eseri olan ve dört uluslararası edebiyat ödülüne layık görülen yazar, romanlarında kadınların aşk, kimlik arayışı, aidiyet ve göç gibi sorunlarını işler. Bu çalışmada Beyala'nın L'homme qui m'offrait le ciel adlı romanındaki kadının gücü ve ayakta kalma mücadelesi, farklı sosyal ve ekonomik koşullarda yaşayan kadınların farklılığı, kadın bedeni, aşk ve kendini reddetme temalarının dişil yazın (ecriture feminine) kuramı bağlamında analiz edilmesi amaçlanmıştır.
Gazâ ve İlahî Meşruiyet: Erken Dönem Osmanlı Sultanlarının Sefer Duaları

Osmanlı kronikleri, erken dönem gazi sultanlarının savaşlarda 'Tanrısal takdir'i elde edebilmek için dua ritüeline başvurduklarına ilişkin pek çok rivayeti barındırır. Bu rivayetlerde gazi sultanlar düşman karşısında mağlubiyet endişesi veya muzafferiyet arzusuyla Tanrı'nın yardımına başvurur. Türk hakimiyet anlayışının İslamiyet'le harmanlanmasıyla Osmanlı'ya intikal eden ilahi temelli bu inanış Tanrı'nın savaşı gazi sultanın lehine çevirdiği ön kabulüne dayanır. Bir diğer ifadeyle dua, Osmanlı gaza ideolojisi ve gazi sultan prototipi aracılığıyla sultanın ilahi meşruiyetini destekleyen bir unsur olarak ön plana çıkar. Bu bağlamda Osman Bey'den II. Mehmed'e Osmanlı hükümdarları, küffara karşı savaşırken Tanrı'nın da düşmanına karşı savaşarak zafer elde eden muzaffer komutanlar olarak zikredilerek kutsal savaş imgesi desteklenir. 'Küffara karşı' yapılan seferin maksadının gaza mı yağma mı olduğu ile ilgili tartışmalar ise meselenin bir diğer boyutudur. Bu bağlamda literatürde, Osmanlı gaza tezi ve sefer organizasyonuna ilişkin bazı çalışmalar olmakla birlikte erken dönem Osmanlı seferlerinde dua ritüeli ve özellikle padişah dualarını gaza tezi bağlamında ele alan bir çalışma bulunmamaktadır. Halbuki dua ve neticesinde elde edilen zafer, gazi sultanın ilahi meşruiyetini destekleyen bir unsurdur. Bu çalışmanın amacı, gazi sultan prototipi bağlamında Osmanlı erken dönem seferlerinde 'dua' ritüelinin seferin temel motivasyonu içerisindeki yeri üzerinedir.
Çağdaş Türk Resim Sanatının Düğün Konulu Resimlerinde Bayrak İmgesi Kullanımı

Tüm toplumlarda olduğu gibi Türk toplumunun da kendine has gelenek ve görenekleri vardır. Gelenek ve görenekler içerisinde düğün merasimi, aile kavramına atılan ilk adımlardan biri olarak görülebilir. Evlilik müessesiyle aile kavramına ilk adımın atıldığı bu ritüelin, Türk resim sanatı incelendiğinde milli ve maneviyatı şekillendiren bir anlayışla sanatçıların eserlerinde var olduğu, üretilen bu çalışmalarda duygu birikiminin en üst düzeyde sembolleştiği, sanatçıların kendi kültür pratiklerinden beslendiği görülmektedir. Estetik ve plastik değerlerin dışında bu çalışmada Türk resim sanatında geleneksel bir ritüel olan düğün resimleri ele alınırken milli birlik ve beraberliğin ayrılmaz bir parçası olan bayrak imgesine de vurgu yapılmıştır. Bayrak, bağımsızlık sembolü olmasının dışında, milletin sevinç ve tasada en üst duygularla birleştiği alanlarda bir gösterge olmuştur. Araştırma literatür taraması şeklinde yapılmış olup, düğün temasından yola çıkılarak eserlerinde bayrak imgesi olan sanatçılara yer verilmiştir. Böylece bir ritüelin haricinde iletişim biçimi olan düğün merasimlerinin bayrak imgesi ile neler anlatılabileceği üzerinde durulmuş, bu kültürel verilerin gelecek kuşaklarda farkındalık oluşturması amaçlanmıştır. Elde edilen veriler ışığında, bağımsızlık göstergesi olan bayrak imgesi ve düğün merasimlerinin, milli-manevi kültüre vurgu yaparak toplumu birleştirici rolünün bir iletişim göstergesi olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
İbn Meymûn İle Spinoza’nın Vahiy ve Nübüvvet Tasavvurlarının Karşılaştırılması

Bu makale kapsamında, XII. yüzyılda yaşamış önemli Yahudi din alimlerinden Musa bin Meymun (öl. 601/1204) ile XVII. yüzyılda yaşamış olan ve düşünceleri neticesinde ateist olduğu suçlamasıyla yirmi dört yaşındayken aforoz edilip bağlı bulunduğu Yahudi cemaatinden kovulan Spinoza'nın (öl. 1088/1677) vahiy ve nübüvvet anlayışları ele alınmıştır. Spinoza, Teolojik-Politik İnceleme adlı eserinde, teolojinin felsefeden ayrılması gerekliliğini göstermek amacındadır. Spinoza'nın bu arzusu onu, İbn Meymun'la ve onun temsil ettiği gelenekle karşı karşıya getirmiştir. Neticede Spinoza'nın vahiy ve nübüvvet konusunda İbn Meymun'dan etkilendiği ve onunla bir hesaplaşmaya girdiği görülmektedir. Onun İbn Meymun'dan hangi bakımdan etkilendiği ya da onunla nasıl bir hesaplaşmaya girdiği makalenin asıl konusunu teşkil etmektedir. Çalışmamız giriş, ana bölüm ve sonuç olarak üç bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde öncelikle vahiy kavramının ne ifade ettiğine ve hem İslam düşünürlerinin hem de İbn Meymun'un beslendiği ana kaynak olması nedeniyle Platon ile Aristoteles'in kehanet ve rüya hakkındaki görüşlerine kısaca değinilmiştir. Ayrıca Spinoza'nın İbn Meymun'dan etkilenmesi veya onunla hesaplaşmasının, İbn Meymun'un da mensubu olduğu İslam filozoflarının temsil ettiği gelenekle alakalı olmasından dolayı giriş bölümünde, bazı İslam filozoflarının görüşlerine de ana hatlarıyla değinme gereği duyulmuştur. Bunu yaparken Müslüman filozofların ilklerinden ve en önemlilerinden kabul edilen Kindi (öl. 252/866?), Farabi (öl. 339/950) ve İbn Sina'nın (öl. 428/1037) düşüncelerine özlü şekilde değinilmesi yeterli görülmüştür. Bu arada tarihsel açıdan İbn Meymun'la Spinoza arasında bir yerde duran diğer bir Yahudi filozof Levi ben Gershom'un (öl. 745/1344) fikirleri de kısaca ele alınmıştır. Bu filozofların düşüncelerinden yola çıkılarak vahyin mütehayyile kuvvetiyle, ayrıca rüya ve kehanetle ilgisi gösterilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın asıl bölümünde ise öncelikle İbn Meymun'un vahiy ve nübüvvet anlayışı incelenmiş, akabinde bu, Spinoza'nın vahiy ve nübüvvet anlayışıyla mukayese edilmiştir. İbn Meymun'un nübüvvet anlayışı incelenirken yer yer İslam filozoflarından etkilendiği kısımlara değinilmiştir. Bu mukayesede bilhassa İbn Meymun'un Delaletu'l-Hairin adlı eseriyle Spinoza'nın Teolojik-Politik İnceleme adlı eseri ana kaynaklar olarak değerlendirilmiştir. Bu çalışma neticesinde hem iki düşünürün teolojik yaklaşımının daha iyi anlaşılması hem de Aydınlanmanın müjdecilerinden biri sayılan Spinoza'nın eleştirel dahi olsa İbn Meymun'a kadar uzanan düşünce kodları gösterilmek istenmiştir. İbn Meymun'a kadar uzanan bu kodların aynı zamanda İslam düşünce dünyasına uzandığı da vurgulanmak istenmiştir. Bu makalede, konunun kapsamı iki düşünürün peygamber, vahiy ve vahyin oluşmasında rol alan enfüsi ve afaki etmeler ile vahyin dili yönündeki düşünceleriyle sınırlandırılmıştır. İki düşünürün teolojiye ait mucize gibi diğer görüşlerindeki farklılıklar ya da benzerlikler makalenin kapsamı dışında tutulmuştur.