turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Evaluation of systemic risk between American and European financial markets

Bu tez, 20/08/ 2004 ile 28/02/ 2014 arasındaki dönem için Amerikan ve Avrupa finansal sistemlerinde sistemik risk çalışmasına odaklanmaktadır. Bu konu, 2007 krizinden bu yana finansal aktörlerin dikkatini çekmektedir. Uygun bir düzenleme ihtiyacı, finansal istikrarı sağlamak için düzenleyici reform kullanımını teşvik etmiştir. Sistemik riski değerlendirmek için, Adrian ve Brunnermeier (2011), sistem riskini tespit edemeyen CovaR'nin kuantum regresyonunu, bunun yerine Riske Maruz Değerle bütünleştirmeyi önermişlerdir. Böylece, Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa pazarları için CoVaR'ı hesaplamayı hedefliyoruz. İlgili bulgular ışığında hayat sigortası sektörünün ABD'de sistemik riske en çok katkıda bulunduğu, Euro bölgesinde ise finansal hizmetler sektörü olduğu sonucuna vardık. Ayrıca, büyük finansal kurumların sistemik riski tetiklemekten en fazla sorumlu olduğu da ortaya çıkmaktadır.
Bağımsız denetim ve Türk bankacılık sistemindeki uygulaması.

işletmeler, kurum ve kuruluşlar faaliyetleri ile ilgili açıklamalar yapmakta ve piyasadaki karar alıcılar bu açıklamalar doğrultusunda hareket etmektedirler. Karar alıcılar -işletme ortakları, firma ile ticari ya da finansal ilişkide olan diğer firma, kurum ya da kuruluşlar, devlet- kendilerine sunulan bilgilerin doğruluğunu asıl kaynağından inceleme şansı bulamayabilirler. Bağımsız denetim, firmaların içinde bulundukları mali durumla ilgili yapmış odukları bildirim ve iddiaların uygunluğunun ve güvenirliğinin incelenmesi ve doğruluğunun test edilmesi işlevini yerine getirmektedir. Firmaların içinde bulundukları durumu karar alıcılara karşı doğru olarak yansıttıklarının doğrulanması için bağımsız denetimin etkin ve güvenilir olarak işlevini yerine getirmesi gerekmektedir. Bu tez kapsamında, bağımsız denetim, denetim sürecinde uyulması gereken standartlar, bağımsız denetçilerin görüşlerini içeren denetim raporları konularında bilgi verildikten sonra hazırlanan mali tabloların firmalar için gerçek bilgileri yansıtıp yansıtmadığını inceleyen bağımsız denetimin günümüz ekonomisindeki yeri ve güvenilirliği incelenerek Türk Bankacılık Sistemindeki uygulamasına yer verilmiştir. Türkiye'de bankalar için hazırlanan denetim raporlarında standart bir uygulamanın var olup olmadığı araştırma konusu yapılmıştır. Denetim sürecinde genel kabul görmüş denetim standartlarının bir bütün halinde uygulanması denetimin etkinliğini ve güvenilirliğini sağlayacaktır.
Marka değerinin finansal modellerle ölçülmesi ve ölçülen marka değerinin TMS 38 maddi olmayan duran varlıklar standardına göre muhasebeleştirilmesi

Dünya ticaretinin küresel bir boyut kazanması ile birlikte son yıllarda ticari faaliyetlerde birçok gelişme meydana gelmiştir. Yaşanan gelişmelerle birlikte şirketlerin markaları da büyük önem kazanmıştır. Markaların önem kazanmasıyla birlikte şirketlerin mali tablolarında raporlanabilmesi amacıyla marka değerlemesi gereksinimi giderek artmıştır. Markaların alınıp satılmaya başlanması, şirket birleşmelerine konu olması, marka değerinin nasıl hesaplanacağı konusundaki belirsizlikleri gündeme taşımıştır. Bu bağlamda marka değerinin nasıl hesaplanacağı hususunda bir takım modeller geliştirilmiştir. Önceden geliştirilen bu modellerin her birinin kendine özgü hesaplama teknikleri ve birbirinden farklı parametreleri bulunmaktadır. İlgili literatür incelenerek her modelin pozitif ve negatif yönleri belirlenmiştir. Şirketlerin marka değerlerini mali tablolarında göstermeleri kendilerine avantaj sağlamaktadır. Aktif varlıkların gücünü artıran marka değerleri, şirketlerin bilançolarında maddi olmayan duran varlıklar içerisinde yer alarak kimi zaman duran varlıklardan daha fazla değere sahip olabilmektedir. Şirketlerin varlık değerini hayli artıran marka değerleri Türkiye Muhasebe Standartları gereğince sadece satın alma ya da birleşme söz konusu olduğu durumlarda şirketlerin mali tablolarında gösterilebilmektedir. Şirketlerin kendi bünyelerinde yarattıkları marka değerinin mali tablolarda gösterilmesine Türkiye Muhasebe Standartları izin vermemektedir. Yapmış olduğumuz bu çalışmada, marka kavramının her geçen gün öneminin daha fazla arttığını vurgulayarak, marka değerlemesinin finansal olarak nasıl hesaplanacağı ve hesaplanan marka değerinin mali tablolarda nasıl gösterilebileceğini ifade etmek amaçlanmıştır. Bu bağlamda ulusal ve uluslararası arenada marka değerlemesi için kullanılan modeller ifade edilerek bu modellerin pozitif ve negatif yönleri belirtilmiştir. Marka değerlemesi için birden fazla model olmasından dolayı bu modeller içerisinden Dünyada ve Türkiye'de en çok kullanılan, verileri elde etme ve sayısal sonuçlar verebilmesi açısından da tercih edilen, Hirose Modeli ve Sermaye Piyasalarını Esas Alan Marka Değerleme Modeli kullanılmıştır. Gıda ve haberleşme sektöründe olmak üzere ayrı sektörlerde faaliyet gösteren iki şirketin marka değerlemesi uygulaması yapılmıştır. Uygulamada, gıda sektöründe faaliyet gösteren Ülker Bisküvi Sanayi AŞ ile haberleşme sektöründe faaliyet gösteren Turkcell İletişim Hizmetleri AŞ'ye ait veriler kullanılmıştır. Veriler Kamu Aydınlatma Platformu'ndan elde edilmiştir. Elde edilen veriler sonucunda hesaplanan marka değerlerinin şirketlerin mali tablolarında hangi şartlarda ve nasıl gösterilebileceği ifade edilmiştir.
Kapasite planlama problemlerinde doğrusal programlama tekniğinin kullanımı: Bir konfeksiyon işletmesinde uygulama

Bu çalışmada, kapasite planlamasının işletmeler açısından önemi vurgulanarak bu alandaki problemlerin çözümünde kullanılan tekniklerden doğrusal programlama tekniği incelenecek ve bu tekniğin bir konfeksiyon işletmesinde uygulaması yapılacaktır. Bir konfeksiyon işletmesinde, makine, işgücü ve hammadde gibi kısıtlı kaynakların en verimli şekilde kullanılabilmesi ve bu kaynaklarla maksimum karı sağlayacak optimum ürün üretiminin belirlenebilmesi için kapasite planlamasına ihtiyaç duyulur. Bu çalışmada bahsedilen kısıtlı kaynaklara ait sayısal verilerden yola çıkılarak kapasite planlama probleminin matematiksel modeli doğrusal programlama yaklaşımı ile kurulmuştur. Seçilen bir konfeksiyon işletmesi için model WinQSB 1.0 paket programı ile çözülmüş ve sonuçlar değerlendirilmiştir. Bu sonuçlar çerçevesinde işletmenin özellikle makine ve işgücü kaynaklarını rasyonel bir şekilde kullanmadığı gözlemlenmiştir. Bu kapsamda, işletmenin kaynaklarını optimal kullanması için daha fazla taşeron firmayla çalışabileceği ya da kendi markasını oluşturarak analizler sonucunda tespit edilen ve en çok kar getiren ürün çeşidinden üretim yapabileceği önerilmiştir.
Retro pazarlamanın tüketicilerin marka imajı ve marka kimliği algısına etkileri üzerine bir araştırma

Dünyada küreselleşmenin tesiri ile sınırların ortadan kaybolması, artan rekabet, gelişen teknoloji ve dönüşen tüketici beklentileri pazarlama stratejilerinde ve taktiklerinde bazı değişikliklere sebep olmuştur. Bu yeniliklerden biri de Retro pazarlamadır. Retro pazarlama, geçmişşteki markaları, modaları ve ürünleri yeniden canlandıran nostalji eğilimli pazarlamadır. Bu çalışmada tüketicilerin marka imajına yönelik retro pazarlama algılarını şekillendiren temel faktörlerin belirlenmesi amaçlanmaktadır. Bu amaç doğrultusunda öncelikle kaynak taraması yapılarak teorik alt yapı oluşturulmuştur. Daha sonra araştırma için 416 kişiden anket tekniği ile veri toplanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre; tüketicilerin, retro ürünlere karşı yüksek oranda sevgi hissettikleri, onların marka tercihlerinde retro pazarlamanın etkili olduğu ve yeni markalara kıyasla eski markalardan daha çok keyif aldıkları saptanmıştır. Ek olarak retro markaların tüketicilerin hayal kurmalarını sağladığı, çocukluk yıllarını anımsatan markaların tüketicilere mutluluk verdiğini, tüketicilerin geçmişşte kullanılmış olan markaları görme isteğine ve geçmişş yıllardaki nesillerin kullanmış olduğu markaları günümüzde kullanma isteğine sahip olduklarını ortaya çıkmıştır.
Üretim maliyetlerinin kontrolünde sapma çözümlemelerinin rolü: Elroksan A. Ş. de uygulama

Rekabetin her geçen gün arttığı, küreselleşme olgusunun kendisini daha çok hissettirdiği günümüzde, şirketlerin rekabet üstünlüğü yakalayabilmeleri için müşterilerine istekleri ve beklentileri doğrultusunda, kaliteli ve uygun fiyatlı ürünleri sunmaları gerekmektedir. Günümüz koşullarında şirketlerin karım yükseltmesinin yolu, ürettiği ürünlerin satış fiyatlarını artırmaktan değil, maliyetlerini en aza indirgemekten geçmektedir. Diğer bir deyişle işletmenin faaliyetlerine ekonomik bir nitelik kazandırılması ön plana çıkmıştır. Ekonomik nitelikten kastedilen, maliyetlere karşın, işçilik veriminin yüksek olmasının sağlanmasıdır. Ayrıca maliyet yerlerinin verimliliğinin ölçülmesi, maliyetlerin azaltılması bakımından da önemlidir. Hangi harcamanın verimli, hangi harcamanın verimsiz olduğunu gösterebilmek ve maliyet yerlerinin performanslarım değerlendirebilmek için karşılaştırmalara ve ölçülere gereksinim vardır. İşte bunların çözümü için kullanılan etkili araçlardan biri de 'standart maliyet sistemi'dir. İşletmeler, yoğun rekabette kazanan taraf olabilmek için neyi, nasıl ürettiklerini ve kime satacaklarını doğru tanımlayıp buna göre geleceği planlamalıdırlar. Yöneticiler bu plan dahilinde beklenen maliyetleri tespit ederek, üretim sonunda gerçekleşen maliyetlerle karşılaştırıp, ortaya çıkan sapmaların analizini ve yorumunu yaparak gerekli tedbirler almalıdırlar. Standart maliyet sistemi; üretim öncesi bilimsel çalışmalarla tespit edilen maliyetlerin, üretim sonrası gerçekleşen maliyetlerle karşılaştırılması işlemidir. Böylece 'Beklenti neydi? ve 'Ne oldu? sorularına aranan yanıt, standart maliyet sistemiyle verilmektedir. Bu sistem sayesinde güvenilir sonuçlara ulaşılmakta ve yönetim fonksiyonlarının yerine getirilmesinde kolaylık ve etkinlik sağlanmaktadır. Bu çalışma, standart maliyet sistemi hakkında teorik bilgiden ve savunma sanayiinde faaliyetini sürdüren ELROKSAN A. Ş.'de yapılan bir uygulamadan oluşmaktadır. IV Birinci bölümde maliyet, gider, harcama kavramlarının tanımı ve unsurları, üretim maliyetlerinin kontrolü, sapma çözümlemelerinin ilkeleri hakkında bilgiler yer almaktadır. İkinci bölümde ise standart maliyet sisteminin tanımı, işleyişi, amaçlan, fayda ve sakıncaları, analiz süreci ve esasları ile maliyet kontrolündeki rolü yer almaktadır. Üçüncü bölümde direkt madde, direkt işçilik ve genel üretim maliyetine ilişkin standartlar belirtilmiş, tespit edilen standart ve gerçekleşen maliyetler karşılaştınlmıştır. Bu karşılaştırma sonucunda ortaya çıkan direkt hammadde sapmaları, direkt işçilik sapmaları, genel üretim maliyet sapmalarına ayrıntılı olarak yer verilmiştir. Dördüncü bölümde sapmaların ve standartların tespiti için simülasyon metodundan yararlanılmıştır. Simülasyon karar vericiye yol göstermesi için bir amaç olarak değil, sadece amaca ulaşmak için kullanılan araç olarak ele alınmıştır. Ayrıca dördüncü bölümde hataları azaltmak için şirket tarafından yürütülen kalite kontrol faaliyetlerine yer verilmiştir.
Teknoloji kabul modelinin yenilikçi iş davranışı üzerindeki etkisi

Günümüzde teknolojik gelişmeler sürecinde değişen teknolojik ürünler ve yeni teknolojik düzene adapte olma süreci dikkate alındığında, yaratıcılığı sağlayacak en önemli etkenin yenilikçi iş davranışlarına sahip çalışanlar olması gerektiği düşünülmektedir. Bilimin ve yeni bilgilerin üretildiği, teknolojik gelişimin temelinin atıldığı üniversitelerde, çalışanların yaratıcı düşünmeleri ve bu doğrultuda yenilikler ortaya koyarak yenilikçi iş davranışları sergilemeleri beklenmektedir. Ayrıca çalışanların yenilikçi iş davranışları birçok faktör tarafından etkilenmektedir. Bu bağlamda çalışmanın amacı, Teknoloji Kabul Modelinin Yenilikçi İş Davranışı üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırmada, Teknoloji Kabul Modelinin Yenilikçi İş Davranışı üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla nicel ve nitel yöntemlerin bir arada kullanıldığı karma araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırma iki aşamada gerçekleşmiştir. İlk aşamada nicel veriler toplanarak analiz edilmiş, ikinci aşamada ise nitel veriler nicel verilerle desteklenerek araştırma gerçekleştirilmiştir. Araştırmada Mersin Üniversitesi'nde görev yapan 372 idari ve akademik personelden anket tekniği ile elde edilen veriler SPSS ve AMOS paket programları yardımıyla analiz edilmiştir. Araştırmanın hipotezleri yapısall eşitlik modeliyle test edilmiş ve katılımcıların teknoloji kullanımını kabul etme düzeylerinin yenilikçi iş davranışına anlamlı ve pozitif yönde etki ettiği görülmüştür. Bununla birlikte araştırmada kullanılan demografik değişkenler t-Test ve MANOVA istatistiksel analiz yöntemleri uygulanarak nicel analiz tamamlanmıştır. Araştırmada 18 katılımcı ile yarı yapılandırılmış sorular eşliğinde elde edilen nitel veriler derinlemesine görüşmelerle gerçekleştirilmiş ve veriler NVİVO 10 paket programı ile gerekli kodlamalar yapılarak analiz edilmiştir. Nicel veri analizi sonucunda elde edilen bulguların nitel analiz tarafından da desteklendiği ve genellenebilir olduğu bulgusuna ulaşılmıştır.
Türkiye'de halı sektörünün ithalat - ihracat dengesi

Halı yaklaşık 5500 yıllık geçmişşi olan sanat eserleridir(Başaran, 2004: 17). Halı önceleri sanat olarak ortaya çıksa da günümüze gelene kadar hem sanat hem de insan yaşamını kolaylaştıran vazgeçilmez eşyalardan biridir. Halı, her sektörde ve üründe olduğu gibi makinenin icadı ve gelişimiyle kendi gelişimini tamamlamıştır. Makineleşme sürecine giren halı, sanat alanından uzaklaşarak seri üretim ve müşteri isteklerine göre üretilmiş ve sanat anlamındaki halıcılık ise günümüzde genel olarak el halılarında yaşanmaya çalışılmaktadır(Dalcı, 2006: 4). Halı dünya üzerinde yıllık ortalama 13,7 milyar dolarlık bir ticaret hacmine sahiptir. (İTKİB, 2013: 22). Hem Türkiye hem de dünya ülkeleri halı ihracatındaki paylarını giderek arttırmak istemektedir. Türkiye halı ithalatında çok büyük rakamlara sahip olmasa da halı ihracatında önemli rakamlara ve ticaret hacmine sahiptir. Bu çalışma da Türkiye halı sektörünün ithalat ve ihracatını değerlendirip, ithalatının sebeplerini araştırırken ihracatının ise önemini ve daha iyi olması için gerekli önlemlere değinilmeye çalışılmıştır.
Türk yemeklerinin Çinli turistlerin memnuniyeti ve tekrar ziyaret etme niyeti üzerindeki etkisi

Yeme ve içme bir destinasyondaki turistler için zorunlu faaliyetler olduğundan turizm ve gastronomi, birbiriyle örtüşen ve birbirinden ayrılması neredeyse imkansız kavramlar olarak kabul edilmektedir. Ülkelerin yerel mutfakları, önemli bir çekicilik unsuru olarak farklı ülkelerden gelen turistleri o destinasyona çekebileceği gibi bu turistleri ülkeden soğutarak uzaklaşmalarına da sebep olabilir. Son yıllarda Türkiye'ye gelen turist sayısında ve elde edilen turizm gelirlerinde yaşanan düşüş yeni pazarlara açılmayı gerektirmektedir. Bu noktada turist gönderen ülkeler sıralaması içerisindeki üst sıralarda yer alan Çin'in ve en çok harcama yapan turistler oldukları bilinen Çinli turistlerin Türk turizmi için taşıdığı önem daha da artmaktadır. Çinli turistlerin Türk yemekleri hakındaki görüşlerini ve Türkiye'de kaldıkları süre içerisinde daha çok ne tip yemekleri terch ettiklerini belirlemek amacı ile gerçekleştirilen bu çalışmada, Türk Mutfağının, Çinli turistlerin Türkiye'yi tekrar ziyaret etme niyeti üzerindeki etkisi ile Çinli turistlerin yeni yemekleri denemeye istekli olup olmadıkları da incelenmiştir. Araştırmacı tarafından Şubat-Ekim 2016 tarihleri arasında İstanbul, Antalya ve Ankara'daki uluslararası fuarlarda yüz yüze 400 anket uygulanmıştır. Çalışmanın sonuçları, Çinli turistlerin çoğunluğunun kendi kültürlerine yabancı yeni yiyecekleri denemeye istekli olduklarını ancak Türkiye'yi ziyaretleri sırasında özellikle öğle öğününde daha çok Çin yemeklerini yemeyi tercih ettiklerini, Türk yemeklerini daha çok akşam öğününde tükettiklerini göstermektedir. Çinli turistlerden en çok Çin'in merkez ve doğu ardından da kuzey ve güney bölgelerinden gelenlerin Türk yemeklerini tercih ettikleri; Batı'dan gelen turistlerin tamamının sadece Çin yemeği tükettiği ve Çinli turistlerin çoğununun Türk yemeklerini fazla yağlı ve fazla baharatlı buldukları da çalışmada ortaya konulan sonuçlar arasındadır. Çinli turistlerin Türk yemeklerinden en çok balık, salata, pilav ve et yemeklerini beğendikleri; Türk tatlılarını, ise fazla tatlı buldukları da araştırma kapsamında ulaşılan sonuçlar arasındadır. Çalışma sonuçları ayrıca Türk yemeklerinin katılımcıların Türkiye'yi yeniden ziyaret etme kararını etkilemeyeceğini de göstermektedir.
Borsa İstanbul hisse senedi getirilerinin yatırımcı duyarlılığı aracılığıyla tahmin edilmesi

Türkiye gibi gelişmekte olan ekonomilerde hisse senedi getirilerinin tahmin edilmesi, finans çalışmalarında önemli araştırma konuları içerisinde bulunmaktadır. Ayrıca bu tahmin, yatırımcılar açısından da önemlidir. Bu çalışmada, hisse senedi getirilerinin yatırımcı duyarlılığı aracılığı ile tahmin edilmesi amaçlanmaktadır. Çalışmanın teorik kısmında ayrıntılı bir literatür çalışması yapılmıştır. Uygulama kısmında ise, tahmin için geliştirilen modellerde bağımlı değişken olarak BİST 100 Getiri Endeksi, bağımsız değişken olarak ise Yatırımcı Duyarlılığını temsil eden dolaylı ve dolaysız değişkenler kullanılmıştır. Bu kapsamda 12'si dolaysız, 146'sı ise dolaylı değişkenle kurulan toplam 158 model kullanılarak Bulanık Mantık ve Destek Vektör Makineleri yöntemleri ile analiz yapılmıştır. Analizi yapılan tüm modellerde, 2007- 2018 yılları arasındaki aylık verilerden yararlanılmıştır. Değişkenlere ait toplanan 144 aylık verinin %70'lik kısmı eğitim verisi olarak, %30'luk kısmı ise matematiksel modellerin tahmin başarısını ölçmek için kullanılmıştır. Elde edilen bulgularda, destek vektör makinesi yöntemi ile dolaylı değişkenler kullanılarak yapılan tahminlerin daha başarılı sonuçlar verdiği görülmüştür. Bulgularda, yatırımcı duyarlılığının hisse senedi getirilerini tahmin etme konusunda başarılı olduğu görülmüştür. Dolaylı değişkenlerden işlem hacmi ve işlem görme oranı değişkenleri, dolaysız değişkenlerden ise TÜİK-TGE ve VIX Korku Endeksi değişkenleri hisse senedi getirilerini önemli ölçüde tahmin edebilmiştir. Genel olarak bakılacak olursa, BİST 100 Getiri Endeksi değerleri, Yatırımcı Duyarlılığı değerleri ile istatistiksel olarak başarılı sayılabilecek şekilde tahmin edilmiştir.
Muhasebe standardı oluşturmada yöntem ve kurumsal yapının analizi ve bir model önerisi

Gelişen ekonomik yapı içerisinde sosyal ve ekonomik koşulların değişikliğe uğraması, finansal olayların çok boyutlu olarak gelişmesine ve farklı finansal amaçların ortaya çıkmasına neden olmaktadır. Bu durum muhasebe uygulamalarının sürekli olarak değişmesini gerektirmektedir. Ülke içinde ve ülkeler arasındaki muhasebe uygulamalarında ortaya çıkan farklılıkların, bilgiyi kullananlar açısından anlamlı karşılaştırmalara imkan vermemesi, muhasebe alanında standardizasyona gidilmesi gereğini ortaya çıkarmıştır. Muhasebe standartları, muhasebe uygulamalarına yön veren, muhasebe çalışmalarının yöntemini belirleyen ve finansal tabloların hazırlanmasına düzen getiren normlar ve düzenlemeler olarak tanımlanabilir. Ülkemizde uzun yıllar muhasebe mesleği disipline edilememiş, farklı gruplar tarafından birbirinden kopuk, dağınık ve dar kapsamlı çalışmalarla muhasebe standardı oluşturulmaya çalışılmıştır. Bu karmaşa, muhasebe uygulamalarının ve muhasebe mesleğinin gelişimini olumsuz etkilemiştir. 1989 yılında Türkiye'de muhasebe mesleği yasal statü kazanmış ve kısa bir süre sonra da Türkiye Muhasebe Standartları oluşturma çalışmalarına başlanmıştır. Bu amaçla Türkiye Muhasebeciler Odaları Birliği'a bağlı Türkiye Muhasebe ve Denetim Standartları Kurulu oluşturulmuştu kurulun hazırladığı 11 adet standart, Türkiye Muhasebe Standardı olarak kabul edilerek yürürlüğe girmiştir. Buna karşılık, söz konusu standartlar muhasebe çevrelerinde uygulama alanı bulamamış, standartlar beklenen hedefine ulaşamamıştır. Çalışmamız, söz konusu standartların uygulama alanı bulamayışının nedenlerini araştırmayı ve uygulanabilir muhasebe standartları üretebilecek bir standart yapım sistemine yönelik bir model oluşturmayı konu edinmiştir. Bu çerçevede gelişmiş ülkelerdeki standart oluşturma yöntemi ve kurumsal yapı ile Türkiye'deki sistem, kuramsal boyutta incelenmiştir. Meslek mensuplarının standartlar ve standart oluşturma yöntemine ilişkin görüşleri anket yöntemiyle belirlenmiştir. Bu sonuçlara göre, standart oluşturmada yöntem ve kurumsal yapıya ilişkin model geliştirilmiştir.
Hayat sigortalarında uzun yaşam riski

Uzun yaşam riski son yıllarda önem kazanmaya başlamış bir konu olarak karşımıza çıkmaktadır. Yaşam standartlarının iyileşmesi ve insan ömrünün uzaması insan faktörünün etkilediği finansal hesaplamaları doğrudan etkilemektedir. İnsan ömrünün bir girdi olarak kullanıldığı dolayısıyla uzun yaşam riskinin hesaplamalarda kendine önemli bir yer bulduğu sektörlerden biri sigorta sektörüdür. Öyle ki uzun yaşam riskinin ihmal edilmesi yanlış finansal denklik kurulmasına neden olacak, bu durum ise kurumların sermaye yeterliliği hesaplamalarında ciddi zararlar ile karşı karşıya kalmasına neden olacaktır. Bu çalışmanın temel amacı; Uzun yaşam riskinden korunma yaklaşımlarından biri olan uzun yaşam swapı ile sermaye yükümlülüğünün düştüğünü göstermektir. Bu amaçla öncelikle koruma işlemi için enstruman olarak uzun yaşam swapı seçilmiş ve swap için uygun fiyatlandırma gerçekleştirilmiştir. Daha sonra Lee-Carter modeli, swap ve mortalite oranları denklemine uygulanıp Monte Carlo simulasyonu ile de tahminleme çalışması yapılmıştır. Elde edilen sonuçlara swap maliyeti ilave edilerek koruma işlemi yapılmış durum ile koruma işlemi yapılmamış durumun mukayesesi yapılarak uygun swap fiyatı belirlendiğinde uzun yaşam swapı ile koruma işleminin kayda değer bir tasarruf sağladığı görülmüştür. Dolayısıyla finansal riskin indirgenmesi yaklaşımının kurumların gelecek ile ilgili hesaplamalarında kayda değer tasarruflar sağlaması sebebiyle kullanılabilir ve önerilebilir nitelikte bir yaklaşım olduğu sonucuna varılmıştır.