turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Cooperatives as a model for olive oil export marketing; a case study in Karaburun Peninsula

Küreselleşmedeki son gelişmeler, birçok küçük üreticiyi çalışma alanında sürdürülebilir bir başarı elde etmek için bir araya gelmeye ve işbirliği içinde çalışmaya teşvik etmektedir. Küçük zeytinyağı üreticileri de, sektörün büyük oyuncularına karşı zorlu rekabet koşulları ile karşı karşıya kalmaktadır ve bu durum onları yenilikçi ve etkili çözümler aramaya yöneltmiştir. Bu noktada, Karaburun Yarımadası zeytin ve zeytinyağı üretimi konusundaki uzun tarihi geçmişşi ve 'hurma' ya da 'furma' olarak adlandırılan Karaburun'a has özel zeytin türü olmasına rağmen hala uluslararası bir zeytinyağı markası yaratamamıştır. Yanlış hasat teknikleri; çoğunlukla nüfusun yaşlı olması; eğimli arazi yapısına bağlı sulama problemleri; budama, gübreleme ve tarımsal ilaçlama konusunda yetersiz bilgi; yanlış saklama koşulları, özellikle zeytinlerin sıkım tesisine gidesiye kadar uzun süre çuvallarda tutulması, yetersiz markalaşma faaliyetleri; mevcut kooperatiflerin tatmin edici olmayan performansı Karaburun İlçesinde zeytinyağı ihracatı markası yaratılmasının önünde engel teşkil etmektedir. Bu çalışmanın amacı Karaburun Yarımadasında bir zeytinyağı ihracatı markası oluşturmak için ihracat pazarlaması faaliyetleri ile kooperatif performansı arasındaki ilişkileri araştırmaktır.
Faaliyet tabanlı bütçeleme modellemesi ve bir üretim işletmesi uygulaması

Günümüzün hızla değişen iş koşullarında işletmelerin kıt kaynakları daha etkin şekilde kullanmak için uygun araçlara sahip olmaları gerekmektedir. İşletmeler bu araçlarla, yalnızca kaynakları etkin şekilde dağıtmayı değil, ideal bir yönetim anlayışının geliştirilmesini ve desteklenmesini de hedeflemelidirler. Bu anlamda kullanılabilecek araçlardan birini ifade eden bütçeler, ideal olarak verimliliğin ve karlılığın artırılmasında kullanılan güçlü bir araç olarak değerlendirilmektedir. Ancak geleneksel işletme bütçelerinin günümüz koşullarında kendilerinden beklenen faydaları sağlayamadığı ve ihtiyaçlara cevap vermediği ifade edilmektedir. Bu noktada günümüz bütçe yönetim uygulamalarında mevcut olan anlayış, bütçelerin yönetim aracı olarak kullanılmasında yetersiz kalmaktadır. Zira geleneksel bütçeler, genellikle önceden belirlenen finansal sonuçlara ulaşmak için faaliyetlerin yürütülmesine odaklanan bir araç konumundadır. Geleneksel bütçelerin dezavantajlarını ortadan kaldırmak amacıyla ortaya konulan faaliyet tabanlı bütçeleme yaklaşımı, herhangi bir faaliyet dönemine ilişkin olarak istenilen çıktının elde edilebilmesi için ihtiyaç duyulan kaynakların miktarını belirleyen bir tahmin modelidir. Faaliyet tabanlı bütçeleme yaklaşımı işletmelere genel olarak, geleneksel bütçeleme anlayışında olduğu gibi sadece finansal verilerle sınırlı olmayan, aynı zamanda operasyonel verilerin planlanması ve sonuçlarının analiz edilebilmesini sağlayan bir temel sunmaktadır. Bu doğrultuda çalışmanın amacı, özellikle kaynakların bütçelenmesi aşamasının önemine vurgu yapan bir faaliyet tabanlı bütçeleme modeli geliştirmek ve bu modelin bir işletmede uygulanması ile faaliyet tabanlı bütçeleme uygulamasını ayrıntılı bir şekilde açıklamaktır. Uygulama örneği özellikle, modelin uygulama aşamalarını ayrıntılı şekilde gösterdiği, kaynakların bütçelenmesinde değişken ve sabit genel üretim giderlerini ayrı olarak ele aldığı için değerli bilgiler sunmaktadır. Bu amaçla çalışmada öncelikle, faaliyet tabanlı maliyetleme, faaliyet tabanlı yönetim ve faaliyet tabanlı bütçelemeye ilişkin literatür incelemesi yapılmıştır. Bu çerçevede, söz konusu faaliyet tabanlı maliyetleme ve faaliyet tabanlı bütçelemenin yapısı, uygulama süreçleri, avantaj ve dezavantajları açıklanmıştır. Sonrasında farklı bir faaliyet tabanlı bütçeleme modeli oluşturmaya yönelik kavramsal bir model ortaya konulmuş ve söz konusu modelin işleyişi, bir üretim işletmesinin verileri esas alınmak suretiyle gösterilmeye çalışılmıştır. Bu çalışma ile ortaya konulan faaliyet tabanlı bütçeleme modelinin, işletme yönetiminin maliyet kontrolü ve performans değerlemesi amaçlarını gerçekleştirmede yol gösterecek etkin bir yapı sağlayacağı düşünülmektedir. Böylece, işletme yöneticilerinin bütçeleme ve planlama konularına faaliyet tabanlı bakış açısı kazanmaları yönünde önemli bir adım atılmış olacaktır.
Türkiye'de banka kredilerinde sosyal sermaye potansiyelinin önemi

Sosyolojik ve ekonomik teori bağlamında artan bir etki ile öne çıkan sosyal sermaye kavramı bireyler ve kurumlar arasındaki güven temelindeki bağların ekonomik boyutta ele alınmasıyla değerlendirilmektedir. Kısa bir tanımla, sosyal sermaye çeşitli türden sosyal ağların ekonomik süreçte geliştirilmesi ve kullanılması yeteneğidir. Bu çalışma ile müşteri kabul ve kredilendirme sürecinde banka müşterilerinin sosyal sermaye potansiyellerinin ölçülmesinde, Türkiye'de mevcut bankacılık uygulamalarının yeterlilik düzeyinin bir saha uygulaması ile analiz edilerek; banka müşterilerinin sosyal sermaye potansiyellerinin, müşteri kabul ve kredi değerlendirme süreçlerinde etkin şekilde kullanılmasına yönelik, bankaların içsel uygulamalarında geliştirme ihtiyacı olup olmadığına yönelik tespitlerin sağlanması ve banka çalışanlarının görüşleri çerçevesinde; müşteri kabul ve kredilendirme aşamalarında, müşterilerin sosyal sermaye potansiyellerinin etkin bir şekilde kredi-tahsis değerlendirmesine aktarılabilmesi için yapılması gereken çalışmaların neler olduğunun ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışma ile bankalarda müşteri kabul ve kredi değerleme aşamalarında müşterilerin sosyal sermaye potansiyellerinin analiz edilmesinin bir ihtiyaç olduğu; Türkiye'de yerleşik bankaların mevcut uygulama ve prosedürleri çerçevesinde müşterilerin sosyal sermaye potansiyellerini dolaylı olarak ve kısmen değerlendirdikleri ancak müşteri kabul ve kredilendirme süreçlerinde etkinlik düzeyinin artırılması için bu konudaki farkındalık ve doğrudan uygulamaların geliştirilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
İşletmelerde çevre yönetimi ve BEKO Elektronik A. Ş. örneği

YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ İŞLETMELERDE ÇEVRE YÖNETİMİ VE BEKO ELEKTRONİK A. Ş. ÖRNEĞİ Alper Özcan İşletme Ana Bilim D ah Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ekim 2001 Danışman : Doç. Dr. Fermani MAVİŞ Dünyamız küresel anlamda pek çok çevre sorunuyla karşı karşıyadır. Çevresel kirliliğin nedeni ; doğal kaynakları edindiği teknolojiyle sınırsız kullanan, ekonomik gelişmeyi, karın en üst düzeye çıkarılmasını, büyümeyi ve tüketimi kaçınılmaz kılan, yanlış öngörü ve düşüncelerle çevreye zarar veren tutumlarını bir yaşam biçimi haline getiren insanoğludur. Eğer çevre sorunları ve çevre eğitimi ihtiyaçlarını temel belirleyicisi bireysel ve toplumsal ihtiyaçları ise, bu ihtiyaçlara mal ve hizmet üreterek cevap veren işletmeler bu konunun çözüm noktalarıdır. İşletmelerin hem bu ihtiyaçları karşılarken doğayı korumasına, hem de bireyleri bu yönde eğiterek yeni alışkanlıklar kazandırmasına gereksinim vardır. Bir işletmenin ' yeşil ' olması demek, o kuruluşun her biriminin sosyal ve çevresel sorumluluklarını kabul etmesi demektir. Çevreci bir yönetim üç basit adımla başlar ; kuruluşun mevcut alışkanlıkların gözden geçirmek, tüketimi azaltmak, kuruluş çapında bir politika benimseyerek tüm kamuoyu ile etkileşim sağlamak. İşletmeler için pek çok pratik çevre koruma uygulaması yöntemleri mevcuttur. Bu faaliyetler çevresel yönetim sistemleriyle desteklenmelidir. Sürdürülebilir bir kalkınma sağlamak; çevresel yönetimin fırsatlarını avantaja çeviren doğa dostu ' yeşil işletmeler'in faaliyet gösterdiği bir ekonomik sistemi işletebilmekten geçmektedir.
Tarım Kredi Kooperatiflerinde iç kontrol sistemi ve iç denetim: Malatya Bölge Birliği Mdürlüğüne bağlı kooperatiflerde iç kontrol sistemi etkinliğinin araştırması

Dünyada oluşan finansal krizler neticesinde işletmelerin iç kontrol yapılarının ve iç denetim fonksiyonlarının zayıf olduğu görülmüştür. Bunun sonucunda hükümetler ve mesleki kuruluşlar iç kontrol ve risk kavramlarını ele alan yeni kurumsal yapılar geliştirmeye başlamıştır. Başarılı bir yönetim için, iç kontrol sistemi doğru anlaşılmalı, işletme hedefleri doğrultusunda sağlıklı bir biçimde kurulmalı ve uygulanmalıdır. Başarılı işletmelere bakıldığında işletmedeki problemlerin kısa sürede çözümünde iç kontrol sisteminden yararlandıkları görülmektedir. Bu çalışma kapsamında iç kontrol sistemi ile iç denetim hakkında temel bilgiler verilerek, Tarım Kredi Kooperatifleri Malatya Bölge Birliği Müdürlüğüne bağlı olarak faaliyet gösteren 59 birim kooperatifte iç kontrol sisteminin etkinliği araştırılmıştır. Ayrıca Tarım Kredi Kooperatiflerinde uygulanan iç denetime ilişkin olarak bilgiler verilerek, gerek iç kontrol sistemi gerekse iç denetimle ilgili olarak önerilerde bulunulmuştur.
Motivasyon kuramları ve işletmelerde motivasyonu arttırıcı araçlar

TÜMTÜRK, ALİ YÜKSEK LİSANS, İŞLETME ANABİLİM DALI TEZ DANIŞMAN : YARD. DOÇ. DR. MEHMET YILDIZ EYLÜL 2002, 150 SAYFA Motivasyon üzerine yapılan araştırmalar örgütlerin en önemli unsuru olan insanın örgüt amaçlarına ulaşmak için motive edilmesi gerektiğini göstermektedir. Her araştırma farklı yol ve yöntemler kullanılarak motivasyonun örgütler için önemli olduğu sonucuna varılmıştır. Motivasyonun iş yaşamındaki önemi, işletmelerin maddi olanaklarının bu konuya yönlendirilmesi yönetimlerin bilgisizliği ve duyarsızlığı, yönetsel değişimler gerektirmesi nedeniyle göz ardı edilmektedir. Ancak motive olmuş ve işinden doyum alan çalışanlarla onlara yapılan harcamanın getirişi, onlara yapılan harcamadan yüksek olacaktır. Çünkü motive edilmiş çalışan performansı ve üretkenliği İle örgütün verimliliğini, etkinliğini artıracaktır. örgütlerin en Önemli unsuru olan insanın etkin ve verimli çalışabilmesi için motive edilmesi gerekir. Motive edilmemiş bir insanın performans ve üretkenliği düşük olur, işe devamsızlıklar başlar. Bu nedenle teknolojinin yoğun olarak kullanılması ve uzmanlaşmanın önem kazanmasıyla monotonlaşan İş yaşamında insan unsurunu motive etmek zorunlu hale gelmiştir. Motive olmuş çalışanlar için, ödüllendirmeye katılımcı yönetime iş tanımlanmasına, rotasyona, iş zenginleştirmeye, iş ortamım düzenlemeye, çalışanı bilgilendirmeye önem vermelidir. Bu projeyle; çalışanların iş memnuniyetini etkileyen motivasyon faktörleri motivasyon teorilerinden başlanarak, örgütsel ve bireysel düzeyde araştırılmıştır. Motivasyonla ilgili genel kavramlara, çalışanların iş memnuniyetini etkileyen faktörlere ve çalışanlar üzerindeki etkilerine yer verilerek motivasyonun kendisiyle etkileşen birçok faktörle ilişkilendirilmeye çalışılmıştır.
Firmaların araştırma ve geliştirme yatırımlarının belirleyicileri ve finansal performans üzerindeki etkisi: Türkiye imalat sanayi örneği

Son dönemin popüler konularından biri olan AR&GE yatırımları gerek firmalar gerekse de ülkeler için önemli bir faktör olarak karşımıza çıkmaktadır. Günümüzde en fazla AR&GE yatırımı yapan firmaların ve ülkelerin en gelişmiş firmalar ve ülkeler olduğu görülmektedir. Bu durum ise AR&GE yatırımlarının firma ve ülkelerin ekonomik büyümeleri arkasında itici güç olduğunu göstermektedir. Çalışmanın temel iki amacı bulunmaktadır. Çalışmanın ilk ve en önemli amacı; 2008- 2016 dönemi yıllık verileri ile Borsa İstanbul İmalat Sanayi'nde faaliyet gösteren firmaların AR&GE yatırımlarını etkileyen faktörlerin tespit edilmesidir. Analiz sonuçlarına göre; nakit tutumu, kaldıraç, firma büyüklüğü, gelecek yatırım fırsatları, duran varlık yatırımları ve sahiplik yapısının oluşturulan modellerin genelinde anlamlı olduğu yani AR&GE yatırımlarını etkilediği tespit edilmiştirÇalışmanın ikinci amacı ise; AR&GE yatırımlarının firmaların finansal performansına etkisinin incelenmesidir. Analiz sonuçlarına göre; büyümenin finansal performans göstergesi olarak kullanıldığı modeller dışında AR&GE yatırımlarının finansal performansı pozitif yönde etkilediği tespit edilmiştir.
İnovasyon türleri ve performans ilişkisinde teknoloji yeteneği ve örgütsel öğrenmenin aracı rolü

Araştırmamızda kamu sektöründeki eğitim kurumlarında inovasyon türleri ile okul performansı arasındaki ilişkide teknoloji yeteneği ve örgütsel öğrenmenin aracı rolü incelenmiştir. Okul performansını arttırdığı düşünülen ancak çoğu kez performans üzerinde anlamlı bir etkisi olmayan uygulamalar ve yatırımlar yerine hangi tür inovasyonun okul performansına daha fazla katkı sağladığı araştırılırken, teknoloji yeteneği ve örgütsel öğrenmenin okul performansı üzerinde aracı bir rolünün olup olmadığı araştırılmıştır. Eğitim kurumlarının varlıklarını sürdürebilmeleri ve üst düzey bir performans sergileyebilmeleri öncelikle çevresel değişimleri algılayabilmelerine ve bir bütün olarak çevresel değişikliklere uygun yenilikler geliştirebilmelerine bağlıdır. Değişim ve gelişimin kesintisiz bir süreç olduğu gerçeğinden hareketle bu değişim ve gelişimleri içselleştirme sürecinde değişim ve yeniliklere uyum sağlanması aşamasında inovasyonun okullar açısından hayati öneme sahip olduğu görülmektedir. Bu nedenle okulların varlığını sürdürebilmeleri ve gelişimlerini sağlayabilmeleri için okul performansı ve inovasyonun birlikte ele alınması gerektiği söylenebilir. Ayrıca tek tip bir inovasyona yönelmek bir eğitim kurumunu bütün olarak dönüştürmek için gereken performansı sağlamayabilir. Bu nedenle hizmet inovasyonunun yanında yönetim ve süreç inovasyonlarının da performans üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Okul gibi öğrenmenin önemli olduğu örgütlerde örgütsel öğrenme ve teknoloji yeteneğinin inovasyon yaratma gücü dolayısı ile okul performansına etki etme sürecinde aracı rollerinin olup olmadığı incelenerek performansa etki eden kavramlar ortaya çıkartılmak istenmiştir. İstanbul geneli lise ve dengi eğitim kurumlarından orta ve büyük ölçekli ortaöğretim okullarında toplamda 306 idareci ve öğretmen üzerinde anket yöntemi kullanılmıştır. Bağımsız değişkenler olarak ele alınan ürün inovasyonu, yönetim inovasyonu, süreç inovasyonu ile teknoloji yeteneği ve örgütsel öğrenme kavramlarının bağımlı değişken olan okul performansı üzerindeki etkilerini incelemek üzere güvenilirlik analizi, faktör analizi, regresyon analizi SPSS.20. OO İstatistik programı kullanılarak yürütülmüştür.
İnsan kaynakları yönetimi perspektifinde işgücü farklılıkları yönetiminin incelenmesi

Bu araştırmada; küreselleşen Dünyada önemi sürekli artmasına rağmen, ülkemizde yeterince dikkate alınmayan işgücü farklılıklarının yönetimi konusu, insan kaynakları yönetimi açısından ele alınmıştır. Çalışmanın amacı; çalışanların farklılık olarak algılanan özelliklerini, insan kaynakları yöneticilerinin işgücü farklılıklarına yönelik tutumlarını, işgücü farklıklarının işletmelere sağladığı faydaları ve neden olduğu olumsuzlukları, işletmelerin işgücü farklılıklarına yönelik geliştirdikleri insan kaynakları yönetimi uygulamalarını belirlemektir. Niteliksel bir araştırma olan bu çalışmada, genel tarama modeli ve odak grup görüşmesi yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın evreni; çalışan sayısı 150 ve üzeri olan, PERYÖN ile ilişkili ve özel sektörde yer alan işletmelerin İK yöneticileridir. Odak grup görüşmeleri; 07-08- 09 Mart 2017 tarihlerinde, toplam 12 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri; çalışmaya katılan yöneticilere ve çalıştıkları işletmelere ait bilgilerin sorulduğu bilgi formu ve odak grup görüşmesi ile elde edilmiştir. Veriler, Microsoft Excel programı kullanılarak önceden belirlenen temaların altında bir araya getirilmiş ve betimsel analiz yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda; katılımcıların büyük bir çoğunluğunun iyimser yaklaşım içinde olduğu; kuşaklar arası farklılıklar, cinsiyet, din, kılık kıyafet ve fiziksel görünüm, cinsel yönelim, statü, kültür ve il-bölge farklılıklarının öne çıkan işgücü farklılıkları olduğu görülmüştür. Ayrıca, insan kaynakları yönetimi fonksiyonlarının her birinde, işgücü farklılıklarının yönetimine yönelik birçok uygulama tespit edilmiştir.
Ülkelerin eğitim sistemi performanslarının çok kriterli karar analizi teknikleri ile değerlendirilmesi

Eğitim alanındaki çeşitli paydaşların, eğitimde kalitenin farklı perspektifleri ile beraber eğitim sistemlerinin öğrencileri hayata ne derece iyi hazırladıkları konusuna ilgileri artmaktadır. Eğitim alanında geliştirilen ve uygulanan uluslararası kalite değerlendirme yöntemleri ve araçları; eğitim sistemlerini yeteri kadar tanımlayan; uygun ve içerik olarak ilişkili kalite göstergelerinin belirlenmesindeki zorluk ve göstergelerin ülke içindeki varyasyonundan kaynaklanan belirsizlik nedeniyle uygun olmayabilir. Ulusal eğitim yönetimindeki politika planlayıcılarına ve politika yapıcılarına rehberlik etmesi kadar sonraki çalışmalara da karşılaştırılabilir bir temel oluşturması kapsamında bu çalışma kalite açısından eğitim sistemlerini sıralamak ve sınıflandırmak için bir karar destek sistemi önermeyi amaçlamaktadır. Sınıflandırma ve sıralama sistemi, eğitim sistemlerinin öğrencileri hayata ne derece iyi hazırladıklarını farklı perspektifleri ile ölçen performans göstergeleri setine dayanmaktadır. Bu çerçevede Çok Kriterli Karar Verme yöntemlerinden biri olan SMAA kullanılmıştır. Bu yöntem; eğitim sistemlerinin karakteristikleri hakkındaki mevcut bilgiye, ülkelerin içindeki varyasyona ve en uygun profesyonel yargılara dayalı olarak eğitim sistemlerini farklı kalite kategorilerine gruplamaya ve onları rekabet edebilirlik düzeylerine göre sıralamaya imkan vermiştir. Monte Carlo simülasyonları yardımıyla, ülkelerin eğitim sistemlerini başarı açısından sınıflandırmanın ve sıralamanın güvenirliğini değerlendirmek kapsamında ağırlıklar, kriter ölçümleri ve modelin diğer parametreleri için olanaklı tüm değerler kullanılmıştır. SMAA- 2 ve SMAA-TRI yöntemleri stokastik verinin kullanımında ülkelerin eğitim sisteminin başarısı itibarıyla sıralanması ve sınıflandırılmasındaki sonuçların önemli ölçüde farklılaşabileceğini göstermektedir.
İnsan kaynaklarında eğitim yönetiminin yeri ve önemi ve bir uygulama

Günümüzde yaşanan sosyal, ekonomik, kültürel, toplumsal ve özellikle teknolojik alanlardaki değişimler; birey ve toplum yaşantısını büyük ölçüde etkilemekte ve işletmeler için rekabeti zorlaştırmaktadır. Bu nedenle günümüzde işletmeler, yaşanan gelişmelere uyum sağlayıp başarılı olabilmek için, sahip oldukları insan kaynağını daha çok önemsemekte, eğitim ve geliştirme uygulamalarını da insan kaynaklarına yapılan en büyük yatırım olarak kabul etmektedirler. İşletmelerde uygulanan eğitim programlarıyla çalışanların bilgi, beceri ve davranışlarını geliştirmek amaçlanmaktadır. Ancak eğitim uygulamalarının amacına ulaşabilmesi için bir bütün olarak ele alınması ve bu sürecinin sistematik bir şekilde geçekleştirilmesi gerekmektedir. Bu çalışmada, insan kaynakları yönetimi kavramı, fonksiyonları ve bu fonksiyonlar içerisinde en önemlilerinden biri olan eğitim, literatür taraması yapılarak incelenmiştir. İnsan kaynakları yönetiminde eğitim incelenirken özellikle, eğitim ihtiyaç analizi, eğitim programlarının hazırlanması ve uygulanması, eğitim yöntemleri ve eğitimin değerlendirilmesi aşamaları açıklanmaya çalışılmıştır. Buna ek olarak uygulamada, mülakat yöntemi kullanılarak, sistematik bir eğitim sürecine sahip, ilaç sektöründe yer alan uluslararası bir işletmenin eğitim uygulamaları incelenmiştir.
Türk sigorta şirketlerinde çalışanların proaktif kişilik özelliklerinin bağlamsal, görev performanslarına ve yenilikçi davranışa etkisinin araştırılması

Globalleşme, işletmeleri çağın şartlarına uygun ve gerek davranışları gerekse de sergiledikleri performansları ile kendilerini öne çıkartan çalışanları tercih etmeye yöneltmiştir. Proaktif kişilik organizasyonun görev tanımının ötesindeki, kişisel inisiyatif davranışlarını da içerir. Bu nedenle, proaktif kişiliğe sahip olan bireylerin gösterdikleri bireysel iş performansları da aynı düzeyde yüksek olacaktır. Proaktif davranış sergileyen bireyler bilinçli bir şekilde proaktif kişiliğin getirmiş olduğu özellikler itibariyle yenilikçi davranış içeren hareketlerde de bulunacaklardır. Bu araştırmanın amacı; Türk sigorta sektöründe faaliyet gösteren şirket çalışanlarının proaktif kişilik özelliklerinin iş performansı olarak adlandırdığımız görev ve bağlamsal performansa ve yenilikçi davranışa etkilerini incelemektir. Araştırma verileri, çevrimiçi anket tekniği ve kolayda örneklem yöntemiyle toplanmıştır. Veriler, merkez veya bölge müdürlükleri İstanbul, Ankara veya İzmir gibi büyük şehirlerde bulunan Türk sigorta şirketlerinde çalışan 202 kişinin katılması ile elde edilmiş olup, daha sonra araştırma hipotezleri SPSS istatistik paket programında test edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda ortaya çıkan bulgular; proaktif kişiliğin bağlamsal, görev performansı ve yenilikçi davranış ile arasında pozitif bir ilişki olduğunu ortaya koymuştur. Araştırmada, ayrıca örgütsel destek ve yönetici desteği değişkenlerinin, temel değişkenler arasındaki ilişkide aracı rol oynayıp oynamadığı araştırılmıştır. Analiz sonucunda, örgütsel destek değişkeni aracı bir etkiye sahipken, yönetici desteğinin aracı bir etkiye sahip olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Çalışanların iş tatmin düzeyleri ve örgütsel bağlılıklarının, çalışma motivasyonuna olan etkileri

Bu araştırmada, örgütsel bağlılık ve iş tatmininin çalışma motivasyonuna etkilerini incelemek amaçlanmıştır. Araştırma maksadıyla, İstanbul'da finans, sigorta ve imalat sektöründe faaliyet gösteren 24 farklı firmada çalışan 290 kişiye anket uygulaması yapılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, çalışma motivasyonunu en çok örgütsel bağlılık pozitif yönde etkilemiştir. Bunu iş tatmini takip etmiştir. Araştırmada, demografik değişkenlerden gerek yaş ile örgütsel bağlılık gerekse yaş ile iş tatmini arasında pozitif yönde anlamlı ilişkilere rastlanırken eğitim ile örgütsel bağlılık arasında negatif yönlü bir ilişki bulgulanmıştır. Buna göre yaşın artmasıyla örgüte bağlılıkta ve iş tatmininde artış, eğitim seviyesinin artması ile örgüte bağlılıkta azalma görülmüştür. Son olarak, örgütsel bağlılık ile iş tatmini arasında ise pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki bulgulanmıştır.
Energy efficiency in marine tourism industry: A case study of IC Cesme Marina

Enerji verimliliği terimi 70'li yıllarda yaşanan birçok petrol krizinden bu yana her yıl düzenli olarak önem kazanmaktadır. Türkiye gibi gelişmekte ve enerji bağımlılığı yüzünden enerji ihraç eden ülkeleri düşündüğümüzde, enerjinin verimli kullanımı en uygun ve anlaşılır önlem olabilir. Ekonomik katkı olarak deniz turizmi dizayn edildiğinde yüksek verimli ve sürüdürülebilir olabilir. Deniz turizmi yatçılık pazarı, su sporları pazarı ve kruvaziyer pazarını içine alan geniş bir endüstri kümesidir. Fakat enerji verimliliği olgusu literatürde kapsamlıca deniz turizmi uygulamaları ile bahsedilmemiştir. Bundan dolayı yazar yazında bir boşluk olduğunu düşünmüştür. Bu yazının amacı deniz turizminde enerji verimliliği değişkenlerini elde etmek ve geleneksel uygulamalar ile bir deniz turizmi aktörünün uygulamaları arasında bir kıyaslama yapmaktır. Bu bağlamda bir marina seçilmiştir. Bu hedef doğrultusunda, ilk olarak deniz turizminde enerji verimliliği uygulamaları tartışılmış, sonrasında yarı yapılandırılmış görüşme formu, deniz turizmi uzmanlarından deniz turizminde enerji verimliliği değişkenleri hakkında bilgi almak için kullanılmıştır. Değişkenlerin elde edilmesi ve bu uygulamaların tipik tüketimlerinin belirlenmesinin üzerine IC Çeşme Marinanın uygulamaları bu temelde irdelenmiştir.