turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çok faktörlü finansal varlık fiyatlama modellerinin geçerliliğinin borsa istanbul'da test edilmesi

Sermaye piyasalarını konu alan çalışmalarda incelenen güncel konulardan biri de pay fiyatlarının doğru bir şekilde tespit edilmesidir. Bu amaçla birçok model geliştirilmiş ve performansları test edilmiştir. Bu modeller arasında finans literatüründe sıklıkla kullanılan bazı çok faktörlü finansal varlık fiyatlama modelleri yer almaktadır. Bu çalışmanın amacı varlıkların getiri tahmininde kullanılan çok faktörlü finansal varlık fiyatlama modellerinin Borsa İstanbul imalat sanayi sektöründe yer alan işletmelere ait pay getirilerinin tahmininde kullanılıp kullanılamayacağını tespit etmektir. Pay getirilerinin tahmininde çeşitli çok faktörlü finansal varlık fiyatlama modelleri kullanılmıştır. Bu çalışmada Zamanlararası Varlık Fiyatlama Modeli, Fama&French 3 Faktör Modeli (FF3F), Carhart 4 Faktör Modeli, Fama&French 5 Faktör Modeli (FF5F) ve Q-Faktör Modeli olmak üzere beş farklı model kullanılmıştır. Ayrıca pay getirilerinin tahmininde en iyi sonucu veren modelin hangi model olduğunun da belirlenmesi amaçlanmaktadır. Bu amaçlar doğrultusunda modeller 31.12. 2013 31.12. 2018 tarihleri arasında Borsa İstanbul Sanayi sektöründe yer alan ve bu tarihler arasında kesintisiz işlem gören 141 işletmenin çeyrek dönemlik verileri kullanılarak panel veri analizi ile test edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre modellerin tamamında yer alan piyasa risk primi faktörünün istatistiki olarak anlamlı olduğu ve pay getirilerini pozitif yönlü etkilediği diğer bir ifadeyle tüm modellerin açıklayıcılığına katkı sağladığı tespit edilmiştir. Piyasa risk primi faktörü dışında, Gecelik Borç Verme Faiz Oranı faktörünün de ZVFM üzerinde istatistiki olarak anlamlı ve negatif yönlü etkisinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır. FF3F modelinde ise piyasa risk primi dışındaki faktörlerin modelin açıklayıcılığına herhangi bir katkı sağlamadığı tespit edilmiştir. 4 faktör modelinde ise hem piyasa risk primi faktörünün hem de momentum faktörünün anlamlı ve pozitif etkisinin olduğu tespit edilmiştir. FF5F modelinde karlılık (faaliyet karlılığı ve yatırım faktörleri istatistiki olarak anlamlı olmakla birlikte pay getirisini karlılık faktörünün pozitif ve yatırım faktörünün ise negatif etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Q-Faktör modelinde yatırım faktörünün istatistiki olarak anlamlı olduğu ve pay getirilerini negatif yönlü etkilediği tespit edilmiştir. Son olarak imalat sanayi sektöründe yer alan işletmelerin pay getirilerini açıklamada kullanılabilecek en iyi modelin 4 Faktör modeli olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Lider ve yöneticilerin çalışanlar tarafından algılanan liderlik ve yöneticilik özellikleri: Mersin / Soil örneği

Çalışanların algıladıkları liderlik ve Yöneticilik tarzına göre, yöneticilerine güven duymaktadırlar. Güven ifadesi çalışanların örgüte bağlılığını arttırırken aynı zamanda da örgütün verimliliğini etkilemektedir. Lider ve yöneticiler, çalışanları ile aynı düzeyde ilişki geliştirmez ve etkileşimde bulunmazlar. Lider, yönetici ve çalışan ilişki düzeylerinin ve bu ilişkinin çalışanlar tarafından algılanma biçimleri her bireyde farklılık arz etmektedir. Bu çalışmada, Lider ve Yöneticilerin davranışlarının ve çalışanlar tarafından etkilenme ve algılanma düzeyleri ele alınmaktadır. Bu amaçla anket çalışması yapılmıştır. Anket aynı şirkette bulunan çalışanlar uygulanmıştır. Çalışmada Lider, Yönetici davranışlarının çalışanlar tarafından algılanma şekli ve düzeyi, çalışanların bulundukları pozisyon, yetiştikleri ortam, yaşı ve sahip oldukları eğitim düzeyi farklılaştıkça algının da faklı olduğu görülmüştür
Infomercial reklamların ?tanıtıcı reklamların? satın almayı etkileyen faktörler açısından değerlendirilmesi

Bu çalışma, tüketicilerin infomercial reklamlara yönelik tutumlarını ve tutumun satın alma kararı üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Infomercial reklam, doğrudan tepki televizyon pazarlamasında kullanılan bir yöntem olarak karşımıza çıkmaktadır. Doğrudan tepki televizyon pazarlaması ise doğrudan pazarlamanın televizyon aracılığıyla yapılmasıdır. Bu nedenden ötürü çalışmanın başında doğrudan pazarlamadan bahsedilmiş, daha sonra doğrudan tepki televizyon pazarlaması incelenmiş, ikinci bölümde ise tüketici davranışı ve satın alma karar süreçlerinden söz edilmiştir. Geleneksel reklamlardan uzun süren, ürünün özelliklerinin ve kullanım şekillerinin bir sunucu, ünlü veya halktan ürünü deneyen bir kişi tarafından anlatılan, ücretsiz telefon numarası ve/veya internet adresinden doğrudan satış yapan reklamlara infomercial reklam denilmektedir. Çalışma kapsamında infomercial reklama yönelik tutumu etkilediği düşünülen; infomercial reklama yönelik algı, infomercial reklamdan satın alan kişinin özellikleri ve infomercial reklam içeriği ile, tutumdan etkilendiği düşünülen satın alma kararından oluşan bir model oluşturulmuş ve aralarındaki ilişkiler araştırılmıştır. Ayrıca çalışmaya katılanların demografik özellikleri ile televizyon izleme alışkanlıkları ile araştırma konusu faktörler arasında bir farklılık olup olmadığı incelenmiştir. Araştırma yönetimi olarak hem kalitatif hem de kantitatif araştırma türleri kullanılmış, kalitatif kısım için odak grup çalışmalarından, kantitatif kısım içinse anketlerden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda ortaya konulan bulguların ve modelin doğrudan pazarlama, doğrudan tepki pazarlaması ve infomercial reklam yazınına katkıda bulunması hedeflenmektedir.
Türkçe örgüt çalışmaları literatüründe yeni kurumsalcılık teorisi üzerine yapılan çalışmaların analizi

Yeni kurumsal teori 1970'lerin sonundan başlayarak günümüze kadar sosyal bilimler alanında önemli etkiler yaratmıştır. Yeni kurumsalcılık, temelde, eski kurumsalcılığın formel analiz anlayışının yetersiz bulunması ile davranış normları ve alışkanlıklar gibi informel kuralların bireylerin eylemleri üzerindeki kalıcı etkilerine odaklanmaktadır. Yeni kurumsalcılığın en azından üç farklı türü vardır. Bunlar kültürel/sosyolojik yeni kurumsalcılık, tarihsel yeni kurumsalcılık ve rasyonel tercih yeni kurumsalcılığıdır. Bu tez örgüt çalışmalarında yeni kurumsalcı çalışmaları analiz ettiği için kültürel yeni kurumsalcılık üzerine durmaktadır. İşletme anabilim dalı çerçevesinde yürütülen örgüt çalışmalarında yeni kurumsalcılığa örgüt kurumsalcılığı da denilmektedir. Bu anlamda bu tezde yeni kurumsalcılık kavramı kültürel yeni kurumsalcılık ya da örgüt kurumsalcılığı anlamlarında kullanılmıştır. Örgüt çalışmalarında yeni kurumsalcılık örgütlerin rasyonel stratejiler ya da kaynak kısıtları bağlamında eylemde bulunmadıklarını, aksine örgütlerin belirli bir kültürel çevre içinde meşruiyet kazanmak için eylemde bulunduklarını ileri sürer. Bu yüzden örgütlerin davranışlarını anlayabilmek için yazılı kurallar ya da rasyonel açıklamalardan ziyade meşruiyeti artırıcı sosyal normları/inançları ve informel kuralları incelemek gerekmektedir. Bu tezde Türkçe örgüt çalışmalarında yeni kurumsalcılık teorisini kullanan çalışmaların kategorilendirilmesi ve incelenmesi hedeflenmiştir. Bununla birlikte yalnızca makaleler ve tezler tez kapsamına dahil edilmiştir. Kitaplar, tebliğler ve İngilizce yazılmış eserler konu dışı bırakılmıştır. Yeni kurumsalcılığın ortaya koyduğu dört önemli kavram vardır. Bunlar eşbiçimlilik, meşruiyet, kurumsal mantıklar ve kurumsal girişimciliktir. Tezde bu dört ana kavram üzerinden çalışmalar kategorilendirilmiştir. Ancak bu kavramların yanında bir süreç olarak kurumsallaşmayı inceleyen çalışmalarla ve yeni kurumsalcılık üzerine teorik eserler de ayrı kategoriler olarak kabul edilmiştir. Bu tez kapsamında toplamda 82 çalışma incelenmiştir. Bu çalışmalar konularına, araştırma yöntemlerine, kavramlara yükledikleri anlamlara ve araştırma bulgularına göre analiz edilmişlerdir. Çıkan sonuçlar genel olarak Türkçe literatürde yeni kurumsalcılık alanındaki çalışmaların niteliğini ve hangi konularda yoğunlaşıldığını göstermiştir. Bu sayede daha sonra bu alanda yapılacak olan çalışmalar için geniş bilgiler sunulmaktadır.
Relationship between the corporate board structure and performance: A research on the Turkish banking industry

Kurumsal yönetim, işletme literatürünün en popüler konularından birisidir. Yönetim kurulu ile yönetim arasındaki ilişkiler kurumsal yönetimin temel meselesidir. Dünya ekonomi tarihinde rahatlıkla görülebileceği üzere, kurumsal yönetim uygulamalarının eksikliğinde birçok şirket skandalı vuku bulmuştur. Bu nedenle, işletmelerin kurumsal yönetim uygulamaları pek çok ülkede düzenleyici organlar tarafından düzenlenmiş ve organize edilmiştir. Bu işletmeler arasında yer alan bankalar finansal sistemin önemli oyuncularındandır. İyi düzenlenmiş bankacılık sektörü ekonomilerin sağlığı açısından çok önemlidir. Bu araştırma yönetim kurulu yapısı ile banka performansı arasındaki ilişkinin incelenmesini amaçlamaktadır. Modellerde IMKB'de işlem gören 16 bankanın 2005- 2011 dönemine ait veri setleri kullanılmıştır. Bankaların konsolide olmayan mali tabloları kullanılarak hesaplanan aktif getirisi ve özkaynak getirisi değerleri performans göstergesi olarak kullanılmıştır. Yönetim kurulu büyüklüğü, yabancı ortağın varlığı, borsaya açık sermaye oranı ve en büyük hissedarın hisse oranı yönetim kurulu değişkenleri olarak alınmıştır. Modeller geliştirilirken data setlerine panel veri analizi metodu uygulanmıştır. Bulgular yönetim kurulu değişkenlerinin banka performasını farklı yönlerde etkilediğini göstermektedir.
Yeşil muhasebe sisteminin bir dalı olan karbon muhasebesi ve bir termik santralde uygulama

Son yıllarda işletmelerin çevreye verdikleri zararların önlenmesi ile ilgili tartışmalar, küresel ısınmanın etkisiyle daha fazla ön plana çıkmıştır. Bu konu Kyoto Protokol'ü ile küresel düzeyde yaptırımlarla çözümü amaçlanmıştır. Çevre ile ilgili uluslararası yaptırımların oluşması, karbon ticareti, karbon muhasebesi ve karbon vergileri gibi kavramların ortaya çıkmasına neden olmuştur. Çalışmanın amacı, sera gazı emisyonları ile ilgili finansal nitelikli işlemlerin muhasebeleştirilmesini uygulamalı bir şekilde açıklamaktır. Bu amaç doğrultusunda Türkiye'de faaliyet gösteren bir termik santralde araştırma yapılmıştır. Bu işletmenin sera gazını azaltmak amacıyla yapmış olduğu işlemleri muhasebeleştirilmiştir.
Mutluluk ekonomisi; sosyo-ekonomik yapının toplumsal mutluluk algısı ve memnuniyetine etkisi: Türkiye örneği

Son zamanlarda ekonomik çalışmalarda mutluluk kavramı gittikçe artan bir öneme sahip olmaktadır. Bu doğrultuda bireyin tüketim ve satın alma aktiviteleri, önyargıları, eğilimleri ve duyguları gibi psikolojik faktörler davranışsal ekonominin ilgi alanına girmiştir. Bu çalışmada toplumsal mutluluk bağlamında toplumsal memnuniyet, yaşam memnuniyeti, bireysel mutluluk bileşenleri ele alınmıştır. Sosyo-ekonomik göstergelerin bireyin mutluluğu ve yaşam memnuniyeti üzerine etkisi bu etkinin toplumsal düzeyde yansıması ve ekonomik değişkenlerden hanehalkı gelir düzeyine göre mutluluk algısı incelenmiştir. Bu amaç için hanehalkı gelir seviyesinin mutluluğa etki edip etmediği bu etkinin hangi seviyeye kadar olduğu ANOVA istatistik analizi ile belirlenmiştir. Gelir seviyesinin ancak belirli bir noktaya kadar mutluluğa etki etmekte olduğu ve orta seviyeden sonra mutluluk algısının değişmediği tespit edilmiştir. Yapılan literatür taraması çalışmalarında da makroekonomik göstergelerin tek başına ve doğrudan mutluluğa etki etmediği görülmüştür. Bundan başka sosyal değişkenler olan cinsiyet, yaş grupları, eğitim seviyeleri, medeni durumu, cinsiyet ayrımında medeni durum, cinsiyete göre mutluluk kaynağı olan başarı, iş, sağlık, sevgi, para gibi değerlerin mutluluğa etkisi analitik olarak incelenmiştir. Cinsiyet bazında değerlendiğinde; kadınların erkeklere oranla, eğitim seviyesi yüksek olanların alt eğitim seviyelerine oranla, evli olanların bekarlara oranla daha mutlu olduğu görülmüştür. Yine yapılan analizlerde erkekler mutluluk kaynağı olan değerlerden; başarı, iş ve parada bulurken, kadınların sağlık ve sevgide bulmakta olduğu tespit edilmiştir. Bu amaç için de yine ANOVA analizi ve T testi, yapılmıştır. Bu çalışmada, Türkiye İstatistik Kurumunun 2013 yılı 'Yaşam Memnuniyeti Araştırması' verileri kullanılmış olup, veriler iller itibariyle SPSS 18.0 İstatistik Paket Programında girilerek il bazında analizi yapılmıştır.
Dış kaynaklardan yararlanmanın işletmelerin insan kaynakları depertmanlarına etkisi ve bir araştırma

oz Küreselleşme ve artan rekabet, birçok örgütte büyük yapısall değişimlere yol açarak, işletme dışı kaynaklara olan talebi daha da arttırmaktadır. Dış kaynaklardan yararlanma örgütün başlıca ve temel olmayan fonksiyonlarının, konusunda uzman ve etkin çalışan tedarikçilere devrini öngören bir yönetim stratejisidir. İnsan kaynaklan fonksiyonu da dış kaynaklardan yararlanmanın kabul gördüğü bir alandır. Birçok işletme İ. K. fonksiyonlarında dış kaynak kullanarak maliyetleri düşürmeyi ve konusunda uzman olan tedarikçilerden yararlanarak örgüte değer katmayı hedeflemektedir. D. K. Y., insan kaynakları departmanlarında yapısall değişimlere neden olmuş ve örgüt içinde İ. K.'nın rolünün yeniden tanımlanmasına yol açmıştır. Bu tez çalışmasının amacı D. K. Y. 'nın İ. K. departmanlarına olan etkisini ortaya koymaktır. Bu amaçla, konu ile ilgili literatür taranmış ve uygulama kısmında da Bilişim ve Telekomünikasyon sektörlerinde faaliyet gösteren işletmelerin İ. K. yöneticilerinin D. K. Y. konusundaki görüşleri incelenmiştir. Uygulama sonucunda, genel olarak bakıldığında D. K. Y. 'nın İ. K. departmanlarına etkisinin olumlu olduğu belirlenmiştir.
Tahakkuk esaslı devlet muhasebesi ve bir örnek uygulama

Devletlerin para ve mali politikalar aracılığıyla ekonominin tüm unsurları ile etkileşim içerisine girişinin günden güne artması, ekonomi içerisindeki mali nitelikteki işlemlerin raporlanmasını temin eden devlet muhasebesi anlayışının kabuk değiştirmesine neden olmuştur. Dolayısıyla tüm dünyada sadece bütçe uygulama sonuçlarını gösteren nakit esaslı devlet muhasebesinden mali içerikli tüm olayların tahakkuk ettiğinde kayıt altına alındığı tahakkuk esaslı devlet muhasebesi sistemine geçiş hızlanmıştır. Küreselleşme olgusu ve Avrupa Birliği, Dünya Bankası ve Uluslararası Para Fonu gibi dünya çapındaki kuruluşların devlet muhasebesinde yeknesaklığı sağlamak amacıyla yaptığı çalışmalar, Türkiye'de de devlet muhasebesi sisteminin dünya ile uyumlaştırılması çabalarını arttırmıştır. Türkiye'nin yaşadığı ekonomik krizler, Avrupa Birliği ve Uluslararası Para Fonu ile sürdürülen müzakereler, Türkiye'nin mali sisteminin vergi harcamaları gibi uygulamaları nizami bir biçimde raporlayamıyor oluşu mali saydamlık ve hesap verilebilirliği sağlayabilecek bir mali reformun yapılmasını zaruri hale getirmiştir. Bu nedenle 1995 yılında Kamu Mali Yönetim Projesi ile başlayan çalışmalar 2003 yılında 5018 Sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun çıkarılmasıyla ciddi bir boyut kazanmıştır. Mali reform olarak nitelendirilebilecek bu adım ile Türkiye'de ulusal ekonominin sınıflandırması yapılmış, analitik bütçe oluşturulmuş ve genel yönetim kapsamındaki tüm kuruluşlarda tahakkuk esaslı devlet muhasebesine geçilmiştir. Tez çalışması kapsamında Türkiye'de devlet muhasebesinin gelişim süreci; mali reform gereksinimi, 5018 sayılı yasa ve bu yasa ile beraber ortaya çıkan alt mevzuat çalışmaları analiz edilmiş özellikle de tahakkuk esaslı devlet muhasebe sistemi, çerçeve hesap planı ile birlikte detaylı bir biçimde incelenmiştir. Örnek uygulama kapsamında ise Ege Üniversitesinin muhasebe hizmetlerini gören Strateji Geliştirme Daire Başkanlığı tarafından hazırlanan Stratejik Plan, İdari Faaliyet Raporu çerçevesinde üniversitenin mali ve yönetsel yapısı ortaya konmuştur.
Örgütsel bağlılık ve örgütsel bağlılığı geliştirme araçları: Özel bir hizmet işletmesinde araştırma

Çalışanların kendi istekleri ya da çıkarları doğrultusunda örgütte kalmak istemeleri, örgütün değerlerini kendi değerleri ile özdeşleştirmeleri ve örgütün başarıya ulaşması için çaba harcamaya istekli olmaları anlamına gelen örgütsel bağlılık, örgütlerin bünyelerindeki insan kaynağını kaybetmemeleri açısından giderek önem kazanan bir konudur. Örgütsel bağlılık, örgütlerin maliyetlerini düşürmekte, karlılıklarını artırmakta ve imajlarını güçlendirmektedir. Örgütsel bağlılık sayesinde hem çalışan hem de işveren açısından örgüt uzun süre çalışılabilir ve yaşanabilir hale gelmektedir. Çalışmada örgütsel bağlılık konusuna açıklık getirilmekte ve örgütsel bağlılığı geliştirme araçları ortaya konulmaktadır. Bu araçlar; liderlik, örgüt kültürü, örgütsel iletişim, eğitim olanakları, çalışma koşulları, kararlara katılım, örgütsel güven ve motivasyondur. Örgüt; yapısına, kültürüne, işleyişine ve çalışanlarına uygun örgütsel bağlılığı geliştirme araçlarını kullanarak, çalışanlarında bağlılık duygusunu oluşturabilmekte ve geliştirebilmektedir. Çalışmanın araştırma kısmında örgütsel bağlılığın boyutlarından birisi olan duygusal bağlılığın örgütsel bağlılığı geliştirme araçları ile olan ilişkisini ortaya koymak amaçlanmıştır. Aynı zamanda araştırma yapılan örgütün farklı birimlerinde çalışan bireylerde oluşan örgütsel bağlılığı geliştiren araçlar karşılaştırılmıştır. Araştırma sonuçlarından elde edilen bulgular, örgütsel bağlılığın oluşmasında örgütsel bağlılığı geliştirme araçlarının etkili olduğunu ortaya koymuştur. Araştırma yapılan örgütte duygusal bağlılığın gelişmesinde örgüt kültürünün, çalışma koşullarının ve motivasyonun etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Örgütün birimleri arasında bir karşılaştırma yapıldığında birimler arasında duygusal bağlılığın gelişmesinde farklı geliştirme araçları rol oynamaktadır. Aynı zamanda örgütsel bağlılığı geliştirme araçlarının her biri ile duygusal bağlılığın ilişkili olduğu sonucu ortaya çıkmıştır.
Mikro kredinin kadın yoksulluğunu azaltmadaki rolü: Niğde örneği

Yoksulluk, küresel düzlemde en çok tartışılan ve çözüm yolları aranan en önemli sorunlardan biridir. İçerisinde insan öğesini barındıran bir kavram olan yoksulluk; insanların temel ihtiyaçlarını karşılayacak minimum yaşam standartlarına sahip olmamasını ifade etmektedir. Özellikle yoksulluk, işgücüne ekonomik ve sosyal anlamda yeteri kadar katılamayan kadınları önemli ölçüde etkilemektedir. Nüfusun öteki yarısını oluşturan kadınları, ekonomik, sosyal ve politik alanın dışına iterek ekonomik kalkınmanın olmayacağı inancı ile hazırlanan bu çalışmada; ana eksenimiz, özellikle kadın yoksulluğu ile mücadele stratejisi olarak mikro kredinin uygulaması, spesifik olarak da Niğde ilinde mikro kredi uygulamasının kadın yoksulluğu üzerindeki olası etkilerinin araştırılmasıdır. Bu çalışmada, Niğde ilinde mikro kredi sisteminin işleyişi ve mikro kredi sisteminin kadınlar üzerindeki sosyal ve ekonomik etkileri incelenmeye çalışılmıştır. Bu amaçla Niğde Grameen Bankası Mikrofinans şubesi ile işbirliği yapılarak mikro kredi kullanan 110 kadın katılımcı ile birebir görüşülüp çoktan seçmeli anket uygulaması yapılmıştır. Bu görüşmelerde, Niğde'de mikro kredi kullanan kadınların sosyo-demografik profilleri, mikro kredi kullanma amaçları, mikro kredi ile ne tür işler yaptıkları, mikro kredinin gelir düzeylerinde ve sosyal hayatlarında bir değişime yol açıp açmadığı, mikro kredinin istihdama katkı sağlayıp sağlamadığı, mikro kredi uygulamasında ne tür sorunlarla karşılaştıkları ve karşılaşılan sorunların çözümü için neler önerdikleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Araştırma sonucunda, Niğde'de mikro kredi kullanan kadınların sistemden büyük ölçüde memnun oldukları ve mikro kredinin ekonomik ve sosyal yaşantılarına önemli katkılar sağlamasına karşın verilen kredi miktarının yetersizliği, pazarlama sorunun olması gibi bir takım sorunlarla karşılaştıkları sonucuna ulaşılmıştır.
Perakendeci markalarını tercih etmede etkili olan tüketici özellikleri ve tutumları

Ticaretin ilk yıllarında, malların diğer mallardan ayrılabilmesi için işaretlenmesi ile başlayan ınarJcalamaf gelişim, değişim ve yoğun rekabet nedeniyle günümüzde işletmelerin pazarlama, stratejilerinin ayrılmaz bir parçası olmuştur. Bu anlamda, işletmelerin, mal ve hizmetlerinin paraflanmasında başarılı olabilmeleri için marka geliştirme surecine önem vermeleri gerekmektedir. Geliştirilen marka, hedef pazar, rekabet ve tüketici doğrultusunda doğru konumlandırılmak, gerektiğinde yeniden konumlandırma yapılabilmelidir. Marka ile ilgili çalışmalarda, tüketici tutumlarının bilinmesi ve bu tutumların doğru değerlendirmesi gerekmektedir. Tüketici tutumlarına dayak pazar bölümlendirme ve ürün geliştirme stratejüerinin başarıyla uygulanabilmesi için tüketici tutumlarının özellik ve fonksiyonlarının, tutum değiştirme ve geliştirme kavramlarının, özellikle o işletmelerin marka yöneticileri tarafından çok iyi bilinmesi gerekmektedir. Teknolojideki değişim ve gelişmenin rekabeti ön plana çıkarması ve tüketici tercihlerindeki hızlı değişimler, işletmeleri yeni pazarlama yöntemlerini uygulamaya yöneltmektedir. Perakendecilikte, son dönemlerde önemi gittikçe artmakta olan yeni pazarlama stratejilerinden biri de perakendecilerin kendi markalı ürünleridir. Bu çalışmada, perakendeci markalarına karşı tüketici tutumlarını ölçmek ve bu tüketicilerin demografik özellikleri ile perakendeci markalara karşı tutumları arasında bir ilişki olup olmadığını test etmek amaçlanmaktadır. Bu çalışmanın bir başka amacı da perakendeci marka tercihi ile tüketicilerin demografik özellikleri arasında bir ilişki olup olmadığının ortaya konmasıdır. Veriler, yüz yüze anket yöntemi ile toplanmıştır ve bu verilerin analizinde Ki-Kare Analizi kullanılmıştır. İlk aşamada, tüketicilerin demografik özellikleri ile perakendeci marka tercihi arasında bir ilişki olup olmadığı incelenmiştir. İkinci aşamada ise, tüketicilerin demografik özellikleri ile perakendeci markalara karşı tutumları arasında bir ilişki olup olmadığı incelenmiştir. Elde edilen sonuçların özellikle, perakendeci sektöründe marka geliştirme ve konumlandırma çalışmalarında marka yöneticilerine yarar sağlayacağı düşünülmektedir.
Türkiye ulusal entelektüel sermaye endeksi

Ülkelerin refahı, artık klasik üretim faktörlerinin varlığından çok, üretim faktörlerinin, düzenli hızlı ve verimli kullanımına bağlıdır. Üretim faktörlerinin verimli kullanımı, sosyal ve ekonomik alanlarda belirli bir gelişim ve birikimi zorunlu kılmaktadır. Entelektüel birikim olarak tanımlayabileceğimiz bu yapı, eğitim, teknoloji iletişim, enformasyon ve benzeri ülkenin sosyal ve ekonomik altyapısının, bir bütün olarak ifade edilmesidir. Ulusal düzeyde entelektüel sermayenin ölçümü, entelektüel birikim yönünden önem taşıyan, ekonomik ve sosyal göstergelerin anlamlı ve anlaşılır bir sonuç elde edilebilecek şekilde kombinasyonu ile mümkündür. Bu çalışmada Türkiye'nin ulusal entelektüel sermaye değerini belirleyebilmek için, ulusal entelektüel sermaye bileşenleri, entelektüel sermaye ölçümünde kullanılan, Skandia pusulası modelinde öngörülen, ulusal insan sermayesi, ulusal pazar sermayesi, ulusal yenileme sermayesi ve ulusal süreç sermayesi, şeklinde ele alınmıştır. Her bir bileşen için tarama yöntemiyle elde edilen ekonomik ve sosyal veriler, bileşen göstergesi olarak değerlendirilmiştir. Kullanılan göstergelerin bileşenler içindeki önemini ve bileşenlerin ulusal entelektüel sermaye değeri içindeki önemini belirleyebilmek için, 5'li likert tipi ölçeği içeren anket uygulanmıştır. Anket sonuçlarından elde edilen veriler, Analitik Hiyerarşi Yöntemiyle değerlendirilerek gösterge ve bileşenlerin ağırlık oranları belirlenmiştir. Elde edilen ağırlık oranları ile ekonomik ve sosyal gösterge oranları kullanılarak, Türkiye'nin, ulusal insan sermayesi endeksi, ulusal pazar sermayesi endeksi, ulusal yenileme sermayesi endeksi, ulusal süreç sermayesi endeksi ve bu endekslerin bileşimiyle, ulusal entelektüel sermaye endeksi hesaplanmıştır