İnsan kaynakları yönetiminde personelin hizmetiçi eğitimi ve motivasyonun performans üzerindeki etkisinin incelenmesi: Ankara ilindeki özel sağlık kurumlarında bir uygulama

İnsan kaynakları yönetimi, çalışanların davranışlarını, tutumlarını ve performansını etkileyen politikaları, uygulamaları ve sistemleri ifade etmektedir. Birçok işletme, insan kaynakları yönetimine başvurmakta ve insan kaynakları yönetimi de işletmelerin hayatta kalmasını, etkinliğini ve rekabet gücünü belirlemede önemli bir rol oynamaktadır. Etkili bir insan kaynakları yönetimi uygulamaları, iş hedeflerini desteklemektedir. Etkili İKY uygulamaları, çalışanları ve müşteri memnuniyetini, yaratıcılığı, inovasyonu, üretkenliği artırmakta ve işletmelerde olumlu bir itibarın geliştirilmesine katkıda bulunarak işletme performansını artırmaktadır. Bu araştırmada; insan kaynakları yönetiminde personelin hizmet içi eğitimi ve motivasyonun performans üzerindeki etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla birinci bölümde insan kaynakları yönetimi detaylı bir biçimde ele alınmıştır. İkinci bölümde eğitim ve öğretim, üçüncü bölümde çalışan motivasyonu, dördüncü bölümde çalışan performansı, beşinci bölümde de sağlık hizmetlerine yönelik tanımlamalara yer verilmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise 'İnsan Kaynakları Yönetiminde Personelin Hizmet içi Eğitimi ve Motivasyonun Performans Üzerindeki Etkisinin İncelenmesi: Ankara İlindeki Özel Sağlık Kurumlarında Bir Uygulama' başlığı altında bir alan uygulaması yapılmıştır. Bu araştırmanın hedef kitlesini sağlık çalışanları oluşturmaktadır. Araştırmanın evreni özel sektör sağlık kuruluşlarındaki tüm çalışanları kapsamaktadır. Örneklemini ise evren içerisinde bulunan Ankara ilindeki özel hastanelerde çalışanlar oluşturmuştur. Bu kapsamda bu çalışmada, Hizmet İçi Eğitim Algılamaları Ölçeği, Motivasyon Ölçeği ve Performans Ölçeği kullanılmıştır. Katılımcılardan elde edilen bilgiler demografik analizler, anova analizleri, korelasyon analizleri ve regresyon analizleri kapsamında incelenmiştir. Bu çalışmada yapılan demografik analizler sonucunda; katılımcılar yaş bazında incelendiğinde, çalışanların büyük çoğunluğunun 20-30 yaş arasında olduğu tespit edilmiştir. 20-30 yaş dönemi, insanların fiziksel anlamda en güçlü oldukları dönem olarak algılanmakla birlikte daha sonraki dönemlerde bu gücün azaldığı ortaya çıkmıştır. Çalışanların yaşı, motivasyonlarını ve aynı zamanda işletme performansını da etkilemektedir. Sağlık kurumlarının bu nedenle işe alımlarda ve çalışan istihdamında çalışanların yaşlarını dikkate alması önemlidir. Bu çalışmada yapılan anova analizleri sonucunda; cinsiyet ile motivasyon, performans ve personel geliştirme ölçekleri dikkate alındığında, cinsiyetin; personel eğitim ve geliştirme ile motivasyona göre farklılık gösterdiği ancak performansa göre farklılık göstermediği tespit edilmiştir. Gün geçtikçe artan ve değişen ihtiyaçlar, kadınların da çalışma hayatında yer almaya başlamasına neden olmuştur. Toplumsal hayatta erkek çalışanlar daha aktif bir şekilde rol alsalar da kadınlar da zamanla farklı görev ve hizmet alanlarında çalışmaya başlamışlardır. İşletmelerin kadın ve erkek çalışanlar arasında ayrımcılık yapmadan eşit bir şekilde davranması, kadın çalışanları da motive edecektir. Bu çalışmada yapılan korelasyon analizleri sonucunda; örgütsel ve yönetsel araçlar ile ekonomik araçlar arasında pozitif yönlü bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Motivasyonu sağlayacak ekonomik araçların yanı sıra, çalışanların mutlu olduğu çalışma ortamları yaratmak yöneticilerin amaçları arasında yer almaktadır. Dolayısıyla yöneticilerin çalışan motivasyonunu artırırken kullanmış olduğu örgütsel ve yönetsel motivasyon araçlarının yanında ekonomik motivasyon araçlarını da kullanması yararlı olacağı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca; çalışanların eğitim yönünden geliştirilmesi ve motivasyonlarının artırılmasının performans düzeyini olumlu etkilediği tespit edilmiştir.