Eğitimin küçük sanayiyi geliştirmeye dönük politikalar içindeki yer ve etkisi

174 İşletme sahipleri işçilerini daha çok tanıdıkları kurumlara göndermek istemektedir. Bunlar KÖSEM, ÇEM ve Akşam Sanat Okulu ' dur. Akşam Sanat Okulunun seçilmesinde eğitimin akşam saatlerinde yapılmasının etkisi vardır. İşletme sahipleri işçilerinin eğitim sonucunda daha yüksek ücret istemelerinden ve büyük işletmelere geçme isteğinden dolayı işçilerini eğitmekten kaçınmaktadırlar. İşletmelerin büyük çoğunluğu genel amaçlı makina kullanmaktadır. Bu durum işletmelere esneklik kazandırmaktadır. Ancak esnek uzmanlık olanağına sahip çok az işletme bulunmaktadır. Çünkü işletmelerde en çok gözlenen 'sipariş usulü üretim'dir. Pazar değişmelerin uyum ve yeni ayrışmış istemlere yanıt verme çok sınırlı kalmaktadır. İşletmeler varlıklarını sürdürme koşulu olarak en çok yan sanayi ilişkilerini, ucuz kredi verilmesini ve devlet desteğini göstermektedirler. İşletmelerin esnek uzmanlaşma düzeyini, teknolojik yenilenme ve eğitim sağladığı halde, bu yönde işletmelerin eğilimi sınırlıdır. Sonuçlar Genel olarak sonuçlar şöyle özetlenebilir: 1. İşletmelerin üretimi örgütleme biçimleri farklıdır. 173 işlerle temizlik v. b. işleri anlatmaktadır. Gözlemler, işletme büykülüğü arttıkça, genel uzmanlık niteliğine olan istemin arttığını göstermektedir. İşletmelerin beceri kaynakları çoğunlukla, küçük sanayi işletmelerinde çalışmak yoluyla beceri kazanmış işçiler daha azdır. Bunlar, 3308 sayılı Çıraklık ve Mesleki Eğitim Yasası kapsamında eğitim alan işçilerdir. Endüstri Meslek Lisesi ve Teknik Lise mezunu işçi çalıştıran çok az işletme vardır. Bu durum ücretlerin düşüklüğü, toplumsal güvence olmayışı gibi etkenlerden kaynaklanmaktadır. İşletme sahipleri aynı zamanda bu okullardan mezun işçileri iş disiplini olmamasından dolayı çalıştırmak istemediklerini belirtmektedir. İşletme sahiplerinin büyük bir çoğunluğu genel becerilere sahip işçi yetiştirilmesini istemektedir. Buradaki amaç makinaların bakımı, ayarı, temiz v. s. nin aynı işçilere yaptırılmak istenmesidir. İşletme sahiplerinin önemli bir kısmı çıraklık diz gesinden yanadır. Çıkarlığın gerekliliği, küçük sanayiye işçi yetiştiren başka kurumun olmayışına ve mesleği öğrenmenin uzun sürmesine dayandırılmaktadır. Gerçekte çıraklar ucuz ve her türlü işe koşturacak bir işgücü olarak görülmektedir. Halihazırda işçilerini eğitime gönderen çok az işletme vardır. Bu olgu işletmelerin eğitim kurumlarıyla etkileşiminin çok sınırlı olduğunu göstermektedir. 174 İşletme sahipleri işçilerini daha çok tanıdıkları kurumlara göndermek istemektedir. Bunlar KÖSEM, ÇEM ve Akşam Sanat Okulu ' dur. Akşam Sanat Okulunun seçilmesinde eğitimin akşam saatlerinde yapılmasının etkisi vardır. İşletme sahipleri işçilerinin eğitim sonucunda daha yüksek ücret istemelerinden ve büyük işletmelere geçme isteğinden dolayı işçilerini eğitmekten kaçınmaktadırlar. İşletmelerin büyük çoğunluğu genel amaçlı makina kullanmaktadır. Bu durum işletmelere esneklik kazandırmaktadır. Ancak esnek uzmanlık olanağına sahip çok az işletme bulunmaktadır. Çünkü işletmelerde en çok gözlenen 'sipariş usulü üretim'dir. Pazar değişmelerin uyum ve yeni ayrışmış istemlere yanıt verme çok sınırlı kalmaktadır. İşletmeler varlıklarını sürdürme koşulu olarak en çok yan sanayi ilişkilerini, ucuz kredi verilmesini ve devlet desteğini göstermektedirler. İşletmelerin esnek uzmanlaşma düzeyini, teknolojik yenilenme ve eğitim sağladığı halde, bu yönde işletmelerin eğilimi sınırlıdır. Sonuçlar Genel olarak sonuçlar şöyle özetlenebilir: 1. İşletmelerin üretimi örgütleme biçimleri farklıdır. 173 işlerle temizlik v. b. işleri anlatmaktadır. Gözlemler, işletme büykülüğü arttıkça, genel uzmanlık niteliğine olan istemin arttığını göstermektedir. İşletmelerin beceri kaynakları çoğunlukla, küçük sanayi işletmelerinde çalışmak yoluyla beceri kazanmış işçiler daha azdır. Bunlar, 3308 sayılı Çıraklık ve Mesleki Eğitim Yasası kapsamında eğitim alan işçilerdir. Endüstri Meslek Lisesi ve Teknik Lise mezunu işçi çalıştıran çok az işletme vardır. Bu durum ücretlerin düşüklüğü, toplumsal güvence olmayışı gibi etkenlerden kaynaklanmaktadır. İşletme sahipleri aynı zamanda bu okullardan mezun işçileri iş disiplini olmamasından dolayı çalıştırmak istemediklerini belirtmektedir. İşletme sahiplerinin büyük bir çoğunluğu genel becerilere sahip işçi yetiştirilmesini istemektedir. Buradaki amaç makinaların bakımı, ayarı, temiz v. s. nin aynı işçilere yaptırılmak istenmesidir. İşletme sahiplerinin önemli bir kısmı çıraklık diz gesinden yanadır. Çıkarlığın gerekliliği, küçük sanayiye işçi yetiştiren başka kurumun olmayışına ve mesleği öğrenmenin uzun sürmesine dayandırılmaktadır. Gerçekte çıraklar ucuz ve her türlü işe koşturacak bir işgücü olarak görülmektedir. Halihazırda işçilerini eğitime gönderen çok az işletme vardır. Bu olgu işletmelerin eğitim kurumlarıyla etkileşiminin çok sınırlı olduğunu göstermektedir. 174 İşletme sahipleri işçilerini daha çok tanıdıkları kurumlara göndermek istemektedir. Bunlar KÖSEM, ÇEM ve Akşam Sanat Okulu ' dur. Akşam Sanat Okulunun seçilmesinde eğitimin akşam saatlerinde yapılmasının etkisi vardır. İşletme sahipleri işçilerinin eğitim sonucunda daha yüksek ücret istemelerinden ve büyük işletmelere geçme isteğinden dolayı işçilerini eğitmekten kaçınmaktadırlar. İşletmelerin büyük çoğunluğu genel amaçlı makina kullanmaktadır. Bu durum işletmelere esneklik kazandırmaktadır. Ancak esnek uzmanlık olanağına sahip çok az işletme bulunmaktadır. Çünkü işletmelerde en çok gözlenen 'sipariş usulü üretim'dir. Pazar değişmelerin uyum ve yeni ayrışmış istemlere yanıt verme çok sınırlı kalmaktadır. İşletmeler varlıklarını sürdürme koşulu olarak en çok yan sanayi ilişkilerini, ucuz kredi verilmesini ve devlet desteğini göstermektedirler. İşletmelerin esnek uzmanlaşma düzeyini, teknolojik yenilenme ve eğitim sağladığı halde, bu yönde işletmelerin eğilimi sınırlıdır. Sonuçlar Genel olarak sonuçlar şöyle özetlenebilir: 1. İşletmelerin üretimi örgütleme biçimleri farklıdır. 173 işlerle temizlik v. b. işleri anlatmaktadır. Gözlemler, işletme büykülüğü arttıkça, genel uzmanlık niteliğine olan istemin arttığını göstermektedir. İşletmelerin beceri kaynakları çoğunlukla, küçük sanayi işletmelerinde çalışmak yoluyla beceri kazanmış işçiler daha azdır. Bunlar, 3308 sayılı Çıraklık ve Mesleki Eğitim Yasası kapsamında eğitim alan işçilerdir. Endüstri Meslek Lisesi ve Teknik Lise mezunu işçi çalıştıran çok az işletme vardır. Bu durum ücretlerin düşüklüğü, toplumsal güvence olmayışı gibi etkenlerden kaynaklanmaktadır. İşletme sahipleri aynı zamanda bu okullardan mezun işçileri iş disiplini olmamasından dolayı çalıştırmak istemediklerini belirtmektedir. İşletme sahiplerinin büyük bir çoğunluğu genel becerilere sahip işçi yetiştirilmesini istemektedir. Buradaki amaç makinaların bakımı, ayarı, temiz v. s. nin aynı işçilere yaptırılmak istenmesidir. İşletme sahiplerinin önemli bir kısmı çıraklık diz gesinden yanadır. Çıkarlığın gerekliliği, küçük sanayiye işçi yetiştiren başka kurumun olmayışına ve mesleği öğrenmenin uzun sürmesine dayandırılmaktadır. Gerçekte çıraklar ucuz ve her türlü işe koşturacak bir işgücü olarak görülmektedir. Halihazırda işçilerini eğitime gönderen çok az işletme vardır. Bu olgu işletmelerin eğitim kurumlarıyla etkileşiminin çok sınırlı olduğunu göstermektedir. 174 İşletme sahipleri işçilerini daha çok tanıdıkları kurumlara göndermek istemektedir. Bunlar KÖSEM, ÇEM ve Akşam Sanat Okulu ' dur. Akşam Sanat Okulunun seçilmesinde eğitimin akşam saatlerinde yapılmasının etkisi vardır. İşletme sahipleri işçilerinin eğitim sonucunda daha yüksek ücret istemelerinden ve büyük işletmelere geçme isteğinden dolayı işçilerini eğitmekten kaçınmaktadırlar. İşletmelerin büyük çoğunluğu genel amaçlı makina kullanmaktadır. Bu durum işletmelere esneklik kazandırmaktadır. Ancak esnek uzmanlık olanağına sahip çok az işletme bulunmaktadır. Çünkü işletmelerde en çok gözlenen 'sipariş usulü üretim'dir. Pazar değişmelerin uyum ve yeni ayrışmış istemlere yanıt verme çok sınırlı kalmaktadır. İşletmeler varlıklarını sürdürme koşulu olarak en çok yan sanayi ilişkilerini, ucuz kredi verilmesini ve devlet desteğini göstermektedirler. İşletmelerin esnek uzmanlaşma düzeyini, teknolojik yenilenme ve eğitim sağladığı halde, bu yönde işletmelerin eğilimi sınırlıdır. Sonuçlar Genel olarak sonuçlar şöyle özetlenebilir: 1. İşletmelerin üretimi örgütleme biçimleri farklıdır. 173 işlerle temizlik v. b. işleri anlatmaktadır. Gözlemler, işletme büykülüğü arttıkça, genel uzmanlık niteliğine olan istemin arttığını göstermektedir. İşletmelerin beceri kaynakları çoğunlukla, küçük sanayi işletmelerinde çalışmak yoluyla beceri kazanmış işçiler daha azdır. Bunlar, 3308 sayılı Çıraklık ve Mesleki Eğitim Yasası kapsamında eğitim alan işçilerdir. Endüstri Meslek Lisesi ve Teknik Lise mezunu işçi çalıştıran çok az işletme vardır. Bu durum ücretlerin düşüklüğü, toplumsal güvence olmayışı gibi etkenlerden kaynaklanmaktadır. İşletme sahipleri aynı zamanda bu okullardan mezun işçileri iş disiplini olmamasından dolayı çalıştırmak istemediklerini belirtmektedir. İşletme sahiplerinin büyük bir çoğunluğu genel becerilere sahip işçi yetiştirilmesini istemektedir. Buradaki amaç makinaların bakımı, ayarı, temiz v. s. nin aynı işçilere yaptırılmak istenmesidir. İşletme sahiplerinin önemli bir kısmı çıraklık diz gesinden yanadır. Çıkarlığın gerekliliği, küçük sanayiye işçi yetiştiren başka kurumun olmayışına ve mesleği öğrenmenin uzun sürmesine dayandırılmaktadır. Gerçekte çıraklar ucuz ve her türlü işe koşturacak bir işgücü olarak görülmektedir. Halihazırda işçilerini eğitime gönderen çok az işletme vardır. Bu olgu işletmelerin eğitim kurumlarıyla etkileşiminin çok sınırlı olduğunu göstermektedir. 174 İşletme sahipleri işçilerini daha çok tanıdıkları kurumlara göndermek istemektedir. Bunlar KÖSEM, ÇEM ve Akşam Sanat Okulu ' dur. Akşam Sanat Okulunun seçilmesinde eğitimin akşam saatlerinde yapılmasının etkisi vardır. İşletme sahipleri işçilerinin eğitim sonucunda daha yüksek ücret istemelerinden ve büyük işletmelere geçme isteğinden dolayı işçilerini eğitmekten kaçınmaktadırlar. İşletmelerin büyük çoğunluğu genel amaçlı makina kullanmaktadır. Bu durum işletmelere esneklik kazandırmaktadır. Ancak esnek uzmanlık olanağına sahip çok az işletme bulunmaktadır. Çünkü işletmelerde en çok gözlenen 'sipariş usulü üretim'dir. Pazar değişmelerin uyum ve yeni ayrışmış istemlere yanıt verme çok sınırlı kalmaktadır. İşletmeler varlıklarını sürdürme koşulu olarak en çok yan sanayi ilişkilerini, ucuz kredi verilmesini ve devlet desteğini göstermektedirler. İşletmelerin esnek uzmanlaşma düzeyini, teknolojik yenilenme ve eğitim sağladığı halde, bu yönde işletmelerin eğilimi sınırlıdır. Sonuçlar Genel olarak sonuçlar şöyle özetlenebilir: 1. İşletmelerin üretimi örgütleme biçimleri farklıdır.