Kamu ve özel kesim açısından Türk sanayiinde eğitim değerlendirmesi

'Kamu ve Özel Kesim Açısından Türk Sanayiinde Eğitim Değerlendirmesi' konulu çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde eğitimin tanımı, amaçları, temel işlevleri ile sanayide eğitim, etkin bir eğitim programı uygulaması eğitimde örgütlenme, eğitimin gerekçelendirilmesi ve öğrenmenin kuralları konuları yer almaktadır. İkinci bölüm, eğitim ihtiyacı analizi, eğitimin planlanması, eğitim programının organize edilmesi, eğitim için uygun yer ve ortam sağlanması ve eğitimde kullanılan araçlar, eğitim yöntemleri konularını kapsamaktadır. Üçüncü bölüm Türkiye'de sanayide eğitim uygulamalarını, dördüncü bölüm ise sanayide kamu ve özel kesim ile ilgili araştırmayı içermektedir. Beşinci bölümde de genel sonuç, öneriler ve Türkiye'de endüstriyel hizmet-içi eğitimin genel değerlendirilmesi yer almaktadır. Eğitimin bir bütün olarak ele alınıp incelendiği birinci bölümde konuya geniş bir perspektifte değişik yaklaşımlar getirilmektedir. Eğitim, bir meslek elemanının mesleğine aday veya asil olarak girişinden çeşitli nedenlerle işinden ayrılışına kadar geçen süre içerisinde bilgi, beceri ve davranışlarında değişik yapmaya çevrik etkinliklerin tümü olmaktadır. Eğitim faaliyetleri genellikle birey ve toplum yaşamında çok önemli bir yeri olan birkaç türlü işlevi yerine getirmeyi amaçlamaktadır. Sanayide eğitim, eğitim olgusu içinde çok önemli bir yer tutmaktadır. Sanayinin çeşitli dallarında istihdam edilmek üzere bulunan kişilerin önceden hazırlanmış model kalıplara göre değil, doğrudan o iş kolunun gerektirdiği biçimde yetiştirilmeleri, genel çizgileri ile sanayide eğitim adını almaktadır. Ancak, sanayide eğitimin ülkenin, sosyal, politik ve kültürel yapısı, genel eğitim, politika ve hedeflerinden ayrı olarak düşünmeye olanak yoktur. Çalışmanın ikinci bölümünde konu; eğitim ihtiyacı analizi, eğitimin planlanması, eğitim programının organize edilmesi gibi alt başlıklar altında incelenmektedir. Eğitim ihtiyacı bir hizmet veya işte çalışan kimseye işin veya hizmetin yerine getirilmesinde bilgi beceri ve alışkanlık bakımlarından duyulan eksiklik ya da gerekliliktir. Bir kurumda çalışan personelin hizmet-içi eğitim yoluyla yetiştirilmesinden sorumlu olan eğitim uzmanı veya yöneticisi, kurumun amaçlarına ulaşmasına engel olan sorunlardan hangilerinin personelin eğitim eksikliğinden kaynaklandığını belirlemek ve ihtiyaç duyulan eğitimi buna göre planlamak zorundadır. Hedef kitle olan her kademeden yöneticiye eş zamanlı bir eğitim vermek ve böylece onların aynı organizasyon yapısı içinde haber akışı ve yöntem yönünden anlaşabilmelerini sağlamak gereklidir. Çağımızda sanayideki idarecilerin bilmesi gerekenlerin çokluğu ve çeşitliliği yanı sıra ülkemizdeki işletmelerin coğrafik olarak çok yaygın oluşları ve bu işletmelerin yöneticilerinin işletmelerinden bir süre ayrılarak eğitim görüşmelerinin zorluğu, verilebilecek eğitimlere modüler hale getirilmesini şeklinde olmasını zorunlu hale getirmektedir. Türkiye'de sanayide eğitim çalışmaları başlığı taşıyan üçüncü bölümde, Cumhuriyet'in ilk yıllarında günümüze dek olan eğitim çalışmaları incelenmektedir. Gelişmekte olan ülkeler kapsamında yer alan ülkemizde sanayi eğitiminin başlangıç tarihini saptamak olası gözükmemektedir. Sanayileşme ile ilgili bir takım hareketlerin başladığı Osmanlı imparatorluğu döneminde buna bağlı olarak ortaya çıkan çok küçük ve sınırlı eğitim çalışmalarının varlığı biliniyorsa da bunlar anladığımız anlamda sanayide eğitim çalışmaları değildir. Bu nedenle Türkiye'de sanayide eğitim uygulmaları olarak Cumhuriyet dönemindeki çalışmalar ele alınmaktadır. Çalışmanın dördüncü bölümünde Türkiye'de kamu ve özel sektör işletmelerinin sanayide eğitim konusunda yaptıkları çalışmaların niteliklerini ve konuya yaklaşım biçimlerini ortaya çıkarmalarını amaçlayan bir araştırma bulnmaktadır. Araştırmada yer alan sorulara verilen yanıtlardan, araştırmaya katılan kamu ve özel kesim kuruluşlarında ileriye dönük plan ve programlar, kullanılan eğitim, yöntem ve teknikleri, ayrılan mali kaynaklar gibi konulara yorum ve değerlendirmeler getirilmeye çalışılmıştır. Elde edilen verilere göre özellikle son yıllarda sanayide eğitim konusunda önemli gelişme ve ilerlemelerin kaydedildiği ortaya çıkmaktadır. Son bölüm olan, genel sonuç, öneriler ve Türkiye'de endüstriyel hizmet-içi eğitimin genel değerlendirilmesinin yapıldığı beşinci bölümde, çalışmanın tamamında yer alan araştırma ve incelemelerinden çıkarılan bir genel sonuç yer almkta, ortaya çıkan tabloya dayanan öneriler bulunmaktadır. Hizmet-içi eğitim faaliyetlerinin üretim sektöründeki mevcut durumunu tartışmak ve değerlendirmek ancak bu hizmetlerin götürüleceği kesimin belli bazı verilere dayanmasını sağlamakla mümkündür. Sanayide sürdürülmekte olan hizmet-içi eğitim faaliyetlerinin halihazırdaki durumunu, mevcut problemleri ve darboğazları tanımayı amaçlayan bir çalışma, mutlaka hizmet-içi eğitimi belli parametreler bazında incelemek durumundadır. Ülkemiz gerek Avrupa Ekonomik Topluluğuna giriş hazırlıkları içinde olunmasından, gerekse hızlı sosyo-ekonomik yapılanmalardan kaynaklanan yeni bir süreç içindedir. Kullanılan yeni teknolojiler ve yeni oluşumlarla hızlı bir sınai yapılan ma gerçekleşmektedir. Bütün bu gelişmeler ise Türk Sanayiinin ihtiyaç duyduğu niteliklerden insan gücünün yetiştirilmesiyle mümkündür. Bu nedenle hizmet-içi eğitimin önemli bir yatırım konusu olduğu politika ve planların geliştirilip uygulanması gerektiği kabul edilmek ve gerçekleştirilmek durumundadır.