turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Evaluation of taxation in Afghanistan in comparison to Turkey

Vergi, hükümet harcamasına yönelik gelirin başlıca kaynağıdır. Vergimakroekonomi yönetiminde hayati bir önem addetmektedir. Verginin, parasalgelişmeyi garanti eden en önemli bileşenler arasında öne çıktığı düşünülmektedir. Vergilendirme yoluyla elde edilen daha yüksek hükümet harcamaları ekonominin toplam gelirini arttırmaktadır. Ancak vergi araçlarının seçimleri sosyal düzen içindeki politik çekişmeleri beraberinde getirmektedir. Finans uzmanlarının hangiboyuttaki vergilendirme oranının ideal olduğu ve özellikle, çeşitli vergi oranları olan vergiler üzerinde nasıl yoğunlaşılacağı konularında farklı görüşleri vardır. Bu tez ile beş yıllık bilgi birikiminden yararlanılarak Afganistan ve Türkiye üzerindeki vergifarklılıklarını açığa kavuşturmayı amaçlamaktadır. Vergi sisteminin önemine ve dünyadaki vergi oranlarındaki önemli değişikliklerebakılmaksızın, Afganistan'ın vergi sistemine dair bir bulgu eksikliği vardır. Türkiye ile Afganistan arasındaki vergilendirmenin karşılaştırmasına yönelik çalışma bulunamamıştır. Bu nedenle, bu çalışmada, Afganistan açısından önemli bir örnek teşkil eden Türkiye'de uygulanan vergi uygulamalarının olumlu sonuçları değerlendirilmektedir. Bu tezde kullanılan araştırma yöntemi, teorik araştırmadergilerinin, yayınlarının, akademik makalelerin ve yayımlanan istatistiklerinanalizine ve değerlendirilmesine dayanmaktadır. Bu çalışma, vergilerin daha iyi yönetilmesine ve vergi gelirinin harcanmasına dair ideal yaklaşımlara, Afganistan ve Türkiye üzerindeki çapraz vergilendirme oranlarının boyutları ve bunun nedenleri üzerinde de yoğunlaşmaktadır. Vergi seçimleri tümüyle, Afganistan ve Türkiye'deki politik stratejilerden tamamen farklı olan vergilendirme stratejilerinin incelenmesine dayandığından iki ulusunvergi temelleri dikkate alınmalıdır. Böylece, bu öneri her iki ülke tarafından hangi tür vergi oranı kullanıldığını ve vergi boyutunun gayri safi yurt içi hasıla içindeki payının nasıl etkilediğini ortaya etmek anlamına gelmektedir.
Uluslararası ekonomik dalgalanmaların firma düzeyinde finansal etkileri: Medya sektöründe bir inceleme

Ekonomik krizlerin öncülleri iktisatçıların ilgisini her zaman çekmiştir. Özellikle finansal yapıdan kaynaklanan öncüller krizleri anlamak için önemli olduğu düşünülmüştür. Nedenlerin arasında finansal krizin sonucunda katlanılacak ekonomik maliyetlerin ağırlığı da yer almaktadır. Makro seviyede makroekonomik göstergelerde olumsuz gelişmeler krizle birlikte yaşanmaktadır. Bu itibarla, bir yandan tasarrufların ticarete konu olmayan yatırımlara yönlendirilmesi, diğer yandan reel anlamda değer kazanan yerli para birimlerinin uluslararası rekabet gücünü olumsuz etkilemesi neticesinde cari işlemler açığı hızla artmaya başlamıştır. Cari işlemler açığı hızla artarken, para ve döviz kuru politikalarında yapılan hatalar, büyüme oranının gerilemesi, firmaların karlılık oranlarının düşmesi ve banka kredilerinin geri ödenmesinde yaşanan zorluklar, anılan ülkeleri adım adım krize yaklaştırmaktadır. Mikro seviyede, özellikle bilanço bozukluklarından kaynaklanan şirket kapanmalarına kadar uzanan yelpazede değişik sonuçlarla karşılaşılmaktadır. Bu çalışmada kriz dönemlerinde medya sektörüne ilişkin bir inceleme yapılmıştır. İnceleme sonucunda maliyetlerdeki değişiklikler ve etkileri ele alınmıştır.
Örgütlerdeki çatışma nedenleriyle çalışanların performansları arasındaki ilişkilerin belirlenmesi ve bir uygulama

İlköğretim okullarında yaşanan örgütsel çatışma, eğitimcilerin birlikte çalışmalarından kaynaklanan ve kurumların olağan etkinliklerinin durmasına ve/veya bozulmasına yol açan sorunlar anlamına gelmektedir. Çatışma, okuldaki farklı sorumluluk anlayışı, eğitim ve bakış açısına sahip çalışanların işbirliği içerisinde çalışma zorunluluğunun kaçınılmaz sonucudur. Çatışma seviyesinin optimal düzeyde olması, okulun performansını arttırıcı etkide bulunmaktadır. Çatışmanın, insanları yeni yaklaşımlara yönlendirmek, bireylerin motivasyonunu arttırmak gibi olumlu etkilerinin yanında, çatışan tarafların zihinsel ve bedensel sağlığını olumsuz etkilemek, okulu hedeflerinden uzaklaştırmak gibi olumsuz etkileri de bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı, eğitim kurumunda yaşanan veya yaşanabilecek olan çatışma nedenlerinin belirlenmesi ve bu nedenler ile öğretmenlerin performansları arasındaki olası ilişkiyi belirlemektir. Bu araştırmada çatışmaya neden olan durumlar saptanırken, bir örgütün yönetsel eylemlerinin, örgütün yapısından bağımsız gelişemeyeceği düşüncesinden hareket edilmiş ve verilerin yönetim süreçleri ve insan ilişkileri boyutunda aranması tasarlanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak anket tekniğinden yararlanılmıştır. Araştırmanın uygulama kısmında 43 sorudan oluşan anket formu kullanılmıştır. İlk 27 soru ilköğretim okullarında öğretmenler arasındaki çatışmaların nedenlerini ikinci bölümü oluşturan 16 soru ise bu nedenler ile öğretmenlerin performansı arasındaki ilişkiyi belirlemeye yönelik olarak uygulanmıştır. Anket çözümlenmesinde beşli ölçekten yararlanılmıştır. Anket iki okulda yetmiş beş öğretmene uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda getirilen öneriler şu şekilde özetlenebilir; öğretmenler uzlaşma ve çatışma alanlarında bilgilendirilip, yetiştirilmeli ve okul içi demokrasinin sağlanmasında, çatışmanın yapıcı yönünde yararlanılarak, etkin bir yönetim sağlanabilmelidir.
Demografik özelliklerin sürdürülebilir tüketim davranışına etkilerinin analizine yönelik bir çalışma

Bu çalışmada bireylerin demografik ve diğer sosyo-demografik özelliklerin sürdürülebilir tüketim davranışına etkileri incelenmiştir. Bu amaçla gerçekleştirilen alan araştırmasında bireylerin, cinsiyetlerinin, medeni durumlarının, yaşlarının, eğitim durumlarının, mesleklerinin, alışveriş ile ilgili özelliklerinin ve gelir düzeylerinin sürdürülebilir tüketim düzeylerine etki ettiğinin araştırılması 394 katılımcı üzerinde değerlendirilmiştir. Çalışmada Doğan, Bulut ve Çımrın (2015) nın çalışmalarıyla Türkçeye uyarlanan ve geliştirilen, dört boyuttan oluşan 'Sürdürülebilir Tüketim Davranışı Ölçeği' kullanılmıştır. Çalışmada sürdürülebilir tüketim düzeylerine etki eden değişkenlerin hane halkı gelir düzeyi, bireysel gelir düzeyi, meslek, yaş, alışveriş yapan kişinin kim olduğu, alışveriş sıklığı, ani alışveriş yapma sıklığı olduğu görülmüştür. Katılımcıların eğitim düzeylerinin, cinsiyetlerinin ise sürdürülebilir tüketim düzeylerine etki etmediği görülmüştür. Medeni durumun ise sürdürülebilir tüketim düzeylerine kısmen etki ettiği tespit edilmiştir. Boyut puanlarının arasında anlamlı ilişkiler olduğu görülmüştür. İhtiyaç dışı tüketim boyutunun diğer tüm boyutlar ile ters yönde ilişki içinde olduğu görülmüştür. Çevre duyarlılığı, tasarruf ve yeniden kullanılabilirlik boyutlarında ise herhangi bir boyutun yüksek olması durumunun diğer boyutlara pozitif yönde etki edeceği görülmüştür.
Mühendislerin yönetsel beceri ihtiyaçlarının ve eğitim gereksinimlerinin belirlenmesi; Turkcell uygulaması

değişen ve gelişen pazar koşullarında günümüz yöneticileri; insan merkezcil, esnek, risk alabilen, lider, vizyoner, güven aşılayıcı, proaktif, iletişimci, kalite odaklı ve organizasyonun hedefleri doğrultusunda insanları bir arada tutabilen bir kişilik göstermek zorundadır. Bu pazarda sağlam bir rekabet avantajına sahip olabilmek ve şirketleri geleceğetaşıyabilmek için, teknoloji hakkında bilgili ve teknolojiyi kullanabilen yöneticilere ihtiyaç vardır. Bu yüzden, eskiden muhasebe ve pazarlama kökenli kişilerin yönetim kadrosunu oluşturduğu şirketlerin yönetiminde artık, analiz yaparken gösterdikleri ustalıkları ve teknolojiye olan yatkınlıkları sayesinde mühendisler de bulunmaktadır. Yönetici olarak başarılı performans, mühendislikten farklı bir takım yetenekler gerektirdiği için bu mesleğe geçen mühendis, yeni kariyerinde beceri açısından sorunlarla karşılaşabilmektedir. Subjektif yargılar, kesinlik kazanmamış durumlarda harekete geçmek, sorumlulukları isabetli dağıtma ve karar almada hangi politika uygun ve pratikse onu bir araç olarak kullanmak gibi mühendislik kökenlerine tamamen ters düşen birçok sorunun çözümüyöneticiden beklenir. Bu sorunlarla başa çıkabilmek için mühendislerin ekstra zamana ve eğitime ihtiyaçları vardır. Bir teknoloji şirketi olan Turkcell'de, doğal olarak yönetim basamaklarında mühendiskökenli kişilere sıkça rastlanılmaktadır. Bu kişilerin yönetim pozisyonlarına geçerken yönetim alanında karşılaştıkları sorunların belirlenmesi ve ona göre bu sorunların hızla giderilmesi, hızlı ve sıkı bir rekabetin yaşandığı teknolojik pazar ortamında Turkcell için olduğu kadar diğer şirketler için de önem arz etmektedir. Bu yüzden bu araştırma; yönetim pozisyonlarınageçiş yapan mühendislerin ihtiyaç duydukları yönetsel becerileri tespit edip, bu becerilerin kazandırılması için onlara hangi konularda eğitim verilmesi gerektiğini ortaya çıkarmak amacıyla yapılmıştır. Tez dört bölümden oluşmakla birlikte, araştırma Turkcell mühendislerine yapılan anket çalışmasıyla gerçekleştirilmiştir. Birinci ve ikinci bölümler sırasıyla mühendislik ve yönetimalanlarıyla ilgili yazından bahsederken, 3. bölüm araştırmanın temelini oluşturmaktadır. Son bölümde ise araştırmanın analiz sonuçları ve elde edilen bulgular yer almaktadır.
Yeni ürün geliştirme takımlarında duygusal yeteneği etkileyen faktörler ve bunun proje performansına etkileri

Duygusal yetenek, grup davranışları literatüründe yeni bir kavram olarak kabul edilmektedir. Ancak ilgili literatür incelendiğinde, yapılan araştırmaların duygusal yeteneğin genel anlamda heterojen çalışma gruplarında özellikle de çapraz fonksiyonel ürün geliştirme takımlarındaki rolünü ihmal ettiği görülmektedir. Bu çalışmada, duygusal yeteneğin öncülleri ve sonuçları, çevresel belirsizliğin moderatör etkisi de dikkate alınarak ve cesaretlendirme, teşhir özgürlüğü, oyun, deneyimleme, duygusal uzlaşma ve tanımlama dinamik değişkenleri dahil olmak üzere yeni ürün geliştirme takımları kapsamında incelenmektedir. 65 yeni ürün geliştirme takımı üzerinde Partial Least Squares metodu kullanılarak gerçekleştirilen araştırmada; a-) takım otonomisi ve çapraz fonksiyonel entegrasyonun cesaretlendirme, ifade özgürlüğü ve oyun dinamikleri üzerinde pozitif bir etkisi olduğu; b-) takım deneyiminin ifade özgürlüğü, deneyimleme ve uzlaşma dinamiklerini pozitif bir şekilde etkilediği, c-) proje liderinin gücü veya direktif kontrolün, cesaretlendirme, deneyimleme ve tanımlama dinamikleri üzerine pozitif bir etkiye sahip olduğu ve, d-) proje liderinin gücünün tanımlama dinamikleri üzerinde pozitif bir role sahip tek faktör olduğu bulunmaktadır. İlaveten her bir dinamiğin hız ve pazar başarısı gibi proje çıktıları üzerindeki etkileri de incelenmektedir. Proje çıktıları açısından bakıldığında ise; cesaretlendirme dinamiklerinin de proje hızı ve pazar başarısı üzerinde olumlu ve direkt bir role sahip olduğu ve çevresel belirsizliğin artışına paralel olarak uzlaşma dinamikleri ile pazar başarısı arasındaki ilişkinin de şiddetlendiği görülmektedir. Nihayetinde çalışmanın idari ve teorik sonuçları tartışılmaktadır.
Katılım bankacılığının Türkiye'deki uygulamalarının performans analizi açısından değerlendirilmesi

Ekonomilerde kritik öneme sahip olan bankacılık sektörü için etkin ve verimli çalışmak büyük önem arz etmektedir. Ekonomilerde son yıllarda yaşanan küresel krizler faizli işlem yürüten bankalara olan güveni azaltmıştır. Faizli işlem yapmak istemeyen yatırımcıların da atıl kaynaklarını harekete geçirip ekonomik sisteme dahil etmek istemesi insanları farklı banka alternatiflerine itmiştir. Katılım bankaları da mevduat bankalarına alternatif olarak ülkemizde 1983 yılında Özel Finans Kurumları adıyla kurulmuştur. Türkiye'de yıllar itibariyle gelişme gösteren katılım bankaları son on yılda %17 büyüme göstermiştir. Katılım bankalarının aktif büyüklüğü de % 6 seviyelerine ulaşmıştır. Bankacılık sektörünün önemli bir unsuru haline gelen katılım bankalarının kaynaklarının etkin ve verimli kullanıp kullanmadığı çalışma da tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda Türkiye'de faizle çalışan ticari bankalar ile katılım bankalarının 2011- 2015 yılları arasındaki etkinlik performansı Veri Zarflama Analizi ile ölçülmüştür. Malmquist TFV endeksi ile toplam faktör verimliliği ve etkinlik düzeylerinin yıllara göre değişimi ölçülmüştür. Yapılan analiz sonucunda katılım bankalarının mevduat bankalarına göre kaynaklarını daha etkin ve verimli kullandığı tespit edilmiştir.
Kurum imajının bir unsuru olarak iç imajın oluşturulmasında vizyonun rolü ve bir uygulama

Günümüzde işletmelerin, rekabetin arttığı, pazar koşullarının zorlaştığı, krizlerin her an yaşanabildiği, tüketici ilgi, ihtiyaç ve beklentilerinin çeşitlendiği koşullarda ayakta kalabilmek ve başarılı olabilmek için olumlu ve güçlü bir kurum imajına ihtiyaçları vardır. Bu koşullarda başarılı olabilmek için olumlu kurum imajı oluşturulması çalışmalarının, kurumun bütün kademelerinde ve bütün unsurlarıyla gerçekleştirmeleri gerekmektedir. İşletmenin entelektüel sermayesi olan çalışanların mutluluğu ve kuruma olan sadakatinin sağlanmasında oldukça önemli olan iç imaj bu unsurlardan birisidir. Başarılı ve olumlu bir kurum imajının oluşturulabilmesi için; gerçekçi, örgütün tamamı tarafından paylaşılan ve doğru bir yol haritası çizen başarılı bir vizyona ve vizyon yönetimine ihtiyaç vardır. Tüm kurum çalışanları tarafından paylaşılan bir vizyondan yoksun olan bir işletmede kurum imajından söz etmek mümkün değildir. Bu çalışmada kurum imajının bir unsuru olarak iç imajın oluşturulmasında vizyon yönetiminin rolü incelenmiştir. Vizyon yönetiminin iç imaj üzerindeki etkilerini belirlemeye yönelik olarak Afyonkarahisar ilinde faaliyet gösteren beş yıldızlı bir termal konaklama işletmesinde çalışanları kapsayan araştırma gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler istatistiksel modeller kullanılarak analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre araştırma birimindeki çalışanlar tarafından algılanan vizyon yönetimi faaliyetlerinin, kurum iç imajı algılaması üzerinde pozitif ve anlamlı bir etkisinin olduğu saptanmıştır.
İşletmelerde insan kaynakları motivasyonunun örgütsel değişim odaklı incelenmesi

Küreselleşme paralelinde gelişen birçok değişim, işletmeleri istese de, istemese de değişime zorlamaktadır. İşletmeleri değişmeye zorlayan nedenlerin başında özellikle teknolojik gelişmeler, artan rekabet ve yeni yönetim yaklaşımlarının uygulanması sonucu elde edilen başarılı sonuçlar gelmektedir. Dolayısıyla değişimlere uyum sağlayabilen, etkin bir yönetimi gerçekleştirmeye yönelik bir yönetim kültürünü yayabilen daha da ötesi, değişimleri yönetebilen işletmeler, rakiplerine oranla rekabetçi güçlerini ve örgütsel performanslarını artıracaklardır. İşletmelerin örgütsel değişimdeki başarısı, teknolojik değişimleri işletmelere transfer etmekle veya bazı değişimlere uyum sağlamakla mümkün olabileceği düşünülmemelidir. İşletmelerin örgütsel değişimde başarısı, yeni teknolojilerin transferi kadar, teknolojileri kullanacak, yeni yönetim yaklaşımlarının uygulanmasına olumlu tepki verecek insan kaynaklarının değişimlere karşı yaklaşımıyla da ilgilidir. Genelde, işletmelerde gerçekleştirilmek istenilen değişimlere karşı insan kaynaklan işlerini kaybetme, kendilerinin önemsiz olacağı, ücretlerinin düşürüleceği, yeniden öğrenme sürecine girecekleri gibi bazı endişelerden dolayı direnç gösterirler. Bundan dolayı, işletmelerde örgütsel değişimi başarmak insan kaynaklarının bu değişimlere karşı tutumunda pozitif bir değişimin sağlanmasına bağlıdır. En önemli değişim faaliyeti de budur. Bu değişim sağlanamadığı sürece, işletmelerde istenilen örgütsel değişimin, istenildiği gibi başarıya ulaşması mümkün olmayacaktır. Bu durumda, insan kaynaklarının tutum ve davranışlarında değişiklik yapmak, diğer deyişle örgütsel değişimi benimsetecek çabalara girmek gerekecektir. Bu çabalarda kullanılabilecek en önemli araç ise motivasyondur. Motivasyon, insan kaynaklarını işletme amaçlarıyla bütünleştirmeyi, ortak bir noktada buluşturmayı, işletmenin etkinliği ve verimliliğini sağlamak için istekle çalıştırmayı sağlar. Ayrıca, hızlı değişimlerin gerçekleştiği günümüzde motivasyon, işletmelerin amaçlarına ulaşmasını sağlayacak değişim faaliyetlerine insan kaynaklarının yaklaşımım pozitif yönden bakmalarım sağlayarak, değişimlere karşı olası dirençleri ortadan kaldırır. Bu özelliklerinden dolayı örgütsel değişim ile motivasyonun birbiriyle doğrusal olarak ilişkili olduğu görülmektedir.
Entelektüel sermayenin işletmelerin performansı üzerine etkileri

İçinde bulunduğumuz çağ bilgi çağı olarak adlandırılmaktadır. Bilgi çağının zenginlik kaynağı ise beyin gücü ve bilgi gibi soyut ve maddi olmayan varlıklara dayanmaktadır. Dolayısıyla bilgi çağı, sermaye kavramının da yeniden tanımlanmasını zorunlu kılmaktadır. Bu anlayışa göre işletmenin sermayesi fiziksel sermaye ve entelektüel sermaye olarak iki farklı şekilde ele alınmayı gerektirmekledir. Fiziksel sermaye, işletmenin sahip olduğu fiziksel ve mali kaynaklan temsil etmektedir. Entelektüel sermaye ise soyut bir kavram olup, bir işletmenin çıktıları üzerine etkili olan, insan kaynağı, bilgi, altyapı, müşteri ilişkileri, süreç ve sistemlerin bütününü kapsamaktadır. Fiziksel sermaye geçmişş performansı ve bugünü yansıtırken, entelektüel sermaye gelecekte sürdürülebilir kazanç elde etme potansiyeline işaret etmektedir. Bu nedenle işletmeler sahip oldukları entelektüel sermayelerini iyi tanımak ve bunları etkili bir şekilde yönetebilmeyi öğrenmek durumundadır. Bu çalışmada entelektüel sermaye ve işletme performansı arasındaki ilişkinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Araştırmada, entelektüel sermaye bileşenlerinin işletmelerin performansını nasıl etkilediği hususu incelenmeye çalışılmıştır. Entelektüel sermayenin bileşenleri olan insan sermayesi, yapısall sermaye ve müşteri sermayesinin işletmenin performansı üzerindeki etkileri ele alınmış ve bu bileşenlerin alt unsurlarının performansa etkileri ile ilgili hipotezler test edilmiştir. Bu çalışma, İstanbul Menkul Kıymetler Borsası sanayi endeksinde yer alan işletmelere, anket ile veri toplamak yöntemi kullanılmak suretiyle uygulanmıştır. Elde edilen veriler, SPSS 10.0 programında değişik analizlere tabi tutulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre, entelektüel sermaye bileşenlerinin ve onun alt unsurlarının işletmenin performansı üzerinde önemli etkilerinin bulunduğu ve ayrıca bu alt unsurların birbirileri ile de etkileşim halinde olduğu anlaşılmıştır. Elde edilen bulgular doğrultusunda, yöneticilere ve araştırmacılara yönelik bazı öneriler sunulmuştur.
Türkiye'de futbol sektörüne mali teşviklerin değerlendirilmesi

Günümüzde en yaygın spor dalı olan futbol, ortaya çıkmış olduğu ilk dönemden itibaren toplumların yüksek ilgisi ile karşılanmıştır. Futbol, insanlık tarihinde yerine yenisi gelmediği sürece en popüler spor dalı olarak kalacaktır. Futbol, son yüzyılda gönüllü yapılan bir spor olmaktan sıyrılmış ve küreselleşmenin de etkisiyle bir endüstri haline gelmiştir. Ekonomik olarak her geçen yıl daha da büyüyen bu sektör, hem sosyo-ekonomik hem de siyasal nedenlerle devlet tarafından desteklenmektedir. Türkiye'de devlet, Anayasa gereği 'sporun kitlelere yayılımını teşvik etmekle' ve 'sporu ve sporcuyu korumakla' görevlendirilmiştir. Bu kapsamda futbol kulüpleri, futbolcular ve teknik adamlar, merkezi hükümet ve yerel idareler tarafından farklı araçlarla teşvik edilmektedir. Bu tez çalışması ile Türkiye'de futbol sektörüne vergi aracı ile sağlanan mali teşviklerin, Türk futbolunun gelişimine ve başarısına sağladığı katkıyı ve yabancılar için çekim merkezi olduğuna yönelik etkiyi tespit etmek amaçlanmıştır. Bu tespitleri yapabilmek ve konunun kavranması amacıyla öncelikli olarak sektörün gelişimi ve Türkiye'de futbolun taraflarının vergilendirilmesi hükümleri incelenmiş, diğer bazı ülke örnekleri ile Türkiye'deki vergileme koşulları örneklerle karşılaştırılmış, ardından da Türkiye'de sektöre, kulüplere, futbolcu ve teknik adamlara yönelik teşviklerin, Türk futboluna ve futbolcularına etkileri tespit edilen bazı verilerle değerlendirilmiştir. Yapılan bu inceleme ve değerlendirmeler sonucunda, Türkiye'nin futbolcuların vergilendirilmesinde düşük oran uygulayan ülkeler arasında yer aldığı, düz oranlı vergilemenin vergileme adaletsizliğine neden olduğu, yine düşük ve düz oranlı vergilemenin Türkiye'yi yaş ortalaması yüksek yabancı futbolcular için cazip kıldığı, kulüplerin teşvikleri doğru yerlerde değerlendirip borçlarını azaltmayı başaramadıkları ve sektöre sağlanan teşvik ve desteklerin Türk futbolunun başarısına katkı sağlamadığı tespit edilmiştir.
Kamu ve özel sektörde stratejik yönetim anlayış ve süreçlerinin karşılaştırılması

Günümüz dünyasının baş döndürücü gelişmeleri hem kamu sektöründe hem de özel sektörde değişimi kaçınılmaz kılmıştır. Özel sektör kurumları için uzun yıllardır var olan ve kurumlar için geleceği şekillendirmede önemli bir araç olarak kullanılan stratejik yönetim, kamu kurumları için de son yıllarda kullanılmaya başlanmıştır. Kamu kurumlarında kullanımı, yeni yapılan reform çalışmaları ile hız kazanan stratejik yönetim, temellerini özel sektördeki çalışmalardan almaktadır. Strateji formülasyonu içerisindeki temel tartışma stratejinin önceden ifade edilmiş niyetlerle mi, yoksa zaman içinde gelişen tutumlar sonucunda mı oluşması gerektiği üzerinedir. Dolayısıyla bu çalışmada kamu kurumları ve özel sektör işletmelerinin stratejik yönetime ilişkin algılamalarını ölçmek için uygulamalı bir analiz yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; hem kamu sektörü kurumlarında hem de özel sektör kurumlarında stratejik yönetim uygulaması aktif bir şekilde uygulanmaktadır. Kamu kurumları için son yıllardaki yasal düzenlemeler çerçevesinde zorunlu hale getirilen bu uygulama, işlevsiz bir belge olarak kalmamış ve uygulamada da var olmuştur. Bunun yanında ulaşılan bir başka sonuç ise; her iki alanda da strateji geliştirme sürecinde alınan kararlarda üst yönetimin hakim olmasıdır. Bununla birlikte özel sektör işletmelerinin stratejilerinde geçmişşteki deneyimlerden faydalanmasına rağmen, kamu kurumlarında bu uygulama yeni olduğundan böyle bir deneyimden söz edilemez. Bu tez çalışmasında özel sektör kurumları ile kamu kurumları arasındaki stratejik yönetim anlayış ve süreç farklılıklarının karşılaştırmalı bir analizle ortaya konması amaçlanmıştır.
Marka kişiliği ve tüketici etnosentrizmi arasındaki ilişki: Hızlı tüketim sektörü üzerine bir araştırma

Günümüz koşullarındaki yoğun rekabet ortamında markaların farklılaşması için tüketicilere duygusal bir fayda sunmaları zorunlu hale gelmiştir. Duygusal fayda yaratmaya çalışırken kullanılan marka imajı, algılanan kalite, marka sadakati... vb. pazarlama araçlarının yanı sıra marka için bireylerdeki gibi bir kişilik oluşturmak oldukça önemlidir. Çünkü yapılan araştırmalar tüketicilerin markaları bir insan olarak düşündüklerinde kendilerine yakın veya olmak istedikleri kişiliğe sahip markaları tercih ettikleri ve bu markalara olan marka sadakatinin de daha kuvvetli olduğu görülmüştür. Tüketicilerin marka tercihinde etkisi olan bir diğer kavram da kültürel farklılıklardır. Milliyetçilik duygusu ile tüketicilerin davranışlarını etkileyen kavrama tüketici etnosentrizmi denmektedir. Bu çalışmada marka kişiliği ile tüketici etnosentrizmi arasındaki ilişki ortaya konmaya çalışılmıştır. Araştırma 391 Türk tüketici ile gerçekleştirilmiş, marka kişiliği algıları Aaker'ın (1997) geliştirildiği 5 Boyutlu Marka Kişiliği Ölçeği ile, tüketici etnosentrizmi ise Shimp ve Sharma'nın (1987) geliştirdiği CETSCALE ölçeği ile ölçülmüştür. Elde edilen sonuçlara göre marka kişiliği algıları ile etnosentrik eğilimler arasında anlamlı bir ilişki bulunmaktadır.