Turist rehberlerinde empatik eğilim ve çatışma çözme davranışı ilişkisi

Günümüzde sosyal bir varlık olan insanoğlu, yaşamının her döneminde, sosyal hayata uyum sağlayabilmek için toplumun diğer üyeleriyle iletişim kurmak zorundadır. Ancak kurulan ilişkilerde bazen istenilen düzey yakalanamamaktadır. Özellikle çağımızda var olan karmaşık ve yoğun ilişkiler beraberinde iletişim sorunlarını getirmekte ve yüzeyselleşen ilişkiler ortaya çıkmaktadır. İnsanları yalnızlığa iten ve birbirlerine yabancılaşmalarına neden olan iletişim sorunlarının ortadan kaldırmasında bireylerin sahip oldukları beceriler önemli bir etken oluşturmaktadır. Başarılı bir iletişimin yolu, insanların birbirlerini anlayabilmesinden yani empati kurmadan geçmektedir. Empati kurma becerisi özellikle kişilerarası ilişkilerde genel iletişim becerisinin önemli bir unsuru olarak görülmektedir. Bireylerin hayat kalitesini olumsuz yönde etkileyen yüzeysel ve başarısız ilişkiler, bireylerin birbirlerini anlayamamasına ve çatışmaların yaşanmasına neden olmaktadır. Yaşanılan çatışmaları yapıcı yollarla çözümleyebilmek ve daha nitelikli bir iletişim kurabilmek ancak bireylerin empatik becerilerini etkin bir şekilde kullanmalarıyla mümkün olabilmektedir. Günlük yaşantıda ilişkilerde kolaylaştırıcı bir etkiye sahip olan empati özellikle yoğun insan ilişkilerinin yaşandığı mesleklerde sağlıklı bir etkileşim kurmanın kilit taşıdır. Nitekim turizm sektöründe stratejik bir öneme sahip olan turist rehberlerinin turlarında başarıya ulaşması hususunda da bireylerin empatik becerilere sahip olması önem arz etmektedir. Çalışma beş ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde giriş başlığı altında, araştırmanın problemine, amacına, önemine, sınırlılıklarına, varsayımlarına ve çalışmada geçen bazı tanımlara yer verilmektedir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise kuramsal çerçeve ve ilgili araştırmalardan bahsedilmiştir. Kuramsal çerçeve üç alt başlıktan oluşmaktadır. Birinci alt başlıkta turist rehberliği ile ilgili kuramsal açıklamalara, ikinci alt başlıkta empati kavramı ile ilgili kuramsal açıklamalara, üçüncü alt başlıkta ise çatışma ile ilgili kuramsal açıklamalara yer verilmektedir. İlgili çalışmalar başlığı altında ise değişkenlerle ilgili önceki yıllarda yapılmış çalışmalara yer verilmektedir. Çalışmanın yöntem bölümünde araştırmanın evreni ve örneklemi, veri toplama aracı, verilerin analizine ilişkin araştırma süreci hakkında bilgilere değinilmiştir. Dördüncü bölümde yapılan araştırma sonucunda elde edilen bulgulara ve yorumlara, son bölümde ise elde edilen bulgular ışığından ulaşılan sonuçlara ve bu sonuçlardan yola çıkılarak geliştirilen önerilere yer verilmektedir. Bu çalışma, turist rehberlerinin sosyo-demografik özelliklerinin empatik eğilim ve çatışma çözme davranışlarına olan etkisini belirlemek ve turist rehberlerinin empatik eğilim düzeyleri ile çatışma çözme davranışları arasındaki ilişkiyi ölçmek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada birincil veri toplamak amacıyla anket yöntemi kullanılmıştır. Turist rehberlerinin empatik eğilim düzeylerini ölçmek için Cohen ve Wheelwright (2004), çatışma çözme davranışlarını ölçmek için ise McClellan (1993) tarafından geliştirilen ölçekler kullanılmıştır. Araştırma sonucunda turist rehberlerinin empatik eğilim düzeyleri ile çatışma çözme davranışları arasında anlamlı pozitif bir ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca turist rehberlerinin empatik eğilimlerinin cinsiyetlerine, mesleği isteyerek seçme durumlarına ve rehberlik deneyim sürelerine göre; çatışma çözme davranışlarının ise cinsiyetlerine, eğitim durumlarına, meslekten memnun olma durumlarına göre anlamlı düzeyde farklılık gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır.