turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Contamination at workplace

Geçmişten günümüze, kişinin kendisi ve varlığı büyük bir ilgi kaynağı olmuştur. Genişletilmiş benlik kavramı genel olarak pazarlama alanındaincelenirken, bu tezin amacı bu kavramı yönetim ve özellikle örgütsel davranış literatürüne getirmektir. Belk çalışmalarında tüketicilerin daha sonra genişletilmiş benliğin bir parçası haline gelecek öğeleri de kapsayacak şekilde genişletilmiş çekirdek bir benliğe sahip olduklarını belirtmiştir. Bireyler kişileri, yerleri ve bağlı olduklarını hissettikleri şeyleri, kendilerinin genişletilmiş benliklerinin bir parçası olarak görülürler. Bulaşma, genişletilmiş benlik kavramı içerisinde tartışılmaktadır ve benliği genişletme taktiklerinden biri olarak adlandırılır. Bulaşma yoluyla, kişi kendi benliğini bir başkasına dayatabilir ve bunun sonucunda başkalarını kendi genişletilmiş benliğinin bir parçası yapabilir. Bu tezin amacı örgütlerde bulaşma kavramının altında yatan niyetleri, taktikleri ve bunların sonuçlarını ortaya çıkarmaktır. Bu tezin örneklemi akademisyenleri içermektedir, çünkü bulaşmanın diğer çalışma ortamlarına ve mesleklere kıyasla daha kolay görülebileceği düşünülmektedir. 6 çift 18 bireysel olmak üzere sosyal bilimler alanında çalışan 30 katılımcı ile görüşmeler yapılmıştır. Bulgular bulaşma kavramının örgütsel bağlamda varlığını, hangi sebeplerle ortaya çıktığını, hangitaktiklerle bulaşma davranışının gerçekleştirildiğini ve bulaşmanın doğurduğu sonuçları açıklamaktadır. Ayrıca tartışma kısmında teorik ve yönetsel katkılardan bahsedilmiş, bulaşma kavramı üzerine ileride yapılacak çalışmalar için fikir bildirilmiştir.
Makro ekonomik faktörlerin sermaye yapısı ve kredi riski üzerine etkisi: İMKB 100 firmaları üzerine bir uygulama

Karsılıklı güven üzerine olusmus olan bankacılık sistemi için kredi riski güncel ve önemli bir olgudur. Kredi riski pek çok faktörden etkilenmektedir. Bunların basındamakroekonomik faktörler ve sermaye yapısı kararları gelmektedir. Bu durum finansal piyasalarda son yıllarda yasanan gelismelerin bir sonucu olarak ortaya çıkmıstır. Bankaların sermaye yapıları üzerinde önemli etkileri olan kredi riskininciddiye alınmamasından dolayı geçmişste pek çok bankacılık krizleri ve ekonomik krizler yasanmıstır. Finansal piyasalarda yasanan bu olumsuzlukları önlemek amacıyla çesitli gelismeler kaydedilmektedir; fakat bunlar içinde en önemlisi Basel II Uzlasısıdır. Basel II Uzlasısı bankaların sermaye yapıları ile ilgili bir düzenlemedir ve kredi riskinden kaynaklanan kayıpları önlemeyi amaçlamaktadır. Bu amaçla bankaların isletmelere kredi vermeden önce detaylı analizler yapmaları ve isletmelerin kredi riskleri ile ilgili bir derecelendirme yapmaları gerekmektedir. Bankaların kredi riskinden zarar görmemeleri iyi bir risk yönetimi politikası ile mümkün olmaktadır. Bu sebepten dolayı kredi riski modelleri öne çıkmaktadır. Çünkü bu modeller hem isletme bazında hem de portföy bazında riski sayısal olarak ölçme imkanı tanımaktadır. Aynı sebeplerden dolayı bu çalısmada makroekonomik faktörlerin degisimi ile olusan kosulların isletmelerin sermaye yapısı kararları, dolayısıyla kredi riskine olan etkisini gösteren bir ekonometrik model türetilmistir. MKB 100 üzerinde gerçeklestirilen çalısmada üç farklı süreç için analiz yapılmıstır. Bu süreçler 2001, 2003 ve 2005 yıllarıdır. Analiz sonucunda elde edilen bulgular, isletmelerin yıllara göre sermaye yapılarında ve kredi risklerinde meydana gelen değişmeleri göstermekte ve bu değişimlerde makroekonomik faktörlerin etkisini ortaya çıkarmaktadır.
İşletmelerde bilgi işlem uygulamalarında yöneylem araştırması tekniklerinin kullanılması

Bu çalışmada ilk olarak, yöneylem araştırması yöntem ve teknikleri hakkında genel bilgiler verilmiştir. Yöneylem araştırmasının hangi alanlarda nasıl kullanılmakta olduğu hakkında detaylı olarak incelenmiştir. Ayrıca yöneylem araştırması tekniklerinin proje geliştirmede nasıl kullanıldığına dair açıklamalar da bulunularak özellikle bilişim şirketlerinde yazılım geliştirmede nasıl kullanılabileceği, uygulanabileceği ele alınarak anlaşılmaya çalışılmıştır. Yöneylem araştırmasının bu alanda dünyada ve Türkiye'de ne oranda kullanıldığı araştırılmıştır. Örnek bir yazılım projesi geliştirilmesinde yöneylem araştırması teknikleri kullanılarak nasıl yol alınabileceği iş akışları üzerinden irdelenmiştir. Sonuç olarak bu tezde bir yazılım projesi geliştirilirken yöneylem araştırması teknikleri uygulanmıştır. Bilişim şirketlerinde yazılım projeleri geliştirmede hangi yöntemler ve aşamalar takip edilebileceği incelenmiştir.
Lider-üye etkileşim kalitesi ve ofis tasarımından duyulanmemnuniyet arasındaki ilişki: bir banka örneği

Ofis ve çalışma alanı, bir iş sistemi içinde insanın görevlendirildiği mekansal alanlardır. Çevre koşulları ise, iş sistemini etkileyen ve/veya iş sistemi tarafından üretilen fiziksel, örgütsel ve sosyal etmenleri içermektedir. Lider üye etkileşimi, etki sürecinde liderlerin bütün ekip üyeleri ile farklı bir liderlik stili dahilinde etkileşim içerisinde olmasıyla oluşan farklı düzeydeki ilişkilere odaklanmaktadır. Lider ve üyenin niteliklerinden kaynaklanan farklılıklar ve bu farklılıkların neticesinde lider ile her bir üyenin oluşturduğu 'ikili ilişki' lider üye etkileşimi kapsamında değerlendirilmektedir. Bu doğrultuda çalışmanın amacı ofis tasarımı ve teknolojinin getirdiği esneklik ve yeniliklerin açıklanarak lider- lider-üye etkileşimi teorileri ışığında ofis tasarımından duyulan memnuniyet ile lider üye etkileşimi arasındaki ilişkinin ortaya koyulmasıdır. Çalışma literatür taramasını takiben banka personelleri üzerine gerçekleştirilen bir anket çalışması ile desteklenmiştir. Gerçekleştirilen anket çalışması ile çalışanların lider üye etkileşim kalitelerine ilişkin algıları ile cinsiyet, yaş ve eğitim durumuna göre istatiksel anlamlı bir fark bulunamazken, çalışanların toplam hizmet sürelerine göre istatiksel anlamlı bir fark bulunduğu tespit edilmiştir. Çalışanların ofis tasarımından duyulan memnuniyet düzeylerine ilişkin algıları ile cinsiyet ve yaşa göre istatiksel anlamlı bir fark bulunamazken, çalışanların eğitim durumları ve toplam hizmet sürelerine göre istatiksel anlamlı bir fark bulunduğu tespit edilmiştir. Ofis tasarımından duyulan memnuniyet ile lider üye etkileşim kalitesi arasında ilişki ortaya konmuştur.
Camel Derecelendirme Sistemine göre Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na devredilen ve devredilmeyen bankaların karşılaştırmalı analizi

YÜKSEK LİSANS TEZ OZÜ CAMEL Derecelendirme Sistemi'ne Göre Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na Devredilen ve Devredilmeyen Bankalarının Karşılaştırmalı Analizi Ersan ERSOY İşletme Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kasım 2002 Danışman : Prof. Dr. Nurhan AYDIN Türkiye'de son yıllarda çok sayıda banka Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na devredilmiştir. Bu bankaların Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na devredilmesi, finansal sistemde geçici dalgalanmalar yarattığı gibi, krizlerin yaşanmasına ve derinleşmesine de neden olmuştur. Bankacılık sisteminin güçlü ve istikrarlı bir yapıya kavuşabilmesi, etkin bir risk yönetimi ile bankacılıkta gözetim ve denetimi gerekli kılmaktadır. Bu çalışmada; Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na devredilen özel sermayeli ticaret bankalarının; Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na devredilmeden ve yaşanan krizlerden önce nasıl bir finansal yapıya sahip oldukları, performansları ve risklilik düzeyleri tespit edilmeye çalışılmış ve bu bankalar Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na devredilmeyen özel sermayeli ticaret bankaları ile karşılaştırılmıştır. Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na devredilen özel sermayeli ticaret bankalarının inceleme dönemi içinde (1997-2001), Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na devredilmeden ve yaşanan krizlerden önce, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na devredilmeyen özel sermayeli ticaret bankalarına göre genel olarak kötü bir performans gösterdikleri, finansal yapılarında çok ciddi problemlerin olduğu ve yüksek risk taşıdıkları tespit edilmiştir. Özellikle likidite riskinin daha yüksek olduğu ve bu riski absorbe edebilecek yeterli özkaynağa sahip olmadıkları ortaya konulmuştur. Ayrıca risk yönetimi ve yapılan gözetim ve denetim faaliyetlerinin yeterli olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Otel işletmelerinde çalışan personelin motivasyon sorunlarına yönelik bir araştırma

Anahtar kelimeler: Turizm, Otel, Otel İşletmeciliği, Otel Çalışanları, İşgören Motivasyonu. Bu çalışma otelcilik sektörünün geleceği açısından stratejik önem taşıyan otel personelinin motivasyonlanyla ilgili sorunlarını belirleyerek çözüm önerileri getirmeyi amaçlamaktadır. Türkiye'nin en büyük turizm merkezlerinden olan İstanbul'da faaliyet gösteren 59 adet 4 ve 5 yıldızlı otelden tesadüfi örnekleme yöntemiyle seçilmiş olan 32 tane 4 ve 5 yıldızlı otel işletmesinde anket çalışması uygulanmıştır. Birebir görüşmelerle desteklenen anket. çalışmasına toplam 425 kişi katılmıştır. Anket verileri, yüzde, frekans ve Ki-Kare yöntemleriyle analiz edildikten sonra elde edilen bulgular tablolar haline getirilerek yorumlanmıştır. Otel çalışanlarının motivasyon sorunlarını belirlemeye yönelik olarak hazırlanan anket formunda 16'sı kapalı uçlu ve 9'u açık uçlu olmak üzere toplam 25 önerge yer almaktadır. Yapılan araştırmada otel çalışanlarını motive eden faktörler olarak ücret, mesleki prestij ve işteki yükselme olanakları ön plana çıkmıştır. Otelcilik sektörü gelecekte büyük problemlerle karşılaşmak istemiyorsa, otel çalışanlarına yönelik etkin plan ve politikalar geliştirmeli, vizyonunu, misyonunu stratejilerini ve politikalarım bu doğrultuda tayin etmelidir. İşletme yöneticileri, belirli aralıklarla çalışanların isteklerini, genel örgüt atmosferini öğrenmek, işletmede aksayan yönleri tespit etmek ve bunlara çözüm önerileri getirmek için çalışanlarına anketler uygulamalıdırlar. Ücret politikası yapılan işe göre, adil bir şekilde belirlenmelidir. Kararlara iştirak etme, ödül ve ceza sistemleri herkese eşit bir şekilde uygulanmalıdır. Dünya genelinde turizm endüstrisinde rekabetin her geçen gün daha da kızıştığı ve turizm sektörünün ülke ekonomilerindeki öneminin giderek arttığı düşünüldüğünde, otelcilik sektöründe görev yapan işgörenlerin iş tatminlerinin ve motivasyonlarının yüksek olmasının ne kadar önemli olduğu daha iyi anlaşılacaktır. VIII
Sosyal güvenlik kurumu il müdürlüklerinin etkinlikleri üzerine bir inceleme: İç Anadolu bölgesi uygulaması

İnsan, yaradılışı gereği bir takım fizyolojik ve sosyal ihtiyaçlara sahiptir. İhtiyaçlarını karşılarken tehlikelerle karşılaşmaktadır. Karşılaşılan tehlikelere karşı en azından hayatını idame ettirecek kadar güvence altına alması gerekmektedir. Toplumlar kendilerini güvence altına alabilmek için her zaman bir bedel ödemiştir. Bu bedelin karşılanabilmesi için sosyal güvenlik kurumlarına ihtiyaç duyulmaktadır. Bedel, bazen kendileri bazen yakınları tarafından karşılanırken bazen üyesi olduğu topluluk, kuruluş veya bir dernek tarafından karşılanmıştır. Günümüzde ise genel olarak sosyal güvenlik kuruluşları tarafından karşılanmaya çalışılmaktadır. Sosyal güvenlik kurumları bir taraftan toplum hayatının sürdürülebilirliğini sağlarken bir taraftan da gelir gider dengelerini sağlamak zorundadır. Bu çalışmada 2008 2013 yılları arasında İç Anadolu Bölgesinde bulunan Sosyal Güvenlik İl Müdürlüklerinin etkinliği, ölçeğe göre değişken getiri varsayımı altında girdi odaklı Veri Zarflama Analizi ve Malmquist toplam faktör verimlilik endeksi ile karşılaştırılmıştır. İl Müdürlüklerinin etkinliğinin araştırılmasıyla üç girdi ve iki çıktı değişkeni kullanılmıştır. Kullanılan verilere göre 2008 yılında on iki tane il müdürlüğü etkinliğini sağlamış, bir tanesi etkinliğini sağlayamamıştır. 2009 yılında on tane il müdürlüğü etkinliğini sağlamış, üç tanesi sağlayamamıştır. 2010 yılında dokuz tane il müdürlüğü etkinliğini sağlamış, dört tanesi sağlayamamıştır. 2011 yılında on tane il müdürlüğü etkinliğini sağlamış, üç tanesi sağlayamamıştır. 2012 yılında yedi tane il müdürlüğü etkinliğini sağlamış, altı tanesi sağlayamamıştır. 2013 yılında ise il müdürlüklerinden on bir tanesi etkinliğini sağlamış, iki tanesi etkinliğini sağlayamamıştır. Yıllar itibariyle etkinsiz olan İl Müdürlüklerine, etkinliklerini sağlayabilmeleri için öneriler verilmiştir.
Yeni ekonomide yönetici-çalışan profili ve yönetici-çalışan ilşkilerine teorik bir yaklaşım

1990'lı yıllarda, bilgi ve iletişim sektörlerinde teknolojik anlamda çarpıcı gelişmelere tanık olunmuştur. Bilgi ve iletişim sektörlerinin çıktılarının, diğer sektörlerde sermaye girdisi şeklinde kullanılmasıyla, ekonomik ve sosyal alanlarda yapısall değişimler meydana gelmiştir. Bu değişimler, daha sonraları Yeni Ekonomi şeklinde adlandırılacak yeni bir ekonomik paradigmanın temelini teşkil etmiştir. Yeni Ekonomi, işletmelerin dış çevre koşullarını değiştirmiştir. Bu değişimler, içte insan unsurunun da değişimine yol açmıştır. Başka deyişle; Yeni Ekonomi'de yönetici ve çalışan profilleri değişim göstermiştir. Yöneticilik işi, sanal ağlara taşınmıştır. Ancak bu, yönetici profilinde köklü değişimler yapmamıştır. Daha doğru bir ifadeyle; profesyonel yönetici tipini ortadan kaldırmamıştır. Olsa olsa, yöneticinin profesyonelliğine eklenmesi gerekli yeni bir faaliyet boyutu olarak düşünülebilir. Çünkü, profesyonel yöneticiliğin özünde var olan bilimsellik, bilgi donanımhlığı, profesyonel yönetici tipini Yeni Ekonomi'de değişmez kılmaktadır. Yönetici profilinin yanı sıra, çalışan profili de değişim göstermiştir, özellikle Yeni Ekonomi'yi tüm çarpıcılığıyla yaşayan ülkelerde, bilgi işçileri çalışan kesimi içinde büyük bir çoğunluğu oluşturmaktadır. Bu nicelik yönleriyle ve bilginin birincil güç durumuna gelmesi nedeniyle, bilgi işçisi Yeni Ekonomi'de merkezi bir konuma yerleşmektedir. Yönetici ve çalışan profılindeki değişimlere paralel olarak yönetici-çahşan ilişkileri de değişim göstermiştir. Bu değişimin nedeni, Yeni Ekonomi olgusunun yayılıp geliştiği 1990'lı yıllarda yaşanan pek çok gelişmedir. Bu gelişmelere ayak uydurmaya yönelik modern sonrası güncel ve çağdaş pek çok kavram ortaya çıkmıştır. Yaratıcı bireye yönelik yenilikçi yönetim, entelektüel sermaye, öğrenen organizasyon, personel güçlendirme bunların başlıcalarıdır. Yeni Ekonomi'nin moleküler bir karakteristik taşıması, örgüt yapılarında değişimlere yol açmıştır. Bu değişimler sonucunda yönetici-çalışan ilişkileri de değişim göstermiştir. Dış kaynaktan yararlanma, değişim mühendisliği, sanal organizasyon, sıfır hiyerarşi, yığışım organizasyon, yalın organizasyon; değişime yol açan önemli örgütsel yapı kavramlarıdır. Yeni Ekonomi'nin ortaya çıkışındaki etkenlerden biri olan bilgi ve iletişim teknolojilerindeki gelişmeler de yönetici-çahşan ilişkilerini etkilemiştir, özellikle sanal takımlar köklü bir değişimi getirmiştir. Dolayısıyla bütün bunlar Yeni Ekonomi yöneticilerince dikkate alınması gerekli önemli gelişmelerdir.
Türkiye kamu hastanelerinde yönetim-organizasyon yapısı ve sorunları

Değişen ve gelişen yaşam koşullarıyla birlikte, kurumlarda yönetim ve organizasyonun önemi artmıştır. Hastaneler karmaşık ve dinamik bir yapıya sahip olduğu için, yönetim-organizasyon yapısı da diğer kurumlara göre daha karmaşıktır. Bunun için birçok sorunla karşılaşılabilir. Hastaneler insan yaşamı için olmazsa olmaz kurumlardan biridir. Bu çalışmanın amacı da, Türk Kamu Hastanelerinin yönetsel ve organizasyonel yapısı ve sorunlarını araştırmaktır. Çalışmanın teorik kısımlarında kaynak tarama yöntemi kullanılmıştır. Uygulama ile ilgili kısımlarda anket uygulaması yapılmıştır. Pamukkale Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezinin yönetsel, organizasyonel sorunlarının tespiti için belirlenen 42 soruluk anket uygulaması kullanılmıştır. Anket uygulamasının güvenilirlik katsayısı 0,844 olarak bulunmuştur. 90 kişiye uygulanan anket çalışmasının analizinde SPSS programından faydalanılmıştır. Araştırma sonucunda bu kurumun yönetim-organizasyon yapısındaki problemlerde yöneticilerin genel olarak yeterli oldukları söylenebilir. Yönetim ve organizasyonda oluşabilecek sorunları, iyi bir iletişim ağı oluşturarak önlemek ya da sorunları kolayca çözmek mümkün olabilir.
Global iş kültürü yaratma yolunda Türk şirketlerinin attığı adımlar

Yeni ekonomi, e-ticaret ve global rekabet konuları dünyadaki şirketleri yakından ilgilendiren trendlerdir. Rekabet baskısı organizasyonları her zamankinden daha esnek ve düşük maliyetlerle çalışmaya zorlamaktadır. Kazananların kaybedenlere her zaman ihtiyacı vardır. Endüstri yapılarının çok kırılgan olması, firmalar arasında ölümüne yapılan çoğu rekabet savaşı, firmaları yıpratırken, ayakta kalabilen firmalara da tahmin edilemeyecek sonuçlar kazandırabilmektedir. Çok az şirket tüm rekabet özelliklerine sahiptir. Değişen dinamikler karşısında bunları korumak ve sürekli geliştirmekte kolay bir iş değildir. Bu yüzden şirketler birbirleri ile kıyasıya rekabet etmektense son zamanlarda birleşerek, ortaklıklar kurarak, işbirlikleri kurarak şirketler güçlerini, üstün rekabet özelliklerini bir araya getirerek rakiplerine karşı daha güçlü bir oyuncu olarak pazarda yerini almaktadır. Ancak şirketler arası ortaklıklar ve/veya işbirlikleri şirketlere birçok fayda sağlarken, ortaklar arasındaki öngörülemeyen problemler ve yaklaşımlar ileride ciddi problemlere neden olabilmektedir. Ortakların ajandaları farklı olabilir. Aynı rüyaları görebilen firmaların işbirliği, birbirlerine rakip olmalarından daha iyidir. Şirketler bir sistemin parçasıdır. Bu sistem içinde doğru parçaları bir araya getirmek ve bunları geliştirmek, bu parçaları doğru yönlerde koşturabilmek için bir bütün olarak görmek gerekir. Her bütünün parçası kendi alanında rekabet halinde, gelişime ve daha iyi rekabet etmeyi sağlayacak rakiplerle işbirliklerine açık olmalıdır. Şirketler tüm paydaşlarını içine alan bir anlayışla, pazarda doğru adımlar atılmasını sağlayacak işbirliklerine açık olmalıdırlar.
İnsan kaynakları uygulamalarına ilişkin örgütsel adalet algısının çalışanların tutum ve davranışları üzerindeki etkisi

ÖZ Çalışmanın teori bölümünde ilk olarak örgütsel adalet kavramı tanımlanmış, ilişki içinde olduğu tutum ve davranışlar ele alınmıştır. Daha sonra, insan kaynaklan uygulamalarında adalete ve bunun nasıl sağlanabileceğine konuyla ilgili araştırmalar aracılığıyla değinilmiştir. Tezin araştırma bölümünün amacı, Türk bankacılık sektörü çalışanlarının ücret, performans değerlendirme, ve terfi gibi çeşitli insan kaynakları uygulamalarına ilişkin örgütsel adalet algısını ölçmek ve bu algının iş tatmini, örgütsel vatandaşlık davranışı, duygusal bağlılık ve işten ayrılma niyeti gibi tutum ve davranışlar üzerindeki etkisi ortaya çıkarmaktır. Elde edilen bulgular, terfiye ilişkin adalet algısının çalışanlar için önemli olduğunu ve terfide adaletin vicdanlılık, sivil erdem ve nezaket gibi örgütsel vatandaşlık davranışlarını etkileme gücü olduğunu ortaya koymaktadır. Ücretteki dağıtım adaletsizliğine rağmen bu algının tutum ve davranışlar üzerinde etkili olmadığı saptanmıştır. Genel olarak, İKY uygulamalarına ilişkin örgütsel adalet algısının araştırma kapsamında incelenen tutum ve davranışlarla ilişkili olduğu fakat bunları etkileme gücünün çok düşük olduğu belirlenmiştir. m
Kalite maliyet sistemi ve bir şirket uygulaması

Toplam Kalite Yöntemi, günümüzde çoğu şirket tarafindan yoğun rekabet ortamında rekabet edebilmek ve bunun olumsuz etkilerini ortadan kaldırmak için benimsenmiş bir yönetim anlayışıdır. Bu anlayışı benimseyen şirketler kaliteyi geliştirmek suretiyle verimliliğin artmasını, maliyetlerin ve dolayısıyla fiyatların düşmesini sağlayarak pazar paylarım arttırabilirler. Bu tez çalışmasının amacı, Toplam Kalite Yöntemini benimsemiş orta ölçekli bir şirkette Kalite Maliyet Sistemini oluşturarak şirketin kalitesizlikten kaynaklanan maliyetlerini kontrol altına almak ve azalmasını sağlamaktır. Çalışmaya önce teorik açıdan yaklaşılmış, konu ile ilgili literatürde yer alan bazı teorik bilgiler verilmiştir. Daha sonra Anadolu Cam A. Ş.'de pilot bir çalışma yapılmıştır. Tez beş bölümden oluşmaktadır. Teorik kısım olan ilk dört bölümde, kalite kavramı verilerek Toplam Kalite Yönetiminde maliyetin önemi vurgulanmaya çalışılmış, kalite maliyet kavramının tanımı, tarihsel gelişimi ve kalite maliyet grupları ve unsurları tanıtılmış, Kalite Maliyet Sistemi kavramı ve bir Kalite Maliyet Sistemi oluşturmanın aşamaları verilmiş, kalite maliyet verileri toplandıktan sonra nasıl analiz edileceği ve raporlanacağı konusunda bilgiler sunulmuştur. Daha sonra da çeşitli kalite maliyet modelleri tanıtılmıştır. Beşinci bölüm, bu konuda yapılan uygulamayı içermektedir. Uygulama sadece pilot bir çalışmadır ve küçük bir ünite olan Isıcamdan başlanmıştır. Bu ünitede, kalite maliyet unsurları tespit edilerek, bir rapor örneği hazırlanarak bütün şirketi kapsayan bir Kalite Maliyet Sistemi oluşturmuş böylece bu konuda öncülük edilmeye çalışılmıştır. vn
İnsan kaynakları planlaması ve tekstil sektöründeki bir işletmede uygulama örneği

Anahtar Kelimeler: Planlama, Stratejik Planlama, İnsan Kaynaklan Planlaması Son yıllarda özellikle küreselleşmenin etkisiyle ulusal ve uluslararası rekabet yoğunlaşmış ve bunun sonucu olarak işletmeler, rekabetçi ortamda üstünlüğü sağlayabilmek için arayışlar içine girmiştir. Bu bağlamda kalitenin iyileştirilmesi, verimliliğin arttırılması ve maliyetlerin düşürülmesi yolunda çabalar artmıştır. Bu durum finansman, malzeme ve yatırım gibi insan gücünün de planlanmasını, yani etkin ve verimli bir şekilde kullanılmasını zorunlu hale getirmiştir. Bu nedenlerden ötürü Türkiye'de tekstil sektöründe faaliyet gösteren bir işletmede İKP uygulamalarının tespiti yapılmaya çalışılmıştır. Bu tezin ilk bölümünde, insan kaynaklan planlaması olgusu ele alınmıştır. Bu kapsamda planlama, stratejik planlama ve insan kaynaklan planlaması kavranılan açıklanmaya çalışılmıştır. İnsan kaynaklan planlamasıyla ilgili dünyada uygulanan modellerden bazılan hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise X Anonim Şirketi'nin İnsan Kaynaklan yönetimi ve işlevlerinden İnsan Kaynaklan Planlaması konusunda yapılan çalışmalar hakkında durum tespiti yapılmıştır. VII
Türk Silahlı Kuvvetlerinde güç mesafesi ve iletişime etkisi

Bu çalışma, Türk Kara Kuvvetlerinde görevli subay ve astsubayların güç mesafesi değer boyutundaki düzey ve eğilimleri ile bu düzey ve eğilimlerin, iletişimde mesajın şeklinin öne geçmesi, iletişimden kaçınma ve filtreleme olarak adlandırılan iletişim davranışlarına etkisinin incelenmesine yöneliktir. Çalışma, örgütün değişik ünitelerinde görevli 447 personele uygulanan ve 33 sorudan oluşan bir soru kağıdından elde edilen verilerin analizine dayalıdır. Örgütte çalışanların güç mesafesi ortalama puanı, bu araştırmada geliştirilen güç mesafesi ölçeğinin orta değerinin biraz üzerinde bulunmuştur. Deneklerin kurumsal ve demografik özelliklerine göre yapılan güç mesafesi puanı varyans analizlerinde, askeri rütbe yükseldikçe güç mesafesi skorlarının yükseldiği ve astsubayların güç mesafesi puanlarının subaylardan daha düşük olduğu bulunmuştur. Deneklerin güç mesafesi puanları yaş, öğrenim düzeyi, askeri sınıf ve birlik türüne göre anlamlı şekilde farklılaşmamaktadır. Sosyal beğenirlik etkisi kontrol edilerek yapılan, güç mesafesi ile üç ayrı iletişim davranışı arasındaki ilişkilerin analizinde, güç mesafesi ve iletişimde mesaj şeklinin öne geçmesi arasında pozitif bir ilişki, güç mesafesi ve iletişimden kaçınma arasında negatif bir ilişki bulunmuştur. Ancak, güç mesafesi ile iletişimde filtreleme arasında anlamlı bir ilişki gözlenmemiştir. Bu çalışmanın bulguları, benzer çalışmaların bulgularıyla karşılaştırılmıştır.