turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ciner Grubunun ekonomi politik yapısı

Türkiye'de gazetecilik Avrupa'ya kıyasla daha geç başlamış ancak Avrupa ve bütün dünyada 20. yüzyılda yaşanan değişimlere ayak uydurmuştur. Bu değişimler daha çok basının ekonomi politik anlamda sahipliği noktasında önemli olmuştur. 1980 yılında yayınlanan 24 Ocak Ekonomik İstikrar Programı, Türkiye'de basının yaşadığı değişimin başlangıç noktasını oluşturmuştur. Özellikle 1980'li yıllarda ekonomideki liberalleşme hareketleriyle birlikte basın dışı sermaye alana giriş yapmıştır. Ticari televizyonların yayın hayatına girmesiyle birlikte 'medya' konumuna geçen Türk basını büyük holdinglerin ilgisini çekmeye başlamıştır. 1980'li yıllarda başlayan bu süreç bugün Türk basınını neredeyse tamamı büyük holdinglerin kontrolünde olan bir yapı haline getirmiştir. 1980 sonrası Türk basınının ekonomi politik yapısını inceleyen bu çalışma, Ciner Yayın Holding'i ele almaktadır. Ciner Yayın Holding, Ciner Grubu bünyesinde yer alan birçok iş kolundan sadece birisidir. Çalışma aslında iki ayrı medya grubunu incelemektedir. Bu durum Ciner Grubu'nun sahipliğinde olan medya organlarının değişmesinden kaynaklanmaktadır. Ciner Grubu, 2000 yılında Sabah Yayıncılık A. Ş.'ye %50 ortak olarak medyaya girmiştir. Bir anlamda Aydın Doğan'ın Milliyet'i satın almasıyla başlayan basın dışı patronların son halkası Turgay Ciner olmuştur. Türk medyasının büyük medya grupları içerisinde yer alan Sabah Grubu, gazeteci kökenli bir patrondan bir holding patronuna aktarılmış ve Türk medyasının holdingleşmesi tamamlanmıştır. Sabah-ATV'nin eski patronu Dinç Bilgin'in Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na Turgay Ciner ile ortak olduğunu gösteren belgeler sunması sonrası TMSF Ciner'in Merkez Medya Holding'ine el koydu. Daha sonra Ciner Grubu ve TMSF arasında yapılan anlaşma ile bazı medya organları Ciner Grubu'na iade edildi. Ciner Grubu, gazeteci Ufuk Güldemir'in kurduğu Haber Türk markasını satın alarak medya alanında var olmayı sürdürmüştür. Bu çalışma Ciner Yayın Holding'i Sabah-ATV dönemi ve Haber Türk dönemi olarak iki ayrı başlık altında incelemiştir.
Türkiye bankacılık sektöründe banka kredileri ile milli gelir arasındaki ilişkinin il bazında incelenmesi

Bankacılık kredileri bir ekonomi için önemli bir değişkendir. Tüketiciler için harcamalarını artırmalarını sağlayacak bir araç, firmalar için ise yatırımlarını artırabilmelerini sağlayacak bir araçtır. Tüketim ve yatırımlardaki artışlar yoluyla da istihdamı ve ülkede üretilen geliri artırır. Bankalar da verdikleri krediler sayesinde hem gelir elde ederler hem de atıl fonlarını değerlendirmiş olurlar. Bu nedenle bankacılık kredileri ile milli gelir arasındaki ilişki iktisat yazını için önem taşımaktadır. Ayrıca farklı iller farklı gelir gruplarında yer aldığından illerin ekonomik durumlarına göre de ayrı ayrı incelenmesi de önem taşımaktadır. Bu çalışmada Türkiye'de yer alan 81 ilin ihtisas ve ihtisas dışı kredi kullanımlarının kişi başı gayri safi hasılaları üzerindeki etkileri incelenmektedir. Bu amaçla 2004- 2017 yılları arası verileri ile panel veri ekonometrisi teknikleri kullanılarak KBGSYH üzerinde bankacılık kredilerinin etkisinin varlığı araştırılmıştır. Kurulan model sonucunda tarım kredileri dışındaki kredilerin KBGSYH üzerinde istatistiksel anlamlı bir etkisinin olduğu bulunmuştur.
Çalışanlarda tükenmişlik ve örgütsel bağlılık

Çalışma genelde çalışanlarda özelde ise sağlık çalışanlarında tükenmişlik kavramını, nedenlerini, önleme, baş etme yollarını ve aynı zamanda örgütsel bağlılık boyutlarını, bağlılığın örgütler için önemini incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmada kaynak taraması tekniği ve anket yöntemi kullanılmıştır. Maslach Tükenmişlik Envanteri ve Allen ve Meyer Örgütsel Bağlılık Ölçeği ile elde edilen veriler analiz edilerek yorumlanmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde, Maslach'ın tükenmişlik tanımlaması esas alınarak duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve kişisel başarı hissinde azalma olmak üzere incelenmiştir. Bu bağlamda tükenmişliğin nedenlerine, sonuçlarına ve baş etme yollarına değinilmiştir. İkinci bölümde Allen ve Meyer'in örgütsel bağlılık sınıflandırılması esas alınarak duygusal bağlılık, devam bağlılığı ve normatif bağlılık olmak üzere üç başlık altında örgütsel bağlılık incelenmiştir. Son olarak Tepebaşı Ağız ve Diş Sağlığı Hastanesinde yapılan saha çalışmasında, tükenmişliğin en çok duygusal tükenme boyutunda yaşandığı sonucuna varılmış ve sosyo-demografik özelliklere göre değerlendirmeleri yapılmıştır. Örgütler açısından en çok tercih edilen bağlılığın duygusal bağlılık olmasına rağmen sağlık çalışanlarında duygusal bağlılığın düşük, devam bağlılığının yüksek olduğu görülmüştür. Duygusal bağlılığın, duygusal tükenme üzerinde ters yönde bir etkisi bulunurken, devam bağlılığının pozitif yönde bir etkisinin bulunduğu gözlenmiştir. Örgütsel bağlılık boyutlarının, duyarsızlaşma ve kişisel başarı hissinin azalması tükenmişlik boyutu ile anlamlı bir ilişkide bulunmasına rağmen, duyarsızlaşma ve kişisel başarı hissi azalmasının tükenmişlik boyutunun öngörücüsü olmadığı görülmüştür.
Kurumsal kaynak planlaması ve Türkiye Radyo ve Televizyon kurumu uygulaması

İşletmeler zorlaşan rekabet koşullarında ayakta kalabilmek ve gelişmelerini sürdürebilmek amacıyla kaynaklarını etkin bir şekilde kullanma gereksinimleri nedeniyle Kurumsal Kaynak Planlama sistemlerine ihtiyaç duymaktadırlar. Bu çalışmada, örnek bir işletme olarak seçilen Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumunda, kurumun ERP sisteminden beklentilerinin neler olduğu ve seçilen sistemin işletme performansına etkileri incelenmiştir. ERP sisteminin TRT Kurumunda uygulama kararının alınmasının başlangıcından itibaren, uygulanacak ERP sistemi seçiminin ne şekilde yapıldığı ve proje çalışmalarının başlaması ile birlikte izlenen adımların ayrıntıları verilmiştir. Proje esnasında karşılaşılan güçlükler ve bu güçlüklerin nasıl aşıldığı araştırılmıştır. ERP projesinin tüm süreçleri ayrıntılı olarak irdelenerek, sistemin kullanılmaya başlanılması ile birlikte işletme performansı üzerindeki etkilerinin çalışanlar tarafından nasıl algılandığı, işletme çalışanlarına yapılan anket yardımı ile tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular, istatistiksel olarak değerlendirilmiştir.
Örgütsel iletişim açısından örgüt kültürü ve bir araştırma

Örgütsel iletişim açısından örgüt kültürünün incelendiği bu çalışmada örgütsel iletişim ile örgüt kültürü arasındaki ilişki açıklanmaya çalışılmıştır. Bu amaçla, çalışmanın birinci bölümünde iletişim, ikinci bölümde kültür kavramları incelenmiş, kavramların birbiri ile olan ilişkisi açıklandıktan sonra üçüncü bölümde yer alan bir araştırmayla örgütsel iletişim ile örgüt kültürü arasındaki ilişkinin anlamlı olup olmadığı, yönü ve düzeyi belirlenmeye çalışılmıştır. İki farklı işletmede, çalışan algıları dikkate alınarak gerçekleştirilen araştırmadan elde edilen verilerle örgütsel iletişim ve örgüt kültürü arasında anlamlı ve yüksek düzeyde bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca çalışanlar açısından örgütsel farklılıkların örgütsel iletişimin algılanışında etkili, örgüt kültürünün algılanışında ise etkili olmadığı görülmüştür. Çalışmanın son bölümünde araştırma sonuçları açıklanarak işletmelere önerilerde bulunulmuştur.
Çalışanların pozitif duygulanım, başkalarına duyduğu güven ve yaşam doyumu düzeylerinin iş motivasyonuna etkileri: Beklenti kuramı yaklaşımı

Bu çalışmanın amacı, bir bireyin pozitif duygulanım, başkalarına duyduğu güven ve yaşam doyumu düzeylerinin iş motivasyonuna etkilerini incelemektir. Bu amaçla, motivasyon kuramlarından Beklenti Kuramı ışığında kavramsal bir model ortaya konulmaktadır. Bu model, kamu ve özel sektör kurumlarında çalışanlara uygulanan bir anket yoluyla toplanan veriler kullanılarak regresyon yöntemi ile test edilmektedir. Bulgular, bireyin pozitif duygulanım ile yaşam doyumu düzeylerinin bireysel motivasyon ile ilişkili olduğunu göstermektedir. Ancak, bulgular başkalarına duyulan güven ile motivasyon arasında bir ilişki olduğu hipotezini desteklememektedir. Bulgular ışığında, yönetim pratiğinde bireylerin örgütsel amaçlara uygun biçimde davranmalarını sağlayabilmek için bireysel farklılıkların gözetilmesi gerektiği önerilmektedir. Aynı zamanda bireysel farklılıklara uygun biçimde değişik motivasyon araçları kullanılarak bireylerin iş motivasyonlarının ve dolayısıyla iş performanslarının artırılabileceği değerlendirilmektedir.
Kurumsal yönetim mekanizmalarından yönetim kurulu yapısının işletme performansı üzerine etkisi: Afyonkarahisar'daki anonim şirketler üzerine bir araştırma

Bu çalışmanın temel amacı, kurumsal yönetim mekanizmalarından yönetim kurulu yapılarının şirket performansına etkisini araştırmaktır. Araştırma kapsamında SPK ve OECD Kurumsal Yönetim İlkeleri temel alınarak anket hazırlanmıştır. Afyonkarahisar'da faaliyet gösteren 54 adet anonim şirket yönetim kurulu üyesine anket uygulanmıştır. Çalışma neticesinde, yönetim kurulu üye sayısı ile şirketin performansı arasında pozitif ilişki tespit edilmiştir. Diğer yandan yönetim kurulu başkanı aynı zamanda genel müdür olan şirketlerin performans düzeylerinin daha düşük olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca yönetim kurulunda bulunan icracı üye sayısı ile şirketlerin performansı arasında negatif ilişki bulunmuştur.
Şirket küçülme stratejileri ve küçülme stratejilerinin işletme performansı açısından değerlendirilmesi: Hisse senetleri İstanbul Menkul Kıymetler Borsasında işlem gören işletmeler üzerinde bir uygulama

Küreselleşen piyasalarda rekabet gün geçtikçe artmaktadır. Ulusal piyasalar ile uluslararası piyasaların entegrasyonu ile ulusal piyasada faaliyet gösteren bir işletme dahi çok uluslu firmalar ile rekabet etmek zorunda kalmaktadır. Artan rekabet koşullarında firmaların hayatta kalabilmeleri güçlü bir ekonomik ve finansal yapıya sahip olmalarına bağlıdır. Finansal yeniden yapılandırma, firmaların rekabet gücünün muhafaza edilmesi ve artırılmasında stratejik bir araç olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, işletmelerin ekonomik ve finansal yapısının iyileştirilmesi, faaliyet performansının ve rekabet gücünün artırılabilmesi için kullanılabilecek değişim stratejilerinden küçülme stratejilerini incelemektir. Bu çalışmada, küçülme kararında etkili faktörlerin ortaya çıkarılması amacıyla 1999 ile 2009 yılları arasında hisse senetleri İstanbul Menkul Kıymetler Borsası'nda işlem gören işletmelerin gerçekleştirdikleri küçülme işlemleri incelenmiştir. İncelemeler sonucunda 58 küçülme işlemi tespit edilmiştir. Analizlerde küçülen ve küçülmeyen işletmelere ait 5 farklı finansal değişken kullanılmıştır. Küçülme kararında etkili olan faktörler karşılaştırmalı analiz, lojistik regresyon ve sınıflama ve regresyon ağaçları yöntemi ile analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre; küçülme kararının arkasındaki en önemli neden düşen karlılık oranıdır. Ayrıca kaldıraç oranının azaltılarak daha iyi bir finansal yapının geliştirilmesi ve endüstri satışlarında meydana gelen büyüme ve daralmalarda küçülme kararında etkili olan diğer önemli faktörlerdir.
İşletmelerin inovasyon gücünün ölçümlenmesi ve Eskişehir ilinde faaliyette bulunan KOBİ'lerde bir uygulama

İşletmeler hayatta kalabilmek için rekabet etmek zorundadırlar. Rekabet edebilmek içinde, maliyetlerin azaltılmasının yanı sıra, kaynaklarını en iyi şekilde kullanarak pazarın gereklerini yerine getirmelidirler. Ürün ve hizmetlerin müşteri isteklerine göre üretimi, kalitesi, sunum hızı ve tasarımı gibi etkenler de rekabet için önemlidir. İnovasyon, tüm bu etkenleri içinde taşımaktadır. İnovasyon, ekonomik getirisi olan yeni bir şey yapmak veya yapılmakta olan bir şeye, yeni değerler katmaktır. İnovasyonda başarılı olan işletmeler, rekabet gücünü korumakta, hatta rekabet üstünlüğü elde etmektedirler. İnovasyonda başarı elde etmek isteyen işletmelerin, inovasyonun gereklerini yerine getirmeleri ve düzenli olarak inovasyon güçlerini ölçmeleri gerekmektedir. Ölçüm sonucu elde edilen verilere göre; işletmenin inovasyondaki zayıf yönleri, güçlendirilmelidir. Güçlü yönleri ise, rekabet avantajı olarak kullanılmalıdır. Bu çalışmada; KOBİ'lerin inovasyon gücünün ölçümlenmesi hedeflenmiştir. Bu kapsamda, çalışmanın ilk bölümünde, inovasyon kavramı ile ilgili bilgiler açıklanmıştır. İkinci bölümde, dünyada yapılmış olan inovasyon ölçüm metodlarının bir kısmı açıklanmıştır. Üçüncü bölümde ise, uygulanacak olan Dr. Arthur D. Little ve European Business School tarafından oluşturulan inovasyon ölçüm modeli ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir. En son bölümde, Eskişehir ilinde faaliyette bulunan KOBİ'lere anket uygulaması ile, anketten elde edilen veriler çerçevesinde, analiz yapılmış ve yorumlanmıştır.
Yönetim kültüründe yeniden yapılandırma stratejileri

Sanayi devriminden önce, yönetim kültürü ile ilgili geliştirilen düşünceleri çalışmamızın temeli olarak aldık. Neo-Klasik yönetim anlayışının gelişmesi ne öncülük eden psiko-sosyal değerlere öncelik veren çeşitli araştırmaların bulgu- larıyla. sürcç içinde yönetim kültüründe meydana gelen değişmeleri tesbit etmeye çalıştık. Günümüzdeki ekonomik, siyasi ve teknolojik değişimler eşliğinde gelişme gösteren yeni yönetim anlayışlarının verimlilik eksenli analizi, çalışmamızın odak noktasını oluşturmaktadır. Küresel yönelimlere cevap verebilecek nitelikte olmak koşuluyla, yöne- tim kültüründe yeniden yapılandırma staratej ilerini ekonomik, teknik, kültürel ve yönetsel staratejiler olarak sınıflandırdık. i Yönetim kültürünün yeniden yapılandırılarak endüstride yönetime katılımı doğrudan sağlayıcı düzenlemelere yer verilmiştir. Son olarak, yönetim kültüründe yeniden yapılanma çabası içinde olan 'GARANTİ BANKASI'ındaki yapısall ve fonksiyonel sonuçlarını tesbit edip çalışmamıza son verdik...
Tekdüzen hesap planı ve UFRS'ye göre hazırlanan finansal tabloların mali analizindeki farklılıklar

Dünya genelinde çok sayıda ülke, işletmelerin finansal raporlarını Uluslararası Muhasebe Standartları Kurulu tarafından yayınlanan Uluslararası Finansal Raporlama Standartları ' na uygun olarak hazırlanmasını istemeye başlamıştır. Bu nedenle Türkiye'deki işletmeler de finansal tablolarını bu standarda göre düzenlemek zorunda olacaktır. Bu çalışmanın amacı Tek Düzen Muhasebe Sistemi'ne ve Türkiye Muhasebe/Finansal Raporlama Standartları'na göre düzenlenen bilançoların karşılaştırmalı analizini yapmaktır. Çalışma Türkiye Finansal Raporlama Standartlarını uygulamaya başlayan işletmelerin bilançolarında biçimsel yapı, kapsam ve içerik açısından meydana gelen farklılıkları kapsamaktadır. Karşılaştırmalı analiz sonuçları Tek Düzen Muhasebe Sistemi'ne ve Türkiye Muhasebe/Finansal Raporlama Standartları'na göre düzenlenen bilançolar arasında biçimsel yapı, kapsam ve içerik açısından önemli farklılıklar olduğunu göstermektedir. Finansman giderlerinin aktifleştirme esasları, duran varlık ve stok değerlemeleri, zamanlama farklarından kaynaklanan ertelenmiş vergi varlığı ve yükümlülüğü, ayrılması gereken karşılıklar ve konsolidasyon gibi birçok konuda ülkemizde uygulanan Tek Düzen Muhasebe Sistemi ile Uluslararası Finansal Raporlama Standartları arasında farklılıklar bulunmaktadır. Çalışma içerisinde hesap grupları bazında meydana gelen bu farklılıklar bir örnek uygulama ile açıklanmaktadır.
Belirsizlikten kaçınmanın örgütsel iletişime etkileri: Asker yöneticiler üzerine uygulamalı bir araştırma

Bu çalışmanın amacı, belirsizlikten kaçınmanın örgütsel iletişime etkilerinin incelemesidir. Çalışmada, belirsizlikten kaçınmanın insan davranışları, bazı yönetim fonksiyonları ile örgütsel uygulamalar üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Bireylerin kurumsal ve demografik özelliklerinin belirsizlikten kaçınma eğilimlerine etkileri ve belirsizlikten kaçınma eğilimlerinin de, özellikle, dikey iletişimin unsurlarından birisi olan yukarıdan aşağıya iletişim sürecine etkileri sorgulanmıştır. Belirsizlikten kaçınma eğiliminin, kurumsal ve demografik değişkenlerden hiç birisi ile anlamlı bir biçimde farklılaşmadığı gözlenmiştir. Yukarıdan aşağıya iletişim; iletişim kültürü, etkili iletişim davranışı, kurumsal iletişimin etkililiği, iletişimde biçimcilik ve iletişimden kaçınma olmak üzere beş alt boyutta değerlendirmeye alınmıştır. Belirsizlikten kaçınma değişkeninin iletişim kültürü, etkili iletişim davranışı ve kurumsal iletişimin etkililiği değişkenleri üzerinde anlamlı ve pozitif farklılaşmalara neden olduğu gözlenmiştir. Bununla beraber, iletişimde biçimcilik değişkeni üzerinde anlamlı ve negatif farklılaşmaya neden olduğu, iletişimden kaçınma değişkeni üzerinde ise anlamlı bir farklılaşmaya neden olmadığı gözlenmiştir.
Hazır giyim sektöründe markalaşmayı etkileyen faktörler: İstanbul'daki hazır giyim sektöründe marka oluşturmada karşılaşılan engeller üzerine bir uygulama

Küreselleşme hareketleri etkisinde kalan her sektörde olduğu gibi tekstil ve hazır giyim sektöründe de rekabet koşulları gün geçtikçe zor bir duruma gelmektedir. Firmaların rekabet ortamı içinde üretimini devam ettirebilme gereklerinden biri de uluslararası markalar yaratmaktır. Bu nedenden dolayı da firmaların yeni marka oluşturma ve pazarlama stratejileri geliştirmeleri gerekmektedir. Çağdaş pazarlama stratejilerinde de ürünler ile ilgili olarak marka ve markalaşma çabaları önemli bir durumdadır. Verimlilik ve karlılık arttırma gayretlerinin etkin şekilde firmaya yansıtılabilmesi amacıyla stratejik marka yönetimi pek çok yönetici tarafından önemle dikkate alınmaya başlanmıştır. Hazır giyim sektörü açısından da bu durum farksız değildir. Çalışmada hazır giyim sektöründeki firmaların markalaşma düzeylerinin incelenmesi ve çalışanların firmalarındaki marka ve markalaşma süreçleri belirlenmeye çalışılmıştır. Bu kapsamda hazır giyim sektöründe çalışanlara anket uygulanarak veriler SPSS 18.0 istatistik programında değerlendirilmiştir. Araştırmada; kişilerin çalıştıkları firmalarının faaliyet süresi ile firmanın marka lisans antlaşmasına sahip olma durumu arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Buna ek olarak ankete katılanların çoğu günümüzdeki tüketicilerin bilgi düzeylerinin arttığını ve daha bilinçli olduklarını, tüketicilerin hizmet beklentisinin yükseldiğini, tüketicilerin artık daha fazla perakendeci markalara rağbet göstermekte olduğunu, tüketicilerin markaya ve ürüne bağımlılıklarının ifade etmişlerdir.
İşgücü piyasasında uyumsuz eşleşme ve aşırı eğitimlilik olgusu: Türkiye'nin ilk 500 büyük firması, Ankara ili örneği

Bu çalışmada, yükseköğretim mezunu bireylerin, neden eğitim düzeylerinin altındaki bir işi kabul ettiklerinin kavramsal ve teorik arka planı açıklanmaktadır. Çalışmada, literatürde uyumsuz eşleşme ve aşırı eğitimlilik olarak adlandırılan bu olgunun, hangi nedenlerle ortaya çıktığının ve işgücü piyasasında ne tür etkiler yarattığının ortaya konulması amaçlanmaktadır. Çalışmada, ilk olarak TÜİK verileri kullanılarak Türkiye işgücü piyasasındaki aşırı eğitimlilik düzeyi objektif yöntemle ölçülmüştür. Bu amaçla, Uluslararası Standart Meslek Sınıflaması ile Uluslararası Standart Eğitim Sınıflandırması itibariyle istihdam edilenlerin meslek grupları, nitelik düzeyleri ve eğitim seviyeleri arasında ilişki kurulmuştur. İkinci olarak, eğitimin işgücü piyasasındaki rolü ile uyumsuz eşleşme ve aşırı eğitimlilik olgusunun varlığının arz ve talep yönünden bütüncül bir bakış açısı içinde araştırılması amacıyla bir saha çalışması gerçekleştirilmiştir. Saha araştırması, Türkiye'nin ilk 500 büyük firması içinde yer alan, özel sektörde faaliyet gösteren ve merkezi Ankara'da olan firmalarla sınırlandırılmıştır. Araştırmada, veri toplama araçlarının tasarımında hem nicel hem de nitel araştırma yöntemlerini bütünleştiren bir yaklaşım izlenmiştir. Saha araştırması iki aşamada gerçekleştirilmiştir. İlk olarak, araştırma kapsamındaki firmalarda çalışan en az yüksekokul mezunu 159 çalışanın katılımıyla bir anket uygulaması yapılmıştır. İkinci olarak, araştırma alanı içindeki firmalarda insan kaynakları faaliyetlerinin yürütülmesinden sorumlu olan 15 yönetici ile derinlemesine mülakatlar gerçekleştirilmiştir. TÜİK veri setine dayanarak yapılan hesaplamalarda, 2014 yılı itibariyle Türkiye işgücü piyasasında 15 64 yaş grubundaki yükseköğretim mezunları arasında nitelik düzeylerinin altındaki işlerde istihdam edilenlerin oranının yüzde 32.6; 15 24 yaş grubundakilerin oranının ise yüzde 56.2 olduğu ortaya konulmuştur. Saha araştırmasından elde edilen bulgular ise, araştırma alanındaki firmalarda nitelik uyumsuzluğu oranının yüzde 36.4 olduğunu göstermiştir. Bu oran, TÜİK veri seti kullanılarak çalışma çağındaki nüfus için bulunan uyumsuzluk oranının sadece 3.8 puan üzerindedir. Bu bağlamda, her iki bulgunun birbirleriyle büyük ölçüde tutarlı olduğu görülmüştür. Diğer taraftan, işgücü piyasasının talep kesimini temsil eden yöneticilerle gerçekleştirilen görüşmelerde katılımcıların tamamı tarafından firmalarında, yaptıkları işle nitelikleri arasında uyumsuzluk olan çalışanların bulunmadığı ifade edilmiştir.
Sosyal güvenlikte denetim ve teftiş

Anayasamızda güvence altına alınan sosyal güvenlik hakkının kişilerden yoksun kılınmaması için devletin bu alana müdahale etmesi ihtiyaçtan öte bir zorunluluktur. Çünkü kişilerin sosyal güvenlik konusundaki bilinç düzeyi yeterli olmayacağı gibi, kişiler kısa vadeli düşünerek sosyal güvenliğin maliyetinin kendilerine fayda olarak yansıtılmasını isteyebilmektedirler. Daha da önemlisi ekonomik, siyasi ve benzeri alanlarda zayıf olan işçiler sosyal güvenliğin sağlanması konusunda yeterli olamamaktadırlar. 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu ile üç sosyal güvenlik kurumu Sosyal Güvenlik Kurumu adı altında birleşmiş ve bu birleşme sonucunda sosyal güvenlik kurumları bünyesinde yer alan dört teftiş kurulu da Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı adı altında birleştirilmiştir. Teftiş kurullarının birleşmesi sonucunda sosyal güvenlikte teftiş ve denetim tek elde toplanmış bu sayede daha eşit ve adil bir denetim sisteminin oluşturulması amaçlanmıştır. Denetimin adil, caydırıcı, etkin ve verimli olması gibi temel ilkeleri sosyal güvenlikte denetimde de geçerlidir. Ancak sosyal güvenlikte denetime ilişkin mevzuatın oluşturulması ve değiştirilmesi aşamalarında sosyal güvenliğin yapısının ve denetim elemanlarının bilgi, görgü ve deneyiminin de dikkate alınması yerinde bir uygulama olacaktır. Sosyal güvenlikte kayıt dışılığın azaltılmasına yönelik olarak daha çok fiilin işlenmesinden sonra devreye giren denetimden fayda beklemek yerine vatandaşların sosyal güvenlik bilincini artıracak rehberlik hizmetlerine ağırlık vermek yerinde olacaktır. Özellikle de son yıllarda kutlanan sosyal güvenlik haftası kapsamında gerçekleştirilen rehberlik hizmetleri bu amacı en iyi şekilde yerine getirmektedir.
Çevresel açıdan tıbbi atık yönetimi: Antalya örneği

Çevre yönetimi ve atık yönetimi son yıllarda üzerinde ciddiyetle durulan iki ana başlıktır. Bu başlıklar aynı zamanda sağlık hizmetleri yönetimi ile doğrudan ilişkilidir. Bu yöndeki çalışmalar sadece özel sektör ile değil yerel yönetimler ile birlikte çözüme kavuşturulabilir. Çalışma kapsamında tıbbi atık yönetimi çevre yönetimi ve çevre hakkı temelinde ele alınmaktadır. Yerel ölçekte tıbbi atık yönetimi uygulamaları örneklendirilmiştir. Çalışmanın amacı günümüzde hem hükümetler hem de sivil toplum örgütleri açısından sıklıkla üzerinde durulan bir konu olan tıbbi atık yönetiminin ekonomik boyutuyla ve yerel ölçekte değerlendirilmesidir. Bu doğrultuda Antalya İli'nde yapılan çalışmalar ve edilen veriler temelinde konu değerlendirilmiştir. Tanımlayıcı bir yöntem benimsenmiştir. Çalışma kapsamında Antalya İli örneğinde tıbbi atık toplama ve bertaraf süreci, 2013 yılına göre ilçeleri de kapsar biçimde elde edilen istatistiklerin analizi ile birlikte değerlendirilmiştir. Çalışma kapsamında elde edilen bulgular özellikle yerel yönetimler açısından tıbbi atık yönetiminin daha yoğun biçimde ele alınması gerektiği, toplanan atık miktarının özellikle ilçelerde yeterli düzeyde olmadığı ve atık bertarafı tesisleşmesinin gerekli olduğunu göstermektedir.