turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Güneş enerjisi ile elektrik üreten işletmelerin muhasebe uygulamalarının TDHP ve TMS/TFRS çerçevesinde karşılaştırılması

Yenilenebilir enerji sektörü son yıllarda tüm dünya ülkeleri için ucuzluğu, yenilenebilir olması ve çevreye zarar vermemesi nedeniyle çok önemli hale gelmiştir. Enerji, ülkelerin kalkınma politikaları için hayati öneme sahip stratejik bir alan özelliğini taşımaktadır. Artan enerji fiyatları ve tükenme yoluna girmiş fosil yakıtlara olan bağımlılığın tedavisi yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelimi tetiklemiştir. Çalışmanın ilk bölümünde enerji kavramı, enerjinin önemi ve yenilenebilir enerji türleri anlatılmıştır. İkinci bölümde Türkiye'de ve dünyada güneş enerjisi potansiyeli ve güneş enerjisi ile elektrik üretiminden bahsedilmiş, güneş enerjisi santrali kurulumunda geçilmesi gereken aşamalar ve kanuni süreç açıklanmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise yenilenebilir enerji sektöründeki tesislerin muhasebe uygulamalarında hangi noktalara dikkat etmeleri gerektiği ve nedenleri açıklanmaya çalışılmıştır. Muhasebe standartları ve vergi mevzuatı farklılıkları belirtilmiştir. Araştırma-geliştirme harcamaları, lisans bedelleri, kiralanan taşınmaza ait değer artırıcı harcamalar, borçlanma maliyetleri, ertelenmiş vergi ve hasılat konuları ele alınmış, muhasebeleştirme aşamasında tespit edilen farklılıklar uygulamalar yardımıyla açıklanmıştır.
Hastane işletmelerinde finansal yapı ve performans ölçümünde oran analizinin uygulanması acıbadem hastanesi örneği

Sağlık işletmeleri, sanayi işletmelerinden farklı özelliklere sahiptir. Sağlık işletmelerinde çıktının tanımlanması ve ölçülmesi güçtür, yapılan işler oldukça karmaşıktır. Sağlık kurumlarında uzmanlaşma seviyesi çok yüksektir. Hastane işletmeleri, topluma sağlık hizmeti verirler. Sağlık hizmeti, bireyin bedenen ve ruhen tam olarak esenlik içinde olmasını sağlamak ve korumak amacıyla yapılan eylemler bütünüdür. Sağlık hizmeti ertelenemez niteliktedir. Hastaneler, her türlü sağlık hizmetinin kesintisiz üretildiği, bunun yanında eğitim, araştırma ve toplum sağlığı hizmetlerinin yürütüldüğü, kar amacı gütmeyen işletmelerdir. Hastanelerde sağlık hizmetlerinin devamlılığı ve kalitesi için yüksek teknolojik donanım kullanımı şarttır. Bununla birlikte uzman personelin istihdamı gerekir. Bu nedenle hastane işletmeleri yüksek maliyetle çalışırlar. Kesintisiz sağlık hizmeti üretimi için katlanılan yüksek maliyetlerin ve gerçekleştirilen sağlık hizmetleri sonucunda elde edilen gelirlerin hastanelerin finansal yapısı üzerindeki etkileri ölçülerek hastane performansı ve mali durum analizleri yapılabilmektedir. Böylelikle genel finansal durum hakkında bilgi sahibi olunup, finansal kararlar, yapılan analiz sonucuna göre verilebilir. Bu çalışmada, Acıbadem Hastanesi'nin performans verileri ve finansal tabloların incelenmiştir. Acıbadem Hastanesi'nin finansal tablolarına İMKB aracılığıyla ulaşılmıştır. Performans ile ilgili veriler ise Acıbadem Hastanesi yetkililerinden ve Acıbadem Hastanesi'nin Internet üzerinden yayımladığı Performans Bültenleri'nden elde edilmiştir. Elde edilen sonuçlar değerlendirilmiş, karşılaştırmalı olarak tablo ve grafikler halinde sunulmuştur.
Geleneksel alışveriş merkezleri ve outletler arasında müşteri tipolojilerinin karşılaştırılması ve bir uygulama

Alışveriş merkezi ve outlet tercihini etkileyen faktörlerin yanı sıra alışveriş merkezi ve outlet müşteri tipolojilerinin çıkarılarak, karşılaştırıldığı çalışmada Reynolds, Ganesh ve Luckett'ın (2002) çalışmaları temel alınmaktadır. Araştırma yöntemi olarak hem kalitatif hem kantitatif araştırma türlerinin kullanıldığı çalışmada; araştırmanın kalitatif kısmı için odak grup çalışmaları, kantitatif kısmı için ise anket yöntemi tercih edilmiştir. Odak grup görüşme sonuçlarından da yararlanılarak hazırlanan anketler 400 katılımcıya cevaplandırılmıştır. Araştırmada alışveriş merkezleri için 8, outletler ve genel değeri için 9 faktör elde edilmiştir. Her iki perakende türünde de ortak olan 4 müşteri kategorisinin yanı sıra outletlete özel 2 müşteri kategorisi daha elde edilmiştir. Faktörler ve müşteri tipolojileri bazında Reynolds, Ganesh ve Luckett'ın (2002) çalışmaları ile paralellik göstermesine karşın farklılıklar da bulunmaktadır.
İzmit Devlet Hastanesi'nde standart personel kodları ve oluşan maliyetlere etkileri

Türkiye'deki yataklı tedavi kurumları çok başlılık altında hizmet vermektedirler. Tıp bilimindeki ilerlemeler, insanların daha kaliteli sağlık hizmeti beklentileri ve çok iyi bir pazar olarak görülen sağlık sektörü arzının çoğalması, yataklı tedavi kurumlarını büyük maliyetlerle çalışmaya itmektedir. Bu pompalamanın karşısında profesyonel yöneticilerden mahrum olan kamu hastaneleri gitgide artan zararlarla çalışmaktadırlar. Devlet, sağlığa verdiği önemi göstermek amacıyla, Sağlık Bakanlığına bağlı hastaneleri maliyet kontrolüne gerek duymadan sübvanse etmektedir. Bu ödeneklerin dağıtımında siyasi tercihlerin rol oynaması, hastane yöneticilerinin ilgi odaklarını değiştirmiştir. Sağlık Bakanlığı, çeşitli yıllarda istihdam edeceği personeli belirlemek amacıyla yayımladığı 'Standart Kadro ve Personel Tahsis Yönetmelikleri' hükümleriyle örgütleneceğini belirtmiştir. Bu kadrolamanın da ne kadar doğru ve gerçekçi olduğu tartışılmaktadır. Tayinlerde bu kıstaslardan daha çok siyasi tercihler rol oynadığından standartlarla gerçekleşen kadrolar arasındaki maliyetler de önemsiz görülmektedir. Bu çalışmada İzmit Devlet Hastanesinde gerçekleşen maliyetler bulunmuş ve standart personelin üstünde personele sahip olan servislerdeki maliyetler arasındaki farklar irdelenmiştir. Aynı hastane için olması gereken standart yatak ve personel sayıları belirlenmeye çalışılmıştır. m
Bankaların kredi talebi değerlendirme süreçlerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi: Örnek bir uygulama

Bankaların faaliyetlerinden biri sınırlı finansal kaynakları ihtiyaç sahibi işletmelere kurumsal kredi tahsis şartlarına göre dağıtmak ve ilgili kredinin geri ödenmesi aşamalarını takip etmektir. Bu faaliyetin gerçekleşmesi sürecinde bankaların müşterilerine ait riskleri değerlendirmesi ve işleme konulan teminata göre kredinin verilip verilmeyeceğine karar vererek kredi limitini tespit etmesi gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı farklı bankalarda kredi tahsis sürecine ait benzerliklerin ve farklılıkların tespit edilmesidir. Bu amaç doğrultusunda beş farklı bankanın kredi tahsis birimi ile yüz yüze görüşme gerçekleştirilmiş ve kredilendirme sürecinde dikkat ettikleri kantitatif ve kalitatif değerleme ölçütleri bir soru seti vasıtası ile toplanmıştır. Daha sonra kredi ihtiyacı olan gerçek bir işletmeye ait veriler kullanılarak bankalar ile tekrar görüşülmüş ve bankaların kredilendirme süreçlerinin tamamı gerçek bir işletme örneğinde değerlendirilmiştir. Çalışmadan elde edilen sonuçlar, bankaların net işletme sermayesi gelişimi, cari oran, likidite oranı, stok devir süresi, alacak devir süresi, özkaynak karlılığı, kantitatif değerleme ölçütleri ile ortakların yaşları, ortakların deneyimi, işletmenin veya ortaklarının gayrimenkul gelişimi, kurumsal ve bireysel Kurumsal Kayıt Bürosu skoru, yönetim riski, müşteri sayısı, faiz tahakkuku, rekabet gücü, kamu kurumlarına bulunan borçlar, alım-satım vadeleri, işletmenin hukuki yapısı ve istihbarat gibi kalitatif değerleme ölçütlerine benzer şekilde dikkat ettiklerini ortaya koymaktadır. Ancak nakit oran, faiz karşılama oranı, faktöring çalışması, kaldıraç oranı, dış ticaret yapılan ülke sayısı, ortakların cinsiyeti ve kur riski gibi ölçütlerde bankaların değerleme kriterleri birbirlerinden farklılık göstermektedir. Buna göre gerçek bir işletme örneği üzerine yapılan değerlemede, kredi talebine verilen cevaplar bankalar arası farklılık göstermiştir. Aynı belge ve bilgiye sahip bankalardan, iki banka işletme ile aynı koşullarda çalışmaya devam etme kararı verirken, bir banka işletmenin kredi kullanım vadesini altı aya düşürmüş, bir banka işletmenin kredi limitinde limit artışında bulunmuş ve bir banka da işletmenin kredi talebini ret etmiştir.
Halka açık şirketlerde kar dağıtım politikalarını etkileyen faktörler üzerine bir araştırma

Küreselleşmeyle birlikte rekabet ortamı artmakta ve rekabet ortamında şirketler varlıklarını ve büyümelerini gerçekleştirebilmek için bir takım politikalar geliştirmektedir. Türkiye'deki şirketler özellikle 2014 yılından itibaren kendi mali yapılarını esas alarak Sermaye Piyasası Kurulunca yayınlanan Kar Payı Tebliği'ne göre kar dağıtım politikası oluşturmaktadırlar. Bu çalışmanın amacı, Borsa İstanbul 100 Endeksine kayıtlı işletmelerin kar dağıtım politikalarının belirlenmesi ve politikaları etkileyen faktörlerin incelenmesidir. Bu amaçla, Borsa İstanbul 100 Endeksine Kayıtlı 32 şirketin 2015- 2017 yıllarında yayınladıkları kar dağıtım politikası bildirgeleri incelenerek şirketlerin en çok tercih ettiği 5 politika belirlenmiş ve bu politikaları etkileyen literatürde en çok kullanılan 7 faktör ile çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Analiz sonucunda her bir politikayı farklı faktörler etkilemekte olduğu görülmüş olup, bulguları şu şekilde özetlemek mümkündür: İşletme büyüklüğüne dayalı politika üzerinde; öz kaynak karlılık oranı, net satışlar oranı, net kar marjı ve hisse başı kazanç oranının etkili olduğu, işletmenin likiditesine dayalı politika üzerinde; net kar marjı ve hisse başı kazanç oranının etkili olduğu, işletmenin karlılığına dayalı politika üzerinde, net satışlar ve hisse başı kazanç oranının etkili olduğu, borç ödeme gücüne dayalı politika üzerinde, öz kaynak karlılığı ve finansman oranının etkili olduğu, yeni yatırım planlarına dayalı politika üzerin belirlenen hiçbir faktörün etkili olmadığı sonucuna varılmıştır.
Küreselleşme sürecindeki KOBİ'lerde uluslararasılaşma ve performans

Çalışmamızda ülke ekonomisinin belkemiğini oluşturan KOBİ'leri, KOBİ'lerin Küreselleşme Sürecindeki yerini, KOBİ'lerde uluslararasılaşma ve performans arasındaki ilişkiyi inceledik. İkinci bölümde ülkelere göre değişen KOBİ kavramını, KOBİ'lerin özelliklerini, ekonomideki yerini ve karşılaştıkları sorunları tartıştık. KOBİ'lerin yönetici niteliklerini geliştirerek, vizyon sahibi liderlerle çalışmaları sonucunda Türkiye ekonomisine sağlayabilecekleri faydaları araştırdık ve KOBİ'lerin karşılaştıkları sorunlara değindik. Üçüncü bölümde Küreselleşme Sürecindeki KOBİ'lerde Dış Ticaret, Doğrudan Yabancı Sermaye ve E-Ticareti inceledik. Bu bölümde KOBİ'lerin Küreselleşme Derecesine ve Küreselleşme Sürecini yakalayabilmek için Türk KOBİ'lerinin yapması gerekenlere değindik. Türk KOBİ'lerinin dış ticaretteki yerini, Türkiye'deki KOBİ'lere yabancı sermaye aktarım oranını ve yabancı sermayeyi etkileyen makro faktörleri, e-ticaretin türlerini, KOBİ'lere faydalarını ve KOBİ'lerin e-ticarette karşılaştıkları sorunları inceledik. Dördüncü bölümde ise KOBİ'lerde uluslararasılaşma kavramını, uluslararasılaşma yollarından biri olan ihracatı, KOBİ'lerin izlediği ihracat stratejilerini ve bu stratejilerle firmaların performansı arasındaki ilişkiyi araştırdık. Beşinci bölümde, Türkiye'nin uluslararasılaşma sürecinde nerede olduğunu ve KOBİ'lerin uluslararasılaşmasını etkileyen faktörlerin neler olduğunu analiz ettik. Ayrıca Türkiye'de ihracat yoğunluğunun ve yabancı sermayenin KOBİ'lerin performansı ile ilişkili olup olmadığını araştırdık. Ve sonuç olarak Türkiye'de KOBİ'lerin ihracat yoğunluğunun artmasının karlılık oranlarını arttırmadığım bulduk.
Tükenmişlik sendromunun muhasebe meslek mensupları üzerinde incelenmesi

Bu çalışmada Erzincan ve Erzurum illerinde bulunan muhasebe meslek mensuplarının tükenmişlik sendromu yaşayıp yaşamadıkları ve yaşıyorlarsa tükenmişlik düzeylerinin tespiti amaçlanmıştır. Bu amaçla Erzincan ilinde 65, Erzurum ilinde 105 adet muhasebe meslek mensubuna Maslach tükenmişlik anketi uygulanmıştır. Anketten elde edilen verilere bazı betimsel istatistikler, güvenirlilik analizi, normallik analizi ve parametrik testlerden olan bağımsız örneklem t testi ve tek tönlü anova testi uygulanmıştır. Bu bağlamda yapılan araştırma sonucunda kadınların tükenmişlik düzeylerinin erkek meslek mensuplarından daha yüksek olduğu ve demografik değişkenlere göre incelendiğinde yaşadığı ili Erzurum olan katılımcıların duygusal tükenmişlik algılarının yaşadığı ili Erzincan olan katılımcılardan daha yüksek olduğu görülmüştür.
Performans ve ek ödeme sisteminin sağlık personelinin motivasyonu üzerine etkileri: İzmir Buca Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi örneği

Performansa göre ücretlendirme sistemi, çalışanları daha iyi çalışma, yetenek ve yeterliliklerini geliştirme yönünde motive eder. Performans ve yeterliliğin önemli olduğu hakkında mesaj verir. Bireyleri performanslarına ve yeterliliklerine göre ödüllendirmenin adil olduğu görüşünü benimsetir. Bu özelliklerinden ve insan kaynaklarına verdiği önemden dolayı diğer tüm ücretlendirme sistemlerinden ayrı bir konumda bulunmaktadır. Döner Sermaye Sistemi; Çalışanların maaşlarına göre belli miktarlarda döner sermaye geliri aldıkları sistemdir. Performansa Dayalı Ek Ödeme Sistemi ile birlikte iş yapan hekime hak ettiği kadar döner sermaye geliri sağlanması, diğer çalışanların da hastane genel performans puanına göre değerlendirilmesinin öngörüldüğü bir sistemdir. Ancak, adil olmayan tanımlama, hastane çalışanları arasında çatışmaya yol açmaktadır. Gerek hekimlerin kendi aralarındaki ücret dağılımındaki dengesizlik, gerekse hekim ve diğer personel ücretleri arasındaki dengesizlik nedeniyle, bu sistem sağlık personelince adil bulunmamaktadır. Sistemin sürekliliği konusundaki tereddütler nedeniyle, sağlık personeli bu sistemi güvenilir bulmamaktadır.
Collective efficacy and organizational effectiveness: Antecedents and consequences

Kolektif yeterlik Sosyal Bilişsel Motivasyon Teorisi'nin önemli kavramlarından olan öz-yeterliğin gruplar, takımlar ve topluluklar için bir uzantısıdır. Grubun belirli bir konuda veya işte yetenek ve becerilerini kullanarak başarılı olabileceğine dair ortak inançları ve algısı anlamına gelen kolektif yeterlik konusunda son zamanlarda yapılan çalışmalar artmıştır. Yöneticilerin bireyler kadar grupları da motive etmesinin önem kazandığı günümüz iş dünyasında kolektif yeterlik algısı ile ilgili daha çok çalışma yapılması gerekmektedir. Daha önce yapılan pek çok çalışma kolektif yeterlik algısı ve grup performansı arasındaki pozitif ilişkileri göstermiştir, ancak sonuçlar kadar kolektif yeterlik algısının oluşumuna hizmet eden önceller konusunda da çalışma yapılmasına ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışma kolektif yeterlik algısı ile ilgili hem öncel değişkenleri hem de sonuç değişkenleri üzerinde çalışmıştır. Farklı örgütlerde çalışan toplam 933 kişinin katıldığı bu çalışma kapsamında hem birey, hem de grup bazında yapılan analizler ile örgüt kültürü ve ortamın algılanması ile ilgili değişkenlerin bölümle ilgili grup kolektif yeterlik algısı ve şirketle ilgili örgütsel kolektif yeterlik algısının oluşmasına etkileri incelenmiş ve örgüt kültürü ve ortamın algılanması ile ilgili bazı boyutların kolektif yeterlik algısı üzerinde manidar derecede etkili olduğu bulunmuştur. Örgüt seviyesinde yapılan analizlerde de Örgüt Kültürü boyutlarının örgütsel kolektif yeterlik algısı üzerinde manidar etkileri olduğu bulunmuştur. Ayrıca örgüt kültürünün katılım ve vizyon boyutları, çalışan odaklı örgütsel etkinlik faktörünü anlamlı olarak açıklamakta; vizyon ve adaptasyon boyutları ise örgüt odaklı örgütsel etkinlik faktörünü manidar bir şekilde açıklamaktadır. Ayrıca örgütsel kolektif yeterlik algısının bazı kültür boyutları ile örgütsel etkinlik faktörleri arasında kısmi ara değişken etkisi olduğu bulgusuna ulaşılmıştır.
Stratejik ortaklık algıları ve psikolojik iyi oluşun adapte edici performans üzerine etkileri: Psikolojik iklimin aracı rolü

Günümüzde stratejik ortaklıkların büyük bir kısmı, güven ve bağlılık sorunları, çalışan ve yöneticilerin psikolojik iyi oluş durumları ve psikolojik iklim nedeniyle başarısız olmaktadır. Özellikle stratejik ortaklıkların kuruluş aşamasında değişim sürecinde adapte edici performans önemli olmaktadır. Ancak bugüne değin stratejik ortaklık algıları ve psikolojik iyi oluşun adapte edici performans üzerindeki etkileri ve ilişkilerde psikolojik iklimin aracı rolünü analiz eden herhangi bir çalışmaya henüz rastlanmamaktadır. Dolayısıyla bu çalışma stratejik yönetim alanındaki eksikliği doldurmayı amaçlamaktadır. Bu çalışmanın amacı, yöneticiler ve çalışanların stratejik ortaklık algıları ve psikolojik iyi oluş algılarının adapte edici performans üzerindeki etkilerini ortaya koymak ve bu değişkenler arasındaki ilişkide psikolojik iklimin aracı rolünü analiz etmektir. Araştırmanın örneklemini, Nevşehir ilindeki konaklama işletmeleri yönetici ve çalışanları oluşturmaktadır (n=355). Bu çalışmada veriler Perry, Sengupta ve Krapfel'in (2004) stratejik ortaklık alıgıları ölçeği, Ryff, Keyes'in (1995) psikolojik iyi oluş ölçeği, Pulakos ve arkadaşları (2000) tarafından geliştirilen adapte edici performans ölçeği ve Brown'ın (1996) psikolojik iklim ölçeğini kapsayan bir anket yardımıyla elde edilmiştir. Veriler, aracı değişkenli hiyerarşik regresyon analizi ve çoklu regresyon analizi yardımıyla analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre hem stratejik ortaklık algılarının, hem de bağlılık ve güven boyutlarının adapte edici performans üzerinde pozitif etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir. Yine psikolojik iklimin adapte edici performans üzerinde pozitif etkiye sahip olduğu gözlenmiştir. Bununla birlikte psikolojik iklimin, hem stratejik ortaklık algıları ile adapte edici performans ilişkisinde, hem de stratejik ortaklık algılarının boyutları olan bağlılık ve güven ile adapte edici performans ilişkisinde kısmi aracı rolü bulunduğu saptanmıştır. Araştırma bulgularına göre; psikolojik iyi oluşun adapte edici performans üzerinde pozitif etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir. Yine psikolojik iklimin, psikolojik iyi oluş ile adapte edici performansı ilişkisinde kısmi aracılık rolü bulunduğu ortaya konulmuştur. Öte yandan araştırma bulguları psikolojik iyi oluşun boyutlarından sadece kendini kabul, başkaları ile olumlu ilişkiler ve yaşama amacının, adapte edici performans üzerinde pozitif etkiye sahip olduğunu ortaya ortaya konmuştur. Son olarak araştırmanın bazı kısıtlarına yer verilmiş, bu konu ile ilgili olarak konaklama işletmeleri yöneticilerine çeşitli önerilerde bulunulmuş ve gelecek bu konularda araştırma yapacaklara yönelik bazı öneriler geliştirilmiştir.
Otobüs işletmelerinin işletme işlevlerini uygulama başarısı üzerine bir araştırma

Kara Ulaştırma Hizmetlerinde çok önemli bir yere sahip olan, Otobüs İşletmeciliği, toplu insan taşımacılığı sonucunda, toplumun bünyesinde oluşturduğu, ekonomik, sosyal ve kültürel etkileri yadsınamayacak kadar önem teşkil etmektedir. Söz konusu hizmetler, ülkelerin ekonomik yapılarını değiştirmekte ve devletlerin makroekonomik plan hedeflerine ulaşmalarında etkin bir rol oynamaktadır. Günümüz teknolojisindeki gelişmelere bağlı olarak, kara ulaştırma araçlarındaki güvenilirliğin artması ve bunun yanı sıra taşıma süresinin kısalması, verilen hizmetlerin kalitesindeki artışlar, Otobüs İşletmeciliği'nin gelişim sürecine bir ivme kazandırmıştır. Ülkemizin en eski işletmelerinden olmasına karşın, Otobüs İşletmeciliği, oluşturduğu güç oranında, ekonomik yapı içerisinde, bilimsel işletmecilik gelişmelerinin gerisinde kalmıştır. Özellikle, 18. Yüzyılda başlayan ve günümüzde de devam eden gelişmeler, toplu insan taşımacılığı sektörünü yakından ilgilendirmiştir. Ekonomik sistemin önemli bir parçası olma özelliği gösteren taşımacılık, süratli bir gelişim göstererek, bağımsız bir meslek halini almıştır. Bu gelişim, işletmecilikle ile ilgili birçok sorunu da beraberinde getirmiştir. Bu görüntünün bir versiyonu olarak Otobüs İşletmeciliği günün koşullarına ayak uydurabilecek, işletme düzenlerine bağlanma gereğini ortaya çıkarmıştır. Otobüslerle yapılan insan taşımacılığının, bilimsel işletmecilik temellerine oturtulması zorunluluğunu doğurmuştur. III Bu çalışmamızda, küreselleşmenin bile boyutlarının değiştiği günümüzde, Otobüs İşletmeciliğini, bilimsel standartlara kavuşturulması amaçlanmıştır. Çalışmamızın Birinci Bölümünde, Ulaştırmaya Genmel Bir Bakış yaparak, ulaştırmanın unsurları, özellikleri ve önemi vurgulanmıştır. İkinci Bölümde, Ulaştırma Sektörü'nde Karayolu Ulaştırmasının yeri, özellikleri ve kapsamı incelenmiştir. Üçüncü Bölümde, Otobüs İşletmeciliği'nin, tanımı yapılarak günümüzdeki durumu araştırılmıştır. Dördüncü Bölümde, Otobüs İşletmeciliği'nin çalışmaları, işletme işlevleri açısından nasıl oluşturulmasının gerekliliği üzerinde durulmuştur. Beşinci Bölümde, İşletme İşlevlerinin uygulanması ve başarısı üzerine bir araştırmaya yer verilmiştir. IV
Understanding firm-level entrepreneurship: A study of exploring the construct and its relationship with contextual factors

Bu tezin amacı, örgütsel girişimcilik kavramını ve kavramın örgüt kültürü, tepe yönetimi liderliği ve örgüt performansı ile olan ilişkilerini anlamaktır. Araştırmada, nitel ve nicel yöntemler birlikte kullanılmıştır. Nitel araştırma kapsamında, dört kurumla vaka analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda, örgütlerde iki tip örgütsel girişimcilik faaliyetinin - örgüt sınırları ötesinde faaliyetler ve örgüt sınırları dahilinde faaliyet - olduğu görülmüştür. Bu iki farklı örgütsel girişimcilik faaliyetlerinin, nitel araştırma sonunda belirlenen örgütsel etkenlerle - tepe yönetimi liderliği, stratejik eğilim, örgüt kültürü, içsel mekanizmalar ve performans - farklı ilişkiler gösterdiği görülmüştür. Nicel araştırma kapsamında 118 kurumda toplam 324 kişiden anket toplanmıştır. Nicel araştırmanın sonucunda, girişimcilik eğilimi ve faaliyetlerinin örgütsel girişimcilik seviyesinde ayrı kavramlar olduğu, eğilimin faaliyeti etkilediği ve örgütlerde iki tip girişimcilik faaliyetinin - yenilik/teşebbüs ve örgütsel yenilenme- olduğu görülmüştür. Esnekliğe önem veren tepe yönetim liderliği girişimcilik eğilimini etkileyen en önemli etken olarak bulunurken, hiyerarşik kültürün de kavramı pozitif yönde etkilediği görülmüştür. Örgütsel yenilenme hem finansal hem nitel performansı pozitif yönde etkilerken, yenilik/teşebbüs faaliyetleri için böyle bir ilişki kurulamamıştır. Sonuçta bulgulara göre, örgütlerde farkı tip girişimcilik faaliyetlerinin olduğu görülmüştür. Tepe yönetimi liderliğinin örgütsel girişimciliği, direkt veya örgütün stratejik eğilimini, kültürünü ve içsel mekanizmalarını etkilemek yoluyla endirekt olarak etkilediği görülmüştür. Örgütsel girişimciliğin performans üzerindeki etkisi ise hangi girişimcilik faaliyetine odaklanıldığına ve performansın nasıl tanımlandığına göre değişmektedir.